Drzewko Narodzin

## **Kwitnące Róże**

*Tego dnia coś pękło w Darku, poczuł szczęście... Emocje były mu bardzo rzadkie, lecz właśnie tego dnia wszelkie pozytywne emocje napłynęły do jego serca, ponieważ dowiedział się o tym, że będzie ojcem. Dark marzył o potomstwie z kobietą, którą z całego serca kochał. Rzadko okazywał jej uczucia, iż nie potrafił, często ich nie rozumiał i zastanawiał się nad tym czy faktycznie idzie dobrą ścieżką. Zebrał w sobie siłę i przybył do ogrodu swojej miłości, przytulił czule Lightinie z łzami w oczach. Potężny Bóg tak naprawdę był silny do czasu, aż zrozumiał ile zyskał. Lightinia czuła ogromne ciepło emitujące od Darka wiedziała, że się zmienił, o to przecież cały ten czas walczyła. Pragnęła, by w oczach Darka być kimś więcej niż zabawką, lecz to były jej mniemania, Dark nigdy tak nie uważał po prostu, nie potrafił powiedzieć jak bardzo ją kocha. Tego wieczoru Lightinia położyła się między dojrzewającymi różami. Dark chwycił ukochaną za dłoń, z każdą urodzą energią, jeden kwiat róży rozkwitał, aż wreszcie cały ogród lśnił pięknymi różami. Zmęczona Lightinia dostrzegła ogrom energii. Dark poważnie się zaskoczył, jednak tak pozytywnie, pochwycił z Lightinią wszystkie energie, przytulając do siebie.*

*Kolejne trzy dni, Lightinia mogła obserwować zmianę swojego męża, zabawę w berka z swoimi małymi pociechami. Znanymi nam dzisiaj jako Borin bożek Mroku, lekko romantyk z żartobliwym charakterem. Rhal bożek czasu, uwielbiający czytać i trzymać się jak dalej od swojego rodzeństwa. Zawsze był tajemniczy i suchy w wielu kwestiach. Beth bogini Duszy, zawsze była uczuciowa, dziwna i na rzucająca się dosłownie każdemu. Valen bożek pustki, zawsze w depresji, smutku, o kłamliwym charakterze, posiadający wiele poglądów sprzecznych z rzeczywistością... Jest najbardziej specyficzny, bynajmniej nie tak bardzo jak Ishanon bogini niewoli, ona dopiero posiada dziwne fetysze i wyobrażenia. Uwielbia traktować wszystko jak przedmioty, zaś Khial bożek Chaosu, tylko stwarzał więcej kłótni niż trzeba było między rodzeństwem, po jego tytule można stwierdzić, że jest strasznie chaotyczny, zagubiony, mroczny oraz wszystko psujący. Anna bogini Ludzkości zawsze wyróżniała się między innymi, iż interesowali ją ludzie i pragnęła ocalić głupich ludzi od kary matki i ojca. Wierzy zawsze w zmianę i lepsze jutro, zaś Skylar bogini życia nie odstawała również od ideologi swojej siostry, przecież dla Skylar każde życie jest ważne. Jest spokojną, uroczą i myślącą o innych boginią, w przeciwieństwie do jej kolejnego brata wiecznego ponuraka to oczywiście Death bożek śmierci, gardził życiem, uwielbiał karmić się strachem oraz łamać powszechne zasady rodziców, jednak nie tylko on iż nawet Michael bożek światłości wiele spraw mieszał, myślał tylko o sobie, był największym narcyzem, który chciał sobie dogodzić...*

*Dzieci dojrzewały pod okiem swoich nadopiekuńczych rodziców, dbali o każdy segment wychowania, może nie było przesadnych zasad, jednak woleli uniknąć kazirodczych sytuacji, czy krwawych walk między własnymi dziećmi, które faktycznie się od siebie różniły. Rodzeństwo dzieliło się na tych, którzy podali się bardziej w złą część ojca, oraz na tą dobrą część matki, przez co poglądy rodzeństwa, były naprawdę mieszane, wręcz w pewnych momentach krwawe. Brakowało balansu między nimi. Tylko Sędzia miał moc, by ich połączyć więzią przyjaźni na wieki, lecz Sędzia miał inne plany, chciał zobaczyć jak Lightinia, Dark za posiadanie pociech ucierpią, mam totalnie gdzieś istnienie tych boskich bachorów. Dzieci zaczęły się uczyć, następnie rozpoczęły tworzenie własnych krain, zmieniali swoje rdzenne ciała, by móc samemu stworzyć coś więcej. Wierzyli w siebie, że stworzą prawdziwy świat... Może nie aż tak idealny, skoro to Koszmar, jednak mógłby stać się lepszy, gdyby rodzeństwo nie myślało tylko o sobie.*

*Rodzeństwo podzieliło się na grupki, zawsze rywalizowało między sobą, jak to nastolatkowie posiadali wiele głupich pomysłów, a Dark i Lighitnia posiadali więcej problemów, związanych z stworzeniem Zeldrisa opiekunki dla boskich dzieci... Ten podłapał wszystkie błędy każdego Bożka, zmieniając ich porażki, na swoje zwycięstwo. Zeldris chciał zaistnieć, stać się kimś lepszym od bogów, jednak nie dostrzegał tego, że wzbił się na porażkach dzieci. Ta istota naprawdę tak nisko upadła, by cieszyć się z krzywdy nastolatków nie wiedzących jeszcze jakie konsekwencje będą ich czynów. Zeldris nie pomagał dzieciakom nasuwał im wiele głupich pomysłów... To właśnie przez niego w szeregi rodzeństwa weszły strasznie brudne myśli, idące naprawdę za daleko, między rodzeństwem powstały różne romanse, współżycia a to dopiero początek wyniszczania psychiki i poglądów młodzieży przez Zeldrisa. Zeldris nakłaniał dobrych bożków do zamordowania Darka, opowiadając jaki naprawdę kiedyś był ich ojciec. Michael szybko podłapał przeszłość ojca, zaczął palić do niego nienawiścią, następnie Zeldris udał się do złych bożków, opowiadając jak to Lightinia puściła się z jakimś Marcusem z Krainy Ludzkości, oraz jak ukarała ludzi, za to, że ci jej nie szanowali, bo sama lepsza nie była. Oczywiście ta druga kwestia była kłamstwem, które pobudziło wszelkie złe cechy bożków. Zeldris wyniszczył rodzinę Darka od środka, takie zabezpieczenie zanim miałby upaść podczas walki z wielkim Bogiem Zła, jednak to koniec wielkiego planu Zeldrisa iż stworzył demoniczną rasę, która równała się bogom. Następnie zaprosił Darka na spotkanie, staruszek przybył z alkoholem, razem zasiedli na wzgórzu Darka, który nie miał pojęcia, że to zasadzka. Wszystko w kilka sekund runęło w płomieniach Zdrady Zeldrisa, który zagroził Darkowi śmiercią jego żony, jeżeli nie odda swojego tytułu. Dark zatracił swój tytuł zła, iż chciał pozostać emocjonalnym do końca... niestety coś w nim na nowo strzeliło, wybuchł ogromnym gniewem, tego właśnie pragną Zeldris, obaj stoczyli pierwszą walkę. Właśnie wtedy Zeldris zrozumiał, że uczenie się na błędach dzieci mu nie pomogło z doświadczonym Darkiem, mega ranny ucieka przy stworzyć nowy plan. Przez ten czas Dark zmobilizował jednostki, bał się o swoje pociechy i ukochaną, gdy Dark był gotowy przypuścić atak, dowiedział się o porwaniu Ishanon. Ligtinia była zrozpaczona tym wszystkim co się dzieje, niebyła wstanie walczyć ani logicznie myśleć, zachowała się jak samica, chroniła po prostu swoje młode wiedząc, że z każdą chwilą Dark popada w obłęd.*

*Święta Wojna trwała w najlepsze miliardy demi-bogów straciło tamtego dnia życie. Demi-bogowie to tacy pomocnicy Bogów, którzy zajmowali się różnymi pierdołami, takimi jak pogoda, czy też wykuwanie stali, minerałów, jedno jest pewne podczas tej wojny, byli bardzo potrzebni. Wiele mitologicznych stworzeń stanęło po stronie Darka, cenili jego zmianę, jednak fakt jego pod upadania na nowo, chwytał wszelkie jednostki za serce. Z czasem Dark przestał funkcjonować, każdego dnia przebijał się przez różne linie frontów mordując miliardy demonów. Zeldris dostrzegł jak bardzo porwanie córki Darka było zbędne, iż ten wyniszczył większość jego frontów i fortyfikacji. Ogrom sektorów padło przez jednego Boga, a gdzie jeszcze doliczyć jego ogromną armię. Zeldris postanowił oddać córkę Darka, jeżeli ten zawiesi wszelkie działania wojenne. Dark słysząc to zgodził się, iż córka była najcenniejsza jak każda jego pociecha. Jednak przed wydaniem córki Darka, Zeldris popełnił kolejny istotny błąd, zapragnął ciała Ishanon, ta nie pozwalała się się dotykać, jednak Zeldris brutalnie zgwałcił boginię niewoli, następnie Dark od zyskał córkę, jednak ta opowiedziała mu o tym gwałcie na niej, właśnie wtedy coś w Darku strzeliło... Okazało się, że jego córka nie tylko została zgwałcona a także tamtej nocy urodziła trójkę dzieci. Dark nie wytrzymał i zaatakował Zeldrisa, który był pewny zawieszenia broni, niestety młody Meliodas chroni swojego ojca odbijając ogromną moc Darka w jego stronę. Skylar walczyła tydzień o życie ojca, leczyła go bez przerwy aż wreszcie po tygodniu nie spania padła sama nieprzytomna z przemęczenia na ziemię. Lighitnia widząc to wszystko co się dzieje, poprosiła Darka, by ten rzucił broń oddał część Krain Demonom. Jednak ten powiedział o tym, co się stało Ishanon, kłótnię rodziców słyszało całe rodzeństwo, prócz Rhala i Skylar. Ich kłótnia utwierdziła młodzież w tym co Zeldris im przekazał. Matka miała totalnie gdzieś, że jej córka została zgwałcona i urodziła niechciane dzieci, wolała kosztem dziecka zakończyć całą wojnę. Dark jednak postanowił walczyć o dobre imię swoich dzieci, spojrzał rozczarowany na swoją żonę i wybiegł walczyć o swój dom... Gdy biegną na linię frontu mijał ogrom istnień, które wiwatowały, że znów powrócił Dark, jednak coś się znów zmieniło, był bardziej bohaterski i pewny siebie, że wszystko tej nocy się zakończy, gdy biegł widział przyszłość, przyszłość w której ogrom istnień także będzie walczyć o Koszmar, dostrzegał nie pewne sylwetki, po chwili się zatrzymał iż doznał dziwnego powiązania z przyszłości, więzi pewnego Boga z Umarłą... Uśmiechną się i pobiegł dalej, dobrze wiedział jak ta wojna się zakończy, musiał dokonać tylko jednego. Zwyciężyć.*

*Zeldris wściekł się dostrzegając Darka dającego nadzieje... Czy na pewno jest Bogiem Zła? Takie pytanie zadawał sobie Zeldris. Dark nauczył się panować nad własną domeną, bo zrozumiał, że najważniejsze jest życie... Wiedział, że w przyszłości wiele na nowo namiesza, że znów straci nad sobą kontrolę, chciał ten ostatni raz pobyć kimś więcej niż pustą powłoką. Wiedział, że jego przyszły wnuk także zawalczy z swoją domeną i zwycięży, czyniąc życie Darka lepszym gdy wszystko dobiegnie końca. Wśród gwiazd dostrzegał czasy wyjątkowych istnień. Wiele istnień tamtej nocy chciało ruszyć za Darkiem, lecz ten wydał rozkaz. Chrońcie to co zbudowaliście, ruszył sam wręcz na pewną śmierć. Wymordował wielu przeciwników, ranny ledwo żyjący Dark został zaatakowany przez tchórza Zeldrisa, który posłużył się armią, następnie gdy jego wojsko upadło, ruszył na ledwo żywego Boga Zła, stoczyli ogromną walkę. Dark nie miał szans co raz mniej widział przez własną krew, jednak gdy Zeldris spluną w twarz umierającego Darka, oberwał w plecy mieczem Mieliodasa. Syn zdradził swojego ojca, dobrze wiedząc co uczynił jego matce i wielu jego bliskim. Jego przybrany brat Poker stracił miłość życia właśnie przez niego, a krew zapieczętowała los braci. Zeldris nie spodziewał się zdrady w chwili swojego zwycięstwa... Zginął wpadając do pieczęci, która powstała nagle przez Lighitnie, ta otworzyła oczy dopiero, jak jej miłość umierała. Dark oddał swój miecz Meliodasowi jako znak pokoju między demonami, on tego wszystkiego nie chciał, do wojny i walki go zmuszono... Walczył za siebie, za swoje ideologię, a co najważniejsze rodzinę... Gdy wojna się zakończyła, Dark ogólnie długo się zbierał po tym wszystkim, został praktycznie kaleką na bardzo długo, jednak wiedział, że Koszmar ma prawo się zmienić, tylko pytanie, czy zmiana, nie zniszczy tego co kiedyś razem z Sędzią budował?*