Θεός - ρητά

φράση που βανδαλίζουν στην Βικιπαίδεια:

Με τον γενικό όρο **Θεός** (πληθ. *θεοί, θεές*) εννοείται η υπέρτατη οντότητα, το υπερφυσικό ον ή γενικότερα μία οντότητα με υπερφυσικές δυνατότητες, πάντα με βαθμό μεταφυσικής προσωποπαγίωσης (είτε με ιδιότητες νοήμονα πχ ενσυναίσθηση, είτε με κοσμική αισθητική νοήμονα στην ασθενή μεταφυσική προσωποκρατία).

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

• Θεός χωρίς προσωπότητα δεν υφίσταται. Στον θεϊσμό με ισχυρά χαρακτηριστικά η προσωπότητα (personhood) είναι αυθύπαρκτη και κοσμογόνος. Η προσωπότητα δεν μπορεί να εκδηλωθεί χωρίς όργανο νόησης δηλαδή προσωποϊκανό υπολογιστή, με μνήμες και πολλές επεξεργαστικές τροπικότητες. Ο χωροχρόνος αποτελεί προϋπόθεση εκδήλωσης των εγκεφάλων (δομή και πληροφοριακή επεξεργασία ανά μονάδα χρόνου) και δεν σχετίζεται με προσωπότητα.

• Αν αφαιρέσεις την αυθύπαρκτη και κοσμογόνο προσωπότητα απ' τον Θεό, αφήνεις την παραβίαση της λογικής διαδικαστικότητας και της αρραγούς αιτιότητας ως θείο απροσωπικό πεδίο, συνήθως βοηθητικό προς τους νοήμονες ή έστω με κοινή κοσμική αισθητική με αυτούς, ειδάλλως αν τ' απορρίψεις κι αυτά, δεν υπάρχει υπερφυσικό, παρά φυσική αξιωματικότητα, φυσική υπολογισιμότητα και θεμελίωση της φυσικής.

• Η λογική είναι θεμελιωδέστερη της προσωπότητας. Η προσωπότητα εκδηλώνεται από προσωποϊκανό υπολογιστή, δηλαδή από εγκέφαλο που αποδίδει προσωπότητα. Είτε ισχύει το σύστημα Σύμπαν είτε το σύστημα Θεός-Σύμπαν, το ερώτημα της αυθυπαρξίας παραμένει. Η μετάθεση της αυτογονίας στον Θεό δεν το επιλύει. Η θεμελίωση της φυσικής δεν σχετίζεται με προσωπότητα, ούτε η προσωπότητα είναι θεμελιώδες συστατικό (δεν αποτελεί φιλοσοφικό απλό [simple in philosophy]) αλλά αποτελεί μνήμες και τροπικότητες επεξεργασίας πληροφορίας (συναίσθημα, υπολογισμοί, αισθήσεις, συνθέτες διαχειριστικές ικανότητες κ.α.). Ο χωροχρόνος είναι θεμελιωδέστερος του εγκεφάλου, διότι οποιοσδήποτε εγκέφαλος–υπολογιστής προϋποθέτει χώρο για να εκδηλωθεί, και χρόνο για να διεκπεραιώσει την πληροφοριακή επεξεργασία. Η παντογνωσία δεν αποτελεί ευφυΐα. Η ευφυΐα προϋποθέτει διαχειριστική ικανότητα, όχι στασιμότητα.

• Το Σύμπαν δεν έγινε ούτε από το ανύπαρκτο τίποτα (nihilogony/ουδενογονία) ούτε από ολοκληρωμένη προχωροχρονική προσωπότητα–αξίωμα (ο χωροχρόνος και η μαθηματική λογική είναι θεμελιωδέστερες ιδιότητες από τον προσωποϊκανό υπολογιστή, ο οποίο δεν έχει την μορφή αξιώματος αλλά αποτελεί ολοκληρωμένο πρόγραμμα). Οι εφικτές φυσικές αξιωματικότητες θεμελιώνονται όπως η M-Theory με αξιωματικό πρόγραμμα (όχι κατακερματισμένα αξιώματα) και με την μορφή δέντρου (εναλλακτικές κοσμικές θεμελιώσεις είναι εφικτές). Η ουδενογονία (η γένεση από την απόλυτη ανυπαρξία) είναι ανέφικτη. Η λογική θεμελίωση είναι εφικτή, δηλαδή η αλληλουχία λογικών επεξεργασιών είναι εφικτή (λογικογονία/η αυθυπαρξία = αυτεφικτότητα της λογικής θεμελίωσης), όμως έτσι προκύπτουν άπειρα λογικώς εφικτά σύμπαντα. Δεν είμαστε συμβατοί να ταξιδέψουμε σε σύμπαντα άλλης φυσικής. / Κάθε προσωπότητα βασίζεται σε λογικές διεργασίες. Η λογική προϋπάρχει του προσωποϊκανού υπολογιστή. Ακόμα και Θεός να υπήρχε, ο χωροχρόνος θα έδινε υπόσταση και χρόνο επεξεργασίας στον εγκέφαλο, και η λογική (μαθηματική ή αλλομαθηματική = σύνθετη μαθηματική) διέπει τους κανόνες ΚΑΘΕ εγκεφάλου. Η προσωπότητα/personhood δεν προϋπάρχει του προσωποϊκανού υπολογιστή και της μαθηματικής λογικής. Άρα είναι ανέφικτο να υπάρξει Θεός. Διότι η προσωπότητα δεν αποτελεί καν αξιωματική θεμελίωση.

## in English

sayings on God

• If you remove the self-existent and cosmogonic personhood from God, you keep the violation of logical procedurality and unbroken causality as a divine impersonal field, usually beneficial to the thinking beings, or at least with a common cosmic æsthetics with them; otherwise if you reject these too, there is no supernatural, but only natural axiomaticity, natural calculability and the foundations of physics.

• Logic is more fundamental than personhood. Personhood is manifested by a personhood-yielding computer, that is, a brain that yields personhood. Whether the Universe system or the God-Universe system holds true, the question of self-existence/ self-causation remains. Shifting the self-causation from the Universe to God does not resolve it. The foundations of physics is not related to personhood, nor is personhood a fundamental ingredient (it is not a philosophical simple [simple in mereology]) but it's memories and information processing modalities (emotion, computation, senses, sense of agency, self-control, composite procedural abilities, etc.). General philosophers define personhood via specific behavioural and intellectual results, and information theorists focus on the necessary calculational and memory modalities of the thinking system. The human brain is only one manifestation of a computer able to yield personhood; neuroscience is very important because we start to study the best system we have nowadays; the human brain. Spacetime is more fundamental than the brain, because any brain–computer requires space to manifest itself, and time to carry out information processing. Omniscience is not intelligence. Intelligence requires procedural ability, not stagnation.

The supernatural is an erroneous opinion. Wrong opinions are possible within physically logical worlds. Mistakes are semantic distortions, false memories, dysfunctional logical operations and mismappings.

## in French

Ces textes appartiennent à la République française. C'est un cadeau de ma part à la République elle-même.

Dictons sur Dieu

• Si vous enlevez à Dieu l'état de personne ( le personnétat, « personhood » en anglais : hyperonyme de personnalité ) auto-existant et cosmogonique, vous gardez la violation de la procéduralité logique et de la causalité ininterrompue comme un champ divin impersonnel, habituellement bénéfique aux êtres pensants, ou du moins avec une esthétique cosmique commune avec eux ; sinon, si vous rejetez aussi ces attributs, il n'y a pas de surnaturel, mais seulement une axiomatique naturelle, une calculabilité naturelle et les fondements de la physique.

• La logique est plus fondamentale que l'état de personne ( le personnétat, « personhood » en anglais : hyperonyme de personnalité ). L'état de personne se manifeste par un ordinateur capable de le produire, c'est-à-dire un cerveau qui produit l'état de personne. Que le système de l'Univers ou le système Dieu-Univers soit vrai, la question de l'auto-existence / auto-causation reste posée. Déplacer l'auto-causation de l'univers vers Dieu ne la résout pas. Les fondements de la physique ne sont pas liés à l'état de personne, et l'état de personne n'est pas un ingrédient fondamental ( ce n'est pas une simple philosophique [simple en méréologie : « philosophical simple », « mereological simple » en anglais] ). La base procédurale de l'état de personne est constituée par les souvenirs et les modalités de traitement de l'information ( émotion, calcul, sens, sentiment de pouvoir agir [sens de l'action autonome], maîtrise de soi, capacités procédurales composites, etc. ). Les philosophes généraux définissent l'état de personne par des résultats comportementaux et intellectuels spécifiques, et les théoriciens de l'information se concentrent sur les modalités de calcul et de mémoire nécessaires au système de pensée. Le cerveau humain n'est qu'une manifestation d'un ordinateur capable de produire l'état de personne ; les neurosciences sont très importantes car nous commençons à étudier le meilleur système dont nous disposons aujourd'hui ; le cerveau humain. L'espace-temps est plus fondamental que le cerveau, car tout cerveau–ordinateur a besoin d'espace pour se manifester, et de temps pour effectuer le traitement de l'information. L'omniscience n'est pas l'intelligence. L'intelligence requiert des capacités procédurales, pas la stagnation.

Les principes antisurnaturels

Le surnaturel est non seulement inconnaissable et inapprenable, mais il est aussi scientifiquement non hypothétisable, parce qu'il n'est pas une manifestation de la procéduralité rationnelle, c'est-à-dire qu'il n'a pas de fondement ontologique / des caractéristiques d'identité / d'existence. Les surnaturalistes décrivent les événements comme un observateur ( empiriste–surnaturaliste ) les verrait et non les fondements axiomatiques / logiques d'une quelconque substantialité.

L'empirisme d'une personne intoxiquée ou d'une personne qui a des hallucinations n'est pas une description objective de la réalité. L'empirisme sans méthode scientifique n'est pas une description sûre et fondée de la réalité.

Il est impossible d'atteindre l'état de personne sans organe de pensée. Il est impossible d'avoir un organe de pensée sans une substantialité logique.

Le surnaturel est une opinion erronée. Les opinions erronées sont possibles dans des mondes physiquement logiques. Les erreurs sont des distorsions sémantiques, des faux souvenirs, des opérations logiques dysfonctionnelles et des erreurs de représentation.