Adutizia Nervinon

Adutizia Nervinon

Tarron Nervinon (ojciec)

2 starsze siostry o nieznanych imionach

Tarron Nervinon

**Adutizia Nervinon** - pół elfka dnia, pół człowiek, wieśniaczka ainhardzkiego pochodzenia, profesor geografii na Akademii Ainhardzkiej.

## Przeszłość

### Wczesne życie

Adutizia urodziła się jako trzecia córka Edrake i Tarrona Nervinonów. Zawsze czuła, że zasługuje na coś więcej, niż zwykłe życie na wsi, dlatego gdy tylko mogła wymykała się z domu do okolicznych wiosek i miast, starając się zarobić jakiekolwiek pieniądze.

W wieku 11 lat wybyła z domu rodzinnego na północ i przez ponad rok mieszkała w Ekreonie, utrzymując się głównie z krawiectwa.

W wieku 15 lat wybyła z Ainhardu, na udając się na gapę w stronę Hedreath, potem podróżując na południe. Utrzymywała się w każdy możliwy sposób, często pracując w gospodarstwach przez parę miesięcy za miskę zupy i kąt do spania. W tym czasie nauczyła się wielu języków, a także pobierała lekcje od wielu samozwańczych nauczycieli, mistrzów, pustelników i znachorów. Udało jej się nawet w pewnym momencie zdobyć własną mapę.

W wieku 20 lat statek na którym płynęła rozbił się tuż koło Daruni i tylko cudem dziewczyna uniknęła śmierci. Po paru miesiącach przebywania z Daruńczykami wyruszła na wschód, do Anfaelen, gdzie przypadkiem uratowała uprowadzoną córkę pewnego szlachcica, za co została hojnie nagrodzona. Pieniędzy użyła, aby pobierać nauki w Uniwersytecie Elvanar w stolicy kraju. Tam też zdobyła doktorak z dziedziny geografii.

### Akademia

W wieku 37 lat powróciła do Ainhardu, gdzie zatrudniła się w jednej z mniejszych szkółek niedaleko swojej rodzinnej wioski. Na początku próbowała skontaktować się z rodziną, ale widząc, że została kompletnie zapomniana zadecydowała nie dbać o więzy krwi.

W swojej szkółce poznała Ralienthę Grenar, która nauczała języka wspólnego. Kobiety szybko znalazły wspólny język i po roku znajomości pobrały się, organizując skromne, ale kolorowe wesele.

Mając 39 lat zatrudniła się w Akademii Ainhardzkiej, gdzie zaczęła pisać profesorat, który ukończyła po 4 latach.

## Wygląd

Adutizia jest niewysoką, nieco przysadzistą elfką o lekko opalonej cerze pokrytej wieloma piegami. Ma długie, jasne włosy o kolorze truskawkowego blondu, które zazwyczaj spina w szerokiego kitka. Ma heterochromię - jej jedno oko jest błękitne, drugie pomarańczowe. Oprócz tego ma też lekko spiczaste uszy, w których widnieje wiele kolczyków, a z racji swojego częściowo ludzkiego pochodzenia nie posiada elfich znaków, chociaż bardzo chciałaby je mieć i czasami je sobie delikatnie namalowuje na skórze. Często się uśmiecha.

Ma skłonność do ekstrawaganckich, nieco dziwnych i zawsze bardzo kolorowych, pewnych siebie ubrań, kocha falbanki i liczne zdobienia na ubraniach.

## Charakter

Adutizia jest energiczną kobietą, która często się uśmiecha. Kocha swoich uczniów i chce dla nich jak najlepiej, dlatego pozwala zadawać im nieskończoną ilość pytań. Szczególnie kocha opowiadać o swoich podróżach i zachęcać innych do poznawania świata. Jednocześnie często przerywa innym, potrafi odpowiedzieć na pytanie zanim zostanie ono w ogóle zadane, albo kompletnie się zamyślić, toteż zgubić wątek i ostatecznie odpowiedzieć na całkowicie inne pytanie.

Pomimo swoich częstych uśmiechów ma praktycznie zerowe poczucie humoru i nie rozumie większości żartów, chociaż bardzo się stara.

Ma słabe poczucie czasu i nigdy nigdzie się nie śpieszy, zazwyczaj mając mnóstwo innych rzeczy do zrobienia, przez co zazwyczaj się spóźnia.

Kocha rośliny i ma ich mnóstwo w swoim gabinecie.

## Umiejętności

* profesorat z dziedziny geografii
* umiejętności przetrwania w dziczy
* krawiectwo
* języki: wspólny, elficki dzienny, elficki nocny, wilkokrwisty (w stopniu ograniczonym), krasnoludzki (w stopniu ograniczonym), dragoński (w stopniu mocno ograniczonym)

## Ciekawostki

* jej imię oznacza "wróżka"
* zawsze pisze białym piórem i preferuje czerwony tusz