"Pełne dreszczu, morderstwo w deszczu"

Pierwsza noc spędzona w Suno w mieszkaniu Zaka i Zika na
Sennej 40 upływa bohaterom spokojnie. Rano drużyna spożywa posiłek i żeby nie
marnować czasu wyłącznie na oczekiwanie członka z zakonu Kos, postanawia lepiej
poznać miasto oraz załatwić sprawunki. Dzień mija na zakupach oraz sprzedaży na
targu niepotrzebnych rzeczy. Pod wieczór drużyna postanawia zrobić porządek w
posiadłości elfich braci: z zaangażowaniem starają się naprawić zepsute
sprzęty, sprzątają zaniedbane pomieszczenia i co najważniejsze: przenoszą i czyszczą
obrzydliwie skażony wychodek na podwórzu. Zmęczeni kładą się na podłodze wokół
magicznego ogniska wyczarowanego przez Zika. W nocy zaczyna padać deszcz, który
z każdą godziną przybiera na sile.

Plany na kolejny dzień krzyżuje naszym bohaterom okropna
pogoda. Gwałtowna ulewa sprawia, że całe miasto jakby zamiera – nikt nie ma
ochoty wyściubiać nosa zza progu domu. Bohaterowie postanawiają posprzątać jeszcze
trochę mieszkanie, kiedy nagle Bertus słyszy coś podejrzanego na ulicy. Wszyscy
spoglądają przez okno, a ich oczom ukazuje się straszna scena: ktoś morduje
kobietę. Postać ciągnie zwłoki i odchodzi kilka uliczek dalej. Drużyna wybiega
z domu, jednak ślad za zabójcą się urywa. Bohaterowie rozdzielają się, żeby szybciej
znaleźć oprawcę. Burim i Zik biegną w jedną stronę miasta, a Bertus i Clement w
drugą. Bestoni nie znajdują mordercy, jednak informują napotkanego mieszkańca o
zaistniałej sytuacji i proszą o wezwanie straży miejskiej. W tym czasie
niziołek i elf natrafiają na trop zabójcy – w oddali widzą wóz z dwoma
mężczyznami na koźle i martwą kobietą na pace. W stronę oprawców poleciała
strzała Zika, która zabiła jednego z nich. W tym momencie z wozu zeskoczył
drugi mężczyzna, który okazał się być nieumarłym, zaatakował bohaterów. Nie
miał jednak szans z Zikiem i Burimem, po krótkiej walce ponownie padł martwy na
ziemię. W tym czasie do bohaterów zdążył dobiec brat Clement – Bertus musiał
wrócić do domu, gdyż zaczęła trawić go silna gorączka. Niestety wóz z ciałem
kobiety zdążył zniknąć, a jedynym śladem po nim stała się kobieca broszka z
ptaszkiem, która najwidoczniej musiała się odczepić ofierze. Drużyna ponownie
postanowiła się rozdzielić: Burim miał zaczekać w miejscu walki na straż
miejską i wytłumaczyć zaistniałą sytuację, w tym czasie Zik i Clement próbowali
wytropić wóz.

Przybyli wartownicy z początku sceptycznie słuchali
opowieści Burima, jednak kiedy zobaczyli umarłego nieumarłego i wysłuchali krasnoludzkiego świadka uwierzyli niziołkowi i wraz z nim pobiegli śladami zaginionego wozu. Trop urywa się przy porcie, między magazynami towarowymi i dokami. Drużyna oraz strażnicy miejscy próbowali przepytać osoby znajdujące się w porcie, jednak niczego nowego się
nie dowiedzieli. Burim, Zik i Clement udali się również do znajdujących się w
okolicy trzech cmentarzy: wyznawców Olorana, Vyrfy i Rastusa. Na pierwszym
rezydował Borys Myc, bosman i kapłan Olorana, który z dużym zaangażowaniem
odpowiadał drużynie na ich pytania. Na drugim cmentarzu, gdzie chowani są
wyznawcy Vyrfy, bohaterowie nie zastali nikogo. Postanowili włamać się do domu
grabarza, Bogusława Liny, jednak nie znaleźli tam nic ciekawego. Na samym końcu
udali się cmentarz Rastusa, gdzie powitał ich kapłan Cezary Kotura. Zdziwiła go
nieobecność Bogusława Liny, zwłaszcza, że miał on najwięcej roboty z wszystkich
grabarzy. Opowiedział bohaterom o nowej czeladnicze Liny, kapłance z Emirin,
której jeszcze nie zdążył poznać. Drużyna powiązała sprawę morderstwa z
zaginięciem grabarza wraz z czeladniczką – uznali, że zwłoki kobiety z wozu to
być może nowa czeladniczka. Popytali się jeszcze o sprawę ludzi w magazynach i
pobliskim barze, jednak nie dowiedzieli się niczego nowego, więc zmęczeni i
zmoknięci udali się do domu.

Nikt z bohaterów nie spodziewał się, że chwilę po przybyciu
na ul. Senną 40 dom zostanie napadnięty. I to nie przez byle gangsterów – cały
tabun nieumarłych wraz z magiem wody w porcelanowej masce zaatakował drużynę. Burim,
Zik, Clement oraz chory Bertus, wraz z pomocą unikrólika Puszka dzielnie
stawili opór agresorom i wybili wszystkich co do jednego.