Pieski i wyjazd w góry

## Obsada

Ekipa Psiego Patrolu, przyjaciele Psiego Patrolu, Angus i Juliet.

## Uwaga!

***Witam! Dziś dodałam kolejne opowiadanie. I jest ono...grupowe :D I tak z grubsza to pieski ponownie pojadą w odwiedziny do Fort- William do Angusa i Juliet. Zatem możecie wymyślać nowe przygody! CHWILOWO TRWA REMONT!***

## Rozdział 1

**Był to początek czerwca, pieski właśnie po długiej nocy pełnej ratunków wróciły do bazy. Każdy wszedł do swoich bud, jednakże nie zamykał drzwi, gdyż noc była duszna i gorąca. Następnego dnia, gdy tylko słońce wyjrzało zza horyzontu. Zadzwonił Ryder!**

-Psi Patrol zbiórka w jadalni!- przemówił jego wesoły głos, nie dało się słychać jakichkolwiek oznak zaspania.

-Ryder...wzywa...-mruknął niemrawie Marshall, potrząsając głową na boki. Leniwie wyszedł z budy. Ziewnął szeroko i zaczął biec.

-Mmm...-mruknął wychodząc z budy, jednak tak czarnemu Labradorowi spać się chciało, że ułożył się na drodze tuż przed jego budą. Wtedy wpadł niestety na niego Dalmatyńczyk, dwa pieski potoczyły się w stronę drzwi. Z impetem wpadli na pieski, wywracając je.

-Gotowi do (ziewanie) akcji Ryder...-ziewnął Max.

-HA HA HA!- gruchnęły śmiechem zgromadzone pieski.

-Co się stało Ryder?-zapytała Alays, przekrzywiając głowę na bok. Jej złote oczy błysnęły radośnie.

-Dostałem wczoraj SMS'a z zaproszeniem...-zaczął mówić Ryder tajemniczo. Ale nie z groźbą, jednak z nutką ekscytacji.

-Zaproszeniem!? Gdzie!- szczeknął bardzo radośnie. na cały regulator Obi. Oczy rozszerzyły mu się a ogon poszedł w ruch.

-Od naszego przyjaciela z jego suczką. -rzekł z tajemniczym i zarazem radosnym uśmiechem brunet wodząc wzrokiem po pieskach.

-Czyli to...-zaczęła Kirse, patrząc na Rydera ale w słowo wpadła jej jak burza Aine.

-Angus i Juliet!! Nareszcie znów zobaczę moją BFF!- szczeknęła bardzo głośno i radośnie suczka z dwukolorowymi oczyma, różowym kwiatkiem i srebrną bransoletą na prawej łapie. Dopiero teraz zorientowała się ze swojego błędu. -Ups...wybacz Kirse...nie chciałam Ci wejść w słowo. -przeprosiła jasnobrązową Kundelkę, Aine.

-Nie no co Ty! Sprawy nie ma!- rzekła na luzaka, Kirse i uśmiechnęła się do drugiej suczki. W tym czasie Aine po łebku polizał Adair.

-Kiedy tam pojedziemy?- zapytała Dilara, patrząc na Rydera.

-Dziś wieczorem pojedziemy na lotnisko, i macie wybór jazda Patrolowcem do Szkocji, ale wylądujemy w Glasgow czy też wyjedziemy z Londynu. oznajmił chłopak pieskom dwa plany.

-Chyba ten drugi, zawsze łatwiej będzie nam sir zabrać Englee z Brittie.- rzekł Chase w stronę Rydera. Brunet pokiwał głową, następnie podrapał psiaka za prawym uchem.

-Ernie jedzie z nami?- zapytała się chłopaka Maile, jej oczy wypowiadając imię psiaka rozszerzyły się, pyszczek oblał rumieniec.

-Jeżeli się zgodzi to tak.- odpowiedział na pół Bernardynce na pół Lisiczce Ryder. Tamta pokiwali energicznie głową.

-Na pewno się zgodzi!- rzekła przepełniona radością biało- brązowoszary sunia.

**Teraz pyszczek Fay uśmiechnął się lekko.**

-Lubimy Ernie’go co?- rzekła w jej głosie słychać było droczącą nutkę.

-Jak przyjaciela!- szybko wybroniła się Maile, kończąc tym samym rozmowę. Jednak to nie zbijali Hedlund Husky z jej podejrzeń.

-A Ryder? Taka sprawa... jak to planujesz zrobić jak wylądujemy na lotnisku od razu jedziemy czy szukamy hotelu?- spytała Lavia, siedzący obok niej Carlie pokiwał głową jak znak poparcia. To samo zrobiła Victoria, Colette a za śladami ich żon poszli mężowie dwóch suczek.

-Hotel.-rzekł Ryder. -Seychello, powierzam to zadanie Tobie. Nie musi być super- luksusowy to tylko jedna noc. Ważne by przyjmował psy i był tani. Także może być niedaleko lotniska.-polecał zadanie chłopak. -Gray zapłaci.

-Ok, Ryder!-rzekli chórem dwa psy.

-Które lotnisko?-spytał Seychello, patrząc na Rydera.

-Nie musi być w samym Londynie, ciężko nam będzie znaleźć na w miarę tani hotel. Może być jakieś pod Londynem. -odpowiadał na pytanie Ryder. Owczarek Pirenejski o Białej Kufie pokiwał głową. -Możecie się pakować!- oznajmił głośno Ryder. Pieski kiwnęły głowami i wybiegły z jadalni na dwór.

**W tym samym czasie z pomocą Mishki, Seychello szukał lotnisk blisko Londynu. W końcu znalazł jedno, podszedł do Rydera kończącego śniadanie.**

-Mam jedno Ryder. Luton. -przekazał wiadomość chłopakowi Seychello. -W miarę tani hotel znalazłem o 40 minut od lotniska. -oznajmił piesek. Chłopak pogłaskał go czule po głowie.

-Dobry z Ciebie piesek. Niech i tak będzie.-oznajmił Ryder. -Gray już będzie płacić, w tym czasie spakuj się Seychello.-polecił.

* Zmiana sceny odznaka Seychello.

**Tymczasem pieski wyjęły ich walizki i przy budach zaczęły się pakować. Na niebie nadal widać było przeważnie czerwone chmury. Powietrze było w miarę rześkie. Co chwila było słychać krzątające się pieski. Amber wyjęła z jej budy kamerę i zaczęła nagrywać.**

-Cała Amber!- zachichotał Conrad. Po czym spowodował, że reszta piesków wybuchła śmiechem. Suczka rzuciła mu żartobliwe spojrzenie.

**W końcu pieski spakowały swoje bagaże. Wszyscy poszli zjeść śniadanie. Jako pierwsza zjadła Samira i wyszła z jadalni, za suczką wyszedł Barnim. Słońce powoli nabierało żółtej barwy. Oświetlała ona futro białej suczki, która usiadła przy drzewie znajdującym się przed bazą.**

-Hej cudna. Będzie przeszkadzać Ci jak dosiądę się?-zapytał z żartem czarno- brązowy Gończy Słowacki. Sunia rasy Owczarek Szwajcarski Biały szybko odwróciła głowę do tyłu. Jej oczy wyrażały odpowiedź. Były one pełne ciepła oraz radości. Piesek dosiadł się obok ukochanej.

-Jaki piękny ranek.-westchnęła Samira nabierając głęboko w płuca porannego letniego powietrza.

-Owszem, ładny, ale wiesz, że jesteś piękniejsza?-zapytał psiak. Samira liznęła go po głowie.

-Ty też.-szepnęła pieskowi do ucha. Barnim zamerdał ogonem.

-Słuchaj tak sobie myślałem i czy..-zaczął niepewnie Gończy Słowacki, kierując spojrzenie w bok. Samira zastrzygła uszami. Przekręciła głowę na bok, a niepewność w głosie jej ukochanego wywołała niepewność u suczki.

-Samira? Barnim? Gdzie jesteście?- wołał czyiś głos. Przerwało to psiakowi, który zirytowany fuknął pod nosem. Głos należał do Cherry. -Tu jesteście! Ryder powiedział, że idziemy wszyscy na plażę, wybaczcie, że przeszkadzam.-przeprosiła brązowa suczka rasy Wyżeł Węgierski Krótkowłosy.

-Jest ok, już idziemy.-kiwnęła pogodnie głową Samira. -Co chciałeś mi powiedzieć kochanie?-spytała siaka biała suczka o brązowych oczach.

-Już nic skarbie...-rzekł smutno Barnim choć chciał ukryć smutek. Polizał ją po uchu i zachęcił- Chodźmy na plażę.

* Zmiana sceny znaczek Barnima

**Przez długi czas pieski bawiły się w wodzie a słońce stało u góry i dawało do pieca. Bliżej 15 Ryder zebrał pieski na plaży i oznajmił:**

-Zaraz wyjeżdżamy na lotnisko, zatem do bazy po bagaże.

-AUU!- zawyły radośnie pieski i pobiegły do przodu. Jednak przy bazie dyszały ciężko i raczej każdy szedł powoli. Wzięli bagaże i wskoczyli do Patrolowca. Chwilę wstali w miejscu, lecz potem Patrolowiec szarpnął lekko i ruszyli.

-JEEJ! Wyruszamy.-szczeknęła radośnie Shiraz uderzając ogonem w siedzenie.

-TAK!- skoczyły radośnie na siedzeniu Patrolowca Patty z Dilarą. I zawyły radośnie. Jadąc na lotnisko obserwowali przez okno jak popołudniowe światło słońca przemienia się w pomarańczowe wieczorne.

-WOOW!-westchnęły razem Colette, Victoria z Lavią. Po czym obie suczki położyły głowy na ramionach swoich ukochanych.

-Mamy trochę czasu na lotnisko, zatem mogę puścić jakiś film z jednej z naszych wypraw.-zasugerowała Amber. Pieski pokiwały ochoczo głowami. Gerberian Shepsky poszła do jej walizki i wyciągnęła płytę, włożyła ją z tyłu ekranu i zaczęli oglądać film. Były to poprzednie wakacje w Szkocji Pary oglądając go wtuliły się w siebie.

**Film zakończył się na parę minut przed dojechaniem na lotnisko. Biały budynek o lekkiej konstrukcji było widać już z oddali. Niebo popstrzyły wieczorne chmury w kolorach fioletowy, czerwony i różowy. Zaparkowali niedaleko drzwi wejściowych, każdy pobiegł po walizki i wyszedł na dwór. Mimo wieczornej pory było bardzo duszno, dlatego każdy pognał jak szybko się da do budynku. Automatyczne drzwi rozsunęły się na jakiś czas, ze względu iż co chwila jakiś piesek wchodził. W oddali lotniska słychać było głos uderzania walizek na odprawie. Białe światła zawieszone wysoko u góry rozświetlały wszystko. Szybko skierowali się w stronę odprawy. Jednak przed nimi ciągnęła się niedługa, ale jednak kolejka jako pierwszy krok odprawy. Gdy nastała kolej piesków mogli wrzucić swoje walizki do szarych, plastikowych koszy. Potem wtaczali je na "zrolowaną" ladę, która skanowała bagaże. Zza szybą raz po raz, po skanie psiak jak przeszedł przez bramkę wykrywającą metal odbierał bagaże.**

-Jej! Teraz możemy coś zjeść i pójść na strefę wolnocłową!-ucieszyła się Everest, idąc z jej turkusową walizką w jaśniejsze świerki.

-AUU!-zawyły pieski radośnie, odłożyły swoje bagaże przy ławkach. Ryder usiadł aby je popilnować. Tym razem pieski zaczęły od przekąszenia czegoś. Podbiegły do tej samej restauracji co zwykle.

-To mogę zbierać zamówienia.-zaoferował się Eryk, Pandora na dźwięk jego głosu od razu zamerdała ogonem.

-Okey.-rzekła Martine, kiwając głową. Pierwsza podeszła do pieska i złożyła swoje zamówienie.-Ja wezmę frytki.

-Ja może kurczaka.-zgłosił się stojący na tyłach Conrad. Eryk raz po raz kiwał głową i zapisywał zamówienia.

* Zmiana sceny odznaka Eryka

**W końcu piesek skończył pisać i podał notatnik Katie, która wyrwała zgrabnie kartkę i podeszła do lady.**

-Dzień Dobry! Chciałabym dziś kupić o te zamówienia z tej kartki.-rzekła podsuwając sprzedawczyni kartkę.

-Mhm...-mówiła kobieta która naliczała w kasie. Pod koniec podała kwotę. -909. Kartą czy gotówką?

-Gotówką.-odpowiedziała Katie wyjmując z torebki plik pieniędzy. Ekspedientka szybko je przeliczyła i oznajmiła:

-Zamówienia będą w przeciągu 40 minut.

-Dobrze. Do widzenia.-pokiwała głową Katie odchodząc od lady. Skierowała się w stronę piesków.-Pieski przykro mi, ale zamówienia będą za 40 minut.-odpowiedziała ze smutkiem blondynka.

-Co? Ugh...no dobrze...mój biedny brzusio...-westchnął smutno Rubble.

-Nie martw się cher. Mam Twoje ulubione chrupki, zatem możesz je zjeść.-zasugerowała Rosa przymykając czule oczy. Rubble zarumienił się i zamerdał ogonem.

-Dzięki skarbie. Ale nie chcę Ci zabierać.-odmówił grzecznie Buldog Angielski.

-Wcale, że nie. Ja chcę się z Tobą podzielić kochany.-nalegała Rosa.-Proszę.-poprosiła robiąc spojrzenie błagalnych oczu.

-No, dobra, dzięki Rosa, jesteś najkochańszą żoną!-podziękował Rubble.

-To lecę po chrupki!-zawoła Rosa idąc w kierunku Rydera i walizek.

* Zmiana sceny odznaka Rubble'a

**Kelnerka podeszła do stolików przy których siedziały pieski z tacami. Wykonała kilka kursów zanim każdy miał na stoliku swój talerz z porcją jedzenia.**

-Smacznego.-pożyczyła wszystkim pieskom Alays zaczynają pałaszować spaghetti na jej talerzu.

-Nawzajem!-odrzekły jej chórem pieski, w tym Rex który przeciągle spojrzał na suczkę.

* Zmiana sceny odznaka Alays

**Pieski w końcu zjadły, a wieczór nadszedł. Psiaki teraz wynudzone czekały wpatrując się w tablicę odlotów z wyczekiwaniem na przylot samolotu, którym mieli przyjechać przyjaciele Psiego Patrolu. W końcu pojawiła się informacja, że samolot wylądował. Z bocznych drzwi wyszli przyjaciele piesków i każdy się serdecznie przywitał.**

-To lecimy?-zapytała merdając ogonkiem Hela.

-Pewnie! Zaraz dowiemy się o bramkach. -pokiwał głową Ryder, każdy wziął swój bagaż i zaczęli ciągnąć walizki po podłodze dając charakterystyczny dźwięk.

-Jak na Dzikim Zachodzie? Jak osada?-podbiegła West do Flurr. Dawna Avatar ciągnęła za sobą walizkę. Do zielonookiej żółtawo- kremowej Border Collie o rudej grzywce i skarpetkach na łapach podbiegł East.

-Jest dobrze. Na razie żadnych zbirów.-mówiła z pogodnym wyrazem pyszczka Flurr. Przez chwilę zobaczyła idącego Antonio. Oba psy zmierzyły siebie morderczym wzrokiem.

-Ej Antonio, co możemy robić podczas lotu?-zapytał Aster podbiegając do psa. To przerwało złowrogie spojrzenie dwóch psów.

-O! Hm...możemy coś zjeść i pograć w coś. Co Ty na to?-zasugerował spokojnym tonem głosu Antonio jemu kumplowi.

-Brzmi jak dobry plan!-pochwalił dwukolorowo oki Kundel z niebieską chustą na szyi. Raptem przez głośniki na lotnisku odezwał się kobiecy głos:

-Pasażerowie lotu 589 Zatoka Przygód- Londyn- Luton proszeni są do bramki numer 20. Passangers on flight 589 Adventure Bay- Londyn- Luton are asked to appear at gate 20.

**Psiaki zawyły radośnie i zmierzyły z bagażami w kierunku bramek. Zeszli schodami w dół do przeszklonych drzwi prowadzących na płytę lotniska. Wyszli, płytę dodatkowo oświetlały światła rzucane z okien budynku lotniska.**

-Jej! Znowu pojadę do domu!-zawyła radośnie Kiltt podskakując łapami w miejscu. Germae podszedł do suczki i polizał ją w ucho.

-Cieszy mnie Twoje szczęście kochanie.-powiedział Owczarek Niemiecki z wymalowaną flagą Niemiec na jego policzkach.

-AWW. Kocham Cię wiesz o tym, prawda?-powiedziała suczka rasy Owczarek Szkocki Długowłosy z flagą Szkocji na szyi.

-Wiem i to jest najlepsza rzecz w moim życiu.-odpowiedział Owczarek Niemiecki dotykając swoim nosem noska Kiltt powodując, że się zarumieniła. Psiaki doszły do ogromnego prywatnego samolotu Gray'a i zaczęły wchodzić po schodkach do drzwi. Schodki były przykryte plastikowym daszkiem akurat na okazję gdyż zaczęło mrzeć. Wkrótce każdy znalazł się na pokładzie samolotu.

-Witajcie!-wszystkich powitał radośnie Gray.

-Za chwile można będzie udać się do pokoi, tylko wystartujemy.-mówiła z uśmiechem Victoria.

-Hera!-zawołał Ryder suczkę, która szła obok Michael'a.

-Tak?-zapytała Hera ze zdumieniem w jej brązowych oczach.

-Czy podasz prognozę pogody ze swojego radaru.-poprosił suczkę brunet.

-Pewnie! Ruf! Ruf!-zaszczekała Shih-Tzu będąca w bazie Psiego Patrolu pogodynką. Wysunął się przed nią Ryder. Chwilę patrzyła na niego w skupieniu. -Chyba mamy szczęście bo o 20 ma być tu ulewa.-skwitowała sunia.

-O to fajnie! Dzięki.-podziękował Ryder uśmiechając się do suczki.

-Co tam skarbie?-zapytał Herę, która usadowiała się na kanapie Michael. Psiak trącił jego nosem lekko jej ucho.

-A dobrze, Ryder prosił mnie o prognozę pogody a u Ciebie?-spytała czule sunia.

-Dobrze, ale wiesz, że bez Ciebie smutno.-dopowiedział biały Shih-Tzu w brązowe łatki i pocałowali się.

**Psiaki zajęły miejsca na skórzanych kanapach skierowanych na przeciwko siebie i zapięły pasy. Każdy patrzył przez okno. Marshall nerwowo wbił łapki w siedzenie, lecz Laika czule trąciła Dalmatyńczyka noskiem. Wkrótce holownik zaczął ich ciągnąć, by po chwili samodzielnie mogli jechać. Zaczęli jechać w kierunku pasa startowego.**

-AUU!-zawyła radośnie Amy unosząc pysk do góry. Clif spojrzał z radością na suczkę, a ich szczeniaki na rodziców.

**Następnie gdy dojechali na pas startowy. Zaczęli nabierać prędkości. Z każdą sekundą poruszali się coraz szybciej po płycie lotniska. Silniki bardziej buczały zwiększając swoje obroty. W końcu pędzili tak szybko, że pieski bojące się lotu i prędkości odsunęły głowę na bok i wtuliły się do swoich partnerów. Po chwili oderwali się od ziemi wznosząc pułap. Każdy przełykał ślinę.**

-Moje uszy...-zaczął narzekać Hopper potrząsają głową. Amy objęła swego syna łapą. Psiak nie miał nic przeciwko temu gdyż jej łapa trzymała jego ucho.

* Zmiana sceny odznaka Amy

## Rozdział 2

**Fioletowe, różowe i ciemne, wypiętrzone chmury malowały się na tle różowego nieba. Dopiero nad samolotem niebo miało jeszcze ciemniejszy odcień. Psiaki mogły odpiąć już swoje pasy. Słońce świeciło za samolotem nadając ognistej barwy białemu poszyciu samolotu z tyłu. Blacha wręcz lśniła w jego świetle.**
-Jest! W końcu mogę rozprostować łapy!-rzekła Martine wyciągając jej czerwone przednie łapy do przodu. Bloodfur uśmiechnął się i stanął tuż obok suczki. Następnie zrobił do samo co ona.

-Idziemy płomienista coś zjeść?-zapytał Pampasowiec Grzywiasty Saluki, po czym polizał suczkę po grzywce. Martine zarumieniła się i pokiwała głową ze śmiechem:

-Pewnie, mi pasuje.

**Następnie z prędkością światła odwróciła się do tyłu dotykając jej prawą przednią łapą noska jej chłopaka.**

-Gonisz!-zawołała i pomknęła przed siebie.

**Bloodfur popędził za suczką, próbując za nią nadążyć. Scenę z uśmiechem pod nosem obserwowały Shiraz, Kirse, Flurr, Werix oraz Eyra i Ray. Chwilę ciszy przerwało głośne burczenie brzucha. Zadziwione suczki zastrzygły uszami i odwróciły głowy w stronę dźwięku. Speszona Eyra położyła po sobie uszy do tyłu i uśmiechnęła się niezręcznie.**

-Głodna jestem...-rzekła dość cicho spuszczając spojrzenie na łapy.

-HA HA HA!-wybuchły śmiechem suczki i jako pierwsza Ray położyła ogon na barku jej BFF dodając tym samym trochę pewności Malinois. Po chwili i szara Malinois zaczęła się śmiać z tego.

-W takim wypadku, chodźmy coś zjeść.-zarządziła Shiraz z uśmiechem na jej pyszczku. Jako pierwsza suczka Dingo ruszyła do kuchni.

-Zaczekajcie!-ozwał się głos z tyłu. Shiraz przystanęła odwracając raptownie głowę do tyłu. Ze swoich białych siedzeń biegły łapa w łapę Dilara oraz Patty zza nimi zaś Kailey, Tolys oraz Eric. Dingo uśmiechnęła się szerokim, szczerym uśmiechem. Zebrane suczki szczeknęły radośnie na widok gości.

-Dobrze Was widzieć!-uśmiechnęła się Werix merdając ogonem. Radość malowała się w czysto fioletowych oczach jasno czarnej suni Nowofundland w białe łaty.

-No ba! Na jedzenie to ja zawsze z moim siskiem się piszemy. No i oczywiście Ericzek oraz Tolys. Kailey też zgłodniała więc dołączyła do naszego cudnego pościgu.- żartowała Dilara, a radość błyskała w jej oczach jak iskry ognia. Patty rzuciła jej czułe spojrzenie gdy usłyszała, że Malinois nazywa ją jej siostrą. Eric polizał Dilarę po policzku. Tolys dotknął swojego czoła czoła Patty.

-Hah! To chodźcie!-zachichotała Kirse i zamerdała ogonem. Suczka popędziła do przodu, za nią zaś szła gromadka psów.

* Zmiana sceny odznaka Kirse

**Za oknem w samolocie była już ciemna noc. Jedynie światła samolotu mrugające co chwilę pokazywały jasność na niebie. Wnętrze samolotu wypełniało ciemne światło lampek. Tylko od spodu czerwony dywanik między siedzeniami świecił po bokach na niebiesko. Większość szczeniaków spała na kanapach z tyłu.**

-JEJ! DOM DAIRY! Jedziemy do domu! No i zobaczę się z Juliet!-mówiła mocno podekscytowana Aine, iskry radości w oczach Kunming Dog błyskały jak czyste płomienie ognia. Siedzący obok suczki Adair uśmiechał się uważnie słuchając jego ukochanej. Na sam koniec pokiwał głową i spojrzał tęsknym wzrokiem za okno.

-Brakowało mi trochę domu...w Zatoce Przygód jest świetnie, mieszkamy z Psim Patrolem, ale czasem nocą tęsknię za tymi górami i jeziorami...wiesz o czym mówię?-zapytał poważnie suczkę Adair, a nostalgia wypełniła jego spojrzenie. Aine pokiwała ponuro głową. Teraz i jej wzrok był odległy.

-Wiem co czujesz...czuje to i ja. Często latem gdy patrzę się na Górę Jake'a...przypomina mi się wszystko...-rzekła smutno i poważnie suczka.

**Następnie dwa psy wtuliły się w siebie i patrzyły na widok za oknem. Z siedzenia w drugim rzędzie obok nich, rozmowie przysłuchiwała się Kiltt. Słuchając opowieści o tęsknotach za Szkocją skierowała smutny wzrok na jej białe przednie łapy. Do suczki podszedł Germae z początku miał roześmianą minę. Jednak widząc zamyślenie u suczki, bardzo szybko spoważniał.**

-Kiltt...wszystko ok? Miałem Cię zawołać bo Nytrae, Phoenix oglądają niebo i jest naprawdę ładnie...myślałem, że też będziesz chciała, ale widzę, że coś Cię trapi.-mówił ze zmartwieniem w oczach Owczarek Niemiecki. Suczka szybko spojrzała na niego.

-Ta...tylko trochę chciałabym być już na miejscu...przypomniał mi się dom i zatęskniłam. To wszystko.-rzekła zwięźle suczka. Psiak usiadł i przysłuchiwał się jej uważnie i kiwał lekko głową. Jakby rozumiejąc co ona czuje. Podszedł do niej i polizał ją między uszami. Suczka ożywiła się.- Chodź, kochany. Chętnie pooglądam niebo.-rzekła i zeskoczyła z jej fotela.

**Gdy doszli do kanap, zobaczyli Nytrae leżącą z głową opartą o bok Phoenix'a. Oboje oglądali niebo. Następnie suczka słysząc kroki odwróciła głowę. Radość błysnęła w jej oczach będących odzwierciedleniem galaktyki.**

-Jesteście! Chodźcie, wystarczy miejsca dla wszystkich.-rzekła jasna suczka rasy Owczarek Niemiecki podsuwając się z Phoenix'em na bok.

-Fajny znalazłaś skarbie widok.-rzekł Phoenix i pocałował suczkę. Zaskoczona lekko zarumieniła się. Obok psów położyli się Kiltt oraz Germae.

* Zmiana sceny odznaka Kiltt

**Psiaki siedziały w swoich miejscach. Pod nimi malowało się wybrzeże Wielkiej Brytanii. Tysiące lamp na dole rozświetlały miejsce. Zachwycona widokiem Amber nagrywała, a zachwycone spojrzenie wymieniła z Viggo.**

-Woah...to będzie wspaniałe zdjęcie.-oznajmił Corrlie i wykonał pamiątkowe zdjęcie.

**Obniżali coraz bardziej pułap. Wtem gdy Dilara oraz Eyra szukały futerałów na aparat pierwszej Malinois. Pułap został bardzo niezauważalnie obniżony. Obie wyprostowały się na siedzeniu czując jak słuch się przyblokował. W tym samym momencie Dilara odsunęła ogon na bok i zobaczyła futerał. Westchnęła ciężko. Zniżali coraz bardziej pułap. Byli wystarczająco nisko by widzieć w miarę wyraźnie jeżdżące w dole samochody. Ulice oświetlało żółte światło lamp.Teraz krążyli nad lotniskiem czekając na zezwolenie. W końcu dostali je. Zniżyli pułap,a chmury kłębiły się za oknem. Pieski czuły prędkość obniżania lotu, nagle chmury rozeszły się i na parę sekund za oknem zapanowała ciemność. Po chwili poczuli jak samolot dotyka płyty lotniskowej oraz prędkość z jaką lecieli. Chwile później samolot się zatrzymał. Psiaki zawyły z radości. Do samolotu, podjechały schody po których mogły zejść w dół pieski. Eyra przełykała co chwila ślinę co nie odbiegło uwadze Ray. Zmartwiona suczka spojrzała na Malinois. Suczka mieszanki Border Collie i Kundla miała uszy położone do tyłu.**

-Wszystko ok?-zapytała brązowo- biała suczka o jasnoniebieskich oczach. Zmartwienie malowało się w nich.

-Tak...tylko mam lekko przytkane uszy. Ale przez latanie przywykłam.-uśmiechnęła się Eyra i położyła ogon aby uspokoić jej BFF. Ray uśmiechnęła się z ulgą. Niestety przed suczkami dwa krzesła do przodu siedziała Dilara potrząsając co chwila jej brązową głową.

-Prawie nic nie słyszę!!-rzekła brązowo- czarna Malinois a przestrach odbijał się w jej brązowych oczach. Patty miała stulone uszy i łapę oparła na boku jej BFF. Eric nie miał także najtęższej miny ze zmartwieniem i zamglonym spojrzeniem od smutku patrzył to na swoje łapy to na Dilarę. Pies lekko popiskiwał.

-Ej Dilara, może przełykaj ślinę?-zasugerował spokojnie Tolys, chcąc pomóc tak bliskiemu pieskowi dla jego żony. Chęć pomocy odbiła się w jego zielonych oczach.

-Próbowałam...nic!-rzekła Malinois wbijając mocno łapy w tapicerkę siedzenia. Oddech był nierównomierny.

-Ej wychodzimy!-zarządził Chase, mówiąc przez jego megafon w plecaku. Na sobie miał tylko swoją kamizelkę policyjną i plecak. Widząc zamieszanie na przedzie skinął głową na Alays by pomagała reszcie Psiego Patrolu oraz jego przyjaciół wyjść.

**Owczarek Niemiecki podreptał do siedzenia. Akurat obok niego przechodziły Eyra i Ray. Gardło szarej Malinois co chwila poruszało się w wyniku prób odzyskania słuchu. Ray zaś nadal trzymała ogon na boku suczki. Zmartwienie było jeszcze większe w oczach gdy zauważyła chwilową panikę w niebieskim spojrzeniu BFF. Zaskomlała i rzekła:**

-Eyra jesteś pewna, że wszystko ok? Martwię się mocno o Ciebie...

**Eyra pokiwała głową. Mijając Chase'a skinęły w szacunku głowami. Zaś Dilara szybko wstała z siedzenia w ciszy i ruszyła ku wyjściu. Owczarek Niemiecki podszedł do Eric'a.**

-Co się stało?-zapytał brązowo- podpalany Owczarek Niemiecki zielonookiego Husky'ego. Eric szybko spojrzał na Chase'a i skinął głową z szacunkiem w geście przywitania.

-Dili mocno przytkało uszy.-rzekł ze smutkiem Eric, zwieszając swój ogon w dół. Chase pokiwał głową w zrozumieniu.

-Współczuje. Mam nadzieję, że szybko jej się odetkają. Życzę jej zdrowia. W razie czego gdyby była jakaś akcja, mogę ją z niej zwolnić gdyby źle się czuła.-mówił psi Kapitan Psiego Patrolu, a zrozumienie malowało się w jego oczach.-Będę miał na uwadze jej stan. Ale pozwolisz Eric, że przekażę Ryder'owi tą informacje. Będzie martwił się gorzej nie wiedząc, co jest nie tak.-mówił Chase.

-Pewnie, dzięki Chase!-uśmiechnął się Eric i zamerdał lekko ogonem. Owczarek Niemiecki uśmiechnął się i skinął głową, że może iść.

* Zmiana sceny odznaka Erica

**Psiaki wyszły na płytę lotniska. Powietrze było średniej temperatury. Pieskom zajęło chwilę przez przejście od samolotu przez płytę lotniska. Weszli do budynku przez automatyczne szklane drzwi. Następnie kierowali się korytarzem w górę. Po prawej były okna. Potem jako pierwszy na ruchome schody do góry wskoczył Ryder trzymając się za ręce z Katie. Najpierw stali w ogromnej kolejce aby mieć sprawdzone paszporty. Linię wydzielała czerwona materiałowa taśma. Zajęło to około czterdziestu minut pieskom aby przejść dalej. Potem w dalszej odległości od piesków było miejsce na odbiór bagaży. Zaś na lewo od odbioru były toalety.**

-\*Ziewanie\* Mamo kiedy możemy iść do hotelu?-zapytał Blaise ledwo stojący na łapkach. Mały psiak opierał się o łapę Victorii zaś Mufin i Scotty pomagały stać młodszemu bratu.

-Jak tylko pojawią się nasze bagaże.-odpowiedziała spokojnym i czułym głosem Victoria. Potem schyliła głowę i polizała psiaka. Blaise zamerdał ogonem, ale nadal ziewał.

-Hej! Pamiętasz jak Ci opowiadaliśmy o naszych wycieczkach, a zwłaszcza tych egzotycznych wakacjach? Wujek Kaiden nauczył nas fajnej zabawy.-mówiła radośnie Scotty, merdając ogonem. Oczy małego Kundelka błysnęły.

-Jaka?-zapytał wyraźnie zainteresowany.

-W szpiegów!-zawołał z tyłu głos i przed szczeniakami wylądował Maxis. Mufin szczeknęła radośnie i przytuliła się głową do psiaka. -Fajna jest! Musisz obserwować tylko jakieś przedmioty.-wytłumaczył syn Colette i Maximusa.

-Dzięki, że pomogłeś.-szepnęła do ucha psiaka Mufin, po czym liznęła go w ucha. Maxis uśmiechnął się serdecznie.

**Psiaki chwilkę czekały, a przez zmęczenie trochę irytowały się. Nagle Kelly zawołała:**

-Pieski są nasze bagaże!

**Psiaki szczeknęły cicho i podeszły. Na czarną taśmę krążącą dookoła wyjechały walizki piesków. Najpierw swoje odebrała najstarsza 8 piesków, potem reszta. Odbiór bagaży zajął pieskom około 20 minut. W końcu ruszyli dalej. Po drodze minęli sklep z książkami, kawiarnię przy po prawej stronie oraz jedną na dalszym końcu. Psiaki kierowały się do wejścia.**

-Chodź Cream.-zawołała Katie suczkę rozmawiającą z Zuzią o zapachach z kawiarni na lotnisku. Suczka rasy Wilczak Saarloosa przeprosiła brązowo- białą Husky, która dołączyła po chwili do Axe'a. Cream zaś podbiegła do Katie.

-Wołałaś Katie! Jestem.-szczeknęła radośnie suczki i różowym języczkiem polizała rękę jej pani. -Jak Callie?-dopytywała dalej suczka ciepłym tonem głosu.

-W porządku, właśnie teraz śpi.-odpowiedziała blondynka wskazując spojrzeniem niebieskich oczu na fioletowy koci transporterek. Suczka uśmiechnęła się. Dotarli do drzwi, które otworzyły się. Wiele ludzi patrzyło to z zaciekawieniem to z zadziwieniem na dwójkę ludzi i masę psów.

**Przeszli ścieżką kawałek, która od góry miała małe zadaszenie i spadała w dół. Następnie albo można iść było na autobus lub na parking znajdujący się blisko budowy. Psiaki ruszyły na parking. Po bokach były metalowe ściany odgradzające ścieżkę od terenu budowy. Na pieski padało światło żółtych lamp. Carlie na plecach niósł wszystkie jego szczeniaki oraz pozwalał Lavii oprzeć się o jego bok. Ardo i Tomira szli blisko siebie pomagając Mirze, idącej w środku iść. Zmęczona suczka ledwo stawiała łapy. Doszli na parking i już z oddali widać było Patrolowiec. Jego białe światła padały na parking. Psiaki żwawszym krokiem podeszły do niego. Ace z pomocą Johboy'a. Duska i Rogera wpakowała bagaże. Pieski wskoczyły do Patrolowca. Gdy już usiadły na siedzeniach Ryder odwrócił się do nich na swoim siedzeniu. Miał tajemniczy wyraz twarzy. Pieski spojrzały na niego zdziwione. W końcu brunet przemówił:**

- Pieski mam dla Was dwie niespodzianki. Otóż jest czerwiec i niedługo w Londynie będzie Tropping the Colour. I zostaliśmy na nią zaproszeni oraz na prywatną audiencję do pałacu Buckingham, dzień wcześniej. Jej Wysokość Królowa bardzo chce się z nami ponownie spotkać. Na czas pobytu w Londynie będziemy mieszkać w London Town Hotel, w centrum Londynu. I..- zaczął.- Pobyt tam zorganizował nam Ernie wraz z Diego oraz Gray'em. To właśnie jest ta druga niespodzianka.- dokończył z uśmiechem. Psiaki na te wieści mimo zmęczenia zawyły radośnie.

-ERNIE!-zawołała Maile gdy usłyszała imię pieska.-To znaczy, że spotkamy się z nim Ryder?-zapytała sunia z ogromną nadzieją w oczach. Ryder pokiwał głową. Suczka ucieszyła się. Youki spojrzała bokiem na siostrę. Mina wskazywała jakby o czymś wiedziała.

**Patrolowiec ruszył w kierunku Londynu. W tym czasie psiaki wykorzystały okazję aby się zdrzemnąć. Droga była raczej monotonna, prosta betonowa droga, gdzieś z boku porastały drzewa i rozciągały się pola. Po bokach oświetlały ją lampy drogowe. Ciche turkotanie kół po betonie było kojące. Szczeniaki słodko chrapały wtulone w ich rodziców. Światła w Patrolowcu zostały przygaszone, tak, że do środka wpadały tylko światła lamp. Chase położył jego ogon na boku Everest. Wtem podniósł głowę i szeptem zapytał Rydera:**

-Ryder sir? Na ile pojedziemy do Londynu?

-Nie długo piesku będzie to dzień. Potem wracamy wieczorem do hotelu tutaj i stąd jedziemy do Szkocji. Chciałbym trochę dłużej w Londynie pobyć, ale Angus ma przyszły tydzień wolny a w następny pracuje. A chciałbym jeszcze spotkać się z przyjacielem, zanim pójdzie do pracy.-wytłumaczył Owczarkowi Niemieckiemu brunet. Chase pokiwał głową.

* Zmiana sceny odznaka Chase'a

**Psiaki wjechały do Londynu, chwilę im zajęło aby przedrzeć się przez w porównaniu do Zatoki Przygód jak na tą porę ulicę. Podjechali pod w miarę wysoki budynek. Był on elegancki, ściany jego miały jasnobrązowy kolor. A wokół okien białe. Nad wejściem wisiał ciemnoniebieski baldachim.**

-Pieski dotarliśmy do hotelu.-zawołał delikatnym głosem, ale wystarczająco głośnym by obudzić pieski, Ryder. Psiaki podniosły zaspane głowy. Wstały ospale na cztery łapy i potoczyły się w stronę wejścia. Przy okazji brały swoje bagaże. Noc już była w miarę chłodna. Dlatego gdy tylko weszli do hallu cieszyli się ciepłem. Sam hall wyglądał bardzo elegancko. Podłogi wyłożone były niebieską wykładziną w białe kropki. Ściany od góry miały jasnopomarańczowe a dolne ciemniejsze i to znacznie. Dodatkowo ściany przyozdobiły obrazy.

-Woah! Ale tu elegancko! Gray, Diego i Ernie wykonali świetną robotę! -zachwyciła się Rosa i zamerdała jej ogonem. Potem przytuliła się głową do Rubble'a. Psiaki dostały klucze do swoich pokojów.

-Gdzie Ernie?-zapytała z dużym rozczarowaniem w głosie i oczach Maile zwieszając smutno jej ogon. Youki popatrzyła z dużym współczuciem na siostrę.

-Przyjedzie jutro.-odrzekł suczce Diego. -Gdy płaciliśmy powiedział nam to. -wytłumaczył. Sunia pokiwała głową.

**Psiaki ruszyły do swoich pokoi aby wypocząć. Gdy tylko wskoczyły w miękką pościel, prawie od razu zasnęły, albo potrzebowały niewiele czasu by odpłynąć w błogą krainę snu.**

* Zmiana sceny odznaka Psiego Patrolu

**Ekipa Psiego Patrolu wraz z ich przyjaciółmi wstali o 8 wraz z telefonem Rydera do wszystkich. Zeszli na dół do eleganckiej kuchni u Rydera. Wypełniały ją słodkie zapachy rogalików, herbaty i innych potraw. Rubble oblizał się.**

-Gdybym mógł zjadłbym wszystko.-rzekł nadal oblizując jasny pyszczek Buldog Angielski. Rosa zachichotała, po czym polizała pieska po głowie. Ryder siedział wraz z Katie przy białym okrągłym stoliku. Na talerzach mieli typowe angielskie śniadanie. Potem kiwnął głową na Stefana, który pomógł rozstawiać w miskach piesków podobne śniadanie.

-Smacznego!-rzekł Stefan, kończąc roznosić wszystkim pieskom śniadanie. W odpowiedzi chóralnie podziękowały mu. Potem psiak usiadł obok Esmeraldy dotykając jego ogonem ogonka suczki. Każdy chrupał jedzenie.

-To jaki plan na dziś Ryder?-zapytał Matt połykając bekon, po czym skierował wzrok na bruneta. Alaska spojrzała czule na pieska słysząc, że coś mówi. Ryder przełknął jajecznicę, którą właśnie jadł. Po czym skierował wzrok głównie na jasno-czarnego pieska o zielonych oczach:

-To tak jemy dziś śniadanie, jak zjemy wsiadamy w Patrolowiec i jedziemy pod Pałac Buckingham. Tam spotkamy się z jej wysokością królową. Większość dnia spędzimy tam. Wieczorem zjemy kolację w jednej z Londyńskich restauracji. A na sam koniec pojedziemy do Luton, tam w hotelu spędzimy noc by odpocząć przed długą drogą.

-Ok.-pokiwał w zrozumieniu głową Matt i powrócił do jedzenia. Jednak zanim to zrobił dotknął swoim noskiem nosa Alaski.

* Zmiana sceny odznaka Matta

**Psiaki zeszły wyłożonymi niebieską wykładziną schodami na dół. Następnie pokierowały się do wejścia. Gdy już wyszły przed wejściem czekał na nie Patrolowiec. Psiaki szybko wskoczyły do niego i usiadły na siedzeniach. Automatyczne pasy zapięły się na ich brzuszkach.**

-Ruszamy!-zarządził Ryder unosząc rękę do góry. Pieski zawyły i zamerdały ogonami. Ruszyli Patrolowcem przez ulice Londynu. Wiele samochodów przejeżdżało za oknem, lub jechało przed i za Patrolowcem. Ann spojrzała przez okno. W tej chwili Patrolowiec stał w korku, co było do przewidzenia w Londynie.

- W sumie mogliśmy jechać metrem, bylibyśmy tam, szybciej, ale chyba byśmy zajęli cały jeden pociąg metra, a to byłoby duuuuży problem dla londyńczyków.- stwierdziła.

- Hahahah!!! - roześmiały się pieski. Psiaki zaczęły wyglądać przez okno, choć stanie w korku nudziło je. Niektórzy leżeli na plecach patrząc się na sufit w pojeździe, inni mieli noski przyciśnięte do szyb. Za oknem padał deszcz. Nie była to ulewa, ale widać było krople na szybach.

-Ugh...Ryder? Kiedy ruszamy?-zapytała Jessie znużonym z nudy głosem podnosząc brwi do góry w oczekiwaniu na odpowiedź. Ogon suczki zwisał z zielono-niebieskiej kanapy. Chłopak odwrócił głowę i spojrzał na suczkę rasy Kelpie.

-Nie wiem piesku, naprawdę chciałbym Wam powiedzieć, ale trafiliśmy w korek.-mówił lekko zmęczonym głosem Ryder. Było widać, że i jemu udzielała się nuda. Suczka, która wcześniej zapytała Rydera pokiwała tylko głową.

**Przez chwilę w pojeździe panowała cisza, gdy nagle poczuli, że pojazd rusza. Jakby na pstryknięcie palcami psiaki gwałtownie poderwały się z siedzeń dostając zastrzyku energii.**

-Ruszamy?-zapytała Dellicia z nadzieją w jej jasnobrązowych oczach. Chłopak pokiwał głową. Jego odpowiedź przywitało radosne wycie piesków.

* Zmiana sceny odznaka Dellici

**Wyszli na dwór, a deszcz padał. Z pewnością nie był to ciepły dzień. Jak się okazało trzeba było zatankować Patrolowiec. Tego też Ryder wziął ze sobą Psi Patrol aby poszukać najbliższej stacji paliwa. Tak oto w deszczu depcząc po mokrym chodniku i kałużach przemierzali ulice Londynu. Nagle przed nimi wyskoczyła suczka o białym futrze oraz czarnych i złotych plamach.**

-Hej...um...jesteś tutejsza. Bo jak tak, to czy wiesz gdzie jest jakaś stacja paliw?-zapytała Ann, podchodząc bliżej suczki. Nieznajoma odwróciła gwałtownie. Jej spojrzenie na chwilę spoczęło na kamizelce Rydera, dokładnie na jego odznace. Uśmiechnęła się.

-Tak. W jednej z uliczek jest knajpka, a bardzo blisko niej stacja paliw. Polecam kupić sobie tam jakiś posiłek, serwują tam pyszne jedzenie.-odpowiedziała, po czym ruszyła przed siebie. Psi Patrol podążył za nią. Dotarli do knajpki, której zewnętrzne ściany pomalowane były na biało. Przez lekko uchylone okno wpadały zapachy.

-Dzięki.-podziękowały nieznajomej suczce pieski. Ta skinęła głową w odpowiedzi. Gdy wytężali wzrok w poszukiwaniu stacji paliw, suczka paroma susami pomknęła dalej.

-JEST!-zawołał głośno Eryk, po czym szary pies dumnie wyprężył pierś. Ryder pochwalił go i podrapał za uchem.

* Zmiana sceny odznaka Eryka

**Psiaki wjechały na czerwoną drogę, a już w niedalekiej odległości widać było Pałac Buckingham. Psiaki podjechały do głównej bramy. Radosne napięcie sięgało zenitu. Tym bardziej u Brittie, która przebierała radośnie łapkami w miejscu. Brama otworzyła się, a Patrolowiec wjechał do środka. Do drzwi podeszli bagażowi. Pieski wyszły bocznymi drzwiami. Pieski wyskoczyły na chodnik w kolorze bladej czerwieni zamieszanej brązem.**

-Chodźcie za mną!-zawołała Brittie, która wyszła do przodu. Psiaki bez słowa podążyły za suczką. Wiedziały, że sunia na co dzień tu mieszka. -Mamy dla Was niespodziankę...-dodała tajemniczo.

-UU. Jaką?-zapytała z nutką ciekawości w głosie Kirse.

-Zobaczycie na spotkaniu z rodziną królewską.-oznajmiła z tajemniczym uśmiechem na pysiu sunia. Psiaki weszły do środka pałacu. Do grupy psów i dwójki ludzi podszedł lokaj. Brittie zamerdała na jego widok ogonem. Poszli za nim. Doprowadził ich do sali tronowej.

**Na tronie siedziała królowa Wielkiej Brytanii. Po wejściu do sali Ryder, Katie i Psi Patrol wraz z przyjaciółmi ukłonili się monarchini. Brittie jako pierwsza podbiegła do swojej właścicielki. Oparła łapy o jej kolana i zamerdała ogonem.**

-Witaj Brittie! Witaj Ryderze! Witajcie Katie, Psi Patrolu i ich przyjaciele. Dobrze jest Was znów widzieć. Z pewnością będziecie mieli udany pobyt. W jadalni czeka na Was niespodzianka, a o której zapewne poinformowała Was Brittie. Za chwilę do Was dołączę.-rzekła spokojnie królowa. Pieski pokiwały powoli oraz z szacunkiem głowami.

-Chodźcie!-zawołała suczka rasy Cavalier King Charles Spaniel. Psiaki pobiegły za nią. Drzwi do jadalni były wysokie i wykonane z dębowego drewna. Ściany jadalni miały kolor ciemnoczerwony, zdobiły je złote wzorki. Przed pieskami stał długi stół, a wokół niego ogromna ilość krzeseł. Na końcu sali siedzieli książę wraz z księżną Cambridge.

-Witajcie!-przywitali się serdecznie. Pieski ponownie ukłoniły się grzecznie.

-Mamy dla Was niespodziankę! Poznajcie Carrie.-przemówił książę Cambridge w stronę piesków i prawą ręką pokazał siedzącą obok niego suczkę.

- Witaj Psi Patrolu.- Carrie uśmiechnęła się. Wstała i podeszła do piesków. - Mówcie mi po prostu Carrie, chociaż większość osób, które znam nazywa mnie pełnym tytułem. Ale naprawdę wystarczy Carrie. Miło mi was poznać. - dodała. Pieski pokiwały głowami.

-Miło mi Ciebie Carrie poznać. Jestem Ryder. To Chase psi kapitan piesków, oraz jego zastępczyni Alays.-przedstawił siebie i dwójkę psów brunet. -Poznaj resztę.-zaproponował jasno-niebieskookiej suczce.

* Zmiana sceny odznaka Psiego Patrolu

**Przedstawianie się trochę zajęło pieskom, a Carrie mało co nie zakręciło się w głowie od natłoku imion. W końcu gdy jako ostatnia przedstawiła się Kiki królewska suczka usiadła. Pieski mogły wtedy podejść do swoich krzeseł. Dębowe drzwi otworzyły się i do środka weszła królowa. Dopiero gdy dała ręką znak, aby poszli za nią. Skierowali się w kierunku ogrodu.**

-Ale tu pięknie!-zachwyciła się Beeck idąc blisko jej rodziców. Obok suczki dreptał Jackie. Żywopłoty przystrzyżone były w rozmaity sposób. Powolnym krokiem spacerowali sobie po ogrodzie. Carrie zapoznawała sie bliżej z członkami Psiego Patrolu.

* Zmiana sceny odznaka Psiego Patrolu

**Nastał wieczór, a pieski wraz z rodziną królewską zebrały się w jadalni. Carrie podeszła jeszcze do Rydera i powiedziała cicho:**

- Ryder, po kolacji przyjdźcie jeszcze na chwilę do sali audiencyjnej. Mam do was sprawę. - powiedziała, a Ryder kiwnął głową. Suczka podziękowała mu i usiadła na swoim miejscu. Za oknem powoli robił się półmrok. Światło żółtych lamp rozświetlało pokój. Jako pierwsza do stołu zasiadła królowa, następnie rodzina królewska wraz z Carrie a na końcu Psi Patrol i przyjaciele. Przez drzwi weszli kelnerzy. A nozdrza piesków wypełniło tysiące aromatów.

**Potrawy zostały rozłożone na stole, niektóre z nich znajdowały się na srebrnych tacach przykryte srebrnym kloszem. Pieski z dużym apetytem patrzyły, gdy klosze zostają podniesione a pod nimi były wszelkie dobrocie. Zaczęli jeść.**

-Mmm. Lepiej być nie może.-oblizał się Cayo na którego talerz trafiło udko z kurczaka. Z radości Trace przebierała łapkami w miejscu.

-Smacznego!-pożyczyli sobie wszyscy i zaczęli jeść. Światła, atmosfera idealnie współgrały ze smakami zaserwowanych potraw.

* Zmiana sceny odznaka Psiego Patrolu

**Jako pierwszy skończyła jeść Carrie, a z gości Ryder. Suczka czekała na tą chwilę i cicho wyślizgnęła się do sali audiencyjnej.**

-Na chwilę przepraszam bardzo, ale muszę odstąpić od stołu.-przeprosił brunet wstając od stołu. Gdy zamknął drzwi, korytarzem pokierował się do sali audiencyjnej. Gdy otworzył drzwi do niej, czekała już na niego Carrie. Sunia siedziała na sofie, gestem zaprosiła Ryder, by usiadł. Gdy to zrobił Carrie przemówiła: