Mirny-13 (miejsce)

**Mirny-13** - (ros. *Mirnyj*, spokojny) miejsce akcji w evencie Mirny-13.

Podobnie jak w przypadku Arzagir 4.04 dokładne położenie nie jest znane. Jest to wyludnione miasteczko, przypominające osiedle opuszczonego sowieckiego terenu testowego Aralsk-7 w Uzbekistanie, Wyspa Odrodzenia na dawnym Morzu Aralskim. Zabudowa przypomina także typową zabudowę sowiecką, w miasteczku widać porzucone autobusy ZIS-155 z lat 50, na jednym z budynków widnieją socrealistyczne malowidła.

Do 1963 r. było to miasteczko naftowe, położone 21 km od tajnego poligonu Arzagir. Od 1952 r. zaczęto prowadzić tu badania nad odkrytym w złożach ropy Mirium.

Znajdowała się tu rafineria naftowa, więc główną grupę mieszkańców miasteczka stanowili naftowcy i ich rodziny. Choć miasteczko posiadało już kilku naukowców zajmujących się ropą, wraz z odkryciem Mirium i utworzeniem laboratorium i **instytutu** badawczego geologii i geofizyki ich grupa stała się liczniejsza (**Profesor Merkulow** i jego żona Marta, starszy pracownik naukowy Adam Nowak, Miocic).

W 1954 r. ukończono budowę kolektora na Mirium - **Magnus**. Wybudowano go w centrum miasta, w pobliżu budynku instytutu. Prawdopodobnie conajmniej od tego momentu w Mirnym znajdował się miejscowy garnizon wojskowy (nie znane jest nazwisko dowódcy, znani z nazwiska członkowie garnizonu w 1963 r. to: Dmitrij Kowalew, Pawłow, Iwaszow, Kanonienko, Bakiński, Sorokin, Wadin).

Na zachód od centrum miasta, obok instytutu i Magnusa, znajduje się też dworzec. MIasto posiadało też szkołę oraz podjednostkę energetyczną. Niedaleko od miasta znajduje się stacja kolejowa Polewaja Południe. Znane z nazwy ulice i place Mirnego to: ulica Chopina, Curie, Bohra, Promienista, Górników, plac Arsenału.

Do wymienionych grup mieszkańców należy też doliczyć urzędników oraz personel medyczny (m.in. terapeutka Sawczenko), itd. W Mirny wydawany był też *Dziennik Naftowy Mirny*. Miasteczko miało też swoją drużynę piłkarską *Nafciarze* (której kapitanem był Roman Kubica).

Wskutek działania aktywowanego testami bomby atomowej Mirium pojawiły się liczne i drastyczne przeobrażenia terenu, niszczycielskie dla terenu miasta i zabudowań. Wcześniej (10 października 1963 r.) ludność została ewakuowana, z powodu występujących anomalii, promieniowania radioaktywnego, skażonego pyłem Mirium powietrza oraz zagrożeń natury paranormalnej.

Teren poryty jest licznymi rozpadlinami, w wielu miejscach pojawiły się ogromne czarno-fioletowe formacje skalne, o strzelistej, ostrej budowie. W wielu miejscach unoszą się w powietrzu skały lub spore "wyspy" terenu, na których znajdują się nawet całe budynki. Ogromna część pustynnego terenu pokryta jest wylewającą się z pęknięć ropą naftową.

Na zachód od miasta biegnie linia kolejowa, na południu znajduje się nieco oddalona od głównej części miasta grupa budynków służąca prawdopodobnie za zaplecze transportowe. Na południowy wschód od miasta jest plac, na którym znajduje się mnóstwo dużych kontenerów transportowych (są one obecne także w poprzednio wymienionych miejscach). Zachodnia część miasta posiada widoczne uregulowane nabrzeże, a w wyschniętym zbiorniku wodnym znajduje się kilka starych statków. Na północy znajduje się kolejna oddalona od głównej części miasta grupa budynków, widoczne są tam żurawie i kilka nieukończonych budynków. Na zachód od tego miejsca znajduje się cmentarzysko pojazdów: samochodów, czołgów itd.

Po zakończeniu operacji wojskowej Mirny: Nadzieja, do miasteczka powrócił mały garnizon wojskowy oraz zespół naukowców, pozostając na stałe w zabezpieczonym miasteczku.

## Galeria

Rzut z góry (minimapa)Oficjalna grafika z gryOficjalna grafika z gryOficjalna grafika z gryOficjalna grafika z gryOficjalna grafika WGMagnus w centrum miastaInstytut, screen z gryDworzec, screen z gryScreen z gryAnomalia skupiająca wraki pojazdów, screen z gryKontener z nieznaną substancją PgGaleria z więcej screenów w dobrej jakości: https://www.artstation.com/artwork/oAaOrz (Natallia Slabko)