Porpiang Writer (Fanfiction)

Porpiang Writer เป็นแฟนฟิกชั่นครอสโอเวอร์คู่ขนานที่มีพื้นฐานมาจากซีรี่ส์ Minecraft Realm of Tales ของช่องยูทูบ "ลุงพี TeamGarryMovieThai" สร้างโดยนักเขียนนามปากกา Porpiang Writer

## เนื้อเรื่องโดยรวม

### Porpiang Writer 1: World of Perfect Human

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ในช่วงทศวรรษที่ 1900 ขึ้นไป องค์กรซีมเลสฮิวแมน (Seemless Human Corporation) ได้ริเริ่มโครงการลับโปรเจกต์อันโนน (Project Unknown) ด้วยจุดประสงค์ที่ต้องการสร้างยอดมนุษย์ที่มีความสมบูรณ์แบบในทุก ๆ ด้าน ทั้งความเป็นอมตะ มีภูมิต้านทานต่อทุกโรคร้ายและสารพิษ พละกำลังเหนือมนุษย์ ยิงพลังเวทมนตร์แบบแฟนตาซี โดยพวกเขาจะผลิตยาที่ทางองค์กรตั้งชื่อว่า เพอร์เฟกต์เคม (Perfect Chem) ซึ่งถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเริ่มจากฉีดให้กับเด็กทารกแรกเกิดฝาแฝดสองต่างเพศกันจากไข่ใบเดียวกัน ซึ่งในสมัยนั้นยังไม่เคยมีปรากฏการณ์แบบนี้มาก่อน จึงทำให้ทางองค์กรทดลองแบบจับฉ่ายด้วยการฉีดกับเด็กทารกแรกเกิดทั่ว ๆ ไปโดยไม่ขออนุญาตจากครอบครัวของเด็กที่ทางองค์กรฯ จะทดลองเลย แต่การที่ยาไม่เสถียรพอทำให้เด็กเสียชีวิตไม่ช้าก็เร็ว นั่นทำให้ครอบครัวที่เด็กเสียชีวิตได้พยายามฟ้องร้ององค์กรซีมเลสฮิวแมนเพื่อให้ทางองค์กรฯ ชดใช้ค่าเสียหาย แต่ทางซีมเลสฮิวแมนกลับไม่รับผิดชอบอะไรและคิดจะฟ้องกลับครอบครัวของเด็กที่ถูกทดลองในข้อหาหมิ่นประมาท แต่เมื่อเรื่องรุนแรงยิ่งขึ้นกว่าเดิมจนขึ้นโรงขึ้นศาล มันกลับมีเรื่องพลิกผันเพราะศาลตัดสินว่าไม่มีหลักฐานที่พิสูจน์ว่าครอบครัวของเหยื่อทดลองหมิ่นประมาทซีมเลสฮิวแมนจริง ๆ นอกจากหลักฐานที่กลุ่มต่อต้านซีมเลสฮิวแมนขุดคุ้ยเรื่องด้านมืดขององค์กรมาเปิดโปง ทำให้เงินที่ซีมเลสฮิวแมนได้มาก็ต้องเสียให้กับครอบครัวของเด็กที่เสียชีวิตจากการทดลองในรูปของค่าทำขวัญ

และในช่วงเวลาใกล้ ๆ กันนี้ จอห์น คอร์เรีย (John Corria) หนึ่งในนักวิทยาศาสตร์ที่ได้เป็นสมาชิกของซีมเลสฮิวแมน เริ่มเห็นถึงความโหดร้ายของทางองค์กรฯ จึงตัดสินใจเข้าข้างฝ่ายของครอบครัวเหยื่อทดลอง และต่อต้านซีมเลสฮิวแมนทุกวิถึทาง และขู่ว่าจะเปิดโปงความจริงของซีมเลสฮิวแมนด้วยซ้ำ แต่สุดท้ายเขาก็เปิดโปงไม่ได้ เพราะเขาได้เซ็นสัญญาไปว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับโครงการนี้เป็นความลับสุดยอด และจะไม่มีใครบอกความลับให้ใครรู้ทั้งสิ้น มิฉะนั้นจะถูกกลุ่มทหารรับจ้างอย่างหน่วยบริการรักษาความปลอดภัยซีมเลสฮิวแมนหรือเอสเอชเอสเอส (SHSS: Seemless Human Security Service) ไล่ฆ่าบุคคลภายนอกทุกคนที่รู้ความลับเกี่ยวกับโปรเจกต์อันโนน

วันเสาร์ที่ 1 มกราคม คริสต์ศักราช 2000 เมื่อขึ้นสหัสวรรษใหม่ ทุกอย่างก็เกิดขึ้นแบบรวดเร็วมาก เพราะนี่คือจุดสูงสุดเพียงหนึ่งเดียวที่ซีมเลสฮิวแมนเข้าถึง ฝูงนักวิทยาศาสตร์ของซีมเลสฮิวแมนเข้าไปบุกที่ห้องคลอดของโรงพยาบาลฮีลฮอว์ค (Healhawk Hospital) ที่อยู่ในเมืองเซ็นเตอร์ซิตี้ (Center City) กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เพื่อไปเอาเด็กทารกใหม่มาทดลองฉีดยาเพอร์เฟกต์เคมรุ่น 1.0 ซึ่งเป็นรุ่นที่เสถียรที่สุดเท่าที่ซีมเลสฮิวแมนจะทำได้ และแน่นอน ครอบครัวคอร์เรีย (The Corria Family) ทั้งจอห์น, เซอร์ซี่ย์ภรรยาของจอห์น (Cercey Corria) และเคอร์ด้าลูกสาวของจอห์น (Kerda Corria) ก็ได้พยายามจะเข้าไปขัดขวางการทดลองแต่ก็ไม่สำเร็จ หนำซ้ำครอบครัวที่ลูกของพวกเขาจะเป็นเหยื่อทดลองกลับเป็นครอบครัวเดลวิน (The Delwin Family) ที่โชคร้ายนางเดลวินกลับมาตั้งครรภ์แล้วลูกในท้องเป็นฝาแฝดต่างเพศที่เกิดจากไข่ใบเดียวกัน และเธอจะคลอดในวันต้อนรับปีใหม่ และหลังจากที่คลอดออกมาแล้วจริง ๆ พวกซีมเลสฮิวแมนก็มารับตัวลูก ๆ ของพวกเดลวินโดยไม่ได้ขออนุญาตจากครอบครัวเหมือนเดิม แต่คราวนี้ ตัวยา 1.0 ทำให้ลูก ๆ เดลวินกลายเป็นยอดมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบตามที่ซีมเลสฮิวแมนต้องการ โดยนักวิทยาศาสตร์ที่ทดลองกับฝาแฝดได้ตั้งชื่อให้พวกเขาว่า อดัม และ อีฟ เดลวิน (Adam & Eve Delwin) โดยที่พ่อกับแม่ของพวกเขาไม่มีส่วนร่วมในการตั้งชื่อ ด้วยเหตุผลที่ว่าพวกเขาต้องการจะทำให้ฝาแฝดคู่นี้เป็นรุ่นบุกเบิก ก่อนจะผลิตยาเพิ่มเพื่อนำตัวยาไปใช้งานให้มนุษย์ทุกคนเป็นยอดมนุษย์ทั่วโลก

แต่ก่อนที่ซีมเลสฮิวแมนจะเถลิงอำนาจไปมากกว่านี้ จอห์นกับคู่หูของเขา แดเนียล "แดน" ไทเลอร์ (Daniel "Dan" Tyler) ก็ได้งัดเอา ประมวลกฎหมายว่าด้วยการจัดระเบียบ ควบคุม และคุ้มครองสิทธิยอดมนุษย์ ใช้เป็นกฎหมายสากลที่ใช้ควบคุมคุมณภาพของยอดมนุษย์ให้เป็นไปตามความเหมาะสม ซึ่งรัฐสภาสหรัฐอเมริกานำร่างประมวลกฎหมายนี้ไปพิจารณาทันที ในขณะที่ซีมเลสฮิวแมนนั้นก็พยายามขัดขวางไม่ให้กฎหมายนี้ได้ผ่านไปได้ แต่ดูเหมือนการโต้กลับครั้งนี้ไม่ได้ผลเพราะเมื่อประมวลกฎหมายผ่านแล้ว พวกซีมเลสฮิวแมนก็ไม่สามารถหยุดยั้งได้และทำให้ยาเพอร์เฟกต์เคมที่ผลิตมาทั้งหมดถูกรัฐบาลแต่ละประเทศยึดไปต่อยอดด้วยตัวเอง

ขณะเดียวกัน อีกครอบครัวหนึ่งที่ต้องตกกระไดพลอยโจนในปัญหายอดมนุษย์ครั้งนี้ก็คือ ครอบครัวมาสเตอร์ (The Master Family) ครอบครัวมาเฟียขาวใจดี ผู้มีอิทธิพลกับกิจการครอบจักรวาลทุกสถาบันอย่าง เดอะ มาสเตอร์ ยูนิเวอร์ซัล เอ็นเตอร์ไพรส์ (The Master Universal Enterprise) ที่ปัจจุบันได้ชื่อว่า พอเพียง เอ็นเตอร์ไพรส์ (Porpiang Enterprise) หลังจากที่แอนดรูว์ มาสเตอร์ (Andrew Master) และ มาร์ธา เจน (Martha Jane) ได้มีทายาทคนแรกคือ พอเพียง "เพ้นท์" มาสเตอร์ (Porpiang "Paint" Master) ซึ่งคนที่ช่วยเลี้ยงคือ ลี พาเกอร์ (Lee Paker) และได้อาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่อันเป็นบ้านเลขที่ 303/18 ซอยไฮเอคโค่ 86 (High Echo 86 Soi) หมู่บ้านเดอะแรบบิท (The Rabbit Village)

แน่นอน พอเพียงเกิดมาก็เป็นคนที่สมบูรณ์แบบมาก ๆ แล้ว แต่หารู้ไม่ว่า พอเพียงถือได้ว่าเป็นร่างอวตารของเมกะเวิร์สไททันเรียลลิเทียส (Realitious The Megaverse Titan) ซึ่งเกิดมาจากเมกะเวิร์สไททันผู้เป็นพี่น้องกันอย่าง ฟิกชันเนียส และ ดาร์คเนสซัส (Fictionious & Darknessous The Megaverse Titan) บุตรแห่งมัลติเวอร์เซียส (Multiversious The Megaverse Titan) ซึ่งเติบโตมาเพื่อดูแลสมดุลของพหุจักรวาล หน้าที่ของเมกะเวิร์สไททันสองพี่น้องคือการปกป้องพหุจักรวาลไม่ให้ความชั่วร้ายใด ๆ เข้ามารุกรานกับพหุจักรวาลที่มีประชากรสิ่งมีชีวิตอาศัยอยู่ แต่วันหนึ่งฟิกชันเนียสซึ่งเป็นพีคนโตได้รับสืบทอดพลังที่มากกว่าการควบคุมพหุจักรวาล ดาร์กเนสซัสที่เป็นคนหัวรุนแรงและชอบแก้ปัญหาด้วยการใช้อารมณ์และกำลัง กลับอิจฉาในอำนาจที่พี่ชายมีจึงนำไปสู่การแย่งพลัง นำมาซึ่งสงครามที่ไม่ใช่แค่เมกะเวิร์สไททันที่ต้องสู้กันเท่านั้น สิ่งมีชีวิตในฟิกชั่นและดาร์กเนสเมกะเวิร์ส (Fiction & Darkness Megaverses) ก็ทำสงครามกันเองด้วย จนกระทั่งมันจบลงที่การที่ทั้งเมกะเวิร์สไททันสองพี่น้องและสองเมกะเวิร์สได้หลอมรวมเข้าด้วยกัน กลายเป็น เมกะเวิร์สไททันไฮบริเดียส (Hybridious The Megaverse Titan) และไฮบริดเมกะเวิร์ส (Hybrid Megaverse) ซึ่งกลายเป็นปัญหาเรื้อรังมานานนับสหัสวรรษ ในขณะที่เมกะเวิร์สไททันองค์อื่น ๆ กำลังตั้งรับการโจมตีของอินเฟอร์นอส ดิ อันไนฮิเลเตอร์ (Infernos The Annihilator) อดีตเมกะเวอร์ซัลคอสมิกเอ็นติตี้ หรือ เมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้ง (Megaversal Cosmic Entities/Megaversal Cosmic Beings) ที่ไต่เต้าจากชั้นกลางที่ไม่อยากรับใช้ลอร์ดเนโครเรียส (Lord Necrorious) และพยายามท้าทายอำนาจของกิกะเวิร์สไททันเมกะเวอร์เซียส (Megaversious The Gigaverse Titan) สู่จอมอสูรระดับเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งชั้นสูงในสงครามเมกะเวอร์ซัลวอร์สามครั้งแรก (Megaversal War I, II & III) ทำให้กษัตริย์อาร์เธอร์ (King Arthur) ซึ่งเป็นผู้นำของกองทัพที่ต้านทานอินเฟอร์นอส ได้ตัดสินใจใช้พลังในการแยกเอาสองพี่น้องออกจากกัน และเมกะเวิร์สคู่เดิมกลับมาอีกครั้งพร้อมกับได้เมกะเวิร์สใหม่มาด้วย ซึ่งช่วงสงครามเมกะเวอร์ซัลวอร์ครั้งที่สาม เป็นอีกครั้งที่เมกะเวิร์สไททันสองพี่น้องถูกรวมร่างกัน คราวนี้เป็นผลจากคำสาปของอินเฟอร์นอสที่สาปให้ทั้งสองรวมร่างอีกครั้ง แต่ไม่ได้รวมร่างอย่างเดียว ทั้งสองถูกส่งไปในมิติคู่ขนานที่เรียกว่ามิติความเป็นจริง และก่อกำเนิดเป็นเรียลลิตี้เมกะเวิร์ส (Reality Megaverse) และร่างรวมครั้งที่สองของสองพี่น้องบุตรแห่งมัลติเวอร์เซียสถูกเรียกว่า เรียลลิเทียส ซึ่งอาจจะถูกจำกัดสิทธิ์ในการดูแลเมกะเวิร์สของตัวเองมากกว่าเมกะเวิร์สไททันคนอื่น ๆ จนกระทั่งเรียลลิเทียสตัดสินใจอวตารลงมาเกิดเป็นพอเพียงในที่สุด

ส่วนในเนื้อหาหลักนั้น เมื่อพอเพียงได้อายุสามขวบ เขาถูกพ่อกับแม่ชวนไปเยี่ยมหมู่บ้านเรดไทเกอร์ (Red Tiger Village) ซึ่งเป็นหมู่บ้านที่ครอบครัวริคเค็น (The Rickken Family) อาศัยอยู่ในบ้านเลขที่ 711/77 ซึ่งก็ประกอบไปด้วย อาร์เธอร์ ริคเค็น (Arthur Rickken) ผู้เป็นพ่อบ้านและเพื่อนสนิทของแอนดรูว์, แคทเธอรีน ริคเค็น (Katherine Rickken) ผู้เป็นแม่, แบร์รี่ ริคเค็น (Barry Rickken) ลูกชายคนโต, แคลร์ ริคเค็น (Claire Rickken) ลูกสาวคนที่สอง, โซเฟีย ริคเค็น (Sofia Rickken) ลูกสาวคนที่สาม และเจฟ ริคเค็น (Jeff Rickken) ลูกชายคนสุดท้อง ทันทีที่พอเพียงได้พบกับโซเฟียก็รู้สึกชอบกันเองมาก และในอนาคต พวกเขาจะได้ครองคู่กันในอนาคต นอกจากนี้พอเพียงยังได้พบกับเพื่อน ๆ ร่วมหมู่บ้านเรดไทเกอร์และได้ร่วมกันจัดตั้งทีมพอเพียงไรเตอร์ (Porpiang Writer Team) โดยสมาชิกประกอบไปด้วย พอเพียง, โซเฟีย, ธันวา บรูทัลบลัด (Thanwa Brutalblood), เป้ง อีเกิลฮาร์ท (Peng Eagleheart), ปอนด์ โซลบริงเกอร์ (Pond Soulbringer), แบงค์ แบล็คฮาร์บิงเจอร์ (Bank Blackharbinger) โดยพวกเขาเริ่มก่อวีรกรรมแรกในหมู่บ้านนั่นก็คือสามารถเอาชนะแก๊งเกเรประจำหมู่บ้านได้สำเร็จเพื่อชิงของเล่นที่แก๊งเกเรขโมยไปกลับคืนมาแก่เด็กอ่อนแอ

ปี 2004 เป็นปีที่เปลี่ยนชีวิตของพอเพียงไปแทบจะตลอดกาล เพราะพอเพียง พ่อแม่ของเขา และเหล่าครอบครัวของสมาชิกทีมพอเพียงไรเตอร์เกือบทั้งทีมมาที่ศูนย์วิทยาศาสตร์แกรนด์เชเพิร์ด (Grand Shepard Science Facility) ยกเว้นแอนนาที่ติดธุระไปเยี่ยมญาติ ซึ่งปัญหาก็เกิดขึ้นแล้วเพราะมีเด็กซุกซนชุดเหลืองคนหนึ่งที่หนีจากพ่อแม่ไปยังห้องทดลองที่เจ้าหน้าที่ไม่ให้คนภายนอกเข้ามา ทีมพอเพียงไรเตอร์จึงต้องขอพ่อกับแม่ออกไปจัดการกับเด็กแสบ และความเลวร้ายก็เกิดขึ้นเมื่อเด็กแสบดันหยิบหลอดเพอร์เฟกต์เคมหลอดหนึ่งในตู้เก็บสารเอามาปาทิ้ง ซึ่งเพอร์เฟกต์เคมในหลอดนี้ดันติดไฟได้เอง! รวมถึงเพอร์เฟกต์เคมในตู้นั้นด้วย พอมันใกล้ ๆ กันแบบนี้ ทำให้ตู้นั้นระเบิดหลังจากที่นักวิทยาศาสตร์พาเด็กชุดเหลืองจอมซนจากไปแล้ว และแน่นอนมันทำให้เกิดหมอกควันหลากสีซึ่งส่งผลกับระบบทางเดินหายใจของเด็ก ๆ ทั้งหกอย่างมาก แต่นั่นมันก็แค่ชั่วคราว เพราะเพอร์เฟกต์เคมนั้นต่อให้อยู่ในรูปของสารไวไฟและหมอกควัน ถ้าเข้าสู่ร่างกายก็กลายเป็นว่าทำให้มนุษย์ที่สูดดมเข้าไปมีพลังที่สมบูรณ์แบบอยู่ดี นั่นทำให้พอเพียงกับเพื่อน ๆ กลายเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบตามคอนเซ็ปต์ของซีมเลสฮิวแมนแล้ว

ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นคือ เอาแค่ด้านร่างกาย สีนัยน์ตาก็เปลี่ยนจากสีดำเป็นข้างซ้ายสีน้ำเงิน ข้างขวาสีแดง และผิวข้อมือเปลี่ยนสีจนเหมือนสายรัดข้อมือเรืองแสงสีเดียวกับนัยน์ตาทั้งสองข้าง ส่วนธันวาซึ่งถูกเศษกระจกแตกแทงเข้าที่ตาข้างขวา กลายเป็นมีรอยแผลเป็นที่หนังตา นอกนั้นทั้งหมดได้กลายเป็นยอดมนุษย์สมบูรณ์แบบเรียบร้อยแล้ว วันต่อมา ซีมเลสฮิวแมนก็โดนขยี้จนเละเข้าไปใหญ่ว่ายอมขายโครงการให้รัฐดูแลไปแล้ว แต่ทำไมยังมีมารยาแฝงอีกำ และแน่นอน พอเพียงก็ได้มารู้ความจริงแล้วว่าสารไวไฟที่เปลี่ยนแปลงร่างกายของเขานั่นก็คือเพอร์เฟกต์เคม เขาก็โกรธซีมเลสฮิวแมนที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้

สิบสองวันต่อมาเกิดเหตุการณ์ที่ทำให้พอเพียงโกรธซีมเลสฮิวแมนมากขึ้นไปอีก เมื่อเกิดเหตุการณ์ลักพาตัวเด็กที่อายุใกล้เคียงกับเขาราว ๆ 250 คน มาฉีดเพอร์เฟกต์เคม คนที่ทำหน้าที่ไปขัดขวางการฉีดยาก็มีแค่ลีคนเดียว ซึ่งก็ยังล้มเหลวเพราะยังไงก็ยังถูกหัวหน้าแก๊งขโมยเด็กอย่างดอกเตอร์อัลแทรมม์ วัสวาเฟน (Dr. Altramm Vasvaphen) จับไปรมควันอยู่ดี แต่โชคดีที่ควันที่ใช้รมใส่ลีดันเป็นเพอร์เฟกต์เคมเหมือนกัน ลีจึงกลายเป็นยอดมนุษย์เช่นเดียวกับเด็ก ๆ ที่ถูกจับฉีดเพอร์เฟกต์เคม โดยชะตากรรมของเด็ก ๆ ทั้ง 250 คนหลังจากนั้น ยังไม่มีใครทราบในตอนนั้นเนื่องจากถูกเก็บเป็นความลับไม่ให้บอกใคร

วันเวลาผ่านไป จอห์นก็ตัดสินใจสร้างของขวัญบางอย่างให้กับลีและพอเพียงขึ้นมา ของลีคือไก่วิเศษที่สามารถพูดภาษามนุษย์ได้นามว่า แจ้ (Jae The Chicken) ซึ่งมีต้นแบบมาจากแจ้ในไมน์คราฟต์ (Minecraft) ส่วนของพอเพียงคือ แว่นตาอัจฉริยะที่มีเลนส์กรองแสงจากซูเปอร์วิชั่น เนื่องจากในขณะนั้นพลังซูเปอร์วิชั่นของพอเพียงยังไม่เสถียรเท่าคนอื่น นอกจากนี้แว่นตาอัจฉริยะยังมีการแสดงผลแบบกราฟฟิกดิจิทัลพิเศษเพื่อพอเพียงโดยเฉพาะ

เวลาผ่านไปเด็ก ๆ ที่เป็นเหยื่อเพอร์เฟกต์เคมก็ได้เติบโตขึ้นจนอยู่ในวัยสิบหกปี (ปี 2016) และล่าสุดพอเพียงได้ไปรู้ข่าวอัพเดตล่าสุดเกี่ยวกับการลักพาตัวของอัลแทรมม์ ว่าถูกจับประหารชีวิตไปแล้วตั้งแต่ปี 2015 แต่การถูกพวกซีมเลสฮิวแมนบังคับฉีดยาก็ยังคงมีอยู่ในสังคม ไม่มีใครรู้ว่าทำไมซีมเลสฮิวแมนถึงไม่ยอมให้ลงทะเบียนยอดมนุษย์หลังจากถูกบังคับฉีดเพอร์เฟกต์เคมแล้วจนถึงทุกวันนี้ แต่ที่แน่ ๆ ก็คือ เหยื่อเพอร์เฟกต์เคมก็ยังคงไปลงทะเบียนยอดมนุษย์อยู่ดี และทีมพอเพียงก็ได้รู้ข้อมูลนี้จากหนึ่งในสายข่าวของจอห์น คอร์เรีย นั่นคือ อีไลจาห์ "อีไล" โฮลต์ (Elijah "Ely" Holt) กับ โคลิเวีย ไพรซ์ (Colivia Price)

ปี 2017 ซีมเลสฮิวแมนพร้อมที่จะส่งทหารเอสเอชเอสเอสมาตามล่าสองฝาแฝดเดลวินให้วุ่นกันไปทั่ว ซึ่งพอเพียงกับโซเฟียก็ไม่วายตกกระไดพลอยโจนไปคุ้มกันพี่น้องเดลวินอีกต่างหาก ซึ่งเป้าหมายของเอสเอชเอสเอส คือการพาสองฝาแฝดเดลวินไปทำท้องทั้งพี่ทั้งน้อง ซึ่งนั่นจะเป็นแผนการที่บ้าบอยิ่งกว่าเพอร์เฟกต์เคมอีก เพราะพวกเดลวินยังอายุไม่บรรลุนิติภาวะทั้งคู่ก็เดือดร้อนจะแย่อยู่แล้ว แต่ถ้าให้อดัมซึ่งเป็นผู้ชายทั้งแท่งตั้งท้องตามน้องสาวไปด้วย ยิ่งเป็นการทดลองที่ดูไร้สาระหนักกว่าเดิม เพราะวิทยาการในปีดังกล่าวยังไม่สามารถทำให้ผู้ชายทั้งแท่งสามารถตั้งครรภ์และคลอดลูกออกมาได้เลย แต่โชคดี (หรือเปล่านะ) ที่มียอดมนุษย์โครว์แมน หรือ แอรอน เบลิคสัน (Aaron Belicson/Crowman) มาช่วยในการจัดการกับซีมเลสฮิวแมนให้ราบเป็นหน้ากลอง แต่นั่นทำให้ทุกคนตื่นตระหนกและรู้เรื่องราวเกี่ยวกับองค์กรยอดมนุษย์เพื่อสันติสุข (The Superhero For Peaceful Corporation) ว่ามันมีตัวตนอยู่จริง ๆ และทำตัวเหมือนเป็นศาลเตี้ยคอยผดุงสันติภาพอยู่เบื้องหลัง

ปี 2018 อีไลและโคลิเวียได้ขอพอเพียงให้ไปเยือนที่เกาะเดดลี่เทค (DeadlyTech Island) เพื่อตามล่ารถบูกัตติ ไทป์ 57 เอสซี แอตแลนติก หมายเลข 57453 (Bugatti Tye 57SC Atlantic No.57453) สีดำ ที่หายสาบสูญไปในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และเรย์นะ เอไอสัญชาติญี่ปุ่น (Reina The Japanese AI) ที่ถูกสร้างโดยซีมเลสฮิวแมน แต่เธอทรยศองค์กรด้วยจิตใจที่มีศีลธรรมแล้วหลบหนีมาปกครองเกาะเดดลี่เทค และดัดแปลงเกาะนี้ให้กลายเป็นเกาะไซเบอร์พังก์ เมื่อเรย์นะได้พบกับรถสีดำที่หายสาบสูญ เธอจึงเก็บรถมาไว้ในสุสานไซไฟ (Sci-Fi Tomb) เพื่อรอวันที่เธอจะได้ถูกพาออกไปดูโลกภายนอก และข่าวลือเกี่ยวกับเกาะนี้ได้แพร่กระจายออกไปทั่วโลกอย่างกับเชื้อโรคระบาด แต่ข่าวลือมันไม่เท่าไร คนเชื่อข่าวลือนี่สิหนักกว่า เหล่านักโบราณคดีและโจรขุดสุสานต่างไปค้นหาคำตอบเกี่ยวกับเกาะเดดลี่เทค แต่รอบเกาะนั้นสภาพอากาศย่ำแย่มาก จึงมีเพียงน้อยคนมากที่จะรอดกลับมาจากเกาะเดดลี่เทคไปได้ แต่เมื่อพวกพอเพียงมาถึง ทุกอย่างก็แทบจะเปลี่ยนไป เพราะเรย์นะให้บริการพอเพียงแบบแทบจะทุกอย่าง ทุกกับดักจะมีทางสะดวกให้พวกพอเพียงข้ามไปได้สบาย ๆ ไม่ต้องลำบากเหมือนคนอื่น ๆ และเมื่อพวกพอเพียงได้มาพบกับรถแบล็คแอตแลนติก ก็ดันมีศัตรูมาขัดขวาง องค์กรภารดรภาพแห่งวายร้าย (The Brotherhood of Super Villain Corporation) นำกองทัพวายร้ายมาเพื่อแย่งชิงรถคันนี้มาเป็นอาวุธในการปฏิวัติโลก โดยมีผู้นำคือ เดอะแกรนด์มาสเตอร์ไมด์ (The Grand Mastermind) แต่คนระดับพอเพียง ใครจะไปยอมยกรถคันนี้ให้ ดังนั้นมันจึงนำมาซึ่งความวุ่นวายเมื่อองค์กรยอดมนุษย์เพื่อสันติสุขตามไล่ล่าพวกวายร้ายไม่เลิก แต่อย่างไรก็ตาม พอเพียงก็สามารถได้รถแบล็คแอตแลนติกมาครอบครองโดยไม่มีร่องรอยความเสียหายใด ๆ ได้ แม้จะต้องฟันฝ่าพวกวายร้ายที่มาเพื่อชิงรถคันนี้ไปอย่างทุลักทุเลก็ตาม

ปี 2019 จอมโจรไมตี้ธีฟ (The Mighty Thief) จอมโจรพลังเหนือมนุษย์ กำลังออกปล้นสะดมไปทั่วและสามารถหลบหนีการจับกุมได้หลายรูปแบบ จนทั่วโลกต่างหมายหัวว่า จับตายก็ได้ จับเป็นยิ่งดี และนี่คือภารกิจแรกของพอเพียงในฐานะสมาชิกขององค์การป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยนานาชาติ หรือ ไอดีพีเอ็ม (The International Disaster Prevention and Mitigation: IDPM) นั่นก็คือการจับกุมพวกจอมโจรไมตี้ธีฟให้ได้เร็วที่สุด แต่สุดท้ายพวกยอดมนุษย์แย่งจ๊อบไปก่อนแล้ว

ปี 2020 พอเพียงได้รู้ทั้งตัวตนที่แท้จริงของเขา รวมถึงได้เจอกับศึกใหญ่ครั้งแรกที่เกิดขึ้น โดยเริ่มจากเหตุวางระเบิดที่สี่แยกสามลำกล้อง (Three Calibur Juction) กับสะพานอนุกรม (Seriel Bridge) โดยได้เผยในวันนั้นว่ามันเป็นแผนการของกองกำลังที่ถูกเรียกว่า มัลแวร์ลีเจี้ยน (Malware Legion) นำโดย เดอะแบล็ค เจ้าแห่งมัลแวร์และแฮกเกอร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในปฐพี (The Black: The Malware Lord & The Greatest Hacker of All Time) โดยขู่ว่านี่จะเป็นแค่เริ่มต้นเพื่อนำไปสู่การทำลายโลกในปี 2025 ยกเว้นแต่ว่าผู้นำของโลกจะยอมมอบอำนาจการปกครองให้เดอะแบล็คไปแทน ซึ่งสิ่งที่เขาต้องการคือการกำจัดสังคมยอดมนุษย์ไปให้หมด แต่ก่อนที่เขาจะกำจัดไปได้ต้องรู้ก่อนว่าทั้งฝ่ายยอดมนุษย์และฝ่ายวายร้ายนั้นมีที่มาจากอะไรกันแน่ และความก็แตกอย่างรวดเร็วเพราะมันมีที่มาจากซีมเลสฮิวแมน และเวรกรรมก็ดันไปตกอยู่ที่พวกเดลวิน เพราะเหล่ามัลแวร์ลีเจี้ยนลักพาตัวพวกฝาแฝดเดลวินไปเตรียมจะทดลองที่เกาะควอลาสทาร่า (Qualastara Island) นั่นทำให้ซีมเลสฮิวแมน, องค์กรยอดมนุษย์ฯ, องค์กรภารดรภาพฯ, และไอดีพีเอ็ม ตัดสินใจบุกโจมตีเกาะ

ทันใดนั้น สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อกบฎครูเซดีส (Crusadese Rebel) ที่นำโดยนายพลซอร์-ดาน (General Zor-Dan) มาถึงโลก ซึ่งซอร์ดานเป็นเคาน์เตอร์พาร์ทของนายพลดรู-ซ็อด (General Dru-Zod) อยู่แล้ว และมาตามล่ากัปตันพีซฟูล หรือ ทาร์-เซล/แมทท์ สไตรก์ (Captain Peaceful/Tar-Zell/Matt Strike) ลูกครึ่งชาวครูเซดีส (Crusadese) จากดาวครูเสด (Crusade) และแน่นอนเป็นเคาน์เตอร์พาร์ทของซูเปอร์แมนอยู่แล้ว (Superman/Carl-El/Clark Kent) และความวุ่นวายก็ยิ่งแย่ไปกว่านี้อีกเมื่อผู้ริเริ่มสงครามเมกะเวอร์ซัลอย่าง อินเฟอร์นอส ดิ อันไนฮิเลเตอร์ ได้ออกอาละวาดที่เกาะแห่งนี้ ทำให้ทั้งพระเอกอย่างพอเพียง และสามบอสแห่งเรียลลิตี้เมกะเวิร์สได้รับรางวัลกระสอบทรายยอดเยี่ยมแห่งปี 2020 จากอินเฟอร์นอส

และเรื่องมันก็เกือบหนักขึ้นโดยไม่จำเป็น เพราะเจ้าชายเกฟเวอร์รัสแห่งโลธาเรีย (Prince Gaverous of Lotharia) พาหะนำพลังแห่งอินเฟอร์นอส ตามมาขัดขวางเพื่อไม่ให้จอมทำลายล้างได้เปรียบไปมากกว่านี้ และใบหน้าของเจ้าชายแห่งโลธาเรียในปัจจุบันเหมือนกับพอเพียงเป๊ะ เพราะไนท์แมเรียส (Nightmarious) ลูกศิษย์ของเขาที่ไต่เต้าจากเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งชั้นล่างไปสู่เมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งชั้นรอง ได้ลงมือกลืนกินเมกะเวิร์สหมายเลข 13 จนกลายมาเป็นไนท์แมร์เมกะเวิร์ส (์Nightmare Megaverse) ที่ทุกชีวิตในเมกะเวิร์สแห่งนี้สูญเสียความสุขไปตลอดกาล นอกจากนี้ตัวเจ้าชายแห่งโลธาเรียเองก็สูญเสียร่างกายเก่าให้กับอินเฟอร์นอส แลกกับร่างกายใหม่ที่มีพลังศาสตร์มืดที่เจ้าตัวรังเกียจเกินกว่าจะยอมใช้งาน มันจึงเป็นความแค้นสำคัญที่ทำให้เจ้าชายเกฟเวอร์รัสต้องออกตามล่าอินเฟอร์นอสเพื่อยกเลิกข้อตกลงข้อนี้ให้จงได้ และเมื่ออินเฟอร์นอสพ่ายแพ้จากการสูญเสียกายหยาบเป็นครั้งแรก เขาจึงถอยทัพกลับไปเลียแผลในมุมมืดที่สุดของกิกะเวิร์ส ส่วนพวกที่เหลือก็ต้องถอยทัพกลับไป และพวกในเรียลลิตี้เมกะเวิร์สต่างแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเอง ส่วนพวกวายร้ายในเรียลลิตี้เมกะเวิร์สก็ถูกจับกันไปทั้งหมดยกก๊วน

แต่ทั้งหมดนี้มันก็แค่จุดเริ่มต้นของหายนะใหญ่ที่เกิดขึ้นใน Porpiang Writer 2: Road To Megaversal War เมื่อพอเพียงเห็นภาพหลอนข้ามไปยังออมนิเวิร์สอื่น ๆ และได้พบกับ มิโดริยะ "เดกุ" อิซึคุ (Izuku "Deku" Midoriya) ตัวจริงเสียงจริงมาเตือนเรื่องภัยคุกคามที่เกิดขึ้น ซึ่งนำไปสู่สงครามเมกะเวอร์ซัลวอร์ครั้งที่สี่ (Megaversal War IV) อย่างสมบูรณ์แบบ นั่นหมายความว่าสิ่งที่พอเพียงเขียนในหนังสือเล่มแรกนั้นเป็นจริงหมดแล้ว แต่เล่มสองกำลังจะเป็นจริงในไม่ช้า เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเกิดมาจากการลิขิตของเขาเอง

### Realm of Tales 1: Road To Fantasy Warfare (AU)

เริ่มต้นที่ตัวละครสามตัว ลี นักเดินทาง/อีวิลโคลน 303/ตัวทดลองหมายเลขที่ 303 (Lee The Traveller/Evil Clone 303/Experimental #303), ลุงพี นักวิทยาศาสตร์ หรือ ออริจินส์โคลน 013 (Uncle P. The Scientist/Origins Clone 013) และไก่แจ้ 013 (Chicken Jae 013) ได้ติดทวีปริมทะเลหลังจากเรือสำราญที่นั่งมาอยู่ด้วยถูกอะไรบางอย่างทำให้อับปาง ลูกเรือเกือบทั้งหมดเสียชีวิต เหลือแต่ทั้งสามที่รอดมาอยู่บนทวีปนี้ ลีจึงตัดสินใจที่จะสร้างบ้านชั่วคราวไว้ก่อน และบ้านชั่วคราวที่ว่าก็ยังไม่สมบูรณ์แม้กระทั่งวันที่สามสหายออกไปจากทวีปนี้แล้ว แต่ลีให้สัญญาว่าจะออกจากทวีปนี้ภายในห้าวัน ดังนั้น ช่วงระหว่างห้าวันนี้ แจ้จึงเสนอไอเดียว่าจะเล่าเรื่องให้เจ้านายและลุงของตัวเองฟัง โดยเรื่องที่ไก่ตัวนี้จะเล่ามีชื่อว่า "ขวดแก้ว" และระหว่างตอน จะมีการให้ความคิดเห็นต่าง ๆ ของการกระทำของตัวละครในเรื่องด้วย

#### เรื่องที่หนึ่ง: ขวดแก้ว

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว เรื่องเริ่มต้นที่โลกที่มีแต่ดินแดนที่ถูกบรรจุในขวดแก้วเต็มไปหมด และตัวดำเนินเรื่องคือลีและแจ้ ซึ่งลุงพีไม่ได้อยู่ในเรื่องด้วย เป้าหมายของลีคือการขยายอาณานิคมขวดแก้วของตัวเองให้ครบทุกขวด แต่สิ่งที่ลีต้องทำเป็นอันดับแรกคือ การจัดตั้งแคมป์ที่เป็นเสมือนฮับแบบในไมน์คราฟต์ดันเจี้ยนส์ (Minecraft Dungeons) และสร้างสโตนเจนเนอเรเตอร์ (Stone Generator) หรือ เครื่องกำเนิดหิน โดยใช้ลาวาผสมกับน้ำ โดยเขาต้องหาวัตถุดิบในการสร้างเครื่องกำเนิดหิน และตอนจะหาน้ำและลาวา ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของการขยายอาณานิคมของลีด้วยเช่นกัน น้ำหาได้ง่ายมากเพราะอยู่ในขวดของเขา ส่วนลาวาต้องหาที่ขวดเนเธอร์เวสต์ (Nether Waste Biome) ที่ที่มีซอมบิไฟด์พิกลินอยู่เต็มไปหมด (Zombified Piglins) โชคดีที่ลีได้เก็บลาวาขึ้นมาโดยไม่ต้องโดนพวกซอมบิไฟด์พิกลินรุมกระทืบ และกลับมาบ้านทันที

การสร้างสโตนเจนฯ นั้นกินเวลาถึง 20 นาที แถมนั่นยังเป็นแค่โครงสร้างพื้นฐาน กว่าจะเข้ารูปเข้ารอยก็อีกเกือบชั่วโมง เมื่อสโตนเจนฯ พร้อมใช้งานแล้ว และพวกเมอร์แชนเตอร์พร้อมให้บริการเรียบร้อยแล้ว (Merchanters) ลีก็พร้อมที่จะเดินทางไปขยายอาณานิคมกับขวดแก้วขวดอื่น ๆ เลย ซึ่งระหว่างนั้นลีก็ยั่วโมโหแจ้นิดหน่อยขณะที่กำลังทำฟาร์มจนไก่ถึงกับงอนไปชั่วคราว แล้วจากนั้นเขาก็ตัดไม้ที่มาจากฝาขวดบ้านเกิดของตัวเองจนกระทั่งเจอกับห้องภายในที่เก็บเครื่องมือกับชุดเกราะที่ทำจากเพชร และพวกเพชรไว้ในหีบสี่ใบ ลีจึงตัดสินใจเอาชุดในหีบใบแรกลงมาใช้งาน และเขาก็ตัดสินใจขยายอาณานิคมทันที โดยเริ่มจากการไปยังขวดแก้วที่เรียงกันเป็นแถว ๆ เขาพอจะวางสะพานให้ขวดแต่ละใบเชื่อมโยงกัน กับไปยังขวดแก้วไบโอมเห็ด ซึ่งระหว่างนั้นเขาได้ตัดไม้ตามฝาขวดแก้วต่าง ๆ ที่เขาไปสำรวจด้วย ซึ่งแจ้ที่อยู่นอกเรื่องเล่าเสริมอีกทีว่านั่นแค่เริ่มต้น ถ้าจะทำให้เรื่องนี้จบลง ลีที่อยู่ในเรื่องเล่าต้องขยายอาณานิคมให้หมดทุกขวดแก้วเลย ระหว่างนั้นในโลกภายนอกเรื่องเล่า ลีพาแจ้กับลุงพีไปหาของอีกรอบและพูดถึงความสัมพันธ์และความลำบากใจระหว่างคนกับไก่ จนผู้อ่านบางคนอาจจะรู้สึกเบื่อแล้วก็ได้ และจากนั้นลีก็เอาไม้สายพันธุ์ท้องถิ่นมาตกแต่งบ้านอีกที

หลังจากที่ลีจัดการแมงมุมพร้อมกับทำลายตัวเกิดใหม่ที่อุตส่าห์เก็บไว้เป็นแหล่งปั๊มค่าประสบการณ์แต่ก็ไม่ได้ใช้สักที เขาจึงเสนอแนะให้ไปเดินเล่นรอบขวดโดยไม่ใช้เชือก และขณะเดียวกันเขาก็ได้ทำประตูปิดกั้นช่องที่เขาเจาะไม่ให้แจ้ออกไป แต่พอหลังจากคุยกับกลุ่มวัวในขวดที่เขากำลังขยายอาณาเขตอยู่พักหนึ่ง แจ้กลับหายไปอยู่ในกองใบไม้ลอยฟ้าอมตะเสียอย่างนั้น ทำให้ลีหัวเสียและกลับมาล่ามแจ้ไว้ตามเดิม และในเวลาต่อมา ลีตัดสินใจต่อสะพานไปยังขวดแก้วทุนดร้า เพื่อนำหิมะมาทำเป็นสโนว์โกเล็มที่ชื่อสโนวี่ (Snowy The Snow Golem) และบังเอิญว่าในขวดแก้วบ้านเกิดมีทั้งเมล็ดฟักทองและหัวฟักทองพอดี ลีจึงใช้กรรไกรตัดขนในการแกะสลัก แล้วก็สร้างตุ๊กตาหิมะลูกสาวขึ้นมา ซึ่งทำให้แจ้ไม่พอใจและทะเลาะกับเจ้านายจนถึงขั้นขอให้เจ้านายพาเขาไปนอนในโพรงเพื่อประชดเจ้านายตัวเอง แต่ก็ไม่คิดว่าลีจะพาไปจริง ๆ และในโลกภายนอกเรื่องเล่านั้น ทั้งลีและลุงพีนั้นรับไม่ได้กับการที่ต้องมาเล่าเรื่องปัญหาครอบครัวจากการมาถึงของสโนวี่ และได้ตำหนิแจ้เรื่องการนำเสนอแง่มุมที่ผิด ทั้ง ๆ ที่ตัวเองเป็นคนที่งอนและทำให้เรื่องราวแย่ลง แต่กลับไปโทษเจ้านายเสียอย่างนั้น

ในโลกเรื่องเล่า ผ่านไปหนึ่งวัน แจ้รู้สึกสำนึกผิด แต่มันก็แค่เปลือกนอก ลีจึงคิดจะพาแจ้ไปขอโทษสโนวี่ ซึ่งแจ้ก็ยอมทำแบบไม่ค่อยจะเต็มใจนัก และพยายามจะเปลี่ยนเรื่องไม่ให้เจ้านายของตัวเองจดจ่ออยู่ที่เรื่องสโนวี่มากนัก ซึ่งแจ้ก็พยายามจะแช่งสโนวี่แต่ไม่เนียน ลีจึงกำชับว่าเขากำลังดูการกระทำของแจ้อยู่ และสงสัยว่าทำไมไก่ของเขาถึงใจง่ายพิกล ๆ จึงกลับจากขวดทุนดร้ามา เขาจึงรู้ในภายหลังว่าลูกสาวยังไม่ออกจากโพรงตอนที่พาแจ้ไปขอโทษ เขาจึงทำทางให้เธอออกมาจากโพรงได้ แต่แล้วเขาก็ดันมาเสียลูกสาวไปเพราะตกแอ่งน้ำสำหรับทำไร่ทำนา โชคดีที่ฟักทองที่เขาปลูกนั้นโตพอดี เขาจึงชุบชีวิตลูกสาวขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับต่อว่าแจ้ที่ใส่ร้ายลูกสาว และรู้ดีว่าไม่ว่าไก่ตัวนี้จะขอโทษยังไงก็ยังรังเกียจสโนว์โกเล็มหญิงอยู่วันยังค่ำ ดังนั้น เขาจึงตั้งกฎเพื่อเป็นกึ่ง ๆ ขู่แจ้ว่าถ้าไม่ทำตามกฎนี้จะเอาไก่ร่วมสายพันธุ์กับแจ้มาอยู่ด้วย นั่นก็คือ ต้องรักสโนวี่ไปตลอดกาลเหมือนเป็นน้องแท้ ๆ

อีกหนึ่งวันต่อมา ลีปล่อยให้แจ้ไปเดินเล่น แต่เขากำชับไก่ตัวนี้ว่าอย่าลืมกฎที่คุยกันไว้ และไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับแจ้ตอนที่สโนวี่ชมไก่ของเขาว่าน่ารัก ในเมื่อแจ้ไม่ยอมเชื่อสักทีว่าลูกสาวของลีนั้นพูดเองจากใจ และเอาแต่ตัดพ้อตัวเองไปเรื่อย ลีจึงตัดสินใจเดินทางขยายอาณานิคมไปยังขวดแก้วหมู่บ้านทันที แต่ก็เจอแจ็กพ็อตแตกที่ครีปเปอร์ระเบิดหน้าหมู่บ้านพอดี ตอนแรกไม่มีวิลเลเจอร์คนใดเชื่อลีเลยว่าครีปเปอร์เป็นคนทำ แต่ลีตัดสินใจสวมวิญญาณพระเอกเฉพาะกิจเข้าไปฆ่าครีปเปอร์ในหมู่บ้านทันที เหล่าวิลเลเจอร์จึงยกย่องสรรเสริญเขากับการกระทำที่เขาได้ทำลงไป ลีได้อยู่คุยกับพวกวิลเลเจอร์สักพักก่อนที่เขาจะได้กลับมา แต่เมื่อเขากลับมาถึงบ้าน เขาพบว่าลูกสาวกับไก่ของเขาได้อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข เพราะได้คุยกันเกี่ยวกับเรื่องเล่าที่มีเนื้อหาว่าลีสามารถจัดการกับฮีโร่บรายน์ได้ ซึ่งเนื้อหามันจะไปเชื่อมโยงกับโลกนอกเรื่องเล่าโลกอื่น ๆ อีกมากที่ออริจินส์โคลนคนอื่น ๆ ได้เผชิญหน้ากับฮีโร่บรายน์ ซึ่งก็มีผลมาสู่โลกภายนอกเรื่องเล่า ที่เมื่อชื่อฮีโร่บรายน์ดังมาจากปากแจ้จากโลกนอกเรื่องเล่า ลีในโลกเดียวกันก็งงเป็นไก่ตาแตกทันทีว่ามันเกี่ยวข้องได้ยังไง แจ้จึงเล่าให้ฟังว่าทุกเรื่องที่เขาเล่ามันเชื่อมโยงแทบทุกอย่าง และมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องเล่าจากบรรพกาลทั้งห้า ที่สองในนั้นได้แก่ฮาร์ดคอร์ (Hardcore World) และสกายกริด (SkyGrid World) ได้ถูกเล่าเรื่องจนจบสิ้นเรียบร้อยแล้ว นอกนั้นไม่ว่าจะเป็นฟอร์กอตเท็นไอร์แลนด์ (Forgotten Island World) นั้นยังเล่าขานกันไม่จบ และอีกสองเรื่องที่ยังไม่ได้ถูกเล่าขานเลย แต่มีนอมินี่หรือแคนดิเดตอยู่มากมาย ได้แก่ ฮีโร่บรายน์เซอร์ไวเวิล (Herobrine Survival World), วันไลฟ์ (One Life World), สกายบล็อก (Skyblock World), ไทรอัลซีด (Trial Seed World) หรือเอโรเนฟ (Eronev World)

และในโลกเรื่องเล่า แน่นอนลีได้ขยายอาณานิคมไปถึงขวดแก้วทะเลทราย ต่อจากขวดแก้วทะเลทราย เขาตัดสินใจจะไปที่ขวดหิน ซึ่งเขาพบในภายหลังว่ามันไม่ใช่ขวดหินธรรมดา มันคือขวดหินดันเจียนที่มีเหล่าฮอสไตล์ม็อบเต็มไปหมด และเมื่อไปสอบถามจากวิลเลเจอร์ พวกวิลเลเจอร์บอกว่า บนคอขวดจะมีห้องเก็บของบางอย่างอยู่ข้างใน ลีจึงตัดสินใจขอไอออนโกเล็มตัวหนึ่งที่ชื่อยักษ์ (Yak The Iron Golem) มาที่ขวดแก้วบ้านเกิดของเขา ด้วยการไปขอยืมเชือก ระหว่างทางก็ทุลักทุเลเอาเรื่องเพราะครึ่งทางแรกยักษ์ตกสะพานที่ลีสร้างขึ้นมาเสียก่อน ลีจึงเดินหิ้วยักษ์ที่ถูกล่ามเชือกไว้ทั้งอย่างนั้นจนมาถึงขวดทุนดร้า แต่ครึ่งหลังลีพยายามจะไม่ให้เป็นแบบนั้นอีกต่อไปแล้ว แต่ก็ต้องเจอกับปัญหาอีกแล้วเมื่อแจ้ดันมาเรียกยักษ์ว่าเปรต ลีจึงสอนแจ้ไปว่าถ้าไปใส่ร้ายกับใครในแง่ลบ คนที่ถูกใส่ร้ายจะรู้สึกยังไง แจ้จึงพอจะคุยถูกคอกับยักษ์ได้ แต่แจ้ต้องการจะตั้งชื่อยักษ์ว่าสูงเนื่องจากยักษ์ตัวสูงกว่าเขา แต่สโนวี่หนักกว่านั้นเพราะแสดงปฏิกิริยารังเกียจยักษ์เหมือนกับที่แจ้เกลียดสโนวี่เลย แถมเธอน้อยใจพ่อของเธออีกต่างหาก และไม่นาน วอนเดอริ่งเทรเดอร์ก็มาในฐานะแหล่งปั๊มของโดยเฉพาะ (Wandering Trader) และแน่นอน หลังจากที่ต้องมาดูแลสมาชิกในครอบครัวของลีมาตลอด ก็ถึงเวลาที่เมอร์แชนเตอร์จะได้มีบทบาทในการขายอุปกรณ์ให้ลีเสียที รวมถึงโลกนอกเรื่องเล่า ลีก็รู้สึกสนใจขึ้นมาทันทีในภาคการทำลายขวดหิน และก็ได้อธิบายนิสัยของตนเองในเรื่องเล่าว่าเหมือนกับการที่เราเห่อของที่ได้ซื้อมาใหม่จนกว่าจะเบื่อในสักวัน แต่ยังไงเขาก็รักเท่าเทียมกันหมดแล้ว และแจ้ก็ได้อธิบายถึงคีย์เวิร์ดที่ว่า โลกมีอยู่หลากหลายเรื่องราว เรื่องราวเหล่านั้นก็อยู่ในโลกเดียวกันแต่หลายมิติ และมีโลกหนึ่งที่จะเป็นจุดศูนย์กลางของเรื่องราวที่รวมทุกเรื่องราวไว้ให้จบในเรื่องเดียวกัน แต่เขาก็พบว่าตอนนี้ถึงวันเส้นตายวันสุดท้ายเสียแล้ว ดังนั้น ลีจึงขอให้แจ้เล่าตอนสุดท้ายระหว่างทางกลับบ้าน โดยวิธีออกไปจากทวีปที่ติดเกาะอยู่คือ ลีจะสร้างเรือสองลำ ให้ลุงพีนั่งลำหนึ่ง กับลีและแจ้นั่งอีกลำหนึ่ง แล้วก็พายกันไปยาว ๆ จนกว่าจะถึงบ้าน

ในเรื่องเล่า ในที่สุด ลีจึงตัดสินใจบุกไปทำลายขวดหินด้วยตัวเอง แต่มันก็แลกกับการที่ต้องตายและสูญเสียไอเท็มไปจำนวนมาก โดยเฉพาะเครื่องมือและชุดเกราะเพชรที่เสียไปแล้วครบสี่ชุดพอดี แถมเชือกล่ามกับยักษ์ก็หายไปโดยไม่รู้สาเหตุอีก แจ้จึงให้ข้อมูลไปว่ายักษ์เดินตามลีไปสู้ที่ขวดหินและตาย ส่วนวิลเลเจอร์ก็เสริมข้อมูลว่าไอออนโกเล็มจะผูกพันกับเจ้าของ ถ้าเจ้าของไปไหน ไอออนโกเล็มก็จะตามหาเช่นกัน ลีเชื่อว่ายักษ์สละชีวิตเพื่อทำลายขวดหิน ลีจึงตัดสินใจมุ่งหน้ากับการตายแล้วตายอีกเพื่อกำจัดสปอนเนอร์ในขวดหิน และเมื่อทำลายได้หมด ลีจึงได้ขึ้นไปบนคอขวด ก็พบกับหีบที่บรรจุคุกกี้ไว้มากมาย เป็นอาหารเติมพลังหลังจบศึก และเขาตัดสินใจว่าจะไปจังเกิ้ล แต่บังเอิญว่าวัตถุดิบในการต่อสะพานหมดพอดี จึงกลับไปขุดหินเพิ่ม ระหว่างไปขุดหิน เขากลับพบกับยักษ์ที่ยังอยู่ในขวดบ้านเกิดไม่ไปไหน เขาสงสัยว่าทำไมเขาถึงหาไอออนโกเล็มตัวนี้ไม่เจอ แต่ก็ถือว่าไม่มีใครตายแล้ว และเขาไปที่ขวดจังเกิ้ลเป็นขวดสุดท้ายก่อนที่จะกลับไปขอบคุณทุก ๆ คนที่มีส่วนร่วมในการฝ่าฟันอุปสรรคและเป็นอาณานิคมเดียวกัน และเรื่องขวดแก้วก็จบแต่เพียงเท่านี้

#### เรื่องที่สอง: บุกรุก

เมื่อแจ้เล่าจบแล้ว สามสหายก็มาถึงเมืองเกิดของลีพอดี แต่ปัญหาคือคนหายไปหมดทั้งเมือง แล้วก็มีอุกกาบาตตกใกล้เมืองซึ่งจะเรียกซอมบี้หมวกเหล็กเข้าไปโจมตี นั่นทำให้สามสหายต้องหลบหนีออกมาจากพวกซอมบี้หมวกเหล็กที่ถือทั้งดาบเหล็กทั้งอีเต้อเหล็ก สำหรับตัวถืออีเต้อเหล็กนั้นเอาไว้ขุดทุกอย่างที่มันจะขุดได้ ซึ่งเมื่อสามสหายทิ้งห่างจากพวกหมวกเหล็กแล้ว ลีก็ได้ผูกมิตรกับเพื่อนใหม่ ๆ อีกมากมาย เช่น เจ้าหมูน้อยมิกกี้ (Mickey The Pig) ซึ่งแจ้ก็ไม่ชอบคุยกับสัตว์ตัวอื่นเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ยิ่งลีเอาสัตว์อื่น ๆ มาอยู่กับ "ครอบครัว" ยิ่งรังเกียจเข้าไปใหญ่ แต่แล้วขนาดหนีออกมาตั้งบ้านในที่ไกลที่สุดแล้ว เจ้าซอมบี้หมวกเหล็กถืออีเต้อก็ยังตามมารังควานอีกจนได้ ซึ่งก็มาทีละตัว ๆ ให้พวกลีขวัญเสียเป็นว่าเล่น ลีจึงตัดสินใจกลับไปที่เมืองเพื่อหาคนรอด ปรากฏว่าเขาได้มาเจอกับขวดยาเคมีคอลเอ็กซ์ (Chemical X) ซึ่งตอนแรกเขาไม่รู้ว่ายานี้มันมีประโยชน์อย่างไร เพราะถัดจากขวดยานี้ก็เจอกับซอมบี้ตัวใหญ่กล้ามโตอีก แต่ก็ได้มารู้จากลุงพีว่ามันสามารถทำให้พวกมอนสเตอร์ฮอสไตล์ม็อบและพวกโกเล็มกลายพันธุ์ได้ และมันมีสารที่เป็นอันตรายกับแจ้ด้วย

ไม่นาน ลีก็ตัดสินใจในการสร้างหอสูงเสียดฟ้า เผื่อจะมีพวกหมวกเหล็กเข้ามาขุดบ้านจนพรุนเป็นฝูง และก็ได้ทดลองพาแจ้และลุงพีขึ้นไปครั้งแรกจากการทะเลาะกันระหว่างแจ้กับลี ซึ่งแน่นอนว่าเขาล้มเหลว นอกจากนี้เขายังได้เจอกับอะไรแปลก ๆ อีกมากมาย ทั้งปีศาจลำต้นไม้ที่มีความสามารถแปลงใบไม้ให้เป็นกรวดซึ่งทิ่มลีจนเขาสะดุ้งโหยง กับยักษ์ภูเขาที่อยู่ใกล้บ้านที่สุด ซึ่งลีเริ่มผูกพันกับยักษ์ภูเขามากจนถึงขั้นเสียใจที่ยักษ์ภูเขาจากไป และตอนที่เขาจะกลับเข้าไปในเมืองอีกครั้ง เขาก็ได้พบกับป้ายที่เขียนตัวเลข 303 เกือบทุกป้าย มีป้ายเดียวที่บอกว่า "เจ้าคือผู้ที่ถูกเลือก" ลีจึงตัดสินใจถอนป้ายทั้งหมดทิ้งและกลับเข้าไปในเมือง ซึ่งก็ไม่ได้มีอะไรกลับมานอกจากเมล็ดฟักทองซึ่งอาจจะสามารถสร้างสโนวี่ได้ และก็ได้เจอกับไก่จ้า (Jaa The Chicken) ที่อ้างว่าเป็นแม่ของแจ้ และตัวแจ้เองก็ปฏิเสธที่จะเชื่ออย่างนั้นตั้งแต่แรกพบ ซึ่งไม่ทันไร อุกกาบาตลูกที่สองก็ตามมาตกใกล้ ๆ บ้านของลีเสียแล้ว ดังนั้นลีจึงตัดสินใจพาทุกคนยกเว้นจ้ากลับไปที่เมือง ซึ่งก็เจอกับพวกหมวกเหล็กชุดเดิมที่อาละวาดในเมือง แต่แล้วความหวังก็มาเยือนเมื่อกองทัพจากฟาร์คิงดอม (The Far Kingdom) นำโดยผู้พันมาร์คัส (Colonel Markas) กับนักรบวิลเลเจอร์ (The Villager Warriors) ที่มาเป็นฝูง ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีจอห์น (John The Golden Villager Warrior) นักรบวิลเลเจอร์ชุดทองมาด้วย ซึ่งจอห์นก็ได้ให้ข้อมูลเกี่ยวกับเคมีคอลเอ็กซ์ตรงตามที่ลุงพีบอกเป๊ะ ๆ เลย และจอห์นรู้ด้วยว่าลีกำลังตกอยู่ในอันตรายเพราะอุกกาบาตเพิ่งตามไปตกถึงบ้านชั่วคราวของลี และแนะนำว่าต้องไปทำลายต้นตอของอุกกาบาตก่อนถึงจะดีขึ้น

ไม่นาน จอห์นก็ได้แนะนำว่าหลังจากที่ทุกคนสร้างที่กำบังเสร็จแล้ว ให้ไปประภาคารเพราะคิดว่าน่าจะมีคนเหลือรอดซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่จะให้คำตอบกับลีได้ แต่กลับทิ้งหนังสือไว้เป็นจดหมายโดยบอกว่ามีธุระจะออกไปข้างนอก ซึ่งธุระจริง ๆ คือ ไปช่วยครอบครัวของตัวเอง ดังนั้น ลีจึงทำตามที่จอห์นบอก คือการมุ่งหน้าไปประภาคาร แต่พอไปถึง ปรากฏว่าเจอกับแมงมุมอยู่ข้างใน ซึ่งมีหนังสือจากศูนย์วิทยาศาสตร์ได้ขอร้องให้ใครก็ตามที่เจอแมงมุมดูแลให้เป็นคนดี ลีจึงตั้งชื่อให้เจ้าแมงมุมว่ามังคุด (Munkud The Spider) และมันพูดสำเนียงคนใต้ ดังนั้นคนแปลก็มาตกอยู่กับลุงพีเลย ซึ่งแจ้ก็ยอมต้อนรับสมาชิกใหม่แบบไม่ค่อยจะเต็มใจเท่าไรนัก

การอยู่กับมังคุดนั้นทำให้ทุกอย่างดีขึ้น เมื่อลีตัดสินใจจัดการกับพวกหมวกเหล็กด้วยแมงมุมเลี้ยง แต่ฝ่ายหมวกเหล็กก็ไม่ยอมให้ลีเอาชนะไปได้ฟรี ๆ ด้วยการส่งบอสประจำอุกกาบาตอย่างบล็อกเวลเดอร์เข้ามาโจมตี (Block Wielder) ซึ่งเป็นบอสที่ยากเอามาก ๆ และที่สำคัญคือมีสองตัวเพราะอยู่ตามอุกกาบาตของตัวเอง ซึ่งความประมาทของลีหลังจากที่ปรับให้มังคุดสามารถเกิดใหม่ได้ นำมาซึ่งการสูญเสียมังคุดไปในการต่อสู้กับบล็อกเวลเดอร์ประจำอุกกาบาตที่ตกใกล้เมืองเพราะไม่ได้อัปเกรดในการเกิดใหม่ได้เหมาะสมพอ ซึ่งทำให้ลีต้องตัดสินใจที่จะปราบบล็อกเวลเดอร์ด้วยตัวเอง จนกระทั่งได้ถุงมืออนุภาควิเศษ (Particle Glove) ซึ่งตอนแรกเขาไม่รู้ว่าจะเอาไว้ใช้ทำอะไร แต่ได้เรียนรู้จากลุงพีว่า ถุงมือนี้สามารถดูดพลังจากไฟธรรมดา, ไฟวิญญาณ, เรดสโตน และน้ำได้ แต่แลกมากับพลังงานความหิว ซึ่งก่อนที่จะไปจัดการตัวที่อยู่ใกล้บ้านชั่วคราวของลีนั้น เขาต้องตามหาผู้พันมาร์คัสและจอห์นก่อน ซึ่งก็เจอทั้งคู่ จอห์นได้เล่าเช่นกันว่ามีอะไรบางอย่างทำให้นักรบวิลเลเจอร์ตายและกลายเป็นตัวอะไรที่จอห์นบอกไม่ได้ และไม่สามารถช่วยครอบครัวไว้ได้ มีเพียงแค่แนะนำให้ลีจัดการบล็อกเวลเดอร์ตัวที่อยู่บ้านชั่วคราว แล้วมุ่งหน้าไปทางเหนือเพื่อไปยังศูนย์วิทยาศาสตร์

เมื่อของทุกอย่างพร้อมแล้ว ลีจึงตัดสินใจบุกไปฆ่าบล็อกเวลเดอร์อีกตัวทันที ซึ่งการต่อสู้ครั้งนั้นทำให้พบกับไก่ที่มาเป็นฝูงและเป็นลูกน้องของบล็อกเวลเดอร์ด้วย เมื่อมันตาย ลีจึงได้ยึดถุงมืออนุภาควิเศษขึ้นมา แล้วกลับไปพาแจ้กับลุงพีมายังศูนย์วิทยาศาสตร์ ที่ถูกทิ้งร้างมานานนับทศวรรษ แต่มันไม่ร้างอย่างที่คิด เพราะเจ้าของศูนย์วิทยาศาสตร์ได้มาพบกับทั้งสามและได้เล่าเรื่องประวัติความเป็นมาของตัวเอง...

#### เรื่องที่สาม: จุดกำเนิด

เรื่องมันมีอยู่ว่า สตีฟโอ (Steve O) เป็นเพียงชายธรรมดาคนหนึ่งที่ชอบเอาของไปขายในหมู่บ้านใกล้ ๆ และคิดว่าจะต้องรวยให้ได้ โดยเขามีปัญหากับพวกสัตว์ที่เขาไม่สามารถเข้าใจภาษาของสัตว์ได้ แต่เมื่อสตีฟโอตัดสินใจจะเข้าไปในถ้ำใกล้หมู่บ้าน เขากลับพบกับซอมบี้เฝ้าประตูมิติตัวหนึ่ง และสตีฟโอเข้าใจภาษาของมันเสียด้วย สตีฟโอจึงตั้งชื่อให้มันว่า บี้ (Bie The Zombie) โดยมันมีข้อเสนอว่าถ้าเกิดจะเข้าไปในประตูมิติที่เขาเฝ้า สตีฟโอจะได้รวยและมีอำนาจ แต่ต้องขายชีวิตเก่าให้ก่อน ซึ่งแน่นอน สตีฟโอทำตาม ซึ่งการใช้ชีวิตระหว่างทางมันก็ไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้น เพราะเขาดันไปหลงรักชาวนาสาวสวยชื่อโซเฟีย (Sofia The Farmer) และเป็นลูกสาวบาทหลวงอีกต่างหาก ซึ่งสตีฟโอเสียใจที่ตนเองเป็นคนไม่ดี เพราะเห็นซอมบี้ไม่พอยังฟังภาษาของปีศาจรู้เรื่อง ซึ่งบี้อธิบายเพิ่มเติมอีกทีว่ามันเป็นซอมบี้พันธุ์เอ็นเดอร์ซึ่งเป็นพวกเดียวกับเอ็นเดอร์แมนนั่นเอง (Endermen) ซึ่งระหว่างที่สตีฟโอช่วยคนคุ้มกันหมู่บ้าน เขาก็ต้องการหาไอเท็มเสริมแกร่ง แต่บี้ตั้งเงื่อนไขว่าความชั่วของสตีฟโอต้องเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ และแน่นอนสตีฟโอจำเป็นต้องทำตาม โดยเริ่มจากวางระเบิดหมู่บ้าน ลากซอมบี้ตัวใหญ่กล้ามโตและอิลเลเจอร์ปล้นสะดม (Illager Raid) มาที่หมู่บ้านเลย ซึ่งพวกอิลเลเจอร์ถูกเรียกในบางพื้นที่ว่า อนารยชน หรือ คนเถื่อน ซึ่งจากคำพูดของบี้ ดูเหมือนว่ามันจะหนักกว่าที่วางเอาไว้เพราะเมื่ออิลเลเจอร์ยึดหมู่บ้านแล้ว อาจจะจับชาวบ้านผู้ชายออกมาเป็นทาส และจับชาวบ้านผู้หญิงออกมาข่มขืนด้วย และที่แย่ยิ่งกว่านั้น การที่สตีฟเข้าไปในประตูมิติในถ้ำครั้งนั้น มันไม่สามารถถอนกลับไปได้เลย และเป็นผู้ที่ถูกเลือกแล้วด้วย

เมื่อความชั่วครบร้อยละห้าสิบ ของที่สตีฟโอจะได้รับคือมือจิตวิญญาณเอ็นเดอร์ (Endersoul Hand) แต่สิ่งที่เขาจะต้องขายเพื่อแลกมาคือลูกตาคู่เดิมของเขา เขาได้ลูกตาคู่ใหม่ที่ส่องแสงสีขาวพร้อมกับพลังอำนาจที่มากขึ้นเรื่อย ๆ และระหว่างการขายลูกตา สตีฟโอฝันว่าตนเองได้พบกับเอ็นเดอร์ดรากอนและได้รับของแบบที่บี้จะมอบให้ และเมื่อสตีฟโอตาสีขาวขึ้นมา คนในหมู่บ้านก็ไม่ยอมรับเขาอีกต่อไป ด้วยความโกรธของสตีฟโอประกอบกับคำยุยงของบี้ สตีฟโอจึงตัดสินใจฆ่าคนทั้งหมู่บ้านจนเหลือแต่โซเฟียเพียงคนเดียว เมื่อบาปเต็มร้อย สตีฟโอจึงหลับตา และก็ได้อยู่กับโซเฟียพร้อมกับมีลูกทั้งสาม แต่แล้วเขาก็ได้สั่งให้ซอมบี้ที่มาถึงฆ่าครอบครัวของตัวเอง บัดนี้ เขาคือ ฮีโร่บรายน์สตีฟโอ (Herobrine Steve O)

ระหว่างที่ผู้ใหญ่กำลังเล่าเรื่องเหล่านี้ให้เด็กฟัง พวกเขาพบว่ากระดาษจำนวนสามหน้าหายไปจากหนังสือที่กำลังอ่านอยู่พอดี ทำให้เนื้อเรื่องข้ามมาถึงช่วงที่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอหยุดเล่าเรื่องให้แจ้, ลี และลุงพีฟัง

กลับมาที่ศูนย์วิทยาศาสตร์ ฮีโร่บรายน์สตีฟโอซึ่งตอนนี้เป็นเจ้าของศูนย์วิทยาศาสตร์ได้สั่งให้ลีส่งขวดยาเคมีคอลเอ็กซ์ แต่ลีขัดขืนด้วยการหลบไปอยู่หลังเสาด้วยความกลัว แต่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอได้ลอบทำร้ายลีจนหมดสติต่อหน้าลุงพีและช่วงชิงขวดยาเคมีคอลเอ็กซ์ได้สำเร็จ สร้างความโกรธให้กับลุงพีอย่างมาก ลุงพีกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอจึงหันมาต่อสู้กัน และด้วยสเกลพลังที่เท่าเทียมทำให้ไม่มีใครแพ้หรือชนะเลย เมื่อมีการพักยก ลุงพีจึงตัดสินใจบอกความจริงไปว่า แท้จริงแล้ว ฮีโร่บรายน์สตีฟโอก็คือลุงพีนั่นเอง ซึ่งฮีโร่บรายน์สตีฟโอทำใจยอมรับความจริงเรื่องนี้ไม่ได้เลย เปิดโอกาสให้แจ้เข้าไปแทรกแซงการต่อสู้ และเสียสละชีวิตตัวเองไปด้วยในตัว แจ้พุ่งไปจิกกัดใส่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอและทำให้ขวดยาหลุดมาตกใส่ตัวลีทำให้เขาและฮีโร่บรายน์สตีฟโอรวมร่างเข้าด้วยกัน และฮีโร่บรายน์สตีฟโอก็ได้ใช้พลังที่เหลือพาลีไปยังดินแดนที่ถูกลืม (The Forgotten Island)

#### เรื่องที่สี่: ตะลุยดันสุดขอบฟ้า

ในดินแดนที่ถูกลืม ลีถูกชี้นำโดยฮีโร่บรายน์สตีฟโอในร่างของเขาไปทำภารกิจที่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอต้องการ และได้พบกับลุงพีที่กำลังสงสัยกับอาการของลีที่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอพูดและแสดงท่าทางผ่านร่างของลี แต่หลังจากที่ลีรู้ว่าแจ้ที่พาไก่ข้ามบ้านไปเป็นแจ้ชั่วร้าย (Evil Jae) ลีจึงตัดสินใจพาแจ้ตัวจริงจากบ้านเก่าไปบ้านใหม่ทันที และก็ได้พบกับทั้งนิวทรัลโคลน 303 (Neutral Clone 303) กับออริจินส์โคลน 303 (Origins Clone 303) มาด้วย โดยที่แจ้อยากเรียนวิชาการป้องกันตัวตั้งแต่ตอนที่ลีย้ายจากบ้านเก่ามาบ้านใหม่แล้ว แต่กว่าที่ลีจะได้สอนจริง ๆ ก็หลังจากที่ย้ายมาบ้านใหม่ได้ไม่นาน โดยที่พวกออร์กลูกน้องฮีโร่บรายน์สตีฟโอมาจัดการกับพวกลีด้วย ซึ่งคนบงการก็ไม่ใช่ใครนอกจากไก่ปีศาจนั่นเอง ดังนั้น ลีจึงต้องพาพวกที่เหลืออยู่หนีออกไปจากบ้านใหม่นี้ ไปหาที่อยู่อื่น จนกระทั่งได้เจอกับคนแก่ (The Old Man) ซึ่งถูกพวกออร์กฮีโร่บรายน์สตีฟโอจับได้ แน่นอนตามประสาฮีโร่ ลีจึงจัดการกับพวกมันจนเกลี้ยงและได้รู้ว่าคนแก่ทำไม้เท้าหายไปอยู่ที่อาร์คตันซิทาเดล (Arcton Citadel) ตอนแรกลีเข้าใจว่าคนแก่หลอกลวงและเป็นพวกเดียวกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอ แต่ในเมื่อลีรู้ว่ามันไม่ใช่ ดังนั้นลีจึงตัดสินใจขอเรียนวิชาเวทย์ไฟด้วยการไปเอาลูกแก้วไฟแม็กม่าบลาซต์ (Magma Blazt) ที่หุ่นยนต์เอมเบ-บอต (Aimbe-Bot) ระหว่างทางเขา, ลุงพี และแจ้ก็ได้พบกับสัตว์อื่น ๆ อีกมากมาย เช่น มนุษย์ต้นไม้อูห์ (Ouh) (ลีเรียกว่าอูห์เพราะมันชอบพูดแค่อูห์) และเมื่อมาถึงหุ่นยนต์เอมเบ-บอต พวกเขาก็ได้พบกับตัวทดลองหมายเลข 10 (Experimental #10) และแน่นอนทั้งสามจัดการปราบพยศตัวทดลองหมายเลขสิบได้

แต่ระหว่างที่ทั้งสามไม่อยู่ พวกนักเวทย์รับจ้างก็พุ่งเข้ามาทำร้ายทั้งคนแก่, นิวทรัล 303 และออริจินส์ 303 รวมทั้งลักพาตัวเจ้ามีดาว (Meedow The Tiny Creature) ลงไปอยู่ในหลุมคอนาลิปโต (Conalypto) ไม่พอยังร่ายมนตร์ใส่มีดาวให้กลายเป็นตัวประหลาดร่างยักษ์เสียอีก ลีจึงพาแจ้, ออริจินส์ 303 และนิวทรัล 303 ตามไปจัดการกับมีดาวและนักเวทย์รับจ้างเสร็จแล้ว ก็ได้พบกับบันทึกที่มีดาวเขียน ลีมั่นใจว่ามันจะต้องมีบางอย่างเชื่อมโยงกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอแน่นอน ทันใดนั้น ฮีโร่บรายน์สตีฟโอก็สำแดงเดชในร่างของลี บอกเรื่องราวทุกอย่างแก่ลีและครอบงำลีอย่างสมบูรณ์แบบ

ขณะเดียวกัน นิวทรัลและออริจินส์ 303 ไม่รอช้า เข้าต่อสู้กับฮีโร่บรายน์สตีฟโอทันที ขณะเดียวกันทั้งลุงพีและคนแก่ที่รักษาหายดีแล้วได้พาทั้งออริจินส์โคลนและนิวทรัลโคลนจากสองโลก ได้แก่ สกายกริด (101) และฮีโร่บรายน์เซอร์ไวเวิล (105) พร้อมกับออริจินส์โคลนวัน (Origins Clone One) ที่ได้พลังจากไททันจักรวาลออริเจียสมาแล้ว (Origious The Universe Titan) ลงมาช่วยด้วย แต่ก่อนที่จะเริ่มการต่อสู้ เนื้อเรื่องก็ย้อนกลับไปที่...

#### เรื่องที่ห้า: ผู้ปลดปล่อย

เมื่อครั้งที่ลุงพียังหนุ่ม ๆ อายุขึ้นเลขสองต้น ๆ ได้รับหนังสือประหลาดที่ให้สะสมลูกแก้วเอ็นเดอร์ครบแปดชิ้น ซึ่งลุงพีสมัยนั้นยังไม่รู้ว่าเอ็นเดอร์คืออะไร ได้แต่ถามคนอื่นไปทั่ว คนที่ใกล้ชิดกับลุงพีมากที่สุดก็คือวอนเดอริ่งเทรเดอร์ซีซ่าร์ (Caesar The Wandering Trader) ที่มาพร้อมกับลามาพี่น้องโทรันและจาเร็ด (Jared & Toran The Llama) กับไก่จุ๊บและไก่แจง (Joob & Jang The Couple Chickens) และลุงพีติดคำว่ามนุษย์โง่มาจากเป็ดที่เขาพบด้วย ดังนั้น เขาก็ได้เจอกับสัตว์อื่น ๆ อีกมากมาย ซึ่งตอนไก่จุ๊บและแจงออกไข่ จุ๊บปรารถนาที่จะให้เป็นลูกสาวชื่อเจี๊ยบเพียงตัวเดียว (Jeab The Chicken) แต่พอไป ๆ มา ๆ ดันเกิดบั๊กที่ทำให้ไก่ออกมาสี่ตัว ทำให้ลุงพีตั้งใจว่าน้องทั้งสามเป็นตัวผู้ไปเลย ได้แก่ แจ้ จอห์น และเจอร์รี่ (John & Jerry The Chickens)

ลุงพียังโชว์เทพในด้านของการทดลอง เขาได้นำกะแพะ (Shoat The Goat) เจ้าแพะที่ลุงพีชอบมองแล้วสับสนระหว่างแพะกับแกะ มาทดลองเป็นครั้งแรก ขณะเดียวกันเขาก็ได้ตามล่าเอ็นเดอร์แมนที่ผ่านบ้านของเขาไปด้วย แต่ก็คว้าน้ำเหลวทั้งสองอย่าง เพราะเรื่องการทดลอง ส่วนผสมที่ลุงพีใส่ไปมั่ว ๆ ทำให้กะแพะกลายเป็นหอยทากขนาดเท่าหนูท่อ ยิ่งการจับและฆ่าเอ็นเดอร์แมน มันก็ไม่ยอมดร็อปลูกแก้วเอ็นเดอร์ตอนมันตายเสียที และขณะนั้นเองลุงพีก็ได้พบกับประตูมิติ กับซอมบี้เฝ้าประตูมิติขนาดเล็กที่รู้ความปรารถนาของลุงพีเป็นอย่างดี ในตอนแรกลุงพีปฏิเสธที่จะเข้าไป แต่เมื่อการทดลองล้มเหลว ลุงพีจึงตัดสินใจเข้าไปในประตูมิติและได้พบกับเอ็นเดอร์ดรากอนที่ดิเอ็นด์ตรงนั้นเลย

เมื่อพบกับเอ็นเดอร์ดรากอน เจ้ามังกรจึงเสนอให้ลุงพีขายชีวิตให้กับมัน ลุงพีเห็นว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากลในสัญญานั้น จึงยอมทำตามโดยไม่ค่อยจะเต็มใจนัก ปรากฏว่าพอรุ่งเช้าวันต่อมาเอ็นเดอร์ดรากอนก็ได้ให้ของขวัญเป็นลูกแก้วเอ็นเดอร์แปดลูกและวัสดุอื่น ๆ อีกเยอะแยะ ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจขอเอาไก่เจี๊ยบมาทดลอง โดยสาบานกับพระเจ้าว่าจะขอรับผิดชอบและชดใช้ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นแต่เพียงผู้เดียว ซึ่งนั่นเกือบจะทำให้ความสัมพันธ์แตกหักไปแล้วถ้าไม่ใช่เพราะคำสาบานของลุงพี แต่การทดลองกับเจี๊ยบก็เกือบจะทำให้เธอและลุงพีตายไปพร้อมกันแล้ว แต่ว่าจิตวิญญาณของลุงพีถูกแบ่งออกเป็นครึ่งหนึ่งออกไปเป็นสตีฟโอ ส่วนอีกครึ่งกลับมาอยู่ร่างเดิมพร้อมกับต้องขายลูกตาข้างขวาของตัวเองไป เขาได้ลูกตาปีศาจมาแทนที่และได้พลังเอ็นเดอร์มาด้วย

ส่วนไก่เจี๊ยบนั้นก็ได้กลายเป็นคน ซึ่งเธอได้ตกลงกับลุงพีว่าจะช่วยเหลือตัวโคลนที่เขาสร้างขึ้นมา ปล่อยพวกนิวทรัลโคลนชุดแรกไปตามโลกของตัวเอง ส่วนลุงพีก็ได้ย้ายถิ่นฐานกลับไปยังอาณาจักรฟาร์คิงดอมและสวมผ้าปิดตาข้างหนึ่งไว้ตลอดเวลาเพื่อไม่ให้ใครได้ล่วงรู้เกี่ยวกับดวงตาข้างขวาของเขา และโกหกว่าเขาได้รับอุบัติเหตุจากการทดลองของเขา ทำให้ตาข้างขวาของเขาบอดอย่างถาวร รวมทั้งสร้างนิวทรัลโคลนชุดใหม่ ๆ เพิ่มขึ้นเพื่อที่จะได้คานอำนาจของฮีโร่บรายน์สตีฟโอและเหล่าอีวิลโคลนไม่ให้สร้างความเสียหายให้กับเรล์มต่าง ๆ จนกระทั่งมาถึงโลกหมายเลข 303 ที่ได้เกิดตัวทดลองหมายเลข 303 หรือ อีวิลโคลน 303 ที่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอสร้างขึ้นมาเพื่อเป็นเครื่องมือในการฆ่าเอ็นเดอร์ดรากอนโดยที่เจ้ามังกรร้ายไม่รู้ตัว

ฮีโร่บรายน์สตีฟโอได้ส่งอีวิล 303 ไปฝึกไว้ในโลกทดลองที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาดเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับอีวิล 303 ซึ่งมันจะไม่เป็นผลดีต่อจักรวาลแน่ ดังนั้น คนแก่จึงส่งแจ้และเจี๊ยบไปยังโลกที่อีวิล 303 อยู่ ส่วนลุงพีก็ขอให้มาร์คัสที่ยังมียศเป็นหมวดพาเขาไปส่งที่ประตูมิติ แต่ปัญหากลับไปอยู่ที่ไก่พี่น้อง เพราะประตูมิติไม่เสถียร จึงทำให้แจ้และเจี๊ยบแยกทางกันออกไป และมีเพียงแจ้คนเดียวที่ได้พบกับอีวิล 303 และลุงพี ซึ่งในวินาทีที่แจ้ได้หยุดมวยระหว่างลุงพีกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอครั้งนั้น ทุกอย่างที่ลุงพีควบคุมได้มันก็ควบคุมไม่อยู่ ฮีโร่บรายน์สตีฟโอได้เข้ามาควบคุมร่างของอีวิล 303 เรียบร้อยแล้ว

เมื่อพันธมิตรแห่งความดีมาถึง ฮีโร่บรายน์สตีฟโอก็ได้เสกลูกน้องของตัวเองมาสู้ด้วย แน่นอนว่าพวกอีวิลโคลนลูกน้องก็ถูกลุงพีฆ่าตายไปเรียบร้อย ส่วนนิวทรัลโคลนนั้นพ่ายแพ้แก่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอ ทำให้คนแก่กับออริจินส์วันตัดสินใจเข้าต่อสู้กับฮีโร่บรายน์สตีฟโอแทน และคนแก่ก็ปิดบัญชีดำกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอด้วยการขอขายวิญญาณให้เอ็นเดอร์ดรากอนไป ปรากฏว่าวิญญาณของคนแก่เป็นวิญญาณเดียวกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอและลุงพี ทำให้วิญญาณที่คนแก่ขายไปนั้นล่องลอยหายสาบสูญไป

เมื่ออีวิล 303 หลุดพ้นจากการยึดร่างของฮีโร่บรายน์สตีฟโอได้แล้ว เขารีบมาสารภาพกับคนแก่ทันที และได้รู้ว่าแจ้ตายไปตอนที่จะหยุดมวยระหว่างลุงพีกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอ และรู้ว่าจริง ๆ แล้วตาของลุงพีไม่ได้บอด แต่เกิดจากการขายดวงตาให้กับเอ็นเดอร์ดรากอนแลกกับตาอสูร และจากนั้นเหล่านิวทรัลโคลนก็ได้ตายจากไปทั้งหมด ยกเว้นนิวทรัล 303 ที่ยังอยู่รอด เมื่อฮีโร่บรายน์สตีฟโอ เหล่าอีวิลโคลนและนิวทรัลโคลนได้ตายลง อีวิล 303 จึงตัดสินใจเรียกเอ็นเดอร์ดรากอนมาจัดการทันที และก็ยิ่งรู้ความจริงว่า การใส่ดวงตาปีศาจเข้าไปในร่างของผู้ทำพันธะสัญญา คือการทำเครื่องหมายอย่างหนึ่ง ลุงพีจึงสาบานว่าจะทำเครื่องหมายดังกล่าวกับเอ็นเดอร์ดรากอนให้เอง การต่อสู้กับบอสตัวที่สองอย่างเอ็นเดอร์ดรากอนนั้นสู้ได้ง่ายมากเพราะสิ่งเดียวที่เจ้ามังกรโดดเด่นเลยคือสกิลวาจา แม้แต่ตอนใกล้ตายยังไม่หยุดอวดว่าตนเองยังไม่มีวันตาย และในที่สุดเจ้ามังกรร้ายก็ถูกฆ่าตายอย่างง่ายดาย หารู้ไม่ว่า สิ่งที่จะเกิดขึ้นมันแค่เริ่มต้นของศึกใหม่เท่านั้นเอง

### Realm of Tales 2: Into The Fantasy Warfare (AU)

#### ตอนที่หนึ่ง: ปฐมบท

เหตุการณ์เกิดขึ้นหลังจาก Realm of Tales ภาคแรก ชายไม่ทราบชื่อคนหนึ่งที่มีรูปลักษณ์คล้ายกับลีได้ตื่นขึ้นมาในบ้านของผู้ใหญ่บ้าน ซึ่งอยู่ในหมู่บ้านดราโกวิลเลจด้วย (Drago Village) จำอะไรไม่ได้แม้แต่นิดเดียว ผู้ใหญ่บ้านจึงตั้งชื่อให้ว่า ยัง (Young) ซึ่งไม่ทันไร ทหารเลียม (General Liam of Drago Village) ก็ได้แจ้งข่าวว่ามีโจรขโมยเอกสารลับไปบนหุบเขา ยังจึงอาสาไปจัดการกับโจรบนหุบเขาด้วยตัวเอง ดังนั้นผู้ใหญ่บ้านจึงแนะนำให้ไปพบกับช่างทำอาวุธสมิธ (Smith The Weaponsmith) และเมื่อเจอ ยังก็สนิทกับสมิธราวกับพี่น้องทันที และแนะนำว่าระหว่างทำภารกิจก็ไปเก็บดอกไม้เพื่อเอาไปให้แม่หมอของสมิธด้วย

ในที่สุดยังก็สามารถเก็บเอกสารลับมาได้ และนำไปเก็บไว้ในบ้านของผู้ใหญ่บ้าน และไปหาแม่ของสมิธ แต่แม่หมอรายนี้ก็พูดอะไรแปลก ๆ ที่ยังไม่เคยรู้ และยังก็ไม่กล้าจะยุ่งกับเธอจึงรีบกลับบ้านไป แต่ยังถูกผู้ใหญ่บ้านใช้ไปทำความสะอาดใต้หลังคาแทนพ่อบ้านคนเก่า แต่เมื่อยังทำความสะอาดเสร็จ ยังกลับถูกใครบางคนที่หน้าตาเหมือนยังถีบตกลงมาจนโคม่าไปสองปี ก่อนจะฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อมาพบกับเคียร์บอล (Kaerbwal) จึงได้นามสกุลลีพุงไปเพิ่มด้วย (Young LeePung) ซึ่งทุกอย่างก็ค่อนข้างเป็นไปได้สวย แม้จะมีเรื่องหนึ่งที่ทำให้ตัวเองโกรธก็ตาม นั่นคือการจ้างเชือดแกะจากราล์ฟ (Ralph The Sheep Stalker) ซึ่งดูจากหน้าตาก็รู้อยู่แล้วว่าเป็นคนเจ้าเล่ห์และขึ้โกงมาก ๆ

แต่ลางก็เริ่มส่อแววไม่ดี หลังจากที่ยังตามหาแม็กนัส (Magnus) ที่จ้างยังในการนำดวงตาแมงมุมแล้วหายไป แล้วบังเอิญมาเจอโจรที่กำลังจะฉวยเอากล่องเอกสารไป แล้วก็ได้แผนการขโมยอาวุธมา ยังจึงจัดการไปให้ผู้ใหญ่บ้านตรวจสอบ ส่วนสมิธก็ถูกเลียมเทศนาข้ามวันข้ามคืน ซึ่งยังไม่ต้องการจะเข้าไปยุ่งอยู่แล้ว จึงไปหาแม่ของสมิธโดยตรง และก็เจอกับเวทมนตร์แปลก ๆ ที่ยังไม่รู้จักและมันกำลังเล่นงานร่างกายยังอย่างรุนแรง เพราะฮีโร่บรายน์สตีฟโอในร่างของยังก็กำลังคุยกับแม่ของสมิธด้วย

สุดท้ายคำเฉลยออกมาในคืนหนึ่ง เมื่อผู้ใหญ่บ้านถูกฆ่าตายและเลียมใส่ร้ายยังว่าเป็นคนฆ่าผู้ใหญ่บ้านและสมรู้ร่วมคิดกับพวกขโมยอาวุธ โชคดีที่สมิธมาหยุดการประหารไว้ได้ (จริง ๆ คือเลื่อนไปอีกสามวัน) ดังนั้น ยังต้องหาวิธีที่จะพิสูจน์ตัวเองให้ได้ และเมื่อแม็กนัสกลับมา แม็กนัสก็เป็นอีกหนึ่งคนที่เชื่อว่ายังบริสุทธิ์ ซึ่งยังก็กลับมารับจ้างเก็บตาแมงมุมเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือต้องจัดการนางพญาแมงมุมอีก เสร็จแล้วยังคิดจะกลับไปที่หุบเขาเผื่อจะได้เจออะไรบ้าง ปรากฏว่าพวกโจรกบฎกลับมารวมตัวอีกครั้ง เมื่อยังจัดการจนเกลี้ยง กลับไม่พบอะไรหลงเหลือให้เป็นหลักฐาน และเมื่อยังตัดสินใจจะไปที่โกดังสินค้า สิ่งที่แย่กว่าคือหัวหน้าโจรรู้ว่ายังต้องมาเอาเอกสารการส่งอาวุธไปแน่ จึงดักทำร้ายยังและคิดจะฆ่าเขาทิ้ง

#### ตอนที่สอง: ความทรงจำ

โชคดีที่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอขอให้ยังช่วยเขาในการจะล้วงข้อมูลว่าใครเป็นคนทำผ่านพลังคุณไสยของตัวเอง และสามารถแย่งชิงเอกสารการส่งอาวุธไปให้สมิธได้ ซึ่งเหตุผลที่สมิธมาหยุดการประหารครั้งนั้นได้เพราะแม่ของสมิธเคยเล่าให้เขาฟังว่ายังเป็นฮีโร่มาจากอดีตเพื่อที่จะปลดปล่อยดราโกวิลเลจให้เป็นอิสระจากเหล่ากบฎ และมีพลังของมังกรที่จะสามารถเข้าไปสู่รังของมังกรใต้หมู่บ้านได้ แต่เมื่อยังมาที่บ้านของผู้ใหญ่บ้าน ปรากฏว่าเคียร์บอลก็ตายไปด้วยเช่นกัน และคำเฉลยสุดท้ายออกมาทันที ว่าเลียมเป็นคนสั่งให้เคียร์บอลฆ่าผู้ใหญ่บ้าน และเลียมก็คิดจะใส่ร้ายยังอีกครั้งด้วย แต่ยังไม่ปล่อยให้เป็นแบบนี้และรีบไปเตือนสมิธทันที แต่เหมือนจะเตือนช้าไปแล้วเพราะทั้งแม่ทั้งลูกถูกเลียมจับตัวไปแล้ว ดังนั้นฮีโร่บรายน์สตีฟโอจึงเสนอแนวคิดที่ว่าให้วิญญาณมาเข้าพวกกับยัง

แต่หลังจากที่เปิดใช้งานโซลส์วิชั่น (Souls Vision) ไปไม่นาน ก็มีคนมาเรียกตัวไปเสียแล้ว นั่นคืออีฟฟอส (Eifos) ทหารหญิงที่เป็นลูกสาวของผู้ใหญ่บ้าน และเธอถูกเลียมเป่าหูแบบที่เขาใส่ร้ายยังนี่แหละ ซึ่งฮีโร่บรายน์สตีฟโอรู้ได้ว่านี่คือคนรักของเขากลับชาติมาเกิด และมันก็ผ่านไปหนึ่งวันแล้ว พระราชาแห่งดราโกวิลเลจยังไม่ได้รับหลักฐานอะไรเลย ซึ่งแค่การชักชวนวิญญาณดวงแรกให้มาเข้าพวกก็งานหินเอาเรื่องแล้ว ดังนั้น ฮีโร่บรายน์สตีฟโอจึงตัดสินใจพายังไปอยู่ที่ห้องใต้หลังคาเพื่อไปเตรียมตัวก่อน และได้พบกับไก่แจ้อีวิล (Evil Jae The Chicken) กับสไลม์เจฟ (Jeff The Slime) ให้มาเข้าพวก

วิญญาณดวงแรกเป็นเหยื่อฆาตกรรมที่มีเบาะแสว่าเขานอนตายบนหินใกล้คลอง ได้ยินเสียงสัตว์กรีดร้องเหมือนกับถูกทรมาน ซึ่งถ้าจะให้ใกล้เคียงที่สุดก็คือคอกเชือดแกะของราล์ฟนี่แหละ และเมื่อเบาะแสเพิ่มเติมว่าเหยื่อฆาตกรรมทำงานเชือดแกะก่อนตาย ประกอบกับการหลุดปากของราล์ฟว่าเขาฆ่าคนเชือดแกะคนก่อนไป ทุกอย่างก็ลงล็อก ยังพร้อมที่จะจัดการกับราล์ฟเรียบร้อยแล้ว แต่พลังของยังเบื้องต้นยังไม่พร้อม ยังจึงได้เรียนรู้ท่าแรกนั่นก็คือท่าวาร์ป (ร่ายว่าพุชเตอร์ (Pushtur)) เขาใช้ท่านี้ในการฆ่าราล์ฟในที่สุด และขณะเดียวกันยังก็ยังคงถูกโจรบุกเข้ามาในพื้นที่ที่เขาอยู่มากขึ้นเรื่อย ๆ ยังสงสัยว่าห้องของเขามีอะไรเป็นที่สนใจสำหรับพวกกบฎกันแน่ จึงไปสำรวจรอบ ๆ บ้านของผู้ใหญ่บ้าน จนกระทั่งผ่านหลุมศพที่ฝังเคียร์บอลอยู่ เขาได้เรียกให้ยังมาช่วยหากระดูกมาให้เขาและพวกทหารที่ถูกฝังอยู่ที่เดียวกับเคียร์บอล แต่ยังไม่สามารถหากระดูกได้ ดังนั้นยังจึงตัดสินใจถามเคียร์บอลเรื่องสิ่งที่เขาต้องการก่อนตาย ปรากฏว่าเคียร์บอลติดหนี้เร็คคอร์ คนขายม้า (Reckor The Stableman) อยู่แปดเหรียญหิน ซึ่งยังก็ทำตามให้ปรารถนา เมื่อเสร็จแล้วเคียร์บอลแนะนำยังว่าให้ไปที่หุบเขาเพื่อไปพบคนที่อยากจะคุยกับยัง นั่นก็คือวิญญาณของผู้ใหญ่บ้านนั่นเอง

ผู้ใหญ่บ้านระบายความในใจว่าเขาไม่มีเวลาว่างที่จะดูแลอีฟเลย ปล่อยให้เธอเป็นทหารสังกัดของเลียม เมื่อยังได้ยินชื่อของเลียม เขาจึงบอกผู้ใหญ่บ้านว่าเลียมเป็นคนสั่งให้เคียร์บอลฆ่าผู้ใหญ่บ้าน ซึ่งเมื่อผู้ใหญ่บ้านรู้เรื่องนี้แล้วเขาจึงเข้าใจว่าสาเหตุมาจากอะไร เขารู้ว่าปัญหาของดราโกวิลเลจอยู่ที่การขนส่งอาวุธที่ไม่เคยจะลงเอยด้วยดี แถมลุกลามบานปลายจนถึงขั้นฆ่ากันเองก็มี ผู้ใหญ่บ้านจึงกลับมาที่ความในใจของตัวเอง เขาฝากให้ยังไปบอกอีฟว่าเขารักเธอมาก และขอโทษที่ไม่เคยได้ดูแลเธอเลย รวมถึงอธิบายให้กับยังว่าตอนที่ชาวดราโกวิลเลจเจอยังครั้งแรก นึกว่ายังจะไม่รอดแล้ว แต่เขาเปรียบเสมือนวีรบุรุษที่จะช่วยกอบกู้หมู่บ้านได้ พร้อมกับขอยังให้ไปนำของที่ยังเคยติดตัวมาตอนที่ผู้ใหญ่บ้านมาพบครั้งแรก ซึ่งถูกเก็บไว้ในห้องหนังสือ และก็ถูกโจรสำรวจอยู่ข้างในห้องเสียก่อน ซึ่งยังสามารถจัดการกับโจรที่แอบสำรวจของได้ และพบว่าของที่ผู้ใหญ่บ้านเก็บไว้คือสร้อยที่เก็บความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอไว้ มันทำให้ยังสงสัยในตัวฮีโร่บรายน์สตีฟโอว่ามาอยู่ในร่างของเขาได้ยังไง แต่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอบอกให้ไปช่วยสมิธและครอบครัวก่อน ยังจึงยอมช่วยโดยที่เต็มใจครึ่งไม่เต็มใจครึ่ง

และแน่นอนเหล่าวิญญาณลูกน้องของยังมาพร้อมหน้าแล้ว ยังคิดว่าจะบุกไปเลย แต่วิญญาณลูกน้องบอกว่าต้องใช้วิญญาณที่เพิ่งตายใหม่ ๆ ซึ่งมันลำบากมากเพราะหาที่สูง ๆ ในการมองหาวิญญาณไม่ได้เลย อีกทางเลือกหนึ่งคือฆ่าคนทำความชั่ว ซึ่งก่อนจะได้เจอคนทำชั่ว ก็ได้เจอกับใครก็ไม่รู้อยู่บนหลังคาธนาคาร ยังจึงขึ้นมาพบกับชายปริศนาคนนั้น ซึ่งชายปริศนาที่ว่าก็รู้ด้วยว่าฮีโร่บรายน์สตีฟโออยู่ในร่างของยัง ซึ่งยังไม่รู้จักชื่อสตีฟโอซึ่งเป็นชื่อของคนที่อยู่ในร่างของเขาเลยด้วยซ้ำ แต่แค่นี้ก็ทำให้ฮีโร่บรายน์สตีฟโอไม่พอใจและสั่งให้ยังฆ่าชายปริศนาทิ้ง และยังก็ได้วิญญาณจากชายปริศนาจริง ๆ แต่นั่นก็นำมาซึ่งคำถามอีกมากที่อัดแน่นอยู่ในหัวของยังว่าสตีฟโอเป็นใครกัน แต่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอกลับเบี่ยงประเด็นและให้ยังเอาวิญญาณที่ตายใหม่ ๆ มาให้หนึ่งในลูกน้องรับไป และเมื่อลูกน้องของยังพร้อม เขาก็พร้อมจะบุกไปยังหุบเขา แต่เมื่อยังล้างบางพวกโจรบนหุบเขาจนหมดแล้ว เขาพบว่าที่นั่นมีเพียงแม่ของสมิธเพียงคนเดียว แต่ลูกชายของเธออยู่ในคุกใต้ดิน และถ้าจะไปบ้านสมิธก็คงไม่ปลอดภัยเพราะทหารก็มาดักอยู่ที่นั่นหมดแล้ว ยังจึงพาแม่ของสมิธไปที่บ้านของผู้ใหญ่บ้านแล้วมาหาอีฟ แต่ในขณะนั้นอีฟรอจับยังเข้าซังเตและตะแลงแกงอยู่แล้ว ยังจึงถูกจับมาอยู่ที่เดียวกับสมิธเลย

เมื่อยังตื่นขึ้นมา เขาก็คิดว่าจะพาสมิธออกไปด้วยพลังคุณไสยมนตร์ดำ แต่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอก็ยืนกรานจะไม่ให้ใช้ เมื่อยังใช้ท่าพุชเตอร์ไม่ได้ ยังจึงถามสมิธเรื่องเอกสาร ปรากฏว่ายังอยู่ในบ้าน และตอนทหารมาบุกที่บ้านสมิธก่อนที่ยังจะพาแม่ของสมิธมาที่นั่น ไม่มีใครรู้ว่าพวกทหารจะริบเอาเอกสารไปหรือเปล่า เพราะตอนที่สมิธจะให้เอกสารกับทหารกลุ่มหนึ่ง สมิธจับได้ว่าพวกเขามีพิรุธ จึงคิดจะต่อสู้และนำมาสู่การถูกจับแยกกันของสองแม่ลูก

ส่วนทางออกจากคุกใต้ดิน สมิธบอกว่าที่ห้องนี้มีช่องน้ำใกล้ศพ ซึ่งคาดว่ามันจะเชื่อมต่อกับลำธารข้างนอก ยังไม่มั่นใจว่าจะออกไปได้หรือไม่เพราะปอดของเขาไม่แข็งแรงพอจะดำน้ำได้ สมิธจึงบอกว่าต้องลองดู แต่ก่อนที่จะทำอะไรได้นั้นก็มีคนกำลังเข้ามาเสียก่อน ยังจึงแกล้งล้มตัวลงนอนใกล้ ๆ ศพเพื่อทำให้เนียน

#### ตอนที่สาม: พิภพ

ปรากฏว่าคนที่มายังคุกใต้ดินนั้นคืออีฟ ที่เธอมาที่นี่ก็เพราะเธอเข้าใจแล้วว่ายังไม่ใช่ฆาตกรฆ่าพ่อของเธอ และเธอมาที่นี่เพื่อปล่อยแพะรับบาปให้เป็นอิสระ ดังนั้นยังและสมิธจึงหนีลงไปยังช่องน้ำที่ว่าทันที ปรากฏว่ายังหมดแรงหมดสติไปกลางทางเสียก่อน สมิธจึงพายังกลับมาที่โรงตีเหล็ก และที่นั่น แม็กนัสได้พาแม่ของสมิธมาที่นั่นด้วย ก่อนจะบอกให้สองแม่ลูกดูแลยัง ส่วนพวกทหารเป็นหน้าที่ของแม็กนัสให้ตามไปคิดบัญชีกับเลียม และเมื่อรู้ว่าอีฟหายไปแล้ว แม็กนัสจึงเค้นเลียมเรื่องที่อยู่ของอีฟ เมื่อเลียมตอบด้วยการเลี่ยงบาลีแกมกวนประสาทแม็กนัส เลียมจึงสั่งให้ทหารของตัวเองจัดการกับแม็กนัส ในขณะเดียวกันพวกทหารสังกัดของเลียมก็มาบุกโรงตีเหล็กแล้ว ทันใดนั้นฮีโร่บรายน์สตีฟโอก็ควบคุมร่างของยังให้กำจัดพวกทหารหน้าโรงตีเหล็กทิ้งแล้วหันมาเอาเรื่องเลียมทันที แต่สุดท้ายก็ถูกแม็กนัสสังหารทิ้งลงตรงนั้นเลย และไทม์ไลน์ระหว่างโลกคนเป็นกับพิภพจะถูกเล่าทีละส่วน

สำหรับยังนั้นได้อยู่ในพิภพที่ฮีโร่บรายน์สร้างอาณาเขตขึ้นมาเป็นของตัวเอง ซึ่งยังได้พบว่าที่นี่เต็มไปด้วยวิญญาณ โดยนอกจากนี้เจฟที่เป็นสไลม์ในโลกคนเป็น กลายเป็นเซ็นทอร์ในโลกพิภพ (Jeff The Centaur) ยกเว้นอีวิลแจ้กับลูกน้องที่ไปสู้กับพวกโจรบนหุบเขา พวกนี้เป็นผลงานของฮีโร่บรายน์สตีฟโอยามเมื่ออยู่ในโลกคนเป็นเท่านั้น ไม่ปรากฏในโลกพิภพ และวิธีเดียวที่จะออกไปได้คือต้องหาวิญญาณที่บริสุทธิ์ให้ครบหนึ่งพันดวง และต้องออกไปให้ได้ก่อนที่กายหยาบของยังจะถูกทำลาย

และแน่นอน ไม่มีใครปล่อยให้กายหยาบของยังถูกทำลายได้ง่าย ๆ เพราะว่าแม็กนัสรีบเอาร่างของยังมาให้พวกสมิธรักษา แล้วรีบจัดการกับพวกทหารที่กำลังจะมาถึงต่อไป ซึ่งสมิธก็งงว่าเกิดอะไรขึ้นกับยัง แม็กนัสจึงสารภาพว่าเขาจัดการฆ่ายังทิ้งเพื่อให้เลียมไว้ใจ เมื่อสมิธสัญญาว่าจะรักษายังได้ แม็กนัสก็ตัดสินใจออกตามหาอีฟต่อไป ซึ่งแม็กนัสเองคงขัดขืนเลียมไม่ได้เนื่องจากเขากำลังทำงานให้เลียม แต่กระนั้นแม็กนัสก็ได้รู้ข้อมูลบางอย่างที่อาจจะเป็นเบาะแสที่จะนำไปสู่การหายตัวไปของอีฟก็ได้ เขาได้ยินพวกทหารคุยกันอย่างลับ ๆ ว่า เลียมจับอีฟไปขังไว้ในถ้ำ แม็กนัสจึงตัดสินใจตามหาหลานสาวของเขาทันที เมื่อไปถึงคุกใต้ดินในถ้ำ เขาพบว่ามีบางอย่างที่กำจัดพวกทหารที่มาที่คุกใต้ดิน และเมื่อเขาเดินเข้าไปลึกเรื่อย ๆ เขาก็ได้พบกับผีร้ายสูงเท่าเปรต เขาได้สังหารเปรตร้ายทิ้งและได้พบกับชายปริศนาที่รูปลักษณ์คล้ายกับยัง ซึ่งเรียกตัวเองว่า เอ็นติตี้\_303 (Entity\_303) ซึ่งนั่นจะสอดคล้องกับชื่อเอ็นติตี้\_เอ็กซี (Entity\_EXE) หนึ่งในสี่ปีศาจที่อาศัยอยู่ในเรล์มออฟเทลส์ด้วย และเอ็นติตี้\_303 คือร่างจำแลงของเอ็กซีที่มีเป้าหมายเพื่อที่จะกำจัดยัง ซึ่งแม็กนัสจะไม่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นแน่นอนและเข้าต่อกรกับร่างจำแลงของเอ็กซีทันที

ในพิภพ ก่อนจะไปถึงตรงนั้น ยังสนใจเรื่องอาวุธดีมอนิก (Demonic Weapons) อย่างมาก ทั้งดาบ โล่ และคฑา แน่นอนว่าก็รวมไปถึงธนูและหน้าไม้ด้วย แม้ยังจะมั่นใจว่าเขาเก่งพอจะสะสมวิญญาณบริสุทธิ์ได้แล้ว แต่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอตัดสินใจให้เขาฝึก เพราะแต่ละท่าตอนที่กำจัดพวกทหารในโรงตีเหล็กนั้นก็ฝีมือฮีโร่บรายน์สตีฟโอล้วน ๆ เลย ดังนั้น ยังจึงจำเป็นต้องเข้าฝึกโดยการสู้กับฮีโร่บรายน์สตีฟโอ แต่ด้วยนิสัยที่ติดมาจากแม่ ทำให้ยังคิดจะหนีจากการฝึก แล้วเมื่อถูกฮีโร่บรายน์สตีฟโอพูดถึงแม่ ยังก็ของขึ้นมาทันที และใช้แรงเม้งแตกนี้จัดการกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอทันที

หลังจากชัยชนะครั้งนี้ยังได้ผลกระทบคือ เนื่องจากเขากับฮีโร่บรายน์สตีฟโอเป็นหนึ่งเดียวกัน การต่อยฮีโร่บรายน์สตีฟโอ เท่ากับยังต่อยตัวเอง แต่นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญไปมากกว่าเรื่องของแม่ของยัง ซึ่งฮีโร่บรายน์สตีฟโอบอกว่า หลังจากที่ออกมาจากจักรวาลเรล์มออฟเทลส์ เขาก็ได้พบว่าเจี๊ยบซึ่งเป็นผลงานของเขาและลุงพีออกมายังโลกนอกจักรวาลเช่นกัน แถมยังให้กำเนิดยังเป็นทายาทคนสุดท้าย นั่นจึงเป็นสาเหตุให้ฮีโร่บรายน์สตีฟโอจำเป็นต้องรวมร่างกับยัง

ต่อไป ยังต้องเก็บดวงวิญญาณทั้งหมด ซึ่งใกล้ ๆ เขตของฮีโร่บรายน์สตีฟโอ มีวิญญาณที่ถูกเรียกว่า ลอสต์โซล (Lost Souls) เดินเพ่นพ่านอยู่เต็มไปหมด และมีรูปลักษณ์เป็นตัวที่สูง ๆ แขนขายาวเหมือนเอ็นเดอร์แมน ซึ่งฮีโร่บรายน์สตีฟโอขอให้ยังจัดการเพื่อจะได้วิญญาณบริสุทธิ์ แต่ปรากฏว่าเขาได้ของที่สามารถใช้กับไม้คฑาได้ และไม่ใช่วิญญาณบริสุทธิ์ นอกจากนี้จำนวนของมันไม่ยอมลดลง เพราะตัวหัวหน้าที่ใหญ่เท่าเปรตยังอยู่ใกล้เขตของฮีโร่บรายน์สตีฟโอ ดังนั้น ยังจึงตัดสินใจที่จะลงไปต่อกรกับหัวหน้าเผ่าลอสต์โซล และได้รู้อีกว่าเมื่อยังตายในพิภพ ไอเท็มในตัวเขาจะยังติดตัวต่อไป แต่มันจะหายไปจริง ๆ ก็ต่อเมื่อยังออกมาจากพิภพแล้ว (อาจเป็นเพราะฮีโร่บรายน์สตีฟโอได้ลงคาถาคีปอินเวนทอรี่ไว้ในพิภพอยู่แล้วก็เป็นได้) แต่ระหว่างการต่อสู้กับลอสต์โซลยักษ์ เขากลับถูกพลังงานบางอย่างดึงจิตของเขากับฮีโร่บรายน์สตีฟโอมาอยู่ในร่างของสตีฟโอสมัยที่ยังเป็นมนุษย์ปุถุชนและกำลังถูกบี้ครอบงำ ซึ่งก็มีหลายคำถามที่ยังไม่ทันจะได้คำตอบก็ถูกบี้ครอบงำเสียก่อน

อาการของยังได้ส่งผลมาถึงกายหยาบของเขาในโลกคนเป็น แม้แต่แม่ของสมิธเองก็ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น นอกจากบอกวิธีรักษาว่าให้สมิธไปเอาดอกไม้สีเหลืองในป่า แต่เมื่อสมิธจะออกจากโรงตีเหล็ก เขาก็พบแม็กนัสที่ถูกอำนาจของเอ็กซีควบคุมจิตใจ และถูกแม็กนัสทำร้ายลงตรงนั้น ตามมาด้วยแม่ของสมิธ โชคดีที่ออริจินส์และนิวทรัล 303 ที่มาดูความผิดปกติในดราโกวิลเลจได้มาพบกับแม็กนัสตอนอยู่หน้าโรงตีเหล็กและตามเข้าไปปราบพยศแม็กนัสลงได้ ซึ่งออริจินส์ 303 สงสัยเกี่ยวกับ 303 คนที่สี่ว่ามันมาได้ยังไง และก็ได้ให้ดอกไม้สีเหลืองให้สมิธเอาไปให้แม่ของเขาทันที

และขณะเดียวกันก็ต้องควบคู่กับการย้อนกลับไปเล่าเหตุการณ์หลังจากที่เอ็นเดอร์ดรากอนถูกฆ่าตายไปได้ไม่นาน เมื่อลุงพีได้กลับไปยังดิเอ็นด์ในโลกหมายเลข 013 และสถาปนาตัวเองเป็นจักรพรรดิเอ็นเดอร์ (The Ender Emperor) วิญญาณของฮีโร่บรายน์สตีฟโอได้มาบอกโคลน 303 ทั้งสามคนรวมทั้งลุงพีแบบเดียวกับที่บอกยัง และบอกอีกด้วยว่า ฮีโร่บรายน์สตีฟโอได้ไปคืนชีพเหล่าอีวิลโคลนและนิวทรัลโคลนที่ตายไปแล้วอีกด้วย ลุงพีจึงหาวิธีที่จะรวบรวมกองกำลังเอ็นเดอร์มาทั้งจักรวาลเพื่อต่อกรกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอให้จงได้ เขาเริ่มจากคืนชีพเอ็นเดอร์ดรากอนด้วยการสร้างเอ็นด์คริสตัลและวางไว้รอบประตูทางออก และเมื่อเอ็นเดอร์ดรากอนคืนชีพจริง ๆ ก็ปรากฏว่าเป็นคนละตัวกับที่ตายในดินแดนที่ถูกลืม เจ้ามังกรตัวใหม่นี้ได้ขอให้ลุงพีไปทำลายวิญญาณของเอ็นเดอร์ดรากอนตัวเก่าไม่ให้มันคืนชีพอีกครั้ง และจากนั้นเขาก็กลับมาที่บ้านเกิดของเขาที่ถูกทิ้งร้างไปนานแล้ว และได้พรรณาถึงสิ่งที่จะเกิดขึน เขาครุ่นคิดถึงตัวช่วยที่เขาเคยเจอมา และในที่สุดหวยก็มาลงที่ฟาร์คิงดอม เขาจัดการไปหามาร์คัสซึ่งตอนนี้ได้ยศนายพลเรียบร้อย และก็เพิ่งมารู้ทีหลังว่ามาร์คัสเสียชีวิตไปก่อนไม่กี่วันแล้ว และลูกชายของเขา เฟอร์ดินันด์ (Lieutenant Ferdinand of Far Kingdom) รวมทั้งชาวเมืองฟาร์คิงดอมรู้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับลุงพี ซึ่งเขาก็ได้ไปคุยกับเฟอร์ดินันด์อยู่สักครู่ก่อนจะออกปฏิบัติการจัดการกับอีวิลโคลนที่คืนชีพไปทันที

ส่วนโคลนหมายเลข 303 ทั้งสามคนนั้น อีวิล 303 จำเป็นต้องแยกทางเพราะแผนการไม่ตรงกับออริจินส์และนิวทรัล 303 ดังนั้น อีวิล 303 จึงต้องไปยังหมู่บ้านสักแห่ง และพอมาถึงหุบเขา เขาก็พบกับชายคนหนึ่งที่ทราบภายหลังมาว่าเป็นผู้ใหญ่บ้านซึ่งทำกุญแจหายไปในป่าและถูกห้อมล้อมไปด้วยหมาป่าที่ดุร้ายที่พร้อมจะกัดได้ถ้าผู้ใหญ่บ้านขยับตัวรวดเร็วเกินไป อีวิล 303 จึงตัดสินใจว่าจะขออาสาหากุญแจให้ แต่หาไปหามาก็พบกับแม่หมอปริศนาที่เก็บกุญแจของผู้ใหญ่บ้านได้ แถมรู้จักกับอีวิล 303 เป็นอย่างดีจนเจ้าตัวเข้าใจไปว่าเธอคือฮีโร่บรายน์สตีฟโอ แต่เธอปฏิเสธและบอกแค่ว่าเธอรู้จุดประสงค์ที่เขามาที่นี่ และยื่นข้อเสนอให้อีวิล 303 เป็นลูกชายของเธอ และเป็นช่างทำอาวุธเร่ร่อนที่ชื่อสมิธ ผู้ใหญ่บ้านจึงขอบคุณสมิธที่หากุญแจจนเจอ เพราะกุญแจนี้มันสำคัญตรงที่เป็นของขวัญต้อนรับหลังจากที่ภรรยาของผู้ใหญ่บ้านได้คลอดอีฟออกมา และผู้ใหญ่บ้านก็พาสองแม่ลูกไปที่หมู่บ้านเลย

กลับมาที่พิภพ จิตของยังกลับมาที่เขตของฮีโร่บรายน์สตีฟโอพร้อมกับคำถามที่แม้แต่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอก็ยังต้องเบี่ยงประเด็นออกไปอีกครั้ง ฮีโร่บรายน์สตีฟโอได้ขอให้ยังจัดการกับลอสต์โซลยักษ์ แต่ยังรู้สึกว่าอยากจะยอมแพ้เนื่องจากมันเกินกำลังที่เขามี ฮีโร่บรายน์สตีฟโอจึงแนะนำให้ยังสู้กับลอสต์โซลยักษ์ด้วยมือเปล่า ซึ่งตอนแรกยังไม่เชื่อเลย แต่เมื่อสถานการณ์มันเริ่มถึงทางตันจริง ๆ ยังจึงตัดสินใจฆ่าลอสต์โซลยักษ์ด้วยมือเปล่าได้สำเร็จ และยังยกเครดิตความเก่งให้ฮีโร่บรายน์สตีฟโอ เมื่อยังกลับมา เขาจึงขอเป็นคนธรรมดา ไม่ต้องการพลังอะไรจากฮีโร่บรายน์สตีฟโอทั้งนั้น ฮีโร่บรายน์สตีฟโอจึงยอมถอดพลังออกจากร่างของยังให้เป็นแค่คนธรรมดา

เมื่อยังกลายเป็นคนธรรมดา เขาก็ได้ทราบมาว่าลอสต์โซลยักษ์ที่จัดการไปนั้นมีวิญญาณบริสุทธิ์ร้อยดวง ถ้าตัวที่ใหญ่กว่าภูเขาจะได้มากกว่าเก้าร้อย ทำให้ยังเกิดอาการได้คืบจะขอเอาศอก เมื่อฮีโร่บรายน์สตีฟโอบอกว่าไม่มี ยังก็ต้องตามหาเอาเอง แต่การเป็นคนธรรมดา อะไรหลาย ๆ อย่างที่เคยอำนวยความสะดวกให้กับยัง ตอนนี้เลิกเป็นใจให้กับยังไปโดยสิ้นเชิง และถึงขั้นขอถอนคำพูด แต่ฮีโร่บรายน์สตีฟโออยากจะทดสอบยังว่าต้องหาวิญญาณโดยไม่ต้องใช้พลัง

กลับมาที่ดราโกวิลเลจ ระหว่างที่แม่ของสมิธกำลังร่ายคาถารักษายังอยู่นั้น พวกกบฎที่นำโดยเลียมได้บุกมายังโรงตีเหล็กแล้ว ออริจินส์และนิวทรัล 303 จึงตัดสินใจเข้าไปโจมตีพวกกบฎ แต่สุดท้ายก็เอาไม่อยู่และถูกเลียมถีบคู่ไปโดนสมิธ แต่แรงฮึดก็ยังมีอยู่ ทั้งสามสามารถจัดการกับพวกของเลียมได้ และสมิธก็ได้เผยตัวตนที่แท้จริงของเขาออกมา แต่ไม่ใช่แค่สมิธเท่านั้น แต่แม่หมอก็เผยเช่นกัน มันคือปีศาจวิเธอร์ (Wither) และนับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ความโกลาหลครั้งใหญ่ก็ได้เข้าครอบงำทั้งหมู่บ้านดราโกวิลเลจทันที สมิธหายไปหลังการปรากฏตัวของวิเธอร์ แต่แม็กนัสก็ฟื้นขึ้นมาได้แล้ว เหลือแค่ยังนี่แหละที่ยังไม่ฟื้น

กลับมายังพิภพ ความโกลาหลของดราโกวิลเลจยังส่งผลมายังพิภพอีก มันเกิดแรงสั่นสะเทือน เพราะมีวิญญาณชุดใหญ่มาที่นี่มากขึ้น ซึ่งก็มีทั้งบริสุทธิ์และไม่บริสุทธิ์ด้วย ยังได้รู้เรื่องราวเหล่านี้จากฮีโร่บรายน์สตีฟโอนั่นแหละ แต่ไม่ทันไรก็มีแสงสว่างมาดึงยังขึ้นไปยังอีกที่แห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยแสงสว่าง และที่นั่น ไทรเอิร์ธ (Tri-Earth) ผู้ควบคุมความสมดุลของจักรวาล ได้มาเตือนยังเรื่องภัยพิบัติอันใหญ่หลวงที่เกิดการต่อสู้กันระหว่างเอ็นเดอร์ดรากอนและวิเธอร์ และขอให้ยังรักษาความสมดุลของจักรวาลไว้ แม้จะรู้ว่าสมุนของปีศาจเอ็นเดอร์สิงยังไปแล้วครึ่งหนึ่ง แต่ไทรเอิร์ธก็ปลอบใจยังว่าอีกครึ่งหนึ่งยังอยู่กับยัง และให้คำแนะนำว่าทำตามสัญชาตญาณ อย่าให้ความมืดครอบงำจิตใจของเขาได้ พร้อมกับส่งยังไปในโลกคนเป็น แต่ถูกฮีโร่บรายน์สตีฟโอดักทางไว้เสียก่อน

ยังรู้สึกไม่พอใจอย่างมากที่ถูกขัดขวางโดยฮีโร่บรายน์สตีฟโอ ทำให้เขาขอแตกหักจากผู้ที่มาสิงสู่ร่างของเขา และหนีออกไปจากพิภพทันที ระหว่างทางเขาก็ได้พบกับความทรงจำของสมิธเพิ่มเติม เรื่องการที่สมิธได้พบกับแม็กนัสครั้งแรก การไปสู้กับพวกฮาล์ฟเอ็นด์ (Half-End) ฝั่งเอ็นเดอร์ดรากอนในดินแดนที่ถูกลืม ที่พบว่าเลียมสามารถจัดการพวกเอ็นเดอร์ได้หมดเลย การที่ผู้ใหญ่บ้านชวนแม่ของสมิธมาปรุงยา แต่แม่ของเขากลับวางยาภรรยาของผู้ใหญ่บ้านจนเสียชีวิต และไม่นานหลังจากนั้น ฮาล์ฟเอ็นด์ก็กลับมาอีกครั้ง ผู้ใหญ่บ้านก็ยังคงให้เลียมไปจัดการเหมือนเดิม แต่ความเลวร้ายอีกอย่างคือ หมู่บ้านดราโกวิลเลจมีปัญหาการส่งอาวุธ ที่อาวุธเกือบทั้งหมดถูกศัตรูขโมยไปหมดเลย และเมื่อยังมาถึง สมิธก็รู้ได้ทันทีว่านี่คือฮีโร่บรายน์สตีฟโอ สมิธจึงหาวิธีที่จะกำจัดยัง โดยแปลงร่างเป็นอีวิล 303 ไปถีบยังตกหลังคาให้ถึงตาย แต่ก็ทำให้ยังแค่โคม่าไปสองปี แต่นั่นก็คุ้มที่จะทำตามข้อเสนอของแม่หมอ แต่ปรากฏว่า สมิธได้มารู้ความจริงว่าเลียมก็เป็นฮาล์ฟเอ็นด์เช่นกัน แต่เป็นลูกน้องของวิเธอร์ ศัตรูของเอ็นเดอร์ดรากอน

เมื่อยังฟื้นขึ้นมา เขาก็ได้พบกับออริจินส์และนิวทรัล 303 เป็นครั้งแรก ออริจินส์ 303 อธิบายว่าที่แม็กนัสฆ่าไปเพื่อให้เลียมเชื่อใจเขา แต่ตอนนี้เขาคิดผิด และตอนนี้พวกปีศาจบุกโจมตี สิ่งที่ยังและหมายเลข 303 ทั้งสามคนทำได้ในตอนนี้คือต้องไปหาแม็กนัส แต่ก็ยังต้องอ้อมเข้าไปในบ้านของผู้ใหญ่บ้านและขึ้นชั้นบน ปรากฏว่าสมิธได้แน่นิ่งเป็นผักไปแล้ว และเลียมพร้อมจะสู้กับทั้งสามแล้ว แต่คนที่สู้จริง ๆ คือออริจินส์กับนิวทรัล 303 ส่วนยังถูกสั่งให้หนีไป ยังกระโดดลงไปในกองฟางและพร้อมจะเข้าไปในบ้านของผู้ใหญ่บ้าน แต่อีฟกับแม็กนัสห้ามไว้ก่อน เพราะรู้ว่าไม่มีใครทำอะไรในการจะช่วยพวกสมิธเลย สิ่งที่ทำได้ในตอนนี้ก็คือการไปตรวจสอบว่ามีปีศาจเหลืออยู่หรือเปล่าในแต่ละบ้าน และโรงตีเหล็กกลายเป็นศูนย์อพยพไปแล้วเรียบร้อย แต่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอขอให้ยังใช้พลังของเขา ซึ่งยังก็ปฏิเสธหัวชนฝา

#### ตอนที่สี่: ทมิฬมอด

ในที่สุด ออริจินส์กับนิวทรัล 303 ก็ไม่สามารถสู้กับเลียมได้อีกต่อไป ทั้งสองรอความตายที่เลียมกำลังจะหยิบยื่นให้ แต่ยังกลับไม่ถอดใจที่จะช่วยพวกสมิธ ดังนั้น ยังจึงคิดจะต่อกรกับเลียมทันที ซึ่งตอนแรกยังสู้เลียมแทบจะไม่ได้ แต่ด้วยจังหวะฮึดของยังทำให้เขาสามารถเอาชนะเลียมไปได้ แต่เลียมก็ขู่ว่ายังช่วยออริจินส์กับนิวทรัล 303 ไม่ทัน และก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ เพราะแม็กนัสได้ส่งคนไปในถ้ำหมดแล้ว ซึ่งยังก็ถูกพากลับมาหาไทรเอิร์ธอีกครั้งและถูกมอบหมายให้ทำลายดวงวิญญาณของวิเธอร์ทิ้ง โดยไทรเอิร์ธไม่ได้บอกใบ้อะไรยังนอกจากส่งยังกลับไปยังโลกคนเป็น และเมื่อยังมาถึงศูนย์อพยพในถ้ำ เขาพบว่าวิญญาณของอีวิล 303 ไม่สามารถกลับเข้าร่างได้อีกพักใหญ่ ๆ ส่วนอีฟก็ให้คำแนะนำยังว่าให้ไปหากำลังเสริมอยู่แถวดินแดนที่ถูกลืม นั่นก็คือพวกเอลฟ์ ซึ่งเมื่อวิญญาณของอีวิล 303 ได้รู้ว่ายังจะไปดินแดนที่ถูกลืม เขาก็เตือนยังเรื่องพลังงานของวิญญาณวิเธอร์ที่อาจจะเป็นจุดอ่อนของวิเธอร์ที่ยังจะต้องทำลายมัน และยังก็ได้ออกจากดราโกวิลเลจทันที

เมื่อมาถึงดินแดนที่ถูกลืม เขากลับพบกับชายคนหนึ่งซึ่งยังได้รู้ทีหลังว่าเขาเป็นเอลฟ์และชื่อว่าเซบาสเตียน (Sebastian The Elf) ซึ่งจู่ ๆ ก็ข้อเท้าแพลงและหิวมาก ยังจึงคิดว่าจะเอาสตูเห็ดให้เซบาสเตียนกิน ซึ่งพอกินเข้าไปมันก็บำรุงข้อเท้าให้กลับมาแข็งแรง ยังจึงอธิบายว่าทำไมเขาถึงมาที่นี่ ส่วนเซบาสเตียนก็มีภารกิจให้ตามหายังเช่นกัน แต่พวกปีศาจวิเธอร์กลับมาดักรอยังและเซบาสเตียนอยู่ก่อนแล้ว เขาจึงรีบพาเซบาสเตียนไปหลบมุมทันที แต่ทว่ายังกลับไม่คาดคิดว่าจะได้เจอกับอีกสองคน นั่นก็คือ ลูซิเฟอร์ ลีพุง (Lucifer LeePung) กับมิโดริยะ "เดกุ" อิซึคุ

อิซึคุอธิบายว่าเขาต้องพายังออกไปจากโลกหมายเลข 303 เพื่อความปลอดภัย แต่พวกวิเธอร์ก็รู้ว่าพวกศัตรูอยู่ที่นี่แล้ว อิซึคุจึงจัดการกับพวกวิเธอร์จนเกลี้ยง แต่นั่นก็เข้าทางเอ็กซี เพราะเอ็กซีก็ลงมาเพื่อจัดการทั้งยังและลูซิเฟอร์ทันที พร้อมกับจับเซบาสเตียนเป็นตัวประกันไว้ ดังนั้น พวกเขาจึงจำเป็นต้องแยกทางไป โดยอิซึคุก็ต้องแบกทั้งยังและลูซิเฟอร์ฝ่าฝูงวิเธอร์เพื่อที่จะเข้าสู่เรียลลิตี้เมกะเวิร์สให้ได้ เพราะคนเดียวที่จะช่วยยังและลูซิเฟอร์ได้ มีแค่พอเพียง "เพ้นท์" มาสเตอร์เท่านั้น ส่วนเอ็กซีก็ตามเซบาสเตียนไปจนถึงอาร์คตันซิทาเดลซึ่งปัจจุบันกลายเป็นฐานทัพของเอลฟ์ไปแล้ว

เมื่อเอ็กซีมาแล้ว เขาก็ตัดสินใจทำลายพวกเอลฟ์จนเกลี้ยง แต่พอรู้มาว่าแม่ทัพแห่งอาร์คตันซิทาเดลยังไม่ตายแถมยังได้บัฟจากเอ็นเดอร์ดรากอนในดวงแก้ว แต่มันก็ยังไม่พอที่จะเปรี้ยวให้เอ็กซียอมสยบสักที เจ้าปีศาจชุดขาวจึงสามารถเอาชนะหัวหน้าเอลฟ์ได้อย่างง่ายดายและดูดซึมพลังของเอ็นเดอร์ดรากอนไป หารู้ไม่ว่ามันเข้าทางแผนการของเลียม โดยเจ้าตัวโผล่มาทำร้ายให้เอ็กซีหมดสติ ก่อนจะปล่อยให้วิเธอร์กลืนกินร่างกาย

ส่วนที่ดราโกวิลเลจ ไทรเอิร์ธได้ชุบชีวิตสมิธตอนที่พวกวิเธอร์เริ่มบุกมาพอดี สมิธจึงตัดสินใจเอาทุกอย่างที่มีมาปิดกั้นทางไม่ให้พวกวิเธอร์เข้ามาได้ ซึ่งก็อยู่ได้ประมาณสองสามชั่วโมง เพราะพวกเขาต้องอพยพไปยังเรียลลิตี้เมกะเวิร์ส และประตูมิติที่จะไปที่นั่นอยู่ตรงจุดศูนย์กลางของดินแดนที่ถูกลืมอีกต่างหาก สมิธจึงบอกว่าเขาต้องไปตรวจสอบให้แน่ใจว่าที่นั่นจะปลอดภัยสำหรับผู้อพยพไปยังเรียลลิตี้เมกะเวิร์ส แต่ระหว่างทาง ไทรเอิร์ธก็ดึงสมิธมายังดินแดนของตัวเองและอธิบายทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้สมิธรับรู้ และส่งสมิธกลับไปยังโลกคนเป็น เขารีบไปที่ดินแดนที่ถูกลืมและพบว่าวิเธอร์ก็กำลังรอสมิธที่นั่นเช่นกัน คราวนี้พวกมันมาพร้อมกับซอมบี้ยักษ์ให้สมิธจัดการทันที และเมื่อจัดการได้แล้ว เขาก็ได้เจอกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอเช่นกัน

### Element King (My Hero Academia & Realm of Tales AU)

ในเรื่องนี้จะเล่าถึงเรื่องราวของเรล์มหมายเลข 394 โดยโลกนี้มีทั้งยอดมนุษย์และความเชื่อของศาสนาคริสต์ด้วย ซึ่งมันจะเป็นสงครามระหว่างเทวทูตกับซาตานที่ย้อนกลับไปตั้งแต่ยุคกลาง เอเลเมนท์คิง (Element King) คือราชาแห่งธาตุและเป็นตัวแทนแห่งเทวทูต ส่วนเจ้าแห่งนรกบาโฟเมทัส (Baphometous The Lord of Hell) คือเจ้าแห่งความมืด (The Dark Lord) และเป็นตัวแทนแห่งซาตานที่ชาวคริสต์เกรงกลัวกันมาตลอด ในสงครามครั้งแรกนั้นมีตัวละครเพิ่มอีกสามคนคือ ออริจินส์โคลน 394 แห่งมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ (Origins Clone 394 of My Hero Academia World), นิวทรัลโคลน 394 (Neutral Clone 394) และฮีโร่บรายน์หรืออีวิลโคลน 394 (Evil Clone 394)

อีวิลโคลน 394 ถือว่าเป็นศัตรูที่อันตรายมากถึงขั้นไม่ยอมญาติดีกับซาตานอย่างบาโฟเมทัส และผลสุดท้ายบาโฟเมทัสก็ได้ตายลง แต่ตายแค่กายหยาบ แต่จิตใจยังอยู่ ดังนั้น เพื่อไม่ให้ดาร์คลอร์ดกลับมายึดร่างใคร พวกชาวคริสต์จึงต้องทำพิธีสะกดจิตวิญญาณของเจ้าแห่งความมืดไม่ให้กลับมายึดร่างใครได้อีก และสำหรับอีวิลโคลน 394 การต่อสู้ครั้งนั้นมันยากเย็นมาก นำมาซึ่งการเสียสละชีวิตของนิวทรัลโคลน 394 ด้วย

เวลาผ่านไป พลังเทวทูตก็ไม่เคยปรากฏตัวอีกเลยจนกระทั่งเมื่อถึงช่วงเวลาที่อัตลักษณ์ถือกำเนิดมากขึ้นเรื่อย ๆ และราชาแห่งธาตุก็ถูกเปิดเผยออกมา ซึ่งตามมาด้วยการคืนชีพของเจ้าแห่งความมืดเพื่อหมายจะจัดการทายาทคนสุดท้ายของราชาแห่งธาตุให้หมดไป ซึ่งแน่นอน ในสมัยกษัตริย์แห่งธาตุรัชกาลที่ 154 ออลฟอร์วันถือเป็นศัตรูตัวอันตรายอันดับหนึ่งของโลก (All For One The Villain) หาได้มีผู้ใดขึ้นมาทัดเทียมกับออลฟอร์วันได้ แม้กระทั่งเอเลเมนท์คิงรัชกาลที่ 154 เอง (Element King The 154th Monarchy) เนื่องจากออลฟอร์วันมีอัตลักษณ์ชื่อเดียวกัน (All For One The Quirk) ที่มีคุณสมบัติในการช่วงชิงอัตลักษณ์คนอื่นมาเป็นของตัวเอง และเมื่อออลฟอร์วันรู้ถึงการมีอยู่ของกองทัพแห่งความมืด ออลฟอร์วันจึงขอรับใช้กองทัพแห่งความมืดในฐานะสมุนเอกของลูซิฟิรอส

ซึ่งนั่นนำมาสู่การกระจายอำนาจด้วยการมอบอัตลักษณ์เจ้าแห่งความมืดให้กับมนุษย์คนอื่น ๆ ซึ่งก็เพื่อทดสอบว่าใครเหมาะสมจะมาเป็นกายหยาบคนต่อไปให้กับลูซิฟิรอส ซึ่งแน่นอนบางคนจะถูกอัตลักษณ์ครอบงำ (เพราะลูซิฟิรอสนั้นเป็นหนึ่งเดียวกับอัตลักษณ์ด้วย) แต่บางคนก็ไม่ถูกอัตลักษณ์ครอบงำเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ก็ใช่ว่าฝ่ายเอเลเมนท์คิงจะไม่มีพรรคพวก เพราะวันฟอร์ออลก็เป็นคู่ตรงข้ามกับออลฟอร์วันเช่นกัน (One For All The Quirk) ดังนั้น เอเลเมนท์คิงจึงสามารถทำงานร่วมกับวันฟอร์ออลได้และทำหน้าที่เป็นผู้พึ่งพาอาศัยกัน แม้ฮีโร่วันฟอร์ออล (One For All The Hero) ซึ่งเป็นผู้ถือครองคนแรกจะไม่สามารถต้านทานสองอำนาจชั่วร้ายไว้ได้ แต่เขาและเอเลเมนท์คิงรัชกาลที่ 154 จึงพยายามส่งต่อให้กับคนรุ่นต่อ ๆ ไปอีกมากมาย

จนกระทั่งมาถึงช่วงของเอเลเมนท์คิงรัชกาลที่ 160 หรือ วิลเลียม แบรนโดเรียน (William Brandorian/Element King The 160th Monrachy) กับผู้ใช้วันฟอร์ออลคนที่เจ็ด ชิมูระ นานะ (Nana Shimura) และคนต่อไปที่จะมาสืบทอดคือ ยากิ โทชิโนริ หรือ ออลไมท์ (Toshinori Yagi/All Might) กับ อลัน แบรนโดเรี่ยน หรือ เอเลเมนท์คิงรัชกาลที่ 161 (Alan Brandorian/Element King The 161st Monarchy) แต่ยังมีคนที่ข้องเกี่ยวกับสองอัตลักษณ์นี้ด้วย นั่นก็คือ ริชาร์ด ซุเนริ หรือ เอเลเมนท์เมจิกเชี่ยน (Richard Zuneri/Element Magician) ซึ่งก็ได้ผ่านการต่อสู้มามากมายพร้อมกับการสูญเสียทั้งวิลเลียมและนานะไป ส่วนริชาร์ดก็ได้พลังมาหลายอย่าง เบื้องต้นเขามีพลังห้าอัตลักษณ์ ได้แก่ มายากล เอเลเมนท์คิง ดาร์คลอร์ด วันฟอร์ออลเทียม และออลฟอร์วันเทียมที่สามารถแย่งชิงอัตลักษณ์มาได้ไม่เกิน 50 อัตลักษณ์ และแน่นอน เมื่อเขาได้แต่งงานกับชิโยคิ อากิโกะ หรือ โฮโลแกรมเกิร์ล (Akiko Shiyoki/Hologram Girl) เจ้าของอัตลักษณ์โฮโลแกรม และมีลูกชื่อ อีธาน ซุเนริ (Ethan Zuneri) อัตลักษณ์ทั้งห้าจากพ่อและอีกหนึ่งอัตลักษณ์จากแม่ก็ถ่ายทอดมาถึงลูกชายด้วย

แต่เรื่องที่ค่อนข้างแย่คือการที่เฮนรี่ แบรนโดเรี่ยน (Henry Brandorian) ได้รับอัตลักษณ์ดาร์คลอร์ดมาตั้งแต่ตอนสี่ขวบด้วยนี่แหละ แต่อย่างน้อยมันก็ไม่ได้ครอบงำจิตใจของเฮนรี่ไปด้วยเลย และในยุคของทั้งสองนั้น ก็ได้มีสมาชิกใหม่ ๆ เพิ่มเข้ามาทั้งเอลซ่า เทอร์เนอร์ (Elsa Turner) สาวน้อยที่มีอัตลักษณ์ชีวจักรกลที่เปลี่ยนร่างกายให้เป็นเครื่องจักร เธอชอบอีธานมาตั้งแต่แรกพบอยู่แล้ว หรือจะเป็นลีพุง ชิกะอิจิ (Shigaichi LeePung) หรือ ออริจินส์โคลน 394 ที่กลับมาเกิดใหม่ รวมไปถึงมิโดริยะ "เดกุ" อิซึคุที่คลั่งไคล้ออลไมท์และเป็นโอตาคุฮีโร่เต็มขั้น ติดที่ว่าดันไม่มีอัตลักษณ์ แต่เป็นลูกผสมระหว่างผู้มีอัตลักษณ์กับคอนดูอิต (Conduit) ที่สามารถดูดซึมพลังบุคคลหรือวัตถุใดก็ได้ และสามารถผสานพลังได้ทุกอย่างเลย ซึ่งเขาก็ต้องระวังตัวเป็นพิเศษเพื่อไม่ให้หน่วยการคุ้มกันระดับสหภาพหรือดียูพี (Department of Unified Protection : D.U.P.) นำโดยบรู๊ค ออกัสติน (Brooke Augustine) ตามล่าและนำตัวเขาส่งเข้าเคอร์ดันเคย์ให้ได้ (Curdun Cay) ซึ่งแนวคิดของออกัสตินคือ ผู้ที่เป็นคอนดูอิตนั้นจะเป็นคนไม่ดีเสมอ และเรียกพวกคอนดูอิตเหล่านั้นว่า ผู้ก่อการร้ายชีวภาพ (Bio-Terrorist) และต้องถูกจองจำอยู่ในเคอร์ดันเคย์ไปตลอดชีวิต โดยหารู้ไม่ว่า ที่เคอร์ดันเคย์ก็ไม่ต่างอะไรจากนรกบนดิน เหล่าคอนดูอิตถูกจับทดลองและถูกฝึกฝนต่าง ๆ นานา ไม่มีคอนดูอิตคนไหนลืมตาออกมาดูโลกภายนอกเขตเคอร์ดันเคย์เลยแม้แต่คนเดียว จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่รถขนส่งนักโทษของดียูพีล้มคว่ำที่หาดแซลม่อนเบย์ (Salmon Bay) มีคอนดูอิตสามคนหลบหนีไปได้ ได้แก่ แฮงก์ ดอว์ทรี่ (Hank Daughtry) ผู้มีพลังควันและเป็นคนที่ก่อความเสียหายให้กับชนพื้นเมืองอะคอมิช (Akomish Tribe) ก่อนจะถูกจับเป็นเครื่องมือให้กับออกัสตินแล้วนำไปก่อความวุ่นวายที่ญี่ปุ่นต่อ, เฟทช์ วอล์กเกอร์ (Fetch Walker) สาวพลังนีออนที่เข็ดจากการเป็นทาสยาเสพติด และคิดจะกวาดล้างนักค้ายาให้หมดไปจากโลก และยูจีน ซิมส์ (Eugene Sims) เนิร์ดพลังวิดีโอ เสกเทวดาดิจิทัลเพื่อช่วยคนจากศัตรู และเสกปีศาจดิจิทัลเพื่อล้างบางศัตรู ซึ่งก็มาจากเกมเฮฟเวนส์เฮลล์ไฟร์ (Heaven's Hellfire) ที่เขาเล่นประจำในบทบาทของ "ผู้ที่ประจำการ" (He Who Dwells) และนั่นก่อให้เกิดคอนดูอิตหน้าใหม่ขึ้นมาจากชนพื้นเมืองอะคอมิช นั่นก็คือ เดลซิน โรฟ (Delsin Rowe) ที่ดันได้พลังควันจากแฮงก์ และเห็นความเสียหายของหมู่บ้านของเขา ซึ่งเป็นฝีมือของแฮงก์และพวกออกัสติน ทำให้เขาต้องเอาพลังคอนกรีตจากออกัสตินมาให้จงได้ แต่ด้วยความที่ดันไปดูดพลังของเฟทช์และยูจีนเพิ่มอีก ทำให้เรจจี้ โรฟ (Reggie Rowe) พี่ชายของเดลซินมองเขาว่าเป็นคนที่ได้คืบจะขอศอก คือมีพลังของตัวเองอยู่แล้ว แต่กลับอยากได้พลังอื่นมาเพิ่มอีก

กลับมาที่เรื่องของอิซึคุ ไม่ใช่แค่เป็นเชื้อสายลูกครึ่งคอนดูอิตไม่พอ ร่างกายของเขายังอ่อนแอแถมยังถูกคนแกล้งสารพัดอีกต่างหาก โดยเฉพาะเพื่อนสนิทของเขา บาคุโก "คัตจัง" คัตซึกิ (Katsuki "Kacchan" Bakugo) ที่มองอิซึคุเป็นแค่ก้อนหินริมทางเสียอีก ในตอนแรกที่ออลไมท์ได้ช่วยชีวิตอิซึคุจากการถูกเจ้าโคลนเหนียวฮีโดโร่ทำร้ายนั้น (Sludge Villain) ออลไมท์กลับปฏิเสธพร้อมกับเสนอทางเลือกให้ว่าอาจจะไปเป็นตำรวจ หรือไม่ก็ใช้พลังวิเศษรูปแบบอื่นเพื่อทำอาชีพฮีโร่ แต่เมื่อฮีโดโร่ตัดสินใจหันมาเอาเรื่องคัตซึกิแทน จนทำให้อิซึคุต้องยอมเข้าไปช่วยทำให้ออลไมท์ประทับใจมาก เขาได้ตัดสินใจฝึกอิซึคุให้แข็งแรงเพื่อสืบทอดพลังวันฟอร์ออลต่อไป แต่แล้วด้วยช่วงเวลาที่จำกัดทำให้ไม่มีเวลาในการฝึกอัตลักษณ์ ประกอบกับว่าเขาได้อัตลักษณ์เอเลเมนท์คิงมาเพิ่มแล้วด้วย วันสอบเข้าก็โชว์เทพด้วยการต่อยหุ่นยนต์คะแนนหมายเลขศูนย์ไปเลยเพื่อช่วยเหลือเด็กหญิงที่จะถูกเจ้าหุ่นยักษ์ทำร้าย (ภายหลังรู้มาว่าเธอชื่ออุราระกะ โอชะโกะ (Ochaco Uraraka) และเป็นคนที่ปิ๊งอิซึคุตั้งแต่ตอนมาสอบเข้าโรงเรียนแล้ว)

อีกคนที่ได้เจอตั้งแต่วันสอบเข้า คือ อีดะ เท็นยะ (Tenya Iida) ซึ่งตอนเจอกันครั้งแรกเท็นยะมองอิซึคุเป็นตัวทำเรื่องเหลวแหลกไม่เข้าท่า แต่พอเจอวีรกรรมตอนวันสอบเข้า จนถึงวันเปิดเทอมวันแรกถึงกับซูฮกอิซึคุเลยว่าเป็นคนที่มีไหวพริบยอดเยี่ยมมาก

นอกจากนี้ ในชั้นปีหนึ่งห้องเอยังมีคนอื่น ๆ อีกมากได้แก่ โทโดโรกิ โชโตะ (Shoto Todoroki), อะสุอิ สึยุ (Tsuyu Asui), คามินาริ เดนกิ (Denki Kaminari), คิริชิมะ เอย์จิโร่ (Eijiro Kirishima), มิเนตะ มิโนรุ (Minoru Mineta), ซาโต้ ริคิโด (Rikido Sato), โคดะ โคจิ (Koji Koda), จิโร่ เคียวกะ (Kyoka Jiro), ยาโอโยโรสึ โมโมะ (Momo Yaoyorozu), อะชิโดะ มินะ (Mina Ashido), โอจิโร่ มาชิราโอะ (Mashirao Ojiro), โทโคยามิ ฟูมิคาเงะ (Fumikage Tokoyami), เซโระ ฮันตะ (Hanta Sero), ฮากาคุเระ โทรุ (Toru Hagakure), โชจิ เมโซ (Mezo Shoji) อาโอยามะ ยูงะ (Yuga Aoyama), ยูโคริ เคนยะ (Kenya Yukori), วอร์เรน เดนนิส (Warren Dennis), อิชิคานะ ฟูนางะ (Funaga Ichikana), เซไน โมโฮโรชิ (Mohoroshi Senai), วินเซ็นต์ คุโรฮิรุ (Vincent Kurohiru), ชารอน เบนสไตน์ (Charon Bainestein), ซาริยะ ชิกะสุเกะ (Shigasuke Sariya), อลิซาเบธ มาคิ (Elizabeth Maki), กอร์ดอน ฟูอากิ (Gordon Fuaki), มาราโก แวนซ์ (Marako Vance), มอร์แกน เชนสัน (Morgan Chainson), รอย คาวาซาระ (Roy Kawasara), ซูบารุ เครก (Subaru Craig), ฮินาโระ เซโกะ (Seiko Hinaro), เดวิด เฮมส์เวย์ (David Heimsway) และ สุรัตน์ คงสุวรรณ หรือ โอ๊ต (Surat "Oat" Kongsuwan)

หมายเหตุ: โอ๊ตเป็นชาวไทย และเป็นผู้สืบทอดวันฟอร์ออลคนที่เก้ามาด้วย เมื่อมาที่มิตินี้เขาก็ได้รับเอเลเมนท์คิงมาเพิ่มอีกด้วย

เปิดเทอมวันแรก อีธานก็โชว์ห่วยเสียแล้วกับมายากลคนเดียวจนห้องเรียนกลายเป็นพิพิธภัณฑ์มายากลไปจนได้ แต่ชีวิตในรั้วยูเอก็ค่อนข้างไปได้สวย ทั้งสอบประเมินสมรรถภาพอัตลักษณ์ได้อันดับต้น ๆ ของห้อง แถมยังชนะทีมวิลเลินในคาบฝึกซ้อมต่อสู้ และได้รอบรองชนะเลิศในงานแข่งกีฬาโรงเรียน แต่ทว่าการบุกเข้ายูเอของสื่อมวลชนโดยไม่ได้แจ้งเตือนให้ทราบล่วงหน้าเสียก่อน นำมาสู่ชีวิตเปิ่น ๆ (และอาจจะเสี่ยงตาย) ของอีธานด้วย เมื่อช่วงการไปยูเอสเจ (Unforseen Simulation Joint: USJ) ได้มีกลุ่มวิลเลินที่ถูกเรียกว่า สมาพันธ์วิลเลิน (Leage of Villains) นำโดยชิการาคิ โทมูระ (Tomura Shigaraki) และคุโรกิริ (Kurogiri) ได้บุกมาที่ยูเอสเจตอนที่ออลไมท์และเอเลเมนท์คิงคนที่ 161 ไม่อยู่ ถ้าชิกะอิจิไม่เป็นฝ่ายแบกให้กับเพื่อน ๆ คงจะไม่สามารถถ่วงเวลาให้เหล่าคณาจารย์ยูเอตามมาจัดการไปได้แน่นอน

และยิ่งหนักไปใหญ่เมื่อคัตซึกิ, อิซึคุ และโอ๊ต ถูกบาโฟเมทัสถ่ายโอนอัตลักษณ์ทั้งสามคน โชคดีที่ไม่มีใครถูกอัตลักษณ์เจ้าแห่งความมืดครอบงำเลยแม้แต่คนเดียว แต่ในขณะเดียวกันท็อปทรินิตี้ (ออลไมท์, เอเลเมนท์คิงรัชกาลที่ 161 และเอเลเมนท์เมจิกเชี่ยน) ได้รู้เบาะแสว่าโนมุที่สมาพันธ์วิลเลินมาด้วยนั้นเชื่อมโยงมาถึงออลฟอร์วันกับกองทัพแห่งความมืด และระหว่างการฝึกงานกับโปรฮีโร่ครั้งแรก แล้วพวกเอเลเมนท์รอยัลได้ไปฝึกกับกรันโทริโนะ (Gran Torino) ยิ่งตอกย้ำตอนที่สมาพันธ์วิลเลินได้จ้างสเตน นักฆ่าฮีโร่ (Stain The Hero Killer) แอนตี้ฮีโร่ที่มีอุดมการณ์รักษาแนวคิดดั้งเดิมของอาชีพฮีโร่ที่ภายหลังเริ่มเสื่อมถอยลง แต่สมาพันธ์วิลเลินกลับจ้างด้วยอุดมการณ์ที่ขัดแย้งกับสเตนโดยสิ้นเชิง การจ้างวานจึงประสบความล้มเหลวโดยสิ้นเชิงตั้งแต่ตอนเจรจา และสมาพันธ์วิลเลินจึงตัดสินใจส่งโนมุไปทำลายเมืองโฮสุให้จงได้ (Hosu City) ซึ่งบังเอิญว่าที่นั่นเท็นยะก็ได้ไปทำงานที่นั่นเพื่อเอาคืนที่สเตนทำร้ายพี่ชายอย่างอีดะ เท็นเซย์ (Tensei Iida) จนอาการบาดเจ็บครั้งนี้ทำให้เขาไม่สามารถกลับมาทำงานเป็นฮีโร่ได้อีกต่อไป แถมยังมีเอเลเมนท์รอยัลที่กรันโทริโนะนั่งรถไฟกะจะผ่านเมืองนี้เพื่อไปทำภารกิจที่เมืองชิบุยะพอดี (Shibuya City) แต่มันมาในจังหวะที่โนมุตัวหนึ่งถล่มรถไฟที่พวกเอเลเมนท์รอยัลนั่งพอดี สุดท้ายเด็ก ๆ ราชวงศ์แห่งธาตุจึงสละรถไฟเพื่อไปช่วยเหลือเท็นยะอีกด้วย เพราะเด็ก ๆ ทั้งห้ารู้ดีว่าเท็นยะเลือกทำงานที่นั่น จนกระทั่งได้มาเจอทั้งเท็นยะและฮีโร่เนทีฟ (Native) ที่เดี้ยงรอความตายที่สเตนประเคนให้ เอเลเมนท์รอยัลทั้งห้าพยายามพิสูจน์ตัวเองระหว่างการต่อสู้กับสเตน ขณะเดียวกันก็ส่งสัญญาณความช่วยเหลือให้เพื่อนในละแวกนั้นมาช่วย และก็โชคดีอีกเช่นกันที่แม้อิซึคุจะเดี้ยงตามเป็นรายต่อไป (โดยที่สเตนไว้ชีวิตเพราะพิสูจน์ได้แล้วว่าเป็นฮีโร่ที่แท้จริง) แต่โชโตะก็ตามเข้ามาช่วยไว้เหมือนกันเพราะเอ็นเดฟเวอร์ หรือ โทโดโรกิ เอ็นจิ (Endeaver/Enji Todoroki) พ่อของเขาพามาทำงานที่โฮสุเช่นกัน และด้วยความที่สเตนเน้นกายภาพและถนัดลอบสังหารลุยเดี่ยว พอเจอการรุมหมู่อย่างนี้สเตนก็เสียสมาธิอย่างจังและพ่ายแพ้ไปในที่สุด แต่เรื่องโนมุที่เอ็นเดฟเวอร์ตามล้างตามเช็ดยังหนีรอดไปได้และหันมาเอาเรื่องอิซึคุอีก ซึ่งมันไปกระตุ้นให้สเตนไปฆ่าเจ้าสมองเปลือยทิ้งเพื่อช่วยชีวิตหนุ่มผมเขียวรายนี้ แลกกับการที่นักฆ่าฮีโร่ต้องเปิดเผยตัวตนต่อสาธารณชนและทำให้ปูมพลังของเขาถูกแพร่หลายไปทั่ว ส่วนฝั่งนักเรียนยูเอเองก็เกือบโดนลงโทษตามกฎหมายไปแล้วเพราะยังไม่มีใบอนุญาตฮีโร่เลย แต่โชคดีที่ยังไม่มีพยานเห็นเหตุการณ์มากพอ เลยให้โอกาสยกเครดิตจากการปราบสเตนให้กับเอ็นเดฟเวอร์แทนเพราะแผลไฟไหม้เต็มหน้าที่คนทั่วไปแยกไม่ออกง่าย ๆ ว่าเป็นฝีมือพ่อหรือลูกชาย

และหลังจากสอบปลายภาคจบลง สิ่งที่เกิดกับเอเลเมนท์รอยัลคือ โทมูระเข้ามาเค้นคำตอบเด็ก ๆ ทั้งห้าเรื่องความแตกต่างระหว่างสเตนกับโทมูระ จนได้คำตอบว่าสเตนและอิซึคุต่างมีออลไมท์เป็นต้นแบบ โทมูระจึงตั้งใจแล้วว่าจะกำจัดต้นแบบดังกล่าวให้จงได้ และจัดตั้งทีมหมู่รบจู่โจมแวนการ์ด (Vanguard Action Squad) ที่ประกอบไปด้วย ดาบิ (Dabi), มัสคิวลาร์ (Muscular), มูนฟิช (Moonfish), มัสตาร์ด (Mustard), แม็กเน (Magne), มิสเตอร์คอมเพรส (Mr. Compress), ทไวซ์ (Twice) และโทกะ ฮิมิโกะ (Himiko Toga) และเริ่มโจมตีตั้งแต่การเข้าค่ายหน้าร้อนเลย แต่บาโฟเมทัสไม่อยากให้กลุ่มนี้จัดการก่อน เพราะเขาอยากให้กองทัพแห่งความมืดมีบทบาทขึ้นมาบ้าง เขาปล่อยปีศาจแห่งบาปเจ็ดประการ (The Demons of Seven Deadly Sins) ออกมาจัดการกับพวกนักเรียนเพื่อหวังจะลักพาตัวเฮนรี่ไปแต่ก็ไม่สำเร็จ

แต่แล้วโลกก็ถูกคุกคามอีกครั้ง เมื่อนิวทรัลและอีวิลโคลน 394 ถูกปลุกคืนชีพด้วยน้ำมือของฮีโร่บรายน์สตีฟโอ ทำให้อีวิล 394 ออกอาละวาดอีกครั้ง คราวนี้แม้แต่ชิกะอิจิที่ร่างกายยังไม่พร้อมก็ยิ่งเอาไม่อยู่ และโลกหมายเลข 394 คงถึงกาลอวสานแน่นอนถ้าเกิดว่าออริจินส์โคลน 013 หรือพี ซึ่งบัดนี้ได้กลายเป็นจักรพรรดิเอ็นเดอร์แล้วไม่มาตามจัดการกับอีวิล 394 อย่างถาวร ลุงพีและเหล่านักเรียนยูเอชั้นนำใช้พลังเอ็นเดอร์ในการฆ่าอีวิล 394 จนตาย และเมื่อหมดหน้าที่ นิวทรัล 394 ก็ได้จางหายไปตามเช่นกัน

หลังจากการสอบใบอนุญาตชั่วคราว มันก็มีข่าวเกี่ยวกับคอสมิกคิวบ์ที่อิซึคุไปสัมผัสและเก็บมันได้ โดยได้กลายร่างเป็นมนุษย์ที่มีรูปลักษณ์เหมือนอิซึคุแต่มีธีมสีน้ำเงินและขาว มีชื่อว่า โคลิน (Kolin The Cosmic Cube) ซึ่งเขาอยากจะตามหาอิซึคุผู้สร้างหน้าตาให้กับเขาเพื่อจะอยากรู้ให้ได้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ และก็ได้เจอจริง ๆ เขาได้คุยกันสารทุกข์สุกดิบอยู่ครู่หนึ่ง จนกระทั่งวันหนึ่ง พวกดียูพีนำโดยออกัสตินจากเมืองซีแอตเทิลมาที่ประเทศญี่ปุ่นอีกครั้ง เพื่อตามล่าพวกมนุษย์ที่มียีนคอนดูอิต โดยเริ่มจากไปบุกฐานทัพของสมาพันธ์วิลเลิน เพื่อยื่นข้อเสนอให้กับโทมูระในการจับพวกคอนดูอิตส่งไปให้ดียูพี แม้แต่พวกที่สมาพันธ์วิลเลินจ้างก็ไม่เว้น แต่โทมูระกลับปฏิเสธทันทีและคิดจะกำจัดดียูพีด้วย แต่ออกัสตินกลับเอาชนะสมาพันธ์วิลเลินได้โดยขังสมาชิกทั้งหมดด้วยคอนกรีตแล้วนำกองทัพไปบุกโรงเรียนยูเอทันที เพราะพวกเขารู้ว่ามีนักเรียนและอาจารย์กลุ่มหนึ่งมียีนคอนดูอิตเข้าไปในเคอร์ดันเคย์อีกครั้ง ซึ่งการที่ดียูพีบุกยูเอ ทำให้อาจารย์ใหญ่เนสึ (Principle Nezu) คัดค้านไม่ยอมมอบผู้ที่มียีนคอนดูอิตให้กับดียูพีเลย และยิ่งกว่านั้นก็คือ ฮีโร่มืออาชีพในญี่ปุ่นได้จับกุมแฮงก์ที่ออกอาละวาดในญี่ปุ่นด้วย และนั่นทำให้การทุจริตของดียูพีถูกเปิดโปงขึ้นมาในทันที เพราะทางรัฐบาลญี่ปุ่นรู้แล้วว่าชีวิตของนักโทษในเคอร์ดันเคย์เป็นยังไง และแฮงก์ถูกออกัสตินหลอกใช้เพราะมีชีวิตของลูกสาวของแฮงก์เป็นเดิมพัน ซึ่งออลไมท์ที่รู้เรื่องลูกสาวแฮงก์ก็ขออาสาช่วยเหลือแฮงก์ทันที เขาได้แท็กทีมเด็กปีหนึ่งห้องเอเพื่อบุกซีแอตเทิล ที่ตั้งของฐานทัพดียูพีให้จงได้

เมื่อพวกยูเอและฮีโร่ญี่ปุ่นมาถึง คนในซีแอตเทิลก็รู้ข่าวการโป๊ะแตกของดียูพีเช่นกัน โดยเฉพาะเดลซินที่ทำหน้าที่ปล่อยนักโทษออกจากกรงขังที่รอถูกส่งไปยังเคอร์ดันเคย์, ช่วยเยียวยาคนบาดเจ็บ และปราบปรามพวกค้ายาเสพติดมาโดยตลอด เมื่อได้เห็นข่าวการโป๊ะแตกครั้งใหญ่และเห็นออกัสตินประกาศแก้ตัว เดลซินก็สัมผัสได้ว่ามันส่อแววสายเกินไปแล้ว และเขาเคยเห็นข่าวของออลไมท์ที่เคยมาเยี่ยมอเมริกาอยู่ช่วงหนึ่ง เขาก็หวังว่าออลไมท์จะสามารถจัดการกับออกัสตินและดียูพีให้จงได้ จนกระทั่งเมื่อพวกยูเอมาถึง เดลซินเผลอดูดพลังของอิซึคุไป ทำให้อิซึคุกับเดลซินได้พลังของอีกฝ่ายอย่างเท่าเทียมกันโดยไม่รู้ตัว และนั่นทำให้เด็กยูเอตัดสินใจร่วมมือกับสามคอนดูอิต กำจัดหน่วยดียูพี และปลดปล่อยคอนดูอิตให้ออกจากเคอร์ดันเคย์ให้จงได้ ซึ่งนั่นทำให้ออกัสตินตัดสินใจประกาศสงครามกับรัฐบาลญี่ปุ่น แต่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครสนับสนุนเลยแม้แต่น้อย เพราะแม้กระทั่งหน่วยชีลด์ซึ่งเป็นอีกหน่วยงานของรัฐบาลสหรัฐอเมริกา (S.H.I.E.L.D.) ที่ทำงานร่วมกับดียูพีแบบไม่เต็มใจนักเพราะมีเรื่องไม่กินเส้นกันมาตลอด คราวนี้เริ่มประกาศแตกคอกันอย่างชัดเจน โดยหน่วยชีลด์จะหนุนหลังพวกที่ต่อต้านดียูพีและจัดการทำลายแหล่งภายในของดียูพีให้หมด ซึ่งนิก ฟิวรี่ ก็จะเป็นหนึ่งในคนที่พร้อมจะเข้าไปต่อสู้กับออกัสตินแบบตัวต่อตัวเช่นเดียวกับออลไมท์และซูเปอร์แมน ที่หมัดของทั้งสองสามารถทำลายคอนกรีตทั้งเคอร์ดันเคย์ให้แตกเป็นเสี่ยง ๆ ได้ ส่วนเดลซินกับอิซึคุก็จะมาช่วยสนับสนุนทั้งสามเอง เมื่อทุกอย่างเริ่มไม่เหลือที่ยืนให้กับออกัสติน เธอจึงจำเป็นต้องให้พลังคอนกรีตแก่อิซึคุและเดลซิน เพื่อใช้มันในการสู้กับเธอ

ผลสุดท้าย ออกัสตินเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ดียูพีล่มสลาย ลูกสาวของแฮงก์ถูกปล่อยออกมาเพื่อเข้าไปหาอ้อมกอดพ่อ รวมไปถึงเหล่านักโทษจากเคอร์ดันเคย์ที่ได้เป็นอิสระในที่สุด ส่วนเดลซินก็ได้ใช้พลังคอนกรีตช่วยเหลือผู้คนของหมู่บ้านตนเองที่บาดเจ็บเพราะฝีมือของออกัสติน และเนื่องจากการบุกไปหาออกัสตินนั้นต้องแลกมากับชีวิตของเรจจี้ด้วย ทำให้เดลซินต้องไปพ่นสีป้ายเพื่อรำลึกบุญคุณของพี่ชายที่ได้ช่วยเขาไว้ได้

และไม่นานก็ได้มีเรื่องพัวพันกับโลกหมายเลข 293 และ 300 เสียแล้ว เมื่อจิน (Jin The Tomboy Former Vampire) อดีตแวมไพร์ทอมบอยได้หลุดเข้ามาที่นี่เพื่อตามหาเจ้านายของตัวเอง นั่นก็คือ ออริจินส์โคลน 293 แห่งเดดลี่เวิลด์ (Origins Clone 293 of Deadly World) ที่กลับไปยังโลกหมายเลข 293 แต่เธอกลับมาโผล่ที่โรงเรียนยูเอเสียก่อน และยังไม่หมดแค่นั้น เหล่าเมดจากโลกหมายเลข 293 ได้แก่ ไก่แจ้ 293 (Chicken Jae 293), บราวน์ (Brown), บลู (Blue), ไวท์ (White), เยลโลว์ (Yellow) และเหมย (Mei) มาที่โรงเรียนยูเอกันหมดเลย และตามมาด้วยออริจินส์ 293 อีกต่างหาก และจบด้วยวิคเตอร์ (Victor The Young Former Vampire) อดีตแวมไพร์หนุ่มหล่อคู่หูของจินที่ตามหาจินอีกต่างหาก เลยทำให้คิดว่ามันเกิดอะไรกับโลกหมายเลข 293 กันแน่ อิซึคุจึงขออาสาไปตรวจสอบที่โลกหมายเลข 293 ให้จงได้

เวลาผ่านไปหลายวัน อิซึคุก็ยังไม่กลับมาเสียที ดังนั้น นักเรียนยูเอและเหล่าฮีโร่ รวมไปถึงทรินิตี้แห่งซีแอตเทิล (เดลซิน, เฟทช์ และยูจีน) จึงต้องรีบไปบุกโลกหมายเลข 293 อย่างด่วนเลย และที่นั่นพวกเขาก็ได้พบกับเหล่าเรล์มออฟเทลส์มากมาย ซึ่งในช่วงนั้นก็จะมี ออริจินส์โคลน 100 แห่งฮาร์ดคอร์ (Origins Clone 100 of Hardcore), ออริจินส์โคลน 101 แห่งสกายกริด (Origins Clone 101 of SkyGrid), ออริจินส์โคลน 102 แห่งฟอร์กอตเท็นไอร์แลนด์ (Origins Clone 102 of Forgotten Island), ออริจินส์โคลน 103 แห่งวันไลฟ์ (Origins Clone 103 of One Life), ออริจินส์โคลน 104 แห่งสกายบล็อก (Origins Clone 104 of Skyblock), ออริจินส์โคลน 105 แห่งฮีโร่บรายน์เซอร์ไววัล (Origins Clone 105 of Herobrine Survival), ออริจินส์โคลน 106 แห่งเมลอนเซอร์ไววัล (Origins Clone 106 of Melon Survival), ลอเรนซ์ ลีพุง หรือ ออริจินส์โคลน 294 แห่งวิซาร์ดิ้งเวิลด์ (Laurence LeePung/Origins Clone 294 of Wizarding World), ออริจินส์โคลน 295 แห่งอะพอคาลิปส์เวิลด์ (Origins Clone 295 of Apocalype World), จักรพรรดิแพทริคที่หนึ่ง หรือ ออริจินส์โคลน 296 แห่งโครนิเคิลส์ออฟนาร์เนียเวิลด์ (Emperor Patrick I/Origins Clone 296 of Chronicles of Narnia World), ออริจินส์โคลน 297 แห่งสแควร์เวิลด์ (Origins Clone 297 of Square World), ออริจินส์โคลน 298 แห่งเดโมซีดเซอร์ไววัล (Origins Clone 298 of Demo Seed Survival), ออริจินส์โคลน 299 แห่งเอโรเนฟเวิลด์ (Origins Clone 299 of Eronev World), วูล์ฟ หรือ ออริจินส์โคลน 300 แห่งแวร์วูล์ฟเวิลด์ (Wolf/Origins Clone 300 of Werewolf World), ลี สเปซครอว์เลอร์ หรือ ออริจินส์โคลน 395 แห่งสตาร์วอร์สเวิลด์ (Lee Spacecrawler/Origins Clone 395 of Star Wars World), เอลฟ์ลอร์ดลีเวนเนียร์ หรือ เทพไมอาคูลวาเรน หรือ ออริจินส์โคลน 396 แห่งมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ (Elf Lord Leevenir/Culvaren The Maia/Origins Clone 396 of Middle Earth World), เซอร์เฟนิวัสแห่งวิซิม่า หรือ ออริจินส์โคลน 397 แห่งเดอะวิทเชอร์เวิลด์ (Sir Fenivas of Vizima/Origins Clone 397 of The Witcher World), กษัตริย์อาร์เธียนที่สามแห่งแทมเรียล หรือ ออริจินส์โคลน 398 แห่งดิเอลเดอร์สกรอลล์สเวิลด์ (King Arthion III of Tamriel/Origins Clone 398 of The Elder Scrolls World), ออริจินส์โคลน 400 แห่งซองส์ออฟวอร์เวิลด์ (Origins Clone 400 of Songs of War World), ออริจินส์โคลน 401 แห่งแฟร็กเจอร์สเวิลด์ (Origins Clone 401 of Fractures World), ออริจินส์โคลน 402 แห่งสตรานด์สตอรี่เวิลด์ (Origins Clone 402 of Stranded Story) และ ออริจินส์โคลน 403 แห่งดันเจี้ยนส์เวิลด์ (Origins Clone 403 of Dungeons World)

เมื่ออิซึคุตัดสินใจไปที่โลก 293 ปรากฏว่าที่นั่นถูกยึดไว้โดยนายกเทศมนตรีมาร์ตี้ (Marty The Mayor) และเต็มไปด้วยมนุษย์ที่ถูกโปรแกรมให้เชื่อฟังคำสั่งเท่านั้น และยังไม่พอ เหยื่อต่างโลกที่มาที่นี่นั้นมีภาคีศิลาใหม่ (The New Order of The Stone) จากโลกหมายเลข 404 อีกต่างหาก ซึ่งก็ประสบชะตากรรมพอ ๆ กันคือ ประตูมิติเสถียรแบบผีเข้าผีออก และแน่นอนเหล่าภาคีศิลาก็ถูกจับไปล้างสมอง ส่วนออริจินส์โคลน 404 แห่งสตอรี่โหมดเวิลด์ (Origins Clone 404 of Story Mode World) ก็ไม่รู้ว่ามาที่นี่ได้ยังไง

สำหรับโลกหมายเลข 293 จะมีเรียงลำดับจากคนมาถึงก่อนไปจนถึงคนมาถึงคนสุดท้ายก่อนที่พวกยูเอจะมาที่นี่ ดังนี้ ไก่เจี๊ยบที่แยกทางกันไปตั้งแต่ Realm of Tales 1 ได้มาที่โลกนี้และได้พบกับดิเอ็นติตี้ (The Entity) ร่างโคลนด้านชั่วร้ายของเทพเจ้าคลั่ง แอตลาสเดอะไททัน (Atlas The Titan/The Mad God) ที่มีความแค้นต่อออริจินส์ 293 ตั้งแต่ตอนที่บุกมายังมิติเอเธอร์แล้ว (Aether Dimension) และตอนที่แอตลาสโต้กลับก็ยังพ่ายแพ้ จึงใช้จังหวะตอนที่ออริจินส์ 293 และพวกเมดไม่อยู่ในการรีเซ็ตโลกใหม่ให้เป็นของตัวเอง และได้พบกับไก่เจี๊ยบ และที่หนักกว่าก็คือเจี๊ยบดันเข้าใจผิดนึกว่าดิเอ็นติตี้ที่ใช้รูปกายเป็นออริจินส์โคลนในขณะนั้นเป็นอีวิล 303 ดังนั้น เจี๊ยบจึงรักโดยที่ไม่รู้สันดานดิบของเทพเจ้าคลั่งคนนี้

แต่พอดิเอ็นติตี้ควบคุมจิตใจพวกคนเกาะ เจี๊ยบจึงรู้ธาตุแท้ของเทพเจ้าคลั่ง และก่อนหน้านั้นเธอก็ได้เลี้ยงคนเกาะอยู่คนหนึ่งชื่อว่าฟอเรสต์ (Forest) ซึ่งก็มีปัญหากับดิเอ็นติตี้อยู่เหมือนกัน และสุดท้าย เจี๊ยบก็ได้ตั้งท้องและมีลูกถึงสามคนก่อนจะเสียชีวิต ได้แก่ ลูซิเฟอร์ ลีพุง (Lucifer LeePung), โจนาส (Jonas) และหนูน้อยโชตะ (Little Boy Shota) (ในกรณีของลูซิเฟอร์ อีกครึ่งหนึ่งของฮีโร่บรายน์สตีฟโอก็ได้เข้าสิงลูซิเฟอร์ทำให้เขาได้พลังของฮีโร่บรายน์สตีฟโอมาด้วย) และเมื่อเจี๊ยบเสียชีวิต ทำให้ดิเอ็นติตี้ใจสลายมากและอยากจะชุบชีวิตคนรักของตัวเองกลับคืนมา เขากล่าวโทษว่าอีวิล 303 และออริจินส์ 293 รวมหัวกันแย่งความรักไปจากตัวเอง และพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้ซึ่งพลังในการชุบชีวิตไก่เจี๊ยบ

ต่อมา ลุงพีที่เสร็จจากการทำลายอีวิลโคลนคนสุดท้ายก็พยายามหาเบาะแสเกี่ยวกับไก่เจี๊ยบว่าทำไมยังไม่ได้รับการติดต่อจากเขาเป็นเวลาหลายปี จนกระทั่งได้พบกับโจนาสที่ห้องใต้ดินของคฤหาสน์ออริจินส์ 293 และทำให้โจนาสได้พบกับตาของเขาเป็นครั้งแรก และด้วยเรื่องที่ยุ่งเหยิงทำให้ลุงพีถูกหลานเขยอย่างแอตลาสเดอะไททันจับตัวไปทรมาน ข้อหาไม่ให้ความร่วมมือในการคืนชีพไก่เจี๊ยบ

ตามมาด้วยเหล่าภาคีศิลาที่ออริจินส์ 404 มาไม่ถึง พวกเขาถูกจับมาล้างสมองและเป็นเครื่อมือในการเอาคืนออริจินส์ 293 ตามมาด้วยออริจินส์ 404 เองซึ่งถูกพวกแอตลาสตามล่าด้วย และสุดท้ายคืออิซึคุที่มาสำรวจโลกของ 293 ว่าเกิดอะไรขึ้น และในจังหวะนั้นก็ได้เจอกับซอมบี้คนเกาะยักษ์ที่อันตรายที่สุด

ลูซิเฟอร์กับโจนาสได้หนีออกไปและหาวิธีปลดปล่อยพวกภาคีศิลาและคุณตาจากการทรมานของผู้เป็นพ่อ จนกระทั่งได้พบกับออริจินส์โคลน 399 แห่งดูมเวิลด์ (Origins Clone 399 of Doom World) และดูมสเลเยอร์ (Doom Slayer) ที่จะช่วยโลกใบนี้ให้พ้นจากพวกปีศาจให้ได้ และแน่นอนทั้งหมดก็หลุดพ้นจากการทรมานของแอตลาสเดอะไททันและกลับมาช่วยอิซึคุได้ทันเวลา โดยที่เมื่อแอตลาสเดอะไททันได้เผชิญหน้ากับอิซึคุ เขาสั่งให้หนุ่มผมเขียวไปลากตัวเอาออริจินส์ 293 และอีวิล 303 มาให้เทพเจ้าคลั่งฆ่าทิ้ง แต่เขาไม่ยอมและขอสละชีวิตให้เจี๊ยบกลับมาแทน ดังนั้น แอตลาสจึงตัดสินใจฆ่าอิซึคุทิ้ง (แต่ไม่ตาย) และดูดกลืนพลังชีวิตของเขา, ลุงพี และลูก ๆ อีกสามคนมาเป็นกายเนื้อของเจี๊ยบ ซึ่งก็ถูกขัดขวางได้โดยเหล่าเรล์มออฟเทลส์และนักเรียนยูเอ ซึ่งชิกะอิจิทำหน้าที่หมอเพื่อรักษาร่างกายให้กับอิซึคุ ส่วนแอตลาสก็ใช้ก็อกใหม่ที่แรงขึ้นในการจัดการกับพวกเรล์มออฟเทลส์ทันที ซึ่งโชคดีที่ลีเวนเนียร์เป็นโฮสต์โลกเพียงคนเดียวที่ถูกแอตลาสโจมตีแล้วไม่เป็นไร แถมยังโจมตีเทพเจ้าคลั่งได้รุนแรงกว่าโฮสต์โลกคนอื่น ๆ แบบทาบไม่ติดเลย ดังนั้นงานหนักก็ตกไปอยู่กับลุงพีที่ต้องเรียกสติหลานเขยให้จงได้ แต่ก่อนจะทำอะไรได้ แอตลาสก็สูบพลังชีวิตนักเรียนยูเอทั้ง 40 คนมาเป็นกายเนื้อของเจี๊ยบเสียแล้ว ซึ่งแน่นอนว่าพอไม่มีอะไรมาขวาง เจี๊ยบก็คืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง แต่นั่นมันแค่กายเนื้อเทียม ไม่มีวิญญาณ ไม่มีชีวิตจิตใจอะไรทั้งนั้น อยู่ไปได้ไม่นานกายเนื้อของเจี๊ยบก็ต้องกลายเป็นฝุ่นสลายหายไป และทำให้ลีเวนเนียร์ในฐานะเทพไมอาชั้นสูงแห่งมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ (Maiar) เข้าใจจุดประสงค์สูงสุดของเทพเจ้าคลั่งทันที และรู้ด้วยว่า เทพแนโม มานดอส (Namo Mandos) เป็นเทพวาลา (Valar) ที่ดูแลด้านความตายและจิตวิญญาณของสิ่งมีชีวิตทั้งในมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์และทั้งเรล์มออฟเทลส์ ถ้าแอตลาสรู้เรื่องเทพมานดอสเร็วกว่านี้ เดดลี่เวิลด์คงไม่ย่ำแย่แบบที่เป็นอยู่แน่นอน

และในที่สุดเหล่าฮีโร่มืออาชีพแห่งญี่ปุ่นก็มาถึงแล้ว ท็อปทรินิตี้ได้ช่วยลุงพีและลีเวนเนียร์ในการปราบพยศแอตลาส และเรียกสติเทพเจ้าคลั่งให้ยอมกลับใจพร้อมแนะนำวิธีที่ถูกต้องในการบรรลุเป้าหมายให้แอตลาสด้วย ซึ่งนั่นถือเป็นปมปลายเปิดที่ให้ผู้อ่านไปคิดเอาเองว่า แอตลาสยอมทำตามหรือไม่ และเมื่อคนในโลก 293 เหลือแต่ลุงพี, ออริจินส์ 293, ออลไมท์, เอเลเมนท์เมจิกเชี่ยน และเอเลเมนท์คิงรัชกาลที่ 161 ทั้งห้าจึงตัดสินใจรีเซ็ตโลกใหม่ให้กลับมาเป็นเหมือนเดิม และเหล่าเรล์มออฟเทลส์ก็ได้วางแผนว่าจะส่งอิซึคุไปส่งสาส์นให้กับพอเพียง "เพ้นท์" มาสเตอร์ จากนั้นก็ไปช่วยโลกหมายเลข 303 พร้อมกับลูซิเฟอร์ต่อเลย

ในที่สุด อิซึคุกับลูซิเฟอร์ก็ได้พบกับยังและเซบาสเตียน อิซึคุอธิบายว่าเขาต้องพายังออกไปจากโลกหมายเลข 303 เพื่อความปลอดภัย แต่พวกวิเธอร์ก็รู้ว่าพวกศัตรูอยู่ที่นี่แล้ว อิซึคุจึงจัดการกับพวกวิเธอร์จนเกลี้ยง แต่นั่นก็เข้าทางเอ็กซี เพราะเอ็กซีก็ลงมาเพื่อจัดการทั้งยังและลูซิเฟอร์ทันที พร้อมกับจับเซบาสเตียนเป็นตัวประกันไว้ ทำให้อิซึคุต้องพายังและลูซิเฟอร์ไปที่ประตูมิติแทน ซึ่งระหว่างทางนั้น พวกอิซึคุต้องสู้กับพวกวิเธอร์อีกมากกว่าจะถึงประตูมิติ และเมื่อเจอแล้วพวกเขาก็ต้องเข้าไปในประตูมิติทันที และเมื่อมาถึงแล้ว พวกอิซึคุก็ยังต้องรอแกร่วอีกเพราะโบกแท็กซี่ไทยทีไรก็ต้องถูกปฏิเสธด้วยการอ้างว่าส่งรถทุกที จนกระทั่ง...

### Porpiang Writer 2: Road To Megaversal War

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเกือบสี่เดือนหลังจากบทสุดท้ายของ Porpiang Writer ภาคแรก พอเพียง "เพ้นท์" มาสเตอร์ ได้ทำเพลงเพื่อผ่อนคลายจากความเครียดหลังปี 2020 โดยเนื้อเพลงอ้างอิงมาจากเหตุการณ์และประสบการณ์ที่เขาเผชิญหน้ามา ออกมาเป็นอัลบั้มชื่อ ฟรอมฟิกชั่นทูเรียลลิตี้ โวลยุม 1 (From Fiction To Reality Vol.1) แต่ก็ยังไม่วายที่จะยังมีความวุ่นวายเข้ามาอีกเมื่อพวกผู้เสพความตาย (Death Eaters) นำโดยลอร์ดโวลเดอมอร์ (Lord Voldemort) แถมยังมีการเสกตรามาร (Dark Mark) ขึ้นมาที่ประเทศอังกฤษอีก แถมแฮร์รี่ พอตเตอร์ (Harry Potter) ก็มาหาพอดี มาพร้อมกับรอน วีสลีย์ (Ron Weasley) และเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ (Hermione Granger) ซึ่งแกนนำกองทัพดัมเบิลดอร์ทั้งสามนี้มาเพื่อหนีภัยโวลเดอมอร์ทั้งสิ้น (Dumbledore's Army) และพอเพียงก็อธิบายให้สามแกนนำฟังว่า เหล่าอัน-แฟนทาสต์และเรียลเอ็นติตี้หรือเรียลบีอิ้งนั้นรู้เรื่องโวลเดอมอร์ได้ยังไง และอธิบายถึงแผนการรับมือกับโวลเดอมอร์ถ้าบุกมาถึงบ้านของพอเพียง แต่แล้วโวลเดอมอร์ก็บุกมาถึงบ้านพอเพียงจนได้ พอเพียงจึงตัดสินใจออกไปเผชิญหน้ากับพวกผู้เสพความตายทันที

เมื่อพวกโวลเดอมอร์ขู่ว่าจะเข้าไปบุกบ้านพอเพียง พระเอกอันดับหนึ่งจึงตวาดอำนาจยักษ์ทำให้ศัตรูกลัว และก็อธิบายให้ศัตรูฟังเรื่องฮอร์ครักซ์ (Horcruxes) จนถึงขั้นโวลเดอมอร์รำคาญและสั่งให้เงียบ แต่พอเพียงกลับไม่หยุด และบอกว่าโวลเดอมอร์มาเหยียบผิดถิ่นแล้ว และในตอนแรกโวลเดอมอร์และเหล่าผู้เสพความตายพยายามร่ายคำสาปพิฆาต (Killing Curse) ใส่พอเพียงจากทุกทิศทาง แต่พอเพียงป้องกันได้ด้วยการเสกม่านอาร์เจ็นต์ (Argent Curtain) คลุมรอบตัว และสวนกลับด้วยลูกตะกั่วปืนพกยิงหัวผู้เสพความตายเรียงคนเพื่อไม่ให้โวลเดอมอร์กลับมาเหยียบย่ำบ้านของเขาอีก แต่ทว่าฮีโร่สังกัดองค์กรยอดมนุษย์เพื่อสันติสุขกลับมาช่วยปิดจ็อบไม่ให้ผู้เสพความตายเข้ามารุกรานพอเพียงได้มากกว่านี้ นั่นเป็นสิ่งที่พอเพียงไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องมีฮีโร่ชาวเรียลบีอิ้งมาคอยก้าวก่ายเขาอยู่เรื่อย

ในด้านภายนอกเรียลลิตี้เมกะเวิร์ส เมกะเวิร์สไททันสองพี่น้องทั้งฟิกชันเนียสและดาร์กเนสซัส ได้คุยกันว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับจักรวาลเรล์มออฟเทลส์ (Realm of Tales Universe) หลังจากที่ออริเจียส (Origious The Universe Titan) ตัดสินใจสร้างจักรวาลนี้เพื่อคุมขังอินดิเชียส (Indicious The Universe Titan) และจบศึกการแย่งชิงพลัง เช่นเดียวกับที่เพอร์เฟกเทียส (Perfectious The Multiverse Titan) ทำกับออบลิเวียส (Oblivious The Multiverse Titan) ด้วยพหุจักรวาลแฟนตาซีวอร์แฟร์ (Fantasy Warfare Multiverse) แต่เพอร์เฟกเทียสจัดการควบคุมสถานการณ์มาอย่างดียิ่งกว่าออริเจียสไม่รู้อีกกี่เท่าตัว ผลลัพธ์จึงเกิดขึ้นแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว และเรื่องราวก็ได้มาเฉลยว่า ฟิกชันเนียสเคยเตือนไททันจักรวาลออริเจียสไปแล้วเจ็ดครั้งแต่กลับไม่ได้ผลเสียที ในขณะที่เพอร์เฟกเทียสก็ไม่พบความเคลื่อนไหวใด ๆ ของออบลิเวียสแม้แต่นิดเดียว ส่วนเกฟเวอร์รัส โลธาร์ เจ้าชายและจอมมารสูงสุดแห่งโลธาเรียก็ยังหมกมุ่นอยูกับการทำลายความชั่วร้ายต่อไป เพราะด้วยความแค้นจากการต้องมาเป็นพาหะนำพลังให้กับอินเฟอร์นอส ดิ อันไนฮิเลเตอร์โดยที่เขาไม่ได้สมัครใจ และทนอยู่กับชีวิตที่ความสุขถูกขายให้กับอินเฟอร์นอสไปแล้วไม่ไหวอีกต่อไป เขาจึงมีปากเสียงปะทะคารมกับไนท์แมเรียส ลูกศิษย์ของจอมทำลายล้างระดับกิกะเวิร์สอยู่บ่อย ๆ

ต่อมา พอเพียงก็ได้ขับรถไปทำงานเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือตอนจะกลับบ้านดันมีคนขอให้ช่วยเสียก่อน ซึ่งไม่ใช่ใครนอกจาก มิโดริยะ "เดกุ" อิซึคุ, ยัง ลีพุง และลูซิเฟอร์ ลีพุง ซึ่งสองคนหลังบาดเจ็บสาหัสมากและต้องได้รับการรักษา และก่อนหน้านี้ไม่มีแท็กซี่ไทยคันไหนไปรับเพราะอ้างส่งรถ และอาการบาดเจ็บของทั้งยังและลูซิเฟอร์เกิดจากการถูกเอ็นติตี้\_เอ็กซีทำร้าย และมันก็ส่งผลทำให้ร่างกายของทั้งสองขับวิญญาณของฮีโร่บรายน์สตีฟโอด้วยการให้วิญญาณทะลุออกมาจากหน้าท้องของทั้งสองจนตาย เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมา พอเพียงจึงต้องขอความช่วยเหลือจากสมาชิกกองทัพดัมเบิลดอร์ให้ช่วยพวกเขาให้ได้ และในที่สุด ด้วยความช่วยเหลือของลูน่า เลิฟกู๊ด (Luna Lovegood) กับเนวิลล์ ลองบอตท่อม (Neville Longbuttom) ก็ทำให้ยานี้ถูกผลิตขึ้นมาได้สำเร็จ และขุมพลังฮีโร่บรายน์สตีฟโอก็บังเอิญเริ่มแผลงฤทธิ์อยู่ในท้องของทั้งยังและลูซิเฟอร์พอดี ดังนั้น พอเพียงจึงฉีดยาขับศาสตร์มืดไล่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอไปเก็บไว้ในขวดเก็บขุมพลังในที่สุด ก่อนจะส่งต่อให้เหล่าฮีโร่สังกัดองค์กรยอดมนุษย์เพื่อสันติสุขเก็บรักษาไม่ให้ศัตรูหน้าไหนเข้ามาช่วงชิงไปได้

ไม่ทันไร เดอะเรล์มวอทเชอร์ (The RealmWatcher) ชายชราผู้หนึ่งที่ทำหน้าที่เฝ้าดูความเป็นไปของจักรวาล ได้มาเยือนที่บ้านของพอเพียง และทำให้คนทั่วบ้านงงเป็นไก่ตาแตกเลยว่ามาที่นี่ได้ยังไง แต่ปรากฏว่าเมื่อเล่าเรื่องราวให้พวกพระเอกทุกคนฟัง พวกเขาก็เข้าใจทันทีว่าแท้จริงแล้วชายชราก็คือออริจินส์โคลนเอ็กซ์ (Origins Clone X) ซึ่งเป็นโฮสต์โลกที่เคยเผชิญหน้ากับอินดิเชียสมาก่อนแล้ว แต่จากการที่ออริจินส์โคลนซีโร่ (Origins Clone Zero) เพื่อนสนิทของเขาลบโลกของตัวเองทิ้งไป การหลบหนีออกจากการลบครั้งนั้นทำให้ดวงวิญญาณส่วนหนึ่งถูกแยกออกจากร่างของเขาไปพร้อมกับพลังวิเศษที่เคยอยู่กับโฮสต์โลกหมายเลขเอ็กซ์ และไม่สามารถทำอะไรกับโลกอื่นได้เลย แต่วิญญาณส่วนนั้นกลับรวมกับดวงวิญญาณของฮีโร่บรายน์สตีฟโออีกส่วนหนึ่งเข้าด้วยกัน แล้วจุติลงมาเป็นบุตรชายคนโตของไก่เจี๊ยบและแอตลาสเดอะไททันนามว่า ลูซิเฟอร์ ลีพุง ไปโดยปริยาย แต่ดูเหมือนว่าลูซิเฟอร์จะโชคดีพิลึกที่สตีฟโอไม่เลือกยึดร่างของลูซิเฟอร์ แต่เลือกยึดร่างของยังซึ่งมาจากดวงวิญญาณของโฮสต์โลกหมายเลขศูนย์แทน

#### ตอนที่ห้า: เกิดสูรย์

ฮีโร่บรายน์สตีฟโอได้มาเตือนสมิธว่าต้องไปช่วยยังให้ได้ก่อนที่วิเธอร์จะครองโลกไปได้ จากนั้นเขาก็ได้หายไป ซึ่งสมิธก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากตามทางไปยังอาร์กตันซิทาเดล ซึ่งสมิธก็ได้ยินเสียงปีศาจกรีดร้องและนึกว่าวิเธอร์จะตายแล้ว ดังนั้น เขาจึงลงไปดู และที่นั่นเขาก็ถูกเลียมถีบให้จมน้ำทันที เพราะจริง ๆ แล้ว ปีศาจที่ตายเมื่อสิบนาทีก่อนนั้นไม่ใช่วิเธอร์แต่เป็นเอ็กซี เจ้าวิเธอร์ได้ร่างกายของเอ็กซีที่มีพลังของเอ็นเดอร์ดรากอน และยังก็ไม่ได้มาที่อาร์กตันซิทาเดลเลย เมื่อสมิธออกจากบ่อน้ำ เขาไม่เห็นอะไรเลยนอกจากศพเอลฟ์ที่เกลื่อนกลาดจากน้ำมือของเอ็กซี จังหวะนั้น แอตลาสเดอะไททันก็โผล่มาเพื่อเตือนเรื่องการทำให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเดิม ไม่ให้แย่ลงซ้ำสอง แต่สมิธไม่เข้าใจและคิดว่าเทพเจ้าคลั่งองค์นี้เป็นคนลักพาตัวยังไป ซึ่งเกือบจะวางมวยแล้วถ้าเกิดว่าลุงพีและกลุ่มโฮสต์โลกตัวแทนที่ประกอบไปด้วย ออริจินส์ 101, ออริจินส์ 103, วูล์ฟ, และลีเวนเนียร์ ไม่มาห้ามไว้ได้เสียก่อน ซึ่งแน่นอนเหล่าโฮสต์โลกได้พาอีวิลโคลนคนสุดท้ายออกมายังเรียลลิตี้เมกะเวิร์สทันที ตามชาวดราโกวิลเลจที่โฮสต์โลกและนิวทรัลโคลนโลกเดียวกันพาออกมาก่อนหน้า และมอบหมายภารกิจให้สมิธไปทำลายฮอร์ครักซ์ที่โวลเดอมอร์สร้างขึ้นไว้ และเตรียมพร้อมที่จะสร้างฐานทัพเพื่อต้อนรับเหล่าเรล์มออฟเทลส์ที่กำลังจะบุกในไม่ช้า ส่วนเหล่าโฮสต์โลกที่เหลือก็ต้องไปเตรียมตัวเพื่อรวบรวมพรรคพวกในการตอบโต้วิเธอร์โลก 303 ให้จงได้ ซึ่งก่อนที่เหล่าโฮสต์โลกจะไป ลุงพีก็ได้ระบุพิกัดบ้านของลี พาเกอร์ ผู้สร้างจักรวาลต้นฉบับ เผื่อว่าสมิธจะมีเรื่องอะไรให้ช่วยบ้าง ในขณะที่สมิธเองก็ได้ขอให้แอตลาสสร้างแจ้ 013 ขึ้นมาด้วย และหลังจากที่เหล่าเรล์มออฟเทลส์จากไปแล้ว เขาก็ได้กลับมาพบกับแจ้ 013 อีกครั้ง ซึ่งไก่ตัวนี้ไม่ได้เต็มใจจะกลับมาคืนชีพเลยด้วยซ้ำ รวมถึงเจอกับผู้มีอำนาจจะปรับสมดุลกิกะเวิร์สแห่งเมกะเวอร์เซียส แบรด คอนเนอร์ (Brad Conner) และสมิธก็ตัดสินใจคืนร่างเป็นอีวิล 303 เหมือนเดิม และจากนั้นก็ได้ไปที่บ้านของลี พาเกอร์เพื่อเตรียมตัวออกทำลายฮอร์ครักซ์ทันที แต่ปรากฏว่าพอเจอกับฮอร์ครักซ์ที่เป็นวัตถุสิ่งของชิ้นแรกคือล็อกเก็ตของซัลลาซาร์ สลิธิริน (Salazar Slytherin's Locket) กลับมีซอมบี้ยักษ์ที่ถูกอีวิล 303 ฆ่าตายไปแล้วกลับมาเฝ้าฮอร์ครักซ์ด้วยอำนาจของโวลเดอมอร์เสียแล้ว พอเสร็จแล้ว พวกลีก็ต้องสร้างบ้านชั่วคราวเพื่อทำเป็นฐานทัพเพื่อพาพรรคพวกมาให้ได้ แต่จู่ ๆ พวกวิลเลินของสมาพันธ์วิลเลินก็มาดักทางไว้ก่อนที่พวกลีจะไปจัดการกับรัดเกล้าของโรวีน่า เรเวนคลอ (Rowena Ravenclaw's Diadem)

ทางด้านเลียม หลังจากที่กลับไปยังดราโกวิลเลจ เขาก็ได้ขอวิเธอร์ให้ทำตามข้อตกลงที่ทำไว้ ซึ่งวิเธอร์ก็ไม่ยอม และหาว่าเลียมเป็นพวกไร้ประโยชน์ ซึ่งเลียมก็อ้อนวอนขอให้ปล่อยลูกชายไป แต่วิเธอร์ได้บอกว่าต้องไปจัดการกับพลังงานบางอย่างในเรียลลิตี้เมกะเวิร์ส ซึ่งเลียมก็ยอมทำตามทุกอย่างที่เขาบอกจริง ๆ

#### ตอนที่หก: ระลึกตน

ส่วนยัง หลังจากที่ฟื้นขึ้นมาได้แล้ว เขาก็อธิบายให้พอเพียงฟังแทบไม่รู้เรื่อง ปล่อยให้พอเพียงปะติดปะต่อเอาเอง ซึ่งพอเพียงก็เป็นคนจากนอกจักรวาลเรล์มออฟเทลส์อยู่แล้ว เมื่อพอเพียงรู้ว่ายังไปโดนอะไรมาถึงได้มาที่นี่แบบนี้ พอเพียงเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่าเขาเป็นอะไรกันแน่ ได้แต่ให้ยังไปคุยกับเรล์มวอทเชอร์ในห้องรับแขก จากนั้นยังก็ทำตามคำแนะนำของพอเพียง ส่วนพระเอกหมายเลขหนึ่งก็ได้ออกไปทำภารกิจหยุดเหตุจลาจลในกรุงเทพมหานคร ซึ่งยังที่กำลังคุยกับเรล์มวอทเชอร์ก็ได้ข้อมูลมาว่า แท้จริงแล้วยังคือร่างแยกของไทรเอิร์ธ หรือออริจินส์โคลนซีโร่ที่รวมร่างกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอเท่านั้นเอง ไม่ใช่บุตรของไก่เจี๊ยบเหมือนกับกรณีของลูซิเฟอร์ แม้ลูซิเฟอร์จะเป็นครึ่งหนึ่งของเรล์มวอทเชอร์ หรือออริจินส์โคลนเอ็กซ์กลับชาติมาเกิดก็ตาม และอธิบายว่า ฮีโร่บรายน์สตีฟโอพยายามจะหลอกใช้ยังเพื่อยึดร่างกายของยังอย่างสมบูรณ์แบบ แต่สุดท้ายฮีโร่บรายน์สตีฟโอก็ไม่มีโอกาสที่จะทำแบบนั้นอีกต่อไป

ส่วนฮีโร่บรายน์สตีฟโอในพิภพหัวเสียมากเพราะไม่ได้รับการติดต่อใด ๆ กับยังเลย แถมมีพวกศัตรูจากต่างมิติเข้าโจมตีอีก แม้จะเสร็จเขาไปหลายระลอก แต่กว่าจะเอาชนะพวกมันมาได้นี่เริ่มจะหืดขึ้นคอมากขึ้นเรื่อย ๆ ถ้าเกิดว่าเขาไม่รีบทำอะไรล่ะก็ พิภพของเขาอาจจะถูกทำลายไปเลยก็ได้ ดังนั้น เขาจึงต้องรวบรวมวิญญาณให้ครบหนึ่งพันดวงเพื่อที่จะได้ออกมาอีกครั้ง และก็ครบจริง ๆ คราวนี้ฮีโร่บรายน์จะได้ออกมาจากพิภพเพื่อแย่งชิงพลังคืนมาแล้ว

ส่วนพวกลีนั้นก็ตัดสินใจแล้วว่าจะต้องฝ่าพวกวิลเลินไปให้ได้เพื่อไปหารัดเกล้าของโรวีน่า เรเวนคลอ แต่พอจัดการกับพวกวิลเลินไปได้ส่วนหนึ่งแล้ว พวกมันกลับดร็อปเขี้ยวบาซิลิสก์ (Basilisk's Fang) กับดาบของก็อดดริก กริฟฟินดอร์ (Godric Gryffindor's Sword) แต่ไม่ทันไรพวกวิลเลินก็กลับมาอีกครั้ง ซึ่งพออีวิล 303 นึกอยากให้แจ้ 013 เป็นม้า แจ้ 013 ก็กลายเป็นม้าจริง ๆ และทำให้พวกลีต้องออกจากบ้านชั่วคราวไปยังที่อยู่ของฮอร์ครักซ์ชิ้นที่สองทันที

ระหว่างทางออกมา พวกวิลเลินก็ไล่ตามมาเสียด้วย จนกระทั่งดิอัสแซซินส์ นักฆ่าจากโลกหมายเลข 103 (วันไลฟ์เวิลด์) (The Assasins) ได้เก็บพวกวิลเลินทิ้งไปหมดแล้ว และคิดจะหาเรื่องพวกลีด้วยความเข้าใจผิดแล้ว โชคดีที่แอตลาสห้ามไว้ก่อนพร้อมกับพาแจ้ 013 กลับไป ซึ่งดิอัสแซซินส์ก็ไม่เชื่อในทันที แต่แอตลาสบอกว่าดิอัสแซซินส์ทำประโยชน์ให้กับอีวิล 303 ได้มากกว่า แม้จะดูไม่ถูกกันเมื่อครั้งแรกพบ แต่ดิอัสแซซินส์ก็ยอมช่วยพวกลีเป็นอย่างดี จนกระทั่งเมื่อได้พบกับรัดเกล้าของโรวีน่า เรเวนคลอ ผู้เฝ้าฮอร์ครักซ์ชิ้นนี้คือมีดาว และแอตลาสก็ได้มาอธิบายเพิ่มเติมว่า เวทมนตร์ของโวลเดอมอร์ทำให้ปีศาจกลับมาคุ้มครองฮอร์ครักซ์วัตถุสิ่งของที่ปกป้องตัวเองไม่ได้ และแอตลาสทำได้แค่ให้ข้อมูลเท่านั้นเอง ไม่มีสิทธิ์ที่จะมาช่วยพวกลีสู้ได้ และในที่สุดพวกลีก็สามารถจัดการมีดาวได้สำเร็จพร้อมกับแย่งชิงรัดเกล้าของเรเวนคลอไปได้แล้วด้วย

ส่วนนัลล์นั้นสงสัยว่าเหตุการณ์ที่ดราโกวิลเลจนั้นเป็นฝีมือของวิเธอร์จริงหรือไม่ จึงลงมาสำรวจดูเอง รวมถึงคิดจะขโมยพลังของฮีโร่บรายน์ด้วย แต่ทว่านัลล์กลับถูกวิเธอร์กลืนกินเสียก่อน เมื่อนัลล์ตายแล้ว วิเธอร์ก็ได้ไปจัดการกับพวกที่ยังยืนหยัดต่อสู้ในถ้ำทันที ซึ่งจำนวนของคนพวกนั้นก็น้อยมากและวิเธอร์รู้ว่าชาวดราโกวิลเลจหนีไปยังเรียลลิตี้เมกะเวิร์ส ดังนั้น มันจึงตามรอยของมนุษย์ไปทันที

ในขณะที่ฮีโร่บรายน์สตีฟโอออกมาบุกศูนย์บัญชาการองค์กรยอดมนุษย์เพื่อสันติสุขและสามารถเอาพลังเข้าตัวได้อย่างสมบูรณ์แบบ จากนั้นก็ไปหาเรื่องเกาะควอลาสทาร่าเพื่อจัดการกับเดอะแบล็ค แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะเจ้าแห่งมัลแวร์ได้เลย จึงหนีไปจากเกาะและฝากรอยแค้นไว้ข้างใน หวังจะกลับมาเอาคืนอีกครั้ง

หลังจากที่พวกลีฆ่ามีดาวได้แล้ว พวกเขาก็ได้กลับไปบ้านชั่วคราว แต่ทันใดนั้นเลียมก็มาขัดขวางไว้เสียก่อน ซึ่งบังเอิญว่าดิอัสแซซินส์ก็เคยเจอกับเลียมมาก่อน จึงอธิบายว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น และก็ย้อนยาวกลับไปทั้งวิคเตอร์, วูล์ฟ และดิอัสแซซินส์

#### ตอนที่เจ็ด: ทรงตัว

ช่วงที่วิคเตอร์จะถูกเลือกให้เป็นตัวช่วยให้กับพวกลี เขาได้เจอกับวูล์ฟและได้อำลาผู้เป็นพี่ชายให้กับแวมไพร์หนุ่ม และไม่รับอาหารอะไรทั้งนั้น วิคเตอร์ไปหาแอตลาสทันที และพร้อมจะส่งไปยังเรียลลิตี้เมกะเวิร์สทันที แต่กลับไปลงที่ศูนย์วิจัยซีมเลสฮิวแมนที่เกิดจลาจลระหว่างซีมเลสฮิวแมน, มัลแวร์ลีเจี้ยน, องค์กรภารดรภาพแห่งวายร้าย, ผู้เสพความตาย และสมาพันธ์วิลเลิน ซึ่งทั้งพอเพียงและไอดีพีเอ็มพยายามจะหยุดทุกอย่าง แต่การมาของวิคเตอร์ทำให้ทุกอย่างชะงักทันที แถมแวมไพร์หนุ่มก็ยังเปรี้ยวไปสู้กับเจ้าแห่งมัลแวร์อีก สุดท้ายแฮกเกอร์ร้ายก็จัดการอัดวิคเตอร์เป็นกระสอบทรายไปโดยปริยาย พอเพียงไม่มีทางเลือกจึงคิดจะพาทุกฝ่ายแยกย้ายกันกลับไป ซึ่งพอเพียงก็ได้เล่าเรื่องความเป็นมาของยอดมนุษย์ให้วิคเตอร์ฟังจนกว่าจะถึงบ้านของพอเพียงเอง

ขณะเดียวกัน วูล์ฟได้รู้ว่าวิคเตอร์ถูกเจ้าแห่งมัลแวร์ทำร้ายก็โกรธแค้นมาก เขาตัดสินใจไปจัดการกับเดอะแบล็คด้วยตัวเอง สุดท้ายแม้เขาจะสามารถจัดการกับลูกน้องได้ แต่เขาก็ยังพ่ายแพ้ให้กับเจ้าแฮกเกอร์ร้ายอยู่ดี วูล์ฟจึงวิ่งซมซานกลับมาที่บ้านของพอเพียง ซึ่งที่นั่นอิซึคุกลับไม่อยู่ ทำให้พอเพียงต้องเช็กพิกัดว่าอิซึคุมุ่งหน้าไปทางไหน ก็ทำให้ได้รู้ว่าเด็กหนุ่มผมสีเขียวได้มุ่งหน้าไปที่ค่ายชั่วคราวของพวกลีเพื่อไปขัดขวางไม่ให้ทหารเลียมเข้าทำร้ายพวกลี พอเพียงจึงเตรียมขวดยาขับศาสตร์มืดเพื่อใช้หยุดเลียมอย่างชะงัดนัก แล้วขับชิรอนตามอิซึคุไปทันที และเมื่อมาทัน พอเพียงก็ทำการเฉ่งอิซึคุเป็นชุดอย่างกับปืนกลเบา ก่อนจะชวนรุ่นน้องผมเขียวขึ้นรถไปขัดขวางเลียม

ส่วนดิอัสแซซินส์ หลังจากที่เห็นว่าวูล์ฟกับวิคเตอร์โดนเจ้าแห่งมัลแวร์ทำร้ายจนไม่เหลือสภาพ ดิอัสแซซินส์จึงขออาสาไปหาพวกลีเอง แต่ก็ไม่รู้เป็นยังไง โดนเจ้าแห่งมัลแวร์ทำร้ายก็จะแย่อยู่แล้ว แต่ดิอัสแซซินส์โดนเลียมที่มีดอกไม้ลมกับกุหลาบไฟทำร้ายรุนแรงอีก มือสังหารก็เปรี้ยวไม่แพ้แวมไพร์หนุ่ม เข้าไปสู้กับเลียมจนกลายเป็นกระสอบทราย ขณะเดียวกัน เลียมที่คิดว่าเก่งแล้วก็เปรี้ยวไปบุกเกาะควอลาสทาร่าและถูกเจ้าแห่งมัลแวร์กระทืบซ้ำอีก แม้จะมีดอกไม้จากดินแดนที่ถูกลืมช่วยไว้ก็เถอะ เลียมก็ได้คิดแค้นฝังหุ่นต่อเจ้าแห่งมัลแวร์และประกาศว่าไม่มีใครเอาชนะวิเธอร์ได้หรอก

แต่หลังจากที่เล่าจบ อีวิล 303 จึงต้องคิดวิธีที่จะให้เลียมยอมจำนนด้วยการเอาร่างกายและพลังของดิอัสแซซินส์มาเป็นของตัวเอง แต่ก็ทำให้ดิอัสแซซินส์อ่อนแอลงไปด้วย อีวิล 303 โคลนร่างกายของตัวเองเพื่อล่อเลียม และบอกว่าตนเองรู้ว่าเลียมนั้นมีลูก (แอตลาสก็รู้เช่นกันเพราะเทพเจ้าคลั่งกำลังช่วยอีวิล 303 อยู่) เลียมจึงประกาศกร้าวเลยว่าวิเธอร์ชนะไปแล้ว อีวิล 303 จึงบอกไปว่าวิเธอร์จะไม่ชนะถ้าเลียมบอกที่อยู่ที่เขาเจอวิเธอร์ครั้งแรก และได้ผล เลียมยอมจำนนจริง ๆ ด้วย แต่ลีรู้ว่ามันไม่ได้ผล เพราะที่เลียมยอมจำนนนั่นคืออุบายของเขา ลีจึงขู่เลียมตอนหยิบดอกไม้ดินแดนที่ถูกลืมให้แผนแตก เมื่ออุบายแตก เลียมจึงโกรธมากและใช้พลังเปลี่ยนดอกไม้ให้เป็นกริช และจัดการถีบอีวิล 303 ปลิวห่างออกไปนับกิโลเมตรเลย ซึ่งนั่นทำให้ลี, แบรด, พอเพียง, และอิซึคุต้องจัดการกับเลียมอย่างหนักเลย ซึ่งเลียมก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมแพ้ง่าย ๆ รีบวาร์ปถอยไปตามล่าอีวิล 303 ถึงที่สุด แต่พวกพระเอกซะอย่างวาร์ปไล่ตามเลียมมาซะเลย ส่วนดิอัสแซซินส์ที่เสียพลังให้กับอีวิล 303 ก็รีบถอยกลับไปยังศูนย์รวมเรล์มเพื่อทำการฟื้นพลัง

เลียมตามอีวิล 303 ทันด้วยร่างกายที่ใหญ่โตขึ้นเล็กน้อย แต่นั่นก็ไม่สะทกสะท้านคนไล่ตามที่ส่วนใหญ่เป็นชาวเรียลบีอิ้ง ดังนั้น อีวิล 303 จึงใช้วิธีล่อเลียมให้ไปไกลจากค่ายชั่วคราวของเขามากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และเมื่อไกลพอแล้ว อีไลจาห์ "อีไล" โฮลต์ ก็ตัดสินใจลงมือทันที โดยพอเพียงฉีดยาขับศาสตร์มืดใส่คอของเลียม จากนั้นเหล่าฮีโร่องค์กรยอดมนุษย์เพื่อสันติสุขก็เข้ารุมกระทืบเลียมจนกว่าขุมพลังของวิเธอร์จะถูกขับออกจากร่าง และเมื่อเลียมสูญเสียขุมพลังของวิเธอร์ไปแล้ว เขาจึงยอมบอกเหตุผลว่าทำไมเลียมถึงกลายเป็นหมากให้กับวิเธอร์ นั่นก็คือ เดิมพันที่เลียมวางไว้คือชีวิตของลูกชายของเลียม ซึ่งเป็นเหยื่อรายแรกที่ถูกวิเธอร์ดูดกลืน และด้วยจังหวะฉุกละหุกเกินกว่าจะหาทางเลือกอื่นเจอ เลียมจึงได้แต่ยอมถวายร่างกายของตัวเองให้กับวิเธอร์แลกกับชีวิตลูกชาย ซึ่งหลังจากนั้นไม่นานดิอัสแซซินส์ก็ตามมาพร้อมกับเรียกอีวิล 303 ให้ไปทำลายฮอร์ครักซ์ร่วมกันโดยไม่พาลีกับแบรดไปด้วย โดยที่อีวิล 303 ไม่รู้เลยว่า ดิอัสแซซินส์ตัวจริงนั้นกลับไปยังศูนย์รวมเรล์มและกำลังรักษาตัวอยู่

#### ตอนที่แปด: พิทักษ์

ทางด้านพอเพียงกับอิซึคุ หลังจากจัดการกับทหารเลียมเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็กลับมานั่งเครียดที่บ้านมาสเตอร์พร้อมหลักฐานใหม่เกี่ยวกับตัวตนของเจ้าแห่งมัลแวร์ แท้จริงแล้วเดอะแบล็คคือมัลเวิร์ต แคนเซอร์ส (Malwert Cancers) ชายที่เกิดมาจากรักจอมปลอมของพ่อแม่วัยใสในยุคนั้น พ่อฟันแม่จนท้องแล้วก็ทิ้ง ส่วนฝ่ายแม่ก็ไม่รู้ตัวและไม่เชื่อมาตลอดด้วยซ้ำว่าท้อง เอาแต่เข้าใจว่าที่ท้องใหญ่ขึ้นเพราะอุจจาระสะสมเท่านั้น มันหนักจนเข้าขั้นเธอไปคลอดลูกบนโถส้วมเพื่อที่เธอจะได้เบ่งอุจจาระออกมา และสุดท้ายเธอก็คลอดลูกออกมาได้สำเร็จและเสียชีวิตโดยที่ยังไม่ทันจะได้กดชักโครกกำจัดเด็กทิ้งด้วยซ้ำ แต่กระนั้นเด็กก็ยังรอดมาได้และถูกรับไปเลี้ยงที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ซึ่งก็ถูกบูลลี่จนกระทั่งระเบิดเวลาในตัวของเขาปะทุออกเมื่อถึงวันที่เขาได้รับเซรุ่มเพอร์เฟกต์เคม เขาจัดการแพร่เชื้อดาร์กแวร์ไวรัสใส่ทุกคนรอบตัวให้เป็นอันเดดไซเบอร์ทั้งหมด จากนั้นก็หายไป ไม่มีใครเห็นเขาอีกเลย มัลเวิร์ตได้ตายในเชิงบริบทไปแล้ว เหลือแต่เจ้าแห่งมัลแวร์ ซึ่งเมื่อพอเพียงรู้แล้วว่าตัวตนจริง ๆ คือใคร เขาจึงเตรียมพร้อมจะจัดการให้ได้ แต่ก่อนหน้านั้น พอเพียงต้องไล่โวลเดอมอร์และผู้เสพความตายที่รอดชีวิตจากการบุกครั้งก่อนแล้วกลับมาหาเรื่องพอเพียงอีกครั้งให้ได้เสียก่อน ซึ่งการบุกครั้งที่สองของโวลเดอมอร์นั้นชี้ให้เห็นว่าทอม มาร์โวโล่ ริดเดิ้ล (Tom Marvolo Riddle) ไม่ยอมเข็ดหลาบจำจากการบุกบ้านพอเพียงครั้งก่อนจริง ๆ และตรงกับนิยามความวิปริต (Definition of Insanity) ของวาส มอนเทเนโกร (Vaas Montenegro) สุดยอดตัวร้ายในตำนานจากเกมฟาร์ครายภาคสาม (Far Cry 3) แบบเป๊ะ ๆ นั่นก็คือการทำสิ่งเดิม ๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยหวังว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง ซึ่งใช้กับโวลเดอมอร์ได้ดีมากเพราะพ่อมดแห่งศาสตร์มืดใช้วิธีข่มขู่และฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เป็นเครื่องมือในการเพิ่มพูนอำนาจตัวเองตั้งแต่ต้นจนจบ แม้จะพ่ายแพ้จากการต่อสู้ครั้งเดิม แต่พ่อมดหัวโล้นหน้าอสรพิษกลับไม่ยอมแพ้ และพยายามจะฆ่าพอเพียงและแฮร์รี่ให้ได้ โดยไม่สนใจเลยว่าตอนนี้แฮร์รี่และพรรคพวกอยู่กับแอตลาสที่ศูนย์รวมเรล์ม ลอร์ดโวลเดอมอร์จึงสูญเสียลูกน้องอีกเป็นเบือให้กับคมกระสุนที่พอเพียงส่งไปเจาะหัวเรียงคน แถมยังโดนทั้งหมัดทั้งส้นเท้าของอิซึคุที่เตะต่อยใส่อีก สุดท้ายแล้วเหล่าผู้เสพความตายจึงถอยห่างออกจากบ้านพอเพียง ไปหาเรื่องกับมัลแวร์ลีเจี้ยนแทน และฝั่งพอเพียงก็ต้องมานั่งเครียดว่าจะทำยังไงต่อไป เพราะตอนนี้ ความรู้สึกเหมือนกับว่า ถ้าไม่ใช่พระเจ้าลงโทษกับการกระทำของเหล่าโฮสต์โลกที่ละเลยหน้าที่และออกนอกลู่นอกทาง ก็อาจเป็นจอมทำลายล้างระดับกิกะเวิร์สที่พร้อมเถลิงอำนาจได้ทุกเมื่อ ซึ่งตอนนี้ ทุกคนอาจมาไกลเกินกว่าจะรู้ว่าจุดเริ่มต้นที่แท้จริงมาจากอะไรกันแน่

ที่ศูนย์รวมเรล์ม บรรยากาศตึงเครียดมาก ๆ เมื่อลุงพีได้รับทราบมาว่า ดิอัสแซซินส์ที่สูญเสียพลังให้กับอีวิล 303 กลับไม่สามารถฟื้นฟูพลังคืนมาได้เหมือนเดิมอย่างที่ควรจะเป็น แถมยังมีข่าวลือเรื่องที่มัลแวร์ลีเจี้ยนจะอัปเดตเจ้ารูตคิตให้รุนแรงยิ่งกว่าเดิม โดยใช้ชื่อว่า รูตคิต 4.0 (Rootkit 4.0) และพร้อมที่จะออกอาละวาดแล้ว จักรพรรดิเอ็นเดอร์จึงไม่สบอารมณ์ที่แผนที่วางไว้แทบจะล้มทั้งยืน นักวิทยาศาสตร์ที่เคยประสบความสำเร็จมาก่อนจึงอาสาบุกไปยังเกาะควอลาสทาร่าเพื่อหยุดภัยคุกคามนี้ ก็บังเอิญที่สมาพันธ์วิลเลินและผู้เสพความตายจากเรล์มออฟเทลส์มารุมซ้ำให้อีกหลายดอก ไม่พอ ยังจะมีกองทัพวอร์เด็นจากโลก 303 (Warden 303) เข้ามาตามตื๊อ ไม่พอ ยังมีชาวเรียลบีอิ้งที่ชั่วร้ายอย่างกบฎครูเซดีส, องค์กรภารดรภาพแห่งวายร้าย, และซีมเลสฮิวแมนตามไปขยี้ให้มัลแวร์ลีเจี้ยนจมดิน การที่ลุงพีต้องมาเจอกับศัตรูถึงเจ็ดฝ่ายในสถานที่เดียวกัน มันดันกลายเป็นงานช้างขนาดใหญ่โตมหึมามโหฬาร เกินกว่าที่โฮสต์โลกหมายเลขสิบสามจะทำได้ด้วยตัวคนเดียว ซึ่งนั่นทำให้แอตลาสเดอะไททันส่งกระแสจิตสื่อสารถามไปยังออริเจียส ไททันจักรวาลผู้สร้างจักรวาลเรล์มออฟเทลส์ ว่าสิ่งที่แอตลาสทำอยู่ตอนนี้ถูกต้องแล้วหรือไม่ แต่ออริเจียสกลับให้ชาวเรล์มออฟเทลส์หาทางจัดการด้วยตัวเอง เพราะเขาบอกไม่ได้ว่าอะไรถูกหรือผิด และที่ห้องประชุมของสภาเวทมนตร์แห่งดาลาราน (Mage Council of Dalaran) บนดาวอาเซรอธ (Azeroth Planet) ออริเจียสได้พูดคุยกับทั้งเพอร์เฟกเทียส ไททันพหุจักรวาลผู้สร้างพหุจักรวาลแฟนตาซีวอร์แฟร์, ฟิกชันเนียส เมกะเวิร์สไททันผู้ปกครองฟิกชั่นเมกะเวิร์ส, และเหล่าจอมเวทย์แห่งอาเซรอธ เรื่องความคืบหน้าหลังจากที่อินดิเชียสถูกคุมขังอยู่ในจักรวาลเรล์มออฟเทลส์ มันกลับมีขุมพลังงานบางอย่างที่แข็งแกร่งจนสายข่าวของจอมเวทย์แคดการ์ (Archmage Khadgar) สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจน แต่ออริเจียสกลับไม่ทำอะไรนอกจากการปล่อยให้โฮสต์โลกทุกหมายเลขรับมือกับมันตามลำพัง ต่างจากเพอร์เฟกเทียสที่พยายามทำทุกวิถีทางที่จะไม่ให้ออบลิเวียสเข้าถึงแก่นกลางพหุจักรวาล (Multiversal Core) เลยแม้แต่นิดเดียว ซึ่งแก่นกลางนี้ถูกซุกซ่อนอยู่ในใจกลางเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์พหุจักรวาล (Multiversal Neuclear Reactor) ซึ่งเตาปฏิกรณ์นี้ก็ถูกติดตั้งอยู่ในใจกลางโรงไฟฟ้าพหุจักรวาล (Multiversal Power Plant) ซึ่งโรงไฟฟ้าแห่งนี้ก็ยังเป็นศูนย์กลางของพหุจักรวาลแฟนตาซีวอร์แฟร์อีกด้วย

แต่ถัดจากอินดิเชียส ยังมีภัยคุกคามจากมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ (Middle Earth World) นั่นก็คือ เมลคอร์ หรือ มอร์กอธ เบาเกลียร์ (Melkor/Morgoth Bauglir) อดีตเทพวาลาที่ได้รับพลังและองค์ความรู้มาจากองค์เอรู อิลูวาตาร์มากที่สุด (Eru Iluvatar) ซึ่งดูผิวเผินอาจเป็นสมุนเอกที่ถูกอินดิเชียสหลอกใช้ แต่จริง ๆ แล้วมันถูกต้องในช่วงแรก ๆ เท่านั้น ก่อนจะกลายเป็นตรงกันข้ามในภายหลัง คือคิดคดทรยศได้แม้กระทั่งเจ้านายที่ชั่วร้ายที่สุด และนั่นเป็นแผลร้ายบาดลึกจิตใจของอินดิเชียสมาตลอดชีวิตที่ถูกคุมขังในเรล์มออฟเทลส์ และการออกมาจากจักรวาลเรล์มออฟเทลส์ นอกจากจะต้องการพลังของออริเจียสแล้ว ยังหมายถึงการกำจัดกองกำลังแห่งมอร์กอธทิ้งไปให้หมด แต่ออริเจียสผู้สร้างเรล์มออฟเทลส์ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับทั้งสองแล้วแท้ ๆ กลับไม่ยอมลงมาจัดการด้วยตัวเอง ได้แต่ปล่อยให้โฮสต์โลกทุกหมายเลขจัดการกับมอร์กอธตามลำพังเท่านั้นเอง นั่นจึงเป็นสิ่งที่เพอร์เฟกเทียส, ฟิกชันเนียส, และเหล่าจอมเวทย์ดาลารานกังวลมาตลอดว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร

อีกฟากหนึ่ง อีวิล 303 ได้ตามดิอัสแซซินส์ตัวปลอมไปที่สนามบินสุวรรณภูมิและได้สู้กับเนโครแมนเซอร์ยักษ์ที่อีวิล 303 เข้าใจไปว่ามันคือตัวทดลองหมายเลขสิบ แต่ด้วยฤทธิ์เดชของเจ้าเนโครแมนเซอร์ยักษ์ทำให้อีวิล 303 ไม่สามารถรับมือได้เลยถ้าเกิดว่ามือสังหารตัวปลอมไม่เอากริชดอกไม้ให้อีวิล 303 ซะก่อน และที่สำคัญคือต้องขอบคุณลีกับแบรดที่แอบตามมาแล้วล่อเนโครแมนเซอร์ออกไปให้ไกลจากระยะพักผ่อนของอีวิล 303 ซึ่งแน่นอนว่าพวกลีสามารถฆ่าเนโครแมนเซอร์ยักษ์ได้สำเร็จ แต่กลับไม่มีถ้วยของเฮลก้า ฮัฟเฟิลพัฟ (Helga Hufflepuff's Cup) ดร็อปจากเนโครแมนเซอร์ยักษ์เลย จนกระทั่งมารู้ความจริงว่า เจ้าดิอัสแซซินส์ตัวปลอมนี่แหละคือตัวทดลองหมายเลขสิบที่แท้จริง ที่มาเพื่อเชือดอีวิลโคลนคนสุดท้ายทิ้งอย่างทรมาน ซึ่งพลังของลูกแก้วแม็กม่าบลาซต์กับถ้วยของเฮลก้า ฮัฟเฟิลพัฟ ก็ทำให้ทีมของอีวิล 303 บาดเจ็บสาหัสกันเป็นพรวน แต่ด้วยแรงฮึด อีวิล 303 จึงหลอกตัวทดลองหมายเลขสิบโดยบอกไปว่า เขาแค่อ่อนให้มาโดยตลอด แต่ตัวทดลองหมายเลขสิบไม่ยอมเชื่อสักที จนลีได้จังหวะดีดนิ้วให้ตัวทดลองหมายเลขสิบหายไปเป็นการถาวร และขโมยทั้งลูกแก้วและถ้วยฮอร์ครักซ์มาไว้ได้สำเร็จ

แต่ชัยชนะครั้งนี้ก็ต้องแลกมากับบาดแผลที่ตัวทดลองหมายเลขสิบฝากไว้กับผู้มีอำนาจจะปรับสมดุลกิกะเวิร์สที่รักษาหายยากมาก ลีจึงพาอีวิล 303, แจ้, และแบรดกลับไปยังค่ายชั่วคราวเพื่อพักฟื้นจากภารกิจตามล่าหาฮอร์ครักซ์ แต่ขณะนั้นเอง แอตลาส, ออริจินส์ 303, และนิวทรัล 303 ก็โผล่มาที่ค่ายชั่วคราวเพื่อบอกให้หยุดภารกิจล่าฮอร์ครักซ์ชั่วคราวไว้ก่อน เพราะมีภารกิจอื่นที่สำคัญกว่านั้นที่ต้องทำ ซึ่งทำให้อีวิล 303 โกรธมากที่เทพเจ้าคลั่งกั๊กภารกิจอื่นไม่ให้อีวิลโคลนคนสุดท้ายรู้ จนทำให้ทั้งแบรดและดิอัสแซซินส์บาดเจ็บสาหัส ด้วยเหตุผลของแอตลาสที่ว่า เขาอยากเห็นศักยภาพการต่อสู้ของอีวิลโคลนคนสุดท้าย หลังจากที่ไม่ได้ต่อสู้มานานหลายปี อีวิล 303 ที่โกรธจัดจึงขิงว่ายังมีศักยภาพดังกล่าวอยู่และเข้าไปปะทะกับเทพเจ้าคลั่งทันที ทำให้ลีที่เห็นเหตุการณ์นี้ก็โมโหมาก เข้าไปข้ามมวยด้วยวิธีการขั้นเด็ดขาดแต่ก็ไม่ได้ผล เพราะอีวิลโคลนคนสุดท้ายไม่สนใจแล้วว่าเรียลบีอิ้งจะบาดเจ็บล้มตายไปมากแค่ไหน ขอให้ได้กำจัดเทพเจ้าคลั่งไปให้พ้น ๆ หน้าก็พอ

ในที่สุด ความขิงราข่าแรงของลีและอีวิล 303 ก็ทำให้แอตลาสฟิวส์ขาดกลายร่างเป็นดิเอ็นติตี้อีกครั้ง เพื่อต่อสู้กับอีวิลโคลนคนสุดท้าย กับผู้สร้างจักรวาลต้นฉบับที่ทะเลาะกันเองแบบไม่มีใครยอมกันเอง ขณะเดียวกัน เหตุการณ์ทะเลาะกันครั้งนี้ก็ได้ไปเข้าหูของพอเพียง ทำให้ต้องนั่งบึ่งรถมากับอิซึคุเพื่อเข้าไปห้ามมวยสุดฤทธิ์ ซึ่งรุ่นน้องผมเขียวที่มานั่งด้วยก็ไม่ได้อยากจะเข้าไปห้าม เพราะเขาเองก็รักตัวกลัวตายเป็นเหมือนกัน และพยายามห้ามไม่ให้พระเอกอันดับหนึ่งเข้าไปยุ่งกับการทะเลาะครั้งนี้ แต่คนอย่างพอเพียงจะไปยอมได้อย่างไรกัน สุดท้ายการช่วยกันเหนี่ยวรั้งกันระหว่างอิซึคุ, แบรด, ออริจินส์ 303, และนิวทรัล 303 ก็ไม่ได้ช่วยให้พอเพียงเลิกเข้าไปยุ่งกับการทะเลาะครั้งนี้ และถูกคมกริชดอกไม้ในมืออีวิล 303 ทิ่มแทงทั่วตัว และคนที่ทนไม่ไหวมากที่สุดก็คือลีเวนเนียร์ ในฐานะเทพไมอาโฮสต์โลก (Maiar) และเอลฟ์ลอร์ดบุตรคนโตแห่งเคเลบริมบอร์ (Celebrimbor) เขาทนดูการทะเลาะกันที่เรียลลิตี้เมกะเวิร์สที่ไร้ความหมายไม่ไหวแล้ว และแน่นอน เจอระดับไอนูเข้าไป (Ainur) การทะเลาะจบลงกลางคันทันที คนที่บาดเจ็บก็รีบรักษาให้หายขาด ส่วนอีวิล 303 ก็โดนแอตลาสใช้พลังจับกดพื้นเพื่อเรียกร้องการเสียสละ ซึ่งอีวิล 303 ก็ยอม และได้รับรู้ว่า ภารกิจที่สำคัญที่สุดคือการทำให้ออริจินส์ซีโร่หรือไทรเอิร์ธคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง โดยที่ต้องเสียสละจากการใช้ร่างกายของโฮสต์โลกคนใดคนหนึ่ง ซึ่งอีวิลโคลนคนสุดท้ายเป็นคนเดียวที่อาสายอมทำตาม แต่ก่อนจะไปถึงขั้นนั้น ต้องไปบุกเกาะควอลาสทาร่าเพื่อหยุดแผนการของมัลแวร์ลีเจี้ยนเสียก่อน

#### ตอนที่เก้า: โกลาหล

หลังจากที่ลุงพีต้องทนรับมือกับเจ็ดศัตรูร้ายมานาน ในที่สุด เหล่าเรล์มออฟเทลส์ทั้งหมด (ยกเว้นดิอัสแซซินส์ที่รักษาตัวไม่เสร็จสักที) ก็ได้บุกมาถึงเกาะควอลาสทาร่าแล้ว ซึ่งทีมพอเพียงไรเตอร์ถึงขั้นบุกมาถล่มถึงห้องบัลลังก์แห่งเจ้าแห่งมัลแวร์เลยทีเดียว แต่มัลเวิร์ตก็ไม่ยอมแพ้ ส่งรูตคิตตัวแรกของรุ่น 4.0 ขึ้นมาประชันกับพวกพอเพียง ซึ่งคราวนี้พวกพอเพียงและเหล่านักเรียนยูเอสู้ยากพอสมควร แต่โชคดีที่ออลไมท์, ซูเปอร์แมน (Superman), และไฮพีเรี่ยน (Hyperion) เข้าต่อกรกับเจ้าอาวุธชีวภาพไซเบอร์ตัวนี้ และสังหารพวกมันได้อย่างง่ายดาย ซึ่งฝ่ายร้ายที่เหลือที่เห็นรูตคิตปลิวว่อนก็รีบหนีออกไปจากเกาะแห่งมัลแวร์ลีเจี้ยนตามระเบียบเพราะกลัวฤทธิ์เดชของพอเพียง

แต่หลังจากนั้นไม่นานก็มีอีกฝ่ายมาแทรกก่อนแล้วที่เกาะกรีนแลนด์ เพราะทั้งฝ่ายปีศาจจากโลก 399 (ดูมเวิลด์) และเซ็ฟ (Cephs) จากโลก 707 (ไครซิสเวิลด์) มาโจมตีกันเองที่กรีนแลนด์เสียแล้ว ซึ่งก็เหนื่อยที่พวกฝ่ายร้ายอื่น ๆ กับฝ่ายดีต้องไปจัดการอีกแล้ว และก็เหมือนเดิม ฝ่ายโวลเดอมอร์ ฝ่ายซีมเลสฮิวแมน ฝ่ายองค์กรภารดรภาพฯ ฝ่ายฮีโร่บรายน์สตีฟโอ และฝ่ายสมาพันธ์วิลเลินก็ยังต้องลุยเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีฝ่ายมัลแวร์ลีเจี้ยนลงมาลุยด้วย ส่วนฝ่ายดีก็ยังเหมือนเดิมคือมีทั้งองค์กรยอดมนุษย์ฯ ไอดีพีเอ็ม ทีมพอเพียง และเหล่าเรล์มออฟเทลส์ที่ขาดดิอัสแซซินส์ที่ยังรักษาตัวไม่เสร็จ และปรากฏว่าที่นั่นเป็นประตูมิติคล้าย ๆ กับหอคอยบารัด-ดูร์ (Barad-dur) ของเซารอน (Sauron) แต่ไม่ได้มีดวงตาเซารอนอยู่บนยอด หากแต่เป็นประตูมิติที่เรียกพวกเซ็ฟและปีศาจมาที่นี่พร้อม ๆ กัน และจุดอ่อนของมันคือแกนกลางที่เป็นหัวใจอยู่ในฐานทัพใต้ดิน และคนดูแลก็ไม่ใช่ใครอื่นไกลนอกจาก ดอกเตอร์แซเวียส (Dr.Xavious) ซึ่งหนีจากเรล์มออฟเทลส์มาอยู่ที่นี่ และมาทำตามหน้าที่ที่ลาสต์บอสอีกตัวอย่างนีโอฮีโร่บรายน์ (Neo-Herobrine) ซึ่งแซเวียสก็รู้ในภายหลังว่าตนเองถูกนีโอฮีโร่บรายน์หลอกใช้ ทำให้เกิดสงครามใหญ่ที่ฝ่ายร้ายหกฝ่ายต้องมาสู้กับพวกเซ็ฟและปีศาจอีก แต่ตอนนั้นฝ่ายร้ายเหล่านั้นยังไม่ได้ไปเจอกับนีโอฮีโร่บรายน์โดยตรง มาเจออีกทีเอาตอนที่ทำลายประตูมิติไปแล้ว แต่วันนั้นไม่ใช่วันตายของนีโอฮีโร่บรายน์ ดังนั้น นีโอฮีโร่บรายน์จึงหายตัวไปเลียแผลที่มุมมืดที่สุดของเรล์มออฟเทลส์ โดยไม่รู้เลยว่าวิเธอร์จากโลก 303 เองก็มีแผนเป็นของตัวเองเช่นกัน หลังจากที่มันได้ขโมยคัมภีร์เวทย์จากโลก 402 (สตรานด์สตอรี่เวิลด์) ขโมยบทเพลงแห่งไพรม์ (Prime Songs) จากโลก 400 (ซองส์ออฟวอร์เวิลด์) ขโมยแหวนประมุข (The One Ring) กับดวงแก้วซิลมาริล (The Silmaril Jewels) จากโลก 396 (มิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์) มาได้เรียบร้อยแล้ว เจ้าวิเธอร์ก็มีพลังมากพอที่จะกลืนกินนีโอฮีโร่บรายน์เป็นรายต่อไป แล้วออกตามหาพวกดราโกวิลเลจในเรียลลิตี้เมกะเวิร์ส ซึ่งมันก็มาที่หุบเขาแกรนด์แคนยอน มันได้ถูกล่อให้เข้าไปในศูนย์วิจัยซีมเลสฮิวแมนสาขาดังกล่าวและถูกซีมเลสฮิวแมนขังไปทดลอง ซึ่งเจ้าวิเธอร์ก็เกิดอาการแปลก ๆ เนื่องจากมีฮีโร่บรายน์คนใหม่ที่ไม่ใช่นีโอฮีโร่บรายน์มาครอบงำร่างกายของวิเธอร์ และทำลายศูนย์วิจัยจนราบคาบ ซึ่งเหตุการณ์ทั้งหมดนั้นรู้ถึงพอเพียงที่อยู่ในบ้านของเขาและเดอะแบล็คในเกาะควอลาสทาร่าแล้วด้วย

ในศูนย์รวมเรล์ม หลังจากที่ทั้งหมดกลับมาแล้ว แต่ป่านนี้แล้วดิอัสแซซินส์ยังรักษาตัวไม่เสร็จ โทมูระก็ไม่พอใจมากและอยากจะลงไปจัดการกับวิเธอร์ด้วยตัวเอง เนื่องจากตัวเองได้ทั้งออลฟอร์วัน ได้ทั้งดาร์คลอร์ด และเป็นนีโอฮิวแมนแล้วด้วย มีพลังวิเศษแทบจะทุกอย่าง แอตลาสจึงยอมให้ไปโดยที่ย้ำว่าเขาเตือนไปแล้ว เมื่อโทมูระมาถึงแกรนด์แคนยอน เขาก็ใช้พลังของออลฟอร์วันในการล้างบางพวกลูกน้องของวิเธอร์และตามกลิ่นของวิเธอร์ไป และเมื่อโทมูระมาถึงศูนย์วิจัยซีมเลสฮิวแมน เขาก็พบกับซากอารยธรรมที่วิเธอร์ได้ก่อไว้ และมีคนรอดเพียงคนเดียวคือ เจเรมี่ มัลลอยด์ (Jeremy Malloyd)

#### ตอนที่สิบ: ทารุณ

โทมูระจึงใจอ่อนยอมช่วยเจเรมี่พร้อมกับแจ้ง 911 เพื่อเรียกรถพยาบาลมารับ จากนั้นก็ไปจัดการกับวิเธอร์ทันที และก็ได้พบว่าวิเธอร์ในตอนนี้ไม่ใช่วิเธอร์ มันคือ อินดิเชียส ไททันจักรวาลร้ายน้องชายของออริเจียส และของที่วิเธอร์ขโมยมา ก็ตกเป็นของอินดิเชียสหมดแล้ว และตอนที่พวกกองกำลังแห่งความมืดมาถึงได้แก่ พวกเนเธอร์จากโลก 400 (ซองส์ออฟวอร์เวิลด์) และ 401 (แฟร็กเจอร์สเวิลด์), เร้ดลีเจี้ยนแห่งเอ็กซี (Red Legion of Entity\_EXE), อาร์โดนิเผ่าโวลทาริส (Voltaris Ardoni Clan), จอมมารสคิปมากะ (The Dark Lord Skipmaka) จากโลก 402 (สตรานด์สตอรี่เวิลด์), กองทัพเซารอนและมอร์กอธมายกขโยงใหญ่ (แน่นอนพวกโวลเดอมอร์และฮีโร่บรายน์สตีฟโอมาสมทบด้วย) แต่แน่นอนแม้จะมาเยอะแค่ไหนก็ถูกอินดิเชียสปราบเรียบ อินดิเชียสยังกลืนกินทั้งมอร์กอธ, เซารอน, ฮีโร่บรายน์สตีฟโอ, สคิปมากะ และโทมูระ ไม่พอ ยังจะดึงเอาอิซึคุมาโดนกลืนกินไปเพิ่มอีก จากนั้นไททันจักรวาลนอกรีตก็ได้แยกร่างออกไปเยอะ ๆ ซึ่งไอเท็มเสริมแกร่งนั้นจะอยู่กับตัวจริงเท่านั้น ไม่ได้ติดตัวมากับร่างกายอื่น ๆ ซึ่งก็เหมือนจะกลายเป็นกระสอบทรายให้ฝ่ายตรงข้ามอัดเล่นในทางอ้อม โดยเฉพาะยามที่จักรวรรดิคราเคเซียมาถึง (Krakezia Empire) พวกยอดมนุษย์ถึงกับดูดเอาขุมพลังของอินดิเชียสออกจากตัวกายหยาบปลอมให้หมดเพื่อนำบางส่วนไปถวายให้กับจักรพรรดิคราเคเซียสที่ 256 (Emperor Krakezious The 256th) ในฐานะเครื่องบรรณาการแก่จักรวรรดิต่างดาว อย่างไรก็ตาม อินดิเชียสก็ไม่ได้โง่ยอมให้คนขโมยพลังและร่างกายไปได้ง่าย ๆ ดังนั้นจึงต้องมีวางยาพิษว่าใครก็ตามที่ขโมยร่างกายและพลังไปได้จะต้องถูกคำสาปให้ทั้งร่างกายและจิตใจของผู้ที่ขโมยพลังหรือร่างกายกลายเป็นอินดิเชียสไปตลอดกาล และจะเกิดผลเมื่อผู้ขโมยพลังหรือร่างกายของอินดิเชียสตายไปเพียงครั้งเดียวเท่านั้น แถมที่สำคัญคือ มันเป็นคำสาปที่จะไม่มีวันถูกล้างได้ด้วยวิธีอื่นใดเลยนอกจากสังหารคนสาปเพียงวิธีเดียวเท่านั้น อย่างไรก็ตาม พอเอาเข้าจริง ๆ แล้วคำสาปดังกล่าวกลับใช้ไม่ได้ผลกับสิ่งมีชีวิตที่มาจากเรียลลิตี้เมกะเวิร์สเลยแม้แต่น้อย หรือบางครั้งอาจจะไม่ได้ผลกับผู้ที่มีจิตใจกล้าแกร่งพอจะต้านคำสาปนี้ได้ดีมาก ๆ เลยด้วยซ้ำ

เพราะในด้านของไฮฟไมนด์แห่งฮีโร่บรายน์ (Herobrine's Hivemind) ซึ่งเป็นมิติที่ใช้สำหรับทรมานดวงวิญญาณของเหยื่อที่ถูกอินดิเชียสฆ่าและกลืนกินไป มีเพียงดวงวิญญาณของมอร์กอธ, โทมูระ, และอิซึคุเท่านั้น ที่ไม่ได้รับผลกระทบจากการถูกอินดิเชียสทรมานดวงวิญญาณเลยแม้แต่น้อย ประกอบกับการที่เซารอนใช้วิธีแอบหนีจากไฮฟไมนด์ไปซ่อนไว้ในแหวนประมุขที่อินดิเชียสตัวจริงสวมอยู่ด้วย อินดิเชียสจึงถึงขั้นใช้วิธีทรมานดวงวิญญาณแบบพิเศษ นั่นก็คือการทำให้เหยื่อระลึกชาติเพื่อรับใช้อินดิเชียสนั่นเอง แต่ผลปรากฏว่าวิธีนี้ก็ยังใช้ไม่ได้กับมอร์กอธที่ถือกำเนิดมาเพียงชาติเดียว และแม้จะใช้ได้ผลกับโทมูระและอิซึคุเพราะพวกเขามีสองชาติก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถทำให้พวกเขาทั้งสองถูกความมืดครอบงำได้อยู่ดี และก็ยังมีผลกับโอชะโกะที่หมดสติไปด้วยเพราะเธอเองก็มีสองชาติเช่นเดียวกัน

ชาติก่อนของโทมูระคือมอร์โดลิน (Mordolin) เอลฟ์ลูกผสมระหว่างชาวโนลดอร์ (Noldorin) และชาวซินดาร์ (Sindarin) ที่เป็นทายาทคนที่สองของเอโอลและอาเรเดล (Eol & Aredhel) แถมยังเป็นน้องชายของไมกลินอีกด้วย (Maeglin) หลังจากพ่อกับแม่ของทั้งสองตายไป กษัตริย์ทัวร์กอน (King Turgon) ก็ได้อุปการะรับเลี้ยงดูเอลฟ์สองพี่น้องในร่มเงาของอาณาจักรกอนโดลิน (Gondolin Kingdom) แต่มีปัญหาอยู่ตรงที่ว่าสองพี่น้องคู่นี้มีบุคลิกและนิสัยใจคอที่ได้มาจากรุ่นพ่อแม่ของตัวเอง ไมกลินมีจิตใจชั่วร้ายและคับแคบเหมือนกับเอโอล ส่วนมอร์โดลินมีจิตใจอ่อนโยนและสูงส่งเหมือนอาเรเดล เมื่อสองพี่น้องบุตรแห่งเอโอลและอาเรเดลอาศัยอยู่ในกอนโดลิน ไมกลินแอบหลงรักเจ้าหญิงอิดริล (Idril) ซึ่งเป็นธิดาแห่งทัวร์กอน แต่นางกลับไม่สนใจแม้ไมกลินจะตามตื๊อเพื่อครองโลกแค่ไหนก็ตาม และมอร์โดลินก็คอยเป็นผู้ห้ามปรามพี่ชายเสมอ จนกระทั่่งทูออร์ (Tuor) มนุษย์หนุ่มผู้ส่งสาส์นจากเทพอูลโม (Ulmo The Vala) มาเตือนให้ทัวร์กอนย้ายถิ่นฐานออกไปจากกอนโดลิน แต่กลับกลายเป็นว่านอกจากทัวร์กอนจะไม่ยอมย้ายแล้ว ยังยอมให้ทูออร์เข้ามาอยู่อาศัยในกอนโดลิน แถมยังยกธิดาอย่างอิดริลที่ถูกใจบุคลิกของทูออร์ให้เป็นภรรยาของเจ้าตัวอีกต่างหาก ไมกลินที่ช้ำรักก็เก็บความโกรธแค้นไว้ในใจจนกระทั่งถูกสมุนแห่งมอร์กอธจับตัวไปยังป้อมอังก์บันด์ (Angband Fortress) มอร์กอธได้ยื่นข้อเสนอในการระบุที่อยู่และจุดอ่อนของกอนโดลิน พร้อมกับร่วมมือกันทำลายอาณาจักรเอลฟ์แห่งสุดท้ายให้จงได้ โดยมีรางวัลคือจะให้ไมกลินปกครองกอนโดลิน และได้อิดริลมาเป็นภรรยาแทน ซึ่งมอร์โดลินปฏิเสธหัวชนฝาและพยายามไม่ให้ไมกลินตกลงแต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะไมกลินตัดสินใจขอให้มอร์กอธฆ่ามอร์โดลินทิ้ง และพากองทัพแห่งมอร์กอธเข้ามาถล่มกอนโดลิน จากนั้นก็ชิงตัวอิดริลไปเป็นตัวประกันแต่กลับไม่ประสบความสำเร็จ เพราะทูออร์เข้ามาช่วยจัดการไมกลินทิ้ง และพาคนส่วนใหญ่อพยพออกไปจากกอนโดลินจนหมดสิ้น ซึ่งดวงวิญญาณของมอร์โดลินได้ลงมาเกิดใหม่ที่มายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ในนาม ชิมูระ เท็นโกะ (Tenko Shimura) หรือ ชิการาคิ โทมูระในที่สุด

ส่วนชาติก่อนของอิซึคุนั้นคือเจ้าชายแห่งโนลดอร์นามว่าเฮอร์ริออน (Prince Hurrion) โอรสแห่งกษัตริย์ฟิงกอน (King Fingon) ที่แม้จะร่างกายอ่อนแอแต่ก็มีสติปัญญาล้ำเลิศ ทำหน้าที่คอยปลดปล่อยเชลยศึกแห่งมอร์กอธให้พ้นจากความทุกข์ทรมาน อย่างไรก็ตาม เขาก็ได้พบรักกับเจ้าหญิงคิลิเนียล (Princess Kiliniel) ที่เป็นมนุษย์ตระกูลเกลนอร์ (House of Glenor) และเป็นระดับธิดาองค์แรกของกษัตริย์เกลนอร์แห่งอาณาจักรมนุษย์โทลฟาราดาน (King Glenor of Tol Faradan Kingdom) อาณาจักรมนุษย์เพียงหนึ่งเดียวในยุคที่หนึ่งของมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ ที่มอร์กอธไม่มีโอกาสหาเจอเลยแม้แต่นิดเดียว และตระกูลเกลนอร์รวมไปถึงสัญลักษณ์และวัฒนธรรมของชาวโทลฟาราดาน ยังเป็นต้นแบบให้กับชาวนูเมนอร์และดูเนไดน์ (Numenoreans & Dunedains) ในยุคต่อมาแห่งดาวอาร์ดาอีกด้วย เพราะมนุษย์ในอาณาจักรนี้ได้รับพลังที่ใกล้เคียงกับเอลฟ์มากที่สุด และยังอายุยืนยาวที่สุดถ้าเทียบกับชาวเอไดน์อีกสามตระกูล (Edains) ที่บางส่วนหลบภัยมาอยู่ที่อาณาจักรเดียวกัน และนั่นก็ทำให้ทั้งเฮอร์ริออนและคิลิเนียลหลงรักมาก จนบิดามารดาของทั้งสองฝ่ายยอมตกลงกันแต่โดยดี แต่คู่นี้ก็ยังมีมารผจญอีกจนได้ เมื่อมอร์กอธจับได้ว่าเฮอร์ริออนเป็นต้นเหตุให้เชลยศึกของเขานั้นมีจำนวนลดน้อยลง เขาจึงลงโทษให้เจ้าชายแห่งโนลดอร์ผู้มีร่างกายอ่อนแอรับมนตร์ดำของมอร์กอธเข้าตัว ซึ่งเฮอร์ริออนรีบถอดดวงจิตหนีออกไปจากป้อมอังก์บันด์ทันที แม้เขาจะไม่เสียชีวิต แต่มอร์กอธที่เข้าใจอย่างนั้นจึงทำลายกายหยาบของเจ้าชายแห่งโนลดอร์ทิ้งจนทำให้เฮอร์ริออนไม่สามารถกลับเข้าร่างเดิมได้อีกต่อไป ส่วนคิลิเนียลเมื่อทราบข่าวก็โศกเศร้าตรอมใจตายตามไป ดวงวิญญาณของทั้งสองเมื่อออกมายังดินแดนแห่งความว่างเปล่า (Land of The Emptiness) และได้พบกันอีกครั้ง พวกเขาจึงตัดสินใจแล้วว่าจะไม่กลับไปเกิดใหม่ที่มิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์อีกต่อไปแล้ว เพราะมะเร็งร้ายที่มอร์กอธทิ้งไว้ยังไม่ได้สูญสลายไปง่าย ๆ และกำลังทำลายมิดเดิ้ลเอิร์ธอย่างลับ ๆ ขืนกลับไปตอนนี้อาจทำให้ชีวิตคู่ของทั้งสองไม่มีความสุขแน่นอน ทั้งสองจึงลงมาเกิดใหม่ในมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ เจ้าชายเฮอร์ริออนกลับมาเกิดใหม่เป็น มิโดริยะ "เดกุ" อิซึคุ ส่วนเจ้าหญิงคิลิเนียลกลับมาเกิดใหม่เป็น อุราระกะ โอชะโกะ และก็ได้พบกันอีกครั้งที่โรงเรียนมัธยมปลายยูเออะคาเดมี่ แม้พวกเขาจะจำอดีตชาติไม่ได้ แต่เคมีที่คุ้นเคยมาตั้งแต่ชาติก่อน ก็ทำให้พวกเขาผูกติดกันโดยง่าย

เมื่อว่าที่ฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งสาม (Full Herobrine) หลบหนีออกมาจากไฮฟไมนด์ ทั้งสามก็เอาคืนด้วยการกลืนกินและขโมยร่างกายปลอมของอินดิเชียสคนละหนึ่งร่าง และด้วยความที่มอร์กอธเป็นอดีตเทพวาลาที่อยู่เหนือทั้งความตายและโชคชะตา แถมยังเป็นคนแรกที่หนีออกมาจากไฮฟไมนด์และกลืนกินและขโมยร่างกายปลอมของอินดิเชียสไป เขาจึงถูกอินดิเชียสสาปเป็นคนแรกสุด แต่กลับกลายเป็นว่าคำสาปดังกล่าวถูกวาลาปัจจามิตรสะท้อนกลับใส่อินดิเชียสและผู้ที่ถูกเขาสาปคนต่อจากมอร์กอธ ทำให้จากร่างกายและจิตใจจะเป็นอินดิเชียสล้วน ๆ กลับกลายเป็นว่า ร่างกายจะเป็นมอร์กอธ แต่จะมีศีรษะและจิตใจเป็นอินดิเชียสแทน และแน่นอน การที่เจ้าแห่งความมืดคนแรกแห่งมิดเดิ้ลเอิร์ธไม่ได้มีอาการร่างกายปฏิเสธจิตใจก็เพราะว่าจิตใจของมอร์กอธมันชั่วร้ายมาก ดังนั้นความสมบูรณ์แบบของร่างกายของมอร์กอธจึงพัฒนาจนแทบจะไล่ตามอินดิเชียสตัวจริงทันแล้ว

แต่สิ่งที่แสดงให้เห็นถึงความเปรี้ยวของอินดิเชียสคือ เมื่ออีวิล 303 ขออาสาไปสำรวจจุดที่โทมูระผ่านมานั้น ก็ถูกอินดิเชียสตัวจริงลักพาตัวไปที่เมืองนิวยอร์กเพื่อหวังจะเชือดทิ้งอีก อินดิเชียสได้อธิบายให้ฟังว่า ก่อนที่อินดิเชียสจะหลอกใช้ลุงพี เขาได้ไปเผชิญหน้ากับออริจินส์ซีโร่และเอ็กซ์มาแล้ว ตอนที่ทั้งสองกับไก่บั๊ก (Bug The Chicken) จัดการกับเอ็นเดอร์ดรากอนได้แล้ว อินดิเชียสก็ได้มาเผชิญหน้ากับออริจินส์ซีโร่และต่อสู้กันเพื่อหาจังหวะจะกลืนกินร่างของทั้งออริจินส์ซีโร่และเอ็กซ์ แต่ออริจินส์ซีโร่ตัดสินใจลบโลกของตัวเองทิ้ง ซึ่งทั้งออริจินส์เอ็กซ์และอินดิเชียสก็หนีจากการลบโลกครั้งนั้นไปได้ ก่อนจะก่อวีรกรรมหลอกใช้ลุงพีและคนอื่น ๆ ต่อไป โดยที่อินดิเชียสได้ความทรงจำกลับคืนมานั้นเนื่องจากเขาได้กลืนกินร่างของวิเธอร์ที่กินทั้งเอ็กซี, นัลล์ และนีโอฮีโร่บรายน์เรียบร้อยแล้ว และไททันจักรวาลนอกรีตยังถามอีวิล 303 ว่าเขาไม่เหนื่อยและไม่อยากจะพักบ้างหรือ หลังจากที่เอาแต่สู้ ผจญภัย เล่าเรื่องมาตลอดทั้งชีวิต อีวิล 303 จึงบอกว่าเขาไม่เหนื่อยเลย เพราะมันคือโชคชะตาที่ทำให้เขาผจญภัย ไม่ว่าจะครั้งไหน ๆ เรื่องใด ๆ เขามีความสุขกับมันและพร้อมที่จะผจญภัยต่อเมื่อเขาได้ล้มอินดิเชียสไปแล้ว เขาไม่ต้องการจะให้ศัตรูของเขาพล่ามอีกต่อไปและพร้อมที่จะจัดการทันทีเลย

แต่สเกลพลังของคู่ต่อสู้ครั้งนี้ห่างกันคนละชั้นมาก เพราะอินดิเชียสนั้นอยู่ในร่างที่สมบูรณ์แบบเต็มขั้นแล้ว ไม่พอ ยังเจอกับบรูทัลดูมส์เดย์ (Brutal Doomsday) ตัวที่อันตรายที่สุดในโลก 394 (มายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์) ที่เกิดมาจากโนมุไฮเอ็นด์ ผสมกับการทดลองอะไรสารพัดเพื่อล้มดูมส์เดย์ตัวเก่า แต่ดันหลุดมาเจอกับอินดิเชียสอีก หนำซ้ำ ยังจะเจอกับมอร์กอธที่กลับมาเพื่อตบทุกฝ่ายอีก รวมทั้งมัลแวร์ลีเจี้ยนที่ได้อัปเกรดรูตคิตให้เป็นเวอร์ชั่น 6.0 (Rootkit 6.0) ด้วยขุมพลังของอินดิเชียสและไปทำให้สถานการณ์แย่ลงอีกต่างหาก คราวนี้วุ่นวายอย่างหนักแล้ว

แต่ร่างปลอมของไททันจักรวาลปัจจามิตรก็ไม่ใช่ย่อย เพราะตัวปลอมหกร่างก็เปรี้ยวไม่แพ้กัน เปรี้ยวจนถูกกำจัดทิ้งไปทั้งหมด ไม่ว่าจะได้ไปเจอกับแบรด ผู้มีอำนาจจะปรับสมดุลกิกะเวิร์สจนถูกกลืนพลังเข้าตัว ได้ไปบุกเกาะควอลาสทาร่าถึงห้องบัลลังก์ของเดอะแบล็ค ผลสุดท้ายคือ เดอะแบล็คกลืนกินร่างกายของอินดิเชียสตัวปลอมแบบสด ๆ ได้ไปบุกห้องโถงของปราสาทอินเฟอร์นอสและถูกอินเฟอร์นอสกลืนกิน ได้ไปบุกอาณาจักรโลธาเรียและถูกประหารทิ้งไป ได้ไปยังเรือนจำที่ลึกที่สุดในพหุจักรวาลแฟนตาซีวอร์แฟร์ (The Deepest Pit of Fantasy Warfare) เพื่อหลอกปลดปล่อยออบลิเวียส (Oblivious The Multiverse Titan) ไททันพหุจักรวาลร้ายน้องชายแห่งเพอร์เฟกเทียส (Perfectious The Multiverse Titan) ซึ่งถูกคุมขังมานานหลายหมื่นปีโดยไร้ซึ่งโอกาสใด ๆ ที่จะเข้าถึงขุมพลังที่ซ่อนอยู่ในโรงไฟฟ้าพหุจักรวาลเลย (Multiversal Power Plant) แต่หลังจากที่ช่วยปล่อยเสร็จแล้ว อินดิเชียสก็ถูกออบลิเวียสกลืนกินเพื่อเอาพลังเสียก่อน และแม้กระทั่งไปบุกถึงหน้าบ้านพอเพียงหมายจะกลืนกินยังและลูซิเฟอร์ ซึ่งขณะนั้นเหล่านักเรียนปีหนึ่งห้องเอที่เหลืออยู่ก็มารวมพลกันที่นี่เพื่อจัดการกับอินดิเชียสด้วย พอเจอเจ้าตัวบุกถึงบ้านก็จัดหนักไททันจักรวาลชั่วร้ายตัวปลอมเพื่อแก้แค้นให้กับอิซึคุ และพอเพียงสามารถขโมยพลังของอินดิเชียสได้ทั้งหมดและฆ่าทิ้งทันที นำมาซึ่งไอเดียที่จะใช้ร่างของอินดิเชียสที่ตายแล้วในการคืนชีพออริจินส์ซีโร่ เขานำอีกร่างที่ตายไปส่งให้แอตลาสคืนชีพไทรเอิร์ธ ส่วนอีกร่างหนึ่งใช้ในการรวมกับร่างของยัง และก็ได้รับคำแนะนำจากฟิกชันเนียสให้ใช้แหวนวิเศษเกอร์ธิล (Gurthil Ring) เพื่อชำระล้างความชั่วร้ายที่จอมอสูรประเคนใส่

ซึ่งแน่นอน ทั้งห้าที่ขโมยพลังและร่างกายของเขามาก็ถูกคำสาปด้วย แต่ไม่มีผลเพราะเนื่องจากพอเพียงและเดอะแบล็คนั้นเป็นอัน-แฟนทาสต์อยู่แล้ว ส่วนแบรดที่เป็นกึ่งเรียลบีอิ้งนั้นมีจิตใจที่ทนทานต่อคำสาปอยู่แล้ว แต่ไม่มีอำนาจในการสะท้อนคำสาปกลับเท่ามอร์กอธ จึงทำได้แค่ไม่ทำให้คำสาปมีผลและไม่เกิดอาการกายหยาบปฏิเสธจิตใจเท่านั้นเอง ส่วนอินเฟอร์นอสนั้นเป็นอดีตเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งชั้นสูงสุด จึงทำให้คำสาปไม่สามารถทำอะไรกับอินเฟอร์นอสได้อยู่แล้ว และออบลิเวียสนั้นเป็นไททันพหุจักรวาลซึ่งเป็นชนชั้นที่สูงยิ่งกว่าอินดิเชียส คำสาปของอินดิเชียสจึงแทบไม่มีผลกับออบลิเวียสอีกเช่นกัน

แต่กระนั้นเอง โทมูระที่หนีออกจากไฮฟไมนด์ไปได้เป็นคนที่สองก็ใช้พลังของตัวเองกลืนกินหนึ่งในร่างปลอมของอินดิเชียส แต่จิตใจของโทมูระนั้นยังไม่ชั่วร้ายพอจะอยู่ในร่างกายของอินดิเชียสได้ ร่างกายของโทมูระจึงสมบูรณ์และเสถียรแค่ 60% มีการพัฒนาช้ากว่าอินดิเชียสตัวจริงและมอร์กอธราวสิบเท่า ตามมาด้วยอาการกายหยาบปฏิเสธจิตใจ นำมาซึ่งการถ่อสังขารไปขอความช่วยเหลือจากพอเพียงก่อนที่จะได้รวมร่างเพื่อเพิ่มพลังให้กับยัง ซึ่งทำอะไรไม่ได้นอกจากให้เลือดของตัวเองสำหรับกดอาการร้อยขวดแรก พร้อมกับฉีดเซรุ่มเร่งสมบูรณ์ให้โทมูระเพื่อให้เขาสามารถอยู่ในร่างของอินดิเชียสได้โดยไม่เกิดอาการกายหยาบปฏิเสธจิตใจ ก่อนที่จะบุกเข้าไปถ่วงเวลาให้พอเพียงเตรียมตัวเพื่อจัดการกับอินดิเชียสทันที

และในที่สุด ไทรเอิร์ธก็กลับมาได้ พร้อมกับยังที่แข็งแกร่งขึ้น และแน่นอน อิซึคุกลับมาอีกครั้งพร้อมกับอธิบายว่าเขาได้หนีออกไปจากไฮฟไมนด์พร้อมกับกลืนกินกายหยาบปลอมของอินดิเชียสเอง แถมยังได้ปลดปล่อยดวงวิญญาณของลูกชายทหารเลียมให้เป็นอิสระและกลับไปอยู่ในอ้อมกอดของพ่ออีกด้วย แต่จากบรรยากาศที่ซาบซึ้งจากการกลับมาของอิซึคุ กลับกลายเป็นตึงเครียดเมื่อร่างกายของเขา, ยัง และไทรเอิร์ธเกิดอาการกายหยาบปฏิเสธจิตใจที่รุนแรงยิ่งกว่าของโทมูระ เนื่องจากทั้งสามมีจิตใจที่ดีงามบริสุทธิ์ ทำให้กายหยาบใหม่ของอิซึคุสมบูรณ์แบบแค่ 40% แต่ของยังกับไทรเอิร์ธนั้นแค่ 20% แถมยังพัฒนาช้ากว่าของอินดิเชียสตัวจริงและมอร์กอธอีกร้อยกว่าเท่า พอเพียงจึงจำเป็นต้องรักษาทั้งสามให้ดีที่สุดก่อนที่จะลุยไปจัดการกับอินดิเชียสทันที

ส่วนที่ศูนย์รวมเรล์ม กองทัพจากโลกหมายเลข 396 (มิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์) อาสาจะไปจัดการกับมอร์กอธและอินดิเชียสเอง เพราะตอนนี้ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ของโลก 396 ถูกทำลายไปแล้ว โดยแกนนำของชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ประกอบไปด้วย ลีเวนเนียร์ ไมอาโฮสต์โลก, เอออนเว (Eonwe The Maia) ศิษย์เอกแห่งองค์มันเว (Manwe The Vala), ทูลคาส วาลาแห่งความแข็งแกร่ง (Tulkas The Vala), เออาเรนดิล (Earendil) เอลฟ์เทพบุตรแห่งทูออร์กับอิดริลผู้เป็นกัปตันเรือเทพวิงกิล็อต (Vingilot Divine Ship), โครวัสพ่อมดม่วง หรือเทพไมอาไมเวนเดอร์ หรือ นิวทรัลโคลน 396 ไมอาเลือดเอ็นเดอร์องค์เดียวที่ปฏิเสธที่จะใช้ศาสตร์มืดที่มีมาตั้งแต่เกิดหัวชนฝา (Krovas The Purple/Maivender/Neutral Clone 396), และทูริน ทูรัมบาร์ (Turin Turambar) ผู้ที่จะมาเพื่อล้างคำสาปมอร์กอธให้กับตระกูลของเขา ผู้สวมหมวกมังกรแห่งดอร์-โลมิน (Dragonhelm of Dor-Lomin) และเป็นเจ้าของดาบอังกลาเคล เกอร์ธังก์ (Anglachel Gurthang Sword)

#### ตอนที่สิบเอ็ด: สิ้นสุด

เมื่อพวกพอเพียงมาถึง ทั้งพอเพียงและนักเรียนยูเอก็โกรธมากที่อินดิเชียสพูดถึงอิซึคุในทางเสีย ๆ หาย ๆ เพราะเข้าใจว่าพูดไปอิซึคุก็คงไม่ได้ยิน แต่หารู้ไม่ว่าเจ้าตัวที่เพิ่งคืนชีพมาจากความตายดันได้ยินเต็มสองหูไปพร้อมกับเพื่อน ๆ จึงปรากฏตัวให้เห็นเลย และเริ่มต่อสู้ทันที โดยอินดิเชียสได้แปลงร่างเป็นเอ็นเดอร์ดรากอนอาละวาดก่อน ตามด้วยวิเธอร์ เอ็กซี และนัลล์ ซึ่งการต่อสู้ครั้งนั้นได้คร่าชีวิตอีวิล 303 ไปด้วย แต่อินดิเชียสก็ยังไม่ยอมตายสักที ต่อให้ฆ่าไปกี่ครั้งก็ตาม และล่าสุดเขาได้กลายร่างเป็นอินดิเชียสในร่างไททันจักรวาลไซส์ยักษ์ซึ่งมีร่างกายเป็นมอร์กอธแต่มีใบหน้าเป็นอินดิเชียส ซึ่งเป็นผลมาจากการสะท้อนกลับของคำสาปของเขาเอง

#### ตอนที่สิบสอง: เริ่มต้น

การต่อสู้นั้นยืดเยื้อและยาวนานมาก ความเหลืออดครั้งนี้ทำให้อินดิเชียสฆ่าคนเพิ่มอีก ทั้งนิวทรัล 303, มอร์กอธ, โทมูระ, อิซึคุ และแบรด แต่ปัญหาคือ มีเพียงนิวทรัล 303 คนเดียวที่ตายไปอย่างถาวร แต่มอร์กอธนั้นไม่มีอะไรฆ่าเขาได้แม้แต่จิตสังหารและหมัดทำลายดวงดาวของอินดิเชียสที่ยืมมาจากมอร์กอธอีกที ส่วนแบรดนั้นเขามีจิตใจที่ทนทานทั้งคำสาปและอาการกายหยาบปฏิเสธจิตใจอยู่แล้ว แถมเขายังเป็นกึ่งเรียลบีอิ้งอีกด้วย ดังนั้นเขาจึงไม่มีวันตายและร่างกายไม่ได้ถูกครอบงำแต่อย่างใด ส่วนโทมูระกับอิซึคุนั้นมีโอกาสที่จะตายถ้าร่างกายสมบูรณ์แบบไม่ถึง 80% แต่อินดิเชียสกลับฆ่าทั้งสองตอนที่พวกเขาร่างกายสมบูรณ์แบบเกิน 80% ไปแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงกลับมาได้อีกครั้งพร้อมกับกระตุ้นคำสาปของอินดิเชียสได้ แต่โชคดีที่จิตใจของทั้งสองไม่ได้ถูกกลืนกิน ทำให้สภาพร่างกายของทั้งสองคือมีกายหยาบเป็นมอร์กอธแต่มีศีรษะและจิตใจเป็นตัวพวกเขาอยู่ ซึ่งนั่นทำให้คนรอบตัวของทั้งสองเกิดปฏิกิริยาที่ต่างกันราวฟ้ากับเหวทันที เพราะใบหน้าของโทมูระที่คล้ายกับผู้ติดสารเสพติดอย่างหนัก และยิ่งได้แผลเล็บกรีดเต็มหน้าพร้อมกับนัยน์ตาอสูรด้วย ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้โทมูระแม้แต่นิดเดียว ในขณะที่อิซึคุนั้นต่อจะให้ได้นัยน์ตาอสูรและได้แผลเล็บกรีดเต็มหน้ามากแค่ไหนก็ไม่ได้ลบความน่ารักที่มาจากใบหน้าจืด ๆ ของอิซึคุไปได้เลย ทำให้คนรอบข้างกล้าที่จะเข้าไปกอดเขา แถมพลังที่ฮีโร่บรายน์มีโดยเฉพาะมนตร์ดำเหล่านั้น ถูกแก้สภาพให้กลายเป็นมนตร์ขาวหมดทั้งสิ้น เขาจึงหมดกังวลว่าพลังที่เขามีจะยังได้ผลตอนกลายเป็นร่างฮีโร่บรายน์เต็มตัวหรือไม่ ซึ่งเมื่อฮีโร่บรายน์ทั้งหมดรู้ว่าเวทมนตร์ของมอร์กอธสามารถปลุกคนตายได้ โทมูระจึงปลุกศพเก่าของตัวเองและเรียกเหล่าวิลเลินและโนมุที่ตายไปในเกาะควอลาสทาร่าและกรีนแลนด์มาเป็นลูกสมุนอีกต่างหาก แต่พวกที่ว่านั้นโทมูระเอาไว้ภายหลัง ส่วนอิซึคุมีการพลิกแพลงอย่างชัดเจน เพราะจิตใจของตัวเขานั้นแพ้ศาสตร์มืดขั้นรุนแรง เขาจึงเปลี่ยนไปใช้เวทย์สร้างร่างทดแทน เพื่อสร้างตัวตนเดิมของเขาให้กลับคืนมา

ดังนั้น พอเพียงจึงตัดสินใจใช้น้ำยาขับศาสตร์มืดเพื่อล้างพิษ แต่ปัญหาอีกอย่างหนึ่งก็คือ ร่างกายของอินดิเชียสนั้นเป็นต้นกำเนิดของความชั่วร้ายอยู่แล้ว ดังนั้น น้ำยาแค่กระบอกฉีดยาเข็มเล็ก ๆ แค่นี้มันคงไม่พอสำหรับไทรเอิร์ธ, ยัง, ฮีโร่บรายน์อิซึคุ, ฮีโร่บรายน์โทมูระ, มอร์กอธ และอินดิเชียส ดังนั้นพอเพียงจึงต้องใช้พลังแสงสว่างแห่งเทพีวาร์ดา (Queen Varda) ในการล้างพิษ ซึ่งแน่นอนมันแผดเผาร่างกายและจิตใจของมอร์กอธและอินดิเชียสอย่างชัดเจน ส่วนฮีโร่บรายน์โทมูระนั้นรู้สึกร้อน ๆ เล็กน้อย แต่ฮีโร่บรายน์อิซึคุ, ยัง และไทรเอิร์ธนั้นไม่เป็นไร และพิษก็ถูกล้างออกไปจากฮีโร่บรายน์โทมูระ, ฮีโร่บรายน์อิซึคุ, ยัง, และไทรเอิร์ธอย่างเรียบร้อย แต่อีกเรื่องที่แย่ก็คือ แหวนประมุขถูกแบ่งปันให้กับฮีโร่บรายน์เต็มตัวคนอื่น ๆ จนได้ ซึ่งเกิดจากการที่เซารอนกำลังสู้กับเรดสโตนคิง (Redstone King) ยูนิเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้ง (Universal Cosmic Beings) ชั้นรอง ศิษย์เอกของอินดิเชียส เพื่อแย่งชิงแหวนประมุขเป็นของตัวเอง แต่การที่อินดิเชียสได้แชร์แหวนประมุขไปให้กับฮีโร่บรายน์เต็มตัวคนอื่น ๆ เซารอนจึงกลับมาอยู่กับมอร์กอธอีกครั้ง และที่หนักสุดคือ ฮีโร่บรายน์โทมูระกับฮีโร่บรายน์อิซึคุก็ได้แหวนประมุขตามไปด้วยเช่นกัน ซึ่งฮีโร่บรายน์โทมูระได้มีเธาร์การ์ด (Thauguard) เป็นศิษย์เอกที่รับใช้เขาเสมอ ส่วนฮีโร่บรายน์อิซึคุซึ่งแปรสภาพทุกอย่างที่ชั่วร้ายให้กลายเป็นดีอยู่แล้ว แหวนประมุขในมือของเจ้าตัวเลยกลายเป็นแหวนมรกต (The Emerald Ring) พร้อมกับโลหิตเพลิง (Fireblood The Maia) เทพไมอาระดับชั้นสูงที่เป็นศิษย์เอกร่วมของเทพเอาเล (Aule The Vala) และถูกองค์อิลูวาตาร์ส่งให้มารับใช้อิซึคุไปด้วย ซึ่งแน่นอน เพื่อไม่ให้ทุกอย่างเลวร้ายไปมากกว่านี้ ออริเจียสจึงส่งดาบวอร์เทลส์ (Wartales Sword) ไปให้ยังใช้งาน พร้อมกับมอบขุมพลังของตัวเองและเพลิงอมตะจากองค์อิลูวาตาร์ให้อิซึคุไปใช้เป็นไม้แข็งกำจัดมอร์กอธและอินดิเชียส อนิจจา เรื่องกลับบานปลายหนักกว่านั้นเมื่อฮีโร่บรายน์เต็มตัวชั้นรอง ซึ่งเป็นศิษย์เอกของชั้นสูงสุดทุกตน ได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาแล้ว ทั้งเรดสโตนคิง, เซารอน, เธาร์การ์ด, และโลหิตเพลิง แต่แล้ว เมื่ออินดิเชียสและเรดสโตนคิงถูกยังและลูซิเฟอร์ฆ่าตาย จอมมารทั้งสองแห่งมิดเดิ้ลเอิร์ธก็หันมาเอาเรื่องนักเรียนยูเอต่อ คราวนี้ชาวเรียลบีอิ้งตัดสินใจโจมตีไม่ให้มอร์กอธกับเซารอนได้เปรียบมากขึ้น แต่ก็ไม่เป็นผล แถมจังหวะนั้นเองอินดิเชียสกับเรดสโตนคิงก็คืนชีพขึ้นมาได้อีกครั้งพร้อมกับเรียกให้ออริเจียสมาสู้ด้วยตัวเอง พวกพอเพียงจึงหนีถอยทัพกลับไปยังเกาะเดดลี่เทค พร้อมกับเตรียมสรรพกำลังจากเดดลี่เทคให้ต่อกรกับอินดิเชียสให้ได้ ส่วนโทมูระได้ยกพวกเลียนแบบอินดิเชียสโดยมีเหล่าอันเดดเป็นวิลเลินและโนมุจากกรีนแลนด์และควอลาสทาร่ามาร่วมสู้กับอินดิเชียสด้วย เพื่อถ่วงเวลาให้พวกพอเพียงพร้อมสำหรับการปิดฉากอินดิเชียสและมอร์กอธลง

ส่วนออริเจียสตัดสินใจส่งตัวปลอมมาให้อินดิเชียสฆ่าเพื่อถ่วงเวลา แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าอินดิเชียสกับเรดสโตนคิงจะชนะเสมอไป ไททันจักรวาลและยูนิเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งนอกรีตยังถูกรุมโดยบรูทัลดูมส์เดย์, เดอะแบล็ค, มอร์กอธ และเซารอน อินดิเชียสจึงใช้เนตรเพชฌฆาตฆ่าบรูทัลดูมส์เดย์ตาย ทำลายกายหยาบของเซารอน ชกหมัดทำลายดวงดาวใส่มอร์กอธ แล้วไล่ตามพวกพอเพียงไปทันที เมื่อมาถึง อินดิเชียสก็เรียกพวกเดียวกันให้มาต่อสู้กับโทมูระและชาวเดดลี่เทค ส่วนมอร์กอธ เซารอน และเดอะแบล็ค รีบยกพวกไล่ตามอินดิเชียสมาถึงทันที แต่ที่แย่กว่านั้นคือ วายร้ายชาวเรียลบีอิ้งที่รับทราบเหตุการณ์นี้ก็พยายามจะสบโอกาสซ้ำเติมไม่ว่าจะเป็นองค์กรภารดรภาพแห่งวายร้ายที่แหกคุกไปดำเนินแผนอย่างเงียบ ๆ มาตลอด กับกบฎครูเสดที่ฉวยโอกาสความวุ่นวายจู่โจมชาวอัน-แฟนทาสต์ เพื่อสังหารกัปตันพีซฟูลที่เป็นสายเลือดสุดท้ายของราชวงศ์ที่ปกครองดาวครูเสดให้หมดสิ้นไป เพราะรู้แล้วว่ากัปตันพีซฟูลพาองค์กรยอดมนุษย์เพื่อสันติสุขโผล่มาคุ้มกันเกาะเดดลี่เทค และหนักกว่านั้นก็คือ ออบลิเวียสตามมาคิดบัญชีกับอินดิเชียสตัวจริงที่เกาะเดียวกัน โดยมาพร้อมกับเอ็นโทรเปียส (Entropious) มัลติเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้ง (Multiversal Cosmic Beings) ชั้นรอง ศิษย์เอกของออบลิเวียสที่ได้แหวนประมุขจากเซารอนไป แถมอินเฟอร์นอสก็ยกพวกมาแก้แค้นเจ้าแห่งมัลแวร์ที่บังอาจจัดการเขาได้ โดยมาพร้อมกับไนท์แมเรียสผู้ที่ถวายร่างกายเก่าของเกฟเวอร์รัสไปให้อาจารย์ของตัวเอง และล่าสุดก็ได้รับแหวนประมุขจากเซารอนด้วยเช่นกัน และเป็นภาระให้เกฟเวอร์รัสตามมาต่อสู้กับอินเฟอร์นอสอีกครั้ง นั่นก็ไม่พ้นที่อิซึคุจะต้องได้รับทั้งขุมพลังพหุจักรวาลแห่งยูนิเวอร์เซียสและเมกะเวอร์ซัลเพิร์ลครบเจ็ดเม็ดพร้อมสูตรการสังเคราะห์ที่ถูกต้องจากเมกะเวอร์เซียสอีก แต่ฝ่ายพอเพียงนั้นโชคดีที่ได้พันธมิตรจากโลก 396 มาช่วยหนุนไว้ และแน่นอน พอเพียงก็มาพร้อมกับแหวนกำจัดความชั่วร้าย รวมถึงกำไลมงคลของเพอร์เฟกเทียสอย่าง ดิไวนัส (Divinus Bracelet) ซึ่งจะมีประโยชน์ในการเสริมพลังแห่งแสงสว่างให้กับอิซึคุได้เป็นเจ้าแห่งแสงเช่นเดียวกับเคเลบริมบอร์ ล้างพิษแห่งศาสตร์มืดที่มีอยู่ในตัวโทมูระ และทำให้สี่วายร้ายอย่างอินดิเชียส, เรดสโตนคิง, มอร์กอธ, และเซารอนอ่อนแอลงถึงขีดสุด และโครวัสก็ได้ต่อสู้กับบัลร็อกพันธุ์เอ็นเดอร์ กรัซตรักซ์ หรือ อีวิลโคลน 396 (Gruztrux The Ender Balrog/Evil Clone 396) เพื่อสละชีวิตกำจัดบัลร็อกร้ายนี้ให้จงได้

การต่อสู้นั้นดุเดือดมาก และที่สำคัญคือแม้มอร์กอธจะขนเอาแกนนำปีศาจมาเยอะแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ถูกฝ่ายดีตบเกลี้ยงตลอด และที่หนักที่สุดดูเหมือนจะเป็นวายร้ายชาวเรียลบีอิ้งที่เสียเปรียบกับพวกต่างมิติในระดับที่ฝืนต่อไปไม่ไหวแน่นอน และในที่สุดชาวคาเมล็อตก็มาถึงแล้ว จอมราชาแห่งราชวงศ์เพนดรากอนที่สามารถเอาชนะอินเฟอร์นอสมาได้ก็ตัดสินใจบุกเรียลลิตี้เมกะเวิร์สอย่างจริง ๆ จัง ๆ จนในที่สุด เซารอน, เรดสโตนคิง, ไนท์แมเรียส, เอ็นโทรเปียส, เธาร์การ์ด, และโลหิตเพลิงถูกฆ่าตายจากการทำลายแหวนประมุขพร้อมกัน ขณะที่อินเฟอร์นอสและออบลิเวียสถูกสังหารด้วยน้ำมือของกษัตริย์แห่งคาเมล็อต ซึ่งออบลิเวียสนั้นตายถาวรเพราะฤทธิ์เมกะเวอร์ซัลซอร์ดที่บรรจุลูกแก้วเจ็ดลูก ขณะที่อินเฟอร์นอสยังไม่ได้ตายถาวรเสียทีเดียว แต่เขาได้ถอยทัพกลับไปเลียแผลในมุมมืดที่สุดของกิกะเวิร์สอีกรอบ ส่วนมอร์กอธกับอินดิเชียส รวมไปถึงฮีโร่บรายยน์โทมูระและอิซึคุ จะต้องถูกดาบอังกลาเคล เกอร์ธังก์ (Anglachel Gurthang) ดาบดำเหล็กดาวตก เสียบกลางหัวใจ ซึ่งสองคนหลังนั้นเพื่อรวมร่างกับกายหยาบเก่าของทั้งสอง มอร์กอธกับอินดิเชียสสิ้นชื่อถาวรแล้ว แต่โทมูระกับอิซึคุเมื่อรวมร่างกันแล้ว ร่างกายของทั้งสองกลับเกิดความผิดปกติเหมือนจะกลายพันธุ์ไปเป็นอะไรบางอย่างที่ไม่มีใครรู้ แต่จริง ๆ แล้ว ร่างกายของทั้งสองกำลังพัฒนาให้เข้ากับความเป็นคอสมิกบีอิ้ง ซึ่งโทมูระหมดสติไปชั่วขณะหลังจากร่างกายถูกปรับตัว ส่วนอิซึคุนั้นเกิดอาการอ่อนเพลีย ซึ่งเอออนเวก็ได้ประกาศว่าอิซึคุและโอชะโกะจะถูกเลือกให้มาเป็นเทพวาลาองค์ที่สิบห้าและสิบหก (หรือคู่ที่แปด) แห่งอาร์ดานั่นเอง

ขณะเดียวกัน ออริเจียสได้รู้ดีว่าศึกครั้งนี้คือปลายเหตุของปัญหาในเรล์มออฟเทลส์ เขาจึงตัดสินใจย้อนเวลากลับไปก่อนที่เขาจะคุมขังอินดิเชียสและทำการต่อสู้กับอินดิเชียสในตอนที่ยังไม่ได้ขโมยร่างกายคนอื่นเพื่อเพิ่มพลังแบบแฟร์ ๆ ทันที และออบลิเวียสเองก็ได้ย้อนเวลาไปลุยกับออบลิเวียสตอนที่ยังไม่ได้ถูกคุมขังเช่นกัน ส่วนทางเจ้าแห่งมัลแวร์นั้นความโชคร้ายของเขามาเป็นชุด ๆ เพราะการถูกศัตรูต่อยกระเด็นไปในระดับวงโคจรทำให้ระบบในชุดพังไปหมด การรีบู๊ตระบบของชุดยังกินเวลาไปเป็นวัน แถมตอนลงสู่พื้นโลกยังลงไม่สวยอีก ส่วนอินเฟอร์นอสที่ยังคงเลียแผลตัวเองไม่เสร็จนั้น เขาได้ความคิดใหม่ว่า ถึงเวลาที่เขาจะต้องสร้างเมกะเวอร์ซัลเพิร์ลขึ้นมาเป็นของตัวเองบ้างแล้ว

ระหว่างที่ออริเจียสกำลังรีเซ็ตเรล์มออฟเทลส์อยู่นั้น อิซึคุกับโอชะโกะก็ได้มารวมพลร่วมกับทำเนียบทวยเทพแห่งมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ที่ท้องพระโรงแห่งอิลูวาตาร์ (Hall of Iluvatar) และได้ร่วมบรรเลงมหาคีตะแห่งไอนัวร์ร่วมกับเหล่าทวยเทพแห่งอาร์ดา เพื่อฟื้นฟูเรล์มออฟเทลส์ให้ไปในทางที่ดีขึ้น ซึ่งผลงานของอิซึคุคือ เผ่าเงือก (Merborn) และอาณาจักรใต้น้ำในอาร์ดา ที่คั่นกลางระหว่างมิดเดิ้ลเอิร์ธกับวาลินอร์, มีโกเล็ม (Arda Golem) ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตสายพละกำลังที่มีความคิด ความฉลาดระดับเดียวกับพวกเอ็นต์ (Ents), และมังกรตะวันออก (Eastern Dragon) มังกรไร้ปีกที่จะคอยปลดการครอบงำจากความชั่วร้าย และจะฆ่าทุกอย่างที่คิดว่ามันอันตรายเกินกว่าจะปล่อยให้รอดไปได้จริง ๆ นอกจากนี้ โอชะโกะก็ได้มีศิษย์เอกเป็นของตัวเองนั่นก็คือเทพีซิลวาเร (Sylvare The Maia) คู่รักของโลหิตเพลิงด้วย (ซึ่งตัวโลหิตเพลิงก็มาแทนที่เซารอนในฐานะศิษย์เอกร่วมของเทพเอาเลแล้วด้วย)

อย่างไรก็ตาม การรีเซ็ตเรล์มออฟเทลส์และแฟนตาซีวอร์แฟร์นั้นอาจส่งผลให้สิ่งมีชีวิตบางโลกจำเรื่องราวของสองเฟสก่อนไม่ได้เลยนอกจากเจ้าของโลกเท่านั้น แต่โลกไหนที่จำเป็นต้องให้คงความทรงจำจากสองเฟสก่อนก็สามารถจดจำได้ เช่น มิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์, มายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์, วิซาร์ดิ้งเวิลด์... เอาง่าย ๆ คือในจำนวนนั้นจะมีโลกที่มอร์กอธมีผลกระทบกับพวกเขาโดยตรงด้วย ขณะที่โลกที่เหลือนั้นแล้วแต่ดุลยพินิจของโฮสต์โลกแต่ละคน แต่ที่แน่ ๆ ชาวเรียลบีอิ้งในเรียลลิตี้เมกะเวิร์สยังคงจดจำบาดแผลที่อินดิเชียสฝากไว้กับโลกแบบสุด ๆ อย่างไรก็ตาม เรื่องดีระหว่างการฟื้นฟูก็ตามมา เพราะซีมเลสฮิวแมน องค์กรผู้ให้กำเนิดมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ ได้ขับไล่ผู้นำคนเก่าที่หากินกับความทุกข์ของเหยื่อทดลองออกไป และได้ผู้นำคนใหม่ที่วิสัยทัศน์ดีกว่ามากู้สถานการณ์ขององค์กรให้ดีขึ้น ในขณะที่ฝาแฝดเดลวินเองก็เปลี่ยนสถานะจากพี่น้องกลายเป็นคู่รัก เพราะเพอร์เฟกต์เคมในตัวฝาแฝดคู่นี้ได้สร้างฮอร์โมนประหลาดให้พี่น้องคู่นี้มีความรักเหมือนเป็นแฟนและสามีภรรยากัน และพวกเขาก็เริ่มประกาศแต่งงานในวันที่ 1 มกราคม 2023 ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่พอเพียงกับโซเฟียประกาศแต่งงานกันพอดี และจากนั้นตั้งแต่ปี 2025 เป็นต้นมา โลกก็เริ่มมีข่าวเกี่ยวกับการที่อัน-แฟนทาสต์ชายบางคนตั้งท้องและคลอดลูกได้ ซึ่งทั้งหมดล้วนเป็นผู้ที่ติดเชื้อไวรัสดาร์กแวร์ของเดอะแบล็คทั้งสิ้น จนเกิดผลสรุปว่า เชื้อไวรัสดาร์กแวร์มีการวิวัฒนาการให้มนุษย์ทุกเพศสามารถตั้งท้องได้ด้วยตัวเอง แถมการเจริญเติบโตของลูกในท้องจนเต็มที่นั้นก็ใช้เวลารวดเร็วระดับที่ว่าเร็วที่สุดก็ในไม่กี่นาทีเลย แต่จะสามารถกำหนดเวลาคลอดให้นานแค่ไหนก็ได้ถ้าฝ่ายพ่อแม่และฝ่ายลูกยังไม่พร้อมจะคลอด แต่ในขณะนั้นเจ้าแห่งมัลแวร์ยังไม่รู้ว่ามัลแวร์ชีวภาพของตัวเองก็มีข้อดีและประโยชน์ของมัน นอกจากพัฒนาอาวุธชีวภาพและมัลแวร์ลีเจี้ยนสั่งสมอำนาจตัวเองต่อไป ส่วนพวกที่พี่น้องร่วมครอบครัวได้กันแล้วท้องขึ้นมา เพอร์เฟกต์เคมก็ช่วยแก้ไขปัญหาโครงสร้างพันธุกรรมของลูกที่เกิดจากการได้กันของพี่น้องอีกด้วย มันเลยกลายเป็นมาตรฐานใหม่ของการสร้างทายาทเสียอย่างนั้น

วันที่ 1 มกราคม 2300 เป็นวันที่พี่น้องเดลวิน รวมไปถึงพอเพียงกับโซเฟีย เริ่มตั้งท้องพร้อมกันพอดี นอกจากพวกเขาทั้งสี่จะท้องโตเร็วในไม่เกินสามสัปดาห์แรกแล้ว วันคลอดของพวกเขายังเป็นวันที่ 1 มกราคม 2500 อีกด้วย เมื่อมีข่าวตั้งท้องกับคนที่ดังระดับนี้ ย่อมตกเป็นเป้านิ่งให้กับฝ่ายร้ายอยู่แล้ว ดังนั้น ทั้งเจ้าแห่งมัลแวร์, องค์กรภารดรภาพแห่งวายร้าย, และกบฎครูเซดีส ก็พยายามจะหาวิธีลักพาตัวพี่น้องเดลวินที่อ่อนแอกว่าไปทดลอง ในขณะที่พอเพียงกับโซเฟียก็เคยถูกลักพาตัวเช่นกัน แต่กลับแผลงฤทธิ์หนีกลับบ้านไปได้ และสำหรับการปฏิบัติงานของไอดีพีเอ็ม แม้ลูกน้องทุกภาคส่วนมองว่าพอเพียงในฐานะประธานไอดีพีเอ็มที่กำลังท้องแก่อยู่ควรบริหารงานอยู่เบื้องหลัง มากกว่าจะออกลุยแนวหน้าภาคสนามเพราะห่วงสุขภาพของพ่อลูกอ่อน แต่พอเพียงก็ยังตัดสินใจออกลุยแนวหน้าต่อไม่เลิก และที่ยิ่งกว่านั้นก็คือลูกชายในท้องของพอเพียงก็สนใจในการบู๊ไม่แพ้พ่อของเขาเลย ในที่สุด วันที่ 1 มกราคม 2500 สองฝาแฝดเดลวิน รวมถึงพอเพียงกับโซเฟีย ก็ได้คลอดลูกพร้อมกันพอดี ซึ่งอดัมคลอดลูกชาย อดัม เดลวิน จูเนียร์ (Adam Delwin Jr.) เป็นคนแรก ส่วนอีฟคลอดลูกสาว อีฟ เดลวิน จูเนียร์ (Eve Delwin Jr.) ตามมา ในขณะที่ตระกูลมาสเตอร์นั้น พอเพียงคลอดลูกชาย ฮารุกิ มาสเตอร์ (Haruki Master) เป็นคนแรก ส่วนโซเฟียคลอดลูกสาว ยูกิโกะ มาสเตอร์ (Yukiko Master) ตามมา นับเป็นช่วงเวลาแห่งความสุขที่สุดในชีวิตของพอเพียงแล้ว

นอกจากนี้ คนหลายคนเริ่มใช้ประโยชน์จากกายหยาบปลอมของอินดิเชียสคนเก่ามากขึ้น ทั้งในทางที่ดีและชั่วร้าย ซึ่งก็จะเป็นไปตามทิศทางที่มีผล ซึ่งแน่นอนว่าเอเลเมนท์คิงกับดาร์กลอร์ดที่อยู่ในตัวฮีโร่บรายน์เต็มตัวก็มีผลเช่นกัน เพราะโทมูระและพวกลาสต์บอสทั้งหลายนั้นอยู่สายศาสตร์มืด ทำให้เอเลเมนท์คิงอ่อนกำลังลงจนไม่สามารถเผยพลังออกมาได้อีก ในขณะที่อิซึคุที่เป็นสายศาสตร์สว่างก็จะมีผลกับดาร์กลอร์ดในลักษณะเดียวกัน และด้วยความที่อิซึคุนั้นได้รับพลังที่มหาศาลยิ่งกว่าวันฟอร์ออลจนไม่เหลือความจำเป็นที่จะยังใช้อยู่อีกต่อไป ออลไมท์และอิซึคุตกลงกันแล้วว่าจะต้องมอบวันฟอร์ออลให้กับชิกะอิจิที่เป็นโฮสต์โลก 394 เพื่อให้เป็นสัญลักษณ์แห่งสันติภาพคนใหม่อย่างแท้จริง ซึ่งนั่นทำให้วันฟอร์ออลในตัวออลไมท์และอิซึคุจะค่อย ๆ มอดมัวลงไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งดับสูญไปจากร่างกายอย่างสมบูรณ์ เปิดโอกาสให้พลังที่เหล่าผู้สร้างมอบให้หนุ่มผมเขียวมานานได้เติบโตขึ้นจนสมบูรณ์แบบ เนื่องจากวันฟอร์ออลที่อยู่ในตัวอิซึคุยังห่อหุ้มพลังจากทวยเทพอยู่ และพอวันฟอร์ออลค่อย ๆ มอดลงไป นั่นเท่ากับว่าว่าเกราะที่ห่อหุ้มจะค่อย ๆ คลายออก และพลังผู้สร้างในตัวของอิซึคุเจริญเติบโตจนสมบูรณ์แบบ

และสมาพันธ์วิลเลินดั้งเดิมก็พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ เพราะแกนนำบางคนไม่ได้เป็นวิลเลินเลยแม้แต่นิดเดียว เช่น ชิราคุโมะ โอโบโร่ (Oboro Shirakumo) หรือคุโรกิริ ที่เฟสสามได้กลายเป็นอาจารย์ประจำชั้นร่วมกับพรีเซ็นต์ไมค์ (Present Mic) และอีเรเซอร์เฮด (Eraserhead) จนกระทั่งเกษียณตัวเอง หรือ โทโดโรกิ โทยะ (Toya Todoroki) หรือดาบิ ที่ปัจจุบันกลับไปอยู่กับตระกูลโทโดโรกิพร้อมกับนิสัยของเอ็นเดฟเวอร์ที่ดีขึ้น (Endeavor) แต่บางคนก็ได้แยกทางจากออลฟอร์วันไปอยู่กับสมาพันธ์แอนตี้ฮีโร่ (League of Anti-Heroes) ที่โทมูระตั้งขึ้นมา และมาเพื่อเป็นตัวกลางคานอำนาจฝ่ายฮีโร่และฝ่ายวายร้ายหรือวิลเลินแทน และวีรกรรมทำดีของโทมูระที่สำคัญก็คือ การได้ช่วยชีวิตผู้หญิงคนหนึ่งอย่าง ยูกินะ ฮายาโกะ (Hayako Yukina) ซึ่งเป็นหนึ่งในเหยื่อที่สูญเสียอัตลักษณ์ของเธอให้กับออลฟอร์วัน และเป็นเพียงคนเดียวที่โทมูระอนุญาตให้เธอเรียกชื่อจริงของเขา (ชิมูระ เท็นโกะ) เนื่องจากโทมูระอยากให้ฮายาโกะเข้ามาเป็นคู่รักของเขาในภายหลัง

ส่วนเหตุการณ์ที่คู่ขนานกับขาลงของสมาพันธ์วิลเลินนั้นได้แก่ การที่เหล่าเอเลเมนท์รอยัลและนักเรียนปีหนึ่งห้องเอบางส่วนไปฝึกงานกับเหล่าฮีโร่ที่กำลังจะต่อกรกับยากูซ่าแปดวัจณะแห่งความตาย (Shie Hassaikai Yakusa) นำโดย จิซากิ ไค หรือวิลเลินโอเวอร์ฮอล (Kai Chisaki/Overhaul The Villain) ที่มีอุดมการณ์หมายจะทำให้โลกปลอดพลังวิเศษ และได้มาทราบภายหลังว่ามีการร่วมมือกับองค์กรฮิวแมไรซ์ (Humarise) นำโดยเฟล็กต์เทิร์น (Flect Turn) ที่มีจุดประสงค์เดียวกันอีก และขั้นตอนที่โอเวอร์ฮอลและเฟล็กต์เทิร์นกำลังดำเนินอยู่นั่นก็คือ การรีดอัตลักษณ์ย้อนกลับจากเด็กหญิงอายุวัยอนุบาลปลาย ๆ นามว่าเอริ (Eri) ซึ่งเธอได้ถูกแม่ของตัวเองอัปเปหิเพราะดันใช้อัตลักษณ์ของเธอฆ่าพ่อโดยไม่ได้ตั้งใจ โดยสองกลุ่มนี้จะสกัดอัตลักษณ์ของเอริมาทำเป็นยาลบอัตลักษณ์ ช่วงเวลานั้น บิ๊กทรีแห่งยูเอ (โทกาตะ มิริโอะ (Mirio Togata), ฮาโด เนจิเระ (Nejire Hado), และ อามาจิคิ ทามากิ (Tamaki Amajiki)) ได้ให้ความช่วยเหลือกับนักเรียนปีหนึ่งห้องเอและโปรฮีโร่สังกัดที่ทำภารกิจล้มแปดวัจณะฯ และฮิวแมไรซ์แบบสุดกำลัง หนึ่งในนั้นคือเซอร์ไนท์อาย (Sir Nighteye) ที่เอเลเมนท์รอยัลและมิริโอะไปฝึกในสังกัดนี่แหละ แถมยังมีผู้ช่วยจากต่างประเทศอย่าง โรดี้ โซล (Rody Soul) เข้ามาสนิทสนมกับเอเลเมนท์รอยัลอีก และเมื่อรู้ข้อมูลอย่างชัดเจนแล้ว เอเลเมนท์รอยัลก็รุกคืบเข้าจู่โจมฮิวแมไรซ์และแปดวัจณะฯ ทันที พร้อมกับเข้าช่วยเหลือเอริจนสุดทาง โดยอิซึคุตัดสินใจปราบทั้งเฟล็กต์เทิร์นและโอเวอร์ฮอลแบบสุดกำลัง ซึ่งแน่นอนว่าสองรุมหนึ่งยังเอาไม่อยู่ เพราะเอาแค่อิซึคุก็โอพีเกินวันฟอร์ออลเดิมไปแล้ว

จากนั้น เด็กยูเอก็มาจัดเตรียมไอเดียสำหรับงานเทศกาลโรงเรียน (U.A. School Festival) ซึ่งปีหนึ่งห้องเอตัดสินใจว่าจะใช้คอนเสิร์ตเป็นการเปิดงาน ส่วนหนึ่งก็เพื่อทำให้เอริ ซึ่งอีธานได้ตั้งนามสกุลชิโนซากิให้ (Eri Shinosaki) กลับมายิ้มได้อีกครั้ง แต่พอถึงวันงานจริงกลับมีวิบากกรรมเล็กน้อยจากการที่อิซึคุวิ่งไปซื้อของที่ขาดแล้วบังเอิญมาเจอกับการบุกยูเอของวิลเลินเจ็นเทิลคริมินัล (Gentle Criminal) กับลาบราว่า (La Brava) ซึ่งมันทำให้อิซึคุต้องรีบขวางสุดกำลัง ซึ่งใช้เวลาไม่นาน เจ็นเทิลคริมินัลก็ขอยอมแพ้และมอบตัวให้ตำรวจไปจับ (แต่ลาบราว่าไม่ยอมเพราะเธอมีเจ็นเทิลคริมินัลเป็นที่พึ่งหนึ่งเดียว) จากนั้น ความเคลื่อนไหวของออลฟอร์วันกับสมาพันธ์วิลเลินดั้งเดิมก็กลับมาปะทุขึ้นอีกครั้งด้วยการปรากฏตัวของเธอร์ทีน (Thirteen) หนูทดลองรายใหม่ผู้รับอัตลักษณ์ออลฟอร์วันเพื่อช่วงชิงอัตลักษณ์อีก 12 อัตลักษณ์ รวมกับอัตลักษณ์เดิมอย่างอัตลักษณ์ควบคุมดิน (Geokinesis Quirk) อีกหนึ่งอัตลักษณ์ เป็นสิบสามอัตลักษณ์ถ้วน ซึ่งเป็นอะไรที่หืดขึ้นคอแบบสุด ๆ แม้แต่อิซึคุและโอชะโกะที่เป็นเทพวาลาร์คู่ที่แปดแห่งมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ ยังเหนื่อยจะรับมือในยามที่ยังออมมืออยู่ แต่ทั้งสองยังลังเลว่า จะลุยเต็มสูบเลยดีไหมนะ ซึ่งที่ผ่านมาทั้งสองไม่เคยใช้โหมดลุยเต็มสูบมาก่อน

โดยในตอนแรก เป้าหมายของเธอร์ทีน คือการเข้าถึงสารพัดวัตถุทรงพลังแห่งเรล์มออฟเทลส์ ไล่ตั้งแต่ขุมทรัพย์พลังงาน ซึ่งชิกะอิจิและเด็กยูเอก็ทำทุกวิถีทางที่จะไม่ให้เธอร์ทีนเข้าถึงมันได้ แถมยังล่อส้นเท้าของเรล์มออฟเทลส์ให้มารุมกระทืบซ้ำตลอด จากนั้นเธอร์ทีนก็ตัดสินใจครอบครองคอสมิกคิวบ์ โดยไม่รู้เลยว่าลูกบาศก์อวกาศก็มีจิตวิญญาณสิงอยู่เช่นกันและกลายร่างเป็นสิ่งมีชีวิตได้ด้วย และยิ่งใครมีประสบการณ์สูงและมีภูมิคุ้มกันจากการถูกหลอกใช้ ยิ่งล้มเหลวเข้าไปใหญ่ โดยเฉพาะโคลิน (Kolin) คอสมิกคิวบ์ที่อิซึคุเก็บได้และใช้รูปลักษณ์แบบอิซึคุที่ใช้สีธีมต่างกัน กับโคบิก (Kobik) ที่มีประสบการณ์การถูกไฮดร้า (Hydra) หลอกใช้มาก่อนและจะไม่หลงกลกับสมาพันธ์วิลเลินอีกต่อไป แต่ก็มีบ้างที่คอสมิกคิวบ์บางตนเพิ่งจะไปเจอกับเธอร์ทีนและโดนหลอกใช้จนกู่แทบไม่กลับ และทำให้ต้องมีเรื่องกับคอสมิกคิวบ์ฝ่ายดีตลอดเวลา และไม่กี่เดือนต่อมาก็มีวิกฤติสงครามอะคูมาติก (The Akumatic War) ที่สมาพันธ์วิลเลินได้ร่วมมือกับกองทัพไฮดร้าเพื่อพัฒนาโนมุให้ทรงพลังขึ้นไปอีกด้วยการเอาเครื่องมิราคิวลัส (Miraculouses) ไปดัดแปลงเป็นอัตลักษณ์ให้กับโนมุ โดยมีเกเบรียล อะเกรสตี หรือในขณะนั้นคือดาร์กมอธ (Gabriel Agreste/Darkmoth) เป็นแต้มต่อให้ความช่วยเหลือ โดยหวังว่าสองกลุ่มนี้จะปลุกชีพเอมิลี่ อะเกรสตี (Emilie Agreste) ภรรยาของเขาให้ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง โดยที่ตัวเองไม่รู้เลยว่านี่คือทางเลือกที่ผิตมหันต์ และเจตนาที่แท้จริงของออลฟอร์วันและเธอร์ทีนคือ จะเอาร่างของคุณนายอะเกรสตีเนี่ยแหละ ไปเป็นร่างของโนมุซะเลย

ส่วนเด็กยูเอ รอบนี้ไปทัศนศึกษาที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส และช่วงนั้นปีหนึ่งห้องเอได้ไปเยี่ยมโรงเรียนแห่งหนึ่ง ที่มีนักเรียนที่โดดเด่นสองคน นั่นก็คือ เอเดรียน อะเกรสตี หรือแคตนัวร์ (Adrien Agreste/Cat Noir) กับมาริเน็ตต์ ดูแปง-เฉิง หรือเลดี้บั๊ก (Marinette Dupain-Cheng/Ladybug) และมีเรื่องบังเอิญหลายอย่าง อย่างแรกคือ เอเดรียนเป็นเพื่อนออนไลน์ของอิซึคุ และฝั่งหนุ่มผมเขียวรู้ว่าเอเดรียนเป็นแมวดำ ขณะที่มาริเน็ตต์เป็นเพื่อนออนไลน์ของโอชะโกะ และฝั่งสาวแรงโน้มถ่วงรู้ว่าสาวผมฟ้าเข้มคือเต่าทองสาว และแน่นอนว่าด้วยความที่อิซึคุกับโอชะโกะนั้นคู่กันเป็นเรือหลวงจากห้องเออยู่แล้ว เลยมาคุยกันว่าจะเอายังไงให้เอเดรียนกับมาริเน็ตต์ได้กัน มินะเลยเสนอปฏิบัติการชงครั้งใหญ่ ให้ทั้งสองได้กันทั้งร่างจริงและร่างยอดมนุษย์ซะเลย ถึงแม้ทั้งเอเดรียนและมาริเน็ตต์จะแกงอิซึคุและโอชะโกะเรื่องการได้กันหม้อใหญ่ก็ตาม แต่คู่หลังก็หาได้ยี่หระไม่ และแถมไอ้คู่แข่งความรักที่จีบเอเดรียนเป็นตังเมก็เพียบเหมือนกัน โดยเฉพาะไลล่า รอสซี่ (Lila Rossi) ที่เป็นคู่แข่งความรักกับมาริเน็ตต์ตั้งแต่เนิ่น ๆ เลยเป็นหน้าที่ของชิกะอิจิที่ต้องลากสาว ๆ คู่แข่งความรักให้ห่างจากเอเดรียนมากที่สุด เอาง่าย ๆ คือคุมความเนื้อหอมของเอเดรียนไม่ให้ลุกลามไปทั่วโรงเรียนเนี่ยแหละ

จนกระทั่งสงครามอะคูมาติกของจริงเริ่มต้นขึ้น ผู้ถือครองมิราคิวลัสรายอื่นพ่ายแพ้ให้กับเหล่าวิลเลินและต้องสูญเสียมิราคิวลัสไป ยกเว้นแค่เลดี้บั๊กและแคตนัวร์ที่ยังไม่ยอมแพ้ และต้องอ้อนวอนให้นักเรียนยูเอเข้ามาช่วย และเรื่องที่ร้ายกว่านั้นก็คือ เอมิลี่ อะเกรสตี ถูกสมาพันธ์วิลเลินลักพาตัวไปเป็นเหยื่อดัดแปลงอีกต่างหาก และคราวนี้แหละที่ดาร์กมอธเริ่มตาสว่างว่าสมาพันธ์วิลเลินและไฮดร้ากำลังหลอกใช้เขา และไม่พอ ไฮดร้าก็ทะเลาะกับสมาพันธ์วิลเลินเรื่องผลประโยชน์ไม่ลงตัวอีกต่างหาก ทำให้สมาชิกสมาพันธ์แอนตี้ฮีโร่ที่เสียท่าโดนจับไปเป็นตัวประกันเรียกค่าไถ่จากโทมูระ ได้ใจจากความขัดแย้งนี้ และฆ่าทหารไฮดร้าตัวประกอบเพื่อเอาศพทหารสักคนหนึ่งไปเป็นตัวทดลองโนมุแทนที่เอมิลี่ ในขณะที่คุณนายอะเกรสตีก็ถูกอิซึคุและโอชะโกะช่วยไว้ได้ทัน ก่อนจะถูกส่งไปยังเรียลลิตี้เมกะเวิร์ส เพื่อให้พอเพียงใช้กระบวนการชุบชีวิตให้ฟื้นจากโคม่าให้จงได้ ซึ่งเมื่อเอมิลี่ตื่นขึ้นมา ก็เป็นหน้าที่ของพอเพียงที่ต้องเล่าเรื่องราวอันบ้าคลั่งของสามีจอมวายร้ายให้เธอฟัง และบอกว่าเอาเวลาที่ใช้โวยวายเกเบรียลไปหยุดสมาพันธ์วิลเลินก่อนดีกว่า

ทั้งเลดี้บั๊กกับแคตนัวร์ ร่วมมือกับชิกะอิจิ, อีธาน, เฮนรี่, และคัตซึกิในการตอบโต้กับเธอร์ทีน โดยที่คราวนี้ชิกะอิจิส่งต่อวันฟอร์ออลให้เทพเจ้ามหาวินาศเป็นการชั่วคราวแบบครึ่งต่อครึ่ง ทว่า เธอร์ทีนมีไพ่ตายที่จะทำให้เลดี้บั๊กและแคตนัวร์เสียกำลังใจ ด้วยการบอกว่าเขารู้ตัวตนที่แท้จริงของสองฮีโร่พลังมิราคิวลัสแล้ว และเผยต่อไปอีกเรื่อย ๆ ตั้งแต่การที่พ่อของเอเดรียนเป็นดาร์กมอธมาตลอด ไปจนถึงความโง่ของดาร์กมอธที่หลงตัวไปทำดีลปลอมกับไฮดร้าและสมาพันธ์วิลเลินเพื่อหวังจะชุบเอมิลี่ให้ได้ โดยที่ไม่รู้ว่าภรรยาของเกเบรียล และเป็นแม่ของเอเดรียน กลายเป็นโนมุไปแล้ว และเธอร์ทีนจะใช้โนมุตัวนี้จัดการทั้งเอเดรียน, มาริเน็ตต์, และเพื่อน ๆ พลังมิราคิวลัสของพวกเขาให้หมดสิ้น และที่ร้ายยิ่งกว่านั้นก็คือ เธอร์ทีนจะจุดระเบิดนิวเคลียร์ผสมพลังอะคูมะและหัวเชื้อไบโอคลินิกวีที-9 ที่ถูกฝังอยู่ใต้นครปารีส หากเอเดรียนและมาริเน็ตต์ไม่ยอมส่งมิราคิวลัสที่เหลืออยู่ให้สมาพันธ์วิลเลินไปใช้งาน ซึ่งแน่นอนว่าเด็กยูเอที่รู้แผนนี้ก็เดาได้ว่าเลือกทางไหนก็มีแต่ตายทั้งขึ้นทั้งล่อง จึงพยายามห้ามไม่ให้ทำตามคำสั่งของเธอร์ทีน แต่ตามสูตรนั่นแหละ ใครฉลาดรู้ทันจะโดนศัตรูขัดขวางไม่ให้มายุ่ง เธอร์ทีนจึงเรียกสมุนมาจับกุมเด็กยูเอไว้ แล้วหวังว่าทั้งมาริเน็ตต์กับเอเดรียนจะยอมทำตาม

จังหวะนั้นแหละ บารอนเฮลมุต ซีโม่ (Baron Helmut Zemo) หนึ่งในหัวหอกของไฮดร้า ได้บุกมาแทรกแซง และสิ่งแรกที่ซีโม่ทำก็คือด่าเธอร์ทีนและออลฟอร์วัน ที่บังอาจถือวิสาสะลักไก่ผิดสัญญาโดยไม่แจ้งไฮดร้าให้ทราบล่วงหน้า โดยในสัญญาระบุว่าจะแบ่งพลังมิราคิวลัสและอะคูมะอย่างละครึ่งหนึ่งให้ไฮดร้าไปวิจัยและพัฒนา แต่พอเอาเข้าจริงสมาพันธ์วิลเลินกลับงกไม่แบ่งไปให้เลย และตอนนี้ไฮดร้าก็พร้อมจะจู่โจมสมาพันธ์วิลเลินแล้ว และที่ยิ่งกว่านั้นคือ ดาร์กมอธบุกมาด่าทั้งซีโม่และเธอร์ทีน ที่บังอาจหลอกใช้เขาเพื่อช่วงชิงมิราคิวลัสไปจากเด็ก ๆ และเปลี่ยนเอมิลี่ให้เป็นโนมุแทนที่จะชุบชีวิตให้ฟื้นขึ้นมา แถมยังขโมยพลังอะคูมะไปจากดาร์กมอธอีก และตอนนี้เกเบรียลมาที่นี่เพื่อชดใช้ในสิ่งที่ไฮดร้าและสมาพันธ์วิลเลินได้ก่อไว้ เธอร์ทีนที่เจอทั้งซีโม่และดาร์กมอธมาบุกถึงที่ ก็สตันไปชั่วครู่เพราะไปต่อแทบไม่ถูก ก่อนจะปรับมาดและตัดสินใจเรียกโนมุตัวใหม่ที่อ้างว่าใช้ร่างของเอมิลี่ในการดัดแปลง เข้าไปจู่โจมทั้งดาร์กมอธและไฮดร้า ซึ่งจริง ๆ แล้วเธอร์ทีนใช้ศพทหารไฮดร้าที่สมาพันธ์แอนตี้ฮีโร่สลับเปลี่ยนไปดัดแปลงแทนเอมิลี่โดยไม่ได้เอะใจเลย

และก่อนที่มันจะวุ่นวายไปมากกว่านี้ อิซึคุ, โอชะโกะ, และออลไมท์ ก็พาเอมิลี่เข้ามาที่สมรภูมิเพื่อหยุดความวุ่นวายในปารีสให้ได้ และนั่นทำให้เธอร์ทีนหน้าถอดสีเป็นครั้งแรก เพราะไม่เชื่อว่าภรรยาของเกเบรียล และแม่ของเอเดรียน จะฟื้นคืนชีพขึ้นมาจริง ๆ และแน่นอนว่า อิซึคุกับโอชะโกะอยู่ในโหมดจัดหนักจัดเต็ม ลุยเต็มสูบ ซัดเต็มข้อล่อเต็มแข้ง เพราะตอนนี้ทั้งสองจะไม่ให้เธอร์ทีนลอยนวลอีกต่อไป และด้วยเหตุนี้ เธอร์ทีนจึงสิ้นสภาพจากแรงหมัดควอร์เต็ตดีทรอยต์สแมช ส่วนซีโม่ก็โดนไพ่วิเศษพันใบจากอีธานถล่มยับ ในที่สุด มิราคิวลัสที่ถูกขโมยก็กลับสู่เจ้าของดั้งเดิม ทว่าพลังอะคูมะทั้งหมดกลับอยู่ในกำมือของออลฟอร์วันไปเสียแล้ว งานปะทะกับสัญลักษณ์แห่งความชั่วร้ายจึงยังคงดำเนินต่อไปและยากขึ้นเรื่อย ๆ

แต่หลังจากนั้นไม่นานเรื่องวิบากกรรมจริง ๆ กลับเกิดขึ้นกับปีเตอร์ พาร์กเกอร์ (Peter Parker) ประจำเรล์ม 394 ที่ต้องมาเจอกับแก๊งวายร้ายข้ามจักรวาลมาบุกเอง เรื่องมันเกิดขึ้นหลังจากที่ปีเตอร์หนีออกจากเงื้อมมือของวอร์เด็น แล้วถอยจากเมืองโบราณ (Ancient City) และไบโอมดีปดาร์ก (Deep Dark) มาได้ (เพราะดันไปรับคำท้าจากเดนกิกับมิโนรุให้ไปเอาของจากเมืองโบราณ) เจ้าตัวก็ถูกโจมตีโดยอ็อตโต้ อ็อกเตเวียส หรือ หมอหมึก (Dr. Otto Octavious/Dr. Octopus) จากเอิร์ธ-96283 ซึ่งไม่ใช่คนเดียวกับหมอหมึกในเอิร์ธ-394 แท้ ๆ แน่นอน และไม่ใช่แค่นั้น แต่ตัวร้ายจากเอิร์ธ-96283 (นอร์แมน ออสบอร์น ก็อบลินเขียว (Dr. Norman Osborn/Green Goblin) กับฟลินต์ มาร์โก มนุษย์ทราย (Flint Marko/Sandman)) และเอิร์ธ-120703 (เคอร์ติส คอนเนอร์ส มนุษย์กิ้งก่า (Curtis Connors/Lizardman) กับแม็กซ์ ดิลลอน มนุษย์ไฟฟ้า (Max Dillon/Electro)) และแน่ล่ะว่าทั้งหมดที่กล่าวมาเป็นคนละคนกับเหล่าร้ายจากเอิร์ธ-394 เช่นเคย ก็บุกมาจะทำร้ายปีเตอร์ที่เอิร์ธ-394 อีกด้วย ปรากฏว่าเมื่อสืบไปสืบมามันกลายเป็นว่ามันคือเหตุการณ์ที่บิดเบี้ยวไปจากภาพยนตร์เรื่องสไปเดอร์-แมน: โน เวย์ โฮม (Spider-Man: No Way Home) ที่ชาวมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ได้รับชมมาตลอด แต่กลายเป็นเหตุการณ์ที่เรียกว่า สไปเดอร์-แมน: อัลเทอร์ด โฮม (Spider-Man: Altered Home) โดยเหล่าร้ายจากทั้งสองเอิร์ธ (ไอ้แมงมุมแซม ไรมี่ กับไอ้แมงมุมมาร์ก เว็บบ์) เพิ่งจะหนีจากเอิร์ธ-199999 มาหมาด ๆ เพื่อหาช่องทางโต้กลับปีเตอร์จากเอิร์ธ-199999 ให้ได้ แต่ดันจำสับสนกับปีเตอร์จากเอิร์ธ-394 เสียอย่างนั้น และแน่นอนว่าไม่มีใครจากสองเอิร์ธนี้ หรือแม้แต่เอิร์ธ-199999 รู้จักยอดมนุษย์และเหล่าร้ายจากเรื่องแต่งอื่น ๆ ในเอิร์ธ-394 เลย เนื่องจากเอิร์ธ-394 เป็นจักรวาลกลางที่ผสมโลกยอดมนุษย์คอมิกแทบทุกค่ายที่ยิ่งใหญ่ที่สุดรวมกับโลกแห่งโทคุซัตสึและมายฮีโร่อะคาเดเมียในญี่ปุ่นอีกด้วย เลยทำให้คนที่นี่สามารถรับมือกับวายร้ายจากเอิร์ธอื่นได้ง่ายขึ้น ร้อนถึงหมอแปลก สตีเฟน สเตรนจ์ (Dr. Stephen Strange/Dr. Strange) จากเอิร์ธ-394 ที่ต้องไปตรวจสอบดูว่าวายร้ายกลุ่มไหนได้โจมตีพื้นที่อื่น ๆ เพื่อตามล่าปีเตอร์แล้วบ้าง ไม่ว่าจะเป็นที่เกาะนาบุ (Nabu Island) ที่พี่น้องชิมาโนะอย่างมาโฮโร่และคัตซึมะ (Mahoro & Katsuma Shimano) กลัวพวกตัวร้ายต่างจักรวาลมาก แต่โชคดีที่พวกเขาและคนที่เกาะนาบุไม่โดนไปด้วย รวมไปถึงไอ-ไอแลนด์ (I-Island) ที่ที่สองพ่อลูกเดวิดและเมลิสซ่า ชีลด์ (David & Melissa Shield) ประจำการอยู่ และยิ่งคนพ่อทำงานเป็นผู้ช่วยของออลไมท์ตั้งแต่ต้น ส่วนลูกสาวก็เคยสนิทกับอิซึคุและโอชะโกะมาบ้าง ก็น่าจะพอหาวิธีช่วยได้อยู่บ้าง หนึ่งในนั้นก็คือไปคุยกับคนที่เคยสนิทกับปีเตอร์เอิร์ธ-394 มาก่อน ทั้งแฟลช ธอมป์สัน (Flash Thompson) อดีตนักเลงที่เคยแกล้งปีเตอร์ในวัยมัธยม ก่อนจะเลิกแกล้งในชั้นอุดมศึกษา, เกว็น สเตซี่ (Gwen Stacy) กับคาร์ลี่ คูเปอร์ (Carlie Cooper) หวานใจรองของปีเตอร์ที่เขาไม่ได้ลงหลังเท่าเอ็มเจ หรือ ไมลี่ย์-จีน วัตสัน (Miliey-Jean "MJ" Watson) เพื่อหาวิธีรับมือกับภัยคุกคามต่างจักรวาลนี้

หนำซ้ำ ปีเตอร์ (เอิร์ธ-394) ยังได้เจอกับอีกสามปีเตอร์จากเอิร์ธ-199999, เอิร์ธ-96283, และเอิร์ธ-120703 ที่ต้องมารับมือกับเหล่าตัวร้ายทั้งหลายที่พร้อมจะเอาคืนปีเตอร์ทุกเมื่อ แต่เหล่าตัวร้ายแห่งวงวานไอ้แมงมุมต่างจักรวาล (ยกเว้นหมอหมึกเอิร์ธ-96283 ที่โดนลบพลังไปหมดแล้ว) กลับเข้าไปบุกยูเอเสียก่อน หนำซ้ำยังมาเจอกับกลุ่มของไนน์ (Nine) ส่งตรงจากออลฟอร์วันมาถล่มโดยเฉพาะอีก ร้อนถึงไฮม์ดัลต้องพาโฮสต์โลกทั้งหลายลงมาคุ้มกันโรงเรียนยูเออีกครั้ง เพราะถือว่าคราวนี้น่าจะไม่เพียงพอสำหรับชิกะอิจิที่วันฟอร์ออลยังเจริญเติบโตได้ไม่เต็มที่ แต่อย่างน้อยนักเรียนยูเอยังถือเป็นฝ่ายเจาะจุดอ่อนของเหล่าร้ายให้แตก และที่น่วมที่สุดก็คือก็อบลินเขียวที่นอกจากต้องมาสู้กับชิกะอิจิแล้ว พอลากโอชะโกะมาเป็นเหยื่อสังหารกลับล่อสหบาทาจากอิซึคุมาติดเบ็ดซ้ำเข้าไปอีก และเหล่าโฮสต์โลกจากเรล์มอื่นพร้อมกับสี่ปีเตอร์ก็ตามมาสมทบเพื่อลบพลังเหล่าร้ายให้หมด แต่ว่ากรีนก็อบลินมาทำลายคาถาสะกดพลังจนเปิดรอยแยกพหุจักรวาลและเปิดโอกาสให้ทุกตัวละครค่อย ๆ โผล่มาที่มายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์มากขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายพอหลังจากลบพลังให้หมดแล้วก็ต้องพาทุกคนกลับไปยังจักรวาลของตัวเอง แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือการลบความทรงจำของทุกคนที่เกี่ยวข้องกับปีเตอร์เอิร์ธ-199999 โดยที่จะไม่มีใครรู้จักปีเตอร์จากจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวลอีกต่อไป ถึงแม้ชาวเอิร์ธ-394 จะยังรู้จัก แต่ก็จะรู้จักแค่ในภาพยนตร์และหนังสือการ์ตูนที่เขาไปโผล่เท่านั้น และจำไม่ได้ว่าปีเตอร์ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล เคยออกมาสู่มายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ตัวเป็น ๆ ครั้งหนึ่งมาก่อน

ในช่วงที่ชิกะอิจิและเดอะแก๊งอยู่ชั้นปีสอง ภัยพิบัติระดับหมอลำจักรวาลครั้งที่สองก็เกิดขึ้นอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว เมื่อธานอส (Thanos) ตัดสินใจจะหาอินฟินิตี้สโตนอีกครั้ง (Infinity Stones) เพื่อลบล้างชีวิตครึ่งจักรวาลเอาใจเลดี้เดธมาร์เวล (Marvel's Lady Death) อีกครั้ง ด้วยการตามหาหินจักรวาลแต่ละก้อนเป็นของตัวเอง แต่ว่าผู้ครอบครองหินแต่ละก้อน ไม่ว่าจะเป็นอินบีทวีเนอร์ (In-Betweener), แชมเปี้ยน (Champion), การ์เดนเนอร์ (Gardener), เดอะรันเนอร์ (The Runner), เดอะคอลเล็กเตอร์ (The Collector), และเดอะแกรนด์มาสเตอร์ (The Grandmaster) รู้ทันอุบายของธานอสและพยายามจะไม่ยอมเหมือนแต่ก่อน แต่เหมือนว่าจะไม่ได้ผลสำหรับธานอสที่มีหลายกลอุบายอื่นมาใช้จนสามารถเอาหินจักรวาลได้ครบหกก้อนมาใส่ในถุงมือข้างซ้าย (Infinity Gauntlets) แล้วจากนั้นก็ทำการดีดนิ้วลบชีวิตให้หายไปครึ่งจักรวาล ซึ่งแค่สเกลระดับมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ก็ทำให้ทุกคนตระหนักได้ว่า ธานอสอาละวาดอีกแล้ว โดยเฉพาะซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์ (Silver Surfer) ที่ดิ่งลงมาที่บ้านหมอแปลกเพื่อมาเตือนว่าธานอสกำลังอาละวาดอีกครั้ง แล้วก็อีหรอบเดิมที่เลดี้เดธมาร์เวลยังเมินเฉยธานอสอยู่ ธานอสจึงใช้พลังอินฟินิตี้สโตนทำให้จักรวาลเกิดภัยพิบัติที่ไปป่วนหน้าที่ของเหล่าคอสมิกบีอิ้งของทั้งสองค่าย แถมยังเดือดร้อนออกมานอกมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์อีกต่างหาก โดยเฉพาะชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ที่เทพวาลาร์ไม่สามารถควบคุมคลื่นภัยพิบัตินี้ได้ และต้องเชิญอิซึคุกับโอชะโกะที่กำลังเรียนในโรงเรียนยูเออยู่ ให้มาประชุมเร่งด่วนที่เทือกเขาแทนิเควทิล (Taniquetil) เพื่อเตรียมตัวรับมือกับธานอสที่กำลังอาละวาดไม่เลิก ส่วนเหล่าโฮสต์โลกก็รีบรวมพลเพื่อปราบธานอสให้ได้ เพราะตอนนี้สถานการณ์เรล์มอื่นก็โดนพิษสงจากถุงมือเกรียนจักรวาลไปหลายดอกด้วยเช่นกัน ไฮม์ดัลแนะนำให้พวกเขาเปิดเกมโหมดครีเอทีฟเข้าไว้ เพื่อที่ว่าพวกเขาอาจจะไม่โดนฤทธิ์เดชของอินฟินิตี้สโตนมากนัก เพียงแต่ว่าลีเวนเนียร์ยังไม่มาเพราะเขาต้องเกณฑ์ผู้คนจากทั้งอาร์ดามาสู้กับธานอส และตั้งใจว่าจะสร้างเมกะเวอร์ซัลกอนต์เล็ต (Megaversal Gauntlets) เพื่อบรรจุเมกะเวอร์ซัลเพิร์ลของอิซึคุด้วย ในขณะเดียวกัน ดาร์กไซด์ (Darkseid) ก็ใช้จังหวะที่เรล์มออฟเทลส์โกลาหล รีบเข้าถึงสมการต้านชีวิต (Anti-Life Equation) เพื่อจะเอามาใช้ผสมผสานกับหินอินฟินิตี้สโตนทั้งหกก้อนที่ต้องเอามาช่วงชิงไปจากธานอสให้ได้ ส่วนออลฟอร์วันเองเมื่อรู้ว่าสมาชิกสมาพันธ์วิลเลินครึ่งองค์กรและโนมุครึ่งสต็อกถูกลบหายไปโดยไม่ทราบสาเหตุ ก็ไม่พอใจมากและตัดสินใจว่าจะเอาคืนคนที่ทำแบบนี้กับเขาได้ทันทีที่รู้ตัวคนต้นเหตุแล้ว

และตัวตั้งตัวตีที่สำคัญอีกหนึ่งคนก็คือ อดัมวอร์ล็อก (Adam Warlock) คู่ปรับสำคัญของธานอส ที่รู้ว่าธานอสไปอาละวาดล้างชีวิตครึ่งจักรวาลอีกแล้ว เลยแท็กทีมเหล่ายอดมนุษย์จากทุกเรื่องแต่งในธีมเดียวกันมาต่อสู้กับธานอสทันที พร้อมกับเหล่าคอสมิกบีอิ้งจากค่ายดีซีและมาร์เวลรวมกัน แต่ยกเว้นสเป็กเตอร์ (Spectre) และลิวิงทริบูนัล (Living Tribunal) ที่เห็นพ้องต้องกันว่าการอาละวาดของธานอสไม่เคยถูกแทรกแซงจากใครและเป็นไปตามกฎธรรมชาติ จึงไม่ขอเข้ามาเสี่ยงกับธานอสร่วมกับผู้ที่มีอำนาจด้อยกว่า อย่างไรก็ตาม การต่อสู้แบบส่งเหล่ายอดมนุษย์ไปสู้ก่อน ไม่ได้มีอะไรที่เป็นผลดีเลยแม้แต่น้อย เหล่าฮีโร่ทั้งหลายถูกซัดกระเด็นไป ขนาดซูเปอร์แมนสู้กับธานอสยังเอาไม่อยู่ ส่วนคาเมนไรเดอร์พลังรุ่นพี่อย่างดีเคด, จิโอ, และคอสเวิร์ธ ขนาดอยู่ในร่างโกงที่สุด ยังตึงมือแบบหืดขึ้นคอ จากนั้นชิกะอิจิก็เข้ามาต่อกร และใช้ทุกคำสั่งในการจัดการกับยักษ์คลั่งมันม่วงแบบสุด ๆ แต่ไม่ว่าจะคำสั่งไหนก็เอาธานอสไม่ลง ถึงแม้จะยังดีที่อินฟินิตี้สโตนไม่มีผลอะไรกับชีวิตในโหมดครีเอทีฟก็ตาม และแล้ว ในจังหวะที่ชิกะอิจิใช้อัตลักษณ์แส้ทมิฬ (Blackwhip Quirk) คว้าถุงมือแล้วกำลังออกแรงดึงออกจากตัวธานอสอยู่นั้นเอง โฮสต์โลกจากเรล์มอื่นก็เข้ามาช่วยเหลือทันที วูล์ฟแปลงร่างเป็นมนุษย์หมาป่าเข้าขย้ำคอธานอสและข่วนร่างของยักษ์คลั่งมันม่วงให้พรุนถึงตาย แต่ศิลาจักรวาลซะอย่าง ธานอสได้ใช้พวกมันสมานแผลกัดข่วนจากวูล์ฟให้กลับเป็นเหมือนเดิม แล้วดีดวูล์ฟปลิวไปให้ไกล แล้วจากนั้นก็โต้กลับเหล่าโฮสต์โลกอีกครั้ง แม้กระทั่งวาร์ปหนีจากกำแพงเบดร็อกที่คลุมหัวก็เอา กระนั้นเอง แอตลาสเดอะไททันก็พยายามจะสั่งสอนมันม่วงบ้าอำนาจด้วยการขยายร่างให้ใหญ่ขึ้นแล้วกำให้ร่างธานอสแหลกเละ แต่น่าเสียดายที่ธานอสวาร์ปออกมาแล้วขยายร่างให้ใหญ่กว่าแอตลาสแล้วเปลี่ยนกายของแอตลาสให้เป็นฟางไม้ แล้วจากนั้นก็ยิงลำแสงเลเซอร์ตัดผ่านทุกอย่างให้ไฟไหม้ลุกลามไปทั่ว แล้วจากนั้น โฮสต์โลกที่เหลือที่ยังไม่โดนอัดก็โดนธานอสอัดซ้ำต่อไป

แล้วที่หนักที่สุดก็คือ ดาร์กไซด์ได้เข้ามาขัดขวางธานอส และพยายามจะแย่งเอาถุงมืออินฟินิตี้ไปจากธานอส พร้อมกับปกป้องไม่ให้สมการต้านชีวิตถูกธานอสขโมยไป เพราะธานอสเองที่รู้ว่าดาร์กไซด์ได้สมการต้านชีวิตก็เกิดกิเลสอยากได้ขึ้นมากระทันหัน และคิดอยากจะยึดครองจักรวาลด้วยการผสานพลังอินฟินิตี้สโตนกับสมการต้านชีวิต ตามมาด้วยออลฟอร์วันที่มาชำระแค้นที่แผนการของเขาถูกทำลาย สัญลักษณ์แห่งความชั่วร้ายพยายามจะใช้อัตลักษณ์หมุดทะลวง (Rivet Stab) เจาะถุงมือเพื่อดึงออกจากตัวธานอส แต่มันม่วงมีหรือจะยอม เขาใช้ไทม์สโตนย้อนเวลาให้อัตลักษณ์หมุดทะลวงย้อนกลับเข้านิ้วมือ จากนั้นก็เอาเพาเวอร์สโตนบัฟอำนาจตัวเองแล้วใช้หมัดต่อยหน้ากากออลฟอร์วันแตกเป็นเสี่ยง ๆ ปิดท้ายด้วยท่าจระเข้ฟาดหางก้านคอให้ออลฟอร์วันปางตาย ก่อนจะกลับมาเอาเรื่องกับดาร์กไซด์ต่อ และทันใดนั้นมือที่สามอีกหนึ่งคนเข้ามาแทรกแซง นั่นก็คือชิการาคิ โทมูระในร่างเทพอสูรฮีโร่บรายน์เต็มตัวนั่นเอง เขาพยายามจะใช้ศาสตร์มืดในทางที่มีประโยชน์โดยที่ไม่สนใจเลยว่า ศาสตร์มืดแห่งจอมทำลายล้างระดับกิกะเวิร์สไม่ได้ถูกออกแบบให้สามารถใช้ในทางที่ถูกต้องโดยไม่มีผลเสียตามมา และครั้งนี้ก็เช่นกัน เมื่อโทมูระเข้ามาลุยด้วย กลายเป็นว่าทั้งธานอสและดาร์กไซด์เริ่มเสียเปรียบมากขึ้น จนทำให้อดัมวอร์ล็อกตัดสินใจแล้วว่าจะส่งคอสมิกบีอิ้งสองค่ายเข้าควบคุมสถานการณ์ ทว่ามันก็ไม่เป็นผล และที่หนักกว่านั้นเมฟิสโต้เจ้านรก (Hell Lord Mephisto) ที่ก่อนหน้านี้ก็ประจบประแจงสอพลอธานอสมาโดยตลอด แต่ตอนนี้ได้จังหวะจะฉกถุงมือจากมันม่วงไปเป็นของตัวเอง และร้ายกว่านั้น เลดี้เดธมาร์เวลก็เข้ามาขวางไม่ให้ธานอสทำอะไรเจ้านรกลิ้นสองแฉก ซึ่งมันทำให้ธานอสช้ำใจและระเบิดออกมา จังหวะนั้นดาร์กไซด์และโทมูระก็ยิงพลังใส่ธานอสและฝ่ายตรงข้ามกันเอง เช่นเดียวกับที่เหล่าคอสมิกบีอิ้งพยายามยิงพลังตัดจังหวะสามหน่อ แต่สุดท้ายแล้วก็ไม่เป็นผล เหล่าผู้สูงส่งในจักรวาลจากดีซีและมาร์เวล ถูกตรึงขังไว้ และศิลาจักรวาลหกก้อนกับสมการครองจักรวาลก็ตกอยู่ในมือของโทมูระเป็นที่เรียบร้อย โทมูระพยายามจะชุบชีวิตทั้งที่ถูกศัตรูฆ่าตายและถูกลบหายไปให้กลับมาอีกครั้ง แต่ก่อนจะถึงตอนนั้นอีเทอร์นิตี้ (Eternity) ก็มาขัดขวาง และพยายามจะเตือนว่า สมการต้านชีวิตและอินฟินิตี้สโตนไม่ควรจะเอามาผสานกับศาสตร์มืดแห่งฮีโร่บรายน์ เพราะผลลัพธ์ที่ตามมาอาจชวนอุบาทว์ยิ่งกว่าที่โทมูระจะคาดคิด แต่โทมูระถ้าจะเชื่อก็คงบ้าไปแล้ว จึงตัดสินใจซัดอีเทอร์นิตี้ให้หมอบแล้วตรึงตามพวกผู้สูงส่งระดับคอสมิกไปด้วย และในวินาทีเดียวกันนั้น ทุกชีวิตที่ทั้งถูกลบหายไป และถูกธานอสฆ่าตาย ก็กลับคืนมาเหมือนเดิม แถมโทมูระยังถอดจิตออกจากกายหยาบกลายเป็นอีเทอร์นิตี้อีกต่างหาก

ถึงแม้ทุกอย่างจะกลับมาเป็นปกติ แต่มันกลับให้ความรู้สึกที่ดูไม่มีความสุขสักเท่าไร เพราะชาวเรล์มออฟเทลส์ก็ยังไม่ทราบอยู่ดีว่าโทมูระจะมาไม้ไหนต่อไป จนกระทั่งเนบิวล่า (Nebula) ที่โดนธานอสทรมานจนเป็นร่างเน่าเฟะค่อย ๆ ลอบเร้นพร้อมถุงมือที่สวมไว้ เพื่อจะฉกเอาทั้งศิลาจักรวาลและสมการครองจักรวาลไปเป็นของตัวเอง และจากนั้นก็ได้เวลาเอาคืนด้วยการส่งเอาธานอส, ดาร์กไซด์, ออลฟอร์วัน, และโทมูระ วาร์ปแยกไปยังที่ไกลจากเธอ ซึ่งออลฟอร์วันก็ไม่ยอมแพ้วาร์ปมาหาเรื่องเนบิวล่าต่อ เพราะเขาหวังจะใช้ไทม์สโตนย้อนความชราภาพของตัวเองกลับไปเป็นหนุ่มเหมือนยุครุ่งเรืองของเขา แต่กลับโดนเธอตบสั่งสอนอีกครั้ง ส่วนดาร์กไซด์, ธานอส, และโทมูระ ถูกวาร์ปมาหาอดัมวอร์ล็อกเพื่อหาวิธีปะทะเนบิวล่าอีกรอบ ซึ่งพวกเขาจะส่งฮีโร่ที่ถูกชุบชีวิตไปรับมือกับเนบิวล่า ซึ่งกลุ่มนั้นก็เอาไม่อยู่เหมือนกัน จากนั้นก็นำธานอสกับดาร์กไซด์มาจัดการดักเช่นกัน แต่เนบิวล่ารู้ทันและขังทั้งสองไว้ในกำแพงหิน แล้วย้อนเวลากลับไปยี่สิบสี่ชั่วโมงก่อนวิกฤตินี้จะเกิดขึ้น แต่ก็ยังมีจุดอ่อนอยู่หลายประการ หนึ่งคือมันย้อนให้สภาพของเธอกลายเป็นร่างเน่าเฟะจากการโดนธานอสทรมานมาก่อน ซึ่งไม่ใช่ปัญหาใหญ่เพราะเธอใช้พลังฟื้นฟูตัวเองและขังธานอสกับดาร์กไซด์ไว้ที่เดิมในจังหวะที่ทั้งคู่จะแย่งเอาถุงมือไป สองคือหมอแปลกใช้เวทมนตร์ไม่ให้เขา, อดัมวอร์ล็อก, และซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์ถูกวาร์ปย้อนกลับไปก่อนความวุ่นวายจะเกิดขึ้น จังหวะที่อดัมวอร์ล็อกจะมาแย่ง เธอก็ตัดสินใจยิงพลังใส่ซิลเวอร์เซิร์ฟเฟอร์แล้วกั้นมือของหมอแปลกไม่ให้ร่ายกันท่าไว้ และสามคือมันมีผลกับศึกดวลคอสมิกบีอิ้งที่ถูกย้อนกลับไประดับที่ยังไม่ได้เกิดขึ้นด้วยซ้ำ เช่นเดียวกับออลฟอร์วัน ที่ตอนนี้พ่วงเอาบาโฟเมทัสมาช่วยด้วย แต่ก็ไม่อาจเอาเนบิวล่าลงได้เลยแม้แต่นิดเดียว

จังหวะนี้แหละที่ชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์โผล่มาทันที เพราะตอนนี้เมกะเวอร์ซัลกอนต์เล็ตพร้อมใช้งานเรียบร้อยแล้ว อิซึคุใช้เมกะเวอร์ซัลเพิร์ลโต้กลับอินฟินิตี้สโตนและสมการต้านชีวิตของเนบิวล่าพร้อมกับเออาเรนดิล ส่วนทูลคาส, เอออนเว, และลีเวนเนียร์ ก็ยื้อยุดฉุดกระชากลากถูเพื่อแกะเอาสมการต้านชีวิตและอินฟินิตี้กอนต์เล็ตออกจากตัว และอดัมวอร์ล็อกก็ตัดสินใจเอาความสามารถในการเชื่อมจิตกับโซลสโตน ควบคุมศิลาวิญญาณให้สเกลพลังที่ออกมาเกินการควบคุมของเนบิวล่า และสุดท้ายเธอก็ถอดทั้งถุงมือและสมการครองจักรวาลลงพื้น ทั้งออลฟอร์วัน, ดาร์กลอร์ด, โทมูระ, ธานอส, และดาร์กไซด์ ก็แย่งยื้อยุดฉุดกระชากกันเองเพื่อช่วงชิงเอาถุงมือและสมการนี้เป็นของตัวเอง แต่สุดท้าย คนที่ได้ไปกลับเป็นอิซึคุที่คว้าไปแทน และเขาตั้งใจแล้วว่าเขาจะแก้ความเสียหายของเรล์มออฟเทลส์ให้กลับมาดีขึ้น พร้อมกับส่งทั้งสมการต้านชีวิตและอินฟินิตี้สโตนแต่ละก้อน กลับไปยังที่ที่ควรอยู่เหมือนเดิม และอิซึคุกับโอชะโกะก็กลับไปเรียนต่อตามปกติ

และสุดท้าย เมื่อออลฟอร์วันและดาร์กลอร์ดอยู่ในยุคขาลงสุดขีด พวกเขาจึงออกรบถล่มยูเอเป็นครั้งสุดท้ายในช่วงใกล้จะจบการศึกษาของเด็กยูเอรุ่นเฮนรี่นั่นแหละ ซึ่งก็ไม่ใช่งานง่ายขนาดนั้น เพราะฝ่ายสมาพันธ์วิลเลินคราวนี้ไม่สามารถคาดเดาได้เลยว่าโฮสต์โลกทั้งหมดจากเรล์มออฟเทลส์จะมาช่วยชิกะอิจิเมื่อไรกันแน่ และก็เป็นเรื่องบังเอิญเช่นกันที่เหล่าโฮสต์โลกมาช่วยพร้อมกับแบ่งฝ่ายกันสู้ แอตลาสเดอะไททันเข้าไปจัดการกับกิกันท์มาเคีย (Gigantomachia) ด้วยร่างยักษ์ของเทพเจ้าคลั่งเอง ส่วนพวกโฮสต์โลกที่เหลือก็ลงมาปะทะกับแกนนำใหม่ของสมาพันธ์วิลเลิน แต่บ้างก็ไปร่วมสู้กับออลฟอร์วันและดาร์กลอร์ดทันที โดยเฉพาะคนที่มีพลังเยอะที่สุดอย่างไทรเอิร์ธ, เรล์มวอทเชอร์, ออริจินส์วัน, และลุงพี ที่มารุมกระทืบออลฟอร์วันด้วยตัวของพวกเขาเอง ส่วนดาร์กลอร์ดนั้นต้องเผชิญหน้ากับลีเวนเนียร์, เอออนเว, และทูลคาส ที่มีของแก้ทางเยอะและทรงพลังยิ่งกว่าในมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์เสียอีก นอกจากเจ้าของอัตลักษณ์ดาร์กลอร์ดจะเสียชีวิตอย่างถาวรแล้ว ออลฟอร์วันยังสิ้นชื่ออย่างถาวรอีก พร้อมกับการประกาศเกษียณตัวเองของทรินิตี้อย่างออลไมท์, เอเลเมนท์คิง, และเอเลเมนท์เมจิกเชี่ยน ส่งต่อให้กับเหล่าเอเลเมนท์รอยัลทั้งหลายอย่าง อิซึคุ, เฮนรี่, อีธาน, โอ๊ต, และชิกะอิจิ เข้าขึ้นเป็นสุดยอดฮีโร่คนต่อไป และโทมูระก็ได้ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นผู้ปกครองนรกต่อจากบาโฟเมทัสทันที

การสูญเสียผู้นำอย่างออลฟอร์วัน ทำให้นอกจากสมาพันธ์วิลเลินจะล่มสลายแล้ว ทุกผลงานที่ออลฟอร์วันผลิตคิดค้นขึ้นมาไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ดัดแปลงโนมุ, หรือแม้แต่โครงการออลฟอร์วันจูเนียร์ (All For One Jr. Project) ที่เป็นการโคลนร่างของออลฟอร์วันขึ้นมา ก็ถูกกำจัดไปจนเกลี้ยงเช่นกัน แต่จะรู้หรือไม่ว่า พวกเขายังทำลายไม่หมด...

### Porpiang Writer 3: Showdown/Realm of Tales 3: After Fantasy Warfare (AU)/Element King 2: The Element Prince (AU)/Age of Aslan (AU)

#### บทที่หนึ่ง: อดีต

เหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นเมื่อออริจินส์โคลน 100 แห่งฮาร์ดคอร์เวิลด์ (Origins Clone 100 of Hardcore World) เล่าเรื่องราวในระยะที่สองของ Porpiang Writer เสร็จแล้ว สัตว์เลี้ยงบางตัวนั้นมีคำถามที่น่าสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับมอร์กอธหลังจากนั้น แต่ออริจินส์ 100 ไม่สนใจและเปิดเรื่องใหม่ขึ้นมาที่เล่าย้อนกลับไปอีกครั้ง ในช่วงเวลาก่อนรุ่งอรุณแรกของปีนาร์เนียศักราชที่ 0 แห่งโครนิเคิลส์ออฟนาร์เนียเวิลด์จะมาถึง แพทริค ลีพุง ว่าที่จักรพรรดิแห่งโครนิเคิลส์ออฟนาร์เนีย ได้ร่วมกันสร้างโลกพร้อมกับราชสีห์แอสลาน (Aslan The Great Lion) โดยที่ไม่รู้ตัวว่ามีแขกผู้มาเยือนเป็นครั้งแรก ได้แก่ ป้าจักรพรรดินีจาดิส (Empress Aunt Jadis) ที่หนีจากมิติชาร์น (Charn Dimension) ที่ล่มสลาย มาพร้อมกับดิโกรี่ เคิร์ก (Digory Kirk), พอลลี่ พลัมเมอร์ (Polly Plummer), แอนดรูว์ "แบรนดี้" เค็ทเทอร์ลี่ย์ (Andrew "Brandy" Ketterley), แฟรงก์ (Frank), และม้าสตรอว์เบอร์รี่ (Strawberry The Horse) ซึ่งป้าจาดิสเองก็พยายามทำทุกวิถีทางที่จะกำจัดทั้งแพทริคและแอสลานไปให้พ้นทาง เพื่อที่จะให้นางปกครองโลกของนางเอง แต่กลับไม่ได้ผลเลยแม้แต่นิดเดียวด้วยอำนาจของราชสีห์งามสง่าและเป็นบุตรแห่งจักรพรรดิโพ้นทะเล (Emperor Beyond The Sea) และจากนั้นก็มีการเลือกสัตว์ที่ฉลาดที่สุดมาเป็นคู่สัตว์พูดได้ และขณะเดียวกันเมื่อมีแขกรับเชิญที่เป็นมนุษย์อยู่ด้วย ชาวนาร์เนียจึงแต่งตั้งให้แฟรงก์ รวมถึงเฮเลนภรรยาของเขา (Helen) เป็นราชาและราชินีองค์แรกแห่งนาร์เนีย และแปลงให้ม้าสตรอว์เบอร์รี่ตัวนี้เป็นเพกาซัสนามว่าเฟล็ดจ์ (Fledge The Pegasus)

และภารกิจแรกที่ดิโกรี่ทำคือการหาอะไรก็ได้ที่เป็นยารักษาอาการป่วยของแม่ของเขา นั่นทำให้เขาได้พบกับป้าจาดิสอีกครั้งที่ขโมยกินแอปเปิ้ลเงินในสวนแห่งความเยาว์วัย (Garden of Youth) และยุยงให้ดิโกรี่กินแอปเปิ้ลจากสวนนี้เอง หรือไม่ก็เอาไปให้แม่ของเขากินโดยตรง โดยอ้างสรรพคุณว่าพวกเขาจะมีชีวิตเป็นอมตะและไม่เจ็บป่วยใด ๆ ทั้งสิ้น แต่ดิโกรี่ไม่เชื่อและมีเจตนาแน่วแน่แล้วว่าจะเอาไปให้ราชสีห์กินก่อนให้ได้ จิตใจของป้าจึงเย็นชาและดำมืดลงแบบไม่มีที่สิ้นสุดจนกว่าจะตาย ในขณะที่ดิโกรี่ปลูกแกนแอปเปิ้ลใกล้ขอบแม่น้ำให้เติบโตเป็นต้นไม้แห่งการปกป้อง (Tree of Protection) ที่จะนำมาสู่ความสุข, ชีวิต, และสุขภาพที่ยั่งยืนให้กับชาวนาร์เนียที่ดี แต่จะนำความตาย, ความกลัว, และความสิ้นหวังให้กับป้าจาดิสในระยะไม่ถึงร้อยไมล์ และในยุคแห่งการพิชิต (Age of Conquest) ของนาร์เนียเองก็มีอาณาจักรย่อย ๆ ถือกำเนิดมากมายทั้งพันธมิตรและศัตรูที่มีชื่อเสียงอยู่ไม่น้อย ไม่ว่าจะเป็นอาณาจักรเทลมาร์ (Kingdom of Telmar) และฮอไรซันทาวน์ (Kingdom of Horizontown) ทางทิศตะวันตก อาณาจักรอาร์เคนแลนด์ (Kingdom of Archenland) ทางทิศใต้ ซึ่งอยู่ใกล้กับอาณาจักรคาลอร์เมนพอดี (Calormen) อาณาจักรซัลเวเนีย (Kingdom of Salvenia) และหมู่เกาะโดดเดี่ยว (Lone Islands) ทางตะวันออก และอาณาจักรไวท์รูเบีย (Kingdom of White Rubia) ทางทิศเหนือคั่นกลางป้าจาดิสกับต้นไม้แห่งการป้องกัน

แต่ผ่านมาจนถึงปี น.ศ. 896 ต้นไม้แห่งการปกป้องกลับถูกโค่นล้มด้วยน้ำมือของปีศาจอีกานามว่าแทช (Tash The Demon Crow) ที่อ้างว่าเป็นพี่ชายของแจ้ 296 แต่แจ้ 296 และจักรพรรดิแพทริคไม่ยอมเชื่อเลยแม้แต่น้อย โดยบอกว่าถ้าเป็นพี่ชายของแจ้จริง ๆ ก็ต้องเป็นไก่เช่นเดียวกับแจ้ 296 ไม่ใช่อีกาแบบแทชเลย และเรื่องก็มาเฉลยอีกว่า เซารอนเป็นเจ้านายของแทช ที่ส่งเจ้าอีกามารมาเพื่อทำลายความสงบในนาร์เนีย และเป้าหมายของเจ้าอีการ้ายนี้ก็คือมาเพื่อแย่งชิงเอิร์ธพัลส์ แหล่งพลังงานแห่งเรล์ม (Earth Pulse The Energy Source) แน่นอนว่าระดับจักรพรรดิแพทริคคงไม่ยอมง่าย ๆ ดังนั้น เขาจึงใช้พลังเอิร์ธพัลส์ที่ช่วงชิงมาได้ก่อนทำการจับกุมเจ้าอีการ้ายให้หมดฤทธิ์ แต่ระหว่างนั้น เขาก็ไม่ต่างจากโฮสต์โลกคนอื่น ๆ ที่ถูกเรียกตัวให้ไปสู้กับดอกเตอร์แซเวียสด้วยเหตุผลที่ว่าจักรพรรดิแพทริคจะต้องเป็นหนึ่งในฟันเฟืองสำคัญที่จะหยุดภัยคุกคามจากอุกกาบาตเจ็ดลูกไว้ได้ และเป้าหมายแรกที่ต้องไปหยุดคือดอกเตอร์แซเวียสที่เข้าไปยุ่งเรื่องอุกกาบาตเจ็ดลูกโดยตรง

ระหว่างทำภารกิจนอกเรล์มของตัวเองเป็นครั้งแรก จักรพรรดิแพทริคก็ยังสงสัยว่า อุกกาบาตเจ็ดลูกมันจะร้ายแรงยิ่งกว่าแทชและป้าจาดิสตรงไหนกันแน่ ถ้าหนึ่งในลูกนั้นไม่ได้ตกใกล้ปราสาทของป้าแม่มดขาวคนนั้น หรือใกล้ฐานทัพของเจ้าอีกามารเอง ซึ่งนอกจากจักรพรรดิแพทริคแล้ว ลีเวนเนียร์ที่เป็นเทพไมอาลงมาเกิดเป็นเอลฟ์แห่งเอเรกิออน (Eregion City) ก็ยังไม่เชื่อว่าอุกกาบาตเจ็ดลูกจะเป็นภัยร้ายแรงยิ่งกว่าเซารอนและมอร์กอธอีกถ้าไม่มีอุกกาบาตลูกใดตกไปที่อังก์บันด์โบราณหรือมอร์ดอร์เลย (Mordor) และการไปทำภารกิจนอกเรล์มนั้นทำให้ศัตรูประจำเรล์มที่ยังไม่หายไปเริ่มแผลงฤทธิ์ ป้าจาดิสได้เข้ายึดครองนาร์เนียโดยสมบูรณ์ ส่วนที่มิดเดิ้ลเอิร์ธเอง พญาโหงแห่งอังก์มาร์ (Witch King of Angmar) ก็ตั้งอาณาจักรประชิดกับอาร์นอร์ (Arnor Kingdom) เพื่อตีเมืองให้แตก และเมื่อถูกไล่ต้อนหนีกลับมอร์ดอร์ยังยึดมินาสอิธิลเป็นของตัวเองอีก (Minas Ithil) โชคดีที่ราชวงศ์แห่งอาร์นอร์รวมถึงไพร่พลเมืองอาร์นอร์ยังมีชีวิตรอดมาได้ แต่ก็ตัดสินใจว่าจะไม่กลับไปตั้งอาณาจักรเพื่อไม่ให้เป็นเป้านิ่งให้พญาโหงกลับมาซ้ำเติมอีกรอบ ในขณะที่ชาวกอนดอร์นั้นได้สูญเสียกษัตริย์เออาร์นูร์ (King Earnur) จากการรับคำท้าไปสู้ที่มินาสมอร์กูลด้วยพระองค์เอง (Minas Morgul)

สิ่งนี้ทำให้จักรพรรดิแพริคโกรธแค้นไฮม์ดัลมาก แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลยเนื่องจากเขารู้ว่าประตูมิติที่จะไปถึงรังของแซเวียสนั้นใช้การไม่ได้ และซ่อมแซมไม่ทันการก่อนที่แซเวียสจะหนีไป ซึ่งทำให้จักรพรรดิแพทริคต้องทรมานที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับยุคแห่งฤดูหนาว (Age of Winter) ของโลก 296 ไปอีกนาน แม้เขาจะต้องไปกอบกู้โลกอื่นร่วมจักรวาล หรือต้องรับมือกับผลงานความชั่วร้ายที่ฮีโร่บรายน์ก่อไว้จนถูกออริเจียสรีเซ็ตก็ตาม

แต่หลังจากที่เรล์มออฟเทลส์และแฟนตาซีวอร์แฟร์ถูกรีเซ็ตมาได้สักพัก และทุกคนก็เตรียมพร้อมจะคว้าโอกาสในการปิดบัญชีฮีโร่บรายน์เต็มตัวตนสุดท้ายที่รอดชีวิตไปได้และยังอยู่ในสภาพอ่อนแอ รวมถึงเก็บกวาดซากความชั่วร้ายที่สี่ลาสต์บอสทิ้งไว้ให้หมดเกลี้ยง ทว่า มันมีสัญญาณบางอย่างที่บอกว่าโอกาสดังกล่าวกำลังจะหลุดลอยหายไป เมื่อลาสต์บอสอีกสามตนที่ควรจะตายถาวรไปแล้วกลับสามารถหลบหนีจากวาระสุดท้ายได้เพราะเชื้อราเมกะไมซีต (Megamycete Fungus) ที่ถูกสร้างขึ้นมาโดยเซารอน ให้หลบหนีออกมาได้ นั่นหมายความว่า นอกจากกรัซตรักซ์ที่เป็นบัลร็อกพันธุ์เอ็นเดอร์ และเป็นอีวิลโคลนประจำโลกมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ ยังไม่ตายสนิทไม่พอ กรัซตรักซ์เองก็ยังไม่ใช่อีวิลโคลนเพียงคนเดียวที่เป็นสมุนให้กับมอร์กอธ เพราะมีอีกหกคนที่ไปรับใช้มอร์กอธอีกด้วย

และขณะเดียวกัน ตั้งแต่วันแรกที่ออลฟอร์วันถูกจำคุกตลอดชีวิตอย่างจริง ๆ จัง ๆ เป็นต้นมา เหล่าเอเลเมนท์รอยัลที่เอาชนะออลฟอร์วันมาได้แล้ว ก็แวะมาเยี่ยมเยียนที่คุกทาร์ทารัส (Tartarus Prison) ทุกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าออลฟอร์วันจะไม่คิดแผนแหกคุกออกมาก่อนที่กระบวนการแยกอัตลักษณ์ที่ออลฟอร์วันเก็บสะสมอยู่ในตัวไว้จะเสร็จสมบูรณ์ และระหว่างนั้นอีธานก็ตัดสินใจรวมร่างกับอินดิเชียสตัวปลอมทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในกึ่งฮีโร่บรายน์ไปด้วย (Half-Herobrines) แต่เมื่อเวลาผ่านไปห้าปี ทั่วโลกยังไม่ทันจะได้ลืมเรื่องของออลฟอร์วันไปเสียสนิท อินดิเชียสคนเก่าที่หนีจากวาระสุดท้ายของตัวเองมาได้ ก็เข้ายึดครองร่างของออลฟอร์วันทันที เพราะออลฟอร์วัน หรือชื่อจริง ชิการาคิ ฮาคุบะ (Hakuba Shigaraki) เป็นร่างอวตารเสี้ยวหนึ่งของอินดิเชียส และอัตลักษณ์ออลฟอร์วันก็เป็นอัตลักษณ์ที่อินดิเชียสสร้างขึ้นมาโดยบรรจุสติปัญญาของตัวเองลงไปในอัตลักษณ์นั้นเช่นกัน การที่อินดิเชียสคนเก่าเข้าครอบงำออลฟอร์วัน นอกจากจะเป็นการชำระหนี้ที่ออลฟอร์วันติดค้างอินดิเชียสคนเก่าไว้แล้ว ยังช่วยต่ออายุให้อินดิเชียสคนเก่าเถลิงอำนาจอีกครั้งหนึ่ง และกลับมาทำให้กองกำลังที่ตัวเองสร้างขึ้นมาแข็งแกร่งขึ้นไปอีก ยังไม่พอ มันยังจะทำให้ฮีโร่บรายน์เต็มตัวคนอื่น ๆ ได้รับร่างกายของฮาคุบะอีกต่างหาก มอร์กอธและออบลิเวียสรวมถึงกองกำลังของทั้งสองฟื้นคืนชีพตามอินดิเชียสมา ส่วนอินเฟอร์นอสก็เพิ่งจะมาเลียแผลตัวเองเสร็จจากการได้ร่างกายของออลฟอร์วัน ด้านโทมูระเองและกองทัพแห่งศาสตร์มืดของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นจากการได้รับร่างกายจากอดีตอาจารย์ตัวเอง ขณะที่อิซึคุและทุกชีวิตที่เขาสร้างขึ้นมากลับได้รับโรคภัยไข้เจ็บจากร่างกายของฮาคุบะที่จะเรื้อรังไปอีกนาน ตราบใดที่ฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดยังแข็งแรงอยู่ ซึ่งโรคร้ายดังกล่าวเกิดจากพลังบางส่วนที่ถือว่าเป็นศาสตร์มืดส่วนเกินที่อิซึคุและผลงานของเขาไม่สามารถแปรสภาพให้เป็นศาสตร์สว่างได้เร็วเท่าที่ควรจะเป็น และตกค้างสะสมรอการขับระบายออกไปจนเกินขีดจำกัดและเกิดเป็นพิษร้ายให้กับเทพเจ้าผมสีเขียวและผลงานที่เขาสร้างขึ้นมา นับเป็นอีกครั้ง ที่เรล์มออฟเทลส์จะตกอยู่ในอันตรายจากอำนาจของฮีโร่บรายน์ชั่วร้ายทั้งหมด...

และแน่นอนว่าเมื่ออินดิเชียสสร้างออลฟอร์วันขึ้นมา วันฟอร์ออลที่ปรากฏในมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ก็ต้องถูกสร้างโดยออริเจียส และถูกอินดิเชียสจับแยกออกเป็นสองซีก ซีกแรกเป็นอัตลักษณ์เก็บสะสมพลังที่หายไป อีกซีกเป็นอัตลักษณ์ถ่ายทอดพลังที่ติดมากับร่างอวตารเสี้ยวหนึ่งของออริเจียสนามว่า ชิการาคิ โยอิจิ (Yoichi Shigaraki) ซึ่งเมื่อรวมกับอัตลักษณ์เก็บสะสมพลังที่ฮาคุบะนำมาใส่ในตัวโยอิจิแล้ว มันยังไม่ใช่พลังทั้งหมดของออริเจียสเลยด้วยซ้ำ ถ้าออริเจียสจะทำให้วันฟอร์ออลที่เขาสร้างมีพลังเทียบเท่ากับพลังในตัวเขาเองล่ะก็ โยอิจิจะต้องสืบทอดพลังให้กับคนรุ่นต่อ ๆ ไปราว ๆ หลักแสนล้านล้านล้านคนเลยทีเดียว ซึ่งต้องใช้ระยะเวลาที่นานเกินความจำเป็น แต่แค่ไม่กี่สิบรุ่นแรกก็เพียงพอที่จะเอาชนะออลฟอร์วันในระดับเดียวกันได้ถ้าเกิดว่าใช้อย่างชาญฉลาดและคุ้มค่าพอ แต่ถ้าจะล้มอินดิเชียสจริง ๆ ต้องใช้อีกร้อยกว่ารุ่น ซึ่งมันจะไม่ทันการแน่นอน และยิ่งมีไม่กี่คนที่รู้ความจริงเกี่ยวกับวันฟอร์ออลและออลฟอร์วันด้วย ทำให้เรื่องนี้หายเงียบมาตลอดทั้งเฟสแรกและเฟสสอง จนกระทั่งมาถึงในเฟสสามที่อินดิเชียสยึดร่างออลฟอร์วันและแหกออกจากคุกทาร์ทารัสได้ ผู้ที่รู้ความจริงข้อนี้อยู่แล้วก็คือผู้ใช้วันฟอร์ออลทุกรุ่นที่รอดชีวิตมาได้ ตั้งแต่ออลไมท์, อิซึคุ, และชิกะอิจิ รวมไปถึงจิตวิญญาณของผู้ใช้วันฟอร์ออลที่เสียชีวิตก็ได้รับรู้ความจริงนี้เช่นกัน โดยยังเตือนต่อไปอีกว่า ตอนนี้ออริเจียสกำลังจะสร้างทายาทในการสืบทอดพลัง ซึ่งอิซึคุไม่ได้นับว่าเป็นผู้สืบทอด แต่เป็นตัวแทนของผู้สร้างที่อยู่ใต้อาณัติของผู้สร้างตัวจริงอีกที ส่วนอินดิเชียสคนใหม่ที่กลับใจแล้วจะไม่ยุ่งอะไรครอบครัวของเขา แต่ที่น่าห่วงคืออินดิเชียสคนเก่าที่ตอนนี้ยังไม่รู้ถึงแผนการสืบทอดพลังของพี่ชาย เพราะถ้ารู้แล้ว อินดิเชียสอาจพยายามหาวิธีที่จะแย่งชิงขุมพลังของเรล์มให้ได้อย่างสุดความสามารถ และขัดขวางไม่ให้ออริเจียสสร้างลูกได้เด็ดขาด ดังนั้น ออริเจียสจึงต้องรีบสร้างครอบครัวให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ และเพอร์เฟกเทียสก็เผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่ต่างจากออริเจียส นั่นก็คือการสร้างครอบครัวเพื่อให้ทายาทมาสืบทอดพลังโดยไม่ให้ตัวตนเก่าที่ชั่วร้ายของน้องชายมาขัดขวาง และตอนนี้ออบลิเวียสคนเก่าเองก็ไม่ได้รับรู้เรื่องแผนการของเพอร์เฟกเทียสเช่นกัน ฉะนั้นต่อให้ศัตรูจะไม่รู้ก็ใช่ว่าจะประมาทเลินเล่อได้ ดังนั้นใครก็ตามที่รู้แผนการของเพอร์เฟกเทียสและออริเจียส จะต้องเก็บเป็นความลับ ห้ามไปบอกให้คนอื่นรู้โดยไม่จำเป็นจริง ๆ ส่วนฟิกชันเนียสที่กำลังสร้างครอบครัวเพื่อส่งต่อพลังให้กับทายาทเช่นเดียวกัน ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรเลย เพราะการที่ดาร์กเนสซัสตัวตนเดิมตลอดสามเฟสเป็นคนดีแล้ว และยิ่งมีไฮบริเดียสเป็นคนกลาง งานของฟิกชันเนียสจึงดำเนินง่ายกว่าเพอร์เฟกเทียสและออริเจียสอยู่มาก และฝ่ายที่ดำเนินภารกิจเดียวกันง่ายที่สุด คือไพรมาเรียสที่อยากจะสร้างครอบครัวเพื่อส่งต่อพลังให้กับทายาท ซึ่งเป็นพลังที่ได้มาจากผู้เป็นพ่อที่เป็นกิกะเวิร์สไททันระดับผู้สร้างกิกะเวิร์สแห่งเมกะเวอร์เซียสอยู่แล้ว แถมเซคคอนดาเรียสก็ไม่ได้อิจฉาพี่ชายที่ได้พลังจากพ่อมากกว่าตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว

โชคดีที่ก่อนที่สามลาสต์บอสจะคืนชีพอีกครั้ง ไพรมาเรียส, ฟิกชันเนียส, เพอร์เฟกเทียส, และออริเจียส ได้ทำการสมรสกับคอสมิกบีอิ้งสาวชนชั้นเดียวกันก่อนแล้ว ทว่า เมื่อถึงคราวลงมือปฏิบัติตามแผนจริง แทนที่ฝ่ายหญิงจะเป็นฝ่ายตั้งครรภ์ ฝ่ายชายกลับตั้งครรภ์เนื่องจากความผิดพลาดที่เกิดขึ้นจากการร่ายเวทมนตร์ผิดคาถา แต่ความผิดพลาดนี้ถือว่าเล็กน้อยมากและพวกเขาปล่อยผ่านไปได้ เพราะยังไงลูกชายที่กำลังเจริญเติบโตในท้องของพวกเขาถือว่าเป็นผู้สืบทอดทั้งสิ้น แถมชื่อของลูกชายทั้งสี่นั้นมีชื่อเดียวกับพ่อ แต่ใส่รุ่นที่สองเพิ่มเติม (Primarious II, Fictionious II, Perfectious II, Origious II) อย่างไรก็ตาม ความบังเอิญของปรากฏการณ์นี้คือ นับเป็นอีกครั้งที่ฝ่ายชายเป็นผู้อุ้มท้องและให้กำเนิดลูกในตระกูลด้วยตัวเอง เพราะก่อนหน้านี้ เรล์ม พ่อของออริเจียสและอินดิเชียส แม้จะสมรสกับไททันจักรวาลหญิงไป แต่เขากลับเป็นฝ่ายตั้งครรภ์และคลอดสองพี่น้องแทนเสียอย่างนั้น เช่นเดียวกับยูนิเวอร์เซียสและมัลติเวอร์เซียสตามลำดับ ส่วนเมกะเวอร์เซียสที่เป็นผู้สร้างกิกะเวิร์สของตัวเองยังไม่มีคู่ครอง แต่ทำการคลอดไพรมาเรียสและเซคคอนดาเรียสพร้อมกับระเบิดกายหยาบตัวเองเป็นกิกะเวิร์สอันกว้างใหญ่ แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นคือ ความลับที่ต้องปกปิดไม่ให้ความชั่วร้ายได้รับรู้ก็ถือเป็นเรื่องสำคัญ ฉะนั้นเพื่อความราบรื่นและปลอดภัย เมกะเวอร์เซียสและองค์อิลูวาตาร์จากเรล์มออฟเทลส์จึงได้ทำการใช้พลังปิดกั้นไม่ให้อินเฟอร์นอสและมอร์กอธรับรู้ถึงแผนการของไพรมาเรียส, ฟิกชันเนียส, เฟอร์เฟกเทียส, และออริเจียส แม้แต่อิซึคุที่เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์สว่างก็ยังมีพลังเฉพาะในการปิดกั้นไม่ให้พวกสายศาสตร์มืดได้รับรู้แผนการของทั้งสี่เลย อย่างไรก็ตาม เมกะเวอร์เซียสได้ให้คำแนะนำให้ทั้งสี่ฝากลูกชายที่กำลังจะเกิดของตัวเองให้องค์อิลูวาตาร์และเหล่าวาลาร์ในเรล์มออฟเทลส์เลี้ยงแทน เพื่อที่ลูกชายทั้งหลายจะได้มีภูมิคุ้มกันต่อมนตร์ดำแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวเป็นการถาวร และในเมื่อพวกเขาโตขึ้น พวกเขาจะได้รับรู้เรื่องราวความชั่วร้ายที่สี่ลาสต์บอสได้ทำลงไป และหาวิธีตอบโต้พวกมันให้จงได้

แน่นอนว่าสิ่งแรกที่อินดิเชียสคนเก่าจะต้องทำหลังจากได้ร่างกายใหม่คือการปลุกโครงการเก่าที่ออลฟอร์วันริเริ่มขึ้นมาแต่ถูกขัดขวางให้ได้เสียก่อน ทั้งโครงการมนุษย์ดัดแปลงโนมุและออลฟอร์วันจูเนียร์ที่เหลือแต่แบบแปลนและวัตถุดิบ ซึ่งนั่นทำให้เกิดไอเดียพิสดารขึ้นมา ด้วยการอัปเกรดบัลร็อกที่มีอยู่ให้มีอัตลักษณ์หลากหลายมากขึ้น ซึ่งก็ได้มาจากการถ่ายโอนจากอัตลักษณ์ที่ออลฟอร์วันและอินดิเชียสช่วงชิงมาได้ทั้งหมดนี่แหละ และความวิปริตนี้เองที่ทำให้ฮีโร่บรายน์เต็มตัวคนอื่น ทั้งออบลิเวียสคนเก่ากับมอร์กอธที่อินดิเชียสคนเก่าพาฟื้นขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ, อินเฟอร์นอสที่กำลังเลียแผลอยู่ในมุมมืด, ยันชิการาคิ โทมูระ ที่ดำรงตำแหน่งผู้ปกครองนรกคนใหม่ ได้มีบัลร็อกผสมโนมุเป็นของตัวเองมากขึ้น และนั่นจะส่งผลกระทบไปจนถึงอิซึคุที่มีไมอาร์เพลิง (Ember Maiar) เทพเพลิงสายนักรบ ที่ดันได้อัตลักษณ์มากขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ แถมยังจะมีการสร้างบัลร็อกตัวใหม่ ๆ ด้วยการลักพาตัวมนุษย์จากโลก 394 มาล้างสมองทำบัลร็อกเพิ่มอีก ซึ่งนั่นจะมีผลให้ความทรงจำดั้งเดิมลงมาเกิดใหม่เป็นไมอาร์เพลิงของอิซึคุมากขึ้นอีกด้วย โดยที่ทั้งเหล่าทวยเทพและผู้สร้างเอง หรือแม้กระทั่งอิซึคุที่เป็นฮีโร่บรายน์สายศาสตร์สว่าง ยังไม่สามารถเจาะทะลุม่านทมิฬซึ่งเป็นเกราะป้องกันฐานทัพของพวกมันได้เลยด้วยซ้ำ แม้จะรู้แหล่งกบดานของพวกศาสตร์มืดชัดเจนแค่ไหนก็ตาม

ส่วนออลฟอร์วันจูเนียร์นั้น อินดิเชียสได้เอาวัตถุดิบที่หลงเหลือมาสร้างร่างโคลนของฮาคุบะคนแรกนับตั้งแต่การล่มสลายของสมาพันธ์วิลเลิน แน่นอนว่าโครงการออลฟอร์วันจูเนียร์เป็นโครงการเดียวของอินดิเชียสที่ไม่แชร์ให้กับฮีโร่บรายน์เต็มตัวคนอื่น ๆ เลย เพราะเป็นผลงานที่เริ่มขึ้นด้วยน้ำมือของมนุษย์อย่างฮาคุบะมาก่อน จึงกลายเป็นหนึ่งในผลงานเฉพาะสำหรับอินดิเชียสเท่านั้น โดยที่ฮีโร่บรายน์เต็มตัวฝ่ายอื่น ๆ ที่เป็นสายศาสตร์มืด ไม่เคยล่วงรู้ตั้งแต่ยังไม่ทันที่มันจะเริ่ม แม้แต่ตอนที่อยู่ด้วยกันในไฮฟไมนด์แห่งฮีโร่บรายน์ก็ตาม แต่แทนที่จะสร้างในตู้แก้วบรรจุน้ำ อินดิเชียสคิดพิสดารขึ้นไปอีกขั้นด้วยการเอาตัวอ่อนที่ปฏิสนธิแล้วไปฉีดในช่องท้องของสิ่งมีชีวิต โดยเฉพาะเหล่ามวลมนุษย์ โดยในทีแรกอินดิเชียสพยายามจะลักพาตัวเหยื่อผู้น่าสงสารสักคนไม่ว่าจะชายหรือหญิง ผู้ใหญ่หรือเด็ก มาเป็นเหยื่อ มาทำการฉีดหัวเชื้อตัวอ่อนออลฟอร์วันจูเนียร์ลงไปในท้องของเหยื่อเหล่านั้น ซึ่งถ้าเหยื่อเป็นเพศชาย หัวเชื้อก็จะทำการผลิตมดลูกเฉพาะกิจให้ตัวอ่อนอาศัยและเจริญเติบโต แต่ถ้าเหยื่อเป็นเพศหญิงก็จะอาศัยในมดลูกของพวกเธอทันที หลังจากนั้นก็จะมีการแบ่งระยะเวลาในการดำรงชีวิตเป็นขั้น ๆ คือ ขั้นจำศีลก่อนเจริญเติบโต ซึ่งเหยื่อทดลองจะไม่แสดงอาการแพ้ท้องเลย ต่อไปก็เป็นขั้นเจริญเติบโต ซึ่งจะทำให้เหยื่อทดลองเกิดอาการแพ้ท้องรุนแรงสุด ๆ และตัวอ่อนออลฟอร์วันจูเนียร์จะเจริญเติบโตในท้องของเหยื่อทดลองไปพร้อมกันอย่างรวดเร็ว และเสร็จแล้วก็จะเป็นขั้นจำศีลหลังเจริญเติบโต ซึ่งจะเป็นเวลาที่เด็กทารกออลฟอร์วันจูเนียร์จะทำการพักอาศัยอยู่ในท้องของเหยื่อทดลองอีกสักพักก่อนจะถึงระยะคลอดลูก และสุดท้ายคือขั้นคลอดลูก ซึ่งทารกพวกนี้ก็จะทำการดันทะลุออกมาจากท้องของเหยื่อทดลองให้รุนแรงถึงตาย และออลฟอร์วันจูเนียร์ก็จะเจริญเติบโตนอกครรภ์ของเหยื่อทดลองต่อไป ซึ่งแน่นอนว่าอัตลักษณ์ออลฟอร์วันในตัวออลฟอร์วันจูเนียร์ทั้งหมดนี้ย่อมมีเสี้ยวสติปัญญาของอินดิเชียสสอดใส้อยู่ เสมือนระเบิดเวลานับถอยหลังที่จะยึดร่างพวกเขาทันทีหากเวลาที่เหมาะสมมาถึง ซึ่งแน่นอนว่ามันมีหลายความสามารถที่อินดิเชียสตั้งใจจะบรรจุลงในตัวอ่อนทุกตัวของออลฟอร์วันจูเนียร์ โดยหนึ่งในความสามารถที่เจาะจงเลยก็คือ การตั้งท้องและคลอดลูกด้วยตัวเอง ซึ่งจะใช้ในการปั๊มทายาทก่อนถูกอินดิเชียสยึดร่างกาย และทายาทที่ออกมาก็จะเป็นฝ่ายคลอดทายาทของตัวเองก่อนจะถูกอินดิเชียสยึดครองร่างตามไป เป็นวงจรอุบาทว์ไม่สิ้นสุด และการปล่อยสารเคมีรบกวนสมองของเหยื่ออุ้มท้อง เพื่อหลอกให้เหยื่อเชื่อใจว่าออลฟอร์วันจูเนียร์คือลูกของพวกเขาจริง ๆ ซึ่งจะมีประสิทธิภาพเฉพาะเวอร์ชั่นแรกของออลฟอร์วันจูเนียร์เท่านั้น เพราะคนอุ้มท้องนั้นจะเป็นใครก็ได้ เป็นใครก็ได้จริง ๆ นั่นจึงนำมาสู่การลงมือปฏิบัติจริง ด้วยการลักพาตัวเหล่าเชลยศึกสุดซวย มาทำการทดลอง แต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับล้มเหลว เพราะด้วยความที่ดีเอ็นเอของฮาคุบะที่ใช้สร้างออลฟอร์วันจูเนียร์นั้น มีพลังงานสูงมากเกินกว่าที่เหยื่อพวกนี้จะแบกรับได้ แถมความเสถียรของตัวอ่อนนั้นแทบจะเท่ากับศูนย์ เหยื่อจึงแท้งตัวอ่อนออลฟอร์วันจูเนียร์เหล่านี้จนตกเลือดตายในเวลาไม่ถึงชั่วโมงเสมอ หรือหากเหยื่อรายใดที่ไม่ได้ตกเลือดเสียชีวิตเพราะแท้งอัตโนมัติ ก็จะทรมานกว่านั้นเพราะระยะเวลาดำรงชีวิตของตัวอ่อนเหล่านี้จะข้ามจากขั้นจำศีลก่อนการเจริญเติบโตไปเป็นขั้นเริ่มเจริญเติบโตทันที และไม่ใช่แค่นั้น การเจริญเติบโตของตัวอ่อนนั้นก็เร็วระดับที่ว่า ตัวอ่อนจะเจริญเติบโตจนเต็มที่พร้อมคลอดได้ในเวลาไม่กี่เดือน หรือที่เร็วสุด ๆ ก็คือไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ แถมขั้นนี้ทำให้เหยื่อแพ้ท้องต่อเนื่อง และเหยื่ออ่อนแรงลงระดับแทบจะเป็นอัมพาต ซึ่งเรี่ยวแรงของเหยื่อเหล่านี้ไม่เพียงพอที่จะทำให้ตัวอ่อนรอดชีวิต ไหนจะอาการเจ็บท้องคลอดรุนแรงระดับที่คนธรรมดาทั่วไปโดนทีเดียวคือตายทันที แถมยังจู่โจมถาโถมใส่รัว ๆ อย่างกับปืนกลเบาชนิดที่ว่าไม่ต้องรอทุก ๆ ห้านาทีเลย พอแหวกท้องคลอดออกมา ออลฟอร์วันจูเนียร์เหล่านี้ก็จะตายในเวลาไม่นาน และอีกหนึ่งปัญหาก็คือ รุ่นเออร์ลี่คอนเซ็ปต์ทำอะไรได้เหมือนผู้ใหญ่วัยกลางคนก็จริง แต่หลังจากออกมาลืมตาดูโลกนั้นใช้เวลาเจริญเติบโตที่นานระดับที่ว่ากว่าจะอายุได้ทีละขวบก็ใช้เวลาเป็นหนึ่งสหัสวรรษกิกะเวิร์ส อินดิเชียสจึงพับโครงการชั่วคราวไว้ก่อนแล้วหันมาพิจารณาถึงสิ่งที่ขาดหายไป

ส่วนทางด้านเจ้าชายเกฟเวอร์รัสในเมืองโลธาเรียก็ได้รับทราบจากนิมิตของเมกะเวอร์เซียสว่า อินเฟอร์นอส อริคู่อาฆาตของเขาที่เคยใช้ร่างกายของเจ้าชายแห่งโลธาเรียเป็นพาหะนำพลัง ได้กลับมาแข็งแกร่งอีกครั้งพร้อมกับปลุกให้มอร์กอธ, อินดิเชียส, และออบลิเวียสคืนชีพขึ้นมา โทสะของเกฟเวอร์รัสก็พุ่งสูงปรี๊ดทะลุปรอทเทอร์มอมิเตอร์ เพราะปลายเฟสสองนั้นจอมทำลายล้างระดับกิกะเวิร์สก็อ่อนแอลงจนมีโอกาสที่จะซ้ำเติมให้ตายคาที่เป็นการถาวรแล้ว มันมีอะไรกันแน่ที่เป็นเหตุจูงใจให้ลาสต์บอสอีกสามตนคืนชีพและทำให้อินเฟอร์นอสทรงพลังขึ้น เมกะเวอร์เซียสจึงตัดสินใจให้พลังเมกะเวอร์ซัลเพิร์ลครบเจ็ดเม็ดกับสูตรการสังเคราะห์ลูกแก้วที่ถูกต้อง, พร้อมกับเพลิงอมตะ, เพอร์เฟกต์วันฟอร์ออล, และขุมพลังพหุจักรวาลแฟนตาซีวอร์แฟร์ ซึ่งทำให้เขาเป็นหนึ่งในแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียส (Champions of Megaversious) ที่มีหน้าที่เดียวกันคือ สังหารอินเฟอร์นอส, ออบลิเวียส, อินดิเชียส, และมอร์กอธให้หายไปจากสารบบของกิกะเวิร์สเป็นการถาวร, หาวิธีที่จะหักดิบการเสพติดศาสตร์มืดของชิการาคิ โทมูระให้ได้ผลชะงัดนักที่สุด, และหายารักษาโรคร้ายให้กับมิโดริยะ "เดกุ" อิซึคุหลุดพ้นจากอาการเจ็บป่วยเรื้อรังนี้ให้จงได้ แน่นอนว่าแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียส ส่วนใหญ่เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ฉะนั้นพวกเขาจึงได้รับสิทธิ์พิเศษในการวาร์ปเข้าไปในไฮฟไมนด์แห่งฮีโร่บรายน์เพื่อทำการปลดปล่อยดวงวิญญาณที่ทุกข์ทรมานจากการถูกสี่ลาสต์บอสทรมาน แต่แน่นอนว่าวิญญาณที่ถูกช่วยไว้จะต้องปราศจากมลทิน หรือไม่ก็มีให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อที่ออกมาแล้วจะได้ไม่ก่อปัญหาในภายหลัง ซึ่งก็เป็นมาตรฐานตามที่กึ่งฮีโร่บรายน์รวมถึงอิซึคุใช้ในการปลดปล่อยดวงวิญญาณเหยื่อในไฮฟไมนด์แห่งฮีโร่บรายน์ด้วยเช่นกัน

แชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียส คือเหล่าผู้กล้าที่ถูกเมกะเวอร์เซียสเลือกให้รับพลังที่สี่ลาสต์บอสอยากได้แต่ไม่คู่ควร ได้แก่ เมกะเวอร์ซัลเพิร์ลเจ็ดเม็ดพร้อมสูตรการสังเคราะห์ที่ถูกต้อง, ขุมพลังพหุจักรวาลแฟนตาซีวอร์แฟร์, เพอร์เฟกต์วันฟอร์ออล, และเพลิงอมตะ รวมไปถึงพลังงานศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ ที่ไม่มีผู้มีปัญญารายใดยอมมอบให้กับสี่ลาสต์บอสเป็นแน่ เพื่อคานอำนาจของสี่ลาสต์บอสไม่ให้ทรงพลังเทียบเท่าหรือเหนือกว่าเมกะเวอร์เซียส หรือบางรายก็เป็นเชลยศึกที่ถูกหนึ่งในสี่ลาสต์บอสสาปให้เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวเพื่อรับใช้หนึ่งในพวกมันไปตลอดชีวิต แต่เชลยเหล่านี้ปฏิเสธที่จะเป็นทาสรองตีนพวกมันโดยสิ้นเชิง ซึ่งแน่นอนว่าแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสที่เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวนั้นสามารถวาร์ปไปหาไฮฟไมนด์แห่งฮีโร่บรายน์ทั้งที่เป็นกายหยาบได้โดยไม่จำเป็นต้องถอดจิตออกไปชั่วคราวเพียงอย่างเดียวเหมือนกึ่งฮีโร่บรายน์ ฉะนั้น เหล่าแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสที่เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัว ก็สามารถเข้าไปช่วยปลดปล่อยเหยื่อที่ถูกสี่ลาสต์บอสกลืนกินให้เป็นอิสระจากการทรมานในไฮฟไมนด์ด้วย ยิ่งประชากรของแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสมีมากขึ้นเท่าใด ก็จะยิ่งเป็นผลดีต่อกิกะเวิร์สแห่งเมกะเวอร์เซียสยิ่งขึ้นเท่านั้น เพราะมันคือหนึ่งในไม่กี่ตัวเลือกที่จะช่วยบีบอัดกรอบอำนาจของสี่ลาสต์บอสไม่ให้ล้ำหน้าเกินเมกะเวอร์เซียส กิกะเวิร์สไททันในฐานะผู้สร้างจนเกินไป

อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่ร่างกายของฮีโร่บรายน์เต็มตัวมีส่วนผสมของเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งที่มาจากอินเฟอร์นอสอยู่แล้ว ดวงจิตของเจ้าตัว รวมไปถึงมอร์กอธ, อินดิเชียส, ออบลิเวียส, โทมูระ, และอิซึคุ จึงมักถูกเมกะเวอร์เซียสดึงเข้าไปอยู่ในมิติอีกแห่งที่เต็มไปด้วยแสงสว่างได้ เป็นที่ที่เหล่าเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งไม่ว่าชั้นสูงหรือชั้นรอง ต้องมารวมพลกันเพื่อขอคำปรึกษาจากเมกะเวอร์เซียส กิกะเวิร์สไททันหนึ่งเดียวผู้สร้างกิกะเวิร์สแห่งเมกะเวอร์เซียส ที่ถึงแม้จะสูญเสียร่างกายที่ก่อตัวเป็นเพียงรูปปั้นศิลาอยู่ใจกลางกิกะเวิร์ส แต่ดวงจิตยังเชื่อมต่อกับเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งอยู่ แม้กระทั่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวก็ไม่มีข้อยกเว้น เมกะเวอร์เซียสจึงสามารถสร้างภาพหลอนของเพอร์เฟกเทียส, ออริเจียส, และองค์อิลูวาตาร์ ให้มีพลังในการทรมานบอสใหญ่ทั้งสี่ โดยที่ฝั่งตรงข้ามไม่สามารถทำอะไรได้เลย เนื่องจากภาพหลอนเหล่านี้มันโปร่งธาตุอยู่แล้ว และการจะไปเอาเรื่องกับเมกะเวอร์เซียสก็ยังทำไม่ได้ เพราะกิกะเวิร์สไททันมีกำแพงล่องหนคล้ายกระจกแต่มีความทนทานมากกว่านั้นหลายแสนหลายล้านกว่าเท่า ซึ่งแน่นอนว่าลาสต์บอสทั้งสี่ก็เหม็นขี้หน้ากันเองรวมไปถึงพี่น้องเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งคนอื่น ๆ ทันทีที่เห็นหน้าครั้งแรกแล้ว แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะแม้แต่เมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งก็มีม่านทรงกลมส่วนตัวเช่นกัน แต่ม่านของฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดทำหน้าที่เป็นเหมือนยางติดสปริง หากฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดอยู่ใกล้กันเองหรือใกล้พวกเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งเกินระยะทางจำกัดมากเกินไป ม่านพวกนี้ก็จะดีดฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดให้ออกไป แถมยังปิดกั้นไม่ให้ฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดเสกเครื่องมือประจำตัวออกมาแก้ปัญหาได้เช่นกัน ในขณะที่เมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งได้รับอนุญาตให้เสกเครื่องมือประจำตัวสยบฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดได้ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้อิซึคุสามารถเสกดรัมบอร์เล็ก ค้อนศึกแห่งเดือนดารา (Dramborleg Warhammer) ซึ่งเกิดจากการแปรสภาพกรอนด์ ค้อนศึกแห่งพิภพบาดาล (Grond Warhammer) ของฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดให้เป็นศาสตร์สว่าง ออกมาใช้ปราบฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดได้ และด้วยความที่ชื่อเอามาจากขวานรบของทูออร์ที่สังหารบัลร็อกแห่งมอร์กอธถึงห้าตัว และเอาชื่อมาใช้กับเครื่องกระทุ้งประตูเมืองหัวราชสีห์ของโลหิตเพลิงซึ่งถูกแปรสภาพมาจากเครื่องกระทุ้งประตูเมืองหัวหมาป่าของฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดชั้นรอง (ซึ่งสายศาสตร์มืดทั้งห้าใช้ชื่อกรอนด์เช่นเดียวกัน) พวกสี่บอสใหญ่จึงเกลียดชื่อดรัมบอร์เล็กแบบสุดขีด และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการทรมานในศูนย์กลางเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้ง ที่พยายามจะทำให้สี่ลาสต์บอสถึงตาย ส่วนโทมูระก็ได้รับบททดสอบสุดโหดที่เป็นเงื่อนไขว่า ถ้าอยากได้พลังจากทั้งเมกะเวอร์เซียส, เพอร์เฟกเทียส, ออริเจียส, และองค์อิลูวาตาร์ ต้องเลิกใช้ศาสตร์มืดและพยายามปรับตัวให้ใช้ศาสตร์สว่างให้ได้ ห้ามเรื่องมากอ้างว่าศาสตร์สว่างทำให้มานาของตัวเองหมดเร็ว ถ้าทำไม่ได้ก็อย่าหวังว่าจะได้พลังเหล่านั้นไป ในขณะที่อิซึคุนั้นเหมือนเป็นผู้ป่วยฉุกเฉินที่เมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งต้องรีบรักษาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

ส่วนเหตุการณ์ทั่วกิกะเวิร์สนี้ จะว่าแย่ลงก็อาจจะบอกได้เกือบเต็มปาก เพราะมอร์กอธคนอื่น ๆ ที่ยังตกค้างเหลืออยู่ทั่วกิกะเวิร์สต่างเริ่มได้ร่างสุดยอด และได้ออกมาตีกันเองแบบไม่มีใครยอมใคร นั่นจึงนำมาสู่สิ่งที่สองฝ่ายเรียกไม่เหมือนกัน ฝ่ายเกฟเวอร์รัส เจ้าชายต้องคำสาปที่เป็นฝันร้ายแห่งความชั่วร้ายทั้งมวล รวมไปถึงเมกะเวิร์สแฝดที่เป็นบุตรแห่งเมกะเวอร์เซียส และเหล่านักรบที่ต่อต้านความชั่วร้ายทั่วกิกะเวิร์ส ถือว่าเป็นภาระอันหนักอึ้งที่จะต้องหยุดมวยอันวายป่วงของเมลคอร์ทั่วกิกะเวิร์สให้ได้ แต่ฝ่ายสี่ลาสต์บอสระดับกิกะเวิร์ส อย่างเรล์มออฟเทลส์มอร์กอธ, อินดิเชียส, ออบลิเวียส และอินเฟอร์นอส นี่ถือว่าเป็นโอกาสชั้นดีที่ทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น สี่ลาสต์บอสจึงแย่งกันกินร่างสมบูรณ์ของมอร์กอธตนอื่น ๆ นอกเรล์มออฟเทลส์กันเป็นว่าเล่น หารู้ไม่ว่า ต่อจะให้กินจำนวนมาก หรือจำนวนน้อย มันก็ไปแชร์พลังให้กับฮีโร่บรายน์เต็มตัวคนอื่น ๆ อยู่ดี ดังนั้นจึงไม่แปลกใจถ้าเกิดว่าสี่ลาสต์บอสกินมอร์กอธคนอื่น ๆ จำนวนต่างกัน แต่แข็งแกร่งขึ้นเท่ากัน แถมยังแชร์ความแข็งแกร่งเดียวกันให้กับโทมูระและอิซึคุทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ สงครามนี้ (สงครามที่มอร์กอธจากที่่ต่าง ๆ สู้กันเอง) ชาวแฟนทาสติกบีอิ้งเรียกมันว่าสงครามมอร์กอธวอร์ (Morgoth War) แต่ผู้ชนะในสงครามนี้อย่างแท้จริงกลับกลายเป็นสี่ลาสต์บอสระดับกิกะเวิร์สเสียอย่างนั้น แต่ก็ถือว่าเคราะห์ดีที่เหล่าเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งได้ถ่วงดุลอำนาจสี่ลาสต์บอสระดับกิกะเวิร์ส ดังนั้นหายนะจึงเกิดขึ้นช้ากว่าที่มันควรจะเป็น

ระหว่างที่พัฒนาออลฟอร์วันจูเนียร์ด้วยรุ่นเออร์ลี่คอนเซ็ปต์อยู่นั้น อินดิเชียสก็ได้ยินเรื่องราวของตำนานจอกศักดิ์สิทธิ์ (Holy Grail) ซึ่งเป็นสงครามรากฐานที่นำไปสู่สงครามเมกะเวอร์ซัลวอร์ โดยน้ำยาในจอกศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นมากกว่าน้ำไวน์ธรรมดา เพราะผู้สร้างจอก (The Grailmaker) ได้ทำการผสมพลังของอัครเทวทูตหลาย ๆ องค์รวมกัน เกิดเป็นพลังระดับเทพให้ผู้ที่ดื่มเข้าไปมีกำลังวังชา และมีความเป็นอมตะสูงสุด และเมื่อถึงบั้นปลายชีวิต พวกเขาจะได้รับโอกาสให้ไปที่อะวาลอน (Avalon) ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของผู้ดื่มจอกด้วย เพียงแต่ว่าตั้งแต่เริ่มสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์เป็นต้นมา พลังในน้ำไวน์จอกมันจะเลือกผู้ที่คู่ควรมาตลอด ประกอบกับผู้สร้างจอกจะไม่วางจอกที่เขาผลิตไว้สุ่มสี่สุ่มห้าให้คนไปดื่มได้ง่าย ๆ มันจึงทำให้ไม่แปลกที่อินเฟอร์นอส ดิ อันไนฮิเลเตอร์ไม่สามารถหาจอกศักดิ์สิทธิ์เจอไม่ว่าจะใช้ความพยายามแค่ไหนก็ตาม หรือต่อให้เจอและบังคับผู้อื่นให้ดื่มได้ ไวน์ในจอกศักดิ์สิทธิ์จะกลายเป็นยาพิษทำร้ายร่างกายผู้ที่ไม่คู่ควรจากภายในทุกที ซึ่งแน่นอนว่าจอมทำลายล้างระดับกิกะเวิร์สรู้เรื่องนี้ดี เพราะราชวงศ์เพนดรากอนและอัศวินโต๊ะกลม อริคู่แค้นที่เขาเกลียดที่สุดได้ดื่มจอกศักดิ์สิทธิ์มาก่อนแล้ว และราชวงศ์เพนดรากอนตั้งแต่สมัยของกษัตริย์อาร์เธอร์นั้นยังได้รับเวทมนตร์คุ้มกันจากจอมเวทย์เมอร์ลิน (Archmage Merlin) (คนละคนกับเมอร์ลินจากวิซาร์ดิ้งเวิลด์นะ) ซึ่งได้สร้างทายาทไว้รักษาเวทย์คุ้มกันให้อยู่คู่กับราชวงศ์เพนดรากอนอีกด้วย แถมอานุภาพของมนตร์คุ้มกันราชวงศ์เพนดรากอนที่แผลงใส่อินเฟอร์นอสก็แรงใช้ได้ ทำให้อินเฟอร์นอสไม่สามารถเอาชนะอำนาจของเทวทูตได้ ไม่มีการเปลี่ยนใจและแทบจะเข็ดกับการต่อกรกับราชวงศ์เพนดรากอนไปยาว ๆ แต่สำหรับอินดิเชียส ไททันจักรวาลร้ายกลับสนใจแต่ประสิทธิภาพที่สูงส่งจนเป็นที่หมายตาของเขาให้มีพลังสูงยิ่งกว่าเมกะเวอร์เซียส เลยทำให้เกิดการเล่นพิเรนทร์ที่ราชวงศ์เพนดรากอนและชาวคาเมล็อตอภัยให้ไม่ได้แม้แต่นิดเดียว ด้วยการส่งกองกำลังไปลักพาตัวกษัตริย์เนธานที่หนึ่ง (King Nathan I) กษัตริย์องค์ล่าสุดแห่งราชวงศ์เพนดรากอนผู้ปกครองคาเมล็อต มาเพื่อใช้ในการหลั่งเลือดเอาพลัง แต่แน่ล่ะว่ามนตร์คุ้มกันจากเมอร์ลินทำให้อินดิเชียสและสมุนส่วนใหญ่ของเขาไม่สามารถแตะต้องร่างกายของกษัตริย์เนธานได้โดยไม่ถูกเผา และส่งผลยันฮีโร่บรายน์เต็มตัวคนอื่น ๆ ที่มือจะต้องถูกเผาตามเช่นกัน ซึ่งมีเพียงอินเฟอร์นอสคนเดียวที่รู้ว่าต้องมีใครสักคนไปหาเรื่องกับราชวงศ์เพนดรากอนแน่ ๆ แต่สำหรับสายศาสตร์สว่างอย่างอิซึคุ เขากลับไม่รู้สึกร้อน และมือที่ถูกเผาไม่เคยไหม้เกรียม ถือเป็นการรักษาเยียวยาให้กับอิซึคุทางอ้อม แต่แน่นอนว่าอินดิเชียสพาเนธานมาเพื่อรีดเลือดเอาพลัง ดังนั้น อินดิเชียสจึงเอาเลือดของเนธานมาดื่มเพื่อหมายเอาทั้งพลังจอกศักดิ์สิทธิ์ทุกถ้วยที่ราชวงศ์เพนดรากอนดื่ม กับมนตร์คุ้มครองแห่งเมอร์ลิน เพื่อให้ฮีโร่บรายน์เต็มตัว สามารถจับต้องราชวงศ์เพนดรากอนได้โดยไม่ถูกเผา อย่างไรก็ตาม นั่นก็เป็นข้อดีเพียงข้อเดียวที่ได้จากเลือดของราชวงศ์เพนดรากอนเท่านั้น และข้อดีข้อนี้ยังมีเวลาจำกัดที่หมดอายุได้ทุกเมื่อ แถมข้อเสียก็คือเขาจะไม่สามารถใช้เวทมนตร์ของเมอร์ลินที่ขโมยมาได้ และไม่ได้ช่วยให้ฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดสามารถหาจอกศักดิ์สิทธิ์ถ้วยใหม่ ๆ เจอและดื่มได้อยู่ดี และมันเอิ้อให้กับฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์สว่างและแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสนอกราชวงศ์เพนดรากอนที่ไม่ใช่หนึ่งในอัศวินโต๊ะกลมคู่ควรกับการดื่มจอกศักดิ์สิทธิ์มากขึ้น และใช้มนตร์แห่งเมอร์ลินที่ได้รับมาโดยบังเอิญอยู่ดี

เมื่ออินดิเชียสได้รับพลังจากเลือดของกษัตริย์เนธาน ไททันจักรวาลร้ายตั้งใจจะใช้พลังของราชวงศ์เพนดรากอนเป็นดาบคืนสนองพระองค์ แต่กลับยิงไม่ออก กษัตริย์เนธานจึงได้ทีเยาะเย้ยอินดิเชียสเอาให้อับอายกันไปข้างหนึ่ง ซึ่งมันก็ได้ผลจริง ๆ แต่นั่นก็แค่ชั่วคราว ความหยิ่งทระนงของไททันจักรวาลร้าย เมื่อโดนท้าทายจากผู้อื่นก็ปรี๊ดแตกสุดขั้ว และจากนั้นก็ทำการสาปราชวงศ์เพนดรากอนตั้งแต่รุ่นของกษัตริย์เนธานเป็นต้นไปให้กลายเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวที่จะต้องอยู่ใต้อาณัติของเขาไปตลอดชีวิต แต่โชคดีที่มนตร์คุ้มครองราชวงศ์เพนดรากอนได้ขวางกั้นไม่ให้ดวงจิตของสมาชิกราชวงศ์ มีพันธะโยงกับดวงจิตของอินดิเชียสเลย ทำให้เมื่อกษัตริย์เนธานกลายร่างเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัว พระองค์พิโรธหนักไม่แพ้ไททันจักรวาลร้าย และได้กำจัดเหล่าสมุนของอินดิเชียสชุดหนึ่งก่อนจะวาร์ปถอยกลับคาเมล็อตทันที นั่นจึงเป็นต้นเหตุที่ทำให้ทั้งราชวงศ์เพนดรากอนที่ถูกอินดิเชียสสาป กลายเป็นแชมเปี้่ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสไปด้วยในตัว และข่าวที่ราชวงศ์เพนดรากอนกลายเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวและแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสแพร่สะพัดไปทั่ว เกฟเวอร์รัสที่ได้ข่าวก็ยิ่งปรี๊ดแตก เพราะคำสาปของอินดิเชียสได้ทำให้ราชวงศ์ที่ปกครองคาเมล็อตมาอย่างยาวนาน กลายเป็นผู้เสียหายกลุ่มใหม่ที่มีอิทธิพลอย่างมากกับสงครามเมกะเวอร์ซัลเพิร์ล ยิ่งทำให้จอมอสูรทั้งสี่เสียเปรียบไปอีก ดังนั้น เกฟเวอร์รัสจึงตัดสินใจไปให้คำแนะนำกับสมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนที่ยังมีชีวิตอยู่ พร้อมกับเผยตัวฮีโร่บรายน์เต็มตัวเพิ่ม ได้แก่โทมูระและอิซึคุ ซึ่งโทมูระนั้นถลำลึกไปไกลจากการเสพติดศาสตร์มืดขั้นรุนแรง ขนาดที่เขามีภรรยาแล้วยังไม่ได้ช่วยให้เขาเลิกศาสตร์มืดแต่อย่างใด แต่กลับใช้เธอเป็นเครื่องมือหาผลประโยชน์ของตัวเอง แถมยังมีหน้ามายกเครดิตให้กับเลือดของกษัตริย์เนธานที่ทำให้โทมูระแข็งแกร่งขึ้นอีก ตรงกันข้ามกับอิซึคุที่ได้แต่งงานกับโอชะโกะ แต่ตัวเขากลับเจ็บป่วยเพราะต้องมาได้รับอำนาจร้ายที่เขาไม่ต้องการจะรับ โดยที่เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะขับระบายออกไปจากร่างได้เลย แม้เขารู้ดีว่าพลังนอกเหนือจากเพลิงอมตะ, เพอร์เฟกต์วันฟอร์ออล, ขุมพลังแฟนตาซีวอร์แฟร์, และเมกะเวอร์ซัลเพิร์ล จะไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ แต่พวกพลังสายศาสตร์สว่างที่ลาสต์บอสขโมยมาคู่ควรกับอิซึคุอยู่แล้ว ราชวงศ์เพนดรากอนที่รับรู้เรื่องราวนี้จึงหาวิธีที่จะช่วยให้โทมูระเลิกศาสตร์มืดและรักษาอิซึคุได้ ซึ่งรวมไปถึงการกำจัดศัตรูทั้งสี่ให้ได้

และอินดิเชียสที่ไม่มีประสบการณ์ด้านการรับมือกับราชวงศ์เพนดรากอนและผู้ที่เกี่ยวข้อง ก็หาเรื่องเปรี้ยวหนักกว่าเดิม เพราะในเมื่อเขาและฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดไม่สามารถใช้งานพลังคุ้มครองของเมอร์ลินและจอกศักดิ์สิทธิ์ที่ราชวงศ์เพนดรากอนดื่มมาทุกรุ่นรวมกันได้ (ยกเว้นสายศาสตร์สว่างอย่างอิซึคุที่จะถูกปลดล็อกพลังเหล่านี้ให้โดยอัตโนมัติ) จึงไปหาเรื่องลูกหลานรุ่นสุดท้ายของเมอร์ลิน นั่นก็คือจอมเวทย์เคลวิน (Archmage Kelwin) ลูกหลานรุ่นสุดท้ายของพ่อมดเมอร์ลินที่ยังคงรักษามนตร์คุ้มกันให้กับราชวงศ์เพนดรากอนเสมอมา ซึ่งแน่นอนว่าเคลวินรู้ดีว่าอินดิเชียสจะมาหาเรื่อง จึงตัดสินใจป้องกันสุดฤทธิ์เพื่อถ่วงเวลาให้ราชวงศ์เพนดรากอนมาช่วย และตอนนั้น ผู้สร้างจอกศักดิ์สิทธิ์ก็มาถึงพอดี เท่ากับว่าอินดิเชียสยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว อินดิเชียสจึงบังคับให้ผู้สร้างจอกส่งน้ำยาจากจอกศักดิ์สิทธิ์มาให้ไททันจักรวาลร้ายดื่ม ซึ่งแม้จะขัดขืนยังไงก็ยังไม่ยอม และแน่นอนว่า อินดิเชียสพยายามจะฆ่าทั้งเคลวินและผู้สร้างจอกศักดิ์สิทธิ์ เพื่อที่จะได้ปลดล็อกการใช้งานของพลังจอกศักดิ์สิทธิ์และพลังแห่งเมอร์ลิน ซึ่งแน่นอนว่ายังคงประสบความล้มเหลวเช่นเคย เพราะกษัตริย์เนธานรู้สึกได้ถึงผลกระทบที่จะเกิดขึ้นหากเคลวินเสียชีวิตลง จึงรีบพาเคลวินและผู้สร้างจอกศักดิ์สิทธิ์หนีกลับไปยังคาเมล็อตก่อนที่อินดิเชียสจะมอบความตายให้กับพวกเขาอย่างทรมาน โดยแน่นอนว่าพวกเขาต้องใช้เวลาหลายปีในการคิดแผนการแก้เผ็ดสี่ลาสต์บอสขั้นเด็ดขาด โดยให้ความร่วมมือกับเกฟเวอร์รัสว่าจะเอาอย่างไรต่อไป

กลับมาที่ออลฟอร์วันจูเนียร์ หลังจากที่อินดิเชียสพิจารณาถึงความล้มเหลวของตัวอ่อนรุ่นเออร์ลี่คอนเซ็ปต์อย่างถี่ถ้วน อินดิเชียสก็พยายามจะนำดีเอ็นเอของอินดิเชียสมาผสมให้กับตัวอ่อนคนหลัง ๆ ด้วย แต่มันก็ยังไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นอยู่ดี เพราะเพราะมีอีกหนึ่งปัจจัยที่ดีเอ็นเอของไททันจักรวาลร้ายยังแก้ไขไม่สำเร็จ คือการเจริญเติบโตของออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นนี้หลังจากออกจากท้องของผู้อุ้มครรภ์นั้นเป็นไปอย่างเชื่องช้าสุด ๆ กว่าจะอายุได้ทีละขวบก็ใช้เวลาเป็นหนึ่งสหัสวรรษกิกะเวิร์ส และยิ่งผสมกับความเสถียรที่ไม่ดีขึ้น ดังนั้นออลฟอร์วันจูเนียร์ที่ได้รับดีเอ็นเอของอินดิเชียสเมื่อออกมานอกท้องของเหยื่อ จึงเสียชีวิตก่อนจะครบหนึ่งสหัสวรรษกิกะเวิร์สเสียอีก ว่ากันว่าหลังจากผสมกับดีเอ็นเอของอินดิเชียสเข้าไปแล้ว มีเพียงออลฟอร์วันจูเนียร์คนเดียวเท่านั้นที่อยู่รอดนอกท้องของเหยื่อได้นานถึง 750 ปีกิกะเวิร์ส ออลฟอร์วันจูเนียร์บางคนอาจจะอยู่รอดได้ไม่เกินห้าศตวรรษกิกะเวิร์ส แต่นอกนั้นอยู่รอดได้ไม่เกิน 250 ปีกิกะเวิร์ส สุดท้ายอินดิเชียสจึงตัดสินใจแล้วว่า เขาต้องตั้งท้องด้วยตัวเอง เขาจึงนำตัวอ่อนตัวล่าสุดที่พัฒนาเสร็จแล้วฉีดบรรจุลงไปในท้องของเขา เพื่อทำให้ตัวเองตั้งท้องขึ้นมา จากการที่อินดิเชียสมีร่างกายของฮาคุบะนั่นเอง และในที่สุด ออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นเออร์ลี่คอนเซ็ปต์ก็ได้ถือกำเนิดและเจริญเติบโตขึ้นในท้องของอินดิเชียสสำเร็จ โดยมีชื่อว่า ชิการาคิ อิจิโร่ (Ichiro Shigaraki) ซึ่งมีสแตตและสเกลพลังที่ยังเทียบเท่ากับฮาคุบะสมัยก่อนถูกอินดิเชียสกลืนกิน แน่นอนว่าอิจิโร่ก็ต้องมีอัตลักษณ์ออลฟอร์วันอยู่แล้ว เพียงแต่ว่าแม้ลักษณะพันธุกรรมของอิจิโร่ภายนอกจะมาจากฮาคุบะล้วน ๆ แต่ลักษณะพันธุกรรมภายในมีการผสมผสานระหว่างฮาคุบะกับอินดิเชียสด้วย และแน่นอนว่าอัตลักษณ์ออลฟอร์วันในตัวของอิจิโร่ก็ย่อมมีสติปัญญาของอินดิเชียสแฝงไว้ภายใน เสมือนกับระเบิดเวลานับถอยหลังที่จะยึดร่างอิจิโร่ทันทีเมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่อิจิโร่ที่เป็นรุ่นเออร์ลี่คอนเซ็ปต์ยังไม่เสถียรไปมากกว่าออลฟอร์วันจูเนียร์คนเก่า ๆ ที่ตายไป ช่วงแรกเริ่มของการตั้งท้องในรุ่นเออร์ลี่คอนเซ็ปต์จึงได้ทำการข้ามระยะจำศีลก่อนการเจริญเติบโตของอินดิเชียสไป และอิจิโร่ก็เจริญเติบโตจนเต็มที่ภายในเวลาอันรวดเร็วด้วย เพราะเขาเติบโตในท้องของอินดิเชียสและฮาคุบะจนเต็มที่ภายในเวลาไม่เกินสามนาที นั่นหมายความว่ามันจะต้องมีอาการแพ้ท้องอย่างหนักและต่อเนื่องเกิดขึ้นแน่นอน แต่ผิดคาด อินดิเชียสไม่มีอาการแพ้ท้องเลย แม้ท้องของเขาจะขยายใหญ่ขึ้นจนเต็มที่แล้วก็ตาม เนื่องจากอินดิเชียสเป็นคอสมิกบีอิ้งแท้ที่ใช้ร่างกายของฮาคุบะในการตั้งท้อง อาการแพ้ท้องจึงมาลงที่ดวงจิตของฮาคุบะในไฮฟไมนด์แห่งฮีโร่บรายน์แทน นั่นก็รวมถึงการที่การเจริญเติบโตของอิจิโร่ได้ทำให้ท้องของฮาคุบะที่เป็นเพียงจิตวิญญาณขยายใหญ่ขึ้นตามท้องของอินดิเชียสไปด้วย แรงดิ้นของอิจิโร่ในท้องของอินดิเชียสนั้น ออลฟอร์วันซีเนียร์ก็รู้สึกได้ และยิ่งช่วงท้าย ๆ ของการตั้งท้อง ดวงจิตของฮาคุบะที่กำลังถูกอาการแพ้ท้องรุนแรงถาโถมเข้าใส่และยังไม่หายแพ้ท้องจริง ๆ ก็มาเหนื่อยอ่อนแทนซ้ำไปอีกเพราะลูกชายในท้องของอินดิเชียสได้ทำการสูบเรี่ยวแรงของฮาคุบะไปหมดสิ้น ซึ่งนั่นทำให้อินดิเชียสมองว่า อิจิโร่คือลูกชายของฮาคุบะ มากกว่าจะนับเป็นลูกของตัวเอง และระหว่างที่อิจิโร่อาศัยอยู่ในท้องของอินดิเชียส เขาก็ได้ซึมซับทัศนคติจากอินดิเชียส ไม่ว่าจะเป็นความเกลียดชังฝ่ายดีและแสงสว่าง และคุณประโยชน์ของพลังศาสตร์มืด ก็จากที่ได้ยินมาจากปากของอินดิเชียสที่กำลังพูดคุยกับตัวอ่อนในท้องของตัวเอง และเวทมนตร์บางอย่างที่กำลังสะกดสมองให้เคลิ้มตามตั้งแต่อยู่ในท้องมาตลอดนี่แหละ

แต่กระนั้นเอง เพื่อให้จิตวิญญาณของฮาคุบะยังคงสภาพเท่าเดิมหลังจากคลอดลูกและให้อิจิโร่มีพลังมากพอที่จะรอดชีวิตจากนอกท้องของอินดิเชียสและฮาคุบะไปได้ อินดิเชียสต้องหาเหยื่อมาเป็นพาหะนำพลังหล่อเลี้ยงอิจิโร่ให้ได้เสียก่อน และเหยื่อดวงซวยเหล่านั้นก็หนีไม่พ้นเหล่าผู้กล้าทั้งหลายที่ในจำนวนนั้นก็เป็นลูกหลานของบรรพบุรุษที่เคยต่อสู้กับอินเฟอร์นอสในสงครามเมกะเวอร์ซัลวอร์สามครั้งก่อน และแน่นอนว่ามันก็เป็นการเพิ่มจำนวนลูกสมุนให้มารับใช้อินดิเชียสไปด้วยในตัว โดยการครอบงำและชุบให้มีร่างกายใหม่ที่มีพลังและลักษณะแบบฮีโร่บรายน์เต็มตัว ทว่า มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นน่ะสิ ดวงวิญญาณของผู้กล้าลูกหลานของผู้ที่ต่อสู้กับอินเฟอร์นอสในสงครามเมกะเวอร์ซัลสามครั้งก่อนมีจิตใจกล้าแข็งพอที่จะต่อต้านการครอบงำของอินดิเชียสได้แม้จะอยู่ในร่างกายใหม่ก็ตาม ทว่า เหมือนรอบนี้อินดิเชียสจะฉลาดเป็นกรดไฮโดรคลอริก เมื่อเขาได้คิดแผนสำรองไว้ใช้เป็นเฟลเซฟหากเกิดความผิดพลาดขึ้นมา นั่นก็คือ หากวิญญาณของเหยื่อไม่สามารถถูกอินดิเชียสครอบงำให้สำเร็จ ไททันจักรวาลร้ายจะให้ของแถมเป็นการสาปให้ตั้งครรภ์ด้วยตัวเองแทน และลูกในท้องของเหยื่อเหล่านั้นที่เกิดจากคำสาปเฟลเซฟนี้ส่วนใหญ่เจริญเติบโตอย่างรวดเร็วจนทำให้สภาพของเหยื่อจำนวนดังกล่าวดูเหมือนกับคนท้องแก่ใกล้คลอดในเวลาอันสั้น ในขณะที่การแก้คำสาปนั้นหากอินดิเชียสไม่ระบุแนวทางที่แน่นอนด้วยตัวเอง ก็ไม่มีวิธีการแก้ใด ๆ ที่ชัดเจนเลยในการแก้คำสาปเหล่านี้ นั่นหมายความว่า ผู้กล้าที่ตั้งท้องเพราะคำสาป ก็ต้องอุ้มท้องลูกตัวเองไปตลอดชีวิตนั่นแหละ ซึ่งแน่นอนว่าลูกในท้องของเหยื่อเหล่านั้นยังไม่มีไฟชีวิตเพราะว่าสี่ลาสต์บอสและโทมูระนั้นไม่ได้รับพลังจากพระผู้สร้าง ทำได้แต่บิดเบือนและทำลายผลงานที่ความดีงามรังสรรค์ไว้ และแผนเฟลเซฟนี้เองเป็นการราดน้ำมันใส่กองไฟแห่งความโกรธของเหล่าผู้กล้าที่มาเป็นเหยื่อขายร่างกายให้กับอินดิเชียสยิ่งขึ้นไปอีก และต่างหนีออกไปจากป้อมปราการแห่งอินดิเชียสกลับไปยังถิ่นบ้านเกิดของพวกเขา และก็ตามเดิมที่ดวงจิตอันงดงามของผู้กล้าที่รักษาภาพลักษณ์ของพวกเขาไม่ให้เสื่อมสลาย คนรอบข้างจึงสงสารและเป็นห่วงพวกเขามากขึ้น ยิ่งใครที่โดนคำสาปเฟลเซฟของอินดิเชียสเข้าไปนี่คือ คนรอบข้างเหล่านั้นจะรีบช่วยเหลือผู้กล้าให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ บางส่วนถึงขั้นแนะนำให้เหล่าผู้กล้าที่ตั้งท้องทำการแท้งให้ได้เร็วที่สุด แต่ด้วยความที่เหล่าผู้กล้าที่โดนคำสาปเฟลเซฟของอินดิเชียสเข้าไปมีสภาพเหมือนคนท้องแก่ใกล้คลอดสำเร็จรูปเป็นส่วนใหญ่ การจะมาเอาลูกออกมานั้นจึงไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ แน่

และเหยื่อรายแรกที่ต้องมาเป็นอาหารพลังชีวิตให้อินดิเชียสและอิจิโร่ ก็คือเพทากัส (Petagus) ลูกหลานของผู้กล้าระดับบรรพบุรุษที่เคยต่อกรกับอินเฟอร์นอสมาตั้งแต่สมัยสงครามเมกะเวอร์ซัลวอร์สามครั้งแรกและเสียสละชีวิตไปแล้วหลายรุ่น และเป็นคนแรกที่ต้องมาตั้งท้องด้วยแผนเฟลเซฟของอินดิเชียส แต่เขากลับถูกไททันจักรวาลร้ายตีชะตาไปว่า ลูกในท้องของเพทากัสจะไม่เริ่มเจริญเติบโตในทันที จนกว่าเพอร์เซฟิน่า (Percefina) ภรรยาของเขาจะเริ่มตั้งท้อง และเมื่อเพอร์เซฟิน่าได้ให้กำเนิดลูกชายที่เกิดจากเศษวิญญาณเสี้ยวหนึ่งของอัครเทวทูตไมเคิล (Archangel Michael) ขึ้นมา ลูกของทั้งสองจะเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวและตั้งท้องด้วยตัวเองตั้งแต่เกิดทันที และลูกชายของเพทากัสและเพอร์เซฟิน่าจะหลุดพ้นจากคำสาปนี้ได้จะต้องได้รับการจุมพิตจากรักแท้โดยเจ้าหญิงเลอโฉมที่เกิดวันเดียวกับลูกชายที่เพอร์เซฟิน่าให้กำเนิด แถมสปอยล์ให้เพทากัสรับแต่เพียงผู้เดียวรู้ด้วยว่า เจ้าหญิงเลอโฉมจะตั้งถูกสาปให้ตั้งท้องด้วยตัวเองเช่นกัน และจะได้มาพบกันก็ต่อเมื่อทั้งคู่อายุ 15 ปีเท่านั้น แต่อย่างไรก็ตาม แม้เพทากัสจะบอกภรรยาของตัวเองเรื่องนี้ไปแล้ว แต่ก็ไม่กล้าบอกลูกที่กำลังจะเกิด ไม่ว่าจะมาจากท้องของเขาหรือมาจากท้องของภรรยาก็ตาม และด้วยเหตุการณ์นี้แหละ ที่ทำให้เหล่าผู้กล้าที่เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวและโดนพลังเฟลเซฟของอินดิเชียสทำให้ตั้งครรภ์ซ้ำเข้าไปอีก ได้ถูกเลือกให้มาเป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสด้วย ซึ่งนั่นถือเป็นการบรรจุไฟชีวิตให้กับลูกในท้องของเชลยเหล่านั้นด้วยในตัว แชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสที่ตั้งครรภ์ด้วยน้ำมือของอินดิเชียสจะสามารถคลอดลูกคนแรกในเมื่อไรก็ได้ตามต้องการ และพวกเขาก็จะสามารถตั้งท้องลูกคนต่อไปด้วยตัวเองได้อีกเรื่อย ๆ ไม่สิ้นสุดถ้าพวกเขาปรารถนาด้วยใจจริง และสามารถกำหนดระยะเวลาที่ลูกแต่ละคนต่อจากลูกคนแรกใช้ชีวิตอยู่ในท้องให้นานแค่ไหนก็ได้ อย่างไรก็ตาม ลูก ๆ ที่พวกเขาให้กำเนิดก็จะเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวไม่ต่างจากผู้ให้กำเนิดด้วย ซึ่งนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของนิยามที่แท้จริงและชัดเจนที่สุดของคำว่าผู้ที่ถูกเลือกที่ก่อนหน้านี้ไม่มีผู้ใดเข้าใจความหมายที่แท้จริงจนหลายชีวิตต้องตีความเอาเองมากมายไม่รู้จักจบสิ้นมาโดยตลอด ตอนนี้ผู้ที่ถูกเลือกที่แท้จริงคือการถูกเลือกให้สามารถตั้งท้องและให้กำเนิดชีวิตใหม่ ๆ ด้วยตัวเองได้ไม่สิ้นสุด และแน่นอนว่าเพทากัสก็ได้รับอานิสงส์นี้เป็นคนแรก ๆ ของกิกะเวิร์ส แม้ลูกชายในท้องของเขาจะยังไม่เจริญเติบโต แต่ก็ได้รับการบรรจุไฟชีวิตเข้ามาด้วย แต่อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่เขายังถูกโชคชะตาของอินดิเชียสครอบกะลาไว้อยู่ เลยยังไว้ใจความปลอดภัยของตัวเองไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าวันที่เขาและครอบครัวต้องถูกพากลับมายังปราสาทอินดิเชียสจะมาถึงเมื่อไรกันแน่

และในที่สุด เก้าพันสหัสวรรษกิกะเวิร์สแห่งการตั้งท้องได้ผ่านไป วินาทีที่อิจิโร่พร้อมออกมาลืมตาดูโลกก็มาถึง มดลูกของอินดิเชียสบีบตัวแบบรุนแรง และอิจิโร่ที่ถูกบีบรัดก็ส่งเสียงแหลมสูงเหมือนกับสัตว์ประหลาดในท้องและใช้กรงเล็บกรีดจากภายใน ซึ่งก่อให้เกิดอาการเจ็บท้องคลอดระดับที่มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถทนไหวได้แน่ ๆ อย่างไรก็ตาม อินดิเชียสไม่รู้สึกถึงอาการนี้เลย เว้นก็แต่ฮาคุบะ เจ้าของร่างกายเก่าในไฮฟไมนด์แห่งฮีโร่บรายน์ ที่ทั้งแพ้ท้องมาตลอดการตั้งท้อง หน้าท้องกลมโตทั้ง ๆ ที่ตัวเองเป็นแค่วิญญาณ เหนื่อยอ่อนเพราะลูกชายสูบพลัง แถมยังโดนอาการเจ็บท้องคลอดจู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัวอีก อย่างไรก็ตาม อินดิเชียสตัดสินใจสั่งให้เรดสโตนคิงที่เป็นศิษย์เอกของเขาทำพิธีคลอดให้สง่างามที่สุด พูดง่าย ๆ ก็คือ ทำอะไรก็ได้ให้อิจิโร่ออกจากท้องของอินดิเชียสด้วยวิธีที่โหด ดิบ เถื่อนที่สุด ซึ่งเรดสโตนคิงตัดสินใจใช้วิธีการหลั่งเลือดเอ็นเดอร์ของตัวเองทาพื้นเป็นรูปวงกลมบนดาวห้าแฉก วางเทียนไขจุดไฟเอ็นเดอร์บนปลายแฉกของดาว แล้วให้อาจารย์ของเขานอนบนเขตคลอดลูกโดยกางแขนขาให้เข้ากับแฉกของดาว จากนั้นเลือดอีกชุดที่จะต้องหลั่งจะถูกนำไปทาบนท้องของอินดิเชียสเป็นสัญลักษณ์ซาตานนั่นก็คือรูปกะโหลกแพะบนดาวห้าแฉกกลับหัว จากนั้นขั้นต่อไปก็คือการร่ายคาถาคลอดลูก ซึ่งต้องใช้คาถาที่มาจากคัมภีร์ศาสตร์มืดแห่งอินเฟอร์นอส ทำให้ขั้นตอนนี้ เรดสโตนคิงและอินดิเชียสต้องช่วยกันร่าย มือของเรดสโตนคิงข้างที่ใช้หลั่งเลือดจะวางบนท้องของอินดิเชียสเพื่อใช้พลังบังคับให้อิจิโร่ดันตัวให้แรงที่สุดเท่าที่จะทำได้ และเมื่อร่ายเสร็จแล้วเรดสโตนคิงก็จะยื่นหน้าไปจูบท้องของอินดิเชียส ซึ่งขณะนั้นเขาอายที่จะทำแบบนี้กับอาจารย์ตัวเองที่กำลังท้องอยู่ด้วย แต่ก็รวบรวมความกล้าจูบท้องไปเรียบร้อยแล้ว ที่เหลือก็ปล่อยให้อิจิโร่ดันออกมาจากท้องของอินดิเชียส ซึ่งจะมีผลทำให้ฮาคุบะเจ็บท้องยิ่งกว่าเดิมอีก และแล้ว อิจิโร่ก็ได้ทะลุท้องของอินดิเชียสออกมาลืมตาดูโลกโดยสมบูรณ์ ซึ่งแน่นอนว่าอินดิเชียสที่เป็นไททันจักรวาลร้ายใช้เวลาพักฟื้นและรักษาตัวเองหลังคลอดลูกได้ในไม่กี่วินาที ในทางกลับกัน ดวงวิญญาณของฮาคุบะนี่คือไม่มีอำนาจใด ๆ ที่จะสมานรูโหว่ในท้องของเขาเลย โดยอิจิโร่ที่แม้จะเพิ่งจะลืมตาดูโลกในเวลาไม่ถึงวินาที แต่ก็สามารถทำอะไรได้แทบทุกอย่างเหมือนผู้ใหญ่วัยกลางคน อินดิเชียสจึงเลี้ยงดูให้อิจิโร่เติบใหญ่ ขณะเดียวกันเขาก็ต้องปลูกฝังให้อิจิโร่มีอคติเกี่ยวกับยอดมนุษย์เสียก่อน ด้วยการใส่ไฟไปว่า ฮาคุบะ หรือออลฟอร์วันซีเนียร์ เป็นพ่อของอิจิโร่ที่ได้ให้กำเนิดอิจิโร่ขึ้นมา และเสียชีวิตเพราะถูกโปรฮีโร่ที่ยึดติดความโลกสวยจอมปลอมสังหารทิ้ง โดยอินดิเชียสมีหน้าที่ใส่ไฟให้ร้ายกับโปรฮีโร่และอวยคุณประโยชน์ของออลฟอร์วันซีเนียร์กันเต็มที่ จนอิจิโร่แค้นใจขึ้นมา และสัญญาว่าจะเอาคืนพวกโปรฮีโร่ให้สาสม อย่างไรก็ตาม เขากลับไม่เคยสนใจเรื่องของภรรยาของฮาคุบะเลยแม้แต่ครั้งเดียว ซึ่งเป็นปริศนาที่ขนาดคนอื่นยังต้องคิดเลยว่าเกิดอะไรขึ้นเลย และเมื่ออินดิเชียสเห็นว่าอิจิโร่ไม่เคยสงสัยเรื่องแม่ของตัวเอง ก็เลยตัดสินใจไม่เล่าเรื่องนี้แก่อิจิโร่เพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องที่ไททันจักรวาลนอกรีตปิดบังอยู่เกิดโป๊ะแตกแม้แต่ครั้งเดียว ก่อนที่จะมอบหมายภารกิจถึงสองอย่าง อย่างแรกคือไปลอบสังหารออลไมท์ อดีตสัญลักษณ์แห่งสันติภาพคนเก่าที่ส่งไม้ต่อให้ชิกะอิจิ เพื่อทำลายขวัญและกำลังใจสัญลักษณ์แห่งสันติภาพคนปัจจุบัน ภารกิจต่อมาซึ่งใหญ่ที่สุดคือการกำจัดสัญลักษณ์คนปัจจุบันนี้ให้จงได้ เพื่อให้เรล์ม 394 เข้าสู่ขาลงอย่างสมบูรณ์แบบ แต่กระนั้น ด้วยความที่อิจิโร่ในตอนนั้นยังเป็นแค่ทารกแรกเกิดที่มีสติปัญญาและความสามารถเทียบเท่าผู้ใหญ่ เขาจึงต้องรอวันเวลาที่ร่างกายตัวเองโตเป็นผู้ใหญ่ให้ได้เสียก่อน และนั่นหมายความว่าเขาต้องรอไปอีกหลายหมื่นปีกิกะเวิร์สเลย เพราะกว่าอิจิโร่จะเติบโตจนอายุได้ครบหนึ่งขวบ ต้องใช้เวลาถึงหนึ่งสหัสวรรษกิกะเวิร์สเช่นเดียวกับพวกรุ่นพี่ ๆ ที่เสียชีวิตไป

ระหว่างที่อินดิเชียสกำลังเลี้ยงดูอิจิโร่ให้ร่างกายเติบใหญ่ เขาก็ได้อธิบายเรื่องราวเกี่ยวกับโครงการออลฟอร์วันจูเนียร์ให้อิจิโร่ฟังว่า เขาเป็นหนึ่งในร่างโคลนของออลฟอร์วันซีเนียร์ที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อส่งไม้ต่อการเป็นสัญลักษณ์แห่งความชั่วร้ายจากฮาคุบะที่ร่างกายเสื่อมโทรมลงจนใกล้ตาย ซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องจริงตามจุดประสงค์ดั้งเดิมของออลฟอร์วันซีเนียร์ แต่ส่วนที่ควรจะน่าสงสัยแต่อิจิโร่ไม่สนใจ เช่นถ้าฮาคุบะถูกโปรฮีโร่สังหารทิ้งไป แล้วอิจิโร่ออกมาจากท้องของฮาคุบะได้อย่างไร กลับถูกอินดิเชียสแถเพื่ออุดรอยรั่วแห่งพิรุธให้สนิทว่า ไททันจักรวาลปัจจามิตรได้พบศพของออลฟอร์วันซีเนียร์ที่กำลังตั้งครรภ์แก่อยู่ และลูกในท้องอย่างอิจิโร่ก็ยังไม่ตายตามพ่อ จึงรีบเก็บมาพักจำศีลให้มีชีวิตต่อไปจนกว่าจะถึงวันคลอด ซึ่งการแถครั้งนี้อิจิโร่ก็หูเบาเชื่อสนิทอีกครั้งโดยไม่ขอพิสูจน์ให้แน่ใจแม้แต่นิดเดียว หนำซ้ำเขายังจะกล้าขออาสาพัฒนาออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นใหม่ ๆ ด้วยตัวเองอีก ซึ่งอินดิเชียสก็ตัดสินใจยกหน้าที่ให้กับอิจิโร่แบบเต็มรูปแบบ แต่ด้วยความที่อิจิโร่ยังเป็นร่างโคลนรุ่นเออร์ลี่คอนเซ็ปต์ อินดิเชียสจึงสอนวิธีการสร้างร่างโคลนออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นต่อไปที่ถูกเรียกว่า รุ่นมิดคอนเซ็ปต์ ตั้งแต่การเริ่มพัฒนาตัวอ่อน, การบรรจุตัวอ่อนเข้าไปในเหยื่อที่เป็นมนุษย์ และเรื่องการกำหนดระยะเวลาแต่ละขั้นที่ตัวอ่อนใช้ชีวิตอยู่ในท้องของเหยื่อ โดยขั้นแรกคือขั้นจำศีลก่อนการเจริญเติบโต ซึ่งเป็นขั้นที่ตัวอ่อนเกาะผนังมดลูกแล้วแต่ยังไม่เจริญเติบโต ซึ่งจะไม่ทำให้เหยื่อเกิดอาการแพ้ท้องเลย ขั้นต่อมาคือขั้นเริ่มเจริญเติบโต ขั้นนี้ตัวอ่อนจะเริ่มเจริญเติบโตจนเต็มวัย ที่จะช้าหรือเร็วก็ขึ้นอยู่กับการระบุของผู้ควบคุม แต่ที่แน่ ๆ ขั้นนี้จะทำให้เหยื่อมีอาการแพ้ท้องที่รุนแรงยิ่งกว่าปกติแน่นอน อย่างไรก็ตาม อินดิเชียสที่ผ่านขั้นนี้มาได้กลับไม่มีอาการแพ้ท้องแต่อย่างใดเพราะเขาเป็นคอสมิกบีอิ้งแท้ซึ่งทนทานต่อผลกระทบจากการตั้งท้องอยู่แล้ว และขั้นสุดท้ายคือขั้นจำศีลหลังการเจริญเติบโต ขั้นนี้ตัวอ่อนที่โตเต็มวัยจะหยุดเจริญเติบโต และจะต้องอยู่ในท้องของเหยื่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะถึงเวลาคลอด ซึ่งวิธีคลอดนั้นก็ไม่ต่างจากที่อินดิเชียสคลอดอิจิโร่ นั่นก็คือการทำให้ตัวอ่อนดันตัวเองทะลุท้องเหยื่อคลอดออกมา แน่นอนว่าวิธีคลอดนี้เหยื่อจะต้องเกิดอาการเจ็บท้องขั้นรุนแรงชนิดที่แม้แต่จะกรีดร้องระบายความเจ็บปวดยังไม่ได้เลย แต่ก็ตามเดิม สำหรับอินดิเชียสที่เป็นคอสมิกบีอิ้งแท้และเคยคลอดอิจิโร่มาก่อน ไม่เคยรู้สึกเจ็บท้องแต่อย่างใดเลย

และเมื่ออิจิโร่ได้เรียนรู้จนครบถ้วนแล้ว เขาก็เริ่มทำตามที่อินดิเชียสได้สอนไว้ และทั้ง ๆ ที่เขาเป็นเด็กทารกแรกเกิดที่กว่าจะอายุครบขวบต้องใช้เวลาหนึ่งพันปีกิกะเวิร์ส แต่ด้วยองค์ความรู้ที่ได้มาจากไททันจักรวาลร้ายก็สามารถพัฒนาออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นมิดคอนเซ็ปต์ได้สำเร็จภายในเวลาไม่กี่วัน จากนั้นอิจิโร่ก็ลงมือฉีดตัวอ่อนที่พัฒนาเสร็จแล้วเข้าไปในท้องของตัวเองเพื่อทำให้เขาตั้งท้องขึ้นมาทันที เพราะอิจิโร่รู้ดีว่าฮาคุบะได้สั่งเสียให้เขาเป็นผู้ตั้งท้องและให้กำเนิดทายาทสืบต่อตระกูลชิการาคิด้วยตัวเอง (ซึ่งแท้จริงแล้วฮาคุบะไม่ได้สั่งเสียอะไรก่อนถูกอินดิเชียสยึดร่างเลยแม้แต่น้อย และที่อิจิโร่ได้รับรู้นั้นเกิดจากการคิดไปเองของเขา ผสมกับนิมิตปลอมที่อินดิเชียสหยอดไว้) และในที่สุด การทดลองก็ประสบผลสำเร็จ ออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นมิดคอนเซ็ปต์คนแรกได้ถือกำเนิดขึ้นในท้องของอิจิโร่ ซึ่งเจ้าตัวตั้งชื่อให้ว่า ชิการาคิ นาโอกิ (Naoki Shigaraki) ซึ่งแน่นอนว่ากลลักไก่ของอินดิเชียสที่อยู่ในร่างของนาโอกิก็ยังเหมือนเดิม แต่สแตตและสเกลพลังของนาโอกิจะรุนแรงกว่าอิจิโร่อีกสิบเท่า แต่ด้วยความที่อิจิโร่เพิ่งจะดำเนินโครงการนี้เป็นครั้งแรก แถมนาโอกิก็เสถียรกว่าอิจิโร่แค่ไม่กี่เปอร์เซ็นต์เอง ระยะเวลาทุกขั้นที่นาโอกิใช้ชีวิตอยู่ในท้องของอิจิโร่จึงไม่เป็นไปตามที่เขาต้องการเลย ทันทีที่อิจิโร่เริ่มตั้งท้อง เขาก็แพ้ท้องรุนแรงจนเกือบถึงแก่ชีวิตอย่างต่อเนื่อง และท้องของเขาก็ขยายใหญ่ขึ้นทันทีที่เขาเริ่มตั้งท้องภายในเวลาไม่เกินสามนาที เรียกได้ว่าเป็นอีกครั้งที่ขั้นจำศีลก่อนการเจริญเติบโตถูกข้ามไป แถมยังเคราะห์ซ้ำกรรมซัดจากการที่ช่วงท้ายของขั้นจำศีลหลังการเจริญเติบโตของนาโอกิทำให้เขาได้สูบเรี่ยวแรงของอิจิโร่ไปเกือบหมด ทำให้การใช้ชีวิตของอิจิโร่ในช่วงดังกล่าวเป็นไปอย่างยากลำบากสุด ๆ อินดิเชียสที่เห็นแบบนั้นจึงไม่สบายใจและตัดสินใจแบ่งเหยื่อที่เป็นผู้กล้าที่เป็นลูกหลานของบรรพบุรุษที่เคยต่อสู้กับอินเฟอร์นอสในสงครามเมกะเวอร์ซัลวอร์สามครั้งก่อน ไปให้อิจิโร่กินพลังชีวิตของพวกเขาเพื่อให้สองพ่อลูกมีชีวิตรอดไปได้ ส่วนอินดิเชียสก็ทำหน้าที่ครอบงำดวงวิญญาณที่ถูกกลืนกินและปลุกชีพให้เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวรับใช้เขา และเขาไม่ลืมที่จะหยอดยาพิษเฟลเซฟหากการครอบงำนั้นล้มเหลวหลังจากที่เหยื่อเหล่านั้น ซึ่งแน่นอนว่าผู้กล้าเหล่านั้นที่คืนชีพขึ้นมาต้องรับไม่ได้ที่พวกเขาต้องมาตั้งท้องด้วยคำสาปของอินดิเชียสและหนีกลับบ้านเกิดไป และถูกเลือกให้มาเป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสเพื่อให้กำเนิดลูกคนแรกที่ได้ไฟชีวิตเรียบร้อย และก็ให้กำเนิดลูกคนต่อ ๆ ไปเรื่อย ๆ แต่ระหว่างการตั้งท้อง อิจิโร่เริ่มรู้สึกผูกพันกับนาโอกิในท้องของเขาจนถึงขั้นที่อิจิโร่เรียกตัวเองว่าเป็นพ่อของนาโอกิเลยทีเดียว และจะยิ่งมีความสุขไปอีกหลายเท่าเมื่ออิจิโร่ได้ยินเสียงชีพจรของลูกชายในท้องของเขา หรือสัมผัสได้ว่านาโอกิกำลังดิ้นในท้องของพ่อ เขาจึงตั้งใจว่าหลังจากที่เขาคลอดนาโอกิออกมาแล้ว เขาจะเลี้ยงดูให้นาโอกิเป็นออลฟอร์วันคนต่อไป เหมือนกับที่ออลฟอร์วันซีเนียร์ได้สั่งเสียไว้ และเขาก็พยายามทำให้ทุกวิถีทางที่ทำให้นาโอกิเข้าข้างพ่อตั้งแต่ตอนที่อยู่ในท้อง เริ่มจากการพูดคุยกล่อมลูกชายตามที่อินดิเชียสกล่าวไว้แบบไม่มีขาดหรือเกินใด ๆ ทั้งสิ้น เสริมด้วยมนตร์เสน่ห์บางอย่างที่ทำให้นาโอกิเคลิ้มตั้งแต่ยังไม่ลืมตาดูโลก และที่สำคัญตอนนั้นอิจิโร่ตั้งท้องตั้งแต่ตอนยังเป็นทารก ดังนั้น เขาจึงต้องถูกกักตัวไม่ให้ออกจากป้อมปราการของอินดิเชียสจนกว่าจะคลอดลูกออกมา และระหว่างนั้นการแต่งการของอิจิโร่ซึ่งเป็นต้นตระกูลใหม่ของตระกูลชิการาคิ คือการสวมชุดสูทสีดำเอวลอยโชว์หน้าท้องอันเปลือยเปล่าเพื่อเปิดเผยว่าตัวเองมีสิ่งวิเศษอยู่ในท้องของตัวเอง และสักวันมันจะออกมาจากท้องของเขาเพื่อแผลงฤทธิ์ให้ทุกคนได้รับรู้

ในที่สุด เก้าพันสหัสวรรษกิกะเวิร์สของการตั้งท้องได้จบลงในวินาทีที่อิจิโร่เกิดอาการเจ็บท้องคลอดอย่างรุนแรง มดลูกของอิจิโร่บีบตัวจนรัดติ้วแน่น เสียงหวีดแหลมสูงผิดมนุษย์ของนาโอกิในท้องของอิจิโร่ที่ถูกบีบรัดนั้นดังจนคนรอบข้างได้ยินชัดเจน และแน่นอนว่ามือของนาโอกิที่ยื่นออกมาจากท้องของอิจิโร่คราวนี้มีกรงเล็บกรีดเนื้ออีก เขาเจ็บปวดทรมานจนทนไม่ไหวและร้องขอให้อินดิเชียสช่วย ซึ่งอินดิเชียสได้สั่งให้เรดสโตนคิงมาช่วยทำพิธีคลอดให้กับอิจิโร่ และเรดสโตนคิงก็รับลูกอุ้มอิจิโร่ไปวางนอนกางแขนขาบนพื้นที่ทำคลอดที่เขาจัดไว้ตั้งแต่ตอนทำคลอดให้กับอินดิเชียสแล้ว จอมราชาแห่งแผงวงจรทำการหลั่งเลือดเอ็นเดอร์ของตัวเองเพื่อทาสัญลักษณ์ซาตานบนท้องของอิจิโร่ และร่ายคาถาคลอดลูกโดยระหว่างนั้นก็ต้องวางมือข้างที่หลั่งเลือดไว้บนท้องของอิจิโร่ โดยคราวนี้อินดิเชียสจะช่วยร่ายคาถาด้วยจากการที่เขาวางมือของตัวเองไว้บนท้องของอิจิโร่ และเมื่อร่ายเสร็จ ศิษย์อาจารย์คอสมิกบีอิ้งนอกรีตพร้อมใจกับจูบท้องของอิจิโร่ และปล่อยให้นาโอกิดันตัวเองออกจากท้องของอิจิโร่ต่อ ซึ่งแลกมากับความเจ็บปวดของอิจิโร่ที่มากขึ้นเรื่อย ๆ และนาโอกิก็ดันตัวเองทะลุออกจากท้องของอิจิโร่ได้สำเร็จ ซึ่งอิจิโร่ที่เป็นอมตะจากฮีโร่บรายน์เต็มตัวอยู่แล้วรู้สึกดีใจมากที่ได้ให้กำเนิดทายาทตัวน้อยของเขาในฐานะสายเลือดแท้ ๆ ของตระกูลชิการาคิ และเลี้ยงดูให้นาโอกิเป็นว่าที่ออลฟอร์วันคนต่อไปตามที่เขาสานต่อคำสั่งเสียของฮาคุบะ แต่นั่นก็หลังจากต้องใช้เวลาอีกหนึ่งพันปีกิกะเวิร์สในการอุดรูบนท้องของเขาหลังคลอดลูกเสียก่อน ส่วนนาโอกินั้นกว่าจะเติบโตจนอายุครบขวบต้องใช้เวลาหนึ่งร้อยปีกิกะเวิร์สแม้จะมีสติปัญญาและความสามารถเหมือนกับผู้ใหญ่วัยกลางคนก็ตาม และแน่นอนว่าอิจิโร่ก็จะต้องกล่อมให้นาโอกิเข้าข้างตัวเอง ด้วยการเป่าหูนาโอกิเรื่องความขัดแย้งระหว่างออลฟอร์วันซีเนียร์กับโปรฮีโร่ตามที่อินดิเชียสใส่ไฟไว้ ซึ่งแน่นอนว่านาโอกิในวัยแรกเกิดหูเบาเชื่อพ่อตัวเองสนิทโดยไม่สงสัยใด ๆ ทั้งสิ้น และอธิบายถึงเรื่องโครงการออลฟอร์วันจูเนียร์ ตั้งแต่ภาพรวมเบื้องต้นจนไปถึงรายละเอียดเกี่ยวกับการทำงานของโครงการนี้ให้นาโอกิเข้าใจ ส่วนสาเหตุที่อิจิโร่จะต้องตั้งท้องและคลอดนาโอกิออกมาด้วยตัวเองนั้น ทางอิจิโร่ได้แถไปว่าเป็นคำสั่งเสียของออลฟอร์วันซีเนียร์ที่ต้องทำให้สำเร็จ และนาโอกิคือผู้ให้กำเนิดสายเลือดตระกูลชิการาคิคนต่อไป ซึ่งแน่นอนว่านาโอกิย่อมรับข้อเสนอนี้ทันที และช่วยพ่อพัฒนาออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นถัดไปที่ถูกเรียกว่า รุ่นเลทคอนเซ็ปต์ ซึ่งแน่นอนว่าพัฒนาเสร็จเร็วไม่ต่างจากตอนที่อิจิโร่พัฒนารุ่นมิดคอนเซ็ปต์อย่างนาโอกิเลย จากนั้น อิจิโร่ก็ลงมือฉีดตัวอ่อนที่พัฒนาเสร็จแล้วลงไปในท้องของนาโอกิทันที และตัวอ่อนของออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นเลทคอนเซ็ปต์ได้ชื่อว่า ชิการาคิ ชูจิโอะ (Shuchio Shigaraki) ที่ของลักไก่ที่อินดิเชียสหมกเม็ดเอาไว้ก็ยังเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือสเกลพลังที่แรงกว่านาโอกิอีกร้อยเท่า และเพราะชูจิโอะที่เป็นรุ่นเลทคอนเซ็ปต์เสถียรกว่านาโอกิขึ้นประมาณร้อยละสิบ ระยะเวลาแต่ละขั้นที่ชูจิโอะใช้ชีวิตอยู่ในท้องของนาโอกิจึงถูกแบ่งอย่างชัดเจนตามที่ต้องการสักที โดยขั้นเริ่มเจริญเติบโตจะมาถึงในวันที่นาโอกิอายุ 3 ปีบริบูรณ์ อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีการแพ้ท้องจนเกือบถึงแก่ชีวิตต่อเนื่องตั้งแต่ที่นาโอกิเริ่มตั้งท้องเลย เพียงแต่ว่าหน้าท้องของนาโอกิจะขยายอีกทีเมื่อเข้าสู่ขั้นเริ่มเจริญเติบโตของชูจิโอะแล้ว และจะหยุดขยายหลังจากเข้าสู่ขั้นจำศีลหลังเจริญเติบโตของชูจิโอะ ทว่า การแพ้ท้องอย่างหนักต่อเนื่องของนาโอกิที่ผ่านมาสองขั้น แล้วยิ่งปลายขั้นที่สามที่ชูจิโอะทำการสูบเรี่ยวแรงของพ่อ ก็ยิ่งทำให้นาโอกิใช้ชีวิตลำบากไม่ต่างจากอิจิโร่เลย เดือดร้อนที่อินดิเชียสจะต้องแบ่งเหยื่อที่เป็นผู้กล้าที่เป็นลูกหลานของบรรพบุรุษที่เคยต่อสู้กับอินเฟอร์นอสในสงครามเมกะเวอร์ซัลวอร์สามครั้งก่อนไปให้นาโอกิกลืนกินพลังชีวิตเพื่อให้สองพ่อลูกรอดชีวิตไปได้ ส่วนอินดิเชียสทำหน้าที่แค่ครอบงำวิญญาณของอาหารเหล่านั้นและปลุกชีพให้กลายเป็นทาส ซึ่งก็แน่นอนว่าครอบงำไม่สำเร็จสักรายจึงถูกแผนเฟลเซฟของอินดิเชียสทำร้ายและถูกเลือกให้มาเป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสเหมือนเดิม อย่างไรก็ตาม ระหว่างที่ชูจิโอะจำศีลอยู่ในท้องของนาโอกิอยู่นั้น เขาก็ได้พูดกล่อมลูกชายในท้องตามที่พ่อของเขากล่าวไว้แบบเป๊ะ ๆ ไม่มีผิดเพี้ยนใด ๆ ทั้งสิ้น เพื่อให้ลูกชายเข้าข้างเขาตั้งแต่ยังไม่ออกมาลืมตาดูโลก และยิ่งเมื่อนาโอกิได้สัมผัสถึงแรงดิ้นของลูกชายในท้อง หรือแม้กระทั่งชีพจรของลูกชายในท้อง ยิ่งทำให้นาโอกิรู้สึกผูกพันกับลูกชายจนถึงขั้นเรียกตัวเองว่าเป็นพ่อแท้ ๆ ของชูจิโอะเลยทีเดียว นั่นทำให้อิจิโร่ภูมิใจที่ลูกชายของเขาผูกพันกับชีวิตใหม่ในท้องของตัวเองเร็วเช่นเดียวกับตัวเขาเอง และคอยแนะนำการตูแลลูกตามสไตล์ของเขาเองให้นาโอกิได้รับรู้ และแนะนำให้นาโอกิสวมชุดเอวลอยเพื่อโชว์ท้องของตัวเอง อันจะเป็นธรรมเนียมใหม่ของตระกูลชิการาคิที่ต้องแต่งกายแบบนี้แหละ

ส่วนด้านภารกิจลอบสังหารออลไมท์ อิจิโร่ที่ได้ทำให้นาโอกิตั้งท้องเรียบร้อยแล้วก็ตัดสินใจดำเนินภารกิจนี้ทันที ด้วยการปลอมตัวในฐานะหลานของออลไมท์ที่ชื่อว่า ยากิ โยคุระ (Yokura Yagi) ทว่า แผนลอบสังหารครั้งนี้ดันมาแป้กซะก่อน เพราะมีก้างขวางคอขนาดยักษ์ชิ้นหนึ่งสกัดดาวรุ่งอยู่ ก้างชิ้นนั้นก็คือ มิโดริยะ "เดกุ" อิซึคุ หรือ เทพเฮอร์ริออน และเหล่าโปรฮีโร่ในสังกัดของเขา ที่ยับยั้งไม่ให้แผนการลอบสังหารออลไมท์ประสบความสำเร็จไปได้ และด้วยประวัติที่ปรากฏในมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์นั้นไม่ชัดเจน เหล่าเอเลเมนท์รอยัลจึงตัดสินใจเจาะเลือดหาตัวอย่างเผื่อจะเปิดเผยอะไรบ้าง ขณะเดียวกัน อิซึคุก็ใช้เนตรซึ่อตรงในการเค้นความจริงจากอิจิโร่ แต่ปัญหาคืออิจิโร่กลับไม่ยอมปริปากอะไรพูดเลยแม้จะโดนบังคับให้พูดความจริงก็ตาม เมื่อข่าวการพยายามลอบสังหารนี้เผยแพร่ไป ชิกะอิจิจึงรีบสวมวิญญาณนักสืบเพื่อทำการสืบค้นว่า อิจิโร่มีความเกี่ยวข้องกับสมาพันธ์วิลเลินเดิมหรือไม่ แต่ช่วงที่ผ่านมาแทบจะคว้าน้ำเหลวบ่อย ๆ เนื่องจากไม่มีหลักฐานใด ๆ ที่สาวไปถึงสมาพันธ์วิลเลินและอินดิเชียสเลย เพราะสี่ลาสต์บอสไม่ยอมออกมาเคลื่อนไหวอะไรทั้งนั้นอย่างเปิดเผยนั่นเอง สิ่งเดียวที่เชื่อมโยงกันได้คือผลตรวจดีเอ็นเอของอิจิโร่ที่ไปตรงกับฮาคุบะที่ตายไปแล้ว และอิจิโร่ก็วาร์ปหนีออกจากคุกกลับไปหาอินดิเชียสโดยที่ไม่มีใครรู้เลย การประกาศจับและตั้งค่าหัวไว้สูง ๆ จึงเป็นเรื่องที่เปล่าประโยชน์ไปชั่วขณะ และซ้ำร้ายกว่านั้นคือ อิจิโร่ได้ชักจูงวิลเลินจำนวนหนึ่งให้ทำตามอุดมการณ์ของเขาด้วย

และเก้าพันสหัสวรรษกิกะเวิร์สของการตั้งท้องก็จบลงในวินาทีที่นาโอกิเจ็บท้องคลอดอย่างรุนแรง ทั้งเสียงกรีดร้องแสนทรมานของนาโอกิที่มดลูกของเขาบีบตัวแน่นและเสียงแหลมผิดมนุษย์ของชูจิโอะที่พยายามใช้กรงเล็บข่วนภายในจากการถูกมดลูกรัดนั้นดังไปทั่วปราสาทแห่งอินดิเชียส เดือดร้อนที่เรดสโตนคิงต้องมาช่วยทำพิธีคลอดอีก เขารีบทำการอุ้มนาโอกิไปวางนอนกางแขนขาบนพื้นที่ทำคลอดเหมือนเดิม หลั่งเลือดทาเครื่องหมายซาตานบนท้องของนาโอกิเหมือนเดิม วางมือที่หลั่งเลือดบนท้องของนาโอกิเพื่อร่ายคาถาคลอดลูกร่วมกับอินดิเชียสเหมือนเดิม ซึ่งแน่นอนว่าจบท้ายด้วยการพร้อมใจกันจูบท้องนาโอกิเพื่อให้ชูจิโอะดันตัวออกมาให้แรงที่สุดเท่าที่จะทำได้เหมือนเดิม เพิ่มเติมคืออิจิโร่ให้กำลังใจอยู่ใกล้ ๆ เพื่อบรรเทาความเจ็บปวดที่นาโอกิโดนลูกชายดันตัวออกจากท้อง และสุดท้าย ชูจิโอะได้ทำการแหวกทะลุออกจากท้องของนาโอกิด้วย นับเป็นช่วงเวลาที่น่ายินดีอีกหนึ่งครั้งสำหรับตระกูลชิการาคิ อย่างไรก็ตาม นาโอกิก็ต้องใช้เวลาอีกหนึ่งร้อยปีกว่าจะพักฟื้นรักษาตัวเองเพื่ออุดรูบนท้องหลังคลอด ขณะที่ชูจิโอะรอบนี้ใช้เวลาสิบปีกิกะเวิร์สในการเจริญเติบโตจนอายุครบหนึ่งขวบแล้ว ซึ่งแน่นอนว่า อิจิโร่และนาโอกิทำการเลี้ยงดูให้ชูจิโอะเติบโตเป็นสัญลักษณ์แห่งความชั่วร้ายคนต่อจากนาโอกิ ตามคำสั่งเสียของฮาคุบะที่เป็นออลฟอร์วันซีเนียร์ โดยเริ่มจากกล่อมให้ชูจิโอะเข้าข้างพ่อและปู่ตามคำพูดที่อินดิเชียสเป่าหูไว้ และอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับโครงการออลฟอร์วันจูเนียร์ตั้งแต่ภาพรวมไปจนถึงการทำงาน ซึ่งแน่นอนว่า ตัวอ่อนรุ่นต่อไปที่ตระกูลชิการาคิจะพัฒนาก็คือรุ่นพรีอัลฟ่า และชูจิโอะที่หูเบาเชื่อคนง่ายจะขออาสาเป็นผู้ตั้งท้องด้วยตัวเอง แต่ก่อนอื่นเขาต้องช่วยพ่อและปู่ของเขาพัฒนารุ่นอัลฟ่าให้สมบูรณ์แบบก่อน จากนั้นอิจิโร่ก็ฉีดบรรจุตัวอ่อนที่พัฒนาเสร็จแล้วลงไปในท้องของชูจิโอะ และรุ่นพรีอัลฟ่านี้ได้ชื่อว่า ชิการาคิ โคสุเกะ (Kosuke Shigaraki) ที่ของลักไก่ที่อินดิเชียสหมกเม็ดเอาไว้ก็ยังเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือสเกลพลังที่แรงกว่าชูจิโอะอีกพันเท่า รอบนี้ความเสถียรดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดระดับเกือบ 30% ของตัวอ่อนรุ่นผลิตจริง เพราะชูจิโอะจะไปแพ้ท้องอีกทีตอนขั้นเริ่มเจริญเติบโตของโคสุเกะ ซึ่งขั้นนี้จะเกิดขึ้นในวันที่ชูจิโอะอายุ 6 ปีบริบูรณ์ อย่างไรก็ตาม ขั้นเริ่มเจริญเติบโตนี่แหละที่ทำให้ชูจิโอะแพ้ท้องจนเกือบถึงแก่ชีวิตต่อเนื่องตลอดทั้งขั้น และแม้อาการนี้จะหยุดไปเมื่อเข้าสู่ขั้นจำศีลหลังเจริญเติบโตก็ตาม แต่อาการอ่อนแรงในช่วงครึ่งหลังของขั้นจำศีลหลังเจริญเติบโตก็ยังเป็นปัญหาหลักที่ต้องแก้ไข เพราะโคสุเกะที่อาศัยอยู่ในท้องของชูจิโอะช่วงหลัง ๆ ได้ทำการสูบเรี่ยวแรงของพ่อเช่นเดียวกัน แต่อาจจะยังเหลือแรงให้ชูจิโอะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างสะดวกอยู่บ้าง แต่อินดิเชียสก็จำเป็นต้องแบ่งผู้กล้าไปเป็นอาหารให้ชูจิโอะกินอยู่ ส่วนไททันจักรวาลร้ายพยายามทำหน้าที่ครอบงำผู้กล้าเหล่านั้นให้มารับใช้ตัวเอง แต่ก็ครอบงำไม่สำเร็จอีกเช่นเคย แน่นอนว่าแผนเฟลเซฟก็ถูกเอามาใช้กับผู้กล้าเหล่านี้ให้ท้องป่องไปและถูกเลือกให้กลายมาเป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสอีกด้วย และแน่นอนว่าชูจิโอะนั้นผูกพันกับลูกชายระดับที่ว่าเรียกตัวเองว่าเป็นพ่อแท้ ๆ ของชูจิโอะเช่นกัน และภูมิใจมากที่เขาได้ยินเสียงหัวใจลูกชายเต้นในท้องของเขา และสัมผัสถึงแรงดิ้นของลูกชายอีกต่างหาก เขาจึงกล่อมลูกชายในท้องให้อยู่ข้างตัวเองตั้งแต่ยังไม่ออกมาลืมตาดูโลกไม่ว่าจะทางคำพูดหรือมนตร์สะกดจิตอะไรก็ตาม ซึ่งถือเป็นวิถีการเลี้ยงลูกที่นาโอกิสอนชูจิโอะไว้ และแน่นอนว่าชูจิโอะก็ได้รับธรรมเนียมเครื่องแต่งกายเอวลอยโชว์ท้องเหมือนกัน

เก้าร้อยสหัสวรรษกิกะเวิร์สแห่งการตั้งท้องจบลงในวินาทีที่ชูจิโอะเจ็บท้องคลอดอย่างรุนแรง ชูจิโอะเจ็บปวดทรมานเพราะมดลูกของเขาหดตัวรัดโคสุเกะในท้องจนแน่น ขณะที่ฝั่งลูกที่โดนบีบรัดก็ส่งเสียงหวีดเหมือนอสุรกายและข่วนกรงเล็บจากภายในมดลูกอีก ทำให้เรดสโตนคิงก็ต้องมาทำหน้าที่เป็นหมอตำแยทำพิธีคลอดอีกแล้ว (น่าจะมีคนสงสัยแน่ ๆ ว่าเรดสโตนคิงไม่บ่นบ้างหรือยังไง) ราชามารแห่งแผงวงจรรีบอุ้มชูจิโอะไปวางนอนกางแขนขาบนพื้นที่ทำคลอด หลั่งเลือดทาเครื่องหมายซาตานบนท้องของชูจิโอะ วางมือที่หลั่งเลือดบนท้องของชูจิโอะเพื่อร่ายคาถาคลอดลูกร่วมกับอินดิเชียส จบท้ายด้วยการพร้อมใจกันจูบท้องชูจิโอะเพื่อให้โคสุเกะดันตัวออกมาให้แรงสุดความสามารถ แต่คราวนี้นอกจากอิจิโร่แล้ว นาโอกิก็ให้กำลังใจเพื่อไม่ให้ชูจิโอะทรมานมากเพราะลูกชายกำลังดันตัวออกจากท้องของเขา จากนั้น โคสุเกะก็แหกท้องชูจิโอะออกมา นับเป็นโมเม้นต์ที่น่ายินดีครั้งที่สามของตระกูลชิการาคิ และโคสุเกะนั้นใช้เวลาเจริญเติบโตเหมือนมนุษย์ทั่วไปแล้ว ส่วนชูจิโอะต้องใช้เวลาพักฟื้นสิบปีกว่าจะซ่อมแซมแผลหลังคลอดบนท้องของเขาเสร็จ ดังนั้น ชูจิโอะได้เอาทุกอย่างที่รู้มาจากนาโอกิและอิจิโร่ สั่งสอนโคสุเกะจนหมดหน้าตัก เพื่อให้โคสุเกะมาเป็นว่าที่ออลฟอร์วันคนต่อไปตามจุดประสงค์ของฮาคุบะ และแน่นอนว่าโคสุเกะหูเบาเชื่อคนง่าย และเขาจะขออาสาช่วยตระกูลของเขาพัฒนาตัวอ่อนออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นต่อไป นั่นก็คือ รุ่นอัลฟ่า ซึ่งรุ่นนี้จะไม่มีการเพิ่มสเกลพลัง แต่จะปรับเรื่องความเสถียรให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ และคนที่จะตั้งท้องตัวอ่อนรุ่นนี้ก็คือโคสุเกะนั่นเอง และเมื่อการพัฒนาตัวอ่อนรุ่นเบต้าเสร็จสิ้น อิจิโร่ก็จะทำการฉีดบรรจุตัวอ่อนลงไปในท้องของโคสุเกะ ซึ่งรุ่นอัลฟ่ามีชื่อว่า ชิการาคิ ยูกิโตะ (Yukito Shigaraki) ที่ของลักไก่ที่อินดิเชียสหมกเม็ดเอาไว้และสเกลพลังยังเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความเสถียรที่เพิ่มขึ้น 50% ของตัวอ่อนรุ่นผลิตจริง ยิ่งโดยเฉพาะขั้นเจริญเติบโตที่จะเกิดขึ้นเมื่อโคสุเกะอายุ 9 ปีบริบูรณ์ โดยที่อาการแพ้ท้องจนเกือบถึงแก่ชีวิตจะเกิดขึ้นแค่ช่วงสั้น ๆ เท่านั้นและจะไม่ต่อเนื่องเหมือนสมัยของโคสุเกะแล้ว และการที่ยูกิโตะสูบเรี่ยวแรงของโคสุเกะในช่วงท้ายของขั้นจำศีลหลังการเจริญเติบโตไม่ได้ทำให้โคสุเกะอ่อนแอจนใช้ชีวิตลำบากอีกต่อไป ซึ่งก็ทำให้อินดิเชียสเริ่มแบ่งผู้กล้าไปเป็นอาหารให้โคสุเกะกินน้อยลงแม้เขาจะยังทำหน้าที่ครอบงำผู้กล้าเหล่านั้นให้มารับใช้ตัวเองก็ตาม แต่ก็ครอบงำไม่สำเร็จอีกเช่นเคย แน่นอนว่าแผนเฟลเซฟก็ถูกเอามาใช้กับผู้กล้าเหล่านี้ให้ท้องป่องไปและถูกเลือกให้กลายมาเป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสอีกด้วย ซึ่งก็ตามสูตร ยิ่งโคสุเกะได้ยินเสียงหัวใจยูกิโตะเต้นในท้อง หรือสัมผัสได้ถึงแรงดิ้นของยูกิโตะ โคสุเกะจะยิ่งผูกพันกับลูกชายในท้องระดับเป็นพ่อลูกกันได้เลยทีเดียว ซึ่งแน่นอนว่าชูจิโอะเอาวิถีการสอนลูกแบบตระกูลชิการาคิ มาให้โคสุเกะกล่อมลูกในท้องของเขา

เก้าสิบสหัสวรรษกิกะเวิร์สแห่งการตั้งท้องจบลงในวินาทีที่โคสุเกะเจ็บท้องคลอดอย่างรุนแรง และด้วยการช่วยเหลืออีกครั้งของเรดสโตนคิง การทำพิธีคลอดร่วมกับอินดิเชียส พร้อมกับกำลังใจจากรุ่นพ่อ ทำให้ยูกิโตะทำการทะลุออกจากท้องของโคสุเกะมาได้สำเร็จ โดยคราวนี้โคสุเกะต้องใช้เวลาพักฟื้นหลังคลอดหนึ่งปี ซึ่งก็แน่นอนว่า โคสุเกะเอาทุกอย่างที่รับรู้มาจากชูจิโอะ, นาโอกิ, และอิจิโร่ สั่งสอนยูกิโตะ เพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่ฮาคุบะต้องการ และก็เหมือนเดิม ยูกิโตะก็หูเบาเชื่อสนิทและขออาสาพัฒนาช่วยตระกูลของเขาพัฒนาตัวอ่อนออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นต่อไป นั่นก็คือ รุ่นเบต้า แน่นอนว่าตัวอ่อนรุ่นนี้เมื่อถูกพัฒนาเสร็จแล้ว อิจิโร่จะทำการฉีดบรรจุตัวอ่อนนี้ลงไปในท้องของยูกิโตะ และรุ่นเบต้านี้มีชื่อว่า ชิการาคิ มาโกโตะ (Makoto Shigaraki) ที่ของลักไก่ที่อินดิเชียสหมกเม็ดเอาไว้และสเกลพลังยังเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความเสถียรที่เกือบจะร้อยเปอร์เซ็นต์ของตัวอ่อนรุ่นผลิตจริงแล้ว แถมมาโกโตะจะเริ่มเจริญเติบโตเมื่อเขาอายุ 12 ปีบริบูรณ์อีกด้วย และยังไม่พอ มาโกโตะจะไม่ทำการสูบเรี่ยวแรงของยูกิโตะในช่วงท้ายของขั้นจำศีลหลังการเจริญเติบโตแล้ว ยูกิโตะจึงไม่จำเป็นต้องกินร่างของผู้กล้าพยุงชีวิตอีกต่อไป เหล่าผู้กล้าจึงคลายกังวลว่าจะโดนจับไปกินได้ในระดับหนึ่ง แถมเหมือนว่ามาโกโตะจะมีฮอร์โมนพิเศษสำหรับกล่อมให้ผู้อุ้มท้องเคลิ้มและผูกพันกับทารกในท้อง ซึ่งมันจะไปลงล็อกกับการที่ยูกิโตะผูกพันกับมาโกโตะในท้องตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ยิ่งโดนฮอร์โมนของลูกชายยิ่งทำให้เขาหลงใหลลูกชายเข้าไปใหญ่ ซึ่งโคสุเกะก็สอนวิถีการเลี้ยงลูกสไตล์ตระกูลชิการาคิให้ยูกิโตะฟัง เพื่อให้ยูกิโตะกล่อมให้มาโกโตะเข้าฝั่งตระกูลชิการาคิได้อย่างง่ายดาย

อีกเก้าสหัสวรรษกิกะเวิร์สแห่งการตั้งท้องได้ลงเอยด้วยวินาทีเจ็บท้องคลอดอย่างรุนแรงของยูกิโตะ เรดสโตนคิงก็ทำหน้าที่เป็นหมอตำแยทำคลอดอีกรอบ และทำให้มาโกโตะทะลุออกจากท้องของยูกิโตะได้สำเร็จ คราวนี้ยูกิโตะต้องใช้เวลาพักฟื้นหลังคลอดหนึ่งเดือน และตามสไตล์ที่ยูกิโตะเอาทุกอย่างที่รับรู้มาจากโคสุเกะ, ชูจิโอะ, นาโอกิ, และอิจิโร่ สั่งสอนมาโกโตะ เพื่อเป้าหมายของฮาคุบะเอง และมาโกโตะหูเบาเชื่อสนิทและขออาสาพัฒนาตัวอ่อนออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นต่อไป นั่นก็คือ รุ่นไพรเวตพรีวิว แน่นอนว่าตัวอ่อนรุ่นนี้เมื่อถูกพัฒนาเสร็จแล้ว อิจิโร่จะทำการฉีดบรรจุตัวอ่อนนี้ลงไปในท้องของมาโกโตะ และรุ่นไพรเวตพรีวิวนี้มีชื่อว่า ชิการาคิ มินาโตะ (Minato Shigaraki) ที่ของลักไก่ที่อินดิเชียสหมกเม็ดเอาไว้และสเกลพลังยังเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความเสถียรที่เทียบเท่ากับรุ่นผลิตจริง และการเริ่มเจริญเติบโตของมินาโตะเกิดขึ้นเมื่อมาโกโตะอายุ 15 ปีบริบูรณ์อันเป็นมาตรฐาน แถมมินาโตะถือเป็นออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นแรกที่ฝังชิประบุพิกัดและควบคุมร่างกายไว้ภายใน และที่สำคัญคือมีการวางแผนเปลี่ยนวิธีคลอดลูก จากการที่คลอดบนพื้นที่ทาเลือดดาวห้าแฉกปลายติดเทียนไข ก็เปลี่ยนเป็นเก้าอี้ทำคลอดปรับเอนได้แทน เพื่อหากการผลิตจริงเพิ่มจำนวนมากขึ้นจะได้ประหยัดพื้นที่ทำคลอดหากทำรุ่นผลิตจริงเป็นต้นมา นั่นหมายความว่าห้องทำคลอดสไตล์พิธีศาสตร์มืดต้องถูกเก็บกวาดไปใช้ในด้านอื่นแทนแล้ว และแน่นอนว่ามาโกโตะผูกพันกับมินาโตะในท้องตั้งแต่ต้น พ่วงมาด้วยฮอร์โมนพิเศษของลูกชายที่คราวนี้สามารถควบคุมปริมาณการปล่อยได้ผ่านชิปที่กล่าวมา เลยกลายเป็นเหตุผลให้มาโกโตะอยากทดสอบประสิทธิภาพของชิปนี้ว่ามันจะทำตามคำสั่งได้แค่ไหน และทำให้มาโกโตะหลงลูกชายไม่ต่างจากรุ่นเก่า ๆ ที่ผ่านมาเลย ซึ่งเขาก็ทดสอบฟีเจอร์ที่เคยใส่มาในตัวอ่อนที่ผ่านมาให้หนักขึ้น ไม่ว่าจะเป็นปริมาณฮอร์โมนพิเศษ อาการแพ้ท้องที่มาโกโตะสั่งปุ๊บมาปั๊บโดยไม่ต้องแคร์ว่าจะสู่ขั้นเริ่มเจริญเติบโตหรือไม่ เป็นการซ้อมก่อนเอาจริง โดยจะต่างจากการแพ้ท้องตอนช่วงแรกของขั้นเริ่มเจริญเติบโตที่ในช่วงนั้นอาการแพ้ท้องอย่างรุนแรงจะเกิดขึ้นเป็นธรรมชาติโดยที่ไม่สามารถควบคุมได้อยู่แล้ว และอาการเจ็บท้องหลอกที่ทำให้เหยื่อตายใจว่าจะคลอดจริง ๆ

เก้าสหัสวรรษกิกะเวิร์สแห่งการตั้งท้องผ่านไป มาโกโตะก็เจ็บท้องคลอดของจริงอย่างรุนแรง ทำให้เรดสโตนคิงต้องอุ้มไปวางบนเตียงเก้าอี้ทำคลอดปรับเอนได้ที่เตรียมไว้อยู่แล้ว ส่วนการทำคลอดก็ง่ายยิ่งกว่าที่เคย แค่สั่งการด้วยเสียงลงไมโครโฟนก็ทำให้มินาโตะดันตัวเองออกมาจากท้องโดยทันที และในที่สุด มินาโตะก็ทะลุออกมาจากท้องของมาโกโตะจนได้ จากนั้นมาโกโตะต้องใช้เวลาพักฟื้นหลังคลอดหนึ่งสัปดาห์ ก่อนจะเอาทุกอย่างที่รู้มาจากยูกิโตะ, โคสุเกะ, ชูจิโอะ, นาโอกิ, และอิจิโร่ มาสอนให้กับมินาโตะ และแน่นอนว่ามินาโตะหูเบาเชื่อสนิทและขออาสาพัฒนาตัวอ่อนออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นต่อไป นั่นก็คือ รุ่นพับลิกพรีวิว แน่นอนว่าตัวอ่อนรุ่นนี้เมื่อถูกพัฒนาเสร็จแล้ว อิจิโร่จะทำการฉีดบรรจุตัวอ่อนนี้ลงไปในท้องของมินาโตะ และรุ่นพับลิกพรีวิวได้ชื่อว่า ชิการาคิ ฮายาโตะ (Hayato Shigaraki) ที่แน่นอนว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงตั้งแต่สเกลพลัง, คุณสมบัติต่าง ๆ, ความเสถียร, และของลักไก่ที่อินดิเชียสหมกเม็ดไว้ และมินาโตะก็ทดสอบประสิทธิภาพและศักยภาพของฮายาโตะด้วยการทรมานตัวเองเหมือนกับที่มาโกโตะทดสอบพลังของลูกชาย

เก้าสหัสวรรษกิกะเวิร์แห่งการตั้งท้องได้จบลงในวินาทีเจ็บท้องคลอดของจริงอย่างรุนแรงของมินาโตะ ถึงจะหนักหนาแค่ไหนแต่มินาโตะก็รู้ว่าจะต้องทำยังไง เลยรีบไปนั่งบนเตียงเก้าอี้ทำคลอดปรับเอนได้และสั่งการให้ฮายาโตะแหวกท้องคลอดออกมาให้ได้ และเมื่อคลอดสำเร็จ มินาโตะก็ใช้เวลาพักฟื้นหลังคลอดหนึ่งวัน ก่อนที่จะเอาทุกอย่างที่ได้รับรู้มาจากมาโกโตะ, ยูกิโตะ, โคสุเกะ, ชูจิโอะ, นาโอกิ, และอิจิโร่ มาสอนให้กับฮายาโตะ ซึ่งฮายาโตะก็หูเบาเชื่อใจเต็มที่และพัฒนาออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นต่อไป อย่าง พรีรีเทล แน่นอนว่าตัวอ่อนรุ่นนี้เมื่อถูกพัฒนาเสร็จแล้ว อิจิโร่จะทำการฉีดบรรจุตัวอ่อนนี้ลงไปในท้องของฮายาโตะ และรุ่นพรีรีเทลนี้มีชื่อว่า ชิการาคิ คาซึโตะ (Kazuto Shigaraki) ที่แน่นอนว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงตั้งแต่สเกลพลัง, คุณสมบัติต่าง ๆ, ความเสถียร, และของลักไก่ที่อินดิเชียสหมกเม็ดไว้

อีกเก้าสหัสวรรษกิกะเวิร์สแห่งการตั้งท้องได้ลงเอยด้วยวินาทีเจ็บท้องคลอดของจริงอย่างรุนแรงของฮายาโตะ เจ้าตัวรีบไปนั่งบนเก้าอี้ทำคลอดเพื่อสั่งการให้ลูกชายดันทะลุออกจากท้องของเขา และทำให้คาซึโตะทะลุออกจากท้องของคายาโตะได้สำเร็จ และตามสไตล์ที่ฮายาโตะเอาทุกอย่างที่รับรู้มาจากมินาโตะ, มาโกโตะ, ยูกิโตะ, โคสุเกะ, ชูจิโอะ, นาโอกิ, และอิจิโร่ สั่งสอนคาซึโตะ เพื่อเป้าหมายของฮาคุบะเอง และคาซึโตะหูเบาเชื่อสนิทและขออาสาพัฒนาตัวอ่อนออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นต่อไป นั่นก็คือ รุ่นรีเทลแคนดิเดต ซึ่งเมื่อตัวอ่อนพัฒนาเสร็จแล้ว อิจิโร่ก็จะทำการฉีดบรรจุเข้าไปในท้องของคาซึโตะ และตัวอ่อนออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นรีเทลแคนดิเดตถูกตั้งชื่อว่า ชิการาคิ ไคโตะ (Kaito Shigaraki) ที่แน่นอนว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงตั้งแต่สเกลพลัง, คุณสมบัติต่าง ๆ, ความเสถียร, และของลักไก่ที่อินดิเชียสหมกเม็ดไว้ อย่างไรก็ตาม ก่อนที่คาซึโตะจะอายุสิบห้าปีตามมาตรฐานที่ออลฟอร์วันจูเนียร์จะเริ่มเจริญเติบโต อินดิเชียสจะทำการวางแผนลักพาตัวคนอื่น ๆ มาทำท้องตาม ซึ่งหนึ่งในนั้นเกี่ยวข้องกับเพทากัส ผู้กล้ารายแรกที่ต้องมาเป็นอาหารพลังให้กับอินดิเชียสระหว่างการอุ้มท้องอิจิโร่ และคำทำนายก็ตรงเป๊ะพอดี เมื่อวันหนึ่งเพทากัสและเพอร์เซฟิน่าถูกลักพาตัวไปทั้งคู่ คราวนี้เพทากัสถูกบังคับให้ใช้เวทมนตร์ของตัวเองทำให้เพอร์เซฟิน่าตั้งครรภ์ ขณะที่อินดิเชียสก็ได้ลักพาตัวเจ้าหญิงเกรซแห่งเอลดาเรีย (Princess Grace of Eldaria) จากโลกสตรานด์สตอรี่เวิลด์ (Stranded Story World) ทั้ง ๆ ที่เกรซได้แต่งงานกับเบรฟ ไวท์ได้ไม่ถึงสัปดาห์ (Brave White) ทั้งนี้ก็เพื่อให้เกรซได้ให้กำเนิดลูกชายของอินดิเชียสขึ้นมาด้วยวิธีการบางอย่าง และเมื่อเกรซและเพอร์เซฟิน่าเริ่มตั้งท้อง ลูกชายในท้องของเพทากัสก็เริ่มเจริญเติบโตตาม และขั้นเจริญเติบโตของไคโตะในท้องของคาซึโตะก็เริ่มเดินตามในเวลาแทบจะเท่ากันทันที โดยพวกเขาทั้งสี่จะเกิดอาการแพ้ท้องที่พิสดารกว่าสตรีมีครรภ์อ่อนทั่วไป แม้อาการแพ้ท้องพื้นฐานจะรุนแรงใกล้เคียงกับออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นก่อน ๆ แต่ที่แตกต่างคือ อาการปวดท้องแปลก ๆ คล้ายกับจะยุติการตั้งครรภ์ แต่เป็นอาการแท้งหลอก กับสัญลักษณ์กะโหลกแพะบนดาวห้าแฉกกลับหัวถูกสลักไว้กลางหน้าท้องของพวกเขา แน่นอนว่าเหล่าพันธมิตรไนท์วอร์ริเออร์ (Knight Warrior Alliance) และทัพวาลินอร์ (Valinor) ที่รู้ข่าวก็รีบบึ่งมาชิงตัวเกรซกลับไปให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ส่วนเพทากัสก็พาเพอร์เซฟิน่าถอยกลับไปยังถิ่นเกิดของตัวเองเพื่อรักษาตัวให้ได้ เพราะเพทากัสถือเป็นหนึ่งในแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียส เขาย่อมรู้ดีว่าลูกในท้องของเขาและเพอร์เซฟิน่าต่างมีไฟชีวิตบรรจุอยู่แล้วตั้งแต่แรก ยิ่งลูกในท้องของเพอร์เซฟิน่ามีเสี้ยววิญญาณของเทวทูตไมเคิลอยู่แล้ว ซึ่งก่อนหน้านี้เทวทูตไมเคิลก็แจกจ่ายพลังลงไปในจอกศักดิ์สิทธิ์เป็นประจำอยู่แล้ว และแน่นอนว่าเทวทูตไมเคิลจำเป็นต้อง "ขี้งก" ไม่ให้พลังแก่สี่ลาสต์บอสหรือแม้กระทั่งโทมูระอยู่แล้ว เพทากัสจะปกป้องลูกทั้งสองให้พ้นจากเงื้อมมือของลาสต์บอสทั้งสี่แน่นอน ส่วนตระกูลชิการาคินั้น ด้วยอะไรหลาย ๆ อย่าง แพทเทิร์นทั้งหมดก็เหมือนเดิมเป๊ะ ทั้งความผูกพันของคาซึโตะกับไคโตะที่เป็นพ่อลูกกัน (ไม่ว่าจะผ่านจากเสียงชีพจรของไคโตะบ้างล่ะ ผ่านแรงดิ้นของไคโตะบ้างล่ะ และผ่านฮอร์โมนทำให้เคลิ้มของไคโตะบ้างล่ะ) และการพูดกล่อมลูกชายตามวิถีของตระกูลชิการาคิ เรียกได้ว่าก่อนเอาจริงด้วยรุ่นสเตเบิลรีเทลนี่คือฟินและผ่อนคลายเป็นการชิมลางมาตลอด

ตัดฉากไปยังฝั่งมอร์กอธ เจ้าหญิงเซลด้า (Princess Zelda) ถูกปีศาจหมูป่ากานอน (Ganon The Demon Boar) ลักพาตัวมาถวายให้มอร์กอธไป ซึ่งเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่เจ้าชายเคนนิส ไฮรูล หรือ ออริจินส์โคลน 107 แห่งเดอะเลเจนด์ออฟเซลด้าเวิลด์ (Prince Kennis Hyrule/Origins Clone 107 of The Legend of Zelda World) พี่ชายคนโตของเซลด้า และลิงก์ (Link) อัศวินเอลฟ์หนุ่มว่าที่หวานใจของเซลด้า ไม่สามารถไปช่วยได้ โชคดีที่ไทรฟอร์ซ ไอเท็มทรงพลังแห่งโลก 107 ยังปลอดภัยจากเงื้อมมือของเทพอสูรมอร์กอธ แต่นั่นก็ไปจุดเชื้อไฟโทสะของมอร์กอธให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง เพราะถ้าไม่มีไทรฟอร์ซ เทพอสูรดีไมส์ (Demise The Demon King) ซึ่งเป็นดวงจิตต้นแบบของกานอนก็ไม่มีโอกาสได้คืนชีพมาทำลายโลก 107 เลย เพื่อเป็นการชดใช้ มอร์กอธจึงทำให้เซลด้าได้ตั้งครรภ์ลูกชายของวาลานอกรีตทันที ทันทีที่เธอเริ่มตั้งท้อง อาการแพ้ท้องแบบที่เกิดขึ้นกับเกรซก็เกิดขึ้นกับเซลด้าเช่นกัน และเซลด้าคงจะติดแหง็กอยู่ในป้อมแห่งความมืดจนคลอดลูกออกมาแล้ว ถ้าไม่ได้ทัพอามันมาช่วยไว้ ซึ่งเมื่อราชามันเวและราชินีวาร์ดารับทราบถึงสถานการณ์ที่เกิดกับเทพีไฮเลีย (Goddess Hylia) ธิดาของพวกเขาที่อวตารลงมาเป็นเซลด้า ก็พิโรธปรี๊ดทันที เพราะไม่นึกว่าเมลคอร์ หนึ่งในผู้ถูกตัดออกจากทำเนียบทวยเทพ จะดูถูกพี่น้องวาลาร์ทั้งปวงด้วยการทำให้ธิดาแห่งมันเวทรงพระครรภ์ด้วยทายาทของตัวเองขนาดนี้ นี่ยังไม่นับอีกสองกรณีที่เหลือจากอีกสองโลก ทั้งเยนเนเฟอร์แห่งเวนเจอร์เบิร์ก (Yenefer of Vengerberg) คู่รักถาวรแห่งเกรัลต์แห่งริเวีย (Geralt of Rivia) ถูกออบลิเวียสลักพาตัวไปสาปให้ตั้งครรภ์สายเลือดของออบลิเวียส กับอัศวินธิดามังกรรุ่นใหม่ที่มีสามีมานานก็ถูกอินเฟอร์นอสลักพาตัวไปสาปให้ตั้งครรภ์สายเลือดของอินเฟอร์นอส ซึ่งทั้งสองรายนั้นแพ้ท้องแบบเดียวกัน แถมยังได้ทัพวาลินอร์พาชิงกลับไปยังมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์หมดแล้ว

ตัดกลับไปที่มายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ เฮนรี่ ราชาแห่งธาตุรัชกาลที่ 162 เขาได้แต่งงานกับคาเรน แบรนโดเรี่ยน (Karen Brandorian) และเธอก็เริ่มตั้งท้องลูกชายที่จะมาเป็นราชาแห่งธาตุรัชกาลที่ 163 ที่ต่อมาชื่อว่า เอ็ดเวิร์ด แบรนโดเรี่ยน (Edward Brandorian) ส่วนอีธานกับเอลซ่าได้ครองคู่รักกัน แต่งงานกัน และเริ่มตั้งท้องลูกชายคนแรกของตระกูลซุเนริ ภายหลังได้ชื่อว่า ทิเรี่ยน ซุเนริ (Tirion Zuneri) อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ที่เลวร้ายกว่าเกิดขึ้นไล่เลี่ยกับสองตระกูลนี้ ทั้งโทมูระที่พยายามจะสร้างทายาทเพื่อให้ฮายาโกะตั้งครรภ์ ซึ่งเขาได้ให้ความมั่นใจว่า กระบวนการสร้างที่เกิดจากศาสตร์มืดนี้จะทำให้ภรรยาของเขาตั้งครรภ์ได้แน่ ๆ ซึ่งแน่นอนว่าเธอตั้งครรภ์จริง แต่อาการแพ้ท้องดันมาคล้ายกับสาว ๆ ผู้โชคร้ายทั้งสี่คนก่อนหน้า ยกเว้นสัญลักษณ์ประหลาดบนหน้าท้องของฮายาโกะที่เป็นรูปนาคอัคคี สัญลักษณ์ประจำตระกูลชิมูระ นั่นทำให้ชาววาลินอร์รีบบุกเข้ามาที่บ้านชิมูระ แล้วแยกโทมูระกับฮายาโกะออกจากกัน โดยฮายาโกะถูกกักตัวที่หอพยาบาลแห่งลอริเอน (Irmo Lorien) พร้อมกับสาวผู้โชคร้ายทั้งสี่จากเรล์มออฟเทลส์ ส่วนโทมูระถูกเอออนเวพาไปพบกับราชามันเว ขณะที่ตระกูลมิโดริยะนั้นถือเป็นเรื่องที่น่ายินดีแบบประหลาด เพราะอิซึคุใช้ทุกอย่างที่เขาเรียนมาจากมันเว ทำให้โอชะโกะตั้งครรภ์ให้ได้ แต่อย่างไรก็ตาม ด้วยความที่อิซึคุได้รับศาสตร์มืดที่ถูกแปรสภาพให้เป็นศาสตร์สว่าง ผลลัพธ์ที่เกิดกับโอชะโกะดันมาคล้ายกับสาว ๆ ผู้โชคร้าย แต่โชคดีที่เธอเป็นวาลา เธอจึงยังใช้ชีวิตได้สะดวกขึ้น ส่วนสัญลักษณ์บนหน้าท้องของโอชะโกะนั้นก็เป็นรูปปักษาเพลิง สัญลักษณ์ประจำตระกูลมิโดริยะ ซึ่งอิซึคุที่เห็นผลลัพธ์ที่ไม่ตรงกับที่เทพมันเวได้สอนไว้ก็โทษตัวเองว่าเป็นคนทำให้ภรรยาของเขาตั้งท้องด้วยวิธีการของศาสตร์มืด แต่โอชะโกะได้เรียกสติสามีของเธอเรื่องที่เขาแปรสภาพทุกศาสตร์มืดให้เป็นศาสตร์สว่างหมดแล้ว ความรู้ใหม่ ๆ ที่เขาแปรสภาพ กับความรู้เก่าที่มาจากสายศาสตร์สว่าง จึงผสมเข้ากันอย่างลงตัว อิซึคุจึงหมดกังวลไปได้อยู่บ้าง ทว่า หนุ่มผมเขียวกลับแพ้ท้องตามเธอโดยไม่ทราบสาเหตุ แม้อาการจะเบากว่าโอชะโกะ แต่เธอกลับสัมผัสได้ถึงไฟชีวิตเปลวใหม่ที่ลุกโชนอยู่ในท้องของสามี ซึ่งอิซึคุก็เพิ่งจะมารู้ตามภรรยา นั่นหมายความว่า ทั้งอิซึคุและโอชะโกะ ต่างก็ตั้งท้องทั้งคู่เช่นกัน ซึ่งชาววาลินอร์มาร่วมแสดงความยินดีกับเทพวาลาร์คู่ที่แปดด้วย อย่างไรก็ตาม แม้โอชะโกะจะไม่ต้องถูกกักตัว แต่อิซึคุต้องไปรายงานตัวกับราชามันเวก่อน

สิ่งที่ราชามันเวอธิบายให้อิซึคุกับโทมูระฟัง คือลูกชายในท้องของสาว ๆ ทั้งหก มีสายเลือดของฮีโร่บรายน์เต็มตัวแต่ละตนอยู่ในตัวของพวกเขา และลูกชายห้าในหกคนยังไม่มีไฟชีวิต นั่นจึงเป็นเหตุที่ทำให้คุณแม่ทั้งห้าต้องถูกกักตัวที่หอพยาบาลแห่งลอริเอนเพื่อทำการรักษาอย่างเร่งด่วน ขณะเดียวกันก็พยายามลงอาคมกีดกันไม่ให้สี่ลาสต์บอสบุกเข้ามาชิงตัวสาว ๆ เหล่านี้ไปให้ได้ เพราะว่าเหล่าไอนัวร์มีสิ่งที่กังวลสองเรื่อง เรื่องแรกคือพันธะด้านจิตวิญญาณระหว่างผู้มีสายเลือดเดียวกัน ซึ่งทำให้ต้นกำเนิดสายเลือดสามารถครอบงำและควบคุมผู้เป็นลูกหลานของพวกมันได้โดยที่อีกฝ่ายไม่มีสิทธิ์ที่จะขัดขืนใด ๆ ทั้งสิ้น ซึ่งมันจะส่งผลให้ฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดรู้ตำแหน่งที่อยู่ของลูกหลานของพวกมันและชิงตัวพวกมันไปได้ แม้ลูกหลานเหล่านั้นจะยังไม่ออกมาลืมตาดูโลกก็ตาม กับอีกเรื่องคือ ระหว่างการเจริญเติบโตของลูก ๆ เหล่านี้ พวกเขาจะทำการสูบพลังชีวิตของคุณแม่อุ้มครรภ์จนอ่อนแอลง และทำการทะลุออกจากท้องของคุณแม่ออกมา ทำให้คุณแม่อุ้มท้องเสี่ยงเสียชีวิตสูง และเมื่อช่วงเวลาที่เทพมันเวทำการติดต่อกับมอร์กอธมา สิ่งแรกที่เมลคอร์ทักทายคือคำเยาะเย้ย หาว่าน้องชายตนเองไม่ดูแลลูกสาวให้ดี ๆ จนถูกมอร์กอธจับไปทำท้อง แถมยังเผยความรู้สึกสะใจที่ได้เห็นสีหน้าเกรี้ยวกราดของมันเวและเหล่าวาลาร์อีก มันเวจึงด่ากราดแบบไม่ไว้หน้าพี่ชายไปว่านั่นเป็นการกบฎต่อทวยเทพที่แรงและหนักหนาที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา และจากนี้ไปอย่ามาเหยียบแผ่นดินอามันให้วาลาร์ทั้งหลายเห็นอีกต่อไป มอร์กอธที่ถูกด่าหนักขนาดนี้ความสะใจที่สามารถดูถูกเหยียดหยามพี่น้องเหล่าวาลาร์ได้สำเร็จก็เหือดหายลงไป กลายเป็นความโกรธจนเลือดขึ้นหน้าและด่ากลับไปว่า เรื่องแค่นี้มันเล็กน้อยมากสำหรับมัน แต่เหล่าวาลาร์กลับดิ้นให้เขาอับอายขายหน้า และขู่ไปว่าจะไม่มีวิธีใดที่จะช่วยชีวิตเจ้าหญิงเซลด้าจากการถือกำเนิดของสายเลือดแห่งมอร์กอธไปได้แน่นอน

ส่วนโทมูระนั้นก็อยากจะไปเยี่ยมฮายาโกะตั้งแต่ตอนที่โดนชาววาลินอร์แยกตัวแล้ว แต่ราชามันเวไม่ให้ไปเยี่ยม เพราะชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์รู้ดีว่าโทมูระไม่ได้แค่มาเยี่ยม แต่จะถึงขั้นเปลี่ยนเธอให้เป็นอันเดดเมื่อเธอเสียชีวิตจากการคลอดลูกสุดทารุณแล้ว ในขณะที่อิซึคุนั้นก็สารภาพผิดเรื่องที่เขาได้ทำกับโอชะโกะไว้ ซึ่งแน่นอนว่าราชามันเวนั้นพยายามปลอบใจเทพผมเขียวผู้นี้ว่า อย่าเสียใจในสิ่งที่เกิดจากสิ่งที่ถูกแก้ไขไปแล้ว เพราะราชามันเวรู้ดีถึงสองเรื่องเกี่ยวกับตระกูลมิโดริยะ เรื่องแรกคือ ลูกชายในท้องของโอชะโกะนั้นมีไฟชีวิตบรรจุไว้ภายในไม่ต่างจากเหล่าพรายชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ ซึ่งจะมีข้อแตกต่างจากบุตรสายศาสตร์มืดอย่างชัดเจน ทั้งด้านพันธะทางจิตวิญญาณระหว่างสายเลือดที่ต้นสายเลือดศาสตร์สว่างไม่มีสิทธิ์ในการควบคุมลูกหลานของพวกเขา ทำได้แค่การสื่อสารทางจิตระหว่างสายเลือดเท่านั้น กับการเจริญเติบโตของบุตรสายศาสตร์สว่างที่จะปล่อยภูมิคุ้มกันให้กับแม่อุ้มท้อง ทั้งนี้ก็เพื่อให้เธอรอดชีวิตจากวิธีคลอดสุดโหดไปได้ และยิ่งโอชะโกะเป็นเทพีวาลาองค์ที่สิบหก เธอมีสิทธิ์รอดแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ อีกเรื่องก็คือลูกชายอีกคนในท้องของอิซึคุที่แน่นอนว่ามีไฟชีวิตเช่นเดียวกัน แต่อาจจะมีพลังน้อยกว่าในท้องของโอชะโกะเพราะเขาไม่ใช่บุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัว การที่อิซึคุกังวลและรู้สึกผิดกับการกระทำของเขาอาจส่งผลเสียถึงลูกในท้องของเขาก็ได้ เทพผมเขียวตระหนักได้ว่ายังมีอีกหนึ่งชีวิตที่อยู่ในท้องของเขา จึงคลายกังวลไปได้บ้าง แต่อย่างไรก็ตาม อิซึคุยังยืนยันขอให้ชาวอามันตัดเส้นพันธะทางสายเลือดของลูกชายในท้องของโอชะโกะออกไปให้ได้ เพราะตระกูลมิโดริยะเป็นไอนัวร์บริสุทธิ์ที่มีสกิลสื่อสารทางจิตระหว่างไอนัวร์ตนอื่น ๆ ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถ้ามีเส้นพันธะทางสายเลือดแบบบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวอาจจะดูเกะกะเกินความจำเป็น ส่วนสาเหตุที่การสร้างลูกของตระกูลมิโดริยะคราวนี้ทำให้สามีตั้งท้องพร้อมกับภรรยาไปด้วย ราชามันเวอธิบายว่าอาจเกิดจากการที่ศาสตร์มืดแห่งฮีโร่บรายน์ทำการแบ็กไฟร์ผลลัพธ์สำหรับศาสตร์สว่างให้เข้าตัวผู้ใช้เอง แล้วให้ผู้ถูกใช้ได้ผลลัพธ์ที่คล้ายกับศาสตร์มืดแทน

ฟากของภายนอกเรล์มออฟเทลส์เองก็ปั่นป่วนไม่น้อย เพราะนี่ถือเป็นช่วงที่ไพรมาเรียส, ฟิกชันเนียส, เพอร์เฟกเทียส, และออริเจียสกำลังอุ้มท้องอยู่ พอมาเจอข่าวแบบนี้เข้าไป เหล่าคอสมิกบีอิ้งจึงรีบหาวิธีแก้ไขให้ได้ แต่เมกะเวอร์เซียสเห็นว่าคุณสมบัติของบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัว โดยเฉพาะสายศาสตร์มืด มันมีลักษณะแบบเดียวกับเหล่าทายาทแห่งอินเฟอร์นอส (Scions of Infernos) ที่จอมทำลายล้างสร้างขึ้นมาจากการลักพาตัวสตรีไปทำให้ตั้งครรภ์หลายครั้ง และถูกผู้กล้าหลายคนสังหารไปนักต่อนัก กว่าจะรู้ได้ว่าจะแก้ไขยังไงก็หลังจากสงครามเมกะเวอร์ซัลครั้งแรกสิ้นสุดลง และเขียนมาเป็นคัมภีร์ชำระล้างศาสตร์มืดด้วยตัวเอง และคัมภีร์นี้ก็ถูกส่งมอบให้ชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ใช้ในการรักษาเหล่าสาว ๆ ที่กำลังอุ้มท้องบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวให้รอดจากการคลอดลูกสุดสยอง, หาวิธีเพิ่มไฟชีวิตเข้าไปในตัวลูกชายเหล่านี้, และตัดเส้นพันธะทางสายเลือดระหว่างลูกชายกับต้นตระกูลให้ถูกวิธีที่สุดเท่าที่จะทำได้ แน่นอนว่าการรักษาจะมีประสิทธิภาพดีที่สุดก็ต่อเมื่อต้องรักษาตั้งแต่ยังท้องอ่อนเท่านั้น และชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์นั้นได้รับคัมภีร์ที่เมกะเวอร์เซียสลิขิตขึ้นมาในเวลาแทบจะไล่เลี่ยกับการที่พวกเขาได้ช่วยเหลือสาวอุ้มท้องทั้งหมดมากักตัวตั้งแต่ตอนเพิ่งท้องอ่อนอยู่เลย ชาวอามันจึงรีบรักษาเหล่าสตรีพวกนี้ให้เร็วและเคร่งครัดที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อความปลอดภัย

และด้วยคัมภีร์เล่มนี้ กับความพยายามขององค์อิลูวาตาร์ที่พยายามจะบรรจุไฟชีวิตลงไปในร่างของบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืด พวกเขาก็สามารถรักษาคุณแม่อุ้มท้องทั้งหกได้สำเร็จ ในการนั้นเอง ที่มายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ อิซึคุกับโอชะโกะตกเป็นข่าวหน้าหนึ่งสุดโด่งดังยิ่งกว่าคู่รักโปรฮีโร่รายอื่นในช่วงเวลานั้น เพราะปกติโปรฮีโร่ดัง ๆ ที่มีคู่รักและประกาศว่ามีลูกนั้นก็น่าสนใจจะแย่อยู่แล้ว และยิ่งสามีเป็นฝ่ายตั้งครรภ์นี่คือนาน ๆ ทีจะมีไม่กี่ครั้ง ความเป็นส่วนตัวของตระกูลมิโดริยะแทบลดลงเพราะมีช่างภาพคอยเก็บภาพของสามีและภรรยาที่ท้องกลมบ่อยขึ้น ยังดีที่ชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์คอยปกป้องความเป็นส่วนตัวของพวกเขาไว้ เลยทำให้พวกช่างภาพที่ว่าลดลงอย่างเห็นได้ชัด ขณะที่พวกวิลเลินที่โดนตระกูลมิโดริยะอัดเละ พยายามหาจังหวะเล่นทีเผลอในจังหวะที่ทั้งสองท้องอยู่ แต่ชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ยังคุ้มกันอยู่ เลยไม่มีโอกาสได้เอาคืนสักที

และเก้าปีมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์หลังจากวันที่คุณแม่ทั้งหกเริ่มตั้งท้อง พวกเธอก็เจ็บท้องคลอดรุนแรง ซึ่งชาวอามันรีบช่วยทำคลอดอย่างเคร่งครัดที่หอพยาบาลแห่งลอริเอน ระหว่างนี้ก็ต้องร่ายอาคมกันศัตรูด้วย เพื่อป้องกันไม่ให้สี่ลาสต์บอสโฉบมาฉกสาวไปทำคลอดเอง ซึ่งขนาดโทมูระที่เป็นห่วงภรรยายังโดนห้ามไม่ให้เข้าไปเยี่ยมก่อนที่ลูกชายจะคลอดออกมาแล้วด้วยซ้ำ ขณะเดียวกันที่มายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ ดูเหมือนว่าเก้าปีมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ เท่ากับเก้าเดือนมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์พอดี และช่วงเวลานั้นเป็นสัปดาห์แห่งการถือกำเนิดสายเลือดเอเลเมนท์รอยัลจริง ๆ เพราะคาเรนคลอดเอ็ดเวิร์ดเป็นคนแรก ตามมาด้วยเอลซ่าที่คลอดทิเรี่ยนเป็นคนที่สอง และรายที่สามก็คือโอชะโกะที่ต้องไปคลอดที่หอพยาบาลแห่งความฝันเช่นเดียวกับสาว ๆ ทั้งห้า ซึ่งแน่นอนบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งหกดันทะลุออกมาจากท้องคุณแม่ของพวกเขาแบบสยดสยองมาก แต่อย่างน้อยคุณแม่ก็รอดชีวิตมาได้ โดยทายาทแห่งอินเฟอร์นอสมีนามว่า เอธีเนียร์ (Ethenir), ทายาทแห่งออบลิเวียสมีนามว่า เทลควอนดัส (Telquandas), ทายาทแห่งอินดิเชียสมีนามว่า ซาลคันทาร์ (Salcantar), ทายาทแห่งมอร์กอธมีนามว่า ไฮดัส (Hydas) ซึ่งทั้งสี่นี้ไม่ได้มีลักษณะทางพันธุกรรมใด ๆ รวมถึงนิสัยใจคอที่ไปคล้ายกับบอสใหญ่ทั้งสี่เลยแม้แต่นิดเดียว แต่มีลักษณะพันธุกรรมมาจากแม่และคู่ครองของพวกเธอที่แท้จริงติดมาเท่านั้น ในขณะที่บุตรชายของโทมูระมีชื่อว่า ชิมูระ คุโรอิจิ หรือ เวเรนทูอิล (Kuroichi Shimura/Verentuil) ซึ่งแม้จะได้ทั้งนัยน์ตาสีเลือดและทรงผมขาวกระเซิงมาจากพ่อ แต่ได้ใบหน้าส่วนใหญ่และนิสัยใจคอที่อ่อนโยนจากแม่ล้วน ๆ ส่วนบุตรชายของอิซึคุมีชื่อว่า มิโดริยะ ทาคูมิ หรือ เอลโธรัส (Takumi Midoriya/Elthoras) และได้ลักษณะใบหน้าโดยรวมมาจากทั้งพ่อและแม่ ตั้งแต่ทรงผม, สีผม, และหน้ากระที่มาจากพ่อ นัยน์ตาจากแม่ รวมไปถึงบุคลิกที่มาจากทั้งพ่อและแม่ผสมกัน แต่ส่วนใหญ่จะมีความมั่นใจในตัวเองสูงจากแม่มากกว่า ซึ่งชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธก็ต้องคอยเลี้ยงดูทายาทแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัว ให้สามารถเติบโตขึ้น และไม่ถูกพวกศาสตร์มืดเข้าครอบงำให้จงได้

ขณะที่ยอดเขาแทนิเควทิลนั้น ราชามันเว, ราชินีวาร์ดา, และชาวแวนยาร์ทั้งหลายก็แทบจะไม่ได้ไปช่วยทำคลอดให้เหล่าคุณแม่อุ้มท้องบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวที่หอพยาบาลแห่งความฝันเลย เพราะต้องมาช่วยทำคลอดให้กับเหล่าคุณพ่อคอสมิกบีอิ้งนี่แหละ เพราะไพรมาเรียส, ฟิกชันเนียส, เพอร์เฟกเทียส, และออริเจียส ตัดสินใจลงมาคลอดที่นี่เพื่อฝากลูกให้เหล่าวาลาร์เลี้ยงให้ นอกจากนี้ อิซึคุที่จะคลอดลูกพร้อมกับภรรยา ก็แยกทางขึ้นมาคลอดที่หุบเขาแห่งนี้ด้วย ซึ่งการคลอดครั้งนั้น ท้องของไพรมาเรียส, ฟิกชันเนียส, เพอร์เฟกเทียส, ออริเจียส, และอิซึคุ ได้ส่องแสงสีขาวจ้า และลูกชายของพวกเขาก็ทะลุออกจากท้องของพวกเขาทันที ไพรมาเรียสที่หนึ่ง, ฟิกชันเนียสที่หนึ่ง, เพอร์เฟกเทียสที่หนึ่ง, และออริเจียสที่หนึ่ง ได้ฝากลูกชายของตัวเองให้มันเวและวาร์ดาเลี้ยงดูให้ดี ก่อนจะออกไปจากมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์เพื่อหลบภัยจากความชั่วร้าย ซึ่งแน่นอนว่าราชาและราชินีแห่งวาลาร์ย่อมรับเลี้ยงลูกชายทั้งสี่เหล่านี้ไว้ โดยหวังว่าสักวันหนึ่ง พวกเขาจะกลายเป็นไพ่ตายพลิกสถานการณ์สำหรับเมกะเวอร์ซัลวอร์ครั้งที่สี่ไปเลย ส่วนลูกชายที่ออกจากท้องของอิซึคุถูกตั้งชื่อว่า มิโดริยะ ทาเคชิ หรือ อาร์ทาริออน (Takeshi Midoriya/Artarion) ซึ่งแน่นอนว่านัยน์ตาและทรงผมของทาเคชิได้จากพ่อ ส่วนสีผมได้มาจากแม่ ทางด้านบุคลิกนั้นได้จากทั้งพ่อและแม่ผสมกัน แต่จะเป็นแนวขี้อายแบบพ่อมากกว่า แต่อย่างไรก็ตาม ทาคูมิและทาเคชินั้นก็รักใครกลมเกลียวกัน และตระกูลมิโดริยะนั้นก็ถือว่ามีครอบครัวที่อบอุ่นอย่างมาก

และเมื่อพวกเขาโตขึ้น ชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์จึงเปิดเผยความจริงให้เหล่าบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวได้รับรู้ ซึ่งบุตรของสี่ลาสต์บอสได้ยินดังนั้นก็เกลียดชังผู้ให้กำเนิดพวกเขาทันที เพราะสี่จอมอสูรไม่สมควรจะเป็นพ่อบังเกิดเกล้าของพวกเขาหรือแม้กระทั่งจะเป็นสมาชิกครอบครัวของพวกเขาเลยด้วยซ้ำ จากวีรกรรมและกมลสันดานของพวกมันตลอดหลายยุคสมัย แล้วมาทำกับพ่อแม่ของพวกเขาเพื่อที่พวกมันจะใช้ประโยชน์จากบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวนี่คือรับไม่ได้อย่างมาก ส่วนคุโรอิจิก็รู้สึกโกรธโทมูระที่ดันไปยุ่งกับสิ่งที่ลูกชายไม่ต้องการแม้กระทั่งให้มีอยู่ในร่างกายตัวเอง แต่ก็ให้สัญญาไปว่าโทมูระจะเลิกศาสตร์มืดเพื่อลูกชายอย่างเด็ดขาด และจะไม่หาข้ออ้างในการเรื่องมากไม่ยอมเลิกศาสตร์มืดในทุกกรณี ในขณะที่ทาคูมิยังไม่ค่อยเข้าใจเกี่ยวกับโรคภัยไข้เจ็บในตัวอิซึคุ เพราะอาการที่ออกยังไม่รุนแรงจนเห็นได้ชัด แต่เขาก็สัญญาว่าจะทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะไม่ให้อาการของพ่อรุนแรงถึงขั้นนั้นแน่นอน เช่นเดียวกับทาเคชิที่จะคอยหาวิธีรักษาอาการป่วยของพ่อผู้ที่คลอดเขาออกมาให้ได้ ซึ่งตอนแรกทาเคชิและทาคูมิก็แทบไม่เชื่อหูตัวเอง ที่รู้ความจริงว่า อิซึคุเป็นผู้คลอดทาเคชิออกมาด้วยตัวเอง แต่ก็พวกเขาก็ดีใจที่มีพ่อที่ดีแบบอิซึคุ ขณะที่ไพรมาเรียสที่สอง, ฟิกชันเนียสที่สอง, เพอร์เฟกเทียสที่สอง, และออริเจียสที่สอง ที่ได้รับรู้เหตุผลที่พ่อแม่ของพวกเขาต้องส่งเขาไว้ในที่ปลอดภัย ก็รับทราบถึงเจตนารมณ์ของพ่อแม่ของพวกเขา และเข้าใจหน้าที่ของตัวเอง พวกเขาจึงปฏิญาณว่าจะเก็บตัวไว้เงียบ ๆ และคอยสนับสนุนเหล่าผู้กล้าอยู่ลับ ๆ จนกระทั่งความจำเป็นถึงขีดสุดมาถึง

ตัดไปที่ฝั่งอินดิเชียสเองพอเพทากัสและเพอร์เซฟิน่าเริ่มเจ็บท้องคลอดก็ยังไม่วายลักพาตัวมาทำคลอดที่ป้อมปราการของตัวเอง ซึ่งลูกชายที่จะคลอดออกจากท้องของเพอร์เซฟิน่าถูกตั้งชื่อให้ว่าชัลบาน (Chalban) ส่วนลูกชายที่จะคลอดออกจากท้องของเพทากัสถูกตั้งชื่อให้ว่าอาร์วันดัส (Arvandas) แน่นอนว่าเทวทูตไมเคิลก็รู้ดีว่าชัลบานที่เกิดมาไล่เลี่ยกับไคโตะ, อาร์วันดัส, และบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัว จะต้องถูกอินดิเชียสกลืนกินและกลายเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัว ตั้งแต่แรกเกิด นำไปสู่การเป็นเครื่องมือรับใช้อินดิเชียสไปตลอดชีวิต นั่นไม่ใช่สิ่งที่เทวทูตไมเคิลยอมปล่อยให้เป็นแบบนี้ได้แน่นอน และแน่นอนว่าพลังของไมเคิลช่วยให้ชัลบานหลุดพ้นจากการถูกอินดิเชียสครอบงำได้ แถมต่อให้อินดิเชียสจะได้พลังจากไมเคิล แต่ก็ถูกล็อกไม่ให้ฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดใช้งานได้เลยแม้แต่นิดเดียว อย่างไรก็ตาม ชะตาที่ขีดไว้ตั้งแต่รุ่นของเพทากัสก็มาทิ่มแทงให้ชัลบานตั้งครรภ์ซ้ำไปอีก ซึ่งแม้แต่เทวทูตไมเคิลก็ไม่นึกว่าอินดิเชียสจะเล่นแบบนี้ ซึ่งแน่นอนว่าวิธีแก้คำสาปให้กับชัลบานก็ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลง เพียงแต่ว่าเพทากัสกับเพอร์เซฟิน่าไม่กล้าบอกชัลบานให้ครบถ้วนว่าเจ้าหญิงที่เกิดวันเดียวกับชัลบานจะถูกสาปให้ตั้งท้องด้วยตัวเองเหมือนกับเขาหรือไม่ เพราะกลัวปฏิกิริยาของชัลบานที่รู้ล่วงหน้าตั้งแต่แรก

ที่จริง อินดิเชียสตั้งใจจะขังครอบครัวของเพทากัสไปให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่อิจิโร่กลับใจดียอมปล่อยพวกเขาไปตามยถากรรม ส่วนอินดิเชียสตอนแรกก็แอบเดือดนิดหน่อย แต่เมื่ออิจิโร่เล่าถึงเรื่องการแก้คำสาปให้กับชัลบาน อินดิเชียสจึงยอมปล่อยวางและหันมาสนใจอย่างอื่นแทน ซึ่งแน่นอนว่าชัลบานที่ถูกปล่อยตัวไปก็ได้ถูกเลือกให้เป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสตั้งแต่แรกเกิดเลย และชัลบานถือได้ว่าเป็นเจ้าทุกข์ที่อันตรายที่สุดของสี่จอมมาร เพราะร่างกายเก่าของชัลบานนั้นมีแต่ศาสตร์สว่าง ดังนั้นมันจึงมีโอกาสที่จะหักล้างกับจิตใจแห่งความชั่วร้ายและลดอายุขัยของกายหยาบได้ แต่เพราะว่าร่างกายหลักของสี่จอมมารคือชิการาคิ ฮาคุบะ จึงทำให้ร่างกายของฮาคุบะเป็นเหมือนเครื่องซื้อเวลาไม่ให้อาการกายหยาบอายุขัยสั้นเกิดขึ้นเร็วเกินไป ดังนั้น เมกะเวอร์เซียสจึงตัดสินใจชี้ทางให้ชัลบานและพ่อแม่ของเขาเดินทางไปวาลินอร์แห่งมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ เพื่อที่องค์อิลูวาตาร์จะได้ให้ไอนัวร์ช่วยเลี้ยงให้เป็นแชมเปี้ยนที่แข็งแกร่ง และเมื่อเกฟเวอร์รัสและราชวงศ์เพนดรากอนทราบข่าวขึ้นมาก็โกรธมาก เพราะแม้แต่เด็กน้อยยังถูกไททันจักรวาลร้ายทำให้เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวเลย

ส่วนด้านชัลบานที่เติบโตมาจนอยู่วัยสิบห้าปีบริบูรณ์พร้อมกับบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัว เขาก็เริ่มออกผจญภัยไปทั่วกิกะเวิร์สพร้อมกับลูกในท้องของเขาเพื่อหาสตรีเลอโฉมที่หวังจะแก้คำสาปให้กับเขาได้ จนกระทั่งไปพบกับเจ้าหญิงเอลเลน (Princess Ellen) สาวงามเลอโฉมวัยคราวเดียวกับชัลบานจากอาณาจักรโฮลดร็อป (Holdrop Kingdom) ที่กำลังท้องแก่ใกล้คลอดเพราะคำสาปแห่งฮีโร่บรายน์ และกำลังรอคอยรักแท้จากชายหนุ่มรูปงามที่เกิดวันเดียวกับเธอ ซึ่งด้วยวันเกิดของชัลบานและเอลเลนที่ดันมาตรงกันเป๊ะ ก็ทำให้ทั้งสองเจอกันในวันนั้นจนได้ แต่ต่างฝ่ายต่างไม่รู้ว่าอินดิเชียสก็สาปให้อีกฝ่ายตั้งท้องแบบเดียวกัน นั่นหมายความว่า อินดิเชียสรู้อยู่แล้วว่าเอลเลนกับชัลบานจะมีรักแท้จากการชี้ทางของทายาทในท้องของทั้งสอง แต่ตอนแก้สาปที่บอกว่าเป็นผู้ที่เกิดวันเดียวกัน ไททันจักรวาลร้ายไม่ได้บอกชัดเจนว่าอีกฝ่ายได้ตั้งท้องเหมือนกันหรือไม่ ทำให้พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อน แต่ในที่สุด ชัลบานและเอลเลนก็ตัดสินใจจัดงานแต่งงานเอง และพิธีนั้นทั้งคู่ได้เซอร์ไพรส์แขกผู้มีเกียรติด้วยการจุมพิตแรกจากรักแท้ นำมาสู่การแก้คำสาป และทำให้ทั้งสองเจ็บท้องพร้อมกัน และคลอดลูกในช่วงเวลาไล่เลี่ยกันพอดี ซึ่งแน่นอนว่าเมกะเวอร์เซียสก็ได้แสดงความยินดีให้กับชัลบานและเอลเลน และได้มอบพรวิเศษให้ทั้งชัลบานและเอลเลนสามารถตั้งครรภ์อีกครั้งด้วยตัวเองได้ ถึงแม้จะไม่ใช่พรที่ดี แต่แน่นอนว่าถ้าเกิดว่าทั้งคู่ปรารถนาที่จะให้กำเนิดทายาทอีกครั้งอย่างเต็มใจ พวกเขาก็จะสามารถตั้งท้องด้วยตัวเองได้ทันที แถมยังมีการกำหนดระยะการตั้งท้องด้วยว่าจะคลอดเมื่อไร

การถือกำเนิดของอาร์วันดัสและชัลบานนั้นถือว่าเกิดขึ้นไล่เลี่ยกับตระกูลชิการาคิ เพราะเป็นวันที่คาซึโตะเกิดอาการเจ็บท้องอย่างรุนแรง เขารีบไปนั่งบนเก้าอี้ทำคลอดและสั่งให้ลูกชายแหวกท้องให้ได้แรงที่สุด และไคโตะก็ดันตัวเองออกมาจากท้องของคาซึโตะออกมาสมบูรณ์แบบ และตามระเบียบอีกรอบที่คาซึโตะได้ทำการสั่งสอนทุกอย่างที่ตระกูลชิการาคิสอนมา และไคโตะเองก็หูเบาเชื่อสนิทอีกแล้วและขออาสาช่วยดูแลโครงการออลฟอร์วันจูเนียร์ที่คราวนี้อิจิโร่เริ่มพัฒนารุ่นสเตเบิลรีเทลขึ้นมาแล้ว ซึ่งแม้จะมีทั้งสเกลพลังและกลเม็ดซ่อนแอบของอินดิเชียสไว้เหมือนเดิม เพิ่มเติมคือความสามารถในการตั้งท้องด้วยตัวเองอัตโนมัติที่รุ่นก่อนหน้านี้ไม่เคยมี และคราวนี้ อิจิโร่จะต้องผลิตให้มีจำนวนมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ส่วนหนึ่งก็เพราะไม่ต้องการให้ไคโตะตั้งท้องอย่างโดดเดี่ยว และอยากให้เพื่อน ๆ ร่วมวัยของเขาตั้งท้องไปด้วยกัน ซึ่งความพิเศษของรุ่นสเตเบิลรีเทลคือ พวกมันจะผูกชีวิตกับเหยื่อไว้จนกว่าจะคลอดออกมา ถ้าตัวอ่อนตายก่อนคลอด เหยื่ออุ้มท้องก็จะตายตามไปด้วย แต่ก่อนอื่น ต้องส่งสายสืบไปสอดแนมก่อนว่า ใครเป็นผู้รับไม้ต่อใช้พลังวันฟอร์ออลจากชิกะอิจิ

ในฟากของมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ ลูกชายสามตระกูลเอเลเมนท์รอยัลได้สนิทกับเด็กหนุ่มเนิร์ดชาวอเมริกันคนหนึ่งที่คล้ายกับอิซึคุเลย นั่นก็คือ เจมส์ ซัทเทอร์สัน (James Sutterson) สุดยอดติ่งของชิกะอิจิ และชอบจดข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับฮีโร่แต่ละยุค แต่ติดตรงที่ว่าเขาเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีอัตลักษณ์เลยแม้แต่นิดเดียว และแถมถูกคนอื่น ๆ ที่มีอัตลักษณ์กลั่นแกล้งอีกต่างหาก โดยเฉพาะเอ็ดฟอร์ด "เอ็ดดี้" คลอเร็ต (Edford "Eddie" Cloret) และยิ่งเหตุการณ์เดจาวูซ้ำสองเมื่อคิลเลอร์คร็อก (Killer Croc) มนุษย์จระเข้บุกรุกนิวยอร์กพร้อมกับจับเอ็ดดี้เป็นตัวประกัน ซึ่งเจมส์ก็พยายามจะเข้าไปช่วยแต่ก็ไม่ได้ผล ทำให้ชิกะอิจิต้องลงมือสู้กับคิลเลอร์คร็อกด้วยตัวเอง และได้เลือกเจมส์ให้สืบทอดวันฟอร์ออลเป็นคนที่สิบอย่างเป็นทางการ แต่ก็แน่นอน โฮสต์โลกอย่างชิกะอิจิ ต้องเก็บวันฟอร์ออลไว้เป็นความลับ ซึ่งตอนนั้นก็เกือบแตกเพราะอิซึคุไปเล่าให้คัตซึกิและโอชะโกะฟังแล้ว แต่โชคดีที่ทั้งสองสัญญาว่าจะเก็บไว้เป็นความลับ เรื่องวันฟอร์ออลจึงยังไม่ถูกแพร่งพรายแต่อย่างใด แต่กับเจมส์ที่เป็นคนธรรมดาไร้พลังนั้น ไม่มีใครคาดเดาได้เลยว่าปากของเขาจะมีหูรูดจริงหรือไม่ เพราะหลังจากที่สอบเข้าผ่านไปได้แล้ว ไม่มีใครรู้เลยว่า เพื่อนร่วมห้องหลายคนจะเอาเรื่องวันฟอร์ออลไปเผยแพร่เลยหรือไม่ แต่ลางร้ายก็ส่อแววปรากฏขึ้นเมื่อทั้งชิกะอิจิ และเหล่าเอเลเมนท์รอยัลได้รับทราบว่า เจมส์ติดเชื้อราเมกะไมซีตซึ่งติดมาจากพ่อของเขา โรเบิร์ต ซัทเทอร์สัน (Robert Sutterson) และได้มาทราบภายหลังว่าโรเบิร์ตไม่ใช่คนบนโลกมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ตั้งแต่เกิด แต่มาจากโลกอะพอคาลิปส์เวิลด์ที่เขาอพยพมา และชาวโลก 295 นั้นเข้าใจไปว่าเขาเสียชีวิตแล้วเพราะทุกคนเห็นว่าเขาถูกผู้ติดเชื้อราฆ่าตาย แต่เขารอดมาได้เพราะเชื้อเมกะไมซีตอยู่ในตัวเขา และเมื่อหนีมาอาศัยอยู่ในมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์และได้แต่งงานกับแอ็บบี้ ซัทเทอร์สัน (Abby Sutterson) แล้ว ทั้งสองก็ได้มีลูกออกมาเป็นเจมส์ ซึ่งก็โชคดีที่แอ็บบี้ไม่ได้ติดเชื้อรามาจากสามีระหว่างการตั้งครรภ์ แต่โชคร้ายที่เชื้อราดันมาลงที่ลูกชายแทน นั่นเป็นต้นเหตุที่ทำให้เจมส์เห็นภาพหลอนเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายมนตร์ดำที่พยายามจะยึดร่างของเขาไป และยิ่งได้รับวันฟอร์ออลมาจากชิกะอิจิก็ยิ่งรุนแรงเข้าไปใหญ่ เพราะพวกฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดอยากจะเอาอัตลักษณ์วันฟอร์ออลจากร่างของเจมส์อย่างเอาเป็นเอาตาย ทั้ง ๆ ที่เจ้าของร่างอย่างเจมส์ไม่ต้องการให้เป็นแบบนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว

ขณะเดียวกัน นาโอกิก็สัมผัสได้ถึงปริมาณเชื้อราเมกะไมซีตในตัวของเจมส์ เขาจึงตามสืบจนกระทั่งพบว่าเจมส์ได้ถูกชิกะอิจิเลือกให้เป็นผู้ใช้วันฟอร์ออลรุ่นที่สิบ ข้อมูลนี้แหละที่ทำให้เจมส์เป็นเป้านิ่งสองต่อ ต่อแรกคือเป็นเหยื่อที่ร่างกายจะถูกอินดิเชียสซื้อไปเพื่อแย่งชิงออลฟอร์วันสูตรออริเจียสมา ต่อที่สองคือจะเป็นหนึ่งในเหยื่อทดลองสำหรับออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นสเตเบิลรีเทล ซึ่งนั่นหมายความว่าเจมส์จะต้องถูกลักพาตัวไปตั้งท้องและให้กำเนิดให้ได้ และถ้าเจมส์เสียชีวิตจากการคลอดลูก มันก็จะเป็นทางสะดวกให้อินดิเชียสยึดร่างได้ง่ายดาย อย่างไรก็ตาม อย่างไรก็ตาม ความไม่ปลอดภัยของเจมส์กลับทำให้เขาไม่กล้าบอกพ่อแม่เพราะกลัวว่าจะทำให้พ่อกับแม่ตกอยู่ในอันตรายไปด้วย แต่สุดท้ายก็ยังต้องบอกตระกูลมิโดริยะอยู่ดี เพราะอิซึคุมีพลังเนตรซึ่อตรงที่จ้องตาใครจะต้องพูดความจริงโดยอัตโนมัติ แต่ก็สัญญากับอิซึคุและตระกูลมิโดริยะว่าจะไม่ให้บอกใครเพราะกลัวว่าคนอื่น ๆ จะโดนลากไปด้วย ซึ่งนั่นทำให้อิซึคุเข้าใจแล้วว่าอินดิเชียสกำลังส่งสายลับไปสอดแนมเพื่อที่จะวางแผนยึดครองร่างของเจมส์และแย่งชิงวันฟอร์ออลนี่เอง อิซึคุจึงรีบไปคุยกับเหล่าไอนัวร์เรื่องวิธีรับมือ รวมไปถึงเตือนชิกะอิจิเรื่องความปลอดภัยของเจมส์ด้วย แต่จะรู้หรือไม่ว่า นาโอกิที่กำลังสอดแนมเรื่องผู้สืบทอดวันฟอร์ออลก็ต้องระวังตัวมากขึ้นกว่าเดิม เพราะตอนนี้เขาสามารถระบุผู้ที่ไปยุ่งเกี่ยวข้องกับเจมส์ได้ว่า คนไหนเป็นเหยื่อล่อให้เจมส์เข้ามาติดกับ และคนไหนจะมาทำลายแผนการของสมาพันธ์วิลเลินใหม่ และเขาจะไม่ให้คนที่จะมาขัดขวางแผนการสมาพันธ์วิลเลินใหม่ ทำการเข้าสอดจนเสียแผนแม้แต่ครั้งเดียว แต่ถึงกระนั้น มิโดริยะ ทาเคชิ ก็เป็นอีกหนึ่งเป้าหมายที่นาโอกิเลือกไว้ เพราะแม้ทาเคชิจะพลังอ่อน แต่สติปัญญาล้ำเลิศไม่แพ้ทาคูมิ ซึ่งอยู่ฝั่งศัตรูที่ทำลายแผนการของสมาพันธวิลเลินใหม่ แต่บุตรแห่งอิจิโร่เห็นว่าทาเคชิน่าจะเป็นหนูลองยาที่มีประโยชน์ต่อสมาพันธ์วิลเลิน ด้วยการสกัดเอาดีเอ็นเอของทาเคชิมาใส่ในตัวอ่อนแทนที่ดีเอ็นเอของอินดิเชียสและฮาคุบะ และไม่บรรจุชิประบุพิกัดและควบคุมร่างกาย จากนั้นก็บรรจุตัวอ่อนพิเศษลงไปในท้องของทาเคชิ ซึ่งตอนแรกอิจิโร่ไม่เห็นด้วยกับไอเดียของลูกชาย เพราะทาเคชิเป็นลูกของอิซึคุที่จะชอบขัดขวางแผนการตลอด แต่สุดท้ายก็ยอมรับ เพราะว่าตัวอ่อนเหล่านี้จะทำการผูกชีวิตไว้กับเหยื่อ ถ้าตัวอ่อนตาย เหยื่อก็จะตกเลือดตายตามไปด้วย ซึ่งจะเป็นข้อต่อรองให้อิซึคุยื้อชีวิตลูกชายไว้ได้ แต่สิ่งที่ตระกูลชิการาคิไม่รู้ก็คือ ตระกูลมิโดริยะเป็นไอนัวร์และเป็นอมตะอยู่แล้ว ต่อให้ทาเคชิตายจากการทำแท้ง แต่ก็กลับมาสร้างกายหยาบใหม่ได้ เพราะจิตวิญญาณจะไม่ดับสูญ เพียงแต่พลังจะเสื่อมถอยลงระหว่างที่ยังไม่ได้มีกายหยาบใหม่

วันสอบเข้าภาคปฏิบัตินั้น ภาพเดจาวูครั้งที่สองปรากฏอีกครั้ง เมื่อเจมส์ใช้วันฟอร์ออลต่อยหุ่นศูนย์คะแนนเพื่อช่วยเหลือสาวน้อยแอนนา สตาร์ริค (Anna Starrick) สาวชาวบริทิชที่ถูกทับจนขยับไปไหนไม่ได้ ไม่ต่างจากตอนที่อิซึคุต่อยหุ่นศูนย์คะแนนเพื่อเข้าไปช่วยโอชะโกะในเฟสสองเลย เพียงแต่ว่าขณะที่อิซึคุในเฟสสองนั้นใช้อัตลักษณ์ควันเก็บคะแนนการต่อสู้ให้เยอะ ๆ ก่อนกระโดดไปชกหุ่นศูนย์คะแนน แต่เจมส์กลับไม่ได้เก็บคะแนนการต่อสู้จากหุ่นตัวไหนเลย คะแนนการช่วยเหลือเลยพอพยุงให้รอดไปได้ อย่างไรก็ตาม สองพี่น้องมิโดริยะแม้จะสอบผ่านเข้ายูเอได้ทั้งคู่ แต่อยู่คนละห้อง ทาคูมิอยู่ห้องเอ กับมิยาโกนะ มิตสึริ (Mitsuri Miyagona) หวานใจของเขา แน่นอนรวมไปถึงทิเรี่ยนที่อยู่กับหวานใจมิทเชลล์ ไซรีน (Mitchel Cyrine) รวมถึงเอ็ดเวิร์ด, เจมส์และแอนนา แต่ทาเคชิอยู่ห้องบี กับสาวน้อยมิคามิ อาสึกะ (Asuka Mikami) ซึ่งแม้ทาเคชิจะอยู่ห้องบี แต่ความฉลาดหลักแหลมของวาลาน้อยคนนี้เรียกว่าเป็นอัจฉริยะไม่น้อยไปว่าพี่ชายอย่างทาคูมิเลย

ในวันเปิดเทอม ชั้นปีหนึ่งห้องเอนั้นมีอาจารย์ประจำชั้นสองคน ได้แก่โคตะและเอริ ซึ่งเอรินั้นเป็นสายประณีประนอมอยู่แล้ว ต่างจากอาจารย์โชตะที่เข้มงวดแบบสุด ๆ โดยทั้งสองได้ถูกอิซึคุในฐานะอาจารย์ใหญ่แห่งยูเอ มอบโอกาสให้ทั้งสองเป็นอาจารย์ประจำชั้นปีหนึ่งห้องเอทั้งคู่เลย แต่ทุกอย่างก็ต้องมาหยุดชะงัก เมื่อเกลเลิร์ต กรินเดลวัลด์ (Gellert Grindelwald) จากโลก 294 ก็ได้มีเครื่องรางยมทูตครบพอดี (Deathly Hallows) (ได้แก่ ไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์ (Elder Wand) หินชุบวิญญาณ (Resurrection Stone) และผ้าคลุมล่องหน (Cloak of Invisibility)) พร้อมกับกักตุนศิลาอาถรรพ์ (Philosopher/Sorcerer Stone) ที่ขโมยมาจากนิโคลัส แฟลมเมลไปเกือบหมดคลังด้วย (Nicolas Flammel) เขาออกมาก่อความวุ่นวายในเรล์มออฟเทลส์ก่อนอินดิเชียสเสียแล้ว และด้วยความที่กรินเดลวัลด์ต่างจากโวลเดอมอร์ที่เขาต้องการจะเป็นนายเหนือความตายและเป็นสายใช้คาถาที่ไม่ใช่ศาสตร์มืดชั้นสูง (อย่างที่โวลเดอมอร์ใช้) เขาจึงคิดค้นคาถาแปลก ๆ ใหม่ ๆ ที่คนในยุคนั้นทำไม่ได้

เรื่องเดือดร้อนก็ปรากฏขึ้นทั้งในโลกดิเอลเดอร์สกรอลล์สเวิลด์ กับแวร์วูล์ฟและแวมไพริซึมเวิลด์ เพราะนักเวทย์ในแทมเรียลหลายคนตกลงที่จะเข้าร่วมกองทัพอะคอไลท์ (Acolyte) กลับกันกับหมู่บ้านในโลก 300 ที่ปฏิเสธกรินเดลวัลด์จนถูกเผาทำลายทั้งหมู่บ้าน ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่ ๆ และยิ่งการที่ออกมา "ขอความร่วมมือ" ที่เรียลลิตี้เมกะเวิร์ส กลับมีปัญหาเพราะดันไปขอกับมัลแวร์ลีเจี้ยนเป็นฝ่ายแรก และในช่วงนั้นเจ้าแห่งมัลแวร์ยังไม่ได้ญาติดีกับฝ่ายใดเป็นพิเศษ เจ้าแห่งมัลแวร์จึงประกาศสงครามกับกรินเดลวัลด์จนได้ ร้อนถึงพอเพียงต้องไปหยุดสงครามนี้จนได้ และมันก็ไม่เหมือนกับช่วงที่เผชิญกับโวลเดอมอร์ เพราะตอนโวลเดอมอร์มาถึงบ้านพอเพียงเพื่อหวังจะฆ่าแฮร์รี่นั้น โวลเดอมอร์ทำอะไรพอเพียงไม่ได้เลย แม้จะโดนพอเพียงดูถูกจนผูกใจแค้นสุดขั้วก็ตาม แต่เมื่อเจอกับกรินเดลวัลด์ โดยเฉพาะรอบที่ไปสู้ในวิซาร์ดิ้งเวิลด์ เหมือนกับผลกรรมที่ก่อกับโวลเดอมอร์ไว้จะคืนสนองพอเพียงเสียเอง เมื่อกรินเดลวัลด์เป็นฝ่ายดูถูกพอเพียง โดยเฉพาะเรื่องที่กรินเดลวัลด์คิดค้นคาถาขึ้นมาด้วยตัวเอง เรื่องความคุ้มค่าที่ได้กำจัดคนอ่อนแอออกไปจากโลกใบใหม่ที่กรินเดลวัลด์ใฝ่ฝัน และการไม่รับใช้เจ้าแห่งความมืดเพราะเขาเกลียดการใช้ศาสตร์มืด แต่สุดท้ายก็ต้องมาพ่ายแพ้เพราะสมาธิหลุดจากการเซฟฟอร์มตัวเอง โดยเฉพาะเรื่องที่พอเพียงถามเกี่ยวกับศาสตร์มืดที่มากกว่าอินเฟอไร (Inferi Necromancy) แม้แท้จริงแล้วกรินเดลวัลด์ลืมศาสตร์มืดเกือบทุกอย่างที่เคยเรียนไปหมดแล้ว แต่เขาทำเป็นเหมือนว่ายังไม่ได้เรียนศาสตร์มืดใด ๆ เลย ซึ่งนั่นทำให้พอเพียงจับไต๋ได้และเอาชนะกรินเดลวัลด์ไปได้อย่างง่ายดาย

ในขณะที่ออบสคิวเรียลมือขวาของกรินเดลวัลด์ ครีเดนซ์ แบร์โบน (Credence Barebone The Obscurial) พลังออบสคิวรัสของเขา (Obscurus) ทำให้ฮีโร่บรายน์ศาสตร์มืดอย่างชิการาคิ โทมูระ ต้องหืดขึ้นคอ เพราะชุดอัตลักษณ์สายจู่โจมที่แรงที่สุดยังทำอะไรครีเดนซ์ไม่ได้เลย จึงตัดสินใจจะช่วงชิงออบสคิวรัสด้วยออลฟอร์วันของตัวเองในทีแรก แต่เหล่าฮีโร่กลับห้ามไว้ เพราะเกรงว่าฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดที่ยังไม่ตายจะได้พลังที่แข็งแกร่งขึ้น และมันก็จะมีปัญหากับสายศาสตร์สว่างอย่างอิซึคุที่ทำให้อาการเจ็บป่วยของเขาทรุดหนักลงไปอีก จากนั้นก็แนะนำให้โทมูระใช้คาถาเรียกแสงสว่างจากพระแม่วาร์ดา แต่โทมูระกลับเรื่องมากไม่ยอมปฏิบัติตามและยกเอาเรื่องที่เขาเคยใช้ศาสตร์สว่างสู้กับอินดิเชียสในปลายเฟสสองมาเป็นเหตุผลในการอ้างว่าคาถาศาสตร์สว่างเผาผลาญมานามนตร์ดำให้หมดตัว สุดท้ายอิซึคุและสามเทพจอมแบกแห่งอาร์ดาต้องจัดการใช้คาถาศาสตร์สว่างไล่ออบสคิวรัสออกจากครีเดนซ์ด้วยตัวเอง

หลังจากนั้นไม่นาน เหล่าเรล์มออฟเทลส์ก็ได้มาทราบความจริงไว้ว่า อีวิลโคลนทั้งเจ็ดคนยังไม่ตายและอยู่ฝ่ายมอร์กอธ ทำให้นิวทรัลโคลนโลกเดียวกันคืนชีพขึ้นมาบ่อย ๆ เอาแค่กรัซตรักซ์ ตัวแทนแห่งบาปโทสะ และโครวัสในโลกมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ก็เป็นตัวอย่างที่ชัดเจนอยู่แล้ว แต่โลกอื่นนอกเหนือจากนี้อย่างหมูป่าอสูรอเล็กตัส หรืออีวิลโคลน 107 (Alectus The Demon Boar/Evil Clone 107) ผู้ที่สนับสนุนให้กานอนลักพาตัวเซลด้าไปหามอร์กอธ และเป็นตัวแทนแห่งบาปราคะอีกด้วย ซึ่งเป็นเหตุที่ทำให้น้องชายของเซลด้าอย่างเจ้าชายจาลคาส ไฮรูล หรือ นิวทรัลโคลน 107 (Prince Jalcas Hyrule/Neutral Clone 107) ต้องถูกชุบให้มาเจอกับอเล็กตัสบ่อย ๆ ในขณะที่โลกนาร์เนียเองก็มีปัญหาเช่นกัน เพราะมอร์กอธยังหาตัวทำลายนาร์เนียมาให้อีกหนึ่ง นั่นก็คือเจ้าหมาป่าม็อกซตร้า หรือ อีวิลโคลน 296 (Dark Wolf Moxtra/Evil Clone 296) ตัวแทนแห่งบาปตะกละ ที่ถูกชุบขึ้นมาเป็นเจ้านายของปีศาจอีกาแทชแทนเซารอนอีกที และนั่นทำให้หมาป่าฮัลเบิร์ต หรือ นิวทรัลโคลน 296 (White Wolf Halbert/Neutral Clone 296) กลับมาจากความตายอีกครั้งเพื่อต้องสู้กับความชั่วร้าย

และก็เช่นเดียวกับสามโลกก่อนหน้า ในโลกวิซาร์ดิ้งเวิลด์เองก็มีสาเหตุที่ทำให้เกิดความเลวร้ายขนาดนั้น เพราะลอเรนซ์ยังต้องเผชิญหน้ากับวอร์ล็อกฮีโร่บรายน์ประจำโลกของเขาอย่าง ออสวอลต์ เวลครอน หรือ อีวิลโคลน 294 (Oswalt Velcron/Evil Clone 294) ตัวแทนแห่งบาปอัตตา ซึ่งวางแผนตั้งแต่ใส่ชื่อของลอเรนซ์ และแบรนดอน ไรต์ หรือนิวทรัลโคลน 294 (Brandon Wright/Neutral Clone 294) ลงไปในถ้วยอัคนี (Goblet of Fire) จนมีตัวแทนประลองเวทไตรภาคี (Triwizard Tournament) ในปี 1994 - 1995 ถึงหกคน โดยที่แม้โวลเดอมอร์ไม่ได้รู้ถึงแผนการนี้ แต่ก็เล็งเห็นประโยชน์จากเลือดของทั้งแบรนดอนและลอเรนซ์เป็นอย่างดี จึงใช้เลือดของทั้งสองผสมกับเลือดของแฮร์รี่เพื่อหวังจะให้ตัวเองเป็นแอดมินโลก แต่แท้จริงแล้ว การใช้เลือดของลอเรนซ์เพียงอย่างเดียวไม่มีวันเพียงพอหากไม่ได้รับการแต่งตั้งจากลอเรนซ์จริง ๆ และคนอย่างเขาไม่มีวันยอมโง่พอที่จะทำแบบนั้นได้แน่นอน แต่พอช่วงปี 1995 - 1996 เวลครอนก็รุกคืบคานอำนาจกับทุกฝ่ายอย่างเต็มรูปแบบ และถึงขั้นสังหารอัลบัส ดัมเบิลดอร์ (Albus Dumbledore) ในกองปริศนา (Department of Mysteries) ระหว่างการต่อสู้กับโวลเดอมอร์อีก เมื่อไร้ซึ่งดัมเบิลดอร์ เวลครอนก็เข้าแทรกแซงกระทรวงเวทมนตร์และโรงเรียนฮอกวอตส์อย่างหนัก จนกระทั่งฝ่ายต่อต้านระลอกสุดท้ายตัดสินใจหนีมาหลบภัยที่เรียลลิตี้เมกะเวิร์ส เวลครอนก็ได้ยึดครองโลกวิซาร์ดิ้งเวิลด์โดยสมบูรณ์ และพยายามจะสังหารฝ่ายต่อต้านคนสุดท้ายอย่างแบรนดอน แต่สุดท้าย แม้ทั้งสองจะถูกลุงพีจากโลกหมายเลข 13 สังหาร แต่มอร์กอธกลับชุบเวลครอนให้มาหลอกหลอนวิซาร์ดิ้งเวิลด์อีกครั้ง พร้อมกับแบรนดอนที่ฟื้นขึ้นมาเป็นภาระให้กับวิซาร์ดิ้งเวิลด์อีกด้วย ซึ่งก่อนที่กรินเดลวัลด์จะออกมาขอความร่วมมือ พวกลอเรนซ์ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่กระทรวงเวทมนตร์และเป็นมือปราบมาร กำลังทำการกำจัดลัทธิที่พยายามจะสานต่ออุดมการณ์ของลอร์ดโวลเดอมอร์ โดยรวบรวมเหล่าผู้เสพความตายที่รอดจากการถูกฆ่า แล้วออกเถลิงอำนาจอีกครั้งหนึ่ง แต่ก็ไปได้ไม่นานเพราะลอเรนซ์หยุดไว้ได้ทันเวลา กลุ่มลัทธินี้จึงโดนจับเข้าคุกอัซคาบันสถานเดียว (Azkaban Prison) แต่อย่างไรก็ตาม เวลครอนที่ถูกชุบชีวิตอาศัยจังหวะนี้ไปต่อรองกับร้านค้าอุปกรณ์เวทมนตร์ที่เจ้าของร้านมีเรื่องขัดแย้งส่วนตัวกับตระกูลเดอร์สลีย์ (Dursley Family) จนกระทั่งหลุดปากให้เวลครอนไปฆ่าตระกูลนี้ทิ้งจากความรำคาญที่อีวิลโคลนยังไม่เลิกตื๊อจะขอลดราคาให้ ก็เข้าทางเวลครอนที่บ้าจี้รับลูกลงมือฆ่าพวกเดอร์สลีย์จริง ๆ โดยที่ไม่รู้เลยว่า แบรนดอนที่เพิ่งฟื้นคืนชีพขึ้นมา ที่กำลังอยากรู้ว่าตัวเองคืนชีพมาได้ยังไง แต่ตระกูลของเขายังคิดถึงเขาอยู่ บังเอิญเดินสวนทางกับเวลครอนในจังหวะที่เพิ่งลงมือสังหารตระกูลเดอร์สลีย์เสร็จพอดีอีก

ส่วนที่ดูมเวิลด์เองก็มีปัญหาอีกเช่นกัน (Doom World) เพราะแดวอธ (Davoth) หนึ่งในเทพวาลาที่ถูกสร้างนอกมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ ไปสร้างโลกดูมเวิลด์โดยเอาวิทยาการจากอินดิเชียสและมอร์กอธมาใช้ เพื่อจุดประสงค์ให้ทุกชีวิตเป็นอมตะ แต่เดอะฟาเธอร์ (The Father) และเหล่าเมย์เกอร์ (Maykrs) รู้ทันว่าจะมีผลเสียมากกว่าผลดี จึงขังแดวอธไว้ ด้วยความเข้าใจผิด แดวอธจึงสร้างอสูรกายร้ายมากมายไว้ใช้ทำลายดูมเวิลด์ และหนึ่งในนั้นก็คือมารอว์เดอร์คนแรกนามว่า ไอเซนเดียส หรือ อีวิลโคลน 399 (Aizendious The First Marauder/Evil Clone 399) ตัวแทนแห่งบาปริษยา รวมไปถึงอสูรยักษ์ไอคอนออฟซิน (Icon of Sin) ซึ่งเดิมทีแล้วอินดิเชียสคิดค้นขึ้นมา แต่กลับถูกมอร์กอธขโมยไปมอบให้กับแดวอธอีกที นั่นเท่ากับว่าเหล่าเมย์เกอร์ทั้งหลายรู้ทันอีกว่ามันเป็นยาพิษที่มอร์กอธวางยาไว้อีก และด้วยความริษยาของไอเซนเดียสที่เหล่าไนท์เซนทิเนล (Night Sentinel) มีอะไรดีมากมายในขณะที่ตัวเองไม่มี จึงเบนเข็มเข้าสู่ด้านมืดทันที และมันก็ส่งผลยันนิวทรัลโคลนประจำโลกดูมเวิลด์ ผู้พันเวกเตอร์ หรือ นิวทรัลโคลน 399 (Colonel Vector/Neutral Cone 399) อีกด้วย

ในขณะที่เดอะวิทเชอร์เวิลด์ ตัวแทนแห่งบาปขี้เกียจอย่างโร้กวิทเชอร์เฮเมียร์ หรือ อีวิลโคลน 397 (Hemir The Rogue Witcher/Evil Cone 397) วีรกรรมก็สมกับฉายา คือไม่ยอมทำงานตามหน้าที่จนถูกไล่ออก จนสุดท้ายต้องจัดตั้งกองกำลังโร้กวิทเชอร์เพื่อต่อต้านเหล่าวิทเชอร์ทั้งปวง ซึ่งคนที่จะต่อต้านได้มีเพียงลอร์ดเวอร์เบิลแห่งเกาะแบล็กเทิร์น หรือ นิวทรัลโคลน 397 (Lord Verbal of Black Tern Island/Neutral Clone 397) ซึ่งก็ตามสูตรที่ต้องถูกชุบชีวิตให้มาสู้กันอีก ส่วนที่ดิเอลเดอร์สกรอลล์สเวิลด์เอง จอมโจรปล้นสะดมฮัลมูดิริน หรือ อีวิลโคลน 398 (Arch-Thief Halmudirin/Evil Clone 398) ตัวแทนแห่งบาปโลภะ ก่อความเดือดร้อนไปทั่วทวีปแทมเรียล จนคนที่ต้องสะสางก็ต้องมาเป็นลอร์ดเดสเตรียน หรือ นิวทรัลโคลน 398 อีก (Lord Destrion/Neutral Clone 398)

#### บทที่สอง: ปลดแอก

ในที่สุด ปีนาร์เนียศักราชที่ 1000 คำทำนายเกี่ยวกับยุคทองแห่งนาร์เนีย (Golden Age of Narnia) ได้เป็นจริงแล้ว เมื่อพี่น้องเพฟเวนซี่ (Pevensie Siblings) ได้เดินทางมายังนาร์เนียเป็นครั้งแรก โดยเริ่มจากลูซี่ เพฟเวนซี่ (Lucy Pevensie) ที่ได้พบกับเฟาน์ที่ชื่อว่าทัมนัส (Tumnus The Faun) ซึ่งเป็นหนึ่งในหมากที่ป้าจาดิสที่ล่วงรู้เรื่องคำทำนายนี้อยู่แล้วและพยายามจะสกัดกั้นไม่ให้เกิดขึ้น สั่งให้ไปเอาตัวบุตรแห่งอดัมและธิดาแห่งอีฟมา (Sons of Adam & Daughters of Eve) แต่ป้าลูกครึ่งจินน์ (Jinn) และยักษ์ (Giant) ที่เป็นธิดาแห่งลิลิธ (Lilith) เองไม่รู้เลยว่าหมากที่เจอกับลูซี่กลับสารภาพมาหมดเปลือกด้วยความสำนึกผิด เพราะไม่สามารถลักพาตัวเด็กอายุไม่ถึงหลักสิบได้ลงคอเลย ลูซึ่จึงขอให้ทัมนัสพากลับไปยังจุดที่เธอจากมา และเก็บเป็นความลับอย่าให้ป้าจาดิสได้รับรู้

ต่อมา เอ็ดมันด์ เพฟเวนซี่ (Edmund Pevensie) แอบตามลูซี่ไปด้วยคน หลังจากที่น้องสาวได้ไปหาทัมนัสเป็นรอบที่สอง แต่คราวนี้ได้มาพบกับลีเวนเนียร์ที่มาตรวจตราหาความผิดปกติในนาร์เนีย ซึ่งเห็นได้ชัดตั้งแต่หิมะที่ปกคลุมอย่างยาวนานแล้ว แต่พอดีว่าเทพไมอาประจำเอเรกิออนดันมาอยู่จุดคั่นกลางระหว่างป้าจาดิสกับเอ็ดมันด์ และเอ็ดมันด์อยู่ใกล้กับลีเวนเนียร์มากกว่า ดังนั้น ลีเวนเนียร์จึงต้องพาเจ้าเด็กน้อยไปให้ไกลจากป้าจาดิสให้ได้ (แถมยังมอบขนมปังเลมบัส (Lembas Bread) ให้เอ็ดมันด์ช่วยกินร่วมกับพื่น้องของเขาอีก -- ถือซะว่าทดแทนขนมเตอร์กิชดีไลท์ (Turkish Delight) ที่ป้าจาดิสจะใช้ล่อเอ็ดมันด์แล้วกัน แถมเอ็ดมันด์ที่กินเลมบัสก่อนลิ้มรสขนมเตอร์กิชดีไลท์ของป้าจาดิสเข้าไป ก็บอกว่าไอ้เตอร์กิชดีไลท์ของป้าจาดิสมันมีรสชาติที่ฝาดโดยสิ้นเชิง ผิดกับเลมบัสที่อร่อยเหาะและช่วยให้เขากินอาหารอย่างอื่นได้ดี) และเตรียมการส่งพรรคพวกไปคุ้มกันเฟาน์หนุ่มหลังจากส่งลูซี่กลับมิติความเป็นจริงไปแล้ว จักรพรรดิแพทริคสัมผัสได้ถึงการมาถึงของยุคทองครั้งนี้ จึงตัดสินใจแล้วว่าต้องรวมพลโฮสต์โลกเพื่อเข้าสู้ต้านป้าจาดิสให้ได้ และเมื่อเสร็จแล้ว เหล่าประชากรจากโลกอื่น ๆ ก็มาช่วยแรงราชสีห์แห่งนาร์เนียทันที โดยเฉพาะเหล่าโปรฮีโร่ที่จบจากยูเอสมัยเฟสสองถูกแต่งตั้งให้เป็นเคานท์และเคาน์เทสแห่งนาร์เนียหมดเลย และชาวเรียลบีอิ้งอย่างทีมพอเพียงไรเตอร์ก็มาอีกเหมือนกัน และบังเอิญว่ามาพร้อมกับพี่น้องเพฟเวนซี่ที่มาครบสี่คน และได้เจอกับทั้งทัมนัส, สองสามีภรรยาบีเวอร์ (Beavers), และหลวงพ่อคริสต์มาส (Father Christmas) ที่มาเจอกับพวกพอเพียงโดยบังเอิญและได้มอบของขวัญให้กับทุกคน จากนั้น เหล่าพรรคพวกเรล์มออฟเทลส์ได้มารวมพลที่ค่ายทหารแห่งแอสลาน ซึ่งก็ได้บริการเต็มที่ด้วยการให้ซูซาน (Susan Pevensie) และลูซี่ไปพักที่ค่ายธิดาแห่งอีฟ ซึ่งเหล่าฮีโร่สาว ๆ คอยให้การดูแลอยู่เสมอ ส่วนเอ็ดมันด์ก็ถูกส่งไปฝึกร่วมกับคัตซึกิ, เท็นยะ, และเออิจิโระ ขณะที่ปีเตอร์ เพฟเวนซี่ (Peter Pevensie) ก็ตามราชสีห์มาพบกับอิซึคุและจักรพรรดิแพทริคเลย แต่ไม่ทันไรก็ถูกป้าจาดิสรุกรานด้วยการส่งหมาป่าเมากริม (Maugrim The Wolf) นำทัพหมาป่าออกโรงบุกค่ายธิดาแห่งอีฟ ซึ่งแทบไม่มีใครรอ แต่ละคนโชว์เทพสุดขั้ว ทั้งอิซึคุที่เตะหมาป่าลูกน้องปลิวออกไปจากโลก รวมไปถึงคัตซึกิที่ระเบิดขากรรไกรเมากริมตายอนาถคาที่ และไล่ตามพวกที่หนีกลับฐานทัพไปเพื่อตัดหัวคนแคระกินาร์บริคไปเป็นอนุสรณ์อีก (Ginarrbrik The Dwarf) ไดนาไมท์จึงได้ฉายาว่า คัตซึกิ ยมทูตแห่งคนแคระดำ (Katsuki The Black Dwarf's Bane)

จากการบุกถึงถิ่นครั้งนั้นทำให้ป้าจาดิสต้องมาเจรจากับแอสลานและจักรพรรดิแพทริคด้วยตัวของนางเอง แต่กระนั้นก็ยังถูกทวยเทพจากอาร์ดาเพ่งเล็ง แถมยังถูกอิซึคุจ้องตาบังคับสารภาพให้หมดเปลือกอีกว่าเพราะความแค้นส่วนตัวที่มีต่อคัตซึกิเท่านั้นเอง แต่แม้จะโดนกดดันจากทุกวิถีทางแต่ป้าก็ยังยืนกรานจะให้คัตซึกิเป็นเหยื่อบูชายัญถวายจักรพรรดิโพ้นทะเลให้ได้ พอเพียงจึงแก้ปัญหาด้วยการเป็นเหยื่อบูชายัญให้เองซะเลย เพราะอาถรรพ์ล้ำลึกจากอรุณรุ่งแห่งกาลเวลา (The Deep Magic From The Dawn of Time) นั้นมีช่องโหว่ที่ไม่รับเหยื่อจากเรล์มอื่น และอาถรรพ์ล้ำลึกก่อนอรุณรุ่งแห่งกาลเวลานั้น (The Deeper Magic Before The Dawn of Time) ได้เอาช่องโหว่นี้มาขยี้ว่า ถ้าเหยื่อบูชายัญมาจากเรล์มอื่น ความตายจะไม่มีผลกับพวกเขา และโต๊ะหินบูชายัญจะหัก และมันก็เป็นอย่างนี้จริง ๆ เมื่อถึงนัด พอเพียงเดินไปหาป้าจาดิสโดยครึ่งทางแรกมีสองสาวเพฟเวนซี่ไปด้วย แต่ครึ่งทางหลังพอเพียงให้สองสาวธิดาแห่งอีฟหลบไปเพื่อความปลอดภัย และพอโดนบูชายัญเสร็จแล้ว ชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ก็บุกมาชิงตัวพอเพียง และไล่กองกำลังของป้าจาดิสให้ถอยกรูดไปอีกจนได้ และแท้จริงแล้วชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์เป็นหมู่ที่ถูกแยกมาช่วยพอเพียงอีกที ส่วนอีกสองหมู่ที่มาจากโลกอื่นไปช่วยแอสลานแก้คำสาปป้าจาดิสให้กับเหยื่อในปราสาท ส่วนที่เหลือทั้งชาวโครนิเคิลส์ออฟนาร์เนียเวิลด์, ดิเอลเดอร์สกรอลล์สเวิลด์, และวิซาร์ดิ้งเวิลด์ (รวมสองหนุ่มบุตรแห่งอดัมด้วย) บุกมาลุยกับป้าจาดิสตัวต่อตัวให้จงได้ การมีชาววิซาร์ดิ้งเวิลด์มาสู้กับกองทัพของป้าจาดิส ก็ถือเป็นการตอบแทนบุญคุณที่พอเพียงช่วยเหลือพวกแฮร์รี่ไว้ถึงสองครั้งถ้วนแล้ว และในที่สุด ทั้งสามหมู่ก็มารวมพลกันกำจัดป้าจาดิสให้จงได้ และเมื่อราชสีห์ขย้ำคอป้าแม่มดขาวจนตาย ดวงวิญญาณของนางกลับไม่ยอมแพ้ กล้าเปรี้ยวใส่จนเหล่าไอนัวร์ชั้นนำที่เคยรุมกระทืบบอสใหญ่ท้ายเฟสสองมาก่อนยังเอาไม่อยู่ แม้จะต้องถ่วงเวลาเพื่อให้คนที่มีฤทธิ์เดชในการทำลายดวงวิญญาณให้หมดไปก็เถอะ แต่คนที่ทำหน้าที่นี้โดยไม่ใช้ศาสตร์มืด กลับมีข้อเสียอยู่ที่ระยะเวลาในการทำให้ดวงวิญญาณหายไปที่นานเกินความจำเป็น ต้องให้โทมูระมาช่วยปิดจ็อบด้วยรังสีกระตุกขวัญและเนตรเพชฌฆาตจนได้ แน่นอนว่าโทมูระมา คนจะเกลียดก็ไม่แปลก เพราะถูกฮีโร่อดีตนักเรียนยูเอเฟสสองแซวว่าเป็นเมซ วินดู (Mace Windu) วอนนาบี เพราะเมซ วินดู จากสตาร์วอร์สเวิลด์ (Star Wars World) เป็นคนที่สามารถใช้พลังด้านสว่างและด้านมืดผสมกันและนำไปใช้ในทางที่ถูกต้องเหมาะสมโดยไม่ถูกความมืดครอบงำ แต่โทมูระพยายามจะเลียนแบบเมซด้วยการใช้ศาสตร์สว่างและศาสตร์มืดจากมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์มาทำแบบเดียวกัน แต่กลับไม่รู้เลยว่าศาสตร์มืดจากมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์มันไม่ได้ถูกสร้างให้ทำแบบเดียวกันได้ กลับกันศาสตร์มืดจากมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ก็ไม่เสถียรด้วย และเท็นโกะเองก็สภาพจิตใจย่ำแย่ตั้งแต่ก่อนเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวอยู่แล้ว สุขภาพจิตใจของเขาจึงเสื่อมลง และใช้ทีเดียวแม้เพียงเล็กน้อย ก็จะมีสเกลใหญ่เกินการควบคุมอยู่เสมอ

จากนั้น ชาวโครนิเคิลส์ออฟนาร์เนียก็ได้แต่งตั้งพวกเพฟเวนซี่เป็นราชาและราชินีปกครองบัลลังก์ ณ แคร์พาราเวล (Cair Paravel) ส่วนอดีตนักเรียนยูเอเฟสสองได้เลื่อนตำแหน่งเป็นดยุคและดัชเชสแห่งนาร์เนีย ซึ่งแม้จะเป็นช่วงเวลาที่สงบสุข แต่มันก็ยังไม่จบเพียงเท่านี้ เพราะในปี น.ศ 1010 ม็อกซตร้าได้กลายเป็นเจ้านายเลี้ยงดูแทชแทนเซารอนอีกที แผนการใหญ่สำหรับการทำลายโลก 296 จึงเกิดขึ้น เจ้าหมาป่ามารไปขโมยดวงแก้วแห่งการยึดครอง (Orb of Dominance) มาเป็นแหล่งพลังงานแทนเอิร์ธพัลส์ให้กับเครื่องกำเนิดเตาปฏิกรณ์เนเธอร์ (Nether Reactor Generator) ซึ่งมันก็เหมาะเจาะพอดี เนื่องจากทั้งเตาปฏิกรณ์เนเธอร์, เครื่องกำเนิดเตาปฏิกรณ์เนเธอร์, และดวงแก้วแห่งการยึดครองเป็นอุปกรณ์เครื่องมือที่สร้างจากวิทยาการศาสตร์มืดของอินดิเชียส แต่เอิร์ธพัลส์เป็นพลังงานศาสตร์สว่างที่ขัดกับทั้งสามอย่างชัดเจนและรุนแรง และไม่มีคนสติดี ๆ หน้าไหนยอมให้ม็อกซตร้าชิงเอิร์ธพัลส์ไปบรรจุลงในเครื่องกำเนิดเตาปฏิกรณ์เนเธอร์แน่ ๆ แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะม็อกซตร้ามีดวงแก้วแห่งการยึดครองเป็นของทดแทนแถมยังให้ประสิทธิภาพที่แรงกว่าด้วย ดังนั้น ฮัลเบิร์ตจึงมาเพื่อช่วยเหลือจักรพรรดิแพทริคให้ต่อสู้กับกองทัพของแทชให้จงได้

แต่หน้าที่สำหรับทำลายแกนกลางเครื่องกำเนิดกลับเป็นเด็กยูเอเฟสสามโดยไม่ได้ตั้งใจ เพราะพวกเขาไปขอพวกอาจารย์ทั้งหลายไปสร้างประตูเนเธอร์อย่างลับ ๆ แล้วแอบแทรกซึมเข้าไปในปราสาทของม็อกซตร้าไปเก็บข้อมูล และเมื่อได้โอกาสก็ทำลายแกนกลางเครื่องกำเนิดทันที (โฮสต์โลกคนอื่น ๆ ส่วนใหญ่ที่ไม่รู้เรื่องตั้งแต่แรกก็ทัวร์ลงใส่ชิกะอิจิไปฟรี ๆ จนจักรพรรดิแพทริคฟิวส์ขาดเกือบลุยเนเธอร์ด้วยตัวเองแล้ว) ส่วนแทชเองก็ได้พบกับวาระสุดท้ายแบบเดียวกับป้าจาดิส คือถูกเทพเจ้าจากมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์รุมกระทืบ ซึ่งนอกจากจอมแบกอย่างทูลคาส, เอออนเว, ลีเวนเนียร์, และอิซึคุแล้ว ยังมีวาลานักล่าโอโรเมเข้าแจมอีก (Orome The Vala) และผู้ปิดจ็อบก็คือโทมูระเจ้าเก่าเวลาเดิม เพิ่มเติมคือได้ลูกสมุนจากฝั่งม็อกซตร้าย้ายเข้ามามากขึ้น ถึงแม้ทวยเทพสายแบกตั้งใจจะจับแทชยัดเข้าประตูรัตติกาลแทนก็ตาม และเมื่อม็อกซตร้าลงมาลุยด้วยตัวเองก็ได้ต่อสู้กับฮัลเบิร์ตและจักรพรรดิแพทริคต่อ เป็นการถ่วงเวลาให้เหล่าทวยเทพจากมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์เข้ามาซ้ำเติมอีกครั้ง แต่เมื่อนักเรียนยูเอเฟสสามทำลายเครื่องกำเนิดได้สำเร็จ ปราสาทแห่งม็อกซตร้าก็ถูกทำลาย นิวทรัลโคลนและอีวิลโคลนแห่งนาร์เนียก็ถูกฝังทั้งเป็นใต้กองลาวาโดยที่โทมูระไม่มาเลย ซึ่งแม้นั่นจะทำให้มอร์กอธชุบทั้งสองขึ้นมาได้อยู่ดี แต่เหล่าไอนัวร์รู้ดีว่าเท็นโกะกั๊กม็อกซตร้าและอีวิลโคลนที่อยู่ใต้อาณัติของเมลคอร์ไว้ เพื่อคงความสนุกในการต่อสู้ของตัวเอง

เมื่อฝ่ายม็อกซตร้าพ่ายแพ้ ก็ใช่ว่าฝ่ายดีจะฉลองชัยได้ทันที เพราะพวกเขายังต้องรักษาเด็กยูเอเฟสสามให้หาย และคนที่หายช้าที่สุดก็คือเจมส์ ที่จิตใจของเขาได้หลุดเข้าไปอยู่ในนิมิตที่ผู้ใช้วันฟอร์ออลทั้งเก้ารุ่นและออริเจียสประชุมกันและบอกความจริงให้เจมส์ได้รับรู้ และรายงานสถานการณ์ว่า อินดิเชียสพยายามจะเลียนแบบวันฟอร์ออลที่ออริเจียสสร้างขึ้นมา เช่นเดียวกับที่มอร์กอธกับอินเฟอร์นอสพยายามจะสร้างไอเท็มเลียนแบบพลังของแท้ มีเพียงออบลิเวียสที่ไม่เคยคิดจะเลียนแบบไอเท็มของจริงเลยแม้แต่น้อย ขณะที่สตีฟโอเองก็ใช้วิธีขอออลฟอร์วันให้พาหนีจากไฮฟไมนด์ไป ซึ่งเมื่อออกมาก็ทำการออกอาละวาดยึดเนเธอร์และดิเอ็นด์ในโลกดันเจี้ยนส์เวิลด์ทันที (Dungeons World) โดยแผนก็คือ การจับเหล่าวีรชนไปยังดิเอ็นด์ เพื่อบรรจุดวงแก้วแห่งการยึดครองที่เขาผลิตมาใหม่ ๆ เข้าไปในท้อง จากนั้นวีรชนเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง เมื่อมีดวงแก้วแห่งการยึดครองซ่อนอยู่ในท้อง พวกเขาก็จะกลายเป็นเหยื่ออุ้มท้องให้กับฮาร์ตออฟเอ็นเดอร์ (Heart of Ender) ที่อยู่ในร่างตะขาบที่ยังไม่สมบูรณ์ (Imperfect Vengeful Form) ตัวอ่อนนี้จะสูบพลังชีวิตมนุษย์ที่อุ้มท้องมัน จนกระทั่งมันเจาะท้องพวกเขาคลอดออกมาทันที เป็นการเพิ่มประชากรให้หัวใจแห่งเอ็นเดอร์มีจำนวนมากขึ้นไปในตัว แม้การออกอาละวาดคราวนี้ อาร์ชี่ อดีตอาร์ชอิลเลเจอร์ (Archie The Ex-Arch-Illager) จะไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ และกลุ่มฮีโร่หัวเรือใหญ่ ทั้งฮัล (Hal), วาลอรี่ (Valorie), เอดรีน เฮ็ดวิก (Adriene Hedwig), และเฮ็กซ์ (Hex) จะยังไม่โดนลักพาตัวไปเป็นเหยื่ออุ้มท้องบ้างก็ตาม แต่โฮสต์โลกอย่าง ออริจินส์โคลน 403 แห่งดันเจี้ยนส์เวิลด์ (Origins Clone 403 of Dungeons World) ถือเป็นเหยื่อรายล่าสุดที่ต้องอุ้มท้องฮาร์ตออฟเอ็นเดอร์ตัวใหม่ไปอีกหนึ่งคน แถมยังต้องอยู่กับนิวทรัลโคลน 403 (Neutral Cone 403) ที่ถูกชุบขึ้นมาให้อุ้มท้องฮาร์ตออฟเอ็นเดอร์ตัวอื่น และต้องเผชิญหน้ากับอีวิลโคลน 403 (Evil Clone 403) ที่ถูกชุบให้มาอุ้มท้องฮาร์ตออฟเอ็นเดอร์ตัวอื่นอีก โดยที่ก่อนหน้านี้ โฮสต์โลกดันเจี้ยนส์เวิลด์ก็เคยถูกโฮสต์โลกคนอื่น ๆ ล้อเรื่องที่หน้าตาเหมือนกับเฮ็กซ์อย่างกับเป็นฝาแฝดกันมาก่อน คราวนี้เขากำลังตั้งท้องให้กับตัวอ่อนปีศาจจากดิเอ็นด์อีก คราวนี้หนักข้อขึ้นมาทันทีเพราะต้องถูกถามเรื่องกำหนดการคลอด, ถูกถามเรื่องเพศเด็ก, ถูกขอฟังเสียงชีพจรเด็ก, ถูกขอลูบหน้าท้อง, ถูกถามเรื่องแม่ของเด็กอีก

ส่วนในด้านของนาร์เนียเองยังเหลือเรื่องที่น่าหนักใจให้ต้องมาจัดการอีกหนึ่งอย่าง โดยจะมีความเกี่ยวข้องกับอาณาจักรอาร์เคนแลนด์ที่เรื้อรังมาตั้งแต่ปีนาร์เนียศักราชที่ 1000 แล้ว เมื่อราบาดาช (Rabadash) ลูกชายของทิสร็อกผู้ปกครองคาลอร์เมน (Tisroc) ทำการใช้งานสมุหนายกบาร์ (Chancellor Bar) ครอบงำเกมการเมืองของอาณาจักรอาร์เคนแลนด์ หนึ่งในนครประเทศราชของนาร์เนียให้เสื่อมโทรม และเมื่อเจ้าชายแฝดถือกำเนิดขึ้น ได้แก่คอร์หรือแชสต้า (Cor/Shasta) ผู้ถูกคำพยากรณ์ตีตราว่าเป็นคีย์ที่จะหยุดวิกฤติอาร์เคนแลนด์ได้ กับคอริน (Corrin) น้องชายฝาแฝดของคอร์ สมุหนายกแปรพักตร์เลยฉกเอาคอร์ไปทิ้งไว้ที่ไกล แม้พระเจ้าลูน (King Lune) จะส่งกองพลไล่ตามมาฆ่าสมุหนายกบาร์เป็นที่เรียบร้อยแล้วก็ตาม คอรินจึงถูกชาวเรล์มออฟเทลส์เลี้ยงดูต่อ จนกระทั่งปีนาร์เนียศักราชที่ 1012 ที่ระหว่างที่ชาวนาร์เนียกำลังผูกไมตรีจิตกับชาวคาลอร์เมนอยู่นั้น ราบาดาชกลับกระสันตกหลุมรักซูซานเข้าเต็มเปาและไปสู่ขอซูซานดื้อ ๆ อย่างรวดเร็ว แต่เธอกลับปฏิเสธไม่รับรักเพราะเธอไม่ไว้ใจราบาดาชเลย ทำให้เจ้าชายแห่งคาลอร์เมนโกรธมากและคิดแผนการใหม่คือการโจมตีอาร์เคนแลนด์เพื่อเป็นข้อต่อรองหวังจะกลืนกินนาร์เนียไป แต่ก่อนที่แผนจะได้เริ่มต้นก็มีเหตุการณ์สองอย่างด้วยกันเข้ามาแทรก อย่างแรกก็คือ พระเจ้าไมเคิลที่สาม (King Michael III) จากอาณาจักรฮอไรซันทาวน์ที่อยู่ไกลจากนาร์เนียไปมาก ได้เดินทางมาเยือนนาร์เนียเพื่อเจรจาการทูตไมตรี และด้วยบารมีของจักรพรรดิโพ้นทะเลที่คุ้มครองฮอไรซันทาวน์และพระเจ้าไมเคิลอยู่ ชาวนาร์เนียจึงตัดสินใจรับข้อตกลงของฮอไรซันทาวน์ และให้มาเป็นหนึ่งในพันธมิตรหลักต่อต้านคาร์ลอร์เมนทันที ในการนี้เอง ซูซานกับพระเจ้าไมเคิลหลงรักกัน และทำให้ปีเตอร์อนุมัติให้พระเจ้าไมเคิลเป็นคู่ครองของซูซานทันที เรียกได้ว่าเป็นอีกครั้งที่ผู้มาจีบภายหลังดังกว่า อีกด้านหนึ่งแผนการยึดอาร์เคนแลนด์ถูกทาร์คีห์น่าอะราวิส (Tarkheena Aravis) สายเลือดแห่งแทช ดักฟังอยู่พอดี และด้วยความที่เธอมีพันธมิตรเป็นแชสต้าอยู่แล้ว เลยทำให้เธอรีบไปบอกแชสต้า ไปเตือนพระเจ้าลูนพ่อบังเกิดเกล้าให้ทันก่อนที่การโจมตีจะเกิดขึ้น จากนั้นก็รีบไปบอกชาวนาร์เนียและชาวฮอไรซัน (Horizonians) เพื่อไปรับมือกับชาวคาลอร์เมนก่อนที่จะมาถึง และเมื่อราบาดาชพบว่าคนพวกนี้รู้ทันอยู่แล้วว่าเขาจะมาตีอาร์เคนแลนด์ เขาก็ยังดึงดันจะต่อสู้จนตัวเองพลาดท่า โดนเกี่ยวชุดห้อยต่องแต่ง แถมยังหน้าแตกเพราะรู้ว่ามีคนจีบซูซานติดเร็วกว่าเขาอีก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากใช้ทุกสกิลปากของตัวเองด่ากราดดูหมิ่นทุกอย่าง จนกระทั่งโทมูระโผล่มา แล้วพูดอะไรบางอย่างให้ราบาดาชเสียสติกลายเป็นบ้าหนีกลับคาลอร์เมน และไม่มีใครเห็นเขาอีกต่อไป เหมือนกับว่า ราบาดาชอาจหัวโกร๋นจัดจนฆ่าตัวตายซะก่อน ส่วนแชสต้าหลังจากจบศึกเสร็จ ก็ถูกพระเจ้าลูนเชิญให้มาพบกับ "พ่อบังเกิดเกล้า" ของเขา และเปิดเผยความจริงว่า แท้จริงแล้วแชสต้าคือคอร์ เจ้าชายผู้หายสาบสูญจากน้ำมือของสมุหนายกแปรพักตร์ และถูกตีตราให้เป็นคีย์สำคัญที่จะช่วยอาร์เคนแลนด์จากความชั่วร้าย เมื่อคอร์รู้ความจริงแล้ว เขาจึงเชิญชวนอะราวิสมาเป็นสักขีพยานงานแต่งงานระหว่างซูซานกับพระเจ้าไมเคิล และพิธีวิวาห์สมรสระหว่างซูซานกับพระเจ้าไมเคิลก็เป็นไปอย่างราบรื่น ทั้งชาวฮอไรซันและอาร์เคนแลนด์ รวมไปถึงอะราวิส มาเป็นสักขีพยานด้วย ซึ่งข่าวการสมรสของซูซานกับพระเจ้าไมเคิลที่สาม ทำให้พี่น้องเพฟเวนซี่อีกสามคนได้แต่งงานกับเนื้อคู่ของพวกเขาด้วย ไม่ว่าจะเป็นพระนางแฝดโนเอลกับเมแกน (Twin Queens Noelle & Megan) น้องสาวของพระเจ้าไทเลอร์ที่สิบหก (King Tyler XVI) จากอาณาจักรไวท์รูเบีย ที่มาแต่งงานกับปีเตอร์และเอ็ดมันด์ตามลำดับ กับพระเจ้ากอร์ดอนที่หนึ่ง (King Gordon I) น้องชายของพระเจ้ามาร์ตินที่สิบแปด (King Martin XVIII) จากอาณาจักรซัลเวเนียที่มาสู่ขอลูซี่

อย่างไรก็ตาม ในปีนาร์เนียศักราช 1013 ดูท่าจะเป็นปีที่แย่ที่สุดในยุคทองแห่งนาร์เนียที่กำลังรุ่งโรจน์อยู่แท้ ๆ เพราะราบาดาชที่หัวโกร๋นจากโทมูระ ถูกเซารอนเรียกตัวให้ไปทำภารกิจโคลนแทชขึ้นมาใหม่ และปีนั้นก็เป็นปีที่ม็อกซตร้าและฮัลเบิร์ตถูกมอร์กอธชุบชีวิตขึ้นมาด้วยเช่นกัน กลายเป็นว่า ม็อกซตร้าจึงให้ความช่วยเหลือราบาดาชในการบูชายัญถวายดวงวิญญาณให้เซารอนใช้เป็นเชื้อเพลิงสำหรับการสร้างดวงวิญญาณและร่างกายใหม่ของแทช พร้อมกับบรรจุความทรงจำดั้งเดิมก่อนวาระสุดท้ายถาวรของแทชลงไปในดวงวิญาณโคลนอีกด้วย ซึ่งแน่นอนว่าฮัลเบิร์ตไม่รู้สึกดีใจเลยที่จะได้กลับมาสู่นาร์เนียอีกครั้ง แต่หน้าที่ยับยั้งความชั่วร้ายสำคัญที่สุด ดังนั้น เขาจึงรวมพลพันธมิตรแห่งนาร์เนียขับไล่ม็อกซตร้าและราบาดาชออกไปจากเรล์มออฟเทลส์ แต่ม็อกซตร้าก็แอบลักลอบนำประเทศแห่งแทช (Tash's Country) ขุมนรกที่แทชสร้างขึ้นมาออกจากเรล์มออฟเทลส์ด้วยเช่นกัน เพื่อใช้เป็นแหล่งเก็บดวงวิญญาณที่ถูกบูชายัญก่อนจะส่งไปถวายให้เซารอนซะเลย ส่วนฮัลเบิร์ตหลังจากช่วยไล่ม็อกซตร้าและราบาดาชออกไปแล้ว เขาก็ได้ไปดูแลประเทศแห่งแอสลาน (Aslan's Country) สรวงสวรรค์ที่แอสลานสร้างขึ้นในฐานะนาร์เนียที่แท้จริงของเรล์ม 296 หลังจากนั้นมา ชาวนาร์เนียก็ยังสอดส่องความเคลื่อนไหวของกลุ่มชุบชีวิตแทชอยู่เสมอ ว่าใครจะกล้าดีลักพาตัวไปบูชายัญชุบชีวิตแทชอีกหรือไม่ โชคดีที่คราวนี้ไม่มีใครบังอาจลักพาตัวชีวิตในนาร์เนียไปบูชายัญแล้ว แต่นอกนาร์เนียนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง เพราะเซารอนนั้นอยู่นอกเรล์มออฟเทลส์ กำลังดำเนินการโคลนแทชอยู่ภายนอก แต่กว่าจะสมบูรณ์แบบเหมือนที่ผ่านมาได้อาจต้องใช้เวลานานพอที่จะให้ชาวนาร์เนียเตรียมตัวให้ดี ถึงตอนนั้น ชาวนาร์เนียก็พร้อมที่จะรับมือกับแทชให้ได้

หลังจากที่ต้องมาปวดหัวตลอดปีนาร์เนียศักราช 1013 จักรพรรดิแพทริคก็เล่าให้พี่น้องเพฟเวนซี่ฟังถึงคำทำนายถึงหกพันปีแห่งพระมารดา (Six Thousands Years of Maternity) ซึ่งมีรายละเอียดว่า ราชินีคนพี่แห่งนาร์เนียจะเริ่มตั้งครรภ์ เพื่อที่จะให้กำเนิดรัชทายาทรับช่วงต่อปกครองบัลลังก์แคร์พาราเวลในอีกหกพันปีข้างหน้า ซึ่งการจะทำให้คำทำนายนี้เป็นจริงขึ้นมา ราชินีคนพี่แห่งแคร์พาราเวลต้องได้แต่งงานกับคู่ครองที่แท้จริงก่อน ซึ่งซูซานก็ได้แต่งงานกับพระเจ้าไมเคิลที่สามไปแล้ว พี่น้องเพฟเวนซี่ที่เหลือก็มีคู่ครองไปเรียบร้อยแล้ว ที่เหลือก็รอให้คำทำนายนี้เป็นจริง โดยที่คำทำนายนี้ยังทิ้งปมไว้ว่าทำไมซูซานต้องท้องนานถึงหกพันปี จนกระทั่งจักรพรรดิแพทริคได้พบความลับว่า คำพยากรณ์นี้เกี่ยวข้องกับชาวฮอไรซันโดยตรง เพราะด้วยความที่ชาวฮอไรซันมีจุดเด่นเรื่องความมีอายุยืน คุณสมบัตินี้ยังมีแม้กระทั่งตั้งแต่ยังไม่ออกมาจากครรภ์สตรี แถมยังครอบคลุมยันมนุษย์เผ่าอื่นที่มาอยู่กับชาวฮอไรซันด้วย และนอกจากนี้มันยังไม่ได้จำกัดแค่ผู้ครอบครองบัลลังก์แห่งแคร์พาราเวลเท่านั้น มันยังลามไปยังอาณาจักรอื่น ๆ ที่ชาวฮอไรซันมาพักอาศัยเป็นจำนวนมากด้วย เช่นอาร์เคนแลนด์ ที่อะราวิสคู่รักของคอร์ และเลดี้ชาร์ล็อตต์ (Lady Charlotte) คู่รักของคอรินซึ่งเป็นชาวฮอไรซันด้วย ก็มีโอกาสตั้งท้องในวันเดียวกับพวกพี่น้องเพฟเวนซี่ด้วย ไหนจะอาณาจักรอื่น ๆ เช่น อาณาจักรซัลเวเนีย ที่พระเจ้ามาร์ตินที่สิบแปดมีพระชายาเป็นพระนางสวอนไวท์ที่สอง (Queen Swanwhite II) ขนิษฐาของพระเจ้าไมเคิลที่สามและพระเจ้าคริสที่หนึ่งอีก (King Chris I) ก็ลงล็อกพอดีเป๊ะกับคำทำนายนี้อีก และที่สำคัญ ด้วยความที่ทั้งตระกูลอาร์เคนแลนด์ (House of Archenland), ตระกูลไทเลอร์ (House of Tyler), ตระกูลมาร์ติน (House of Martin), และตระกูลไมเคิล-คริส (House of Michael-Chris) ต่างเป็นตระกูลรองที่แตกย่อยมาจากราชวงศ์แฟรงก์ด้วย (Frank Royal Family) กลายเป็นว่า ตระกูลรองแห่งราชวงศ์แฟรงก์ส่วนใหญ่ ก็ได้มาบรรจบพบกับราชวงศ์เพฟเวนซี่ที่แคร์พาราเวลพอดี และในที่สุด นาร์เนียศักราชที่ 1015 ถือเป็นจุดเริ่มต้นของคำพยากรณ์ที่กล่าวมาข้างต้น เมื่อซูซาน, ลูซี่, โนเอล, และเมแกนได้ตั้งท้องขึ้นมา ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่น่ายินดี เพราะพี่น้องเพฟเวนซี่จะได้ตั้งราชวงศ์สืบบัลลังก์นับตั้งแต่ราชวงศ์แฟรงก์เป็นต้นมา โดยคู่ปีเตอร์-โนเอลเป็นลูกชายชื่อว่าไรอันที่หนึ่ง (Ryan I) คู่เอ็ดมันด์-เมแกนเป็นลูกสาวชื่อลอร่าที่หนึ่ง (Lora I) คู่ซูซาน-ไมเคิลเป็นลูกชายชื่อไมเคิลที่สี่ (Michael IV) ส่วนคู่ลูซี่-กอร์ดอนพิเศษกว่านั้น เพราะแม้ลูกในท้องของลูซี่เป็นลูกสาวชื่อเดซี่ที่หนึ่ง (Daisy I) แต่ชาวซัลเวเนีย (Salvenians) เป็นมนุษย์ที่สามารถให้กำเนิดทายาทได้ทั้งสองเพศ จึงทำให้พระเจ้ากอร์ดอนตั้งครรภ์ตามลูซี่ในเวลาพร้อมเพรียงกันไปด้วย และลูกในท้องของพระเจ้ากอร์ดอนเป็นแฝดสองต่างเพศกันชื่อกอร์ดอนที่สองและซาร่าห์ที่หนึ่ง (Gordon II & Sarah I) และขณะเดียวกัน ที่อาร์เคนแลนด์ อะราวิสและชาร์ล็อตต์ก็เริ่มตั้งครรภ์ในวันเดียวกับที่ซูซาน, ลูซี่, อะแมนด้า, แคเธอรีน, และกอร์ดอนเริ่มท้องด้วย และลูกในท้องของอะราวิสเป็นเพศชาย จึงทำให้ได้ชื่อว่า แรมผู้ยิ่งใหญ่ (Prince Ram The Great) ส่วนในท้องเลดี้ชาร์ล็อตต์เป็นเพศหญิง จนได้ชื่อว่า แครอล (Princess Carol) และก็ได้แต่งงานกันเพื่อเปิดเผยการตั้งท้องของอะราวิสและชาร์ล็อตต์อย่างเป็นทางการ ซึ่งตลอดหกพันปีที่ผ่านมา มีเหตุการณ์หลาย ๆ อย่างที่ภายนอกเรล์มออฟเทลส์ที่ชาวนาร์เนียต้องไปช่วยจัดการ อย่างไรก็ตาม หกสหัสวรรษนี้คือหกสหัสวรรษที่ชาวนาร์เนียเพียบพร้อมยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา และได้ออกไปช่วยเหลือชาวเรล์มอื่นมานักต่อนักแล้ว

ปีนาร์เนียศักราชที่ 3015 ซูซาน, ลูซี่, โนเอล, เมแกน, และกอร์ดอนก็ได้ให้กำเนิดลูก ๆ ของพวกเขาหลังจากที่อุ้มท้องมาสองพันปี และทั้งหกก็เติบโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว และก็ได้ไปหาคู่รักและตั้งท้องต่อ โดยลูกของไมเคิลที่สี่, ไรอันที่หนึ่ง, กอร์ดอนที่สอง, เดซี่ที่หนึ่ง, ลอร่าที่หนึ่ง, และซาร่าห์ที่หนึ่ง ก็ได้ชื่อว่า ไมเคิลที่ห้า (Michael V), กอร์ดอนที่สาม (Gordon III), ไรอันที่สอง (Ryan II) ซาร่าห์ที่สอง (Sarah II) ลอร่าที่สอง (Lora II) และเดซี่ที่สอง (Daisy II) จากนั้น ทั้งหกก็ได้คลอดลูกในปี 5015 โดยทั้งหกก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้วไปหาคู่รักและท้องตาม โดยลูกของพวกเขาได้ชื่อว่า ไมเคิลที่หก (Michael VI), กอร์ดอนที่สี่ (Godon IV), ไรอันที่สาม (Ryan III) ซาร่าห์ที่สาม (Sarah III) ลอร่าที่สาม (Lora III) และเดซี่ที่สาม (Daisy III) แล้วทารกทั้งหกก็ลืมตาดูโลกในปี 7015 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่พี่น้องเพฟเวนซี่หลุดออกจากนาร์เนีย ด้วยเหตุจากการล่ากวางขาว (White Stag) จนเข้าสู่แลนเทิร์นเวสต์และหลุดมาจากตู้เสื้อผ้าโดยไม่รู้ตัว ทำให้คู่ครองของพี่น้องเพฟเวนซี่ช่วยรักษาการณ์เป็นผู้ปกครองแคร์พาราเวลแทนพี่น้องเพฟเวนซี่ที่หายไป นับเป็นจุดเริ่มต้นของยุคเงินแห่งนาร์เนีย (Silver Age of Narnia) ที่เปิดโอกาสให้ชาวฮอไรซัน, ชาวซัลเวเนีย, และชาวไวท์รูเบีย (White Rubians) เดินทางมาตั้งรกรากที่นาร์เนียมากขึ้น ระหว่างนั้น ดิโกรี่และพอลลี่ก็กลับมาเยือนนาร์เนียโดยมาให้คำปรึกษากับพระเจ้าไมเคิล, พระเจ้ากอร์ดอน, พระนางอะแมนด้า, และพระนางแคเธอรีนในทุก ๆ ด้าน จนกระทั่งในปลายยุคเงิน อาณาจักรเทลมาร์ก็กลับก่อกบฎด้วยการออกนโยบายสุดลำเอียงที่จะทำให้มนุษย์เป็นใหญ่เหนือสัตว์ ต่างจากพระเจ้าไมเคิลที่มีนโยบายผูกมิตรกับสรรพสัตว์อยู่แล้ว เมื่อชาวเทลมาร์ (Telmarine) เริ่มจู่โจมนาร์เนียเป็นครั้งแรก นำโดยพระเจ้าแคสเปี้ยนที่หนึ่ง (King Caspian I) สี่กษัตริย์ในบั้นปลายชีวิตเลยต้องวางแผนการรบให้ลูก ๆ นำไปใช้หากรุ่นเก่าสิ้นพระชนม์ และเมื่อสี่กษัตริย์รักษาการณ์สิ้นพระชนม์ในปี 7998 และพระเจ้าไมเคิลที่สี่, พระเจ้ากอร์ดอนที่สอง, พระเจ้าไรอันที่หนึ่ง, พระนางซาร่าห์ที่หนึ่ง, พระนางเดซี่ที่หนึ่ง, และพระนางลอร่าที่หนึ่งขึ้นครองบัลลังก์แคร์พาราเวล นาร์เนียก็เข้าสู่ยุคเพชรแห่งนาร์เนีย (Diamond Age of Narnia) ซึ่งเป็นยุคที่พระเจ้าไมเคิลที่สี่และลูกพี่ลูกน้องได้ต่อกรกับอาณาจักรเทลมาร์อันเหิมเกริมระดับที่ว่าพวกเขาทั้งห้าต้องสู้กับจอมกษัตริย์เทลมาร์ถึงแปดรุ่นแรก ไล่ตั้งแต่พระเจ้าแคสเปี้ยนที่หนึ่ง (King Caspian I) ลากยาวมาจนถึงพระเจ้าแคสเปี้ยนที่แปด (King Caspian VIII) ทว่าตั้งแต่พระเจ้าแคสเปี้ยนที่เก้า (King Caspian IX) เริ่มมีอุดมการณ์ที่เปลี่ยนไปและเข้าข้างพระเจ้าไมเคิลที่สี่และสรรพสัตว์แห่งนาร์เนีย นั่นจึงทำให้มิราซ (Miraz) ที่ไม่เห็นด้วยกับอุดมการณ์นี้ทำการฆ่าพี่ชายอย่างพระเจ้าแคสเปี้ยนที่เก้าแล้วชิงบัลลังก์เป็นของตัวเอง เหลือเพียงเจ้าชายแคสเปี้ยนที่สิบ (Prince Caspian X) ผู้เป็นสหายของเจ้าชายไมเคิลที่ห้า (Prince Michael V), เจ้าชายกอร์ดอนที่สาม (Prince Gordon III), เจ้าชายไรอันที่สอง (Prince Ryan II), เจ้าหญิงซาร่าห์ที่สอง (Princess Sarah II), เจ้าหญิงลอร่าที่สอง (Princess Lora II), และเจ้าหญิงเดซี่ที่สอง (Princess Daisy II) ที่ต้องไปขอความช่วยเหลือหกราชาและราชินีแห่งนาร์เนียให้จัดการกับชาวเทลมาร์ที่กลับมาก่อกบฎอีกครั้ง และรอบนี้ชาวเรล์มออฟเทลส์ต้องรีบมาช่วยพร้อมกับพี่น้องเพฟเวนซี่ที่กลับมายังนาร์เนียพร้อมกับพายูสตาซ สครับบ์ (Eustace Scrubb) และจิลล์ โพล (Jill Pole) พระเจ้าไมเคิลที่สี่ที่ได้เห็นแม่, ลุง และน้า ๆ ของเขาก็รู้สึกเหมือนตัวเองได้เจอครอบครัวที่ห่างหายไปนานเป็นพันปี เช่นเดียวกับพระเจ้ากอร์ดอนที่สอง, พระเจ้าไรอันที่หนึ่ง, พระนางซาร่าห์ที่หนึ่ง, พระนางลอร่าที่หนึ่ง, และพระนางเดซี่ที่หนึ่ง ที่ทำการคุยสารทุกข์สุกดิบจากฝั่งผู้ปกครองที่หายไปว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง และการกลับมาของดิโกรี่และพอลลี่ รวมถึงการมาเยือนครั้งแรกของยูสตาซกับจิลล์พร้อมกับพี่น้องเพฟเวนซี่ เป็นจุดเริ่มต้นของการก่อตั้งกลุ่มแปดสหายแห่งนาร์เนีย (Eight Friends of Narnia) ที่จะเป็นแกนสำคัญของการปฏิวัติชาวเทลมาร์ (Telmarine Revolutions) จนสุดท้าย พระเจ้ามิราซผู้ชิงบัลลังก์ก็ถูกฆ่าตาย และเจ้าชายแคสเปี้ยนที่สิบและสหายทั้งห้าของเขาก็ต่างขึ้นเป็นกษัตริย์ของทั้งนาร์เนีย, เทลมาร์, ไวท์รูเบีย, ซัลเวเนีย, และฮอไรซันทาวน์ ในปีนาร์เนียศักราชที่ 8303 ส่วนแปดสหายแห่งนาร์เนียจะมีบทบาทต่อความเป็นไปของเรล์มออฟเทลส์ในอนาคต และเป็นจุดเริ่มต้นของยุคแห่งความหวัง (Age of Hopes) ยุคที่ชาวนาร์เนียพร้อมสำหรับการช่วยเหลือเรล์มอื่น

#### บทที่สาม: วนเวียน

สมาพันธ์วิลเลินที่อยู่ใต้อาณัติของอินดิเชียสพร้อมออกโรงอีกครั้ง เอ็นเดอร์ซอร์เซอเรอร์นามว่ารานดาส (Randas The Ender Sorceror) เปิดประตูมิติให้เหล่าวิลเลินที่ร่วมสังกัดนำโดยเรดสโตนคิงและออลฟอร์วันจูเนียร์ ออกอาละวาดทันที พร้อมกับเตรียมบัลร็อกพันธุ์ผสมโนมุมา เพื่อหวังจะเอาทั้งเจมส์และซาลคันทาร์มาให้กับอินดิเชียส พร้อมกับสังหารชิกะอิจิที่เป็นสัญลักษณ์แห่งสันติภาพให้จงได้ พวกเขาปฏิบัติการจู่โจมที่ยูเอสเจตามเดิม เพิ่มเติมคือเป็นตอนเฟสสาม ทั้งอีธาน, เฮนรี่, ชิกะอิจิ, โคตะ, และเอริก็อยู่ครบ ไม่พอ ลาสต์บอสอีกสามฝ่ายก็ส่งลูกศิษย์ของตัวเองพร้อมบัลร็อกพันธุ์ใหม่พลังเท่าเทียมกันมาอีก ฝ่ายมอร์กอธนำโดยเซารอน, ซารูมาน, และลอร์ดหัตถ์ทมิฬ (Lord Black Hand), ฝ่ายออบลิเวียสนำโดยเอ็นโทรเปียส, และฝ่ายอินเฟอร์นอสนำโดยไนท์แมเรียส ภารกิจของพวกเรดสโตนคิงจึงไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิดเสียแล้ว

และที่สำคัญ ทั้งซาลคันทาร์, ไฮดัส, เอธีเนียร์, และเทลควอนดัส ไม่ได้เรียนที่ยูเอ หรือแม้แต่จะพักอาศัยอยู่ในมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์เหมือนกับคุโรอิจิและทาคูมิเลยด้วยซ้ำ บุตรแห่งฮีโร่บรายน์สองคนหลังจึงต้องมารับมือกับบอสรองสี่ฝ่ายอีก ซึ่งเป็นต้นเหตุให้โทมูระส่งเธาร์การ์ดและสมาชิกสมาพันธ์แอนตี้ฮีโร่ไปเพื่อคุ้มกันคุโรอิจิให้ได้ ส่วนอิซึคุเองก็ส่งโปรฮีโร่สังกัดสำนักงานฮีโร่เดกุและโลหิตเพลิงไปร่วมสู้ ออลฟอร์วันจูเนียร์ได้พล่ามถึงสาเหตุที่ต้องออกโรงตามที่อินดิเชียสใส่ไฟไว้เป๊ะทุกอย่าง แต่ชิกะอิจิรู้ทันและหาว่าเป็นพวกรักสนุกเหมือนกับสมัยของโทมูระเท่านั้นเอง จนกระทั่งอิซึคุกับโทมูระโผล่มาเท่านั้นแหละ ออลฟอร์วันจูเนียร์ถึงกับตะลึงงัน เพราะโทมูระเคยเป็นศิษย์เก่าของออลฟอร์วันซีเนียร์ แต่กลับกล้าแยกทางกับเขา แถมได้พลังออลฟอร์วันเพราะเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวอีกต่างหาก นอกจากนี้ยังเจอเอออนเว, ลีเวนเนียร์, และทูลคาส มาร่วมต้านภัยคุกคามอีก สุดท้าย พวกศัตรูทั้งสี่ฝ่ายก็ต้องพ่ายแพ้กลับไปจนได้

หลังจากที่อินดิเชียสส่งกองทัพมาบุกโต้ง ๆ ถึงยูเอสเจได้ล่มไม่เป็นท่า แผนการใหม่ของอินดิเชียสก็เริ่มขึ้น ด้วยการลักพาตัวเหยื่อไปทำให้ตั้งครรภ์เพื่อเพิ่มประชากรของออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกที่สุด ซึ่งแน่นอนว่าหลังจากชิมลางมาหลายรุ่นไม่ว่าจะเป็นพรีคอนเซ็ปต์อย่างอิจิโร่, คอนเซ็ปต์อย่างนาโอกิ, พรีอัลฟ่าอย่างชูจิโอะ, อัลฟ่าอย่างโคสุเกะ, เบต้าอย่างมาโกโตะ, พรีรีเทลอย่างคาซึโตะ, และรีเทลแคนดิเดตอย่างไคโตะ อินดิเชียสจึงไม่สนใจว่าเหยื่อทดลองเหล่านั้นจะเป็นชายหรือหญิง เพราะยังไงตัวอ่อนรุ่นสเตเบิลรีเทลของออลฟอร์วันจูเนียร์เวอร์ชั่นแรกก็สามารถตั้งครรภ์ด้วยตัวเองได้โดยไม่จำเป็นต้องมีเพศสัมพันธุ์ แถมยังมีพันธะทางสายเลือดที่เชื่อมโยงกับอินดิเชียสแต่เพียงผู้เดียวอยู่แล้ว แถมพวกเขายังฮีโร่บรายน์เต็มตัวเหมือนกับไคโตะ, คาซึโตะ, มาโกโตะ, โคสุเกะ, ชูจิโอะ, นาโอกิ, อิจิโร่, และอินดิเชียส และแน่นอนว่ามีสติปัญญาจากอินดิเชียส, ฮาคุบะ, อิจิโร่, นาโอกิ, ชูจิโอะ, โคสุเกะ, มาโกโตะ, คาซึโตะ, และไคโตะอยู่ด้วย ดังนั้นอินดิเชียสจึงให้ตัวอ่อนเหล่านั้นอยู่ในท้องของเหยื่อทดลองทุกรายเพื่อสังเกตความเป็นไปของโลก 394 ด้วย จะได้โจมตีแบบเล่นทีเผลอได้ และยิ่งจะเข้าทางอินดิเชียสมากขึ้นถ้าเหยื่อทดลองรายนั้นมีความใกล้ชิดกับเจมส์และชิกะอิจิมาก เพราะจะได้ใช้ทารกที่จะเกิดมาในการแย่งชิงวันฟอร์ออลสูตรออริเจียสเป็นของตัวเองเลย และจะมีการแบ่งระยะเวลาในการดำรงชีวิตเป็นขั้น ๆ คือ ขั้นจำศีลก่อนเจริญเติบโต ซึ่งเหยื่อทดลองจะไม่แสดงอาการแพ้ท้องเลย และด้วยความที่ต้องทำให้เหยื่อทดลองหมดสติระหว่างการลักพาตัว เหยื่อทดลองจะยิ่งไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าได้ตั้งท้องแล้ว ต่อไปก็เป็นขั้นเจริญเติบโต ซึ่งจะทำให้เหยื่อทดลองเกิดอาการแพ้ท้องรุนแรงสุด ๆ และตัวอ่อนออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกจะเจริญเติบโตในท้องของเหยื่อทดลองไปพร้อมกันอย่างรวดเร็ว ซึ่งเวลาเจริญเติบโตที่เร็วที่สุดเท่าที่อินดิเชียสจะกำหนดไว้ได้คือ สามวัน และเสร็จแล้วก็จะเป็นขั้นจำศีลหลังเจริญเติบโต ซึ่งจะเป็นเวลาที่เด็กทารกออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกจะทำการพักอาศัยอยู่ในท้องของเหยื่อทดลองอีกสักพักก่อนจะถึงระยะคลอดลูก และสุดท้ายคือขั้นคลอดลูก ซึ่งทารกพวกนี้ก็จะทำการดันทะลุออกมาจากท้องของเหยื่อทดลองให้รุนแรงถึงตาย และออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกก็จะเจริญเติบโตนอกครรภ์ของเหยื่อทดลองได้อย่างรวดเร็ว จนเทียบเท่าระดับมัธยมปลายในไม่กี่นาที ก่อนจะถูกเรียกตัวกลับไปยังฐานทัพของอินดิเชียส และเมื่อเวลาผ่านไป ออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกก็จะเริ่มตั้งครรภ์ร่างโคลนของพวกเขาซึ่งเป็นออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นสองด้วยตัวเอง แล้วจากนั้นเวอร์ชั่นแรกก็จะคลอดเวอร์ชั่นสองออกมาก่อนจะถูกอินดิเชียสยึดร่างในภายหลัง ส่วนเวอร์ชั่นสองก็จะตั้งท้องและคลอดเวอร์ชั่นสามและถูกอินดิเชียสยึดร่างในภายหลัง เวอร์ชั่นสี่ท้องและคลอดเวอร์ชั่นห้าและถูกอินดิเชียสยึดร่าง เวอร์ชั่นห้าท้องและคลอดเวอร์ชั่นหกและถูกยึดร่าง เกิดเป็นวงจรอุบาทว์ที่วนลูปไปเรื่อย ๆ ไม่มีวันสิ้นสุด ซึ่งนักเรียนโรงเรียนฮีโร่จากโลก 394 ที่เป็นเหยื่อที่ถูกลักพาตัวมาทดลองนี่คือจะมีปัญหาทันที เพราะมันจะตกเป็นเป้าพิรุธได้ง่ายมากถ้าอินดิเชียสจะกำหนดระยะเจริญเติบโตของออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกสั้นเกินไปและระยะจำศีลหลังเจริญเติบโตนานเกินไป และนั่นจะนำมาสู่การที่เหยื่อทดลองพวกนี้ถูกส่งไปทำแท้งและทำให้แผนการล้มเหลวแน่นอน ดังนั้น อินดิเชียสจึงกำหนดระยะจำศีลก่อนเจริญเติบโตให้นานแค่ไหนก็ได้ แต่สำหรับพวกเหยื่อจากโลก 394 ไททันจักรวาลร้ายจะทำให้ระยะเจริญเติบโตของออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกยาวนานที่สุด และระยะจำศีลหลังเจริญเติบโตสั้นที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อให้เนียนและไม่เป็นพิรุธจนเกินไป และแผนการนี้ อินดิเชียสจะเริ่มลงมือในช่วงที่โรงเรียนฮีโร่เริ่มส่งนักเรียนไปฝึกงานที่สำนักงานฮีโร่แต่ละแห่ง ซึ่งจังหวะนั้นจะไม่มีใครเอะใจว่ามีเด็กนักเรียนหายไป และเด็กนักเรียนที่ถูกจับไปทดลองแล้วก็จะถูกส่งกลับมาที่เดิมอย่างแนบเนียน เนื่องจากฐานทัพของฮีโร่บรายน์เต็มตัวนั้นมีกาลเวลาที่ดำเนินไปเร็วกว่ามายฮีโร่อะคาเดเมียเป็นหมื่นเท่า แถมเหยื่อพวกนี้หมดสติระหว่างการลักพาตัวด้วย จึงไม่รู้ตัวตั้งแต่แรกว่าตนเองเริ่มตั้งครรภ์แล้ว จะไปรู้อีกทีก็อาการแพ้ท้องออกอย่างหนักแล้ว

และด้วยความที่โครงการออลฟอร์วันจูเนียร์ถูกอินดิเชียสมอบสิทธิ์เด็ดขาดให้อิจิโร่บริหารโครงการอย่างสมบูรณ์แบบ นอกจากไคโตะจะเป็นผู้ตั้งท้องให้ตระกูลชิการาคิสืบต่อไปแล้ว อีกหนึ่งเป้าหมายที่คู่ควรกับการโดนอย่างมากนั่นก็คือ เจมส์ ซัทเทอร์สัน ที่ไคโตะไปสืบจากเชื้อราเมกะไมซีตจนรู้ว่าได้ถูกเลือกให้เป็นผู้ใช้วันฟอร์ออลรุ่นที่สิบนั่นแหละ และล่าสุดไคโตะก็แอบไปสืบจนรู้ว่า เจมส์และเอเลเมนท์รอยัลรุ่นลูกทั้งหลาย กำลังจะไปฝึกงานที่สำนักงานฮีโร่ของออลไมท์ ซึ่ง ยากิ โทชิโนริ อดีตสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ ยังจำประสบการณ์เฉียดตายจากการลอบสังหารได้ดี จึงยิ่งระวังตัวมากขึ้นกว่าเดิมหากเกิดอะไรขึ้นกับเขาและเด็ก ๆ ที่เขาฝึกงาน กับมิโดริยะ ทาเคชิ ที่มีประโยชน์ในการบ่อนทำลายขวัญกำลังใจของอิซึคุได้ ขณะที่อิจิโร่ได้คิดจะแยกเหยื่อทดลองกลุ่มหนึ่งมาเป็นวีไอพี เพื่อใช้ในการตีสนิทและอธิบายแผนการเหล่านี้ด้วยตัวเอง แถมจะมีการบันทึกเบอร์ติดต่อไว้อัปเดตความคืบหน้าของแผนการแบบละเอียด แน่นอนว่าด้วยความที่แผนการนี้จะต้องถูกเก็บเป็นความลับ อิจิโร่ที่เป็นคนปากไร้หูรูดกับเหยื่อกลุ่มนี้อยู่แล้วจึงโยนความรับผิดชอบให้กับเหยื่อส่วนตัวของเขาให้ปกปิดแผนการดังกล่าวเป็นความลับให้มิด อย่าให้ใครรู้แม้กระทั่งจากครอบครัวของเหยื่อเอง และกำชับไม่ให้เหยื่อที่ได้ถูกบรรจุตัวอ่อนของออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกลงมือทำแท้งในทุกกรณีเด็ดขาด เพราะเหยื่อกลุ่มนี้ไม่จำเป็นต้องถูกทำให้หมดสติระหว่างการลักพาตัว, แถมยังได้พูดคุยกับอิจิโร่และไคโตะระหว่างการทดลอง, และยังช่วยให้เหยื่ออุ้มท้องรอดชีวิตด้วยอัตลักษณ์ฟื้นฟูตัวเองชั้นยอดที่จะทำงานหลังจากที่เหยื่อคลอดลูกออกมา หรือถ้าเหยื่อคนไหนที่อิจิโร่สนิทมากที่สุดก็จะถูกอินดิเชียสดึงตัวให้มาทำคลอดที่ป้อมปราการแห่งอินดิเชียส และเมื่อทำคลอดเสร็จแล้วก็จะถูกปล่อยตัวไปตามยถากรรม แน่นอนว่าระยะการมีชีวิตของออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกจะเท่ากันเป๊ะ ๆ ตลอดทั้งแผนการ แต่ผลลัพธ์ที่ออกมาจากการลงมือปฏิบัติจริง มีเพียงด้านของไคโตะที่จะต้องตั้งท้องลูกชายที่ชื่อชิการาคิ ชินระ (Shinra Shigaraki) เพียงคนเดียวที่ดำเนินไปได้อย่างราบรื่น เพราะมันเป็นหน้าที่ที่จะต้องเพิ่มจำนวนสมาชิกตระกูลชิการาคิให้อยู่รอดอยู่แล้ว แต่สำหรับทาเคชินั้น ด้วยความที่ตัวอ่อนออลฟอร์วันจูเนียร์รีเทลในท้องของทาเคชิไม่มีดีเอ็นเอจากอินดิเชียสและฮาคุบะ แถมยังถอดชิประบุพิกัดและควบคุมร่างกายออกไปอีก อิจิโร่จึงไม่สามารถเข้าไปกำหนดระยะมีชีวิตของออลฟอร์วันจูเนียร์ในท้องของทาเคชิได้ และทำให้ระยะการใช้ชีวิตของตัวอ่อนในท้องของทาเคชิแตกต่างจากคนอื่น แถมด้วยความที่ทาเคชิเป็นหนึ่งในไอนัวร์และเป็นสมาชิกตระกูลมิโดริยะ ดังนั้น เรื่องถึงอิซึคุแน่นอน โชคร้ายที่อิจิโร่ขู่ผู้นำตระกูลมิโดริยะไม่ให้ทาเคชิทำแท้ง ด้วยการอ้างเรื่องการผูกชีวิตระหว่างเหยื่อกับตัวอ่อนไว้เพื่อให้อิซึคุยื้อชีวิตลูกชายระหว่างการตั้งท้องไว้จนกว่าจะคลอด และวาลาผมเขียวที่รู้เข้าก็แทบจะบ้าตายที่ลูกชายคนเล็กไปโดนแบบนี้ แต่ก็ยังดีที่เขายังปรับอารมณ์เร็วและให้กำลังใจทาเคชิให้ใช้ชีวิตที่ดี และเทพผมเขียวตัดสินใจไม่ส่งทาเคชิไปทำแท้งเพื่อไม่ให้เสียเวลาสร้างกายหยาบใหม่ ในขณะที่คนในยูเอรู้ข่าวเกี่ยวกับทาเคชิหมดแล้ว ไม่เว้นแม้กระทั่งอาสึกะหวานใจของทาเคชิ ที่แอบหลงรักทาเคชิมาตลอดและเห็นใจหนุ่มน้อยคนนี้มาก เลยตัดสินใจขอเป็นคู่รักถาวรของทาเคชิและดูแลลูกในท้องของทาเคชิต่อไป และดูเหมือนว่าลูกชายในท้องของทาเคชินั้นทรงพลังกว่าออลฟอร์วันจูเนียร์ทุกคนรวมกัน เนื่องจากว่าเขาได้บรรจุไฟชีวิตลงไปในตัวเด็กในท้องของเขาด้วย ซึ่งจะได้ชื่อว่า มิโดริยะ เก็นโซคุ (Genzoku Midoriya) ส่วนเจมส์นั้นทุกอย่างเป็นไปได้สวยในตอนแรก เพราะอิจิโร่ได้ลงมือลักพาตัวเจมส์ไปทดลองในยามดึกที่ญี่ปุ่นของเรล์ม 394 ที่ทุกคนนั้นหลับสนิทก่อนจะเริ่มไปฝึกงานแล้วด้วยซ้ำ จึงไม่มีใครสังเกตความผิดปกติของเจมส์เลยแม้แต่ตัวเขาเอง และหวังว่าเมื่อถึงวันคลอด อินดิเชียสก็จะทำการดึงตัวเจมส์ไปทำคลอดให้ถึงตายเพื่อที่จะให้อินดิเชียสเข้ากลืนกินร่างของเจมส์ได้อย่างเสร็จสมบูรณ์ ทว่าไม่นานออลไมท์ที่ผ่านประสบการณ์เฉียดตายมาได้ก็สังเกตถึงความผิดปกติของเจมส์ที่ชอบเอามือลูบหน้าท้องตัวเองบ่อย ๆ จึงถามเด็กยูเอชาวอเมริกันผู้โชคร้ายคนนั้นว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เจมส์ก็ไม่ตอบเพราะเขาก็จำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา และไม่รู้ว่ามีอะไรอยู่ในท้องกันแน่ สุดท้ายออลไมท์จึงต้องพาเจมส์ไปหาหมอเพื่อตรวจร่างกายของเจมส์ว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะหนุ่มน้อยชาวอเมริกันที่ติดเชื้อเมกะไมซีตมักจะโดนเป็นเป้าหมายของอินดิเชียสมาตลอด และเจ้าไททันจักรวาลร้ายอาจจะทดลองกับเจมส์แบบเดียวกันก็ได้ จนได้คำตอบว่าเจมส์ตั้งท้อง และลูกในท้องมีดีเอ็นเอที่ตรงกับชิการาคิ ฮาคุบะ หรือ ออลฟอร์วันซีเนียร์ที่ถูกอินดิเชียสยึดร่าง และตรงกับชิการาคิ อิจิโร่ ที่พยายามลอบสังหารออลไมท์ไม่สำเร็จและเคยบุกยูเอสเจด้วย ออลไมท์ไม่มีทางเลือกนอกจากโทรไปหาชิกะอิจิเพื่อโวยเรื่องการพลาดท่าของผู้ใช้วันฟอร์ออลรุ่นที่สิบ และโฮสต์โลกมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากกล่าวขอโทษกับพ่อแม่ของเจมส์เรื่องที่ไม่สามารถช่วยว่าที่สัญลักษณ์แห่งสันติภาพคนใหม่ไว้ได้ พร้อมกับจะช่วยชดเชยค่าเสียหายที่เกิดขึ้นและสัญญาว่าจะดูแลเจมส์ให้ดีกว่านี้ ส่วนเอเลเมนท์รอยัลที่เหลือที่รู้ข่าวเกี่ยวกับเจมส์และทาเคชิเข้าก็รีบสวมวิญญาณนักสืบสอบสวนให้ได้ว่า สมาพันธ์วิลเลินใหม่อยู่ที่ไหนกันแน่ และมีใครอีกบ้างที่โดนผลกระทบครั้งนี้

ขณะเดียวกัน สุรัตน์ คงสุวรรณ หรือโอ๊ต ผู้ใช้วันฟอร์ออลชาวไทยจากต่างจักรวาล ที่เมื่อจบการศึกษาก็เข้าสู่วงการสืบสวนสอบสวนมาทั้งชีวิต ก็กำลังรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับปรากฏการณ์ประหลาดที่คนหายตัวไปอย่างลึกลับ ก่อนจะกลับมาโดยที่จำเหตุการณ์ระหว่างหายตัวไปไม่ได้ หรือต่อให้จำได้ก็ไม่กล้าบอกใคร โชคดีที่โอ๊ตมีตัวช่วย โดยเฉพาะพวกที่มีพลังสายจับเท็จ ไม่ว่าจะเป็นคนภายนอกรอบข้างเหยื่อ หรือจะเป็นตัวเหยื่อที่มีพลังดังกล่าวเอง นั่นถือเป็นความผิดพลาดที่อิจิโร่และตระกูลชิการาคิไม่ได้ใส่ใจว่าคนพวกนี้อันตรายกับแผนการนี้ขนาดไหน เพราะคนพวกนี้ทำให้โป๊ะแตกง่ายที่สุด และต้องถูกฆ่าให้ตายก่อนที่เหยื่อทั้งหลายจะถูกลักพาตัวไป และถ้าหนึ่งในเหยื่อเหล่านั้นมีพลังสายจับเท็จจะต้องถูกฆ่าทิ้งตามไปด้วย แต่อิจิโร่ไม่ทำเลย ดังนั้นระหว่างลักพาตัว พวกเหยื่อที่มีพลังสายจับเท็จพวกนี้ที่เป็นวีไอพีอยู่กับตระกูลชิการาคิ อาจถึงขั้นเค้นถามอิจิโร่ถึงที่อยู่ของเหยื่อทดลองทั้งหมดเพื่อใช้เป็นประโยชน์ในการสืบสวนดำเนินคดี หรือถ้าเป็นเหยื่อที่มีพลังสายจับเท็จไม่ใช่วีไอพีและหมดสติระหว่างการทดลอง อาจจะระลึกได้ว่าระหว่างที่หมดสตินั้นเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา ส่วนคนรอบข้างที่มีพลังสายจับเท็จจะช่วยเค้นเหยื่อที่ไม่มีพลังนี้ให้บอกความจริงให้ได้ ซึ่งจะนำไปสู่การตรวจร่างกายเพื่อพิสูจน์ หรือถ้าบอกไม่ได้ก็ต้องไปตรวจร่างกายว่าเกิดอะไรขึ้น ซึ่งผลตรวจของเหยื่อทุกรายที่หายตัวไปรอบนี้มีความเหมือนกันหมดก็คือ พวกเขากำลังตั้งท้อง และลูกในท้องของเหยื่อเหล่านั้นก็มีดีเอ็นเอเดียวกันคือ ตรงกับชิการาคิ ฮาคุบะ สัญลักษณ์แห่งความชั่วร้ายที่ตายไปแล้ว ยกเว้นตัวอ่อนในท้องของทาเคชิที่มีดีเอ็นเอของเขาเอง แน่นอนว่าสื่อมวลชนประโคมข่าวนี้กันแบบครึกโครม และทำให้ชาวมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์อยากรู้ว่าเหยื่อบางคนขนาดเป็นผู้ชายทั้งแท่งแต่กลับตั้งท้องได้ยังไง แถมหน่วยงานรัฐทั่วโลกรีบจัดตั้งองค์กรพิเศษสำหรับผู้ประสบเหตุการณ์นี้โดยเฉพาะ โดยลงชื่อสมาชิกเพื่อหาวิธีแก้ไขปัญหาใหญ่ที่เกิดขึ้น ขณะที่โอ๊ตก็เอารายชื่อเหยื่อเหล่านี้มาแจ้งให้เอเลเมนท์รอยัลที่ผีนักสืบเข้าสิงอยู่ให้รับทราบว่ามีคนอื่นที่โดนด้วยเหมือนกัน ซึ่งตอนแรกหน่วยงานรัฐและเหล่าฮีโร่ตัดสินใจว่าจะต้องทำแท้งเพื่อความปลอดภัยของชีวิตเหยื่อทดลอง แต่ว่าจากปากของเหยื่อระบุว่า ตัวอ่อนออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นสเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกมีการผูกชีวิตกับเหยื่ออุ้มท้องระดับที่ไม่สามารถตัดให้ขาดได้เลย ดังนั้น เมื่อเหยื่ออุ้มท้องได้แท้งเด็กแล้ว อายุขัยของพวกเหยื่อเหล่านั้นก็จะสั้นลง (ยกเว้นพวกที่ได้อัตลักษณ์ฟื้นฟูตัวเองชั้นยอดที่พอจะต่ออายุขัยเหยื่อให้ยาวขึ้นได้บ้าง) และโลก 394 ก็ยังไม่มีวิทยาการใด ๆ มาช่วยไว้ได้ และจะส่งเด็กพวกนี้ไปวาลินอร์ในโลก 396 ก็ไม่ได้เพราะมนุษย์ไม่ได้รับอนุญาตเข้าไปที่วาลินอร์ได้ ดังนั้นชาวเรล์มออฟเทลส์เลยมาถึงทางตันว่าจะเอายังไงกับเรื่องแบบนี้ ร้อนถึงพอเพียงในเรียลลิตี้เมกะเวิร์ส ที่ต้องหาวิธีช่วยชีวิตเด็ก ๆ ที่ไม่มีอัตลักษณ์ฟื้นฟูตัวเองชั้นยอดหลังการคลอดลูกสุดโหดนี้ให้เร็วที่สุด โชคดีที่พอเพียงหาวิธีช่วยชีวิตไว้ได้ด้วยการปรุงน้ำยาฮีลลิ่งและรีเจนเนอเรชั่น ซึ่งมันใช้รักษาได้แม้กระทั่งแผลรูโหว่บนท้องสุดสยอง ทำให้โลก 394 มีความพร้อมมากขึ้นถ้าเกิดถึงวันเวลาคลอด

สามวันหลังจากช่วงเวลาฝึกงานกับโปรฮีโร่จบลง อาการแพ้ท้องของเหยื่อที่ถูกอินดิเชียสจับไปทดลองพร้อมใจกันออกทั่วโลกในเวลาเดียวกันเป๊ะ ไม่เว้นแม้กระทั่งทาเคชิ, เจมส์, และไคโตะ สื่อมวลชนกลับมาประโคมข่าวนี้อีกครั้งโดยพาดหัวว่าเหยื่อที่ตั้งท้องนั้นแพ้ท้องแบบอุปาทานหมู่โดยไม่มีลางเตือนใด ๆ และท้องของเหยื่อเหล่านี้ก็ขยายใหญ่อย่างรวดเร็วทันทีที่พวกเขาเริ่มแพ้ท้อง และหยุดเติบโตที่สามสัปดาห์เพื่อทำการจำศีลก่อนคลอด ขณะที่ของทาเคชินั้นท้องโตเร็วกว่านั้นและหยุดเติบโตที่สามวันเพื่อทำการจำศีลก่อนคลอด แถมที่พิเศษกว่านั้นคือ หลังจากที่ท้องของทาเคชิโตเต็มที่แล้ว เก็นโซคุที่อยู่ภายในสามารถพูดได้ด้วย ทำให้เขาได้เรียนรู้เรื่องราวที่ผ่านมาจากสองเฟสก่อนจนถึงปัจจุบัน ซึ่งเก็นโซคุให้สัญญากับพ่อของเขาว่าจะช่วยเหลือลุงและปู่ของเขาให้ได้ดีที่สุด แต่เด็กน้อยในท้องได้บอกไปว่าเขายังไม่พร้อมที่จะออกจากท้องของพ่อ เพราะเขาทั้งขี้อายเกินกว่าจะออกมาลืมตาดูโลกให้พ่อเห็น และความชั่วร้ายที่ซุกซ่อนอยู่ในกิกะเวิร์สแห่งเมกะเวอร์เซียสกำลังกดไม่ให้เก็นโซคุคลอดออกมาพร้อมกับออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นสเตเบิลรีเทล ซึ่งระหว่างนั้นอิจิโร่ก็ได้มีการโทรศัพท์หาเหยื่อทดลองวีไอพีเพื่อรายงานความคืบหน้าของแผน และอิจิโร่เองก็เกือบใจหายตอนที่รู้ว่าชาวโลก 394 รู้หมดแล้วว่ามีนักเรียนฮีโร่ทั่วโลกเกิดการตั้งท้องหมู่ เพราะกลัวว่าเหล่าโปรฮีโร่จะพาเหยื่อทดลองทุกคนไปทำแท้ง แต่พอมารู้ว่าไม่ได้พาไปทำแท้งแต่จะช่วยชีวิตเหยื่อทดลองที่ไม่มีอัตลักษณ์ฟื้นฟูตัวเองชั้นยอดให้ปลอดภัย อิจิโร่จึงรู้สึกโล่งใจ เพราะเขาให้ความสำคัญกับชีวิตของออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกในท้องของเหยื่อทดลองทั้งหมด มากกว่าชีวิตของเหยื่อทดลองที่จะหมดประโยชน์ในอนาคตเอง จากนั้น อิจิโร่ก็ถามไถ่ถึงความรู้สึกต่าง ๆ ของเหยื่อทดลองวีไอพีที่มีต่อชีวิตใหม่ในท้องของพวกเขา รวมไปถึงให้คำแนะนำสำหรับการดูแลเด็กทารกอย่างกับว่าเหยื่อทดลองวีไอพีพวกนั้นเป็นพ่อกับแม่ของออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกเสียเอง ซึ่งมันผิดวิสัยทั่วไปของเหล่าวายร้ายมาก แต่คนที่ระแคะระคายกับปฏิบัติการนี้จะรู้ดีว่าอิจิโร่แค่เล่นละครเป็นไลฟ์โค้ชให้กับเหยื่อทดลองวีไอพี เพื่อหลอกให้พวกเขาผูกพันกับเด็กในท้อง และเด็กในท้องเองก็มีพลังปล่อยฮอร์โมนกล่อมผู้อุ้มท้องให้ผูกพันกับพวกเขาเช่นกัน แต่เมื่อเหยื่อทดลองวีไอพีได้คลอดลูกออกมาแล้ว อินดิเชียสเจ้านายของอิจิโร่ จะทำการเปิดวาร์ปดึงตัวลูกที่เพิ่งเกิดใหม่กลับไปยังป้อมปราการของตัวเอง เพื่อส่งเสริมให้กลายเป็นออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นต่อไปแน่นอน แต่สำหรับเหยื่อทดลองที่มีพลังจับเท็จนั้นไม่คิดจะโดนหลอกง่าย ๆ ขนาดนั้น จึงไม่ได้ทำตามคำแนะนำของอิจิโร่แบบเคร่งครัดเสียทีเดียว เพื่อที่จะได้ไม่ให้มีความรู้สึกผูกพันกับตัวอ่อนในท้องของพวกเขาเหมือนเป็นลูกชายของตัวเอง หรือแค่คนใกล้ชิดเหยื่อมีพลังจับเท็จก็ไม่ปล่อยให้เหยื่อเคลิ้มตามอิจิโร่ได้ง่ายเช่นกัน จึงแนะนำว่าอย่าทำอะไรที่มันสร้างความผูกพันราวกับว่าออลฟอร์วันจูเนียร์ในท้องของพวกเขาเป็นลูกชายของตัวเองเด็ดขาด แต่สำหรับเหยื่อรายใดที่โชคร้ายไม่มีพลังจับเท็จ หรือไม่มีคนรอบข้างที่มีพลังสายเดียวกัน พวกเขากลับถูกฮอร์โมนของเด็กในท้องของพวกเขากล่อมให้เคลิ้มจนทำให้ตัวเองกลายเป็นพ่อแม่ของเด็กในท้องตัวเองโดยไม่รู้ตัว และอาจจะกลายเป็นว่าผู้โชคร้ายเหล่านั้นก็จะต้องสูญเสียลูกชายของตัวเองไปอย่างไม่มีวันกลับก็เป็นได้ ส่วนเจมส์เองที่รู้ว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ตั้งแต่ก่อนแพ้ท้อง และตอนแรกก็ตัดสินใจขอทำแท้งให้รู้แล้วรู้รอด แต่เพราะปัญหาที่กล่าวไว้ข้างต้น เขาจึงได้แต่ทำใจและใช้ชีวิตตามปกติ โดยมีการพูดคุยกับเจ้าตัวน้อยในท้องของเขาและพยายามไม่ให้ตัวเองผูกพันกับตัวอ่อนนี้จนเข้าขั้นเป็นพ่อลูกให้มากที่สุด ซึ่งด้วยความช่วยเหลือจากเอเลเมนท์รอยัลก็ทำให้เจมส์ไม่ติดบ่วงความผูกพันกับเด็กในท้องของตัวเองเลย และเพื่อความปลอดภัย ชาววาลินอร์จึงต้องร่ายมนตร์คุ้มกันเจมส์ เผื่อว่าอินดิเชียสจะทำอะไรผู้ใช้วันฟอร์ออลรุ่นที่สิบผ่านเมกะไมซีต ในขณะที่ไคโตะเองก็รู้สึกผูกพันกับชินระในท้องของเขา ถึงขั้นที่ไคโตะเรียกตัวเองว่าเป็นพ่อของชินระเหมือนกับสมัยที่ไคโตะอยู่ในท้องของคาสึโตะ, ตอนที่คาสึโตะอยู่ในท้องของโคสุเกะ, ตอนที่โคสุเกะอยู่ในท้องของชูจิโอะ, ตอนที่ชูจิโอะอยู่ในท้องของนาโอกิ, และตอนที่นาโอกิอยู่ในท้องของอิจิโร่ตามลำดับเช่นกัน ซึ่งแน่นอนว่าถือเป็นอีกหนึ่งโมเม้นต์อบอุ่นหัวใจที่พิสดารมาก จากการคิดไปเองของอิจิโร่และนิมิตเทียมที่อินดิเชียสฉายให้ และส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะมนตร์สะกดของชินระที่ให้ไคโตะเคลิ้มไปเองด้วย

ในที่สุด วันเวลาที่ทุกคนลุ้นระทึกก็มาถึง สามเดือนหลังจากวันที่ปรากฏการณ์แพ้ท้องหมู่เกิดขึ้นพร้อมกันทั่วโลก เหยื่อทดลองทั่วโลกเกิดอาการเจ็บท้องระดับที่เกือบถึงแก่ชีวิต และออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกก็ดิ้นในท้องหนักยิ่งกว่าที่ผ่านมา แน่นอนว่าหน่วยแพทย์ต้องรีบเอายาที่เตรียมไว้มาฉีดให้กับเหยื่อเหล่านี้หลังจากที่ทารกทะลวงท้องออกมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้แต่เจมส์เองก็หนีไม่พ้น ซึ่งโชคดีว่าด้วยมนตร์คุ้มกันเจมส์ทำให้อินดิเชียสไม่สามารถดึงตัวเขาให้มาทำคลอดที่ปราสาทของไททันจักรวาลร้ายได้ แม้กระทั่งผ่านเชื้อราเมกะไมซีตเอง แต่เสียงหวีดร้องแหลมสูงผิดมนุษย์ของออลฟอร์วันจูเนียร์ในท้องของเจมส์นั้นดังลั่นจนคนภายนอกได้ยิน และเขาทรมานเจียนตายมากจนกระทั่งออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นสเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกทะลุออกจากท้องของเขา แน่นอนว่าแพทย์ที่ทำคลอดรีบฉีดเซรุ่มที่พอเพียงปรุงไว้ให้กับเจมส์ทันทีหลังจากตัวอ่อนปีศาจทะลุออกจากท้องของเด็กหนุ่มให้เร็วที่สุด และเจมส์ก็รอดชีวิตได้อย่างกับปาฏิหาริย์ ขณะที่ทารกที่ออกจากท้องของเจมส์ถูกอินดิเชียสดึงกลับไปยังปราสาทของไททันจักรวาลร้าย เช่นเดียวกับตัวอ่อนทั้งหลายที่ออกจากท้องของเหยื่อที่เหลือ ส่วนเหยื่อทดลองวีไอพีที่คลอดออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกออกมาเสร็จแล้วก็ไม่ได้รับการติดต่อจากอิจิโร่อีกเลย ยกเว้นบางคนที่อิจิโร่สนิทที่สุดที่ถูกอินดิเชียสดึงมาทำคลอดที่ปราสาทของเขา ที่นั่น ไคโตะเจ็บท้องอย่างรุนแรงระดับอันตรายถึงตายและชินระดิ้นรุนแรงยิ่งกว่าที่ผ่านมา และเรดสโตนคิงจะต้องช่วยทำคลอดให้กับทั้งไคโตะและเหล่าเหยื่อที่อิจิโร่สนิทที่สุด จนในที่สุด ชินระก็ทะลุออกมาจากท้องของไคโตะ พร้อมกับออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นสเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกที่ทะลุออกมาจากท้องของเหยื่อในปราสาทนี้ ส่วนเหยื่อที่คลอดออกมาก็ถูกส่งกลับไปยังมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ โดยจะส่งไปตามที่ต่าง ๆ แบบสุ่ม รอให้คนอื่น ๆ มารับไปเอง ขณะเดียวกัน พวกออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกที่ถูกเรียกตัวเข้ามา ก็ถูกอินดิเชียสและอิจิโร่ปลูกฝังให้เข้าร่วมกับกองทัพแห่งความมืด ซึ่งแน่นอนว่าการที่ยังมีสติปัญญาของอินดิเชียสฝังอยู่ก็เท่ากับถูกชักจูงได้ง่ายมาก โดยออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นสเตเบิลรีเทลเหล่านี้จะมีชื่อเป็นรหัส โดยเวอร์ชั่นแรกจะมีชื่อว่า AFO-JR-V1 ตามด้วยรหัสมนุษย์ และออลฟอร์วันจูเนียร์ที่ถือกำเนิดมาจากเจมส์มีรหัสว่า AFO-JR-V1-00000 ซึ่งนั่นหมายความว่าตัวนี้คือตัวสำคัญที่จะล่อให้เจมส์มาติดกับ ขณะที่ชินระและลูกหลานตระกูลชิการาคิบริสุทธิ์จะไม่ได้ถูกเรียกเป็นชื่อรหัสเหมือนกับคนอื่น ๆ แต่อินดิเชียสกับอิจิโร่กลับมอบภารกิจแรกให้นั่นก็คือ การให้กำเนิดออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นสอง ซึ่งแน่นอนว่าไม่มีออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกคนไหนสงสัยเลยว่าทำไมต้องเป็นแบบนั้นและตอบรับภารกิจนี้ทันทีโดยไม่ลังเล อย่างไรก็ตาม อิจิโร่ก็ได้ให้เหตุผลว่าเป็นการเพิ่มจำนวนสมาชิกตระกูลชิการาคิให้มากขึ้น เพื่อที่จะได้ช่วยกันปกครองโลก 394 อย่างสมบูรณ์แบบ แต่ก่อนหน้านั้นต้องกำจัดสัญลักษณ์แห่งสันติภาพอย่างชิกะอิจิกับผู้สืบทอดตำแหน่งอย่างเจมส์และแย่งชิงวันฟอร์ออลสูตรออริเจียสให้ได้เสียก่อน ซึ่งจากการที่ออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกเจริญเติบโตจนมีอายุเท่าเด็กมัธยมปลายพอดี จึงทำให้การตั้งท้องด้วยตัวเองของพวกเขาดำเนินไปได้เร็วขึ้น แน่นอนรวมไปถึงชินระลูกชายของไคโตะที่โดนหางเลขไปด้วย และไม่กี่วันต่อมาหลังจากที่ออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกโตจนอายุเท่ากับเด็กมัธยมศึกษาตอนปลาย การตั้งท้องหมู่ก็เกิดขึ้่นทันทีแบบไม่ต้องให้สัญญาณเตือน และหน้าท้องของพวกเขาเหล่านั้นก็ขยายโตเร็วไม่ต่างจากเหยื่อทดลองผู้ให้กำเนิดเลย ยกเว้นว่าอาการแพ้ท้องจะรุนแรงน้อยกว่า ซึ่งแน่นอนว่าออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นแรกก็จะต้องคลอดเวอร์ชั่นสองในอีกสามสัปดาห์ และออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นสองก็จะเจริญเติบโตเร็วให้เทียบเท่ากับวัยมัธยมศึกษาตอนปลายและตั้งท้องออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นสามเป็นรายต่อไป เสร็จแล้วอีกสามวันก็คลอดออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นสามและก็ปล่อยให้ออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นสามเติบโตเร็วให้เข้าสู่วัยมัธยมศึกษาตอนปลายก่อนจะตั้งท้องออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลเวอร์ชั่นสี่ รออีกสามวันก็คลอดเวอร์ชั่นสี่ให้เติบโตเร็วเท่ากับวัยมัธยมศึกษาตอนปลาย แล้วก็ให้กำเนิดเวอร์ชั่นห้า หก เจ็ด แปด เก้า ไปเรื่อย ๆ เป็นวงจรอุบาทว์ไม่สิ้นสุดตามที่อินดิเชียสได้วางแผนเอาไว้

ไม่นาน สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งใหม่เกิดขึ้นอีกครั้ง โดยเกิดขึ้นที่คลังจอกศักดิ์สิทธิ์ใต้ดิน (Basement Holy Grail Warehouse) โดยสี่ลาสต์บอสได้บุกเข้ามาเพื่อแย่งชิงจอกศักดิ์สิทธิ์มาดื่ม แต่คราวนี้ผู้สร้างจอก, พ่อมดเคลวิน, และราชวงศ์เพนดรากอน วางหมากดักทางสี่ลาสต์บอสเต็มที่ ด้วยการให้พลังของจอกศักดิ์สิทธิ์ที่เกิดจากการแบ่งพลังของเหล่าเทวทูตมาปรุงเป็นน้ำยา ได้สร้างทายาทของเหล่าทูตสวรรค์องค์ต่าง ๆ รวมกัน เพื่อที่เมื่อผู้ที่ไม่คู่ควรดื่มเข้าไปแล้วจะตั้งท้องและคลอดออกมาอย่างโหดร้ายไม่ต่างจากที่พวกศาสตร์มืดทำกับเหล่าสตรีที่น่าสงสาร และก็เป็นไปตามแผน เพราะว่าสี่ลาสต์บอสรีบบุกเข้าไปภายในคลังแล้วจัดการกลืนกินกายหยาบของเหล่าผู้กล้าที่คู่ควรกับจอกศักดิ์สิทธิ์เพื่อกำจัดคนที่ขวางหน้า แต่พอสี่ลาสต์บอสเจอกันก็ตะลุมบอนใส่กันเลย ส่วนชาวเรล์มออฟเทลส์รีบโผล่ออกนอกจักรวาลของตัวเองเพื่อมาหยุดสถานการณ์ แต่ก็ไม่ทันแล้ว สี่ลาสต์บอสได้กระดกจอกศักดิ์สิทธิ์ไปหลายช็อต ประมาณว่าแข่งกันว่าใครจะดื่มได้เยอะที่สุด แต่แน่นอนว่าพลังของจอกศักดิ์สิทธิ์ที่ดื่ม ๆ เข้าไปก็ให้กับอิซึคุเพียงคนเดียวเท่านั้น และไม่พอ น้ำยาในจอกศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกปรับปรุงคราวนี้เริ่มแผลงฤทธิ์ปฏิสนธิตัวอ่อนของเทวทูตองค์ใหม่ขึ้นมา ซึ่งสี่ลาสต์บอสได้ดิ้นเร่า ๆ และกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเพราะไม่รู้เลยว่านี่คือยาพิษที่ผู้สร้างจอกดักทางไว้ ส่วนโทมูระถึงแม้จะทรมานแบบสุดขีด แต่ไม่รู้ว่าเพราะโดนความเป็นมาโซคิสต์ครอบงำหรือไม่ ถึงรู้สึกยินดีที่เขาได้ตั้งท้องเพราะจอกศักดิ์สิทธิ์ แต่อิซึคุไม่ทรมานเลย เพราะได้ประโยชน์ถึงสองเด้ง เด้งแรกคือได้รับการปลดล็อกให้ใช้พลังจอกศักดิ์สิทธิ์ที่สี่ลาสต์บอสแข่งกันดื่มไปแต่เพียงผู้เดียว เด้งที่สองคือการที่หนุ่มผมเขียวตั้งท้องเพราะจอกศักดิ์สิทธิ์ถือเป็นอีกหนึ่งวิธีการรักษาที่จะช่วยประคองสุขภาพร่างกายของเขาให้ดีขึ้น

พอเป็นแบบนี้ พวกลูกน้องก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากพาเจ้านายใหญ่กลับฐานทัพของตัวเองเพื่อฟื้นฟูร่างกาย เพราะขืนจะฝืนสู้กับเหล่าผู้กล้าก็ไม่ได้เพราะไม่รู้ว่าใครเป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสแล้วบ้าง ยิ่งไม่รู้ว่าสมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนที่มาคุมที่คลังใต้ดินนี้มีกี่คน ยิ่งเอาไม่อยู่แล้ว ดังนั้น สี่ลาสต์บอสจึงล่าถอยกลับไปด้วยร่างกายที่ปวดร้าว อย่างไรก็ตาม การโดนหนักขนาดนี้ก็ไม่ได้ทำให้อินดิเชียสเข็ดหลาบจำ และคาดหวังว่า จอกศักดิ์สิทธิ์ในอนาคตอาจจะไม่ใช่ยาพิษก็ได้ แต่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้ผู้สร้างจอกตั้งใจจะทำให้จอกศักดิ์สิทธิ์เป็นแหล่งปั๊มประชากรทูตสวรรค์ให้มากขึ้นเพื่อคานอำนาจของสี่ลาสต์บอสให้หมดไป ส่วนโทมูระที่กลับมายังนรกของโลก 394 ก็คิดไอเดียพิสดารว่า อยากดื่มจอกศักดิ์สิทธิ์เพื่อที่จะสร้างทายาทของเหล่าทูตสวรรค์ขึ้นมาบ้าง ส่วนอิซึคุนั้นมีทางเลือกว่าจะดื่มเพื่อรับพลังจากเทวทูตอย่างเดียว หรือจะสร้างทายาทแห่งทูตสวรรค์เพิ่มขึ้นมาด้วย แต่ระดับอิซึคุย่อมเลือกที่จะดื่มเพื่อรับพลังจากเทวทูต พร้อมสร้างทายาทแห่งทูตสวรรค์เพิ่มเพื่อที่จะคานอำนาจของสายศาสตร์มืดด้วยในตัว

แต่กลับกลายเป็นว่าในวันที่ 11 กันยายน 2051 ของปีเรียลลิตี้เมกะเวิร์ส เครื่องบินจากโลกมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ ถูกอินดิเชียสควบคุมด้วยเชื้อดาร์กแวร์ บังคับบินขึ้นแล้วข้ามมิติไปชนตึกเวิลด์เทรดใหม่ ชนจุดเดิมเหมือนเมื่อห้าสิบปีก่อน แต่เพิ่มเติมคือทำเนียบขาวและตึกสูงที่อื่นทั่วสหรัฐอเมริกาก็โดนไปด้วย และอินดิเชียสก็ได้ประกาศให้ชาวอัน-แฟนทาสต์ได้รับรู้ว่า เป้าหมายของการก่อการร้ายครั้งนี้คือ การบังคับให้พอเพียงเลิกผลิตเซรุ่มเมกะไมซีต เพื่อจะได้ให้อินดิเชียสยึดร่างของเจมส์ที่มีวันฟอร์ออลสูตรออริเจียสอย่างสมบูรณ์แบบ นอกจากนี้ไททันจักรวาลอสูรยังจะกล้าเรียกการก่อการร้ายของตัวเองว่าเป็นการเฉลิมฉลองสุดรื่นเริงอีก ทั้ง ๆ ที่อัน-แฟนทาสต์ที่ได้รับผลกระทบจากการสูญเสียเมื่อห้าสิบปีก่อนก็หนักหนาสาหัสเกินกว่าจะเยียวยาได้แล้ว นี่ศัตรูเมื่อสามสิบปีก่อนมาก่อการร้ายซ้ำเติมแล้วยังมาเยาะเย้ยอีก รัฐบาลมหาอำนาจทั่วโลกจะไม่ทนแน่นอน ร้อนถึงไอดีพีเอ็ม ต้องสั่งปิดน่านฟ้าทั้งเรียลลิตี้เมกะเวิร์สกับโลกมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ ห้ามเครื่องบินผ่านทุกกรณี ลำใดที่บินอยู่ ไม่ว่าจะมีผู้โดยสารอยู่ข้างในหรือไม่ ให้รีบลงจอดซะ มิฉะนั้นจะถูกสอยร่วงทุกลำ และลำที่โดนสอยร่วงมักจะเป็นลำที่ถูกเชื้อดาร์กแวร์จากอินดิเชียสควบคุมทั้งสิ้น

จากนั้นทางโลกมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์เองก็ตัดสินใจสร้างนิวเคลียร์เพื่อจบชีวิตอินดิเชียสเป็นการถาวร อานุภาพรุนแรงยิ่งกว่าซาร์บอมบาเป็นแสนเท่า ซึ่งเป็นไอเดียสุดบ้าบิ่นจากโทนี่ สตาร์ก (Tony Stark) เจ้าของชุดเกราะไอออนแมน (Iron Man) และบริษัทสตาร์กอินดัสตรี้ส์ (Stark Industries) โดยที่พอเพียงและเอเลเมนท์รอยัลไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรง พอเพียงจึงลุยด้วยตัวเอง โดยเจอกับเจ้าแห่งมัลแวร์ที่พักรบกับฝ่ายดีเรียบร้อยหลังจากที่เจ้าตัวได้รู้ว่าเชื้อดาร์กแวร์ก็มีข้อดีมากกว่าที่คิด และชุดเกราะฮีโร่บรายน์คิลเลอร์ (Herobrine Killer Armor) อยู่บนดาวเคราะห์ร้างดวงหนึ่ง แต่ยังต้องเผชิญหน้ากับสตีฟโอและสี่ลาสต์บอสที่สู้กันเองอีกเพียบ และที่หนักกว่านั้นคือ มอร์กอธได้โชว์ดาบแห่งดีไมส์ (Sword of Demise) ดาบทมิฬที่มีไทรฟอร์ซกลับหัวสีแดงสลักไว้บนใบมีด เป็นดาบที่มอร์กอธเก็บไว้ตั้งแต่ตอนที่ดีไมส์ได้เสียชีวิตไปแล้ว เพื่อสักวันมอร์กอธจะมอบดาบเล่มนี้ให้กับเจ้าของอีกครั้งเมื่อดีไมส์คืนชีพขึ้นมาแล้ว แต่ปัญหาคือการจะคืนชีพดีไมส์ได้ ต้องใช้เซลด้ากับไทรฟอร์ซทั้งสามชิ้น จึงเป็นสาเหตุที่เธอถูกลักพาตัวไปบ่อย ๆ แถมยังไม่ทันจะได้คืนชีพดีไมส์ หลังจากที่อินดิเชียสได้กลืนกินร่างของมอร์กอธ ดาบแห่งดีไมส์รวมไปถึงอาวุธทั้งหมดที่เขามี ก็ตกเป็นของอินดิเชียสก่อน และพอแยกร่าง ไม่ใช่แค่มอร์กอธเท่านั้นที่ได้อาวุธของตัวเองคืนมา แต่อาวุธที่อินดิเชียสขโมยมาก็ถูกแชร์ให้กับฮีโร่บรายน์เต็มตัวคนอื่น ๆ หมดแล้ว ลาสต์บอสอีกสองคนอย่างออบลิเวียสและอินเฟอร์นอส ก็ได้อาวุธของมอร์กอธมาหมดเลย โทมูระที่หลุดจากไฮฟไมนด์มายึดร่างอินดิเชียสตัวปลอม ก็ได้อาวุธจากมอร์กอธมาแล้วเช่นกัน ในขณะที่อิซึคุที่ทำแบบเดียวกับโทมูระ ไม่ใช่แค่ได้อาวุธจากมอร์กอธเพียงอย่างเดียว แต่ได้ปรับแก้จนกลายเป็นอาวุธมงคลหมดแล้วด้วย อย่างกรณีของดาบแห่งดีไมส์ ก็ถูกปรับแก้ให้กลายเป็นดาบมาสเตอร์ซอร์ดที่มีด้ามถือสีเขียว (Master Sword) จนได้

การต่อสู้ชักจะรุนแรงขึ้นจนหยุดไม่อยู่ โทนี่จึงสั่งยิงนิวเคลียร์ใส่ดาวเคราะห์ร้างที่เกิดเหตุทันที ระเบิดลูกนั้นได้ทำลายกายหยาบของฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งหมดแล้ว และสตีฟโอที่โดนไปเต็ม ๆ ก็ไม่ไหวติง ส่วนชุดฮีโร่บรายน์คิลเลอร์ก็ถูกทำลายเละเป็นข้าวต้มโรห์วาเนี่ยน (Rhovanion) แต่ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา กายหยาบของฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งหก ก็กลับมาควบแน่นจากฝุ่นกัมมันตรังสีอีกครั้ง เพราะมีเชื้อไวรัสที่มีคุณสมบัติดูดซับกัมมันตรังสีได้ ซึ่งเกิดขึ้นในตระกูลวีทีของไบโอคลินิก (Bioclinic VT-Series) ซึ่งนั่นทำให้อาการเจ็บป่วยของอิซึคุนั้นทรุดหนักลง และพวกสายศาสตร์มืดอยู่ในโหมดคุ้มคลั่งมากขึ้น พอเพียงจึงใช้ถุงมืออินฟินิตี้กอนท์เล็ต (Infinity Gauntlets) ขับไล่ลาสต์บอสทั้งสี่ออกไปให้หมด

ศึกนี้มีเพียงลีเวนเนียร์คนเดียวที่พาทั้งทูลคาสและเอออนเวต่อกรกับพวกฮีโร่บรายน์ นอกนั้นทำได้แค่ดูเหตุการณ์ และบางคนถึงกับถามไปว่า ถ้าฮีโร่บรายน์เต็มตัวสักคนได้ไทรฟอร์ซล่ะก็มันจะเกิดอะไรขึ้น ซึ่งถ้าเป็นสายศาสตร์มืดล่ะก็ พวกเขาจะใช้ในแบบของศาสตร์มืดแน่นอน แต่เคราะห์ดีที่ไทรฟอร์ซถูกเทพีวาร์ดาลงอาคมคุ้มกันไว้ไม่ให้คนชั่วร้ายเข้ามาครอบครองไว้ได้ ต่อให้พวกศาสตร์มืดเพียงคนเดียวจะแชร์ไทรฟอร์ซไปให้กับฮีโร่บรายน์ทุกคนก็เถอะ พวกเขาก็จะถูกไทรฟอร์ซเผาไหม้ และมีเพียงฮีโร่บรายน์สายศาสตร์สว่างเท่านั้นที่จะใช้ไทรฟอร์ซได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ

#### บทที่สี่: กลายพันธุ์

หลังจากเหล่าลาสต์บอสพ่ายแพ้ สี่บอสใหญ่โกรธจัดเพราะไม่บรรลุเป้าหมายสักที ไม่ว่าจะเป็นอินเฟอร์นอสที่พบว่าลูกศิษย์ยังหาสูตรผลิตเมกะเวอร์ซัลเพิร์ลปลอมด้วยศาสตร์มืดไม่ได้สักที มีแต่สูตรที่ทำจากศาสตร์สว่างที่อินเฟอร์นอสเกลียดชังอย่างรุนแรง, ออบลิเวียสที่พบว่าลูกศิษย์เพิ่งจะได้ขุมพลังพหุจักรวาลมาแค่เศษเสี้ยวเพียงเปอร์เซ็นต์เดียว ซึ่งถ้าหามาได้เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ มันจะมีพลังงานความร้อนสูงกว่าใจกลางดวงอาทิตย์สิบล้านล้านเท่า, อินดิเชียสที่พบว่าลูกศิษย์ยังคิดสูตรทำอัตลักษณ์วันฟอร์ออลสูตรอินดิเชียสไม่ออกเลย (One For All Indicious Formula Quirk) อัตลักษณ์นี้ถูกสร้างขึ้นมาเลียนแบบวันฟอร์ออลสูตรออริเจียส (One For All Origious Formula Quirk) แต่เน้นการครอบงำจิตใจมนุษย์เท่านั้น, มอร์กอธที่พบว่าลูกน้องยังสร้างดาร์กไทรฟอร์ซ (Dark Tri-Force) กับดาร์กซิลมาริล (Dark Silmarils) ไม่เสร็จเสียที ในขณะเดียวกัน โทมูระเองก็กำลังคิดว่าจะหาอะไรสนุก ๆ มาเล่น ซึ่งส่วนมากมักจะเป็นหมวดศาสตร์มืดที่ไม่ได้ให้ประโยชน์เท่าที่ควร ส่วนอิซึคุเองก็ได้แต่นอนป่วยอยู่ในวาลินอร์ เพราะเขาไม่สามารถปรับแก้พลังใหม่ที่ดูดซับเข้ามาได้เร็วเท่าที่ควร กว่าจะหายมาเป็นคู่ต่อสู้ในรอบสอบปลายภาคได้ก็ใช้เวลาหลายยุคสมัยตามเวลาแห่งอาร์ดา เพราะเวลามิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์มักจะผ่านไปเร็วที่สุดในบรรดาไทม์ไลน์ของเรล์มออฟเทลส์ ในระหว่างนั้น ชาวอามันต้องเร่งสอนบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัว ให้สามารถป้องกันตัวเองจากสี่ลาสต์บอสได้

แต่แล้วพอสอบปลายภาคเทอมแรกจบลง ระหว่างการเข้าค่ายหน้าร้อน อินดิเชียส, ออบลิเวียส, และมอร์กอธ ทำเรื่องปั่นป่วนทั่วเรล์มออฟเทลส์อีกครั้ง เมื่อทั้งสามนั้นได้เอาพลังที่ได้มาเข้าตัว ทั้งวันฟอร์ออลสูตรอินดิเชียส, ดาร์กซิลมาริล, และดาร์กไทรฟอร์ซที่สร้างเสร็จแล้วทั้งหมด กับขุมพลังพหุจักรวาลเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ เข้าตัวทันที โดยที่พลังและไอเท็มทั้งสามอย่างประกอบไปด้วย แร่ยูเรเนี่ยม-303 (Uranium-303), แร่พลูโตเนี่ยม-303 (Plutonium-303), ดาร์กคริปโตไนต์ (Dark Cryptonite), พลังงานเอ็นเดอร์, พลังงานอาร์เจ็นต์, สารอดัม (Adam Chem), ปรสิตสตรีกอย (Strigoi Parasite), เชื้อวิเธอร์เพลก ซึ่งหนึ่งในส่วนประกอบเหล่านี้มันให้สารกัมมันตรังสีจากปฏิกิริยาหลอมรวมนิวเคลียสขั้นดาวฤกษ์ที่ใหญ่กว่าดวงอาทิตย์สี่หรือห้าเท่า เกิดเป็นเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์เดินได้ที่มีลักษณะสุดพิสดารสุด ๆ เพราะวันฟอร์ออลและไอเท็มชั่วร้ายทั้งสอง นอกจากจะเลียนแบบพลังของออริเจียสและไอเท็มต้นฉบับแล้ว ยังเอาความสามารถจากสารอดัมจากไบโอช็อกเวิลด์อีก (Bioshock World) การกลายพันธุ์รุนแรงครั้งนี้ทำให้เกิดสารไคจูบลู (Kaiju Blue) ซึ่งจะเป็นพิษกับทุกชีวิตบนดาวเคราะห์ทุกดวงได้เป็นพันล้านปี และสามารถปนเปื้อนกับชั้นบรรยากาศ, พื้นผิวดินและพื้นผิวน้ำ, และเนื้อข้างในสภาพแวดล้อมอีก ในด้านของช่องปากก็ได้รับการกลายพันธุ์เช่นกันจากสตรีกอย จนเกิดเป็นลิ้นเหล็กในสำหรับดูดเลือดของสิ่งมีชีวิตและแพร่เชื้อปรสิตควบคุมร่างกายมนุษย์ ความกระหายโลหิตจึงเกิดขึ้นนับแต่นั้นเป็นต้นไป ขณะที่อุณหภูมิร่างกายของฮีโร่บรายน์เต็มตัวเริ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ อย่างช้า ๆ ยิ่งอุณหภูมิสูง สารอดัมก็จะมีปริมาณมากขึ้น แต่ก็แลกมากับความเสถียรที่จะลดน้อยลงถ้าอุณหภูมิสูงเกิน 38,000 องศาเซลเซียส จนเสี่ยงที่จะเกิดร่างโมลเท็นฮีโร่บรายน์สูง (Molten Herobrine) ร่างนี้เกิดจากการที่ฮีโร่บรายน์เต็มตัวมีร่างกายที่ไม่เสถียรจากอุณหภูมิที่ร้อนเกิน 38,000 องศาเซลเซียส และมีความเสี่ยงที่จะระเบิดหลอมละลายทั้งจักรวาลสูงมากถ้าปล่อยทิ้งไว้นาน ๆ จนร้อนพอที่จะเกิดอาการนี้ได้ และแน่นอนสเกลพลังนั้นหนักยิ่งกว่าเฮเซย์ก็อดซิลล่า (Heisei Godzilla) ในภาพยนตร์ ก็อดซิลล่า ถล่ม เดสโทรย่าห์ ศึกอวสานก็อดซิลล่าเสียอีก (Godzilla VS Destoroyah) เพราะร่างเบิร์นนิ่งก็อดซิลล่า (Burning Godzilla) ของเฮเซย์ก็อดซิลล่านั้นจะมีความเสียหายแค่ระดับดวงดาวเท่านั้นเอง

และก็เหมือนเดิม นอกจากทั้งอินดิเชียส, มอร์กอธ, และออบลิเวียส จะได้พลังและอุปกรณ์ที่แชร์กันเองหมดแล้ว ฮีโร่บรายน์คนอื่น ๆ ก็ได้พลังและอุปกรณ์แบบเดียวกัน ทั้งอินเฟอร์นอสที่ยังสร้างเมกะเวอร์ซัลเพิร์ลไม่สำเร็จก็ได้ตัวช่วยเร่งให้เสร็จเรียบร้อย, โทมูระที่อยู่เฉย ๆ ก็ได้พลังและอุปกรณ์เอง, อิซึคุที่อาการป่วยทรุดหนักเพราะต้องแก้สภาพให้กับพลังและอุปกรณ์ที่ถูกถาโถมมาจนไม่สามารถแปรสภาพได้ทันเวลา และการที่ช่องปากของหนุ่มผมเขียวกลายพันธุ์ แทนที่จะเป็นลิ้นงูสุดสยอง แต่กลับกลายเป็นลิ้นกบแบบสึยุที่ใช้ดูดโรคร้ายและแพร่ภูมิคุ้มกันล้วน ๆ แถมร่างโมลเท็นฮีโร่บรายน์ของตัวเองนั้นจะมีลักษณะคล้ายกับมอนสเตอร์เวิร์สก็อดซิลล่า (Monsterverse Godzilla) จากภาพยนตร์ก็อดซิลล่า 2: ราชันแห่งมอนสเตอร์ด้วยซ้ำ (Godzilla: King of The Monsters) แถมสเกลพลังจากการระเบิดจะเบาลงไปมากโขและสามารถควบคุมร่างโมลเท็นฮีโร่บรายน์ของเขาเองได้โดยไม่ต้องให้พวกสายศาสตร์มืดบังคับให้เป็นอย่างเดียว ซึ่งนั่นทำให้ดาร์กไทรฟอร์ซและดาร์กซิลมาริล กลายเป็นไทรฟอร์ซและซิลมาริลด้านสว่างที่เหมือนกับของแท้มากระดับที่หาข้อแตกต่างไม่เจอเลยทีเดียว

ส่วนด้านเรียลลิตี้เมกะเวิร์สเองก็ยังได้รับผลกระทบซ้ำซ้อน เพราะพอเพียงที่มีร่างกายเป็นกึ่งฮีโร่บรายน์อยู่แล้ว ต้องมาเจอฝันร้ายถึงอวสานของจักรวาล ที่ตัวเองถูกเผาจากแรงระเบิดที่อินดิเชียสเกิดอาการเมลต์ดาวน์ พอตื่นขึ้นมาก็มาเจอกับอินดิเชียสตัวปลอมอีกหนึ่งคนบุกมาหน้าบ้านของตัวเองตั้งแต่เช้า แต่คราวนี้สารกัมมันตรังสีในตัวฮีโร่บรายน์คนนี้สูงผิดปกติ และด้วยความที่เจ้าตัวยังแข็งแกร่งสู้ตัวจริงไม่ได้ พอเพียงที่เดาได้ง่าย ๆ (แถมเดาถูกเสียด้วย) ว่าอินดิเชียสจะขู่ว่ายังไงเมื่อร่างกายเป็นแบบนี้จึงถามว่า ก่อนหน้านี้เขาขับไล่อินดิเชียสออกไปจากเรล์มออฟเทลส์แล้ว ทำไมยังไม่ยอมแพ้อีก อินดิเชียสจึงบอกว่า อย่าหวังว่าเขาจะเข็ด เพราะเขาได้สร้างอัตลักษณ์ที่ทำปฏิกิริยากับสารกัมมันตรังสีที่เขาดูดซับมาจนกระทั่งกลายพันธุ์เป็นเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์เดินได้และมีสารพิษที่เป็นพิษกับทุกชีวิตบนโลก และก็ขู่ตามที่พอเพียงเดาได้ว่าถ้าเขาตาย เขาจะปล่อยสารพิษทั้งหมดในตัวเขาออกมาปนเปื้อนพื้นผิวและชั้นบรรยากาศทั่วโลกให้สิ่งมีชีวิตอยู่บนดาวดวงนี้ไม่ได้อีกต่อไป พอเพียงที่ได้รู้สาเหตุแบบนี้ตัดสินใจบอกว่า เขาคาดไว้แล้วว่าอินดิเชียสจะต้องขู่แบบนี้ และเขาจะฆ่าอินดิเชียสอีกครั้ง แต่ไม่ใช่ที่บ้านหลังนี้ และเมื่ออินดิเชียสถามว่าแล้วพอเพียงจะฆ่าเขาที่ไหนล่ะ พอเพียงจึงตอบโดยการจับอินดิเชียสวาร์ปไปกลางอวกาศที่ห่างไกลจากโลกประมาณแปดสิบล้านล้านปีแสง แล้วจากนั้นก็ชักฮิดเด็นเบลดใต้แขนแล้วปาดคออินดิเชียสตัวปลอมทิ้งไปเลย บาดแผลบนคอของอินดิเชียสตัวปลอมพ่นเลือดที่มีอุณหภูมิสูงเกินร้อยองศาเซลเซียสกระฉูดออกมาเปื้อนหน้าพอเพียงเต็ม ๆ แต่ก็ไม่เป็นไรเนื่องจากเจ้าตัวนั้นเป็นเพอร์เฟกต์ฮิวแมนชั้นสูงสุดที่ทนสารพิษได้ทุกรูปแบบ แถมทนอุณหภูมิได้สูงสุดสามพันล้านองศาเซลเซียส ต่อให้พอเพียงโดนแค่ไหนก็ไม่หวั่นอยู่แล้ว โดยเลือดที่กระฉอกออกมาของอินดิเชียสประกอบไปด้วยสารกัมมันตรังสี, สารแอมโมเนีย, พลังงานเอ็นเดอร์, เชื้อวิเธอร์เพลก และไมโครออกซิเจนที่เข้มข้นสุด ๆ ทั้งคู่ และมีสีน้ำเงินเหมือนกับสารไคจูบลูในแปซิฟิกริมแทนที่จะมีสีดำในระยะที่สอง โดยพอเพียงก็คิดจะเอากายหยาบปลอมมาศึกษาให้จงได้เพื่อหาทางรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต แต่ก่อนอื่นเขาต้องหาวิธีป้องกันสารพิษทั้งหลายที่กล่าวมาที่ศพกำลังแพร่เสียก่อน เขาจึงพันศพด้วยผ้าที่ทำจากวัสดุลับที่มีคุณสมบัติดูดซับสารกัมมันตรังสีและสารพิษอื่น ๆ อีกมากมาย แล้วเอามันมาศึกษาที่บ้านของพอเพียงในที่สุด

การชันสูตรศพปลอมของอินดิเชียส ทำให้เขาได้รับรู้ว่า เชื้อโรคทั้งหลายแหล่ไม่ว่าจะเป็นเชื้อรา, ไวรัส, ปรสิต, ทั้งหมดทั้งมวลในตัวของอินดิเชียส มีการกลายพันธุ์จากการได้รับสารอดัมและสารกัมมันตรังสีมากเกินไป จนเกิดการกลายพันธุ์อย่างรุนแรง แม้มันจะไม่มีผลกับเรียลบีอิ้งที่เป็นกึ่งฮีโร่บรายน์มาแล้วก็ตามเนื่องจากพวกเขาทั้งหลายไม่มีเชื้อโรคทั้งหมดติดมาเลยแม้แต่ชนิดเดียว แต่ที่พอเพียงแปลกใจคือ อินดิเชียสเอาสารอดัมมาจากไหนกันแน่ และทำไมอินดิเชียสจำเป็นต้องสร้างวันฟอร์ออลสูตรของตัวเอง ทั้ง ๆ ที่เวทมนตร์ของฮีโร่บรายน์เต็มตัวมันก็มีพลังมากกว่าวันฟอร์ออลสูตรออริเจียสที่มีพลังแค่เสี้ยวเล็กเสี้ยวน้อยของทั้งหมดที่ออริเจียสมีแล้วด้วยซ้ำ แต่เพื่ออัคนีปริศนา, พลังของออริเจียส, พลังพหุจักรวาลของเพอร์เฟกเทียส, และเมกะเวอร์ซัลเพิร์ลที่ฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดกระหายอย่างหนัก แต่อิซึคุที่เป็นสายศาสตร์สว่างกลับได้รับไปเพียงคนเดียว อินดิเชียสถึงกับลงทุนขนาดนี้เชียวเหรอ แต่ก็เพื่อไม่ให้เกิดเรื่องร้ายแรง พอเพียงจึงตัดสินใจสร้างเซรุ่มกำจัดเชื้อราเมกะไมซีตแล้วส่งไปฉีดใส่ตัวเจมส์ทันที

แต่ที่หนักกว่านั้นคือ ในช่วงเข้าค่ายหน้าร้อนเฟสสามของยูเอนั้นก็มาอีหรอบเดิมคือถูกสมาพันธ์วิลเลินจู่โจม เพื่อหวังจะชิงตัวเอ็ดดี้และเจมส์ไปด้วยเป้าหมายที่ต่างกัน โดยเอ็ดดี้จะถูกใช้เป็นเครื่องมือของสมาพันธ์วิลเลิน ส่วนเจมส์ถูกใช้ในฐานะเหยื่อบูชายัญร่างกาย ซึ่งแม้เจมส์จะหมดสติเพราะจิตใจได้ถูกดึงเข้าสู่ไฮฟไมนด์ และเข้าทางให้สมาพันธ์วิลเลินแห่งอินดิเชียสสามารถเอาตัวเจมส์ไปให้อินดิเชียสได้อยู่แล้ว แต่มันไม่ง่ายขนาดนั้น เพราะแม้แต่เพื่อนร่วมห้องยังปกป้องเจมส์ไว้จนสุดทาง จนทำให้เอ็ดดี้ต้องถูกลักพาตัวไปเพียงคนเดียว แต่อย่างไรก็ตาม จิตใจของเจมส์ในไฮฟไมนด์ก็ยังถูกองค์อิลูวาตาร์ดึงออกมาแล้วย้ำเตือนถึงเป้าหมายสำคัญในศึกเฟสสามนี้ ก่อนที่จะปลูกฝังความกล้าขัดขืนต่ออำนาจฮีโร่บรายน์ให้กับเจมส์ และได้รับการช่วยเหลือจากผู้ใช้วันฟอร์ออลรุ่นก่อน ๆ และออริเจียสที่แฝงในวันฟอร์ออลสูตรของตัวเอง ออกมาสู่โลกภายนอกให้ได้ เพื่อที่ทางโรงเรียนจะได้ฉีดเซรุ่มกำจัดเมกะไมซีตให้หมดไปอย่างถาวร เจมส์ที่ฟื้นคืนชีพจึงตัดสินใจว่าจะไปบุกเพื่อชิงตัวเอ็ดดี้ให้จงได้ ในขณะที่อิจิโร่ได้ยื่นข้อเสนอแก่เอ็ดดี้เพราะรู้ดีว่าเจ้าเด็กนี่ก็หัวร้อนง่ายเหมือนกับคัตซึกิตอนหนุ่ม แต่เอ็ดดี้ก็ปฏิเสธเหมือนเดิมและถ่วงเวลาทุกคนไว้ได้นานพอที่จะให้เหล่าฮีโร่บุกถล่มผับบาร์ไว้ได้ แต่ทว่าอินดิเชียสที่แอบกบดานอยู่ใกล้กับเมืองแร็ปเจอร์ฝั่งตะวันออก ซึ่งเป็นที่ที่เด็ก ๆ ทั้งหลาย ทั้งเจมส์, ทาคูมิ, เอ็ดเวิร์ด, ทิเรี่ยน, คุโรอิจิ, ไฮดัส, ซาลคันทาร์, เทลควอนดัส, เอธีเนียร์ รวมไปถึงคิริชิมะ คาวาซากิ (Kawasaki Kirishima), โทโดโรกิ เรียว (Ryo Todoroki), และบาคุโก เอดามารุ (Edamaru Bakugo) แอบดอดตามเข้ามา ก่อนที่ไททันจักรวาลปัจจามิตรจะได้รู้ตัวว่าเด็กกลุ่มนี้เข้ามาช่วยเอ็ดดี้ ก็ออกลายขึ้นมาด้วยการเรียกบัลร็อกสายพันธุ์ใหม่เข้ามาบุกชิงตัวทั้งสมาชิกสมาพันธ์วิลเลินออกไปจากผับบาร์ รวมไปถึงตัวเอ็ดดี้ที่อุตส่าห์อยู่ในอ้อมกอดของชิกะอิจิอยู่แล้วกลับต้องโดนอินดิเชียสฉุดออกไป ให้มาที่เมืองแร็ปเจอร์จนได้ ซึ่งถ้าชาวมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ไม่สามารถช่วยเหลือเอ็ดดี้ไว้ได้ เรื่องอาจจะไม่ได้เลวร้ายซะทีเดียว เพราะแม้เอ็ดดี้จะถูกทำให้เป็นบัลร็อก ดวงจิตเดิมของเอ็ดดี้ก็ยังกลายเป็นไมอาเพลิงฝั่งอิซึคุได้ ซึ่งไม่มีฝ่ายดีหน้าไหนพร้อมที่จะปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ง่าย ๆ

หนำซ้ำ ออลฟอร์วันจูเนียร์รหัส AFO-JR-V1-00000 ที่ยังจำได้ว่าเจมส์คือผู้ให้กำเนิดเขาและกำลังมาที่นี่เพื่อช่วยชีวิตเอ็ดดี้ ดันมาอยู่ในโกดังเก็บบัลร็อกในเมืองแร็ปเจอร์ เลยมีการเกลี้ยกล่อมสารพัดให้เจมส์ออกมา แต่เจมส์เองก็ไม่ยอมและปฏิเสธหลังชนฝา แถมยิ่งบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งหกที่มากับพวกของเจมส์ส่งรังสีแรงมากจนอินดิเชียสสัมผัสได้ชัดเจน เขาก็ชิงใส่ไฟซาลคันทาร์เพื่อโน้มน้าวให้เขาเข้าฝั่งตัวเอง รวมไปถึงให้หนุ่มน้อยคนนี้พาบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวฝั่งอื่นมาเป็นเหยื่อบูชายัญ แต่วาจาคำลวงนั้นไม่อาจหว่านล้อมใจที่แข็งกร้าวของซาลคันทาร์ได้ เขาจึงต่อว่าผู้สร้างตัวเองไปว่าเขาไม่ได้มาเพื่อมาเข้าฝั่งอินดิเชียส และไม่ได้แม้กระทั่งเอาเพื่อน ๆ ของเขามาเป็นเหยื่อบูชายัญให้กับไททันจักรวาลร้าย แต่เขากับเพื่อน ๆ มาเพื่อตัดกำลังอินดิเชียสและช่วยเหลือเอ็ดดี้ออกไปต่างหาก และสั่งวาจาเด็ดขาดห้ามไม่ให้อินดิเชียสเรียกตัวเองว่าเป็นพ่อแม้แต่คำเดียว แถมยังเคราะห์ซ้ำกรรมซัดหนัก เพราะฮีโร่บรายน์เต็มตัวทุกคน ไม่ว่าจะเป็นบอสใหญ่อีกสามฝ่าย, ตัวโทมูระเอง, หรือแม้แต่อิซึคุที่บุกมาชิงตัวเอ็ดดี้ในฐานะอาจารย์ใหญ่แห่งยูเอ ก็ยังรู้ดีว่าอินดิเชียสจะต้องมาไม้นี้ จึงพาพรรคพวกมาลุยด้วยตัวเอง เพื่อทำลายแผนของอินดิเชียสให้จงได้ โดยเฉพาะมอร์กอธจะเป็นกรณีพิเศษ เพราะเล่นพาอีวิลโคลนทั้งเจ็ดตนมาช่วยสนับสนุนอีกต่างหาก อินดิเชียสจึงช้ำใจอย่างหนักที่ต้องเห็นผลงานของสตีฟโออีกมากมายถูกมอร์กอธแย่งชิงไปอีก และเป็นครั้งแรกที่อินเฟอร์นอสและออบลิเวียสถึงกับตกตะลึงกับสมุนที่แข็งแกร่งของวาลานอกรีตตนนี้ และอิซึคุที่มาถึงที่เกิดเหตุก่อนใครเพื่อนยังต้องรับมือกับลาสต์บอสทั้งสี่ที่จ้องจะเล่นงานอิซึคุ โทษฐานที่เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวคนเดียวที่เป็นสายศาสตร์สว่างและได้พลังที่ฝ่ายสายศาสตร์มืดไม่ได้ ขนาดชิกะอิจิตามมาช่วยอีกแรงก็ไม่ทำให้อะไรดีขึ้นมาเลย เพราะฝ่ายบอสใหญ่ก็พยายามตัดจังหวะไม่ให้อิซึคุ, โทมูระ, และชิกะอิจิ เข้าไปหาเอ็ดดี้ ในขณะที่ฝ่ายชั้นรองกับลูกสมุนฝั่งแกนนำ ก็พยายามจะจับกุมตัวเอ็ดดี้ให้ได้อีก และกลุ่มเด็กยูเอเฟสสามที่จะมาช่วยเอ็ดดี้ก็ทำอะไรไม่ได้เลย เพราะว่าดันพาบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวมาด้วย แล้วแต่ละคนต่างก็ปล่อยออร่าที่มีเพียงฮีโร่บรายน์เต็มตัวเท่านั้นที่สัมผัสได้ ซ้ำร้ายกว่านั้น การจะเอาไปลุยซึ่ง ๆ หน้าเลยก็ไม่ใช่เรื่องดี เพราะเด็กยูเอเฟสสามก็ยังไม่เคยไปสอบใบอนุญาตชั่วคราวเลย ถ้าไปสู้ซึ่ง ๆ หน้า เดี๋ยวจะลงเอยด้วยผลลัพธ์ที่เลวร้ายยิ่งกว่ากรณีของพวกอดีตนักเรียนยูเอเฟสสองตอนสู้กับนักฆ่าฮีโร่ แต่ก็ถือว่าโชคดีที่บุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวได้รับการฝึกฝนจากชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ให้แข็งกร้าวต่อคำจ้อจี้ของสี่ลาสต์บอสที่พยายามล่อให้ออกมารับใช้พวกมัน และรับรู้ถึงสันดานดิบของพวกมันระดับที่เกลียดเข้ากระดูกดำสุด ๆ และจะไม่มีวันให้พวกมันสักคนมาเป็นคนในครอบครัวของบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวเด็ดขาด ซึ่งทำให้สี่ลาสต์บอสช็อกตาตั้งแบบสุดขีด เพราะพวกมันไม่มีโอกาสที่จะกล่อมให้ลูกชายของพวกมันเปลี่ยนใจได้แม้แต่ครั้งเดียว

ส่วนโทมูระเองก็เรียกให้คุโรอิจิออกมา เพื่อที่จะได้ไปอยู่กับพ่ออย่างปลอดภัย แต่คุโรอิจิคิดว่าโทมูระเองก็ไม่ได้ปลอดภัยไปกว่ากัน เพราะฮายาโกะก็บ่นสามีเรื่องการใช้ศาสตร์มืดและสร้างผลงานอันดำมืดจนไม่สนใจจะดูแลครอบครัวเลย แถมยังมีการกล่าวหาว่าชาติเก่าของโทมูระไม่เข้าใจความเป็นครอบครัวเพราะไม่เคยมีลูกเมียเป็นของตัวเองมาก่อนอีก เลยบอกโทมูระไปว่าแน่จริงก็พาแม่มาด้วยสิ จะได้ไปอยู่ด้วยกัน ขณะที่อิซึคุเองก็พยายามจะต่อกรกับสี่ลาสต์บอสก่อนที่ยากดอาการที่ได้จากพระแม่เอสเท (Este) จะหมดฤทธิ์ลง ซึ่งทาคูมิอดเป็นห่วงสุขภาพพ่อไม่ได้ จึงตะโกนบอกว่าถ้ายากดอาการหมดฤทธิ์แล้วรีบถอยกลับวาลินอร์ให้เร็วที่สุด อย่าฝืนมาช่วยเดี่ยว ๆ ต่อไปเลย เพราะมันไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย

อย่างไรก็ตาม เจมส์ก็ตัดสินใจแล้วว่าจะลุยแบบทีเผลอบ้าง ด้วยการให้เรียวยิงกำแพงน้ำแข็งสูงเสียดฟ้า แล้วเจมส์กับเอดามารุจะเป็นฝ่ายดันตัวคาวาซากิไปด้วยความเร็วสูง จากนั้น เรียว, ทิเรี่ยน, และเอ็ดเวิร์ด ก็จะหนีไปทางหนึ่ง ส่วนบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวก็จะแยกไปอีกทางเพื่อไม่ให้พวกลาสต์บอสจับได้ ทาคูมิเข้าใจชัดเจนว่าความสัมพันธ์ระหว่างคาวาซากิ, เอดามารุ, และเอ็ดดี้นั้น เหมือนกับสมัยของเออิจิโระกับคัตซึกิพอดี คนที่จะขอให้เอ็ดดี้ตามมาก็มีเพียงคาวาซากิเท่านั้น และเมื่อโลหิตเพลิงเห็นเด็ก ๆ พวกนี้ ไมอาเพลิงก็ส่งตัวเอ็ดดี้ไปหาเลย พร้อมกับขัดขวางทุกวิถีทางไม่ให้ศัตรูทั้งหลายตามเด็ก ๆ พวกนี้ไปให้ได้ และก็เคราะห์ดีเหลือเกินที่เหล่าโฮสต์โลกที่เหล่าโปรฮีโร่ตามไปขอความช่วยเหลือก็ตามมาช่วยพอดี และแน่นอน องค์อิลูวาตาร์ก็รู้ดีว่าสี่ลาสต์บอสจะเล่นแผนนี้ จึงส่งลีเวนเนียร์, ทูลคาส, และเอออนเว ไปต่อกรกับพวกมัน แถมยกขบวนเหล่านิวทรัลโคลนทั้งเจ็ดที่ฟื้นคืนชีพไว้กลับมาลุยกับอีวิลโคลนโลกเดียวกันอีกครั้งให้รู้แล้วรู้รอด แน่นอนว่าโฮสต์โลกอีกหกคนที่อีวิลโคลนโลกเดียวกันไปรับใช้มอร์กอธและทำให้นิวทรัลโคลนโลกเดียวกันไม่ยอมตายถาวรสักที ก็ช่วยมาตามล้างตามเช็ดกับเหล่าอีวิลโคลนเช่นกัน พ่วงมาด้วยมนุษย์หมาป่าโฮสต์โลกแวมไพร์และมนุษย์หมาป่าพอดี แต่ปัญหาก็คือ พอสถานการณ์พลิก บอสใหญ่จึงใช้วิธีส่งลูกทีมถอยกลับไปยังฐานทัพหลักของตัวเอง ดังนั้น ทั้งโฮสต์โลกและนิวทรัลโคลนเจ็ดโลก ที่มาลุยในศึกแร็ปเจอร์ครั้งนี้ จึงได้สู้กับอีวิลโคลนโลกเดียวกันแค่นิดเดียวเอง

ในขณะที่อินดิเชียสที่สู้กับชิกะอิจิอยู่ก็เปิดวาร์ปดึงวูล์ฟมาเป็นโล่กันดีทรอยต์สแมชของชิกะอิจิเอง แบบเดียวกับในต้นฉบับที่ออลฟอร์วันเปิดวาร์ปดึงกรันโทริโนะมาเป็นโล่กันดีทรอยต์สแมชของออลไมท์เป๊ะ เพราะอินดิเชียสระบายความแค้นที่ทั้งออลไมท์, อิซึคุ, และชิกะอิจิ ทำลายทุกอย่างที่ออลฟอร์วันทำขึ้นมา และเมื่อออลฟอร์วันซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่อินดิเชียสสร้างขึ้นมาแล้วประสบความล้มเหลวในทุก ๆ ด้าน ไททันจักรวาลปัจจามิตรจึงออกโรงลุยด้วยตัวเอง ด้วยความโกรธของชิกะอิจิ จึงทำให้เขาสนใจแต่จะกำจัดอินดิเชียสให้จงได้ แต่การบุกตะลุยขนาดนั้น สี่ลาสต์บอสจึงจับจุดอ่อนของชิกะอิจิได้ และยกออลไมท์ รวมไปถึงชิมูระ นานะ ย่าของโทมูระ มาตำหนิในเรื่องของความไม่ได้เรื่องในด้านการสั่งสอนผู้สืบทอดวันฟอร์ออลเลย และก็ตามประสาชิกะอิจิที่ซูฮกออลไมท์สุดโต่งเหมือนกับอิซึคุ จึงไม่ยอมให้ใครมาดูถูกออลไมท์ได้ นั่นเป็นหลุมพรางสำคัญที่ชิกะอิจิเผลอตกลงไปอย่างง่ายดาย

การต่อสู้ครั้งนี้ ฮีโร่บรายน์เต็มตัวได้ทำลายฝั่งตะวันตกของแร็ปเจอร์ไปหมดเกลี้ยงแล้ว นี่ขนาดโฮสต์โลกเก้าคน, นิวทรัลโคลนเจ็ดคน, ไอนัวร์สองตน, ฮีโร่บรายน์ศาสตร์สว่างหนึ่งคน, และฮีโร่บรายน์ศาสตร์มืดฝ่ายดีอีกหนึ่งคน เป็นฝ่ายรับมือแล้วนะเนี่ย และอินดิเชียสก็ตอกย้ำความแค้นที่อินดิเชียสมีต่อผู้ใช้วันฟอร์ออลทุกรุ่น ตามด้วยโกหกไปว่า ที่จริงแล้ว อิจิโร่ ก็คือหลานชายของออลไมท์ ในชื่อ ยากิ โยคุระ เพื่อบดขยี้ความรู้สึกของชิกะอิจิให้ช้ำใจ ทั้งที่จริงแล้ว โยคุระเป็นชื่อปลอมที่อิจิโร่สวมรอยเพื่อจะลอบสังหารออลไมท์เท่านั้นเอง แต่การลอบสังหารก็ดันมาพังไม่เป็นท่าเพราะอิซึคุเนี่ยแหละ ที่ส่งคนไปขัดขวางจนได้ แต่ชิกะอิจิกลับดิ่งกับคำพูดของอินดิเชียสจนลืมความจริงข้อนี้ จนถูกอิซึคุขยี้เรียกสติ อินดิเชียสถึงกับไปไม่เป็นและโกรธจัดมากที่โดนหนุ่มผมเขียวแฉ และวินาทีนั้นเอง เกฟเวอร์รัสที่ไม่โผล่มาอีกเลยหลังจากจบเฟสสองก็มาถึงแล้ว เพราะความแค้นที่อินเฟอร์นอสซื้อความสุขในชีวิตเพื่อแลกกับพลังวิเศษที่ไนท์แมเรียสมอบให้ ยิ่งได้ข่าวว่าฮีโร่บรายน์เต็มตัวได้สร้างเมกะเวอร์ซัลเพิร์ลเลียนแบบของจริงด้วยสูตรแห่งศาสตร์มืด (ยกเว้นอิซึคุที่สร้างด้วยสูตรศาสตร์สว่าง) ยิ่งเดือดหนักเข้าไปใหญ่ เพราะดาบไนท์แมริกเมกะเวอร์ซัลซอร์ด (Nightmaric Megaversal Sword) แม้จะเป็นดาบจากศาสตร์มืด แต่ใช้ลูกแก้วที่ทำจากสูตรศาสตร์สว่างอยู่ดี

เจ้าชายแห่งโลธาเรียต้องการจะฉีกสัญญาจากอินเฟอร์นอสทิ้ง เพราะเขารู้ดีว่า มันไม่ช่วยให้เขาและชาวโลธาเรียมีความสุขเลยแม้แต่น้อย เขาลั่นวาจาอาฆาตว่าจะกำจัดจอมอสูรทั้งสี่ไปให้จงได้ ขณะเดียวกันก็ได้สั่งห้ามจอมอสูรโทมูระไม่ให้ใช้ศาสตร์มืดก้าวก่ายศึกของเขา เพราะศาสตร์มืดแห่งฮีโร่บรายน์ไม่ได้ช่วยให้เกฟเวอร์รัสได้เปรียบเลยแม้แต่น้อย นี่ยังไม่นับเรื่องการผิดสัญญากับครอบครัวตั้งหลายครั้ง ซึ่งสุ่มเสี่ยงจะทำให้ลูกเมียหมดศรัทธาในตัวของโทมูระอยู่รอมร่อ ส่วนอิซึคุนั้น เจ้าชายแห่งโลธาเรียกล่าวไปว่าเขาทั้งสองมีความเหมือนกันตรงที่ต้องรับมือกับความทุกข์ทรมานของตัวเองที่เกิดขึ้นด้วยน้ำมือของฮีโร่บรายน์ทั้งสี่ เกฟเวอร์รัสและชาวโลธาเรียได้สูญเสียความสุขให้กับอินเฟอร์นอสเพื่อแลกมากับพลังที่เกฟเวอร์รัสไม่ต้องการ ส่วนอิซึคุและทุกชีวิตที่เขาสร้างขึ้นมานั้นติดโรคภัยไข้เจ็บเรื้อรังที่สี่ลาสต์บอสแพร่ใส่ ถ้าทุกภาคส่วนร่วมมือกัน พวกเขาจะสามารถปลดแอกตัวเองออกจากความทุกข์ที่ฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดมอบให้กับพวกเขาให้จงได้

แน่นอนว่ากษัตริย์เนธานและเหล่าสมาชิกร่วมรุ่นของราชวงศ์เพนดรากอนที่ได้กลายเป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียส ก็รีบลงมาลุยในศึกแร็ปเจอร์ทันที อินดิเชียสได้ทีจึงอวดไปว่าเขาได้รับพลังจากจอกศักดิ์สิทธิ์ที่ราชวงศ์เพนดรากอนดื่มไว้และมนตร์คุ้มครองแห่งพ่อมดเมอร์ลินแล้ว ดังนั้น เขาจะเอาพลังพวกนี้มาเป็นดาบคืนสนองแก่ราชวงศ์แห่งคาเมล็อตให้จงได้ ทว่า เขาไม่สามารถชาร์จพลังที่ขโมยมาจากกษัตริย์เนธานติดเลย มันจึงเป็นช่องว่างให้ฮีโร่บรายน์เต็มตัวทุกตนได้ทีชาร์จเวทมนตร์จากเมอร์ลินและจอกศักดิ์สิทธิ์บ้าง ปรากฏว่าคนที่ชาร์จติดมีแค่อิซึคุคนเดียว สี่ลาสต์บอสจึงโกรธมากเพราะอิซึคุดันสามารถใช้พลังที่อยู่ในตัวสมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนทั้งหมดได้ แต่สมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนที่มาลุยในศึกแร็ปเจอร์ต่างตะลึงในอำนาจที่อิซึคุมี และเข้าใจทันทีว่าทำไมเทพเจ้าผมสีเขียวถึงได้ฉายาว่าเป็นตัวแทนของพระผู้สร้าง

จากนั้น พอเพียง, แบรด, เจ้าแห่งมัลแวร์ และทีมพอเพียงไรเตอร์ ก็ตามมาเสริมอีกแรง โดยที่พระเอกอันดับหนึ่งสั่งให้ทุกคนใช้ถุงมืออินฟินิตี้กอนต์เล็ตที่เขาสร้างมา เพราะเขารู้ดีว่าอดีตนักเรียนยูเอเฟสสองยังสวมถุงมือของพอเพียงออกปฏิบัติการอยู่ เหล่าฮีโร่บรายน์เต็มตัวถึงกับต้องขิงดาบดาร์กเมกะเวอร์ซัลซอร์ดของตัวเอง (Dark Megaversal Sword) ซึ่งของอิซึคุจะถูกเรียกว่า วาลาริกเมกะเวอร์ซัลซอร์ด (Valaric Megaversal Sword) ซึ่งเป็นดาบเมกะเวอร์ซัลซอร์ดที่สง่างามที่สุดในประวัติศาสตร์กิกะเวิร์สแห่งเมกะเวอร์เซียสเลย ซึ่งนั่นทำให้บอสใหญ่ทั้งสี่โกรธมาก ที่ทุกอาวุธที่ตัวเองสร้างขึ้นมาถูกอิซึคุดัดแปลงให้ศักดิ์สิทธิ์มากขึ้น เป็นมงคลมากขึ้น และหาว่าเป็นการดูถูกผลงานที่พวกมันสร้างขึ้นมา

สี่ลาสต์บอส จึงเข้าปะทะกับฝ่ายดีกลุ่มใหญ่ที่ใช้ดาบเมกะเวอร์ซัลซอร์ดของตัวเองป้องกันไว้ จนเกิดการระเบิดให้ฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งหกปลิวกระจายไปทั่ว พอทั้งแสงทั้งคลื่นกระแทกสงบลง ดาบของสี่บอสใหญ่กับโทมูระกลับเหลือแต่ด้าม เพราะเมกะเวอร์ซัลเพิร์ลเทียมสูตรศาสตร์มืดแม้จะให้คุณสมบัติเหมือนกับของเทียมสูตรศาสตร์สว่างและของแท้ แต่ความเสถียรยังห่างชั้นราวฟ้ากับเหว ลูกแก้วจึงหลอมละลายใบมีดที่ถูกบรรจุไว้ให้ไปกับน้ำทะเล ส่วนของอิซึคุนั้นด้วยความที่เขาได้รับพลังมาจากเมกะเวอร์เซียสอยู่แล้ว เช่นเดียวกับเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งชั้นสูงทั้งหมด ดาบและลูกแก้วของเขาจึงไม่เป็นอะไรเลยหลังการระเบิดนั่นเอง

ด้วยความโกรธ ลาสต์บอสทั้งสี่จึงเข้าไปรุมกระทืบพวกพอเพียงอีกครั้งด้วยมือเปล่า แต่เทพอูลโม เทพแห่งมหาสมุทร ที่ไม่เคยไว้ใจมอร์กอธตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว เข้าขัดขวางไว้ และตัดกำลังด้วยหอกสามง่ามอัมพาตที่จะดูดมานาศาสตร์มืดให้ระเหยออกไปจากตัวฮีโร่บรายน์เต็มตัวทุกคน สี่ลาสต์บอสกับโทมูระที่โดนหอกนี้แทงหลังเข้าไปจึงได้แต่นอนคว่ำตัวแข็งเดี้ยงอยู่อย่างนั้นเพราะไม่มีแรงมนตร์ดำเหลืออยู่ในตัว ในขณะที่อิซึคุที่เป็นปลาติดร่างแห โดนหอกเดียวกันแทงหลังเข้าไปด้วย ยังแม้กระทั่งลุกขึ้นยืนมาได้ เพราะมานาศาสตร์สว่างในตัวเขามีปริมาณที่เพิ่มขึ้นจนทับมานาศาสตร์มืดในตัวหมดแล้ว ในจังหวะนั้นแหละ ที่ชิกะอิจิที่วันฟอร์ออลกำลังจะหายไป รีบหลบหนีออกไปตั้งหลักทันที

แน่นอนว่าพวกศิษย์เอกที่รู้ตัวว่าอาจารย์ของพวกเขากำลังตกอยู่ในอันตรายก็ต้องรีบมาช่วย แต่โชคดีที่อูลโมวางยาให้กับหอกอัมพาตที่เขาประดิษฐ์ขึ้นมาก่อนแล้ว เพราะผู้ใดที่มีมลทินในจิตใจสูงจะไม่สามารถดึงหอกออกมาได้ไม่ว่าจะใช้แรงมากแค่ไหนก็ตาม แถมยังถูกหอกนี้เผาไหม้ทุกครั้งที่แตะต้องอีกด้วย ซึ่งจะมีผลกับทั้งเซารอน, เรดสโตนคิง, เธาร์การ์ด, ไนท์แมเรียส, และเอ็นโทรเปียส ส่วนโลหิตเพลิงมีจิตใจดีงาม เขาจึงสามารถดึงหอกออกจากตัวของอาจารย์ของเขาได้อย่างง่ายดายโดยไม่โดนหอกเผาอีกด้วย แต่ในเมื่อไม่สามารถให้ศิษย์เอกดึงหอกออกจากตัวได้ ก็ต้องฝากให้พวกเขาไปตามล่าหาชิกะอิจิให้ได้ โชคร้ายที่อูลโมหูไว ปักหอกใส่ศิษย์เอกของฮีโร่บรายน์เต็มตัวให้หมด แน่นอนว่าทั้งเธาร์การ์ดและโลหิตเพลิงก็โดนหางเลขไปด้วย แต่โลหิตเพลิงเป็นเพียงคนเดียวที่ไม่เดี้ยงจากหอกอัมพาตอีกเช่นกัน

ดังนั้น พวกเหล่าฮีโร่มืออาชีพทั้งหลายจึงรีบรุดไปช่วยชิกะอิจิให้ได้ แต่โทมูระกับเธาร์การ์ดอยากจะมีส่วนร่วมด้วย ชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์จึงตัดสินใจลากทั้งสองไปทั้งที่หอกปักหลังอยู่ เพราะไม่ต้องการให้พวกศาสตร์มืดฟื้นพลังมาฆ่าชิกะอิจิอีก ต่อให้โทมูระจะเป็นคนดี แต่มันกลายเป็นผลเสียกับชิกะอิจิเสียมากกว่า แต่ถึงแม้พวกลาสต์บอสจะโดนทิ้งไว้อย่างนั้น โดยไม่มีใครโง่ไปดึงหอกให้เลย แต่อินดิเชียสก็ตัดสินใจฟื้นพลังด้วยการกลืนกินดวงวิญญาณเข้าตัวให้แข็งแกร่งขึ้น โดยจะเริ่มจากตัวร้ายที่เป็นตัวประกอบหวังใช้ร่างปลอมของอินดิเชียสไปใช้ในทางที่ชั่วร้าย ซึ่งกินแค่สิบห้าคนก็มากพอที่จะทำลายหอกสามง่ามอัมพาตที่ปักหลังฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดได้ และทำให้อิซึคุเกิดอาการปวดหัวอย่างหนัก เพราะเขาต้องกำจัดมลทินของดวงวิญญาณที่กำลังจะเข้าตัวออกไป ซึ่งอาจจะหมายความว่าบางครั้งอาจถึงขั้นต้องกำจัดดวงวิญญาณทั้งดวงทิ้งไปเพราะมลทินครอบงำดวงวิญญาณทั้งดวงหมดแล้ว แต่ถ้าเป็นดวงวิญญาณที่มีจิตใจบริสุทธิ์ผุดผ่อง โอกาสที่ฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดจะกลืนกินดวงวิญญาณได้เกือบจะเท่ากับศูนย์ หรือต่อจะให้สำเร็จ ดวงวิญญาณที่จิตใจบริสุทธิ์เหล่านั้นก็จะออกฤทธิ์เป็นพิษให้กับพวกสายศาสตร์มืดอย่างรุนแรงทันที ส่วนสายศาสตร์สว่างอย่างอิซึคุ ก็สามารถกินดวงวิญญาณบริสุทธิ์เหล่านั้นเข้าไปได้และสามารถคัดลอกดวงวิญญาณเดียวกันออกไปจากไฮฟไมนด์พร้อมกายหยาบใหม่ได้เสมอ

เมื่อพวกสายศาสตร์มืดฟื้นพลังเต็มที่แล้วก็ใช้อัตลักษณ์นิ้วหมุดทะลวง แทงบังคับพลังให้กับศิษย์เอกตัวเองเพื่อทำลายหอกอัมพาตบนหลังของศิษย์เอกด้วย ซึ่งจะมีผลทำให้โลหิตเพลิงได้รับบาดเจ็บหนักจากการบังคับพลังทันที และพอสี่ลาสต์บอสตามมาเจอกับชิกะอิจิแล้ว ตัวละครฝ่ายดีทั้งหลายพยายามจะคุ้มกันชิกะอิจิ โดยการสร้างเกราะป้องกันหมัดแขนยักษ์บิดเบี้ยว แต่น่าเสียดาย ไม่มีอะไรเอาอยู่ นอกจากหมัดแขนยักษ์บิดเบี้ยวของโทมูระ เกฟเวอร์รัสจึงตัดสินใจตัดจังหวะด้วยขวานธันเดอร์ดูม (Thunderdoom Battle Axe) แล้วจากนั้นตามด้วยชิกะอิจิ ที่ดึงร่างของฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งหมดขึ้นฟ้านอกชั้นบรรยากาศ ก่อนจะตบท้ายด้วยท่า ยูไนเต็ดสเตตออฟเวิลด์สแมช อัดหน้าฮีโร่บรายน์เต็มตัวทุกคนลงสู่ก้นบึ้งมหาสมุทร อัตลักษณ์วันฟอร์ออลสูตรออริเจียส ได้หายไปจากตัวชิกะอิจิโดยสมบูรณ์ พร้อมกับที่ฮีโร่บรายน์เต็มตัวได้สูญเสียกายหยาบไปด้วย แต่ในด้านของบอสใหญ่ทั้งสี่กลับไม่ยอมเข็ด พยายามจะแย่งชิงวันฟอร์ออลสูตรออริเจียสให้ได้ เป็นการผูกแค้นครั้งสุดท้ายก่อนที่ร่างกายจะสลายเป็นฝุ่นไป

ส่วนโทมูระ ทั้งภรรยาและบุตรชายรีบมาดูใจเทพอสูรผมขาวกระเซิงนี้ พร้อมกับคร่ำครวญใส่โทมูระเรื่องที่ไม่ยอมเลิกใช้มนตร์ดำสักที เพราะอ้างเรื่องอาการลงแดงจากการขาดศาสตร์มืด รวมไปถึงการที่มนตร์ขาวเผาผลาญมานาของตัวเองจนหมด โดยที่ไม่เคยพยายามปรับร่างกายให้เข้ากับศาสตร์สว่างสักที แต่ปัญหาก็คือ ศาสตร์มืดแห่งมอร์กอธกำลังทำร้ายครอบครัวของโทมูระอย่างลับ ๆ และดวงวิญญาณของมอร์โดลินในฐานะอดีตชาติของโทมูระ ที่กำลังพร่ำเตือนให้เลิกใช้ศาสตร์มืดแห่งมอร์กอธ และยังเคยต้องทนโดนเท็นโกะด่ากลับไปว่ามอร์โดลินไม่เข้าใจความเป็นสามีและพ่อเพราะไม่เคยมีลูกเมียเป็นของตัวเอง ได้ชี้ให้เห็นก่อนที่โทมูระจะเสียกายหยาบไปว่า เป็นเพราะความเห็นแก่ตัวและความเรื่องมาก ที่พยายามใช้ศาสตร์มืดต่อไปโดยไม่สนใจคนรอบข้าง รวมไปถึงเถียงกลับตามความเป็นจริงไปว่า โทมูระนี่แหละที่ไม่เข้าใจความเป็นสามีและพ่อที่แท้จริง แม้จะมีลูกเมียเป็นของตัวเองก็ตาม และเมื่อกายหยาบของโทมูระได้สลายหายไป คุโรอิจิที่อาลัยอย่างหนักจึงร้องไห้กับการจากไปของพ่อของเขา

ในขณะที่อิซึคุเองนั้น ภรรยาและบุตรชายทั้งสองมาดู และถามว่าเจ็บบ้างหรือไม่เพราะถูกชิกะอิจิชกแรงขนาดนั้น แต่อิซึคุตอบว่าไม่เจ็บเลยเมื่อเทียบกับการที่ต้องรับพลังศาสตร์มืดมาจากบอสใหญ่ทั้งสี่ แม้จะเสียใจเล็กน้อยที่คุณพ่อผมเขียวรายนี้ต้องตายอีกครั้ง แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ที่ย้อนเวลากลับไปแก้ไขไม่ได้เสียทีเดียว เพราะขึ้นชื่อว่าเป็นไอนัวร์ ก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่เป็นอมตะอยู่แล้ว ดวงจิตของไอนัวร์ทั้งหลายจะไม่มีวันแตกดับเลย เพียงแต่เมื่อเสียกายหยาบไปแล้วพลังจะอ่อนแอจนเหมือนถอยกลับไปเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่เลเวลศูนย์ แต่ตระกูลมิโดริยะไม่เดือดร้อนและไม่มีปัญหาเท่าตระกูลชิมูระ ก็เพราะว่าตระกูลมิโดริยะนั้นถูกเลือกให้มาเป็นหนึ่งในทำเนียบทวยเทพแห่งอาร์ดาแทนมอร์กอธ, เซารอน, ซารูมาน, และกรัซตรักซ์อยู่แล้ว ด้วยอัคนีปริศนา ตระกูลมิโดริยะจึงสามารถสร้างกายหยาบได้เร็วขึ้น และยิ่งไปสร้างในทวีปอามันจะสร้างเร็วที่สุด แถมข้อดีอีกข้อของฮีโร่บรายน์สายศาสตร์สว่าง คือไม่ต้องไปแชร์พลังให้กับฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดอีกด้วย จึงแค่เป็นการบอกลาเพื่อกลับไปพบกันใหม่ที่วาลินอร์เท่านั้นเอง

#### บทที่ห้า: วิปริต

หลังจากศึกแร็ปเจอร์จบลง ทั่วกิกะเวิร์สก็พอหายใจทั่วท้องไปได้ในระยะหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้วางใจร้อยเปอร์เซ็นต์ ยิ่งในช่วงที่ฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดอ่อนแออยู่ เป็นจังหวะเหมาะเจาะที่จะขัดขวางไม่ให้ฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดกลับมาผงาดได้อีกครั้งหนึ่ง แต่เพราะการขาดซึ่งอาวุธที่จะใช้กำจัดอย่างถาวร และไม่รู้เลยว่าต้องกำจัดพวกแกนนำที่กำลังคุ้มกันดวงวิญญาณของเจ้านายตัวเองอยู่ จึงไม่สามารถเจาะฐานทัพแตกไปได้เลยแม้แต่กลุ่มเดียว นำมาสู่การสูญเสียที่อาจจะมากขึ้นถ้าพวกศาสตร์มืดกลับมาแข็งแกร่งอีกครั้ง และมันก็จะเพิ่มขึ้นจริง ๆ เมื่อเหยื่อเคราะห์ร้ายคนหนึ่งต้องตกอยู่ในความทรมานเพราะการลงโทษรูปแบบใหม่ของอินดิเชียส เขาคืออาร์ธาเบธที่สอง (Arthabeth II) มนุษย์ที่เป็นแม่ทัพจอมเวทย์ต่อต้านศาสตร์มืดจากอาณาจักรเบลกอน (Belgon Kingdom) ซึ่งเป็นหนึ่งในอาณาจักรมนุษย์ที่เก็บความแค้นที่มีต่อฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดมาตั้งแต่ก่อนที่อินเฟอร์นอสจะเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวเสียอีก ความพ่ายแพ้ที่อาร์ธาเบธบุกไปกำจัดอินดิเชียสไม่สำเร็จเกิดจากการที่กองหลังอย่างสมาพันธ์วิลเลินได้ทำลายกองทัพของเขาเองจนย่อยยับ อินดิเชียสที่ยังอ่อนแอและยังไร้กายหยาบอยู่จึงลงโทษอาร์ธาเบธด้วยการทำให้เชลยศึกเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวชั้นรองระดับเท่าเทียมกับเรดสโตนคิง เพื่อให้อาร์ธาเบธรับใช้อินดิเชียสไปตลอดชีวิต แต่ก่อนจะทำแบบนั้นได้ อินดิเชียสต้องกลืนกินร่างของเชลยที่ถูกลงโทษเสียก่อน และระหว่างการกลืนกินกายหยาบ ไททันจักรวาลปัจจามิตรจะต้องครอบงำดวงวิญญาณของเชลย แล้วคายดวงวิญญาณเชลยที่ถูกครอบงำพร้อมกับกายหยาบใหม่ออกมา

แต่ปัญหาคือ การครอบงำดวงวิญญาณเชลยศึกระหว่างที่กลืนกินกายหยาบของเชลย มันกลับใช้กับดวงวิญญาณของอาร์ธาเบธไม่ได้เลยโดยสิ้นเชิง เจตจำนงในการต่อต้านความชั่วร้ายจึงยังคงอยู่ต่อไป เขาปฏิเสธที่จะยอมก้มหัวให้กับไททันจักรวาลนอกรีตหลังชนฝา ด้วยการเผาใบหน้าครึ่งซีกด้วยเวทย์แสงแห่งเทพีวาร์ดาจนฮีโร่บรายน์เต็มตัวชั้นสูงสุดสายศาสตร์มืดต้องเจ็บปวดทรมาน ก่อนจะหนีออกไปจากฐานทัพของอินดิเชียส ทำให้อินดิเชียสโกรธจัดเพราะทำพลาดสองเด้ง เด้งแรกคือการลงโทษวิธีนี้ใช้ไม่ได้กับเหยื่อทุกราย เด้งที่สองคือวิธีนี้มีความเสี่ยงที่จะทำให้เหยื่อบางรายเป็นหอกข้างแคร่งอกเพิ่มขึ้นสูง และที่หนักกว่านั้นคือไททันจักรวาลปัจจามิตรไม่ได้เอาแผนเฟลเซฟแบบชัลบานมาใช้กับเคสของแม่ทัพแห่งอาณาจักรเบลกอนเลยด้วยซ้ำ แน่นอนอาร์ธาเบธก็ผูกแค้นกับอินดิเชียสเช่นกัน เมื่อเขากลับมาที่เมืองเกิดของเขา ก็ตามสูตรของฮีโร่บรายน์สายศาสตร์สว่างที่คนรอบข้างจะสงสารและเห็นใจเป็นพิเศษ โดยเฉพาะเซเลนน์ (Selenne) ภรรยาของเขา และลูกชายคาร์วิน (Karvin) ที่ดีใจที่สามีและพ่อได้รอดชีวิตกลับมา แต่ดันกลับมาในสภาพที่น่าเวทนาจับจิต และก็ไม่พ้นที่เมกะเวอร์เซียสต้องเห็นใจและมอบพลังทั้งหมดที่สายศาสตร์มืดอยากได้นักหนาแต่ดันไม่คู่ควร ทั้งเมกะเวอร์ซัลเพิร์ลพร้อมสูตรการสังเคราะห์ที่ถูกต้อง, ขุมพลังพหุจักรวาลแห่งยูนิเวอร์เซียส, ขุมพลังแห่งเรล์ม, และเพลิงอมตะ จนถูกเลือกให้เป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสคนใหม่ อาร์ธาเบธจึงจัดตั้งสมาคมนักล่าฮีโร่บรายน์ (Herobrine Hunter Club) เพื่อกำจัดฮีโร่บรายน์ทุกคนที่เป็นศาสตร์มืด ซึ่งสมาคมนี้จะมีสมาชิกหลากหลายมาก ไม่ว่าจะเป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียส, กึ่งฮีโร่บรายน์, หรือคนธรรมดา พวกเขามาเพื่อพิฆาตฮีโร่บรายน์เต็มตัวให้จงได้

และก็ตามระเบียบ ฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืด ได้พลังอะไร สร้างอุปกรณ์ไหน ก็มักจะแชร์ให้ฮีโร่บรายน์คนอื่น ๆ เสมอ ในจังหวะที่อินดิเชียสกำลังทำพิธีดูดกลืนพลังชีวิตของอาร์ธาเบธอยู่นั้น พลังที่ดูดมาจากอาร์ธาเบธก็มาแชร์ให้กับบอสใหญ่อีกสามตน, โทมูระ, และอิซึคุอีกด้วย พวกสายศาสตร์มืดก็ได้กลับมามีกายหยาบที่สมบูรณ์แบบตามอินดิเชียสไป รวมไปถึงโทมูระที่อุตส่าห์พยายามเลิกศาสตร์มืดแบบจริง ๆ จัง ๆ แล้ว แต่ดันทำให้การเลิกศาสตร์มืดของโทมูระแทบจะพังครืนลงในพริบตา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงอิซึคุที่กำลังหายป่วยอยู่แล้ว จู่ ๆ กลับต้องมาป่วยหนักอีกระลอก แถมการไข้ขึ้นครั้งนี้อุณหภูมิในร่างกายยังสูงถึงเกือบ 6,000 องศาเซลเซียสอีกต่างหาก นั่นเท่ากับอุณหภูมิของพื้นผิวดวงอาทิตย์พอดี ซึ่งแม้ทุกอย่างจะพังไม่เป็นท่า แต่เหล่าทวยเทพก็หาวิธีแก้ไขไว้ได้ ด้วยการผลิตยาสร้างสตามิน่าให้กับโทมูระทุกครั้งที่ใช้ศาสตร์สว่าง ซึ่งโทมูระเองก็ยอมเป็นอย่างดี แต่ตอนที่ร่างกายของพวกศาสตร์มืดกลับมาสมบูรณ์แบบ จังหวะนั้นสารอดัมลดลงไปถึง 75% นับจากปริมาณอดัมทั้งหมดที่มีอยู่ก่อนเสียกายหยาบเดิมไป นั่นหมายความว่าศึกแร็ปเจอร์ครั้งนั้นก็มีผลกับการลดปริมาณสารอดัมด้วย พวกลาสต์บอสทั้งหลายจึงเร่งเพิ่มปริมาณสารอดัมให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เหล่าเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งพยายามทำทุกวิถีทางที่จะตัดพลังทั้งหมดไม่ให้ฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดทั้งหลายออกอำนาจเกินควร แต่จะออกมาจัดการด้วยตัวเองก็กลัวจะทำให้กิกะเวิร์สฉีกขาดอีก จึงได้แต่ร่วมมือกับเพอร์เฟกเทียส, ออริเจียส และองค์อิลูวาตาร์จากเรล์มออฟเทลส์ ด้วยการให้พลังแก่เหล่าผู้กล้าที่มีคุณสมบัติในการต่อต้านความชั่วร้ายแบบหลังชนฝา เพื่อทำให้พลังของฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดอ่อนกำลังลงเรื่อย ๆ หนึ่งในนั้นก็คืออาร์ธาเบธ ที่ถูกรับเลือกมาเป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสให้ใช้พลังของทวยเทพต่อต้านอำนาจมืดให้จงได้ และหลังจากนั้น อาร์ธาเบธก็ได้มาเยี่ยมอาณาจักรโลธาเรียด้วย เพราะรู้ดีว่าอาณาจักรนี้โดนหนักที่สุดในเรื่องของอาถรรพ์จากอินเฟอร์นอส และได้พบกับเกฟเวอร์รัสที่ไม่สบอารมณ์อย่างแรง เนื่องจากรับไม่ได้ที่อินดิเชียสสร้างเจ้าทุกข์เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน เจ้าชายแห่งโลธาเรียที่เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวชั้นรองสายศาสตร์สว่างคนแรกสุดจึงขอให้อาร์ธาเบธร่วมปรึกษาหารือกับเขาเพื่อระดมสมองคิดแผนการที่จะโค่นล้มฮีโร่บรายน์ให้จงได้ ซึ่งเหยื่อความทุกข์ทั้งสองก็แลกเปลี่ยนไอเดียในการพิฆาตความชั่วร้ายอีกด้วย และหาวิธีว่าจะรับมือกับฮีโร่บรายน์เต็มตัวแต่ละคนอย่างไร และพวกมันมีเป้าหมายอย่างไรบ้าง ซึ่งเกฟเวอร์รัสได้มีการระบุว่า มีอีกสถานที่หนึ่งที่ได้มีหมากชิ้นใหญ่ที่มีบทบาทมากที่สุดในสงครามเมกะเวอร์ซัลวอร์สามครั้งก่อน นั่นก็คืออาณาจักรคาเมล็อต ที่นั่น อาร์ธาเบธก็ได้ไปพบกับสมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่ทรมานจากการถูกอินดิเชียสสาปให้เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัว และถูกชิงพลังพิเศษอันเป็นซิกเนเจอร์ประจำราชวงศ์ไป ซึ่งตั้งแต่ที่กษัตริย์อาร์เธอร์ปกครองคาเมล็อตเป็นต้นมา ก็ไม่เคยได้เผชิญวิบากกรรมหนักขนาดนี้มาก่อน กษัตริย์เนธานที่หลังจากบรรยายวิบากกรรมของราชวงศ์ตัวเองเสร็จก็แนะนำไปว่า มีกลุ่มคนให้ความช่วยเหลืออยู่ที่เรล์มออฟเทลส์ ซึ่งโทมูระและอิซึคุซึ่งเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวสองคนหลังอยู่ที่นั่น อาร์ธาเบธจึงรุดหน้ามายังเรล์มออฟเทลส์และได้พบกับโทมูระและอิซึคุพอดี เมื่อได้ทราบประวัติและผลงานที่เหล่าฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งหมดทำไว้ อาร์ธาเบธยิ่งรู้สึกเกลียดพวกฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดเข้าไปอีก เพราะสี่ลาสต์บอสได้สร้างทายาทให้มาเป็นทาส แต่ยังดีที่ชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธคอยเลี้ยงดูให้กลายเป็นคนดี ซึ่งการไข่บุตรเพื่อหวังจะใช้เป็นสัตว์เลี้ยงหรือลูกน้อง ย่อมเป็นสิ่งที่อาร์ธาเบธรับไม่ได้อยู่แล้ว แต่ขณะที่โทมูระที่ก้ำกึ่งระหว่างสายศาสตร์มืดกับศาสตร์สว่าง และตั้งใจว่าจะเข้าสู่สายศาสตร์สว่างอย่างเต็มตัว แม้จะล้มเหลวมากี่รอบก็ตาม แต่อาร์ธาเบธก็ยังเชื่อใจไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ นอกจากจะให้โทมูระพิสูจน์เองว่าฮีโร่บรายน์หน้าขี้ยาคนนี้สามารถเลิกศาสตร์มืดได้ทั้งกองกำลังจริง ๆ และหาวิธีป้องกันไม่ให้ฝ่ายโทมูระหมดแรงเพราะต้องใช้ศาสตร์สว่างเป็นประจำ แต่อย่างไรก็ตาม เมื่ออาร์ธาเบธพบว่า อิซึคุก็เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์สว่างอีกหนึ่งคน แถมเป็นชั้นสูงสุดเพียงคนเดียวอีกด้วย ก็รู้สึกประหลาดใจเอาเรื่อง เพราะเขาเองก็เพิ่งเคยเห็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวชั้นสูงสุดสายศาสตร์สว่างที่ได้ถูกเลือกให้เป็นหนึ่งในเทพวาลาร์แห่งเรล์มออฟเทลส์ด้วย ซึ่งแน่นอนว่าอาร์ธาเบธบอกว่าเขาโชคดีที่ได้เห็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์สว่างที่มาก่อนหน้าเขาเสียอีก ส่วนด้านชัลบานและเอลเลน อาร์ธาเบธที่ได้ฟังเรื่องเล่าถึงสิ่งที่อินดิเชียสทำกับทั้งสองก็ปรี๊ดแตกในตอนแรก แต่เขาก็ปรับอารมณ์ทันและขออวยพรให้ครอบครัวของชัลบานมีความสุข เพราะเขาเองก็หวังว่าพวกเขาจะไม่ทนทุกข์กับสิ่งที่อินดิเชียสก่อไว้

ถึงแม้อาร์ธาเบธจะเป็นหนึ่งในมนุษย์ที่ทรงพลังที่สุดจนอินดิเชียสต้องเอามาใช้เป็นพาหะนำพลัง และนำมาสู่การคืนพลังครั้งใหญ่ของบอสใหญ่อีกสามตนและโทมูระ กับการกำเริบหนักครั้งใหญ่ของโรคภัยไข้เจ็บเรื้อรังในตัวอิซึคุ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มียาพิษที่สอดไส้ไว้ภายใน ยาพิษที่ว่าคืออายุการใช้งานของพาหะนำพลังที่สั้นลง เพราะร่างกายของอาร์ธาเบธมีศาสตร์สว่างอยู่ภายในอยู่แล้ว การที่อินดิเชียส, มอร์กอธ, ออบลิเวียส, อินเฟอร์นอส, และโทมูระ ซึ่งเป็นฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืด กำลังใช้เป็นพาหะนำพลังอยู่ มันก็ไปลดอายุการใช้งานให้สั้นลง แต่กับอิซึคุที่เป็นฮีโร่บรายน์สายศาสตร์สว่างมันเข้ากับร่างกายของอาร์ธาเบธได้ดีอยู่แล้ว อิซึคุจึงสามารถใช้ร่างกายของอาร์ธาเบธนี้ไปได้อีกยาวนานแม้เขาจะไม่ได้เป็นคนลงมือกลืนกินเองเนื่องจากเขาสร้างกายหยาบใหม่ขึ้นมาก่อนด้วยตัวเองก็ตาม และยาพิษนั้นก็ส่งผลมาถึงพลังที่ได้จากเลือดของเนธานเช่นกัน เพราะฟีเจอร์ที่ทำให้ฮีโร่บรายน์เต็มตัวสามารถแตะต้องราชวงศ์เพนดรากอนได้โดยไม่ถูกเผาเริ่มหมดอายุในวินาทีที่ยาพิษของอาร์ธาเบธทำงานพอดี ดังนั้น ฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดจะไม่สามารถแตะต้องราชวงศ์เพนดรากอนได้อีกต่อไปแล้ว นั่นจึงเป็นโอกาสที่สมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนบางคนหาวิธีซ้ำเติมสี่เทพอสูรให้ถึงตายด้วยการแตะต้องร่างกายของฮีโร่บรายน์ทุกตน แต่ก็ซ้ำเติมได้ไม่นานขนาดนั้นเพราะต้องรีบหนีออกจากสมุนที่จะมารุมกระทืบแก้แค้นให้เจ้านายซะก่อน ส่วนสมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนที่จะจัดการโทมูระนั้นก็เพื่อที่จะให้เทพอสูรขี้ยาหักดิบศาสตร์มืดขั้นเด็ดขาด และสมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนที่มาหาอิซึคุนั้นก็แค่มานวดบรรเทาโรคภัยไข้เจ็บให้กับเทพเจ้าผมสีเขียวเท่านั้น แต่สิ่งที่เหมือนกันคือ สมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนที่มาหาฮีโร่บรายน์เต็มตัวถึงที่ ได้ฝากคมมีดปักร่างกายที่จะไม่มีวันถูกดึงออกได้ง่าย ๆ หรือต่อให้ดึงได้ มีดก็จะเผามือที่ดึงมันให้ไหม้เกรียมเหมือนกับการสัมผัสราชวงศ์เพนดรากอน ยกเว้นสายศาสตร์สว่างที่จะสามารถดึงมีดได้ แต่การเผาจะไม่ทำให้ไหม้เกรียม ซึ่งสายศาสตร์สว่างที่กำลังจะหลุดพ้นจากโรคภัยไข้เจ็บไม่ต้องการดึงมีดมงคลออกและให้ปล่อยไว้ทั้งอย่างนั้น หรือไม่ก็ถอดด้ามมีดทิ้งไปเลย ซึ่งสายศาสตร์มืดพยายามจะดึงออก แต่ก็ทำได้แค่ด้ามหักจากใบมีดและทำให้ใบมีดฝังลึกขึ้นไปจนมิดอีก

แต่นั่นก็นำมาสู่ข้อเสียอีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือยาพิษตัวนี้ได้บังคับทางอ้อมให้ฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดต้องต่ออายุความแข็งแกร่งให้มากขึ้น ด้วยการกลืนกินร่างมนุษย์คนอื่น ๆ ที่แข็งแกร่งพอที่จะทำให้ร่างกายของตัวเองสมบูรณ์แบบ และเพื่อทำให้ฟีเจอร์การแตะต้องสมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนได้โดยไม่ถูกเผากลับมาเปิดใช้งานใหม่อีกครั้ง และอิซึคุก็ดันมารับกรรมต้องมาป่วยหนักซ้ำซ้อนอีก และที่น่าสนใจก็คือ ฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดแทบจะไม่สนเลยว่า พาหะนำพลังรายใดที่พวกเขากลืนกิน จะเป็นร่างมนุษย์ที่บรรจุเวทย์ศาสตร์สว่างไว้ข้างในหรือไม่ ยิ่งกลืนกิน อายุขัยของพาหะนำพลังแต่ละรายส่วนใหญ่ก็จะยิ่งสั้นลงเรื่อย ๆ แถมฟีเจอร์จากราชวงศ์เพนดรากอนที่อินดิเชียสต้องการก็กลับมาแค่ในเวลาไม่นานเท่านั้น ซึ่งนำมาสู่ข้อดีที่ว่า แม้อิซึคุจะต้องมาอาการป่วยกำเริบถี่ขึ้น แต่อย่างน้อยอายุขัยของพาหะนำพลังทั้งหมดที่อิซึคุได้รับจะยืนยาวกว่าสายศาสตร์มืดเสมอ ส่วนในด้านดวงวิญญาณของเหยื่อถัดจากอาร์ธาเบธนั้น แม้อินดิเชียสจะตัดสินใจคัดเลือกดวงวิญญาณเชลยที่ง่ายต่อการถูกครอบงำและเหมาะสมแก่การเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวชั้นรองรับใช้ตัวเองอย่างไม่มีบิดพลิ้ว แต่พวกที่ถูกเลือกมา ส่วนใหญ่มักจะเป็นวีรชนที่ขัดขืนการอยู่ใต้อาณัติของสี่จอมอสูรทั้งสิ้น ซึ่งแน่นอนว่าอินดิเชียสงัดเอาแผนเฟลเซฟที่เคยใช้กับชัลบานและเชลยรายก่อนหน้ามาก่อน อย่างการสาปให้เหยื่อตั้งท้องด้วยตัวเอง มาใช้กับเหยื่อที่ไม่ขึ้นตรงกับความชั่วร้ายเพื่อดัดหลังพวกเขา แต่ก็มีผลกับพวกเขาน้อยมาก นั่นเป็นโอกาสดีที่จอมอสูรมอร์โดลินจะเอากับพวกมันบ้างด้วยการครอบงำดวงวิญญาณเชลยที่เหลือให้เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวชั้นรองที่มีชนชั้นใกล้เคียงกับเธาร์การ์ดโดยไม่บังคับให้ยอมรับใช้เขาเลย แถมยังใจดีไม่ทำให้เชลยเหล่านี้ตั้งครรภ์ด้วยตัวเองอีกต่างหาก เว้นแต่จะมีเชลยที่ปรารถนาจะตั้งท้องเอง ซึ่งนั่นทำให้เทพเฮอร์ริออนและกึ่งฮีโร่บรายน์ที่คอยช่วยเหลือดวงวิญญาณของเหยื่อด้วยการสร้างกายหยาบทดแทน ไม่เคยเข้าใจวิธีการช่วยเหลือเชลยของจอมอสูรขี้ยารายนี้เลยว่าเพราะอะไรกันแน่ เพราะมันไปสร้างความทุกข์และภาระให้กับเหยื่อเหล่านี้เสียเปล่า ๆ ขณะที่พวกที่กลายเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัว ไม่ว่าจะจากน้ำมือของอินดิเชียสหรือโทมูระ ก็ได้ถูกรับเลือกให้เป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสคนใดที่ซวยโดนแผนเฟลเซฟของอินดิเชียสเข้าไป ก็จะได้รับพรแบบเดียวกับชัลบาน คือลูกคนแรกในท้องจะได้รับไฟชีวิตจากการเป็นแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียส และเมื่อคลอดคนแรกออกมาแล้วก็จะสามารถตั้งท้องลูกคนต่อไปได้เรื่อย ๆ

#### บทที่หก: วิบากกรรม

หลังจากอินดิเชียสวืดจากการทำให้เชลยทั้งหมดที่อินดิเชียสซื้อร่างกายมารับใช้เขามานักต่อนัก และต้องรีบต่ออายุความแข็งแกร่งให้นานที่สุด เขาก็ได้จับมนุษย์คนหนึ่งจากมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ซึ่งบังเอิญว่าเป็นเพื่อนสมัยเด็กที่สนิทกับอิซึคุและคัตซึกิมาตลอด ก่อนจะแยกทางออกไปหลังจบ ม.ต้น แถมตัวเองยังไร้อัตลักษณ์และเป็นกระสอบทรายให้กับคัตซึกิอีก เขามีนามว่า เคอิระ คินสุเกะ (Kinsuke Keira) แม้หลังจากนั้น คินสุเกะได้เบนเข็มเข้าสู่สายผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ และยอมให้อภัยทุกคนที่ทำร้ายชีวิตเขาตั้งแต่เด็กก็ตาม แต่อินดิเชียสใช้ประโยชน์จากอดีตมาเป็นข้อเสนอล้างแค้นทุกคนที่ทำลายชีวิตหนุ่มคนนี้ พร้อมกับไปลักพาตัวทั้งเจมส์และซาลคันทาร์มาให้อินดิเชียสซะ อย่างไรก็ตาม คินสุเกะกลับปฏิเสธข้อเสนอนี้แบบหัวชนฝา ไม่ว่าจะเอาอะไรมาล่อก็ไม่ยอม ด้วยความยั้วะจัดของไททันจักรวาล จึงจับเอาคินสุเกะไปทำบัลร็อกซะเลย แน่นอนว่าเป็นการล้างสมองใหม่จนเกลี้ยง แต่ร่างกายที่ถูกทำให้เป็นหินอัคนียักษ์เดินได้ ไม่ได้ถูกผูกขาดกับอินดิเชียสแต่เพียงผู้เดียว แต่ยังถูกแชร์ไปให้กับฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดคนอื่น ๆ อีก แถมยังมีอีกหนึ่งร่างกาย ที่กลายเป็นร่างของเทพไมอาเพลิงในสังกัดฝ่ายอิซึคุนามว่า ซูลานาร์ธ (Sulanarth) พร้อมกับดวงวิญญาณดั้งเดิมของคินสุเกะที่กลับมาจุติใหม่อีก แน่นอนว่าซูลานาร์ธได้รับความทรงจำเก่าของคินสุเกะก่อนถูกทำให้เป็นบัลร็อกด้วย ทำให้เขารู้แน่นอนว่ามันจะต้องเกิดอะไรขึ้นกับคนรอบข้างของเขา อิซึคุจึงแนะนำให้คินสุเกะในร่างไมอาเพลิงรีบติดต่อครอบครัวของเขาถึงความไม่สะดวกที่จะพักอาศัยอยู่ที่มายฮีโร่อะคาเดเมียอีกต่อไป และระวังบัลร็อกที่ใช้ร่างกายของเขาให้ดี ๆ

และก็ประจวบเหมาะกับที่เพิ่งจัดฮีโร่บิลบอร์ดชาร์ทเจพีประจำปีล่าสุดไปอีก (Hero Bilboard Chart Japan) อินดิเชียสจึงสบโอกาสส่งบัลร็อกที่ใช้ร่างกายของคินสุเกะไปโจมตีที่เขตบ้านเกิดของคัตซึกิและอิซึคุซะเลย เมื่อคัตซึกิและโชโตะพร้อมจะสู้ เจ้าศิลาอัคนียักษ์เดินได้กลับเรียกชื่อจริงของคัตซึกิและถามว่าเขาจำมันได้หรือไม่ ซึ่งคัตซึกิไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าเจ้าศิลาอัคนียักษ์เดินได้ตัวนี้เป็นใครในอดีตกันแน่ ทว่า อสูรร้ายกลับอ้างว่ามันคือคินสุเกะ เพื่อนในวัยเรียนห้องเดียวกับคัตซึกิและอิซึคุนี่แหละ จากนั้นก็เปิดฉากโจมตีทันที ด้วยการให้โชโตะเสกกำแพงน้ำแข็งให้บัลร็อกถอยออกไปให้ไกล และด้วยความที่ทั้งโชโตะและคัตซึกิมีเทคโนโลยีที่ได้รับมาจากพอเพียงอยู่แล้ว คัตซึกิจึงใช้พวกมันในการจัดการกับเจ้าบัลร็อกตัวนี้เพราะไม่เชื่อในสิ่งที่มันพูด แต่มันก็พยายามจะบอกให้คัตซึกิได้รับรู้ว่าเขามีตราบาปมหันต์ที่ยังแก้ไขได้ไม่หมด ถึงแม้สิ่งที่ทำกับอิซึคุจะถูกชำระล้างออกไปหมดแล้ว แต่ไม่ใช่กับเจ้าบัลร็อกตัวนี้ ที่อาศัยอยู่ในเมืองเกิดเดียวกับทั้งสอง แต่กลับไม่ได้รับการช่วยเหลือใด ๆ เลย และยิ่งในขณะที่อิซึคุเป็นคอนดูอิตและไม่เคยรู้ตัวมาก่อน และประสบชะตากรรมเดียวกับเจ้าบัลร็อกตัวนี้ แต่อิซึคุกลับหันหน้าเข้าสู่ด้านสว่างจนกลายเป็นฮีโร่ ส่วนมันที่เคยเป็นมนุษย์ไร้อัตลักษณ์ก็ถูกปฏิเสธความฝันทุกวิถีทาง ยิ่งด้วยความแค้นสุดขั้ว มันจึงเข้าสู่เส้นทางอาชญากรรม และได้เข้าร่วมการทดลองกับสมาพันธ์วิลเลินจนกลายเป็นโนมุระดับไฮเอ็นด์ และได้รับการดัดแปลงตัวเองจนกลายเป็นบัลร็อกระดับซูเปอร์เฮฟวี่ในที่สุด และบัดนี้ มันพร้อมจะสังหารใครก็ตามที่เคยกล้าทำลายชีวิตมันมาก่อน และเริ่มจากคัตซึกิเนี่ยแหละ

คัตซึกิที่ได้ยินเรื่องนี้ก็สตั๊นไปครู่หนึ่งและเริ่มเสียศูนย์จนโชโตะเห็นได้ชัดเจน เพราะเขารู้แล้วว่านั่นคืออดีตเพื่อนร่วมหมู่บ้านเดียวกับเขา และเพื่อนร่วมหมู่บ้านเดียวกับอิซึคุ จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เจ้าบัลร็อกรู้จักชื่อของทั้งสองด้วย โชโตะจึงเรียกสติคัตซึกิไม่ให้สนใจทุกอย่างที่เจ้าศิลาอัคนียักษ์เดินได้พล่ามมา มิฉะนั้นมันจะได้ใจ แต่ทว่าโชโตะก็ไม่สามารถเข้าไปช่วยคัตซึกิได้ทันเวลา เพราะบัลร็อกร้ายดันใช้จังหวะที่คัตซึกิเสียศูนย์ลงมือทำร้ายคัตซึกิและพังอาคารจนเสียหายไปครึ่งตึกในทีเดียว จากนั้นบัลร็อกก็หันมาเอาเรื่องกับโชโตะต่อ ซึ่งหนุ่มหล่อพลังไฟและน้ำแข็งที่โกรธจัดจึงถามบัลร็อกไปว่าใครเป็นคนสร้างและส่งมันให้มาทำลายหมู่บ้านของคัตซึกิด้วย เจ้าศิลาอัคนียักษ์เดินได้กลับไม่ยอมตอบออกมาตรง ๆ นอกจากบอกให้โชโตะไปเดาเอาเอง พร้อมกับเงื้อมือจะตบโชโตะแล้ว แต่อีธานกับเฮนรี่ได้พาเออิจิโระที่เป็นหนึ่งในเพื่อนสนิทที่ยึดถือความเป็นลูกผู้ชายสุดขั้วมาช่วย ซึ่งทันทีที่เร้ดไรออตได้พบกับเจ้าศิลาอัคนียักษ์เดินได้ รวมถึงสิ่งที่มันทำเต็มสองตา เออิจิโระก็ตวาดว่าสิ่งที่เจ้าบัลร็อกร้ายทำมันดูไร้ความเป็นลูกผู้ชายสิ้นดี ก่อนจะใช้อัตลักษณ์แข็งตัวของตัวเองในการชกอัดหน้าของบัลร็อก แต่อัตลักษณ์ของเออิจิโระยังสู้ความแข็งของเจ้าศิลาอัคนียักษ์เดินได้ตัวนี้ไม่ไหวเลย นอกจากจะทำให้เออิจิโระเจ็บมือแล้ว ยังโดนบัลร็อกตบปลิวตามไปด้วยอีกต่างหาก ทุกอย่างดูจะแย่ลงเรื่อย ๆ และชาวมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์เริ่มกลัวว่าสถานการณ์จะเป็นแบบเดียวกับฝันร้ายแห่งแร็ปเจอร์ และยิ่งไม่ต้องพูดถึงเมื่อโทมูระที่ได้เทคโนโลยีมาจากพอเพียงเช่นกันได้เอาเวทย์ศาสตร์มืดและศาสตร์สว่างมาผสานควบคู่กัน แต่กลับได้ผลลัพธ์ที่ไม่เป็นดังที่หวัง ต่อให้จะฉีดสตามิน่าเพื่อไม่ให้หมดแรงไปมากแค่ไหนก็ตาม นอกจากนี้ เจ้าบัลร็อกยังพล่ามพาดพิงถึงออลฟอร์วันอดีตอาจารย์ของตัวเอง ว่าเป็นผู้ชักจูงให้เจ้าว่าที่บัลร็อกได้กลายเป็นโนมุพร้อมกับอัตลักษณ์ออลฟอร์วันเทียม และมันก็ได้พบกับเขามาก่อนแล้ว แต่มันไม่นึกเลยว่าเขาจะแยกทางจากออลฟอร์วันโดยสิ้นเชิง ซึ่งเป็นสิ่งที่เจ้าศิลาอัคนียักษ์เดินได้ตัวนี้ผิดหวังอย่างรุนแรง

โทมูระที่ได้ยินดังนั้นจึงเกิดความโกรธแค้นสูงชะลูดทะลุปรอทเทอร์มอมิเตอร์ เขาจึงตรงไปปะทะกับเจ้าบัลร็อกแบบรุนแรงหมายจะเอาให้ตาย โดยที่ลืมไปว่ารูปแบบการต่อสู้ที่โทมูระกำลังใช้มันรุนแรงจนผู้บริสุทธิ์ต้องมาเดือดร้อนอย่างหนัก ยิ่งตอกย้ำเข้าไปอีกว่าการใช้ศาสตร์มืดของโทมูระทำให้ทุกอย่างแย่ลงกว่าเดิม และในที่สุด อิซึคุก็มาเผชิญหน้ากับเจ้าศิลาอัคนียักษ์เดินได้ที่เป็นอดีตเพื่อนร่วมหมู่บ้านของเขาอีกครั้ง ซึ่งมันก็ใช้วาจากล่อมอิซึคุอีกครั้งว่ามันกับเขาต่างก็ถูกคัตซึกิกลั่นแกล้งเช่นกัน และถามถึงเหตุผลที่เขาไม่ยอมเอาคืนคัตซึกิให้สาสมบ้างเหมือนที่มันกำลังทำอยู่ และเหตุผลที่อิซึคุเอาชื่อที่ตัวเองเคยเกลียดมากที่สุดอย่างเดกุมาเป็นชื่อฮีโร่ อิซึคุจึงตอบไปว่า เขาใช้คีย์เวิร์ดที่เรียกว่าการให้อภัยและการชื่นชมเป็นสิ่งสำคัญ เขามองว่าคัตซึกิยังมีความดีงามอยู่ในใจ แม้ภายนอกจะดูหยิ่งยโสและเอาแต่ใจตัวเอง แต่อย่างน้อยเขาก็หวังดีและมีโพเทนเชี่ยลที่จะเป็นฮีโร่ได้ และเขาก็ได้ลดมาดเด็กเกเรในอดีตลงจนหมดสิ้นและได้เป็นโปรฮีโร่สมใจแล้วด้วย ส่วนชื่อเดกุที่อิซึคุเลิกเกลียดโดยสิ้นเชิงในปัจจุบันและตั้งเป็นชื่อฮีโร่ก็เพราะว่าภรรยาของเขา (โอชะโกะ) นิยามชื่อนี้ให้มีแง่มุมที่ดีขึ้น แต่เจ้าบัลร็อกหาว่าอิซึคุและทุกคนเอาแต่คุยเรื่องเพ้อฝันโลกสวยเกินไป และสั่งให้ทุกคนหันมามองความเป็นจริงเสียบ้าง เพราะในมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์นั้นยังมีเด็กอีกเป็นจำนวนมากที่โดนคนกลั่นแกล้ง แม้จะมีหลายคนมีโพเทนเชี่ยลที่สามารถก้าวต่อไปได้และลงเอยแบบอิซึคุในที่สุด แต่ก็มีอีกหลายคนที่มีความเสี่ยงที่จะเข้าสู่ด้านมืดและกลายเป็นแบบเจ้าบัลร็อกซูเปอร์เฮฟวี่ตัวนี้ และคนที่เป็นแบบมันเรียบร้อยแล้วก็มีอีกเยอะ และบางส่วนในนั้นก็ไม่สามารถถูกแก้ไขอะไรได้อีกต่อไปแล้ว อิซึคุจึงบอกด้วยความมั่นใจว่า ถ้าอย่างนั้นเขาจะทำให้เด็ก ๆ ทุกคนที่เคยถูกกลั่นแกล้ง เป็นแบบเขาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และไม่ให้ใครก็ตามกลายเป็นแบบเจ้าศิลาอัคนียักษ์เดินได้ตัวนี้แน่นอน

จังหวะนั้นเหล่าบัลร็อกเทียร์สูงสุดชะตากรรมเดียวกับบัลร็อกแห่งอินดิเชียสแต่อยู่ฝั่งอื่นก็โผล่มาสู้กันเอง เช่นเดียวกับซูลานาร์ธที่เป็นคินสุเกะตัวจริงโผล่มาแล้ว เขาตะโกนต่อว่าบัลร็อกที่ได้รับความทรงจำปลอม ๆ ไปว่า เรื่องในอดีตก่อนจบมัธยมศึกษาตอนต้นเป็นความจริงร้อยเปอร์เซ็นต์ ที่เหลือเกิดจากการปรุงแต่งขึ้นมาของอินดิเชียสล้วน ๆ พร้อมกับบอกความเป็นจริงซึ่งมีรายละเอียดดังที่กล่าวไปข้างต้น และตั้งเป้าหมายว่าจะต้องกำจัดบัลร็อกที่ใช้ร่างกายของตัวเองให้หมด จากนั้น ทั้งอาร์ธาเบธ, ทูลคาส, เอออนเว, และลีเวนเนียร์ ก็บุกมาไล่อัดกับบัลร็อกพวกนี้เหมือนกัน จนกระทั่งคัตซึกิได้สติและใช้เฮือกสุดท้ายกำจัดเจ้าหินอัคนียักษ์เดินได้ทั้งห้า ด้วยการใช้ท่า อะตอมิกเบิร์สต์ (Atomic Burst) แล้วค่อยไปตรวจดีเอ็นเออีกทีว่ามันตรงกับคินสุเกะจริงหรือไม่ ก็ตรงกับที่อยู่ในร่างซูลานาร์ธจริง ๆ ด้วย

ต่อมาไม่นาน ศึกยักษ์ชนกันเองในมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ก็ส่งสัญญาณส่อแววจะเกิดขึ้น เมื่อโคลเวอร์ตัวใหม่ (Clovers) บุกเมืองนิวยอร์กอีกครั้ง พร้อมกับปล่อยเหล่าปรสิตตัวเท่าสุนัขกระจายไปฆ่าคนทั่วโลก แต่ปัญหาคือทั้งโลกหาวิธีป้องกันสารน้ำทิพย์ก้นสมุทร (Seabed Nectar) เข้าสู่ร่างกายมนุษย์ได้แล้ว นี่ยังไม่นับซิลล่าจูเนียร์ (Zilla Jr.) ที่พ่นไฟสีเขียว ซึ่งสามารถรับมือกับโคลเวอร์ได้สบาย ๆ แม้ขนาดร่างกายจะสู้ไม่ได้ก็ตาม ตัวช่วยรายที่สองก็คือมอนสเตอร์เวิร์สก็อดซิลล่า ผู้รักษาสมดุลธรรมชาติ ที่มาถึงก็จัดการกำจัดโคลเวอร์ตัวนี้ไปได้สบาย ๆ โดยที่อีกฝ่ายทำอะไรไม่ได้เลยแม้แต่น้อย และมนุษย์เองก็ไม่จำเป็นต้องใช้มาตรการทุบค้อนอีกหนึ่งรอบ (Hammerdown Protocol) เพื่อกำจัดโคลเวอร์ด้วยตัวเองอีกด้วย

หลังจากที่โคลเวอร์ตายไป พวกเหล่าฮีโร่ญี่ปุ่นจึงรีบสอบสวนพนักงานของทากรูอาโต้ (Tagruato) บริษัทขุดเจาะน้ำมันของญี่ปุ่นทันทีว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับโคลเวอร์ตัวใหม่หรือไม่ แถมบางคนถึงขั้นสั่งระงับขายสลัชโช่ (Slusho!) เพื่อตรวจสอบสารในเครื่องดื่มต้องสงสัยนี้เลยทีเดียว ก็ไปพบกับน้ำทิพย์ก้นสมุทรเจือจางอยู่ข้างในอีก ดังนั้นเหล่าอดีตนักเรียนยูเอเฟสสองต้องพยายามลงไปสำรวจใต้แท่นขุดเจาะน้ำมันชูไอ (Chuai Station) จนกระทั่งได้พบว่ามีประตูมิติซ่อนอยู่ข้างใต้ อิซึคุที่มีพลังฮีโร่บรายน์เต็มตัวจึงใช้เวทมนตร์ปิดประตูมิตินี้ซะ แต่เมื่อประตูมิติจากโลกโคลเวอร์ปิดลง แต่สงครามยักษ์ชนยักษ์กำลังจะปรากฏขึ้นในไม่กี่สัปดาห์ต่อมา

ฝูงอุกกาบาตเลเวียโธน (Leviathon Meteors) ตกลงมาออกอาละวาดทำให้บ้านเรือนเสียหาย และเหล่าฮีโร่ก็รีบมาช่วยหยุดสัตว์ประหลาดไว้ และก็ได้พบว่านางพญาเลเวียโธนคนใหม่ (New Leviathon Mother) ทายาทสาทตรงกับนางพญาเก่าซึ่งพยายามชำระแค้นที่แม่ของมันถูกเคย์ คาวาเดะ หรือคิดไคจู (Kei Kawade/Kid Kaiju) รุ่นน้องของอดีตนักเรียนยูเอเฟสสอง สังหารทิ้งไป จึงตัดสินใจที่จะบุกโลกอีกครั้งด้วยกำลังพลที่รุนแรงกว่าครั้งก่อน และในตอนนี้มันเริ่มโจมตีตามที่อื่น ๆ ทั่วโลกแล้ว แต่เลเวียโธนไม่ใช่เผ่าพันธุ์เดียวที่อยากจะยึดครองโลก แต่พรีเคอร์เซอร์ก็อยากจะยึดครองโลกเช่นกัน (Precursors Kaiju) พวกมันได้ส่งไคจูที่พวกมันสร้างมาขึ้นมารุกรานบนผิวโลก แถมยังรวมมิตรไคจูพรีเคอร์เซอร์จากภาพยนตร์แปซิฟิกริมภาคสงครามอสูรเหล็กกับภาคปฏิวัติพลิกโลก (Pacific Rim 1 & Uprising) รวมกันมาบุกโลกในทีเดียวให้หมด แถมวอลเตอร์ ซิมม่อนส์ (Walter Simmons) ที่ตอนนี้ตกเป็นทาสทางจิตให้กับพรีเคอร์เซอร์ได้ควบกิจการระหว่างเอเป็กซ์ไซเบอร์เนติกส์ (Apex Cybernetics) กับเชาอินดัสตรี้ส์ (Shao Industries) เข้าด้วยกันจนกลายเป็น เอเป็กซ์-เชาเอ็นเตอร์ไพรส์ (Apex-Shao Enterprise) และก่อกำเนิดเป็นแผนในการสร้างโดรนเจเกอร์ไร้คนขับที่บรรจุสมองของไคจูพรีเคอร์เซอร์ให้มาเป็นกำลังเสริมบุกโลก (Jaeger Drones) นอกจากนี้ยังสร้างออบซิเดียนฟิวรี่ (Obsidian Fury) ที่เป็นเจเกอร์แบบเดียวกับโดรนเจเกอร์ตัวอื่น ๆ และมอนสเตอร์เวิร์สเม็คค่าก็อดซิลล่า (Monsterverse Mechagodzilla) ที่เอาสมองและหัวกะโหลกของไคจูพรีเคอร์เซอร์ที่ไม่ได้ใช้งานมาทำเป็นจิตใต้สำนึกของหุ่น แล้วปล่อยพวกมันบางส่วนออกมาอาละวาดเลย แล้วเมื่อพรีเคอร์เซอร์และเลเวียโธนมาเจอกัน ผลลัพธ์ของมันก็คือ "เละ" สัตว์ประหลาดยักษ์ต่างสายพันธุ์เมื่อเจอหน้ากันก็ไล่ตบกันเองทันทีโดยที่ไม่ต้องไปสื่อสารกันให้เสียเวลา (เพราะสื่อสารระหว่างสายพันธุ์กันไม่รู้เรื่องอยู่แล้ว)

มายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์เจอการรุกรานทั้งจากนอกโลกและใต้พื้นพิภพจนพวกมนุษย์และไททานัสไคจู (Titanus Kaiju) ยังเอาไม่อยู่เลย เจเกอร์ที่ใช้มนุษย์บังคับ (Jaegers) ที่ผลิตออกมาก็โดนทำลายไปเยอะมาก, อุลตร้าแมน (Ultramen) ที่แบบรวมมิตรทั้งแฟรนไชส์มาสู้ก็เอาไม่ไหว, ขบวนการซูเปอร์เซ็นไต (Super Sentai) ที่ขึ้นชื่อในเรื่องของหุ่นยนต์ยักษ์ก็โดนพวกพรีเคอร์เซอร์และเลเวียโธนขยี้จนยับ, เคย์ที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เสกมอนสเตอร์มาสารพัดก็โดนเลเวียโธนและพรีเคอร์เซอร์กระทืบไม่เหลือชิ้นดี ขนาดอิซึคุและโทมูระที่กลายเป็น "เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์เดินได้" เต็มตัวชั้นสูง หรือแม้แต่อีธานที่เป็นกึ่ง "เตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์เดินได้" และพยายามอย่างสุดฝีมือ ยังไม่ไหว และแม้กระทั่งสุดยอดอาวุธญี่ปุ่นจากก็อดซิลล่าสามยุคแรกรวมกัน (โชวะ, เฮเซย์ และมิลเล็นเนี่ยม) ทั้งซูเปอร์เอ็กซ์ 1 - 3 (Super X1, X2, X3), การูด้า (Garuda), และโกเท็งโกะ (Gotengo) ยิ่งไซส์เจเกอร์ก็ยังมีทั้ง เจ็ตจากัวร์, (Jet Jaguar) โมเกร่า, (MOGUERA) เฮเซย์เม็คค่าก็อดซิลล่า (Heisei Mechagodzilla) (เมื่อทาบกับยานการูด้าจะกลายเป็น ซูเปอร์เม็คค่าก็อดซิลล่า (Super Mechagodzilla)), คิริวไทป์-3 (Kiryu Type-3) ฉบับปรับปรุงใหม่จากภาพยนตร์ภาค โตเกียวเอสโอเอส ศึกสุดยอดจอมอสูร (Godzilla: Tokyo S.O.S.) ที่ล้วนแล้วแต่เป็นไม้ตายเด็ด ๆ ไว้ปราบก็อดซิลล่ายังไม่พร้อมที่จะสู้เลย หรือขนาดไททานัสไคจูรวมพลังกันยังจะหืดขึ้นคอกับสองเผ่าพันธุ์นอกโลกเลย หรือต่อจะให้เป็นเกาะกะโหลก (Skull Island) ก็ยังมีความเสี่ยงที่ไคจูของไม่เลเวียโธนก็พรีเคอร์เซอร์ หรือทั้งสองเผ่าพันธุ์มารุกรานถิ่นจนมอนสเตอร์เวิร์สคิงคองอาจจะสู้ไม่ไหวเลย (Monsterverse Kong) ร้อนถึงพอเพียงที่รู้ข่าว ต้องส่งเจเกอร์ไร้คนขับที่ผู้ที่ผลิตก็เป็นไปตามที่พอเพียงขิงไว้ "เมดอินเดดลี่เทค" ไปปราบพวกไคจูพรีเคอร์เซอร์และเลเวียโธนให้หมด

ในศึกครั้งนี้ เครื่องแปลภาษามอนสเตอร์ของลูเนลล่า ลาฟาเย็ตต์ หรือมูนเกิร์ล (Lunella Lafayette/Moongirl) ถูกอัปเกรดครั้งใหญ่อีกครั้ง ให้แปลภาษาเผ่าพันธุ์อื่นนอกเหนือจากภาษาเลเวียโธนบ้าง คราวนี้เธอปรับให้สามารถแปลภาษาพรีเคอร์เซอร์ได้ด้วย ซึ่งศึกดวลคราวนี้ นางพญาคนใหม่ของเลเวียโธน หรือแม้กระทั่งราชินีพรีเคอร์เซอร์ (Queen of Precursors) หมายจะทำให้โลกกลายเป็นแหล่งเพาะพันธุ์อสุรกายของเผ่าตัวเอง แต่ดันมาเลือกในจังหวะเดียวกันพอดี แถมเคย์ คาวาเดะ ซัมมอนเนอร์ในสมัยการโจมตีครั้งที่สองของเลเวียโธน ไม่ใช่เป้าหมายหลักที่เผ่าเลเวียโธนจะฆ่าทิ้งอีกต่อไป ส่วนเอลซ่า บลัดสโตน (Elsa Bloodstone) ได้ไปสำรวจถึงคำทำนายใหม่ล่าสุดที่ระบุถึงการโจมตีครั้งที่สามของเลเวียโธน และมันก็ไปตรงกับเด็กชายซิฟส์ ไมนด์เบิร์กส์ (Zifs Mindbergs) อินฮิวแมนหนุ่มผู้มีพลังควบคุมจิตใจของเหล่ามอนสเตอร์ต่างดาว และบลัดสโตนเชื่อว่า เจ้าเด็กหนุ่มคนนี้ เป็นสิ่งเดียวที่พอจะช่วยเหลือโลกใบนี้ได้ และเป็นกุญแจสำคัญยิ่งกว่าสมัยที่เคย์ออกโรงเสียอีก เธอจึงลักพาตัวซิฟส์ไปยังพาร์กเกอร์อินดัสตรีส์ (Parker Industries) โดยไม่ได้เตือนพ่อแม่กันก่อนเลย

แต่กระนั้นเอง ฮีโร่บรายน์สตีฟโอที่กำลังเลียแผลใจอยู่ในพิภพของตัวเองอยู่ก็เกิดแรงฮึกเหิมขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อได้ทราบข่าวเรื่องความปั่นป่วนของโลกมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ กลับถือเป็นโอกาสทองที่สตีฟโอจะเข้าไปซ้ำเติมโลกของชิกะอิจิให้ได้ เขาจึงจัดตั้งกองทัพเดอะวอยด์ฮอร์ด (The Void Horde) ขึ้นมา เพื่อเข้าไปบุกรุกโลกมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์เป็นโลกต่อไป โดยที่ไม่สนใจเลยว่าเลเวียโธนกับพรีเคอร์เซอร์ มีอานุภาพที่เหนือกว่าวอยด์ฮอร์ดอยู่หลายขุม แม้จะใช้วิทยาการจากเจ้าแห่งมัลแวร์เยอะแค่ไหน ก็ไม่สามารถพยุงให้วอยด์ฮอร์ดรอดไปได้เลย ซึ่งใครที่เคยเจอกับฮีโร่บรายน์สตีฟโอมาก่อนโดยเฉพาะโลกหมายเลข 303 ถึงกับคิดในใจว่าสตีฟโอไปชุบสีทาบ้านโฟร์ซีซั่นส์มาหรือยังไงถึงยังทู่ซี้ลุยต่อไปได้

เหล่าเรล์มออฟเทลส์พยายามยกพลจากแทบจะทั้งโลกมาหยุดหายนะครั้งนี้ เพราะถ้าไม่ช่วยกันล่ะก็ พวกเลเวียโธนและพรีเคอร์เซอร์อาจจะบุกข้ามเรล์มอีกก็ได้ และในที่สุดหลังจากที่ต้องแยกทางกันไปหยุดภัยคุกคามหลายจุดทั่วโลก เหล่าเรล์มออฟเทลส์ก็ได้มาเจอกันอีกครั้งเพื่อไล่ตบมอนสเตอร์สองสายพันธุ์นี้ออกไปให้หมด ทุกอย่างดูเหมือนจะดีขึ้น แต่กลับมีมอนสเตอร์สายพันธุ์เดียวกันอีกกลุ่มโผล่มาอีก ทุกคนต่างก็ไม่รู้จะทำยังไงเพราะดันมีมาตั้งสองกลุ่มเสียด้วย ทว่ากลุ่มหลังกลับไล่ตบผู้บุกรุกโดยไม่ได้สนใจพวกฮีโร่เลย แถมที่น่าแปลกใจคือ ปกติแล้วเคย์จะไม่เสกพวกสายพันธุ์เดียวกันเพื่อสู้กับผู้รุกรานเลย นั่นหมายความว่า มอนสเตอร์กลุ่มนี้ไม่ใช่ฝีมือของเคย์แน่นอน พวกฮีโร่ที่ไม่ได้รู้ข้อมูลมากมาย จึงตัดสินใจพาผู้บริสุทธิ์หลบหนีไปให้ได้เสียก่อน และเมื่อสู้เสร็จ พวกที่สู้กับผู้บุกรุกก็ได้จางหายไป ทิ้งไว้ให้เหล่าเรล์มออฟเทลส์ต้องงมโข่งหาคำตอบอยู่ครู่ใหญ่จนกระทั่งบลัดสโตนมาเฉลยว่าเป็นฝีมือของซิฟส์นั่นเอง

พอเหล่าเรล์มออฟเทลส์และพ่อแม่ของซิฟส์มาถึงพาร์กเกอร์อินดัสตรีส์ พ่อกับแม่ของซิฟส์ก็เข้าไปโอ๋กันยกใหญ่กลัวว่าลูกจะเป็นอะไรไป แต่ซิฟส์เองก็เข้มแข็งไม่ต่างจากเคย์ และสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานอย่างนี้ก็ไม่ใช่เวลาที่จะไปทำอย่างอื่นนอกจากหาวิธีหยุดภัยคุกคามให้ได้ ในที่สุด เรื่องราวก็ถึงบางอ้อ เพราะซิฟส์อธิบายไว้ว่า เขามีพลังในการควบคุมหรือสร้างสัตว์ประหลาดและมนุษย์ต่างดาวทุกสายพันธุ์ในเรล์มออฟเทลส์ได้ แต่การจะทำแบบนั้นได้ เขาต้องอยู่ในอาณาบริเวณของจักรวาลเรล์มออฟเทลส์เท่านั้น แต่เขาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะสามารถผสมสายพันธุ์ของสัตว์ประหลาดได้หรือไม่ และที่มาของพลังนี้เกิดจากการที่ซิฟส์ได้สัมผัสกับหมอกเทอร์ริเจ็น ซึ่งมีผลทำให้เขาสามารถสอดแนมทางจิตเข้าไปในอาณาเขตของมนุษย์ต่างดาวได้ การทำอย่างนี้ทำให้ซิฟส์ได้ล่วงรู้ข้อมูลจำเพาะของมนุษย์ต่างดาวแต่ละเผ่าพันธุ์, และทุกแผนการที่พวกมันคิด ซึ่งโชคดีที่ฮีโร่บรายน์ไม่ได้มีพลังแบบนั้น ไม่อย่างนั้นเรล์มออฟเทลส์วุ่นวายหนักกว่าเดิมอีกแน่

เมื่อราชินีเมดูซ่า (Queen Medusa) รู้ว่าซิฟส์คือหนึ่งในอินฮิวแมน เธอก็รู้ว่าเขาจะต้องเจอกับชะตากรรมที่ยิ่งใหญ่เหมือนกับที่เคย์เคยเผชิญมาก่อน เธอจึงได้เล่าตำนานเก่าแก่ที่มืดมนที่สุดเท่าที่อินฮิวแมนเคยเจอให้ทุกคนได้ฟัง เรื่องราวมันเริ่มจากตอนที่ราชวงศ์อินฮิวแมนกลุ่มบรรพบุรุษ หรือ ยูนิเวอร์ซัลอินฮิวแมน (Universal Inhumans) ได้แยกย้ายเดินทางไปตั้งถิ่นฐานตามดาวเคราะห์ดวงต่าง ๆ ซึ่งยังห่างไกลจากโลกมาก แม้พวกเขาจะมีถิ่นฐาน มีอาณาเขตเป็นของตัวเองมากมาย มีอารยธรรมที่ก้าวหน้ามากแค่ไหน แต่วันหนึ่งกลับถูกฝูงอุกกาบาตเลเวียโธนพุ่งชนและโจมตีหนึ่งในดาวเคราะห์ดวงที่อินฮิวแมนบรรพบุรุษตั้งถิ่นฐาน พวกมันบุกมาเพื่อให้นางพญาของพวกมันย้ายดวงดาวมาขยายเผ่าพันธุ์ทุก ๆ หนึ่งสหัสวรรษ แต่ในช่วงเวลาที่มืดหม่นนั้น ก็มีอัศวินหญิงที่เป็นผู้ที่จะช่วยกอบกู้ดวงดาวได้ เข้าบุกมาช่วย โดยเธอจะวาดกลางอากาศเป็นหมู่ดาวเพื่อเรียกอสุรกายของเธอมาช่วย แต่เคสของอัศวินหญิงนั้นประสบความล้มเหลว และหนึ่งในดาวดวงนั้น ก็ได้กลายเป็นอาณาเขตของเลเวียโธนไปโดยปริยาย

หนึ่งพันปีต่อมา เลเวียโธนก็บุกมาที่โลกแล้วครั้งหนึ่ง ซึ่งเคย์ก็ได้เสริมเรื่องประสบการณ์ที่เขาเคยเผชิญหน้ากับเลเวียโธนมาก่อนให้ซิฟส์ได้รับรู้ แต่คราวนี้ น่าจะมาจากเหตุที่นางพญาตัวใหม่โกรธแค้นที่แม่ของมันถูกเคย์ฆ่าตาย มันจึงลงมาล้างแค้นที่โลกอีกครั้ง แต่บังเอิญว่ามาในเวลาเดียวกับที่พรีเคอร์เซอร์บุกมาซะงั้น เหล่าเรล์มออฟเทลส์ถึงกับรู้เลยว่านี่ไม่ใช่การบุกธรรมดา ๆ เสียแล้ว ถ้าหากเหล่าเรล์มออฟเทลส์หยุดไม่ได้ ก็ไม่มีใครแล้วที่จะหยุดมันจากการเปลี่ยนจักรวาลของออริเจียสให้เป็นรังของเลเวียโธนหรือพรีเคอร์เซอร์ พ่อกับแม่ของซิฟส์ถึงกับไม่สบายใจที่ลูกของตัวเองจะถูกโยนเข้าไปท่ามกลางไคจูคลั่ง ชิกะอิจิจึงสัญญาว่าจะปกป้องซิฟส์อย่างสุดกำลัง

อีกด้านหนึ่งในอวกาศอันไกลโพ้น เลเวียโธนและพรีเคอร์เซอร์ต่างก็รายงานถึงความคืบหน้าในการบุกโลกให้ราชินีของตัวเองฟัง โดยระบุว่าพวกอินฮิวแมนที่ควบคุมจิตใจของมอนสเตอร์เป็นก้างขวางคอสำคัญ กับอีกหนึ่งอย่างคือสัตว์ประหลาดบนโลกตัวหนึ่งมีการวิวัฒนาการจากการกินซากพรรคพวก กำลังลดจำนวนประชากรของทั้งเลเวียโธนและพรีเคอร์เซอร์ และแน่นอนนางพญาของเผ่าตัวเองก็ไม่พอใจมากที่ดันมีอินฮิวแมนที่ควบคุมสมองของมอนสเตอร์ได้มาคอยสอดแนม และอยากรู้จริง ๆ ว่ามอนสเตอร์ที่วิวัฒนาการได้เหนือเลเวียโธนและพรีเคอร์เซอร์ขนาดนั้นคือตัวอะไรกันแน่ นางทั้งสองจึงเรียกเหล่าไคจูที่เหลือของตัวเองไปกำจัดซัมมอนเนอร์ตัวปัญหาที่ทำให้การยึดโลกล่าช้าจนเกินไป

ไม่ใช่แค่พวกเลเวียโธนและพรีเคอร์เซอร์ที่รู้ว่าประชากรของมอนสเตอร์ฝั่งตัวเองกำลังถูกกำจัดด้วยน้ำมือของไคจูที่มีวิวัฒนาการจากการกินซากพรรคพวกเท่านั้น แต่แม้แต่ชาวเรล์มอื่นยังสงสัยว่า ขนาดที่ไม่มีใครออกโรงลุย จำนวนของเลเวียโธนและพรีเคอร์เซอร์ก็ลดลงผิดสังเกต ผลปรากฏว่า มันเป็นฝีมือของกิวร่าก็อดซิลล่า (Gyura Godzilla) จากการ์ตูนก็อดซิลล่า ปฐมบทวิบัติโลก (Godzilla Singular Point) ที่ไล่สวาปามผู้รุกรานจนเติบโตเรื่อย ๆ จนวิวัฒนาการไปหลายขั้น แถมยังมีการเปลี่ยนดินแดนอีกหลายส่วนบนโลกให้กลายเป็นดินแดนไคจูที่มนุษย์ทั่วไปต้องรีบปรับตัวให้ทัน โชคดีที่ชาวมายฮีโร่อะคาเดเมียชินกับพวกกิวร่าไคจูมาได้สักพักแล้ว (Gyura Kaijus) ก็เลยไม่มีปัญหาอะไร พอเพียงที่ได้ยินเรื่องนี้จากเรียลลิตี้เมกะเวิร์ส จึงรู้เลยว่ากิวร่าก็อดซิลล่านี่แหละ ไพ่ตายสุดท้ายที่แท้จริง ที่ทำให้ศึกไคจูต่างดาวจบลงได้อย่างเด็ดขาดแน่นอน

พอเพียงได้ส่งกำลังพลของเรียลลิตี้เมกะเวิร์สส่วนหนึ่งเข้าคุ้มกันชาวมายฮีโร่อะคาเดเมีย โดยจะล่อให้พวกเลเวียโธนและพรีเคอร์เซอร์บุกมายังเกาะกะโหลกซึ่งเป็นสถานที่ที่มอนสเตอร์เวิร์สคองคุ้มกันเกาะอยู่ ทุกอย่างที่งัดออกมาเพื่อซัดกับไคจูฝ่ายรุกรานที่กล่าวมาได้บุกมาคุ้มกันเกาะกะโหลกให้ได้ แม้จะไม่เพียงพอต่อการต่อกรกับเหล่ามอนสเตอร์ก็ตาม แต่ขณะเดียวกัน พอเพียงเองก็ได้รู้ว่า พวกมนุษย์กลุ่มหนึ่งก็เป็นนกต่อให้กับพรีเคอร์เซอร์เช่นกัน โดยเฉพาะเอเป็กซ์-เชาเอ็นเตอร์ไพรส์ ที่สร้างหุ่นเจเกอร์สมองไคจูมาออกอาละวาด พอเพียงจึงส่งหุ่นยนต์จากเกาะเดดลี่เทคเข้าไปถล่มองค์กรนี้ให้สิ้นซาก และคลังหุ่นยนต์ก็กลายเป็นกองเศษเหล็กในเถ้าถ่านไปในทันที และเมื่อกำจัดองค์กรตัวปัญหาไปได้ ก็มาช่วยคุ้มกันซิฟส์ต่อ บางกลุ่มต้องเตรียมหาวิธีใช้เวทมนตร์พาพวกพรีเคอร์เซอร์และเลเวียโธนไปยังที่อื่นที่ไม่ใช่โลก แต่ก็ดันมาล่มอีกครั้งเพราะสัตว์ยักษ์ทั้งสองสายพันธุ์บางตัวบุกมาถล่มสถานที่ที่จอมเวทย์ประชุมแผนสำรองนี้ซะก่อน

แผนย้ายเอเลี่ยนไปดาวอื่นล่มก็ว่าแย่แล้ว แต่ดันมาเจอพรีเคอร์เซอร์และเลเวียโธนที่มีขนาดเล็กเท่าคนทั่วไปเจาะช่องโหว่การป้องกันของเหล่ามอนสเตอร์ยักษ์ฝ่ายพระเอกหวังจะพิฆาตซิฟส์อันเป็นก้างขวางคอของทั้งสองฝ่ายให้จงได้ แถมยังเป็นจังหวะเดียวกับที่ซิฟส์ไม่เหลือมอนสเตอร์ให้ลุยอีกต่อไป หนำซ้ำสตีฟโอยังจะกล้าเข้าซ้ำเติมเรล์มออฟเทลส์ทั้งที่กองทัพวอยด์ฮอร์ดยังกากเกินไปอยู่ เหล่าเรล์มออฟเทลส์จึงต้องแยกกลุ่มไปลุย โดยดูมสเลเยอร์จะไล่เก็บพวกตัวไซส์มนุษย์ที่มาเพื่อฆ่าซิฟส์ ส่วนที่เหลือจะรีบพาครอบครัวไมนด์เบิร์กส์หนีออกไปจากเกาะกะโหลกอย่างปัจจุบันทันด่วน

แต่เรื่องที่แย่ที่สุดก็คือ การที่นางพญาเลเวียโธนและพรีเคอร์เซอร์ บุกมาถึงโลกมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ด้วยตัวเอง โชคดีที่สี่ลาสต์บอสไม่มาซ้ำเติมด้วย ไม่อย่างนั้นมันจะเลวร้ายและย่ำแย่จนเกินไป แต่บังเอิญว่าร่างกายของฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดที่ได้จากการกลืนกินมนุษย์คนอื่น ๆ ยังไม่พร้อมต่อการใช้งานเลย ทำให้บทบาทของโทมูระในศึกสัตว์ยักษ์ชนกัน กลายเป็นภาระให้กับเหล่าฮีโร่เสียเปล่า ๆ ทันทีที่พวกนางมาถึง ก็ได้ทำลายล้างพวกที่มาเพื่อปกป้องโลกหรือเป็นศัตรูกันให้หมดเกลี้ยงจนกว่าพวกนางจะได้เจอกับซัมมอนเนอร์ที่เกาะกะโหลก งานนี้พวกฮีโร่, หุ่นยนต์ และไคจูที่ถูกซัมม่อนมา แม้กระทั่งไททานัสไคจูตัวอื่น ๆ จากสี่ยุคสมัย (โชวะ, เฮเซย์, มิลเล็นเนี่ยม, และเรย์วะ) และเวอร์ชั่นมอนสเตอร์เวิร์สก็โดนนางพญาพรีเคอร์เซอร์และเลเวียโธนฆ่าตายไปเกือบทั้งหมด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหุ่นเจเกอร์จากเกาะเดดลี่เทค เพราะทั้งหมดที่ถูกส่งมาจนกระทั่งหยุดผลิตไปชั่วคราวเพื่ออัปเกรดอาวุธและความสามารถใหม่ ๆ ที่สามารถรับมือกับไคจูตัวแม่ได้ ก็ถูกนางพญาทั้งสองเผ่าพันธุ์ทำลายไปหมดเกลี้ยงแล้ว เพราะเอไอเรย์นะดันหยุดส่งและอัปเกรดหุ่นแต่ละตัวที่เพิ่งผลิตออกมาใหม่ ๆ นานเกินไปจนกระทั่งนางพญาบุกมาเองเสียก่อนแล้ว ขนาดเคย์ที่อยู่ในร่างของสแมชเชอร์ (The Smasher) ยังสัมผัสได้ถึงพลังของนางพญาเลเวียโธนที่โหดกว่าตัวก่อนหลายร้อยเท่า แล้วมาเจอกับนางพญาพรีเคอร์เซอร์ที่โหดไม่แพ้กันแล้วเนี่ย ต่อให้เขาจะเอาท่าต่อสู้ที่เคยมีมาทั้งสต็อกแบบที่เขาเคยทำได้ในอดีตก็คงไม่พอ คงต้องสร้างท่าใหม่ ๆ ขึ้นมาทดแทนแล้วล่ะ หรือต่อจะให้เป็นทูลคาส, เอออนเว, และลีเวนเนียร์ ที่เป็นเทพสายแบกที่ต่อสู้กับจอมอสูรทั้งสี่แห่งกิกะเวิร์สที่ถึงขั้นเป็นเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์เดินได้อยู่แล้ว กับอิซึคุและโทมูระที่เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวในร่างเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์เดินได้ทั้งคู่ และแม้กระทั่งอาร์ธาเบธที่เป็นผู้นำสมาคมนักล่าฮีโร่บรายน์ ยังถูกนางพญาพรีเคอร์เซอร์และเลเวียโธนตบร่วงมาแล้ว (ก่อนหน้านี้โทมูระน่วมเพราะไม่สามารถจัดการกับครีเดนซ์ได้ จนทั้งลีเวนเนียร์และอิซึคุต้องมาช่วยล้างออบสคิวรัสออกไปจากครีเดนซ์ให้ แต่สองคนหลัง รวมไปถึงทูลคาสและเอออนเว กลับน่วมเพราะความเปรี้ยวสุดขีดของดวงวิญญาณป้าจาดิส จนโทมูระต้องมากำจัดทิ้งไปแทน แต่คราวนี้ขนาดที่เพิ่งผ่านการสู้กับฮีโร่บรายน์ที่เป็นเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์เดินได้ และยังได้อาร์ธาเบธเข้ามาร่วมวงด้วย ยังน่วมเพราะนางพญาเลเวียโธนและพรีเคอร์เซอร์เลย) ร้อนถึงองค์อิลูวาตาร์ ที่ขนาดเทพทูลคาส, เอออนเว, และลีเวนเนียร์ ยังไม่สามารถรับมือกับนางพญาต่างดาวจากโลกมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ได้เลย จึงตัดสินใจส่งเหล่าไอนัวร์ที่เหลือทั้งทำเนียบไปบุกทันที

ด้วยความโกรธที่ลูกน้องไม่ได้เรื่องจนทำให้นางพญาพรีเคอร์เซอร์และเลเวียโธนลงมาลุยด้วยตัวเอง พวกนางจึงเอ่ยคำประกาศิตถามหาซัมมอนเนอร์ชาวอินฮิวแมนตัวดีที่กล้ามาสอดแนมแผนการของพวกนางว่าอยู่ที่ไหนและจงโผล่หัวออกมาให้เห็นหน้าเห็นตาเสียโดยดี เมื่อซิฟส์ได้ยินเสียงเรียกร้องของนางพญาทั้งสองก็มีความรู้สึกหลายอย่าง ทั้งกลัวและอยากออกไปลุยให้รู้แล้วรู้รอด พวกไคจูของทั้งสองเผ่าพันธุ์ที่เขาสร้างขึ้นมาได้ก็ถูกซัมม่อนออกไปจนเกลี้ยงแล้ว แต่ลูเนล่าได้ขอให้ซิฟส์ลองเอาไคจูสองเผ่าพันธุ์มาผสมกันสิ ซิฟส์ก็เลยชั่งใจดูว่าจะเอายังไงต่อไป จนกระทั่งตัดสินใจแล้วว่าเขาจะต้องไป เพราะเชื่อในคำสอนของพ่อเคย์ที่เคยสอนเอาไว้ตั้งแต่เด็กว่า เราจะปลุกความกล้าที่แท้จริงได้เมื่อถึงยามที่เรากลัวสุดขีด และแน่นอน เวลานั้นได้มาถึงแล้ว

ซิฟส์ได้ขอให้ชาวเดดลี่เวิลด์พาพ่อกับแม่ไปยังที่ปลอดภัย ส่วนเจ้าตัวจะต่อกรกับสองนางพญาเอง นางพญาที่ได้เจอกับซิฟส์พอรู้ว่าเป็นเด็กก็ถึงกับดูถูกขึ้นมา ส่วนพวกที่ยังมีแรงฮึดถ่วงเวลาสู้กับนางพญาอยู่ก็เข้าสู่โหมดกังวลขึ้นมาเนื่องจากดูท่าแล้วเด็กคนนี้คงไม่น่าจะพร้อมที่จะต่อสู้ตามลำพังเลย และในที่สุด ซิฟส์ก็เอาสัตว์ประหลาดจากต่างดาวทุกสายพันธุ์มาผสมกันเพื่อไล่นางพญาเจ้าของเผ่าพันธุ์ออกไปให้หมด แต่แม้จะเป็นลูกผสม แต่ตัวแม่ของพรีเคอร์เซอร์และเลเวียโธนก็ฆ่าพวกมันจนเกลี้ยง แม้จะสิ้นหวังแค่ไหน แต่ซิฟส์ก็พร้อมสู้ จังหวะนั้นเอง เหล่าทวยเทพที่ยกขโยงมาทั้งอาร์ดาก็มาถึงแล้ว และมาพร้อมกับกิวร่าก็อดซิลล่าในร่างอัลติม่า (Gyura Godzilla Ultima) จากการกินซากมอนสเตอร์ต่างดาวและเพิ่งจะมาเผชิญหน้ากับตัวแม่ของทั้งสองเผ่าพันธุ์เอาป่านนี้ เจ้าตัวที่พอเพียงเห็นว่ามันคือไพ่ตายสุดท้ายนี่เองที่ซิฟส์เกิดไอเดียให้สร้างไคจูลูกผสมให้มีขนาดและพละกำลังเทียบเท่ากับกิวร่าก็อดซิลล่าในตอนนี้

การมาถึงของกิวร่าก็อดซิลล่าหลังจากที่ได้สวาปามสมุนของฝ่ายเลเวียโธนและพรีเคอร์เซอร์บางส่วนไปทำให้นางพญาทั้งสองตกตะลึงเนื่องจากไม่นึกเลยว่าลูกน้องบางส่วนของนางกลายเป็นอาหารของกิวร่าก็อดซิลล่าจนแข็งแกร่งขึ้นขนาดนี้ ในที่สุด ความหวังว่าโลกจะปลอดภัยจากเอเลี่ยนต่างดาวจึงเกิดขึ้น ไพ่ตายทั้งหลายรุมกระทืบศัตรูจนเรียบวุธ และเมื่อนางพญาทั้งสองพ่ายแพ้ พวกนางจึงขู่ว่าสมุนของพวกนางจะมาช่วยพวกนางเอง แต่กลายเป็นว่าสมุนของพวกนางหนีกลับอาณาเขตของตัวเองหมดเลย ดังนั้น ทุกคนจึงซัดไม้ตายสูงสุดของตัวเอง พิฆาตนางพญาทั้งสองทิ้งทันที และทุกคนก็ได้กลับไปฟื้นฟูความเสียหายที่เอเลี่ยนสองเผ่าพันธุ์ทำไว้ ส่วนวอยด์ฮอร์ดก็ถอยหนีหางจุกก้นกลับไปเลียแผลตัวเองอีกรอบ และกิวร่าก็อดซิลล่าก็ได้กินซากของนางพญาที่ตายไปอย่างลับ ๆ และซิฟส์ก็ได้ไปเรียนวิชากับเคย์ต่อเลย

#### บทที่เจ็ด: ถดถอย

หลังจากศึกยักษ์ชนยักษ์ที่มายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ ยาพิษที่สี่บอสใหญ่ซุกซ่อนไว้ในร่างกายของบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวโดยที่ทวยเทพไม่ทันได้รู้ตัวก็ออกฤทธิ์ขึ้นมา ด้วยการทำให้บุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งหกตั้งครรภ์ขึ้นมา โดยตัวอ่อนในท้องของบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัว โดยเฉพาะสายศาสตร์มืดทั้งห้า จะเป็นตัวอ่อนบัลร็อกที่จะกัดกินพลังชีวิตของบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวให้อ่อนแอลง จนกระทั่งแหวกท้องคลอดออกมาเป็นออร์กตัวเต็มวัย และถ้าไม่ได้รับการรักษาตั้งแต่เนิ่น ๆ ก็มีความเสี่ยงที่จะทำให้บุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดเสียชีวิตจากการคลอดลูกสูงพอ ๆ กับที่ผู้เป็นแม่คลอดพวกเขาออกมา ในขณะที่ตัวอ่อนในท้องของทาคูมิกลับเป็นตัวอ่อนไมอาร์เพลิง ซึ่งเป็นผลพวงจากการแปรสภาพศาสตร์มืดให้เป็นศาสตร์สว่างของอิซึคุเช่นเดิม ซึ่งด้วยความที่ทาคูมิก็เป็นไอนู แม้วิธีคลอดจะโหดพอ ๆ กับพวกสายศาสตร์มืด แต่ก็รอดชีวิตมาได้เหมือนกับที่โอชะโกะคลอดเขาออกมา พอชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์รู้อย่างนี้เข้าก็กลุ้มใจหนักมาก เนื่องจากไม่คิดเลยว่าสี่ลาสต์บอสจะทำแบบนี้ได้ และพยายามหาวิธีแก้ไขทุกสิ่งทุกอย่างให้ได้ ซึ่งโทมูระที่รู้เรื่องนี้ก็พยายามจะรอชุบให้ลูกชายเป็นอันเดด เพราะมันเป็นประโยชน์ในการเพิ่มจำนวนลูกน้องตัวเองโดยไม่ได้เฉลียวใจเลยว่าคุโรอิจิสมัครใจจะยอมอุ้มท้องบัลร็อกพวกนี้หรือไม่ ส่วนอิซึคุก็เครียดหนักทันทีเพราะเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับการลักไก่ของสี่ลาสต์บอสเลยนอกจากเป็นฝ่ายแปรสภาพให้เป็นศาสตร์สว่างเท่านั้น แต่ทาคูมิไม่ได้เดือดร้อนอะไรอยู่แล้ว เพราะเขาภูมิใจเสียอีกที่ได้ให้กำเนิดชีวิตที่เป็นผลงานของพ่อ แม้พ่อของเขาไม่ได้ต้องการจะให้สร้างชีวิตด้วยวิธีนี้ก็ตาม แต่การถือกำเนิดของห้าบัลร็อกกับหนึ่งไมอาเพลิง มันแก้ไขไม่ได้แล้ว ดังนั้น เหล่าไอนัวร์จึงทำได้แต่ป้องกันไม่ให้เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง โดยที่ไม่ให้พวกสายศาสตร์มืดทำอะไรบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งหมดอีกเลย ซึ่งแน่นอนว่าคนที่เข้ามาช่วยเหลือคือ มิโดริยะ ทาเคชิ น้องชายของทาคูมิ ที่รับลูกหาวิธีรักษาพี่ ๆ และป้องกันไม่ให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นซ้ำสองแน่ ๆ

จากประสบการณ์ถูกทำให้ตั้งท้องครั้งนี้ บุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวจึงเกิดรู้สึกอยากให้ฝ่ายต้นตระกูลเป็นฝ่ายที่ต้องอุ้มท้องบ้าง เนื่องจากทั้งไฮดัส, ซาลคันทาร์, เทลควอนดัส, และเอธีเนียร์ แม้พวกเขาจะมีพ่อกับแม่แท้ ๆ เป็นของตัวเอง แต่ผู้ที่ให้กำเนิดพวกเขาอย่างสี่จอมอสูร กลับไม่แคร์ถึงชีวิตของผู้อุ้มท้องเลยแม้แต่น้อย เนื่องจากสี่ลาสต์บอสเห็นว่าพวกนางที่กำลังตั้งครรภ์ก็สิ้นผลประโยชน์แล้ว จึงปล่อยกลับไปยังเรล์มออฟเทลส์เพียงชั่วคราว จากนั้นก็พาพวกนางกลับมาทำคลอดให้พวกนางขาดใจตาย แถมหวังจะใช้งานลูกที่คลอดออกมาเหมือนทาสระดับเบี้ยล่างไร้ที่ยืนในสังคม และล่าสุดจอมอสูรพวกนี้ยังกล้าใช้ลูกชายของตัวเองเป็นแม้กระทั่งเครื่องให้กำเนิดสมุนที่ใช้ครั้งเดียวทิ้งอีก ในขณะที่จอมอสูรทั้งสี่กลับทำตัวสบาย ๆ โดยไม่ต้องรับผิดชอบหรือชดใช้ผลกรรมที่ก่อไว้จากการทำไร่นาบนหลังคนอื่นเลย บุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งสี่ จึงคิดอยากจะให้สี่จอมอสูรเป็นฝ่ายตั้งท้องและคลอดลูกจนสิ้นใจอย่างทรมานบ้าง ในขณะที่คุโรอิจิเองก็เสียใจที่โทมูระพ่อของเขาผิดสัญญามาโดยตลอด ต่อให้ชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ส่งตัวช่วยมาซัพพอร์ตมากแค่ไหนก็ตาม และโทมูระก็ไม่สามารถเป็นผู้นำของตระกูลชิมูระได้ดีเท่าที่ควร เพราะเขาเอาแต่ไปใส่ใจกับสมาพันธ์แอนตี้ฮีโร่ และกองกำลังแห่งศาสตร์มืดของตัวเอง มากกว่าฮายาโกะและคุโรอิจิเสียอีก เพราะแม้โทมูระจะเป็นห่วงเป็นใยฮายาโกะที่กำลังตั้งครรภ์อยู่มากแค่ไหนก็ตาม แต่กลับใช้วิธีดูแลเอาใจใส่ที่ผิดถนัด และที่แย่กว่านั้น วิธีคล้าย ๆ กันนี้ก็ถูกโทมูระเอามาใช้กับคุโรอิจิในฐานะเครื่องให้กำเนิดลูกสมุนของพ่อ โดยที่ฝ่ายโทมูระไม่ได้ถามหาความเต็มใจของลูกชายล่วงหน้าเลยแม้แต่ครั้งเดียว ทำให้ลูกชายคนสุดท้ายของตระกูลชิมูระสูญสิ้นศรัทธาในตัวพ่อแล้วโดยสิ้นเชิง นับเป็นความอัปยศที่มอร์โดลินชาติเก่าของจอมอสูรเท็นโกะต้องทำใจไปอีกนาน คุโรอิจิจึงปรารถนาที่จะทำให้โทมูระเป็นฝ่ายตั้งครรภ์บ้างเพื่อที่จะให้พ่อของเขาเข้าใจความรู้สึกของแม่กับเขาบ้าง ในขณะที่ทาคูมิภูมิใจที่ตระกูลมิโดริยะมีผู้นำของตระกูลที่มั่นคงยั่งยืน แม้ที่ผ่านมาอิซึคุจะมีสุขภาพร่างกายที่ทรุดโทรมจากการใช้ร่างกายเดียวกับจอมอสูรทั้งห้า แต่เขาเป็นเทพเจ้าสายศาสตร์สว่างที่ปฏิเสธการใช้ศาสตร์มืดหลังชนฝา และแก้สภาพมันให้เป็นศาสตร์สว่างทั้งหมด และในด้านครอบครัวก็ยังเป็นเรื่องสำคัญ เพราะตระกูลมิโดริยะถูกเลือกให้มาเป็นส่วนหนึ่งของทำเนียบไอนัวร์แห่งอาร์ดา ซึ่งทำให้ฝันของเฮอร์ริออนและคิลิเนียลชาติเก่าของอิซึคุและโอชะโกะตามลำดับเป็นจริงขึ้นมาในที่สุด ดังนั้นตั้งแต่ที่โอชะโกะเริ่มตั้งท้องด้วยมนตร์ของอิซึคุ (และแบ็กไฟร์ให้เขาตั้งท้องตามเธอไป) เขาจึงต้องเอาใจใส่ห่วงใยเธอเป็นพิเศษ แม้กระทั่งตอนที่คลอดทาคูมิและทาเคชิออกมา อิซึคุก็ยังดูแลแม้กระทั่งลูก และสั่งสอนให้เป็นฮีโร่ที่ดีและช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ แต่ไม่ได้ถึงขนาดให้ลูกชายเป็นเครื่องให้กำเนิดลูกศิษย์ของเขาเลย แม้ทาคูมิจะตั้งท้องและคลอดไมอาเพลิงออกมาเป็นคนแรก แต่นั่นก็ไม่ใช่ฝีมือของอิซึคุเลย และคนอย่างเขาจะไม่มีวันใช้ลูกชายของเขาเป็นเครื่องให้กำเนิดชีวิตที่เขาสร้างขึ้นมาเด็ดขาด นั่นแสดงให้เห็นว่า อิซึคุมักจะดูแลสมาชิกในตระกูลมิโดริยะมากขึ้น หากพวกเขาเหล่านั้นเป็นอะไรไป ดังนั้น ทาคูมิอยากให้พ่อของเขาตั้งท้องอีกครั้งบ้าง เพื่อที่ลูกชายทั้งสองและแม่จะคอยเป็นฝ่ายดูแลเอาใจใส่เขาแทน โดยเฉพาะถ้าฝ่ายพ่อที่กำลังอุ้มท้องเป็นอะไรขึ้นมาเหมือนกับแม่และลูกชายด้วยจะยิ่งต้องเอาใจใส่ขึ้นทวีคูณเป็นพิเศษ

ลีเวนเนียร์ เทพไมอาโฮสต์โลกและเอลฟ์ลอร์ดแห่งเอเรกิออน ที่ได้ยินคำขอของหลาน ๆ ทั้งหกนี้ ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่บอกไปว่า ระดับไอนัวร์นั้นไม่สามารถทำให้สมความปรารถนาของทั้งหกได้แน่นอน แต่ชนชั้นที่สูงกว่านั้นอาจจะทำได้ โดยเฉพาะเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งที่เป็นหนึ่งในส่วนผสมในตัวของฮีโร่บรายน์เต็มตัว เพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์อาจจะจัดให้บุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวหกคนนี้ได้แน่นอน จากนั้น เอลฟ์ลอร์ดแห่งเอเรกิออนก็ไปบอกให้โทมูระในช่วงเวลาที่ถูกคุโรอิจิอ้อนวอนแบบนี้ด้วยความกึ่งเกลียดชังกึ่งน้อยใจพอดี ซึ่งโทมูระตอนแรกก็โกรธมากที่ลูกชายขออะไรที่เป็นไปไม่ได้ แต่พอลีเวนเนียร์มาเตือนสติว่าคุโรอิจิหวังดี อยากให้ความปรารถนาของเขาเป็นบทเรียนให้ผู้เป็นพ่อกลับไปคิดทบทวนตัวเองว่าจะเอายังไง เทพคูลวาเรนพยายามเตือนจอมอสูรมอร์โดลินหลายครั้งให้เลิกใช้ศาสตร์มืดซะ แต่ครั้งนี้ อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ฟางเส้นสุดท้ายแห่งตระกูลชิมูระจะขาดสะบั้นลงโดยไม่มีวันกลับมาต่อติดให้เป็นเหมือนเดิมอีกต่อไป ขณะเดียวกันก็แจ้งให้อิซึคุที่กำลังถูกทาคูมิขอให้ตั้งท้องเองอีกครั้งได้รับรู้ ซึ่งอิซึคุก็บอกลูกชายคนโตแบบที่ลีเวนเนียร์บอกทาคูมิและเพื่อน ๆ บุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดนั่นแหละ เพียงแต่เขาจะบอกลูกชายเพิ่มเติมว่าถ้าอยากให้พ่อตั้งท้องด้วยตัวเองอีกครั้งก็ทำได้ แต่อาจจะทำได้แค่คลอดพวกสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในคลังผลงานของเขาเท่านั้น ส่วนแบบที่ทาคูมิต้องการนั้น อิซึคุเข้าใจว่าน่าจะให้ท้องและคลอดน้องชายคนใหม่ต่อจากทาเคชิแน่ ๆ ซึ่งแน่นอนว่าเป็นสิ่งที่ทาคูมิต้องการจริง ๆ แต่มีพลังแรงกว่านั้น ซึ่งอิซึคุไม่มีพลังพอที่ให้กำเนิดน้องชายที่พลังแรงเท่าเทียมกับทาคูมิเลย ส่วนเทพคูลวาเรนที่ฟังคำตอบของเทพเฮอร์ริออนก็แนะนำว่าให้เตรียมร่างกายให้พร้อม เพราะไม่มีใครบอกได้ว่าเหล่าเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งจะตัดสินใจลงมือเมื่อไรกันแน่

โชคดีที่ความปรารถนาครั้งนี้ จอมจักรพรรดิและจอมจักรพรรดินี (High Emperor & High Empress) เมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งชั้นสูงสุดที่เป็นนายเหนือเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งทั้งปวง รวมไปถึงได้รับพลังและองค์ความรู้มาจากกิกะเวิร์สไททันหนึ่งเดียวแห่งกิกะเวิร์สแห่งนี้มากที่สุด ก็เป็นฝ่ายที่รับรู้ความปรารถนาของเหล่าบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวเช่นกัน และประกอบกับขณะนั้นพวกเขากำลังตั้งท้องทายาทด้วยกันอยู่ จอมจักรพรรดิกำลังอุ้มท้องลูกชายที่ชื่อ แมทีเรียส (Materious) ส่วนจอมจักรพรรดินีกำลังอุ้มท้องลูกสาวนามว่า อาร์เดเรีย (Arderia) และทายาททั้งสองก็ติดปัญหาคือพลังอ่อนแอเกินกว่าจะใช้ชีวิตอยู่ภายนอกท้องของพ่อแม่ของพวกเขาได้ เลยเกิดเป็นไอเดียใหม่ คือการแบ่งร่างของแมทีเรียสและอาร์เดเรียให้ลงไปเกิดในท้องของฮีโร่บรายน์เต็มตัวชั้นสูงสุด เพื่อให้อำนาจของฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดถูกเนิร์ฟลดทอนลง และมีการวางยาไม่ให้ฮีโร่บรายน์ชั้นสูงสุดสายศาสตร์มืด หรือแม้กระทั่งลูกน้องของพวกมันเอาพวกเขาทั้งสองออกจากท้องอีกด้วยไม่ว่าจะใช้วิธีใดก็ตาม โดยเฉพาะฮีโร่บรายน์ชั้นรองที่เป็นศิษย์เอกของพวกชั้นสูงสุดที่อาจจะไม่ยอมแพ้ ดึงดันจะทำแท้งให้กับอาจารย์ตัวเองให้ได้ จอมจักรพรรดิและจอมจักรพรรดินีจึงวางยาแก้เผ็ดด้วยการแบ่งร่างของบุตรแห่งสเตรนจ์เธียส (Strengthious) ราชาแห่งพละกำลัง กับสมิเธีย (Smithia) ราชินีแห่งการช่าง (ชื่อ ไฮพรีมัสและซูพรีเมีย (Hypremous & Supremia)) ซึ่งร่างหลักก็อาศัยแยกกันอยู่ในท้องของพ่อกับแม่ (สเตรนจ์เธียสอุ้มท้องไฮพรีมัส ส่วนสมิเธียอุ้มท้องซูพรีเมีย) และมีปัญหาแบบเดียวกับแมทีเรียสกับอาร์เดเรียพอดี ลงไปเกิดในท้องของพวกชั้นรองและไม่ให้ใครทำแท้งให้ได้จนกว่าจะได้คลอดออกมาพร้อมกับแมทีเรียสและอาร์เดเรีย ถือได้ว่ารู้ใจบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวเลยทีเดียว ซึ่งสำหรับสี่จอมอสูรนั้น คำว่าสามัญสำนึกไม่เคยถูกบรรจุไว้ในพจนานุกรมของพวกมันอยู่แล้ว ขืนมีชีวิตอยู่ต่อไปก็จะสร้างปัญหาใหม่ขึ้นมาอีก แมทีเรียสและอาร์เดเรียจึงเห็นพ้องต้องกับเหล่าบุตรแห่งสี่จอมอสูรว่า ควรจะให้พวกมันถึงตายอย่างทรมาน ส่วนโทมูระแม้จะกลับใจเป็นคนดีขึ้นแล้ว แต่มันยังไม่มากพอเนื่องจากยังใช้ศาสตร์มืดต่อไป จนไม่ใส่ใจเรื่องครอบครัวของตัวเอง หรือไม่ก็ใส่ใจผิดวิธี นี่จึงเป็นอีกหนึ่งบททดสอบที่โทมูระจะต้องฝ่าฟันไปให้ได้ ขณะที่อีกด้านหนึ่งก็ถือเป็นของรางวัลไว้รักษาโรคร้ายของอิซึคุ และให้คนรอบข้างคอยดูแลเขาบ้างหลังจากที่ตัวเขาดูแลคนรอบข้างมาก่อน ซึ่งนอกจากจะลดทอนอำนาจศาสตร์มืดในตัวอิซึคุแล้ว ยังเป็นการบัฟอำนาจศาสตร์สว่างในตัวเขาอีกต่างหาก แต่ก่อนจะลงมือก็ต้องมีการปรึกษากับเพอร์เฟกเทียส, ออริเจียส, และองค์อิลูวาตาร์ในเรล์มออฟเทลส์ก่อนว่าเห็นด้วยหรือไม่ และเมื่อเห็นด้วยทั้งสามองค์ พวกเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งจึงลงมือทันที โดยไม่เฉลยให้สี่ลาสต์บอสได้รับรู้ แต่จะเตือนล่วงหน้าแค่เฉพาะโทมูระและอิซึคุเท่านั้น และแน่นอนว่า ผู้ที่เป็นอาสาสมัครที่จะถูกจู่โจมแบบทีเผลอก็คือ ชัลบานและเอลเลน โดยฝั่งชัลบานจะอุ้มแมทีเรียสกับอาร์เดเรีย ส่วนเอลเลนจะอุ้มไฮพรีมัสและซูพรีเมีย

และทุกอย่างก็เป็นไปได้อย่างราบรื่น เพราะบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวก็ไม่นึกมาก่อนเลยว่าความปรารถนาจะเป็นจริงเร็วขนาดนี้ และหวังว่าสี่ผู้ให้กำเนิดพวกเขา จะได้ทนทุกข์ทรมานถึงแก่ชีวิตให้เร็วที่สุด อย่างไรก็ตาม สี่ลาสต์บอสไม่เคยและไม่มีทางยอมจบชีวิตตัวเองง่าย ๆ แถมโกรธจัดที่ความทรพีของลูกตัวเองบานปลายถึงขนาดนี้ และพยายามจะเอาแมทีเรียสและอาร์เดเรียออกจากท้องของตัวเองให้ได้ แต่ก็เปล่าประโยชน์ เพราะแมทีเรียสและอาร์เดเรียมีการวางยากันไว้เรียบร้อยอยู่แล้ว ประกอบกับที่ว่าเหล่าฮีโร่บรายน์เต็มตัวชั้นรองที่ชั่วร้ายพยายามทุกวิถีทางที่จะช่วยชีวิตอาจารย์ของตัวเองให้ได้ แต่แม้จะประสบความล้มเหลวในการพยายามจะทำแท้งให้กับอินเฟอร์นอส, ออบลิเวียส, อินดิเชียส, และมอร์กอธ แต่ไนท์แมเรียส, เอ็นโทรเปียส, เรดสโตนคิง, และเซารอน ก็ไม่เคยและไม่มีวันสะกดคำว่าถอดใจเป็นเลยแม้แต่นิดเดียว สี่ศิษย์อสูรจึงซวยเพราะถูกอาร์เดเรียและแมทีเรียสในท้องของอาจารย์ส่งร่างแยกของลูกพี่ลูกน้องจากท้องของสเตรนจ์เธียสและสมิเธียลงไปเกิดในท้องของตัวเองโดยที่ไม่มีใครสามารถเอาลูกในท้องศิษย์และในท้องอาจารย์ออกมาได้เลยจนกว่าจะถึงกำหนดคลอด

ส่วนด้านโทมูระเอง เมื่อเจ้าตัวได้รู้ว่าเขาได้เป็นฝ่ายตั้งท้องจริง ๆ ตามคำขอของคุโรอิจิก็เสียใจอย่างมาก เขาไม่คิดเลยว่าบุญคุณที่เขาเลี้ยงดูครอบครัว (แบบผิด ๆ) จะถูกลูกชายตอบแทนแบบนี้ แต่เพราะเหล่าไอนัวร์ รวมถึงมอร์โดลินชาติก่อนของโทมูระช่วยปรับทัศนคติ ทำให้โทมูระพอจะยอมทำใจได้อยู่บ้างและทนอุ้มแมทีเรียสและอาร์เดเรียอยู่ในท้องของตัวเองต่อไป พร้อมกับพูดคุยกับแมทีเรียสและอาร์เดเรียที่สามารถส่งเสียงออกจากท้องของโทมูระได้อีกด้วย แต่เธาร์การ์ดยังไม่เข้าใจว่าทำไมอาจารย์ของเขาถึงไม่ยอมเอาลูกแฝดทั้งสองออกจากท้องของพวกเขา ทั้ง ๆ ที่แมทีเรียสและอาร์เดเรียทำให้ร่างกายของโทมูระซูบผอมลงสุดขีด แต่เจ้าตัวกลับไม่เอาเด็กออกซะอย่างนั้น เธาร์การ์ดจึงอาสาขอเป็นผู้ผ่าเอาเด็กออกให้ แต่โทมูระห้ามไว้ก่อนด้วยหลายสาเหตุ คืออย่างแรกคือเพื่อให้ลูกชายรู้ว่าเขาสามารถเลี้ยงลูกในท้องได้ อีกอย่างคือกับดักที่แฝดในท้องของโทมูระวางเอาไว้ไม่ให้เจ้าตัวเอาออกมาไม่ว่าจะใช้วิธีใดก็ตาม และถ้าเธาร์การ์ดอยากจะเอาเด็กออกมาให้ได้ แมทีเรียสกับอาร์เดเรียอาจจะเล่นส่งร่างแยกของไฮพรีมัสและซูพรีเมียซึ่งเป็นบุตรแห่งสเตรนจ์เธียสและสมิเธียไปเกิดในท้องของเธาร์การ์ดและทำให้เรื่องยุ่งยากซับซ้อนมากกว่าเดิมก็ได้ ซึ่งศิษย์เอกแห่งจอมอสูรมอร์โดลินก็ไม่เชื่อและอยากลองดี ปรากฏว่าโดนแบบที่โทมูระ, แมทีเรียส, และอาร์เดเรียเตือนไว้จริง ๆ ด้วย ทีนี้แหละเธาร์การ์ดจึงหงอลงไปในบัดดลและต้องยอมอุ้มไฮพรีมัสและซูพรีเมียในท้องของเขาจนกว่าจะคลอดพร้อมกับแมทีเรียสและอาร์เดเรียในท้องของโทมูระ

ส่วนอิซึคุที่กำลังตั้งท้องอยู่เป็นครั้งที่สองก็ได้ประกาศข่าวดีให้ตระกูลมิโดริยะได้รับรู้ ซึ่งทั้งตระกูลที่รู้ข่าวก็ดีใจไชโยกันทั้งบ้าน เพราะคำขอของทาคูมินั้นเป็นจริงตามที่อิซึคุบอกไว้จริง ๆ ด้วย ระหว่างนั้น ฝาแฝดทายาทแห่งจอมจักรพรรดิและจอมจักรพรรดินีก็ได้เปล่งเสียงออกมาจากท้องของอิซึคุ เพื่อให้คนภายนอกได้สื่อสารกับพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสารทุกข์สุกดิบ เรื่องอนาคตต่อจากนี้ และเรื่องวิธีการป้องกันไม่ให้พวกศาสตร์มืดเอาแมทีเรียสและอาร์เดเรียออก ซึ่งนั่นก็ทำให้โลหิตเพลิงคิดสงสัยไปว่า แล้วถ้าฮีโร่บรายน์ระดับเดียวกับเขาไม่ยอมแพ้ จะเอาแฝดบุตรแห่งจอมจักรพรรดิและจอมจักรพรรดินีออกจากท้องของอาจารย์ตัวเองให้ได้ จะมีการป้องกันอย่างไร แมทีเรียสและอาร์เดเรีย รวมไปถึงอิซึคุที่กำลังอุ้มท้องอยู่ จึงอธิบายให้โลหิตเพลิงทราบเรื่องการส่งร่างแยกของลูกพี่ลูกน้องอย่างไฮพรีมัสและซูพรีเมีย บุตรแห่งสเตรนจ์เธียสและสมิเธียไปเกิดในท้องของฮีโร่บรายน์ชั้นรอง และวางยาเสริมไม่ให้พวกชั้นรองและอาจารย์ของพวกมันพยายามเอาไฮพรีมัสและซูพรีเมียออกจากท้องของพวกชั้นรองเช่นกัน จนกว่าบุตรแห่งสเตรนจ์เธียสและสมิเธีย จะถึงเวลาออกจากท้องพร้อมกับแมทีเรียสและอาร์เดเรีย ศิษย์เอกแห่งเทพเฮอร์ริออนก็ยิ่งฉงนสงสัยขึ้นไปอีกและอยากลองของ (ดี ๆ) บ้าง บุตรแห่งจอมจักรพรรดิและจอมจักรพรรดินีในท้องของอิซึคุก็จัดให้ตามคำขอเลย ซึ่งแน่นอนว่าโลหิตเพลิงดีใจมากที่ได้เป็นฝ่ายตั้งท้องบ้าง เพราะก่อนหน้านี้ ซิลวาเร คู่ครองของโลหิตเพลิงก็ยังอุ้มท้องอยู่ แต่เธอยังไม่ได้คลอดออกมาเลย และเมื่อซิลวาเรรู้ว่าสามีของเธอตั้งครรภ์ตามไปด้วย เธอก็มีความสุขเช่นกัน ซึ่งตระกูลมิโดริยะนั้นทวีคูณความสุขมากขึ้นไปอีก เพราะอิซึคุกับโลหิตเพลิงกำลังอุ้มท้องเด็กที่ถูกเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งส่งมาเกิดอยู่ ซิลวาเร, โอชะโกะ, ทาเคชิ, และทาคูมิ จึงคอยดูแลทั้งสองให้มีสุขภาพชีวิตและร่างกายที่ดีอย่างถาวรสืบไป

ส่วนทางด้านอาร์ธาเบธที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับแผนการของจอมจักรพรรดิและจอมจักรพรรดินี เมื่อเสร็จสิ้นจากศึกยักษ์ชนกันแห่งมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ เขาก็กลับไปหาครอบครัวที่อาณาจักรเบลกอนบ้านเกิดของเขาตามระเบียบ แต่ครั้งนี้ ครอบครัวยังไม่ทันจะวางแผนเรื่องลูกคนที่สอง อาร์ธาเบธกลับตั้งครรภ์ขึ้นมาเองโดยไม่มีใครรับรู้ล่วงหน้า ด้วยความสงสัยทำให้อาร์ธาเบธต้องค้นหาคำตอบให้ได้ ก็พบกับหลักฐานที่ว่า เมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้ง นอกจากจะเป็นเผ่าพันธุ์สำหรับเติมเต็มองค์ประกอบในกิกะเวิร์สแล้ว ยังเป็นสิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์เดียวที่แม้จะแยกเพศชายหญิงในเชิงรูปลักษณ์ แต่มีระบบสืบพันธุ์ทั้งสองเพศในตนเดียวกัน นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้จอมจักรพรรดิและจอมจักรพรรดินีต่างอุ้มทายาทของพวกเขาไว้ในท้องของตัวเอง และลูกในท้องของอาร์ธาเบธคราวนี้เป็นลูกสาว ดังนั้น อาร์ธาเบธ, เซเลนน์, และคาร์วิน จึงตั้งชื่อให้ลูกสาวในท้องของผู้เป็นพ่อว่า แองเจเลีย (Angelia) และผู้นำสมาคมนักล่าฮีโร่บรายน์ก็ใช้ชีวิตอยู่กับภรรยาและลูกชายของเขาจนกระทั่งเขาได้คลอดลูกสาวออกมาในเวลาต่อมา

ขณะที่กษัตริย์เนธานที่กำลังเตรียมตัวปิดเกมที่ยืดเยื้อมานานให้จบถาวร หลังจากที่ขึ้นครองราชย์และแต่งงานกับราชินีเนลเลียมาอย่างเนิ่นนาน (Queen Nellia) แต่ก็ยังไม่เคยสร้างทายาทสักทีเพราะหลังจากสมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนในรุ่นกษัตริย์เนธานได้กลายเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัว เวลาว่างของพระองค์ก็หายไปเกลี้ยงเพราะต้องไปจัดการกับภัยคุกคามที่ชั่วร้ายให้ได้ ในที่สุดก็ได้มีทายาทเป็นของตัวเองสักที นั่นก็คือเจ้าชายอูธาน (Prince Uthan) แต่ทว่าคนตั้งครรภ์มิใช่ราชินีเนลเลีย แต่เป็นกษัตริย์เนธานเสียเอง เพราะราชวงศ์เพนดรากอนทั้งหมดเมื่อถูกอินดิเชียสสาปแล้ว พวกเขาก็เหมือนเป็นเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งในร่างมนุษย์ ที่มีระบบสืบพันธุ์ทั้งสองเพศในคนคนเดียวกัน แม้รูปลักษณ์ภายนอกจะเป็นไปตามเพศของตัวเองก็ตาม อันที่จริงแล้ว กษัตริย์เนธานที่เป็นตัวแทนของสายตระกูลอาร์ธานตั้งครรภ์ช้าที่สุดในหมู่สายตระกูลย่อยทั้งหมดแห่งราชวงศ์เพนดรากอน เพราะสายตระกูลย่อยอื่น ๆ ที่เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวต่างก็ตั้งท้องด้วยตัวเองและคลอดลูกตั้งแต่ตอนเพิ่งถูกอินดิเชียสสาปใหม่ ๆ แล้ว

หลังจากนั้นไม่นาน แมทีเรียส, อาร์เดเรีย, ไฮพรีมัส, และซูพรีเมีย ก็ได้กำหนดวันเวลาที่จะถือกำเนิดขึ้นมา ด้วยการทะลวงหน้าท้องของฮีโร่บรายน์ทั้งหกฝ่าย รวมถึงชัลบาน, เอลเลน, จอมจักรพรรดิ, จอมจักรพรรดินี, สเตรนจ์เธียส, และสมิเธีย ก่อนจะรวมร่างกันเป็นเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งตัวเต็มวัยร่างสมบูรณ์แบบที่สุด ซึ่งนั่นจะทำให้เหล่าฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งชั้นสูงสุดและชั้นรองต่างก็สูญเสียกายหยาบไปทั้งหมดเลย สำหรับสายศาสตร์สว่างถือว่าโชคดีที่สุดเพราะว่าพวกเขามีเพลิงอมตะแห่งองค์อิลูวาตาร์ที่สามารถสร้างกายหยาบใหม่ของตัวเองได้ แต่สายศาสตร์มืดกลับมาลำบากกลืนกินกายหยาบผู้อื่นใหม่อีกครั้ง โชคร้ายที่ความลำบากของสายศาสตร์มืดกลับอยู่ได้ไม่นาน เพราะเป็นอีกหนึ่งครั้งที่อินดิเชียสเลือกกลืนกินมนุษย์ผู้กล้าคนใหม่เพื่อให้มาเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวชั้นรองรับใช้อินดิเชียสไปอีกราย ซึ่งรายนี้ก็ไม่ต่างจากเหยื่อส่วนใหญ่ที่ร่างกายของผู้กล้ารายนี้เป็นสายศาสตร์สว่าง อายุร่างกายของผู้กล้ารายนี้จึงถูกสายศาสตร์มืดลดอายุลง แต่ที่ต่างออกไปคือ เจ้าพวกสายศาสตร์มืดกลับมีไอเท็มต่ออายุร่างกายที่สร้างขึ้นมาด้วยตัวเองเสียอย่างนั้น ไอเท็มที่ว่ามีรูปทรงเป็นหัวกะโหลกแพะที่รูตาลุกเป็นเพลิงสีม่วง และมักจะอยู่ในไฮฟไมนด์แห่งฮีโร่บรายน์ แน่นอนว่ามันแก้ปัญหาความลำบากของสายศาสตร์มืดไปได้ เพราะร่างกายของฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดนั้นมีอายุที่ยืนยาวขึ้นจากการกินร่างกายของเหล่าผู้กล้าทั้งหมดและแปลงให้ดวงวิญญาณเป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัว แถมยังมีการทำให้เมกะเวอร์ซัลเพิร์ลสูตรศาสตร์มืดนั้นเสถียรถาวรจริงจัง แต่มันก็ไปสร้างปัญหาให้กับสายศาสตร์สว่างอย่างอิซึคุที่การต่ออายุร่างกายจากพวกผู้กล้าเหล่านี้กลับไม่ช่วยให้โรคร้ายในตัวเทพผมเขียวอ่อนกำลังลงเลย หน้ำซ้ำโรคร้ายดังกล่าวกลับแข็งแกร่งขึ้นเพราะได้พลังจากไอเท็มต่ออายุร่างกายจากสายศาสตร์มืดอีกต่างหาก และรวมไปถึงเรื่องของฟีเจอร์การสัมผัสสมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนโดยไม่ถูกเผาก็กลับมาอย่างถาวรแล้ว สมาชิกราชวงศ์ระดับตำนานนี้จึงต้องระวังตัวมากกว่าที่เคย

และวิบากกรรมของมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ยิ่งมาถึงจุดพีก เมื่อกองกำลังปลดแอกเมต้า (Meta Liberation Army) ที่ปัจจุบันมีผู้นำชื่อ รีเดสโตร (Re-Destro) เห็นว่าสมาพันธ์วิลเลินที่อินดิเชียสเป็นผู้นำเริ่มชักจะรุกล้ำเหล่าวายร้ายฝั่งอื่น ๆ แล้ว แต่ยังไม่มีใครออกมาดิ้นเลยแม้แต่คนเดียว ดังนั้น รีเดสโตรจึงใช้วิธีล่อเสือออกจากถ้ำด้วยการจับแกนนำสักคนไปทรมานเพื่อให้อินดิเชียสออกมาลุย แต่หารู้ไม่ว่าการล่อเสือออกจากถ้ำครั้งนี้ยังเป็นการกระตุกหนวดเสือให้ไททันจักรวาลปัจจามิตรส่งอิจิโร่บุกไปสู้กับรีเดสโตรด้วยตัวเองจนสามารถเอาชนะมาได้ รีเดสโตรจึงยอมแพ้และยกกองกำลังปลดแอกเมต้าให้ไปเป็นของอิจิโร่ และกลายมาเป็น แนวหน้าปลดแอกพลังเหนือธรรมชาติ (Paranormal Liberation Front) และส่งกองกำลังโจมตีโลก 394 จนย่อยยับ ชนิดที่ว่าต่อจะให้กองทัพจากโลกอื่นมาช่วยให้ได้มากที่สุดก็ยังเอาไม่อยู่ ระหว่างการต่อสู้ ออลฟอร์วันจูเนียร์ก็ได้พบกับโทมูระและอิซึคุอีกครั้ง พวกเขาได้บอกความจริงไปว่าแท้จริงแล้วอินดิเชียสกำลังหลอกใช้อิจิโร่ และฮาคุบะนั้นตายเพราะถูกอินดิเชียสกลืนกิน รวมถึงอินดิเชียสเองเป็นผู้ให้กำเนิดอิจิโร่ตามที่ได้ระบุไปข้างต้น รวมไปถึงทั้งชินระ, ไคโตะ, คาซึโตะ, มาโกโตะ, โคสุเกะ, ชูจิโอะ, นาโอกิ, อิจิโร่, ฮาคุบะ, และอัตลักษณ์ออลฟอร์วัน ถือเป็นหนึ่งในผลงานของอินดิเชียสอีกด้วย อิจิโร่ที่ได้รู้ความจริงข้อนี้ จึงเริ่มต่อต้านอินดิเชียสอย่างจริงจัง แต่สายไปแล้ว สติปัญญาของอินดิเชียสเริ่มจะหลอมรวมดวงจิตกับอิจิโร่อย่างช้า ๆ อิจิโร่ไม่มีทางเลือกจึงตัดสินใจขัดขืนเพื่อที่จะไปเตือนนาโอกิ, ชูจิโอะ, โคสุเกะ, มาโกโตะ, คาซึโตะ, ไคโตะ, ชินระ, และออลฟอร์วันจูเนียร์สเตเบิลรีเทลทุกคน แต่ยิ่งขัดขืนมากเท่าไหร่ก็ยิ่งไม่มีประโยชน์ และแค่นาโอกิเห็นว่าพ่อของเขากำลังถูกอินดิเชียสยึดร่างก็เข้าใจได้โดยที่ไม่ต้องให้อิจิโร่เตือนเป็นคำพูดเอง นาโอกิจึงรีบพาสมาพันธ์วิลเลินแห่งอินดิเชียสแยกกลุ่มจากพวกอินดิเชียสทันทีเพื่อความปลอดภัย และเตือนลูกหลานของเขาให้ระวังอินดิเชียสให้ดี ๆ สุดท้ายสงครามปลดแอกพลังเหนือธรรมชาติ กลับไม่ให้ความหมายกับสมาพันธ์วิลเลินแห่งอินดิเชียสเลยแม้แต่น้อย หนำซ้ำมันยังทำให้สุดยอดวายร้ายแห่งคอมิกและโทคุซัทสึทั้งปวงรู้ตัวแล้วว่าสมาพันธ์วิลเลินแห่งอินดิเชียสเริ่มไม่ธรรมดาเสียแล้ว และจะต้องหาวิธีกำจัดให้ได้

แต่เรื่องมันก็ยิ่งวุ่นวายเข้าไปอีกเมื่อกองทัพบียอนเดอร์ส (Beyonders) เผ่าพันธุ์นอกพหุจักรวาลที่สร้างเหตุการณ์ที่ทุกจักรวาลมาร์เวลในมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ชนกันและเกิดเป็นซีเคร็ตวอร์ส (Secret Wars) ยังกล้าเข้ามายังเอิร์ธ-394 ซึ่งเป็นจักรวาลกลางของมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ เพราะดันสัมผัสถึงพลังที่เป็นภัยกับบียอนเดอร์สที่ร้ายแรงเกินกว่าจะยอมปล่อยไป ซึ่งอาจจะเป็นเพราะว่าแม้แต่เอิร์ธ-394 ก็ยังมีโมเลกุลแมน หรือ โอเวน รีส (Molecule Man/Owen Reece) อาศัยอยู่ด้วย เผ่าพันธุ์นอกพหุจักรวาลจึงลงความเห็นกันเองว่า จะปล่อยให้ภัยคุกคามนี้มาถึงตัวโมเลกุลแมนไม่ได้อีกต่อไป แต่ปัญหาคือ เมื่อเผชิญหน้ากับ "อิจิโร่" ซึ่งเป็นพลังที่เป็นอันตรายกับบียอนเดอร์สเต็ม ๆ พวกมันทั้งกองทัพพยายามจะรุมฆ่า "อิจิโร่" ให้ตาย แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลย ทั้ง ๆ ที่พลังของพวกมันสามารถสังหารลิวิงทริบูนัล (Living Tribunal) ตุลาการสามหน้าแห่งมาร์เวลให้ตายได้ด้วย แต่พลังเดียวกันนี้ กลับไม่สามารถสังหาร "อิจิโร่" ให้ตายไปเลยแม้แต่นิดเดียว สุดท้าย ผู้นำเผ่าพันธุ์นอกพหุจักรวาลก็ถูก "อิจิโร่" แย่งชิงพลังของมัน พร้อมกับกำจัดพวกมันทิ้งล้างเผ่าพันธุ์ไปเลย และด้วยความที่ฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดสามารถแชร์พลังให้กับฮีโร่บรายน์เต็มตัวทุกคนได้ พลังของเผ่าพันธุ์บียอนเดอร์สจึงถูกแชร์ให้กับอินดิเชียส, ออลฟอร์วันจูเนียร์, รวมไปถึงลาสต์บอสอีกสามตน, โทมูระ, และอิซึคุอีกด้วย

เมื่อระดับผู้ที่ฆ่าตุลาการสามหน้ายังถูก "อิจิโร่" ฆ่าทิ้งเอาพลังได้ขนาดนี้ เหล่าเรล์มออฟเทลส์ต้องไม่อยู่นิ่งเฉยแน่นอน และไม่ต้องไปพูดถึงฝ่ายบอสใหญ่ที่เหลือที่เตรียมหาวิธีกำจัด "อิจิโร่" และออลฟอร์วันจูเนียร์รุ่นต่อ ๆ ไปไว้อยู่แล้ว ศึกตัดสินชะตามายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์จึงเริ่มต้นขึ้น เมื่อเหล่าโฮสต์โลกทั้งหลายกับกองทัพชาวเรียลบีอิ้งยกพลบุกมาช่วยโลกของชิกะอิจิที่เพิ่งไปขอพลังจากโมเลกุลแมนมาใหม่ ๆ พร้อมกับเหล่ายอดมนุษย์และวายร้ายแห่งมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์ที่หันมาร่วมใจสู้กับสมาพันธ์วิลเลินแห่งอินดิเชียสที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิม และมีความเสี่ยงสูงที่ลาสต์บอสทั้งสามจะโผล่มาซ้ำเติมที่นั่นด้วย ซึ่งสถานการณ์ยิ่งหนักลงไปอีกเพราะว่าอินดิเชียสและอิจิโร่ได้ลงมาลุยด้วยตัวเอง ซึ่งแน่นอนว่าเหล่าฮีโร่พยายามจะวางแผนจับอินดิเชียส, เรดสโตนคิง, และ "อิจิโร่" ให้ออกจากกันโดยสิ้นเชิง แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ทุกอย่างเริ่มถึงทางตัน เพราะลาสต์บอสอีกสามตนก็โผล่มาซ้ำเติมอีกรอบ ซึ่งพุ่งเป้าไปที่การสังหาร "อิจิโร่" เป็นเป้าเดียว ก่อนจะตามล่านาโอกิ, ชูจิโอะ, โคสุเกะ, มาโกโตะ, คาซึโตะ, ไคโตะ, ชินระ, และออลฟอร์วันจูเนียร์ทั้งตระกูลชิการาคิแบบเจ็ดชั่วโคตร ซึ่งมันวุ่นวายยิ่งกว่าเดิมแน่นอน แต่ทว่าก่อนที่จะมีลาสต์บอสตนใดสามารถกำจัด "อิจิโร่" ได้ กองทัพอีกกลุ่มที่มาเพื่อกำจัดความชั่วร้ายด้วยความชั่วร้ายของตัวเอง กลับโผล่มาแทรกเสียก่อน...

#### บทที่แปด: ไถ่บาป

ซาร์เกราส (Sargeras) ไททันจักรวาลทมิฬ อดีตสมาชิกเดอะแพนเธียน (The Pantheon) และผู้ให้กำเนิดกองทัพเบิร์นนิ่งลีเจี้ยน (Burning Legion) และพลังเฟล (Fel Power) พาเหล่าปีศาจเวทย์สีเขียวมาบุกโลกมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์โดยไม่ได้นัดหมาย และนั่นทำให้สมาพันธ์วิลเลินแห่งอินดิเชียส รวมไปถึงกองทัพแห่งความมืดอีกสามฝ่ายไม่ทันจะได้ตั้งตัวกับเบิร์นนิ่งลีเจี้ยนเลย "อิจิโร่" จึงเข้าไปต่อกรกับซาร์เกราสแบบด้นสด ก่อนจะถูกไททันจักรวาลทมิฬบดขยี้เละเป็นจุณ ซึ่งนั่นทำให้สี่ลาสต์บอสรีบล่าถอยออกไปโดยทิ้งให้ฝ่ายดีทั้งหลายเอาตัวรอดกับเบิร์นนิ่งลีเจี้ยนตามลำพัง พอเพียงที่เห็นท่าไม่ดีจึงเข้าไปขัดขวางไททันจักรวาลทมิฬ จนรู้ความจริงว่า มอร์กอธในมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ได้แพร่ความชั่วร้ายไปทั่วแฟนตาซีวอร์แฟร์ แต่เหล่าแพนเธียนกลับนิ่งเฉยไม่ลงมือทำอะไรเลย จนซาร์เกราสทนไม่ไหวออกอาละวาดเผาทำลายดวงดาวไปทั่วแฟนตาซีวอร์แฟร์ เพื่อไม่ให้ความชั่วร้ายแฝงตัวอยู่ในจักรวาลอีกต่อไป พอเพียงที่ติดตามลอร์ของวอร์คราฟต์มาตลอด ก็ตัดสินใจเรียกสติซาร์เกราสไปว่า แค่สะกดคำว่าอดทนไม่เป็นก็ทำให้สิ่งที่ซาร์เกราสทำมันไม่ได้ต่างอะไรจากการเป็นปีศาจที่เขาอยากกำจัดเสียเอง นั่นทำให้จอมทำลายล้างถึงกับชะงักและเริ่มมีสำนึกในใจ พอเพียงจึงยื่นข้อเสนอร่วมมือกับเหล่าเรล์มออฟเทลส์ เพื่อต่อต้านฮีโร่บรายน์ให้จงได้

พอได้เบิร์นนิ่งลีเจี้ยนมาเป็นพวก พอเพียงจึงเข้าไปขอความร่วมมือให้ชาวอาเซรอธ (Azeroth) เข้าต่อสู้กับฮีโร่บรายน์ให้จงได้ เพราะเบิร์นนิ่งลีเจี้ยนถูกถอนเขี้ยวเล็บหมดแล้ว และชาวอาเซรอธก็ตัดสินใจรวมพลทุกคนเพื่อสู้กับกองทัพของฮีโร่บรายน์ให้จงได้ และอุปกรณ์ที่สำคัญในการต่อสู้ครั้งนี้ คืออินฟินิตี้สโตนก้อนแท้จากโลก 394 เท่านั้น และคนที่จะรับหน้าที่ตามหาหินทั้งหกนี้ ก็คือเจมส์ ที่ต้องออกจากยูเอไปเก็บหินหกก้อนมาใส่ในถุงมือ ส่วนสำหรับพลังเฟล จากที่ถูกมองว่าเป็นมนตร์ดำที่อันตราย แต่ชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์มองว่ามันไม่ใช่เสียทีเดียว มันเป็นเวทมนตร์ที่ดูเป็นกลาง ที่แม้จะไม่ใช่เวทมนตร์ศาสตร์มืด แต่ถ้าไม่ระมัดระวังในการใช้งานก็อาจเป็นภัยกับทุกชีวิตได้ นอกจากนี้ พอเพียงยังนำเลือดของอันไนฮิลานแมนโนรอธ (Mannoroth The Annihilan) มาปรุงเป็นค็อกเทลชูกำลังสูตรเวทย์เฟลที่พระเอกอันดับหนึ่งยืนยันฟันธงว่า ดื่มแล้วมีกำลังวังชาโดยไม่มีอาการข้างเคียงแน่นอน

ในขณะที่ฝ่ายตรงข้าม หลังจากพยายามมานานนับศตวรรษ ไอเท็มเลียนแบบจากสูตรศาสตร์มืดก็เสถียรจริง ๆ เป็นครั้งแรก เหลืออย่างเดียวคือพลังที่จอมอสูรทั้งสี่ต้องการ เพราะพวกศัตรูชอบสกัดกั้นไม่ให้เข้าถึงพลังได้เลย แม้กระทั่งแก่นกลางพหุจักรวาลที่สกัดมาจากพลังของเพอร์เฟกเทียส ยังถูกฝั่งตรงข้ามขัดขวางเลย เพราะว่าการนำแกนกลางออกจากเตาปฏิกรณ์พหุจักรวาลนั้น มันมีเงื่อนไขสำคัญ คือต้องเป็นคนที่ดีบริสุทธิ์ ที่จะเอามาใช้งานในยามคับขันเท่านั้น และยิ่งถ้าใช้งานเสร็จ จะต้องเอาไปบรรจุเตาปฏิกรณ์คืนหรือถ่ายโอนพลังมาเป็นแกนกลางใส่เตาปฏิกรณ์ให้เร็วที่สุดอีกด้วย มิฉะนั้นขุมพลังสำรองจากโรงไฟฟ้าจะถูกใช้จนหมด แต่จอมอสูรทั้งสี่ต่างคิดจะอยากได้แกนกลางพหุจักรวาลเป็นของตัวเอง โดยที่ไม่สนใจเลยว่าฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดสามารถแบ่งปันพลังให้กับฮีโร่บรายน์เต็มตัวทุกตนได้ ส่วนฝั่งอินดิเชียสเอง เมื่อเห็นว่าอิจิโร่เสียชีวิตแล้ว ไททันจักรวาลนอกรีตจึงตัดสินใจกินร่างของอิจิโร่เพื่อต่ออายุให้กับร่างกายของตัวเอง แล้วหาวิธีกำจัดตระกูลชิการาคิที่บังอาจมารู้เรื่องสิ่งที่เขาปกปิดและบิดเบือนมาตลอด เมื่อทุกอย่างพร้อม พอเพียงจึงไปรวมพลกันที่สุสานแห่งซาร์เกราส (Tomb of Sargeras) พร้อมส่งสาส์นท้าทายจอมอสูรทั้งสี่ให้มาสู้กับเขาที่นั่น เพื่อไม่ให้สี่ลาสต์บอสได้มุ่งมั่นอยู่กับเป้าหมายของตัวเอง

#### บทที่เก้า: สมรภูมิ

ในที่สุด สงครามชี้ชะตากิกะเวิร์สแห่งเมกะเวอร์เซียสครั้งสุดท้าย อย่าง เมกะเวอร์ซัลวอร์ครั้งที่สี่ (Megaversal War IV) หรือ ฮีโร่บรายน์วอร์ (Herobrine War) ก็ได้เปิดฉากขึ้นแล้วที่ดาวอาเซรอธ เบิร์นนิ่งลีเจี้ยนได้ยกพลขโยงมาไล่ตบกองกำลังของบอสใหญ่ให้หมดก่อนที่สมุนชั้นแกนนำและเจ้าตัวจะลงมาลุยด้วยตัวเอง และเมื่อแกนนำมาเอง ทั้งดีไมส์, กิราฮิม (Ghirahim The Demon Lord), กานอนดอร์ฟ (Ganondorf), เซารอน, ซารูมาน, และหัตถ์ทมิฬ ซึ่งเป็นแกนนำฝั่งมอร์กอธ ก็ยังต้องมาเจอกับเรดสโตนคิงและรานดาส แกนนำฝั่งอินดิเชียส, เอ็นโทรเปียสแกนนำฝั่งออบลิเวียส, และไนท์แมเรียสแกนนำฝั่งอินเฟอร์นอส ซึ่งแกนนำฝั่งตรงข้ามต้องสู้กับอาร์คิมอนด์ (Archimonde), โลหิตเพลิงแกนนำฝั่งอิซึคุ, และเธาร์การ์ดแกนนำฝั่งโทมูระอีก

สุดท้าย บอสใหญ่ถึงกับต้องออกโรงด้วยตัวเอง และตัวละครฝ่ายตรงข้ามที่ต้องมาเผชิญหน้ากับสี่ลาสต์บอส ประกอบไปด้วย เดอะแบล็ค, ซาร์เกราส, แดวอธ, เกฟเวอร์รัส, อาร์ธาเบธ, กษัตริย์เนธาน, ชัลบาน, ลีเวนเนียร์, เอออนเว, ทูลคาส, โทมูระ, แบรด, พอเพียง, ลี, ออริจินส์ 303, ออริจินส์ 013, ไทรเอิร์ธ, เรล์มวอทเชอร์, ยัง, ลูซิเฟอร์, อิซึคุ, คัตซึกิ, โชโตะ, เฮนรี่, อีธาน, และชิกะอิจิ และพอเพียงประกาศว่านี่คือศึกสุดท้ายที่พวกเขาจะต้องจบชีวิตสี่จอมอสูรให้จงได้ แต่อินดิเชียสเมื่อเห็นว่าศัตรูมาเป็นฝูงก็ได้โอกาสพาเหล่าแกนนำที่ต้องเผชิญหน้ากับตัวเอง วาร์ปมาที่หลุมคอนาลิปโต ณ ดินแดนที่ถูกลืมแห่งเรล์ม 303 ทันที

อินดิเชียสได้ข่มขู่ผู้สร้างจักรวาลต้นฉบับว่า การรีแมตช์ครั้งนี้จะไม่มีโฮสต์โลกคนอื่น ๆ มาช่วยลีอีกต่อไป แถมฮีโร่บรายน์ทุกคนต่างก็มีอาการโอเวอร์ฮีตหมดแล้ว เนื่องจากอุณหภูมิร่างกายของฮีโร่บรายน์เต็มตัวนั้นทะลุขีดจำกัดความเสถียร (38,000 องศาเซลเซียส) ไปเรียบร้อยแล้ว แต่พอเพียงตะโกนกลับไปว่า แค่ตนเองในฐานะหลานของผู้สร้างจักรวาลต้นฉบับ รวมถึงแกนนำจากมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์อยู่ที่นี่ก็กินขาดแล้ว และพวกเขาก็เตรียมทุกอย่างมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ แม้จะไม่สามารถช่วยเร่งการหล่อเย็นให้กับเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์เคลื่อนที่ได้อย่างเต็มที่ก็ตาม แต่อินดิเชียสตั้งปณิธานไว้ว่า ยังไงเขาก็จะแย่งชิงวันฟอร์ออลสูตรออริเจียสมาเป็นของตนเองให้ได้ จากนั้น ไฟนัลบอสทั้งสี่ ก็ชักค้อนศึกและโล่ของตัวเองขึ้นมาเหมือนสมัยที่มอร์กอธใช้ต่อสู้กับฟิงโกลฟินตัวต่อตัว ขณะที่ฝ่ายพระเอกก็เอาด้วย และในฐานะที่อาร์ธาเบธเป็นผู้นำสมาคมนักล่าฮีโร่บรายน์อยู่แล้ว เขาจึงตอบโต้ด้วยดาบริงกิล (Ringil Sword) ที่ยืมมาจากฟิงโกลฟิน สลับกับดาบชาลาเมย์น (Shalamayne Sword) ที่ยืมมาจากราชวงศ์รินน์ (Wrynn Royal Family) คู่กับโล่ประจำตัวของเขา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกษัตริย์เนธานที่มีดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์ที่เป็นอาวุธคู่ราชวงศ์เพนดรากอนอยู่แล้ว แต่ชัลบานอาจจะลำบากหน่อยเพราะต้องหอบท้องใหญ่ที่มีลูกอยู่ภายในระหว่างการต่อสู้ จนทำให้อาร์ธาเบธ, เกฟเวอร์รัส, และกษัตริย์เนธานเป็นห่วงสุขภาพของชัลบานและลูกในท้องเหลือเกิน

ฮีโร่บรายน์ เป็นสิ่งมีชีวิตระดับเทพเจ้าที่ไม่มีคูลดาวน์ และสตามิน่าเต็มหลอด การจู่โจมแต่ละครั้งจะทั้งเร็วและรุนแรง สังเกตได้จากการที่ฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดยิงแขนปืนอัดอากาศรัว ๆ ดุจปืนกลโดยไม่ต้องพองแขนให้สัญญาณหนี และยิงลำแสงเลเซอร์ได้นานและต่อเนื่องแค่ไหนก็ได้ จังหวะให้โต้กลับจึงมีน้อยมาก และด้วยความที่สี่จอมอสูรไม่ถูกกันอยู่แล้ว พวกเขาจึงใช้พลังของตัวเองทำร้ายกันเอง ถ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ระดับเทพเจ้า ก็ไม่สามารถหาจังหวะโต้กลับได้แน่นอน โดยด้านของฮีโร่บรายน์สตีฟโอนั้นพยายามจะเป็นใหญ่โดยไม่ต้องไปรับใช้ใคร แต่นั่นก็เป็นข้อเสียสำคัญ ในเมื่ออดีตเจ้านายของสตีฟโอนั้นมีพลังเหนือเขาไปไกลลิบ เขาจึงถูกสี่จอมอสูรรุมกระทืบอย่างหนักเสมอ ระหว่างการต่อสู้ ก็มีการแขวะกันไปแขวะกันมา อย่างอินดิเชียสก็ขยี้เรื่องที่ร่างกายปลอมของตัวเองโดนคนอื่นเอาไปใช้ในเฟสสองหมดเลย ซึ่งร่างกายปลอมของเขาก็โดนวางยาด้วยการสาปให้คนที่ขโมยไปใช้งานให้มีร่างกายแบบเดียวกับเขาไปหมดแล้ว แต่ทำไมเอาเข้าจริง ๆ ดันใช้กับทุกคนไม่ได้เลย พอเพียงตะโกนโต้กลับไปว่า ทำได้ก็แปลกแล้ว เพราะคนที่เกิดผลแบบนี้ได้มันก็ต่อเมื่อมีคนที่มลทินเยอะมากระดับหนึ่งเท่านั้น ยกเว้นมอร์กอธเป็นกรณีพิเศษที่เขาต้านทานคำสาปได้ แต่กับคนที่จิตใจดีบริสุทธิ์ จะไม่มีวันส่งผลใด ๆ ทั้งนั้น

พอพระเอกชนะเวฟแรกได้ อินดิเชียสก็วาร์ปทุกคนให้มาสู้ที่ดาวเคราะห์ร้าง ซึ่งแน่นอนว่าความจริงอันโหดร้ายอีกหนึ่งข้อที่ฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดแทบจะทำใจไม่ได้ คือนอกจากมันจะแชร์พลังให้กับฮีโร่บรายน์เต็มตัวคนอื่น ๆ ได้แล้ว มันยังแชร์ความเจ็บปวดให้อีกต่างหาก โดยเฉพาะความเจ็บปวดจากการถูกเวทมนตร์ศาสตร์สว่างทำร้ายจะออกฤทธิ์ชัดเจนที่สุด การที่อินดิเชียสถูกอาร์ธาเบธเผาใบหน้านั้น จอมอสูรอีกสามตน ยันโทมูระและอิซึคุ ก็โดนเผาไปด้วย แต่คนหลังสุด ด้วยความที่เขาเป็นสายศาสตร์สว่าง ใบหน้าจึงไม่ได้ไหม้เกรียมเหมือนกับคนอื่น ๆ และล่าสุดบาดแผลจากดาบเอ็กซ์คาลิเบอร์, ริงกิล, และชาลาเมย์นที่ซ้ำเติมแผลเดิมเมื่อสมัยมอร์กอธในยุคที่หนึ่ง รวมถึงสมัยอินเฟอร์นอสในสงครามเมกะเวอร์ซัลครั้งก่อนหน้า ไปจนถึงแผลใหม่ ๆ ที่มากขึ้น ก็ได้ตอกย้ำความจริงข้อนี้มากขึ้น และสุดท้าย กลุ่มพระเอกก็ชนะเวฟสองอีกครั้ง แต่คราวนี้ดาวเคราะห์ร้างถึงกับสลายกลายเป็นฝุ่นเพราะอัตลักษณ์กัดกร่อนที่โทมูระฟาดค้อนใส่จนฝ่ายพระเอกทั้งหมดหลบหนีแทบไม่ทัน

ขณะเดียวกัน เจมส์ก็ประสบความสำเร็จจากการสะสมหินหลากสีทั้งหกก้อนมาใส่ไว้ในถุงมืออินฟินิตี้กอนต์เล็ต และพยายามจะไปหยุดศึกนี้ให้ได้ เพราะเขามีไอเท็มครบมือไล่ตั้งแต่อินฟินิตี้สโตน, ไทรฟอร์ซแท้, และดวงแก้วซิลมาริลแท้ แต่ปัญหาเพียงอย่างเดียวคือ เขาพร้อมทุกอย่างยกเว้นความกล้า แม้เขาจะถูกองค์อิลูวาตาร์ปลูกฝังให้ต่อต้านความกลัวมากแค่ไหน แต่การขัดเกลาที่ไม่เพียงพอของชิกะอิจิ ทำให้เจมส์ไม่พร้อมที่จะไปสู้แม้กระทั่งต่อหน้าแกนนำของสี่จอมอสูร เพราะศัตรูระดับแกนนำของสี่ลาสต์บอสนั้นอันตรายมาก ทั้งมังกรแห่งฮีโร่บรายน์ที่ร่ายมนตร์เล่นกับกิเลสของสิ่งมีชีวิต, ลูกศิษย์ของสี่ลาสต์บอส (เซารอน, เรดสโตนคิง, เอ็นโทรเปียส และไนท์แมเรียส) ที่แม้จะสเกลรองลงมาจากอาจารย์ของตัวเองแต่ก็อย่าประมาทเด็ดขาด เพราะการร่ายเวทย์ที่ไร้คูลดาวน์และมานาเต็มหลอดแบบถาวร สามารถเคาน์เตอร์การดีดนิ้วได้หลายรูปแบบมากถ้าเห็นเจมส์กำลังดีดนิ้ว (ต่อให้จะมีทั้งโลหิตเพลิง, เธาร์การ์ด, และอาร์คิมอนด์มาถ่วงเวลาไว้ก็ตาม) ไม่ต้องพูดถึงสี่ลาสต์บอสที่หนักกว่านั้น เพราะนอกจากท่าเคาน์เตอร์การดีดนิ้วจะหลากหลายกว่าแล้วสเกลยังรุนแรงกว่าอีกด้วย เรียกได้ว่าเป็นเป้านิ่งใหญ่ ๆ ของศัตรูทั้งหมดเลยก็ว่าได้ แต่ด้วยความที่เจมส์ยังไม่จบการศึกษา ยังลืมเรื่องที่ศัตรูจะมีโอกาสเคาน์เตอร์การดีดนิ้วได้ การวาร์ปไปช่วยอาจารย์ตัวเองก็ถือว่าเป็นการฆ่าตัวตาย หรือต่อจะให้วาร์ปไปที่สุสานแห่งซาร์เกราสก็ยังไม่ปลอดภัยอยู่ดี อย่างไรก็ตาม พอเพียงได้ย้ำเตือนถึงเหตุผลที่เจมส์ไม่ควรวาร์ปไปช่วยพวกชิกะอิจิรวมไปถึงพวกที่กำลังสู้อยู่ที่สุสานแห่งซาร์เกราส และแนะนำให้วาร์ปไปสู่ที่ที่ไม่มีศัตรูสี่ฝ่ายอยู่จะดีกว่า แต่ระหว่างที่กำลังเตือนอยู่นั้น พวกฮีโร่บรายน์เต็มตัวก็กลับคืนสภาพกายหยาบเหมือนเดิมอีกครั้ง พอเพียงจึงตัดสินใจรีบตัดการติดต่อกับเจมส์อย่างกะทันหัน โดยที่เจมส์เองไม่สามารถติดต่อกับฝ่ายพระเอกได้เลย แต่ก็นึกขึ้นมาได้ว่าต่อให้ใช้สเปซสโตนวาร์ปไปช่วยพวกอาจารย์ของตัวเอง หรือจะไปต่อสู้ที่สุสานแห่งซาร์เกราส ก็ยังไม่ปลอดภัยอยู่ดี

และก็บังเอิญเหลือเกินที่โฮสต์จักรวาลแห่งแฟนตาซีวอร์แฟร์สองคนแรก เพอร์เฟกต์โคลนซีโร่และเอ็กซ์ (Perfect Clone Zero & X) ที่ได้ชิงแกนกลางพหุจักรวาลมาจากโรงไฟฟ้าพหุจักรวาลก่อนถึงมือของฮีโร่บรายน์ ได้มาพบกับเจมส์พอดี หลังจากตกลงกันแล้วว่าจะไม่ใช้แกนกลางพหุจักรวาลในการสู้กับออบลิเวียสที่ตอนนี้สามารถวาร์ปมาเคาน์เตอร์แกนกลางได้โดยสตามิน่าหรือมานาไม่จำกัดและไร้คูลดาวน์เป็นการถาวรแบบซึ่ง ๆ หน้า พอได้ยินเรื่องที่พอเพียงเตือนเจมส์ไป โฮสต์จักรวาลทั้งสองจึงเห็นด้วยกับพอเพียงและแนะนำให้วาร์ปไปยังที่ที่ปลอดภัยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดังนั้น เจมส์จึงวาร์ปไปยังดาวอาร์กัส (Argus Planet) ดาวที่เป็นแหล่งกำเนิดของเบิร์นนิ่งลีเจี้ยนและอยู่ในทวิสติ้งเนเธอร์ (Twisting Nether) ที่นั่น คิลเจเดนเป็นคนคุมดวงดาว (Kil'jaeden) คอยสั่งการกองทัพให้มาที่สุสานแห่งซาร์เกราสเพื่อต่อสู้กับความชั่วร้าย ในตอนแรกเพอร์เฟกต์ซีโร่กับเอ็กซ์แปลกใจที่คิลเจเดนเปลี่ยนไปเยอะมาก โดยอดีตจอมหลอกลวงแห่งวอร์คราฟต์อธิบายไปว่าพอเพียงเป็นคนชี้ทางให้เบิร์นนิ่งลีเจี้ยนเข้าไปสู่ทางสว่างมากขึ้น และเมื่อรู้ว่าพอเพียงเตือนอะไรให้เจมส์ก็เห็นด้วยกับพอเพียง และบอกว่าพอเพียงพูดถูก เพราะอดีตสายชี้ช่องรวยแห่งวอร์คราฟต์เข้าใจสถานการณ์ดี และกำชับไม่ให้เจมส์มาหาพวกพอเพียง หรือมาที่สุสานแห่งซาร์เกราสเด็ดขาด พร้อมกับแนะนำว่า ถ้าจะให้ดีดนิ้วลบสี่ลาสต์บอสทิ้งก็ดีดนิ้วที่ดาวดวงนี้ทันทีเลย ไม่ต้องไปโผล่ให้สี่ลาสต์บอสหรือลูกศิษย์ของพวกมันเห็น

ส่วนแดวอธ ด้วยความโกรธแค้นที่ถูกไททันจักรวาลนอกรีตหลอกใช้ เขาจึงตะโกนต่อว่าอินดิเชียสเต็มแรงหลังจากที่คืนกายเนื้อกลับมาเหมือนเดิม แต่ตรงจุดนั้น แดวอธกลับไม่รู้ความจริงว่า แผนการวางหมากของอินดิเชียส ถูกมอร์กอธขโมยไปหมดเลย ซึ่งมอร์กอธเปิดเผยแผนการเหล่านี้ด้วยตัวเอง ทั้งการสร้างไอคอนออฟซินในดูมเวิลด์ รวมไปถึงการสร้างไอนัวร์ร้ายอย่างดีไมส์ในเดอะเลเจนด์ออฟเซลด้าเวิลด์ก็ทำมาแล้ว และโบ้ยเครดิตเหล่านี้ให้กับอินดิเชียสที่ทำให้เขาสามารถสานต่อปฏิบัติการนี้จนสำเร็จ และได้อีวิลโคลนบางส่วนมาเป็นลูกสมุนของเขาด้วย แถมยังโบ้ยเครดิตยันออบลิเวียสที่ได้ให้ออบลิเวียนโคลนบางส่วนให้กับมอร์กอธ (Oblivion Clones) และถามว่าทำถึงขนาดนี้แล้วอินดิเชียสยังขัดใจอะไรอีก ถึงแม้ซาร์เกราสจะทำสีหน้าเหมือนกับฝ่ายพระเอก คือเหมือนกับจะสื่อว่าพวกเขานึกอยู่แล้วว่าทุกอย่างเกิดจากมอร์กอธทั้งนั้น แต่อินเฟอร์นอสไม่คิดว่าผลงานของเขาจากเรล์มออฟเทลส์จะทำอะไรได้หนักขนาดที่คนเดียวกันจากโลกอื่น ๆ ยังทำได้ไม่เท่าเลย ส่วนออบลิเวียสเองก็รู้มาตลอดเลยว่า มอร์กอธเป็นมือที่สามที่ทำให้กบฎออบลิเวียนโคลน (Oblivion Clones Rebel) หนักข้อขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนแดวอธนั้นแย่ที่สุด เพราะเหวอระดับที่ไม่รู้มาก่อนว่าคนที่ดูเหมือนเป็นสมุนอันดับหนึ่งของอินดิเชียสและโดนแทงข้างหลังง่ายขนาดนั้นจะทำตัวเป็นบอสใหญ่ที่แทงข้างหลังแม้กระทั่งอดีตเจ้านายซะเอง

อินดิเชียสตอบด้วยความคลั่งแค้นไปว่า สิ่งที่เขาขัดใจก็คือ แผนทั้งหมดที่มอร์กอธกล่าวมานั้นเดิมทีเขาจะลงมือทำด้วยตัวเองเสียด้วยซ้ำ และถ้าใครต้องการจะช่วยทำให้เขาก็ต้องขออนุญาตจากเขาก่อน แต่มอร์กอธไม่ยอมขออนุญาตให้เขารู้ก่อนจะเอาแผนทั้งหมดของเขาไปทำเลยสักครั้งเดียว ที่แย่กว่านั้นก็คือ มอร์กอธยังชี้ช่องรวยให้คนของอินดิเชียสบางส่วนทำอะไรนอกเหนือจากคำสั่งของอินดิเชียสโดยอ้างว่าต้องขออนุญาตจากมอร์กอธก่อนเท่านั้น แถมยังไปลากเอาออบลิเวียนโคลนทั้งกลุ่มที่ถูกอินดิเชียสขโมยมาก่อน และกลุ่มที่ยังไม่ได้ถูกขโมย มาเป็นพวกเพื่อทำการก่อกบฎกับออบลิเวียสอีก อินดิเชียสจึงสรุปไปว่า เขาไม่นึกเลยว่ามอร์กอธจะล้ำเส้นที่เขาขีดไว้ไปไกลกว่าที่เขาจะคาดถึงได้ขนาดนี้ มอร์กอธที่ได้ยินดังนั้นก็หาว่าอินดิเชียสใช้กฎระเบียบยุ่งยากทำลายคุณค่าในผลงานที่เจ้าตัวทำเพื่อเขา และถามไปว่าแค่การที่เขาเป็นเทพวาลาที่แข็งแกร่งที่สุด และทำอะไรเกินคำสั่งแค่ไหนก็ได้โดยไม่ต้องขออนุญาตล่วงหน้าแค่นี้มันหนักหัวอินดิเชียสขนาดนั้นเชียวหรือ พอเพียงจึงตะโกนต่อว่ามอร์กอธอีกครั้งว่ามันหนักหัวทุกคนอย่างรุนแรงจริง ๆ เพราะทุกคนรู้การกระทำของเจ้าแห่งความมืดคนแรกของอาร์ดาเป็นอย่างดี พร้อมกับบอกไปว่ามันตลกดีที่คุณค่าของมอร์กอธเกิดจากการฉีกกฎระเบียบคนอื่นและตั้งกฎระเบียบขึ้นมาเอง มอร์กอธจึงถามพอเพียงกลับไปว่าทำไมอิซึคุถึงได้ทุกพลังที่เขายังไม่ได้ แถมยังได้ทั้งตำแหน่งนายเหนือเทพวาลาร์และเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งแทนเขา อิซึคุจึงสั่งให้มอร์กอธพูดน้อย ๆ เรื่องดังกล่าวหน่อย เพราะอิซึคุกับโอชะโกะเป็นแค่เทพวาลาร์คู่ที่แปดเท่านั้น ไม่ใช่ตำแหน่งนายเหนือเทพวาลาร์ซึ่งยังเป็นของมันเวและวาร์ดา ยิ่งไม่ต้องไปพูดถึงนายเหนือเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งที่ยังไงก็เป็นของจอมจักรพรรดิและจอมจักรพรรดินี แม้มอร์กอธจะเป็นพี่ชายของมันเวก็ตาม แต่ถ้ามอร์กอธกล้าพูดแบบนี้แสดงว่ามอร์กอธกำลังหยามเกียรติน้องชายตัวเอง และเพราะการที่อิซึคุพึงพอใจในทุกอย่างที่มี และไม่อยากได้อะไรที่เกินความจำเป็น อิซึคุจึงได้ทุกพลังที่พวกศาสตร์มืดไม่มีทางได้รับนี่แหละ

อินดิเชียสตัดสินใจเปิดเวฟสาม ในการพาไปยังดิเอ็นด์ แล้วจากนั้นก็ทำให้ฮีโร่บรายน์เต็มตัวทุกคนเข้าสู่ร่างฮาร์ตออฟเอ็นเดอร์ (Heart of Ender Form) ซึ่งเป็นร่างที่ฮีโร่บรายน์เต็มตัวกลืนดวงแก้วแห่งการยึดครองเข้าไป ซึ่งสตีฟโอจำได้ทันทีว่า ดวงแก้วแห่งการยึดครองดวงที่อินดิเชียสกลืนเข้าไป เป็นดวงแก้วที่ถูกสตีฟโอปรับปรุงให้ปฏิสนธิเป็นตัวอ่อนในท้อง และคราวนี้อินดิเชียสขโมยไปกิน ทีนี้แหละ เจ้าตัวอ่อนตะขาบฮาร์ตออฟเอ็นเดอร์ก็ได้อยู่ในครรภ์เทียมในช่องท้องของฮีโร่บรายน์เต็มตัวทุกคนไม่ว่าจะชั้นสูงหรือชั้นรอง โดยฝ่ายสี่จอมอสูรและฝ่ายโทมูระอยู่ในรูปลักษณ์ที่บิดเบี้ยวและน่าขนลุกที่สุด ดวงตาคู่หลักมีสีม่วงเหมือนเอ็นเดอร์และนัยน์ตาข้างในเป็นวงรีสีดำเหมือนสัตว์เลื้อยคลาน แขนเปรตสองคู่ใหม่สีดำอมม่วงพร้อมกรงเล็บที่น่าสะพรึงกลัวงอกออกมาจากสีข้าง ดวงตาเอ็นเดอร์หลายดวงงอกออกมาทั่วร่างกายอย่างกับวอทช์ลิ่ง (Watchlings) ส่วนอิซึคุดวงตาเป็นสีม่วงก็จริง แต่นัยน์ตากลมและมีแขนมนุษย์ธรรมดาสองคู่งอกออกมาจากสีข้าง ขณะที่อาร์ธาเบธ, เนธาน, และราชวงศ์เพนดรากอน ท้องของพวกเขาจะขยายใหญ่ขึ้นแทน

แต่แน่นอนว่า พวกชาวเอ็นเดอร์มักจะแพ้น้ำเป็นพิเศษ และสำหรับร่างนี้ที่ดวงตาย่อยที่ผุดขึ้นมาตามตัว แม้จะยิงลำแสงได้เหมือนตาคู่หลัก แต่เปราะบางกว่าเพราะไม่มีหนังตาสำหรับปิดป้องกันไว้ และเผ่าพันธุ์แห่งความมืด ย่อมแพ้แสงสว่างอยู่เสมอ ดังนั้น พอเพียงจึงใช้มาตรการฮาราคิริ ใช้ริงกิลคว้านท้องให้คมดาบเสียบทะลุเจ้าเวนจ์ฟูลฮาร์ตออฟเอ็นเดอร์ข้างใน และแน่นอน มันเป็นการตอกย้ำความจริงอันโหดร้ายที่ระบุไว้ข้างต้นเช่นกัน แม้ฮีโร่บรายน์คนอื่น ๆ จะไม่โดนแทงโดยตรง แต่ก็รู้สึกได้เหมือนกัน จอมอสูรทั้งสี่และโทมูระเกิดความเจ็บปวดทรมานอย่างหนักเพราะตัวอ่อนตะขาบปีศาจกำลังจะตายจากคมดาบศักดิ์สิทธิ์ ส่วนอิซึคุ, เนธาน, และอาร์ธาเบธกลับรู้สึกจั๊กจี้มากกว่า ท้องของฮีโร่บรายน์เต็มตัวพองโตขึ้นเหมือนคนท้องแก่ และไม่กี่นาทีต่อมา ท้องของฮีโร่บรายน์เต็มตัวก็ระเบิดส่องแสงสีม่วงจากข้างในไปทั่ว เมื่อแสงจางลง ฮีโร่บรายน์เต็มตัวจึงกลับมาเป็นร่างปกติเหมือนเดิม

#### บทที่สิบ: โชว์ดาวน์

แต่ความไม่ยอมแพ้ของอินดิเชียสก็วาร์ปให้มายังดาวเคราะห์ใหม่ที่ใกล้กับโรงไฟฟ้าพหุจักรวาลแฟนตาซีวอร์แฟร์ ไม่มีใครทราบว่าอินดิเชียสไปรู้ตำแหน่งนี้ได้ยังไง ทั้ง ๆ ที่ฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งหมด โดยเฉพาะสายศาสตร์มืด ไม่มีใครสามารถเข้าถึงแกนกลางพหุจักรวาลได้เลย แล้วอินดิเชียสรู้หรือ ว่าทำไมถึงต้องพาศัตรูทั้งหมดของเขามาที่นี่ และในที่สุดคำเฉลยก็มาทันที เพราะว่าออบลิเวียสรู้ว่า อินดิเชียสพาเขามาเพื่อให้เขาไปเอาแกนกลางพหุจักรวาลเอง ซึ่งนั่นทำให้บอสใหญ่ทั้งสี่พยายามยื้อแย่งจะเอามันให้ได้ ทั้งที่จริงแล้ว แกนกลางของจริงถูกเพอร์เฟกต์ซีโร่เอาไปก่อนเรียบร้อยแล้ว แล้วทิ้งไว้แค่หินพลาสติกดัมมี่ไว้หลอกบอสใหญ่เท่านั้นเอง และแน่นอนฝ่ายพระเอกนั้นไม่มีใครยอมสปอยล์ทั้งชื่อคนถือครองและตำแหน่งที่เขาอยู่ให้ศัตรูฟังหรอก เพราะทั้งหมดรู้ดีว่าฮีโร่บรายน์แห่งเรล์มออฟเทลส์สามารถวาร์ปไปไกลแค่ไหนก็ได้โดยไม่เสียสตามิน่าและไม่เกิดคูลดาวน์แม้แต่นิดเดียว ออบลิเวียสโกรธที่มีคนตัดหน้าแย่งชิงแกนกลางไปเสียก่อนจึงเปิดศึกเวฟสามด้วยการดูดขุมพลังสำรองในโรงไฟฟ้าพหุจักรวาลแห่งนี้ให้หมดเพื่อที่จะได้มีพลังแข็งแกร่งขึ้นไปอีก แต่ปริมาณพลังก็ยังน้อยกว่าพลังอันไร้ขีดจำกัดของแกนกลางพหุจักรวาลอยู่ดี จึงช่วยชะลอการระเบิดแบบกิกะโนว่าไปได้อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้มากเท่ากับการปิดโรงไฟฟ้าพหุจักรวาลชั่วคราวให้เร็วที่สุด เพราะกว่าจะปิดได้ออบลิเวียสก็กินขุมพลังไปแทบจะเกินครึ่งตู้แรกแล้ว โดยที่โรงไฟฟ้าพหุจักรวาลนี้ได้เก็บขุมพลังสำรองอยู่ถึงสองพันห้าร้อยตู้ แต่ละตู้มีปริมาณขุมพลังสำรองอยู่ถึงเจ็ดพันสองร้อยลูกบาศก์กิโลเมตร และแถมการแบ่งปันพลังครั้งนี้ส่งผลทำให้ฮีโร่บรายน์เต็มรูปแบบทั้งหมดแข็งแกร่งขึ้นไปอีกสิบเท่าตัวแม้จะปิดโรงไฟฟ้าพหุจักรวาลเสร็จแล้ว และกระตุ้นให้สารอดัมในตัวฮีโร่บรายน์เต็มรูปแบบทั้งหมดเกิดการเพิ่มปริมาณตัวเองเร็วขึ้นและมากขึ้นไปอีก มอร์กอธที่สบโอกาสจึงตบออบลิเวียสทะลุโรงไฟฟ้าพหุจักรวาลอีก

อย่างไรก็ตาม การดูดขุมพลังพหุจักรวาลสำรองเข้าสู่ร่างกายของฮีโร่บรายน์เต็มตัว มันทำให้เกิดข้อเสียหลายด้าน ด้วยความที่สายศาสตร์มืดมีร่างกายที่ไม่บริสุทธิ์ ขุมพลังพหุจักรวาลสำรองที่เก็บไว้จะสลายหายไปในอวกาศอย่างถาวรถ้าขาดปัจจัยหนึ่งในสองอย่างเท่านั้น ได้แก่ ตัวแปรที่ใช้ดึงให้ขุมพลังคงสภาพ กับสิ่งที่ใช้กักเก็บขุมพลัง ซึ่งนั่นก็มีผลกับอัตราการเร่งปริมาณสารอดัมในร่างกายที่จะช้าและปริมาณลดลงด้วย ดังนั้น สิ่งที่พวกเขาทำได้ตอนนี้ก็คือ ต้องรีบถ่วงเวลาให้นานที่สุด หรือไม่ก็ทำให้ฮีโร่บรายน์เต็มตัวขับขุมพลังพหุจักรวาลออกไปให้ได้ ดังนั้น ในเมื่อพวกพอเพียงยังหาวิธีอย่างหลังนอกจากสกัดเอาอดัมออกไปไม่เจอ ก็ต้องใช้วิธีแรกคือถ่วงเวลาจนกว่าขุมพลังพหุจักรวาลสำรองจะสลายหายไป อีกเรื่องหนึ่งก็คือ ขุมพลังพหุจักรวาลเป็นพลังที่ตรงกันข้ามกับศาสตร์มืดอยู่แล้ว ฉะนั้นจะเกิดความเสี่ยงสูงที่ขุมพลังพหุจักรวาลจะปฏิเสธศาสตร์มืดได้

แต่แล้ว อินเฟอร์นอสเกิดอาการฟิวส์ขาด จับร่างของฮีโร่บรายน์เต็มตัวทั้งหมดที่มาสู้กับเขาลอยขึ้นไปกลางอวกาศ แล้วดูดมานาของพวกเขากลับเข้าตัวเอง ก่อนจะเขวี้ยงร่างที่ไร้มานาให้หล่นมากระแทกพื้นตาย ซึ่งบังเอิญว่าไปตกในที่ต่างกันออกไป มอร์กอธไปตกอยู่ในปล่องภูเขาไฟด้านหลังอินเฟอร์นอส อินดิเชียสไปตกลงบ่อน้ำพุร้อนด้านขวามือของอินเฟอร์นอส ออบลิเวียสไปตกลงที่จุดที่ลึกที่สุดของเหวผาด้านซ้ายมือของอินเฟอร์นอส ส่วนโทมูระ, อิซึคุ, กษัตริย์เนธาน, และอาร์ธาเบธ ไปตกห่างจากฝั่งพอเพียงเป็นกิโลเมตร กษัตริย์เนธานและอาร์ธาเบธที่ฟื้นตัวเร็วที่สุด จึงรีบรุดไปหาอินเฟอร์นอสทันที เพื่อขัดขวางไม่ให้อินเฟอร์นอสทำอะไรต่อไป แต่พอมาถึง บอริส แม็คควีน (Boris McQueen) เด็กหนุ่มชาวมายฮีโร่อะคาเดเมียเวิลด์อายุใกล้เคียงกับเจมส์และบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัว ซึ่งมีพลังจากสตาร์แบรนด์ (Starbrand) ดันเข้ามาทำให้ทุกอย่างแย่ลงเสียแล้ว

สตาร์แบรนด์ คือวัตถุสุดโอพีจากมาร์เวลที่จะมอบพลังอันไร้ขีดจำกัดให้กับผู้ครอบครองและมีข้อจำกัดที่แปรผันตามจินตนาการของผู้ใช้งานล้วน ๆ และมีผู้ใช้งานก่อนหน้านี้ในจักรวาลต้นฉบับของมาร์เวลไปถึงหกคนแล้ว (ไทรันโนซอรัส เร็กซ์, วินน์ (Vnn), เควิน คอนเนอร์ (Kevin Connor), วาซอห์น (Va-Sohn), ซูเซนน์ เซลบี้ (Suzanne Selby), และแบรนดี้ เซลบี้ (Brandy Selby)) แต่บอริส ผู้ใช้คนปัจจุบัน ดันไม่ได้คิดคำนวณถึงผลกระทบที่จะตามมาเสียก่อน พลังที่สตาร์แบรนด์ประเคนใส่อินเฟอร์นอสตามจินตนาการของบอริส ทำอะไรอินเฟอร์นอสไม่ได้เลยสักนิดเดียว แถมยังถูกอินเฟอร์นอสจับเชือดทิ้งอย่างโหดร้ายทารุณ และเป็นการช่วงชิงสตาร์แบรนด์มาครอบครองไปด้วยในตัว และสตาร์แบรนด์นี่แหละที่ได้จุดชนวนให้อินเฟอร์นอส รวมถึงผู้ที่เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวและมีอุณหภูมิร่างกายสูงเกินสี่หมื่นองศาเซลเซียสคนอื่น ๆ กลายเป็นร่างโมลเท็นฮีโร่บรายน์ทันที ออบลิเวียสระเบิดหน้าผาจนเป็นรูโหว่มาขนาบด้านซ้าย, อินดิเชียสผุดออกมาจากบ่อน้ำพุที่ร้อนฉ่าผิดปกติแล้วไปขนาบด้านขวา ส่วนข้างหลังหนักกว่านั้นเพราะมอร์กอธทำให้ภูเขาไฟปะทุอย่างรุนแรงยิ่งกว่าที่โลกเคยเผชิญ มาพร้อมความแค้นเต็มพิกัดที่หวังจะทำให้ศัตรูทั้งหมดถึงตาย ส่วนโทมูระเองก็ฟื้นตัวเร็วและเข้ามาเผชิญหน้ากับอินเฟอร์นอสทันทีด้วยตัวเอง ส่วนทางด้านอิซึคุที่ฟื้นตัวต่อจากกษัตริย์เนธานและอาร์ธาเบธ แต่โรคร้ายในตัวก็กำเริบทรุดหนักขึ้นไปอีก

ลักษณะของโมลเท็นฮีโร่บรายน์ที่ปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรก คือมีเส้นเลือดเรืองแสงสีส้มเพลิงขึ้นทั่วร่างกาย เช่นเดียวกับสีดวงตา ถ้าเป็นสายศาสตร์มืด ด้านหลังจะมีเปลวไฟเป็นรูปปีกเอ็นเดอร์ดรากอน ส่วนสายศาสตร์สว่าง โดยเฉพาะอิซึคุ ไฟด้านหลังจะเป็นรูปปีกนกฟินิกซ์ แต่ถึงแม้ฮีโร่บรายน์เหล่านี้จะอยู่ในร่างโมลเท็น แต่นั่นก็ยังไม่ใช่จุดที่แย่ที่สุด นั่นก็คือ การที่พวกศาสตร์มืดไปได้พลังที่ผู้สร้างมองว่าไม่คู่ควร แล้วเกิดการระเบิดแบบกิกะโนว่าขึ้นมา ดังนั้น พวกพระเอกไม่มีวันปล่อยให้เป็นแบบนี้ได้แน่นอน ทางเดียวที่จะต้องทำได้ คือต้องรีบแช่แข็งเลือดในร่างกายให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ฟังดูเหมือนเป็นวิธีที่ง่ายมาก ง่ายเหมือนปอกกล้วยร้อยหวีเข้าปาก แต่จริง ๆ แล้วมันยังห่างไกลจากคำว่าง่ายเป็นล้านโยชน์ ขนาดการพุ่งใส่กันของฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืด การปะทะกันก่อให้เกิดแรงลม ที่หนักกว่ายอดมนุษย์ระดับซูเปอร์แมนเลยด้วยซ้ำ ทำให้ฝ่ายพระเอกที่ไม่ใช่สายศาสตร์มืด ปลิวกระจายไปไกลเป็นร้อยกิโลเมตรแล้ว ปืนอัดอากาศซึ่งเป็นท่าและอัตลักษณ์สายจู่โจมระยะไกลระดับซิกเนเจอร์ประจำตัวออลฟอร์วัน พอเจอร่างโมลเท็นอัดฉีดเข้าไป ถ้าเหยื่อที่ถูกยิงเป็นมนุษย์ธรรมดา กระแสลมอาจถึงขั้นทะลุร่างดับอนาถคาที่ได้ แล้วการยิงรัว ๆ เหมือนปืนกลแบบนี้ ไปโดนสิ่งกีดขวางอาจพังเละไม่เป็นสับปะรด ยังไม่หมดเพียงแค่นั้น โมลเท็นฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืด ยังทนทานแม้กระทั่งปืนลำแสงที่แรงที่สุด บีเอฟจี 27 จี (BFG-27G) (สองหมื่นเจ็ดพันล้าน) ที่พอเพียงยิงใส่พวกสายศาสตร์มืดเต็ม ๆ จนเกิดแรงถีบที่ทำให้ผู้ยิงถูกกระชากถอยไปไกลอีกแสนล้านกิโลเมตร แต่เป้าหมายไม่เป็นอะไร แต่ก็ไม่สะท้านสตีฟโอเลย เพราะเจ้าอสูรปุถุชนอ้างว่าตัวเองยังเอาชนะได้ต่อให้เป็นโมลเท็นฮีโร่บรายน์ก็ตาม แต่สุดท้ายจากการทำตัวกร่างและพุ่งไปสดกับอดีตเจ้านาย, สามอริ, และโทมูระแบบซึ่ง ๆ หน้า ก็ทำให้สตีฟโอเป็นฝ่ายหมดแรงเองเสียก่อน แล้วถูกฮีโร่บรายน์เต็มตัวรุมยำกระทืบจนสิ้นสภาพสีทาบ้านโฟร์ซีซั่นส์

ส่วนสถานการณ์ที่สุสานแห่งซาร์เกราสเองก็ไม่สู้ดีสักเท่าไหร่ เพราะว่าตอนนี้กองทัพเสรีชนและเบิร์นนิ่งลีเจี้ยนเริ่มไม่สามารถต้านทานกองทัพของฮีโร่บรายน์ได้อีกต่อไป แม้คิลเจเดนจะสามารถสแปมเบิร์นนิ่งลีเจี้ยนมาได้รัว ๆ ก็ตาม แต่อดีตสายชี้ช่องรวยแห่งวอร์คราฟต์ก็ไม่เหลือปีศาจในคลังอีกต่อไปแล้ว แถมลูกศิษย์ของพวกศาสตร์มืดยังกล้าชิงพรรคพวกไปรับใช้เพิ่มอีก ความตึงเครียดทำให้เจมส์ที่อยู่บนดาวอาร์กัสและอดทนดูสถานการณ์บนสุสานแห่งซาร์เกราส และสถานการณ์บนดาวเคราะห์ใกล้โรงไฟฟ้าพหุจักรวาล เริ่มใกล้จะถึงจุดที่จวนจะตบะแตกอยากจะใช้สเปซสโตน (Space Stone) วาร์ปตัวเองไปช่วยอาจารย์เต็มแก่โดยไม่สนคำห้ามของคิลเจเดนและเพอร์เฟกต์ซีโร่แล้ว ในขณะที่ทวีปอามันที่ทุกชีวิตได้สังเกตการณ์ก็ตึงเครียดไม่แพ้กัน องค์อิลูวาตาร์ที่ได้ทรงทราบว่ามอร์กอธได้เข้าสู่ร่างโมลเท็นฮีโร่บรายน์แล้วก็พระพักตร์ถอดสีอย่างหนัก เพราะมันเริ่มจะใกล้เคียงกับสิ่งที่พระองค์คาดไว้ว่าจะต้องเกิดขึ้นหากให้อัคนีลับแก่มอร์กอธ เพราะไฟอมตะจะส่งผลให้มอร์กอธเกิดการระเบิดซูเปอร์โนว่าขึ้นมาทันที และไม่นึกเลยว่าสตาร์แบรนด์ของมาร์เวลก็ให้คุณสมบัติรองลงมาด้วย และถ้ายิ่งได้แกนกลางพหุจักรวาลแบบเต็มพลังเมื่อไรละก็ มันจะเกิดสถานการณ์ที่เลวร้ายยิ่งกว่านั้นแน่ ดังนั้น เขาจึงรีบติดต่อกับอิซึคุ, ลีเวนเนียร์, ทูลคาส, เอออนเว, และอาร์ธาเบธว่าจะให้ส่งหน่วยสนับสนุนไปด้วยหรือไม่ และทั้งห้าตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า มีมากแค่ไหนก็เทกระจาดมาให้หมดหน้าตักไปเลย และก็โชคดีมาก เพราะนอกจากไอนัวร์ที่ปะทะกับสี่ลาสต์บอสที่สนับสนุนให้ลงมาลุยด้วยตัวเองแล้ว ทางภายนอกเอง ไม่ว่าจะออริเจียส, เพอร์เฟกเทียส, ฟิกชันเนียส, ดาร์กเนสซัส, และเหล่าเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งเองก็ยังเห็นว่าไม่สู้ดีนัก ไททันทั้งสี่จึงตัดสินใจมาขอให้องค์อิลูวาตาร์ไปร่วมลุยด้วยกับพวกเขา และผลิตเมกะเวอร์ซัลเพิร์ลชุดใหม่เพื่อคืนชีพเมกะเวอร์เซียส กิกะเวิร์สไททันหนึ่งเดียวผู้สร้างกิกะเวิร์สแห่งเมกะเวอร์เซียสโดยเฉพาะ และขอให้กิกะเวิร์สไททันผู้นี้ช่วยลงมาจัดการปัญหาเรื่องนี้โดยด่วน องค์อิลูวาตาร์จึงตัดสินใจยอมมาพร้อมกับกำลังเสริมที่มากที่สุดเท่าที่วาลินอร์เคยส่งมา

แต่สิ่งที่ดูจะแย่ยิ่งกว่าคือ การที่ฝ่ายพระเอกกลับต้องเจอสถานการณ์ที่ต้องเลือกว่า จะไว้ชีวิตคนที่ร่วมสู้ด้วย หรือจะช่วยปกป้องเป้าหมาย ซึ่งแน่นอนว่าถ้ามามุกนี้ เลือกอย่างไหนก็มีแต่ตายทั้งขึ้นทั้งล่อง ซึ่งพอเพียงที่มีประสบการณ์เจอมุกแบบนี้ทุกแขนงไม่ว่าจะเป็นภาพยนตร์, การ์ตูน, นิยาย, ซีรี่ส์, หรือวิดีโอเกม ต่างก็รู้ความจริงข้อนี้เป็นอย่างดี และคราวนี้ก็ดันมาเจอมุกเดียวกันของจริงกับตัวอีก เพราะว่าตอนนี้ฮีโร่บรายน์เต็มตัวเข้าไปเปิดโรงไฟฟ้าพหุจักรวาลเพื่อดูดขุมพลังสำรองให้หมดทุกตู้อีกครั้ง ทำให้สารอดัมในตัวถูกผลิดออกมาเป็นจำนวนมากและรวดเร็วเกินกว่าที่สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ จะทำได้ แถมเร่งอุณหภูมิในร่างกายสูงจนสุ่มเสี่ยงจะระเบิดอยู่ดีอีกด้วย และในที่สุดพลังวิเศษจากราชวงศ์เพนดรากอนที่สี่ลาสต์บอสตั้งใจจะใช้คืนสนองสมาชิกราชวงศ์นี้แล้วไม่ได้ใช้สักที ในที่สุดก็ได้รับการปลดล็อกให้สามารถใช้งานได้ แถมอานุภาพแรงยิ่งกว่าที่สมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนใช้รวมกันตั้งแต่รุ่นของกษัตริย์อาร์เธอร์เป็นต้นไปรวมกันเสียอีก งานนี้ทำเอาอิซึคุและกษัตริย์เนธาน รวมไปถึงเหล่าสมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนและแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสทั้งที่เป็นหรือไม่เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัวที่เป็นแนวหน้ากระทืบบอสต่างสะบักสะบอมเจียนตาย แต่อินดิเชียสเปรี้ยวกว่านั้น ด้วยการลักพาตัวครอบครัวของอาร์ธาเบธไปเป็นตัวประกันเพื่อบีบบังคับให้เจ้าตัวบอกที่อยู่ของเจมส์ ซัทเทอร์สันให้ได้ แต่ก็ล่มไม่เป็นท่าเพราะว่าลาสต์บอสอีกสามตนยังไม่หายแค้นกับอินดิเชียสเหมือนเดิม แถมอาการป่วยของอิซึคุนั้นก็กำลังทรุดหนักจนใกล้จะถึงความตายอย่างทรมานแล้ว ทว่า มันกลับมีอะไรบางอย่างที่จะพลิกสถานการณ์ไว้ได้ ซึ่งมันเกิดขึ้นในไฮฟไมนด์ของฮีโร่บรายน์ ที่ที่ไอเท็มที่ยืดอายุร่างกายของฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดยังอยู่ และดวงจิตของสี่ลาสต์บอสกำลังทะเลาะกันรุนแรง ส่วนอิซึคุก็ตกอยู่ในสภาพใกล้ตายไม่ต่างจากตัวเขาในโลกคนเป็น หนึ่งในแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสที่เป็นฮีโร่บรายน์เต็มตัว ได้บุกเข้ามา และลอบเข้าไปขโมยไอเท็มชิ้นนั้นมาทำลายทิ้ง

เมื่อไอเท็มที่ใช้ต่ออายุร่างกายของฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดถูกทำลาย มันก็มีผลทันทีทั้งในไฮฟไมนด์และโลกภายนอก อย่างแรกเลยก็คือการเริ่มทำงานของอาการขุมพลังพหุจักรวาลปฏิเสธศาสตร์มืด พวกฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดทั้งหมดพร้อมใจกันทรุดตัวลงกับพื้นพร้อมกับสำรอกเลือดรัว ๆ หลายระลอก ส่วนอิซึคุที่ถ่อสังขารอันโรยราของเขามาพร้อมกับกระอักเลือดมาตลอดทางจากความแข็งแกร่งของพวกศาสตร์มืดที่หนักข้อขึ้นเรื่อย ๆ พอเกิดอาการขุมพลังพหุจักรวาลปฏิเสธศาสตร์มืดขึ้น หนุ่มเนิร์ดผมเขียวกลับมาแข็งแรงกระฉับกระเฉงขึ้นทันที โดยเหล่าแชมเปี้ยนแห่งเมกะเวอร์เซียสที่เป็นแนวหน้ารุมกระทืบสี่ลาสต์บอสที่ยังพอไหวอยู่ ก็รีบลากโทมูระถอยออกจากฉาก เพราะรู้ดีว่าตอนนี้โทมูระกำลังฝืนแรงตัวเองที่ใกล้จะหมดในการพิฆาตความชั่วร้าย ซึ่งการเอาเกลือจิ้มเกลือ ไม่ได้ช่วยให้หายเค็มเลยแม้แต่น้อย รวมไปถึงชวนอิซึคุที่หายดีเข้าไปช่วยปิดจ็อบแทน อันต่อมาคือด้านของการหักล้างกันของดวงจิตศาสตร์มืดกับกายหยาบศาสตร์สว่างที่สะสมมาหลายคนนับตั้งแต่อาร์ธาเบธเป็นต้นมา ได้ระเบิดซ้ำเติมสายศาสตร์มืดให้เละเทะยิ่งกว่าเดิม ซึ่งทำให้สารรูปของสี่ลาสต์บอสที่ดูน่ากลัวอยู่แล้วยิ่งน่าเกลียดบิดเบี้ยวผิดมนุษย์กว่าเดิม ดอกที่สามก็คือพลังวิเศษเอ็กซ์คลูซีฟที่ใช้คืนสนองราชวงศ์เพนดรากอนก็ใช้ไม่ได้อีกต่อไป รวมไปถึงการสัมผัสสมาชิกราชวงศ์โดยไม่โดนเผาก็หมดอายุอีกครั้ง รอบนี้คือหมดอายุถาวร สมาชิกราชวงศ์เพนดรากอนที่ได้รับการฟื้นฟูเสร็จแล้วก็รีบซ้ำเติมเหล่าฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืดทันที ไม่ใช่แค่นั้น อีกหนึ่งตัวช่วยที่ความพยายามครั้งก่อนไม่สำเร็จพอ แต่จะกลับมาลุยอีกครั้งให้สำเร็จที่สุดก็มาแล้ว แม้พ่อกับแม่ยังมาไม่ถึง แต่ลูกนำไปก่อนก็ถือว่าพอถ่วงเวลาได้ระดับหนึ่ง ทั้งแมทีเรียสกับอาร์เดเรีย บุตรแห่งจอมจักรพรรดิและจอมจักรพรรดินี กับไฮพรีมัสกับซูพรีเมีย บุตรแห่งสเตรนจ์เธียสและสมิเธียที่โตเต็มวัยแล้ว เข้ามาเพื่อหมายจะรุมกระทืบให้ถึงตายจนกว่าพวกพ่อกับแม่ของพวกเขาจะมาปิดจ็อบให้ ทันทีที่สี่ลาสต์บอสเห็นก็ช็อกซินิม่าสุดขั้ว เพราะพวกเขารู้ว่า สองคู่นี้ ทำให้สี่บอสใหญ่และสี่ศิษย์เอกต้องทนทุกข์ทรมานขนาดไหน เหล่าวัยรุ่นผู้สูงส่งในกิกะเวิร์สจึงกล่าวไปว่า พวกเขาพยายามสุดความสามารถแล้วจะทำให้สี่ลาสต์บอสและสี่ศิษย์เอกตายอย่างทรมาน แต่น่าเสียดายที่ไม่เป็นแบบนั้นสักที คราวนี้พวกเขาจะเผด็จศึกให้จงได้ ในขณะที่โทมูระเองยังอึ้งในแววตาที่ทั้งสี่มองมาที่เขา ราวกับว่าสิ่งที่หนุ่มสาวทั้งสี่ทำไว้กับเขาและเธาร์การ์ดยังติดอยู่ในความทรงจำ เหล่าวัยรุ่นผู้สูงส่งในกิกะเวิร์สจึงบอกโทมูระไปว่า บทเรียนที่พวกเขามอบให้กับโทมูระและเธาร์การ์ดนั้นทำไมยังไม่เก็บไปจดจำสักที ถ้าเป็นอย่างนั้นพวกเขาจะมอบบทเรียนครั้งสุดท้ายให้จอมอสูรเท็นโกะกับศิษย์เอกของเขาจดจำไปชั่วนิรันดร์ ส่วนอิซึคุเองก็ดีใจที่ทั้งสี่กลับมาอีกครั้ง หลังจากที่เขาและโลหิตเพลิงได้ให้กำเนิดหนุ่มสาวเหล่านั้นแล้วหายหน้าไปนานมาก เหล่าวัยรุ่นผู้สูงส่งในกิกะเวิร์สจึงตอบอิซึคุไปว่า พวกเขารู้ดีว่าอิซึคุกับโลหิตเพลิงคิดถึงพวกเขาแค่ไหนตั้งแต่ที่ทั้งสี่แหวกท้องทั้งสองออกมา และขออภัยที่พลังของทั้งสี่ไม่สามารถรักษาทั้งสองให้หายขาด แต่ครั้งนี้พวกเขาทั้งสี่จะรักษาฮีโร่บรายน์สายศาสตร์สว่างให้หายขาดได้อย่างแน่นอน ซึ่งแน่นอนว่า สายตาของเมกะเวอร์ซัลคอสมิกบีอิ้งวัยรุ่นทั้งสี่ พร้อมจะปลิดชีวิตศัตรูร้ายทั้งสี่ให้ถึงตายเป็นการถาวรแล้ว ตามด้วยดูมสเลเยอร์ที่แหวกมิติเข้ามาซ้ำเติมพวกศาสตร์มืดที่กำลังอ่อนแอลงให้ถึงตาย พวกจอมอสูรทั้งสี่ถึงกับตะโกนกล่าวหาว่าพวกพระเอกสั่งการให้อาการขุมพลังพหุจักรวาลปฏิเสธศาสตร์มืดทำงาน ซึ่งจริง ๆ อาการนี้เกิดจากการที่ไอเท็มยืดอายุร่างกายของสายศาสตร์มืดถูกทำลายในไฮฟไมนด์ของฮีโร่บรายน์ต่างหาก ซึ่งอาการนี้นอกจากจะทำให้อุณภูมิร่างกายของฮีโร่บรายน์เต็มตัวลดน้อยถอยลงแล้ว มันยังส่งผลให้สถานการณ์ที่สุสานแห่งซาร์เกราสพลิกขึ้นมาอีก เมื่อพวกกองทัพแห่งศาสตร์มืดกำลังอ่อนแอลงอย่างหนัก ฝ่ายเสรีชนทั้งหลายจึงขี่แพะไล่ซ้ำเติมเข้าไปไม่ให้ศัตรูเหลือโอกาสหาทางหนีเอาตัวรอดให้ได้ มีแกนนำเพียงไม่กี่คน ที่ตัดสินใจหนีไปปกป้องเจ้านายตัวเอง หนึ่งในนั้นก็คือระดับศิษย์เอกที่อยากจะไปปกป้องอาจารย์ของเขาให้ได้ ซึ่งไม่ใช่เรื่องดีแน่ ๆ ถ้าพวกศิษย์เอกมาถึงตัวอาจารย์ก่อน ดังนั้น ต้องมีใครสักคนมาช่วยจัดการขัดขวางไม่ให้พวกศิษย์เอกสามารถหนีไปหาอาจารย์ได้ ลำพังแค่โลหิตเพลิงคนเดียวที่ไปเตือนอาจารย์ของเขาและเพื่อนทวยเทพ อาจจะไม่เพียงพอ...

และที่ดาวอาร์กัสเองก็ได้รับโอกาสใหม่เช่นกัน เมื่อแก่นกลางพหุจักรวาลในมือของเจมส์กำลังซึมซับเข้าสู่ร่างกายของผู้ถือครอง ทำให้จิตใจของเด็กหนุ่มเข้าสู่ห้วงภวังค์ที่เพอร์เฟกเทียสต้อนรับเขาอยู่ เพอร์เฟกเทียสได้บอกไปว่า เจมส์ คือผู้ที่ถูกเลือกที่แท้จริง ในการหยุดยั้งสงครามแฟนตาซีวอร์แฟร์ จริงอยู่ที่แบรดจะถูกเลือกในฐานะผู้ปรับสมดุลกิกะเวิร์ส แต่มันเป็นเพียงแค่ภาพรวมและมีความเกี่ยวข้องเพียงเล็กน้อย แต่เจมส์นั้นเป็นกุญแจสำคัญในการแก้ไขพหุจักรวาลแฟนตาซีวอร์แฟร์ให้กลับมาเป็นดังเดิม ไททันพหุจักรวาลจึงให้โอกาสให้เจมส์แบ่งปันพลังจากแกนกลางนี้ไปให้กับคนที่เขาต้องการได้ตามใจชอบ (พูดง่าย ๆ ก็คือทำให้ใครก็ได้กลายเป็นแกนกลางพหุจักรวาลเดินได้ที่บริสุทธิ์เนี่ยแหละ) แต่มีเงื่อนไขที่ว่า ต้องเป็นผู้ที่คู่ควรที่จะรับพลังนี้เท่านั้น ดังนั้น เจมส์จึงตัดสินใจแล้วว่า เขาต้องเลือกทุกคนที่ไม่เน้นใช้สายศาสตร์มืดมาเป็นแกนกลางพหุจักรวาลเดินได้ รวมไปถึงแบ่งปันดวงแก้วซิลมาริลแท้และไทรฟอร์ซแท้ไปให้อีกด้วย ได้แก่: เอ็ดเวิร์ด, ทิเรี่ยน, ทาคูมิ, คุโรอิจิ, ไฮดัส, เทลควอนดัส, ซาลคันทาร์, เอธีเนียร์, เฮนรี่, อีธาน, อิซึคุ, ชิกะอิจิ, ไทรเอิร์ธ, ยัง, เพอร์เฟกต์ซีโร่, เรล์มวอทเชอร์, ลูซิเฟอร์, เพอร์เฟกต์เอ็กซ์, และเหล่าไอนัวร์แห่งมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์ ในขณะที่เมกะเวอร์เซียสที่ถูกปลุกชีพขึ้นมาใหม่ ก็ได้ดึงบุตรแห่งฮีโร่บรายน์ทั้งหมดเข้ามาเป็นผู้ปิดให้ได้ โดยการมอบดาบวอร์เทลส์, กำไลข้อมือดิไวนัส, และแหวนเกอร์ธิล ที่ได้จากออริเจียส, เพอร์เฟกเทียส, และฟิกชันเนียสตามลำดับ เพื่อบุกไปหยุดศึกร้ายนี้ให้ได้ก่อนที่จะแย่เกินไป และตามด้วยคอสมิกบีอิ้งรุ่นที่สองของตระกูลที่จะใช้จบชีวิตศัตรูร้ายให้จงได้

แต่ถึงแม้ฝ่ายศัตรูจะเสียเปรียบแค่ไหน แต่พวกมันก็ยังกลับมาฮึดได้อีกครั้ง โดยเฉพาะยามที่ศิษย์เอกพยายามจะหนีไปปกป้องอาจารย์ของตัวเอง ความฮึดครั้งนั้นทำให้จอมอสูรทั้งสี่และโทมูระกลับมาแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับอิซึคุที่โรคร้ายทรุดหนักลง พวกศาสตร์มืดใช้ร่างอัลติเมตดาร์กไกรนด์ (Ultimate Darkgrind) ร่างสูงสุดที่สยายปีกค้างคาวดำและงอกเขาซาตานออกมาจากหน้าผาก ส่วนอิซึคุที่เป็นสายศาสตร์สว่างชั้นสูงสุดเพียงหนึ่งเดียวแก้สภาพของร่างดังกล่าวให้กลายเป็นอัลติเมตไบรท์ร็อก (Ultimate Bright Rock) ร่างปีกนกสีขาวติดหลังและวงแหวนเทวดาเหนือหัว ซึ่งอ่อนแอยิ่งกว่าร่างสุดท้ายของพวกศาสตร์มืดเพราะโรคเรื้อรังในตัวอิซึคุยังเป็นตัวฉุดอำนาจอยู่ ซึ่งลาสต์บอสพยายามจะพุ่งชนกันแบบดับเครื่องชนแล้ว ซึ่งอาจจะทำให้โรงไฟฟ้าพหุจักรวาลระเบิดได้ แต่โชคดีที่เมกะเวอร์เซียสที่อยู่ในร่างยักษ์สูงชะลูดเกินดวงดาวใช้มือคว้าตัวฮีโร่บรายน์เต็มตัวชั้นสูงสุด ออกมาจากโรงไฟฟ้าพหุจักรวาลทันที

เมื่อบอสใหญ่ที่ได้เห็นเมกะเวอร์เซียสก็ของขึ้นสุดขีดกะจะใช้เมกะเวอร์ซัลซอร์ดเข้าไปฟาดใส่ผู้สร้างกิกะเวิร์สแล้ว โดยที่โทมูระกับอิซึคุต้องรีบเข้าไปขัดขวางให้ได้ แต่เนื่องจากร่างสุดท้ายถูกคิดค้นขึ้นมาโดยไม่ได้รับการทดสอบว่าร่างนี้เสถียรพอหรือยัง ร่างสุดท้ายของฮีโร่บรายน์เต็มตัวชั้นสูงสุดสายศาสตร์มืด จึงกลายเป็นพิษร้ายให้กับสี่บอสใหญ่และโทมูระ เปิดโอกาสให้ร่างสุดท้ายของอิซึคุทรงพลังขึ้นมาก และคราวนี้ เมกะเวอร์เซียสได้พาบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวออกมาเผชิญหน้ากับผู้ที่ถือกำเนิดชีวิตอีกด้วย และด้วยความที่สี่ลาสต์บอสยังเคียดแค้นและเจ็บช้ำจากการโดนลูกชายตัวเองทรยศอยู่ พวกมันจึงด่าลูกชายด้วยความเกลียดชังและประกาศว่าจะสังหารไม่ให้เหลือซากให้จงได้ แต่บุตรของสี่ลาสต์บอสก็ท้าให้มาสู้กับพวกเขาเป็นครั้งสุดท้ายเพื่อที่พวกเขาจะได้กำจัดผู้สร้างทั้งสี่ไปเป็นการถาวร และแน่นอนว่าเหล่าบุตรรุ่นที่สอง ไม่ว่าจะเป็นไพรมาเรียสที่สอง, ฟิกชันเนียสที่สอง, เพอร์เฟกเทียสที่สอง, และออริเจียสที่สอง ก็ตามเข้ามาลุยด้วยตัวเอง ซึ่งนั่นทำให้สี่ลาสต์บอสช็อกซินิม่าเข้าไปใหญ่ เพราะฝ่ายดีที่รู้เรื่องแผนการของคุณพ่อรุ่นแรกนั้นเก็บความลับได้อยู่หมัดจนถึงวันที่คู่ควรแก่การเปิดเผย และไม่มีผู้ใดหลุดปากให้บอสใหญ่สักตนได้รับรู้เลยแม้แต่นิดเดียว

ส่วนคุโรอิจิที่มาเผชิญหน้ากับโทมูระอีกครั้งนั้น ชิมูระคนลูกได้บอกว่าศรัทธาและความเชื่อใจของโทมูระสูญสลายไปหมดสิ้นแล้ว จากการที่พ่อไม่รักษาสัญญาเลยสักครั้ง แต่โทมูระขอโอกาสอีกสักครั้งจากลูกชายซึ่งทุกคนก็น่าจะรู้แล้วมันสายเกินไปแล้วหรือยังจากการที่ฟางแห่งความศรัทธาเส้นสุดท้ายของตระกูลชิมูระขาดสะบั้นลงเป็นที่เรียบร้อย และคุโรอิจิมาเจอพ่อครั้งนี้เพื่อที่จะยึดพลังศาสตร์มืดและทุกผลงานแห่งความเลวร้ายที่พ่อของเขายืมจากเหล่าเทพอสูร ไม่ให้ผู้นำตระกูลชิมูระใช้งานอีกต่อไป ในขณะที่ทาคูมิที่เผชิญหน้ากับอิซึคุอีกหนึ่งครั้ง พยายามเรียกความมั่นใจของพ่อให้เชื่อว่าวิธีการรักษาครั้งนี้จะได้ผลแน่นอนร้อยเปอร์เซ็นต์ และทุกคนคาดหวังกับการรักษาแบบนี้อยู่ ซึ่งอิซึคุเองก็ตกลงและขอให้ลูกชายทำการ "รักษา" เขาให้ได้

ว่าแล้ว เหล่าบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวก็พุ่งเข้าไปแทงร่างของผู้ให้กำเนิดแล้วดิ่งลงพื้นดาวเคราะห์ ด้วยพลังจากของศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมด ช่วยให้พลังแห่งความชั่วร้ายของฮีโร่บรายน์เต็มตัวสายศาสตร์มืด และโรคร้ายเรื้อรังในตัวอิซึคุ อ่อนแอลงถึงขีดสุด สุขภาพร่างกายของหนุ่มเนิร์ดผมเขียวจึงแข็งแรงของจริงสักที แต่บอสใหญ่ที่ได้เห็นหน้าของบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัว ก็พยายามบอกถึงยาพิษดักศัตรูที่พวกมันวางไว้ในตัวลูกชายของพวกมัน แต่บุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัวบอกว่ามันใช้ไม่ได้ผลอีกต่อไปแล้ว อย่าหวังว่าจะเอาไม้นี้มาใช้กับพวเขาอีก ส่วนศิษย์เอกฝ่ายสี่จอมอสูรพยายามจะเข้ามาทำร้ายบุตรแห่งฮีโร่บรายน์เต็มตัว แต่เมกะเวอร์เซียสตาไวมาก ขว้างวอร์เทลส์เสียบหลังทะลุอกซ้ำให้คว่ำลงกับพื้นโดยที่ปาแม่นอย่างกับจับวาง

ทางด้านโทมูระเองก็ถามลูกชายไปว่า รู้ทั้งรู้ว่าศาสตร์สว่างทำให้เขาเป็นผัก ทำไมคุโรอิจิอยากเลือกที่จะให้พ่อของเขาเป็นผักไปเลยล่ะ คุโรอิจิจึงตอบไปว่าเพราะเขาไม่อยากให้ความแข็งแกร่งของพ่อทำลายความเป็นตระกูลชิมูระ เขาจึงอยากให้พ่อและเหล่าสมุนของเขาพักผ่อนจริง ๆ สักที เพื่อที่จะได้ไม่ให้คนอื่นเดือดร้อน อย่างไรก็ตาม เธาร์การ์ดเข้ามาอ้อนวอนขอให้คุโรอิจิใจเย็น ๆ และเอาดาบออกจากตัวอาจารย์ของเขาก่อน แต่ฝ่ายศาสตร์สว่างไม่ยอมง่าย ๆ โดยเฉพาะคุโรอิจิหันมาส่งสายตาขู่เธาร์การ์ดทั้งน้ำตา และเมกะเวอร์เซียสก็รับลูกปาวอร์เทลส์เสียบเธาร์การ์ดเข้าหลังทะลุอกจนคว่ำลงกับพื้นทันที

ส่วนอิซึคุที่สุขภาพร่างกายดีขึ้นอย่างรวดเร็วก็ได้บอกขอบคุณทาคูมิ เพราะการรักษาโรคร้ายด้วยวิธีนี้ ได้ผลชะงัดนักจริง ๆ อารามโศกาครั้งนี้ทำให้ทาคูมิปล่อยโฮออกมาอย่างฉับพลัน ทั้งอิซึคุและโลหิตเพลิงที่ดาบปักทะลุร่างทั้งคู่จึงเข้ามากอดปลอบใจทาคูมิอย่างช้า ๆ ตามด้วยโอชะโกะและทาเคชิ เป็นบรรยากาศสุดซึ้งที่ตระกูลมิโดริยะไม่มีวันลืมเลือน และคนที่ได้รับชมฉากนี้ก็ต่อมน้ำตารั่วขึ้นมาฉับพลัน

เจมส์, เพอร์เฟกต์ซีโร่, และเพอร์เฟกต์เอ็กซ์ วาร์ปตามมายังโรงไฟฟ้าพหุจักรวาล เพื่อนำแกนกลางพหุจักรวาลไปบรรจุไว้ในเตาปฏิกรณ์พหุจักรวาลให้เร็วที่สุด จากนั้นค่อยมาเอาเรื่องกับพวกลาสต์บอสกับศิษย์เอกที่ตอนนี้หมดสภาพและโดนจับมัดดิ้นไม่หลุดต่อ ซึ่งพอเพียงก็ได้ใจพล่ามในตอนที่ศัตรูไม่สามารถดิ้นหลุดไปได้จริง ๆ ว่าไม่ว่าจะยังไง อุปกรณ์สูตรศาสตร์สว่างก็ยังดีกว่าสูตรศาสตร์มืด โดยเฉพาะในด้านของความเสถียรและผลกระทบต่อสุขภาพจิตใจ ที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด คนที่ใช้อุปกรณ์สูตรที่ทำจากศาสตร์มืด มักจะเป็นพวกที่สติไม่สมประกอบทั้งนั้น แล้วอย่างระดับจอมอสูรทั้งสี่ที่ไม่เห็นโอกาสที่จะกลับตัวกลับใจเป็นคนดีขึ้นหลังจากได้รับการอภัยโทษ แต่กล้าก่อเหตุซ้ำ ๆ เดิม ๆ อย่างนี้ อย่าหวังว่าจะได้ตำแหน่งระดับผู้สร้างกิกะเวิร์สเลยแม้แต่ครั้งเดียว ซึ่งมอร์กอธกับเซารอนยังไม่วายมาไม้เดิมอีกครั้ง คือขอรับการอภัยโทษ แต่ไม่มีใครโง่พอที่จะหลงกลศิษย์อาจารย์แห่งศาสตร์มืดเลย พอเพียงจึงบอกว่าสองจอมมารใช้มุกดังกล่าวเป็นรอบที่สี่แล้ว ต่อให้ปากจะบอกว่าสำนึกผิดจริง ๆ แต่พอเพียงรู้ว่าในใจของศัตรูยังรู้สึกโกรธแค้นอยู่ ดังนั้น พอเพียงจึงปฏิเสธที่จะให้โอกาสทั้งแปดตัวร้ายในการจะมีชีวิตอยู่ต่อไป และจอมอสูรระดับเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์เดินได้ ต้องเป็นเหยื่อให้กับพิธีมหกรรมการแช่แข็งชั้นยอด ซึ่งจะทำให้ฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดเป็นน้ำแข็งจนหมดสติไปเลย และน้ำแข็งจะละลายหรือไม่ขึ้นอยู่กับบุญกรรมที่ทำกันมา ถ้าทำดีจะละลายเร็วภายในไม่กี่วัน แต่ถ้าทำชั่วจะละลายช้าถึงปีเลยทีเดียว ซึ่งมีการแซะมอร์กอธกับเซารอนว่าอาจใช้เวลาเกินหมื่นภพชาติกว่าน้ำแข็งจะละลายหมด

จากนั้น พอเพียงก็หันมาบอกโทมูระว่า ทุกภาคส่วนอุตส่าห์เตือนจอมอสูรขี้ยาผมขาวกระเซิงคนนี้ไปหลายรอบแล้ว ว่าศาสตร์มืดแต่ละแบบจากโลกต่าง ๆ ใช่ว่าจะถูกออกแบบให้สามารถเอาไปใช้ในทางที่ถูกต้องโดยไม่มีผลกระทบต่อสุขภาพจิตได้ทุกแบบ และส่วนใหญ่ก็จะส่งผลเสียมากกว่าผลดี จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เมื่อจอมอสูรเท็นโกะมาแทรกแซง คนรอบข้างจึงหวาดกลัวและต่อต้านจอมอสูรขี้ยาผมขาวกระเซิงยกใหญ่ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงครอบครัวในอุดมคติของตัวเอง เพราะศาสตร์มืดที่ตัวเองใช้เป็นประจำ ทำให้ตระกูลชิมูระที่โทมูระสร้างขึ้นมาใหม่แทบไม่มีความสุขเลยสักนิด แม้โทมูระจะสัญญากับภรรยาและลูกชายว่าเขาและทั้งกองกำลังของเขา จะเลิกใช้ศาสตร์มืดอย่างเด็ดขาด แต่ด้วยข้ออ้างร้อยแปดพันเก้าของตัวเอง ทั้ง ๆ ที่แทบไม่เคยลองปรับตัวอีกหลาย ๆ ครั้ง แถมยังใช้ลูกเมียเป็นเครื่องมือหาผลประโยชน์ของตัวเองอีก โทมูระจึงสำนึกอย่างจริงจังและกล่าวสารภาพบาปไปว่า ชิมูระ เท็นโกะ เป็นชื่อที่เขามีมาตั้งแต่กำเนิด และเป็นชื่อที่รุ่นพ่อแม่ของเขาเรียกตลอด แม้กระทั่งตอนมีภรรยาและลูก เขาก็ยังให้พวกเขาเรียกชื่อเก่าแทนชิการาคิ โทมูระ และที่เจ็บช้ำยิ่งกว่านั้นคือ เขาดูแลครอบครัวตัวเองไม่ได้เรื่องเท่าไรนัก เป็นพ่อที่ใช้ไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว พร้อมกับฝากฝังให้ลูกเมียของเขาดูแลตัวเองดี ๆ ในวันที่โทมูระสูญสิ้นซึ่งพลังวิเศษหมดแล้ว พอเพียงจึงเสริมไปว่า มาสำนึกเอาตอนนี้ บางทีมันอาจจะสายเกินไปแล้ว ความศรัทธาของตระกูลชิมูระที่มีต่อหัวหน้าครอบครัวที่ไม่ได้เรื่องเนี่ย มันดับสูญไปหมดตั้งนานแล้ว ลูกเมียยังอยู่และไม่แยกทางกันก็ดีแค่ไหนแล้ว

ส่วนอิซึคุ พอเพียงหันมาบอกรุ่นน้องของเขาว่า เขาดีใจที่อิซึคุมีครอบครัวที่ดี มีหน้าที่การงานที่ก้าวหน้ามาก เพราะอิซึคุนั้นเป็นคนที่พอใจในสิ่งที่ตนเองมีอยู่และไม่โหยหาอะไรที่มากเกินความจำเป็น เทพเดกุนั้นเกิดมาเพื่อช่วยเหลือผู้คนและกำจัดความชั่วร้ายเป็นหลักอยู่แล้ว แต่เนื่องจากการที่เทพเนิร์ดผมเขียวใช้ร่างกายเดียวกับพวกศาสตร์มืด สุขภาพร่างกายของเขาจึงอ่อนแอลงจากโรคร้ายเรื้อรังนับตั้งแต่วันที่อินดิเชียสยึดร่างของออลฟอร์วันไว้ได้ และพยายามแปรสภาพทุกพลังและทุกอุปกรณ์เครื่องมือของฮีโร่บรายน์ที่เกิดจากศาสตร์มืด ให้เป็นพลังศักดิ์สิทธิ์และอุปกรณ์มงคลมากขึ้น แต่คราวนี้โรคร้ายที่เรื้อรังได้หายออกไปจากร่างกายของอิซึคุโดยสิ้นเชิงแล้ว ดังนั้น พอเพียงจึงหมดกังวลไปได้อย่างถาวรแล้ว และขอแสดงความยินดีกับตระกูลมิโดริยะด้วยที่จากนี้ไป พวกเขาก็จะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขไปตลอดกาล อิซึคุจึงขอบคุณพี่ชายทั้งน้ำตา เพราะเขาไม่รู้จะตอบแทนคำชื่นชมที่พี่ชายมอบให้กับเขาได้อย่างไร แต่สิ่งสุดท้ายที่เทพผมเขียวอยากถามคือ แล้วเขาจะหมดสติจากการถูกแช่แข็งด้วยหรือไม่ พอเพียงจึงตอบไปว่าไม่ใช่ เพราะเนื่องจากฮีโร่บรายน์สายศาสตร์สว่างมีร่างกายที่สามารถปรับตัวให้เข้ากับอุณหภูมิร่างกายที่หนาวเหน็บได้แล้ว ดังนั้นจะไม่ต้องไปกังวลใด ๆ ทั้งสิ้น

ว่าแล้ว มหกรรมการแช่แข็งครั้งยิ่งใหญ่ ก็ได้เริ่มต้นขึ้นด้วยการฉีดลำแสงแช่แข็งจากทุกทิศทางใส่ฮีโร่บรายน์เต็มตัวให้หมด ใช้เวลาประมาณเกือบนาที ร่างของฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืด ก็กลายเป็นน้ำแข็งทันที ส่วนสายศาสตร์สว่างเข้าสู่ร่างโคลด์ฟอร์มที่เลือดในร่างกายนั้นเย็นลงจนมีอุณหภูมิเท่าศูนย์สัมบูรณ์ และเมื่อขนาดศิษย์เอกกับอาจารย์กลายเป็นน้ำแข็ง แล้วสมุนแกนนำคนอื่น ๆ ที่รองลงมายังอยู่ในสุสานแห่งซาร์เกราส ที่ไม่มีทางหนีออกไปเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสตีฟโอและวอยด์ฮอร์ดที่เละไม่เป็นสับปะรด ดังนั้น แบรดจึงตัดสินใจขอถุงมืออินฟินิตี้จากเจมส์ แล้วผสานพลังอินฟินิตี้สโตนกับเมกะเวอร์ซัลเพิร์ล ลบจอมอสูรและพรรคพวกทั้งหมดออกไปจากหน้าประวัติศาสตร์ ซึ่งนั่นรวมไปถึงสตีฟโอและวอยด์ฮอร์ดของตัวเอง และยังส่งผลถึงจิตวิญญาณของสี่บอสใหญ่ในไฮฟไมนด์ของฮีโร่บรายน์ที่ถูกลบตามกายหยาบภายนอกไปอีกด้วย แม้กระทั่งโทมูระและเธาร์การ์ดที่โดนแช่แข็งไว้ ก็ยังสูญเสียพลังศาสตร์มืดที่ทั้งสองใช้มาหลายยุคสมัยอีก หรือต่อจะให้เป็นโรคภัยไข้เจ็บเรื้อรังที่ติดมาตั้งแต่อิซึคุ, โลหิตเพลิง, และผลงานทั้งหมดของพวกเขา ก็ยังถูกลบออกไปจากตัวของพวกเขาหมดแล้วอีกด้วย วินาทีนั้น ทาเคชิเจ็บท้องทันที เหล่าไอนัวร์แห่งเรล์มออฟเทลส์รีบเข้ามาทำคลอดให้ทาเคชิอย่างใกล้ชิด และในที่สุด เก็นโซคุก็ได้ทะลุออกจากท้องของพ่อออกมาลืมตาดูโลกโดยสมบูรณ์

หลังจากที่กองทัพและพลังของสี่จอมอสูรหายไปจากกิกะเวิร์สแห่งเมกะเวอร์เซียสโดยสิ้นเชิง ทุกคนจึงแยกย้ายกันไปซ่อมแซมบาดแผลที่จอมอสูรทั้งสี่ทำไว้ ซึ่งพวกเขายังเดาไม่ได้ว่าจะซ่อมแซมได้เสร็จเมื่อไรกันแน่ แต่ที่แน่ ๆ ตระกูลมาสเตอร์ในเรียลลิตี้เมกะเวิร์สจะไม่ต้องไปเหนื่อยต่อสู้กับภัยคุกคามนอกเมกะเวิร์สของตัวเองอีกต่อไป ส่วนชาวเรล์มออฟเทลส์ก็กลับไปใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและซ่อมแซมบาดแผลที่ฮีโร่บรายน์สายศาสตร์มืดทิ้งไว้ในโลกของเขาเอง ทางด้านฮายาโกะกลายเป็นมารดาเลี้ยงเดี่ยวในตระกูลชิมูระ เพราะโทมูระกับเธาร์การ์ดเป็นน้ำแข็งรอวันละลายและไม่มีพลังศาสตร์มืดในตัวอีกต่อไป ส่วนตระกูลมิโดริยะก็ได้เทพีลูกสะใภ้สองคนเข้ามานั่นก็คือ มิยาโกนะ มิตสึริ และมิคามิ อาสึกะ ซึ่งถูกเลือกให้มาเป็นส่วนหนึ่งของทำเนียบไอนัวร์แห่งอาร์ดาอีกด้วย และตระกูลมิโดริยะก็ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับชาวมิดเดิ้ลเอิร์ธเวิลด์อย่างมีความสุขสืบไป...