Φυσιοκρατική θέση Θεσσαλονίκης

Η θεώρηση ότι υπάρχει αυτόγονος κοσμογόνος νοήμονας προερχόμενος εκ του τίποτα (το τίποτα δεν είναι ο κενός χώρος των δυνητικών σωματιδίων) αποτελεί ισχυρή (συνήθως κληρονομημένη) γνώμη ότι η προσωποσύνη προϋπάρχει στο Παν και ότι υπερισχύει επί του Παντός. 1. η προσωποσύνη έχει θεμελιωδέστερα συστατικά (μονάδες πληροφορίας, διάφορους μηχανισμούς λειτουργίας ανά διαδικασία (συναισθήματα, ακοή, όραση, χειρισμός αντικειμένων, διαχείριση ιδεών κτλ.), καταγραφή μνήμης κτλ. άρα δεν είναι η ίδια ότι πιο θεμελιώδες, 2. αν ο αυτόγονος κοσμογόνος νοήμονας προϋπάρχει αέναα αποτελεί φυσικό φαινόμενο που δεν προκλήθηκε από αυτόν (άρα δεν είναι θεός), αν ο θεός έπλασε τον εαυτό του δεν είναι αέναος διότι μεταβλήθηκε η κατάσταση υποστατότητάς του, 3. δεν υπάρχει μονήρες Παν, σύνολο που εμπεριέχει όλα τα σύνολα, σύστημα που εμπεριέχει όλα τα συστήματα, για πολλούς λόγους: α. αμοιβαίως αποκλειόμενα συστατικά, λογικά διαφορετικό πλαίσιο συστατικών, μη κοινή θεμέλια αξιωματικότητα, αδυναμία λογικής τεκμηρίωσης κα.

Ποια είναι η λύση (η εναλλακτική της μεταφυσικής προσωποκρατικής θεώρησης ότι το Παν είναι προσωποκρατικά πλασμένο και ελεγχόμενο); Άπειροι οντοαξιωματικοί αλγόριθμοι, διαφορετικοί ανά κόσμο. Οντοαξιωματικότητα σημαίνει αξιωματικότητα υποστατού κόσμου, και υπάρχουν άπειροι. Τα περισσότερα σύμπαντα είναι μη παραλληλίσιμα, δηλαδή μαθηματικώς μη συγγενή. Η επιστημονική αξιωματικότητα (λίστα αξιωμάτων) είναι εκλεκτικά σχηματισμένη (όχι κοινής αιτιότητας) λίστα αξιωμάτων χρήσιμων για την επιστήμη, ενώ η οντοαξιωματικότητα πρέπει απαραιτήτως να εμφανίζει συνοχή και αιτιώδη συσχέτιση όπως για παράδειγμα ένα hash tree (Merkle tree, πχ δέντρο κοινής αιτιότητας μορφής blockchain). Χωρίς αιτιώδη συσχέτιση των θεμελίων της υποστατότητας, αυτή δεν είναι μία συγκεκριμένη (το κολλάζ χρειάζεται κόλλα η οποία εν προκειμένω δεν υπάρχει) και δεν είναι εφικτή (τότε μιλάμε για ανυποστατότητα).

Ο αξιωματικός αλγόριθμος δεν αποτελεί στατική λίστα αλλά εκτελέσιμο πρόγραμμα, όχι άμετρα τροποποιήσιμο στα σύμπαντα που εμφανίζουν ζωή (αν η οντοαξιωματικότητα μεταβάλλεται ακραία δεν εμφανίζεται ζωή).

Ο οντοαξιωματικός αλγόριθμος θυμίζει κύβο του Rubik, δηλαδή όντας εκτελέσιμο πρόγραμμα δεν έχει μόνο μία μορφή, αλλά δεν μεταλλάσσεται και ανεξέλεγκτα, στα σύμπαντα που εμφανίζουν ζωή (ο περιορισμός αυτός δεν ισχύει για τα αβιωτικά σύμπαντα).

Κάθε αξιωματικό σύστημα (βασισμένο είτε σε αξιωματική λίστα είτε σε πρόγραμμα/αλγόριθμο) είτε δεν εμφανίζει πληρότητα (δηλαδή αέναα θα εμφανίζονται προβλήματα τα οποία για να επιλυθούν θα απαιτούν νέα αξιώματα), είτε δεν εμφανίζει συνέπεια (σε αυτή την περίπτωση εμφανίζονται λογικές αντιφάσεις).

Κάθε αξιωματικό σύστημα πρέπει να αντιμετωπίζει την μη πληρότητα και την λογική ασυνέπεια. Δεν υπάρχει γενικός κανόνας αντιμετώπισης, ούτε υπάρχει η αξιωματικότητα των πάντων.

Η οντοαξιωματικότητα (θεμελίωση κάποιας υποστατότητας και όχι κάποιας επιστήμης) καταπολεμά την αξιωματική μη πληρότητα και την ασυνέπεια με εντροπία (αέναη αξιωματική επέκταση) είτε με απροδιοριστία (βλ. αρχή απροδιοριστίας Heisenberg)· οι οντολογικοί αξιωματικοί αλγόριθμοι με λειτουργική απροδιοριστία επιτρέπουν τον σχετικιστικό (αφορά σχέση μεταξύ υποστάσεων κοινής οντοαξιωματικότητας) προσδιορισμό κάποιων συστημικών χαρακτηριστικών μα ποτέ ταυτόχρονα όλων. Έχουν προταθεί και άλλοι μηχανισμοί υλοποίησης της οντοαξιωματικότητας πάλι βάση εντροπικής η/και απροδιοριστικής διαχείρισης της υποστατότητας.