Rowan Zachodni

Kraina leżąca w królestwie Mratun. Podobnie jak swój wschodni kuzyn dba o bezpieczeństwo południa aby orkowie nie przedostali się dalej w głąb królestwa. Nie są tak wojowniczy jak swoi krewniacy ze wschodu, ale nadal znają się na wojnie. Na tych ziemiach niegdyś leżała stolica wielkiego królestwa Rowanu i tutejsi mieszkańcy uważają się za spadkobiercę tego tytułu.

## Terytoria

Wschodnia granica Rowanu jest wyznaczona przez rzeke Hern. Za zachodzie granice wyznaczają góry Robere. W połowie jest przecinana przez rzekę Ibrunt, która jest północną granicą zachodniej części Rowanu. Na południu są wody Okrągłego Jeziora. Na wschodzie ma granice z Rowanem Wschodnim. Na północy od zachodniej strony graniczy z Karwią, a od wschodniej z Wetarią.

Ziemie Rowanu Zachodniego są dosyć mocno zalesione przez lasy mieszane. W zależności od położenie względem północ-południe dominują w nich inne drzewa. W północnych regionach jest więcej liściastych, w południowych iglastych, a po środku utrzymywana jest równowaga. Ziemie Rowanu są głównie równinami poza paroma wyjątkami. Głównie zachodnie ziemie blisko gór są wzgórzami. Do rzeki Ibrunt wpływa sporo rzek, których pobliskie tereny są trochę mokradłami. Warto zaznaczyć, że drzewa tutaj rosnące są wyższe niż w sąsiednich krainach. Klimat ziem przez bliskość zimnych terenów orków jest chłodniejszy. Zimy są dłuższe i bardziej brutalne. Średnia temperatura nawet w lecie jest dosyć niska.

### Gospodarka

Ziemie przez swoją lesistość są eksporterem drewna. Jest to drewno dobrej jakości, ale nie tak dobrej jak z Rowanu Wschodniego. Eksportuje się je w dużych ilościach i służy głównie do budowania budynków. Duża ilość rzek i teren jaki wokół nich występuje sprawia, że żyje tu dużo bobrów. Tworzone są specjalne zbiorniki wodne gdzie hoduję się bobry z których futra tworzone są ubrania. Ich mięso jest również cenione i często jedzone. Przez dużą, ale nie ogromną gęstość lasów tworzenie pól i ich uprawa jest łatwiejsza. Drzewa są wyższe, ale za lasy rzadsze. Karczowanie lasów nie jest, więc trudne i pozwala na łatwiejsze zdobywanie nowych ziem pod uprawę. Popularna jest tutaj uprawa Mesarskiej Pszenicy. Przez dużą ilość rzek i sąsiedztwo z jeziorem popularne jest tutaj rybołówstwo. Mieszkańcy znają się też na szkutnictwie.

## Mieszkańcy

Rowańczycy Zachodni w odróżnieniu od swoich wschodnich braci są mniej wojowniczy. Nadal są wojownikami i potrafią walczyć, ale nie są tak mocno związani z walką. Wolą się bardziej bronić aniżeli prowadzić ofensywę. Uważają, że przetrwanie jest ważne i powszechna jest wiedza o tym jak przetrwać poza cywilizacją. Od najmłodszych lat mieszkańcy są uczeni jak żyć w dziczy i jak w niej przetrwać. Tak samo jak swoi kuzyni ze wschodu mają poczucie wspólnoty. Nie jest ono silne, ale uważają że lepiej pracować razem niż samemu gdyż wtedy więcej da się osiągnąć. Mieszkańcy którzy nie chcą być we wspólnocie zostają pustelnikami samotnie żyjącymi w gęstwinach leśnych. Są wtedy uznawani za osoby o wielkiej wiedzy gdyż doświadczyły czegoś na co mało kto się decyduje.

## Kultura

### Sztuka, muzyka, poezja, jedzenie, opowieści

Rowańczycy Zachodni wiedzą, że jeśli wymrą nic po nich nie pozostanie. Z tego powodu dbają o swoją kulturę i ją rozwijają, aby nie została zapomniana. Mają rozwiniętą sztukę, znają się na muzyce, mają swoje legendy, piszą opowieści i prozę oraz jedzą to co lubią.

Najbardziej cenią sobie posągi. Wszystko co da się przedstawić za pomocą posągu wyrzeźbią. Rzeźbią władców, bohaterów, czarodziejów, uczonych i rzemieślników, każdego który coś osiągnął, a pochodził z Rowanu Zachodniego. Zazwyczaj takie rzeźby są stawiane na wysokich filarach na którzy są za to rzeźbione płaskorzeźby. Dzielone są one na kilka poziomów z których każdy opowiada jakąś krótką historię o danej postaci.

Od jakiś trzech stuleci działają na nich silne wpływy Wetariańczyków, którzy lubią książki. Rowańczycy nadal uważają, że nie każdy powinien je czytać. Bogatsi i bardziej wykształceni za to uważają, że jest to dobra rozrywka. Lubią czytać książki oraz je pisać. Znani są ze swoich pisarzy, którzy piszą opowieści o bohaterach ze swoich krain.

Ich ulubionym jedzeniem jest mięso bobra. Jedzą je podczas świąt oraz pod koniec tygodnia aby zjeść coś dobrego za wykonywaną pracę podczas tygodnia. Cenią sobie najbardziej pieczone mięso z warzywami. Tłuszcz jaki posiadają jest wykorzystywany do pieczenia warzyw aby te były tłuste i zapychały.

### Odzienie

Przez zimniejszy klimat ziem ubiór jest do nich odpowiedni. Ubrania są grubsze i bardziej wytrzymałe. Głównie są wykonywane ze skór bobrów, które są łatwe w pozyskaniu. Ważniejsze osoby noszą skóry z wielkich potworów. Muszą jednak oni je zabić osobiście ponieważ inaczej nie mają prawa ich nosić.

### Religia

Wiara Rowańczyków jest z nimi od wielu stuleci i stała się ich symbolem. Igniryzm bo tak nazywa się religia mówi o przetrwaniu i walce. Jest bardzo prosta, ale ma w sobie wszystko co jest potrzebne Rowańczykom. Mimo napierania na nią sąsiednich wiar i Askerizmu mratuńczyków oparła się wszystkim i nadal wyznacza rodzimym mieszkańcom drogę.

### Architektura

Dzięki łatwemu dostępowi do drewna budynki Rowańczyków są wykonane w prawie całości z drewna. Wyjątkami od reguły są jedynie fortece, zamki i budynki gdzie łatwo coś może się zapalić. Budynki są niskie oraz małe aby nie było ich widać ponad drzewami. Ważna dla nich jest obrona i nie chcą, żeby tak łatwo można było wypatrzeć ich osady.

### Technologia

Rowańczycy rozwinęli się głównie w sferze obronnej oraz ofensywnej. Mają specjalne bronie aby zabijać sprawniej orków. Fortyfikacje są budowane tak aby jak najmniej wrogów w ogóle dotarło do murów. Znają się na wojnie szarpanej, więc potrafią tworzyć w lasach kryjówki i schrony gdzie mogą mieszkać i czekać na wroga. Przez wysokie drzewa jakie tu występują znają się dobrze na używaniu lin i tworzeniu z nich mechanizmów.

### Tradycje

Czczą drzewa i uważają, że są ważne w ich kulturze. Zakładają święte gaje w których uczeni oraz starsi o wielkiej wiedzy uczą młodszych aby ci dalej przekazywali wiedzę i kulturę. Zakładają klasztory w których naucza się wszystko co jest potrzebne do życia. Do takich klasztorów trafiają synowie możnych, którzy muszą wiedzieć jak rządzić. Klasztory są specjalnie tworzone aby nie mieli kontaktu ze swoją rodziną, tylko skupiali się na nauce.

### Święta

Święte skupiają się głównie na celebrowaniu udanych upraw, wyprodukowaniu dużej ilości alkoholu i rozmnażaniu zwierząt. Ważne jest również czczenie przeżycia zimy. Cieszą się kiedy kończy się tydzień oraz miesiąc ponieważ oznacza to, że przeżyli kolejny okres czasu.

#### Regiony

Kraina dzieli się na kilka regionów kulturowych z których każdy wyróżnia się czymś nietypowym. Wszystkie mają jednak bardzo podobną kulturę, język i wiele innych, które ich łączy.

#### Wartor

Najbardziej wzgórzowy region w krainie. Nie są to ostre, wysokie wzgórza, lecz lekkie rzadkie pagórki. Mieszczą się tutaj główne kopalnie krainy w których wydobywa się surowce. Mieszkańcy znani są ze swojej górniczej żyłki do życia. Znają się na tym całkiem dobrze. Zostają również inżynierami, którzy potem wyruszają w inne regiony Rowanu Zachodniego aby tam zakładać nowe kopalnie.

#### Ibent

Region rybaków i żeglarzy. Zajmuje całe wybrzeże na zachód od rzeki Ibrunt i gdyby nie ona to pewnie zajęliby wschodni brzeg. Znają się na szkutnictwie i rybołówstwie. Tworzą flotę wojenna dla Rowanu aby ten mógł walczyć na Okrągłym Jeziorze. W wolnych chwilach zajmują się również łupieniem przybrzeżnych osad orków.

#### Retand

Jest to najmniej zalesiony i najbardziej zaludniony region krainy. Mieszka tutaj najwięcej Rowańczyków i tutaj znajdowała się kiedyś stolica państwa. W ich mniemaniu siła jest liczona w liczbach, a nie jakości. Podczas wojen wystawiają więcej żołnierzy, ale gorzej wyszkolonych i wyposażonych.

#### Gudiat

Wśród innych Rowańczyków nazywani Sokolnikami. Znają się oni dobrze na szkoleniu sokołów do myślistwa. Wykorzystują je również podczas wojen aby napuszczać je na wrogów. Służą im też jako zwiadowcy oraz przenoszą informacje.

#### Catas

Region najbliżej Rowanu Wschodniego. Mieszkańcy wycierpieli wiele podczas wojen z orkami. Są twardymi wojownikami, którym podczas walki nic nie umknie. Jeśli na pobojowisku zostanie coś co mogą wziąć, wezmą to. Są szabrownikami, którzy nie zaprzepaszczą okazji aby coś wziąć.