recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Stefan Grabowski

**Stefan Grabowski** herbu Oksza (ur. 24 czerwca 1767 w Ostaszynie k. Nowogródka, zm. 4 czerwca 1847 w Warszawie), generał dywizji Armii Królestwa Polskiego, tajny radca i polityk. Uzyskał pruski tytuł hrabiego w 1798 roku, hrabia w Królestwie Kongresowym w 1820 roku. Kalwinista.

Syn Tomasza Mariana Grabowskiego, generał-majora wojsk litewskich i Doroty z Ottenhauzenów. Brat stryjeczny Pawła Jerzego Grabowskiego, koniuszego Wielkiego Księstwa Litewskiego, krewny Zygmunta Ksawerego i Pawła pułkownika, stryj Karola, oficera wojsk polskich.

Służył w 7 regimencie litewskim. Brał udział w wojnie polsko-rosyjskiej 1792 w stopniu pułkownika. Po zwycięstwie targowiczan pozostał w służbie. W 1793 przystąpił do sprzysiężenia insurekcyjnego na Litwie. W powstaniu kościuszkowskim dowodził samodzielnym oddziałem w obronie Wilna, w bitwie pod Sołami, dowodził wyprawą dywersyjną na tyłach rosyjskich pod Mińskiem. Stoczył przegraną bitwę pod Lubaniem i kapitulował honorowo koło Słucka. Rosjanie nie dotrzymali umowy i został wzięty do niewoli i zesłany na Syberię. W 1796 został uwolniony przez cara Pawła i powrócił do Wilna. W 1812 roku przystąpił do Konfederacji Generalnej Królestwa Polskiego wraz z obywatelami Brześcia i powiatu brzeskolitewskiego. W roku 1812 przewodniczący Komitetu Wojskowego Litwy i dowódca 12 pułku piechoty armii Księstwa Warszawskiego. Walczył po stronie Francji przeciwko Rosji biorąc udział w kampanii na Moskwę. Awansował na generała. W kampanii saskiej w 1813 został wzięty do niewoli rosyjskiej w bitwie pod Lipskiem. Gdy wrócił do kraju pozyskał względy cesarza Aleksandra I. Od 1815 r. dowódca Brygady Piechoty w armii Królestwa Polskiego, od 1816 dyrektor generalny Komisji Wojny. Dzięki poparciu Wielkiego Księcia Konstantego od 1820 członek Rady Stanu i minister-Sekretarz stanu Królestwa Polskiego od 1825. Generał dywizji z 1826. Uczestniczył w wojnie rosyjsko tureckiej. Po wybuchu powstania w 1830 wyjechał do Petersburga.

Odznaczony Orderem Świętego Stanisława I klasy w 1820 i II klasy w 1818, a Orderem Orła Białego oraz Znakiem Honorowym za 25 lat służby w 1830. Posiadał też rosyjskie Order św. Aleksandra Newskiego z brylantami, Order św. Włodzimierza I klasy i Order św. Anny I klasy.

Był członkiem 3 niższych wileńskich lóż wolnomularskich w 1781 roku
Michał Cichocki

**Michał Mikołaj Cichocki** (ur. we wrześniu 1770 w Warszawie, zm. 5 maja 1828 w Warszawie) – generał brygady Księstwa Warszawskiego.

## Życiorys

Naturalny syn Stanisława Augusta Poniatowskiego i Magdaleny Agnieszki Lubomirskiej. Ukończył Korpus Kadetów i od 1785 służył w artylerii koronnej. W stopniu porucznika i kapitana brał udział w wojnie 1792 z Rosją. Odznaczył się w bitwie pod Dubienką. W 1793 podał się do dymisji. W 1794 powrócił do służby po wybuchu insurekcji kościuszkowskiej. Oficer sztabu gen. S. Mokronowskiego, doszedł do stopnia pułkownika. Po upadku insurekcji pozostał poza wojskiem. Mieszkał w Warszawie.

Od 1806 służył w Ministerstwie Wojny Księstwa Warszawskiego. W 1809 komendant placu w Lublinie, potem dowódca 9 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Walczył w Hiszpanii w ramach interwencji francuskiej. Wraz z Dywizją Księstwa Warszawskiego wraca z Hiszpanii i brał udział w Drugiej Wojnie Polskiej roku 1812 w Rosji. Osłania z pułkiem przeprawę na Berezynie. Tamże ranny 28 listopada 1812. W 1813 bronił Szpandawy w trakcie kampanii wiosennej.

18 czerwca 1813 mianowany pułkownikiem 4 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego po wcieleniu resztek pułków 7 Piechoty Księstwa Warszawskiego i 9 Piechoty Księstwa Warszawskiego do najsilniejszego wówczas 4 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego, 16 października 1813 pod Lipskiem ranny. Awansowany na generała. Po zakończeniu wojen napoleońskich wrócił do kraju.

Od 1815 dowódca 3 Brygady Piechoty armii Królestwa Polskiego. Zmarł nagle.

Był członkiem loży wolnomularskiej Jedność Słowiańska.

## Odznaczenia

* Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari za Kampanię 1792 (Bitwa pod Dubienką)
* Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej 11 lipca 1813Szablon:R
* Krzyż Oficerski Orderu Legii Honorowej 12 października 1813Szablon:R
* Order św. Włodzimierza
* Order św. Anny z Gwiazdą
* Order św. Stanisława II klasy z nadania Aleksandra I Romanowa
Warsztaty ks. Franciszka Oruckiego-Lubeckiego na Solcu

Fabryka zalozona w Warsztatach na Solcu. Zaklady kierowane przez gen. Piotra Bontempsa, zatrudniajace okolo 1500 robotnikow od polowy lipca do konca roku wyprodukowaly 2500 karabinow. Zaklady zajmowalys ie takze wyrobem szabel i palaszy. Po zakonczeniu dzialan wojennych urzadzenia i pracownikow przeniesiono do nowych zakladow w Kozienicach.

Przemysł w czasie Powstania Listopadowego
Zagłębie staropolskie

W czasach Królestwa Polskiego w okresie gdy polskim przemysłem zajął się Stanisław Staszic. Zgodnie z jego pomysłem i realizowanym potem szczegółowym planem, w górnym biegu rzeki, powyżej Wąchocka, zgrupowane nad Kamienną zakłady dostarczać miały surówki (wielkie piece w Bzinie, Rejowie, Parszowie, Mostkach). Niżej położone zakłady w Brodach i Michałowie przerabiały w piecach pudlarskich surówkę na żelazo, dokonując także wstępnego walcowania. Finałem miała być obróbka ostateczna w Nietulisku, gdzie znajdowały się dwa ciągi walcarek i profili, mających nadać wyrobom ostateczny kształt. Rzeka Kamienna, oprócz napędzania fabrycznych maszyn, spełniała rolę głównego traktu komunikacyjnego – łączyła poszczególne zakłady. Dla tego celu zakładano uregulowanie rzeki od Bzina aż do Wisły. Wykopano też kanał od Starachowic do rzeczki Świśliny, wpadającej do Kamiennej dwa kilometry poniżej Nietuliska.

Po śmierci Staszica plany uległy zmianie – surówki dostarczały teraz trzy wielkie piece wybudowane w Starachowicach. Do opracowania planów naprawczych i planów rozbudowy zaangażowano wybitnego niemieckiego inżyniera Fryderyka Lempe’go. Warto wspomnieć, iż był on również współautorem planów budowy zakładów hutniczych nad Kamienną za czasów Staszica i Druckiego – Lubeckiego. Planowane inwestycje wymagały znacznych nakładów pieniężnych. Bank Polski rozpoczął akcje kredytową mającą na celu pobudzenie inicjatywy prywatnej. Prywatni przedsiębiorcy inwestowali w przedsięwzięcie, Bank zastrzegał sobie jednak utrzymanie nadzoru nad budową. Niejednokrotnie zdarzało się, że inwestujący nie dotrzymał warunków umowy i tym samym to bank stawał się właścicielem zmodernizowanych dóbr. Pomimo licznych problemów oraz nieprawidłowości Bank Polski przeprowadził szereg inwestycji w Okręgu Wschodnim Zagłębia Staropolskiego:

* odbudowa lub budowa wielkich pieców (Parszów, Mostki, Rejów),
* uporządkowanie wielkich pieców w Bzinie i Mroczkowie,
* budowa zespołu wielkopiecowego w Starachowicach połączonego z zakładami przeróbczymi w Michałowie, Brodach i Nietulisku – według kolejnej, trzeciej już koncepcji Lempego i Girarda,
* modernizacja 21 wielkich pieców w woj. sandomierskim,
* budowa 6 pudlingarni.

1. Ośrodki Przemysłowe:
	1. Huta w Pankach (1610-1881r.)
	2. Zaklady Białogońskie
	3. Zaklady Fabryczne w Starachowicach (1822-1870)
	4. Kombinat metalurgiczny w Nietulisku (1816-1903r.)
	5. Huta Ostrowiec (od 1837r.)
	6. Towarzystwo Starachowickich Zakładów Górniczych (od 1870r.)
	8. Fabryka Zelaza w Bodzechowie (1836-1925r.)
	9. Suchedniowska Fabryka Kos (1758r.)
	10. Huta Józef (do 1866r.)
	11. Fabryka broni w Końskich (od 1750r.)

patrz: Druga rewolucja przemyslowa w Polsce
Jan Krukowiecki

**Jan Stefan Krukowiecki** herbu Pomian (ur. 15 grudnia 1772 roku we Lwowie, zm. 17 kwietnia 1850 w Popniu) – polski generał, uczestnik wojen napoleońskich i powstania listopadowego, hrabia.

## Życiorys

Jego ojciec Piotr Krukowiecki otrzymał od cesarzowej Marii Teresy tytuł hrabiowski. Jan Krukowiecki ukończył wiedeńskie Theresianum. W wojsku od 1786, początkowo służył w armii austriackiej, potem w wojsku francuskim i armii Księstwa Warszawskiego, był ciężko ranny w 1812 w czasie walk o Smoleńsk. Generał brygady od 1813, w 1815 już w Wojsku Polskim Królestwa Kongresowego.

Tytuł hrabiego dziedziczony po ojcu został mu potwierdzony w Królestwie Kongresowym w 1820.

Awansowany na generała dywizji w 1829. Dowodził najpierw brygadami w 2 Dywizji Piechoty i 1 Dywizji Piechoty, a od 1829 1 Dywizją Piechoty.

Po wybuchu powstania listopadowego dowodził 1 Dywizją Piechoty. Sprawował dowództwo w zwycięskiej bitwie pod Białołęką. Brał udział w bitwie o Olszynkę Grochowską, w której odmówił wykonania rozkazu przeciwnatarcia gen. Chłopickiego. W marcu 1831 mianowany generałem piechoty. Natomiast w lipcu dowodzi nowo powstalym korpusem armijnym. Na jego czele walczy az do konca wojny.

W 1835 roku zastepuje, wycofującego sie z pracy w wojsku generała Kniaziewicza, na stanowisku głównodowodzącego. Sprawuje je az do swojej smierci w 1850 roku.

Zmarł w pniu 17 kwietnia 1850, pochowany w Jeżowie w rodzinnym grobowcu.
W XVIII wieku i w 1811/1812 był członkiem loży wolnomularskiej Świątynia Izis

## Odznaczenia

Posiadacz krzyża kawalerskiego Orderu Virtuti Militari (1808), neapolitańskiego krzyża kawalerskiego Orderu Obojga Sycylii (1814), rosyjskiego Orderu św. Włodzimierza III klasy, francuskich krzyży komandorskiego (28 października 1813)Szablon:R, oficerskiego (28 października 1813) i kawalerskiego (22 sierpnia 1812) Orderu Legii Honorowej, rosyjskiego Orderu św. Anny I klasy z koronąSzablon:R i Orderu św. Stanisława II klasy (1820), a także Znaku Honorowego za 25 lat służby (1830).

## Rodzina

W 1820 roku ożenił się z Heleną Wolską (1803-1859). Z tego związku urodzili się synowie: Konstanty (1821-1839), Władysław (1824-1827), Aleksander (1825-1896), Adam (1831-1861), Stanisław (1837-1841) oraz córka Helena (1829-1897). Córka Helena pozostała w stanie panieńskim i mieszkała w majątku Krukowieckiego w Osse. Syn Aleksander Krukowiecki zasłużył się jako jeden z najzdolniejszych partyzantów w powstaniu styczniowym.
Karabin wz.1866

Rownoczesnie z wprowadzeniem karabinu wz.55 trwaly prace nad nowym typem karabinu. Jego glowna nowa cecha miala byc mozliwosc ladowania bezposrednio do komory (bron odtylcowa). Prace trwaly 10 lat ale ich efektem koncowym byl bardzo udany karabin.

**Wz.66** posiadal zamek obrotowy i kurek zewnetrzny. Po częściowym napięciu kurka należało obrócić zamek o 120° przy pomocy skrzydełka. Obrót powodował odsłonięcie wlotu komory nabojowej, a jeśli w komorze nabojowej znajdowała się łuska, była ona lekko wysuwana. Po wsunięciu naboju i zamknięciu zamka należało napiąć kurek do końca. Po zwolnieniu spustu kurek uderzał w iglicę i powodował wystrzał. Koniec zwolnionego kurka wchodząc w wycięcie zamka ryglował go, uniemożliwiając obrót.
Edward Żółtowski

**Edward Żółtowski** herbu Ogończyk (ur. 18 marca 1775 w Mochowie pod Sierpcem , zm. 30 stycznia 1842 w Warszawie) – generał polski i francuski.

## Życiorys

W 1792 wstąpił do artylerii I Rzeczypospolitej. Wziął udział w powstaniu kościuszkowskim. Od maja 1797 walczył w Legionach Polskich we Włoszech w stopniu porucznika artylerii pieszej. Awansowany na kapitana 3 batalionu piechoty. W szeregach legionów uczestniczył w kolejnych kampaniach 1797, 1798, 1799, 1800. Był kapitanem 1 regimentu piechoty polskiej.

W 1806 wraz z Wielką Armią przybył do kraju, mianowany został majorem w 3 pułku piechoty (wówczas 11 pułk piechoty), wraz z którym bił się pod Nidzicą i Dobrym Miastem. 2 marca 1807 mianowany dowódcą pułku w stopniu pułkownika.
W czasie wojny polsko-austriackiej poprowadził 3 pułk piechoty w bitwie pod Raszynem, prawdopodobnie wziął też udział w szturmie Sandomierza, której to twierdzy później bronił. Dowodząc dwoma lekkimi kompaniami 3 pułku uczestniczył w szturmie Zamościa.
11 grudnia 1811 awansowany do stopnia generała brygady. 3 marca 1812 objął dowództwo 1 brygady w 17 Dywizji gen. Jana Henryka Dąbrowskiego. Przeszedł cały szlak bojowy tej formacji w kampanii 1812.
Powrócił do Księstwa z misją objęcia dowództwa brygady w dywizji Izydora Krasińskiego w Kaliszu. W obliczu choroby generała dowodził całością tej formacji (ok. 7.000 ludzi) od 12 lutego 1813.
Ze swoim zgrupowaniem przebił się do Lipska, gdzie 4 marca 1813 oddał dowództwo Janowi Henrykowi Dąbrowskiemu. Na czele piechoty dywizyjnej (2 i 4 pułk piechoty) odbył całą kampanię niemiecką. Został ranny w bitwie pod Lipskiem. 23 października odznaczony Krzyżem Legii Honorowej.
3 marca 1814 mianowany generałem brygady armii francuskiej. 5 maja otrzymał dymisję.

Służył w armii Królestwa Polskiego, mianowany dowódcą 1 Brygady 2 Dywizji Piechoty. W 1826 awansowany do stopnia generała dywizji i mianowany komendantem Twierdzy Zamość. W czasie powstania listopadowego organizował oddziały powstańcze w Lubelskiem.

Był członkiem loży wolnomularskiej Wolność Odzyskana.

## Odznaczenia

* Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari (1808)Szablon:R
* Krzyż Kawalerski i Oficerski Orderu Legii Honorowej (oba w 1813)Szablon:R
* Krzyż Kawalerski Orderu Obojga Sycylii (1814)
* Order Świętego Stanisława II klasy (1819)
* Znak Honorowy za 30 lat służby (1830)
* Order Świętego Włodzimierza III klasy
Karabin wz.1852

Pod koniec lat 40stych zakłady w Kozienicach staraly sie usilnie stworzyc gwintowana wersje modelu 1840. Niestety szybko okazalo sie, ze pociski do niej użyte sa zbyt ciezkie i karabin traci duzo ze swojej efektywności. Wymusilo to na rusznikarni zaprojektowanie nowego karabinu. Jednocześnie na polu bitwy (Wiosna Ludów w Poznaniu) zaczeły pojawiac sie karabiny przekonwertowane na pociski Minie. Postanowiono to takze uwzglednic przy projecie.
Z tych wszystkich powodów powstał w koncu model 1852. karabin z gwintowana lufa o zapłonie kapiszonowym. Zastosowanie pocisków Minie znacznie poprawiło celność i zasięg broni.
Ostatnia Walka Swolezerow Wiki

## **Witamy na Ostatnia Walka Swolezerow Wiki**

Wiki powstala na bazie mojego aaru Królestwem Kongresowym w grze Victoria 2. Jako ze aar szybko rozrosl sie do poziomu alternatywnej historii postanowilem stworzyc strone ulatwiajaca poruszanie sie w tym atl

## **Wskazówki**

* Dopiero zaczynasz przygodę z edytowaniem wiki? Zajrzyj do Centrum Pomocy, aby nauczyć się wszystkiego co musisz wiedzieć o budowie wiki.
* Przejrzyj obecnie istniejące kategorie, aby dowiedzieć się jakie narzędzia masz do swojej dyspozycji i jakie strony zostały już utworzone.
* Odwiedź główna kategorię administracyjną, która zawiera wszystkie najważniejsze narzędzia pozwalające utrzymać wiki w dobrej formie.

Zawartość
* Władcy Polski
* AAR
* Powstanie Listopadowe
* Kalendarium Historii Polski
* Królestwo Polskie

Ostatnie zmiany

Jak pomóc?

Pomóż nam i spróbuj rozbudować tę wiki.
<createbox>
width=24
break=no
buttonlabel=Utwórz nowy artykuł
</createbox>
Możesz także pomóc rozbudować tę wiki poprzez edytowanie zalążków artykułów.

Wyróżniony obraz
Saisu

Tia's main attack spell. Tia crosses arms over her body and throws a crescent-shaped blast of energy which explodes on an opponent in contact.

Tia's second spell and her initial attack spell. She moves her arms back and throws a crescent shaped energy wave forward. While not a very strong spell (all it did against Maruss was tear his sleeves), its power is enough to knock out an average human and send them flying. Its power is increased when Tia is angry.
Jakub Krasicki

**Jakub Jan Karol Krasicki** (ur. 22 czerwca 1781 roku w Kamionce w Galicji, zm. w 1850 roku w Malczewie, pochowany w Niechanowie w pow. gnieźnieńskim) – żołnierz armii austriackiej, uczestnik wojen napoleońskich, uczestnik powstania listopadowego.

## Życiorys

Syn Jakuba i Kunegundy Ciecierskiej. Kształcił się w korpusie paziów w Wiedniu.

Służbę rozpoczął w armii austriackiej. W 1809 roku walczył we Włoszech przeciwko armii francuskiej. Nad rzeką Tagliamento został raniony kulą w pierś. Dostał się do niewoli francuskiej. 22 lipca 1809 roku rozpoczął służbę w 2 Legii Nadwiślańskiej jako kapitan. Potem w 4 pułku piechoty Legii dowodził kompanią grenadierów w 1 batalionie.

Odbył kampanie 1810-1812 w Hiszpanii, 1813 Rogożno, Wittenberga. W czasie bitwy pod Lipskiem (16-19 października 1813 roku) został ranny. Dostał się do niewoli rosyjskiej.

Podczas powstania listopadowego początkowo dowodził 14 pułkiem piechoty liniowej (od 1 lutego 1831 roku). 29 kwietnia 1831 roku został awansowany na pułkownika. 6 maja został dowódcą 1 brygady 5 Dywizji Piechoty. Odznaczył się w bitwie pod Nurem (odparł 3 szarże kirasjerów). W czasie bitwy pod Ostrołęką (26 maja 1831 roku) został ranny i w ten sposób dostał się do rosyjskiej niewoli. Przesłuchiwany przez feldmarszałka Dybicza, przekonał rosyjskiego wodza, że dywizja generała Giełguda jest w stanie uderzyć od szosy łomżyńskiej.

Po upadku powstania trafił na 2 lata do pruskiej twierdzy Szpandawa. Dodatkowo musiał zapłacić 2 tysiące talarów grzywny.

Po uwolnieniu osiadł w Malczewie. Zajął się gospodarką. Założył Towarzystwo Rolnicze Wągrowiecko-Gnieźnieńskie. Poślubił Sylwię Prądzyńską, siostrę Ignacego. Doczekał się czterech synów: Stanisława, Wincentego, Józefa-Bolesława i Kazimierza.
Antoni Wroniecki

**Antoni Wroniecki** (ur. 1790 w Poznaniu, zm. 3 grudnia 1838 w Paryżu) – generał brygady wojsk polskich w powstaniu listopadowym.

W 1806 wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego. Odbył kampanie 1807, 1809 i 1812. Pod Bobrujskiem dostał się do niewoli rosyjskiej. Awansował na kapitana. W armii Królestwa Kongresowego dowódca 5. Pułk Piechoty Liniowej Królestwa Kongresowego. Awansował do stopnia podpułkownika. Po wybuchu powstania listopadowego przejściowo dowodził 4. Pułkiem Strzelców Pieszych. Dowódca 1 brygady 1. Dywizji Piechoty od 28 lutego do 26 marca 1831, następnie szef sztabu 4. Dywizji Piechoty. Dnia 12 maja 1831 awansowany do stopnia generała brygady. Odznaczony Orderem Virtuti Militari.

W imieniu naczelnego wodza podpisał 4 października 1831 konwencję z wojskami pruskimi, określającą warunki pobytu wojska polskiego w Prusach. Od 1832 na emigracji we Francji.

Był członkiem loży wolnomularskiej *Halle der Beständigkeit*.

Pochowany na Cmentarzu Montmartre w Paryżu.
Antoni Giełgud

**Antoni Giełgud** herbu własnego ur. 1792, zm. 13 lipca 1831 roku, brał udział w kampanii 1812 oraz w Powstaniu listopadowym.

Syn Michała Giełguda oraz Eleonory z Tyszkiewiczów.

Podczas Kampanii napoleońskich wystawił własnym kosztem 21 Pułk Piechoty Księstwa Warszawskiego, którym dowodził w stopniu pułkownika od 29 sierpnia 1812.

W czasie Powstania listopadowego początkowo pełnił służbę generała 1 brygady 1 dywizji piechoty generała Jana Krukowieckiego. Po tym gdy odznaczył się w bitwie pod Wawrem dowodząc trzema batalionami 5 pułku piechoty liniowej oraz kilka dni później w bitwie pod Białołęką wiążąc rosyjskie oddziały gen. Sackena mianowany został dowódcą 2 Dywizji Piechoty.

Osłaniał główne siły polskie od wschodu podczas bitwy pod Ostrołęką, jednak po przegranej i odcięciu od pozostałych wojsk polskich, został skierowany na Litwę w celu podtrzymania powstania w tym regionie. 29 maja stoczył zwycięską bitwę pod Rajgrodem, otwierając sobie tym samym drogę na Wilno. Na Litwie połączył swoją 2 Dywizją Piechoty z wysłanym wcześniej, małym korpusem gen. Dezyderego Chłapowskiego. Giełgud podjął próbę zdobycia Wilna, jednak 19 czerwca przegrał z Rosjanami bitwę pod Ponarami tracąc 2 tys. żołnierzy, po czym był zmuszony przebijać się przez Kowno na Żmudź w kierunku portu w Połądze skąd miało nadejść brytyjskie zaopatrzenie.
Szablon:Główny artykuł

W dniu 8 lipca 1831 roku Giełgud zaatakował niewielki rosyjski garnizon w Szawlach, ale atak się nie powiódł. Po tej porażce Giełgud 9 lipca podzielił polskie oddziały na trzy operujące oddzielnie korpusy - była to grupa Chłapowskiego (3600 żołnierzy), Dembińskiego (4000 żołnierzy), Rohlanda (5200 żołnierzy). W połowie lipca korpus gen. Chłapowskiego (dowodzony przez gen. Giełguda) i korpus gen. Franciszka Rohlanda zmuszone zostały przez Rosjan do przekroczenia granicy Królestwa Prus, co oznaczało, że wojska powstańcze utraciły 15 000 żołnierzy regularnej polskiej armii z pełnym uzbrojeniem i wyposażeniem.

Przy przekraczaniu granicy w połowie lipca 1831 gen. Giełgud został zastrzelony przez podwładnego oficera (kapitana Stefana Skulskiego z 7 pułku piechoty). W liście do żony Dezydery Chłapowski pisał, że żołnierze wściekli byli na Giełguda za jego niedołęstwo *"długo mu grozili i jeden oficer już na terytorium pruskim strzelił mu z pistoletu prosto w serce"*. W późniejszych relacjach wspomina się, że gen. Giełgud był dobrym żołnierzem, jednak nie potrafił działać samodzielnie i miał zbyt łagodny charakter na głównodowodzącego tak dużą grupą wojsk, które przez to uległo rozprzężeniu.

Z wyprawy litewskiej ocalał jedynie 4-tysięczny korpus gen. Henryka Dembińskiego, który zdołał przebić się 3 sierpnia do Warszawy.

Generała Giełguda pochowano w miejscowości Kisin (lit. Kisiniai) w odległości 10 km od Kłajpedy.

Odznaczony Orderem Świętego Stanisława II klasy w 1820 roku i III klasy w 1819 roku. W lipcu 1831 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari.

## Działalność masońska

W latach 1809-1815 członek, w 1809 w stopniu ucznia, później
czeladnika, loży Saint Jean de Jérusalem (Wielki Wschód Francji)
w Nancy.
Hipolit Falkowski

**Hipolit Falkowski** herbu Rawicz lub herbem Doliwa (ur. 13 sierpnia 1779 w Kamieńcu Podolskim, zm. 14 sierpnia 1821 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy, generał brygady armii Księstwa Warszawskiego.

W 1790 zakupiono dla niego rangę sierżanta i oddano do szkoły wojskowej. Od 1794 służył jako podporucznik w wojsku koronnym i walczył w Powstaniu kościuszkowskim. Po jego upadku przedostał się do Włoch. W maju 1797 przyjęty na kapitana w 114 pułku piechoty francuskiej. Jego powinowaty Wincenty Aksamitowski przeciągnął go do formowanej przez siebie artylerii pieszej legii włoskich. Obaj przeszli całkowicie do służby francuskiej, używani w wywiadzie i administracji. Uczestniczył w kolejnych kampaniach. 9 października 1805 przydzielony do głównego sztabu Wielkiej Armii. Wiosną 1806 dostał krzyż kawalerski Legii Honorowej, latem wysłany był w tajnej misji do Konstantynopola, a wracając jesienią 9 listopada 1806 w Berlinie przydzielony do cesarskiej kwatery jako oficer ordynansowy w randze kapitana gwardii, zyskiwał bardzo na znaczeniu w oczach swoich i obcych, czego śladem order bawarski, nadany mu u schyłku tego roku. Nie przeszedł do armii Księstwa Warszawskiego. W stopniu majora organizował administrację Legii Nadwiślańskiej, walczył w Hiszpanii. W czasie wojny 1812 ponownie znalazł się w sztabie, wyprawiony z początkiem sierpnia do Połocka, miał pod pozorem przesłuchania jeńców zbadać sytuację, w jakiej znajdował się korpus Oudinota. 7 lipca 1812 został oficerem Legii Honorowej. Po odwrocie za Ren domagał się po 16 latach służby w szeregach francuskich odkomenderowania do Sedanu do pomocy Dąbrowskiemu, który tam reorganizował resztki wojsk polskich. W 6 maja 1814 złożył dymisję w stopniu generała brygady przechodząc do armii Królestwa Kongresowego. W drugiej dywizji objął dowództwo trzeciej brygady w 1820, ale na krótko, bo zmarł już w następnym roku następnym. Pochowany został w katakumbach obok kaplicy św. Barbary na nieistniejącym już dziś cmentarzu Świętokrzyskim.

Był członkiem loży wolnomularskiej Świątynia Równości i Jedność Słowiańska. Ożenił się ok. 1812 roku, był ojcem Juliusza pamiętnikarza i uczestnika powstania listopadowego.

## Odznaczenia

* Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari (1810)
* Krzyż Oficerski Orderu Legii Honorowej (1813)
* Krzyż Kawalerski Orderu Legii Honorowej (1806)
* Krzyż Kawalerski Orderu Maksymiliana Józefa (1806)
* Krzyż Kawalerski Orderu Obojga Sycylii (1814)
Walenty Zawadzki

**Walenty Zawadzki** – polski wojskowy, generał powstania listopadowego. W okresie od 25 maja 1831 do 5 czerwca 1831 był dowódcą 5 Dywizji Piechoty. Dowódca 5 pułku piechoty liniowej.

W czasie Księstwa Warszawskiego kapitan, od 1830 pulkownik

W 1830 roku został nagrodzony Znakiem Honorowym za 20 lat służby.
Julian Bieliński

**Julian Bieliński** (ur. 13 lutego 1787 w Borowej w Kaliskiem, zm. 5 czerwca 1863 w Warszawie) – generał brygady, syn Floriana stolnika radomskiego i Małgorzaty Dobrzelewskiej.

Od 1802 w armii pruskiej. Służbę odbył w batalionie psp pułkownika Klocha. W kampanii napoleońskiej (1805) walczył pod Lubeką, Kolonią, Auerstadt. Pod Nordhausen dostał się do niewoli. Wkrótce został zwolniony i wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego. W 1806 roku został porucznikiem w 7 Pułku Piechoty. W Hiszpanii walczył pod Puerto Almore, Almonacid de Toledo, Pod Ocañą został ranny. Brał również udział w walce przeciw powstańcom hiszpańskim i wojskom angielskim. W bitwie pod Tarifą został wzięty do niewoli. Po zwolnieniu służył w 4ppl. W bitwie pod Tarifą został wzięty do niewoli. Po zwolnieniu służył w 4. pułku piechoty polskiej. W kampanii 1813-1814 brał udział w bitwach pod Wittenbergą, pod Lipskiem, gdzie bronił bramy halskiej, Soussons i Arcis-sur-Aube. Po bitwie pod Lipskiem, 23 października 1813, otrzymał Legię Honorową wraz z 17 innymi żołnierzami 4. pułku piechoty polskiej.

Do kraju powrócił z korpusem gen. Wincentego Krasińskiego. W 1815 w armii Królestwa Polskiego służył w korpusie grenadierów i 3. pułku strzelców pieszych (od 1824 był dowódcą 3 psp). W powstaniu listopadowym był dowódcą 1 bryg. 4 DP i walczył pod Wawrem. Powierzono mu następnie dowództwo grupy osłonowej na linii Bug-Liw. Po opuszczeniu z tego rejonu Rosjan grupę rozwiązano. Pod koniec marca objął dowództwo brygady piechoty w Korpusie Rezerwowym gen. Ludwika Paca. Po jego rozwiązaniu w wyniku restrukturyzacji armii polskiej przeprowadzonej na początku maja objął komendę nad przyczółkiem mostowym na Wiśle pod wsią Potycz. Po fiasku wyprawy Łysobyckiej i likwidacji przyczółka objął ponownie dowodzenie brygadą, tym razem w korpusie gen. Girolamo Ramorino. 12 sierpnia objął dowodzenia nowo sformowaną 6 DP. Na jej czele wziął udział w bitwie pod Rogożnicą.

Został odznaczony kawalerią Legii Honorowej (1813), Złotym Krzyżem Virtuti Militari, Znakiem Honorowym za 20 lat nieskazitelnej służby oficerskiej (1830), rosyjskimi Order Świętego Włodzimierza IV klasy i Order Świętej Anny II klasy (1829).

Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 23-3-25/26).
Ghostfreak

Universal Heroes

Defeating Zombozo

Deformation

Density Shifting

Smoke Mimicry

Instant Regeneration

Body Possession

Invisibility

Invisibility Infusion

Intangibility

Intangibility Infusion

Longevity

Mana Absorption Immunity

Corrodium Immunity

Protective and Removable Skin

Movable Eye

Tentacles

Soul Consumption

Life Force Absorption Immunity

Space Survivability

Night Vision

Electronic Disruption

Enhanced Strength

Enhanced Durability

Enhanced Speed

Enhanced Agility

Sharp Claws

True Form Only:

Telekinesis

Darkness Empowerment

Energy Beams

Skull Rotation

Sharp Teeth

**Ghostfreak** is the Omnitrix's DNA sample of an Ectonurite from the planet Anur Phaetos in the Anur System. A ghost/phantom-like alien with one purple eye and razor sharp claws. Ghostfreak is a very dangerous alien for Ben Tennyson to use due to Zs'Skayr trying to take control over him.

## Appearence

Ghostfreak is a phantom/ghost-like alien with a gaseous appearance and claw-like hands, and grey skin with black lines running all over him. His skin is removable with black and white striped tentacles underneath it, however his true form is unknown.

## Powers and Abilities

Ghostfreak's powers are composed of several aspects of traditional ghosts from myths and lore such as flight, levitation, phasing through solid matter, intangibility, invisibility, and body possession.

Ghostfreak is able to possess the bodies of his enemies and control their movements to the point where he can cause them to fly like himself, allowing him to freely slam them against walls or hit themselves. He can also access the abilities of other beings that possess superpowers. In the case of Darkstar, he also had access to his powers once he possessed him.

Ghostfreak can possess Florauna,[pop-up 1][5] Vladats,[DJW 1] Necrofriggians,[DJW 2] Atrocians, Polymorphs,[DJW 3] Galvanic Mechamorphs, Nanochips, Chronosapiens,[DJW 4] and even Celestialsapiens[DJW 5] and other Ectonurites.￼

Ghostfreak can make himself intangible and invisible as both a powerful defense and infiltrating high-security locations.￼

Ghostfreak is capable of making other objects or people intangible and transparent through physical contact;[1] this feat was first demonstrated by Zs'Skayr.￼
Huta "Dąbrowa"

Pierwszym przedsiębiorstwem hutniczym, powstałym w Zagłębiu Dąbrowskim z inicjatywy Banku Polskiego, a zwłaszcza Henryka Łubieńskiego, jest Huta "Dąbrowa". Budowa Huty została rozpoczęta w roku 1834. Według zamierzeń Banku, miała posiadać 6 wielkich pieców do wytapiania surówki na koksie (pierwsze tego rodzaju piece w Królestwie Polskim), 18 pieców pudlowych, 4 piece płomienne (szwejsowe), 3 piece rafineryjne oraz walcownię żelaza. Produkcja roczna surówki miała wynosić 180 000 centnarów. Dwie maszyny parowe po 100 koni każda i kilka maszyn pomocniczych zostały częściowo zbudowane w Zakładach Steinkellera w Żarkach. Na założenie Huty Bank Polski wydatkował około 5 000 000 złp. Po 1843 r. zaczyna się upadek Huty, zakończony jej zamknięciem w 1872 r. W roku 1876 Zakłady wraz z innymi górniczymi obiektami rządowymi zostały wydzierżawione przez rząd w dzierżawę Towarzystwa Akcyjnego - Societe Anonyme des Forges et Acieries de Huta Dąbrowa. Już w roku 1880 pod rządami nowej spółki Huta Bankowa uruchomiła nowy wielki piec na koksie, oraz rozpoczęła produkcję stali systemem zasadniczym Martin'a.
Gwen Tennyson

15 (Alien Force)

16 (Ultimate Alien and Omniverse)

Carl Tennyson (uncle)

Sandra Tennyson (aunt-in-law)

Manny Tennyson (uncle)

Ken Tennyson (older brother)

Ben Tennyson (cousin)

Max Tennyson (grandfather)

White Shoes

Friedkin University

Kevin Levin (boyfriend)

Team Tennyson

Alien Force

Universal Heroes

Max Tennyson

Kirby

Yellow Kirby

Red Kirby

Green Kirby

Blue Kirby

Meta Knight

Mario

Luigi

Yoshi

Peach

Daisy

Toad

Toadette

Donkey Kong

Diddy Kong

Dixie Kong

Kiddy Kong

Zatch Bell

Kiyo Takamine

Tia

Megumi

Parco Folgore

Kanchome

Ponygon

Kalief Sunbeam

Aelita

Jeremy

Ulrich

Odd

Yumi

William

Tiff

Tuff

Ribbon

Sword Knight

Blade Knight

Sonic

Tails

Knuckles

Amy

Sonia

Manic

Ness

Paula Polestar

Jeff Andonuts

Poo

Expert Martial Artistry

Enhanced Intelligence

Enhanced Strength

Enhanced Durability

Enhanced Dexterity

Enhanced Agility

Enhanced Jumping

Anodite Form Only:

Flight

Size Alteration

Mana Detection

Mana Field Communication

Mana Telekinesis

Mana Flight

Magic

Magic Vision

Mnemokinesis

Clairvoyance

Dowsing

Teleportation

Portal Creation

Dimensional Travel

Telepathy

Telekinesis

Healing

Object Creation

Object Dissipation

Light Generation

Gwen Tennyson is an Anodite Plumber, the paternal cousin of Ben Tennyson.

Gwen Tennyson is a magical expert who can use magic spells from her book on her enemies. Her rival is Charmcaster who is also able to use magic spells as she can.

## Powers and Abilities

Gwen's magical powers are of alien descent from her grandmother Verdona, a member of a free-spirited alien race of pure energy beings known as Anodites, from the planet Anodyne. Though she did not inherit these powers, she shares a "knack" for mana manipulation. This is possibly because Verdona manipulated mana in her human form.[DM 2]

Because Gwen is an Anodite and has "the spark", she is able to freely manipulate and control mana or life energy, the substance of magic.[8] Whereas Charmcaster had to "work [her] butt off for [her] powers", Gwen is filled with mana, having been born made of magic.￼

Gwen's mana powers are mainly used like energy constructs, allowing her to make many different types of structures, including energy blasts, streams, waves, and bolts as offensive projectile attacks; energy force-fields, shields, and barriers to protect herself and others; melee weapons such as hammers, swords, blades, and fists; tools such as protective helmets, battering rams, and safety nets; energy beams to grab and throw enemies; and stepping stones or platforms to carry her and others through air. Gwen can also synchronize her martial arts styles with her energy manipulation abilities.￼
Suess World Wiki

**Welcome to the Suess World Wiki!**
=== Welcome to Seuss World where you can join the Circus McGurkus, master a variety of circus acts, hatch, collect and trade your favorite Dr. Seuss pets and more!

 Inspired by "If I Ran a Circus" by Dr. Seuss.

 Meet Cat in the Hat to complete Quests!

 Gather coin, popcorn, donuts, stars and more to unlock new activity areas and hatch unique pets.

 Trade pets with others to help you complete your collection!

 Can you become the star of the show? The Great Daredevil, world’s bravest champion of champions on the leaderboards?

 An officially licensed Dr. Seuss game!
Dr. Seuss properties used by permission. Dr. Seuss properties ™ & © 1937-2019 Dr. Seuss Enterprises, L.P. All Rights Reserved. ===

## Important articles

PlaceholderPetsPlaceholderCurrencyPlaceholderActivitiesPlaceholderZonesPlaceholderThe DevelopersPlaceholderHats

*Need help building out this community?*

* Getting Started
* How to Contribute
* Managing your new community
* Guides
* All Help articles

You can also be part of the larger Fandom family of communities. Visit Fandom's Community Central!
Le Spam Wiki

> **Heyooooooo Random Person!!! Whalecome to this pointless weird strange stoopid idiotic excuse for a wiki!**
>
>
>
>
>
>
>
>
>
> ***YOU NEED TO SPAM MORE!!!!!!!!!!!***
>
> **Have fun and SPAMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM**
>
>
>
>
>
>       **WE ARE NOT OK**

<font-color="white">

<font-family="Short Stack">
MMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM

MMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMMM
Ben Tennyson

Heatblast (Alter-ego)

Ripjaws (Alter-ego)

Wildmutt (Alter-ego)

Grey Matter (Alter-ego)

Ghostfreak (Alter-ego)

Four Arms (Alter-ego)

Diamondhead (Alter-ego)

Cannonbolt (Alter-ego)

Black Shoes

Playing Sumo

Climbing

Being a hero

Transforming

He was a normal ten-year-old kid until he found the Omnitrix, a powerful watch-like device that allowed him to turn into ten different aliens. Though initially immature and clumsy, he grew to be a true hero. Ben learned how to experience new life and skills from the Pokemon universe; Gates to Infinity.

Ben Tennyson was quite skilled as an Oshawott as shown how he was able to defeat Scraggy in battle, despite the fact he still had his Omnitrix with him and was able to transform into alien versions of strong Pokemon. Ben has been the a target most of the time from most of the villains wanting to steal the Omnitrix for their evil plan.
Red Monkey

Red Monkey is an elite henchman of Specter and the leader of the Freaky Monkey Five. Monkey Red's powers include super strength. He is also proficient in many types of fighting, and can use flatulence to stun his foes. He is listed as the strongest of the Freaky Monkey Five in terms of raw physical strength. His physique allows him to easily strike at an opponent, and he has plenty of moves ranging from martial arts to wrestling and boxing. Red Monkey is very skilled at martial arts and hand to hand combat.
Scratch and Grounder

### LIKES

Doctor Eggman, Each other, Coconuts, Teasing each other, Being evil, Catching Sonic and Tails

### DISLIKES

Each other (at times), Coconuts (at times), Sonic, Tails, Knuckles, Amy, Cream, Sonia, Manic, Failing to catch Sonic, Universial Heroes, Being abused by Doctor Eggman,

### FRIENDS

Each other, Coconuts, Doctor Eggman (creator), Metal Sonic, Mecha Knuckles, Decoe, Bocoe, Bokkun, Orbot, Cubot, Bowser, Kamek Bowser Jr., Larry, Morton, Wendy, Iggy, Roy, Lemmy, Ludwig, Boom Boom, Pom Pom, Kammy, Koopa Bros, Jr. Troopa, King Dedede, Escargoon, Bandia Dee, High Roller, Sparky White, Sparky Black, Bearstomp, ENeMeE, NME Salesman, Yamikage, Moagie, Pumpkintir

### ENEMIES

Each other (at times), Coconuts (at times), Sonic, Tails, Knuckles, Amy, Cream, Sonia, Manic,

Scratch and Grounder are Doctor Eggman's dimwitted henchmen and the members of the S.S.S.S.S. Squad. These two badniks may be dimwitted, but at times they succeed in capturing both Sonic and Tails. Scratch is a robotic humanoid chicken and Grounder is a green based robotic mole with drills for hands and tracks for feet who was meant to be Scratch's twin brother. However, because Scratch pulled a lever on the machine that wasn't supposed to be pulled, he came out entirely different to him.
Sari Sumdac (Animated)

**Sari Sumdac**, the technorganic daughter of robotics genius Isaac Sumdac, used to not get out much. She spent all her time within her father's laboratories, receiving her education from robots. Despite this, she doesn't seem like a shut-in. She's curious, excitable, adventurous, and knows that crying can sometimes get her what she wants. She's just never known what it's like to be around other kids. Fortunately, she has Bumblebee and Bulkhead to help with that, and she claims that 'Bee is the best friend she's ever had. In fact, she's become very possessive of all her robotic friends.

It was believed that Sari was a normal human, until it was revealed that she was made from a protoform and her father's DNA. Hence, the AllSpark viewed her with great regard, bestowing upon her a key with miraculous powers (though her guardian, the robotic dog Sparkplug, thought it was just another chew toy).

Since discovering her true origin, she has absorbed the power of her AllSpark-powered Key to gain Cybertronian abilities such as enhanced strength, speed, and the ability to create destructive spheres of energy with her hands, as well as the ability to transform into an armored form with several weapons (most of which Ratchet was forced to seal away after she proved unable to control them). She also owns a scooter which can transform into a jet pack.

Sari learned what it was like to be around other children in this series.
Ness

Red Shoes

Red Cap

Hand to Hand Combat

Yo-Yo

PK Freeze

PK Teleport

PK Rocket

PK Shield

PK Thunder

PK Starstorm

Ness is a young 13 year old boy with psychic powers from a meteor that landed near his hometown Onett. Ness went to investigate the meteor along with his obnoxious next door neighbor Porky Minch, who begs for his help to find his younger brother Picky Minch who has gotten lost.

## Biology

Ness appeared in the series rescuing the Heroes from the Bug Pokemon Mercenaries who were hired by Nightmare to kill them. Ness soon became a member of the Universal Heroes and proved to be one of the powerful members.
Magnet Man

Magnet Man (マグネットマン, Magunettoman) is a Robot Master created by Dr. Light and Dr. Wily to generate powerful magnetic forces. Dr. Wily reprograms and uses him as a combat robot. Magnet Man's Special Weapon is the Magnet Missile, horseshoe-shaped missiles that can home in on nearby enemies, fired from a launcher on his right wrist. He is also capable of generating a powerful magnetic field to draw his metallic opponents closer to him with his magnetic powers, so he can attack them from close range, and is thus classed as a bit of a rough-and-tumble type of character.

## Power Abilities

Magnet Man is pretty powerful when it comes to magnetic force fields as he is able to attract any metal object or mechanical being and attack them from close range.
Him

Woman lookalike

Destroying the Powerpuff Girls and Universal Heroes

Universal Villains

Being powerful

The Rowdyruff Boys

Being in charged

Bubbles

Buttercup

Love

Peace

Mojo Jojo (sometimes)

Ganondorf (sometimes)

Hades (sometimes)

Heaven

Universal Heroes

HIM is a powerful, flamboyant devil who is the king of darkness, other devils, other demons and other ghosts. He is also, by far, the most the dangerous enemy of the Powerpuff Girls. Him is one of the most powerful and smartest members of the Universal Villains to the point that he is the one leading them most of the time in the series. Him is also a rival of Ganondorf.

## Appearance

HIM has a very androgynous appearance. He has large lobster-like claws, pointed ears, black widow's peak hair, lime green eyes, a hooked nose, and a long, curled beard. He has three long eyelashes on each eyelid, rosy pink cheeks, and black lips, very often in a wide smile. A lady's red jacket and skirt with pink tulle at the collar and hemline, a black leather belt with a bronze buckle, and black, thigh-high, spike-heeled boots complete his look.

## Powers and Abilities

Him has very powerful special abilities and superhuman strength and can grow in sizes at will like stretching his claws from afar towards his opponents to bash them around. He can even use that ability to grew large as Godzilla size which will make him extremely powerful and almost invulnerable to physical and special attacks. Him was even able to match powerful opponents like Goku, Vegeta, Naruto, Kirby, Mario, Sonic, and Shadow.

* Size Alteration: HIM has shown the ability to grow in size.

* Transformation: HIM has the power to assume other forms, ranging from ones based on inanimate objects to existing animals to monsters.

* Mind Control: HIM has the ability to control other people's minds.

* Telekinesis: HIM has the ability to lift objects with his mind.

* Acid Spit: HIM can spit acid.

* Eyebeams: HIM can shoot red lasers out of his eyes.

* Energy Blast: He can fire red energy blasts from his claws.

* Invulnerability: In Speed Demon, when the Powerpuff Girls punch HIM several times, he didn't feel any kind of pain.

* **Flight:** He can move through the air, the same way the Powerpuff Girls do.
* **Teleportation:** The ability to move instantaneously from one location to another without physically occupying the space in between.
* **Resurrection**: He used this power to bring The Rowdyruff Boys back from the dead in the episode The Boys are Back in Town.
* **Dream manipulation:** The power to enter, manipulate, project, alter, and control the dreams of others.
* **Reality warping:** He can warp reality to a large scale. For instance, he could make Bubbles' drawings come alive.
* **Weather Control:** He can control the weather by summoning lighting.
* **Possession:** He can possess inanimate objects.
* **Animation:** He can bring inanimate objects to life.
* **Negative Feelings Empowerment**: He can become stronger and more powerful by feeding off the negative emotions of people such as hatred, fear, pain, etc.
Ribbon

Ribbon is a character in the Kirby series, debuting as an ally in Kirby 64: The Crystal Shards. She is a fairy from Ripple Star and is Kirby’s girlfriend from her home planet Ripple Star. While she and Kirby were having a romantic picnic, Meta Knight's evil counterpart Dark Meta Knight swoops in and kidnaps the young fairy before slicing Kirby into four before fleeing.
Maciej Rybinski

### wojny i bitwy

wojny napoleonskiepowstanie ListopadowePierwsza wojna z PrusamiDruga wojna z Prusami

**Maciej Rybiński** herbu Radwan (ur. 24 lutego 1784 w Sławucie, zm. 17 stycznia 1874) – polski generał, general powstania listopadowego.

## Życiorys

Wstąpił do armii francuskiej w 1805, rok później został adiutantem Louisa Sucheta. W 1807 przeszedł do armii Księstwa Warszawskiego, został kapitanem 6 Pułku Piechoty, uczestniczył w wojnie polsko-austriackiej 1809, kampanii rosyjskiej Napoleona 1812 oraz kampanii saskiej 1813, gdzie walczył w bitwach: Smoleńskiem, Możajskiem oraz Lipskiem. W czasie ostatniej bitwy pod Lipskiem został wzięty do niewoli.

Dwa lata później w stopniu majora wstąpił do armii Królestwa Kongresowego. W 1830 roku został nagrodzony Znakiem Honorowym za 20 lat służby.

Po wybuchu powstania listopadowego w nocy 29/30 listopada 1830 dowodził najpierw 1 Pułkiem Piechoty Liniowej, później Dywizją Piechoty. W jego sztabie korpusu lekarzem był Aleksander Okorski. Podczas powstania listopadowego walczył w bitwach pod Wawrem 19/20 lutego 1831, Tykocinem i Ostrołęką 26 maja 1831. We wrześniu 1831 awansował do stopnia generała dywizji.

W 1843 roku założył Stronnictwo Wojskowe. Pozostal w armii i bral udzial w obu wojnbach z Prusami.

Zmarł 17 stycznia 1874 w Paryżu. Pozostawił po sobie *Pamiętniki* z lat powstania listopadowego.
Jan Nepomucen Umiński

**Jan Nepomucen Umiński** herbu Cholewa (ur. 22 stycznia 1778 w Czeluścinie, zm. 1851) – polski dowódca wojskowy, uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, generał brygady Armii Księstwa Warszawskiego, uczestnik powstania listopadowego.

## Życiorys

Brał udział w powstaniu kościuszkowskim w roku 1794, gdzie był adiutantem generała Antoniego Madalińskiego. W roku 1806 walczył pod Gdańskiem i Tczewem w czasie wojen napoleońskich. Został ranny i dostał się do pruskiej niewoli. Został uwolniony w roku 1807 i wstąpił do francuskiej kawalerii, gdzie miał stopień majora. Po pewnym czasie przeniósł się do armii Księstwa Warszawskiego. W Poznaniu był dowódcą szwadronu Gwardii Honorowej, w skład którego wchodzili przedstawiciele wielkopolskich rodów.

W czasie wojny polsko-austriackiej w 1809, walczył pod Sandomierzem. W 1812 wziął udział w kampanii rosyjskiej. Walczył min. w bitwach pod Smoleńskiem i pod Borodino. Jako pierwszy z armii napoleońskich wkroczył na czele 10 pułku huzarów polskich do opuszczonej przez Rosjan Moskwy. W korpusie ks. Józefa Poniatowskiego walczył w bitwie pod Lipskiem w 1813, gdzie został ranny i dostał się do niewoli.

Po zwolnieniu w 1815 wstąpił do armii Królestwa Kongresowego. W 1816 odszedł z wojska i osiadł w Smolicach. W 1820 założył Związek Kosynierów, potem został członkiem Towarzystwa Patriotycznego, za co został skazany przez Prusaków w roku 1826 na 6 lat więzienia.

Na wieść o wybuchu powstania listopadowego uciekł z więzienia w Głogowie i wstąpił do wojska. Początkowo jako prosty żołnierz bił się pod Wawrem i Grochowem. Generał Dembiński powierzył mu dowództwo nad I Korpusem kawalerii. W marcu 1831 jego korpus operował nad Narwią. Dowodził w wygranej bitwie pod Jędrzejowem, wziął udział w bitwie pod Ostrołęką, po której wystąpił z ostrą krytyką dowodzenia.

Po wojnie stopniowo wycofywal sie z pracy w Wojsku. Bylo to spowodowane pogarszajacym sie stanem zdrowia.

Był członkiem Towarzystwa Litewskiego i Ziem Ruskich. W 1832 roku był jednym z założycieli Towarzystwa Literackiego w Paryżu. Był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni w drugim stopniu rytu („czeladnik”) w 1829 roku.

Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari.