Mighty Pups: Super Paws: Uratować meteoryt

## Obsada

Ekipa Psiego Patrolu, Team Flurr, mieszkańcy Zatoki Przygód, Akro, Sherie, Miguel, Tuck, Ella, Einer

## Uwaga!

**Jest to kolejne opowiadanie grupowe, drugi raz z serii Mighty Pups, zaś pierwszy z Super Paws.**

## Rozdział 1

**Hope, Eco, Sofia oraz Morgan mieli na sobie stroje Mighty Pups. Znajdowali się w lesie, który wręcz był doszczętnie zniszczony przez potężne Bow Echo, które przeszło niedawno. Większość drzew albo była napięte i przypominało łuk, inne powyrywane z korzeniami. Wszystko przypominało jakby jedna wielka ręka skosiła je w jednym kierunku. Cztery pieski zaś naprawiały szkody. Łapy Hope zaświeciły się na fioletowo i pomogła wrócić drzewu na jego miejsce.**

-Uff! Kolejne drzewo powróciło na jego miejsce. Jeśli się pospieszymy wyrobimy się przed południem.-mówiła bardzo wysoka suczka rasy Jack Russel Terrier.

-Świetnie! Ja uratowałam napięte drzewa, wiadomo trochę jeszcze zostało, ale jest dobrze.-odpowiedziała suczce Morgan, po czym wróciła do naprawiania kolejnego drzewa.

**Eco pomagał, by drzewa wracały na miejsce. Piesek nucił pod nosem piosenkę Hop Hop Boogie. Jego łapy świeciły na jasnozielono. Sofia biegała szybko i naprawiała pozostałe drzewa.**

* Zmiana sceny odznaka Sofii

**Odznaka w kształcie łapy będąca po środku bazy była otwarta. W środku leżał meteoryt. Na dole pieski zgromadziły się. Utworzyły półkole. Ryder stał przed nimi. Wszyscy ze sobą rozmawiali.**

-Pieski, wiem, że ten meteor prawie był nieaktywny, jednak wczoraj Kaito zaobserwował wzrost energii u niego. Meteor, który dał po raz pierwszy Psiemu Patrolowi moce ponownie działa!-mówił z dużym zadowoleniem brunet. Psi Patrol zawył. Nagle usłyszeli wesołe szczekanie. Każdy odwrócił głowy i zobaczył, że pod górkę w kierunku bazy biegną psy.

-TEAM FLURR!-krzyknęła mocno Alays. Pieski wszystkie zawyły radośnie. Zaczęły podskakiwać radośnie. Każdy merdał ogonem.

-Witajcie!-zawołała West z daleka. Jej ogon chodził we wszystkie strony. Nagle z półkola wybiegła Alexy, która wywróciła Flurr. Ogon Łajki Jakuckiej w fioletowej obroży merdał we wszystkie strony. Obydwie się śmiały. A następnie mocno przytuliły.

* Zmiana sceny odznaka Alexy

**Pieski nie świadome były, że ktoś ich obserwuje z krzaków. Błysnęły dwukolorowe oczy. Potem przycupnięty pies wyczołgał się z krzaków. Miał on szare futro w białe łaty. Na sobie miał garnitur.**

-Hmmph...meteor mówicie...ciekawe...Dzięki Flurr za sprowadzenie mnie tutaj...-rzekł pies swoim niskim głosem. Pod koniec uśmiechnął się złowrogo. Następnie paroma susami podbiegł pod bazę. Szczeknął bardzo cicho. Z jego butów wysunęły się przyssawki. Wspinał się pod górę. W końcu wskoczył do środka. Łapa zaświeciła się mu na czarno. Przeniósł meteor blisko siebie, następnie zmniejszył go. Jego łapy od razu całe świeciły na czarno.-Ciekawe...-powiedział sam do siebie.

**Tracker mający najlepszy słuch ze wszystkich piesków, przerwał rozmowę. Zastrzygłszy uszami. Coral stojąca po prawej stronie pieska z czułym wzrokiem popatrzyła na niego i zapytała:**

-Co jest kochany?

-Mam wrażenie, że słyszę kogoś. Ten ktoś znajduje się otworze po środku bazy...tam gdzie jest meteor!-mówił piesek o brązowych oczach i czerwonej obroży. Całą wypowiedź mówił głośno, po to by każdy go usłyszał. Wtem rozległo się wściekłe, a zarazem niskie szczekanie Chase'a:

-GRRR! INTRUZ! PRÓBUJE WYKRAŚĆ METEOR! ŁAPAĆ GO!

-O Ty!-warknęła Amy jeżąc sierść na jej karku. Jako jedyna plecak na sobie miała Tiger Belle. Suczka rasy Stabyhound odwróciła w stronę plecaka głowę i zaszczekała:

-Ruf! Ruf! Skrzydła!

**Podleciała na górę. Zobaczyła...Akro! Wzięła głębokie zaczerpnięcie powietrza.**

-Pieski to Akro!-rzekła szybko przez komunikator. Podleciała do niego w próbie odzyskania meteorytu. Pies jednak zwinnie uniknął jej wściekłych szczęk. Potem szybko cofnął się w stronę krawędzi schowka, w którym przechowywany był meteor. Potem wyskoczył. Łapy psa zaświeciły na kolor czarny on zaczął się unosić w powietrzu.

-Pożyteczny ten meteor. Dzięki niemu mogę latać.-mówił głośno zadowolony z siebie pies. Za nim wyleciała Timber. Próbowała go złapać, jednak ponownie Akro uniknął jej szczęk. Potem łapa stała się cała czarna i odepchnął ją od siebie.

-TIMBER! O nie...nie mogę patrzeć.-jęknął przerażony na dole Kaiden. Niebieskooki syn Chase'a skomlał zmartwiony. Suczka opadła zgrabnie na ziemię, jednak gdy była bardzo blisko użyła swoich skrzydeł aby wylądować. Piesek podbiegł do niej i zapytał.-Wszystko, ok?

-Taaak...-odrzekła cichym głosem suczka i podniosła głowę. Oczy zmrużone miała, a cała czuła się jakby odebrano jej siły. Psy oglądały jak Akro szybko ucieka w powietrzu. Wkrótce zniknął. Psi Patrol popatrzył na Rydera, który znacząco spojrzał na pieski. Wyjął swój tablet i nacisnął obrysowany meteor. Jego linie były jasnoniebieskie. Potem przemówił:

-Mighty Pups zbiórka w bazie!

-Ryder wzywa!-krzyknęły pieski, potem pokierowały się w stronę bazy.

**Max biegnął, jednak potknął się o Rubble'a. Obydwa pieski potoczyły się do windy. A następnie wywróciły wszystkie pieski. Powoli każdy podniósł się. Marshall zamerdał ogonem.**

**-Super** wejście!-zaśmiał się Dalmatyńczyk, zaakcentował mocno pierwsze słowo. Reszta piesków wybuchła gromkim śmiechem. Windą wjechali po środku bazy.

**Meteor w piwnicy zaczął świecić się. Wydawał dźwięk podobny, jakby zbierała się w nim ogromna energia. Podłączone zostały do niego dwa na żółto świecące się kable. Potem uwolnił energię, powodując, że odznaka po środku zmieniła kolor tła na pomarańczowo-żółty. Po środku utworzony był promień. A boki bazy odleciały do tyłu. Pieski pojawiły się dzięki polom, które niczym telereportery przetransportowały je.**

-Potężne pieski, gotowe do potężnej akcji Ryder sir!-oznajmił Chase w swoim stroju. Wyprężył on pierś do przodu.

* Zmiana sceny odznaka Psiego Patrolu na Mighty Pups

**Zanim to wszystko się wydarzyło Akro wylądował na jednej z ulic w Zatoce Przygód. Piesek szedł chodnikiem, potem skręcił w uliczkę. Usłyszał brzdęk pokryw od śmietników. A za nim wylądowały gdzieś łapy.**

-Akro, co tutaj robisz?-zapytał się głos należący do suczki. Syberian Husky odwrócił się i zauważył suczkę o niebieskich oczach, szaro-niebieskim futrze z białymi plamami. Jej koniuszki grzywki były pomalowane na niebiesko. Na szyi nosiła obrożę z kolcami.

-Sherie, szukałem Ciebie, bo widzisz potrzebuję wsparcia...zabrałem coś Psiemu Patrolowi cennego.-mówił niskim głosem pies. A oczy suczki błysnęły w zaciekawieniu. Potem piesek pokazał nosem meteor. Suczka uśmiechnęła się.

* Zmiana sceny znaczek Akro

**Tymczasem w Centrum Dowodzeń...Pieski stały i patrzyły się z gotowością na Rydera. Brunet stał przy ekranie. Odchrząknął, po czym zaczął wypowiadać się donośnym głosem, lecz poważnym. Alays oraz Chase wychwycili w oczach Rydera co jeszcze...zmartwienie.**

-Pieski, mamy duży problem. Jak sami zapewne wiecie Akro jest w Zatoce Przygód, przy czym porwał starszy meteor. Ten dał mu moc latania. Do takiej misji, wręcz potrzebuje wszystkich łap! Potrzebuje mocy wszystkich, aby go pokonać, Chase Ty i Alays ułożycie plan.-komenderował brunet.-Wytypuje jednak jeszcze jednego pieska, który będzie odgrywał bardzo ważną rolę. Mianowicie Flurr! Już dwa razy walczyłaś z Akro, znasz go, po za tym jesteś Avatarem. To Ty się z nim zmierzysz.

-Potężny Chase się tym zajmie!

-Z super mocami jestem nieuchwytna!

-Flurr się melduje!

-Psi Patrol gotowy do akcji!-okrzyknął Ryder i uniósł jego prawą rękę do góry, była ona zaciśnięta w pięść. Po tym wszystkie pieski z ekipy oraz Drużyna Flurr zawyli radośnie. Ryder włączył swój jet-pack, po czym odleciał w górę. Reszta piesków, które nie miały mocy powietrznych zeskoczyło na ogromny dmuchany materac na dole.

-Dobra, musimy go znaleźć.-oznajmiła Careya, wbijając jej łapki w ziemię. Zielonooka suczka zaczęła rozglądać się na boki. Wkrótce dało się słyszeć westchnięcie Volvo:

-Znalezienie Akro, nie będzie takie łatwe jak nam się wydaje...

* Zmiana sceny odznaka Volvo

**Przez uliczki w Zatoce Przygód szli bardzo blisko siebie Sherie i Akro. Suczka lekko się rumieniła. Po lewej stronie pojawiło się zielone wzniesienie, na nim drzewa. Usiedli za srebrnymi koszami na śmieci.**

-Jesteśmy sojusznikami, prawda?-zapytał Akro rzucając spojrzenie swoich dwukolorowych oczu na suczkę będącą mixem Blue Bay Shepherd i Owczarka Niemieckiego. Ona odpowiedziała swoim przyciszonym, niskim głosem.

-Tak. Nie zawieram zazwyczaj sojuszy, jednak tu robię wyjątek.-odpowiedziała suczka patrząc się psu w oczy. -Musimy uważać, te uliczki roją się od innych psów, głównie Bandy Bone'a, Bandy Drake'a oraz innych psów. Akro pokiwał głową, nagle szczękami sięgnął do plecaka po meteor. -Meteor...-szepnęła Sherie rozszerzając zaskoczona oczy. -Psi Patrol na pewno urządzi super-misję by go odzyskać, musisz uważać.-oznajmiła mu. Ten lekko zaskoczony zastrzygł uszami. -Jest drugi, daje im moce i czyni z nich super-bohaterów.-wytłumaczyła mu suczka. Akro pokiwał głową.

-Nie wiedziałem o tym, jednak i tak to nie będzie kolidować z moim planem.-odrzekł Syberian Husky i uśmiechnął się złowieszczo. Potem położył meteor na ziemi. Uniósł prawą przednią łapę do góry, która nagle stała się czarna. U góry wyglądała jakby wychodziły z niej czarne języki płomieni. A wyżej unosiły się kropki w odcieniach od czerni aż po ciemnoszary. Wystrzelił promień i podzielił meteor na dwa.-Spokojnie.-rzekł niskim głosem. Niewielki promień wystrzelił w obrożę suczki, po czym włożył meteor. Oba psy uśmiechnęły się złowieszczo, gdy łapy suczki zaczęły świecić się na kolor jej grzywki.

* Zmiana sceny znak Ligi Londyńskiej

**Psi Patrol stał przed bazą. Każdy zastanawiał się gdzie wrogi pies może być. Skye unosiła się na różowym tornadzie. Chase szczeknął, co przyciągnęło uwagę piesków.**

-Zatem czas na pierwszą fazę planu! Musimy go odnaleźć! Do tego zadania polecicie grupami, to tak: Skye z Amy oraz Chaayą, Aurora wraz z Anastasią i Dawn, Bella, Eyra, Ray i Star. Creya poleci wraz z Arctic'iem i Cray'iem, potem Chris, Ridley i Avalon, następnie Aster, Timber, Dockie i William! Pomoże Wam Sarah. -zarządzał Owczarek Niemiecki. Każda z wybranych głów pokiwała głowami. Potem odlecieli.

-Oby go znaleźli...-szepnęła do siebie Kailey i popatrzyła się w błękitne niebo, które po bokach przyozdobione było białymi rozstrzępionymi chmurkami.

-W sumie to możemy pomóc szukać go z dołu. Im więcej łap tym lepiej, prawda?-zasugerowała Kirse i popatrzyła się po pieskach. Chase i Alays popatrzyli na siebie, a potem na brązową suczkę o szaroniebieskich oczach.

-Dobra myśl.-oznajmiła Alays z uznaniem w jej oczach. Nagle podskoczyła jakby olśnił ją nagle jakiś pomysł. Martine przekrzywiła głowę na bok, gdy to zauważyła. Wzrok miała pytający. Tamaskan Dog zawołała z dołu w stronę Rydera.-RYDER! Mam plan!

**Brązowe oczy Ryder błysnęły i wylądował. Podszedł do suczki i tak jak każdy piesek popatrzył na nią wyczekująco. Ona odchrząknęła i potrząsnęła głową.**

-Kiedyś nam opowiadałeś o bliźniakach, Tucku i Elli. Są przyjaciółmi Psiego Patrolu. Wiem, że tylko pierwotni członkowie znają ich osobiście, jednak zawsze mogą nam pomóc.-tłumaczyła Tamaskan Dog o futrze w rożnych odcieniach brązu oraz o białych plamach. Ryder żywiołowo pokiwał głową.

**Z kieszeni swojego stroju wyjął tablet. Przejechał szybko palcem po ekranie, po czym zatrzymał się na odznace o niebieskim tle, dwóch strzałkach, górna jasnoniebieska, dolna czerwona. Druga odznaka była odwrotnością poprzedniej. Tło było czerwone, u góry strzałka była czerwona a dolna jasnoniebieska. Zadzwonił.**

-Tuck! Ella! Przybądźcie pod bazę! Ja i Psi Patrol potrzebujemy Waszej pomocy. Przy okazji zapoznacie się z nowymi członkami.-mówił Ryder przez komunikator. Dwa identyczne bliźniaki rasy Golden Retriever o grzywkach, bawiły się w parku, jednak po wezwaniu szybko spoważnieli.

-Dobrze Ryder! Za chwilę się zjawimy.-oznajmił Tuck, po czym popatrzył się na swoją siostrę bliźniaczkę. Połączenie zostało zakończone.

-Ryder, kim oni są?-zapytała Patty kierując jej spojrzenie na ludzkiego dowódcę Psiego Patrolu. Dilara pokiwała głową w zgodzie, tak samo jak Tolys, Eric i reszta piesków. Ryder zaczął tłumaczyć:

-Są przyjaciółmi Psiego Patrolu. Poznaliśmy ich dawno temu, gdy jeszcze było piesków ośmioro. Pomagają nam często w misjach Super Paws, a razem tworzą duet zwany Potężnymi Bliźniakami. Tuck ma moc zmniejszania się, zaś jego siostra, Ella powiększania.

-Woow! Super...-westchnęła Werix z zachwytem w jej fioletowych oczach. Czarny ogon suczki z białym pasem u góry merdał na boki. Wkrótce pod bazę przyjechały dwa niebieskie motocykle. Z nich wyskoczyły dwa wręcz identyczne psy. Mieli już na sobie swoje stroje.

**Przystanęli w ogromnym zaskoczeniu widząc, jak bardzo powiększył się Psi Patrol. Mimo to podbiegli przedstawiając się. Potem przyszła kolej aby każdy się przedstawił.**

* Zmiana sceny odznaka Tucka

**Shiraz merdała ogonem. Każdy już się przedstawi, teraz przyszła kolej na wytłumaczenie sprawy dwóm psim bliźniakom. Ella rzuciła pytające spojrzenie.**

-Czyli mówicie że pewien jeden złoczyńca, w pojedynkę, ukradł meteor ?- zapytała suczka

-Może nie w pojedynkę . Może z kimś pracować - stwierdziła Eyra

-Na pewno będziemy musieli się dowiedzieć z kim współpracuje - rzuciła pewnie Alays

-A więc. Udajmy się w miejsce gdzie zauważyliśmy Akro . Przeszukajmy teren . Może znajdziemy tam jakiś ślad - oznajmił Ryder

-Kto tam pójdzie ?- zapytała Kailey

-Ray, Eyra,Star, Creya, Dockie, Reszta zebranych pójdzie za mną .Mam pewien pomysł- powiedział brunet

**Pieski pokiwały głowami i udały się w wyznaczone miejsce**

* **Zmiana sceny odznaka Dockie**

**Po chwili pieski które miały przebadać teren były już na miejscu. Zaczęły węszyć na wokoło . Tuż obok nich znajdowała się granica lasu .**

-Tak się zastanawiam ... Czy my właśnie szukamy śladów po zawodowcu w byciu agentem ?-zapytała Ray przy tym szukając w krzakach

-Nikt nie jest doskonały . Każdemu się noga prędzej czy później podwinie - stwierdziła Avalon

**Dalszą rozmowę przerwał dość głośny szelest liści i trzask gałęzi z wyniku stąpania po nich . Wszystkie suczki skierowały wzrok na ciemny las . Po chwili przybrały pozę gotową do obrony . Uformowały się w szeregu i czekały aż nieznajomy się wyłoni z cienia . Gdy osoba była bliżej można było usłyszeć to co mówi . Lekko się zmieszały gdy tylko rozpoznały syczenie z bólu i jęczenie. Z cienia wyłonił się pies. Jego sierść była w kolorach brązu oraz beżu . Stał przodem do suczek i zapatrzony w nie z szokiem niemal się wywrócił. Z cienia wyleciała mała papuga i przytrzymała mu obroże aby nie rozbił sobie pyska o ziemie . Przez chwilę każdy patrzył po sobie z szokiem oraz zmieszaniem . Papuga powoli opuściła psa na ziemię . Ten momentalnie wstał**

-Emm...Olá amigos- przywitał się jak gdyby nigdy nic pies machając łapą i z uśmiechem od ucha do ucha

-Mów kim jesteś !- rozkazała Star

**Oczy psa spojrzały na Dockie**

-Dockie ?- zapytał

-Miguel ?- również zapytała suczka

**Po chwili podbiegła do niego i mocno się przytulili. Reszta stała jak wryta**

-To ten ... zapoznasz nas z kolegą ?- zapytała Creya

-Miguel . To suczki z Psiego Patrolu . Przedstawcie się - zachęciła Dockie

**Suczki się przedstawiły . Na końcu oczy Eyry i Miguel'a się spotkały się . Oba pieski się zarumieniły. Pies podszedł do niej i nerwowo zaczął trząść jej łapą na przywitanie**

-Emm ... Hejka .. Jestem Miguel. No ale to znasz pewnie .Przecież te imię padło . Ehehh.. eh.. nie powinienem zwracać uwagi, przecież pewnie się skapnęłaś . Wszak jesteś ładna i mądra pewnie . EM ! To znaczy nie te pierwsze ale nie bierz tego źle . Jesteś pewnie ładna to znaczy jesteś ale. Dobra nie ważne.. to.. hej - mówił zakłopotany i co chwile jąkający się pies

**Uśmiechali się do siebie nerwowo ale i szczerze. Pyski były oblane rumieńcem . Inne suczki patrzyły zakłopotane po sobie.**

- Em, to może się ruszymy? Nie żebym coś, ale nie jest dobrze tak stać na otwartej przestrzeni. Jesteśmy łatwym celem.- zasugerowała Creya. nerwowo machała ogonem na boki gdyż nie chciała przeszkadzać Eyrze i Miguelowi ale też nie chciała by komukolwiek się coś stało.

- Yyyy, e jasne.- Eyra potrząsnęła głową. Ray uśmiechnęła się pokrzepiająco w stronę BFF. Ona odpowiedziała jej tym samym.

* Zmiana sceny odznaka Eyry

**Chaaya leciała wraz z Amy oraz Skye. W różowym tornadzie Cockapoo lecieli Tuck i Ella. Dwójka bliźniaków wymieniała zachwycona spojrzenia między sobą. Mogli latać. Chaaya wzrok spuszczony miała w dół. Szukała psiego złoczyńcy.**

-Jak to jest możliwe, że pies który nie zna Zatoki Przygód skrył się tak dobrze?-dziwiła się podirytowana Amy szukając swoim wzrokiem na chodnikach lub między alejkami mignięć szaro-białego futra złego Husky.

-Nie mam i ja pojęcia.-odpowiedziała koleżance z drużyny Chaaya kręcąc głową.-Przepadł jak igła w stogu siana...najgorsze, że oprócz mocy ma meteor...-kontynuowała z warknięciem w swoim głosie mix Borzoj o granatowych oczach.

-A może ktoś mu pomaga?-zasugerowała Amy lecąc dalej przed siebie. Skye popatrzyła z zaskoczeniem, ale też podziwem na swoją córkę. Zamrugała swoimi różowymi oczyma po czym przemówiła:

-Ale kto miałby być tą pomocą?

-Ech...sama nie wiem...może reszcie coś się uda...-westchnęła Amy, potem zerknęła na powiewającą na wietrze odznakę. Kundelka rozpoczęła połączenie.-Halo! Cray, masz jakiś ślad?-spytała suczka.

**W powietrzu leciał piesek wraz ze swoją drużyną. Zaskoczony nagłym połączeniem zamrugał swoimi oczyma, ale zaraz odpowiedział z zmęczeniem:**

-Nie...niestety nie...

**Leciał on wraz z Ridley'em oraz Creyą blisko ratusza. W dole kręciło się parę osób, które podziały klomb Pani Burmistrz. Czerwone tulipany wychylały głowy w stronę słońca. Na wieść pieska Amy westchnęła.**

-Dobra...trudno...powodzenia, życzę.-powiedziała Amy, po czym zakończyła połączenie. Wtedy jej uwagę między ceglanymi domkami przykuło migniecie futra. Zatrzymała się w powietrzu raptownie.

**Skye nie chcący wpadła na córkę, porywając ją w wir swojego tornada. Amy oswobodziła się po chwili. Cockapoo popatrzyła przepraszająco na swoją córkę.**

-Wybacz, kochanie.-przeprosiła Skye ponownie rzucając swojej córce przepraszające spojrzenie. Amy skinęła krótko głową, ale spojrzenie miała utkwione w dole. Cockapoo podniosła lewą brew do góry. Potem wzrokiem wraz z Chaayą i Potężnymi Bliźniakami w dół.

-Widziałam jakieś futro.-ozwała się suczka, która wychwyciła ruch. Spojrzenie dwukolorowych oczu nadal trzymała na dole. Pieski zastrzygły uszami. Cała piątka wymieniła się spojrzeniami. Zaczęli obniżać pułap, by wylądować na jasnoszarym chodniku.

-Ojej...ale Zatoka Przygód się rozbudowała...-rzekła z podziwem Ella, rozglądając się na wszystkie strony. Wtem Tuck zaczął węszyć górą, bez oznajmiania piesek w srebrno-niebieskim kostiumie rzucił się do biegu.-TUCK!-zawołała za bliźniakiem zaskoczona suczka.

**Zaczęła biec tak jak reszta. By dotrzymać kroku Skye leciała na swoim różowym tornadzie za pieskami. Alejka była długa, a po bokach miejscami walały się kartony lub puste kosze na śmieci. Wysokie ceglane ściany pięły się w powietrze. Nagle zza rogiem kolejnego budynku, okazało się, że droga zakręca. Tuck zatrzymał się widząc przed sobą dwa psy biegnące w lekkim przy kucu. Zanim zatrzymała się reszta. Samiec Golden Retrievera spojrzał się na trójkę członkiń Psiego Patrolu. Jego brązowe oczy miały pytający wyraz. Chaaya pokiwała głową, a jej oczy błysnęły. Jednak tak jak Amy oraz Skye stała w szoku. Ella wymieniła się z bratem spojrzeniem. Obydwoje nie wiedzieli o co może chodzić trzem suczkom. Nie śmieli jednak przerwać ciszy, po tym jak Borzoj dała im znak, że natrafili na dobry trop. Amy wyszła do przodu i uniosła ogon dając znak by każdy przygotował się do ataku. Opuszczając go gwałtownie, Chaaya zawołała:**

-POLICJA STAĆ!

**Jako pierwszy obrócił głowę Husky, był on przystojny. Jego dwukolorowe oczy błysnęły w zaciekawieniu a nawet nutką pogardy. A po nim odwróciła głowę niebieskoszara suczka. Była ładna, miała niebieskie oczy, obrożę z kolcami na szyi, oraz ciemno-białą plamę pyszczku. Trójka suczek należących do Psiego Patrolu.**

-SHERIE!?-wykrzyczała zaskoczona Skye, mrugając oczyma. Suczka nie wierzyła.-A-ale jak?!-pytała. Suczka przekrzywiła głowę patrząc się na Cockapoo z pogardą przez jej przymrużone oczy. Całe zamieszanie wykorzystała dwójka bliźniaków.

-Potężny i mały dam z siebie wszystko!

-Czas urosnąć!

**Krzyknęli swoje cytaty. Łapy bliźniaków zaświeciły się na czerwono. Tuck nagle się zmniejszył a Ella powiększyła. Patrzyła z triumfem na Akro, który podniósł wraz z swoja towarzyszka wzrok do góry. Mix Blue Bay Shepherd spojrzała pytająco na Akro. Ten uśmiechnął się. Suczka widząc złowrogi uśmiech psa, także się uśmiechnęła.**

-Nie będzie Wam do śmiechu jak zaraz odbierzemy meteor!-zawołała Ella z pewnym siebie głosem, górowała znacznie nad wszystkimi psami, nie mieściła się w alejce. Łapy musiała mieć rozstawione w różnych alejkach.

-Och...na pewno...ale to zależy komu nie będzie do śmiechu.-odpowiedziała Sherie, patrząc się na pieski. Tuck był już prawie przy dwójce złych psów. A Ella zaczęła się schylać by pochwycić suczkę rasy Blue Bay Shepherd X Owczarek Niemiecki. Akro stanął przed nią. Widział katem oka Tucka, który skradał się w ich stronę.

**Łapy psa nagle stały się czarne, pojawiły się w górze ciemnoszare i czarne kropki. Najpierw czarna otoczka pojawiła się wokół Tucka, następnie wokół Elli. Pieski stały się ponownie następnych rozmiarów. Uniósł ich ciała do góry. Dwa Golden Retrievery wydawały sapnięcia w bólu. Głowy mieli zarzucone do tyłu, oczy szeroko otwarte. Brzuszki mieli uniesione do góry. Sherie z tyłu obserwowała z podziwem jak pies kontroluje z dziecinną łatwością ciała dwóch bliźniaków. Było coś jeszcze w jej spojrzeniu, czego pieski z Psiego Patrolu nie mogły odgadnąć. Uczucie? Z triumfem na pyszczku Akro kontrolował dwójkę bliźniaków. Ich oddechy były bardzo nierównomierne. Raz łapali powietrze raptownie i głośno, gdy Husky przejmował kontrolę nad ich organami. A drugi raz bardzo powoli, ale z dużym bólem. Skye poleciała aby ich uratować, jednak Sherie wyskoczyła do przodu. Łapy zaświeciły jej na kolor grzywki. Za pomocą telekinezy uniosła szary kosz na śmieci i posłała go całą siłą w lecącą suczkę. Ta tylko tylko ominęła pocisk. Jednak atakująca zmrużyła bardziej oczy nie poddając się. Wzięła ponownie ten sam kosz, którym cisnęła w suczkę, po czym od tyłu rzuciła go w nią. Łapy suczki przestały świecić się na różowo i opadła na ziemię. Musiała oprzeć się o ścianę, bo była ogłuszona. Z warknięciem Amy skoczyła do suczki, jednak ta łapę skierowała na wielki baner z reklamą szamponów dla psów, uniosła go powoli a potem rzuciła w suczkę. Kundelka z heterochromią odleciała do tyłu. Leżała nieprzytomna. Chaaya podleciała do psów, z chęcią zakońćzenia, ale Sherie kątem oka znalazła metalowy łańcuch porzucony w tyle uliczki. Uniosła go, po czym spętała łapy suczki będącej mixem Borzoj. Dwójka antagonistów wymieniła ze sobą triumfalne spojrzenia. Suczka rasy mix Blue Bay Shepherd i Owczarek Niemiecki przemówiła:**

-Akro...dziękuje Ci...uratowałeś nas...

-Nie ma sprawy. Przyjaciele są od tego, prawda?-zapytał pies. Suczka pokiwała zdecydowanie, głową patrząc nadal na psa.-Dobrze rozprawiłaś się z tą trójką. Odliczę do trzech i uniosę nas dobrze?-komenderował pies. Sherie skinęła krótko głową.-Raz...

-Dwa...

-TRZY!-skończył odliczać pies unosząc się wraz z Sherie do góry. Zacisnął ostatni raz łapę na gardle bliźniaków rasy Golden Retriever po czym opuścił ich na ziemię, przestając kontrolować ich ciała. Unieśli sie do góry uciekając.

**Obolała Ella otworzyła tylko oczy do połowu. Westchnęła bardzo ciężko...Z tyłu przebudziła się Amy, która wstała bardzo powoli, po czym potrząsnęła bolącą głową. Podeszła do bliźniaków pomagając im wstać.**

* Zmiana sceny odznaka Elli

**Na plaży Psiego Patrolu stała cała drużyna. Ella siedziała podbierając swoim bokiem jej brata bliźniaka, który miał głowę opartą o jej ramię.**

- To co teraz? — zapytała Amy. Suczka rozejrzała się na boki. Jako pierwszy z piesków wzrok z budynków przed plażą przeniósł Clif. Piesek uśmiechnął się lekko, ale potem westchnął a w głosie słychać było zmartwienie.

-Musimy im zabrać meteor...-mówił Mastif Angielski.-I tak już jest źle bo wiedzą gdzie jest baza...

-Co gorsza wiedzą gdzie jest stary meteor! Nie mogą się dowiedzieć gdzie znajduje się nowy!-dopowiedziała z przejęciem Leoni wbijając łapki w piaszczyste podłoże. Pieski popatrzyły na suczkę i zgodnie pokiwały głowami. Teraz złotooka suczka z blizną na jej uchu popatrzyła się pytająco na swojego starszego brata.

-Odbierzemy Akro meteor. To jest pewne. Musimy obmyślić plan, który zwabi go i Sherie w naszą zasadzkę. Potrzebujemy też kogoś, kto będzie podążał ich śladami z bezpiecznej odległości. Najlepiej postawić na ich trasie pieski, które będą informowały nas. Ale trzeba zachować środki ostrożności. Przekonaliśmy się o tym niestety na przykładzie naszych przyjaciół, Tucka i Elli. Dodatkowo dzięki meteorowi może latać, a Sherie także zyskała moc.-wstał Chase, który stał przodem zwrócony do wszystkich piesków. Każdy słuchał go z zapałem.

**Everest popatrzyła się radośnie na jej męża, a następnie wymieniła pewne siebie spojrzenia ze swoim starszym bratem, Snowstorm'em. Pieski zadarły głowy do tyłu wyjąc z całych sił. Był to znak poparcia planu Owczarka Niemieckiego w granatowo- żółtym kostiumie. Tylko tak oraz Ella uśmiechnęli się lekko. Nadal nabierali sił i odpoczywali po tym jako Akro przejął kontrolę nad ich ciałami. Skye siedziała oparta głową o bok Marco. Pinczer średni patrzył się na suczkę o różowych oczach, z dużym zmartwieniem. Parę razy polizał ją po grzywce. Chase teraz skierował wzrok na Alays.**

-A teraz Alays! Ty pójdziesz ze swoją grupą, aby sprawdzać, czy Akro nie idzie do bazy. Jeśli będzie pod bazą musi być na miejscu ktoś, kto ją ochroni.

-Pewnie! Z super mocami jestem nieuchwytna!-zamerdała energicznie swoim puszystym ogonem Tamaskan Dog w złotym kostiumie. Stanęła obok psiego kapitana piesków. -A przy okazji mam też plan...-dopowiedziała przyciszonym głosem. Na jej pyszczku przebiegł uśmieszek. Wzrok parę szybkich razy kierowała na lewo i prawo. Chase zastrzygł uszami.

## Rozdział 2

**Przechadzając się uliczkami Zatoki Przygód Akro i Sherie zbliżali się do wodnej bazy Psiego Patrolu. Szaro- biały Husky zaśmiał się nisko. Jego towarzyszka przystanęła i popatrzyła się na psa z zaciekawieniem.**

-Ten Psi Patrol jest żałosny...po co mają dwie bazy skoro ciężko jest im upilnować głównej? A już nie mówię o tej wodnej...-mówił piesek swoim niskim głosem. Jego dwukolorowe oczy wyraziły pogardę na piesków. Popatrzył się na swoją przyjaciółkę i przewodniczkę po Zatoce Przygód. Suczka uśmiechnęła się złowrogo i zaczęła się cicho śmiać.

-Prawda...ale to nam daje okazje...jaka szkoda, że nie spodziewają się tego co nastąpi...może dojdziemy na czas by złożyć im kondolencje...-zaczęła z niskim pomrukiem śmiechu niebieskoszara suczka w białe łaty. Potem jednak kontynuowała bez śmiechu. Na koniec zrobiła minę, która wyrażała udawane współczucie dla piesków.

-Masz rację...nie chcielibyśmy się spóźnić złożyć naszym starym przyjaciołom wyrazów współczucia...w szczególności dla Avatar...-mówił pies, który podłapał ton suczki i także mówił z udawanym współczuciem. Dwa psy tylko uśmiechnęły się złowrogo ukazując białe ostre zęby. Ruszyli jednak upał był ciężki do zniesienia.

**Husky zaczął lekko ziać. Jego puszyste futro, stawało się utrudnieniem w konfrontacji z gorącem. Nie długo potem i jego przyjaciółce rasy Blue Bay Shepherd X Owczarek Niemiecki zapragnęło się wody. Popatrzyli się na siebie z pytaniem w spojrzeniu czy szukają wody czy idą dalej. Akro jednak pokręcił głową na znak, że idą dalej.**

* Zmiana sceny znak Ligi Londyńskiej najbliższego kręgu

**Na plaży prawie nie został nikt z drużyny Psiego Patrolu. Na plaży została Shira, Brooklyn, Savannah oraz Kailey. Suczki rozmawiały ze sobą przyciszonymi głosami. Stały w kółku.**

-Ej...myślicie, że ten plan wypali?-zapytała się przyciszonym głosem Shira wzrokiem wodząc po pozostałych trzech suczkach. Brooklyn odpowiedziała jako pierwsza:

-Mam nadzieję...musi.

**Wtem w oddali cztery suczki usłyszały głośny wybuch. Odwróciły gwałtownie głowy. W oddali unosił się siny dym. Wymieniły ze sobą zmartwione, a zarazem przerażone spojrzenia. Savannah odezwała się jako pierwsza:**

-O nie...to wygląda jakby pożar był tuż przy Wodnej Bazie...

-Powiadomię Rydera! Wy biegnijcie! Musicie ugasić pożar, zanim dojdzie do bazy...o ile to nie wodna baza została podpalona...-rzekła z pewnością w głosie Kailey. Suczki popatrzyły się na suczkę o brązowym futrze aby upewnić się czy jest pewna. Ta skinęła krótko głową. Pozostałe suczki rzuciły się do biegu, gdy Kailey została aby powiadomić ludzkiego dowódcę drużyny.-Halo! Ryder? Mamy problem...

* **Zmiana sceny , ekran się ściemnia i rozjaśnia**

**Dwójka sprzymierzonych wrogów Psiego Patrolu prawie dotarła na miejsce . Do wodnej Bazy. Co i raz upewniali się czy nie są śledzeni . Sherie przez większość drogi spoglądała na Akro . Ten miał wyjątkowo zaniepokojony wyraz pyska lecz wciąż poważny . Jego oczy o dwóch różnych kolorach badały okolice można powiedzieć że bardzo nerwowo. Suczka krępowała się zapytać o co chodzi . Czuła się niezręcznie w tej sytuacji . Bardzo nieswojo . Po kilku miutach marszu zdobyła się na odwagę i spytała.**

-Czy wszystko w porządku ?-

-Hm ? Ah .. no tak - odparł wyrwany z czynności

-No wiesz ... Wyglądasz na zaniepokojonego . Czyżbyś bał się o niepowodzenie akcji ?-zapytała próbując nawiązać kontakt wzrokowy . Akro obrócił się do niej i krzywo spojrzał . Suczka zamarła w środku

-Nie. Coś ty . Po prostu chce się upewnić czy nikogo innego tu nie ma - wyjaśnił z złym tonem

**Ruszyli dalej . Sherie była zawstydzona swoim zachowaniem . Mogła nie kontynuować dyskusji . Żałowała że potoczyła ją dalej . Szła tuż za Akro ten po chwili stanął w miejscu i westchnął**

-Eh... Wybacz za moją arogancję . Po prostu chcę aby się udało i czasem źle reaguje . Lub to od tego przeklętego słońca ...- powiedział pies patrząc w horyzont za morzem .

-Nic się nie stało . Czasem i ja zbędnie kłapie pyskiem ....- powiedziała żartobliwie

**Na pysku Akro uformował się lekki uśmiech**

-Nie musisz się o nic martwić ... Damy sobie radę sami ... - zapewniał pewny siebie Akro z dziarskim uśmiechem co było do niego nie podobne . Zawsze cechował się powagą

**Sherie uśmiechnęła się aż nagle rozległ się krzyk po okolicy**

-KUZYNIEEE !!!-

-O nie .... Tylko nie on ...-szepnął Akro

**W ich stronę zmierzał pies . O sierści w kolorze beżu i brązu . Oczy miał niebieskie a na jego pysku widniały blizny . Używając lin przemieszczał się szybko poprzez wbijanie ich w daleko położone obiekty po czym przyciągając się do nich . Miejsce na liny znajdowały się w "pokrowcach" przymocowanych do pasa . Pies zapewne potrafił tkać metal. Po chwili wylądował tuż przed nimi. Sherie była zdziwiona sytuacją i z szeroko otwartymi oczami gapiła się na psa zaś u Akro było widać irytację .**

-Akroooo.... Kuzynie kochany !- zawołał pies z zamkniętymi oczami i uśmiechem od ucha do ucha

-Witaj ...- wycedził z pyska lider Ligi

-Jesteście rodziną ?- spytała suczka

-Jasne ! Akro to mój prze kochany brat stryjeczny ...-mówił obcy pies zakładając łapę na szyję Akra. Z każdym słowem coraz bardziej zwiększał uścisk

-Złaź - rozkazał husky

**Pies przewrócił niebieskimi oczyma po czym wciąż uśmiechał się pewny siebie**

-Jestem Einer Robertson . Miło mi poznać - przedstawił się suczce

-Sherie .Miło mi- odparła bez emocji

-Widzę że znasz mojego kuzyna . Muszę powiedzieć że nasz lider po ojcu nie odziedziczył tylko nazwisko ale i sztywność - mówił dziarsko Einer , ostatnie zdanie wyszeptał Sherie na ucho lecz tak aby Akro to usłyszał . Pies z irytacji uniósł brew

-Co ty tu robisz ? Miałeś zostać w Londynie ...- pytał lider

-No wiesz ... Znudziło mi się siedzenie tam i słuchanie rozkazów Ned'a czy Taga . Jako zastępcy woda sodowa do głowy im uderzyła- mruknął młodszy pies

-Masz się ich słuchać . Oni tam rządzą gdy mnie nie ma . I co to za krzyki ? Chcesz zdradzić naszą pozycję ?-zapytał stanowczo i z wyrzutem swojego młodszego kuzyna

-To nie zdradzanie pozycji . Nie wykrzyczałem twojego imienia . Gdyby tak było darłbym się inaczej - wyjaśniał z uniesioną łapą

-Jak niby?-

-O tak. AKR- zaczął już krzyczeć lecz Husky zamknął mu łapą pysk

-Milcz ! - rozkazał

-No już , już . Sherie ,tak ? Wyjaśnij mi plan . Naszemu Akruni żyłka pęka - powiedział Einer po czym podszedł do suczki i zaczął iść przed siebie

**Akro z irytacją westchnął po czym ruszył za nimi**

* **Zmiana sceny**

**Suczki dobiegły na miejsce. Widziały teraz co się pali. Był to jeden z leżaków położony nie tak daleko wodnej bazy Psiego Patrolu. Z płuc suczek wydobyło się długie westchnienie ulgi. Savannah skinęła głową, po czym przemówiła:**

-Zadzwonię do Kailey. Halo! Kailey?

***Obraz podzielił się na dwie części.***

-Tu Kailey słucham? Savvy wszystko ok z wodną bazą?-po przywitaniu się zadała pytanie suczka o brązowym futrze, białej klatce piersiowej, "skarpetach" na przednich łapach i koniuszku ogona. Sama czuła poddenerwowanie. Tak bardzo liczyła, że to nie wodna baza. Czuła jak całe serce jej łomocze.

-Przekaż Ryderowi, że to nie była wodna baza dzięki Bogu. I dołącz do nas!-dopowiedziała zielonooka suczka z radosnym szczeknięciem na koniec. Na znak zgody z suczką rasy Labrador x Jamnik pozostałe suczki zadarły pyszczki do góry i zawyły.

-Naprawdę?! To wspaniałe wieści! Oczywiście, że powiem o tym Ryderowi. Zaraz tam będę.-dopowiedziała suczka rasy Portugalski Pies Wodny. Schyliła głowę i rozpoczęła połączenie z ludzkim dowódcą piesków.-Ryder! Wodna baza jest cała!-dopowiedziała z radością.

-To świetne wieści! Dziękuje za wieści Kailey!-podziękował suczce z dużą dozą wdzięczności Ryder. Chłopak unosił się ma tle błękitnego nieba dzięki swojemu jet-packowi. Mimo tego po chwili dopowiedział z troską.-Jakbyście coś zauważyły mówicie. Zaraz skontaktuje się z resztą drużyny czy nie znaleźli Akro z Sherie.

**Połączenie zakończyło się. Ryder nadal trzymał tablet w swoich dłoniach, miał już nacisnąć na znak odznaki Psiego Patrolu, ale nagle ekran zrobił się biały a po nim latały czarne kropki. Wskazywało na to, że jego tablet stracił sygnał. Zmarszczył czoło, coś było nie tak...Przez chwilę przebiegła mu myśl, że może to u niego, dlatego poleciał dalej. Wylądował obok sklepu Pana Portera. Jedna z przechodniów stała na kremowym chodniku, palcem wskazującym waliła w ekran. Widać było poddenerwowanie. Ryder wychwycił to i podszedł do młodej kobiety.**

-Przepraszam panią, ale mam pytanie czy pani też ma problemy z sygnałem?-zapytał brunet w czerwono- niebieskim stroju. Jego brązowe oczy błysnęły z ciekawością. Kobieta stała jak wryta, jej zielone oczy patrzyły na Rydera. Widać było, że zaskoczył ją tą informacją.

-T-tak...-odpowiedziała po chwili z lekkim zająknięciem się na początku. Potem z pytającym nawet trochę świdrującym wzrokiem popatrzyła na ludzkiego dowódcę Psiego Patrolu.-Skąd to wiesz?

-Nie mogę nawiązać połączenia przez mój tablet z ekipą Psiego Patrolu.-odpowiedział spokojnym tonem kobiecie Ryder.

-Psiego Patrolu? Czyli jesteś Ryder?-dopytywała zaskoczona jeszcze bardziej kobieta. Na wieść, że rozpoznała go chłopak lekko podniósł kąciki ust w lekkim uśmiechu, pokiwał także głową na "tak" w odpowiedzi. Potem zauważył, jak każdy na ulicy staje, niektórzy podnosili ich urządzenia elektroniczne u góry. Cała Zatoka Przygód straciła sygnał....

* Zmiana sceny odznaka Rydera

**Chwilę wcześniej na plaży stały trzy psy schowane zza jednym z masywnych i wysokich głazów. Akro rozglądał się. Zauważył, że biegnie Kailey. Schował się bardziej zza szarą skałą wraz z swoją przyjaciółką i kuzynem. Minęła ich, mimo, że na chwilę stanęła w miejscu i zaczęła węszyć górą.**

-Na razie Psi Patrol jest przy Wodnej Bazie, a dlatego, że ma to być niespodzianka, to wrócimy później. Musimy uśpić ich czujność i chyba wiem jak...-dopowiedział następnie uśmiechnął się złowrogo. Tym samym odpowiedziała Sherie. -Einer...mam dla Ciebie zadanie...

-Jakie?-zadał pytanie Gerberian Shepsky z zadziornym spojrzeniem patrząc się na swojego kuzyna. Akro uśmiechnął się lekko.

* Zmiana sceny odznaka Ligi Londyńskiej

**Einer za pomocą swoich lin, szybko dostał się na szczyt urwiska. Tam wystarczyło przebiec odległość paru metrów, następnie skręcić trochę w lewo, aby zauważyć, dobrze schowany jak na swoje znaczne rozmiary, maszt telefoniczny. W niewielkiej odległości od niego rozciągał się rząd linii wysokiego napięcia. Gerberian Shepsky uśmiechnął się. Podszedł do masztu, następnie stanął na dwóch tylnych łapach. Przednie oparł o metalową konstrukcję. Po przyłożeniu łap psa, konstrukcja zaczęła się deformować. Pies spowodował, że dzięki deformacjom maszt utracił równowagę i runął na bok. Wprost na jedną z linii wysokiego napięcia. Z charakterystycznym pyknięciem czarne linie opadały na ziemię. A sama metalowa konstrukcja z jękiem metalu opadła na ziemię przygnieciona przez maszt. Einer uśmiechnął się ponownie, po czym zaczął wracać na plażę.**

* Zmiana sceny

**Marshall wraz ze swoją drużyną, chcieli rozpocząć połączenie z Ryderem, ale ku zdziwieniu wszystkich nie mogli nawiązać połączenia. Dalmatyńczyk ponowie próbował nawiązać połączenie ale bezskutecznie. Laika, będąca wraz z nim w grupie posłała pytające spojrzenie.**

-Co jest kochanie?-zapytała niebieskookiego nakrapianymi pieska. Jej głowa przechyliła się lekko w lewy bok.

-Nie mogę zadzwonić do Rydera.-odpowiedział ze zmartwieniem w głosie Marshall. Mimo, że chciał zachować zimną krew to wiedział dobrze wraz z jego żoną, że to nie jest przypadkowy brak sygnału.

-Myślicie, że sygnał został specjalnie odcięty?-zadała pytanie Everest, która popatrzyła na resztę.

-Bardzo możliwe.-odezwała się poważnie Youki. Lisiczka wymieniła z Rockym zasmucone spojrzenia. Zaś lawendowa Husky westchnęła. Chase pobiegł sprawdzić stan innych grup. Nie dość, że martwiła o niego i ich rodzinę to jej najlepsza przyjaciółka Skye nie była w najlepszym stanie.

-Mogę polecieć i zobaczyć co jest nie tak z masztem.-zaoferowała pomoc Skye mimo, że po całym zajściu nadal słaniała się trochę na łapach.

-Nie sądzę by to był najlepszy pomysł byś leciała. Akro z Sherie tu grasują. Wiesz co zrobił Elli i Tuckowi, a Sherie uderzyła w Ciebie banerem. Na dodatek jakimś cudem oni najprawdopodobniej odcięli sygnał. Myślę, że temu muszą przyjrzeć się Kate, Tiro i Mishka.-odezwała się Everest. Na początku w jej oczach zabłysnęło szczere zatroskanie o jej najlepszą przyjaciółkę. Skye westchnęła i skinęła głową.

**Marco położył obronnie ogon na plecach Skye. Suczka posłała mu ciepłe spojrzenie. Zapadła chwila ciszy, każdy myślał co zrobić w tym przypadku, wkrótce w oddali na zakręcie błysnęło niebieskie światło. Widać je było przez mniej niż ułamek sekundy. Następnie pieski zobaczyły Chase'a. Szczeknęli radośnie na widok psiego kapitana piesków. Everest wybiegła do przodu po czym przytuliła się do niego.**

-I? Jakieś wieści?-zadał pytanie Rubble. Buldog Angielski przekrzywił w zaciekawieniu głowę na bok. Chase westchnął ciężko i pokręcił głową.

-W całej Zatoce Przygód brak sygnału. Ale to zapewne już wiecie...-odezwał się Owczarek Niemiecki w niebieskim kostiumie. Spokojnie swoimi brązowymi oczyma popatrzył na członków jego drużyny. Składała się ona głównie z pierwotnych członków i ich partnerów. Więzy przyjaźni łączące pierwotnych członków, obecnie bardzo ogromnej organizacji, spowodowały, że znaleźli się w tej samej grupie.

-Niestety to wiemy brachu...-westchnął Zuma, piesek westchnął ciężko. Skipper popatrzyła na jej chłopaka z współczuciem.

-Jak skontaktujemy się z Ryderem?-zadała pytanie Skipper. Jej zielone oczy błysnęły z zmartwieniem

* Zmiana sceny odznaka Skipper

**Kate i Mishka szły wraz z swoją grupą, do której były przydzielone. Obydwie były trochę przygnębione, wiedziały, że w tego przypadku misji nie będą za bardzo potrzebne. Ten fakt trochę je przygnębiał. Husky i Kundelka kochały to co robiły, jednak była to jedna z tych chwil gdzie chciały czuć się potrzebne. Ich grupa jako jedyna nie wiedziała o tym co zaszło. Patrolowali okolice blisko Góry Jake'a. Obydwie wymieniły te same spojrzenia. Smutne. Mishka nawet ciężko westchnęła.**

-Wszystko ok dziewczyny?-zadał pytanie idący na przedzie Viggo, zastrzygł prawym uchem. Dwie suczki pokiwały energicznie głowami przybierając radosny wyraz pyszczków. Piesek uśmiechnął się, po czym odwrócił do przodu. Obydwie kątem oka wymieniły smutne spojrzenia. Nagle na horyzoncie mignął niebieski błysk. Suczki jak i reszta stanęli jak wryci.

-Witajcie, niestety przynoszę złe wieści.-powiedział Chase. Owczarek Niemiecki o brązowych oczach stał wyprostowany, a jego potężna sylwetka na tle świecącego słońca podkreślała funkcje jaką pełnił. Pieski w szacunku do niego skinęły głowami na przywitanie. Snowy uśmiechnęła się na widok swojego taty. Na krótki moment spojrzenie Chase'a złagodniało patrząc się na swoją córkę. Po chwili wróciło do poprzedniego wyrazu.

-Co się stało tato?-zadała pytanie Snowy, pytająco unosząc prawą brew do góry.

-Ktoś spowodował, że sygnał został odcięty w całej Zatoce Przygód. Podejrzewam, że za tym stoi Akro z Sherie. Jednak nie wiemy jak to zrobili. Tak czy owak: Kate, Mishka, Tiro! Wy pójdziecie zobaczyć co się stało, ufam, że dzięki Waszym mocom będziemy mogli przywrócić możliwość kontaktowania się poprzez komunikatory. Ale uznałem, że naprawiając szkody potrzebny będzie Wam ktoś, kto będzie pilnował bezpieczeństwa. Nie długo wracam z przydzielonym psem. Wy możecie ruszać na południe.-wytłumaczył całą sytuację z stoickim spokojem brązowooki pies.

**Kate, Mishka oraz Tiro wymienili zaskoczone spojrzenia. Byli zszokowani tym co usłyszeli. Mimo tego w wymianie spojrzeń Kate oraz Mishka widziały jak u jednej i drugiej płonie iskra podekscytowania. Jeszcze nie całą chwilę temu czuły, że na tej misji są niepotrzebne, a teraz zostały przydzielone wraz z bratem Terry na specjalną misję. Ruszyły biegiem do przodu.**

-Powodzenia!-zawołała za nimi reszta piesków, które dalej patrolowały okolicę.

-Dzięki!-zawołał Tiro oglądając się przez ramię. Następnie wyskoczył do przodu po czym tupnął i zatrzymał się.-Dziewczyny stójcie!-zawołał Owczarek Wschodnioeuropejski z heterochromią.-Mam lepszy i szybszy pomysł na transport, ale musicie stanąć o tu. Nie chcemy marnować sił w razie czego gdyby coś się zadziało.-mówił piesek po czym ruchem pyska wskazał miejsca. Obydwie suczki pokiwały głowami. Tiro tupnął przednimi łapami w ziemię, po czym powoli uniósł je do góry. Były one bardzo mocno napięte. Widać to było tym bardziej pod kostiumem. Na asfalcie powstał cypelek, który był w pewnej odległości nad resztą gruntu. Piesek wystawił łapy do przodu opierając je o bok cypelka. Tylnymi łapami zaczął się odpychać. Ruchy były długie oraz szybkie. Przemieszczali się do przodu.

* Zmiana sceny odznaka Tiro

**Tymczasem Chase dobiegł do lasku, gdzie znajdowała się grupa, w której byli Avalon, Star, Creya, Dockie, Ray i Eyra. Miguel szedł tuż za nimi. Zaczął słuchać opowieści Dockie, o tym jak poznała pieski. Zielonooka suczka patrzyła ze szczęściem. Znowu była w towarzystwie jej najlepszego przyjaciela, który był dla niej jak brat. Piesek słuchał jej uważnie, jednak łapał się na tym, że co chwila jego spojrzenie odbiegało w kierunku niebieskoszarej Malinois.**

-Miguel?-zawołała psa po imieniu Dockie na chwilę zatrzymując się. Głowę przechyloną miała na bok. Piesek zatrzymał się, jednak nadal patrzył rozmarzonym spojrzeniem na niebieskooką Malinois.-Miguel!-powtórzyła wołanie, lecz tylko głośniej Dockie. Pies stanął, po czym gwałtownie obrócił głowę w jej kierunku. Wyglądał na wyrwanego z głębokiego zamyślenia.

-Taak?-zapytał przeciągając samogłoskę, takim tonem, że widać było, że nie wie o co może chodzić jego najlepszej przyjaciółce.

-Zapytałam Ciebie co o tym myślisz.-rzekła Dockie, patrzyła się z spojrzeniem, w którym wymieszane było rozbawienie a także zmartwienie. Nawet lekka irytacja.

-Oo...przepraszam Dockie nie słuchałem...wybacz...-przeprosił od razu żółtooki pies bez zbędnego przeciągania. Dockie zamknęła na chwilę oczy przy tym ciężko wzdychając. Następnie popatrzyła z przyjaznym politowaniem na pieska.

-Lubisz ją?-zadała pytanie, teraz zęby wyszczerzyła w droczącym uśmiechu, zielone oczy przymrużyła a prawą brew uniosła do góry. Kundelek zachłysnął się powietrzem. Już miał odpowiedzieć, jej ale mignięcie niebieskiego światła w tle wyratowało go od odpowiedzi na niezręczne dla niego pytanie. Reszta grupy zatrzymała się.

**Na widok Chase'a skinęli w powitaniu głową. Każdy mocno go szanował. Pies nie był zdziwiony na widok Miguela, gdyż poznał go już wcześniej gdy pobiegł powiadomić tą grupę o braku sygnału na terenie Zatoki Przygód. Owczarek Niemiecki odchrząknął oznajmiając, że będzie mówił:**

-Tiro, Mishka i King idą naprawić sygnał, ale postanowiłem, że gdy Akro z Sherie grasują w pobliżu potrzebny będzie im ktoś kto będzie pilnować czy nic im nie grozi. Wybrałem tą grupę, bo jesteście nie daleko miejsca zdarzenia. Z wszystkich innych grup najbliżej. Dlatego...Eyra! Chcę abyś ochraniała ich.-rzekł Owczarek Niemiecki. Niebieskooka Malinois uśmiechnęła się, a jej oczy błysnęły. Skinęła krótko głową, oznajmiając, że rozumie polecenie. Ray i Miguel mieli najbardziej zmartwiony wyrazy pyska. Eyra tupnęła w ziemię, po czym poleciała do góry. Miguel cicho zapiszczał.

* Zmiana sceny odznaka Eyry

**Eyra lecąc napotkała grupę naprawczą, dlatego potem pobiegli na wzgórze masztowe. Gdy maszt był w zasięgu ich wzrok, stanęli jak wryci. Cały był zdezelowany. Jakaś siła spowodowała, że metal został poniszczony niczym zgnieciona kartka papieru. Kate, Mishka oraz Tiro podeszli bliżej aby zacząć dochodzenie jak pomóc. Eyra zaś stała na tyłach. Wzrokiem patrolowała okolicę z wyczuleniem na najdrobniejszy ruch...**

***Obraz gwałtownie się unosi do góry i leci na plażę.***

**Akro oraz Sherie znosili beczki wypełnione benzyną, chowali je za głazem, za którym wcześniej schowali się przed pieskami. Einer ziewnął potężnie. Nudziło mu się. Widząc, że jego kuzyn tak czy siak jest zajęty postanowił trochę rozprostować łapy. W głębi ducha liczył, że napotka członków Psiego Patrolu i wda się z nimi w bijatykę. Wiedział, że będzie to wbrew woli jego kuzyna, który chce poczekać na moment ataku, jednak przez to, że młody pies siedział bezczynnie, po prostu nie mógł. Z jego pasa wystrzeliły liny, zaczepiły się one o wzgórze klifu. Drobne białe kamyczki potoczyły się w dół. Gerberian Shepsky uniósł się do góry. Pod łapami poczuł miękką trawę.**

-Hmm....-zamyślił się na głos rozglądając dookoła. Szukał celu. Spojrzenie Einera spoczęło na zniszczonym przez niego maszcie. Nagle jakiś słup światła na ułamek sekundy wystrzelił z miejsca, na którym zniszczony słup stał.-Czyżby...?-zapytał samego siebie piesek, a potem uśmiechnął zadziornie. Liny wyrwały się z podłoża i poleciały przed siebie zaczepiając o kolejne przedmioty. Piesek poruszał się do przodu.

**Ucho Eyry zastrzygło lekko. Miała wrażenie, że coś słyszała. Wbiła spojrzenie w kierunku potencjalnego dźwięku. Jednak kolejny rozbłysk światła spowodował, że musiała na chwilę zamknąć oczy. Nagle lina wylądowała między nią, a grupą naprawczą.**

-Jesteśmy atakowani!!-krzyknęła głośno niebieskooka Malinois. Grupa naprawcza przerwała pracę. Eyra z warknięciem skoczyła w stronę Einera, ten jednak za pomocą, lin, które zaczepiły się o pobliskie drzewo, odbił się i wykonał salto do tyłu. Łapy Eyry zaświeciły się na jasnoniebieski kolor. Następnie skierowała je na Einera. Piesek się uniósł w powietrzu chwilowo zaskoczony zajściem. Eyra posłała go w dół zbocza. Piesek jednak zaczepił liną o głaz. Tylne łapy zatrzymując się spowodowały lawinę małych kamyczków w dół.

**Potem jednak szybko doskoczył do oponentki w niebieskim kostiumie. Była szybka, a ataki starała się mieć precyzyjnie wymierzone. Pies musiał omijał je, jednak obydwoje z pewnego rodzaju trudnością. Zawsze od uderzenia dzieliły milimetry. Za pomocą liny złapał łapę suczki, po czym posłał ją o drzewo. Uderzyła i wstając potrząsnęła głową. Miał ją zaatakować. Jednak ta uśmiechnęła się i posłała go w powietrze. Odlatując do tyłu pies z bliznami na pysku wystrzelił kolejną linę, która spętała przednie łapy suczki. Eyra upadła na pysk. Wziął ją do góry i miał cisnąć w dół, jednak nagle grunt na którym stał stał się nierówny, a w ułamek sekundy później wystrzelił ziemisty bolec. Tiro ruszył koleżance z drużyny na pomoc. Einer upadł na pyszczek. Lina przestała pętać łapy Eyry. Doskoczyła pomóc Tiro, jednak on uniósł ogon do góry dając znak, że ta walka jest jego. Z warkotem Einer posłał liny w stronę pieska. Tiro tupnął gwałtownie w podłoże i uniósł przednie łapy do góry, z nich wyrosła ziemista kolumna. Liny uderzyły tylko w ziemię, która lekko się obszczypała.**

-Mag ziemi...-szepnął lekko do siebie Einer mierząc oponenta nienawistnym spojrzeniem. Tupnął, wytwarzając głaz posłał go w Einera, ale piesek zwinnie odskoczył na bok. Ponowny atak miał miejsce, ale Einer z tą samą łatwością uskoczył. Liny wystrzelił w kierunku pieska. Owczarek Wschodnioeuropejski tupnął wywołując, że otoczył go mały murek. Nadal stał na górze ziemistej kolumny. Zeskoczył w dół. Nastąpiło tupnięcie, ziemia pomarszczyła się.

**Jeszcze nie cały kwadrans wcześniej, grunt w tym miejscu był równy, porośnięty soczysto-zieloną trawą. Teraz zastąpiły do bruzdy ziemi. Einer nie dał się teraz zbić z łap, liny wystrzeliły w powietrze w ostatniej chwili. Zawiesił się na gałęzi, a pędząca zniszczona ziemia przebiegła pod nim. Tiro tupnął tworząc kolumnę, która miała ugodzić psa od dołu. Ten gwałtownie opuścił się z lin lądując na szycie. Był w pobliżu masztu. Liny wystrzelił w tamtym kierunku, z charakterystycznym uderzeniem zaczepiły się one o maszt. Pies wylądował przed masztem.**

-Kimkolwiek jesteś poddaj się. Przewyższamy Ciebie liczebnie.-zawołała Mishka, gotowa zaatakować.Posłała psu wściekłe spojrzenie. Einer uśmiechnął się wiedząc, że suczka za chwilę przekona się o swoim błędzie. Łapy przyłożył do masztu. Metal z jęknięciem coraz bardziej się pomarszczył. Wszyscy oglądali to ze zdziwieniem na pyskach. Potem pies lewą łapę falistym ruchem wyciągnął do tyłu. Z konstrukcji masztu wypłynął metal w stanie ciekłym. Łapy zbliżył do siebie. Palcami u łap przebierał faliście tworząc różne kształty aż w końcu kształt przybrał noże. Gwałtownie wyprostował łapę i posłał noże w przeciwników. Tiro wykonał mur z ziemi. Einer wiedział, że wygrana będzie jego jako pozbędzie się szarej oponentki.Gdy mur opadł pies szybko wystrzelił liny w jej kierunku. Ona przeturlała się do przodu unikając ich. Łapy ponownie jej zaświeciły i znalazła się przy nim.

-Ty zapchlony kundlu!!-warknęła suczka. Zmierzyła go lodowatym spojrzeniem, jakie pieski rzadko kiedy u niej widywały. Zmierzyli się spojrzeniem. Żadne nie wykonało ruchu. Nawet najmniejszy mięsień nie drgnął. Nagle Einer wystrzelił liny. Suczki łapy zaświeciły się ponownie po czym wylądowała na szczeblu masztu powyżej. Piesek warknął. Łapki suczki znów się zaświeciły, miała spowodować, że poleci jednak liny zaczepiły prawie o jej łapy.

**Dwa psy poruszały się do góry, skacząc co szczebel. Walka była zażarta, dzięki mocy latania nadanej przez meteor suczka mogła powodować, że inne przedmioty latały posyłając je w pieska. Najczęściej były to głazy. Były one precyzyjne, ale Einer unikał ich balansując na cienkim szczeblu. Znajdowali się coraz wyżej. Liny świsnęły w powietrzu obok ucha suczki. Ta zwinnie odsunęła się na bok. Byli już na samej górze. Obydwoje pozycje mieli gotowe do obrony a zarazem ataku. Łapy Eyry ciągle świeciły. Zauważyła wielki głaz kątem oka. Wiedziała, że ruch jej tęczówki musi być znikomy, zarazem musi uśpić czujność przeciwnika.**

-Zatem co taki młody bachorek jak ty robi sam w Zatoce Przygód? Czyżbyś się zgubił?-zaczęła drwić Eyra. Zauważyła, że na słowo: "bachorek" piesek zmarszczył gniewnie pysk. Trafiła w jego czuły punkt. -Ciekawe, skąd taki bachor nauczył się tkać tak dobrze metal? A nie rzucisz we mnie kamyczkiem?-kontynuowała dalej z okrutnym uśmieszkiem. Einer westchnął gwałtownie.

-Tak się składa patrolowy kundlu, że tkam metal tylko! Jestem jedyny w swoim rodzaju!-odwarknął suczce Gerberian Shepsky patrząc się nienawistnie.

-Ooo serio? Woow! Twoje odzywki niby są mocne, dosłownie lepszych nie widziałam. A ponieważ, twoją bystrość przyrównać można do błyszczącej muszli klozetowej to wywracam oczyma.-mówiła suczka. Na koniec gwałtownie uniosła głaz i posłała go w konstrukcję masztu, siła była tak wielka, że konstrukcja już osłabiona, zaczęła z jękiem walić się w dół. Suczka odbiła się jedną łapą i wylądowała.

**Szła w stronę piesków, a pod zawaloną konstrukcją leżał Einer. Psiak czekał aż będzie trochę dalej. Łapy miały cały czas kontakt z metalem. Nadeszła ta chwila! Wystrzelił liny, które splotły wszystkie cztery łapy suczki wywracając ją. Falistym ruchem zaczął tkać ciekły metal. Gdy metal prawie był przy ciele suczki wyprostował łapę, tak że palce łap miał wyprostowane do góry. Zamieniły się one na kształt kajdan. Spętały one łapy suczki. Eyra szarpała się próbując wydostać, jednak nic z tego. Liną wziął kłodę i uderzył w głowę suczki, ogłuszając ją. Tiro warknął. Tupnął w ziemię tworząc niewielki pagórek ruchami niczym chodzenie poruszał się do przodu.**

-Skoro jesteś magiem metalu to walcz też ze mną ziemią!-rzucił wyzwanie piesek z heterochromią. Einer uśmiechnął się przebiegle.

-Mówiłem to już twojej koleżance, nie jestem magiem ziemi, jestem wyjątkiem na skalę światową!-zawołała, po czym wykonał półobrót, przykładając łapy do zawalonej konstrukcji wytworzył ciekły metal. Tiro obronił się ścianą ziemi. Einer linami zrobił w niej dziury. Oponent Gerberiana Shepsky opuścił mur w dół. Einer złapał linami łapy psa i przyciągnął go do siebie. Następnie położył go między metalowymi szczeblami. Przyłożył łapy do nich i ścisnął je w bok, powodując, że Tiro został uwięziony.-Skoro jesteś magiem ziemi, to może walcz ze mną metalem? No chyba, że nie umiesz.-odpowiedział Einer cytując psa. z bezczelnością w oczach. Złapał chwilę potem skonsternowane Kate z Mishką, po czym je także zamknął w metalu. Liny skierował na drzewo i oddalił się od nich. Był zadowolony, wygrał. Udało mu się powstrzymał naprawę masztu!

* Zmiana sceny odznaka Ligi Londyńskiej

-No i gdzie on jest ?- ryknął już wyprowadzony ze stoickiego spokoju Akro. Nerwowo przebierał łapami- Już prawie wszystko gotowe, plan idzie tak jak powinien a on ? Co on sobie myśli ? Wstrętne bachorzysko!-

-Może poszedł patrolować okolicę- zasugerowała Sherie chcąc uspokoić swoją tajemną miłość. Sama był zaniepokojona faktem że Einer gdzieś znikł lecz zdecydowanie przewyższał ją w tym pies

-A jak go złapali ?- mówił husky a jego tęczówki mieniły się w słońcu

-Nie jest wątłego zaufania. Nie wygada się. Jestem pewna też że swoim błyskotliwym umysłem uda mu się czmychnąć prędzej niż myśliwy-mówiła suczka przy tym wychwalając psa. Akro fuknął pod nosem i przewrócił oczyma

-Zaufanie nie wątłe ale rozum to już tak, to wszystko sprawia również to że wpada na głupie pomysły. Założę się że rzucił się na większa grupę od niego- mówił pies jednak przerwał mu znajomy świst lin

**Już po chwili wylądował przed nimi Einer. Jego bujna grzywka była nieco rozwichrzona po walce. Jednak stał dumnie i z takim samym uśmiechem. Sherie odetchnęła z ulgą w przeciwieństwie do jej wspólnika który kipił prawie z gniewu jednak te trzymał na wodzy.**

-Co to miał znaczyć ?- zapytał wyjątkowo cicho górując nad kuzynem. Einer aby zrobił zrezygnowany i poirytowany wyraz pyska i przewrócił oczyma z lekką pogardą. Suczka stojąc nieco dalej bacznie przyglądała się sytuacji w jakiej się znaleźli

-Nie próżnowałem i poszedłem nieco pognębić wroga- odparł ze spokojem i zamkniętymi oczyma. Swoje zdania wypowiedział z lekką dumą lecz zgrywaną powagą

-W jaki sposób ?! Ty lekkomyślny bachorze !- mówił głośno Akro po czym można było poczuć jego bulwers

-Gagatki zaczęły naprawiać moje szkody. Powstrzymałem ich robiąc nie mały bałagan- tłumaczył młodszy pies z taką samą mimiką i metodą

-Ja dyktuję rozkazy a ty nie masz prawa na samowolkę!- przypomniał donieśle husky

-Lecz czasem działania na własną łapę przynoszą owoce. Wywalczyłem trochę czasu. Pokonałem czwórkę- powiedział Einer otwierając oczy po czym prostując łapy i patrząc na nią dumnie

-I co z tego ?- zapytał zirytowany pies

-No wiesz. Ty jeszcze nikogo z nich nie pokonałeś zatem ...- mówił ponownie zamykając oczy i uśmiechając się złośliwie. Akro zastygł. W jego żyłach gotował się gniew

*,,Pojechał"*- pomyślała Sherie a jej kącik ust lekko się podwyższył w uśmiechu. Na szczęście Akro tego nie widział. Szybko jednak wróciła do powagi

*-*Tak ... Ale czy ty wiesz z kim ja walczyłem? Jedną z największych i najgroźniejszych wrogów! Flurr wbrew pozorom nie wolno lekceważyć. Ta diablica o złotych oczach jest zagrożeniem! Jeszcze większym z tym całym psim patrolem. Rzuciła by cię na kolana prędzej niż myślisz! Inni tam zdecydowanie mają też moce. Razem są bardzo groźni dla nas i ty też nie masz prawa ich lekceważyć. Nikt z nas. Zatem zacznij robić to co ci każę z Sherie. Mam dość twoich buntów i zachowania! Jesteś pod moją opieką i masz się mnie słuchać! W przeciwnym razie odprawię cię do Londynu. Chodź byś miał popłynąć tam na kłodzie drzewa lub w kartonie...- mówił pies a jego oczy gromiły jego kuzyna. Einer już nie kontynuował dyskusji. Fuknął pod nosem i z poirytowaniem spuścił wzrok. Nie poszło po jego myśli. Jego kuzyn wytoczył ciężkie działa. Nie bał się na obecną chwilę całej Flurr i reszty psiego patrolu jednak musiał ucichnąć zmuszony przez Akro