Ali Mumcu

## Özgeçmiş

Ali Aras Mumcu Türkiye’nin İstanbul şehrinde Orta halli denilebilecek bir ailenin en küçük çocuğu olarak doğdu. Kendisinden 4 yaş büyük bir ablası ve 8 yaş büyük bir abisi vardı. Sarı saçlı, kahverengi gözlü, 1,77 boyunda, 80 kilo ne zayıf nede çok kilolu birisiydi. Kolay sinirlenmeyen fakat sinirlenince durdurulması zor olan biriydi. Sinirlenmeden önce elleri abartı derecede titremeye başlardı, genellikle elleri titremeye başlayınca kendini kontrol edemeyeceğini bildiği için kalabalıktan uzaklaşabildiği kadar uzaklaşıp kendini kontrol altına almaya çalışırdı. Duygusal birisiydi duygularını herkesle paylaşmayı sevmeyen paylaştığında ise sadece en yakınındaki kişilere anlatırdı. Biraz kurnaz yapıda birisiydi. İnsanlarla birebir ilişkilerini iyi kuran birisiydi. Kalabalık ortamlarda biraz sessiz kalıyordu fakat iyi bir dinleyiciydi. Haksızlığa asla gelemeyen haksızlığın karşısında ne gerekiyorsa yapan birisiydi. Normalde biraz çekingen biriydi, fakat sevdiği insanlar söz konusu olduğunda çok cesur ve korkusuz bir kişiye dönüşüyordu. En kötü huyu bazı konularda umursamaz olmasıydı. Duygularını insanlar içinde göstermeyi güçsüzlük olarak görüyordu ağlayacağında ya da uzun uzun düşüneceğinde kendine bir yer seçip sadece uzaklara dalıp düşünürdü. Bazı şeyleri aklında fazla kurar ve bu kafasına uzun süre takılırdı, fakat kimseye söylemezdi kendi kendine düşünür ve çözümü bulursa bu konuyu söylerdi. Büyüklerine oldukça saygılı birisiydi aynı zamanda ufak yalakalıklar yapıp kendini yarandırmaya çalışırdı. Babası başına buyruk birisiydi eve geç saatlerde gelir ve işten çıktıktan sonra ise farklı yerlerde kumar oynardı. Babasını çocukluğunda çok göremedi erken uyuyordu ve babası eve çok geç geliyordu .Babasının bir araba tamircisi vardı. yapıyordu İşlerle genellikle abisi Ali ilgileniyordu. Annesi bir parfüm şirketinde patronun sekreterliğini yapıyordu. Annesiyle babasına göre daha yakındı fakat onla da aşırı bir sohbeti yoktu konuştuklarında genellikle dersleri hakkında konuşuyorlardı. Abisiyle arası daha çok arkadaş gibiydi. Evde kendini en yakın hissettiği kişi abisiydi, evde dertlerini genellikle abisiyle paylaşırdı. Ablası Merve eve geç gelen her gün farklı erkeklerle takılan birisiydi ablasıyla arası çok iyi değildi, fakat kız arkadaşlarıyla arasında sorun olduğunda ilk ablasının yanına giderdi. Çabuk sıkılan bir yapısı vardı .Doğup büyüdüğü Ümraniye’yi çok severdi. Orada doğup büyüdüğü için mutluydu. Arkadaşlarıyla arası iyi ve geniş bir çevresi vardı. En sevdiği renkler kırmızı, mavi ve siyahtı.. Baba tarafı Trabzonlu annesi ise Yunandı çifte kimliğe sahipti hayatı boyunca bunun artılarını kullandı. Sancılı bir çocukluk geçirdi babasını çok görememesinden dolayı, aynı zamanda annesinin de her zaman işe gidip gelmesinden dolayı başına buyruk bir çocuktu. Yaptıkları çok kontrol edilmez yanlış bir şey yaptığında ise sadece abisi gelip uyarırdı. Konu evdekilere taşınacak kadar büyüdüğünde ise babasından çok korkuyordu çocukluğunda babasını abisini döverken birçok kez izledi. Yanlış bir şey yaptığında ve yakalandığında abisinden babasına söylememesi için yalvarırdı. Okul hayatı liseye kadar çok iyiydi. İlk okulu Ümraniye ilkokulunda okudu. Okula ilk başladığında öğretmenlerini şaşırtmaya başlamıştı. Okumayı en erken öğrenenlerden birisiydi. Sınıftaki arkadaşlarıyla kısa sürede tanıştı. Tenefüslerde ya futbol oynardı ya da otoparkta park edili olan arabaları incelerdi. Ortaokulu ise Mehmet Akif İnan ortaokulunda okudu. Lisede ise dersleri kötüye gitmeye b aşladı geçimini arkadaşlarından sağlamaya başladı. Arkadaşlarına elektronik sigara, pazardan ucuza aldığı bereler i satmaya başladı. Cebine sağlam bir miktarda para girmeye başlayınca bu işi genişletmek istedi. Elektronik sigaralardan iyi para kazanıyordu fakat riskliydi. Yakalanmaktan korkuyordu, bu yüzdende işini fazla riske atmıyor vereceğini okul dışında veriyor ve sonrasında ise okulda normal bir şekilde oturup dersini dinliyordu. Elektronik sigaraları uyguna almasını sağlayan kuzeniydi kuzeni Ensar, en yakın olduğu kuzeniydi. Okul hayatı dışında ailesine yük olmamak için küçük yaşlarından beri para kazanmaya çalışırdı. Babası eve çok para getirmeyen birisi olduğu için çok ihtiyaçları olmasa da kendi özel ihtiyaçlarını karşılamak için küçük yaştan beri para kazanmaya uğraşırdı. İlk kendi kazandığı para 7 yaşındayken pazardaydı. 50 kuruşa su alıp suları soğuttuktan sonra yaz sıcağında 3 liraya satıyordu ticareti ilk orada öğrendi. Başkaları 4 liradan satarken o 3 liraya satınca onunkiler daha fazla satılıyordu. Kazandığı paraları biriktiriyordu. İyi para biriktiren birisiydi. İlk biriktirdiği parayla kendisine bir bisiklet aldı. Bazı zamanlarda özel zamanlarda da bayramlarda vesaire en yakın kuzeniyle mezarlıklara vesaire giderdi. Oraya ziyarete gelen kişilerin mezarlarını temizler ve oradan da para kazanmaya çalışırdı. Para kazanmayı kendine alışkınlık haline getirmişti. Bu işlerde genellikle kuzeni Ensar ile yapardı. Arabalara abartı derecede ilgisi vardı lise döneminde, babasının dükkanına yardıma giderdi. Bu durum derslerine kötü etki etmesine rağmen bu işi seviyordu. 16 yaşına geldiğinde araba kullanmayı tamamen öğrenmişti. Abisi bu süre boyunca aralıklarla gidip Arasa araba kullanmasını öğretiyordu. Para kazanmayıda ufak tefek öğrenmişti ve kendi çapında çevresinide kurmuştu. Bir gece eve geldiğinde annesiyle babasının tartışmasına tanık oldu, bu tartışmalar her zaman oluyordu fakat bu seferki farklıydı. Kavgaya sadece kulak misafiri oldu ve annesinin babasını patronuyla aldattığını öğrendi. Bu olayın üzerine babası bunu kendine yediremeyip evden hızlıca ayrıldı. Aras bunu kaldıramayıp babasının arkasından gitti fakat babası onu beklemeden gitmişti. Ailesinin yıkılışına şahit oluyordu. O akşam evde kalmak istemeyen Aras ve abisi tamirci dükkanlarına doğru gitti ve o geceyi orada geçirdiler. Babasının nereye gittiğini bilmiyordu ve bir şey yapacağından da korkuyordu . Korkuları da doğru çıktı, uyudukları gecenin sabahı tamircinin kapısında polisler vardı ve babasını soruyorlardı. Arası ve abisini sorguya aldılar. Karakoldan çıktıklarında Aras babası için endişeleniyordu. Bu olaydan birkaç gün sonra babasının hapse girdiğinin haberini aldı. Bu haber arası derinden üzmüştü, Annesinin de patronuna kaçmasıyla birlikte evde sadece 2 kardeş kalmışlardı. Abisi ve ablası kendi geçimini sağlayabilecek durumdaydı ev de babalarından onlara kalmıştı. Abisi de tamir dükkanına vurulan mühürü açtırmaya çalışıyordu. Bu sırada babasının alacaklı olduğu kişilere içeri girme haberi gitmeye başlamıştı. Bir gün lise 3. Sınıftayken eve tek geldiğinde kapı çaldı, kapıdakilerde haciz memurlarıydı. Babaları kumarbaz bir adamdı fakat bir yerlere borçlu olduğunu iki kardeşte bilmiyordu. Haciz memurları eve girmeden abisini aradı fakat abisi de bu duruma engel olamadı. Babasının yaklaşık 8 milyon TL gibi bir borcu olduğu ortaya çıktı ve eve de el konuldu. Aras aradan sadece ders kitaplarını ve kıyafetlerini kurtarabilmişlerdi. Tamirhanenin mührü açılmıştı, tek bir ofis vardı. Ofise 2 adet yer yatağı almışlardı. Aras abisine yardımcı olmaya çalışıyordu. Annelerinden halen ses seda yoktu onları bir başına bırakmışlardı. Ablası ise şehir dışında okulunu okuyordu, abisi hem Arasın hem de ablasının okul masraflarını karşılamaya çalışıyordu. Aras abisinin zorlandığını anlamıştı. Okulda eskiden yaptığı ticaretlere devam ediyordu bu yaptıklarında sadece kendi cep harçlığını çıkarabiliyordu. Babasının sicilini duyanlar ise artık tamirhaneye uğramamaya başlamıştı. Her gün akşam yemeği için derneklere davet ediliyorlardı. Genellikle bunlar taraftar dernekleri oluyordu. Derneğin içerisi tamirhaneye göre daha sıcaktı. Abisiyle Arası dernekte kalmaya davet ettiler ve abisi bu konuda biraz çekingendi fakat kabul etti. Aras lise son sınıfa geçmişti, aklında üniversite okumak yoktu fakat yabancı dile yatkın bir yapısı vardı. İngilizcesini oldukça geliştirmişti İngilizcesini genellikle turistler üzerinde kullanmaya başlamıştı. Kendine yeni ve daha kazançlı bir iş bulmuştu. Bu işten dolar veya Euro kazanıyordu ve 5 kazanması gerekirken 10 belkide 20 kazanıyordu. Turistik yerlere gidip yabancı insanlarla tanışıp muhabbet edip onlara birkaç yeri gezdiriyordu. Genellikle iyi paralar alıp saat geç olmadan derneğe gidiyordu. Abisi genellikle çok geç saatlerde gelirdi. Bir gün akşam dışarıda dolaşırken abisin bir arabanın içinde radyosunu çalarken gördü. Abisinin bir arkadaşı ise aracın farlarını söküyordu. Bunu gördüğünü belli etmemeye çalışıyordu arkadaşlarının yanında da bu anlaşılırsa rezil olurdu. O anlık bu durumu görmezden geldi fakat arkadaşlarının görüp görmediğini bilmiyordu. O günü akşam abisinin yanına gitti arkadaşlarıyla yıkık bir evin içerisinde ateşin etrafında ısınırken ve eğlenirken gördü abisi mutluydu. Abisinin mutlu olma sebebi ise esrardı arkadaşlarıyla birlikte hepsi mutluydu, Arasında mutlu olmaya ihtiyacı vardı fakat bağımlı olmaktan korktuğu için o ortamdan hemen uzaklaştı ve derneğe geri gitti. Abisinin kendisi ve ablası için çalıştığını biliyordu, o yüzde abisine de hak veriyordu. Abisine olduğunca yardımcı olmaya çalışsa da zorlandığının farkına varmıştı. Bunları yaşarken en günlerini birlikte geçirdiği en yakın arkadaşı Salih de doğduğu yere, Fransa’ya geri ailesiyle birlikte geri dönmüştü. Neredeyse her gününü onunla geçiriyordu. Dernekte geçirdiği bu uzun sürede Türkiye’deki çoğu dernekte olduğu gibi, kaldıkları dernekte de kumar oynatılıyordu. Orada kumar oynanırken bazen Aras da onlarla oynuyordu ama genellikle onu alışmamasını istediği için oyuna almıyorlardı. Fakat onlara olabildiğince orada yardımcı olmaya çalışıyordu ve yardım ederken nasıl oynanacağını vesaire öğrenmişti. Okul çıkışında bazı zamanlar kıraathanelere gidip ortaya para koyup oynamaya başladılar. Ortaya para konulduğunda Aras genellikle kaybetmiyordu. Lise son sınıfa geçtiğinde, hem kendi okulunda son yılıydı hem de ablası okulunu bitirmiş ve evlenmişti. Ablası evlendikten sonra büyük kardeşinin de durumunu öğrendikten sonra Arası evine aldı. Ablası uzun bir süre Aras’la konuştuktan sonra, Aras’a derslerini daha fazla çalışması gerektiğini söyledi. Aras’ın uzun süre sonra kendine ait bir odası olmuştu, ve kendini iyi hissediyordu. Hala okul çıkışında abisini ziyaret etmeye gider ve ablasına da yük olmamaya çalışıyordu. Abisinin kötü işlerden uzaklaştığını fark etti. Abisi tamirhaneyi daha işlek tutmaya çalışıyordu ve cebinde daha fazla para geçiyordu. Babası yıl sonunda cezaevinden çıkıyordu. Babası içerideyken ziyaretçi kabul etmesine rağmen gidemediler sadece bazen telefondan muhabbet edip birbirlerinin hal hatırlarını sordular. Babasının içerde olduğu süre boyunca annesiyle bir defa bile konuşmamıştı. Dile getirmiyordu fakat annesine kırgındı. Lise son sınıfın ilk dönemi bittiğinde arkadaşı Salih tarafından bir davet aldı. Taşındıkları dönemde irtibatı hiç kesmemişlerdi ve Salih’in ailesiyle de iyi bir ilişkisi vardı hepsi cana yakın insanlardı. Salih’le bir gece telefonla konuşurken ona Fransa’ya gelmesi için davet etti. Aras bu teklifi ilk olarak ablasına danışması gerekiyordu, ablası orada kendi geçimini sağlayabilmesi durumunda gidebileceğini ve elinden gelen yardımı yapacaklarını söyledi. Aras ablasının bu söyleminin üzerine abisinin yanına doğru gitti. Abisi en son bıraktığı gibi uzun zamandır yanlarında çalışan Naci usta ile bir arabanın tamirini yapıyordu abisine belgide son kez bir tamirde yardım edecekti. Abisine yardım ettikten sonra, Abisine de Fransa’ya gitme ihtimali olduğunu ve ne düşündüğünü sordu. Abisi ona orada bir yardıma ihtiyacı olursa araması gerektiğini söyledi ve Aras’a bir telefon numarası verdi. Verdiği numara ise vize işlemlerinde işini kolaylaştıracak birinin numarasıydı. Okulunun bitmesine 3 ay kalmıştı. Bu 3 ay içinde odağı vize almak ve yabancı dilini geliştirmekti. Bu 3 boyunca ilk defa bir kıza farklı hissetmişti. Sarışın, mavi gözlü ve yanağında gamzesi vardı. Aras’ın çok fazla sevgilisi olmamıştı flörtle meyi zaman kaybı olarak görüyordu. Genellikle yakın çevresi erkeklerden oluşuyordu. Aras kendisine değişik şeyler hissettiren o kıza kimseye hiç davranmadığı gibi davranıyor ve bakmadığı gibi bakıyordu. Bu durum arasın Fransa’ya gitmesine engel olabilirdi fakat sevgilisi de Aras’a engel olmadı. Sevgilisinin de maddi durumu Aras’tan kat kat daha iyiydi, Aras Fransa’ya gideceği zaman Sevgilisi de İngiltere New York’a okumaya üniversiteye gidecekti. Aras her şeye rağmen Fransa’ya gitti ama ilk başta yaptığı plandaki gibi değil. Lise hayatını bitirip gitti. Vize alabilmek için zorunlu bir okul göstermesi gerekiyordu, bu yüzdende kendine Fransa’nın Lyon semtinde bir dil okuluna girdi, okula girmesine Salih’in yakın bir arkadaşı çok yardımcı oldu. Aras kenarında biriktirdiği bir miktar parayla ve ablasının yaptığı bir miktar yardımla kendine uçak biletini aldı ve cebine bir miktar harçlık yaptı. Oradaki en büyük avantajı Salih’ti konaklamasını karşılıyordu ve buda Aras’a yeterince fazlaydı. Uçaktan ilk indiğinde kafası biraz karışıktı bilmediği bir dil, bilmediği bir şehir ve insanlar. Gelirken kendinden emindi fakat uçaktan indiği an biraz tedirginleşmişti. Gideceği evde kendine özel bir oda ayarlamışlardı ve beklediğinden daha sıcak karşılandı. Lyon’da babasının eskiden tanıştırdığı bir akrabası vardı. Lyon’un merkezinde bir Türk yemek restoranı vardı. Eleman ihtiyacı yoktu fakat Aras’a dükkanda bir iş ayarladı. Dükkandaki çoğu işle ilgilenmeye çalışıyordu, genellikle garsonluk yapıp masaları temizliyordu. .O restoranda yaklaşık 3 ay çalıştıktan sonra verdiği emeğe göre az para aldığını fark etti. Zam istediği zaman reddedilip sert bir tepki aldığında ise işten istifa etti. Kenarına bir miktar para koymuştu. Aklında kötüde olsa bir araba almak vardı. Arkadaşı Salih’in Renault Clio model bir arabası vardı. Biriktirdiği paranın büyük bir kısmını Salih’e verip arabada ortak oldular. Sonrasında ise bu arabayla kaçak taksicilik yapmaya başladı. Fransızlar kuralları oldukça katıydı, bu yüzdende kendisine yeni bir iş bulması gerekiyordu. İş ararken yaklaşık 3 hafta boyunca taksicilik yaptı, bu zaman içerisinde Salih sayesinde rahatça müşteri bulabildi. Müşteriler tanıdık olduğu için çok riskli de olmuyordu. Fransızcası iyi olmadığı için çoğu yere kabul edilmiyordu. İnsanlarla İngilizce konuşarak anlaşmaya çalışıyordu bu durumdan dolayı genellikle iş yerlerine kabule dilmiyordu. Eski iş yerine gidip patronundan özür diledi, patronun kabul etmesini beklemiyordu ama kabul etti. Akraba olmalarının da bunda biraz etkisi olmuş olabilirdi, ama zamanında Aras’ın babasının ona yardım ettiği için kabul ettiğini duyunca biraz şaşırmıştı. Bunları yaşarken Türkiye’de olan arkadaşlarını ihmal etmemeye çalışıyordu. Kendisine Fransa da bir çevre kurmuştu ama çoğu Türk olduğu için dilini çok geliştirememişti. Fransa da kaldığı sürede vize almasını sağlayan okula hiç gitmediği için haberi olmadan vizesi yanmıştı ve Türkiye ye dönmesi gerekiyordu. Vizesinin yandığını patronu sigorta yapmaya çalışırken fark etti. Kaçak işçi çalıştırmanın cezasının ağır olmasından dolayı her şeye rağmen, 1 ay daha çalıştıktan sonra işten de çıkartıldı. Tek tek oradaki arkadaşlarıyla vedalaştı ve kendine o günün akşamına bir uçak bileti aldı. Eve döndüğünde eşyalarını toplarken Salih in annesinin kendi annesiyle konuştuğunu gördü. Sonrasında ise Annesinin ricası ve Salih’in ailesine bir miktar para verdiği için Fransa ya çağrıldığını öğrendi. Valizini alıp sinirli bir şekilde evden ayrıldı ve havalimanına doğru yola çıktı. Havalimanında sorunsuz bir şekilde Türkiye’ye gitti. Havalimanından bir taksiye atlayıp tamirhanelerine doğru gitti ve babasını bir arabayı tamir ederken gördü. Babasına koşarak sarıldı ve o içerdeyken yaşadığı nerdeyse her şeyi anlattı. Babası bir süre daha ona yardımcı olamayacağını anlattı. Sonrasında sevgilisine ulaşmaya çalıştı fakat hem sosyal medyasını kapatmıştı hem de telefon numarasını değiştirmişti. Ayrıca tüm ortak arkadaşları tarafından da numarasını engelletmişti. Babasına abisini sormayı unutmuştu sonradan sorduğunda ise araba hırsızlığından içeri girdiğini öğrendi. Ablasına da yük olmak istemediğinden dolayı kendi başının çaresine bakmaya çalışıyordu. Cebinde biraz nakit parası vardı arabanın parasını geri almıştı ve kendini birkaç ay geçindirebilecek bir parası vardı. Yurt dışındaki yaşamın kolaylığının tadını almıştı ve tekrardan yurt dışına çıkmak istiyordu. İstanbul da kendi para kazanma yollarına geri dönmüştü turistleri İstanbul’u gezdirmekten iyi para kazanıyordu. Bir gün Amerikalı bir zengin turistle arası normalden iyiye gitmeye başladı. Birkaç gün mesajlaştılar ve onu kendine bağlamayı başardığını düşünüyordu. Kız Aras’a ona aşık olduğunu söylüyordu. Aras karşılıklı bir duygu beslemiyordu ama Amerika’ya gitmek için yalan söylemeye mecburdu. Kız kendinden yaşça büyüktü ve zengindi. Kız Aras’ı Amerika’ya çağırı ve Aras da evlenmezlerse gelemeyeceğini söyledi. Kız yaşından dolayı evlenmeye istekliydi ve bu cevabı olumsuz karşılamadı. Formalite amaçlı ilk başta yeşil pasaport almak için evlendiler. Amerikan vatandaşlığı almak için minimum altı ay evli kalmaları gerekiyordu. Kızın evi Chicago’nun en lüks yerlerinden birisinde oturuyordu. Kızın ailesinin evlendiklerinden haberi yoktu. Kızın abileri tehlikeli insanlardı, fakat kız ailesine Aras’tan bahsetmek kaçınıyordu. Kızın durumu son derece iyiydi birçok takısı vardı. Yaşadığı şehir suç oranı yüksek olan bir şehirdi. Eşi Elizabeth de genellikle Aras’ın ne iş yapıyorsun sorusuna kaçamak cevap veriyordu. Oraya geldiğinde Elizabeth’in arabasıyla uber yapmaya başladı. Geçimini uber yaparak sağlıyordu ve gayet iyi bir para kazanıyordu. Bu işi yaparken dilini geliştirdiği için bir yandan mutlu da oluyordu. Bir gün yine uber yaparken barın çıkışından birini aldı ve uzun süre muhabbet etti. Muhabbet ettiği kişi eşinin abisiydi, adam ilk arabayı bindiğinde arabayı kimden aldığını sordu ve Aras da eşinden aldığını ve kendine ek gelir elde etmek için uber yaptığını duyunca adam şaşırdı. Hem kardeşinin evli olduğunu bilmiyordu hem de beklemediği bir anda arabada Aras’ı görünce şoka girmişti. Adam bir anda sinirlenip arabanın sahibinin abisi olduğunu söyleyince Aras şoka girdi ve hızlıca eve sürmeye başladı. Elizabeth abisini sakinleştirmeyi başardı. Sonrasında ise Elizabeth in abisi Taylor Aras dan ilk dedikler ve sinirlendiği için özür diledi sonrasında ise başkasına kendini aldırıp kendi evine doğru geçti. Aras bu ailenin para kaynağını merak ediyordu. Sonraki gün Taylor’u aldığı yere tekrardan gitmeyi düşünüyordu, aldığı müşterilere onu aldığı ara sokağı sorduğunda oraya girmesinin tehlikeli olduğunu söylüyorlardı orada vurulabileceğini çok tekin yerler olmadığını söyledi. Merakına yenik düşüp tüm korkularına rağmen o sokağa girdi. Sokakta Taylor’un etrafında birkaç kişi olduğunu ve ellerine birkaç şey sıkıştırdığını gördü. Bunu gören Aras hızlıca oradan uzaklaştı. Bu olayın üzerine bir süre o mahalleye yaklaşmadı bile Taylor dan biraz çekiniyordu. Bir gün aldığı bir müşteriyi o mahallenin yakınlarında bir yere bıraktı, bir kez daha merakına yenik düşmüştü. Yolda o gün Taylor’un yanında gördüğü çocukları köşelerde beklerken gördü. Bu sefer mahalleye girdiğinde Taylor Aras’ı gördü ve durdurdu. Burada ne yaptığını sordu ve Aras da müşteri bıraktığını ve başka müşteriye gittiğini söyledi. Aras’a bir çanta verdi ve bunu bir adrese bırakması gerektiğini ve içine asla bakmaması gerektiğini söyledi. İlk başta biraz tedirgin ama kabul etti. Aldığı çantayı söylediği adrese bıraktı ve eve doğru gitti. Aracında binen müşterileri kaydetmek ve bir durum olduğunda kanıt göstermek için bir kamera vardı. Bu olayın üzerine çantada kötü bir şey olma durumundan dolayı videoyu bir flaş belleğe yükledi ve kameranın içindeki bilgileri sildi. Flash belleği her duruma karşı evde bir yere sakladı. Birkaç hafta boyunca başka bir olay yaşamadı. Aras çantanın içine bakmadığına pişman olmaya başlamıştı. Bir gün tekrardan o taraflara müşteri bıraktıktan sonra o mahalleye doğru gitti. Kamera kaydını tekrardan açtı ve Taylor onu bir kez daha durdurdu bu sefer arabasına bindi ve onu bir yere bırakmasını söyledi. Taylor’u bıraktığı yerin kapısında bekleyen arabaların hepsinin camı simsiyahtı ve kapıda bekleyen adamın belindeki silah belli oluyordu. Taylor Aras’a orada beklemesini ve geleceğini söylemişti. Yaklaşık 15 dakika bekledikten sonra Taylor geldi ve geri onu mahalleye bırakması gerektiğini söyledi. Mahalleye geldiğinde tekrardan ona bir çanta verdi. Çantadan esrar kokusu geliyordu. Strese kapılıp arabayı biraz hızlı sürdü ve bir polis tarafından kenara çektirildi. Kokunun polise gitmesinden korkuyordu. Polis kokuyu fark etmedi ve Arası hız yaptığından dolayı arabaya çok yaklaşmadan devam etti. Aras biraz tırsmıştı ve bu paketten sonra daha mahalleye müşteri dahi bırakmayı kabul etmeyecekti. Amerika’ya geleli çok zaman geçmişti Elizabeth le araları iyi gidiyordu. Vatandaşlığı almak için sadece 2 haftası kalmıştı ve Amerikan hükümetinin denetlemelerinden de geçiyorlardı. Aras bu iki hafta boyunca hiçbir olaya karışmamaya çalıştı ve öyle de oldu. Amerikan vatandaşlığını aldıktan sonra kafası daha rahattı ve daha rahat hareket ediyordu. Bir izin gününde evde Elizabeth in gizlediği bir miktar para buldu ve bu parayı dayanamayıp aldı ve bir süre kayıplara karıştı. Arabayı almamıştı araba tanındığı için tehlikeli olabilirdi. Kendine Chicago’nun güzel yerden bir ev tuttu ve güzel de bir araba aldı. Çaldığı paranın Taylor’un olduğunu öğrenmesi biraz geç olmuştu. Elizabeth Arası arayıp kaçması gerektiğini abisinin her yerde onu aradığını söylüyordu. Elizabeth Arası Los Santos da oturan bir arkadaşına gitmesini söyledi. Oraya gittiğinde bir süre onun evinde konaklayabileceğini söyledi ve numarasını verdi. Çaldığı paranın çoğunu yemişti, yaklaşık cebinde 600 dolar parası kalmıştı ve kendine o paranın bir kısmıyla uçak bileti aldı ve kalanını da oradaki ihtiyaçları için cebine koymuştu. Arabasını ve evini bırakıp taksiyle havalimanına gitti ve Los Santos’a doğru yola çıktı…