Taucianizm

Dominująca religia wśród ludzi w Aporii. Jest to to religia monoteistyczna, która wyparła pierwotne wierzenia pogańskie. W centrum wiary znajduje się historia życia Taucjusza, starożytnego filozofa i proroka, który objawił ludziom prawa Boże od Pana w Niebie.

## Doktryna

Taucjanie wierzą, że historia świata dzieli się na trzy części, Czasy Pierwotne, czyli świat stworzony przez ojca wszystkich ludzi zwanego Panem w Niebie, gdzie został stworzony raj na ziemi. Był to świat idealny bez zła i krzywd. Skończył się on, gdy:

"*Syn porwał się na Ojca*

*Matka porwała się na córkę*

*Brat porwał się na brata"*

Taucjanie wierzą, że grzech człowieka sprowadził zło na świat, co doprowadziło do Czasów Obecnych. Czyli gdzie wszelkie zło spełzło na świat, jako kara za grzechy człowieka: śmierć, głód, choroby, smutek, cierpienie. Ludzie żyją w obecnych czasach i pokutują za swoje grzechy przeszłości. Taucjanie wierzą, że każdy posiada w sobie pierwiastek zła, który musi zwalczać przez dobre uczynki. Taucjanie wierzą, że złe czyny człowieka mogą mu być odpuszczone, jeśli ten będzie ich żałował i je odpokutuje. To w tych czasach ludziom objawił się Taucjusz i nauczał ich, co ludzie mają zrobić, aby przywołać Czasy Ostateczne.

Czasy Ostateczne: to wiara w trzecią erę świata, kiedy Taucjusz powróci na ziemię, jako posłaniec Pana w Niebie, zgładzi całe zło na świecie, a wszyscy dobrzy tego świata, żywi i martwi, powrócą na nowy świat, aby zasiedlić go w raju ostatecznym, który będzie jeszcze doskonalszy od Pierwotnego.

## Nazwa i symbolika

Taucjanizm nazwę wziął od twórcy religii, Taucjusza, który siedem lat chodził wśród ludzi, pobłogosławiony pierwiastkiem Pana w Niebie, czyniąc różne cuda i nauczając.

Symbolem wiary jest pierwsza litera imienia Taucjusza: *Tau*, w kolorze czerwonym, rdzawo-brunatnym, lub purpurowym, zwieńczone "koroną" w postaci wschodzącego słońca, oznaczającego nadzieję na lepsze jutro, o pięciu promieniach, symbolizujących pięć aspektów Pana w Niebie i każdego z ich dzieci, ludzi.

## 5 Aspektów

Taucjanie wierzą, że Bóg jest tylko jeden i objawił się ludziom przez ludzkiego posłańca Taucjusza. Jednak Pan w Niebie jest jednym bytem, ale pod pięcioma postaciami i pięcioma aspektami. Przedstawiają się one tak:

* Ojciec - Opiekun i obrońca wszystkich ludzi, dba o ich bezpieczeństwo i wychowanie, by piąć się ku lepszemu. Sędzia surowy ale sprawiedliwy
* Matka - Troskliwie roztacza opiekę nad ludźmi, którzy wyszli na świat z jej łona. Ona koi ludzkie nerwy, dba o walkę ze słabościami, opiekuje się rodzinami i małżeństwami.
* Dziecię - Symbolizuje ciekawość świata i bezgraniczną miłość do wszystkiego co żywe. Uczy aby w życiu nie zapominać o prostej dobroci i chęci poszukiwania radości.
* Duch - Aspekt duchowy symbolizuje duchowość każdej istoty, jej cnotę i honor. Duch Pana w Niebie jest częścią ducha każdego żyjącego człowieka, co podkreśla jedność wszystkich.
* Wola - Boski wyznacznik nieomylności i sprawczej, świadomej natury, która boskim gestem wprawiła wszystko we świecie w ruch,

Taucjanie wieżą, że tak jak ich Pan w Niebie, wszyscy ludzie posiadają te pięć aspektów, a rolą dobra i pobożności, jest równoległy rozwój każdego z nich.

## Kościół

Wokół religii Tauciańskiej wyrósł kościół, czyli wspólnota wszystkich wierzących, z rozbudowaną hierarchią różnego rodzaju i funkcji duchowieństwa. Głową kościoła, jest rezydujący w Stolicy Kościelnej Partiarcha, czyli obierany dożywotnio przez najważniejszych duchowych patron całego kościoła.

Kościół posiada ogromny majątek w całej Aporii, oraz ogromne wpływy w każdym królestwie, jako że każdy król jest służącym Pana w Niebie, którego wolę wyznacza Patriarcha w Stolicy Kościelnej.

Kościół wprowadził też kult świętych, czyli osób o specjalnej cnocie, wywyższonych pośmiertnie, ponad innych, zwykłych śmiertelników.

## Kult Świętej Matki

Zdarza się to bardzo często, a zwłaszcza wśród ciemnockiej ludności wiejskiej, że zamiast wyznawać Pana w Niebie, lub modlić się do Taucjusza, ludzie skupiają się na innych aspektach wiary, między innymi na poszczególnych świętych. Największym jednak kultem, cieszy się kult jednego z pięciu aspektów, czyli Kult Świętej Matki, co sprawia, że powstaje wręcz nieformalna trójca: Pan w Niebie/Taucjusz/Święta Matka. Kościół przymyka na to oko, traktując to jako nieszkodliwą wariację, która jednak pomaga utrzymać ciemny lud w ryzach, dla którego różne pierwotne, pogańskie boginie ziemi, matka ziemi Gaja, obrała postać Świętej Matki.

## Dualizm

Największy odłam Taucianizmu, ukształtował się on w czasie Wielkiej Schizmy, co doprowadziło do licznych wojen religijnych. Dualizm jest traktowany jako herezja przez kościół i brutalnie zwalczany. W całej Aporii jest on bardzo mało popularny, ze względu na to, że większość jego wyznawców została wybita w wojnach następujących po Wielkiej Schizmie.

Dualizm od początku historii przejawiał się wśród wyznawców Taucianizmu i był proponowany jako odpowiedź na odwieczne pytanie "*Unde mallum?*". Mianowicie doktryna Dualizmu, wykształcona w czasach Wielkiej Schizmy, głosi, że zło jest równe dobru, tak jak Pan w Niebie ma swój zły odpowiednik, Czarnego Pana, który narodził się, gdy pierwsi ludzie zgrzeszyli przeciw Panu w Niebie. Według Dualistów to właśnie narodziny Czarnego Pana, grzesznego i złego odbicia Pana w Niebie oznaczała koniec Ery Pierwotnej. Dualiści wierzą, że każdy człowiek z natury jest jednocześnie zły i dobry ale dzięki wolnej woli, może wybrać komu się odda. Dualiści zakładają też, że istnieją ludzie, którzy z definicji są skazani na dobro, lub zło, co oznacza predystynację. Dlatego też dualizm był popularny zwłaszcza wśród bogatych klas, gdzie wierzono, że skoro komuś się w życiu dobrze powodzi, to znaczy że jest człowiekiem dobrym.

Dualiści wierzą, że na końcu świata Pan w Niebie wygra, dzięki zachwianiu równowagi między złem a dobrem, a Czarny Pan i wszyscy jego poplecznicy zostaną unicestwieni.

Dualiści, jako że wierzą, że dzieło Boga nie jest jednoznacznie dobre, i że istnieje zły aspekt Boga, są piętnowani i traktowani jako totalna herezja przez kościół. Dualiści również odrzucają całą hierarchię kościelną i patriarchę.

Liczne wojny religijne między lojalistami kościoła, a Dualistami doprowadziły do prawie całkowitego wybicia tych drugich. W obecnych czasach w większości państw Dualiści są prześladowani, tylko w Illeorze, Perthcie i Królestwach Północy znajdują spokój.

Znakiem Dualistów jest waga, symbolizująca istnienie równoległe dobra i zła, zwieńczonej pięciopromiennym wschodzącym słońcem, którego symbolika jest taka sama jak w Taucianizmie

## Cieleśćcy

Jedna z najbardziej radykalnych odmian heretyckich. Cieleśćcy w wielu aspektach są podobni do Dualistów, z tą różnicą, że nie wierzą w trójetapową historię świata. Wierzą że tak naprawdę istnieją dwa światy, świat ducha, skąd pochodzi Pan w Niebie, świat świętości i dobroci, oraz świat materialny, stworzony przez złego boga Demiurga, który pięknym istotom duchowym stworzył ohydne, brudzące, rozkładające się i umierające ciała. Cielieśćcy wierzą, że śmierć jest zbawieniem, bo oddziela duszę, która może powrócić do Pana w Niebie, od plugawego ciała. Piętnują oni wszelką seksualność, jako drogę do przedłużania cierpienia człowieka w ciele. Często piętnują swoje ciała, biczując się i umartwiając je, skąd wzięli swoją nazwę. Nie mogą jednak porwać się na samobójstwo, gdyż byłby to grzech zabójstwa.

Są oni całkowicie odrzucani zarówno przez Taucian jak i przez Dualistów. Bardzo mało popularni, żyjący w pojedynczych, odizolowanych enklawach.