Περιστατικό στο MSG

Η **The Kliq** (γράφεται και **Clique**) ήταν μια παρασκηνιακή ομάδα στο World Wrestling Federation (πλέον WWE) στα μέσα της δεκαετίας του 1990, αποτελούμενη από τους Shawn Michaels, Kevin "Diesel" Nash, Scott "Razor Ramon" Hall, Sean "1-2-3 Kid" Waltman, και Paul "Triple H" Levesque. Οι Michaels, Nash και Hall είχαν τότε μια σημαντική ποσότητα εξουσίας στην εταιρεία, την οποία φέρεται να χρησιμοποίησαν για να επηρεάσουν θετικά τις δικές τους καριέρες και περιστασιακά να επηρεάζουν αρνητικά τις καριέρες των άλλων.

Το 1996, η The Kliq βγήκε εκτός ρόλου σε ένα house show στο Madison Square Garden σε ένα μη προσχεδιασμένο συμβάν που αποκαλέστηκε «Curtain Call» (Μεταφράζεται σε: υπόκλιση στο τέλος της παράστασης), ένα γεγονός που είχε μεγάλης εμβέλειας αντίκτυπο για το WWE συγκεκριμένα και για το κόσμο της πάλης ως σύνολο. Σε μια εποχή που οι οργανισμοί της επαγγελματικής πάλης δούλευαν για να διατηρήσουν τη ψευδαίσθηση των σεναρίων και των χαρακτήρων, το Curtain Call υπήρξε η πρώτη φορά που τόσο διάσημοι παλαιστές είχαν βγει εκτός χαρακτήρα σε τόσο δημόσιο επίπεδο, αναγκάζοντας το WWE και άλλες παλαιστικές οργανώσεις να αρχίζουν να παραδέχονται τα στοιχεία προσχεδιασμού των προγραμμάτων τους.

Η The Kliq ήταν επίσης ο κύριος καταλύτης για δυο από τις περισσότερο αμφιλεγόμενες φατρίες στην ιστορία της πάλης: την nWo στο WCW και τη DX στο WWE.

## Ιστορία

### Σχηματισμός και πρώιμη ιστορία

Το 1994 The Kliq σχηματίστηκε από τους φίλους στη πραγματικότητα Shawn Michaels, Kevin Nash (που πάλευε ως «Diesel»), Scott Hall (τότε γνωστός ως «Razor Ramon») και Sean Waltman (που αγωνιζόταν ως «The 1-2-3 Kid»). Τον Ιανουάριο του 1995, ο Paul Levesque άφησε το WCW και εντάχθηκε στο World Wrestling Federation ως Hunter Hearst Helmsley (Triple H) και έγινε το επόμενο μέλος της The Kliq. Κάθε παλαιστής απολάμβανε μια τεράστια δημοτικότητα με τους fans, με αποτέλεσμα να τους παραχωρηθεί ένα συγκεκριμένο επίπεδο ελέγχου της καριέρας τους. Οι Nash, Hall, και Michaels, τότε ανάμεσα στους δημοφιλέστερους παλαιστές στην εταιρεία, είχαν την ιδέα να σχηματίσουν μια παρασκηνιακή συμμαχία, που θα ενδεχομένως να τους επέτρεπε να συσσωρεύσουν ακόμη περισσότερη εξουσία στην εταιρεία. Ο Bret Hart, ένας άλλος κορυφαίος παλαιστής της εταιρείας εκείνη την εποχή, ισχυρίστηκε στην αυτοβιογραφία του *Hitman* πως του ζητήθηκε να συμμετέχει στη The Kliq, όμως αρνήθηκε, λέγοντας αργότερα πως οι Michaels, Hall και Nash του μίλησαν για την ιδέα σχηματισμού μιας κλίκας κορυφαίων ατόμων που θα φρόντιζαν τους δικούς τους. Ο Levesque ανέφερε στο DVD του 2013 *Triple H* πως στρατολογήθηκε στη The Kliq από το Kevin Nash επειδή δεν έκανε χρήση ναρκωτικών ή αλκοόλ, και έτσι μπορούσε να υπηρετεί ως ο οδηγός της ομάδας μετά τα shows.

Ο Michaels ισχυρίζεται πως το όνομα «The Kliq» επινοήθηκε από το Lex Luger, λόγω του δεσίματος των πέντε φίλων στα παρασκήνια, ενώ ο Lex Luger είχε υποθέσει πως ο Davey Boy Smith δημιούργησε το όνομα. Μετά από υπόδειξη του σεναριογράφου του εταιρείας Vince Russo, ο Michaels άρχισε να αποκαλεί τους fans του ως τη «Kliq» του. Ο Michaels έγραψε στην αυτοβιογραφία του το 2006 ότι δεν του άρεσε η ιδέα και πως δεν ήταν πολύ επιτυχής με το κοινό.

Το 1995, η αυξανόμενη δημοτικότητα των ανδρών ως παλαιστές οδήγησε στο να αποκτήσουν μια ισχυρή επιρροή στο booking—την εξουσία να κανονίζουν matches και τα αποτελέσματα τους, να γράφουν σενάρια, και να καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό την πορεία της καριέρας άλλων παλαιστών. Η ομάδα χρησιμοποίησε αυτή την εξουσία για να δώσει ο ένας στον άλλο προνομιακή μεταχείριση, συνήθως κανονίζοντας να αντιμετωπίσει ο ένας τον άλλο σε πολυδιαφημιζόμενα και υψηλού προφίλ matches: κατά τη περίοδο του 1994 μέχρι το 1996 συγκεκριμένα, ο Ramon είχε κόντρες με τους 1-2-3 Kid, Diesel, και Michaels, ενώ ο Diesel και ο Michaels σχημάτισαν την επιτυχημένη tag team γνωστή ως Two Dudes with Attitudes.

Η αντιληπτή κατάχρηση εξουσίας από την ομάδα οδήγησε σε εχθρότητα μεταξύ άλλων παλαιστών, ιδιαίτερα χαμηλότερων μελών της εταιρείας. Σε μια περίπτωση, ο παλαιστής Carl Ouellet, που τότε αγωνιζόταν ως Jean-Pierre Lafitte, ισχυρίστηκε ότι η κανονισμένη ήττα του απέναντι στο Diesel είχε αποφασιστεί από το Michaels, οδηγώντας σε μια παρασκηνιακή αντιπαράθεση μεταξύ του Lafitte και του Michaels. Το match μεταξύ των δυο τελείωσε με double-countout επειδή ο Lafitte αρνήθηκε να δεχθεί pin από το Nash. Ως αντίποινα, η ομάδα στην ουσία τελείωσε τη καριέρα του Lafitte στην εταιρεία αφού κανόνιζαν να χάνει επανειλημμένως σε matches χαμηλού προφίλ. Στην αυτοβιογραφία του, ο Michaels παραδέχθηκε πως «we buried him» (ελλ: τον θάψαμε). Ο Lafitte έφυγε από την εταιρεία σύντομα μετά το περιστατικό· κόντρα στις φήμες, ο Michaels είπε πως ο Πρόεδρος του World Wrestling Federation Vince McMahon δεν απέλυσε το Lafitte.

### Το MSG «Curtain Call»

Τον Απρίλιο του 1996, οι Nash και Hall υπέγραψαν συμβόλαια με το WCW, το μεγάλο ανταγωνιστή του World Wrestling Federation, με το οποίο η εταιρεία βρισκόταν σε σκληρή αντιπαλότητα. Οι αναφορές διίστανται ως προς το τι οδήγησε στην αποχώρηση των ανδρών. Διάφοροι παλαιστικοί σχολιαστές θεώρησαν πως τα συμβόλαια τους επιτράπηκαν να λήξουν με στόχο να παραλύσει η εξουσία της The Kliq στην εταιρεία, ενώ επίσημα μέσα του WWE ισχυρίζονται ότι απλώς προσφέρθηκαν περισσότερα χρήματα στους Nash και Hall από το WCW, περισσότερα από όσα θα μπορούσε να δεσμευτεί το World Wrestling Federation τότε. Ο ίδιος ο Hall ισχυρίστηκε πως έφυγε αφού ένιωσε ότι ο μισθός του στο World Wrestling Federation ήταν στάσιμος, ενώ ο Nash έχει δηλώσει ότι αποχώρησε γιατί το WCW του προσέφερε ένα εγγυημένο συμβόλαιο, κάτι που το World Wrestling Federation δεν ήταν πρόθυμο να κάνει για οποιονδήποτε παλαιστή του αυτή την εποχή.

Τα τελευταία matches των Nash και Hall για το World Wrestling Federation έλαβαν μέρος στις 19 Μαΐου 1996, στο Madison Square Garden. Εκείνη τη περίοδο, ο Levesque και ο Nash πάλευαν ως heels, ενώ ο Michaels και ο Hall ως faces. Στο τέλος της βραδιάς, ο Michaels πάλεψε με το Nash σε ένα steel cage match. Αμέσως μετά το match, ο Hall μπήκε στο ring και αγκάλιασε το Michaels· αυτό δεν ήταν ασυνήθιστο ως μέρος του σεναρίου, αφού και οι δυο παλαιστές ήταν φιλικοί προς το κοινό. Ωστόσο, ο Levesque τότε μπήκε στο ring και αγκάλιασε το Hall, με τον Nash να ακολουθεί. Οι τέσσερις παλαιστές τότε αγκαλιάστηκαν όλοι μαζί για μερικά δευτερόλεπτα προτού γυρίσουν προς το κοινό με τα χέρια τους υψωμένα. Ο Waltman, ο οποίος θα έφευγε για το WCW σύντομα μετά το περιστατικό, τότε έκανε απεξάρτηση και έτσι δεν συμμετείχε. Ο Triple H ήταν το μόνο μέλος της The Kliq που τιμωρήθηκε για το «Curtain Call».

Οι πράξη τους – που πήρε την ονομασία «Curtain Call» – σκανδάλισε τη διοίκηση του World Wrestling Federation. Την εποχή εκείνη, τα περισσότερα promotions της πάλης, όπως το World Wrestling Federation, υπερηφανευόταν για τη διατήρηση του kayfabe – τη ψευδαίσθηση πως όλα τα γεγονότα που συνέβαιναν εντός του ring ήταν αληθινά και μη προσχεδιασμένα, και ότι οι τηλεοπτικές κόντρες των παλαιστών έφταναν και εκτός του ring. Η εταιρεία είχε μια αυστηρή πολιτική για τηλεοπτικούς αντιπάλους να μην βγαίνουν εκτός χαρακτήρα στα προγράμματα του World Wrestling Federation, ως μέσο διατήρησης της ιστορίας και των διαμαχών μεταξύ των παλαιστών, οι οποίες μερικές φορές διαρκούσαν για χρόνια και μπορούσαν να διαλυθούν σε δευτερόλεπτα αν οι δύο τσακωμένοι παλαιστές φαίνονταν να σχετίζονται ως φίλοι δημόσια. Σύμφωνα με αναφορές ο πρόεδρος του World Wrestling Federation Vince McMahon είχε αρχικά δώσει τη σιωπηρή έγκρισή του για μια τελετή «αποχαιρετισμού», αλλά δεν συνειδητοποίησε ότι θα γινόταν τόσο περίπλοκη. Η σοβαρότητα του περιστατικού επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο από την αποκάλυψη ότι το συμβάν—που δεν προβαλλόταν στη τηλεόραση—είχε μαγνητοσκοπηθεί από δυο fans, τους Mani Mohtadi and Jason Cosmides, που είχαν φέρει παράνομα μια βιντεοκάμερα χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τους σεκιούριτι. Στιγμιότυπα από τα πλάνα διαδόθηκαν ευρέως στο διαδίκτυο και στα περιοδικά πάλης εκείνη την εποχή, φέρνοντας το Curtain Call σε ένα ευρύτερο κοινό από ό,τι αν δεν είχε ηχογραφηθεί.

Επειδή οι Hall and Nash είχαν ήδη επιβεβαιώσει τη φυγή τους για το WCW, και αφού ο Waltman δεν ήταν καν εκεί, οι τρεις τους απέφυγαν τη τιμωρία. Ο MIchaels, που τότε ήταν WWE Champion και ένας από τους πιο προσοδοφόρους παλαιστές του promotion, δεν γινόταν να τιμωρηθεί. Η τιμωρία έπεσε πάνω στο Levesque μόνο, ο οποίος υποβιβάστηκε από το να διεκδικεί championships στο να παλεύει μη έμπειρους ή λιγότερο έμπειρους αντιπάλους τους επόμενους μήνες. Ωστόσο, κέρδισε το Intercontinental Championship πέντε μήνες μετά. Η αδιαμφισβήτητη αποδοχή που έδειξε ο Levesque για τη τιμωρία του είχε ακούσια ένα παράπλευρο κέρδος να αποκατασταθεί στα μάτια των άλλων παλαιστών που είχαν μια πικρία απέναντι του για το χρόνο του στη The Kliq: σύμφωνα με το The Undertaker στο DVD *HHH: The Game*, όταν ο Levesque πρωτοέφτασε στο World Wrestling Federation θεωρήθηκε αλαζόνας και εγωκεντρικός, όμως με αυτή την αποδοχή της τιμωρίας του κέρδισε πραγματικό σεβασμό.

Το συμβάν αποδείχθηκε πως είχε ένα μεγάλο αντίκτυπο στο μέλλον του World Wrestling Federation. Για τη πρώτη φορά στη μοντέρνα ιστορία της επαγγελματικής πάλης, μια μεγάλη εταιρεία ήταν αναγκασμένη να παραδεχθεί πως τα γεγονότα της ήταν προσχεδιασμένα· ο McMahon θα το χρησιμοποιούσε αργότερα προς όφελος του στην ανάπτυξη ορισμένων μετά-σεναρίων, όπως ένα σκετς στο *Raw Is War* στις 6 Οκτωβρίου 1997 όπου οι Michaels και Levesque, υποδυόμενοι τους ρόλους τους, έπαιξαν υλικό του περιστατικού στο MSG. Πριν το Curtain Call, ο Levesque είχε κανονιστεί να φτάσει στο τελικό του King of the Ring του 1996 στο καλοκαίρι που πλησίαζε, όμως η θέση του - και το push που συνήθως πήγαινε μαζί της - θα πήγαινε στο Stone Cold Steve Austin, πυροδοτώντας την άνοδο του στο να γίνει πολύ επιτυχημένος, ένα γεγονός που τελικά βοήθησε το World Wrestling Federation να νικήσει το WCW στο Monday Night Wars. Η αποδοχή της τιμωρίας του Levesque και ο σεβασμός που του κέρδισε είχε ως αποτέλεσμα να υποστεί μόνο βραχυπρόθεσμες επιπτώσεις. Ο Levesque θα συνέχιζε νικώντας το τουρνουά King of the Ring της επόμενης χρονιάς και θα γινόταν ένας 14-φορές world champion, ξεκινώντας με τη νίκη του επί του champion Mankind το βράδι μετά το SummerSlam 1999.

### Οι nWo και D-Generation X

Όταν οι Hall & Nash πήγαν στο WCW, σχημάτισαν τη tag team The Outsiders, καθώς και την φατρία New World Order (nWo) μαζί με το Hulk Hogan. Αντί για να δουν το σπάσιμο του kayfabe ως μια στιγμή κρίσης για την επαγγελματική πάλη, το WCW αποφάσισε να το εκμεταλλευτεί και έτσι παρουσίασε το δικό του μετά-σενάριο που ενσωμάτωσε την αυξανόμενη επίγνωση των fans σχετικά με τις παρασκηνιακές πολιτικές της επαγγελματικής πάλης: Με την άφιξη των Nash & Hall, υπονοήθηκε πως εργάζονταν ακόμη για το World Wrestling Federation, σκηνοθετώντας μια «εισβολή» του WCW.

Όταν ο Waltman αργότερα μεταπήδησε στο WCW, εντάχθηκε και εκείνος στην nWo ως Syxx, ενώ συνεργαζόταν στενά με τους Outsiders και σχημάτισαν την ομάδα γνωστή ως Wolfpac. Πολλοί fans επέκριναν το Kevin Nash για το πέρασμα του ως booker στο WCW αφού έδειχνε την ίδια συμπεριφορά αυτοπροβολής που συνδεόταν με τη The Kliq αλλά σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα. Οι fans συχνά παρατηρούσαν το Nash να κανονίζει να κερδίζει το WCW World Heavyweight Championship από τον τότε αήττητο Goldgerg και το ακόλουθο match με το Hogan ως τα βαρύτερα «αδικήματα» του. Ο Nash, ωστόσο, ισχυρίζεται πως δεν είχε εξουσία στο booking όταν έγινε το συμβάν. Η αθωότητα που δήλωσε ο Nash αμφισβητείται από διάφορες shoot συνεντεύξεις παλαιστών του WCW που ισχυρίστηκαν πως εκείνος, ο Hogan, και διάφοροι άλλοι συχνά αρνούνταν να χάσουν από άλλους παλαιστές με σκοπό να παραμείνουν οι κύριοι σταρ.

Εντωμεταξύ, οι Michaels & Levesque άρχισαν να πείθουν τη διοίκηση του World Wrestling Federation να τους εμφανίζονται μαζί, όμως η διοίκηση ήταν διστακτική και ήθελε να τους κρατήσει σε ξεχωριστές πορείες στην οθόνη. Τελικά συμμάχησαν στη φατρία D-Generation X (D-X), με τη πλασματική περσόνα του Levesque «Hunter Hearst Helmsley» να μεταμορφώνεται σταδιακά και να μετονομάζεται σε Triple H ή HHH, και μαζί του ήταν η τότε κοπέλα του και τηλεοπτικά η «σωματοφύλακας» του, Chyna. Ο Rick Rude επίσης εντάχθηκε στην ομάδα προσωρινά (ως κατά κάποιο τρόπο σωματοφύλακας του Michaels), όμως η συμμετοχή του τελείωσε όταν υπέγραψε με το WCW μετά τη λήξη του συμβολαίου του στις αρχές Νοεμβρίου του 1997.

Η D-X εν τέλει έγινε τόσο σημαντική στους Monday Night Wars όσο και η nWo. Τα αστεία της D-X επίσης βοήθησαν στη πυροδότηση της Attitude Era στο World Wrestling Federation. Αφού ο Sean Waltman απολύθηκε από το WCW, προσλήφθηκε από το World Wrestling Federation και εντάχθηκε στη D-X, αντικαθιστώντας το τραυματισμένο Michaels.

Στο *Raw Is War* στις 6 Οκτωβρίου 1997, ο Shawn Michaels υπαινίχθηκε για αυτή την εκτός της οθόνης σύνδεση. Αφού ο Bret Hart είχε ισχυριστεί πως κατέστρεψε τη The Kliq και πως έδιωξε τους Scott Hall και Kevin Nash, ο Michaels δήλωσε πως η The Kliq κατέχει τη βιομηχανία της επαγγελματικής πάλης, και είπε ότι είχε πραγματικά υποστεί επέκταση παρά καταστροφή. Για μια σύντομη περίοδο το 1998, μετά την επιστροφή του Waltman στο World Wrestling Federation με το όνομα X-Pac, τα μέλη της D-X στα promos τους έκαναν αμέτρητες αναφορές στους «φίλους» τους στο WCW. Στις 27 Απριλίου 1998 στο *Raw*, η D-X (πλέον αποτελούμενη από τους Triple H, Waltman, Billy Gunn, Road Dogg και Chyna) σκηνοθέτησαν μια ειρωνική «εισβολή» διαμαρτυρία/παραστρατιωτική κατάληψη έξω από το κτήριο που πραγματοποιήθηκε το *Nitro*. Ο Triple H οδηγώντας ένα τανκ M38 φώναζε από ένα μεγάφωνο κατά τη διάρκεια του συμβάντος. Η D-X επίσης άρχισε ένα σύνθημα κατά του WCW με τους fans που είχαν είχαν εισιτήρια για το *Nitro* (ορισμένοι από τους οποίους, ο Triple H ισχυρίστηκε, πως τους είχαν δοθεί δωρεάν από το WCW για να ενισχύσουν τον αριθμό του κοινού, ένα συνηθισμένο κόλπο που οι promoters έκαναν για να γεμίζουν στάδια και να αυξάνουν τα καταστήματα και τις πωλήσεις εμπορευμάτων).

Το 2002, αφού το WCW είχε διαλυθεί, η nWo σχηματίστηκε στο World Wrestling Federation με τους Hall, Nash and Hogan, τα αρχικά μέλη της ομάδας. Ο Hogan σύντομα αποχώρησε από την ομάδα αφού του επιτέθηκαν οι Nash και Hall ως αποτέλεσμα του ότι γύρισε σε face στη WrestleMania X8. Άλλα πρώην μέλη, όπως ο Big Show and Waltman, εντάχθηκαν στην ομάδα. Αργότερα, ο Shawn Michaels - μετά από ορισμένα χρόνια μακριά από το ring - παρουσιάστηκε από το Kevin Nash ως το νεότερο μέλος της nWo, και ο Michaels υποσχέθηκε στους υπόλοιπους πως σύντομα θα έφερνε το Triple H. Μετά από εβδομάδες πιέσεων για τις υπηρεσίες του Triple H, ένα promo στα παρασκήνια με την nWo να εύχεται καλή τύχη στο Triple H πριν ξεκινήσει το match του. Αυτό περιείχε τα 4 μέλη της The Kliq (Michaels, Nash, Waltman and Triple H), καθώς ο Big Show εμφανίστηκε και ευχήθηκε και ο ίδιος καλή επιτυχία στο Triple H. Λίγο αργότερα, ο Nash έσχισε το τετρακέφαλο του (αφού επέστρεψε την ίδια ημέρα μετά από ένα τραυματισμό στο δικέφαλο) κατά τη διάρκεια ενός ten-man tag-team match, και την ακόλουθη εβδομάδα ο Vince McMahon διέλυσε την nWo. Ο Eric Bischoff (υποδυόμενος το General Manager του Raw) αργότερα προσπάθησε να κάνει το Michaels το manager του Triple H. Αυτό οδήγησε σε μια σύντομη επιστροφή της D-X, όμως ο Triple H στράφηκε εναντίον του το ίδιο βράδι, ξεκινώντας μια μακριά και θερμή κόντρα που της πήρε δυο χρόνια για να ολοκληρωθεί. Την επόμενη χρονιά, ο Nash γύρισε από το τραυματισμό του ως face και συμμάχησε με το Michaels ενάντια στην Evolution (Triple H, Ric Flair, Batista, και Randy Orton).

### Άλλοι σχηματισμοί

Οι Michaels and Triple H έχουν επανενώσει τη D-Generation X σε διάφορες περιπτώσεις, πρώτα για ένα εξάμηνο αρχίζοντας στις 12 Ιουνίου 2006 στο Monday Night Raw. Θα ξεκινούσαν κόντρες The Spirit Squad (Kenny, Johnny, Mitch, Nicky, και Mikey), το Big Show και το Vince McMahon, και αργότερα την ομάδα Rated-RKO (Edge and Randy Orton), μέχρι το πραγματικό τραυματισμό του Triple H στο γόνατο στις αρχές του 2007. Θα συμμαχούσαν ξανά τον Αύγουστο του 2009 κατά τη διάρκεια της τελευταίας χρονιάς του Shawn Michaels στο WWE. Εκείνη τη χρονιά, η D-Generation X θα κατακτούσε το Unified WWE Tag Team Championship στο TLC: Tables, Ladders & Chairs εναντίον των Chris Jericho και Big Show, αρχίζοντας έτσι τη μόνη τους θητεία ως champions μαζί. Η D-Generation X αργότερα θα χωριζόταν το Μάρτιο του 2010 (αφού έχασαν το title από το Big Show και το The Miz). Ο Michaels τότε θα εστίαζε πολύ στη διάλυση του σερί νικών του Undertaker στη WrestleMania, έχοντας αποτύχει πρωτύτερα το 2009, και θα διακινδύνευε τη καριέρα του για ένα δεύτερο match στη WrestleMania 26 όπου θα έχανε και έτσι η καριέρα του θα τελείωσε.

Το 2010 οι Hall, Nash and Waltman (τότε δουλεύοντας για το Total Nonstop Action Wrestling) θα συνεργάζονταν ξανά σε ένα stable με την ονομασία The Band, όπου οι Hall και Nash κέρδισαν το TNA World Tag Team Championship, όμως οι Hall και Waltman θα αποδεσμεύονταν λίγο αργότερα (και το συμβόλαιο του Nash θα ολοκληρωνόταν μέσα στη χρονιά).

Στις 2 Απριλίου 2011, η The Kliq, αποτελούμενη από τους Nash, Waltman, Triple H και Shawn Michaels, πραγματοποίησαν μια ειδική εμφάνιση καθώς ο Shawn Michaels εντάχθηκε στο WWE Hall of Fame το 2011. Ο Scott Hall αποφάσισε να μην συμμετάσχει λόγω της ανησυχίας του για την αποχή του από το αλκοόλ. Το 2014, στον επίλογο της εισαγωγής του Hall στο Hall of Fame, τα μέλη της The Kliq συναντήθηκαν για πρώτη φορά από το περιστατικό του curtain call. Την επόμενη χρονιά επανενώθηκαν σε ένα επεισόδιο του Raw, και ακόμη μια φορά στην ένταξη του Nash στο Hall of Fame.

Το Δεκέμβριο του 2014 το show *The Monday Night War: WWE vs. WCW* του WWE Network επικεντρώθηκε στη The Kliq.

Στις 14 Μαρτίου 2022, ο Hall απεβίωσε στην ηλικία των 63.