Scp 106-Staruszek

Specjalne czynności przechowawcze:

Wzbronione jest wchodzenie w interakcje fizyczne z SCP-106. Wszelkie interakcje fizyczne muszą zostać uprzednio zatwierdzone przez nie mniej niż dwie trzecie głosujących z Dowództwa O5. Takie interakcje muszą być przeprowadzane w placówkach AR-II najwyższego bezpieczeństwa, po ewakuacji nieistotnego personelu. Całość personelu (badawczego, ochrony, klasy D itd.) musi przebywać na dystansie co najmniej sześćdziesięciu metrów z dala od celi przechowawczej; wyjątkiem są incydenty uszkodzenia przechowalni.

SCP-106 przechowywany jest wewnątrz zamkniętego pojemnika, który skonstruowany jest ze stali powlekanej ołowiem. Pojemnik zamknięty jest wewnątrz czterdziestu warstw identycznego materiału, każda z powłok oddalona jest od innych na otwarte odległości nie mniejsze niż 36 [cm]. Podpórki pomiędzy warstwami muszą być oddalone od siebie w aranżacji losowej. Pojemnik musi być zawieszony co najmniej 60 [cm] od jakiejkolwiek powierzchni przez elektromagnetyczne podtrzymywacze ELO-IID.

Drugorzędny obszar przechowawczy składa się z szesnastu sferycznych "komór", każda z nich wypełniona jest różnymi płynami i skonstruowana w losowy sposób z powierzchni i podpórek. Obszar drugorzędny musi być wyposażony w systemy oświetleniowe zdolne do świecenia w całym pomieszczeniu ze skutecznością świetlną nie mniejszą niż 80 000 lumenów; systemy mają działać natychmiastowo bez interakcji z człowiekiem. Oba obszary przechowawcze są monitorowane całodobowo.

Wszelka korozja zaobserwowana na jakiejkolwiek powierzchni przechowalni, u członków personelu lub w innych miejscach placówki w odległości do dwustu metrów od SCP-106 musi natychmiast zostać zgłoszona ochronie placówki. Wszelkie obiekty i personel utracone na rzecz SCP-106 należy uznać za zaginione/ZWA (zabite w akcji). Pod żadnym pozorem nie wolno dokonywać prób odzyskania.

*Notatka: Dalsze badania i obserwacje dowiodły, iż kiedy SCP-106 staje naprzeciw wysoce skomplikowanych lub losowych układów struktur, jest "skonfundowany" i wykazuje znacznie dłuższy czas przechodzenia przez materiały. SCP-106 okazuje również awersję względem bezpośredniego, nagłego dopływu światła. Nie jest to manifestowane w formie uszkodzeń fizycznych, jednakże obiekt gwałtownie ucieka do "wymiaru kieszonkowego" generowanego na powierzchniach stałych.*

*Te obserwacje, wraz z zauważeniem awersji do ołowiu i skonfundowania względem płynów, zredukowały incydenty ucieczek podmiotu o 43%. "Główne" cele były również skuteczne podczas incydentów odzyskiwania wymagających protokołu przywołania ██-███-█. Trwają obserwacje.*

Opis:

SCP-106 wygląda na starszego humanoida, którego wygląd ogólny wskazuje na zaawansowany stopień rozkładu. Ten wygląd ulega zmianom, jednak cecha "gnicia" jest obserwowana we wszystkich formach. SCP-106 nie jest specjalnie ruchliwy, ponadto może przez wiele dni tkwić w bezruchu, oczekując na ofiarę. SCP-106 jest również w stanie przemieszczać się po wszelkich powierzchniach pionowych; może nieskończenie długo pozostawać zawieszony do góry nogami. Podczas atakowania SCP-106 będzie próbował unieruchomić ofiarę poprzez uszkadzanie ważnych narządów, grup mięśni lub ścięgien; po tym obiekt zaciągnie obezwładnioną ofiarę do swojego kieszonkowego wymiaru. SCP-106 zdaje się preferować ludzkie ofiary w wieku od 10 do 25 lat.

SCP-106 wywołuje efekt "korozji" na każdej materii stałej, której dotknie, co wywołuje fizyczny rozpad materiałów w kilka sekund po kontakcie. Zaobserwować można to w formie rdzewienia, rozkładu lub pękania, co prowadzi do powstania czarnej, śluzowej substancji podobnej do materiału okrywającego podmiot. Efekt ten jest szczególnie degenerujący dla tkanek żywych i zakłada się, że stanowi przygotowanie "przed trawieniem". Korozja postępuje w ciągu sześciu godzin od kontaktu, po czym efekt najwidoczniej "zanika".

SCP-106 jest w stanie przechodzić przez materię stałą, zostawiając po sobie wielką plamę swojego korozyjnego śluzu. SCP-106 może "zniknąć" wewnątrz stałej materii, co uważa się za formę "wymiaru kieszonkowego". SCP-106 może następnie wyjść z tego wymiaru w każdym punkcie połączonym z punktem wejścia (przykładowo: "wejście" w ścianę wewnątrz pokoju, "wyjście" ze ściany na zewnątrz pokoju; wejście w ścianę, wyjście z sufitu). Nie wiadomo, czy stamtąd obiekt pochodzi, czy jest to zwyczajne "gniazdo" przez niego generowane.

Ograniczona obserwacja "wymiaru kieszonkowego" wykazała, iż składa się on w większości z holi i pokojów z [USUNIĘTO] wejściem. Aktywność ta może trwać "dniami"; niektóre ofiary są przez obiekt wypuszczone, by ten mógł na nie ponownie polować, łapać i [USUNIĘTO].