Duchy w Mediocris Rozdział 1

**Najsilniejsza Gildia Asgardu** (jap. アスガルドの最強ギルド, *Asugarudo no Saikyō Girudo*; ang. The Strongest Guild of Asgard) to pierwszy rozdział jubileuszowego spin offu serii Sekai no Nanafushigi zatytuowanego "*Duchy w Mediocris*".

Składa się z prologu i dwóch części (razem daje to trzy części). To początek retrospekcji wprowadzający do historii. Pokazuje Siedem Cudów Świata i związane z nimi postaci 15 lat przed aktualną fabułą oraz wprowadza do historii postać Regulusa - *asa Siedmiu Cudów Świata*.

## Prolog: Posłaniec z Mediocris

   Spójrz w bijące złotem okrągłe wahadło. Porusza się niezmiennie z prawej do lewej. Tik-tak... Dźwięk tykania po każdym zatoczonym łuku kryje za sobą wiele tajemnic. Teraz je odwróć. 10 lat wcześniej. Jeden obrót przenosi nas w tak odległe czasy, lecz zegar dalej tyka. Jego wygląd nic a nic się nie zmienił. Jedyne co jest nowością to fakt, że wisi w innym miejscu. W środku miasta. Zwyczajnym średniowiecznym, do którego właśnie się ktoś zbliża…

Wolne kroki szponów dało się słyszeć w całym mieście. Były mocne, pełne zdenerwowania ale powolne. Ubrany w dość orientalny strój mężczyzna każdy krokiem powodował niszczenie podłoża po którym stąpał. Właściciel tego stroju nie wiedział jednak, dokąd zmierza. Błąkał się bez celu gdy nagle jego drogę zastawiło dwóch Mistycznych Strażników.

**Zarius**: Zabłądziłeś przyjacielu? <powiedział z poważną miną tak jakby sam nie był pewny sytuacji w której się znajduje> Kiedy król mówił czuj się jak w domu nie sądzę, że to miał na myśli.

**Mercury**: Przyjmij wysłannika z innego kraju i już problemy. <pełen dumy i pewności w swe osądy powoli zaczął sięgać po miecz> Naprawdę nasz król jest zbyt pobłażliwy.

Gdy przedstawiciel Mediocris się odwrócił dwaj adiutanci dostrzegli mutanta. Przypominał przyjezdnego konsula o czym świadczył strój - jako pasa używał sznura. Nosił także bez ramienne kimono i haori z czarnymi rękawiczkami. Jednak na jego głowie pojawiła się maska - przypominającą płaską osłonę twarzy, ma sześć rozcięć rozmieszczonych w dwóch kolumnach oraz trzy rozszerzenia po obu stronach, które obejmują boki i tył głowy. Z kolei na plecach i ramionach widoczne było 7 prętów oraz całe ciało wydawało się bardziej umięśnione niż gdy przybył do Asgardu.

**Mercury**: Jakiś typ mocy? <wyciąga katanę>

Samuraj Feudalny natychmiast zaczął analizować wroga co sprawiło mu nie lada przyjemność iż nareszcie będzie mógł się z nim zmierzyć. Dumny i pewny swoich racji - nie cierpiał przyjezdnych, szczególnie o wysokich stanowiskach, a ten incydent był wystarczającym powodem by mógł wyładować swoją frustracje z powodu pełnienia roli ochroniarza takowej osoby.

   **Zarius**: Drogi konsulu, wyglądasz na zdenerwowanego. <staje przed Mercurym uniemożliwiając mu skuteczny atak> Nie mniej jesteśmy szlachcicami więc wraz z etykietą w jakiej nas wychowano zapytam się co takiego konsul sąsiedniego państwa jest w stanie zaoferować dwóm królewskim wojownikom rangi srebrnej w zamian za przemilczenie całej sprawy?

Zarius przedstawiał się jednak zgoła inaczej. Pomimo spokojnej natury natychmiast dostrzegał okazję do wyciągnięcia dla siebie korzyści, jawił się przy tym jako osoba wyjątkowo perfidna i wyrafinowana. Bardziej jednak zaskakująca była reakcja jego kompana.

**Mercury**: Ej Zarius! Nawet nie waż się z nim ugadywać. Szlachcic królestwa innego niż Asgard jest na równi z asgardskimi plebejuszami.

Postawa Zariusa, wyrażająca gotowość do zdrady stanu, przestępstwa z którymi adiutanci króla powinni walczyć zupełnie nie zdziwiła Mercurego. Bardziej był wściekły na swojego partnera, że ten stwarzał okazję, która zaprzepaści jego szansę na walkę z konsulem.

**Zarius**: Spokojnie... jakoś musimy wejść do gabinetu króla, a wtedy wszystkie miasta-państwa Yggdrasilu legną nam u stóp. <widząc, że jego wspólnik się uspokoił odwraca się w stronę konsula> To jak będzie?

Posłaniec z Mediocris jednak wo gule nie słuchał obu mistyków czy raczej nawet nie mógł usłyszeć. W tej formie powiększa swoją siłę, co daje mu ogromną wytrzymałość i szybkość, aczkolwiek za cenę wolnej woli - niczym rozszalały hulk ruszył przeciwko dwóm wojownikom.

W dodatku przy jego masie oraz wielkiej sile był nadzwyczaj szybki dzięki czemu bez problemu zaskoczył obu przeciwników natychmiast pojawiając się za nimi choć jeszcze chwile temu mieli go przed oczyma.

**Mercury:** Teraz poczuj na sobie moje ostrze!

Pomimo swojej odpychającej osobowości Mercury i Zarius nie na darmo byli jednymi z najsilniejszych rycerzy króla. Mercury natychmiast przerzucił ostrze w druga rękę i zaczął atakować monstrum.

Samuraj Feudalny zamachnął się by uderzyć w przeciwnika, jego ostrze było wykonane ze stali wysokiej jakości na jaką stać tylko dobrze urodzonych jednak konsul był w stanie zablokować jego cios, nie uszkadzając swojego ramienia, a jedynym efektem jego ataku był w sumie krzyk monstrum, które roztrzaskało jego drogocenny miecz.

**Mercury:** Jest w stanie powłoką pięści z duchowej energii zwiększać ilość obrażeń zadawanych ciosów?! Co to za magia?!

**Zarius:** Masz szczęście, że już zmrok zapada! <Zariusa zaczęły spowijać mroczne znaki na znak aktywacji jego Cienistej Alchemii>

Mistyczni Strażnicy błyskawicznie zamienił się miejscami. W tym czasie Zarius odrzucił swój grymuar, a wokół nacierającego konsula pojawiły się cieniste smugi. Przeciwnik zostaje owinięty tymi smugami, zostając natychmiast unieruchomionym. Zachwyt Mistycznych Strażników ze zwycięstwa nie trwał jednak długo, gdyż konsul błyskawicznie rozerwał zaklęcie.

**Zarius**: Co to za drastyczny przyrost sił?! Jest w stanie wyrwać się z moich cieni używając brutalnej siły?!

    Nagle jednak konsul został schwytany przez smugi białej energii, która całkowicie go unieruchomiła i pozwoliła odczuć niesamowity spokój zastępując agresję czyniąc go niezwykle przyjaznym w stosunku do dwóch wojowników. Dwaj adiutanci doskonale wiedzieli co to oznacza i błyskawicznie przyklękneli gdyż na scene wkroczył król Asgardu **Dante August Odyn II**.

**Dante:** A cóż to za zamieszanie w moim pałacu? <spojrzał na monstrum oraz ślady walki z podwładnymi> Szanowny konsulu jesteś gościem w mych prograch, jednak obowiązkiem króla jest chronić jego poddanych.

**Zarius:** Królu, wróg wdarł się do pałacu używając nieznanej nam do tej pory mocy. Próbowaliśmy go obezwładnić jednak...

**Dante:** Mocy??? <król złapał się za głowę> **Śpiewaj, Święty Aniele**!

* **Pragnienia** (jap. 欲望, *Yokubō*; ang. Desires) to unikatowa moc z którą urodził się aktualny król Asgardu. Pozwala ona na manifestowanie pragnieniami ludzi poprzez wprowadzenia ich w stan ciągłego poczucia przyjemności. Za pomocą tej magii, użytkownik materializuje jasne, gorące światło, które po osiągnięciu celu, sprawia, że ten wpada w euforię. To skutecznie unieruchamia go na tak długo, jak światło świeci, a zakres magii może dotrzeć do dużych odległości. Umysły celi są nadal świadome sensacji co pozwala użytkownikowi wpłynąć na ich ciało, rozum i duszę.

**Śpiewaj, Święty Aniele** to technika **Pragnień** bazująca na analizie składu etheru i ruchów mięśni celu. Podczas jej używania, Dante wytwarza energię Pragnień w postaci dźwięku (wysokiej przyjaznej dla ucha melodii) która natychmiast przenika do celu i jest w stanie anulować oraz oczyścić nieporządne efekty zaklęć.
Wytworzona energia natychmiast objeła konsula pozwalając wrócić mu do jego naturalnej ludzkiej formy, a on sam wycieńczony padł na ziemię.

**Dante:** To klątwa a nie moc.

**Mercury:** Praktycznie nie ruszając się z miejsca, jednym atakiem pokonał przeciwnika z którym w dwójkę nie daliśmy sobie rady...

**Dante:** Wezwijcie ich... <król odwrócił się w stronę pałacu, a po spojrzeniu na okno przy którym stała mała dziewczynka, ze spokojnym oddechem dokończył> **Siedem Cudów Świata**!

## Część 1: Misja w Mediocris

**Siedem Cudów Świata** legendarna gildia złożona z siedmiu bohaterów o niespotykanej sile, służąca bezpośrednio Królowi Asgardu. Pełnią oni rolę jego elitarnej straży. Pochodzą z różnych stron świata, przykuci w siedem symboli wojowników na swoich ciałach które odzwierciedlają po jednym z siedmiu darów, z których zasłynęli dokonując heroicznych, wręcz niemożliwych do osiągnięcia czynów - porównywanych do cudów.

Tymczasem niebo nad pewną wyspą mieniło się dzisiaj pięknym odcieniem błękitu oraz malowniczymi chmurami. Schowany w cieniu ogromnego drzewa przed gorącymi promieniami słońca spał młody czarnowłosy chłopak o karmazynowych iskrzących niczym płomienie oczach. Charakterystyczną cechą chłopaka jest pieprzyk pod prawym okiem.

**Izaak**: Yeyku, jaka cudna pogoda. Człowiek najchętniej nic by nie robił.

Chłopak na chwilę się podniósł zmieniając tym samym pozycję z leżącej na siedzącą. Rozejrzał się chwile by móc napawać się malowniczymi krajobrazami po czym wrócił do leniuchowania. Szybko jednak widok błękitnego nieba zasłoniła mu sylwetka pięknej kobiety. Szatynka o długich włosach i grzywce zasłaniającej czoło oraz czystszymi niż najszlachetniejszy ametyst oczkami.

**Izaak:** Stella!

Czerwonooki oderwał się od swojego wypoczynkowego trybu życia przenosząc całą swoją uwagę na naprawdę najniezwyklejszy widok w całym multiwersum. Uraczył swoją kompankę rozczulonym uśmiechem i ciut sennym spojrzeniem po czym nareszcie przemówił.

**Izaak:** Wystarczy, że Cię zobaczę i już mi wyobraźnia szaleje.

**Stella**: Izaak, w końcu jestem gwiazdką!

Kobieta przemówiła ciepłym i delikatnym tonem, który niezwykle koi uszy czarnowłosego. Czuć było od niej troskę, którą z całego serduszka obdarzała swojego najlepszego przyjaciela.

**Stella:** Pan Dante prosił byś zjawił się w pałacu królewskim gdyż Siedem Cudów Świata zostanie wysłane na niezwykle pilną misję.

**Izaak:** Mógłby dać trochę odpocząć. Wystarczy, że dopiero co uwinąłem się z papierkowa robotą po poprzedniej misji.

**Stella:** Ekhem. <zakasłała sarkastycznie> O ile zwalenie roboty na swojego vice-kapitana można nazwać uwinięciem.

**Izaak:** Oj tam oj! Ja mam charyzmę i żądze przygód, a Ty wypełniasz papiery.

**Stella:** Moje Ty biedactwo, jak ty się przemęczasz! <zaczęła czule głaskać swojego przyjaciela> Twoja podwładna zrobi więc dla Ciebie coś bardzo miłego. <szczery uśmiech>

**Izaak:** Taaaaaak??? A cio takiego??? <wypytywał z zaciekawieniem, sięgając po swoją marynarkę>

Stella używając swojej mocy po zaledwie jednym dotknięciu teleportowała Izaaka na dwór królewski Asgardu.

**Dwór królewski Asgardu**

Dante w otoczeniu swoich adiutantów właśnie zmierzał do sali tronowej, która pełniła rolę miejsca spotkań. Był on pełen dumy ze swojej elitarnej gildii Siedmiu Cudów Świata i wierzył iż są oni o wiele potężniejsi niż cała armia Asgardu. Niemalże przy każdej nadarzającej się okazji nie może się doczekać kiedy ich wezwie, nie mniej jest on roztropnym władcą i angażuje ich tylko wtedy gdy sytuacja naprawdę tego wymaga.

**Zarius**: Czcigodny Dante czy naprawdę angażowanie Ich jest koniecznością?

**Mercury**: Siedem Cudów Świata są bardziej postrzegani jako straszak, angażowanie ich w sprawy polityczne innych krajów to nie jest najlepszy pomysł.

Dwóm adiutantom nie było jednak na rękę, że najsilniejsza grupa wojowników będzie kręcić się przy tej sprawie. Już dawno opracowali plan mający na celu przejęcie władzy, nie mniej sama obecność Siedmiu Cudów Świata była wystarczająca by całkowicie zniwelować ich plany.

**Dante:** Weźcie sobie dzień wolnego.

Dante żartobliwie "uspokoił" swoich namiestników dając im jednocześnie do zrozumienia iż woli by spotkanie z kapitanem Siedmiu Cudów Świata odbyło się bez ich udziału. Wojownicy posłusznie wykonali rozkaz z kolei Dante stanął przy oknie. Znany był z tego iż lubił podkreślać swoją pozycję w stosunku do rozmówców chociażby siedząc na tronie i zmieniając ton i sposób wypowiedzi na godniejszy króla.

Nie mniej darzył ogromnym szacunkiem kapitana Siedmiu Cudów Świata, **Karmazynowy Cud Męstwa - Izaak**. Mistrz gildii to osoba wyjątkowo pozytywna i radośnie nastawiona do życia. Każdą wolną chwilę poświęca na wnoszenie dobrego humoru, a jego charyzma pozwala mu by sześć jednostek wybitnych wykonywało jego rozkazy.

**Izaak:** Yo Dante!

**Dante:** Obyty jak zawsze.

Król objął samuraja jak starego przyjaciela po czym spojrzał w okno i zaczął filozofować.

**Dante:** Wieki temu ojciec, gdy byłem jeszcze księciem opowiadał mi pewną bajkę. Podobno w czasie Ragnaroku, rasy nieludzi zostały zapieczętowane gdyż były zbyt potężne by móc je pokonać. Jedną z pierwszych takich ras były duchy. Posiadają one zdolność przejęcia ciała innych nacji oraz zmodyfikowanie go.

**Izaak:** Chodzi o niedawny incydent w stolicy?

**Dante:** Doprawdy, Pani Stella dba żebyś wiedział o wszystkim.

**Izaak:** Moją domeną jest wiedzieć.

**Dante:** Owszem, posłaniec przyzwany z Mediocris uwolnił olbrzymie pokłady mocy, których pozbawiło go dopiero użycie moich pragnień. Bez problemu sam jeden poradził sobie z moimi dwoma najsilniejszymi namiestnikami. Podejrzewam iż pieczęć duchów została złamana, a Mediocris jest powoli przejmowane.

**Izaak:** Więc nasza misja obejmuje wycieczkę po Mediocris?

**Dante:** **Misja w Mediocris**, przeprowadźcie śledztwo w tej sprawie oraz nie dopuśćcie do odrodzenia narodu duchów. Jeżeli im się to uda żadne królestwo ludzi nie będzie bezpieczne.

**Izaak:** Spokojnie Królu Asgardu. Siedem Cudów Świata to nie jest zwykła gildia.

**Dante**: Jesteście jedynymi zdolnymi ich teraz zatrzymać. Pokryje wszystkie koszta podróży oraz dodatkowe. A zapłata jak zawsze będzie dla was hojna.

**Izaak:** Splajtujesz jak będziesz nas częściej wzywał przyjacielu.

Izaak w swoich wypowiedziach używa zabawnych kontekstów, pomija zwroty grzecznościowe i ujmuje zasługi rozmówcy. Nie mniej obraca to w żart w taki sposób iż odbiorca bierze to za komplement. Można przy tym zauważyć jak pewną siebie osobą, nie zwracając uwagi na status społeczny - odnosi się przecież się w taki sposób do monarchy.

Król Asgardu uśmiechnął się, a Izaak odwrócił się w stronę drzwi. Idąc powolnym krokiem, po wyjściu z sali tronowej chwycił garść powietrza, rozrywając przy tym magiczną iluzję za którą chował się Zarius, próbujący dowiedzieć się więcej o misji zleconej legendarnej gildii.

**Zarius:** Karmazynowy Samuraj... <chodź był świadom mocy Izaaka to nie spodziewał się, że ktokolwiek przejrzy jego iluzję> Kiedy mnie zauważyłeś?!

**Izaak:** Siedem Cudów Świata to nie jest zwykła gildia. Przewyższamy o setki lat każdego twojego wojownika.

Karmazynowy Cud Męstwa pomimo swojej śmietkowatej natury posiada jeszcze jedną cechę - uniemożliwia spoglądanie na siebie z góry. Tych którymi gardzi lubi natychmiast sprowadzać na swoje miejsce pokazując przy tym swoją wyższość oraz dowodów słuszności.

**Izaak:** Stello.

**Stella:** <kobieta natychmiast pojawiła się za swoim kapitanem> Tak?

**Izaak:** Zrobisz to dla mnie i zbierzesz gildię?

**Stella:** Nie powinno to stanowić problemu. <ciutkę się zastanowiła> Poza Regulusem, którego samego zwolniłeś z regularnych spotkań.

**Izaak:** Tak długo póki jest niezawodny można mu ciutkę popuścić. Na razie go nie angażujmy.

**Stella:** Jak tylko sobie życzysz.

Następnie Stella zajęła się werbowaniem członków Siedmiu Cudów Świata na ich regularne spotkanie. Chodź dla Izaaka była nadzwyczaj opiekuńcza, czuła i kochana - **Ametystowy Cud Wyobraźni**, **Stella** to kobieta silna, niezależna i sarkastyczna. Jej uroda jest równie legendarna co wzbudzany przed nią respekt. Nawet mistrz gildii uznaje jej wyższość i jest ona jedyną osobą z którą nigdy nie chce walczyć.

W gildii pełni rolę vice-kapitana. Pomimo tego, że nie znosi pracować z ludźmi to jednak jej umiejętności i skrupulatność czynią z niej osobę idealną do uzupełniania braków Izaaka. Najczęściej zajmuje się papierkową robotą lub pilnowania by wszystko było dopięte na ostatni guzik jak i sprowadza na ziemie myśli swojego bujającego w obłokach przełożonego. Nie do końca znane są jej motywacje, aczkolwiek zrobi wszystko o co poprosi Ją Izaak.

Jest sprytna i bardzo silna przez co Siedem Cudów polega na niej w wielu kwestiach oraz czują respekt większy nawet niż do mistrza gildii. Przykładowo gdy Izaak im coś rozkaże to wykonają rozkaz, aczkolwiek nie omieszkają tego jakoś skomentować czy pomarudzić. Gdy jednak zrobi to Stella wykonują je bez jakichkolwiek prób polemiki. Podobnie tym razem zagroziła, że jeśli się nie pospieszą to sama się po nich pofatyguje.

## Część 2: Regularne spotkanie

**Regularne spotkania** to forma zebrań Siedmiu Cudów świata w trakcie których zbierają się by przedyskutować swoje misje, działania i tym podobne. Pierwszy na spotkaniu zjawił się **Lustrzany Cud Wiedzy** Spriggan, najstarszy i najbardziej doświadczony członek Siedmiu Cudów Świata.

Po wejściu do pokoju natychmiast dostrzegł siedzącego w pokoju Izaaka. Spriggan podchodził krytycznie do młodych osób, szczególnie niewykazujących braku ogłady czy nie zważania na normy społeczne. Początkowo miał on więc wiele obaw w stosunku do niego na stanowisku mistrza gildii. Nie mniej osobowość młodego samuraja była pełna niespodzianek przez co Izaak zdobył nie tylko akceptację tego zasłużonego mędrca, ale i lojalność.

**Izaak:** Yo, Staruszku Spriggan!

**Spriggan:** Izaaku, jak wakacje?

**Izaak:** Ciepłe, przyjemnie... <spogląda na dziwne zachowanie Spriggana> Słuchasz mnie Staruszku Spriggan?

Spriggan miał bowiem taki nawyk, czy bardziej był perfekcjonistą do tego stopnia iż przejawiała się ona u niego w postaci nerwicy natręctw. Przykładowo wiedząc, że zamknął drzwi kilka razy musiał się odwrócić by upewnić się, że są odpowiednio domknięte tym samym ciutkę ignorując rozmowę z mistrzem gildii (nie mniej posiada on świetną podzielność uwagi i zapamiętał niemalże każdy szczegół wypowiedzi Męstwa bez poświęcania mu zbytniej uwagi). Jednocześnie przy dziesiątym zerknięciu na drzwi zdał sobie sprawę iż irytuje go kąt ustawienia klamki, tak też posłużył się swoimi mocami by ciutkę ją naprostować.

**Izaak:** Ehhh... nadal problem z nerwicą natręctw?

**Spriggan:** Nie zwracaj na to uwagi Izaaku... <po ustawieniu nareszcie klamki tak, że go nie irytuje wrócił do rozmowy> Ciepło, przyjemnie i jak jeszcze?

**Izaak:** Wybierzmy się kiedyś tam na urlop całą gildią.

**Spriggan:** Wybacz, nie przepadam za słońcem.

Wkrótce na regularne spotkanie przybyli również pozostałych trzech członków Siedmiu Cudów Świata. Szafirowy Shinobi stanąła przy drzwiach, Złoty Rycerz oparł się wygodnie na kanapie, a Szmaragdowy Wiking usiadł obok niego w luźnej pozycji. Z racji tego jednak iż pojawią się później w opowiadaniu pozwolę sobie ciut poczekać z ich opisami.

Sprigan z kolei oparł sie o stół przy którym siedział. Istotne jest jednak to, że gdy Stella przybyła na spotkanie to lewitowała po prawej stronie siedzącego I i dała Izaakowi znak, że wszystko jest gotowe, mistrz gildii wstał i zaczął dumnie mobilizować swoją gildię do pracy, po czym przeszedł do ujawniania szczegółów ich nadchodzącej misji.

**Stella:** Izaak, możemy zaczynać.

**Izaak:** A więc pozwólcie, że na wstępie przypomnę wam nasze siedem praw:

1. Mistrz gildii nie jest ważny ze względu na siebie samego, ale jego rozkazy są absolutne.
2. Nie ważne czy indywidualnie czy wspólnie każdy cud może pracować po swojemu byle by nie ograniczał drugiego.
3. W razie konfliktu pomiędzy cudami, może on zostać rozwiązany poprzez walkę w obecności innego cudu który pełni rolę sędziego.
4. Gdy jeden cud ma kłopoty pozostali są zobowiązani mu pomóc.
5. Przeszłości cudów są tajemnicami o których wyjawienie pozostali nie mają prawa żądać.
6. Cudem może zostać tylko osoba zaakceptowana przez pozostałe cuda.
7. Ten kto raz został cudem - na zawsze nim zostaje.

Po wysłuchaniu wszystkich danych o królestwie Mediocris oraz duchach, Siedem Cudów Świata od razu wzięło się do pracy. Tym razem wszyscy zasiedli przy stole. Ich misje przebiegały w podobny sposób - była to strategia będąca wynikiem lat wspólnej pracy i zbliżonego poziomu.

    Strategia ta była bardzo prosta. Po wysłuchaniu danych Spriggan zbierał wszystkie informacje, które przechowuje w swojej bazie danych po czym przygotowywał taktykę działania.

**Archiwum** (jap. アーカイブ, *Ākaibu*; ang. Archive) to moc Spriggana, która korzysta z obszernej bazy danych. Pozwala użytkownikowi na przekształcenia informacji w magiczne dane, które następnie mogą być przechowywane. Umożliwia także dostęp do wcześniej zapisanych informacji, nawet historycznych wydarzeń. Koncepcja magii Archiwum pojawiła się stosunkowo niedawno, co czyni ją niezwykle rzadką. Za pomocą Archiwum z łatwością można przekazać komuś ważne informacje, dzięki czemu wróg nie jest w stanie się o nich dowiedzieć. Pozwala również na tworzenie połączeń telepatycznych. Taki transfer informacji jest również w stanie dostarczyć komuś informacje o potężnym zaklęciu. Prawdopodobnie taka szybka nauka zaklęcia sprawia, że jego użytkownik może go użyć jednorazowo, nie pamiętając niczego, co stało się podczas korzystania z niego. Poszczególne panele stworzone dzięki Archiwum mogą także służyć jako tarcza, bądź linia ofensywna.

**Spriggan:** Miasto Mediocris to miasto-państwo leżące na południu Asgardu. Co zabawne miasto to w całości zabudowane jest w zamku co tworzy z niego niezdobywalną fortecę. Ponieważ Archiwum potrafi tworzyć również i mapy Spriggan uzyskał dostęp do aktualnego podglądu na miasto. Miasto spowiła mgła, flora zmieniła się w broń odgradzającą fortece od granic swoich somsiadów, a niebo nad Mediocris stało się zielone.

Z kolei duchy to specyficzna rasa są niematerialne więc żadne obrażenia fizyczne na nie, nie podziałają. Jedyne co jest w stanie ich zranić to supermoce. Jednakże uważajcie ich podstawową zdolnością jest - Przejęcie, unikatowa moc pozwalająca im przejąć kontrolę nad ludźmi lub obiektami i wzmocnić ich właściwości. To właśnie to spotkało konsula. Ich moc jest więc na poziomie najsilniejszych adiutantów króla.

**Izaak:** Czyli dla nas to płotki.

**Spriggan:** Pojedyńczo tak. <zaśmiał się> Nie mniej pozwalam sobie przyjąć scenariusz iż każdy jeden mieszkaniec został już przejęty co daje im przeogromną liczbę wojowników z którymi nawet my możemy mieć problem, szczególnie, że naszym zadaniem jest uratować mediocrisian więc musimy się nieco tłumić swoje moce gdyż walczymy przeciwko cywilom.

**Stella:** Jak zwykle, ludzie niezwykle pomocni. <dodała sarkastycznie>

**Spriggan:** W dodatku Król Duchów jest legendarnym wojownikiem na poziomie legendarnych **Dwunastu Miesięcy**. Jego gama mocy pozwala nie tylko na przejmowanie najpotężniejszych wojowników swoimi urokami, ale również na kontrolowanie duchów. Jest czarodziejem tak pradawnym, że nawet ja nie mam pełnej wiedzy o ich możliwościach.

**Izaak:** Więc co proponujesz?

**Spriggan:** By w misję zaangażować wszystkich Siedem Cudów Świata, włącznie z Regulusem.

Informacja ta jednak wywoała spore wzburzenie wśród Siedmiu Cudów, Regulus był bowiem nie tylko najsilniejszym członkiem tej najpotężniejszej w Asgardzie grupy, ale również i najbardziej nieprzewidywalnym i najniebezpieczniejszym jej członkiem, a jego obecność powoduje działania, których nawet Spriggan nie jest w stanie kalkulować.

**Ariel:** Naprawdę mamy w swojej taktyce uwzględnić obecność Regulusa?! Przecież równie dobrze wtedy możemy atakować bez planu.

**Stella:** Może taki jest właśnie plan?

**Spriggan:** Rozumiem twoje wzburzenie, nie mniej jeżeli misja ma być udana jest to konieczne. <wzrócił się w stronę mistrza gildii> Izaaku jaka deycja?

**Izaak:** Skoro tak mówisz to zgoda. <uspokoił wszystkich swoim szerokim uśmiechem> Spokojnie biorę go na siebie.

**Spriggan:** Skoro Mistrz tak zdecydował rozpocznę przygotowania. Za pomocą archiwum prześle wam nasz plan gdy tylko go dopracuje. <po tych słowach Siedem Cudów Świata rozeszło się, a na spotkaniu zostali tylko Izaak, Stella i Spriggan>

**Izaak:** Stello, przeniesieś Mnie do Regulusa?

**Stella:** Wszystko dla Ciebie, Izaaku. <Stella dotknęła Izaaka i przeteleportowała go do odpowiedniej lokalizacji>

**Izaak:** Dziękuje!

**Spriggan:** Pani Stello, mogę o coś spytać.

**Stella:** Spytać? Taki mędrzec czegoś nie wie?

**Spriggan:** Nawet ja nie potrafię odczytać tajemnic wokół Pani.

**Stella:** Zapowiada się ciekawa rozmowa.

**Spriggan:** Jest Pani niezwykle potężna. Swoją siłą spokojnie przerasta Pani takiego staruszka jak ja.

**Stella:** A cóż to za fałszywa skromność?

**Spriggan:** Nie jesteś typem osoby polegajacej na ludziach. Izaak jest naprawdę obdarzonym charyzmą człowiekiem. Żyje wiele lat na tej planecie i spotkałem wielu królów, a on emituje czymś podobnym, nie mniej nie rozumiem czym takim zagarnął sobie uwagę kogoś takiego jak Pani.

**Stella:** Wiesz... Izaakowi przeznaczone są czyny, których nawet ty nie widziałeś ani nawet nie jesteś w stanie sobie wyobrazić przez swoją tysiącletnią wędrówkę.

    Tym czasem Izaak został przeniesiony do więzienia. Z przyczyn, których nie chcę wyjasniac na tym etapie - Regulus, As Siedmiu Cudów Świata większość czasu, którego nie spędzał na misjach - spędzał w specjalnie oddzielonej celi.

**Izaak:** Yo!

**Regulus:** Czego chcesz? <powiedział od niechcenia leżąc na kamiennej podłodze>

**Izaak:** Robota. Wstawaj, ciut się rozerwiesz.

Mistrz Gildii przykuł uwagę asa. Był to mężczyzna o ciemnej karnacji z kolczastymi, srebrnymi włosami oraz bursztynowymi oczami oraz mnóstwem blizn na swoim ciele. Oczywiście poza strojem więźnia najbardziej zaskakujący w nim był fakt, że był bardzo cienkiej postury, mocno odstając od muskulatury innych cudów.