Mratunia Wschodnia

Jedna z ważniejszych krain w Królestwie Mratun. Jest ona buforem pomiędzy ziemiami Mratuńczyków, a innymi kulturami. Ma ona za zadanie tworzyć mur obronny aby wszyscy przybysze pragnący dotrzeć do mratun osiedlili się tutaj. Łączą się w niej kultury z różnych stron świata tworząc mieszankę różnych zwyczajów i tradycji.

## Terytoria

Mratunia Wschodnia zajmuje ziemie pomiędzy rzekami Hern i Sod. Kraina od północy graniczy z Mratuńskimi wzgórzami. Na południu naturalną granicą jest kilka rzek oraz gęste lasy. Tereny Mratunii Wschodniej są do siebie bardzo podobne i nie wyróżniają się zbytnio między sobą. Dominują tutaj wielkie równiny porośnięte lasami. Na łąkach występują wysokie trawy. Przez swoje położenie pomiędzy dwoma wielkimi rzekami można się tutaj spotkać z dużą ilością mokradeł. Ich ilość w ostatnich latach zmniejsza się przez ich osuszanie. Ziemie są dość żyzne i bogate w minerały. Wszystkie lasy występujące tutaj są liściaste. Klimat jest umiarkowany i podobny do sąsiednich krain. Lata są ciepłe, a zimy łagodne.

### Gospodarka

Mieszkańcy zajmują się głównie rolnictwem, hodowlą i leśnictwem. Przez dużą ilość mokradeł rozwinięty jest też przemysł wydobywczy. Głównie uprawia się tutaj zboża, ale wschodnie tereny znane są z uprawy warzyw. Hoduje się tutaj głównie bydło, ale ważne są również kozy. Tutejsi władcy eksportują stąd dobrej jakości drewno dębowe. Symbolem tej krainy jest Wschodni Dąb Mratunowski. W mokradłach wydobywa się dużo gliny, piasku i torfu. Dzięki dostępowi do dwóch dużych rzek kraina sama zapewnia sobie ryby.

## Mieszkańcy

Pochodzenie Mratunów jest dobrze znane i spisane w starych księgach. W starych latach podczas rządów Marota II część dzisiejszych ziem Mratunii została przez niego podporządkowana. Chciał stworzyć mur przed obcymi wpływami, aby Mratun nie zmieniło się kulturOwO. Do Mratunii zaczęto sprowadzać osadników z pogranicza Mratun, którzy byli odmienni kulturowo od centralnych ziem. Przez wieki mieszali się z lokalną ludnością i wytworzyli mieszankę kulturową łączącą cechy Mratuńczyków i Larnijczyków. Pierwotne ludy zamieszkujące tę krainę to właśnie Larnijczycy.

Jak swoi odlegli przodkowie cenią honor, odwagę i chęć walki. Różni jednak ich wartość tych cech. Mratunowie uważają je za cechy ważne, ale nie stawiają ich na pierwszym miejscu. Honor nie jest dla nich tak ważny i jego złamanie nie powoduje wygnania ze społeczności. Takie osoby bez honoru będą jedynie gorzej postrzegane. Nie działają również tak chaotycznie i nierozważnie jak kuzyni. Cechą różniącą ich od kuzynów jest to, że handel jest dla nich ważną cechą życia. Zapożyczona ona została od mieszkających tutaj Larnijczyków. Larnijczycy posiadali już wtedy centralizujące się ośrodki władzy co utrudniło podbój ziem. Kilku królów Mratun potrzebowało czasu aby podporządkować sobie całkowicie te tereny.

Nie są również mocno zamknięci na obce kultury jak swoi krewniacy. Kochają swoją tradycję i kulturę. Pozostają w większości przy starych obyczajach i folklorze. Cieszą się kiedy mogą spotkać nową kulturę. Przyjezdni zostający na dłużej zazwyczaj wtapiają się w miejscowych i stają się ich częścią. Wnoszą przy swoje wartości i tradycję do małej społeczności. Przez taki zabieg różnice kulturowe widać w przypadku języka i zwyczajów. Kultura jednak w całej krainie pozostaje podobno. Jest to spowodowane kupieckimi zajęciami mieszkańców. Kupcy dzielą się zwyczajami ze swoich stron, a mieszkańcy je zapamiętują ponieważ są ich ciekaw. Przez taki zabieg cała kraina jest względnie podobna kulturowo, w przeciwieństwie do swojego zachodniego krewniaka.

## Kultura

### Sztuka, muzyka, poezja, jedzenie, opowieści

Kultura Mratunów Wschodnich ma wpływy kilku różnych kultur. Oryginale Mratuńskie pochodzenie, miejscowych Larnijczyków, sąsiednich Sodosów i dalekich Mesarczyków. Najwięcej wpływów wywarli pierwotni mieszkańcy tych ziem. Następnie byli Mratuńczycy, którzy sprowadzali tutaj osadników. Stosunkowo młode są wpływy kultury Sodoskiej. W Mratunii osiadają się głównie młodzi Sodosowie chcący uciec przed możliwą wojną domową. Mesarczycy są zagadką dla uczonych. Trudno jest powiedzieć dlaczego zaczęli przybywać na te ziemie. Mimo tak wielu wpływów Mratunowie Wschodni wykształcili w sobie wiele niepowtarzalnych cech kulturowych.

Kultura Mratunów jest bardzo zróżnicowana. Kochają tworzyć muzykę, malować obrazy, dłubać w drewnie, wyszywać i wiele innych. Nie ma przedstawienia sztuki, której by nie lubili. Ich kultura posiada jednak cechy wojowniczości. Można się również spotkać z tradycjami łowieckimi.

Lubią muzyke, uwielbiają szczególnie flety i lutnie. Jest to bardzo ważna część ich kultury. Na szlakach i traktatach można spotkać wędrownych trubadurów, którzy grają na tych instrumentach. Są oni szanowani i często zapraszani na przyjęcia władców. Odwiedzają również często karczmy.

Swoją sztukę przedstawiają głównie na obrazach. Czasami używają gobelinów jak swoi krewniacy, ale dzieje się to głównie na północnej granicy z Mratun. Uwielbiają malować przeróżne obrazy. Od portretów władców, poprzez krajobrazy, a na scenach historycznych kończąc. Obrazy są dla nich tak ważne, że w siedzibach władców to obrazy prezentują niegdyś rządzących tymi ziemiami władców.

Przez wpływy Sodosów Mratunowie zaczęli bardziej zwracać uwagę na handel. Zaczęli bardziej doceniać tę trudną sztukę negocjacji. Już w czasach zasiedlania tych terenów przez Mratuńczyków Larnijczycy mieli duży wpływ na mieszkańców. Dopiero jednak od kiedy Sodoswie zaczęli przybywać na te ziemie handel zaczął być dla nich jeszcze ważniejszy.

Ostatnim wpływem kulturowym jest Mesarski. Nieznane są dokładne powody migracji Mesarczyków do tych ziem. Niektórzy uczeni mówią, że jest to spowodowane tym że chcą oni skolonizować nowe ziemie i rozszerzyć swoją kulturę. Przez wpływ Mesarczyków rdzenni mieszkańcy zaczynają przejawiać pasję końmi. Częściej spotyka się hodowle tych zwierząt i są one używane w większej ilości w wojsku.

### Religia

Rodzimą religią dla Mratunów jest askerizm, czyli wiara, z którą są od wielu wieków i nigdy się z nią nie rozstali. Przybyła ona na te tereny wraz z osadnikami. Przybysze zaczęli szerzyć ją wśród miejscowej ludności. Większość przyjęła obcą religię i zaczęła ją wyznawać. Miejsca starych bogów zostały zniszczone i porzucone. Nie oznacza to, że miejscowa religia nie miała wpływu na askerizm. Niektórzy bogowie zyskali nowe cechy po starych bożkach. Zostały również niektóre świętą. Religia jest politeistyczna i większość bogów ma bardzo pierwotne aspekty. Najważniejszym bogiem jest Zatran, bóg wilków i wojny. To jemu najczęściej składa się cześć i błogosławi wiele przedmiotów. Można tutaj również spotkać trochę wyznawców starej Larnijskiej wiary, głównie na południowej granicy.

### Architektura

Architektura Mratunów jest zbliżona do tej z terenów Mratun. Podstawy domów są kamienne i uzupełnione odpowiednią zaprawą. Charakterystyczną cechą Mratunowskiej architektury są wysokie budynki. Wszędzie niezależnie od miejsca, czy jest to wieś lub miasto. Wszystkie budynki są bardzo wysokie. Mratunowie stawiają również bardziej na funkcjonalność, a nie na wygląd. Wolą aby ich budowle były brzydsze, ale za to bardziej wytrzymałe, trwałe i spełniały swoją funckję.

### Technologia

Mratunowie nie posiadają zbyt dużo swojej własnej oryginalnej technologii. Przez duże wpływy innych kultur zapożyczają oni ich osiągnięcia. Najwyżej trochę przerabiają je na własne potrzebny. Jedynym wielkim osiągnięciem Mratunów jest stworzenie nowego rodzaju siekiery. Jest ona zbudowana tak, że łatwiej ścina się nią drzewa oraz jest lepsza do walki.

### Tradycje

Mratunowie mają podobne tradycje do swoich kuzynów. Tak samo jak oni grzebią zmarłych. Palą ciała, a następnie chowają je pod ziemią. Robią to znacznie rzadziej i tylko dla ważnych osób. Najczęściej są to władcy i bogaci kupcy. Ważne jest dla nich aby każdy mógł podziwiać sztukę. Dlatego tradycją stało się, że kupcy fundują w miastach małe muzea. Biedniejsi mogą tam przychodzić za darmo i oglądać sztukę swoich krewnych.

### Święta

Rytuały i święta odbywają się w dniach wiosennych i letnich podczas, których celebruje się bogów roślin i urodzaju aby plony były udane i duże. Kiedy pola są już obsiane to Mratunowie wchodzący w dorosłość wyruszają na polowanie. Większość świąt jest właśnie związania z plonami i polowaniem. Mratunowie od Larnijczyków przejęli również święta związane z handlowaniem.