Duria

Sztandar narodowy Fierokadevo

**Królestwo Durii** *zwane **Durią*** - równinne, monarchiczne państwo w Mederii, powstałe w 274 roku NE z powodu działań Aldemira Yonvone. Jego stolicą jest Tungrantia, a największym miastem - Condoval. Duria jest monarchią absolutną, której obecnym władcą jest Altair I z dynastii Yonvone. Królestwo jest mocarstwem regionalnym i dąży do kontroli nad Południem oraz handlem przez Tyrdon i Morze Nikomedyjskie. Jego protektoratami są Urmia i Joteria, zaś formalnie niepodległe wicekrólestwo Limerii jest w praktyce od niego uzależnione. Rywalem Durii w drodze do dominacji w regionie jest Nowa Korycja, Stara Korycja, Terrasen oraz sprzymierzony z nimi Sejeon.

## Historia

### Geneza

Protoplastką Durii było królestwo Ziem Spalonych, które powstało po upadku Złotego Cesarstwa. Kraj ten był państwem teoretycznym, szarganym przez kryzysy gospodarcze, korupcję, biedę oraz przestępczość. Ludność Ziem Spalonych stanowili Pontuzanie, czyli dzieci ze związków Chanów i wellmeńskich osadników, którzy przybyli tam w Międzyepoce. Marzenie tubylców o wolnym, sprawnym państwie przekreśliła inwazja Joterdonu w 264 roku, po której kraj stał się wasalem króla Dariusza I. Chociaż najeźdźcy prowadzili łagodną politykę wobec podbitej ludności, w praktyce pozbawili ją wpływu na losy regionu – spowodowało to powstanie organizacji spiskowych i konspiracyjnych wrogich Joterdonowi, w których ważną rolę odgrywała szlachecka rodzina Yonvone.

### Niepodległość

W 271 roku miała miejsce Wielka Powódź, przez którą Ziemie Spalone ogarnął kolejny kryzys ekonomiczny. Wywołało to falę protestów w największych miastach, która wkrótce zamieniła się w ogólnokrajowe powstanie przeciwko Joterdonowi. Zryw zakończył się sukcesem, zaś na mocy podpisanego później porozumienia Protektorat rozpadł się na dwa suwerenne państwa – Durię i Bilingię. Królem tej pierwszej stał się w 274 roku lider powstańców – Aldemir Yonvone. Władca stworzył sprawny system administracyjny i skarbowy, a także silną armię, której głównym dowódcą stał się zaledwie 23-letni Rovan Kamonuez. Tungrantia wykorzystała destabilizację wewnętrzną w Joterdonie do inkorporowania okupowanej przez nią Bilingii, a następnie (w 282 roku) najechała byłego ciemiężcę, pokonała go i przekształciła w protektorat. Krótko po zwycięskiej wojnie zmarł król Aldemir, zaś schedę po nim przejął Altair I.

### Ekspansja

Ekspansja Durii szybko wymknęła się spod kontroli. Dowodzone przez gen. Kamonueza wojska pokonały Limerów, najpierw przejmując jej posiadłości zamorskie, a później mederyjską część byłego imperium. Ponadto armia Altaira zwyciężyła w wojnach z Terrasenem, Echilem oraz Sejeonem oraz uzależniła od siebie Bellonę. Dopiero w 296 roku podczas rozbioru Tetbuzji wojska korycko-echilskie powstrzymały pochód Pontuzan, lecz kraj i tak zdołał przejąć południową część upadłego księstwa. Rok później mieszkańcy Klovos wzniecili powstanie przeciwko Tungrantii, lecz zostało ono brutalnie stłumione przez wojsko i tajną policję. Po tym wydarzeniu Duria stała się monarchią despotyczną, rozbudowano aparat represji, zintensyfikowano prześladowania opozycji oraz znacznie rozbudowano armię. W 305 roku Tungrantia wprowadziła niekorzystny dla Nowej Korycji Kodeks Handlowy celem wyniszczenia gospodarki swojego rywala. W ten sposób wybuchł międzynarodowy kryzys.

1. ↑ *Zobacz także:* **Polityka Androgei**