Odznaczenia Legionu Cesarskiego

- Dzisiaj, świnie parchate – zaczął krzycząc (nikt nie słyszał nigdy, by porucznik odzywał się inaczej niźli wrzeszcząc) – dostąpicie największego olśnienia w swym zasranym życiu! Dzisiaj każda, nawet najpośledniejsza ze świń ujrzy gwiazdy.
Po tych słowach porucznik wyciągnął przed siebie prostą, drewnianą szkatułę, którą trzymał pod pachą. Gdy ją otworzył z wnętrza błysnęło osiem różnobarwnych tarcz.
- Patrzcie, świnie i nacieszcie wzrok, bo nieprędko możecie mieć okazję by zobaczyć Cesarskie ordery w komplecie! Legion Cesarski to najdoskonalsza armia na świecie, a ci spośród legionistów, których pierś zdobi jedna z tych odznak to najtwardsi żołnierze jakich nosi Kontynent...
Sięgnął po pierwszy z orderów przedstawiający złote pióro.
- Gryfie pióro – zagrzmiał Orden – Z tym odznaczeniem będziecie mieli okazję spotkać się najczęściej. Za męstwo w walce. Niech was świnie nie zmyli ogólna formułka. Ten order to przepustka do elity, do najlepszych z najlepszych wśród najlepszych! Każdy z żołnierzy Gwardii Cesarskiej jest kawalerem tego orderu i tylko jego kawaler może ubiegać się o przyjęcie w jej szeregi. Męstwo! Nie mówię tu o zwykłej odwadze! To za mało! Wasze życia już należą do Cesarza – nie odznacza się legionisty za poświęcenie, gdyż poświęcenie go definiuje! Ci, którzy noszą ten znak udowodnili po wielokroć swoje oddanie! Udowodnili, że na rozkaz Swego Cesarza będą trwać na pozycjach, choćby naprzeciw oddalonej o pięć cali bombardy! Taki order przyznaje i wręcza Cesarz osobiście!
Odłożył pióro i wyciągnął ze szkatuły płaską tarcze przedstawiającą dwie kolumny obok siebie.
- Filar. Odznaczenie dla tych, którzy swe życie poświęcili ojczyźnie. Dwie kolumny, po jednej za każdą dekadę służby Cesarzowi!
Filar wrócił do szkatuły, a jego miejsce w dłoni porucznika zajął symbol złamanej wieży.
- Złamana baszta. Potrzeba nie tylko stalowych ramion i jaj, ale też kurewskiego szczęścia żeby zdobyć to odznaczenie. Otrzymuje je pierwszy żołnierz, który w szturmie na wrogie miasto sforsuje mury nieprzyjaciela. Orderu nie przyznaje się pośmiertnie. Jak już się tam wejdzie trzeba jeszcze wywalczyć swoje życie.
Następnie porucznik sięgnął po czerwoną kroplę.
- Krwawa łza. Uważajcie na żołnierza z takim orderem, bo macie do czynienia z najtwardszym sukinsynem w promieniu kilkudziesięciu staj. Ciało poznaczone stygmatami bitwy to powód do dumy. Ale nie wystarczy byle zadrapanie by sobie nań zasłużyć, o nie! Musicie być tak blisko bram otchłani, żebyście zdołali wychędożyć samą kostuchę! Potem zaś musicie wrócić i znów przywdziać Cesarski granat.
Następny był ciemnoszary, orli szpon.
- Żelazny szpon. Pokażcie, że potraficie ranić! Wyrąbcie sobie drogę do serca nieprzyjacielskiego oddziału i wyrwijcie chorągiew z zakrwawionych dłoni Cesarskich wrogów! Jeśli zdołacie, ten order to potwierdzi.
Porucznik wydobył kolejną tarczę przedstawiającą piorun.
- Grom. Mówiłem już o żelaznych jajach? Na to potrzebujecie spizowych, bo takie musi mieć ten kto własnym ciałem dławi armatnie gardło! Wiedzcie, że ten kto nosi ten znak jest kochankiem samej śmierci, a ona przeprowadziła go nietkniętego pod grzmiącymi razami sypanymi z ognistych gardeł i zadowoliła się ofiarą z załóg armatnich. Za szturm i zdobycie wrogiej baterii.
Kolejny był srebrny grot
- Grot. Ja sam tylko raz widziałem to odznaczenie na czyjeś piersi. Nie zamierzam Wam mówić knury, za jaką zasługę się go zdobywa. Możecie być pewni, że jak wszystkich innych – nie dostaje się go bez powodu.

(W rzeczywistości Grot przyznaje się legioniście, który pochwycił i zgładził lub doprowadził na sąd polowy zdrajcę. Wiedza ta nie jest powszechna, gdyż legion szczyci się swą wiernością Cesarzowi, jeśli ktoś wysoko postawiony w legionie dopuszcza się zdrady, jest to hańbą dla całej formacji, a zmyć ją można tylko krwią winnego. O zdradzie zaś chce się jak najszybciej zapomnieć, wymazać zdrajcę z pamięci. Pamiętać o tym, który przywrócił dobre imię Legionu to pamiętać o tym, który je splamił, dlatego treść orderu znana jest nielicznym wysoko postawionym dowódcom, Cesarskim Służbom Specjalnym, i jego kawalerom.)

- Cesarski Krzyż albo Krux. Ostatnie i najwspanialsze z odznaczeń. Zapewne nie zobaczycie go już nigdy więcej. Przyznawany za uratowanie cesarskiej lub królewskiej krwi. Nosić ten najgodniejszy z symboli może ten kto ocalił życie członka dynastii panującej w krajach korony Cesarstwa.