Zeretho

Bir Zeretho savaşçısı

kopamamıştı. İlk başta birdiler ve varlıkları birbiri içerisine karışmıştı. Yüce Ø
halkını yaratırken aceleci davranmıştı. Dünyanın iki yüzü arasına hiçbir engel
konmamıştı ve ölü diyarın müdavimleri, çıngıraksız halk sürekli elf
topraklarına inmekteydi. Zeretho Çıngıraksızlara karşı verdiği müthiş
mücadeleler ile ün kazanmıştı. Elfler ondan eğitim alıyor ve kedilerini
savunmayı öğreniyorlardı.

Rûnak kurulduğunda en yakın olduğu
kişi Kreynora’ydı. Elfler her şeyden habersizdi ve Rûnak’ın gücüne karşı
koyamazlardı. Barış yolunu denemeleri gerekiyordu. Kreynora ile birlikte Ûlok
adasına gittiler. Amaçları Rûnak’ı amaçları her ne ise durdurmaktı. Fakat
Drixth onları geri çevirdi. Onların muhattapları bile olamayacağını belirtti ve
onları kahkahalar yolladı.

Elf kralı Däger Thëna’nın oğlu Tiandril
Thëna, efendilerinin böylesine aşağılanmış olmasını kaldıramadı. Daha geçti ve
kanı kaynıyordu. Ayrıca içinde onlara karşı haşin bir nefret yatıyordu. Tiandril
kılıcını kuşanıp Ûlok’a vardı.

Fakat geri dönen ancak kafası
oldu. Onu canından çok seven **Zeretho** sinirden kudurdu. İntikam duygusu yüreğini
kapladı. Ve elfleri yaklaşan büyük bir savaşa hazırlamaya başladı.

Drakk ûn Brûk savaşında en ön
saflarda yer aldı. Bu esnada Dïn sülalesi ile tanıştı ve onlar ile omuz omuza
çarpıştı. Savaşta sönmüş güneşi yeniden aydın kılmak için Raxiel ile savaşa
tutuştu. Bu savaşta sol kolunu kaybetti.

Savaş ardından Sürgün edilenler
arasında yer aldı. Gitmeden önce fiziksel bedenini elflere bağışladı. Elf
diyarının başkenti olan Millor Sepïl (Divio) civarında dev bir heykele dönüşüp
yok oldu. Denirdi ki bu şehir yeniden tehlikeye girdiğinde heykel canlanacak ve
elf halklarını koruyacak.

Divio, insanların eline
geçtiğinde heykel kıpırdamadı bile. Fakat elf alimleri buradan, bu seferlerin
elf halkının sonu olmadığının kanıtı olduğunu öne sürdü. Ve gerçekten de öyle
oldu. İnsanlar Zeretho’yu Zarathen olarak dinlerine kattılar ve onu
benimsediler. Heykel hala Divio şelalesinin altında, Gleaming’in hırçın
sularına göğüs germektedir.

### **Öğretiler :**

Savaş bir sanattır ve kuralları
vardır. Savaşçı en az bir şifacı kadar merhametli olmalıdır. Duygular savaşı
yönlendirmemelidir fakat kör bir savaş çılgınlığı seni ele geçirmemelidir.

Savaştan kaçmak ve korkaklık
yapmak affedilemez bir husustur.

Haklı bir amaç uğruna çarpışılan
bir savaşta yitmek bir varlığın ulaşabileceği en yüksek mertebedir.

Savaş bir yağmaya dönüşmemelidir. Ele
geçirilen ganimetler ve hazineler ancak ele geçirilen toprakların halkının
kayıplarına harcanmalıdır.

Öldürülen düşman düzgün bir
biçimde yakılmalıdır.

Karşısında savaşıp galip geldiğin düşmanın
canı bağışlanmaz.

Savaş ekipmanları müthiş bir
özveri ile yapılmalıdır.

### **Tapınma :**

Sol kollarına asla zırh giymezler.

Kalkan ile eğitim görürlerken kalkanı sağ kollarında tutmayı öğrenirler. Bundandır ki çoğu Zeretho savaşçısı solaktır.

Öldürülen düşmanlarının düzgün bir şekilde yakılması ve küllerine yol gösterilmesi geleneğidir. Başlarında durup ölüm şiiri okunur. “*Fae thean aellas me*
durime. Vafeo fallas rim gest. Um durum thean illea om burime. Pelau Ola’el yin
res adar me*”*

Öldürülen düşmanın sol koluna Zeretho’nun sembolünü damgalamak. Bu ona bir bağış olarak görülür. Ölümden sonra damgalanmış kolların Zeretho’ya ulaştığı ve dünyayı karanlıkta bırakmamak için feda ettiği sol kolunu iyileştirdiği söylenir.

Bir Zeretho inananı birilerini
öldürdüğü zaman sonraki şafağa kadar konuşmaz. Bir kimseye Ø’nun verdiği canı
almış olmak ağır bir yüktür.