İblisoloji

**Beş yüce Avcı beş tahtı kurdu.**

Bülbüller, beş yüce taç için şakıdı.

**Beş yüce taç, beş başa ağır geldi.**

Bülbüllerin sesi kısıldı, ötmez oldu.

**Dört Yüce taht parçalandı.**

Bülbüller uçmaz oldu.

**Geriye nicesi kaldı.**

Niceleri öldü, bülbüller gibi.**..? (Devamı bilinmiyor)**

**-Anonim**

## Korku

Hiç aklınızı kaybedecek derecede korktunuz mu? Savaşçıların savaştan kaçtığı, kocaların eşlerini terk etmek zorunda kaldığı, kralların tahtlarını bırakıp kaçmak zorunda kaldığı... Zamanın ve mekanın oluşmasından çok daha önce var olan bir duygudur korku, insanoğlunun en antik duygusudur korku ve en güçlüsü, çığlıklar eşliğinde yüzünüzü parçalarsınız, aynaya bakmaya korkarsınız, yaptığınız her hareket sizin için şüpheli hale gelir, yaptığınız her şeyin bir sonucu olduğunu hatırlarsınız, işlediğiniz her günahın, işlediğiniz her suçun.

Kimi kendisinden güçlü olandan korkar, kimi ise gördüklerinden, kimi göremediklerin, büyücüler ulaşamadıklarından, erkekler sevilmemekten, kadınlar kullanılmaktan korkar, askerler kayıp bir dava için savaşmaktan, krallar kaybetmekten, korku bir kez ruhunuza işlediği zaman onu yenmesi çok zor bir duygudur, zamanla güçlenir, güçlenir ve güçlenir, gözleriniz kırmızı olmaya başlar, gözleriniz kan ile dolar, kalbiniz patlayacak gibi atmaya başlar, uzuvlarınız ve beyniniz arasında ki iletişim kopar, sonrasında ise en karanlıkta ya da en aydınlık zamanda, ayın ilk gününde veya son gününde, yılın başlangıcında ya da bitişinde farketmez, yavaşça kanınıza karışır, yediğiniz her yemekte, içtiğiniz her damla şeyde daha da kuvvetlenir, sonrasında aniden kaybolur ve artık hiçbir şeyden korkmadığınızı hissedersiniz çünkü artık korkunun kendisi sizin bedeninizde şekile bürünmüştür...

## Bilinmezlik

Bilinmezlik, insan oğlunun en çok ürktüğü şeylerden biridir, sırlar hangi birimizin canını yakmadı ki? Arkamızdan çevirilen işler hangi birimizi üzmedi ki? Ruhani varlıkların görüntüsünü merak mı ettiniz? Aklınızla düşünmeye çalıştınız fakat bir sonuca varamadınız mı? Evreni yaratan kimlerdi? Avcılar mı? Başka biri mi? Böyle şeylere kafa yordukça yavaşça aklınızı kaybedip her şeyden şüphe etmeye başlarsınız, yavaşça içinizi kemirir, ya şuan boğazıma bir bıçak saplandığında uyanırsam? Arka arkaya öldükten sonra bir kabus zincirinde ya kendinizi kaybederseniz? Böyle sorularla enerjinizin yavaşça tükettiğinizi farkettiğiniz de artık çok geç olur, başka kıtalarda neler yaşandığını çok merak ettiğinizde oraları göremediğinizde, çok özlediğiniz birinden artık haber alamayıp endişelendiğinizde, ya da hayatınızın aşkını ne zaman bulacağınızda? Ne zaman güçleneceğinizde?

Bilinmezlik insanı insanlıktan çıkarabilecek kadar güçlü bir duygudur, bilinmezlik yaşadıkça tüketilir, tüketildikçe güçlenir, yavaşça ruhunuza işler, bilinmezliğin heybeti ruhlara dehşet saçar, önünü görememenin ismidir bilinmezlik, kendinizi bomboş bir çölde, ya da uçsuz bucaksız yeşilliklerin sonunda ne olduğunu merak etmenin adıdır bilinmezlik, çaresizliğin cinnet boyutudur bilinmezlik...

## Şevk

Şevk... nede güzel bir kelime değil mi? Eski bir soylu demişki: "İstek, arzu, özlem gibi kelimeler tamamen saçmalıktır! Tek bir duygu vardır o da Şevktir."

Birşeyi arzuladığınızda iradenizin kuvvetini ölçersiniz, birini arzuladığınızda onun düşünü kurarsınız, kadının? Silahın? Güçlü bir adam olmanın? Soylu bir kraliçe olmanın? Herkesin sizi düşündüğü bir anı? Ya da komuta ettiğiniz ordunun sizin için savaştığı anı? Şimdi hepsini yavaşça aklınızdan silin, çünkü Şevk o kadar güçlüdür ki bunları düşünürken yavaşça aklınızın bir köşesinde bulunur, yavaşça yaptığınız her işten zevk aldığınızda aynı zamanda şevk duymaya da başlarsınız, kalbinizin yavaşça hızlandığını hissedersiniz. İyi bir kral olmaktan duyulan zevk, bir General'in sürekli savaşlardan galip gelmek için uğraşması, bir kadının kocasını tatmin ve memnun etme isteği...

Ama bunların hepsini hiç kimse yapamaz değil mi? Doğa gereği bazı şeylerden vazgeçmek zorunda kalırız, Şevki hissettikçe yavaşça içimize dolar, doldukça taşar, taşdıkça etrafımıza bulaşır.

## Güç

Güç dediğin nedir? Yırtıcı bir hayvanın avını parçalaması? Güçlünün, güçsüzü ezmesi? Kendine vurduğunda canını yakabilmen? Emrinde olan binlerce askere tek bir emrinle binlerce canlıyı katledebilmen? Başkasının yetmediği yerde, senin yetmen? İçinde ki güç ile nasıl bir bağ kurabilirsin? Nasıl onu kullanırsın? İçten içe bunun mümkün olmadığını anlarsın, güçsüz olmak yavaşça ruhunu sömürür, öyle yaralar ki seni en derine kadar işler ve sana işkence çektirir...

Peki güçlü olmak? herkesin kafasını tek bir hamlede koparmak? İstediğini alabilmek midir güç? Yoksa istediğini verebilmek midir? Yürüdüğün yolda ki zorluklara iradenle göğüs germek midir? Dünyanın sınırlarını basit bir kalemle çizebilmek midir? Yoksa zamana hükmedebilmek midir? Kilolarca altına sahip olmak mıdır? Yoksa kilolarca altını harcıyabilmek mi? En karanlık yerde ışık olmak, en aydınlık yeri karanlığa boğabilmektir güç! Şimdi tekrar sor kendine, içinde ki güç ile nasıl bağ kurabilirsin? Nasıl onu zapt edebilirsin? İçten içe bunun mümkün olduğunu anlarsın, güçlü olmak yavaşça ruhunu sömürür, başkalarına acı çektirir.

## Takıntı

Takıntı? Takıntı mı? O da ne?

Takıntı nedir? İnsan ruhunun yada psikolojisinin en uç noktasıdır, toplum tarafından yanlış kabul edilen, hatta kendinizin bile yanlış olduğunu bildiğiniz şeylerin sanki doğruymuşçasına yapılmasına sebep olan hastalıktır, yaptığınız yanlışların kendinizi doğruymuşçasına kandırdıkça daha da güçlenir, güçlendikçe kanınıza karışır. Bedensiz bir ruhun, bedenli bir ruhsuzu geri dönülemiyecek şekilde kontrolü altına almasıdır Takıntı.

Yavaşça ruhunuzun çürüdüğünü hissedersiniz, gören gözleri kör edercesine, duyan kulakları sağır edercesine, anımsatan hayalleri yok edercesine ruhunuza işer.

Neye takıntılısın? Şimdi kendine ve dünyaya bir sor "Ben takıntılı mıyım? Ben neye takıntılıyım?" Elde edemeyeceğin güce mi? Asla harcıyamıyacağın kadar paranın olmasına mı? Yoksa bir insana tamamiyle sahip olmaya mı? Zamana mı? Büyüye mi?

Kişiliğinizin bozulduğunu, yozlaştığını ve karardığını yavaş yavaş hissedersiniz ama elinizden birşey gelmez, bir kere o dipsiz kuyuya baktığınız zaman, bir kere o bataklığa bastığınız zaman, bir kere o çukura atladığınız zaman herşeyi sanki yukarıdan izlermişcesine sonuçlarının farkında olmanıza rağmen kendinizi durduramassınız.