Rarog

Zdziesiętkowany w trakcie wojny domowej 581-584 ród, którego majętności nyjskie niemal w całości zostały zagarnięte przez inne rody. Półorcza rodzina wypędzona została z Nyji i jedynie doskonałe umiejętności dyplomacji, poparte mieczem uchroniły ród przed totalną anihilacją.
Ród nadal wzbudza wśród nyjańskiej szlachty niechęć, chyba jedynie otwarte poparcie rodu Semkowiczów ochrania półorczą rodzinę przed najazdem. Włości rodu to aktualnie skromna zagroda na szlaku prowadzącym ku Nyji.

Na czele stoi Rarog zwany Okrutnikiem. To półork trzeciej krwi, dzikość jednak przejawia niczym ork z Ordy. Gwałtownik z niego i łatwo wpada w zacietrzewienie jeśli niezbyt dobrze rozpoczniesz z nim rozmowę. W innym przypadku to półczłek gościnny i szukający sojuszników w swej sprawie, a jest nią odbudowa potęgi herbu Krzywda. A wiedzieć trzeba, że wojownicy noszący ten herb w pierwszych szeregach podczas smoczej wojny stawali, przełamując w kluczowym momencie szyki wroga, ramię w ramię walcząc z Perudzkimi krasnoludami, pośród których do tej pory rodzina cieszy się legendarną estymą. Ponoć w tej bitwie jeden z herbu Krzywda własnym ciałem zasłonił władcę Perudy, ratując w ten sposób jego życie.

Rarog zwany Okrutnikiem
Ślady orczej krwi minimalnie się objawiają w nieco skośnych oczach, lekko ostrych uszach i przydługich kłach, zanadto wystających z ust. Skórę ma koloru zielonej oliwki. Włosy długie i czarne, starannie związane w potrójnie pleciony warkocz. Ma w sobie to “coś”, co sprawia, że kobietom na jego widok szybciej bije serce. To pewnie ta nieokrzesana dzikość w spojrzeniu i pewność siebie granicząca z hardością.
Na pierwszy rzut oka widać po nim żołnierskie wyszkolenie – ponoć z wyróżnieniem skończył Nyjską Akademię Wojskową, ale dalszą karierę odpuścił z powodu szykan. A zaprzysiągł tego nie wybaczyć. Jego przydomek nadano mu w Akademii po tym jak dosyć obcesowo potraktował kilku szlachciurków, którzy w wyniku nieudanego nań ataku skończyli związani nago i uwaleni w smole w ścisłym centrum nyjskiego rynku.
Rarog szanuje koronę i ród Semkowiczów, ale pozostałe rody szczerze nienawidzi za wyrządzone podczas wojny domowej zbrodnie.

Rarog Młodszy
Młodszy brat. Aktualnie student w Czerdychowskiej Akademii Magicznej. Obdarowany niezwykłym intelektem. Prawdopodobnie przyczynkiem do tego było okaleczenie go w dzieciństwie, gdy tabor rodu został napadnięty nocą przez zamaskowanych rabusiów. Wówczas to stracił rękę, a twarz zdobi ogromnej wielkości blizna od cięcią mieczem. Jako jedyny wówczas przeżył, zalanego krwią i ledwo dychającego chłopca odnalazły niziołki z Dąbek. Tam spędził miesięcy kilkanaście na rekonwalescencji, dzięki czemu poznał wszystkie tajemnice rodzin z Dąbek i traktowany jest przez nich jak członek rodziny.

Rydygierd
Ostatni z braci. Więcej czasu spędza na wędrówce po szlakach, niźli w zagrodzie Raroga. Wraz ze swoimi kompanami odbywa wyprawy w najdalsze zakątki bursztynowych szlaków, z nich planuje przywieźć skarby, które pozwolą Rarogowi odbudować chwałę rodu. Wielki niczym tur, mało który koń zdoła go w ogóle unieść, jego ogier pochodzi z najlepszej czerdychowskiej linii koni bojowych, charakteryzującej się nadzwyczajną wielkością i wytrzymałością. Rydygierd to oaza spokoju i cierpliwości, żeby go sprowokować to nie wiem na jaką obrazę musiałbyś się wysilić. Każde wraże słowo spływa po nim jak po kaczce – pewnie się do tego tak przyzwyczaił. Ponoć mógł zrobić karierę jako kondotier, ale służba obcym nie jest dla niego wyzwaniem, dla którego warto marnować czas i zasoby. Sam chętniej daje zarobić nowo przybyłym śmiałkom zza portalu dając im pomniejsze zlecenia.