Wojna Tyrana

Wojna Tyrana (969r.d. - 971r.d.) - potocznie nazywany okres wojny domowej Królestwa Maeden w Arden Lhur pomiędzy dwoma braćmi: Narenem a Torderem Dedrigiem. Wojna dotyczyła roszczenia do praw tronu przez obydwu z braci. Konflikt był również uważany za zwieńczenie wieloletnich sporów o ustrój polityczny królestwa i doprowadził do ostatecznego ugaszenia jakichkolwiek idei demokratyzmu widzianych w sąsiednich krainach.

## Geneza

Dekady sporów pomiędzy braćmi i możnymi królestwa zaczęły się długo zanim, którykolwiek z nich dorósł. Większość historyków zgadza się, że wina leży po stronie często niezdecydowanego i dualnego w swoich działaniach Króla Brisifa Dedriga. Król podejmował sprzeczne decyzje i był łatwo podatny na manipulację za razem często uciekając się do agresji i przemocy. Wiele osób z jego otoczenia podaje przykłady ambitnych i licznych akcji podnoszących standardy życia mieszkańców miasta a następnie surowe karanie a nawet krwawe odwety na tych samych miastach bez oczywistego powodu. Opinia o władcy była niezwykle mieszana, od najprostszych chłopów aż po najbliższych doradców. Być może pogrążony rozpaczą po stracie żony król nigdy nie zaznał spokoju. Kolejnym dużym problemem było pytanie o starszeństwo synów. Tuż po narodzinach chłopców Brisif nakazał zabić wszystkich świadków narodzin i nigdy nie zdradził, który z nich jest rzeczywiście starszy. Wiele osób było poddawanych karom i torturom za próbę zdobycia tej informacji, wliczając w to chłopców. W ciszy tytuł starszego nadano Torderowi, znacznie ambitniejszemu i lepiej wyedukowanemu z dwóch. Chociaż często rywalizowali bracia darzyli do siebie braterską miłością zaskarbiając sobie szacunek i przyjaźń arystokracji liczącej na długi i stabilny okres po śmierci króla. Kiedy obydwoje zaczęli dojrzewać, różnice między nimi zaczęły się pogłębiać. Torder, starszy z braci, otoczony księgami i mędrcami z innych krain skłaniał się ku idei rządu demokratycznego w którym arystokracja wspólnie miała rządzić i decydować o najważniejszych decyzjach, pozostawiając mniejsze lokalnym przywódcom wybranym spośród wybitnych jednostek. Naren, młodszy, był zwolennikiem polityki Ojca, gdzie cała władza powinna być skupiona w rękach jednej osoby korzystającej z rad najpotężniejszych ludzi w królestwie. Obydwoje byli przekonani co do swojej racji i uważali, swój sposób za najlepszy. W latach krótko poprzedzających konflikt, bracia zdawali się oddalać się od siebie w swojej relacji i wkrótce Torder przeprowadził się do Marenoru drugiego największego miasta położonego na północy. Obydwoje zaczęli pielęgnować swoje grody i otaczać się swoimi zwolennikami. Do zwolenników Narena należała również Gwardia Króla słynąca ze swojej lojalności wobec najbogatszego z pretendentów. We wrześniu 969 roku doszło do tragedii. Stary Król Brisif umarł. Oficjalne raporty świadków z początku potwierdziły, że nikt nie został wybrany na następcę, jednak późniejsze szybko poprawił wersję na tą sprzyjającą młodemu Narenowi. Później tego samego dnia Naren mianował się na Króla w pałacu Edenost dostając poparcie Gwardii i niemalże wszystkich arystokratów na Dworze. Trzy dni później bo rozejściu się wiadomości Torder również mianował się na króla w swojej siedzibie w Marenorze podkreślając swoje stanowisko starszego z dwójki.

## Przebieg

Październik 969r. był oficjalnym początkiem wojny oraz rozpoczęciem ogólnej mobilizacji obydwu stron. Początkowa mobilizacja obejmowała wyłącznie Stolice Braci. Większość arystokratów i mieszkańców królestwa widziało konflikt jako nie potrzebny i nie potrafiło wybrać pomiędzy którymkolwiek z władców. Ta niechęć do działania dała początek trzem organizacjom. Pierwsza z nich "Konsolidaci" byli grupą łącząca w sobie wielu lordów żyjących wokół miast i przyszłych terenów wojny. Ich głównym założeniem było pojednanie braci i znalezienie jakiegokolwiek rozwiązania pozwalającego na uniknięcie wojny. Z początku ich działania były skuteczne i powstrzymywały działania na froncie, jednak można dostrzegać w tym zaledwie opóźnienie przez obydwu władców korzystających z czasu by zebrać więcej wojsk. Organizacja bardzo szybko zaczęła topnieć kiedy kolejni członkowie opowiadali się za jedną ze stron z różnych przyczyn. Jedną z tych przyczyn stali się "Secesjoniści" Tordera i "Koronni" Narena. Organizacje zasadniczo działał tak samo, często w tych samych miejscach. Grupy skupiały w sobie krasomówców, bardów, kapłanów, sołtysów i lordów, zasadniczo każdego kto za sumę głosił coraz to nowsze i świetniejsze plotki na temat swojego króla jednocześnie oczerniając wroga. Grupy odnosiły wielki sukces rozlewając się pomiędzy dużymi i małymi miejscowościami często obracając przeciw sobie nawet sąsiadów w najmniejszych wioskach. Wraz z upływem czasu do armii zaczęło dołączać coraz więcej wojsk.
Po zebraniu większości wojsk w Kwietniu 970r, armie ruszyły na siebie rozdrabniając się na mniejsze grupy. W wielu miejscach zaczęło dochodzić do walk pomiędzy Lordami chcącymi dokończyć osobiste konflikty. Żaden z królów nie podjął definitywnej akcji i obydwaj zdawali się przyzwalać na to. Lokalne bitwy były niezwykle różne od siebie, od pyrrusowych zwycięstw i krwawych rzezi przez oblężenia rezydencji aż po honorowe pojedynki między dwoma rycerzami o los wioski. Stan drobnych konfliktów i ciągłych rekrutacji trwał aż do grudnia tego samego roku. Liczne walki pozostawiły setki a może nawet tysiące zwłok nie pochowanych lub pogrzebanych masowo w pośpiechu. Ta przedłużona i globalna walka doprowadziła do wzrostu populacji dotychczas rzadkich trupojadów.
W Kwietniu 971r. Naren wykonał niespodziewany ruch. Sprowokowany zniszczeniem jego południowych włości szybko zebrał całość wojska i ruszył prosto na obóz Tordera. Starszy widząc natarcie przeciwnika wycofał się na korzystny teren nieopodal pól Marenoru. Znacznie mniejsza siła Pretendentów stawiała długi opór przeciwnikowi. Szybko okazało się, że starszy z braci korzystał z przedłużonej wojny i przeszkolił swoje świeże wojsko i zaopatrzył w najlepszy rynsztunek ze Złotego Wybrzeża. W trakcie brutalnej walki Naren wraz z niewielkim oddziałem gwardii uderzył w centrum Tordera otaczając go i zabijając. Udało mu się to przez sprytne wykorzystanie gęstych krzewów i przemieszczenie swoich wojsk pod osłoną noc. Spekulanci wypatrują również winy lub zasługi wśród kilku gwardzistów Tordera którzy zdradzili swojego Króla, żeby zakończyć rzeź.
Po pokonaniu Brata Naren wycofał swoje siły a następnie przedstawił głowę swojego brata pozostałym dowódcom bitwy. Brutalny pokaz siły zakończył wojnę. Następne tygodnie zostały poświęcone łapaniu i zabijaniu Secesjonistów oraz sądom nad poszczególnymi lordami. Większość z nich którzy przeżyli konflikt zostało ułaskawionych argumentując, że działali dla dobra królestwa, stronili od konfliktu i działali w strachu przed tym co może się stać jeżeli nie poprą wielkiej armii będącej blisko ich ziem.

### Ważne Wydarzenia

#### Zniszczenie Teregost

Wczesnym styczniem 971 roku, jedna z armii Lojalistów przedarła się na południe podróżując przez zachodnie knieje. Miasto zostało poddane oblężeniu. Dowódca oblężenia miał do swojej dyspozycji niecałą setkę milicji i ochotników oraz wysokie i trwałe mury. Oczekując szybkiego wybawienia postanowił odrzucić pierwsze propozycje kapitulacji. Oblężenie przedłużało się a liczba obrońców powoli spadała. W końcu miasto zostało poddane szturmowi. Świadkowie z okolicznych wsi wspominają noc jako jedną z najjaśniejszych. Miasto zostało doszczętnie zrabowane i spalone. Wszyscy mieszkańcy zostali zabici. Miasto zostało porzucone a wroga armia wycofała się. Nigdy nie zostało odkryte kto dowodził armią i kto uczestniczył w rzezi. Spekulanci sugerują renegackie kompanie najemników lub niezwykle wysoką lojalność wobec dowódcy. Dziś miasto jest zaledwie monumentem brutalności zamieszkanym przez setki nieumarłych. W mieście wciąż żyją pojedyncze osoby próbujące oczyścić swój dom po wojnie.

#### Upadek Zielonego Fortu

We Wrześniu 970r niewielka forteca chroniąca zachodniej granicy zwana Zielonym Fortem upadła. Główna twierdza oraz otaczające mury zostały zniszczone. Obrażenia sugerowały oblężenie lub działanie Maga jednak w samym forcie nie znaleziono zwłok załogi. Sytuacja jest o tyle dziwniejsza, że zapasy żywności i amunicji nie zostały naruszone. Przesądni mieszkańcy okolicznych lasów winili duchy lasu jednak oficjalna wersja Koronnych obwiniła podstępne ataki najemników i magów.

## Skutki

Wojna poskutkowała całkowitym wyparciem idei demokratyzmu i utrwaleniem systemu Monarchii absolutnej gdzie Król korzysta z wysoko urodzonych doradców jedynie z własnej woli. Konflikt spowodował również wzrost wyznawców Adifa jako Boga naprawy i odbudowy. Ostatnim i prawdopodobnie najważniejszym skutkiem stał się wzrost populacji nieumarłych oraz brak odpowiednich ludzi mogących rozwiązać problem. Nawet teraz lata po zakończeniu konfliktu, nagrody za głowy trupojadów są wciąż częste i wysokie.