Anna Boleyn

## Anna Boleyn, Królowa Anglii

**Anna Boleyn** - *Królowa Anglii **ur. po 1501 zm. 1536.*** Druga córka Tomasza Boleyn i Elżbiety Howard. Siostra Marii i Jerzego Boleyn. Anna była szlachcianką urodzoną w Anglii, była także dwórką takich królowych jak: Marii Tudor, Klaudii Walezjuszki a także Katarzyny Aragońskiej. Ok. roku 1526 zaczął się jej romans z Królem Henrykiem VIII Tudorem. Anna jednak odrzuciła tytuł królewskiej faworyty, miała ambicje chciała by ten ożenił się z nią i uczynił ją Królową Anglii. Henryk spełnił jej prośbę gdyż w 1533 roku odbył się ich ślub, następnie Anna została koronowana na królową Anglii. Jej panowanie było jednak krótkie gdyż w 1536 roku została oskarżona o cudzołóstwo i ścięta. Anna została zapamiętana jako jedna z głośniejszych żon Henryka. Była matką przyszłej Królowej Elżbiety I Tudor.

## Historia

Anna urodziła się w 1501 lub 1507 roku (Historycy wspierają się co do jej daty urodzenia). Anna była córką Tomasza Boleyn i Katarzyny Howard. Miała także starsze rodzeństwo siostrę - Marię i brata Jerzego. Anna wraz ze swym rodzeństwem wychowała się w zamku Hever, gdzie odebrała staranne wykształcenie. Nauczyła się pisać, czytać, znała historię a także nauczono ją śpiewać, tańczyć, szyć i wyszywać. Swoje zdolności wykształciła również w polowaniu, łucznictwie czy jeździectwie. W 1514 roku wraz ze swą starszą siostrą Marią zostały dwórkami Mari Tudor która w podobnym czasie wyjechała do Francji by poślubić Ludwika XII. Anna wraz z Marią, towarzyszyły młodej księżniczce prawdopodobnie mogły cieszyć się tym przywilejem dzięki zdolnościom dyplomatycznym ich ojca Tomasza, który był wprawnym politykiem, przez co został mianowany ambasadorem Anglii we Francji. Gdy Maria Tudor została królową Francji, jej panowanie było krótkie gdyż już 3 miesiące po ślubie jej mąż zmarł. Sama Królowa wdowa powróciła do Anglii wraz już ze swym nowym mężem Charlesem Brandonem. Anna wraz ze swą siostrą pozostały we Francji, i po jakimś czasie zostały ponownie dwórkami, żony nowego Króla - Klaudii Walezjuszki. Anna spędziła we Francji siedem lat, nauczyła się płynnie języka francuskiego, interesowała się modą a także kwestiami religijnymi. Około roku 1519, z powodu choroby siostra Anny- Maria została odwołana do Anglii. Anna pozostała na dworze jeszcze przez 2 lata, prawdopodobnie do końca roku 1521. W 1522 roku została dwórką Katarzyny Aragońskiej, zadebiutowała na dworze w wielkim stylu gdyż wraz z innymi damami wzięła udział w wystawnym tańcu. Dzięki temu zdobyła wiele adoratorów a w późniejszym czasie zwróciła uwagę samego Króla Henryka VIII. W podobnym czasie jej siostra Maria uchodziła za królewską metresę, rodzina Boleynów rosła w siłę, Tomasz Boleyn otrzymał tytuł hrabiego, a Jerzy wicehrabiego Rochford. Anna jednak nie dała się tak łatwo królowi, była sprytna i inteligentna, gdy Król poprosił ją o zostanie królewską kochanką, ta nie zgodziła się, wyraziła jednak chęć zostania jego żoną. Król Henryk VIII zaczął na poważnie rozważać tą propozycję, wciąż nie miał prawowitego syna, a Królowa Katarzyna Aragońska nie była sprostać jego wymaganiom gdyż prawie każda jej ciąża kończyła się poronieniem. Dlatego też Henryk zdecydował się oddalić Katarzynę i poślubić Annę. Nie było to jednak proste, Henryk kilka razy wysyłał swoich doradców do Rzymu jednak papież Klemens VII będący pod wpływem cesarza Karola V który był jednocześnie bratankiem królowej Katarzyny, nie miał żadnych podstaw do unieważnienia ich małżeństwa. Sprawa przeciągała się latami, Katarzyna nie dawała za wygraną podobnie jak Anna która miała wielkie ambicje. Po jakimś czasie Henryka znudziła sprawa unieważnienia małżeństwa zdecydował sam wziąść sprawy w swoje ręce i za doradztwem Tomasza Cranmera który Zasugerował, że papież nie ma prawa decydować w sprawach jego małżeństwa, gdyż nie ma ono związku z prawem kanonicznym. Król Henryk zdecydował się na reformację i ogłosił siebie głową kościoła anglikańskiego. Oddalił Katarzynę z dworu i odebrał jej tytuł królowej Anglii. Komnaty królowej zajęła Anna Boleyn. W 1533 roku Anna była już przy nadziei, odbył się ślub a także koronacja Anny na królową. Relacja Anny i Henryka trwała w najlepsze, król wywyższał ją i z początku był jej bardzo przychylny. Sama Anna jednak nie była lubiana wsród ludu, gdyż większość z dworzan wolała i utrzymywała przyjacielskie relacje z poprzednią królową Katarzyną, której Anna nie lubiła i nie chciała o niej słyszeć. Miała jednak bardzo dobre relacje ze swym bratem Jerzym a także ojcem który wciąż dążył by osiągnąć więcej. We wrześniu 1533 roku, Anna powiła na świat pierwszego potomka, lecz ku rozczarowaniu jej i króla była to dziewczynka - Elżbieta. Anna przyrzekła królowi dać mu jednak syna. Prawdopodobnie już w następnym roku ponownie zaszła w ciąże, jednak już wcześnie poroniła. Król w podobnym czasie zaczął interesować się już kolejnymi damami - szczególnie dwórkami Anny. Królowa wiedziała o romansach Henryka co doprowadzało ją do wściekści. Często używała ostrych słów, co stawiało ją w złym świetle. Król po jakimś czasie stracił zainteresowanie Anną, a swoje oko zawiesił na młodej Jane Seymour. Gdy pod koniec roku 1535 Anna ponownie zaszła w ciąże, Anna przez chwilę ponownie wróciła do łask, jednak to nietrwało długo, gdyż gdy ponoć zobaczyła Jane na kolanach króla, ze stresu i złości, poroniła syna. Henryk utwierdził się w przekonaniu, że małżeństwo to jest przeklęte i że ta także nie da mu syna. Dlatego więc chciał się pozbyć Anny w jak najszybszy sposób. Jako, że król otaczał się zaufanymi ludźmi w tym Tomaszem Cromwellem, uknuli oni spisek i sfałszowali dowody obciążające Anne. Królowa została oskarżona o cudzołóstwo a także kazirodztwo. W maju 1536 roku została aresztowana i przewieziona do Tower, gdzie oczekiwała wraz ze swym bratem na sąd. Sama Anna nie miała żadnych świadków na obronę, gdyż większość dworzan stanęło po stronie króla prawdopodobnie ze strachu. Anna została uznana za winną i skazana na śmierć po przez ścięcie mieczem. 19 maja 1536 roku, odbyła się egzekucja Anny, przed śmiercią Anna wyznała że nigdy nie zgrzeszyła niewiernością wobec króla.

## Osobowość

Anna Boleyn podobnie jak jej poprzedniczka na tronie angielskim była wykształconą kobietą. Prawdopodobnie zdobyła je na dworze we Francji w czasie kiedy była dwórką Marii Tudor a później Klaudii Walezjuszki. Anna zetknęła się z nowymi koncepcjami renesansowego humanizmu i interesowała się także sprawami religijnymi. Popierała rewolucję kościoła i była zwolenniczką reformy. Umiała doskonale czytać i pisać. Gdy powróciła do Anglii została dwórką Katarzyny Aragońskiej, kwestii wyglądu, Anna najprawdopodobniej była urodziwa, miała ciemne włosy i oczy, ubierała się na modę francuską. Według niektórych historyków i kronikarzy w ich oczach Anna nie była jednak pięknością, tutaj istnieje kwestia sporna jednak patrząc na to że zwróciła uwagę Króla musi świadczyć że wyróżniała się z pośród innych dwórek. Anna nie miała łatwego charakteru, była ambitna i dążyła do upragnionego celu. Nie zgodziła się na bycie kochanką króla, chciała zostać jego żoną. Król oczarowany Anną spełnił jej warunek i w 1533 poślubił ją. To wywołało jednak duże poruszenie na dworach europejskich, gdyż wedle prawa to Katarzyna Aragońska pozostawała żoną Henryka i królową Anglii. Anna nie była lubiana w śród ludu, miała wiele przeciwników. Wspierali ją jednak jej brat i ojciec. Jako królowa wydawała bardzo dużo pieniędzy na suknie i klejnoty, ubierała się na bogato jak na królową Anglii przystało. Przez jakiś czas była w centrum zainteresowania swego męża Henryka lecz już po narodzeniu córki Elżbiety i po kolejnym poronieniu Anny, ten zaczął miewać kolejne kochanki. Anna znała temperament Henryka, często wybuchała gniewem na kolejne romanse króla, zaczęła popadać w niełaskę, fakt ten pogłebił, że będąc w trzeciej ciąży poroniła syna, co przyczyniło się do jej upadku.