Republiki Elwën

## Inne

### Mieszkańcy

3,2 milionów ludzi (52 % Elfy Morskie, 32 % Ludzie, 10% Elfy Leśne, 3%,Elfy Wysokiego Rodu, 2% krasnoludy 1% Zwierzoludzie)

# Historia

## Geneza Powstania

Dawno dawno temu, jeszcze za czasów istnienia zjednoczonego Królestwa Elfów, wielka rada z królem na czele podieli decyzje o zorganizowaniu wyprawy odkrywczo-kolonizacyjnej w celu znalezieniu nowych złóż złota oraz srebra, by zdobyć fundusze na zreformowanie armii i ratowania upadającego państwa. W 1159 r drużyna elfów pod przywództwem Elwëna I Onrlesta wypłynęły z Arcadis, wzdłuż rzeki Flumën w kierunku delty rzeki. W 1200 roku, dopłynęli oni do nowego lądu, wyspę na której się zatrzymali nazwano Fardis, utworzono tam Nova Arcadis i rozpoczęto proces eksploatacji wyspy. Na nowym terytorium mieszkali już ludzie, lud Livin, został on zniewolony przez elfickich kolonizatorów i zmuszony do katorżniczych robót w obozach pracy. W 1219 ostatecznie upadło Zjednoczone Królestwo Elfów, a stara kolonia rozpoczęła nowe życie, w tamtym momencie możemy mówić o powstaniu zalążku państwa Elwën

## I Królestwo Elwën  (I era) 1219 - 2440 (I era)

Pomimo tego, że Zjednoczone Królestwo Elfów upadło, to w Nova Arcadis nic się nie zmieniło, potomkowie Elwëna I Onrlesta rozpoczęli nową dystnie Onrelów i utrzymywali oni status Quo między elfami a zniewolonym ludźmi. Państwo się nie reformowało i rosła korupcja oraz walki między różnymi frakcjami na dworze królewskim, szlachta zamiast rozwijać królestwo wolała rywalizować, z czasem władza króla całkowicie osłabła, a królestwem rządziła najbogatsza szlachta. Taka sytuacja była wręcz idealna dla nowo powstałego Zjednoczonego Królestwa Ludzi z Północy. Zajmowali oni teren wyżyny Silerii, jednak z powodu trudnego i męczącego klimatu, szukali oni nowych terenów do zdobycia i wyeksploatowania. Dlatego sytuacja w Królestwie Elwën była wręcz perfekcyjna dla nich, w 2440 I ery rozpoczęła się Pierwsza Wojna Północna, trwała ona bardzo krótko, źle zarządzane oraz słabo wyszkolone wojska elfickie zostały rozbite na polach Nova Arcadis, a w mieście wybuchło powstanie niewolników. Wojna trwała niecałe 6 miesięcy, a ludzie bez problemu zwyciężyli. Rozpoczęła się okres 6 Wysp, czyli moment, gdy wyspy północne stały się kolonią Zjednoczonego Królestwa Ludzi.

## Okres istnienia 6 Wysp 2440(I era) - 380 (II era)

Nowo przybyli okupanci podtrzymali wcześniejszy porządek, tylko elfy też zniewolono, a na ich miejsce sprowadzono ludzkich kolonizatorów z kontynentu, rozpoczął się proces całkowitej eksploatacji terenów. Brutalna okupacja trwała aż do śmierci pierwszego gubernatora Alexa Wooda, jego miejsce zajął jego syn Max Wood postanowił on zliberalizować prawo wobec podbitego ludu, jednak po 5 miesiącach panowania został on zamordowany przez przeciwników politycznych i wrócono do wcześniejszego sposobu zarządzania. Jednak pomimo tak krótkiego okresu zarządzania przez młodego Wooda, udało mu się zaszczepić w Elfach oraz Ludziach Livin poczucie wspólnoty oraz niechęci do wspólnego wroga czyli ludzi za morza.W 2480 roku wybuchło zjednoczone powstanie ludzi i elfów przeciwko wspólnemu okupantowi, wojna ta szybko przybrała charakter wojny podjazdowej, jednak powstańcom nie udało się zająć ani odbudowanego Nova Arcadas ani innego znaczącego miasta, również pozostałe wyspy nie dołączyły do walki. Powstanie po 5 lat walk zostało rozbite i stłumione, w wyniku czego w 2485 roku I ery podjęto decyzje o rozproszeniu elfów z Fardis na inne wyspy i podobnie uczyniono z ludem Livin, na ich miejsce sprowadzono kolonizatorów z kontynentu, proces ten nazwano wiecznym wyganiem.

Polityka na przestrzeni dekad zaczęła się liberalizować, handel oraz miasta rozwijać, jednak dalej duża część elfów i ludu Livi nienawidziła Zjednoczonego Królestwa Ludzi, z powodu traktowania ich jak obywateli drugiej kategorii oraz wygnanie z ojczyzny po przegranym powstaniu. Na przełomie 2500/2600 powstała nowa rasa elfów, elfy morskie czyli pół ludzie, pół elfy, nienawiść między dawnymi panami a niewolnikami zanikła.

## II Wojna Północna 370-380 (II era)

Status ten utrzymywał się aż do 370 roku II ery, kiedy już w osłabionym Zjednoczonym Królestwie Ludzi, pogrążonym w licznych wojnach z sąsiadami oraz widocznym na horyzoncie konflikcie zbrojnym o sukcesję po śmierci króla wybuchła klęska głodu na 6 Wyspach. Głodni, oraz zdesperowani chłopi i mieszczanie z Faradis postanowili chwycić się ostatniej deski ratunku, czyli szturmu na pałac gubernatora. Okazało się, że gdy obywatele cierpią głód, najbogatsi balują oraz żyją aż do przepychu, tyle wystarczyło, by beczka prochu o nazwie niezadowolenie społeczne wybuchło i zamieniło się w kolejne powstanie. W 370 roku II ery rozpoczęła się II wojna Północna, do powstańców przyłączyły się lokalne oddziały straży miejskiej, Nova Arcadis zostało tego samego dnia wyzwolone. Na czele powstańców stanął młody elf Álváró, dowódca straży miejskiej, zorganizował on motłoch chłopski w regularne oddziały milicji i przy jej pomocy ostatecznie wyparł wojska kolonizatora z Faradis po bitwie nad wzgórzem Filings, ostatnie oddziały wierne gubernatorowi zostały zniszczone, a sam gubernator schwytany i powieszony na rynku głównym, prawie od razu po bitwie. Álváró został ogłoszony dyktatorem, jego pierwszym rozkazem była budowa floty morskiej, na przełomie 370/375, powstańcy zbudowali pokaźnej wielkości flotę i przy jej pomocy ruszamy na wyspę Ardis oraz na Archipelag Milads, opór był znikomy, a coraz większa ilość elfów morskich i potomków ludu Livin zgłaszało się do milicji, by walczyć przeciw wspólnemu wrogowi. W 378 roku wojska powstańcze zdesantowały się na kontynent i ruszyły w kierunku stolicy Zjednoczonego Królestwa Ludzi, Niran. W tym roku odbyła się bitwa 3 Samozwańczych władców, z której zwycięsko wyszedł Álváró, a po niej rozpoczęto oblężenie Niran. Po dwóch latach oblężeniu stolica skapitulowała, a zdobywcy brutalnie złupili oraz zrównali z ziemią miasto, po tej klęsce Zjednoczone Królestwo Ludzi się całkowicie rozpadło.

W 380 roku na mapy świata powróciło  II Królestwo Elwën

## II Królestwo Elwën 380-2654

Znany nam już Álváró, po zwycięskiej kampanii nad Zjednoczonym Królestwem Ludzi i zdobyciu Niran został pokochany zarówno przez ludzi jak i elfy, ogłosił on powstanie II Królestwa Elwen i zapoczątkował nową dynastię Álvárii. Álváró przeprowadził szereg reform społeczno-gospodarczych, wyzwolił wszystkich obywateli i walecznym wojom nadał ziemie uzyskaną po starych kolonizatorach, wprowadził jednolitą walutę, srebrną koronę, budował nowe drogi prowadził ogólno zakrojoną urbanizacje wszystkich wysp. Za jego życia udało się zreformować państwo, zmieniając je z wykorzystywanej kolonii w silnie gospodarcze królestwo, jednak nawet tak wielcy ludzie kiedyś odchodzą z tego świata. Álváró Wielki, bo taki przydomek mu nadano zmarł w 463 roku, a jego miejsce zajął syn, Aldon. Również jak jego ojciec kontynuował unowocześnianie państwa, za jego rządów całkowicie przebudowano Nova Arcadis oraz zbudował potężną flotę wojenną. Jednak kolejni władcy przykładali coraz mniejszą uwagę do rozbudowy sił zbrojnych i rozwijaniu królestwa, a skupiali się na dworskich baletach i prowadzeniem wystawnego życia, a szlachta ponownie zaczeła dbać głównie tylko o swoją kieszenie, a nie o dobro królestwa.

W 1234 r II ery został zamordowany Alf II, podczas jednego z polowań, z powodu tego, że nie posiadał on męskiego potomka, był on ostatni król z dynastii Álvárii. Po jego śmierci została utworzona rada regencyjna, składała się ona z 8 eminencji, którymi byli najważniejsi urzędnicy i wojskowi z całego królestwa. W 1535 r wybrali oni na króla Aldona z Wyspy Ardis, szybko stał się on marionetką rady ośmiu, bo od momentu koronacji nowego władcy, taką nazwę przyjęła stara rada regencyjna. Rada osimiu powoli przywracała porządek sprzed czasu okresu 6 wysp, zaczeli dyskryminować elfy morskie i lud Livin, odbierali im ziemie, nakładali nowe i wyższe podatki w okazjonalnie prowokowali pogromy w miejscach, gdzie byli oni mniejszością.

Trzymali oni insygnia władzy i tron królewski w swoim wpływem przez prawie tysiąc lat. Wszystko się zmieniło w 2542 roku, gdy na tronie królestwa zasiadł młody, lecz ambitny władca Elwën II z Norsu, pochodził on z ubogiej rodziny arystokratycznej z wyspy Norsu, jego ród był znany z wielkich wojowników, którzy walczyli jeszcze podczas II Wojny Północnej. Od razu po koronacji Elwën II rozpoczął walkę z korupcją i starał się ograniczyć wpływy rady ośmiu na jego rządu, decyzje te były bardzo źle widziane przez rade i już w 2543 został zorganizowany pierwszy zamach na jego życie, Elwenowi udało się go przeżyć, jednak znacznie ograniczył otwartą walkę z radą, a skupił się na zbieraniu poparcia wśród armii. W 2549 r przeprowadził on reformę armii, tworząc z niej zawodowe wojsko, a nie jak dotychczas ochotnicze, oraz powołał wiernych sobie wodzów legionów. Rok później zorganizował on II Wielki Zjazd, podczas którego miano podjąc decyzje o wprowadzeniu nowego podatku na szlachtę, by zdobyć fundusze na nowo utworzoną armie, odbyło się głosowanie, podczas którego frakcja popierająca decyzje nowego króla stałą po jednej stronie sali, a opozycjoniści po drugiej, chwile po głosowaniu opozycjionioliści zostali zamordowani przez gwardię królewską na rozkaz króla, wydarzenie te odbyły 28 Martii 2550 r, a przeszły do historii jako Krwawy Zjazd.

Po tym wydarzeniu Elwen II powiedział:

,,Qui vivis , tu mihi es fidelis , pro hac fidelitate tibi aurum et gloriam promitto , dum vivis regnum!”

,,Ci którzy żyjecie, jesteście mi wierni, a za to obiecuję wam złoto i chwałę!”

## Upadek Rady Ośmiu 2550 - 2553

Skutkiem Krwawego Zjazdu była otwarta wojna domowa, pomiędzy zwolennikami nowego króla, a wojskami rady ośmiu, pomimo planu króla, udało mu się tylko zabić dwóch jej członków, reszta nie przybyła. Książe wyspy Ardis, oraz hrabia z wyspy Norsu opowiedzieli się po stronie króla i ruszyli wspólnie z flotą w kierunku Nova Arcadis by wspomóc młodego Elwena II. Reszta książąt stanęła po stronie rady ośmiu, która oficjalnie zdetronizowała Elwena. Pierwsza starcie odbyła się nad wzgórzem Philia, gdzie połączone wojska Elwena II, Tatrisa Jednookiego (księcia wyspy Ardis) i Mahela z Norsu (Ojca Elwena) chciały zająć siedzibę jednego z członków rady, twierdze Lukko. Na przedpolach twierdzy odbyła się pierwsza bitwa pod wzgórzami Philis, wojska królewskie bezproblemowo zniszczyły wojska obrońców twierdzy i tego samego dnia twierdza skapitulowała, po czym cała wyspa znalazła się pod kontrolą króla. Kolejnym celem młodego władcy była pomoc swojemu sojusznikowi z Ardis, wosjak rady szybko rozpoczęły blokadę morską miasta Satama, stolicy regionu. W 2551 roku flota królewska podjęła próbę przerwania blokady morskiej, jednak się nie udało, drógą próbe podjęto pół roku później, jednak tym razem flotą dowodził Maheal z Norosu. Niemu udało się przerwać blokadę i pomóc obrońcom miasta wyprzeć wojska oblegające z dala od miasta. Ostateczny cios armii 2 Eminencji, dawnego Kenraali"a Królestwa wymierzył Elwen w bitwie pod Hill, po tym wydarzeniu coraz więcej niższego szczebla arystokracji przechodziła na stronę króla i po dwóch latach wojny ostatnim bastionem Rady Ośmiu została twierdza Linnoitus na wyspie Teetä. Jej oblężenie trwało ponad rok, jednak obrona załamałe się całkowicie, gdy zmarł lider rady, Generał Olivier, parę dni po tym wydarzeniu twierdza skapitulowała.

Wszyscy obrońcy zostali wymordowani…

## Cesarstwo Elwen 2553 - 2652

Po wygranej wojnie Domowej Elwen II nie spoczywał na laurach zwycięstwa, rozpoczął on proces stabilizacji państwa oraz jego odbudowy. W 2555 roku ogłosił on powstanie Cesarstwa Elwen i sam ogłosił się pierwszym Cesarzem Elfów od czasu upadku Cesarstwa Elfickiego. Powołał on ponad 80 tysięcy ludzi do armii oraz floty i rozpoczął podbój sąsiednich lądów.

Pierwsza kampania wojenna rozpoczęła się w 2562 r, gdzie wraz Elwan z swoimi 5 legionami zdesantował się na północ od Kalifatu Dafahli i prowadził inwazje w kierunku południa. Rozgromił on armię sułtanatu w bitwie nad Zatoką Aavikko (2563r) jednak dalszy podbój był niemożliwy z powodu zbyt trudnego klimatu oraz braku zaopatrzenia dla żołnierzy. Podpisano biały pokój w 2564 roku, dzięki którem Cesarstwo zdobyło niemal całą północną część Kalifatu.

Kolejna kampania wojenna odbyła się 10 lat po wojnie Pustynnej (2574) i jej celem był  Półwysep Peukalo, legiony bez większego problemu podporządkowały sobie lokalne plemiona. Legion pod przywództwem Tetrisa Jednookiego został na półwyspie i utworzył tam marchie Laliki, zależną od Nova Arcadis. Pozostałe cztery legiony ruszyły w kierunku niziny gerańskiej. Dotarły one tam pod koniec 2577 roku, a walki w tamtym terenie byłe długie i krwawe, jednak po 15 latach ciągłych starć udało się wyprzeć ludzi za linie rzek Valkoinen i Musta, jednak utrzymanie tamtych terenów było bardzo kosztowne….jednak opłacalne, gdyż z niziny geran płynęły ogromne ilości zboża, które wyżywiało całą populację Cesarstwa.

Ostatnią znaczącą kampanią Cesarstwa była Wyprawa północna (2601 r), podczas której zajęta niemal cała linie brzegową dawnego Królestwa Zjednoczonczonych Ludzi z Północy. W 2613 roku, po prawie 80 latach ciągłych wojen Cesarstwie Elwen udało się utworzyć z Morza Keskiyö swoje wewnętrzne jezioro, dzięki temu handel w tym regionie świata znacznie się rozwinął, a kupcy mogli swobodnie zarabiać. Pod koniec swojego życia Elwen II skupił się głównie na rozwoju kultury i sztuki, zbudował pierwszy uniwersytet w Nova Arcadis, w którym byli edukowani nowi urzednicy. Zmarł  on nagle w 2620 roku po gwałtownej chorobie…

Władze po Elwenie II przejął jego syn Elwen III, jednak nie posiadał on tak wybitnych umiejętności jak jego ojciec, a na Cesarstwo napierało wiele ludów. Zwierzoludzie buntowali się na północ od Kalifatu, ludzkie plemiona ponownie przedarły się przez linie Valkoinen i Musta i rozpoczęły krwawy marsz w kierunku wybrzeża mordując wszystkie elfy, które spotkały po drodze. W 2632 roku Cesarstwo niemal całkowicie zostało wyparte z kontynentu nie licząc Marchii w Laliki i Półwyspu Tavallinen, a sam władca został zamordowany w 2652 roku przez nieznanych przeciwników politycznych, a na wyspach północnych znów zapanował kryzys.

## Wielki Chaos 2652 - 3016

Po śmierci Elwena III na wyspach północnych zapanował okres ciągłego chaosu, próbowano powołać radę regencyjną, która by ponownie wybrała króla, jednak w 2653 roku władzę przejął Generał Livin i ogłosił się nowym królem, jego rządy były bardzo krótkie, gdyż panował zaledwie 4 lata. W 2657 został on zamordowany przez wrogą mu frakcje, a tytuł królewski przejął Dikian z Asenu, podobnie jak jego poprzednik rządził on zaledwie 5 lat i podobnie jak Livin też został zamordowany. Okres ten charakteryzował się krótkimi i słabymi rządami królów, oraz coraz powszechnie szerzącą się korupcją. Szlachta coraz bardziej wykorzystywała swoim poddanych, a na mieszczan nakładano coraz większe podatki oraz wycofywano się z ich przywilejów, by z czasem całkowicie zniszczyć tą klasę społeczną.

Wszystko się zmieniło w 3014 roku II ery, gdy na wyspie Fardis pojawił się całkiem młody, bo zaledwie 30 letni filozof Dimos, był on człowiekiem i pochodził z ubogiej rodziny pasterskiej. Głosił on idee wolności i równości wszystkich obywateli w społeczeństwie, uważał, że niesprawiedliwe jest to, że osoby posiadającą ,,błękitną krew” są nad prawem i często unikają odpowiedzialności, natomiast szary lud musi pracować na ich utrzymanie oraz ponosi bardzo surowe konsekwencje za złamanie prawa, jego zdaniem wszyscy powinni być równi. Jego pomysły trafiły na podatny grunt, bardzo szybko niższe sfery społeczne takie jak chłopstwo czy uboższe mieszczaństwo popierali jego idee. Jednak  arystokracji się to nie podobało… Lokalny hrabia Attilis, postanowił rozprawić się z Dimosem w sposób prosty, lecz brutalny. Straż miejska pojmała filozofa 76 dzień Kesän 3016 roku, został on zamknięty w lokalnym bastionie. Następnego dnia został powieszony na placu głównym w Nova Arcadis, ruch ten spowodował wybuch największego buntu w całej historii państwa Elwen, a przeszła ona do historii pod tytułem - Magna Seditio (Wielkiej Rewolucji)

## Wielka Rewolucja 3016 - 3030

Na wieść o śmierci Dimosa, lud zareagował jak nigdy wcześniej, uzbrojone chłopskie milicje ruszyły na bastion, w którym byli zamknięci najwięksi współpracownicy Dimosa, wraz z częścią straży miejskiej wyzwolili oni więźniów politycznych i wraz z całą drużyną ruszyli na dwór Attilisa, doszło tam do jednego z pierwszych mordów na arystokracji, wydarzenie te przeszło do historii jako Krwawy Księżyc. Następnego dnia oddziały pod przywódstwem dawnego kapitana straży miejskiej i prawej ręki Dominosa, Ofilis ruszył wraz z oddziałami chłopskiej milicji od wsi do wsi i głosili idee Demokracji (Idee Diomosa) oraz przeprowadzali pogromy na szlachcie, która nie chciała wspomóc rewolucji.

Do pierwszego znaczącego starcia doszło na przedpolach wsi Kilis 89 dnia Kesän 3016, gdzie oddziały pod przywództwem Ofilisa ruszyły na dwór hrabiego Alvorada. Wojska Olfisa liczyły około 5 tysięcy ludzi, przeciwne około 2 tysięcy, jednak oddziały Alvorada posiadały asa w rękawie - Kawalerie, początkowo starcie było wyrównane, jednak szarża kawalerii całkowicie zdezorganizowało chłopską milicje i bitwa zakończyła się zwycięstwem hrabiego. Rozbite oddziały chłopskie wycofały się do pobliskiego lasu, wojska arystokraty nie mogły ruszyć i całkowicie zniszczyć buntowników gdyż Alvarado zmarginalizował zagrożenie ze strony nowej idei. Dwa tygodnie później  doszło do drugiego starcia pod wsią Kilis, jednak tym razem zreorganizowane oddziały okrążyły dwór i przeprowadziły rzeźnie na rodzinie szlachcica i na nim samym, a pozostali żołnierze, którzy poznali ideę demokracji przyłączyli się do wojsk Olfisa.

Przełomowym momentem dla rewolucji był bunt mieszczan w Nova Arcadis w 3017 roku, buntownicy bardzo szybko wyparli oddziały najemnicze wynajęte przez gubernatora miasta i oficjalnie zaprosili wojska Olfisa do uroczystego wkroczenia do stolicy. Wtedy właśnie ogłoszono powstanie Republiki Elwen, a pierwszym Kenraaliem został Olfis, rozpoczęła się nowa era w historii wysp północnych .

Pierwszą decyzją nowego *Conseil'a* było ogłoszenie powstania Ludowej Armii Wyzwoleńczej, rozpoczęto proces przetransformowaywania chłopskiej milicji w regularne oddziały wojskowe, reforma ta przebiegła dosyć sprawnie, bo już w drugiej połowie 3017 roku doszło do oblężenia Nova Arcadis przez wojska gubernatora Holafa, oraz jego sojuszników z południowej części wyspy. Oblężenie trwało ponad 6 miesięcy i na przełomie kevätu i kesä doszło do przełamania oblężenia przez dowódcę straży miejskiej Johanisa i otoczenia wojsk monarchistycznych w zatoce Ranta, czterokrotnie mniejsze oddziały republiki pokonały połączone wojska Gubernatora. Po tej bitwie  LAW dokonału marszu wyzwoleńczego z północy wyspy na południe, mordując wszystkich, którzy nie chcieli poprzeć rewolucji, w 3018 roku całe Fardis było już pod kontrolą Republiki. Tego samego roku podjęto uchwałę o utworzeniu Floty Chłopsko-Wyzwoleńczej i w ciągu następnych 5 lat zbudowano flotę, dzięki której zdobyto wszystkie dawne wyspy Królestwa Elwen.

W 3033 roku *Conseil*, składająca się z 25 przedstawicieli z każdej prowincji (każda prowincja to jedna wyspa), podjęła uchwałę o doktrynie ,,Wiecznej Rewolucji”, na jej podstawie rozpoczęto wojnę z Dafaral i Siloris, wojna początkowa była korzystna dla przeciwników republiki, jedna w bitwie morskiej nad wyspą Kuszima (3038), zdecydowanie mniejsza flota Republiki przy użyciu nowej broni ,,Wiecznego Ognia” zniszczyły niemal całkowicie flotę Sileris, oraz mocno zdziesiątkowali flotę Sułtanatu, pół roku później został podpisany traktat pokojowy, w którym utworzono Republikę Tasavalta z północnych terenów Kalifatu i przyłączono wysp Kaski i półwysep Kenkä bezpośrednio w granice Republiki. Po tej wielkiej wojnie sytuacja w Republice zaczęła się normalizować, jednak Olfis planował kontynuowanie światowej rewolucji, przeprowadzając ostateczne uderzenie skierowane w państwa północy, kampania ta została zaplanowana na 3049…

## Republika Elwen 3048 (II era) - 144 (III era)

W 3048 roku zmarł pierwszy *Conseil* Republiki, Olfis, wraz z jego śmiercią plan o światowej rewolucji przepadł,a w siłę rosła frakcja kupiecka, która miała bardziej umiarkowane podejście do rewolucji i skupiała się na rozwoju kulturowo-ekonomicznym. W wyborach z 3031 roku *Conseilm* republiki został Alvaro z stronnictwa kupieckiego rozpoczął on za zgodą *Conseil (*Rady Najwyższej) proces normalizacji stosunków z sąsiadami.

Między 29 a  52 dnia Talvi 3032 roku odbył się zjazd w Nova Arcadis, gdzie zaproszono przedstawicieli z Dafhari, Silohiris i Republikę Tasavaltu. Podczas tego zjazdu podjęto decyzje o:

* Wycofania się armii Republi Elwen z Republikę Tasavaltu, jednak Elwen i  Dafhari podpisały pakt o nie ingerowaniu w sprawy wewnętrzne Tasavaltu.
* Republika Elwen wycofała się z Północnych ziem  Silohiris, jednak półwysep Kenkä został w rękach Republiki
* Wszystkie strony podpisały umowy handlowe, a realizacją ich zajęła się Republika Elwen
* Wszystkie strony traktatu podpisały pakt o nieagresji

Od tego momentu Republika Elwen stawała się coraz większą potęgą handlową i morską na morzu Północnym status ten utrzymuje się aż do dziś. Przez następne tysiąc lat Elwen nie ingerowało w sprawy kontynentalne, a skupiało się głównie na handlu, jednak wieść o powstaniu potężnego państwa Orków i Geranu zmusiło Republike do zmian wewnętrznych. Powstało wiele frakcji, a państwo zamieszkuje wiele ras, jednak wszystkie te są zjednoczone pod flagą Republiki oraz ideami demokracji. 140 roku III ery odbyły się wybory na *Kenraali"*, które wygrał  Alvaro z frakcji kupieckiej, jednak sama frakcja powoli traci na znaczenia, a jej miejsce zajmują inne stronnictwa.

Czas pokaże co się stanie….

# Ustrój Polityczny

## Władza Wykonawcza

Władze wykonawczą sprawuje ,*,Kenraali"* (Kanclerz) , który jest wybierany przed *Conseil* na dziesięcioletnią kadencje, *Conseil* po upływie kadencji może wnioskować do *Conseil* o reelekcje, jednak tylko raz. Każdy obywatel republiki może zostać *Kenraali,* jednak musi on mieć ukończone 30 lat, oraz należeć wcześniej do *Conseil.* *Kenraali* ma obowiązek powołać *Iseluleko (Rade Ministrów) w ciągu pierwszego miesiąca po powołaniu na stanowisko, oraz musi ona zostać zatwierdzona przez bezwzględną większość Conseil. Iseluleko składającą się z 5 osób (Nie wliczając Kenraali ). Kenraali jest jej przewodniczącym i ma całkowitą dowolność w wybieraniu jej członków, a składa się ona z : Viljelijä (Ministra Rolnictwa), Sotilas (Ministra Obrony Narodowej), Inxus (Ministra Spraw Zagranicznych), Porvarillinen (Ministra Rozwoju) i Taiteilija (Ministra Kultury i Sztuki) .*

## Władza Ustawodawczą

Władze Ustawodawczą w Republice Elwen sprawuje *Conseil* (Rada Najwyższa), składająca się z 100 lähettiläs (posłów), a sami lähettiläs są wybierani z wszystkich wiosek, miasteczek, miast i metropolii z całego państwa. Członkowie Conseli sa wybierani podczas ogólnokrajowych wyborów z lokalnych społeczności na dwudziestoletnią kadencje. To właśnie oni głosują i wybierają nowego kanclerza, uchwalają prawa, nowe podatki oraz decyzje o rozpoczęci lub zakończeniu wojny. W *Conseil znajdują się liczne frakcje, jednak najwazniejsze z nich są:*

- **Yksi** (Frakcja Kupiecka) - Frakcja ta głównie zrzesza najbogatszych mieszczan oraz większość kupców. Szanują oni idee demokracji, jednak nie chcą proawdzić ,,wieczne rewolucji" i toczyć ciągłych wojen z sąsiadami. Skupiają się oni głównie na pokojowym rozwiązywaniu kryzysów oraz wzmacnianiu handlowej i morskiej potęgi Republiki. Od ostatnich wyborów z 130 r III ery, 45 lähettiläis należy do tej frakcji.

- **Sota** (Frakcja Rewolucyjna) - Do tej frakcji należą część intektualistów i wojskowych oraz mała część chłopów. Są oni zwolennikami kontynowania ideii Olfisa i doktryny wiecznej rewolucji. Uważają oni, że wszystkie państwa monarchistyczne są wrogami republiki i jej władze powinny się skupiać na wyzwoleniu ludzi spod opresyjnych rządów królów i cesarzy. Ich odwiecznym rywalem jest frakcja Keisari. Od ostatnich wyborów z 130 r III ery, 22 lähettiläis należy do tej frakcji.

- **Keisari** (Frakcja Monarchistyczna) - Składa się ona jedynie z nielicznych, pradawnych rodów elfickich. Jej członkowie głośno krytykują Wielką Rewolucje oraz sam koncept Demokracji, uważają, że stary ład sprzed zmian był lepszy. Frakcja ta dąży do przywrócenia monarchii w Republice, przez ich poglądy większość społeczeństwa oraz pozostałe frakcje wprost nimi gardzą. Od ostatnich wyborów z 130 r III ery, 5 lähettiläis należy do tej frakcji.

- **Armeija** (Frakcja Militarystyczna) - Do tego zżeszenia należą w zdecydowanej większości członkowie Armii oraz Floty. Frakcja ta uważa, że władza kanclerza jest zbyt słaba, a sama biurokracja w republice jest zbyt skomplikowana, co w niedalekiej przyszłości może spowodować wiele problemów, dążą oni do utworzenia autorytarnego państwa, w którym rada składająca się z wojskowych sprawuje władze. Na dzień dzisiejszy 18 lähettiläis należy do tej Frakcji

- **Ihmiset** (Frakcja Obywatelska) - Do tek ,,frakcji" należą wszyscy lähettiläis nienależący do innej frakcji, prowadzą oni polityke i program, taki który jest korzystny dla ich społeczności ojczystej, należy do nich 10 lähettiläis.