Son Ahit

Drixth, Yeşil ve Miel ile konuşmak üzere yola çıkmıştı. Başında olacağı ve aynı Ø’nun yaptığı gibi yücelteceği bir topluluk istiyordu fakat Ø onu sürekli olarak geri çeviriyordu. Kail’Xan’lar Drixth’i bir efendi olarak görmüyorlardı. Bu katlanılmazdı. Eğer Ø’nun bir halkı varsa kendisinin de olabilirdi. Dileğini yerine getirmesi için onu zorlamalıydı. Kafasına planlar kurarak yolculuğunu tamamladı. Yeşil’in evi olan Shaalion Ormanında aşıkları buldu. Onlarla konuştu ve ikisini de Ø’ya karşı doldurdu. Tüm Öz’ü yoğuracağını ve ahengi bozacağını söyledi. Yavaş yavaş akıllarını zehirledi. Hatta bunları söylerken kendisinin ahenksiz formundan şikayet ediyordu. Bu şikayeti onu zor bir durumda bıraktı. Yeşil ona yardım etmek istiyordu ve sözlerinin yalan olduğunu bilmiyordu. Onu ahenge kavuşturmak adına kendisine yardım teklif etti. Onun ahenksizliğini durdurabilecek güce sahipti. Onu aralarına katabilirdi. Doğayı idame ettirdiği gücü harcayarak onun Öz’ünü geri getirebilirdi. Drixth ise bu teklifi reddetmenin kendisini açığa vurmak olacağını biliyordu. Fakat bunu kabul edemezdi. Aklına o anda pis bir yalan geldi. Yeşile Ø’yu durdurması gerektiğini söyledi. Yoğurulmamış bir Öz asla onu durduramazdı. Fakat Öz’ün ahengine sarılmak istediği için kendisine hapis Kail’Xan’lar getireceğini söyledi.

Kail’Xan’ları yurtlarından kopartıp Yeşil’e getirdi. Onların sınırlarını yok etti ve Öz’lerini dünyaya saldı. Drixth’in ilk defa yoğurduğu Öz’ler onlar oldu. Kendisi ile bir olmaları bahanesiyle parçaladığı bedenleri yoğurmaya çalıştı. Onları hizmetkarları haline getirmek istiyordu.

İşinde pek başarılı değildi fakat parçaladığı bedenler daha önce yoğurulmuştu. Bir bedene girmeye yatkındılar ve Yeşil’in gücü ile kutsanmışlardı. Yarı ruhani yarı materyal bir form alarak garip bir halka dönüştüler. Drixth onlara ket vuramadı ve onları doğaya saldı. Doğadaki varlıklar ve habitatlar ile bütünleşerek onlarla bir oldular(Diyarkıranlar).

Drixth sürekli olarak Yeşil ile zaman geçirmeye başladı. Onu sürekli olarak doldurdu ve aklını zehirledi. Bu artık Ø’yu kızdıran bir mesele olmaya başlamıştı. Drixth’in yaptıklarını kaldıramıyor ve onu durdurmak istiyordu. Bu yüzden taviz vermeye hazırdı. Drixth’i huzuruna kabul etti ve Nap’Heiros ve Kail’Xan’lara bir halk vereceğini söyledi. Yitmiş olanları yeniden dünyaya getirecekti. Onları bir hizmetkar yapmayacaktı ancak bunu açıkça söylemedi. Bunu zeki bir hamle olarak görüyordu ve yaptığı şeyin sıkıntılara bir son vereceğini sanmıştı, fakat binlerce yıl sürecek başka sıkıntılara yol açacağını bilmiyordu…

Böylece Yenidendoğanlar yeniden dünyada yürüdüler. Drixth tüm azameti ile onların karşısına çıktı. Yenidendoğanlar gerçekten de muhteşem varlıklardı. Öz’leri ile birdiler. Aldatılamaz ve yanıltılamazlardı. Görüşlerinin sınırı yoktu. Ferasetleri engin bir denizdi sanki. Ve iradeleri sarsılmak bir kaleydi. Drixth ve yandaşı Kail’Xan’lar ile Nap’Heiros’lar onlara büyük ve güçlü gözükmeye çalıştıysa da Yenidendoğanlar bunu kavrayamadı. Onları bir dost olarak gördüler. Hatta bazıları onları kendilerinden aşağı bile gördü. Yenidendoğanlar ile büyük dostluklar kuranlar da oldu. Orthorod, Kreynora, Zeretho, Shan (Yeşil’in iyi kalpli diyarkıranların başına koyduğu efendi), Tmielnis, Miel ve nicesi onlarla ilimlerini paylaştı ve onlarla birlikte yaşadı.

Tüm bu yaşananlar Drixth’i deliye döndürdü. Shan’ı kaçırdı. Amacı emrindeki varlıkları onun gücü ile kontrol etmek ve hizmetkarı haline getirmekti. Fakat Shan kaderini anladığında Yüce Yılan’a yalvardı. Çocuklarını yanına alması ve onları saklaması için yakardı. Yüce Yılan onu duydu ve çağrısına cevap verdi. Shan’ın çocuklarını aldı ve onları sakladı. Fakat onun diyarı Tha’el’in özüne tersti. Bu varlıklar burada yaşayamazdı. Bu yüzden onlara yeni bir yeti kazandırdı. Artık ne dengeye ne de kaosa aittiler. Ahenk’in acımasız yapısı ruhlarını parçalamayacaktı. Artık onlar iki diyarın da çocuklarıydı. Artık onlar Diyarkıranlar’dı.

Drixth Shan’ı aldı ve götürdü. Onun Öz üzerinde kontrol sahibi olmasını sağlayan gücü istiyordu. Shan feryad etti “Ahenk’e diz çöktüremezsin. Sen Öz’den var olmadın. Sadece bir kılıfsın. Sadece Ahenk’in bozunmuş bir halisin. Ahenk seni yok edecek” fakat Drixth dinlemedi. Onu Ûlok adasına götürdü ve işkence etti. Büyük bir gölün üzerine onu gerdi ve gücünü sömürdü. Shan çığlıklar içerisindeydi. Drixth içerisindeki tüm gücü emdi. Ahenk tüm varlığını yakıyordu ama emmeye devam etti. Daha fazlasını istiyordu. En sonunda kendisi de acıya dayanamaya kadar sömürdü Ahenk’i. Shan öldü ve Elementler Hiçliği’nde parçalanan Öz’ü serbestçe dolanmaya başladı. İleriki zamanlarda ateş ve buzun düzenli olduğu rastgele bir noktada varlığı hayat bulacaktı ve materyalize olarak Shay düzlemini oluşturacaktı.

Drixth ise emdiği gücü özümseyemiyordu. Onu kontrol edemedi. Ve bu güç yavaş yavaş onu yok etmeye başladı. Varlığı yavaş yavaş dağılıp hiçlikte kayboluyordu. Ancak gölün içerisinden bir kadın çıkageldi. Drixth’i kucakladı ve onu yok oluştan kurtardı.

Fakat bunu iyi bir yüreğe sahip olduğu için yapmamıştı. Drixth ile amacı aynıydı. İkisi de Ø’dan intikam almak istiyorlardı. Adaya ismini veren, yoğurma zanaatinde usta olan kadın buraya bağlıydı. Ø onu bu adaya hapsetmişti. Onun bendini ancak Ø kadar güçlü birisi kırabilirdi. Drixth’ten bunu diledi fakat yapamayacağını biliyordu. Ûlok ise ona yıllardır planladığı şeyi anlattı.

Ruhu böylesine bir güce sahip olan tek kişi Ø değildi. Yeşil’de aynı şekilde mükemmel güçlü bir Öz’e sahipti. Ancak önce gücünün materyalize olması gerekiyordu. Açığa çıkan Öz’ü Ûlok yoğurabilirdi ancak öncelikle bu özün açığa çıkması gerekiyordu. Ahenk’in bozulması ve onu dengede tutanın yok olması. Yeşil ölmeliydi.

Drixth hemencecik yola koyuldu ve yeniden diyara indi. Bu sefer Yenidendoğanlar’la oldukça iyi anlaşıyormuş numarası yapıyordu. Onlara zanaatlerini öğretti. Burada mutlu olduğu imajını Ø’ya verdikten sonra artık Yeşil’e yaklaşmanın zamanı gelmişti. Bu sefer dikkat çekmeyecekti.

Yeniden eski dostu Yeşil’in yanına döndü. Ondan af diledi. “Bizler büyük bir ahengin içerisindeki unsurlarız sadece. Denge asla bozulmaz. Denge asla çarpıtılamaz. Ancak ben dengeyi çarpıttım. Bir varlığın sonunu getirdim ve karşılığında hiçbir şey vermedim. Başlayanın sonlanması ve dengenin yerini bulması adına huzuruna geldim. Kendi Öz’ümü feda edeceğim. Kendimi Ahenk’e bağışlayacağım.”

Yeşil özrünü kabul etti ve onu Ahenk ile sardı. Ancak kaosu ancak kaos kırabilirdi. Drixth’in materyal benliğinin içindeki Öz’ün ortaya çıkması için öncelikle benliği yok olmalıydı. Yeşil bunu biliyordu ve sadece bir süreliğine kendisini kaosa sürüklemeyi göze alarak Drixth’in benliğini kırmaya başladı.

Fakat Ahenk’te çoktan bir yara açılmıştı. Kaos ve düzen arasındaki kapılar aralanmıştı ve bu Öz Musluğu her zanaatkar tarafından fark edilebilirdi.

Ûlok bu yarık açılır açılmaz Yeşil’in Öz’ünü yoğurmaya başladı. Yeşil ihanete uğradığını anlamıştı. Fakat kaosa karşı koyamıyordu. Ahenk asla kaosa karşı koyamazdı, sadece ondan kaçınabilirdi.

Fakat Yeşil kaçmayacaktı. Binlerce yıldır Ahenk’in huzurunda salınmıştı. Miel’e kendisini yok etmesini emretti. Ve Miel’de öyle yaptı. Ahenk ve kaos arasındaki ufak yarığı paramparça etti ve tüm Öz’ün materyal dünyaya akmasına sebep oldu. Bu devasa gücü kaldıramayan Ola’el’de tüm doğa dengesini ve yaşamını yitirdi. Birçok varlık kötülükle ve düzensizlikle bozundu. Bilinçlerini kaybederek akılsız birer katil haline dönüştüler. Yeşil’in yarattığı her şey yok olacaktı. Geriye çok az zaman kalmıştı.

Yeşil içerisinde kalan son Öz ile ahdetti :

*“Çocuklarım, benliğimden var olmuşlar ve gücüm ile yaşam bulmuşlar. Sizler gibi nicesine hayat verdim, sizler gibi nicesini yaşam ile doldurdum. Tüm diyarı yeşile bürüdüm. Ancak şimdi benden geriye pek az şey kaldı. Benim olanı size bağışlıyorum. Mirasımı yaşatın. Elveda…”*

Çoğu Yeşil’in Son Ahdine cevap verdi. Diyarkıranlar’ın çoğu Ola’el’den yeniden Tha’el’e geldi. Bozunup kötülüğe meyletmeyen hepsi onun sözünü takip etti. Shaalion Ormanı’nda (Ahenk’in Son Efendisi’nin Ormanı), Yeşil’in yok olduğu yerde bir ateş yandı. Turkuaz renkli bir ateşti bu. Tüm çocukları onun etrafına toplandılar ve doğayı hayatta tutacak olan ritüele başladılar.

Ancak Miel orada değildi. Zira alması gereken bir intikamı vardı…