Beck

Planeta Dandoran, na której Grubbo the Hutt miał swoją siedzibę od stosunkowo niedługiego czasu okupowana była przez siły Wielkiego Hrabi Barry'ego Kenta (młodszego). Była to okupacja nikczemna, albowiem część jego sił stacjonowała w twierdzy, która niegdyś była domem obślizgłego tłuściocha, który odtąd żył bez luksusów, w malutkiej jak na swe gabaryty celi, karmiony resztkami żab maczanych w glucie... co kto lubi. Ludność miejscowa była natomiast prześladowana jeszcze bardziej niż miało to miejsce za czasów rządów tego paskudnego obleśniaka. Nadszedł jednak czas, by zakończyć tą krwawą tyranię, Huttowie mieli wrócić na tron!

- Gotowy? - powiedział Szymon Ivanov do Arka Warki.

- Tak - odparł Arek.

Obaj należeli do grupy, która miała za zadanie odciągnąć uwagę znacznej siły wroga. Ich dowódca, Merk, obserwował swymi wypasionymi lornetkami teren w poszukiwaniu jednostek przeciwnika.

- Oho! Wystawili swoich najsilniejszych ludzi.... To mi wygląda na Mocno Opancerzony Pułk Samoobrony, w skrócie M.O.P.S. Tylko oni mają takie chorągwie. Wsławili się w wielu bitwach swoim okrucieństwem, między innymi podczas bitwy o Core Moranne. Wszystkich nacierających nabijają podobno na pale, by odstraszyć kolejne ataki. Całe szczęście odciągamy tylko ich uwagę, bo gdyby siedzieli oni wewnątrz twierdzy, mielibyśmy przerąbane na bank!

- Dziękujemy ci za tą ekspozycję... - jęknął Szymon. - Masz jakieś potrzebne informacje? Typu ile ich tam w ogóle jest i w co są uzbrojeni?

- Tak tak, to mi wygląda na koło dwustu ludzi.

- To nie za mało jak na pułk? - spytał Warka.

- Nie wiem nie znam się.

Nadszedł czas i każdy to wiedział. Ekipa Huttów ruszyła z Merkiem na czele. Tymczasem po drugiej stronie barykady:

- Dowódco, zobacz tam! Jakby coś mam na imię Roman.

- Ordynansie, co to są za ludzie? - spytał dowódca.

- Nazywam się Roman. To są żołnierze wroga....

- Wroga?! Nie może być, armio - do ataku! - wrzasnął dowódca.

Cała jednostka dwustu ludzi służących hrabstwu ruszyła na nacierających zwolenników Huttów. Trup siał się gęsto, latały wiązki blasterowe i krew lała się gdzie popadnie! Ktoś ugryzł kogoś w nogę, jeszcze inny uderzył z pięści! Słowem jatka. Co się dzieje?! Nagle zjawił się kafar jakich mało, prawdziwy osiłek. Nikt inny jak sam Bubba. Kim jest Bubba? Co to za pytanie?! Nie znasz Bubby? Bubba to człowiek potężny, który nie używa wcale pistolecików, a swej gigantycznej maczugi, którą powala pięciu przeciwników przy jednym zamachu. Bubba Nieśmiertelny nie został pokonany przez nikogo odkąd tylko pojawił się na polu bitwy po raz pierwszy...

- O nie! To Bubba! Odwrót! - Merk zauważył gigantyczną sylwetkę Pudziana. Wydał rozkaz odwrotu.

- Głupcze! Uciekasz przed Bubbą, to cię Bubba OBALI - powiedział Bubba swoim grubym, ochrypiałym głosem, podobnym do głosu zielonej żaby z długimi włosami, znanej powszechnie jako Yoda (nie katoda, nie anoda, ani też babcia Jagoda).

- Merku! Kim jest ten wielgus? - spytał nagle Szymon.

- To Bubba, najemnik, który lata od pola walki do pola walki - zaczął wytłumaczenie Merk. - Ludzie nazywają go Nieśmiertelnym, bo nigdy nie przegrał żadnego pojedynku.

- Pojedynku?? - zdziwił się Szymuś.

- To wbrew pozorom bardzo honorowy wojownik. Woli walczyć jeden na jednego zamiast po prostu zabijać kogo popadnie...

Szymon pomyślał przez chwilę. Przez ułamek sekundy widział gigantyczne ciało Bubby. Wpadł na pomysł:

- Ej, Srubba! Chcesz się bić???

Wszyscy dookoła się na niego spojrzeli, zarówno ziomki jak i wrogowie. Arek i Merk wymienili się na dodatek spojrzeniami. Czy to się działo naprawdę? Czy Szymon Ivanov był na tyle głupi, by chcieć stawić czoła tak majestatycznemu, potężnemu wojownikowi, jakim był Bubba?

W międzyczasie, gdzieś po drugiej stronie twierdzy.