Strzebor

Strzebor by Kuerty

**Strzebor** - pół-ork, eldritch knight, członek wysłanej na Misję na Nowym Horyzoncie grupy zwanej Kamratami Konrada. Były członek Zakonu Drużników, łowca nagród i potworów oraz założyciel Szkoły Strzebora na Trójkontynencie.

## Wygląd

Strzebor to rosły, mierzący ponad 185cm wzrostu pół-ork o zielonej, wpadającej w oliwkowy kolor, skórze, czerwonych oczach i czarnych, zaczesanych na mulleta, włosach.

Służąc Zakonowi Drużników, nosił fioletowo-ciemnoniebieski, przypominający marynarski, mundur, którego spodnie posiadały pojedynczy, czerwony pasek, biegnący wzdłuż zewnętrznej strony nogawki. Jego nogi chroniły ciężkie, spięte dwoma masywnymi pasami, buty okrywające piszczele, sięgające pod kolana. Ramiona okryte były owiniętą wokół pleców pół-orka, twardą skórą z upolowanej bestii, która została uformowana w kołnierz połączony z naramiennikami oraz spięta pasami przeplatającymi tułów wojownika. Czoło Strzebora zdobiła opleciona ciasno wokół głowy, czerwona opaska, która podtrzymywała jego fryzurę.

W latach 988-998, czyli okresie odsunięcia od służby, w trakcie przebywania w Zarash'ak i trudnienia się tropieniem, Strzebor porzucił swój mundur na rzecz bardziej adekwatnego do warunków panujących w mieście i nowego zawodu stroju. Nosił ciężki, ciemnozielony, prawie czarny płaszcz przeciwdeszczowy z grubą, czerwoną, pokrytą śliską powłoką narzutą pokrywającą ramiona. Na nogach nosił grube, zielono-miedziane buty z metalowymi wstawkami oraz czarne spodnie. Dłonie pół-orka okrywały czerwone rękawiczki bez palców, a twarz zakrywała czarna bandana oraz przymocowane na gumce, techniczne okulary o czerwonych szkłach. Strzebor czasami farbował lewą część swoich włosów na czerwono oraz nosił naprzemienne malowanie czerwoną farbą na prawej stronie swojej twarzy.

W ostatniej fazie Misji na Nowym Horyzoncie, w trakcie walki z nieumarłymi, w Budynku Rady Spelljammera Strzebor stracił nogę, obrywając w nią beholderowym czarem dezintegracji. W jej miejsce przy pomocy Kamratów Konrada oraz zarządzającego kuźnią w Katedrze Korvaga zamontował protezę wykonaną ze szczątków Artognoma. Proteza ta złożona była w dużej mierze z jednej z rąk autognoma więc zamiast stopy Strzebor stąpał na otwartej, metalowej dłoni. Proteza po ukończeniu Misji była modyfikowana.

Strzebor jeszcze przed wylotem na pokładzie Nowego Horyzontu wykorzystywał pierwotne techniki w walce. Korzystał z druidzkiej magii, która sprawiała, że jego paznokcie i dolne kły na moment twardniały i wydłużały się, po czym zaczynał cieknąć z nich kwas. Po dostaniu w swoje ręce Inhalatora Flogistonu, pół-ork rozwinął tą umiejętność o krok dalej. Po zaaplikowaniu dawki Flogistonu pazury i kły robiły się jeszcze większe, oczy wojownika zalewała atramentowa czerń, a przez skórę Strzebora przebijały się małe kolce, które w potrzebie ruchu defensywnego wysuwały się na grubość kilkunastu centymetrów, na kształt ryby Fugu, pomagając skuteczniej odbić atak przeciwnika.

Na pokładzie Spelljammera, Strzebor nosił przymocowaną na wysokości jego mostka, Roślinkę zabraną z pokładu Nowego Horyzontu. Po dotarciu do Nowokręgu zasadził ją na terenie swojej szkoły.

W trakcie Misji na Nowym Horyzoncie Strzebor dzierżył Trójząb, Żółwią Tarczę oraz dwa topory bojowe. Jeden z nich stracił podczas pierwszego starcia z Shivakami, a drugi przekuty został w "Ogonek". W późniejszych latach pół-ork korzystał z Trójzębu Arvanona, który znalazł w Ogrodach Spelljammera, a pierwotny trójząb wojownika powieszony został w honorowym miejscu, w komnacie Strzebora w jego Szkole na Trójkontynencie. W ostatnich latach życia, z palca pół-orka nie znikał pierścień, który gwarantował osobie, która w trakcie śmierci miała go na sobie, przeniesienie jego świadomości do magicznego przedmiotu. Pierścień po śmierci Strzebora powędrował do rodziny Dudley'a Tago.

## Biografia

### Dzieciństwo

Strzebor urodził się w jednej z wiosek wzniesionych przez klany orków Cienistych Marchii. Klany te, w odróżnieniu od konserwatywnych i mocno terytorialnych plemion, wpuszczały w swoje szeregi również ludzi, co owocowało często mieszanymi parami, których potomstwo rodziło się pół-orkami. Tak też było w przypadku Strzebora, który przyszedł na świat w 965 roku. Jego matka - Ludwigia - była człowiekiem, z rodu, który od pokoleń utrzymywał bliskie stosunki z klanami, jego ojciec - Repens - był orkowym kowalem, który sprzedawał swoje wyroby w nieoficjalnej stolicy krainy - Zarash'ak.

Dorastając, Strzebor uczył się walki bronią białą u ojca, jednocześnie zgłębiając tajniki magii od odwiedzających wieś, podróżujących pomiędzy pieczęciami odcinającymi Eberron od Xoriat, Drużników. Druidzi dostrzegli w chłopcu potencjał, a gdy Strzebor osiągnął 16 lat (pół-orki osiągają dorosłość w wieku 14 lat) wstąpił do szkoły Drużników, by po dwóch latach stać się pełnoprawnym członkiem Zakonu.

### Zakon Drużników

W 983 roku, osiemnastoletni Strzebor dołączył do Zakonu Drużników, otrzymując tym samym jego własną Odznakę Drużnika oraz misję chronienia Eberronu przed wszystkim co nienaturalne. Starszyzna wykorzystując wrodzone zdolności do walki pół-orka, nie szkoliła go na druida, a na posiłkującego się magią wojownika i łowcę potworów, wlewając w niego jak najwięcej informacji z drużnickiego bestiariusza, ksiąg historii Eberronu oraz ucząc Strzebora jak łączyć magiczne zdolności z wyniesionymi z życia na mokradłach Cienistych Marchii zdolnościami przetrwania w ciężkich warunkach.

Po dwóch latach od wstąpienia Strzebora do Zakonu, Repens zmarł, a stan zdrowia Ludwigii znacznie się pogorszył, co zmusiło pół-orka do przeprowadzki ze schorowaną matką do Zarash'ak. Przeprowadzka ta okazała się być na rękę Drużnikom, którzy potrzebowali informatorów zbierających plotki i historie od przybywających do Portu kupców i podróżników. Strzebor miał wsiąknąć w tkankę miasta i nasłuchiwać wieści o potencjalnych zagrożeniach.

### Incydent na Xen'drik

W opowieściach snutych przez marynarzy w karczmach Zarash'ak przewijał się niepokojący motyw dziwnych, prawdopodobnie okultystycznych budowli widzianych na skraju lasu, na Wyspie Kapaerian, w Xen'drik. Strzebor przekazał te wieści Zakonowi, który w odpowiedzi potwierdził, że informacje te są zbieżne z historiami o znikających na wyspie pielgrzymach Srebrzystego Płomienia. Pół-ork dostał zadanie popłynąć razem z najbliższym transportem na wyspę i przyjrzeć się sprawie, a następnie ją jak najszybciej rozwiązać.

W 987 roku, Strzebor razem z wypływającymi z Portu Zarash'ak Pielgrzymami Srebrzystego Płomienia, dostał się do Stormreach w Xen'drik, z którego następnie samotnie dotarł na Kapaerian.

Po rekonesansie i zwęszeniu śladów, o których mowa była w opowieściach marynarzy, Strzebor odnalazł wioskę Tortli - humanoidalnych żółwi. Tortle powitały go ciepło, ale odmówiły gościny, co zaniepokoiło pół-orka. Strzebor rozbił obóz nieopodal wsi i po dłuższych obserwacjach zaczął zauważać, że pogodni w dzień mieszkańcy, w nocy nie śpią, a snują się po okolicznym lesie, zbierając materiały, a ich stan fizyczny z nocy na noc pogarsza się. Czując, że ma mało czasu, Strzebor postanowił śledzić w nocy jednego z Tortli. Ten zaprowadził go do przypominającej portal budowli, złożonej z tysięcy małych gałązek tworzących ustawiony pionowo owal. Budowla była pozornie prymitywna, ale sprawiała wrażenie doskonale przemyślanego projektu.

Po środku domniemanego portalu stał Oprawca Umysłów *(jak się później okazało był to Trebek)*, który po dostrzeżeniu Strzebora rzucił się do ucieczki. Strzebor nie odstępując go na krok, niewiele myśląc, wbiegł w portal, który przeniósł go do przestrzeni, która wydawała się istnieć poza ludzkim wymiarem. Tam odbył długą, ciężką i wykańczającą obu przeciwników walkę, która kompletnie pochłonęła świadomość Strzebora, który nagle ocknął się z powrotem w lesie, kilka metrów za kołem złożonym z gałęzi, co było dziwne, gdyż wojownik miał wrażenie jakby pokonał całe kilometry w innym wymiarze.

W podzięce za uwolnienie spod władzy Oprawcy Umysłów, Tortle podarowały Strzeborowi ich najwspanialszy oręż - trójząb oraz stylizowaną na żółwią skorupę tarczę oraz nauczyły go tworzenia magicznego wiązania z bronią, którą od teraz pół-ork potrafił przywoływać za pomocą woli.

### Powrót do Zarash'ak

Po powrocie na Kontynent, Strzebor przywitany został z honorami. Zakon był pod wrażeniem zarówno jego odwagi jak i skuteczności. Po czasie jednak, jego towarzysze zaczęli dostrzegać, wcześniej niespotykane bardziej bezlitosne podejście w walce oraz agresywniejsze rozwiązania proponowane przez pół-orka. Zakon zaczął wiązać zmiany Strzebora z podróżą na Xen'drik i kontaktem z mrokiem Khyberu. Kontakt Strzebora z Zakonem został stopniowo wygaszony, co najpierw załamało wojownika, który, by utrzymać swoją chorą matkę, zmuszony został do zbliżenia się do półświatka Zarash'ak. Wykorzystując umiejętności nabyte w swych przygodach, Strzebor stał się łowcą nagród i tropicielem do wynajęcia.

Następne 10 lat życia, pół-ork spędził ocierając się o półświatek nieformalnej stolicy Cienistych Marchii, utrzymując siebie i swoją matkę za zlecenia otrzymywane zarówno od Poszukiwaczy Dom Tharashk, innych łowców głów, jak i cywilów, którzy potrzebowali kogoś lub coś odnaleźć.

Dziesięciolecie odsunięcia od służby przerwał list, który otrzymał Strzebor. Było to pismo, w którym Zakon Drużników chciał, by pół-ork wziął udział w Misji na Nowym Horyzoncie, by udowodnić swoją wartość i wrócić do łask. Wojownik nie podjął decyzji od razu, a zamiast tego, udał się do Latarynki, karczmy w Zarash'ak, w której umówiony był na spotkanie w kwestii kolejnego zlecenia z ramienia Domu Tharashk, a konkretniej Majora Mooga.

   Po dotarciu do Karczmy, Strzebor spotkał znanego mu już orka Szlabana oraz zapoznany został z nowymi w mieście Contarem Tel oraz Gilbertem Bolbis. Mieli oni zawiązać grupę o nazwie *"Zielona Czwórka"* i odnaleźć Widzącego, który używając zakazanych technik wzmacniających moc magii dywinacji, "zobaczył za dużo" i uciekł z miasta. Drużyna rozpoczęła poszukiwania od Wioski na Bagnach, z której wypłynęła na tratwach w stronę Wyspy Skalnej, na której zaszył się dezerter. Podróż przez Ponurą Rzekę przerwała konfrontacja drużyny ze Starą Martą - ogromnym krokodylem, który pożarł Bolbisa *(jak się później okazało, to Contar Tel szeptał do zwierzęcia, przez co to pożarło Gilberta)*. Po dotarciu na wyspę drużyna odnalazła chatę, do której prowadziły ślady ucieczki. Wewnątrz Strzebor odnalazł dziwne notatki okraszone symbolem, który następny raz zobaczyć miał dopiero na Spelljammerze oraz został przez nie przeklęty. Od teraz wszelka ocena skierowana ku wojownikowi miała dźgać go prosto w serce niczym sztylet.

Chata do której weszła drużyna była zbudowana u wyjścia wykopanego przez piratów tunelu, który kończył się ogromną jamą, w której Zielona Czwórka zmierzyła się z przemienionym w Oprawcę Umysłów Widzącym, z którego rąk zginął Targ "Szlaban". Po zabiciu przeciwnika Contar Tel oraz Strzebor podzielili się złotem poległych kompanów i rozpoczęli podróż do Zarash'ak. W połowie drogi, na łodzi płynącej Ponurą Rzeką, Contar Tel wyjawił Strzeborowi, że każdy z uczestników wyprawy otrzymał notkę od Majora Mooga, w której Poszukiwacz nakazał eliminację pozostałych łowców. Zawiązała się walka, w wyniku której Contar Tel poniósł porażkę, najpierw będąc ugodzonym przez ostrze Strzebora i wypadając z łodzi, by chwilę później zostać wciągniętym z powrotem i zabitym w furii pół-orka, który wgryzł się w krtań Contara, a jego ciało wyrzucił za burtę ku uciesze Starej Marty.

W drodze powrotnej do swojego domu Strzebor czuł się śledzony. Postanowił nie odwiedzać Latarynki po resztę płatności za wykonane zadanie, bo wyczuwał na kilometr zasadzkę zastawioną na niego - ostatnią osobę znającą sekrety jakie poznał Widzący. Sekrety, które za jakiś czas miały zmienić kompletnie światopogląd pół-orka. Strzebor w akcie lekkiej naiwności, ale i desperacji, mając świadomość, że musi zniknąć z Zarash'ak, zgodził się wziąć udział w Misji Nowego Horyzontu, w trakcie której postanowił nie zdradzać nikomu, że nie do końca czuje się Drużnikiem.

Strzebor przydział swój stary mundur z Zakonu, wyciągnął podarowane mu przez Tortli trójząb oraz tarczę i ruszył w stronę Stormhome. Opuszczając miasto po raz ostatni pół-ork odwiedził dom swojej matki, która przez postępującą chorobę już go nawet nie poznawała. Strzebor wręczył jej pieniądze zebrane z zaliczek wszystkich członków Zielonej Czwórki i pożegnał.

### Nowokrąg i Szkoła Strzebora

Po dotarciu na Nowokrąg i śmierci Spelljammera, Strzebor postanowił osiąść na Trójkontynencie, gdzie założył Szkołę, która stała w kontrze do purystycznych założeń Zakonu Drużników, z którego pół-ork postanowił odejść, oddając Sarro swoją Odznakę i prosząc, by elf przekazał ją razem z insygniami Trebeka Drużnikom, przy okazji powrotu na Eberron.

Sarro dotrzymał słowa i wyręczył Strzebora w zerwaniu więzów z Drużnikami, którzy nie skomentowali decyzji wojownika. Dodatkowo, Sarro, w zamian za darowany mu przez pół-orka Sześcioklucz, oddał pół dochodu ze sprzedanej korony Arvanona, na emerytuję Ludwigii, która doczekała dzięki temu godnie śmierci, a jej prochy zostały później przewiezione na Trójkontynent przez orszak, przybyłych do Nowokręgu przez słowo Grisa, Warforged oraz Strzebora. Matka pół-orka została pochowana przy wzniesionym na jej cześć domostwie na terenie Szkoły Strzebora, w której wojownik wykładał sztukę boju połączoną z filozofią równości i akceptacji różnic. Inność, której tak panicznie się obawiał, tu wykorzystywana była jako zaleta, a znajomość silnych i słabych stron stała się podstawą sztuk walk, które miały zapewnić bezpieczeństwo Trójkontynentowi, do którego ściągały najróżniejsze postacie z całego świata.

Nad drzwiami do głównego holu Szkoły wyryty zostaje napis *"Odmienny, nie znaczy gorszy"* - słowa, które Sarro wypowiedział do Strzebora w Bibliotece Suzy.

Strzebor stał się jednym z założycieli Domu Kamratów.

W trakcie pobytu na Trójkontynencie Strzebor coraz częściej rozmawiał z zamkniętym w Pierścieniu Kapitana Burke Valem Skylarkiem, którego historia okazała się być bardziej tragiczna niż Kamraci Konrada się spodziewali. Vale zdradza Strzeborowi dużo informacji na temat życia w Domu Lyrandar i nieposiadania Smoczego Znamienia oraz o elitaryzmie jakiego ofiarą się stał. Przed śmiercią swoją pół-ork poświęca bardzo dużo energii na badania tematu życia nieskończonego, co staje się po części jednym z ważniejszych elementów nauk Szkoły.

### Śmierć

Strzebor zmarł w 1033YK w mieście, które założył razem z Konradem - Casa de Comerade. Na jego cześć została urządzona fiesta pogrzebowa.

## Ciekawostki

* **Strzebor** to staropolskie imię, które oznacza "ten, który strzeże walcząc". Składa się z członów: *Strze-* ("strzec") oraz *-bor* ("walczyć, zmagać się").
* Imiona rodziców Strzebora (Ludwigia i Repens) są bezpośrednim nawiązaniem do rośliny ***Ludwigia repens***. Pochodzącej z obu Ameryk, popularnej rośliny akwariowej, w naturze porastającej brzegi zbiorników wodnych. Jej liście wraz z czasem i odpowiednim naświetleniem zmieniają kolor z zielonego na czerwony, co oddaje podwójną naturę pół-orka.
* Imię matki Strzebora pierwszy raz nie pojawiło się w *Zielonej Czwórce*, a *Sesji #13 - "Ucieczka z lochu Coh'a"*, gdy po rzucie na Performance o wartości **3**, chcąc zatuszować informacje o Eberronie, rysujący zmyślone mapy w towarzystwie Sarro oraz Konrada, Strzebor nazwał kontynent, który namalował "Ludwigija", wplatając nieporadnie "j" w faktyczne imię swojej matki.

Na rewersie Odznaki Zakonu Drużników Strzebora widnieją cztery symbole nawiązujące do piktografii rdzennych mieszkańców Ameryki Północnej. Są to (od lewej): *szczęście*, *wojna*, *pomoc* i *przyjaźń*.

## Przypisy

1. ↑ *Etymologia imienia Strzebor.*
2. ↑ *Ludwigia Repens - RybyAkwariowe.eu*
3. ↑ *Ucieczka z lochu Coh'a - Ostatnia Podróż #13 - Rzuty na rysowanie map.*