Przepustka Bitewna Sezon XI

> Sezon XI Przepustki bitewnej będzie na ustach wszystkich przez całe lato od 31 maja do 6 września. Znajdziecie w niej nowe pojazdy podstawowe, każdy z nich w jaskrawym progresywnym stylu, a także nowi bohaterowie, których przygody wiodą do historycznej krainy położnej nad brzegiem olbrzymiego, ciepłego morza.
>
>

**Przepustka Bitewna** - długoterminowe wydarzenie w grze, oferujące nagrody za osiąganie kolejnych etapów.

Sezon składał się z trzech głównych rozdziałów, w każdym możliwe było zdobycie stylu 3D pojazdu oraz załogantów w postaci ich dowódców. Style 3D do zdobycia oraz załoganci byli przypisani do poszczególnych rozdziałów:

***Idealna ofensywa*** - Ian Harman, dowódca pojazdu Type 5 Heavy "Hanmā"

***Ukryta wiadomość*** - Colette Bugeaud, dowódca pojazdu AMX 50 Foch B "Églantier"

***Burza z zachodu*** - Stefan Adaszkiewicz, dowódca pojazdu T57 Heavy Tank "Jak brat"

Pod koniec sezonu dostępny był dodatkowy rozdział w postaci specjalnego wyzwania:

***Pieśn o żubrze (Carmen de Bisonte)*** - za ukończenie rozdziału nagrodą był polski premium czołg ciężki VIII poziomu 56TP.

Jeden z płatnych zestawów specjalnych zawierał również zestaw misji, pozwalających zdobyć czwartego dowódcę-załoganta: Katherine Sanders. Po ukończeniu wszystkich 3 rozdziałów możliwe było również zakupienie za punkty Przepustki styli 3D z sezonów I-VII i IX-X oraz dowódców z sezonów IV-VII i IX-X.

## Tło fabularne

Sezon XI w ramach **Kolekcji**, podobnie jak poprzedni sezon, przedstawia umiarkowanie rozbudowane tło fabularne.

Akcja rozgrywa się w 1943 r. we **Włoszech**. W alternatywnej historii II wojny światowej, dysponując niehistorycznymi pojazdami, w lądowaniu we Włoszech biorą udział m.in. Ian Harman, Colette Bugeaud oraz Stefan Adaszkiewicz. W trakcie operacji inwazji trójka bohaterów zawiązuje znajomość. Pojazdy, którymi dowodzą powstałyby w rzeczywistości o wiele później (żaden z nich nigdy jednak nie powstał), są więc zaawansowane, co w pewien sposób tłumaczy, dlaczego tworzą niecodzienny oddział, czy wręcz jednostkę specjalną - być może, żeby wypróbować ich możliwości w prawdziwej walce.

Na wyzwolonej wyspie (prawdopodobnie mowa o **Sycylii**) Harman zwiedzał kamienne mury zabytkowego klasztoru, pokryte bizantyjską mozaiką:

> *Imponujące linie i kolory urzekły tego perfekcjonistę w takim stopniu, że przez cały dzień mógł mówić jedynie o tym, jak sam zamierza tworzyć własne dzieła sztuki. Nie powinno być zaskoczeniem, że spędził cały swój urlop bojowy na przekształcaniu kamuflażu swojego pojazdu w dzieło sztuki.*
>
>

> *Wyglądało pięknie. Cóż... przynajmniej dopóki nie nadleciał pierwszy pocisk.*
>
>

> *W jednej ze ścian podwórza Harman natknął się na potrójnie złożoną kartkę zapisaną zwięzłymi, krótkimi odręcznymi notatkami. Wiadomość była zaszyfrowana, ale ostatnie linie można było z łatwością odczytać. Pięknym pismem ktoś napisał: „Aut vincere, aut mori. Tuum usque in sempiternum, K.S.”.*
>
>

Napis ten po łacinie oznacza: "Albo zwyciężyć, albo umrzeć. Twój na zawsze". Znaczenie inicjałów nie jest jasne.

Nowe doświadczenia inwazji odciskają swoje piętno także na pozostałej dwójce:

> *Bugeaud w chwili złości odłączyła się od grupy, rozpoczęła samodzielną pogoń za kolumną przeciwnika i wpadła w zasadzkę. Pomimo że sojusznicy pojawili się w ostatniej chwili, po bitwie coś w niej pękło. To zdecydowanie nie jest już ta Colette, która najpierw strzela, a potem zadaje pytania.*
>
>

Stefan z kolei stracił przyjaciela w trakcie ofensywy w pobliżu **Monte Cassino**. Nowe przyjaźnie i łowienie ryb pozwala mu rozproszyć tęsknotę:

> *Adaszkiewicz udał się rano na ryby po wyzwoleniu wyspy. Antena zdobycznego czołgu posłużyła mu za wędkę, Harman wypożyczył żyłkę i korek do spławika, a zaostrzona spinka do włosów Colette świetnie sprawdziła się jako haczyk. Nie złapał wtedy żadnego miecznika, ale sześć cefali dało świetny rosół.*
>
>

### Szczegóły pierwszej operacji

> *Operacja miała się rozpocząć w południe i byliśmy gotowi na decydujący atak. Wywiad donosił, że wróg zamierza wyjść z miasta, co wprowadziłoby ich dokładnie na linie strzału alianckiego batalionu czołgów, który stacjonował przy brzegu.*
>
>
> *Byłoby sporym niedopowiedzeniem stwierdzenie, że nic absolutnie nie poszło zgodnie z planem. Harman może sobie myśleć, że jest najmądrzejszym gościem w okolicy, ale dalej nie mogę zrozumieć, dlaczego ruszył do przodu, gdy tylko zobaczył pierwszy z ich pojazdów. Oczywistym jest, że spodziewali się zasadzki, więc szybko zareagowali.*
>
>
> *A Bugeaud – też nie lepiej. Nie da się jej kontrolować. Nie tylko udaje, że zna angielski, ale myśli też, że sama da radę całej kolumnie pojazdów pancernych. Powinna nam podziękować za uratowanie życia, a nie: „Nigdy się na nic z tobą nie umawiałam. Idź mieć pretensje do kogoś innego”. Co za baba.*
>
>
>
> *Tak czy inaczej, rozkazy dowództwa udało się wypełnić, ale nie dzięki nam. Daliśmy ciała. Po tym wszystkim może coś z nas będzie, ale nie drużyna.*
>
>

### Zdjęcie z pola bitwy

> *Trzydniowy marsz został rozplanowany co do minuty. Wszystko musiało się odbywać w największym sekrecie, żeby pojazdy Harmana, Bugeaud i Adaszkiewicza stały się niemiłą niespodzianką dla wroga przy pierwszym ataku. Do tego czasu grupa zdawała się dobrze zgrana: przeszli razem wiele bitew, znali nawzajem swoje mocne strony i umieli radzić sobie ze słabościami...*
>
>
> *Pierwsze uderzenie trafiło w Harmana. Pocisk przeciwpancerny wystrzelony z działa samobieżnego jakimś cudem nie zdołał spenetrować pancerza, ale wyłączył z walki pojazd Australijczyka. Deszcz ognia zalał ich ze wszystkich stron. Wycofując się i osłaniając jeden drugiego, przejechali sto metrów, gdy Adaszkiewicz w końcu znalazł pozycję, która dawała im szanse przetrwania do świtu...*
>
>
> *...Zdobyczny Type 5 Heavy wytrzymał główną falę ostrzału, a nawet zdołał zestrzelić kilka pojazdów wroga, każdego pojedynczym strzałem. T57 Heavy Tank atakował z prawej flanki, a los tych trzech załóg, które go nie dostrzegły, został przypieczętowany. Ale Bugeaud wycofywała się – uszkodzony magazyn amunicji i zniszczone urządzenia obserwacyjne jasno wskazywały, że w każdej chwili wszystko może się skończyć. Porzuciła obronę swojego lewego skrzydła i wycofała się pod osłoną pancerza swojego towarzysza. Adaszkiewicz jednak nie spieszył się z wycofaniem. Szaleństwem było opuszczać wioskę i wjeżdżać na otwartą przestrzeń, ale coś mówiło mu, że to jeszcze nie koniec walki...*
>
>
> *Stali razem, czekając na grzmot. Ian podpisywał ostatni pocisk przeciwpancerny. Stefan nucił sobie cicho „Czerwone maki”. Sześć czołgów ciężkich pędziło ku nim na pełnej prędkości, a wróg najwyraźniej zamierzał zdobyć kolejne trofeum...*
>
>
>
> *Cztery minuty później na horyznoncie pojawiło się słońce. Wraz z nim za plecami wroga mignęła sylwetka francuskiego AMX 50 Foch B. Colette dokładnie wybrała czas i miejsce, a jej niszczyciel czołgów był gotowy do ataku.*
>
>

### Pamiątkowa fotografia

> *Seria czterech dużych bitew była ich ostatnią wspólną operacją. Po tym Bugeaud, Adaszkiewicz i Harman wiedzieli doskonale, że tylko wspólnie mogą przetrwać ogień walki i przeprawić się przez Morze Śródziemne.*
> *Fotograf wojenny lubił mówić o zmiennych kolejach losu, a ta trójka nie mogła sobie nawet wyobrazić okoliczności, w których przyjdzie im się ponownie spotkać. Od czasu do czasu każde z nich patrzy na tę wymiętą fotografię, błądzi we własnych myślach i ciepło się uśmiecha.*
>
>

### Galeria

Oficjalna grafika z gryOficjalna grafika WG
## Pozostałe nagrody

Medal Wszystkie drogi prowadzą do RzymuStyl Odłamki pamięciStyl Pradawna furiaMorze żaluStyl Serce z kamieniaNaklejka AmfiteatrNaklejka Wieża w PizieNaklejka KlasztorNaklejka Skuter