Age of Aslan

Age of Aslan (ภาษาไทย : ศึกสงครามแห่งอัสลาน) เป็นนิยายภาคเสริมเรื่องที่สามของจักรวาล Porpiang Writer/Fantasy Warfare และเป็นแฟนฟิกชั่นของนิยายเรื่อง Chronicles of Narnia ของ ซี.เอส. ลูอิส โดยจะอธิบายถึงสองระยะก่อนของจักรวาล Porpiang Writer/Fantasy Warfare ในมุมมองของโครนิเคิลส์ออฟนาร์เนียเวิลด์อย่างคร่าว ๆ และจะเล่าเหตุการณ์ระยะที่สามของจักรวาลในมุมมองเดียวกันอย่างละเอียด สร้างโดยนักเขียนนามปากกา Porpiang Writer

## เนื้อเรื่อง

### กำเนิดนาร์เนีย และการถ่วงเวลายับยั้งอำนาจป้าจาดิส

เหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นเมื่อออริจินส์โคลน 100 แห่งฮาร์ดคอร์เวิลด์ (Origins Clone 100 of Hardcore World) เล่าเรื่องราวในระยะที่สองของ Porpiang Writer เสร็จแล้ว สัตว์เลี้ยงบางตัวนั้นมีคำถามที่น่าสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับมอร์กอธหลังจากนั้น แต่ออริจินส์ 100 ไม่สนใจและเปิดเรื่องใหม่ขึ้นมาที่เล่าย้อนกลับไปอีกครั้ง ในช่วงเวลาก่อนรุ่งอรุณแรกของปีนาร์เนียศักราชที่ 0 แห่งโครนิเคิลส์ออฟนาร์เนียเวิลด์จะมาถึง แพทริค ลีพุง ว่าที่จักรพรรดิแห่งโครนิเคิลส์ออฟนาร์เนีย ได้ร่วมกันสร้างโลกพร้อมกับราชสีห์แอสลาน (Aslan The Great Lion) โดยที่ไม่รู้ตัวว่ามีแขกผู้มาเยือนเป็นครั้งแรก ได้แก่ ป้าจักรพรรดินีจาดิส (Empress Aunt Jadis) ที่หนีจากมิติชาร์น (Charn Dimension) ที่ล่มสลาย มาพร้อมกับดิโกรี่ เคิร์ก (Digory Kirk), พอลลี่ พลัมเมอร์ (Polly Plummer), แอนดรูว์ "แบรนดี้" เค็ทเทอร์ลี่ย์ (Andrew "Brandy" Ketterley), แฟรงก์ (Frank), และม้าสตรอว์เบอร์รี่ (Strawberry The Horse) ซึ่งป้าจาดิสเองก็พยายามทำทุกวิถีทางที่จะกำจัดทั้งแพทริคและแอสลานไปให้พ้นทาง เพื่อที่จะให้นางปกครองโลกของนางเอง แต่กลับไม่ได้ผลเลยแม้แต่นิดเดียวด้วยอำนาจของราชสีห์งามสง่าและเป็นบุตรแห่งจักรพรรดิโพ้นทะเล (Emperor Beyond The Sea) และจากนั้นก็มีการเลือกสัตว์ที่ฉลาดที่สุดมาเป็นคู่สัตว์พูดได้ และขณะเดียวกันเมื่อมีแขกรับเชิญที่เป็นมนุษย์อยู่ด้วย ชาวนาร์เนียจึงแต่งตั้งให้แฟรงก์ รวมถึงเฮเลนภรรยาของเขา (Helen) เป็นราชาและราชินีองค์แรกแห่งนาร์เนีย และแปลงให้ม้าสตรอว์เบอร์รี่ตัวนี้เป็นเพกาซัสนามว่าเฟล็ดจ์ (Fledge The Pegasus)

และภารกิจแรกที่ดิโกรี่ทำคือการหาอะไรก็ได้ที่เป็นยารักษาอาการป่วยของแม่ของเขา นั่นทำให้เขาได้พบกับป้าจาดิสอีกครั้งที่ขโมยกินแอปเปิ้ลเงินในสวนแห่งความเยาว์วัย (Garden of Youth) และยุยงให้ดิโกรี่กินแอปเปิ้ลจากสวนนี้เอง หรือไม่ก็เอาไปให้แม่ของเขากินโดยตรง โดยอ้างสรรพคุณว่าพวกเขาจะมีชีวิตเป็นอมตะและไม่เจ็บป่วยใด ๆ ทั้งสิ้น แต่ดิโกรี่ไม่เชื่อและมีเจตนาแน่วแน่แล้วว่าจะเอาไปให้ราชสีห์กินก่อนให้ได้ จิตใจของป้าจึงเย็นชาและดำมืดลงแบบไม่มีที่สิ้นสุดจนกว่าจะตาย ในขณะที่ดิโกรี่ปลูกแกนแอปเปิ้ลใกล้ขอบแม่น้ำให้เติบโตเป็นต้นไม้แห่งการปกป้อง (Tree of Protection) ที่จะนำมาสู่ความสุข, ชีวิต, และสุขภาพที่ยั่งยืนให้กับชาวนาร์เนียที่ดี แต่จะนำความตาย, ความกลัว, และความสิ้นหวังให้กับป้าจาดิสในระยะไม่ถึงร้อยไมล์ และในยุคแห่งการพิชิต (Age of Conquest) ของนาร์เนียเองก็มีอาณาจักรย่อย ๆ ถือกำเนิดมากมายทั้งพันธมิตรและศัตรูที่มีชื่อเสียงอยู่ไม่น้อย ไม่ว่าจะเป็นอาณาจักรเทลมาร์ (Kingdom of Telmar) และฮอไรซันทาวน์ (Kingdom of Horizontown) ทางทิศตะวันตก อาณาจักรอาร์เคนแลนด์ (Kingdom of Archenland) ทางทิศใต้ ซึ่งอยู่ใกล้กับอาณาจักรคาลอร์เมนพอดี (Calormen) อาณาจักรซัลเวเนีย (Kingdom of Salvenia) และหมู่เกาะโดดเดี่ยว (Lone Islands) ทางตะวันออก และอาณาจักรไวท์รูเบีย (Kingdom of White Rubia) ทางทิศเหนือคั่นกลางป้าจาดิสกับต้นไม้แห่งการป้องกัน

แต่ผ่านมาจนถึงปี น.ศ. 896 ต้นไม้แห่งการปกป้องกลับถูกโค่นล้มด้วยน้ำมือของปีศาจอีกานามว่าแทช (Tash The Demon Crow) ที่อ้างว่าเป็นพี่ชายของแจ้ 296 แต่แจ้ 296 และจักรพรรดิแพทริคไม่ยอมเชื่อเลยแม้แต่น้อย โดยบอกว่าถ้าเป็นพี่ชายของแจ้จริง ๆ ก็ต้องเป็นไก่เช่นเดียวกับแจ้ 296 ไม่ใช่อีกาแบบแทชเลย และเรื่องก็มาเฉลยอีกว่า เซารอนเป็นเจ้านายของแทช ที่ส่งเจ้าอีกามารมาเพื่อทำลายความสงบในนาร์เนีย และเป้าหมายของเจ้าอีการ้ายนี้ก็คือมาเพื่อแย่งชิงเอิร์ธพัลส์ แหล่งพลังงานแห่งเรล์ม (Earth Pulse The Energy Source) แน่นอนว่าระดับจักรพรรดิแพทริคคงไม่ยอมง่าย ๆ ดังนั้น เขาจึงใช้พลังเอิร์ธพัลส์ที่ช่วงชิงมาได้ก่อนทำการจับกุมเจ้าอีการ้ายให้หมดฤทธิ์ แต่ระหว่างนั้น เขาก็ไม่ต่างจากโฮสต์โลกคนอื่น ๆ ที่ถูกเรียกตัวให้ไปสู้กับดอกเตอร์แซเวียสด้วยเหตุผลที่ว่าจักรพรรดิแพทริคจะต้องเป็นหนึ่งในฟันเฟืองสำคัญที่จะหยุดภัยคุกคามจากอุกกาบาตเจ็ดลูกไว้ได้ และเป้าหมายแรกที่ต้องไปหยุดคือดอกเตอร์แซเวียสที่เข้าไปยุ่งเรื่องอุกกาบาตเจ็ดลูกโดยตรง

ระหว่างทำภารกิจนอกเรล์มของตัวเองเป็นครั้งแรก จักรพรรดิแพทริคก็ยังสงสัยว่า อุกกาบาตเจ็ดลูกมันจะร้ายแรงยิ่งกว่าแทชและป้าจาดิสตรงไหนกันแน่ ถ้าหนึ่งในลูกนั้นไม่ได้ตกใกล้ปราสาทของป้าแม่มดขาวคนนั้น หรือใกล้ฐานทัพของเจ้าอีกามารเอง ซึ่งนอกจากจักรพรรดิแพทริคแล้ว ลีเวนเนียร์ที่เป็นเทพไมอาลงมาเกิดเป็นเอลฟ์แห่งเอเรกิออน (Eregion City) ก็ยังไม่เชื่อว่าอุกกาบาตเจ็ดลูกจะเป็นภัยร้ายแรงยิ่งกว่าเซารอนและมอร์กอธอีกถ้าไม่มีอุกกาบาตลูกใดตกไปที่อังก์บันด์โบราณหรือมอร์ดอร์เลย (Mordor) และการไปทำภารกิจนอกเรล์มนั้นทำให้ศัตรูประจำเรล์มที่ยังไม่หายไปเริ่มแผลงฤทธิ์ ป้าจาดิสได้เข้ายึดครองนาร์เนียโดยสมบูรณ์ ส่วนที่มิดเดิ้ลเอิร์ธเอง พญาโหงแห่งอังก์มาร์ (Witch King of Angmar) ก็ตั้งอาณาจักรประชิดกับอาร์นอร์ (Arnor Kingdom) เพื่อตีเมืองให้แตก และเมื่อถูกไล่ต้อนหนีกลับมอร์ดอร์ยังยึดมินาสอิธิลเป็นของตัวเองอีก (Minas Ithil) โชคดีที่ราชวงศ์แห่งอาร์นอร์รวมถึงไพร่พลเมืองอาร์นอร์ยังมีชีวิตรอดมาได้ แต่ก็ตัดสินใจว่าจะไม่กลับไปตั้งอาณาจักรเพื่อไม่ให้เป็นเป้านิ่งให้พญาโหงกลับมาซ้ำเติมอีกรอบ ในขณะที่ชาวกอนดอร์นั้นได้สูญเสียกษัตริย์เออาร์นูร์ (King Earnur) จากการรับคำท้าไปสู้ที่มินาสมอร์กูลด้วยพระองค์เอง (Minas Morgul)

สิ่งนี้ทำให้จักรพรรดิแพริคโกรธแค้นไฮม์ดัลมาก แต่กลับทำอะไรไม่ได้เลยเนื่องจากเขารู้ว่าประตูมิติที่จะไปถึงรังของแซเวียสนั้นใช้การไม่ได้ และซ่อมแซมไม่ทันการก่อนที่แซเวียสจะหนีไป ซึ่งทำให้จักรพรรดิแพทริคต้องทรมานที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับยุคแห่งฤดูหนาว (Age of Winter) ของโลก 296 ไปอีกนาน แม้เขาจะต้องไปกอบกู้โลกอื่นร่วมจักรวาล หรือต้องรับมือกับผลงานความชั่วร้ายที่ฮีโร่บรายน์ก่อไว้จนถูกออริเจียสรีเซ็ตก็ตาม