กรีเช

ชื่อทางการ
 การปกครอง
 ฝ่ายบริหาร
 ฝ่ายนิติบัญญัติ
 สถานะปกครอง
 เจ้าเสนาบดีเอก
 เลขานุการเสนาบดี
 ศูนย์กลาง
 พื้นที่
 ประชากร
 เผ่าพันธุ์
 ภาษา

**กรีเช** หรือ **นิคมกรีเช** (Greacherian Domain) เป็นนิคมปกครองตนเองภายใต้การดูแลของฮาบอกก์ ซึ่งเป็นเครือรัฐขนาดใหญ่ในพื้นที่ราบลุ่มเวร์-อาร์ซุม โดยกรีเชมีพื้นที่ครอบคลุมตามแนวป่าใหญ่ซึ่งเปรียบเสมือนพรมแดนธรรมชาติระหว่างสันนิบาตฮาบอกก์และมาคอเดีย ปัจจุบันปกครองอยู่ภายใต้เจ้าเสนาบดีเอก เซบรุม

## ภูมิศาสตร์

กรีเชปกครองพื้นที่ภาคใต้ของภูมิภาคเคกาพอนเนีย ทางตอนใต้ติดกับเทือกเขาอกาธอร์ (ปัจจุบันคือเทือกเขาห้าราชันย์ หรือ อิกแซนส์; Ixxans Mountain) ส่วนทางตะวันออกติดกับมหาพงไพรเวร์-อาร์ซุม โดนพื้นที่ส่วนใหญ่ของกรีเชคือที่ลาดเชิงเขา สลับกับที่ราบลุ่มทางตอนเหนือของนิคม โดยสภาพภูมิอากาศนั้นอยู่ในเขตร้อน ซึ่งมีเพียง 3 ฤดูเท่านั้นในช่วงเวลาปกติคือ ฤดูร้อน ฤดูฝน ฤดูหนาว ทางตะวันออกของกรีเชติดกับเขตปกครองโดยตรงของสันนิบาตฮาบอกก์ ทางตอนเหนือติดกับนิคมปกครองตนเองมิโรเดียของชนเผ่าภูติมิโรเดีย

ยกเว้นในช่วงสงครามเจ้ามังกร ที่เกิดการเปลี่ยนแปลงของเส้นทางลมทะเลและลมเหนือ ซึ่งส่งผลทำให้เกิดหิมะตกในช่วงปลายฤดูฝนเข้าฤดูหนาวและต่อเนื่องจนเข้าสู่ฤดูร้อน มีผลกระทบโดยตรงต่อระยะเวลาการเข้าฤดูเพาะปลูก

## เศรษฐกิจ

เศรษฐกิจในกรีเชอาศัยพึ่งพาระบบคู่ขนาน คือระบบการแลกเปลี่ยนสิ่งของผสมระบบเงินตรา โดยอาศัยระบบสกุลเงินของฮาบอกก์ในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจระดับภูมิภาค ในขณะที่ภายในนิคมจะพึ่งพาระบบแลกเปลี่ยนสิ่งของเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยราชอาณาจักรเลสกา โดยสินค้าหลักของกรีเชประกอบไปด้วย ผ้าขนสัตว์ ผ้าฝ้าย โดยที่ผ้านุ่นและผ้าไหมซึ่งเป็นของมีราคาแพงจะถูกจัดเป็นสินค้าต้องห้ามนำออกจากสันนิบาต อีกทั้งส่งออกไม้ตัดแปรรูปต่าง ๆ ซึ่งหาได้จากมหาพงไพรเวร์-อาร์ซุม รวมไปถึงสินจากการล่าสัตว์ เช่น เขี้ยวสัตว์ หนังสัตว์ ก็เป็นสินค้าส่งออกสำคัญของกรีเช ในขณะที่ช่วงสงครามเจ้ามังกรเกิดขึ้นอยู่ ผ้าฝ้าย ผ้านุ่น ผ้าไหม มีกำลังผลิตน้อยลงเนื่องจากความสามารถในการเพาะปลูกเดิมของพื้นที่ลดลงจากเหตุการณ์หิมะตกซึ่งลากยาวจากช่วงปลายฤดูฝนจนถึงต้นฤดูร้อน ทำให้ระยะเวลาเพาะปลูกพืชสำหรับงานทอผ้านั้นลดน้อยลงตามไป

## การปกครอง

ในช่วงหลังจากอาณาจักรเลสกาถูกยึดครองโดยกองทัพชาวทรีค (ฮาบอกก์) ในปีก่อนสามัญศักราชที่ 150 กษัตริย์ของเลสกานาม "คีริกอส" (Kyrigos) ได้ถูกขอจากกษัตริย์ทรีคให้ปกครองต่อไปในฐานะรัฐบริวาร ก่อนจะมีการสถาปนาสันนิบาตฮาบอกก์ (Haboggs League) ขึ้นมา โดยประกอบขึ้นจากดินแดนของทรีคและกรีเชรวมเข้าด้วยกัน หลังจากอนัคซอส ที่ 7 ฟิลโลสโพรโทส (Anaxsos VII Phillosprotos) แห่งทรีคสวรรคตในปี ส.ศ.159 เหล่าขุนนางรากหญ้า 700 คนได้ทำการก่อรัฐประหารภายใน สังหารเชื้อพระวงศ์ของอนัคซอส และเปลี่ยนชื่อจากอาณาจักรทรีคเป็นฮาบอกก์ ตามชื่อสันนิบาต พร้อมทั้งแต่งตั้งให้นายพลจากฮาบอกก์เข้ามาทำหน้าที่เป็นอัครเสนาบดีของกรีเช (ในขณะนั้นได้ใช้ชื่อเลสกา-กรีเช) โดยอัครเสนาบดีกรีเชจะทำหน้าที่เป็นผู้ตรวจการให้กับฮาบอกก์

หลังจากคีริกอสสวรรคตได้ 2 ปี ในปี ส.ศ.161 ระหว่างนี้มีการตั้งคณะปกครองชั่วคราวเพื่อทำการถ่ายโอนอำนาจ โดยทางฮาบอกก์ยกเลิกการแต่งตั้งกษัตริย์และให้อัครเสนาบดีทำหน้าที่ปกครองไปเป็นการชั่วคราว จนกระทั่งมีการแต่งตั้งระบบเจ้าเสนาบดีขึ้น โดยมีการตัดคำว่าเลสกา และแยกกรีเชออกเป็นเหนือ-ใต้ในปีสามัญศักราชที่ 115 ทำให้ราชอาณาจักรเลสกาสิ้นสุดลงพร้อมกับการขึ้นมาของนิคมกรีเช โดยกรีเชจะใช้ระบบทวาธิปไตย (Diarchy) ระหว่างเจ้าเสนาบดีนิคมเหนือและเจ้าเสนาบดีนิคมใต้สลับกันคราวละ 8 ปี ซึ่งเจ้าเสนาบดีนิคมทั้งเหนือ-ใต้จะมาจากการแต่งตั้งตรงจากสภาสูงของฮาบอกก์ (Assembly of Elders)

ภายในนิคมกรีเช ประกอบด้วยเมืองจำนวน 19 เมือง และ 24 หมู่บ้าน โดยภาคเหนือจะมี 13 เมือง และ 7 หมู่บ้าน ในขณะที่ภาคใต้จะมี 6 เมือง และ 17 หมู่บ้าน (3 จาก 17 หมู่บ้านเป็นของเขตหมู่บ้านตะวันตกซึ่งเป็นอาณัติปกครองตนเองของกรีเชใต้) โดยแต่ละหน่วยจะไม่สามารถโยกย้ายสำมะโนครัวประชากรและประชากรไม่ขึ้นทะเบียนอนุญาตไปยังหน่วยอื่น ๆ ในเขตเดียวกันได้ ถ้าหากไม่มีการอนุญาตจากทางสภาสูงฮาบอกก์ ทำให้ปัจจุบันในหลาย ๆ หน่วยปกครองของกรีเช ประสบปัญหาประชากรลดลง เพราะประชากรในทะเบียนอนุญาต มักจะมีเพียงผู้ทำอาชีพที่มีความสำคัญต่อการค้ำชูสันนิบาตฮาบอกก์ เช่น นักบวช ข้าราชการพลเรือน ทหารระดับบัญชาการ พ่อค้า คณะทูต ฯลฯ ทำให้ประชากรทั่วไปไม่มีโอกาสจะออกจากเมืองไปยังเมืองอื่น ๆ ได้ โดยทางสันนิบาตอ้างถึงข้อตกลงในอดีต ที่ทำไว้ในยุคสมัยกษัตริย์คีริกอสและอนัคซอส ว่าจะไม่มีการถ่ายเทครัวเรือนและพลเรือนไปยังเมืองอื่น ๆ อย่างเด็ดขาด จนกระทั่งการแยกหน่วยปกครองก็ยังคงอ้างข้อตกลงดังกล่าวจนถึงปัจจุบัน

### ฝ่ายบริหาร

**ฝ่ายบริหาร** หรือ คณะเสนาบดี (Chamber of Experts) เป็นองค์กรที่ทำหน้าที่ประสานงานระหว่างเจ้าเสนาบดีเอก และเจ้ากรมต่าง ๆ โดยฝ่ายบริหารนั้น ในกรีเชจะถูกแบ่งออกเป็นฝ่ายบริหารนิคมรอง ซึ่งจะมีการผลัดเวียนวาระระหว่างนิคมรองภาคเหนือ และ นิคมรองภาคใต้ ซึ่งจะขึ้นตรงกับเจ้าเสนาบดีเอกทั้งคู่ และฝ่ายบริหารภูมิภาค ซึ่งเจ้าเสนาบดีภูมิภาคจะนั่งตำแหน่งประธานฝ่าย มีเลขานุการเสนาบดีเป็นผู้คอยประสานงาน

#### **ฝ่ายบริหารนิคม**

* เจ้าเสนาบดีเอก (High Archon / Archon of South Greache): เซบรุม
	+ เจ้าเสนาบดีฝ่ายนิคมภาคเหนือ (Deputy High Archon / Archon of North Greache): อาร์ไคน์
	+ เลขานุการสำนักงานเสนาบดี (Chief Secretary): ลิซรอธ
	+ ผู้เฒ่าสูงสุดแห่งมหาสามัญสภา (Elderman of General Assembly): *อยู่ในระหว่างการสรรหา*
* คณะเจ้ากรมนิคมกรีเชใต้ (Chamber of Experts of South Greache)
	+ กงสุลสูงสุด (Supreme Consul): เซบรุม
	+ เลขานุการคณะเจ้ากรม (Secretary to Supreme Consul): โธรุม เซครุตอน\*
	+ เจ้ากรมเกษตราธิการ (Master of Agriculture): โธรุม ไอยาครอน
	+ เจ้ากรมยุทธนาธิการ (Master of Military / Wartime Commander): บินบอกอส
	+ เจ้ากรมโยธา (Master of Builders): โอโรทอส
	+ เจ้ากรมนางคุ้มเรือน (Master of Maids / Chief of Hidden Ones): แอโธรอส
	+ เจ้ากรมการคลัง (Master of Exchequer): โพโตรอส
	+ เจ้ากรมครัวเรือน (Master of Household): ยูโทนอน
	+ เจ้ากรมยุทธภัณฑ์/ผู้บัญชาการฝ่ายตรวจการ (Master of Arms, Grand Overseer of Sectors): อิกไคนอน

\*เมื่อกงสุลสูงสุดไม่ได้อยู่ในที่ประชุมจะมีศักดิ์เป็นรักษาการณ์กงสุลสูงสุดและตัวแทนกงสุลสูงสุดฝ่ายใต้ในที่ประชุมคณะเสนาบดี

#### สำนักผู้ดูแล (Chancery to Chamber of Experts) เป็นคณะที่ก่อตั้งอย่างไม่เป็นทางการหลังจากการมาเยือนของผู้พลัดหลง โดยมีหน้าที่ช่วยงานของคณะเสนาบดีหรือส่วนที่เพิ่มเติมเข้ามา มีสมาชิกด้วยกันทั้งหมด 11 คน อันประกอบไปด้วย

##### **สี่จักรพรรดิราช Four Majesties**

**เจ็ดอภิรัฏฐาจารย์ Seven Excellencies**

* คณะผู้บัญชาการกองทัพ (Collegium Magistri Militum / College of Military Commanders) เป็นกลุ่มผู้บัญชาการของกองทหารกรีเช ซึ่งใช้เรียกผู้บัญชาการฝ่ายผู้พลัดหลงกับผู้บัญชาการของกรีเช โดยมีสมาชิกได้แก่
	+ เซบรุม ยาจีอานิส (Supreme Commander)
	+ บินบอกอส (Second Commander)
	+ อิกไคนอน (Grand Overseer of Sectors)
	+ อเล็กซิออส คอมนีนอส (Polemarch of Alexio Corps)
	+ คอนสแตนตินอส ออกัสตัส (Polemarch of Constantin Corps)
	+ จัสติอานอส ออกัสตัส (Polemarch of Justinia Corps)
	+ ฉินเหลียงอวี่ (Polemarch of White Lances Corps / General Lieutenant of Sectors)

## เหตุการณ์

### ยุทธการป้อมเนินเขา (B.C.E.2100, Around the late of summer)

ยุทธการป้อมเนินเขา เป็นเหตุการณ์ที่ริเริ่มโดยคณะผู้พลัดหลง ซึ่งต้องการจะขับไล่อิทธิพลของกองกำลังคนเถื่อนให้ออกจากแนวเทือกเขาฝั่งเหนือ และสร้างแนวป้องกันทางเนินเขาจากมาคอเดีย นครรัฐซึ่งหมายตาจะข้ามพรมแดนธรรมชาติเพื่อมาพิชิตนิคมกรีเชและขับไล่ฮาบอกก์ออกไปจากที่ราบเวร์-อาร์ซุม โดยอาศัยการแทรกซึมของคณะผู้พลัดหลงบางส่วน ทำลายข้าศึกด้วยยาพิษ และการบุกโดยใช้กองกำลังผสม ภายใต้การนำของขุนพลหลักทั้ง 5 ได้แก่ ผู้บัญชาการทหาร เซบรุม, จัสติเนียน, อเล็กซิออส, ฉินเหลียงอวี่, และคอนสแตนติน ทำให้สามารถพิชิตป้อมเนินเขาได้สำเร็จ และมีแผนทำการก่อสร้างป้อมอเล็กซิออสเพื่อใช้เป็นป้อมสังเกตการณ์และป้องกันข้าศึกจากทางใต้และตะวันตก