Lublin

**Herb Lublina** przedstawia umieszczonego w czerwonym polu zwróconego w prawo srebrnego kozła ze złotymi karbowanymi rogami i złotymi kopytami wspinającego się z zielonej murawy na zielony krzak winny.

Obecnie obowiązujący wzór herbu został ustanowiony przez Radę Miasta Lublin 8 lipca 2004.

Kozioł i winorośl były atrybutami bogini Wenus (co oznacza płodność natury), od której wywodziła się Julia z rodu juliańskiego – według legendy przytoczonej przez Wincentego Kadłubka – założycielka miasta. Czerwone tło symbolizuje siłę i władzę. Najstarszy obraz herbu Lublina pochodzi z datowanego na 1401 rok dokumentu z pieczęcią Rady Miejskiej Lublina. Sam dokument pochodził prawdopodobnie jeszcze z XIV wieku.

W XVI wieku po raz pierwszy jako herb Lublina pojawił się kozioł wsparty na krzewie winorośli. Od początku XVIII wieku do herbu została dodana korona królewska, która odzwierciedlała równość magistratu lubelskiego z magistratem krakowskim (stołecznym), co nastąpiło na mocy przywileju wydanego przez Augusta II Wettina w 1703 r. Od 1815 roku herb przestał obowiązywać oficjalnie i stał się jedynie symbolem dekoracyjnym. W wyniku praktyki rosyjskiej przyznawania herbom miast gubernialnych liczących do 50 tysięcy mieszkańców korony nad herbem, herb Lublina otrzymał koronę "murową" (corona muralis).

W okresie dwudziestolecia międzywojennego herb został odwołany (na mocy rozporządzenia prezydenta Ignacego Mościckiego z 1927 r. o zakazie używania własnych herbów przez miasta). W 1936 r. na mocy zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych przywrócono herb o następującym wyglądzie – "w polu czerwonym kozioł srebrny zwrócony w prawo wspina się z murawy zielonej na zielony krzak winny".

W 2004 roku herb Lublina został poddany kosmetycznym zmianom (kopyto kozła "wyciągnięto" przed krzak), które zostały wymuszone zasadami heraldycznymi.

*Wykorzystano tekst z artykułu „Herb Lublina” w polskiej Wikipedii. Lista autorów dostępna online w historii hasła. Tekst objęty jest licencją Creative Commons w wersji 3.0*

**Flaga Lublina** to prostokątny płat tkaniny o stosunku wysokości do długości jak 5:8, złożony z trzech pasów barwnych ułożonych poziomo: białego, zielonego i czerwonego (wzajemny stosunek wysokości pasów 2:1:2).

W wersji urzędowej na płacie umieszczono także herb miasta. Istnieje także odmiana pionowa flagi.

Według serwisu fotw.net, poprzednią flagą Lublina był prostokątny płat tkaniny 5:8 złożony z dwóch równej wysokości poziomych pasów: białego i czerwonego, z trójkątem czeskim zielonym przy drzewcu.

**Sztandar Lublina**:

Awers: strona główna

Płatem sztandaru jest tkanina czerwona (typ materiału szantung) w kształcie kwadratu o wymiarach 100 cm x 100 cm. W centrum płata sztandaru znajduje się wizerunek orła białego w złotej koronie – godło Rzeczypospolitej Polskiej. Haftowany ręcznie muliną DMC, haftem ręcznym płaskim malarskim z podkładem (korona, dziób i szpony haftowane złotymi nićmi). Wizerunek o wysokości 60 cm. Po lewej stronie płatu wszyte mocowanie do drzewca (11 kółeczek mosiężnych). Całość płata obszyta złotą bordiurą – obszycie regularne wybranym wzorem (bordiura plecionkowa, geometryczna, ok. 2 cm wysokości) i złotymi frędzlami, ok. 7 cm wysokości (frędzle bajorkowe w kolorze starego złota).

Rewers: strona odwrotna

Płatem sztandaru jest tkanina w kolorze białym w kształcie kwadratu o wymiarach 100 cm x 100 cm. W centrum płata sztandaru znajduje się herb Miasta Lublin. Herb umieszczony w centrum płata sztandaru o wysokości 55 cm, pod herbem dewiza zakomponowana na łuku: FIDELITAS ET CONSTANTIA (litery haftowane ręcznie złotem [ewentualnie starym złotem], wysokość liter 6 cm) nad herbem napis na łuku: MIASTO LUBLIN (litery haftowane ręcznie złotem [ewentualnie starym złotem], wysokość liter 6 cm). Herb haftowany ręcznie muliną DMC z grubszym podkładem (dot. kozła, rogi i kopyta – haftowane złotem); krzak winny – haftowany ręcznie muliną DMC z cienkim podkładem, haft płaski ręczny muliną DMC dotyczy czerwonego pola i zielonej murawy.

Drzewce sztandaru

Drzewce o średnicy 4 cm, długości 230 cm, dwudzielne połączone mosiężną tuleją, na górnym końcu znajduje się głowica o wysokości ok. 25 cm, na dolnym końcu okucie stożkowate. Standardowy system mocujący sztandar umieszczony w górnej
części.

Głowica sztandaru

Jest wykonana z mosiądzu i składa się z płaskorzeźbionego herbu Miasta Lublin o wysokości 16 cm stojącego na beleczce o wymiarach 10 cm x 3 cm x 1 cm okręconej do wypolerowanej kostki mosiężnej o wymiarach 8 cm x 4 cm x 5 cm i stanowi zwieńczenie drzewca sztandaru.

Szarfa sztandaru

Zszywana szarfa z materiału w kolorach zielono-czerwono-białym (barwy miasta) o długości ok. 2,5 m i szerokości ok. 10-12 cm, zakończona u dołu złotymi frędzlami o długości ok. 7 cm (bajorkowymi w kolorze starego złota), jest związana w kokardę lub węzeł i umieszczona na tulei głowicy po stronie głównej płata, jej oba końce dochodzą do dolnego brzegu płata sztandaru.

Sztandar i łańcuchy ustanowiono uchwałą Rady Miejskiej nr 20/IV/2010 z 29 grudnia 2010.

Łańcuch składa się z 16 elementów w tym z 15 ogniw dekoracyjnych i 1 ogniwa tzw. klejnotu, w którego centrum złożonego z prostej uplastycznionej zagięciami ażurowej w formie ramki o kształcie trapezu 9 cm x 11 cm widnieje herb Miasta Lublin – wykonany płaskim reliefem. 7 ażurowych ogniw w formie trapezu o wymiarach 6 cm x 6 cm x 4 cm wypełnionych jest interpretacją grona winnego widniejącego w krzewie winnym herbu Miasta Lublin. 6 ażurowych ogniw w formie trapezu 6 cm x 6 cm x 4 cm wypełnionych jest stylizowanym liściem winogronowym, jego forma zaczerpnięta jest z krzewu winnego herbu Miasta Lublin. Konturowy ażur liścia jak i winnego grona stanowi dekoracyjne wypełnienie ramki w formie trapezu. 2 ogniwa ażurowe o wymiarach 7,5 cm x 5,8 cm w formie prostokąta uplastycznionego przez zagięcia stanowią przerywnik między dekoracyjnymi ogniwami. Wysokość łańcucha ok. 50 cm co daje w obwodzie wewnętrznym ok. 90 cm. Wersja złota uzywana jest przez prezydenta miasta, srebrna przez przewodniczącego Rady Miasta.

**Logo Lublina** zostało ustanowione uchwałą Rady Miejskiej nr 215/XIV/2007 z 29 listopada 2007. Składało się ze stylizowanego napisu "Lublin", hasła promocyjnego "MIASTO INSPIRACJI" (obydwa barwy białej) oraz rysunku w barwach zielonej i czerwonej, wszystkie elementy umieszczono na czarnym tle.

Uchwała Rady Miasta nr 331/XI/2015 z 19 listopada 2015 wprowadza wersję logo z tłem białym i czarnymi napisami, z zaznaczeniem, że poprzednia forma jest także dopuszczalna.

**Hejnał Lublina** wykonywany był od 2. połowy XVI wieku do końca XIX wieku, kiedy zrezygnowano z niego prawdopodobnie z braku funduszy. Początkowo grany był z wieży farnego kościoła św. Michała, następnie z balkonu Bramy Krakowskiej.

Ponownie hejnał rozbrzmiewał w Lublinie w latach 1915-1918. Grano go wówczas z balkonu Bramy Krakowskiej trzy razy dziennie. Rano hejnalista wykonywał utwór Kiedy ranne wstają zorze, w południe Boże coś Polskę, a wieczorem Wszystkie nasze dzienne sprawy.

W 1938 hejnał ponownie na krótko przywrócono. Melodia, którą wygrywał trębacz, odtworzona została na podstawie oryginalnego zapisu nutowego pochodzącego z 1685 roku, odkrytego przez prof. Jana Wrońskiego (muzyka Orkiestry Lubelskiej) w lubelskim archiwum.

W czasie II wojny światowej wykonywanie hejnału zostało przez władze okupacyjne zabronione, a w latach powojennych grywany był jedynie sporadycznie. Ponownie przywrócony został 13 czerwca 1991 (grano go z balkonu Bramy Krakowskiej), a obecnie grany jest z tarasu Nowego Ratusza codziennie o 12:00. Wykonywany jest także przed posiedzeniami Rady Miasta, podczas wizyt delegacji zagranicznych i ważnych dla miasta uroczystości.

Plik dźwiękowy z hejnałem.

*Wykorzystano tekst artykułu "Hejnał Lublina" z polskiej Wikipedii. Lista autorów dostępna w historii hasła. Tekst objęty licencją CC-by-sa-3.0.*

**Herb Głuska** przedstawia w srebrnym polu tarczy herbowej czerwonego ciołka. Brak bliższych informacji o symbolu. Głusk posiadał prawa miejskie w latach 1688-1870, następnie wieś, w 1989 przyłączony do Lublina.

Poziom w górę
Województwo lubelskie