Monika

Ta strona zawiera **spoilery**
Kontynuujesz na własną odpowiedzialność.

* DDLC
* DDLC Plus

Monika (モ ニ カ - doradca, adwokat) - ikona gry oraz główna antagonistka *Doki Doki Literature Club!*. Jest także przewodniczącą i założycielką tytułowego Klubu Literackiego. Poza Aktem 3 nie istnieje możliwość pisania dla niej wierszy.

## Wygląd

Monika ma długie koralowo-brązowe włosy spięte w wysoki kucyk białą kokardką. Ma również grzywkę i dwa długie pasma włosów po obu stronach jej twarzy. Oczy przewodniczącej klubu są szmaragdowo zielonego odcienia Jest drugą najwyższą osobą w klubie, zaraz po Yuri.

Dziewczyna nosi tradycyjny mundurek szkolny (szary blezer, brązowy pulower, białą koszulę z czerwoną wstążką, granatową spódniczkę, czarne zakolanówki i biało-różowe buty).

## Osobowość

Monika wśród rówieśników ma opinię mądrej, pięknej, pewnej siebie i wysportowanej. Nie jest tak rozmowna jak pozostałe dziewczyny, ale sugeruje się, iż nie jest to jej wybór. Monika była najpopularniejszą dziewczyną w klasie, co spowodowało zakochanie protagonisty. Monika zawsze ma spokojny wyraz twarzy i jest przedstawiana jako osoba dojrzała i pracowita.

poprzednio należała do Klubu Debat, z którego odeszła z powodu obecnej polityki klubowej. Klub Literacki, który założyła po odejściu z Klubu Debat jest dla niej bardzo ważny. Chce aby ten klub rozwijał zainteresowanie literaturą u jego członków. Monika interesuje się także grą na pianinie, którą często ćwiczy po lekcjach.

Monika jest początkowo uważną i życzliwą osobą zawsze myślącą o innych ludziach. Otwarcie okazuje opiekę i zainteresowanie dla członków klubu, chwaląc styl pisania każdego z nich a nawet porównując ich do słynnych pisarzy. Jednakże później w grze dowiadujemy się o jej odkryciu, że jest jedynie fikcyjną postacią i potrafi modyfikować pliki gry, co zmieniło jej stosunek do innych dziewczyn. Stało się tak, ponieważ przewodnicząca Klubu Literackiego nie uważała je za "prawdziwe". Od tamtego momentu zaczęła podejmować coraz bardziej drastyczne kroki, by pozbyć się ''rywalek'' uniemożliwiających graczowi spędzanie z nią czasu w trakcie Aktu 1, a dokładniej, podczas wyboru dziewczyny do pomocy w przygotowaniach do festiwalu.

W akcie desperacji Monika zaczyna starać się uczynić inne dziewczyny odrażającymi przez zmianę ich cech osobowości oraz wyszczególnienie dotychczasowych wad Natsuki i Yuri. Uczennica zaczyna od Sayori, jako że stanowiła dla niej największe zagrożenie z powodu bycia przyjaciółką z dzieciństwa głównego bohatera. Zmiany przynoszą odwrotny skutek, ponieważ pogorszona depresja Sayori sprawia, że dziewczyna wyznaje protagoniście miłość, a później popełnia samobójstwo. W późniejszym czasie, Monika decyduje się usunąć plik postaci Sayori, ponieważ "ona tylko wszystko utrudnia".

Od Aktu 2 Monika zaczyna ujawniać swoją osobowość manipulantki. Okazuje się, że przez cały czas była samoświadoma i czuła się urażona brakiem miłosnej roli w grze, ponieważ oznaczało to, że nie było zaplanowanego dla niej szczęśliwego zakończenia. Sprawia również, że jej zauroczenie graczem jest bardziej oczywiste i zachęca go do spędzania z nią więcej czasu. Żądza i ambicja Moniki doprowadzają ją do obsesji, co podkreśla fakt, że wszystkie jej wiersze są o graczu lub jej odkryciu. Ostatecznie jej próba uczynienia innych dziewczyn odrażającymi doprowadziła ją do przypadkowego zmuszenia Yuri do zadźgania się z powodu zmian w jej osobowości i usunięcia Natsuki by nareszcie, w Akcie 3 móc spędzić czas z graczem sam na sam, tworząc jej własne "szczęśliwe zakończenie".

Pomimo optymistycznej postawy Moniki w Klubie Literackim, coraz bardziej oczywiste staje się, że Monika jest tak naprawdę smutną i samotną dziewczyną, z powodu jej świadomości tego, że cały jej świat jest tylko symulacją, w której nie może osiągnąć szczęścia. Przewodnicząca postanawia skupić się na zdobywaniu miłości gracza, ponieważ jest on jedyną „prawdziwą” osobą w jej życiu. Czyny Moniki są również umotywowane jej chęcią ucieczki od tortur, które jest zmuszona znosić gdy gracz wyjdzie z gry. Kiedy tak się stanie, Monika jest uwięziona w piekielnej pustce, niezdolna do ruchu czy myślenia. Możemy się tego dowiedzieć w Akcie 3.

Po usunięciu plików Yuri i Natsuki przechodzimy do przedostatniej części gry, gdzie Monika tworzy świat dla siebie i gracza, wyjaśnia powody swoich czynów i wyznaje graczowi miłość. Stwierdza, że protagonista nie istnieje i że kocha tylko gracza, z którym bezpośrednio się komunikuje. Opowiada również jak wzmocniła depresję Sayori i obsesję Yuri, by nie zebrały się na wyzwanie miłości protagoniście. Od tego momentu zaczyna się randka z Moniką, która trwa aż do usunięcia pliku jej postaci. W tym czasie Monika często wspominała o tym, jak bardzo nas kocha. Będziemy mogli również napisać dla niej wiersz, ale będzie on stworzony tylko ze słowa ,,Monika'' napisanego innymi sposobami.

Kiedy gracz zdecyduje usunąć plik Moniki, dziewczyna natychmiastowo zniknie i spanikowana zacznie szukać swojego pliku. Kiedy dowie się, że gracz ją usunął, wścieknie się na niego mówiąc mu, że "brzydzi się nim", oskarża o zaledwie udawanie miłego, by jeszcze mocniej ją zranić i ostatecznie każe mu opuścić grę, by "znalazł sobie innych ludzi do torturowania". Po krótkiej pauzie Monika powie graczowi, że wciąż go kocha. Poczuje wtedy ciężar swoich czynów, zda sobie sprawę z okropnych rzeczy, jakich się dopuściła wobec Natsuki, Yuri oraz Sayori i stwierdzi, że nawet jeśli wiedziała, iż nie były prawdziwe, to wciąż były jej przyjaciółkami. Monika później przywraca grę mówiąc, że jeżeli naprawdę kocha gracza, to naprawi wszystko, co dotąd zniszczyła przez swoje samolubne zachowanie. Przez pozostałą część rozgrywki, aż do końcówki uczennica będzie niedostępna.

Jeżeli gracz osiągnie standardowe zakończenie, Sayori staje się samoświadoma i przenosi rozgrywkę z powrotem do pokoju, w którym była Monika w Akcie 3. Wtedy mówi graczowi, że również jest w nim zakochana i wie o wszystkim, następnie dziękuje również za usunięcie Moniki i proponuje zostanie na zawsze razem. W tym momencie Monika usuwa Sayori mówiąc, że nie pozwoli ponownie skrzywdzić gracza. Po czym stwierdza, że nie można znaleźć szczęścia w Klubie Literackim i usuwa całą grę. Podczas napisów końcowych słyszymy piosenkę "Your Reality", którą Monika napisała dla gracza. Grafiki z gry zostaną usunięte i zobaczymy list pożegnalny od Moniki, w którym dziękuje graczowi za bycie częścią jej Klubu Literackiego.

## Umiejętności

W miarę postępów w grze dowiadujemy się, że Monika jest samoświadoma, co jest wynikiem jej pozycji prezesa Klubu Literackiego.

Zapewnia jej to także liczne umiejętności:

* Świadomość tego, że jest jedynie postacią w grze;
* Świadomość tego, że protagonista i gracz to osobne byty;
* Świadomość tego kiedy gra zostanie wyłączona;
* Możliwość edytowania plików innych postaci, a tym samym wpływania różnie na ich osobowość;
* Możliwość istnienia pomimo usunięcia plików jej postaci i wówczas komunikacji przez okienko tekstowe;
* Możliwość wykrywania innych aktywnych aplikacji (jak Steam, OBS) podczas gry;
* Możliwość poznania prawdziwego imienia gracza przez imię administratora komputera;
* Możliwość usuwania i dodawania plików takich jak "wesoxe myxli.png", "miłego weekendu!" oraz "iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii.txt";
* Możliwość wykrycia pliku jej postaci po zresetowaniu gry;
* Możliwość poprzedzania interfejsu gry (na przykład przez okno dialogowe).

## "Porady Dnia" Moniki

* "Czasami kiedy piszesz wiersz - albo historię - pewnie często zdarza ci się zamyślić na czymś zupełnie innym. Jeśli za bardzo będziesz się starać, żeby wyszedł perfekcyjnie, nigdy nie posuniesz się do przodu. Po prostu zmuś się do napisania czegokolwiek, a potem, ewentualnie poprawisz! Możesz o tym też myśleć w ten sposób: Jeśli będziesz trzymać pióro w jednym punkcie przez zbyt długi czas, to w końcu powstanie tam wielki czarny kleks. Po prostu ruszaj dalej ręką, podążając za tym co ci w duszy gra!";
* "Czasami możesz mieć trudności z podjęciem odpowiedniej decyzji. Kiedy się tak stanie, nie zapomnij zapisać gry! Nigdy nie wiesz, kiedy zmienisz zdanie, albo kiedy zdarzy się coś niespodziewanego! Chwila...czy ta rada dotyczyła w ogóle wierszy? O czym ja w ogóle mówię? Ahaha!";
* "Czy zdarza ci się bać pokazać innym swoje dzieło, ponieważ wydaje ci się, że nie wyszło tak jak chciałeś? To bywa naprawdę demotywujące, kiedy otrzymujesz nijaką opinię o czymś, w co włożyłeś tyle wysiłku. Ale kiedy znajdziesz innych ludzi, którzy lubią pisać, dzielenie się waszymi wierszami stanie się dużo prostsze! Ponieważ zamiast mówić ci czy twój styl jest dobry, czy średni, czy też zły, skupią się oni na tym, jak wiele włożyłeś w opracowanie go i będą w stanie pomóc ci rozwinąć go dalej. Nie tylko pomaga to w staniu się lepszym, ale i stanowi świetną motywację. Prawie jak twój własny Klub Literacki, nie sądzisz?";
* "Czasami możesz mieć trudności z podjęciem odpowiedniej decyzji. Kiedy się tak stanie, nie zapomnij zapisać gry! Nigdy nie wiesz, kiedy...emm... Do kogo ja w ogóle mówię? Słyszysz mnie? Powiedz, czy mnie słyszysz. Cokolwiek. Proszę, pomóż mi."

## Ciekawostki

* Monika została specjalnie zaprojektowana w taki sposób aby była podejrzana od samego początku:
	+ Każda dziewczyna, oprócz Moniki, nosi białe podkolanówki (Monika ma czarne, sięgające do ud zakolanówki)
	+ Każda dziewczyna, oprócz Moniki, nosi biało-niebieskie buty (Monika nosi biało-różowe buty)
	+ Każda dziewczyna, oprócz Moniki, ma sprite zwrócony bokiem (Monika jest zwrócona bezpośrednio w stronę gracza)
	+ Każda dziewczyna, nie licząc Moniki, ma nierealistyczny kolor włosów
	+ Podczas gdy każda dziewczyna w menu głównym wykonuje jakąś pozę, Monika wyciąga rękę. Może to być uznane za gest powitalny dla nowych członków, ale może to być również próba wyciągnięcia ręki do gracza.

* Jeśli gracz nagrywa grę, Monika będzie tego świadoma i wykona jumpscare'a;
* Monika również będzie znała nasze imię dzięki plikom i imieniu administratora komputera;
* Wersja piosenki Moniki "Okej, Wszyscy!" jest grana na pianinie, co pasuje do tej postaci, jako że Monika ćwiczy grę na tym instrumencie;
* Urodziny Moniki przypadają na dzień wydania gry *Doki Doki Literature Club!* (22 września);
* Biorąc pod uwagę japoński system edukacji, można założyć, że Monika jest trzecioklasistką:
	+ Monika wspomina w Akcie 3, że każdy w jej klasie zaczyna myśleć o college'u.
	+ W japońskich szkołach kolor butów odzwierciedla oceny danego ucznia. Monika nosi biało-różowe buty, co oznacza, że Monika jest prymuską.
	+ Uczniowie mogą zostać przyjęci do grupy II roku kontynuując pracę z rówieśnikami z pierwszego roku, co jest zgodne z komentarzem protagonisty, że był z Moniką w klasie z poprzedniego roku.
	+ Biorąc pod uwagę powyższe dowody, Monika nie byłaby w liceum, gdyby była o stopień niżej od innych postaci, a protagonista nie byłby z Moniką w klasie z poprzedniego roku. Z tego wynika, że Monika nie może logicznie być w szkole, podczas gdy inne postacie są na trzecim roku, ponieważ ukończyłaby program nauczania i przeniosłaby się do wybranego przez siebie college'u;

* Monika przejawia pewną hipokryzję nazywając Yuri "yandere", podczas gdy sama wykazuje zachowania typowe dla tego typu osobowości - usunięcie swoich rywalek miłosnych i zmuszenie gracza do spędzania z nią czasu. Cechą odróżniającą Monikę od tego typu osobowości jest jej akceptacja w przypadku odrzucenia jej miłości przez gracza, czy też pozwolenie graczowi na życie bez niej oraz umożliwienie mu przebywania z innymi dziewczynami;
* Monika ma modyfikację do gry Friday Night Funkin.
* Monika ma konto na Twitterze. Jej nick to lilmonix3;
* Ulubionym kolorem Moniki jest szmaragdowozielony. Czuje ona "specjalne połączenie" z kolorem jej oczu, który jest częścią jej osobowości, co może być odniesieniem do związku frazeologicznego "zielony z zazdrości";
* Monika jest wegetarianką. Uzasadnia to chęcią przyczynienia się do zmniejszenia zanieczyszczenia powietrza produkowanego przez zakłady mięsne;
* Zostało ujawnione, że Monika lubi słuchać dźwięku deszczu;
* Przewodnicząca miała myśl żeby zostać raperką w Klubie Literackim. Sama przyznała, że był to ciekawy, lecz bardzo dziwny pomysł;
* Monika jest jedyną postacią w grze posiadającą oficjalny głos (Jillian Ashcraft w oryginale, Pola w polskiej wersji językowej). Można ją jednak usłyszeć tylko w napisach końcowych;
* Mimo, że Monika ma dostęp do imienia administratora urządzenia, nie ujawni go jeżeli gracz nagrywa rozgrywkę;
* Monika twierdzi, że nie wie za dużo o graczu, włączając w to jego płeć. Mimo to wciąż nazywa siebie "dziewczyną" gracza, którego nazywa swoim "chłopakiem". Może to oznaczać dwie rzeczy:
	+ Monika ma preferencje, ale nie są one dla niej tak ważne, jak bycie idealną dziewczyną dla gracza.
	+ Zainteresowanie Moniki graczem wynika z tego, że reprezentuje on rzeczywistą istotę z nieskończonymi możliwościami życiowymi, a nie autonomiczną osobowość o ograniczonych możliwościach. Dan Salvato sugeruje, że Monika stara się kochać gracza takim, jakim jest, a jej miłość zależy od tego, czy gracz ją kocha, czy nie;

* Monika wielokrotnie wypowiada wyrażenie "Tylko Monika" przez inną postać lub sprawiając, że gra sama pokazuje to wyrażenie przez okno dialogowe, tudzież okno z polem tekstu, próbując w ten sposób ograniczyć wybory gracza i przekonać go, że to ona jest najważniejszą postacią w grze i że na niej należy się skupić;
* Jeżeli gracz spróbuje przywrócić Monikę w Akcie 4, pojawi się okienko z polem tekstu, przez które Monika powie graczowi, że jest dla niej okrutny i że nie chce już istnieć, po czym usunie swój własny plik postaci.
	+ Pomimo usunięcia, jeżeli gracz spróbuje wczytać plik zapisu z innego aktu, Monika się pojawi i powstrzyma gracza przed oszukiwaniem;

* W modyfikacji "Our Time" gracz jest razem w związku z Moniką.