Odgrabacz Hektor

Zdjęcie Odgrabacza z dokumentów Akademii

Stworzony przez **Gnuśność** nietuzinkowo przystojny mężczyzna, zamieszkujący Ziemię w wymiarze GRH-73. Urodzony i wychowany w Kaliszu. Od 22 roku życia członek sekretnego personelu Akademii Pana Keksa - Aprilis, w którym przypisany jest do numeru 14. Chodzący testosteron, demon seksu. Dzięki swojemu wdziękowi posiada cztery żony. Poligamia nie przeszkadza żadnej z nich. Od roku 2017 zażarty wróg **Filipa Grabarza**, nie ma do niego nic personalnie. Nie wiadomo jak, nie posiada włosów na dupie czego każdy mu zazdrości, nawet Pan Keks ale tego nie przyznaje.

> Motyw Muzyczny: Tom Jones, Mousse T. - Sexbomb
>
>

## Opis

### Osobowość

Dumnie stąpający po swym mieście przystojny mężczyzna. Kobieciarz to słowo, które opisuje go najlepiej. Z jego twarzy można wyczytać, że jest człowiekiem zaradnym oraz dbającym o siebie. Rzadko potrafi zachować powagę sytuacji, do wszystkiego podchodzi na luźno i z szyderczym uśmiechem na buzi, niemniej jednak swą pracę wykonuje sumiennie i starannie. Jest osobą spokojną i trzeźwo myślącą. Nie jest postrzegany jako geniusz, lecz nie jest również uważany za cymbała. Jego intelekt jest wysoki na tyle, by zapewnić mu umiejętność do samodzielnego życia oraz na komunikację z drugim człowiekiem na poziomie. Dzięki swojej budowie i jego porannej rutynie kosmetycznej wygląda jak bóstwo i ugania się za nim wiele kobiet. Jego uwodząca umiejętność rozmawiania z płcią przeciwną tylko powiększa liczbę jego adoratorek. Wie, że kobiety go kochają. Jego jedyną wadą jest poświęcanie za dużo czasu na swój wygląd oraz zastanawianie jak się ubrać. Nie robi tego, by przypodobać się innym. Robi to dla siebie. Kocha samego siebie. Mimo swego podejścia do życia oraz swojego wyglądu nie jest narcyzem i potrafi zauważyć kogoś poza samym sobą, swoje żony kocha nad życie.

## Historia

### Młodość (0-20)

#### Dotychczasowy żywot i miłosne przeżycia (0-19)

Życie przed dwudziestym pierwszym rokiem życia Hektora było jak życie większości ludzi. Wychodził ze znajomymi, ćwiczył na siłowni, jeździł na rowerze od czasu do czasu wychodził do kina. Uczęszczał do szkoły, gdzie poznał swoją pierwszą dziewczynę. Jedyne co było inne to zainteresowanie kobiet w jego kierunku. W wieku dziewiętnastu lat wziął swój pierwszy ślub ze swoją dziewczyną Marią, z którą prowadził szczęśliwe życie. Niecałe pół roku później na romantycznym wyjeździe w Wenezueli para spotkała kobietę o imieniu Tatiana, która zakochała się w Hektorze. Gdy kobieta wyznała mu prawdę nie zdziwiło to ani go, ani jego żony. Maria nie widziała problemu we wspólnym życiu w trójkę tak więc zaproponowała Hektorowi ślub z Tatianą. Ten zdecydował się na tę propozycję. I tak też się stało. Trójka razem wróciła do Kalisza samolotem z miejscami w pierwszej klasie, w której pokojach podczas powrotu odgrywane były niesłychane fantazję zakochanych. Po kolejnych 3 miesiącach kolejna kobieta zdecydowała się ujawnić swą miłość do Hektora. Była nią listonoszka Anastazja, która codziennie rano wręczała listy od rodziny Tatiany Hektorowi bez koszulki. Obecne już żony nie widziały w tym problemu. Ślub wzięto miesiąc później. Czwórce ludzi żyło się cudownie. Hektor nie posiadał jeszcze pracy. Żył z pieniędzy, które dawały mu przypadkowo spotkane kobiety na ulicy.

#### Zwerbowanie do Aprilis (19-22)

Zbliżał się czas następnych wakacji, na które Hektor chciał zabrać swoje ukochane, lecz fundusze zaczęły sie kończyć, dlatego zdecydował się znaleźć i pójść do pracy. Umówił termin rozmowy kwalifikacyjnej przez telefon. Gdy nadszedł dzień rozmowy o pracę Hektor nie mógł zdecydować się, który garnitur wybrać oraz jakie buty do niego dobrać przez co spóźnił się na rozmowę. Ku jego nieszczęściu na spotkaniu zastał mężczyznę, który nie docenił jego piękna i nie przyjął go do pracy. Załamany jedną z pierwszych swoich porażek w życiu Hektor zmierzał w kierunku domu. Podczas przekraczania ulicy przewrócił się koło niego starszy mężczyzna, a z jego walizki wypadły czekoladowe kulki, księga, notatnik, zabytkowe pióro, wibrator i pomarańcze. Hektor pomógł mężczyźnie wstać i pozbierać rzeczy. Nieznajomy podziękował z uśmiechem na twarzy, spytał o imię, wręczył swoją wizytówkę, klepnął Hektora po tym jędrnym pośladku po czym zaśmiał się i odszedł. Po całej sytuacji piękniś wrócił do domu oraz zadzwonił pod numer, który widniał na wcześniej wręczonej wizytówce. W słuchawce usłyszał głos mężczyzny, którego spotkał wcześniej, ten przedstawił się jako "Pan Keks". Hektor wiedział kim jest Pan Keks. Całe miasto go zna, jednak nie tak duża już część ludzi wie jak wygląda, dlatego Hektor nie zorientował się wcześniej. Kręcący oraz jężdżący na swym fotelu w lewo i prawo po całym biurze Pan Keks przedstawił swoją propozycję pracy, oraz gdzie spotkają się mężczyźni, aby omówić szczegóły, jeśli Hektor przyjmie ofertę. Pan Keks spadł Hektorowi z nieba. Przyjął propozycję, a tydzień później spotkał się z Panem Keksem. Profesor wytłumaczył czym jest Aprilis, jak będzie wyglądać praca Hektora, ile będzie zarabiać i inne. Jednakże nie wszystko tak hop siup. Po zaakceptowaniu warunków swojej nowej pracy Hektor musi przejść trzy testy, które sprawdzą jego siłę, intelekt, oraz jak potrafi stawić czoła różnym przeszkodom. Pierwsze dwa testy zdał bez problemu. Test siłowy polegał na wniesieniu sześćdziesięciu kilogramów atramentu do biura Pana Keksa. Natomiast próba intelektu wymagała od Hektora odpowiedzenia na podchwytliwe pytania Pana Keksa. To ostatni test sprawił kłopoty mężczyźnie, ponieważ musiał stanąć przed porwaną i związaną przez Pana Keksa rodziną i bezlitośnie strzelić w prawe oko każdemu członkowi Familii. Ludzie nie byli prawdziwi, lecz o tym nie poinformował Hektora Pan Keks. Chciał sprawdzić czy jest stanie wykonać swoje zadanie, nawet jeśli wymaga od niego odrzucenia jakiejkolwiek moralności. Później się okazało, że jednak jeden dzieciak z rodziny był prawdziwy i Pan Keks miał przypał, o tym również nie dowiedział się Hektor, i w sumie dobrze.

#### Okres pracy w Aprilis Akademii (22-31)

##### Okres Przedfilipowy (22-26)

Po zdaniu testów członkostwo w Aprilis nie wymagało od Hektora za dużo. Często nie musiał nawet zjawiać się w pracy, ponieważ jedyne co tam robił to trzygodzinna posiadówka w swoim biurze, godzina kopania w ziemi w podziemiach akademii i comiesięczne spotkania całego Aprilis. Mimo tego otrzymywał pokaźną pensję pozwalającą mu na utrzymanie siebie, trzech różnych kobiet i spełnianie ich zachcianek. Z biegiem lat Hektor poznał czwartą najważniejszą dla niego kobietę - Olgę, z która wziął ślub po miesiącu spotkań. Niezły z niego gość. Czterem kobietom oraz Hektorowi żyło się świetnie, jak zawsze. Następne dni nie bardzo różniły się od siebie. Jedyną rzeczą odbiegającą od reszty życia były miejsca, w których związek kopulował w piątkę. Poczynając od dołu wykopanego na publicznej plaży, zahaczając o sklep z wykładzinami i kończąc na grupowym stosunku podczas skoku spadochronowego.

##### Okres Filipowy (26-31)

Nastał rok 2016, to wtedy nudna praca Hektora w końcu nabrała sensu, albowiem Hektor otrzymał rozkaz wykopywania ciał z cmentarza akademii. **{"}**Otrzymany rozkaz nie zdziwił Hektora, ponieważ ten już wystarczająca dużo czasu był zaznajomiony z tym, jaki jest Pan Keks. Początkowo nie wiedział czemu musi to robić. Po prostu wykonywał swoją pracę, jednakże z czasem, gdy raz z oddali zawrzeszczał na niego wyjątkowo tępo wyglądający mężczyzna zrozumiał o co może chodzić Panu Keksowi. Kontynuował swoją pracę i starał się być niezauważony przez Grabarza akademii. Po około miesiącu drażnienia **Filipa Grabarza** Hektor otrzymał nowe wytyczne od Pana Keksa. Wymagały od niego bardziej ryzykownych ruchów, albowiem od teraz Odgrabacz musiał uważnie przyglądać się Filipowi oraz wykopywać świeżo zakopane ciała po to, aby Filip oszalał jeszcze bardziej. Niestety anonimowość Hektora od tamtego czasu utrzymała się zaledwie tydzień, kiedy to Grabarz spostrzegł kto stoi za zakłócaniem jego pracy. Hektor nie był gotowy na ten moment. W oczach Filipa nie było już widać ani głupoty, ani człowieczeństwa. Chwycił za swój szpadel, jego złość rozerwała jego uniform Grabarz spojrzał oraz rozpoczął szarżę na Hektora. Członek Aprilis był w ogromnym szoku, nie ruszył się o centymetr, był przerażony. Pierwszy raz widział coś takiego, taki gniew. Przytłaczająca aura Filipa wyssała z niego jakiekolwiek pokłady odwagi. Po prostu tam stał, mogłoby się wydawać, że w tym ułamku sekund pogodził się ze śmiercią, z tym, że zostawia swoje cztery ukochane.

Gdy już ujrzał tępy pysk przed sobą zamknął oczy i czekał na najgorsze. Jednakże zdziwiło go to, co się stało, Hektor nie umarł, nie poczuł ani zadrapania. Stało się tak, ponieważ podczas szarży Filip potknął się o upuszczony przez Odgrabacza szpadel. Gdy spojrzał za siebię ujrzał Filipa z głową wbitą w przewracające się drzewo próbującego wykrzyczeć "Kuuuurczeeęm!". Przerażony Hektor zaczał uciekać, gdy tylko podniósł się z ziemi. Wiedział, że dopóki nie otrzyma nakazu, nie może przestać wykonywać swojej pracy, dobrze znane są mu procedury akademii. Następnego dnia Hektor ponownie zaczął wykopywać zakopane już przez Filipa ciała. Oczywistym było również, że Filip znów ujrzy mężczyznę i tak też było. Coś do niego krzyczał ale nie wiadomo co bo średnio radzi sobie z mówieniem. Gdy Hektor wciąż nie oddalił się od ciał Filip znów zaczął swą szarżę. Strach obszedł Odgrabacza po całym ciele, jego szpadel, podobnie jak ostatnim razem, wypadł na ziemię, a Filip potknął się o niego. Sytuacja wyglądała tak samo jak dnia poprzedniego. Hektor wygrał, ponownie, choć nie dotykając swojego przeciwnika ani razu, uszedł z życiem bez szwanku. Zauważył, jak zajebiście tępy jest Filip oraz jak, mimo jego niesamowitej tężyzny oraz siły fizycznej dać sobie z nim radę. Z czasem Hektor zyskał wiele pewności siebie, w sytuacjach, gdzie Filip chciał podnieść rękę na Hektora, Odgrabacz wykonywał sztuczkę ze szpadlem raz po raz, a ta działała bez zarzutu za każdym razem. Stał się wirtuozem swojej pracy. Zgodnie z nowootrzymanymi wytycznymi miał drwić z Filipa i tak też robił. Trwało to miesiącami. Gdy ten znów podbiegał do niego Hektor bawił się szpadlem niczym czerwoną płachtą przed bykiem dorzucając przy tym kawał o facjacie Grabarza, którego ten pewnie nawet nie rozumiał. Z dnia na dzień zmieniał się w coraz gorszą osobę, jednakże jego prawdziwe ja wciąż tkwiło w jego środku. Nie miał na myśli tego co mówi. Był dobrym człowiekiem. Pewnego dnia, gdy grabarz znów leżał nieprzytomny wyciął na jego uniformie dziure w miejscu kutasa, tak że każdy mijający Filipa uczeń czy personel był w stanie ujrzeć dyndające zgrzybiałe prącie i mosznę pochłonięte przez dwudziestotrzyletni zarost. O problemie grabarz dowiedział się dopiero, gdy upadł na ziemię na kolejnym spotkaniu po którym oprzytomniał ze złamanym prąciem, które dostało wzwodu akurat, gdy Filip szarżował na Hektora. Odgrabacz zobaczył co się stało. Zignorował rozkazy i został przy FIlipie, aż ten nie oprzytomniał. Grabarz wstał. Pierwsze co chciał zrobić to trącić mężczyznę lecz coś go powstrzymało. Ból prącią. Kolos upadł na ziemię. Odgrabacz przeprosił go za wszystko. Nie wspomniał nic o tajnej misji nadanej przez Pana Keksa. Wytłumaczył, że po prostu na tym polega jego praca. Filip mu uwierzył. Hektor znając sytuację Filipa oraz powód dlaczego został powołany do działania zaproponował mu inne wyjście - ciągłe rywalizacje w grabieniu i odgrabianiu. Grabarz przystał na propozycję. O sytuacji dowiedział się Pan Keks, który całą sprawę bacznie monitorował od początku przez ukrytą w ciele Hektora kamerze. Czasem śmiechnął, gdy Filip się wywrócił. Tego dnia wieczorem udał się do domu Hektora z klamką, i to nie jedną. Zapukał do drzwi, które otworzyła jedna z żon Hektora. Pan Keks wytłumaczył kim jest oraz po co przychodzi, a Tatiana wpuściła go do środka. Profesor zamontował klamkę w drzwiach w korytarzu oraz łaziencę po czym poszedł do Hektora. Objął mężczyznę ramieniem, powiedział, że sprawa załatwiona oraz, że jego propozycja dla Filipa to świetny pomysł po czym podziękował mu za to co robi dla jego syna. Opuszczając mieszkanie podrzucił wcześniej przygotowane i ukryte w płaszczu gówno do butów leżących w korytarzu. W jego rodzimych stronach to gest wdzięczności. Filip i Hektor rozpoczęli swą rywalizację.**{"}**

Odgrabacz nie uważał swojej pracy za świetną, lecz póki otrzymywał ogromne kwoty z portfela Pana Keksa na nic nie szło mu narzekać. Wciąż zadawalał swe żony. Każdą kochał po równo, ze wzajemnością. Nie mógł wymarzyć sobie lepszego życia. Ich życiu nie brakowało już niczego. W przerwach od pracy toczył z rodziną normalne życie jak inni. Chodzili do restauracji, odwiedzali ciepłe kraje. Ich zdrowie pozostawało w idealnym stanie, a każdy czuł radość z każdego dnia.

1. ↑ Filip Grabarz (Zwariowane Zastępniki: Dokuczliwy Rywal)