Johanniters

De **Johanniters**, ook wel bekend als de **Hospitalers**, zijn een groep ridders en genezers die onder leiding valt van **Commandeur Wilhelm van Harderweijck**.

## Over de Johanniters

De Soevereine Militaire Hospitaal Orde van Sint Jan van Jeruzalem is door zijn lange aanwezigheid een vast element van het dorp. We baseren ons op de historische Hospitaalridders, een ridderorde die in de tijd van Dwaler zo’n 100 jaar bestond (erkend door de paus op 15 februari 1113). In de tijd waarin de Dwaler zich afspeelt, is de Johannieter orde een verplegende ridderorde. Dit betekent dat de voornaamste taak ligt bij het helpen en verzorgen van zieken, gewonden en hulpbehoevenden. Dit wordt weerspiegeld door de drie verschillende rollen die vervuld kunnen worden binnen de orde, namelijk ridder, geestelijke of (leke)broeder. Geestelijke en lekenbroeder hebben allebei ook een vrouwelijke variant, die in die tijd al gelijkwaardig was aan hun mannelijke tegenhangers. Dit was het best te zien in de kleinere Hospitaler gemeenschappen, waar soms ook een vrouw de leiding kon hebben. Alle leden legden de drie klassieke kloostergeloften af van armoede, kuisheid en gehoorzaamheid, waarbij de ridders ook een vierde gelofte aflegden met betrekking tot de gewapende bescherming van de Hospitalen en pelgrims. Johannes de Doper is de beschermheilige van de orde en daarom is zijn kerkelijke feestdag, 24 juni, de "nationale" feestdag.

De zetel van de orde bevindt zich op dit moment in Akko, waar de derde grootmeester sinds het begin jaartal van de Dwaler nu leidt. Pierre Guérin de Montaigu was de grootmeester toen de spelersgroep gestart werd, namelijk van 1207 tot 1228. Bertrand de Thercy volgde hem op als grootmeester, maar die stierf al drie jaar na zijn aanstelling. In 1231 nam Guérin Lebrun de titel over en werd de 16e grootmeester van de Johannieter orde. De orde valt sinds 1154 rechtstreeks onder de hoede van de Heilige Stoel, wat betekent dat de grootmeester van de Johannieter orde alleen verantwoording aflegt aan het centrale bestuursorgaan (de paus en zijn secretariaat) van de katholieke kerk. Ook hoeft de orde geen belasting (tienden) te betalen aan kerk noch wereldse heerser, en mogen ze zelfs de mis blijven houden in een gebied wat geëxcommuniceerd is (mits de klokken niet luiden). Wat misschien nog een interessant weetje is, is dat de twee oprichters van de ridderorde “Arme Ridders van Christus” (of Tempeliers zoals de meesten hun kennen) oorspronkelijk lekenbroeders waren bij de Johannieter orde.

Binnen de spelersgroep worden bijna alle regels en gebruiken nageleefd zoals deze hierboven beschreven staan. Een duidelijke uitzondering hierop is het ontbreken van de gelofte van kuisheid voor bepaalde lekenbroeders en -zusters. Ook de gelofte van gehoorzaamheid wordt soms wat vrij geïnterpreteerd. Als lid van de groep zijn er geen verplichtingen wat betreft aanwezigheid gedurende het weekend, waardoor er relatief veel individuele vrijheid genomen kan worden. Het enige verplichte is dat de voornaamste waarden van het Hospitaal worden uitgedragen, wat bij ons bestaat uit het verzorgen van gewonden en het optreden als onderhandelaars om vrede te behouden. Als je als Hospitaler echter ter plekke iets anders besluit, moet je hier in de meeste gevallen verantwoording voor afleggen aan zowel de commandeur als de rest van de groep. Het komt echter zelden voor dat verschillende leden het niet met elkaar eens kunnen worden.

## Doelen van de Johanniters

* Een actief element vormen voor de vrede tussen de verschillende rassen, met als doel een eenduidig front tegen het echte kwaad kunnen opzetten wanneer dat nodig is. De Hospitalers zijn daarom zoveel mogelijk neutraal in de conflicten tussen de verschillende groepen, maar wel altijd vóór het christendom.
* Eenieder genezen die gewond bij ons aankomt. Hoewel christenen nog wel eens een voorkeursbehandeling krijgen, zal er nooit iemand geweigerd worden omdat ze geen kruisje dragen.
* De aanwezigheid van het christendom sterk houden door steun te bieden aan christenen die gezondigd hebben en te proberen heidenen met zachte hand te bekeren.

## Leden

Omdat ze bovenal een kleine, gezellige groep zijn is er niet echt sprake van een strakke, militaire hiërarchie. De Commandeur heeft natuurlijk altijd het laatste woord, maar verder doen zowel ridders als lekenzusters gezamenlijk mee aan de afwas. Alle leden beschikken in meer of mindere mate kennis over genezing. Ook is er sprake van een relatieve gelijkheid tussen broeders en zusters. Historisch gezien vormden vrouwen een integraal onderdeel van het Hospitaal en in de 13e eeuw waren gemengde hospitalen niet ongebruikelijk (de dissertatie ‘Female Hospitallers in the Twelfth and Thirteenth Centuries’ geeft een helder en uitgebreidt beeld hiervan, met voorbeelden van vrouwen als lekenzusters, nonnen en zelfs commandeurs!).

De orde kent leden die de geloften van kuisheid, armoede en gehoorzaamheid hebben afgelegd voor onbepaalde en voor bepaalde tijd (noviciaat), al zijn er (zoals eerdergenoemd) leken die de gelofte van kuisheid niet hebben afgelegd.

* Wilhelm van Harderweijck, Commandeur en geprofeste ridder
* Jacob van Wijgheren, geprofeste ridder
* Reinhart, geprofeste ridder
* Zuster Catharina, non
* Zuster Bertha, novice
* Morgan, lekenzuster
* Alexandros, lekenbroeder
* Benedict, nog onbepaald
* Mathilde, nog onbepaald

## Onze verhoudingen met de Johanniters

De Johanniters zijn vriendelijk, christelijk en hebben meerdere van onze leden genezen. Daarom zijn de Zmajevit positief over de Johanniters, ook al zijn ze met te weinig om een echt verschil te maken als er mensen omver geduwd moeten worden. Hun Commandeur is ook aardig en we kunnen het meestal wel met hem en zijn Johanniters vinden.