Cloud Leonhart

• Elizabeth Raven (Matka)

• Squall Leonhart (Ojciec)

• Shiro Raven (Kuzynka)

• Barret Wallace (Teściu)

• Himiko (Przyjaciółka)

*„Taki dzień nigdy nie wróci... Więc, pozwól mi zachować tę chwilę.”*
―Cloud Leonhart

## ➤**Opis**

*Z pozoru Cloud Leonhart przedstawia się jako zahartowany wojownik, zarozumiały i uparty, o zimnym sercu i niezainteresowany czymkolwiek poza wykonaniem wynajętej pracy przez Radę Cienia. Mówi innym, często lekceważąco i sarkastycznie, że nie interesują go większe sprawy, takie jak trudna sytuacja Wielkiej Brytanii. Z czasem jego arogancja i nieskazitelna pewność siebie była wykruszana, w momencie gdy wpadał w co raz to większe kłopoty, z których musiał być wyciągany przez swoje rodzeństwo, które darzył największą sympatią. Miał wiele nieciekawych wspomnień z przeszłości, które wpłynęły na to jaki był.*

*Mimo złego startu w trakcie swojej podróży doznał wielu zmian, co raz bardziej popadał w wir walki o innych, aż wreszcie zapomniał o jakichkolwiek zyskach, jest lojalny wobec przyjaciół i dążył cały czas do heroizmu, aż do dnia w którym został okrzyknięty bohaterem równym Hrexowi, od wtedy jedną z charakterystycznych cech Clouda jest jego gotowość do poświęcenia się dla innych, wywołana ostatnimi słowami swojej ukochanej zaklętej w mieczu, brzmiały one tak:* ***"Umierając jako część projektu, nigdy nie będziesz mógł zostać bohaterem, którym za niedługo będziesz"***

## ➤**Historia**

### **📘Młodość:**

*Chciałbym mieć normalne dzieciństwo jak wiele innych dzieci, jednak nie Leonhartom było to pisane, ponieważ naszą rodzinę spotkała tragedia... matka zginęła w tajemniczym wypadku, po którym ojciec znikną bez pozostawienia za sobą jakiegokolwiek śladu. Niedługo później zostaliśmy z rodzeństwem przeniesieni do ciotki, która "starała" się stworzyć dla nas miejsce, w którym będziemy czuć się bezpiecznie, niestety ciotka nie za bardzo przepadała za mną i moim bratem Benjaminem, który był zdecydowanie inny, niż ja i siostra Annie, ponieważ był elfem. Tak moja matka miała dwóch kochanków, jednak mój ojciec przyjął Benjamina jak swojego syna. Mnie zaś ciotka nie traktowała za najlepiej ponieważ widziała we mnie mojego ojca, który rzekomo doprowadził do wypadku i uciekł... Nie chciałem jej wierzyć, dlatego między mną a ciotką było naprawdę wiele awantur. Przelewała często nienawiść do mojego ojca na mnie. Moja przygoda rozpoczęła się gdy Fundacja, wtedy tajemnicza organizacja, poszukiwała młodych rekrutów do projektu SOLIDER, o którym każdy słyszał, ten projekt miał być końcem krwawych działań przeklętych. Moja ciotka otrzymała pieniądze za mnie, moje zdanie się nie liczyło... a nawet nie wiecie jak chciałem pozostać blisko mojego rodzeństwa, które faktycznie kochałem. Ciotkę to nie obchodziło, pozbyła się problemu z swojego domu otrzymując za to jeszcze zapłatę.*

### **📘Projekt SOLIDER:**

*Trafiłem do jednej z placówek fundacyjnych, której nie mogłem opuszczać... musiałem się stosować do poleceń Dr.Iceberga, który przewodził projektowi super żołnierzy. Każdy rekrutów musiał ciężko trenować, każdemu przystosowano role... ja miałem zostać szermierzem, nie do końca rozumiałem dlaczego inni mieli walczyć bronią palną a ja korzystać z dwuręcznego miecza, z czasem pojąłem swoje możliwości, gdy otrzymywałem z każda chwilą co raz lepsze oceny a w rankingu stawałem się jednym z lepszych żołnierzy. Najlepsi zostali wysłani na badania... z których wróciło nas nie wielu... to co wstrzyknięto nam tamtego dnia zwiększyło nasze umiejętności jeszcze bardziej. Próbowano mnie oszukać, że inni moi towarzysze po nie pozytywnych badaniach wrócili do domów. Chujowe oszustwo, bo każdy wiedział, że kto wejdzie do projektu, staje się własnością Fundacji. Jednak nie każdy z sojuszników umiał otworzyć oczy, dlatego razem z moim dowódcą składu, postanowiliśmy zbadać bliżej sprawę. Ja i Cole po zmroku włamaliśmy się do biura Iceberga, odnaleźliśmy w jego biurze nasze akta i sojuszników, którzy nigdy nie wrócili do domów, po nie zrealizowanych badaniach wymazano im pamięć i wysłano do cel jako PERSONEL KLASY D... nie do końca rozumieliśmy czym się zajmuje ten personel, dlatego postanowiliśmy szperać dalej, włamaliśmy się do fundacyjnego terminala... otrzymując odpowiedź na nasze pytania. Oni wszyscy byli tylko mięsem, który ma pomóc przy realizacji badań, przy bardzo niebezpiecznych podmiotach badawczych... tych których nazywaliśmy naszymi przyjaciółmi zostali wysłani na pewną śmierć, a ja czy dowódca nie byliśmy wstanie nic zrobić. Szybko zamaskowaliśmy ślady po sobie, by móc kolejnego dnia udawać, że wszystko jest dobrze i witać kolejnych nowych członków składu, którzy jeżeli nie przejdą pozytywnie badań... zostaną skazani na śmierć... nie umiałem ich oszukiwać... to wszystko mnie z każdą chwilą wypalało od środka, ale nie miałem wyboru, ponieważ tylko najlepszy żołnierz miał prawo powrócić do domu... a nawet nie wiecie jak bardzo chciałem wtedy zobaczyć Annie czy Benjamina. Za dnia stosowałem się do rozkazów fundacji, a w nocy razem z Cole, szukaliśmy sposobu na wspólne zniszczenie tego projektu. Jednak pewnej nocy zostaliśmy przyłapani przez młodą asystentkę Iceberga, nazywała się Aria Wallace... córka słynnego najemnika fundacji, który posiada ogromny wynik upolowanych przeklętych... chodzą opowieści, że sam "Slenderman" odrąbał mu dłoń, którą zastąpił karabinem maszynowym... Jednak nie o nim ta historia. Powracając do jego pięknej córki... tak nie bez powodu zwracam waszą uwagę na piękno Arii, właśnie tamtej nocy się zakochałem. Asystentka Iceberga również miała dość kłamstw, dlatego postanowiła jej szukać i otrzymała odpowiedź od mnie i Cole... była zdruzgotana, bo wiedziała, że wydała wyrok śmierci na wielu rówieśnikach, ta uśmiechnięta dziewczyna, od tamtej nocy więcej się już nie uśmiechała... Cierpienie jakie przeżywała, było nie do opisania, aż pewnej nocy zakradłem się do jej pokoju w celu podniesienia jej na duchu, właśnie wtedy zobaczyłem ją przy otwartym oknie, gotową do skoku. Panicznie ruszyłem jej na pomoc, udało się mi w ostatniej chwili. Obiecaliśmy sobie wzajemnie pomagać i dałem jej... to dziwnie zabrzmi "nadzieje", że zakończymy ten parszywy projekt.*

### **📘Obiekt Badawczy:**

*Niestety plany lubią się komplikować, odkryto wewnętrzną rebelie. Fundacja zaczęła nas karać coraz to cięższymi treningami... a kto nie wytrzymał próby był "odsyłany do domu" jak wiemy... kto się poddał, przepadł w czeluściach fundacji jako personel klasy d... Niestety co raz cięższe próby, wykańczały nas, aż pewnego dnia Cole ponosi porażkę... Zabrali go... a ja mogłem tylko się przyglądać jak go zabierają na pewną śmierć... Mój przyjaciel przed zabraniem, dał mi kartkę, na której napisał cały swój plan... który ja jako nowy dowódca miałem zrealizować. Nie mogłem uwierzyć, że wszystko było w moich dłoniach... przecież nigdy nie nadawałem się na dowódcę, byłem tylko żołnierzem, który miał rzucić się w paszcze fundacji. Mimo tak ogromnego ciężaru kontynuowałem projekt, wciąż spotykając się z Arią. Chciałem, by się uśmiechała... żeby przestała cierpieć z powodu głupoty własnego ojca i szefa. Chciałem powstrzymać fundacje, jednak musiałem i ja zostawić wszystko na jej głowie, bo mnie wysłano na pierwszą misje. Miałem dopaść szefa terrorystów znanych jako Przeklęci, o kryptonimie Slenderman. Kto wyruszył na walkę z nim nie wracał, albo wracał na tyle poturbowany, że ciężko było mu się odbić od dna... przecież nawet Pan Wallace, leżał w fundacyjnym ambulatorium... Jakie miałem ja szanse? Teraz tą odpowiedź znam. Nie miałem szans, bo nie miałem pojęcia, że to nie grupa terrorystyczna oraz to nie są podmioty... to są wysłannicy diabła... wszyscy moi towarzysze zginęli w walce... udało się mi zabić dwóch przeklętych, ledwo... ponieważ padłem na ziemię. Właśnie wtedy zjawił się on... Slenderman.*

* **Slenderman:** Nasze spotkanie w tym miejscu nie jest przypadkowe Leonhart.
* **Cloud:** Skąd wiesz kim jestem?
* **Slenderman:** Wiem dość dużo o moich wrogach jak i przyszłych sojusznikach, a fundacja to także mój problem. W tym miejscu możesz umrzeć i nigdy nie zemścić się na fundacji za ich nie ludzkie postępowanie. Przeklęci, których nazywacie terrorystami *- parsknął śmiechem -* Nimi nie są.
* **Cloud:** To do kurwy kim jesteście? Zabijacie i szerzycie wszędzie strach.
* **Slenderman:** A fundacja tego nie robi?
* **Cloud:** ...
* **Slenderman:** Widzisz my walczymy, by zmienić świat i wymienić fałszywego Boga. A wy walczycie o ochronę ludzkości kosztem ludzkości! Cóż za niesamowity cel.
* **Cloud:** Nie wrzucaj mnie do worka razem z tymi popierdoleńcami. Moim celem jest zniszczyć ich projekt super żołnierzy... i uciec z bliskimi.
* **Slenderman:** Niesamowity cel, infiltrowanie fundacji od środka, zniszczenie ich projektu wartego miliony, ocalenie tych, na których ci zależy, oraz wrócenie do rodziny. Jednak twój cel nie może się spełnić Leonhart. Ponieważ to co ci podali na badaniach... powoli wyniszcza twoje komórki, dlatego za miast kontynuować walkę, leżysz w własnej krwi. Jesteś obiektem testowym, który zawiódł, na twojej podstawie powstaną kolejne substancje, które będą co raz groźniejsze dla naszych bliskich. Musisz to powstrzymać dla dobra własnego i innych. To twoje zadanie, moim zaś będzie ci ułatwić pięcie się ku szczytowi *- Slenderman odrąbał swoją ręke i kładzie obok umierającego Clouda -* Czas podjąć decyzje Cloud, po której jesteś stronie.

### 📘Przekleństwo Clouda

*Slenderman odszedł kawałek... właśnie wtedy dostrzegłem białowłosą kobietę z łopatą, która ustawiła się obok niego... dziwnego mężczyznę w bandażach trzymającego kose, za raz obok niego śmiejącą się cały czas kobietę machająca łańcuchami, dostrzegłem również tego znanego polityka... Bendy'iego oraz mężczyznę w czarnej zbroi. Poczułem trzęsienie ziemi... w tym momencie kobieta z łopatą zabrała ciała i ustawiła się ponownie obok swoich towarzyszy, którzy nagle zostali przechwyceni przez ogromnego giganta... Wtedy jeszcze nie wiedziałem, że miałem okazje zobaczyć całą Rade Cienia, która wykonywała ważną misje, w której brałem udział, niestety po przeciwnej stronie konfliktu... Wtedy straciłem już przytomność, obudziłem się obok własnego ciała w zaświatach. Natychmiast przyszedł do mnie Lucyfer, który zaproponował mi zemstę na fundacji, odzyskanie straconego życia... oraz co najważniejsze wrócenie do Arii i rodzeństwa. Jak mógłbym się nie zgodzić, skoro sam Slenderman dał mi szanse to wszystko zakończyć. Podpisałem cyrograf i wróciłem z dłonią Slendermana. Natychmiast dostałem awans, a wracając żywy Iceberga uwierzył w skuteczność podanej mi substancji, zaprzestał badania i natychmiast ruszył produkować tą samą substancje dla innych żołnierzy w celu sprawdzenia faktyczności działania serum, dzięki temu zyskałem wystarczająco czasu, by rozpocząć operacje zniszczenia jego projektu. W ostatnią noc przed operacją spotkałem się z Arią... daliśmy się ponieść fantazji, że to może być nasza ostatnia bitwa i spotkanie. Nie będę wchodził w szczegóły, takie intymne sprawy pozostawiam tylko dla siebie. Po spędzonej wspólnie nocy z samego rana gdy bramy zostają otwarte, by nocni pracownicy wymienili się z dziennymi, uderzyliśmy korzystając z zlepionych bomb, nie sądziłem, że tak będą skuteczne, zdobyliśmy broń z zbrojowni, wyłączyliśmy prąd, by anomalie się wydostały i rozpoczęliśmy rzeź na placu głównym. Niestety w trakcie szturmu zdezaktywowane działa zostały zdalnie uruchomione przez przyszywaną córke Iceberga... działa jak ruszyły w ruch, tak wielu moich sojuszników straciło życie... mimo przedarcia się do bramy... wewnętrzne jednostki fundacji zdążyły opanować chaos... a Iceberg z oddziałem uderzeniowym rozpoczęli miażdżący ostrzał... moi ludzie padali jak muchy... ponieważ ani ja, ani Cole, ani Aria, nie mieliśmy pojęcia, że Goldman tego dnia przyjdzie do ośrodka z Icebergiem... jej zdolności musiałyby zostać uwzględnione w trakcie szturmu... a nie zostały, ponieważ nasz kontakt obserwował całą sytuacje i jej właśnie nie uwzględnił... mieliśmy wybór... albo się poddać, albo zginąć pod bramą, za którą już moglibyśmy być wolni. Dla dobra Ari i moich sojuszników, postanowiłem rzucić broń... ale Aria... uparta jak zawsze wyszła przed szereg, by przemówić wrogom do rozsądku, oczywiście nie słuchali, a cierpliwość Iceberga się kończyła, w tym momencie Aria oddała strzał w klatę Iceberga... jego ludzie byli w szoku, wykorzystałem moment i natychmiast podstawiłem ładunki, gdy reszta oddziału strzelała się z wrogimi jednostkami... wysadziłem bramę, szczęśliwy się odwróciłem, by krzyknąć za mną... właśnie wtedy Aria dostała w plecy... od Goldman... przerażony pochwyciłem Arię i uciekłem z resztką, której się udało przetrwać... rozdzieliśmy się w celu zmniejszenia szans na złapanie... a moja ukochana... zmarła w moich dłoniach... Poprosiłem przeklętych o pomoc... jednak nikt nie był wstanie mi tej pomocy udzielić... nie ufali mi jeszcze na tyle... dlatego tylko mi podpowiedzieli, że istnieje Najwyższy, który jest wstanie utrzymać jej dusze przy życiu, do póki nie znajdę sposobu, na jej wskrzeszenie. Ruszyłem natychmiast do Kowala Kreacji, który wykuł dla mnie ogromny miecz w którym zaklął dusze mojej ukochanej... od tamtego dnia przysiągłem powstrzymać Fundacje... stać się ich wrogiem numer jeden.*

### 📘Wypalenie Clouda

```
🔻Lubi: Uczęszczać do karczmy

```

```
🔻Nie Lubi: Rozdzielania się drużyny.

```

```
🔻Talent: Szermierka

```

```
🔻Kompleks: Nie wierzy w swoje umiejętności.

```

```
🔻Nadzieja: Odrodzenie swojej ukochanej

```

```
🔻Orientacja: Heteroseksulany

```

```
🔻Wzrost i waga: 173/53

```

```
🔻Osoby, które ceni najbardziej: Gojo, Aria, Cole

```

```
🔻Osoba, którą nie chce mieć za wroga: Benjamin, Annie

```

```
🔻Rutyna: Wyniszczanie Fundacji

```

```
🔻Ulubiona potrawa: Bigos

```

```
🔻Hobby: Częste Treningi

```

```
🔻Śmierć: Annie ocaliła Benjamina za miast rannego Clouda, w walącym się budynku. Władca Mroku

```