Chanat Ratubi

Członkowie chanatu przybyli na Umbrię jeszcze za czasów Ery Wojen. Nim stali się chanatem byli luźnymi grupami pasterzy, których wojna wyparła ze swych pastwisk. Umbria stała się dla nich nowym domem, choć nim go otrzymali musieli poczekać na decyzję dotychczasowych mieszkańców kontynentu. W oczach elfów i krasnoludów pasterze nie stanowili zagrożenia, a nawet byli okazją na rozwój agrokultury. Z tego względu pasterze otrzymali rozległe stepy na południu kontynentu, między morzem Leonolan a Hebanową Dżunglą. Bujne łąki, bezkresne stepy i przyjemne rejony nadmorskie były idealne do hodowli zwierząt i prowadzenia spokojnego życia. W zamian przekazali elfom jeden z najcenniejszych artefaktów zabranych z Otohii – Ziarno Drzewa Światła. Pasterze wznieśli swoje miasta, a w stolicy Ratubi powstała najwspanialsza świątynia patrona przybyszów, Pelora, zwana później Świątynią Horyzontu. Później, gdy nadeszły demony, pasterze okazali się doskonałymi posłańcami i harcownikami, którym nawet potworne wynaturzenia nie mogły się równać w prędkości. Wraz z powrotem Bogów, ludy stepów mogły powrócić do swego życia, choć wielu z nich nie wróciły już nigdy na swe bezkresne pastwiska.

Po zakończonej wojnie i po drugim odejściu Bogów przywódcy w Ratubi zdecydowali się na zorganizowanie swojej wspólnoty w nieco bardziej hierarchiczny sposób. Po naradzie uznano, że królestwo i królowie nie sprawdzą się pośród dotąd ceniących sobie wysoce wolność. Na pomysł wpadł jeden z członków starszyzny, który przywołał historię anielskich jeźdźców, którzy mieli towarzyszyć Pelorowi w jego podróżach. Według przypowieści nazywali swego przywódcę chanem, a wspólnie z nim stanowili kaganat. Historia przypadła do gustu zebraniu i w ten sposób powstał Chanat Ratubi, który w zamyśle miał stanowić część kaganatu Pelora. Bezkresne połacie stepu zajęły plemiona, podróżujące wzdłuż i wszerz, wracając do miast jedynie na zimę lub za sprawą ważnych wydarzeń religijnych lub politycznych.

Chanat pozostawał w dobrych stosunkach z elfami, krasnoludami i gnomami, budując otwarte relacje z handlowe i dyplomatyczne. W zamian za nowe osiągnięcia technologii oraz wiedzę magiczną, chanat przekazywał pokaźne ilości żywności sąsiadom, stając się szybko spichlerzem kontynentu. Szybko stali się trzecią potęgą Umbrii i zwiększyli swe wpływy na losy kontynentu. Dobrobyt trwał aż pewna elfia kobieta z Telmons z kultu Strażników Mauzoleum sięgnęła po boskość. Czysta ilość energii magicznej i sama śmiałość tego czynu zaburzyła naturalny cykl świata. Ten nagły napływ ponownie sprowadził demony i inne wyklęte istoty na świat Aegitheon. Wraz z kolejnym najazdem powrócili Bogowie, których występki swych dzieci podzieliły, aż w końcu doprowadziły do schizmy. Podzieleni Bogowie dołączyli do wojny i walki rozgorzały z jeszcze większą siłą. W tym samym czasie na Umbrię przybyły zastępy orków, które miały sprowadzić na chanat największą tragedię.

W trakcie walk pośród stepów, szamani orków i goblinów postanowili wezwać swego stworzyciela by zrównał nieskalane wojną równiny Ratubi i przemienił je w nieżywe pustkowia. Rytuał został w porę przerwany, nim Wyklęty Bóg objawił się w pełni. Nim siły dobra zdążyły zamknąć portal, Grummsh zdążył zamachnąć się swą włócznią, wbijając ją w powierzchnię stepu. Jeden cios orczego boga zniszczył połowę terenów chanatu, obracając ją w pustynię. W przeciągu chwili, bujne lasy, wysokie trawy i żyzne ziemie przemieniły się z suchą, piaszczystą glebę, gdzie nic miał już nigdy nie urosnąć. Wraz z wściekłym okrzykiem niknącym za zamykającym się portalem, władcy koni zadrżeli z przerażenia, gdy połowa ich krainy przestała istnieć. Niedługo później Wojna Bogów dobiegła końca i ludy wszystkich kontynentów rozpoczęły proces leczenia. Zniszczenia doprowadziły do zmian w społeczeństwie chanatu. Utrata połowy swych ziem, straty poniesione w wojnie oraz ogrom zniszczeń jakie przetoczyły się przez kontynent doprowadziły do pewnej formy rozłamu. Chanat podzielił się na władców koni ze stepów oraz jeźdźców wielbłądów z nowo powstałej pustyni. Obie frakcje pozostały wspólnotą pod jednym sztandarem, jednak w innych kwestiach zaczęli się różnić. Póki co te różnice nie wpływają na chanat, ale kto wie co przyniesie przyszłość. Szczególnie z nadejściem Dominium, które zdaje się mieć na celu podbój wszystkich ludzkich państw kontynentu. Choć Królestwo Sulbern powstrzymało giganta, nie wiadomo na jak długo i kiedy głodny podboju moloch zza oceanu zwróci swe oczy na Dzieci Pelora.