Kebrzaiggo... Czyli spustoszenie mózgowe

**Kebrzaiggo... Czyli spustoszenie mózgowe** - Jest to opowiadanie science fiction autorstwa uznanego pisarza Anastazego Kałowicza. Na dzień premiery czyli 28 maja 2020 roku było największym projektem w jego dorobku.

Ponoć prace nad opowiadaniem zaczęły się już w Styczniu 2020 roku. Autor postanowił zrezygnować z dotychczasowej formuły zwykłego spisania prawdziwej historii z jego życia lub kogoś znajomego, sięga głębiej. Stwarza świat składający się z prawdziwych oraz fikcyjnych postaci które przeżywają przygody w świecie nie tak odległym od naszego. Wchodzi w nieznane mu dotąd sfery science fiction by opowiedzieć historię jakże prostą ale co ważniejsze, przekazać ukryte w niej przesłania na temat bezsensu i sensu.

Wskazówka: Liczby w tekście to nic innego jak przypisy.

**KAŁOWICZ COMPANY**

**Kebrzaiggo…**

**Czyli spustoszenie mózgowe**

**Anastazy Kałowicz**

### Wstęp1

Chuj nie wstęp… Na chuj są wstępy? Dla jakiś pozerów bez dobrego gustu. Dla idiotów co nigdy nie będą fajni bo są głupi i nikt ich nie lubi. W ogóle kto czyta wstępy? Hej ty! Na chuj to czytasz? Jesteś tu po to żeby pochłonąć się fabułą a nie jakimś pierdoleniem we wstępie. I co ty tu jeszcze robisz?(…) Naprawdę nie możesz odpuścić sobie tego pierdolenia we wstępie? Kiedyś gdy ludzie byli normalni do była komuna a teraz to są nienormalni. To znaczy… Jebać komunę, komuniści nie byli normalni… Chociaż oni przynajmniej potrafili usiąść z człowiekiem i się napić… Nie wiem czy się bali że jak nie będą pić to się okaże że są przeciwko partii? Co mnie to w ogóle obchodzi? A ciebie tym bardziej! Już mi tu zapierdalaj czytać do pierwszego rozdziału! (…) A w ogóle to dzisiaj miałem ciekawą przygodę. Poszedłem sobie wzdłuż drogi i patrzę a tam mój pożal się sąsiad2… No to ja w krzaki żeby mnie nie zauważył. Siedzę tam i siedzę jakaś Renata3 tam się przetacza coś mówi po pijanemu ja jej zazdroszczę bo jeszcze Wina4 nie tknąłem tego dnia co jest ewenementem… No ale się skończyło, co ja mogę zrobić? No i tak pogrążyłem się w tej zazdrości że aż mi ten sąsiad z oczu zniknął więc poszedłem tam do niego na działkę i sobie myślę A CHUJ! Zajebię coś kleptomanowi to sobie wziąłem wideł sztuk 3 i łopat marki Fürskars i popylam do domu. Ale tam tak patrzę się na to, przyglądam a to mój sztyl co mi zniknął tydzień temu w tajemniczych okolicznościach jak odkopywałem jakieś szczątki nad stawem. Kurwa myślałem że to duchy, się zesrałem prawie a to znowu ten jebany kleptoman mi podpierdolił. A myślałem że kiedyś z tego wyrośnie… No ale kurwa po chuj ja ci to opowiadam jak to ma chuja do tekstu do kurwy twojej starej najebanej5? Bo ty nadal to czytasz zamiast łaskawie przewinąć do pierwszego rozdziału… Spokojnie, nie będę ci zakłócał spokoju w trakcie czytania. No kurwa przysięgam, słowo harcerza… Dobra masz mnie! Pierdolę harcerzy, są tak samo pojebani jak ruska armia. Dostają jakieś odznaczenia za ucięcie gałązki albo rozpalenie ogniska. No przepraszam bardzo, tak ciężko jest rozpalić ognisko? No ciężko kurwa? A nie… Bo to zaraz odznakę trzeba pierdolnąć żeby się dzieciak chwalił jaki on to zajebisty nie jest a później najebany do domu po nocach wraca wyzywając jakiegoś biednego menela żeby mu śmieci ze śmietnika nie wykradał. Wstyd po prostu. Skoro to czytasz to chyba lubisz harcerzyków… To nie dobrze, harcerze to cioty, pewnie oglądają systematycznie igrzyska6 i im się później w dupach przewraca. No tak… Jak inaczej wytłumaczyć ich zjebanie umysłowe? Przecież igrzyska to jakaś paranoja ze spasłodupcami na motorach7 na czele. Czysta propaganda anty uczciwym ludziom którzy grzecznie i kulturalnie spędzają czas siedząc na dupach w domu przed telewizorem i opierdalającym jakieś Tanie Wino moje siarczane8. A! A propo siedzenia w domu! Ponoć niektórzy wypasają się tam do tego stopnia że później nie mogą wyjść z pokojów. W gruncie rzeczy fajnie tak wpierdalać… Lubisz kebaby? Oto jest pytanie… I w ogóle to spierdalaj czytać pierwszy rozdział bo mi się strona kończy… No już, spierdalaj sobie stąd. No, no. Już papapapapapapapa. Chuj ci na drogę.

1 Lepiej wiedz kim jest autor tego dzieła: https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Anastazy\_Ka%C5%82owicz

2 Stachu Klopczyk https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Stanis%C5%82aw\_Klopczyk

3 Renata Przydupas Orzyganiec https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Renata\_Przydupas\_Orzyganiec

4 Szanuj lepiej wino jeżeli chcesz zrozumieć autora

5 Oj twoja stara najebana jak to śpiewał Hubert C.

6 Igrzyska nie są do oglądania tylko do nienawidzenia. Patrz hit grupy The Toitois „Igrzyska”

7 Spasłodupiec na motorze – Cytat od pani Honoraty. https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Honorata\_Stanis%C5%82awa\_Srucz

8 Cytat z opowiadania „Sikory Forever”

str. 3

#### Rozdział I

Ciemny korytarz rozświetla się jak gdyby ktoś włączył światło. Tak, to właściciel noclegowni właśnie wyszedł z klatki schodowej. W ręku trzyma łańcuch który ciągnie się za nim po dywanie wydając niezbyt przyjemny dźwięk podsuwający na myśl stare złe czasy kiedy to na wojnie rodzice wydzierali swoje dzieci z domów by rzucić się w natychmiastową ucieczkę, a te dzieci trzymały się czego mogły bo nie chciały opuszczać swoich domów i sunęły paznokciami ciągnięte żywcem w nieznanym kierunku. Właśnie taki dźwięk wydawał ten łańcuch. Od gołych ścian odbijał się głuchy ale jednak charakterystyczny tupot. Zwolnił nagle i zatrzymał się przed drzwiami numer 379. Westchnął jakby czynność ta była zbyt monotonna i rutynowa. Podniósł rękę i zadał 3 uderzenia starym drewnianym drzwiom odejmując im 20 hp z i tak niewielkiej już wartości. Krzyknął głośno aż tynk sypnął się ze ściany na korytarzu – Otwieraj! - Nie usłyszawszy odpowiedzi uderzył jeszcze raz zdecydowanie aż się siódemka odwróciła na drzwiach. – Otwieraj złamasie! Za długo to trwa! – Nagle ze środka usłyszał jakby próbę otworzenia okna. Wtargnął zatem przy użyciu swojego lewego barku i zobaczył skacowanego lokatora leżącego na parapecie jakby bardziej wymiotował niż uciekał.

- To koniec Eustachy. Masz mi zapłacić za czynsz lub odrobić go na kuchni. Wybieraj. – Zagroził zmarszczony na mordzie właściciel ośrodka.

- Panie łaskawy, daj mi jeszcze chwilę. Umyć się muszę i na kuchnię schodzę. Do tego czasu przecież nie zginę.

- Kuchnia już czeka a jak nie ruszysz teraz co cię łańcuchem zdzielę!

- Łańcuchem nie prać proszę! Już więc idę bezduszny Behemocie.

- Już mi do kuchni zgrzybiały szrocie!

- Na mnie chcesz zarabiać krocie?

- Tak ze mną rozmawiasz? Rymy ci w głowie? Za pysk cię wyprowadzę!

Wtem Właściciel wziął za pysk lokatora i wyprowadził.

- Zesłać na kuchnię. Jak na sybir jakiś. Tak mnie traktują. Nędzny Hotelik taki. Stoję tu przy garach, w zlewie talerzy chmara, głowa mnie nawala, jakiś babsztyl obok się wyżala. Nie zniosę tego! Dziś w godzinie zero, gdy czarne będzie niebo, zniknę gdzieś daleko. Jadźka kurwa zamknij ryj!

- Sam zamknij ryj! Ja tu mówię załamana! Słuchasz mnie w ogóle? On mnie traktuje jak szmatę….

- Ona tak pierdoli że aż łeb mnie boli. Nie da mi pomyśleć głupia baba, wiecznie o pierdołach ona gada. Na czym ja skończyłem moje myśli? Gdzie mi biją dzwony? A! Pierdoliłem farmazony! Dziś spierdalam z tego Auschwitz. Obecność moja tutaj na nic. Moje długi niech przejmą inne tego gnoja sługi. Alem to wymyślił, aż zapalę szlugi! Jadźka daj no szluga! Przede mną droga długa!

- Ty nie jesteś normalny. Mógłbyś przynajmniej zostawić dla siebie to co myślisz! Czy ja to muszę wszystko słuchać!? Ty pojebie!

9 ☺

str. 4

- Ona na nic mi się nie nada. Nie da szluga to niech spada… Wnet poszukać muszę moich rzeczy, jak mnie szefu zobaczy to się nie ucieszy. One szybko muszą być zabrane zanim kutas skończy drugą zmianę!

- Czyli uciekasz Eustachy? Zostawisz mnie samą w tym pierdolniku!? Z tą całą patologią?

- Ta kobieta spisana jest na straty. W życiu nie pisane jej rabaty. Szkoda mi jej trochę jednak, chodź też masakrycznie mnie dziś wpienia.

- Ja naprawdę myślałam że to jakiś twój rodzaj humoru. To całe pierdolenie o Szopenie10. Ale mówisz mi to prosto w twarz i nie wydajesz się tym skrępowany. Mógłbyś mi przynajmniej odpowiedzieć normalnie, po ludzku! A nie w trzeciej osobie jakimś rymem pierdolonym! – Rozpłakała się.

- Nic tu po mnie droga damo, nie będę robił tu za darmo.

Młodo wyglądający człowiek wyszedł z kuchni. Skierował się na pokoje ale drogę zaszedł mu kucharz. Ten popatrzył się z pogardą lecz ominął młodo wyglądającego postury brokuły… Tzn. o posturze szczypiorku bo on jest taki malutki, śmieszny. Kucharzowi jednak nie spodobało się leserstwo pracownika niższego szczeblem i ukradkiem skierował się do kierownictwa. Eustachy pędem ruszył do swojego lokum. Podartą skarpetą sunął po dywanie co skojarzyło mu się ze starymi czasami kiedy to na wojnie dzieci… Nie było czasu na myślenie. Mija pokoje jeden za drugim,35, 36, 3L, 38… Nie może znaleźć swojego. Jeszcze rano ten pokój tutaj stał, pamiętał go przecież. Nikt mu nie wmówi że jest chory psychicznie i pokój numer 37 nie istnieje11. Na oświetlonej ścianie korytarza pojawia się cień. To zastępca kierownika z pasem w ręku którym niebezpiecznie uderza o dłoń jakby ktoś bił kogoś z plaszczaka raz na 1,5 sekundy. Decyzja jednak została podjęta, Eustachy wie, że nie wróci do kuchni pracować z Jadźką bo nabawi się udaru mózgu, musi działać. Chwyta doniczkę z końca korytarza i rzuca w zastępcę kierownika raniąc go boleśnie i łamiąc nos. Eustachy zauważa uchylone drzwi. Nie ma wyboru więc chowa się w tym pokoju. Już na wejściu przeraził go ohydny swąd nie mytej bielizny oraz przydusił grzyb na ścianie. Delikatnie zbladł a nogi się pod nim ugięły. Spadł.

- To to czego szukałem, torba z moim arsenałem. Musieli mnie przenieść do tego pokoju, szuje nieczyste, ale zaznam spokoju. W torbie mam kanapeczki więc spokojnie mogę zabrać się do ucieczki.

Eustachy delikatnie, na palcach wymyka się z pokoju 3L12 i mija ogłuszonego zastępcę kierownika. Do wyjścia prowadzi tylko jedna klatka schodowa. Po drodze jednak sunie o dywan i na myśl przychodzą mu stare czasy wojny i dźwięk paznokci suniętych po powierzchni. Nie ma czasu jednak o tym myśleć. Sprawnie zbiega po schodach nie robiąc przy tym wielkiego hałasu. Sukcesywnie omija klientów ośrodka oraz kucharza i kelnera. Idzie w stronę drzwi wyjściowych ale drogę zachodzi mu Jadźka.

- Ty pierdolony samolubie! Sam chcesz uciec z tego pierdolnika? Nie możesz tego zrobić! Ja też mam marzenia o lepszym życiu. Mąż mnie bije, teściu gania z siekierą. Moje życie jest porażką. Idę z tobą!

- Wóz albo przewóz mówią czasem, nie ma mowy, zaleję cię dziś kwasem! – Sięga do kieszeni, po chwili zmienia minę na milszą. – Kwasu nie mam dziś niestety, nie pozbędę się kobiety. Chodź więc za mną proszę, już nie będziesz żyć pod kloszem.

10 Swoją drogą nazwa drugiego albumu People Of Doom

11 :D

12 ☺

str. 5

Eustachy złapał Jadźkę za rękę a drugą podrapał się po uchu a następnie złapał za klamkę. Starannie i bez zawahania otworzył drzwi skąd oślepiło go dawno tak mocno nie rażące światło. Spędził w ośrodku ostatnie miesiące ale dzisiaj już się to zmieni. Wyszedł za drzwi.

- Dobrze Jadziu, słowa dotrzymałem. Dalej musisz iść już sama więc nie świrując pawiana, nie dziel się swym żalem. Jesteś wolna, idź w swoją stronę. Nie bądź mym ogonem.

- Dzięki ci za to. Oby ci to bóg wynagrodził – Powiedziała po czym poszła w przeciwną stronę.

Eustachy skierował się w stronę centrum. Istot na ulicach jest sporo, chodzą tam i z powrotem. Ich twarze równie ponure co klientów ośrodka. To nie dziwne, to jeden gatunek. Im głębiej w centrum tym ich więcej. Nie wiarygodnym jest, że mieszczą się w tym mieście. Eustachy przemierza chodniki nie posiadając nawet obuwia. Po godzinie tułaczki przysiada na chodniku i zjada kanapki. Te są znakomite, w końcu z najlepszej konserwy dostępnej dla niskiej klasy robotniczej. Przechodnie patrzą się z pogardą jak na zbłąkane zwierzę. Z zaułka wychodzi postać.

- Hej ty! – Głośno szepcze nieznajomy.

- Jem nie widzisz? Zakłócać mi spokój się nie wstydzisz?

- Co ty pierdolisz?

- Co najwyżej wpierdalam. To kanapeczki z mięsem. Rozkoszuję się każdym kęsem!

- Jesz to świństwo? Przecież to ze szczurów.

- Zatem dobre są te całe szczury. Mógłbym zjeść tego całe góry!

- Stary, pierdolisz farmazony. Nie widzisz, że karmią nas gównem? Sami wpierdalają wędzonego łososia a nam odmęty ścieków sprzedają.

- Jakim nam proszę pana? Pańska osoba mi nie znana.

- Brajan jestem, miło mi. Nam to znaczy wyrzutkom społeczeństwa.

- Nie znam takich.

- Nie udawaj. Widzę po tobie. Co to za ubranie? Co to za smród z gęby?

- Moja gęba, mój smród. Lecz nie doskwiera mi przynajmniej głód.

- Widzę że jesteś nowy na ulicy. Nie utrzymasz się z tym podejściem. Pamiętaj, oni na ciebie patrzą. Zniszczą cię samym spojrzeniem. Te kanapki na długo ci nie starczą.

- Mówi do mnie Brajan proszę państwo. Doktor przypisał ci już lekarstwo?13

- Wkurwiają mnie te legendy o Brajanach. Wierzysz w nie? I przestań rymować!

- Raz, dwa, Freddy już cię ma…14

13 Foka – Doktor Uj lub ADHD

str. 6

- Żegnaj frajerze. – Brajan odszedł.

Eustachy jakby dumny z siebie cieszy się do nieba ruszając szczęką w celu zmielenia pokarmu znajdującego się w jego ustach. Z Nienacka zawiało mu chłodem po dziurawych skarpetach i odczuł zbliżający się wieczór. Zawinął resztki kanapek w zeszłoroczne wydanie playboya i skierował się dalej na miasto. Z czasem zawiewa coraz zimniej a Eustachy postanawia schronić się w najbliższym Sautaran Kebab.

- Dzień dobry. Co podać? Danie dnia być kebab w kiszka na ostrym. - Pyta obcoziemiec.

- Macie tu sracza?

- Szot spawacza, 7 zeta za szota. Czy do tego kebab z szopa pracza?

- Kibel! Po kebaba wrócę, stać mnie na to. To dar dla biednych, od Boga, ale póki co zamknij mordę obca szmato.

- Na końcu w prawo. Pamiętać zetrzeć po sobie.15

Eustachy skierował się w tym kierunku. Na miejscu załatwił standardowy pakiet czynności toaletowych po czym przeszedł to wyczerpującego procesu myślenia.

- Dziś nocować będę w kiblu, tak Eustachy, kibla pilnuj! Przedstawiciel wyższej klasy niższej nie poskąpi sobie kanapki pysznej. Gdzie ja ją schowałem? Chyba…

Wywód do samego siebie przerwał mu nieznany osobnik który właśnie wtargnął do pomieszczenia.

- O kurwa ale jebie! – Wyszedł.

- Co za chuje mi tu wchodzą, zaraz potraktuję ich przemocą. Trzeba znaleźć sobie inne miejsce. Jakieś w odwiedzinach niezbyt częste.

Szczypior patrzy się po ścianach i podłodze. Później w lustro, ale się odwrócił bo nie chce na siebie patrzeć. Kabiny, pisuary, zardzewiałe krany. A na górze pod sufitem wentylacja. Duża, pojemna, tak jak kiedyś oglądał w filmach. Pomyślał sobie że w gruncie rzeczy to dobry plan więc wszedł do jednej z kabin i stanął na klopie. Zdjął kratkę zasłaniającą otwór, sprawdził stabilność i wytrzymałość konstrukcji po czym zaczął się wspinać do góry.

- Trochę ciasno jednak w środku, no i pizga jak w trzynastym piątku.16

Zaczął czołgać się wzdłuż wentylacji. Powoli bo powoli, ale po cichu. Nie dość że w środku piździ to jeszcze niesie smrodem z toalety. Wnet za rogiem kratka. Jakieś pomieszczenie. Eustachy zbliżył się do niej i zobaczył biuro kierownika kebaba. Rozmawiał z jakimś typem o obcej karnacji i nietutejszym akcentem.

14 Cytat z Koszmaru z ulicy wiązów

15 ☺

16 Piątek trzynastego… Ale kurwa nie oglądałem (póki co) to nie wiem czy tam pizga.

str. 7

- Wy tu na tej planecie nie rozumiecie co to jest prawdziwy biznes. – Mówi obcoziemiec. – W prawdziwym biznesie nie liczy się tylko zysk i dojenie ludzi. Wasze malutkie główki tego nie pojmują. Prawdziwe pieniądze i korzyści płyną z wojny mój drogi Andrzejku.

- Czasy wojny już minęły. A biznes to właśnie kasa. Bez kasy nie ma biznesu. Mamy czas pokoju więc wszystko co mi zostało to podłe wyzyskiwanie biedaków.

- Ty nie rozumiesz mały człowieczku. Wojna się nie skończyła. Ona tylko zmieniła swoją formę.

- Gaurfinni, jak z taką polityką mam zarobić w tym biznesie? Ja potrzebuję zwiększać grono klientów.

- Od dzisiaj nie patrz na to, ja ci płacę…

- Co za pierdolenie, idę dalej, bo od tych pierdół nabawię się choroby trwałej. – Mruknął pod nosem ukryty Eustachy.

Zaczął przeciskać się dalej przez wentylację. Czołgał się, aż zobaczył kolejną kratkę. Zbliżył się i spojrzał. Tam druga kuchnia i ludzie w maskach oddechowych. Nie byłoby w tym nic dziwnego aż do momentu realizowania bieżącego zamówienia.

- To nowość. Szefu właśnie negocjuje licencję na wprowadzenie Kebrzaiggo z tym legendarnym Gaurfinnim. – Mówi jeden pracownik do drugiego.

- Wierzysz w te licencje? Bo mi się nie chce. Chodź lepiej nie mówić o tym głośno. Rób swoje a będziesz miał stabilny stołek.

Obecny w systemie wentylacyjnym spojrzał na przygotowywany posiłek. Z każdym momentem coraz bardziej przeraża go to co widzi. Pracownik wyjął banana i zaczął owijać go mięsem na kebaba. Owinął go dość sporo bo dość równo i precyzyjnie. Owinięty owoc położył na cieście, tam zalał sosem czosnkowym i dodał trochę śledzia ze słoika. Na to wszystko delikatnie ogórka po czym zawinął w ciasto. Drugi pracownik podał tacę i przeźroczysty napój gazowany z zielonej butelki17. Eustachego sparaliżowało, takiego wynalazku jeszcze nigdy na oczy nie widział. Tak się zaczął trząść, że po blasze roznosił się dygoczący dźwięk. Pot zalał mu twarz a w myślach odmówił już modlitwę do wszystkich znanych mu bogów. Z przerażenia zaczął lekko jęczeć aż pracownicy zwrócili uwagę na odgłosy. Szybko złapali kontakt wzrokowy z niechcianym gościem. Eustachy zaczął spierniczać wzdłuż wentylacji. Słychać go już wszędzie. Przeszedł nad kolejne pomieszczenie i konstrukcja się pod nim załamała. Spadł na obcoziemca widzianego zaraz przy wejściu do lokalu. Szybko ogarnął się i wybiegł na zewnątrz. Z sąsiedniego pomieszczenia za nim wybiegło również dwóch pracowników Sautaran Kebab. Jest już ciemno. Eustachy biegnie ile sił. Skręca na schody w podziemia po starym metrze. Zastał go obraz nędzy i rozpaczy. Zobaczył jednak, że nie zgubił ogona dlatego postanowił skoczyć na tory i biec wzdłuż nich. Jego kondycja zdaje się być dużo lepsza od tamtych, bo szybko zostawia ich w tyle. Wybiega na najbliższej stacji metra po czym skręca w zaułek i chowa się w cieniu. Spostrzegł się też, że zgubił gdzieś kanapki.

- Panie złoty, daj co łaska ja tu z głodu umieram. – Zabrzmiał kobiecy głos.

17 Sprite

str. 8

- Pieniędzy nie mam, mam za to wiedzę okrutną jak mniemam. Nie wiem komu się podzielić, tej prawdy nie ma jak wybielić. Jest przerażająca i jak wiejska opalenizna rażąca.

- Eustachy ty zjebie!

- Jadźka, tylko nie to. Znów mnie spotkało czyste zło! Jak to się stało że po jednym popołudniu życie cię wjebało do jednego słoja z chmarą trutniów?

- Sam jesteś trutniem. Życie na ulicy jest ciężkie. Ale wcale nie jest mi źle. Dostałam przydział na tą uliczkę.

- Jaki przydział, co ty gadasz? Swoje słowa kiedyś zbadasz?

- Im więcej mówisz tym mniej ma to sensu debilu. Siedziałam sobie na ławeczce w parku. Wiesz, tym co tam kiedyś terrorysta wysadził prezydenta miasta w toitoiu. I podszedł do Mnie koleś zwany Brajanem.

- Świat jest pogrążony w mroku, po ulicy chodzi banda idiotów. Ciągnie swój do swego, Babsztyla z nadwagą do debila z jedną brewą.

- Twój debilizm programuje mi się na dysku twardym w głowie. Mam rozumieć że znasz Brajana?

- Znać nie powiem, czy ty jesteś w zmowie? Nie będzie mi o szczurach gadał, już wolę żeby sobie spadał.

- Czyli chyba znasz. Przez to popołudnie dużo się wydarzyło. Może jednak powinieneś pogadać z szajką?

- A czy oni posłuchają o pawianach co lubują się w bananach?

- Bananach?! Widzę że zdołałeś też produktywnie wykorzystać popołudnie. Ja pierdolę. Zaraz zacznę mówić jak ty. Musimy pójść do Brajana. I tak. On posłucha co masz do powiedzenia.

Jadwiga poprowadziła przybyłego do pobliskiej piwniczki. Drzwi do niej były otwarte a w środku… A jakże, piwniczka. Ale w niej już drzwi nie byle jakie bo z kartonu. Na nim wystukała hasło w postaci gamy C-Dur18 i otrzymała zgodę na wejście. Schody w głąb prowadziły mniej więcej na poziom kanałów lub metra. Ludzi jest dość spora liczba. Wnętrze wygląda trochę jak noclegowania dla bezdomnych.

- Jest Brajan? - Spytała kilku osób Jadwiga.

- Nie ma, nie wrócił jeszcze z misji rekrutacyjnej. – Odpowiedział któryś z nich.

- Trudno. Zaprowadzę cię do Andżeli – Zakomunikowała Eustachemu.

Przeszli korytarzem w głąb gdzie znajduje się całkiem przyzwoicie duża salka. Tam ludzie leżą najebani z butelkami w ręku.

18 Oj Przemek kiedy się jej nauczysz śpiewać?

str. 9

- Czy to tanie wino? Przecież patent na to dawno temu zaginął! – Zrobił wielkie oczy Eustachy. – Teraz tylko denaturatem idzie się najebać. Tak jak ja wczoraj wieczorem aż rzeczywistość z fikcją zaczęła mi się mieszać.

- To jest najprawdziwsze tanie wino od jedynego nie schwytanego jeszcze producenta i jednocześnie jednego z naszych wodzów.

- Czy to na pewno jedno popołudnie minęło czy coś w międzyczasie czasoprzestrzeń zagięło?

- Jadźka co ty pierwszy dzień w szeregach a już tu jakieś Pruchno sprowadzasz?! – Krzyknęła Andżela z platformy nad wszystkimi.

- Andżela, Andżela nie wygląda jak wytwór korporacji Umbrella19. – Zaskoczył się Eustachy.

- Kim ty jesteś? Skąd znasz stare gierki? Pamiętasz coś sprzed wojny?

- Żyj dzisiaj, nie wczoraj. Przeżyciu podołaj. Widziałem banana!

- Gdzie!? I czy ty zawsze tak pierdolisz bez sensu?

- Mówię ludzie, widziałem straszne rzeczy. Nie wiem czy jest ktoś w stanie się z tym zmierzyć. Mówię wam to, będzie przejebane, od dzisiaj kebab zjesz z bananem!

Zapadła cisza. Andżela obraca się i mówi przez radio. – Ogłaszamy stan wyjątkowy. Znajdźcie mi Brajana i przyślijcie do kwatery w sektorze 6. Skontaktujcie się z Marianem, musi wiedzieć co zaszło. Eustachy, ty idziesz do mnie.

Eustachy rozejrzał się dookoła i dostrzegł strach który rozpętał. Mimo to rozweselił się bo Andżela zawołała go do siebie. Z uśmiechem na twarzy wchodzi na schody i przemierza stopnie jeden po drugim skupiając się przy tym niepotrzebnie jak gdyby czynność ta wymagała zaangażowania 100% jego mózgu. W końcu wchodzi na górę i staję przed Andżelą która dłonią pokazuje mu kierunek ich podróży. Przeszli więc 5 metrów dalej i byli już w jej biurze które bardziej wyglądało jak wojskowa sala operacyjna.

- Strój twój moro na ulicy nie jest zmorą? – Zaczyna Eustachy.

- To mój strój domowy. Na górze by mnie zaraz przejęli. Mów co wiesz o bananach. I skąd znasz stare gierki?

- W Sautaran Kebab widziałem wszystko, jak ludzkość upadła nisko. Kebab z bananem był robiony już się boję czyj żołądek był nim rozgromiony. O gierkach nic nie powiem póki co jest grane się nie dowiem.

- Sama nie wiem. Od jakiegoś czasu sprowadza się dużo bananów. Ale nie na sprzedaż. Magazynują je wielkie korporacje z Ungaburganą na czele. Do dzisiaj nie wiedzieliśmy co chcą z nimi zrobić. Teraz już wiem że mogą chcieć likwidować klasę niższą ludzkiej cywilizacji. Cała klasa niższa jedzie na kebabie. Tylko jaki konkretnie mają w tym cel? – Zdejmuje moro czapkę z daszkiem i pochyla się nad stołem z różnymi zapiskami.

19 Umbrella to taka zła korporacja z Resident Evil. To był komplement…

str. 10

- Co to za miejsce tak w ogóle? W głębi takie ciemne i ponure.

- To siedziba tajnej opozycji klasy niższej. Robimy tu to na co na górze nam nie pozwalają. Walczymy z siłą osi na co dzień. Rekrutujemy też więcej ludzi aby pewnego dnia móc się przeciwstawić. A ty kim jesteś? Nigdy cię tu nie widziałam.

- Jam jest Eustachy król zmywaka w ośrodku gdzie doskwierała mi padaka. Spędziłem tam ostatnie miesiące po tym jak życie prowadziłem na manowce.

- Skąd znasz stare gierki?

- Przed wojną grywał w nie mój ojciec. Zanim nastał się ich koniec.

- Czyli pamiętasz wojnę? Nie dopadła cię akcja „czyścioch”?

- Za dużo byś wiedzieć chciała pani muffineczko mała.

- Jak ty do mnie powiedziałeś? – Zrobiła się groźna.

W drzwiach pojawił się Brajan ubrany w stare szmaty.

- O! Co ten frajer tutaj robi siostrzyczko? – Zapytał przybyły.

- Znacie się?

- Niestety tak. Wolałbym wyrzucić go na ulicę. To zwykły cham i prostak.

Andżela dyskretnie wzięła brata na stronę.

- On może nam się przydać. Pamięta wojnę. Nie był czyszczony. Jest trochę popierdolony ale jest potrzebny. Dowiedzieliśmy się dzisiaj że w Sautaran Kebab sprzedają kebaby z bananem.

- Ja pierdolę. Chcą nas zniszczyć od środka. – Przeraził się.

Andżela wraca do Eustachego.

- Gdzie byłeś podczas wojny?

- Tu i tam mówię wam.

-To są ważne informacje. Jeżeli byłeś w tym czasie w obozie koncentracyjnym pod Wszygrodem możesz mieć dla nas ważne informacje.

- Może byłem a może w tym czasie w Ameryce tyłem.

- Możemy to w prosty sposób sprawdzić. Jak masz na nazwisko?

- Motyka.

- Eustachy Motyka20… Brzmi znajomo. Brajan, kiedy sieć będzie zabezpieczona?

20 Nawiązanie do Choriaka tchórzliwego psa

str. 11

- Zlecę sprawdzenie w dziale dyskretnego plądrowania Internetu. Powinni nam dać listę niebawem.

- Jak dobrze że te listy można znaleźć na starym dark Webie. – Śmieje się Andżela.

Brajan zbliża się do Eustachego.

- Nie wyglądasz na tak starego. Wojna skończyła się 18 lat temu. Żeby pamiętać stare gierki musiałbyś grać w nie co najmniej przed jej rozpoczęciem 20 lat temu czyli w 2045. Musiałbyś mieć wtedy z 5 lat minimalnie. Czyli teraz minimum 25 lat. Wyglądasz jakbyś miał 20.

- Mam 28 panie bałwanie.

- Jesteś wolny. Do niczego się nie nadasz. Dosłałem cynk, nie było cię w obozach. Możesz wypierdalać na górę.

Motyka podchodzi do drzwi ale jeszcze się obraca. Łapie kontakt wzrokowy z Andżelą i mruga jej z lekkim uśmieszkiem po czym wychodzi. Schodzi delikatnie po schodach i idzie w kierunku wyjścia. Spogląda jednak na upitych ludzi i sprawdzając czy nikt go nie widzi, podchodzi do nich. Ci niestety są nawaleni jak meserszmity więc Eustachy dopija resztki z butelek. Po jakimś czasie znalazł jedną pełną i usiadł sobie wśród nich popijając i stopniowo tracąc kontakt.

- Ugi Bugi gdzie są szlugi? – Mówi do siebie. – Trudno tak stąd uciec gdy pod ręką tyle uciech. – Śmieje się do siebie. – I to jest to legendarne tanie wino co pijesz z kwaśną miną? Smak to ma znikomy lecz o puszczeniu butelki nie ma mowy hehe. – Patrzy na butelkę i bierze ostatniego łyka. Po tym patrzy na butelkę i z krzywym wyrazem mordy podśpiewuje – Wino moje siarczane, gdzie ty się podziewasz? Ja ciebie pragnę a ty się u Klopczyka rozlewasz!21

- Skąd znasz te słowa? – Podchodzi Brajan.

- A chuj ci do tego Brajan bezfajan. Ciekawe kto to jest ten cały Klopczyk…

- Dlaczego ty jesteś taką niekomunikatywną amebą!? Oboje zdajemy sobie sprawę że wiesz za dużo. Pytanie skąd!? Skąd znasz te słowa!?

- Z dupy wielkiej i głębokiej, ciemnej i po horyzont szerokiej.

- Ty chuju! – Rzuca się na Eustachego i łapie go za szyję. Wyszarpuje go i ciągnie do wyjścia. Na końcu sprzedaje kopa.

- Na ulicy zataczał się Eustachy. Co pozbierał ciężkie baty. Ludzie go nie lubią wcale, mówią spierdalaj stąd cymbale. W dupie ludzi mam ja przecie od kiedy byłem małe dziecie. Chuj im kurwom wszystkim w dupy. Prędzej czy później i tak pozamieniają się… w trupy. – Mówiąc to Eustachy zatacza się i schodzi na stare metro. W międzyczasie podśpiewuje – Żyją na tym świecie chuje, każdy z nich to down. Każdy inny na nich pluje, nawet byle klaun.22 – Patrzy się na bezdomnych – Sporo kurwiów się przetacza, przez ulice te. Jest ich sporo, tak ich sporo, rzygać mi się chce. – Zasiada między nimi i podśpiewuje dalej. – Ty nie wiesz jak to kurwa jest żyć wśród ludzi tu. Mi już teraz wszystko jedno, został tylko ból. – Poszedł spać.

21 Pełny cytat z Opowidania „Sikory Forever” https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Sikory\_Forever

22 WCC – Breaking the law cover.

str. 12

#### Rozdział II

- Zabierz mu ten telefon! Mózg mu się zlasuje!

- Mówisz tak jakbyś sam w tym wieku biegał po podwórku.

- A biegałem. Byłem aktywniejszy od całej tej rodziny.

- Gówno prawda. Wyrosłeś z telefonem w ręku. Już zapomniałeś? Tak samo jak całe to zasrane pokolenie.

- Dżesika mówisz jak byś była z innego. Po prostu zabierz Akslowi ten jebany telefon! Siedzi z nim już kilka godzin. Co tu przechodzę to cały czas trzyma go w ręku!

- Idź trwonić pieniądze. Tylko to ci wychodzi.23 Co dziś kupiłeś? Potrzebny całej rodzinie zabytkowy komputer sprzed 40 lat? Oczywiście za moją pensję? Ty nie masz żadnych!

- Mi wypominasz a Akslowi nie?24

- To jest dziecko kretynie! Do kogo ty się porównujesz?

- Też chcę czasem odpocząć. Czuję się jakbym marnował swój potencjał robiąc to czego nie lubię.

- Ty nic nie robisz! Po czym ty chcesz odpocząć Gaspar!?

Słychać pierdolnięcie.

- Co to kurwa było? – Przestraszyła się Dżesika.

Gaspar wychodzi na zewnątrz z domu. Nagle wbiega z powrotem. – Odpal telewizję.

- Nie działa.

- Kurwa mać, musimy spierdalać! Ten jebaniec z USA chyba wkurwił Sautaranów.

- Przecież nie ma z nimi szans! A my jesteśmy w Polsce!

- Nie wiem o co chodzi kurwa! Ale jak zaraz stąd nie wyjdziemy to może być po nas.

- Mamo telefon nie działa – Krzyczy Aksel.

Gaspar podbiega do Aksla i stara się go podnieść i wynieść. Dzieciak krzyczy, że nie chce i łapie się czego może. Słychać jedynie zgrzyt paznokci suniętych po meblach. Rodzina wybiega przed dom a nad nim przelatuje wielki obiekt latający zmierzający w stronę miasta Poznań…25

23 Postać nawiązująca do pewnego Eryka.

24 Oj zdarza się…

25 Trochę jak w „Dniu Niepodległości”

str. 13

- Eustachy, idziemy. – Informuje Andżela.

- Andżela, Andżela w środkach nie przebiera. – Budzi się Eustachy.

- Mamy misję do wykonania. Wstawaj.

- Dla ciebie zawsze słonko26.

- A rym?

- Mogę przyodziać cię koronką.

- … Nie ważne. Im więcej musisz myśleć tym bardziej chujowy jesteś. Idziemy.

- Zaraz zaraz. Co tą są za szmaty? Ubiór moro misji tej nie warty?

- Nie mamy czołgów a nasze ubranie służbowe to szmaty bezdomnych. Najlepszy kamuflaż. Ty już masz więc ruszamy. Mój stary polonez już czeka. Teraz robią chujowe.

Wyszli ze starej stacji ruszyli piechotą do sektora 5 gdzie w ukrytym garażu znajdywał się 15 letni polonez.

- Ten polonez w twoim wieku? Tyle samo ma przebiegu.

- Jest młodszy 10 lat. A za przebieg to ci chyba pierdolnę.

- W sensie dobrze zachowany miałem mówić. Przemocą nie ma co się trudzić.

Wsiedli do środka. Akumulator był już załadowany. Wyruszyli szybko na północ.

Eustachy nie wie gdzie jadą. Andżela kieruje pojazdem jak gdyby tęskniła za tą czynnością od dawna. To nie to samo co dawno temu drifty na szosie. Jechanie tym autem to bardziej latanie niewiele nad powierzchnią ziemi. Driftów nie będzie. Jednak sama podróż sprawia jej niezwykłą frajdę jak gdyby to były jednak te drifty… Cóż. Nie zbadane są radości ludzkie. Na drodze było widać ruiny starych wsi. Wszyscy żyją w miastach. Nikt nawet nie myśli o osiedleniu się na wsi gdzie biegają nie udane eksperymenty biologiczne a ziemia jest skażona przez korporacje żywieniowe. Po godzinie drogi wjeżdżają do miasta. Miasta pierwotnie polskiego, nie naruszonego podczas wojny jak to było z Wszygrodem. Kierują się w głąb, do centrum. Tam wśród budynków był już garaż przygotowany na przybycie. Z niego droga prowadziła w podziemia. Dość podobne do tych ze Wszygrodu lecz bardziej luksusowe. W głównej Sali zatrzymali się. Z innej części podziemia wychodzi starzec.

- Witam was. Co was sprowadza do Gryfic? – Przywitał się starzec.

- Nie mogliśmy się z tobą skontaktować. Jest ważna rzecz o której musisz wiedzieć. – Odpowiedziała Andżela.

- Jaka to sprawa? Tanie wino już do was jedzie.

- Ten oto obecny obok mnie Eustachy doniósł mi ważną informację wczoraj.

26 „Słonko” – Tego słowa używał jeden gostek ze skazanego na śmierć, Towarzyszył temu śrubokręt. Taki gag w sumie prawie nikomu nie znany.

str. 14

- Eustachy? – Spojrzał na 28 latka. – Wyglądasz znajomo.

- Wyglądam przeciętnie, niezbyt majętnie. – Odpowiedział na zarzuty Pan Motyka.

- I brzmisz znajomo. – Dodał Starzec. – Znamy się?

- Nie sądzę starcze drogi. Ja gustuję w winach drogich.

- Eustachy, pierdolisz. – Przerwała Andżela. – Drogich już nie ma od kilkunastu lat.

- Nie ważne zatem. Cóż to za informacja? – Wrócił do wątku Staruch.

- Znamy zastosowanie tych bananów co je masowo zaczęto sprowadzać do polski. Będą robić z nimi kebaby, a nawet już robią!

- O rzesz kurwa mać! Mogłem się domyślić. To dla nas może być tragedia!

- Co mamy robić mistrzu Marianie?27

- Czekajcie. Muszę pomyśleć… Kurwa mać. Chcą zniszczyć ludność rzeczpospolitej obojga gatunków. Gdy 20 lat temu zaatakowali nas Sautaranie niszcząc z miejsca cały Poznań i stawiając na nim Wszygród, swoją drogą straszna ta nazwa, myśleliśmy że to koniec. Oni jednak z miejsca zaproponowali nam sojusz. Prezydent na to przystąpił i pojebał całą tą unię europejską która niedługo przy pomocy naszych żołnierzy i technologii obcych stała się terytorium Rzeczpospolitej obojga gatunków28. Zawsze zastanawiałem się dlaczego akurat polska? Takie małe gówno na globie. Teraz Rosja i USA piszczą pod groźbą przejęcia ich. Tak naprawdę to mimo oficjalnej niepodległości już złączyli się interesami z Sautaranami i ci wnieśli do nich swoją sieć kebabów. Byliśmy pomyłką. Niedługo później po zakończeniu wojny zaczęła się segregacja społeczna. Sauratanie szybko budowali swoją pozycję czerpiąc z sieci kebabów i nie tylko. Wymuszono od naszego państwa dotacje dla nich jako dla nowych mieszkańców Rzeczpospolitej. Ci skubańcy inwestowali tylko w swoje biznesy i kupowali między sobą. Jednocześnie ludzie też kupowali u nich. Niewiele aktualnie jest ludzkich przedstawicieli klasy wyższej i średniej. A jak są to kolaborują z nimi. I puenta tkwi w tym, że chcą się nas pozbyć. I to w bardzo perfidny i skryty sposób. Chcą nas powytruwać i zatrzymać ziemię dla siebie. Jebane sknerusy! Wyczyścili nam pamięć zaraz po najeździe. Nikt nie pamięta że był w obozie.

- Ale jaki to wszystko ma sens? – Przerwała Andżela. – Jak by chcieli to by nas załatwili pstryknięciem palca a nie podtruwaniem.

- To są leniwe kurwy! Sami mamy siebie zajebać a oni tylko planują jak i ciągną za sznurki! Większość z nich opierdala teraz hamburgera w Ameryce i się cieszy do tego swoim krzywym ryjem!

- Marian człowiek nadziei co nie gubi swoich idei. Daj trochę wina i się zwijam. – Przerywa rozmowę Eustachy. – Sprawa kebabów jest wielce straszna lecz nie pomoże tu żadna czarna msza.

- Znam cię. Tylko nie wiem skąd!

27 Marian Kałowicz – Postać jakże prawdziwsza: https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Marian\_Ka%C5%82owicz

28 Rzeczpospolita obojga narodów już była… I wiadomo jak się skończyła.

str. 15

- Daj mi winka, niech pomacam i wnet dupy nie zawracam. Kobieta obok stoi, odmówić ci starcze nie przystoi.

- Wino już do was jedzie, a ty grabisz sobie chłopczyku.

- Nie taki chłopczyku panie. Mam 28 lat i lubię zalać banię.

- A ja kurwa 95 lat! Taki jesteś cwany? Proszę bardzo! Zobaczymy kto tu jest prawdziwym koneserem taniego wina!

- O kurwa… - Skomentowała Andżela.

Służba przyniosła kilka butelek trunku i postawiła na solidnym drewnianym stole. Marian usiadł po przeciwnej stronie do Eustachego i otworzył pierwszą butelkę. Wziął łyka i spojrzał na konkurenta. Ten otworzył również i zrobił to samo. Staruszek na drugiego łyka osuszył butlę. Eustachy zaczął się pocić bo nie idzie mu tak dobrze. Podczas gdy męczy butelkę, Marian doi już z następnej. Po bardzo krótkim czasie Eustachemu weszło w głowę i się najebał. Marian zaczął wyśmiewać pozerskość konkurenta. Motyka coś mruczy.

- Wartość twego przeciwnika, poleciała do śmietnika. – Po czym wziął jeszcze jednego łyka się wyjebał.

- Przepraszam za niego Mistrzu, pozbędę się go i już nas nie zobaczysz. – Zaczęła przepraszać Andżela.

- Dobrze że go przyprowadziłaś. Przyda nam się taki ćwok. Musimy zaplanować działanie. – Zamyślił się. - Gdy byłem w obozie zaraz przed akcją „czyścioch” to po prostu z niego spierdoliłem i mnie ominęło. Jak wy się przed tym wymigaliście z bratem?

- Uznano nas za martwych po walce na froncie z Niemcami. Wcale nas tam nie było ale poległ tam nasz tatko. Z jakiegoś powodu uznano że też tam byliśmy i później wcale nas nie szukali.

- A on? – Wskazuje palcem na zalanego Eustachego. – Dopadła go akcja „czyścioch”?

- Najprawdopodobniej też nie. Nigdy wcześniej go nie widziałam. Ponoć robił w jakimś hoteliku. Ale pamięta stare gierki. Jak jeszcze istniały. Jednocześnie do niczego się nie przyznaje. Nie ma go na listach z obozu pod Wszygrodem.

- Dobrze. Co do siły osi. Bo tak się nazywają. Wszystko co widać to czysta propaganda. Musimy coś z tym zrobić. Zaatakować boleśnie, w jakiś czuły punkt. To musi być na tyle bolesny cios aby obalić ten rząd. – Myśli. – Gaurfinni! Trzeba go zajebać!. Tylko on kurwa jest nędznym pionkiem… Wiem! Zmieniam taktykę. Trzeba im zrobić konkurencję! Jedziemy do byłej Turcji!

- Do województwa północno-wschodniego śródziemnomorskiego!?

- Zdobędziemy wiedzę o prawdziwych kebabach! Decyzja już podjęta! Jedziemy twoim polonezem z 50 roku.

Zabrali Eustachego za wszarz i wyjechali natychmiast. Po drodze Marian opowiadał o dawnych czasach kiedy picie alkoholu było legalne i że wino pije od urodzenia. Oraz o tym jak bestialsko traktuje się ludzi w Rzeczpospolitej obojga gatunków.

str. 16

- I wiesz że ostatnio podnieśli wiek emerytalny do 85 lat? Jak dobrze że miałem w to wyjebane całe życie. Za młodu robiłem dla Gryfickiej mafii. Kurwa to były czasy. A im się wojny zachciało. Mój ojciec29 uczestniczył w II wojnie światowej i mówił że tam to jeszcze fajnie było a tu to jakieś gówno i że pić zabraniają. On to zawsze miał swoje zdanie.

- Przykro mi. Musiał już dawno umrzeć.

- A kto tu mówi o umieraniu!?30 Siedzi na dupie i pije Tanie Wino z resztą wioski i tak przez całe życie. Wy jesteście młodzi. Jeszcze całe życie przed wami. Kurwa. Przepraszam że jedziemy tym polonezem ale moim Dodgem na benzynę to byśmy jechali w kurwę czasu.

- Ma Pan Dodge’a ? Na benzynę? Przestali takie robić 2 latach 40. To musi być stare auto!

- Dziecko, stara to jest twoja matka. Mój Dodge to młody ogier. Tzn. jest starszy ode mnie bo to rocznik bodajże 66. Ale stan ideolo. Sautaranin by płakał jak by zobaczył i się dowiedział że nie sprzedam.31

- To za rok będzie obchodził swoje 100 urodziny!

- Tak! Zrobię mu polerkę z tej okazji.

- Mój polonez to rocznik 50 ale tego wieku. Jest cud…

- Teraz to gówna robią nie polonezy. Kiedyś to były polonezy! Ale fakt. Ten szybszy… Widzisz dziecko jakie te drogi teraz proste? Kiedyś to dziury były i zawieszenie można było rozjebać. Teraz to Eko drogi robią ze śmieci. Znaleźli dla nich zastosowanie. Fakt że w sumie nie dotykamy nawierzchni i nakurwiamy ostro. Dobrze wyprofilowane zakręty…

Czas spędzony w aucie dłużył się nie miłosiernie. Eustachy spał nie wiedząc że właśnie przekracza granice województwa północno-wschodniego śródziemnomorskiego. Andżela za to nie może doczekać się rewolucji.

29 Autor

30 Szukaj tajnych zapisków o osiągnięciu długowieczności na wikii. Może coś znajdziesz.

31 Tak jak niemiec

str. 17

#### Rozdział III

- Zjebane samochody. Całe życie harowałem żeby ubezpieczenie zapłacić, żeby dom utrzymać… a teraz nie działa…

- Całe życie wydawałeś moje pieniądze żeby to auto spłacić. I kupić sobie konsolę najnowszej i najstarszej generacji. Gaspar, jesteś Debilem. Ale to pół biedy, bo co gorsza jesteś jebanym kłamcą. Jeżeli Aksel wyrośnie na takiego niedorozwoja to ta pula genów która go tym uczyni należy do ciebie.

- O co ci chodzi kobieto? Sprzątałem w salonie! Jak naprawiłem ten stary zjebany płot koło domu to już nie pamiętasz?

- Naprawa płotu czyni cię równo uprawnioną osobą w tym gronie?

- Wszystko przez twoją matkę. Nastawia cię przeciwko mnie. Chodzisz do niej i się żalisz tylko.

- To jedyne co mi zostało! Teraz nawet auta nie mam sprawnego a ty jesteś lebiodą i go nie naprawisz!

- Przepraszam bardzo – Przerwał sąsiad – Nie idziecie kurwa sami w tej grupie. Nie chcemy słuchać waszych kłótni małżeńskich.

- Nie przerywaj mi jak rozmawiam ze swoją żoną32 – Gaspar podszedł bliżej do sąsiada przyjmując postawę ofensywną.

- Wracaj na swoje miejsce Gaspar. Wszyscy dobrze wiedzą że jesteś pierdołą. Współczuję Dżesice takiego męża. Możesz znaleźć inną grupę lub iść sam do Poznania.

„Głowa rodziny” wycofała się do tyłu klnąc pod nosem.

- Dziękuję panie Perre. Zawsze był z Pana pomocny sąsiad. Dlaczego w ogóle idziemy w tą stronę? Tam poleciało to wielkie coś.

- Po drodze jest pewne bezpieczne miejsce w którym można się zaszyć. Już nie daleko. Do Poznania pójdę sam i zbadam sytuację. – Idą dalej a Aksel trzyma w dłoniach niedziałający telefon.

Eustachy budzi się i zaczyna niepokoić się tym co widzi. Aczkolwiek wszystko co widać niewyraźnie wygląda groźnie w jego przekonaniu. Po przeszło kwadransie ogarniania własnej osoby w końcu orientuje się, że jest na tylnim siedzeniu Poloneza Andżeli i stoi przez budą z kebabem nieznanej mu sieci. Nie czuje się zbyt dobrze. Słońce przygrzewa w auto a jego zamknęli w nim jak jakieś dziecko w piekarniku.33 Ogląda się po wnętrzu, szuka sposobu na ucieczkę. Do głowy przyszedł mu pomysł by wybić szybę gaśnicą, powinna być pod siedzeniem pasażera. Tam też sprawdził ale jej nie było. Zaczyna ciężko oddychać, bije pięścią po szybach krzycząc pomocy po chwili mdleje.

32 Podobne brzmienie jak pewne słowa Eryka pewnego lata. Ogólnie to w chuj nawiązań do niego.

33 Oj słynne afery z zamykaniem dzieci.

str. 18

- Wraca! Perre wraca! – Krzyczy osoba stojąca na czatach.

- W końcu dowiemy się czy wszystko wróciło do normy czy się zjebało. – Marudzi Gaspar.

Gówno wart wartownik otwiera drzwi. Spogląda na Pana Perre który o dziwo nie podziękował za ich otworzenie jak to zwykle miał w zwyczaju. Idzie na środek sali nie rozglądając się po bokach. Staje i mówi głośno - Podejdźcie tu. Sprawa jest skomplikowana. – Wyjmuje coś co wygląda jak stara mapa. – Spójrzcie – dodał. Jak wszyscy byli zbici i ciekawi co tam jest, wyjął coś wyglądającego na granat dymny i znienacka rozpylił coś w tej grupie.

- Kurwa umarłem! Dusiłem się i padłem! – Wykrzyknął Eustachy w poruszającym się aucie.

- Nie drzyj japy! Nie jesteś kurwa na wsi tylko w Ankarze deklu! – Wkurwił się Marian.

- Otwórzcie okno błagam zaraz zmysły postradam. Zamykacie mnie w aucie sadyści niech was wezmą komuniści.

- Spiłeś się i spałeś. Co mieliśmy zrobić? Zresztą nie ma czegoś takiego jak zatrzaśnięcie w środku. Od wewnątrz zawsze otworzysz drzwi, takie są przepisy i takie robią auta. – Tłumaczy sytuację Andżela.

- Morda patafiany. Już wiem, chcecie sprzedać moje organy! Targacie mnie po zadupiach, do celu wam po trupach. Uroczyście ogłaszam w tej chwili, że spierdalam moi mili. – Wyskoczył z pojazdu na ulicę.

- Gdzie ty idziesz!?

- Zostaw go, niech spierdala. Nie będę chuja gonił po Ankarze. Jedziemy do tych czubków z Terminakebab, może oni coś ogarniają.

Eustachy z trudem omija pojazdy które z łatwością by go rozpłaszczyły. Widzi to straż miejska i łapie go zaraz gdy temu udaje się zejść z jezdni. - Burada ne yapıyorsun? Salak mı yoksa Polonya'dan mı? – Pyta jeden ze służb.

- Odpierdolić się kurwa pany, jam jedynie przechodzień wam nie znany!

- Z polsky kurwa jakiś. Jebać polsky szuje. – mówi jeden do drugiego po czym wyjmuje paralizator i traktuje nim E. Motykę.

- Co to za miejsce? – Budzi się Gaspar – Gdzie my jesteśmy? – Ogarnia go przerażenie.

- Ciszej kretynie. To jakiś obóz tylko nie wiem w jakim celu nas tu trzymają. Ten tu obok starzec mówił że jesteśmy pod Poznaniem. Jak mu tam… Pan Eugeniusz.34 Ponoć zna te rewiry. – Informuje Dżesika. Do rozmowy przyłącza się starzec.

34 Pan Eugeniusz Zagórski z poznania - https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Gieniu\_Zag%C3%B3rski

str. 19

- Zniszczyli Poznań. Te oślizłe szumowiny zniszczyły mój Poznań. Nie ma go. Popatrzcie… – Pokazuje widok w oddali – Tam był. Moje kurwa osiedle35 tam było pierdolone szumowiny. Moje życie. – Mówi ze łzami w oczach.

- Mamo dlaczego ten pan płacze? – Zasmucił się również Aksel który w prawdzie był wirtualnie sprawcą wielu kataklizmów np. w Apocalypse Simulator czyli prostej gierce na urządzenia mobilne.

Eugeniusz zbliżył się do chłopca. - Słuchaj młodzieńcze. Może kiedyś też będziesz miał coś na czym ci będzie zależeć bardziej niż na rzeczach materialnych.

- Co robisz w naszym rewirze? Polaczku pierdolony? – Wykrzykuje komendant główny policji Ankary. – mów, w innym wypadku dobierzemy ci się do dupy w inny sposób.

- Pierdolcie się spierdoliny, to nie z mojej winy. Ja nie wiem co tu robię, puść mnie a pójdę z bogiem. – Tłumaczy się Eustachy przetrzymywany w Sali przesłuchań.

- Słuchaj pierdoło, nie lubię Polaczków, powiem więcej. Widzisz tych tutaj? – pokazuje na szybę za jego plecami. Oni też nie lubią Polaczków.

- Nikogo nie widzę zjebie, to specjalne lustro z widocznością w jedną stronę, nie zobaczę dopóki nikt go nie wyjebie.

- Wy Polaczki jesteście kretynami. Myślicie że jak jesteśmy pod waszą okupacją i musimy uczyć się waszego zjebanego języka to jesteśmy nieszkodliwi. A patrz tutaj! Pracujemy w służbach! I nikt nie ma z tym problemu. Sautaranie już dawno położyli na tym łapy. Przynajmniej oni myślą trzeźwo i dają nam wolną rękę.

- Co mnie to obchodzi? Ja chcę do siebie! Nie chcę widzieć żadnych nowości typu kebab z bananem w cieście!

- Co ty powiedziałeś? – Wkurwił się niemiłosiernie komendant. – Zaraz powiesz co wiesz inaczej stracisz wszystko na czym ci zależy.

- Na niczym mi nie zależy, moja osoba ledwo siebie dzierży.

Komendant wstaje i wychodzi ze złowrogą powagą. Podchodzi do agenta CBAR przysłuchującego się rozmowie i zaczyna się uśmiechać.

- Słyszałeś zjeba? – Zaczyna się śmiać. – Kebab z bananem. Trzeba być pojebem żeby w ogóle pomyśleć o takim specyfiku.

- Haha rzeczywiście. – Agent śmieje się również. – To wam on jest niepotrzebny w takim razie. Przejmiemy go i wyjebiemy gdzieś pod mostem jak nam powie coś jeszcze.

Obaj panowie znów robią się poważni i wchodzą do pomieszczenia przesłuchań gdzie informują o dalszych działaniach oraz zabierają Motykę do Samochodu. Następnie już bez komendanta jadą pod pobliski most i wyciągają więźnia z pojazdu. Agent wyjmuje legitymację.

35 Osiedle Grzybów – Obecnie bez strony.

str. 20

- Jestem Agent Kiszonka i Centralnego Biura Antyrewolucyjnego.36 Powiedzmy sobie wprost. Jesteś podejrzany o wrogie nastawienie do rządu oraz władzy. Nie ma cię w kartotekach, w teczkach nie ma nic o żadnym Eustachym Motyce. Skan DNA stwierdził że nie istniejesz. Zatem kim jesteś i po chuj mi się wpierdalasz w mój rewir?

- Jam jest Eustachy, należę do tajnej watahy z lasów północy. – Powiedział poważnie po czym zaczął krzyczeć. – Pomocy! Pomocy!

Kiszonka wyjął pałkę elektryczną i przyjebał przesłuchiwanemu po żebrach. – Masz kurwa mówić, inaczej nie wrócisz stąd żywy. – chwycił go za włosy i dodał – Zrozumiano?

- Mówisz wierszyk gdybyś co najmniej nauczył się go na pamięć. Jesteś tak nijaki jak ta cała chujowa piaskowa zamieć. Grozisz mi chujku na podwórku przyparty do murku ruchany przez swoich wujków? Jesteś Agencikiem bez tożsamości bez idei wytrwałości. Popracowałbyś na zmywaku trochę w zapyziałym hoteliku to byś kurwa zanotował na dysku twardym głęboko w pliku.37

- No co bym kurwa zanotował?

-… No w sumie zapomniałem o czym miałem mówić. Czasami zdarza mi się w słowach zgubić. Jednak jeżeli chcesz poznać smak śmierci lub zostać bezmózgim prowadzonym przez władze baranem, zjedz pan sobie nowego kebaba z bananem.

- Czyli wszystko się zgadza. Do której Watahy… Organizacji należysz?

- Do organizacji takiej oto, chuj ci w ryj idioto! – Dostał w pysk.

- D obozu sprowadzają coraz więcej ludzi. Widzisz tych nowych? – Powiedział Gaspar do obecnych w jego pobliżu.

- Mówisz do mnie czy koło mnie? – Spytał Eugeniusz.

- Do kogokolwiek kurwa co to za różnica?

Gieniu podszedł.

- Racja, kolejni nowi. Nie możemy tak tu gnić. Zauważyliście że niewielu tu strażników? Czego nikt nie próbuje stąd uciec? Czy Polacy już tak spaśli swoje dupy że nie chce im się robić kolejnego powstania? Taka wygoda że lepiej się poddać reżimowi? Zaraz! Widzicie ich?

- Kogo? – Spytała Dżesika.

- To Marian, Marian!38 Marianku! Słyszysz mnie!? Marianku!

Eugeniusz krzyczał w stronę nowo przybyłych. Aksel pobiegł za tym którego zwą Marianem i zaczepił go w tłumie informując o nawoływaniu przez starca. Podeszli zaraz do zgromadzenia.

36 Jak CBŚ albo CBA

37 Bardzo luźne nawiązanie do 2 zwrotki „igrzysk”

38Marian K

str. 21

- Gieniu! Zestarzałeś się od kiedy cię ostatnio widziałem! – Obejmują się przyjacielsko. – Gdzie się Olek39 podziewa!? Zawsze widziałem was obok siebie.

- Straszna sprawa. – Posmutniał. – Zaginął. A w tym wieku zaginięcie jest niebezpieczne.

- Co ty pierdolisz Gieniu!? Średnia wieku się wydłuża!

- My nie jesteśmy niestety tak wytrzymali jak ludzie z twojej wioski. Ojciec zdrowy?

- Nigdy nie był zdrowszy. Ale o nich nie ma co się martwić. Popierdolili Koronawirusa po swoich 100 urodzinach i przeżyli 2 wojny światowe. Oni są nie do zdarcia. Tzn. Jedną tak z połowie bo mój ojciec to np. rocznik 1916. Dlatego się nie denerwuj. Nic mu nie będzie.

- Obyś miał rację.

Eustachy jest prowadzony przez wielki hol. Wkrótce zostaje sprowadzony na kolana przed tronem obrotowym który właśnie się obraca.

- Gaurfinni! Widziałem cię we Wszygrodzie! Chciałbym zdzielić cię po mordzie! Wprowadzasz to świństwo do obiegu! Będziesz miał na sumieniu ludzi wielu!

- Czyli to ty jesteś tym zniewieściałym intruzem z wentylacji. – Zaśmiał się Sauratanin.

- Mianowałeś się na króla klucho? Ta miejscówka ma odzwierciedlać twoją pozycję kruchą?

- Uprzedzano mnie o twoim zjebaniu mózgowym. Wasz gatunek miał niegdyś ciekawą Historię. Sądzę że królowie dobrze stroili swoje pałace. Mógłbym was nawet szanować gdyby nie to że staliście się tak spleśniali i bezużyteczni. Marnujecie potencjał tej planety. Mówiąc więcej, doprowadzacie ją do ruiny używając tej upośledzonej technologii. Silniki spalinowe? Cóż za paranoja. To my daliśmy wam technologię która jest bezpieczna dla środowiska. Robimy drogi z odzysku. A moja pozycja nie jest krucha.

- Wy jedynie wydajecie rozkazy, to nie czyni was bohaterami. Będziemy ofiarami waszej zarazy chcecie dojebać nas mandatami.

- Widzę że zależy ci na czymś. Tylko na czym? Chyba nie na planecie? Nie na polepszaniu stosunków międzyludzkich? Na czym zatem? Chyba na prowadzeniu bezsensownej rozmowy. Powiedz co robisz w Ankarze i nie będziemy ci zawracać głowy.

- Poproszę telefon do przyjaciela.40 Przebywanie z oślizłym Sautaranem mi się udziela.

- Ty ludzka kurwo! Wjebać go do sali eksperymentów na razie ludzkiej.

- Już się boję! O nie, życie moje! A wy co nie macie Sautarańskich kurw? Oślizłych ohydnych zużytych prukw?

Podchodzą ochroniarze.

39 Aleksander Stwardniewicz - https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Aleksander\_Stwardniewicz

40 Wiadomo… Co to był za teleturej?

str. 22

- Wysługujesz się ludzkim ścierwem? A żeby ci kazali czytać „Nad Niemnem”!41

Ochraniarze zaczynają wyprowadzać Eustachego. Ten się wyrywa i bluzga na Sauratanina. Siłą zostaje przeniesiony do sali eksperymentów. Tam też zostaje mu wstrzyknięty środek na uspokojenie ale w ilości krótko mówiąc mocno przesadzonej.42

- No to, to będzie nasz pierwszy eksperyment. Nigdy nie testowaliśmy tego środka w tak dużych ilościach. – Śmieje się Sautarański doktorek.

Eustachy po raz kolejny traci przytomność.

41 Ponoć nie chcesz tego czytać!

42 Hrabia Tłuścik ze słynnej serii filmów też dostał za dużo w zastrzyku. Tylko on trutki na szczury…

str. 23

#### Rozdział IV

- Idziesz na imprezę dzisiaj do Mariana? Od kiedy przysłali tu tego drugiego Mariana Mendę43 co jest ponoć starszy od naszej rodziny razem z Mamusią wziętej to robią imprezy na okrągło bo ten drugi to jakiś mistrz bimbrownictwa. – Gaspar pyta Aksla. – Kurwa co ja robię… 8 letniego syna na imprezę chcę wziąć. Słuchaj młody, matka nie musi wiedzieć o zaistniałej sytuacji.

- Dobrze tato.

Dzień zaczął się tak samo nudno jak każdy w ciągu ostatniego miesiąca. Obóz zaczyna się przeludniać. Aksel już wychodzi z szoku po nagłym odebraniu elektroniki. Najjaśniejszym punktem tego dzionka miała być właśnie ta impreza u Mariana z akustycznym wykonaniem starych utworów którzy obaj Marianowie niegdyś grywali razem w zespole44 jak choćby: „Srabamba”45, czy „Rudy Jełop”46. Eugeniusz nie mógł odpuścić takiej okazji żeby usłyszeć wykonanie tych starych kawałków do których niegdyś zapijał z uśmiechem na twarzy. Wcześniej jednak zrobił tradycyjną już rundkę po obozie. Zaglądał do różnych osób jak np. Dobrze doinformowany Jame. Ten posiadał urządzenie własnej konstrukcji dzięki któremu wiedział co się w kraju działa. To z jego przyczyny wszyscy siedzą w tym obozie mimo niemal zerowej ochrony. Jak niegdyś doniósł, w kraju nie dzieje się za wiele a Poznań jest jedynym miejscem które uległo całkowitemu unicestwieniu. Rząd miał negocjować z najeźdźcami warunki wypuszczenia więźniów z obozu. Wszyscy zatem czekają na to i jest im to na rękę bardziej niż wracać do domów których już nie mają. Tutaj dostają jedzenie, bawią się, to jak wczasy tylko higiena trochę słaba. Gdy Eugeniusz przyszedł do Jame’go, zamiast dobrych wieści zastał coś innego. Jame zdenerwowany, nerwowo chodzi po swojej izbie.

- Co się stało Jame przyjacielu? – Z niepokojem zadał pytanie starzec.

- Nie wiem do końca. Ale prawdopodobnie będziemy mieli wojnę!

- Jasna cholera!? Nie dogadali się? Nie wypuszczą nas?

- Nie do końca. Z tego co zrozumiałem to wojna nie będzie pomiędzy nami a obcymi.

- Nie rozumiem.

- Mamy najechać sąsiadów razem z nimi.

- Matko boska których!?

- Wszystkich!

- A unia?

43Marian Menda - https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Marian\_Menda

44 Chodzi oczywiście o People Of Doom - https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/People\_Of\_Doom

45 Hit napisany przez Anastazego - https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Srabamba

46 Inny kawałek napisany przez Thomasa J – Ten kawałek nie ma strony na dzień dzisiejszy.

str. 24

- Pierdolą unię! Ponoć mają jakąś potężną broń ale nie znam szczegółów. Słuchaj Gieniu. Mówili też coś o jakiejś akcji która ma być wcześniej przeprowadzona we wszystkich obozach. Nie wiem czego ona ma dotyczyć, ale musimy mieć się na baczności a najlepiej znaleźć drogę ucieczki. Poinformuj starszyznę.

- Dobrze Jame, idę do Marianów. Oni chyba mają wystarczający autorytet aby przekonać ludzi do ucieczki.

Jak powiedział tak zrobił.

- Słuchajcie mamy problem. Coś wisi w powietrzu. W obozie ma być przeprowadzona jakaś akcja o celu nie znanym. Musimy się stąd wydostać. – Informuje Gieniu Zagórski.

- Gieniu co ty mi tu wymyślasz Historyjki o apokalipsie, napij się lepiej bimberku właśnie zabutelkowałem! – Proponuje Marian Menda.47

- Naprawdę sytuacja jest kiepska. Po drodze tutaj zauważyłem że straże zwiększyły swoją liczebność. To się już zaczęło – Kontynuuje przekonywanie.

- Gieniu, znasz nas? – Zaczął Marian Kałowicz.

- Znam! Jestem waszym największym fanem!

- Dlatego też wiesz że nigdy nie odwołujemy koncertu z byle powodu a tym bardziej popijawy.

- Wiem. Zawsze ceniłem ten profesjonalizm. Ale dziś musicie zrobić wyjątek.

- Nie świruj kosmity Gieniu, masz tu kieliszek. – Zachęca Marian M.

- Kurwa – Zagórski wyszedł z pomieszczenia na plac główny i zaczął krzyczeć – Ludzie musimy się stąd wynosić!

Nikt nie posłuchał starego zgreda z placu który wciąż woła. Sytuacją zainteresowała chwilowo straż lecz widząc brak wsparcia dała sobie spokój ze starym piernikiem. Ten zaczął stopniowo panikować i chodzić dookoła ogrodzenia szukając wyjścia. W pewnym momencie usłyszał głos.

- Zagórski to zjeb i alkoholik!

Zainteresowany zaczął się rozglądać dookoła. Rozpoznał znajomy głos. To krzaki zza ogrodzenia do niego mówiły. Uklęknął zatem i zaczął krzyczeć do nich.

- Boże! W końcu się odezwałeś! Proszę pomóż mi uwolnić tych ludzi z niewoli Egi… to znaczy kosmickiej. - Krzak zaczął płonąć. – Tak! Daj mi instrukcję! Oni potrzebują pomocy! - Słychać głos ze strony krzaka. 48

- Kurwa wnuczek, kurwa jak ty miałeś na imię… Mówiłem żebyś nie palił fajek w środku suchego krzaka iglastego. – Wybiegają 2 osoby zza krzewu.

- Olek!? – Zaskoczył się Gieniu aż mu szczena opadła. – Ty ży…

47 Marian M jest słynnym bimbrownikiem, robi to przez całe życie.

48 Biblia… Chuj wie gdzie dokładnie ale był tam Mojżesz i wgl. Działo się.

str. 25

- Kurwa Gieniu ty dalej z tymi krzakami na mordzie…49 Chyba nigdy ich nie zgolisz. Czekaliśmy tu na ciebie z 2 dni. Nawet w obozie ci się z chałupy nie chce wychodzić! Nasze osiedle zmiotło!50 Wróciłem z imienin od wnuka najebany, patrzę a tam naszego bloku nie ma, kurwa widziałeś to?

- Widziałem! Całego miasta nie ma!

- Tak? Rzeczywiście! Co to za miejscówka? Widzę że was tu pilnują. Straż sobie właśnie kanapki poszła wpierdalać do kanciapy. Macie tu Boską Ciecz?51

- Olek! Fabrykę wyjebało w kosmos razem z miastem i sklepami! Nie kupisz już alkoholu w promieniu kilkudziesięciu kilometrów.

- Masz rację! Na starość przyszło mi zrezygnować z jedynej przyjemności… Gdyby Napoleon52 to widział jak skończyła się ta marka to by go poskręcało. – Naszła fala nostalgii jak to zwykle bywa wspominając Napoleona Dobrowolskiego.

- Dobra, nie ma czasu, muszę się wydostać z tego obozu, i wziąć ze sobą jak najwięcej ludzi. Marianów zwłaszcza oni zamiast uciekać to o libacji myślą dzisiaj wieczorem.

- Marianów? Z POD?53 Będzie zajebiście! Wnuczek dawaj no ten przecinak, musimy się dostać do środka! Może zdobędziesz swój pierwszy autograf!

Aleksander Stwardniewicz szybko przecina błahą siatkę nie słuchając pierdolenia Gienia który przynudza do granic wytrzymałości psychicznej. Dostawszy się na teren obozu w myślach widzi dobrą zabawę i zajebisty jak na POD przystało koncert. Bo przecież to jest w pakiecie z alkoholem. Gieniu załamał się postawą ludzką w zaistniałej sytuacji i jedyne co mu zostało to mieć nadzieję że akcja nie zostanie wprowadzona przynajmniej do jutra. Gdy tylko Aleksander spotkał się z Marianami, zaczęli przedwcześnie imprezować i wspominać stare czasy. Gieniu jak nigdy dotąd nie wziął udziału w tej imprezie. To znaczy dla jasności. Fizycznie jest obecny jednak myślami wyobraża sobie najgorsze scenariusze. Nagle jak doznał olśnienia jak gdyby dostał po ryju. Tak zgadza się! Wszyscy śmieją się z niego na imprezie i z jego kamiennej miny i braku reakcji na stosowaną wobec niego przemoc. Lecz pomysł był olśniewający. Wstał, wziął kieliszek który czekał na niego z 15 kolejek i wygłosił toast. Za dobrą imprezę i wszyscy wypili. Po czym odbył się obiecany krótki występ akustyczny. Gieniu zaczął zwoływać ludzi. Spotkał też Dżesikę Ajaks którą wziął na stronę.

- Ty jedyna zdajesz się być normalna tutaj. Musisz wziąć rodzinę i wszystkich których zdołasz namówić i wynoście się stąd. Wkrótce może zrobić się tu niebezpiecznie. – Następnie Gieniu tłumaczy całą sytuację.

Dżesika patrzy chwilę z wątpliwością później z lekkim strachem. – AKSEL!!!54 – Krzyczy i szuka go po izbach wiedząc że ten lubi wkurwiać sąsiadów swoim gadaniem bez sensu. Po dłuższym czasie znajduje go przy kobiecie w średnim wieku u której wywołał załamanie nerwowe. Wzięła go i zaczęli

49 Aleksander S od zawsze wyśmiewa brodę Gienia.

50 Osiedle Grzybów przy ulicy Muchomorowej 35.

51 Słynny trunek na osiedlu wprowadzony przez Napoleona.

52 Właśnie tego Napoleona Dobrowolskiego którego śmierci nie mogą przeboleć od lat 90. Póki co nie ma strony.

53 Skrót od People Of Doom

54 KEVIN!

str. 26

szukać Gaspara. Ten jednak był zajęty dobrą zabawą w towarzystwie Marianów więc wybrała się do zaufanych znajomych i zachęcała ich do opuszczenia obozu dziurą którą zrobił Aleksander.

Impreza trwała w najlepsze. Wśród straży zrobił się ruch, lecz ci pewni siebie poszli gdzieś w celu uzbrojenia się. Gieniu w środku imprezy wygłaszał różne żarty i tezy dotyczące różnych sportów. W pewnym momencie powiedział wszystkim że widział w pobliżu fanów znienawidzonej drużyny piłkarskiej z Łodzi i że chyba chcą napaść to zgromadzenie. Wszystkim włączyło się chodzone. Nienawiść kipiała jak nigdy dotąd. Rozpoczęła się operacja wyprowadzania ludzi w pole. Aleksander jako zadeklarowany największy anty fan drużyny z Łodzi zaczął okrzyk nienawiści i wskoczył na jakąś starą pralkę a ludzie zaczęli go nieść ku walce z najeźdźcami z innego funclubu.55 Tak impreza przeniosła się gdzieś w las poza obozem. Gieniu zauważył że Marianów gdzieś wcięło a Gaspar dobija gwoździa przy stoliku wykonanym z tektury i patyków znalezionych na trenie obozu. Zaczął go wyprowadzać. Ten jednak zataczał się turlając na przemian, że osoba w wieku Zagórskiego nie mogła sobie z nim poradzić. Zostawił go więc na placu gdy zobaczył sukcesywnie wyprowadzającą ludzi Dżesikę. Gdy do niej podbiegł rozległ się głos z głośników informujący, że ośrodek „Obozik” zostaje dziś zamknięty i że każdy musi przejść badanie stanu zdrowia. Z bramy wyszło kilkudziesięciu strażników którzy gdy zobaczyli co się odpierdala, zaczęli łapać zbiegów i traktować ich nabojami paraliżującymi. Nie było szans, trzeba było uciekać. Gaspar musiał zostać, szybko też został schwytany i wysłany do czyszczenia. Aksel zobaczywszy akt tej przemocy na ojcu zaczął krzyczeć. Matka ze łzami w oczach ciągnęła go za rękę drogą ucieczki. Gieniu zaczął biec tak szybko że nikt by się nie spodziewał że jest w ogóle w stanie. Od tego momentu kto nie zdążył uciec, miał przekichane. „czyścioch” został wykonany na każdym kto został w obozie i nie zmarł wskutek pobicia. Niewielu obcych wysłano do pogoni za uciekinierami gdyż było ich niewielu i jak się okazało, są jebitnie leniwi.

Następnego ranka gdyby ktokolwiek wysilił się wyjść na grzyby, o ile ktoś nie został schwytany, potknął by się o jakieś ścierwo. Z ułożenia ciał można by wywnioskować, że w poszukiwaniu potyczki, zaczęły się spięcia wewnętrzne. Zamiast bić się z innym funclubem, bili się między sobą. Próżno było próbować przemówić do nich w tym momencie dlatego Gieniu musiał poczekać kilka godzin. Wśród ścierwa nie można było doszukać się Marianów. Zatem kilka hektolitrów wody z Potoka później sytuacja zaczęła się stabilizować. Pan Zagórski stanął na tym co zostało ze starej pralki i zaczął informować o zaistniałej sytuacji.

- Słuchajcie ludzie! Nie możemy wrócić do obozu. Chyba że będziemy walczyć! Rozjebali nam Poznań, my rozjebmy im głowy!

- Czym? – Krzyknął ktoś w tłumie.

- No kurwa nie wiem… Kamieniami, kijami czymkolwiek. Wielu straciło bliskich chodź jeszcze o tym nie wie.

Zza krzaków słychać sapanie.

- Boże! Przemów! – Krzyczy krzakobrody starzec.56

- Już idę! – Zza krzaków wychodzi Marian Kałowicz. – Gdzie wy się podziewaliście do kurwy!?

55 W jednym z odcinków świata według kiepskich, Paździoch przebrał się za Lenina i jakieś dziadki niosły go chyba na pralce lub czymś podobnym.

56 On chyba mocno wierzy.

str. 27

- Gdzie ty się podziewałeś? – Wykrzyknął Aleksander popijający wodę z Potoka z dłoni.

- Spałem! Musiałem się wyjebać podczas nakurwiania salta na stole. Wiedziałem że on jest jakiejś wątpliwej jakości . Widzieliście Mariana Mendę? – Wszyscy kręcą głowami na nie. – Kurwa… Bo słyszałem tylko rano jak wychodził na siku a jak się obudziłem to nikogo nie było tylko jakieś pojedyncze pijaki po placu leżały. Po chuj wy w tym lesie siedzicie? Wracamy! Marian narobił zapas bimbru na kolejny miesiąc!

- Musimy się stąd wynosić! Zabili mi męża! Znajdźmy bezpieczne schronienie. – Wtrąciła się niemogąca dość do siebie Dżesika.

Ciężko było ludziom wybrać pomiędzy powrotem a ucieczką więc idąc na kompromis zostali tam gdzie byli. W 2 dni urządzili sobie przyzwoitą osadę widoczną z kilometra. Nikt jednak nie przyszedł się kłócić. Nadleśnictwo nie robiło kontroli a sanepid nie sprawdzał zdatności Lisów do spożycia. Mijały dnie i noce na spokojnym życiu osadników gdy już po miesiącu tak jak zapowiadał Marian, skończył się bimber. Nastąpił kryzys odbijający się na ludziach gorzej niż po koronawirusie. Kryzys ten wywołał falę samobójstw. Niedługo jedna z ulic osady została nazwana ulicą wisielców.

- Coś trzeba z tym zrobić! Kurwa że nie słuchałem jak mnie ojciec uczył pędzić tanie wino!57 – Denerwował się zaistniałą sytuacją zastępca burmistrza Marian Kałowicz. – Że ten Marian Menda tak przepadł to jest tragedia!

- Musimy zacząć działać! Albo coś zrobimy sami albo będziemy musieli opuścić wioskę. – Rozważa Burmistrz Aleksander Stwardniewicz przy okrągłym stole.

- Wiedza przekazana mi przez ojca została w Gryficach58 zanotowana gdzieś w zeszycie z zeszłego wieku.

- Wezwijmy tu tego no… Parobka Gienia co to mu zabrałem tą posadę sprzed nosa. Może on wyjątkowo ma coś mądrego do powiedzenia.

Wkrótce przyprowadzono Zagórskiego.

- Czego chcecie? – Pyta z gniewem.

- Gdybyś był burmistrzem i stanął w sytuacji jakiej się znajdujemy, co byś zrobił? – Pyta Burmistrz.

- Wypierdalałbym stąd. Sprawdził co się dzieje w świecie. Zwiad doniósł, że na poznaniu pojawiają się wielkie zabudowania w nietypowym stylu architektonicznym.

- Zatem dobrze że nie jesteś burmistrzem. Bo te sugestie są szalone. Możesz już iść.

Gieniu zostaje wyprowadzony a Marian proponuje Olkowi przejście się po lesie. Tak też robią. Wychodząc zauważyli Aksla doprowadzającego do szału Jame’go.

- Ty, młody! – Krzyknął Marian w jego stronę. – Przejdź się z wujkami. Może się czegoś nauczysz.

- A co ja będę z tego miał? – Odszczekał się

57 Tanie wino szanuj jeżeli też chcesz być szanowany!

58 Miasto rodzinne Mariana Kałowicza. Tzn tam się wychował.

str. 28

Marian popatrzył się złowrogo i dzieciak poszedł. Zaczęli przechadzać się po lesie przeprowadzając nudne rozmowy o opuszczeniu osady.

- Powinniśmy wbić do Gryfic. Może tam te ufoludy nie rozjebały wszystkiego. Nie przeżyjemy tutaj zbyt długo. – Namawia Marian.

- Moje miejsce jest tutaj w Poznaniu. Nie mogę od tak sobie opuścić tego miejsca.

- To może tylko na jakiś czas. Mam tam dobrą kwaterę do osiedlenia.

- Może to jest rozwiązanie… na jakiś czas.

Marian przystał na chwilę. Za chwilę zobaczył nad sobą osobę zwisającą z brzozy. Ten widok przywołał mu wspomnienia.59 – „Wino moje siarczane, gdzie ty się podziewasz? Ja ciebie pragnę a ty się u Klopczyka rozlewasz!”60 – Zanucił wesoło.

- Proszę pana o kto to jest ten Klopczyk? – Spytał Aksel któremu spodobała się melodia.

- Chłopczyku haha. Klopczyk to taka szumowina co się 2 razy na brzozie powiesiła i 2 razy gałąź się złamała bo świnia była za gruba. – Zaśmiał się Marian wspominając zdarzenie którego był świadkiem wiele lat wcześniej. – Powinniśmy ruszać jak najszybciej. – Wrócił do poprzedniego tematu.

Jeszcze tego samego dnia rozpoczęła się akcja wyprowadzkowa. Gieniu śmiał się, że mimo że nie został burmistrzem to jest słuchany. Wszyscy ocalali wybrali się w podróż w stronę Gryfic. W trakcie jej trwania grupa uzbierała wiele informacji o trwającej wojnie pomiędzy Polską a jej sąsiadami. Polska armia miała posiadać tajemniczą broń pozwalającą na liczne zwycięstwa. Co dziwniejsze obcy są deklarowani jako wielcy sojusznicy a mówią na nich Sautaranie. Jak się okazało, nie było wielkiej wrogości w miastach ani wsiach. Jednak po przeżyciach z obozu łatwo było wyczuć pewne niejasności np. w przedstawianiu innej rasy jako przyjaciół. Większość zbiegów obozu przystąpiło do organizacji założonej przez Mariana, Gienia oraz Aleksandra. Jej siedziba mieści się w Gryficach. Pierwsza nazwa organizacji to „Opozycja… Jakaś”. W kolejnych miesiącach Poznań nazwano Wszygrodem. Ten szybko się rozbudowywał. I wielu było tam bezdomnych. Zaraz po zakończeniu wojny i zawarciu rozejmu z wystraszonymi pozostałymi krajami których Polska jeszcze nie przejęła, Gieniu oraz Aleksander założyli drugą siedzibę opozycji na Terenie ich dawnego domu we Wszygrodzie. Wkrótce zabroniono wytwarzania i spożywania alkoholu dlatego w Gryfickich podziemiach uformowała się pierwsza rozlewnia taniego wina „ku chwale sprzeciwu i chuj im wszystkim w dupy”.

59 Nawiązanie do Stanisława Klopczyka - https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Klopczyk\_Zawis%C5%82 i powtórki z sytuacji zapisanej w „Sikory Forever” - https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Sikory\_Forever

60 Kolejny raz zacytowane słowa ze wspomnianego opowiadania.

str. 29

#### Rozdział V

- Te pierdolone Turki to chuja się znają na kebabach. Obeszliśmy wszystkie a to co serwują to nawet nie wygląda jak kebab. Nasz plan jest wadliwy. Może idziemy w złą stronę? Nie tędy droga? Może stworzenie konkurencyjnej sieci kebabów nie jest najlepszym rozwiązaniem…

- Panie Marianie, jak nie to, to co? – Pyta Andżela.

- Może powinniśmy po prostu nakopać im w zady?

- Wtedy nas zgarną. Marianie, martwię się trochę tym, że zostawiliśmy Eustachego.

- A czym tu się martwić? Głupota wspiera umiejętności przetrwania. Jestem pewien że trafimy na niego jeszcze i to zupełnym przypadkiem. Debilizm ma wbudowany system przetrwania. To zostało naukowo udowodnione. A że my stanowimy jego przetrwanie to się jeszcze napatoczy.

- Skąd pan ma tyle mądrości w sobie?

- Lata doświadczenia życiem młoda damo. Powinniśmy sięgnąć głębiej. Zaczajmy się przy tym Sauratan kebab ulicę dalej.

Podjechali więc polonezem ulicę dalej i stanęli przy niej tak by dobrze widzieć obiekt. Po pewnym czasie słońce zaczęło przypiekać niemiłosiernie to się przeparkowali do cienia. Wkrótce przyjechała ciężarówka z Bananada spółka ograniczonego zaufania.

- Nie ufam im. To musi być nasz ślad. – Wyczuł okazję Starzec.

Widok ludzi wyjmujących banany tylko utwierdził go w przekonaniu, że coś jest nie tak.

- Panie szefie Marianie, pora na nasz krok. Zniszczmy im dostawę! – Proponuje zwarta i gotowa Andżela.

- Nie. Pojedziemy za ciężarówką i dowiemy się czegoś więcej.

Ciężarówka odwiedziła jeszcze kilka Sautaran kebabów i pojechała do magazynu. Kierowcy właśnie kończyli zmianę i wynieśli się do domów. Dwójka intruzów zakradła się do busa by poszukać w nim wskazówek do dalszego śledztwa.

- Czego szukamy szefie? – Pyta Andżela.

- Nie wiem. Tropu, pomysłu, wskazówki, czegokolwiek. – Patrzy za osłonę słoneczną i kluczyki spadają mu na mordę. – Może być i tak!

Zajebali więc furgonetkę i wożą się po mieście. Nagle wpierdalają się przez mur do zoo i przebili się do klatki z małpami.

- Łap małpy bo spierdalają!

Wkrótce wracają busem zapchanym małpami które skusiły się na wejście do niego w ramach obietnicy którą dał im Marian. Wbili się z powrotem do magazynu gdzie dano im wolną rękę. Te

str. 30

oczywiście zaczęły wpierdalać towar. Dwójka intruzów załadowała trochę bananów do poloneza by użyć ich jako broń. Andżelika znów była pod wrażeniem ukrytych umiejętności Mariana. W końcu nie wytrzymała i spytała:

- Mistrzu, gdzie nauczyłeś się przemawiać do zwierząt?

- Do małp. Widzisz, nauczyłem się dawno temu rozmawiając z Stanisławem Klopczykiem. To była dopiero małpa. Też robił akrobacje na drzewach. Upodobał sobie brzozy.

- To jakaś małpa?

- Nie, to był mój sąsiad.61

- Eustachy mówił o nim.

Marian się zdziwił i z zastanowieniem powiedział – hmm, ciekawe…

Następnym przystankiem ma być miejsce z wizytówki która leżała w busie. Jadąc za adresem wkroczyli w bogatą dzielnicę zamieszkałą w dużej mierze przez Sautaranów. Niebo jakby pociemniało, budynki stały się wyższe, chodniki czystsze a współczynnik biedy zmalał. Chwilę później zajechali pod wielki budynek z napisem „gatunkowi niższego sortu wstęp wzbroniony”. Wjechali do parkingu podziemnego.

- Panie Szefie Marianie, czy dobrze wyczuwam kłopoty?

- To bardzo prawdopodobne.

- Zatem musimy się przygotować, nie wejdziemy tam bezbronni. – Przeszli koło bagażnika. – Tu mam kabury, proszę założyć. A ja na tą okazję muszę się przebrać w mój moro strój, proszę się nie patrzeć.

- Ależ oczywiście, nie śmiałbym. – odwraca się i idzie w kierunku przednich drzwi samochodu i zatrzymuje patrząc w lusterka. – Proszę się nie śpieszyć, akcja nie zając.

- Już! – Krzyknęła zza auta. – Tu jest więcej kabur.

- Ale się pośpieszyła. – Podszedł z powrotem spojrzał i pożałował że jest takim starym rupieciem. – Dobra bierzmy te banany.

Załadowali banany do kabur i nie tylko więc mają ich pełno. Można więc iść!

- Długo czekałam na taką akcję. Nie mogłam się się doczekać! – Podeszli do windy. – Kurczę wodzu, ten budynek ma 115 pięter. Przeszukiwanie zajmie nam wieki!

- Coś ty. Sprawdzimy tylko parter gdzie pewnie będzie coś reprezentatywnego i ostatnie piętro gdzie na pewno jest ktoś ważny.62 Co ty nie wiesz takich rzeczy? – Znów popisał się mądrością.

- Skąd ta pewność?

61 Ale jeżeli chodzi o dom Anastazego w którym często mieszka w Sikorach. https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Sikory

62 Apartamenty i gabinety ważnych osób zawsze są na szczycie!!!

str. 31

- Jak to skąd!? Zawsze tak jest! Idziemy!

Weszli do windy i wybrali parter. Wyszli na wielkim holu gdzie zaraz przy wejściu stoi ochroniarz obrócony tyłem. Marian sięgnął po banana do kabury i zaczaił się za ochroniarzem przystawiając mu broń do pleców i łapiąc za usta.63

- Co to za miejsce? – Spytał.

- Nie krzywdź. – Mówi gdy tylko napastnik odchylił dłoń. - To siedziba wielkiego Gaurfinniego, puść mnie wolno.

- Co może mnie tu zainteresować?

- Nie mogę ci powiedzieć.

- To czego nie powinienem zobaczyć jako intruz a ty mi nie możesz pokazać?

- Laboratoriów, sal testów, biura Gaurfinniego na samej górze i nie można dotykać gablot z jego osiągnięciami.

- Ok, to spierdalaj. – Uderza w głowę ochroniarza i go umieszcza w doniczce obok. - W laboratoriach pewnie się czegoś dowiemy. A później pomacamy trochę gabloty – Informuje Andżelę.

Po cichu przechodzą do pomieszczeń laboratoryjnych. Andżela zobaczyła jakiegoś doktora. Wyjęła banana z kabury i zaczaiła się na niego, cierpliwie czekając aż ten skończy grzebać w nosie. W końcu chwyciła go od tyłu za szyję i oderwała końcówkę od banana.

- Widzisz to? Jak nie powiesz co tu robisz to ci to wsadzę do ust i będziesz to musiał połknąć. – Zagroziła doktorowi.64

- O nie! Pasożyty! Robaki jakieś! Nie wolno jeść końcówek bananów! Ty okrutna dziwko! – Napastniczka zbliżyła owoc do ust doktora podduszając go przy tym. – Dobra, powiem wszystko co wiem! Robimy tu eksperymenty na układach trawiennych więźniów pobliskiego więzienia. Jedzą rzeczy których nikt o zdrowych zmysłach nie włożył by do ust. Poza tym inne testy wytrzymałości organizmów.

- Zatem żryj to pierdolcu! – Wsadziła mu czarną końcówkę owocu do ust, ten krztusząc się zemdlał. – Rozejrzyjmy się tutaj.

Na stołach i półkach leży wiele papierów i dokumentacji z różnymi próbkami. Na ogół duży rozpierdol że mało kto może się połapać gdzie co leży. Połowa z tego jest zalana kawą i nieczytelna. Monitory wyświetlają jakiś niezrozumiały bełkot lub filmiki jak obiekty badań wymiotują po podaniu im czegoś obrzydliwego. Po sprawdzeniu tego jednocześnie nic z tego nie rozumiejąc przeszli na korytarz wewnętrzny skąd widać obiekty badań. Zgodnie stwierdzono, że trzeba ich wypuścić. Oczywiście przy wyjściu dawać wizytówkę z namiarami na rekrutację do Opozycji wyższej klasy niższej w której mogli by działać przeciwko kurwom z kosmosu. Tak też robili. Nie wszyscy byli jednak przytomni to im otwierali drzwi a wizytówkę dawali do kieszonki.

63 Metal Gear Solid jak się patrzy.

64 Strzeż się czarnych końcówek od banana!

str. 32

- Ha! Mówiłem że przyciąganie działa! – Krzyknął Marian z jednego z pomieszczeń.

Andżela przybiegła zobaczyć o co chodzi.

- Mamy go. – Dodał wskazując palcem na Eustachego przypiętego do łóżka zmuszanego do oglądania mody na sukces w całości.65

- Jest! Wspaniale, lecz wygląda jakby jego mózg był całkowicie zlasowany. – Zmartwiła się dziewczyna.

- To jego trzeba będzie przenieść. Zaraz, to łóżko jest na kółkach. Przewieziemy go na parking.

Andżela wzięła się za kierowanie pojazdem łóżkowym, wrócili na korytarz. Rozległ się alarm, słychać ochronę której zostało przerwane wpierdalanie kanapek po kryjomu biegnącą z jednej strony.

- Weź go do windy, zaraz przyjdę, daj mi swoje banany! – Poinstruował starzec.

Przejął banany i obrał szybko z nich skórkę i wyrzucił je na podłogę. Zaraz i swoje tak że powierzchnia była całkiem zapełniona. Przybiegła ochrona, pierwszy z nich wbiegł na pole minowe i się wyjebał.

- Stać! – Krzyknął dowódca. – On nie żyje! Tędy nie przejdziemy! Strzelać!

Marian w ostatniej chwili wybiegł z korytarza i pobiegł do windy. Na parkingu wsiedli na łóżko do Eustachego i podjechali do Poloneza. Zapakowali go do środka tak szybko jak to było możliwe. Marian spojrzał na Andżelę.

- Kurwa, już nie pomacamy tych gablot, szkoda.

- Musimy jechać – Upomniała wodza.

Wsiedli do auta i odjechali. Oczywiście przy wyjeździe kulturalnie zapłacili za parkowanie astronomiczną cenę 10zł za godzinę. Ale przełknęli ślinę, zacisnęli zęby i zapłacili. Przy wyjeździe mało nie wjechali w luksusowego mercedesa. Wymienili się pogardliwymi i wkurwionymi spojrzeniami z kierowcą. – Kurwa, to Gaurfinni! – Wybrzmiało z ust Mariana. Szybko ominęli auto nie czekając aż przybędą służby porządkowe i wyjechali z dzielnicy. Przemieścili się na obrzeża miasta do jakiegoś obskurnego moteliku. Eustachemu zaczęła cieknąć ślina z ust, mimo to przemieścili się niosąc go do pokoju. Położyli go na łóżko i zaczęli się zastanawiać co zrobić.

- Przede wszystkim to powinniśmy iść spać, a rano pomyśleć co z tym gościem co tu leży. – Wypowiedział się bez zapowiedzi swojej wypowiedzi, mówca Marian.

- Ale mamy tylko to zajęte łóżko oraz kanapę. – słusznie stwierdziła kobieta.

- Także jak przystało na gentlemana pójdę sobie na kanapę tam daleko, a ty się martw łóżkiem. – Wyszedł się śmiejąc.

Andżela popatrzyła na Eustachego ze zdegustowaną miną. Ten leży, chodź w sumie to pozycja pół leżąca. Ma otwartą japę, ślina mu leci a oczy otwarte ale bez życia. Przez głowę przeszła Andżeli myśl że skoro Motyka i tak nie wykazuje większych funkcji życiowych to może by go wyjebać na podłogę.

65 Nawet taki fan mody na sukces jak Anastazy czy Honorata nie podjęli by się oglądania tego w całości.

str. 33

Zaczęła ciągnąć go za rękę – kurwa – pomyślała, wskoczyła na łóżko i chwyciła od tyłu spod rąk i przesuwa. Gdy jest już na krawędzi, przesuwa go nogą poza nią i ten wyjebuje ryjem na starte panele. Niezbyt estetycznie jednak to wygląda więc opiera go o ścianę, ten nie zmienił nawet wyrazu twarzy. Teraz już ładnie siedzi oparty o ścianę. Dziewczyna pomyślała sobie że zajebiście zgłodniała, zdjęła moro czapkę i zaczęła myśleć. - Przecież mamy bagażnik bananów! – pomyślała i poszła po nie do auta. Po chwili wróciła, Marian ściska butelkę taniego wina którą kitrał nie wiadomo gdzie dotychczas. Andżela ojebała jednego banana z kiści. Nie ma to jak zjeść na noc – prowadzi konwersację z sobą. Zaczęła chodzić po pokoju, i przeglądać się w lustrze. – Kobieto, co ty masz na twarzy? Kiedy ty się tak ujebałaś? - Przemyła twarz w umywalce w łazience i wróciła przed większe lustro. – Tylko ciepły prysznic na to coś poradzi – Wzięła drugiego banana i zaczęła ojebywać. W pewnej chwili usłyszała, że Marian mówi coś do siebie. – Przynajmniej teraz wiem że to nie ja jestem pojebana tylko wszyscy tak robią. – Stwierdziła. Przez myśl przeszło jej jednak że może by tak podjebać starszemu trochę wina. Zdjęła więc glany i na palcach poszła do drugiego pomieszczenia. Z torby całej wypełnionej butelkami wzięła jedną i wróciła do siebie. – Kurwa nie będę pić jak wieśniak z butelki. Wyszła więc z mieszkania i zapukała do pokoju obok.

- Dobry wieczór, macie może kieliszki do wina na wyposażeniu? U mnie nie dali.

- Chyba tak, proszę wejdź a ja poszukam. – Odpowiedział sąsiad w średnim wieku z włoskim akcentem. – Tylko jeden? Co taka piękna dama robi sama w takim obskurnym motelu?

- Zatrzymałam się na jedną noc, wracam do domu.

- Mogę spytać skąd? – Szczerzy japę Facet.

- Z wyjazdu służbowego tu w Ankarze, muszę opić udaną transakcję. – Wyjaśnia bez przekonania.

- W moro? – Zbliżył się niebezpiecznie.

- To sprawa wagi państwowej, nie mogę zdradzić szczegółów.

- Pani chyba nie wie, że taki strój nie obowiązuje w naszej armii. – Złapał ją od tyłu, ograniczając ruch. – Wyczuwam działalność antyrządową.

- Co ty odpierdalasz? Wpierdolu szukasz?

- Ha! Słuchaj możemy się dogadać, ja nie zadzwonię do służb i nie powiem o bagażniku pełnym nielegalnych trunków i bananów… – Zjeżdża jedną ręką w dół brzucha kobiety - A ty…

- Pierdol się. – Powiedziała z nienaturalnym spokojem i przyjebała mu głową w twarz. Gdy ten jeszcze motał się do tyłu, chwyciła go i przerzuciła przez ramię. Jebnął na podłogę i narobił hałasu. Tu na szczęście wszyscy mają wyjebane. Gostek po chwili wstał a Andżela wbiła mu kieliszek w twarz. Mogłaby go teraz skopać ale pożałowała, że zdjęła glany więc po prostu rozjebała na nim krzesło. Poszukała innego kieliszka i wróciła do siebie. Marian leży ale jakby stała koło niego jedna pusta butelka więcej.

- Ile zjebów na tym świecie, zwykłego kieliszka nie można pożyczyć – Powiedziała do siedzącego nie kontaktującego Eustachego.

str. 34

Korkociąg na szczęście był więc go użyła i wypełniła kieliszek wyrobem siarczanym. Po chwili wypełniła go jeszcze raz. Popatrzyła się znowu w lustro. – Przez tego zjeba bardziej się ujebałam. – Wkurwiła się przed lustrem i wypiła łyka. Rozpięła moro mundur i zrobiła kilka ninja ruchów przed lustrem. – Ale mu dokopałam, prze pizda jestem. - Zauważyła kiść bananów i przypomniała sobie że jest głodna więc zjadła powoli przed lustrem jednego patrząc sobie w oczy. Polała sobie trzeci kieliszek taniego wina wyrobu Mariana i zaczęła nucić stary utwór „Dziesięć zgrzewek wina”66 który gdzieś kiedyś podsłyszała - Było sobie dziesięć zgrzewek wina, zebrało się lewe towarzystwo, po wino dupy się nie wypina, z jednej zostało wychlane wszystko. – śpiewa po cichu – Co to za siniak? – Patrzy się na żebra. Ale czas nadszedł dokończyć butelkę więc polała sobie do kieliszka. – Ale jestem głodna – Cały czas ssie ją głód. Wzięła kolejnego banana i patrzy na Eustachego. Kiwa głową na boki jakby lekkim zażenowaniem ale jednocześnie uśmiechając się lekko. Podchodzi do niego. – Co ty masz na twarzy? – Przygląda się jego lekko schodzącej skórze na twarzy od przedawkowania słońca w Ankarze. – Chyba serio przesiedziałeś ostatnie miesiące w jakieś ciemnej dziurze – Pochyla się nad Motyką ale zaraz siada przed nim po turecku i zaczyna powoli pozbawiać banana skórki. Jednocześnie podśmiechuje się – O co z tobą chodzi? Po chuj te rymy? – obiera dalej – Daj mi dojść do słowa, nie przerywaj, chcę normalnie porozmawiać. – Patrzy się na banana i łapie na niego ostrość ale obłąkanym ruchem zwraca twarz z powrotem na Eustachego. – Coś jest dziwnego w tobie. Niby robisz takie pojebane rzeczy ale jednak fajnie się z tobą siedzi. – Mówi śmiejąc się do siebie i powoli na pełnym skupieniu wkłada banana do ust i bierze gryza. – hehehe, banan i wino, czy to dobre połączenie? – Bierze kolejnego. Eustachy nagle wziął wielki wdech i krzyknął:

- Chuj wam w dupy jebane ścierwa, informacji dla was chuje nie ma!

Andżela wyjebała się na plecy. Eustachy wstał jak obłąkany i robiąc krok do przodu wyjebał się na dziewczynę.

Z rana obudził się Marian. Wziął nową butelkę wina do dłoni i powędrował na zewnątrz. Popijając trunek, przechadza się wzdłuż tarasu na piętrze motelu. – Architektura jakaś taka chamerykańska – mówi pod nosem. Po przewietrzeniu się, i pójściu drugą w stronę zobaczył uchylone drzwi do sąsiedniego pokoju. Zaczaił się więc i bezszelestnie wszedł do środka. Widzi gostka na którym jest rozwalone krzesło i ma wbity kieliszek w twarz. – Ja pierdolę, kurwa mać…. Kto pije z kieliszków? – Zadaje pytanie do samego siebie i przeszukuje ciało. Znalazł jedynie zmasakrowaną stówę ale i to dobre, wraca do swojego pokoju. Mijając próg krzyczy:

- Czas się zbierać i wracać do Gryfic, zbieraj to ścierwo z łóżka i w drogę – wchodzi do drugiego pomieszczenia – Co tu się kurwa? Romanse na służbie są zabronione! – Krzyczy do nieprzytomnej Andżeli na której leży nieprzytomny Eustachy. – Ja wam dam! – Dostrzega pustą butelkę. – Kradzież w czarną noc! Jak wam nie wstyd!?

Andżela otwiera oczy i dostrzega Eustachego. – Co ty tu robisz? – Temu ślina leci z ust. Wydostaje się spod ścierwa i staje przez starszym.

- Ale ty niewyraźnie wyglądasz – Komentuje Marian. – Wystarczyło spytać i bym ci dał wino przecież. Nie jestem taki samolubny! - Zamilkł na chwilę, zobaczył kieliszek. – Kurwa! No przecież!

- Panie Marianie, mogę to wyjaśnić.

66Utwór POD - https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Dziesi%C4%99%C4%87\_Zgrzewek\_Wina

str. 35

- Nie! Tak! Skąd masz ten kieliszek?

- Pożyczyłam z sąsiedniego pokoju, tu nie ma na wyposażeniu.

- Jak może być na wyposażeniu skoro alkohol wszelkiej maści jest nielegalny? I na pewno w drugim pomieszczeniu też go nie było na wyposażeniu.

- Co to może oznaczać? – Pyta z niewyraźnym zaniepokojeniem.

- Nie jestem pewien, musimy go sprawdzić – Wyjmuje z kieszeni portfel sąsiada – Nie mamy czytnika dowodów osobistych to nam nie potrzebny – Wyjebuje – Nic nadzwyczajnego, pieniędzy brak – Popatrzył po ludziach – Karta pojazdu, jeździ Peugeotem 3337 znajdźmy go.67

Wyszli na parking, auto stoi dwa miejsca dalej od poloneza. Podeszli do niego.

- Tyle lat mija, czas zapierdala jak popierdolony z kijem w dupie a te auta nadal z plastiku robią.

Marian kopie w drzwi a te się otwierają. W środku śmietnik i dwóch bezdomnych którzy w pośpiechu przetaczają się przez siedzenia i wypadają drzwiami z drugiej strony i wypełzają w krzaki. Andżela wzrusza ramionami i zaczyna przeszukiwać bagażnik. W nim znajduje czarną teczkę.

- Wodzu, znalazłam coś! – Krzyczy do starca.

- Ja też! – Podchodzi Marian z paczką krakersów którą już rozpracował w połowie. – Kurde, Walizka na kod… Na pewno jakiś w kurwę skomplikowany. – Podaje paczkę krakersów w zamian za teczkę, stuka na górze, puka na dole, przystawia ucho, myśli chwilę, ustawia cyfry na 000 po lewej stronie i 000 po prawej… PSTRYK! – Udało się!68

W teczce znajduje się sterta papierów, Staruszek patrzy się na nie i oddaje teczkę kobiecie w zamian za krakersy. Lekko się wkurwił bo tych zostało może z trzy. Andżela zaczyna przeglądać papiery.

- Kurwa mać moje dane! – Przeraziła się.

- Tak? Mi się nie chciało czytać tej stery…

Przegląda dalej, znajduje również szczątkowe notatki na temat Mariana, Briana i kilku innych o czym informuje staruszka. Przetasowuje papiery dalej.

- Co do kurwy!? – Krzyknęła a Marian popatrzył z zaniepokojeniem. – To moje zdjęcia!

Marian podchodzi mieląc ostatniego krakersa, po podniebieniu swędzi go od nadmiaru soli. I zaczyna przyglądać się zdjęciom.

- Kurwa twoja mać! – Krzyknęła dwa razy głośniej chowając zdjęcia do kieszeni moro munduru.

Staremu wyjebało krew z nosa na widok nagich fotek współpracowniczki przez 1 sekundę.69 Ta wkurwiła się jak nigdy dotąd i jednocześnie zawstydziła. W tym stanie pomaszerowała do właściciela teczki i zaczęła kopać jego ciało. Marian w tym czasie zaczął ścierać swoją krew z samochodu żeby

67 Ble

68 Chyba domyślne hasło w takich teczkach.

69 Nawiązanie do kame sennina z Dragon Balla

str. 36

nikt go nie namierzył. W pewnym momencie podszedł do niego Eustachy wyglądający jak ofiara karambolu.

- Dzień dobry bardzo panu, pełno widziałem skórek od bananów. Gdzie je macie… Co ja tu robię bracie? – Powiedział wiadomo kto.

- Obudziłeś się, są w bagażniku. – Poinstruował jednocześnie docierając swoją krew Marian.

Eustachy cofnął się nieznacznie i pochylił nad bagażnikiem ale żadnego banana nie znalazł. Zobaczył za to pół kilo zielska. Z kamienną miną pochował to gdzie się dało. Prostuje kręgosłup i zbliża się do starego ponownie.

- Nie ma tu bananów, jedynie artykuł o stadzie sklonowanych baranów70 – Informuje i oddaje gazetę.

- Kurwa u nas w aucie a nie tym zasranym peugeocie.

- Aha… - Stwierdza słusznie młodo wyglądający typo z wypchanymi kieszeniami i z żadnym wyrazem twarzy, sztywno kieruje się do poloneza.

Marian zaczął przeszukiwać schowek przy miejscu pasażera. Tam znalazł list gończy sprzed dziesięciu lat na Mariana K – Nielegalnego producenta zabronionego Taniego Wina. Poszukiwany żywy lub półżywy za 1 000 000 zł. Zainteresowany pomyślał sobie ile może być warty teraz.

W końcu z pokoju wyszła Andżela zdyszana jak po maratonie. Podeszła z powrotem do auta i poinformowała o ostatecznym zgonie właściciela peugeota w skutek zapadnięcia się czaszki do środka oraz następujących po sobie zgnieceniu płuc, żołądka oraz zmiażdżenia jąder. Marian się trochę przestraszył ale zaczął mówić o swoich spostrzeżeniach.

- Może miał coś do ciebie ale szukał mnie. I to dość długo szukał, masz tu list gończy. – Podaje kartkę, wzdycha, wzrusza ramionami gdy Andżela patrzy na wycenę i informuje – Pora na nas, musimy się zbierać. Zabieraj graty z pokoju, ja też zabiorę resztę wina.

Zostawiają otwartego peugeota i ruszają zabierać graty. Pogoda z lekkiego zachmurzenia stopniowo zamienia się w słoneczną. Słońce zaczyna przypiekać panele na dachu budynku i w sumie chuj z tego.

Po ukryciu kieliszków i zatuszowaniu dowodów zbrodni wraz z zamknięciem mord sąsiadom, Andżela dostrzega brak balastu w postaci Pojebusa Eustachego. Marian informuje, że ten poszedł po banany do auta. Ci też tam poszli. Gdy podeszli, dostrzegli, że nie da się dostrzec wnętrza, jakby było wypełnione pianą, Otwierają drzwi a ze środka auta wydobył się dym, że ktoś zadzwonił po straż pożarną. Z wewnątrz wypadł Eustachy znowu nie kontaktujący. Po szybkim przewietrzeniu pojazdu, ewakuowali się przed nadjechaniem straży pożarnej.

70 Jak owieczka Dolly

str. 37

#### Rozdział VI

Po powrocie do bazy w Gryficach rozpoczęła się debata. Przyjechali Brajan, Jadźka która awansowała w szczeblach kariery podziemnej oraz jakieś stare Pruchno zwane Martynką Latryniec.71 Na szczęście dla wszystkich Marian zaraz po przyjeździe kazał jej wypierdalać. Nikt tak naprawdę nie wie dlaczego jej nie lubi ale jednocześnie każdy pała nienawiścią gdy tylko ta zacznie coś mówić. Z niewiadomych przyczyn napruty Eustachy mimo zerowych kwalifikacji też uczestniczy w posiedzeniu. Wywiązuje się dyskusja. Marian zdaje relację o zerowej umiejętności kręcenia kebabów w Turcji. Eustachy śmieje się z co drugiego słowa. Brajan sugeruje wojnę zaraz po rekrutacji wystarczającej ilości członków opozycji. Jadźka natomiast sugeruje wysłanie tajniaka na misję zniszczenia tajnej władzy od środka jednak nikt nie wziął jej na poważnie. W pewnym momencie dyskusji Eustachy wziął się za siebie i stwierdził że czas wypierdalać z tej nory. Przedtem natomiast cichutko podszedł do wieszaka i zaczął grabić wszystkich z oszczędności. Po splądrowaniu pieniędzy kilku osób spojrzał na moro bluzę – następną w kolejce. Spojrzał, przybliżył się, chwycił i zaczął wąchać bardzo…. dokładnie. Zrobiło mu się trochę szkoda i wstyd swojego postępowania i z bólem serca zaczął przeszukiwać kieszenie. Z jednej wyjął plik zdjęć. Przyjrzał się im i jęknął bardzo głośno. Zgromadzenie usłyszało, dźwięk i załapało że nikt się nie śmieje co drugie słowo. Pobiegli w stronę jęku, i zobaczyli złodzieja. Marian załapał od razu co tu się dzieje i podszedł do złodzieja żeby zrobić mu krzywdę ale popatrzył na trzymane przez tamtego fotografie i strzelił krwią z nosa w winnego zbrodni plądrowania cudzych rzeczy. Andżela załapała co się stało i podbiegła wyrwać zdjęcia. Chwyciła je i wszyscy stanęli w bezruchu. Eustachy ujebany krwią staruszka a staruszek tamuje krwotok i patrzą na kobietę. Ta zaczyna sapać coraz głośniej.

- Na ziemię!!! Zaraz pierdolnie! – Wykrzyczał Brajan skaczący w bezpieczne miejsce.

- KURWAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!! – Wywrzeszczała Andżela po czym chwyciła krzesło i zaczęła okładać najbliższą osobę czyli Eustachego.

Wszyscy zaczęli spierdalać wiedząc, że tego żywiołu nie da się zatrzymać. Motyka cudem wyrwał się po tym jak spojrzał śmierci w oczy i zaczął uciekać. To było jednak trudne gdyż Andżela jak tornado, przyciągała wszystko i rozpierdalała wypierdalając w kosmos. Zanim dobiegł do drzwi, reszta zdążyła je zabarykadować od drugiej strony. Nie mając innego wyjścia, odwrócił się gwałtownie i powiedział.

- Andżela… - zwątpił na chwilę – Po co ta maska? Chodź no na przytulaska – przełknął ślinę a gdy ta podbiegła, stracił przytomność.

…

- Wzywany jest świadek numer 1. – Zakomunikował jakiś nic nie znaczący nikt.

Eustachy zaczął się przebudzać.

- Przez długi czas pracowałam z nim na kuchni w hoteliku. Zachowywał się jak gnojek. Mówił sam do siebie, zawsze tym jebanym rymem z lepszym lub gorszym skutkiem. Nie wiem skąd się tam wziął, po prostu pewnego dnia się pojawił i odpierdalał manianę. Więcej kosztowało właściciela utrzymanie

71 Martynka Latryniec… co tu dużo mówić… - https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/Martyna\_Latryniec

str. 38

Eustachego niż dawała zysków jego robota. Pewnego dnia postanowił uciec a ja uciekłam z nim. Wiecie… Moje życie wcześniej nie było nic warte… Mąż mnie bił, wszystko było do dupy.72

- Dobra dobra Pani Jadziu, Pani już dziękujemy. – Zakomunikował sędzia Marian Menda przybyły specjalnie na tą rozprawę jako bezstronny sędzia. – Co do powiedzenia ma oskarżyciel?

- Nie znamy przeszłości oskarżonego, może być agentem Sautaran i wprowadzać nas w błąd. – Stwierdził Brajan.

- Co na to adwokat?

- No ja nie wiem Lol. Myślę że chuj mnie to obchodzi… żal mi was. Jesteście nienormalni, banda głupków Lol. A ty co o nich sądzisz pimpusiu? – Spytała szkielet na smyczy który sugeruje że to był kiedyś malutki piesek… Mniejszy od kota. – Ooo ty słodziutki hałhał pimpupimpuniuniu ale żal mi ich. Głupki całkiem w chuj głupie. Ja to bym ich tak oddała do niewoli i tak ich batem biła tak haczyyy haczyyy bach. Co nie pimpuniuniu, o żal. – Wygłosiła mowę obronną chwilowa adwokat Martynka Latryniec.

- Co na to ława przysięgłych? – Spytał sędzia.

- Winny! – Krzyknęli Marian K, i dwóch statystów.

- Co jest do kurwy nędzy? Słuchacie tej jędzy? Co to za samowolny sąd dlaczego do mojego siedzenia podpięty jest prąd? – Zaczął krzyczeć oskarżony.

- Prąd podpięty gdyż wyrokiem sądu jest krzesło elektryczne. – Stuknął młotkiem Marian M.

- Osądza mnie Menda a bimber pędzi całe życie ględa.

- Ty chuju! Kim jesteś? – Wstaje starszy Marian.

- Jestem Eustachy.

- Gówno!

- Lubisz?

- Kurwa, włączyć zasilanie!

- Chuja jesteście warci wy i te wasze opozycje, już wolałbym zadzwonić na milicję.

- Stać! – Krzyknęła Andżela która właśnie wbiegła do pomieszczenia. – Nie smażyć mi tu Eustachego!

- Czego niby nie? Masz coś na jego obronę? To jest złodziej! – Wykrzyczała ława przysięgłych.

Zastanowiła się chwilę.

- Nie mam… Ale na pewno nie ma złych intencji. Gdybyście pomyśleli trochę swoimi główkami. Cały nasz wyjazd to on przespał, był nieprzytomny lub najebany. On nie dołączył nawet do opozycji ani Się do niej nie pchał. I to on powiedział Nam o kebabie z bananem!

72 Wszystko jest do dupy – Taki cytacik sąsiadki.

str. 39

- A może ten cały kebab z bananem to akt manipulacji? – Zapytał sędzia – Pomyślałaś o tym?

- Myślę, że Eustachy jest po prostu… Debilem. To jest jego problem. – Wysunęła tezę.

- Sami jesteście debilami, głupimi fafasami. – Zamruczał pod nosem oskarżony.

- Ale żal – skomentowała linia obrony.

Sędzia Marian pomyślał chwilę. Jebnął kilka razy młotkiem dla zasady i wstał jeszcze raz.

- Kiedyś takie sprawy rozwiązywało się w taki sposób. – Pozostawił chwilę ciszy dla zaciekawienia wszystkich. – Eustachy Motyko. Jesteś za opozycją czy przeciw?

- Przeciw opozycji? Ale to brzmi. Pierdolę sautaran i opozycję, powiem „jebać” soczyste. – Napluł na kable Eustachy i kopnął go prąd.

- Nie ma takiej odpowiedzi! Albo jesteś w partii albo przeciw!

- Jakiej znowu kurwa partii, powinno ławę to słowo zmartwić!

- To znaczy opozycji kurwa mać!

- To tak jak wybierać pomiędzy gównem a gównem, pierdolę to i adekwatnie zrymuję to z gównem.

- Także po chuj tutaj przylazłeś śmieciu?

- Nic nie było celowe ale skoro tutaj jestem mam oskarżenie gotowe. Jesteście bandą skurwysynów, nie dorówna wam banda wyklętych rabinów. Zamiast uciekać z obozów ogrodzenia, mieliście swoje do powiedzenia. Musieliście zachlać się i bawić zamiast ludzi wolnością zbawić. Nie przeszkadza wam obcowanie w mrozach na ulicy wisielców z ludźmi porozwieszanymi po brzozach. Jeżeli taka jest władza tej opozycji, jest ona równa inkwizycji.

- Kim ty do chuja jesteś? – Spytał ze zdziwieniem sędzia.

- Tylko idioci jeszcze nie wiedzą kim jestem. Jak jeszcze prościej mam to przekazać, którym gestem?

- To ty! – Krzyknął Marian K.

- To ja! – Krzyknął oskarżony.

- Czyli kto? – Nie wie o co chodzi nie wtajemniczona Andżela.

- No to ten…. To on! – Krzyczy Marian K aby zatuszować że nie wie o co w ogóle chodzi.

- To ty! – Stwierdza z zawahaniem w głosie sędzia Marian M.

- To ja! – Odpowiada jeszcze raz.

- Czyli kurwa kto do jasnej cholery? – Wkurwia się sędzia nakurwiając młotkiem.

- Na chuj ja tyle retrospekcji zapodałem? Cały rozdział mógłbym wam o tym napisać, czas tu zmarnowałem. Łatwiej w słowa się tego ująć nie da. Tylko idiota nie zna teraz mojego prawdziwego

str. 40

imienia. Do tych starych chujów mówię. Co mi ojca zabili wybrykami, jebane kurwie. Miał na imię Gaspar.

Starcy patrzą się po sobie nie wiedząc o co chodzi.

- Gaspar? Nie pamiętam… A ty to kto w takim razie? – Dalej nie ogarnia Marian Menda.

- Całe życie z debilami, muszę się najebać. Chować się za tymi rymami, z przeszłością się tak grzebać.

- Aaa aa a aj aja – Szuka słowa Marian K – Ajaks?

- Zajęło wam to całe wieki. Czary mary był sobie Eustachy wielki. Hokus pokus jebać język polski, mimo pokus. Ojebał bym żelki .

- Dżesika Ajaks! – Wykrzyczał Marian K - Ale ty nie jesteś kobietą – Zdziwił się.

- Jezu Chryste, moje uszy krwawią bystre. Aksel! KURWA Aksel!

- Aksel Ajaks! No mówię przecież! Pamiętam! Twoja matka hucznie odchodziła z naszych szeregów! Za dużo się wtrącała i zbyt często wyrażała swoje zdanie na temat słabej efektywności opozycji. Nie polubiliśmy się. Rzeczywiście był tam jakiś gówniarz przy niej. Tak samo zjebany jak ty.

- Dobra, koniec tego pierdolenia! – Przerwał Sędzia Marian. – Jesteś z nami czy nie?

- Nic nie zdziałacie tą swoją opozycją, zachowujecie się jak celebry ci i chwalicie swoją pozycją. Nigdy nic nie obalicie, ludzi którzy naprawdę chcą coś zdziałać macie w odbycie. Dla was tylko wspólne libacje się liczą, nie wiem czego wszyscy o tym milczą.

- Pierdolisz! – Krzyczą Mariany.

- To prawda? – Przerwała Andżela. – Przez was stracił ojca i w ogóle tylu ludzi w obozie?

- Co? – Marian K wyłupił oczy. – On pierdoli trzy po trzy.

- Nie taką historię nam przedstawialiście – Oczy Andżeli zrobiły się czerwone.

- Nie słuchaj frajera, sam nic nie robi by obalić rządy sautaran. – Broni się Marian K.

- Nie pcham się w wasze wojny starcze, tworzą je głupcy i chciwcy samcze. Nie będę walczył w niczyje imię gdy on nie walczył by w moje, jebane żmije. Nie będę mięsem armatnim i mówię to raz nie pierwszy i nie ostatni.

Brajan podszedł do krzesła elektrycznego i uwolnił oskarżonego. Obydwaj podeszli do Andżela.

- Niby kto ma uwolnić nas spod niewoli najeźdźcy!? Pomyślcie! – Wykrzyczał Marian K.

- Oto jest pytanie – Powiedziała z zawodem Andżela i wyszła razem z Brajanem i Akslem w stanie ogólnie obecnej ciszy.

str. 41

#### Rozdział VII

Trójka „Dezerterów” przebywa na brzegu bliżej nieokreślonej rzeki na trasie do Wszygrodu. Mają szczęście że akurat nie ma żadnych mutantów w okolicy co by ich mogły zjeść lub przestraszyć. Rzucają kamieniami do wody rozmyślając co dalej z ich przyszłością. Do teraz nie wypowiedzieli ani słowa od wyjścia z siedziby opozycji. Aksel… bo już nie Eustachy, zastanawia się po chuj on jeszcze tutaj siedzi skoro w końcu dali mu spokój. Milczenie przerywa Andżela.

- To był jakiś plan zemsty?

- Mówisz do mnie? – Rozgląda się Aksel – Nie, to przypadek powiem. Planować nie śmiałem zemsty na starcach, oni i tak już krew mają na palcach. Nasze spotkanie to czysty przypadek, co mi tam jeden czy drugi Marianek.

- Rozumiem że doprowadzili do zagłady wielu osób swoim samolubstwem? Dlaczego ja ci wierzę? – Wtrącił się Brajan.

- Nie zależy mi na przekonywaniu was tylko na świętym spokoju, normalnie spędzić czas.

- Nie rozumiem… Nadal nie rozumiem po kij ty cały czas rymujesz i czy jesteś mądrzejszy niż wyglądasz – Dalej dopytuje Andżela.

- Możecie dać sobie siana? Bo lubię wkurwiać od samego rana. Możecie zawieźć mnie do Wszygrodu? Wróciłbym do wąchania jego odoru.

- A co z działaniem anty systemowym? Nie możemy tak po prostu tego popierdolić. – Oburzyła się Kobieta.

- Ja mogę, mam wyjebane… Wy zajmujcie się bananem.

W spięciu pojechali do Wszygrodu, przy wyjściu Aksla, Andżela popatrzyła się na niego z zawodem. Polonez pojechał w swoją stronę a Młodo wyglądający poszedł wzdłuż ulicy. Włóczy się nie mogąc znaleźć sobie miejsca ani wygodnego kartonu…

Kilka dni później poczuł się chujowo. Sam nie wie dlaczego… Jego humor się spierdolił. Rymy jakoś się nie układają, wkurwianie ludzi nie sprawia tyle radości co zwykle. Postanowił kupić sobie nowy karton na przeciekający dach w swoim domku w zaułku za jakimś szmateksem. Poszedł więc, wszedł do sklepu i powędrował między regały. Przegląda karton za kartonem, tu jakiś impregnowany, tu jakiś lakierowany, trudny wybór. Nagle potyka się o wózek wypchany kartonami po brzegi.

- Co jest kurwa!? Wypierdalać kurwa! – Wrzasnął do chujowego kierowcy wózka.

- Wyszedłeś z formy plepsie. – Poinformowała zirytowana Jadźka.

- O nie! Znowu ty! Za co mnie to spotyka? Znowu będzie dym!

- No już lepiej, słuchaj, nie mam zbytnio czasu. Kupuję kartony do naszej nowej opozycji.

- Jakiej znowu nowej opozycji kurwa? Po to się tutaj tułasz?

str. 42

- Cicho pawianie. To tajna operacja, Brajan i Andżela założyli nową opozycję w naszej bazie tu w mieście. Kupuję karton bo będziemy tarcze robić. Szykujemy się do wojny!

- Jesteście zdrowo jebnięci, a niech was w kichach skręci. Wypierdalam stąd. – Wypierdolił… się na ryj bo się potknął o wózek ale później sobie poszedł.

Zbulwersowany pobiegł pod jakiś ważny budynek jakby celowo i sobie tam usiadł i myślał. W czasie tego skomplikowanego procesu rozbolała go głowa i zgłodniał więc podszedł do budy z hotdogmi. Tam odczuł przytłaczające Deja Vu gdy zobaczył Hotdoga z bananem. Odwrócił się do ważnego budynku a tam zobaczył wchodzącego Gaurfinniego trzymającego w ręku kontrakt i obok idącego właściciela sieci hotdogowej. Aksla zalał zimny pot. Na dojebkę właśnie gość kręcony parówkami zaczął zeskrobywać tłuszcz z blachy co przywołało na myśl stare czasy ucieczki z domu i darcia paznokciami o meble. Akslel ma dość, to jest paranoja. Nie można tak funkcjonować. Czym prędzej zabrał się do siedziby Nowej Opozycji. Tam już stanął na środku Sali gdzie ciągnęła się linia produkcyjna tarcz ze wzmocnionego sklejką kartonu. Ajaks stanął po środku i krzyknął:

- Kurwa!

Z biura wyszło rodzeństwo szefów.

- Co kurwa? Jakie kurwa? – Spytał Brajan.

- Nie wiem! – odpowiedział wiedząc, że samo zawołanie „kurwa” będzie słusznie puste niż by np. miał zawołać „Andżela” co by mogło sugerować, że ma tu jakiś znajomych lub kogokolwiek.

- To co się drzesz? Co tu robisz?

- Mam ważną informację o miejscu pobytu jaśnie pana Gaurfinniego odbytu.

- Czego chcesz nam ją przekazać? Nie obchodzi cię ta wojna.

- No tak. – Odwraca się i robi krok do wyjścia ale przerywa proces wychodzenia i znowu się odwraca. – Tylko że was obchodzi jak obalić rząd, więc przychodzę w wasz kąt – Kręci naokoło tematem.

- Nie wiem czy można na tobie polegać. Jaki ty masz w tym interes? – Włącza się Andżela.

- Żaden – Wzrusza ramionami.

Andżela popatrzyła się groźnie na przybysza.

- No po prostu chciałbym wam ułatwić robotę, mojej działki wam nie sknocę – jednak coś mówi Ajaks.

- Tak po prostu? – Pyta sceptycznie Andżela.

- Tak po prostu.

Rodzeństwo popatrzyło na siebie i zawołało Aksla na górę do biura. Jednak gdy ten postawił nogę na pierwszym stopniu, rozległ się hałas jakby stare dobre C4 wysadziło kartonowe wejście do kryjówki. Stamtąd też wybiegły specjalne sautarańskie służby antyrewolucyjne i zaczęły okładać amunicją paraliżującą ludzi pracujących przy taśmie produkcyjnej. Aksel wrzucił bieg terenowy i bardzo szybko

str. 43

wbiegł po schodach na górę gdzie staranował dwójkę czekających. Ludzie zaczęli uciekać do kanału specjalnymi wejściami a niektórzy chwycili nowo powstałe tarcze i zaczęli okładać nimi najeźdźców. Tradycyjnie dla takich zamieszek ktoś podłożył ogień i zaraz zrodził się pożar. Brajan wyjął kij do golfa którym wywijał w biurze w wolnych chwilach i zbiegł po schodach aby pomóc swoim kompanom. Andżela panicznie zaczęła szukać moro czapki którą gdzieś położyła. Aksel zaczął przeszukiwanie ścian licząc na znalezienie jakiegoś tajnego wyjścia. Brajan zdążył już zbiec po chodach i przypierdolić kilku z jednostki antyrewolucyjnej. Ogień na kulturce palił się tylko po bokach zostawiając specjale ścieżki i miejsce co by się ktoś przez przypadek nie podpalił. Z korytarza wyłoniła się kolejna postać.

- Dzień dobry, jestem agent Kiszonka a wy jesteście oskarżeni o spiskowanie przeciwko rządowi.

Zobaczył go najbliżej obecny Brajan.

- Jakie spiskowanie? Czy to wygląda jak jakaś dziupla czy centrum nowej opozycji?

Agent porozglądał się dookoła i odpowiedział – Nie.

- To dlaczego bezprawnie naszliście moją piwnicę?

- Ponieważ nas zaprosiliście – Wyjął z kieszeni w płaszczu plakat promocyjny z napisem „Nowa opozycja! Dołącz do nas już dziś jeżeli też cię denerwuje sautarańskie ścierwo. Naboru dokonujemy pod adresem” i niżej adres. – Przyszliśmy na rekrutację. Gdzie macie papiery zgłoszeniowe? Muszę wypełnić.

Brajan zaczął przeszukiwać kieszenie. W tym momencie kilku z jednostki Agenta obezwładniło szefa opozycji. Kiszonka podszedł do Brajana i rozkazał mu spowiadać się ze wszystkiego co wie. W tym samym czasie Andżela znalazła swoją czapkę i podeszła koło Aksla. Ten przeszukuje kolejną ścianę. Spojrzał na nią a ona przesunęła go delikatnie i chwyciła odstającą cegłę. Otworzyły się małe drzwiczki a za nimi były kolejne czyli wyszukiwana droga ucieczki ale ona chwyciła starego dobrego AK-47 opartego o ścianę w środku i powędrowała na platformę ponad halą z której były schody. Aksel zaczął otwierać te drugie drzwi. Kobieta natomiast wystrzeliła kilka kul w kierunku służb i rozwaliła któremuś głowę trafiając w nią. Po tej krótkiej serii wymierzyła w agenta który jednocześnie chwycił Brajana przystawiając mu broń z amunicją paraliżującą go głowy. Oboje spojrzeli na siebie a reszta ze służb też zaczęła celować do kobiety.

- Z tej odległości rozjebię mu głowę – Krzyknął Kiszonka.

- A ja rozpierdolę was wszystkich bo mam AK-47.

- Przyznaję, nie spodziewałem się jakiejkolwiek normalnej broni. Zwłaszcza gdy spojrzę na te wszystkie tarcze z kartonu.

- Chuj ci w ryj – strzeliła do agentów zabijając kilku a oni do niej paraliżując ją .

- No i po robocie… A myślałem że będziesz mi potrzebny – Agent skierował słowa do Brajana.

Zajście usłyszał Aksel któremu nie udało się otworzyć drugiego wyjścia więc na czworaka dotarł do zwykłego wyjścia z biura i zobaczył leżącą Andżelę. Zagotował się.

str. 44

- Chuje! – Krzyknął podbiegając do kałacha i wystrzeliwując resztę magazynku trafiając jedynie w cegły i sufit bo odrzut broni wyjebał go na plecy na leżącą obok Dziewczynę. Zaraz wstał.

- Ty! Już po tobie i całej tej zgrai. – Krzyknął Kiszonka po raz kolejny przeładowując swoją broń przy głowie Brajana.

Z kanałów zaczęło być słychać klekot. Agent się zdezorientował a Aksel wykorzystał sytuację…

- Już po ciebie biegnie moje stado krokodyli mutantów! Powodzenia przy w piekle wystawianiu mandatów!

- Jakich kurwa krokodyli mutantów!? To jest wasza broń? – Nie wie co o tym myśleć napastnik.

- Codziennie je szkoliłem, karmiłem sautarańskim mięsem – Dodał od siebie Brajan.

- A ja przygotowywałem im rosół z kiszek co niedzielę żeby się dobrze czuły a okazji na to niewiele. A co piątek lepiłem pierogi skórą sautarańską a co święta narobiłem im uszek wiadomo czyich z farszem dodając mieszankę kutasiarską.

- Chuj, nie żadne krokodyle!

Ze ścieków wybiegł zabłąkany przerażony krokodyl.

- O kurwa! – Agent pchnął Brajana w jego stronę.

Krokodyl jednak spierdolił gdzieś pod kartony a z kanału wpierdolił się stary ruski czołg. Wszystkich zamurowało. Po chwili stania w bezruchu, wieżyczka zaczęła się obracać.

- Zaraz pierdolnie! – Krzyknął ktoś ze służb i rzucił się do ucieczki.

No i pierdolnęło… cieczą która w połączeniu z ogniem zaczęła płonąć i oblała oddział. Agenta też oblała ale, nie zajął się ogniem w wyniku… szczęścia. Wszystkich pozostałych unieruchomiło gdy zobaczyli co zaszło. Tylko Andżela zaczęła wstawać, skarżąc się na Aksla który na nią wyjebał. Otworzyła się klapa od czołgu a z niej wyjrzał Marian K.

- Nie będziecie mi wmawiać, że działam na szkodę wolności tępe ścierwa!

Wyszedł a za nim wychylił się Marian Menda.

- O kurwa! Zajebisty ten czołg kitrał Władziu73 w garażu! – Skomentował swoje wrażenia.

- Co to za ciecz że wszystkich spaliło, Sautaranie nie są łatwopalni – Zaczął dopytywać się Brajan.

- To nie ogień ich załatwił tylko bimber mojej produkcji! Kiszonka ma szczęście że się ogniem nie zajął. Poza tym jest człowiekiem, a co ważniejsze polakiem, Bimber mu nie straszny! – Poinformował Marian M. – A przynajmniej jego nazwisko brzmi polsko.

- Bimber? To był bimber kurwa? – zszokował się Brajan.

73 Władziu Srucz - https://sikoryforever.fandom.com/pl/wiki/W%C5%82adziu\_Srucz

str. 45

- Myślisz że dlaczego jest nielegalny a jego posiadanie surowo karane? – Spytał podenerwowany Marian K.

- Marian… Mariany! – Ucieszyła się Andżela z platformy – Uratowaliście sytuację!

- Wypraszam sobie, chyba tobie. Wszystko było pod kontrolą, opanowane moją stalową wolą! – Wtrącił się Aksel.

- Trochę wam się fajczy ta siedziba. Czas ją opuścić. Mamy czołg do jutra. Potem muszę go oddać bo obiecałem Władziowi. – Słusznie wspomniał Marian Menda.

- Aksel, gdzie jest Gaurfinni? Możemy się z nim rozprawić. – Spytała stanowczo Andżela.

- Jest w ważnym budynku w centrum, lazł tam z gościem z hot-dog Premium. – poinformował.

- Zbierajmy się, tam też mają kanały to podjedziemy podziemiem. – Oznajmił Marian K.

Wszyscy skierowali się do czołgu. Na górze, na platformie jeszcze na chwilę Andżela odwróciła się do Aksla.

- Uratowałeś sytuację, dziękuję. – Uśmiechnęła się, zbliżyła i delikatnie pocałowała w policzek. I poszła w stronę schodów.

- Czekaj – Powiedział Aksel i odwrócił się do kobiety patrząc jej głęboko w oczy. Zbliżył się do niej… - Wyjebałem pół magazynka w sufit, osądom zaniechaj. Jedynie chciałem typa wkurwić, co tu dużo mówić… - ominął ją i zszedł kilka stopni w dół.

- Nie… - Przerwała chwilę ciszy Andżela. – Już mi tu nie utrzymuj o swojej wiecznej przypadkowości. – Podeszła blisko do młodo wyglądającego. – Już mi nie mów że na niczym ci nie zależy…

- O cię kurwa ja pierdolę co tu się odpierdala!? – Pojawiła się Jadźka z wózkiem zajebanym ze sklepu wypchanym katonami.

- Jedziemy dokonać zamachu stanu! Wskakuj na czołg, Mariany już w środku, wejdź na te zbiorniki z bimbrem. – Odkrzyczał Brajan.

- Mamy misję do wypełnienia. – Powiedziała znowu Andżela do Aksla która w międzyczasie zbliżyła się znacznie spoglądając w… „głuche” oczy tego drugiego i przytłaczając go sobą na chwilę, wyprzedziła go i pobiegła na czołg. Ten postał jeszcze kilka sekund patrząc się w górę i w dół i również poszedł.

Czołg odjechał kanałami.

- No kurwa idioci… - powiedział do siebie agent Kiszonka po czym wyszedł z budynku potrącając żula w przejściu. Na zewnątrz zadzwonił do Gaurfinniego komunikując o zamiarach szajki.

str. 46

#### Rozdział VIII

- No i gdzie oni go cholery są? – Spytał zniecierpliwiony Gaurfinni czekając drugi dzień z obstawą przy miejscu strategicznym w którym miała wyjechać banda opozycyjna.

- Przy mnie to mówili, debile o mnie zapomnieli. Muszą czekać gdzieś za rogiem. – Uspokoja Kiszonka.

- A może taki był ich plan!? Żebyś usłyszał!!! Puśćcie drony zwiadowcze! Ja wypierdalam robić interesy do biura.

W tym samym czasie głęboko w kanałach…

- Marianku mój kochany… jeszcze po jednym! – Mówi Marian M do tego drugiego.

- No kurwa Marianku, patrz na nich… Jacyś tacy smutni… Rozchmurzcie się! – Krzyczy ten drugi do reszty.

- Kurwa mać… a myślałem że będzie rewolucja. A tu dwa chlejusy, bak pusty bo czołg stał włączony na ogrzewanie w nocy, w ogóle to gąsienice zajebane gównem… no kurwa mać! – Wkurwia się Brajan.

- Kurwa Marian! – Krzyczy Marian do Mariana – Mieliśmy czołg oddać Władkowi kurwa! – Spojrzeli na siebie. – Idziemy po paliwo! Ale w sumie to tylko jeden ma taki zamiar.

- Chcieliście rewolucji a zderzyliście się ze ścianą korupcji. – Skomentował Aksel.

- Sugerujesz mi skorumpowanie? – Zezłościł się Marian K. – Ja ci dam! – Poszedł w chuj.

- Miał być zamach stanu i będzie zamach stanu! Ale najpierw idę wziąć prysznic bo jebię! – Obiecała Andżela. – Wam też to zalecam.

Poszła za róg i natknęła się na w pół spaloną bazę opozycji. Po godzinie wróciła z czymś na wzór miotacza ognia ale wykonanego za pomocą domowych narzędzi. Stary plecak ze szkoły załadowany dwiema butlami które trzeba napełnić bimbrem i podłączona do nich rura od prysznica.

- Jak to ma działać? – Zastanawia się Brajan.

- Założysz to a ja będę kopać w butelki i będzie ciśnienie więc będzie lać bimbrem.

- Lepsze to niż nic! Idziemy! Menda śpi w czołgu więc nie ma co na niego liczyć. Zresztą… on ma ze 150 lat… jeszcze mu coś w krzyżach jebnie i pójdzie na mnie.

- Jak to kurwa możliwe? – Wyjebała oczy

- Chuj mnie to… pewnie jakiś napromieniowany czy coś, mnie nie pytaj.

W składzie Brajan, Andżela, Jadźka i Aksel wyszli ze ścieków. Pierwsze co się stało to oślepiło ich dawno nie widziane światło. Tak naprawdę minęło tyle czasu, że ich cel może być już po drugiej

str. 47

stronie globu ale im to nie przeszkadza. Poszli pieszo pod ważny budynek jak gdyby nigdy nic i wtargnęli drzwiami frontowymi. Aksel włożył ciemne okulary i powiedział „I’m Back”.74

- Weź się zamknij, i tak nikt nie rozumie tego przestarzałego języka. – Spięła się Jadźka.

- Powiedziała ofiara przemocy w rodzinie, moda na to miała minąć ale chyba jednak nie minie…

- Ty chuju!

- Raz dwa, Freddy już cię ma, trzy cztery, zaraz w drzwi uderzy – Mówił patrząc na nią.

- Pojebusie wypierdalaj! – Zaczęła podnosić głos bardziej.

- Pięć, sześć, krzyż ze sobą nieś, siedem, osiem, myśl o swoim losie. Dziewięć, dziesięć, nie dla ciebie….75 Nie dla psa kiełbasa! – Dostał po ryju.

- Ty fiucie! Nie będziesz mi tu wierszyków recytował! Że co nie dla mnie? Jaka kurwa kiełbasa!?

- Wsadź se w dupę ananasa! – Odśpiewał Aksel w swoim żywiole.

- Zamknijcie ryje! – Wpierdoliła się Andżela. – Nikogo tutaj nie ma. Sprawdźmy na górze.

- Będziemy przeszukiwać każde piętro? – Zniesmaczył się Brajan.

- Nie… Ktoś mi kiedyś powiedział że jak nie parter to coś musi być na samej górze.

- To musiał być ktoś mądry.

- To był Marian Kałowicz.

- Tfu – Wypluł ostatnie zdanie Brajan.

Znaleźli windę i pojechali na najwyższe piętro. Ta otworzyła się centralnie w biurze Gaurfinniego gdzie ten siedzi i układa pasjansa.76 Zauważa szajkę!

- Co do kurwy!? W czołgu tylko jakiś menel leżał przecież!

Brajan wycelował rurką w Sauratanina.

- To jakiś miotacz ognia? Wyjebane! Jestem odporny na ogień! – Wyśmiał powstańców.

Zawył alarm, na ekranie pojawił się Agent Kiszonka krzyczący o czołgu który wpierdolił się nie tą ścianą co miał się wpierdolić i zaczął rozjeżdżać ochronę a nie lać ich bimbrem.

- Bimber!? Teraz mi o tym mówisz do kurwy!? – Krzyknął do ekranu. – No dobra, macie mnie ale chuj wam z tego! I tak wam nic nie powiem.

Na ekranie widać cały czas obraz nagrywany przez drony i czołg który zaboksował na 3 Sautaranach. Zaraz odezwał się Agent.

74 Terminator :P

75 Dalsza część cytatu z Koszmaru z ulicy wiązów.

76 Ukochana gra karciana mieszkańców Sikor.

str. 48

- Pierdolę was! Tu nikt nie zna na tłumieniu buntów antyrządowych.

- Uważaj bo stracisz pracę! – Zagroził Gaurfinni.

- Nie, to ja odchodzę77 - rzucił odznaką w drona.

- Piękna i poruszająca scena, chodź łezki w moim oczku nie ma – skomentował bez szczególnych emocji Ajaks.

Na ekranie widać jak czołg w końcu zaczął strzelać bimbrem. I rozpuszczać wszystkich obcoziemców. Wszyscy obecni w biurze przyglądają się wyczynom starców oraz podziwiają biegłość w prowadzeniu czołgu. Pod koniec z pojazdu wyszedł Marian K i oznajmił że idzie na najwyższe piętro a ten drugi odpowiedział, że nakurwia oddać czołg Władziowi bo jak tego nie zrobi to nie wiadomo co się stanie. Sugerował oczywiście wysłanie jakiejś atomówki w nich bo Władziu jak się wkurwi to się włamie do rosyjskich systemów i szkoda mówić co wtedy może narobić.78

- To nie zmienia faktu, że chuja wam powiem. – Skomentował Gaurfinni.

- A co masz nam powiedzieć? Wystarczy że cię załatwimy i będzie spokój. – Powiedziała spokojnie Andżela – Tylko poczekamy na Mariana bo pewnie chciałby to zobaczyć.

- Było trzeba knuć spiski bananowe? Może lepiej już by było wysłać bomby atomowe? – Wiadomo kto się odezwał.

- Bananowe?

- Jebany robak z kosmosu, wjebał bym cię do kompostu.

- Spiski?

- Zakosztował byś życia w stodole z trzema krowami, zamknął byś mordę o tym co zwiesz sobie igrzyskami!79

- Jakimi kurwa igrzyskami?

- Bo co? Brakuje mi rymu to narobisz już z tego powodu dymu?

- Dobra dobra! Rozumiem że nie podoba wam się równouprawnienie Sautaran i wprowadzanie dla nich dań dedykowanych w naszej rodzimej sieci kebabów.

- Chcecie nas zniszczyć jedzeniem! – Wykrzyczał Brajan.

- Zniszczyć jedzeniem? – Spytał sautaranin.

- Zadajesz pytania, nie umiesz ułożyć normalnego zdania? Na ludziach robisz badania! Zmuszasz do gówien jadania!

- A kto wam do kurwy każe jeść dania dedykowane innym gatunkom?

77 Oj ile razy padały te słowa w filmach… Przykładem Kung Fury.

78 Już raz za namową Władzia wprowadzono stan wojenny za Jaruzelskiego.

79 Inny cytat z „igrzysk” The Toitois.

str. 49

Obecna grupa popatrzyła się po sobie zastanawiając się nad odpowiedzią.

- Czyli jesteście tak tępi że to jest wasz powód przybycia tutaj. – Stwierdza pogardliwie.

Z windy wychodzi Marian.

- Gaurfinni ty kurwo! – Wykrzyczał na powitanie.

- I ty legendarny producent Taniego Wina dla nielegalnych zgromadzeń też przybyłeś tutaj z powodu kebabów z bananem?!

- Nie – Wyjął olbrzymi rewolwer – Chcesz poznać siłę magnum?80

Wielkość giwery przytłoczyła wszystkich. Marian wycelował w Brajana.81

- Co do kurwy znowu!? – Przeraził się Brajan.

Gaurfinni uśmiechnął się złowrogo.

- Marian samolubny jak kiedyś, nic się nie zmieniło od niegdyś. – Skomentował Aksel.

- Owszem, nienawidzę ludzi. – Powiedział, ale Gaurfinni. – Kebaby was dojebią a ja będę sobie stał o tutaj przy okienku i patrzył jak się nabieracie na promocje. Bo widzicie… Wy jak zobaczycie promocję to nie liczycie się z terminem ważności czy szkodliwością. Zwłaszcza wy, Polaczki robaczki.82 Mój nowy specyfik rozjebie wasze kichy a wasze rodziny będą je zbierać ze ścian.

- Warto wiedzieć – Marian wycelował w Gaurfinniego. – Jakbyście pożyli tyle co ja na tym pierdolonym świecie to byście zwracali uwagę na takie rzeczy jak np. zamknięcie fabryk Magnum wypartych przez nową technologię. Albo przynajmniej znalibyście konstrukcję rewolweru żeby wiedzieć że bębenek jest pusty a ja noszę giwerę dla lansu tak jak jeżdżę Dodgem. Powiem krótko, będziesz umierał w męczarniach.

- A tobie chuj w ryj! – Wywrzeszczał czarny charakter.

Marian porozglądał się dookoła – O jakie ładne gabloty – Podszedł do nich.

- Odpierdol się od gablot!

Staruszek zaczyna macać gabloty i przyglądać się trofeom. Na gablotach zostawia bród spod paznokci.

- Wy pierdoleni sadyści!

- Jeszcze nie zacząłem namaczać cię bimbrem! – Wtrącił się Brajan.

- Zostaw te gabloty! – Zaczyna ruszać się agresywnie Sautaranin. Nagle się uspokoił i powiedział – Chuj wam wszystkim w dupy.

80 Siła magnum to film. Bodajże druga część Brudnego Harrego.

81 Nie ma to jak tradycyjna scena z filmów gdzie każdy ma swój interes i wszędzie są spiski.

82 Polaczki robaczki - Cytat jakiegoś chuja z Youtube.

str. 50

Gaurfinni przycisnął przycisk aktywujący proces samozniszczenia piętra. Andżela przypierdoliła z półobrotu w plecak z bańkami z bimbrem na plecach Brajana, ten poleciał cały aż oparł się o szybę z której ładnie widać miasto a większość bimbru poszło w sufit, kalecząc jedynie delikatnie Sauratanina.

- Do windy! – Krzyknął Marian i pobiegł tam razem z Jadźką i Akslem.

Andżela rozjebała gablotę i wyjęła z niej zabytkową rurę od kaloryfera rocznik 1987. Zaczęła sadzić się na kosmitę a ten patrząc na nią podszedł do szafki i wyjął z niej drewniane opakowanie na tusz i rzucił nim w kobietę przyjebując jej w twarz i upadła. W międzyczasie zaczął ubierać spadochron bo jedyna droga windą jest już zajęta. Winda natomiast kibicuje Brajanowi wklejonemu w szybę by ten ruszył łaskawie dupę i ruszył na Gaurfinniego. Brajan odkleił się od szyby i ruszył do ataku ale dostał kawałkiem bursztynu wyłowionego z Bałtyku w zeszłe wakacje. Andżela zdążyła się podnieść i przypierdolić obcoziemcowi rurą. Ten obrócił się do niej i próbuje wyrwać jej broń a a Brajan wskakuje na niego zaczepiając się o spadochron i zaczyna prać go rurą od prysznica. Jadźka zauważa, że do zniszczenia zostało pół minuty i informuje o tym obecnych w windzie.

- Kurwa do windy, Zaraz pierdolnie! – Wykrzyczał Marian.

Ci zajęci obijaniem mordy kosmicie nie usłyszeli nawet wołania.

- Jedźcie szybko bo jak piętro pierdolnie to i winda pierdolnie a wtedy nie będziecie wyglądać do siebie podobnie. Ale nie na sam dół bo nie ma czasu! Zaraz tu się narobi hałasu! – Aksel wychodząc z windy wcisnął przycisk – Zapierdalajcie!

W czasie gdy trwała potyczka Ajaks zapiął sobie spadochron. Gaurfinni pierdolnął Andżelą o ścianę i zabrał jej rurę od kaloryfera i użył jej do wybicia szyby. Ale przed wyskoczeniem musiał wyjebać jeszcze Brajana który podduszał go rurą od prysznica. Andżela nie dała za wygraną i rzuciła się z powrotem do bitki doprowadzając do utraty równowagi przez Gaurfinniego i cała trójka wyleciała przez okno. Aksel naprzeciw sobie wyskakuje zaraz za nimi i łapie Andżelę która odczepiła się od kosmity spadając.

- Kurwa! Wiesz jak to otworzyć? – Spytał Aksel w locie z wysokiego budynku.

- To ty kurwa nie wiesz!? – Zwątpiła w radość której doznała w czasie złapania jej.

- Tu ty tu nosisz moro!!!

Kobieta porozglądała się po Ajaksie.

- Tylko mnie trzymaj! – Krzyknęła do niego i pociągnęła za jakiś sznurek a spadochron się otworzył.

Niewiele dalej lecieli Brajan z Gaurfinnim którzy się okładali. Gaurfinni otworzył w końcu spadochron gdyż ziemia nieuchronnie się zbliżała. Brajana który siedział na plecaku wyrzuciło lekko do góry i zaraz wrócił na swoje miejsce uniemożliwiając pełne rozłożenie spadochronu. Z pewnym pędem oboje wpierdolili się w jedyną nie rozbitą w okolicy białą furgonetkę.83 Zwykle ich tu nie stawiają bo zawsze się ktoś w nie wpierdoli. Brajan miał o tyle miększe lądowanie, że był na Gaurfinnim. Na ulicy obok wylądowali Aksel i Andżela którzy też nie mieli miękkiego lądowania bo nigdy tego nie robili więc po

83 Bo jak się wypada z okna to zawsze na pojazd.

str. 51

prostu się wjebali w asfalt… Ale zaraz wstali i podbiegli do furgonetki. Nagle z nieba zaczęło lecieć konfetti. Kosmita popatrzył w górę.

- Kurwa nie ten guzik! – Skomentował „wybuch” i wyjebał Brajana ze swoich pleców i przetoczył poza wgniecony dach furgonetki. Z plecaka wyleciały butelki.

- Brajan, co z tobą!? – Wykrzyczała zmartwiona siostra nie uzyskując wyczekiwanej odpowiedzi. – Pierdolona kosmiczna kurwo! – Zaczęła wspinać się na busa jednak została zepchnięta.

- Kosmiczny śmieć, z ciebie to tylko byle cieć! Pucybut na dworcu jebiący, świerzy klocuch!

- Kim ty jesteś żeby się wypowiadać ludzka szumowino? Jesteś nikim a będziesz jeszcze mniej wart im dłużej żyjesz.

- Ukryj dupę, bo szykuje się na ciebie bydło, czyś żyw czyś trupem, czekają aż upuścisz mydło!84

- Kto taki? Nikogo tu nie widzę

Zza winkla wybiegają Marian z Jadźką.

- Nazywasz ich bydłem? Tyle dla ciebie znaczą!? – Kontynuuje potyczkę słowną z Akslem.

- Są bydłem jak mało kto chodź przy tobie wypełniają jedynie tło.

- Tylko tyle masz mi do powiedzenia? Nie jesteś w stanie nic mi zrobić!

- Łutututu kosmita podpięty do drutu, łubudubu, podciągam prądu z klubu, rikitiki, łączę styki, sratatata, zawołam twojego brata, trochę kasy trochę władzy, on zapomni o twej twarzy, kawę wnet Se sparzy a brata ze mną chuj usmaży.

- Skąd wiesz że mój brat jest chujem?

- Każdy wie, zwłaszcza zięciu, że z rodziną najlepiej jest na zdjęciu.

Andżela w międzyczasie znowu wspięła się na busa by dokopać kosmicie. Ten chwycił ją jednak za głowę i unieruchomił jakimś tajnym i niecnym sautarańskim chwytem.

- Puść ją poczwaro! – Krzyknęła Jadźka.

- Poczwaro….

- Poczwaro? – Przerwał Aksel obcoziemcowi. – To już nie stać cię ja jakieś „ty zjebie”, „kurwiszonie spod latarni, tej trzeciej od prawej” , no ja jebię… albo „popierdolusie maksimusie, synu dziwki niemej?”.

- No właśnie! – Przyznał rację Gaurfinni. – Co nie zmienia faktu, że tracę tutaj czas na głupią gadkę z wami. Zawołajcie mi tu szofera z mojego mercedesa albo jej twarz pozna się z tym szkłem! – Wziął kawałek rozpitej przedniej szyby furgonetki i przystawił jej do skroni.

- A tobie chuj w ryj a nie jakieś szkło – Próbuje wyrwać się z chwytu Andżela.

84 Nigdy nie schylaj się po mydło.

str. 52

- Dobra! Ale to bardzo niesprawiedliwe z waszej strony że to biedny starzec musi zapierdalać wszędzie, do góry, w dół, ja pierdolę. Już idę po tego szofera. – Zdenerwował się Marian i poszedł.

- I co się lampisz fagasie!? – burknął Gaurfinni do Aksla.

- Masz krzywy ryj, weź go czymś kryj – Wyluzował postawę gość postury szczypiora i zaczął podchodzić.

- Czy ty widzisz że mam zakładnika?

- Zabiorę tylko Brajana spod busa, żeby go szofer przejechać nie musiał. – Zaczął ciągnąć nieprzytomnego.

- Wypierdol go w chuj.

- Rozkazujesz mi kutasiarzu podły? Przecież masz przejebane, gdzie są twoje modły?

- Przejebane to dopiero będzie. Od jutra stan wojenny.

Zza winkla wyjechał mercedes z Marianem za kółkiem . Zatrzymał się kawałek od busa i wysiadł.

- Gdzie mój szofer kurwa mać!? – Niegrzecznie spytał Gaurfinni.

- Nie chciał mnie chuj podwieźć tutaj to mu rozjebałem głowę. Nie będzie kurwa tak że starzec musi wszędzie chodzić a młodzi zapierdalają sobie pojazdami czy czymkolwiek innym – Odpowiedział wkurwiony Marian. – Oddaj dziewczynę a może wpuszczę cię do auta.

- Zróbcie mi drogę do auta to może wam oddam dziewczynę – znacznie zbliżył kawałek szkła do jej skroni.

- Chuja warte twoje obietnice, zaraz Marian złamie ci miednicę. – Wiadomo…

- A czego nie ty? Masz wyjebane w jej życie? – Przestawił szkło na gardło. Aksel wzdrygnął. – AAAA! Zależy! Zależy ci powiedz.

- Chuj ci w odbyt szmato, pięści Mariana się już kwapią!

- Znowu kurwa Marian! Nie jesteś nic wart żałosny wypierdku. Mów kurwa! Zależy ci!?

- Pierdo...

- Zależy ci kurwa!? – Wrzeszczy agresywnie machając szkłem.

Nastała cisza. Przez chwilę występuje tylko wojna spojrzeń.

- Aksel! – Przerywa ciszę Jadźka sugerując żeby coś powiedział mądrego ale zaraz zostaje zbombardowana ich spojrzeniami.

Po pozbyciu się Jadźki znów patrzą na siebie.

- KURWA! – Krzyknął jeszcze raz Gaurfinni.

Aksel opuścił głowę a jego oczy zrobiły się czerwone.

str. 53

- Kurwa mać! Co za różnica? Sytuacja jest prosta, oddajesz dziewczynę, dostajesz auto… Nic ponad to. Pierdoli mnie ta wasza wojna, moja dusza jednak niespokojna kurwa. Jedź w pizdu, jedź pan w chuj, wypierdalaj, ja pierdolę!

- To nie jest kurwa odpowiedź! Nasza wojna!? To co ty tu kurwa robisz?

- Nie wiem. – Mówi spokojnie Ajaks.

- Aksel kurwa mów normalnie… czego nie do rymu? – Znowu wtrąciła się Jadźka ale ponownie została zepchnięta spojrzeniami kilka metrów do tyłu.

- Zatem do kurwy nędzy, zależy ci? – Obcoziemiec wraca do tematu.

- Na czym kurwa? Pierdoli mnie wasza wojna! – Dopowiada nijak Aksel.

- Na niej! Dlaczego miałbym jej teraz nie pokroić!?

- Bo to twój okup za auto.

- Hmm… Dobrze wybrnąłeś… Ale wiesz że nie o to pytałem, ja już mam w to wyjebane.

Wszyscy popatrzyli się z zastanowieniem na kosmitę stojącego na wgnieconym busie.

- Puść dziewczynę i bierz auto – przypomniał Aksel.

- Mów że kurwa czy ci na niej zależy, chcę moje zwycięstwo zmierzyć!

Znowu wszyscy podejrzanie zerknęli na napastnika ze szkłem. Aksel chwilę zamilkł i popatrzył się w asfalt pod nogami.

- No kurwa mów! Parę jebanych słów! – Wciąż naciska Kosmita.

- Tak! – Krzyczy Aksel – Kurwa tak! Do kurwy spod trzydziestki siódemki85 kurwa mać kurweńska. Zależy mi kurwa! Jeżeli coś jej kurwa zrobisz do zacznie mi szczególnie zależeć żeby rozjebać twoją mordę na tym asfalcie… Kurwa! – Usiadł na tym asfalcie i wziął łyka z butelki która wyleciała z plecaka. – Do kurwy! – Kontynuował – Całe życie zjebania mózgowego, tyle obcowania z Jadźką na zmywaku, tyle pierdolonego bezsensu. Jebanych kurwa niepotrzebnych rymów, pierdolonego ukrywania się w samym sobie. – Wziął kolejnego łyka – Co mam ci kurwa powiedzieć!? W końcu mi zależy! Nie wiem dlaczego! Ale przysięgam że rozjebię cię w każdy możliwy sposób jeżeli spadnie jej włos z głowy. Jebany skurwysynu spod chuj wie jakiej gwiazdy! Kurwa tak!

…

- Aksel? – Spytała tak jakoś Andżela.

- Zatem moje zwycięstwo dwa razy więcej warte. Tak sobie myślę, będę wspominał je co czwartek – Zaczął zachwycać się sobą Kosmita. Załatwię was po kolei, mojego zdania nikt nie zmieni.

- Będziesz tak przedłużał wymianę w nieskończoność? – Podniósł głowę Aksel.

85 ☺

str. 54

- Będę przedłużał ile będę chciał! Moją obecnością będę was prał!

- No kurwa – Popatrzył się Marian na wszystkich po kolei głupim spojrzeniem. – Debilizm się na niego z Aksla przeniósł…

- Sam jesteś debil! Co nawet swoją bronią nie strzeli HA! Zróbcie mi drogę do mojego Merca, uważajcie bo do użycia szkła mam dużo serca.

Aksel wziął kolejnego łyka i wstał.

- Odpal silnik staruszku, nadciągam… no kurwa weź ktoś pomóż mu!

Sautaranin zaczął schodzić z busa wciąż trzymając zakładniczkę ale przytrzymał go nie odpięty spadochron. Nie żeby to był problem bo zaraz ostrożnie zdjął plecak. Po wejściu na asfalt zaczął się wymieniać groźnym spojrzeniem z Akslem.

Podszedł do drzwi od strony kierowcy

- Otwórzcie drzwi z drugiej strony i kliknijcie zabezpieczenie a później zamknijcie, będę się śmiał słuchając wasze skwierczenie.

Jak rozkazał tak zrobili. Gaurfinni wepchał kobietę do auta i zrobił do niego krok zatrzymując się na chwilę by coś dodać.

- Żadnej wymiany, chuj wam w dupy tępe pawiany! – Wyśmiał ich.

W tym momencie Aksel wypluł na niego bimber który miał w ustach. Kosmita zaczął kurwować bo zaczęło wypalać mu twarz. Motał się przez chwilę ale wsiadł do auta i przygazował ile pedał gazu pozwolił. Tak też rozjebał się na najbliższej latarni.

- Ty to trzymałeś w ustach!? – Wpadł w podziw Marian. – Wyrób Mariana M to się od razy wpierdala w gardło! Biedactwo… ile musiałeś wycierpieć!

- Andżela! – Krzyknął Aksel nie słuchając zbytnio starca i pobiegł na miejsce wypadku.

Otworzył Drzwi kierowcy i wyjebał motającego się kosmitę. Ten zaczął się turlać po ziemi w celu złagodzenia bólu wypalanej twarzy. Czym prędzej przybiegł Marian i zaraz Jadźka by skopać leżącego. Aksel zaczął wyciągać porwaną przez przypadek nadziewając ją na drążek od automatycznej skrzyni biegów. Ona jest dość potłuczona i mimo sytych zawrotów głowy w miarę kontaktuje rzeczywistość.

- Co z Brajanem? – Coś tam mruczy.

- Brajan? – Zdezorientował się Ajaks.

Porozglądał się i zobaczył, że jej brat chodź nieprzytomny to nakurwia kosmitę razem z innymi.

- Nakurwia kosmitę razem z innymi. – Poinformował.

- Aksel, ty tak serio?

- To znaczy?

str. 55

- To co mówiłeś…

- To co mówiłem… pytasz? Hmm, co tu się dzieję, patrz!

Jebła go po ryju.

- Nie zaczynaj tego znowu. – Upomniała żeby nie zarażał się ponownie debilizmem gdyby ktoś nie zrozumiał?

- Tak…

- Trzeba to skończyć – Tradycyjnie ktoś się wtrącił… to znaczy teraz to Marian. – Musimy załatwić gnoja.

- Co proponujesz? – Spytała Andżela.

- Torturować go przed śmiercią dozując mu bimber. Potem resztki ciągnąć za jego mercedesem a następnie nabić go na pal i niech siedzi pod pałacem kultury w Warszawie.

- Brzmi ciekawie.

- Ale to nie rozwiązuje innego problemu.

- Jakiego?

- No mówiłem przecież, że ten pajac jest tylko pionkiem!

- Jak to kurwa pionkiem!? – Spytali wszyscy.

- No mówiłem wam kurwa przecież, co się bulwersujecie?

Brajan odzyskał przytomność.

- Ale pierdolłem o tego busa… Jakim kurwa pionkiem!?

- Wy głusi czy nie kumaci? Gaurfinni to sukinsyn ale nic nie znaczy jeżeli chodzi o jakąkolwiek władzę na tym zjebanym świecie.

- No kurwa… - Aksel czuje się zażenowany i znów pochyla się nad Andżelą. – Mamy zajebiście przejebane…

koniec

str. 56

**Obsada:**

* Eustachy Motyka – Aksel Ajaks
* Andżela – Ta w moro
* Marian Kałowicz – Wodzu
* Jadźka – Nie chcesz z nią przebywać
* Brajan – Ważna osobistość w kręgu
* Gaspar Ajaks – Ojciec
* Dżesika Ajaks – Matka
* Gaurfinni – Główny zły
* Marian Menda – Dobra impreza
* Agent Kiszonka - z Centralnego Biura Antyrewolucyjnego
* Gieniu Zagórski – Jedyny mądry w obozie
* Aleksander Stwardniewicz – Na ratunek obozowi
* Jame – Obozowy majster
* Pan Perre - ten co rozpylił gaz nie daleko poznania
* Martynka Latryniec - Stare pruchno, nie warto pisać

**Mini słowniczek:**

* Sautaran Kebab – Taka sieć kebabów
* Wszygród – Dawny Poznań
* Kebrzaiggo – Chory specyfik
* Ungaburgana – Jakaś zła korporacja
* Czyścioch – Akcja usuwania pamięci ludziom

**Czas:**

* 2037 – ur Aksla
* 2045 – wojna
* 2047 – koniec wojny
* 2065 – teraz