Petra Iselei

Rudowłosa ludzka kobieta, paladynka w służbie Bahamuta.

### Wygląd

Artysta który uwiecznił Petrę na załączonym obrazie ma specyficzne skrzywienie nie pozwalające mu malować postaci o przeciętnej urodzie. W rzeczywistości, Petra ma bardziej chłopską twarz i zdecydowanie nie używa makijażu. Włosy są bardziej w kolorze miedzi niż czerwone, jak zostało to tu przedstawione. Mimo to, paladynka jest zdrowej sylwetki i w formie, co zawdzięcza regularnym ćwiczeniom atletycznym w pełnym pancerzu. Ma 27 lat.

### Charakter / Historia

Pod warstwami bojowej blachy, opanowania i dobrych manier drzemie krwiożercza dusza. Jej decyzja o poświęceniu swojego żywota świętej służbie jest skomplikowaną kwestią, która jednak sprowadza się do potrzeby pozostania w pewnych cywilizowanych ryzach i obawa przed własną dzikością. Pochodzi z okolic Hartgrim i większość życia spędziła w prowincji Gór Błękitnych. Jako dziecko nie miała nad sobą zdecydowanego nadzoru, nikt nie wskazywał jej właściwej drogi postępowania, nie pokazywał możliwości. Spędzała mnóstwo czasu w okolicznych lasach chaotycznie i na próżniaczych zajęciach, dorastając bardziej jak zwierzę niż człowiek.

Prawdziwa szkoła życia zaczęła się wraz z wcieleniem jej do Poborowych Obrońców w wieku 16 lat. Wymusztrowano z niej nieokiełznanie, siłą wbito do głowy pokorę i dyscyplinę, nauczono tolerowanych zachowań. Jedynymi momentami kiedy Petra była w stanie wyładować frustrację powodowaną nową sytuacją i ciągłym inwazyjnym szlifem charakteru były potyczki z potworami. Był to makabryczny okres w którym przezwyczaiła się do widoku krwi i śmierci.

Po pewnym czasie od awansu do regularnej jednostki wojskowej z Hartgrim, z wiekiem zaczęły przychodzić momenty refleksji nad minionymi latami. W gruncie rzeczy, dziewczyna była w lekkim szoku że przeżyła okres bycia mięsem armatnim - jako jedna z niewielu. Już wcześniej modliła się do okolicznych bóstw o opiekę i pomoc (znajdując w takich praktykach ukojenie i punkt zaczepienia), lecz teraz poświęcała tej kwestii więcej chwil i myśli, dochodząc w końcu do wniosku że Bahamut, Protektor, darzy ją szczególnym błogosławieństwem. Na przestrzeni kilku lat zgłębiała niuanse jego wyznania, w końcu porzucając karierę wojskową i dołączając do Kultu. Przez ten czas stała się o wiele bardziej opanowaną i kulturalną osobą i nabrała łagodniejszego usposobienia, przynajmniej w stosunku do innych ludzi. Jednak stare ścieżki zbyt mocno dawały się we znaki - Petra zdecydowała wrócić do poprzedniego fachu, tym razem jednak dzierżąc proporzec Platynowego Smoka, w imię wszystkich bezbronnych w Górach Błękitnych. A nie dlatego, że została rzucona w wir losu.

Stara odnosić się do wszystkich z szacunkiem, nawet osób których nie zna i nie dały jeszcze znać że na szacunek nie zasługują. Bardzo lubi zbroje, tak naprawdę ma na ich punkcie lekkiego pierdolca. Ma silne poczucie powinności, misji obrony osób które nie są w stanie zadbać o bezpiecześtwo samodzielnie, poza tym zawsze poszukuje sprawiedliwego rozwiązania problemów. W sytuacjach stresowych/walce wyłazi z niej dawna drapieżność: ma tendencje do zapominania się i nierozważnej porywczości - płonie chorobliwym gniewem w stosunku do przeciwników, jednocześnie głupio przekonana o własnej niezniszczalności, tłumacząc to opieką swojego bóstwa. Może to niebezpiecznie przyćmiewać jej raczej ostry zmysł taktyczny, wtłaczając w maniakalne szarże lub tunelowe postrzeganie rzeczywistości. O trzeźwym umyśle, jest zdecydowanie lepsza jeśli chodzi o kwestie taktyczne - pozycjonowanie w starciach, sposób atakowania, reakcje na sytuacje i kierowanie małą grupą ludzi - niż strategiczne, na większą skalę. Posiada także ograniczone zdolności dowódcze, ale polega raczej na inspirowaniu towarzyszy i donośnym głosie niż agresywnym szczekaniu komend czy narzucaniu posłuchu siłą charakteru.

Jej wolny czas jest względnie uporządkowany i zawsze zawiera modlitwy oraz trening w zbroi. Poza tym, lubi mieć kontakt z naturą - kiedy może, spaceruje w dziczy lub poluje, Jej ukrytym talentem jest ładny głos - zna sporo ludowych piosenek i w samotności zdarza jej się śpiewać, jest to jednak nieoszlifowana umiejętność. Ma ulubioną piosenkę, często śpiewaną w marszu za czasów bycia w Poborowych Obrońcach: https://www.youtube.com/watch?v=3cnON5E8NuU

### Zdolności

- Mistrz Ciężkiego Pancerza (atut). Petra wierzy, że żywy żołnierz to opancerzony żołnierz. Wpierdol jest nieunikniony, a gdy nadejdzie, lepiej mieć pomiędzy nim a sobą gruby kawał metalu. Nie można polegać tylko na własnej zręczności i szczęściu. Spędza dużo czasu na trenowaniu w pełnym pancerzu i robi już to od wielu lat, kiedy tylko była w stanie dorwać swój pierwszy napierśnik, dzięki czemu jest w stanie wyciągać z noszenia zbroi więcej niż przeciętnemu kmiotowi wydawałoby się, że jest to możliwe. (przykład treningu: https://www.youtube.com/watch?v=q-bnM5SuQkI)

[Redukcja obrażeń dowolnego rodzaju: 3 pkt. Zawsze.]

- Popisowym manewrem bojowym jest szarża z tarczą na przeciwnika, i za pomocą skumulowanej masy zbroi płytowej, reszty ekwipunku i własnej wagi zjebanie go z górskiego klifu lub podobnej wysokości.

### Dobytek

* Proporzec Bahamuta, noszony jako opończa lub wieszany na tyczce/ścianie kiedy sytuacja jest właściwa.
* Figurka Bahamuta wykonana z białego kamienia. Smok stoi w pionie i zakrywa swoimi łapami kilku ludzi trwożących się u jego nóg. Jest pobłogosławiona. KP +1 dla wybranej osoby, może być właściciel.
* Mistrzowsko wykonany topór bojowy, weapon of choice. Ufundowany z datków dla kultu Bahamuta i wręczony w podzięce za obronę jednego z opactw pod Hartgrim przed bandą ogrów. Jest wysadzany szafirami i posrebrzany, jednak mimo tego nie wygląda przesadnie luksusowo i zachowuje funkcjonalność. Ostrze jest bardzo porysowane i matowe, krawędź zawsze ostra.
* Mała książeczka z tekstami ludowych piosenek, osobiście sporządzona.
* Modlitewnik/Przykazania Protektora, księga religijna obita grubą skórą, spięta srebrnym zamkiem. Zazwyczaj dynda na solidnym łańcuchu przy pasie.

### Ciekawostki

- Ma bardzo słaby łeb do picia, i unika alkoholu jak ognia.

- Zatłukła kiedyś człowieka który nękał ją w wojsku gołymi pięściami. Albo tego nie pamięta albo dawno się z tym pogodziła. Chyba.