Odcinek 11 (fikcja)

Marta – mama, 39 lat

Damian – syn, 7 lat

Karolina – córka, 13 lat

Irena

Alicja

Łukasz

Elżbieta

## Opis

Na rozmowę o pracę przychodzi 43-letnia Anastazja. Najpierw opowiada fakty o sobie: jest matką wychowującą 8-letniego syna i nianią od kilkunastu lat, która pracowała u czterech rodzin. Potem kandydatka pyta rodziców, w jakim wieku są ich dzieci. Cieszy się, gdy się dowiaduje, że mają 7-letniego syna, bo twierdzi, że świetnie by się dogadał z jej dzieckiem. Potem Anastazja mówi, że – gdyby została tu zatrudniona – zorganizowałaby w domu Irka i Marty przyjęcie urodzinowe z okazji zbliżającej się rocznicy urodzin jej syna, na którą zaprosiłaby jego kolegów i znajomych rodziny. I że najlepiej by było, gdyby impreza trwała do nocy, a później żeby wszyscy mogli zanocować w tym domu. I wszystko miałoby się odbyć bez obecności właścicieli. Irek i Marta są zdziwieni tą propozycją. Kiedy Marta pyta, ilu gości miałoby wtedy przyjść, Anastazja odpowiada, że 70. Rodzice nie zgadzają się na to i mówią, że nie są zainteresowani współpracą z panią.

Druga kandydatka, która pojawiła się tego samego dnia, to 34-letnia Irena. Kandydatka jeszcze nie pracowała w charakterze niani, ale ma doświadczenie w opiece nad dzieckiem, bo ma swoje, które obecnie ma pięć lat. Następnie Marta, zwracając się do niej „pani Ireno”, pyta ją, czy byłaby w stanie przygotować obiad. Kandydatka odpowiada, że nie nazywa się Irena, tylko Matylda. Marta się dziwi, bo ona wcześniej przedstawiła się jako Irena, zatem zwraca się do niej „pani Matyldo”. Odpowiada, że mogłaby bez problemu zrobić obiad dzieciom. Chętnie pomogłaby im także w odrabianiu lekcji czy w odprowadzaniu do szkoły i do domu. Rodzice mówią, że będą z nią w kontakcie i dziękują za rozmowę.

Dzień później przychodzi na dzień próbny Irena vel. Matylda. Niania zapoznaje się z dziećmi, a rodzice wychodzą z domu i idą do pobliskiej przyczepy, w której będą oglądać pracę kandydatki na nianię. Na początek niania bawi się z Damianem w różne zabawy, jednak po kilku minutach kończy zabawę i idzie do pokoju, w którym jest szafa z ubraniami. Zaczyna w niej grzebać i wybiera różne ubrania, które zanosi do salonu. Gdy widzi dzieci, pyta się ich, co one robią w jej domu. Uznaje ich za intruzów i każe im natychmiast opuścić mieszkanie. Dzieci myślą, że to jest tylko zabawa i żart, jednak opiekunka naprawdę chce je wygonić. Dzieciom udaje się jej uciec i zamknąć w swoim pokoju. Niania nie nadążyła za nimi biec i myśli, że już ich nie ma. Potem przebiera się w ubrania, które wygrzebała. Irena zaczyna zmieniać wystrój salonu, przestawia meble, zdejmuje zasłony, obrazy, chowa zdjęcia Irka i Marty. Później stwierdza, że w domu trzeba przeprowadzić generalny remont, dlatego dzwoni do ekipy remontowej, z którą umawia się na spotkanie. Gdy słyszy bawiące się dzieci, bierze z kuchni duży nóż i udaje się z nim do ich pokoju. Każe im opuścić dom, bo jak nie, to ich zabije. Rodzice wracają do domu. Opiekunka każe wszystkim wyjść z jej domu. Zaczyna ją boleć głowa i gdy Irena łapie się za głowę, wypada jej nóż z ręki, który Irek przejmuje. Niania dostaje ataku paniki i chce zadzwonić na policję, bo „obcy ludzie włamali się do jej domu”. Wspólnie rodzicom udaje się wyprowadzić Irenę z domu. Okazuje się potem, że cierpiała ona na rozdwojenie jaźni.

Na następny dzień do domu Irka i Marty przychodzi 78-letnia Alicja. Rodzice są zaskoczeni, że staruszka chce się zająć dziećmi i pytają się kandydatki, czy na pewno by sobie poradziła z 7-latkiem. Odpowiada, że skoro poradziła sobie u schyłku II wojny światowej, to tym bardziej da radę z dużym chłopcem. Potem opowiada historię, że jak była mała i gdy była jeszcze II wojna światowa, to jej ojciec strzelał do Niemców, a potem go złapano i rozstrzelono na jej oczach. Jej matka schowała ją do szafy, gdy Niemcy nachodzili ludzi w mieszkaniach. W tej chwili Irek próbuje jej przerwać i zapytać, jaki ma związek ta historia z opieką nad dziećmi. Po tym Alicja podnosi głos na niego i każe mu nie przerywać. Następnie nazywa go bandytą, bo twierdzi, że jest potomkiem Niemca, który zabił jej ojca, bo jest ponoć do niego podobny. Opowiada, że Irek jest synem lekarza, którego zabił na Śląsku w wieku 16 lat i przejął ogromny majątek. Później (wskazując na niego palcem) mówi, że widziała go w telewizji w programie, w którym pokazywano portrety osób poszukiwanych i że na jednym z nich był Irek. Później Irek chce na spokojnie wyprowadzić Alicję, jednak ta nie daje się dotknąć i nie ma zamiaru wyjść. Dalej krzyczy, że Irek i Marta są mordercami i krzyczy „mordercy, mordercy, mordercy!”, że oni chcą zamordować ją i każdą kandydatkę na nianię, a potem zwłoki wykorzystywać seksualnie. Wyciąga z torebki butelkę wody święconej, którą oblewa rodziców. Następnie klęczy na podłodze i modli się, i nie chce stamtąd wyjść. Marta w tym czasie dzwoni po pogotowie.

Tego samego dnia odbywa się drugie spotkanie, tym razem z 29-letnim Łukaszem. Kandydat był trenerem szkolnej drużyny piłkarskiej, jednak zrezygnował z tego stanowiska i postanowił skupić się na jednostkach. Mówi, że chętnie zagrałby w piłkę z Damianem, mógłby pomóc mu w lekcjach, a nawet gotować. Jego proponowana stawka za godzinę to 15 złotych. Rodzice mówią, że odezwą się do niego wieczorem i kończą spotkanie.

Kolejnego dnia przychodzi zaproszony na dzień próbny Łukasz z piłką. Pokazuje Damianowi piłkę, w której są podpisy różnych piłkarzy. Rodzice zostawiają opiekuna w domu i idą do przyczepy. Łukasz idzie z chłopcem przed dom, by tam zagrać z nim w piłkę nożną. Grają przez jakiś czas. Następnie mówi, że o 18.00 zacznie się w telewizji mecz Bayernu Monachium z FC Barceloną, który musi koniecznie obejrzeć i pyta chłopca, czy poogląda razem z nim. Damian mówi, że nie ma ochoty oglądać meczu. Łukasz zaprasza do domu swojego kolegę, z którym ma zamiar obejrzeć mecz. Prosi go, by przyniósł ze sobą zgrzewki piwa i jedzenie. Łukasz włącza telewizor i nastawia na kanał sportowy. Po jakimś czasie przychodzi kolega Łukasza z prowiantem i z szalikami sportowymi. Stoją w kuchni, zaczynają gadać o meczu, potem palą papierosy. Siadają na kanapie przed telewizorem i zaczynają oglądać, popijając piwo. Łukasz kibicuje Bayernowi, a jego kolega Barcelonie. Gdy ulubiona drużyna Łukasza strzela gola, ten wydaje okrzyki radości i kpi z kolegi. Natomiast gdy drużyna kolegi zdobywa gole, ten także krzyczy. Po półtorej godzinie wygrywa Bayern Monachium. Łukasz ze szczęścia oblewa się piwem. Kolega ma pretensje do niego, że marnuje piwo. Potem Łukasz zaczyna obrażać jego ulubioną drużynę oraz jej fanów. Zdenerwowany kolega Łukasza bierze telewizor i wyrzuca go przez okno, a potem szarpie się z Łukaszem. Rodzice wracają do domu i pokazują nagranie z kamery. Grożą koledze Łukasza, że pokażą policji nagranie, w którym zniszczył ich mienie. Łukasz i jego gość wychodzą.

Ostatnia kandydatka na nianię przychodzi następnego dnia – jest nią 47-letnia Elżbieta, która mówi, że pracowała jako niania we Włoszech, gdzie mieszkała przez 20 lat. Tam też ukończyła kurs pierwszej pomocy. W pracy niani nie zdarzyło się u niej żadne przykre doświadczenie. Ma także doświadczenie ze swoimi dziećmi, które urodziła za granicą. Rodzice kończą rozmowę i będą z nianią w kontakcie.

Następnego dnia przychodzi na dzień próbny poznana na rozmowie Elżbieta. Irek i Marta zostawiają dzieci pod opieką niani i idą do pomieszczenia, w którym będą śledzić każdy jej ruch. Początkowo opiekunka gra z dziećmi w planszówkę. Następnie wyciąga swój telefon i zaczyna do niego gadać. Nazywa telefon Andrzejkiem i mówi, że ma bardzo seksowne klawisze i seksowny wyświetlacz. Potem go całuje. Gdy dzieci pytają, dlaczego niania gadała do telefonu, ta mówi, że ona rozmawia z każdym przedmiotem i zaprzyjaźnia się z nimi. Nadaje im imiona i prowadzi z nimi monologi, bo nie czuje się wtedy osamotniona. Później Ela idzie do kuchni i zaczyna rozmawiać z meblami. Stół nazywa Januszkiem Pępuszkiem, który zaczyna całować i przytulać. Mówi do niego, że ma bardzo ponętne nogi. Następnie przytula żyrandol, telewizor, lodówkę i kiełbasę. Bierze doniczkę z kwiatem, kładzie na stół, siada naprzeciwko niego i rozpoczyna z nim rozmowę. Mówi: „Mmm, jak ty ładnie pachniesz. Też bym tak chciała”, potem smaruje się nim i dalej mówi „Chciałaby mnie pocałować? No, pocałuj mnie!”, po chwili całuje kwiatek i mówi „Och, czuję, że mnie kochasz. Och, tak, och, tak”. Idzie do sypialni, w której grzebie w szafie z ubraniami. Wyciąga z niej sukienkę i zaczyna z nią tańczyć. Potem chowa ją do torebki. Idzie do łazienki i przytula się do muszli klozetowej, potem wyciąga z niej deskę, którą całuje i zakłada później na głowę. Bierze też i przytula kosmetyki, biżuterię i telefon leżący na blacie kuchennym. Następnie kradnie te rzeczy. W tym czasie rodzice wracają do domu. Marta pokazuje nagranie z kamery, w którym widać, jak kradnie przedmioty. Każą zwrócić zabrane przez nią rzeczy, jednak ta nie zamierza. Twierdzi, że to są jej przyjaciele, którzy wolą być z nią, a nie z nimi. Siłą wyciągają jej torebkę, zabierają ich rzeczy, oddają Eli torebkę i odprowadzają do wyjścia.