Mirny-13 (fabuła)

Fabuła wydarzeń Mirny-13 dzieli się na kilka elementów, sposobów w jaki ją odkrywamy. Są to **Świadectwa**, **Dziennik Kowalewa**, film fabularny "**Mirny-13: Opowieść Ocalałego**" oraz **Tajne Sprawozdania**. Poniżej zamieszczono w kolejności niechronologicznej wydarzeń, ale w kolejności publikacji elementów fabuły na portalu i w grze. Następnie zamieszczono skrócony opis wydarzeń w kolejności chronologicznej oraz fabułę dziejącą się w samej grze.

## Walka z Nieznanym w Mirny-13

> *"Informacje poufne*
>
>
> *Wymagane specjalne uprawnienia*
>
>
> *Departament Wojska, Służba Wywiadu Wojskowego*
>
>
> ***Tajne sprawozdania***
>
>
> *Miejsce zdarzenia: Mirny-13*
>
>
> *Zgłaszający: Sierżant M., Zwiadowca*
>
>
> *Przyjął: Pułkownik N., Szef Wywiadu*
>
>
> *Jestem zmuszony poinformować, że w miejscowości Mirny-13, małym miasteczku naftowym, miała miejsce nadzwyczajna sytuacja, której manifestacją było pojawienie się licznych anomalii. Wobec rosnącej paniki w Mirny-13 postanowiono ewakuować całe miasto i odciąć ten obszar od reszty świata. Naczelne Dowództwo oddelegowało nas tutaj w ramach misji rozpoznawczej, jednak nie wiedzieliśmy, czego mogliśmy się spodziewać na miejscu.*
>
>
> *Według pogłosek rozpowszechnianych wśród żołnierzy ta sytuacja w jakiś sposób powiązana była z poligonem Arzagir, położonym niecałe 21 km od Mirny-13. Pomimo ponawianych przez nas próśb o wyjaśnienia, Dowództwo uparcie przeczy zaistnieniu jakichkolwiek anomalii.*
>
>
> *Kilku zwiadowców nie powróciło z pierwszej misji rozpoznawczej w Mirny-13. Poziom promieniowania elektromagnetycznego w tym obszarze wielokrotnie przekracza dopuszczalne normy. Ponownie zmierzam do Mirny-13, wraz ze zwiadowczym plutonem czołgów, aby zebrać istotne informacje. Apeluję o dokładne zapoznanie się poprzednimi sprawozdaniami poniżej – być może zawierają ważne szczegóły, które mogły umknąć naszej uwadze.*
>
>
> ***Poprzednie sprawozdania i instrukcje ogólne***
>
>
> ***Lokalizacja***
>
>
> *Pod koniec września wysłaliśmy zwiadowców do miasteczka Mirny-13, które zostało ostatnio ewakuowane i w którym odnotowano pojawienie się znacznych, nieregularnie występujących ognisk anomalii. Mirny-13 było zamieszkałe głównie przez naftowców i ich rodziny. Obszar testowego poligonu Arzagir, do którego wstęp jest surowo wzbroniony, znajduje się 21 kilometrów od Mirny-13.*
>
>
>
> *Uprzednio, w mieście odnotowano wysokie poziomy promieniowania oraz problemy z psującymi się sprzętami elektrycznymi. Wkrótce potem zaczął zmieniać się lokalny krajobraz – ziemia zaczęła pękać, a z powstałych kraterów wyciekała podobna do ropy substancja nieznanego pochodzenia. Zdołaliśmy sfotografować to zjawisko z samolotu.*
>
>

> *Wraz z osiągnięciem szczytowych poziomów promieniowania i ich stabilizacji, ustały też przeobrażenia terenu. Udaliśmy się do Mirny-13 z nową misją rozpoznawczą.*
>
>
> ***Operacja***
>
>
> *Tuż po przybyciu do miasteczka nasz pluton natknął się na niewytłumaczalne anomalie. Wszystko wokół nas zaczęło ulegać przeobrażeniu. Odnieśliśmy wrażenie, że poruszaliśmy się po następujących po sobie wymiarach czasu, z których każdy stanowił przejście do następnego. Robiąc co trzeba w każdym z wymiarów, mozolnie zmierzaliśmy do ostatecznego celu.*
>
>
> ***Pojazdy***
>
>
> *Wyruszyliśmy do Mirny-13 z plutonem czołgów o zwiększonej barierze ochronnej przeciwko promieniowaniu elektromagnetycznemu. Zostały one specjalnie ulepszone by sprostać ekstremalnym warunkom, w których przyszło im działać. W skład zespołu wchodził również naukowiec ze specjalistycznym sprzętem do pomiarów środowiskowych.*
>
>
> ***Wrogowie***
>
>
>
> *Pierwsi zwiadowcy, którzy znaleźli się w Mirny-13, zetknęli się z nadnaturalnymi pojazdami opancerzonymi jakich nigdy wcześniej nie widzieli. Ocalało tylko kilku zwiadowców. W związku z paraliżującymi poziomami promieniowania nie zdołali uchwycić tych pojazdów na zdjęciach. Wszystko, czym na tę chwilę dysponujemy, to rysunki sporządzone przez jednego z ocalałych, opatrzone skrótowymi i niejasnymi opisami. Przeanalizujcie je z uwagą, by przygotować się na każdą ewentualność.*
>
>

> *Niestety to jedyne informacje, którymi obecnie dysponujemy. Nasz pluton zmierza do miasteczka w celu zgromadzenia nowych informacji. Właściwy raport zostanie dostarczony w chwili ich uzyskania."*
>
>

## Dochodzenie ws. Dziennika Kowalewa

> *"Tajne informacje!*
>
>
> *Wymagane specjalne uprawnienia.*
>
>
> ***TAJNE SPRAWOZDANIE***
>
>
> *Miejsce zdarzenia: Mirny-13*
>
>
> *Zgłaszający: Sierżant M., Zwiadowca*
>
>
> *Przyjął: Pułkownik N., Szef Wywiadu*
>
>
> *Pułkowniku,*
>
>
>
> *Znajdujemy się w Mirny-13 i zaczęliśmy gromadzenie nowych informacji. Jeden z moich zwiadowców powrócił z czymś, co może okazać się bardzo przydatne. Dmitrij Kowalew, żołnierz stacjonujący w Arzagir, prowadził dziennik. Był jednym z pierwszych zwiadowców i ślad po nim zaginął, ale dotarliśmy do strony z jego zapiskami. Postaramy się odszukać więcej i przesłać je możliwie najszybciej poranną korespondencją.*
>
>

> *Mam przeczucie, że ten dziennik zawiera przydatne dla wyższego dowództwa informacje, które będą pomocne w zrozumieniu tego zdarzenia. Być może nawet przygotują Pana na rozlokowanie w Mirny-13!*
>
>
> *Oddział liczy na Pana, Pułkowniku! Potrzebujemy możliwie najwięcej informacji o przeciwniku. Jestem pewien, że jest Pan najodpowiedniejszą osobą do tego zadania, ale proszę nie wahać się skonsolidować własnych ustaleń z innymi członkami Komisji Wywiadu, korzystając ze specjalnego pokoju przesłuchań.*
>
>
>
> *Oczekujemy na Pańskie przybycie do Mirny-13. Powodzenia!"*
>
>

3 października4 października6 października7 października8 października9 października10 października18 października24 października25 października
## Świadectwa

List szeregowego ZaborskiegoList z akt wojskowychList uczennicy z Mirny-13Rysunek dzieckaDziennik Naftowy Mirny, 7 październikaNotatka do redaktora naczelnegoLiścik kobiety z Mirny-13Protokół spotkania garnizonu MirnyProtokół spotkania kryzysowego garnizonu MirnyZeznania radiooperatora Prituli, 21 październikaRelacja dowódcy kompanii obrony przeciwchemicznej cz.1Relacja dowódcy kompanii obrony przeciwchemicznej cz.2Pamiętnik profesora Merkulowa, 1952 r.Pamiętnik profesora Merkulowa, 1954 r. cz. 1Pamiętnik profesora Merkulowa, 1954 r. cz. 2Pamiętnik profesora Merkulowa, 5-9 października 1963 r.Pamiętnik profesora Merkulowa, ostatni wpisRaport porucznika Karapetiana cz. 1Raport porucznika Karapetiana cz. 2Zeznania majora Kowalskiego cz. 1Zeznania majora Kowalskiego cz. 2Zapis przesłuchania naukowcaZapis przesłuchania dowódcySzkic NieśmiertelnegoSzkic MagnusaRaport komitetu dochodzeniowego, luty 1964 r.Protokół sesji komitetu dochodzeniowego, marzec 1965 r.
## Opis wydarzeń

Prawdopodobnie w **1952** r. po raz pierwszy odkryto Mirium - w ropie naftowej w pobliżu miasteczka Mirny, jak wynika ze wspomnień profesora Merkulowa. Wówczas zostali do Mirny sprowadzeni naukowcy i został utworzony zespół naukowy oraz laboratorium; rozpoczęły się badania nad tą substancją. Do **1954** r. nie udało się określić składu chemicznego Mirium, ale zbadano niektóre z jego właściwości. Ruszyło na dużą skalę wydobycie i ekstrakcja Mirium z ropy. Ukończono budowę **Magnusa**, czyli kolektora-budynku do gromadzenia Mirium. W Magnusie było zbierane i przechowywane całe Mirium jakie wydobyto, nie było wywożone poza Mirny.

Miasteczko Mirny znajduje się 21 km od miejscowości Arzagir, w której znajduje się także tajny poligon wojskowy (m.in. w Arzagir rozgrywa się w 1948 r. akcja projektu Stalowy Łowca; w garnizonie w Arzagir był m.in. szeregowiec Zaborski). Dalej od Arzagir (ok. 40 km) znajduje się posterunek wojskowy w miejscowości **Ławniki**, w którym stacjonował m.in. **Dmitrij Kowalew**.

### 3 października 1963 r.

Zarządzono stan podwyższonej gotowości w związku z tajnymi testami na poligonie. **4 października** ekipa wykopaliskowa przeprowadziła testy bomby atomowej pod ziemią, czego skutki odczuwalne były w Mirny i Ławnikach. Ekipa wykopaliskowa ogłosiła sukces testu.

### 6 października 1963 r.

Został przeniesiony do Mirnego Dmitrij Kowalew, w związku z wystąpieniem zakłóceń elektromagnetycznych w całym mieście. Był to efekt podziemnego wybuchu w Arzagirze, który naruszył zbiornik naturalny Mirium. Choć w jednym ze sprawozdań **sierżanta M.** wspomina on, że zwiadowców do Mirnego wysłano już pod koniec września, nie wiadomo z jakiego dokładnie powodu. Efektem zakłóceń były awarie sprzętu radiowego, kompasów, awarie w dostawie prądu i sprzętu elektrycznego (w Magnusie znajdują się elektromagnesy stabilizujące Mirium). Podjęto decyzję o odcięciu miasteczka od świata.

### 7 października 1963 r.

Trzęsienia ziemi, obecność żołnierzy na ulicach oraz chronionych konwojów zaczęły budzić wśród ludności podejrzenia i obawy. Mieszkańcy zaczęli podejmować próby opuszczenia miasta. Zaczęły występować anomalie postrzegania takie jak mylenie pory dnia, diametralnie różne odczuwanie temperatury otoczenia. **Dziennik Naftowy Mirny** opublikował wywiad z **Adamem Nowakiem**, pracownikiem instytutu, uspokajający mieszkańców w sprawie wstrząsów i awarii. Jeden z pracowników instytutu doznał cieżkich oparzeń wnętrzności i ubytków na ciele, lekarka Sawczenko nie mogła ustalić przyczyny.

### 8 października 1963 r.

W instytucie badawczym odkryto, że próbki Mirium zostały "aktywowane" i zaczęły wykazywać właściwości antygrawitacyjne i lewitacyjne. Także Mirium poza laboratorium w Magnusie oraz w Mirny zaczęło wykazywać aktywność. Urządzenia komunikacyjne przestały właściwie działać.

### 9 października 1963 r.

Ropa zaczęło się sączyć z ziemi, Mirium w postaci fioletowego pyłu zaczęło unosić się w powietrzu, powodując u ludzi obrażenia. Wojsko zaczęło tracić kontrolę nad ludnością. Stracono całkowicie kontakt ze światem zewnętrznym przez wszystkie kanały komunikacji. Zwołano spotkanie sztabu garnizonu, dowódca wydał rozkaz otoczenia miasta i poddania kwarantannie. Wysłano żołnierzy aby nawiązać kontakt z garnizonem w Arzagirze. Jeden z żołnierzy, **Iwaszow** zgłosił, że ciężarówka po prostu rozpłynęła się na jego oczach.

### 10 października 1963 r.

W mieście wybuchła panika; zwołano spotkanie kryzysowe sztabu garnizonu, podjęto decyzję o ewakuacji miasta. Odnotowano podwyższone promieniowanie radioaktywne. Wojsko rozpoczęło ewakuację mieszkańców z Mirnego na stację kolejową Polewaja Południe. O świcie do Mirny wyruszyła ekspedycja pod dowództwem **majora Kowalskiego** z kolumną czołgów oraz kompanią obrony przeciwchemicznej. Zabrano także wszelkie sprawne pojazdy, ciężarówki z paliwem i wyposażenie. Zaobserwowano dziwne zachowanie urządzeń oraz czołgów. Około godz. 21 ekspedycja zauważyła dym i wrak samolotu Li-2 (kod L1138). Nie znaleziono jednak śladów załogi, a stan samolotu wskazywał, jakby leżał tam od przynajmniej 10 lat. Cały kadłub był też pokryty pyłem Mirium. Major Kowalski otrzymał później informacje, że samolot o tym samym numerze stoi w hangarze, a jego lot zaplanowano dopiero na 21 października.

Jak wynika z raportów **porucznika Karapetiana**, prawdopodobnie nie przeżył nikt z Arzagiru.

### 18 października 1963 r.

Przeprowadzono zwiad powietrzny nad Mirny-13, choć miasto spowiła ciemna mgła, a kamery nie działały z powodu pola elektromagnetycznego. **Kompania obrony chemicznej** wyruszyła do zbadania sytuacji w pobliżu miasta, wraz z nią m.in. Dmitrij Kowalew. Powietrze w mieście stało się gęste i ciężkie, sprawiając uczucie chodzenia pod wodą. Słyszano strzały oraz wykryto wrogą działalność. Odnotowano pojawienie się znacznych i nieregularnych ognisk anomalii. Ziemia zaczęła pękać i zaczęła z niej wyciekać ropa. Promieniowanie w końcu ustabilizowało się i ustały przeobrażenia terenu.

### 21 października 1963 r.

**Radiooperator Pritula** przechwycił transmisję radiową z samolotu rozpoznawczego. Zwiadowca zaobserwował potężną aktywność elektromagnetyczną. Samolot zaczął wykazywać dziwne zachowanie. Pomimo ciemności zaobserwowano rozpadliny i budynki zawieszone w powietrzu. Do wnętrza samolotu przedostał się pył Mirium.

### 24 października 1963 r.

Czołgi kompanii obrony przeciwchemicznej w grupach po 12 oraz ciężarówki dotarły do Mirny od południa, kompania wkroczyła do Mirny-13. W obrębie miasta nie napotkano żadnej fauny. Zebrano pomiary i próbki pyłu Mirium, który pomimo braku wiatru unosił się nad ziemią. Ulice popękały i pokryły się ropą, świecącą od słońca. Grupa dowódcy kompanii dotarła do budynku instytutu, ale nie odnalazła przy nim Magnusa. Drugi oddział kompanii przybył od wschodniej strony, odnalazł on Magnusa w pobliżu szkoły, pół godziny drogi od instytutu. Bardzo wcześnie zapadła ciemność, a latarki dawały niewiele światła. Oba oddziały powróciły razem do kwatery głównej.

Podjęto decyzję o wysłaniu kolejnych ekspedycji w plutonach po 5 czołgów z zadaniem zebrania całego Mirium i umieszczenia go w Magnusie, aby następnie zapieczętować kolektor pod ziemią.

### 25 października 1963 r.

Wyrusza **pierwsza misja** 5-czołgowego plutonu, złożonego z pojazdów o zwiększonej barierze ochronnej przeciw promieniowaniu: **Szerszeń**, **Goliat**, **Grenadier**, **Cerber** i **Malachit**. Do załogi Szerszenia dowódca kompanii chemicznej przydzielił Dmitrija Kowalewa, ze względu na jego doświadczenie z Mirium. W skład zespołu wchodził też **naukowiec**, który przeprowadzał pomiary środowiskowe oraz sierżant M.

Poziom promieniowania w mieście przekroczył wielokrotnie dopuszczalne normy. Miasto było puste, a widoczność ograniczona. Pluton dotarł do Magnusa w około godzinę. Oddział natknął się na anomalię rzeczywistości, sprawiającą wrażenie zmieniających się wymiarów. Zauważono jasny błysk, a czołgi zaczęły się trząść. Oddział wpadł w dezorientację i starł się z **nadnaturalnymi pojazdami**, czołgami, których wcześniej nie widziano. Jeden z ocalałych sporządził opisy i szkice kilku z tych pojazdów. Po pewnym czasie oddział ogarnęła panika, z powodu kończącej się amunicji i rozpoczęto odwrót. Nie wszyscy zwiadowcy, w tym Kowalew, powrócili z pierwszej misji zwiadowczej w Mirny-13. Jak wynika z zeznań dowódcy, podejmowano czterokrotnie próbę napełnienia Magnusa zebranym w mieście Mirium. Po każdym napełnieniu następowała zmiana wymiaru lub teleportacja, a po czwartej próbie oddział wydostał się z Mirnego.

Nie wiadomo dokładnie kiedy, ruszyła do Mirny **druga misja** złożona z 5 czołgów. Brał w niej udział ponownie **sierżant M.** Odnaleziono wówczas **Dziennik Kowalewa**. Na czołgi oddziału oraz załogi oddziaływały różne anomalie: jedni prowadzili ogień z większą częstotliwością, działa innych były o wiele stabilniejsze; niektóre pojazdy poruszały się wyraźnie szybciej niż wcześniej, inne stawały się wytrzymalsze z każdą minutą lub zniszczonym przeciwnikiem; pociski jednych stawiały przeciwnika w płomieniach, pociski innych zadawały poważniejsze uszkodzenia; czasem anomalie wzmacniały sprawność załogi.

Każda z grup napotkanych przeciwników wykazywała odmienne zachowania, materializowały się one nagle, jakby spod ziemi z wypływającą ropą, a po zniszczeniu rozwiewały się, zostawiając po sobie unoszące się w powietrzu Mirium. Przed największym przeciwnikiem, Nieśmiertelnym oddział musiał ciągle uciekać, nie mogąc go zgubić, aż do wydostania się z Mirny przez czwarty wymiar aktywowanego Magnusa.

Pojawiający się przeciwnicyDematerializujący się wrak przeciwnika
### Luty 1964 r.

Opublikowany został raport dochodzeniowego komitetu międzyresortowego w sprawie Mirny-13, w którym **Komitet** przyznał, że Mirium jest skrajnie niebezpieczną substancją o niewyjaśnionej naturze. Uznano dalsze badania oraz poszukiwania nowych złóż ropy na całym świecie za niedopuszczalne, a wszystkie poddane próbki należy poddać kwarantannie, do czasu opracowania metody neutralizacji tej substancji.

### Marzec 1965 r.

Odbyła się sesja oficjalnego komitetu dochodzeniowego w sprawie Mirny-13. Komitet przekonywał w oficjalnym przekazie, że nie wykazano cech psychoaktywnych Mirium, a wyniki badań świadków i ich zeznania należy traktować jako wynik dużego stresu. Ponadto komitet zapewnił, że rozprzestrzenianie się Mirium zostało całkowicie powstrzymane, a próbki zostały zwrócone do podziemnego złoża, które zostało zapieczętowane. Komitet wydał zalecenia, aby opisywać zdarzenie jako klęskę żywiołową z powodu naturalnego trzęsienia ziemi. Nieoficjalnie komitet zalecił prowadzenie dalszych badań nad substancją i jej zastosowaniem.

### Spekulacje dot. fabuły

Nie wiadomo dokładnie, od której misji/ekspedycji biorą udział w wydarzeniach dowódcy Josselin Beaumont (dowódca Szerszenia), Norman Stansfield (dowódca Cerbera), Elias Grodin (dowódca Grenadiera), Robert Barnes (dowódca Goliata) oraz Piotr Łopachin (dowódca Malachita).

Nie jest też dokładnie wyjaśnione jak wielka jest rola Sojuszu w całym wydarzeniu, ani którzy dokładnie bohaterowie należą do tej organizacji. Wyposażenie pojazdów specjalnych na pewno pochodzi od Sojuszu, tak samo jak prawdopodobnie same pojazdy. Wskazuje na to, że zarówno same pojazdy, jak i ich dowódcy nadają grupie charakter międzynarodowy, sam Piotr Łopachin jest związany z Sojuszem od 1948 r., czyli od projektu Stalowy Łowca. Do raportu komitetu dochodzeniowego dołączone jest zdjęcie, wykonane w Mirny-13, z pieczątką Sojuszu. Może to wskazywać na to, że komitet jest organem tej organizacji.

Spotykane w Mirny-13 paranormalne pojazdy są pojazdami pochodzącymi z różnych państw. Nie jest jasne skąd one się tam wzięły, zwłaszcza, że spora część z nich to przestarzałe (w 1963 r.) niemieckie pojazdy. Także pojazdy użyte przez Sojusz w Mirnym, to w większości pojazdy lekko przestarzałe.

Kliknij [Rozwiń], aby zobaczyć tabelę.

 Króliki
 Komary
 Strażnicy
 Nieśmiertelny |     Najpotężniejszy i niezniszczalny przeciwnik, przypomina ogromny kadłub E 100 i wieżę E 79.

Dowódca operacji (generał-pułkownik)Przyjmujący sprawozdanie oficer (kapitan)Ocalały z ekspedycji