Twintigjarige Oorlog

### Voorgeschiedenis

Toen het Laaglandse continent onder het bewind van keizer Altin I viel, werd de Nerefelse koning gedwongen het verdrag met Noordse inwijkelingen te verbreken. Ook werd godsdienst verboden en vonden er boekverbrandingen plaats, waarbij veel bronnen van religie en oude culturen verloren gingen.

Gedurende deze periode ontstond er ook een enorme heksenjacht. Wereldwijd eindigden tienduizenden slachtoffers op de brandstapel. Jaren later, onder de heerschappij van Altin II, vond er een bloedbad plaats in het Ebbenwoud. Magiërs die dachten dat ze daar veilig waren, werden op gruwelijke wijze afgeslacht. Er werden verschillende spookverhalen verspreid over dat er door deze gebeurtenis een vloek op het Ebbenwoud rustte en dat de geteisterde zielen van de magiërs daar ronddoolden. Wat men niet wist, was dat prins Caelan Aurikszoon en heer Steffin van Ebbendorn verantwoordelijk waren voor deze gruweldaad. Tevens speelde Malakai de Duistere een rol. Niemand overleefde de aanval op het kamp, behalve de magiër Emesha, die gevangen werd genomen en waarmee heer Steffin een zoon kreeg genaamd Szarka. Ook dit werd geheim gehouden.

Koning Aurik trok zich steeds verder terug naar de achtergrond, omgeven door een waas van geruchten over een geestesziekte, een zenuwinzinking, een vloek. Hij verwierf de bijnaam "de slapende koning" en bood nauwelijks weerstand tegen de imperialisten, waardoor Doran Blackthorne zich genoodzaakt voelde zich in te zetten voor het koninkrijk. In deze periode was Doran nog geen opperheer en had hij nog weinig macht, dus spande hij zich in als aanvoerder van de Hoorns en maakte hij naam voor zichzelf aan de zijde van zijn neef, de kroonprins.

Jarenlange onderdrukking leidde uiteindelijk naar een grote slag in het Hoogland, waarbij de Hoorns de overwinning behaalden. Dankzij de bewonderenswaardige inzet van Doran kreeg Nerefel zijn onafhankelijkheid terug en maakte het land geen deel meer uit van het Rijk. Koning Aurik en zijn opperheren bekleedden weer de hoogste posities in het land. Echter, voordat er een grote viering in Rismind plaatsvond, ontdekte Doran dat de kroonprins verantwoordelijk was voor de slachtpartij in het Ebbenwoud en dat er sprake was van een verdrag, waardoor Altin II toch invloed kon uitoefen op Nerefel, het geloof en vluchtelingen, in ruil voor rijkdom en meer macht.

### Het verloop van de Twintigjarige Oorlog:

Na jarenlange gekoesterde wrok jegens de keizerlijke machten, corrupte en lakse landbestuurders en het verraad van prins Caelan Aurikszoon, besluit Doran Blackthorne, inmiddels Heer van Alfgard, in opstand te komen tegen het koningshuis van Nerefel. Na de overwinning in het Hoogland vindt er een viering plaats in Rismind, waar Doran de kroonprins ter verantwoording roept en hem publiekelijk om het leven brengt. Hij maakt gebruik van deze enorme bijeenkomst om de inwoners van Nerefel toe te spreken over het hoogverraad en vraagt hen zijn doel te steunen. Met hulp van heer Ridley van Sileàth slagen Doran en zijn mannen erin om de hoofdstad te ontvluchten en de oostelijke provincies te bezetten. Het land wordt in tweeën gesplitst en bevindt zich plotseling in een nieuw conflict, ditmaal een burgeroorlog.

Hoewel Nerefel onafhankelijk is verklaard, heeft de overheersing van het keizerrijk diepe sporen achtergelaten en zijn er bestuurders die nog steeds profiteren van samenwerkingen en onderhandelingen met imperialisten. Koning Aurik doet weinig moeite om de schade te herstellen, noorderlingen worden nog steeds verdreven en er zijn maar weinig aanhangers van het Oude Geloof overgebleven. De rebellen, die bekend komen te staan als de Blackthornes, willen de vroegere glorie van Nerefel herstellen en vinden dat de bestuurders zich volledig moeten losmaken van het Rijk.

In het begin bevindt Doran zich sterk in de minderheid, en daarom biedt hij zelfs criminelen en bannelingen de mogelijkheid om zich bij zijn rebellie aan te sluiten. Als tegenprestatie voor hun diensten belooft hij iedereen een schone lei, wat hem de bijnaam "Gever van Kansen" oplevert. Echter, in het Westen heeft Doran na de moord op de geliefde kroonprins en door zijn kameraadschap van de noorderlingen een zeer omstreden reputatie gekregen. Hij wordt afgeschilderd als een ambitieuze maar meedogenloze heerser met kwaadaardige intenties, die bereid is tot het uiterste te gaan om de troon te veroveren en te behouden.

Koning Aurik legt een verbod op aan de inwoners van het Westen om enige vorm van communicatie met de oosterlingen te onderhouden en om de grens over te steken. Op politiek gebied wordt vrijheid van meningsuiting de kop ingedrukt en van alle westerlingen wordt verwacht dat zij trouw zweren aan het koningshuis. Het dichte en uitgestrekte Ebbenwoud fungeert als een natuurlijke grens die de vijandige partijen van elkaar scheidt. Alle andere routes en wegen die naar het Oosten leiden, zijn afgesloten en ontoegankelijk gemaakt.

Middendal, vaak aangeduid als het Hart van Nerefel of "het dal", speelt een cruciale rol in de oorlog vanwege zijn strategische positie. Dit gebied is van groot belang voor zowel de Blackthornes als hun tegenstanders, en het wordt uiteindelijk het toneel van de Slag om Nerefel. De aanleiding voor deze allesbeslissende strijd is de vijandigheid tussen Sileàth en Middendal. Een tijdelijke periode van rust tussen het Oosten en het Westen, waarin Doran de kans ziet zijn leger te versterken, wordt abrupt verstoord door Szarka. De magiër terroriseert het gebied met zijn roversbende de Schimmen en koestert diepgewortelde wrok jegens Steffin van Ebbendorn, de opperheer van het dal.

Deze complexe omstandigheden worden verder aangewakkerd door de ontvoering van Brynn, de verloofde van Sir Gilroy, waardoor alle strijdende partijen in beweging komen. Nadat Gilroy en generaal Valkan Lewys op Sileàth marcheren en het gebied herwinnen van de rebellen is een allesbepalende confrontatie onvermijdelijk. De sluimerende conflicten en spanningen komen tot een hoogtepunt in de Slag om Nerefel, waarbij het lot van het koninkrijk op het spel staat.