Czerdychów

W 530 roku tuż po wiosennych roztopach Semko IX ostatecznie odbił to co się ostało z miasta Czerdychów i przekazał je nadaniem kapłanom Peruna, którzy do dziś sprawują nad miastem pieczę (przy okazji ściągając całkiem wysokie podatki z mieszczan). To w Czerdychowie już kilkadziesiąt lat później wybudowano Księską Katedrę Arcymagów, na czele której stanął Bojan ze Strzybogi, najsławniejszy mag na szlakach, autor traktatu *“O Magii”*. Formalną władzę w mieście pełni Perunowy Zbór czyli rada najwyższych kapłanów. To w Czerdychowie na cotygodniowym targu kupić możesz Perunowy Włos czy Iskrę Welesa, zamkniętą w słoju albo i drzazgę, którą jakoby Mokosz wbiła sobie w stopę przechodząc przez Arkoński Most. Z całych szlaków przybywają pielgrzymi, kupcy i drobni oszuści szukający naiwnych na coraz to dziwniejsze magiczne artefakty. Jak dobrze poszukasz to może Ci się uda spotkać Bojana, czasem zjawia się na targu z samego rana i z zadowoleniem podkręca wąsa, fałszując niemiłosiernie jedną z pobożnych pieśni, którą co wieczór wyśpiewują zastępy wiernych.

Miasto żyje trybem wyznaczanym życiem religijnym, tutaj wszystko kręci się wokół bogów i magii… a spróbuj wdać się w dyskusję…! Jeśli cię dzika rozwścieczona tłuszcz nie powiesi, za inne niż ogólnie przyjęte zdanie, to możesz powiedzieć o szczęściu, gdy kijami cię przepędzą daleko za bramy miasta. Mieszkańcy Czerdychowa, podobnie jak rodowici Nyjańczycy nie znoszą obcych religii, zwyczajów i z pogardą odnoszą się do przybyszów o odmiennych obyczajach czy wyglądzie. Mówią, że kurzajka na nosie może być już przyczynkiem do wypędzenia z miasta, co wiąże się naturalnie z grabieżą majątku, przed czym “bogobojni” i “praworządni” nie mają najmniejszych skrupułów.

Pobliskie złoża miedzi i granitu sprawiają, że Czerdychów to istotne gospodarczo i politycznie miasto, które coraz mocniej zaznacza swoją obecność w codziennym życiu mieszkańców Szlaków. Na kopalniach swe pobożne dłonie trzyma Perunowy Zbór, czerpiąc niebotyczne zyski z wydobycia i handlu tymi surowcami. Granit czerdychowski uznawany jest za najszlachetniejszy i ulubiony w budowie twierdz wymagających niezłomnej wytrzymałości. Mówią, że fundamenty Szczerbca na czerdychowskim granicie stoją.

Noszenie przy pasie broni w Czerdychowie jest umownym gestem chęci pojedynku, które spontanicznie odbywają się praktycznie w każdym nadającym się do tego miejscu. Czerdychowska straż miejska ma z tym zjawiskiem sporo kłopotów i najchętniej widziałaby wprowadzenie zakazu pojedynkowania się w miejscach publicznych. Jako, że pojedynki to rzecz honoru, popularną stała się profesja najemnego szermierza. Fechtunek stał się drogą rozrywką dla snobów, jako, że nadal koszt dobrego ostrza pozostaje na tyle wysoki, iż stać na jego zakup nadal nieco zasobniejsze sakiewki. Fach kowala cieszy się zatem rosnącą popularnością, bo gwarantuje pewny zarobek, nawet w czasach względnego pokoju.

Legendy o zdrajczych rodach i klątwie Czerdychowa, Czarnej Trójcy i ich poplecznikach pamiętają jedynie najstarsi. Niech Rod w opiece ma ludzi małej wiary, zacz chyba tylko rozbite Czarne Jaskółki wiedzą co skrywało się w zapieczętowanych lochach rozciągających się pod Czerdychowem.