Hoofdstuk 9

Verschillende katten bleven verstijfd staan. Andere begonnen andere katten terug de holen in te duwen. “Breng de katten naar mijn hol! Dat is het enige hol waar we kunnen overleven!” schreeuwde Zilverster. Ze zag Sintelblad, Muisbloem, Regenval, Cactuspoot, Hertenlief en Zwartvlam naar haar hol rennen. Andere katten vluchtten naar de bomen of struiken. Zilverster rende naar haar hol en ging in de ingang zitten. Een keihard geruis golfde in Zilverster’s oren. Water stroomde in het hol. Zilverster moest haar ogen dichtknijpen omdat het water prikkelde in haar ogen. Ze hoorde pijnkreten van alle kanten komen. Toen ineens kon Zilverster naar boven zwemmen. De stormvloed was voorbij, maar haar hol was overstroomd. Je had net de ruimte om met je neus boven water te ademen, maar verder kon je niets. Zilverster dacht snel na. Ze nam boven water adem en dook onder water. Het water prikkelde in haar ogen. Ze zag een zwarte vlek wanhopig spartelen. Zilverster zwom daarnaartoe en tikte het aan met haar staart. Ze zag een paar amberkleurige ogen haar recht aankijken. Zilverster maakte een gebaar met haar staart dat hij haar moest volgen. De zwarte schim knikte. Zilverster zwom naar de uit gang van haar hol. Ze spartelde door de ingang en zag licht boven haar stralen. Ze zwom snel naar boven. Zwaar ademend zwom Zilverster naar de zwarte schim. “Zwartvlam, iedereen moet op de Stromenrots komen. We moeten iedereen gaan halen. Ik controleer de holen, haal jij iedereen uit mijn hol” mauwde Zilverster. Zwartvlam knikte. Hij zwom weg. Zilverster zwom naar het leerlingenhol. Daar probeerden Visplons en Lichtmist zichzelf bovenwater te houden. Zilverster zwom naar hen toe en tikte hun aan met haar staart. Ze keken om en Zilverster maakte een signaal met haar staart dat ze haar moesten volgen. Zilverster zwom naar de uitgang van het hol. Ze stak haar kop boven water en begon naar de Stromenrots te zwemmen. Zwartvlam had inmiddels al Muisbloem en Cactuspoot mee naar de Stromenrots meegenomen. Zilverster klom ook op de gigantische rots. Lichtmist en Visplons gingen zwaar ademend liggen. “Gaat het?” vroeg Zilverster aan Visplons en Lichtmist. Ze knikten. “Als jullie je goed genoeg voelen ga dan meer katten halen” beval Zilverster. “Doen we” mauwde Lichtmist. Zilverster waadde weer in het water. Dit keer controleerde ze de struiken en bomen. Ze vond Kastanjeplons, Helderhart en Arendvlam. Zilverster stuurde ze naar de Stromenrots. Ze zag dat Zwartvlam op de rots was blijven staan en alle katten die terugkeerden naar de rots de opdracht gaf meer katten te halen. Zilverster knikte hem goedkeurend toe. Ze zwom naar het krijgershol. Daar zag ze Boomstaart, Donsvacht, Grasval, Beekstroom, Zonstorm, Echosneeuw en Heuvelbries. Ze stuurde ze naar de Stromenrots. Ze waren er allemaal slecht aan toe. Zilverster zwom verder naar de kraamkamer. Daar waren alleen Olijfblad en Vuurvlam. Zilverster stuurde ook hun terug naar de Stromenrots. Zilverster zag dat er al meer katten op de rots stonden. Ook Kraaivlucht, Kersenrijp, Vochtpels, Maanval, Witspikkel en Mintpoel stonden er nu op. *We missen alleen nog Rozendoorn, Salieblad, Plonspoel, Glansgloed, Heidesprong, Braampoot, Gaaivlam en Vliervleugel.* Zilverster zwom naar het medicijnhol. Daar was het water erg ondiep. Hier zaten Heidesprong, Plonspoel, Rozendoorn en Glansgloed. Zilverster gaf hen de opdracht Salieblad, Vliervleugel, Regenval en Braampoot te zoeken. Zilverster had nu in alle holen gekeken. Ze zag een groepje katten in een cirkel op de Stromenrots om iets heen staan. Toen Zilverster beter keek, zag ze dat het een kat was. Zilverster zwom er snel naartoe. Ze drong door het groepje katten heen. “Wat is er aan de hand?” vroeg Zilverster. Maanval keek haar aan. “Visplons heeft Vliervleugel op het medicijnkathol zien liggen. Maar hij leeft nog” mauwde hij. Toen pas zag Zilverster het. Vliervleugel lag zwaar ademend in een cirkel van katten. Plonspoel, de medicijnkat, zat over hem heen gebogen. Zilverster sprong op een hoger stuk rots. “Iedereen! Jullie helpen Plonspoel beter als jullie de andere vermiste katten gaan zoeken! We missen alleen nog Salieblad, Gaaivlam en Braampoot!” schreeuwde Zilverster. Gemurmel ging door de katten heen. Snel zag Zilverster de katten verspreidden. “Zilverster! Zilverster! We hebben Salieblad gevonden!” Zilverster keek om. Kersenrijp en Vochtpels stonden tegenover haar en ze ondersteunden een doorweekte Salieblad. “Salieblad!” riep Zilverster. “Ze is nog op haar krachten, maar ze heeft de hele golf over haar heen gehad” legde Kersenrijp uit. “Breng haar naar Plonspoel” beval Zilverster. Vochtpels en Kersenrijp knikten en liepen met Salieblad tussen hen in naar Plonspoel. Zilverster keek in het rond. Braampoot en Regenval waren nergens te bekennen. Cactuspoot en Sintelblad waren wanhopig op zoek naar Braampoot. Zilverster liep naar hen toe. “Jullie kunnen beter even wachten met zoeken” mauwde Zilverster. “Maar… Straks zijn we te laat! Oh… Misschien is ze wel helemaal alleen…” jammerde Sintelblad. “Ik stuur straks een patrouille door het territorium” verklaarde Zilverster. “De rest van de Clan moet rusten” mauwde ze. “Wie is nog fit genoeg om op patrouille te gaan?” vroeg Zilverster. Olijfblad, Grasval, Vochtpels, Maanval, Zonstorm, Hertenlief en Beekstroom stapten naar voren. “Oké. Olijfblad, Vochtpels, Beekstroom, controleren jullie de schade en de grenzen in het territorium” beval Zilverster. Olijfblad knikte. De drie poezen waadden het water in en begonnen naar het territorium te zwemmen. “Maanval, Grasval, Zonstorm en Hertenlief, jullie moeten het territorium in en zoeken naar Braampoot en Gaaivlam” mauwde Zilverster. De katten knikten en ook zij zwommen weg. ‘De rest van jullie moeten rusten” mauwde Zilverster. De katten gingen bij elkaar liggen en zichzelf wassen. Zilverster ging in het midden van de rots liggen, de plek waar de zon op scheen. Rozendoorn en Kersenrijp kwamen bij haar zitten. “Hoe gaat het met Salieblad?” wilde Zilverster weten. “Beter dan eerst. Ze is alleen moe” mauwde Kersenrijp. “Ja. Volgens Plonspoel is ze morgenochtend weer de oude” voegde Rozendoorn toe. “En Vliervleugel?” vroeg Zilverster. “Die komt er wel weer bovenop joh” mauwde Kersenrijp. “Gelukkig” antwoordde Zilverster opgelucht. “Wat voor een golf zou dat zijn geweest? Hij heeft bijna het hele kamp laten overstromen” mauwde Rozendoorn. “Ik heb wel eens verhalen gehoord van de oudsten, dat het door onweer komt. Maar nog nooit in de historie van de Clans heeft er zo een grote golf bestaan” mauwde Zilverster. “Laten we gewoon zeggen dat het bizar was” antwoordde Kersenrijp. Rozendoorn knikte. Terwijl Rozendoorn en Kersenrijp meer verklaringen voor de vloedgolf bedachten, keek Zilverster naar het verwoeste kamp. Het was eigenlijk een enorme regenplas geworden. De Stromenrots leek meer op een klein eilandje. Maar het water liep langzamerhand het kamp uit. Zilverster vroeg zich af waar het water nu heen ging. Misschien naar de rivieren en beken in het territorium. Zilverster hoorde gespetter achter zich. De zoekpatrouille was teruggekeerd en hadden twee kattenlichamen vast.