Sessie 22

Het is ochtend in de Harkende Egel. William laat zijn anti-Gijsbrechtballade horen aan zijn kameraden.

> Er was eens een man die niet houthakken kon
> Waardoor hij plots maar ander wer-ruk verzon
> hij staat op het plein en verkondigt het kwaad
> dat de oorlog zijns inziens dit land brengen gaat.
> Hij woont in deez’ stad, aldus ik geen naam noem
> Hij praat over vechten en praat over doem
> Al lijkt het dat hij niet van trots blijft verschoond
> Daar hij telkens bij ‘t praten zijn biceps vertoond
> En een kleine jongen laat hem ook niet koud
> In een smal donker steegje gaat hij in de fout.
> Hij betast ze daar, ‘k heb het waarlijk gehoord
> Daar hij in zijn tijd nooit een vrouw heeft gescoord.
> En krijgt hij geen recht, gaat hij over de grens
> Hij steekt dan g’woon het gildgebouw in de hens
> Opdat de doem die hij reeds voorspeld heeft
> Door ons stedelingen gewis wordt beleefd.
> Ja luistert u allen naar wat ik u zeg,
> en ga voortaan ook deze gek uit de weg
>
>

Shale ligt dubbel, C is onder de indruk maar had eigenlijk niets anders verwacht. William regelt dat hij die avond kan optreden in de herberg. Ze besluiten het lied verder te verspreiden. Shale verzekert William dat hij hem kan beschermen tegen een eventuele boze Gijsbrecht. Misschien.

William leert C het liedje, en ook Shale pikt het op. Ze zoeken naar bards en ineens spotten ze Bartis, de menagerie van de poëzie. Uiteindelijk herinnert Shale zich dat het een plaats is waar bards samenkomen. De groep besluit op te splitsen - Shale gaat naar zijn vrienden in Marco's groepering, William gaat Bartis binnen en C gaat op zoek naar kinderen om hen het liedje te leren.

C komt op een plein springjoch Tram en diens bard Jam tegen. Beiden vinden het liedje leuk, en zijn wel bereid het ook te gaan spelen. Shale vindt zijn triestmakker Meijndert, wint een potje farkle en haalt hem over te helpen het liedje te leren aan Marco's mensen. William stapt de Bartis binnen, waar bards op kleine grasheuveltjes achter hekken hun werk opdragen. Hij loopt voorbij de eerste twee bards, een speelgoedsmid en een fantasyschrijver.

De laatste bard is een middelknappe dame, die Bakker Bart blijkt te heten - ze regelt altijd het ontbijt. Ze wil William wel helpen, maar alleen als hij haar helpt de volgende ochtend heel vroeg brood te halen. Ze belooft die avond even langs te komen bij William's optreden.

Op een ander plein ziet C een paar kinderen, maar komt dan Bella tegen. C bloost zich een ongeluk en, zijn missie volledig vergeten, vraagt haar
om harplessen. Samen met haar op een fontein zittend leert C een paar dingen over de harp.

Shale en William ontmoeten elkaar en spotten C, maar William is een bro en besluit C alleen te laten met zijn crush. Toch wordt C gestoord, door dezelfde man die eerder het water in was gesprongen toen William probeerde door de brug te glitchen. De man biedt C de kans van zijn leven, maar
C vindt dat die al naast hem zit. De man heeft een magisch object voor C, die hem kan helpen alles te doen wat hij wil - als hij maar een beetje
boft. De man wil 3 cups; C heeft maar een half. C heeft allemaal plannetjes om aan geld te komen - muziek maken met Bella, zelfs een lening vragen aan de verkoper. C besluit een baantje te vragen aan Pascal. Pascal heeft wel wat - hij heeft een poepschepper nodig. C zegt dat hij het makkelijk aan kan en krijgt het voor elkaar een voorschot te krijgen. Eenmaal bij de poephoop aangekomen realiseert hij zich al heel snel dat hij een grote fout heeft gemaakt.

William en Shale zijn intussen op zoek naar C en vinden hem bij Pascal's huis. C vertelt hen dat hij het werk niet kan doen en dus eigenlijk geld heeft gestolen van Pascal. Hij vertelt hen over het magisch object. William is zeer skeptisch en gaat full dad mode. Hij zegt tegen C dat hij zijn beloftes moet nakomen maar belooft er een half cup bovenop te doen. Aw. Met hernieuwde wilskracht (en een wasknijper op de neus) gaat C aan het werk. William is niet van plan C toe te staan het 'magische object' te kopen. William doodt de tijd met het spelen van zijn nieuwe ballade op straat. Sommige mensen vinden het wel grappig, een paar anderen zijn offended.

Na een uurtje verschijnt C, die nu zijn 3 cups heeft. Ze gaan terug naar de Harkende Egel, waar een podiumpje is gebouwd. Shale neemt een strategische positie in en oefent zijn intimiderende blikken. Bakker Bart komt langs - William zegt toe haar de volgende dag te helpen en neemt met haar zijn liedje door.

De herberg wordt voller en William begint met spelen. Zijn performance is oke - sommige mensen lachen, anderen worden boos. Een bijzonder boze man en een bijzonde boze, doch hotte, vrouw beginnen door het liedje heen te roepen. Shale wordt bang van de boze man, die ruzie zoekt met William. William verdedigt zijn artistieke vrijheid en de boze man breekt een snaar van zijn luit. Shale leidt de boze man af door het liedje te
zingen, een steegje in te duiken en de man op de kin te klappen.

C verlaat met tegenzin de herberg om naar zijn baantje te gaan. William wordt toegeschreeuwd door de hotte boze vrouw in het paars, en besluit niet te proberen haar te playen. Ze hebben een discussie, en uiteindelijk stompt de vrouw weg. William speelt de rest van de avond door op de luit van Bakker Bart, zonder nog te haten op Gijsbrecht.

De volgende ochtend vroeg helpt William Bakker Bart met het ontbijt voor de barden, inclusief flirten en Bakker Bart speelt voorzichtig de Gijsbrechtballade. C gaat na zijn ochtendshi(f)t op zoek naar de verkoper. William en Shale zoeken hem maar worden afgeleid door William's mooie schoenen. C vindt de verkoper in een steegje, die hem vertelt dat het magische object een wanbof is, die alles wat hij doet óf heel goed óf heel slecht doet verlopen. Er ontstaat ruzie tussen de verkoper en zijn vrienden - een oude man in een rolstoel, een jonge vrouw en een man op een paard. C grijpt de wanbof en gaat ervandoor.

C vindt zijn vrienden en probeert de wanbof uit. Hij probeert hoog te springen - de wanbof valt op wan en C gaat door zijn knieën. Op het plein verschijnt Gijsbrecht op een podium, en hij houdt een speech over het liedje en probeert alle beschuldigingen tegen te spreken. Vanuit de menigte
begint Shale samen met zijn Marcomakkers zachtjes te zingen. Gijsbrecht wil een wedstrijd gewichtheffen opzetten maar krijgt ruzie met een houthakker. Shale zingt harder en krijgt een paar mensen in het publiek mee. Ook wordt hij bijgestaan door de luit van Jam, en William speelt op een lagere toonhoogte mee met zijn halfkapotte luit, om een mooie harmonie te creëren.

Dan komt de boze man weer opdagen - hij en Ria staan volledig achter Gijsbrecht! C waarschuwt William, die zich terugtrekt. De boze man herkent Shale, maar Shale weet hem in de crowd te ambushen en weer op de kin te stompen. Dit keer gaat de man neer. De paarse vrouw schreeuwt naar Gijsbrecht om hem te helpen, maar Gijsbrecht wuift het wat af en de menigte druipt af. C's enkels zijn nog steeds niet oke. William is blij dat zijn plannetje gelukt is maar voelt zich niet erg lekker bij de morele kant van zijn acties.

C wordt opgelapt in een ziekenboeg van Marco's mannen, en ze wachten de middag af. William weet C te bevrijden van zijn contract door Hubo te beloven Pascal terug te betalen nadat ze zijn betaald door Leonardo di. Speaking of, Shale en William regelen via Dirk een ontmoeting met Leonardo, overtuigd dat ze hun werk goed gedaan hebben. William test C's magische muntje. Hij gooit het een keer, het landt op kop, en er valt een vaas bijna op de zuster. Een tweede worp en hij krijgt bijna een dakpan op zijn hoofd. William, bang, confisqueert het muntje. Shale weigert het aan te raken.

In de avond gaan ze naar Leonardo. Onderweg worden ze tegengehouden door een groepje - waaronder de wanbofverkoper - die Nogal Fraaie Tierlantijnen verkopen. Dirk stuurt ze weg.

Leonardo di is niet helemaal tevreden - ja, ze hebben Gijsbrecht zwartgemaakt, maar hij is niet uit de stad gejaagd, en terwijl de groep in de ziekenboeg bleef heeft Gijsbrecht zich enigszins weten te verdedigen in de ogen van de stedelingen. Leonardo stelt voor dat ze óf terugkeren om het werk af te ronden, óf de halve beloofde beloning kunnen incasseren. Geld of informatie. William wil graag over de Naamloze weten en gaat voor de informatie. Hij krijgt een stuk perkament in te zien - een fragment van een onbekend stuk van de Naamloze, een inzending voor het allereerste
muziekfestival. Het is eigendom van Marco, een gift van ene Edgar. William mag alles overschrijven wat hij ziet. Hij overweegt nog het origineel te stelen maar beseft zich dat dat misschien geen slim idee is.

Op de terugweg naar de ziekenboeg komen ze weer de NFT-verkopers tegen. Shale faalt hen te intimideren. Uit het niets komt een kind opduiken die de NFTs in de lucht gooit met de uitroep 'Troep voor iedereen!'. De verkopers raken in paniek, en onze helden gaan verder.

William vertelt aan zijn kameraden dat hij slechts de helft van de beloning heeft gekregen, maar probeert te verhullen dat hij voor de informatie (en dus zichzelf) heeft gekozen. Zowel C als Shale zijn niet overtuigd, maar hij kan hen wel overtuigen dat de informatie zeer waardevol is. Bezeten van de poëzie van de Naamloze sluit hij zich op in zijn kamer in de taveerne. C komt in de ziekenboeg goed bij, al zal hij nog wel last hebben van zijn enkels.

In William's tekst zijn twee zinsdelen die opvallen; iets over 'de mooiste waterval van het land' en 'de plaats waar de wet levens vergrauwt'. Het stuk lijkt op te roepen tot actie, maar wat betekent dit? In ieder geval voelt William zich zeer geïnspireerd.