Konstytucja Wemisławii

**Konstytucja Wemisławii (2021)** - podstawowa ustrojowa współczesnej Wemisławii. Druga ustawa zasadnicza, która zniosła poprzednią tego typu ustawę. Jej pomysłodawcą był Robetjak, ówczesny prezydent federalny. Projekt został przyjęty na 66. Zgromadzeniu Federalnym przez ogół zebranych.

## Historia powstania Konstytucji

Jak wspomniano wyżej, pomysłodawcą nowej ustawy zasadniczej był Robetjak. Ów będąc jeszcze ministrem w rządzie prezydenta Askonna chciał w jakiś sposób zmienić podstawowe prawa Federacji, które - jak uważał - zawierały za dużo bełkotu politycznego, a za mało rzeczywiście dobrych rozwiązań dla zarządzania Projektem. Wtedy jednak pomysły dopiero się rodziły, a minister nie miał dość autorytetu by wprowadzić swoje zmiany.

Po zostaniu prezydentem Robetjak na własnej skórze zobaczył jakie są bolączki systemu, który konstytuowała ustawa zasadnicza. Przez pierwszą swoją kadencję starał się on działać na jej zasadach i dopiero podczas drugiej kadencji rozpoczął pisanie dokumentu programowego reform i w trakcie kryzysu aktywności przedstawił go na Zgromadzeniu Federalnym. Kanclerz i kilku obywateli poparło projekt na podstawie którego ostatecznie powstał czystopis "Konstytucji dla Wemisławii".

Czystopis po pewnych poprawkach ze strony kanclerza - zwłaszcza słynnej sprawie z "przewodnią siłą narodu - KPW" - został przedstawiony na 66. Zgromadzeniu Federalnym i przez gremium Zgromadzenia przyjęty.

## Główne zmiany

Konstytucja Wemisławii miała przede wszystkim ułatwić zarządzanie Wemisławią, zmniejszyć niepotrzebnie rozwarstwiony roleplay, oraz oddać władzę w ręce większej ilości organów.

Podczas promowania Konstytucji przedstawiono kilka bloków zmian, były to zmiany dotyczące: podziału Federacji; roli Zgromadzenia Federalnego, Rady Najwyższej i Kanclerza; oraz roli Rządu, Prezydenta i Izby Ludowej. Ponadto podano siedem punktów skrótowych:

1. Określenie kompetencji Rady Najwyższej, oraz wprowadzenie pewną dozy kontroli z zewnątrz nad jej działaniami (patrz: podpis prezydencki).
2. Wprowadzenie lepszego systemu podziału terytoriów.
3. Więcej wyborów: na gubernatorów i rzecznika Izby Ludowej.
4. Uściślenie działania Zgromadzeń Federalnych.
5. Podział kompetencji wykonawczych między prezydenta, a kanclerza.
6. Uniezależnienie Rządu od kanclerza, oraz oczyszczenie go z niepotrzebnie generowanych urzędów.
7. Ustalenie jasnych kompetencji dla Izby Ludowej w celu nadania większych praw zwykłym obywatelom.

### Zmiany w podziale Federacji

Konstytucja dla Wemisławii wprowadziła podział administracyjny całej Wemisławii na republiki związkowe i dzielnice. Wcześniej bowiem nie było jasnego podziału i z grubsza Projekt dzielił się na mniejsze projekty podlegające kanclerzowi z których niewielka ich ilość, po osiągnięciu odpowiedniej wielkości mogła się stać autonomią związkową, a będąc jeszcze większą zyskiwała status republiki związkowej.

Dzięki podziałowi całej Wemisławii ustalono formalne zwierzchnictwo republik związkowych nad dzielnicami, które to tworzyły republikę związkową - zależności spisano, tworząc jasny podział terytorialny.

Dodatkowo wcześniej zarządcy republik i autonomii (zwani pierwszymi sekretarzami) nie mieli w zasadzie żadnych obowiązków wobec całości zarządu Wemisławią, a jedynie przywileje. Konstytucja wprowadziła wymóg udostępniania planów rozwoju dzielnic i republik, oraz wprowadziła kadencyjność zarządców republik, których od tamtej pory nazywa się gubernatorami.

### Rola Zgromadzenia Federalnego, Rady Najwyższej i Kanclerza

W tej kwestii warto wiedzieć, iż przed zmianami Konstytucji Robetjaka Zgromadzenie Federalne nie miało jasnego celu - było Role Playowym zebraniem na którym wygłaszano mowy pełne bełkotu politycznego i od czasu do czasu uchwalano na nim jakąś ustawę, lub wybierano prezydenta. Konstytucja określiła Zgromadzenia jako forum obywatelskie na którym składa się sprawozdania i dyskutuje nad tematami danymi przez władze federalne, lub przez samych obywateli. Dodano także wymóg ilości delegatów na ZF by ten mógł uchwalić ustawę.

Rada Najwyższa przed zmianami była niezmiennym gronem gerontokratów, których z urzędu mógł zdjąć jedynie kanclerz. Poza tym ich ustawy miały taką samą moc jak te Zgromadzeń, jednak nie podlegały kontroli z zewnątrz - a co za tym idzie dopiero zaocznie można było się dowiedzieć, że Rada wprowadziła jakieś prawo. Konstytucja wprowadziła wybory na gubernatorów, oraz sprawiła, że kanclerz nie musi być gubernatorem by zasiadać w Radzie (wcześniej kanclerz był jakby pierwszym wśród pierwszych sekretarzy). Doszła także kontrola Rady z zewnątrz w postaci wymogu zgody prezydenta na wszelkie uchwały Rady Najwyższej.

Sam kanclerz przed zmianami posiadał najwyższą władzę, której nie posiadał nikt inny. Z tego tytułu gdy go brakowało niemal nikt nie mógł nic robić. Prezydent potrzebował zgody kanclerza na każde swoje zarządzenie, natomiast kanclerz zgody nie musiał posiadać. Wprowadzono więc jasny podział w którym kanclerz jest urzędnikiem najwyższym jeśli chodzi o terytorialny podział Wemisławii i zmniejszono jego kompetencje ochronne wobec innych urzędników.

### Rola Rządu, Prezydenta i Izby Ludowej

Problemami starej ustawy zasadniczej były także iluzoryczne urzędy, które mimo zapewnień o posiadaniu znaczenia, faktycznie go nie posiadały.

Rząd w starym ustroju był zbiorem urzędników honorowych - ciągle tych samych, bowiem za kreowanie rządu odpowiedzialny był prezydent z kanclerzem, a że kanclerz był zwykle ten sam, to i ministrowie zazwyczaj pozostawali ci sami. Poza tym bycie w rządzie było traktowane jako coś naturalnego co należy się każdemu obywatelowi w jakiś sposób, przez co bywały ministerstwa kompletnie niepotrzebne i nie załatwiające żadnych spraw (zwykle wręcz było to ich blokowanie, bo "to ja jestem ministrem X, więc tylko ja mogę to robić). Większość ministerstw odnosiła się do tego kto co buduje. Zmiany konstytucyjne sprawiły, że tylko prezydent tworzy rząd z małą możliwością weta kanclerskiego. Sprecyzowano także sprawy rządowe jako takie, które mają znaczenie ogólne i centralne (dla odróżnienia od kompetencji gubernatorów i kanclerza). Ponadto usunięto kanclerza z rządu.

Prezydent jak wskazano powyżej potrzebował zgody kanclerza na każde swoje działanie - w tym kreację rządu. Jedyne jego rzeczywiste kompetencje sprowadzały się do inicjatywy ustawodawczej (więc raz na miesiąc mógł przedstawić Zgromadzeniu ustawę), oraz do nadawania urzędów i odznaczeń. Konstytucja dla Wemisławii uniezależniła prezydenta od kanclerza w kwestiach zwykłych zarządzeń, oraz wykreowała z niego najwyższego urzędnika od centralnych spraw partykularnych, które może, acz nie musi, cedować na ministrów (wcześniej ministrowie mieli władzę per se, a nie ze względu na ich wybór przez prezydenta).

Izba Ludowa zaś była martwym gremium bez uprawnień - byli to po prostu obywatele bez godności w Radzie Najwyższej lub Rządzie. Zmiany nadały im rzecznika obywatelskiego, który ma być wybieralny co 4 miesiące, oraz nadały im prawo do uchwał mogących wnosić ustawy, skargi, oraz propozycje do władz federalnych.

## Poboczne zmiany

Poza wymienionymi wyżej zmianami usunięto także zbędny bełkot polityczny i nowomowę (m.in. paragrafy dotyczące stanu wojennego, czy nauki religii w szkołach). Nadano wszystkiemu prostszą formę, zachowując jednak tradycyjne dla Wemisławii nazwy i urzędy, pokroju kanclerza, czy Rady Najwyższej