Historia szkolnictwa na planecie Olbus

**Historia szkolnictwa na planecie Olbus** - no nie mówcie, że mam wam to tłumaczyć.

## Starożytność

Pierwsze państwo na planecie Olbus powstało w roku 4000 pne. To był Pallas. Pierwsza szkoła powstała dopiero w roku 3998 pne. Nauka była płatna, dostępna tylko dla mężczyzn i trwała rok. Początkowo polegała tylko na nauce pisania i czytania. Do szkoły szli wtedy 7-latkowie, czyli dorośli w tamtych czasach ludzie. Kiedy umiałeś już pisać, mogłeś wyrywać laski na to, że umiesz się podpisać, oraz zdobyć pracę w urzędzie albo osiagnąć inny awans społeczny. Na edukację było z reguły stać mieszkańców miast, wsi, osad i grodów, a mieszkańców podgrodzi już nie.

W 3978 pne dodano drugą klasę, ponieważ program rozłożono na dwa lata oraz dodano liczenie. W 3958 pne dodano trzecią klasę, ponieważ program rozłożono na trzy lata oraz dodano wiedzę o zwierzętach i roślinach (czyli po prostu biologię). W 3938 pne dodano czwartą klasę, ponieważ program rozłożono na cztery lata oraz dodano rolnictwo (wtedy odnotowano wzrost gospodarczy Pallasu). W 3918 dodano piątą klasę, ponieważ program rozłożono na pięć lat oraz dodano wędkarstwo. W 3898 pne dodano szóstą klasę, ponieważ program rozłożono na sześć lat oraz dodano muzykę.

W 3868 pne stworzono nowy etap nauczania, który w wolnym tłumaczeniu na polski można nazwać gimnazjum. Poprzednie 6 lat nazwano szkołą podstawową. Postanowiono rozłożyć program nauczania na 7 lat, a w klasie gimnazjalnej dodać lekcje sportu. Do klasy gimnazjalnej szli 13-latkowie, czyli faceci w średnim wieku. W tamtych czasach mężczyźni żyli średnio 20 lat, a po ukończeniu gimnazjum średnio 21. Jak na naukę w szkole podstawowej dalej mogli sobie finansowo pozwolić mieszkańcy miast, wsi, osad i grodów, tak na naukę w gimnazjach już tylko mieszkańcy miast i wsi. W 3848 pne dodano drugą klasę gimnazjum, ponieważ rozłożono program na dwa lata oraz dodano lekcje kowalstwa. W 3828 pne dodano trzecią klasę gimnazjum, ponieważ rozłożono program na trzy lata oraz dodano lekcje rusznikarstwa.

W 3813 pne stworzono nowy etap nauczania, który w wolnym tłumaczeniu na polski można nazwać szkołą średnią. Postanowiono rozłożyć program nauczania na 4 lata, a w klasie średniej dodać lekcje krawiectwa. Do klasy gimnazjalnej szli 16-latkowie, czyli prawie starcy. Jak na naukę w gimnazjum dalej mogli sobie finansowo pozwolić mieszkańcy miast i wsi, tak na naukę w szkole średniej już tylko mieszkańcy miast. W 3793 pne dodano drugą klasę szkoły średniej, ponieważ rozłożono program na dwa lata oraz dodano lekcje szewstwa. W 3773 pne dodano trzecią klasę szkoły średniej, ponieważ rozłożono program na trzy lata oraz dodano lekcje piwowarstwa.

W 3743 pne stworzono nowy etap nauczania, który w wolnym tłumaczeniu na polski można nazwać szkołą wyższą. Postanowiono rozłożyć program nauczania na 4 lata, a w klasie wyższej dodać lekcje mechaniki samochodowej. Do klasy wyższej szli 19-latkowie, czyli staruchy. Jeśli rozpocząłeś kształcenie wyższe, to cię nazywali uczonym, ponieważ poświęciłeś całe życie na naukę i zdobyłeś szeroką, kompleksową wiedzę. Jak na naukę w szkole średniej mogli sobie finansowo pozwolić mieszkańcy miast, tak na naukę w szkole wyższej już niekoniecznie - szli tam synowie kapłanów i wojowników. W 3723 pne dodano drugą klasę szkoły wyższej, ponieważ rozłożono program na dwa lata oraz dodano lekcje górnictwa. W 3703 pne dodano trzecią klasę szkoły wyższej, ponieważ rozłożono program na trzy lata oraz dodano lekcje hutnictwa. W 3683 pne dodano czwartą klasę szkoły wyższej, ponieważ rozłożono program na cztery lata oraz dodano lekcje metalurgii. W 3663 pne dodano piątą klasę szkoły wyższej, ponieważ rozłożono program na pięć lat oraz dodano katechezę, ponieważ zauważono potrzebę i chęć rozwoju duchownego u uczniów.

W tamtych czasach szkoła wyższa była dość kontrowersyjną instytucją, bo uczyli się w niej mężczyźni w wieku 19-23 lat, a w tym okresie mężczyźni w tamtych czasach przeważnie umierali, więc wielu uczniów takiej szkoły nie dożywało jej końca. Jeśli wierzyć temu, co się wtedy pisało, końca studiów dożywali w miażdżącej większości synowie wojowników, bo prawdopodobnie po prostu odziedziczyli ponadprzeciętną sprawność fizyczną i ogólną po ojcach. Przez długie lata jedyne dwie szkoły wyższe znajdowały się w Pal Burgu i w Kar Rowie. Kar Row stał się miastem studenckim, ponieważ nie był stolicą, więc edukacja była tu tańsza. Coraz częściej do uczenia w szkołach mieli wyłączne prawo ci, którzy ukończyli szkołę wyższą, więc tym samym podwyższano poziom i prestiż szkolnictwa.

## Przełom starożytności i średniowiecza

W 313 rozpadł się Wielki Pallas. To zapoczątkowało wielkie zmiany na kontynencie. Przede wszystkim mężczyźni coraz częściej dożywali 25. roku życia, a kobiety 35. roku życia. To nie jest jednak jedyna zmiana. Zachodziły również zmiany w edukacji. W Pallasie coraz więcej mężczyzn miało zrobioną chociaż pierwszą klasę podstawówki, żeby w pewnym momencie stał się to swego rodzaju standard. W 314 w Ursarii zdecydowano, że do 1. klasy szkoły podstawowej będą szli mężczyźni w wieku nie 7, ale już 6 lat. Każde kolejne państwo wprowadzało te ursaryjskie zmiany (poza Storkią, bo była państwem zależnym od Pallasu). W 315 do 2. klasy poszli więc mężczyźni mający 7 lat, w 316 do 3. klasy - mający 8 lat, w 317 do 4. klasy - mający 9 lat, w 318 do 5. klasy - mający 10 lat, a w 318 do 6. klasy - mający 11 lat. W 319 wprowadzono kolejną zmianę, bo do klasy 1. gimnazjum szli już mężczyźni w wieku 12 lat, w 320 do 2. klasy - w wieku 13 lat, a w 321 do 3. klasy - w wieku 14 lat itd. aż do 3. klasy szkoły wyższej. Nagle w 327 wprowadzono gigantyczną zmianę w 4. klasie szkoły wyższej, ponieważ nie kształciła ona już ogólnie, tylko były do wyboru 3 dziedziny nauki - pallasystyka, matematyka i biologia. Uczeń był zobowiązany wybrać jedną z trzech i w niej się uczyć do 5. klasy. Tę zmianę motywowano faktem, że 4. klasy mało osób dożywało, więc dożycie tego momentu było czymś wielkim, więc kazano podjąć takim uczonym wielki wybór w postaci wyboru jednej ścieżki.

W 329 Damadania zaczęła wprowadzać kolejne zmiany. Wtedy do 1. klasy przyjęto 5-latków (czyli dopiero dzieci), w 330 do 2. klasy - 6-latków itd. aż do 345, kiedy studia kończyło się w wieku 21 lat (w międzyczasie w 344 dodano dla aspirujących 4-klasistów oprócz pallasystyki, matematyki i biologii opcję nauki handlu), a potem to cię raczej szlag trafiał, więc Damadańczycy stworzyli takie coś jak praca dyplomowa, żeby udokumentować starania uczniów, a pamięć o nich żeby nie przepadała. Nie istniał obowiązek jej obrony, bo to wymagało potężnej pracy umysłowej, ale po jej obronie otrzymywało się tytuł porównywany do magistra. Od tej pory uczniowie klas 4-tych i 5-tych oraz posiadacze tego tytułu mieli prawo prowadzić zajęcia w klasach 1-3. W 346 w Aranii do 1. klasy wzięto dopiero 8-latków i z tego powodu w 347 do 2. klasy poszli 9-latkowie, w 348 do 3. klasy - 10-latkowie itd. aż do 362, kiedy do 5. klasy szkoły wyższej poszli 24-latkowie. W tym kraju kierunek handlu zamieniono na kierunek katechezy/religii (różnie się nazywał w zależności od szkoły). Dożyć takiego wieku to był niemały wyczyn, więc w 3. klasie istniała możliwość obrony dodatkowej pracy doplomowej, która nadawała tytuł porównywalny do licencjata i stał się warunkiem do możliwości do przystąpienia do obrony tytułu magistra.

W 363 w Anaronie do 1. klasy poszli dopiero 9-letni mężczyźni, przez co w 379 do 5. klasy szkoły wyższej poszli ludzie w wieku 25 lat. Kierunek katechezy/religii zastąpiono kierunkiem metalurgii. Dożycie takiego wieku było czymś, więc stworzono kolejne 5 klas dla chętnych będących już magistrami, gdzie mogli otrzymać stopień doktora.

W 380 w Anorze do 1. klasy poszli mężczyźni w wieku 10 lat, przez co w 396 do 5. klasy szkoły wyższej poszli dopiero 26-latkowie, a kierunek metalurgii zastąpiono prawem. Po 5-letniej dodatkowej szkole wyższej można było się już poza tokiem edukacji (czyli mając więcej niż 31 lat) ubiegać się o stopień porównywalny do doktora habilitowanego. W 398 Storkia otrzymała od władz Pallasu pozwolenie na podobne zmiany, ale jedyne, co wprowadzono, to dodano 4. klasę gimnazjum, do której poszli ludzie w wieku 16 lat. Do 1. klasy szkoły średniej w 399 poszli więc ludzie w wieku 17 lat, do 2. klasy w 400 - 18 lat, do 3. klasy w 401 - 19 lat, aż w końcu w 406 szkołę wyższą ukończyli 24-latkowie. Istniała też możliwość zostania doktorem, a potem doktorem habilitowanym, a później stworzono też możliwość zostania profesorem. W 407 w Hokii klasę 1. gimnazjum zastąpiono 7. klasą szkoły podstawowej, a w 408 klasę 2. gimnazjum zastąpiono 8. klasą szkoły podstawowej, żeby w 409 klasę 3. gimnazjum zastąpić 1. klasą szkoły średniej, w 410 - klasę 1. szkoły średniej klasą 2. szkoły średniej, w 411 klasę 2. szkoły średniej klasą 3. szkoły średniej, w 412 klasę 3. szkoły średniej klasą 1. szkoły wyższej, w 413 klasę 1. szkoły wyższej klasą 2. szkoły wyższej, w 414 klasę 2. szkoły wyższej klasą 3. szkoły wyższej, a w 415 klasę 3. szkoły wyższej klasą 4. szkoły wyższej, a w 416 klasę 4. szkoły wyższej klasą 5. szkoły wyższej, żeby w 417 klasa 5. szkoły wyższej zniknęła. W ten sposób absolwenci takich szkół byli o rok młodsi. Nie istniała już możliwość kontynuacji. W 418 w Morarii dodano 9. klasę szkoły podstawowej i w ten sposób w 426 szkołę wyższą ukończyli znowu 23-latkowie. W 419 w Delanach 7. klasę zastąpiono 1. klasą szkoły średniej, w 420 8. klasę zastąpiono 2. klasą szkoły średniej, w 421 9. klasę zastąpiono 3. klasą szkoły średniej itd. aż w 426 szkołę wyższą ukończyli 20-latkowie. W 427 w Ostrucie wprowadzono 8-klasową szkołę podstawową, po czym w 429 powstało 4-letnie gimnazjum, przez co w 432 do szkół średnich poszli 19-latkowie, a w 435 do szkół wyższych poszli 22-latkowie. W 441 w Hunrii wprowadzono 9-letnie szkoły podstawowe i 3-letnie gimnazja. W 448 otworzono pierwszą szkołę wyższą w Hunrii, ponieważ w 378 Hunrowie wszystkie wyburzyli. Od tej pory hunryjskie szkoły średnie zaczęły w ogóle uprawniać do kształcenia wyższego. Szkoły wyższe tutaj jednak stworzono zupełnie od podstaw, ponieważ już w 1. klasie trzeba było wybrać profil. Do wyboru były trzy: pallasystyka, matematyka i biologia. W 452 następne państwa Kalcedonii powróciły do pallasyjskiego modelu kształcenia, ale z czasem (czyli w 458) szkoły wyższe przekształcono na wzór hunryjski. Anflia jak zwykle różniła się od innych państw, bo tu od 463 w szkołach wyższych zamiast normalnych lekcji prowadzić zaczęto wykłady.

## Średniowiecze

Przez długie lata nie zaprowadzono większych zmian i uczono w zasadzie po pallasyjsku. W końcu ludzie stwierdzil "co my odpierdalamy?", dlatego dopiero od 622 zaczęto ponowne gruntowne reformy edukacyjne. Zaczęło się w Ursarii, gdzie opracowano nowy program nauczania, który zakładał naukę przez 6 lat języka pallasyjskiego i kultury ursaryjskiej, historii, logiki, zoologii, chemii oraz ogrodnictwa, potem przez 3 lata tego samego i dodatkowo muzyki (z tańcem i śpiewem), malarstwa oraz garbowania skór, potem przez 3 lata tego samego i dodatkowo tarcia, sportu i drwalstwa, potem przez 3 lata tego samego i dodatkowo stolarstwa, ciesielstwa i kamieniarstwa, żeby przez następne 2 lata uczyć się albo filologii ursaryjskiej, albo historii, albo logiki, albo zoologii, albo chemii. Minęło trochę czasu, nim wdrożono tę reformę. W 623 rozpoczęto reformę w Damadanii. Założono 6 lat języka damadańskiego (albo dodatkowo kultury; to zależało od szkoły), socjologii, futurologii, statystyki, botaniki i geografii, potem 3 lata tego samego + biochemii, sadownictwa i muzyki, potem 3 lata tego samego + rzeźbiarstwo, sport i naprawy ogólne, potem 3 lata tego samego + remontownictwo, hydraulika i blacharstwo, żeby przez następne 2 lata uczyć się albo damadanistyki, albo filologii damadańskiej, albo socjologii, albo futurologii, albo statystyki, albo botaniki, albo geografii, albo biochemii.

W 624 rozpoczęto reformę w Aranii, w której zakładano naukę przez 6 lat języka arańskiego (i ewentualnie kultury arańskiej; to już zależało od szkoły), ekonomii, archeologii, ekologii, geologii i fizyki, potem przez 3 lata tego samego + medycyny, agronomii i leśnictwa, potem przez 3 lata tego samego + warzywnictwa, muzyki i teatru, potem przez 3 lata tego samego + rysunku, sportu i grabarstwa, żeby przez następne 2 lata uczyć się albo aranistyki, albo filologii arańskiej, albo ekonomii, albo archeologii, albo ekologii, albo geologii, albo fizyki, albo medycyny, albo agronomii. W 625 rozpoczęto reformę w Anaronie, w której... a chuj z tym, już nie chce mi się tego pisać. Zobaczycie sobie w artykułach, co tam w szkołach dodawali.

*Ale czekaj, przecież są państwa, które mało wymyśliły!*

To i mało się tam uczyli 🤷

W 699 w Ursarii powstała alternatywa dla szkół średnich, której nazwę można w wolnym tłumaczeniu na polski oddać jako liceum. Wymagała ona dodatkowego egzaminu pod koniec gimnazjum i jedyne, co po tym mogłeś robić, to iść do szkoły wyższej. Uczono tylko przedmiotów naukowych, czyli języka pallasyjskiego z kulturą ursaryjską, historii, logiki, zoologii i chemii. W 702 wprowadzono również reformę w szkołach wyższych, bo oprócz kierunków naukowych pojawiła się opcja wyboru kierunków technicznych, czyli budownictwa i mechaniki motocyklowej, co było wtedy ewenementem na skalę światową. W 704 w Damadanii powstała alternatywa dla szkół średnich, której nazwę można w wolnym tłumaczeniu na polski oddać jako technikum. Również wymagała dodatkowego egzaminu pod koniec gimnazjum i taka szkoła przygotowywała do pójścia na studia oraz do pracy na wysokich stanowiskach. Nauka trwała tam 4 lata, a istniały tam takie przedmioty jak język damadański (gdzie ewentualnie również uczono o kulturze damadańskiej), socjologia, futurologia, statystyka, botanika, geografia i biochemia oraz hydrologia, a także istniały kierunki związane z konkretnymi dziedzinami techniki, czyli kierunek uczący przyszłe złote rączki, remontowców, hydraulików i mechaników lotniczych, a na południu także istniały opcje dla techników grzewczych, techników sanitarnych i hydrotechników. W ramach tych kierunków istniały dodatkowe przedmioty szkolące w stronę upragnionego zawodu. W 709 w Aranii powstała także alternatywa dla szkół średnich, której nazwę tłumaczy się jako szkoła zawodowa. Uniemożliwiała ona naukę w szkole wyższej, ale gwarantowała wysokie stanowisko. Istniały kierunki dla wykończeniowców, elektryków i mechaników okrętowych. Taka edukacja trwała 3 lata.

W 713 w Anaronie powstały pierwsze kursy zawodowe, które szkoliły elektroników i drogowców. Taki kurs trwał rok i nie był alternatywą w sumie dla niczego.