Rzeź Lucciny

> "Nie wiadomo, jak to się stało. Po prostu w pewnym momencie tłum ruszył na Sanguidame, wtargnął tam. Słychać było... Krzyki i błagania o litość. Ale litości nie okazano. Następnie katedra stanęła w ogniu, niszcząć mury jeszcze do niedawna dajace schronienie rannym, chorym i potrzebującym" - świadek masakry, który chciał zachować anonimowość
>
>

Rzeź Lucciny, nazywana tak na ze względu na miejsce wydarzenia, wydarzyła się w roku 499 przed Erą Imperialną. W wyniku masakry wybito ponad 95% kultu krwii w Księstwie Wilka, reszta musiała się kryć, a także spowodowało to rozszerzenie kultu Shalladara z Wronek na okoliczne tereny.

## Preludium

Nie wiadomo dokładnie, kto podjudził tłum. Z pewnością kult Krwi miał pewne zatargi z miejscową ludnością, a raczej na pewno z lokalnymi medykami, którym odebrał znaczącą część zysków. Jednak stosunek był raczej pozytywny niż negatywny, ze względu na w zasadzie bezpłatne wyżywienie potrzebującyh, opiekę medyczną i edukację najbiedniejszych warstw społecznych. Nie wiadomo także, skąd znalazło się wystarczająco ludzi, zwłaszcza wśród straży miejskiej, która prowadziła natarcie, by doprowadzić do takich strat, niezadowoloych z obecności Kultu krwii.

## Działania

Pewnym jest, że nastąpiło to około połowy zimy, ale dokładna data, podobnie jak data śmierć starego Hrabiego von Lucce, jest nieznana. Pewnym jest jednak, zgodnie z opisem podanym przez przesłuchiwanych jest są fakty, iż:

1. Bramy zewnętrzne klasztoru zostały wyważone przy pomocy improwizowanych taranów
2. Tłum wdarł się do klaszoru w czasie modłów przedposiłkowych
3. Większość kapłanów krwii została zaskoczona i nawet się nie broniła
4. Część kapłanów się bronła, jednak nie byli w stanie powstrzymać takiego naporu sił zewnętrznych
5. Spalono zarówno katedrę, jak i tereny klasztorne.
6. Na terenie kultu krwii stwierdzono istnienie strzyg.
7. Spalono wartościowe manusrypty, często z bezcenną wiedzą medyczną i kulturową.
8. Nikt się nie uchował, a przynajmniej mało wiadomo o tych, co przeżyli.

### Przybycie Hierofantki

Hierofantka, która około tydzień wcześniej ruszyła do Twierdzy Wilczego kła, powróciła Hierofantka Kunegunda von Bleitenhoff. Powiedzieć, żę była wściekła, to jak nic nie powiedzieć. Jej aurę czystego wkurwu, nawet nie gniewu, ale destylatu z małego psa obronnego, całego się trzęsącegoprzez cały czas, w ilościach hurtowych, można podobno było zauważyć gołym okiem. Prawdopodobnie to ją uratowało przed zabiciem, gdy wjechała do Lucciny, gdy chciała pojechać do hrabiego von Lucce. Gdy dotarla do niego okazało się, że umarł. W tym momencie zaczęła inkantację. Nie wiadomo, czego dotyczyła, jednak jej energia, zapalczywość i czysta chęć zemsty na odpowiedzialnych za śmierć jej przyjaciół, z którymi żyła nieraz przez kilkadziesiąt lat, spowodowało przebudzenie kolejnego bóstwa.

### Przebudzenie Nemei

Nie ma wielu informacji na temat tego wydarzenia. Głównie ze względu na brak bezpośrednich świadków. Mówiono jednak o tym, że gdy napotkała kogoś, kto brał udział w rzezi, zabiła go na miejscu, a sama udała się w sobie tylko znanym kierunku.

## Podsumowanie

Skutki tego wydarzenia było opłakalne nie tylko dla samego kultu w Księstwie Wilka, ale również dla wielu innych miejsc, nawet księstw. Dla podsumowania oto najwaniejsze efekty

* Księstwo Wilka straciło praktycznie całą swoją bazę uzdrowicieli i lekarzy
* Pozostałe kulty Chaosu, które przestały być szachowane przez kult Krwawej Damy, zaczęły się rozrastać, zwłaszcza kult Shalladara z Wronek
* Nastąpiła radykalizacja kultu Lwiej Krwii, która spowodowało ogromne zamieszki w Księstwie Lwa, a także gwałtowną reakcję kultu krwii, głównie wampirycznego, w księstwie Nietoperza, a także mniejsze lub większe reakcje w innych miejscach.
* Kult Hellisa dostał wręcz chimerycznego rozumu.
* Próżnia władzy spowodowała secesję Lucciny od księstwa Wilka.

1. ↑ Mimo początkowo próby ukarania, nie sprawiono teo, gdyż bycie strzygą jest poza kontrolą strzygi i często same o tym nie wiedzą.