Alfred von Tirpitz

**Alfred Peter Friedrich von Tirpitz** (19 marca 1849 r. - 3 czerwca 1930 r.) Był Großadmiral z Cesarstwa Niemieckiego podczas Weltkriegu, pełnił również funkcję sekretarza stanu niemieckiego Imperial Naval Office od 1897 r. Do 1916 r., Zanim został mianowany Reichskanzler od 1923 r. Do 1930.

## Alfred von Tirpitz

### Tytuły

Großadmiral z imperialnej niemieckiej marynarki wojennej, sekretarz stanu niemieckiego cesarskiego biura marynarki wojennej, Reichskanzler z Cesarstwa Niemieckiego

## Historia

### Nieoczekiwane wybory

10 lipca 1923 r. Liberalna gazeta Berliner Tageblatt opublikowała długi expose na temat niewłaściwie wykorzystanych funduszy z programu Osthilfe. Osthilfeskandal szybko zaczął żyć własnym życiem, co implikowało wiele osób w wewnętrznym kręgu Ludendorffa. Najbardziej wybuchowy, nazwany Wilhelm Breucker, adiutant generała Ludendorffa, jako jeden z największych winowajców, i zasugerował Ludendorffowi, że ma pełną wiedzę o tym, co się dzieje, być może nawet zachęcając lub ułatwiając go. ego popołudnia garnizonowe oddziały Heera skonfiskowały wszystkie niesprzedane kopie papieru i zajęły biura Tageblatta. Redaktor naczelny Theodor Wolff zaczął dzwonić do każdej potencjalnie przyjaznej gazety i prosić, aby poprowadzili swoją opowieść, aby zapobiec jej stłumieniu. Rankiem 11 lipca Die Post, Die Frankfurter Zeitung i Die Allgemeine Zeitung przeprowadzili całą historię.

13-go stycznia pojawili się Theodor Wolff i von Tirpitz przybywający do rezydencji Kaisera. Von Tirpitz był bardziej aktywnie zaangażowany w politykę od czasu założenia Deutsche Vaterlandspartei (DVLP) (niemieckiej partii Ojczyzny) w 1917 r., Po czym był honorowym przewodniczącym partii, obok Ludendorffa i von Hindenburga. Następnego dnia Wilhelm nagle odwołał swoje wakacje i wrócił do Berlina, gdzie spotkał się z Reichkanzlerem Paulem von Hindenburgiem, który trwał następnego ranka. Ludendorff również zażądał spotkania z kajzerem, ale został odtrącony. Wpadający w panikę generał spędził szesnastego dnia powołanie przyjaznych oficerów armii na spotkanie w hotelu Adlon w Berlinie następnego dnia. Kiedy jego samochód podjechał do hotelu, został otoczony przez policjantów, którzy aresztowali Ludendorffa.

De facto przywódca Cesarstwa Niemieckiego został w kajdankach zabrany do cesarza Wilhelma II w berlińskim Stadtschloss. Przed generałami, których uważał za swoich sojuszników: von Hindenburga, von Tirpitza, Wolffa i wielu innych dziennikarzy oraz przywódców każdej ważniejszej partii politycznej w Niemczech, w tym Otto Welsa z SPD, Kaiser pozbawił Ericha Ludendorffa dowodzenia i kazał mu przejść na emeryturę. Kaiser krótko ogłosił publiczne oświadczenie, że przymusowa rezygnacja ma "zapewnić naszemu najbardziej lojalnemu i bezinteresownemu obrońcy szansę na odpoczynek", ogłosiła ponowne zjednoczenie Reichstagu i że jego pierwsze wybory od ponad dziesięciu lat miały się odbyć w jednym. czas tygodnia.

Kampania wyborcza w 1923 r. Była haniebnie chaotyczna i stała się znana jako Tage der Schreihälse (Days of the Criers). Ostatecznie "Wielka Koalicja" DVLP, NLP-FKP, Zentrum i DKP utworzyła nowy rząd, chociaż SDP była nadal największą partią jednoosobową. Zwycięski DVLP mianował von Tirpitz na nowego Reichskanzlera. Erich Ludendorff zniknął na emeryturze w swojej posiadłości w Ostelbnie, a von Hindenburg poszedł za nim tydzień później.

### Złoty kanclerz Niemiec

W niektórych swoich pierwszych działaniach jako Reichskanzler von Tirpitz rozpoczął o wiele bardziej liberalną politykę gospodarczą dla Niemiec. W odpowiedzi 14 maja 1924 r. Kilku członków DVLP Reichstag wycofało się z partii. W sojuszu z kilkoma prominentnymi postaciami z Unii Pan-Niemiec, oni przejść do formularza Alldeutscher Verband.

### Śmierć

Podczas podróży do Hamburga, von Tirpitz nagle zachorował. Mimo najlepszych starań miejscowych lekarzy, Reichskanzler zmarł 3 czerwca 1930 r. Z powodu komplikacji z zaawansowanego wieku. Śmierć von Tirpitza zaskoczyła DVLP, ponieważ nie przygotował nikogo do działania jako jego następca.

Publiczna pochówku von Tirpitz odbyła się cztery dni później, 7 czerwca, ulicami Berlina. Ogromne wylewanie uczuć do "Drugiego Najlepszego Kanclerza Niemiec" wiązało się z obawami, że prosperity, które zapoczątkował von Tirpitz, wkrótce miały go doprowadzić do grobu. Po wewnętrznych sporach między DVLP, von Tirpitz zostałby zastąpiony przez Reichskanzlera przez Franza von Papena.