True Kazamarith : THe Basics ( Novel ) -TH-

เขียนโดย/Written By : Azenkl

## ตอนที่ 1

Sarn เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่เพิ่งอายุ 20 ปีนั้นได้อยากผจญภัย ตามที่นางต้องการแต่พ่อของเขานามว่า Rae นั้นไม่อนุญาติให้ Sarn นั้นไปผจญภัยหรือเดินทางเพราะ Sarn นั้นยังใช้ชีวิตด้วยตัวเองไม่ได้เลยด้วยซำ้ เมื่อ Sarn โดนพ่อของนางปฏิเสฐ Sarn นั้นเลยออกไปซื้อหนังสือกองใหญ่มาอ่านแทนมันทำให้ Rae หรือพ่อของนางนั้นงงไปเลย Sarn นั้นอ่านหนังสือต่อไปจนมืด Rae ดูเวลาและเดินออกไปซื้อวัตถุดิบมาทำอาหาร Rae นั้นเดินไปตามทางเดินไปเรื่อยๆ เพื่อที่จะไปที่ร้านค้า...แล้ว Rae ก็ไปเจอกับอะไรบางอย่าง Rae นั้นพยายามมองสิ่งนั้นจน Rae นั้นเห็นว่าสิ่งนั้นมีตัวสีแดง เมื่อ Rae มองดูดีๆก็รู้ว่าสิ่งที่เขามองนั้นไม่มีผิวหนังและยังมีเขาขนาดใหญ่ Rae ก็คิดว่านั้นคืออะไร มนุษย์กลายพันธ์? ซอมบี้? หรือ สัตว์ทดลอง? Rae เริ่มถอยออกห่างจากสิ่งที่ Rae เห็น...สิ่งนั้นได้กลิ่นของ Rae และมันหันมามอง Rae...Rae นั้นลืมคิดไปอย่งนึงนั่นก็คือ **ปีศาจ** Rae เริ่มวิ่งหนีสิ่งนั้นแบบเร็วที่สุดเท่าที่ Rae นั้นจะทำได้ และแน่นอนว่าสิ่งนั้นไม่รีรอวิ่งตาม Rae ตั้งแต่ตอนที่ Rae วิ่งได้ก้าวแรก...Rae นั้นหนีไม่ได้...

เวลาผ่านไป 4 ชั่วโมง Sarn สงสัยว่าทำไมพ่อของนางไม่กลับมาสักที Sarn เลยคิดจะออกไปเดินหาพ่อของนาง Sarn นั้นเดินออกจากบ้านและล็อคประตูและหน้าต่างทั้งหมดในบ้าน แล้ว Sarn ก็เดินไปตามหาพ่อของนาง Sarn หาพ่อของนางไปตามทางเรื่อยๆแล้วพูดว่า " Rae อยู่ไหนกันนะ " Sarn หาพ่อของนางทั้งคืนก็หาไม่เจอซักที Sarn ยังไม่ได้กินอะไรเลยทั้งคืน Sarn ก็เลยเดินไปซื้อของกินมากินไปสักพักจนอิ่มแล้ว Sarn ก็หันไปเจอกองเลือดแปลกๆ...Sarn นั้นมองไปรอบๆและเมื่อ Sarn นั้นแน่ใจว่าแถวๆที่นางอยู่นั้นไม่มีคนเลย Sarn ก็เลยแอบเก็บเลือดบางส่วนมา เพราะ Sarn อยากรู้ว่านี่คือเลือดจริงหรือไม่แล้วศพ หรือ คนบาดเจ็บอยู่ไหน... Sarn นั้นคิดว่าพ่อของนางหายไปไหน Sarn นั้นเลือกที่จะกลับบ้านไปและนอนลงบนเตียงในห้องนอนของนาง.

**จบตอนที่ 1**

## ตอนที่ 2

Sarn นั้นสร้างอุปกรณ์ตรวจ DNA แล้วเอาเลือดที่นางนั้นแอบเก็บมาตรวจเช็คดูว่านั่นคือเลือดของอะไรแล้วผลก็ออกมาว่าในเลือดนั้นไม่มี DNA แต่มี DNA บางส่วนที่เป็นของพ่อของนาง Sarn นั้นรู้สึกแปลกๆกับเลือดนี้มากกว่าแล้ว Sarn ก็คิดว่า { ปีศาจรึปล่าวนะ คืนนี้ลองไปเดินสำรวจดีกว่า } Sarn นั้นเดินไปที่ตู้เย็นในห้องครัวเพื่อที่จะหาอะไรมาทำอาหารกิน แล้วก็เกิดการสั่นสะเทือนใกล้ๆบ้านของ Sarn มันทำให้ Sarn ต้องเดินไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก... Sarn นั้นเห็นว่าเกิดความโกลาหลขึ้นในเมือง กับการระเบิดเป็นช่วงๆ Sarn นั้นมองไปรอบๆก็ไปเจอกับปีศาจที่กำลังตรงมาหา Sarn, แล้ว Sarn ก็คิดหลายๆอย่างเกี่ยวกับการเอาตัวรอดไปเรื่อยๆจน Sarn เริ่มเห็นอะไรแปลกๆอย่างสูตรคณิตศาสตร์และแนวคิดที่มีอยู่ในทุกสิ่ง, มันทำให้ Sarn ปวดหัวเป็นอย่างมาก Sarn นั้นรู้ตัวอีกทีปีศาจตนนั้นก็กำลังจะโจมตีเพื่อฆ่านางแล้ว มันทำให้สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของ Sarn นั้น ทำให้นางเสกดาบจากสูตรคณิตศาสตร์มาฟันปีศาจตนนั้นทำให้ปีศาจที่นางฟันนั้นตัวขาดตายไป... Sarn นั้นยืนมองดาบของนาง และรู้ว่าดาบนี้ไม่ได้ถูกสร้างด้วยสูตรคณิตศาสตร์อย่างเดียว แต่มันยังรวมถึง Platonic Concept และ True Platonic Concept อีกด้วย, Sarn นั้นมองไปรอบๆและเห็นปีศาจอยู่รอบๆตัวนางนางเลยทำการ จัดการปีศาจพวกนั้นจนหมด และฮีโร่ก็จัดการปีศาจตนอื่นเสร็จพอดี Sarn ก็เลยเดินเข้าบ้านและไปนอนในห้องของนาง เพราะการสร้างดาบนั้นมันทำให้ Sarn นั้นปวดหัวมากๆ.

จบตอนที่ 2

## ตอนที่ 3

Sarn ตื่นขึ้นมาในป่าที่ไหนไม่รู้ Sarn นั้นมองไปรอบๆและคิดว่า {นี่ฉันอยู่ที่ไหนล่ะเนี่ยให้ตยเถอะ ฉันละเมอมานอนอยู่ในป่าเรอะ} Sarn นั้นลุกขึ้นและมองไปรอบๆ และเห็นว่าตัวของนางนั้นมาที่โลกอื่นเพราะนางไปเห็นมังกรที่บินอยู่บนท้องฟ้า Sarn เดินหาถนนเพื่อที่จะเดินตามทางไปหาเมือง Sarn นั้นเดินตามทางถนนไปเรื่อยๆจนไปเจอกับถำ้แห่งหนึ่งที่มีคลื่นพลังแปลกๆ Sarn นั้นเลยเดินเข้าไปในถำ้นั้นไปเรื่อยๆจนไปเจอกับมอนส์เตอร์ Sarn เลยเอาดาบมาจัดการมอนส์เตอร์ทุกตัวที่มาโจมตีนางจนนางไปเจอกับประตูแปลกๆ Sarn นั้นคิดว่านั้นเป็นประตูห้องบอสรึปลาวแล้ว Sarn ก็เปิดประตูแล้วก็มีแสงสว่างจ้าทำให้ Sarn นั้นแสบตา Sarn รู้ตัวอีกทีก็มาอยู่ตรงหน้าของทะเลสาบใต้โลก? Sarn นั้นลองมองทะเลนั้นดูดีๆก็พบว่ามันคือ**ทะเลมานาไร้ขีดจำกัด**ที่เต็มไปด้วย มานา และ อีเธอร์ แล้วก็มีประตูปรากฏอยู่ข้างๆตัวของ Sarn นางหันไปมองประตูและเดินเข้าไปแบบไม่รีรอเลยและก็ไม่ได้คิดว้ามันจะไปส่ง Sarn ที่ไหน

**จบตอนที่ 3**

## ตอนที่ 4

Sarn นั้นมายืนอยู่หน้าเมืองๆหนึ่ง Sarn นั้นมองไปรอบๆก็พบว่านี่คืออีกโลกนึงที่มีความไฮเทคสูง แล้ว Sarn ก็เดินเข้าไปในเมืองและพบว่ามีสิ่งมีชีวิตมากมายนอกจากมนุษย์อยู่ด้วย Sarn นั้นเดินไปทั่วเมืองนั้นแล้ว Sarn ก็ได้ยินเสียงเรียกจากบางสิ่ง แล้วก็มีคนแถวนั้นมาบอก Sarn ว่า "ได้ยินเสียงนั้นใช่ไหมล่ะ พวกเราก็อยากรู้เหมือนกันแหละ แต่ราชาไม่ให้เข้าน่ะสิฉันสงสยมากเลยล่ะว่าที่มาของเสียงนั่นคืออะไร" Sarn ยืนคิดบางอย่างและมองไปที่ทหารที่ยืนกันประตูอยู่ Sarn คิดอะไรบางอย่างแล้ว Sarn ก็ยิ้มก่อนจะเดินไปหาอุปกรณ์ แล้วนางก็เอามาประกอบเป็นระเบิด(ปลอม) Sarn เดินกลับไปที่เดิมและกล่าวว่า "ขว้างระเบิดไปแล้ว" แล้วนางก็โยนระเบิดปลอมไปทางทหาร ทำให้ทหารยามวิ่งหนีไป แล้ว Sarn ก็วิ่งเข้าประตูนั่นไปแล้ววิ่งลงบันไดไปแบบรวดเร็วจนไปเจอกับ Infinite Mana Seas แล้ว Sarn ก็กระโดดลงไปใน Infinite Mana Seas แล้วก็เกิดแสงทำให้ Sarn หมดสติไปชั่วคราวและเห็นว่าโลกที่นางถูกวาร์ปไปนั้นอยู่ใกล้กันจนจะชนกันอยู่แล้ว แล้ว Sarn ก็มาโผล่บนเตียงในบ้านของนางในเวลาปัจจุบัน

จบตอนที่ 4

## ตอนที่ 5

Sarn นั้นลุกขึ้นและไปเตรียมของก่อนจะเดินไปในป่าสักพัก Sarn เดินมาเจอแท่นยืนแปลกๆแล้วนางก็ไปยืนทันทีแล้ว Sarn ก็ถูกวาร์ปไปที่ **The Axiom Seas** มันเป็นทะเลที่บรรจุคณิตศาสตร์อนันต์ไว้อย่างเช่น Woodin และ Reinhardt Cardinals The Axiom Seas นั้นอยู่เหนือตรรกะด้วยเนื่องจากมันสามารถควบคุมแนวคิดของอนันต์ และ คณิตศาสตร์ทั้งหมดรวมถึง **Absolute Infinity, The Reflection Principle, Ramsey's Variations, The Von Nuemann Universe, Woodin's Cardinal, Shelah's Cardinal, V=HOD, Strong Variations, Compact Variations, Huge Variation, Woodin for Supercompactness, Shelah for Supercompactness, Vopenka Principle, high-Jump Variations, n-fold Variation, 10-13, The Icarus Set(Axiom I0), The Wholeness Axiom, Extendible Variations, V= Ultimate L Conjecture, Reinhardt Variations, Super Reinhardt's Cardinals, berkeley's Variations, limit club berkeley. Also…Abstract mathematics, Pure mathematics. Supercompact cardinals, Hypercompact cardinals, Reinhardt Cardinal, Super-perfect Cardinals, Even Axiom(+ Axiom of constructibility + Rank To Rank Axiom).** Sarn นั้นรู้ทันทีว่าตัวนางนั้นอยู่ใกล้ๆแกนกลางของจักรวาลแล้ว, Sarn เลยหันไปมองด้านหลังและเจอ **World Tree** และรอบๆ **World Tree นั้นมี The Axiom Seas จำนวนไม่สิ้นสุดอยู่ และยังมีพหุภพ โคจรอยู่รอบนอก The Axiom Seas และ World Tree ก็บรรจุ Philosophy, Neorealism, V=Ultimate L+, 0=1 Axiom And Trivialism(T1,2,3). ต้นไม้โลกเป็นจุดบรรจบของคณิตศาสตร์ทั้งหมด ทั้งหมดนี้มีอยู่ในตัวของมันเองโดยเป็นผลรวมเชิงนามธรรมซึ่งความคิดทั้งหมดทั้งที่มีตรรกะและไม่มีเหตุผลมารวมกัน.** Sarn นั้นเห็นข้อมูลต่างๆและมันยังทำให้ Sarn คิดไปเองว่าตัวของนางนั้นกำลังจะเป็นบ้า, **จักรวาล เป็นฟองรูปแบบหนึ่งที่บรรจุ World Tree, Infinite Mana Seas, Infinite Galaxy,Space time continuum มันก็บรรจุ Concept Of Time And Space, Concept Of Dimension. จักรวาลมีหลายระนาบ: ทางกายภาพ จิตใจ จิตวิญญาณ และแนวความคิด และเอกภพมีทั้งแบบปรมาภิไธยศาสตร์และมีแนวคิดของทุกสิ่ง ทฤษฎีของทุกสิ่ง ลำดับขั้นของความรู้ / มีเส้นเวลาคู่ขนาน นรกคู่ขนาน สวรรค์คู่ขนานอยู่ในจักรวาลนี้ + แนวคิดแบบสงบและแนวคิดแบบสงบที่แท้จริงมีอยู่ทุกที่ในจักรวาล Trancedence และสิ่งที่แข็งแกร่งกว่าเช่น R>F Trancedence.** Sarn นั้นเลือกที่จะไปนอนใต้ **World Tree** เพื่อจบ ตอนที่ 5 ลงตรงนี้

**จบตอนที่ 5**

## ตอนที่ 6

Sarn ตื่นขึ้นมาและเห็นบางอย่างที่กำลังพุ่งมาจากที่ไกลๆ Sarn สร้างกล้องส่องทางไกลมาส่องดูว่าพวกนั้นคืออะไร และ Sarn ก็เห็นว่าสิ่งนั้นคือกองทัพปีศาจจำนวนนับไม่ถ้วน Sarn นั้นเลือกที่จะส่องดูว่าเป้าหมายของพวกนั้นคืออะไรแล้ว Sarn ก็ได้ยินเสียงของพวกมันแบบงงๆว่า " เราจะทำลายจักรวาลนี้จากภายในโดยการทำลายต้นไม้โลกนั่นลงซะ " Sarn นั้นคิดว่าจะทำยังไงดีเพราะตรงที่ **World Tree** นั้นไม่มีใครเลยนอกจาก Sarn ที่ยืนอยู่แล้วก็มีเสียงบางอย่างในหัวของ Sarn { เดี๋ยวจะให้ยืมพลังเล็กน้อยละกันฉันไม่รู้หรอกนะว่ามันช่วยได้มากแค่ไหน } แล้ว Sarn ก็รู้สึกว่าตัวของนางนั้นแข็งแกร่งขึ้นแล้ว Sarn ก็สร้างดาบแบบเดิมแต่ดูเหมือว่าจะแข็งแกร่งกว่าปกติที่นางเคยสร้างแบบก้าวกระโดด Sarn นั้นดูระยะของพวกปีศาจพวกนั้นไปสักพัก...เมื่อกองทัพปีศาจส่วนหนึ่งมาถึงระยะการโจมตีของ Sarn นางเลยสร้างดาบระเบิดมาโยนใส่เพื่อทักทาย แล้วนางก็พุ่งไปโจมตีเปิดฉากการต่อสู้ -ผู้หญิงคนเดียว VS ปีศาจจำนวนนับไม่ถ้วน- Sarn นั้นสังหารปีศาจไปหลายต่อหลายตัวและเวลากยังคงเดินต่อโดยไม่จบไม่สิ้น...

ให้ตายสินี่ฉันฆ่าไปกี่ตัวแล้วเนี่ยบางตัวก็โจมตีฉันแบบทะลุตัวแต่ฉันก็ไม่เป็นอะไร บางตัวก็สร้างความเสียหายได้ นี่มันยังไงกันนะ ฉันอาจจะอยู่ในสภาวะไร้ตัวตนชั่วคราวล่ะมั้ง...นี่ผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วเนี่ย...จะยังไงก็เถอะ นี่พวกเอ็งจะมาทำลาย **World Tree** โดยการส่งปีศาจทั้งหมดจากทุกนรกเลยรึไงเนี่ย ก็รู้แหละว่ามีนรกคู่ขนานจำนวนไม่สิ้นสุดแต่ก็ไม่ควรมาหมดไหมเนี่ย เฮ้ยเมื่อไหร่พวกเอ็งจะถอยทัพซักทีฟะฉันเหนื่อยนะเฟ้ย...หืม? เหนื่อยเหรอ จะว่าไปฉันสู้มานานแค่ไหนแล้วเนี่ยจำนวนที่ฉันฆ่าไปก็น่าจะมากกว่า หนึ่งล้านแล้วนะเฮ้ย จะเข้าอนันต์แล้วมั้งเนี่ย แล้วเมื่อไหร่ไอ้พวกนี้จะหยุดซักทีฟะเนี่ย... ในที่สุดก็หมดสักทีนะ... นี่มันผ่านมานานขนาดไหนแล้วนะให้ตายส- เอ่อ... เอาจริงดิ

มีสิ่งมีชีวิตปริศนาหลากหลายขนาดปรากฏตรงหน้าของ Sarn แล้วพวกมันก็เอาอาวุธประจำตัวของพวกมันออกมาเตรียมสู้กับ Sarn มันทำให้ Sarn หน้าซีดลงทันที

**จบตอนที่ 6**

## ตอนที่ 7

Sarn มองสิ่งมีชีวิตพวกนั้นก็รู้แทบจะทันทีว่าสิ่งมีชีวิตพวกนั้นคือเทพปีศาจ Sarn นั้นเตรียมใจไว้แล้ว Sarn เลยเลือกที่จะดึงพลังสูงสุดที่นางมีเพื่อเตรียมต่อสู้ โดยที่นางไม่รู้ตัวเลยว่านางนั้นได้ก้าวข้ามขีดจำกัดไปตอนที่สู้กับปีศาจนับอนันต์พวกนั้นไปแล้ว Sarn นั้นสูดหายใจเข้าลึกๆและพุ่งไปโจมตีเทพปีศาจตนนึง แล้วนั่นก็เป็นการที่ Sarn นั้นชิงโจมตีก่อนที่พวกเทพปีศาจจะโจมตีนาง แล้ว Sarn ก็แดชไปด้านหลังหลบคลื่นพลังของเทพปีศาจจำนวนมหาศาล แล้ว Sarn ก็พุ่งกลับไปฟันใส่เทพปีศาจตนเดิม แต่เทพปีศาจตนนั้นตั้งตัวทัน และปัดป้องการโจมตีของ Sarn ไปได้ แล้วเทพปีศาจตนนั้นก็ปะทะดาบกับ Sarn อยู่สักพัก Sarn นั้นเสียเปรียบเป็นอย่างมาก เนื่องจากนางต้องหลบการโจมตีระยะไกล ระหว่างที่กำลังปะทะดาบกับเทพปีศาจตนนึงอยู่ เทพปีศาจกะจะล่อให้ Sarn เผลอป้องกันโดยการหลอกว่าจะฟันโดยตรง แต่ทว่า Sarn นั้นรู้ทัน นางเลยฟันใส่เทพปีศาจตนนั้นแบบเต็มแรงทำให้เทพปีศาจตายไปตนนึง และเมื่อเทพปีศาจตายไปหนึ่งตน เทพปีศาจที่เหลือก็เริ่มบุก หลังจากคอยโจมตีระยะไกลมานาน แต่ Sarn ก็ไม่คิดจะถอย Sarn เลยทำการสู้กับเทพปีศาจจำนวนนับไม่ถ้วนต่อ โดยที่ไม่สนใจแล้วว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม จะเป็นปี เป็นอนันต์หรือนานเท่าไหร่ก็ตาม Sarn นั้นแค่จะสู้ต่อจนกว่าพวกเทพปีศาจจะยอมแพ้หรือตายจนหมดนั่นแหละ...

**จบตอนที่ 7**

## ตอนที่ 8

{ ณ ที่ดินแดนของเหล่าเทวทูติ หรือที่เรียกว่าสวรรค์นั่นแหละ }

เทวทูติตนหนึ่งที่มีหน้าที่ดูแลสวรรค์และทุกที่ในจักรวาลเขาคอยเฝ้าระวังและแจ้งเตือนการรุกราณในทุกสวรรค์ที่อยู่ในจักรวาลนี้เรียกง่ายๆว่าที่นี่คือศูนย์กลางของสวรรค์หากที่นี่ถูกทำลายไปนั้นสวรรค์แต่ละที่จะเตรียมรับมือกับการรุกราณและเตรียมตัวไม่ทัน เทวทูติตนนี้นั้นรู้สึกแปลกๆเพราะว่าจะสวรรค์ที่ไหนก็ไม่มีปีศาจเลยสักตนเดียวเพราะโดยปกติแล้วก็จะมีปีศาจที่เป็นมิตรมาบ้างเล็กน้อยพวกเขาได้รับอนุญาติเพราะปีศาจที่เป็นมิตรมักค่อยแจ้งเรื่องสงครามให้สวรรค์ที่เป็นเป้าหมายแต่นี่มันไม่มีเลยสักตัว เทวทูติเลยคุยกับเทวทูติอีกตนที่ทำงานด้วยกันและพบว่าเป็นเหมือนกัน เทวทูติเริ่มรู้สึกแปลกๆเลยเช็คภายในจักรวาลแทนเพราะสวรรค์นั้นเป็นเหมือนมิติแยกที่เชื่อมต่อกับโลกมนุษย์(โลกภายในจักรวาล) เทวทูติ1เห็นอะไรแปลกๆ เพราะเทวทูติเห็นว่าปีศาจและเทพปีศาจจำนวนมหาศาลำลังสู้กับอะไรบางอย่างอยู่ และเมื่อเทวทูติตนนั้นดูดีๆเทวทูติก็อุทานขึ้นมาว่า "โอ้ย!ทำไมเราถึงไม่รู้เรื่องเลยฟะเนี่ยเฮ้ย!?" เทวทูติอีกตนที่คุยผ่านทางจิดก็ถามว่า "เฮ้ย! เกิดอะไรขึ้น!?" เทวทูติ1 ก็เลยตอบว่า "ลองดูนี่ดิ!" เมื่อเทวทูติ1 กล่าวจบ เทวทูติ1 ก็ส่งข้อมูลที่เห็นให้ เทวทูติ2ดูผ่านจิต แล้วเทวทูติ2ก็กล่าวว่า "โอ้วว่าแล้วว่าเรื่องแบบนี้ต้องเกิดขึ้น!? มนุษย์คนนั้นสู้มานานแค่ไหนแล้วฟะเนี่ย!?" เทวทูติ1เงียบไปสักพักเพราะกำลังหาช่วงเวลาตอนที่เริ่มเกิดการต่อสู้แล้วคำนวณเวลา "...ฟังดีๆนะพวก...มนุษย์คนนั้นน่ะสู้จน...กาแล็คซี่ตาย...และกลับมาเริ่มต้นใหม่หลายหมื่นหลายล้านอนันต์แล้ว...พวก...เราต้องแจ้งไปให้เทพผู้คุมสวรรค์ทั้งหมดให้เขาพิจารณาดูซะแล้วล่ะ..." เทวทูติ2 เงียบไปซักพักและกล่าวแบบซีเรียสว่า "นายคงรู้สินัว่านี่น่ะเรื่องใหญ่ และหากเราแจ้งไปหลังจากทุกอย่างถูกแก้ไขแล้วเราจะตายทางใดซักทางนึง...เอาเถอะอะไรจะเกิดขึ้นก็ปล่อยไปตามกรรมหรือการกระทำละกัน" เทวทูติ2 รายงานสิ่งที่เกิดขึ้นให้สวรรค์ทั้งหมดทราบรวมถึงเทพผู้คุมสวรรค์ทั้งหมดด้วย เกิดการณ์พิจารณาขึ้นที่ซีเรียสกว่าแต่ก่อนเพราะมันเคยเกิดขึ้นมาก่อนแต่กลับไม่มีใครจำได้เลยมีแค่ความรู้สึกว่ามันเคยเกิดข้นมาก่อน

**จบตอนที่ 8**

## ตอนที่ 9

การพิจารณานั้นยาวนานกว่าที่เทวทูติในสวรค์แค่ละที่คาดการณ์ไว้...และในที่สุดการพิจารณาก็สิ้นสุดที่ทำลายปีศาจและเทพปีศาจทั้งหมดพร้อมกับมนุษย์คนนั้นไป แต่เทวทูติต่างๆรวมถึงเทพก็รู้สึกคุ้ยเคยว่าการพิจารณานี่เคยเกิดขึ้นไปแล้วเช่นกัน...เกิดความแปลกใจและความลังเลขึ้นกับเทวทูติทุกระดับทำให้พวกเขาคิดหนัก แล้วเทวทูติทุกๆตนในทุกๆสวรรค์นั้นลงไปโจมตีปีศาจกลายเป็นสงครามแบบจริงๆจังๆ สงครามดำเนินไปสักพักเทวทูติก็บ่นเพราะปรกติมันควรจะเสมอกันแต่ปีศาจดันแข็งแกร่งกว่าที่ควรจะเป็น ในอดีตเทวทูติ กับปีศาจพลังเท่ากันร้อยตนเทวทูตตนเดียวก็ไหว แต่ทว่าในปัจจุบันอย่างตอนนี้นั้นแค่ปีศาจตนเดียวเทวทูตินั้นยังสู้ไม่ไหวเลยด้วยซำ้ เทวทูติ1 ลุกขึ้นและมองหามนุษย์คนนั้นที่เขามองเห็นผ่านหอคอยบนสวรรค์ เทวทูติ1 นั้นอยากรู้มากๆว่ามนุษย์คนนั้นเป็นยังไงบ้างแล้ว เทวทูติ1 ก็เห็นว่ามนุษย์คนนั้นยังคงสู้อยู่ เทวทูติ1 ก็คิดว่า {หลุมดำไม่สามารถทำอะไรนางได้ แม้แต่ Super Gravity ที่อยู่ระดับ 4-11มิติ ก็ทำอะไรนางไม่ได้แล้วล่ะถ้านางจะแข็งแกร่งกว่าเทวทูติอย่างพวกเรา เทพผู้คุมสวรรค์ทำแบบนางได้รึปล่าวฉันก็อยากรู้นะ} เทวทูติ1 แอบหันไปมองเทพผู้คุมสวรรค์ แล้ว เทพผู้คุมสวรรค์ก็บอก เทวทูติ1 ผ่านสายตาว่า -ถ้าปีศาจปกติอ่ะ ฉันสามารถต้านได้ แต่ถ้าเทพปีศาจจำนวนมหาศาลน่ะ ฉันต้านไว้นานแบบมนุษย์คนนั้นไม่ไหวหรอกนะ- แล้วเทพผู้คุมสวรรค์ก็กล่าวว่า "ถ้านางในตอนนี้มีความคิดและควบคุมมันและตัวนางเองได้ ฉันก็บอกได้เต็มๆเลยว่านางในตอนนี้สามารถทำลายจักรวาลได้ หากนางสามารถดึงพลังที่แท้จริงของนางได้" เทวทูติ1ก็กล่าวว่า "นี่คุณหมายความว่ายังไง" เทพผู้คุมสวรรค์ก็บอกให้ เทวทูติ1 มองดู Sarn เมื่อ เทวทูติ1มองดู Sarn ดีๆก็พบว่าในตอนนี้ความคิดและจิตของ Sarn นั้นไม่มีแล้วมีเพียงแค่สัญชาติญาณเท่านั้น...

"คงต้องจบด้วยวิธีนั้นแล้วสินะ" เทพผู้คุมสวรรค์กล่าว และคำพูดที่ เทพผู้คุมสวรรค์กล่าวขึ้นนั้นทำให้ เทวทูตินั้นเสียบไปเลยแล้วเทวทูติทั้งหมดก็ยืนขึ้นและเตรียมร่ายพลังขนาดใหญ่ในการล้างภายในของจักรวาล

[ { จักรวาลนับล้านภายในจักรวาลภายในความว่างเปล่าของจักรวาลที่พวกเรายืนอยู่ กาแล็คซี่ต่างๆที่อยู่ที่เดียวกันกับพหุภพในความว่างเปล่าที่เรายืนอยู่ในจักรวาล พื้นที่และกาลเวลาต่างๆ แนวคิดทั้งปวงของสิ่งมีชีวิตใดก็ตาม รวมถึงแนวคิดของมิติ ความว่างเปล่าแห่งอนันตกาล และ ความว่างเปล่าแยกย่อยภายในความว่างเปล่าอย่าง ความว่างเปล่าที่บริสุท และ ความว่างเปล่าที่แน่นอนที่อยู่ที่นี่โปรดชำระล้างทุกสิ่งทุกอย่างไปจากการมีตัวตนอยู่ แล้วเขียนมันกลับมาใหม่...และนี่คือคำร่ายในการชำระล้างจักรวาล } ] เมื่อคำร่ายจบลงทุกอย่างภายในจักรวาลที่ถูกกล่าวถึงก็ถูกล้างออกไปทั้งหมดรวมถึง **World Tree** ไปด้วยเช่นกัน......

......

...

**จบตอนที่ 9**

## ตอนที่ 10?

มีตัวตนปริศนาปรากฏตัวหลังจากที่ทุกอย่างถูกล้างไป "...?" ตัวตนปริศนาสงสัยว่าทำไมเนื้อเรื่องยังไม่เดินต่อ แล้วตัวตนปริศนาก็คิดว่า "ฉันเป็นใคร? ฉันจำได้เพียงแค่ชื่อฉันที่สะกดด้วย S-A-R-N มันยังไงกันนะ...ดูเหมือนฉันจะต้องกลับสู่ความว่างเปล่าแฮะ แล้ว Absolute Nothingness ในจักรวาลนี้จะได้เขียนทุกอย่างใหม่ได้ เพราะงั้นเจอกันครั้งหน้านะนายตรงนั้นที่กำลังอ่านบทพูดนี้อยู่" แล้ว S-A-R-N ก็สลายตัวที่เป็นร่างกายมืดๆหายไป

...

ทุกอย่างกลับไปเริ่มต้นใหม่ โดยที่ Sarn กับ S-A-R-N ถูกนับเป็นสิ่งเดียวกันแต่เป็นสองตัวตน

**จบภาค 1**