Discord Hamada

**Discord Hamada** - dorosły demon rangi I klasy ofensywnej, ojciec Jinx. Wykorzystywany przez Disturbed Warrior w uniwersum Wojowniczych Żółwi Ninja (serial 2012).

## Wygląd

Discord jest wysokim (mierzącym niespełna dwa metry wzrostu), atletycznie zbudowanym stworzeniem o dość humanoidalnej budowie. Jego ciało pokrywa króciutka, gładka, czarna sierść. Tej samej barwy jest też jego skóra i chaotycznie ułożone włosy, a także cienkie brwi. Ma dwa ciemnoczerwone bycze rogi, z czego lewy złamany. Oczy Discorda są duże i w całości jasnoczerwone, bez podziału na poszczególne elementy budowy. Twarz demona nie do końca przypomina ludzką - pomijając ślepia i sierść, mężczyzna nie posiada także zwykłego ludzkiego nosa, a jedynie nozdrza umiejscowione na nieco wysuniętym do przodu pysku. Prócz nich znajdziemy tam także silne, umiarkowanie szerokie szczęki wyposażone w rząd ostrych kłów. Demon ma też długi, diabli ogon z ciemnoczerwoną końcówką oraz nietoperze skrzydła o sporej rozpiętości, których błona ma ciemnoszarą barwę. Są one zaopatrzone w pojedynczy szary szpon na czubku ich zgięcia.

Discord zwykle ubiera się w pozornie niechlujny sposób - jego standardowym strojem jest nieco podarty, ciemnoszary podkoszulek (tudzież jego brak, bo często chodzi również odziany w same spodnie) i ciemne, luźne dżinsy z czarnym paskiem. Ubrania jednak zawsze są nienagannie czyste i pachnące, co tochę kontrastuje z ich stanem.

## Charakter

Charakter Discorda jest mocno ambiwalentny. Z jednej strony potrafi być dobrym, kochającym ojcem i partnerem, ale z drugiej wobec innych może okazać się sadystyczną bestią bez zahamowań moralnych - wszystko zależy od relacji, jaką ma z daną jednostką. Pomiędzy tymi dwiema skrajnościami znajduje się zaś pewny siebie, zaczepny, nieraz dość arogancki demon świadomy własnej potęgi i korzystający z niej bez ogródek. Discord nie przebiera w środkach - jest bezpośredni, nie boi się kłótni ani gróźb. Jeśli czegoś chce, to to dostaje. Zawsze znajdzie jakiś sposób.

## Historia

Discord urodził się na samiuteńkim początku średniowiecza - w 476 roku naszej ery. Pierwszych pięćdziesiąt lat przeżył spokojnie w domu rodzinnym, wychowywany w znacznym stopniu przez ojca. Jego rodzicielka nie ingerowała w opiekę nad dzieckiem praktycznie w ogóle, chyba że stawało się to konieczne - przykładowo wtedy, gdy Azazel wybierał się na jakąś misję wojskową. Jej syn naprawdę nie przepadał za tymi dniami.

Niestety, pech chciał, iż w późniejszym okresie młodzieniec był zmuszony spędzać z matką dużo więcej czasu, niż by sobie tego życzył. Pewnego feralnego dnia bowiem jego tata nie wrócił po zakończeniu jednej z demonicznych operacji militarnych na Ziemi. Gdy Discord dowiedział się o jego śmierci, przez długi czas rozpaczał zamknięty sam w swoim pokoju. Takiego zachowania zdecydowanie nie popierała zaś Penelope, po której ta informacja spłynęła jak po kaczce. Harpia twierdziła, iż jej syn "maże się jak ostatni cienias" i przynosi jej wstyd. Chłopak od zawsze nie znosił jej za tę bezduszność, ale nie ośmielił się jej podskakiwać - po prostu posłusznie znosił oszczerstwa i odbywał swoją żałobę w samotności. Dopóki demoniczne społeczeństwo nie uznało go za dorosłego, nie miał prawa jej się sprzeciwiać ani wynieść się z domu.

Mimo tego, że nie wolno mu było postawić się matce oraz świadomości, iż jego ojciec z całą pewnością by tego nie zaaprobował, młody demon czasem dosłownie ostatkiem siły woli powstrzymywał się, żeby jej nie przyłożyć. Im bardziej emocjonalnie reagował na ostentacyjne oszczerstwa i zaczepki Penelope, tym dalej się ona posuwała. Harpia nie miała absolutnie żadnego instynktu macierzyńskiego, a wręcz przeciwnie - dręczyła syna z pełną premedytacją, bawiło ją to. Była ciekawa, jak długo młodzieniec wytrzyma w tym swoim "dobrym wychowaniu", którego wyuczył go ojciec, a którego ona tak bardzo nie trawiła. Okazało się jednak, że nie doceniła jego możliwości - Discord nie dał jej się złamać.

Po osiągnięciu pełnoletności i przeniesieniu się do koszar, gdzie miał odbyć obowiązkowy trening wojskowy, Discord był kompletnie zagubiony. Liczył na to, że gdy dorośnie i uwolni się od matki, będzie tylko lepiej. Tymczasem trafił do grupy demonów jeszcze gorszych niż ona - wulgarnych, grubiańskich "samców alfa" kochających popisywać się przed sobą nawzajem, tłukących się przy każdej okazji i podrywających wszystko, co chodzi. Nim się obejrzał, dał im z siebie zrobić popychadło - pokojowe, post-anielskie wychowanie znów odwróciło się przeciwko niemu. Aczkolwiek jego cierpliwość dość szybko się skończyła. Pięćdziesiąt lat spędzonych z Penelope w zupełności mu wystarczało; nie zamierzał dać sobą pomiatać już nigdy więcej, dlatego musiał znaleźć sposób, by pokazać towarzystwu, na co go stać.

Taka okazja nadarzyła się stosunkowo szybko. Po pierwszym roku ćwiczeń przyzwolono im na udział w pierwszej, pozornie niezbyt poważnej misji, która w rzeczywistości miała odsiać co najmniej połowę słabszych rekrutów metodą selekcji naturalnej. Niemal czystej krwi, dysponujący potężnymi, dobrze wyćwiczonymi mocami Discord z łatwością zdał sprawdzian z miażdżącą przewagą nad przeciwnikami. W nagrodę otrzymał własną kwaterę bez żadnych współlokatorów, aczkolwiek to nie to najbardziej go cieszyło - kiedy dał popisówkę swoich umiejętności, widział podziw na twarzach pozostałych rekrutów. Podziw i strach.

Od czasu tamtego wydarzenia młody demon nabrał sporo pewności siebie. Nareszcie dotarło do niego, iż bycie miłym wobec innych w tym świecie nie przyniesie mu niczego dobrego - w przeciwieństwie do eskalacji siły. Nauczył się więc dobitnie okazywać swoją dominację w towarzystwie i nikt nie potrafił go w tym przebić. Taka fałszywa osobowość była dla Discorda bardzo wygodna, jednak czasem czuł się z jej powodu dość samotny. Żaden z jego pseudo-przyjaciół tak naprawdę go nie znał i prawdopodobnie wcale nie chciał poznać. Trzymali się z nim, bo liczyli na profity. Był otoczony przez mnóstwo osób, a mimo to czuł się kompletnie opuszczony. Z powodu podobnych myśli mężczyzna z wolna coraz bardziej przestawał czuć się wygodnie w towarzystwie innych przedstawicieli swojego gatunku, dlatego też często wybierał się na misje sam. Nie zawsze kończyło się to dla niego dobrze - przykładowo raz, jeszcze w średniowieczu, powinęła mu się noga i omal nie skończył na stosie. Udało mu się jednak uniknąć tego losu, a wpadkę przypłacił jedynie złamanym lewym rogiem.

Kiedy w końcu zaproponowano mu partnerkę, Discord na początku był kompletnie zszokowany i negatywnie nastawiony. Wiedział, iż kiedyś się to stanie, a jego matka zabiegała o wybranie mu przyszłej żony już od dawna, aczkolwiek nigdy nie brał tego na poważnie. Nie chciał, by jego przyszła małżonka została mu oddana ze względu na optymalne geny zamiast na uczucie, tak jak tłumaczył mu tata. Po przemyśleniu sprawy doszedł jednak do wniosku, że tak naprawdę nie miał niczego do stracenia. Za to mógł zyskać - być może wybrana mu kobieta okaże się faktycznie jego bratnią duszą?

Zmotywowany tą wizją, Discord zgodził się na spotkanie z wybraną mu harpią. Choć na początku było trochę niezręcznie, demon postanowił się nie poddawać i jakoś udało mu się znaleźć z Catharine nić porozumienia. Kobieta zdawała się rozumieć jego ostrożność i dopasowała się pod niego. Powoli poznawali się nieco lepiej, aż w końcu nadzieje mężczyzny faktycznie się spełniły - zakochał się.

Wiedziony satysfakcją z udanego zaaranżowania związku, mężczyzna postanowił po dość długim czasie skorzystać z jeszcze jednego przywileju, który należy się każdemu demonowi klasy ofensywnej - diablika. Ceremonia ich wyboru zdarzała się raz na rok, więc Discord zgłosił stosownie wcześniej chęć udziału, po czym odczekawszy do wyznaczonej daty, zjawił się w stolicy Sfer Piekielnych przeddzień wydarzenia.

W noc przed przydzieleniem Hamada wybrał się na spacer, lekko zestresowany nadchodzącym rytuałem. W jego trakcie natknął się na trzyosobową grupę niższych od niego rangą demonów, które w zaułku napadły na kogoś i najwyraźniej chciały zrobić mu krzywdę. Im podobni często umilali sobie w ten sposób czas, nie było w tym niczego niezwykłego. I zapewne tym razem też by tak zrobili, gdyby Discord nie postanowił się wtrącić. Oczywiście prośba nie wystarczyła, wojownik musiał ich przekonać do odejścia siłą.

Rozprawiwszy się z napastnikami, mężczyzna dostrzegł trzęsącego się w kącie, na wpół już rozebranego diablika. Na widok demona chłopak skulił się jeszcze bardziej, przekonany, iż ma takie same zamiary jak poprzednicy. Discord jednak przykucnął przed nim i spytał, czy wszystko w porządku, po czym próbował go jakoś uspokoić, co nieźle zdziwiło chłopca. Ostatecznie brunet odprowadził młodszego pod dom, dogłębnie szokując swoją obecnością spotkanego w progu, rozwścieczonego nieobecnością syna ojca diablika.

Następnego dnia, gdy demon zjawił się na ceremonii, ponownie spotkał chłopaka z poprzedniego wieczoru, tym razem podczas rytuału wyboru. Widząc go, takiego małego, delikatnego i zabiedzonego w porównaniu z jawnie dogryzającymi mu rówieśnikami, Discord szybko podjął decyzję - postanowił utrzeć tym złośliwcom nosa. Jako demon najwyższej klasy miał pierwszeństwo wyboru, z czym nikt nie ośmielił się spierać, choć widać było, iż nie wszystkim to odpowiada. Większość pozostałych wybierających była przekonana, że zdecyduje się na najlepszego z tegorocznych kandydatów: wysokiego, zaprawionego już w boju młodzieńca, o którego pozostałe demony kłóciły się już sporo czasu przed ceremonią, zanim Hamada niespodziewanie pokrzyżował im szyki. Jakież było ich zdziwienie, kiedy jego wybór padł na chowającą się na końcu rzędu kruszynkę. Sam Ezekiel zresztą był wcale nie mniej zaskoczony.

Zabrawszy chłopca do domu, demon spotkał się naturalnie z negatywnym odbiorem swojej decyzji przez partnerkę, aczkolwiek i tak niczego nie żałował. Chłopiec budził w nim przebłyski prawdziwego charakteru, który przez większość życia musiał dla własnego dobra ukrywać. Czuł podświadomą potrzebę opieki nad nim, a Zeke'owi absolutnie to nie przeszkadzało, bardzo chętnie pozwalał mu traktować się niemal jak dziecko. Nie tylko dlatego, że było mu tak wygodniej, ale głównie ponieważ naprawdę tego czasem potrzebował. Obaj to wiedzieli.

Przez to, iż Ezekiel nie wybierał się na misje razem ze swoim panem ze względu na brak talentu bojowego, na jaw wyszły sekrety partnerki Discorda. A przynajmniej poniekąd wyszły - diablik zaczął pewne rzeczy podejrzewać, kiedy ta znikała gdzieś na cały dzień i wracała niezwykle zadowolona lub pod wpływem, aczkolwiek bał się powiedzieć o tym panu - wiedział, iż ten się załamie, jeśli się dowie. Wolał zaczekać, aż będzie miał absolutną pewność. I to był błąd.

Finalnie, po kilkuset latach związku, Discord postanowił, że chce przytwierdzić relację z harpią zaręczynami. Rozmyślał o tym dość długo, aż wreszcie zrealizował swój misterny, układany w głowie już od całkiem dawna plan. A wtedy okazało się, że kobieta zdecydowanie nie podzielała jego entuzjazmu - a wręcz przeciwnie. Kiedy Catharine oznajmiła mu, że zamierzała zakończyć ten związek i od dość długiego czasu ma już kogoś "na zastępstwo", poczuł się, jakby dostał cegłą w twarz. Nie podejrzewał takiej sytuacji, sądził, iż harpia odwzajemnia jego uczucia. Tymczasem okazała się wcale nie lepsza od jego matki.

Już niedługo później dziewczyna z własnej woli przeprowadziła się do swojego nowego partnera, zostawiając poprzedniego samego. No, prawie samego. Wciąż bowiem pozostał z nim diablik, którego poczucie winy za to wszystko zżerało nie mniej niż Discorda smutek po rozstaniu. Dlatego też na jakiś czas zamienili się rolami - to Ezekiel opiekował się demonem, chcąc choć odrobinę się odkuć za zwłokę. Próbował jakoś go pocieszać, pilnował, aby nie zapominał o posiłkach i nie zaniedbywał się nadmiernie, do czego pewnie by doszło, gdyby pozostawić Hamadę samemu sobie. Przez czas, kiedy diablik pomagał starszemu wykaraskać się z załamania, a tym samym poznał go też lepiej od tej prawdziwej strony, dwójka zbliżyła się nieco do siebie. Początkowo Discord w ogóle nie rozpatrywał tej relacji jako czegoś bliższego, jednak kiedy przez zbieg dziwnych zdarzeń okazało się, że Ezekiel jest nim zainteresowany, demon postanowił dać mu szansę. I tym razem tego nie żałował.

Mimo kilku zgrzytów z innymi demonami, dwójce udawało się wieść dość spokojne, przyjemne, wspólne życie. Przez jakiś czas spędzali dni jedynie we dwoje, aczkolwiek pewnego dnia się to zmieniło - Discord na jednej z misji znalazł młodą, osamotnioną harpię imieniem Sibnele i w spontanicznym przypływie dobroci postanowił zabrać ją do siebie, by doprowadzić ją do ładu. Podczas opieki nad nią demonowi i diablikowi udało się dowiedzieć, iż dziewczyna uciekła z domu, ponieważ nie chciała wyjść za wybranego jej mężczyznę. Pod tym względem miała szczęście, że na nich trafiła - mniej empatyczne piekielne istoty z pewnością bez wahania oddałyby ją z powrotem rodzicom. Hamada jednak, sam wcześniej przeorany przez ustawiony związek, nie widział takiej potrzeby, a zamiast tego wolał wesprzeć ją w postanowieniu o samodzielnym życiu. Ponownie pomogła mu przy tym wysoka ranga - wybranek dziewczyny był z niższej kasty niż on, co oznaczało, że jeśli Discord zażyczy sobie Sibnele dla siebie, tamten niewiele ma do gadania. I tak właśnie się stało. Brunet odwiedził dom rodzinny pierzastej i oznajmił, iż jest ona u niego cała oraz zdrowa, aczkolwiek nie zamierza jej oddawać. Rodzice harpii przyjęli tę wieść nadzwyczaj entuzjastycznie.

W ten sposób parka zyskała nową współlokatorkę na jakiś czas. Sibnele miała z nimi zostać, dopóki nie będzie w stanie sama sobie radzić. Szybko nawiązała dość silną więź ze swoimi wybawcami. Discord mianował ją nawet swoją honorową młodszą siostrą, aby nie musieć za nią wychodzić, acz jednocześnie wciąż móc sprawować kontrolę nad tym, co się z nią dzieje. W ten sposób otworzył harpii furtkę do życia według własnych preferencji, a nie narzucanych jej przez rodzinę piekielnych obyczajów, za co ta była mu bardzo wdzięczna.

Po pewnym czasie harpia usamodzielniła się na tyle, by móc mieszkać samej. Hamada załatwił jej więc lokum nieodległe od swojej posiadłości i pozwolił się tam rozgościć. Po wyprowadzce Sibnele wciąż często przychodziła do nich w odwiedziny, aczkolwiek nikomu to nie przeszkadzało. Po dziś dzień bardzo często zjawia się u przybranego brata.

Przez długi czas życie Discorda układało się dość pomyślnie. Dzięki udziałom w licznych misjach zapewniał dobrobyt sobie i swojemu partnerowi, a także i Sibnele, której różnie szło z zarabianiem. Pewnej nocy jednak, podczas misji w Nowym Jorku, po silnie zakrapianej imprezie, demon wybrał się na nocny spacer po mieście. W jego trakcie zauważył przemykającą zaułkiem zmutowaną w żółwia kobietę wyrzucającą śmieci. Wtedy zaś alkohol, którego sobie tego wieczoru nie żałował oraz późna godzina dobitnie uderzyły mu do głowy, pobudzając najbardziej zwierzęce, demoniczne instynkty. Nie panując nad sobą, popełnił błąd, którego bardzo długo później żałował - napadł na żółwicę i wykorzystał ją seksualnie.

Jakież było jego zdziwienie, gdy, po ponad dziesięciu latach od tego feralnego wydarzenia, Ezekiel pewnej nocy przyprowadził do domu małą, żółwią dziewczynkę nieco podobną do tamtej kobiety. Jej zapach natychmiast rozwiał wszelkie wątpliwości - ta mała musiała być jego córką. Jego i tamtej osoby, którą skrzywdził. Discord od razu postanowił zaopiekować się młodą mutantką, a gdy dowiedział się, jak była traktowana, ponownie przygniotły go już dawno zakopane głęboko w niepamięci wyrzuty sumienia - w końcu to przez niego matka jej nienawidziła. Dlatego postanowił spróbować jej wynagrodzić to, co ją z jego winy spotkało i wraz z partnerem starał się nią jak najlepiej opiekować.

Okazało się to jednak dość trudne. Początkowo Casey miała spory kłopot z zaufaniem im, a nawet kiedy już się to stało, dziewczynka wciąż miała problemy z okazywaniem emocji i mówieniem o nich. Nie potrafiła się przełamać, by przyjść do rodziców, żeby przytulić się lub porozmawiać o swoich problemach, jeśli odczuwała taką potrzebę. Na domiar złego, miała też drugą, ukrytą osobowość, która objawiała się sporadycznie, ale wyglądała i zachowywała się skrajnie odwrotnie. Była to wina dziwnej, nienaturalnej krzyżówki genów, która postanowiła rozwiązać sprzeczność w DNA demona i mutanta w wyjątkowo osobliwy sposób. Powoli jednak zarówno Discordowi, jak i Zeke'owi udało się nauczyć pracy z nimi obiema i choć po dziś dzień wciąż nie jest jeszcze perfekcyjnie, to Casey nie może narzekać na niewłaściwą opiekę.

## Umiejętności

* **Manipulacja materią (onyksowe stalaktyty)**

Discord jako demon najwyższej rangi mistrzowsko posługuje się tworzeniem i niszczeniem onyksu w dowolnej formie i strukturze, zaś jego kreacje są bardzo trwałe - chyba że mężczyzna zechce inaczej. Brunet wykorzystuje tę zdolność najczęściej w trakcie walki, jednakże zdarza się także, że onyks przydaje mu się w budowaniu; między innymi jego własna willa jest w całości zrobiona z kamienia jego własnej produkcji. Demon potrafi z tego samego materiału tworzyć także inne przedmioty czy narzędzia, w tym między innymi broń, jednak bardzo rzadko to robi, jako że własne szpony i moce w zupełności mu w walce wystarczają.

* **Dematerializacja i teleportacja**

Demon jest w stanie zdematerializować się na kilka sekund, by pojawić się z powrotem w obszarze do pięciu metrów od miejsca zniknięcia. Korzystanie z tej zdolności jest wyjątkowo przydatne w starciach, aczkolwiek kosztuje bruneta wiele energii, w związku z czym nie może z nim przesadzać.

Znacznie mniej energochłonne jest za to otwieranie standardowych portali - zarówno tych z punktu A do punktu B w jednym wymiarze/planecie, jak i tych międzywymiarowych. To jedna z podstawowych umiejętności dla tej rasy, dlatego też Discord również radzi sobie z nią dobrze.

* **Pirokineza**

Znacznie mniej typową od tworzenia portali zdolnością jest za to pirokineza, którą Discord odziedziczył od rodziny ze strony matki. Brunet przy odpowiednim poziomie skupienia jest w stanie doprowadzić do samozapłonu czegoś (lub kogoś...) na życzenie. Temperatura płomieni wzniecanych przez Hamadę osiąga ok. 1500 stopni Celsjusza, w związku z czym ich barwa - zakładając, iż przedmiot spalany niczym jej nie zanieczyści - to niebieski.

* **Nadnaturalna siła**

Jak każdy demon, Discord dysponuje nadludzką siłą - przy czym w jego wypadku jest ona bardzo "nadludzka", jeśli tak to można ująć. Siła zacisku jego szczęk jest porównywalna z krokodylem różańcowym, zaś jeśli chodzi o siłę mięśni... cóż, miażdżenie kości to dla niego wysiłek nie większy niż zgniecenie orzecha. Nie znaczy to jednak, iż mężczyzna korzysta z całego tego potencjału bez przerwy. W codziennych sytuacjach zbyt duża siła jest wyjątkowo nieporęczna, dlatego też brunet latami uczył się ją kontrolować. Na chwilę obecną dobrze radzi sobie z wyważaniem jej i nieraz trudno wręcz dostrzec, iż ma więcej pety niż normalna osoba. A przynajmniej dopóki nie uzna, że potrzebna jest jej prezentacja.

## Relacje

### Ezekiel Hamada

Demon jest bardzo zżyty z partnerem, czego trudno nie zauważyć. Bywa wobec niego bardzo nadopiekuńczy, zwłaszcza jeśli w grę wchodzi jakaś potencjalnie niebezpieczna sytuacja. Zeke jest dla niego - oczywiście tuż obok Jinx - najwyższym priorytetem, przez co demon jest gotów zrobić wszystko, by zapewnić mu wikt i opierunek. Nadgorliwość partnera bywa dla diablika czasem nieco przytłaczająca, aczkolwiek mimo wszystko wydaje się być za nią wdzięczny i nie zgłasza zastrzeżeń.

### Jinx Hamada

Już od ich pierwszego spotkania Discord stara się być dla dziewczynki jak najlepszy. Pragnie wynagrodzić jej to, jak ją traktowano z powodu okoliczności jej poczęcia. Młoda pół-demonica bardzo się do niego przywiązała, nawet pomimo tego, że nie krył przed nią prawdy o całym zajściu z jej mamą. Nigdy się go nie bała i nie zmieniło się to. Wszystkie osobowości dziewczynki kochają go tak samo, choć każda w nieco inny sposób - Casey z wdzięcznością, Lilac bezwarunkowo (a ich pośrednia forma - Jinx - łączy oba). Są mu bardzo posłuszne i darzą go olbrzymim zaufaniem.

### Sibnele Haruno

Traktują się z harpią jak rodzeństwo. Hamada często jej pomaga i wyplątuje z problemów, w jakie pierzasta dziewczyna się pakuje. Lubi jej żywą osobowość, zwykle jej obecność poprawia mu humor. Sibnele przepada za odwiedzaniem przybranego brata tak często jak się tylko da, a odkąd w jego domu pojawiła się Jinx, niemal przy każdej wizycie coś dla niej przynosi. Świetnie czuje się w towarzystwie tej niewielkiej rodziny, a zwłaszcza Discorda właśnie. Wciąż jest mu wdzięczna za to, jak ocalił ją przed przymusowym wyjściem za mąż, a potem pomógł stanąć na własnych nogach (a raczej ptasich łapkach).

### Cerberus

Początkowo Discord był sceptycznie nastawiony do wizyt legendarnego strażnika piekieł w jego domu. Z czasem jednak oswoił się z myślą, iż trzygłowy pies traktuje jego córkę jak swoją panią, a widząc, iż nie stanowi dla niej ani Ezekiela zagrożenia, postanowił spróbować lepiej się z nim dogadywać. Prędko udało im się nawiązać nić porozumienia. Obecnie demon akceptuje psa w roli prywatnego ochroniarza Jinx, a nawet czasem sam zleca mu jej pilnowanie.

### Catharine

Na początku demon naprawdę widział same zalety kobiety, był w niej zadurzony. Kochał ją, aczkolwiek, wbrew swoim osądom, ona nie odwzajemniała jego uczuć i przywiązania. Po tym, jak ta odrzuciła jego zaręczyny i zerwała, długo nie mógł się pozbierać. Obecnie wciąż ma do niej duży żal za to, jak go potraktowała, nawet mimo tego jak się starał. Harpia zaś pozostaje wobec niego niemal obojętna.

### Azazel (Ojciec)

Discord był do niego niezwykle przywiązany, gdyż to głównie tata zajmował się jego wychowaniem i dobrze go traktował, a także poświęcał mu tak wiele uwagi, jak tylko mógł. Młody demon został przez niego wychowany na modłę niemal anielską (jednak nieco zmienioną, gdyż właśnie za kwestionowanie tamtejszych zasad jego tata został zdegradowany), co zaważyło na jego późniejszym życiu w bardzo dużym stopniu. Nigdy jednak nie miał ojcu za złe wpojenia mu takich reguł - dzięki temu zobaczył, jak okropnie prowadzą się inne stworzenia w tym świecie i nie stał się taki jak one. Po śmierci rodzica młodzieniec długo rozpaczał. Do tej pory często go wspomina i, choć nie rozmawia o tym z nikim, brakuje mu go.

### Penelope (Matka)

Początkowo chłopiec był do niej nastawiony podobnie jak do taty, choć ta poświęcała mu znacznie mniej czasu, więc automatycznie Discord był nieco luźniej z nią związany. Po utracie drugiego rodzica jednak ich relacje uległy pogorszeniu. Harpia była zmuszona opiekować się synem, co wcale jej się nie podobało. Jego niemęskie, jej zdaniem, zachowanie ją drażniło, kobieta poniżała go z tego powodu zamiast udzielić wsparcia po stracie. Młodzieniec pokornie znosił jej poczynania, gdyż wiedział, że jego ojciec nie chciałby konfliktu pomiędzy nimi, aczkolwiek w głębi serca czuł już do niej tylko niechęć. Po osiągnięciu pełnoletności z radością się od niej wyprowadził i spotykał z nią jak najrzadziej.

### Noah Bourne

Demon całkiem lubi przyjaciela swojej córki. Diablik wydaje mu się nieco inny od swoich rówieśników, bardziej ludzki, co całkiem mu odpowiada. Myśli także nad tym, co zrobić, aby chłopak mógł zostać przydzielony Jinx, gdy już oboje osiągną pełnoletność. Uważa, że byłby dla niej dobrym towarzyszem, choć mimo wszystko wciąż jest ostrożny co do zostawiania ich gdzieś razem sam na sam. Choć wie, iż to mało prawdopodobnie, obawia się, by młodzianowi nie przyszło do głowy nic niestosownego.

### Jake Hamada

To on sprowadził protela do domu, kiedy ten był jeszcze mały, wykradł go z targu. Jako zwierzątko Jake nie miał z nim zbyt dużo kontaktu, aczkolwiek jeśli już się to zdarzyło, to odnosili się do siebie przyjaźnie. Kiedy zaś hiena zmutowała, Discord nie kazał mu się wynieść, czego mutant się obawiał, a za tę decyzję był mu bardzo wdzięczny. Od tamtej pory Jake dość dyskretnie starał się wkupić w łaski demona, pragnął udowodnić mu, że nie popełnił błędu pozwalając mu zostać. Discord jednak tego nie potrzebował, i tak polubił stworzenie za jego lojalność i oddanie wobec rodziny, a zwłaszcza Jinx.

### Kai Hamato

Zanim matka zaakceptowała chłopca, Discord dość często się nim opiekował. Starał się zadbać o to, by malec nie stracił sympatii wobec mamy nawet mimo tego, jak się zachowywała. Lubił spędzać z nim czas, kochał bowiem zajmować się dziećmi. Jest zżyty z młodzieńcem i służy mu pomocą, ilekroć ten tylko jej potrzebuje. Uwielbia swojego wnuka i oddałby za niego wszystko, podobnie zresztą jak za resztę swojej najbliższej rodziny.

**Postacie kanoniczne**

### Raphael Hamato

Początek ich znajomości był raczej trudny. Demon miał problemy z tolerowaniem tego, jak zielonooki żółw odnosił się do jego córek, mutant zaś nie ufał mu ani trochę, ponieważ ten jest demonem. Nawet kiedy już chłopak się opanował i dogadał z dziewczyną, a nawet z nią związał, mężczyzna wciąż nie do końca mu ufał. Dopiero z czasem, gdy dostrzegł lojalność żółwia, wreszcie zmienił o nim zdanie.

## Wystąpienia

### "Demony Lasu"

* Rola postaci: drugoplanowa/trzecioplanowa (pojawi się dopiero w dalszych częściach).
* Autor opowiadania: Disturbed Warrior.
* Link: https://www.wattpad.com/story/177551257-demony-lasu-tmnt-2012 (jest też na wiki)
* Opis opowiadania: *"Po długim okresie spokoju, w Nowym Jorku zaczynają się dziwne incydenty. W trakcie badania ich genezy, żółwi bracia odkrywają miejsce okrutnej zbrodni autorstwa dziwnego osobnika podającego się za demona. Po traumatycznym (zwłaszcza dla jednego z nich) przejściu, lider decyduje się na odstresowujący wypad do domu April na wsi - tajemnicze incydenty, póki są do opanowania przez władze miasta, można odłożyć na później, dobro rodziny zawsze na pierwszym miejscu. Zabiera ze sobą również przyjaciółkę, której też pozwala wziąć kogoś do towarzystwa. Jej wybór jednak tylko pogorszy ich sytuację i przyniesie wiele komplikacji jedynie przyspieszających to, co i tak ma się stać w mieście i okolicach...".*
* Kategorie opowiadania: NIE DLA DZIECI, akcja, thriller (powiedzmy...), GORE.

*Prawdopodobnie dostanie kiedyś wraz z partnerem własny spin-off opowiadający o ich przeszłości.*

## Ciekawostki

* Rok jego urodzenia to przełom starożytności i średniowiecza - 476 rok, upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego.
* Nie znosi komarów.
* Nie przeszkadza mu, że jego partner preferuje raczej dość damskie ubrania. Wręcz przeciwnie - podoba mu się to, uważa, iż ten styl jest uroczy.
* Przydługie włosy po bokach twarzy czasem wpadają mu do oczu w trakcie walki. Często na to narzeka, ale nie chce ich ściąć tak czy inaczej.
* Zdarza mu się przypadkiem podpalić coś przez sen, gdy ma koszmary.
* Po kilku przykrych incydentach z kobietami nie do końca wyobraża sobie siebie w związku z jakąkolwiek.
* Jego imię wzięło się od Discorda z My Little Pony, a konkretnie piosenki o tym tytule. Nie ma nic wspólnego z popularnym serwisem komunikacyjnym, powstał zresztą znacznie wcześniej niż ów komunikator.
* Na samym początku istnienia postaci to "Azazel" miało być jego imieniem. Szybko jednak z tego zrezygnowano i przekazano to miano jego tacie.
* Jego wygląd jest inspirowany Azazelem z "Binding of Isaac".
* Może pić alkoholu ile chce, a następnego dnia i tak nie będzie miał kaca.
* Uwielbia gazowane napoje, ale nie może ich spożywać w domu, gdyż butelki i puszki sprowadzone z Ziemi zwykle wybuchają z powodu zbyt wysokiej temperatury.
* Sam wybrał sobie nazwisko, gdyż za czasów jego rodziców nie działały one w takiej formie, w jakiej są obecnie.