Ethan Lloyd

**Ethan Lloyd** (ur. 8 ziaren 1788 w Learpholl, Thalvon) - Baron Learpholl, adoptowany syn księcia Thalvonu, Velina Lloyda. Były uczeń Benivra z Lathen. Później nadworny mag posiadłości van Deregenów w Derehaven, Veutheim. Po migracji na Arcaibh, nieoficjalny książę Thalvonu oraz wykładowca akademicki w stopniu naukowym doktora. Eilenn'tud krwi ludzkiej.

## Dzieciństwo

Niewiele wiadomo o dzieciństwie Ethana. Najpewniej żył razem ze swoimi biologicznymi rodzicami w ukryciu, gwarantowanym im przez Velina Lloyda. Wedle pogłosek, jest synem eilenn'tudzkiej służącej z korzeniami erc'htudzkimi oraz ludzkiego kamerdynera i został przygarnięty przez swojego oficjalnego ojca krótko po narodzinach. Nie wiadomo co stało się z jego biologicznymi rodzicami ani czy miał jakiekolwiek rodzeństwo. Te informacje książę Lloyd zabrał ze sobą do grobu. Mówi się, że przygarnął małego Ethana ze względu na dobre stosunki z jego ojcem oraz osobistą niemożność sprawienia sobie potomka.

Wychowywany jako syn księcia i jego przyszły dziedzic, Ethan miał dzieciństwo o jakim marzył niejeden thalvański dzieciak. Już od najmłodszych lat mały dziedzic cechował się wielką inteligencją i zdolnościami w różnych dziedzinach. Na nauki zaczął uczęszczać już w wieku 5 lat (w przeciwieństwie do ogółu dzieci, gdzie było to lat 7). Osiągał genialne wyniki i wprawiał swojego ojca w niemałą dumę. Velin Lloyd chciał, by jego syn wykorzystał pełnię swojego potencjału. To przekładało się na to, że już od najmłodszych lat mały chłopiec kojarzył dom ze smutnym obowiązkiem nauki. Nienawidził przebywać w zamku i uwielbiał wyjeżdżać z ojcem na różne obrady i inne spotkania, gdzie mógłby poznać inne dzieci w swoim wieku i trochę się rozerwać. Tak też w 1798 poznał dziedziców rodu van Deregenów, Henrika i Aidana. Od razu załapał z nimi świetny kontakt, w szczególności z Aidanem. Widząc to, ojciec młodego hrabicza, Donall van Deregen, zaproponował księciu Lloydowi, by przywoził syna do Derehaven częściej, by ich synowie i jego bratanek mogli się wszyscy zaprzyjaźnić. Velin Lloyd miał nieco opory, ale końcowo przystał na propozycję. Od tamtej pory mały Ethan spędzał każde wolne tygodnie na dworze van Deregenów. Tam też zapoznał się z Benivrem z Lathen, magiem nadwornym hrabiego van Deregena. Syn księcia Thalvonu od razu zafascynował się magią i spędzał długie godziny obserwując maga przy pracy. Widząc jego potencjał, Benivr zaproponował, że może uczyć małego szlachcica, jeżeli ten ma na to ochotę. Prośby Ethana do ojca niewiele wskórały. Velin wciąż opierał się, by jego syn pozostawał poza Learpholl dłużej niż powinien. Dopiero kolejna interwencja Donalla van Deregena przekonała księcia, by dał swojemu synowi trochę swobody. To mocno rzutowało na relacje małego chłopca zarówno z ojcem, jak i z hrabim. Ojciec zaczynał kojarzyć się mu tylko z obowiązkami, które kompletnie go nie interesowały, a hrabia z dobrym człowiekiem, który chce, by mały kroczył swoją drogą. Końcowo udało im się namówić Velina Lloyda, by Ethan zamieszkał w Derehaven na stałe i pobierał nauki na maga nadwornego. Zanim Velin oddał syna w ręce hrabiego van Deregena, mianował swojego dziedzica baronem, by przywiązać go w jakiś sposób do Learpholl i przydzielił mu osobistego Lorda Protektora, Malte Lachsa. Dziesięcioletni wówczas dzieciak niewiele o tym myślał, lecz z biegiem lat zrozumiał wyrachowane zachowanie swojego ojca i zaczął nienawidzić go jeszcze bardziej. Mimo wszystko, z Malte udało mu się zbudować iście braterską relację.

### Incydent z kotłem

Mały Ethan od najmłodszych lat dawał się poznać jako wielki rozrabiaka. Miał w sobie olbrzymie pokłady energii, której z hrabiczem Aidanem raczej nie miał jak rozładowywać, ze względu na to, że Aidan był o wiele spokojniejszym dzieckiem. Z pomocą jednak przyszedł mu Henrik, bratanek Donalla van Deregena i kuzyn Aidana. Razem potrafili zatrząsnąć Derehaven tak, że Donall czuł jak siwieje. W 1800 roku doszło do najbardziej stresującego dla niego wybryku małych chłopców. 12-letni rozrabiacy bawili się w berka w gabinecie Benivra pod jego nieobecność. Mag zostawił ówcześnie kocioł z eksperymentalną miksturą i zapomniał się jej pozbyć zanim wpuścił chłopców do środka. Podczas zabawy mali szlachcice przypadkowo wbiegli w kocioł, przewracając go na siebie. W wyniku tego Henrik stracił przytomność na parę minut, ale Ethanowi z pozoru nic się nie stało. Jedynym co się z nim wydarzyło było kompletne zbielenie włosów i częściowo brwi. Po tym incydencie, Velin Lloyd chciał, by syn wrócił do Learpholl natychmiast, jednak mały baron ani myślał wrócić do smutnych obowiązków. Końcowo Lloyd uległ van Deregenom po raz trzeci i Ethan pozostał w Derehaven.

## Trening na maga

Benivr kontynuował naukę małego barona jak należy. W związku z panującym prawem imevardzkim, Ethan by zostać magiem musiał przejść wpierw szkolenie w wieży Sembom w Lothaire. Tam też wyjechał razem z Benivrem po ukończeniu 13 roku życia. Wykazywał się olbrzymimi umiejętnościami magicznymi i zdawało się, że po wypadku z kotłem nabrał jeszcze więcej wprawy w ich używaniu. Szybko zdeklasował wszystkich swoich współuczniów. Benivr nie krył dumy. Na ten moment traktował małego barona niemalże jak swojego syna. Z postępów Ethana dumny był też Donall van Deregen wraz z synem i bratankiem oraz Malte Lachs. Jedyną osobą, która zdawała się mieć mieszane uczucia co do sukcesów Thalvana w tej kwestii był jego ojciec, Velin. Bał się, że trening na maga i późniejsza praca Ethana w tym charakterze sprawi, że ten zrzeknie się korony książęcej i Lloyd zostanie się na stare lata bez dziedzica. Ethan jednak ani myślał zostać księciem i otwarcie mówił o tym swojemu ojcu w niejednej konwersacji i pisał w niejednym liście.

Talent magiczny i zainteresowanie tą tematyką przeplatało się ściśle z fascynacją Ethana na temat elfów - ich historii, kultury oraz do pewnego stopnia religii. Mimo to uważał za co najmniej dziwne, że jego ojciec konwertował się po śmierci Ervolda van Deregena na wiarę elfów. Dziwne było dla niego też to, że czuł od elfów podobną energię, jaką czuł od Aidana, ale nie od Donalla van Deregena, Henrika ani nawet swojego ojca. Do konfuzji dodawał powagi fakt, że Aidan czuł tę samą energię od niego. Wszelkie domysły na ten temat jednak Benivr szybko uciszał, twierdząc, że nie zna ich przyczyny.

## Czasy wojenne

Rok po wybuchu wojny imevardzko-enerpickiej Ethan oficjalnie został mianowany magiem nadwornym Derehaven, w związku z tym, że Benivr posługiwał wówczas na froncie. Ethan również odbył tam krótki staż, jednak ze względu na młody wiek i z powodu osobistej interwencji Velina Lloyda, młody baron musiał wrócić do macierzy. Nie dał się usidlić w Learpholl i rozpoczął pracę w Derehaven. Tam przejął obowiązki Benivra i wciąż zacieśniał więzy z van Deregenami, który byli dla niego bardziej jak rodzina niż ród Lloydów. Był zaangażowany w pomoc Donallowi van Deregenowi w problemach osobistych z jego synem, Aidanem, który z biegiem lat coraz bardziej odsuwał się od swojego ojca. To widocznie niszczyło psychicznie bardzo przywiązanego do syna i bratanka hrabiego. Ethan długo nie wiedział jak się za to zabrać, jednak mimo wszystko stwierdził, że musi działać. Wielokrotnie tłumaczył Aidanowi, że rani on swojego ojca takim postępowaniem. Z początku nie przynosiło to rezultatu, ale po jakimś czasie odniósł w tej materii pewien sukces. Niedługo potem do Derehaven przybył Benno Möhring, który został uczniem Ethana i jego przyjacielem.

[TU DIABLICA NIE WIE CO PISAĆ BO REWORK TOMU 1 W TOKU]

Podczas walk z generałem Czarnego Pana w Enklawie w Górach Szarych życie stracił Velin Lloyd. Ethan, mimo wcześniejszej niechęci do ojca, bardzo przeżył jego śmierć i długo nie mógł się z nią pogodzić.

## Migracja na Arcaibh

Po migracji osiadł w Delorgradzie, gdzie razem z innymi intelektualistami założył uniwersytet i rozpoczął pracę nad doktoratem. Po jego ukończeniu został wykładowcą akademickim i zajął się badaniami nad Tan'tudami. Mianowano go Naczelnym Magiem Imevardu. W wyniku śmierci ojca został też nieoficjalnym księciem Thalvonu i reprezentował swój kraj na Tymczasowym Zgromadzeniu Narodowym. Jego kontakt z Malte znacznie się ochłodził, ponieważ ten ciągle przypominał mu o ojcu. Przez to Malte popadł w alkoholizm. Ethan przelał całe swoje siły i poświęcił cały czas na opracowywanie słownika imevardzko-tan'tudzkiego. Był to jego życiowy projekt.