Historia

## Eksodus i prehistoria

Najważniejszym wydarzeniem w historii Estepontu pozostaje bez wątpienia Eksodus. Ze względu na jego naturę, niewiele wiadomo o tym, jak dokładnie wyglądał, ani jak wyglądała cywilizacja, zanim nastapił. Oczywiste w zasadzie jest tylko tyle, że Eksodus był powiązany z pojawieniem się bestiaczy, które przejęły kontrolę nad większością kontynentu. Uchodźcy z wielu różnych państw i kultur skierowali się na Estepont, gdzie ze względu na korzystne ukształtowanie terenu jakimś cudem udało się powstrzymać najeźdźców. W wyniku Eksodusu Estepont otrzymał swój przydomek - Ostatnia Kończyna.

Niewiele zachowało się prehistorycznych artefaktów. Choć półwysep był bez wątpienia zamieszkały już wcześniej, wszystkie dostępne środki zostały wykorzystane na obronę i przyjęcie napływowej ludności.

Lata na Esteponcie liczy się od Eksodusu, choć ze względu na brak źródeł z tamtego okresu istnieją wątpliwości, czy faktycznie zdarzył się dokładnie w roku pierwszym.

## Era Formowania (1 p.E. - 200 p.E.)

Jest to najgorzej udokumentowana era, ale mająca największy wpływ na kształt dzisiejszego społeczeństwa Estepontu. Przed jego ówczesną populacją stały dwa niełatwe zadania: zapewnić przetrwanie uchodźcom i zabezpieczyć się przed najazdem. Wiadomo, że wiele istot straciło życie w tych niepewnych czasach.

W tej erze uformował się ustrój Estepontu. Ponieważ różne grupy mieszały się, bez przerwy walcząc o przetrwanie, nastąpiła homogenizacja kultury i języka. Z tego okresu pochodzi też monumentalny Pierwszy Mur.

* 1 p.E. - Eksodus
* ~20 p.E. - rozpoczęcie konstrukcji Pierwszego Muru
* ~160 - nawiązanie kontaktu z pozostałymi ostojami cywilizacji: Gołębimi Klifami, Atolem Ravan oraz Syrenią Skałą.

## Era Rozwoju (201 p.E. - 600 p.E.)

Z niewiadomych przyczyn w trzecim wieku p.E. napór bestiaczy zaczął ustawać. Mieszkańcy Estepontu mogli wreszcie odetchnąć i wykorzystali ten czas na rozwój gospodarki. Poprawiła się infrastruktura, a populacja zaczęła wzrastać - po raz pierwszy od Eksodusu.

Od tego czasu zaczyna pojawiać się więcej źródeł. Większość organizacji ma swoje oficjalne początki w trzecim bądź czwartym wieku. Część z nich niewątpliwie istniała już wcześniej, ale dopiero w Erze Rozwoju mogły zająć się administracją. Wliczają się w to cztery Szkoły Magiczne, Armie: Północna i Południowa, Marynarka, gildie oraz arystokracja.

Jednak nie wszystkie zmiany były pozytywne. Wzrost liczby ludności, zwłaszcza w Sadzie, spowodował napięcia pomiędzy bezrolną biedotą a posiadaczami ziemskimi, a w połowie piątego wieku zniszczeniu uległ Atol Ravan.

* 280 p.E. - Pierwsze Powstanie Sadowników, zakończone porażką
* 293 p.E. - ufundowanie Uniwersytetu Magicznego w Mieście Luster
* 314 p.E. - początek Drugiego Powstania Sadowników
* 316 p.E. - koniec Drugiego Powstania Sadowników, częściowe ustępstwa ze strony arystokracji
* 365 p.E. - stopniowe wycofywanie się "po cichu" z postanowień kończących drugie powstanie prowadzi do wybuchu Trzeciego Powstania Sadowników
* 366 p.E. - w powstanie interweniuje Północna Armia, co prowadzi do definitywnej porażki Sadowników
* 446 p.E. - katastrofalny wybuch wulkanu zatapia Atol Ravan

## Era Turbulencji (601 p.E. - 900 p.E.)

Długi okres relatywnego spokoju osłabił czujność mieszkańców Estepontu. Gdy bestiacze zaatakowały ze zdwojoną siłą, obrońcy nie byli na to przygotowani. Pierwszy Mur, będący w złym stanie ze względu na brak konserwacji, upadł. Niedofinansowanej Armii Północnej z trudem udało się stworzyć nową linię obrony na rzece Wstążce, która z czasem przerodziła się w Drugi Mur. Tym niemniej wchodnia połowa Sadu została utracona, od tamtej pory zyskując miano Utraconej Prowincji.

Wydarzenie to stanowiło dopiero początek okresu najazdów i niepokoju. Urwał się kontakt z Gołębimi Klifami, a następnie także z Syrenią Skałą.

W tym czasie nastąpiła stopniowa militaryzacja społeczeństwa. Obie Armie oraz Marynarka urosły w siłę oraz zyskały znaczny wpływ na społeczeństwo Estepontu. Kultura i sztuka zeszły na dalszy plan, choć nie aż tak, jak miało to miejsce w Erze Formowania.

* 619 p.E. - upadek Utraconej Prowincji
* 620 p.E. - początek budowy Drugiego Muru
* 637 p.E. - utrata kontaktu z Gołębimi Klifami
* 814 p.E. - utrata kontaktu z Syrenią Skałą

## Era Rekonstrukcji (901 p.E. - 1114 p.E.)

Do dziesiątego wieku p.E. armie stały się na tyle profesjonalne i doświadczone, a system fortyfikacji Drugiego Muru na tyle rozbudowany, że zmasowane ataki zaczęły być coraz rzadsze, choć nie ustały zupełnie. Ludność mogła powrócić do spokojniejszego życia, ale tym razem ze świadomością, że w każdym momencie może ono zostać gwałtownie przerwane.

* 1114 p.E. - aktualny rok