Caer Ened

**Caer Ened**, oficjalnie: **Wielkie Księstwo Caer Ened**) - państwo obejmujące Dwudolinę Nyksohemerii oraz kotlinę Coronum Caeltar, gdzie znajduje się jego stolica - miasto o tej samej nazwie. Należy do Federacji Maćka i jest uznawane za administracyjnie niezależne od reszty tej federacji.

## Geografia

Pod bezpośrednią jurysdykcją Caer Ened znajduje się większość dorzecza Nyksu i Hemery, za wyjątkiem niezbadanych dolin w Górach Czasu (do których państwo rości sobie prawa), a także z pominięciem Doliny Irdy i ujścia Nyksu. W ambicjach terytorialnych Wielkiego Księstwa znajduje się również Pięciorzecze, jednakże ekspansja spowolniona jest z przyczyn administracji rozwijających się zaledwie obecnych ziem imperium, a także przez bariery geograficzne. Z tego powodu również, północna część Siedmiorzecza jest słabo określona w caerenedzkiej dyplomacji.

Za granicę stolicy uznaje się okrężny łańcuch Coronum Caeltar, zwieńczony najwyższym szczytem kontynentu, Ard Al-Terra, zwanym Dachem Świata. Odpływ wód z kotliny na południe umożliwiają skalne przełomy Nyksu i Hemery, rozdzielające się za Przełomem Cyrkularnym w sercu regionu. Połączeniem stolicy z resztą Wielkiego Księstwa jest wąski przełom górniczy, przebijający się poniżej przełęczy Bramy Czasu. W części Nyksohemerskiej, wody głównych rzek Dwudoliny ograniczają wpływ administracji na wyższe partie Gór Czasu. Na południu państwo graniczy z tErenem, Rusią i Atlantydą.

## Geologia

Obszary terytorialne Caer Ened obejmują część Płyty Praesedyjskiej, w tym obszary dwóch orogenez, w okresie między Erą Wysp, a Erą Praesedii. Starszą z nich była orogeneza praesedyjska, w której złączyły się dwie płyty dryfujące. Nowszą była orogeneza wotańska, w której przyspieszone ruchy górotwórcze, wywołane zderzeniem Komety Wotana z centralną Praesedią, ukształtowały dzisiejsze Coronum Caeltar i Góry Czasu.

Wspomniane łańcuchy w większości składają się z trzech wariantów skalnych – jasnej, ciemnej i pośredniej, których barwy są wynikiem zróżnicowania mineralnego pierwotnych płyt tektonicznych. Odpowiadają one odpowiednio obszarom Gór Dnia, Gór Nocy i Coronum Caeltar. Ostatni z nich zawiera bardziej zróżnicowaną gamę mineralną niż pierwsze dwa razem wzięte, o silnie zjednoliconej mikrostrukturze, tworząc barwy w pośrednich odcieniach – szarości. Przypomina ona niepełny stop rud i opiłków różnych metali. W składzie znajdziemy zarówno twarde granity czy skały wulkaniczne, jak i porowate wapienie.

Czyni to skaliste gleby pierścienia odżywczym medium roślinnym, zapobiegającym wypłukiwaniu próchnicy i zachowującym przepuszczalność dla wody. Uznaje się to za jedną z przyczyn występowania wysokiej roślinności na wyższych partiach górskich niż zazwyczaj, a także obecności endemicznych wielkich świerków po obu stronach Caeltar. Skały łańcucha Coronum Caeltar zawierają trzy kluczowe właściwości, kształtujące retencję wody i umożliwające wzrost takowej flory:

-mają wysoką retencję, utrzymując długoterminowo większe zapasy wody na wyższych partiach górskich

-uwalniają wodę w sytuacji osuszania gleb

-są przenikliwe dla frakcji piaskowych i próchniczych

## Klimat

**Siedmiorzecze** obejmuje w większości rozległe i gęste lasy iglaste, a w mniejszym stopniu także liściaste i mieszane.

Południe **Nyksohemerii** graniczy z ciepłą Zatoką Hemerską, której prądy umożliwiają wzrost wysokich dębów, wpływając na całą Dwudolinę. Podążając na północ, masy powietrza ochładzają się, a śródkontynentalny krajobraz zyskuje przewagę lasów iglastych. W górskich partiach regionu, roślinność zachowuje piętrowość charakterystyczną dla większości gór kontynentu, karłowaciejąc, a następnie przechodząc w hale i turnie.

**Pięciorzecze**, niebędące obecnie pod administracją Caer Ened, w swych kontynentalnych partiach, obejmuje podobny, lecz chłodniejszy klimat od północnej Nyksohemerii. Obszary najwyższych partii lasu uznaje się za część Wielkiej Tajgi, zawierającej, podobnie do kotliny, wielkie odmiany świerków, jednak o odmiennej strukturze korony. Rozdzielenie tych odmian datuje się na orogenezę wotańską. Nie opisano dotychczas prób ich krzyżowania, które mogłyby zadecydować o przynależności do jednego, bądź dwóch różnych gatunków, zatem taksonomia oparta jest jedynie na cechach analogicznych.

Sama **Kotlina Coronum Caeltar** posiada silnie izolowany mikroklimat, będący pod cząstkowymi wpływami prądów ze wszystkich stron świata, z przewagą prądów Hemerskich, Gockich i Larawskich. Występują tu endemiczne odmiany wielkich świerków, a także liczne niezbadane krzewy, kwiaty i zioła. Poziom wód Nyksu i Hemery w kotlinie warunkowany jest nie tylko przez retencję skalną, lecz także w dużej mierze przez cykle konwekcyjne.

Para uchodząca z rzek, gleby czy przez transpirację roślinną ochładza się, skraplając by spaść jako deszcz zasilający rzeki. Głównym źródłem opadów w kotlinie jest skoncentrowana konwekcja lokalna, a także wielkie burze konwekcyjne, będące efektem mieszania się odmiennych prądów powietrznych nad kotliną. Gdy fronty wznoszące bądź opadające zatkną się z wiatrami z Siedmiorzecza, powodują występowanie zlokalizowanych komórek burzowych. Trudno przekraczalne dla wiatrów Coronum Caeltar kumuluje wiatry, które mogą cyrkulować dookoła pierścienia, by docierać do grani z wzmożoną prędkością. Szczególnie silny jest efekt wysokiej amplitudy termicznej, a także przeciwnych kierunków cyrkulacji. Są to cechy niektórych starć prądów Nyksohemerskich z Gockimi czy Larawskimi.

Burze częściowo wygasają wewnątrz bariery grani Coronum Caeltar, jednak mogą częściowo „odbijać się” spowrotem do Siedmiorzecza, w nieprzewidywalnych meteorologicznie kierunkach. Zjawisko kiełkowania pobocznych burz z cyklonu nie jest jednak nową obserwacją. W mitologii caerenedzkiej istnieje pojęcie Fontanny Anemosa:

„[...] Łza jedynie Wotańska nad złamanym filarem spłynie, niczym fontanna [...]”

## Ustrój i Dyplomacja

Wielkie Księstwo Caer Ened jest monarchią harmoniczną, w której pełnia władzy skoncentrowana jest na osobie monarchy i jego doradcach (sześciu Ministrach). Tworzą one Radę, odpowiedzialną za utworzenie i utrzymanie stabilności państwa, a także za jego rozwój. Ministerstwa wchodzące w skład Rady Ministerialnej (wraz z ich Ministrami) to:

* Ministerstwo Rolnictwa (Altos),
* Ministerstwo Rzemiosła i Handlu (Egeos),
* Ministerstwo Administracji (Rataon),
* Ministerstwo Kultury i Rozrywki (Eufora),
* Ministerstwo Nauki i Mistycyzmu (Matera i Astra), będące w ścisłej relacji.

Oficjalnym tytułem urzędowym władcy Caer Ened jest *Meredus Ards-terhe’igill Hrinve fel Arnhathvresar* (z caerenedzkiego, Pan Gór Czasu Stojący na Dachu Świata). Wersja skrócona tytułu służy rozróżnieniu epok historycznych w rozwoju państwa, obecnie brzmiąca *Arigill Meredus* (Wielki Książę / Arcyksiążę Meredus), a wcześniej, w epoce Wyprawy na Północ – *Igill Meredus* (Książę Meredus).

Dyplomatycznie, Caer Ened jest silnie izolowane, z oczywistych przyczyn geograficznych. Młode państwo jest w słabej integracji z wsią Hemren na południu Nyksohemerii, które w pełni uznaje administrację Wielkiego Księstwa, jednak prowadzi niską (choć niezerową) wymianę handlową i osadniczą. Podobnie niska, choć pozytywna, jest współpraca z sąsiadami, jak Ruś czy Atlantyda. Stosunki z tErenem są neutralne.

Najbliższym krokiem w rozwoju politycznym państwa jest harmonizacja, obejmująca ustanowienie stabilnej gospodarki, administracji i nauki. Reintegracja i rozwój Nyksohemerii są następnym warunkiem ekspansji Wielkiego Księstwa Caer Ened, a także podjęcia dyplomacji z państwami zachodu i północy.

## Gospodarka i Handel

Rolnictwo stolicy Caer Ened jest samowystarczalne, podobnie jak Hemren położonego na południowym krańcu państwa. Obecnie, handel produktami rolnymi poprzez Nyksohemerię jest opłacalny tylko w przypadku towarów luksusowych, jak suszone owoce, bakalie, zioła, przyprawy czy alkohol. Produkcja rolna miasta opiera się na zbożu, warzywach i owocach krzewowych (także dzikich).

Hodowla zwierząt obejmuje kozy i owce, spędzające większość czasu na halach górskich w postaci wypasu stałego, a także niewielką populację koni, wykorzystywanych w transporcie. W lasach prowadzone są łowy, nieznacznie wpływające na pozyskiwanie mięsa, skóry i futra; podobna administracja leśna prowadzona jest w Hemren, które w znacznym stopniu jest osadą rybacką, działającą przy wybrzeżu Zatoki Hemerskiej.

Leśnictwo obejmuje wyręb lasów pod zabudowę i szlaki transportowe, a także nadzór szkółek leśnych i populacji zwierzyny łownej. Obróbka drewna obejmuje w większości pracę tartaku w zachodniej części stolicy, a także procesy barwienia i impregnacji.

Przemysł budowlany opiera się również na kamieniołomie w okolicy tartaku, a także bardzo ograniczonym imporcie materiałów z południa.

Jednymi z mniej rozwiniętych sektorów gospodarki w Caer Ened są obecnie górnictwo i hutnictwo, które zapewniają niewystarczającą produkcję i obróbkę węgla oraz stali.

Handel wewnętrzny w stolicy odbywa się za pośrednictwem rynku o rosnącym zapleczu kupieckim. Transport pomiędzy odległymi krańcami Wielkiego Księstwa rozwija się dużo wolniej, jednak z czasem umożliwiając istnienie szlaku kupieckiego przez Trakt Nyksohemerski. Obecnie łączący lądowo stolicę, Hemren i sąsiadującą Ruś, w przyszłości ma rozwinąć infrastrukturę w dwudolinie, obejmującą posterunki handlowe i porty, a także stworzyć fundamenty nowych szlaków na zachód.

Niska populacja Caer Ened przyczynia się do jego obecnie niskiego indeksu ekonomicznego. Państwo staje się jednak stopniowo samowystarczalne i uznać je można za jeden z rozwijających się krajów Esedii, zaczynający przyciągać nowych osadników z południa.

## Przypisy

1. ↑ Mowa tu nie tylko o Rusi i Atlantydzie, lecz także o ziemiach przynależnych w Pięciorzeczu, niebędących jeszcze pod administracją Caer Ened według MU.
2. ↑ Nie mylić z Radą Najwyższą MCSER.IO2
3. ↑ Oficjalnie każdy ma claimy w tErenie.
4. ↑ Caer Ened przekazało tErenowi niegdyś ziemniaka, który został pozostawiony po tEreńskiej stronie mostu przy Strażnicy, jednak ten pewnie już zgnił
5. ↑ Nie został wspomniany tutaj Chanat, który ma claimy na całej Esedii, w tym Caer Ened, ponieważ tag przestał istnieć