Pargalı Ibrahim Pasza

## Ibrahim Pasza

**Ibrahim z Pargi (Ibrahim Pasza)** — (ur. 1493 w Pardze, Republice Weneckiej, zm. 15 marca 1536 w Konstantynopolu) - wielki wezyr państwa Osmańskiego, naczelny dowódca wojsk oraz przyjaciel sułtana Sulejmana Wspaniałego który był jego protektorem. Postać historyczna. Ibrahim był synem greckiego rybka Manolisa z Pargi i Wenecjanki Sofii. Zmarł w wieku 43 lat.

## Na osmańskim dworze

Ibrahim był synem rybaka Manolisa z Pargi, nazywał się wówczas Theo. Miał brata bliźniaka, Niko. Od ukochanej matki jeszcze jako dziecko nauczył się gry na skrzypcach. Pewna muzułmanka wzięła go na służbę nieopodal Manisy, gdzie pewnego dnia jego grę na skrzypcach usłyszał młody książę Sulejman. Zaprzyjaźnił się z Ibrahimem i wziął go na służbę, jako swego sokolnika. Razem spędzali czas na snuciu wielkich planów na przyszłość, m. in. o podboju Rzymu.

Ibrahim pełnił ważną rolę w życiu księcia Mustafy, pierworodnego syna księcia Sulejmana i sułtanki Mahidevran, który przyszedł na świat jeszcze w Manisie. Był dla niego niczym ojciec, wychowywał go i stał się dla niego autorytetem. W dorosłym życiu książę Mustafa wciąż czuł respekt przed Ibrahimem.

Gdy Sulejman został sułtanem, mianował Ibrahima swoim szambelanem, najbliższym sługą. Darzył go wielką przyjaźnią i zaufaniem. Po niedługim czasie Ibrahim Pasza został mianowany wielkim wezyrem, co było niespotykane, ponieważ do tego najważniejszego w państwie osmańskim stanowiska prowadziła długa ścieżka kariery, całkowicie w tym przypadku pominięta.

W tym czasie Ibrahim Pasza i sułtanka Hatice, siostra sułtana, zakochali się w sobie. Jednak ich związek był niedozwolony, więc spotykali się ukradkiem. Sułtankę miała zostać wydana za mąż za syna Piri Mehmeda paszy. Wtedy Ibrahim postanowił odwiedzić rodzinne strony, Pargę, odnaleźć swoją rodzinę. Sułtan zgodził się na jego wyjazd, lecz wielki wezyr nie zamierzał już wracać. Zrzekł się wszystkich swoich stanowisk i przywilejów. W Pardze spotkał swojego ojca i brata, matka niestety zmarła. Wysłannicy sułtana odnaleźli wezyra i sprowadzili go do stolicy. Tam sułtan zgodził się na ślub Ibrahima i Hatice. Wesele trwało wiele dni.

Ibrahim Pasza jako wielki wezyr towarzyszył sułtanowi w wielu wyprawach wojennych oraz pełnił ważne funkcje w państwie. Obawiał się, że wysokiego stanowisko, które zajmował, przybliża go do śmierci. W związku z tym sułtan Sulejman wydał zarządzenie, w którym objął go szczególną ochroną, tak że nikt, nawet sam padyszach, nie miał prawa Ibrahima Paszy zabić.

Podczas małżeństwa z Hatice doczekał się trójki dzieci, z których pierwsze zmarło. Niestety, po jakimś czasie ich miłość osłabła - Ibrahim zauważył bowiem, że żona traktuje go jako sługę swojej dynastii, a nie partnera lub ukochanego. Nawiązał wówczas romans z od dawna zakochaną w nim Nigar Kalfą. W tym celu zaaranżował jej małżeństwo z Nasuhem Efendim, które pan młody zakończył już w noc poślubną. Od tego momentu Ibrahim żył potajemnie ze swoją kochanką. W końcu jednak zrozumiał, że nadal kocha Hatice i zakończył romans. Wkrótce okazało się jednak, że Nigar spodziewa się dziecka. Romans wyszedł na jaw, lecz Ibrahim wyruszył wówczas na wojnę, w związku z czym ukaranie go od razu było niemożliwe. Dzięki temu sułtanka po przemyśleniu sprawy zdecydowała się darować mu życie. Nim powrócił Hatice dowiedziała się o tym, że jego kochanką była Nigar, która była już w zaawansowanej ciąży. Pojmała ją i więziła w swoim pałacu aż do porodu. Wówczas oszukała wszystkich, że dziecko, dziewczynka, zmarło. Następnie Nigar miała być stracona, ale ją uratowano.

Po powrocie Ibrahima w jego małżeństwie nadal panował dystans, który w końcu udało się zmniejszyć. Sułtanka wybaczyła mężowi i żyli razem dalej szczęśliwi.

Jednak to, że nieślubna córka wielkiego wezyra jednak żyje, wydało się. Dowiedziała się o tym sułtanka Hürrem i porwała dziewczynkę. Zaproponowała Ibrahimowi, że odzyska dziecko, jeśli pozbędzie się faworyty sułtana, Firuze. On jednak podstępnie zmylił sułtankę i, mimo pozostania Firuze w haremie, odzyskał córkę. Na imię miała wówczas Kader, Pasza zmienił je na Esmanur. Zapewnił dziewczynce byt i opiekę. Po jakimś czasie pozwolił Nigar odwiedzać ich dziecko, jednak ona tak tęskniła za małą, że próbowała ją porwać. Nie udało się jej to, za karę musiała wyjechać. Więcej nie zobaczyła Esmanur.

Lata dzierżenia najwyżej, po sułtanie, władzy w państwie osmańskim spowodowały, że Ibrahim stał się o wiele za bardzo pewny siebie. Posłów przyjmował jak król i podkreślał, że jest równy padyszachowi, że żadnej decyzji nie podejmie on, nie poznawszy zdania swojego wielkiego wezyra. Pycha Paszy nie spodobała się sułtanowi. Wcześniej już wybaczał swojemu przyjacielowi, jednak uznał w końcu, że jego wielki wezyr pozwala sobie na zbyt wiele wynosząc siebie ponad sułtana. W 4 sezonie prawdopodobnie jest duchem i słyszy się jego głos.

Pod koniec życia Ibrahim Pasza miał wielu wrogów, z sułtanką Hürrem na czele, lecz również zaufanych sojuszników, m. in. Nasuha Efendiego, który był mu wierny przez lata, księcia Mustafę, swojego wychowanka oraz Barbarossę, władającego Morzem Śródziemnym.

## Życie rodzinne

Ibrahim miał czwórkę dzieci: z żoną, sułtanką Hatice zmarłego w dzieciństwie syna Mehmeta, bliźnięta Osmana i Hurcihan oraz córkę Esmanur (wcześniej Kader) z kochanką Nigar Kalfą.

Gdy Hatice dowiedziała się o nieślubnym dziecku męża, postanowiła się z nim rozwieść. Ostatecznie jednak przebaczyła mu zdradę. Byli małżeństwem aż do śmierci Ibrahima.

## Relacje z Hürrem

To Ibrahim Pasza wysłał niewolnicę Aleksandrę do alkowy sułtana, co pomogło jej w staniu się faworytą. Potem jednak zaczął walczyć z Hürrem. Ich konflikt ostatecznie zakończy się upadkiem Ibrahima poprzedza to jednak długi i burzliwy okres walki miedzy Wezyrem a Sułtanką.

## Śmierć

W trzecim sezonie sułtan uznał, że pycha Ibrahima przekroczyła miarę i dużo się zmieniło od czasów gdy byli najlepszymi przyjaciółmi. Postanowił skazać go na śmierć, ale wcześniej sam objął go specjalną ochroną, żeby nikt nie mógł go zabić, nawet padyszach. Zgłosił się z prośbą do sędziego, który po długich rozważaniach znalazł rozwiązanie tego dylematu. Stwierdził, że, aby spełnić swoją wolę i zabić Ibrahima Paszę, lecz jednocześnie nie złamać danego wcześniej słowa, sułtan musi zasnąć podczas egzekucji, bo *podczas snu człowiek jest jak martwy* i nie odpowiada za to, co dzieje się na świecie.Tak też się stało. Ibrahima uduszono, gdy sułtan zasnął na chwilę. Po egzekucji Sulejman nie mógł uwierzyć, że skazał na śmierć swojego najlepszego przyjaciela, miał wyrzuty sumienia ale nie żałował swojej decyzji, ponieważ jednocześnie przyniosła mu ona ulgę.

Ciało Ibrahima oddano Nasuhowi Efendiemu, aby pochował go tak, by nikt nie znał miejsca jego pochówku, nawet sułtan. Tak też uczynił Matrakczy. Po pewnym czasie do stolicy przyjechała Nigar i poznała tajemnicę położenia grobu swojego ukochanego. Śledząc ją, odnalazła go także potem sułtanka Şah Huban, która, jak się okazało, w młodości także darzyła Ibrahima uczuciem. Prawowita żona, sułtanka Hatice, ani jego dzieci nigdy nie poznały miejsca spoczynku Paszy. Sułtanka do swej śmierci nadal kochała Ibrahima i nie potrafiła przeboleć jego utraty.

## W historii

Podobnie jak w serialu był synem rybaków z Pargi. Po trafieniu do niewoli zaprzyjaźnił się z księciem Sulejmanem. W 1523 r. został wielkim wezyrem. Pomimo zasług na tle wojskowym, był również uczestnikiem skandali i intryg. Prowadził konflikt z Iskenderem Czelebim i (hipotetycznie) sułtanką Hürrem. Jego pycha, błędy i prawdopodobnie intrygi Hürrem doprowadziły go do śmierci w 1536 r. z rozkazu Sulejmana.

Kontrowersję wśród badaczy wzbudza kwestia jego małżeństwa, które zawarł w 1524 r. Według rozpowszechnionej w XX wieku opinii żoną Ibrahima została sułtanka Hatice. Mieli mieć troje dzieci: Mehmeda, Fulane i Hanim. Współcześnie badacze jednak wątpią w ten pogląd twierdząc, iż jego małżonką była wnuczka Mihaloğlu İskendera Paszy - Muhsine Hatun.

Mówi się, że to on podarował Sulejmanowi Hürrem. Nic nie wiadomo jakoby się miał dopuścić zdrady małżeńskiej.

## Ciekawostki

* Na Rodos znajduje się meczet jego imienia.