Refur Rigson

## Wygląd

Refur jest wysokim dobrze zbudowanym mężczyzną, jego oczy mają niebieską barwę, a skóra jest biała jak papier. Włosy są krótkie i czarne przyprószone siwizną, ma lekki zadbany zarost. Na co dzień chodzi w lekkiej skórzanej zbroi a przy pasie ma rapier, na głowni rapiera znajduję się przywiązana mała lisia kita z dwoma koralikami (zielonym i rudym), księgę zaklęć oraz 2 eliksiry, dodatkowo nosi kapelusz z szerokim rondem. Lewe ucho jest nacięte po cięciu mieczem blizna lekko nachodzi, także na policzek. Dodatkowo widoczne są blizny po pazurach, które nachodzą na szyje poprzez rozpiętą koszulę, blizna zaczyna się w połowie klatki piersiowej. Dodatkowo na prawym ramieniu ma tatuaż głowy lisa.

Blizny:

* Na klatce piersiowej nachodzące lekko na szyje po pazurach. Zdobyta w czasie w walki z watahą wilkołaków niedaleko Berleben.
* Na prawym barku po ugryzieniu lisa. Nabyta podczas nauk w Tal'dorei pod kuratelą Koriakina. Został ugryziony znienacka przez lisołaka w zastawionej pułapce na łowców.
* Na obydwóch rękach i ramionach, po niewielkich jak i większych nacięciach. Nacina się aby wykorzystać magię w swojej krwi.
* Biceps lewej ręki blizna po ugryzieniu niedźwiedzia. Nabyta podczas pierwszej przemiany Fae w niedźwiedziołaka.
* Klatka piersiowa po pazurach niedźwiedzia. Nabyta podczas pierwszej przemiany Fae w niedźwiedziołaka.
* Lewy bark po ugryzieniu niedźwiedzia. Nabyta podczas pierwszej przemiany Fae w niedźwiedziołaka.
* Brak małego palca u prawej dłoni. Mówi, że odgryzła mu go jego łasica, jednakże czy jest to prawda? Nikt tego nie wie.
* Na policzku zahaczający o ucho od miecza.
* Na brzuchu po strzale.
* Na prawej łydce po cięciu.

## Historia

Refur pochodzi z północnej części Tal’Dorei, jest najmłodszym synem jednego z tamtejszych możnowładcy. W swoje 15 urodziny na jaw wyszło jego dziedzictwo, został wybrany przez istotę niebiańską, aby wypełnił misję, która polegała na walce z różnymi monstrami chodzącymi po świecie.

Z błogosławieństwem od rodzinny ruszył w świat z przewodnictwem swego niebiańskiego patrona, który wskazał mu drogę do starego zakonny łowców. W zakonnie poznał swego mistrza Koriakina, który z początku był niechętny, aby przyjmować ucznia pod swoje skrzydła, jednakże za namową głowy zakonu przyjął Refura na nauki i tak zaczęła się ich wieloletnia podróż.

Refur wędrował z Koriakinem przez 10 lat ucząc się wszystkiego co mogłoby mu się przydać w jego własnej samotnej podróży. W 27 urodziny Refura Koriakin wysłał go na inicjacje przyjęcia klątwy łowców do swego ciała i zastania pełnoprawnym bratem w zakonie. W tym czasie Koriakin wyruszył do Wildemount, aby sprawdzić tamtejsze pogłoski o kultystach, którzy zaczęli się tam coraz bardziej panoszyć oraz osiąść na starość w postaci prostego leśnika, gdy się żegnali Koriakin wspominał nawet o zostaniu druidem.

Próby Refura nie były łatwe, jednakże udało mu się je wykonać i w wieku 28 lat został pełnoprawnym członkiem zakonu i rozpoczął swą długotrwałą pracę w uratowania świata przed różnymi monstrami, zarówno tymi, które wyglądały jak potwory jak i tymi, którzy nosili ludzkie skóry. Przez 12 lat wędrowania po Tal’Dorei wykonał wiele misji dla zakonu i prostych ludzi Tal’Dorei, jednakże do zakonu dotarły niepokojące informacje od Koriakina, iż kulty w Wildemount nabierają zbyt dużej pewności siebie i potrzebuje pomocy w rozwiązaniu kilku z nich. Refur z zachwytem przyjął to zadanie i w raz z kilkoma innymi braćmi z zakonu wyruszył do Wildemount aby dopomóc Koriakinowi.

W trakcie rejsu z Tal’Dorei do Wildemount nabawił się pierwszej blizny, którą zdobył w trakcie walki z jednym z piratów, który uczestniczył w abordażu na statek, którym płynął Refur. Kiedy grupie udało się w końcu dopłynąć do brzegów Wildemount, wszyscy rozeszli się po całym Wildemount, aby rozpocząć żmudną pracę. Refur ruszył w stronę Charis, gdzie stacjonował Koriakin bardzo zdziwił się, kiedy zobaczył Koriakina w nowej postaci Druida, okazało się, że postanowił porzucić drogę miecza i przemocy i został Druidem, jednakże cały czas wspiera zakon swoją wiedzą i siatką informatorów.

Przez następne 10 lat zajmował się pogłoskami o różnych kultach, które mogły zagrozić światu swoimi ambicjami i starał się rozwiązywać problemy, które kulty te stwarzały. W wieku 50 lat postanowił odwiedzić swojego mistrza, który znajdował się w Urzin na co rocznym zjeździe Druidów, gdzie udało się oficjalnie stworzyć przymierze między druidami i łowcami na terenach Wildemount. Refur, także zdziwił się widząc nową uczennicę przy boku swego mistrza, który wyraźnie mawiał, że po szkoleniu Refura nigdy nie weźmie kolejnego dzieciaka do nauki, jednakże widać było, że Koriakin cieszył się z towarzystwa tej małej wesołej istotki.

Młoda Eylira wydawała się Refurowi zbyt krucha i bezbronna jak na ten okrutny świat, w którym przyszło im żyć, jednakże widział, że jej uśmiech uratuje niejedną osobę, a na pewno pewnego zrzędliwego starucha.

- Miej go na oku Lirka, w życiu tego starego zrzędliwego pryka przyda się trochę uśmiechu. - na pożegnanie rzucił Refur nachylając się młodej uczennicy Koriakina.

- Ależ jemu nie trzeba pomagać w odnajdywaniu radości! Prawda, wujaszku? Ale gdyby była potrzeba, to oczywiście! - wesoło odpowiedziała Eylira, spoglądając na Koriakina, który wesoło przyglądał się chłopaku, który pomimo ciężkiego życia, które wybrał zachował swoje poczucie humoru a jego uśmiech dalej był porażający, i po chwili spoglądnął w drugą twarz młodej niziołki, na którą czeka nie łatwa przeprawa, ale wierzył, że da sobie radę.

Po tamtym spotkaniu Refur ruszył w dalszą podróż i przez kolejne 11 lat wykonywał kolejne misje zakonu. Do pewnej jesieni, kiedy to w nocy jak walczył z dzikimi wilkołakami wraz z jednym ze swych braci odniósł ciężkie rany i musiał spędzić całą zimę na kuracji szczęście chciało, że było to na bagnach Lebeny, gdzie w niedalekiej wiosce żyła rodzina pewnej młodej niziołki, która miała przyjść mu z pomocą.

6 lat przed wydarzeniami z kampanii, Refur natrafił na pewnego smokowca, który wędrował z Drakoni w nieznany świat. Refur widząc lekki strach przed nieznanym u młodego smokowca zaproponował mu pomoc podczas pierwszych tygodni podróży i w ten sposób spędzili wspólnie podróż od samego Charis przez Asarius i w końcu rozłączyli się w Bladegarden, gdzie smokowiec i melodyjnym imieniu Geglash ruszył w nieznany mu świat, a Refur spokojnie zawrócił na wschód i ruszył do Urzin na coroczny zlot Druidów i braci z zakonu.

Ciężko ranny Refur przytargał swego towarzysza, który padł nieprzytomny po walce do pobliskiej wioski z nadzieją, że ktoś ich znajdzie i im pomoże. Kiedy przebudził się następnego dnia pierwsze co zobaczył to fioletowe oczy pewnej niziołki, która uratowała życie jemu i jego towarzyszowi. Eylira kurowała Refura przez całą zimę, w trakcie, której Refur odwdzięczył się jej pomagając szkolił ją w walce różnymi broniami, jednakże uparte dziecko chciało uczyć się głównie walki włócznią.

Refur był lekko załamany tym uporem, ale szkolił ją tak jak tylko potrafił. Okazało się, że to Koriakin wysłał Eylire w to miejsce, aby przy okazji odwiedziła rodzinne i wtedy na nowo spotkała Refura. W trakcie zimy Refur zdobył sporo szacunku i zrozumienia, dlaczego Koriakin wybrał tak młodą uczennice. W trakcie odzyskiwania sił Refur został przyjęty w progi domu rodzinny Eyliry, gdzie poznał, zaprzyjaźnił się z kilkoma członkami rodzinny Eyliry i pokochał niziołczą gościnę.

Po pierwszych roztopach Eylira ruszyła w kierunku pólnocnym, chociaż Refur  a Refur posostał jeszcze kilka tygodniu zbierając siły przed wyruszeniem i po półtora roku powrócił do rodzinny Eyliry, gdzie został ugoszczony i poproszony o popytanie czy Eylira jest bezpieczna, jeżeli uda mu się ją spotkać i przez następne pół roku wędrował od Rexxentrum do Charis, aby odwiedzić starego poczciwego Koriakina.  Po spotkaniu z Koriakinem ruszył z powrotem do Rexxentrum, ponieważ dostał informacje od Koriakina, że Eylira była tam widziana z nietypową grupą podróżników, a że i tak miał sprawy do załatwienia u miejscowego handlarza Boza ruszył na poszukiwania do Rexxentrum.