Street Fighter V: Succabus

***Succabus*** is een creepypasta.

## Proloog

Ik moet je dit gewoon vertellen. Aan jou en aan degene die achter je staat, die over je schouder gluurt, ik zweer dat het gebeurt. Ik censureer mezelf, dus ik zie er niet uit als white trash. Ik ging op een dag naar GameStop. Ik zag een kopie van wat leek op *Street Fighter V* (2015).
Dit kan niet, dacht ik, maar ik pakte het toch.
Ik was opgewonden. Toen ik thuiskwam, keek ik naar de schijf. Het leek een PS2-schijf te zijn. Ik begon de PlayStation 2 in te stellen en merkte dat er geen leeftijdsclassificatie op de cover van de game stond. Het leek zelfs alsof het met het verfprogramma was gemaakt. Hoe dan ook, ik stopte de schijf in de PS2 en begon met de game.

## Gameplay

De opening was Akuma die naar de nachtelijke hemel staarde. Hij leek verdrietig. De sterren begonnen te bewegen, te gloeien en te flikkeren. Akuma werd geschokt en vervolgens boos. Ik denk dat hij 'Messatsu' fluisterde, maar ik weet het niet zeker. Hij sprong naar de sterren, die nu naar hem toe vielen. De sterren veranderden in metalen versies van Akuma met blauwe ogen die verlichtten. Ze vochten tegen Akuma, die hen één voor één doodde in 1 tot 3 treffers. Elke keer dat er iemand stierf, spoot er bloed uit de plek waar ze werden geraakt. Bloed is niet gebruikelijk in *Street Fighter* games, dat weet ik. Akuma draaide zich om en zag Ryu en een andere metalen Akuma. Deze metalen Akuma hield Ryu gevangen. Akuma bevrijdde Ryu en doodde de bedrieger. Akuma liep weg van Ryu - die op dat moment in de war was - en toen verscheen er mist op het scherm. De titel verscheen. Ik besloot om naar de trainingsmodus te gaan. De speelbare personages waren Ryu, Ken, Dan, Sakura, Guy, Akuma, Hugo en een nieuw personage genaamd Gou-Saru. Ryu had geen bandana op zijn hoofd en had blauwe handschoenen in plaats van rode. Kens haar was kort en zijn gi was nu donkerrood. Dan was normaal, behalve dat hij schijnbaar depressief was. Sakura's outfit was doordrenkt van bloed, maar het ging wel samen met haar demente glimlach. Het leek erop dat Guy enorm veranderd was, doordat hij vrijetijdskleding droeg. Akuma had geen shirt aan, waardoor er een litteken op zijn borst zichtbaar was. Hugo was normaal, maar hij had gif op zijn schouder. Maar Gou-Saru viel meer op. Hij had een groene gi, doordrenkt met bloed, vergelijkbaar met Sakura's schoolmeisjesoutfit. Hij had paars, lang haar en grijze handschoenen.
Ik heb ervoor gekozen om als Guy te spelen. De CPU was een Metal Akuma. Ik vond het leuk om mijn Street Fighter-vaardigheden op te frissen en ging daarna over naar de arcademodus. Opnieuw heb ik voor Guy gekozen. Ik vocht eerst tegen Sakura. Guy ging zitten, maar stond op. Sakura giechelde op een griezelige manier. Het podium was het podium van Street Fighter Alpha voor Birdie. Elke keer dat Sakura de lucht in sprong, slaakte ze een schreeuw van boosaardigheid. Ik versloeg haar met weinig moeite.
De overwinningsboodschap van Guy was: 'Ik weet zeker dat een dwangbuis je goed zal staan.' Ik grinnikte hierom. Het volgende gevecht was Ryu in Ken's fase uit *Street Fighter II* (1994). Ryu staarde naar de lucht en zag Guy toen.
Hij zei toen: 'Ik ben klaar om te vechten.' Hij spamde Shoryukens, maar ik versloeg hem toch.
Guy's overwinningsboodschap was toen: 'Je bent er niet klaar voor. Je bent alleen maar gretig.' Toen moest ik tegen Dan vechten, die in een nieuw woestijnstadium woonde.
Hij was in elkaar geslagen en huilde, toen hij Guy zag, zei hij: 'Laat me met rust.' Het gevecht begon, maar Dan zat nogsteeds in de war en bleef huilen. Ik gaf hem een ​​lage schop en hij rolde nu rond, schreeuwend van de pijn. Het gevecht eindigde.
Guy zei toen: 'Laten we hem niet martelen. Hij is al depressief genoeg.'
Ken was de volgende tegenstander en we vochten in zijn stage uit Street Fighter Alpha 2.
Ken was zijn riem aan het verstellen en zei toen met een stem die leek op die van Goku uit *Dragon Ball Z*: 'Laten we dit achter de rug hebben.' Hij sloeg als eerste toe, maar ik counterde hem met een worp. Hij viel door de vloer, die brak en het gevecht eindigde. Guy keek door het gat en zijn overwinningsbericht werd weergegeven.
Er stond: 'Oeps!' Het volgende gevecht was niet op het personagescherm - het was de baas, dus ik denk dat het logisch is - en was een naakte versie van R. Mika, genaamd Succabus. Er werd een filmpje afgespeeld, beginnend met een opname van de woestijn, nu in de nacht, met de personages die ik eerder versloeg en andere *Street Fighter* personages gevangen in gimp-pakken. Guy liep naar deze personages toe, met een geschokte uitdrukking op zijn gezicht. Toen verscheen Succabus.
'Nog een sexy slachtoffer, zie ik,' zei ze, 'je zult leuk zijn om mee te spelen.' Guy sprong in zijn vechthouding. Het gevecht begon en Guy werd gemakkelijk verslagen. Succabus sloot hem vervolgens op in een gimp-pak.
Ze hield haar hoofd naar me toe en zei: 'Ga je niet mee, schatje?' Ik was enigszins bang. De game dwong me terug te gaan naar het selecteren van personages, behalve het enige personage dat er was... IK! Ik was een chibi-versie van Guy in een lichtblauw shirt, een donkerblauwe spijkerbroek en zwarte sneakers. Er stond zelfs mijn naam op! Ik selecteerde mezelf en zag nog een filmpje. Ze was erg opgewonden om mij te zien, dat wist ik.
Ze sprong op en neer en zei: 'Ik ga genieten en koesteren van dit moment! Ik weet het!' Mijn moveset had de speciale aanvallen van Guy, behalve dat de sprong in de lucht niet zo goed was als de draaiende trap. Maar ik had wel de Shoryuken. Ik vocht tegen haar en overleefde het bijna niet, maar ik versloeg haar met een Super-Shoryuken genaamd Jeiden Hiryo No Ken. Succabus viel neer. Ik had geen overwinningsboodschap. Er verscheen een filmpje waarin Succabus smolt en de andere personages werden vrijgelaten, hun originele kleding verdienden - behalve Sakura, die in een keurslijf zat - en vervolgens feest vierden. Ik zette de game uit nadat ik mijn initialen had ingevoerd - ik werd eerste - en ging toen zitten. Ik dacht na over wat er was gebeurd, toen ik de stem van Succabus weer hoorde.
Ze zei: 'Vergeet je souvenir niet!' Een slipje vloog en landde op mijn hoofd, waarna ik hoofdpijn kreeg.

## Epiloog

Om een ​​lang verhaal kort te maken: ze liet mij een plezier doen om de marteling te stoppen.