Quatronum Wiki

```
    Jest to Wiki poświęcona Krainie Quatronum. Dla wszystkich, od Czarodziei, przez Tropicieli do Rekrutów. Zapraszamy!

```

## **1. Kraina Quatronum**

   **Kraina Quatronum** to fikcyjna kraina stworzona na kanwie książek i filmów fantasy istniejąca od 2013r. W świecie Quatronum funkcjonują trzy niezwykłe szkoły: Szkoła Czarodziejów oparta na serii książek  *Harry Potter* autorstwa  J.K. Rowling, Szkoła Tropicieli inspirowana Wiedźminem Andrzeja Sapkowskiego, Władcą Pierścieni J.R.R. Tolkiena oraz Zwiadowcami Johna Flanagana, a także Gwiezdna Akademia, która powstała dla fanów filmów Star Wars m.in. w reż. George’a Lucasa i J.J. Abrams’a.  Początkowo Kraina była stworzona jako tło fabularne kolonii dla dzieci, w chwili obecnej tworzy ją społeczność dzieci i młodzieży i każdego dnia powiększa się również o dorosłych, zafascynowanych fikcyjnym światem Magii i Mocy.
## 2. **Szkoła Czarodziejów**

Jedna z trzech szkół Krainy Quatronum, wzorowana na Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Nauka w Szkole Czarodziejów odbywa się sezonowo (zimowiska i kolonie letnie), a w niektórych zamkach również w ciągu całego roku (warsztaty, imprezy okolicznościowe, wycieczki, zielone szkoły). Dzieci w trakcie poszczególnych lekcji poza "magicznymi" umiejętnościami uczą się o istotnych aspektach życia oraz ważnych elementach kultury, sztuki i nauki powszechnej. Do Szkoły Czarodziejów przyjmuje się wszystkie dzieci oraz młodzież w wieku od 8 do 17 roku życia, bez względu na pochodzenie i status społeczny. Od 2022 roku istnieje również Szkoła Czarodziejów dla dorosłych.

## 3. Założyciele **Szkoły Czarodziejów**

### *a) Luna Lupus*

Luna Lupus to potężna czarodziejka, która swój żywot wiodła wg naszych najlepszych źródeł w okolicach IX w. a raczej wtedy go zaczęła. Karierę magiczną rozpoczynała jako zielarka, akuszerka, dziwna, samotna kobieta mieszkająca na skraju lasu, która za swą pomoc biednym, chorym i zagubionym nie chciała nigdy zapłaty w złocie, dla którego wartości nie miała szacunku.

Żyła samotnie i samowystarczalnie - wszystko, czego potrzebowała, znajdowała w lesie. Odnajdywała tam spokój, jak pisała, tak obcy i niespotykany u ludzi. Wielką wagę przywiązywała do więzi człowieka z naturą. Dlatego kiedy w jej ręce trafił amulet długowieczności, ze smutkiem patrzyła na to jak człowiek z biegiem wieków oddala się od przyrody. Założyła na obrzeżach Rzymu małe zgromadzenie, uczące młodych ludzi obdarzonych mocą magiczną o wykorzystywaniu swojej siły zgodnie z porządkiem świata. Przedstawiana jest zawsze z wilkiem, najbardziej ukochanym z całej watahy, którą oswoiła i traktowała czulej niż rodzinę (o której wiele nie wiemy.). Widziana i malowana zawsze z atrybutem zieleni, przypominającym o ogromnym spokoju i nadziei z jaką podchodziła do życia, pokładając wiarę w naturze. Legenda głosi nawet, że Luna wyła razem ze swoimi ukochanymi stworzeniami, a robiła to tak głośno, przeraźliwie i autentycznie, że tylko wilki mogły to wytrzymać. Odosobniona od większości ludzi, padła jednak ofiarą najsilniejszej magii znanej ludzkości. Spotkawszy człowieka tak dobrego i prostolinijnego w sercu jak ona, pokochała go bezgranicznie, oddała swój amulet długowieczności i zapragnęła spędzić resztę swych dni razem z nim, po czym połączyć się z naturą, uzupełniając wielki krąg życia, co finalnie wydarzyło się około roku 1525. Nie doczekała założenia Szkoły Czarodziejów, ale dzięki wielu zaklęciom których autorstwo przypisuje się właśnie Lunie, oraz skarbowi, którego miejsce ukrycia przekazała w tajemnicy swym uczniom, jeden z domów nosi nazwę Lupus, w hołdzie tak osobliwej i potężnej czarodziejce.

### *b) Gryfina Gravitas*

Nikt nie wie ani kiedy, ani gdzie urodziła się Gryfina Gravitas. Najbardziej prawdopodobne źródło mówi, że pochodzi z dworu Książąt Pomorskich, których symbolem jest gryf. Historie Gryfiny i Valeriusa łączą się ze sobą niesamowicie. Od zawsze emanująca niezwykłą siłą i nosząca się jak księżna, z nieodłącznym Adamas (diamentem otrzymanym od króla orłów za uratowanie orlich piskląt) urzekła Valeriusa w mgnieniu oka. Od tej pory stali się nierozłączni.

Ona, nieustępliwa, zdecydowana i w tym wszystkim wolna jak orzeł, z głową gdzieś w przestworzach i on, waleczny, bezkompromisowy, nie znający strachu. Bywali na dworach, w pałacach, podróżowali po świecie, wiodąc życie o którym zawsze marzyli. Dlatego kiedy Valerius przyjął zlecenie zapewnienia ochrony pewnemu okrętowi, Gryfina nie była zadowolona. Uważała to za zły pomysł, jednak Valerius kiedy raz podjął decyzję, nie wycofywał się z niej i walczył do końca jak prawdziwy wojownik, ze stanowczym spokojem, jak głosi jego imię. Gryfina uniosła się honorem i nie pojawiła się w porcie, żeby pożegnać ukochanego. Podobno kiedy dotarła do niej wiadomość o tragicznej śmierci wybranka w zasadzce zastawionej na ich okręt, nie uroniła przy nikim łzy. Zamiast zapaść w żałobę, poświęciła się pracy i szybko wspieła się na szczyt ówczesnej Rady Quatronum. To właśnie ona, która zawsze dostrzegała możliwości w porażkach, a od Valeriusa nauczyła się bronić ludzi przed wszystkim, czym była w stanie, zleciła Aretesowi stworzenie Szkoły Czarodziejów. Poprosiła też, aby jeden z domów nosił barwy dumy i optymizmu, które Valerius nosił w sobie do ostatniej chwili - stąd lew na żółtym tle - a sama zaproponowała kolor przestworzy w których umysł artysty jest wolny i chłodnego myślenia, co uratowało ją w czasach dla niej najciemniejszych, wraz z orłem, tak bliskim jej imieniu i duszy.

### *c) Adelard Aretes*

Urodzony we Francji, w drugiej połowie XVIw., w rodzinie może i magiczej, ale z niej nie korzystającej, parającej się kamieniarstwem. Ojciec, wierząc w ogomną moc imion, nadał mu imię Adelard, znaczący silny i wysoko urodzony. Imiona rzeczywiście okazały się mieć cudowną moc w życiu czarodzieja, który szybko zaczął przejawiać zdolności magiczne. Podobno na pytanie ojca "czym niby będziesz dzięki tej magii?" odpowiedział "będę najlepszym, czym będę potrafił", zaraz przed tym jak w wieku 17 lat opuścił dom rodzinny. Dopiero lata później dowiedział się, że słowo "Arete" znaczy właśnie "dążenie do perfekcji/najlepszej wersji siebie".

Udał się do Marsylii, gdzie szybko odnalazł się w czarodziejskim świecie, ucząc się szybko, wdzięcznie i z entuzjazmem i zapałem wywołującymi zachwyt u wszystkich jego nauczycieli. Adelard łatwo odnajdywał dobro i czułość w ludziach, dlatego łatwo zdobywał zaufanie potężnych czarodziejów, pod okiem których się doskonalił. Odnajdował przyjemność i radość życia w wielu kreatywnych zajęciach, pomagając jednocześnie tym, którzy mieli i mogli od niego mniej. Pisał, projektował i budował miejsca, gdzie ludzie bez dachu nad głową mogli odpocząć i zjeść, przyozdabiał swoje budowle cudownymi malowidłami. Służył na wielkich dworach jako doradca, mediator, nie szukał rozgłosu za swe czyny. Z umysłem tak sprawnym i czystym, jest jednym z niewielu czarodziejów, którym udało się oswoić jednorożca, stworzenie o potężnej mocy, będące symbolem czystości, łagodności w czynach i inteligencji. Malowany ze zwierzęciem z którego uczynił przyjaciela, na tle czerwieni, barwy pełnej życia i pasji, z jaką wykonywał wszystko czemu się poświęcał. Rada Quatronum powierzyła mu w XVIII w. założenie szkoły czarodziejów, co wypełnił sumiennie, a nad jednym z domów objął pieczę, nadając mu swoje nazwisko.

### *d) Valerius Virtus*

Urodzony w X wieku na terenie dzisiejszych Włoch. Jego przyszłość właściwie była przesądzona z góry, gdyż tradycja nakazywała by jako trzeci syn z kolei w rodzinie został żołnierzem. Trenował więc uparcie pod okiem ojca generała i prawdopodobnie wstąpiłby do armii, gdyby nie splot nieznanych nikomu politycznych wydarzeń, które sprawiły, że armię rozwiązano.

Valerius, pozostawiony bez zarobku i celu w życiu, zaczął najmować się jako ochrona karawan i podróżujących możnych. Nigdy jednak nie wyrządzał krzywdy słabym i potrzebującym, oferując im czasem swe usługi bez oczekiwania zapłaty. Zarówno on jak i jego blizna na twarzy stały się wkrótce sławne - bliznę podobno "zdobył", ratując swojego klienta od lwa, a zrobił to gołymi rękami. W zamian otrzymał amulet wdzięczności, który wydłużał jego żywot wraz z każdym szlachetnym uczynkiem.

## 4. Hymny

Kraina Quatronum, na ten moment dorobiła się 2 hymnów, hymnu Szkoły Czarodziejów, oraz hymnu całej Krainy Quatronum. Oba filmy, są dostępne na Youtube pod powyższymi linkami, oraz po wyszukaniu.

## 5. Najwyższa Rada Quatronum

W jej skład wchodzą Profesorowie, którzy szczególnie zasłużyli się Krainie i wspierają jej działania w ciągu całego roku.

### *a) Przewodnicząca Rady Quatronum*

Przewodniczącą **Najwyższej Rady Quatronum** jest **Aira Mentes**, dyrektorka trzech wielkich szkół Krainy Quatronum. Spokrewniona z Gryfiną Gravitas. Miłośniczka Transmutacji, Obrony przed czarną magią, Języka niewymawialnego, Medytacji i Sztuki kamuflażu. Jej patronusem jest konik morski. Motto: „Dopóki walczysz, jesteś zwycięzcą”.

### *b) Członkowie Rady Quatronum*

Najwyższa Rada Quatronum obecnie liczy 15 członków. Czas trwania ich kadencji to 4 lata.

## 6. Kadra

### *a) Ambasadorzy*

Ambasadorami są kierownicy turnusów. Czuwają nad bezpieczeństwem, są liderami kadry, podczas trwania turnusu.

### *b) Profesorowie*

    Profesorami w Szkole Czarodziejów są wychowawcy/animatorzy. Sprawują funkcję wychowawczą podczas trwania turnusu, prowadzą zajęcia, organizują wieczorne konkursy, rozwiązują konflikty między uczestnikami, dbają o dobrą zabawę, ale przede wszystkim o zdrowie i bezpieczeństwo uczestników.
## 7. Domy Szkoły Czarodziejów

### *a) Lupus*

#### *Geneza nazwy*

**LUPUS** – po prostu tłumaczenie słowa „wilk”, zwierzęcia herbowego domu. Najbardziej bezpośrednia nazwa domu podkreśla podobieństwo członków domu do tych zwierząt oraz ‘dzikość’ i bliskość z naturą ich magii – bez pośredników i przetworzenia.

#### *Symbolika zwierzęcia*

**WILK** – współpraca, stadność, opieka wewnątrz stada, przebiegłość, wysokie poczucie lojalności i siły, nieustępliwość, drapieżność

#### *Symbolika koloru*

**ZIELONY** - harmonia, natura, bliskość natury, nadzieja, wolność, naturalny porządek i rytm rzeczy, spokój, wyciszenie

### b) Gravitas

#### *Geneza nazwy*

**Grave** (czyt. jak piszesz) – z łac. powaga jako „rozumienie wagi rzeczy”, świadomość tego, co w życiu ważne, istotne, umiejętność określenia rzeczy ważnych, podejścia do nich z należytą starannością i uwaga, które im się należą.

#### *Symbolika zwierzęcia*

**ORZEŁ** - majestat, chwała, heroizm, górowanie nad światem i jego problemami, onieśmielanie innych, silna i pewna opieka, natchnienie.

#### *Symbolika koloru*

**NIEBIESKI** - wolność, pokój, przyjaźń, kreatywność, dynamizm, symbol ogromu nieba, wszechobecność, stałość.

#### *Główne cechy domu*

Kreatywność, powaga, majestat, inteligencja.

### c) Aretes

#### *Geneza nazwy*

**Arete** – dążenie do doskonałości, cnota w znaczeniu greckim, czyli doskonalenie zarówno umysłu, duszy i ciała w każdym działaniu, nie desperacka konkurencja, ale robienie wszystkiego tak dobrze, jak tylko nas na to stać, ze spokojem.

#### *Symbolika zwierzęcia*

**JEDNOROŻEC** - inteligencja, wspaniałość, siła intencji i intelektu, tajemniczość, nieuchwytność, łagodność umysłu.

#### *Symbolika koloru*

**CZERWONY** - życie, pasja dodająca sił, siły witalne, walka, ciepło, zapalczywość, emocjonalność, energia z wewnątrz.

### d) Virtus

#### *Geneza nazwy*

**Virtus** *–* cnota w rozumieniu rzymskim, czyli robienie tego, co należy zrobić. Wiązane często z pomocą słabszym, odwagą, męstwem, stawianiu czoła przeciwnościom, swoim ograniczeniom, walki dla idei.

#### *Symbolika zwierzęcia*

**LEW** *–* potęga, duma, zdrowie, tryumf, działanie, ambicja, sprawiedliwość, wielkie czyny, dzikość, ciągła gotowość do działania.

#### *Symbolika koloru*

**ŻÓŁTY** *-* radość, optymizm, jasność, potrzeba bliskości, zdecydowanie, światło słoneczne.

## 8. Uczniowie / Adepci

### a) Uczniowie

Uczniem Szkoły Czarodziejów mogą być dzieci i młodzież od ósmego do siedemnastego roku życia. Biorą oni czynny udział w zajęciach, rozwijając swoje zdolności m.in. manualne, wokalne, taneczne, a także poszerzają swoją wiedzę o wiele różnych, przydatnych informacji zarówno ze świata Magii jak i z życia codziennego. Współpracują, biorąc udział w różnorodnych konkursach, by zdobywać punkty i godnie reprezentować swój Dom w rywalizacji o Puchar Domów.

### b) Masterzy

Masterami mogą zostać uczniowie, którzy po ukończeniu 14go roku życia wzięli udział w Lidze Czarodziejów (specjalny program dla starszych, stałych uczestników). Po ukończeniu programu z pozytywnym wynikiem młodzi Czarodzieje otrzymują tytuł **MASTER**. Często uczą się tworzyć konspekty zajęć, prowadzą swoje autorskie zajęcia, przechodzą kurs pierwszej pomocy, , są bardzo pomocni w budowaniu i utrzymywaniu magicznej atmosfery i w rozwijaniu Krainy Quatronum.

## 9. Zamki

### a) Lasphar

Zamek Lasphar mieści się w pałacu w Rokosowie. Jest to dawna rezydencja rodziny Mycielskich zlokalizowana w Rokosowie w gminie Poniec.

Obiekt w stylu neogotyku romantycznego, zbudowany dla Józefa Mycielskiego, zaprojektowany przez Friedricha Augusta Stülera w latach 1849-1854. Pałac został przebudowany około 1900 i odrestaurowany w latach 1984-1986. Charakterystyczne dla obiektu są narożnikowe, masywne wieże, krenelaż i częściowo sucha fosa wokół. Na szczycie środkowego ryzalitu umieszczony jest herb rodzinny – Dołęga. Z tyłu pałacu znajduje się ogród zimowy, obecnie restauracja. Całość otacza park o powierzchni 3,2 ha.

Według Marcina Libickiego rezydencja była ziszczeniem marzeń romantycznych połowy XIX wieku, zaczerpniętych z utworów Waltera Scotta, George'a Byrona, czy rodzimej twórczości Mickiewicza. Pałac połączył trendy neogotyku angielskiego i tradycję XV-wiecznej rezydencji florenckiej. W Rokosowie, po raz pierwszy w Wielkopolsce zastosowano piętrową kaplicę, przykrytą sklepieniem krzyżowym. Po Mycielskim właścicielem pałacu został książę Adam Konstanty Czartoryski, a potem jego syn Zygmunt Czartoryski i wnuk Jan Roman Czartoryski (od 1930). Obecnie pełni rolę Ośrodka Integracji Europejskiej i należy do Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego.

### b) Velhor

Velhor to pałac Paulinum w Jeleniej Górze (niem. *Paulinenhof*), zlokalizowany jest on na obrzeżu Jeleniej Góry, tuż przy trasie wylotowej na Karpacz. Pierwsze wzmianki o dobrach paulińskich pochodzą z 1655 roku i są związane z przybyciem jezuitów do Jeleniej Góry. Dzięki nim szybko utrwaliła się nowa nazwa folwarku Paulinenhof. W połowie XIX wieku folwark i otaczające je ziemie kupił znany jeleniogórski fabrykant Richard von Kramst.

W roku 1855 zlecił on jeleniogórskiemu ogrodnikowi Siebenhaarowi, twórcy plant jeleniogórskich, założenie na Górze Krzyżowej parku krajobrazowego. Willę w stylu zamkowo-dworskim zlokalizował on na specjalnie uformowanej skarpie na wschodnim zboczu góry. W 1906 roku Oskar Carlo rozpoczął przebudowę i modernizację pałacu. Powierzył to zadanie wrocławskiemu architektowi Karlowi Grosserowi, który rozbudował pałac w duchu eklektycznym. Po śmierci Oscara Caro w roku 1931 obiekt został zakupiony przez Niemiecki Front Pracy, który przebudował go na centrum szkoleniowe NSDAP. We wrześniu 1945 roku pałac stał się największą państwową składnicą dolnośląskich dzieł sztuki, następne zlokalizowano w nim kasyno oficerskie dla pobliskiego garnizonu wojskowego.

Od 2002 roku pałac jest własnością prywatnej spółki i mieści się w nim hotel wraz z restauracją.

### c) Gavamal

Zamek Jan III Sobieski w Rzucewie nosi magiczną nazwę Gavamal. Na miejscu obecnego zamku istniały wcześniej dwory budowane przez ród Wejherów, które trafiały później w ręce Radziwiłłów, Przebendowskich oraz na kilkanaście lat do samego króla – Jana III Sobieskiego. Istniejący tu dworek Wejhera został mu przekazny przez jego siostrę w 1685 roku. Po jedenastu latach, w 1696 roku król zmarł i nie wiadomo, czy w ogóle był pałacu osobiście. Podania głoszą, że pojawił się kilka razy w okolicy na polowaniu, zasadził aleję lipową, a żona jego Marysieńka często przywoziła tu ich dzieci.

Król Jan III Sobieski nie mógł być w rzucewskim zamku. Budowla, którą można dziś powstała prawie 200 lat po śmierci Jana III Sobieskiego na zlecenie rodu von Below. W miejscu zniszczonego przez Rosjan dworku powstał w 1845 roku neogotycki pałac, który odremontowany możemy podziwiać do dnia dzisiejszego.

Po zakończeniu się II Wojny Światowej Rzucewo stało się własnością Państwa Polskiego. Majątek uległ parcelacji. Część gospodarczą przejęło Państwowe Gospodarstwo Rolne, a w pałacu umieszczono Technikum Hodowli Roślin i Nasiennictwa oraz Zasadniczą Szkołę Zawodową. II wojnę światową pałac i ogród przetrwał bez uszczerbku - nowy właściciel przejął obiekt w dobrym stanie. Od 1971 roku pałac pełnił funkcję obiektu kolonijnego.

W 1975 roku Pałac opuściła szkoła. Od tego czasu rozpoczął się proces niszczenia obiektu. Właścicielami obiektu był Zarząd Portu w Gdyni, Stocznia Gdańska im.Lenina i Urząd Wojewódzki w Gdańsku.

W kwietniu 1983 roku pałac przejął Centralny Związek Spółdzielni Rękodzieła Ludowego i Artystycznego „Cepelia”. Cepelii udało się wykonać wiele ważnych prac – m.in. podniosła dach w lewym skrzydle pałacu.

### d) Marghadum

Marghadum to trzeci, największy zamek w Polsce. Mieści się on w Zamku Książ w Wałbrzychu. Według legend odnoszących się do dziejów piastowskich na zamku Książ, pierwszą warownię miał w tym miejscu wznieść w połowie X wieku rycerz o imieniu *Funkenstein*. Jeszcze jako młody chłopak w 933 roku miał on podarować księciu saksońskiemu, Henrykowi I Ptasznikowi, worek wykopanego w lesie węgla, sytuacja miała ucieszyć władcę do tego stopnia, że w nagrodę nadał mu godność szlachecką wraz z przydomkiem *Tego Który Przynosi Kamienie Dające Iskry*. Nakazał mu również powrócić na Dolny Śląsk, odnaleźć dogodne miejsce i zbudować w jego sąsiedztwie obronny gród, aby z jego pomocą strzec odtąd czarnego skarbu. Zamek zbudowany jest wewnątrz malowniczych lasów, w wąwozie przepływającej w dole rzeki Pełcznicy.

Umiejscowiony jest na urwistym skalnym masywie, na wysokości 395 m n.p.m. (ok. 80 m nad dnem doliny). W jego południowo-wschodniej części usytuowano zamek górny, wzniesiony na planie owalu. Głównym elementem jest czworoboczna wieża, a z młodszą, lecz jeszcze średniowieczną fazą budowy związane jest także powstanie zabudowy wzdłuż obwodu obronnego z soczewkowatym dziedzińcem na dłuższej osi zamku. Na zewnątrz kurtyny południowo-wschodniej wybudowano wówczas również trójkondygnacyjny dom na planie załamanego prostokąta. Od strony stoku wsparty on został przez trzy potężne przypory. Mógł pełnić funkcje reprezentacyjne, choć nie wiadomo czy zachowane w nim sklepienie sieciowe nie jest wynikiem regotycyzacji. W tym czasie mógł już istnieć także budynek kuchni z charakterystycznym kominem butelkowym, dostawiony do południowo-zachodniego odcinka muru obwodowego.

Do zamku górnego od południa przylegało przedzamcze o owalnym zarysie. Od strony południowo-wschodniej umieszczono dziedziniec z bramą wjazdową, poprzedzoną wykutą w skale fosą. Za nią leżał zamek dolny z własnymi obwarowaniami. Otoczony był murem zwieńczonym blankami i dodatkowo wzmocniony cylindrycznymi basztami, wysuniętymi przed lico obwodu obronnego.

W dzisiejszej barokowo-neorenesansowej bryle zamku ciężko odnaleźć jego średniowieczny, pierwotny wygląd. Najlepiej dostrzegalnym elementem z tego okresu jest wieża główna.

### e) Torrentum

Zamek Karnity przez Czarodziejów z Krainy Quatronum zwany jest Torrentum. We włączonych administracyjnie do wsi Karnity pobliskich Karnitkach znajduje się zespół pałacowo - parkowy z neogotyckim pałacem. Pałac zaprojektowany przez K.Erdmana i F. Bieskego został wzniesiony w 1856 roku przez rodzinę Güntherów, w miejscu spalonego podczas wojen polsko-szwedzkich dworu. Rozległy park krajobrazowy rozciąga się od jeziora Kocioł w kierunku wschodnim. Pałac usytuowany jest na terenie parku w pobliżu jeziora. Na północ od pałacu znajdują się zabudowania związane z jego obsługą: domy mieszkalne dla służby, stajnie, wozownia i ujeżdżalnia. Zabudowania gospodarcze na potrzeby majątku ziemskiego położone są dalej na wschód od parku.

Pałac w stylu romantycznego zamku wzniesiony został z czerwonej cegły na kamiennej podmurówce, od zewnątrz cegła klinkierowa. Główne wejście ozdobione jest arkadowym podcieniem z bogato zdobioną balustradą znajdującego się nad nim tarasu. Sylwetka budowli urozmaicona jest narożną, oktogonalną wieżą. Pałac ma także kwadratową wieżę od strony jeziora. Pałac ma wszystkie elewacje zwieńczone pseudokrenelażem, a ryzality i naroża budowli sterczynami. Architektura pałacu nawiązuje do romantycznego zamku. Taki charakter budowli podkreślały znajdujące się niegdyś na terenie parku obwarowania z bastionami.

Na wzgórzu w części południowej parku znajduje się cmentarz dawnych właścicieli.

Po II wojnie światowej pałac wykorzystywany był jako ośrodek wypoczynkowy. Baza noclegowa ośrodka powiększona została o domki letniskowe wybudowane na terenie dawnych sadów, w części południowej parku. Pałac wraz z parkiem od 1995 jest w posiadaniu firmy prywatnej, która prowadzi tu całoroczny hotel.

### f) Solturia

Największa posiadłość magnacka w Wielkopolsce to właśnie zamek Solturia czyli Zamek w Rydzynie. Pierwotny gotycki zamek Rydzyńskich z lat 1403-22 został zbudowany na sztucznej wyspie i przetrwał niecałe dwa stulecia, aż do najazdu Szwedów. W latach 1685–1695, częściowo na jego murach, wzniesiono barokową rezydencję Leszczyńskich herbu Wieniawa według projektu królewskiego architekta Józefa Szymona Bellottiego lub Pompeo Ferrariego. Już wówczas zamek uzyskał formę czterokondygnacyjnego, czteroskrzydłowego założenia z wewnętrznym dziedzińcem i czterema basztami na narożach. Dekorację wnętrz zrealizował Michelangelo Palloni. W zamkowym teatrze w 1687 odbyła się polska premiera komedii Moliera *Mieszczanin szlachcicem*. Około 1700 (1698?) z inicjatywy Stanisława Leszczyńskiego dokonana została przebudowa zamku według projektu Pompeo Ferrariego, specjalnie sprowadzonego przez Leszczyńskich z Rzymu. Na wzór projektów Berniniego (Palazzo Barberini, przebudowa Luwru) przebudował on zachodnie skrzydło zamku, tworząc wyrazistą oś z rynkiem miasta. Wówczas powstała dwupiętrowa sala balowa[4]. W 1707 zamek płonął. Stanisław Leszczyński po nieudanej reelekcji sprzedał w 1736 lub 1738 Rydzynę Aleksandrowi Sułkowskiemu, stronnikowi Augusta III. Kolejna przebudowa, dokonana już dla Sułkowskich, miała miejsce w latach 1742–1745. Śląski architekt Karol Marcin Frantz, początkowo realizując koncepcje Pompeo Ferrariego, zmienił wystrój elewacji na rokokowy, założył nowe dachy i hełmy na basztach. Frantz przebudował także salę balową, w której znalazł się plafon śląskiego malarza Georga Wilhelma Neunhertza z 1745 przedstawiający apoteozę zaślubin Aleksandra Józefa Sułkowskiego z Aleksandrą Przebendowską (bogowie olimpijscy składający hołd połączonym herbom Sułkowskich i Przebendowskich). W dalszych latach Frantz realizował już własne pomysły, m.in. ok. 1750 stworzył dodatkową oś od strony północnej poprzez wzniesienie okazałych budynków stajni, wozowni i oficyn. W samym zamku, w skrzydle północnym, dodał środkowy ryzalit, stanowiący wejście do głównej klatki schodowej oraz wybudował kamienny most łączący wejście z owalnym placem przed budynkami gospodarczymi. Z tego samego okresu (1752) pochodzą kamienne sfinksy Jana Rimplera.

Architektem ostatniej większej przebudowy z lat 1783–1796 był Ignacy Graff wraz z Dominikiem Merlinim. Przebudowano wtedy salę balową, a także oficyny i budynki gospodarcze. W latach 1916-1918 obiekt gościł niemiecki obóz jeniecki. W latach 1927–1928 (pod kierunkiem Stefana Cybichowskiego) adaptowano budynek na potrzeby gimnazjum.

Od 1928 do wybuchu wojny w 1939 r. zamek był siedzibą eksperymentalnej szkoły Gimnazjum i Liceum im. Sułkowskich, prowadzonej przez istniejącą od 1924 r. Fundację Sułkowskich pod dyrekcją Tadeusza Łopuszańskiego. Uczniem tego gimnazjum był m.in. Franciszek Walicki, dziennikarz muzyczny, publicysta, autor tekstów piosenek, działacz kulturalny, współtwórca wielu zespołów muzycznych i także kompozytor.

W latach okupacji w zamku mieściła się szkoła Hitlerjugend z internatem.

W 1945, bezpośrednio po wyzwoleniu, zamek został ograbiony i spalony do gołych murów przez żołnierzy Armii Czerwonej. Odbudowa do stanu surowego dokonana została w latach 1950-1965. Później zamek został przekazany Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Mechaników Polskich. Nowy właściciel przeprowadził w latach 1972–1977 rekonstrukcję konserwatorską niektórych wnętrz, przeznaczając budynek na hotel z zapleczem konferencyjnym i gastronomicznym, którą to rolę zamek pełni do dziś. Ukoronowaniem prac rekonstrukcji zamku do dawnej świetności było nadanie dyplomu „Europa Nostra” 15 maja 1994. W uroczystości Prezes Rady Naukowej organizacji Europa Nostra, prof. Gianni Perbelinii, wręczył Dyplom Honorowy Przewodniczącemu Rady Głównej SIMP-u.

Hotel „Zamek w Rydzynie” jest przedsiębiorstwem należącym do Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich – SIMP.

### g) Regnum

Regnum czyli Zamek Królewski w Niepołomicach to gotycki zamek królewski z połowy XIV wieku przebudowany w stylu renesansowym znajdujący się w centrum Niepołomic.

Zamek królewski położony był w drugiej połowie XVI wieku w powiecie szczyrzyckim województwa krakowskiego.

Ten obszerny zamek nazywany jest "drugim Wawelem". Został wybudowany z rozkazu króla Kazimierza Wielkiego na skarpie pradoliny Wisły. Miał pełnić również funkcje obronne. Wyruszały z niego wyprawy myśliwskie do pobliskiej Puszczy Niepołomickiej. Zamek składał się z trzech wież, budynków w skrzydle południowym i wschodnim oraz murów kurtynowych wokół dziedzińca. Równolegle powstała osada Niepołomice, mająca pełnić funkcje usługowe dla zamku i dworu.

Dzieło kazimierzowskie kontynuowali następni królowie: Władysław II Jagiełło, Zygmunt I Stary, a następnie Zygmunt II August. Za czasów króla Władysława Jagiełły zwoływano na zamek zjazdy koronne. Odbywały się też w nim sądy. Zygmunt I Stary gruntownie zamek przebudował, nadając mu formę czworoboku z dziedzińcem wewnętrznym. Był schronieniem dla dworu królewskiego w okresie panującej w Krakowie epidemii (1527). W 1550 roku wielki pożar zniszczył skrzydło wschodnie i północne.

Za panowania króla Zygmunta Augusta odbudowano i przebudowano zamek. Prace prowadzono w latach 1551–1568 pod kierunkiem Tomasza Grzymały oraz rzeźbiarza Santi Gucciego. Wybudowano m.in. klatki schodowe od strony dziedzińca i krużganki wsparte na trzech słupach. Zasługą królowej Bony były ogrody włoskie usytuowane przy południowym skrzydle ("ogrody królowej Bony"). Od końca XVI wieku zamek przechodził w ręce rodów szlacheckich: Curyłów, Branickich, Lubomirskich. W tym czasie zmieniany był jedynie wystrój wnętrz, przebudowano kominki i stropy. Większą zmianą była przebudowa krużganków na wczesnobarokowe w latach 1635–1637.

Najazd Szwedów w 1655 roku przyniósł kres świetności tej królewskiej budowli. Zamek zamieniono na magazyn żywności, zniszczono kościół, złupiono miasto. Od połowy XVIII wieku zamek przejął król August Mocny później August III. Podjęto jedynie próby remontu. Po rozbiorze Polski w 1772 roku zamek wraz z miastem przeszedł pod panowanie Austrii. Austriacy zmienili wystrój zamku przeznaczając go na koszary, rozebrali też drugie piętro, wzmocnili mury skarpami i przyporami. W drugiej połowie XIX wieku do I wojny światowej zamek pełnił funkcje mieszkaniowe, magazynowe. W okresie międzywojennym i powojennym zamek pełnił funkcję obiektu użyteczności publicznej. W czasie wojny zamek przeszedł w ręce niemieckie. W okresie powojennym budowla popadała w ruinę. Od 1991 roku, kiedy stał się własnością Gminy Niepołomice, przystąpiono do kompleksowych prac renowacyjnych. Po kilku latach remontów i prac adaptacyjnych, trwających do 2007, królewska siedziba odzyskała swą dawną świetność.

Przez wieki zamek był rezydencją królów polskich. Obecnie zamek otwarty jest dla gości i turystów. Mieści się w nim także hotel i centrum konferencyjne. W komnatach zamkowych powstaje Muzeum Przyrodnicze wykorzystujące eksponaty myśliwskie i łowieckie oraz zbiory Włodzimierza Puchalskiego. Centrum Kultury "Zamek" organizuje recitale, koncerty, spektakle, pokazy rycerskie, wystawy. W zamku ma swoją siedzibę chór Towarzystwa Miłośników Muzyki i Śpiewu w Niepołomicach "Cantata".

### h) Nigmar

Nigmar to kompleks pałacowy w Wąsowie gdzie mieści się pałac Hardta, zbudowany w latach 1870 - 1872 przez berlińskiego architekta Gustawa Erdmanna pierwotnie jako neogotycka willa dla berlińskiego bankiera Richarda Hardta. Powstał obok starego osiemnastowiecznego pałacu Sczanieckich. W związku z planowaną wizytą w Wąsowie cesarza Wilhelma II około 1900 roku przebudowano willę nadając jej formę zamku.

Zamek zlokalizowany jest na wzniesieniu i otoczony parkiem krajobrazowym z pomnikowymi drzewami - głównie dębami, lipami i bukami. Wnętrza reprezentacyjnego parteru rozłożone zostały symetrycznie wokół wielkiego hallu, z którego na piętro pałacu prowadziła dwubiegunowa klatka schodowa. W pomieszczeniach zamku mieści się hotel wraz z restauracją.

19 lutego 2011 dużą część zamku strawił pożar. Obiekt odbudowano i nadal pełni funkcję hotelowo-konferencyjną.

Pałac Sczanieckich to klasycystyczny pałac z elementami barokowymi wybudowany w latach 1780 - 1786 dla Sylwestra Sczanieckiego.

### i) Agbarra

Agbarra jest siedzibą Szkoły Tropicieli, która mieści się w Forcie IV Twierdzy Toruń. Jest to fort artyleryjski, zbudowany pod nazwą Fort II Ludwig Yorck von Wartenburg. Fort został zbudowany w latach 1878–1884 z cegły na planie pięciokąta, jako główny fort artyleryjski typu biehlerowskiego i stanowił część północno-wschodniej linii obrony miasta, w szczególności ochraniał dworce kolejowe Toruń-Mokre i Toruń-Północ. Wzniesiony według obowiązujących zasad sztuki artyleryjskiej mógł przetrwać półroczne oblężenie. Przeznaczony był dla załogi złożonej z dwóch kompanii piechoty oraz obsługi stanowisk artyleryjskich (łącznie około 800 osób), zakwaterowanych w 31 pomieszczeniach mieszkalnych.

Uzbrojenie obiektu stanowiło 14 dział średniego kalibru oraz w różnych okresach od 15 do 22 dział ciężkiego kalibru położonych w dwóch bateriach skrzydłowych razem ze schronami dla ich obsługi. Ogień z dział fortecznych mógł sięgać w okolice Papowa Toruńskiego i dzisiejszej dzielnicy Grębocin – obiekt nigdy jednak nie spełnił swoich militarnych zadań. Na terenie fortu zachował się tradytor i 9 schronów piechoty. W ostatnich latach zrewitalizowane zostały dwa stanowiska obserwacyjne (piechoty i artylerii) z obrotowymi wieżami. W latach 90. XIX wieku i w latach 1911–1914 przeszedł dodatkową modernizację: zamurowano część okien w pomieszczeniach mieszkalnych i wszystkie otwory okienne w dwóch pomieszczeniach technicznych, pozostałe wyposażono w pancerne okiennice, zlikwidowano windy amunicyjne w związku z wyprowadzeniem artylerii na baterie sprzężone oraz wprowadzono wentylację mechaniczną. Całość otoczono drutem kolczastym. Część koszar i poterna zostały wzmocnione metrową warstwą betonu na również metrowej poduszce piaskowej, co uodporniło żywotne części fortu na pociski z dział kalibru 220 mm.

W 1920 roku został przejęty przez Wojsko Polskie i oddany 63. pułkowi toruńskiemu, który ulokował tam kompanię ckm po przeprowadzeniu gruntownego remontu zdewastowanego przez wyjeżdżające wojsko pruskie fortu (fort został pozbawiony wszystkich mechanicznych elementów obsługi i pancernych okiennic). Na nowo przebito część zamurowanych otworów okiennych, odmalowano wnętrza i bramy wjazdowe, wyremontowano instalację elektryczną. Porzucono jednak zamiar adaptacji całości na większe koszary ze względu na niskie położenie w terenie i przez to duże zawilgocenie zabudowań fortecznych.

### j) Thenebris

Thenebris to jedna z najlepiej zachowanych budowli mieszkalno-obronnych na Pomorzu. Położony jest w centrum wsi Pęzino, leżącej ok. 14 km na wschód od Stargardu. Zamek leży nad Krępielą (potocznie: Krąpielą) i jej dopływem Pęzinką. Obecnie zamek znajduje się w prywatnych rękach, jego właściciel specjalizuje się w obsłudze grup zorganizowanych w zakresie spotkań okolicznościowych, konferencji, wesel itp.

### k) Oldaran

Oldaran jest położony w Bałoszycach. Pałac z XVIII wieku, w poł. XIX w. przebudowany w stylu wiktoriańskim na wzór zamku Babelsberg w Poczdamie przez Magnusa von Brünnecka. Budowla trzykondygnacyjna z przybudówkami, niski ryzalit frontowy. Nad wejściem głównym znajdują się dwa bukraniony, a nad nimi herb rodziny von Brünneck. Ostatnim niemieckim właścicielem był Manfred von Brünneck-Bellschwitz.

### l) Namangari

Zamek w Giżycku – położony w przesmyku jezior: Niegocin i Kisajno, nad brzegiem Kanału Giżyckiego. Mieści się przy ulicy Stanisława Moniuszki. Obecnie użytkowany jako jeden z budynków hotelu St. Bruno. Zamek prokuratorski został zbudowany przez zakon krzyżacki około połowy XIV wieku na, co wskazuje wzmianka z 1340 roku o rezydującym tu prokuratorze krzyżackim pełniącym rolę sądowniczą, dowódczą i administracyjną. Nie jest jednak pewne, czy istniał on wtedy w miejscu dzisiejszego zamku. Fortyfikację tę zniszczyli Litwini w 1366 roku, po czym przez kilkadziesiąt lat nie jest wzmiankowana, aż do roku 1400. Wtedy istniał już gotycki budynek w miejscu dzisiejszego zamku. W czasie wojny trzynastoletniej pomiędzy Królestwem Polskim i Zakonem Krzyżackim okoliczna ludność spaliła zamek w 1455 roku. Zniszczenia były tak duże, że kolejny prokurator krzyżacki był wzmiankowany dopiero w 1489 roku. Od 1513 roku zamek przeszedł w ręce zarządców świeckich, a w 1560 przebudowany. W 1614 obiekt został przebudowany w stylu renesansowym na dwór myśliwski. Częściowo przekształcony w połowie XIX wieku był użytkowany przez oficerów Twierdzy Boyen.

Po 1945 roku zamek był opuszczony. Po remoncie w latach 60. XX wieku mieścił się w nim hotel. W dniu 24 maja 1979 roku został wpisany do rejestru zabytków. W 2008 roku uszkodzeniu uległa jedna ze ścian. W latach 2009–2011 odbudowany z przeznaczeniem na hotel.

### m) Ghurandu

Pałac w Będlewie to magiczny zespół pałacowy zwany Ghurandu. XIX-wieczny pałac znajduje się we wsi Będlewo, w województwie wielkopolskim.

W latach 1694-1907 majątek Będlewo należał do Potockich, a następnie do Miączyńskich i Ledóchowskich. Neogotycki pałac w Będlewie zbudował Bolesław Eulogiusz Potocki w 1866 roku.

Budowla została wzniesiona na planie nieregularnym i składa się z kilku członów. Piętrowy korpus główny posiada wysunięty ryzalit, poprzedzony gankiem na którym znajduje się taras. Po obu stronach korpusu głównego znajdują się piętrowe i parterowe człony. Z lewej strony wejścia wzniesiono trzypiętrową wieżę mieszczącą klatkę schodową. Budynek wyposażony jest w liczne wieżyczki, sterczyny i krenelaż. Wewnątrz pałacu znajduje się bogaty, autentyczny wystrój o formach angielskiego gotyku, neorenesansu i neogotyku. Część wyposażenia oraz kolekcja powozów została zrabowana podczas II wojny światowej.

Od 1945 roku w pałacu mieściła się szkoła rolnicza, od 1975 roku siedzibę miał ośrodek konferencyjny Poznańskiego Oddziału Polskiej Akademii Nauk PAN. Od 1996 roku obiekt należy do Instytutu Matematycznego Polskiej Akademii Nauk Po lewej stronie pałacu, w oficynie i nowych budynkach wzniesionych po 1975 roku znajduje się część hotelowa. Przy bramie wjazdowej stoi budynek straży. Od 1973 główna część kompleksu figuruje w rejestrze zabytków. W 1999 objęto ochroną również stróżówkę, stajnię wyjazdową oraz zabudowania folwarczne.

Zespół pałacowy otoczony jest krajobrazowym parkiem z XIX wieku. Projektantem był berliński ogrodnik Roter. Niegdyś w parku znajdowała się oranżeria oraz zwierzyniec.

### n) Loiphos

Loiphos to zamek w Golubiu. Czteroskrzydłowy konwentualny zamek krzyżacki z przełomu XIII i XIV wieku, wzniesiony na wzgórzu górującym nad miastem, obecnie w granicach miasta Golub-Dobrzyń.

W 1511 roku na polecenie Zygmunta Starego zamek został wyremontowany.

W latach 1616–1623 przebudowany na polecenie siostry króla Zygmunta III Wazy królewny Anny Wazówny, która objęła starostwo golubskie – dodano wtedy m.in. późnorenesansowe attyki, budynek na przedbramiu, zmieniono kształt okien i dodano wieżyczki w narożach. Tutaj po raz pierwszy wyhodowano w Polsce tytoń, który sprowadzono z Turcji. W 1623 roku w Golubiu przebywał król Zygmunt III Waza. Zniszczony w 1655 roku w czasie wojen szwedzkich. Na początku XVIII wieku wyremontowano wnętrza. W czasie wojen napoleońskich w zamku mieścił się lazaret. Uszkodzony w 1842 roku oraz w 1867 gdy huraganowy wiatr zawalił częściowo attyki. W 1920 roku władze polskie urządziły w zamku muzeum. W 1937 roku wyremontowano dach i kilka pomieszczeń.

Po II wojnie światowej pierwsze prace zabezpieczające przeprowadzono w latach 1947–1953. Odbudowany i odrestaurowany w latach 1959–1966 oraz w trakcie kolejnych prac adaptacyjnych po roku 2006. W 1977 roku na zamku odbyła się jedna z pierwszych w Polsce rekonstrukcji historycznych – zainscenizowano tam turniej rycerski. Obecnie mieści się tu muzeum, hotel i restauracja.

### o) Landharon

Landharon to magiczna nazwa pałacu w Sulisławiu. Pałac wybudowany na początku XIX w. w stylu neogotyckim w Sulisławiu (województwo opolskie). Pałac jest elementem zespołu pałacowego z drugiej połowy XIX w., w skład którego wchodzi jeszcze park. Istnienie zamku i majątku rycerskiego sięga średniowiecza i ma powiązania z zakonem Templariuszy.

Początki pałacu sięgają XVII stulecia (1688). Jednym z prominentnych właścicieli tego obiektu był cesarz Wilhelm I. W 1888 roku właścicielem Sulisławia został Hans Karl Hrabia von Schaffgotsch, syn właściciela pałacu w Kopicach. Przebudował on pałac w stylu neogotyckim. Od 1909 roku pałac był dzierżawiony, a w 1919 roku został sprzedany hrabiemu von Franken-Sierstorpff. Po II wojnie światowej pałac przejęła administracja państwowa. Często zmieniający się zarządcy doprowadzili do licznych zniszczeń. Od 1966 roku pałac był opuszczony. W 1978 roku przejęło go Ministerstwo Spraw Wewnętrznych. Od 2000 roku nieużywany pałac znów zaczął niszczeć. W 2006 roku pałac, folwark oraz park zakupiło Towarzystwo Inwestycyjne BTA, deweloper z Warszawy. Pałac został odrestaurowany i otwarty w 2012 roku. Obecnie mieści się tam pięciogwiazdkowy hotel i spa oraz restauracja. W 2014 roku otwarto odrestaurowany folwark, gdzie również mieści się hotel i restauracja. Hotel "Pałac Sulisław" należy do organizacji Hotele Historyczne w Polsce. W pałacu znajduje się również Centrum Jogi i Ajurwedy.

### p) Belathor

W pałacu w Wojanowie mieści się Belathor. Jest to pałac w miejscowości Wojanów w województwie dolnośląskim. Usytuowany po południowej stronie drogi z Jeleniej Góry do Janowic Wielkich.

Dobra w Wojanowie w źródłach pisanych po raz pierwszy pojawiają się w XIII wieku. Miejscowość, jako lenno rycerskie, w 1281 roku należała do Eberharda von Schildau. Około połowy XIV w. jako właściciela dóbr dokumenty wymieniają Hansa von Zedlitza. W XVI w. część majątku przeszła pod władanie Schaffgotschów, a następnie von Zedlitz. Nickel von Zedlitz und Nimmersath buduje w latach 1603–1607 nowy renesansowy dwór[1]. W trakcie wojny trzydziestoletniej w 1642 roku dwór spalili Szwedzi. Odbudowano go w 1667 roku, kiedy właścicielem był Christoph von Zedlitz[1], w kolejnych latach obiekt zmieniał często właścicieli. W 1754 r. Wojanów nabył kupiec Daniel von Buchs, zlecił barokową przebudowę pałacu. Dobra wojanowskie w 1817 roku przejął Karl Sigismund von Rothkirch, a po nim Karl Albrecht Ike, który w latach 1832–1833 zmodernizował pałac i założył park krajobrazowy. Obiekt przebudowano w duchu klasycystycznej odmiany neogotyku. Autorem projektu był architekt z kręgu Karla Friedricha Schinkla. W roku 1839 księżna Luiza Niderlandzka otrzymała od swojego ojca, króla Prus Fryderyka Wilhelma III, majątek w Wojanowie. Zadecydowano wówczas o przebudowie, która przystosowała rezydencję do nowej funkcji, rzekomo według jednej z dwóch koncepcji autorstwa: Friedricha Augusta Stülera lub Hermanna Wentzla. W latach 30. i 40. XIX w. przekształcono park według planów Petera Josepha Lenne. Włości należały do rodziny królewskiej do 1908 roku, kiedy zostały sprzedane przez ostatnią spadkobierczynię Marię zu Wied. Do 1945 roku pałac należał kolejno do: Carla Kriegowa, konsula Effenberga oraz wydawcy gazet Kammera.

W trakcie II wojny światowej w pałacu urządzono obóz pracy dla robotników przymusowych. Po 1945 roku w pałacu i folwarku znajdował się PGR. Obecnie pałac jest własnością prywatną, mieści się w nim kompleks hotelowo-konferencyjny.

## 10. Edukacja

### a) Zajęcia w Szkole Czarodziejów

Uczniowie w Szkole Czarodziejów uczestniczą w zajęciach teoretycznych, a także praktycznych. Rozwijają swoje umiejętności manualne wokalne, taneczne, jak i sportowe. Ćwiczą pracę w grupie, jak i również uczą się dyscypliny i sumienności rozwiązując zadania indywidualnie. Poniżej wybrane zajęcia w Szkole Czarodziejów (opis niektórych zajęć można znaleźć na stronie Szkoły Czarodziejów) :

* *Heraldyka stosowana*
* *Historia i legendy zamku*
* *Świat Czarodziejów*
* *Potęga run*
* *Kryptografia i kryptoanaliza*
* *Magia relaksacji*
* *Stworzenia, których nie spotyka się na co dzień*
* *Rytm i ekspresja*
* *Różdżkoznawstwo*
* *Szachy*
* *Fabryka głosu*
* *Wróżbiarstwo*
* *Eliksiry*
* *Zielarstwo*
* *Magia smaku*
* *Quatro*
* *Quidditch*
* *Transmutacja*
* *Zaklęcia*
* Język niewymawialny

### b) *Letnie Egzaminy Szkoły Czarodziejów*

**LESZCZe,** to egzaminy odbywające się pod koniec turnusu, sprawdzające wiedzę i umiejętności Czarodziejów.

## 11. Konkursy i imprezy wieczorne

Atrakcje, dzięki którym Czarodzieje uczą się pracy w grupie i zdrowej rywalizacji. Te wydarzenia służą także jako rozrywka i są czasem, podczas którego można odpocząć od magicznych zajęć.

* Tiara Przydziału
* Bieg Po Różdżkę
* Turniej Pojedynków
* Bal Czarodzieja
* Wybór Naczelników Sowiej Poczty
* Quiz Wiedzy o Harrym Potterze
* Oczaruj Mnie Głosem
* Dance Feast
* Turniej Trójmagiczny
* Finał Fabuły
* Turniej Szachowy
* Finał Quidditcha/Quatro
* Turniej Transmutacji

## Linki zewnętrzne

* Zarezerwuj miejsce na najbardziej niezwykłych koloniach w polskich zamkach i pałacach
* Zarezerwuj miejsce na najbardziej niezwykłych zimowiskach w polskich zamkach i pałacach
* Quatronum na Facebook'u
* Quatronum na Instagramie
* Quatronum na Youtube

*Potrzebujesz pomocy z rozwojem społeczności?*

* Podstawy
* Jak edytować?
* Zarządzaj swoją nową społecznością
* Zawartość
* Wszystkie strony pomocy

Możesz stać się również częścią większej rodziny społeczności Fandomu. Odwiedź Centrum Społeczności!

*Do założycieli społeczności*: W sekcji powitalnej napiszcie ciekawy akapit o tematyce tej wiki. Pozwolicie w ten sposób czytelnikom łatwiej się w niej odnaleźć i dodacie do niej kilka podstawowych informacji. Następnie odwiedźcie panel administratora po więcej wskazówek.