Pole kukurydzy

## Obsada

Tomasz Kozłowicz (Chrumas)
 Kinga Miśkiewicz (Meee)
 Janusz German (Uchol)
 Paulina Komenda (Miau)

**Pole kukurydzy** - dwudziesty czwarty odcinek serialu Ekipa Chrumasa.

## Fabuła

Ekipa Chrumasa rozmawiają sobie przed labiryntem. Miau uważa, że nigdy nie wędrowała kukurydzianym labiryntem. Tego samo zdania są też Meee, Uchol i Chrumas. Chrumas zastanawia się, czy ma wszystko. Uchol mówi Chrumasowi, że przez ten ciężki plecak będzie opóźniał ich zespół. Chrumas odpowiada, że nie jest to tor wyścigowy, a labirynt. Po jakimś czasie bohaterowie ruszają. Uchol idzie przez labirynt trzymając przy sobie komórkę i mapę, a Chrumas, Meee i Miau trzymają się w grupie. Uchol woła ich, radząc, żeby na końcu ścieżki skręcić za nim w prawo. Reszta ekipy męczy się do takiego stopnia, że nie są w stanie dogonić Uchola. Na szczęście zastali Uchola grającego na komórce przy ławce. Uchol czuje się jednak głodny, więc jest czas na przerwę na zdrowy posiłek. Chrumas ma w plecaki m.in. mleko, przecier i sok. Tymczasem Uchol gra w grę, polegającą na odbijaniu piłki. Skończyła mu się jednak gra z wynikiem 32599 punktów. Okazuje się, że mleko rozlało mapę i przez to bohaterowie nie wiedzą, w którym kierunku iść. Uchol uspokaja ich, że dają sobie radę, i że pamięta on prawie wszystko. Mówi im też, że ma przy sobie kompas, choć tak naprawdę zgubił kompas. Z tego powodu Uchol nie wie, w którym kierunku iść. Meee próbuje uspokoić Miau, jednak ta nie chce. Chrumas zauważa tabliczkę z numerem alarmowym i napisem "Zabłądziłeś? ZADZWOŃ!!!". Uchol postanawia zadzwonić po pomoc, jednak rozładował mu się telefon. Miau myśli, co by tu robić. Chrumas wpadł na pomysł, by zerwać kilka kolb, rzucać ziarenkami i przez to byłoby wiadomo, gdzie byli. Ekipa Chrumasa właśnie spaceruje po labiryncie, rzucają kolbami i ziarenkami. Miau zauważa, że nie ma tu ziarenek kukurydza. Gdy podeszli, okazało się, że to ptaki je wyjadły. Miau wpadła na pomysł, więc wyciągnęła sobie szalik z plecaka i przywiązuje do prawej strony krzeków, potem robi to do lewej. Cała czwórka kontynuuje spacerowanie po labiryncie, jednak muszą oni wybrać inną drogę. W międzyczasie Meee i Miau czują chłód. Chrumas proponuje dziewczynom rozgrzewkę, po czym zaczynają one od skłonów. Potem robią wspólnie z Chrumasem parę przysiadów. Po tych ćwiczeniach u Miau poprawił się nastrój i nawet u niej jest już cieplej. Główni bohaterowie wędrują drogą aż do samego wyjścia. Po dojściu na metę czują się uratowani. Uchol myśli, że jest pora, by wręczyć Chrumasowi prezenty. Meee miała dać babeczki, ale reszta ekipy przypadkowo je zjadła. Uchol chciał dać kompas, ale nie mógł, bo mu się zgubił. Z kolei Miau chciała dać mu szalik, ale z tego prezentu wyszło nici. Chrumas spuentował tym, że jego największym prezentem jest spędzanie czasu z przyjaciółmi. Na koniec wszyscy bohaterowie się śmieją.

## Transkrypcja

* **Meee**: Uwielbiam zabawy w plenerze!
* **Chrumas**: Chciałbym znaleźć sposób na zdrowe spędzenie wspólnie czasu, stąd ten pomysł.
* **Miau**: Nigdy jeszcze nie wędrowałam takim kukurydzianym labiryntem.
* **Meee**: Ani ja!
* **Uchol**: Ja też nie!
* **Chrumas**: Ja nie! Będzie fajnie!
* **Uchol**: Ruszamy?
* **Chrumas**: Momencik! Czy na pewno mamy wszystko?
* **Uchol**: Żartujesz! Masz tak ciężki plecak, że będziesz opóźniał nasz zespół.
* **Chrumas**: To nie tor wyścigowy, tylko labirynt. Dotarcie do wyjścia zajmie nam jakieś dwie godziny. Tak jest to napisane!
* **Uchol**: Ja liczę, że pykniemy to w godzinę.
* **Meee**: Zerknijmy w tą mapę!
* **Miau**: O rety! Jaka to skomplikowana plantacja ścieżek. Czy my sobie poradzimy?
* **Meee**: Wystarczy trzymać się mapy. Nudy. Jesteśmy na starcie, a więc na mapie tutaj. (pokazuje ręką na start)
* **Uchol**: Ruszajmy wreszcie! Dajcie mi to! Czas, start! (chodzi, trzymając przy sobie komórkę i mapę)
* **Miau**: Miło to! Świeci słońce! Spacerujemy sobie.
* **Meee**: Nie nazwałabym tego spacerem. Uchol niepotrzebnie narzuca takie duże tempo!
* **Uchol**: Na końcu tej ścieżki skręćcie za mną w prawo!
* **Chrumas**: Nie pędź tak! Trzeba równo rozłożyć siły!
* **Uchol**: Mówiłem ci, Chrumas! Za dużo targasz, dlatego za mną nie nadążasz! Teraz trzeba będzie dwa razy skręcić w prawo, tylko nie skupcie się! I pośpieszcie się trochę! Czas płynie, guzdrały!
* **Meee**: Och! On przed tobą tak się popisuje.
* **Miau**: Och, przepraszam! Nie imponują mi te popisy!
* **Chrumas**: Po mału! Opadam z sił! O, jesteś! Uch!
* **Uchol**: Heh! Z pół godziny tu na was czeka!
* **Meee**: Mogłeś iść z nami! Zamiast nudzić się czekając! Hoho!
* **Uchol**: Wcale się nie nudziłem. Grałem w super grę. Zgłodniałem.
* **Meee**: A więc teraz przerwa na zdrowe przekąski!
* **Miau**: Zupełnie jak w szkole!
* **Chrumas**: Szkolna przerwa śniadaniowa! Mleczna, z warzyw, owocowa!
* **Meee**: Dałabym królestwo za szklankę soku!
* **Miau**: Albo mleka!
* **Chrumas**: Dla każdego coś ulubionego! Mleczko! Przeciery! Soki!
* **Meee**: Ucholu! Niezdrowo jest jeść grając na telefonie!
* **Uchol**: Już kończę. Zrozumiem, nie mogę przerywać w trakcie, bo nie pobiję rekordu. Oj!
* **Meee**: Ty i te twoje rekordy!
* **Miau**: Nic się teraz nie da odczytać z tej mapy.
* **Uchol**: Nie martwcie się! Damy sobie radę! Ja prawie wszystko zapamiętałem, no i przypadkiem mam kompas przy sobie!
* **Miau**: Zgubiłeś kompas? I co teraz? To w którą stronę mamy iść?
* **Uchol**: Yyy... Zaraz, zaraz... Yyy... Zaraz, zaraz... Yyy... W prawo. Nie, nie, w lewo. Yyy... Nie pamiętam.
* **Miau**: To jest prawdziwy rekord nieodpowiedzialności?
* **Meee**: Tylko spokojnie.
* **Miau**: Nie uspokajaj mnie!
* **Meee**: Musimy się uspokoić i musimy pomyśleć! Kłótnie nie pomogą nam wybrnąć z tej sytuacji!
* **Uchol**: Meee ma rację!
* **Chrumas**: Uchol! Skoro zabłądziliśmy, dzwoń po pomoc. Tu jest tabliczka z numerem alarmowym dla tych, co się zgubią.
* **Uchol**: No, właśnie! Przecież mogę zadzwonić po pomoc! Zupełnie niepotrzebne te nerwy. (Ucholowi rozładuje się komórka) A, idź!
* **Meee**: O, Ucholu! Telefon nie powinien służyć wyłącznie do zabawy!
* **Miau**: Co my teraz zrobimy? Przyznam, że trochę się powie...
* **Chrumas**: Przecież tu tyle kukurydzy! Zerwiemy kilka kolb, będzie rzucać ziarenkami. W ten sposób będzie wiadomo, gdzie już byliśmy!
* **Meee**: Jestem pewna, że już tu byliśmy!
* **Chrumas**: Też tak myślę...
* **Miau**: Macie rację! Ale nie ma ziarenek kukurydzy! Dziwne!
* **Chrumas**: Musi być jakieś wyjaśnienie!
* **Uchol**: No, pięknie!
* **Meee**: O nie! To ptaki wyjadły wszystkie ziarenka!
* **Miau**: Mam pomysł! Przywiążemy tutaj! Ooo!
* **Meee**: Teraz może w lewo?
* **Chrumas**: tu już byliśmy. Trzeba wybrać inną drogę!
* **Miau**: Robi się chłodno!
* **Chrumas**: W takim razie mała rozgrzewka powinna pomóc. Proponuję kilka skłonów. I raz! I dwa! I trzy! Parę przysiadów!
* **Miau**: Cieplej mi! I poprawił mi się nastrój! Możemy iść dalej! Udało się! Jesteśmy uratowani! Och!
* **Uchol**: Yyy... Yyy... To, to chyba miała być pora, by wręczyć prezenty.
* **Meee**: Ale ja miałam dla ciebie babeczki, które niestety zjedliśmy!
* **Uchol**: Ja miałem kompas. Ale niestety zgubiłem.
* **Miau**: Ten czerwony szalik miał być ode mnie. Ale ja, wiesz, z mojego prezentu wyszły nici!
* **Chrumas**: To były wspaniałe prezenty! Niezwykle praktyczne! Największym prezentem jest dla mnie spędzenia czasu z wami!

## Ciekawostki

* Ciekawostką jest to, że numerem alarmowym na tablicy było 444-333-222.
* Na tablicy można było też znaleźć kilka obklejanych naklejek.
* Jest to pierwszy odcinek w serialu, gdzie ani przez jeden moment nie pokazano budynku szkoły bądź któregoś z jej pomieszczeń.