Meath Welsh

**Meath Welsh** - szesnastoletni chłopak, uczęszczający do pierwszej klasy lingwistycznego liceum.

## **Wygląd**

Jest przeciętnego wzrostu i ma lekką niedowagę. Często chodzi przygarbiony z rękami w kieszeniach, przez co ma małe skrzywienie kręgosłupa.

Włosy Meatha mają kolor ciemny granatowy i zwykle są ułożone w nieładzie. Często nachodzą na jego w podobnym kolorze (nieco jaśniejszym) oczy. Brwi czarne, średniej grubości. Nos lekko zadarty.

Skórę ma nieco jaśniejszą od większości ludzi, głównie wynika to z tego, że bardzo rzadko wychodzi na słońce.

Na uszach często ma bezprzewodowe fioletowe słuchawki. Ubiera się w szaro-granatową bluzkę z długim rękawem, a na to czarna bluza z kapturem. Na szyi często ma szarą bandamkę i lubi chować w nią usta. Spodnie to czarne jeansy, a buty zwykłe szaro-białe trampki.

## **Osobowość**

Główną cechą charakteru Meatha jest nieśmiałość. Zmaga się z nią od prawie początku swojego życia, ale coraz bardziej stara się z nią walczyć. Jest bardzo nieufny co do obcych i boi się patrzeć innym w oczy. Nie potrafi normalnie rozmawiać z dopiero co poznaną osobą i często głos zatrzymuje mu się w gardle. Wpada w wewnętrzną panikę, gdy musi coś powiedzieć lub zrobić przy większej grupie osób. Wtedy ma wrażenie, że spojrzenie innych wręcz wbija się w jego głowę. Czuje się mało ważny dla innych, ale nie aż tak, żeby chcieć zniknąć. Uczy się bardzo przeciętnie i nie zależy mu na jakichś wielkich ocenach. Nie lubi w sobie większości swoich wad i stara się nad nimi pracować i powoli udaje mu się otworzyć na ludzi. Nie radzi sobie w niektórych sytuacjach, w których ma wziąć za coś odpowiedzialność. Przykładowo, za młodszego brata. Dawniej nie był wstanie mu prawie niczego odmówić. Charakter Meatha jest wynikiem również właśnie tego, że rodzice po urodzeniu młodego zaczęli go bardziej rozpieszczać i szesnastolatek coraz bardziej zaczął czuć się mniej ważny w rodzinie. Meath bardzo zabawnie okazuje radość, jak i złość, co innych wokół śmieszy. Przez to trochę wstydzi się pokazywać zbyt entuzjastyczne emocje. Boi się hałasu i horrorów.

Mimo tego jest bardzo punktualny i wywiązuje się ze swoich obowiązków, i nie daje się wykorzystywać innym. W takiej sytuacji po prostu ignoruje daną osobę i idzie zająć się własnymi sprawami. Ma talent do nauki języków i myśli o zostaniu w przyszłości tłumaczem. O wiele łatwiej rozmawia mu się z dziewczynami i co zaskakujące, nie wstydzi się przyznać tego, że któraś mu się podoba. Mimo strachu przed hałasem lubi słuchać metalu i rocka, do czego niezbyt się przyznaje. Ale gdy komuś w miarę zaufa i dowie się, że druga osoba słucha tego samego co on, może o tym rozmawiać na luzie, bez zbytniej przesady. Jest wrażliwy jeśli chodzi o krzywdę innych i nie lubi na nią patrzeć, ani słuchać. Nałogowo czyta mangi shoujo i ma pełno kolekcji w pokoju. Jest prawie całkowicie zależny od swojego najlepszego przyjaciela, jeśli chodzi o dogadanie się z inną osobą, ale stara się usamodzielnić.

## **Życie**

Urodził się w normalnej rodzinie. Jego ojciec pracuje w piekarni a matka w zwykłym spożywczaku. Na początku był jedynym ważnym dla nich istotką, do czasu aż urodził się jego o cztery lata młodszy brat. Po tym rodzice chłopców zaczęli bardziej rozpieszczać młodszego i nie zauważać większości problemów starszego. Przez to Meath coraz bardziej czuł się mniej ważny dla całej rodziny i zaczął coraz bardziej zamykać się w sobie.

### Wiek przedszkolny i podstawówka

W przedszkolu, do którego chodził Meath była znaczna przewaga dziewczynek. Przedszkolanka codziennie wszystkim dzieciom mówiła, że nigdy nie mogą ufać obcym. Te słowa wryły się w głowę Meatha na całe życie, przez co nie ufa ludziom. Nie sprawiał problemów, był bardzo cichym dzieckiem.
Gdy trafił do podstawówki, bardzo obawiał się wszystkich innych dzieci jak i nauczycieli. Dodatkowo inni śmiali się z niego, gdy okazywał złość lub zbytnią radość, gdyż robił to bardzo zabawnie. To również sprawiło, że zamknął się w sobie i mniej rozmawiał z innymi ludźmi. Dodatkowo nauczyciele nie byli zbyt przyjaźni i "dręczyli" dzieciaki pod tablicą. Na prawie całą resztę swojego życia w szkole podstawowej zyskał opinię osoby bardzo cichej i tajemniczej. Chłopacy nabijali się z niego przez to, że nie radził sobie na lekcjach z w-fu. W czwartym roku nauki, do jego klasy doszedł bardzo pewny siebie chłopak, który nazywa się Kyler. Z początku nie zwracał na Meatha uwagi. Jednakże parę dni później zaczął go bardzo interesować i zaczął go zaczepiać. Meath z początku, jak do każdego, był bardzo nieufny i denerwowało go to, że Kyler ciągle za nim chodzi. Pewny siebie chłopak szedł za nim nawet wtedy, gdy Meath szedł ze swoim młodszym bratem do domu i po czasie zostali bardzo bliskimi przyjaciółmi. Meath stał się od niego bardzo zależny i nie robił niczego sam bez niego.

### Gimnazjum

Oboje poszli do tego samego gimnazjum i byli w tej samej klasie. To właśnie tam Meath zrozumiał, że musi coś zmienić w swoim życiu i stać się bardziej otwarty na innych. Uniemożliwiał mu to jego przyjaciel, który bardzo chciał go chronić i też uzależnił się od Meatha. Mniej więcej też w czasie gimnazjum, jego młodszy brat zaczął coraz bardziej go nienawidzić i wykorzystywać to, że jest nieśmiały. Szantażował starszego i parę razy też upokorzył go przed rodzicami. Meath czuł, że nic nie da rady zrobić, skoro młody jest ważniejszy w ich rodzinie i dał się ukarać za coś co nie zrobił. W tym okresie swojego życia miał też pomoc ze strony pedagog, ale nie otworzył się jej całkowicie.

### Liceum

Po gimnazjum Meath i Kyler również poszli do tego samego liceum, ale do innych klas. Meath poszedł do klasy lingwistycznej, do której chodziła również dziewczyna, o imieniu Zaira. Postanowił, że zacznie walczyć z nieśmiałością i pierwszą osobą do której się odezwał, była właśnie ona. Bardzo się z nią dogadał, jak i powoli z innymi osobami w klasie, ale nie tak, żeby mówić, że kompletnie pozbył się nieśmiałości. Dziewczyna mu się spodobała, ale to nie spodobało się Kylerowi, który po czasie zdał sobie sprawę, że zakochał się w Meathu. Pewnego dnia zaczął z nim na poważnie rozmawiać o ich przyszłej przyjaźni, a szesnastolatek powiedział mu, że musi w końcu stać się samodzielny i nie może ciągle na nim polegać. Kylerowi nie spodobały się jego słowa i zrobił się bardzo zazdrosny, ale nie pokazywał tego. Dodatkowo, od dawna planował zrobić coś z jego młodszym bratem, który coraz bardziej robił się zbyt manipulatywny. Postanowił, że porwie młodego i zrobił to.

### Zaginięcie brata

Zaginięcie młodszego brata Meatha bardzo wpłynęło na jego rodziców, jak i jego samego. Pierwsze dwa dni starał się znaleźć go na własną rękę i przemógł bardziej swoją nieśmiałość, pytając obcych ludzi o to, czy gdzieś go nie widzieli. Zaczął też bardziej rozmawiać z matką i ją wspierać, aby nie załamała się całkowicie. Na szczęście on również miał wsparcie od Zairy, jak i Kylera, który bardzo dobrze ukrywał to, co zrobił. Najgorzej było w dniach, w których Meath musiał rozmawiać z policją i wtedy po prostu nie dawał rady tego zrobić. Był przy nim Kyler i pomagał mu. Jednego dnia, gdy przyszła telewizja w sprawie zaginięcia, zamknął się w pokoju i całkowicie odmówił rozmowy z dziennikarzem, nawet za namową ojca. Tego było dla niego za wiele.
Po paru miesiącach, Kyler zabił młodszego brata Meatha i wrzucił jego ciało do morza. Po tym zdarzeniu, dwa miesiące później ciało zostało znalezione. Kto to zrobił, jeszcze nie zostało udowodnione. Rodzice szesnastolatka jeszcze bardziej się załamali, ale z czasem coraz bardziej zdali sobie sprawę z tego jak bardzo nie zauważali potrzeb swojego starszego syna. Meath śmierć brata również przeżył bardzo źle, ale z czasem zaczął czuć ulgę, że jeden z jego życiowych "problemów" zniknął. Relacje z rodzicami nieco się poprawiły, jak i on sam wziął się w garść i żeby ich kompletnie nie zawieść, zaczął jeszcze więcej rozmawiać z ludźmi. Kyler chciał uzyskać zupełnie inny skutek, a że stało się inaczej, chciał zrobić coś z Zairą. Jednakże tego dnia Meath odważył się wyznać jej swoje uczucia i spędził z nią cały dzień.
Po czterech miesiącach, policja dowiedziała się, że to Kyler stoi za porwaniem i zamordowaniem młodego Welsha. Ten z początku nie przyznawał się do tego, ale w końcu uległ i powiedział wszystko. Gdy Meath się o tym dowiedział, nie miał pojęcia co czuć. Wdzięczność, czy wściekłość? Gdy miał okazję z nim porozmawiać w więzieniu, Kyler wyznał mu swoje uczucia. Ten jednak nie mógł ich odwzajemnić.

## **Zainteresowania i umiejętności, anty**

### Języki

Kyler ma bardzo duży talent do nauki różnych języków i potrafi biegle posługiwać się: angielskim, polskim i hiszpańskim. Hiszpańskiego uczył się poza szkołą, samodzielnie. Zamierza w przyszłości zostać tłumaczem i ma nadzieję, że mu się uda.

### Mangi

Jest zapalonym fanem mang shoujo. Ma w swoim pokoju pełno tomów i chciał przez jakiś czas uzależnić od nich też Kylera, ale nie udało się. Potrafi cały dzień przesiedzieć na czytaniu mang.

### Fotografia

Lubi robić zdjęcia i nawet dobrze mu wychodzą. Pokazuje je jedynie najbliższym osobom i parę wrzucił na dwa różne fora. Rozważał nad pójściem na ten kierunek, ale zrezygnował.

### Metal, rock

Mimo strachu przed hałasem, bardzo lubi słuchać metalu i rocka. Ukrywa się z tym i woli, żeby za dużo osób o tym nie wiedziało. Jego ulubiony zespół to One Rock Ok.

### Horrory

Nienawidzi ich. Głównie przez to, że nie lubi przemocy. Uważa, że są zbędne i nie są potrzebne w jego życiu. Nie chce nawet o nich słuchać.

### Sprawność fizyczna

Nie ma jej. Jest kompletnym przegrywem, jeśli chodzi o granie w piłkę nożną, czy jakiś inny sport. Potęguje to jeszcze jego strach przed ludźmi, a podczas tych zajęć nie rzadko trzeba mieć kontakt z innym człowiekiem.

## **Relacje**

### Rodzice

Kocha ich. Nie rozmawia z nimi za dużo, ale gdy czegoś potrzebuje, prosi ich o pomoc. Zawdzięcza swojej matce, to, że mówila mu, iż nie może wstydzić się swoich uczuć. Dzięki temu nie ma problemu z przyznaniem, że ktoś mu się podoba. Jego ojcu nie podoba się za bardzo to, że jest taki cichy, ale nie ma z nim żadnych zatarć. Po zaginięciu brata otworzył się na swoich rodzicieli i zaczął ich bardzo wspierać, a gdy młody zniknął ze świata ich relacje bardziej się pogłębiły.

### Brat

To nie tak, że się nienawidzili, po prostu bardzo nie rozumieli. Rodzice bardzo rozpieszczali młodego. Meath na swój sposób starał się z nim dogadać i w podstawówce odbierał go ze szkoły, jednakże ten z czasem zaczął wstydzić się starszego. Denerwowało go to, że inni maja takie super rodzeństwo, a Meath to ciota. Szesnastolatek zaczął być szantażowany przez młodego, a że czuł się mniej ważny w rodzinie, nie bronił się za bardzo. Po tragicznym wydarzeniu, Meath poczuł ulgę, co go bardzo przeraziło. Zdał sobie sprawę z tego, jak bardzo młody ograniczał jego życie.

### Kyler

Najlepszy przyjaciel z czasów podstawówki. Stali się od siebie bardzo zależni, Meath polegał na nim jeśli chodzi o rozmowy z innymi, a Kyler bardzo chciał go chronić. Meath pomagał mu w nauce (chociaż sam często czegoś nie wiedział), a Kyler w załatwieniu jakichś spraw, które wymagają kontaktu z ludźmi. W liceum szesnastolatek chciał się usamodzielnić i zaczął mniej rozmawiać z przyjacielem, co temu się nie podobało. Tym bardziej, że uczucia Kylera coraz bardziej kierowały się na romantyczne. Nie wyznawał ich, ponieważ nie chciał sprawiać, żeby Meath czuł się zbyt skrępowany. Był bardzo o niego zazdrosny i jedyne co chciał, to tylko ochrona nieśmiałego przyjaciela. Po tym, jak Meath dowiedział się, że to Kyler stoi za porwaniem i zabójstwem młodszego brata, uznał, że nie chce mieć z nim nic więcej do czynienia. Gdy Kyler wyznał mu swoje uczucia, ten je odrzucił.

### Zaira

Poznał ją w liceum. Pomaga jej w nauce języka i na swój sposób stara się ją chronić. Zaira domyśliła się, że Meath ma problemy z otwarciem się na innych i swoją pewnością siebie, i zaczęła go również wspierać i dopingować. Bardzo mu pomogła, gdy członek jego rodziny zaginął i czuła, że z jego przyjacielem jest coś nie tak. Pozytywnie przyjęła wyznanie miłosne Meatha i są razem,

## **Ciekawostki**

* Ma urodziny 11 października

* Jego znak zodiaku to Waga

* Ma bardzo dobrą odporność i rzadko na cokolwiek choruje

* Jego typ osobowości w MBTI to ISFJ
* Jego fobie nazywają się: **Agorafobia (lęk przed miejscami publicznymi, zatłoczonymi)**, **Akustykofobia (strach przed hałasem),** Altofobia (lęk przed wysokimi osobami), **Anablefobia (strach przed patrzeniem w górę),** Antefamafobia (strach związany z przekonaniem, że osoby w innym pomieszczeniu rozmawiały o tobie tuż nim tam wszedłeś), **Antropofobia (lęk przed ludźmi)**, Awizofobia (strach przed ptakami), Cadofobia (strach przed porażką), Doksofobia (strach przed wyrażeniem własnego zdania), **Donokolufobia (strach przed kontaktem wzrokowym z innymi ludźmi),** Farmakofobia (lęk przed braniem leków), **Glossofobia (strach przed publicznym występem),** Heliofobia (strach przed słońcem), **Hominofobia (strach przed człowiekiem),** Kasumegofobia (lęk przed pytaniem obcych o drogę), **Katagelofobia (strach przed byciem wyśmianym),** Samainofobia (strach przed Halloween),

## Monolog wewnętrzny

(Czasami piszę wewnętrzne monologii autorstwa moich postaci i jedno z nich wrzucam niżej)

*Muszę w końcu się przemóc i pokonać moją nieśmiałość. Widzę, wiem, że to bardzo ogranicza moje życie...*

*Nie potrafię prawie nic załatwić samodzielnie. Wiem tylko co zjeść, co zrobić w domu... Mój przyjaciel Kyler, pomaga mi. Uzależniłem się wręcz od niego i wiem, że to złe. Powinienem wziąć się w garść... Otworzyć się na ludzi.*
*Ale boję się. Te wszystkie spojrzenia, śmiejące się ze mnie, kipiące nienawiścią. To mnie przeraża. Widzę to wszędzie. Czuję to od każdego. To jest okropne.*

*Nie wiem co robić.*

*Jeszcze mój młodszy brat... To nie tak, że go nienawidzę. Chyba. Ale nie ukrywam, że jestem zazdrosny. Jest oczkiem w głowie rodziców, ciągle spełniają jego zachcianki, wierzą bardziej mu, niż mi. Nie jestem ważny.*
*Szantażuje mnie. Mówi, że jeśli nie zrobię tego albo nie pozwolę mu na coś, skłamie rodzicom, że palę albo robię coś, o czym nigdy bym nie pomyślał, żeby zrobić. Jest okropny. Wredny. Pewnie brzydzi się mną. Na pewno.*
*Najgorzej, gdy muszę go pilnować i nikogo nie ma w domu, oprócz mnie i jego. Robi co chce. Nie słucha mnie. Wyzywa mnie od cioty.*

*...*

*Staram się. Coraz bardziej próbuję być chociaż trochę pewny siebie. Ale spojrzenie na oczy innych ludzi, wciąż, ogromnie mnie przeraża.*

*Czy to już jest choroba? Powinienem się leczyć? Jeśli tak...*

*Nie. Wolę o tym nie myśleć. Chcę w jakiś sposób, sam sobie z tym poradzić.*

*Drżę.*

*Gdy tylko mam z kimś porozmawiać.*