Anteph-Hor

Jedno z su'elhijskich królestw północnej Puszczy, położone nad brzegiem Morza Północnego, graniczące ze Stavenirem, Verihidą, Orhafiti, Bamari i plemionami Cherusnich. Domena rodu Orsalhijskiego, z którego pochodzą wszyscy władcy Imperium Puszczy. Obecne granice ukształtowało po tym, jak syn Leśnego Króla, Hebanowy Król (Neverihatep ibar Orsalhij'saga), zakończył Świętą Wojnę Su'elhijską, jednocząc Puszczę i przeganiając Medeviirczyków.

## **Historia**

Za panowania Leśnego Króla i jego przodków, Anteph Hor było jednym z bogatszych północnych królestw, stale walczących ze swoimi sąsiadami. Dziadek Leśnego Króla, Ramhasi ibar Orsalhij'saga, poszerzył swoją domenę, rozciągającą się tylko od Sualha Pardy do Anteph Horu, na wschód aż do obecnej granicy z Verihidą. To też za jego panowania miały miejsce najkrwawsze walki z Medeviirczykami i najazdy na Stavenir.

#### Podboje Leśnego Króla

W 578 na tron wstąpił Akhenatihi ibar Orsalhij'saga, przyjmując imię tronowe Leśny Król. Rozpoczął swoje kampanie agresywnie, od najechania i zaanektowania królestwa Aruhor, swój dalszy podbój poprowadził jednak tradycyjną drogą czarnych ludzi. Zaczynając od Verihidy, pokonał w boju królów wszystkich królestw Puszczy wraz z ich gwardiami honorowymi, poza trudno dostępnym Surgahi. Do 581 roku umacniał swoją pozycję w Puszczy i starał się utrzymać w garści swoich wasali, aż nie wyczuł zbliżającej się okazji. Satnir chwiał się w posadach, Akhenatihi postanowił zadać mu ostateczny cios wespół z Garviirem. Na czele swojego wojska, zacofanego w porównaniu do cesarskiej armii, dotarł na tyły cesarskiej armii na polach Halamaru. Decydująca bitwa między Satnirem, a Garviirem i jego sojusznikami, w tym Anteph Hor, zmusiła cesarskich do odwrotu i rozpoczęła upadek ich państwa.

Leśny Król odszedł do krainy przodków w 635 roku. Mimo długiego panowania, nie zdołał utrzymać krnąbrnych królestw Puszczy w ryzach, ani przegonić Medeviirczyków z Nowego Satniru nad Świętym Jeziorem. Pozostawił swojemu synowi, Neverihatepowi, sprawne państwo z roszczeniami do całego regionu, ale też ze sporymi brakami w porównaniu do postępowego południa.

## Religia

Kult Orsalhiego to tradycyjna religia Su'elhi, w której kluczową rolę powierzono akurat solarnemu bóstwu Orsalhiemu. Długie ceremoniały, w których palone są znaczne ilości kadzidła, odbywające się w kamiennych lub drewnianych świątyniach są chlebem powszednim rytuałów tej religii, lecz szczególną rolą darzy się jeziora. Wedle teologii starej wiary Su'elhi, zaświaty znajdują się po drugiej stronie świata, a jedynym sposobem, by tam się dostać, są wrota, które mają mieścić się na dnach najgłębszych jezior i mórz. Dlatego święta przesilenia letniego i zimowego, dwa święta Orsalhiego, podobnie jak święte dni innych wyznań, są obchodzone nad brzegami wielkich jezior i na "mobilnych kaplicach", czyli jeziornych barkach. No, czasami składa się w ofierze zwierzęta lub plony, bardzo rzadko ludzi, poza tym jednak pod kątem obrzędów i organizacji możesz spoglądać na model chrześcijański.

Orsalhizm to rosnący wśród wyznawców Orsalhiego synkretyczny ruch uznający, że tylko i jedynie Orsalhi jest Bogiem, jedynym i przedwiecznym, a inni bogowie to zaledwie manifestacje jego aspektów albo, w najgorszym razie, demony. Póki co nie zakazano ani nie zaakceptowano tej myśli, ale szczerze mówiąc, jest teologicznie solidniejsza.

### Cnoty i grzechy według Orsalhiego

Orsalhi wysoce ceni sobie sprawiedliwość, posłuszeństwo wobec hierarchii, kontemplację istnienia, spełnianie religijnych obowiązków i oddawanie mu czci ponad inne bóstwa. Absolutnie nienawidzi zaś kłamstwa, oszustw, zdrady i buntu – grzechy niewybaczalne, za które jedynie w świętym ogniu można znaleźć odkupienie – a z mniej istotnych, nie znajduje w sobie wiele miłości do koloru czarnego, nie noś go nigdy.

### Życie zakonne w Puszczy

Są, tak klasztory, jak i warowne świątynie, zwykle stanowiące centrum wpływów kościelnych w regionie. Chronione przez straż świątynną fortece, z których, w zależności od charakteru obiektu, arcykapłan, kapłan, opat lub przeor, dogląda swych ziem i przewodzi duchownym w ich statutowym dziele. Klasztory wszystkie są albo kontemplacyjne, albo magiczne, albo wojownicze, nie ma szpitalnych ani takich z pracą jako modus operandi.

## Ustrój

Nomarcha, przez pewne ustrojowe zaszłości Veri'hidy i Anteph-Hor Właściwego, musi, za każdym razem, gdy wprowadza w swej autokracji nowe prawo, robić wycieczkę. Otóż Veri'hida i Anteph-Hor Właściwe, jako "stare królestwa" Puszczy może powierzają królowi autokratyczną władzę, ale nie jest ona nieograniczona. Król Anteph-Hor, urząd zawsze zgrany z Nomarchą Kayhi Gan'hor, nie może zmienić sposobu sukcesji, religii czy innych, tradycyjnych praw fundamentalnych na terenach tych dwóch elementów składowych swego imperium, może za to swobodnie tego dokonać na tak zwanych Terytoriach Suwerennych Korony Anteph-Hor. Nie ma tam żadnych praw innych, niż te ustanowione przez Leśnego Króla, a zatem możliwe do zmiany wedle królewskiego grymasu. Tylko tam Nomarcha jest rzeczywiście władcą absolutnym, chociaż autokratą jest w całej swej domenie.

Veri'hida to inny ciekawy kazus, bowiem Nomarcha nie jest jej królem. Lamparci Król, tak jak jego przodkowie przed nim, panuje nad królestwem, gdzie nie ma efektywnie już żadnej władzy. Akt Związku Królestw Anteph-Hor i Veri'hidy, podpisany w 682 roku, czynił każdorazowo panującego Nomarchę prezydentem Związku, sprawującym suwerenną władzę nad oboma państwami-sygnatariuszami, co efektywnie czyni króla Anteph-Hor każdorazowo, de facto, niemal wszechwładnym regentem Veri'hidy.

Ta pozornie absolutna władza ma jednak wspomniane wyłomy, nie tylko na polu materialnym, ale i formalnym. Nie tylko Nomarcha-Król-Prezydent nie może choćby zmienić religii państwowej, ale nie może też zarządzać prawem tych krajów spoza ich granic. Jest to główna przyczyna, dla której rolę stolicy wbrew pozorom nie pełni Orsalhij'parda-nebevripallar-Anteph-Hor, największe miasto królestwa skrótowo zwane po prostu Anteph-Hor, ale mniejsza Su'alha-Parda, leżąca bliżej granic z oboma wspomnianymi elementami składowymi imperium.

Gdy Nomarcha wydaje edykt, nie może zadowolić się rozesłaniem go ze swym komnat, a musi ruszyć się osobiście do najbliższych świętych miast na terytorium Anteph-Hor Właściwego i Veri'hidy, to jest odpowiednio Jakohaski i Skur'woli. Tam, rozsiadłszy się na tronie nad świętym jeziorem, wobec zwykle symbolicznej reprezentacji elit królestwa, władca wygłasza swoje postanowienie, pieczołowicie rejestrowane przez pisarczyków, po czym wraca czym prędzej do siebie.

Wyjątkiem kolejnym są tutaj ziemie tak zwanej Domeny Północnego Orhafi. Nie należące wedle historycznych granic do Anteph-Hor, ani Właściwego, ani Suwerennych Terytoriów, jest za to częścią Królestwa Orhafi, gdzie jednakże Nomarcha sprawuje absolutną władzę podobną do tej, co w Veri'hidzie czy Anteph-Hor Właściwym. Nie musi jednakże wydawać tam edyktów, więcej, nie ma prawa by wydawać tam edyktów, nie jest bowiem jej suwerenem na poziomie godności królewskiej. Za każdym razem więc, gdy z kancelarii Nomarchy Kayhi Gan'hor wychodzi edykt, dostojne poselstwo wędruje do Moga-Orhatifij, gdzie Nomarcha, jako jednocześnie wasal i suweren króla Orhafi, przesyła swą prośbę i żądanie na raz, by wskazane zmiany prawne zostały wprowadzone na terenie Północnego Orhafi.