Daena Targaryen

Daena Targaryen, altın işlemeli kıyafetinin içinde.

## Doğum ve Çocukluk

O gece büyük bir neşe vardı kalede, Kral Viserys'de. Sevgili karısıyla aşklarının ilk meyvesi tahminen de meyveleri doğuyordu. Kalede Kraliçe'nin güçlü çığlıkları duyuluyordu ve acı çığlıklarıyla karışık sevinçti bu. Kral, karısının acı çığlıklarına sadece yatakta bir de çocuğunun doğumunda göz yumabilirdi. Kraliçenin oldukça büyümüş karnı iki tane Valyria soyunun dünyaya geleceğinin işaretiydi elbette. Acı çığlıkları yerini ağlama sesleri aldığına Kral odaya dalmıştı. Tam hayallerindeki gibi, tam istediği gibi biri kız biri erkek iki varis gelmişti dünyaya. Tahta oturacak ve daha nice varislerle soylarını sürdürecek iki güzel varis. Kraliçe çoktan mutluluk gözyaşlarına boğulurken kaleye güzel haber hızla yayılmıştı.

Yürümeye başladıkları ilk andan itibaren, dizinin kanadığı ilk andan ve kız olduğu için yapamayacağı şeylerin sıralandığı ilk andan itibaren Daena gururlu ve gözü kara bir kız çocuğu olmuştu. Dizi kanasa da sessizce siler ve koşmaya devam ederdi. Ata hoyratça ve erkek gibi binmemesi gerektiği söylendikçe babası ve kardeşi Aemon'un av günlerine gizlice katılır, kısacık boyuyla atın üzerinde dört nala giderdi. Erken saatlerde uyanır, bir kız çocuğuna yakışır şekilde en güzel elbiselerini giyer; bir prensese yakışır şekilde ormanda anne ve babasından gizlice yaptırdığı yayıyla ağaçları hedef alarak kendini geliştirirdi. İlk zamanlar Aemon'un kendisini ispiyonlayacağı şüphesi ile ikizinden gizlice giderdi ormana, gizlice kılıç savururdu. Lakin o gün öyle olmadığını anlamıştı Daena. Her zamanki gibi bir sabaha uyanmıştı ve çoktan kendisi için hazırlanan kırmızı elbiseyi üzerine geçirip eğitimlerinden arda kalan tatil günlerini değerlendirmek adına ormana koşuşturmuştu. Sol eliyle yayın tahta kısmını tutmuştu ve sağ eliyle yayı gererek okun karşısındaki sert meşeye saplanması adına gereken her şeyi tamamlamıştı. Ama boynunda hissettiği sıcak nefes, vücudundaki karıncalanma... İkizinin varlığını hissediyordu. Aemon ne zaman yakınlarda olsa vücudundaki bu karıncalanma ile doğrulurdu Daena. Ama bu defa içinde yakalanmış olmanın korkusu vardı. Babasına söyleyecekti Aemon ve kaleden çıkması zorlaşacaktı, kim bilir kimler tarafından ayıplayacaktı. Ama düşündüğü tüm senaryoların aksine Aemon göğsünü kızın sırtına yaslayarak kardeşinin duruşunu düzeltmiş ve hedefe daha hızlı, daha sert saplanmasını sağlamıştı okun. O günden sonra aralarındaki ilişki derinleşmiş ve Aemon kendisine ustaca öğretilen her şeyi kardeşine öğretmişti. Ormanda saatlerce ata binip avlanmışlar, çoğu zaman da babaları ve anneleri gelecekteki kralın Daena'ya ne kadar prensesliğe aykırı olsa da, bu tarz şeyleri öğretmesine karışamamışlardır.

Elbette bu durumdan en kârlı çıkan Daena olmuştur. Keza aksi durumda kendini yeteri kadar geliştiremeyeceğinin farkındadır. Lakin Daena bu kadar şeyin ardından daha sakin ve itaatkâr olmak yerine fazlasıyla hırçınlaşmaya başlamıştı. Bunda en çok etkili olan kendilerinden 4 yaş küçük Rhaena'nın doğumu ve ardından büyüyüp peşlerinden ayrılmayışı olmuştu. Aemon ise küçük prensesle gereğinden fazla ilgileniyordu ki kıskanç Daena için bu kabul edilemez bir durumdu. Aemon yaşları ilerledikçe kraliçesini görmezden gelmeye ve küçük prensesle daha çok vakit geçirmeye başlamıştı. Daena artık yalnız gidiyordu ıssız ormanda ok atmaya, at binmeye. Kardeşi ile yaptığı dövüş idmanları ise artık hoş birer anıya dönüşmüştü. Daena içten içe biliyordu ama inkar ediyordu Aemon'un kendisinden daha çok küçük prensesi sevdiğini. Ona olan ilgisi ve bakışları her şeyi ele veriyordu. Lakin Daena bir şeyi çok iyi biliyordu ki yer ve gök şahitti; Aemon'un yanındaki kraliçe konumunu katiyen vermeyecekti küçük prensese. Bunun gerçekleşmesi için önce büyük prensesin cesedinin çiğnenmesi gerekeceği. Ama Daena'nın planladığı, kaderin yavaşça önlerine sunduğu Dorne fahişesi tüm planlarına perde çekmesine neden olmuştu. Artık küçük prensesten daha büyük bir sorunla karşı karşıyaydı. Aemon bir Dorne prensesine tutulmuştu. Bu Daena için son noktaydı. Artık akşam yemeklerine katılmıyor, odasından sadece atına binmek ve ormana gidip zihnindeki bulutlardan kurtulmak için çıkıyordu.

## Vhagar ve Daena

Kardeşinin ve müstakbel eşinin kendisinden uzaklaşması üzerine kapkara bulutlar esir almıştı Daena'nın ruhunu. Yapacak çok bir şeyi olmadığını çok iyi biliyordu Daena. Varis Kral’a ne diyebilirdi ki? Kendini yükseltmeli ve kraldan, herkesten bağımsız kendini yükseltmeliydi. Daena özellikle bu düşüncelerle meşgulken babası kızının bir dosta ihtiyaç duyduğunu net bir şekilde görebiliyordu. Kendisine yol gösterecek, en az kendisi kadar güçlü ve asil bir yoldaşa ihtiyacı vardı. Taç’ta azar azar yağmur yağıyordu o gün. Daena çok hazırdı odasından çıkıp eğitim almaya ve ormanda ıslanmaya ama kapısında bir muhafız çoktan kendini bekliyordu. Babasının kalenin bahçesinde beklediğini ve acilen kendisini görmesi gerektiğini söylemişti ki bunun normal bir durum olmadığını herkes tahmşn edebilirdi. Babası ile arasında derin bir bağ vardı ama iletişimleri oldukça azdı. Babasının, kendisine ihtiyacı yoktu ve gerekem tüm iletişimini Aemon ile sağlıyordu.

Daena o gün büyük bir heyecan ve aynı zamanda hafif bir gerginlikle indi merdivenleri. Kalenin önünde, koca alanda sadece babası durmuyordu. Bronz ama daha çok mavi ve yeşil pullarla kaplı; güçlü Vhagar duruyordu karşısında. Bir ejderhaya daha önce yakınlaşmış hatta pullarına dokunma tecrübeini bile edinmişti Daena o yaşta. Ama yine de bu kadar büyüğü ile ilk defa karşı karşıyaydı. Bu kadar büyüğü ve güzeli. “Yaklaş, Daena!” dedi babası kızına. Onu yalnızlığından kurtatıp yüceltecek nacizane şeyin bu olduğuna emindi. Vhagar da yalnız kalmıştı, Daena’da. Prenses yavaş adımlarla babasının yanına kadar yürüdü. Kendisini düşlerinde dahi bu kadar ufak ve güçsüz hissettiğini hatırlamıyordu. Karşısındaki kuvvetli dişi bu beyhude davranışlardan hoşnut kalmayıp sadece üfleyerek bile öldürebilirdi Daena’yı. Güçlüydü. Sadece ona bakmak bile, pullarında gözlerini gezdirmek bile gücünü hissetmesine yetiyordu. Vhagar sanki koca kafasını hafifçe sağa yatırmış, merhametle bakıyordu Daena’nın suratına. O da bir dost arıyordu, aşikardı. Ama yine de Daena korkusuna hakim olamamıştı. Babasının inatla kendisini ejderhaya itmesine karşın ağlamamak için kendisini tutmuştu bile. Çünkü ejderha bu korkuyu hissettikçe bakışlarını derinleştiriyor ve sanki geri adım atıyordu. “Bana, beni öldürecekmiş gibi bakıyor baba!” dedi Daena en sonunda. Sesini yükselttiğinin farkındaydı. Keza babası da sesini yükseltmişti kızının bu sözlerine karşı. “Çünkü sen ona, onu öldürecekmiş gibi bakıyorsun Daena!”

Haklıydı. Daena bu sözler üzerine kalp atışlarının yavaşladığını hissetti. Artık zorla değil, tamamen dostlukla yürüyordu ejderhaya ki ejderha net bir şekilde bu dostluğu seziyoru, kafasını eğerek prensese yaklaşıyordu. Daena avuç içini ileri uzattı ve sadece karşısındaki dişinin kendisine gelmesini bekledi. Vhagar bu hareketi bekliyordu adeta, kafasını hızla ama yumuşakça kadının avucuna yasladı. Bu hız hafif bir rüzgara neden olmuştu. Daena uzun zaman sonra içtenlikle gülümsemişti bu dostluğa. “Teşekkür edeirm Vhagar!” diye fısıldamıştı sadece. Ardından dişinin yardımıyla binmişti ejderhaya. Parmaklarıyla düşmemek adına pullara tutunduğunda Vhagar prenses tam olarak hazır olana kadar beklemişti. En sonunda ejderha yavaşça havalandığında, gökyüzünde delicesine süzülürken gücü hissetmişti Daena. Ve karşısındaki ejderhanın dostluğunu, karşılıklı sahiplenişi hissetmişti. Yağmurun altında yeni dostu ile çok uzun süre dans etti. Kaleye döndüğünde artık başka biriydi Daena. Ejderha’ya binmek için doğduğunu ilikleirne kadar hissediyordu.

### Kral'ın Düğünleri

Kendisi ile evlenilmesi beklenirken Aemon'un bir Dorne prensesi ile evlenmesi gerek kalede gerek halkta büyük bir merak ve gerginlik oluşturmuştu. Prenses Daena, Vhagar'ı sahiplendiği andan itibaren omuzlarını düşürüp odasında kendie eziyet etmeyi bırakmış, başını dik tutarak asıl kraliçenin Dorne’lu biri değil kendisi olduğunu göstermenin peşine düşmüştü. Krallığı, çocuğun elinden öylesine oyuncağı alırmışcasına alınmış; ikiz kardeşi soylarını Dorne fahişelerinin soyuyla karıştırmıştı. Bir şeylerin yapılması gerekti elbette. Artık küçük prensesi dışlamak yerine daha çok kollamaya, 4 yaş farkı az olsa da ona ablalık yapmaya karar vermekle işe başlamıştı Daena. Kendilerinin asil soydan olduğunu ve öylece kenara atılıp rastgele biriyle evlenemeyeceklerini göstermesi gerekiyordu babalarına, Kral’a. Kaledeki yeni prensese karşı nazik davranıyordu elbetteama onun buraya ait olmadığını gösteriyordu kadına. Sık dık Valyria dilinde konuşuyor, gümüş saçlarını toplamak yerine her zaman sırtından süzülmesine izin veriyordu. Bu davranışlarıyla küçük kardeşine de örnek olmuştu. Artık kalede öylesine değil de, özellikle babalarına varlıklarını göstermek adına yürüyorlardı. Daena sadece bir defa yeni prensesi öldürmeyi ve kolayca yerine geçmeyi planlamıştı. Bunun için kendisiyle savaşa girse de sonunun mutlulukla biteceğini biliyordu ama Dorne Prensesi’nin hamilelik haberi aynı gün yayılmıştı kaleye. Bir varis geliyordu ki bu Valyria soylu iki kız kardeş için oldukça kötü bir durumdu.

Daena soluğu babasının yanında almıştı. Kapıyı tıkladığında, içeriden babasının "Gel!" sesi net bir şekilde duymuş ve yavaşça içeri girmişti. Kral masada oturuyor, muhafızı ise tam karşısında ciddiyetle duruyordu. "Sevgili baba!" diyerek konuştu Daena. Endişelerini elinden geldiğince samimi bir üslupla anlattı krala. Soylarının tehlikede olduğundan ve yeni gelecek olan varisten bahssetti. Bu, böyle devam edemezdi! Kral bunu elbette biliyordu ve kendisine kızından önce dert edinmesinden ötürü sözleri hızlıca yerine ulaşmıştı. Viserys, kızlarını ortada bırakıp, soylarının bulanıklaşmasına engek olamadan göçmek istemiyordu bu dünyadan. Kral ani bir kararla Aemon’un karşısına geçmişti ve bütün ısrarlara rağmen evlendirmişdi oğlunu iki kardeşiyle de. Daena tam olarak istediğini elde etmişti ve bunun mutluluğu içindeydi. Martell’e de Aemon’a da istediğinde elde edemeyeceği şeyin olmadığını kanıtlamıştı. Kısa zamanda hamile olduğu öğrenilen küçük prenses, Daena'nın planını tamamlayan unsur olmuştu. Sonunda asil soydan gelen bir varis vardı ortada. Taç Topraklarında asıl hak iddia edebilecek bir varis. Sıra kendisindeydi. Kısa zamanda hamile kalmıştı ve Aemon’un doğan piç çocuğundan sonra güzeller güzeli bir kızı doğmuştu. Doğduğu ilk anda yaşlı ebe bu kızın annesine olan benzerliğini dile getirmişti. Gerçekten de Helaena büyüyüp olgunlaştıkça kendisine benziyordu. Gümüş parlak saçları ve mor gözleri… Tamamen annesiydi. Helaena’nın doğumunun ardından dört sene sonra Daena tekrar hamile kalmıştı. İkinci kızını da kucağına aldığında ne kadar şanlı olduğunu bir kez daha anlamıştı. Onları birer ejderha gibi yetiştirmek istiyordu kraliçe. Zeki, kurnaz ve aleviyle her yeri yakan bir ejderha olacaklardı prensesler.

Daena, Shaera’nın zoraki düğününün ardından kocasıyla arasını oldukça açmıştı. Bu konuda Helaena kardeşine göre daha şanlıydı çünkü istediği bir evlilik yapmuştı ama Shaera’nın mutsuzluğu yüzünden okunuyordu. Bu durum kızları için yaşayan Daena’yı derinden yaralamıştı. Bunun üzerine Martell’le aralarındaki gerginlik de kocası Aemon’la aralarının iyice açılmasına, hatta cinsel hayatlarına son vermelerine neden olmuştu. Daena bu durumdan elbette şikayetçi değildi. Tek istediği kızlarının mutlu bir hayat sürmesiydi.