Hoodie

Hiç kıyafetten etkilendin mi? Görünüşle güveni kastetmiyorum. Bir öğe, bir gerçek ya da sadece favori bir tişört tarafından hiç olmadığı kadar kontrol edildiniz mi? Hiç en kötü şekilde etkilendin mi? Gerçeği göstererek mi? Aşağıdakiler doğrudan yevmiye kayıtlarından alınır. Girişler kötü şöhretli ancak bilinmeyen bir katil tarafından yazılmış. Çalışmalarını herkesin görmesi anlamında ünlüdür. Bilinmeyen çünkü kimse onun yaptığını bilmiyor. Kökeni alışılmadık. Sorun yok, kötü aile yok, sihir ya da doğaüstü güçler yok. Hayatı, kendisi ve yalnız kendisi tarafından seçildi. Kimliği de bilinmiyor. Buradan itibaren The Hooded Man olarak adlandırılacak.

**3 Nisan 2004**

Buralar gerçekten çok soğuk. Kendimi örtecek hiçbir şeyim yok. Tek sahip olduğum tişörtlerim ve kotlarım. Bu yüzden bugün bir ceket almaya karar verdim. Sadece yerel bir mağazadaydım, özel bir şey değil. Beyaz astarlı siyah kapüşonlu. Sanırım oldukça havalı görünüyor ve görevli denediğimde bana uygun olduğunu söyledi. Kibar olduğum için teşekkür ettim (ortak nezaket bulmak çok zor).

Ben de satın aldım. Henüz çıkarmadım. Sadece sıcak değil, aynı zamanda kendimi gerçekten harika şeyler yaparken görebiliyorum. Aynaya baktığımda sırıtıyorum. Harika hissediyorum. Gerçekten açıklayamam ama hoşuma gitti. Gerçekten beğendim. Başlığımı takma ihtiyacı hissediyorum. Davlumbazla ilgili bir şeyin bir kişiyi maskeleme yöntemi vardır. Yüzlerini gösterse de, bir şey gizler… ..bir yerde. Şu anda gerçekten geç. Bütün gün kendimi çok iyi hissediyorum, etrafımdan zaman geçti. Yarın daha fazla açıklamam gerekecek.

**10 Nisan**

Harika bir hafta geçirdim. Kendimi harika hissettim. Koridorlarda büyük bir atış gibi yürüdüm. Eminim kendini beğenmiş görünüyordum. Bu yüzden Jack bana meydan okudu. Çok kızmıştı. Bir hakareti asla görmezden gelmeyenler, birinin ailesi hakkında kurnaz yorumlarla yanıt vermekten daha aşağılayıcıydı. Beni kızdırdı.

Bunu o istedi. Sert bir yumruk attı ve ben ayağa kalktım. Onunla gerçekten tartıştığım zamandan daha fazla acı çekti. Bütün hafta çok havalı hissettim. Güvenim beni ayakta tuttu. Karnına sert bir şekilde yumrukladım ve bir kancayla kaldırdım. Çok iyi hissettirdi…. Gerçekten oldu… ..Ebeveynler arıyor.

**14 nisan**

Jack hala hastanede değil. Çok acı çektiğini söylediler. Çok kan tükürdü. Ailesi bana telefonla söyledi. Üzerine düşündüm. Yumruğum birbirine bağlandığında ne kadar harika hissettirdiği üzerine… çatlak çığlığının nasıl çıktığı…

“Bunu duymak güzel,” dedim boş bir sesle.

Jack umurumda değil. Acısına gülümsedim. Bakmaya devam ediyorum. Aynama bakmaya devam ediyorum. Her zaman en sevdiğim kapşonlu giyerim. Çok… güçlendirici hissettiriyor. Arkadaşlarım söylediklerime gülerlerdi. Beni Örümcek Adam ve onun siyah takımıyla karşılaştırırlar. Örümcek Adam gücünü bir kenara attı. Güven kaynağımla hiçbir şey yapmayı planlamıyorum.

**22 Nisan**

Jack daha iyi bir yere gitti. Kelimeler kulaklarımdan çınladı.

Öldü. Çok fazla kan kaybetti. babası, ziyaret ettiğim gün kişisel sağlık sorunu nedeniyle kan kaybettiğini söyledi. Ama annesinin bana bakışı bana gerçek hikayeyi anlattı. Onu öldürdüm. Ona vurmanın memnuniyetini hâlâ hatırlıyorum. Onu asla öldürmek istemedim. Ne yaptığımı düşünmem gerekiyor… .. değil mi? Bu duygularımı düzeltir. ama düşünecek ne var. pişmanlık aptalca bir duygudur. Pişmanlığa ihtiyacım yok.

**24 Nisan**

Babam son zamanlarda benden kaçınıyor ve annem beni sevdiğini söyledi. İkisi de sonsuz suçluluk hissetmemi istiyor ama yapmam ya da daha doğrusu yapamam. Halk için numara yapabilirim, ama gerçek şu ki, üzgün değilim. Örümcek Adam'ın hikayesi beni daha çok düşündürmeye başladı. ama neden "lanetli" veya "ele geçirilmiş" bir kapüşonlu üstüm bana düşsün? Jack'i tanıyan herkes bana bakıyor.

Konuşacağım herkes sınıfımdan çıktı ya da farklı bir okula gitti. Öğretmenler bana pek bakmıyor ya da herhangi bir kuralı çiğniyorsam üstüme gelmiyor. Bugün tarih öğretmenime kalem fırlattım, omzuna çarptı. Sadece bir saniyeliğine dondu ve yaptığı şeye devam etti. Herkes ya benden nefret ediyor ve muhtemelen ölmemi istiyor ya da benden korkuyorlar. Yazım, sahip olduğum tek rahatlık. Huzur içinde olabilirim ve kendimi bırakabilirim.

**25 Nisan**

Beni kışkırttılar. Beni tehdit ettiler. Başka bir seçeneğim yoktu. Beni öldüreceklerdi. Başlığım yüzümü korudu. bıçak doğal olarak Rob'un elinden benimkine geçti. Bunu kastetmedim (bu noktada yazı kısa bir satırdı).

**30 Nisan**

5 gün. 5 gün sorguya çekildi ve bir hücrede yattı. Sadece kendimi savunduğuma karar verdiler. Annemle babamın konuştuğunu duyabiliyorum. Gitmemi istiyorlar. İkisi de korkuyor. Bu ceketimin bana sahip olduğunu ya da kişiliğimi değiştirdiğini düşünecek kadar aptaldım. Bu gerçekten harika bir ceket. Ben nasıl göründüğünü seviyorum. Kendimi çok kötü hissediyorum.

Başlığı nasıl taktığımı hatırlıyorum. Jack bana meydan okuduğunda ortaya koydum. O adamlar beni öldürmeye çalıştığında bunu ben koydum. Pişmanlık duymuyorum. Kayıtsız hissediyorum. Kontrol bende. Nihayet deliliğin farkına vardım. Ben *istediğim* onları öldürmek için. hepsi. Sadece bir itkiye ve savaşacak özgüvene ihtiyacım vardı. Anladım. Annem ve babam beni rahatsız ediyor. Hepsi beni rahatsız etti.