Armia Królestwa Penaru

## Armia Królestwa Penaru po przegrupowaniu w 1592 roku.

*Po zakończeniu działań militarnych w Penarskiej Wojnie Domowej ogólna liczba Armii Penaru zamykała się w dwudziestu ośmiu tysiącach ludzi. Liczba ta nie zawiera w sobie Straży Miejskiej oraz Marynarki. Niegdyś potężna machina wojenna Penaru dziś jest podupadła i zdemoralizowana. Każda wojna jest zła, jednak najgorsza z możliwych to wojna domowa. Oddziału Królewskie mimo że zwycięskie były świadkami okropnych rzeczy, wielu masakr i rzezi. Rozkazy nieraz obejmowały zniszczenie całego miasta, wycięcie lub rozgonienie jego ludności. Na wschód od Parouis kraj jest praktycznie spustoszony, liczne pola bitew zarastają obecnie trawą ukrywając świadectwo okropieństw jakie miały tam miejsce.*

**Raport Generała Lupe de Nightona o stanie Armii Królewskiej.

Stan Armii Królestwa Penaru z dnia 22 Lutego 1592 roku.**

Armia Królewska składa się obecnie z trzech związków operacyjnych złożonych łącznie z pięciu dywizji piechoty i dwóch kawalerii.
Druga Armia złożona z dwóch dywizji piechoty i jednej kawalerii stacjonuje na granicy z Księstwem Rionu. Zgrupowanie chwilowo jest podkomendą Generała Sintrio de Cytio który wraz ze sztabem urzęduje w Pirsie.
Piąta Armia złożona z dwóch dywizji piechoty pod moim osobistym dowództwem, to jest Generała Lupe de Nightona, stacjonuje pod murami Parouis gdzie obecnie przechodzi przezbrojenie i reorganizacje.
Siódma Armia złożona z jednej dywizji piechoty, jednej kawalerii oraz jednostek wsparcia stacjonuje pod murami Cindry na północnym wschodzie. Siódmą armią dowodził osobiście Syrio le Guaril, głowa rody le Guaril oraz władca lord wszystkich ziem w pobliżu Cindry. Jego armia poniosła katastrofalne straty w działaniach wojennych. Niegdyś składała się z trzech dywizji piechoty i jednej kawalerii. Po zakończeniu walk i przegrupowania z trzech dywizji powstała jedna. Jest to najbardziej zdemoralizowany związek taktyczny w Penarze, jednak z czasem z pewnością odzyska pełną wartość bojową.

Oprócz tych związków operacyjnych w skład Armii wchodzą pojedyncze pułki i pół dywizje stacjonujące na różnych częściach granicy zachodniej oraz garnizony miast, fortec i fortów.

Standardowa dywizja Penarska składa się z czterech tysięcy żołnierzy piechoty wraz ze stosownym wsparciem logistycznym. Po za piechotą podzieloną na cztery tysięczne pułki w skład dywizji wchodzą saperzy, oraz obsługa dział i maszyn oblężniczych.
Dywizja kawalerii składa się z tysiąca pięciuset żołnierzy podzielonych na pięć skrzydeł po trzystu ludzi. Zapewniają wsparcie dla regularnych dywizji piechoty. Również z nich rekrutują się wszyscy kurierzy oraz zwiadowcy.

Marynarka wojenna zgrupowana w dwóch flotach, Pierwszej bazującej w Piersie, i drugiej w Cindrze składa się łącznie z 9 eskadr okrętów liniowych i trzech szybkich. Pierwsza flota dowodzona jest przez Admirała Lebiniona Blancharda. Druga przez komodora Geriu de Sydon.

Wszystkie wymienione związki taktyczne i liczby są stanem na dziś. W przypadku mobilizacji na przykład na potrzeby odparcia inwazji jesteśmy w stanie w ciągu dwóch miesięcy wystawić kolejnych pięć dywizji piechoty i trzy kawalerii oraz w każdym następnym miesiącu szkolić kolejną dywizję aż do osiągnięcia poziomu pięćdziesięciu dwóch tysięcy żołnierzy.

Liczba ta chociaż duża będzie stanowiła olbrzymie obciążenie dla gospodarki, a ewentualne poważne straty doprowadzą do zapaści ekonomicznej. Oceniamy że gospodarka wytrzyma czteromiesięczny okres takiego rozrostu armii. Po upływie tego czasu konieczne będzie rozpuszczenie sześćdziesięciu procent oddziałów lub szukanie źródeł finansowania.

Mamy również dostęp do oddziałów najemniczych skupionych wokół Kompani Handlowych oraz grup z Rionu Północnego. Cenna jest wysoka ale w chwili zagrożenia można w krótkim okresie czasu wystawić co najmniej trzy dywizje najemnicze i finansować je tak długo jak starczy ku temu środków.

Koniec Raportu o stanie armii.
Generał Lupe de Nighton