recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Artur Walczarek

**Artur Maciej Walczarek** (ur. 28 lutego 1934 w Dryżdżynie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy czarnoleski w latach 1994-2009, biskup senior czarnoleski od 2009.

## Życiorys

Urodził się 28 lutego 1934 w Dryżdżynie. W 1953 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii. Studia ukończył w 1959, po czym wyjechał do Polski i wstąpił na Katolicki Uniwersytet Lubelski. Po uzyskaniu magistratu z prawa kanonicznego w 1964, wstąpił na Papieski Uniwersytet Gregoriański, uzyskując w 1968 doktorat z prawa kanonicznego. W 1969 wrócił do Darencji i został inkardynowany do diecezji czarnoleskiej. Mianowany rezydentem parafii katedralnej w Czarnolesiu oraz wykładowcą prawa kanonicznego na tamtejszym seminarium, a w 1973 mianowany dodatkowo sekretarzem kurii diecezjalnej w Czarnolesiu. W 1974 podniesiony do godności kanonika kapituły katedralnej w Czarnolesiu. W 1977 mianowany wicerektorem seminarium, a w 1983 przeniesiony na urząd proboszcza parafii katedralnej Podwyższenia Krzyża Świętego w Czarnolesiu oraz prepozyta czarnoleskiej kapituły katedralnej. W 1985 podniesiony do godności prałata. W 1994 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym czarnoleskim. Święceń biskupich udzielił mu 28 czerwca ks. bp Włodzimierz Bol w towarzystwie ks. abpa kard. Jana Antoniego Byszewskiego i ks. bpa Bernarda Andrzejczaka. W 1997 zrezygnował z funkcji prepozyta. W 2009 osiągnął wiek emerytalny i przeszedł na emeryturę, od tego czasu nosi tytuł biskupa seniora.
Пускай

Прошлый трек"**Ивангай и Марьяна Ро(((**"

"**Пускай**" - это отдельный сингл русского блогера, певца и автора песен Совергона, выпущенный 3 марта 2017 года под псевдонимом МС БЛОГЕР на YouTube как клип.[1] 11 марта 2022 года песня была перевыпущена в микстейпе *Старые песни о главном*. Это двадцать первая песня в трек-листе.

## Официальные версии

* Сингл/клип - 1:22
* Микстейп - 1:04

## Лирика

Из лирики песни убрана *нецензурная лексика*, поэтому, если вы хотите увидеть её, вы можете найти оригинальную лирику на других сайтах.

Мне не лень, ролики каждый день!
Стата идет лестницей вверх - я очень важный мэн
Деньги на первом плане, знаешь - это бизнес
Не суди меня за то, что я пытаюсь устроиться в жизни

Весь свой запал оставил на первых этапах,
Мне бы второе дыхание, но увы деньги не пахнут
Я себя и не ставил на уровень искусства
Снимаю видео в ютуб, какие *нафиг* чувства?

И пускай сольюсь с такими же в истории
Мне будет все равно, кем вы меня запомнили
В моих руках огонь, но я не разожгу костер,
От вида факела в руке у меня уже восторг

И вроде есть все и я вроде счастливый
Квартира, две квартиры, телефон, машина
Но каждый день от своих мыслей совершал побег,
Я знаю где то там внутри умер сверхчеловек

Просто гребу и коплю на весла
Когда это я успел стать взрослым?
Бросил свой якорь прямо в капкан,
Я слышу голоса умерших…

— «Добро пожаловать к нам»

## Мелочи

* Это самая короткая песня Совергона как среди отдельных синглов, так и среди всех песен.
* Несмотря на присутствие нецензурной лексики, на стриминговых площадках песня не является explicit контентом.

## Музыкальное видео

Премьера музыкального видео состоялась на официальном канале Миши 3 марта 2017 года.

По состоянию на апрель 2022 видео имеет 760.000 просмотров.

 Снято
 Режиссёр
 Источник
Maciej Dubowski

**Maciej Zbygniew Dubowski** (ur. 2 stycznia 1959 we Wragieżbonie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny łęsko-kazimierski od 2019.

## Życiorys

Urodził się 2 stycznia 1959 we Wragieżbonie, pochodzi z rodziny migrantów z Turzymia. W 1978 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie. Święcenia prezbiteriatu uzyskał w 1984, po czym wyjechał do Polski i wstąpił na Wydział Teologiczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Po uzyskaniu licencjatu z teologii wyjechał do Lublina i w 1993 uzyskał doktorat z teologii duchowości na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1994 wrócił do Darencji, mianowany wikariuszem parafii konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich oraz wykładowcą teologii duchowości na seminarium we Wragieżbonie, w 2000 mianowany rezydentem parafii MB Łaskawej i św. Wawrzyńca we Wragieżbonie, a w 2001 ustanowiony proboszczem parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Świminie. W 2004 mianowany kanonikiem kapituły konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich. W 2006 został członkiem Konferencji Episkopatu Darencji jako członek Komisji ds. Współpracy z Darencką Radą Ekumeniczną, a w 2009 – ds. Muzyki Kościelnej. W 2014 papież Franciszek XVI podniósł go do rangi biskupa pomocniczego ostrowsko-wragieżbońskiego. Święcenia biskupie przyjął 7 listopada tego roku w katedrze we Wragieżbonie z rąk ks. bpa Jana Marii Gołonia, a współkonsekratorami byli ks. abp nuncjusz Henryk Jackowski i ks. bp Nataniel Wargoła. W 2016 został przewodniczącym komisji ds. Muzyki Kościelnej. W 2019 roku mianowany biskupem diecezjalnym łęsko-kazimierskim. Ingres do katedry Wszystkich Świętych w Kazimierzu odbył 20 czerwca 2019.
Andrzej Szupułka

**Andrzej Piotr Szupułka** (ur. 7 lipca 1969 w Międzywodzie) – darencki pastor luterański, od 2014 proboszcz w Jaroszowie i biskup diecezji jaroszowskiej.

## Życiorys

Urodził się 7 lipca 1969 w Międzywodzie jako katolik. W 1988 dokonał konswersji na protestantyzm, a rok później rozpoczął studia na Akademii Teologicznej we Wragieżbonie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1994. W latach 1994-1998 pracował jako wikariusz parafii w Gryfii, a w latach 1998-2003 – parafii w Międzywodzie. W 2003 wybrany proboszczem parafii w Międzywodzie, funkcję tę pełnił do 2007. W latach 2007-2009 odbył studia magisterskie na kierunku teologii ewangelickiej na Wydziale Teologicznym Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie. Po powrocie do Darencji w 2010 objął urząd pomocnika przy parafii w Jaroszowie i asystenta na Akademii Teologicznej we Wragieżbonie. W 2012 został wykładowcą na tejże uczelni. W lipcu 2014 wybrany proboszczem jaroszowskiej parafii, a we wrześniu 2014 – biskupem diecezji jaroszowskiej.
Karolina Struska

**Karolina Aldona Struska** (ur. 29 sierpnia 1953 we Wragieżbonie) – darencka duchowna luterańska, w latach 2008-2018 biskup diecezji wragieżbońskiej.

## Życiorys

Urodziła się 29 sierpnia 1953 we Wragieżbonie, pochodzi z niemieckiej rodziny Staußke, która spolszczyła nazwisko do formy "Struski". W 1973 rozpoczęła studia teologiczne na Akademii Teologicznej we Wragieżbonie. W 1976 wyświęcona na diakonkę, pomagała w pracy pierw przy kościele ewangelickim w Komorycach (do 1980), a potem przy katedrze we Wragieżbonie. W 1997 wyświęcona na pastorkę przez biskupa Leopolda Cyżyna. W 2000 wybrana proboszczem parafii ewangelicko-augsburskiej Maryi Panny we Wragieżbonie. W 2008 wybrana w I turze głosowania biskupem diecezji wragieżbońskiej. Za jej inicjatywą w 2009 parafie ewangelicko-augsburskie Maryi Panny we Wragieżbonie, Fliso-Gibrzyn-Cyblisy i w Zamieściu złączyły się w ogólną miejską parafię ewangelicko-augsburską we Wragieżbonie, a w 2014 dołączyła do niej również parafia w Skoniewicach. W 2018 zrezygnowała z urzędu biskupa i proboszcza, od tego czasu posługuje jako wikariuszka przy kościele w Gibrzynie.
Arkadiusz Kopuć

**Arkadiusz Mieczysław Kopuć** (ur. 8 lutego 1949 w Mielnikowie, zm. 22 stycznia 2017 w Łęgach) – darencki duchowny rzymskokatolicki, prepozyt kapituły konkatedralnej w Łęgach w latach 2009-2017, proboszcz parafii konkatedralnej MB Różańcowej i św. Ottona w Łęgach w latach 2006-2017.

## Życiorys

Urodził się 8 lutego 1949 w Mielnikowie. W 1968 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, studia ukończył w 1974 i został skierowany na stanowisko wikariusza parafii śś. Apostołów Bartłomieja i Mateusza w Jaroszowie, a w 1978 przeniesiony do parafii św. Jakuba Większego w Chomlinie. W 1983 wyjechał do Czech i wstąpił na Wydział Teologiczny Uniwersytetu Katolickiego w Rużomberku z siedzibą w Koszycach. Doktorat z pedagogiki zdobył w 1987, po czym wrócił do Darencji i został wikariuszem parafii konkatedralnej św. Jakuba w Kopłotach oraz wykładowcą na seminarium w Jaroszowie, a w 1989 mianowany proboszczem parafii św. Józefa Robotnika w Kszczowie. W tym samym roku zrezygnował z pracy jako wykładowca. W 1990 został kanonikiem kapituły kolegiackiej w Łęgach. W 1997 został przeniesiony na urząd proboszcza parafii Matki Bożej z Lourdes w Radwance i mianowany kapelanem tamtejszego szpitala klinicznego. W 2002 inkardynowany do diecezji łęsko-kazimierskiej. W 2006 został proboszczem parafii konkatedralnej Matki Bożej Różańcowej i św. Ottona w Łęgach, a w 2009 został prepozytem kapituły konkatedralnej w Łęgach. W 2010 podniesiony do stopnia prałata. Zmarł na zawał serca 22 stycznia 2017.
Связи между песнями/Повторяющиеся темы

## Звёзды

* О чем писать?: Из уютного дома мирно смотрел на звёзды.
* Космический кит: Помнишь, нам эти звёзды освещали променады?
* Звездолёт: Звёзды горят, это кому-то нужно [...] Звёзды горят, это ведь нужно, правда?

## Космический кит

* Космический кит: [...] И только космический кит мне машет плавником.
* Сойти с ума: Развалился на спине кита, пусть солнце греет.
* Новый курс: Там облако в виде кита, значит нам подали знак.
* Планета мечтателей: А мне машет синий кит плавником среди костей.

## Муза

* Космический кит: Пускай я и стал трусом, знаю, где-то там муза.
* Под парусом: Муза отбивает ритм - бьет по пальцам молотком.
* Потолок: Там - моя муза, ей hustle hard.
* Экипаж: В пепле раздетая муза.
* Ex: К чему мне девять муз если мы в одном городе?
* Найду: У кого ключи от сердца музы, кто правду откроет?
* Надписи на стенах: Будто я с вами и сейчас снова музу раздену.
* Мечтатели: Я приглашаю музу на самый вульгарный вальс.
* Да так...: Век поиска музы, да брось ты, фиг с ней.
* Боль Горя: Но я слишком далеко зашёл за музой, принцессой.

## Карма

* Нити светлячков: Зациклена изящность так похожа на счастье, так похожа на карму...
* Хвост кометы: Я бы сказал прямо: подобрал слова и вникнул, но по законам кармы, сойдёт и стрельба навскидку.
* Сказки о: Дети, вот вам по Тетради Смерти, развлекайте карму.

## Неверленд

* Космический кит: Откройте снова врата в Неверленд, пустите назад...
* Дисс На Хайп: Простите, меня впустите в Неверленд обратно.
* Утренняя звезда: Послушай, Главарь Неверленда! Мне поздно быть глупым.

## Шторм

* Мечтатели: Снова идём на шторм, на пристань пока что рано
* 100 строк: Идем прямо на шторм, хоть и корабль не просил
* Листы: Я бросил листы, чтоб снова кинуться в шторм
* На руинах: Пусть всё сносит этот огненный шторм
* Потолок: Полез в этот шторм, растеряв всю команду
* Быдло 2: Выхожу из шторма снова без ранений
* Шторм: Я ведь только приближаюсь к шторму [...] Мы поплывём через шторм [...] Я прошел этот шторм
Czwarty rząd AndraPM

**Czwarty rząd AndraPM** został utworzony 29 kwietnia 2023 po złożeniu dymisji przez premiera AndraPM i ponownym desygnowaniu go na ten urząd przez prezydenta KonkonaGames. Rozwiązany 9 sierpnia 2023 przez prezydenta Mr Majonezika.

Wicepremierem rządu był Diabelex, a następnie MaksBaa.

## Ministerstwa

### Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa

-minister AndroPM

-wiceminister Diabelex

### Ministerstwo Obrony Narodowej

-minister MaksBaa

-wiceminister Mr Majonezik

### Ministerstwo Środowiska

-minister xNicla

-wiceminister PanKanapka213

### Ministerstwo Sprawiedliwości

-minister Mr Majonezik

-wiceminister MaksBaa
Piotr Gehrke

**Piotr Franciszek Gehrke** (ur. 3 czerwca 1956 we Wragieżbonie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii katedralnej św. Mateusza we Wragieżbonie od 2017. Prepozyt wragieżbońskiej kapituły katedralnej.

## Życiorys

Urodził się 3 czerwca 1956 we Wragieżbonie. W 1975 wyjechał do Polski wstępując na Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, ucząc się na Instytucie Instytut Filologii Klasycznej. W 1982 uzyskał doktorat za pracę pt. "świadectwo Biblii w świadomości ludzi". Po powrocie do Darencji pracował przez rok jako nauczyciel języka polskiego w liceum we Wragieżbonie, lecz w 1983 zrezygnował z pracy i wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie, w 1989 wyświęcony na prezbitera i skierowany do pracy w parafii NMP Królowej śś. Apostołów we Wragieżbonie-Gibrzynie. W 1992 wrócił do Polski wstępując na Wydział Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. W 1998 uzyskał doktorat z Nauk Biblijnych. Ponownie wrócił do Darencji zostając wykładowcą egzegezy Starego i Nowego Testamentu na seminarium we Wragieżbonie oraz rezydentem parafii katedralnej. W 2002 mianowany kanonikiem wragieżbońskiej kapituły katedralnej. W 2004 został proboszczem parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa we Wragieżbonie, zachowując pracę wykładowcy. W 2008 podniesiony do godności prałata. W 2016 zwolniony z obowiązków proboszcza i mianowany wicerektorem wragieżbońskiego seminarium. W 2017 przeniesiony na urząd proboszcza parafii katedralnej św. Mateusza Apostoła we Wragieżbonie oraz prepozyta wragieżbońskiej kapituły katedralnej.
Zbuble

### Funkcje

Prezydent Darencji (od 9 grudzień 2020–kwiecień 2021), Minister Kultury (9 grudzień 2020-dziś, ob. jako Minister Rozwoju Kulturalnego i Turystyki)

**Zbuble** – prezydent Darencji od 9 grudnia 2020 do 3 kwietnia 2021 i ponownie od 6 do 30 marca 2022, jednocześnie Minister Rozwoju Kulturalnego i Turystyki, od listopada do grudnia 2020 prezydent serwera Piomine.com.

## Życiorys

Rozpoczęła grę na serwerze piomine.com pod koniec marca 2020. W maju 2020 wstąpiła do partii Jesień, a prezydent AndroPM mianował ją ministrem Kultury. W lipcu 2020 założyła tam partię Biedronki. Na początku sierpnia 2020 była kandydatką tej partii na stanowisko prezydenta Darencji, zajmując pierwsze miejsce w I turze z wynikiem 43,8% głosów i przechodząc do drugiej tury z kandydatem Korpusu, Kilo3000, który uzyskał 40,6% głosów. W II turze uzyskała oficjalnie 45,5% głosów, przegrywając wybory (wyniki zostały sfałszowane na AndroPM, w wyborach w rzeczywistości zremisowała z Kilem). Po wyborach Korpus i Biedronki zawiązały koalicję i w listopadzie 2020 została kandydatem na prezydenta z ramienia tejże koalicji, uzyskując 62,0% głosów w I turze. Po utworzeniu Darencji, 9 grudnia 2020 AndroPM mianował ją prezydentem państwa i przeniósł jej kadencję na ten serwer. Kilka dni później na serwerze piomine.com zlikwidowano stanowisko prezydenta, a Zbuble przeniosła się do Darencji. W wyborach z 16 stycznia 2021 uzyskała 54,5% głosów i rozpoczęła się jej II kadencja, która skończyła się w 4 kwietnia 2021. W wyborach w kwietniu 2021 głosowała na KonkonaGames, który wygrał wybory przewagą jednego głosu. Z czasem przestała grać na Darencji, mimo tego ciągle nieustannie funkcję ministra Rozwoju Kulturalnego i Turystyki. Do końca roku rzadko angażowała się w działania partii innych niż Biedronki. W lutym 2022 ponownie została kandydatką Korpusu, Jeżyn i Biedronek na stanowisko prezydenta Darencji. 5 marca 2022 wygrała wybory w I turze z wynikiem 55,6% głosów. Dzień później została zaprzysiężona na stanowisko prezydenta Darencji. Wieczorem, 29 marca, prywatnie przekazała AndroPM miesięczą rezygnację z funkcji prezydenta, powierzając mu jej obowiązki. Jako iż czasowe pozbawienie siebie władzy nie jest przewidziane w konstytucji, dzień później podjęto decyzję o przeprowadzeniu głosowaniu nad wotum nieufności wobec Zbuble. W głosowaniu w parlamencie za wotum głosowało 4 posłów, a przeciw – 2, tym samym została ona odwołana z tej funkcji. W wyniku braku jej aktywności została zwolniona z funkcji rządowych. 12 lutego 2023 powróciła do gry na Darencji i reaktywowała Biedronki. 13 lutego 2023 została przywrócona na urząd ministra Kultury i Turystyki w trzecim rządzie AndroPM. 1 kwietnia 2023 w wyniku braku aktywności członków partii została ona zlikwidowana. Urząd ministra pełniła do 29 kwietnia 2023.
Rafał Zabierowski

**Rafał Mariusz Zabierowski** (ur. 7 sierpnia 1917 w Trynicku, zm. 16 listopada 2015 w Gryfii) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny czarnoleski w latach 1972-1975, biskup diecezjalny migronowski w latach 1976-1992, biskup senior tejże diecezji od 1992 do śmierci.

## Życiorys

Urodził się 7 sierpnia 1917 w Trynicku. W 1936 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, studia ukończył w 1942. W latach 1942-1945 był wikariuszem parafii św. Kazimierza w Kazimirsku. W 1945 inkardynowany do administratury apostolskiej Czarnolesia z powodu niewielkiej ilości polskojęzycznych duchownych w diecezji, mianowany wikariuszem parafii św. Rodziny w Nowej Wsi Bogusławowskiej, a w 1953 przeniesiony do parafii Macierzyństwa NMP i św. Franciszka Ksawerego w Milewie. W 1955 wyjechał do Warszawy i wstąpił na Akademię Teologii Katolickiej na Wydział Filozofii Chrześcijańskiej. W 1960 uzyskał licencjat, po czym wyjechał do Rzymu i wstąpił na Papieski Uniwersytet Gregoriański, gdzie w 1964 uzyskał doktorat z filozofii. W 1965 wrócił do Darencji i został rezydentem parafii katedralnej w Czarnolesiu oraz wykładowcą przedmiotów filozoficznych na seminarium w Czarnolesiu. W 1967 podniesiony do godności kanonika kapituły kolegiackiej w Czarnolesiu, a w 1968 został sekretarzem kurii diecezjalnej w Czarnolesiu, lecz po roku został przeniesiony na urząd wicerektora seminarium, a w 1970 został jego rektorem po nagłej śmierci ks. prał. Grzegorza Waligóry. W lutym 1972 uzyskał godność profesora filozofii. 18 października 1972 papież Paweł VI mianował go biskupem diecezjalnym czarnoleskim. Ingres do katedry odbył 14 grudnia 1972, podczas ingresu otrzymał święcenia biskupie i kanonicznie objął diecezję. Konsekrował go ks. abp Andrzej Leśniak, a współkonsekratorami byli ks. bp Aleksander Jóźwiak i ks. bp Wojciech Klemens Gis-Guziński. Został przewodniczącym komisji ds. Seminariów w strukturach KED. 29 października 1975 przeniesiony na urząd biskupa diecezjalnego migronowskiego. Diecezję kanonicznie objął 8 stycznia 1976, a 21 stycznia odbył ingres do katedry w Migronowie. W 1992 osiągnął wiek emerytalny i we wrześniu złożył rezygnację ze stanowiska biskupa diecezjalnego, do czasu ingresu Przemysława Jagusiewicza pełnił funkcję administratora apostolskiego diecezji. Zmarł w nocy z 15 na 16 listopada 2015 na plebanii parafii św. Jana Jałmużnika w Gryfii, w wieku 98 lat. Był najstarszym biskupem w historii Darencji. Pogrzeb odbył się 21 listopada 2015, pochowany w obejściu katedry w Migronowie.
Jacek Walczak

**Jacek Cezary Walczak** (ur. 13 marca 1961 w Kazimierzu) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy łęsko-kazimierski w latach 2011-2022, arcybiskup koadiutor archidiecezji jaroszowskiej w latach 2022-2023, arcybiskup metropolita jaroszowski i nuncjusz apostolski na Darencji od 2023.

## Życiorys

Urodził się 13 marca 1961 w Kazimierzu. W 1980 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, studia ukończył w 1986 i został wikariuszem parafii Przemienienia Pańskiego w Łęgach. W 1990 wstąpił do Papieskiego Uniwersytetu Salezjańskiego, uzyskał doktorat z Prawa Kanonicznego w 1998. Po powrocie do Darencji w 1999 został wikariuszem parafii śś. Apostołów Bartłomieja i Mateusza w Jaroszowie oraz wykładowcą Prawa Kanonicznego na jaroszowskim seminarium. W 2001 został przeniesiony na stanowisko proboszcza parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Wyszomierzu oraz mianowany wykładowcą w seminarium w Kazimierzu. W 2002 inkardynowany do diecezji łęsko-kazimierskiej. W 2004 mianowany kanonikiem kazimierskiej kapituły katedralnej. W 2008 został dyrektorem Caritas diecezji łęsko-kazimierskiej i tym samym został członkiem Konferencji Episkopatu Darencji. W 2009 wyniesiony do godności prałata. W 2011 papież Benedykt XVI podniósł go do rangi biskupa pomocniczego diecezji łęsko-kazimierskiej. Święceń biskupich udzielił mu ks. abp. nuncjusz Henryk Jackowski w asyście ks. bp. Jana Pawła Grudzinowicza i ks. bp. Piotra Poleckiego. W strukturach KED objął urząd przewodniczącego Komisji Charytatywnej. W 2012 zrezygnował ze stanowiska dyrektora Cartias diecezji. W 2013 mianowany prepozytem kazimierskiej kapituły katedralnej. W latach 2020-2022 był sekretarzem Konferencji Episkopatu Darencji, a w 2022 wybrany wiceprzewodniczącym Darenckiej Rady Ekumenicznej. 2 czerwca 2022 papież Franciszek przeniósł go na urząd arcybiskupa koadiutora archidiecezji jaroszowskiej. Urząd objął 23 czerwca 2022 podczas mszy wieczornej w archikatedrze w Jaroszowie, tegoż dnia został zwolniony z urzędu prepozyta kazimierskiej kapituły katedralnej. 11 sierpnia 2023, w chwili przyjęcia rezygnacji ks. abpa Henryka Jackowskiego, objął pełnię władzy w archidiecezji i został mianowany przez papieża nuncjuszem apostolskim na Darencji.
Henryk Jackowski

**Henryk Oswald Jackowski** (ur. 15 lipca 1948 w Kszczowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, w latach 2009-2023 arcybiskup metropolita jaroszowski i nuncjusz apostolski na Darencji.

## Życiorys

Urodził się 15 lipca 1948 w Kszczowie. Jego dziadek od strony ojca był Polakiem. Był ministrantem tamtejszej parafii św. Józefa. W 1962 przeprowadził się z rodziną do Kazimierza, gdzie uczęszczał do liceum. W 1967 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu. Praktyki diakońskie odbywał w parafiach: św. Małgorzaty w Światowiczu, św. Józefa Robotnika w Raczenicy i śś. Apostołów Bartłomieja i Mateusza w Jaroszowie. Po ich ukończeniu, w 1973 został wikariuszem parafii św. Marka Ewangelisty w Łęgach, a po dwóch latach wikariuszem parafii Trójcy Przenajświętszej w Chomlinie. W 1980 wyjechał do Polski, gdzie wstąpił do Instytutu Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego, ukończonego w 1985 ze stopniem doktora. Wrócił do Darencji, został wikariuszem parafii archikatedralnej w Jaroszowie, wykładając jednocześnie naukę o społeczeństwie w tamtejszym Seminarium Duchownym. W 1987 został sekretarzem kurii archidiecezjalnej w Jaroszowie, a w 1990 został proboszczem parafii św. Jakuba Większego w Kopłotach. W 1991 został kanonikiem kapituły konkatedralnej w Kopłotach. W 1994 przekazał kościół filialny tej parafii ewangelicko-augsburskiej, która to oddała go cerkwi prawosławnej. Uczestniczył w ekumenicznym nabożeństwie poświęcenia cerkwi. W 1997 papież Jan Paweł II podniósł go do godności pratata. W 2000 został honorowym obywatelem miasta Kopłoty. 18 maja 2001 Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji jaroszowskiej. Święcenia biskupie otrzymał 13 czerwca 2001 w archikatedrze w Jaroszowie z rąk ks. abp Ludwika Godawskiego, współkonsekratorami podczas sakry byli ks. bp Augustyn Kowalski i ks. bp Waldemar Czayka. 19 lipca 2002 papież wydzielił z granic archidiecezji jaroszowskiej diecezję łęsko-kazimierską, mianując bp. Jackowskiego jej ordynariuszem. Ingres do katedry Wszystkich Świętych w Kazimierzu odbył 6 listopada 2002. W 2005 konsekrował biskupa pomocniczego diecezji, ks. Jana Pawła Grudzinowicza. W 2006 został honorowym obywatelem miasta Kazimierz. 28 stycznia 2009 papież Benedykt XVI przyjął rezygnację arcybiskupa jaroszowskiego ks. Ludwika Godawskiego. 9 kwietnia 2009 mianował ks. Jackowskiego arcybiskupem metropolitą archidiecezji jaroszowskiej oraz co za tym idzie nuncjuszem apostolskim na Darencji. Przyczynił się do podniesienia katedry w Kopłotach oraz kolegiaty w Kazimirsku do rangi bazyliki mniejszej. Od 2011 honorowy obywatel Jaroszowa. Konsekrował dwóch biskupów pomocniczych jaroszowskich: ks. Juliusza Pawełka, późniejszego ordynariusza Wojska Darenckiego oraz ks. Bartłomieja Libusza. 11 sierpnia 2023 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z urzędu metropolity i nuncjusza apostolskiego, a rządy w archidiecezji objął dotychczasowy koadiutor, ks. abp Jacek Walczak.
Włodzimierz Tracz

**Włodzimierz Edmund Tracz** (ur. 1 listopada 1948 w Jarowie, zm. 21 stycznia 2023 we Wragieżbonie) – darencki organista, od 1978 do śmierci pracujący w małej katedrze we Wragieżbonie.

## Życiorys

Urodził się 1 listopada 1948 w Jarowie. Jego ojciec, Edmund Tracz (1924-2002) również był organistą. Krótko po urodzeniu rodzina przeprowadziła się do Wragieżbony. Od 1957 uczył się grać na organach pod okiem swojego ojca, a w 1969 został organistą w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa we Wragieżbonie, pracując przy kościele św. Ignacego (obecnie ewangelicko-reformowany). Od 1973 zastępował organistę w małej katedrze, a w 1978 został tam głównym organistą. Zmarł 21 stycznia 2023.
Peter von Geber

**Peter Julius von Geber** (ur. 20 lutego 1870 w Gebersdorfie, ob. Gibrzyn, zm. 28 kwietnia 1945 tamże) – niemiecki szlachcic, w latach 1929-1940 burmistrz Gibrzyna.

## Życiorys

Urodził się 20 lutego 1870 w gibrzyńskim dworze von Geberów. Jego ojcem był August Julius von Geber, a matką Sophie von Geber. W 1892 wziął ślub z Henriette von Geber. Po śmierci ojca w 1895 został panem na Gebersdorfie. W 1898 ufundował wieżę tamtejszego kościoła. W 1899 urodziła się jego córka Theresa, a w 1903 córka Victoria. W 1929 za jego sprawą Gebersdorf otrzymał prawa miejskie, a on sam został jego burmistrzem. W 1940, po wybuchu wojny darencko-niemieckiej, został aresztowany i do lipca 1941 mieszkał w jednej z kamienic w centrum miasta, po czym wrócił do rezydencji w Gebersdorfie. W 1942 przesiedlono go do Przekonia, lecz w 1944 wrócił do Gibrzyna. Ostatecznie w lutym 1945 uzyskał zgodę na zamieszkanie w dworze w Gibrzynie. 28 kwietnia 1945 zawalił się strop w jadalni w dworze, zabijając na miejscu Petera oraz jego wnuka Philippa. Pochowany na cmentarzu ewangelickim we Wragieżbonie.
Henryk Głodek

**Henryk Głodek** (ur. 2 lipca 1970 w Turzymiu, zm. 30 grudnia 2013 pod Jacentowem) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Jacentowie w latach 2011-2013.

## Życiorys

Urodził się 2 lipca 1970 w Turzymiu. W 1989 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii, studia ukończył w 1995 i został wikariuszem parafii Wniebowzięcia NMP i śś. Wojciecha i Wolfganga w Natanowie, w 1998 przeniesiony do parafii Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Prasowie, a w 2004 - do parafii katedralnej śś. Jakuba i Mateusza w Migronowie. W 2011 ustanowiony proboszczem parafii Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Jacentowie. Podczas jazdy samochodem na drodze krajowej nr 36 z Turzymia do Jacentowa, 30 grudnia 2013, wpadł w poślizg i uderzył w drzewo. Zmarł na miejscu. Pogrzeb odbył się 4 stycznia 2014, uroczystościom pogrzebowym przewodniczył ks. bp Piotr Polecki.
Władysław Karwan

**Władysław Karwan** (ur. 5 kwietnia 1958 w Kajczach) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii św. Bartłomieja Apostoła w Miłkach od 2014. Kanonik kapituły konkatedralnej w Turzymiu.

## Życiorys

Urodził się 5 kwietnia 1958 w Kajczach. W 1977 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii, studia ukończył w 1983 i został wikariuszem parafii św. Jana Ewangelisty w Śniądzyniu, w 1987 przeniesiony do parafii Wniebowzięcia NMP i śś. Wojciecha i Wolfganga w Natanowie, a w 1995 – do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Trzeptowie. W 2000 mianowany proboszczem parafii Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Prasowie. W 2014 przeniesiony na urząd proboszcza parafii św. Bartłomieja Apostoła w Miłkach oraz podniesiony do godności kanonika kapituły konkatedralnej w Turzymiu.
Diecezja łęsko-kazimierska

### Bazyliki

Bazylika kolegiacka Najświętszej Maryi Panny Królowej Wszystkich Świętych w Stobarczu

**Diecezja łęsko-kazimierska** – jedna z pięciu diecezji należących do Metropolii jaroszowskiej.

## Spis parafii

1. Parafia Najświętszej Maryi Panny Matki Miłosierdzia w Balkach;
2. Parafia św. Anny w Dąbrowie nad Turznicą;
3. Parafia Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy w Felczynowie;
4. Parafia św. Ekspedyta w Gocławiu;
5. Parafia Najświętszego Zbawiciela w Janowicy;
6. Parafia św. Michała Archanioła w Jasłowie;
7. Parafia katedralna Nawrócenia św. Pawła w Kazimierzu;
8. Parafia Opatrzności Bożej w Kijowcu Milczyckim;
9. Parafia Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Kilborku;
10. Parafia Matki Bożej Pocieszenia w Kołku;
11. Parafia śś. Rocha i Klary w Konecku;
12. Parafia Chrystusa Odkupiciela w Kostrzycach;
13. Parafia św. Józefa Robotnika w Kszczowie;
14. Parafia św. Mikołaja z Bari w Imińsku;
15. Parafia św. Urbana Papieża w Lgocie Zbygniewowskiej;
16. Parafia św. Marka Ewangelisty w Łęgach;
17. Parafia konkatedralna Matki Bożej Różańcowej i św. Ottona w Łęgach;
18. Parafia Przemienienia Pańskiego i św. Jana Pawła II-go w Łęgach;
19. Parafia św. Jadwigi Śląskiej w Marowie;
20. Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Mielnikowie;
21. Parafia św. Doroty w Mlewie;
22. Parafia Opieki św. Józefa w Młynku;
23. Parafia Najświętszego Imienia Maryi w Pąku;
24. Parafia Matki Bożej z Lourdes w Radwance;
25. Parafia św. Jakuba Większego w Serkawie;
26. Parafia Najświętszej Maryi Panny Uzdrowienia Chorych w Skaczowie;
27. Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Słupicach;
28. Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Wszystkich Świętych w Stobarczu.
29. Parafia św. Jakuba Większego w Szczęśliwem;
30. Parafia św. Małgorzaty w Światowiczu;
31. Parafia śś. Józefa Robotnika i Tomasza z Akwinu w Świerdowie;
32. Parafia Świętej Trójcy w Trynicku;
33. Parafia Matki Bożej Różańcowej w Waliczu;
34. Parafia Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Morza w Wiązownej Rybackiej;
35. Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Wydnicy;
36. Parafia Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Wyszomierzu;
37. Parafia św. Marcina w Zagości;
38. Parafia Świętej Trójcy w Żywnicach.

## Rektoraty

1. Rektorat św. Krzysztofa w Staryni Łęskiej;
Edward Klinz

**Edward Klinz** (ur. 10 lutego 1966 w Czarnolesiu) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy czarnoleski w latach 2017-2018, biskup diecezjalny ostrowsko-wragieżboński w latach 2018-2022, biskup koadiutor diecezji migronowskiej w 2022, biskup diecezjalny migronowski od 2022.

## Życiorys

Urodził się 10 lutego 1966 w Czarnolesiu. W 1985 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Czarnolesiu, ukończył studia w 1991. Skierowany został do parafii św. Andrzeja Boboli w Swarzęcicach jako wikariusz, a w 1993 przeniesiony do parafii św. Rodziny w Nowej Wsi Bogusławowskiej. W 1997 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, wstępując do Katolickiego Uniwersytetu Ameryki. W 2004 uzyskał doktorat z Prawa Kanonicznego. Przez rok pracował w archidiecezji waszyngtońskiej jako wikariusz parafii św. Rodziny w Hillcrest Heights, a w 2006 wrócił do Darencji i został wykładowcą języka angielskiego na Wyższym Seminarium Duchownym w Czarnolesiu oraz rezydentem parafii katedralnej. W 2008 został kanonikiem kapituły kolegiackiej w Czarnolesiu. W 2009 został proboszczem parafii św. Stanisława BM w Wistoku, a w 2011 podniesiony do godności prałata. Od 2014 do 2018 wykładał język angielski w seminarium w Jaroszowie, a od 2016 wykładał prawo teologiczne w Czarnolesiu. W październiku 2017 papież Franciszek mianował go biskupem pomocniczym diecezji czarnoleskiej. Święceń biskupich udzielił mu 18 listopada 2017 ks. bp Nataniel Wargoła w asyście ks. abp. Bronisława Dąbrowskiego i ks. bp. Waldemara Czayki. Zachował pracę wykładowcy do 2018. We wrześniu 2018 został biskupem diecezjalnym ostrowsko-wragieżbońskim. Diecezję kanonicznie objął 11 października 2018, tegoż dnia odbył ingres do wragieżbońskiej małej katedry. W 2020 wybrany wiceprzewodniczącym Konferencji Episkopatu Darencji. 19 lutego 2022 papież Franciszek przeniósł go na urząd biskupa koadiutora diecezji migronowskiej oraz administratora apostolskiego sede vacante diecezji ostrowsko-wragieżbońskiej. 5 marca 2022 oficjalnie objął diecezję migronowską jako koadiutor. 6 marca 2022 zrzekł się z funkcji administratora apostolskiego diecezji ostrowsko-wragieżbońskiej na rzecz ks. bpa Bogusława Hertza. 7 maja 2022 abp Bronisław Dąbrowski zrzekł się funkcji biskupa diecezjalnego, w związku z czym biskup Klinz objął kanonicznie diecezję migronowską jako biskup diecezjalny. 28 maja 2022 odbył ingres do bazyliki katedralnej w Migronowie.
Gabinet MaksaBaa

**Gabinet MaksaBaa** jako kanclerza Niemczyzny został powołany 30 września 2023. Funkcjonował do 29 października 2023.

## Skład gabinetu

1. MaksBaa – kanclerz; sekretarz ds. obrony i bezpieczeństwa
2. Sylwii – wicekanclerz; sekretarz ds. kultury, edukacji i spraw obywatelskich
3. AndroPM – sekretarz ds. infrastruktury i budownictwa
4. Kluszke – sekretarz ds. finansów, gospodarki i środowiska
5. Mr Majonezik – sekretarz ds. sprawiedliwości
Tadeusz Milan

**Tadeusz Paweł Milan** (ur. 3 września 1876 w Regietowie, zm. 24 maja 1932 w Prasowie) – darencki duchowny katolicki, biskup pomocniczy gryfski w latach 1928-1932.

## Życiorys

Urodził się 3 września 1876 w Regietowie. W 1895 rozpoczął studia na Wyższym Seminarium Duchownym w Gryfii, ukończone w 1901. W latach 1901-1903 był wikariuszem w parafii św. Andrzeja Apostoła w Międzywzgórzu. W 1903 rozpoczął studia teologiczne na Institut Catholique de Paris. Po uzyskaniu licencjatu w 1908 rozpoczął studia doktoranckie na Papieskiej Akademii Teologicznej, ukończone w 1912. Po powrocie do Darencji objął urząd rezydenta parafii św. Jana Jałmużnika w Gryfii i wykładowcy na seminarium w Gryfii. W 1918 mianowany proboszczem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Trzeptowie. W 1919 wyniesiony do godności kanonika kapituły katedralnej w Migronowie, a w 1926 – prałata. W 1924 mianowany proboszczem parafii katedralnej śś. Apostołów Jakuba i Mateusza w Migronowie. W 1928 papież Pius XI nominował go na urząd biskupa pomocniczego migronowskiego. Święcenia biskupie przyjął 6 października 1928 w migronowskiej katedrze. 24 maja 1932 koncelebrował mszę odpustową w Prasowie, w uroczystość MB Wspomożenia Wiernych. Po skończonym nabożeństwie i wejściu do zakrystii doznał zawału serca. Mimo prób reanimacji nie udało się go uratować. Pogrzeb odbył się 28 maja 1932, pochowany w obejściu katedry w Migronowie.
Piotr Polecki

**Piotr Radosław Polecki** (ur. 22 listopada 1940 w Przecławkach, zm. 18 maja 2017 w Migronowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny migronowski w latach 2005-2016, biskup senior tejże diecezji w latach 2016-2017.

## Życiorys

Urodził się 22 listopada 1940 w Przecławkach. W 1960 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii. Święcenia biskupie otrzymał w 1966, po czym wyjechał do Włoch, wstąpił na Uniwersytet Antonianum w Rzymie, uzyskując w 1972 doktorat z prawa kanonicznego. Po powrocie do Darencji został wykładowcą prawa kanonicznego na seminarium w Gryfii oraz rezydentem tamtejszej parafii Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Gryfii. W 1981 podniesiony do godności kanonika kapituły kolegiackiej w Gryfii. W 1984 mianowany proboszczem parafii św. Jana Marii Vianney'go w Strzeszowie. W 1988 podniesiony do godności prałata. W 1990 przeniesiony na urząd wicerektora seminarium w Gryfii. W 1992 został prepozytem kapituły kolegiackiej w Gryfii, jednocześnie rezygnując z tytułu wicerektora. W 1993 mianowany proboszczem parafii Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Gryfii. W 1997 papież Jan Paweł II podniósł go do godności biskupa pomocniczego migronowskiego. Święcenia biskupie przyjął 26 października 1997 z rąk ks. bpa Przemysława Jagusiewicza, a współkonsekratorami byli ks. abp Ludwik Godawski i ks. bp Wiesław Jerzy Przegielski. Pozostał prepozytem w Gryfii, tam też zamieszkał. W 2005 papież Benedykt XVI mianował go biskupem diecezjalnym migronowskim. Ingres do katedry w Migronowie odbył 16 listopada 2005. W styczniu 2016 papież Franciszek przyjął jego rezygnację ze stanowiska biskupa, którą złożył on ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego. Zmarł 18 maja 2017 na białaczkę.
Karol Łącki

**Karol Henryk Łącki** (ur. 12 lipca 1973 w Żytnowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, dyrektor Caritas diecezji ostrowsko-wragieżbońskiej od 2019, proboszcz parafii św. Jana Chrzciciela w Lasęcicach Wragieżbońskich od 2021, kanonik kapituły konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich.

## Życiorys

Urodzony 12 lipca 1973 w Żytnowie. W 1992 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Jaroszowie, studia ukończył w 1998. W latach 1998-2002 był wikariuszem parafii św. Jakuba w Międzywodzie, a w latach 2002-2003 – parafii św. Jakuba w Chomlinie. W 2003 wyjechał do Polski i wstąpił na Wydział Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, w 2008 uzyskał magistrat i wrócił do Darencji. Inkardynowany do diecezji ostrowsko-wragieżbońskiej i mianowany wikariuszem parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa we Wragieżbonie, a w 2013 przeniesiony do parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Świminie. W 2015 został proboszczem parafii św. Stanisława Kostki w Naklifiu. W 2019 został dyrektorem Caritas diecezji ostrowsko-wragieżbońskiej. W 2021 przeniesiony na urząd proboszcza parafii św. Jana Chrzciciela w Lasęcicach Wragieżbońskich i mianowany kanonikiem kapituły konkatedralnej w tymże mieście.
Jarosław Kleist

**Jarosław Maria Kleist** (ur. 18 października 1964 we Wragieżbonie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii Chrystusa Króla w Lasęcicach Wragieżbońskich, kanonik kapituły konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich od 2021.

## Życiorys

Urodził się we Wragieżbonie, 18 października 1964 roku. W 1983 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie, ukończył je w 1993 i został skierowany na stanowisko wikariusza parafii św. Jana Chrzciciela w Lasęcicach Wragieżbońskich, a w 1998 przeniesiony do parafii św. Jakuba Apostoła w Dzieżbarku. W 2007 został wikariuszem parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Gostomiu, a w 2011 jej proboszczem. W 2017 przeniesiony na urząd proboszcza parafii Chrystusa Króla w Lasęcicach Wragieżbońskich, a w 2021 mianowany kanonikiem kapituły konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich.
Radosław Rzepka

**Radosław Jerzy Rzepka** (ur. 14 sierpnia 1973 w Borzcach) – darencki duchowny rzymskokatolicki, wykładowca akademicki, proboszcz parafii św. Andrzeja Apostoła w Międzywzgórzu od 2022.

## Życiorys

Urodził się 14 sierpnia 1973 w Borzcach. W 1992 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii, w 1998 uzyskał święcenia prezbiteriatu i został wikariuszem parafii św. Jana Ewangelisty w Śniądzyniu, a w 2004 przeniesiony do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Turzymiu. W 2006 wyjechał do Polski i wstąpił na Wydział Teologiczny KUL, w 2009 uzyskał licencjat, a w 2012 – doktorat z teologii duchowości. W tym samym roku wrócił do Darencji i został wykładowcą teologii duchowości na seminarium w Gryfii oraz rezydentem parafii św. Jana Jałmużnika w Gryfii. W 2022 ustanowiony proboszczem parafii św. Andrzeja Apostoła w Międzywzgórzu.
Maksymilian Rędzioch

**Maksymilian Stanisław Rędzioch** (ur. 7 listopada 1970 w Międzywodzie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, kanonik kapituły konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich, proboszcz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa we Wragieżbonie.

## Życiorys

Urodził się 7 listopada 1970 w Międzywodzie. W 1989 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Jaroszowie. W 1995 uzyskał święcenia kapłańskie i został wikariuszem parafii Matki Bożej Różańcowej i św. Ottona w Łęgach. W 1998 wyjechał do Polski i wstąpił na Wydział Teologiczny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 2004 uzyskał doktorat z Teologii Praktycznej. W 2005 wrócił do Darencji. Inkardynowany do diecezji ostrowsko-wragieżbońskiej, został rezydentem parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa we Wragieżbonie oraz wykładowcą Teologii Moralnej na wragieżbońskim seminarium. W 2012 mianowany kanonikiem kapituły konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich. W 2016 ustanowiony proboszczem parafii NSPJ we Wragieżbonie.
Eparchia kłodnicka, łęska i niemiecka

**Eparchia kłodnicka, łęska i niemiecka** – eparchia należąca do darenckiej Cerkwi prawosławnej. Siedziba eparchii znajduje się w soborze katedralnym św. Dymitra w Kłodnicy.

## Parafie

1. **Parafia katedralna św. Dymitra w Kłodnicy**:
	1. Sobór św. Dymitra w Kłodnicy;
2. Parafia św. Jerzego we Fliniewie;
	1. Cerkiew św. Jerzego we Fliniewie;
3. Parafia św. Aleksandra Newskiego w Kopłotach;
	1. Cerkiew św. Aleksandra Newskiego w Kopłotach;
4. Parafia św. Mikołaja w Łęgach;
	1. Cerkiew św. Mikołaja w Łęgach;
5. Parafia św. Emilii w Ostrowie Królewskim;
	1. Cerkiew św. Emilii w Ostrowie Królewskim;
	2. Katedra Świętej Trójcy w Ostrowie Królewskim (filia)
6. Parafia św. Anny w Spokójnie;
	1. Kościół farny w Spokójnie;
7. Parafia św. Anastazji we Wragieżbonie:
	1. Cerkiew św. Anastazji we Wragieżbonie;
	2. Cerkiew św. Szymona w Dzieżbarku (filia).
Krzysztof Krehl

**Krzysztof Damian Krehl** (ur. 18 grudnia 1967 w Kopłotach) – darencki i chomicki duchowny rzymskokatolicki, od 2010 proboszcz parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Mielnikowie, od 2022 kanonik łęskiej kapituły konkatedralnej.

## Życiorys

Urodził się 18 grudnia 1967 w Kopłotach. W 1986 rozpoczął studia na Wyższym Seminarium Duchownym w Jaroszowie, święcenia kapłańskie przyjął w 1992. W latach 1992-1997 był wikariuszem parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Wydnicy, w latach 1997-2001 – parafii Chrystusa Miłosiernego w Jaroszowie. W 2001 został wikariuszem parafii Przemienienia Pańskiego w Łęgach, a w 2005 – parafii Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Morza w Wiązownej Rybackiej. W 2010 ustanowiony proboszczem parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Mielnikowie, a w 2022 ustanowiony kanonikiem łęskiej kapituły konkatedralnej.
Bartłomiej Libusz

**Bartłomiej Karol Libusz SJ** (ur. 12 kwietnia 1963 w Jaroszowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy jaroszowski od 2017.

## Życiorys

Urodził się 12 kwietnia 1963 w Jaroszowie. W 1982 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Jaroszowie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1988, skierowany do parafii św. Marka Ewangelisty w Łęgach jako wikariusz, a w 1993 przeniesiony do parafii archikatedralnej w Jaroszowie. W 1995 wyjechał do Francji i wstąpił do Centre Sèvres, kończąc w 2003 studia teologiczne z doktoratem. W tym samym roku został przyjęty do zakonu Jezuitów. Po powrocie do Darencji wrócił do archidiecezji jaroszowskiej i został wikariuszem parafii św. Filipa Neri w Bobrowniku, a w 2007 został proboszczem parafii śś. Biskupów Stanisława i Gotarda w Aligórze. W latach 2009-2014 prowadził prywatne lekcje języka francuskiego. W 2010 został członkiem Konferencji Episkopatu Darencji jako członek komisji ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Francji. W 2014 przeniesiony na urząd proboszcza parafii Chrystusa Miłosiernego w Jaroszowie, a w 2015 został kanonikiem kapituły archikatedralnej w Jaroszowie. Od 2016 kieruje pieszymi pielgrzymkami z Jaroszowa do Kłodnicy. 2 września 2017 papież Franciszek podniósł go do godności biskupa pomocniczego archidiecezji jaroszowskiej. Święceń biskupich udzielił mu 28 września 2017 ks. abp. nuncjusz Henryk Jackowski w asyście ks. bp. Juliusza Pawełka oraz ks. abp. Bronisława Dąbrowskiego.
Jan Szkrabiński

**Jan Grzegorz Szkrabiński** (ur. 1 grudnia 1964 w Rymanowicach) - darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii św. Franciszka w Małym Przeglu od 2009.

## Życiorys

Urodzony 1 grudnia 1964 w Rymanowicach. W 1983 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii. W 1989 uzyskał święcenia kapłańskie i został wikariuszem parafii Świętych Archaniołów w Czaszowie. W 1992 przeniesiony do parafii katedralnej w Migronowie, w 1996 – do parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Darencji w Turzymiu, a w ponownie 2001 do parafii Świętych Archaniołów w Czaszowie. W 2005 mianowany proboszczem parafii św. Zyty z Lukki w Ligobątach. W 2009 przeniesiony na urząd proboszcza parafii św. Franciszka w Małym Przeglu.
Waldemar Czayka

**Waldemar Józef Czayka** (ur. 30 listopada 1935 w Kłodnicy, zm. 3 marca 2022 w Czarnolesiu) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny czarnoleski w latach 1997-2011.

## Życiorys

Urodził się 30 listopada 1935 w Kłodnicy. W 1940 jego rodzina przeprowadziła się tymczasowo do Światowicza z powodu obaw o życie w wojnie darenckiej. Wrócili do Kłodnicy w 1945. W 1954 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, ukończył je w 1960. W latach 1960-1965 był wikariuszem parafii Trójcy Przenajświętszej w Chomlinie, a w 1965 wstąpił do Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, zdobywając doktorat z teologii w 1972. Po powrocie został wikariuszem parafii Nawrócenia św. Pawła w Kazimierzu oraz wykładowcą teologii na tamtejszym seminarium, a w 1973 został członkiem Konferencji Episkopatu Darencji jako członek komisji ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Polski. W 1977 został wicerektorem seminarium, a w 1979 proboszczem parafii w Kazimierzu. W 1980 został kanonikiem kapituły kolegiackiej w Kilborku, a w 1981 podniesiony do stopnia prałata. W 1983 został przeniesiony na stanowisko wykładowcy teologii w seminarium w Jaroszowie oraz sekretarzem kurii archidiecezjalnej w Jaroszowie, a w 1987 wrócił do Kazimierza by zostać prepozytem kapituły kolegiackiej w Kazimierzu oraz rektorem tamtejszego seminarium. W 1989 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji jaroszowskiej. Święcenia biskupie przyjął 24 maja 1989 w archikatedrze w Jaroszowie z rąk ks. kard. Jana Antoniego Byszewskiego, a współkonsekratorami byli ks. bp Augustyn Kowalski i ks. bp Marcin Cieciorko. W sierpniu 1997, po śmierci ks. bp. Włodzimierza Bola, został administratorem apostolskim diecezji czarnoleskiej, a w październiku mianowany jej ordynariuszem. Diecezję objął kanonicznie 10 grudnia 1997, a ingres do katedry w Czarnolesiu odbył 17 stycznia 1998. W latach 2005-2011 był wiceprzewodniczącym Konferencji Episkopatu Darencji. W styczniu 2011 złożył rezygnację ze stanowiska biskupa diecezjalnego czarnoleskiego w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego. Papież Benedykt XVI przyjął ją 21 stycznia tego roku. Zmarł 3 marca 2022 na glejaka.
Bazylika katedralna św. Mateusza Apostoła we Wragieżbonie

**Bazylika katedralna św. Mateusza Apostoła** – bazylika mniejsza znajdująca się we Wragieżbonie, katedra diecezji ostrowsko-wragieżbońskiej Kościoła rzymskokatolickiego.

## Historia

Budowę rozpoczęto ok. roku 1330, zakończono w 1381. Wzniesiono go dla Franciszkanów. W 1403 nosił już wezwanie św. Mateusza. W 1537 tymczasowo przeniesiono do niego siedzibę diecezji wragieżbońskiej po przejęciu ówczesnej katedry przez protestantów. Planowano budowę większej katedry, a by podkreślić, że kościół jest katedrą tylko tymczasowo, nazywano go "małą katedrą". Ze względu na problemy z funduszami rozpoczęcie budowy długo odkładano, a w XVII wieku całkowicie z nich zrezygnowano. W latach 1629-1631 przebudowano wnętrze obkładając stiukiem filary, a sklepienia zawalono i zbudowano nowe, barokowe. W 1663 wykonano obecny ołtarz główny. W 1709 na dachu wzniesiono barokową sygnaturkę. W 1898 katedra została doszczętnie zniszczona podczas pożaru miasta – gruz z dachu zniszczył większość sklepień, uszkodzony został ołtarz główny, a oba szczyty katedry spadły na ulice. W 1900 rozpoczęto odbudowę – jej projekt sporządził Georg Meier. W miejscu zniszczonych barokowych filarów i sklepień wzniesiono nowe, neogotyckie. Wzniesiono również neogotycki szczyt oraz dobudowano wieżę w taki sposób, by kończyła widok z ul. Byszborskiej. W 1902 odbudowano ołtarz główny i poświęcono gotowy kościół. W 1935 katedrę podniesiono do godności bazyliki mniejszej. W 1940 kościół został częściowo zniszczony podczas wojny, wybite zostały niektóre okna, a w 1942 zrabowano obraz z ołtarza głównego (do dziś się nie odnalazł, prawdopodobnie został zniszczony). W 1942 pozbawiono go rangi katedry w związku z likwidacją diecezji. W 1945 rozpoczęto naprawę zniszczeń, zabezpieczono zniszczone okna, a w 1952 wykonano nowe witraże. W 1956 ponownie podniesiono go do rangi katedry po reaktywacji diecezji. W 1963 wzniesiono nową sygnaturkę. W latach 2004-2007 odbył się generalny remont świątyni.
Wincenty Kępała-Wągrowicz

**Wincetny Maria Kępała-Wągrowicz** (ur. 6 grudnia 1951 w Łęgach) – darencki i chomicki duchowny rzymskokatolicki, kanonik kapituły katedralnej w Łęgach, prałat, proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego i św. Jana Pawła II-go w Łęgach od 1999.

## Życiorys

Urodził się 6 grudnia 1951 w Łęgach. W 1970 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Jaroszowie, a po ukończeniu studiów w 1976 został wikariuszem parafii śś. Józefa Robotnika i Tomasza z Akwinu w Świerdowie. W 1984 wyjechał do Polski wstępując na Katolicki Uniwersytet Lubelski, w 1992 uzyskał doktorat z filozofii. Wrócił do Darencji i został wikariuszem parafii Chrystusa Miłosiernego w Jaroszowie i wykładowcą filozofii przyrody na seminarium w Jaroszowie. W 1994 zrezygnował z pracy wykładowcy. W 1995 przeniesiony na urząd proboszcza parafii św. Józefa Robotnika w Raczenicy, a w 1999 został proboszczem parafii Przemienienia Pańskiego w Łęgach oraz kanonikiem kapituły kolegiackiej w Łęgach. Od 2002 jest członkiem Konferencji Episkopatu Darencji jako członek Komisji ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Polski. W 2003 papież Jan Paweł II podniósł go do stopnia prałata. Od 2010 jest również członkiem Komisji ds. Rodzin. Od 2011 honorowy obywatel Chomicji. Za jego sprawą w 2016 do wezwania swojej parafii dodano nowego patrona, św. Jana Pawła II-go.