Trzy Żywioły: Początek uczniów

## Pikująca Łapa

Urodziłam się wraz z moją siostrą, wtedy została nazwa Jagódka a ja Słowiczka. Teraz ona jest Jagodową Łapą, a ja Pikującą Łapą. Wiem, jakie otrzymam imię, gdy uda mi się zakończyć szkolenie - Pikujący Słowik. Jest to oczywiste i tylko kot, który by jadł miętę zamiast zwierzyny by tak nie powiedział. Każdy uczeń z niecierpliwością czeka, tylko na swoje imię wojownika - a ja to już wiem. Kiedy ktoś mówi "Ciekawe, czy będę nazywać się Ogniste Serce czy Ognisty Ogon! Może jednak Ognista Walka?", czuje się wykluczona, no bo wiedząc jakie imię dostane, nie ma niespodzianki. Nie jestem lubiana, tak mi się wydaje. Koty nie przepadają za moim towarzystwem, może dlatego, że dla nikogo nie mam zamiaru się zmienić? Jestem sobą i jeśli mnie taką nie lubisz - to tylko i wyłącznie twój problem.

Za niedługo podejde do pierwszego testu, bo właśnie wtedy osiągnę dwa zaćmienia! Każdy uczeń przystępuje do testu w wieku 12 księżycy, jest to mało i w historii znalazło się tylko parę kotów które w tym wieku zdały test. W naszym klanie był tylko jeden - obecnie jest to najstarszy kocur w starszyźnie i chyba jedyny, który za mną przepada. Zaraz po dzisiejszym porannym treningu, kiedy wybłagałam Tygrysi Wzrok, czyli mojego mentora o to by w końcu nauczył mnie szybko pływać. Później po skończonym treningu, polowałam przez cały dzień, głównie ćwicząc wytrzymałość i szybkie bieganie - bo koniec końców do obozu przyniosłam tylko szprotkę i wiewiórkę. Ale najbardziej liczą się umiejętności, mimo, że nie uda mi się zostać pierwszym kotem, który w wieku 2 zaćmień zdał test, to będę druga w tym klanie! Mój przyjaciel ze starszyzny, ten który był tym pierwszym w naszym klanie, udzielił mi milion wskazówek i podpowiedzi, dotyczących testu. Dlatego wiem, które umiejętności muszę poćwiczyć. Kiedy po krótkim odpoczynku w obozie, chciałam wyjść na dalszy trening, inny uczeń podszedł do mnie.

- Nie traktuj się tak surowo, wiesz, że nie musisz udowadniać, że jesteś lepsza od swojej siostry? Nikt w naszym wieku, nigdy nie zdaje tego egzaminu, a ty nawet jeszcze nie opanowałaś w pełni szybkiego pływania. Mogę ci coś zdradzić, Jagodowa Łapa wcale nie traktuje tego poważnie. Stwierdziła, że nie musi ćwiczyć więcej, bo egzamin polega na tym, by pokazać jakie masz umiejętności teraz i czy potrzebujesz dalszego treningu - powiedziała zmartwionym głosem siadając przy mnie, a ja starałam się ją zignorować, dalej powolutku pijąc wode z wodpoju. Ta ruda kotka, która do mnie podeszła, to była najlepsza przyjaciółka Jagodowej Łapy, a moja siostra siedziała obok legowiska uczniów i na nas patrzyła. Nie obchodziła mnie tak samo jak jej "gwiezdna koleżanka".

- Nie martw się o mnie, ja tylko ćwicze swoje umiejętności, by być lepszą. Dla samej siebie, Rdzawa Łapa - mruknełam cicho, wstałam i wybiegłam z obozu. Nie miałam ochoty się z nią przyjaźnić, to nie tak, że nie chciałam przyjaciół, ale ona była najmniej odpowiednią osobą, by zostać moją przyjaciółką. Rdzawa Łapa była znana jeszcze z jednego - była okropną plotkarą, więc gdybym ją zignorowała lub uderzyła ogonem w pysk, to wtedy jej mentor - a później mój mentor, szybko by się o tym dowiedział. Co mogłoby skutkować tym, że nie mogłabym przystąpić do testu! Znając tą rudą plotkarę i tak będę musiała zmarnować jeden trening na słuchanie o tym, że przyjaźń jest ważna i potrzebna. Przez pare kolejnych godzin pływałam od brzegu do brzegu na dość płytkiej wodzie, dlatego, że wcale tego nie potrafiłam. Mimo, że może się tak wydawać, to wcale nie potrafie się skupić. Kiedy polujesz i przegapisz zwierzyne - jesteś głodny, ale gdy pływasz i zapomnisz o tym co robisz, to się utopisz. Dlatego gdy co chwile zanurzałam się w płytkiej wodzie, bo się czymś rozpraszałam, to bez problemu wypływałam z powrotem. Zanim wróciłam do obozu, pare razy przebiegłam się w kółko by się trochę wysuszyć i jeszcze poćwiczyć. DO egzaminu zostało mało czasu, dlatego właśnie teraz musiałam jeszcze więcej ćwiczyć. Ułożyłam się w kłębek na swoim legowisku i zamknełam oczy, ale zamiast przenieść się tam gdzie zawsze - usłyszałam plotki. Gdy tylko otworzyłam oczy, to kogo zobaczyłam? Jagodową Łape, Srebrną Łape i Rdzawą Łape, siedziące obok i dzielące się najbardziej absurdalnymi informacjami, które chyba znalazły w lisiej kupie!

- Możecie nie tak głośno? Niektórzy chcą odpocząć! - warknełam, głośniej niż zamierzałam. Grupa przyjaciół spojrzała na mnie milcząc. Zamknełam oczy i cichutko wymruczałam "dziękuje". Raczej tego nie usłyszeli, ale ja nadal słyszałam jak odsuwają się kawałek dalej i mówią nieco ciszej. W końcu udało mi się zasnąć. Ukazał się przedemną ten sam piękny krajobraz. Pole zboża, falującego na ciepłym wietrze, który także poruszał mym futrem. Było tu jasno, a zboże pieknie się mieniło w słońcu, mimo to na niebie widac było księżyc i gwiazdy. W oddali był las i mgła zasłaniająca go. Nigdy tam nie poszłam, bo nawet gdy wydaje się to bliskie, to gdy tylko biegniesz w tamtą stronę zdasz sobie sprawe, że jest zbyt daleko. Skoczyłam prosto na zboże, zupełnie jak kociak, zboże przyjemnie łaskotało mi futro gdy skoczyłam znowu, ale tym razem bez problemu łapiąc mysz. Chwyciłam ją do pyszczka i zaczełam szarpać, później podrzuciłam i odbiłam łapką. To miejsce było wspaniałe, idealne, nie było tu nikogo, kto by mi przeszkadzał. Tylko tutaj potrafiłam skupić się na własnych myślach. Po paru minutach zabawy spojrzałam na swoje łapy. "Czas wracać, prawda?" - pomyślałam i cały ten idealny świat stał się ciemny, wtedy wystarczyło tylko otworzyć oczy by zdać sobie sprawę, że jestem w prawdziwym świecie - w tym, w którym spałam o wiele za długo i właśnie biegne na modlitwe, by zdążyć tam zanim bogini albo nawet i wszystkie gwiazdy mnie znienawidzą. Zdążyłam na sam początek, na szczęście. Usiadłam obok moich rodziców, ponieważ Jagodowa Łapa jak zwykle wolała przyjaciółkę od rodziny. Gdy cała ceremonia się zakończyła, moja matka popchneła mnie na ziemię.

- Przepraszam, ale byłam zmęczona. Nie przegapiłam, żadnego kawałka modlitwy! - szybko się wytłumaczyłam, ale nic to nie dało. Kotka wysuneła swoje pazury i szybko śmigneła nimi po po moim pysku. Zanim zamknełam oczy, widziałam jak krew spływa mi po twarzy, nie w zwykłych ilościach. Nie tak jak zawsze, czułam niewyobrażalnie wielki ból, ale zaraz wszystko mineło. Obudziłam się dokładnie w tym samym miejscu co wcześniej, na moim pysku czułam, że ktoś nieudolnie próbował zatrzymać krwawienie. Pomyślałam, że to moja matka, ale nad sobą ujżałam nieznanego mi wcześniej kota.

## Lwia Łapa

Od zawsze byłem sam, to znaczy nie miałem rodzeństwa ani ojca!! Ale nie przeszkadzało mi to, dopóki nie zaczołem być traktowany "inaczej". Chciałbym mieć super przyjaciół, z którymi moge robić co chce! Narazie nie udało mi się znaleźć nikogo "idealnego", jasne, miałem wielu kumpli i ze wszystkimi się przyjaźnie. Ale znalezienie kogoś, komu nie przeszkadza to, że ciągle gadam i ktoś kto, naprawde mnie lubi jest, ciężkie. Uwierzcie na słowo gwiazd. Teraz zaś wszyscy gadają TYLKO o teście, a ja wcale się do niego nie przygotowałem. Wole sprawiać wrażenie fajnego, którego nic nie martwi. Ale stresuje się, że jeśli zawale ten test

Wip