Adif

Witraż przedstawiający Adifa, świątynia w Edenost

**Adif** Patron budowy, twórczości i stałości. Bóg-cieśla, który chce stworzyć ze świata pomnik wspaniałości jego poszczególnych ideałów. Jest to bóg utożsamiany z ludzkością oraz jej ciągłym rozwojem miast i metropolii. Przedstawiany jako Młot otoczony koroną blasku lub jako zwrócony profilem budowniczy z dużym młotem opartym o ramię.

**Obszar zainteresowań (Portfolio)**: Adif jest zainteresowany architekturą - głównie tą wymagającą dużej pracy twórczej. Wszystkie rzeźby, kolumny, zdobienia, kopuły stają się czynem czczenia Adifa i przynoszą mu wielką radość kiedy są tworzone przez śmiertelników. Adif chroni i wspomaga ambitnych i pomysłowych swoimi natchnieniami oraz wytrwałością w ciężkiej i żmudnej pracy. Jego moc pozwala wznosić gigantyczne budowle i pomniki ale również można odnaleźć jego ślady w najstraszniejszych labiryntach i lochach. Dla Adifa jest również ważna trwałość i zwalczanie dzikości natury oraz jej niszczycielskich mocy. Adif stanowi pewną antytezę druidyzmu mając na celu wykorzystanie natury jak tylko jest to możliwe. Druidzi dla wyznawców Adifa często są złym omenem a ich magia jest uznawana za niszczycielską moc, której oni sami nie są w stanie kontrolować.

**Ulubiona broń**: Ulubioną bronią Adifa jest młot zarówno dwuręczny jak i jednoręczny. Bóg natchnie swoją siłą każdego uczciwego człowieka, któremu groziłoby niebezpieczeństwo.

**Święci słudzy i Awatar**: Wyznawcami Adifa są głównie Ludzie, architekci, inżynierowie oraz rzeźbiarze. Niemalże wszystkie świątynie tego bóstwa są na terytoriach należących do ludzi, są to najczęściej duże pokaźne gmachy wykorzystujące marmur lub jeżeli nie ma takiej możliwości, inne lokalne skały i kruszce. Największe skupisko wyznawców Adifa znajduje się w Królestwie Maeden gdzie ludzie zawdzięczają bogu wszystkie swoje zwycięstwa i dobre życie. Mieszkańcy tej krainy gardzą druidami, których przepędzili ze swojej ziemii odbierając ich domy i krainę.

Adif ujawnia się w formie śmiertelnej na dużych placach budowy jako prosty robotnik pracujący od świtu do zmierzchu. W tej postaci rzadko odzywa się do innych, najczęściej tylko w sytuacjach kiedy wymaga tego praca. Wraz z zakończeniem prac na dzień znika pośród pracy którą wykonał. Świadkowie, którzy są przekonani co do tego, że go widzieli twierdzą, że korzysta ze swojej magii by wzmacniać najsłabsze punkty struktury oraz zmienia błędy w planach architektów.

**Domeny**: Twórczość (Artifice), prawo (law), Wiedza (Knowledge), Społeczność (community), Ochrona (protection)

**Mity**:

### Budowa Wielkiej Świątyni z Edenost

Kilkadziesiąt lat po założeniu Edenost wokół niewielkiej kaplicy wciąż stał mur stworzony przez Boga by obronić wyznawców przed pierwszą inwazją dzikich rdzennych ludów. Główny Kapłan Adifa zwany Wielkim Architektem zabraniał usunięcia kamiennego wału mimo licznych próśb wyznawców o powiększenie miejsca modlitw. W końcu Wielki Architekt za pozwoleniem Króla zdecydował na wybudowanie nowej świątyni - symbolu potęgi Adifa i jego miłosierdzia. Dawna świątynia i kamienny wał miały zostać zamknięte w kryptach fundamentów nowego monumentu. Wieść o nowym projekcie wielkiego monumentu szybko obiegła krainę i tysiące ludzi dołączyło do wspólnej pracy, w kamieniołomach, tartakach, kopalniach i polach. Wszyscy zgodnie pracowali i przekazywali swoje zarobki na świątynie która miała stać się nowym sercem królestwa, a wpływ boga miał otoczyć całe królestwo wielkim murem tak jak uczynił to w pierwszych dniach pierwszej misji. Setki architektów przybywało z dalekich krain chcąc dołożyć swojego talentu do tej wielkiej budowy jednak za każdym razem Wielki Architekt Sabrar - kapłan Adifa odrzucał ich projekty widząc w nich wady. Żaden projekt nie był wstanie zachować w sobie nieskończoności i wspaniałości należnej Adifowi.
Mijały tygodnie, fundamenty świątyni rozrastały się we wszystkie strony, marmurowe blok zaczęły wypychać domy mieszkańców by stworzyć więcej miejsca. Sabrar wciąż odrzucał plany aż w końcu do jego domu wszedł prosty rzemieślnik w chłopskich ubraniach. Spodziewając się komunikatu dotyczącego materiałów lub narzędzi kapłan usiadł czekając na jego słowa. Prosty rzemieślnik wziąwszy wdech zaczął opisywać projekt świątyni. Jego słowa były proste, w punkt, idealne. Sabrar słuchał ich z rosnącym zainteresowaniem, każdy opis łuku, kopuły, nawy, żebra i sali był idealny. Spędzili całą noc rysując i notując każdy punkt. Następnego dnia Sabrar wyszedł do ludzi i zaczął przedstawiać przed nimi plany. Inżynierowie dołączyli i zaczęli ubierać projekt w ramy narzędzi i zasobów jakie były dostępne. Budowa została rozpoczęta.
Mijały lata, zapał robotników nie gasł. Napędzani boską interwencją pracowali od świtu do zmierzchu nie rzadko niektórzy z nich spędzali również i noce na rzeźbieniu kolejnych bloków kamienia. Nad budową wciąż czuwał Adif nie pozwalając na żadne wypadki, ludzie regularnie o włos omijali śmierć lub ciężkie obrażenia, czy to przez upadek czy przez obsunięcie się jakiejś części budowli. W między czasie wielcy artyści przygotowali setki projektów witraży i malunków mających się pojawić na ścianach. Szklarze tworzyli znakomite witraże z kolorowego szkła przypominającego kryształy w świetle dnia. Doskonalili swoje rzemiosło i wciąż się poprawiali usuwając najmniejsze błędy i nieczystości. To właśnie ten projekt sprawił, że miasto do dziś pełne jest kolorów ze starych niedoskonałych witraży dla Boga.
Budowa w końcu zakończyła się po dziesiątkach lat. Stara świątynia znalazła się pod mozaiką a ta pod główną kopułą. Liczne wejścia do Katakumb strzeżone były przez strażników i kapłanów Bóstwa. Ludzie, miasto i Królestwo wzrastały wraz z monumentem. Serce Maeden do dziś jest odwiedzane przez tysiące pielgrzymów i codziennie wita w swoich murach niemalże wszystkich mieszkańców miasta na wielkich Modlitwach.