Reinhard Heydrich

Reinhard Heydrich w 1960 roku

**Reinhard Tristan Eugen Heydrich** (ur. 7 marca 1904 w Halle) - niemiecki polityk, dawny przewodniczący służb wywiadu III Rzeszy, od 1960 przywódca NSDAP.

## Biografia ogólna od 1924

Od 1924 roku, pływał w niemieckiej marynarce wojennej na krążowniku "Braunschwieg". W roku 1926 uzyskał awans na stopień chorążego marynarki i wysłany został na szkolenie oficerskie do akademii marynarki w Mürwick, po czym uzsykał awans na porucznika. W 1927 przeszedł dodatkowo kurs na oficera łączności (*Nachrichtenoffizier*).

W 1928 wszedł w związek małżeński z Liną von Osten, wywodzącą się ze zubożałej szlachty holsztyńskiej. Tego samego roku, ojciec jego byłej partnerki złożył skargę do dowództwa Reichsmarine, która zapoczątkowała skandal obyczajowy.

Postawiony przed sądem Heydrich nie wyraził jednak skruchy, przez co wydalono go na rozkaz Ericha Raedera z marynarki wojennej. Pozostawiony na lodzie, bez grosza przy duszy w czasach kryzysu, wstąpił za namową teściowej do SS w roku 1929. Tam, poznany osobiście z Himmlerem otrzymał zadanie utworzenia partyjnej organizacji wywiadu, która później otrzymała nazwę Sicherheitsdienst (SD).

Swoją działalnością, włożył duży wkład w eliminację pozostałych po wojnie domowej w partii przeciwników Hitlera, czym zagrabił sobie u Himmlera, który postanowił zdegradować go w roku 1931 do stanowiska partyjnego gaulaitera Frankonii.

W roku 1933 wybuchła afera w szeregach wywiadu - jego przywódcę, Wilhelma Canarisa oskarżono o szpiegostwo na rzecz obcych mocarstw i stracono. Kiedy na stanowisku nastąpił wakat, Hitler osobiście wysunął propozycję zatrudnienia na nowego dowódcę Abwehry, Heydricha, wbrew protestom Himmlera.

Heydrich zgodził się, a już w 1934 pod jego komendą znalazły się także państwowe organy tajnej policji. Do roku 1936 przeprowadził udaną reformę administracyjną służb specjalnych, notorycznie wyłapując mniejszych wrogów wewnętrznych władzy, oraz komunistów. W tym czasie, pod jego osobistą kontrolą przeprowadzono udane akcje sabotażowe na Słowacji i w Austrii, przy czym ta pierwsza doprowadziła do rozpadu Czechosłowacji, a ta druga do wojny z Włochami.

Przedłużający się konflikt bez perspektyw nie wróżył za dobrze dla reżimu nazistowskiego. Coraz silniejsza była wewnątrzpartyjna opozycja, której coraz bardziej śmiało przewodził Himmler. Kiedy pozycja Heydricha przestawała być stabilna, w kwietniu 1938, doszło do apogeum kryzysu wewnętrznego, a władzę w kraju przejęła generalicja we współpracy z SS. Jedną z pierwszych ofiar represjonowania został właśnie Heydrich, którego postanowiono po protestach społeczeństwa zachować przy życiu, lecz odizolować wraz z Hitlerem i Goebbelsem w Berchtesgaden.

## Czasy Himmlerowskie

Kiedy we wrześniu władzę w kraju przejął oficjalnie Himmler, Heydrich już kilka tygodni siedział odizolowany od świata w twierdzy Berghof. I choć nie spotkały go w czasie rządów Himmlera żadne represje, to z biegiem lat wydawał się odchodzić w zapomnienie.

Kiedy w 1949 roku, Goebbels utworzył na wygnaniu w Szwajcarii swoje medialne imperium, zaproponował mu współpracę, jednak Heydrich odmówił, woląc spędzać czas z rodziną i podupadającym na zdrowiu Hitlerem.

Dodatkowo, cały swój wolny czas poświęcał na szarmierce, boksie i lataniu samolotami, których uzbierał sporą kolekcję, aż po maszyny odrzutowe. Od czasów wygnania, stale utrzymywał kontakty z Międzynarodowym Związkiem Szermierzy, a w 1956 został jego członkiem honorowym.

W 1952 otrzymał kolejną ofertę współpracy, tym razem od mafii Nebelhorn, zbudowanej z byłych nazistów, będących w opozycji do Himmlera. I choć oficjalnie odmówił, to do dziś pozostają niejasne jego relacje z tą grupą.

Rok później, Himmler przegrał w wyborach, które musiał zorganizować pod presją ludu. Kiedy do władzy doszło FDP, zliberalizowano prawo, a samo Berchtesgaden przestało być więzieniem, choć wielu nowych polityków postulowało ponowne osądzenie byłych przywódców państwa - znów bez skutku.

## Nowe Niemcy

W 1955, po pierwszym od utraty władzy zjeździe partii nazistowskiej i poworcie do jej dawnej nazwy i symboliki, gremium zebranych zniosło zbiorową banicję dla polityków frakcji hitlerowskiej, jednak bez większego odzewu - wielu do końca swoich dni wolało pozostać w cieniu, a sam Hitler odmówił ponownego stanięcia na czele partii. Heydrich jednak, mimo iż nie wziął na siebie ciężaru piastowania istotnej funkcji, postanowił powrócić do partii.

Przy okazji wyborów w 1958, partia nazistowska odniosła jeszcze gorszy wynik niż poprzednio, czego skutkiem był brak dobrej kampanii i charyzmatycznego przywódcy. I choć notorycznie namawiano Heydricha, aby został nowym przywódcą partii, ten ciągle odmawiał. W końcu jednak, zgodził się zdobywając w wewnątrzpartyjnych wyborach 1960 roku, 100% poparcia.

Korzystając ze swojej relacji z Goebbelsem, a także z kontaktów w armii, służbach i prawdopodobnie mafii, postanowił sięgnąć po władzę państwową. W 1962, ogłosił oficjalny start w wyborach parlamentarnych, przywracając wielu ludziom nadzieję na zmianę nienajlepszej sytuacji Niemiec.

## Życie prywatne

Od 1928 żonaty z Liną von Osten, z którą ma czworo dzieci - Hildera, Silke i Marte. Czwarty, najstarszy syn - Klaus, zginął potrącony przez samochód w 1941. Jego bratem jest Heinz Heydrich, generał wojsk lądowych w Wehrmachcie.

/Krzysztof Dominek