Zostać kelnerem

Stwierdziłeś, że bez wątpienia będzie to najmniej wymagająca funkcja spośród rzeczy wymagających zrobienia. W końcu nie będziesz obierać kartofli jak jakaś kuchara stołówkowa, a tym bardziej nie będziesz zmywać szczochów z kibla tego babska. Jakby nie patrzeć musisz raptem obsłużyć tych obleśnych szwabów, przynieść pod mordę gotowe żarcie, zabrać puste gary i forsę i tyle, nie wymaga to żadnej finezji. Nie bez powodu głupie pindy studiujące biotechnologię także mogą to robić po godzinach. Jednak szybko mina ci zrzedła, kiedy zobaczyłeś jakie stroje ta czarownica wymyśliła. Aby podlizać się swojej wątpliwej klienteli, babsztyl postanowił postawić na typowo bawarskie łachmany z rajtuzami, szelkami, chodakami i tym chorym kapelutkiem na łeb. Wepchnąłeś się w te obleśne łachy, jednak rajtuzy okazały się nieelastyczne i podarły się na twoich wydatnych łydkach. Nie mając wyjścia zerwałeś okrycie z kołdry, wsadziłeś w nie swoje kulasy i nikt nawet nie zauważył różnicy. Co prawda reszta stroju też była niebezpiecznie naciągnięta, a spod zielonego kubraka wypływał brzuch na wierzch, jednak nie robiłeś za cholerną maskotkę!

Po przebraniu się wyszedłeś na salę. Lokal najwyraźniej chciał uchodzić za ekskluzywny, gdyż w najciemniejszym kącie grała podstarzała kapela. Szybko przekonałeś się, że rynsztokowy Czerwony Tulipan to prawdopodobnie najgorszy zespół jaki w życiu słyszałeś, choć wpasowujący się w gust starej jędzy i klimat samej speluny, a zaułek został wybrany, aby trudniej było trafić w członków trupy na wpół zgniłymi pomidorami, jakie podawano w sałatkach. Jedynie tylko Karol podskakiwał w rytm żulerskich podśpiewajek obsługując gości, na widok czego babka z satysfakcją kiwała głową. W miarę szybko nauczyłeś się menu, gdyż było wyjątkowo generyczne i przaśne, zawierające między innymi „Placek ziemniaczany Zbyszko zasmażany na głębokim starym tłuszczu z frytury z dodatkiem fit-mieszanki sałat z Biedronki”,  „Plasterek polędwicy według prostych bab ze wsi za równowartość tygodniowego wyżywienia” oraz najbardziej wizytówkowe danie jakim był „Sandacz zalany tłustą śmietaną i upieczony z kartoflami w jednym garze”, który, według Karola i reszty świadków, został oceniony przez samą Magdę Gessler jako „najlepszy sandacz na Mazurach”, choć to zwykłe nieporozumienie, gdyż to nie była Magda Gessler, lecz Magda Gesslen – miejscowa pijaczka z zaawansowaną alkoholową marskością wątroby i delirium, przez co najwyraźniej bredziła.

Zapoznawszy się z podstawami, przeszedłeś do obsługi obmierzłego pustostanu, jaki się tu żywił, ryzykując zdrowie i życie. Jednak kiedy się nachyliłeś nad stołem, żeby zabrać pusty talerz szwabskiej pindzie z solarki z niższych sfer, która wżeniła się w bogatą rodzinę, zwisającym brzuchem wywaliłeś szklankę z płynem o barwie moczu, a zapachu jeszcze gorszym, marki Żywiec, oblewając wszystkich przy stole, a następnie umaczałeś brzuch w śmietanie, zostawiając na stole długą i prostą linię. Szwab ze wściekłością na gębie wstał i już miał ci wlać, kiedy wymierzyłeś swój serdelkowaty paluch na linię, i powiedziałeś, że przedstawia fallusa, choć nawet go nie przypominało. Sprawiło to, że wszyscy w lokalu dostali maniakalnego ataku śmiechu, zdecydowanie doceniając twój świetny żart, w końcu Niemcy są znani z dobrego poczucia humoru. Z ulgą i wrażeniem, że ujdzie ci ta sytuacja bez konsekwencji, udałeś się na zaplecze po kolejne danie, jednak Frau Laputa (jak lubiła o sobie mówić babka) jak zawsze wszystko wyraźnie widziała i nie zamierzała tego tak zostawić.

Kiedy tylko zszedłeś z widoku klientów, Karol Siemaszko zamachnął się głową, skutecznie pętając cię swoimi kudłami. Następnie stara hitlerówa wykuśtykała zza futryny, ściskając siekierę w łapach.

*Była zbrodnia, będzie kara –* wycharczała Laputa, po czym zamachnęła się siekierą i potężnie skatowała cię tępą stroną, przy okazji okładając wielokrotnie Karola, który znając konsekwencje sprowadzania wątpliwych elementów społecznych do lokalu, był na to przygotowany. W pewnym momencie się zatrzymała i pociągnęła nosem.

*Muł –* wysyczała, po czym spojrzała na ciebie – *następnym razem będzie ostrą stroną! Przy mnie może jeszcze wyjdziesz na ludzi… –* i wybiegła w pośpiechu na salę.

Kiedy wyjrzałeś zza winkla, zobaczyłeś, że do speluny zbliża się grupa roznegliżowanych plażowiczów w klapkach, slipach i bikini – najgorsi wrogowie babki. W momencie, w którym stanęli w progu, Laputa wypaliła – *Nie chcemy tu takich jak wy, wynoście się gołe łajdusy, odbieracie apetyt!!!*

*Jesteśmy głodni i zamierzamy coś zjeść –* wyszczekał przez zęby z sardonicznym uśmiechem gołodupiec z zakolami na głowie – *wasz klient, wasz pan!*

Lapucie na te słowa zapłonęły oczy ze wściekłości, gdyż to ona była Panią! Następnie nagusy, bez skrępowania po ciepłym przywitaniu, przekroczyły próg. Starucha tylko na to czekała. Natychmiast zamachnęła się kijem baseballowym, który wcześniej wyciągnęła spod baru, rozwalając jednego, jednak reszta, wykorzystując tymczasową śluzową otokę nabytą podczas pluskania się w śmierdzącym jeziorze, wyślizgnęła się od ataku niczym ryby i rozbiegła się po lokalu. Darmowi pracownicy babki już czekali. Karol Siemaszko związał sobie na głowie dwa warkocze i do każdego z nich przywiązał łożyska z traktora, zostawiając kilka włosów luzem. Silnymi ruchami głowy próbował trafić obciążnikami w spaloną na czerniaka krowę, lecz ta raz za razem wywijała się od ataków, przez co ten uderzał gości i rozwalał klamotowate ławy. W końcu miał dość zabawy z jełopą i schwytał ją luźnymi kosmykami suchych włosów, unieruchamiając ją, a jednocześnie odbierając ochronną powłokę śluzową, wchłaniając wodę i nawilżając przesuszone włosy. Jednak flądra nie zamierzała się tak łatwo poddać. Plunęła strumieniem bagiennej, mułowatej wody, której się napiła nurkując w bajorze, prosto w oczy łamagi. Ten, mając już doświadczenie w identycznych starciach, był na to przygotowany – nałożył niedorzeczne fotochromowe okulary do nurkowania, przez co strumień go nie oślepił, za to ten, wykorzystując promienie słoneczne, odbił je binoklami, wypalając oczy wywłoce, po czym bezbronną ogłuszył łożyskami.

Matka Karola stała za barem i wywijała nad głową lassem stworzonym z wysuszonych pępowin po mnogich ciążach, a na podłogę rozrzuciła kilka błon płodowych, o które potykali się przeciwnicy. Wtedy unieruchamiała ich kabanosowo-czerwoną liną i wpychała do gardła garść obciętych paznokci, które zbierała od lat dziecięcych pierwszego bachora, wiedząc, że się przydadzą. Jedyne co potrafił Jakub to spuścić zwyczajnie wpierdziel pięściami, ale był w tym całkiem niezły, a jeszcze lepszy w unikaniu wrogich ciosów, co wyćwiczył unikając matczynego pasa. Widząc go, matka Karola nie wytrzymała, i rzuciła mu pod nogi jedną z błon, co spowodowało, że ten się wypierdzielił, popychając tłustego Niemca prosto na nią, co skończyło się wybiciem kilku zębów. Jeden z roznegliżowanych plażowiczów ściągnął swoje elastyczne slipy, sprawnym ruchem nałożył na głowę Karola i naciągnął gumkę, strzelając nią prosto w gogle, wgniatając je w głąb twarzy łamagi i zostawiając mu pandzie oczy na parę dni. Jednak babka szybko ruszyła i powaliła dziada kalwaryjskiego na glebę. Po kilku minutach było już po wszystkim, nachalni plażowicze leżeli nieprzytomni na posadzce. Co prawda wiedziałeś o skuteczności babki Karola w takich sprawach po tym jak usłyszałeś jak gnębiła nędznych lekarzy, kiedy leżała w szpitalu na wyciągnięcie woskowiny z uszu, ale zobaczyć na własne oczy to co innego.

*Ty tłusty wieprzu, nie pomagałeś, to teraz pomóż przynajmniej zaciągnąć ich do szopy i przynieś z niej kilogram mięsa! –* wysyczała Laputa, po czym wręczyła sekator w rękę Karola Siemaszko, który ci pomagał. Złożyłeś kilka ciał w kupkę i ciągnąc za nogę tego leżące najniżej, ciągnąłeś całą stertę jednocześnie. W końcu dotarłeś do nędznej szopy stojącej za budynkiem. Karol otworzył drzwi, a ty wciągnąłeś nieprzytomnych gołodupców. Jednak to co tam zobaczyłeś odebrało ci mowę. Do ścian wokoło poprzywiązywane były tabuny ludzi. Każdy z nich miał dziwaczne narośla na różnych częściach ciała, przede wszystkim na palcach. I wtedy zrozumiałeś. To przez sekator! Starucha nacinała nim palce niewolników, tworząc i hodując dzikie mięso, następnie zbierając je i podając w swoich potrawach! Stworzyła fermę dzikiego mięsa! Sam nie wiedziałeś czy to było bestialskie czy genialne! Na środku szopy, do belki, przykute były dwie, wyglądające wyjątkowo nieszczęśnie, osoby, jedyne w całym pomieszczeniu bez narośli. Udało ci się nawet je rozpoznać. Toż to Tomek Krakowska i jego brak Tomek Żywiecka. Poczułeś się jakbyś obserwował dwa niewinne szczeniaki przywiązane do zderzaka samochodu rajdowego mającego zaraz ruszyć w rajd Dakar. W ich przypadku był to tradycyjny wyzysk grubasów, polegający na odcinaniu kawałków sadła z brzucha, który szybko się odnawiał.

*Zabij nas* – zdołałeś ledwo usłyszeć. Postanawiasz:

1.       1. Skroić kilogram dzikiego mięsa i wrócić do lokalu

2.       2. Wrócić do podłej babki i zażądać wejścia w spółkę, albo ją wydasz

     3. Zadzwonić po Magdę Gessler, aby zrobiła porządek z tym burdelem!