Sekkk'ahen (Ognioptak)

## Profesje

Przywódca

Zastępcy

Wojownicy

Pisklaki

Samotnicy

**Sekkk'ahen (Ognioptak)** - jeden z wielu gatunków ptaków zamieszkujących Ptaszarnię. Jest dość powszechny, charakteryzuje się średnią inteligencją (porównywalną do inteligencji wilków, przywódca jednak może dorównać nawet człowiekowi), występowaniem w sforach, ognioodpornymi piórami i zdolnością samozapłonu. Rzadko myśliwym udaje się wykorzystać ten gatunek w zawodach, bo ma on silny instynkt terytorialny i mocne poczucie jedności.

## Wygląd

Sekkk'aheny to duże ptaki o smukłej, aerodynamicznej sylwetce i stosunkowo krótkich, ale szerokich skrzydłach. Mają niezwykle twarde, ostre dzioby i chwytliwe, potężne szpony. Ich ogony są bardzo szerokie. Latają szybko, zwrotnie, ale hałaśliwie i błyskawicznie się męczą.
Ich pióra są sztywne i zbite, czarno-szarego koloru. Są wiecznie wilgotne, nie wyróżniają się niczym szczególnym. Cechą rozpoznawczą Ognioptaków są krwistoczerwone oczy z pomarańczowymi lub żółtymi rozbłyskami.

Ich płomienie mają zwykle pomarańczowe, niebieskie i zielone barwy.

## Umiejętności

Doskonale widzą w ciemnościach, mają specjalny narząd do komunikacji w stadzie i odczytywania emocji innych zwierząt, który nazywają ich-sercem. Świetnie walczą, polują przeważnie dla zabawy. Ich specjalną, jedyną w swoim rodzaju zdolnością jest ognioodporność i umiejętność zapalenia powietrza wokół siebie.
Polega ona na tym, że ich skóra ciągle wydala bardzo niereaktywną, niepalną i niepodtrzymującą spalania substancję, która pokrywa każdy cal ich ciała. Drugi rodzaj gruczołów może uwalniać drugą substancję, która w kontakcie z pierwszą nie jest w stanie się zapalić, a po dostaniu się na pióra natychmiast zmienia stan na gazowy. Przy pierwszym kontakcie z powietrzem, zapala się.

## Dieta

Ptaki te jedzą przede wszystkich duże ssaki, uwielbiają podobne do małych koni zakocza. Rzadziej polują na większe gatunki ptaków, ale robią to w ostateczności. Do życia potrzebują ogromnych ilości mięsa, jako że są wybredne, a większą część upolowanej zwierzyny pozostawiają na miejscu, traktując polowania jako zabawę,

## Habitat

Sekkk'ahen zamieszkują gęsty las deszczowy - Ptaszarnię, jednak przebywają jedynie na jego obrzeżach i otwartych polankach, gdzie mogą swobodnie polować na większe ssaki, które są podstawą ich diety. Gniazdują na wysokich, rozłożystych drzewach, nie gardzą opuszczonymi dziuplami. Są gatunkiem wędrownym.

## Tryb życia

Matka po złożeniu jaj, porzuca je aż do momentu wylęgu. Wtedy przez tydzień uczy swoje potomstwo przetrwania, po czym zostawia je. Jeden ,,miot" ma zwykle do sześciu piskląt, więc te w grupie uczą się polowania i życia metodą prób i błędów, na ten czas wybierają swojego ,,lidera", który im przewodzi, jednak duża część piskląt ginie. Po okresie półtora miesiąca młode poszukują sfory, do której mogłyby dołączyć. W tym czasie podporządkowują się panującym w owej grupie zasadom i uczą od innych członków najlepszych metod walki, polowań, właściwie sfora zastępuje im rodzinę. Potem, w wieku półtora roku mają wybór: pozostać w danej sforze, opuścić ją i dołączyć do innej, samemu stworzyć grupę lub zostać samotnikiem, jednak na ten los decyduje się ułamek zdrowych ptaków.
Potem styl ich życia jest bardzo różny, zależnie od zasad panujących w danej sforze. W największej i najlepiej zorganizowanej z nich, sforze Ka'akkara, zwanej Kakkar'ahen, jest dość duża samowola. Przywódca pilnuje porządku i jest najsurowszym ptakiem w stadzie, jego wszyscy bezwzględnie muszą słuchać i spełniać każde jego żądanie. Jednak sam Ka'akkar nie byłby w stanie zapanować nad pięćdziesiątką ptaków, więc jego zastępcy, zwykle jest ich sześciu, otrzymują po kilkuosobowej grupie, którą szkolą i musztrują wedle własnego uznania.

Sfory często przemieszczają się na zasadzie zniszczenia całej flory i fauny wokół, a potem poszukiwania nowego miejsca do życia.

## Kultura

Ptaki te żyją w zamkniętych sforach, mają bardzo silny instynkt terytorialny i poczucie jedności, więc kiedy spotykają inne grupy, atakują je i przepędzają. Krótki opis kilku wybranych typ sfor:

* W mniejszych, mało agresywnych grupach rządzi jeden przywódca, pozwala swoim wojownikom na dość dużo, a samice z pisklętami są otoczone opieką. Takie stado opiekuje się słabszymi i starszymi ptakami.
* W mniejszych, typowych grupach, również panuje przywódca, ale jego władza jest niestabilna, często w sforze panuje chaos i nieład, najważniejszymi wartościami jest siła i wielkość. Słabsze osobniki są natychmiast wyrzucane, pisklaki nieraz zabijane, więc takie stada nie istnieją zbyt długo przez samowyniszczenie. Zazwyczaj składają się z młodych ptaków.
* Duże, mało agresywne sfory mają zwykle kilku przywódców, którzy otaczają opieką całe stado. Pisklaki są tam bardzo ważne, zajmowanie się nimi to niemal priorytetowe zajęcie. Słabe i stare osobniki zajmują się leczeniem innych lub wspomaganiem swoją wiedzą. Często jednak proszą przywódców o pozwolenie opuszczenia stada lub honorowe zabicie ich, nie chcąc przyczyniać się do przeciążania sfor. Głównymi wartościami w takich sforach jest szacunek i zasady, jednak przez swoją szlachetność często zostają wyniszczane przez mniejsze stada.
* Duże, agresywne grupy kierowane przez jednego, silnego i doświadczonego przywódcę, który wyznacza kilku zastępców i przydziela im kilka Ognioptaków pod dowodzenie. Surowa dyscyplina i ślepe posłuszeństwo są tu priorytetem, ptaki trenują indywidualnie pod okiem zastępców, żeby potem ćwiczyć manewry całym stadem. Zastępców nie wybiera się po ich inteligencji, czy sile, ale mocnej woli i stalowym posłuszeństwie do przywódcy, żeby nie wszczęli rewolucji. Słabe jednostki są przepędzane, a jaja pozostawiane aż do momentu wyklucia. Takie grupy często rozpadają się przez zbyt dużą samodzielność mniejszych jednostek, jedną z największych grup tego typu jest Kakkar'ahen pod przywództwem Ka'akkara.

W momencie wielkiego niebezpieczeństwa sfory mogą się zjednoczyć pod panowaniem najbardziej szanowanego przywódcy, jednak w całej historii gatunku zdarzyło się to tylko dwa razy.

Ptaki te nie mają szacunku do historii, nauki lub religii, ważna dla nich jest siła, zręczność, a przede wszystkim doświadczenie, zdolności przywódcze i taktyka.

Samotnicy, czyli zazwyczaj wygnane ze sfor ptaki, są zwykle słabe, niedożywione i stare, przez co nie nadawały się do życia u innych stad. Bardzo szybko giną. Jednak zdarza się, że młode ptaki rezygnują z przynależności do grup lub zostały wygnane przez prowadzenie buntu, są bardzo niebezpieczne i zwykle szalone przez brak kontaktu ze społeczeństwem.

## Ciekawostki

* Ich nazwa wzięła się od dźwięku, jaki wydają podczas polowania; głuche, gardłowe ,,g-g-g-g", przypominające nieco dźwięk pękającej gałęzi i krótkich syków, które wydają podczas walki.
	+ Ich imiona zwykle pochodzą właśnie od ich charakterystycznego okrzyku wojennego, np. Ka'akkar i jego ,,Akka!", Sekkir i ,,See...-kiii!".

* Nie są w stanie okazywać emocji, ich dziób zawsze zastyga w zimnej wściekłości.
* Są lojalne do bólu.