Ride

"**Ride**" (pierwotnie zatytułowany "**Drive**") to piosenka Lany Del Rey wydana 25 września 2012 roku jako główny singiel z jej trzeciej EPki i drugiego wydawnictwa major, *Paradise*. Piosenka została napisana wspólnie z Justinem Parkerem i wyprodukowana przez Ricka Rubina.

## Tło

Geneza piosenki zaczęła się, gdy Del Rey zwróciła się do producenta Ricka Rubina, który chciał pracować nad demo, które zostawiła ze współpracownikiem Justinem Parkerem. Del Rey stwierdziła, że ​​ona i Rubin pracowali przez sześć dni nad przerobieniem dema "Ride" na ostatnią piosenkę.

Fragment wersji demo zatytułowanej „Drive” wyciekł 15 października 2020 r. Pełny utwór wyciekł jeszcze tego samego dnia. Ma nieco inny instrumental, a także pewne różnice liryczne.

„Uwielbiam to demo, które zrobiłem z Justinem Parkerem, z którym napisałem wiele rzeczy, takich jak „Video Games”, „Born to Die” i „National Anthem”., a Ferdy Unger-Hamilton z EMI nienawidził tej piosenki", Del Rey powiedział Complexowi. "Więc myślę, że on i Rick [Rubin] rozmawiali, a Rick powiedział: 'Co się dzieje z Laną? Czy może wpaść, słyszałem, że jest w LA”. Wydaje mi się, że najpierw się do niego przywitałem. Po prostu się przywitać'. Poszliśmy na spacer po Santa Monica — każdego ranka idzie tą samą trasą spacerową. Kilka tygodni później przywiozłem mu „Ride” i bardzo mu się to spodobało”. Kontynuując współpracę z Rubinem, powiedziała: „Praca z nim była dobra, wciąż siedziałam w moim starym samochodzie, moim starym mercedesie, który ledwo się produkował. pojechałem w półtorej godziny jazdy do Shangri-La Studios w Malibu i było naprawdę dobrze. Ma ten rozległy trawnik z tymi wszystkimi króliczkami i palmami. Był bardzo zrelaksowany. To było dobre".

## Tekst Piosenki

I was in the winter of my life.

And the men I met along the road were my only summer.

At night I fell sleep with visions of myself dancing and laughing and crying with them.

Three years down the line of being on an endless world tour and my

memories of them were the only things that sustained me and my only real happy times.

I was a singer, not a very popular one. I once had dreams of becoming a beautiful poet.

But upon an unfortunate series of events saw those dreams dashed and

divided like million stars in the night sky.

That I wished on over and over again sparkling and broken.

But I really didn’t mind because I knew that it takes getting everything you

ever wanted and then losing it to know what true freedom is.

When the people I used to know found out what I had been doing, how I had

been living, they asked me why but there’s no use in talking to people who

have a home.

They have no idea what it’s like to seek safety in other people for home to be wherever you lie you head.

I was always an unusual girl.

My mother told me that I had a chameleon soul, no moral compass pointing

me due north, no fixed personality, just an inner indecisiveness that was as

wide and wavering as the ocean.

And if I said I didn’t plan for it to turn out this way, I’d be lying.

Because I was born to be the other woman who belonged to no one, who

belonged to everyone, who had nothing, who wanted everything, with a fire

for every experience and an obsession for freedom that terrified me to the

point that I couldn’t even talk about it and pushed me to a nomadic point of

madness that both dazzled and dizzied me.

I've been out on that open road

You can be my full time daddy, white and gold

Singing blues has been getting old

You can be my full time baby, hot or cold

Don't break me down

I've been traveling too long

I've been trying too hard

With one pretty song

I hear the birds on the summer breeze

I drive fast, I am alone at midnight

Been trying hard not to get into trouble

But I, I've got a war in my mind

So I just ride, just ride, I just ride, I just ride

Dying young and playing hard

That's the way my father made his life an art

Drink all day and we talk till dark

That’s the way the road dogs do it, light till dark

Don't leave me now

Don't say goodbye

Don't turn around

Leave me high and dry

I hear the birds on the summer breeze

I drive fast, I am alone at midnight

Been trying hard not to get in trouble

But I, I've got a war in my mind

I just ride, just ride, I just ride, I just ride

I'm tired of feeling like I'm fucking crazy

I'm tired of driving till I see stars in my eyes

It's all I've got to keep myself sane, baby

So I just ride, I just ride

I hear the birds on the summer breeze

I drive fast, I am alone at midnight

Been trying hard not to get in trouble

But I, I've got a war in my mind

I just ride, just ride, I just ride, I just ride

Every night I used to pray that I’d find my people and finally I did on the open road.

We had nothing to lose, nothing to gain, nothing we desired anymore except

to make our lives into a work of art. Live fast. Die young. Be wild. And have fun.

I believe in the country America used to be.

I believe in the person I want to become.

I believe in the freedom of the open road.

And my motto is the same as ever.

I believe in the kindness of strangers.

And when I'm at war with myself, I ride.

I just ride.

Who are you?

Are you in touch with all of your darkest fantasies?

Have you created a life for yourself where you can experience them? I have. I am fucking crazy.

But I am free.

## Tłumaczenie Tekstu

W moim życiu trwała zima. A mężczyźni poznani na drodze byli moim

jedynym latem. Podczas snu miałam wizje, w których tańczyłam, śmiałam

się i płakałam z nimi. Gdy przez trzy lata byłam w niekończącej się

światowej trasie, wspomnienia tych ludzi były dla mnie jedyną otuchą;

to był jedyny czas, kiedy czułam się naprawdę szczęśliwa.

Byłam piosenkarką, niezbyt popularną. Kiedyś marzyłam, że zostanę

piękną poetką, ale przez kilka pechowych przypadków, moje marzenia

rozprysły się na wzór miliona gwiazd na nocnym niebie. Uznałam, że to

moje szczęśliwe gwiazdy i nieustannie wierzyłam, że spełnią moje

życzenia. Choć tak naprawdę to nic się przecież nie stało - wiedziałam,

że trzeba osiągnąć wszystko, czego się pragnie, a potem to stracić,

żeby zrozumieć, czym jest prawdziwa wolność...

Kiedy ludzie, których kiedyś znałam, odkryli, jak funkcjonowałam, jak

żyłam, pytali, o co się stało, ale przecież nie ma sensu rozmawiać o

takich sprawach z tymi, którzy mają swój dom. Nie mają żadnego pojęcia,

co to znaczy szukać bezpieczeństwa wśród innych ludzi, czy tego, że

twój dom jest tam, gdzie akurat będziesz mieć szansę odpocząć.

Zawsze byłam niezwykłą dziewczyną. Moja matka mówiła, że mam duszę

kameleona, bez kompasu moralnego, który mógłby wskazywać mi północ,

brak jednolitej osobowości, zamiast tego - wewnętrzny brak zdecydowania

- olbrzymi i kapryśny, niczym ocean. I jeśli miałabym powiedzieć, że

nie planowałam takiego obrotu spraw, skłamałabym.

Bo urodziłam się, by być kimś innym. Kimś, kto nie należy do nikogo i

kto należy do wszystkich, kto nic nie ma, kto pragnie wszystkiego, z

nieugaszonym pragnieniem każdego doświadczenia i obsesją wolności,

która zatrważała mnie tak bardzo, że nie mogłam o niej mówić i która

popychała mnie w stronę tego olśniewającego i oszałamiającego,

wędrownego szaleństwa.

Jestem na szerokiej drodze

A ty dniem, i nocą możesz być moim tatusiem w bieli i złocie

Śpiewanie bluesa wychodzi z mody

A ty i w lato, i w zimę możesz być moją kruszynką

Nie próbuj mnie złamać

Za długo już wędruję....

Za bardzo mi zależy

Na tej jednej, pięknej melodii

Słyszę ptaki unoszące się na letniej bryzie

Jadę szybko, a w środku nocy jestem samotna

Robię wszystko, by nie wpadać w kłopoty

Szkoda, że... że w mojej głowie trwa wojna

No to jadę, po prostu jadę, jadę...

Umrzeć młodo, bawić się ostro

To sposób mojego ojca, by przemienić życie w sztukę

Pić cały dzień, a potem rozmawiać do zmroku

Tak żyją tułacze - od świtu do zmroku

Nie odchodź teraz

Nie mów "żegnaj"

Nie odwracaj się

Zostawiasz mnie na lodzie

Słyszę ptaki unoszące się na letniej bryzie

Jadę szybko, a w środku nocy jestem samotna

Robię wszystko, by nie wpadać w kłopoty

Szkoda, że... że w mojej głowie trwa wojna

No to jadę, po prostu jadę, jadę...

Nie chcę już czuć, że jestem pierdolnięta

Nie chcę już jechać, aż zacznie mienić mi się w oczach

Ale tylko to pozwala mi nie stracić zmysłów, kruszynko

No to jadę, po prostu jadę...

Słyszę ptaki unoszące się na letniej bryzie

Jadę szybko, a w środku nocy jestem samotna

Robię wszystko, by nie wpadać w kłopoty

Szkoda, że... że w mojej głowie trwa wojna

No to jadę, po prostu jadę, jadę...

Każdej nocy modliłam się, by odnaleźć "swoich" ludzi i udało mi się to

dopiero na drodze. Nie mieliśmy nic do stracenia, nic do zyskania, nie

pragneliśmy niczego, prócz tego, by przemienić nasze życie w sztukę.

Żyć szybko. Umrzeć młodo. Nie hamować się. Bawić się.

Wierzę w kraj, którym była Ameryka. Wierzę w osobę, którą chcę zostać.

Wierzę w wolność, którą daje otwarta droga. A moje motto pozostaje

niezmienne. Wierzę w życzliwość obcych ludzi. I kiedy prowadzę wojnę

sama z sobą, to ruszam w drogę. Po prostu jadę.

A kim ty jesteś? Znasz swoje najmroczniejsze fantazje? Czy udało ci się

tak ukształtować życie, by ich doświadczać? Mnie tak. Bo jestem, kur\*\*,

szalona. Ale jestem też wolna.