Vaalea

* Akt III
* Akt I

**Lyrelle** jest elfią użytkowniczką magii i członkinią Łowców Wampirów.

Lyrelle urodziła się w jednym z Wielkich Lasów, Laurelornie. W młodości poznała Gatrisa i ten znalazł się jej pierwszym towarzyszem. W wieku 27 lat wstąpiła w szeregi zaklinaczek Tor Lithanel i skupiła się na nauce magii. Wiele lat później, elfka przybyła do Sylvanii z polecenia Wiedźmiej Królowej Laurelornu, Torothal, mając w celu próbę uzdrowienia tej krainy.
Główne zadanie nie zostało zdradzone reszcie graczy dokładnie. Do uzupełnienia w momencie kiedy tak się stanie lub po zakończeniu kampanii.

Niedługo po przybyciu, utworzyła drużynę z resztą awanturników, później rozsławiając się z nimi jako Łowcy Wampirów. W trakcie przygód została właścicielką Kosturu Wybrańca. Po pewnej konfrontacji z Torothal porzuciła swoją frakcję, "przechodząc" na stronę Athel Loren. Później została Strażniczką gaju Bylora, a ostatnio także pozornie wybranką Morai-heg, która podarowała jej Kronikę Zapomnianych Światów. ~~(Jak i chorobę psychiczną.)~~

## Opis

### Wygląd

Lyrelle jest przeciętnego wzrostu dla jej rasy elfem o szczupłej, niejako chłopskiej sylwetce. Brakuje jej kobiecych kształtów, przez co może przypominać ona nawet nastolatkę dla swoich pobratymców. Ma długie włosy w kolorze ciemnego blondu, które są częściowo rozpuszczone, dolna ich część jest zapleciona w warkocz; w nie długo zapleciony był floks śnieżny, który pomimo nie bycia w ziemi, wiecznie żył. Urodziła się z oczami o bursztynowych tęczówkach. W prawym płatku nosa ma platynowy kolczyk kulkę. Ubiera się w szaty w zielonych kolorach, w prostym i wygodnym kroju. Nie nosi butów.

Elfka przeszła sporo zmian w czasie przygód. Wpływ gniewu Bylora pozbawił ją lewej ręki, zaś Przekleństwa dziczy między innymi sprawiły, że jej skóra zmieniła się na białą jak kartka papieru, miała wychudzoną sylwetkę czy na skórze twarzy pojawiły się pęknięcia z szczelinami mającymi czarny kolor. Także, przez jakiś czas roślina w jej włosach była wysuszona. Po sprowadzeniu na sobie gniewu bogini nocy, Lileath, zyskała stygmat półksiężyca na prawej dłoni. Później odzyskała lewą rękę w formie gałęzi drzewa, które wyrosło z jej ramienia i splotło się w tę kończynę, funkcjonując jako ona.

Po spotkaniu z Ariel, wcześniejsze zmiany (pomijając lewą rękę) cofnęły się. Wybierając ścieżkę Hysh, jej ciało jednak ponownie się zmieniło. Jej oczy znowu stały się złote, jej drzewna ręka zmieniła kolor na biały i roztacza wokół siebie delikatną poświatę. Bylor naznaczył ją wtedy tatuażem poroża jelenia na obojczyku. Niedługo potem, przyjmując na siebie wpływ dziczy, jej drzewna ręka została naznaczona zielonymi runami elfickimi. Dar od Wielkiej Grzybni sprawił, że między gałązkami jej ręki wyrósł fioletoy mech, a z niego żółte listki grzybni.

Kostur z którym przybyła do Sylvanii był jej wykonania. Był poskręconą gałęzią drzewa, opleciony rośliną przypominającą bluszcz. Po wydarzeniach z sanktuarium pod Wyspą Zębuf, górna cześć kosturu rozplotła się, by zapleść się wokół kryształu emanującego energią. Po straceniu tego kosturu, zastąpiła go Kosturem Wybrańca.

## Biografia

### Przed Całunem Sylvanii

**Rok 2033 IC**. Lyrelle urodziła się w lesie Laurelorn jako córka jednej z Zaklinaczek Tor Lithanel, Tkaczki Zaklęć Ravalee oraz jednego z Tancerzy Ostrzy, Fenleth'a. Jej starszy o 40 lat brat, Kerryth, podążył już w ślady ojca i tak jak on dołączył się do Tancerzy Ostrzy, tym samym nie mając czasu dla młodziutkiej elfki. Podobnie zresztą było z Ravalee i Fenleth'em — zajęci byli swoimi obowiązkami, swoimi celami, toteż Lyrelle wychowywała się praktycznie pod opieką obcych jej osób, leśnych opiekunek, duchów. Wzoru miłości nigdy nie miała w życiu; jej rodzice byli ze sobą tylko w celu przedłużenia gatunku elfów i z tego też powodu postarali się o kolejne dziecko.
Tym samym Lyrelle wychowywała się w niejakim porzuceniu; z początku próbowała uciążliwie ściągnąć na siebie uwagę rodziny, tak jak mały elf psocąc i drażniąc się. Uciekała z domu, wybywała na długie podróże, wracała poraniona, głodna, bo też wiedzieli, że wróci kiedy będzie głodna. Nie przejmowali się, że się skrzywdzi. Przecież była w znajomym lesie. Wśród swoich.

**Rok 2043 IC**. Podczas jednej z ucieczek Lyrelle natknęła się na leśne duszki. Miała wtedy zaledwie dziesięć lat. To właśnie wtedy poznała Gatrisa, z którym co prawda jeszcze nie umiała się porozumieć, ale wypłakała mu się z ciążącego jej poczucia odrzucenia. Chociaż go nie rozumiała, duszek pocieszył ją, a co najważniejsze został z nią.

**Rok 2058 IC**. W tym roku Kerryth został ranny i wrócił na dłużej do "domu". Wreszcie niejako miał czas dla Lyrelle, chociaż tak naprawdę nie miał ochoty "użerać się" z młodszą siostrą, tak też ich interakcje wychodziły na to, że Lyrelle kręciła się wokół niego, a ten kazał jej się gonić. Ostatecznie z jego sadyzmem mógł jej nawet mocno dokuczać, ranić; tutaj trochę pozmieniam backstory jakie już miałam. To Kerryth zrobił Lyrelle dziurkę w nosie, ale tak by ją zranić, bez znieczulenia. Oczywiście, Lyrelle dała się, bo przecież brat chciał z nią spędzać czas... A cierpiała wtedy. Popłakała się i też elf kazał wziąć jej się w garść, właściwie nakrzyczał na nią. A wtedy go znienawidziła. I odetchnęła z ulgą, kiedy kilka dni później już mógł wrócić na front. W międzyczasie przez te wszystkie lata, Lyrelle uczyła się magii; do niej wykazywała predyspozycje, takie, że Ravalee zapewniła jej kilku nauczycieli; niezbyt jednak istotnych, właściwie też niezbyt się o nią troszczących. Takich jak jej rodzina.

**Rok 2060 IC**. Lyrelle przez to, że jej matka się za nią wstawiła, dostała zaproszenie na dwór Torothal, do zaklinaczek. Oczywiście zgodziła się, chcąc wyrwać się z domu nieco i móc się uczyć dalej. Po tylu latach nauka stała się dla niej oderwaniem od podłej i okrutnej rzeczywistości.

Ten rozdział zostanie uzupełniony kiedyś. Tldr; *nauka samemu jest najlepsza, po co robienie sobie przyjaciół?*//Lrl będąca aspołecznym typkiem.

### Całun Sylvanii

Ten rozdział zostanie uzupełniony kiedyś.

## Relacje

### Łowcy Wampirów

#### Sigrid Grzmotoręka

Relację Sigrid i Lyrelle można określić jako *skomplikowaną*. Dzielą ich uprzedzenia wynikające z długoletniej wojny między ich rasami, a łączą przeżycia, jak uratowanie sobie nawzajem żyć kilka razy. Lyrelle mimowolnie potrzebuje jej towarzystwa; zwłaszcza przez to, że krasnoludka okazała jej troskę, której to elfka tak potrzebowała. To Sigrid zwykle pierwsza zauważała jak coś było *nie tak*.

Na samym początku zawiązały niemą umowę, że nie dopytują się o swoje dziedziny wykształcenia. Dochodziło do nich do licznych zgrzytów, ale zawsze chroniły siebie nawzajem. Bez słów zgodnie zaopiekowały się przemienioną Heloise. Mimo pewnej bliskości, nigdy nie dbały o to, by dowiedzieć się więcej o sobie. Lyrelle nie przeszkadzała niewiedza o życiu Sigrid; wieści o tym, że ta posiada córkę przyjęła bez mrugnięcia oka i ze zrozumieniem. Tego też po niej oczekiwała.

Sigrid jest kimś kogo Lyrelle obdarzyła sporym zaufaniem, nawet jeśli obecnie trudno byłoby powiedzieć, żeby się dogadywały. Lyrelle zostawiła drużynę po kłótni z krasnoludką, tym samym trudno określić jak aktualnie ma wyglądać ich... relacja.

#### Lothar von Falkenhayn

Dopiero w Mordheim, po takim czasie spędzonym razem, był dobry moment dla Lyrelle i Lothara, by mogli faktycznie ze sobą porozmawiać, bez kogoś innego w okolicy. Do tego czasu, ze strony Lyrelle, ta relacja była czysto zawodowa, z małym odcieniem wdzięczności, kiedy to Lothar nie zdradził niczego innym o tym co też zobaczył w przeszłości Lyrelle w domu Lalek. W przeklętym mieście połączyła ich tajemnica mężczyzny, którą kobieta obiecała chronić i pozwolić mu, by to on mógł zdradzić go innym członkom drużyny. Co też wydarzyło się później, kiedy trafili do domeny Chamon.

Od wydarzeń z domeny Shyish, Lyrelle traktowała Lothara także trochę inaczej, z większą troską. Ta przejawiła się, kiedy wybiegła za nim po jego *kłótni* z Sigrid, a także ruszyła z nim do ratusza, w którym miał się znajdować brat mężczyzny. Wydarzenia z obrony Strażnicy pogłębiły jej zmartwienie, prawie sprawiając, że pozostała z drużyną.

#### Elmira Mrozowa

Trudno zawiązać relację dwóm osobom, co też niezbyt w tym się specjalizują. Dlatego też przez długi czas ta niezbyt *istniała*. Polegała bardziej na wymienianiu się istotnymi informacjami, a przez lato i jesień na wspólnym szukaniu ziół. Lyrelle szanuje jednak Elmirę, nawet darzy ją odrobiną podziwu przez to jak kislevitka się rozwinęła, przede wszystkim jako przywódczyni swoich ludzi. Z tego też powodu, Lyrelle z chęcią opowiedziała jej o magii, kiedy to tylko Elmira o to zapytała.

Fakt, że nie mogła tak pomóc Elmirze trapił ją ogromnie, kiedy opuszczała Strażnicę. Miała jednak nadzieję, że pozostawiła ją w dobrych rękach Khamûla, który to miał pomysł co do jej choroby.