Wiek Niezgody:Cesarstwo Drowgaardu

# Rola Cesarstwa Drowgaardu w czasie Wieku Niezgody

> "Z niewolników nigdy nie zrobisz pracowników, to prawda ojcze, ale jako ktoś, kto sam wzrastał w dobie militarnego ferworu i represji wojskowych komturów wiem jak z niewolników zrobić wojowników, a z wojowników żołnierzy skuteczniejszych niż Czarna Gwardia na twoim dworze. To waśnie sekret tego jak powstały Cienie i czemu są tak skuteczni na frontach - poczuli, że to jest ich przepustka na wolność, jedyna szansa na to by żyć siejąc terror, a nie poddając się mu."
> ~ Generał Drakarian 'Drake' Shadowsong; Syn Malanthui, niszczyciel Xennedaru, pogromca elfiej rasy, założyciel karnych legionów 'Cieni', usynowiony przez cesarza Drowgaardu Ryhema var Raisema jako pretendent godny roszczeń do tronu cesarstwa i wznoszący potęgę oraz chwałę Drowgaardu.
>
>

* Poludniowy Drowgaard - Wpływy Malanthui na politykę odrzuconych i powstanie Shadowsonga
* Serce Cesarstwa - Nierówności kastowe, gra pozorów na dworze, samowolka komturii, rozkwit legionów karnych
* Pólnocny Drowgaard - Sytuacja na froncie przeciw siłom Nieprzemijalnej Cesarzowej, wojskowe dokonania Drakariana
* Upadek Xennedaru - Historia Spaczenia Puszczy Xennedar, Triumf Generała Drake'a Shadowsonga

### Południowy Drowgaard

Aby właściwie zrozumieć role jaką odegrało Cesarstwo Drowgaardu w Wieku Niezgodny powinniśmy cofnąć się do początku, do wojny elfów leśnych z odrzuconymi czcicielami chaosu i smoczycy aspektu ciemności Malanthui - drowami. To od tego wieczystego konfliktu rozpoczęły się problemy i militarne ambicje Drowgaardu, które ongiś były zwykłym pragnieniem przetrwania i utrzymania swej niepodległości, którą Nieprzemijalna Cesarzowa pragnęła im odebrać siłą; z czasem jednak zdegenerowały w o wiele bardziej wypaczone pragnienie zagarnięcia dla siebie całego kontynentu. Początkowo drowy mimo mrocznej mocy chaosu nie mieli szans z druidycznymi mocami swych byłych pobratymców w związku z mocą samej puszczy otaczającej ich, która wzmacniała bojowe możliwości wrogiej im armii, jednakże zepchnięci do podziemi i porzuceni przez Floiris na dobre pierwsi wygnańcy elfiej rasy zeszli do podziemi i tam w bitwie przeciw zastanym na miejscu lokalnym mieszkańcom - będącym nie w pełni wykształconymi pokrakami, które w trakcie ewolucji z pylnych istot w ludzi nie mieli dostępu do światła dnia i tym samym nie wykształcili wzroku. Te ślepe, acz bardzo wyczulone istoty zwane nie były zdolne odeprzeć uzdolnionych magicznie drowów, tym bardziej, że ich skóra była już osłabiona silnymi wpływami magii z jądra planety, a oni sami nie wykształcili w sobie zdolności adaptacji godnej ludzkiej rasy by być w stanie inaczej radzić sobie z zagrożeniami z zewnątrz. Tak też większość rasy cavernean - tak ich nazwano od jaskiń, w których żyli - została wybita, a ich dawne siedziby stały się domem drowów. Z czasem walki z caverneanami spotykali oni jednak o wiele ciekawsze wynaturzenia żyjące w tych lochach - profundian będących głębinowymi krewnymi cavernean, którzy byli pokryci krystalicznymi skorupami, którzy też dzięki mocnemu magazynowaniu many w pancerzach mogli używać geomancji niejako podświadomie i instynktownie; bardziej eldryczne i mackowate ludy Nog'rothian zdolne do psionicznego mącenia w umysłach i spijania strachu wrogów, czy wreszcie Dracavern'y czyli dziwne ślepe smokokształtne istoty o czarnych łuskach i ostrych jak brzytwa szponach. To właśnie te ostatnie stały się poszlaką prowadzącą drowów do leża Malanthui - rozumnej, acz jurnej smoczycy stanowiącej aspekt ciemności, która była skora do ofiarowania pomocy swego szczepu w zamian za godnego partnera z rasy drowów. Wielu próbowało podołać, lecz ginęli nie dość silni by sprostać meczącym zachciankom smoczycy, aż ostatecznie spośród ludu prorok otchłani zwany Nithraliusem wybrał jednego męża, który był naznaczony przez przeznaczenie i wole Nyx jako zdolny podołać wyzwaniu, był to odrzucony krewny Nieprzemijalnej Cesarzowej, który został wyklęty z rodziny za czarną magie - Ranais van Thelnai - on to podołał i tym samym zawiązał pakt z Malanthuią, na mocy którego ten, który dotrzyma jej wymaganiom godny będzie władzy nad drowami, a w zamian za jego posługę smoczej pani ta ofiaruje rasie drowów czarne smoki, które pomogą pokonać leśny lud.

Tak powstała przysięga pierwszego cesarza, jednak jego rodowód nie był długi, wyszły z niego tylko dwa pokolenia - syn, który piastował dalej powinności po ojcu i córka Malificenta, która z naturalnych przyczyn nie mogła spełniać wymogów bycia cesarzem, toteż uprosiła ona Malanthuie na zgodę by cesarzem był jej przyszły mąż, zaś w zamian ona założy zakon smoczych rycerzy, którzy będą na każde wezwanie smoczycy. Malanthuia przystała na to i tak królowa Malificenta powierzyła uformowanie zakonu smoczych rycerzy swojemu wiernemu doradcy Eriandilowi, zaś sama znalazła sobie męża będącego bogatym przedstawicielem kasty kupieckiej wśród drowów, którego ród wybił się na handlu przyprawami korzennymi - Ryhema var Raisema. Ten objął tron cesarski i początkowo zrobił drobne reformy wojska, które pozwoliły na lepsze zaprowadzenie porządku pod ziemią i z pomocą smoków również odbicie nadziemnych terenów na których znajdował się Drowgaard z rąk leśnych, lecz z czasem sytuacja utknęła w pacie. Malificenta wydała Ryhemowi dwóch synów - Raelaga i Sylasa. Malanthuia w tym czasie wydała wiele potomków, lecz dwójka wydawała się wyróżniać - Drakarius, który był jej synem z jednym ze smoczych rycerzy i magnatów Drowgaardu - Mathiasem Shadowsongiem, później znany jako Drake Shadowsong; a także jej córka ze związku ze smokiem światłości - Elliala, która z czasem zostanie wplątana w ród cesarski leśnych elfów zostając dziedziczką delfinatu i władczynią wysokich elfów.

Tu zaczynają się dzieje najpotężniejszego generała Drowgaardu jakiego nosił Ferenthir...