Karogak Przyjaciel Świata

### Pseudonimy

Przyjaciel Świata, Morski Podróżnik, Odkrywca Głębin, Łowca Potworów, Poszukiwacz Przygód

## Informacje osobowe

### Relacje

Towarzyski i przyjacielski dla każdego

**Karogak Przyjaciel Świata** zwany również **Morskim Podróżnikiem, Odkrywcą Głębin, Łowcą Potworów, Poszukiwaczem Przygód** - najbardziej znany ork na świecie, który słynął ze swojego zachowania. Chciał poprawić wizerunek orków na świecie poprzez pomoc każdemu. Musiał w tym czasie przejść wiele cierpienia i poniżania, ale udało mu się i stał się symbolem dla wielu. Jego pomnik do dziś stoi w stolicy Retrii z napisem w każdym znanym języku.

## Wygląd

Karogak w ciągu swojego życia wiele się nie zmieniał. Przez większość swojego życia miał wygoloną środkową i przednią część głowy, a tylne włosy były związane w wiele warkoczy. Miał również krótką brodę sięgająca do szyi. Jego oczy były niebieskie w lekkim szarym odcieniu. Jego skóra była zielona i typowa jak na orka. Był bardzo mocno umięśniony jak na Kra’torczyka przystało. Mierzył 2 metry wzrostu i ważył dosyć sporo co było widoczne. Wiele osób bało się na jego widok patrząc na jego masę mięśniową. Nosił zależnie od klimatu inne ubrania. Podczas zimy miał na sobie grube sztywne skóry. W miarę ciepłą pogodę nosił na sobie lekkie szaty. W olbrzymie temperatury nic na sobie nie nosił oprócz kilku pasków na biodrach, krótkich spodni i szerokiego kapelusza. W chwili śmierci miał 132 lata.

## Cechy i charakter

Karograk był towarzyski. Nikogo nie traktował gorzej niezależnie od rasy i pochodzenia, a do wyżej urodzonych zwracał się z szacunkiem. Kiedy mógł pomóc robił to i nikomu nie odmawiał. Wierzył, że dobro mu się kiedyś odpłaci jeśli będzie pomagał. Kiedy trzeba było dbał o swoich towarzyszy jak tylko mógł. Kiedy tylko mógł pomagał biednym pieniężnie i fizycznie. Przez osoby z którymi spędził dużo czasu określany był mianem prawdziwego, wyrozumiałego przyjaciela, który nie zasługuję na krzywdy jakich doświadczył.

## Umiejętności

### Walka bronią

Karogak od młodości uczył się walczyć bronią. Najbardziej przypadły mu do gustu młoty i miecze. Nauczył się też jednak walczyć inną bronią czyli toporami, bronią drzewcową, maczugami, sztyletami i innymi. Nauczył się nawet korzystać z łuku, kuszy i rzucać nożami co z jego siłą dało całkiem dobre wyniki. Na jego cześć nazwano również kilka stylów walki i ataków jego imieniem.

### Odporność na ból

Nie wiadomo jak, ale Karogak nie odczuwał w pewnym stopniu bólu i czegokolwiek innego. Po prostu jakiekolwiek uderzenie, niska czy wysoka temperatura robił na nim mniejsze wrażenie niż na innych. Dzięki temu dało mu to przewagę w wielu walkach z potworami, ponieważ te nie mogły go tak łatwo zranić. Wielu czarodziejów, lekarzy, medyków i cyrulików mu się przypatrywało aby znaleźć przyczynę tego stanu, ale żaden nie dał rady.

### Wrodzona charyzma

Karogak mimo swojego pochodzenia i reputacji orków miał w sobie coś co dawało mu charyzmę. Miał wrodzony dar przekonywania i uspokajania. Każdy na początku rozmowy miał o nim nieprzyjemne zdanie, ale wraz z czasem to nastawienie się zmieniało. Karogak potrafił mówić w taki sposób, że każdy rozmówca rozumiał, że ten olbrzym nie jest zły, lecz ma wielkie serce.

### Sztuka przetrwania

Karograk nie miał na początku łatwo i musiał nieraz samemu zdobywać jedzenie z lasów aby móc przetrwać. Nauczył się dzięki temu jak łatwo przeżyć w dziczy. Potrafił również skórować zwierzęta i zdobywać z nich inne trofea. Potrafił tworzyć obozowiska w koronach drzew aby potwory go nie atakowały. Przez swoje koczowanie w lasach znalazł wiele starych ruin.

### Wiedza o potworach

Przez swoją podróż po całym Karslirze Karogak poznał mnóstwo potworów. Był niemalże we wszystkich miejscach i stoczył walki z każdym potworem i jego odmianą. Zdobył dzięki temu wiedzę na ich temat, a następnie ją spisał w jednej księdze. Do dziś ta księga jest używana przez łowców potworów jako źródło dobrej i sprawdzonej wiedzy.

### Poliglota

Przez podróż po wielu krainach i państwach poznał dużo języków, dialektów i akcentów. Potrafił się posługiwać nimi w ogromnej ilości. Znał wiele orkijskich dialektów, ludzkich języków, elfickich mów, drakońskiego słownictwa i trzymanego w tajemnicy języka krasnoludów. Jako pierwszy ork poznał język wroga bo mu tego udzielono.

## Historia

### Młodość

Niewiele wiadomo o jego dzieciństwie młodości i pochodzeniu. Wiadomo, że jego rodzice byli mieszczanami. Matka była córką bogatego kupca, a ojciec dobrym kowalem. Odziedziczył przez duży majątek. Niestety pewnego dnia do ich miasta przyszła plaga zwaną Ospą Jakrucką. Wybiła wtedy w całym Kra’tora połowę populacji jak nie więcej. Jego rodzicę i rodzeństwo niestety zmarło zostawiając go samego w wieku 14 lat. Musiał przez to sam sobie radzić. Znalazł jakąś prostą pracę aby mieć stałe źródło zarobku.

Kiedy osiągnął 29 lat kupił broń, zbroję i wyruszył w podróż jako najemnik. Służył w wojnach oraz wykonywał inne zlecenie aby ciągle zarabiać. Trwało jakieś 7 lat zanim nie postanowił zostać łowcą potworów. Przez plagę w królestwie potworów się namnożyło i mało kto na nie polował. Dzięki ich liczebności miał na głowie dużo roboty, ale przynosiło mu to spore zyski. Pewnego dnia jednak uznał, że wyruszy w podróż aby zwiedzić świat i pokazać dobrą stronę orków.

### Podróż do elfów

Karogak postanowił wyruszyć do Lagdry i tam zacząć poprawę opinii. Nie został ciepło powitany, mieszkańcy obrzucali go kamieniami, warzywami i innymi przedmiotami karząc mu wypierdalać. Karogak nie dał się jednak i nocował w lasach polując na zwierzynę aby przetrwać. Przy okazji przechadzał się drogami wsi słuchając plotek. Kiedy słyszał o potworach w okolicy szedł jak najszybciej tam aby je zabić. Mieszkańcy dziwili się, że potwory tak nagle znikają bez śladu. Kiedy wyszło na jaw, że to Karogak patrzyli na niego lepszym okiem i pozwolili mu nocować w normalnym domu. Karogak spędził w Lagdrze około 2 lata zanim wyruszył gdzie indziej. W tym czasie miał już opinię porządnego łowcy, ale jeszcze nie był szanowany jako ork. Ciągle mieszkańcy woleli aby ktoś z ich rasy zabijał potwory, a nie obcy brutalny ork.

### Zwiedzenie Cvuneru

Jego następnym celem stał się Cvuner, które było przeciwne orkom jak krasnoludy wodzie. Cvunerczycy nienawidzili orków i nadal nie nawidzą. Z drugiej strony orkowie nienawidzili Cvunerczyków z wzajemnością. Nie przeszkodziło to jednak Karogakowi tam wyruszyć i szerzyć dobre słowo. Miał problem aby w ogóle tam dotrzeć, ale w końcu dzięki dużej łapówce ktoś przewiózł go na łodzi. Tam było jeszcze trudniej niż w Lagdrze. Mieszkańcy od razu rzucili się na niego z bronią, ale ten wyciągnął swoje wyposażenie i rzucił na ziemię. Cvunerczycy byli tak zdziwieni, że zamiast go zabić wzięli go do więzienia. Spędził tam 5 dni podczas których był przesłuchiwany i poniżany, ale ten nadal mówił, że nie chcę niczego złego i jego celem jest pomoc. W końcu wypuścili go razem z jego dobytkiem i powiedzieli że zobaczy jakie jest życie.

Karogak jednak nie zmienił swojego podejścia. Mieszkańcy nadal byli dla niego nieuprzejmi i nie chcieli orka. Ten im jednak pomagał nawet jeśli nie prosili. Zdziwienie było dla nich tak duże, że w końcu zaczęli z nim rozmawiać i pytać z czego to wynika. Ten im odpowiadał szczerze i z prawdą “Chcę zmienić myślenie innych o orkach i pokazać, że nie każdy ork jest zły”, w następnych latach część tego zdania stała się mottem Karogaka i jego symbolem.

### Afera w Drunr

Po 5 latach spędzonych w Cvunerze na pomaganiu mieszkańcom, którzy go polubili uznał, że trzeba zmienić miejsce. Wyruszył tam gdzie teoretycznie powinni go zabić. Drunr stało się jego celem. Wiedział co może mu się tam stać, więc przygotował się najlepiej jak to było możliwe. Miał przy sobie jedynie kij, proste szaty, brak jakiejkolwiek zbroi i torbę z podarkami. Wyruszył tak przygotowany na granicę.

Szedł po stromych górach aż podszedł pod bramę strażniczą gdzie stali wartownicy przepuszczający do kraju. Ci byli gotowi go zabić, ale ten po prostu podszedł przed nich położył kij, ściągnął szaty, otworzył torbę, klęknął z pochyloną głową i czekał. Wartownicy zdziwieni sytuacją wpuścili go, ale zaprowadzili do posterunku gdzie miał czekać na krasnoludzkiego szlachcica. Gdy ten przybył Karogak odbył z nim długą rozmowę, nigdy nie mówił o czym dokładnie była, ale dzięki niej Kartkin Gimmgonson przyjął go do siebie na pewien czas. W czasie swojego pobytu w górach zbijał tam lokalną faunę, która była dla mieszkańców bardzo niebezpieczna. Sytuacja była taka sama jak w Cvunerze i mieszkańcy zaczęli go powoli lubić i szanować. Opowieści o nim zaczęły już powoli krążyć na Północnym Kontynencie.

### Wyprawa na Południowy Kontynent

Po 3 latach spędzonych w Drunr i pokazaniu, że orkowie mogą być dobrzy i nie wszyscy są tacy jak są pokazywani zyskał symbolem przyjaźni krasnoludów. Dzięki niemu mógł wejść spokojnie do Robere bez problemów. Wybrał się do kolejnych krasnoludów aby tam szerzyć dobre słowo. Znów spotkał się z niezbyt przyjemnym powitaniem, ale dzięki eskorcie krasnoludów z którą przybył nie było mu trudno się przedostać. Wtedy ci zaczęli w miastach i wioskach opowiadać o jego czynach jakich dokonał nie chcąc nic w zamian. Mieszkańcy na początku niechętnie przyjęli go z ciekawości aby zobaczyć co potrafi. Miał w górach dużo okazji do zaprezentowania się przez co zyskał rozgłos i poważanie. Krasnoludy widząc jego dokonania i dobre chęci spędzali z nim razem czas bawiąc się pijąc jak równy z równym. Zyskał dzięki temu wielu znajomych, a kupcy których poznał sławili jego imię nie tylko w Robere, ale też poza nim.

### Chwała na pustyniach

W Robere przesiedział aż 8 lat ponieważ plugastwo, które się tam panoszyło było niemałym wyzwaniem. Karogak też nie szczędził sobie wyśmienitego krasnoludzkiego piwa oraz rozmów. Jego następnym celem stał się Zavrent gdzie postanowił zastosować inną taktykę. Jako, że drakoni i orkowie nie mieli między sobą żadnych konfliktów to tam postanowił być zwykłym łowcą potworów. Kiedy przybył do Porentu długo tam nie gościł, ale pomógł bardzo mocno z niektórymi potworami. Spotkał się nawet z dziedzicem tronu Tarmakiem znanym potem jako Tarmak IV Śmierć Pustynii, który chwalił jego umiejętności i misję.

Spędził więcej czasu z Zavrentcie, który był pełen wielu ciekawych miejsc i niebezpieczeństw w postaci potworów. Walki które odbywał razem z innymi łowcami przyniosły mu chwałę i poważanie. Każdy był niesamowicie zdziwiony widząc jego umiejętności. Dawał sobie nawet radę z skorperusami, które nawet dla doświadczonych łowców były problemem, a on mógł pokonać nawet 3 naraz. Jego sława zaczęła być słyszana nie tylko Rsetr, ale krążyła już po Katren.

### W głąb Katren

Przez ciepły klimat ziem drakonów spędził tam tylko 3 lata, ale za to rozsławił mocno swoje imię. Następnie wyruszył do innych krajów Katren gdzie polował na potwory i poprawiał opinię. Zwiedził Burg, potem Grafee, zatrzymał się z Debranie, odwiedził Mratun, Maller. Był też u swoich odległych krewnych z Dyn’bra i Gru’hut. Na sam koniec postanowił wybrać Rowan Wschodni i Rowan Zachodni. Była to bardzo ryzykowna decyzja ze względu na nienawiść mieszkańców do orków, ale musiał spróbować. Tam sam się zdziwił kiedy mieszkańcy przywitali go z otwartymi rękami i podarkami. Chcieli spotkać orka, który będzie dobry i pomocny względem każdego niezależnie od rasy. Razem w Katrenie spędził 15 lat wędrówki.

### Kierunek - Wschód

Następnym kierunkiem stał się Liryn na wschodzie. Pierwszym państwem jakie odwiedził był ciepły Wsvrent. Tam również rozsławił swoje imię, ale mieszkańcy już o nim słyszeli dzięki czynach z innych państw. Spędził w nim 1 rok aby wyruszyć do innego państwa. Arbre jako krasnoludzkie państwo stało się dla niego następnym celem. Krasnoludy słyszały o nim, ale nie chciały zbytnio wierzyć plotkom. Karogak musiał pokazać jakie są jego zamiary i intencje, aby krasnoludy go uznały. Nie spędził na tym dużo czasu i krasnoludy w krótkim czasie go polubiły. W górach mieszkał przez jakieś 3 lat aż wyruszył do Dra’frata aby szerzyć tam słowa o pojednaniu i pokoju. Orkowie przyjęli swojego brata ponieważ chcieli usłyszeć o jego dokonaniach, ale szybko się z nim pożegnali kiedy mówił im o jego celu. Dra’fratańczycy nie lubili pokoju i nie chcieli tego słuchać. Karogak szybko się wyniósł i powrócił na rodzinne ziemie, aby tam coś zrobić.

### Z powrotem na północ

Kra’tora było jego domem o którym nie mógł zapomnieć i go porzucić. Wrócił do swojego rodzinnego miasta gdzie próbował znaleźć swoją rodzinę. Dzięki swojej sławie szybko znalazł krewnych swojego ojca z którymi spędził wiele czasu. Przekonał ich o swojej misji i pokazał, że orkowie mogą być uważani za dobrych tylko trzeba się postarać. Krewniacy jego ojca od wielu lat również mieli podobne myślenie, ale nie wiedzieli jak to osiągnąć. Karogak powiedział im aby wyruszyli do Korvii i Retrii gdzie powinni znaleźć zrozumienie. Przekonał ich i po niedługim czasie razem z rodziną i wielką grupą orków o podobnym myśleniu dotarli do portu gdzie wyruszyli na wschód.

### Statek na Korvie i Retrie

Kiedy przybyli do brzegu mieszkańcy miasta już rozpoznali legendarnego orczego wojownika. Ten był już tak szanowany, że nie musiał nic mówić, a już otoczony ze wszystkich stron przez osoby, które chciały go poznać. Przedstawił mieszkańcom sytuację jego rodziny i innych. Mieszkańcy przyjęli ich z uśmiechem na twarzy i zebrali pieniądze potrzebne na budowę dla nich domu. Nie zamieszkali jednak w mieście, lecz założyli daleko na wschodzie orkijskie miasta, które teraz leży w Wielkiej Marchii Awkryńskiej.

### Zwiedzanie państw

Karogak po przypłynięciu z powrotem na Wschodni Kontynent zaczął go zwiedzać i polować na potwory. Odbył podróż do niemalże wszystkich państw i był z niezliczonej ilości osad. Jego sława stała się legendą i każdy od północy do południa, z zachodu na wschód znał go i szanował. Resztę swojego życia spędził właśnie na Wschodnim Kontynencie gdzie czuł się najlepiej. Stał się symbolem międzyrasowej przyjaźni i zrozumienia, ale wszystko co dobre musi się kiedyś skończyć.

### Smutny koniec

Był to rok 1448, Retria, słoneczny letni dzień, 24 dzień 5 miesiąca. Karogak polował razem z grupą łowców na widłogona. Walczył już nieraz z tymi bestiami i wiedział jak je zabijać. Tego dnia bogowie jednak nie dali mu tyle szczęścia. Zanim Karogak zdołał zrobić unik ogon potwora ten go uderzył, a Karogak poleciał daleko uderzając w skałe. Połamało mu wiele kości i zniszczyło wnętrzności przez co mocno krwawił. Jeden z jego towarzyszy zdołał do niego podbiec zanim ten wyzionął ducha. Jego ostatnimi słowami były “Nie każdy ork jest zły” po których opuścił ten świat. W miejscu jego śmierci powstał budynek trzymający jego zwłoki. Stało się to święte miejsce, które mogą odwiedzać tylko wyznaczone osoby. Na jego część w starej stolicy Retrii został postawiony pomnik z napisem “Nie każdy ork jest zły” w każdym znanym języku. Do dziś oddaję się mu honor, a jego pomniki są postawione w wielu miastach aby pokazać jego chwałę.