Kociński

Status: Potężne tłuścidło

Brzuch: Typu B

Powiązania: Święta Trójca, Żyrafa Marzena, Krecioocza żona i przyssany do niej przykurcz

Naturalny habitat: Nora na strychu szkoły

Wrogowie: Warzywa, Opieka Społeczna oraz ekspansyjne plany Marzeny umniejszające rolę Kocińskiego jako nauczyciela

Prawdopodobieństwo poddania się wazektomii: 0%, stała niezmienna dla każdego grubasa, z wiadomych przyczyn

Pozycja w mitologii: Wręcz niska jako jednostki, lecz jako ciało Świętej Trójcy nieocenialnie wysoka

Zagubiony wzrok, kompletny brak energii życiowej, potężny Brzuch wyglądający spod polaru oraz złośliwy język biczujący każdego kto wejdzie w zasięg zerkających tłustych oczek - spotykając te cechy doskonale wiesz już, że do czynienia masz z Kocińskim, przedstawicielem Świętej Trójcy - zwierzchniej władzy szkoły, która, jak na bogów przystało, nie interesuje się prawami godzącymi w uczniów i innych nic nie wartych nauczycieli, gdyż przecież to nieistotne (a przynajmniej tak długo jak jedzenie jest istotniejsze). Wyjątkowo znienawidzony przez Marzenę (z powodu nadepnięcia na panterkowy pantofel, przez co zmuszona była chodzić w worku na śmieci opasającym gips na nodze), która zadbała już o to, by każdy grubas dostał za swoje, wysyłając wszystkich po kolei na strych, głupia jednak nie wiedziała, że to tylko i wyłącznie przysługa, gdyż po tak wymagającym wysiłku smaczniej i syciej się je. Naturalnie wkurzał ją także całkowicie zasłonięty obraz wszędobylskich kamer, kiedy tylko grubas znajdował się w pobliżu oraz wzmożone koszty wzmocnienia fundamentów budynku, ale i też konieczność zamknięcia stołówki, gdyż przygłupie kuchary przestawały już wierzyć w zapewnienia, że to szczury wyżerają całe zapasy słoniny (głupie pindy!), co sprowowało dyrektorkę do osobistej vendety godzącej w każdego grubasa w zasięgu.

Kociński prowadzi bardzo prosty żywot - o 7 budzi się co rano, zwleka się z wyra, uważając (to nie on uważa!), aby nie zadeptać żony śpiącej na podłodze (przecież nie starczy miejsca dla dwóch osób na jednym łóżku!) (byłoby to przysługą szczerze mówiąc), stacza się z górnego piętra do najbliższej sali i zasiada na krześle, gdzie siedzi tak do późnego popołudnia, milionowy raz tłumacząc jak działa wąż elektrolityczny, zaczynając od tego, że nic tak idiotycznego nie istnieje i trzeba być Maczugą, żeby to wymyślić (co swoją drogą nakreślia ciekawą relację między nimi, gdyż ta swoim tępym wyrazem twarzy za bardzo przypomina kogoś przebywającego piętro wyżej), co i rusz rzucając kiepskie sarkastyczne komentarze mające (nieudolnie) przykryć grubą warstwą potężną depresję i zmęczenie życiem tak głębokie jak łączna powierzchnia wszystkich fałdów na brzuchu. Po skończeniu zajęć wtacza się na strych, przekręca zamek w drzwiach, upewniając się, że "rodzina" znajduje się w pomieszczeniu i rozpoczyna stały już punkt programu, który sam nazywa "Własnym Testem Grubisa".

Niemożliwym byłoby określić jego wiek, gdyż nalana dysmorficzna twarz nie przypomina twarzy ludzkiej znanej starożytnym grekom, a współcześnie nazywana przez antropologów jest *faciata homo porcus*. Możnaby pomyśleć, iż jest to tragiczna, udręczona postać, jednak nic bardziej mylnego, nawet takie obciążenia psychiczne nie mogą przeciwstawiać się potężnemu brzuchowi, co z kolei wiąże się z wieczną walką rankingową, co napędza na dzień codzienny grubasa. Nie należy także zapominać o takich smaczkach dnia jak podstępnie podstawiane kabanosy-pułaki na schodach przez uczniów czy wsadzane przez nich parówki do butów.

Ciekawostka - w mieszkaniu Kocińskiego nie ma kibla - w takim wypadku idiotycznym byłoby zastanawiać się czemu ten publiczny na strychu jest tak luksusowy - Marzena urządziła go rekwirując koszty z pensji grubasa, w końcu i tak to on głównie z niego korzysta.