Onur Duman

## Genel Bilgiler

Adım ve soyadım Onur Duman. İstanbul'da 02 Ocak 1996 tarihinde doğdum. Ailemle birlikte İstanbul'da yaşıyordum. Annem kolejde öğretmen, babamda asker. Şu an İstanbul’da ki öğrenim hayatımı tamamlayıp Los Santos şehrine ayak bastım. Los Santos'da ufak bir pansiyonda kalıyor kendime iş arıyorum. Boyum 1.87 ve 85 kilogram ağırlığındayım. Rahat giyinmeyi yani spor tarzda giyinmeyi tercih ederim. 2 adet kollarımda ve bir adet de boynumda olmak üzere 3 dövmem bulunuyor. Özel bir sağlık sorunum bulunmuyor. Genellikle sakin bir ses tonuyla ve sakin bir şekilde konuşurum. Cebimde genellikle telefonum ve cüzdanım olur. Garip bir alışkanlığım bulunmuyor. Çocukluk hayatım gayet hareketli geçti. Her gün arkadaşlarımla bir şeyler yapardık. En çok basket oynamayı ve bisiklete binmeyi tercih etsek de yazları denizden çıkmazdık. İyi bir basketbol oyuncusuyum ve bunu arkadaşlarıma borçluyum. Büyürken babamı rol model olarak gördüm. Çünkü dürüst, disiplinli, zeki ve sportif oluşu benim çok hoşuma gitti. Aile bireyleriyle aram her zaman iyidir. Birbirimizle olan iletişimimizi sıkı tutarız. Okula pek zevk alarak gitmezdim hatta arada kaçtığım da olurdu. Çocukken büyüyünce hep pilot olmak isterdim ama okulu pek sevmediğim için ve fazla derslere önem vermediğim için bu istek benim için hayal etmekten öteye geçemedi. Gençken çok kalabalık bir arkadaş grubumuz vardı ama yaşlarımız ilerledikçe maalesef azaldık. Ailem çalıştığı için küçükken bana babaannem bakardı. Babaannemin hayatımdaki etkisi çok fazladır. En büyük başarım lisede yaşadığım basketbol şampiyonluğuydu. En çok pişmanlık duyduğum olay ise okula gereken önemi vermeyip hayalimde mesleği yapamayacak olmam. Sabıka kaydım bulunmuyor hatta polislerle aram oldukça iyidir. Hatta bir gün beni ve 2 arkadaşımı ellerin bıçak ve sopayla soymaya çalışan 4 hırsızın elinden kurtarmışlardı. Sanırım bu olay hayatımdaki en korktuğum andı. Genel olarak iyimser bir tutum içerisindeyimdir. En büyük fobim böcekler. Düşüncelerim ve duygularım konusunda hep dürüst davranırım. Mesela çok üzüldüğüm bir an çekinmeden insanların içinde ağlayabilirim. Duygularımı saklamam. Önyargılı bir insan değilim. Her fikre ve düşünceye saygı duyarım. Sevdiklerim için hayatımı tehlikeye atmaktan çekinmem çünkü sevdiğim insanlara çok fazla değer veririm. İnsanlarla iyi anlaşırım. Sıcakkanlı biriyim. Hayatımdaki en önemli insan babaannem çünkü beni o büyüttü. Birçok arkadaşım var fakat dostum diyebileceğim kişi sayısı pek fazla değil. Şuan bekarım ama ileride güzel bir iş bulup iyi bir kadınla tanışırsam evlenmeyi düşünebilirim. Bugüne kadar hiç aşık olduğumu hissetmedim. Aklı başında insanlarla tartışmayı ve fikir alışverişinde bulunmayı severim. Yeni bilgilere ve yeni şeylere açık biriyim. Kalabalık gruplara girmeyi yeni insanlarla tanışmayı da severim. Son zamanlarda arabalar ile içli dışlı olan bir ekiple takılmaya başladım. İlk başlarda sürüşüm güzel değildi ama vasatın üstüydüm. İnatçılık haline getirdiğim konulardan biri olmuştu ve kendimi bu konuda geliştirme kararı aldım. İlk önce kendime bir direksiyon seti aldım ve simülasyonlar ile adam akıllı araba kullanmayı öğrendim. Bir süre sonra biraz düşük model bir araç satın aldım ve trafiğe kapalı bir alanda kendi başıma sürmeye başladım. Gün geçtikçe daha iyi sürdüğümü fark ettim. Kendime tam olarak güvenebildiğim zaman ise o arkadaşlarımın yanına daha sık gitmeye başlar oldum. Hayattaki bütün ilgi odağım arabalar ve yarışlar olmuştu aniden ve bundan çok zevk almaya başladım. Kısa zaman sonra bir araba tamircisinde işe girdim. Böylelikle daha farklı arabalar görmeye başladım. Bazen yeri geliyor tamir amaçlı gelen polis araçları bile kullanır halde olmuştum. Birkaç arkadaşımı bu düzenlenen yarışlara yapılan baskınlar sonucu kaybettim. O günden beri polislere karşı iki adım kendimi geri çektim. Yarışları düzenleyen kişiler bu durumdan sıkılıp şehri terk edince ben de başta kendi arkadaşlarımla eğlence amaçlı minik minik yarışlar düzenlemeye başladım. Bu yarışlar gün geçtikçe daha da büyüdü. Farkında olmadan eskiden katıldığım büyük yarışları düzenleyen kişi olmuştum. Şu son 3 yılda yaşadıklarım bana kendi benliğimi kazandırmış daha da mutlu olmamı sağlamıştı. Artık yaşadığım şehirdeki ortam gittikçe bozulmaya başlamıştı. Bütün hayatı ot, para ve silah olan insanlarla dolmaya başlayınca ister istemez tadım kaçtı. Az önce bahsettiğim, daha öncesinde şehri terk eden arkadaşlarım ile iletişim kurduğumda, eski ortamı oluşturduklarını öğrendiğimde kıskanmadım değil. Ben de ansızın bir gece yola çıkma kararı aldım ve hazırlanmaya başladım.

## Akılda Kalan Sözleri

* "***Ananı, hapur hupur, ham nam nam nam yiyim***"