Luna

—Luna do Alfy, "Ukryty wróg", strona 301

**Luna** (ang. **Moon**) - pies patrolowy w Dzikiej Sforze.

Partnerka Ognistego, z którym doczekała się szczeniąt: Zadry, Żuka i Kędziora. Córka Alfy i Bety, siostra Gwiazdy.

## Wygląd

Luna to jedwabista, długowłosa, czarno-biała suczka rasy border collie o jasnych, uderzających, lodowato-niebieskich oczach. Ma czarno-białe łapy, spiczaste, czarno-białe uszy i białą kufę.

## Fabuła

### Oryginalna seria

#### *Ukryty wróg*

Lunę po raz pierwszy poznajemy w tej książce, gdy Słodka wraz z patrolem przyprowadzają Fuksa do obozu. Kiedy Słodka i Ognisty kłócą się, zdenerwowana Luna wychodzi ze swojego legowiska mówiąc, ze obudzą jej szczenięta. Poza tym dodaje, że chętnie zjadłaby coś i prosi, żeby ktoś przyniósł jej jedzenie. Dwójka psów przeprasza ją, a Słodka wysyła po jedzenie Omegę. Fuks myśli, że musi budzić szacunek skoro dwójka psów przepraszała ją tak potulnie.

Niedługo potem kiedy Alfa zwołał zebranie, wspomina, że Luna będzie opiekowała się szczeniętami jeszcze przez następną podróż Psa Księżyca po nieboskłonie.

Kiedy Fuks wraz z Tikiem i Strzałą patrolują terytorium, Tik wspomina, że odkąd Luna zajęła się szczeniętami to Wiosna przejęła jej obowiązki. Potem Fuks pyta, czy wcześniej Luna prowadziła podobne patrole i zdaje sobie sprawę, jak dużym szacunkiem darzy ją reszta sfory. Tik odpowiada mu, że tak i zaczyna zachwalać Lunę, jak to nic podczas patroli jej nie umyka, że jest w tym najlepsza w sforze i bez problemu mogłaby zostać wojowniczką, jednak jest po prostu rewelacyjna w śledzeniu oraz wyczuwaniu zapachów. Chwilę później dodaje także, że ona i Ognisty tworzą parę naprawę silnych i doświadczonych psów, które towarzyszą Alfie już od dawna. Potem pies mówi również, że to bardzo ważne, żeby sprawdzili granice terytorium na takiej przestrzeni, jak robiła to Luna, bo jeżeli tego nie zrobią, to będzie komentowała to później przy wszystkich. Fuks zastanawia się skąd suczka ma niby wiedzieć czy dobrze wykonali swoje obowiązki i czy zdaniem psów ze sfory była, aż tak przerażająca, że może zobaczyć ich aż z obozu.

Później kiedy Pies Księżyc zaczął wznosić się na niebo, myśliwi wracają z polowania. Fuks orientuje się, że Luna, jako jedyna nie pojawiła się jeszcze na ceremonii karmienia. Pies domyśla się, że musi zostać ze szczeniętami. Po tym jak Alfa i Beta posili się, Ognisty każe Omedze zanieść wiewiórkę dla Luny. Mały pies upuszcza zwierzynę przy łapach suczki. Jej trzy szczeniaki obwąchują ją z zaciekawieniem, chociaż są jeszcze za małe, żeby jeść mięso. Wtedy Fuks uświadamia sobie, że Omega podziękował Ognistemu nie za możliwość zjedzenia wiewiórki, ale za przyniesie jej Lunie.

Gdy Pies Księżyc wzniósł się już w pełni na niebo, Fuks podczas Wielkiego Wycia dostrzega Lunę dołączającą do reszty sfory. Za nią pies widzi także trójkę jej szczeniąt. Chwilę później Fuksowi wydaje się, że słyszy w każdym wyciu jakiś konkretny dźwięk Psich Duchów. W dźwięku wydawanym przez Lunę pies słyszy wysoki, srebrzysty ton, który jej szczenięta próbowały usilnie naśladować. Fuks także zastanawia się czy suczka nie wyje tylko do Psa Księżyca.

Następnego dnia, jakiś czas po powrocie Tika, Strzały oraz Fuksa z patrolu i ucieczce przed Długonogimi, Strzała odwiedza Lunę w jej legowisku. Dowiadujemy się, że szczenięta otworzyły już oczy. Kiedy szczenięta bawią się, Kichawa potyka się o łapy Strzały, na co ta dotyka ją czule nosem.

Gdy Fuks i Werwa walczą, Luna wraz z szczeniętami i resztą sfory ogląda pojedynek. Szczenięta popiskują z radości, a jedno z nich piszczy, że są naprawdę szybcy. Na to Luna zgadza się z nim cicho. Po zakończeniu pojedynku, kiedy Beta kara Chochoła za kwestionowanie decyzji Alfy, mówi, że zrozumiałby to nawet szczeniak Luny. Niedługo później, gdy sfora zbiera się, by pogratulować Fuksowi wygranej, pies widzi jak Ognisty i Luna wymieniają sceptyczne spojrzenia. Fuks zaczyna się zastanawiać czy ich zdaniem uciekł się do jakichś nieczystych zagrywek.

Później, kiedy Fuks rozmyśla o swojej nowej randze myśliwego. Biało-złoty pies cieszy się z tego, że już nie będzie musiał czuwać całą noc przy legowisku Luny i jej szczeniąt. Tego samego dnia zostaje także wspomniana przez Ognistego, który po upolowaniu łani mówi, żeby zanieśli to Lunie, gdyż szczenięta rosną teraz tak szybko, że suczka na pewno jest już głodna. Po powrocie do obozu zostaje kolejny raz wspomniana przez swojego partnera, że na pewno ucieszy się z łani oraz, że ich szczenięta ciągle rosną i stają się coraz bardziej głodne. Niedługo później Luna i Ognisty patrzą z dumą i skupieniem na swoje szczenięta, kiedy bawią się poza legowiskiem. Gdy nadchodzi ceremonia karmienia sfora zauważa nadjedzoną łanię i zostawioną na niej sierść Chochoła. Alfa z furią pyta się psa, jak śmiał posilić się przed szczeniętami Luny.

Podczas walki z lisami w obozie, napastnicy atakują Lunę i chcą przedrzeć się do jej szczeniąt. Mimo osłabienia po niedawnym karmieniu powiedziane jest, że zachowuje się tak zaciekle, jak Alfa. Pomaga jej Fuks. Niestety lisom i tak udało się zabić Kędziora. Fuks krzyczy do psów z obu sfory, żeby pomogły Lunie. Gdy lisy uciekają, Luna opada na ziemię skomląc z żalu i przerażenia, a Ognisty wyje udręczony. Chwilę później kładą się koło wystraszonych szczeniąt, a Luna zaczyna intensywnie wylizywać ich główki. Później podchodzi do niej Słodka i przyciska pysk do jej szyi, mówiąc, że nie mają teraz czasu na długie pożegnanie, ale obiecała, że pożegnają ich porządnie. Chwilę później widziana jest z Ognistym i pozostałymi dwoma szczeniętami przykucającymi na moment obok krzewu. Później podczas przemowy Alfy, Luna wstawia się za Bellę, mimo, że to przez nią straciła tego dnia szczenię. Chwilę później dziękuje także Fuksowi i Stokrotce za pomoc. Po swojej przemowie kładzie się z łapami wysuniętymi do przodu, przez co sprawia wrażenie zbyt zmęczonej, aby mogła kontynuować. Ognisty]przyznaje jej rację, po czym dotyka pyskiem głowy swojej partnerki. Słodka w swojej przemowie również zgadza się z Luną.

#### *W ciemność*

Pierwszy raz pojawia się w tej książce, kiedy zostaje zauważona przez Fuksa kawałek za resztą sfory z Ognistym i szczeniętami, gdy pies z miasta konfrontuje się z Alfą. Wymienia porozumiewawcze spojrzenia z Ognistym i przypomina pół-wilkowi, że gdyby połączone obie sfory, straciliby więcej szczeniąt. Niestety nie udaje jej się polepszyć sytuacji Fuksa. Po swojej przemowie Bella spogląda krótko na Lunę, na co ta jęknęła na zgodę. Kiedy Alfa rozgląda się po sforze oceniając ich reakcje na słowa Belli, Luna wraz ze swoim partnerem stoją wyprostowani i patrzą prosto na Alfę. Kiedy ciemna chmura zawisa niedaleko obozu Dzikiej Sfory, Werwa pyta się dokąd się udadzą, wskazują przy tym na Lunę i szczenięta. Potem dodaje, że przenoszenie ich do obozu byłoby mało praktyczne. Gdy Dzika Sfora decyduje się odejść ze swojego obozu, Luna niesie w pysku Kręcioła, a Ognisty - Kichawę. Później kiedy Fuks pomaga wejść pod górę Tikowi, dołącza do niego Ognisty, zostawiając [Kichawę przy Lunie. Kręcioł pyta się, co robi jego ojciec, na co suczka odpowiada mu, że im pomaga. Chwilę później Ognisty wraca do nich i ruszają w dalszą drogę. Potem gdy Fuks mija Lunę i Ognistego zostaje powiedziane, że narzucili sobie wolniejsze tępo, gdyż niosą w pyskach szczeniaki.

Później gdy psy schodzą z kamienistego zbocza, a Ognistemu raz prawie z pyska wypada Kichawa, przez co gdy udało mu się zejść na dół, Luna czekająca już tam z Kręciołem porządnie go obszczekała i nawet odprowadziła córkę z dala od Ognistego, do drugiego szczeniaka.

Gdy sfora znalazła miejsce na postój, Luna dogląda szczeniąt, a Ognisty stoi obok nich i pilnuje, żeby sprzeczające się psy nie podeszły zbyt blisko. Kiedy Alfa zawył, wystraszona Kichawa zaczyna się trząść i popiskiwać. Mimo wysiłków Luny oba szczenięta nie chcą dalej pić mleka. Suczka z rozszerzonymi oczami ze zdenerwowania patrzy na Ognistego. Chwilę później wymienia z nim znaczące spojrzenia, a następnie jej partner konfrontuje się z Alfą.

Gdy Fuks wraca do sfory, Luna ucisza swoją córkę Kichawę szturchając ją delikatnie w pysk. Chwilę później suczka opuszcza uszy i wymienia porozumiewawcze spojrzenie z Ognistym. Wtedy Fuks uświadamia sobie, że mają wyrzuty sumienia, że pozwolili go wygnać Alfie. Później zgadza się z Mikim i Fuksem, aby dać szczeniętom psów bojowych szansę i przyjąć je do sfory. Gdy Alfa wyje, Luna aż się cofa.

Później gdy Fuks rozgląda się po nowym obozie Dzikiej Sfory, zostaje powiedziane, że teraz członkowie sfory śpią w jaskini, a Luna ze swoimi szczeniętami dostali specjalnie wydzielony kącik nieco głębiej.

Jakiś czas potem wspomniana jest przez Martę, gdy czarna suczka pyta się Fuksa czy mogłaby zabrać Lizę, Mruka i Zawijasa na patrol z Luną oraz jej szczeniętami. Biało-złoty pies się zgadza. Chwilę później Marta i trójka szczeniąt podchodzą do Luny, u której boku bawiły się jej szczenięta. Niestety niedługo później słychać wycie. Gdy Fuks dociera na miejsce widzi jak Marta i Luna stoją na przeciw siebie warcząc. Luna patrzy oskarżycielsko na Mruka i warczy, że są jakimiś dzikusami skoro zraniły jej córkę Kichawę. Gdy Fuks pyta się coś się dzieje, Luna mówi, że Mruk zaatakował Kichawę bez żadnego powodu. Chwilę później Marta prosi czarno-białą suczkę żeby nie robiła z tego afery oraz, że Mruk na pewno będzie bardziej uważał podczas zabawy. Luna trochę się uspokaja, gdyż powoli chowa zęby i patrzy niepewnie na czarną suczkę. Chwilę później obie suczki dotykają się nosami, a Luna odwraca się do swoich szczeniaków. Później zastaje powiedziane, że Mruk patrzy z grymasem na Lunę gdy zabiera Kichawę i Kręcioła w bezpieczniejsze miejsce.

Później gdy Alfa wzywa Fuksa, pies natychmiast przypomina sobie bójkę pomiędzy szczeniakami podczas patrolu i zastanawia się czy to ma ze sobą jakiś związek. Jego obawy potwierdzają się po przemowie Alfy. Wtedy Luna wraz z Słodką popierają półwilka. Luna chwilę później również szczeka z aprobatą, gdy Strzała mówi, że czarna chmura, przed którą wcześniej musieli uciekać było złym znakiem.

Podczas ceremonii karmienia Fuks czeka na swoją kolej. Zostaje powiedziane, że Luna straciła prawo do wcześniejszego posiłku, gdyż jej szczenięta przestały już pić mleko i teraz to one zajęły jej miejsce. Dwójka rodzeństwa walczy o mysz, a następnie przynosi ją matce, aby mogli się podzielić. Gdy sfora układa się do snu, Luna i Ognisty czuwają nad Kręciołem i Kichawą w legowisku szczeniąt.

Jakiś czas po przybyciu Fuksa, Alfy, Stokrotki i szczeniąt z testu wymyślonego przez przywódcę Dzikiej Sfory, półwilk zwołuje zebranie. Gdy Alfa porusza temat incydentu z olbrzymem, Luna niespokojnie pyta się swojego przywódcy, gdzie go widzieli i spogląda w stronę legowiska swoich szczeniaków. Alfa zapewnia ją, że było to daleko stąd. Później sfora dyskutuje co zrobić z Lizą, Mrukiem i Zawijasem. Luna mówi, że zabijanie ich byłoby okrucieństwem oraz, że wystarczy zostawić je tutaj gdy się przeniosą.

Niedługo potem gdy psy bojowe przyszły po trójkę szczeniąt, Słodka każe Lunie udać się do skał i trzymać tam Kichawę oraz Kręcioła dopóki nie będzie po wszystkim. Czarno-biała suczka prędko kiwa z wdzięcznością głową becie, patrzy na Ognistego i udaje się do swoich szczeniaków. Później Luna przyznaje rację Kosie i Alfie, że Liza, Mruk i Zawijas powinni iść z psami bojowymi i odpręża się wreszcie.

Później gdy Fuks na pojedynek Werwę, dostrzega Lunę doglądającą Kichawy i Kręcioła, a jej partner stoi na straży.

Gdy Alfa zwołuje zebranie sfory, Luna po jego przemowie pyta się co sugeruje, na co on odpowiada, że powinni się przenieść. Gdy Alfa proponuje, żeby sfora udała się w stronę białych grani, Luna zauważa, że tam może być więcej futrzastych olbrzymów, a nawet całe sfory. Alfa uspokaja ją mówiąc, że olbrzymy nie łączą się w sfory, tylko działają pojedynczo, wskazując przy tym nosem na Fuksa.

### Nowele

#### *Wybór Luny*

Luna wpatruje się w Psa Księżyca, w tym samym czasie gdy jej siostra z miotu, Gwiazda, próbuje ją zachęcić do zabawy. Luna skupiona jest jednak na relaksie gdy patrzy się w niebo i mówi Gwieździe, że są już za stare na zabawę, i by ją zostawiła w spokoju. Jej odpowiedź doprowadza do sprzeczki między dwiema siostrami. Gwiazda już jej nie przeszkadza, i przez chwile ze sobą rozmawiają.

Luna widzi Łowcę, który ma w przyszłości ma zostać jej partnerem. Łowca rozmawia z Psim Ojcem Luny i krytykuje innych myśliwych za to, że nie są wystarczająco szybcy, by upolować inne zwierzęta. Gwiazda pokazuje tą konwersację Lunie, ale jej siostra ją ignoruje, i stwierdza, że Mucha nie wygląda zbyt dobrze. Gwiazda mówi, że Mucha i inni wyruszyli na długie polowanie, i po prostu musi być on zmęczony i głodny, ale Luna wciąż nie jest tego pewna. Luna i jej sfora ustawiają się po kolei, by zjeść. Polowanie było udane i Sfora Luny była z tego powodu szczęśliwa.

## Ciekawostki

* Na okładce "Wyboru Luny" została błędnie przedstawiona z brązowymi oczami.
* Luna wyznała, że nie będzie miała kolejnego partnera po śmierci Ognistego.
* Na alternatywnej, angielskiej okładce "Bezkresnego jeziora", Luna została przedstawiona z brązowymi oczami i ciemnym oznaczeniem na pysku.
* W "Przerwanej wędrówce" została błędnie opisana z ciemnymi oczami.

## Cytaty

 —Tik do Fuksa o Lunie, "Ukryty wróg", strona 136

 —Narrator o Lunie, "Ukryty wróg", strona 284

 —Luna zgadza się razem z Fuksem oraz z Mikim, żeby przyjąć szczenięta psów bojowych do sfory, "W ciemność", strona 200

 —Luna do Fuksa o pomyśle przeprowadzenia Ceremonii Nadawania Imienia dla Nawałnicy, "Przerwana wędrówka", strona 315

 —żal Luny do żółtych Długonogich, którzy otruli Ognistego, "Nawałnica psów", strona 18