Vaastrad

**Vaastrad** - pochodzący z Brugge wiedźmin szkoły gryfa. Obecny w trakcie bitwy o las Brokilon. Ma dom we wsi Kijankowo gdzie zimuje ze swoją sekretną żoną Mitką

## Wygląd

Vaastard ma żółte kocie oczy, długie czarne włosy i nosi lekki zarost. Driady określają go jako "niechlujnego" nie zwracając uwagi na jego zapewnienie o tym, że taka moda panuje teraz u ludzi. Nie jest zbyt umięśniony, a nawet dosyć słaby w porównaniu do innych wiedźminów.

Nosi zazwyczaj charakterystyczny dla swojej szkoły rynsztunek, który czasem zamienia na lekką skórzaną kórtkę.

## Biografia

### **Trening**

Trenował w Kaer Seren pod czujnym okiem swojego mistrza Yartella. Należał do ostatniej partii trenowanych tam wiedźminów w 1197 roku. Jako jeden z dwóch chłopców przeżył próbę traw, która pozostawiła mu na pamiątkę czarne wory pod oczami. Vaastrad zawsze dobrze walczył mieczem, ale jego najmocniejszą stroną była fauna pokoniukcyjna. Rozpoznawał perfekcyjnie wszystkie gatunki potworów i istot magicznych. Wiosną roku 1201 opuścił Kaer Seren i zagłębił się w lasy Poviss

### **Pierwszy potwór**

Jako, że Vaastard wyruszył na szlak wyjątkowo późno trafił na prawdziwe piekło, jeśli chodzi o znalezienie pracy dla wiedźmina. Nie znalazł żadnego zlecenia przez dwa miesiące. Głodując doczołgał się do Temerii gdzie w końcu udało mu się na coś natrafić. Lokalna straż graniczna miała bowiem problem z potworem znanym jako wisielec. Vaastard uzgodnił z kapitanem straży zadowalającą cenę i wyruszył na moczary, gdzie mieszkał potwór

Wywiązała się krótka walka, w trakcie której do ciała wiedźmina dostała się niewiarygodna ilość trupiego jadu. Wykrwawiającego się, trupio bladego wiedźmina znalazła czarodziejka. Uleczyła go, prosząc go jednak w zamian o zapłatę. Ostatecznie Vaastrad zmuszony był oddać jej połowę swojej nagrody. Ruszył jednak przed siebie.

### **Podlodnik ze Skellige**

Gryf wyruszył na wyspy Skellige, aby tam szukać dobrze opłacanej pracy. Już na pierwszej wyspie znalazł naprawdę poważne zlecenie. Mieszkańców pewnej osady nękał bowiem podlodnik. Rzadki wodny potwór. Wiedźmin zajął się bestią natychmiast, ta po długiej walce w zamarzniętym jeziorze padła, kłując jednak wiedźmina, wszczepiając mu swój jad, mający fobiczne działanie. Od czasu walki na Skellige, Vaastard zaczął panicznie bać się wody.

### **Spotkanie z przyszłą żoną**

W roku 1258 Vaastrad przyjął zlecenie na grupkę wiłów grasujących za wsią Jawornik. Trójka wiłów bałamuciła i zmuszała do śmiertelnego tańca młodych mężczyzn ze wsi. Gryf wyruszył im na spotkanie. Trzy potworzyce zmusiły wiedźmina do tańca, w trakcie którego, spalił on dłoń jednej z nich używając do tego znaku Igni. Wiły uciekły przerażone w las. Jednak nie zaprzestały swojego procederu

Po wielu dniach rozmów ze stworzeniami z lasu, Vaastard wyszedł na negocjacje z najmłodszą z nich, imieniem Mitka. Uleczył jej spaloną dłoń, przepraszając za ostatnie wydarzenia. Wiła uspokoiła się i opowiedziała Vaastardowi o swojej sytuacji, tłumacząc, że ich gatunek potrzebuje takiej energii. Ostatecznie Vaastard zasugerował znalezienie innego źródła "męskiej energii życiowej". Mitka przystała na ten pomysł i położyła się z Vaastardem w leśnym buszu

Następnego dnia leśne baraszkowanie dwójki wyszło na jaw. Siostry odrzuciły najmłodszą, a sołtys wyrzucił wiedźmina określając go jako "wiedźmina co potwory chędoży zamiast z nimi walczyć". Dwójka spotkała się i wyruszyła razem w drogę. Wiła i wiedźmin nawiązali relację, ale musieli zmierzyć się z rzeczywistością w której tacy jak oni byli sobie przeciwstawieni. Po zarobieniu wspólnych pieniedzy Vaastrad i Mitka kupili farmę we wsi Kijankowo w Creyden. Wiedźmin zostawił ukochaną w nowym przybytku i obiecał wracać co roku