Nograd

Othkanie

Trintan

Graham

Behavor

Thalan

Danteez

Argexes

Kreenal

**Królestwo Nogradzkie** było państwem położonym na Wielkim Lądzie, powstałym w roku 0 r. Podzielone zostało na 7 gubernatorstw, a władzę sprawował w nim król (w czasach absolutarnych nadaster). Jego stolicą był Nomer. Nograd słynął z otwartości na wszystkie rasy i szybkiego tempa rozwoju technologii parowej.

## Historia

### Pierwsze wieki

Królestwo Nogradzkie powstało w roku zerowym, według legend po tym, jak Adveni opuścili Wielki Ląd, edukując i zostawiając żyjące na nim rasy samym sobie. Nad rzeką Nogre założono pierwsze miasta, np. Quandrę, Antaib czy ówcześnie największe miasto i stolicę nowopowstałego państwa, Nomer. Pochodzenie nazw pierwszych osad nie jest znane, historycy nogradzcy próbowali je powiązać etymologicznie, jednak nieskutecznie. Wiadomo, że najlepiej na tamte czasy wykształceni ludzie zaczęli zdobywać większe wpływy, a największy z nich, Graham, został pierwszym królem Nogradu. Pozostali wysoko postawieni mieszkańcy utworzyli pierwszą arystokrację, a słabiej wykształceni zajęli się rybołówstwem, hodowlą i rolnictwem, dołączali także do pierwszej armii królewskiej, powoli łącząc miasta i stabilizując sytuację w kraju.

### Pierwsze wojny

Państwo musiało ustalić swoje granice, przy czym nie do uniknięcia były konflikty z innymi ludami. Rasy rozpierzchły się po Wielkim Lądzie, jak np. Zahraanie, a bliżej Nogradu, powstały państwa Othkanii i Norii, zamieszkane przez Norian i Othkan. Podobnie jak państwo Grahama, były to monarchie, które po kilkudziesięciu latach zgromadziły armię i rozpoczęły walkę o dominację na południu kontynentu. Żołnierze w służbie tych krajów wyposażeni byli zazwyczaj w metalowe miecze, rzadziej w durytowe, a także drewniane tarcze, gdyż wówczas nie była jeszcze rozpowszechniona sztuka wydobywania i przetapiania metali, tym bardziej nie technologia parowa czy choćby mechaniczna. Pierwsza wojna, zwana Wielką Wojną Ras, według kronikarzy miała trwać ok. 40 lat i pochłonąć wiele tysięcy istnień. Pierwszy w znanej historii traktat pokojowy podpisano w Antaibie, gdzie spotkali się król noriański, Elrang I, monarcha othkański, Taphein, a także Graham I. Wytyczono wówczas pierwsze granice tych państw, mniej więcej przypominające granice w 1016 r. p.p.n.. Stworzyło to nowe problemy, gdyż na północy Norii i Othkanii o swoje tereny zaczął walczyć kiełkujący Chanat Chilijski, Karrid i inne państwa. Nograd natomiast, pogodzony z sąsiadami, zaczął prosperować. Zaczęły powstawać nowe metropolie, takie jak Tiltover, Argexes czy Behavor. Powstały pierwsze łodzie i niedługie szlaki handlowe. W Nomerze powstał pałac królewski z prawdziwego zdarzenia i protoplasta Banku Centralnego. Wynaleziono trunki, sztukę blacharstwa, przetapiania metali, pierwsze, prowizoryczne mechanizmy. Za czasów panowania Grahama II, wykryto obecność pary wodnej, powstały pierwsze prace naukowe na jej temat. Postęp technologii musiał przyspieszyć w latach 211 - 246 r. p.p.n., w czasie wojny nogradzko - othkańskiej, zakończonej traktatem w Tarnolaggu. Jeszcze za Doneghala I, powstał silnik parowy, otwierający most zwodzony w Nomerze.

### Era Raclixa

Po bezdzietnej śmierci Doneghala I, rozpoczęła się walka o tron między arystokratami, trwająca dwa lata. Jednym z nich był Raclix, ,,człowiek nieznanej rasy", urodzony ok. 150 r. p.p.n.. Był on Advenem, synem Adclixa, opiekuna ostatniej armady mechanoidów. Rodzina ta była ostatnią, jaka pozostała na Wielkim Lądzie po odejściu Advenów. Adclix uważał, że tylko ich rasa zasługuje na władzę nad światem, a zadanie osiągnięcia tego celu powierzył Raclixowi. Ten, wykorzystując swoją inteligencję, wpływy oraz własną armię, pokonał pozostałych rywali i w 276 r. p.p.n. obwołał się nowym władcą Nogradu, zwanym niekiedy również imperatorem. Jego rządy nacechowane były brutalnością, tłumieniem strajków i buntów, licznymi morderstwami, lecz także rozbudowywaniem potęgi militarnej państwa. W 304 r. p.p.n. Raclix wypowiedział wojnę Norii. W 306 r. p.p.n. noriańscy szpiedzy podpalili i zniszczyli Advekoran, pozostałości po dawnym, adveńskim mieście. Wywołało to wściekłość dyktatora i zachęciło do dalszej ekspansji. Niespełna osiem lat później do konfliktu przyłączyła się Othkania, zaczynając Drugą Wielką Wojnę Ras. Raclix zaplanował podbicie nie tylko sąsiadów, lecz także dalszych krajów, Chilli, Karridu, Gauny, Związku Zahraańskiego czy Kana-Quel. W 372 r. p.p.n. Walkor Trintan, jeden z doradców króla, spróbował przeprowadzić zamach stanu, lecz nieskutecznie. 14 lat później, wojska Advena zwyciężyły pod Pandewą, ostatecznie pokonując Norię. Mijały lata, a Raclix żył dalej dzięki adveńskiej długowieczności, co wzbudzało niepokój obywateli i wzniecało strajki, takie jak te po przemówieniu Talona Soltaera na zakończenie ,,wieku Raclixa" w roku 400. Gdy armia mechanoidów zaczęła zbliżać się do stolicy Othkanii, Otahband, w Behavor wybuchł strajk, brutalnie stłumiony przez milicję i mechanoidy. Miasto zamieniło się w pobojowisko, a wydarzenie to nazwano ,,zapaścią w 33.". W 434 r. p.p.n., rok po strajku w Behavor, zaczęła się bitwa o Otahband. Mechanoidy i oddziały zawodowe, wyposażone w pierwsze parostatki i działa moździerzowe, zdawały się zwyciężać z mniej postępową technologią Othkan, jednak kilkanaście miesięcy później w samym Nogradzie zaczęły mieć miejsce niesprzyjające wydarzenia. Strajki i bunty w różnych miastach, połączone ze zdradą wyżej postawionych urzędników i generałów, połączyły się i doprowadziły do wojny domowej, nazywanej Wielkim Buntem Społecznym. Armia mechanoidów musiała powrócić do kraju, a Raclix był zmuszony bronić się w pałacu imperatora w Nomerze. W 436 r. p.p.n., po szeregu starć, oddziały partyzantów pod dowództwem zbuntowanego arcyadmirała Zaina Vonrega zgromadziły się pod Quandrą w delcie rzeki Nogre. Raclix wysłał większą część oddziałów, by ostatecznie zniszczyć wrogą grupę. Gdy doszło do bitwy, Vonreg wspólnie z towarzyszami zniszczyli tamę, a wody Nogre uderzyły w maszyny i zniszczyły wojsko tyrana. Ostatecznie, ludzie przeprowadzili szturm na pałac i obalili Advena, kończąc Drugą Wielką Wojnę Ras i rozlew krwi. Zain Vonreg został wybrany na nowego króla, a ten powołał nową instytucję ustawodawczą, ograniczającą władzę króla, radę dworu. Powołano poborową Armię Dworu, a także wycofano okupację Norii, dzięki czemu państwo wróciło na mapy. Raclix wspólnie ze swoimi kultystami, ranny i załamany, przeniósł się na Górę Raclixa, powoli realizując nowy plan.

### Odnowa

Po zakończeniu panowania Raclixa, zaczął się czas Ery Odnowy. Na cześć wielkich buntowników Walkora Trintana i Talona Soltaera ufundowano miasta Trintan i Soltaer, a w 450 r. p.p.n. odbył się Pierwszy Zjazd Półwiecza, spotkanie władców wszystkich państw Wielkiego Lądu, odbywające się w Oazie Hro'agena na Pustyni Środka, w tym samym roku stworzono oficjalną Konstytucję Królestwa Nogradzkiego. Po śmierci Vonrega I w 478 r. p.p.n., córka mężczyzny, Olze Vonreg, wyszła za Rakoona Varsinga, rozpoczynając tym samym rządy dynastii Varsingów. Stopniowo, dzięki wsparcu rady dworu, zrestrukturyzowanej Milicji Nogradzkiej i nowym instytucjom, Nograd zaczął się odbudowywać i odnosić sukcesy w dziedzinie technologii parowej, powstały pierwsze parostatki i parowozy. W 536 r. p.p.n. ustanowiono nowe święto, Dzień Upadku, upamiętniające obalenie starego tyrana, a 13 lat później, ukazały się pierwsze wydania powieści Rouge'a Cramsina, ,,Krwawe Lata", odkrywające wszystkie zbrodnie z czasów Drugiej Wojny. Nograd stał się także jednym z państw, w którym działał nowy Gang Nokturnu, a także na jego terenie zawiązano Syndykat Łowców. Większość państw kontynentu zawiązało współpracę handlową i dyplomatyczną z rządem nogradzkim.

## Źródła

* *Góra Raclixa: RolePlay*
* *Góra Raclixa: RolePlay. Wydanie rozszerzone*
* *Dekada Prauna*