รอนโด ออฟ บลัด/เนื้อเรื่อง

> *อื่นๆ ดู คาสเซิลเวเนีย: รอนโด ออฟ บลัด*
>
>

หลายร้อยปีผ่านไป ผู้คนอาศัยอยู่กันอย่างสงบสุข และสามัคคี ไม่มีใครสังเกตเห็นเงาที่ปรากฏในหมู่พวกเขา ความรู้สึกขุ่นมัวในความมืด ความชั่วร้ายกัดกินวิญญาณของพวกเขา แรงผลักดันจากความบ้าคลั่งของพวกเขาสร้างกลุ่มปีศาจขึ้นมา ในที่สุดพวกเขามารวมตัวกันเพื่อเรียกพลังแห่งความมืดด้วยเลือดชั่ว เพื่อช่วยพวกเขาจากการทรมานโดยคาดหวังว่าโลกใหม่จะเริ่มขึ้น ความชั่วร้ายก็ถูกสร้างขึ้นมาอีกครั้ง สิ่งมีชีวิตที่เป็นอมตะในยามวิกาล ผู้สามารถเปลี่ยนรูปร่างเหมือนหมาป่า ค้างคาว หรือหมอก และกินเลือดของมนุษย์ แดร็กคิวล่า เจ้าแห่งความมืด ผู้เดินอยู่ท่ามกลางพวกเรา

บาทหลวงนอกรีตชื่อ แชฟต์ ได้พยายามคืนชีพแดร็กคิวล่าได้สำเร็จ แต่ยังต้องการเลือดของหญิงบริสุทธิ์ในการฟื้นพลังให้แก่แดร็กคิวล่าอย่างเต็มตัว ทำให้ต้องบุกไปที่หมู่บ้านที่อยู่ใกล้กับปราสาทแดร็กคิวล่า แล้วจับหญิงสาว 4 คนไปทำพิธี 1 ในนั้นคือ อองเน็ต หญิงผู้เป็นที่รักของ ริคเตอร์ เบลมอนต์ ในระหว่างที่เธอกำลังถูกจับตัวก้ได้ตะโกนเรียกชื่อริคเตอร์ แดร็กคิวล่าได้ยินชื่อก็รู้ได้ทันทีว่าเธอเกี่ยวข้องกับศัตรูเก่าของมัน จึงได้บอกว่า ให้เก็บนางเอาไว้ก่อน มันได้ความคิดน่าสนุกขึ้นมาแล้ว แชฟต์จึงจับตัวนางไป

ในขณะนั้นริคเตอร์ออกเดินทางไปนอกหมู่บ้านเพื่อฝึกวิชา พอทราบข่าวจึงรีบเดินทางกลับ แต่ระหว่างทางถูกขัดขวางโดย เดธ เขาสามารถหลบการโจมตีของเดธได้ มันจึงหลบหนีไป พอถึงหมู่บ้านก็พบว่าสายไปเสียแล้ว หมู่บ้านถูกเผาทำลาย หญิงสาวถูกจับตัวไป แส้ในมือกำแน่น โชคชะตาที่มิอาจหลีกเลี่ยงได้ เขาฝ่าเข้าไปถึงปราสาทของแดร็กคิวล่า ที่นั่นเขาได้พบกับ แชฟต์ ที่กำลังทำพิธีกับเด็กหญิงคนหนึ่ง ในระหว่างที่กำลังชื่นชมพลังอันแข็งแกร่งของเด็กผู้หญิง ริคเตอร์ก็เข้ามาขัดขวางพิธี มันจึงรีบหายไปตัว

หลังจากช่วยออกมาจากวงแหวนเวทย์ได้ เธอก็ได้แนะนำตัวว่าชื่อ มาเรีย เรนาร์ด เด็กหญิงอายุ 12 ปี เพื่อนสาวของอองเน็ตที่ถูกแชฟต์จับตัวไปเช่นกัน มาเรียก็ทักว่า นี่เหรอคือริคเตอร์ คนที่อองเน็ตพูดถึงบ่อย ๆ เธอเองก็เดินทางเข้ามาที่ปราสาทเพื่อตีตูดพวกคนเลว แต่ก็โดนจับมาเหมือนกัน ริคเตอร์ก็บอกว่างั้นก็กลับบ้านไปเถอะ พ่อแม่เป็นห่วงแย่ เธอก็ทำหน้าบึ้ง บอกว่าพ่อแม่เธอไม่อยู่แล้ว และอีกอย่างทั้งคู่ก็เป็นนักล่าแวมไพร์ด้วย จึงขอติดตามริคเตอร์ไปด้วย แต่เขาไม่ยอมเพราะเกรงว่าจะเป็นอันตราย เธอจึงได้โชว์พลังของสัตว์ผู้พิทักษ์ทั้ง 4 ได้แก่ เบียกโกะ แมว, เก็งบุ เต่า, เซย์ริว มังกร และซูซาคุ นกคาร์ดินัล ทำให้ริคเตอร์เห็นว่าเธอมีพลังแกร่งกล้า และไม่น่าเป็นห่วงเท่าไหร่ เธอจึงถามว่าแบบนี้เราเป็นเพื่อนกันได้ใช่มั้ย เขาก็จับมือกับเธอและให้ติดตามไปด้วย

ระหว่างทางริคเตอร์ได้ช่วยเหลือหญิงสาวอีก 2 คนได้สำเร็จ คือ เทร่า พยาบาลสาว และ ไอริส ลูกสาวของหมอประจำหมู่บ้าน ทั้ง 2 ได้มอบเครื่องรางที่จะช่วยให้ริคเตอร์ทำภารกิจได้สำเร็จ ริคเตอร์และมาเรียเดินทางไปยังเรืออัปปาง และได้พบกับเดธ นับเป็นอีกครั้งที่เดธถูกปราบอย่างน่าสมเพช ระหว่างนั้นแดร็กคิวล่าได้ไปเยี่ยมอองเน็ตในห้องขัง เธอได้หยิบมิดขึ้นมาขู่จะฆ่าตัวเองเพื่อไม่ให้แดร็กคิวล่าใช้เลือดของเธอ เขากระหยิ่มยิ้ม

“เจ้ากลัวอะไรรึ เจ้าเองก็จะได้ประโยชน์จากการมอบโลหิตให้ข้าเช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นความงดงามและชีวิตนิรันดร์”

“ถ้าข้าจะกลายเป็นคนอำมหิต ข้ายอมตายดีกว่า”

“ทำไมถึงมองข้าเป็นคนอำมหิต ถ้าการมีชีวิตอยู่ของข้าคืออำมหิต โลกใบนี้ก็อำมหิตเช่นเดียวกัน ทุกคนบนโลกก็อำมหิตไม่แพ้กันมิใช่หรือ ถ้าเป็นเช่นนั้น ข้าก็จะเป็นแสงสว่างที่จะปกครองพวกเจ้าทั้งหมด”

แชฟต์เห็นว่าริคเตอร์และมาเรียกำลังเดินทางมาเยี่ยมเยียน จึงได้เข้ามาแจ้งต่อแดร็กคิวล่า มันจึงผละตัวจากอองเน็ต และไปรอต้อนรับอยู่ที่ห้องบัลลังก์ ในขณะที่แชฟต์ได้ปลุกชีพสัตว์อสูรที่ทั้งคู่ได้ปราบไป กลับขึ้นมาใหม่อีกครั้งเพื่อถ่วงเวลา แต่ก็ไม่พ้นฝีมือ ทั้งสัตว์อสูร และแชฟต์ ถูกโค่นลงในเวลาไม่กี่นาที

ริคเตอร์บุกเข้าไปในหอคอยที่แดร็กคิวล่ารอคอยอยู่ จนได้พบกับอองเน็ต เธอเห็นมาเรียก็ตกใจที่ริคเตอร์มาเสี่ยงอันตรายด้วย เขาบอกว่าเขาห้ามมาเรียไม่ได้ ปล่อยให้ติดตามมาด้วยก็คงง่ายกว่า เขาบอกให้มาเรียพาเธอกลับไปที่หมู่บ้าน เพราะเคลียร์เส้นทางให้แล้ว ส่วนเขาจะต้องไปต่อ เพราะสายเลือดมันเรียกร้องเขา อองเน็ตกล่าวทั้งน้ำตาเพราะเป็นห่วงริคเตอร์ว่า ได้โปรดกลับมาอย่างปลอดภัย ไม่รอช้า ริคเตอร์รีบบึ่งไปยังยอดของหอคอย เจ้าแห่งราตรีกำลังรอคอยเขาอยู่

“ตายซะเจ้าปีศาจ โลกใบนี้ไม่ใช่สถานที่สำหรับเจ้า” ริคเตอร์ตะโกน

“มันก็ไม่ใช่ด้วยพลังของข้าหรอกนะที่ทำให้ข้าได้กลับมา แต่เพราะความโลภของมนุษย์ต่างหาก และพลังที่แข็งแกร่งของข้าคือความยุติธรรมของโลกใบนี้” มันตอบ

“เป็นการกล่าวหาที่เห็นแก่ตัวมาก มนุษย์มีหลักธรรมชี้นำและประสานจิตใจพวกเขา และปรารถนาที่จะก้าวไปข้างหน้าด้วยกัน”

“แล้วมันไม่จริงเหรอที่ความโลภได้ขับเคลื่อนด้านมืดของมนุษย์ และความศรัทธาก็ช่วยชี้นำด้านมืดนั้น”

“แค่ความกระหายพลังมันไม่ใช่สิ่งที่ขับเคลื่อนมนุษย์หรอก มันคือความรัก ความเคารพ และความใจกว้างต่างหาก คือสิ่งที่ชี้นำมนุษย์ที่แท้จริง”

“วิปริตนัก” แดร็กคิวล่าพลุ่งพล่านขึ้น แก้วไวน์ในมือหล่นลงสู่พื้น เสียงแก้วแตกกระจายไปทั่วห้อง “ข้าจะพิสูจน์เองว่าความคิดของใครมันถูกต้อง.. ด้วยความตาย”

สิ้นเสียง การต่อสู้ก็เริ่มขึ้น ริคเตอร์สาดแส้ใส่เจ้าแห่งความมืดอย่างไม่หยุดยั้ง ด้วยความเก่งกาจของแดร็กคิวล่าในครั้งนี้ ริคเตอร์ก็พลาดท่าและอาจกำลังจบชีวิตลง มาเรียที่พาอองเน็ตออกจากปราสาทได้อย่างปลอดภัย ก็รีบวิ่งกลับเข้ามาแล้วใช้พลังสัตว์ผู้พิทักษ์ช่วยเหลือริคเตอร์ ริคเตอร์จึงกลับมามีพลังเต็มเปี่ยมและเอาชนะแดร็กคิวล่าในที่สุด ทั้งคู่วิ่งออกมาจากปราสาทที่กำลังถล่มได้อย่างปลอดภัย แสงตะวันฉายขึ้นมาขจัดความมืดมิด ภารกิจครั้งนี้สำเร็จอย่างสมบูรณ์แบบ