Kopalnia

**Kopalnia** to piąty rozdział części drugiej *Pirat Szkorbutu* i piętnasty rozdział powieści Skarb piratów

## **Bohaterowie**

* Czesław
* Aleksander
* Zenon
* Franio
* Pirat Szkorbutu

## **Streszczenie**

Czesław, Aleksander, Zenon, Franio i Pirat Szkorbutu wskoczyli do wody. Potem wyszli z wody i poszli na kopalnię. Aleksander wziął ze środka głównego wejścia puste i drewniane pudło. Czesław, Aleksander, Zenon, Franio i Pirat Szkorbutu przeszli do pokoju z ruchomymi kolcami, które ruszały się w prawo i w lewo. Czesław, Aleksander, Franio i Pirat Szkorbutu bardzo szybko biegli, przeskakując przez ostre kolce, a Zenon poszedł bardzo wolno i kolce ukuły mu prawe oko. Potem zakrył uszkodzone oko prawą dłonią, opuścił głowę na dół i pochylił plecy do przodu. Następnie opuścił pokój z ruchomymi kolcami. Potem opuścił prawą rękę. Czesław wziął z wagonu czarną opaskę i założył Zenonowi czarną opaskę na prawym oku. Zenon wziął bliżej tablicy napisanej „Uwaga! Śmiertelny dół!” kilof. Potem wydobył pięć kawałków szmaragdu, a następnie dał kilof Piratowi Szkorbutu. Czesław wsadził do pudła pięć szmaragdów. Potem Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu przeskoczyli bardzo szybko i wysoko nad śmiertelnym dołem, zaś Franio wskoczył na śmiertelny dół, a następnie zginął. Potem Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu widzieli kolce poruszające się w górę lub w dół. Następnie ostrożnie celowali te kolce, a potem przeskoczyli przez śmiertelne, krótkie doły. Pirat Szkorbutu dał Czesławowi kilof. Potem Czesław wydobył trzy kawałki bursztynu. Potem wrzucił je do pudła. Następnie Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu zbliżyli się do rudy miedzi. Zenon wydobył cztery kawałki miedzi, a następnie wrzucił je do pudła. Potem Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu patrzyli na ognisko. Potem poszli na drewnianą windę. Następnie winda podniosła się do góry, a Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu przenieśli się na poziom minus pierwszy. Następnie wyszli z drewnianej windy i doszli do sutereny. Zenon wydobył sześć kawałków rubinu, a potem wrzucił je do pudła. Następnie wydobył siedem kawałków topazu, a potem wrzucił je do pudła. Następnie Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu poszli na główne wyjście z kopalni i zauważyli, że w tym pokoju są różne kolce. Przeskoczyli przez śmiertelny krótki dół, potem biegli szybko, a potem przeskoczyli przez jeszcze drugi śmiertelny krótki dół i wyskoczyli z labiryntu. Na końcu przeszli przez kolejną windę i wyjechali na parter kopalni.

## **Tekst**

Czesław, Aleksander, Zenon, Franio i Pirat Szkorbutu wskoczyli do wody.

– Wskoczyliśmy do wody. Wyjdziemy z wody i idziemy na kopalnię. Arrr! – rzekł Czesław.

Potem Czesław, Aleksander, Zenon, Franio i Pirat Szkorbutu wyszli z wody i poszli na kopalnię.

– Jesteśmy na głównym wejściu kopalni. – mówił Czesław.

  Aleksander wziął ze środka głównego wejścia puste i drewniane pudło. Nad wszystkimi ścieżkami stały tory i wagony torowe były zniszczone, zepsute i nieruchome.

– Arrr! Są tory nad tymi ścieżkami i są wagony, ale są stare i uszkodzone. Ta kopalnia ma już ponad trzystu lat. Kopalnia jest bardzo stara. – rzekł Franio.

  Aleksander trzymał w obu rękach pudło i wszyscy poszli ścieżkami. Najpierw poszli przez skrzyżowanie ścieżek i przeszli do pokoju z ruchomymi kolcami, które ruszały się w prawo i w lewo.

– Arrr! Uważacie, ten pokój ma ruchome kolce! Możecie otrzymać spore obrażenia. – rzekł Czesław.

Czesław, Aleksander, Franio i Pirat Szkorbutu bardzo szybko biegli, przeskakując przez ostre kolce, a Zenon niestety poszedł bardzo wolno i kolce ukuły mu prawe oko i Zenon ukuł swoje prawe oko, zakrył uszkodzone oko prawą dłonią, opuścił głowę na dół, pochylił plecy do przodu, biegł dalej, opuścił pokój z ruchomymi kolcami i rzekł: „Mam ukute prawe oko, które ukuły kolce ruchome w prawo i w lewo.”

– O mój Boże! Kolce ukuły twoje prawe oko. Zenonie, ty zaraz cierpisz. Opuść prawą rękę, bo muszę Tobie założyć czarną opaskę. Arrr! – rzekł Czesław.

I Zenon opuścił prawą rękę. Czesław wziął z wagonu czarną opaskę i założył Zenonowi czarną opaskę na prawym oku. Zenon wziął bliżej tablicy napisanej „Uwaga! Śmiertelny dół!” kilof i wydobył rudę szmaragdu, dał kilof Piratowi Szkorbutu i otrzymał pięć szmaragdów.

– Masz pięć szmaragdów, wsadź je do pudła. Arrr! – powiedział Pirat Szkorbutu.

Czesław podszedł do Aleksandra i wsadził do drewnianego pudła pięć szmaragdów i rzekł: „Arrr! Mam pięć szmaragdów.” Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu przeskoczyli bardzo szybko i bardzo wysoko nad śmiertelnym dołem, a Franio wskoczył na śmiertelny dół, spadł bardzo mocno na twardą i szklistą ziemię, stłukł ją, strasznie skaleczył i niestety zginął.

– Gdzie Franio? – krzyknął Pirat Szkorbutu.

Zenon podszedł do Frania i odparł: „Tam!” Aleksander podszedł do Frania i rzekł: „Nie żyje!”

– Nie żyje! Nie żyje! – rzekł Zenon. – Nie żyje Franio!

– Tak jest. – potwierdził Czesław. – Ale jeżeli dokuczacie ciało Frania i na mieczach je miażdżycie, źle uczynicie, bo pana Henryka Kowalskiego przed końcem wzywał i jego wizerunek w ręku trzyma. Arrr!

  I Franio został martwy. Zostali tylko Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu. Poszli prosto, potem skręcili w prawo i widzieli kolce poruszające się w górę lub w dół. Następnie wszyscy ostrożnie celowali te kolce, potem pierwszy przeskoczył przez śmiertelne, krótkie doły Czesław, drugi przeskoczył Aleksander, trzeci – Zenon, a ostatni – Pirat Szkorbutu. Czwórka bohaterów poszła prosto, potem skręciła w prawo. Pirat Szkorbutu dał Czesławowi kilof. Czesław wydobył rudę bursztynu i rzekł: „Arrr! Już mam trzy kawałki bursztynu.” Potem Czesław wrzucił do pudła trzy kawałki bursztynu. Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu poszli prosto, następnie skręcili w lewo, potem w prawo, potem skrzyżowali przez skrzyżowanie dróg, potem poszli w prawo, następnie w lewo i poszli prosto. Następnie skręcili w lewo, potem w prawo, a następnie jeszcze raz skręcili w prawo. Zbliżyli się do rudy miedzi.

– Oho! A co to? – Zenon chciał wiedzieć.

– Nie wiem. Arrr! – wtrącił Aleksander.

Zenon spojrzał z bliska, wydobył rudę miedzi, trzymał w prawej ręce kilof i zdobył cztery kawałki miedzi i rzekł: „Już mam cztery kawałki miedzi. Arrr!” Potem Zenon podszedł do Aleksandra i wrzucił cztery kawałki miedzi do pudła.

  Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu skręcili w lewo, potem w prawo. Potem poszli prosto i patrzyli na ognisko.

– Arrr! Tu widzę, że to jest ognisko. – rzekł Pirat Szkorbutu.

Pirat Szkorbutu zauważył, że w tym pokoju naprzeciw wejścia do windy drewnianej jest ognisko. Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu poszli na drewnianą windę.

– Arrr! Jesteśmy na windzie! – krzyknęli wszyscy.

Potem winda podniosła się do góry, a Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu przenieśli się na poziom minus pierwszy. Następnie wyszli z drewnianej windy i doszli do sutereny i poszli aż do samego końca ściany. Zenon wydobył kilofem kolejną rudę i otrzymał sześć kawałków rubinu.

– Arrr! Mam sześć kawałków rubinu. – rzekł Zenon.

Następnie Zenon wrzucił do pudła sześć kawałków rubinu. Potem Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu odeszli od samego końca ściany sutereny, poszli bliżej wyjścia z kopalni. Zenon wydobył następną rudę i otrzymał siedem kawałków topazu i rzekł: „I mam siedem kawałków topazu. Arrr!” Potem Zenon wrzucił siedem kawałków topazu do pudła. Następnie Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu poszli na główne wyjście z kopalni. W tym pokoju były różne kolce.

– Arrr! Uważacie na to draństwo! Nie zamierzacie później wyciągać kolców z tyłka. – rzekł Pirat Szkorbutu.

Pierwszym był Pirat Szkorbutu – najpierw przeskoczył przez śmiertelny krótki dół, potem biegł szybko, a potem przeskoczył przez jeszcze drugi śmiertelny krótki dół i wyskoczył z labiryntu. Następnie Czesław robił tak samo jak Pirat Szkorbutu, potem Aleksander, a potem Zenon. Trio wyskoczyło z labiryntu. Na końcu Czesław, Aleksander, Zenon i Pirat Szkorbutu przeszli przez kolejną windę i wyjechali na parter kopalni.

## **Wideo**

https://www.youtube.com/watch?v=Y95GNf1fK-0