Thalvon

Księstwo imevardzkie, założone w 1351 roku przez hrabiego Vitauta Vernadina. Ostatnim panującym księciem był Velin Lloyd, thalvański możny z rodu o korzeniach acrońskich. Stolicą Thalvonu jest Learpholl.

## Podział administracyjny

Księstwo podzielone jest na 3 hrabstwa:

* Orothal ze stolicą w Learpholl
* Bevarden ze stolicą w Raglan
* Zhodin ze stolicą w Bheag

## Geografia

Thalvon to ziemia gór i równin. 1/3 powierzchni państwa zajmuje pasmo Gór Szarych, z najwyższym szczytem - Górą Walki - wznoszącą się na 5342 m.n.p.m. Na północy państwa rozciąga się Równina Thalvańska, nazywana potocznie Złotą Równiną, ze względu na rozciągające się po horyzont złote pola zboża i pszenicy. Na zachodzie kraju mieści się Puszcza Devveńska. Mówi się, że bardzo powszechne są tam nielegalne elfie osady, jednak nie padł nigdy rozkaz by je unicestwić. Obecnie ma to być najbezpieczniejsze dla nieludzi miejsce w całym Imevardzie.

## Spuścizna elfów śnieżnych

Nieopodal Raglan, w dolinie Gór Szarych mieszczą się największe w całym Imevardzie ruiny elfiego miasta. Niegdyś była to stolica ludu Erc'htud - Ishve Thalor. Spekuluje się, że obecna nazwa księstwa inspirowana była nazwą elfiej stolicy ludu śniegu. Największą pozostałością po elfiej stolicy, oraz zarazem jedyną budowlą naprawioną i po dziś dzień wykorzystywaną przez Imevardczyków jest Świątynia Pani Krwi, wybudowana oryginalnie przez lud Gwad'tud we współpracy z Lundvegami. Obecnie jest to siedziba Kongregacji Krwi w Thalvonie.

## Kultura

Księstwo mimo pogromów na ludności elfiej wciąż mieni się swoistą mieszanką pomiędzy kulturą vasviańską a kulturą elfów śnieżnych. Wpływy rodzimej ludom vasviańskim (a co za tym idzie, rodzimej również ludowi thalvańskiemu) kultury stale toczą ciche boje z narzucaną przez Veuthów kulturą, znaną pod nazwą imevardzkiej, jednak scentralizowaną na wartości avgardzkie (porządek, hierarchia, siła) oraz zbieżne z Świętymi Prawami Wyznania Krwi. Kultura vasviańska zaś w centrum stawia lud i jego tradycje. Popularny jest weń etos chłopski, co umniejsza nieco wpływom szlachty w tym księstwie. Licznie i hucznie obchodzone są tradycyjne święta, przejęte z Wiary Pradawnych i przekonwertowane na swe kongregacyjne odpowiedniki. W tradycji Thalvanów leży umiłowanie ojczystej ziemi, pamięć o korzeniach vasviańskich i pielęgnowanie zwyczajów, które takim samym kultem cieszą się w Wamgrodzie oraz Vondorrze. Dodatkowo Thalvanie w swej tradycji posiadają też umiłowanie wolności (co może być wynikiem losu Wielkiego Księstwa Vasviańskiego, przymusem wcielonego w Cesarstwo Rendonu i stopniowo odzyskującego wolność) oraz poszanowanie dla wszelkich odmienności, choć okraszone dużą dozą nieufności.

## Ludność

Thalvon w większości zamieszkują Thalvanie, jednak ich samych można podzielić na tych z korzeniami elfickimi, z korzeniami ludzkimi oraz z korzeniami mieszanymi. Szacuje się, że przed pogromami co 3 mieszkaniec Thalvonu był pochodzenia elfickiego lub mieszanego. Dziś jest to co 100 mieszkaniec. Do dnia dzisiejszego Thalvon jest ostoją dla mieszańców, którzy w innych częściach Imevardu są ofiarami szeroko zakrojonych prześladowań.

## Prawa w księstwie

Thalvon jest imevardzką stolicą magii. Od lat działa tam prężnie Uniwersytet Magiczny w Learpholl. Prawo do używania magii jest tam zliberalizowane i przypomina pod względem prawnym podejście veuthckie do prawa posiadania broni. Jeżeli chodzi o prawo do posiadania broni, wymagane jest do tego specjalne zezwolenie od nadrzędnej instytucji. W przypadku szarego obywatela jest to zazwyczaj baron. Thalvon był też historycznie pierwszym księstwem Imevardu, które uwłaściło chłopów, dając im prawo do posiadania własnej ziemi. Warto wspomnieć, że jest to też jedyne księstwo Imevardu, które w swej strukturze prawnej umieszcza Rady Starszych, czyli równą lordostwu komórkę prawodawczą. Są to przedstawicielstwa danych gmin, złożone z sołtysów okolicznych wsi, którzy wśród szlachty ogłaszają swoje postulaty i mają do tego pełne i niezbywalne prawo. Mają oni również prawo do zawetowania postulatów szlachty z którymi się nie zgadzają.

## Wojsko

W kwestii wojskowej Thalvon jest dość ubogi. Funkcjonuje na jego terenie Gwardia Armii Imevardzkiej. Do 1786 funkcjonowała Błękitna Dywizja, wchodząca w skład Sprzymierzonej Armii Imevardu, jednak została rozwiązana dekretem księcia Velina Lloyda. Księstwo to posiada najpotężniejszą marynarkę Wysp Imevardzkich - Błękitną Flotę. Jedna z flotylli ów formacji, flotylla "Bratja", stacjonuje w porcie w Amstelvoren w ramach współpracy militarnej pomiędzy księstwem Thalvonu oraz księstwem Argathu.

## Religia

Thalvon jest księstwem w większości oddanym Królowej Krwi, jednak akceptowana na jego ziemiach jest również wiara w Laevratha. Wierzy w niego sam książe Lloyd, a w Learpholl istnieje jedyna w Imevardzie kaplica poświęcona temu bóstwu. Niewielki procent (około 2%) mieszkańców identyfikuje się jako wyznawcy rodzimej wiary Vasvian - wiary w Pradawnych. Jest to jednak grupa wyznaniowa uparcie tępiona przez Kongregację Krwi, pomimo interwencji ze strony pałacu książęcego, nakazujących zaprzestania ów prześladowań.

## Kwestia elfów

Bardzo łagodne podejście Thalvanów do kwestii elfów jest zapisane w thalvańskiej tradycji. Nie chodzi jednak jedynie o umiłowanie wolności i szacunek dla odmienności - bowiem lud ten na mocy Konkordatu Światła z 1697 roku zrównał w prawie lud człowieczy i elfi, co przyczyniło się do złagodnienia stosunków pomiędzy obiema rasami na tym terenie. Małżeństwa mieszane były bardzo powszechne. Ten stan zakończył się w 1777 roku wraz z rozpoczęciem na ziemiach Thalvonu Pogromu Stulecia. Obecnie w Thalvonie zamieszkują oficjalnie jedynie mieszańce. Pozostała przy życiu po czystkach populacja elfów żyje głęboko w Górach Szarych i uparcie odpiera wszelkie próby dostania się do nich, traktując je jak ataki.

W Thalvonie prężnie funkcjonuje również elfia sekta - Krąg. Od rozpoczęcia się Pogromu Stulecia zdołała ona pozyskać dziesiątki członków oraz rozbić elfią enklawę w Puszczy Devveńskiej. Obecnie mówi się, że ów sekta skupia się na głębszym poznawaniu tajników martwej magii oraz okazjonalnie dokonuje ataków na okoliczną ludność.

## Miasta

Najbogatszym, a zarazem najstarszym miastem Thalvonu jest Learpholl, będące historycznie pierwszym miastem założonym na tych ziemiach przez elfy śnieżne. Learpholl jest również głównym ośrodkiem eksportu żywności na cały Imevard, a częściowo również na Wielki Kontynent. Miasto jest domem Błękitnej Floty - najpotężniejszej floty Marynarki Wojennej Imevardu. Pierwszym miastem wzniesionym przez rendońskich kolonizatorów na ziemiach Thalvonu jest Raglan, będące wówczas ludzkim ośrodkiem operacyjnym w pogrążonej w zgliszczach śnieżno-elfiej stolicy, Ishve Thalor. Stopniowo miasto to zaczęło rozwijać się, by obecnie nosić miano stolicy hrabstwa Bevarden. Po Konkordacie Światła było to miasto z największą ilością elfiej populacji, zapewne ze względu na okoliczne ruiny Świątyni Światłości Pana.