Ludzie

Edainowie

Hildorowie

Następcy

Śmiertelnicy

Duży Lud

Apanonarowie

Później Urodzeni

Engwarowie

Chorowici

Firimarowie

Uzurpatorzy

Przeklęci przez Siebie Samych

Idhrin

Lud Ind

Afadoni

Ciężkoręcy

Bojący się Nocy

Dzieci Słońca

Mirroanwi

Wcieleni

Ephedin

> "Co jest najśmieszniejsze w ludziach? Zawsze myślą na odwrót:
>
>
> spieszy im się do dorosłości, a potem wzdychają za utraconym
> dzieciństwem. Tracą zdrowie by zdobyć pieniądze, potem tracą pieniądze
> by odzyskać zdrowie. Żyją jakby nigdy nie mieli umrzeć, a umierają,
>
>
>
> jakby nigdy nie żyli"
>
>

**Ludzie** znani również jako **Hildori**, **Następcy** lub **Atani**

 ("Drugi lud") są niezwykle rozpowszechnioną rasą humanoidów, a od
zakończenia Trzeciej Ery także dominującą rasą Alderonu. Z racji
doskonałych zdolności przystosowawczych, w większości krain do jakich
przybyli szybko stali się populacją czołową.
 Zdolność adaptacji sprawia również, że nie posiadają jednolitej
kultury, dzieląc się na wiele (zbyt wiele) nacji o bardzo różniących się
 od siebie poziomach rozwoju, tradycjach, kulturze i obyczajach.

## Opis

Większość ludzi jest potomkami żyjących w Pierwszej Erze plemion nomadów i późniejszych
wędrownych formacji - pionierów, zdobywców, kupców, uchodźców i innych
wędrowców. Żyłka awanturnictwa, chęci poznawania i zdobywania jest tym,
co kształtuje ten gatunek. Zazwyczaj tereny opanowane przez ludzkie
cywilizacje składają się z wielu odmiennych od siebie państw, będących
mieszanką przeróżnych nacji, religii i linii krwi, powiązanych ze sobą
skomplikowanymi zależnościami. Natura ludzka jest elastyczna i ambitna,
co ułatwia dostosowanie się do nowych warunków. Jeśli chodzi o
moralność, zwyczaje i gusta, różnic między ludźmi jest zbyt wiele, by je
 wymieniać. Jako istoty o stosunkowo krótkiej długości życia, nie mają
tak dobrze zachowanej historii rasy jak elfy czy krasnoludy.
 Kraje ludzi znane są z nieustannie ewoluującej struktury społecznej i
dużej ilości nieludzi, którzy są (przeważnie) stosunkowo łatwo tolerowani i
akceptowani. Ludzie oddają cześć najróżniejszym bóstwom i w większości
krain trudno mówić o stałym panteonie, choć poszczególni bogowie mają
większą lub mniejszą popularność w rozmaitych ludzkich narodach.

Fizycznie ludzie osiągają wzrost przeciętnie między 1,5 a 2 metrami i wagę od 50 do 120 kilogramów, choć zdarzają się odchylenia od
normy. Mężczyźni są zwykle więksi i silniej zbudowani od kobiet. Kolor
skóry, oczu i włosów ludzi może przybierać różne odcienie, od alabastru,
 poprzez żółć, oliwkę, brąz i heban (i w zasadzie każdy inny odcień jeśli do rasy ludzkiej wliczyć też magów). Również ubrania ludzi mają
najrozmaitszy krój i barwy, zależne od trendów danej nacji. Łatwo
krzyżują się z innymi rasami, najczęściej z elfami, orkami
 i niektórymi przybyszami z odległych lądów. Z racji łatwego nawiązywania
kontaktów często służą jako dyplomaci i doradcy na dworach i w państwach
 innych istot, świetnie również radzą sobie też jako kupcy.

Ludzie są też jedyną rasą której osobnicy nie są przypisani do
żadnej z domen, co zwykle albo uniemożliwia im praktykowanie magii, albo
 odwrotnie - daje in niemal nieograniczony potencjał. Niestety potencjał
 ten był aż nazbyt często wykorzystywany do czarnej magii...

Także to ludzie są twórcami języka handlowego - Westronu, który potocznie zwany
jest "Wspólnym" i poprzez rozmaite dialekty dotarł nawet na inne światy i rozpowszechniając się na skalę
niespotykaną dla żadnej innej mowy.

## Historia

### Era Świtu

Uczeni powiadają że Hilidori, Pierwsi Ludzie - a przynajmniej pierwsi po których zachował się ślad - pojawili się na dalekim wschodzie w Erze Świtu, wśród opuszczonych pustkowi i zniszczonych miast. Nie wiedzieli skąd przybyli, nie wiedzieli dokąd zmierzali, nie znali pisma, nie wiadomo jaka byłą ich mowa, żyli pod gołym niebem z tego co znaleźli ub upolowali, chociaż po prawdzie wśród mórz wyschniętych traw i martwych lasów niewiele było życia na które można by polować. Przemierzali opustoszałe krainy od miasta do miasta, w nadziei że te uchronią ich od ciemności. Pierwsi Ludzie lękali się bowiem nocy, w ciemności szukając tego co zniszczyło ich Ojczyznę. Najstarsze zachowane przekazy mówią o Hildorien, Ukrytej Krainie Nad Wielkim Jeziorem Pośród Gór, chociaż tak naprawdę nikt dziś nie wie gdzie - jeśli w ogóle - leżało owo Hildorien, kiedy przybyli doń ludzie i kiedy zeń odeszli. Niektórzy enigmatycznie twierdzili że kraj ich ojców pochłonęła Ciemność, inni że ich przodkowie zgubili się wśród górskich dolin i nie znalazłszy drogi powrotnej ruszyli na zachód. Być może oni sami nie wiedzieli.

Ale wiadomo