Arania

**Arania** (ar. **Arana**) - takie państwo na kontynencie Kalcedonia na planecie Olbus.

## Historia

Arania powstała w 313 w wyniku buntu przeciwko Wielkiemu Pallasowi. Do miasta Roun (obecnie Rounia) przyjechali dwaj aspirujący rewolucjoniści: Urs Kerl i Dam Dan. Chcieli zabrać stamtąd swojego przyjaciela, który się nazywał Bogs Rem. Wzięli go ze sobą i pojechali dalej, żeby zebrać innych. W końcu najechali samochodami na siedzibę króla Pallasu. Straż zamku została pokonana, wojowie nie dogonili ich, a policja przybyła za późno. Rewolucja się udała i Wielki Pallas się rozpadł. Bogs Rem otrzymał Ziemię An (pal. Ar An, ar. Aranaia) i zmienił swoje imię i nazwisko na Bogsalvo Remo oraz ogłosił się księciem Aranii. Z czasem przestał używać publicznie nazwiska i zaczęto go nazywać Bogsalvo I.

Arania i reszta Kalcedonii zaczęły rozwijać się w stronę inną niż Pallas, ale trochę nie wyszło, kiedy w 337 Pallas skolonizował Amię, dzięki czemu był dalej do przodu w porównaniu do reszty.

W 476 Pallas i Ursaria zawarły sojusz, bo tak. Niedługo po tym miała miejsce I wojna pallasyjsko-damadańska. Damadania szukała guza, więc zaatakowała najmocniejsze państwo w Kalcedonii. Damadańczycy przegrali, bo, wiadomo, Pallasyjczycy byli silniejsi.

Po tej wojnie sojusz pallasyjsko-ursaryjski rozwinął się i stał się sojuszem wieczystym pallasyjsko-ursaryjskim. Wtedy Damadańczycy postanowili zaatakować Ursarię. Wojnę ursaryjsko-damadańską Damadania też przegrała, bo była po prostu osłabiona po poprzedniej wojnie.

Krótko po tym sojusz wieczysty zamieniono na przyjaźń, która, mimo że już niedokumentowana, trwa do dzisiaj. Krótko po tym Damadańczycy zaatakowali pallasyjską enklawę sąsiadującą z Ursarią i Damadanią (tą, która wygląda jak prostokąt). Jak można się domyślić, II wojnę pallasyjsko-damadańską Damadańczycy też przegrali. Od tej pory Pallasyjczycy i Damadańczycy się nienawidzą. Ursaryjczycy wyznają zasady: "wróg mojego przyjaciela to też mój wróg" oraz "wróg mojego brata to też mój wróg". Damadańczycy za to wyznają zasady: "przyjaciel mojego wroga to też mój wróg" oraz "brat mojego wroga to też mój wróg". I tym samym Ursaria i Damadania też się nienawidzą, ale niekoniecznie aż tak.

Większość uznaje ten moment za koniec starożytności i początek średniowiecza. I tak samo stwierdzili badacze. Na dodatek te wszystkie zmiany trwające od lat wreszcie dobiegały końca (chociaż niektórzy twierdzą, że zdążyły one zajść między zawarciem sojuszu pallasyjsko-ursaryjskiego a końcem II wojny pallasyjsko-damadańskiej).

W 486 Damadania zaczęła skłócać się z Aranią, Anaronem i Anorą. Arańczycy, Anarończycy i Anorczycy należą do tej samej rodziny narodów, co Damadańczycy, więc to była taka w sumie kłótnia między rodzeństwem. Niektórzy twierdzą, że to jest koniec starożytności i początek średniowiecza, ale już najważniejsze zmiany zaszły jakieś 10 lat wcześniej, a to, co się działo wtedy, to była co najwyżej finalizacja tych przemian, która też potrwała trochę.

W 1492 Pallasyjczycy dalej mieli za mało ***f o r $ y***, więc postanowili sprzedać kilka kolonii innym państwom. Arańczykom udało sie kupić kilka państw i wysp. W tamtym okresie Pallasyjczycy udali się na kolonizację reszty świata. Zajęli trochę ziem na kontynentach takich jak Ufrynkia (który był wcześniej znany Kalcedończykom) i Zaoralia (nowo odkryty) oraz Zrajzja. Dzięki temu również inne państwa zaczęły kolonizować tamte kontynenty. Arania też się do tego dołączyła. Posiadała kilka kolonii w Ufrynkii.

Również w 1492 do Zjednoczonych Stanów Amii zaczęła przybywać ludność z różnych państw. Jako że ZSA było za dawnych lat ulubioną kolonią Pallasu, król chciał zawrzeć z prezydentem umowę, że wszelkie innowacje, jakie przyniesie ze sobą jakikolwiek naród do ZSA (albo jak Amijczycy zrobią w końcu coś swojego), tamtejszy rząd ma przenieść do Pallasu. Debil się zgodził i dzięki temu Pallas szedł jeszcze bardziej do przodu. Arańczycy też przybywali i przez ten tajny układ pallasyjsko-amijski rozwiązania przywiezione za ocean przez Arańczyków dostawały się do Pallasu, co sprawiało, że Pallas znowu zaczął wyprzedzać wszystkie inne państwa.

Także w 1492 pewien damadański ksiądz Adlbart Lodirre wygłosił swoje kontrowersyjne poglądy na temat ówczesnego Kościoła Pallasyjskiego i chciał stworzyć Kościół Pallasyjski obrządku damadańskiego, jednak w krótkim czasie jego poglądy na ten temat stały się bardziej radykalne i chciał stworzyć całkowicie nowy odłam pallasyzmu, który nazwał westalizm (dam. **veoustallaisme**, ar. **vestallismo**, z dam. *veoust* - zachód). Mówi się też na niego po prostu pallasyzm zachodni. W przyszłości powstały inne odłamy westalizmu, przy czym ta pierwotna otrzymała nazwę lodiryzm (dam. **lodirraysme**, ar. **lodirrismo**) od nazwiska ks. Lodirre'a. Ten nurt religijny zdobył popularność również w Aranii do tego stopnia, że Kościół Lodirski w Aranii (pierwotnie Kościół Westalski w Aranii) do dzisiaj gromadzi wokół siebie ok. połowę wyznawców pallasyzmu (tradycyjny pallasyzm ma drugą).

W 1493 miała miejsce I arańska religijna wojna domowa między klasycznymi pallasystami a westalistami. Nie wygrało żadne z nich, bo książę ich uciszył.

W 1494 Ursaria i Arania się zjednoczyły w Wielkie Królestwo Arańskie i Narodu Ursaryjskiego nazywane potocznie nazwami dwóch państw, z których połączenia ono powstało. To też była zmiana, która napędziła następne, więc niektórzy uważają akurat ten rok za wejście w nową epokę historyczną.

W 1500 na arańskiej połówce Wielkiego Królestwa miała miejsce II arańska religijna wojna domowa toczona między klasycznymi pallasystami a lodirystami. Nie wygrywał nikt, ale wielki król ogłosił wygraną klasycznych pallasystów, co zdenerwowało lodirystów i innych westalistów i poskutkowało III arańską weligijną wojną domową, w którą zaangażowali się również niektórzy Ursaryjczycy. Nie zapowiadało się nzowu na czyjąkolwiek wygraną, ale wielki król ogłosił wygraną westalistów. On był trochę jebnięty i chciał oglądać kontynuację, ale klasyczni pallasyści i westaliści się pogodzili.

W 1517 państwo ursaryjsko-arańskie zaatakowało Pallas i zajęło województwa samfińskie (ze stolicą w mieście Sam Fin) i kuovckie (ze stolicą w mieście Kuovc), które pokrywały się kolejno z krainami historycznymi Bafania (pal. **Ba Fan**) i Świeńsk (pal. **Swesk**) i były ważnymi pallasyjskimi centrami przemysłowymi. To wydarzenie napędziło kolejne zmiany, więc jest przez niektórych uznawane za koniec średniowiecza i początek nowożytności i renesansu, ale to wydarzenie zapoczątkowało również zmiany społeczno-kulturowe innego typu. Ludzie powoli zaczęli stwierdzać, że w dawne czasy (czyli czasy średniowieczne) niekoniecznie były aż takie złe, więc chcieli po części do nich wrócić, zostając jednocześnie przy tym, co jeszcze dawniejsze i dalej idąc do przodu. To zdaniem niektórych zapoczątkowało epokę baroku.

W 1600 państwo arańsko-ursaryjskie rozpadło się na kilkanaście mniejszych państw. Wówczas Pallas w szybkim tempie zajął Burgrabstwo Bafanii, jednak nie udało mu się zająć Palatynatu Świeńskiego, bo szybsza była Hokia.

W 1602 północne państwa arańskie zaczęły nieoficjalnie współpracować chcąc zjednoczyć Aranię.

W 1612 zachodnie państwa arańskie prosiły o pomoc Anaron i Anorę, gdyż to był państwa zaprzyjaźnione z Aranią. Otrzymywali jakąś pomoc, ale skutki jeszcze nie były widoczne.

W 1659 północno-zachodnie państwa arańskie zaczęły prosić o pomoc Damadanię wkurwione tym, że współpraca z północno-wschodnimi Arańczykami oraz pomoc ze strony Anaronu i Anory na razie niczym nie skutkują. Przez pierwszy rok robiły to potajemnie, ale od 1660 już jawnie.

W 1661 wschodnie państwa arańskie zaczęły prosić o pomoc Pallas, a te północno-wschodnie iczyły na współpracę z Ursaryjczykami. To pierwsze się udało, ale to drugie już nie, bo Ursaryjczycy sami musieli się najpierw zjednoczyć.

W 1688 Arania zjednoczyła się kilka dni po Ursarii i pierwsze, co zrobiła, to nowo uformowaną armią ruszyła na Storkię celem odbicia jej z rąk Damadanii, bo oni myśleli, że skoro Storkia była zależna od Ursarii w czasie, gdy Ursaria była jednym państwem z Aranią, to Arańczykom się należy. Co ciekawe, Arańczykom się udało.

Temu i innym wydarzeniom towarzyszyła jeszcze chęć wprowadzenia kolejnych zmian, bo stwierdzono, że tak naprawdę jeszcze nigdy nie było takiego czegoś jak "dobre czasy", więc rozpoczęto kolejne zmiany społeczno-kulturalne mające zmienić wszystko. To wszystko zdaniem zdecydowaniem większości zapoczątkowało epokę oświecenia, kończąc barok.

W 1698 zależna od Aranii Storkia podjęła niezależną decyzję zaatakowania Lakintenu i uzależnienia go od siebie. Udało im się i od tej pory Lakinten był państwem zależnym od państwa zależnego :P

W 1759 Storkia po latach stała się w końcu niezależna, jednak nadal zatrzymała sobie Lakinten jako państwo zależne.

W 1789 Arania zaatakowała Damadanię odbierając im część ziem. Powtórzyli zachowanie Anaronu sprzed kilku miesięcy.

1.01.1850 Damadania zaatakowała Anaron celem odzyskania dawnych ziem. Udało im się, a na dodatek zajęli anaroński Lakaton. Niedługo potem zaatakowali Aranię i kilka minut przed północą udało im się zająć Pneumonię i Onkię. Tego dnia w związku z tym i innymi wydarzeniami uznano koniec epoki romantyzmu i początek epoki realizmu (w Pallasie pozytywizmu).

W 1914 Damadania oddała Anaronowi Lakaton i Aranii Pneumonię i Onkię z nadzieją, że oba państwa zgodzą się na dołączenie do sojuszu antypallasyjskiego, bo Damadańczycy chcieli odzyskać Lapryntię i Afancję. Arania nie przyjęła propozycji, ale Anaron już tak. Wybuch I wojny światowej zakończył epoki realizmu i nowożytności, a zapoczątkował epokę współczesności.

W 1918 Anaron przeszedł na stronę Pallasu i Ursarii i dzięki temu Damadania przegrała. Odebrano jej prawie wszystkie kolonie, a na dodatek Ursaria zajęła kolejny kawałek damadańskiej ziemi.

W 1939 Damadania odnowiła swój sojusz mimo zakazu i ponownie zaatakowała Pallas i Ursarię. Tak wybuchła II wojna światowa.

W 1945 Damadania została rozjebana, ale skądś znaleźli jeszcze jakieś wojska i rozpoczęli III wojnę światową, która skończyła się jeszcze tego samego roku, bo Damadania była po prostu wykończona. No ale prawdziwym problemem byli komuniści ze wschodu. Chciano, żeby Damadania pomogła w zwalczeniu ich, więc Ursaria oddała im ziemie, które odzyskała od nich lata temu. W zamian za zgodę na pomoc z komunistami obiecano pomoc Damadanii w odbudowie. Damadania się zgodziła i odbudowała się w 5 lat. Tak rozpoczęła się zimna wojna między wspólnikami kapitalistycznego Pallasu a wspólnikami komunistycznego Wspólnotowego Związku Komunistycznych Republik i Gmin Socjalistycznych.

31.12.1989 zakończyła się zimna wojna. WZKRiGS (w skrócie WZK lub WZKR) rozpadło się jednak dopiero w 1991, ale chuj to kogo obchodzi.

W latach 1990-2012 działo się dużo różnych rzeczy i nie chce mi się ich wszystkich wymieniać.

Od tamtej pory dużo się tam nie dzieje :() (nie no, dobra, w chuja lecimy, bo od tego roku się dzieje i fajnie jest, ale za dużo do opowiadania).

## Rzeczy, które stworzyła Arania oraz następstwa stworzenia tych rzeczy

Język arański - dzięki powiązaniom z państwem blisko spokrewnionym ze światowym mocarstwem język arański ma do dzisiaj duże znaczenie na świecie. Badaniem języka arańskiego zajmuje się aranistyka.

Ekonomia - dopiero Arańczycy jako pierwsi opisali produkcję, dystrybucję oraz konsumpcję dóbr i usług i jakoś to nazwali. To sprawiło, że Arania chwilowo przebiła Pallas pod względem ekonomicznym, ale dzięki kolonizacji Amii Pallas powrócił na szczyt.

Archeologia - Arańczycy ciekawili się przeszłością i zaczęli ją badać. Zaczęli badać przeszłość mniej więcej wtedy, co Ursaryjczycy. Kiedy Ursaria i Arania się zjednoczyły, historycy i archeologowie zaczęli ze sobą współpracować.

Ekologia - Arańczyków zaczęło interesować, jak działa środowisko. Tak powstała ekologia. Lata później uznana za dziedzinę biologii.

Geologia - Arańczyków zaczęła interesować budowa Olbusu oraz jego właściwości i historia. Tak powstała geologia.

Fizyka - w narodzie arańskim wzrosło również zainteresowanie prawami grawitacji i innymi prawami fizyki. Ktoś to wszystko zbadał i tak powstała fizyka.

Medycyna - Arańczycy ~~podjebali~~ wykorzystali osiągnięcia Damadańczyków w dziedzinie biochemii (które również były ~~żałosną podjebką~~ wykorzystaniem osiagnięć pallasyjskiej biologii i ursaryjskiej chemii) i zrobili z nich coś przydatnego. Nazwali to medycyną i tą wiedzę zaczęli wykorzystywać do uzdrawiania ludzi. Dzięki temu Arańczycy są jednym z najzdrowszych oraz najdłużej żyjących narodów.

Agronomia - arańskim młodym ludziom marzącym sobie o pracy naukowca nudziło się i stwierdzili, że potraktują wiedzę rolniczą jak wiedzę naukową. Tak powstała agronomia, która dopiero zyskała na sensie i na znaczeniu, gdy Arańczycy pojawili się w ZSA.

Leśnictwo - arańscy rolnicy niezadowoleni z tego, że arańskie rolnictwo nawet do pięt nie dosiega pallasyjskiemu rolnictwu stwierdzili, że zainspirują się tymi, którzy stworzyli rybactwo, czyli stworzą coś swojego. Zajęli się więc lasami i stworzyli leśnictwo. Dzięki stworzeniu leśnictwa Arania jest do dzisiaj najbardziej zalesionym państwem.

Warzywnictwo - arańskim rolnikom dalej było mało i ci, którzy nie przeszli na leśnictwo, stworzyli warzywniaki i warzywnictwo, dzięki czemu arańskie działki zaczęły wyglądać lepiej. Po zajęciu części ziem damadańskich pojawiły się stwierdzenia, że sadownictwo i warzywnictwo to dziedziny ogrodnictwa i że Damadańczycy wraz z Arańczykami bezczelnie wykorzystali dobytek kulturowy Ursaryjczyków. Po aneksji Ursarii przez Pallas i odzyskaniu w/w krain twierdziło tak więcej ludzi i miał miejsce kolejny nikogo nie interesujący spór.

Muzyka - w Aranii stworzono własne instrumenty, w tym najbardziej rozpoznawalny, czyli skrzypce, dzięki czemu folklor arański różnił się od pozostałych.

Teatr - dopiero Arańczycy podnieśli przedstawienia do rangi sztuki. To, co było wcześniej, to to był chuj, a nie sztuka. Do dzisiaj przedstawienia teatralne cieszą się w Aranii popularnością.

Rysunek - odpowiedź na ursaryjskie malarstwo.

Piłkówka plażowa - chcieli być podobni do Damadańczyków, bo należą do tej samej rodziny narodów, więc wymyślili odmianę piłkówki różniącą się tylko tym, że gra się na plaży.

Szampan - Arańczycy zainspirowali się damadańskim dobytkiem kulturowym i stworzyli swój rodzaj wina musującego, który jest u nich do dzisiaj alkoholem narodowym.

Dopalacze - kiedy powstały, były gigantyczną plagą zabijającą wielu. Pozostały legalne i się ludziom znudziły.

Grabarstwo - w związku z powyższym Arańczycy stwierdzili, że pochówkami ludzi powinni zacząć się zajmować zawodowcy. Tak powstało grabarstwo. A po jego powstaniu ludziom, że się tak brzydko wyrażę, "odechciało się" takiego umierania.

Snycerstwo - Arańczycy w związku z gęstym zalesieniem swojego państwa chcieli jakoś wykorzystać to drewno. I zaczęli je zdobić na różny sposób. Tak powstało snycerstwo.

Wykończenictwo - Arańczykom już się nie podobały domy w stylu pallasyjskim, który był dosyć prymitywny. Widzieli, jak Ursaryjczycy budują lepsze, a Damadańczycy remontują te pallasyjskie. Arańczycy stwierdzili, że te domy są niedokończone, więc wymyślili coś, co nazwali wykończeniem domu,

Elektryka - ktoś mądry z Aranii wpadł na pomysł wymyślenia urządzeń zasilanych inną energią niż istniejąca dotychczas. Legenda głosi, że latami prowadził badania fizyczne i wymyślił prąd, a po prądzie elektrykę i to bardzo wpłynęło na rozwój Aranii. Fakt historyczny jest taki, że chłop nie robił żadnych badań, tylko jakoś ten prąd wymyślił i chuj :P I tak powstała elektryka, która zrewolucjonizowała życie Arańczyków.

Mechanika okrętowa - Arańczycy szukali alternatywy dla samochodu, a zarazem dla motocyklu i samolotu. I znaleźli. Wymyślili statek. Obecnie arańskie statki są najlepsze na świecie, a w tym kraju ten środek transportu stanowi ok. 50% pojazdów. Wiele osób woli pływać niż jeździć po drogach, dzięki czemu w Aranii jest mniej gęsty ruch drogowy.

Obrabiarki - Arańczycy zachcieli modyfikowania metalu i drewna (głównie otrzymywanego od Pallasyjczyków i Ursaryjczyków). Wymyślili więc maszyny do tego. Arańskie obrabiarki są najlepsze, a Arańczycy są mistrzami obróbki.

Obróbka - powstała dzięki powyższemu.

Inżynieria wykończeniowa - dzięki niej rozwija się wykończenictwo.

Inżynieria elektryczna - dzięki niej rozwija się elektryka.

Inżynieria okrętowa - dzięki niej rozwija się mechanika okrętowa.

Inżynieria mechaniczna - dzięki niej rozwijają się obrabiarki i mechanika samochodowa.

Transport - Arania zaczęła zamawiać od Pallasyjczyków nowy typ samochodów, a dokładniej autobusy, bo arańskie władze chciały zarobić na przewożeniu ludzi, żeby ci nie kupowali aż tak często na własność samochodów. Udało się. Do dzisiaj ok. 50% tych, którzy nie latają wszędzie samolotami, woli wozić dupy autobusami.

Spedycja - dzięki niej w Aranii rozwinął się transport wodny, transport publiczny i transport drogowy (szczególnie transport ciężarowy), bo spedytorzy zaczęli organizować przewóz.

Przemysł wykończeniowy - z racji tego, że Arańczycy coraz bardziej interesowali się opcją dokończenia domu (w postaci wykończenia), postanowiono produkować materiały wykończeniowe na skalę przemysłową.

Przemysł elektryczny - elektryka i w ogóle elektryczność zaczęły zyskiwać na popularności do tego stopnia, że produkcję materiałów instalacyjnych i urządzeń elektrycznych również rozrzeszono na skalę przemysłową.

Przemysł okrętowy - statki zyskały gigantyczne zainteresowanie ze strony Arańczyków, więc stwierdzono, że słuszną opcją będzie ich produkcja przemysłowa.

Przemysł mechaniczny - wzrosła produkcja statków i samochodów oraz obrabiarek.

Przemysł drzewny - dzięki niemu zaczęto zdobić więcej drewna.

Przemysł szampaniarski - uznawana tylko w Aranii gałąź przemysłu winiarskiego. Szampan tak posmakował Arańczykom, że trzeba było przenieść jego produkcję do fabryk.

Branża wykończeniowa (wykończeniówka) - dzięki niej najlepiej wykańczali domy (i do dziś najlepiej je wykańczają).

Branża elektryczna - dzięki niej mieli najlepsze urządzenia elektryczne (i do dziś mają najlepsze).

Branża okrętowa - dzięki niej mieli najlepsze statki (i dalej mają).

Branża mechaniczna - dzięki niej mieli najlepsze obrabiarki (i dalej mają).

Branża pogrzebowa - dzięki niej mieli najlepsze pogrzeby (i dalej mają).

Branża spedycyjna - dzięki niej najlepiej organizowali przewóz (i dalej organizują).

Pallasyzm - przyjęli tą religię, bo każdy inny ją przyjął.

Westalizm/pallasyzm zachodni - ruch oddziału zachodniego dał się we znaki również w Aranii. Do dzisiaj w tym ~~antyludzkim~~ państwie westaliści stanowią ok. 50% pallasystów; drugie ok. 50% to pallasyści klasyczni. Po powstaniu nowych odłamów westalizmu to ten tradycyjny (czyli lodiryzm) pozostał dominującym i jest obok pallasyzmu klasycznego jedną z dwóch religii państwowych.

Kościół Pallasyjski - od początku istnienia państwa kościół państwowy.

Kościół Lodirski w Aranii - po powstaniu jeszcze jako Kościół Westalski w Aranii ogłoszony drugim kościołem państwowym.

Biseksualizm - kary za niego zostały poraz pierwszy zniesione w Aranii. Rząd arański zniósł palenie biseksualistów na stosie za preferencje seksualne tylko dlatego, żeby upodobnić się do Damadańczyków, którzy znieśli kary za homoseksualizm. Tak naprawdę oni dalej mieli ochotę palić biseksualistów, ale chodziło o upodobnienie się do braci. Na dodatek osób biseksualnych było najwięcej w Aranii (średnio niewiele więcej niż w innych państwach), a zniesienie kar za niego spowodowało wzrośnięcie ich liczby. Taka sytuacja trwa do dzisiaj.

Agnostycyzm - sytuacja analogiczna do powyższej, tylko że obecnie są państwa, gdzie agnostyków jest więcej niż w Aranii.

## Geografia

Arania jest położona w południowej Kalcedonii. Północ Aranii to góry, środek - wyżyny, a południe - niziny i pojezierza. Tereny sąsiadujące z morzem to pobrzeża.

Arania jest podzielona na regiony (ar. *regionnare*), które z kolei są podzielone na prowincje (ar. *provinzionnare*), a te z kolei na gminy (ar. *mindare*). Gminy dzielą się na miejskie (ar. *mitareo mindare*), czyli takie, gdzie są same miasta, wiejskie (ar. *contareo mindare*), czyli takie, gdzie są same wsie, oraz miejsko-wiejskie (ar. *mitareo-contareo mindare*), czyli takie, gdzie znajdują się zarówno miasta, jak i wsie. Specyficzną odmianą gminy miejskiej jest miasto-gmina (ar. *mitaro-minde*), czyli miasto niezaliczające się do żadnej gminy, ponieważ samo jest gminą. Specyficzną odmianą gminy wiejskiej jest wieś gmina (ar. *contaro-minde*), czyli wieś niezaliczająca się do żadnej gminy, ponieważ sama jest gminą. W jednej z prowincji tego typu gminy miejskie i wiejskie stanowią większość, a pozostałych rodzajów jest tylko po jednej.

Wśród miejscowości (miast i wsi) większość stanowią wsie; przed założeniem Aranii na jej ziemiach większość stanowiły miasta, jednak kiedy powstała Arania, duża część miast utraciła swoje prawa miejskie, a część gmin miejskich przerobiono na jedno miasto, żeby to wsi było więcej. Tak samo jednak postępowano z gminami wiejskimi, ale to wsi jest jednak więcej. W 1789 Pallas zajął Ursarię i wtedy w Aranii większość zaczęły stanowić miasta. Poprzedni stan rzeczy powrócił w 1850 po odzyskaniu przez Ursarię niepodległości. W 2021 zaistniała sytuacja identyczna, co w 1789. Stary stan rzeczy powrócił w 2022.

Arania posiada 5 regionów autonomicznych.

Pierwszą stolicą Aranii było miasto Forra (pal. *For Ra*) będące za czasów Wielkiego Pallasu stolicą województwa forryjskiego, powiatu forryjskiego i gminy For Ra oraz krainy historyczno-geograficznej Kardia (pal. *Kard Ja*). W 1492 na terenie Aranii popularność zdobył nowo powstały lodiryzm i wtedy stolicę przeniesiono do miasta Torro w regionie Okulia. W 1494 Ursaria i Arania połączyły się w jedno państwo mające dwie stolice, które się rozpadło w 1600. W 1688 Arania zjednoczyła się pod wodzą Stomacji, ale stolicą pozostała dalej Okulia. Dopiero w 1789 stolicę przeniesiono do Rounii w regionie Internia, bo w Rounii stolicę miało potężne państwo, za którego spadkobiercę uważa się Arania i też nazywało się Rounia.

## Ludzie

Arania jest państwem jednokulturowym i jednolitym etnicznie. Arańczycy stanowią 85% populacji Aranii. Większość ludzi zamieszkuje wsie, bo w momencie założenia Aranii dużo miast utraciło prawa miejskie, a ludzie zostali na wsiach, bo stwierdzili, że życie będzie tańsze, a to pozwoli się szybciej rozwinąć nowo powstałemu państwu. W 1789, kiedy wiele wsi otrzymało prawa miejskie, wielu mieszkańców nowych miast wyprowadziło się z powrotem na wsie, po czym ślad dalej widać, kiedy w 1850 wiele wsi przywrócono, ale nie zostały one tak chętnie zamieszkane. W 2021 zaistniała sytuacja identyczna, co w 1789. Stary stan rzeczy powrócił w 2022.

Na początku istnienia państwa większość Arańczyków można było utożsamić z zestawem poglądów o profilu prawicowym i liberalno-konserwatywnym, co sprawiło, że część kultury pallasyjskiej zachowali przy sobie, a część zmienili i częściowo tradycję z czasem odrzucali. Od Ursaryjczyków różnili się tym, że Ursaryjczycy łączyli ze sobą tradycję i nowoczesność w 100% wszystko, a Arańczycy - w 50% wszystko. Aranii przypisywano sformułowanie "nowoczesna tradycja".

Po połączeniu Ursarii i Aranii ludzi początkowo dalej można było w większości umieścić w dotychczasowym obozie poglądów, jednak z czasem ludność tamtego państwa zaczęła się skłaniać bardziej ku poglądom prawicowym i liberalnym, co się wiązało z odrzuceniem tradycji, ale mimo to różne zwyczaje dalej żyły w społeczeństwie.

Po rozpadzie Ursarii i Aranii Arańczycy z różnych państw arańskich z czasem dopasowywali się do poglądów głoszonych przez władze ich państw. Tak więc północni Arańczycy byli głównie centrowcami i konserwatywnymi liberałami, co prowadziło do większych zmian w społeczeństwie niż w czasach państwa wspólnego z Ursarią, a południowi Arańczycy byli głównie centrowcami i liberałami, co prowadziło do gwałtowniejszych zmian niż na Północy.

Po zjednoczeniu Murarii i Tynkii wśród północnych Arańczyków zaczęły szerzyć się poglądy centrowo-konserwatywne i to one przejęły górę. Wyjątek stanowili Arańczycy z Kwintycji, gdzie większością dalej pozostali centrowcy i konserwatywni liberałowie. Na południu dalej większość stanowili centrowcy i liberałowie za wyjątkiem Stomacji, gdzie większość przejęli centrowcy i liberalni konserwatyści.

Po zjednoczeniu Betonii i Zbronii północni Arańczycy zaczęli w większości być centroprawicowcami i socjalistycznymi liberałami (poza Kwintycją, gdzie większość przejęli centrowcy i konserwatyści, i Psychią, gdzie większość przejęli centrowcy i konserwatywni liberałowie). Na południu sytuacja się nie zmienia poza Familencją, gdzie większość przejęli centrowcy i socjaliści.

Po aneksji Lapryntii i Afancji przez Damadanię większość wśród północnych Arańczyków zaczęli stanowić centroprawicowcy i liberalni socjaliści. W Kwintycji i w Koprii większość jednak stanowili centroprawicowcy i socjalistyczni liberałowie, a w Psychii i w Chirii centrowcy i konserwatyści. W Okulii, Larygnii, Pneumonii i Onkii większość przejęli centrowcy i konserwatywni liberałowie. Na południu większość przejęli centrowcy i liberałowie. W Stomacji jednak większość stanowi centrum i liberalny konserwatyzm, w Familencji, Jurydencji, Sportencji i Militencji oraz Sawencji - centrum i socjalizm, a w Podii - centrum i liberalny socjalizm.

W 1688 doszło do zjednoczenia Ursarii. W tamtym czasie również w Damadanii zmieniły się władze, które zamiast centroprawicy i socjalizmu zaczęły reprezentować prawicę i liberalizm, tak jak to było u początków państwa. Wówczas gwałtownie północne państwa arańskie zmieniły swoją orientację polityczną i przeszły na prawicę, liberalizm i radykalizm, południowe przeszły na centroprawicę i konserwatyzm, a Rounia - na centroprawicę, konserwatyzm i radykalizm. Kilka dni po Ursarii zjednoczyła się Arania, gdzie nowe władze reprezentowały prawicę, liberalizm i radykalizm, co oznacza, że nowa Arania była bardziej nowoczesna i podatna na zmiany niż Damadania.

W 1738 do władzy doszedł człowiek głęboko wierzący i często odwołujący się do religii, jednocześnie początkowo twierdząc, że jest po prostu radykałem. Tak naprawdę jego i jego wspólników można było przyporządkować do poglądów o profilu prawicowym i liberalnym oraz religijnym. No i już mniej więcej rok później ludzie również zaczęli reprezentować te poglądy z tego zestawu.

W tamtych czasach rozpowszechniło się sprzeczne z obyczajami podejście do religii i skłonność do zmian w dogmatach oraz praktyce. Na pograniczu Damadanii i Aranii zrodziła się nawet teologia liberalna. Dodatkowo kultura arańska przejęła więcej elementów z kultury religijnej, przy czym obie ulegały zmianom.

W 1789 doszło do aneksji Ursarii przez Pallas i odzyskania Lapryntii i Afancji od Damadanii. Zmieniły się również władze w Aranii. Nowe władze reprezentowały prawicę i socjalizm.

W 1809 władzę przejmują politycy z obozu prawicowego i liberalnego. Zmiany społeczne więc spowolniły.

W 1829 władzę przejmują centroprawicowcy i konserwatyści.

W ostatnim dniu 1849 Ursaria odzyskuje niepodległość, a pierwszego dnia 1850 władzę tam przejmują prawicowcy, konserwatyści i ludowcy. Dodatkowo niewiele później w Aranii władzę przejmują prawicowcy, liberałowie i ludowcy. To powoduje zwiększenie zainteresowania kulturą ludową i duże zmiany w jej obrębie. Wzrosło zainteresowanie muzyką ludową i popularność zdobyły rysunek ludowy i teatr ludowy.

Po I wojnie światowej, a dokładniej w 1921, nowe władze Aranii chciały powrotu do korzeni państwa i identyfikowały się jako władze prawicowe oraz liberalno-konserwatywne. Nowe władze chciały na nowo zaprowadzić "nowoczesną tradycję". W latach 20. te pomysły miały niskie poparcie, żeby w latach 30. wzrosnąć do średniego. Po II wojnie światowej, a dokładniej ok. 1947 roku, większość Arańczyków poparła takie idee władz i chciała powrotu pierwotnego stanu rzeczy.

Ta tendencja trwała długie lata. W 2021 doszło do drugiej aneksji Ursarii przez Pallas, przy czym niedługo po tym w Aranii ponownie zmieniają się władze i te tym razem reprezentują prawicę i socjalizm, jednak zostały w połowie roku obalone i władzę przejęli prawicowcy i umiarkowani konserwatyści.

W 2022 niepodległość od Pallasu otrzymały: Ursaria, Storkia, Amalenia, Bafania, Koszbia i Świeńsk. Wówczas do władzy doszli ludzie o innych poglądach niż poprzednicy. Nową władzę stanowili prawicowcy i liberałowie.

## Polityka

Władzę sprawuje książę (ar. *prinso*), a drugą co do ważności osobą jest premier (ar. *premiéro*). Po premierze są Izba Szlachecka (ar. *Nobiltenza Isba*) i Izba Wysokich (ar. *Altarenza Isba*) liczące po 200 członków. Damadania i Arania są znane z utworzenia instytucji ustawodawczych, z czego Damadania stworzyła tylko jedną, a Arania aż dwie. W 1789 w państwach, w których do tej pory pojawiła się jedna instytucja ustawodawcza, została ona podzielona na dwie sekcje, a w państwach, w których do tej pory pojawiły się dwie instytucje ustawodawcze, połączyły się w jedną, przy czym obie pozostały współpracującymi ze sobą sekcjami nowej jednej instytucji. Stało się tak, kiedy Arania zajęła część ziem damadańskich. Premier sprawuje władzę nad rządem zwanym Radą Ministrów (ar. *Comáro do Ministrare*), z powodu czego jest też nazywany Pierwszym Ministrem/Głównym Ministrem (ar. *Primo Ministro*). Zwierzchnik Izby Szlacheckiej jest zastępcą księcia, a zwierzchnik Izby Wysokich - zastępcą premiera. Urząd premiera pojawił się przy połączeniu Aranii i Ursarii, a tam również wtedy pojawiły się dwie izby ustawodawcze.

A jacy byli politycy w większości, to popatrzcie, jacy byli ludzie, to może ogarniecie, bo tam już popisałem, a tu już mi się nie chce.

## Religia

W czasach średniowiecznych dominującą religią był pallasyzm (po podziale z 1054 pallasyzm klasyczny), jednak Arania była w średniowieczu państwem, gdzie było najwięcej agnostyków, dlatego Arania została pierwszym państwem, gdzie zniesiono całkowicie kary za agnostycyzm. To było zachowanie na wzór Damadanii, gdzie przestano karać ateistów. W 1492 popularność w Aranii zdobyły nauki ks. Lodirre'a i jego religia zwana lodiryzmem i od tamtej pory do dzisiaj gromadzi ona wokół siebie prawie połowę ludności Aranii, z czego druga połowa wciąż należy do Kościoła Klasycznopallasystycznego.

Oprócz lodirystów i pallasystów klasycznych występują również inni westaliści, pallasyści ezoteryczni, musaniści, wakupiści, nilfiści, ateiści, agnostycy, deiści i agnostycy-ateiści.

## Kultura

Z poprzedniej części artykułu wiadomo, z jakimi poglądami można utożsamić Arańczyków i nie będę o tym pisał trzeci raz, bo nie ma sensu.

Do dzisiaj w Aranii dobrze trzymają się muzyka ludowa (nie tylko ta arańska) i rysunek ludowy oraz teatr ludowy, które stanowią również źródło mocnych inspiracji dla artystów. Arańska muzyka ludowa od XIX wieku wyróżnia się od twórczości ludowej innych państw tym, że w tym XIX wieku była unowocześniana. To samo z innymi elementami folkloru i kultury ludowej, które po prostu ulegały wtedy szybkim zmianom. Najbardziej rozpoznawalny instrument ludowy Aranii to skrzypce. Reszta jest w dużej części podobna skrzypiec. Mało osób wie, że również talerz ride jest tu instrumentem ludowym.

Arańczycy są znani z najlepszych statków, najlepszych wykończeń domów, najlepszych instalacji i urządzeń elektrycznych, najlepszych rysunków, najlepszych przedstawień teatralnych, najlepszego szampana, najlepszych dopalaczy, najlepszych warzywniaków, najlepszych lasów, najlepszych lekarzy, najlepszych obrabiarek i najlepszych wyrobów snycerskich. Stereotypowy Arańczyk płynie swoim osobistym statkiem do roboty przez las i popija sobie w tym czasie najlepszego szampana w okolicy. Na drugim końcu wsi za lasem posiada swój wyjebiście wielki warzywniak, którego teren wchodzi jeszcze w ten las, i tam zaprasza znajomych, żeby pooglądali jego kolekcję rysunków i oglądnęli z nim spektakl odegrany przez wynajętych przez niego aktorów. Po obejrzeniu spektaklu rozmawiają o planowanych robotach wykończeniowych obok warzywniaka i naśmiewają się z niego, że nie kolekcjonuje wyrobów snycerskich. Po powrocie do domu naprawia połowę instalacji elektrycznej i 3/4 urządzeń elektrycznych, bo był taki głodny, że brał się za wpierdalanie kabli. W końcu od żarcia kabli zaczyna go wszystko boleć i przed snem przedawkowuje leki albo bierze dopalacze.

Akcent arański ma w sobie wydźwięk głodu, stąd też się przyjęło, że Arańczycy to ludzie często głodni. To akurat nieprawda, bo mimo że Arańczycy mają takie dania, że aż od patrzenia na nie robi się głodnym, to Pallasyjczycy są najwięcej jedzącym narodem na świecie. Arańczycy za to są drugim najwięcej jedzącym narodem na świecie, ale potrafią bez jedzenia wytrzymać w chuj długo, a ilości spożywanego przez nich jedzenia są w miarę normalne.

## Język

Językiem urzędowym Aranii jest język arański. Jest to również oficjalnie język używany, ale istnieją języki, które połowa ludzi (w tym badaczy) uważa za dialekty arańskiego i są blisko wymarcia.

W 313 powstał język średniopallasyjski, który był na razie w użytku jedynie w Pallasie. Powstał również język staroarański i w tamtych czasach Arańczycy powtarzali pallasyjską tendencję do posługiwania się dialektami obok języka standardowego. W 337 język średniopallasyjski pojawił się również w Ursarii i wtedy Ursaryjczycy zaczęli się również często porozumiewać gwarami. Taki nawyk zagościł szybko również w Aranii. Rok 378 to początek istnienia języka średniodamadańskiego. Wtedy również zdecydowana większość Damadańczyków zrezygnowała z posługiwania się dialektami i gwarami na rzecz porozumiewania się jedynie standardem językowym. Tak samo zaczęli postępować Arańczycy. W 476 w miejsce języka staroarańskiego pojawił się język średnioarański. Wtedy również zrodziło się takie zjawisko jak akcenty regionalne. Mniej wiecej ile było dialektów, tyle było akcentów, ale zasięgi akcentów nie pokrywały się dokładnie z zasięgami dialektów: jeden region mógł być regionem, gdzie obowiązywał jeden dialekt, a 30 kilometrów dalej ludzie mówili innym akcentem regionalnym, chociaż dialekt obowiązywał ten sam. Ta tendencja językowa trwa tam do dzisiaj.

Arania jest państwem czystym językowo i znajomość dialektów utryzmuje się na poziomie 7-11%, co oznacza, że prawie każdy posługuje się standardem językowym, a umiejętność posługiwania się akcentem regionalnym oraz standardowym deklaruje 96% Arańczyków. 2% umie posługiwać się tylko akcentem regionalnym, a kolejne 2% - tylko standardowym. 47% Arańczyków używa na co dzień akcentu regionalnego, a 45% - na zmianę regionalnego i standardowego. Z tego wynika, że tylko 8% używa na co dzień akcentu standardowego. Zdecydowana większość obcokrajowców zamieszkujących Aranię operuje akcentem standardowym; tylko nielicznym chce się opanować akcekt regionu, który chcą zamieszkać, bo w sumie nie jest im to jakoś szczególnie potrzebne. Dodatkowo jest to trudniejsze niż nauczenie się dialektu.

Arańczycy identycznie jak reszta świata wyrażają rosnącą chęć nauki języków obcych. Od zawsze najpopularniejszym językiem obcym jest język pallasyjski, jak w sumie praktycznie wszędzie indziej.