Felagrog

## Zguba Durina

Moria

**Zguba Durina** (dawniej:Felagrog) – jeden z Balrogów, jeden z ostatnich którzy przeżyli Wojnę Gniewu. Nazwę Zguba Durina nadali mu krasnoludowie z Khazad-dûmu, po tym jak ten zabił ich króla, Durina VI.
 Balrog ten przybrał postać wysokiego, podobnego do człowieka, płonącego
 potwora, posiadającego wielkie skrzydła. Walczył mieczem i płonącym biczem.

## Historia

Podobnie jak pozostali Balrogowie, Felagrog służył pierwotnie Morgothowi i prawdopodobnie przystąpił do niego jeszcze przed powstaniem świata. Ze względu na swoją siłę, szybko awansował w mrocznej hierarchii i niebawem otrzymał status Lorda Balrogossa (Władcy Balrogów).

Podczas Dagor-nuin-Giliath był głównodowodzącym drugiej armii Morgotha i osobiście zmierzył się z Feanorem, którego ranił w rękę. W czasie oblężenia Gondolinu zaś Felagrog działał jako ochroniarz Gothmoga i u jego boku walczył przez większość bitwy. Gdy nadszedł czas Wielkiej Bitwy, Lungorthin został mianowany na głównodowodzącego armii, Balrogowi przypadła więc rola Kapitana Straży Angbandu z której zresztą został zwolniony po kilku latach i zastąpiony przez Raumo. Następnie został wysłany przez swego mistrza by wspomógł wojska Múara i Fankila walczące na wschodzie. Tam podczas jednej z bitew o dominację nad Hithaeglirem, został oddzielony od reszty armii i ciężko raniony przez pewnego Elfa, schował się w głębokiej jaskini nieopodal bram Morii, gdzie następnie zamieszkał po upadku Angbandu.

Tam pozostawał w uśpieniu przez wiele tysiącleci. Obudzili go dopiero w 1980 roku Trzeciej Ery drążący tunele, w poszukiwaniu Mithrilu krasnoludowie z Khazad-dûmu. Potwór zabił ich króla Durina VI, a rok później jego syna i następcę Náina I. Jako dawny komendant Morgotha zgromadził potężną armię orków i trolli z okolic. Wraz z swoimi żołnierzami wypędził ocalałe krasnoludy z Morii i ustanowił się jej władcą a krasnoludowie zwali go Zgubą Durina. Balrog mieszkał w Morii przez kolejne stulecia a z czasem opuszczoną Morię zaczęli zaludniać orkowie, którzy zostali jego poddanymi.

Nie wiadomo czy Balrog atakował ekspedycję Balina, która w 2989 roku Trzeciej Ery przybyła do Morii, by odbudować królestwo i ostatecznie poległa, jednak zadaje się to bardzo prawdopodobne.

W styczniu 3019 roku do Morii dotarła także Drużyna Pierścienia. Wyczuwając moc Pierścienia Balrog wraz z licznymi orkami zaatakował ją, chcąc zapewne zdobyć władzę nad artefaktem. Pierwszy atak przypuścił, kiedy Drużyna zabarykadowała się w Komnacie Mazarbul. Przywódca wędrowców, Gandalf swoją mocą utrzymywał drzwi w zamknięciu. Ale potwór przeciwstawił mu się i zniszczył je. Mimo to Drużyna zdołała umknąć. Balrog dogonił ich jednak na Moście Durina.
 Gandalf przeciwstawił mu się po raz drugi, kazał Drużynie uciekać i
zniszczył most. Demon spadł w otchłań, ale zdołał pociągnąć go za sobą
za pomocą swojego bicza. Obaj przeciwnicy wpadli do podziemnego jeziora,
 którego wody osłabiły znacznie potwora, gasząc jego płomienie.

Dotarł on do Nieskończonych Schodów i ścigany przez Gandalfa, wspinając się po nich wdrapał się na szczyt Góry Celebdil. Doszło tam do bitwy,
 w której czarodziej pokonał demona. Balrog zginął, spadając z górskiego
 zbocza. Sam Gandalf jednak wkrótce również zmarł w skutek osłabienia,
wynikłego z walki, a wieża na szczycie zawaliła się.