Rozdział 3

**Chłodne Powitanie** (jap. かっこいい歓迎, Kakkoī kangei; eng. Cool Welcome) to trzeci rozdział Sekai no Nanafushigi. Opowiadanie jest początkiem Akt Kłamliwego Lasu.

Wracając na chwilę do poprzedniego rozdziału. Mieszkańcy wiedzieli gdzie ukrywa się Cud Radości, ale Kłamliwy Las to bardzo podstępne miejsce, które każdego dnia pojawia się w zupełnie innym miejscu. A myślałem, że Rydwan to będzie mobilna kryjówka.

    Tak czy siak nasza trójka bohaterów po tygodniu planowania i stosowania metody prób i błędów dała radę ustalić gdzie pojawi się **Kłamliwy Las**. Ta spowita mgłą formacja leśna nazywa się tak gdyż przedewszystkim dokładnie nie da się ustalić jego lokacji bo ciągle ją zmienia. Drugim powodem są jednak gadające drzewa. Unikatowy Asgardski typ fauno-flory, który posiada twarze i wredną, kłamliwą osobowość. Drzewa te bowiem zawsze mówią same kłamstwa i wszystko co powiedzą oznacza dokładne tego przeciwieństwo.

**Kitsune**: Ja zostaje tutaj i dalej pilnuje rydwanu! Te drzewa mają wredny charakter. <powiedział Kitsune wygodnie rozsiafając się w rydwanie> Bawcie się dobrze, a ja zajme się pilnowaniem sałątki i szaszłyków w moim brzuszku będą bezpieczne.

**Drzewo**: <widząc Izaaka i Stelle drzewo postanowiło odegrać jeden ze swoich klasycznych numerów> Jeśli chcecie wejść. Trzeba rozwiązać zagadkę. To jest wypułke jak góra, zdarza się rzadko, lecz zawsze milczy. Co to jest?

**Stella**: Izaak zobacz! Zobacz! Ten to pewnie leży w łóżku jak kłoda. <wskazała na drzewo stojące na wejściu do lasu, które zadało im zagadkę, pieniek nie był tym zbyt zadowolony>

**Izaak**: Pan Kłoda! Świetna nazwa!

**Pan Kłoda**: BARDZO WAS POLUBIŁEM! <drzewo ewidentnie było zirytowane ich tekstami, chodź drzewa miały szorstki charakter i lubiły stroić sobie żarty, to bardzo irytowały się gdy to z nich ktoś zażartował> Ale rozwiązanie zagadki!

**Izaak**: Hmmmm. W górach jest śnieg, a śnieg zawsze milczy. Rzadko ale jednak zdarzają się **lawiny**! <detektyw wydedukował rozwiązanie zagadki>

**Pan Kłoda**: Hahahahahaha! <roześmiał się bo to błędna odpowiedź, ale ze względu na swoją naturę nie mogło powiedzieć, że to Fałsz tylko musiał skłamać, że Prawda, jednak wtedy przybysze mogli by wejść, biedaczek zablokował się, aż sobie uświadomił, że powiedzenie prawdy gdy jest znany jako kłamczuch to naprawde przebiegłe zagranie> FAŁSZ!

**Izaak**: <zirytował się i uwolnił płomienie na pięści> A chcesz się przekonać, że wiem jakiej rozpałki użyć by konar zapłonął?!

**Stella**: <Stella padła ze śmiechu od logiki Chłopaka> Izaak spokojnie. To całkiem prosta zagadka. Twoja odpowiedź jest dobra, ale skoro te drzewa zawsze kłamią to przed rozwiązaniem ich zagadki trzeba ją dobrze odkodować. <zaczęła kombinować> To jest wypułke jak góra znaczy, że płaskie jak deska. Zdarza się rzadko czyli dość często, lecz zawsze milczy więc jest głośne i może robi stuk puk. Biorąc pod uwagę, że to drzewo zakładam, że odpowiedź to **dzięcioł**.

**Pan Kłoda**: PRAWDA! <odsłonił im wejścia do kłamliwego lasu>

**Stella**: Powtarzaj za mną! <wyobraźiła sobie różne słowa i ich przeciwieństwa dzięki czemu znalazła szansę na zabawę> Góra, Ciepło, Rak.

**Pan Kłoda**: Dół, Zimno, Nieborak!

**Stella**: Izaak! Nawet raka znalazł kłamstwo.

**Izaak**: Nie wierze... <był przybity, że chodź jest dobrym prywatnym detektywem to znowu asystenka rozwiązała sprawe dużo szybciej i wzróciła uwagę na fakt, który on pominął> Hahahahahaha! <jednak gdy zobaczył uradowaną minę Kobiety z jej gier słownych napełniło go bardzo ciepłe uczucie>

   Izaak i Stella weszli do kłamliwego lasu. Poza tym, że mógł się przemiszczać, a drzewa były w stanie mówić i to niestety same głupoty to kłamliwy las wyróżnia się jeszcze jedną cechą - spowity jest gęstą mgłą, powstałą najprawdopodobniej z nagromadzenia etheru w atmosferze, która całkowicie rozlegulowuje zdolność poszukiwania mistyków. Nic więc dziwnego, że Cud Radości wybrała właśnie to miejsce na baze dla swojej rebeli. Izaak szedł pierwszy by chronić dziewczynę. Szatynka szła za nim krok w krok do momentu, aż Izaak odwrócił się i zobaczył, że zniknęła. Na szczególną uwagę zasługiwał fakt, że las wyrosnął dosłownie pomiędzynimi. Detektyw domyślił się, że drzewa są w stanie chodzić i się przemieszczać, a rozdzielnie ich to ich kolejny dowcip.

**Izaak**: Głupie ruchome drzewa. <ponownie zaczął wytwarzać ogień by nastraszyć psotników, jednak jego uwagę przykuł krzyk zachęcający do walki>

Izaak instynktowanie wyruszył w to miejsce i zobaczył czerwonowłosego mężczyne (najprawdopodobniej rebelianta, któy wyruszył upolować coś do zjedzenia). Fakt jednak, że goniło go całe stado Pteronów najprawdopodobniej to czarna owca w załodze, która dała radę natrafić na gniazdo. Czerwonooki widząc, że nie jest w stanie sobie z nimi poradzić od razu ruszył mu pomóc ogłuszając całe stado.

**Arata**: O RANY MISTRZU DZIĘKUJE! <krzyknął uradowany> Dobra teraz gdy przyniose tylko jedzenia napewno wybaczą mi tamtą wtope z nieprzemyślanym atakiem na mistycznego strażnika.

**Izaak**: Są tylko ogłuszone, za jakąś chwilę się obudzą. <ewidentnie zniszczył tym zachwyt rebelianta> Wiesz rozumiem, że ten las codziennie zmienia lokacje, więc za każdym razem możecie wpaść na nowy gatunek, ale ruszyć tak po prostu samemu na stado, jesteś debilem czy cholerykiem?

**Arata**: <podziwiał siłe nieznajomego więc okazuje mu szacunek> Wybacz mistrzuniu. Należe do rebelii przeciwko mistycznym strażnikom. Trochę zawaliłem swoim temperamentem pare misji i... szefowa mnie nie wyrzuciła bo dla każdego znajdzie się tu miejsce, ale nie biorą mnie już na misje.

**Izaak**: Zrozumiałe. Nie jesteś za silny. Zakładam, że cała wasza rebelia jest na podobnym poziomie. Podołać mistycznemu strażnikowi to pewnie nie dla was.

**Arata**: Bystry jesteś mistrzuniu. Tak naprawdę nasza rebelia zajmuje się bardziej wsparciem dla ludności, która nie otrzyuje wsparcia od straży. Tylko nasza szefowa ma siłę by sie z nimi mierzyć prawde powiedziwaszy. Ale Ty jesteś bardzo silny! Chcesz dołączyć do naszej rebeli?

**Izaak**: <miał mu udzielić nagany, że nie uczy się na błędach, zdradza tajne informacje o swojej organizacji obcemu oraz, że oferuje mu dostanie się do ich bazy, ale Izaak w pore przypomniał sobie, że tak się dostanie do Cudu Radości bardzo szybko i w dodatku będzie w stanie z jej pomoca odnaleźć Stelle> Bardzo chętnie. <podali sobie ręce i ruszyli w drogę>

Stella w tym czasie jednak została oddzielona od Izaaka, ale w przeciwieństwie do niego natychmiast została otoczona przez rebeliantów. Naomi, Ura, Kin, Ryu i Deneb uznali, że należy ją aresztować i zaprowadzić do szefowej, gdyż żaden zwykły człowiek nie odwiedza Kłamliwego Lasu, a i tak są pewni jej siły i wiedzieli, że ich szefowa poradzi sobie bez problemu z każdym przeciwnikiem.

Stella bardzo szybko trafiła do centrum Kłamliwego Lasu gdzie znajduje się siedziba rebeliantów. Mieszkający w namiotach stworzyli sobie całkiem przytulną siedzibę. Rebeliańci posiadali pierwszorzędny ekwipunek. Było to widac gdy chcieli zablokować moc Stelli jednak uznali, że skoro ich nie zaatakowała od razu to nie jest mistyczką. Dlatego pod ich nadzorem oczywiście została doprowadzona do szefowej.

Gdy Cud Radości wyszła z namiotu okazało się, że podobnie jak Izaak, jej list gończy przedstawia całkowicie inną osobę. Na plakacie jest bowiem przedstawiona jako dojrzała i ponętna skrytobójczyni. Można by pomyśleć, że to zupełnie inna osoba, ale jej tożsamość potwerdzał widoczny na lewym udzie symbol shinobi, jednego z siedmiu wojowników w szafirowej barwie, jednej z siedmiu barw szlachetnych.

**Ariel** w rzeczywistości jest drobną i uroczą młodą dziewczyną (ma około 170 cm). Ma niebieskie niczym szafiry oczy, a przez swoją radosną minę często jest postrzegana jako nieco naiwna i pełna nadziei. Jej rude włosy związane są w dwa krótkie kucyki z niebieskimi kokardami. Nosi czarną mini spódniczkę oraz niebieską bluzkę bez rękawów, z lekkim wyciętym w kształcie rąbu dekoltem. Nosi ciemne podkolanówki oraz buty.

**Rebelianci**: Oto nasza duma! Szefowa rebeliantów oraz medyk Siedmiu Cudów Świata!

**Ariel**: Pani Stella! <powitanie szefowej rebeliantów zaskoczyło jednak wszystkich, jak przystało na Cud Radości, Ariel była bardzo radosna i nie chamowała szczęscia gdy po dziesieciu latach spotkała przyjaciółke> Ile to już lat 9? 10? Nic sie Pani nie postarzała! Ale za to włoski bardzo Pani urosły!

**Stella**: Pani Ariel?! <Stella szybko odzwajemniła uścisk, jednak Ariel w tym czasie się odsuneła>

**Ariel**: Pani Ariel? <zdziwiła się> Normalnie to było Ariel przynieś to, Ariel podaj tamto, Ariel pozamiataj. <jako, że kiedyś była shinobi włączyła jej się podejrzliwość> Jest Pani nazbyt miła jak na Panią Stelle, żadnego sarkazmu i nawet nie widze Pani symbolu Siedmiu Cudów Świata.

**Stella**: *Rany muszę naprawdę być mistrzynią sarkazmu...* <pomyślała> Pani Ariel. Prosze Mi wybaczyć, ale nie jestem do końca tą Stellą, którą Pani zna. Prawda jest taka, że straciłam pamięć, a także moje moce zostały zapieczętowane tym samym. Wiem tylko Kim Jestem dzięki Izaakowi.

**Ariel**: Kapitan?! Jest tutaj? To by się zgadzało zawsze podróżujecie razem. <nadal była jednak podejrzliwa> Ale skąd mam pewność, że nie jest Pani pułapką na mnie? Poza tym, że wygląda Pani jak Stella, nie ma żadnego dowodu, że to Pani Nią Jest.

**Izaak**: A Moje Słowo Wystarczy? <powiedział Izaak, który właśnie przybył z Aratą do siedziby rebeliantów, rebelianci oczywiście byli źli, że Arata bezmyślnie przyprowadził obcego do kryjówki>

**Ariel**: Kapitan!!! <ale ich uwagę odrwócił fakt, że ich duma, szefowa, która należy do Siedmiu Cudów Świata, nazwała go jak swojego przełożonego, naprawdę stał przed nimi kapitan najsilniejszej gildii w królestwie Asgard> Skąd mam wiedzieć, że też nie jesteś pułapką? Też praktycznie wyglądasz jak 10 lat temu, a ktoś kto wtedy nas znał może bez problemu stworzyć taką pułapkę.

**Stella**: Raczej bardziej prawdopobne, że jak już to kierowali by się listami gończymi, a tam żadne z nas nie jest podobne.

**Ariel**: Tak też by mogła powiedzieć urojona Pani Stella, żeby mnie podejść.

**Stella**: <naprawdę zirytowała się już tą pokrętną logiką> A MOŻE SAMA JESTEŚ UROJONA KOBIETO?!

**Ariel**: *Tak teraz brzmi jak prawdziwa Pani Stella!* <ruda nie wiedziała już co robić>

**Izaak**: Ariel! <Izaak dumnie wkroczył do rozmowy z genialnym planem> Stella ma teraz ciut więcej na głowie i jest pod moją osobistą opieką. <wywołał tym rumieńce u Szatynki> Wiesz przez ta dekade zastały mi się kości. <zaczał całkiem energicznie się ruszać> Zmierz się ze mną. Wiesz jak to jest walczyć z innym Cudem, tego uczucia nie da się porównać do żadnej innej bitwy, po takiej walce chyba będziesz miała pewność kim jestem.

**Ariel**: HAHAHAHAHAAH! <wróciła jej radość> Zgoda!

Izaak i Ariel staneli na przeciwko siebie. Stella i reszta rebeliantów postanowiła uważnie obserbować ich walke, ale z trybun. Zresztą niecodziennie mierzą się ze sobą dwaj członkowie najsilniejszej gildii kiedykolwiek. Obydwoje uwolnili swoje ogromne pokłady etheru co było już wystarczającym zapewnieniem dla nich, że napewno spotkali właściwą osobę. Ale cóż... nie widzieli się dziesięć lat po prostu chcieli się zmierzyć dla zabawy. Izaak błyskawicznie rozpoczoł wyzwalając ogormny podmuch płomieni za pomocą swojego Smoczego Wzmocnienia. To skłoniło Ariel do uwolnienia jej mocy.

* **Lodowa Formacja** (jap. 氷の形成, Kōri no keisei) to moc rasy wróżek. Znanym użytkownikiem jej legendarnej odmiany jest medyk Siedmiu Cudów Świata, Ariel. Jest to rodzaj mocy, który wykorzystuje żywioł lodu. Użytkownik może tworzyć wiele obiektów z lodu, które może wykorzystać ofensywnie, defensywnie lub w innych celach. Poza walką, użytkownik ma możliwość zmiany swojego otoczenia za pomocą lodu, na przykład pokrywając nim ziemię. Lód może być również wykorzystywany jako opatrunek na rany. Korzystanie z lodu umożliwia również użytkownikowi brak odczuwania niskich temperatur. Ariel posługuje się Statyczna Formacją. Tego typu magia charakteryzuje się tworzeniem obiektów nieożywionych, np. broni.

**Ariel**: **Lodowa Formacja: Różanny Ogród** <wykonała pozę kreacji - pięść przyłożyła do otwartej dłoni, czym uwolniła ogromne pokłady chłodu, które natychmiast przeobraziły się w lodową rzeźbę w postaci ogromnych róż, tłamiąc zwykły płomień Izaaka>

**Izaak**: **Ryk Ognistego Smoka** <zebrał płomienie w ustach poczym uwolnił je w formie ognistego podmuchu, który ścierając się z różannych ogrodem roztobił większość kwiatów zostawiając łodygi>

**Ariel**: **Lodowa Formacja: Tarcza + Włócznia** <wytworzyła wokół siebie powłokę, która dała rade ochronić ją przed olbryzmią temperaturą, jednocześnie będąc w stanie zmodyfikować ją i wysłać w stronę kapitana wiele lodowych strzałów.

**Stella**: Wow! <była zachwycona pojedynkiem> Wysoka temperatura płomieni Izaaka i wyjatkowo niska temperatura lodu Ariel wzajemnie się wykluczają tworząc mnóstwo ciepłej pary wodnej. Powiem szczerze nie narzekam na taką saunę. <nagle zdała sobie jednak sprawe, że jest w stanie odczytywać poziomy mocy> *Co to? Izaak ma poziom 32 jak mówił, a Ariel ma poziom 24?! A mimo to tak mu dorównuje?!*

**Ariel**: Hahahaha! <walka dawała jej mnóstwo pozytynego nastroju> Juz zapomniałam jakiej potrzeba temperatury by stopić mój lód. <przygotowała się do kolejnego ataku> To co Kapitanie, kończymy to?!

**Izaak**: Heee! <również się uśmiechnął> Już zapomniałem, że istnieje lód, którego nie mogę łatwo roztopić! <wskazał do niebieskookiej na jej propozycje zakończenia walki by śmiało dawała> **Uderzenie Skrzydłem Ognistego Smoka** <przemienił pięść w kulę ognia, ale tym razem zaczął wirować ręką tworząc strumień ognia>

**Ariel**: Naprawdę się cieszę, że Was widzę Kapitanie, Pani Stello! <jako shinobi z ogromną lekkością i szybkością omineła strumień ognia i rzuciła się przytulić Izaaka powalając go> **Lodowa Formacja Szabla** <utworzyła w dłoni miecz z lodu i przytkneła go do gardła swojego Kapitana>

**Izaak**: Heh! <czekał aż dziewczyna ogłosi zwycięstwo> Nie wykończysz?

**Ariel**: A Ty? <wskazała na jego dłoń, którą wystarczy, że na chwile upuści co moze się stać gdy walnie go mieczem, a skrzydło smoka pochłonie ich obu w płomieniach co dla Izaaka jest nieszkodliwe w przeciwieństwie do mistyczki lodu> Chyba mamy pat.

**Izaak**: No Ba! <uśmiechnął się, Ariel pomogła mu wstać po czym uścisneła mu dłoń>

**Ariel**: Kope lat Kapitanie! <chciała porozmawiać jeszcze chwilę z Izaakiem, ale ich rozmowę przerwała Stella>

**Stella**: Ej powalczcie jeszcze chwilę! Ta suna była taka super, a teraz się ochłodziło i zaczął padać śnieg. Ja rozumiem moce lodu, ale my po wizycie w Albis mamy jak narazie dość takich atrakcji.

**Ariel**: Ale, Ja nie potrafię tworzyć śniegu.

Szefowa rebeliantów zdziwiła się widząc opadające płatki na kłamliwy las. Tym bardziej, że płatki po zetknięciu z drzewami natychmiast je zamrażały. Gdy Cuda zdały sobie sprawę, że to sprawka mocy nienależącej do nich, Rudowłosa natychmiast kazała uciekać swoim podwładnm, ale ku jej zaskoczeniu wszyscy poza zmarzniętym Aratą zostali zamienieni w lodowe posągi. Kłamliwy las wkrótce został spowity przez ogromną śnieżyce.

***Ciąg dalszy nastąpi...***

*Słowo od Cudotwórcy: Dla tych co lubią spoilery polecam poprawiony artykuł o Siedmiu Cudach Świata.*