Jaszczuroludzie - szczepy

**Artykuł główny:** **Jaszczuroludzie**

### **Dostępność wiedzy:**

Mała, nawet jaszczuroludzie zazwyczaj nie znają więcej niż dwa-trzy szczepy, jeśli takie w ogóle żyją w ich sąsiedztwie.

## Wstęp

Jaszczuroludzie są rasą zróżnicowaną nawet bardziej od ludzi, lecz nie można mówić u nich o podrasach jak na przykład u elfów. Większość szczepów może się między sobą swobodnie krzyżować, płodząc potomstwo o mieszanych cechach. Jednak jest możliwe określenie grup o konkretnych zachowaniach i wyglądzie, którymi mogą nawet znacznie odbiegać od przecietnego przedstawiciela rasy. Takie społeczności czują odrębność od innych szczepów, a partnerów starają dobierać sobie wśród własnego grona.

## Bagienni jaszczuroludzie

Szczep o największych rozmiarach, średnio 250 cm wzrostu, 250 kg wagi i 150 cm długości ogona. Wyglądem przypominają bardziej humanoidalne krokodyle niż jaszczurki. Mają bardzo silne szczęki, skórę gruba i zrogowaciała tworzącą niezachodzące na siebie łuski, układające się w regularne rzędy oraz wzory. Najczęściej są to przeplatające się ze sobą kolory ciemnej zieleni z czernią. Dożywają do 90 lat. Wiek dojrzały osiągają mając lat 15.

Cechuje ich również szczególnie rozwinięta na tle innych jaszczuroludzi umiejętnością pływania. Potrafią poruszać się w wodzie z taką samą prędkością co na lądzie, a do tego wytrzymują bez zaczerpnięcia powietrza ponad dziesięć minut. Są za to wolniejsze i mniej zręczne od swoich kuzynów z innych szczepów. Źle znoszą susze, a ich organizm może łatwo się przegrzać, dlatego w gorące dni muszą się często chłodzić lub uciekać w cień.

Szczep ten szczególnie upodobał sobie na dom jaskinie, do których można dostać się tylko pod wodą. Rzadko budują chaty, wiodąc najprostsze życie rybaków. Nie noszą ubrań, nie noszą pancerzy i rzadko kiedy używają broni. Intruzów na swoim terytorium zazwyczaj tylko przeganiają, choć słabsze ofiary muszą liczyć się z opcją zostania posiłkiem.

## Jaszczuroludzie leśni

Są najmniejszymi przedstawicielami rasy mierząc średnio 180 cm wzrostu, 90 kg wagi i aż 160 cm długości ogon, który jest najdłuższy na tle innych jaszczuroludzi. Ich gładka łuska wpada w odcienie zieleni. Smukła sylwetka, mała masa, a także wytrzymałe pazury pozwalają im na skuteczną wspinaczkę po drzewach. Są skoczni oraz bardzo szybcy na lądzie, jak i w koronach drzew, choć nie pływają już tak sprawnie jak krewniacy.

Żyją głównie w umiarkowanym klimacie, gdzie ciepłe miesiące spędzają aktywnie, a te zimne głównie przy ogniskach. Świetnie radzą sobie z narzędziami, konstrukcją broni i pancerzy. Preferują broń strzelecką lub miotaną ponad bezpośrednimi starciami. Nagrzani nie są tak skuteczni jak inni jaszczuroludzie, ale ich ciała ogrzewają się szybciej, a ciepła starcza im na dłużej. Dożywają do 70 lat. Wiek dojrzały osiągają mając lat 10.

Leśni swoje wioski budują w gęstych, wysokich lasach, zawsze w pobliżu głębszej wody. Drewniane domy na drzewach są połączone prostymi mostami linowymi. Często osiedlają się nad bagniskami, co dodatkowo utrudnia atak na ich osady. Cenią sobie spokój, co w razie potrzeby może nakłonić ich do współpracy z pobliskim, ssaczym kręgiem druidów. Bardzo niechętnie opuszczają swoje z trudem przygotowane domostwa, preferując osiadły tryb życia. To druidzi tego szczepu najczęściej oswajają zwierzęta.

## Jaszczuroludzie stepowi

Najmniej liczny szczep, który żyje w ciągłym ruchu. Ich wzrost oscyluje w granicach 210 cm, waga 120 kg, a długość ogona 90 cm. Jako jedyni uzbrojeni zostali w błony uszne, które połączone z rozciągliwą skórą na szyi mogą zostać rozpostarte po bokach głowy zwiększając wizualnie jej rozmiar ponad dwukrotnie. Cienka łuska na całym ciele nie chroni ich tak, jak w przypadku ich kuzynostwa. Posiada jednak unikalną cechę zmiany barwy, dzięki czemu stopniowo i samoistnie zmienia swój kolor dopasowując się do otoczenia. Trwa to jednak około miesiąca.

Stepowi dodatkowo są zdolni do regeneracji kończyn. Takowa trwa w zależności od długości utraconej kończyny oraz wieku jaszczura. Im gad jest młodszy i uraz mniejszy, tym odrastanie trwa krócej. W skrajnych przypadkach jest to dzień u młodego z niewielkim brakiem palca, a dziesięć lat u starca przy braku całej nogi lub ogona. Dodatkowo słyszą lepiej i są bardziej czuli na drgania. Jako jedyni nie ulegają przyśpieszeniu metabolizmu od nagrzania, jednak w miarę dobrze znoszą każdy klimat. Dożywają do 80
lat. Wiek dojrzały osiągają mając lat 15.

Ci jaszczuroludzie, jak mylnie nadana przez rodaków nazwa wskazuje, nie żyją wyłącznie na stepach. Oczywiście zdecydowana większość to nomadzkie grupy, które podążają za wędrownymi stadami zwierząt, na które mogą polować. Jednocześnie starają się unikać kontaktów z bardziej cywilizowanymi rasami, jednak zwykle znajdują wspólny język z zwierzętopodobnymi humanoidami z południa Faerunu. Czasami za opłatą pełnią funkcję przewodników lub w inny sposób nawiązują pokojowe relacje, a zdobyte złoto przetapiają na biżuterię. Raczej nie zapuszczają się w północne rejony kontynentu, lecz pełnią ważną funkcję łączników pomiędzy innymi szczepami, a ich potomków można znaleźć wśród wielu plemion.

Wśród jaszczuroludzi stepowych występuję największy procent gadów uzdolnionych magicznie, a większość z nich jest inteligentniejsza od przeciętnego człowieka. Najprawdopodobniej wiąże się to z życiem podróżników, gdzie kluczowy jest spryt. Jako jedyny szczep potrafią przez długi czas obyć się bez wody, co pozwala im podróżować z dala od moczarów, rzek lub jezior.

## Jaszczuroludzie kolczaści

Dorośli przedstawiciele sięgają średnio 230 cm wzrostu, 150 kg wagi, a 120 cm długości ogona. Ich specyficzny wygląd cechuje się licznymi, symetrycznymi, ostrymi wypustkami oraz kolcami na głowie i pysku, które nie przekraczają nigdy 10 centymetrów długości. Noszą na sobie, cieńszą niż większość kuzynów, skórę koloru szarego lub brunatnego, ale ta z kolei prócz twardych łusek posiada również ostre wypustki oraz kolce, przypominające te na głowie. Z tą różnicą, że są umieszczone głównie na kolanach, łokciach, barkach, plecach, ogonie i zewnętrznych częściach kończyn, również symetrycznie, lecz niektóre z nich mogą być nawet kilka razy dłuższe. Często służą za dodatkową broń i równie często są ułamywane w trakcie walk. Rosną przez całe życie, większość kolczastych jaszczuroludzi celowo je skraca.

Doskonale znoszą wysokie temperatury, które przyśpieszają ich metabolizm sprawiając, że nagrzane są dużo szybsze i sprawniejsze. Z kolei w przeciwieństwie do pozostałych plemion nie hibernują. Gdy zamarzną, umierają. Dożywają do 70 lat. Wiek dojrzały osiągają mając lat 10.

Jest to jeden z bardziej agresywnych szczepów, lubiący się w polowaniu i pożeraniu innych humanoidów. Młode nie są otaczane tak troskliwą opieką, od wyklucia są zachęcane do walk między sobą. Zdobyte doświadczenie owocuje podczas najazdów na sąsiadów, a duże ilości zdobywanego ekwipunku ułatwiają kolejne ataki. Przez swój wygląd i usposobienie często stają się zmorą okolicy, poszukującą bez przerwy ogromnych ilości pokarmu.

Autor: Wygh + Eona, Korekta: Eona