Malarz

## Charakterystyka

Malarz był uznanym w kręgach artystą. Świeżym, bardzo nowatorskim. Jego wystawa w galerii przyniosła mu duży rozgłos. Doceniony został jego talent, łączący styl renesansowy z bardziej współczesnymi rozwiązaniami. Na jego obrazy było naprawdę duże wzięcie, to wywindowało go na szczyt kariery, przynosząc mu sławę i fortunę. Mężczyzna związał swoje życie z równie sławną artystką – uzdolnioną muzycznie kobietą, której koncerty organizowane na całym świecie wyprzedawały się błyskawicznie. Ożenił się z nią 9 czerwca, roku nieznanego. Urodziło im się jedno dziecko. Dzięki udanym karierom było ich stać na duży, bogato urządzony dom. Początkowo ich życie w wymarzonej posiadłości było bardzo udane. Wygląd ukochanej oraz jej muzyka działały na artystę twórczo, inspirująco. Powstawały wtedy jego najlepsze dzieła.

Sądząc po licznych orderach, bohater opowieści prawdopodobnie był na wojnie, jeszcze przed poznaniem swojej małżonki. Całkiem możliwe, że to właśnie tam stracił nogę. Zamówiona proteza niestety nie była najlepiej dopasowana. Być może początkowo to dlatego tak dużo pił, aby ukoić ból. Jego problemy z alkoholem zaczęły się z czasem pogłębiać. Wiadomo było na pewno, że w zaawansowanej chorobie alkoholowej był już po narodzinach swojej córki, może nawet wcześniej. Alkoholizm w równym stopniu niszczył jego relacje z rodziną co jego obsesja na punkcie pracy. Sława go nakręcała. Spływające zewsząd propozycje współpracy powodowały, że artysta poświęcał się jej bez reszty. Malarz w istocie był perfekcjonistą i narcystycznym egocentrykiem. Nadmierne skupienie na sobie, a w konsekwencji brak czasu dla rodziny, zapominanie o rocznicach itp. Stało się codziennością. Często towarzyszyły mu nagłe wybuchy złości, przez które cierpieli jego bliscy. Relacje zaczęły się rozpadać. Znamiennym było to, że mężczyzna w którymś momencie swojego życia małżeńskiego zapragnął mieć kochankę.

Problemy zaczęły się drastycznie pogłębiać od wypadku w domu towarowym, w którym w pożarze ucierpiała jego żona.  Mąż miał obsesję na punkcie przywrócenia jej dawnego wyglądu. Nie chciał absolutnie przyjąć do wiadomości, że nic już się więcej nie da zrobić. Kiedy dany lekarz wydawał opinię, która była wbrew oczekiwaniom artysty, ten zasięgał kolejnej porady. Było ich co najmniej szesnaście. Żona była muzą malarza, jej piękno było dla niego źródłem inspiracji. To dlatego po jej wypadku tak bardzo się załamał. Jej oszpecona twarz przelewała brzydotę na styl artysty. Tak przynajmniej utrzymywał. Po jej wypadku nie potrafił stworzyć niczego równie wartościowego co przedtem. Twórca nie potrafił już dłużej tworzyć dzieł na odpowiednim dla krytyków poziomie, przez co kariera zaczęła popadać w ruinę. Ze wspaniałego artysty zaczął stawać się pośmiewiskiem. Stąd pojawiła się jego obsesja na punkcie przeszczepów skóry, które miały przywrócić dawny wygląd ukochanej. Po wielu nieudanych próbach, pogrążony w bezsilności, mężczyzna obwiniał ją o pojawienie się blokady twórczej. Bardzo przeżywał krytykę swojej twórczości. Zaczął wątpić w swoje umiejętności. To jeszcze bardziej pogrążało go w pijaństwie oraz obsesji na stworzeniu dzieła doskonałego, które wszystko naprawi. Nie mogąc przezwyciężyć twórczej blokady, malarz prawdopodobnie zapragnął uciec się do ezoteryki. Tak miał właśnie powstać legendarny obraz Doriana Gray’a, którym artysta bardzo się inspirował. Jego niezwykłość miała polegać na użyciu unikatowych składników, a ich pozyskanie miało mieć charakter rytualny.

Mężczyzna cierpiał na schizofrenię paranoidalną. Nie wiadomo dokładnie, w którym momencie choroba się ujawniła, ale raczej miało to duży związek z wypadkiem jego żony. Miał paranoję na punkcie szczurów rzekomo rozplenionych w domu. Ciągle wzywał firmę dezynsekcyjną, ale nigdy nie znaleziono obecności tych gryzoniów. Miał również paranoję, że podczas jego nieobecności ciągle ktoś węszy po pracowni w której malował.

Artysta miał agenta o nazwisku Thomas Caldwell, który był jednocześnie jego przyjacielem. Agent wielokrotnie podsyłał mu propozycje różnych zleceń, aby wydobyć go z kłopotów finansowych oraz psychicznych. W międzyczasie skłonności do agresji i okrucieństwa mężczyzny jeszcze bardziej zaczęły się pogłębiać, co znajdowało swoje odbicie w życiu rodzinnym, często wyżywając się na żonie oraz dziecku, a także w charakterze tworzonych przez siebie dzieł. Przykładem niech będzie historia z ilustracjami. Pewien jego przyjaciel z wydawnictwa chcąc pomóc artyście, zlecił mu wykonanie ilustracji do książeczki dla dzieci o czerwonym kapturku oraz kaczce dziwaczce. Efekt, tj. charakter ilustracji był mówiąc krótko makabryczny. W międzyczasie bohater znęcał się również nad zwierzętami, między innymi nad psem, którego sprezentował kiedyś swojej żonie.

Malarz od wypadku trzymał żonę pod kloszem, a wkrótce został wdowcem. Kobieta popełniła samobójstwo. Ogarnięty obsesją stworzenia czegoś niezwykłego, prawdopodobnie rozczłonkował żonę po tym jak ją znalazł, a następnie użył różnych części ciała jako składników obrazu. Była to skóra jako płótno, krew jako farba. Sproszkowane kości stanowiły podkład, włosy - pędzel, zaś palec oraz oko jako totemy, amulety z których miał czerpać inspirację.

Będąc już wtedy w bardzo złej kondycji psychicznej oraz majątkowej, został pozbawiony praw rodzicielskich nad córką już po śmierci żony lub na krótko przed tym.

Całkowicie pogrążony w szaleństwie, mężczyzna po dziś dzień próbuje wciąż na nowo stworzyć swoje opus magnum, przekonując przy tym wszystkich, że jego zmarła żona snująca się po korytarzach domu jako duch, ciągle mu to uniemożliwia i próbuje go zabić.

1. ↑ Layers of Fear