Mratun

Najważniejsza kraina w całym **Królestwie Mratun**, która jest centrum politycznym kraju oraz miejscem skąd zaczął się podbój państwa, która jest dzisiaj znana jako Mratun. Stąd wywodzi się ród rządzący od dawien dawna tym państwem i ciągle posiadający władzę. Kraina tak hermetycznie zamknięta i szczelna na wpływy z zewnątrz, że przez wiele setek lat wiele się nie zmieniło w życiu mieszkańców. Za to miała ona ogromny wpływ kulturowy na inne krainy, które zostały podbite przez Mratuńczyków.

## **Terytoria**

Kiedyś zajmowała znacznie mniej powierzchni ponieważ stanowiła tylko połowę aktualnej. Powiększyła się dzięki podbojom lasów, które należały do elfów i przez to podzieliła niegdyś jeden wielki las na dwa mniejsze, co było dla elfów niedopuszczalne. Nie były one jednak zjednoczone i na tyle silne, aby je odzyskać. Przez krainę przepływają rzeki Hern Biała i Hern Czarna, które łączą się i powstaje wielka rzeka Hern. Jest ona bardzo ważna dla handlu w tym regionie jak i całym królestwie.

Kraina dzieli się na 3 główne regiony. Mratun Zachodnie pomiędzy widłami Hern, Mratun Wschodnie na wschód od Hern Czarnej oraz Mratun Południowe na południe od miejsca styku Herny Białej i Czarnej i rozciąga się pomiędzy lasami elfów. Wszystkie regiony to pagórkowate i nierówne wzgórza, na których zboczach rośnie wiele lasów mieszanych. Wzgórza są raczej żyzne i można na nich uprawiać bez problemu rośliny, ale przez swoją pagórkowatość i nierówność jest to niewygodne. Można również spotkać bardziej kamienne wzgórza, głównie w północnych ziemiach krainy, gdzie jest blisko gór krasnoludzkich.

Średnia wysokość wzgórz to około 400 metrów. Na południowych ziemiach wzgórza zaczynają się od 200 metrów, a w północnych ziemiach pogranicza krasnoludzkiego mogą osiągać nawet 600 metrów. Nadal są to całkiem żyzne tereny. Przez krainę przepływa wiele różnych rzek. Przez swoją pagórkowatość tworzą one swojego rodzaju doliny w których można znaleźć wioski i miasta. Na wzgórzach są farmy, ale są wyjątki od reguły, ponieważ niektóre wioski i miasta mają znaczenie strategiczne i muszą być budowane w innych miejscach. Trudno jest znaleźć jeziora oraz stałe zbiorniki wodne. Bagna występują tutaj nadzwyczaj rzadko.

Pory roku są tutaj podobne tak jak w klimacie umiarkowanym z tym, że lato jest cieplejsze, a zimy zimniejsze niż zwykle. Podczas jesieni co ciekawe niezbyt często pada deszcz i nie ma potopów ani błota, przez co drogi są zdatne do używania cały czas. Dość duża część ziemi jest pokryta lasami zamieszkałymi przez różnego rodzaju zwierzęta, jest to spowodowane dwoma czynnikami. Pierwszym czynnikiem jest miłość mieszkańców do polowań, więc ograniczenie lasów to zmniejszenie ilości zwierzyny. Drugim jest niebezpieczeństwo czyhające w lasach i jaskiniach, kiedy tylko potwory poczują, że ich ziemie się zmniejszą zaatakują, Nawet armia nie pokona setek widłogonów.

### **Gospodarka**

Gospodarka tego regionu opiera się głównie na wydobyciu surowców z kopalni pod wielkimi wzgórzami. Jest tutaj tak rozwinięty przemysł metalurgiczny i wydobywczy, że nawet krasnoludy zaczęły doceniać zaangażowanie mieszkańców. Górnicy stali się swego rodzaju swoistą warstwą społeczną, która jest bardzo wąska, ale również wpływowa na decyzje miast. Oprócz tego są tutaj również wielkie pola, na których uprawia się zboża, warzywa i owoce. Pagórkowate wzgórza są bardzo dobre aby sadzić drzewa owocowe. Oprócz tego hodowla zwierząt jest również na wysokim poziomie, szczególnie kozy są popularne, a dopiero potem hoduje się bydło.

## **Mieszkańcy**

Mratuńczycy z zachowania są ludem bardzo honorowym, odważnym i nie bojącym się walki. To właśnie honor jest dla nich jedną z ważniejszych wartości, którą gloryfikują, ale nie tak fanatycznie jak krasnoludy. Za jego złamanie grozi wygnanie. Jest on dla nich ważną wartością i uważają, że wojownik bez honoru nie jest wojownikiem. Niezbyt mile jest widziana słabość, tchórzostwo, strach oraz cechy podstępne, które są walką niehonorową. Gloryfikują siłę, odwagę i waleczność aby pokazać, że mają swój honor. Nie są jednak bez wad i często zachowują się nierozważnie, chaotycznie oraz bez planu. Często akcje Mratuńskich strategów są niezrozumiałe dla innych, ponieważ często brakuje w nich sensu i logiki działania.

Są oni bardzo zamknięci na zewnętrzne wpływy innych kultur i ludów. Trudno jest dołączyć do ich społeczności, która izoluje się od obcych. W ich miastach widać szczególny podział dzielnicowy gdzie żyją Mratuńczycy, a gdzie inne ludy. W wioskach jest inaczej, ponieważ są one niewielkie. Małe grupki innych kultur, które przybywają na te tereny zakładają osobne wsie gdzie żyją własnym życiem i niezbyt wpływają na swoich sąsiadów. Błędnie Mratuńczycy są uznawani za rasistów, ponieważ stosują taką segregację, stosują ją ponieważ nie chcą mieszać swoich tradycji z innymi. Nie oznacza to jednak, że są całkowicie zamknięci na obce kultury i ich nie tolerują. Z chęcią będą prowadzili rozmowy, spotykali się, robili wspólnie rzeczy, ale nie chcą, aby coś wpłynęło na ich kulturę. Mimo swojej nienawiści do Debrańczyków, nie darzą nienawiścią innych elfów, które nic im nie zrobiły. Dodatkowo jedynie wysoko postawione mratuńskie rody szlacheckie mają złe zdanie o orkach, zwykli mieszkańcy nie przebywają blisko ich ziem i są obojętni na ich działania. Dla nich państwem jest jedynie ich mała kraina.

Jednakże mimo swojej izolacji kulturowej kraina miała i nadal ma wpływ na inne sąsiednie krainy w królestwie, takie jak Mratunia Wschodnia, Mratunia Zachodnia, Larnia Górna i Beromia Północna. Ma oczywisty wpływ na krainy Mratunii Wschodniej i Zachodniej, ale na dwie pozostałe wpływ był spowodowany tylko i wyłącznie przez króla i długość rządów nad tymi terenami. Są to jedne z najdłużej znajdujących się pod władzą Mratuńczyków krainy. Nastąpił w nich napływ kulturowy kupców z Mratun oraz szlachty, która szukała dla siebie nowych ziem. Co prawda nacisk nie jest aż tak duży, głównie odcisnął swoje ślady w charakterze i wartościach mieszkańców, mimo to nastąpił.

## **Kultura**

### **Sztuka, muzyka, poezja, jedzenie, opowieści**

Sztuka Mratuńczyków nie jest zbyt rozwinięta przez wojowniczy charakter tego ludu. Posiadają własną sztukę i muzykę, ale nie przepadają za poezją i wierszami. Muzyka jest wykonywana za pomocą rogów różnych zwierząt. Mają one różną długość, grubość i kształt, co sprawia, że zależnie od użytego instrumentu ton, barwa i długość dźwięku będzie inna. Ich tradycyjna nazwa to Witran. Zazwyczaj zespoły posiadają 15-30 członków z których każdy gra na innej wersji Witrana. Sztuka Mratuńczyków składa się głównie z gobelinów ze scenami przedstawiającymi wydarzenia z legend i historii.

Główne danie to kelimar czyli potrawka z wilczego mięsa. Gotowa jest przez wiele godzin na niskim ogniu aby nie było tak żylaste. Następnie jest smażone na gorącej blasze, a na koniec przygotowywane na parze razem z warzywami.

Ukochanym kolorem Mratuńczyków jest ciemna czerwień pojawiająca się licznie w strojach, herbach, obrazach itp. Opowieści i legendy dotyczą głównie bohaterów walczących z potworami, ale są również legendy o mitycznych stworzeniach żyjących wśród gór i w jaskiniach.

### **Odzienie**

Ich ozdoby są wykonane z kłów i pazurów. Odzienie bogatych, wpływowych oraz szlachetnych jest wykonane z wilczej skóry, która jest obrobiona tak aby użyć jej całej. Wielkość oraz kolor skóry wyznacza status społeczny. Małe szare są przeznaczone dla najmniejszych szlachciców, a król Mratun nosi wielką białą skórę z wilka zimowego.

### **Religia**

Rodzimą religią dla Mratuńczyków jest Askerizm, czyli wiara, z którą są od wielu wieków i nigdy się z nią nie rozstali. Prawie wszyscy Mratuńczycy to wyznawcy tej religi i ze świecą szukać takich, którzy jej nie wyznają. Mimo swojej hermetycznej kultury ich religia rozpowszechniła się na dużą część królestwa i stała się główną wiarą wielu mieszkańców. Porzucili swoje stare wierzenia na rzecz tych nowych, aby bardziej przypodobać się najeźdźcom oraz móc awansować w hierarchii. Religia jest politeistyczna i większość bogów ma bardzo pierwotne aspekty. Najważniejszym bogiem jest Zatran, bóg wilków i wojny. To jemu najczęściej składa się cześć i błogosławi wiele przedmiotów.

### **Architektura**

Architektura Mratuńczyków jest przystosowana do ich wyżyno-górskich terenów. Podstawa budynków to kamienie uzupełnione odpowiednią zaprawą, a górne partie to bele drzew ze szpiczastym dachem. Jest to spowodowane tym, że podczas zimy śniegu pada bardzo dużo i musi w jakiś sposób spadać z dachów, aby potem nie dochodziło do powodzi. Kamienne podstawy domów również mają ważną funkcję. Przez to, że tereny mimo bycia wyżynami są raczej zdominowane przez ziemię, to woda może wnikać do ziemi, a drewno wbite w ziemię będzie ciągle tę wodę pobierać i pęcznieć co może być fatalne w skutkach. Czasami może się nawet zdarzyć, że zacznie grzybieć i pleśnieć. Dlatego podstawy domów są kamienne aby drewno nic nie wchłaniało i pozostawało suche na tak długo jak to tylko możliwe.

### **Technologia**

Wyjątkowa technologia Mratuńczyków skupia się głównie na wyjątkowości broni i pancerza. Główną bronią są topory o zakrzywionym trzonie, a głowica jest stosunkowo cienka, ale bardzo długa. Zbroje Mratuńczyków są wykonane z utwardzonych skór ułożonych w wiele warstw. Posiadają na swoim koncie osiągnięcia rolnicze głównie związane z sadownictwem. Zaskoczyli również krasnoludy swoimi sposobami wydobywania minerałów spod ziemi.

### **Tradycje**

Ważną tradycją dla Mratuńczyków jest chowanie zmarłego. Mimo swojego wielkiego powiązania z wilkami nie chowają zmarłych w prymitywny sposób. Ciała palą na stosach pogrzebowych o takim samym rozmiarze. Niezależnie czy umarł król, żołnierz, uczony czy chłop, śmierć wszystkich traktuje równo. Kości, które zostały po spaleniu są następnie chowane w drewnianych skrzyniach i zakopywane pod ziemią. Niestety palenie nie zawsze jest możliwe i częściej Mratuńczycy zakopują ciała zmarłych. Symbolicznie palą kawałek ich odzienia.

Następna tradycją jest witanie nieznajomych przybyszów. Muszą oni przejść przez dwa palące się słupy ognia, aby zostać oczyszczonym ze złych intencji. Słupy są małe i zazwyczaj używa się długich wąskich bali drewna. Takie powitania są wykonywane rzadko, kiedy zbierze się dużo przybyszów aby nie marnować darów lasu.

### **Święta**

Rytuały i święta odbywają się w dniach wiosennych i letnich podczas, których celebruje się bogów roślin i urodzaju, aby plony były udane i duże. Kiedy pola są już obsiane, Mratuńczycy wchodzący w dorosłość wyruszają na polowanie. Większość świąt jest właśnie związania z plonami i polowaniem. Mimo swojego wojowniczego charakteru Mratuńczycy musieli się też nauczyć rolnictwa, aby móc sprawnie wykorzystywać swoje ziemie.