Can I Be Your Santa? część 1

- I jeszcze jeden prezent dla Lauren - brunetka wciska mi zawiniątko w dłonie, na co wzdycham cicho. Spoglądam na dziewczynę, zagryzając wargę i drapiąc się w kark.

Camila wygląda obłędnie w czerwonej sukience do kolan, w związanych w wysoki kok włosach, delikatnym makijażu oraz mikołajkowej czapce. Cała czas się powstrzymuję, aby utrzymać ręce przy sobie, ze względu na moją i jej rodzinę. Tegoroczne święta postanowiłyśmy spędzić święta razem, a pomysł spodobał się również naszym najbliższym. Tak o to jesteśmy w moim domku nad jeziorem i przed chwilą skończyliśmy jeść kolację.

- Rozchmurz się w końcu, Lo - brunetka wskakuje na moje kolana z wesołych uśmiechem, obejmując mnie za szyję. Muszę zagryźć mocno wargę, bo właśnie się o mnie otarła, co wywołało cholerne poruszenie w moich spodniach.

- Jak się czujesz, Camzi? - układam dłonie na jej biodrach, przytulając ją opiekuńczo do siebie i całując czule w czoło.

- Cieszę się, że mogę spędzić z tobą święta - jej uśmiech się poszerza, a dziewczyna dźga mnie palcem w policzek. - Długo na to czekałam.

Prawie cała szkoła wiedziała, że Camila mnie crushuje, ale brązowooka nigdy nie chciała się do tego przyznać. Prawda była taka, że brunetka podobała mi się od dłuższego czasu i byłam w niej bardzo zakochana. Jednakże żadna z nas nie potrafiła zrobić tego pierwszego kroku.

- Ja też - unoszę kąciki ust. - Idziesz z nimi potem odwiedzić rodzinę?

W naszych stronach przyjął się zwyczaj odwiedzania po wigilijnej kolacji pozostałych bliskich, mieszkających niedaleko. Osobiście dla mnie to było głupotą i zawsze zostawałam w domu, bo nie chciałam psuć zabawy innym.

- Nie ma opcji, że wyjdę na taki mróz - dziewczyna się wzdryga, krzywiąc się lekko. Od razu obejmuję ją ramionami, całując czule w czoło. - Tutaj będę się mogła ogrzać o mój osobisty kaloryfer - dźga mnie w brzuch, uśmiechając się.

- Tylko pytam - unoszę dłonie w geście obronnym, trącając swoim nosem jej.

\*\*\*

Biorę głęboki oddech, zagryzając mocno wargę. Jest chwilę przed północą, a ja stoję przed drzwiami pokoju, który zajmuje Camila. Poprawiam czapkę i pukam lekko.

- Lo? - dziewczyna otwiera niemal natychmiast z szerokim uśmiechem. - Chodź tu, głuptasie - wyciąga dłoń w moją stronę, splatając ze sobą nasze palce i wciąga mnie do pokoju, zamykając za nami drzwi.

- Czy teraz to ja mogę być twoim Mikołajem? - układam dłonie na jej biodrach, a że jestem wyższa bez problemu mogę patrzeć na nią z góry.

- Zawsze nim jesteś - uśmiecha się, wtulając się w mój tors. Zagryzam wargę i unoszę podbródek brązowookiej, a następnie muskam delikatnie jej usta.

Dziewczyna z początku wydaje się być zaskoczona, ale zaraz potem chętnie oddaje pocałunek, popychając mnie w stronę łóżka. Siadam na jej biodrach, pogłębiając pocałunek i przejeżdżam palcami wzdłuż jej klatki piersiowej.

- Lauren - wyjąkuje cicho, odchylając lekko głowę w tył. Sunę ustami po linii jej żuchwy, a potem kładę się obok niej i przyciągam do siebie. Obie leżymy na boku, więc z łatwością mogę głaskać jej biodro. - Nie spodziewałam się tego - przyznaje zadyszana, spoglądając na mnie.

- Ja też - chichoczę cicho i patrzę jej w oczy. - Ale od dłuższego czasu nie mogłam się powstrzymać.

Dziewczyna obejmuje mnie za kark i napiera lekko na moje usta, inicjując kolejny pocałunek. Mruczę na to cicho, oddając muśnięcia najczulej jak potrafię.

- Wiesz, że tak mogłoby być codziennie? - uśmiecham się i pieszcząc lekko jej biodro.

- Mogłoby - również się uśmiecha, a potem spogląda w górę, gdzie wisi jemioła.