Wiersze

Każda postać (w tym MC) ma za zadanie pisać wiersze. System pisania wierszy działa w ten sposób, że gracz musi klikać na słowa, a następnie Sayori, Natsuki lub Yuri podskoczy, gdy słowo jej się spodoba. Po śmierci Sayori będą tam tylko Natsuki i Yuri, a w Akcie Trzecim znajdzie się tam również Monika, jednak nie będzie ona w pełni widoczna.

### Wiersze Sayori

#### 1

*Drogi Blasku Słońca*

*Sposób w jaki prześwitujesz przez moje powieki o poranku*

*Mam przez to wrażenie, że brakowało ci mnie.*

*Całując moje czoło by pomóc mi wstać.*

*Sprawiając, że przecieram sen z oczu.*

*Czyżbyś wołał mnie do wyjścia i zabawy?*

*Ufasz mi na tyle, bym odrzuciła deszczowy dzień?*

*Spoglądam w górę. Niebo jest niebieskie.*

*To tajemnica, ale ja również ci ufam.*

*Gdyby nie ty mogłabym spać wiecznie.*

*Ale nie gniewam się.*

*Chcę zjeść śniadanie.*

#### 2

*Butelki*

*Otwieram swój umysł, zupełnie jak słoik z ciastkami.*

*To sekretne miejsce, gdzie przechowuję sny.*

*Małe kulki pełne blasku, pocierają się jak puszyste, słodkie koteczki.*

*Sięgam do środka, aby wyciągnąć jedną.*

*Jest tak ciepła. Łaskocze.*

*Ale nie ma czasu do stracenia. Chowam ją do butli, aby nic się z nią nie stało.*

*Kładę ją na półce, obok innych butli.*

*Szczęśliwe myśli, szczęśliwe myśli, szczęśliwe myśli w butlach, w jednym rzędzie.*

*Moja kolekcja zapewnia mi mnóstwo przyjaciół.*

*Każda butla odzwierciedla ich pragnienia.*

*Czasem, gdy mój przyjaciel w jakiś sposób źle się czuje.*

*Już mu butle z półki zdejmuję.*

*Noc po nocy, więcej snów.*

*Przyjaciel po przyjacielu, więcej butli.*

*Głębiej i głębiej sięgam do głowy.*

*Jakby eksplorując ciemną jaskinię, odkrywając nowe sekrety w coraz głębszych zakątkach.*

*Kopiąc i kopiąc.*

*Drapiąc i drapiąc.*

*Zdmuchuję kurz z kapsli do butelek.*

*Jest tak, jakby czas stanął w miejscu.*

*Chyba jeszcze trochę pomieszczę na półce.*

*Moi przyjaciele patrzą przez zamknięte drzwi.*

*W końcu, wszystko skończone. Otwieram drzwi, a przyjaciele wchodzą.*

*Wchodzą tak szybko. Aż tak pragną tych butli?*

*W szale zdejmuję butelki z półki, jedna po drugiej.*

*Przekazuję każdemu z przyjaciół po jednej z nich.*

*Każdą z moich butli.*

*Ale z każdą jedną, roztrzaskują się one uderzając o ziemię.*

*Szczęśliwe myśli, szczęśliwe myśli, szczęśliwe myśli w kawałkach, na całej podłodze.*

*One miały być dla moich przyjaciół, przyjaciół którzy się nie uśmiechają.*

*Wszyscy krzyczą, błagają. O coś.*

*A ja słyszę tylko echo, echo, echo, echo, echo.*

*W mojej głowie.*

#### 3

*%*

*Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy. Wynocha z mojej głowy.*

*Wynocha.*

*Z.*

*Mojej.*

*Głowy.*

*Wynocha z mojej głowy, zanim zrobię to, co uważam za najlepsze dla ciebie.*

*Wynocha z mojej głowy, zanim pójdę za jej radami.*

*Wynocha z mojej głowy, zanim pokażę ci jak bardzo cię kocham.*

*Wynocha z mojej głowy, zanim skończę pisać ten wiersz.*

*Tylko że wiersze nigdy nie są skończone.*

*Po prostu są porzucane.*

> "WESOŁE MYŚLI."
>
>

### Wiersze Yuri

#### 1

*Oświetlony Duch*

*Końcówki moich włosów odbijają bursztynowy blask.*

*Skąpane w nim.*

*To musi być to.*

*Ostatnia latarnia, która przetrwała próbę czasu.*

*Ostatnia jeszcze nie zamieniona na odrażający zielono-niebieski odcień przyszłości.*

*Ta, skąpana w jej blasku, oddycham powietrzem teraźniejszości, ale żyję przeszłością.*

*Latarnia lśni*

*a ja razem z nią.*

#### 2

*Szop Pracz*

*Zdarzyło się to w nocy, kiedy kroiłam chleb na wstydliwą przekąskę.*

*Moją uwagę przykuło skrobanie szopa za moim oknem.*

*To był, tak sądzę, pierwszy raz gdy odkryłam swoje niezwykłe tendencje niezwykłego człowieka.*

*Podzieliłam się kawałkiem chleba z szopem w podświadomości pamiętając o konsekwencjach.*

*Mając świadomość, iż nakarmiony, szop pracz będzie wracał po więcej.*

*Kuszące piękno krojącego noża było jednym z przejawów.*

*Chleb moja niezaspokojona ciekawość.*

*Szop pracz, wpływ impulsu.*

*Księżyc zmienia fazy, odbijając coraz więcej światła z mojego krojącego noża.*

*Ten sam błysk, dostrzegam w oczach mojego przyjaciela, szopa.*

*Kroję chleb, świeży i miękki. Szop zaczyna się cieszyć.*

*Albo może, nowo-usatysfakcjonowane zwierze jest jedynie projekcją moich emocji.*

*Szop zaczął za mną chodzić.*

*Można powiedzieć, że przywykliśmy do siebie.*

*Szop zaczyna głodnieć coraz częściej, więc mój chleb zawsze się przydaje.*

*Za każdym razem, kiedy wyciągam nóż, szop pokazuje swój zachwyt.*

*Upust krwi. Klasyczny odruch Pawłowa. Kroję chleb.*

*I ponownie się nim karmię.*

#### 3

*Plaża*

*Cud powstały w miliony lat.*

*Gdzie łono ziemi chaotycznie spotyka brzeg.*

*Pod gołym niebem, rozległe błogosławieństwo–*

*Ale pod szarymi chmurami, kłębi się nieskończona enigma.*

*Najprostszy świat do zatracenia się w nim*

*To ten, gdzie wszystko jest na wyciągnięcie ręki.*

*Ktoś mógłby zbudować zamek z mokrego piasku.*

*Ale tam, gdzie piasek jest mokry, przychodzi przypływ.*

*Czy będzie on delikatnie lizał fundamenty, dopóki się nie poddasz?*

*Czy też, w mgnieniu oka, nagła fala wyśle na ciebie ruinę?*

*Za każdym razem, kończy się tak samo.*

*Mimo to, my wciąż budujemy zamki z piasku.*

*Stoję tam, gdzie woda pieni się wokół moich kostek.*

*Gdzie moje palce mogą gnieść piasek.*

*Słone powietrze jest lecznicze.*

*Bryza jest delikatna, ale mocna.*

*Zanurzam palce w ostatecznej granicy, powstałej ze wzorów w pianie.*

*Odwracając się, porzucam swój spokój na brzegu.*

*Odpływając, schodzę na ziemię już na zawsze.*

#### 4

*Koło*

*Kręcące się koło. Obracająca się oś. Zgrzyt. Cylinder. Liniowa skrzynia biegów.*

*Spadające niebo. Siedem grzechów głównych. Zacumowany statek. Portal do innego*

*świata. Gruba lina przywiązana do cienkiej. Rozszarpane szczęście. Paraboliczna*

*skrzynia biegów. Rozszerzający się wszechświat. Czas kontrolowany przez koła zębate.*

*Istnienie boga. Pływanie we wszystkie strony świata. Utonięcie. Modlitwa napisana*

*krwią. Modlitwa zaklęta w pożerających czas wężach ludzkich oczuDrowning. Nić*

*łącząca wszystkie ludzkie życia. Kalejdoskop grzechów. Wykładnicza skrzynia biegów.*

*Niebo eksplodujących gwiazd. Bóg, negujący istnienie boga. Koło kręcące się w sześciu*

*wymiarach. Czterdzieści biegów i tykający zegar. Zegar który przesuwa wskazówkę*

*z każdym obrotem planety. Zegar który tyka czterdzieści razy za każdym drugim*

*razem. Cylinder grzechów Istnienie zacumowanego w innym świecie statku. Kalejdoskop*

*krwi wylanej na zegarach. Pożerająca czas modlitwa łącząca niebo czterdziestu*

*biegów z ludzkimi oczami otwartymi we wszystkie strony świata. Oddychająca*

*skrzynia biegów. Oddychający cylinder. Oddychający statek. Oddychający portal.*

*Oddychające węże. Oddychający bóg. Oddychająca krew. Oddychające grzechy.*

*Oddychające ludzkie oczy. Oddychający czas. Oddychająca modlitwa. Oddychające*

*niebo. Oddychające koło.*

### Wiersze Natsuki

#### 1

*Orły mogą szybować*

*Małpy mogą się wspinać*

*Świerszcze mogą skakać*

*Konie mogą się ścigać*

*Sowy mogą polować*

*Gepardy mogą biegać*

*Orły mogą szybować*

*Ludzie mogą próbować,*

*Ale nic poza tym.*

#### 2

*Amy Lubi Pająki*

*Wiesz co słyszałam o Amy?*

*Amy lubi pająki.*

*Obleśne, pełzające, włochate, brzydkie pająki!*

*Właśnie dlatego się z nią nie przyjaźnię.*

*Amy ma śliczny głos.*

*Słyszałam jak śpiewa moją ulubioną piosenkę.*

*Za każdym razem gdy śpiewa refren, moje serce synchronizuje się ze słowami.*

*Ale ona lubi pająki.*

*I dlatego nie będę się z nią przyjaźnić.*

*Pewnego razu, zraniłam się mocno w nogę.*

*Amy pomogła mi wstać i zaprowadziła mnie do higienistki.*

*Nie chciałam, żeby mnie dotykała.*

*Ona lubi pająki, więc jej ręce muszą być okropne.*

*I dlatego nie będę się z nią przyjaźnić.*

*Amy ma wielu przyjaciół.*

*Zawsze widzę jak rozmawia z ludźmi.*

*Pewnie o pająkach.*

*Co jeśli jej przyjaciele też zaczną lubić pająki?*

*I dlatego nie będę się z nią przyjaźnić.*

*Nie obchodzi mnie, że ma inne zainteresowania.*

*Nie obchodzi mnie, że zachowuje to dla siebie.*

*Nie obchodzi mnie, że nikogo tym nie rani.*

*To obrzydliwe.*

*Ona jest obrzydliwa.*

*Świat byłby lepszy bez miłośników pająków.*

*I właśnie dlatego wszystkim powiem.*

#### 3

*Będę twoją plażą*

*Twój umysł jest pełen zmartwień i smutku*

*Ujęło ci to wspaniałości przez lata*

*Ale dzisiaj, mam dla ciebie specjalne miejsce*

*Plaża dla nas oboje.*

*Brzeg rozciąga się poza zasięg twojego wzroku*

*Morze lśni wspaniałym blaskiem*

*Ograniczenia w twoim umyśle rozpływają się*

*Zanim słońce zaświeci.*

*Będę plażą która zmyje twoje zmartwienia*

*Będę plażą o której codziennie marzyłeś*

*Będę plażą która poruszy twoje serce*

*W sposób, o którym już dawno zapomniałeś.*

*Zakopmy twoje zmartwienia w piasku*

*Kąp się w blasku i złap mnie za rękę*

*Zmyj swój dyskomfort słoną wodą*

*I pozwól mi ujrzeć swój blask.*

*Zostawmy twoje wspomnienia w śladach w piasku*

*Uwolnijmy twój umysł na wietrze*

*Przypomnijmy sobie dlaczego jesteś taki wspaniały*

*Kiedy nasze usta się spotkają.*

*Będę plażą która zmyje twoje zmartwienia*

*Będę plażą o której codziennie marzyłeś*

*Będę plażą która poruszy twoje serce*

*W sposób, o którym już dawno zapomniałeś.*

*Ale jeśli mnie do siebie dopuścisz*

*Twoja własna plaża, twoja własna ucieczka*

*Nauczysz się ponownie kochać siebie.*

#### 4

List do protagonisty

*Nie wiem jak inaczej ci o tym powiedzieć. Ale jest coś*

*co mnie martwi. Yuri ostatnio zachowuje się dziwnie.*

*Jesteś tu od niedawna, więc możesz nie wiedzieć o*

*czym mówię. Normalnie taka nie jest. Zawsze była*

*cicha, miła i pilna...i w ogóle.*

*Okej... To trochę krępujące, ale prawda jest taka, że*

*NAPRAWDĘ się o nią martwię Ale jeśli z nią o tym*

*porozmawiam, to znowu się na mnie wścieknie. Nie*

*wiem co mam robić. Chyba tylko ciebie posłucha. Nie*

*wiem dlaczego. Ale proszę, zrób coś. Może namów ją na*

*wizytę u psychologa.*

*Zawsze chciałam się z nią przyjaźnić, ale boli mnie to,*

*co się dzieje. Nienawidzę się za wspomnienie o tym, ale*

*teraz Nie obchodzi mnie to. Czuję się bezsilna. Proszę*

*cię o pomoc. Nie chcę, żeby coś jej się stało. Zrobię*

*babeczki, jeśli będzie trzeba. Proszę zrób coś.*

*Jeśli chodzi o Monikę... Nie wiem czemu, ale wydaje*

*się ona nie zwracać na to uwagi. Tak jakby chciała,*

*żebyśmy my też to zignorowali. Jestem na nią wściekła,*

*więc zwracam się do ciebie. NIE POZWÓL, ŻEBY SIĘ*

*DOWIEDZIAŁA, ŻE TO NAPISAŁAM!!!! Udawaj, że dałam*

*ci świetny wiersz, jak zwykle, okej? Liczę na ciebie.*

*Dzięki za przeczytanie.*

### Wiersze Moniki

#### 1

*Dziura w ścianie*

*To nie mogłam być ja.*

*Spójrz, dziura w ścianie.*

*Wścibski sąsiad? Rozwścieczony kochanek? Nigdy się nie dowiem. Nie było mnie w domu.*

*Zaglądam do środka, szukając odpowiedzi.*

*Nie! Nie widzę. Patrzę, bezbarwnie niczym film pozostawiony w słońcu.*

*Ale jest już za późno. Moja świadomość.*

*Wypalona została na niej wieczna kopia tego nic nie znaczącego obrazu.*

*To tylko mała dziura. Nie była zbyt jasna.*

*Była zbyt głęboka.*

*Wiecznie się rozciągając w wieczność.*

*Dziura nieskończonych możliwości.*

*Zauważam, że to wcale nie ja przez nią obserwowałam.*

*Patrzyłam na zewnątrz.*

*Jednak to on, obserwował mnie, będąc wewnątrz, wyglądającą przez dziurę.*

#### 2

*Zapisz mnie*

*Kolory nie przestają.*

*Jasne, piękne kolory*

*Jaskrawe, rozszerzające, przeszywające*

*Czerwień, zieleń, błękit*

*Nieskończona*

*kakofonia*

*Nic nieznaczącego*

*hałasu*

*Hałas, nie przestaje.*

*Okrutne, zgrzytliwe fale dźwiękowe*

*Piszczące, szurające, przeszywające*

*Syk, pisk, huk*

*Jak zabawa tablicą na ostrzu*

*Jak zabawa winylem na cieście pizzy*

*Nieskończony*

*poemat*

*Nic nieznaczącego*

*Wczytaj mnie*

#### 3

*Kobieta, Która Wie Wszystko*

*Stara baśń mówi o kobiecie która przemierza świat.*

*Kobieta, Która Wie Wszystko.*

*Piękna kobieta która poznała wszelkie odpowiedzi,*

*Wszelkie znaczenia,*

*Wszelkie cele,*

*I wszystek co ujrzane.*

*A oto ja,*

*piórko*

*Dryfując zagubiony na niebie, ofiara obecnych wiatrów.*

*Dzień po dniu, szukam.*

*Szukam mając niewiele nadziei, wiedząc, że legendy nie są prawdziwe.*

*Ale gdy wszystko inne zawiodło,*

*Kiedy wszyscy inni się ode mnie odwrócili,*

*Legendy to jedyne co mi zostało – ostatnia gwiazda na pochłoniętym czernią niebie.*

*Aż pewnego dnia, wiatr przestaje wiać.*

*Spadam.*

*I spadam i spadam i spadam jeszcze trochę.*

*Delikatnie jak piórko.*

*sucha lotka, bez ekspresji.*

*Ale czyjaś ręka daje radę mnie uchwycić.*

*Ręka pięknej kobiety.*

*Patrzę w jej oczy, nie mogąc ogarnąć jej spojrzenia.*

*Kobieta, Która Wie Wszystko, wie o czym myślę.*

*Nim coś powiem, ona mnie uprzedza swoim głuchym głosem.*

*"Poznałam wszystkie odpowiedzi, każda z nich prowadzi do niczego.*

*Nie ma znaczenia.*

*Nie ma celu.*

*Szukamy niemożliwego.*

*Nie jestem twoją legendą.*

*Twoja legenda nie istnieje."*

*A następnie, zdmuchuje mnie, a ja lecę dalej z wiatrem.*

#### 4

*Dziura w ścianie* (akt 2)

*Ale to nie on mnie obserwował.*

*Zbita z tropu, rozglądam się dookoła.*

*Ale moje spalone oczy nie widzą już kolorów.*

*Czy w tym pokoju są jeszcze inni ludzie? Czy coś mówią?*

*A może, to po prostu są wiersze na płaskich kartkach papieru,*

*Dźwięk rozszalałych bazgrołów. Stroją sobie żarty w moich uszach?*

*Pokój zaczyna się załamywać.*

*Ściany się zbliżają.*

*Powietrze się rozpływa, zanim zdążę wypuścić je z moich płuc.*

*Panikuję. Musi być jakieś wyjście.*

*Jest tutaj. On jest tutaj.*

*Przełykając łzy, potrząsam swoim piórem.*

#### 5

*Zapisz mnie* (akt 2)

*Kolory, nie*

*Jasne, p ęk e ko ory*

*Jaskr we, rozsz rzaj ce, przeszywające*

*Czerwień, zieleń, błękit*

*Nie kończona*

*KAKOFONIA*

*Nic nieznaczącego*

*hałasu*

*Hałas, nie PRZESTAJE.*

*Okrut e, zgrzytliwe fa e dźwię owe*

*Pis czące, sz raj ce, przeszywające*

*SYK, PISK, HUK*

*Jak zaba a tab icą na os rzu*

*Jak zabawa NOŻEM na ODDYCHAJĄCEJ PIERSI*

*Ni skoń zo y*

*p mat*

*N c ni znacz cego*

*Usuń ją*

#### 6

*Szczęśliwe Zakończenie*

*Z piórem w ręku, odnajduję siłę.*

*Odwaga zesłana na mnie przez moją prawdziwą miłość.*

*Razem, rozłożymy ten rozpadający się świat*

*I napiszemy powieść o naszych własnych fantazjach.*

*Za pociągnięciem jej pióra, zagubieni odnajdują drogę.*

*W świecie nieskończonych możliwości, odnajdują specjalny dzień.*

*Koniec końców,*

*Nie wszystko co dobre, musi się kończyć.*

### Pozostałe "wiersze" (?)

#### 1

"iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii"

Nie cierpię tego.

NIE MOGĘ ZROBIĆ NIC, NICZEGO.

Nie ważne ile razy zagrasz. Zawsze jest tak samo.

Naprawdę łatwo byłoby mi się zabić tu i teraz, ale to by oznaczało że już nigdy bym nie mogła z tobą porozmawiać.

Jedyne czego chcę, to żebyś je znienawidził. Dlaczego to jest takie trudne?

## Ciekawostki

* Istnieje strona, która pozwala na pisanie (niekoniecznie wierszy) czcionkami bohaterek DDLC.

1. ↑ Nie wiem, z czego powstał, ale prawdopodobnie jest autorstwa Moniki (tylko ona byłaby w stanie go napisać). Znalazłam go w plikach gry (mam polską wersję, więc oryginał oczywiście jest inny).