SpongeBob SquarePants: De rode mist

***De rode mist*** is een creepypasta.

## Leeswaarschuwing

Dit is een tragisch verhaal en mogelijk waargebeurd, als u extreem gevoelig bent en/of niet tegen verontrustende feiten kunt, raad ik u af om dit verhaal te lezen.

## Proloog

Als je op het eind een antwoord verwacht, moet ik je teleurstellen: dat is er namelijk niet. Ik was in 2005 een animator bij Nickelodeon. Ik was een stagiair en nog een vrijwilliger, dus - net als de meeste stagiaires - werd ik uiteraard niet betaald. Maar de stage had wel wat extraatjes: zo mocht ik bijvoorbeeld nieuwe afleveringen bekijken voordat ze uitgezonden zouden worden. In 2004 kwam *The SpongeBob Movie* uit en het volledige team was de creatieve trekjes bijna kwijtgeraakt, dus het kostte meer tijd om aan een nieuw seizoen te beginnen. Daarnaast kwam er nog een ander probleem, waardoor het nog langer duurde om seizoen 4 te maken. Dit was waarom: ik was - samen met twee andere stagiaires - in de bewerkingskamer, samen met de hoofdeditor en de audiotechnicus, om de eerste hand te leggen aan de eerste aflevering van het vierde seizoen. Deze aflevering zou *De angst voor een Krabburger* moeten heten, we maakten ons klaar om deze te gaan bekijken. Wetend dat dit niet de uiteindelijke versie wordt, geven de animatoren proefversies vaak een komische naam. Eén aflevering werd zelfs *Hoe seks niet werkt* genoemd, in deze aflevering adopteren SpongeBob en Patrick een zeepaardje. Toen we deze aflevering binnenkregen, zagen we dat deze *Octo's zelfmoord* heette. We dachten eerst dat dit één van de grappen van de animatoren was, want het begon voor de serie vrij normaal: we stopten het werk in de dvd-speler, zetten de aflevering aan en het grappige intronummer begon te spelen.

## Aflevering

De aflevering begon in Octo's huis, waar hij op zijn klarinet speelde en hij speelde zoals gewoonlijk meerdere valse noten. In het volgende shot zagen we SpongeBob buiten zitten met Patrick terwijl ze bellen bliezen en we hoorden ze lachen. Octo stopte met spelen en riep naar buiten dat ze stil moesten zijn, omdat hij die avond een concert moest geven en nog flink wou oefenen. SpongeBob vond het prima en ging samen met Patrick Sandy opzoeken. De bubbeltransitie vond plaats en het einde van Octo's concert kwam in zicht. Op dit punt leken sommige dingen niet te kloppen, omdat sommige frames herhaald werden terwijl het geluid gewoon doorliep. Maar zodra Octo stopte met spelen, was het geluid ook even weg, alsof de herhaling nooit plaatsgevonden had. Er was flink wat geroezemoes in het publiek en het publiek begon Octo uit te joelen en het was geen boegeroep zoals het normaal gesproken in cartoons te horen is, maar oprecht boegeroep, alsof het echt gemeend werd. Octo stond in het midden van het scherm en zag er geschokt uit. Er kwam een scène van het publiek en in het midden waren SpongeBob en Patrick te zien, ook zij joelden Octo uit, iets dat ze normaal nooit zouden doen. Hoewel dit raar was, was het niet eens het meest vreemde deel van de scène. Bijna alle publieksleden hadden vreemde rode ogen die realistischer waren dan de tekenstijl die normaal voor de serie gebruikt wordt. In het volgende shot smeekte Octo iedereen om nog even te blijven, terwijl het publiek gewoon wegliep. In de studio keken we elkaar aan, zichtbaar in de war. Maar omdat wij niet de schrijvers waren, dachten we dat zij wisten wat de doelgroep zou aanspreken, omdat zij meer ervaring hadden. In de volgende scène zagen we Octo op zijn bed zitten, door zijn raam was te zien dat het nacht was, dus deze scène vond waarschijnlijk niet lang na het concert plaats. Octo staarde terneergeslagen naar de grond. Het vreemdste aan dit deel was dat er geen geluid bij leek te zitten. Voor minstens een halve minuut zat Octo doelloos te knipperen met zijn ogen. Toen begon Octo langzaam te huilen met zijn tentakels over zijn gezicht en dit ging zeker een minuut door. Dit keer was er wel geluid te horen: een zacht briesje dat door een bos waait kwam langzaam naar boven. Het scherm begon extreem langzaam op Octo's gezicht in te zoomen en zijn gehuil was duidelijker te horen, ditmaal vol verdriet en boosheid. Toen begon het beeld te verdraaien, alsof het om zichzelf heen draaide. Toen werd het beeld weer normaal, de wind klonk nu ook harder. Het vreemde is dat het gehuil van Octo niet geacteerd klonk, maar te echt, alsof het was opgenomen bij iemand die op dat moment ook echt aan het huilen was. Onder het gehuil door kon je soms iemand horen lachen, vaak niet langer dan een seconde. Na een halve minuut begon het scherm ineens hevig te trillen. In een flits verscheen er iets op het scherm, alsof één frame vervangen was. De editor pauzeerde de video en spoelde het terug naar dit specifieke frame om te zien wat we gemist hadden. Het resultaat was vreselijk: het was een gruwelijke foto van een dood kind, hij kon niet ouder zijn dan zes jaar. Zijn gezicht was bedekt met bloed en zag er zwaar verminkt uit, één van zijn ogen was uit zijn kas gesprongen en bungelde over zijn gezicht. De jongen lag naakt op een soort landweg, het was vooral opvallend dat de schaduw van de fotograaf te zien was, er is geen lint gezien met 'plaats delict' en ook geen bordjes om aan te tonen of er bewijs lag. De manier waarop de foto gemaakt was, leek ook niets te maken te hebben met de manier waarop de foto was genomen. Het voelde alsof de fotograaf ook de moordenaar was. Iedereen in de bewerkingskamer was natuurlijk compleet van slag, maar we moesten wel verder blijven kijken, in de hoop dat het een zieke grap was. De scène waar Octo op zijn bed zat kwam terug en hij was nogsteeds aan het huilen, ditmaal nog harder dan eerst. Vervolgens verscheen er een rode vloeistof uit de ogen van Octo, de vloeistof had het meeste weg van bloed, wat langzaam langs zijn gezicht naar beneden stroomde en het zag er hyperrealistisch uit, het zag er zo echt uit dat als je het aan zou raken je waarschijnlijk ook echt bloed op je handen zou krijgen. Ook de wind was harder gaan klinken en leek bijna een storm, je kon verschillende takken in een bos horen kraken. Het gelach was er nu ook, alleen nu harder en vaker. Ongeveer twintig seconden later begon het scherm weer te verdraaien en weer was er een foto die één frame lang was. De editor twijfelde of hij terug moest spoelen, maar deed het toch maar. Dit keer was het een foto van een meisje van ongeveer acht jaar, ze zou in ieder geval niet heel veel ouder zijn geweest dan de jongen uit de vorige foto. Ook zij lag naakt op de grond in een grote plas bloed, ook haar linkeroog bungelde langs haar gezicht. Haar ingewanden lagen boven op haar, je zag een flinke snee over haar rug lopen. Ook deze keer was de schaduw van de fotograaf zichtbaar, zijn schaduw had dezelfde vorm en grootte als die van de vorige foto. Ik voelde dat ik misselijk werd en moest mezelf tegenhouden om niet te kotsen. De aflevering ging door en Octo was meteen stil, ook was het geluid weg. Octo haalde zijn tentakels van zijn gezicht en zijn ogen werden zichtbaar: net als de publieksleden had hij mysterieuze felrode ogen waar bloed uit stroomde. Hij staarde nu naar het scherm, alsof hij naar de kijker aan het kijken was. Na ongeveer tien seconden begon hij weer te huilen, ditmaal zonder zijn ogen te bedekken. Het geluid ging door merg en been, het boegeroep van het concert was weer te horen, tranen en bloed stroomden langs Octo's gezicht. Het gelach en de wind kwamen ook terug en ze klonken een stuk harder dan eerst. Vervolgens kwam er weer een flits: deze foto was vijf frames lang. De editor had de video gepauzeerd op het vierde frame en spoelde terug naar het eerste. Deze keer was het een foto van een jongen die ongeveer dezelfde leeftijd had als de vorige twee kinderen. Alleen was de scène deze keer anders: er werden ingewanden door een groot gat in zijn buik hard naar buiten getrokken door een grote hand. Ook bij dit kind bungelde een oog uit zijn kas en langs zijn gezicht, alleen was het bij deze jongen zijn rechteroog. De editor ging door naar het tweede frame en de beelden en foto's waren anders, toen we alle frames achterelkaar afspeelden zagen we waarom. Het was een video, de ingewanden werden door de hand naar buiten getrokken, terwijl het jongetje nog leek te leven. Ik werd niet goed en moest overgeven. Op dat moment besloot de editor om te stoppen en Stephen Hillenburg erbij te halen. Meneer Hillenburg was binnen een kwartier binnen en was verbaasd waarom hij moest komen kijken naar een aflevering die al zo goed als klaar had moeten zijn. De editor speelde de aflevering weer af om te zien wat er aan de hand was. Na de vijf frames van de video was er weer geschreeuw te horen. Na een aantal seconden was het geluid weg en staarde Octo alleen nog maar naar de kijker, met zijn gezicht vol in beeld.
Het beeld zoomde snel uit en je hoorde een stem zeggen: 'Doe het.' Octo haalde een pistool tevoorschijn en haalde na een paar seconden de trekker over. Realistisch ogend bloed en stukjes brein spatten tegen de muur aan en op zijn bed. Hij vloog door de impact naar achteren en belandde tegen de muur, één van zijn ogen bungelde uit zijn kas. Vijf seconden na deze beelden hield de aflevering op. Meneer Hillenburg was zichtbaar boos over wat hij zojuist gezien had en eiste te weten wat er aan de hand was. De meeste mensen verlieten de kamer, maar anderen - waaronder ik - bleven, zodat we de volledige aflevering konden laten zien aan meneer Hillenburg. Dat had ik niet moeten doen, maar ik was te erg in shock om te beseffen wat ik deed.

## Epiloog

De nachtmerries die ik de dagen erna had zijn niet te beschrijven en ik zou willen dat ik nooit gebleven was. De enige conclusie die we hieruit konden trekken was dat de aflevering bewerkt was tussen de tekenstudio en hier. Er werden mensen bijgehaald om te onderzoeken hoe dit heeft kunnen gebeuren. Later is er onderzoek gedaan: de persoon die deze aflevering gehackt en bewerkt heeft en van wie de lach is, is Andrew Skinner, een Schotse voormalig animator en dezelfde persoon die de aflevering *Suicide Mouse* heeft verspreid, hij zit inmiddels in de gevangenis. De aflevering was grondig bewerkt, het vreemde was dat het volgens het videobestand 24 seconden voordat wij de aflevering kregen, gebeurd zou moeten zijn.