Belthar

Płeć
 Klasa
(*fabularna*)
 Klasa
(*mechaniczna*)
 Wiek
 Tytuł
 Status
 Przynależność
 Znana Rodzina

Belthar Bloodclaw (ur. **3r.** w Gilneas) wilkołak, były mieszkaniec Gilneas, Strażnik Lasu, przy tym znakomity łowca.

## Charakter

Na pierwszy rzut oka wygląda na spokojnego gościa, lecz w środku to mściwy, groźny i odważny zabójca.

## Historia

Belthar... Za dnia zwykły człowiek mieszkający w małej chatce, w lesie, za nocy krwiożercza bestia polująca na ludzi nie przestrzegających zasad ciemnego jak noc lasu, którego to nazywa "Świętym Miejscem". Belthar zaczynał swój żywot w dość
nietypowy sposób, już w wieku dojrzałości spotkał go straszliwy wypadek, który to żałuje od samego początku.

Była to noc, księżyc był w zenicie a Belthar jak to mieszkaniec Gilneas szedł po ścieżce, lecz nie posłuchał ostrzeżeń innych mieszkańców
i wyszedł poza bezpieczne terytoria, wchodząc do Lasu Srebrzystych Sosen, gdzie jak legenda głosi zamieszkują ją straszliwe bestie, które nazywają wilkołakami. Oczywiście Belthar nie wierzył w żadne legendy i idąc ścieżką natknął się na jakiegoś mężczyznę, który był cały podrapany... Miał na imie Charles, ten mu mówił, że ściga go przerażająca bestia, która się żywi wszystkim co napotka na swojej drodze. Belthar wyśmiał Charlesa mówiąc mu, że pewnie natknął się na wilka, który był głodny i rzucił się na bezbronnego mieszkańca.

Po jakimś czasie Belthar kontynuował swój spacer, by nabrać trochę świeżego powietrza, ujrzał chatkę, z zewnątrz wyglądała na zniszczoną ale niestety Belthar był również ciekawski i musiał koniecznie zajrzeć do małego domu, wszedł do niego i od razu ukazała mu się dziewczynka, która była skulona w kącie, wyglądała na przestraszoną, więc chciał ją uspokoić, lecz gdy tylko dziewczynka się odwróciła, Belthar zobaczył jej czerwone ślepia i jak czarny jak noc nos. Po chwili w chatce rozpętało się piekło, Belthar krzycząc w niebogłosy "Zostaw mnie!", próbował uniknąć natarć małej lecz zabójczej dziewczynki, po kilku minutach mieszkaniec zmęczył się ciągłym bieganiem, przez co dziewczynce łatwiej było go dopaść i pożreć, Belthar pobiegł w kąt chatki, zatrzymał się by chwile odpocząć, niestety wtedy dziecko wykorzystało chwile i skoczyło na plecy Belthara drapiąc go i gryząc w rękę, którą to uprzednio wykręciła, Belthar wrzeszcząc usłyszał głos jakiś dwóch mężczyzn, byli to kuzyni spotkanego wcześniej Charlesa. Jeden z nich był wysoki, miał czarne włosy i bardzo niski głos, zaś drugi był niski jak krasnolud, lecz głos miał podobny do nastolatka. Dwaj trzymali strzelby na łosie widząc w jakiej sytuacji był Belthar, szybko krzyknęli by zrzucił z siebie wredną a za razem głodną dziewczynkę, by Ci mogli ją wystrzelać jak kaczki. Słysząc tą radę ranny mieszkaniec szybko złapał za głowę, rzucił o ziemię i dwóch kuzynów zaczęło szybko strzelać do drapieżnej dziewczynki, po kilkunastu strzałach dziewczynka padła wyjąc z całych swoich sił. Po całym zdarzeniu Belthar wrócił do swojego domu, by opatrzyć rany i uspokoić się po całym wydarzeniu...

Po zaledwie miesiącu Belthar czuł coś, czego nie rozumiał, słyszał wszystko lepiej, widział wyraźniej i czuł, że jest silniejszy. Wieczorem wyszedł z domu i skierował się ku pastwisku, tym razem nie przechodził przez bezpieczną granicę. Po zaledwie półtorej godziny poczuł, że mógł tamtej nocy nie wychodzić w ogóle z domu, tak wspominał i wspominał, aż w końcu nadeszła pełnia księżyca. Belthar poczuł, że jego ciało ulega transformacji, nie rozumiał tego do czasu, gdy jego całe ciało pokryło sierść, ręce i nogi zmieniły się na łapy, ale mógł normalnie utrzymać pozycje stojącą. Od razu zaczął wyć w stronę księżyca jak wilkołak, wtedy pojął, że otrzymał dar i tym samym klątwę na swoje życie. Pierwsze co zrobił to biegał po polanach i łąkach, później poczuł głód, więc zjadł przydrożną krowę i zaspokoił swoje pragnienie na zabijanie, po wszystkim obudził się w swoim łóżku.

Belthar zdobywając wiedzę łowiectwa i polowania na ofiary, nauczył się jak oprawiać skórę, robić trofea i inne ważne dla niego rzeczy. Pewnego wieczora postanowił wyjść poza granicę Gilneas. Idąc ścieżką, przypomniał sobie tamtą noc, którą nigdy nie wymaże z pamięci. Po upłynięciu około godziny postanowił wejść głębiej w las zbaczając ze ścieżki, gdy przebył około dwustu metrów, napotkał zjawę. Na początku się przestraszył, lecz po chwili zjawa rzekła do niego: "Belthiarze, wiem, nie zrozumiesz tego, ale jestem prastarym duchem tego lasu i wiem co się stało tamtej nocy, przez którą zachodzisz w głowę. Lecz nie bój się a ja nauczę Cie jak to kontrolować". Belthar spojrzał się dziwnie na podejrzaną zjawę mówią "Nie wiem, czy mogę Tobię zaufać...". Po tych słowach zjawa chciała zaprowadzić go w miejsce gdzie kiedyś polował na jelenie, póki nie wyginęła ich część, po tym jak nieumarli sprowadzili plage, ale jedynie w małym stopniu. Zjawa doprowadziła go do miejsca, lecz oddalonego o jakieś trzydzieści metrów od miejsca na polowanie. Po paru chwilach ukazała się im wielkie na jakieś dziesięć metrów drzewo, na którym to był umieszczony malutki domek. Po kilku minutach zjawa i Belthar byli już na miejscu, zjawa pokazała mu starą skrzynie, lecz mógł ją otworzyć dopiero po opanowaniu transformacji w wilkołaka.

Zajęło mu to okrągły rok, ale w końcu jest już zdolny zajrzeć do skrzyni. Ujrzał on bowiem skórzaną zbroję, która w miarę była wytrzymała i lekki ale ostry lekki toporek do wycinania głów zwierzyny i pozyskiwania trofea. Po założeniu na siebie zbroi, zjawa kazała mu zejść na dół i nadała mu tytuł "Strażnika lasu", po czym kazała mu zabić tych, którzy chcą skrzywdzić choć jedno zwierzę zamieszkujące las lub chcące ściąć choć jedno drzewo. Belthar zgodził się i po chwili zjawa rozpłynęła się w powietrzu i ślad po niej zaginął.

## Plotki

* Podobno był ukarany za nieumyślne spowodowanie śmierci.
* Podobno zemścił się na dziewczynce za dar, który mu dała.
* Miejsce zamieszkania nieznane.
* Co tydzień chodzi do lasu.. Nikt nie wie dlaczego.