Andy Chill

## Özgeçmiş

Andy Clark. 26 Aralık 2003 Berlin doğumluyum. Ailem maddi durum açısın dan iyi olmayan bir aileydi. Annem doğum sırasın da hayatını kaybetti. Babam hayat arkadaşını kaybedince sinir krizleri ile baş başa kaldı. Ben doğduğum gün babamı sinir krizleri yüzünden hastane de yatağa yatırddılar ben doğduğum beni kucağına alacak biri yoktu. Babam krizler ile uğraşırken beni yetimhaneye verdiler. Çocukluğum yetimhane de geçti. Yetimhane de Basketball oynamaktan çok keyif alıyordum kaykay kaymak vb şeyleri çok severdim arabalara ilgim o zaman başlamıştı. Yetimhaneye çok ara sıra kitaplar geliyordu ama her zaman kahvaltı dan önce dergiler,gazateler vb şeyler gelirdi araba dergileri benim favorimdir. Onları okurken sanki arabanın içindeymiş gibi hissediyorum. Direksiyon,vites,gösterge gözlerimin önünde canlanır. ufak tefek mutlukluklar sağlardı. Yetimhane de ki Frank adlı kilolu çocuk olmasa daha iyi bir çocukluk geçirebilirdim. Frank çok kilolu uzun boylu gıcık bir tipti. Basketball oynarken topu alıp çitlerden dışarı atmak veya topumu patlamak gibi şeyleri çok severdi. Dergi,Kitap,Gazate okurken elimden alıp yırtmayı da çok severdi sanki orada ki tek işi beni mutsuz etmekmiş gibi gelirdi. Bana sorabilirsiniz bunlara nasıl katlanıyorsun? diye benim ise cevap belli. Annem ve Babam onlara ait tek bir fotoğraf var elimde. Evlendikleri zamana ait bir fotoğraf. Annem bembeyaz bir gelinliğin için adetaa bir melek gibi gözüküyordu. Babam da takım elbisenin için de bir beyefendi gibi durmaktaydı. Malesef beraber fotoğraf çekinemedik ama onları görmek beni her zaman güçlendiriyor ve mutlu ediyordu. Çocuktum her şeyi izlemek öğrenmek keyif veriyordu. Yetimhane sorumlusu Michelle Rodriguez'in yaramazlık yapan çocuklara yaptıkları gibi. Michelle Rodriguez yaşlı bir kadındı. O da bizim gibi yetimhane de yaşamıştı büyümüştü. Bu yüzden çok sinirliydi. Onun ile pek konuşmazdım. O da bana dokunmazdı. Günler aynı geçerdi. Sabah uyan kahvaltını yap kitap oku. Basketball oyna. Frank'in zorbalıkları ile uğraş. Çok ses çıkarmaa ki Michelle ile uğraşma 10:00 da yatağa gir. saat 05:00 suların da çöp kamyonun sesine uyan. Onları hep hayret ile izlerdim. Yağmur Kar Dolu fark etmeksizin her zaman çöpleri alırlardı onları izlemek benim için çok keyifliydi. Bir gün Michelle Rodriguez'in Annesin den kalma Altın Saati kaybolmuştu. Frank benim adımı vermişti. Michelle Rodriguez o sinir ile beraber beni dövmüştü hayatım da ilk defa dayak yemiştim ama o bunun ile yetinmeyip. Annem ve Babam'ın fotoğrafı yırtmış o gün uyuyamamıştım ağlamaktan gözlerim kızarmıştı. Gece ağlarken nasıl buradan kurtulabilirim diye düşünmeye başlamıştım. 04.00 gibi yataktan kalktım Michelle Rodriguez'e yakalanmadan kaçmalıydım o uyurken parmak uçlarında yürüdüm. Dışarı çıkmıştım çok soğuktu. Çöp Kutusunun içine girdim. Burnuma çok pis kokular geliyordu ama buna dayanamalıydım. Saati tam olarak bilmiyorum ama sonunda gelmişlerdi. Onların sesini duyabiliyordum. Birden havaya doğru kalktım ve tepe taklak olmuştum. Korkuyordum makina çalışırsa diye. Korkum gerçekleşmedi.
Nihayet özgürdüm dışarı çıkmıştım. çebimde ufak bir birikimim vardı. Bu parayı bu ülke den çıkmak harcayacaktım. Yemek kıyafet gibi ihtiyacalarımı marketlerden çalarak karşılıyordum. hiç mutlu değildim utanıyordum ama yapacak pek de bir şeyim yoktu. 18 yaşımı geçeli çok olmuştu. Ucuza bir bilet bulmuştum Los Santos adında bir yereydi neresi olduğu bilmiyordum. tek umudum Berlin den daha iyi bir yer olacağı idi. Uçağa bindim ve yola koyuldum...