Shire

**Shire** – kraj hobbitów, położony na północnym zachodzie Śródziemia w Eriadorze, nad rzeką Brandywiną. Na początku Trzeciej Ery wchodził w skład Królestwa Arnoru, a następnie Arthedainu, by po ich upadkach stać się niezależnym państwem. Na początku Czwartej Ery Shire został włączony przez króla Elessara w skład Zjednoczonego Królestwa, ale jako w pełni suwerenne państwo. W samym języku hobbitów, jego nazwa brzmi *Sûza.*

Obszar Shire został zaludniony przez hobbitów w Trzeciej Erze, kiedy to opuścili oni ziemie na wschód od Gór Mglistych, w dolinie Anduiny. Władcy innych królestw nie interesowali się tym niewielkim kraikiem, nawet Sauron ignorował hobbitów. Niewielu też ludzi o nich słyszało, wkładając historię o niziołkach między bajki.

## Historia

### Początki

Przed zasiedleniem ziem Shire'u przez hobbitów były to żyzne tereny Arnoru, ale w wyniku powolnego upadku królestwa stały się opustoszałe. Właśnie z tego powodu król Arthedainu, Argeleb II, w Fornoście wydał oficjalną zgodę, dzięki której hobbici mogli się osiedlić na tym obszarze. Stało się to w roku 1601 TE, gdy niziołki z Bree pod dowództwem Marcha i Blanca przybyli do owej krainy, która od tej pory zwana była Shire. Król zażądał jedynie, by hobbici troszczyli się o kamienne drogi i mosty oraz by wspierali królewskich posłańców.

Proces osiedlania się hobbitów w Shire zakończył się po trzydziestu latach. Wtedy to także nastał Wielki Mór (TE 1636) – zaraza, która opanowała całe Śródziemie i spowodowała osłabienie królestw ludzi, nie szczędząc także niziołków, którzy mimo wielkich strat przetrzymali ją.

Mali Ludzie uważali się za poddanych króla aż do czasu całkowitego upadku królestwa w 1974 TE. Shire stało się wtedy niezależnym państewkiem, a władzę królewską zastąpiono urzędem thana. Jako pierwszy ten urząd piastował od 1979 TE Bukka z Moczarów.

### Okres względnego spokoju

Niewielkie rozmiary Shire, brak znaczenia strategicznego i politycznego długo zapewniały bezpieczeństwo tej krainie. Ponadto była chroniona przez Dúnedainów i Gandalfa, którzy pilnowali granic i zatrzymywali intruzów. Jedynymi obcymi, którzy wędrowali przez Shire, byli krasnoludowie, podróżujący Wielkim Gościńcem Wschodnim, który biegł przez ojczyznę hobbitów do ich kopalń w Górach Błękitnych. Sporadycznie poruszali się tędy także elfowie wędrujący do Szarych Przystani.

W 2340 roku TE thanem został Isumbras I, jako pierwszy przedstawiciel rodziny Tuków na tym urzędzie. W tym samym roku Gorhendad Oldbuck przeprawił się przez Brandywinę i zmienił nazwisko na Brandybuck, a do granic Shire nieoficjalnie został włączony Buckland, czyli Marchia Wschodnia. Po ponad 300 latach od objęcia urzędu przez pierwszego Tuka w 2683 TE thanem został Isengrim II, który rozpoczął budowę Wielkich Smajalów.

### Trudne lata

Po ponad 1000 lat od założenia Shire nieświadomi powrotu Saurona hobbici starali się dalej żyć według własnego rytmu, jednak otaczający ich wielki świat im w tym nie pomagał. W TE 2740 orkowie wznowili napaści na Eriador, a już 7 lat później wkroczyli do Shire, kiedy to w Bitwie na Zielonych Polach w Północnej Ćwiartce niziołki pod dowództwem Bandobrasa Tuka rozgromili nieprzyjaciela, a wydarzenie to zostało zapamiętane na długo i oplecione wieloma historiami.

Po przezwyciężeniu jednego przeciwieństwa losu przybywały następne. Tak w latach 2758 - 2760 TE nastał okres tak zwanej Długiej Zimy, a następnie Chudych Lat. Czas ten hobbici przetrwali, jak to wspomniał Gandalf, tylko dzięki wzajemnej solidarności i wytrzymałości.

Po niemalże dwustu latach od tych zdarzeń w TE 2911 do Shire dotarło kolejne niebezpieczeństwo, wyjątkowo ostra zima obejmująca obszar całego Eriadoru, zapamiętana mianem Srogiej Zimy. Podczas jej trwania Brandywina oraz inne rzeki regionu zostały skute lodem, a do krainy przybyły białe wilki z północy, które atakowały żyjącą tam ludność, w tym mieszkańców Shire. Na szczęście dla niziołków i ten okres przeminął, a oni dalej mogli kontynuować swoje spokojne życie.

### Wyprawa Bilba Bagginsa

Po tych wydarzeniach aż do 2941 TE w Shire panował spokój i dobrobyt. W tym to roku hobbit Bilbo Baggins wyruszył wraz z kompanią krasnoludów oraz Gandalfem na wyprawę w celu odzyskania królestwa Ereboru, ojczyzny kompanów, z łap smoka Smauga. Przez to wydarzenie w kraiku zapanował niemały zamęt, gdyż od dawna żaden hobbit nie zdecydował się na takie przedsięwzięcie. Po powrocie niziołka rok później nie cieszył się on już zbyt dobrą opinią wśród pobratymców, którzy uważali go odtąd za wariata. Przede wszystkim swoim powrotem Bilbo nieświadomie naraził Shire na wielkie niebezpieczeństwo, ponieważ podczas wyprawy odnalazł, jak się później okazało, Jedyny Pierścień. Ku szczęściu całej krainy, następne 76 lat przeleżał u Bilba w sekrecie przed Sauronem.

W międzyczasie hobbita wielokrotnie odwiedzali przyjaciele, których zdobył podczas podróży, co spowodowało większe zainteresowanie Shire niż dotychczas. Dnia 22 września TE 3001 odbyło się wielkie przyjęcie z okazji 111. urodzin Bilba, na które zjawiła się niemal cała ludność Shire'u. Tego samego dnia hobbit oświadczył, że opuszcza ojczyznę i tak też zrobił. Zostawił za to w kraju swojego bratanka Froda oraz powierzył mu Pierścień, wkrótce bowiem młodzieniec miał odegrać jeszcze istotniejszą od niego rolę w historii państwa hobbitów.

### Wojna o Pierścień

Od czasu opuszczenia Shire przez Bilba i zostawieniu skarbu bratankowi Gandalf dla bezpieczeństwa składał coraz częstsze wizyty w Shire, by mieć oko na Pierścień oraz Froda. W TE 3018 czarodziej przybył do Hobbitonu, gdy po pojmaniu Golluma zdawał już sobie sprawę, że Nieprzyjaciel wie, kto ma Pierścień i gdzie leży jego kraj. Frodo wraz ze swoim ogrodnikiem, przyjacielem Samem natychmiast wyruszył w niebezpieczną wędrówkę. W tym samym czasie do Shire przybyli Czarni Jeźdźcy i przejęli kontrolę nad Gościńcem. Gdy Frodowi, Samowi oraz Merremu i Pippinowi, którzy do nich dołączyli, udało się zbiec z Shire, zrobiły to także Upiory i kraj na razie pozostał bezpieczny, choć przybycie napastników wywołało duży strach i w każdej chwili kraik mógł zostać zaatakowany, tym bardziej, że Nazgûle rozproszyły pilnujących granic Strażników. Do dnia upadku Saurona Shire pozostało nietknięte. Jeden z Nazguli, Khamûl, ścigał Froda aż do Mostu na Brandywinie, a Czarnoksiężnik z Angmaru wezwał Upiory Kurhanów, żeby uwięzili każdego hobbita przechodzącego przez Kurhany.

Gdy wydawało się, że nic już nie zagraża krajowi niziołków po ostatecznym rozwianiu Cienia, dnia 22 września TE 3019 do Shire przybył Saruman. Czarodziej przejął władzę, a urząd burmistrza przekazał Lotho Sackville-Bagginsowi. Sprowadzili oni opryszków, dzięki którym mogli utrzymać panowanie. W tym czasie w Shire nastąpiła wielka przebudowa. Przeprowadzono gruntowne uprzemysłowienie kraju, jak również wprowadzono godzinę policyjną oraz kontrole na granicach.

Ten stan rzeczy zmienił się po powrocie do Shire Froda, Sama, Merrego i Pippina miesiąc po inwazji Sarumana. Wtedy to zorganizowali oni bunt hobbitów i doprowadzili do Bitwy nad Wodą. Po zwycięstwie schwytali czarodzieja oraz wygnali opryszków z krainy.

### Po wojnie

Hobbici zaczęli redukować szkody wyrządzone przez Sarumana i jego podwładnych. Dzięki ich wysiłkom przywrócono stan kraju sprzed Wojny o Pierścień. Od tej pory w kraju zapanował dawny spokój.

W roku 17 CE, dzięki dekretowi króla Gondoru, Elessara, Shire stało się niezależnym państwem pod protektoratem Zjednoczonego Królestwa. W tym samym dokumencie zabroniono ludziom wkraczania do kraiku. W 31 roku Aragorn oficjalnie uznał Marchię Zachodnią jako część Shire.