Abdel/Rozmowy

* Rozdziały
* Randki
* Rozdziały eventowe
* Rozdziały bonusowe

***♥ Spójrz! To te barany z Palentir! Wracajcie do siebie, nie jesteście tu mile widziani!***

* A. Przychodzimy w pokoju! (+)
* B. Jak ty nas nazwałeś? (-)
* C. Zamknij się... idiota. (-)

***♥ Dzień dobry... Wszystko w porządku? Zgubiłaś się?***

* A. Poznaję Cię! Byłeś na targu i obrażałeś centrum Palentir... Jeśli jesteś tu, żeby mnie porwać, to uważaj, gryzę! (-5)
* B. Tak, czy my się już nie spotkaliśmy na targu? (+5)

***♥ Zapraszam do mnie. Zadzwonię do centrum i po ciebie przyjadą.***

* A. Dlaczego nagle zrobiłeś się taki miły? To pułapka? (-5)
* B. Super, to świetny pomysł. Tym bardziej, że chciałam zwiedzić kilka miejsc. Dziękuję! (+5)

***♥ Ponieważ tutaj studiowałem.***

* A. Właściwie, to mogłam się tego domyślić... (+3)
* B. Ty? Naprawdę? (-3)

***♥ Jak dobrze go znasz?***

* A. Tego aroganckiego playboya? Rozmawiam z Nim, kiedy muszę... (+4)
* B. Bardzo Go lubię. Jest milszy, niż mogłoby się wydawać... (-4)

***♥ Lovete, myślałem o tym, co powiedziałaś o moim ojcu...***

* A. Nie chcę pozbawić Cię nadziei, Abdel, ale musisz wiedzieć, że to był tylko sen. Ponoć to jest normalne, że pierwszoroczniacy miewają takie dziwne wizje... (-2)
* B. Masz rację, uważam, że powinniśmy iść właśnie za tym śladem. (+2)

***♥ To nie może być zbieg okoliczności! Ten wisiorek musi posiadać jakąś moc... Musiał otworzyć drzwi do innego świata.***

* A. Myślisz, że ma moc, bo chcesz uwierzyć, że znalazłam Twojego ojca! Nie myślisz logicznie. (-2)
* B. Ja też tak sądzę! Przecież nie oszaleliśmy! (+2)

***♥ Nie! Gdzie był mój ojciec w twoich snach? Co robił?***

* A. Został zamknięty w lochu... Prosił, żebym Mu pomogła, ale nie miałam wtedy na to zbyt wiele czasu. (+2)
* B. Abdel, przestań! Nie chcę o tym rozmawiać. Staram się wieść normalne życie, rozumiesz? (-3)

***♥ Chcę wejść do tego drugiego świata. Chcę zobaczyć, czy to, co mi powiedziałaś, jest prawdą, czy tylko zwykłym snem. To jak?***

* A. Zobaczę, co da się zrobić... (+2)
* B. Nie, wróżka powiedziała, żebym go nikomu nie pokazywała. Ten wisiorek musi być bardzo ważny. (-2)

***♥ Ta wizja jest po to, żeby zaprowadzić śniącego do podziemi", pisze w drugim rozdziale. "Podobnie, jak prowadziła bohatera <> z piekła do raju."***

* A. Abdel będzie moim przewodnikiem. (//)
* B. James będzie moim przewodnikiem. (//)
* C. Jared będzie moim przewodnikiem. (//)
* D. Charlie będzie moim przewodnikiem. (//)
* E. To, że pani Helena o tym nie wspomina, wcale nie znaczy, że nie można mieć kilku wizji... (//)

***♥ Jakie masz wieści?***

* A. Masz coś na swoje usprawiedliwienie, Abdel? (-)
* B. Nie rozmawiam ze złodziejami! (-)
* C. Przede wszystkim, chciałabym Ci zadać pytanie... (//)

***♥ Co teraz, skoro mi nie wierzysz?***

* A. Wierzę Ci, Abdel. Wróżka powiedziała, że jesteś uczciwy, a ja Jej ufam. (+)
* B. Jak mogę Ci wierzyć, Abdel? W co Wy gracie? Co robiłeś w audytorium z Panem Thielem i tym mężczyzną w czerni? (-)

***♥ Dziękuję, Lovete. Wiesz już coś o moim ojcu? Zapytałaś go o kołysankę?***

* A. Uwolniliśmy Twojego ojca z więzienia, ale uciekł. Kołysanka, którą Ci śpiewał, to „Mama Setto”. (+)
* B. Serio? Nie musiałeś dawać im nic w zamian? Nie ma nic za darmo. (-)

***♥ To jest to! To nie są sny! Ten świat istnieje!***

* A. Istnieje, a raczej istniał... Bo to jest przeszłość, Starożytny Egipt! (//)
* B. W porządku, Abdel, chcesz się czegoś dowiedzieć o swoim ojcu? (//)
* C. Kto wie, może powiedziałeś mu coś wcześniej? Myślę, że pan Thiel wie zbyt wiele na mój temat. (//)

***♥ Tak! Powiedział ci tytuł kołysanki?***

* A. Łatwo powiedzieć, Abdel... Nie mam zielonego pojęcia, jak to zrobić! (//)
* B. Tak, to "Mama Setto". Udało nam się pomóc mu uciec, ale zaginął... Nie mam pojęcia, gdzie jest, albo jak sprowadzić go do rzeczywistości! (//)
* C. Pomogliśmy mu wydostać się z więzienia. Kołysanka, którą Ci śpiewał, to "Mama Setto", ale teraz zaginął i nie mam pojęcia, gdzie go szukać.(//)

***♥ Jeśli wciąż chcesz mi pomóc, to musisz go tu sprowadzić, Lovete.***

* A. Spróbuję, ale to nie będzie wcale takie łatwe... Pan Thiel zaczął mnie teraz obserwować. (//)
* B. Nie wiem. Ciągle ci nie ufam, Abdel. Tak czy inaczej, w ogóle nie wiem jak się za to zabrać, a do tego Thiel zaczął mnie mieć na oku. (//)

***♥ Ufam ci, Lovete. Na pewno znajdziesz jakiś sposób.***

* A. To miłe, Abdel. Zrobię, co w mojej mocy. Na razie! (//)
* B. Nie wiem, Abdel. Pewnego dnia opowiesz mi o sobie, swoim ojcu i o Centrum Palentir... Ale teraz nie mam czasu, muszę znaleźć swój wisiorek. Do zobaczenia! (//)

***♥ Masz jakieś nowe wieści?***

* A. Tak, mam coś nowego, ale teraz nie mam czasu, czekają na wykopaliskach. (//)
* B. Mam pytania, więcej niż zwykle, ale teraz muszę iść na wykopaliska. (//)

***♥ Będziesz kopać? Mogłabyś skorzystać z okazji i przyjść na rynek?***

* A. Tak, jeśli nie będę pilnowana. (//)
* B. Po co? (//)
* C. To zbyt ryzykowne. Już raz się zorientowali, kiedy się spotkaliśmy. (-5)

***♥ Niestety nie. Został porwany przez centrum Palentir, zanim mi o tym opowiedział... Pracował tam jako konserwator... Czuję, że to było coś naprawdę przełomowego.***

* A. Nie powiedział ci, o czym się tam dowiedział? (//)
* B. Ostatecznie, nie dowiedziałeś się o wiele więcej od tego, co ja wiem? (//)

***♥ Nie, nie miał czasu. / Może trochę więcej. Uczyłem się w centrum i pamiętam jedną rzecz...***

* A. Szkoda. Chciałabym się dowiedzieć, czy przejście do drugiego świata jest fizycznie (//)
* B. Przestań owijać w bawełnę, Abdel. (-5)

***♥ Ja też chciałbym to wiedzieć. Wróżka na pewno powie ci więcej, niż ja...***

* A. Dokładnie, wróżka... gdzie ona jest? Przecież chciała się ze mną spotkać. (//)
* B. Jaki jest twój związek z tą starą wróżką, Abdel? Co was ze sobą łączy? (-5)

***♥ Nie zwalniaj kroku.***

* A. Gdzie ty mnie prowadzisz, Abdel? (//)
* B. Powinniśmy unikać obszaru wykopalisk... (+5)

***♥ Tak, Lovete?***

* A. Jesteś pewny, że wiesz, gdzie idziemy? (-5)
* B. To nie tak, że ci nie ufam, ale zaczynam się trochę niepokoić. (//)
* C. Nie prowadzisz mnie w jakąś zasadzkę, prawda? (-5)

***♥ Oczywiście, że to ja! Szukałem cię godzinami!***

* A. Straciłam przytomność... (//)
* B. Dlaczego? Czego teraz ode mnie chcesz? (-5)
* C. Spotkałeś tu jeszcze kogoś? (//)

***♥ Mam do ciebie pewną sprawę, Lovete. Ja... potrzebowałem trochę czasu, żeby to zrozumieć...***

* A. W takim razie, skoro coś zrozumiałeś, to powinieneś mi to wyjaśnić! (//)
* B. Zabierz mnie z powrotem do cywilizacji, Abdel... Do normalnego świata... (-5)
* C. Egipski wojownik z bronią i tarczą, który ma na imię Amon. Potrafisz to sobie wyobrazić? (//)

***♥ Chodź, zabiorę cię z powrotem na rynek. Stamtąd będziesz już znała drogę do centrum?***

* A. Nie jestem taką ofiarą jak myślisz, Abdel! (-5)
* B. Nie spotkałeś egipskiego wojownika? (//)

***♥ Do zobaczenia wkrótce, Lovete... Mam nadzieję, że przez tę sytuację nie będziesz miała zbyt dużych kłopotów w centrum. Postaraj się dowiedzieć, o co chodziło mojemu ojcu...***

* A. Jeśli mi pozwolisz, Abdel, to chciałabym wieść normalne życie! (-5)
* B. Myślisz, że pozwolę ci odejść, tak bez żadnego wyjaśnienia? (//)

***♥ Pamiętam te słowa tak, jakby płynęły prosto z serca mojego ojca. Tego dnia udało mu się uciec, ale następnego... niestety, już nie.***

* A. Widziałeś się z nim jeszcze później? (//)
* B. Powiedział coś jeszcze? (//)
* C. Zrozumiałeś cokolwiek, o czym ci mówił? (//)

***♥ Nie powinien tak bardzo się tym interesować... Jego nienasycona ciekawość doprowadziła go do zguby.***

* A. Biedny Abdel... Ciekawość to pierwszy stopień do piekła. Wiem to, bo sama jestem ciekawska. (+5)
* B. Twój ojciec był naukowcem. To normalne, że chciał dowiedzieć się prawdy, nie sądzisz? (//)
* C. Co stało się później? Co tam odkrył? (//)

***♥ Prawdopodobnie to nas ze sobą łączy, Lovete... a jednocześnie to coś, przez co oboje wpadamy w kłopoty. / Tak, to prawda. To on zainspirował mnie, żeby pójść do szkoły, wiesz? Powiedział mi, że "edukacja jest jak latarnia morska w ciemności ignorancji."***

* A. Myślę, że na ten moment, osiągnęłam limit kłopotów, Abdel. Chyba powinnam oddać wisiorek panu Thielowi, aby mieć wreszcie święty spokój... (-5)
* B. Kontynuując temat jego zaginięcia... Zakładam, że Palentir zobaczył go w swoim laboratorium i to dlatego został porwany. Mam rację? (//)
* C. Palentir wysłał go w przeszłość używając mocy wisiorków? To o tym myślisz? (//)

***♥ Przyszedłem się upewnić, że wróciłaś...***

* A. Co masz na myśli mówiąc "upewnić"? (//)
* B. Wiedziałeś, że mnie nie było? (//)

***♥ Więc tak, kiedy zobaczyłem jak ochrona Cię zabiera, a studenci demonstrują za bramą, pomyślałem, że masz kłopoty... / Tak, widziałem cię osaczoną przez strażników, a znam metody Centrum, więc domyśliłem się, że chcą cię wyrzucić...***

* A. Oh, i znalazłeś rozwiązanie moich problemów, prawda? (//)
* B. I podążałeś za mną do lotniska, prawda? (-)

***♥ Chodźmy do mojego mieszkania, tam jest ciszej.***

* A. Uh, wydaje mi się, że powinnam wracać. Robi się późno. (//)
* B. Dobrze, wszystko w porządku, do momentu, w którym wiem, gdzie jestem... (//)

***♥ Rzadko mamy okazję porozmawiać, Lovete. Minęło sporo czasu, odkąd ostatnio cię widziałem.***

* A. Jeśli chcesz porozmawiać o swoim ojcu, to uprzedzam, że nie mam nowych wieści... (-5)
* B .Co chcesz wiedzieć? Myślę, że bardziej interesuje cię los twojego ojca niż mój! (-5)

***♥ Ah? A jak sądzisz, kiedy będziesz miała okazję go spotkać? / Interesujesz mnie tak samo, ale w inny sposób ...***

* A. Nie wiem, Abdel. Straciłam go z oczu... (-5)
* B. Abdel, powiedz mi, zrobię co mogę, ok? Przecież jestem do twojej dyspozycji! (-5)
* C. Wiem, że jesteś dla mnie mniejszym zmartwieniem niż on! (-1)
* D. Tak, myślę, że rozumiem, dlaczego jesteś mną zainteresowany... (+1)

***♥ A nie jest to dwustronne?***

* A. Wszystko, co mogę powiedzieć, to to, że ukrywa się otoczeniu Amona, ten wojownik jest mi całkowicie oddany. Może jest sposób, by ich znaleźć. Muszę spróbować... (-5)
* B. Ja? Mam wsparcie? Czyje niby? (-5)
* C. Abdelu, ja po prostu nie chcę ci dawać zbędnej nadziei... Szczerze? Sama nie wiem, gdzie jestem. (-)

***♥ Dobra, Lovete. W żadnym wypadku, nie jesteś sama. Zawsze będę tu, aby Ci pomóc. / Moje, wróżki, a także swego rodzaju wsparcie Jamesa Palentira... Nie jesteś sama, Lovete.***

* A. A co z twoją matką? Ona żyje, prawda? Nigdy o niej nie wspominasz... (+2)
* B. To bardzo pocieszające, Abdel. Jednak czy przyjdziesz mi z pomocą, gdy Howard Palentir zatrzyma mnie w przeszłości? (+1)

***♥ Tak, moja matka nadal żyje i uwierz mi, robi wszystko, co w jej mocy.***

* A. Dlaczego jeszcze nigdy nie spotkałam twojej matki? (//)
* B. Ja i pani Helena ... Jeśli ona naprawdę istnieje! (-5)

***♥ O nie! To w ogóle nie to, o czym myślisz. Nie wiem, czy powinienem ci o tym powiedzieć...***

* A. Dalej, Abdel. Nie ma między nami żadnych tajemnic, prawda? (//)
* B. Wiesz, że możesz mi zaufać, Abdel. (+5)

***♥ Ale nie możesz o tym nikomu powiedzieć, pamiętaj. W przeciwnym razie agenci Howarda Palentira porwą ją i zrobią to samo, co z moim ojcem, albo coś o wiele gorszego.***

* A. Ale... To znaczy... To ona nie jest czarownicą? (-5)
* B. Ale ona jest w to zaangażowana... Może przybrać postać kota, by udać się w przeszłość. (+)
* C. Jesteś pewny, że nikt nie może się o tym dowiedzieć? Nawet James? (prowadzi do negatywnego dialogu)

W tym odcinku nie ma dialogów, które wpływałyby na relacje z Nim.

***♥ Mama za nami tęskni... Widziałaś ją, Lovete?***

* A. Tak, widziałam ją. Jest w porządku. Myśli o was. (+5)
* B. Wyprowadzimy was stąd. (//)

***♥ Ahmed: To miło z jej strony...***

* A. Ona dużo o Was myśli. (+5)
* B. Musimy znaleźć rozwiązanie. (+5 Ahmed, -5 Abdel)

***♥ Uważaj na Jamesa, Lovete. On nigdy nie jest taki, za jakiego go uważasz.***

* A. Nie martw się, mam go pod kontrolą. (//)
* B. Tak, wiem coś o tym... (//)

***♥ Lovete! Jesteś z powrotem!***

* A. Tak! To jest to miejsce, do którego chciałam się dostać! (//)
* B. Tak, ale chcę się stąd wydostać. (//)

***♥ Papa! James jest po naszej stronie ... Wreszcie wierzę, prawda Lovete?***

* A. Absolutnie. Jest on związany obietnicą. (//)
* B. Cóż, to prawda, że nas zdradził, ale sądzę, że możemy mu zaufać tym razem.