Aiden Koh

Ojciec z matką zawsze powtarzali, intratna posada w dużej korporacji to klucz do dostatniego życia i sukcesu!

Może dla innych, nie dla Ciebie. Może to empatia, dusza wolnego artysty? Nieważne co, ale doprowadziło Cię prawie na samo dno. Początek był niewinny, dobre wykształcenie, dobre wpisy w CV, ojciec pociągnął za parę sznurków i już po paru latach byłeś wysoko postawionym pracownikiem administracyjnym Genetics Enterprises. Firmy zajmujące się badaniami nad ludzkim mózgiem, skupiającej się na prostych operacjach poprawiających działanie mózgu. Zapraszali Cię na przyjęcia, traktowali jak swojego, więc prosili o przysługi w zamian za awans, dobre słówko tu i tam. Nie wiedziałeś że wpadłeś w spiralę korporacyjnej maszyny. Na początku drobne zmiany w papierach, potem tuszowanie faktur a skończyło się na przywożeniu dziwnych walizek w podejrzane miejsca. Do tego zaczynało się to robić coraz bardziej niebezpieczne, w grę wchodziły duże kwoty, duże nazwiska i korporacje. Uświadomiłeś sobie że tak naprawdę jesteś nikim, trybikiem do wykonywania brudnej roboty. Wyniszczało Cię to, zacząłeś mniej przykładać się do pracy, “przyjaciele” powoli się odwracali. Zapijając smutki, spotkałeś swojego przyjaciela z dzieciństwa Nate Hansena. Zaczęliście zwierzać się sobie ze swoich problemów, jakie było twoje zdziwienie gdy dowiedziałeś się że pracujecie w tej samej firmie tylko w różnych działach. On też miał dość, brał udział w jakiś dziwnych eksperymentach, które go wyniszczały. Chciał uciekać, tak jak ty. Dogadaliście się że ty na szczeblu administracyjnym Genetics Enterprises usuniesz wpisy o sobie i Nate, a on usunie wszystko z baz danych. Zapłaciliście komuś kto przedstawił się jako Hack, znanemu hakerowi podziemia, aby opracował dla was wirus.

Gdy przyszedł dzień wykonania planu, byłeś gotowy. Wiedziałeś że po tym nie będzie odwrotu. Wyrzucając akta, nośniki pamięci i kasując foldery działu HR o was, czułeś się jakby ktoś cały czas na Ciebie patrzył, jakby każdy wiedział co w tej chwili robisz. Było to w pewien sposób ekscytujące, w końcu robiłeś coś dla siebie! Gdy wyciągnąłeś pendrive z wirusem z terminala, wiedziałeś że jesteś wolny, wirus właśnie teraz trawił wszelkie wpisy o Aiden Koh i Nate Hansen.

Razem z Nate uciekliście i świętowaliście waszą ucieczkę.

Tydzień później widziałeś w telewizji jak dzielne oddziały Keszik zlikwidowały “nielegalną placówkę badawczą, prowadzącą nieetyczne badania naukowe”, wynosili stamdą jakąś małą dziewczynkę i innych ludzi, była to siedziba Genetics Enterprises.

Pozorna wolność.

Zostałeś sam bez perspektyw.

Nie wiedziałeś co ze sobą zrobić dalej.

Pieniądze sie kończyły, pożyczyłeś sporą kwotę od jakiejś dziewczyny z pod ciemnej gwiazdy, Ana? Alice? Czy to ważne?

Pozostał głód, emocjonalny niedosyt, chęć prostego wyżycia się, odkrycia kolejnych połączeń synaps w mózgu, który nie chciał już dłużej służyć innym. Zacząłeś żyć życiem dekadenta, zafascynowany prędkością, z jaką wagonik twojego życia pędził w stronę przepaści. Masz teraz nowe znajomości, nowe potrzeby - nie myślisz o przyszłości, próbujesz zapomnieć o przeszłości. Na nowo odkrywasz życie chwilą teraźniejszą - korpożycie prawie zabiło w tobie umiejętność do życia chwilą. Czasem w przypływie lęku i otrzeźwienia rozmyślasz o miejscu, w jakim się znalazłeś - zastanawiasz się czy to naprawdę ty, czy jest dla Ciebie jakaś inna ścieżka. Ale nie widzisz jej.

Jak wtedy gdy na jednej z dekadenckich imprez spotkałeś Angela. Natknęliście się na siebie nad ranem w wyjątkowo dziwny okolicznościach. Pijąc nad ranem na placu budowy nowego wieżowca, jakieś 40 pięter nad ziemią z tajemniczym, nienagannie ubranym mężczyzną, który napatoczył się gdzieś po drodze. Wywiązała się głęboko, na na wpół religijna na wpół filozoficzna a całościowo pijacka dyskusja o moralności. Za przykład posłużył widoczny jak na dłoni Szpital Świątyni Ganesha - miejsce słynące ze skorumpowanego managementu, wątpliwych praktyk a wedle plotek dopuszczające się nawet zabójstw ubogich pacjentów w celu pozyskania organów na przeszczepy dla zamożnych klientów.  Wniosek do którego obaj się przychyliliście podpuszczani przez waszego kompana był taki, że to miejsce i prowadzący je ludzie nie zasługują na to by istnieć, że gdyby jakikolwiek bóg istniał, nie powinien pozwalać na taką niesprawiedliwość, okrucieństwo i potworną ironię. Nieznajomy uśmiechnął się jakby usatysfakcjonowany waszą odpowiedzą rzucił "Amen. Niech tak się stanie." i odszedł. Ta rozmowa zapewne nie zapadłaby wam w pamięć, gdyby nie to, że zaledwie trzy dni później miastem wstrząsnęła wiadomość o brutalnym ataku terrorystycznym z użyciem trującego gazu, którego cele stał się właśnie Szpital Świątyni Ganesha, a w którym zginęła większość personelu i pacjentów. Czy jesteś na dobrej ścieżce? Czy to co się stało było dobre? Złe? Nie widzisz celu i liczysz, że może dostrzeżesz go w narkotycznym widzie albo źrenicach nieznajomego w Babilonie.

Powiązania:

Hack

Nate Hansen

Angel