recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Młynarz

Jest to jedna z profesji.

## Wpis z kodeksu

*Młynarstwo to jedno z najstarszych rzemiosł na ziemiach czeskich. Konstrukcja młyna wodnego była znana już w starożytności. Przez stulecia, jego mechanizmy udoskonalano i w średniowieczu młyn był już niemal w każdej wsi. Istniały też wiatraki lub młyny napędzane siłą wołów, czyli kieratem. Młynarstwo należało do tzw. zawodów wolnych, dlatego młynarze m.in. zajmowali się też we wsiach handlem.*

*Wraz z rosnącą ilością młynów wodnych i innych urządzeń napędzanych wodą należało uregulować stosunki pomiędzy młynarzami. Już w połowie XIV w. powołano do życia zgromadzenie młynarzy ziemskich, znawców w dziedzinie prawa wodnego. Do ich zadań należało przede wszystkim mierzenie nurtów wodnych, określanie wielkości zapór wodnych, ocena stanu technicznego młynów itd. Określali też zasady, którymi musieli kierować się młynarze, aby korzystanie z wody do mielenia nie wyrządzało szkody innym.*

*Ponieważ młyny stały z dala od pozostałych zabudowań wiejskich, często o młynarzach plotkowano i oskarżano ich o uzyskiwanie dochodów na niecnych procederach. Posądzano ich o oszukiwanie klientów na mące, przez czarnoksięstwo, aż po kradzieże i handel kradzionymi łupami. Zwłaszcza ostatnie pomówienia były nikczemne i w najmniejszym stopniu nie miały odzwierciedlenia w prawdzie.*
Cieśla

Jedna z profesji.

## Wpis z kodeksu

*Cieśle pracowali przy wznoszeniu zamków, kościołów, mostów, domów, ale także podczas wykonywania ciężkich mebli czy machin oblężniczych. Chociaż w średniowieczu wznoszono już budynki murowane, domy mieszkalne czy zabudowania gospodarcze nadal budowano z drewna, cieśle więc nie narzekali na brak pracy. Doświadczony rzemieślnik starannie strzegł swojej wiedzy i przekazywał ją tylko wybranej osobie, zazwyczaj swojemu synowi. Bywał ostrożny zwłaszcza wobec swoich czeladników. Ważne prace, jak na przykład projektowanie dachu, zazwyczaj wykonywał sam. Do najtrudniejszych prac należało przygotowanie gotyckich krokwi i dachów. Poszczególne obrobione belki mogły ważyć nawet kilkaset kilogramów. Praca cieśli była więc, uwzględniając ówczesną technikę, nie tylko trudna, ale i niebezpieczna.*
Kodeks - Wydarzenia

Jest to zbiór wszystkich ważnych informacji ze świata gry dotyczących zarówno samej rozgrywki, jak i postaci oraz wydarzeń i miejsc historycznych. Aktualna podgrupa skupia się na wydarzeniach mających bezpośredni lub pośredni wpływ na fabułę przedstawioną w w grze Kingdom Come: Deliverance.

## Hasła

1. Bitwa na Kosowym Polu
2. Bitwa pod Nikopolis
3. Najazd na Skalicę
4. Podbój Kuttenberga
5. Schizma Zachodnia
6. Uprowadzenie Prokopa Luksemburskiego
7. Uprowadzenie Wacława IV
8. Złoty Wiek Karola IV
Niemiec

**Niemiec** – osadnik z Rzeszy mieszkający w Skalicy razem z żoną i synem, Hansem.

W przeciwieństwie do tubylców nie był zwolennikiem króla Wacława, którego uważał za leniwego. Zamiast niego wolał, aby tron objął Zygmunt. Swoje poglądy często głośno wyrażał w karczmie przez co nie był szczególnie lubiany w Skalicy.

Rankiem w dniu najazdu Kumanów na Skalicę Niemiec siedział w karczmie i rozmawiał o polityce. Mateusz, Maciej i Frycek słyszeli go i chcieli dać mu nauczkę. Frycek chciał zwyczajnie pobić Niemca, ale pozostali przyjaciele mieli lepszy pomysł. Postanowili obrzucić świeżo bielony dom Niemca zwierzęcym łajnem. W swój plan wciągnęli Henryka, który podstępem odciągnął żonę Niemca od chaty. Gdy przyjaciele "dekorowali" dom Niemca, przybiegł jego syn wraz z kolegami i wywiązała się walka na pięści, po której Henryk, Maciej, Mateusz i Frycek uciekli zadowoleni ze swojego dzieła.

Mimo że skaliczanie otwarcie gardzili Niemcem, ten w obronie osady stanął do walki z Kumanami podczas najazdu i zginął przez nich zabity.
Sazawski Klasztor

## Wpis z kodeksu

   *Klasztor w Sazawie stoi na skale nad rzeką Sazawą, w jednym z jej licznych meandrów. Dzięki temu jest odgrodzony od świata z wielu stron. Jego początki sięgają pierwszej połowy XI wieku, kiedy z inspiracji mnicha Prokopa książę Oldřich założył ów klasztor. Święty Prokop (kanonizowany w roku 1204) zasłynął głównie tym, że pragnął w zakonie zachować obrządek słowiański, a nie łaciński. Według tzw. Vitas major, legendy z połowy XI wieku, św. Prokop najpierw mieszkał w jaskini, dopiero później wybudował kościół poświęcony Pannie Marii i św. Janowi Chrzcicielowi (dziś św. Prokopa).*
*Konwent braci słowiańskich został wybudowany według wzoru opactwa z St. Gallen w Szwajcarii. Głównym budynkiem w kompleksie sakralnym był kościół konwentualny. Ze strony południowej przylegała do niego drewniana klauzura (część klasztoru dostępna tylko dla zakonników). Na zachodniej stronie podwórca, pod budynkiem dzisiejszej plebanii, stała pierwotna siedziba opata. Po stronie północnej znajdował się ogród klasztorny, gdzie archeologowie odkryli fundamenty pierwotnego kamiennego kościoła sazawskiego, poświęconego w roku 1070 św. Krzyżowi.*

*Po wygnaniu z Sazawy mnichów słowiańskich, klasztor przejęli mnisi łacińscy z Brzewnowa. Nowy opat Děthard kontynuował przebudowę klasztoru i za jego życia ukończono budowę prostego jednonawowego kościoła. W połowie XII wieku powrócono jednak do pierwotnych planów architektonicznych i został przebudowany na monumentalną, bogato zdobioną trójnawową bazylikę. Do najstarszych prostych drewnianych budowli z czasów początku klasztoru należała klauzura (kwatery zakonników), prałatura (kwatera opata) i infirmarium (szpital). Drewniane zabudowania gospodarcze zastąpione zostały budynkami kamiennymi. Cztery skrzydła klauzury, w których mieściły się: dormitorium (sypialnia mnichów), kapitularz, pracownia i refektarz (jadalnia) z kuchnią. Otaczały one krużgankami, czyli korytarzami otwartymi arkadami lub oknami na ogród, wirydarz (ogród kwiatowo-ziołowy na planie kwadratu).*
Browarnik

**Browarnik** lub też **słodownik.**

## Wpis z kodeksu

*Piwo czy podpiwek przez długi czas mógł warzyć każdy, kto wiedział jak. Dopiero od XIII wieku proces ten zaczął podlegać regulacjom prawnym. Zgodnie z ich zasadami piwo mógł warzyć i sprzedawać tylko mieszkaniec o pełnych prawach, który posiadał dom wewnątrz murów miejskich. Z prawem warzenia ściśle było związane prawo milowe, które określało, że w promieniu jednej mili od miasta nikt poza jego mieszkańcami nie mógł prowadzić działalności gospodarczej.*

*Nad procesem technologicznym czuwał mistrz piwowarski, produkcją słodu i piwa zajmował się słodownik, piwowar doglądał procesów fermentacji i warzenia. W browarach domowych wszystkie czynności wykonywała jedna osoba.*

*Trwałość piwa zależała od tego, czy gotowy napój był filtrowany, czy też nie. W piwie pozostawały bowiem drożdże i bakterie octowe lub mlekowe, które je zanieczyszczały. Dawne piwo nie przypominało dzisiejszego. Miało konsystencję gęstej kaszy i dużo wartości odżywczych, z tego powodu bywało również nazywane „płynnym chlebem”. Trzeba je było pic przez słomkę, żeby odfiltrować zanieczyszczenia. Dopiero później, dzięki procesowi filtrowania, stało się znanym nam napojem.*

*Patronem mistrzów piwowarskich w Czechach został święty Wacław, a patronem piwowarów Gambrinus. Tradycje piwowarskie zachowały się do dzisiaj, a czeskie piwo należy do najlepszych na świecie.*
Grabarz

Jedna z profesji.

## Wpis z kodeksu

*Grabarz zajmował się grobami oraz ich otoczeniem i był to zawód dziedziczny. Zajmujący się tą profesją mieszkał w chacie bezpośrednio na cmentarzu, tuż przy głównym wejściu. Swoją pracę wykonywał nie tylko we wsi, w której mieszkał, ale także w innych należących do parafii. Grabarstwo należało do prac, które nie cieszył się szacunkiem. Osoba uprawiająca ten zawód musiała żyć na marginesie społeczeństwa. Z grabarzem spotykał się jedynie ksiądz.*
Górnik

Jedna z profesji.

## Wpis z kodeksu

*Średniowieczni górnicy pracowali w kopalniach wykorzystując siłę swoich rąk. Używali młotków oraz dłut, a miejsce pracy oświetlali za pomocą małych kaganków. Przedzieranie się przez skałę było bardzo powolne, często było to zaledwie kilka centymetrów tygodniowo. Mimo tego, nieustanna praca na zmiany i wiele lat drążenia w skałach doprowadziło do wykopania setek metrów tuneli, położonych nawet na głębokości 600 metrów pod ziemią. System kopania wykorzystywał przede wszystkim większe i wygodniejsze do przejścia szyby poziome i pionowe, od których odchodziły promieniście mniejsze galerie, w których górnicy dosłownie musieli się czołgać. Kopanie tuneli przyspieszało rozniecanie ognia na końcu szybów. Wytworzone ciepło powodowało pękanie skał, a to z kolei ułatwiało ich drążenie. Każdy górnik był dokładnie przeszukiwany za każdym razem, kiedy opuszczał kopalnię. Srebro w całości było własnością Korony, a jego kradzież podlegała surowym karom.*

*Górnictwo były bardzo niebezpieczne i wyczerpujące, dlatego żony górników często zostawały wdowami, czasami nawet siedmiokrotnie. W osadach górniczych powstawały liczne kościoły i browary. Szczególnie te drugie cieszyły się wielką popularnością i doskonale prosperowały. Jak mówi stare przysłowie: „Hardzi górnicy w górach harują do soboty, ale pieniądze mają tylko do niedzieli”. Patronem górników była Święta Barbara.*
Eryk

**Eryk** – rozbójnik, prawa ręka i prawdopodobnie kochanek Istvana Totha. Nadzorował werbowanie armii i zarządzał obozem we Wraniku.

Został sierotą, gdy Istvan zabił jego rodziców. Eryk nie miał do niego żalu, gdyż obaj rozumieli, że Węgier zaopiekuje się Erykiem lepiej niż jego rodzice.

Po tym jak Henryk zakradł się do obozu bandytów i został zdemaskowany Istvan zaplanował najechać pozbawiony armii Talmberk. Toth przewidział, że Hanusz z Lipy i Dziwisz będą prowadzić oblężenie, więc wysłał Eryka po posiłki od Havla Medka z Waldeka. Czescy możni mieli zostać otoczeni i pokonani przez wojska Medka oraz Istvana. Plan Węgra się nie udał, gdyż nadchodzące posiłki zostały rozbite przez wojska czeskiej szlachty, a sam Eryk dostał się do niewoli. Po odbiciu Tamlberku Istvan wymienił panią Szczepankę na Eryka i razem z nim odszedł zgodnie ze słowem honoru danym przez Hanusza z Lipy. Ruszył za nimi pościg prowadzony przez Jana Ptaszka, ale nie dogonił on rozbójników.
Hazardzista ze Skalic

Patrzcie jak szarlatan gotuje człowiek: https://www.youtube.com/watch?v=k10OFPoYzl4

Adam Gessler zajmuje pierwsze miejsce na liście dłużników warszawskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej (zarządcy miejskich lokali). Przyczyną zadłużenia było nieregulowanie czynszu za wynajem lokalu (m.in. Restauracja Krokodyl, Karczma Wojtkowice, Dom Restauracyjny Gessler) na Rynku Staromiejskim w latach 1992–2007. W 2003 r. ukarany grzywną za sprzedaż alkoholu bez zezwolenia, a w 2004 r. skazany przez sąd na zakaz prowadzenia działalności gospodarczej (wcześniej karany w zawieszeniu m.in. za składanie fałszywych zeznań, wprowadzanie notariusza w błąd i zabór mienia). W 2007 r. komornik przeprowadził eksmisję z zadłużonego lokalu i nadal prowadzi egzekucję długu (ok. 50 mln zł). Do listopada 2012 r. udało się odzyskać z zasądzonej kwoty tylko około 50 tys. złotych[potrzebny przypis]. W październiku 2013 r. komornik zlicytował dom dłużnika za kwotę 3,85 mln zł. Adam Gessler posiada również długi wobec innych podmiotów
Merchojedy

**Merhojedy** – mała wioska położona na terenie Czech w pobliżu Samopes.

## Wpis z kodeksu

*Niewielka wioska niedaleko Samopszy, która na początku XV w. była własnością sazawskiego klasztoru.*

**Kamienny mąż**

*Na rozstajach dróg w dorzeczu Sazawy, między Merchojedami a Talmberkiem, znajduje się niezwykła stela z czerwonego piaskowca z płaskorzeźbą w postaci wojownika z włócznią, zwana „Kamiennym Mężem”. Istnieje teoria, w żaden sposób do tej pory nie udowodniona, że powstała i została przywieziona z klasztoru w Sazawie, przebudowanego w XIV w. Tajemnicą pozostaje autor płaskorzeźby i tożsamość wyrzeźbionej postaci. Najbardziej prawdopodobnym wydaje się to, że „Kamienny mąż” mógł być słowiańskim wojownikiem. Według innych przypuszczeń płaskorzeźba przedstawia świętego Longina z włócznią. Jego imię w grece oznacza kopię, którą, według Biblii, przebił Jezusa Chrystusa na krzyżu.*

**Budzińsky Młyn**

*W średniowieczu budziński młyn zaopatrywał w różne towary okoliczne wsie i miasteczka. W XVII w. należał do Merchojedów, a w roku 1678 stał się częścią majątku Jana Budzińskiego, na cześć którego otrzymał swą nazwę.*
Skalnik

**Skalnik** lub inaczej **kamieniarz** to jedna z profesji.

## Wpis z kodeksu

*Kamieniarze zajmowali się pozyskiwaniem i obróbką kamienia. Do ich czynności należało odłupywanie bloków kamieni, cięcie ich na mniejsze kawałki, szlifowanie, piłowanie czy polerowanie, a także formowanie bloków budowlanych czy części sklepień. Zatrudniano ich najczęściej w pracach, związanych z budownictwem.*

*Pierwsze wzmianki o organizacji cechu kamieniarzy w Czechach pochodzą z XIV w. Za patronów kamieniarzy uznawani są: św. Roch, św. Józef, czasami św. Barbara i św. Prokop.*

***Gmerk***

*Gmerki, czyli znaki kamieniarskie były symbolami graficznymi, ale nie podpisem autora. Wykonywano je na powierzchni obrabianego kawałka kamienia i na tej podstawie później obliczano wypłatę. Rzemieślnik zdobywał gmerk na określonym etapie nauki i później używał go już do końca życia.*
Jobst z Moraw

**Jobst (Jodok) z Moraw** (1354 r. - 18 stycznia 1411 r.) – bratanek Karola IV, kuzyn Wacława IV i Zygmunta Luksemburskiego, margrabia Moraw od 1376 roku, margrabia brandenburski od 1388 roku.

W konflikcie czeskich możnych z Wacławem IV stanął po stronie szlachty, dzięki czemu zyskał dla siebie i pozostałych liczne przywileje. W sporze między Wacławem i Zygmuntem poparł króla węgierskiego, zapewniając sobie wpływy na przyszłość.

Pod koniec gry przybywa do zamku Pirksztajn na naradę z panami Dziwiszem, Hanuszem z Lipy oraz Radzikiem Kobyłą. Wyjaśnia im, że Zygmunt nie był najeźdźcą, gdyż przybył do Czech na zaproszenie Wacława IV, który nie radził sobie z rządami. Monarcha węgierski chciał zrobić z Wacława marionetkę i samemu sprawować faktyczną władzę. Gdy starszy brat zorientował się w sytuacji i zbuntował, został uwięziony w Wiedniu. Mimo że Jobst początkowo był zwolennikiem Zygmunta, w roku 1402 wystąpił przeciwko niemu i do tego samego przekonywał czeską szlachtę. Od tej pory zaczął uważać, że Wacław IV jest jedynym dobrym wyborem na króla Czech. Prowokował bunty na terenach Węgier, aby zmusić Zygmunta do walki na dwóch frontach. Wraz z panami napisał list do Ottona z Bergowa, z którym został wysłany Jan Ptaszek.

Za sprawą jego działań Wacław IV został uwolniony i przywrócony na czeski tron. W roku 1403 Jobst wraz z wojewodą austriackim Albrechtem IV Habsburgiem wzniecił powstanie przeciwko Zygmuntowi. Margrabia Moraw do końca życia pozostał wierny Wacławowi.
Czarcia Bruzda

## Wpis z kodeksu

   *Według historyków Czarcia Bruzda to starożytna i średniowieczna ścieżka handlowa, prowadząca przez brody rzeki Sazawy i Połabska. Sięgała aż do południowych Czech, a stamtąd do Dunaju, w kierunku północnym do wsi Chotouň. Według legendy zaorał ją święty Prokop, który zaprzągł diabła do swego pługu. Droga o długości 21 km to olbrzymi rów o szerokości od 14 do 20 m, o równym dnie i spadzistych ścianach, znajdujący się około 2 do 6 m poniżej poziomu gruntu. Poprzez sieć rozległych dróg, Bruzda łączyła oddalone od siebie o 35 km brody rzek Sazawy i Łaby.

Jej niecodzienność polega na tym, że nie przechodzi przez Pragę, jak inne tzw. prowincjonalne drogi późniejszej konstrukcji, które otaczają Pragę, tworząc układ w formie gwiazdy.*
Rybak

Jedna z profesji.

## Wpis z kodeksu

*Rybołówstwo było jednym z najbardziej tradycyjnych sposobów zdobywania pożywienia. Łowiono w rzekach i potokach, a dopiero od XIII wieku klasztory zaczęły zakładać rybniki, czyli rybne stawy, w których hodowano przede wszystkim karpie. Ryby uważano za posiłek postny i jako takie stały się podstawą jadłospisu podczas świąt kościelnych i dni postnych (a stanowiły one niemal jedną trzecią roku). Hodowla ryb na większą skalę rozpowszechniła się na ziemiach czeskich w XV i XVI w.*

*Do połowu używano różnych narzędzi i pułapek takich jak kości, kosze wiklinowe, kosze bez dna, wędki ze sznurkiem, patyków z haczykiem, sieci konopnych z kamiennym balastem. Każda rzeka należała do króla, a miasto tylko ją dzierżawiło. Łowienie było dozwolone tylko w określonych dniach i godzinach. Niektórzy szlachcice jednak, wbrew zarządzeniom, zakazywali mieszczanom połowu pod groźbą kary śmierci.*

*Sieci zarzucano w ciągu dnia, ponieważ w nocy połów był zakazany. Na wędkę mogli łowić również ci, którzy nie mieli pozwolenia na połów sieciami, ponieważ wędkowanie zazwyczaj nie kończyło się złapaniem zdobyczy.*
Kuttenberg

Jedno z miast.

## Wpis z kodeksu

   *Kuttenberg (Kutna Hora) jest dzisiaj miastem powiatowym w województwie środkowoczeskim, 70 km na wschód od Pragi. O założeniu Kuttenberga (tak brzmiała oficjalna nazwa miasta w średniowieczu) zadecydowało odkrycie złóż srebra oraz bliskość klasztoru cystersów w Sedlcach, który był najważniejszym ośrodkiem handlowym i ekonomicznym w regionie. Prawa miejskie nadano miejscowości w roku 1318 i od tego czasu sprawami finansowymi miasta miał się zajmować tzw. urburarz, czyli królewski urzędnik. Aby praca kopalni i mennicy pozostawała na wysokim poziomie oraz była bezpieczna, wydano tzw. prawa górnicze (Ius Regale Montanorum), obowiązujące obywateli Kuttenberga.*

*Miasto wkrótce stało się zamożne i miało takie same prawa, jak Stare Miasto Praskie. Najbogatszymi mieszkańcami Kuttenberga byli Niemcy, a resztę społeczeństwa tworzyli górnicy, hutnicy, pracownicy mennicy oraz pracujący w usługach. Niemal każdy mieszkaniec był w jakiś sposób związany z kopalnią srebra, mennicą lub handlem.*

*Skarb w postaci znalezionego i wydobytego srebra wspierał rozwój czeskich miast, m. in. powstawanie nowej zabudowy w Pradze. Architektura Kuttenberga jest zasługą Wacława IV. Za jego czasów domy przebudowano na murowane lub szachulcowe (o drewnianej konstrukcji, wypełnianej gliną). Wybudowano kościoły, podwórzec mennicy i inne miejsca publiczne. Gotyk można podziwiać w Kuttenbergu do dzisiaj.*
Tonik

**Tonik** – węglarz z Równej, który ukradł ukryty skarb rodziny Adama.

Po spaleniu Skalicy Tonik postanowił poszukać skarbów w zgliszczach. Wszedł do piwnicy karczmy i znalazł tam pieniądze, kosztowności, kociołek oraz srebrny krzyżyk z czerwonym kamieniem pośrodku. Mniej więcej w tym samym czasie na teren dawnej osady przybył Adam. Węglarz usłyszał jego kroki, wybiegł z piwnicy i uciekł w las do swojej chaty. Następnie udał się do Andrzeja, aby sprzedać mu srebrny krzyżyk. Resztę łupów ukrył w zawalonym drzewie niedaleko swojej chaty. W trakcie śledztwa w sprawie zaginionych skarbów do Tonika przybył Henryk, który wyciągnął z węglarza potrzebne informacje i zabrał łupy.
Rolnik

**Rolnik** – jedna z profesji w Kingdom Come: Deliverance.

## Wpis z kodeksu

*W średniowiecznych wsiach mieszkało około 90% populacji, która głównie zajmowała się rolnictwem i hodowlą zwierząt. Chociaż chłopi byli wolni i swoje domostwa dziedziczyli od niepamiętnych lat, ziemię, na której one stały, dzierżawili od władcy lub od szlachcica, który dostał ją od króla w lennie. Za dzierżawę płacili rocznie ze swoich zbiorów pieniędzmi, miodem, zbożem lub innymi towarami. Czasami musieli także pracować dla szlachty, tzn. za darmo obrabiać jej ziemię.

Sąd Ziemski w XV I XVI wieku orzekł, że zwykły lud nie ma prawa posiadać broni ani polować. Mając specjalne zezwolenie pana, mógł jedynie łapać zające lub drobne ptactwo.*
Melchior

**Melchior** – chłop mieszkający w Merchojedach.

Po zamordowaniu Smila podczas napadu na Neuhof Melchior przejął przywództwo nad wieśniakami z Merchojedów do czasu wyznaczenia nowego zarządcy przez pana Hanusza. Mieszkańcy podporządkowali mu się, gdyż potrzebowali kogoś, kto będzie nimi kierował.

W noc napadu na Merchojedy usłyszał krzyki Mojmira dobiegające z lasu. Skrzyknął chłopów, kazał im uzbroić się w widły, siekiery i cepy i ruszyli do lasu, aby przepędzić bandytów. W trakcie walki Melchior ciosem cepa w głowę ogłuszył napastnika, który wcześniej śmiertelnie ranił młodego Słomę. Nieprzytomny bandyta został zabrany do stodoły Melchiora, gdzie trzymano go pod kluczem i strażą.

Dzień po napadzie w Merchojedach zaczęły chorować konie, a potem inne zwierzęta. Następnie choroba przeszła na ludzi. Wkrótce do wsi przybył wysłany przez pana Radzika Henryk. Młody Czech chciał przesłuchać pojmanego bandytę, lecz Melchior powiedział, że pozwoli na to dopiero gdy Henryk pomoże im uporać się z panującą zarazą.
Zygmunt Luksemburski

**Zygmunt Luksemburski** (15 lutego 1368 r. - 9 grudnia 1437 r.), Zwany także przez Czechów Czerwonym Lisem. Król Węgier i Chorwacji od 1387 roku, Niemiec od 1411, Czech od 1419 oraz cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego w latach 1433-1437. Był synem Karola IV i młodszym przyrodnim bratem czeskiego króla Wacława IV.

W trakcie wydarzeń z gry lud czeski uważa Zygmunta za agresora, który najechał czeskie ziemie i uwięził swojego brata Wacława IV, aby bezprawnie zdobyć tron. Pod koniec historii margrabia Jobst wyjawia jaka jest prawda. Zygmunt przybył do Czech na zaproszenie Wacława, który nie radził sobie z rządami. Wacław chciał nadal żyć w królewskim luksusie, ale pragnął pozbyć się królewskich obowiązków. Dlatego postanowił zachować koronę jednocześnie oddając rzeczywiste rządy w ręce Zygmunta. Węgierski monarcha miał własny plan, gdyż po tym jak zacznie sprawować faktyczną władzę w Czechach chciał zostać wybrany na króla i cesarza. Gdy Wacław zrozumiał, że stałby się marionetką brata, zbuntował się. Zygmunt uwięził Wacława w Wiedniu i zaczął siłą zdobywać Czechy.

Po tym jak odwrócił się od niego Jobst jego rządy w Czechach zaczęły upadać. Musiał zmagać się z buntami szlachty i jednocześnie pilnować napiętej sytuacji na Węgrzech. Margrabia morawski przekonał panów Hanusza z Lipy, Dziwisza i Radzika Kobyłę, aby wsparli go w pozbyciu się Zygmunta i przywróceniu Wacława na tron.
Hanusz z Lipy

**Hanusz z Lipy** – czeski szlachcic, członek rodu panów z Lipy. Syn Henryka III z Lipy, który sprawował opiekę nad młodym krewnym Janem Ptaszkiem po śmierci jego ojca Jaśka Ptaszka. Gdy w roku 1402 zmarł Henryk III opiekę nad młodym Janem przejął Hanusz.

Jako zarządca prowincji zakończył budowę zamku Pirksztajn oraz kościoła św. Mateusza.

Po spaleniu Skalicy przez Kumanów udzielił schronienia panu Radzikowi Kobyle i jego ludziom. Następnie wspierał Radzika w walkach z bandytami. Pomógł zdobyć obóz w Przybysławicach i zniszczyć proceder podrabiania praskich groszy. Dowodził atakiem na obóz we Wraniku i oblężeniem Talmberku po tym jak pan Dziwisz został ranny podczas szturmu.

W roku 1410 wojska Wacława IV najechały na Rataje znajdujące się we władaniu Hanusza, który został przez Koronę uznany za rozbójnika i zatraceńca. Cztery lata później został marszałkiem prowincji i z żoną Małgorzatą ze Szternberka zamieszkał w Szpilberku w Brnie. Zmarł w 1415 roku.
Rzeźnik

Jedna z profesji.

## Wpis z kodeksu

*Zawód rzeźnika rozwinął się dopiero w XIII w., ponieważ wcześniej mieszczanie oraz chłopi trzymali i ubijali trzodę na własnych podwórkach. W późniejszych wiekach prowadziło to konfliktu z zawodowymi rzeźnikami, gdyż umożliwiało dostawy i sprzedaż mięsa, pochodzącego spoza cechu.*

*Do głównych zadań rzeźnika należał ubój, ćwiartowanie i dzielenie mięsa na porcje oraz przechowywanie go poza miastem. Surowego mięsa nie wolno było wwozić do miasta, a sprzedaż domowa była surowo karana. Miało to zapobiec szerzeniu się chorób, wywołanych przez stare lub źle przechowywane mięso.*

*Z czasem cech rzeźników zaczął dzielić się na różne specjalizacje. Na przykład rzeźników zajmujących się wyłącznie obróbką sadła i łoju, na tych zajmujących się ćwiartowaniem, konserwowaniem mięsa, jak i tych zajmujących się resztkami ubitego zwierzęcia takimi jak rogi, kopyta i śluz. Rzemiosło rzeźnicze dało również początek takim zawodom jak garbarze, rymarze i szewcy.*
Prędkość

**Prędkość** jest statystyką postaci w Kingdom Come: Deliverance. Bieżący poziom Prędkości gracza można zobaczyć w oknie Gracza pod jego postacią. Można to również zobaczyć na zakładce Statystyki, gdzie gracze zobaczą rozkład aktualnego poziomu i możliwości jego ulepszania.

## Opis

Szybkość określa, jak szybko gracz może chodzić i biegać. Pochodzi z kombinacji zwinności, wagi inwentarza oraz zbroi i broni, które gracz obecnie nosi.
Mikołaj Anioł

**Mikołaj Anioł** – nadworny łowczy w Talmberku.

W młodości był nikim, lecz miał perspektywy na objęcie urzędu nadwornego łowczego pana Dziwisza. Jednakże na zamku pojawił się zubożały szlachcic Jan Zając, który objął to stanowisko. Mikołaj zaczął go nienawidzić i uważał, że dostał posadę łowczego tylko dlatego, że był szlachcicem. W dodatku ojciec ukochanej Mikołaja, Małgorzaty, chciał wydać właśnie za Jana.

W roku 1393 do Talmberka przyjechał wraz ze świtą pan Henryk III z Lipy. W trakcie uczty jeden z jego rycerzy zaczął wyśmiewać się z Zająca i doszło między nimi do bójki. Rankiem następnego dnia rycerz został znaleziony martwy w rowie pod zamkiem. Mikołaj szybko dostrzegł dla siebie okazję do awansu i przekupił ludzi, aby zeznali, że widzieli wieczorem jak Jan rozmawiał na moście z tym rycerzem. Zając trafił do lochu, z którego jednak wkrótce zniknął, lecz plan Mikołaja się powiódł - został nadwornym łowczym i ożenił się z Małgorzatą.

Dziesięć lat później w talmberskich lasach zaczęło szerzyć się kłusownictwo. Myśliwi zabijali zwierzynę, a następnie porzucali ją w lesie, aby ośmieszyć Mikołaja. Zawiesili mu na chacie głowę jelenia, aby wzbudzić plotki o niewierności jego żony. Jako łowczy Mikołaj nie był lubiany przez okoliczną ludność, która uważała, że nie radzi sobie na swoim stanowisku. Mężczyzna poprosił o pomoc Henryka.

Gdy Henryk odkrył, że za działalnością kłusowników stoi dawny rywal Mikołaja, Jan Zając, miał parę możliwości rozwiązania sprawy:

* Stanąć po stronie Jana, porwać Małgorzatę i za cenę jej życia wymusić na Mikołaju podpisanie obciążających go zeznań. Po podpisaniu dokumentu, łowczy wraz z żoną opuszczą Talmberk.
* Stanąć po stronie Mikołaja, zabić Jana Zająca i przynieść jego sygnet rodowy łowczemu jako dowód.
Smil

**Smil** – wasal pana Hanusza, zarządca stajni panów z Lipy w Neuhofie, mąż Zdenki.

W noc napadu na stadninę obudziły go hałasy. Kazał żonie zostać w łóżku, a sam wyszedł na zewnątrz. Tu spotkał Lubosza i Gienka, którzy złapali go i chcieli wyciągnąć informację, gdzie ukrył pieniądze. Zanim Smil zdążył cokolwiek powiedzieć do stajni wpadł Konus, który zabił zarządcę przebijając go mieczem.
Radzik Kobyla

**Radzik Kobyła** był panem Srebrnej Skalicy i godnym zaufania człowiekiem króla Wacława IV w 1403 roku.

## Biografia

W 1403 roku, kiedy jego osada została zaatakowana i zniszczona przez oddział Połowców na rozkaz króla Zygmunta Węgierskiego, uciekł i założył azyl w mieście Rataje. Tam lord Hanusz z Lipy dał Dolny Zamek (Pirksztajn) w mieście jako schronienie dla niego, jego żołnierzy i ocalałych ze Skalicy. Im głębiej w fabułę, Radzik dowodzi podczas ataku na wrogi obóz w Przybysławicach, zleca Henrykowi zadania. Okazuje się że sierota jest jego biologicznym synem. Podczas próby szybkiego odbicia zamku w Talmberku Kobyła zostaje pojmany podczas próby uratowania pani Szczepanki. Koniec końców oboje odzyskują wolność, a Radzik ma okazję do szczerej rozmowy z synem.
Pożywienie

**Pożywienie** jest statystyką postaci w Kingdom Come: Deliverance. Aktualny poziom żywienia gracza można zobaczyć w oknie gracza pod jego postacią. Można to również zobaczyć na karcie Statystyki, gdzie jest ona wyświetlana jako stan, a nie jako statystyki.

## Opis

Postać gracza musi jeść i pić. Każdy rodzaj jedzenia i picia napełni go w mniejszym lub większym stopniu - mięso i produkty mięsne dużo, owoce i napoje niewiele. Przejadanie się negatywnie wpłynie na statystyki, które przedstawia ikona "świni". Gracze muszą również uważać na to, co jedzą - jedzenie psuje się z czasem i może łatwo zatruć Henryka. Podczas długich podróży lepiej jest przyjmować bardziej trwałe produkty. Udaj się do tawerny, aby kupić świeżo ugotowany posiłek.
Zioła

**Zioła** to składniki, które zbiera się głównie w dziczy lub w leśnych ogrodach. Zbieranie ziół zwiększy twoje Ziołolecznictwo. Są używane w alchemii do wytwarzania mikstur. Informacje na temat ziół można znaleźć przy kociołku Alchemika w książce po prawej stronie.

## Zioła

### Typ Kodeksu

Główny

*Zioła odgrywały istotną rolę nie tylko w średniowiecznym jadłospisie, ale były też podstawą ówczesnego lecznictwa. Wiedza o nich była przekazywana ustnie (wśród zielarek w okolicy), bądź pisemnie wśród mnichów i żaków przy pomocy starożytnych ksiąg.*

*Wiele ziół można spożywać w formie herbatek, wywarów (po długim gotowaniu), naparów (po zalaniu wrzątkiem) i wyciągów (macerowanych), nalewek (zalewanie alkoholem), zaparzania w occie, soków czy też koncentratów przeznaczonych do płukania. Dodawanie cukru lub miodu nie miało żadnego wpływu na działanie ziołowych leków, ale pomagało w ich lepszym wchłanianiu. Oprócz spożywania, ziół używano też w formie kremów, maści, olejków lub okładów, rozpuszczonych w wodzie. W niektórych przypadkach zalecano spanie na poduszce wypełnionej suszonymi ziołami. Wierzono też (zwłaszcza na wsi), że moc ziół zależy również od tego, kiedy i w jaki sposób zostały one zebrane (np. podczas nocy Świętojańskiej, o północy itp.), a ich właściwości można było potęgować poprzez wypowiadanie różnych formuł i zaklęć.*
Sir

**Sir** to honorowy tytuł używany w wielu sytuacjach w wielu kulturach anglojęzycznych. Termin ten jest używany dla mężczyzn, którym przyznano pewne wyróżnienia lub tytuły (np. Rycerzy).

Termin ten jest również powszechnie używany jako szanujący sposób tytułowania człowieka, zwykle o wyższym statusie społecznym lub posiadający zleconą rangę wojskową.

## Lista

* Radzig Kobyla
* Dziwisz z Talmberka
* Robard z Talmberka ‎
* Kapitan Bernard
* Hanusz z Lipy
* Markvart von Auliz
Kunesz

**Kunesz** to wieśniak mieszkający w Skalicach. Jest winien ojcu Henryka pieniądze za kilka narzędzi.

Pojawia się w jednym z pierwszych zadań na początku gry.

Można go również spotkać także w Ratajach.

Jest jednym z ocalałych Skaliczan, żebrających na ulicach miasta.

Jeśli do niego zagadamy, zdradzi nam że nie ma pieniędzy na długi, ale widział jak ktoś ukrył pod gołębnikiem w Skalicy sporą sumę i tym samym aktywuje nowe zadanie poboczne "ścierwojad".
Igraszki z diabłem

**Igraszki z diabłem** – jedno z zadań pobocznych dostępnych w Kingdom Come: Deliverance.

## Opis

Trzy wiejskie dziewki w Użycach chcą używać magicznej maści, ryzykując życie i nieśmiertelne dusze.

## Cele

* Po rozmowie z ojcem Godwinem udaj się na północ od Talmberku, aby znaleźć Gertrudę, która rzekomo uczyła niektóre kobiety z Użyc, jak wykonywać czary.
* Porozmawiaj z wiejskimi kobietami o magicznej maści.
Pasterz

**Pasterz** – jedna z profesji w Kingdom Come: Deliverance.

## Wpis w kodeksie

*Praca pasterza była uzależniona od pogody, zaczynała się najczęściej w kwietniu i kończyła jesienią. Z powierzonym mu stadem (rzadko kiedy pasterze posiadali własne, raczej za opłatą pasali czyjeś zwierzęta) pasterz wędrował od pastwiska do pastwiska, nocując w prymitywnych szałasach lub chatach. W lecie w ogóle nie schodził z popasu, a do wsi wracał wraz z nastaniem pierwszych mrozów. Życie z dala od ludzi zmusiło pasterzy do rozwijania zdolności leczenia siebie i zwierząt, dlatego gdy nie było w pobliżu aptekarza, ludzie udawali się po pomoc właśnie do pasterzy.*
Wioska

*Na przełomie 13 i 14 wieku w Czechach nastąpiła znacząca transformacja. Rolnicy nabyli prawo do dziedziczenia swoich gospodarstw, a płace i handel zaczęły mieć jasno określone zasady. Sama wiosk się zmieniła - od chaotycznie rozproszonych domostw po zorganizowane działki, geometrycznie zaaranżowane, dające mnóstwo miejsca na drogi i rynek. Liczba domów wahała się od 20 do 25.*

Centrum wioski była przestrzenią wspólną lub publiczną, która służyła jako społeczna, kulturalna i gospodarcza arena. Granice gminy były ogrodzone lub otoczone murem.
Kumanowie

**Połowcy** (nazywani też Kumanami) – lud pochodzenia tureckiego, który po mongolskiej inwazji w 1237 roku przeniósł się na Węgry w 1239 roku.

Węgierscy królowie postanowili pozwolić Kumanom żyć na ich terytoriach pod warunkiem, że będą walczyć w ich armii.

W 1400 roku król Zygmunt Luksemburski doszedł do władzy, detronizując przy tym swojego brata Wacława IV i przejął kontrolę nad armią Połowców. Jego pierwszym rozkazem było spalenie każdej osady w Czechach, która nie uznała jego władzy. Dziesiątki wsi i miast zostały zniszczone przez Kawalerię Kumańską, a wśród nich Srebrny Skalitz, który został najechany w 1403 roku.

## Wyposażenie

Jako populacja jeźdźców, Połowcy są zwykle wyposażeni w bardzo lekkie, kolorowe i wygodne ubrania nadające się do kondora klepania. Nosili też kumańskie zbroje i dziwaczne spiczaste hełmy. W walce nie używają mieczy czy buławy, ale bułatów, łuków i okrągłych drewnianych lub metalowych tarczy.

## Wpis z kodeksu

*Na czeskie ziemie Kumanowie trafili po raz pierwszy w roku 1260. Pod przywództwem węgierskiego księcia Stefana walczyli przeciw biskupowi Brunonowi i armii austriackich możnych, których pobili na głowę. Po raz drugi pojawili się w latach 70 XIII w., pokonując wojsko króla Przemysła Otakara i plądrując Morawy.*

*Po raz ostatni wtargnęli na ziemie czeskie z Zygmuntem Luksemburskim, który nie mógł sobie pozwolić na lepszych żołnierzy. Mówi się o kilku tysiącach wojowników. Ich krwawe szaleństwo ogarnęło miedzy inymi Srebrną Skalicę, rodzinne miasto bohatera naszej gry.*
Kat

Jedna z profesji.

## Wpis z kodeksu

*Zawód kata był znany już w starożytnym Egipcie i Rzymie, w Europie natomiast ponownie pojawił się dopiero w XIII w. Przedtem karę śmierci wykonywali sami sędziowie lub oskarżyciele, a nawet krewni skazanego, ewentualnie inne osoby. Wraz z pojawieniem się kata wszystkie egzekucje przypadły jemu. Chociaż kat na swoim rzemiośle zarabiał krocie, a dla każdego miasta posiadanie własnego kata było oznaką statusu, to sami kaci żyli na marginesie społeczeństwa. Byli oni w wielu kwestiach dyskryminowany. Mieli wydzielone miejsce w kościele i karczmie, nie mogli brać udziału w rozrywkach towarzyskich itd. Kontakt z nim dla zwykłego człowieka oznaczał utratę honoru.*

*Kat odpowiadał za takie kary jak wieszanie, łamanie kołem, ćwiartowanie, palenie i tortury, rozerwanie końmi czy ścięcie. Miał swoich pomocników, którzy pomagali mu w egzekucji i sprzątaniu ciał. Do innych obowiązków kata należała też praca rakarza, czyli hycla, który sprzątał martwe zwierzęta, łapał wałęsające się psy, a czasami po prostu sprzątał nieczystości z ulic. Kat czasami też doglądał miejscowego domu publicznego, trochę znał się na chirurgii, umiał leczyć złamania, nastawiać skręcone stawy kończyn lub w przypadku gangreny, dokonywać ich amputacji. Bywało, że pokątnie sprzedawał zabobonnym ludziom przedmioty związane z egzekucją, na przykład sznury czy palce wisielca lub amulety z jego włosów.*
Ulryk

**Ulryk** – starszy rycerz, którego Henryk poznaje podczas śledztwa w sprawie fałszowania monet.

Przedstawił się jako rycerz z Pasawy i ukrywał tożsamość oraz herb swojego pana. Mówił tylko, że jego pan jest w dobrych relacjach z pasawskimi rajcami. Henryk pokazał dokumenty Ulryka Tobiasowi Fejfarowi, który rozpoznał, że pismo wyszło spod ręki Klemensa z Kaplicy - skryby rodu Rożemberków, a Henryk domyślił się, że panem Ulryka jest Henryk z Rożemberka.

Dawniej Ulryk brał udział w konflikcie między Henrykiem z Rożemberka a Radzikiem Kobyłą. Rycerz przyznał, że gdyby pan Radzik dowiedział się jakie rzeczy Ulryk robił, musiałby się przed nim ukrywać.

Ulryk otrzymał zadanie wyśledzenia źródła fałszywych pieniędzy i zabicia każdego, kto był zamieszany w ten proceder. Miał zadbać, aby żaden ze sprawców nie trafił żywy w obce ręce, a zwłaszcza w ręce Radzika Kobyły. Pasawscy rajcy odnaleźli kupców posiadających fałszywe monety, a ci podczas przesłuchania zdradzili, że monety są transportowane przez Meinharda. Ulryk wyruszył z Pasawy za Meinhardem, aby wyśledzić miejsce, gdzie dochodzi do wymiany pieniędzy. Rycerz podejrzewał, że w sprawę zamieszany jest sazawski klasztor. W okolicach Skalicy Ulryk zorientował się, że doszło już do wymiany monet, a on jej nie spostrzegł. Wiedząc, że jest już za późno, zaatakował konwój. Zabił dwóch strażników, lecz Meinhard zaczął uciekać konno. Ulryk ruszył w pościg, podczas którego kupiec spadł z wierzchowca i skręcił kark. Rycerz pochował go za zniszczoną, opuszczoną chatą w lesie. Gdy wrócił do taboru, zauważył, że ktoś zabrał worki z fałszywymi monetami. Po śladach krwi dotarł do obozu węglarzy, którym siłą odebrał pieniądze. W tym momencie spotkał Henryka, który idąc tropem fałszywych pieniędzy również trafił do obozu węglarzy. Ulryk zaczął uciekać, a Henryk ruszył w pościg. Po gonitwie doszło do pojedynku. Henryk miał możliwość zabić rycerza lub z nim porozmawiać. Ulryk przekonawszy się, że Henryk nie jest bandytą, lecz również próbuje wyjaśnić sprawę fałszywych pieniędzy, zgadził się współpracować. Zdradził co wie i przekazał swoje dokumenty Henrykowi, aby ten pokazał je Tobiasowi Fejfarowi.

Gdy Henryk dowiedział się, gdzie znajduje się warsztat fałszerzy, mógł poprosić Ulryka o pomoc w rozprawieniu się z bandytami. Obaj udali się do kopalni na południe od Skalicy, gdzie znaleźli Jaśka z Ronowa. Ulryk zaatakował go i chciał zadać śmiertelny cios, ale powstrzymał go Henryk. Młody Czech miał trzy możliwości rozwiązania sytuacji:

* zabić Ulryka
* przekonać Ulryka, że i tak przegra pojedynek, bo jest już zbyt stary na awanturnicze życie rycerza
* przekonać Ulryka, żeby zrezygnował ze służby u Rożemberków – rycerz odpowie, że skoro i tak nie wypełnił misji i ktoś poznał tożsamość jego pana, będzie musiał uciec i się ukrywać
Kingdom Come: Deliverance

**Kingdom Come: Deliverance** to gra RPG opracowana przez Warhorse Studios i współwydana przez Deep Silver. Gra została wydana 13 lutego 2018 roku i jest dostępna na PC, PS4 oraz Xboxa.

## Fabuła

Kingdom Come: Deliverance to gra skupiająca się na realistycznych wydarzeniach średniowiecznych i historycznych, które sprawiają, że XV stulecie Europy ożywa. Rozgrywka odbywa się w Królestwie Czech, części ziem Czeskiej Korony i współczesnej Republice Czeskiej. Jest osadzona w otwartym świeciei używa systemu bezklasowego. Gracze będą mogli dostosować swoje umiejętności, aby stworzyć postać, która będzie pasować do ich preferowanego stylu rozgrywki. Zakresy i postęp zależą od wyborów dokonywanych przez graczy w rozgałęzionych oknach dialogowych.

Gra zawiera fascynujące treści, takie jak nieliniowa opowiadanie historii, zaawansowana reputacja i system prawny, mini-gry oparte na umiejętnościach, bitwy na dużą skalę i oblężenia. Żyjący i oddychający świat z wyłaniającą się rozgrywką, zaawansowaną, dobrze wykonaną, złożoną i wymagającą mechaniką bojową i charakterem oraz dostosowywaniem odzieży. Warhorse Studios opracowało ekscytujący świat trzech podzielonych aktów.
Krawiec i sukiennik

**Krawiec i sukiennik** – jedna z profesji w Kingdom Come: Deliverance.

## Wpis z kodeksu

*Do XIII w. garbarze sprzedawali swój towar do dalszej obróbki szwaczom i szewcom. Sukno przygotowywali tkacze, ale handlowali nim sukiennicy, którzy często je cięli i sprzedawali na łokcie. Dopiero w okresie późnego średniowiecza, szwacze zszywali pocięte kawałki w ubrania. Proste ubrania szyły kobiety w domu. Starano się, by odzież była solidnie wykonana, ponieważ była dziedziczona i często dzięki dokonywaniu jedynie drobnych napraw wytrzymywała wiele dekad.

Od początku XIV w. coraz więcej uwagi poświęcano modzie. Szwacze zaczęli się specjalizować w wyrabianiu konkretnej części ubioru. Dlatego w średniowieczu pojawili się np. kapelusznicy, rękawicznicy, krawcy szyjący wyłącznie spodnie czy kaptury, a także tandeciarze, którzy naprawiali starą, zniszczoną odzież i sprzedawali ją. W mieście takim jak Rataje, ze względu na mniejszy rynek, musiał pracować krawiec zajmujący się każdym rodzajem odzieży.*
Rataje nad Sazawą

**Rataje** to małe miasteczko targowe z dwoma zamkami: górnym, znanym po prostu jako Górny Zamek Ratajski, i dolnym, zwanym Pirksztajn. Najstarsze zapiski o Ratajach datują się na XIII w., kiedy należały do majątku Przybysława z Ratajów (wzmiankowanego w dokumentach w latach 1263 i 1289). Mniej więcej w tym samym czasie miejscowość przeszła w ręce burgrabiego Hroznaty z Użyc, którego synowie posiadali w okolicy kilka innych zamków i wsi.

W roku 1293 król Wacław II ofiarował Rataje biskupowi Tobiaszowi z Bochyni. Potem zostały własnością burgrabiego Hynka z Dauby, który przekazał je w spadku szlachcie z Lipy. Rataje przeżyły okres największego rozkwitu pod rządami Henryka z Lipy (zmarł w r. 1329), jego synów i wnuków. Jego syn Jan (zmarł w r. 1338) był najbardziej aktywny politycznie. Majątek był także zarządzany przez krewnych Henryka, panów z Pirksztajnu: Jaśka i Hanusza. Pod ich rządami wybudowano dwa zamki a także kościoły, a wieś wzmocniła się o fortyfikacje.

### Pirksztajn

**Dolny zamek** w **Ratajach**, założony przez Henryka z Lipy w pierwszej połowie XIV w. (pierwsze wzmianki o nim pochodzą z 1346 r.), rozciąga się na wysepce nad potokiem Żywy, a od miasta jest oddzielony fosą. To trój kondygnacyjny zamek typu obronnego na planie czworokąta o zaokrąglonych narożnikach ze strony południowej, z masywną czteroboczną wieżą od strony wschodniej oraz trzema komnatami na każdym piętrze. Całość otoczona jest wałami.

W roku 1447 zamek niestety spłonął i szybko zaczął zmieniać właścicieli. Przeżył nawet spustoszenia podczas powstań chłopskich w roku 1627. Sto lat później w latach 1713-1724 został przebudowany przez Oktawiana Kinskiego na prezbiterium i dzwonnicę, a dziś stanowi własność prywatną.

### Górny zamek

**Górny zamek** został wybudowany w tym samym czasie, co pierwszy, w połowie XIV w. Spłonął dokładnie wtedy, gdy Pirksztajn w roku 1447. W XVI w. został przebudowany w stylu renesansowym, a w roku 1672 odnowiony w stylu barokowym. Dzisiaj mieści się tam ratusz.

### Kościół św. Mateusza

Dolny ratajski kościół został wybudowany w roku 1360 przez Jaśka Ptaszka z Pirksztajnu oraz jego żonę Annę. Prawdopodobnie pierwotnie jednonawowy kościół wraz z nieistniejącym dziś kościołem św. Mikołaja, służył jako parafia. W latach 1675-1691 został zburzony i przebudowany w stylu barokowym według planów Andrzeja de Guarde. Do dzisiaj przetrwał z jedynie niewielkimi zmianami. Jedyna pamiątka po pierwotnym kościele są grobowce właścicieli majątku, czyli grób z herbem panów z Lipy osadzone na murze cmentarnym i podstawa chrzcielnicy z roku 1421.

### Kościół św. Mikołaja

Prawdopodobnie **starszy z dwóch kościołów**, znajdujący się wewnątrz murów zamku. Pierwsze wzmianki pochodzą z roku 1343. Był zlokalizowany w górnej części Ratajów, przed górnym murem a służył częściowo jako plebania. Od 1336 do ratajskiej parafii należał także młyn Korecznik.

## Zadania

### Zadania główne

* Powrót do domu
* Przebudzenie
* Trening czyni mistrza
* Utrzymanie porządku
* Zdobycz
* Pogoń się zaczęła

## Handlarze

* Płatnerz
* Aptekarz
* Karczmarz
* Kowal
* Rzeźnik
* Miecznik
* Piekarz
Atak na Przybysławice

**Atak na Przybysławice** – zbrojny atak na obóz bandytów w Przybysławicach mający miejsce w roku 1403.

## Przyczyny ataku

Po napadzie na Neuhof pan Radzik wysłał Henryka, aby wyśledził jego sprawców. Idąc tropem kolejnych uczestników ataku na stadninę, Henryk dowiedział się, że napaści przewodził Konus, który stacjonuje wraz z bandytami w obozie w zniszczonej wiosce Przybysławice.

Henryk udał się tam i na własne oczy zobaczył obozowisko, gdzie znajdowali się nie tylko najemni bandyci, ale także Kumanie. Powrócił do pana Radzika, aby poinformować go o wszystkim. Kobyła nakazał udać się do pana Dziwisza, aby ich połączone siły zaatakowały obóz bandytów.

## Przebieg ataku

Podczas zwiadu w obozie przed bitwą Henryk miał możliwość spalić zapasy strzał oraz zatruć jedzenie, aby osłabić siły obrońców.

Przed atakiem pan Radzik, pan Borzek oraz Henryk spotkali się w lesie na południe od Przybysławic, aby ustalić plan. Kobyła wraz z Henrykiem i swoimi ludźmi mieli zaatakować od południa, a oddziały pana Dziwisza pod dowództwem pana Borzka od wschodu.

Wszystko poszło zgodnie z planem i gdy pierwsze szeregi bandytów zostały pokonane, najemnicy uciekli do górnego, a Kumanie do dolnego obozu, do którego wejście zastawili wozem. Żołnierze Radzika szybko usunęli blokadę i wdarli się do dolnego obozu, gdzie zabili Kumanów oraz ich dowódcę.

Następnie połączone siły czeskiej szlachty ruszyły na górny obóz, gdzie pokonali pozostałych bandytów. Konus wraz z ostatnimi najemnikami zamknął się na placu przed starym kościołem otoczonym wysokim murem z potężną bramą. Żołnierze pana Radzika zaczęli wywarzać drzwi taranem, a w tym czasie nadciągnęły posiłki bandytów, które zostały odparte.

Gdy brama stanęła otworem, czeskie siły wdarły się na plac zabijając ostatnich najemników. Konus nakazał im nikogo nie przepuszczać i uciekł na dach zrujnowanego kościoła. Tu dogonił go Henryk i między mężczyznami doszło do pojedynku wygranego przez Henryka. Młody Czech zaczął wypytywać bandytę o to, gdzie jest skradziony miecz wykuty przez Marcina. Konus nie chciał nic zdradzić, a wściekły Henryk roztrzaskał mu głowę.

## Skutki ataku

Połączone siły czeskiej szlachty zdobyły obóz, zabijając Kumanów wysłanych przez króla Zygmunta Luksemburskiego oraz większość bandytów najętych przez Istvana. Poległ także jeden z głównych dowódców Totha - Konus. Wojska pana Radzika odnalazły kufer z monetami, którymi opłacano najemników. Później mistrz Tobiasz Fejfar zidentyfikował je jako falsyfikaty, a możni zorientowali się, że ich przeciwnikiem jest ktoś z prawie nieograniczoną ilością pieniędzy. Wysłali Henryka, aby odnalazł fałszerzy i dowiedział się, kto za tym wszystkim stoi.

Jakiś czas po ataku do Przybysławic przybył Istvan. Zobaczył zniszczony obóz i nakazał odwetowy atak na Merchojedy.
Ślusarz

Jedna z profesji.

## Wpis z kodeksu

*Chociaż systemy zamków i kłódek wynaleziono i stosowano już w antyku, ślusarstwo jako odrębne rzemiosło pojawiło się dopiero ok. roku 1390. Wcześniej pracę tę wykonywali kowale, dlatego na wsi, gdzie nie było ślusarza, zamki nadal mógł wykonywać zręczny kowal.*

*Jeszcze w XIV w. żelazne zamki przybijano tylko do zewnętrznej strony drzwi. Powstawały coraz bardziej skomplikowane mechanizmy, które ślusarz zasłaniał za pomocą dekoracyjnej blaszanej pokrywy. Niejeden zamek posiadał również bogato zdobiony uchwyt klucza. Piękne zamki podkreślały status społeczny właścicieli, ale tylko do czasu, gdy ślusarze zaczęli organizować się w cechy, a ich kreatywność zaczęły ograniczać przepisy bezpieczeństwa*.
Meinhard

**Meinhard** – kupiec, podwładny Istvana Totha. Z polecenia Węgra woził podrobione praskie grosze do Pasawy, gdzie wymieniał je na prawdziwe pieniądze. Na jego trop wpadł Ulryk, który otrzymał zadanie zabicia wszystkich biorących udział w procesie fałszowania monet. Ulryk napadł wóz wiozący pieniądze. Podczas walki Meinhard próbował uciekać, spadł z konia i skręcił kark. Został pochowany w grobie wykopanym przez Ulryka.
Kingdom Come: Deliverance Wiki

Kingdom I Came: Deliverance to pierwszoosobowa, otwarta światowa, realistyczna średniowieczna gra RPG opracowana przez Warhorse Studios i pięknie ożywiona dzięki grafikom nowej generacji dostarczonym przez CryEngine. Gra została wydana 13 lutego 2018 roku na PC. Ta wiki jest wspólnym zasobem gry i jest utrzymywana przez fanów.

https://www.youtube.com/watch?v=MzMO7GAOcLM

https://www.youtube.com/watch?v=MzMO7GAOcLM

https://www.youtube.com/watch?v=MzMO7GAOcLM

Kingdom I Came: Deliverance to gra skupiająca się na realistycznych wydarzeniach średniowiecznych i historycznych, które sprawiają, że XV wiek Europy ożywa dzięki grafice CryEngine nowej generacji. Deliverance łączy fascynująca ko ntient, taka jak nieliniowe opowiadanie historii, rozgałęziony dialog, zaawansowany system reputacji i prawa, mini-gry oparte na umiejętnościach, zmiany drzewa genealogicznego w okrąg oraz bitwy na dużą skalę (między innymi szturm na zamek) i oblężenia. Żywiołowy i mający czym oddychać świat z wyłaniającą się rozgrywką, zaawansowaną, dobrze wykonaną, złożoną i wymagającą mechaniką walki oraz dostosowywaniem postaci.

Witaj na polskiej encyklopedii na temat uniwersum gry Kingdom Come: Deliverance oraz wszystkiemu co z nią związane!
<createbox>
align=center
break=no
width=15
buttonlabel=Utwórz nowy artykuł
</createbox>

 artykułów

 zdjęć

 edycji

 edytor

Nawigacja

Postacie

Lokacje

Kraje

Wydarzenia

Ludność

Dyskusje

Jak pomóc?
Pomóż nam i spróbuj rozbudować tę wiki.
<createbox>
width=24
break=no
buttonlabel=Utwórz nowy artykuł
</createbox>
Możesz także pomóc rozbudować tę wiki poprzez edytowanie zalążków artykułów.