Blizna/Historia

Blizna rodzi się w cichej uliczce między dwoma domostwami dwunożnych. Mieszka tam razem z swoją rodziną: matką Onyks i bratem Strzępom. Pewnej nocy budzi się kiedy jej rodzina śpi i wygląda za śmietników by podziwiać świat nocą po chwili jednak kładzie się i ponownie idzie spać wtulając się w matkę. Kociak budzi się drugiego dnia rano. Nie ma przy niej matki jednak wie że zaraz wróci ponieważ Onyks codziennie wychodzi przynosząc jedzenie.Kotka zastanawia się jak to możliwe że tak szybko zdobywa jedzenie i obiecuje sobie że kiedyś się dowie. Po chwili dostrzega matkę i czuje że wraca ona z pożywieniem. Wybiega więc na spotkanie z kocicą. Po chwili dołącza do nich brat kotki i zaczynają jeść. Po chwili kocurek na głos zastanawia się jak to możliwe że matka tak szybko znajduje jedzenie. Blizna pyta się więc matki czy kiedyś im pokaże po czym dostrzega chwilowy błysk niepewności w jej oczach który po chwili zniknął i kotka odpowiada pewnie że tak. Onyks zaraz po tym wstaje i idzie umyć swojego syna który jednak szybko się osuwa i bawi się kapslem. Matka podchodzi potem do córki i zaczyna ją myć. Blizna rozmyśla wtedy czy życie zawsze będzie takie łatwe.

Kotka w czasie jednego dnia z dzieciństwa zostaje obudzona przez brata. Kocurek mówi że jest Kłem - groźnym samotnikiem. Blizna chwile myśli o kocie o którym słyszała z opowieści. W końcu zniecierpliwiony kociak woła siostrę. Kotka więc zaczyna bawić się z Strzępom gdy nagle przelatuje nad nimi motyl. Kocurek zapomina o zabawie i zaczyna atakować stworzenie. Nie udaje mu się go jednak złapać przez co kotka zaczęła się z niego śmiać. Zdenerwowany Strzępa mówi że sama nie dała radu by go złapać. Kotka jednak przyjmuje wyzwanie i sprytnym planem łapię motyla. Brat żartuje sobie jednak że skoro ona ma motyla to on może zjeść rybę przyniesioną przez matkę. Rodzeństwo zaczyna się więc ścigać do zdobyczy. Kotka jednak nie za bardzo jest zachwycona ofertą posiłku i prosi matkę o przyniesienie czegoś innego. Kocica jednak odmawia. Blizna jednak dostrzega w jej oczach strach a później czuje że kłamię.. Jej brat mówi wtedy że poradzą sobie chwilę sami i wyciąga swoje małe pazurki które przykuwają uwagę jego siostry. Kotka spogląda na swoje które są dłuższe i ostrzejsze. Przyszedł jej pomysł na wypróbowanie jej w walce. Proponuje zabawę brat w miejscu gdzie nie będą dostrzegalni dla matki. Gdy dobiegają do miejsca mówi mu swój plan. Kocurek jednak odmawia więc siostra go prowokuje. Kociak więc się zgadza. Siostra informuje go by nie mówił nic matce po czym go atakuje i przecina kawałek jego skóry. Strzępa odpycha ją i kotka rani się o drut leżący niedaleko. Gdy wstaje widzi że jej brat uciekł i woła Onyks. Kotka zastanawia się jak oszukać matkę po czym przychodzi jej do głowy plan. Zaczyna więc swoje kłamstwo. Ku jej zdziwieniu matka wierzy jej a nie bratu. Kocica krzyczy na syna i mówi ze jutro nie dostanie posiłku po czym każe córce się położyć. Blizna dumna z siebie wykonuje rozkaz i idzie do legowiska.

Początkiem jesieni kociak budzi się w środku nocy z powodu deszczu. Wstaje i zauważa że jej matka zniknęła. Kotka zastanawia się czy kocica poluje w nocy a rano tylko chodzi po zdobycz. Blizna podejmuje więc szybką decyzje odnalezienia matki i wychodzi na poszukiwania. Po długiej wędrówce traci nadzieje że ją znajdzie jednak po chwili słyszy niewyraźne odgłosy kotów. Skrada się w tamtą stronę i zauważa matkę rozmawiającą z czarnym, masywnym kocurem. Samotniczka nie słyszy jednak rozmowy i postanawia zakraść się do kotów. Zauważa śmietnik za którym mogła by się schować. Przed nim widzi kolejny. Blizna chce więc pobiec za pierwszy a potem za drugi. Decyduje się że będzie biec kiedy przejedzie potwór by zagłuszyć jej bieg. Plan kotki przebiega dobrze gdy nagle poślizgnęła się. Na szczęście udaje je się zatrzymać i przysłuchuje się rozmowie. Matka kotki rozmawia z kocurem o kociakach. Blizna zastanawia się czemu jednak po chwili się wszystkiego dowiaduje. Okazało się że kot z którym rozmawiała jej matka jest Kieł, groźny samotnik a zarazem ojciec dzieci Onyks. Młoda samotniczka wścieka się na matkę i ignoruje wcześniejsze słowa ojca do matki że ich spotkania są niebezpieczne. Szał kociaka powiększa się gdy dowiaduje się że to Kieł poluje jednak dalej siedzi w ukryciu. Zastanawia się czemu matka im nie powiedziała. Dorosłe koty jednak po chwili odchodzą w przeciwnych kierunkach i kociak zostaje sam. Kotka postanawia nie wracać do domu ponieważ była zbyt wściekła na matkę i zmęczona. Podchodzi do kałuży z której przed chwilą pił jej ojciec i przez chwilę czuje jego nikły zapach który niemal od razu zostaje zabity przez deszcz. Blizna odwraca się i zauważa śmietnik pod którym postanawia się przespać. Chociaż myślała że nie prześpi całej nocy z powodu złości i smrodu jednak sen i zmęczenie wzięły górę nad kociakiem. Zasnęła więc z nosem przykrytym ogonkiem.

Gdy otworzyła swoje oczy ponownie był już dzień. Wstała i wyszła spod wielkiego śmietnika. Powoli rozejrzała się jednak nikogo nie zauważyła. Powoli wygięła się w łuk a później rozciągnęła się wysuwając łapki do przodu ziewając przy tym. Podeszła do kałuży z której piła wczoraj. Chociaż słonce świeciło od rana w wgłębieniu pozostało trochę wody. Szybkimi ruchami języka wypiła małą ilość wody. Usiadła i zaczęła się zastanawiać nad wydarzeniami z wczoraj. Dalej czuła urazę do matki i  nie chciała jej widzieć. Tyle czasu nas okłamywała –pomyślała. Spojrzała w kałuże i ujrzała swoje odbicie. Jej futro było w nieładzie. Szybkimi ruchami języka zaczęła lizać swoją klatkę piersiową. Gdy tylko skończyła przeszła do pleców. Gdy tylko skończyła wylizywanie futra poczuła burczenie żołądka. Wiedziała że jej matka je pewnie teraz pyszną żabę lub kurczaka. ,,O nie. Nie będę taka jak ona. Nie będę czekać aż ktoś przyniesie  mi jedzenie. Sama sobie coś znajdę”- pomyślała. Obróciła się w stronę zielonego kamienia. Podeszła bliżej w stronę pudeł i napięła mięśnie przygotowując się do skoku. Gdy tylko była gotowa skoczyła na najbliższe pudło a potem na kolejne. Nie wahając się wskoczyła na śmietnik. Druga połowa kamienia była otwarta. Wskoczyła do pyska kubła i zaczęła węszyć. Z złością stwierdziła że nie ma nic co  nada się do spożycia. Weszła ponownie na zamkniętą połowę a z niej skoczyła na ziemię. Ruszyła powoli w stronę drogi grzmotu.  Kiedy powoli dochodziła do końca jednej z ścian dwunożnych wyczuła nikły zapach. Z ciekawością powęszyła jeszcze raz. Zastanawiała się czy to nie zapach jej ojca jednak wczorajszy pachniał nie co inaczej. Kotka uznała jednak że to pewnie przez deszcz jego zapach wczoraj był mniej wyraźny. Pewnie kocur musiał dzisiaj tędy przechodzić by przynieść zdobycz matce- pomyślała. Gdy tylko przypomniała sobie o tym że jej rodzina już jadła ponownie zaburczało jej w brzuchu. Musiała zdobyć jedzenie jednak nie wiedziała jak. Nie mogła skręcić w lewo bo spotkała by matkę ani w prawo ponieważ gdzieś tam był jej ojciec. Została jej tylko jedna opcja.

**....................................................................................................................................................................**

***Ten element zostanie opublikowany po opublikowaniu książki...***

**....................................................................................................................................................................**

Blizna wstaje rano i rozciągnęła się na twardej gałęzi. Bo całej przespanej na niej nocy bolą ją mięśnie ale ponieważ nie czuje wczorajszego zagrożenia, schodzi z drzewa. Ponieważ jest głodna postanawia coś upolować w głębi lasu więc za[uszcza się dalej. Nagle czuje zapach kosa i skrada się do zwierzyny. Nagle ptak odlatuje i Blizna słyszy głośne i szybkie kroki niedaleko. Odwraca się ale już jest za późno. Jasnorude futro rzuciło się na nią i przygniotło do ziemi. Kotka usłyszała pewny siebie głos:

-Co robisz na naszym terenie?

Kotka zrzuciła z siebie napastnika i koty wdały się w krótką bójkę gdy nagle usłyszały kolejny głos: ,,Dość". Walczące koty obróciły się i samotniczka zauważyła dwie nowe postacie.

-Co robisz na naszym terytorium? –zapytała pierwsza kotka

-Polowałam –syknęła Blizna w odpowiedzi - już miałam dopaść ptaka kiedy on - wskazała
ogonem no rudego kocura i zaczęła mierzyć go zimnym wzrokiem- przyszedł i ją przepłoszył!

-Ne trzeba od razu zaczynać bójki. Można załatwić to pokojowo. –powiedziała znowu ta sama kotka

-To  szczurze łajno zaczęło!- odparła szybko.

W tym momencie kocur znowu zaatakował kotkę. Jednak cynamonowa kotka kazała mu iść natychmiast po przywódcę na co kocur niechętnie się zgodził. Gdy odszedł cynamonowa kotka powiedziała:

-Wpakowałaś się w wielki kłopoty.

-No chyba nie ja –samotniczka uśmiechnęła się szyderczo, wysunęła swoje pazury  i skoczyła na kocicę drapiąc ją w bok. Koty ponownie wdały się w bójkę, i również tym razem przerwał im kolejny kot. Tym razem była to duża szara kotka która zaczęła mierzyć samotniczkę lodowatym wzrokiem.

-Co robisz na naszym terytorium?! –zapytała szara kocica

-Szałwiowa Gwiazdo ta samotniczka polowała na naszym terenie! –odparła ruda kotka zanim Blizna zdążyła coś powiedzieć.

Samotniczka uznała że nie musi już odpowiadać ale kotka dalej czekała w ciszy. W końcu odpowiedziała z pogardą w głosie:

-Jak już ci powiedzieli twoi nędzni poddani polowałam.–powiedziała spokojnie –Chyba jesteś już za stara i głucha by pełnić rolę przywódcy. –powiedziała z szyderczym uśmiechem

-Odejdź stąd póki jeszcze może- kotka nie dokończyła ponieważ rude futro Morelowej Blizny przemknęło obok niej i rzuciło się na samotniczkę

Koty zaczęły się więc bić. Prawie natychmiastowo dołączyła do nich reszta. Blizna oberwała w bark jednak szybko odpowiedziała jednemu z napastników rozcięciem pyska. Cięła je wolno z wielką satysfakcje. Po chwili jednak wszystkie koty rzuciły się na nią i przygniotły do ziemi. Kotka wiedziała że nie da im rady więc zrzuciła napastników i uciekła. Słyszała wiele okrzyków radości jednak jeden bardzo dokładnie zapamiętała ,,Tchórz". Wypowiedziała je cynamonowa kotka. Blizna obiecała sobie że kiedyś da jej nauczkę ponieważ twierdziła że ta walka była nierówna.

**....................................................................................................................................................................**

***Ten element zostanie opublikowany po opublikowaniu książki...***

**....................................................................................................................................................................**

Pewnego dnia Blizna wracając usłyszała hałas na swoim terytorium. Gdy wyjrzała za róg zauważyła jakąś postać grzebiącą w jednym z jej kubłów. W tym momencie pojawiła się błyskawica i oświetliła futor kota. Blizna nie wierzyła własnym oczom kiedy okazała się że to była przywódczyni leśnych kotów. Blizna z żądzą zemsty rzuciła się na kotkę która była w kiepskim stanie. Po krótkiej bitwie spojrzała na nią z góry i brutalnie zabiła. Myślała że to koniec szarej kotki jednak po kilku dniach zauważyła ją żywą. Wtedy doszła do wniosku że każdy kot z lasu jest nieśmiertelny.

**....................................................................................................................................................................**

***Ten element zostanie opublikowany po opublikowaniu książki...***

**....................................................................................................................................................................**

Kotka postanowiła przyłączyć się do dzikich kotów aby być nieśmiertelną. Ruszyła więc do lasu. Zaczęła zastanawiać się nad kłamstwem jakim im powie. Po chwili plan już był gotowy. Upolowała po drodze mysz i wytarzała się w ziemi. Gdy była gotowa postanowiła pójść w miejsce bitwy. Wyczuła zapach kotów jednak nie był on świeży. Poczekała chwilę i usłyszała głos kotów niedaleko. Schowała się za krzakiem i czekała aż kotki podejdą. Kotki rozmawiały o obroży która dusiła przywódczynię. Samotniczka zauważając jednak że kotki się zbliżają. Gdy tylko ją zauważyły zjeżyły się gniewnie.

-Co to za zapach? Obcy kot! - odparła nieznana samotniczce kotka.

-Ja ją znam. Ostatnio kilka księżyców była na naszym terenie i wykradała zwierzynę! Teraz ponownie to robi!

-Złodziej zwierzyny?!

- To nie była uczciwa walka - wyszeptała Blizna.

- To nie była uczciwa walka? To niby jaka? Chronimy tylko naszych terenów i zwierzyny -odparła przywódczyni.

-Złodziej zwierzyny? -Zjeżyła się.- Oby to nie był jeden z samotników który pozbawił mnie moich... -pierwsza kotka zawiesiła się na moment - ...dzieci...

-Dzieci...-Blizna zaczęła świetnie udawać załamany głos\*- dla nich to robiłam... A teraz one nie żyją - spojrzała z sztucznym żalem na kotki, pierwszy raz od ich spotkania podnosi głowę.

-Dlaczego nie żyją? Anie jeden nie przeżył? - Odparła zszokowana przywódczyni

-Dwunożni.... zaczęli łapać koty.... Ostatnio pozamykali źródła pożywienia na moim terenie.... Gdy poszłam dalej i wróciłam jedne leżał martwy.... Był za słaby, nie mogłam go wykarmić... Zaczęłam więc szukać dalej pożywienia dla mojego drugiego kociaka... Zapuściłam się wtedy do lasu aby zapewnić mu szanse na przetrwanie... Wtedy zostałam zaatakowana przez was... Kiedy dotarłam już do domu.... leżał cały zakrwawiony.... Pewnie zabił go jakiś samotnik szukając pożywienia.... Nie wiedziałam ile to zajmie czasu.... Nie wiedziałam ze ktoś tu mieszka a już i tak miał mało siły... Bałam się że nie dam rady go przypilnować a zarazem złapać coś do jedzenia.... Wtedy myślałam że tam jest bezpiecznie.... Najwyraźniej się myliłam...

-Dlaczego pomyślałaś, że tutaj jest bezpiecznie..? -zapytała mniejsza kotka

-Zauważyłam
jak się o siebie troszczycie...

-Masz rację, u nas każdy troszczy się o każdego -odparła.

-Właśnie dla tego to przyszłam teraz... Nie chce znowu
przechodzić przez taki koszmar.... Proszę -Samotniczka przesunęła nosem mysz w stronę kotek- To dla was...Chciałabym -zatrzymała się na chwilę - Chciałabym dołączyć do waszej grupy...

-Ty... Chcesz do nas dołączyć? - Blizna ucieszyła się że jej kłamstwo zadziałało - Wtedy będziesz musiała odrzucić życie samotnika, iść według reguł, dzielić się zwierzyną oraz przestrzegać kodeksu wojownika.... - Blizna postanowiła się na to fałszywie zgodzić. Nie chciała przestrzegać reguł ale kolejne kłamstwo nic dla niej nie znaczyło, chciała być tylko nieśmiertelna. Ruszyła więc za kotkami i została zaprowadzona do obozu. Wszystkie koty spojrzały na nią z pogardliwym wzrokiem.