Wilk Zły

Wilk Zły był przybranym członkiem pijackiego rodu Ktosio-Cosiów i służącym w rodzinnym domu na bagnach Backwater. Z charakteru był dość leniwy i nierozgarnięty, lubił pić.

## Profil

- Gatunek: wilk, który dzięki Magii Alkoholu nabrał częściowo cech ludzkich.

- Wygląd zewnętrzny: dwunożny, pokryty ciemnym, gęstym futrem, duże uszy i nos, oczy brązowe, spojrzenie alkoholika. Czuć od niego mocnym, przeżartym whiskey.

- Charakter: leniwy, ma "słomiany zapał", rzuca słowa na wiatr ( "Łejezu, jutro się zrobi." ), często opowiada "czego to on kiedyś nie tego"- przechwala się, wymyślając swoje nieprawdziwe dokonania, uważa się za spoko gościa. Jest uzależniony od Alkoholu. Mimo wad ogólnie jest całkiem miły ( choć zrzędliwy ), mistrzowsko stwarza pozory bezpieczeństwa (a jak robi się niebezpiecznie to ucieka gdzie pieprz rośnie i zostawia cię samego ).

- Umiejętności: żadnych szczególnych, no może trochę obeznany w lokalnym świecie żołniersko-penerskim - faktycznie nieco wie na ten temat, choć jego opowieści przeważnie są "wspomagane" dużą ilością "polepszaczy" i znacznie ubarwiane na wskutek nadmiernego spożywania etanolu.

Potrafi też walczyć na szable, ale w dość kiepskim stopniu.

## Życiorys

### Dzieciństwo i dorastanie

Nasz bohater przyszedł na świat gdzieś koło roku 1200, w okolicach Backwater, w niezbyt zamożnej rodzinie mieszkającej przy tutejszym lesie wraz z paroma innymi. W młodości, jak to wilk, spędzał dużo czasu na powietrzu, zazwyczaj z bandą przyjaciół. Był lubiany i umiał się nieźle dogadywać z innymi, choć bywał też nieco chytry i niekiedy wymigiwał się od roboty, przeważnie po to, aby pójść się "pochlać" z kolesiami nad "źródełko". Ojciec postanowił wysłać go do lokalnego oddziału wojska, co było popularnym losem wśród tubylców.

### W wojsku

Wbrew oczekiwaniom, Wilk spędził na służbie tylko dwa dni, po czym został wywalony.

Zaczęło się to wieczorem, gdy Wilk siedział w żołnierskiej chatce wraz ze swoim znajomym Snajperem Kanonierem, który także zaczynał przygodę w wojsku. Wilk oznajmił, że dzienna porcja alkoholu, jaka tutaj przysługuje jest bardzo niska i że "żołnierz, taki kozak, to właśnie winien dostawać najwięcej". Namówił Snajpera do kradzieży wódki z przechowalni. Jakimś cudem się im udało (wyraźnie nie oni jedni mieli tu problem z alkoholizmem). Spili się po całości i kompletnie nietrzeźwi postanowili, iż pójdą sobie do namiotu panienek. Jednak nie przewidzieli, że przy czterech promilach alkoholu orientacja terenowa raczej nie działa zbyt dobrze i omyłkowo... odwiedzili namiot kapitana. Ten wpadł w gniew i następnego dnia ich obu wyrzucił.

### Służba na dworze Backwater

Po nieudanym incydencie w wojsku Wilk przez niewielki czas żył sam, stając się lekkim żulem. Ze względu na narastające problemy finansowe, brak domu oraz potrzebę posiadania stałego źródła alkoholu najął się w znajdującym się niedaleko dworze Ktosio-Cosiów, największej posiadłości na Backwater. Rorol, czyli głowa rodu i główny zarządca okazał wyrozumiałość i przyjął Wilka. Ten, z czasem zaklimatyzował się i został służącym lecz także przyjacielem rodziny i jak reszta służby był bardzo dobrze traktowany, lubił gadać z Rorolem, a najbardziej dziećmi z dworu, opowiadając im swe "pijackie historie". We dworze Wilk miał spory dostęp do wysokiej jakości napoji m.in. regionalnych piw, win, irlandzkich koniaków, czy dobrego whiskey - bardzo mu ta sytuacja pasowała. Znaną rzeczą były drobne utarczki Wilka z kamerdynerem Rorola, szkieletem Kościuszym. Kamerdyner, elegancki i porządny typ, wytykał mu lenistwo i to, że Wilk korzysta z przyjemności dworu, sam niewiele robiąc. Jednak ich kłótnie nigdy nie zachodziły za daleko, były to bardziej koleżeńskie sprzeczki.

### Podróż do Middlehill

Rorolowi wkrótce narodził się syn, Mały Piwowar. Jednak szybko okazało się, iż niemowlę choruje na jakieś dziwne, przewlekłe choroby i nic mu nie pomagało, nawet pojenie wytrawnymi alkoholami. Rorol umówił się więc na wizytę z samym ówczesnym władcą pijaków, Hexagonalnym. Dziadu mieszkał w pałacu Middlehill, do którego prowadziła długa i niebezpieczna droga. Ojciec postanowił poza synem zabrać ze sobą Wilka i Kościuszego- w celach towarzysko-ochronnych. Wyruszyli rankiem i jeszcze przed południem dotarli do lasu. Musieli się przez niego przeprawić. Szli resztę dnia i zasnęli. Następnego dnia kontynuowali wędrówkę. Niestety natknęli się po drodze na grasującą w tej okolicy bandę Niedorozbojów. Rorol i pomagający mu Kościuszy stoczyli walkę z grupką wrogów, jednak ci ostatecznie zapędzili ich na skarpę. Wilk, który był na dole krzyknął "Skoczcie, frajerzy, złapię was, nie takie rzeczy już się kiedyś robiło!" Goście skoczyli, co było z resztą jedynym wyjściem, a Wilk widząc, jak na niego lecą, wydarł się i odskoczył. Na szczęście przeżyli uderzenie i jakoś wyszli ze starcia cało. Udali się do portu i tydzień później byli w Irlandii.

Spotkanie z królem Żuli dla każdego z przyjezdnych było nie lada przeżyciem- podziwiali go, jak i cały zamek. Wilk najbardziej zaprzyjaźnił się z robotem pełniącym funkcję pomocnika szlachetnego rodu, P.E.K.K.Ą. Małym zajęła się żona Hexagonalnego, słynna w tamtych czasach ze swoich uzdrowicielskich zdolności, Tar-Promillina. Orzekła ona, iż mały chorował na... uczulenie na wilczą sierść: nietrudno domyślić się, kto był nieświadomym sprawcą jego stanu. Piwowar został wyleczony, a rodzina z Backwater, po niezwykle udanej wizycie, wróciła do domu.

Wilk w dalszym ciągu mieszkał na Backwater i tam spędził resztę życia (oczywiście czasami musiał wyjechać gdzieś niedaleko).