Gen. Charles Cornwallis

**gen. Charles Cornwallis** - postać historyczna. Jeden z nadrzędnych antagonistów filmu Patriota z 2000 roku (obok gen. O'Hary). Wcielił się w niego nieżyjący już Tom Wilkinson, który zagrał też Thomasa Griffina w *Godzinach Szczytu* z 1998 roku, Carmine Falcone w *Batmanie:Początku* z 2005 roku, gen. Friedricha Fromma w *Walkirii* z 2008 roku i Lathama Cole'a w *Jeźdźcu z Nikąd* z 2013 roku. Użyczył też głosu Thomasowi Pendrewowi w grze *Sleeping Dogs* z 2012 roku.

## Biografia

Pochodził z jednego z najbardziej szacownych brytyjskich rodów szlacheckich. Był synem Charlesa Cornwallisa, 1. hrabiego Cornwallis, i Elizabeth Townshend, córki 2. wicehrabiego Townshend. Od 1753 r. nosił tytuł grzecznościowy „wicehrabiego Brome”. Studiował w Clare College na Uniwersytecie Cambridge. Rozpoczął studia w akademii wojskowej w Turynie, które jednak rzucił, by wziąć udział w wojnie siedmioletniej. W 1760 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Eye. Po śmierci ojca odziedziczył tytuł 2. hrabiego Cornwallis i zasiadł w Izbie Lordów.
W 1776 r. wypłynął do Ameryki, by walczyć przeciwko wojskom Waszyngtona. Wziął udział w kilku ważnych bitwach tej wojny. Był zastępcą kolejnych głównodowodzących. W 1777 r. zdobył Filadelfię, w 1780 r. Charleston, 16 sierpnia 1780 rozbił armię gen. Gatesa w bitwie pod Camden, ale 19 października 1781 r. pod Yorktown poddał się Waszyngtonowi, kończąc tym samym brytyjską dominację nad koloniami. Jedną z przyczyn klęski była nieufność, jaką darzyli siebie nawzajem Cornwalis i głównodowodzący sił brytyjskich w Ameryce Henry Clinton.
Po wojnie wrócił do Wielkiej Brytanii. W 1782 r. zaoferowano mu objęcie stanowiska gubernatora generalnego Indii. Wskutek sprzeciwu części polityków nie rozpoczął sprawowania urzędu i w 1783 r. formalnie zrezygnował z tej funkcji. W tym samym roku został konstablem Londynu. W roku 1786 ponownie został gubernatorem Indii. Zreformował tamtejszą administrację i zdusił powstanie Tipu Sultana. W 1786 r. otrzymał Order Podwiązki, a w 1792 r. został 1. markizem Cornwallis.
W 1794 r. powrócił do Wielkiej Brytanii. W latach 1795–1801 był generałem artylerii. 11 lutego 1797 r. został lordem namiestnikiem Irlandii i dowódcą sił zbrojnych w tym kraju. Zdławił tam rebelię. Brał udział w tworzeniu aktu unii, który zjednoczył parlamenty Wielkiej Brytanii i Irlandii.
Był jednym z autorów Traktatu z Amiens, który tymczasowo zakończył wojnę z Francją. W 1805 r. ponownie został gubernatorem Indii. Zmarł trzy miesiące po objęciu stanowiska. Tytuły parowskie odziedziczył jego najstarszy syn, Charles.

## Patriota 2000

Tutaj po raz pierwszy Cornwallis pojawia się podczas bitwy pod Camden. Jego oddział zadaje dotkliwą klęskę wojskom amerykańskim, które są niedoświadczone w boju i gorzej uzbrojone. Zastępca Cornwallisa, gen. O'Hara cieszy się ze zwycięstwa, ale sam Cornwallis nie jest zachwycony. Twierdzi, że nie cieszą go takie zwycięstwa. Później Cornwallis wzywa do siebie płka Tavingtona. Generał obwinia Tavingtona o masakrę jaka spotkała niedawno jeden z brytyjskich oddziałów. Według Cornwallisa gdyby nie barbarzyńskie zbrodnie Tavingtona do rzezi by nie doszło. Cornwallis przypomina też pułkownikowi komu i czemu zawdzięcza szybkie awanse w wojsku. Okazuje się, że Cornwallis tuszował zbrodnie Tavingtona i to dzięki temu tak szybko awansował. Jakiś czas później do Cornwallisa przychodzi Benjamin Martin. W rozmowie w cztery oczy Benjamin twierdzi, że ma 18 angielskich oficerów jako jeńców i jest skłonny ich uwolnić, ale tylko jeśli Cornwallis wypuści ujętych członków milicji. Cornwallis zgadza się. Jednak później okazuje się, że "jeńcami" Benjamina były kukły. Wściekły Cornwallis każe Tavingtonowi złapać Benjamina. Ten zgadza się, ale uprzedza, że będzie musiał użyć metod, których Cornwallis nie pochwala. Generał był następnie widziany tuż przed rozpoczęciem bitwy pod Cowpens. Upomniał wówczas Tavingtona by ten nie atakował bez jego rozkazu. Później Cornwallis dowodził w trakcie starcia angielskimi żołnierzami. Gdy Benjamin zabił Tavingtona, a amerykanie uzyskali przewagę w bitwie, Cornwallis nakazał swojemu zastępcy, gen. O'Harze zarządzić odwrót. Potem oddział Cornwallisa zaczął wycofywać się na północ. Wojska amerykańskie i milicja dopadły Cornwallisa w porcie Yorktown. Tym razem jednak atakującym towarzyszyli francuzi, którzy opanowali ocean i uniemożliwili brytyjczykom ewentualną ucieczkę. Widząc co się dzieje O'Hara nakłaniał Cornwallisa do poddania się. Cornwallis w końcu zgodził się na kapitulację. Był jednak tak zawstydzony poniesioną klęską, że wysłał do amerykanów O'Harę z własną szablą.