Piaska

Wczuwając się w utwór zaczynasz od nastrojowego nastawienia swojej perystaltyki i przewracania treści pokarmowej na znaną wszystkim melodię. Nie jest to łatwe biorąc pod uwagę impet z jakim pędzisz obracając glob wokół własnej osi. Zaczynasz nucić, wydając wielorybie jęki godowe. "W otwarte okno wskoczę nad ranem" - choć ten tekst brzmi niedorzecznie, gdyż nawet wejście po schodach jest dla ciebie iście niemożliwym wyczynem, brzmi intrygująco. \*Blyp\* "Tuż obok się położę nim wstaniesz" - tak naprawdę już nigdy nie wstanie - naturalnie, że położysz się w celu wchłonięcia, więc lepiej niech każdy żyjący człowiek nie będący kabanosem modli się o to, żebyś tego nie robił. \*Blyp\* "Duszy stałość" - Jedyny element nie ulegający całkowitemu strawieniu po interwencji Jezusa. \*Blyp\* "Skradnę całość" \*Blyp\* "Ty dostaniesz" \*Blyp\* "Do łóżka podaneeee" \*blypbleeblflf\* "Nowe życie na Blyp śniadanie Blyp pozwól, że cię nim Blyp nakarmię Blyp Szczęściem nie bój się Blyp nakruszyć Blyp wypełnimy nim Blyp poduszki \*Blypblurgblurgbleeee\*". W tym momencie spadasz z ogromnym pędem prosto do łóżka, w którym to smacznie śpi jakaś stara lampucera. To potężne uderzenie kompletnie dewastuje tę niespodziewaną sypialnię. Wystrzeliwujesz kota o imieniu Kacper wprost w przeciwległą ścianę niczym pociskiem z katapulty, zamieniając go w obrzydliwą i zaropiałą mokrą plamę na ścianię, która dziwnym trafem przypomina twarz Maryji i do tej pory jest miejscem pielgrzymek z parafii na Bałtyckiej, ze ścierwa natomiast wypełzły wszelkiego rodzaju glisty i inne parazyty, gdyż właścicielka nie odrobaczała parszywego kocura - dlatego ty o tym nie zapominaj - roznosząc zarazy na wszystkie strony świata.

Kiedy orientujesz się w sytuacji, okazuje się, że stara wciąż śpi. W tym właśnie momencie uświadamiasz sobie straszliwą rzecz - ta piosenka nie była zlepkiem bezsensownych słów i niedorzecznych przenośni. To przepowiednia, którą - niczym naga kapłanka rzucająca się w spazmach w Delfach po gwałcie przez Zeusa - wypowiedziałeś nie będąc tego świadomym. To twoje przeznaczenie i nie możesz już tego zmienić. Jedyne co ci pozostaje to wypełnić ją do końca. Zastanawiasz się nad sensem tych pokrętnych acz bardzo artystycznych słów. Przepowiednie nigdy nie są dosłowne. Tak więc właśnie wskoczyłeś przez okno spadając z sufitu. Musisz się położysz zanim się dobudzi, więc masz jeszcze chwilę czasu. Pozostało podanie śniadania do łóżka i wypchanie poduszek. Nie tracąc czasu chwytasz za szufelkę i mopa i zgarniasz z podłogi drgającego jeszcze w konwulsjach kocura, ukręcasz mu kark, obijasz o podłogę wielokrotnie jego ścierwem, aby zmiękczyć mięsko i połamać wszystkie kości, filetujesz i kładziesz na tacy, a do kubka wyciskasz z mopa juchę startą z podłogi. Resztki, które zostały ze śniadania wpychasz w poduszkę, która staje się wyjątkowo miękka i podsuwasz kobiecie pod zagrzybiały łeb. Kładziesz się obok i czekasz aż się obudzi, a trzeba przyznać, babsko musi być w głębokiej komie.

W końcu, gdy się budzi, pierwsze co dostrzega to smacznie wyglądający kotlecik na tacy przygotowany specjalnie dla niej, a czuje się tak rześka i wypoczęta, że chyba nigdy jeszcze nie udało się jej tak wyspać - zasługa niezwykle wygodnej poduszki. Pochłania krwisty stek i odwraca się w twoją stronę, nareszcie spostrzegając. Wzrok spotyka się ze wzrokiem, a w jej źrenicach dostrzegasz spełnienie i pożądanie... jednak nie jest wam dane spełnienie. W tym samym momencie słyszysz zawodzenie i zbliżający się tłum. Drzwi się otwierają, a do środka wpada stado młodych dziewoj w czerwonych strojach, patrzących z przerażeniem na zniszczenia. Nagle wzrok wszystkich kieruje się na ciebie! Czujesz niesamowitą pogardę i nienawiść do wszystkich żywych istot. To Operowe Śpiewaczki, wpadłeś do łóżka Matki Przełożonej, a jeśli czegoś zaraz nie zrobisz, zostaniesz zabity! Postanawiasz:

1. Wyznać prawdę odnośnie kota

2. Rozebrać się, aby zaskoczyć te niewinne niewiasty dziwnymi strukturami anatomicznymi

3. Wezwać hycla w celu wyłapania tych dzikich istot