Argentyna

**Argentyna, Republika Argentyńska** - państwo położone w Ameryce Południowej nad Oceanem Atlantyckim. Od północy graniczy z Boliwią i Brazylią, a od południa i zachodu z Chile.

## Historia

#### **Dwudziestolecie międzywojenne**

W styczniu 1919 roku w stolicy wybuchły zamieszki które do historii przeszły jako Tragiczny Tydzień. Zamieszki wywołali pracownicy wywodzący się z kręgów związków o profilu anarchistycznym i komunistycznym. Rząd do stłumienia zamieszek wykorzystał policję i wojsko. W latach 20. do władzy doszła Radykalna Unia Obywatelska na czele z prezydentem Hipólitem Yrigoyenem. Jako przedstawiciel interesów polityczno-społecznych klas średnich prezydent realizował reformy społeczne i podejmował działania w celu umocnienia władzy centralnej kosztem lokalnych władz w prowincjach. Jego reformy nie cieszyły się dobrą opinią społeczeństwa, w związku z czym w 1938 roku został obalony przez wojsko.

#### **Lata 40.**

W kolejnych latach każdy kolejny prezydent padał ofiarą wojskowego zamachu stanu. Było to spowodowane chęcią utrzymania przez wojskowych demokracji, jednakże każdy wybrany przez lud kandydat zawodził. Ostatecznie junta w 1943 roku zdecydowała wziąć sprawy w swoje ręce i ostatecznie przejąć władze w kraju. Prezydentem został szanowany w kręgach wojska generał Juan Perón, który zaczął wdrażać własne reformy gospodarcze i ekonomiczne (utrzymując równowagę pomiędzy socjalizmem a kapitalizmem). Nowy prezydent celem utworzenia swojego zaplecza politycznego zlecił powstanie Partii Justycjalistycznej. W 1946 roku w południowej części Argentyny Reichspakt rozpoczął potajemną rekrutacje oraz szkolenia swoich bojowników. Było to kluczowym elementem planu nazistów, którego realizacja miała rozpocząć się za kilka lat. Reformy gospodarki doprowadziły do wzrostu płac realnych o około 35% do roku 1949, dochód krajowy natomiast z 40 do 49 procent. Zabezpieczeniami społecznymi objęto niemal wszystkich robotników a opieka zdrowotna stała się powszechna dla wszystkich obywateli.

#### **Lata 50.**

W 1951 roku doszło do pierwszego poważnego kryzysu gospodarczego, w wyniku którego społeczeństwo częściowo utraciło zaufanie do Peróna. W 1954 roku w sąsiadującym Urugwaju doszło do puczu narodowych socjalistów. Ku zdziwieniu całego świata na czele nowo utworzonego państwa stanął Adolf Hitler. Nowe urugwajskie władze natychmiast rozpoczęły przymusowy pobór do armii pod pretekstem "akcji patriotycznej". Zmobilizowano też szkolonych od wielu lat nazistowskich bojowników. Pod koniec 1954 roku nazistowskie wojska dokonały zbrojnego ataku na Argentynę, wkraczając do przygranicznego Buenos Aires. Słaba armia argentyńska nie była w stanie przeciwstawić się nazistom. Po kilkudniowej obronie miasta zostało ono zdobyte, a Juan Perón zabity w pokazowym procesie, w trakcie którego ścięto mu głowę. Śmierć przywództwa oraz opanowanie stolicy oznaczało kapitulacje Argentyny, która od tamtego momentu była znana jako SS-Argentinien. Kampania propagandowa natychmiast zmobilizowała nieświadome argentyńskie społeczeństwo, aby wstępowało do powstających sił Reichsheeru. W okolicach miasta Tucumán rozpoczęto budowę gigantycznego kompleksu logistyczno-zbrojeniowego, które miało posłużyć Rzeszy w planowanym wielkim konflikcie jako główne centrum dowodzenia dla sztabu. Miało się tam też odbywać szkolenie nowych żołnierzy. Do budowy użyto bardzo wielu rdzennych mieszkańców Argentyny, których traktowano w sposób niewolniczy.

Po wybuchu III wojny światowej SS-Argentinien zaatakowało Chile, Brazylię i Paragwaj. Nieprzygotowane do obrony państwa bardzo szybko skapitulowały, a ich terytorium znalazło się w budowanym południowoamerykańskim imperium. Wtedy zdecydowano się na ponowną zmianę nazwy, tym razem na SS-Südamerika. Pod koniec 1957 roku Reichspakt zaczął się załamywać. W lutym 1958 roku zakończyły się działania zbrojne w Europie, a oczy sprzymierzonych skupiły się na ostatecznej likwidacji nazistów i Adolfa Hitlera w Ameryce Południowej. Długo przygotowywana Operacja Mors okazała się być wielkim sukcesem dla przeciwników nazizmu. Mimo silnego ufortyfikowania brzegu oraz fanatycznej obrony Reichsheery, lądowanie udało się na całej długości wybrzeża. Rozpoczęła się ostateczna ofensywa oraz stopniowe wyzwalanie podbitych państw. Głównym celem było przejęcie kontroli nad wspomnianym wcześniej centrum dowodzenia w Tucumán. Z biegiem czasu okazało się, że jego zdobycie może graniczyć z cudem z uwagi na ogromne zasoby amunicji, zapasów oraz świetnie wyszkolonych żołnierzy. Rząd Polski wyszedł z propozycją użycia broni jądrowej celem całkowitej anihilacji tego miejsca. Kiedy wszystko uzgodniono, 1 grudnia 1958 zostaje tam zrzucona bomba wodorowa o kryptonimie "President Bomb". Całe nazistowskie centrum dowodzenia zostało zmiecione z powierzchni ziemi. Ostatnim celem aliantów było zdobycie La Cocha, gdzie według ustalonych przez amerykański wywiad informacji miał przebywać Adolf Hitler. 15 grudnia rozpoczęła się ostateczna ofensywa na jego kompleks bunkrów. Po zwycięstwie nad nazistami Hitler został znaleziony martwy pod kocem w swojej kwaterze. Tego samego dnia uroczyście ogłoszono zakończenie III wojny światowej.

W trakcie powojennych rozmów pokojowych kwestia Argentyny i innych państw Ameryki Południowej była szeroko omawiana. Ostatecznie zdecydowano się na utworzenie Federacji Południowej Ameryki (FPA), która obejmowała tereny Argentyny, Chile, Paragwaju i Urugwaju. Na czele państwa stanął weteran III wojny światowej - generał Roberto Viola. Rozpoczęła się odbudowa zniszczonej infrastruktury w kraju.

#### **Lata 60.**

W 1963 roku w wyniku pierwszych od dawna demokratycznych wyborów władze w kraju objął Chilijczyk Salvador Allende z lewicowej koalicji Jedność Ludowa. Przeprowadził on socjalistyczne reformy gospodarcze (m.in znacjonalizował większość przedsiębiorstw) oraz doprowadził do zubożenia społeczeństwa. Wielu zagranicznych ekspertów sugerowało, że wkrótce FPA zostanie ogłoszone "Związkiem Radzieckim z Ameryki Płd.". Fakt ten nie podobał się armii, a w szczególności jej głównodowodzącemu - generałowi Augusto Pinochetowi. W 1968 roku przy wsparciu ze strony amerykańskiego CIA doszło do zamachu stanu. Pałac prezydencki został ostrzelany, a żołnierze wtargnęli na wiele obiektów cywilno-rządowych, m.in stadion narodowy. Prezydent Allende został w porę eskortowany do swojego bunkru w Andach, i w przemówieniu radiowo-telewizyjnym do narodu ogłosił wybuch wojny domowej. Część generałów wraz z podporządkowanymi im wojskami sprzeciwiła się Pinochetowi, rozpoczynając walkę po stronie lewicowego rządu. Do opanowanych przez juntę portów dotarło amerykańskie zaopatrzenie oraz żołnierze, którzy rozpoczęli przejmowanie kontroli nad kolejnymi miastami w FPA. W 1969 po długich rozmowach i negocjacjach doszło do finalnego porozumienia, w ramach którego FPA zostało rozbite na Chile (gdzie władze zachował Pinochet) i państwo związkowe składające się z Argentyny i Urugwaju. Tym samym do życia wróciła Republika Argentyny.

#### **Lata 70.**

Początkowo rządy w Argentynie kontynuował Allende, jednakże podejmowane przez niego wcześniej reformy znacząco osłabiły jego poparcie w społeczeństwie. Kiedy odmówił złożenia urzędu doszło do kolejnego wojskowego zamachu stanu, w wyniku którego do władzy doszedł Jorge Videla. Jego rządy charakteryzowały się częściową liberalizacją gospodarki i mocnym wzmocnieniem ducha armii.