recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
"Dwie komety na bezgwiezdnym niebie"

**„Dwie komety na bezgwiezdnym niebie – sztuka dla teatru lalek w trzech aktach z pieśniami, tańcami, sztuczkami, pokazami szermierki i michiyuki”** – sztuka napisana przez Erasta Pietrowicz Fandorina w dniach 6-14 września 1911 roku. Premiera odbyła się 15 października 1911 roku w budynku dawnego Teatru Współczesnego w Moskwie.

Zdaniem aktorów był to rzadki rodzaj sztuki idealnej, gdyż każdy z aktorów miał efektowne wejście i każde emploi było doskonale uwypuklone. Fandorin napisał tę sztukę specjalnie pod siebie i Elizę – główny aktor męski musiał prezentować sztuki artystyczne, a Fandorin wiedział, że nikt nie będzie się lepiej nadawał niż on sam. Dodatkowo była to rola niema, więc nie przeszkadzałoby jego jąkanie, a twarz pokazywałby dopiero pod koniec sztuki. Scena miłosna została napisana też specjalnie, aby umożliwić zbliżenia z Elizą. Sam Fandorin postawił warunek, że jego sztuka będzie reklamowana jego inicjałami E.F. a nie pełnym imieniem.

## Postacie

* Okasan - gospodyni pawilonu herbacianego "Janagi" (Wasilisa Prokofjewna Reginina)
* Kubota - radca księcia z prowincji Satsuma (Lew Spiridonowicz Razumowski)
* O-Bara - adoptowana córka gospodyni, gejsza najwyższej rangi (Ksantyppa Pietrowna Lisicka)
* Juba - uczennica O-Bary (Serafima Kłubnikina)
* Idzumi - adoptowana córka gospodyni, gejsza najwyższej rangi (Jelizawieta Altairskaja-Lontaine)
* Sen-tian - uczennica Idzumi (Zoja Nikołajewna Durowa)
* Kindzo - złodziej (Konstantin Łowczilin)
* Soga - ronin o przezwisku Pierwszy Miecz mieszkający w pawilonie herbacianym (Iwan Prostakow)
* Futoja - bogaty kupiec (Anton Iwanowicz Mefistow)
* Niewidzialny - jōnin klanu shinobi (Gieorgij Iwanowicz Diewiatkin)
* Niesłyszalny - wojownik klanu shinobi (Masahito Sibata pod pseudonimem Gazonow)
* Pierwszy morderca (Gieorgij Iwanowicz Diewiatkin)
* Drugi morderca (Gieorgij Iwanowicz Diewiatkin)
* Bajarz - narrator sztuki (Noe Noewicz Stern)
"Książę Kutuzow-Smoleński"

**"Książę Kutuzow-Smoleński"** – rosyjski pancernik służący w carskiej flocie podczas wojny rosyjsko-japońskiej.

Na jego pokładzie służyli zastępca dowódcy dywizjonu, kontradmirał Leontiew, dowódca okrętu, kapitan pierwszej rangi Endlung, płatnik eskadry, radca stanu Ziukin, pierwszy oficer, kapitan drugiej rangi von Schwalbe. Okręt brał udział w bitwie pod Cuszimą, podczas której został zatopiony, o czym napisano 15 maja 1905 roku w petersburskiej gazecie "Wieczorna Rosja".

## Wystąpienia

* "Diamentowa karoca: Łowca ważek" (wspomniany)
Beau-Rivage Palace

**Beau-Rivage Palace** – najlepszy hotel w Lozannie.

Znajdował się przy esplanadzie i Jeziorze Genewskim.

W październiku 1922 roku w hotelu zatrzymała się sowiecka delegacja przybyła negocjować udział w obradach na nadchodzącej konferencji międzynarodowej. Wśród delegatów byli Skukin i Riewazow. Arkadij zamieszkał w narożnym apartamencie, gdzie odwiedziła go Mona. Skukin opowiedział jej prawdę o śmierci Fandorina, a następnie Masa zabił Skukina oraz Riewazowa, strzelając do nich z zatrutej dmuchawki przez okno.

24 lipca 1923 roku w hotelu Beau-Rivage Palace podpisano traktat lozański kończący konferencję.

## Ciekawostki

* Hotel Beau-Rivage Palace jest miejscem autentycznym.
"Retwizan"

**"Retwizan"** – rosyjski okręt wojenny, na którym służył lejtnant Endlung.

Filip Nikołajewicz proponował Ziukinowi, aby zaciągnął się na "Retwizana".

## Ciekawostki

* "Retwizan" był okrętem autentycznym. Jednak nie wiadomo, o który statek mogło chodzić, gdyż jeden "Retwizan" został zatopiony w 1880 roku, a budowa drugiego rozpoczęła się dopiero w 1899 roku, więc w 1896 roku, gdy miały miejsce wydarzenia z powieści "Koronacja", nie było okrętu o tej nazwie.
Awwakum

**Awwakum Pietrow**/**Pietrowicz** – rosyjski protopop prawosławny.

W XVII wieku sprzeciwił się reformom patriarchy Nikona i został jednym z pierwszych staroobrzędowców. W 1667 roku Awwakum został zesłany do Północnej Rosji, gdzie spędził czternaście lat zamknięty w ziemiance, posilając się tylko chlebem i wodą. Przez innych raskolników protopop był uznawany za symbol walki z prawosławną cerkwią. W tych czasach wielu starowierców dokonywało samospaleń w ramach sprzeciwu wobec cerkwi.

W 1682 roku Awwakum wysłał do cara Fiodora Aleksiejewicza list, w którym skrytykował jego ojca Aleksego oraz patriarchę Joachima. Rozgniewany car kazał spalić Awwakuma i więzionych z nim współwyznawców w domku z bali. Po śmierci protopop został uznany przez raskolników za męczennika.

Jednym z jego duchowych synów był Amwrosij.

## Wystąpienia

* "Nefrytowy różaniec: Przed końcem świata" (wspomniany)
Batumi

**Batumi** – rosyjskie miasto portowe leżące na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego.

W czasach Imperium Rosyjskiego Batumi było ważnym węzłem w transporcie ropy naftowej. Specjalnym rurociągiem była to wysyłana ropa z Baku.

W maju 1905 roku przez Batumi przejeżdżał transport broni dla rewolucjonistów Drozda wysłany przez pułkownika Akashi.

## Ciekawostki

* Batumi jest autentycznym miastem. Obecnie należy do Gruzji.

## Wystąpienia

* "Diamentowa karoca: Łowca ważek"
* "Czarne miasto"
"Radca stanu"

**"Radca stanu"** – powieść detektywistyczna autorstwa Borisa Akunina. Jest to siódma książka z serii "Przygody Erasta Fandorina".

W Rosji "Radca stanu" ukazał się w roku 1999. Wydanie polskie zostało opublikowane pięć lat później.

## Czas i miejsce akcji oraz sposób prowadzenia narracji

Wydarzenia przedstawione w powieści mają miejsce Moskwie w lutym 1891 roku.

W treści trzecioosobowa narracja jest przeplatana. W kolejnych rozdziałach wydarzenia są przedstawiane z punktu widzenia dwóch bohaterów - raz Erasta Pietrowicza Fandorina, raz Grina.

## Streszczenie utworu

*Uwaga! Ta sekcja zawiera szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.*

Streszczenie
694F

**694F** – agent tajnej organizacji "Azazel". Należał do sekcji "F" zajmującej się polityką, aparatami państwowymi, siłami zbrojnymi oraz policją.

W maju 1876 roku został mianowany ministrem w Portugalii. Wiadomość o jego awansie została 17 maja (29 maja) wysłana do Londynu, gdzie dotarła 26 maja (7 czerwca). Bieżecka odebrała list i przesłała informację do Petersburga.

Po wykryciu przez Fandorina prawdy na temat "Azazela", agent 694F został zdymisjonowany.
"Lewiatan" (książka)

**"Lewiatan"** – powieść detektywistyczna autorstwa Borisa Akunina. Jest to trzecia książka z serii "Przygody Erasta Fandorina".

W Rosji "Lewiatan" ukazał się w roku 1998. Wydanie polskie zostało opublikowane pięć lat później.

## Czas i miejsce akcji oraz sposób prowadzenia narracji

Wydarzenia przedstawione w powieści mają miejsce na statku pasażerskim - tytułowym "Lewiatanie" - podczas jego dziewiczego rejsu z Southampton w Anglii do Kalkuty w Indiach między 19 marca a 19 kwietnia 1878 roku.

Pod względem narracji "Lewiatan" jest jedną z najciekawszych części serii, gdyż narracja jest w niej najbardziej zróżnicowana - przedakcja zostaje przedstawiona czytelnikowi w postaci policyjnych raportów oraz artykułów prasowych w gazetach, a wydarzenia mające miejsce na statku są opisane z punktu widzenia różnych uczestników rejsu, czasem w formie trzecioosobowej, a czasem w pierwszoosobowej w przypadku listów i dzienników pisanych przez pasażerów. Nie występuje narracja z punktu widzenia Erasta Pietrowicza Fandorina.

## Streszczenie utworu

*Uwaga! Ta sekcja zawiera szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.*

Streszczenie

## Ciekawostki

Teatr Telewizji na podstawie powieści "Lewiatan" przygotował spektakl w adaptacji Cezarego Harasimowicza wyreżyserowany przez Bartosza Konopkę. Premiera miała miejsce 8 marca 2021 roku na kanale TVP1. W głównych rolach obsadzeni zostali: Piotr Żurawski (Erast Fandorin), Piotr Głowacki (Gustaw Gauche), Otar Saralidze (Charles Régnier), Karolina Gruszka (Clarissa Stamp), Maria Dębska (Maria Saintfontaine), Jan Marczewski (Reginald Milford-Stokes), Hiroaki Murakami (Hintaro Aono), Dominik Nowak (pan Truffo), Anna Smołowik (pani Truffo), Tomasz Drabek (Anthony Sweetchild) oraz Jakub Snochowski (Josiah Cliff).
"N. L. Szustow i Synowie"

**"N. L. Szustow i Synowie"** – rosyjska firma produkująca napoje alkoholowe.

Firma "N. L. Szustow i Synowie" została założona w 1863 roku przez Nikołaja Leontjewicza Szustowa. Początkowo spółka produkowała tylko wódkę, ale z biegiem lat zajęła się także produkcją win, nalewek, likierów, a nawet koniaku. Przed I wojną światową firma była jednym z największych producentów alkoholu w Imperium Rosyjskim. Od 1912 roku zajmowała się dostarczaniem alkoholu na potrzeby dworu cesarskiego. W trakcie wojny w związku z prohibicją spółka wstrzymała produkcję, a zakłady firmy zajęły się produkcją sprzętu na zamówienia wojskowe. Po wybuchu rewolucji bolszewickiej przedsiębiorstwo zostało znacjonalizowane. Rodzinie Szustowów nie udało się wynegocjować zwrotu majątku.

Przedsiębiorstwo zostało wspomniana w powieści "Gambit turecki", gdy hrabia Zurow w klubie dziennikarskim prosi o przyniesienie "Szustowa". Zurow miał na myśli wódkę, gdyż w roku 1877 firma zajmowała się wyłącznie produkcją tego trunku.

## Ciekawostki

* "N. L. Szustow i Synowie" była firmą autentyczną.
Andrieiczkina, Stiepanida Iwanowna

**Stiepanida Iwanowna Andrieiczkina** – moskiewska prostytutka.

4 kwietnia 1889 roku przed drugą w nocy zagadnęła przechodzącego obok niej Dekoratora. Ten uznał, że kobieta jest obrzydliwa, ale to nie jej wina, bo to społeczeństwo zepchnęło ją do rynsztoka, lecz on może wydobyć jej Piękno. Za ćwiartkę wódki zaciągnął ją do szopy na drewno na ulicy Sielezniewskiej i tam zamordował. Potem rozciął jej brzuch, wyjął organy, które ułożył na ziemi. Na rozciętej piersi położył jej książeczkę zdrowia. W chwili śmierci Andrieiczkina miała 39 lat.

O 11 rano jej zmasakrowane ciało zostało znalezione w szopie przez stróża Klimuka.
"Christiania"

**"Christiania"** – prom wycieczkowy pływający po Morzu Północnym.

Statek kursował między Anglią a Sztokholmem. Sir Alexander postanowił popłynąć nim do Sztokholmu na konferencję noblowską, na której miał otrzymał Nagrodę Nobla.

1 września 1994 roku statek podczas rejsu po Morzu Północnym z powodu pomyłki urządzeń komputerowych zderzył się we mgle ze zbiornikowcem wiozącym ropę i przewrócił się. Doszło do potwornej, brutalnej walki o miejsca w szalupach ratunkowych i ci, dla których tego miejsca zabrakło, zginęli. Brytyjczycy, Szwedzi i Duńczycy wyrywali sobie kamizelki ratunkowej i spychali z tratw słabszych od siebie. Ofiarami katastrofy byli sir Alexander i lady Anna Fandorin.

## Ciekawostki

* Statek "Christiania" jest fikcyjny, ale inspirowany był prawdopodobnie autentycznym statkiem MS Estonia, który we wrześniu 1994 roku zatonął na Morzu Bałtyckim podczas rejsu pasażerskiego.
Anglo-Persian Oil Company

**Anglo-Persian Oil Company** – angielsko-perska spółka naftowa.

Przeprowadziła poszukiwania złóż ropy naftowej w irańskim Chuzestanie. Gdy złoża zostały znalezione, spółka żadnym sposobem nie mogła ich zagarnąć. Miejscowa ludność uprawiała tam bawełnę i z tępym wschodnim uporem nie chciała słyszeć o zmianie stylu życia. Nie pomagało ani przekupstwo, ani naciski na rząd szacha. W tej sytuacji angielscy agenci potajemnie przewieźli z Indii śmiertelnie jadowite węże, które w krótkim czasie rozmnożyły się na polach bawełny. Tubylcy nie wiedzieli, jak walczyć z tą epidemią. Anglicy wspaniałomyślnie zaproponowali pomoc: wytępią gady przy użyciu preparatów chemicznych. Persowie przyjęli pomoc i wkrótce wszystkie gady zdechły. Lecz jednocześnie przestała rosnąć bawełna, więc rolnicy stracili źródło dochodów. Później spółka wykupiła ziemie za bezcen.
"Moskowskije Gubiernskije Wiedomosti"

**"Moskowskije Gubiernskije Wiedomosti"**/**"Moskowskoje Gubiernskoje Wiedomostwo"** – rosyjski tygodnik wydawany w latach 1840-1917 przez zarząd guberni moskiewskiej. Na stronach publikowano przede wszystkim komunikaty rządowe.

22 lipca (3 sierpnia) 1877 roku w gazecie ukazał artykuł się o Bukareszcie i niewdzięczności Rumunów wobec Rosjan, którzy przelewają swoją krew, aby pomóc Rumunom.

19 lutego (3 marca) 1878 roku gazeta zamieściła artykuł o traktacie z San Stefano, na mocy którego Turcja miała oddać znaczną część swoich terenów i jeszcze zwrócić Rosji koszty wojenne.

25 czerwca 1882 roku w gazecie znalazł się artykuł o odczycie profesora Pawłowa w domu księżnej Trubeckiej. Odczyt był poświęcony analizie ostatnich dzieł Iwana Turgieniewa i zgromadził wielu słuchaczy. Pawłow pokazał także jak nisko upadł talent autora pod wpływem fałszywej tendencji realistycznej.

W tym samym wydaniu znalazł się artykuł o podróżniku Mikłucho-Makłaju. Napisano w gazecie, że podróżnik jest ciężko chory i chce wrócić do ojczyzny na pokładzie "Strzelca".

W numerze z 25 czerwca 1882 roku pojawiły się również artykuły o niestosownej reklamie amerykańskiej bielizny wełnianej oraz o budowie kanału La Manche.

## Ciekawostki

* "Moskowskije Gubiernskije Wiedomosti" były autentycznym tygodnikiem.

## Wystąpienia

* "Gambit turecki"
* "Śmierć Achillesa"
"Luwr-Madryt"

**"Luwr-Madryt"** – kompleks luksusowych hoteli znajdujący się w Moskwie.

Mieścił się na rogu ulicy Twerskiej i zaułku Leontjewskiego pod numerem 26. "Luwrem" nazywano szykowny hotel frontem zwrócony ku ulicy Twerskiej, a "Madrytem" skromniejszą część budynku, której okna wychodziły na zaułek Leontjewski. Przyjezdne trupy często zatrzymywały się w tym podwójnym budynku, jakby specjalnie zaprojektowanym z myślą o teatralnej hierarchii. Dowcipni ze środowiska aktorskiego nazwali długi korytarz łączący wspaniały hotel i skromne pokoje "trudnymi do pokonania Pirenejami". Pierwsze piętro znajdowało się na wysokości około dwóch sążni.

Jesienią 1911 roku w hotelu "Luwr-Madryt" zamieszkała trupa teatru "Arka Noego" przybyła z Petersburga do Moskwy na gościnne występy. W apartamentach "luks" mieszkali reżyser, pierwszy aktor i pierwsza aktorka. Pozostali aktorzy otrzymali pokoje w "Madrycie". W pokoju numer 10 mieszkała Reginina, w sąsiednim pokoju numer 8 Razumowski, Durowa w pokoju numer 3.

## Ciekawostki

* Hotel "Luwr-Madryt" był autentycznym miejscem w Moskwie. Został rozebrany w latach .30 XX wieku w związku z rozbudową ulicy Twerskiej.
Abdul ("Śmierć Achillesa")

**Abdul** – karczmarz z "Katorgi", człowiek Miszy Malutkiego budzący respekt na całej Chitrowce.

## Wygląd

Abdul jest opisany jako spokojny i żylasty mężczyzna. Miał czarne, matowe oczy. Był Tatarem.

## Życiorys

27 czerwca 1882 roku był obecny razem z resztą bandy w "Katordze", gdy przyszli do niej przebrani Fandorin, Masa i Gruszyn. Po tym jak Gruszyn i Masa odwrócili się do niego plecami, Abdul szybko chwycił z lady dwufuntowy odważnik na sznurku i uderzył nim Gruszyna. Następnie uderzył Masę w lewą skroń. Japończyk został tylko ogłuszony, ale Ksawierij Fieofiłaktowicz zginął od otrzymanego ciosu.

Rankiem następnego dnia gdy Fandorin wydostał się z piwnicy, obudził śpiącego Abdula. Erast Pietrowicz liczył, że karczmarz zacznie ze strachem uciekać, a wtedy on będzie mógł go zastrzelić w zemście za Gruszyna i Masę. Jednak Abdul nie uciekł i postanowił oddać się woli Allaha. Fandorin skrępował mu ręce, a potem razem z Masą zawieźli go do urzędu żandarmerii na Małej Nikickiej.
"Azazel" (książka)

**"Azazel"** – powieść detektywistyczna autorstwa Borisa Akunina. Jest to pierwsza książka z serii "Przygody Erasta Fandorina".

W Rosji "Azazel" ukazał się w roku 1998. Wydanie polskie zostało opublikowane pięć lat później.

## Czas i miejsce akcji oraz sposób prowadzenia narracji

Wydarzenia przedstawione w powieści mają miejsce w 1876 roku. Akcja rozpoczyna się 13 maja oraz kończy w ostatnią niedzielę września.

Miejscem akcji są kolejno Moskwa, Londyn oraz Petersburg. Finał powieści ma miejsce w Moskwie.

W treści zachowana jest spójność narracji trzecioosobowej prowadzonej z punktu widzenia głównego bohatera - Erasta Pietrowicza Fandorina.

## Streszczenie utworu

*Uwaga! Ta sekcja zawiera szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.*

Streszczenie
Beak of Plague

### Category Boost

[Accumulation] With each additional Abnormal Status-category power item you equip, plague fog applies poison stacks faster.

### Unlock

Basic item

The Beak of Plague is an item in Otherworld Legends.

While this item is equipped, a plague fog appears in a short radius around you. If an enemy enters that zone for a short amount of time, they will get applied with 0.7 stack of poison per tick time. If the enemy remains in the plague fog, they can get more stacks of poison applied to them, although applying poison to an already poisoned enemy will take longer.

***Category boost***:[Accumulation] Each equipped item of Abnormal Status category, includingBeak of Plague itself, increases the efficiency of applying poison by plague fog by 100% (100%->200%->300% and etc., from 0.7 stack of poison per tick to 1.4 per tick to 2.1 per tick, for example), starting with 0,7 poison per tick on it's own. The limit is at 5 items,includingBeak of Plague itself, which means, that with 4 additional Abnormal Status items, efficiency of applying poison by plague fog will be increased by ~400% - ~3,4 stacks of poison per tick.

The Beak of Plague is handy for melee characters since it allows them to easily poison enemies that they approach. This poison has the advantages of being completely guaranteed to apply, and the fact that it can be applied during rolls and skills that protect the player, making it a good source of DoT damage.

### Merging

Beak of Plague is used as a merging ingredient to create Lucky Fat Cat.

## Trivia

* This item's design and function are a reference to the masks plague doctors used to wear when Europe was being devastated by the Black Death. These masks with elongated beaks were stuffed with pungent herbs and other strong-smelling plants which supposedly protected the user from infection, hence the item's function: you can be safe from the toxic cloud around you while enemies will get poisoned.
"Uszaty"

**"Uszaty"** – agent Ochrany.

Jego nazwisko nie jest znane. Przez innych agentów Ochrany był określany jako 'uszaty', więc prawdopodobnie miał duże uszy.

25 maja 1905 roku został ściągnięty z Petersburga do Moskwy, aby zastąpić agentów Mylnikowa zabitych przez Łowcę ważek.

Następnego dnia Eustracjusz Pawłowicz razem z agentami Ochrany przyjechał do pensjonatu Saint-Saëns, gdzie Smurow zauważył podejrzanego o pseudonimie "Kałmuk". Mylnikow zdecydował, że razem z filerami wejdzie do apartamentu podejrzanego. Saplukin wytrychem bezgłośnie otworzył drzwi do mieszkania. Następnie wszyscy weszli do środka. Mylnikow, Saplukin i Lepinche zostali w holu, a trzech agentów badało pokoju. "Uszaty" na polecenie przełożonego badał jeden z pokoi apartamentu. Nadepchnął na klepkę w podłodze, pod którą ukryta była sprężyna aktywująca schowaną w szafie kuszę. Zatruty bełt na miejscu zabił agenta, a Łowca ukrył jego ciało w sekretnym pokoju, gdzie potem odnalazł je Fandorin.
"Dekorator"

**"Dekorator"** – powieść detektywistyczna autorstwa Borisa Akunina. Jest to szósta książka z serii "Przygody Erasta Fandorina".

W Rosji w 1998 roku ukazała się książka "Osobyje poruczenija" zawierająca powieści "Walet pikowy" oraz "Dekorator". W wersji polskiej obie powieści zostały wydane osobno pięć lat później.

## Czas i miejsce akcji oraz sposób prowadzenia narracji

Wydarzenia przedstawione w powieści mają miejsce Moskwie w dniach 4-9 kwietnia 1889 roku.

W treści występuje trzecioosobowa narracja z perspektywy dwóch bohaterów - Anisija Tulipanowa oraz Erasta Fandorina. Każdy rozdział (poza ostatnim) zakończony jest wspomnieniami seryjnego mordercy w formie narracji pierwszoosobowej.

## Streszczenie utworu

*Uwaga! Ta sekcja zawiera szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.*

Streszczenie
"Prawitielstwiennyj Wiestnik"

**"Prawitielstwiennyj Wiestnik"** – gazeta wydawana przez rosyjski rząd w latach 1868-1917. Publikowała przede wszystkim zarządzania i komunikaty rządu.

W artykule z 30 lipca (11 sierpnia) 1877 roku opublikowała artykuł o odwiedzinach cesarza Aleksandra w szpitalach, gdzie przebywali ranni żołnierze.

9 stycznia (21 stycznia) 1878 roku opublikowała artykuł o złej sytuacji rosyjskiego budżetu wywołanej wojną z Turcją.

## Ciekawostki

* "Prawitielstwiennyj Wiestnik" był gazetą autentyczną.
Bath

**Bath** – miasto leżące w Anglii, niedaleko Bristolu, 15 mil od Berkeley House.

W Bath znajdował się kurort, w którym w młodości występowała w cyrku Molly Flame. Właśnie tu poznał ją Geoffrey Lynn.

W 1891 roku w Bath w domu w zaułku słabo oświetlonym mętnym blaskiem jedynej gazowej latarni mieszkała Molly Flame.

## Wystąpienia

* "Nefrytowy różaniec: Herbatka w Brystolu"
Baltazar

**Baltazar** – tresowany czarny kruk.

23 lutego 1886 roku Momus kupił go na ptasim targu. Wraz z Mimi nauczyli go sztuczki - Mimi wkładała w szew na ramieniu ziarnka prosa, a potem kruk leciał w jej stronę i siadał na ramieniu, najpierw z odległości pięciu kroków, potem piętnastu, a wreszcie nawet z trzydziestu. Para złodziei wykorzystała Baltazara, aby oszukać Jeropkina.
Ашур, Солнце

**Ашур,** или Солнце — бог солнца, которому поклоняется культ Солнца. Ашур враждует с со своей сестрой Луной. Однажды он попытался убить её, но из крови, плоти и костей Луны возникли мир и жизнь, а сама она возродилась снова.

В начале событий игры Ашур стремиться установить свою власть над миром, пока отсутствует пропавшая Луна.

## Встреча

Игроки встретятся с Ашуром после нескольких прохождений игры. После первого прохождения перед игроком разыгрывается сцена разговора верховной жрицы Роа и духа царя Мардока, в которой даётся намёк на влияние третьей силы:

Верховная жрица Роа: *Воспоминания постепенно собираются. Но что-то нам мешает. Чувствуешь? Вон. Что это? Со сном что-то соприкасается...*

Царь Мардок: *Я принёс вам технологии и цивилизацию. Все легенды называют меня царём-спасителем - даже те, в которых я гибну. Учёные, архитекторы, хранители знаний. Им не нужна луна. И вам не нужна. Вам нужна лишь одна Истина.*

Верховная жрица Роа: *Не люблю упрощения. Предпочитаю понимать все нюансы. А чтобы их понять, нужно вспомнить больше легенд...*

После второго прохождения царь Мардок сбрасывает свою оболочку и превращается в Ашура, бога солнца.
"Ferry Road"

**"Ferry Road"** – podrzędny hotel mieszczący się na Psiej Wyspie w wąskiej uliczce za dokami Millwall.

Mieszkali tu zmustrowani marynarze, drobni aferzyści i starzejące się dziwki portowe. Za sześć pensów dziennie pozwalano mieszkać w osobnym pokoiku z łóżkiem i nikt nie mieszał się do spraw lokatora, ale obowiązywała umowa, że za zniszczenie mebli, bójki i krzyki po nocach gospodarz, Tłusty Hugh, pobierał szylinga kary.

17 czerwca 1876 roku w "Ferry Road" zamieszkał podający się za francuskiego malarza Fandorin, płacąc za tydzień z góry.
Baranow, Jefim Jefimowicz

**Jefim Jefimowicz Baranow** – generał-lejtnant, moskiewski oberpolicmajster w latach 1884-1886.

Jest opisany jako mężczyzna z podkręconymi wąsami.

Baranow nie uważał za uwłaczające zwracać się do Fandorina o radę czy nawet jakąś protekcję. Zawsze odnosił się z powagą do opinii Fandorina. Co rano wysyłał do Erasta Pietrowicza najważniejsze informacje dotyczące sekretnych spraw w gestii żandarmerii i policji. Wiadomości zazwyczaj wysyłane były na Twerską do rezydencji generała-gubernatora, ale czasem i do prywatnego domu Fandorina na Małej Nikickiej.

Latem 1884 roku Baranow był obecny na balu, gdzie Fandorin tańczył z Peggy Niemczinową. Podczas przyjęcia hrabia Chrucki wdał się w rozmowę z oberpolicmajstrem i Erastem Pietrowiczem na temat tajemniczego włamania do antykwariatu Priachina.

Od czasu pojawienia się Waletów Pikowych w Moskwie pod koniec 1885 roku Baranow prowadził śledztwo w sprawie bandy oszustów i raportował generałowi-gubernatorowi o postępach oraz kolejnych dokonaniach złodziei.

Po nieudanej operacji schwytania Momusa przy prowokacji z bengalskim radżą w lutym 1886 roku Fandorin zarekomendował oberpolicmajstrowi Tulipanowa w samych superlatywach.

## Wystąpienia

* "Walet pikowy" (wspomniany)
* "Nefrytowy różaniec: Nefrytowy różaniec"

1. ↑ Dokładne określenie lat sprawowania urzędu przez Baranowa jest niemożliwe. Oberpolicmajster Baranow pojawia się tylko w dwóch częściach serii - akcja jednej dzieje się w 1884, a drugiej w 1886 roku.
"Katorga"

**"Katorga"** – lokal na moskiewskiej Chitrowce.

Był to ponury dom piętrowy, ze złowieszczo świecącymi się ślepawymi okienkami. Formalnie należał do generał-gubernatora, ale wynajmował go Jeropkin, który urządził na piętrach pokoje z tanimi dziewczynami za pół rubla, a w suterenie gospodę. Dawniej na tym miejscu znajdowało się więzienie i loch z izbą tortur Iwana Groźnego. Z tych czasów zachował się labirynt tuneli, którymi w razie czego można było uciec z "Katorgi". W gospodzie było ciemno, bo tutejsi nie lubili ostrego światła. Na kontuarze paliła lampa naftowa, aby liczyć pieniądze, na zbitych z desek stołach stało po jednej grubej świecy łojowej. Codziennie do "Katorgi" przyjeżdżał Jeropkin, aby zebrać pieniądze z noclegowni.

27 czerwca 1882 roku do "Katorgi" przyszli przebrani Fandorin, Masa oraz Gruszyn szukający Miszy Malutkiego, który lubił przesiadywać tu ze swoimi ludźmi.

W 1900 roku Skorik, Puchacz i Procha przychodzili do "Katorgi" na wódkę po dobrym zarobku. Siniuchin przechwalał się w gospodzie odnalezionym skarbem, za pomocą którego zamierzał wrócić do dawnego dostatniego życia.

## Wystąpienia

* "Śmierć Achillesa"
* "Walet pikowy"
* "Kochanek Śmierci"
"Praga"

**"Praga"** – moskiewska traktiernia znajdująca się na Arbacie.

28 września 1876 roku Fandorin spędził tu swój wieczór kawalerski w towarzystwie dawnych kolegów z gimnazjum i "starych przyjaciół" ojca, którzy po śmierci Piotra Fandorina gdzieś przepadli i nagle pojawili się na wieść o ślubie Erasta Pietrowicza.
"Cargrad"

**"Cargrad"** – moskiewski hotel.

Mieścił się na wale Rogożskim na rogatkach Pokrowskich.

Była to szara, dwupiętrowa kamienica, gdzie nie było zainstalowanego nie było telefonu.

Chcąc wywabić Fandorina i Masę z mieszkania, aby móc w spokoju zabić Angelinę, Dekorator, podszywając się pod Zacharowa, wyznaczył Fandorinowi i Masie spotkanie w "Cargradzie" w pokoju numer 52.
Филю, Призрачный страж

* В диалогах
* В мире

**Филю**, также известный, как Призрачный Страж, — волкодав, охранник врат в мир духов. Чтобы пройти через них, нужно либо получить разрешение Филю, либо победить его, потому что врата он охраняет по приказу Великой Матери.

## Внешний вид

Волкодав, по росту в 2 раза больше человека, имеет длинную светло-голубую и светло-жёлтую (на лапах и морде) шерсть. Из каждого плеча у него торчат два синих шипа.
Aden

**Aden** – miasto portowe leżące w Egipcie.

Według przewodnika z 1878 roku Aden był nazywany Gibraltarem Wschodu. Stanowił dla Anglii pomost do Indii Wschodnich. Statki zaopatrywały się tu w węgiel i uzupełniały zapasy słodkiej wody. Znaczenie Adenu bardzo wzrosło po otwarciu Kanału Sueskiego. Samo miasto było niewielkie: magazyny portowe, kopalnie, kilka faktorii, kantory, hotele. Rozplanowanie ulic było nieregularne. Tutejszą suchą glebę nawadniało trzydzieści cystern napełnianych przez górskie strumienie. Aden zamieszkiwało 34 tysiące mieszkańców, głównie hinduskich muzułmanów.

Aden był trzecim portem, w którym zatrzymał się "Lewiatan" na trasie Southampton-Kalkuta. Statek dopłynął do portu 7 kwietnia 1878 roku i zatrzymał się tu na postój. Pasażerom nie pozwolono zejść na brzeg. Oficjalnie z powodu kwarantanny, ale w rzeczywistości marynarze i policja portowa przeczesywali pokład w poszukiwaniu Murzynów, którzy mogli w Port Saidzie niezauważeni dostać się na okręt. Podczas postoju w Adenie Milford-Stokes kupił sobie nowy sekstant i przewodnik żeglarski z wzorami astronomicznymi, a profesor Sweetchild skontaktował się ze swoim znajomym z francuskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych przez telegraf i ustalił, że syn radży Bagdassara nadal żyje. Komisarz Gauche nadał w Adenie telegram do policji z pytaniem o miss Stamp.

W maju 1904 roku do Adenu przybyli czterej oficerowie japońskiej marynarki: dwóch minerów i dwóch nurków udających handlowców. Mieli oni umieścić podwodne bomby na trasie detaszowanych na Daleki Wschód krążowników Eskadry Czarnomorskiej. Rosyjski konsul w Hongkongu wysłał sekretny raport do rosyjskiego wywiadu i do Adenu natychmiast wysłano Mylnikowa i sześciu najlepszych agentów. Ci, udając pijanych marynarzy, urządzili na bazarze walkę na noże, w której zabili Japończyków, a ich bagaż utopili w zatoce.

## Ciekawostki

* Aden jest autentycznym miastem. Obecnie należy do Jemenu.

## Wystąpienia

* "Lewiatan"
* "Diamentowa karoca: Łowca ważek"
Bażenow

**Bażenow** – lekarz psychiatrii.

Leczył Papuszyna po tym jak trafił do szpitala psychiatrycznego. Pacjenta prześladowały ciągłe koszmary i halucynacje, związane z kanibalizmem. Czuł do siebie żywiołowy wstręt. Już w pierwszym tygodniu kuracji połknął łyżkę i kawałek talerza, ale nie umarł. Więcej prób samobójczych nie podejmował, uważając, że nie jest godzien śmierci. W końcu go wypisano pod warunkiem, że będzie przychodził na badania i rozmowy z lekarzem. Początkowo się zgłaszał, ale potem przestał. Podczas ostatniego spotkania robił wrażenie uspokojonego i powiedział, że spotkał ludzi, którzy mu pomogą rozwiązać jego problemy.

W wrześniu 1900 roku Bażenow spotkał się z Namelessem i opowiedział mu historię Papuszyna.
Arles

**Arles** – francuskie miasto leżące na południu kraju.

Z Arles pochodziła jedna nowicjuszek zakonnych przebywających razem z Marią Saintfontaine w klasztorze szarytek. Gdy 18 lipca 1866 roku odkryto, że biskupowi Brukseli wizytującemu klasztor zaginął pierścień, podejrzenia padły na nowicjuszkę z Arles oraz Marię. Pod materacem Francuzki znaleziono aksamitny futerał na pierścień, ale bez pierścienia. Nowicjuszka została zamknięta w karcerze, gdzie wkrótce powiesiła się na pasie od habitu.
"Kochanek Śmierci"

**"Kochanek Śmierci"** – powieść detektywistyczna autorstwa Borisa Akunina. Jest to dziesiąta książka z serii "Przygody Erasta Fandorina".

W Rosji "Kochanek Śmierci" ukazał się w roku 2001. Wydanie polskie zostało opublikowane trzy lat później.

## Czas i miejsce akcji oraz sposób prowadzenia narracji

Wydarzenia przedstawione w powieści mają miejsce Moskwie w 1900 roku. Ostatni rozdział kończy się 25 września.

Akcja powieści "Kochanek Śmierci" i "Kochanka Śmierci" toczy się równolegle.

W treści zachowana jest spójność narracji trzecioosobowej prowadzonej z punktu widzenia głównego bohatera - Sieńki Skorika.

## Streszczenie utworu

*Uwaga! Ta sekcja zawiera szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.*

Streszczenie
"Metropol" (Charków)

**"Metropol"** – jeden z najlepszych hoteli znajdujących się w Charkowie.

Zdaniem Mony był to cudowny hotel na światowym poziomie. W pokojach były miękkie pierzyny, gorąca woda, telefon, na dole wspaniała restauracja i wszędzie stały palmy.

W sierpniu 1919 roku w dwupokojowym apartamencie w "Metropolu" zamieszkali Fandorin, Mona i Masa.
"Lancaster"

**"Lancaster"** – angielski torpedowiec.

W lipcu 1903 roku Napoleon i Claude przeprowadzili test swoich łodzi podwodnych, zatapiając na Morzu Północnym angielski torpedowiec "Lancaster". Potrzebowali do tego aż dwóch torped, gdyż pierwsza zboczyła z kursu, bo Napoleon zapomniał wyłączyć silnik i system namierzania akustycznego namierzył ich własną łódź. Napoleon nie przejmował się, że załoga torpedowca zginęła, gdyż w jego rozumowaniu ludzie spoza Zakonu nic nie znaczyli. Z torpedowca uratowało się dwóch marynarzy, których wzięto do Atlantis jako jeńców i trzymano ich w izolatce obok portu zanim nie przystąpili do Zakonu.

## Wystąpienia

* "Planeta Woda: Planeta Woda" (wspomniany)
1007F

**1007F** – agent tajnej organizacji "Azazel". Należał do sekcji "F" zajmującej się polityką, aparatami państwowymi, siłami zbrojnymi oraz policją.

W czerwcu 1876 roku został mianowany angielskim baronetem. Wiadomość o jego awansie została 28 maja (9 czerwca) wysłana do Londynu, gdzie dotarła następnego dnia. Bieżecka odebrała list i przesłała informację do Petersburga.
"Epoka"

**"Epoka"** – rosyjskie pismo literackie.

Zostało założone na początku 1864 roku przez braci Michaiła i Fiodora Dostojewskich. Gdy latem 1864 roku Michaił zmarł, prowadzenie pisma przejął Fiodor.  Fiodor prowadził pismo wyłącznie dla rodziny starszego brat. On sam nie miał w nim żadnych udziałów i nawet nie mógł umieścić na okładce własnego nazwiska jako redaktora. W lutym 1865 roku pisma zostało rozwiązane w wyniku finansowych problemów Dostojewskiego.
"Skrzynia na złoto"

**"Skrzynia na złoto"** – powieść autorstwa Borisa Akunina. Jest to pierwsza książka z cyklu "Przygody magistra".

W Rosji "Skrzynia na złoto" ukazała się w roku 2001. Wydanie polskie zostało opublikowane cztery lat później.

## Czas i miejsce akcji oraz sposób prowadzenia narracji

Kolejne rozdziały na przemian opisują wydarzenia z perspektywy dwóch bohaterów: sir Nicholasa Fandorina oraz jego dalekiego przodka Corneliusa von Dorn.

W obu przypadkach występuje narracja trzecioosobowa, a miejscem akcji jest Rosja, głównie Moskwa. Opis przygód sir Nicholasa rozpoczyna się 13 czerwca 1995 roku i kończy w lipcu tego roku. Wydarzenia z życia Corneliusa są opisywane między majem 1675 roku a styczniem 1676 roku.

## Streszczenie utworu

*Uwaga! Ta sekcja zawiera szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.*

Streszczenie
Bazunow, Aleksandr Fiodorowicz

**Aleksandr Fiodorowicz Bazunow** – petersburski księgarz.

Pochodził ze słynnej w całej Rosji rodziny księgarzy. Prowadził księgarnię w Petersburgu, gdzie sprzedawał książki najważniejszych ówczesnych pisarzy rosyjskich.

Fiodor Dostojewski miał u Bazunowa dług, który spłacił w 1866 roku, gdy sprzedał drugie wydanie "Zbrodni i kary".

## Ciekawostki

* Aleksandr Fiodorowicz Bazunow był postacią autentyczną.
"Muir i Mirrielees"

**"Muir i Mirrielees"** – rosyjski dom towarowy.

Został założony przez Andrew Muira i Archibalda Mirrieleesa w Petersburgu w 1857 roku. Jego filie znajdowały się także w Moskwie. W 1918 roku dom towarowy został przejęty przez państwo radzieckie.

Jedna z filii sklepu znajdowała się na moście Kuznieckim w Moskwie. W maju 1918 roku Kola, Połkanow i Aleksiej zatrzymali się przed nią, gdy szli przeprowadzić zamach na Orłowa.

## Ciekawostki

* Dom towarowy "Muir i Mirrielees" był autentyczną firmą.
"Gambit turecki"

**"Gambit turecki"** – powieść detektywistyczna autorstwa Borisa Akunina. Jest to druga książka z serii "Przygody Erasta Fandorina".

W Rosji "Gambit turecki" ukazał się w roku 1998. Wydanie polskie zostało opublikowane pięć lat później.

## Czas i miejsce akcji oraz sposób prowadzenia narracji

Wydarzenia przedstawione w powieści mają miejsce w Bułgarii, Rumunii oraz Turcji między 2 lipca 1877 roku i 26 lutego 1878 roku.

W powieści trzecioosobowa narracja prowadzona jest z punktu widzenia Warwawy Andriejówny Suworow. Dodatkowo każdy rozdział rozpoczyna się artykułem prasowym opisującym losy wojny lub nastroje społeczeństwa.

## Streszczenie utworu

*Uwaga! Ta sekcja zawiera szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.*

Streszczenie
"Łoskutna"

**"Łoskutna"**/**"Łoskutny"**/**"Łoskutnaja"** – moskiewski hotel.

Emblematem hotelu była litera "Ł" pod koroną. Znak umieszczano na karafkach, szklankach i popielniczkach w pokojach.

13 maja 1876 roku Achtyrcew i Kokorin zatrzymali się koło hotelu, aby po raz czwarty rzucić kośćmi w swoim pojedynku w amerykańską ruletkę. Achtyrcew wyrzucił 7, a Kokorin 6, więc to on musiał strzelać do siebie jako pierwszy. Następnie Kokorin poszedł do Parku Aleksandrowskiego i popełnił samobójstwo.

Kiedyś przed 1882 rokiem w "Łoskutnym" zatrzymał się Fandorin i uważał, że to dobry hotel.

Dzień po zabójstwie Chrapowa w 1891 roku w "Łoskutnej" zatrzymał się książę Pożarski wraz z dwójką agentów z Petersburga, którzy zamieszkali po obu stronach pokoju księcia. Korytarzowym był tu wtedy Tielpugow. Swierczyński chciał wykorzystać swoje znajomości w hotelu, aby skompromitować Pożarskiego, lecz mu się nie udało. Swierczyński do pokoju Pożarskiego wprowadził Koko, ale książę zorientował się wcześniej, że ktoś był u niego w pokoju i wszedł dopiero w towarzystwie swoich ludzi. Uprzedzona przez Swierczyńskiego policja i dziennikarze mieli przyłapać księcia w pokoju z hermafrodytą, ale zobaczyli poważnych ludzi z rewolwerami i wyprowadzili Koko.

W 1896 roku na czas koronacji cesarza Mikołaja w "Łoskutnej" mieszkała Snieżniewska, zajmując całe skrzydło, co świadczyło o jej statusie, bo z uwagi na koronację nawet najzwyklejszy pokój hotelowy kosztował pięciokrotnie więcej, a i znaleźć go było nie sposób.

## Ciekawostki

* "Łoskutna" był autentycznym moskiewskim hotelem. Został rozebrany w 1936 roku.
* W powieści "Azazel" nazwa hotelu została przetłumaczona jako "Pod Gałgankiem".

## Wystąpienia

* "Azazel"
* "Śmierć Achillesa"
* "Radca stanu"
* "Koronacja"
Angieł, Jewgienij Pietrowicz

**Jewgienij Pietrowicz Angieł** – ukraiński anarchista.

Podczas wojny domowej w Rosji walczył o całkowitą niezależność Ukrainy. Był atamanem Kozactwa Łycarskiego. Angieł był jednym z najbardziej radykalnych ukraińskich działaczy niepodległościowych. Dążył do utworzenia niepodległego kraju, który byłby czysty narodowo, czyli zamieszkany wyłącznie przez Ukraińców. Z powodu swoich poglądów był w konflikcie z bolszewikami, białymi oraz przywódcami Ukraińskiej Republiki Ludowej. Według oficjalnej wersji Angieł został rozstrzelany w 1919 roku przez czerwonych lub białych, ale istnieje też wersja, że udało mu się uciec i wyjechać za granicę.

## Ciekawostki

* Jewgienij Pietrowicz Angieł był postacią autentyczną.
Alberti

**Alberti** – lekarz mieszkający w Jokohamie, świetny chirurg.

Mieszkał na ulicy Hommuradori.

Doktor Twiggs próbował odesłać do Albertiego Jonathana Yamadę, który przyszedł do niego, opowiadając o wypadku żony.

Po tym, jak Fandorin doznał urazu głowy po uderzeniu Tamby, doktor Alberti leczył Erasta Pietrowicza.

## Wystąpienia

* "Diamentowa karoca: Między wierszami" (wspomniany)
"Soir"

**"Soir"** – francuska gazeta.

18 marca 1878 roku opublikowała artykuł o tym, że w sprawę morderstwa na rue de Grenelle może być zamieszana znana skandalistka Maria Saintfontaine. Na tej samej stronie znalazł się artykuł o epidemii cholery, dzięki któremu Fandorin domyślił się sposobu w jaki podano morfinę służbie lorda Littleby.
"pani Desirée"

**"pani Desirée"** – pseudonim sceniczny jednego z bywalców klubu "Elizjum".

Był to zażywny mężczyzna w średnim wieku z okrągłym brzuchem.

Rzekomo specjalnie podróżował do Aleksandrii, żeby studiować prastarą sztukę tańca brzucha.

13 maja 1896 roku występował w klubie "Elizjum". Do perskiej melodii z operetki "Odaliska" kołysał biodrami i udami, od czego rozbujał się jego wydatny brzuch. Był przy tym ubrany w ażurowe pończochy, króciutką narzutkę, spódniczkę ozdobioną cekinami i miał goły brzuch, który prawdopodobnie był świeżo wygolony. Według Ziukina było to wyjątkowo nieapetyczne, ale członkowie klubu oszaleli z zachwytu.
Andreotti

**Andreotii** – włoski generał.

Na przełomie marca i kwietnia 1889 roku Andreotti wygłosił przemówienie skierowane do weteranów bitwy pod Solferino. Wyraził wtedy zaniepokojenie żydowskimi wpływami w europejskich sferach prasowych i wydawniczych. Poseł Cavallo nazwał generała "sycylijskim osłem", w wyniku czego doszło do pojedynku. W drugiej rundzie Andreotti został lekko raniony szablą w ramię i pojedynek przerwano. Przeciwnicy podali sobie ręce. Przez kolejne dni całe Włochy mówiły o pojedynku.

W numerze "Moskowskich Wiedomosti" z 6 (18) kwietnia 1889 roku pojawił się artykuł o pojedynku. Gazeta uznała, że wypowiedź generała była w pełni słuszna.
Astrapow-Lidin, Żorż

**Żorż Astrapow-Lidin** – sławny tenor, mąż Glikerii Romonowny Lidiny.

## Wygląd

Żorż był urodziwy. Miał nieskazitelną hiszpańską bródkę i podkręcony wąs. W krawacie nosił brylantową szpilkę.

## Życiorys

Był sławnym tenorem występującym w teatrach. Jego nazwisko było na każdym afiszu. Miał ogromne dochody. W 1904 roku zebrał prawie sto tysięcy rubli. Czasem brał engagement w moskiewskim Teatrze Wielkim.

W 1903 roku poślubił aktorkę Glikerię Romanowną Lidinę. W końcu aktorka zrozumiała, że w rzeczywistości nie była zakochana w Żorżu, lecz jego tenorowym głosie. Żorż prawdopodobnie notorycznie zdradzał swoją żonę, o czym znajomi informowali Glikerię, ale kobieta brała to za złośliwe plotki. W końcu w maju 1905 roku żona przyłapała Żorża na zdradzie z Koturnową w ich własnym salonie i postanowiła porzucić męża i wyjechać do Moskwy.

15 maja 1905 roku o dziewiątej wieczorem Glikeria Romanowna wsiadła na Dworcu Nikołajewskim w Petersburgu do pociągu jadącego do Moskwy. Wykupiła dla siebie oba miejsca w przedziale, ale w obliczu wojny z polecenia naczelnika było to niedozwolone, więc bilet w przedziale I klasy za 15 rubli kupił sztabskapitan Rybnikow. Chwilę przed odjazdem do przedziału wpadł Żorż, który chciał dać żonie wielki bukiet róż i prosić o wybaczenie. Próbował nawet śpiewać arię z opery "Napój miłosny", ale kobieta wyrzuciła kwiaty za okno, a obsługa pociągu kazała Żorżowi wysiąść. Żorż w desperacji chciał odkupić od Rybnikowa bilet za pięćset rubli, ale sztabskapitan wymówił się obowiązkiem służbowym dostania się do Moskwy.

Gdy wieczorem 26 maja 1905 roku zapłakana Lidina wróciła do swojego mieszkania na Ostożence, zauważyła, że korytarz jest obsypany szkarłatnymi różami, a z głębi mieszkania dolatywał śpiew serenady hrabiego Almavivy. Prawdopodobnie do mieszkania wszedł Żorż, który liczył, że uda mu się odzyskać żonę. Glikeria Romanowna już wcześniej nie potrafiła się oprzeć tenorowi męża, więc prawdopodobnie mu uległa.

## Charakter

Zdaniem Lidinej Żorż nie potrafił żyć zgodnie z dochodami i wszystko odkładał na czarną godzinę.

Glikeria Romanowna twierdziła, że Żorż uwielbiał urządzać widowiska, zwłaszcza przy ludziach. Zwracał się do żony Lika lub Likusza.

Palił cygara, przez co Glikeria przywykła do dymu papierosowego.
Ałtynow

**Ałtynow** – gubernator guberni bakijskiej, pułkownik.

## Wygląd

Ałtynow jest opisany jako wysoki, chuderlawy mężczyzna o surowej twarzy pociętej bliznami.

## Życiorys

Znał się osobiście z cesarzem, który uważał go za bohatera i wiernego poddanego. Ałtynow przeżył trzy zamachy i był pokaleczony odłamkami bomby. Z racji jego zasług nie można go było usunąć z urzędu, mimo że Ałtynow nie sprawdzał się jako zarządca Baku. Jako gubernator nie zdawał sobie sprawy z realiów panujących w Baku, czyli z tego, że tak naprawdę to naftowi baronowie rządzili miastem, a władza i policja się do nich dostosowywały. Chciał definitywnie pozbyć się korupcji poprzez rozwieszanie w cyrkułach fragmentów Pisma Świętego piętnujących przekupstwo.

Rzeczywistą władzę w Baku sprawował zastępca Ałtynowa - podpułkownik Szubin.

17 czerwca 1914 roku gubernator Ałtynow był gościem na bankiecie zorganizowanym przez Miesropa Karapietowicza Artaszesowa.

## Charakter

Ałtynow był odważny, ale całkowicie ograniczony, a przy tym nierozgarnięty i zapalczywy. Nie ufał technice i jeździł tylko pojazdami konnymi, więc wszystkie auta gubernatora były do wyłącznej dyspozycji podpułkownika Szubina.

## Ciekawostki

* Pułkownik Ałtynow jest postacią wzorowaną na postaci autentycznej. Jego pierwowzorem był Piotr Iwanowicz Martynow, gubernator Baku w latach 1909-1915.
"F.M."

**"F.M."** – powieść autorstwa Borisa Akunina. Jest to trzecia książka z cyklu "Przygody magistra".

W Rosji "F.M." ukazał się w roku 2006. Wydanie polskie zostało opublikowane dwa lata później.

## Czas i miejsce akcji oraz sposób prowadzenia narracji

Książka opisuje wydarzenia z życia dwóch bohaterów: sir Nicholasa Fandorina oraz jego dalekiego domniemanego krewnego Porfirija Pietrowicza Fiedorina.

W obu przypadkach występuje narracja trzecioosobowa. Opisywane przygody sir Nicholasa mają miejsce w Moskwie w lipcu 2005 roku, a wydarzenia z życia Porfirija Fiedorina w Petersburgu w lipcu 1865 roku.

## Streszczenie utworu

*Uwaga! Ta sekcja zawiera szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.*

Streszczenie

## Ciekawostki

Tytułem książki są inicjały Fiodora Michajłowicza Dostojewskiego, którego życie i twórczość jest osią akcji powieści. Ponadto tytuły wszystkich szesnastu rozdziałów opisujących przygody sir Nicholasa składają się z dwóch słów, z których pierwsze zaczyna się na "F", a drugie na "M".

W treści książki występuje złoty pierścień z diamentem, a w fabule pojawia się zagadka wskazująca na miejsce jego ukrycia. W pierwszych wydaniach książki na końcu znajdowało się wyjaśnienie, że jest to rodzaj konkursu zorganizowanego przez autora. Złoty pierścień został ukryty gdzieś w prawdziwym świecie i kierując się wskazówkami z książki, czytelnicy mogą go odnaleźć. Nikomu jednak się to nie udało, więc Boris Akunin ogłosił zakończenie konkursu i ofiarował pierścień na aukcję charytatywną.
"Ostrojewski"

**"Ostrojewski"** – moskiewski policjant.

## Życiorys

Był jednym z agentów przydzielonych do obserwacji hrabiego Zurowa. Udało mu się incognito dostać do mieszkania Zurowa, gdzie prowadzono nielegalne kasyno.

Wieczorem 26 maja 1876 roku agent także był obecny u hrabiego i był świadkiem gry pomiędzy Fandorinem i gospodarzem. Potem próbował podsłuchiwać prowadzoną przez nich rozmowę w gabinecie. Policjant podejrzewał, że Erast Pietrowicz rozpoznał go jako agenta podczas pobytu w mieszkaniu Zurowa.

## Charakter

Był dobrym agentem, ale uroił sobie, że ma talent literacki i przez to jego raporty były bardzo kwieciście napisane. Pisywał do gazetek pod pseudonimem "Ostrojewski" i marzył o karierze cenzora.
"Planeta Woda"

**"Planeta Woda"** – zbiór mikropowieści detektywistycznych autorstwa Borisa Akunina. Jest to piętnasta książka z serii "Przygody Erasta Fandorina".

W Rosji "Planeta Woda" ukazała się w roku 2015. Wydanie polskie zostało opublikowane rok później.

## Czas i miejsce akcji oraz sposób prowadzenia narracji

"Planeta Woda" składa się z trzech mikropowieści opisujących wydarzenia mające miejsce w różnych czasach i lokalizacjach.

1. ***Planeta Woda*** – akcja ma miejsce na Arubie oraz głównie w okolicach Teneryfy między 17 kwietnia 1902 roku a 29 października 1903 roku. Trzecioosobowa narracja prowadzona jest z punktu widzenia reportera, Erasta Pietrowicza Fandorina, Bellindy Jenkins oraz Masy.
2. ***Samotny żagiel*** – akcja rozpoczyna się w Paryżu, ale główne wydarzenia mają miejsce w powiecie tiemnolesskim w Rosji. Całość dzieje się w sierpniu 1906 roku. Trzecioosobowa narracja prowadzona jest z punktu widzenia Erasta Pietrowicza Fandorina.
3. ***Dokąd płyniemy?*** – akcja ma miejsce na terenie dawnej Polski, głównie Krakowa. Wszystkie opisane wydarzenia dzieją się 31 grudnia 1912 roku. Trzecioosobowa narracja prowadzona jest z punktu widzenia Erasta Pietrowicza Fandorina.

## Streszczenie utworu

*Uwaga! Ta sekcja zawiera szczegóły fabuły lub zakończenia utworu.*

"Planeta Woda" - streszczenie

"Samotny żagiel" - streszczenie

"Dokąd płyniemy?" - streszczenie
47F

**47F** – agent tajnej organizacji "Azazel". Należał do sekcji "F" zajmującej się polityką, aparatami państwowymi, siłami zbrojnymi oraz policją.

W czerwcu 1876 roku otrzymał stanowisko dyrektora departamentu w Belgii. Wiadomość o jego awansie została 31 maja (11 czerwca) wysłana do Londynu, gdzie dotarła cztery dni później. Bieżecka odebrała list i przesłała informację do Petersburga.
"Zajazd Świętej Trójcy"

**"Zajazd Świętej Trójcy”** – moskiewski hotelik.

Zajazd znajdował się przy ulicy Chochłowskiej na Pokrowce, niedaleko cerkwi Świętej Trójcy. Kiedyś naprawdę był tam zajazd klasztorny, ale w 1882 roku były to niemal rudery: labirynt przybudówek, skrzydeł, baraków. Zwykle na ten hotelik mówiło się po prostu "Trójca". Było to miejsce niebezpieczne, do Chitrowki było stamtąd tylko parę kroków. W "Trójcy" mieszkali osobnicy nie całkiem straceni - aktorzy, modystki, zbankrutowani kupcy. Nie zatrzymywali się tam na długo: albo wydostawali się i wracali między przyzwoitych ludzi, albo staczali się jeszcze niżej, w przepaść Chitrowki. Wejście stanowiła drewniana brama, na której wisiał skrzywiony szyld: "Zajazd Świętej Trójcy". Wszystkie budynki były parterowe, a każdy numer miał oddzielne wejście.

W "Zajeździe Świętej Trójcy" Fandorin zastawił pułapkę na Achimasa na 29 czerwca 1882 roku na godzinę szóstą rano. Erast Pietrowicz spotkał się spotkał się z Achimasem w pokoju numer 7 i tam go zabił.

## Wystąpienia

* "Śmierć Achillesa"
* "Kochanek Śmierci"