Aleksander ma przeziębienie

**Aleksander ma przeziębienie** to trzeci rozdział części czwartej Upadek kłody i dwudziesty ósmy rozdział powieści Skarb piratów

## **Bohaterowie**

* Czesław
* Aleksander
* Ksawery
* Hapaczeszko
* Szymon Kozakowski

## **Streszczenie**

Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko byli w lesie. Ksawery powiedział, że Hapaczeszko ma nie włosy, a pióra, nawet skrzydła. nie masz włosów. Ksawery zauważył, że ma bardzo groźnego raka płuc. Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko dotarli do Szczepkowa. Potem weszli do szpitala Aleksander otworzył drzwi. Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko weszli do szpitala, w którym pracował Szymon Kozakowski. Potem weszli do salonu. Aleksander zauważył, że czuje się źle i ma przeziębienie. Potem otworzył okno, a Hapaczeszko poprosił, żeby Aleksander zamknął to okno. Następnie Czesław zamknął to okno. Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko opuścili salon, a następnie szpital.

## **Tekst**

Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko udali się do lasu. Z jednej strony nie mogli ze sobą wytrzymać, a z drugiej nie mogli bez siebie żyć.

– Arrr! Może, gdyby Aleksander nie miał takich nieostrożnych pomysłów. – rzekł Czesław.

– A po za tym Czesław ma ciemne włosy, takie jak ja. Arrr! – bąknął Aleksander.

– Co? – Czesława aż zatykał na moment. – Przecież jestem blondynem.

– Każdy wie… - uśmiechnął się z satysfakcją Ksawery. – że nie wszyscy ludzie mają różne włosy. Ja mam niezbyt jasne włosy jat Czesław.

– A ja?! – dodał Hapaczeszko.

– A ty? – prychnął Ksawery. – Ty w ogóle nie masz włosów. Masz tylko niebieskie pióra i nawet masz skrzydła.

– Nie jesteś łysy, ale masz pióra. – krzyknął Hapaczeszko.

– Nie ja, tylko ty. – wydzierał się Ksawery.

Ksawery patrzył ze zdumieniem na Hapaczeszka.

– Czy możesz wreszcie ustalić, którego dzisiaj mamy? Arrr! – rzekł Ksawery.

– Dzisiaj jest 22 grudnia. Arrr! – westchnął Hapaczeszko.

– Właściwie? – zakrztusił się w końcu Ksawery. – Aleksandrze, Hapaczeszko! Dajcie mi spokój. Mam nowotwór płuc. Nie dożyję już przyszłego roku. Arrr!

Ksawery zauważył, że ma bardzo groźnego raka płuc. Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko opuścili las. Potem udali się do Szczepkowa. Najpierw szli prosto przez Makową, potem skręcili w prawo przez Fiołkową, a potem skręcili w lewo przez ulicę Dębową. Poszli bliżej przejścia do domu pod numerem trzydzieści pięć. Czesław otworzył furtkę. Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko przeszli przez furtkę i pobiegli do głównego wejścia do domu pod adresem ul. Dębowa 35. Aleksander otworzył drzwi. Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko weszli do salonu, w którym stał na dywanie pan Szymon Kozakowski.

– Cześć piraci! – przywitał się pan Szymon.

– Cześć! – przywitali się Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko.

– Ja jestem Szymon Kozakowski. A wy jesteście Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko. – powiedział Szymon.

– Panie Szymonie, powiedz nam, którego dzisiaj mamy? – zapytał Czesław.

– Dzisiaj mamy 22 grudnia. Mamy początek zimy astronomicznej. – odparł pan Szymon.

– Franio, Pirat Szkorbutu, Zenon i Pavla już nie żyją. Arrr! – rzekł Ksawery.

– Aż czterech postaci? – zdziwił się Szymon. – Jak to możliwe? A kim była Pavla?

– Pavla była papugą. A Zenon, Franio i Pirat Szkorbutu byli ludźmi, ale piratami. Arrr! – odparł Ksawery.

– Aha! To ja rozumiem, że Pavla była papugą, a Zenon, Franio i Pirat Szkorbutu byli ludźmi, również piratami, tak jak wy jesteście. – rzekł pan Szymon.

– Zostały tylko cztery postacie: ja, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko. Arrr! – powiedział Czesław.

– A kim jest Hapaczeszko? – zapytał Szymon.

– Hapaczeszko to ptaszek i niebieski orzeł. Za swoją energię i za swoją porywczość często wpada w atak paniki. – odparł Czesław.

– Aha! Czyli Hapaczeszko to niebieski orzeł, a Pavla to zielona papuga. To ja rozumiem. – rzekł pan Szymon.

– Co ty wyprawiasz? – zapytał Aleksander.

– Nie widzisz? – rzekł Szymon. – Dbam o zdrowie.

– W taki sposób? – zareagował Aleksander. – Żeby być zdrowym, trzeba dużo ruszać się, najlepiej na świeżym powietrzu. Arrr!

Aleksander zauważył, że czuje się źle i ma przeziębienie. Potem wstał z krzesła i otworzył okno.

– Zamknij to okno, żeby ja nie przeziębiłem się. – rzekł Aleksander.

– Sam zamknij to okno. – przerwał Hapaczeszko. – Trochę ruchu dobrze wyzdrowiejesz.

– Przez Ciebie będę musiał wypić syrop na przeziębienie. – rzekł pan Szymon.

– Nie, nie muszę pić syropu na przeziębienie. – zaprzeczył się Aleksander.

– Tak! – krzyknął Szymon. – Profilaktęcznie.

I Szymon wziął ze stołu syrop na przeziębienie.

– Profi jak? – rozpromienił Aleksander.

– Pro…fi…lak…tycz…nie, czyli tak na zapas na wszelki wypadek. – wyjąkał pan Szymon.

Przyszedł do Aleksandra Czesław.

– Co tu się dzieje? – zapytał w końcu Czesław.

Potem Czesław zamknął okno.

– Aleksander chce mnie przeziębić. – powiedział Hapaczeszko.

– A pan Szymon, jeżeli da kartkę bez pozwolenia. Arrr! – odrzekł Aleksander.

– To dbam o zdrowie. – powiedział Szymon.

– To ja dbam o twoje zdrowie. – odezwał się Aleksander. – Trochę świeżego powietrza, jeszcze nikomu nie zaszkodziło.

– O nie! Tak to nie będzie. – rzekł pan Szymon. – Czesław, weźmiesz ze stołu kartkę i przyniesiesz ją do apteczki.

– Ale… - wybełkotał Czesław.

– Bez gadania. A potem idź do Ksawerego i powiedz, że brałeś je bez pytania. – rzekł Szymon. – Zobaczysz, jaki on będzie zachwycony.

Następnie pan Szymon zerknął na Aleksandra.

– A ty, mój drogi, skoro jesteś bardzo spragniony ruchu. – wtrącił pan Szymon. – Idź pościel moje łózko i posprzątaj mój pokój.

– Chodzi mi o ruch na świeżym powietrzu. – powiedział Aleksander.

– Proszę bardzo. Wytrzepuj dywan. A Czesław, Ksawery i Hapaczeszko najchętniej Ci pomogą. – odrzekł pan Szymon.

  Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko pożegnali się z panem Szymonem Kozakowskim. Najpierw opuścili salon, potem opuścili dom pana Szymona Kozakowskiego i Czesław zamknął drzwi. Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko szli drogą od domu pana Szymona Kozakowskiego i Czesław zamknął furtkę.

– Arrr! Pan Szymon powiedział Tobie, że masz przeziębienie. – rzekł Czesław.

– Czesławie, jestem słaby. – odrzekł Aleksander. – Mam katar i ból głowy. Nie mam energii.

– Widzę. – rzekł Hapaczeszko. – Nawet masz gorączkę.

– Mam niewielką gorączkę. – przerwał Aleksander.

– Czy masz też ból gardła? – zapytał Ksawery.

– Tak, mam ból gardła. – odparł Aleksander. – Czuję się obolały, zwłaszcza, że mogłem połknąć sałatkę.

– Dobrze, spójrzmy. – jęknął Hapaczeszko.

– Musisz iść do szpitala. – rzekł Czesław.

– Ale nie chcę iść do szpitala. – zaprzeczał Aleksander.

– Głupio jest, że nie chcesz iść do szpitala. No dobrze. Nie to nie. – bąknął Czesław.

– Jaka pycha! – rozpromienił się Aleksander.

Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko byli na miejscu.

## **Wideo**

https://www.youtube.com/watch?v=iqu-uxhIB8k