Anioł

Forma biblijna serafina

Od wiary i kultu ludzi zależy istnienie i siła bogów, aniołów i demonów. Główną siedzibą aniołów jest Niebo. Ewoluowali ze stworzeń z mitologii mezopotamskiej i okolicznych, osiągając niemalże boską potęgę. Upadłe **Anioły**, które po wydarzeniach z *Raju Utraconego* zostały strącone do pustego Piekła, stały się Demonami. Wzmianki o Aniołach pojawiają się w judaizmie, chrześcijaństwie i islamie, a podania nieco się różnią.

Lista występujących aniołów znajduje się w kategorii *Anioły*.

## WYGLĄD

Sztuka przyzwyczaiła nas do ludzko wyglądających aniołów. Często anioły posyłane do ludzi przyjmują ludzką formę, przeważnie androgynicznych młodzieńców ubranych w biel (co widać w Nowym Testamencie), bo gdyby ludzie ich zobaczyli w ich oryginalnej formie, mogliby umrzeć ze strachu, a raczej nie o to chodzi. Ich oryginalna, biblijna forma, różniąca się od stopnia, często zawiera wiele par skrzydeł, mnóstwo oczu, twarze ludzkie i zwierzęce. Może być, że ich fizyczna manifestacja zależy od predyspozycji wzrokowych patrzącego. Ich oryginalny wygląd został opisany w prorockich wizjach w różnych księgach Starego Testamentu. Aniołowie nie mają płci.

### Serafini

Ich nazwa oznacza *płomienny*. Mają trzy pary skrzydeł, ale tylko jednej używają do latania. Pozostałymi zakrywają twarz i nogi. Latają wokół tronu Boga, śpiewając *„Święty, święty, święty”*, co ma odzwierciedlenie w ziemskich liturgiach.

Znają wszystkie języki. Interesujący przykład ich obecności w językoznawstwie pochodzi ze cerkiewnosłowiańskiego z XV-wiecznego psałterza w słowie *„серафими многоꙮчитїи”* (*„serafini wieloocy”*). Zastosowano tam rzadki rękopiśmienny wariant graficzny *ꙮ* cyrylickiej litery *О*, składający się z siedmiu tzw. ocznych *o*, połączonych w formie ornamentu. Jest to jedyny przypadek użycia tej litery.

### Cherubini

Cherubiny (od akadyjskiego od akadyjskiego *karābu* – błogosławieństwo, modlitwa, poświęcenie) mają pozornie ludzką postać, ale mają po cztery twarze i dwie pary skrzydeł. Są hybrydami ludzi i zwierząt, mając cielęce stopy i ludzkie ręce, a twarze należą do człowieka i lwa po prawej stronie, a po lewej wołu i orła.  Tożsami z islamskimi Tymi, Którzy Dźwigają Tron, którzy również opisani są jako ludzko-zwierzęce hybrydy, spełniające rolę podobną do serafinów przy Tronie Boga. Koran opisuje, że jest ich osiem.

### Ofanimy (Trony)

Ofanimy/Ofani, zwane też Tronami, to geometryczne anioły, które nijak nie przypominają ludzi, a raczej przenikające się koła pełne oczu. W swoim centrum mają boską światłość.  W *Przypadku Alicji K.* przedstawicielem jest ꙮ*.*

## HIERARCHIA

Hierarchia aniołów wygląda następująco:

1. Serafini, Cherubini, Trony;
2. Panowania, Moce, Władze;
3. Zwierzchności, Archaniołowie, Aniołowie.

Anioły o wyższej hierarchii mają więcej par skrzydeł i większą moc.

Siedem Archaniołów odpowiada siedmiu cnotom głównym:

* Rafał (pokora)
* Michał (hojność)
* Ramiel (miłość)
* Uriel (czystość)
* Cassiel (umiarkowanie)
* Azrael (cierpliwość)
* Gabriel (pracowitość)

## UMIEJĘTNOŚCI

Różne anioły mają różne domeny, od których zależą ich umiejętności. Ich możliwości są często w dużej mierze nieograniczone:

* telepatia, telekineza
* niewiarygodna szybkość i inne cechy takie jak siła czy mądrość, zależnie od domeny danego anioła
* zmiana kształtu i widzialności. Mogą się transportować w formę ludzką i biblijną
* możliwość dawania ochronnych błogosławieństw
* zwiększona odporność na magię i żywioły
* odporność na obrażenia fizyczne, może je zranić tylko magiczna lub przeklęta broń
* odpędzanie demonów
* znajomość wszystkich języków świata
* perfekcyjnie opanowany śpiew

## Przypisy

1. ↑ „*Serafiny stały ponad Nim; każdy z nich miał po sześć skrzydeł; dwoma zakrywał swą twarz, dwoma okrywał swoje nogi, a dwoma latał.”* (Księga Izajasza 6, 2)
2. ↑ „*Pośrodku było coś, co było podobne do czterech istot żyjących. Oto ich wygląd: miały one postać człowieka. Każda z nich miała po cztery twarze i po cztery skrzydła. Nogi ich były proste, stopy ich zaś były podobne do stóp cielca; lśniły jak brąz czysto wygładzony. Miały one pod skrzydłami ręce ludzkie po swych czterech bokach. Oblicza <i skrzydła> owych czterech istot - skrzydła ich mianowicie przylegały wzajemnie do siebie - nie odwracały się, gdy one szły; każda szła prosto przed siebie. Oblicza ich miały taki wygląd: każda z czterech istot miała z prawej strony oblicze człowieka i oblicze lwa, z lewej zaś strony każda z czterech miała oblicze wołu i oblicze orła, <oblicza ich> i skrzydła ich były rozwinięte ku górze; dwa przylegały wzajemnie do siebie, a dwa okrywały ich tułowie. Każda posuwała się prosto przed siebie; szły tam, dokąd duch je prowadził; idąc nie odwracały się.”* (Księga Ezechiela 1, 5-12)
3. ↑ *„Ci, którzy dźwigają Tron, oraz ci, którzy stoją wokół niego, głoszą chwałę ich Pana i wierzą w niego, i nie proszą o przebaczenie dla tych, którzy wierzą, mówiąc: „Panie nasz, Ty rozumiesz wszystkie rzeczy w Twojej łasce i wiedzy. Przebacz zatem tym, którzy okazują skruchę i idą Twoją drogą, jak i chroń ich przed karą Piekła.”* (Koran 40, 8)
4. ↑ „*Aniołowie staną na jego krańcach i tego dnia na nim osiem aniołów nieść będzie Tron twego Pana.”* (Koran 69, 18)
5. ↑ „*W środku pomiędzy tymi istotami żyjącymi pojawiły się jakby żarzące się w ogniu węgle, podobne do pochodni, poruszające się między owymi istotami żyjącymi. Ogień rzucał jasny blask i z ognia wychodziły błyskawice. Istoty żyjące biegały tam i z powrotem jak gdyby błyskawice. Przypatrzyłem się tym istotom żyjącym, a oto przy każdej z tych czterech istot żyjących znajdowało się na ziemi jedno koło. Wygląd tych kół <i ich wykonanie> odznaczały się połyskiem tarsziszu, a wszystkie cztery miały ten sam wygląd i wydawało się, jakby były wykonane tak, że jedno koło było w drugim. Mogły chodzić w czterech kierunkach; gdy zaś szły, nie odwracały się idąc. Obręcz ich była ogromna; przypatrywałem się im i oto: obręcz u tych wszystkich czterech była pełna oczu wokoło. A gdy te istoty żyjące się posuwały, także koła posuwały się razem z nimi, gdy zaś istoty podnosiły się z ziemi, podnosiły się również koła. Dokądkolwiek poruszał je duch, tam szły także koła; równocześnie podnosiły się z nimi, ponieważ duch życia znajdował się w kołach. Gdy się poruszały, ruszały się i koła, a gdy przestawały, również i koła się zatrzymywały: gdy one podnosiły się z ziemi, koła podnosiły się również, ponieważ duch życia znajdował się w kołach. Nad głowami tych istot żyjących było coś jakby sklepienie niebieskie, jakby kryształ lśniący, rozpostarty ponad ich głowami, ku górze.”* (Księga Ezechiela 1, 13-22)