Polska

Flaga Rzeczypospolitej Polskiej

Rzeczpospolita Polska, także po prostu Polska to położona w Europie monarchia. Uznaną oficjalnie granice posiada z Czechami, Słowacją i Ukrainą. Nieuznawanie graniczy z Republiką Pomorską, Niemiecką Republiką Socjalistyczną, Republiką Litwy, a także Białorusią. Władzę sprawuje w niej regent Jacek Bartyzel.

## Historia

W 1947 r. władze Rzeczypospolitej Polskiej planowały dokonać akcji przymusowego przesiedlenia ludności ukraińskiej na Ziemie Odzyskane, do czego nie doszło na skutek sprzeciwu Moskwy.

Największym osiągnięciem polskiej dyplomacji do roku 1970, kiedy RFN uznała granicę na Odrze i Nysie Łużyckiej było przyjecie przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w 1958 roku Planu ministra spraw zagranicznych PRL Adama Rapackiego, który zakładał budowę strefy bezatomowej w Europie Środkowej, która objęła RFN, NRD, Polskę i Czechosłowację, a dalej (ze względu na naciski zachodnie) również Węgry).

W wyniku wydarzeń z marca 1968 roku, Mieczysław Moczar objął stanowisko drugiej osoby w państwie zajmując miejsce Zenona Kliszki. W roku 1970 od władzy odsunięty został Władysław Gomułka, a jego miejsce zajęła (mimo przeciwwskazań Moskwy) ekipa Moczara, który kontynuował zapoczątkowany przez Gomułkę, a wspierany przez Nicolae Ceausescu, ruch budowy minibloku niezależnych państw w bloku wschodnim.

### Rządy Moczara (1970-1983)

Mieczysław Moczar swoją władzę zapoczątkował wystąpieniem w telewizji, w którym wezwał do zakończenia protestów i daniu kredytu zaufania nowej władzy. W swoim przemówieniu wiele razy wspomniał o "narodzie", "ojczyźnie", także częściej od "Polska Rzeczpospolita Ludowa" mówił "Polska". Unikał sloganów, a także zwrócił się do Kościoła i wierzących. Mimo aparycji, która nie budziła ufności, Polacy dzięki tym istotnym zmianom, zaufali mu. Mimo to, nowy przywódca przywrócił zagłuszanie Radia "Wolna Europa", a także nie zrealizował postulatów strajkujących, a także zagroził ich aresztowaniem, żeby wrócili do pracy. Resztę z nich wziął głodem, kończąc w ten sposób protesty.

Partyzanci umocnili swoją pozycję zajmując kluczowe stanowiska w Polsce, dopuszczając do władzy również środowisko PAX Bolesława Piaseckiego, który mianowany został członkiem Rady Państwa PRL, a także ministrem oświaty i wychowania.

### Rządy Korczyńskiego (1983-1990)

Gdy I Sekretarz PZPR zginął w wypadku samochodowym w 1983 roku, w wyniku dobrego rozegrania walki o władzę, jego pozycję zajął Grzegorz Korczyński, który umocnił totalitarny charakter państwa urozmaicając go przywróceniem do łask części konserwatywnych działaczy, skoncentrowaniem się na sojuszu ze stosującą podobną narrację Socjalistyczną Republiką Rumunii Słońca Karpat Nicolae Ceaușescu. Korczyński piastował wiele stanowisk w Polsce: został premierem, przewodniczącym Rady Państwa, a także marszałkiem. Jego dyktatura zakończyła się w roku 1990, kiedy na fali Jesieni Ludów doszło do rozruchów, a następnie przewrotu konserwatywnej części generalicji, ustanowionej w wyniku konkurencji Piaseckiego i Korczyńskiego.

### Rządy Bartyzela (od 1990)

Junta przekazała władzę Radzie Naczelnej nowo-powołanego Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, która na tymczasowego przywódcę państwa, który miał przeprowadzić kraj w przejściu od socjalizmu do demokracji liberalnej, wybrała Jacka Bartyzela. Wkrótce prezydent-łodzianin umocnił władzę. W trakcie rozpadu Związku Radzieckiego przyłączył Wschodniopolską SRR do kraju, a następnie (mimo spadku popularności utratą Pomorza Zachodniego) ustanowił nową ustawę zasadniczą - Konstytucję królewską Rzeczypospolitej Polskiej , której został regentem.

## Idee narodowe

***Dyktatura Regenta –*** Jacek Bartyzel od umocnienia władzy w 1993 roku rządzi w kraju twardą ręką. Jego dyktatura zakończyła kariery polityczne wielu opozycjonistów okresu upadku PRL, a więzienia są przepełnione coraz to nowszymi więźniami zagrażającymi ustrojowi królestwa. Co prawda nie każdy opozycjonista trafia do więzienia, ale każdy, kto jest w stanie zagrozić pozycji regenta, prędko się tam znajduje. Rzeczpospolita jest państwem policyjnym, jednak w obliczu przemian politycznych w regionie system opresji ustanowiony przez Bartyzela może odwrócić się przeciw niemu.

***Rozbudowana opozycja –*** Półjawnie działa wiele grup sprzeciwiających się reżimowi. Jest to szerokie spektrum polityczne, które reprezentują: licząca wiele frakcji Zjednoczona Lewica, Platforma Obywatelska, Czy Narodowe Odrodzenie Polski. Jeśli te ruchy polityczne się zjednoczą, a regent ich nie zwalczy, to w Polska może znacząco zmienić swoje oblicze. Na szczęście gdzie dwóch Polaków, tam trzy opinie, dzięki czemu zjednoczenia opozycji na horyzoncie nie widać. Kolejnym problemem przeciwników Bartyzela jest fakt, że wiele z grup opozycyjnych ma niejawne finansowanie pochodzące najprawdopodobniej z zagranicy, w ten sposób w przyszłości rządy-sponsorzy będą chciały uzyskać jakieś korzyści, jeżeli opozycjoniści dojdą do władzy.

***Rex Orthodoxus –*** W roku 1661 papież nadał Janowi Kazimierzowi tytuł Króla Prawowiernego. W Polsce Bartyzela ta data podkreślana jest jako symbol wielowiekowego sojuszu polskiej monarchii z Kościołem. Władze wręcz napraszają się Kościołowi, by ten tej władzy pomagał. Część kleru jest lojalna wobec Bartyzela, część patrzy na niego z dystansem. Społeczeństwo wydaje się być przymuszane do katolicyzmu, co może przyspieszyć jego laicyzację po upadku reżimu regenta-dyktatora.

***Polska A, B… i C? –*** Tereny byłej Wschodniopolskiej SRR przyłączonej do Polski po rozpadzie Związku Radzieckiego nie są w najlepszej kondycji ekonomicznej. Poza samym Wilnem, mimo modernizacji czasów gierkowskich, ten obszar jest bardzo biedny i odbiega nawet od standardów Polski B. Jeden z czołowych ekonomistów rządu, Sławomir Skrzypek, miał kiedyś żartobliwie nazwać ten region ,,Polską C”. Mimo, że nigdzie nie używa się tego terminu oficjalnie, to jednak w powszechnym użyciu termin Polska C jak najbardziej funkcjonuje.

**Kryzys wileński *–*** Po upadku Związku Radzieckiego Jacek Bartyzel przyłączył do Polski obszar Wschodniopolskiej SRR, na której znajdowały się miasta ważne nie tylko dla Polaków, ale także dla Litwinów i Rusinów. Każde z państw wysuwa roszczenia do fragmentów lub do całości tego terytorium, a konflikt zdaje się z roku na rok eskalować. Miejmy nadzieję, że nie doprowadzi do niczego złego. Osobny artykuł.

## Polityka

Niekiedy nieoficjalnie obecne państwo polskie określane jest mianem IV Rzeczypospolitej (I to Rzeczpospolita Szlachecka, II to Polska okresu międzywojennego, a III to okres władzy komunistów). Głową państwa jako regent i pełniący obowiązki króla jest Jacek Bartyzel. Szefem bezpartyjnego rządu przy regencie jest profesor Bogusław Wolniewicz mający silną pozycję w państwie. Poważną frakcję jest także konserwatywna generalicja na czele, której stoi Czesław Piątas.

### **Opozycja**

Oficjalnie wszelka działalność opozycyjna jest legalna, mimo to jest zwalczana przez tajna policję państwową w imię walki z obcą agenturą. W Polsce istnieje kilka głównych wiodących prym partii politycznych niezwiązanych z rządem:

* **Zjednoczona Lewica** - jest to szeroka koalicja organizacji lewicowych, której przywództwo stanowi przewodniczący Marek Borowski i wiceprzewodniczący Ryszard Bugaj. W partii istnieje wiele frakcji, których najbardziej znaczący liderzy, walczący o swoje wpływy w ruchu to: Janusz Palikot, Piotr Ikonowicz, Mateusz Piskorski i Janusz Mikke.
* **Platforma Obywatelska** - to organizacja społeczna o profilu konserwatywno-liberalnym. Nie jest oficjalnie partią, w ten sposób władze PO chcą udowadniać rządowi, że nie dążą do obalenia jego władzy, a zmiany postawy obywateli. Przewodniczącym jest Jan Maria Rokita, a sponsorem partii i jej głównym protektorem jest Grzegorz Hajderowicz.
* **Narodowe Odrodzenie Polski** - to ruch nacjonalistyczny i republikański, dążący do obalenia monarchii i powołania republiki o ustroju wodzowskim na wzór Słowacji Mariana Kotleby. NOP-em dowodzi kontrowersyjny ksiądz Jacek Międlar.

W Rzeczypospolitej działają także różne ruchy polityczne o profilu paraterrorystycznym. Najbardziej znany jest nawiązujący do antykomunistycznego Komitetu Obrony Robotników, założony przez miejskich aktywistów na rzecz państwa lewicowo-liberalnego Komitet Obrony Demokracji. Aktywiści KOD dokonywali wielu ataków na lokalnych polityków rządowych, a także na działaczy Platformy Obywatelskich, którzy byli krytykowani przez nich jako ludzie zbyt zachowawczy, ospali i konserwatywni.

Oprócz Grzegorza Hajderowicza duże wpływy ma milioner Stanisław Tymiński deklarujący poglądy republikańskie na wzór amerykański.

### **Stosunki międzynarodowe**

Polska graniczy z ośmioma państwami, jednakże poprawne stosunki dyplomatyczne utrzymuje tylko z trzema - Czechami, Słowacją i Ukrainą. Republiki Pomorza nie uznaje, uważa Szczecin za swoje terytorium, które tymczasowo nie jest w stanie funkcjonować w niezależnym państwem polskim. Niemieckiej Republiki Socjalistycznej nie uznaje w ogóle, zamiast tego poparciem Warszawy cieszy się Federacja Alpejska. Normalne stosunki utrzymywane są z liberalnymi Czechami i neofaszystowską Słowacją, natomiast z Kijowem są utrzymywane neutralne relacje, mimo że co jakiś czas rząd ukraiński podnosi sprawę odzyskania Zakerzonia. Z Białorusią i Litwą rząd w Warszawie nie utrzymuje relacji, granice są umocnione, co jakiś czas dochodzi do incydentów granicznych. Trwa tam tzw. kryzys wileński. Warszawa uznaje rząd moskiewski i utrzymuje z nim pozytywne relacje.

## Gospodarka

Polska jest uważana za jedną z najlepiej prosperujących gospodarek europejskich. Zapewniono tu warunki dla inwestycji obcego kapitału. Tak widzą to ekonomiści patrzący na wzrost gospodarczy, inaczej natomiast patrzą na Polskę badacze społeczni, którzy mówią o kolsalnym wzroście nierówności społecznych, zwłaszcza na zapomnianym przez Boga wschodzie: na Grodzieńszczyźnie i na Wileńszczyźnie. Region ten określa się jako Polska C.

## Wojsko

Armia spełnia standardy z lat dziewięćdziesiątych. Jest liczna, ale nie jest najlepiej uzbrojona. Część wydatków na nią jest malwersowana przez dowództwo, większa część przeznaczana na utrzymanie porządku w rejonie Grodzieńszczyzny i Wileńszczyzny, stale destabilizowanym przez litewskich lub ruskich agitatorów w związku z kryzysem wileńskim.

Wojsko stanowi ważną frakcję polityczną w państwie, która utrzymuje obecny status quo w Polityce. Gdy znaczące szanse na dojście do władzy zyska partia, której wojsko nie będzie widziało na stanowisku dowódczym, armia może zareagować i przywrócić władzę reakcyjną.