Lgbt

ความเท่าเทียมทางเพศเป็นเป้าหมาย ในขณะที่ความเป็นกลางทางเพศกับความเที่ยงธรรมทางเพศเป็นแนวปฏิบัติและวิธีคิดซึ่งช่วยในการบรรลุเป้าหมายนั้น ภาวะเสมอกันทางเพศซึ่งใช้วัดสมดุลทางเพศในสถานการณ์ต่าง ๆ สามารถช่วยในการบรรลุความเท่าเทียมทางเพศได้แต่มิใช่เป้าหมายในตัวมันเอง ความเท่าเทียมทางเพศไม่ใช่เพียงแค่การมีตัวแทนที่เท่ากัน โดยมีความเกี่ยวข้องอย่างยิ่งกับสิทธิสตรีและส่วนมากต้องใช้การเปลี่ยนแปลงในระดับนโยบาย ขบวนการเพื่อความเท่าเทียมทางเพศต่าง ๆ ยังขาดการกล่าวถึงโจทย์ของเพศนอกเหนือจากชายกับหญิง (Third gender) หรืออัตลักษณ์แห่งเพศ (Gender identity) อื่น ๆ นอกเหนือระบบเพศทวิลักษณ์

 **ดูเพิ่มเติมที่: ความเท่าเทียมทางเพศ**

> ข้อมูลเพิ่มเติม: มักมีการใช้คำว่า "เพศที่สาม" เเทนคำว่า **กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ**
>
>

**แอลจีบีที** (อังกฤษ: LGBT) เป็นอักษรย่อที่มาจากคำว่า เลสเบียน (อังกฤษ: Lesbian), เกย์ (อังกฤษ: Gay), ไบเซ็กชวล (อังกฤษ: Bisexual) และ ทรานส์เจนเดอร์ (อังกฤษ: Transgender) ปรากฏการใช้มาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1990 และเป็นการดัดแปลงมาจากอักษรย่อ ***แอลจีบี*** ( LGB) ที่ซึ่งนำมาใช้ทดแทนคำว่า *เกย์* เพื่อสื่อถึงชุมชนแอลจีบีทีในมุมกว้างขึ้น เริ่มตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1980 ทั้งอักษรย่อ *แอลจีบีที* และรูปแบบอื่น ๆ ใช้เป็นคำกว้าง ๆ เพื่อสื่อถึงเพศวิถีและอัตลักษณ์ทางเพศของบุคคล ในภาษาไทยอาจเรียกว่า**กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ**

**แอลจีบีที**อาจหมายถึงบุคคลที่ไม่ได้รักต่างเพศ หรือไม่เป็นเพศซิส มากกว่าที่จะหมายถึงเฉพาะกลุ่มเลสเบียน เกย์ ไบเซ็กชวล และทรานส์เจนเดอร์ โดยเฉพาะ เพื่อให้เป็นการครอบคลุมกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายมากขึ้น จึงนิยมใช้อักษรย่อ **แอลจีบีทีคิว** (อังกฤษ: LGBTQ) ซึ่งเป็นรูปแบบที่นิยมกว่า โดยการเพิ่มอักษร *คิว* (*Q*) เพื่อสื่อถึงบุคคลที่นิยามตนเองว่าเป็นเควียร์ (อังกฤษ: Queer) หรือ เควชชันนิง (อังกฤษ: Questioning; ยังไม่ชัดเจน) บางทีมีการเพิ่มกลุ่มอินเตอร์เซ็กซ์ (อังกฤษ: Intersex) เข้าไป เป็นอักษรย่อ ***แอลจีบีทีไอ*** (อังกฤษ: LGBTI) และบางครั้งพบนำทั้งสองรูปแบบมารวมกันเป็น ***แอลจีบีทีไอคิว*** (อังกฤษ: LGBTIQ) นอกจากนี้ยังปรากฏอักษรย่อในรูป ***แอลจีบีที+*** (อังกฤษ: LGBT+) เพื่อรวมสเปกตรัมของเพศวิถีและอัตลักษณ์ทางเพศอันหลากหลายของมนุษย์ทั้งหมด รูปแบบอื่น ๆ ที่พบไม่บ่อย เช่น ***แอลจีบีทีคิวไอเอ+*** (อังกฤษ: LGBTQIA) โดยอักษร *เอ* (*A*) มาจาก "อะเซ็กชวล" (อังกฤษ: Asexual), "อะโรแมนติก" (อังกฤษ: Aromantic) หรือ "ออลลี" (อังกฤษ: Ally) ส่วนตัวย่อรูปแบบอื่น ๆ ซึ่งในบางรูปแบบมีความยาวมากกว่าสองเท่าของ *แอลจีบีที* ก่อให้การวิพากษ์วิจารณ์ขึ้น และการตีความว่าตัวย่อนี้เป็นการหมายถึงชุมชนกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเป็นเฉพาะก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงอยู่

## คำใช้เรียก

เพศที่สาม เป็นแนวคิดที่ซึ่งปัจเจกถูกจัดหมวดหมู่ให้ไม่เป็นทั้งชายและหญิง ทั้งโดยสังคมหรือโดยตนเอง เพศที่สามยังเป็นหมวดหมู่ทางสังคมที่ปรากฏในสังคมที่ยอมรับเพศมากกว่าสองเพศ คำว่า *ที่สาม* มักเป็นที่เข้าใจว่าหมายถึง "อื่น ๆ" กระนั้นนักมานุษยวิทยาและสังคมวิทยาบางส่วนเคยบรรยายถึงเพศที่สี่ และห้า

สังคมส่วนใหญ่ใช้ระบบสองเพศ ซึ่งหมายถึงเพศชายและหญิงเท่านั้น ส่วนในวัฒนธรรมที่มีเพศที่สามหรือสี่ เพศเหล่านี้มักใช้แทนสิ่งที่แตกต่างกันอย่างมาก ในวัฒนธรรมของชาวฮาวายพื้นถิ่น กับ ขาวตาฮีตี มีแนวคิดของ *มาฮู* หมายถึงสภาวะตรงกลางระหว่างชายและหญิง หรือที่เรียกว่าเป็นสภาวะ "กำกวมกึ่งกลาง (liminality) ทางเพศ" ชาวอเมริกันพื้นถิ่นบางวัฒนธรรมของดีเน (Diné) รับรู้ถึงสเปกตรัมของเพศอยู่สี่เพศ: หญิงที่มีความเป็นหญิง หญิงที่มีความเป็นชาย ชายที่มีความเป็นหญิง และ ชายที่มีความเป็นชาย (feminine woman, masculine woman, feminine man, และ masculine man ตามลำดับ) คำว่า "เพศที่สาม" ยังถูกนำมาใช้เพื่อบรรยายบรรดาหิฌระ ซึ่งมีสถานะตามกฎหมายในเอเชียใต้, ฟะอะฟาฟีเนในพอลีนีเซีย และ พรหมจารีย์โดยสาบานในแถบบอลข่าน วัฒนธรรมที่รับรู้การมีอยู่ของเพศที่สามไม่ได้แปลว่าจะยกย่องเพศที่สามว่ามีค่าเสมอไป หลายครั้ง เพศที่สามเป็นผลพวงจากการลดทอนคุณค่าของผู้หญิงอย่างเปิดเผย (explicit devaluation of women) ในวัฒนธรรมนั้น ๆ

เมื่อเปรียบเทียบกับวัฒนธรรมที่ไม่ใช่ตะวันตกแล้ว แนวคิดของบทบาทเพศที่สามหรือสี่ยังถือว่าค่อนข้างใหม่ต่อวัฒนธรรมกระแสหลักของโลกตะวันตก

ถึงแม้ว่าในนักวิชาการตะวันตกกระแสหลัก - โดยเฉพาะบรรดานักมานุษยวิทยาที่พยายามเขียนเกี่ยวกับแนวคิด "หิฌระ" ของเอเชียใต้ หรือ "เพศต่าง ๆ" กับ *คนพหุวิญญาณ* ของอเมริกันพื้นเมือง — มักจะพยายามทำความเข้าใจคำว่า "เพศที่สาม" ในภาษาของชุมชนเพศหลากหลายร่วมสมัยเพียงอย่างเดียว ในขณะที่รักวิชาการบางส่วน — โดยเฉพาะนักวิชาการที่เป็นชนพื้นถิ่น - ได้เน้นย้ำว่าการขาดความเข้าใจบริบทและวัฒนธรรมที่นักวิชาการกระแสหลักเป็นกันได้นำไปสู่การแสดงถึงโดยผิด ๆ (misrepresentation) ของคนกลุ่มนี้ไปอย่างแพร่หลาย ไปจนถึงว่าแท้จริงแนวคิดเพศที่สามนี้สามารถนำมาใช้กับวัฒนธรรมเหล่านี้ได้หรือไม่แต่แรก