Libellester: Forest Rabbits

--Libellester (overleg) 30 apr 2018 16:28 (UTC)

## **Info:**

Ik zit al een tijdje met dit verhaal in mijn hoofd, heb het eens geschetst en ga er nu aan beginnen! Het gaat over konijnen, maar roze konijnen met vleugels of groen of blauw,..... Ze leven in een Clan. Nu denk je vast: Weer zoiets als Verloren of WC. Maar nee, het is eig bijna compleet anders, mis in latere delen dat er vergelijkingen opduiken! De rest moet je maar lezen in dit verhaal! Ook komen er veel andere dieren in voor.

*Roos zal winnen voor het water kan beginnen.*

*Dit is het eerste deel van Forest Rabbits: Forest Rabbits*

## Clan:

### HeideClan:

**Leider:**

Geelvleugel (Yellowwing)- is een roos met geel moertje, ze is de zus van Groenbloem. (Ze is een moeder)

**Commandant:**

Grasochtend (Grassmorning)- is een groen met blauw rammelaartje.

Leerling: Zwartmeer

**Verzorger:**

Schemerkleur (Duskcolor)- is een jong moertje met verschillende oogkleuren.

**Krijgers:**

Tijgeroor (Tigerear)- is een roos met blauw rammelaartje.

Roodwind (Redwind)- is een rood met roos rammelaartje.

**Leerlingen:**

Zwartmeer (Blacklake)- is een zwart met wit moertje.

**Moeders:**

Groenbloem (Greenflower)- is een groen met blauw moertje.

Geelvleugel (Yellowwing)- is een roos met geel moertje.

**Jongen:**

Roosbloem (Roseflower)- is een roos met rood moertje.

Arcondasprong (Arcondajump)- is een geel met wit moertje.

Druppelregen (Droprain)- is een blauw rammelaartje.

## Hoofdstuk 1

"Pak me dan als je kan!": riep Druppelregen uit. Roosbloem lachte en sprong naar hem. Ze tikte hem. Hij draaide zich om en sprong nu achter haar aan. Vliegen kunnen ze nog niet, daarvoor zijn ze te jong. Grasochtend zoefde voorbij richting het kraamhol. Roosbloem en Druppelregen keken elkaar aan en hupten toen achter hun commandant aan. Ze kwamen binnen en zagen aan de buik van Geelvleugel een geel met wit bundeltje liggen. "Roosbloem, Druppelregen, zeg maar hallo tegen Arcondasprong. Jullie hebben nu een nieuw vriendinnetje.": zei Geelvleugel. Roosbloem en Druppelregen hupten op en neer. Binnen twee weken zou Arcondasprong kunnen zien, horen en lopen en springen. Druppelregen en Roosbloem zouden binnen 6 weken leerlingen worden. Daar keek Druppelregen echt naar uit. Groenbloem - de moeder van Roosbloem en Druppelregen - zei dat ze buiten moesten spelen. In het kamp zijn het allemaal holen: het krijgershol, het leerlingenhol, het kraamhol, het verzorghol, het leidershol en het oudstenhol. Druppelregen en Roosbloem gingen naar buiten. "Hoi jongens! Hoe gaat het?": vroeg Zwartmeer. "G....Go....Goe": stamelde Druppelregen. "Goed.": zei Roosbloem met een schuine blik op haar broer. Toen keken Zwartmeer en Druppelregen elkaar verlegen aan. Roosbloem liet hen met rust.

Arcondasprong lachte om wat Zwartmeer gezegd had. "Jaja, ik ben vernoemd naar de Arcondaplant!": zei Arcondasprong lachend. De anderen moesten er niet zo hard om lachen als Arcondasprong. Algauw had Arcondasprong het door en stopte ze met lachen. Roosbloem moest toegeven: soms was Arcondasprong echt te. Maar ja, ze was wel aardig. Dus het maakte Roosbloem niet veel uit. Maar ze zag wel wat er gaande was tussen Zwartmeer en haar broer Druppelregen.

Het was nu dus tijd! Roosbloem en Druppelregen werden benoemd tot leerlingen van Tijgeroor en Zwartmeer. Maar Geelvleugel had gezien dat Zwartmeer en Druppelregen elkaar leuk vinden dus had ze expres Druppelregen tot Zwartstreeps leerling benoemd. Ze gingen meteen op zoek naar eten. Ze verzamelden met z'n vieren Arcondaplanten, Tavusbloemen en een Korixwortel. Wat lekker! Roosbloem had de hele tijd het gevoel dat er iemand naar haar keek. Toen betrapte ze Tijgeroor. Hij keek naar haar. Maar Roosbloem vond dat normaal, aangezien ze zijn leerling is. Toen plots zagen ze een grijze schim. Een Wolkvos! "Iedereen naar de vluchtholen en naar het kamp!": riep Tijgeroor. Iedereen dook in het dichtstbijzijnde vluchthol. Die kwamen allemaal uit in het kamp van de HeideClan. Geen enkel dier kan eigenlijk in het kamp komen! Behalve de konijnen die het geheim kennen! Dus gingen ze versterking gaan halen om af te rekenen met die vos.

"Wolkvos!": krijste Zwartmeer. Meteen kwam er versterking en gingen ze terug om met die Wolkvos af te rekenen. Roosbloem was één blok zenuwen. Tijgeroor keek weer naar haar en fluisterde in haar oor: "Rustig maar, ik bescherm je." Was dat wel de bedoeling. Hij is wel mijn mentor maar hij moet mij toch niet beschermen! Hoe dan ook, Roosbloem had er zin in. Ze kon die Wolkvos verwonden met haar klauwen en met haar tanden. Ze gingen weer door de tunnel: Tijgeroor, Zwartmeer, Grasochtend, Roodwind, Druppelregen en Roosbloem. Ze kwamen uit de tunnel en Druppelregen ging beschermend voor Zwartmeer staan. En wat deed Tijgeroor nu weer!? Roosbloem was geheel de kluts kwijt. Tijgeroor ging voor haar staan! Ze zag dat de Wolkvos op hen af kwam. Ze sprong van achter Tijgeroor vandaan en bet de Wolkvos achter zijn oren. Druppelregen beet de Wolkvos in zijn keel. Maar de vos beet Zwartmeer en Zwartmeer bloedde hevig. dat was de druppel! Druppelregen beet goed door en de Wolkvos legde het loodje. Druppelregen stormde op Zwartmeer af. Wel al springend. Tijgeroor en Roodwind stegen op en namen Zwartmeer mee. De rest van de groep bleef op de grond en sprong terug naar het kamp.

Zwartmeer lag in het verzorghol bij Schemerkleur. "Ze is alleen bewusteloos, ze zal een paar dagen blijven liggen maar het is niet goed voor haar jongen.": zei Schemerkleur. Druppelregens mond viel open. Jongen! Hij was nog niet eens een krijger! "Schemerkleur, zorg dat ze het overleefd!": riep hij. Roosbloem zuchtte. Tijgeroor had de hele dag al bezorgd staan doen en de hele tijd gevraagd of dat ze toch niet gewond geraakt was. Wat mankeerde Tijgeroor nu toch? Arcondasprong was door het dolle heen, blijkbaar had ze een mentor gekregen: Roodwind, de vader van Roosbloem en Druppelregen. "Druppelregen! Haal Schemerbessen!": riep Schemerkleur. Druppelregen liep naar buiten. Hij riep eerst Arcondasprong en Roosbloem om mee te gaan. Ze gingen via de tunnel naar buiten. Ze waren buiten en Druppelregen ging zoeken in de heide en Arcondasprong en Roosbloem in het kleine stukje bos. "Weet jij waarom Tijgeroor zo bezorgd om me is? Hij kijkt ook de hele tijd naar mij, hij is wel mijn mentor maar toch, hij doet raar.": zei Roosbloem tegen de opgewekte Arcondasprong. "Ach Roosje toch! Heb je dat nu nog niet door! Hij is smoorverliefd op jou! Ik ken mijn broer te goed om dat niet te zien!": zei Arcondasprong. Roosbloem keek haar beste vriendin verbaast aan. "En euhm, ik ben de leerling van Schemerkleur!": riep Arcondasprong. Maar Roosbloem luisterde al niet meer. Ze had haar lange oren niet geloofd! Tijgeroor, de sterke dappere krijger die altijd vriendelijk is, verliefd op mij! Dat kan toch niet! Ik ben maar een leerling!

Terug in het kamp: "Dan is Arcondasprong nu officieel de leerling van Schemerkleur! Onthoud goed! Jullie hebben contact met de GeestClan en jullie mogen een partner hebben! Mijn voorganger vond van niet maar ik vind dat jullie een partner mogen hebben!": riep Geelvleugel.

## Hoofdstuk 2

Druppelregens oren hingen naar beneden. "Rustig maar, wees blij, je bent je dochter Madeliefvlakte wel verloren maar je hebt Schemerklauw en Heidevuur nog altijd, je hebt nog altijd je zonen. Madeliefvlakte was te zwak. Ze is nu in vrede in de GeestClan. Ze zal over jullie waken en op jullie wachten.": zei Schemerkleur troostend tegen hem. Zwartmeer en Druppelregen waren hun dochter Madeliefvlakte kwijtgeraakt. "Het spijt me dat ik haar niet heb kunnen redden.": zei Schemerkleur en toen draaide Schemerkleur zich om en kroop uit het kraamhol. Zwartmeer zuchtte. Ze legde haar kop tegen haar partner en sloot haar ogen.

Roosbloem en Druppelregen zijn krijger geworden. Roosbloem slaapt naast Tijgeroor. Ze zijn zelfs partners! Arcondasprog had nog veel te leren. En Schemerkleur kende geen medeleven! Roosbloem was ook sip om de dood van Madeliefvlakte. Ze had zelfs de trotse krijger Roodwind - haar vader - erop betrapt dat hij aan het huilen was. Madeliefvlakte was van iedereen de lieveling geweest en nu was ze dood. Echt erg! Maar gelukkig had Roosbloem Tijgeroor nog. Tijgeroor kwam net aangevlogen. Hij had een mooie Goudsbloem in zijn mond. Die waren niet om te eten of om iemand te genezen, ze waren beeldschoon, zeldzaam en ze ruiken heerlijk. "Alsjeblieft schat.": zei hij mompelend omdat de bloem nog in zijn mond zat. Roosbloem sprong op hem af. "Dankjewel schat!": riep ze uit. Enkele andere konijnen keken wat er gebeurde en toen ze de Goudsbloem zagen keken ze vol ontzag naar Tijgeroor.

"Pak me dan als je kan!": riep Heidevuur uit. Roosbloem hoorde dat zinnetje en dacht aan toen zij en Druppelregen nog jongen waren en zij toen "Pak me dan als je kan!" geroepen had. Ze zuchtte. Ze begreep wel dat Druppelregen nu meer bezig was met zijn jongen en zijn partner maar hij negeerde Roosbloem gewoon de hele tijd. Roosbloem was het zat. Druppelregen zag haar aankomen. Hij wou al wegvliegen maar Roosbloem nam hem vast aan zijn vleugel en trok hem weer op de grond. Hij keek haar woedend aan. "Wat bezield jou! Besta ik niet meer of zo!": riep Roosbloem uit. Roodwind wou al tussenbeide komen maar Groenbloem hield hem tegen. "Ik heb gewoon geen zin meer om in jouw schaduw te staan! Jij kon als eerst de juiste planten zoeken om te eten! Jij kan aanduiden welke bessen giftig waren en jij kon het eerst vechten en vliegen!": riep Druppelregen uit. Roosbloem keek hem verbaast aan en beet hem toen "Zorg dan dat je meer je best doet in de plaats van te klagen!" toe. Druppelregen keek woedend naar zijn zus. Roosbloem draaide haar om en vloog weg. Druppelregen wist het zeker: de hele clan stond aan de kant van Roosbloem behalve Zwartmeer. Zelfs zijn eigen jongen waren tegen hem want hij had Heidevuur "Jaloooeeers." horen zeggen en had gezien dat Schemerklauw toen knikte. Tijgeroor vloog zijn partner achterna samen met Arcondasprong, Roodwind en Groenbloem. Druppelregen vloog ook weg maar in de andere richting. Hij ging zitten in een boom. Zwartmeer kwam naast hem zitten. "Ik heb een noodplan. Als ze nog één keer over de grens gaat zal het zover zijn!": riep hij uit. Zwartmeer knikte en steunde hem. "Sorry schat dat ik zo doe, maar het is gewoon....": zei Druppelregen maar hij kwam niet verder want hij werd onderbroken door Zwartmeer: "Het geeft niet schat, maar zorg wel dat je weer de oude bent tegen dat ik weer ga bevallen." Druppelregens mond viel open van verbazing. Weeral? Dat was wel één ding: hij had jongen en Roosbloem niet! "Als je je noodplan toch uitvoert, weet dan dat ik sowieso achter je sta.": zei Zwartmeer.

## Hoofdstuk 3

"Ik benoem als nieuwe commandant.......Druppelregen!": riep Geelvleugel met tranen in haar ogen uit. Grasochtend was vermoordt door een bende katten. Ze hadden hem in de val gelokt. Arcondasprong, Tijgeroor en Geelvleugel waren heel erg verdrietig en Groenbloem ook. Dus moest Geelvleugel een nieuwe commandant kiezen. Ze had Druppelregen gekozen. Druppelregen glunderde. Hij begon meteen met de taken van die dag. "Tijgeroor, Zwartmeer en Groenbloem! Ga voor vandaag opzoek naar Korixwortel! Ik en Roodwind gaan op zoek naar die gemene katten en Roosbloem, jij gaat Arcondasprong helpen om Schemerbessen te zoeken!": riep hij. "Maar ik kan dat wel alleen! Laat Roosbloem maar met jou en Roodwind meegaan! Je kan toch niet met maar twee vliegende konijnen naar twaalf katten!": riep Arcondasprong. Druppelregen keek haar vernietigend aan. "Dat is een goed idee!": riep Geelvleugel. Nu moest Druppelregen het aanbod wel aanvaarden. Hij zuchtte.

"We konden die kattenbende niet vinden!": riep Druppelregen toen hij binnenkwam in het kamp. "Wij ook niet.": zei een onbekende stem plotseling. Roosbloem draaide haar hoofd razendsnel om en zag dat er een rammelaartje tevoorschijn kwam. Hij was bruin met oranje. Roosbloem keek hem aan. "Wie ben jij? En wat doe je hier?": vroeg Druppelregen. "Oo excuseer voor mijn onbeleefdheid, ik ben Bruinvacht en dit zijn Meidoornvlam, Bliksemklauw, Donkergloed en Snuffelklauw. Wij willen ons aansluiten bij jullie.": zei de leider. Druppelregen en Geelvleugel waren aan het overleggen. Toen kreeg Geelvleugel een hoestbui. Druppelregen keek bezorgd. Geelvleugel glimlachte. "Ze mogen bij de clan!": riep Geelvleugel toen hees. Ze begon weer te hoesten en viel toen op de grond. Schemerkleur liep op haar leider af. Ze bracht haar leider naar haar hol.

De clan was doodstil. Iedereen keek elkaar aan. Ze hadden nieuwe krijgers maar er was iets anders aan de hand: hun leider was vergiftigd door iemand. Het vergif is van de Ironaplant maar van welke soort? De paarse of de roze? Als je het tegengif voor de verkeerde variant geeft gaat de patiënt dood. "De meest logische keuze is de roze variant.": zei Schemerkleur dus begon ze met het middel.

Arcondasprong liep naast Druppelregen. Hij deed heel kalm. Te kalm! En toen haar iets op: paars poeder! Paars Ironapoeder! Ze rende weg naar het Verzorghol. Ze schreeuwde stop! Maar het was al te laat. Schemerkleur goot net de laatste drupjes in de mond van Geelvleugel.

"Verrader!": riep de hele clan. Druppelregen keek hen woest aan. "Hier krijgen jullie nog spijt van! Wacht maar! Wacht maar!": riep hij en hij vloog weg met Zwartmeer en zijn twee zonen. "Ik zal een nieuwe clan starten! De WaterClan!": riep Druppelregen boos achterom. Roosbloem keek hem verdrietig na, waarom is alles zo gelopen? Toen keek ze naar het graf van Geelvleugel.

"Ooo Grasochtend, had ik toch Roosbloem moeten kiezen? Heb ik de verkeerde gekozen?": vroeg Geelvleugel aan haar partner. "Nee schat, je hebt juist gekozen. Ken je de spreuk nog? *Roos zal winnen voor het water kan beginnen.*

"Ik ga achter die Druppelregen aan!": riep Bruinvacht. En hij vloog weg in de richting waar dat Druppelregen verdwenen was. Hij bleef even hang keek achterom en riep: "Kom jongens!" naar zijn vorige groepsgenootjes. Maar die schudden allemaal hun kop heen en weer. Ze draaiden zich om en Meidoornvlam zei: "Wij blijven hier! Ga maar achter je vriendje aan!" Bruinvacht keek hem vernietigend aan en toen vloog hij weg.

"Roosbloem! Roosbloem!": riep iedereen uit. Roosbloem knikte en ging op een rotsblok zitten. "Ik wil zeggen dat Arcondasprong heel dapper is geweest niet in de vorm van vechten maar om weg te vliegen bij Druppelregen om Schemerkleur te vertellen dat het de paarse variant was. Het was dan wel te laat maar ze heeft haar best gedaan. Schemerkleur moet jullie iets vertellen." "Dank je Roosbloem, ik wil zeggen dat we vanaf nu een nieuwe verzorger in ons midden hebben, gefeliciteerd Arcondasprong!": riep Schemerkleur. En zag de clan nu één van die zeldzame glimlachjes bij Schemerkleur? Niemand durfde er iets over te zeggen. "Ik benoem als commandant: Tijgeroor!": riep Roosbloem uit. Tijgeroor keek haar vol ontzetting aan. Donkergloed, Meidoornvlam, Bliksemklauw en Snuffelklauw juichten het hardst van allemaal. Ze hadden bewezen dat ze echte krijgers zijn. "Tijgeroor! Tijgeroor!": riepen ze uit.

## Hoofdstuk 4

"Rustig maar schat, hier is de perfecte plek, we zullen straks Bruinvacht onze grenzen laten markeren.": zei Druppelregen. Heidevuur en Schemerklauw waren bezig met een barrière te maken. Zwartmeer zorgde voor haar pasgeboren jongen: Waterlelie en Poelvis. Vernoemd naar de nieuwe clan.

"Dit kan je niet menen! Ze hebben grenzen gemaakt!": riep Roosbloem uit. "Eén ding snap ik niet: dat Zwartmeer mee is gegaan met hen.": zei ze nog. "Kindje toch, Zwartmeer haar ouders zijn allebei gesneuveld in de Slag van De Duistere Rivier. Zij was toen nog een jong konijntje. Ik kon haar niet verzorgen. Niemand kon dat. Dus leerde ze zichzelf alles. Ze deed echt alles alleen.": zei Groenbloem. Roosbloem staarde haar moeder aan. Dat wist ze niet!

"Hallo, we hebben gehoord dat er iemand versterking zoekt voor zijn clan, zijn jullie de WaterClan?": vroeg het moertje. Druppelregen knikte. "Wie zijn jullie?": vroeg Zwartmeer die keek naar de konijnen die hun kamp waren in gevlogen. "Wij zijn Wildlicht en Graansprong.": zei Wildlicht. "Ik ben Zwartmeer, de commandant, dat is mijn partner Druppelregen en hij is ook de leider, dat is Bruinvacht, een krijger en die twee daar zijn Heidevuur en Schemerklauw, ze zijn in opleiding. Jullie worden dus ook krijgers. Ik ben voorlopig in het kraamhol omdat ik twee dochters heb: Poelvis en Waterlelie. Graansprong knikte.

"Wat! Twee krijgers bij!": riep Roosbloem uit. Tijgeroor knikte. "En Zwartmeer is ook bevallen van twee dochtertjes: Poelvis en Waterlelie.": zei Tijgroor. "Waarom moest mijn broer toch zo jaloers zijn?!": riep Roosbloem uit. Groenbloem zuchtte. Roodwind zei: "Hij is je broer niet meer! Hij is ook onze zoon niet meer." Roosbloem knikte, ze had het gehad met Druppelregen en zijn WaterClan. "Tijgeroor! Ik wil dat je een groep laat patrouilleren bij onze grens met de WaterClan! Als ze oorlog willen, kunnen ze oorlog krijgen! Hij dacht altijd dat ik zwak was! Ik zal hem is iets laten zien als leider van de HeideClan!" Tijgeroor knikte en liep toen weg.

"Ogg Heidevuur toch! Jij kan toch nooit leider worden van de WaterClan! Ik zal de leider worden.": zei Schemerklauw snerend. "Jij ook niet!": riep Heidevuur uit. "Jullie worden nooit leider! Want ik ben de leider!": zei Druppelregen boos en snauwend. "Best! Dan begin ik wel mijn eigen clan!": riepen Heidevuur en Schemerklauw tegelijk. Ze vlogen weg, elk een andere kant. En Druppelregen en Zwartmeer zagen hun zonen nooit meer terug, ze waren net krijger geworden!

## Hoofdstuk 5

Zwartmeer kwam het kamp van de HeideClan binnen gevlogen. "We hebben een probleem! Schemerklauw en Heidevuur zijn ook een clan begonnen!" Roosbloem keek Zwartmeer aan. Zwartmeer zag de haat in de ogen van Roosbloem en besloot om maar weer te verdwijnen. Ze vloog weg. Roosbloem keek haar woedend na. "Druppelregen!": gilde ze uit.

Heidevuur was op weg, hij was over de grens van de WaterClan. Hij was nu niet in Heide- of WaterClangebied. Hij vond een kloof. En toen hoorde hij een kreet om hulp. Hij zag een paars moertje met vier jongen die aangevallen werden door een Wolkvos. Hij aarzelde geen moment en sprong op de Wolkvos af. Hij krabde en beet. De vos beet hem in zijn oor en het begon te bloeden. Toen viel de Wolkvos dood op de grond.

De moeder kwam op Heidevuur af. "Bedankt.": zei ze. "Ik ben Paarsgloed, dit is mijn pleegzoon Zwartvlek - die ik gevonden heb in een al lang verlaten hol en ik rook Wolkvos - hij is erg bang voor Wolkvossen. Dit zijn mijn twee dochters en zoon: Hemelster, Korixbes en Groenvuur." "Wie is de vader?": vroeg Heidevuur. "Die is omgekomen voordat ik wist dat hij de vader is. Wat doe je hier eigenlijk zo in je eentje?": zei Paarsgloed. "Ik ben weggelopen uit de WaterClan, ik begin mijn eigen clan: de VuurClan en excuseer, ik ben Heidevuur." "Ik wil me aansluiten samen met mijn kindjes. Ze zijn denk ik oud genoeg voor leerling te zijn. Dan heb je een paar krijgers."

Zwartmeer rook Heidevuur, ze zocht haar zoon en Druppelregen zocht Schemerklauw. Toen kwam ze aan bij een kloof. Ze zag Heidevuur en vloog op hem af. Maar toen zag ze een paars moertje. Ze viel bijna flauw van het verschieten. Het andere moertje ook. Heidevuur begreep er niets van. "Paarsgloed! Ben jij het echt!": riep Zwartmeer uit. "Zwartmeer?" Ze vlogen op elkaar af en legden hun hoofden tegen elkaar. "Ik kan niet volgen.": zei Heidevuur. "Wij waren vroeger beste vriendinnen net voordat mijn ouders verongelukten verdween Paarsgloed, ze is maar twee maanden ouder dan jou Heidevuur. Gaan jullie mee?": vroeg Zwartmeer. "Nee!": riepen Paarsgloed en Heidevuur tegelijk. "Wij blijven in de VuurClan!": riep Paarsgloed. "Het ga je goed Zwartmeer.": zei ze en toen draaide ze zich om.

Schemerklauw had het perfect! Hij had een groep konijnen gevonden. Vier rammelaartjes, twee moertjes en één jong! En hij had zelfs al een partner! Hij vroeg zich af hoe het in de andere clans nu zou zijn. Als zijn broer Heidevuur wel voorbij de WaterClangrens geraakt was! De slappeling!

## Hoofdstuk 6

Roosbloem keek blij en dolgelukkig naar haar zoon en dochters: Valleitulp, Bloesemvallei, Beekstroom en Kiezelvlakte. Tijgeroor zat naast haar. Ze keken elkaar aan. Ze waren dolgelukkig. Tijgeroor keek naar zijn zoon Kiezelvlakte. Niet dat hij niet blij is met zijn dochters maar hij vind een zoon toch fijner als hij eerlijk moest zijn.

Heidevuur kon het bijna niet geloven! Zwartvlek, Korixbes, Hemelster en Groenvuur zijn krijgers geworden! Maar toen kwam Paarsgloed doodmoe het kamp weer binnen. "Schat! De..... De.... De..... De HeideClan wordt aangevallen door de Water- en KlauwClan.": stotterde Paarsgloed doordat ze naar het kamp geracete was. Heidevuur keek woedend! "Aan wiens kant staan we papa?": vroeg Hemelster. Paarsgloed had tegen Hemelster, Groenvuur, Korixbes en Zwartvlek gezegd dat Heidevuur hun vader is. "Aan de kant van jullie tante Roosbloem! Eerst stond ik achter mijn vader, maar nu heb ik het door, het enige wat hij wil is zijn zusje vermoorden en de macht grijpen over alle clans, Schemerklauw zal van zijn troon gestoten worden zonder dat hij het beseft!": zei Heidevuur. Paarsgloed knikte en ze stelden zich op en vertrokken naar het kamp van de HeideClan. Ze hoorden de krijgskreten al. Ze vlogen nog sneller, de VuurClan bestond wel maar uit zes krijgers: Hemelster, Groenvuur, Korixbes, Zwartvlek, Paarsgloed en Heidevuur.

De VuurClan stortte zich in het gevecht. Toen zag Heidevuur dat kleine figuurtje, Valleitulp, hij had haar al eerder gezien tijdens een patrouille. Hij wist ook dat het toevallig de dochter van Roosbloem is en Roosbloem is zijn tante. Hij zag dat Druppelregen op Valleitulp af sloop en hij vloog op zijn vader af en beet hem in zijn keel. Druppelregen bekwam van de schrik en beet Heidevuur. Toen werd Druppelregens lichaam plotseling slap. Roosbloem fluisterde "Jammer broertje, dat het zo moest eindigen, ik had het liever anders gezien maar je hebt er zelf voor gekozen." in Druppelregens oor net voor hij stierf. Roosbloem keek naar Heidevuur. Ze had haat in zijn ogen verwacht maar ze zag alleen maar medeleven. Hij knikte naar haar en stortte zich weer in het gevecht.

Paarsgloed zag iets erg, ze zag dat Zwartmeer Zwartvlek vermoordde ze vloog op haar beste vriendin af en beet haar in haar keel. Zwartmeer viel dood op de grond. Paarsgloed wou dit niet doen maar het kon nu eenmaal niet anders.

## Hoofdstuk 7

Laat dit liedje afspelen terwijl je dit hoofdstuk leest ;(
Het gevecht liep ten einde en de WaterClan bestond inmiddels niet meer. Nu vocht de KlauwClan nog. Mara dat was van korte duur want de VuurClan en de HeideClan maakten korte metten met hen en toen vloog alleen een vrouwtje huilend weg. Dus hadden ze van de KlauwClan ook niks meer te vrezen. Gelukkig! Ze keken wie er allemaal het loodje gelegd had, de gehele Klauw- en WaterClan waren uitgeroeid. Maar Zwartvlek had het loodje moeten leggen voor deze strijd. Anderen waren gewoon ernstig gewond. Maar toen zag Roosbloem iets. Ze zag Tijgeroor op de grond liggen. Ze racete naar hem toe. "Schat...?": vroeg ze. "Vaarwel schat, ik zie je in de GeestClan……….": zei Tijgeroor. Roosbloem wou nog iets zeggen maar toen zag ze dat Tijgeroor al dood was. Ze begon te huilen en te huilen en ze hield niet meer op...… Ze kwam nooit meer uit haar hol. Tot ze op een dag weer tevoorschijn kwam en haar taken weer op zich nam maar toen vond het ongeval plaats; Roosbloem kwam terecht onder een lawine van stenen en stierf. Mara nu was ze gelukkig, gelukkig met Tijgeroor in de GeestClan maar ze vond het jammer dat ze haar dochters zoveel verdriet moest aandoen, iedereen zat te huilen om haar maar daar kon ze nu niks meer aan doen. ;(

Ik weet het, het is een korte ff

## Einde

Ik weet niet of ik hier nog mee doorga. Dus aan jullie de keuze: