จักรวรรดิจิน

ชื่อทางการ
 การปกครอง
 สถานะปกครอง
 จักรพรรดิ
 ศูนย์กลาง
 ประชากร

**จักรวรรดิจิน** (ภาษาจิน: Dlus Dzin Ikhqhatun Bolyi Jacham / 東方大土皇權 【大金國】; Great Jin Royal Authority on the Eastern Realm) เป็นรัฐที่อยู่สุดขอบตะวันออกไกลของทวีปออสวาน โดยเป็นรัฐที่มีความเก่าแก่พอ ๆ กับรัฐบาลทหารมิมาคุซึ่งเป็นรัฐเพื่อนบ้าน โดยมีความใหญ่เป็นอันดับสองในภาคทวีปออสวาน และเป็นมหาอำนาจอันดับ 4 ในหมู่รัฐบนโลกมนุษย์ รองจากสหคอมมูนอาคานอล จักรวรรดิพรีริอัน และรัฐบาลทหารมิมาคุ ปัจจุบันปกครองโดยจักรพรรดิหวงอู่ ซึ่งเป็นเชื้อสายไฮบริดจ์ระหว่างมนุษย์ชนเผ่าอูรุและเผ่าสัตว์ผสมไคเรอา

## ประวัติ

ตามบันทึกมหาอุบัติการณ์แห่งบูรพาทิศ "ตงลู่ต้าซื่อจี้" ของราชวงศ์เหยียน (燕東路大事記 Gwoktu: Yien Jieh Pueng Tueng Siong Nga; Record of Grand Events of Eastern Circuits) บทที่ 7 ว่าด้วยอาณาจักรทางใต้ของทิศตะวันออก (ทิศตะวันออกเฉียงใต้) ส่วนที่ 3 ได้บันทึกไว้ว่า มีอาณาจักรทางใต้หนึ่ง ๆ ซึ่งเป็นอาณาจักรของกลุ่มชนเผ่าที่อาศัยอยู่ทางตะวันออกของทะเลซือจิ้งไถ (Sijingtai Sea) หรือ ทะเลอุราชิเมะ (Urashime Sea) ในปัจจุบัน มีอาณาจักรปกครองในชื่อ "รัฐอธิราชแห่งอูรุคัลไต" (Er'rukengtai, Urukhaltic Khaganate/Khaganate of Urukhaltai) ปกครองโดยชนเผ่าอูรุก มีเมืองหลวงที่ห่างจากเหวินติ้ง (ปัจจุบันคือเมืองเจียงโจว) ประมาณ 32,000 เส้น หรือ 9,620.8 กม. (1 เส้น = 300.65 ม.) มีบ้านเรือนลงหลักปักฐานอยู่ 1,190,000 ครัวเรือน ประชากรรวม 4,230,090 คน (หรือ ปาก) เป็นอาณาจักรที่มีอำนาจสูงสุดในส่วนทางตอนใต้ มีอธิราชาธิราช (Great Khagan เทียบเท่า Great King of Kings) เป็นผู้นำของอูรุคัลไต เมื่อปีรัชศกจือหร่ง (支荣, เกื้อหนุนความรุ่งเรือง) ที่ 37 มหาราชาแห่งอูรุคัลไตพระองค์หนึ่งนาม "ซูจิ้งเหยียนไท่ฮาน"หรือ ข่านโซกิลอันไต (So'ghil Altai Khan) ได้ขยายอาณาจักรของตัวเองครอบคลุมไปถึงทะเลคามิมาเอะ ที่อยู่ใจกลางของภูมิภาคทางใต้

ในบันทึกบรรพชน (Most Ancient Record of Ancestors) ซึ่งเขียนโดยซื่อจี้จ่าง สมุหราชเลขานุการในจักรพรรดิตงเซิงหวังที่ 2 ได้บันทึกไว้ว่า "ซูจิ้งเหยียนไท่ฮานผู้ซึ่งอายุได้ 63 ปี (ตรงกับปีรัชศกจือหร่งที่ 46) ได้ทำมหาพยุหกรีฑาขึ้นเหนืออย่างต่อเนื่องจนเกือบจะประชิดกับชายแดนของแผ่นดินเหยียน และในปีรัชศกเซ่าเยียน (少烟, จุลเภท) ที่ 7 ของจักรพรรดิเหยียนอู่ ซูจิ้งเหยียนไท่ฮานแห่งอูรุคัลไต ซึ่งอายุได้ 79 ปี ได้เข้าประชิดเหวินติ้ง และโค่นล้มการปกครองของราชวงศ์เหยียนลง ในขณะที่จักรพรรดิเหยียนอู่สูญเสียอำนาจการปกครองไปอย่างสมบูรณ์ในปีใหม่ของรัชศกเซ่าเยียนที่ 8" (ยังคงดำรงฐานะสมเด็จพระจักรพรรดิอยู่จนกระทั่งสวรรคต แต่ไม่มีอำนาจในการบริหารราชการแผ่นดิน) ไม่นานต่อมาจักรพรรดิเหยียนอู่ได้กระทำการอัตวินิบาตกรรม เมื่อประตูเสวียนไท่ถูกตีแตกในปีรัชศกเซ่าเยียนที่ 10 และซูจิ้งเหยียนไท่ฮานก็สถาปนาตัวเองเป็นจักรพรรดิแห่งต้าจิน

## เขตปกครอง

จักรวรรดิจิน นำระบบเดิมที่เรียกว่า "ชองเฉิน" (Dzhong Schen หรือ Dzhongschen) ที่เป็นระบบการปกครองของรัฐข่านอูรุคัลไตมาปรับใช้ แต่เดิมที่ผู้ว่าชองเฉินนั้น จะเป็นผู้นำตระกูลต่าง ๆ ที่ภักดีต่อข่าน เปลี่ยนมาเป็น ผู้ว่าการชองเฉิน (Dzhongschen Commanding Governor) ซึ่งทางคณะราชเลขานุการกลางผิงลู่จะเป็นคนเสนอชื่อให้จักรพรรดิแต่งตั้ง โดยชองเฉินนั้น จะมีศักดิ์เหมือนกับเขตอุปราชา ดูแลทั้งการบริหารและการทหารท้องถิ่นไปในตัว โดยในยามที่ยังไม่มีสงคราม ผู้ว่าการชองเฉิน จะสามารถสั่งเคลื่อนย้ายทหารไปในบางพื้นที่ของชองเฉินได้

เพียงแต่ว่า ชองเฉินในจักรวรรดิจินนั้น จะมีการลดทอนอำนาจการบัญชาการทหารในช่วงสงครามลง โดยให้อ้างอิงอำนาจบัญชาการทหารยามสงครามจาก "ตำหนักราชการกลาโหม" (Office of Realm Protection, 國護廳) ซึ่งเป็นองค์กรทางการทหารท้องถิ่นซึ่งจักรพรรดิแต่งตั้ง โดยมีมหาพิทักษโยธินเป็นผู้เสนอชื่อ ทำให้ระบบชองเฉินของจักรวรรดิจิน มีการคานอำนาจกันอยู่ในบางวาระเท่านั้น