ความผิดพลาดของสังคมฯ

## ความผิดพลาดของสังคมกับความเข้าใจผิดของคนหมู่มากที่มิอาจแก้ได้โดยง่าย

### ๑ ระบบ monogamy - เผด็จการทางการเมืองจุลภาค

**ณ จุดหนึ่งในประวัติศาสตร์** ผู้คนอยู่กันเป็นสังคมเล็ก ๆ ไม่กำหนดคู่ครอง เมื่อผู้ใดมีลูกก็ช่วยกันเลี้ยง \*ระบบร่างกายและจิตใจของทุกคนถูกออกแบบมาให้สอดคล้องกับ polygamy\* (เพราะวิวัฒน์จากลิง ซึ่งเป็น polygamy เช่นกัน)

**ณ จุดหนึ่งในประวัติศาสตร์** มนุษย์เริ่มสร้างบ้านหลังเล็ก ๆ อาศัย(สร้างหลังใหญ่ไม่ได้เดี๋ยวพัง) การเลี้ยงลูกคนเดียวเป็นเรื่องยากเพราะ \* จึงต้องอยู่บ้านละสองคน

**ณ จุดหนึ่งในประวัติศาสตร์** การเหยียดเพศกลายเป็นเรื่องปกติ การกำหนดหน้าที่ชาย-หญิงเป็นเรื่องปกติ(หญิงอยู่ในบ้าน ชายทำงานนอกบ้าน) การเป็น lgbtqia จึงกลายเป็นเรื่องต้องห้าม(เพราะรัฐขี้เกียจคิดว่าจะเอาไงกับพวกนั้นดี) polygamy จึงกลายเป็นเรื่องต้องห้าม เพื่อตัดอำนาจต่อรองของเพศหญิง(และชนชั้นล่าง-ชนชั้นบนเป็นpolygamy) เพื่อไม่ให้เพศหญิงมารวมกลุ่มกัน(เพราะต้องอยู่ในบ้าน)

**ณ จุดหนึ่งในประวัติศาสตร์** ผู้คนลืมกำพืดของตน ลืมว่า \* ลืมคำนึงถึงหลักเหตุผล อ้างแต่ศีลธรรมอันดีงามที่พวกเขามโนเอาเองโดยมีหลักฐานไม่ และนิยมเหยียบย่ำคนคิดต่างเพื่อให้ตนดูสูงส่ง ต่างมองคู่ชีวิตของตนว่าเป็น “ทรัพย์สิน” ซึ่งมิอาจแบ่งให้ผู้ใด และหวังคุมอำนาจเผด็จการซึ่งกันและกัน ทำให้ชีวิตคู่ของผู้คนไม่ราบรื่นเลยจวบจนทุกวันนี้ ( \* )

### ๒ ซากปรักหักพังของอุดมการณ์ล้ำยุค – ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของ “คนเห็นคนไม่เท่ากับคน”

ไม่มีใครเกลียดคอมมิวนิสต์นอกจากทหาร แม้แต่นายทุนซึ่งเป็นศัตรูหลักก็ไม่ใช่คนทำโฆษณาทั้งที่ตนเป็นผู้เสียผลประโยชน์หลัก มีเพียงทหารที่กลัวเสียอำนาจที่ทำโฆษณาชวนเชื่อ

ความผิดพลาดอย่างหนึ่งของการวิจารณ์อะไรก็ตามคือ ๑ ตีความมั่ว จับแพะชนแกะ  ๒ ฟังความข้างเดียว ฝั่งตัวเองก็แย่แต่ไม่รู้ไม่ชี้ ๓ หูเบา ลอกคำพูดที่สืบต่อกันมาโดยไม่คำนึงถึงหลักเหตุผล ๔  อคติ ไม่ฟังความคิดต่าง คิดว่าทุกอย่างถูกกำหนดโดยคนในอดีต ๕ ไม่เห็นหัวเพื่อนมนุษย์ เห็นคนตกทุกข์ได้ยากว่าเป็นตัวปัญหาทั้งที่เขาเป็นเหยื่อ โยนความผิดให้ผู้บริสุทธิ์ที่ชนชั้นต่ำกว่า

มีบางคนกล่าวว่าคอมมิวนิสต์ใช้ไม่ได้จริง สวยหรูเพียงแค่ทฤษฎี แต่อยากให้พิจารณาข้อความต่อไปนี้

สมัยที่มนุษย์ยังล่าป่าหาของสัตว์ เอ้ย ล่าสัตว์หาของป่าอยู่ หากมีใครสักคนบอกพวกเขาว่า ในอนาคต ทุกคนจะปลูกพืชเลี้ยงสัตว์กัน พวกเขาคงไม่เชื่อ และตอบกลับว่า การที่มนุษย์ผลิตอาหารจากการปลูกพืชเป็นแค่ทฤษฎี ไม่สามารถทำได้จริง ที่ผ่านมาไม่เห็นมีใครทำได้

สมัยที่การมีทาสเป็นเรื่องปกติ หากมีใครสักคนบอกพวกเขาว่า สังคมที่ไม่มีทาสนั้นดีกว่า พวกเขาคงไม่เชื่อ และตอบกลับว่า สังคมที่ไม่มีทาสเป็นแค่ทฤษฎี ไม่สามารถทำได้จริง ที่ผ่านมาไม่เห็นมีใครทำได้

เข้าใจยัง

อีกประการหนึ่ง คนโยนความผิดให้คอมมี่ ทั้งที่ทุนนิยมก็มีปัญหา และมันไม่ใช่ปัญหาเศรษฐกิจ

คอมมี่ถูกกล่าวหาว่าฆ่าคน เพราะผู้มีอำนาจมักใช้เป็นข้ออ้าง แต่คอมนิวนิสต์จริง ๆ ไม่เคยสนับสนุนให้ฆ่าใคร ต้องการเพียงลดอำนาจชนชั้นนายทุนเพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้ถูกกดขี่

ทุนนิยมก่อให้เศรษฐกิจตกต่ำ ไม่เห็นมีใครกล่าวโทษทุนนิยม ความอดอยาก สงคราม โรคระบาด มากกว่าร้อยละ ๙๐ เกิดในประเทศทุนนิยม

อีกหนึ่งข้ออ้าง ทุกอย่างที่เรามีเราใช้เกิดจากทุนนิยมทั้งสิ้น

ต้องแยกให้ออกก่อนระหว่าง “คน” กับ “ระบบ” เพราะไม่ว่าจะเป็นทุนนิยมหรือหรือคอมมี่ คนก็คิดนวัตกรรมได้เหมือนกัน และนั่นเป็นศักยภาพของสมองเขาเอง ไม่มีประโยชน์ที่ระบบจะเคลมทุกอย่างไปเป็นของตัวเอง สติปัญญาของมนุษย์เป็นสิ่งล้ำค่า ไม่ควรบังคับสูญหาย การดูถูกดูแคลนสติปัญญามนุษย์คือการเหยียบย่ำศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์อย่างยิ่งและเป็นการละเมิดสิทธิความเป็นส่วนตัวด้วยการลบหลู่เกียรติยศ ผลงานสร้างสรรค์ของมนุษย์ มนุษย์ย่อมได้เครดิต ระบบที่สร้างปัญหานานัปการไม่ควรได้รับการเชิดชูเลย

นั่นไม่ได้แปลว่าทุนนิยมเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด แต่เป็นเพราะไม่มีทางเลือก ลองถามตัวเองดูว่า ตั้งแต่เกิดมา เคยมิสิทธิเลือกระบบเศรษฐกิจแม้แต่ครั้งเดียวหรือไม่ ซึ่งคำตอบคือไม่ ไม่เคยมีใครได้เลือกระบบเศรษฐกิจ ระบบทุนนิยมในปัจจุบันจึงขัดแย้งกับประชาธิปไตยอย่างที่สุด และระบบทุนนิยมทำลายเสรีภาพของคนจนจนอย่างชัดเจน

เราจะกล่าวว่าทุกอย่างที่เรามีเราใช้เกิดจากระบบทาสก็ย่อมได้ แต่เราจะกลับไปมีทาสไหม ก็ไม่ เราต้องการช่วยเหลือคนที่ลำบากจากระบบทุนนิยมหรือไม่ ใช่ แต่การตีกรอบความคิดว่าตัวเลือกที่เหลืออยู่เป็นสิ่งที่แย่จะช่วยแก้ไขปัญหาหรือไม่ ก็ไม่

### ๓ ความไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง รากฐานของการเหยียดทั้งปวงและสิทธิของขี้หมา

#### ประการหนึ่ง

รู้หรือไม่ กฎหมายไทยระบุไว้ว่า

สภาพบุคคลย่อมเริ่มแต่เมื่อคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารกและสิ้นสุดลงเมื่อตาย ทารกในครรภ์มารดาก็สามารถมีสิทธิต่างๆได้ หากว่าภายหลังคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก

ฉะนั้นการทำแท้งจึงไม่มีความผิดแต่แรก เพราะ “ว่าที่เหยื่อ” ไม่มีสถานะเป็นบุคคล จึงไม่มีสิทธิในการมีชีวิตตั้งแต่แรก เป็นเนื้องอกที่สร้างปัญหาให้กับเหยื่อคดีข่มขืนซึ่งควรได้รับการรักษา

คิดดูว่าถ้าคุณเกิดในครอบครัวที่ไม่สมประกอบ ไม่มีพ่อ แม่ไม่พร้อมเลี้ยงคุณ มันก็เหมือนนรกทั้งเป็น และคุณก็ไม่ได้เลือกที่จะมาเกิด แล้วไม่มีใครในสังคมมาขอความยิมยอมที่จะมาเกิดของคุณ เขาเอาแต่อ้างสิทธิการมีชีวิตอยู่ แต่ไม่ฟังคุณว่าคุณต้องการอะไร ต้องการมาเกิดในครอบครัวไม่สมประกอบ ในสังคมแย่ๆ รัฐบาลห่วยๆ หรือเปล่า คุณไม่มีสิทธิอะไรทั้งสิ้นเพราะถูก “สิทธิการมีชีวิตอยู่” ยัดปากโดยไม่ได้รับความยินยอม และมันจะกลายเป็นภาระที่ทุกคนทำเหมือนว่าคุณ “อยากมีแทบใจจะขาด” ทั้งที่พวกเขาคิดเองเออเองและคุณไม่เคยเลือกที่จะมีเลย ไม่แม้แต่ครั้งเดียว

#### ประการสอง

การลงโทษผู้กระทำผิด หากความผิดเบาย่อมรับโทษน้อย หากความผิดรุนแรงขึ้นโทษจะหนักขึ้นตามลำดับ

เราจะยังมีหวังอีกหรือ หากคนชั่วกับคนดียังมีสิทธิเท่ากัน ถูกมองเหมือนกัน คนดีไม่ได้รับการสนับสนุน คนชั่วไม่ได้รับการปฏิเสธ อยากถามคนที่ต่อต้านการประหารว่า ปกป้องสิทธิคนชั่วทำไม เขาเป็นเจ้าเหนือหัวคุณเหรอ คนดีส่วนใหญ่ยังขาดสิทธิขั้นพื้นฐาน แต่คุณกลับเรียกร้องสิทธิให้คนชั่ว เป็นประโยชน์ตรงไหน หมูไก่ไม่เคยทำผิดยังโดนฆ่า คนทำผิดทนโท่ทำไมห้ามฆ่า กลัวสังคมสงบสุขหรืออย่างไร

ประชาชนทุกคนมีสิทธิในความปลอดภัย

การยกเลิกประหารคือการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ ต่อไปนี้ถ้าไม่มีโทษประหารจะตัดสินสินคดีมั่วเท่าไหร่ก็ได้ ตัดสินผิดก็ไม่เป็นไร

การยกเลิกโทษประหารทำให้คนเกรงกลัวกฎหมายน้อยลง หากทำผิดระดับจำคุกตลอดชีวิตแล้ว จะทำผิดหนักกว่านั้นอีกเท่าไหร่ก็ได้ ยังไงโทษก็ไม่เพิ่มขึ้น

ประหารคนผิดหนึ่งคนบอกอภัยให้ไม่ได้ เขาฆ่าคนเป็นสิบดันบอกให้อภัย

### ๔ ทางออก

ในขณะที่เด็กแอฟริการจำนวนมากใช้ชีวิตอย่างอดอยาก เด็กไทยต้องอยู่กับระบบการศึกษาและรัฐบาลที่ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก เด็กสวีเดนได้รับประชาธิปไตยและรัฐสวัสดิการที่ดี เด็กฟินแลนด์ได้รับการศึกษาที่มีคุณภาพดีเยี่ยม

คำถามคือ เด็กไทยทำอะไรผิด ถึงไม่มีสิทธิเหล่านั้น และเด็กแอฟริกาทำผิดมากกว่าเด็กไทยหรืออย่างไร

เหตุใดเด็กทุกคนจึงต้องรับกรรมที่พวกเขาไม่ได้ก่อโดยปราศจากความยินยอม ไม่มีขออนุญาตใดๆทั้งสิ้น แต่ทุกคนที่ก่อปัญหา ทั้งปัญหาสังคม ปัญหาสิ่งแวดล้อม ปัญหาการศึกษา ไม่มีใครต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตนเองทำเลย แม้ แต่ คน เดียว

เด็กน้อยลงทำให้ไม่มีใครจ่ายภาษีให้ผู้สูงอายุ ถามจริงภาษีมันมีไว้ทำอะไร

แรงงาน ทำงานหนักเงินไม่พอใช้ ผู้สูงอายุ ไม่ทำงานแต่เงินต้องพอใช้ มันใช่เหรอ

แรงงานลำบากแทบตาย กลับโดนไถเงินไปให้คนที่ไม่ทำประโยชน์ให้ประเทศ

บอกว่าอดีตดีนักดีหนา ปัจจุบันแย่ลง ทำไมต้องเจียดเงินคนไม่มีโอกาสแม้แต่จะเฉียดความสุขไปแจกคนที่มีความสุขเต็มอิ่มตลอดชีวีต มันควรจะกลับกันมิใช่หรือ

ผู้สูงอายุมีค่ามากกว่าอนาคตของชาติหรือ ต้องการแรงงานทาสหรือ

หากการกำจัดสุนัขจรจัดเป็นวิธี “อารยะ” เหตุใดการปกป้องภาษีเพื่อทำประโยชน์จริงๆ-มิใช่การโยนให้คนที่ไม่สร้างความเจริญให้กับประเทศชาติและกินแรงชาวบ้าน จึงกลายเป็นเรื่องผิด

สิทธิของคนทำงานเพื่อประเทศชาติหายไปไหน สิทธิของคนที่ไม่ได้ทำเพื่อประเทศชาติมาได้อย่างไร สิทธิของผู้เสียภาษียังมีอีกไหม เงินจากน้ำพักน้ำแรงโดนปล้นไปให้คนที่ไม่ทำอะไรเลย มันใช่เหรอ

หากพ่อแม่ใช้อ้างรักลูกเลยลากมาเกิด ถ้าลูกรักพ่อแม่เหมือนกัน ลูกจะไม่มาเกิดได้ไหม(ซึ่งไม่ได้อยู่แล้ว)

### ๕ ผู้เสียสละที่จำต้องเป็นเหยื่อซ้ำสองครั้ง

๑ ในปี ๒๐๒๓ ฮามาสจับพลเรือน ทหารอิสราเอลทำลายบ้านพลเรือนปาเลสไตน์ สั่งให้หนีแต่ปิดชายแดนไม่ให้หนี, ๒๐๒๒ รัสเซียบุกยูเครน สัญญาณชัดเจนตั้งแต่ยึดไครเมีย แต่ทุกคนปล่อยเลยตามเลย พอเรื่องบานปลายก็แก้อะไรไม่ทัน แล้วก็สนับสนุนแต่ควานรุนแรง, ๒๐๒๑ รัฐประหารเมียนมาร์ ไม่มีการช่วยเหลือใดๆ จากชาติมหาอำนาจ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าฝั่งไหนผิด ทั้งที่ก่อนหน้านี้เกเรกับกับเขาไปทั่ว สิ่งใดที่อ้างพล่อยๆ บัดนี้กลับอัลไซเมอร์, สงครามมีแต่จะเพิ่มขึ้น พุ่งเป้าไปที่พลเรือนมากขึ้น เราเคยทำได้ไม่ใช่เหรอ ก้อนหินยังทำได้เลยไม่ใช่เหรอ

๒ โซลาร์เซลล์ถูกคิดค้นมาตั้งแต่ คศ๑๘๓๙ จนถึงทุกวันนี้มนุษย์ชาติก็ยังถูกจองจำในอดีตอันคละคลุ้งไปด้วยควันพิษจากเชื้อเพลิงฟอสซิล พลังงานนิวเคลียร์กลายเป็นแพะให้บริษัทน้ำมัน เพราะเหตุอันใดรัฐบาลทุกประเทศ ทุกองค์กรนานาชาติ บริษัทข้ามชาติทุกบริษัท จึงคิดอย่างเดียวกัน คือทำลายที่อาศัยแห่งสุดท้ายของประชาชนตาดำๆผู้ไร้ทางสู้ ด่าเขาทั้งชาติก็แก้สันดานเขาไม่ได้

๓ ชัยชนะของลัทธิทหาร ปล้นอำนาจไปทั่วโลก ทั้งกาบอง เซียราลีโอน ไนเจอร์ ซูดาน เบอร์กินาฟาโซ กินี ตูนิเซีย มาลี ซิมบับเว เมียนมา เยเมน ทั้งเผด็จการเก่าที่ยังอยู่ยงคงกระพัน เช่น เอริเทรีย เกาหลีเหนือ จีน

๔ เผด็จการกุมอำนาจได้สำเร็จ ขึ้นแท่นท็อป๓นายกที่อยู่ยาวที่สุด ดึงฟ้าลงล่างล่อให้ประชาชนติดคุกฟรี ได้ผลชะงัด ม็อบคนน้อยลงเรื่อยๆจนเลิกจัดไปเลย พรรคผลไม้เลียไข่พวกเผด็จการ ยอมทิ้งประชาธิปไตยเพื่อปกป้อง “ความบริสุทธิ์” ของตน นักโทษกลับบ้านแล้วกลายเป็นอภิสิทธิชน ไล่เขาแทบตาย พอเขากลับมามีอำนาจดันเมินเฉย

๕ คนที่ผลาญทรัพยากรโลกไม่ยอมให้อะไรกลับสู่โลกเลยนั้นไร้ประโยชน์ ความรับผิดชอบควรมีอยู่ การจัดการเพื่อปกป้องผลส่วนรวมนั้นจำเป็น หากแต่ไม่มีใครทำ เมื่อคนหนึ่งคนทราบอย่างนั้นแล้ว เขาไม่สามารถโน้มน้าวคนในสังคมได้ เขาจึงทำในสิ่งที่ตนเองพอทำได้ รับผิดชอบในส่วนของตน ความไม่สอดคล้องกันระหว่างตัวเขาและโลกนั้นมีอยู่ และเขาก็ไม่ได้โกหกตัวเองเก่งเหมือนคนอื่น หากเขายอมโกหกตัวเองตลอดชีวิต เขาจะต่างอะไรกับพวกคนชั่วหน้าด้านไม่ยอมรับผิด หากเขาสู้หน้าความจริง ทุกคนก็กล่าวหาว่าเขา “ไม่ยอมรับความจริง” อีก และต้องจมอยู่กับความรู้สึกอันไม่สามารถได้เนื่องจากความไม่สมบ

ในบรรดาผู้ถูกเหยียบย่ำตลอดมาและตลอดไป ย่อมมีอย่างน้อยหนึ่งคนที่ทราบความจริงเหล่านี้และมีความเห็นอกเห็นใจต่อเพื่อนมนุษย์ ตอบสนองแบบที่มนุษย์ที่ยังเหลือความเป็นมนุษย์ตอบสนอง เมื่อเขามองว่าเป็นปัญหาแต่เพื่อนมนุษย์มองว่าไม่เป็นปัญหา เขาเลือกที่จะตัดชิ้นส่วนที่ไม่สมบูรณ์แบบออกจากโลกที่เพื่อนมนุษย์มองว่าสมบูรณ์แบบ เพื่อนมนุษย์กลับกล่าวหาว่าเขาหนีไปคนเดียว ทิ้งให้คนอื่นลำบาก ทั้งที่มึงบอกเองว่าไม่มีปัญหา ส่วนคนที่สร้างปัญหาและกีดกันการแก้ไขแล้วชิ่งตายไป ปล่อยให้คนรุ่นหลังต้องทนทรมานกับสิ่งที่กล่าวแล้วข้างต้น กลับหลบเลี่ยง อ้างว่ามันเป็นประวัติศาสตร์แล้วคนผิดไม่ต้องรับผิด

ผู้ที่เข้าใจสัจธรรมของโลกและมีความเห็นใจ บรรดาผู้ยังไม่ลืมตาดูโลกมักกล่าวหาเขาว่าไม่ยอมรับความจริง คิดแต่ยัดเยียดให้เขาเป็นผู้ผิดแต่ไม่ยอมเบิ่งความจริง หาว่าเขาอ่อนแอ ไร้ความอดทน ทั้งที่สมองยังพัฒนาไม่พอที่จะรับรู้ความเจ็บปวดของมนุษย์

กระบวนทำลายความเป็นมนุษย์พยายามใส่ร้ายป้ายสี ดูถูกเหยียดหยามมนุษย์ที่ยังมีความเป็นมนุษย์ กดให้ต่ำกว่ามนุษย์ ปฏิเสธสิทธิในการฆ่าตัวตาย อันอยู่ภายใต้ปฏิญญาสากลข้อ ๔ ๕ ๙ ๑๒ ๑๓ ๑๔ ๑๙ ๒๐(๒) ๒๔ และ ๒๙ ผู้คนจึงมองว่าคนฆ่าตัวตายเป็นไอ้ขี้แพ้ ทั้งที่เขาแค่รู้สิทธิและหน้าที่ของตน รับผิดชอบต่อความผิดพลาดอันตนเคยกระทำและมีโอกาสกระทำอีก

อนึ่ง เมื่อสังคมก่อความเสียหายต่อบุคคลใด สังคมก็ควรรับผิดชอบต่อความเสียหายนั้น เมื่อไม่ยอมรับผิดชอบก็สมควรได้รับโทษอย่างสมเหตุผล ไม่เกินเหตุ เมื่อสังคมไม่เห็นค่าของบุคคลใด บุคคลนั้นก็หายไป ตามที่สังคมต้องการ ความเสียหายจากการหายไปนั้นสังคมทำตัวเอง ยังจะโยนขี้ให้บุคคลที่ถูกสังคมย่ำยีอีกหรือ