Jeff Lannister

### Doğum

*Jeff, Lannister Hanesinden doğuyup büyüyen çocuklardan biriydi. Arin ve Jorge çiftinin çocuğu olan Jeff. henüz bebek iken bile silahlara, askeri olaylara, antrenmanlara oldukça meyilli ve bundan keyif alan biriydi. Babası Jorge ise Jeff'in bu meyilini ve hevesini görmüş olacak ki henüz çocuk yaşta iken Jeff’i akılalmaz eğitimler ile sınayıp eğitmeye başlamıştı. Jeff, babasına çok bağlıydı, hatta babasının hayranıydı. Dünya'ya gözlerini açtığından itibaren ilk gördüğü Savaşçı nasıl ise babasıydı. Jorge, Jeff için bir ekoldü, bir idöldü, hatta yaşama amaçlarından biriydi.*

### Geçmiş

*Jeff'i çocukluktan büyüyene kadar aldığı eğitimler hiçbir zaman yormamış, her şeyin tam aksine Jeff’i daha çok motive ederek daha da ilerlemek adına bir kapı olmuştu. Her zaman daha ilerisinin ve daha iyisinin olduğunu düşüen Jeff için bunlar hiç bir şeydi. Genel olarak diğer kişiler karşı soğuk bir yapıya sahip olsa bile Jeff annesine, Arin’e oldukça bağlıydı ve oldukça büyük bir sevgi ve sadakat besliyordu. Dışarı ile de pek bağlantısı olmadığı için açıkçası hayatta ki tek amacı ve bağlantıları ailesiydi çünkü bu ikisi haricinde bir dayanağı ya da varlığı yoktu. Tek bildiği ve yapmak istediği şey o zamanlar babası ile oyun oynayıp antrenmanlar yapmaktı fakat hayatı çok yakında başına yıkılacaktı. Jeff, evlerinin bahçesinde dalgınca oyun oynarken bahçe kapısında iri yapılı bir silüet belirmişti bu şüphesiz ki Jeff’in babası Jorge idi. Jeff, babasını gördüğü gibi tüm dikkatini babasına vererek koşarak babasının üstüne atlamıştı. **"BABAAAA!"** Jeff’in babası Jorge ise Jeff’in üstüne atlamasına karşılık olarak Jeff koşarken ellerini açmış ve Jeff’i kucağına alarak yanağına ufak bir öpücük kondurmuştu. O sırada boşta olan eli ile Jeff’in saçlarını karıştırırken gür ses tonu ile konuşmaya başlamıştı. **"Beni çok özlemişe benziyorsun?"** Jeff, ise iki elini babasının boynuna sarmışken ellerini çekmiş ve kucağından inmişti. İki elini göğüs hizasında birleştirip dudaklarını büzmüş ve arkasını dönmüştü Jorge’ye. O sırada Jeff titrek bir ses tonu ile konuşmaya başlamıştı. **"Her zaman seninle oynayacağım diyorsun fakat beni uyutuyorsun!"** Ses tonu ile babasına oldukça alındığı belli olabiliyordu fakat babası ise gerçekten istemeyerek Jeff’i yüzüstü bırakıyordu, tebessüm ile Jeff’in konuşmalarını dinledikten sonra yavaşça ellerini Jeff’in arkasından boynuna atarak Jeff’i ile aynı boya gelmek için dizlerini kırmıştı. O sırada Jeff’e bakıyordu. Jorge şuan da hiç olmadığı kadar ciddiydi çünkü gerçekten oğluna yeterli vakit ayıramadığı için kendi de üzülmekteydi. **"Çok üzgünüm oğlum, evet sana yeterli zamanı ve vakti ayıramıyorum, çok ama çok üzgünüm, fakat sen de beni anlayabilecek ve anlayışla karşılayabilecek bir yaştasın."** Jeff, kendisine karşı babasını hiç böyle ciddi görmeye alışkın değildi. Babasının her cümlesinde yumuşuyor ve gözlerini babasına deviriyordu. Babası sözlerini bitirince ellerini indirmiş ve babasına dönerek buruk bir ses tonu ile konuşmaya başlamıştı. **"Haklısın baba, seni üzdüğüm için özür dilerim."** Jorge, Jeff’in sözleri ile hafif bir şekilde gülümsemiş ve ayağa kalkarak sağ eli ile Jeff’in saçlarını karıştırmaya başlamıştı. **"İşte benim oğlum."** Jeff, ise tebessüm ile babasını izlerken Jorge ellerini Jeff’in saçlarından indirmiş ve elini tutarken ağır adımlar ile evin yolunu tutmuşlardı. Kısa bir süre sonra evin kapısına gelmiş ve açık kapıdan içeriye girmişlerdi. Evin içini müthiş bir yemek kokusu sarmıştı. Bu şüphesiz ki Jeff’in annesinin yaptığı yemeklerin kokusundan başka bir şey değildi. Jeff ve babası adeta birbirleri ile yarışırcasına mutfağa doğru koşturmuşlardı ve ikisinin de ağızlarının suyu aka aka aynı anda konuşmaya başlamışlardı. "**E-ENFES KOKUYOR!"** Hızlıca Jeff ve babası yemek masasına oturmuşlardı. Jeff’in annesi ise yemekleri ağır ağır önlerine koyuyordu. Kısa bir süre sonra tüm yemekler hazırlanmış ve Jeff, Jorge ve annesi Arin masadaydılar. Yemeklerin üstünde tüten duman adeta Jeff’i büyülerken hepsi bir anda ellerini masaya koymuştu. Bu hem Tanrılarına hem de yemeği yapan kişiye bir teşekkürdü. **"Teşekkürler!"** Ardından yemeği yemeye başlamışlardı. Yemeklerini yerken Jeff’in annesi ve babası kendi aralarında konuşuyorlardı. Kısa bir süre sonra Jeff bir lokma ağzına götürmüş ve lokmasını yuttuktan sonra babasına bir soru yöneltmişti. **"Baba? Ben de büyüyünce senin gibi güçlü biri olabilecek miyim?"** Babası bir yandan yemeğini yerken Jeff’in sorusunu cevaplamıştı. **"Bu sana bağlı Jeff, eğer güçlü biri olmak istersen olursun, fakat bunun bedelini de ödemen gerekir."** Babası son cümlesinde oldukça ciddi konuşmuştu. Jeff babasının bu kısacık cümlesinden oldukça etkilenmiş ve kafasına koymuştu. Bu belki de Jeff için ileride uzun bir yolculuğun anahtarı olacaktı. Kısa bir süre konuşmalar yapılmış ve yemekler yenilmiş, Jeff’in ise uyku saati gelmişti fakat Jeff’in uyumaya pek niyeti olduğu söylenemezdi. **"Haydi Jeff, uyku vakti."** Jeff oflayarak annesine bakmış ve sitemli bir ses tonu ile konuşmuştu. **"Uykum yok ama anne! Biraz daha babamla kalmak istiyorum?"** Jeff’in annesi derin bir iç çekerek bakışlarını Jorge’ye dikmişti, Jorge ise tam bir hanımcıydı. Hızlıca Jeff’in dizinde ki kafasını kaldırmış ve sert bir bakış atmıştı. Sadece bu bakış bile Jeff’in üstündeki otoritesini kanıtlayabilirdi. Jeff ise babasının bakışını gördükten sonra ayaklanmış ve derin bir çekmiş ve sıkkın bir şekilde konuşmuştu. **"İyi geceler..."** Jeff, doğrudan odasının yolunu tutmuştu. Aklından onlarca şey geçiyordu. Acaba babası gibi biri olabilecek miydi yoksa maskara biri gibi büyüyerek ikinci bir sınıf insan olarak mı yaşayacaktı? Jeff babasını kendine büyük bir idol olarak görüyordu ve en büyük hayallerinden biri ise babasının izinden gitmekti.*