Saliepels' fanfiction/Het volk van Loo

Heya! Welkom bij mijn eerste Fanfiction hier (schandalig xD). Het verhaal is gebeurd op feiten die zich afspeelden in het huidige dorp Lochristi in België. Het verhaal speelt zich af in het begin van het Lochristi van nu. Let wel op, realiteit en fictie zijn in dit verhaal verwerkt.

## Bronnen

Alle lieve mensen waarmee ik tijdens mijn doortocht in Vlaanderen mocht spreken.

## Voorwoord

In dit verhaal komt moord en misdaad voor. Dit wi lzeggen, als je daarniet tegen kan, lees het dan ook niet, ik wil jullie ook geen schrik aanjagen. Mensen die van spanning en dergelijke houden, is dit een aanrader ;).

## Belangrijke personen in dit verhaal.

* De volgende burgermeesters: M.E Van Quickelborne, J-B Geldhof, A. Buyle.

* Zusters van het klooster der Liefdadigheid. *Verzonnen personages*

* Proosten Kisterlenghe en Snefse *Verzonnen personages*

* Gemeentesecretaris Oosterlinck *Verzonnen personages*

* Heel de vriendenkring van oogpunt Daan *Verzonnen personages*

## taal

In lochristi spreken ze n dialect waarvan mensen uit nederland niet veel zullen van verstaan. Daarom doe ik mn best om dialect en proper nederlands te vermengen.

## Proloog

Op het kerkhof van het rustige Lochristi, da pas gevormd was, heerste een doodse stilte. Alleen, zo leek het. Uit het niets, zomaar; Een hond -Duitse herder- schoot de struiken uit. Kwijl vloog naar alle kanten, en de hond nam een enorme sprong, op zijn slachtoffer. De persoon die de mooie met maanlicht verlichte velden overzag, sotrte in mekaar en stote zijn laatste gil uit voor zijn lichaam voor het laatst sidderde. En dan, vanachter een grafzuil, glunderden 1 paar jongensogen. *pang!* Ook de hond had zijn laatste seconden geteld.

## hoofdstuk 1

"Daan, u bedde uut!" Brulde Daan zn vader beneden aan de trap.
"Ja va, ik kom af" riep hij terug. Hij keek op zn wekker: half 5 s'ochtends. Alhoewel, een minuut ervoor. Maar toen sloeg de wijzer op twaalf en rinkelde de oorverdovende bel van zn wekker. Met n bonk erop stopte hij het geluid.

Daan woonde aan de samen met zn evenoude broer en 1 jaar oudere zus in het huis naast hun zagerij, dat paalde aan de grote baan. Toen hij zijn gordijn openzwierde keek hij over het met nevel besluierde, donkere landschap uit.

"Komt ge nog!?" riep zijn vader. Hij was duidelijk op zijn zoon aan het wachten om aan het werk te kunnen. *Alstenbleift, gun een 12 jarige eens wat rust* dacht hij in zichzelf. Hij sprong in zn kleren, liep de trap af, half lopend en half glijdend.

"Een tas cafe?, daan?" vroeg zijn moeder Irene.

"Ja ma, geire." antwoorde hij.

"Daan, het woord geire bestaat niet, volgens de wet is het graag. Klonk de stem van zn zus uit de woonkamer. Die zat er half versuft bij en met twee knoppen van haar bloes open. Nu werd het Daan helder waarom er een piepend geluid uit haar kamer kwam.

"Alweer met Kasper geflikflooid? Amper 13, ziet ge mij al met een in bedde kruipen?" bekritiseerde hij zn zus.

"Da weet ik niet hoor, lisa van de kruidenier die heeft anders wel een oge op u" grinnikte zijn zus.

"Het is wel oog he" Verbeterde hij zn zus op een bedweterige toon.

"DAAN, als ge hier nu niet staat dan kunt ge vandaag mee met de knechten, verstaan?" bulderde zn vader.

Hij slokte zn koffie naar binnen en liep toen vlug naar de achterdeur, waarachter het pad dat naar de zagerij leidde door de tuin slingerde. Daan zn vader was een hardwerkend handelaar, en deed gouden zaken met nieuwe zaken die uit de grond gestampt moesten worden, kloosters, kerken en allle andere dingen die met bouw te maken hadden. Maar ook maatwerk werd hier verricht. De kersverse koning leopold had hier twee beeldschone eiken beeldjes gekocht, en niet voor 100 euro, maar n bedrag van 4 nullen.

Eenmaal aangekomen in de zagerij, zag hij dat de knechten al druk in de weer waren.

"Ja kasper! Vannacht doorgedaan zeker? Man, gij zijt een harde werker." riep hij naar de zagende kasper, die rollen aan het zagen was voor borden en kommen. "Ja, genoeg werk hier he" riep hij hijgend terug. Daan dopte een vod in ijskoud afkoelingswater dat gebruikt werd om de inbrandpinnen in te doven, en wierp de druipende vot over de draaiconstructie in de nek van Kasper. "Danku!" kreeg hij als bedankje.

Daan stapte naar de draaimachine, vulde de kolen op en gaf een paar fikse zwieren aan het imense draaiwiel, en haalde zijn handen er daarna snel af. Sputterend kwam de machine op gang en begon het draaiwiel steeds sneller en sneller te draaien. Hij keek naar de stam die eropzat, en keek wat er op het blad neergekriebeld stond. "Onderdeel van voorgevelbalk klooster der liefdadigheid. Hij herinnerde zich de beschrijven die moeder overste had gedaan, en pakte de breedste beitel, zette het vast op een verlengstuk en legde het op de bar. Hij duwde de staaf naar voren, en begon met graveren.

*Fjieeeeew* het suizende geluid deed hem omkeken. *tsak!* Hij zag een bijl in de muur steken. "Mijn schuld hij vloog uit mn handen" zei prospeer, een forse medewerker. "Let op in t vervolg, straks kap je nog iemand zn kop af" gromde Daan voor hij verder ging. "Pardon, wie is hier deheer sensakkers?"

## hoofdstuk 2

De champetter Sparre stond aan de poort met een netjes uitgedoste akenman. Daan stond op van zij kruk en veegde het zweet van zijn voorhoofd. "Daan Sensakkers of Johannes Sensakkers?" vroeg hij. "Johannes Sensakkers" antwoord Sparre. Meneer hier beweert dat hij bestolen is van uwe vader Daan. Daan pakte zijn grootste kapmes op en stapte tot op 2 meter van de heer af. "Manneken, ziede gij hier iets dat van u is?" hij keek de man uitdagend aan. Sparre stak een sigaar op. "Welleuh, het kan natuurlijk ook in het woongedeelte zitten he" antwoordde de man fijntjes. Daan merkte iets op. Er stak een vorm uit in de grote jaszak van de man. Hij geen vlak voor hem staan, en drukte zijn kapmes zacht tegen de man aan, die slikte. Daan liet zijn hand in de jaszak glijden, en ja hoor, hij voelde een trekker. Hij rukte het eruit, stak het in de lucht. "Ziet ge, Sparre? Das dus ne zepenaar." hij knalde tweemaal naar een wegfladderende raaf, die neerviel. Hij nam een zware hamer en bonkte tweemaal op het revolver. "Die raaf kunt ge meenemen en de kost." Hij draaide zich om en hoorde hoe de handboeien van Sparre zich dichtklikte. Even later rammelde sparre zijn kar weg. Weer een smeerlap van straat. Hij liet zich terug vallen op zijn kruk, en zette de draaimachine weer aan.
De bel ringelde tweemaal, dat betekende etenstijd. Daan pakte zijn handdoek en wreef ermee over zijn hoofd. De knechten gingen naar de achterzaal. Daan duwde de deur van het tussengangetje van de werkplaats naar het huis open. Hij veegde zijn voeten af aan de zachte mat en zette zijn klompen tegen de muur. Hij liep door en rook de geur koffie. Moeder legde een rond brood van bakker nestor op tafel. Pa kwam binnen met een paar kauwwortels. "Nog ne keer afspoelen en kauwt der maar op" zei zijn vader tegen zijn moeder. ZElegde ze even te weken. Meestal kauwden ze op de zoete wortels na het eten. Volgens pa is dat duizend keer beter dan dat vezelachtig zoethout.

Daan kapte zijn tas koffie achterover. "Pa, wa wilt ge dak doe?" vroeg Daan zijn vader. "Da weet ge zelf ook. Ik ben vanochtend een lading palen en planken gaan afzetten bij de kruidenier. Die moet n tuinhuis hebben, ookal staan er al twee." Vader schudde zijn hoofd zuchtend. "Doe u werk goed en blijft daar nie plakken" legde hij zijn zoon op.

Bij kruidenier jasses aangekomen, kijkt Daan naar de bekropen tuin. Overal wel iets. "En waar wilt u het hebben?" vroeg Daan aan kruidenier Marcel. "Tussen die twee in, had ik gehoopt." vertelt de man. "Wablieft!? Dan kan ik eerst gaan vasten voor ik tussen de zijden inkan!" Daan schudde zijn hoofd. "Het zal ergens anders moeten, mijneheer." Marcel krabde in zijn haar. "Lisa! Waar zou jij het zien te komen?" vroeg de brave man aan zijn dochter. Daan slikte toen hij haar zag verschijnen. Haar blik veranderde opslag toen ze Daan zag. "Euh, ja, ik weet het niet." gaf ze toe. "Misschien moet je aan de zager vragen wat het meest relevant lijkt." praatte ze zich weg. Marcel keek Daan hoopvol aan. "Wel, wil je het in de zon of in de schaduw?" "Schaduw, als dat mogelijk is." antwoordde Marcel. "Goed, dan zetten we het naast je vijver." Besloot Daan.

De gaten waren klaar. De zon stond al laag, Maar daan besloot de geschaafde palen in de grond te kloppen. Hij haalde de eerste van de kar, die met een bons op het gras van het voortuintje viel. Hij sleurde de paal naar achteren en legde een touw vast aan het slavlak. Hij trok ze ongeveer naar de juist plaats, en duwde ze dan de lucht in. De paal kraakte. Daan schoot in paniek. Als deze dikke kolos van 2 meter hoog valt, kan het dodelijk zijn. Daan hief eraan, tevergeefs. De paal kraakte luider, om uiteindelijk in beweging te komen. Daan hing er zij n55 kilo aan en de paal veranderde van richting, recht de poel af. Daan snokte aan het touw, maar op het moment dat hij er een beslissende snok wou aan geven, wer hij door de krach tvan de val meegesleurd. Plons! Hij lag in de vijver. Hij trappelde naar boven, en kijk naar de ronde gestalte boven zijn hoofd. De paal hing in de haag. *Tis nie mogelijk!* vloekte hij bij zichzelf. Zijn trekpaard nar achter halen was onmogelijk, de tuin zou een patattenveld zijn. Marcel kwam buiten. "Daan toch!" Daan bereidde zich voor op een uitbrander, maar de kruidenier keek hem meelevend aan. "Niet erg, ze moest toch weg. Kom, dan help ik je hem eruit te trekken."

## hoofdstuk 3

Dan liep het plein over, de hobbelige kasseien toonden aan dat ze er al honderden jaren lagen. Sparre en zijn collega Jens liepen langs de winkels. Op hun kar wat verderop stond "*Rijkswacht/Gendarmerie*". Daan wou daar ook bijgaan. Nog een jaar wachten tot hij volwassen was. Hij was vorige week 13 geworden. Sparre liet hem al af en toe iets zien. Zo had hij al schietoefeningen gedaan, en oefen-invallen. Sparre keek naar het overkant van het plein. Zijn ogen werden groot. Daan snapte het niet, tot hij zich omdraaide. Aan het begin van het plein stonden twee mannen met een revolver en jachtgeweer. "Iedereen op de grond!" schreeuwde Sparre net op tijd. De kogels floten in het rond. Sparre en Jens haasten zich naar hun kar, en haalden hun vijfkogel geweren eruit. Daan glipte weg achter een platgelegde parasol, een kwam zo bij de kar terecht. Daar lag nog 1 vijfkogel wapen in. *Waag ik het me?* Daan pakte het geweer eruit, en nam de weg terug. Hij liet zichzelf vallen achter een stevige tafel, en keek waar de gangsters waren. Ze waren dichtbij hem. Daan richtte zijn geweer, tot hij ineens de loep van een zwaar revolver op zijn hoofd voelde landen. Daan draaide zijn ogen uitdrukkingsloos naar het zware hek waar Sparre achter zat. Het gevecht barstte los. Kogels floten door de lucht. De gangsters openden het vuur. Sparre richtte ook zijn geweer op de gangster die Daan in zijn greep had. *Erop of eronder* dacht Daan, en hij sloot zijn ogen. *Pang!* Daan voelde de loep wegvallen. Daan richtte zijn geweer op 1 van de gangsters, en met één goedgemikt schot zakte hij in elkaar. De gangster zijn vriend keerde zich om naar daan, zijn geweer klaar om re vuren. Maar ook hij was Daan te snel af. *Pang pang!* ook die zakte in elkaar.
Binnenkort meer