Oriadale

*"Miasto mające prawa powiatu, położone w centralnej części Oslandu. Jest pierwszym co do wielkości mieszkańców miastem, formalna stolica Oslandu, miasto koronacyjne oraz nekropolia władców krainy. Nieprzerwanie, od kilkunastu dekad uznawane za stolicę kultu wyznaniowego. To także siedziba władz Cechów Rzemieślniczych. Duży ośrodek sportów zimowych, pieszczotliwie nazywany Zimową Stolicą. Jedno z tych miast, jakie znajduje się w bezpośrednim otoczeniu Gór Sowich (Owl Mountains) będących częścią Gór Białego Brzegu (White Ridge Mountain). Jeden z głównych węzłów transportu lądowego oraz handlowego w Oslandzie."*

W jego administracyjnych granicach znajduje się znaczna część Oslandzkiego Parku Narodowego. W mieście działają placówki kulturalne o znaczeniu i statusie narodowym, do których należą Stary Teatr, Biblioteka Oriadaleńska, Archiwum Narodowe oraz Muzeum Narodowe. Mieści się tutaj siedziba sztabu głównego wojska Oslandzkiego. Aktualna liczba mieszkańców to 780,981, zaś obszar jaki miasto zajmuje wynosi 326,85 km2.

Oriadale położone jest na Winter Dagana Foothils w  Underowl  Trench oraz w Owl Mountians, w tym nad kilkoma potokami wpadającymi do niewielkiej rzeczy Oriadalki. To, najwyżej położone miasto Oslandu. W jego granicach administracyjnych znajduje się część Owl Mountains, gdzie najwyższym punktem jest wierzchołek White Horn - 230 m n.p.m. Miasto znajduje się na wysokości 800-1220 m.n.p.m, a część właściwa (zabudowania) znajdują się do około 900 m n.p.m. Centralny punkt miasta, skrzyżowane ze sobą ulice Seawill oraz Basinwall znajdują się na wysokości 840 m. n.p.m. Na północy miasta rozciąga się pasmo Zimowe, zaś na wschodzie góruje Owl Peak.

Nazwa miasta wywodzi się od imienia założyciela i wybawiciela bezimiennej wioski Obernfa I, który to uratował mieszkańców na swym wierzchowcu przed agresorami. Oriadale jest najstarszym miastem Oslandu, z wieloma wartościowymi historycznie obiektami architektonicznymi. Działa w nim także, wiele placówek gromadzenia oraz konserwacji bezcennych zabytków.

**Herb:** Na czarnym tle, stojący na tylnych nogach koń z koroną nad głową oraz trzema gwiazdami za jego plecami. Koń symbolizuje słynnego wierzchowca należącego do Oriada, który przegonił swych wrogów. Korona to symbol władzy królewskiej oraz stolicy, zaś trzy gwiazdy to symbolika nawiązująca do małżonki oraz dwójki dzieci Oriada I, Matyldy, Izydory oraz Carmena.

**Flaga:** Czarna z żółtym poprzecznym paskiem, na lewo zaś symbole herbowe miasta.

**Dewiza:** "Bądź wolnym, dawaj wolność innym i ciesz się wolnością jakąż się konie cieszą."

#### **Podział Administracyjny**

Oriadale jest miastem podzielonym na sześć stref: Old Town (jako oddzielna dzielnica),  (północna część miasta), Outer Bailey (śródmieście i centrum miasta jako całość), Ride Halley (południowa część miasta), Stoneware (wschodnia część miasta), Backer Gare (zachodnia część miasta). Każda dzielnica oddzielona jest białym, marmurowym murem, a dostać się do nich można przechodząc przez bramy pod postacią zabytkowych łuków, zarówno drogą jak i alejami.

##### **Stare Miasto (Old Town)**

Najpiękniejsza dzielnica miasta, która zalicza się do zabytkowych miejsc stolicy. Znajduje się tutaj rynek wybudowany na planie litery U, tudzież podkowy. U, "podnóża" znajduje się ratusz, z którego równo w południe wygrywany jest hejnał na strzelistej wieży usytuowanej na początku budynku. Naprzeciwko ratusza znajduje się zegar słoneczny oraz fontanna, w okresie zimowym wyłączona i zamieniona w niewielki ogród świateł magicznych ozdobionych lodowymi figurami zabezpieczonymi magią.

Przy alejkach na Głównym Placu ustawiono lampy, których płomień nigdy nie gaśnie i ma błękitną barwę, dzięki rzuconym nań zaklęciu. Wieczorami, tworzą aurę tajemniczości tak lubianą przez przyjezdnych. Blisko lamp ustawiono kwietniki z czerwonymi kwiatami. Dopełnieniem całości są ławki, na których zawsze można przysiąść i odpocząć. Ramionami, które "otaczają" Główny Plac to same, zabytkowe kamienice, odrestaurowane należycie. Nie ma w nich ani jednego pomieszczenia mieszkalnego. Wszystko to, albo biura, czy gabinety lub siedziby firm, zarządów, kupców, przedsiębiorców, handlarzy. Jedynie, partery budynków zostały przeznaczone na sklepy wszelkie, w których można zaopatrzyć się, zarówno w towary miejscowe jak i te krajowe oraz suweniry wszelakie. Nie brakuje także, w okresie letnim kolorowych kramów, które rozkładają przybywający, nie tylko z Oslandu handlarze.

Na środku Głównego Placu znajduje się ogromny pomnik Oriada I oraz jego wiernego wierzchowca Bucefała. Zawsze, można znaleźć pod pomnikiem mnóstwo kwiatów czy drobnych upominków. Mieszkańcy, wierzą bowiem, że założyciel i opiekun czuwa nad nimi cały czas. To tutaj, znajduje się również słynne Muzeum Narodowe, w którym można podziwiać pamiątki minionych epok, od obrazów, fragmentów biżuterii, przedmiotów codziennego użytku, jak również uzbrojenia, ubioru, elementów pradawnych statków, po skamieliny czy zmumifikowane zwłoki.

Obok muzeum znajduje się Archiwum Narodowe, które przechowuje całą dokumentację sprzed wieków i nie tylko.

##### **Podgórze (Foothills)**

Północna część miasta, ta bliżej gór, jak to powiadają mieszkańcy. Wszystkie znajdujące się tej dzielnicy budynki to niskie kamienice. Najwyższym budynkiem jest Wieża Ciśnień, która pamięta dawne czasy, a z której można podziwiać wspaniałą panoramę pobliskiej okolicy. Miejsce idealne na romantyczne spotkania, zwłaszcza wieczorową porą.

Każda budowla wykonana jest z pomalowanego na biało granitu. Ramy okien, dachy, górne elementy oraz te ozdobne stworzone zostały z drewna bukowego. Mogą przybierać jasne albo ciemniejsze tonacje kolorystyczne. Ozdobione zostały  kwietnikami o przeróżnej roślinności mogącej przeżyć w klimacie Oslandu. Niskie ogrodzenia oraz lampy zapalane na pochodnie są miłym dla oka dodatkiem. Wieczorami, płomienie oświetlają swym blaskiem proste, kamienne uliczki. W równym odstępach od siebie zasadzono drzewa. Niektóre z nich były świadkami rozwoju miasta i stanowią przyjemne miejsce na odpoczynek, jak chociażby piknik pod ich koronami drzew. W niektórych miejscach ustawiono drewniane domki dla ptaków oraz mniejszych zwierząt, które późną porą odwiedzają stolicę. Na obrzeżach dzielnicy, tych najbardziej wysuniętych, znajduje się Biblioteka Oriadalska. Posiadając kartę biblioteczną można wypożyczać książki, atlasy, mapy czy zwoje do nauki magii. Jest także możliwość, acz jedynie na miejscu poczytania i zobaczenia najstarszych pisanych pamiątek.

Centrum dzielnicy stanowi plac robiący za niewielkie targowisko, na którym przez większość czasu organizowane są przeróżnego rodzaju występy muzyków czy aktorów, a nawet cyrkowców. Raz do roku, w okresie letnim, przez cały jeden miesiąc można dojrzeć kolorowe namioty. Cyrk Montiego, złożony z krajowych artystów otwiera swoje wrota dla wszystkich mieszkańców oraz gości w ten czas przebywających w stolicy.

##### **Podzamcze (Outer Bailey)**

Centrum miasta oraz śródmieście. To tutaj, znajduje się zamek królewski, którego strzeliste wieże są jednym, z najbardziej rozpoznawalnych rzeczy w stolicy. Zawsze, łopoczące na wietrze flagi przyciągają wzrok, nie tylko gości rezydujących w Oriadale. Białe mury o lekkim błękitnym odcieniu oraz niebieskich, spadzistych dachach prezentuje się przepięknie w pobliżu wysokich murów. To tam, można dostrzec spacerujących strażników z halabardami oraz kuszami na plecach. Siedziba władców, celowo została oddzielona wspomnianymi murami, gdyż zaraz za nimi znajduje się teren należący do Akademii Wojskowej oraz siedziba Sztabu Głównego Wojska Oslandzkiego. Co drugi dzień w tygodniu można, za darmo zawitać w te okolice i zobaczyć z bliska jak wygląda szkolenie danych jednostek wojska, a nawet zajrzeć do Oslandzkich stajni. Marchewka obowiązkowa, jak powiadają wojskowi.

Również tutaj, znajduje się Muzeum Broni, w którym to można podziwiać wytwarzane przez wiele lat bronie. Od najstarszych do aktualnie używanych. Największą atrakcją jest uzbrojenie Oriada I, które zobaczyć można na własne oczy. Bliskie tereny zamku są niedostępne dla odwiedzających oraz mieszkańców. Podobnie jak i sam zamek za wyjątkiem kilku dni w roku, kiedy para królewska wyjeżdża na wakacje. Wtedy, wydzielone tereny, części zamku zostają otwarte dla zwiedzających, a pieniądze zebrane z takich wycieczek przekazywane są dla weteranów wojennych oraz rodzin poległych w czasie starć. Główną atrakcją jest nekropolia władców Oslandu znajdująca się w podziemiach zamczyska.

Śródmieście, to również niskie kamienice, ale także kompleks budynków należący do Cechu Rzemieślników. W tym jednym miejscu jest sposobność zobaczenia każdego twórcy. Perfumiarze, kamieniarze, kowale, zielarze, rzeźbiarze, wszyscy blisko siebie, na wyciągnięcie ręki. Każdy z nich, ma swój własny budynek oznaczony symboliką powiązaną z danym zawodem rzemieślnika. Drewniane tablice informują, gdzie oraz w jakim kierunku należy się udać, aby dostać się do danego cechu. Udogodnienie w rozpoznaniu, jakie miejsce przydzielono danemu cechowi łatwo rozpoznać po kolorze dachu. Dla przykładu zielony to cech powiązany z naturą, czerwony przynależy do kamieniarzy, murarzy czy budowniczych, czarny płatnerzy, zbrojmistrzowie i tak dalej.  Nawet twórcy alkoholi mają swój własny kąt jako oddzielny cech. Dzięki temu, że rzemieślnicy zebrani zostali w jednym miejscu, jest opcja nie tylko podejrzenia ich przy pracy, ale również zakupienia towarów bezpośrednio. Ceny jednak są dość wysokie. To ta dzielnica, w której handel oraz transport wręcz tętni życiem. Na każdym kroku trzeba uważać, gdyż można łatwo wpaść na wozy transportowe prowadzone przez kupców wszelakich. Śródmieście, wieczorową porą cichnie, jakby nie było w ogóle zamieszkane, ale nadal ma ten swój wspaniały urok.

##### **Ujazdów (Ride Halley)**

Najbardziej zielona dzielnica Oriadale. Znajdują się tu, aż cztery piękne ogrody połączone ze sobą, a oddzielone wysokim, białym murem. W każdym ogrodzie mieszkają łabędzie, zarówno te białe jak i czarne, a także kaczki wszelkiej maści, wiewiórki czy inne mniejsze, przystosowane do życia z mieszkańcami zwierzęta.

Ogród Purpury, to ten, w którym zasadzono wszystkie magiczne jak i nie, fioletowe roślinki. Owszem, można dostrzec, gdzieniegdzie zielone barwy, ale nie są w stanie przeważyć dominującego koloru. Dla kontrastu alejki, ławki pomosty zostały pomalowane na wszystkie możliwe odcienie czerwonego z dodatkiem złotego. Daje to, nietuzinkową kompozycję. Ogród Błękitnej Zorzy jest drugim rajem dla roślinności. Mimo swojej nazwy nie jest wcale niebieski. To sprawa niektórych roślinek, których listki dobijając blask Księżyca tworzą nad ogrodem coś, w rodzaju błękitnej zorzy. Z daleka, wygląda to tak, jakby ktoś oświetlał magią poszczególne strony zielonego zakątka. Jedynie tylko ławki, lampy, pomosty czy inne, drobne elementy zostały ozdobione błękitnym kolorem.

Ogród Cieni uchodzi za ten, najbardziej urodziwy. Można tu spotkać każdy gatunek róży. Od białych, po czarne. Wyhodowane, z drobną pomocą magii, w czasie rozkwitu wyglądają romantycznie. Nic dziwnego, że to właśnie tutaj, można spotkać najwięcej zakochanych par, ale również samotników czy artystów szukających ukojenia, czy natchnienia.

Ogród Płaczącej Damy, to ostatni i równie wyjątkowy park zieleni. Nie znajdziecie tu, poza niskimi krzewami, czy kaczkami, żadnych innych drzew niż Płaczące Wierzby gatunków różnorakich. Prezentują się naprawdę majestatycznie, kiedy, chociażby ich gałązki zanurzają się w wodach dwóch niewielkich zbiorników wodnych zbudowanych na planie łzy. Uliczki, ławki oraz inne dekoracje, jak lampy czy domki dla ptaków pomalowano na biało.

##### **Kamionek (Stoneware)**

Najstarsza dzielnica Oriadale. Pamięta stare dobre czasy. Wprawdzie, nie zostało już, praktycznie nic po wiejskich domostwach. Można jednak natrafić na ich pozostałości, które to oznaczono tablicami pamiątkowymi. Łącznie, takich miejsc jest około stu, rozsianych po całej okolicy, w różnych miejscach. Czasami, można dojrzeć, jak dzieciaki biegają wszędzie, szukając owych pamiątek z dawnych lat.

Brukowane uliczki, odrestaurowywane regularnie, komponowały się z bardzo niskimi, bo ledwo trzypiętrowymi kamienicami. Te sprawiają, że otoczenie oraz atmosfera dają wrażenie zatrzymania się czasu. Tak, jakby ktoś zwyczajnie rzucił magiczne zaklęcie i zaklął wszystko dookoła na wieki. Stare drzewa, płaczące wierzby oraz dęby, również swoje lata miała. Pamiętały to, czego nikt inny widzieć nie mógł. Malarze zachowali na swych dziełach dawne widoki, które praktycznie nic a nic się nie zmieniły. Nic zatem dziwnego, że dzielnica ta, wbrew pozorom jest jedna z najbardziej popularnych miejsc w stolicy. Najspokojniejsze miejsce w całym Oriadale. Często, można dojrzeć mieszkające pośród mieszkańców gatunki małych ptaków, takich jak wróble, skowronki, gawrony, gołębie, kwiczoły, śmieszki czy nawet grzywacze. To idealna lokalizacja do obserwacji tych stworzeń. Nawet koty czy myszy oraz lisy, potrafią przemknąć zabytkowymi uliczkami.

Właśnie tutaj znajduje się Siedziba Związku Sportowców oraz karczma przez nich prowadząca. Sporej wielkości, dwa połączone ze sobą budynki. Ten główny to biura oraz archiwum sportowe, zaś karczma, jak to karczma. Zwyczajny przybytek, w którym można wynająć pokój oraz najeść się sie do syta. Na ścianach wywieszono obrazy z pobliski krajobrazami oraz wszystkimi, słynnymi sportowcami, legendami.

##### **Zaścianek (Backer Gare)**

Najbogatsza dzielnica miasta.

Mieszkają tutaj ci mieszkańcy, których status zaczyna się od szlachty, bo magnatów. Mimo tego nie ma żadnych przeciwwskazań, aby niższego pochodzenia odwiedzali owe miejsca. Przepiękne rezydencje, od tych minimalistycznych, po te bardzo wykwintne. Jest na czym zawiesić oko. Wielu artystów i tutaj przybywa, aby tworzyć swoje dzieła, jak obrazy czy historie o nieszczęśliwej miłości. Stary Teatr, wraz z jego zarządem ma swoje miejsce, właśnie w tej dzielnicy. To ogromny kompleks budynków, wraz z niewielkim amfiteatrem usytuowanym na jego tyłach. W centrum dzielnicy rośnie ogromne, magiczne drzewo, które swoją koroną osłania cały znajdujący się pod nim park. Powiada się, że roślinka owa została sprowadzona przez samego Oriada. Jest swoistego rodzaju atrakcją turystyczną. Z tej części miasta, jest bardzo blisko do Parku Narodowego. Należy przejść przez sporych rozmiarów bramę, do jakiej prowadzi marmurowa alejka. Po jej przekroczeniu przechodzi się na wschodnią stronę objętego ochroną terenu.

#### **Zabytki**

**Stary Teatr-** kompleks budynków usytuowany w Zaścianku. Pierwszy z nich to recepcja, szatnia oraz wejście na największą scenę. Pomieści łącznie do dwustu osób jednocześnie. Mniejsza z nich, ta na sto osób znajduje się w budynku po prawej stronie. Aby móc się tam dostać, należy przejść oszklonym korytarzem, na którym prezentowane są sceny z przeróżnych sztuk teatralnych. Ostatnia zaś sala, ta mogąca pomieścić pięćdziesiąt osób, usytuowana została w budynku po lewej stronie. Do którego również prowadzi oszklony korytarz, jednak przedstawia, na każdej z szyb zasłużonych aktorów w swojej najlepszej roli. Najmniejszy budynek należy do administracji oraz zarządu teatru. Całość kompleksu wybudowana została na planie podkowy. Na środku, znajduje się plac z fontanną przedstawiającą otwartą książkę. Woda, która z niej tryska, daje wrażenie jakby wydobywała się, właśnie spomiędzy kartek tomiszcza. Ma to, symbolizować magię słowa pisanego i historii, nim zawartych.

Dookoła posadzono niezapominajki oraz ustawiono ławki. Latarnie dopełniają całości widoku. Za pomocą magii, płomienie stają się niebieskie. Ściany budynku pomalowano na czarno, zaś dach na krwisto czerwony kolor, mieniący się złotem w blasku Słońca W środku zaś, na prawie każdej ze ścian można podziwiać uwiecznione fragmenty sztuk teatralnych. Stary Teatr jest wizytówką Zaścianka oraz jego znakiem rozpoznawczym, zaraz po Baobabie Króla Oriada I.

**Stare Miasto** -  cała dzielnica jest jednym, wielkim zabytkiem miasta. Kamienice, uliczki, lampy, kwietniki czy inne elementy architektury, znajdujące się w tym miejscu są uznane za zabytek. Otoczona magią ochronną, jest jedynym miejscem w stolicy, w którym nie wolno stosować magii. Za wyjątkiem osób posiadających specjalną licencję. Mowa tutaj o strażnikach patrolujących ulice czy pracujących rzemeślników jak i handlarzy, czy kupców, a także ochroniarzy osób przybywających do Oriadale.

**Biblioteka Oriadalska** - jeden z najstarszych budynków w stolicy. Dwupiętrowy budynek, w którym mieści się największy zbiór książek oraz zwojów z minionych epok, a nawet znamienitych pisarzy. Nie brakuje także takich lektur, które wesprą żaków w ich nauce. Od zwykłych książek, po bardziej profesjonalne. Nie zabraknie również, takiego działu jak księgi zakazane, do którego mogą dostać się tylko ci, mający specjalne pozwolenie. Głównie, są to tomiszcze magiczne, jakie z powodu swej mocy, są pilnie strzeżone, w chronionym magią pomieszczeniu. To, jedyne zbiory, których nie wolno i nawet nie da się, wynieść poza teren budynku.

Zbudowany na planie prostokąta budowla, raczy wszystkich białymi ścianami, które pięknie kontrastują z drewnianymi elementami, oknami oraz brązowym dachem. Pnącza, zdobią niektóre jego ściany, dodając delikatniejszego uroku surowym murom. Chcąc dostać się do środka, należy przejść przez długi korytarz, który pokryty jest krzewami róży. W lecie wygląda przepięknie. W środku należy zachować ciszę i spokój. Przez zaklęcie ochronne, wszystkie zdolności magiczne zostają zniwelowane, podobnie jak magiczne przedmioty, bez wyjątków. Nawet znane osobistości, nie mają taryfy ulgowej.

Na parterze oprócz recepcji i czytelni, znajduje się dział Ksiąg Zwyczajnych od zielarstwa, po prawo. Wszystko, czego potrzebuje żak, czy osoba lubująca się w poszerzaniu swojej wiedzy. Na pierwszym piętrze umieszczono wszystkie magiczne księgi ogólnego dostępu, czyli tak zwany Dział Magii Użytkowej. Trzecie piętro, to silnie strzeżony dział Ksiąg Zakazanych. Bez odpowiedniego zezwolenia, strażnicy nie przepuszczą dalej. Ściany budynków ozdobiono krajobrazami Oslandu o każdej porze dnia i nocy, czy pory roku. W czytelni zaś można dojrzeć portrety znamienitych pisarzy czy bardów, których wysławił wielki talent.

**Archiwum Narodowe**- dawny ratusz miasta i siedziba władz Oslandu. Nim wybudowano zamek, to właśnie tutaj zamieszkiwał władca kraju oraz pracowali wszyscy urzędnicy. Nic zatem dziwnego, że budynek posiada dwie, strzeliste wieże, w których usytuowano najważniejsze i najcenniejsze archiwa. Nikt, poza wyznaczonymi, do tego celu osobami nie ma prawa dostać się do tego miejsca. Na parterze usytuowano archiwa z okresu aktualnego, zaś na drugim piętrze te z minionych lat. Trzecie piętro to biura oraz administracja budynku. Na ścianach budynków można dojrzeć wiekowe, odrestaurowane gobeliny z symbolami Oslandu oraz wszystkich władców, którzy zasiadali na tronie. Zbroje, wystawione na pokaz oraz obrazy wiszące na ścianach, przypominają o tym, co kiedyś znajdowało się w budynku. Dawna sala tronowa oraz komnaty władców, odrestaurowano i zamieniono na część muzealną, którą dwa razy w tygodniu można przyjść i zwiedzić. Przed budynkiem znajduje się aleja, wzdłuż której posadzono brzozy. Chronione zaklęciem ochronnym.

**Muzeum Narodowe** - kolejny, najstarszy budynek w stolicy. Z początku, jednopiętrowy, niski budynek składujący pamiątki wykopaliskowe oraz te, po dawnych władcach. Wraz z rozwojem archeologii, zaczęto rozbudowywać muzeum. Tak więc czasem powstał spory kompleks budynków.

W pierwszym z nich znajduje się główna wystawa, poświęcona szczątkom zwierząt czy roślin, jakie żyły przed wiekami. To, największa sala w całym kompleksie. Można ty znaleźć od ogromnych kości, specjalnie zamontowanych, by prezentować ich majestat, po te naprawdę malutkie czy niekompletne. Część z nich została wystawiona w taki sposób, że oddzielono je jedynie specjalną taśmą, inne zaś na przygotowanych wystawach, osłoniętych szkłem. Na ścianach, można poczytać informacje o erach, rozwoju planety, jak również ewolucji. Różnego rodzaju kamienie z pradawnych epok, można nie tylko zobaczyć, ale także potrzymać w dłoni. Podobnie, jak i wszelakiego rodzaju skamieliny, a nawet zatopione w bursztynie owady. W tym samym budynku, na piętrze znajduje się cała administracja muzeum. Gabinet dyrektora, pracowników oraz sale wykładowe znajdują się właśnie tutaj. Często, te ostatnie pomieszczenia służą jako miejsce do nauki dla żaków czy studentów Uniwersytetu Archeologicznego, Uniwersytetu Historycznego, czy osób zainteresowanych historią.

Drugi budynek to wystawa rzemiosła dawnego oraz metody tworzenia przedmiotów różnego rodzaju. Zarówno, tych użytku domowego, jak i wojskowego czy medycznego. Można także, zobaczyć zabytkowe meble. Wszystko to, jest wystawą stałą i mieści się w jednej ze średnich sal. W drugiej, mieszczącej się w tym samym budynku, również na parterze znajduje się wystawa poświęcona różnego rodzaju transportu. Nie należy ona do największych, ale jest na czym oko zawiesić. Stare powozy, rydwany czy inne środki transportu. Na tablicach informacyjnych zamieszczono informacje, takie jak budowa danego powozu, w jaki sposób powstaje. Wszystko, ku zaspokojeniu ciekawości.

Trzeci budynek poświęcony został historii Oslandu, jego władcom, najznamienitszym osobom. Można znaleźć tutaj wszystko od starych insygnia koronacyjnych, po pióro czy rękopisy sławnych pisarzy. Obrazy, rzeźby, przedmioty nawiązujące do każdego z okresów rozwoju państwa zmieszczone w dość sporym, drugim co do wielkości pomieszczeniu. Wystawa ta, również zalicza się do tej, stałej ekspozycji. Na ścianach widnieje wiele informacji dotycząca powstania Oslandu, jego miast, wsi, jak zmieniał się podział administracyjny kraju. Historyczne bitwy, czy inne ważne momenty w dziejach. Ostatni budynek przeznaczony jest na wystawy ruchome. Oznacza to, że wystawiane w tym miejscu rzeczy zmieniają się co, trzy cztery miesiące. Przeważnie, są to wystawy, które przyjechały z innego państwa na zasadzie wymiany kulturowej i rozwoju kultury państw. Informacje, o aktualnej wystawie można zobaczyć na wielkiej tablicy informacyjnej ustawionej przed wejściem do budynku głównego. Na placu, przed muzeum ustawiono ogromnego smoka, który raczy odwiedzających swymi złotymi ślepiami. Na terenie muzeum działa zaklęcie ochronne niwelujące wszystkie czary, magiczne przedmioty. Jedynie pracownicy muzeum mają prawo do korzystania z magii czy przedmiot, dzięki specjalnym amuletom, które aktywują się po przekroczeniu terenu kompleksu.

**Wieże Ciśnień**- zabytkowe wieże, których zadaniem jest zapewnienie stabilnego ciśnienia. Przypominają strzelisty budynek o płaskim dachu. Ich górna część przypomina, nałożony na cienki patyk kwadrat. Ozdobione eleganckimi, drewnianymi elementami, prezentują się majestatycznie na tle niskich budynków Oriadale. Mają za zadanie, gromadzenie wody i zapewnienia jej dostaw do pobliskich budynków. Dzięki magii wody, pracownicy mają ułatwioną pracę. Wszystkich wież, jest około dwudziestu. Po kilka w każdej części dzielnicy. Wraz z rozwojem miasta, jest ich coraz więcej. Niektóre z nich obrośnięte zostały roślinnością, a na placu przed nimi usytuowano niewielkie fontanny z rybami wypluwającymi wodę. Niektóre wieże posiadają tarasy widokowe i zostały udostępnione zwiedzającym oraz chętnym do obejrzenia panoramy miasta mieszkańcom. Słynny oslandzki artysta malarz, często widywany jest na jednej z nich, siedząc i malując piękny krajobraz stolicy. Otoczone zaklęciem magicznym.

**Białe Bramy** - pozostałości po starych granicach rosnącego Oriadale. Ogromne, wysokie bramy, które teraz stanowią coś w rodzaju przejść na inne dzielnice miasta. Wybudowane przed wiekami, stanowią kolejny element rozpoznawalny stolicy. Wysokie, na prawie dziesięć metrów wzbudzają podziw wielu, a sami mieszkańcy miasta zachwycają się nimi po dziś dzień. W czasie świętowania przejścia ze Starego w Nowy Rok, wystrzeliwane są fajerwerki z każdej z wież. Dzięki magii zamontowanie ich tak wysoko nie jest wcale takie trudne. Chronione zaklęciem.

**Świątynie Blasku** - ogromne świątynie, dedykowane poszczególnym bóstwom opiekuńczym Kryształowego Królestwa Ziemi. Każde z nich, posiada swoje własne, dedykowane mu miejsce. Ogromne, dziesięciometrowe budynki usytuowane, po dwie lub trzy w każdej z dzielnic miasta. Świątynie, w zależności od kultu posiadają odpowiednią symbolikę, a na terenie przed nimi znajduje się posąg danego boga, lub bogini. Na ścianach, zaprezentowano historię narodzin danej istoty boskiej oraz tego, co uczyniła dla mieszkańców Ziemii po Apokalipsie. Nie zabrakło także historii sprzed Kataklizmu. Wewnątrz znajduje się również kilkanaście rzędów ław, na których można spocząć i oddać się modlitwie. Ołtarz składa się z podestu, na którym usytuowano kamienny stół, przy jakim kapłan prowadzi modły. Wysokie filary, ozdobione roślinnością, która owija się wokół nich, aż do samego wysokiego dachu. Na nim, natomiast widnieje ogromny malunek przedstawiający pojawienie się każdego bóstwa na ziemskich padole oraz pierwszego wyznawcy. Chronione zaklęciem.

**Kaplice Blasku** - niewielkie, bo sięgające ramion budowle poświęcone bogom oraz boginiom. Często, mają w środku figurkę przedstawiającą daną istotę boską lub symbol doń nawiązujący. W całym mieście jest ich około czterystu i ciągle powstają nowe. Mają za zadanie, ułatwić mieszkańcom kontakt z bóstwami, jeśli nie mają sposobności na udanie się do świątyni. Ochrania je specjalne zaklęcie.

#### **Pomniki Przyrody**

**Baobab Króla Oriada I** - przeogromny, magiczny baobab, który został sprowadzony przez samego, pierwszego władcę Oslandu. Nikt nie wie, w jaki sposób wszedł w jego posiadanie. Legenda głosi, że mężczyzna zasiał je od małego nasionka, chcąc by chroniło mieszkańców wioski, kiedy stanie się dorodnym drzewem. Mierzy sobie prawie 35 metrów wysokości, w obwodzie ma aż 20 metrów, a korona jest tak rozłożysta, że zasłania w całości znajdujący się pod nim plac. Powiada się, że czasami, kiedy przytuli się do drzewa, ono pokaże komuś minione w dawnych dziejach, losowe wydarzenie. Mimo że samo w sobie jest magiczne, zostało rzucone na nie ochronne zaklęcie.

**Oslandzki Park Narodowy** - ogromny połać, zachowany w stanie naturalnym, zbliżony do naturalnego teren obiekty ścisłą ochroną.  Kompleks o powierzchni około 1500 km2.  Relikt pierwotnych krajobrazów, znajdujących się na wiekoglacjańskich wysoczach morenowych. Można tu spotkać około 1020 gatunków roślin naczyniowych, 60 gatunków wątrobowców, a także ponad 200 gatunków mchów. Wiele drzew, które rosną w na tych terenach uchodzą za pomniki przyrody, należą do nich m.in Sosna Bogatka, Jodła Króla Orwatha, Lima Imperatorka Północy, Świerk Imperator Południa, Modrzew Imperator Wschodu czy Cis Imperator Zachodu. W przypadku zwierząt ich ilość przekracza 21 tysięcy. Zalicza się do nich: ptaki, ssaki, owady, pijawki, pająki, a także gady oraz płazy. Niektóre ze zwierząt, głównie te latające, migrują podczas zmian pór roku. Do takowych należą wędrowne ptaku czy motyle. Widok tych drugich, nie jednemu zapiera dech w piersiach. Na terenie parku można znaleźć obeliski, symbolizujące stopniowe powiększanie się jego granicy. Każdy z nich, ma zapisaną datę przesunięcia ich, wraz z nazwiskiem panującego władcy. Przez Park Narodowy przebiegają liczne szlaki turystyczne, w tym cztery przystosowane w taki sposób, że można zajechać transportem konnym lub powozem. Na terenie parku obowiązuje całkowity zakaz polowania na zwierzynę, używania magii bez nadzoru, poruszania się po jego terenie bez przewodnika. Dotyczy to nawet przyrodników, czy wysoko urodzonych, czy sławnych osób. Wszystko po to, aby chronić tamtejszą faunę i florę. To na jego terenie znajduje się słynne Uroczysko. Park chroniony jest magią, a strażnicy go pilnujący pacyfikują każdego, kto łamie dany zakaz.