Fine Rafał

**Fine Rafał** (wł. **Rafik12**, pod tym nickiem skakał do końca trzeciego sezonu) - polski zawodnik skaczący pod austriacką flagą startujący w zawodach FSJ, aktywny od czerwca 2020 roku. Jest kapitanem drużyny Polish Union. Dwukrotny Mistrz Polski, mistrz świata w lotach narciarskich z drużyny,zwycięzca Oberstdorf 15, były rekordzista świata w długości lotu. Drugi zawodnik 3. Turnieju Czterech Skoczni oraz 3. sezonu IFFSJ Pucharu Świata. Trzeci zawodnik pierwszego RW Air. Czterokrotny zwycięzca konkursów IFFSJ Pucharu Świata. Brązowy medalista olimpijski z konkursu drużynowego na skoczni dużej. Brązowy medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich na trawie. Od listopada administrator serwera, przez niektórych najmniej lubiany,

## Kariera

### Drugi sezon, czyli początki Fine Rafała

#### Puchar Świata

Pierwszy raz w zawodach FSJ wystartował jako Rafik12 27.06.2020 w konkursie Sapporo Fun Competition. Zajął 2 miejsce na 6 zawodników. Przegrał o kilka dziesiątych z legendarnym Janiewiemkto. Wyprzedził za to dwie wschodzące gwiazdy Pucharu- Gr1Xa i Matthewa K. Dwa dni później zadebiutował w Pucharze Świata w Willingen, gdzie ex aequo z Jam Madziarem i Skoki o Bande zajął 10 miejsce na 47 zawodników. Niektórzy skoczkowie już wtedy zauważyli jego talent, m.in stecu, który chciał skakać z nim w drużynie, co przed końcem sezonu się udało. Następnie Rafik12 zajął 22 miejsce w Lahti, 12 w Vikersund, a także 14 w Trondheim, jednak widać było, że ma jeszcze rezerwy na ostatnią prostą zimy.

#### Mistrzostwa Świata w Lotach i koniec sezonu

Po zakończeniu Pucharu Świata przyszedł czas na najważniejszą imprezę w sezonie Mistrzostwa Świata w Lotach narciarskich na Letalnicy. Po pierwszym dniu rywalizacji zajmował 9 miejsce ze stratą około 6pkt do medalu. W 3 i 4 serii sporo się poprawił i licząc tylko te skoki ustanawiając nowy rekord świata (265,5m) przegrał jedynie ze stecem. Niestety ze względu na słabą dyspozycję w środę zajął 5 miejsce ze stratą 2,5pkt do medalu. W sobotnim konkursie drużynowym spisał się porządnie i na koniec zawodów przypieczętował wygraną zespołu orłów, w którym wystąpili również Kubeq i stecu.

13 lipca odbyły się zimowe Mistrzostwa Polski w Wiśle. Rafik12 po świetnych lotach treningowych był głównym faworytem do złota, lecz we właściwym konkursie z powodu przede wszystkim błędów przy wybiciu zajął 23 miejsce.

Kilka dni później w Sapporo zakończył zimę na 5 miejscu w FSJ Elite Cup.

### Sezon letni

Podczas sezonu letniego niespodziewanie Rafik w każdym konkursie stawał na podium, lub się o nie otarł. Wygrał na inaugurację w Bischofshofen, a następnie w Predazzo przegrał jedynie ze Skoki o Bande. Poza tym jeszcze dwukrotnie stał na podium: w Engelbergu był 3, a w Wiśle 2 z niewielką stratą. 3 razy zajął 4 miejsce. Niżej niż czwarty był tylko podczas lotów na Kulm, gdzie w niezwykle wyrównanym konkursie zajął 6 miejsce mimo, iż do ,,pudła'' zabrakło jedynie punktu. W całym cyklu zajął drugie miejsce, a zwyciężył rewelacyjny Klimas. Rafikowi udało się jednak zrewanżować podczas letnich Mistrzostw Polski w Sopocie, gdzie zdeklasował konkurencje wygrywając aż o 7,2pkt nad drugim Kubeqiem.

### 3 sezon Pucharu Świata

Swój pierwszy pełny sezon Pucharu Świata Rafik12 zaczął wybornie. W jednoseryjnym konkursie w Wiśle odniósł zdecydowane zwycięstwo, a w szwajcarskim Engelbergu był drugi. Niestety po tych konkursach nastąpił zjazd formy. Podczas konkursów w Kuusamo i Oberstdorfie był cieniem samego siebie zajmując dokładnie 11 i 7 miejsce. Jak się okazało ten dołek nie trwał długo, ponieważ w drugim konkursie Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch Partenkirchen był trzeci, zostając nowym liderem niemiecko-austrkackiej imprezy. W Innsbrucku pierwszego dnia treningów skakał wyśmienicie, ale drugie już fatalnie. Wiele osób myślała, że próbuje wprowadzić w błąd rywali. W konkursie zajął 7 miejsce jednak różnice w czołówce były nie znaczne. Po dwóch konkursach powrócił na fotel lidera Pucharu Świata. Następnie przyszła pora na konkurs w Bischofshofen. Rafik oddał fenomenalne 2 skoki na odległość 147 i 149m jednak na wygraną nie wystarczyło. Zajął 2 miejsce w konkursie a także w turnieju, który przegrał o 0,2 z powodu niskich not sędziowskich w większości skoków. Potem na Kulm próbował powalczyć o wygraną, ale z powodu upadku zajął dopiero 9 miejsce. 7 września był 2 w Niżnym Tagile, następnie w Szczyrku obronił tytuł Mistrza Polski, a także triumfował w Lahti. Potem jednak do końca sezonu prezentował się słabiej: w Willingen był 5, w Zakopanem 12, w Sapporo dopiero 9, gdzie stracił żółtą koszulkę lidera. W rumuńskim Rasnovie skakał dobrze, ale dwóch równych skoków oddać mu się nie udalo, więc wylądował w drugiej dziesiątce, po konkursie powiedział w wywiadzie: ,,skocznia normalna konkurs chory''. Na Mistrzostwach Świata w Predazzo był 9 na obiekcie k120, a drużynowo zdobył brąz. Jednak sam uważał po konkursie, że zepsuł drużynie wynik. Na skoczni K95 prezentował się fenomenalnie, ale w konkursie nie poradził sobie z presją czego powodem było odległe 7 miejsce. Po czempionacie odbyło się pierwsze w historii RW Air. W jego pierwszej części Rafik prezentował się po prostu słabo. W Oslo był 20, a w Lilehammer 8. W 3 konkursie w Trondheim odpalił jednak petardę i udało mu się wygrać z potężną przewagą 6,5pkt. Do Vikersund przyjechał jako lider klasyfikacji generalnej, ale jego konkursowe skoki były dalekie od docelowych. W konkursie zajął dopiero 7 miejsce, ale jego główni rywale w walce o kryształową kulę zaprezentowali się jeszcze gorzej. RW Air Rafik skończył na 3 miejscu dzięki porządnej drugiej połowie turnieju. Do końca sezonu pozostały już tylko dwa konkursy: w szczuczyńsku gdzie Rafik był 12 jednak było ono bardzo pechowe, ponieważ wygrał tam Fine Remo, który został liderem pucharu z przewagą 4 punktów. Dlatego na Letalnicy Rafik miał główny cel by go wyprzedzić. Nie udało się. Remo był 3, tuż przed Rafikiem, który musiał zadowolić się 2 miejscem w wyścigu. Na koniec sezonu wystąpił w FSJ Elite Cup w Titisee Neustadt zajmując 8 miejsce.

### 4 sezon zimowy

Następną kampanię Fine Rafał od 9 miejsca w Wiśle, następnie w wietrznym konkursie w Szczyrku przegrał tylko ze stecem, później był 17 w Klingenthal, żeby wygrać w Kuusamo ex aequo z dominatorem tej części sezonu wspomnianym stecem. W Rosji był 9, a w następnym konkursie na nielubianej skoczni w Titisee Neustadt niespodziewanie po 2 lotach na 151 metr zajął 2 miejsce. Nadszedł czas na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich na Certaku. Mimo bardzo nieudanych treningów Rafał był w stanie być na najniższym stopniu podium po pierwszym dniu, lecz dalsza część czempionatu nie poszła po jego myśli. W obu konkursach skakał beznadziejnie, spadając na 6 miejsce po 4 seriach, a w drużynie było jeszcze gorzej gdzie totalnie zepsuł wysiłki kolegów doprowadzając ich do 5 miejsca. Tuż przed TCS zajął jeszcze 4 miejsce w Engelbergu i 9 miejsce w Mistrzostwach Polski. Na turniej przyjeżdżał jako wicelider Pucharu Świata z ponad 100 punktową przewagą nad 3 zawodnikiem, ale ponad 200pkt stratą do steca. Kapitan Polish Union zajął jednak w tym turnieju dopiero 8 miejsce a jego najlepszą lokatą było również 8 miejsce na jego zakończenie. 2 stycznia na Kulm mimo świetnych skoków podczas treningu, zmagał się z bólem głowy przez co był dopiero 16. Następnie nadszedł czas na 2 konkursy w Italii na kompleksie Trampolino Dal Ben. Na skoczni K95 finiszował na najniższym stopniu podium, lecz na K120 był 29, ale wkurzył się na sędziów wystawiających noty oraz oceniających odległość i nie przystąpił do kontroli a więc jego nota nie pokazała się w arkuszu. Kilka dni później na starcie konkursu w Zakopanem się nie pojawił. A podczas Willingen 5 oddał skoki tylko w jednym indywidualnym konkursie zajmując 5 miejsce. Przed Igrzyskami był jeszcze 9 w Sapporo i 19 podczas lotów w Oberstdorfie. Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich zdobył jedynie brązowy medal drużynowo na skoczni dużej tracąc zaledwie 1,1pkt do złota, a na normalnej jego drużyna była 4 z jedynie 0,7 punktu straty do 3 Polskich Orłów. Indywidualnie Fine Rafał był dokładnie 14 i 9. Pierwsze zawody po igrzyskach Rafał sobie odpuścił, wracając na konkurs w Szczuczyńsku gdzie zajął dopiero 27 miejsce. RW Air zaczął od 13 miejsca w Lahti, następnie w Oslo był 45. Miał on powiedzieć po tym konkursie, że wcale nie był gorszy od zawodników z podium i, że sędziowie zawyżają noty Niemcom i, że przez taką loterię tylko stracił szansę na wysokie miejsce w RW Air. Następnie w Trondheim był 6, a w Vikersund miał szansę na podium, gdyby nie to, że w 2 serii podparł skok. RW Air skończył na 15 miejscu, z powodu braku awansu do drugiej serii na Holmenkolbakken. Forma jednak szła w górę, bo w odwołanym z powodu zbyt często zmienianych platform startowych konkursie w Falun miał szansę na podium, a w Planicy w pierwszym konkursie był 7. W 2 wietrznym i jednoseryjnym zajął dopiero 20 miejsce. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata zajął 4 miejsce. Na koniec zimy wystąpił w FSJ Elite cup IV w Park City jednak był właściwie statystą zajmując 8 miejsce wyprzedzając tylko 2 zawodników.

### 2 sezon letni

Przygotowania do zimy zaczął od 38 miejsca w Zakopanem. Miał wtedy problemy z wyczuciem progu i prędkością najazdową. 1 kwietnia 2021 roku ~~spodziewanie~~ ogłosił zakończenie sportowej kariery. Okazało się to jednak primaaprilisowym żartem. Następnego dnia wystartował w próbie przedmistrzowskiej podczas LGP w Oberstdorfie na obiekcie HS106. Zajął tam 3 miejsce, skorygowane potem na 2, ponieważ pierwotny zwycięzca okazał się groźnym oszustem. Niestety nasiliły się jego problemy z plecami. W Rasnovie w wietrznym i przeniesionym z poprzedniego dnia mimo wielu dyskwalifikacji zajął miejsce pod koniec czwartej dziesiątki z powodu problemów w locie spowodowanych potężną wichurą. Następnie skoczył w Ski de Poland w Wiśle gdzie był 19, ale mógł nawet wygrać gdyby sędziowie zauważyli jego piękny styl. W Szczyrku był 23 i po tym konkursie zdecydował się wycofać z ostatniego konkursu turnieju Ski de Poland w Zakopanem. Pojawił się na starcie we włoskim Predazzo zajmując 11 miejsce, jednak było widać, że poza problemów z plecami ma problem z dobrym podchodzeniem do lądowania na dalekich odległościach. Potem na skoczni Paradiskullen zajął dopiero 17 miejsce. W wywiadzie jednak powiedział, że miał problemy ze stylem podczas lotu. Takich problemów nie miał na szczęście 1 maja podczas Letnich Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich w Bad Mittendorf, gdzie zdobył brązowy medal.:,Mogłem to nawet wygrać, ale cieszę się z tego brązu, jest to wygrane 3 miejsce, a nie przegrane 2 czy 1. Wreszcie udało się odczarować te Kulm i ogólnie te mamuty*-podsumował.*

## Miejsca na podium

 Sezon 4 | 1
 Sezon 5 | -
 Razem

## Mistrzostwa Polski

* 23. miejsce - 13 lipca 2020 (Wisła)
* **złoty medal** - 6 sierpnia 2020 (Sopot)
* **złoty medal** - 10 września 2020 (Szczyrk)
* 9. miejsce - 20 grudnia 2020 (Szczyrk)
* 38. miejsce - 29 marca 2021 (Zakopane)