Burgeroorlog van Tsuirogh

De Burgeroorlog van Tsuirogh was een ingrijpend en grootschalig conflict dat plaats vond in Tsuirogh tussen 3023 en 3028 in de nasleep van de Eerste Oostelijke oorlog. De oorlog werd uitgevochten door de regeringstroepen van Tsuirogh aan de ene kant, vanaf 3027 gesteund door troepen uit Kuma Rem Mer en de Beath milities aan de andere kant. Het was een bloederig conflict met vele burgerslachtoffers en had grote invloed op de geschiedenis en politiek van het land. Het dieptepunt van de oorlog was de verwoestende brand van Umibuile, die de hoofdstad in de as legde.

**Voorgeschiedenis**

De burgeroorlog was een direct gevolg van de Eerste oostelijke oorlog, die tussen 2981 en 3020 uitgevochten werd in Kaglas. Tijdens die oorlog hadden de Beath milities een grote rol gespeeld, en tegen het einde van de oorlog hadden zijn controle over grote delen van noord Kaglas. Na de vrede van Asapotum die een einde maakte aan de strijd werden zij echter gedwongen alle veroverde grond weer op te geven. Dit zorgde voor frustratie onder de fanatieke aanhangers van de Tempel in Ballingschap, die zichzelf zagen als superieur aan Kaglas. De verhoudingen tussen Tsuirogh en Kaglas werden door de oorlog ernstig verstoord en de Beath milities werden gehaat door de inwoners van Kaglas.

De regering van in Umibuile maakte zich echter vooral zorgen over de veranderde machtsverhoudingen op het noordereiland. Tsuirogh had gevochten aan de zijde van Kuma Rem Mer, de nieuwe dominante macht. Kaglas was voortaan onderworpen aan decreten uit Roshimer. Tsuirogh kwam door deze nieuwe situatie geïsoleerd te staan en vreesde een veroveringsoorlog vanuit Kuma Rem Mer met steun van het wraakzuchtige Kaglas. Om dit te voorkomen besloot de regering om de militaire alliantie met Kuma Rem Mer tot een politieke te maken en zo de facto hun zuidelijke buren te erkennen als heersers over het eiland. De Beath erkenden deze actie niet en eisten de absolute onafhankelijkheid van Tsuirogh. Een deel fanatieke religieuze leden van verschillende volksraden en in de regering stapten op en sloten zich aan bij de protesten van Beath. De regering kwam in handen van pragmatici die liever een gedeeltelijk machtsverlies accepteerden dan een volledige onderwerping.

**De oorlog**

De Beath weigerden hun troepen te ontwapenen, ondanks een order hiertoe vanuit de regering, uit angst voor een aanval door Kuma Rem Mer of Kaglas. De regering besloot om de opgestapte leden van de volksraden hun stemrecht te ontnemen, en zo de macht van de gematigde fractie te consolideren. Toen een Beath lid en voormalig regeringslid tegen de orders in zijn plaats innam in de raad van Glasdeas en werd gearresteerd nam de lokale Beath militie de wapens op en bestormde de gevangenis. In deze mislukte bevrijdingspoging kwam zowel het opstandige regeringslid als drie soldaten en twee Beath leden om. Dit incident was het begin van een openlijke oorlog tussen de Beath en de regeringstroepen.

In veel dorpen en steden brak een openlijke opstand uit van Beath troepen. In het westen en in Hocaern wist Beath de macht in handen te krijgen en de regeringssoldaten te overmeesteren en ontwapenen. In de meeste plaatsen ging dit vrij geweldloos en in sommige gevallen sloten regeringstroepen zich aan bij de opstandelingen, maar in enkele gevallen gingen de milities zich te buiten aan massale moordpartijen op ongewapende regeringstroepen. In het oosten van het land, specifiek in de hoofdstad en in Jotalam mislukte de opstand en regeringstroepen hielden deze belangrijke gebieden onder controle. Deze eerste fase van de burgeroorlog was een ongecoördineerde chaos van opstanden, coups en countercoups, maar rond 3024 was de situatie gestabiliseerd.

Tussen 3024-3025 voerden de partijen niet alleen een militaire strijd, waarbij veel gebruik gemaakt werd van raids en overvallen op vijandelijke steden, met de nodige burgerslachtoffers tot gevolg, maar ook een propagandastrijd. De Beath waren daarin zeer succesvol en wisten de strijd tegen de regering om te vormen tot een nationale bevrijdingsoorlog en een religieuze herleving. Gedurende de jaren 3024 en 3025 wisten de milities het grootste deel van de Gurkantan en de zuidelijke steden in handen te krijgen. De regering vreesde een aanval op de hoofdstad en de Jotalam en begon maatregelen te treffen tegen vermeende infiltratie. Tempelleden met sympathie voor Beath werden begin 3026 grootschalig opgepakt en gevangen gezet zonder enige vorm van proces. Het antwoord hierop van Beath zou een kantelmoment in de oorlog worden.

**Brand van Umibuile**

Als reactie op de arrestatiegolf plande de Beath een grote actie waarbij verschillende milities samenwerkten: een nachtelijke aanval op de hoofdstad om de regering gevangen te nemen. De aanval verliep echter niet volgens plan: de regering wist direct aan het begin van de aanval te vluchten en hun aftocht werd gedekt door trouwe troepen. Uit woede begon een deel van de Beath troepen zich te misdragen en begon huizen te plunderen en brand te stichten. Door de harde wind en het droge weer sloeg het vuur snel over en binnen korte tijd stond de hele stad in brand. Een massale, chaotische vlucht vond plaats van burgers richting Jotalam terwijl versterkingen van de regering er voor zorgden dat de Beath troepen zich terug trokken richting het westen. De branden hielden nog meerdere dagen aan en legden uiteindelijk vrijwel de hele oude stad in de as. Alleen een klein deel van de oude haven bleef gespaard. Honderden mensen kwamen om in het vuur.

**Betrokkenheid van Kuma Rem Mer**

Deze 'grote ramp' zoals het de geschiedenisboeken in ging, zorgde ervoor dat de regering hulp vroeg aan Kuma Rem Mer. Dat land stuurde in 3027 een expeditieleger wat in samenwerking met de georganiseerde legers van Tsuirogh de Beath wist te verdrijven uit het merendeel van het land. Ook de publieke opinie begon om te slaan en de rebellen beseften zich dat ze hun strategie moesten aanpassen. Ze verlieten de steden en de frontlinies, behalve enkele regio's in Hocaern, en trokken zich terug in dunbevolkte berggebieden om van daaruit een guerilla oorlog te voeren. De Beath leiders beseften echter dat het vooral een kwestie van tijd was voor ze zouden verliezen. De strijd moest vooral lang genoeg gerekt worden om een gunstige vrede te kunnen sluiten. De vredesbesprekingen werden geopend in 3028 in het geheim in Potolisol, aan de west kust van Kuma Rem Mer. Uiteindelijk gingen de Beath milities akkoord met de vrede en beloofden de wapens neer te leggen in ruil voor politieke invloed. Vanaf dat moment ging Beath verder als politieke organisatie, al bleef een kleine paramilitaire tak nog jarenlang actief vanuit de Nandeas en Hafubeann bergen.

**Nasleep**

Voor de burgeroorlog van 3023-3028 werd Tsuirogh bestuurt door de regering van de Tempel in Ballingschap, in samenwerking met de volksraden in verschillende gebieden van het land. Tijdens de vredesbesprekingen werd overeen gekomen dat er een parlement ingesteld zou worden waarin beide partijen een rol speelden, om de vrede te bewaren in het land en de zeggenschap eerlijker te verdelen. Door hun overwinning in de oorlog wist de regering te bedingen dat één derde van de zetels toegewezen bleven aan de Tempel.

Kuma Rem Mer wist ook vergaande concessies te krijgen in ruil voor hun ingrijpen in de burgeroorlog en hun hulp aan de regering. Tsuirogh gaf officieel de macht uit handen over zijn buitenlandse politiek en plaatste zijn leger onder leiding van Kuma Rem Mer in ruil voor controle over binnenlandse aangelegenheden en behoud van de eigen taal en cultuur. De Beath onderhandelaars waren hier in eerste instantie niet mee akkoord, maar nadat Kuma Rem Mer de onderhandelaars vasthield in Potolisol en tegelijk zijn troepen liet oprukken richting Umibuile gaven de Beath zich ook gewonnen. Tsuirogh werd een democratie, onder controle van Kuma Rem Mer. Deze situatie is sindsdien niet serieus veranderd.