Αναρχοτουρισμός

Η πρακτική του να έρχονται αναρχικοί από χώρες του εξωτερικού στην Ελλάδα για να βλέπουν αλληλέγγυα συντρόφια και να επιδίδονται σε αντιεξουσιαστικές δραστηριότητες, οι οποίες μπορεί να περιλαμβάνουν από φροντίδα προσφύγων μέχρι δυναμικά μπάχαλα. Ενώ το αναρχοτουρίστας το είδα, τόσο στο Διαδίκτυο όσο και σε προφορικό λόγο που αυτηκόησα, να μπορεί να έχει και θετικές συνδηλώσεις, το *αναρχοτουρισμός* το βλέπω στο Διαδίκτυο να έχει μόνο αρνητική σημασία, χρησιμοποιούμενο ειρωνικά από δεξιούς και φιλελέδες για να περιγράψει λ.χ. τα Εξάρχεια ή χώρους καταλήψεων ως *theme parks* που προσελκύουν τον διεθνή αναρχοτουρισμό, ή το πολύ πολύ να χρησιμοποιείται από κάποιον αριστερό στο πλαίσιο προβληματισμού. Τον *αναρχοτουρίστα* πολλοί ηγάπησαν, τον αναρχοτουρισμό ουδείς.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

1. Η Βίλα Αμαλία ήταν θεματικό χοτέλ **αναρχοτουρισμού**. Μια από τις πιό φιλόδοξες επενδύσεις στη χώρα μας, αυτή του γνωστού ξενοδοχειακού κολοσσού «Katalipsi Hotels Ltd», κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα, εξαιτίας λάθος πληροφοριών της αστυνομίας, που στην πραγματικότητα δεν εισέβαλε σε ένα σπίτι υπό κατάληψη, αλλά σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο! Όπως έγινε γνωστό, η συγκεκριμένη αλυσίδα ξενοδοχείων που ειδικεύεται στον «**Αναρχοτουρισμό**», όπως κάποιες άλλες στον «αγροτουρισμό» ή τον αρχαιολογικό τουρισμό» δίνει στους πελάτες της από όλο τον κόσμο, που έχουν βαρεθεί τις συμβατικές μορφές διακοπών, την ευκαιρία να περάσουν μερικές μέρες σαν original αντιεξουσιαστές. Το πακέτο περιλαμβάνει ειδικά οργανωμένα πακέτα καταλήψεων και με διανυκτέρευση σε καταλύματα-προσομοιώσεις πραγματικών κρεβατιών σε καταλήψεις. Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας «Αναρχοτουρισμού», οι πελάτες ασχολούνται πολλές ώρες με την «Μολοτωφοπλαστική», όπου μαθαίνουν να φτιάχνουν και να πετάνε μολότωφ, ενώ επίσης υπάρχει ειδικό μάθημα «Μπαφολογίας». (Μούφανετ).
2. **Αναρχοτουρισμός**, όπως λέμε αγροτουρισμός. Όπως κάποιοι επισκέπτονται φάρμες και λιβάδια για να δουν γελάδες και να φάνε τοπικό γλυκό του κουταλιού. Έτσι και οι αναρχοτουρίστες έρχονται εις την Αθήνα για να τα κάνουν λίμπα και να γνωρίσουν συγχρόνως και τον ελληνικό πολιτισμό. Εξάλλου που αλλού θα βρούνε οι αναρχοτουρίστες ένα έτοιμο μηχανισμό υποστήριξης, πολιτικής, διοικητικής, λογιστικής, νομικής, δημοσιογραφικής, να τους συνδράμει. Σε ποια άλλη χώρα θα βρούνε έρμαια πανεπιστημιακά ιδρύματα να προφυλαχθούνε επικαλούμενοι το άσυλο. Μα μόνο εις το Ελλαδιστάν (μάλλον για αυτό ήλθαν ακόμη και από Αφγανιστάν και το Πακιστάν...). Και όλες αυτές οι παροχές δωρεάν! (Τα Χάλια).
3. Αφενός προωθήθηκε μια τηλεοπτική εκδοχή της αρχής του Aρχιμήδους: Η κατασκευασμένη εικόνα των «Eξαρχείων» (αυτή που χρησιμοποιεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης όταν εμφανίζεται ως Πορθητής του «αβάτου») άρχισε να εκτοπίζει, καθώς τα τηλεοπτικά δελτία τη βύθιζαν στο μυαλό μας ξανά και ξανά, ίσον όγκο πραγματικότητας όπως τη ζει ο καθένας που ζει ή συχνάζει εκεί... Το εθιμικό «πέσιμο» στην προς τούτο διαθέσιμη διμοιρία των ΜΑΤ, απαρεγκλίτως κάθε Σάββατο βράδυ, απαρεγκλίτως στη Βαλτετσίου, μεταξύ Χαριλάου Τρικούπη και Μπενάκη, και στη Στουρνάρα[η] ώς την Πατησίων, αν δεν μεταλαμπαδευτεί έξω από την ΑΣΟΕΕ· η στοχαστική ανταλλαγή μολότωφ και κρότου-λάμψης, που επιτρέπει να φτιαχτεί επιτέλους το σκηνικό μιας αναμέτρησης (κάδοι να καίγονται, τόνοι δακρυγόνων) κατάλληλης ν’ ανέβει στο Instagram - όλ’ αυτά είναι υπαρκτό πρόβλημα. Σε κανέναν δεν αρέσει να καίνε το αυτοκίνητό του ούτε να πνίγεται απ’ τα χημικά στο μπαλκόνι ή μες στο σπίτι του· και καθεαυτήν η ιδέα μιας αναταραχής-για-φωτογράφηση, μιας επαναληψιμότητας στα όρια της λοβοτομής, που εγγυάται την άνθιση του πρόσφατου «**αναρχοτουρισμού**», είναι εξαιρετικά απωθητική, ειδικά αν μιλάμε για τα Εξάρχεια, αν αυτές οι ασκήσεις συλλογικού αυτισμού ένθεν και ένθεν εξελίσσονται σε μια περιοχή με δεκάδες στέκια, βιβλιοπωλεία, τυπογραφεία, εκδοτικούς οίκους, μπαρ όπως ήσαν τα μπαρ πριν την «πόρτα», τους μπράβους και τη life style αντίληψη της ζωής... Από κει όμως ώς την εικόνα εμπόλεμης ζώνης υπάρχει μια τεράστια απόσταση που έπρεπε να καλυφθεί με τηλεοπτικά πλάνα, ειδάλλως υπήρχε κίνδυνος ν’ αναδυθεί η αληθινή εικόνα: μιας γειτονιάς που σφύζει από ζωή, καθώς οι άνθρωποι (τόσοι πολλοί, τόσο ποικίλοι) βολτάρουν, πίνουν, συζητούν - την ίδια νύχτα, εκεί δίπλα· δεν τους εκτόπισε ακόμη η κατασκευασμένη πρώτα και «κατεβασμένη» κατόπιν στην πραγματικότητα ψευδοεικόνα της καθημερινότητάς τους. (Αυγή).