Kronika Aeniuesza

Nisajska kronika Aeniuesza jest dziełem wielkiego Nisajskiego kronikarza Aeniuesza. Jest unikatowym dziełem, albowiem Aeniuesz widząc miotające Tharaos zmiany potrafił wyjść poza ograniczającą w tym czasie wielu jego rodaków strefę komfortu, ograniczającą się wyłącznie do granic imperium i spisał na podstawie wieści od Nisajskich żeglarzy, kupców i podróżników najważniejsze wydarzenia Wielkiej Migracji VI wieku.

W utworze często spotykamy dodatki do głównych rozdziałów, tyczą się one głównie wydarzeń w Felarnii co może być efektem tego, że wieści o tamtejszych wydarzeniach, z racji na oddzielenie Nisajów od Felarnii przez Hathgardzkie plemiona docierały wolniej do autora.

## Tekst Kronik

### Wstęp

*Felarenowie z morza, Haradryjczycy z gór, Thallasianie z równin i Ifaryci z pustyń...*

*Niewiele jest takich momentów w historii ludzkości, w której tak wiele ludów, różniących się od siebie, a czasami mających wiele wspólnego, przemierza niezliczone dystanse i tworzy falę zmian, zmian, które mogą wyjść na dobre lub na złe, bowiem każdy taki moment doprowadza do konfliktów, a wraz z nimi ucztują kruki...*

### Rozdział Pierwszy

#### *Nadejście Krwawego Księżyca*

*Przez ostatnie dekady do centralnych krain Tharaos przybyło wiele ludów, nie jest to jednak nowina, w żyznych obszarach dwóch wielkich rzek bowiem żyło na przestrzeni wieków wiele ludów, przed osiadłymi Numizyjczykami na ziemię te przybyli i zdobyli je Geneci którzy to zeszli ze wschodnich gór, kroniki Nisajskie mówią zaś iż przed Genetami na obszarze od Zachodniego morza do wielkich gór na wschodzie prym wiodło nomadyczne Imperium Kamguków, którzy to dostać się na te żyzne równiny mieli poprzez górskie doliny wiodące z północy.*

*Kraina ta widziała wiele krwi, wojen i cierpienia, lecz nadejściem krwawego księżyca, niewidzianego przez Nisajów od czasu upadku ich cywilizacji, zwiastuje dekady dalszych walk o ziemię, władze czy życie.*

*Jednakże filozofia Nisajska wyciągnęła wnioski z dawnych czasów, i tak samo jak tragedię, krwawy księżyc zapowiada wiek dobrobytu i rozwoju, przepowiada go tym którzy przeżyją czasy krwi.*

*Jednakże kto będzie tym któremu pisana jest fortuna? To wiedzą jedynie stwórcy, a jak wiemy, ich kaprysy i zamiary nieznane są nam... Śmiertelnikom.*

#### *Kryzys sukcesyjny w Imperium Nisajskim*

*Wygląda więc na to iż to Nisajowie będą pierwszymi których dotknie przepowiednia krwawego księżyca, bowiem odszedł do wiecznych krain Król Melaj VIII Stary, władca dobry, mądry i miłościwy, panował on aż 60 lat w jego rządy znaczyła stabilność i rozwój, jednakże, przez cały okres swego panowania nie udało mu się spłodzić męskiego potomka, a jedynie dwie córki, dorosłą już Melaję oraz nastoletnią Selaję, obie uznawane przez Nisajskie wyższe sfery za niegodne sprawowania rządów, naturalnym więc było iż powstały kryzys sukcesyjny spowodowany pustką na tronie zostanie wykorzystany przez żądnych władzy zarządców i przedstawicieli kasty rządzącej w imperium, wkrótce do stolicy przybył kuzyn zmarłego króla, Nidaj, który przez garstkę popleczników koronowany został na Nidaja I z rodu Mantrakordy, jednakże, nie wszyscy na prowincji zgadzali się z jego kandydaturą, to też doszło do utworzenia nowej armii prowadzonej przez ambitnego generała Aemiusa, w tym wszystkim Melaja ze swą siostrą znalazły wsparcie wśród Nisajskich kupców którzy w nadchodzącej wojnie mogą zyskać wiele wpływów, nadchodzą mroczne czasy dla Nisajów, bowiem wojna domowa może osłabić Imperium, na tyle że nie uda się utrzymywać wciąż nie tak silnych granic.*

#### *Napór Haradryjczyków*

*Haradryjczycy to kolejni migrujący lud, ci twardzi mieszkańcy gór zmuszeni przez złe warunki do zejścia na niziny w desperacji poczęli szukać żywności, część plemion Haradryjskich wędrówkę swą rozpoczęło z dala od centrów cywilizacji Numizyjskiej, jednakże nie wszyscy...*

*Do gwałtów rabunków i ludobójstw doszło w okolicy miasta Numatesh, którego do przyległe wioski zostały spalone a ich ludność wymordowana, to samo wydarzyło się na zachód od miasta, za rzeką, gdzie to wioska Saebrnrna będąca znana z obróbki niewielkich kawałków srebra została najechana przez haradryjskie plemie Hagalów, które to osiedliło się w okolicy podbitych plemion, inne miasta Numizyjskie, przerażone skalą okrucieństwa jakie spotkało ich północnych braci, sformowały koalicję ciągnąca w stronę oblężonego miasta, w celu uwolnienia go i przegnania najeźdźców, w tym samym czasie w innej wielkiej górskiej dolinie sformowana została koalicja Karadów i Yrradów skierowana przeciwko dalekim kuzynom Numizyjczyków a więc Retelytów, w północnej części krainy rozpocznie się więc okres wojen, a przepowiednia spełni się, pozostawiając jedynie jeden z ludów jako nowych władców krainy, wkrótce wielkie rzeki spłyną krwią, która źródło swe znajdzie w sercach obu stron.*

#### *Rozwój wojny Thallaskiej!*

*Wojna w Hallahii trwa już rok, przez ten czas obie strony umocniły sojusze wewnątrz swoich kultur i rozpoczęły proces mobilizacji dodatkowych wojsk na potrzeby wysiłku wojennego, po stronie Halahickiej pomogło w tym znacznie centralne znaczenie Haelitium w tejże kulturze, które zapewniło plemionom Halahickim posiłki w postaci jazdy i milicji Hslshickich, wsparcie dla Halahitów zapewnili również ich południowi kuzyni, Hifalici, wojna rozpoczęła się więc na dobre wraz ze zwołaniem przez plemię Mevrodasów Koviinu które w przekazie ustnym zostało zachowane przez starszyznę plemienia.*

#### Relacja z wojny felarnijsko-ifaryckiej

```
Wokół owego fragmentu kroniki narosło wiele kontrowersji, są tacy co uważają całość za dzieło Aeniuesza, lecz niektóre fragmenty, jak tu podany, wzbudzają podejrzenie, iż pochodzą od osobnych autorów, istnieje kilka koncepcji, lecz najsłynniejsza teoria przypisuje fragment "Relacji" niejakiemu Oviatto.

```

*Zaczęło się od zmasakrowania oddziału KaraBissuna wysłanego do Arajuuri po tym jak Eminiusz złożył przysięgę wierności temu plemieniu. Wkrótce do IndoBissuny dotarła prośba o pomoc w wojnie domowej, na którą to władca odpowiedział wysłaniem 300 ludzi na pomoc.*

*Jednak gdy wojska ifaryckie wjeżdżały do siedziby nagle spadł na nich grad setek oszczepów, strzał i kamieni z proc, po czym wojska felarnijskie, w tym z innych plemion, nie tylko Arajuuri, ruszyły chmarą ze wszystkich stron. Zdjęci paniką Ifaryci rzucili się do ucieczki i zdołali przebić się by zanieść wieści o zdradzie.*

*W międzyczasie na południu doszło do próby ataku Izraitów na Zafirę, jednak po spostrzeżeniu umocnień wokół osady rozbili obóz i rozpoczęli oblężenie połączone z rajdami po okolicznych ziemiach. Gdy wieść o tym dotarła do KaraKaal, wysłali oni swoje wojska, które rozbiły obóz obok Izraitów, jednak nie przystąpili jeszcze do działań przeciw Zafirom.*

*Gdy trwały walkiw Arajuuri, na północ, w starożytnych ruinach nazywanych obecnie przez Lunarów Chof Titkwot, zebrali się przywódcy i wysłannicy licznych felarnijskich plemion, którzy to ogłosili utworzenie Ligi Felarnijskiej, której celem ma być zacieśnianie współpracy oraz ochrona przed zewnętrznymi zagrożeniami, takimi jak KaraBissuna, najpotężniejsze plemię w tej części świata.*

### Rozdział II

*My, ludzie mamy to do siebie, iż skażeni jesteśmy, tym o czym mówić nie należy... I choć dotyczy to nas, Nisajczyków... To wpływa to na wszystkich ludzi stąpających po tej ziemi, Decyzje tych, którzy były przed nami będą mieć wpływ na wszystko to, co było i co ma nadejść, to, w którą stronę zmierzyło Tharaos idealnie to obrazuje, rządzi nami chciwość, wieczna chciwość i pragnienie potęgi, której wszak tak powinniśmy się wystrzegać, która doprowadziła do naszego upadku! To właśnie ten brak umiejętności pogodzenia się z losem zesłanym nam przez stwórców prowadzi do strumieni krwi, które spływają teraz wielkimi rzekami, to właśnie ona utopi ten świat we krwi.*

*Lecz skończmy z rozmyślaniem, bowiem należy skupić się na tym co wydarzyło się od ostatniego czasu, w którym zapisałem te słowa, Thallaska migracja sięgnęła apogeum! Doprowadzając do wybuchu wielkiej wojny, która to pochłonęła życia tak wielu niewinnych!*

#### Przebieg Wojny Thallaskiej

*W czasie, w którym w naszym pięknym Imperium konflikt dynastyczny zaogniał się, zaś obie strony zbroiły się, na zachodzie Hallahickich równin, które w miejscu, w którym doszło do wielkiej bitwy przeradzały się w pogórza Halahickie, starły się siły Koalicji Thallaskiej oraz armie wysłane przez Halahitów, z jeźdzcami Halahickimi z Haelitium na czele, Starcie to nie było tak intensywne, na co wskazuje brak dalszych starć, lecz jego skala zadziwia całą krainę, bowiem od czasu wojen Halahicko-Nisajskich nie widziano tak wielu wojsk na jednym polu, początkowo Halahici zostali zaskoczeni w zasadzce, zdołali wyrwać się z niej i zająć dobre pozycje obronne, co skłoniło wojska napastników do wycofania się. Obie strony na polu bitwy pozostawiły przeszło 2000 poległych.*

*W międzyczasie Koviin zwołany przez Mevrodas uderzył na ziemie Halametów, jednego z dwóch plemion wschodniej Hallahii, najeźdzcy po długich walkach zwyciężyli swoich wrogów dzięki stategii i przytłaczającej przewadze, większość plemienia Halametów zginęła lub dostała się do niewoli, pozostali zaś rozpierzchli się, uciekając na zachód lub dołączając do opierających się wciąż Nalamedów.*

*Nieco na północny zachód od walk Halametów i Mevrodasczyków wspieranych przez siły sojusznicze, Haladraeci z pomocą Halahickiego plemienia Narsydów pokonali armię Illyjczyków, po czym rozpoczęli proces systematycznego łupienia, mordów i zniewalania Thallasianich. Niedobitki dumnego niegdyś plemienia uciekły na wschód i północ, szukając schronienia wśród swych kuzynów, jednakże przy granicy z Imperium Nisajskim Nalamedowie poprowadzili skuteczną ofensywę przeciwko Thrakom, zmuszając ich do odwrotu na północ, jednak nie skorzystali ze zwycięstwa zmuszeni wycofać się na wieść o ataku Hyraenai, którzy to po ciężkiej wędrówce przez Nalamedzkie wzgórza zdołali dokonać niszczycielskiego ataku z zaskoczenia na trzon ziem Nalamedów w dolinie ich rodzimej rzeki, zmusiło do Nalamedów do wycofania się na wzgórza, które to tym samym stają się ostatnim bastionem Halahitów na wschodzie.*

*Hyraenai po ciężkiej wedrówce przez wzgórza zdołali zaskoczyć Nalamedów zajmując ich południowo-zachodnie ziemie bez walki.*

*Opuśćmy jednak ten zrujnowany półwysep i przejdźmy na wschód, za cieśninę, w której sytuacja zaogniała się z miesiąca na miesiąc, w końcu doszło do eskalacji, wojska sił nowego Króla Nidaja starły się w serii potyczek w dolinie Nisaji o kontrolę nad kluczowymi grodami, w celu zabezpieczenia podejścia pod stolicę Imperium, jednakże. Obie strony wykrwawiły się znacznie w trakcie jednej z takich potyczek, w których jak podają różne źródła, walczyć mogło łącznie 30 000 żołnierzy obu stron, wkrótce po tym wojska rebeliantów wycofały się na południe, zajmując pozycje w lojalnym im mieście górskim Kyiearoi, na ten moment jednak wiele informacji nie ma, wynika to głównie ze względu na izolacje Imperium.*

#### Walki o Aeddę

*Aedda, taką nazwę nosi jedna z dwóch wielkich rzek, od wieków była obiektem konfliktów, choć w mniejszym stopniu co jej siostrzana rzeka, to nadal była ważnym węzłem komunikacyjnym i zapewniała sporo żywności i zasobów każdemu, kto ją kontrolował, dotychczas jej górny bieg rządzony był przez pół nomadyczne plemiona Reteltyów, żyjące ze słabo rozwiniętego rolnictwa i myślistwa, kiedy jednak nadeszły Haradryckie plemiona wszystko się zmieniło, Haradryci najechali na Retelytów, a przewodzili nimi Karadowie, którzy zagarnęli większość ich ziem poprzez długie, trwające kilka lat kampanię wojenne na sporym obszarze, po dekadzie można już uznać, iż Retelytowie przestali istnieć, większość ich wiosek została spalona, zaś ziemie podzielone między migrujących Haradrytów, na wschodzie zaś doszło do kulminacji trwającego 5 lat oblężenia Numatesh, Numizyjskie miasto oblężone przez wielkie Haradryckie armie opierało się wiele księżyców, lecz po 14 szturmach i wyczerpaniu się wielkich spichrzy, miasto upadło, zaś jego mieszkańcy zostali wymordowani, Numizyjczycy zgromadzili przez ten czas armię, którą nękali oblegających, lecz nie poprawiło to ich sytuacji, tak samo jak w Hallahii, Numizyjczycy muszą walczyć o swój dom.*

#### Relacja Ahadejska

*Wielkie równiny, bezkres morza żyznych polan tylko w niektórych miejscach przecinany lasami, tak można określić centralny bieg dwóch wielkich rzek, mają one różne nazwy, zależnie od obecnie rządzących tam ludów, i choć przez większość okresu historii największe imperia formowały się albo na północy, gdzie żyzne doliny rzek spotykają się z górami bogatymi w minerały i surowce, lub na południu, gdzie ujście rzeki daje życie najżyźniejszej znanej krainie w znanym świecie i w okolicy którego powstało wiele wielkich jak na dzisiejsze czasy miast. I mimo że to właśnie te dwie odległe od siebie krainy, które łączą jedynie te same wody, były dotychczas głównym centrum cywilizacyjnym w regionie, to się w ostatnich latach zmieniło. Rewolucja rolna, która wyrosła dzięki nowinkom technicznym w obrabianiu pól, produkcji narzędzi rolniczych, przyczyniła się do gwałtownego wzrostu produkcji żywności na bezkresach równin, gdzie to na ziemiach Kalifryjczyków oraz Rispalytów wyrosły dwie nowe potęgi, skoncentrowane na kilku głównych miastach znajdujących się nad rzekami, silniejszym z obu państw jest państwo Kalifryjczyków, którzy wznieśli potężne mury na wzgórzu Halafry, dokąd zbierają się kupcy i rolnicy ze swymi towarami, migracja Reietelytów na południe sprawiła zaś, że znaleźli się oni między młotem a kowadłem, od północy bowiem graniczą z nowo powstałą koalicją Karradów i Yrradów, którzy to zagarnęli ich ziemie, zmuszając garstkę do ucieczki na południe, i choć w unii tej dominującą siłą stali się Karradowie, to realnie oba plemiona nie mają tak dużej kontroli nad zagarniętym terytorium, głównie ze względu na brak populacji potrzebnej do zasiedlenia tak ogromnych połaci terenu, od południa zaś, znajdują się posterunki Kalifryjskie, którzy z wielką ochotą patrzą, by wymaszerować w stronę osłabionych państw miast Numizyjskich, które to w akcie desperacji zdecydowały się obrać tzw. Darra;Darranni, a więc Króla-Królów, na którego wybrano władcę miasta Ahadesh, który zgromadził armię i skoncentrował się na odzyskaniu utraconych północnych terytoriów Numizyjskich. Tym samym w rejonie tym szykuje się wojna na skalę, która przewyższa nawet tą w Hallahii, a która skończy się najpewniej utworzeniem nowego imperium, na wzór tego, które stworzyli w górnym biegu Kamgukowie.*