Zorin

## Uiterlijk

Als Tiefling valt Zorin snel te herkennen. Hij heeft een roodkleurige huid en horens die naar achter gericht zijn. Zijn oren zijn vrij puntig en hebben iets weg van die van een elf. Zijn gezicht heeft ook enkele uitdrukkelijke kenmerken, zo heeft hij kleine(amper opvallende) puntige uitsteeksels aan de zijkant en aan zijn kin. Zijn ogen zijn wit maar hebben een licht oranje gloed, en hij heeft een litteken aan zijn linkeroog over zijn wang. Hij heeft lang zwart haar, dat hij meestal los laat hangen. Zorin heeft ook een flexibele staart, die sterk genoeg is om kleine voorwerpen te verplaatsen. Zijn outfit bestaat uit een lange bruine jas (trenchcoat), riem,handschoenen, aansluitende broek en stevige laarzen. Hij draagt twee bandoliers waar hij zijn potion-like extracts in bewaard zodat hij er snel aankan. Ook bezit hij meestal over een iets grotere, bollere flask aan zijn riem waar hij zijn mutagen in bewaart. Wanneer hij dit drinkt, gloeien zijn ogen fel oranje en vallen zijn gezichtskenmerken veel harder op doordat ze puntiger en groter uitkomen.

## Verhaal

Zorin werd wakker ergens in het midden van een bos, aan de voet van een steile heuvel. Met pijn over heel zijn lichaam, sterke hoofdpijn en geen idee over hoe hij daar belandt was, raapte hij de moed bij elkaar om weg te komen van deze plek. De zon was ondertussen al aan het ondergaan toen hij rondliep in het bos, op zoek naar mensenleven, maar dit zonder resultaat.Zorin had honger, maar had geen kennis van wat er eetbaar was en wat niet. Gelukkig vond hijwel een waterbronnetje, waar hij zijn dorst kon lessen. Hier merkte hij ook voor het eerst op hoe hij er echt uitzag, en schrok van zijn uiterlijk. Hij was verbaasd over hoe hij eruit zag en tastte over zijn lichaam. Hij had wel werkelijk 2 horens op zijn hoofd staan, en de grote schram over zijn linkerwang was ook echt. Na zijn kleren te onderzoeken vond hij een brief in zijn jas. Daarin ontdekte hij zijn naam, Zorin.

De donkere nacht viel al bijna, en hij besloot te overnachten in een boom om iets veiliger te zitten en de volgende dag verder op pad te gaan. Die volgende ochtend zette hij zijn tocht verder, op zoek naar een teken van leven. Het was een vermoeiende dag, en hij kreeg steeds meer honger. Tegen de avond aan, toen de zon al wat sterkte begon te verliezen, vond hij eindelijk een pad. Dit leek hem wel gebruikt te worden, hij zag zelfs verschillende sporen. Hij besloot dan maar om dit pad te volgen, in de hoop ergens uit te komen. Tot zijn teleurstelling bereikte hij niets die laatste uren van de dag, en besloot dan maar weer te overnachten in een boom.

De volgende ochtend zetten hij zijn tocht verder, vastberaden om voedsel te vinden. Na enkele uren het pad te volgen begon hij achter zich geluiden te horen. Hij zag een houten kar, aangespannen met paarden. Toen deze kar dichter kwam merkte hij een oudere man op, hij zou hem tegen de 50 jaar oud schatten. Hij zag er zeker geen arme man uit, dus Zorin besloot hem te stoppen en te vragen voor iets om te eten. De man sprak hem vriendelijk aan, blijkbaar geen rekening houdend met Zorins speciale uiterlijk, en bood hem een versnapering aan en een reisplek op zijn kar. Zorin twijfelde, maar besloot dat dit zijn beste kans was om ergens terecht te komen en hapte toe.

De man stelde zich voor als Rowan, een passerende handelaar die weer op weg was naar zijn thuis na een grote transactie afgehandeld te hebben. Zorin wou zich ook voorstellen, maar kon zich niets herinneren van waar hij vandaan kwam. Rowan stelde voor dat hij mee kwam naar zijn dorp om daar te verblijven nu Zorin toch geen thuis meer had. Hier zouden ze minder belang hechten aan zijn uiterlijk, het is er immers een druk handelsdorp en iedereen is welkom. Zorin wist nu dat hij inderdaad geen normaal uiterlijk heeft, maar besloot hier op dit moment niet over door te vragen.

Ze reisden verder, met enkele stops in tussenliggende dorpjes, tot ze na enkele weken eindelijk aankwamen in Rowans dorp Brimwood. Hier verbleef Zorin onder de zorg van Rowan, die Zorin wilde opleiden om hem meer kennis te geven van de wereld. Tot Rowans verbazing pikte Zorin de kennis allemaal veel sneller op dan hij verwacht had, alsof Zorin dit al geleerd had. Na iets meer dan een jaar bijscholing, kon Rowan hem niets meer leren op vlak van pure kennis. Maar Rowan besloot om hem nog iets speciaal bij te leren, alchemy, Rowans specialiteit. Rowan had namelijk een grote handelszaak met verschillende planten en brouwsels, die van generatie op generatie werd doorgegeven in zijn familie. Dit vergde Zorin meer moeite om onder de knie te krijgen, maar na vele weken van training had hij eindelijk een werkend extract gemaakt. Zorin is nu iets ouder dan 18 jaar.

Rowan bleef hem alchemy bijleren, en zag potentieel om Zorin als hoofdkoerier te plaatsen voor de verdere bestemmingen. Rowan was namelijk niet meer van de jongste. Voor hij Zorin helemaal vertrouwde op pad, wou hij hem eerst wel wat technieken aanleren om zich te verdedigen. Een overval is natuurlijk geen uitzonderlijke gebeurtenis. Hij nam Zorin mee naar een wapensmid, en gaf Zorin de keuze met welk wapen hij het liefst wou leren vechten. Zorin keek even naar het arsenaal van wapens, toen iets specifiek zijn aandacht trok. Hij koos instinctief, zonder twijfel, een rapier uit. Rowan grijnsde, een rapier is natuurlijk niet één van de makkelijkste wapens om zich meester te maken. Zorin spotte zijn grijns op en daagde hemspeels uit tot een duel, de eerste die contact kon maken met de tegenstander zijn lichaam won. Rowan nam de uitdaging aan en vroeg ook om een rapier aan de smid. De smid ging al lachend akkoord, overhandigde Rowan ook een rapier, en maakte zich klaar om zich kapot te lachen bij het duel. Rowan en Zorin namen hun plaatsen aan, de smid telde af en hierna gingen ze van start. Rowan kwam niet eens aan zijn eerste uithaal of hij moest zich al in de verdediging smijten. Rowan weerde enkele maneuvers van Zorin af, maar hij kon hem niet bijhouden. Zorin won het duel zonder problemen, met groot applaus van de verbaasde smid. Deze had nog nooit iemand zo snel, en nog goed ook, met een rapier overweg zien kunnen.

Rowan was nu wel zeker, Zorin had potentieel. Maar hoofdkoerier zou niet bij hem passen, hij had iets uitdagender nodig. Rowan besloot dat Zorin misschien wel de uitdaging kon aangaan om iets uitzonderlijkere planten te bemachtigen, gevaarlijke planten. Dit zou voor zijn handelszaak natuurlijk geen kwaad kunnen, iets speciaal verkoopt natuurlijk goed. Dankzij deze beslissing kwam Zorin al snel aan veel leerervaring, en kwam hij elke uitdaging wel te boven.

De jaren vlogen voorbij, en Rowan begon de verveling van Zorin op te merken. Zorin kwam geen uitdagingen meer tegen, maar bleef gewoon zijn werk doen dag in en dag uit. Rowan besloot iets voor hem te doen, en gaf Zorin de opdracht om mee te gaan met een levering naar Illumar Citadel. Zorin moest beloven niet terug te keren voordat hij meer van de wereld had gezien, en hierna enkel wanneer hij dit zelf wou. Rowan kon zijn plan wel trekken, er warennog wel enkele apprentices (natuurlijk niet zo goed als Zorin) om hem verder te help en in geval van nood.

Zorin zette uit naar Illumar Citadel, en wat daar verder gebeurde is geschiedenis.

## Aspiraties

De vooroordelen tegenover zijn ras tegengaan. Slechte imago van zijn ras zuiveren door naamsbekendheid te maken in de goede zin.

Kwade krachten stoppen, veel Tieflings zijn immers van nature geneigd om zich aan te sluiten bij het kwade.

## Likes

* Mysteries
* Uitdagingen
* Bijleren, ervaring opdoen
* IJscrème van Kenzo’s Carne™

## Dislikes

* Discriminatie (vooral op basis van ras)
* Arrogantie, high-and-mighty voordoen zonder zich te (willen) bewijzen
* Kwaadaardige krachten, evil presence/powers
* Nachtmerries

## Gewoontes

* Hij zorgt meestal dat hij voldoende informatie vergaart voor hij handelt met verschillende personen en voor problemen op te lossen.

* Hij bestudeert meestal het gedrag van wezens voor hij hiermee de confrontatie aangaat.

* Hij zal 's morgens meestal de tijd nemen om enkele van zijn extracts voor te bereiden.