Siedmir

Wyróżniony artykuł!Ten artykuł został wyróżniony w miesiącu lipiec 2023. Brawo, ArbronTheNothlit!

***Uwaga! Artykuł może zawierać spoilery! Jeżeli nie chcesz psuć sobie aury tajemnicy, UCIEKAJ STĄD.***
* Ogólne informacje
* Państwa
* Fikcyjna fauna
* Fikcyjna flora
* Galeria

## Ogólne

### Inne nazwy

*Przygody księżniczki Connerit* (dawniej)
*Kotiańskie Opowieści* (dawniej)

*Kroniki Kotiańskie* (dawniej)

**Siedmir** (ru. Семмиp) **-** główne uniwersum Muttnika, które zaczęło się kształtować w 2016 r. Od tego czasu przeszło wiele poważnych metamorfoz. Opowiada o odwiecznym konflikcie między krunami i jomszami, którzy usilnie próbują nauczyć się koegzystować, ale którym bynajmniej to nie wychodzi.

## Skład serii

*Ta część artykułu zostanie rozwinięta w najbliższym czasie. Uprasza się o cierpliwość.*

## Wierzenia

Na całym świecie obowiązuje jedna religia, w poszczególnych krajach różniąca się drobnymi szczegółami takimi jak sposoby obchodzenia niektórych świąt czy imię utożsamianej z ziemią i kojarzonej z kolorem fioletowym głównej bogini (obywatele Pokhaarpaanee nazywają ją Dharatee (ru. Дарати), w Khajuul nazywa się ją Denyą (ru. Дения), w pozostałych państwach jomszackich – Delkhii (ru. Делхи), w Prazdenii, Gorjedanie, Siedmirze i Chladawii – Brigą (ru. Брига), a na terenie archipelagu kipsziroskiego – Wasylką (ru. Василька).

W licznych kodeksach spisane są ściśle określone zasady postępowania i sprawowania kultu, których należy przestrzegać, by się z nią zjednoczyć (tj. dostać się do życia pozagrobowego) – w przeciwnym razie następuje reinkarnacja, zaś jeśli ciało nie zostaje pochowane wbrew zasadzie „co ziemia zrodziła musi do niej wrócić”, dusza pozostaje zawieszona między życiem a śmiercią i tuła się bezradnie po świecie. Sama religia ma charakter indywidualny. Każdego dnia rano i wieczorem należy odśpiewać pieśni dziękczynne i błagalne do bogini i przodków, których czci się niemal na równi z nią. W państwach jomszackich czci się też zwierzęta takie jak mudiry, lijgeszki czy huzuu, choć opiera się to na traktowaniu ich jako dobrych lub złych demonów, których przychylność należy sobie zjednać.

Obrzędy wspólne są odprawiane rzadko, zawsze na leśnych polanach. Najważniejsze obrzędy wspólne związane są z przesileniem zimowym (Dugui), letnim (Fernem), narodzinami dzieci (Nowoimenką (ru. Новоименка)) i pogrzebami (Dobrodoślami (ru. Добродосьль)). Nieco skromniejsze uroczystości odbywają się w związku z osiągnięciem pełnoletniości przez dzieci (Nowonasandami (ru. Новонасанд)) i ślubami (śwaćbami).

## System magiczny

   Magia, czy też raczej łaskawość bogini, przenika wszystko i wszystkich. Jej większe natężenia i niedobory są tak istotne, że przy pomocy linii sihirycznych i keranicznych (ru. сихирские и керанские линии) przedstawia się je na mapach. Na te wahania szczególnie czułe są dzikie zwierzęta, ponieważ to właśnie magia utrzymuje naturę w ryzach i właściwym porządku.
Jomszowie i krunowie zaczęli liczyć czas (cykl liczy 9 lat, rok liczy 9 miesięcy, z których każdy ma 68 dni, zaś jedna doba składa się z 37. godzin) od pierwszego odnotowanego wydobycia w Prazdenii specjalnej, fioletowej gliny, którą później zaczęto nazywać sihiryną (ru. сихирина). Nie byłoby to tak ważne, gdyby nie to, że ta glina, wybrana na terenie sihirycznym, wypalona i starta w moździerzu ze specjalnie dobranymi suszonymi ziołami ma niezwykłe właściwości. Gdy znajdzie się wewnątrz ciała zwierzęcia pozwala mu na pewien czas dysponować określonym rodzajem Łaskawości Bogini. Określonym, ponieważ różni się zależnie od indywidua, które zjadło/wciągnęło/w inny sposób sprawiło, że sihiryna znalazła się w jego ciele.
Wśród takich Darów najpowszechniejsze są fizyczne (endemiczne, kontrolujące i zakrzywiające). Psychiczne, zdarzające się rzadziej, są mniej zbadane, jednak najczęściej opierają się o telepatię. Typ Daru jest dziedziczony po matce, chyba, że ojciec dziecka urodził się na terenie sihirycznym, ponieważ Łaskawość Bogini dotyka takich osobników szczególnie (tzn. ich magia jest silniejsza, a niektórzy z nich są w stanie nawet nauczyć się zaklęć (tzw. magii sztucznej) związanych z typem ich Daru. Aby móc z nich korzystać muszą jednak pamiętać zaklęcie, odpowiednio je zaintonować i użyć dobrych składników. Tacy jomszowie i krunowie są nazywani wiedźmami. Jest ich sporo zwłaszcza wśród obywateli Pokharpaanee). Jeśli jednak którekolwiek z rodziców urodziło się na terenie keranicznym, lepiej nie wypróbowywać działania sihiryny na ich potomkach.
Dla wszelkich dzieci i nadwrażliwych osób urodzonych na terenie keranicznym najmniejsza nawet dawka sihiryny może być śmiertelna.

### Znane Dary

*Ta część artykułu zostanie rozwinięta w najbliższym czasie. Uprasza się o cierpliwość.*

## Ciekawostki

* Dawniej krunowie i jomszowie byli nazywani felidami i kaninnami, a jeszcze wcześniej - po prostu kotami i psami.
* Jeśli ArbronTheNothlit kiedykolwiek skończy pisać chociaż jeden tom, będzie to prawdziwy cud.
* Obecnie planowane jest osiem książek z serii (pięć nowel, dwie powiastki i jeden komiks).

## Ogólne

### Inne nazwy

*Przygody księżniczki Connerit* (dawniej)
*Kotiańskie Opowieści* (dawniej)

*Kroniki Kotiańskie* (dawniej)

## Astakar

 Plik:Flaga Astakaru.png    Plik:Mapa Astakaru.png   **Republika Astakarska**  (ru. Республика Астакаp) **-** państwo autorytarne, w którym władza należy do prezydenta wybieranego przez rząd (społeczeństwo nie ma na to najmniejszego wpływu). Jest największą wyspą na planecie, lecz liczy mniej mieszkańców niż Gorjedan jomszów. W większości zamieszkują ją posługujący się językiem jomszackim (choć nauka innych języków jest dozwolona) potomkowie jomszów zesłanych tam wiele lat wcześniej z Tarkhalu i Mudirianu, głównie za morderstwa i inne poważne przestępstwa.
Znajduje się na południowej półkuli planety. Przecinają ją trzy szerokie linie keraniczne. Ze względu na klimat polarny jest uzależniona od handlu zewnętrznego (do którego wykorzystywana jest mudiriańska waluta) i używania trabtunów. Jedyną dobrze rozwiniętą gałęzią gospodarki w Astakarze jest przemysł.

## Chladawia

 Plik:Flaga Chladawii.png    Plik:Mapa Chladawii.png   **Królestwo Chladawii** (ru. Королевство Хладавии) **-** kruński, górski kraj leżący na kontynencie, w sporej części okupowany przez Tarkhalan. Jest autorytarną monarchią elekcyjną. Podobnie jak Siedmir, Chladawia wciąż tkwi w średniowieczu podczas gdy reszta świata poszła już znacznie do przodu, jednak w przeciwieństwie do Siedmirów Chladawianie są bardzo przesądni, m.in. uważają lijgeszki za przynoszące pecha do tego stopnia, że boją się samego tego słowa. Z tego powodu boją się też echa. Przerażenie budzą też m.in. kruki uważane za zwiastunów śmierci, czarne koty i renifery albinosy.
Chladawianie cechuje mieszanka klimatu umiarkowanego kontynentalnego i subpolarnego. Rzadko topnieje tam śnieg, choć jest też kilka cieplejszych miejsc, gdzie nie ma takiej wiecznej zmarzliny – bagna i lasy zamieszkiwane przez lijgeszki, których, jak już wspomniałem, Chladawianie boją się jak ognia (którego z kolei boją się te płazy, o czym niestety Chladawianie nie mają pojęcia). Sąsiaduje z Siedmirem przez Burzową Cieśninę. Chladawię i siebie nawzajem przecinają linia sihiryczna i keraniczna. Miejsce ich przecięcia jest najczęstszym miejscem osiedlania się przybyłych Tarkhalan, ponieważ gwarantuje im to dostęp do niespotykanych nigdzie indziej niezwykłych widoków.
Chladawianie dysponują niewielką flotą, która w zamyśle miała być wojenna, al ostatecznie pełniła funkcję rybackich kutrów. Dopiero po ataku Tarkhal na Chladawię zaczęto wykorzystywać ją do pierwotnych celów. Chladawska armia lądowa również jest nieduża, ale za to dobrze zorganizowana.

## Etaava

 Plik:Flaga Etaavy.png    Plik:Mapa Etaavy.png  **Republika Etaavska** (ru. Республика Этаава) **-** nieduże skupisko wysp na południowo-zachodniej półkuli planety. Sąsiaduje z Tarkhal i Astakarem. Występuje na niej klimat subpolarny. Zamieszkiwana jest głównie przez jomszów posługujących się, co zabawne, czystym językiem kruńskim. Rzadko dochodzi do konfliktów na tle rasowym. Panuje demokracja i system prezydencki.
## Gorjedan

 Plik:Flaga Gorjedanu.png   Plik:Mapa Gorjedanu.png   Plik:Gorjedańska waluta.png  **Gorjedan** (ru. Гордник) **-** państwo totalitarne rządzone przez nazistowską i rasistowską Partię Wolnych Gorjedańskich Krunów, zamieszkiwane przez, oczywiście, krunów i kilka tysięcy jomszów (pozbawionych praw obywatelskich, prześladowanych i regularnie mordowanych. W większości są bezdomni i bardzo ubodzy, ponieważ nie są w stanie znaleźć pracy. Nie mogą legalnie przedostawać się przez granicę w którąkolwiek stronę ani nawet przemieszczać się między gorjedańskimi wyspami). Każda gorjedańska kruńska rodzina nosi tytuł Wielkiego Rodu. Gorjedan jest bardzo odizolowany od innych państw i prowadzi agresywną politykę względem państw jomszackich i wspólnych (tj. jomszacko-kruńskich). Gorjedańczycy wierzą, że tylko krunowie są prawdziwie inteligentni i gardzą obcymi nowinkami technicznymi (ponieważ coś, co wyszło spod ręki jomszaka nie ma prawa działać). Gorjedańską walutą są platynowe monety nazywane bakar.
Gorjedańczycy posługują się czystym językiem kruńskim i dbają o to, by ich język nie został zmieszany z inną mową do tego stopnia, że jest jedynym językiem legalnie nauczanym w Gorjedanie.

Gorjedan jest niedużym, nizinnym archipelagiem sąsiadującym od północy z Prazdenią. Panuje tam klimat podzwrotnikowy wilgotny. Przez Gorjedan nie przechodzi żadna linia sihiryczna ani keraniczna, lecz dzięki bliskiemu sąsiedztwu Prazdenii sihiryna jest tam bardzo tania (ale nie na tyle, by jomszak mógł łatwo ją zdobyć) i rozpowszechniona (oczywiście wśród krunów).

## Kipszirok

 Plik:Flaga Związku Wysp Kipsziroskich.png    Plik:Mapa Związku Wysp Kipsziroskich.png   **Związek Wysp Kipsziroskich** (ru. Союз Островов Кипширока) **-** państwo totalitarne zamieszkiwane głównie przez krunów o jomszackim, ściśle związanym z Tarkhal rządzie (tylko jego premier, mająca najwięcej do powiedzenia i nosząca imię Dalegora, jest kruną). Jest największym archipelagiem na świecie, którego mieszkańcy posługują się charakterystycznym dialektem, do którego zapisu używa się pisma węzełkowego. Irytującą cechą obywateli Kipsziroku jest ich maniera polegająca na przeciąganiu liter „c”, „h” „z„ i „s”.
Kipszirok jest technologicznie zaawansowany w podobnym stopniu co Tarkhal dzięki ścisłej współpracy tych państw. Wszystkie gałęzie kipsziroskiej gospodarki działają bardzo sprawnie. Występuje tam klimat podzwrotnikowy wilgotny i związana z nim duża liczba masowo karczowanych lasów deszczowych.

## Khajuul

 Plik:Flaga Khajuul.png    Plik:Mapa Khajuul.png  **Królestwo Khajuul** (ru. Королевство Хаиуул) **-** demokratyczna monarchia elekcyjna zamieszkiwana głównie przez jomszów. W konfliktach międzynarodowych zachowuje neutralność. Obywatele Khajuul posługują się jomszackim dialektem przypominającym gwarę podhalańską.
Najczęstszym zajęciem obywateli Khajuul jest hodowla owiec, huzuu i reniferów.

Khajuul obfituje w góry. Znajduje się na kontynencie. Sąsiaduje z Prazdenią i skupiskiem maleńkich nieznaczących państewek, z którymi prowadzi ożywiony handel zamienny.

## Lapotaklid

 Plik:Flaga Lapotaklidu.png    Plik:Arapmoi & surroundings’ physical map.png   **Republika Lapotaklidzka** (ru. Республика Лапотаклидa) **-** demokratyczna republika z systemem kanclerskim i wyborami pośrednimi oraz pierwsze państwo, w którym krunowie i jomszowie mają równe prawa i koegzystują ze sobą bez większych konfliktów. Prowadzi pokojową politykę zagraniczną i zajmuje neutralne stanowisko w wojnach. Jest jednym z nielicznych krajów, w których nie ma Wielkich Rodów. Jej językiem urzędowym jest sztuczny język międzygatunkowy zwany wspólnym, choć na co dzień Lapotaklidzi posługują się charakterystyczną gwarą lapotaklidzką, której osoba z zewnątrz nie jest w stanie zrozumieć.
Lapotaklid jest najnowocześniejszym państwem w całym uniwersum. Jego przemysł stoi na wysokim poziomie i ma wiele ważnych osiągnięć m.in. w dziedzinie komunikacji. To właśnie Lapotaklidzi (konkretnie Ulari Eedu z podwładnymi) stworzyli m.in. teleportery (trabtuny). Lapotaklid znany jest z dużych hodowli kóz, owiec i krów, za to rolnictwo jest na bardzo niskim poziomie ze względu na rzeźbę terenu. Nieliczne żyzne gleby są wykorzystywane do uprawy chmieli służącego do wyrobu świetnego piwa. Z tego powodu Lapotaklid jest uzależniony od handlu zamiennego z innymi państwami.
Lapotaklid leży na górzystym półwyspie sąsiadującym z Tarkhal i Kipszirokiem. Panuje tam klimat umiarkowany chłodny przejściowy, a lapotaklidzkie zimy są jednymi z najsroższych na kontynencie. Na północy znajduje się niewielki punkt keraniczny, którego obecnością tłumaczy się tak chłodną temperaturę w kraju znajdującym się w niewielkiej odległości od równika.

## Mudirian

 Plik:Flaga Mudirianu.png    Plik:Mapa Mudirianu.png    Plik:Mudiriańska waluta.png   **Księstwo Mudiriańskie** (ru. Мудирианское Княжество) **-** księstwo zajmujące obszar kilku wysp od zachodu sąsiadujących z Astakarem, w całości pokrytych przez linię keraniczną i zamieszkiwanych przez jomszów. Państwo to w przeszłości, zanim linia keraniczna z Lapotaklidu obniżyła się i pokryła Mudirian, było mocno związane z uważanymi za dobre duchy wiatru mudirami nizinnymi, co mimo wyginięcia tych wspaniałych stworzeń nadal jest widoczne na symbolach narodowych państwa. Mudirianie posługują się dialektem języka jomszackiego nieco przypominającym gwarę śląską.
## Pokharpaanee

 Plik:Flaga Pokharpaanee.png   **Republika Pokharpaanee** (ru. Республика Похарпаане) **-** demokratyczna republika kruńska z systemem prezydenckim i wyborami bezpośrednimi. Ilość jej obywateli jest niewiele mniejsza od liczby obywateli Astakaru. Prowadzi pokojową, całkowicie bezstronną politykę zagraniczną i od początku swego istnienia nie uczestniczy w żadnych wojnach. Jej obywatele posługują się osobliwą mieszanką języków jomszackiego i kruńskiego oraz ich kontynentalnych dialektów, nie przypominającą języka wspólnego.
Obywatele tego państwa mają silny związek z Dharatee, to oni odkryli działanie sihiryny. Również oni jako pierwsi zaczęli oznaczać strefy sihiryczne i keraniczne na mapach. Hodują huzuu i chaalaki oraz mniejsze zwierzęta służące im za pożywienie. Trudnią się też barwiarstwem i ziołolecznictwem. Prowadzą koczowniczy tryb życia, gdyż Pokharpaanee jest o tyle interesująca, że nie posiada własnego terytorium.

## Prazdenia

 Plik:Flaga Prazdenii.png    Plik:Mapa Prazdenii.png   **Królestwo Prazdenii** (ru. Королевство Праздении) **-** drugi pod względem wielkości kraj świata. Sąsiaduje z Gorjedanem, Khajuul i skupiskiem małych, nienazwanych, w większości jomszackich państewek. Jest demokratyczną monarchią stanową zamieszkiwaną głównie przez krunów. Na jej terenie znajdują się największe złoża sihiryny. Jej obywatele posługują się dialektem języka kruńskiego przypominającym gwarę podhalańską.
## Siedmir

        **Królestwo Siedmiru** (ru. Королевство Семмира) **-** nieduży kraj wyspiarski znajdujący się na północno-wschodniej półkuli planety, pogrążony w wojnie domowej i zamieszkiwany głównie przez krunów. Jest dość zacofany w stosunku do większości innych państw, ponieważ pod względem technologicznym tkwi głęboko w średniowieczu.
Siedmir jest monarchią stanową, która może poszczycić się dwoma znanymi z nazwy Wielkimi Rodami – rodem Swaznych i rodem Wynijów. Znanymi władcami tego kraju są Mirosław Częsborowicz Swazny, Bronisądka Damrokowna Swazna i Przywit Uniemysłowicz Swazny.

Na wyspie panuje klimat ciepły kontynentalny suchy i podzwrotnikowy śródziemnomorski. Nigdy nie pada tam śnieg, a zimy są obfite w deszcze. W Razladzie jest przecięta linią sihiryczną. Przez nadzwyczajnie niebezpieczną do przebycia Burzową Cieśninę sąsiaduje z Prazdenią.

### Razlada

      Plik:Mapa Razlady.png   **Razlada** (ru. Разлада) **-** najbardziej wysunięty na północ fragment Siedmiru, przez który przechodzi linia sihiryczna.
Jego mieszkańcy są zbuntowanym plemieniem kruńskim nie uznającym przynależności do Siedmiru, a już zwłaszcza nie rządów rodu Swaznych. Dzielnie bronią swojego lasu przez ponad dwieście lat.

Od czasu, w którym do Razlady dotarła tarkhalska delegacja, wśród członków plemienia prężnie rozwijało się ORAwSI (tj. Ochotnicza Razladańska Armia w Służbie Imperium). Ochotnicza była głównie z nazwy, ponieważ każda rodzina musiała oddać w jej szeregi przynajmniej jednego członka (choć tak po prawdzie to Razladanie wstępowali do niej tak chętnie, że cały ten przymus był zgoła niepotrzebny). Armia ta broniła granic lasu, ale stanowiła też swego rodzaju milicję działającą na skalę całego kraju i tłumiącą wszelkie bunty, gdy duża liczba tarkhalskich żołnierzy wyjechała na front w Prazdenii, by uporać się z coraz zacieklejszymi obońcami wybrzeża. W zamian za tę pracę Razladanie mieli otrzymać we władanie prawie połowę wyspy i utworzyć na niej własne, niepodległe państwo. Po zakończeniu wojny na mocy układów pokojowych Razlada została autonomiczną dzielnicą Siedmiru, co tymczasowo zaspokoiło ambicję leśnego ludu.

### Kletbania

 Plik:Mapa Kletbanii.png   **Kletbania** (ru. Клетвания) **-** wyspa położona w Burzowej Cieśninie urodzajna w rośliny i deszcze, które bardzo rzadko przestają padać. Liczba zwierzyny łownej jest tam niewielka, dlatego wyspa traktowana jest jako miejsce zsyłek. Ze względu na ciągły sztorm i czujną straż niezwykle trudno jest z niej uciec. Zesłańcy skupiają się w bandy, którymi rządzą hersztowie. Bandy pozostają ze sobą w ścisłej współpracy, by przeżyć w nieprzyjaznych warunkach.
## Tarkhal

 Plik:Flaga Tarkhal.png    Plik:Doghowler Imperium’s Flag.png    Plik:Mapa Tarkhal na przestrzeni lat.gif
**Imperium Tarkhalskie** (ru. Империя Тархал) **-** największe państwo w tym uniwersum (na początku swego istnienia było niewiele większe od Prazdeniau). Lezy na kontynencie. Dawniej było demokratyczną monarchią stanową, ustrój autorytarny obowiązywał tylko za rządów Enchtuji, a później Yereerdijna. Z nazwy znane są tylko dwa Wielkie Rody – Iyeru i Urgeljel. Większość jego obywateli stanowią jomszowie.

Dzięki licznym zwycięskim wojnom terytorium Tarkhal jest bardzo rozległe, co skutkuje dużym zróżnicowaniem klimatu na przestrzeni kraju. W kilku miejscach Tarkhal jest przecięte liniami sihirycznymi. Ma też jedno skupisko linii keranicznych, które jest jednak tak małe, że mało który mieszkaniec Tarkhal zdaje sobie sprawę z jego istnienia.

Tarkhal jest istną potęgą militarną o ogromnej flocie wodnej i powietrznej (ta druga uległa jednak poważnemu uszczerbkowi podczas najazdu na Khajuul), ciężkiej artylerii i mnóstwie mieszkańców, którzy w razie wielkiej potrzeby wszyscy poza zaopatrzeniowcami i rolnikami idą na front czy im się to podoba czy nie.

## Ogólne

### Inne nazwy

*Przygody księżniczki Connerit* (dawniej)
*Kotiańskie Opowieści* (dawniej)

*Kroniki Kotiańskie* (dawniej)

## Chaalaki

*Ta część artykułu zostanie rozwinięta w najbliższym czasie. Uprasza się o cierpliwość.*

## Huzuu

*Ta część artykułu zostanie rozwinięta w najbliższym czasie. Uprasza się o cierpliwość.*

## Kategoria zagrożenia (CKGZ)

### Kategoria zagrożenia

LC (najmniejszej troski)

**Jomszak** *(densissima iubatos)* **-** jeden z dominujących gatunków w tym uniwersum. Zamieszkują przede wszystkim zachodnią i południową część planety. Żyją do 90. lat, a pełnoletniość osiągają w wieku 15. lat.

### Charakterystyka

Jomszowie mają sylwetkę do pewnego stopnia przypominającą przedstawicieli gatunku *homo erectus*. Silniejszymi i dłuższymi od ludzkich rękami zaopatrzonymi w trzy palce pomagają sobie w chodzeniu. Cali są porośnięci czarną, szarą, białą, złocistą lub brązową sierścią średniej długości, która najdłuższa jest na przedramionach. Sierść na ich karkach (u samców tworząca bujne grzywy) ciemnieje z wiekiem. Mają ciemnoszarą skórę, widoczną na poduszkach łap. Mają okrągłe źrenice, które stają się większe w ciemności. Białka ich oczu są, oczywiście, białe, choć przez kilka minut po zażyciu sihiryny mają nieco fioletowawy odcień. Mają świetny węch i słuch. Posiadają wibrysy. Mają jasnopurpurowe, ostro zakończone języki. Mają okrągłe uszy i wężowe kły zaopatrzone w paraliżująco-znieczulający jad.
Są znacznie szybsi i więksi od krunów.

### Rozmnażanie

Jomszowie łączą się w pary (lub powszechnie akceptowalne triady) na całe życie. Powszechnie akceptowalne są też związki jednopłciowe.

Pociąg seksualny u jomszów jest bardzo słaby, a stosunek nie powoduje uczucia przyjemności, nie jest też więc formą okazywania uczuć. Stanowi wyłącznie sposób spłodzenia potomstwa. Z tego powodu u jomszów nie występują gwałty, a sierocińce są rzadko spotykane i niewielkie, ponieważ osierocone maluchy bardzo szybko znajdują nowy dom.

Po 2 miesiącach od zapłodnienia jomsza składa 1-2 jaja, z których po trwającej miesiąc inkubacji wykluwają się młode, które matka karmi mlekiem przez następne 2 miesiące.

### Pożywienie

Jomszowie żywią się głównie zbożem, warzywami i owocami, rzadziej mięsem.

### Znane osobniki

* Yereerdijn Yakshisatu Urgeljel
* Tseversegtel Yakshisatu
* Yakshisatu Kharanksh
* Orshin Saikhan
* Chimeguui Saikhan
* Enchtuja Iskit Iyeru
* Khairt Nulims
* i wielu innych

## Kategoria zagrożenia (CKGZ)

### Kategoria zagrożenia

LC (najmniejszej troski)

**Krunir** (*inclementia cornibus*) **-** jeden z dwóch gatunków dominujących w tym uniwersum. Zamieszkuje głównie wschodnią część planety. Żyją do 60. lat, a pełnoletniość osiągają w wieku 10. lat, kiedy to ich rogi są w pełni ukształtowane.

### Charakterystyka

Krunowie mają sylwetkę do pewnego stopnia przypominającą przedstawicieli gatunku *homo erectus*. Silniejszymi i dłuższymi od ludzkich rękami zaopatrzonymi w trzy palce pomagają sobie w chodzeniu. Cali są porośnięci czarną, szarą, białą, rudą lub brązową sierścią krótkiej lub średniej długości, która najdłuższa jest na przedramionach i karku i z wiekiem jaśnieje. Mają dwie pary rogów i różową lub ciemnoszarą skórę, widoczną na poduszkach łap i pod nozdrzami. Mają trzy rzędy ostrych jak brzytwa zębów, z których część jest widoczna nawet przy zamkniętym pysku. Mają eliptyczne źrenice, które stają się większe i okrąglejsze w ciemności. Białka ich oczu są, oczywiście, białe, choć przez kilka minut po zażyciu sihiryny mają nieco fioletowawy odcień. Mają świetny wzrok i węch. Posiadają liczne wibrysy. Jasnopurpurowy język, którego mogą używać do wąchania, jest w dziwacznym kształcie przypominającym liść.

### Rozmnażanie

Krunowie łączą się w pary (lub w powszechnie akceptowalne triady) na całe życie. Powszechnie akceptowalne są też związki homoseksualne.

Po ciąży trwającej 3 miesiące kruna rodzi 1-3 młodych, które karmi swoim mlekiem przez kolejne 2 miesiące.

Popęd seksualny u krunów jest bardzo silny (co stanowi źródło gwałtów i dużej liczby prostytutek w niektórych państwach), a stosowane przez nich środki antykoncepcyjne (tj. ziółka) niezbyt skuteczne, dlatego rzadko zdarzają się rodziny z mniejszą ilością dzieci niż 4. Niechciane młode (których o dziwo nie jest zbyt wiele) najczęściej trafiają do domów dziecka, w których mają zagwarantowaną m.in. opiekę medyczną, pożywienie, dach nad głową, bezpieczeństwo i znacznie więcej czułości niż w ludzkich sierocińcach.

### Sposób polowania

Krunowie łowią ryby przy pomocy sieci i hodują zwierzęta, które później jedzą, jednak nadal zdarza im się polować w konwencjonalny sposób. Są silni, zwinni i wytrzymali, lecz nie potrafią rozwijać dużych prędkości, dlatego też wykształcili dwa sposoby polowania - jeden z nich zakłada pogoń za ofiarą aż ta padnie ze zmęczenia, a drugi – zeskakiwanie na ofiarę z drzewa i zdzieranie z niej mięsa żywcem, stąd też jomszowie nazywają ich barbarzyńcami. Piją głównie wodę, mleko, krew (nic nie może się zmarnować rzecz jasna), ponieważ nie nauczyli się wytwarzać soków, kompotów czy alkoholu, choć z tego ostatniego czasem korzystają krunowie zamieszkujący Lapotaklid.

#### Kulinaria

* **Potrawka ze szczura w sosie własnym -** szczególnie popularna w Prazdenii w czasie głodu. Najtrudniejsze w jej przyrządzeniu jest definitywnie samo złapanie szczura.
* **Potrawka z lijgeszki -** niezwykle ostra potrawa stworzona przez Razladan.

### Znane osobniki

* Mirosław Częsborowicz Swazny
* Damrok Mszczujowicz
* Niebora Niedomowna
* Lasota Niedomowicz
* Snowid Wodmiłowicz
* Strzeżusew Suliradowicz Swazny
* Swietosław Przywitowicz
* Chwalimir Izbelutowicz
* Dobrutro Ibelutowicz
* Niemira Damrokowna Swazna
* Bohdan Falibogowicz
* Dobrożyźń Izbelutowna
* Cichomił Izbelutowicz
* Bronisądka Damrokowna Swazna
* Kanmiła Strogoborowna
* Biezdara
* Bromir Bohdanowicz
* Radowana Uniemysłowna Swazna
* Zbeluta Wyszetropowna
* Częstowojna Dobrogniewowna
* Chiusnaasirsen Yakshisatu (Boleczaj Biezwuj Wynij)
* Gniewosądka Bohdanowna
* Przywit Uniemysłowicz Swazny
* Jutrogost Witanowicz
* Zdziwoja Damrokowna Swazna
* i wielu innych

## Lijgeszka

### Inne nazwy

Veterokh (czyt. weterokj)Ekhodukh (czyt. ekodukj)

## Charakterystyka

### Przeżywalność młodych

średnia (zwykle przeżywa ok. 50% wyklutych młodych)

## Kategoria zagrożenia (CKGZ)

### Kategoria zagrożenia

LC (najmniejszej troski)

**Lijgeszka -** jeden z fikcyjnych gatunków płazów wrażliwych na wahania łaskawości bogini w tym uniwersum zamieszkujący podmokłe, lesiste tereny.

### Charakterystyka

Lijgeszki charakteryzują się dość krępym ciałem o średniej długości łap. Przednie wyglądają jak u kaczki z tą różnicą, że palce są mocniej wyodrębnione, a pazury ostrzejsze, zaś tylne łapy wyglądają na typowo żabie. Mają trzy pary nozdrzy umiejscowionych jedne nad drugimi, im znajdują się wyżej tym są mniejsze. Język i oczy są wężowe. Na podbródku, dolnej części ogona, ,,łokciach" i na szyi (to ostatnie pełni rolę osłaniania delikatnych skrzeli) posiadają coś w stylu kryzy. Mają dwie pary uszu, jedną jak u ptaków i żab, a drugą nieco przypominającą królicze uszy. Na czubku głowy mają dwie pary niewielkich rogów - nie wiadomo, do czego mają one niby służyć. Z barków wyrastają im skrzydła, które pomagają im bardziej w pływaniu niż lataniu (co prawda potrafią latać, ale na krótkie dystanse - od metra do trzech). Ich długie ogony zakończone są czymś na kształt kitki powstałej z włosów czuciowych zasłaniających kolec jadowy. Posiadają bardzo krótkie pyski. Pokryte są niezwykle delikatną skórą w często fluorescencyjnych kolorach od żółci po fiolet - najczęściej jednak przybierają barwy zielone i niebieskie. Niektóre osobniki potrafią zmieniać swój kolor, jednak czynią to głównie dla sygnalizacji swoich emocji, nie kamuflażu, bo po co im - w końcu mają sześć kolców jadowych, niezwykle ostre pazury, a ich skóra wydziela toksyny.

Dodatkowo ich struny głosowe i uszy również są doskonałą bronią. Potrafią usłyszeć wszystko w zasięgu przynajmniej sześćdziesięciu metrów, a ich struny głosowe są przystosowane do dźwiękonaśladowstwa, przez co łatwiej im zwabiać ofiary. Polują zazwyczaj w małych grupkach liczących maksimum dziewięciu osobników, zaś kiedy już upolują ofiarę następują pomiędzy nimi walki o jak największą ilość pożywienia często kończące się śmiercią.

Mimo, że największe osobniki nie osiągają nawet kilograma wagi potrafią zjeść niesamowicie dużo. Ich długość ciała wynosi ok. 4 decymetry (ogon zajmuje dwa), zaś w kłębie mają zazwyczaj ok. 15cm, czasem nieco więcej. Samce są mniejsze od samic o 5-12%.

### Rozmnażanie

Nie łączą się w pary na stałe - zazwyczaj po prostu, kiedy w okolicach lipca spotkają się dwie lijgeszki różnych płci, kopulują ze sobą, a następnie samiec ucieka, bojąc się zostać rozszarpanym na strzępy przez samicę.
Samice - po ciąży trwającej dwa miesiące (w porywach trzy) - składają 9-22 jaj. Po następnym miesiącu młode lijgeszki się wykluwają. Samice opiekują się swoimi dziećmi do czerwca, a następnie przegania je niczym intruzów. Po dwóch latach życia młode lijgeszki osiągają dojrzałość płciową. Jeśli nic ich nie zabije, mogą żyć do 8 lat, w porywach do 10, ale to bardzo rzadko. Nie mają własnych terytoriów, zwykle nie zostają w jednej siedzibie dłużej niż przez miesiąc.

### Polowanie i pokarm

Lijgeszki, mimo niewielkich rozmiarów, są niezwykle groźnymi drapieżnikami. Polują w przypadkowych grupach liczących ok. 9 lijgeszek. Taką grupą potrafią zabić nawet dorosłego kaninna, zaś zjeść go potrafią chociażby we dwójkę. Jad jednej lijgeszki zabija w minutę, maksymalnie dwie, tak więc nie mają przymusu polować grupach - po prostu tak jest łatwiej i cała operacja trwa znacznie krócej, zwłaszcza naganianie ofiary.

Polują zazwyczaj wieczorami, nocą i porankami, wtedy też zwykle są aktywne. Kiedy zachodzi potrzeba, mogą być aktywne również w dzień chociaż nie działa to na nie pozytywnie, ponieważ wtedy ich skóra zbyt mocno się nagrzewa, co powoduje wśród lijgeszek poparzenia (często drugiego stopnia) i groźne choroby.

### Ciekawostki

* Mają ogromne żołądki.
* Boją się zbyt wielkiej ilości światła.
* Największym zagrożeniem dla lijgeszek są inne lijgeszki. Inne istoty na ogół im nie zagrażają, chyba, że mają pochodnie lub inne źrodło ciepła. Lijgeszkę najbezpieczniej jest zabić przy pomocy ognia, przy próbie dźgnięcia bądź zmiażdżenia może ukąsić.
* Jedynym antidotum na ich jad jest tzw. *habrus pavis* (po ludzku: chaber pawi) - roślina, która występuje tylko w cieplejszych miejscach o natężeniu sihirycznym.
* Razladanie umieją przyrządzić z nich całkiem smaczną, bezpieczną do zjedzenia potrawkę, zaś ich jadu używają do zatruwania strzał.
* W Chladawii uważane są za zły znak przynoszący pecha, chociażby widziane z daleka.
* Chladawiańczycy przed wejściem do jakiegokolwiek, nawet zasypanego śniegiem, czyli nie dobrego terytorium dla lijgeszek, lasu bądź bagien, najpierw coś krzyczą. Jeśli coś im odpowie choć lekko podobną frazą, nawet, jeśli to będzie zwykłe echo, za nic w świecie nie wejdą.
* Póki co bezpośrednio przez nie (tzn. nie dzięki zatrutym strzałom Razladan) zginęła w serii jedna nazwana osoba - Gniewosądka Bohdanowna.

## Nabrzeżki płochliwe

*Ta część artykułu zostanie rozwinięta w najbliższym czasie. Uprasza się o cierpliwość.*

## Charakterystyka

### Dymorfizm płciowy

samice są większe od samców o 2-5%, samce mają bardziej kolorowe pióra

### Przeżywalność młodych

wysoka, o ile gniazdo jest dobrze ukryte przed jomszami, krunami i huzuu

## Kategoria zagrożenia (CKGZ)

### Kategoria zagrożenia

EN (zagrożony)

**Mudir górski -** nieduży, czworonożny i bezskrzydły opierzony smok.

### Występowanie

Mudiry górskie, jak sama nazwa wskazuje, zamieszkują wyżyny, im bliżej szczytu góry tym większa jest szansa na spotkanie ich. Jest ich sporo na terenach sihirycznych, ale ich egzystencja nie zależy od stopnia natężenia magii aż tak jak u lijgeszek - niektóre osobniki żyją nawet na terenach keranicznych, chociaż jest to anomalia (mudiry zamieszkujące takie miejsce żyją też krócej). Bardzo lubią chłodną temperaturę. Można je spotkać m.in. w Prazdenii, Khajuulie, Lapotaklidzie i Tarkhal, kiedyś żyły też w Mudirianie i Astakarze, ale kiedy obszar keraniczny obsunął się znad Lapotaklidu nad tamte państwa, mudiry prawie w nich wyginęły.

### Charakterystyka

*Ta część artykułu zostanie rozwinięta w najbliższym czasie. Uprasza się o cierpliwość.*

### Rozmnażanie

Nie łączą się w pary na całe życie, po prostu kiedy samiec i samica spotykają się w okresie letnim parokrotnie ze sobą kopulują i rozchodzą się każde w swoją stronę. Ciąża trwa ok. pięć miesięcy w porywach do sześciu. Jako, że smoki górskie są żyworodne, po tym okresie samica rodzi od jednego do trzech młodych. Opiekuje się nimi przez dwa lata, a później je przegania. Młode dojrzałość płciową osiągają w wieku dwóch i pół roku. Jeśli nic ich nie zabije, mogą dożyć nawet do 55 lat. Żyją w samotności na własnych starannie oznaczanych i bronionych terytoriach łowieckich, które czasami się nakładają, przez co dochodzi do walk.

### Polowanie i pokarm

Pożywieniem mudirów górskich zostają zazwyczaj zwierzęta od królików i kur przez lisy do krów i koni. W czasie głodu jednak są w stanie zacząć marnować swój czas na wiewiórki i myszy. Mogą też wtedy zacząć karierę padlinożerców, ale akurat to zdarza się rzadko. Są zwierzętami dziennymi, dlatego polują głównie wczesnymi południami. Zdarza się, że podczas zdobywania pożywienia przez przypadek powodują pożary.

### Ciekawostki

* Największym zagrożeniem dla mudirów górskich są huzuu, jomszowie i krunowie. Rzadko się zdarza, żeby walczyły między sobą na śmierć i życie.
* Poluje się na nie głównie dla niezwykle smacznego mięsa.
* W tradycji religijnej uważane są za dobre duchy wiatru.
* W dawnych czasach Mudiriańczycy byli niezwykle zafascynowani mudirami, stąd też wzięła się nazwa państwa, awers na terbach (mudiriańskie monety) oraz podobizny mudirów na fladze, chociaż badania wykazują, że ta fascynacja dotyczyła raczej nieco większych i dostojniejszych mudirów nizinnych.

## Charakterystyka

### Dymorfizm płciowy

samice są większe od samców o 2-5%, samce mają bardziej kolorowe pióra, samice posiadają wielkie skrzydła

## Kategoria zagrożenia (CKGZ)

### Kategoria zagrożenia

NT (bliski zagrożenia)

**Mudir nizinny -** mierzący nawet do 1,7 metra w kłębie, czworonożny i bezskrzydły opierzony smok.

### Występowanie

Mudiry nizinne, jak sama nazwa wskazuje, zamieszkują niziny, największa szansa na ich spotkanie jest w depresjach. Jest ich bardzo dużo na terenach sihirycznych, ale niektóre zamieszkują też tereny neutralne. Bardzo lubią chłodną temperaturę. Można je spotkać m.in. w Prazdenii, Khajuulie, Lapotaklidzie i Tarkhal, kiedyś żyły też w Mudirianie i Astakarze, ale kiedy obszar keraniczny obsunął się znad Lapotaklidu, całkowicie wyginęły na tamtych terenach.

### Charakterystyka

*Ta część artykułu zostanie niebawem rozbudowana. Uprasza się o cierpliwość.*

### Rozmnażanie

Łączą się w pary na całe życie i żyją w stadach liczących od 4 do 9 osobników. Ciąża trwa u nich ok. pięć miesięcy w porywach do sześciu. Są jajorodne, a inkubacja trwa miesiąc. Młode dojrzałość płciową osiągają w wieku dwóch lat, jednak zostają w stadzie na zawsze, jedynym wyjątkiem jest odłączenie się w celu założenia własnego stada lub osamotnienie w przypadku śmierci pozostałych członków stada np. z powodu choroby lub obrażeń po walce z innymi mudirami.

### Polowanie i pokarm

Mudiry nizinne polują na ryby, lisy, krowy, wilki, konie, sarny itp., kiedy stado jest większe to zdarza się, że mudiry atakują również gryfy, kaninnów lub felidów. Kiedy samic jest w stadzie więcej niż trzy, to polują same - jeśli nie, mudiry wyruszają na łowy całym stadem, tylko jeden samiec zostaje, aby opiekować się młodymi. Mudiry polują głównie wczesnymi południami.

### Ciekawostki

* Największym zagrożeniem dla mudira nizinnego są inne mudiry nizinne i gryfy.
* W tradycji religijnej uważane są za dobre duchy wiatru.
* W dawnych czasach Mudiriańczycy byli niezwykle zafascynowani mudirami, stąd też wzięła się nazwa państwa, awers na terbach (mudiriańskie monety) oraz podobizny mudirów na fladze, chociaż badania wykazują, że zafascynowanie to dotyczyło tylko mudirów nizinnych.

## Ogólne

### Inne nazwy

*Przygody księżniczki Connerit* (dawniej)
*Kotiańskie Opowieści* (dawniej)

*Kroniki Kotiańskie* (dawniej)

## Aitidin

*Ta część artykułu zostanie rozwinięta w najbliższym czasie. Uprasza się o cierpliwość.*

## Chaber pawi

*Ta część artykułu zostanie rozwinięta w najbliższym czasie. Uprasza się o cierpliwość.*

## Ogólne

### Ważne miejsca

Siedmir (Zbytryb, Fałmir, Cierbog)
Tarkhal

Chladawia

### Inne nazwy

*Przygody księżniczki Connerit* (dawniej)
*Kotiańskie Opowieści* (dawniej)

*Kroniki Kotiańskie* (dawniej)

### Oficjalne grafiki

#### Mapy

Uwaga, nazwy państw i miast zaprezentowane na tych mapach nie są już dawno kanoniczne

Fizyczna mapa świataNajprostsza wersja mapy Siedmiru (w stylu fantasy)Mapa fizyczna Lapotaklidu i okolic
#### Postacie

Bromir BohdanowiczBromir BohdanowiczChmurkaChmurkaŚmiłka SuliradownaOrshin SaikhanOrshin SaikhanTseversegtel YakshisatuYereerdijn Yakshisatu UrgeljelRadowana Uniemysłowna SwaznaYakshisatu KharankshChiusnaasirsen YakshisatuCzęstowojna i TseversegtelCzęstowojna DobrogniewownaChimeguui SaikhanPrzywit Uniemysłowicz SwaznyJargaltai KhugarshilZbeluta WyszetropownaChuluu Jiriin
### Niekanoniczne grafiki

#### Postacie

Niedokończony TseversegtelWkurzony YereerdijnBromir i ZbelutaNiedokończony TseversegtelJovan BranimirovichTseversegtel i wartownik-padalecChiusnaasirsen jako pies (baaardzo stary rysunek)Synowie Yakshisatu i Orshin v1Tseversegtel i CzęstowojnaSynowie Yakshisatu i Orshin v2TseversegtelBromirYereerdijn z nieco psychopatycznym wzrokiem i globusemYereerdijn jako człowiekLijgeszkaOrshinBronisądka Damrokowna SwaznaEnchtuja z krzywą mordąEnchtujaCichomił IzbelutowiczKrólewicz Boyan Ratmirovich JakarIlustracja idealnie podsumowująca mój typ humoru. (C.I.: „Tak więc, z twojego zachowania w jej obecności wnioskuję, że..." B.F.: ,,...że jak nie przestaniesz gadać, to nie tylko rękę będziesz miał na temblaku, kark też się załapie.")Biezdar OstrowodowiczBromir jako telefonMały YereerdijnChimeguuiBiezdaraBiezdara w nieodpowiedniej palecie kolorówBohdanKról Boyan Ratmirovich JakarVedrana Dabizhovna
### Fanarty

DzieUo DJ Pandy (brata Muttnika) - ułomny projekt okładki ,,Najeźdźców"Lijgeszka od DaiyamondostarLijgeszka od DaiyamondostarTseversegtel od DaiyamondostarChiusnaasirsen od DaiyamondostarOrshin według DaiyamondostarBiezdar Ostrowodowicz od DaiyamondostarBromir Bohdanowicz od DaiyamondostarChimeguui od DaiyamondostarZbeluta Wyszetropowna od DaiyamondostarYakshisatu od DaiyamondostarYereerdijn od Rozyndy