Czarni Tunnowie z Thay

"*U Tunnów dwa masz pewniki — zysk i paranoję." -* anonimowa opinia z Thay

Stosunkowo młody, lecz ambitny i wciąż zyskujący na prestiżu ród Czarnoksiężników, rzemieślników i handlarzy magią.

## Podstawowe informacje

* Główna siedziba: Czarne Kotły, Surthay
* Głowa

 rodu: Gheleb Tunn, syn Andrasa. Sędziwy Arcymistrz Transmutacji. Tytuł
posiada oficjalnie, faktycznie rodem kieruje jego syn.

* Inne siedziby:

 reprezentacyjny dom w Eltabbar; nadmorska, letnia rezydencja w
Priadorze; pojedyncze, skromniejsze mieszkania w Enklawach

* Majątek:

planarne kopalnie nigrafitu, kompleks kuźniczo-hutniczy w Czarnych
Kotłach, karawany kupieckie, sieć sklepów „Karmazynowy Przypływ”,
udziały w GHZ\*

### Główne źródła dochodu

* nigrafit i przedmioty z nigrafitu (handel hurtowy i detaliczny, transport)
* przedmioty magiczne
* niemagiczne przedmioty luksusowe (bibeloty, dewocjonalia, materiały piśmiennicze i kreślarskie, trafika)
* cytrusy, przyprawy (cynamon, goździki, imbir, pieprz, sól, szafran), słodycze z Odległego Wschodu

### Pracownicy i służba

* eskorta osobista
* górnicy i kadra zarządzająca kopalni
* informatorzy, gońcy, łącznicy
* karawaniarze, ochrona, najemnicy
* słudzy domowi
* sprzedawcy, pośrednicy, reprezentanci rodu i Gildii

## Wybrani członkowie rodu

* Aazim — Czerwony Czarodziej, Arcymistrz Wywoływań, trzyma w garści cały

 majątek, zarządza Kotłami, nadzoruje interesy w sferach. Mąż Rhystii
Varsysh z rodu czaropisów, rashemickiego pochodzenia, czarodziejki
nienależącej do Kręgu

* Erzav zw. „Ezrą”, pierworodny syn Aazima — Czerwony Czarodziej, Mistrz Odrzuceń, kawaler, reprezentuje rodzinę na obczyźnie
* Efraim, drugi syn Aazima — kawaler, kupiec i antykwariusz, nadzoruje dom w Eltabbar i rezydencję w Priadorze
* Erzsild, trzeci syn Aazima — małoletni, kształci się na Czarodzieja w akademii, na poziomie elementarnym
* Eufriya, córka Aazima — małe dziecko pod opieką nianiek
* Kasstullah „Żmijowe Ślepie” — półkrwi yuan-ti, dowódca najemników i karawaniarzy, lat ok. 30+
* Kovacs Tuur — człowiek, dowódca ochrony, czarodziej-wywoływacz (niezrzeszony w Kręgu), lat ok. 40+

## Historia

### Wczesne dzieje

Familię
 założył w 1224 Xyron, syn Kasji Tanzirk i Riskiira, zwanego
„Niewiadomym”. Ojciec, naturalizowany Theskańczyk, zaczynał karierę jako
 przemytnik, szmuglujący jhuild z Rashemenu. Brawura i spryt umożliwiły
mu łatwy zarobek. Drogie ogniste wino kupowała nawet szlachta, cały
proceder był więc półlegalny — niby poza prawem, ale skrycie tolerowany
przez rządzącą ósemkę. Nawet zulkirowie lubili się raczyć trunkiem
flagowym sąsiada.

Riskiir w końcu wzbogacił się na tyle, by
przedzierzgnąć w uczciwego kupca. Zgolił włosy, przystrzygł brodę i...
zaczął zabiegać o względy Kasji Tanzirk, z domu Tunn, świeżo owdowiałej
Czarodziejki, Mistrzyni Odrzuceń. Zydar Tanzirk, mag bojowy, dopiero co
poległ w inwazji na Aglarond. O rękę atrakcyjnej Mulanki starali się
liczni kawalerowie i wdowcy z dobrych rodzin. Kusiła nie tylko uroda,
lecz i majątek Kasji: odziedziczony po mężu Dom Niewolników w stolicy, z
 filiami i targowiskami w całym Thay. Na przekór rojeniom i roszczeniom
domów młoda wdowa wybrała cudzoziemca. W 1199 RD odbył się jej ślub z
Riskiirem, wówczas jeszcze bez nazwiska, zastąpionego z czasem
przydomkiem.

Wśród możnych, co spodziewane, zawrzało. Szczególnie
agresywnie zachowywał się dom Tanzirk, domagając wypłaty „odszkodowań”, a
 nawet unieważnienia testamentu. Surowe thayskie prawo było jednak po
stronie kobiety. Aby ułagodzić powinowatych do końca, Kasja skłamała, iż
 dziecko w jej łonie pochodzi od Zydara. Doskonale znając arkana
odrzuceń, potrafiła skutecznie bronić się przed poznaniem. Prawdą było,
iż potomka poczęła z Riskiirem.

Dopiero po latach, gdy syn
dorósł, ujawniono mistyfikację. Xyron nigdy nie został oddany Tanzirkom,
 używał panieńskiego nazwiska matki: Tunn. Ponieważ przejawiał smykałkę
do magii, zaczął się uczyć i wkrótce został wywoływaczem-piromantą.
Nazywano go złośliwie „Czarnym Tunnem”, bowiem „prawdziwi” Tunnowie,
drobni szlachcice, niechętnie patrzyli na pociotka z niemulańskiej,
„brudnej” krwi. Nic dziwnego, że Xyron separował się od nich,
podkreślając swoją osobność i dumę z dokonań ojca. Zamierzał inwestować
we własną rodzinę. W 1227 RD zawarł korzystny mariaż z Greziską
Malærgost, posażną córką znanych wytwórców trucizn. Był to pierwszy krok
 do powolnego, acz systematycznego osiągnięcia szczytu.

### Dalsze dzieje

Aż
 do lat osiemdziesiątych, Czarnym Tunnom, jak również „jasnym”
krewniakom, wiodło się niezgorzej. Najzdolniejsi przedstawiciele rodu
zostawali Czerwonymi Magami, specjalizując się szczególnie w szkołach
ofensywnych — wznowione utarczki z Aglarondem wymagały większej liczby
żołnierzy. Awans w armii można było osiągnąć dość szybko. Również
północny przyczółek, na granicy z Rashemenem, wzmocniono „na wszelki
wypadek”. Paranoja Thayczyków kazała spodziewać się odwetu wiedźm
dosłownie w każdej chwili. Tym sposobem Ozil, ojciec Andrasa, trafił do
garnizonu w Surthay, przesypiając zresztą cały konflikt militarny.

Ci
 Tunnowie, którzy nie parali się Sztuką bojową, robili wciąż to, co
umieli najlepiej: magiczne przedmioty. Wytwarzali artefakty i handlowali
 nimi w całym Thay, zapewniając sobie może nie najwyższą, ale całkiem
godziwą pozycję.

Wszystko zmieniło się w 1279 RD, kiedy Andras
odnalazł nigrafit — czarny minerał o specjalnych właściwościach,
występujący na Planach Niższych. W odróżnieniu od ojca i dziadka,
interesował się głównie rzemiosłem i badaniami nad magią. Zazwyczaj
spokojny, przejawiał czasem żyłkę „szalonego naukowca”. I to ona
skłoniła go do ekspedycji w samo serce piekieł.
Pozycja Tunnów
raptownie podskoczyła w górę. Krewni przestali toczyć spory, bowiem
„czarni” mieli surowiec, zaś ci jaśniejsi — wiedzę i kontakty. Kując
żelazo, póki gorące, Tunnowie natychmiast podjęli kroki ograniczające
konkurencję, ledwo ta powstała.

### Nigrafit — czarne złoto Tunnów. Historia najnowsza

Dziś
 rodzina (włącznie z „jasną” gałęzią) jest monopolistą w handlu diablą
czernią. Prymat na rynku zapewnia im szereg zezwoleń i koncesji.
Największym sojusznikiem, dopuszczonym zresztą do interesów jako
wspólnik, jest familia Odesseironów, krewnych tharchiona Surthay,
czujnego militarysty. W miejscach nieco mniej mrocznych niż Thay
transakcje odbywają się za zamkniętymi drzwiami, a rodzina działa powoli
 i ostrożnie, wcale nie zamierzając przybliżać postronnym właściwości
minerału. Wmieszana w interesy rozmaitych stronnictw, darzona tak
podziwem, jak zazdrością, jest podejrzliwa do granic paranoi.

\*Gildia Handlu Zagranicznego — organizacja handlowo-polityczna i jedno ze stronnictw w Thay.

Autor: Friss, Korekta: Darky, Dostosowanie: Eona, Gracz opiekujący się: Friss (ID 1307)