Historia Oswaldu

**Oswald** - stolica Królestwa Oswaldu, największe miasto kraju i jedno z największych na świecie. Stanowi najważniejszy ośrodek naukowy, handlowy i komunikacyjny w środkowym rejonie Sinnaru. Ze względu na swoje unikatowe położenie nazywany bywa Bramą Światów.

> *Zobacz: Oswald*
>
>

## Historia

Na terenie obecnego Oswaldu (wzgórze Tartir) istniało osadnictwo ludzkie od co najmniej sześciu tysięcy lat. Podczas rozbudowy wschodniej części miasta za panowania Byseida II odkryto pozostałości po prastarych grobowcach z zachowanymi szkieletami i przedmiotami ozdobnymi, które według kronik wrzucono do Giathlumu, zaś w miejscu mogiły postawiono spichlerz. Część z rozbitych naczyń zostało jednak zachowanych przez jednego z budowniczych, w którego kolekcji przeleżały kilka wieków, aż zostały sprzedane uniwersytetowi. Tam na podstawie wzornictwa oceniono przynależność ceramiki do mało wówczas znanej kultury Kurin, pokrewnej mieszkańcom obecnego Lenkh, która zaniknęła wraz z pojawieniem się na terenach Oswaldu ludów z Thraki.

### Pierwsi osadnicy

Stałe osadnictwo w postaci pierwotnego osiedla miejskiego wybudowali tu przybysze z południowej Thraki, zakładając przy prawym brzegu Giathlumu i na wzgórzach Hen Pëme zespół kilku osad, z których największa położona była na szczycie Elastir. Podejrzewa się, że osadnictwo Thraków przetrwało tam co najmniej tysiąc lat, doprowadzając w pewnym momencie do wyparcia i całkowitego zaniku ludów Kurin po drugiej stronie rzeki. Zespół osadniczy wzgórz Hen Pëme był najbardziej na północ wysuniętym miejscem osadnictwa Thrakijskiego.

W przeciwieństwie do osad Thraków położonych bardziej na południu, te wśród wzgórz Hen Pëme nigdy nie rozwinęły się w większe zespoły miejskie, co dziwi ze względu na ich dość strategiczne położenie. Najbardziej prawdopodobna hipoteza mówi, że Thrakowie nie wytrzymali naporu bardziej od nich wojowniczych plemion eskarboriańskich, które podczas swej wędrówki z północy spustoszyli osady wzgórz Hen Pëme, doprowadzając do ich wyludnienia. Druga hipoteza mówi o nagłym pojawieniu się w dolinie dolnego Giathlumu Nieskalanych, którzy na przestrzeni bardzo krótkiego czasu opanowali obszary na południe od obecnego Oswaldu i doprowadzili do wyparcia wszystkich innych ludów tam mieszkających. Odcięci od krewnych na południu, wystawieni na najazdy Eskarborian i zagrożeni ekspansją Nieskalanych Thrakowie opuścili swe osady. Druga hipoteza spotyka się jednak z odrzuceniem przez większość uczonych z Uniwersytetu Oswaldzkiego, jako że według źródeł sonoryjskich napływ *errakich* odbył się, kiedy Thrakowie rozwinęli inny system budownictwa, zaś osady podobne do tych ze wzgórz Hen Pëme zniknęły dużo wcześniej.

### Władza Nieskalanych

Niezależnie jednak od tego, czy Thrakowie żyli jeszcze na tym obszarze za czasów inwazji Nieskalanych, wiadomo na pewno, że kierując się w górę Giathlumu, przybysze w pewnym momencie zajęli również obszar Hen Pëme i rozpoczęli budowę nowego miasta w miejscu obecnego Oswaldu. Nie wiadomo jednak, czemu przybysze nie podjęli dalszej ekspansji na Arborion. Podejrzewa się, że rozwijający się mniej więcej w tym czasie u ujścia Tossy do Giathlumu Cannamëon i wojownicze plemiona eldoriańskie Illyrów pod wodzą Erusa zmusiły Nieskalanych do skupienia się na gospodarowaniu terenów na południe od Wyżyny Eunemios.

Miasto Nieskalanych rozwijające się na terenach obecnego Oswaldu nosiło nazwę Raimë i początkowo obejmowało obszar doliny między Giathlumem a zachodnimi wzgórzami oraz wyspy leżących na rzece. Choć pierwsze kontakty z Cannamëonijczykami nie układały się pokojowo, z czasem oba miasta połączył handel rzeczny na Giathlumie, co wpłynęło dynamiczny rozwój Raimë. Po mniej więcej dwóch stuleciach stało się ono piątym największym miastem Imperium Tolvaru i jedynym miejscem, w którym pospołu z Nieskalanymi mieszkali przedstawiciele innych narodów.

Raimë wraz z innymi miastami Nieskalanych leżących na wschód od Giathlumu zostało zniszczone wskutek najazdu plemion z Ermenoru pod wodzą Amurata, co ostatecznie przesądziło o upadku powoli popadającego w ruinę Imperium Tolvaru. Większość budynków została zrównana z ziemią przez zjednoczone frakcje Ajinai i Erdenich. Stan chaosu utrzymywał się przez wiele miesięcy, aż do przerwania grobli oddzielających Wewnętrzne Morze od Nimern. Olbrzymia masa wód oceanicznych wdzierająca się wgłąb lądu zalała większość ziem Imperium Tolvaru i doprowadziła do śmierci tysięcy ludzi, całkowitego wyginięcia Nieskalanych oraz zniszczenia ich miast. Kilkudziesięcioletni czas wyrównywania się poziomu wody doprowadził do masowych migracji ludności i klęsk dotykających większość kontynentu. Obszary Raimë zostały jednak nietknięte przez kataklizm.

### Przybycie Ossirów i atak Eldoru

Odbudowy miasta na początku podjęli się mieszkańcy Cannamëonu, a potem Illyrowie, jednak za punkt zwrotny w powstaniu właściwego Oswaldu uważa się przybycie w okolice Hen Pëme Ossirów, eldoriańskiego narodu rozwijającego się przez stulecia w cieniu Nieskalanych na obszarze Ardalonu. Nowo wzniesione miasto nazwali Ossir en Gil. Choć na początku Ossirowie tworzyli jedynie państwo-miasto, zyski z kontrolowania Giathlumu i strategiczne położenie sprawiło, że szybko stali się wiodącym prym narodem w centralnej części Sinnaru. Szybko sprzymierzyli się z żyjącymi na północnym-zachodzie Illyrami, z którymi zintegrowali swoją kulturę i zasymilowali, tworząc nową ludność Ossillyrów. Przejęcie władzy w Cannamëonie przypieczętowało ich pozycję. W tym czasie miasto znane było pod dwoma oficjalnymi nazwami: Ossir en Gil w języku ossirskim oraz Engilos w języku illyryjskim. Powoli budowana potęga Ossirów i Illyrów została jednak wstrzymana przez Talanturian z Eldoru. Najeźdźcy pod wodzą Mîrsahulla Żeglarza wpłynęli na Giathlum od strony morza i po roku oblegania miasta przejęli kraj, ustanawiając go jedną z części powstającego Imperium Eldoriańskiego.

Przez czterysta lat panowania dynastii talanturiańskiej w Ossir en Gil stał się największym miastem Imperium Eldoriańskiego, przewyższając nawet stolicę państwa, Mîr Talantur. Władza talanturian wprowadziła do podbitego kraju własne obyczaje, które w pewnym momencie zintegrowały się z kulturą Ossillyrów. W tym okresie miasto zaczęło stawać się głównym miejscem spotkań uczonych z całego znanego świata, co zaowocowało założeniem Uniwersytetu Oswaldzkiego. Z czasem wysoko postawione rody ossillyrskie zaczęły przejmować kontrolę nad miastem, co ostatecznie doprowadziło do Wielkiej Wiosny i rozbicia Imperium na dwie części - Zachodnie Królestwo Eldoru i Wschodnie Królestwo Eldoru. Książę Theonesil obwołał się królem i z pomocą lorda Ezerrila ustanowił nową władzę.

### Flota Aswimra i czasy Królestwa Oswaldu

Kres dynastii założonej przez Theonesila dobiegł końca podczas najazdu zbrojnych Aswimra, którzy, kierując w górę Giathlumu swoją flotę, zajęli Ossir en Gil i przejąwszy władzę nad krajem, zmienili nazwę stolicy na Oswald. Rządy nowej dynastii, z początku krwawe i prowadzące do wielu buntów, doprowadziły do zmniejszenia obszaru kraju i osłabienia jego pozycji. Po kilkudziesięciu latach wojny domowej pięć walczących o władzę rodów zawarło przymierze i wspólnymi siłami odwiedli Oswald od zguby. Z czasem miasto odzyskało dawną świetność i obecnie uważane jest za najbardziej nowoczesne i rozwinięte miasto świata.