Królestwo Alfheim

Otoczone ze wszystkich stron przez Republikę Darokin, Alfheim to leśne królestwo Sylvańskich Elfów, z jednym tylko tradycyjnym miastem, nazywanym po prostu miasteczkiem Alfheim. Częśc lasu jest wydzielona dla Dobrego Królestwa, z którym Elfy utrzymują przyjazne stosunki. Mając za jedyny sąsiadów przyjaciela i partnera handlowego, i w obliczu wszechobecnych plotek o zamieszkujących ich las potworach, Alfheim jest w miarę pozostawiony w spokoju, co w połączeniu z faktem, że Elfy żyją około 800 lat, więc nie mają w naturze się z niczym śpieszyć, skłania ich ku spokojnej, niemal idyllicznej egzystencji. Ich jedynymi wrogami są Elfy Cienia, które mieszkają pod ziemią i domagały się kiedyś aby pozwolono im się wprowadzić. Gdy król Alfheimu odmówił, wiedząc, że małe królestwo nie zdoła wykarmić tylu uchodźców, Elfy Cienia próbowały podbić swych pobratymców. Od tego czasu dwie grupy są w stanie wojny, choć po dwóch nieudanych inwazjach najazdy z podziemi ustały.

Geneza Elfów jest nieznana, niektórzy doszukują się ich powiązań z Fey i jak na poparcie tych słów, niektóre Sylwańskie Fey jak Centaury i Hsiao pomogły przy budowie Alfheimu. Oryginalna ojczyzna Elfów została zniszczona w katastrofie zwanej Wielkim Deszczem Ognia. Część Elfów pozostała, próbując ją odbudować (Belkadyjskie Elfy z Księstwa Glantrii mienią się ich potomkami) a część znalazła nowy dom, zwany Selinar. Gdy jednak tym drugim groziło przeludnienie, kolejne grupy Elfów zostały rozesłane w świat przez magiczne portale. Grupa która założyła Alfheim jest tą samą od której odłączyły się inne klany Elfów jakie można spotkać w Znanym Świecie. Wiele lat później musiały odciąć portal do tej ojczyzny, gdy Selinar został podbity przez złego maga.

Gdy Elfy przybyły na tereny obecnego Alfheimu, była to spalona ziemia, na której nic nie mogło rosnąć. Do dzięki swej potężnej magii Elfy zdołały dać temu miejscu deszcz i stworzyć na nim las, ku zaskoczeniu ludzkich sąsiadów. Później użyły magii aby stworzyć potężne Drzewa Strażnicze i Drzewa Domowe, w których mogą mieszkać i wypatrywać zagrożenia, a które niezwykle trudno zniszczyć, nawet ogniem. Prócz Miasteczka Alfheim, Elfie osiedla zbudowane są nad ziemią, w koronach tych drzew.

Miasteczko Alfheim to jedyne miejsce gdzie mogą przebywać przedstawiciele innych ras bez specjalnego zaproszenia. Można w nim spotkać też stworzenia z rasy Fey, niekiedy nawet Archfey zajrzą na lokalny rynek, gdyż główną funkcją miasteczka jest handel. Elfy korzystają z niego i pilnują przestrzegania w nim praw. Ale wiele zadań jak utrzymywanie miasta lub drogi do niego uważają za poniżej siebie i pozostawiają reprezentantom Darokin lub Orkom. W miasteczku mieszka bowiem społeczność Orków, potomków nieudanej inwazji, którzy byli zbyt ranni lub słabi aby wrócić do ojczyzny i zasymilowali się, teraz pełniąc rolę robotników. Elfy przyzwyczaiły się do nich na tyle, że stają w ich obronie, jeśli przyjezdni mają jakieś obiekcje. Elfie prawo jest niezwykle pragmatyczne jeśli chodzi o obcych - nie mają więzień i niewiele ich obchodzą zagraniczne pieniądze, więc karą za większość przewinień jest wygnanie z Alfheimu lub śmierć.

Elfom rodzi się niewiele dzieci a proces dorastania trwa długo, a dziecko wychowywane jest nie przez rodziców a cały klan. Dlatego dla Elfów ważniejszy od rodziny jest klan. Elfy dzielą się na siedem klanów, każdy skupiony wokół Drzewa Życia, podarowanego przez ich Nieśmiertelnego patrona Illsundala Mądrego. Specjalna grupa Opiekunów Drzew dba o ochronę i opiekę tych drzew. Nie każdy klan ma Drzewo Życia, jednak te które mają wierzą, że klan będzie istniał tak długo jak ono - nie zostanie zniszczony póki ono stoi ale jego śmierć oznacza rychły koniec klanu.

* **Chossum** to klan kupców, najbardziej otwarty wobec innych ras i wciąż próbujący przekonać inne klany to bardziej otwartych kontaktów z innymi państwami.
* **Erendyl** to rządzący klan, z którego pochodzi król Doriath, oraz mistrzowie elfiej sztuki i wyrobnictwa, którzy bogacą się przyjmując uczniów z innych krajów, pragnących poznać tajniki ich kunsztu. Wywodzi się od nich też klan Eorwyn który rządzi jednym z Księstw Glantrii i obydwa klany mają ze sobą dobre stosunki.
* **Feandiel** to najmłodszy z klanów, uchodźcy z Selinar, największe ich ilości zostają poszukiwaczami przygód, toczeni poczuciem winy i chęcią udowodnienia swojej wartości. Jedyny klan który lepiej dogaduje się z krasnoludami niż z ludźmi, którym, prócz Druidów, nie ufa w ogóle.
* **Grunalf**, klan tropicieli, wojowników, żeglarzy, ma największe doświadczenie w walce z Elfami Cienia. Uwielbiają się przechwalać i rzucać sobie nawzajem wyzwania.
* **Dalekobiegacze** to najbardziej odosobniony od innych klan, nieufny nie tylko wobec innych ras ale też wobec Elfów spoza Alfheimu. Nie ufają nawet innym klanom na tyle by używać prawdziwego imienia swego klanu, zamiast tego używając nazwy nadanej im przez obcokrajowców. Wierzą bowiem, że prawdziwe imiona dają władzę nad ich posiadaczami. Elf z Dalekobiegaczy zazwyczaj nosi zwierzęce skóry, maluje lub tatuuje się w tradycyjne Elfie symbole oraz używa fałszywego imienia odzwierciedlającego jego zainteresowania, które może się zmienić wraz z nimi.
* **Melidil** to najbardziej religijny klan, wywodząc swoje korzenie od Melidila Czerwonej Strzały, założyciela Alfheimu, wierząc, że jego nauki wciąż są aktualne. Najbardziej konserwatywny z klanów, to też wielcy historycy, jednak nie dzielą się chętnie swoją wiedzą.
* **Czerwone Strzały** były dawniej zbrojną gwardią Melidil ale po obronie Alfheimu za wiele razy doszło do zmiany w ich światopoglądzie na tyle, aby oddzielili się w osobny klan. Stanowią zbrojne ramie Alfheimu, są najbardziej nieufni wobec innych ras i jednocześnie zafascynowani ich wojskowymi osiągnięciami i innowacjami. Ich lider wielokrotnie apelował o zniszczenie Alfheim, które uważa za punkt strategicznej słabości