Hoofdstuk 8

Zilverster werd wakker. Het zonlicht scheen in haar hol. Ze ging op haar rug liggen en rekte zich uit. In haar hoofd zag ze nog steeds het beeld van Sneeuwster voor zich. *Er staat een ramp te gebeuren die niet te voorkomen kan. Wees voorbereid. Bescherm je Clan.* De woorden van Sneeuwster galmden door haar hoofd. Zilverster ging zitten. Ze likte haar vacht en bedacht wat ze vandaag ging doen. Eigenlijk moest ze in het kamp blijven van Plonspoel, maar Zilverster had geen zin de hele tijd in het kamp te blijven. Ze bedacht ook dat de krijgersceremonies van Hertenpoot, Kraaipoot en Arendpoot vandaag waren. Zilverster stond op en liep naar buiten. De dageraad was nog niet opgekomen. Ze zag Hertenpoot, Kraaipoot en Arendpoot met hun mentors kletsen. Maanval en Olijfblad zaten trots om hun kits, maar toch verdrietig om Honingpoot, naast de kamptunnel te overleggen. Vuurvlam en Mintpoel zaten bij de hoop verse prooi en Dennenstaart, Boomstaart en Zwartvlam stonden op het punt om op patrouille te gaan. Vochtpels, Kersenrijp, Salieblad en Rozendoorn waren met Braampoot en Cactuspoot aan het spelen en de rest van de Clan sliep nog. Zilverster liep naar de kamptunnel en ging het kamp uit. Ze draafde naar het meer. Beekstroom had gelijk. Het meer stroomde woest. Echt heel woest. *Is dit de ramp die Sneeuwster heeft voorspeld?* Zilverster ging zitten en liet het puntje van haar neus het water aanraken. Het rook niet bepaald naar vis, zoals het water normaal rook. Zilverster stond op en draafde naar de stromen dieper in het territorium. Daar stroomden de rivieren iets rustiger. Zilverster rook dat er in deze rivieren wel vis zat. Ze ging zitten en zorgde ervoor dat haar schaduw niet op het water viel. Ze zag wat bewegen in de rivier. Vlug sloeg Zilverster een poot in het water en er vloog een vis in de lucht. Snel pakte ze de vis met haar kaken en beet hem dood. Tevreden ging Zilverster meer vis vangen.

“Laat alle katten die oud genoeg zijn om hun eigen prooi te vangen zich verzamelen onder de Stromenrots!” riep Zilverster, die op de Stromenrots zat. Arendpoot, Kraaipoot en Hertenpoot waren geslaagd voor hun krijgerstest en zaten trots onderaan de Stromenrots. “Het is tijd dat Arendpoot, Kraaipoot en Hertenpoot krijgers worden” verklaarde Zilverster. Goedkeurend gemompel ging door de katten heen. “Ik Zilverster, leider van de WatervalClan, doe een beroep op mijn krijgersvoorouders om op deze leerlingen neer te kijken. Ze hebben hard getraind om uw nobele krijgscode te begrijpen en op hun beurt beveel ik hen aan als krijgers” mauwde Zilverster. Ze keek neer op de drie leerlingen. “Arendpoot, Kraaipoot en Hertenpoot, zweren jullie dat jullie je leven zullen geven voor je Clan?” vroeg Zilverster. De leerlingen knikten nerveus. “Ja, dat zweer ik” klonken de stemmen van de zenuwachtige leerlingen. “Dan geef ik jullie nu uit naam van de MaanClan jullie krijgersnaam. Arendpoot, Kraaipoot en Hertenpoot, vanaf nu zullen jullie bekend staan als Arendvlam, Kraaivlucht en Hertenlief. De MaanClan eert jullie moed en dapperheid en ik hoop dat jullie je Clan nog vele manen zullen dienen” mauwde Zilverster. “Arendvlam! Kraaivlucht! Hertenlief! Arendvlam! Kraaivlucht! Hertenlief!” klonk de roep van de katten beneden de Stromenrots. Zilverster sprong van de Stromenrots en liep naar de nieuwe krijgers. “Niet vergeten dat jullie vannacht de wacht moeten houden!” mauwde ze. De kersverse krijgers knikten. “Natuurlijk vergeten we dat niet!” riep Hertenlief. In Zilverster’s ogen was een geamuseerde glans te bekennen. “Oké” mauwde Zilverster. Zilverster liep naar de hoop verse prooi en pakte een muis. Ze at hem op naast de Stromenrots. Zilverster bedacht dat er geen patrouilles of katten het kamp uit waren. Het kamp was overvol. Ineens hoorde ze een knal. Holen stortten in. Zilverster zag een enorme golf naar het kamp komen.