I Krucjata

**I Krucjata** - Krucjata trwająca w latach IVE3850-IVE3856, wytoczona przeciwko Aniołom żyjącym na Mal'akhonie próbującym przejąć władzę nad Uliortrią oraz panującymi na terenach ainhardzkich wojskom Cesarstwa Canavarskiego.

## Przyczyny

Pierwsza Krucjata zaczęła się w Mal'akhonie, po śmierci Istoty. Anioły, powoli tracąc moc i pozbawione przywództwa zaczęły podróżować przez wcześniej niedostępne im wymiary, szukając Istoty, lub zastępstwa za nią. Anioły wyższych rzędów, takie jak, panowania, moce potęgi, trony cherubini i serafini próbowali zawładnąć całą Uliortrią, uznając ją za silne miejsce mocy. Anioły te próbowały zastąpić Istotę, samemu aspirując do statusu Bogów, czemu sprzeciwiały się anioły niższych rzędów, uznając każde życie za święte. Anioły takie jak anioły, zwierzchnictwa i archanioły sprzymierzyły się z 10 rodzinami Ainhardzkimi, które potem zostały 10 najważniejszymi rodami. Rodziny te przewodziły głównym walkom przeciwko Canavarowi i zawarły pakt z aniołami - rody miały pomóc w walkach przeciwko wyższym aniołom za pomocą specjalnych broni, a anioły niższe miały pomóc ainhardczykom w walce z Canavarem, który nakładał na ludność ainhardzką coraz większe podatki i wprowadzał coraz surowsze prawa. Punktem zapalnym konfliktu było wprowadzenia Prawa Pierworodnego w IV3850, które mówiło, że każde pierworodne dziecko, niezależnie od płci, statusu materialnego i sprawności fizycznej musi odbyć obowiązkową służbę w wojsku canavarskim. Odsetek ainhardczyków, który wracał wtedy z canavarskiej armii wynosił około 10%.

## Przebieg

I Krucjata oficjalnie wybuchła 06 Icashosa IVE3850 w dzisiejszym Vredan, gdy Brigit Lerver wraz z Eorinthem Rhuidhenylthem wysadzili w powietrze canavarską zbrojownię. Sprawców nigdy nie złapano, ale to wydarzenie spowodowało ogólną histerię wśród canavarskiej ludności. W ciągu następnych tygodni wysadzane były kolejne canavarskie budynki: ratusz w Umburgu (dzisiejsze Eltheld) przez Tysoura Artaiin; poczta w Nodfored (dzisiejsze tereny niedaleko Wilgend) przez Orothę Willmont i Ingetię Quarr'nghym; zbrojownia i baraki w Lenławie (dzisiejsze Ferhan) przez Aenę Hellvighym, Edebalda Morhvand i Criellę Therharne; oraz strategiczną kopalnię niedaleko Twierdzy Hekregaer przez Morgę Vaisanenn i Ravon A'Dareear.

Wysadzanie budynków spowodowało wzmocnienie canavarskiej propagandy anty-ainhardzkiej. Pierwsze zamieszki wybuchły 28 Icashosa IVE3850 w Nodfored, prowadzone przez Aenę Hellvighym i Orothę Willmont. Miasto zostało spalone w 80%, ale siłom ainhardzkim udało się przejąć zbrojownię i po 24 dniach oblężenia zdobyć cytadelę w mieście.

Na początku Canavar uznał wydarzenia w Ainhardzie jedynie za drobne zamieszki, niż za prawdziwą rewolucję, dlatego pozwolił zająć się temu lokalnym władzom. W ten sposób ludność Ainhardu dała radę się zmobilizować małe wojska w całym kraju. Na północy największym dostawcą broni była rodzina Lerver, specjalizująca się w kowalstwie.

12 Krorauctosa IV3850 Brigit Lerver, wraz ze swoją córką, Po'llyanną, Tysourem Artaiin i Morgą Vaisanenn przeprowadzili szturm na Twierdzę Aramoren. Nie była ona najważniejszą z twierdz Canavaru, ale dał rewolucjonistom dostęp do morza, dzięki którym byli w stanie poprosić inne kraje o pomoc. Dostali ją od Fessy, której ówczesna królowa, Morga Moonard, zgodziła się dostarczać broń ainhardczykom.

Po tym wydarzeniu ówczesny cesarz Canavaru, Bregan Volaire, wysłał do Ainhardu swoje wojska, którym przewodził marszałek Dalardus Kirc Isolviecki. Pierwsze starcia wojsk canavarskich i ainhardzkich były pod Tongmel (07 Enkelaudisosa IV3850), gdzie 7 000 żołnierzy canavarskich stanęło przeciwko 1 000 żołnierzom ainhardzkim. Bitwa zakończyła się wygraną Canavaru. Miesiąc później wojska Isolvieckiego wkroczyły do Twierdzy Hagmar, gdzie zaczęły stacjonować.

03 Harpadelykosa IV3850 wojska canavarskie wkroczyły do Vredan, ogłaszając miasto zdrajcą Canavaru i wieszając 100 cywilów, uznanych za przywódców rewolucji. Wśród nich znaleźli się między innymi Eorinth Rhuidhenylth, Meira Lerver i jej mąż, Gawen Adrhis, jak i 5 ich dzieci. Następnie miasto zrównano z ziemią. Brigit Lerver, Fa'rrinden Lerver i ich córka, Po'llyana, jak i brat Eorintha, Livius, zbiegli z miasta i ukryli się w Nyhdzie (dzisiejszy Nygfort). Tam też zawiązali sojusz z późniejszymi przywódcami krucjaty i protoplastami głównych ainhardzkich rodów.

06 Harpadelykosa IV3850 Cesarstwo Canavaru wydało Akt Ainhardzki, który likwidował Księstwo Ainhardzkie, zamiast tego tereny traktując jako kolonię, a ludność ainhardzką uznawał za nie mającą praw obywatelskich. Oprócz tego wprowadzona została godzina policyjna dla ludności Ainhardu, jak i zakaz zgromadzeń. Po tym wydarzeniu ludność Ainhardu zaczęła prowadzić wojnę partyzancką z Canavarem.

W IV3851 Karvinus Vaisanenn pod pseudonimem napisał i wydał "Ainhardium Compendium", która stanowiło spis ainhardzkich tradycji i kompendium wiedzy o kulturze. Wliczano w to opowieści, historie, literaturę, sztukę, kuchnię, jak i ubiór. Pomimo że książka szybko weszła do zbioru ksiąg zakazanych, wydrukowano ją w liczbie 50 000 i w czasach I Krucjaty stała się najczęściej czytaną książką wśród ainhardczyków. 3 lata po wydaniu Karvinusa powieszono jako "zdrajcę narodu", ale dla ludności Ainhardu stał się on bohaterem i męczennikiem.

Na początku Drosa IV3852 Eglaran Willmont w niewiadomy sposób przyzwał do Ainhardu siły spoza wymiaru. Trzy dni później do rewolucjonistów przyłączyły się anioły niższego rzędu, z Laemrerilem I na czele. Po uzyskaniu sojuszu z aniołami i pozyskiwaniu części broni z Fessy strona Ainhardzka zaczęła wygrywać coraz więcej bitew, między innymi: Bitwa nad Magadhar, Bitwa nad Oridan (okolice dzisiejszego Phranald) i Bitwa o Krathun (dzisiejsze Krathald).

Pod koniec IV3852 zmarła Morga Moonard i władzę przejął jej syn, Lonan, który nie popierał rewolucji ainhardzkiej, więc wycofał z państwa swoje wojska i dostawy broni. Jednocześnie na początku IV3853 do Ainhardu przybył generał Gazlard Brecca, zwany później również Inkwizytorem. Razem z nim do Ainhardu przybyło 50 000 żołnierzy canavarskich.

Gazlard był wielkim przeciwnikiem Ainhardu i jego zadaniem było wyłapywanie jakichkolwiek śladów buntu wśród ludności. Jednocześnie za jego rządów odnotowuje się największy poziom bezrobocia i biedy wśród ludności. W Krorauctosie IV3853 pojmał Brigit Lerver, Ravon A'Dareeara i Criellę Therharne, przetrzymując ich w Twierdzy Fearnin. 02 Enkelaudisosa Po'llyana Lerver, Lilen Morhvand, Dylistell Willmont i Canra Therharne przeprowadzili szturm na Twierdzę, równając ją z ziemią i ratując Brigit, Ravon i Criellę. Po tym wydarzeniu Gazlard kazał spalić doszczętnie miasto Erdresan, nie oszczędzając nikogo, oraz nałożył kolejne podatki na ludność.

W IV3854 Ainhard został zaatakowany przez anioły wyższe, domagające się dostania zwierzchnictwa nad całą Uliortrią. Aniołom tym przewodził serafin Salathiel, który jednym spojrzeniem zgładził połowę canavarskich sił. Po tym wydarzeniu Salathiel pozostał widziany z nieba, a opisywany był jako "Istota o tysiącach płonących oczu, niczym tysiące słońc, z siedmioma tysiącami dłoni, dzierżącym siedem tysięcy złotych mieczy". Po ukazaniu się Salathiela, jak i innych aniołów wyższych, Laemreril zaszył się pod ziemią, jak większość ludzi.

20 Sfeaphosa IV3855 Brigit Lerver, Orotha Willmont i Ingetia Quarr'nghym udały się do Mal'akhonu, wymiaru aniołów, aby zdobyć pradawny młot na anioły. Broń udało się pozyskać, ale wszystkie kobiety odniosły przy tym spore obrażenia, które na dłuższy czas wyłączyły je z walki. W tym czasie Fa'rrinden Lerver opracowała młot w taki sposób, aby mogli dzierżyć go ludzie.

17 Welosa IV3856 wszyscy protoplaści 10 ainhardzkich rodów zjednoczyli się w Bitwie Ciemności, aby razem dzierżyć młot na anioły i ostatecznie pokonać Salathiela. Jego śmierć spowodowała ogromne zniszczenia na całej Uliortrii, a także ostateczny upadek aniołów. Sytuacja ta pozwoliła ainhardczykom ostatecznie stanąć przeciwko wojskom canavarskim i wypędzić ich z Ainhardu, tym samym zyskując niepodległość.

## Skutki

Dzięki I Krucjacie powstało niepodległe państwo Ainhardzkie. Jednocześnie znacznie osłabiło to sytuację Canavaru na arenie międzynarodowej, tym samym będąc pośrednią przyczyną upadku Cesarstwa. 22 Welosa IV3856 publicznie powieszono Glazrada Breccę, który próbował przedostać się do Canavaru. Jego śmierć uznano za ostateczny kres panowania obcych sił w królestwie i do dziś ten dzień jest hucznie świętowany, jako uroczystość narodowa.

Zakończenie Krucjaty wiązało się z licznymi zmianami w funkcjonowaniu Ainhardu. Od tego czasu anioły stały się jego nieodłączną częścią, pełniąc ważne funkcje i często wpływając na wybory ludności. Po raz pierwszy Ainhard zyskał własną szlachtę, których głównymi przedstawicielami było 10 przywódców Krucjaty. Oprócz tego stworzono Radę Siedmiuset, gdzie zasiadali najbardziej zasłużeni ainhardczycy, tym samym mając najwięcej głosu. Królem został Laemreril I, który jako stolicę ustanowił Ekreon, wcześniej będący małym miasteczkiem handlowym.

Przypuszcza się że w ciągu I Krucjaty spalono około 40 wiosek i co najmniej 3 duże miasta. Straty po stronie Ainhardu przypuszcza się na około 50 000 osób, a po stronie Canavaru na jakieś 45 000.