Historia Dwóch Światów

### **Władcy Świata**

Pierwszymi istotami, które zamieszkiwały Ziemię były postacie dziś znane nam z mitów, legend, religii pod postacią demonów, bogów i innych stworzeń. Nie wiedzieli jak powstali. Swoje pochodzenie przypisywali Telkiarowi, czyli w naszym języku Przeznaczeniu. Była to jedyna siła, którą uważali za wyższą od nich. Gdy działo się coś, czego nie przewidzieli, bądź po prostu się nie spodziewali, uznawali, że tego właśnie chciało Przeznaczenie. Na przestrzeni tysięcy lat niezwykle rzadko próbowali ingerować w zrządzenia losu, nawet jeśli te niszczyły ich pierwotne plany budowy świata. Każdy Władca miał wokół siebie bliskie istoty, które sam stworzył, przykładowo Walkirie, Anioły. Wśród Władców wyróżniał się twórca człowieka zwany Mesjaszem. Dla ludzkości stał się jednym z najważniejszych bogów i przez tysiąclecia był ikoną największej religii współczesnego świata, czyli chrześcijaństwa

### **Kendrai**

Mesjasz stworzył Pierwszą Cywilizację na dzisiejszej Antarktydzie wcześniej zwaną Kendrai czyli Centrum. Wówczas był to ląd niezwykle żyzny, różnorodny i bogaty we wszystkie możliwe surowce. Mesjasz nauczył ludzi wielu najważniejszych rzeczy, które uznał za przydatne. Występował później w wielu mitach i religiach pod różnymi postaciami, jak na przykład “Ten, który przyniósł ogień”. Istoty podobne Mesjaszowi również ingerowały w życie człowieka, czasem nawet współżyjąc z ludźmi. W ten sposób powstali na przykład mityczni herosi. Z okresu istnienia Kendrai pochodzi duża część mitów i legend z religii całego świata. Oczywiście z upływem tysięcy lat odbiegały one mniej lub bardziej od oryginału.

### **Owoce Edenu**

Władcy świata złożyli ludziom przysięgę. Obiecali im, że nigdy nie odwrócą się od Pierwszej Cywilizacji pod warunkiem, że ludzkość nigdy nie zapragnie mocy Władców. Symbolem porozumienia były Owoce umieszczone na ogromnym drzewie, na którym następnie postawiono wielkie miasto Eden. W każdym Owocu krył się fragment mocy jednego Władcy. Zaś z korzeniami drzewa została powiązana pamięć całej Pierwszej Cywilizacji. Zerwanie choćby jednego owocu, miało przyczynić się do runięcia drzewa. To z kolei oznaczało dla ludzi utratę całej ich wiedzy i umiejętności. Owoce natomiast miały zostać pogrzebane pod martwym drzewem.

### **Ostatni Dzień Raju**

Porozumienie między ludźmi a Władcami trwało lata. Ale im dłużej płynął czas, tym więcej niepewności budziło się w sercach Pierwszej Cywilizacji. Jednak punktem zapalnym Zdrady nie był człowiek, lecz jeden z Władców. Powody zdrady Pana pozostają zagadką do dziś. Wiele czasu spędzał wśród kobiet, które rozkochiwał w sobie. Jedna z nich po latach podszeptów Pana zerwała właśnie jego Owoc. Eden zatrząsł się i drzewo zaczęło upadać. Wówczas jeden z Władców imieniem Baldur postanowił przeciwstawić się Przeznaczeniu i próbował ratować Eden. Dał tym samym czas ludziom na ucieczkę z miasta. W ostatnich chwilach nakazał im ratować Owoce, sądząc, że tym samym uda im się odkupić zdradę. Baldur umarł przebity ogromną gałęzią i legł pod gruzami miasta. Tak samo jak Zdrajczyni i Pan, który do ostatniej chwili śmiał się przeraźliwie, widząc swoje dzieło zniszczenia.

### **Zdrajca**

Kendraiczycy sądzili, że kobieta, która zerwała owoc musiała być kierowana przez kogoś kogo nazwali Złem. I rzeczywiście mieli rację, choć żaden człowiek nigdy tego w pełni nie udowodnił. Prawdę znali tylko Władcy, którzy sądzili, że Pan umarł tak samo jak Baldur. Zdrajca jednak przeżył gdzieś głęboko pod ziemią w tunelach pozostawionych po gigantycznych korzeniach drzewa. Nie potrafił wydostać się spod ruin. Władcy Świata postanowili zatopić Kendrai by oczyścić świat. A gdy znów ląd miał wyłonić się spod wód przykryli go bezkresną warstwą lodu.

### **Potop**

Zgodnie z przysięgą, gdy tylko drzewo runęło ludzkość w zatrważającym tempie zaczęła tracić wszelką pamięć. Proces ten działał wolniej na ludzi, którzy dzierżyli uratowane Owoce. Chcieli je oddać Władcom, ale ci już postanowili, że zaczną tworzenie świata od początku. Przed zagładą ostrzegł ludzi ich twórca - Mesjasz. Jako jedyny z Władców potrafił przyznać się, że to po ich stronie leżała wina. Posiadacze Owoców poczuli gniew i postanowili użyć części mocy artefaktów by na zawsze związać je ze sobą. Następnie z ich pomocą stworzyli Arki, które miały pomóc przetrwać im Potop. Wówczas jednak Owoce przestały chronić przed utratą pamięci. Po wejściu na Arki Pierwsza Cywilizacja nie pamiętała już nawet czemu opuszcza ląd. Ludzie przypominali puste wydmuszki bez przeszłości i wiedzy. Potop przetrwał ledwie ułamek floty. Tak jak wiele razy, tak i teraz Władcy Świata przypisali te wydarzenia Przeznaczeniu, choć jednocześnie znali wkład Mesjasza w uratowanie swoich dzieci. Uznali, że tak właśnie może wyglądać nowy początek historii Ziemi. Bezbronni i nieświadomi ludzie zdawali się być idealnymi podwładnymi.

### **Era Bogów**

Ci, którzy zeszli ze statków stali się zalążkiem do tworzenia nowych cywilizacji, znacznie bardziej zacofanych względem ludu Kendrai. Ludzkość organizowała swoje życie wokół Owoców - dziwnych artefaktów, których pochodzenia nie pamiętali i nie wiedzieli do czego właściwie służą. Gdy zaczęli oddawać cześć Owocom, Władcy Świata poczuli, że część mocy zaklętej w tych przedmiotach wraca do nich. Im więcej wiernych zgromadziło się wokół danego Owocu tym większą siłę odczuwał jego właściciel. Zaś gdy wiernych ubywało, moc wracała do artefaktu. To z kolei przyczyniło się do walki o nowych wyznawców. Czas przyjaźni między Władcami minął bezpowrotnie, a religijne wojny trwały kolejne tysiące lat.

### **Przybysze**

Walki między Władcami, zwanymi teraz Bogami odbijały się echem po wszechświecie. W końcu zwróciły uwagę pewnych istot, które w wewnętrznym podziale odkryły swoją szansę na przejęcie władzy nad Ziemią. Kruczy Lud doskonale zdawał sobie sprawę, że wojny Władców wkrótce doprowadzą do Apokalipsy. Zaczęli szerzyć wśród ludzi wizje końca świata. Pozostawali w ukryciu, mącąc w umysłach i szukając sposobu na istoty znacznie silniejsze od Kruczego Ludu. Podszepty Przybyszy doprowadziły do ponownego postawienia się ludzi przeciw Władcom. Zaczęto budować gigantyczną wieżę, która miała pozwolić zbliżyć się do Bogów. W istocie była jednak portalem między światem rządzonym od niedawna przez Kruki a Ziemią. Władcy Świata zauważyli co się dzieje i przerwali budowę. Przyczynili się do serii konfliktów, mieszali w umysłach ludzi tak by nie mogli się odpowiednio porozumieć. Bogowie sądzili, że umorzyli tym samym budowę wieży. Nadal jednak nie odkryli istnienia Kruków, które częściowo zdołały przedostać się na Ziemię przez portal.

### **Więzienia Tajemnic**

Kruki w końcu odkryły słabość Władców, jaką były Owoce. Bez wiernych bogowie słabli, więc Przybysze zaczęli niszczyć religie wewnętrznymi podziałami i kontrolowanymi konfliktami. Budowali Dworki, które były mniejszą wersją Wieży Babel. Namawiali wiernych by przenieśli się przez nie z Owocem do nowego świata, gdzie ludzi miało czekać lepsze życie. Gdy to nie skutkowało czekali aż wszelkie wydarzenia osłabią daną wiarę na tyle by zmusić ludzi do przejścia przez portal. Wówczas właściciel Owocu tracił więź ze swoją mocą. Kiedy Władcy zauważyli obecność Kruków było za późno. Nie potrafili w jakikolwiek sposób pozbyć się najeźdźców, którzy byli jak zaraza tocząca Ziemię. Po czasie Kruki odkryły jak  wchłaniać coraz więcej mocy Władcy do Owocu. Gdy właściciel był wystarczająco słaby porywali go do swojego świata i zamykali w jednym ze specjalnie przygotowanych Więzień Tajemnic. Tam też trafiały setki wrogich istot Wielkich Lądów, których nie dało się zabić, lub w inny sposób wyplenić.

### **Bariery**

Magiczna kopuła roztoczona nad Więzieniami jak na złość powstała dzięki dziełu Mesjasza. To on podczas tworzenia świata stworzył Runy, które miały być łącznikiem między sferą materialną a eteryczną. Moc znaków, która tkwiła w każdej żywej istocie urodzonej na Ziemi, również we Władcach, pozwoliła zniewolić ciała i dusze Bogów. Proces tworzenia barier był pracochłonny. Szybko okazało się, że używanie Run przez istoty spoza Ziemi niesie za sobą szereg efektów ubocznych. To samo tyczyło się choćby przebywania pod kopułami również dla istot z Wielkich Lądów uwięzionych tam razem z Władcami i z ich najbliższymi sojusznikami. To spowodowało, że Kruki i inne rasy Wielkich Lądów niemal całkiem musiały odsunąć od bezpośredniej ingerencji w Więzienia. A przecież ktoś musiał chronić Barier i względnego ładu pod nimi.

### **Strażnicy**

Kiedy wyszło na jaw, że nikt ze świata Kruków nie może sprawować pieczy nad Więzieniami, twórcy Barier zaczęli sprowadzać do Wielkich Lądów mieszkańców Ziemi. W ten właśnie sposób powstała organizacja dziś znana jako Strażnicy. Do ochrony Więzień początkowo powoływano najlepszych wojowników. Z roku na rok tych było jednak coraz mniej. Nowych Strażników trzeba więc było szkolić samemu. Kruki szukały odpowiednich nastolatków, których kształtowano na wojowników, przekazywano im całą wiedzę i nakazywano utrzymanie wszelkich tajemnic. Wiedza o istnieniu Wielkich Lądów miała bowiem szybko zniknąć z Ziemi. W ostatnich dekadach mało kto uwierzyłby w historię o innym świecie. Ale właśnie ci, którzy uparcie szukają prawdy i zapomnianej wiedzy często zostają wybrani przez Kruki. By na jaw nie wyszły dziwne zniknięcia całą przeszłość Strażnika zamykano w Słoikach, które były magazynowane w Dworkach. Te stare budynki przez cały czas pozostały węzłami między dwoma światami i to właśnie stąd za pomocą specjalnych Ksiąg Strażnicy mogli przenosić się w tą i z powrotem

### **Ostatni Władcy**

Jednym z ostatnich, który nie ugiął się Krukom był Mesjasz. Przybysze ostatecznie zdołali omamić ludzi do tego stopnia, że ci zdradzili Mesjasza. Ale Kruki nie potrafiły wciągnąć go do swojego świata. Mesjasz stoczył walkę na górze i nie poddawał się póki nie padł od ran. Kruki sądziły że pozbyły się Mesjasza, ale ten pojawił się nieopodal góry po kilku dniach. Wykończony ostatkiem sił przysiągł ludziom, że ich sąd nadejdzie i dał się uwięzić na latających wyspach w świecie Kruków. To czemu zdecydował się na taki ruch wyszło na jaw dopiero później. Mesjasz bowiem odkrył, że gdy odejdzie, moc Run zostanie uśpiona. Działała nadal na terenie Wielkich Lądów, a więc utrzymywała Bariery, ale wyłapywanie resztek Władców na Ziemi była od teraz bardzo utrudniona i Krukom nigdy nie udało się uwięzić wszystkich, którzy ukrywali się w niedostępnych kawałkach swojego świata. Oprócz rzadkich przejawów korzystania z magicznych znaków Runy miały wrócić dopiero z ponownym nadejściem Mesjasza.

### **Owoc Mesjasza**

Problem Kruków z zapanowaniem nad Mesjaszem miał jedno źródło. Owoc Mesjasza zniknął pod gruzami Edenu i cały czas był w posiadaniu Zdrajcy. Zdrajca nazywany później Złem, czekał na odpowiedni moment by wykorzystać Owoc i uderzyć w serce Mesjasza. Po zdradzie przebudził we Władcy nieskończony gniew, który rósł przez kolejne stulecia zamknięcia w Więzieniach Tajemnic. Gdy Mesjasz zniknął, Zło, czy też po prostu Pan, wykorzystywał owoc by mieszać w sercach ludzi, którzy również byli przecież połączeni z Owocem ich twórcy

### **Fałszywy Prorok**

Ludzie byli przerażeni tym co mówił Mesjasz chwilę przed odejściem. Kruki jednak zdołały przez setki lat zmienić wygląd tej historii do tego stopnia, że cywilizacja nadal wierzyła iż Mesjasz im wybaczył. Kruki kontrolowały religie potężnego Władcy, która dominowała na Ziemi dwa tysiące lat. Mesjasz uwięziony na latających wyspach porzucił swoje dawne miano i odtąd nazywał się Wskrzeszonym. W więzieniu Mesjasza zamknięto też jego Aniołów. Tysiące lat goryczy, która tkwiła w sercu Wskrzeszonego wypaczyła Władcę i współwięźniów, którzy stanęli po stronie swojego pana. To właśnie twórca ludzi dowodził później Plagą, która spadła na Ziemię, gdy bariery nad Więzieniami w końcu upadły. Ale jak do tego doszło? I jaki plan prócz wygaszenia run miał Mesjasz w momencie uwięzienia?

### **Zatracenie**

By zrozumieć co kierowało Wskrzeszonym musimy na moment cofnąć się do początków świata. Wówczas niemal nieśmiertelnych Władców zaczęła gnębić nieznana choroba. W pierwszym stadium wpływała ona na emocje, wywołując stany lęku, gniewu, smutku. Dziwne wahania nasilały się do niewyobrażalnego stopnia. W drugim etapie choroba zaczynała niszczyć ciało i po kawałku odbierała wszelkie zmysły. Gdy któryś Władca próbował zmienić swoją powłokę, na przykład unicestwiając swą materialną część, okazywało się, że choroba jest zakorzeniona gdzieś głęboko w jestestwie. Powolnego wyniszczenia nie szło cofnąć ani odrobinę. Trzecim etapem była całkowita dezintegracja, która dosłownie kasowała istotę jak zwykłego robaka. Władcy wpadali w coraz większy strach im dłużej trwał ten stan rzeczy. W końcu wymyślili sposób działania.

### **Pandora**

Z pomysłem na pozbycie się Zatracenia wyszła Pandora. Władczyni przygotowała rytuał, który miał za zadanie przenieść całą chorobę na nią. Następnie kobieta miała zostać zamknięta w specjalnej szkatule, skąd Zatracenie miało już nigdy się nie wydostać. Rytuał trwał dziesięciolecia bez żadnej przerwy. W końcu Pandora na granicy wyczerpania uznała, że jest gotowa na uwięzienie. Zatracenie zostało zamknięte, szkatuła pogrzebana głęboko pod ziemią. Co prawda to, co zdążyła odebrać choroba, już nigdy nie wróciło do Władców, ale największe zagrożenie dla potężnych istot zniknęło. Sądzono, że ten stan pozostanie niezmienny

### **Bunt Strażników**

Przez lata działania organizacji Strażników, wielu z nich uważało, że to Kruki są złą stroną całego konfliktu. Społeczeństwo było zdania, że to wpływ Potęg na umysły opiekunów Barier doprowadzał do takiego myślenia. I w istocie niejednokrotnie Władcy mieszali w głowach ludzi, ale zdarzali się też tacy Strażnicy, którzy dobrowolnie wybrali stronę Uwięzionych. Właśnie ci drudzy chcieli zawrzeć z Potęgami Czysty Pakt. Władcy mogli z pomocą buntowników wrócić na Ziemię, ale nie wolno było im niszczyć ładu tam panującego, a jedynie powoli adaptować świat do swojej woli. To samo tyczyło się Starych Krain, z tym wyjątkiem, że Potęgi mogły wymierzyć zemstę Krukom, którzy odpowiadali za ich uwięzienie. Prócz wojny z Krukami zmiany miały być stopniowe, a nie nagłe. Wszystkie potęgi były gotowe na układ i obiecać że zawrą przymierze. Wszyscy byli w stanie zrozumieć, że winni za całe zamieszanie byli sami Władcy i Kruki. Wszyscy byli w stanie wybaczyć ludziom. Wszyscy oprócz ich twórcy czyli Mesjasza. Wówczas Potęgi zdradziły Strażnikom sekret, który miał pomóc raz na zawsze pozbyć się Wskrzeszonego, by później w pełni bezpiecznie zawrzeć Czysty Pakt

### **Uwolnienie**

Władcy uznali, że jedyną szansą na pokój między ludźmi a Władcami jest zniszczenie Mesjasza, który nie był w stanie wybaczyć ludziom. Nie było innego sposobu na pozbycie się twórcy człowieka niż wypuszczenie Zatracenia. Plan Władców zakładał otwarcie szkatuły w bezpośredniej bliskości Wskrzeszonego. Wówczas według nich skumulowana moc choroby miała w moment unicestwić Mesjasza. Jego więzienie było na tyle daleko od reszty, że automatyczne rozprzestrzenianie się Zatracenia na innych Bogów było niemożliwe. Co z kolei dawało czas by tuż przed dezintegracją Władcy, wyznaczeni do całego zadania Strażnicy złapali zalążek Mesjasza i schowali go ponownie do szkatuły. Plan był niebezpieczny, ale ryzyko wydawało się Uwięzionym lepsze niż kolejne stulecia w stagnacji.

### **Upadek**

Była jedna rzecz, której nie przewidział nikt prócz Wskrzeszonego. Po starciu z Krukami, z którego ledwo uszedł z życiem, Mesjasz był pewny, że Kruki nie będą chciały trzymać Władców przez wieczność. W końcu zdecydują się ich pozbyć, a stanie się to wtedy, gdy twórcy Więzień dowiedzą się o istnieniu Zatracenia. Ale Mesjasz już nie bał się choroby. Choć rzeczywiście była ona przez ten cały czas zamknięta to na przestrzeni tysiącleci Wskrzeszony przetrwał wydarzenia, które symbolizowały każdy etap Zatracenia - Początkowo miotany przez emocje podczas istnienia Pierwszej Cywilizacji poznał gniew, smutek, złość i wszelkie inne uczucia. Gdy walczył z Krukami przetrwał wszystkie rany, każdy ból i niejeden upadek. Aż w końcu, gdy miał wrażenie, że umiera i już nie otworzy oczu, zmartwychwstał tym samym symbolicznie pokonując ostatni etap Zatracenia. Dał się uwięzić i czekał na moment, w którym Kruki uwolnią chorobę, wiedząc, że jest w stanie z nią wygrać. Choć ostatecznie to nie twórcy barier przybyli z Puszką Pandory. W Więzieniu ponownie był wystawiony na wszelkie emocje. Później jego ciało i dusza zostały zniekształcone pod wpływem życia w innych warunkach, aż w końcu, gdy przyszli Strażnicy i poczuł jak starożytna choroba oplata jego ciało, przyjął to ze spokojem. Zamiast osłabnąć stał się po stokroć silniejszy. Zniszczył barierę i udał się prosto do ruin wieży Babel - wieży, która była pierwszym portalem na Ziemię.

### **Zemsta**

Celem Mesjasza nie było zniszczenie Wielkich Lądów ani Kruków.  Chciał tylko zniszczenia ludzkości. Brnął prosto do portalu. W drodze minął kilka Więzień, usunął Bariery nad nimi, a Uwięzionym tam istotom dał wolną rękę - dołączyć się do szarży na Ziemię, albo zostać tutaj i wyznaczyć zemstę Krukom. Czuł, że jego moc słabła po każdej ingerencji w zaawansowaną magię twórców Barier, więc nie zbaczał już by niszczyć kolejne Więzienia. Sporą dawkę mocy pochłonęło uruchomienie wieży Babel na ledwie kilka sekund. Gdy był już na Ziemi zaczął łączyć się mentalnie z duszami Strażników uwięzionymi w Słoikach. Magiczne pojemniki na całym świecie w jednej chwili roztrzaskały się w proch. Ogrom uwolnionej energii spowodował, że Węzły między światami stanęły otworem. Ów bramy miały już pozostać otwarte i od teraz były nazywane Gniazdami Plagi. Zaś dusze ze słoików zainfekowane wolą Mesjasza odtąd dryfowały po całym globie. I to właśnie one, szukając sobie nowego ciała, zostały później nazwane Plagą.

### **Stagnacja**

Wielkie nakłady użytej mocy wyczerpały Wskrzeszonego. Gdy jego plan został ukończony osiadł na Antarktydzie - w miejscu, w którym stworzył ludzi. Stamtąd rządził Plagą nieświadomy, że setki metrów pod jego stopami, pod lodem i ziemią nadal żyje Pan. W rękach Zdrajcy spoczywał zaś Owoc Mesjasza. Wskrzeszony wiedział, że potrzebuje długich lat na ponowną regenerację, ale zdawał też sobie sprawę, że jego armia, a także zaraza tocząca ludzkość jest silna. Kto wie? Może świat padnie u jego stóp jeszcze zanim zdoła odzyskać siły. Pośpiech był zbędny. Strażnicy byli w rozsypce, Kruki nie wiedziały co począć. Wystarczyło czekać.