Wzdymasz brzuch by działając niczym parowy tłok wytrącić Apaczkę z równowagi

[intro 10s]

Wciągasz w płuca ogromne zwały powietrza, nadymając się niczym rozdymka i następnie wypuszczasz je z ogromnym impetem, niczym ogromny parowóz, który przypominasz.

[chórek 1m30s]

Apaczka odlatuje z potężną siłą uderzając w ścianę kuchni pod okapem, zbijając tynk ze ścian i łamiąc kilka żeber. Jednak spoglądasz w dół, w miejsce gdzie dosięgła cię włócznia. Odejmujesz rękę od rany i widzisz, że pokryta jest obficie broczącą krwią z miejsca nakłucia... Ale dlaczego? Niemożliwe... Znała cię na wylot... Pokryła ostrze zjełczałym masłem... Od początku planowała cię zabić... Twoja własna siostra... Padasz na kolana... Wzrok staje się z lekka mglisty... Apaczka podnosi się z ziemi i chwiejąc z każdym krokiem zbliża się do ciebie... Unosi włócznię celując prosto w serce, jednak w jej oczach nie widzisz satysfakcji ani zadowolenia, jedynie ujmujący ból... Łzy napływają ci do oczu... Czy to już twój koniec...? Zdecydowanie zasłużyłeś na taki los... Nie pozostaje ci nic innego jak oddać się objęciom śmierci i wrócić na tłuszczowe równiny... Tam gdzie zaczyna się każde życie i tam gdzie ono się także kończy...

Przed oczami przelatują ci wspomnienia...Przypominasz sobie dzieciństwo... Czasy kiedy to młodsza siostra była twoją najbliższą osobą... Wszędzie ze sobą chodziliście... Nie odstępowała cię na krok niczym kurzajka... Kiedy kradliście mydło z pobliskiej drogerii zawsze była przy tobie... To ona przejęła winę za wybicie szyby w antykwariacie żyda... Tylko ona była przy tobie kiedy porzuciła was matka po tym jak umarła... Czy naprawdę taka wspaniała więź została gdzieś po drodze zagubiona...? Teraz nie było już odwrotu... Wiedziałeś, że to już koniec... Wszystko przepadło... Całe życie, pełne potencjału... Łzy płynęły strumieniem po twoich policzkach... Widziałeś już tylko śmierć... Mięśnie Apaczki napięły się gotowe zadać ostateczny cios...

[wyraźna zmiana rytmu, nowy wokal 1m15s]

Dzieje się coś niespodziewanego! Zanim siostra zdąża zadać cios, wybucha bomba dymna. Gdzieś w przedpokoju słychać dźwięk łamanego bambusa. Widzisz jak siostra przyjmuję napiętą pozycję obronną, pozwalającą sparować jej atak w każdej chwili bez straty równowagi. Efektownie kręcąc włócznią przyciąga ją do piersi, osłaniając ciało drzewcem. Przez framugę kuchni przelatują jakieś pociski, które siostra zręcznie odbija. Kilka wbija się w rękojeść jej broni, reszta w ścianę. Wyłamując framugę do pomieszczenia wpada niezwykły ninja. Jest otyły. Robi przewrót, zastyga w półprzysiadzie z jednym kolanem na ziemi. Szybko wydobywa krótki miecz z pochwy mieszczącej się na jego plecach. Nadzieja!

Wymienia niezwykle energiczną serię uderzeń z twoją siostrą. Nikt nie zdobywa przewagi. Ninja wykonuje kolejny przewrót, ponownie ciska shurikenami. Jeden trafia Apaczkę w ramię, jednak ta nie pozwala na rozproszenie, napiera na wojownika. Kolejna niezwykle zacięta wymiana uderzeń. Ninja wykonuje salto w tył, jednak siostra ma znacznie większy zasięg. Trafią grubasa w udo, potężnie raniąc. Ten upada na kolano i przyjmuje skuloną pozycję. Apaczka widząc okazję zadaje zabójczy cios. Jednak zanim ten dosięga ciała niesamowitego spaślaka, następuje eksplozja trzęsąca całą kamienicą w posadach. Sufit zaczyna się walić, kamienica niedługo runie. Na Apaczkę spada potężna porcja gruzu, pozbawiając ją przytomności, a grubas leci do ciebie, aby pomóc uciec.

[Powrót wolniejszego rytmu 1m15s]

Nie możesz ustać na nogach o własnych siłach, ninja także ma problemy z poruszaniem. Czy w ogóle jesteście w stanie ujść z życiem z tej beznadziejnej sytuacji...? Ból ogarniający twoje trzewia jest ogromny. Podpierając się na nowym towarzyszu pionizujesz się i rozglądasz za wyjściem. Jednak zanim ci się to udaje, dostrzegasz ją... nieprzytomną... Jest taka bezbronna... Bez twojej pomocy na pewno zginie... Spocznie na wieki pod gruzami tej okropnej kamienicy. Nawet jeśli próbowała cię zabić, to, cholera, wciąż twoja siostra... Nie możesz jej tak zostawić... Sumienie nigdy nie dałoby ci spokoju...

Ruszasz w jej kierunku, jednak kolejne zwały wciąż spadające z sufitu co i rusz blokują ci przejście. Docierasz w końcu do jej ogłuszonego ciała i bierzesz pod pachę. Sprawia ci to ogromny wysiłek i ból, ale jesteś gotów się poświęcić... Zasłużyła na twoją pomoc ze względu na to co przeszła przez ciebie... Już nigdy nie zazna bólu z twojej strony... Będziesz ją chronił od dziś już zawsze... Tyle macie do nadrobienia... Ruszasz w poszukiwaniu wyjścia.

[Zmiana na szybsze tempo 1m20s]

Rzucasz się do przedpokoju. Podłoga zapada się z wielkim hukiem. Lecisz piętro niżej, po czym turlasz się pod ścianę. Wstajesz i wspólnie wbiegacie na klatkę schodową, biegnąc w stronę schodów. Nie ma ich! Już dawno się zapadły. Zjeżdżacie po poręczy, lecz ta łamie się na pierwszym piętrze. W popłochu rozglądacie się za alternatywnym wyjściem. Ściany dawno się rozpadły, budynek przypomina wielki labirynt. Grubas obrywa cegłą w łeb, intensywnie krwawi ze skroni. Przewiązuje ranę opaską. Znowu znajdujecie się w potrzasku...

Biegniecie do najbliższego mieszkania. Kierujecie się w stronę balkonu, jednak ten już dawno się urwał, zostawiając czarną otchłań poniżej, gdyż nie tylko budynek się wali, ale także cała płyta tektoniczna wytaczająca granicę działki, na której jest zbudowany. Biegniecie do przeciwległego okna. Jest! Znajdujecie kawałek nieuszkodzonego gruntu. Kierujecie się na przełaj, przez kolejne mieszkania aż docieracie na drugi skraj budynku. Nadal nie ma drogi w dół. Grubas na szczęście miał ze sobą linę. Obwiązujecie się wokół opasłych brzuchów i spuszczacie w dół. W ostatniej chwili wybiegacie na ulicę, za wami budynek runie w przepaść.

[Zmiana tempa na powolne]

Uchodzicie żywcem... Siostra nadal leży nieprzytomna na twoim ramieniu. Ninja w końcu ujawnia swoją tożsamość. Zdejmuję maskę i zakłada okulary. Jest bardzo gruby. To Kociński z klanu Poddaszanych Kotów. Wyjawia, że musisz z nim ruszyć rozpocząć swój trening, gdyż czeka cię wielkie zadanie. Twoje życie nie będzie już takie samo.... Jednak to rozłąka z siostrą boli cię w tej chwili najbardziej... Wyruszasz i nie wiesz kiedy będzie ci dane znowu ją zobaczyć... Liczysz ostatecznie na odbudowę relacji, a przynajmniej na to, że nie będzie próbować cię nadziać na pal...

Wyruszasz w nieznane, w przyszłość przeznaczoną tobie wraz z narodzinami. Przed odejściem:

1. Rzucasz nieprzytomną Apaczkę do rynsztoku, gdyż tam będzie bezpieczna

2. Odnosisz siostrę do przytułku dla bezdomnych, gdzie traktują ją jak alkoholiczkę