OLD - Blog Tetramorium caespitum (geb88)

## 31.10.2013

### Tytułem wstępu

**Tetramorium caespitum** zwana z polska murawką darniowcem, to dość popularna w hodowli mrówka, która moim zdaniem jest jednak także dość niedoceniana. Przypuszczam, że przyczyną tego jest ich wielkość, gdyż tak naprawdę nadrabiają całą gamą pozostałych zachowań. Porównuję je zawsze do *Messor*, jednak są dużo bardziej od nich wytrzymałe, chociaż bez kast jako takich. Przypuszczalnie są to jedne z niewielu polskich mrówek (lub jedyne?), które zjadają i nawet gromadzą nasiona.

Opisując swoje **doświadczenia w naprawdę telegraficznym skrócie**, są to mrówki bardzo aktywne w dzień i w nocy. Są w gruncie rzeczy niemal wszystkożerne, zaczynając od ziaren lnu, przez robale, a na niezbyt zdrowych płatkach śniadaniowych skończywszy. Uporczywie kopią wszystko co się tylko da. W 5-milimetrowej grubości poziomym korku zrobiły sobie 2 piętra, przekopują na arenie pod każdym możliwym mchem czy kamyczkiem 2-3 milimetrowej warstwy zbity piasek zmieszany z gliną. Uparcie budują kopce z dostępnego materiału pod wejściem do gniazda (np. puste pancerzyki, odpadki, piasek, puste łupinki ziaren). Uwielbiają ciepło i temperatury ok. 25-30 \*C. W większym akwarium zadziwiająco masowo gromadziły się w miejscach padania światła (nawet nie dającego ciepła) czy to słońca, czy lampki - co miejscami oznaczało, że tkwiły dziesiątkami do góry nogami na szklanej pokrywie. Uparcie brnęły na taśmę klejącą, stanowiącą tymczasowe zabezpieczenie przy sprzątaniu lub wietrzeniu. Następnie wydawały piski.. A po piskach przychodziło ich jeszcze więcej, i jeszcze więcej próbowało ratować skrzeczącą mrówkę czasem przyklejając się również. A potem trzeba było odklejać pęsetą..

Kochane zwierzaki..

### Sentymentalnie

Mrówki te hodowałam już wcześniej przez ok. 3-4 lata do zeszłego roku. Ze względu na przeprowadzkę do Warszawy musiałam je jednak oddać, a kolonia liczyła już ładnych kilkaset sztuk i rozwijała się prężnie. Naprawdę żal było mi je oddawać.. Przeżyły razem ze mną większość czasu spędzonego na studiach i moją "mrówczą stagnację". Przeżyły nawet mój miesięczny wyjazd na wykopaliska i kolejny miesięczny pod niewprawną opieką mojego lubego (o dziwo nawet wtedy rozkwitły!). Zawsze było miło popatrzeć jak się żwawo roiły na małej arenie, kopały, drążyły korek, czy sypały mały-wielki kopiec przy wejściu. Żal duszę ściskał, gdy się z nimi rozstawałam..

Myślałam, że w Warszawie uda mi się złapać w tym roku królową. Niestety - na czas rójki wypadły mi późnoporanne godziny pracy i ni jak było coś później znaleźć, mimo, że miałam w Piasecznie upatrzonych kilka mrowisk. Sama Warszawa okazała się bardzo nieprzyjaznym dla mrówek ziemnych środowiskiem. Na powierzchni niemal wszędzie (łącznie z większymi parkami, polanami, osiedlami, etc.) zalega ciężka glina. Sama trawa ma tu problemy z normalnym rozrostem, a co dopiero mrówki. Nawet L. niger jest tu mało w porównaniu z takim Malborkiem.

### Kolonia

Mrówki ostatecznie zakupiłam od hodowcy, który odezwał się do mnie po moim ogłoszeniu na Antmanii. Przyszły dość szybko, całe i zdrowe. Królowa jak mi się zdaje tegoroczna, ale jeszcze podpytam o miejsce znalezienia i datę. Lubię wiedzieć takie rzeczy :) Tym bardziej, że pochodzi z Torunia, z którym łączą mnie pewne mrówcze i studenckie sentymenty.

Obecnie **kolonia składa się z** królowej, 9 robotnic, około 5 larw i jednego lub kilku jaj. Zamieszkuje plastikową probówkę i ma jeszcze spory zapas wody. Przekrój probówki jest trochę spory (ok. 1 cm), ale zostawię je w niej, ponieważ zauważyłam, że przy mniejszych średnicach woda bardzo szybko się kończy. Dla tak małej kolonii probówka jest na razie wystarczającym schronieniem, przenoszenie na siłę do gotowego gniazda (którego jeszcze i tak nie mam), jest moim zdaniem bez większego sensu, a nawet zauważyłam, że kolonie takie gorzej się rozwijają.

Od razu po wypakowaniu przesyłki sprawdziłam stan liczebny, który zapisałam powyżej. Dostały też kilka kapek miodu wielkości główki od szpilki i garść zmielonej suchej mieszanki własnej receptury, dla uzupełnienia diety. Starsza kolonia na pewno by ją od razu przerobiła w trymiga, nie wiem czy tych kilka robotnic ją w ogóle ruszy :)

Generalnie **karmione będą** pociętym mącznikiem oraz miodem, jako podstawą oraz **tajemniczą suchą mieszanką** na uzupełnienie. Jak uda mi się dostać gdzieś w tym wielkim, ale chyba pustym, mieście agar, to zainwestuję w mieszankę. Prawdopodobnie będą dostawać od czasu do czasu jakieś inne urozmaicenia.

### Tajemnicza sucha mieszanka

Na moją tajemniczą mieszankę składa się kilka przetestowanych wcześniej składników, chętnie próbowanych przez wcześniejszą kolonię Tetramorium. Są to grubo zmielone w młynku do kawy **ziarna dla papugi** nimfy -pokarm podstawowy (tak mi się akurat trafiło po pewnym wydarzeniu ze złapaną w ogrodzie papugą :P), **siemię lniane** i **pyłek pszczeli** (tego w sumie wcześniej nie podawałam). Można by to jeszcze urozmaicić, ale na razie nie mam czym.

## 14.01.2014

Kolonia ma się dobrze i rozrasta się w szybkim tempie. Na chwilę obecną poza królową jest już ok. 30 robotnic (jak nie więcej) i cała kopa potomstwa. Przedwczoraj odlałam im nowe gipsowe gniazdo i od wczoraj staram się je przeprowadzić. Mrówki raczej nie są zbyt chętne do przeprowadzki,a w dotychczasowej (drugiej z kolei) probówce woda aż rozkwitła na różowo (?). Kolonia świetnie rokuje, dostały dziś właśnie sporo fragmentów mącznika i miód. Kilka dni temu nagrałam też z nimi film, a le jakoś jeszcze się nie mogę wziąć za jego przerobienie.

## †15.03.2014†

Nie tak to miało wyglądać.. zdecydowanie nie tak..

Pod koniec stycznia kolonia przeprowadziła się do nowego lokum. Gniazdo, mimo najszczerszych chęci i zasypania większości komór piaskiem, okazało się jednak za duże. Kolonia osiadła w jednej z łączących dwie ścianki rurek i zasypała się piaskiem. Robotnice na arenie widywałam często, w zasadzie bez ustanku wychodziło i kręciło się po arenie kilka robotnic. W ostatnim czasie pojawiało się ich zdecydowanie więcej. Wydawało się, że tu kolonia kwitnie, aż pewnego dnia.. bach.. patrzę z rana a tu mrówki tachają trupa.. Kilka godzin później robotnice rozczłonkowały królową na część "głowową" i resztę.

I co ja mam teraz zrobić?...

Jak na razie niech tam siedzą, może dotrwają czasów kiedy znajdę młodą królową lub odkupię ją od kogoś. Może do tego czasu uda mi się stamtąd je wydostać i umieścić w probówce na powrót. Jak zwykle.. pośpiech nie bywa wskazany, tak samo jak umieszczanie niedużej kolonii w dużym gnieździe.

## Zobacz też

* Tetramorium caespitum

* Blog Temnothorax corticalis (geb88)
* Blog Leptothorax acervorum 2 (geb88)
* Blog Zielonej Mrówki

* GEB na Formicopedii