Zaprowadź ją na targowisko

*Ależ oczywiście, że zaprowadzę cię na targowisko droga magnifiko, nie byłbym w stanie odmówić kobiecie w potrzebie* - wyjaśniłeś

*Tuturu. Niezwykle rozkoszna informacja. A zatem w drogę towarzyszu podróży kabam* - uradowana wykrzyknęła Karlica Piprek i ruszyła energicznym krokiem w kierunku, który dobrze znała.

Niewątpliwie pozwoliło ci to zaoszczędzić wiele godzin błądzenia po lesie w poszukiwaniu wyjścia. Kiedy dotarliście z powrotem do jakubowego parku, ludzie dziwnie patrzyli się na karlicę, a kiedy zbliżała się do jakiegoś bachora, rodzice podbiegali i odciągali w wielkim roztargnieniu szczyla tak jakby zobaczyli pedofila z trądem. W tych momentach Piprek maniakalnie się śmiała, podskakiwała i machała z wielkim uśmiechem odciąganemi bachorowi uginając ręce jak modliszka. Ostatecznie udało wam się dotrzeć na przystanek. Targowisko znajdowało się na Bałtyckiej, nie było więc bezpośredniego połączenia, aby tam dotrzeć zmuszeni byliście wsiąść w autobus 17 i wysiąść pod Alfą, a następnie przejść starówkę i ponownie wsiąść w autobus, tym razem 27, aby podjechać pod górę i wysiąść na następnym przystanku. Tylko nieliczni zawzięci emeryci odważali się na nią wspiąć własnymi siłami. Solaris Urbino IV zajechał na pętlę po 5 minutach. Wpuściłeś karlicę przodem.

*Nabana dziękuję ci dżentelmenie (no ja nadal nie wiem czy taki dżentelmen. Siedź cicho, ustąpił damie! Sama siedź cicho larwo! Nie uciszaj mnie i zamilcz wreszcie!)*

*Usiądziemy?*

*Woho ależ naturalnie (Prawda, usiądźmy. Przecież to robimy! Tak tak, robimy to!)*

Po drodze wsiadły kanary.

*Bilety do kontroli*

*Oli oli oli -* zawtórowała Piprek

*Proszę pokazać bilety, albo będziemy musieli państwa spisać*

*Ać ać ćpać chlać spać spisać*

*Czy ona w ogóle jest normalna?*

*Nie mam pojęcia -* odparłeś

*Widziałaś jakiego ma pypcia pod okiem? (Widziałam, pewnie jęczmień mu tam rośnie, a z niego jest smaczne pieczywo. Przecież nie jemy pieczywa, ma gluten. Ale jakbyśmy jadły, to z jęczmienia! Ale nie jemy! I co z tego, gdybyśmy żarły to jęczmienny!)*

*Słuchaj paniusiu, albo pokażesz ten bilet, albo pojedziemy na pętlę i tam z policją sobie porozmawiasz*

*Chwila... -* chciałeś przerwać, jednak do kanara podszedł jego starszy współpracownik, dziwnie spłoszony

*Ty, to Karlica Piprek, zostaw ją w spokoju.*

*To ona?*

Szybko opuścili pojazd.

Wysiedliście pod Alfą na węźle przesiadkowym, gdzie jeździły także parszywe tramwaje. Kiedy jeden z nich przejechał, Karlica rzuciła w niego starym trzewikiem wykrzykując "*Pudło na szynach, w paczce chipsów jest więcej świeżego powietrza niż w tym badziewiu!".* W tej okolicy kręciło się dużo brudasów (w tym i cyganerii) ale prawdziwym utrapieniem byli wszechobecni ulotkarze, wbijający w żebra kolorowe i bezużyteczne kawałki nieodnawialnej makulatury. Kiedy pierwsza trafiła na twoją towarzyszkę, baba ją rozdająca została tam stojąc sparaliżowana z trupią bladością i tępym wyrazem twarzy. Nie masz pojęcia co się jej przydarzyło. Na rondzie Roosvelta zgodnie z oczekiwaniem, stało już stado emerytów oczekujących na autobus. Wepchnęliście się w środek i w starczym fetorze czekaliście na jego przyjazd. Wtedy Karlica rozpoznała jednego ze stałych bywalców.

*Pappa-ra tożto Chlor Dei! (Znowu cuchnie od niego wódą na kilometr. Już kiedyś mówiłam, żeby się mył przed wyjściem, ale nie słucha! Może uszy brudem mu zarosły? Nie wiem, spróbuję sprawdzić.) Czyżbyś wybierał się na targowisko? Cóż tam będziesz porabiał La-Pu-Ta?*

Chlor przybrał wyraźnie skwaszoną i wyraźnie zaskoczoną minę

*Patrzcie patrzcie yy kurwa, czy to nie nasza mała karlica? Yyy ten miło cię yy widzieć, wybieram się na yy targowisko, chcę opylić yy ten rąbnięty magnetofon. A yy ty po co się tam wybierasz?*

*Szum-rum idę wyprzedać swoje rękodzielne wyroby, a także zakupić muchomorów do suszenia (po co się dopytuje, szpieg jakiś cholerny? Nie wiem, nie lubię wścibskich, a on śmierdzi z daleka. Śmierdzi, bo się nie umył! A ty niby skąd to wiesz, może jest tak wścibski?! Prawda, podła szelma!)*

I wtedy zajechał autobus, wsiedliście wraz z armią emerytów, która kłusem rzuciła się po miejsca siedzące oraz Chlorem Deiem, który półprzytomny wisiał na podsufitowych uchwytach.

*(Umarł? Z pewnością, wątroba nie wytrzymała tego chlańska. A skąd wiesz, może tylko leczniczo Amol popijał! Głupia! Ty jesteś!)*

Wysiedliście na kolejnym przystanku i skierowaliście się na targowisko, na stoisko Anastazego, głównego dostawcę muchomorów (a w zasadzie jedynego). Jednak tam zastaliście podejrzaną scenę. Na targowisku kręcili się ludzie w średnim wieku w kolorowych ubraniach (w zasadzie w normalnych, jednakże mocno kontrastujących z emeryckimi szarościami) kręcących się od stoiska do stoiska i wyraźnie wymuszających haracz. Akurat Anatazy szarpał się z pućkowatą flądrą w koku na łbie. Pomimo niewinnej twarzy, z mimiki i oczu uderzała potężna pogarda do całego świata.

*Halila witaj Anastazy, jak mija ci ten piękny dzionek? (Gdyby nie był jedynym dostawcą, w życiu nie tknęłabym produktów spożywczych tknięty jego obleśnymi łapami. Niewątpliwie, wyglądają jakby maczał je w świńskim łajnie co noc! Niechluja!)*

*Czego ty chcesz, wynoś się karla pokrako, albo cię roztrzelam! Myślisz, że nie jestem w stanie tego zrobić? To patrz jak rozstrzeliwuję te szczyle! -* powiedziała pinda i wskazała na dwoje gówniarzy odwróconych twarzą do ściany, z kartką na placech "ścierwo"

*Sara-bada przyszłam zakupić grzyby, witajże kobieto. (Ależ parszywa, pewnie wychowała się w kanałach ze szczurami. Co ty pleciesz, przecież nikt normalny nie wychowuje się w kanałach! No właśnie!)*

*Jak się stąd zaraz...*

*Zaczekaj Francuska Szujo, ja to załatwię, znam ją. Cześć Danusiu*

*Chwila! Nie wtrącaj się ty nadmuchana lalko! Inaczej to ty będiesz tłumaczyła się przed Marzeną! -* oburzyła się Szuja, jednak nikt nie słuchał

*Wolololo to ty Regina! (Ależ się postarzała, pewnie ma już z 500 lat. A widziałaś ten nowy obrus, pewnie dostaje takie w Caritasie, bo nie wierzę, że to sprzedają. Jesteś po prostu podła, to wyjątkowo przydatne jak wyjdziesz w gości!) Co takiego tu robicie?*

*Dawnośmy się nie widziały! A tak po prostu pracujemy tutaj, przejmujemy targowisko, poszerzając nasze wpływy. A jak tam życie.*

*Tyryryry bardzo dobrze, świetnie się czuję (pewnie tylko czeka, aż zachoruję i zdechnę, żeby odtańczyć chocholi taniec! Sama prędzej skona!). No ale przyszłam kupić grzyby, gdzie podział się Anastazy?*

Jednak Anastazy stał już pod ścianą z doklejoną kartką "ścierwo". Szuja wydała rozkaz i rozstrzelano całą trójkę.

*Cho-Le-Ra coś ty zrobiła! I gdzie ja niby znajdę kolejnego sprzedawcę muchomorów! Coś ty sobie myślała!*

*Danusia! Zaczekaj!*

*Mor-Da! Zniszczę cię ty podła wywłoko, nic z ciebie nie zostanie!*

W powietrzu dało się czuć potężne napięcie, niebo pociemniało, pojawiły się wyraźne grzmoty w oddali, zbliżające się z każdą chwilą, powietrze znacznie się ochłodziło, a nogawkami i rękawami szarpał potężny wiatr.

*O nie, to Brzydkie Słowa! Zatkajcie uszy!*

Na targowisku zapanował gorszy zgiełk niż w dni wolne od handlu w supermarketach, ludzie zatykali sobie uszy, biegali, tratowali się, ale to wszystko było na nic.

***PSIA KREW! TAK WAM NAGADAM, ŻE AŻ W PIĘTY WAM PÓJDZIE! OBLEŚNI TROGLODYCI I ZAKAPIORY! KARYGODNI OBSKURANCI, RUBACHY, PASZKWILANCI, ORDYNUSY...***

W tym momencie na targowisku pojawiła się dziwna obleśna baba, odziana w lateks, w ręku dzierżąć pejcz. Szybko podbiegła do Karlicy i zdzieliła ją w twarz.

*Nie czas na zdradzanie przeciwnikowi takiego asa w rękawie -* wydarła się. W momencie uderzenia pojawił się potężny błysk - umysł Piprek wdarł się wszystkim do główn na ułamek sekundy, ukazując swoje oblicze.

Kiedy oprzytomniałeś, zauważyłeś wycofujące się siły Marzenistów. Nad tobą stała Ropucha Czyżyk Burdelmama Markiewicz.

*Chodźcie -* powiedziała. Chwyciłeś nieprzytomną Karlicę Piprek i ruszyliście za nią.

Mniej Luksusowy przybytek