Appelbloesems Fanfictions/Oceanes hart/De keuze

**Inleiding**

dit is mijn tweede fanfiction op deze wiki. Veel leesplezier!

Appelbloesem^^

**Mededeling**

De eerste inleiding is uit mijn perspectief, de tweede uit die van mijn hoofdpersonage.

**Inleiding (door Oceane)**
Hallo, Ik ben Oceane. Ik ben de dochter van koning Charles en koningin Marley. Ik heb vier zussen en een broer. Ik, Britney en America zijn negentien en dus de oudsten. Dan heb je James van zeventien. En als laatste Sofie van vijftien en Marilyn van twaalf. Mijn vader heeft in het geheim het plan om de kroon door te geven. Maar we zijn met drie...

**Hoofdstuk 1**

"U ziet er beeldschoon uit, hoogheid," Mijn dienstmeisje Emma kijkt me bewonderend aan. Ze heeft me in een mooie lichtblauwe jurk geholpen. Hij heeft korte mouwtjes en een met wit versiert bovenlijfje. Achteraan valt de jurk tot aan mijn voeten, maar vooraan tot aan mijn knieën. Emma heeft me een zilveren tiara opgezet en ze heeft me een zilveren armband met saffier en een zilveren halsketting met Smaragd gegeven. Ik heb Zwarte sandaalhakjes aan. "Dankjewel, Emma," ik lach naar haar. "De koningin is hier daarnet gepasseerd om te zeggen dat u om elf uur in de vergaderzaal verwacht wordt," zegt ze. Ik bedank haar en loop mijn vertrekken uit. Ik loop ons kasteel door naar de vergaderzaal op de achtste verdieping. "Welkom, Oceane," Mijn moeder kijkt me stralend aan. Ze ziet er knap uit in haar grijze jurk. Mijn vader kijkt op van zijn map. Hij ziet er moe uit. Ik maak een revence. "Goedemorgen, moeder. Goedemorgen, Vader," Ik neem plaats naast mijn moeder. Even later komen America en Britney binnen. "Moeten Sofie en Marilyn ook komen, Charles? vraagt mijn moeder aan mijn vader. "Nee, laat ze maar," Dan komen lady Morgan, lady Silver, Sir Hale en Sir Maven binnen. Mijn vaders raadsleden gaan aan de overkant van de tafel zitten. "Uwe Majesteit?" Lady Silver kijkt mijn vader vragend aan. "Ik wil de kroon doorgeven," De raadsleden kijken geschokt, mijn moeder alleen bezorgt. "Maar majesteit...," Sir Maven kijkt naar mijn vader. "Nee, mijn beslissing staat vast!" "Maar vader, wie van ons?" Vraagt America. "Morgenavond is het vrijdag, dan is het nieuws. Ik ga jullie namen op eenentwintig briefjes schrijven, en dan eentje uit trekken," Hij kijkt mij, Britney en America een voor een aan. "Maar majesteit, het volk gaat er te jong vinden!" Sir Maven is minister van Bevolking, dus het is logisch dat hij meteen aan de bevolking. "Vrijdag tijdens het journaal," zegt mijn vader, en hij beent de kamer uit. Mijn moeder glimlacht even en loopt dan ook de kamer uit, mijn vader achterna. Ook de raadsleden vertrekken nu. "Wie het ook wordt, ik zal jullie steunen," zeg ik. "Ik ook," zegt America. "Ik ook," Britney knikt nog eens en loopt de kamer uit. Ik stap ook de kamer uit. Ik ga naar de bureaukamer van mijn vader. Ik klop aan. "Binnen," zegt de vermoeide stem van mijn vader. Ik loop naar binnen. Ik ben nog nooit in deze kamer geweest, en kijk om me heen. Boven de deur hangt een grote kaart van Rovenië, het gebied rond de middellandse zee. Tegen de muur staat een grote boekenkast, en voor een enorm raam stond een grote bureau, waar mijn vader achter zat. Mijn moeder stond naast hem. De zon glanst op het mooie, lange, golvende haar van mijn moeder. "Dag Oceane," begroet mijn vader me. "Moeder, Vader, ik wil geen koningin worden," de worden ontglippen me voordat ik het door heb. "Nee Oceane! Het is je plicht!" mijn vader kijkt me boos aan. "Maar...," "Nee Oceane!" Mijn vader smijt zijn map open. Mijn moeder geeft me een schouderklopje en begeleidt me naar buiten. We lopen de gang door tot aan de muziekzaal. "Oceane, je vader was enigst kind, dus hij had ook geen keuze," fluistert ze in mijn oor. "Kan je het nog? Alleen?" mijn moeder gaat achter de piano zitten en ik pak een gitaar. We spelen de melodie even. Opeens stop ik. Ik wenk een dienstmeisje. "Wil je mijn zussen halen, alsjeblieft?" vraag ik haar. Even later komen Marilyn en Sofie binnen, gevolgd door het dienstmeisje. "Lady Britney en Lady America konden niet komen, Hoogheid," ze maakt een revence. Marilyn pakt een blokfluit en Sofie een Tamboerijn. We spelen mijn moeders lievelingsliedje, het heet Alleen. Nadat mijn moeder zegt dat we ons moeten klaarmaken voor het middageten, vertrekken we. Ik kom mijn vetrekken binnen. Ik loop naar mijn badkamer, en zie Emma lavendel in het warme schuimwater in mijn bad strooien. "Dankje, Emma," verzucht ik, en ik ga in het bad zitten.

Tine minuten later zit ik voor de spiegel, terwijl Emma mijn haar borstelt. "Ik zou de jurk die u vandaag aanhebt morgenavond aan doen, en vandaag kunt u de rode die ik gisteren afgewerkt heb dragen," "Is goed, dankjewel," zeg ik. Emma steek mijn haar op en zet er een zilveren speld versiert met witroze parels in mijn haar. Ik doe de rode jurk aan die tot net over mijn knieën valt aan. Ook steek ik gouden met robijnen oorbellen in. "Nu kan u gaan eten," Zegt Emma, terwijl ze haar werk staat te bewonderen. Ik lach en loop de gang op. "Hey Oceane!" ik draai me om, en zie Marilyn op me af lopen. Haar blonde golvende haar valt over haar schouders, en ze draagt een witte blouse en een gouden plooirok tot op haar enkels. "Hey, Mary," Mary was de afkorting die America, Britney en ik hadden verzonnen toen ze net geboren was. "Gaan we dineren?" vraagt Marilyn. Ik knik en we lopen zij aan zij door de hal. Even later komen we aan bij de grote zaal. We lopen naar het podium waar twee grote tronen en zes kleinere op staan, achter een brede tafel. We gaan zitten, en even later komen de eerste mensen binnengestroomd. Het zijn belangrijke personen of mensen met een hoge status en hun families die in het paleis mogen verblijven. Ik ga naast Britney en America zitten. We lijken sprekend op elkaar, alleen onze ogen. Ik heb blauwe ogen, Britney groene en America grijze. Ik zie een paar zonen van raadsleden naar Sofie staren. Zij is zonder twijfel de knapste van ons vijf. James komt binnen, op de voet gevolgt door een giechelende Lady Celia. James heeft Vaders bruine haar, net zoals Sofie, maar in tegenstelling tot zijn zus, met haar grijze ogen, heeft hij de groene ogen van Moeder. Lady Celia heeft glanzend rood haar en bruine ogen. Ze draagt een lichtgouden jurk met ruches. Celia gaat naast haar vader, Sir Warend, en haar moeder, Lady Isabella, zitten. James komt naar ons gelopen en gaat naast Britney zitten. Het eten wordt geserveerd. Ik schep wat op mijn bord en begin te eten. Ik voel me niet goed; ik heb echt het gevoel dat ik even goed zaagsel zou kunnen eten. "Excuseer me," Ik maak een revence en loop snel weg. In mijn kamer negeer ik de verbaasde Emma, loop naar mijn badkamer en geef over. "O, Lady Oceane! Kom, we gaan naar de ziekentoren," Ze tilt me op, en de rit naar de ziekentoren gaat me als een waas voorbij. Ik word in een bed gelegd, en dan wordt alles zwart.

De volgende uren wordt ik zo af en toe half wakker. Ik denk dat ik een vrouwenstem bezorgt hoorde praten, en af en toe zie ik blond en rood en bruin haar voorbij flitsen. Ik open mijn ogen, en zie een verblindend wit licht. Ik knijp mijn ogen dicht tegen de witte bundels zonlicht die door de open ramen vallen en tegen de sneeuwwitte muren terugkaatsen. "U bent wakker," Een dokter met lichtrood haar gaat opgelucht recht staan. Ze geeft me een glas met een donkerrode vloeistof in, dat ik braaf opdrink. Dan loopt ze de kamer uit, en komt even later terug, gevolgt door Moeder. Mijn moeder gaat op het voeteneinde van mijn ziekenhuisbed zitten. Ze streelt met haar hand over mijn wang. "Alles goed?" ik knik, en kijk recht in haar groene ogen, die glanzen in de zon. Haar rode haar valt over haat schouders, en haar grijze jurk en gouden kroon voor de koningin maakt het plaatje helemaal af. Ik heb de foto's van Andere koninginnen gezien, maar die van moeder zijn ongetwijfeld de mooiste. "Ze mag terug naar haar kamer," licht de dokter toe. Mijn moeder knikt en ik ga recht zitten. Ik loop achter haar aan, naar mijn kamer. "Ik draag haar aan jouw toe, Emma," ze leidt me naar binnen. Emma staat snel recht. Ze zat op een stoel in de hoek van mijn kamer, naast een paspop met een lichtgroen-blauwe jurk aan. "U bent in orde, hoogheid," ze kijkt opgelucht.Ik ga aan mijn bureau zitten en speel wat met mijn pen. Opeens ga ik recht staan. "Emma, weet jij iets van de jurk die Marilyn gaat dragen morgen?" vraag ik haar. Emma kijkt even verstrooit op van haar werk, en antwoord dan. "Volgens Ariël - haar dienstmeisje - zegt dat er nog niets heeft. Maar heb jij al een brief geschreven naar je vriendinnen die je wil uitnodigen voor de Bezoekersdag?" Ik ga weer zitten. "Ik ga een brief sturen naar Diana, Artemis, Aphrodite en Athena," mompel ik, en ik ga aan mijn bureau zitten. Even later sta ik recht en vraag Emma de brieven op de post te doen. Ik trek een goudkleurig wollen nachtpon aan en ga op de lichtgele beddensprei zitten. Als Emma terug komt, zeg ik dat ik ga slapen. Ze dekt me in. "Slaaplekker, Lady," zegt ze nog, voordat ze het licht uitdoet en door de deur verdwijnt.

**Hoofdstuk 2**

Ik open de volgende dag mijn ogen, en ga recht zitten. Ik loop naar het grote raam en open de gordijnen. Buiten zit de hemel grauw en een paar dikke druppels vallen naar beneden. Ik zucht, vandaag is de dag van de koninginnentrekking. Even later komt Emma binnen met een dienblad met ontbijt. "U bent al wakker, hoogheid," ze zet het dienblad op de tafel in de hoek naast het raam en loopt dan mijn inloopkast in, terwijl ik haar op de voet volg. "Vanavond doe je de lichtblauwe jurk aan, maar nu moogt u zelf één uitkiezen," zegt ze. Ik ben blij dat Emma en ik vorige maand mijn garderobe per kleur gesorteerd. Ik denk na en loop dan naar een rek met allemaal jurken in groen- en geeltinten. Ik pak een licht kakigroene jurk. Hij valt los over mijn lijf, en komt tot tussen mijn knieën en mijn enkels. Ik doe weer de gouden met smaragden bezette halsketting aan en doe de zwarte sandaaltjes aan. "Als u uw ontbijt opeet, maak ik de mantel af," Ik knik en ga aan de tafel naast mijn raam zitten, terwijl Emma verder werkt aan de blauwe mantel waaraan ze eergisteren begon. Ik kijk naar het dienblad dat voor mijn neus staat. Ik pak het bord, en leg er een koffiekoek op, en pak een kom granola met vanilleyoghurt en rode vruchten. Ook schenk ik een glas sinasappelsap in, en begin te eten.

Na het eten loop ik naar Emma. Zee geeft me de mantel, die ik om mijn schouders sla, hoewel ik de capuchon niet op doe. "Ik ga even naar buiten," Zeg ik, en ik loop naar Sofies kamer. Ik klop op de deur, en nadat ze "binnen!" zegt, loop ik naar binnen. Sofie haar vetrekkenzijn anders dan de mijne. Haar hemelbed heeft rode gordijnen en staat in een hoek. Er ligt een groene beddensprei op, en in de hoek er recht tegenover staat een grote hoekvormige bureau, waar Sofie aan zit. Er staan verschillende boeken over kruiden op, zwarte houdertjes met flesjes waar vreemde vloeistoffen inzitten, potjes met kruiden en zalfjes in, manden met droogbloemen en bladeren. Het behang is geel, en heeft een goudkleurig bladerpatroon. In de andere hoek staat een oefenpop, met een zwaard naast. En tegen de muur, naast haar raam, staat een enorme boekenkast. "Hey Sofie," Ik ga op de stoel naast mijn zus zitten. Sofie - die net de bladeren van een goud-oranje bloem met een mesje aan het vermalen was - strijkt een paar kastanjebruine lokken uit haar gezicht. "Wat is er?" vraagt ze, terwijl ze me onderzoekend aankijkt. "Wil je een tochtje maken?" Sofie knikt gretig en ruimt snel haar kruiden op. Sofie en ik maken al sinds dat Sofie tien was en ik veertien ritjes met onze paarden Rosemary en Daiseny door het bos. We gaan de hele middag weg, en jagen met onze bogen en messen. Sofie en ik lopen door de paleisgangen, de trappen af en gaan dan naar de deur die door zijn beige kleur bijna in de muur opgaat. Ik doe de deur open en Sofie en ik lopen naar binnen. Het is een kamer van niet groter dan vijf vierkante meter. Er staat een open kast waar voor Sofie en mij een rijpak in hangt. In de hoek staan twee zilveren bogen met pijlenkokers en twee riemen met messen in. Ik doe de rijkleding aan; een blauwe rijboek, een donkerblauw - wit vestje en zwarte rijlaarzen. Ik doe mijn mantel aan en mijn capuchon weer om en pak de wapens. Ook Sofie heeft haar rijdkleding aan - hetzelfde als de mijne, maar dan in het groen. We lopen het hoofdgebouw van het kasteel uit en gaan naar de paardenstal. Ik loop naar binnen en zie Daiseny's mooie kastanjebruine hoofd met een fijne witte bles naar buiten steken. Ik zadel mijn merrie op, terwijl Sofie haar paard Rosemary opzadelen. In tegenstelling tot Daiseny heeft Rosemary een wildkleurige vacht met zwarte manen, staart, benen en neus. We stappen op en rijden dan naar buiten. "Alles goed? geen stres voor vanavond?" Vraagt Sofie me. "Ja, ik wil geen koningin worden," verzucht ik. Sofie kijkt me meelevend aan. Nadat we de hele voormiddag buiten gereden hebben gaan we terug naar het paleis. Ik loop mijn kamer binnen. Emma zit al op me te wachten. "Hoogheid," begroet ze me. "Dag, Emma," lach ik naar haar. "Als u even in bad gaat zitten haal ik uw spullen," Ze loopt mijn inloopkast binnen en ik ga naar mijn badkamer. Ik was al het vuil en zweet van in het bos van me af en stap dan uit bad, waar Emma met een handdoek klaar staat. Als ik droog ben laat ze de jurk over mijn hoofd glijden, en ritst hem toe. Ze geeft me mijn zwarte sandalen en laat mijn haar golven. "u ziet er beeldig uit, hoogheid," bewonderd Emma me. Als ik door de gang loop zie ik er paar dochters van belangrijke mensen jaloers over me fluisteren. Alleen Lady Celia en haar zus, Lady Laetizia, complimenteren me. Ik besef dat als ik koningin wordt - en ik hoop van niet - Hen in mijn Raadgroep wil vragen. Als ik in de troonzaal binnenkom ben ik buiten Britney de laatste. Mijn moeder slaakt een verrukt gilletje. "Je bent zo mooi!," "Dank u, moeder. U ziet er ook mooi uit," ik maak een revence. Mijn moeder heeft haar glanzende kastanjebruine haar opgestoken en haar groene ogen schitteren. ze heeft een lange donkergroene jurk aan. Hij heeft een lijfje met bladerpatronen op en een plooirok. Sofie draagt een blauwgroene jurk aan, het lijfje is prachtig versiert en gaat over in een lange rok. America heeft een mouwloze lichtgele fluwelen jurk aan en Marilyn een Roze jurk. De rok met ruches staat bol en het lijfje is versiert en heeft halflange mouwen. Ze heeft fluwelen handschoentjes aan en een witroze parelspeld in haar haar. Als Britney binnenkomt zijn we compleet. Zij heeft een paarsrood versierd lijfje en een rode plooirok.

(Wordt vervolgd)