แวมไพร์

**แวมไพร์** (吸血鬼 (ヴァンピール) , *Vanpīru*) เป็นเผ่าพันธุ์ (สมมุติ) ของซีรีย์*บันทึกแวมไพร์วานิทัส* ซึ่งเขียนโดยโมจิซุกิ จุน พวกเขาถือกำเนิดมาจากปรากฏการณ์ที่เรียกว่าบาเบล แล้วเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงสูตรสมการโลกที่ถูกเขียนขึ้นมาใหม่ในเหตุการณ์ภัยพิบัติ เกิดการดำรงอยู่ขึ้นมาใหม่ พวกเขานั้นได้รับการตั้งชื่อตามแวมไพร์ที่อยู่ในตำนานที่ชื่นชอบการดื่มเลือด แต่ในความคล้ายคลึงก็จบลงเพียงเท่านั้น

ความสามารถเหนือธรรมชาติของพวกเขามีความน่าอัศจรรย์และแตกต่างจากมนุษย์ ดวงตาสีแดงอันเป็นเอกลักษณ์ของแวมไพร์ทำให้พวกเขาเข้าถึงสมการโลกได้อย่างง่ายดาย โดยไม่รบกวนมันแล้วสร้างปรากฏการณ์อันเหลือเชื่อซึ่งอาจเรียกได้ว่าเป็น "เวทมนตร์"

แต่ความแตกต่างระหว่างมนุษย์กับแวมไพร์ทำให้เกิดความตึงเครียด ยิ่งเมื่อกลุ่มศาสนจักรสนับสนุนให้มีการปราบปราม เลือกปฎิบัติ และสร้างความรุนแรงต่อเผ่าพันธ์แวมไพร์ ซึ่งนำไปสู่สงครามเชื้อชาติระหว่างมนุษย์กับแวมไพร์ที่สังหารเหล่าผู้คนไปจำนวนมาก จนวันที่ความสงบสุขมาเยือน เหล่าแวมไพร์ได้ตัดสินย้ายถิ่นฐานและสร้างประตูต่างมิติที่เรียกว่า "อัลทัส" ซึ่งเป็นมิติโลกคู่ขนานและเปรียบเสมือนสรรค์ของเหล่าแวมไพร์ ทำให้พวกเขาได้ใช้ชีวิตสงบอย่างต่อไป

ขณะนี้ยังไม่พบวิธีที่ทำให้มนุษย์กลายเป็นแวมไพร์ได้ หรือทำให้แวมไพร์กลายเป็นมนุษย์

## สรีระทางวิทยา

### แวมไพร์จันทราสีแดง

* สีตาปกติของโนเอ้
* ตาสีแดงของโนเอ้
1/2
วิธีแยกสีตาของแวมไพร์ออกจากมนุษย์ได้คือดวงตาของเหล่าแวมไพร์จะเปลี่ยนเป็นสีแดง เพราะถ้าไม่มีความแตกต่าง ลักษณะของพวกเขาแทบแยกจากมนุษย์ไม่ออกเพราะมีแวมไพร์ที่อาศัยอยู่ทั้งอัลทัสและที่โลกมนุษย์

แต่บางครั้งแวมไพร์ก็มีลักษณะบางอย่างที่มองเห็นได้ชัดซึ่งแตกต่างจากมนุษย์ โดยลักษณะจะปรากฎให้เห็นหรือว่าหายไป อาจจะมีการสำแดงลักษณะเฉพาะซึ่งแตกต่างไปตามแวมไพร์แต่ละตน ลักษณะอาจรวมถึงสิ่งนี้:

* หูแหลม
* กรงเล็บแหลม
* เขี้ยวแหลมเด่นชัด
* ดวงตาพิเศษที่ไม่ธรรมดา

### แวมไพร์จันทราน้ำเงิน

แวมไพร์จันทราน้ำเงินมีสรีระที่น่าทึ่งกว่ามนุษย์หรือแวมไพร์จันทราสีแดง แล้วเป็นแวมไพร์ตนเดียวที่มีลักษณะต่างจากแวมไพร์ตนอื่น

โดยลักษณะแวมไพร์จันทราน้ำเงินต่างจากมนุษย์ปกติรวมทั้งแวมไพร์ตนอื่นๆ ซึ่งมีคุณสมบัติที่กำหนดได้สองประการ ได้แก่ ดวงตาสีฟ้าสดใส และลักษณะของเลือดออกที่กลายเป็นสีน้ำเงิน ซึ่งอย่างหลังส่งผลให้เกิดความแตกต่างอย่างรูปลักษณะภายนอกอื่นๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสีผิวนั้นเป็นสีดำเข้ม

### ดวงตาแวมไพร์

*ดูบทความเพิ่มเติมได้ที่ :* สมการโลก

พลังและความสามารถของแวมไพร์มาจากการรับรู้สูตรและแก้ไขสมการโลก ด้วยดวงตาของพวกเขา แต่ถ้าหากพวกเขาตาบอดหรือไม่มีดวงตาจะไม่สามารถแก้ไขสมการได้ จึงไม่มีความสามารถที่ต่างจากมนุษย์มากนัก ดังนั้นแวมไพร์จึงไวต่ออาวุธเช่นระเบิดแสงเป็นพิเศษ และชาสเซอร์ก็ได้รับการสอนให้จัดลำดับความสำคัญของการควักดวงตาของเหล่าแวมไพร์

### การดื่มเลือด

แม้ว่าแวมไพร์สายพันธุ์ใหม่ไม่จำเป็นต้องดื่มหรือรู้สึกหิวโหยเหมือนแวมไพร์ในตำนาน เหมือนที่หนังสือเคยเขียนไว้ เพียงแค่สมัยใหม่อาจไม่ต้องดื่มเลือดเพื่อรักษาบาดแผลของตัวเองในสงคราม แต่ก็มีแวมไพร์บางตนที่ชื่นชอบเลือดแบ่งได้เป็นสองประเภทคือผู้เสพติดโลหิต หมายถึงแวมไพร์ที่ชื่นชอบแต่รสชาติเลือดจนไม่สนว่าจะฝังเขี้ยวหรือจะทำให้เหยื่อทรมาณ ด้วยวิธีใด ขอแค่มีเลือดไว้ก่อน กับ ผู้เสพติดการดูดเลือด หมายถึง แวมไพร์ที่ชื่นชอบและสนเรื่องการฝังเขี้ยวใส่เหยื่อ ก่อนจะดื่มเลือดของอีกฝ่าย ขณะเดียวกันนั้นก็มีแวมไพร์ที่ไม่โปรดปรานในรสเลือด และเลือกทานอาหารของมนุษย์มากกว่า เหตุผลที่แวมไพร์บางตนดื่มเลือดเพราะมองว่าเลือดคือความบันเทิง และเป็นอาหารยามว่าง เหมือนกับการกินขนมหวานหรือเสพแอลกอฮอล์มึนเมาชั้นดี แต่การดื่มเลือดมากเกินพอดีถือว่าเป็นเรื่องต้องห้าม อาการเสพติดเลือดอาจปรากฏในแวมไพร์ที่ต้องอาศัยเลือดจากทางอารมณ์หรือทางเคมีเท่านั้น (บางครั้งการดื่มเลือดสามารถใช้พรรณนาเรื่องทางเพศหรือว่าเซ็กส์ได้)

### มาร์กิ้ง

*ดูบทความบทความเพิ่มเติมได้ที่ :* มาร์กิ้ง

เมื่อแวมไพร์ดื่มเลือดของมนุษย์หรือแวมไพร์ตนอื่น พวกเขาสามารถมอบพลังบางส่วนให้กับคนอื่นได้ผ่านการกัดหรือมาร์กิ้ง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำตัวของแวมไพร์ โดยเครื่องหมายของแวมไพร์แต่ละตนจะมีลักษณะเฉพาะตัว แล้วเมื่อแวมไพร์เห็นมาร์กิ้งนั้น จะรู้โดยสัญชาตญาณว่าใครทิ้งมันไว้ แม้ว่าไม่ชัดเจนว่าเครื่องหมายแห่งการครอบครองจะเปลี่ยนแปลงสรีระทางวิทยาและตราสัญลักษณ์ครอบครองมากน้อยเพียงใด หรือเรื่องที่ตรามาร์กิ้งหายไป ในแง่ของกลไกยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด

บางครั้งแวมไพร์สามารถทิ้งมาร์กิ้งโดยไม่ได้ตั้งใจ และพวกเขาไม่จำเป็นต้องได้รับความยินยอมจากบุคคลที่ถูกกัดเพื่อทำตราสัญลักษณ์ไว้ แล้วแวมไพร์หลายตัวสามารถทำตราสัญลักษณ์กับคนคนเดียวกันได้

### อื่นๆ

ไม่มีใครรู้ว่าความสามารถของเหล่าแวมไพร์เป็นลักษณะที่มีมาตั้งแต่กำเนิดหรือว่าเป็นผลจากการจงใจบิดเบือนสมการโลก เช่นมีตอนที่แวมไพร์หลายตนแสดงให้เห็นว่าพวกเขานั้นตกลงมาจากระยะไกลแต่กลับรอดชีวิตมาได้ ขณะที่แวมไพร์จำนวนมากดูเหมือนจะแข็งแกร่งอย่างผิดธรรมชาติอย่างโนเอ้ อัสชีวิตส์ ซึ่งมีการสังเกตว่าเขาใช้สมการโลกเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง ดังนั้นความสามารถนี้อาจเป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงของสมการโลก

เป็นที่รู้กันว่าแวมไพร์มีประสาทสัมผัสที่ดีมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านการดมกลิ่น แล้วพวกมันยังรักษาได้เร็วกว่าและสามารถเอาชีวิตรอดจากบาดแผลที่รุนแรงกว่ามนุษย์ได้ ซึ่งแวมไพร์บางตัวมีอายุยืนยาวอย่างน่าทึ่ง โดยแวมไพร์บางตัวจากศตวรรษที่ 16 ยังมีชีวิตอยู่ภายในปี 1889 แวมไพร์ส่วนใหญ่หยุดแก่ชราในใดช่วงนึงของชีวิต

แม้ว่าจะดูเหมือนจะไม่มีจุดที่เฉพาะเจาะจง (เพราะแวมไพร์บางตัวดูค่อนข้างแก่ ในขณะที่บางตัวยังคงรูปลักษณ์ไว้ตั้งแต่ก่อนวัยเจริญพันธุ์) การสิ้นสุดของความชราที่มองเห็นได้ไม่ส่งผลต่ออายุทางจิต

### ผู้ต้องสาป

*ดูบทความได้ที่ :* ผู้ต้องสาป
เมื่อนามที่แท้จริงแปดเปื้อน และกลายเป็นผู้ต้องสาป สรีระของเหล่าแวมไพร์จะเปลี่ยนไปอย่างน่าอัศจรรย์ ลักษณะการเปลี่ยนแปลงที่แน่นอนขึ้นอยู่กับแวมไพร์แต่ละตัว แต่ผู้ที่ทำให้นามที่แท้จริงโดยแปดเปื้อนจะถูกเรียกว่าผู้ต้องสาป จะแสดงความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น และเริ่มสูญเสียลักษณะที่คล้ายกับมนุษย์ไป แล้วผู้ถือคำสาปไม่เหมือนกับแวมไพร์ที่มีสุขภาพดี พวกเขาจะปรารถนาเลือดแบบน่ามืดตามัวโดยไม่สนว่าวิธีได้มา จะถูกหรือผิด

## ประวัติ

แวมไพร์เคยขัดแย้งแลัวทำสงครามกับมนุษย์ก่อนพ่ายแพ้ไป ต่อมาแวมไพร์แยกตัวและสร้างมิติของตัวเองขึ้นมา แล้วย้ายอาศัยไปอยู่ในมิตินั้น

## เรื่องที่ไม่สำคัญ

* แวมไพร์โดยส่วนใหญ่จะเพลิดเพลินกับความสะอาดมากกว่ามนุษย์เพราะว่าพวกมันมีประสาทรับกลิ่นที่คมชัดกว่า