Namrai Adası

## Namrailerin Tarih

Namrai’ler. Kadim zamanlardan beridir Boella kıtasının Güneydoğusunda yer alan Kheral dağlarının zirvesinde yaşarlardı. Orta boylu, zayıf ve Bozkır halkları gibi çekik gözlere sahip bir halktı bu. Ancak onlar gibi giyinmiyor ve onlar gibi yaşamıyorlardı. Aksine çok daha uhreviydiler. Gökyüzü’nün kudretini özümsemiş, bulutların dinginliğiyle yaşamaya alışmış bu halk öfkeyi, nefreti ve doğuştan gelen hayvani dürtülerin tamamını engelleyerek sonsuz erdeme ulaşmanın yollarını aramaktaydı. Bu yüce amaçları, zirvelerden uçmayı seven Yüce Kuş Silvath’ın dikkatini çekti sonunda. Bu kadar yükseklerde yaşayabilen Slinnetleri daha önce hiç görmemişti. Ayrıca diğerlerinden de çok farklıydı bunlar. Silvath, kendi benliğinden kırıntılar buldu Namrailerde. Onları uzun zaman gözledi. Sonunda içinden seçtiği bazı ulularla konuşmaya başladı. Silvath,  onları tanıdıkça çok sevmiş ve günün birinde tüm Namrai’lere zatından bir hediye bahşetmişti. Namrai’ler bu şerefe nail oldukları için sevinedursunlar, Silvath onlardan gün geçtikçe uzaklaştı. Bir Elclark olarak Slinnetler’e ancak bu kadar yaklaşabilirdi zaten.

Yüzyıllar geçti ancak Namrai’ler göklerdeki sevgililerini unutmadılar asla. Daima ona dua ettiler, onun hediyesini kutsayıp onunla kutsandılar. Çizgilerini de hiç bozmadılar. Ancak Slinnetteria değişiyordu. Artık zirveler eskisi gibi yemyeşil ve güvenli yerler değildi. Zirveler soğuyor, kararıyor ve güvensizleşiyordu. Namrai’lerin de artan nüfusu artık buralarda kalmayı imkansızlaştırıyordu. Ulular toplandılar ve bir karar aldılar. Zirvelerden inip gezginlik yapan evlatların getirdiği haberler, uçsuz bucaksız ovalardan bahsederdi. Daha sıcak, daha büyük bir Dünya vardı aşağılarda. Namrai’lerin tamamına ve daha da fazlasına yetebilecek kadar büyük bir Dünya…

Namrai’ler zirvelerden göç etmeye başladılar. Evlerini terk etmenin hüznüyle ancak yaşamanın umuduyla çıktıkları bu yolculuk sonunda onları Uçsuz bucaksız ovaların haşin evlatlarıyla tanıştıracaktı; Ongudlarla. Namrai’ler, yüzyıllardan süregelen kültürleri sayesinde savaşmaktan ve yok etmekten olabildiğince uzaklaşmışlardı. Bazı Namrai Kılıç ustaları onlarca yıl meditasyon yaparak ve disiplinli bir yaşam sürerek muhteşem savaşçılara dönüşüyordu. Ancak en büyük savaşçıları bile savaşmanın son çare olduğunu ve hiçbir şeyi çözemeyeceğini düşünüyorlardı. Fakat karşılarında bunların tam zıttı nitelikte bir güruh vardı. Namrai’ler burada huzuru bulamadılar. Namrai’lerin sonradan meşhur olacak Na’Saramileri her ne kadar aileleri için destansı bir savaş verse de Ongudlar çok kalabalıktı ve savaşmayı çok daha uzun süredir yapıyorlardı. Nitekim Namrai’lerin sayıları çokça azaldı. Ulular bir gün bir rüzgar hissettiler yüzlerinde. Rüzgar batıdan geldi ve doğuya doğru esti. Bunun gökyüzündeki yüce sevgiliden gelen bir mesaj olduğunu anlamıştı gözleri açık olanlar. Artık burada kalmayacak ve doğuya doğru hareket ederek kendilerine yeni bir yurt arayacaklardı. Kheral dağlarını da aşarak Lklandageor ormanlarına vardılar. Burada isimlerini çokça duyacakları Kral Synez ile karşılaştılar. Kral, başta onları ormanları içine sokmasa da taşıdıkları bir şey onun epeyce dikkatini çekti. Silvath’ın uzun zaman önce verdiği hediye, şimdi Namrai’lerin hayatını kurtaracaktı belki de. Kral, hediye karşılığında onlara bir yurt vereceğini söyledi. Namrai’ler bunu hararetle tartıştılar. Ancak sonunda Silvath’ın isteğinin de bu olduğuna karar verip hediyeyi Syneze verdiler. Synez, onları kendi ormanlarına yerleştirmedi. Gemilerine doluşturdu ve kimsenin yaşamadığı ıssız ve yaban bir adaya attı hepsini. Namrai’lerin orada yok olacağını düşünüyordu belki de. Ancak öyle olmadı. Namrai’ler, o yaban ellerin içinde saklı kalan güzellikleri gördüler. Adayı tanıdılar ve ona uyum sağladılar. Orada çok da büyük olmasa bile benliklerini kaybetmeden bir yurt kurdular kendilerine.

Ancak bu uzun yolculukları kendilerine ders olmuştu. Dünya’nın dağların zirvesi kadar barışçıl olmadığını anlamışlardı. Böylelikle yüce bir amaç uğruna savaşmanın zamanı geldiğinde gerekli olabileceğini anladılar ve içlerindeki zarafetle birleştirdikleri savaş stillerini geliştirdiler. Çıplak ellerle, kısa kılıçlarla, baltalı mızraklarla ve uzun, ince kılıçlarla savaştıkları bu savaş stilinin adını Na’Sarami Senshi koydular. Aynen geçmişteki gibi disiplinli bir hayat, dinginlik ve sonsuz bir erdem arayışı vardı bu savaşçılarda da. Ancak gerektiğinde savaşmayı da çok daha iyi ve yaygın öğrenmeye başladılar Namrai’ler.  Sonraki tarihlerde adayı istila etmeye çalışan Korsan birlikleri Na’Sarami öğretisinin ne denli etkili olduğunu acı bir şekilde öğrenmiş oldular.

## Yönetim

Namrailer bir kutsal soydan geldiklerine inandıkları lidere bağlı yaşarlar. Adada birkaç şehir ve pek çok köy vardır. Köylerin ve şehirlerin yöneticileri direkt olarak lidere bağlıdır. Lider Hideyoshi Tüyağaç

ailesinin geçmişte yaşanan uzun yolculukta Namrai halkına önderlik eden bir savaşçının soyundan geldiği söylenir. Bu yüzden bu tarihi aileye büyük saygı duyarlar ve ona sadıklardır.

## Ekonomi

Namrai’ler tarım ve hayvancılıkla sağlarlar geçimlerini. Kendi kendilerine yetecek kadar gıda üretimi yapabilirler. Aynı zamanda sadece Namrai Adasında yetişen bazı bitkiler ve Namrai halkının kendine has tedavi yöntemlerini, ilaçlarını deniz yoluyla diğer ülkelere satarak ticaret yaparlar.  Denizcilikleri az da olsa gelişmiştir ve bununla ticaret yapabilirler.

## Coğrafya

* Namrai Adası
* Namrai Adası
* Namrai Adası
1/3Tropik iklimleri, depremleri, yanardağları ve büyük selleri ile meşhurdur Namrai adası. Pek çok farklı canlı ve bitki yaşar. Doğal güzellikleri meşhurdur. Lebethron Ağacı ve hâliyle Alfrin Bitkisi bu adada oldukça fazladır. Ekinoks zamanlarında oldukça hoş bir renge bürünür gökyüzü. Adanın içinde çok sayıda irili ufaklı göller ve nehirler bulunmaktadır. Özellikle fay hatlarının üzerindekiler kaplıca özelliği taşımaktadır. Suları bol mineralli ve faydalı olduğundan şifacıların tedavi merkezlerde bu civarlardadır. Çeşit çeşit hayvan türleri yaşamaktadır.

## Ordu

Na’Saramiler dışında normal olarak orduya başvurarak genel asayişten sorumlu birlikler vardır. Adada demir üretimi çok olmadığından genelde askerlerin geneli saz, deri  zırhlar giyerler. Zaten savaş stilleri de ona uygundur. Hemen hemen tamamen piyadedirler. Na’Saramiler’in görevi kralın özel muhafızlığını yapmak ve savaş olduğunda elit birlikler olarak kıyıları savunmaktır.