Bratnia dusza

***Camila's POV***

Początek roku szkolnego zbliżył się nieubłaganie szybko. Zostało zaledwie kilkanaście minut do rozpoczęcia apelu, a ja krążyłam nerwowo po pomieszczeniu. Wiedziałam, że dyrektor nam nie odpuści i będzie chciał przedstawić sytuację jaka przydarzyła się w wakacje, więc zapewne każe Lauren wygłosić mowę. I chyba właśnie tego bałam się najbardziej. Co pomyślą ci wszyscy uczniowie? Czy zielonooka postawi moją osobę w złym świetle? Nadal nie wyjaśniłyśmy sobie pewnych spraw, głównie przez mój upór i egoizm. Gdybym już na początku przyznała się, że dostaję SMS-y od A, nie byłoby tego całego zamieszania. Mogłam się domyślić, że moja rodzina jest bezpieczna, przecież ojciec ma wtyki w policji. Lecz jak zwykle postanowiłam działać na własną rękę i ponoszę teraz za to konsekwencje.

- Prosimy wszystkich o zajęcie miejsc - dobiegł mnie głos wicedyrektora. Westchnęłam cicho i wyszłam na salę gimnastyczną. Oparłam się plecami o ścianę, niedaleko wejścia od kantorka. Przez kilka chwil przyglądałam się uczniom, wchodzącym na halę, ale gdy dostrzegłam te niesamowite zielone tęczówki, odwróciłam wzrok. W dużej mierze nie przywiązywałam uwagi do tego, co aktualnie się dzieję, ale przemowa dyrektora wybudziła mnie z chwilowego transu.

- Zapewne wszyscy wiedzą, co stało się w tegoroczne wakacje - miałam wrażenie, że skierował się w moją stronę, ale całkowicie to olałam. Zmarszczyłam tylko brwi i zaczesałam włosy do tyłu. - Chciałem poprosić Lauren Jauregui tutaj na środek, aby zaprezentowała ową sytuację - wszyscy zaczęli bić brawo, a ja zauważyłam chwilowy moment zawahania w posturze zielonookiej. Dziewczyna szybko pokręciła głową i wstała z miejsca, zapinając marynarkę.

- Witam wszystkich - mruknęła, a chrypka w jej głosie, którą kocham, była wyraźnie słyszalna. Szatynka odchrząknęła i ponownie zwróciła się w stronę mikrofonu. - Pewnie większość z was zastanawia się, co tak naprawdę się wydarzyło... Otóż, sama nie jestem tego pewna. Moje wakacje zapowiadały się cudownie, a w jednej sekundzie wszystko legło w gruzach - oparłam się wygodniej o ścianę i założyłam ręce na piersi, wsłuchując się w delikatny głos dziewczyny. - Na początku zaczęło się niewinnie. Jakieś głupie wiadomości, właściwie bez znaczenia. Szybko się jednak okazało, że nie tylko ja je dostawałam. Bo miłość mojego życia również ktoś straszył - prychnęła cicho pod nosem, spoglądając na Dinah, a moje serce zadrżało na określenie jakiego użyła. - I wiecie co? Wyjechałyśmy obie z miasta, żeby zaznać odrobinę spokoju. Lecz to nie wystarczyło. Nasze małe wakacje zamieniły się w prawdziwy koszmar. Ktoś próbował mnie zabić, a mojego skarba za to szantażował... Szybko się jednak okazało, że była to moja przyjaciółka, Dinah Jane Hansen we własnej osobie - wskazała dłonią na blondynkę, a atmosfera w sali zrobiła się naprawdę napięta. Chyba każdy wstrzymał oddech i popatrzył się z niepokojem na dziewczynę, które poczęła nerwowo wiercić się na krześle. - Nie to jest teraz najważniejsze. Będąc w tym miejscu chciałam komuś podziękować - uniosła wzrok, szukając czegoś w tłumie, aż w końcu jej wspaniałe tęczówki natknęły się na moje. - Dziękuję pani profesor Cabello, że te wakacje były mimo wszystko najlepszymi wakacjami w moim życiu. I również dziękuję, że pokazała mi pani czym jest miłość - uśmiechnęła się do mnie i odeszła od mikrofonu, ruszając w moim kierunku. Niemal wstrzymałam oddech, przyglądając się jej sylwetce. Prawie dostałam zawału, gdy szatynka wzięła ogromny bukiet kwiatów, który znajdował się przy jej krześle.

Wszyscy ze zdziwieniem odwracali się w naszą stronę, a dziewczyna nie zwracając na nich większej uwagi, uklękła przede mną. Wręczyła mi róże i sięgnęła do kieszeni marynarki, wyciągając coś z niej.

- Czy uczynisz mi ten wyjątkowy zaszczyt i zostaniesz moją żoną? - spojrzała na mnie z nadzieją, otwierając pudełeczko. Odłożyłam kwiaty na ławkę, zasłaniając sobie usta, przypatrując się pierścionkowi. Wciąż miałam wrażenie, że to sen. Kilka chwil zajęło mi otrząśnięcie się z małego szoku. Podeszłam do zielonookiej i ujęłam w dłonie jej twarz.

- Tak! - mruknęłam i uśmiechnęłam się wesoło. Twarz Lauren jakby się rozjaśniła i nie minęła sekunda nim Jauregui wsunęła mi pierścionek na palec. Podniosła się szybko, a następnie porwała mnie w swoim silnym uścisku i okręciła dookoła własnej osi.

- Kocham cię - szepnęła, głaszcząc mój zarumieniony policzek. Wszyscy zaczęli bić brawo, a ja chwyciłam dziewczynę za szyję i naparłam na jej usta. Nieco zaskoczona szybko oddała pocałunek.

- Kocham cię, Lo.

***Lauren's POV***

- A może... kupisz mi lody? - mruknęła, wtulając nos w moją łopatkę. Zaśmiałam się cicho, głaszcząc jej dłoń, która przerzucona była przez mój brzuch. Brunetka sapnęła i usadowiła się na moich kolanach, wciskając mi głowę pod brodę. Objęłam ją delikatnie i ucałowałam w skroń.

- Wedle życzenia - powiedziałam rozbawiona. - Co jeszcze moja królowa sobie życzy?

- Ogórki - odparła zamyślona, na co prychnęłam śmiechem. - Lo, to nie jest śmieszne. Twój maluszek jest głodny - uśmiechnęłam się radośnie i wsunęłam dłoń pod koszulkę kobiety. Zaczęłam wolno masować jej brzuszek, który z dnia na dzień będzie coraz większy.

- Nie mogę się doczekać jego pierwszych ruchów - spojrzałam jej w oczy, a Camz pocałowała mnie w kącik ust. - Będę opowiadać mu bajki i zabierać na plac zabaw.

- Lo - przesunęła palcami po moim policzku i uśmiechnęła się. - Muszę ci coś pokazać - zaczęła szukać coś w spodniach, a potem podała mi pendrive. Zmarszczyłam brwi i odpaliłam na laptopie filmik. - To pierwsze USG - mruknęła w moją szyję, całując mnie tam. - Ta mała plamka to serce. Serce naszego dziecka - szepnęła i wskazała palcem na punkcik, który pulsował. - Płaczesz? - zapytała, ocierając moje policzki. Nawet nie wiem, w którym momencie popłynęły mi łzy.

- Tak bardzo cię kocham - pocałowałam ją delikatnie, a brunetka popchnęła mnie na kanapę i wtuliła w moją klatkę piersiową, wsuwając dłoń pod moją koszulkę. - I tą małą istotkę też.

- Kocham cię, Lo - mruknęła, całując miejsce, gdzie znajduje się moje serce. - I za nic w świecie was nie oddam nikomu.