Jednorożce

**Jednorożec** - mitycznie
stworzenie przypominające konia, posiadające jeden róg.

Młody jednorożec ma złotą
sierść, która robi się srebrna w wieku dwóch lat. Siedmioletnie zwierzę ma już
całkowicie białe umaszczenie. Róg wyrasta, gdy ma cztery lata. Dorosły osobnik
ma złote kopyta, długie, smukłe nogi oraz perłowo-białą grzywę i ośli ogon. Jest
wielkości hucuła. Tak jak patronus rozsiewa wokół księżycową poświatę. Zwierzę
to lubi ciemne, gęste, magiczne lasy - dlatego można go spotkać w Zakazanym
Lesie. Róg jednorożca jest srebrny, długi i ciemny, a wyrasta poniżej czoła.
Jednorożec woli dotyk kobiety, lecz młody toleruje także chłopców. Według
legend zwierzę to może dotknąć tylko dziewica.

Po raz pierwszy stworzenie to
pojawiło się w "Kamieniu Filozoficznym".
Harry, Hermiona, Neville i Draco w ramach kary musieli pomóc odnaleźć Hagridowi
rannego jednorożca w Zakazanym Lesie. W tym czasie profesor Quirrell zabijał te
stworzenia, by pić ich krew i tym samym wzmocnić Voldemorta, z którym dzielił
ciało. Potter, Malfoy i Kieł znaleźli już martwe zwierzę. Chłopiec, Który
Przeżył był świadkiem jak zakapturzony nauczyciel Obrony Przed Czarną Magią
pije krew jednorożca. Chciał zaatakować Gryfona, lecz został przepędzony przez
centaura imieniem Firenzo.

Był to jednorożec, niestety już martwy. Harry po
raz pierwszy w życiu ujrzał coś tak pięknego i tak smutnego. Długie, smukłe
nogi spoczywały pod dziwnymi kątami, a grzywa rozsypała się perłowo-białą
kaskadą na ciemnych liściach.

Drugi raz jednorożec pojawił się w "Harrym
Potterze i Czarze Ognia". Profesor
Wilhelmina Grubbly-Plank pokazała to zwierzę czwartoklasistom na swojej lekcji.
Dziewczętom pozwoliła pogłaskać stworzenie i opowiedziała o tych zwierzętach.
Po powrocie do pracy Hagrid kontynuował lekcję o jednorożcach. Udało mu się
schwytać dwa młode osobniki.

Jednorożec to stworzenie chyba powszechnie rozpoznawane.
Występuje w wielu legendach i mitach. Najwcześniej opisane zostało przez
Ktezjasza w V-IV w. p.n.e. Symbol czystości, niewinności i piękna. Jednorożec kojarzy się nam zwykle z białym koniem, na którego czole widnieje spiralny róg.
To jest tylko jedna wersja wyglądu tej magicznej istoty. Otóż, początkowo
jednorożce przedstawiane były jako stworzenia koniopodobne o nogach kozła i
ogonie lwa.
Pliniusz
ukazywał je jako zwierzęta o łbie jelenia, stopach słonia i jak widać chyba
obowiązkowym ogonie lwa. Osobiście nie popieram takiego wyobrażenia o tej
szlachetnej istocie. Starożytni zawsze mieli świra na punkcie orginalności. No
cóż wróćmy jednak do naszego jednorożca.
W wielu
legendach mozemy wyczytać o jego niezwykłych umiejętnościach. Podobno potrafił
on zrobić wszystko. Najbardziej jednak wierzono w jego zdolności uzdrawiania. Nic
dziwnego, ze sproszkowane rogi i inne specyfiki pochodzące od jednorożca były
dostępne w każdej szesnastowiecznej aptece.
Niestety
były bardzo drogie. Oprócz rogów sprzedawano również wodę, w której podobno
moczono róg. Szkoda tylko, że niezbyt bystra wówczas ludność nie miała pojęcia
co to takiego naprawdę jest. Były to sproszkowane rogi narwala, który z magią i
jednorożcami nic wspólnego nie ma. Natomiast rogi jednorożców wyglądały różnie.
Niektórzy sądzą, że były one śnieżnobiałe i ostre. Inne źródła donoszą iż miały
one postać czarno-żółto-białych szpikulców.
Wiele
legend opowiada jak to w miejscu gdzie stąpały jednorożce odrastała trawa,
ożywało wszelkie ziele i kwitły piękne kwiaty.
Co do
charakteru jednorożca możemy powiedzieć, że był on równie
"szlachetny" i "piękny" jak jego wygląd. Jednorożce
troskliwie opiekowały się swoim potomstwem. Dbały również o swojego pana, gwarantując
mu m.in. długie życie. Posiadać mógł je mianowicie tylko człowiek o czystym
sercu (w wielu mitach są to dziewice). Natomiast kiedy jakiś okrutny nikczemnik
próbował go zamknąć, umierał z tęsknoty za wolnością i naturą. Jedna z legend
opowiada o tym jak pewien złodziej wykradł stado jednorożców będące darem od
bogini lasu. Dokonał tego nocą (jakby to nie było oczywiste, dniem byłoby to
bez sensu), kiedy wszyscy spali. Szczęście opuściło krainę króla, który był
wcześniej posiadaczem owych zwierząt. Nastał czas wojen i plag. Zdesperowany
król poprosił o pomoc boginię lasu, ta jednak dowiedziawszy się o kradzieży
rozgniewała się na króla. Odebrała jednorożce złodziejowi i uznawszy, że są
zbyt szlachetne i piękne aby jakikolwiek człowiek mogł je posiadać, umieściła
je na niebie tworząc gwiazdozbiór jednorożca.
Młode
jednorożce są koloru złotego. Z wiekiem robią się jednak białe (do 3 lat). Róg
wyrasta im jednak dopiero wtedy gdy osiągną dojrzałość czyli w wieku 7 lat.
Istnieje
wiele przypuszczeń co do pochodzenia jednorożców. Podobno ich pierwszym domem
były Indie. Nie wiemy jednak czy istniały one naprawdę. Chcąc potwierdzić tą
teorię podajemy przykład Arystotelesa, który o nich pisał.
W
siedemnastym wieku stały się one obiektem poszukiwań. Spowodowało to rzekome
posiadanie przez jednorożca drogocennego rubina, który był umieszczony pod jego
rogiem. Rubin ten (jak można się już domyślić) również posiadał właściwości
magiczne i był bardzo pożądanym trofeum.
W
osiemnastym wieku zainteresowanie jednorożcami spadło. Ludzie przejrzeli na
oczy i doszli do wniosku, że właściwie żaden z nich nie widział jednorożca.
Mimo to pozostało pare wiernych osób, które wciąż wyznawały tezę o istnieniu
tych cudownych stworzeń.
Jeśli
jednak te istoty kiedyś żyły to co mogło spowodować ich wyginięcie? Podobno Noe
zapomniał zabrać je na statek. Jeszcze inna historia głosi, że jednorożce były
zbyt dumne i zapatrzone w siebie, toteż Noe wygnał je z Arki. Osobiście sądzę,
że to nieprawda. Inne źródła obarczają winą pewnego złego króla, który kazał je
wszystkie zabić, gdyż nie mógł mieć ich na własność. Cóż, możemy spotkać wiele
takich historii tłumaczących ich mistyczne zniknięcie.

Jednorożce
pojawiają się również w herbach.
Dobrze znany herb Anglii i Szkocji.

Dla
ciekawskich
Jednorożce
stanowiły zaprzęg wozu Artemidy.
Wierzono,
ze róg jest odtrutką na wszystkie trucizny.
Jednorożca
identyfikowano z nosorożcem, antylopą końską, elandem lub oryksem, który
obserwowany podczas biegu z profilu, sprawiał wrażenie jakby posiadał jeden
róg, zamiast, jak wiemy, dwóch.
W
średniowieczu uznawany był za symbol czystości i Chrześcijaństwa.
W cyklu o
Harrym Potterze krew jednorożca pił Voldemord, aby odzyskać zdrowie i moc.
Włosy z
ogona jednorożca wykorzystuje się do tworzenia różdżek.
Jednorożce
pojawiają się w kilku innych filmach oraz książkach, np. "Opowieści z
Narnii" autorstwa C.S Lewisa.

**Właściwości jednorożca**

Jednorożec miał potężną, magiczną moc.
Czarodzieje w serii książek o chłopcu z blizną wykorzystywali:

- Sproszkowany róg jako składnik eliksirów.
- Włosy z ogona - rdzeń różdżek oraz składnik
eliksirów. Hagrid używał ich do wiązania bandaży i szmat, jeśli jakieś zwierzę
się zraniło.
- Krew - zapewnia życie każdemu, kto ją
wypije, ale za straszliwą cenę jeśli zabije coś niewinnego i bezbronnego,
zostanie na zawsze przeklęty.

W średniowieczu sproszkowane rogi jednorożca
miały być także niezawodnym środkiem przeciw gorączce, epilepsji i bólom
żołądka.