Krucjaty

Członek zakonu rycerskiego

+Abdullahidzi

+Mauretania

**Krucjaty** - wojny na tle religijnym prowadzone przez Katolików przeciw szeroko pojętym niewiernym (głównie muzułmanom) od końca IX wieku.

## Przyczyny Krucjat

Końcem wieku IX Imperium Arabskie przekroczyło Góry Pirenejskie, zajmując tym samym Tuluzę. Papież słysząc to ogłosił konieczność tztw. Świętej Wojny przeciw niewiernym, podczas której wszystkim biorącym w niej udział ludziom miano by odpuścić wszystkie grzechy których dokonali tak przed krucjatą, jak i w jej trakcie.

Wielu rycerzy ofiarowało po tym życie Bogu, zakładając przy tym rozmaite Zakony Rycerskie, mające walczyć ku chwale boga z szeroko pojętymi poganami.

## I Krucjata

26 marca 901 roku papież Alexander II wezwał wszystkich chrześcijańskich władców do krucjaty przeciw Abbasydom (Imperium Arabskiemu), której celem było odzyskanie przez chrześcijan Akwitanii. Szybko do papieża i zakonów rycerskich dołączyli się władcy z prawie całej katolickiej Europy.

Pierwsza regularna bitwa dowodzona przez Burmistrza Elio - wasala papieża Alexandra - odbyła się pod Saissac, a wygrana została przez chrześcijan, jako pierwsza wygrana bitwa z Abbasydami, co znacznie podniosło morale uczestnikom krucjaty.

Za sprawą Polaków, przewodzonych przez królową Gertrudę, wojna przeniosła się poza posiadłości Imperium na zachodzie, gdyż ci zaatakowali nieprzygotowanego wroga od wschodu, szybko zajmując wiele tamtejszych miast, oraz rozbijając tamtejszą armię arabską pod Azaz, odnosząc przy tym minimalne straty.

6 marca 903 Kalif Bahir poddał się chrześcijanom, a krucjata zakończyła się wielkim zwycięstwem katolików.

## II Krucjata

### Agresor (oraz sojusznicy)

Państwo Papieskie, Zakony Rycerskie,+Królestwa Katolickie,

### Wynik

Złupienie Rzymu i kapitulacja chrześcijan

10 października 933, ponad 30 lat po zakończeniu I Krucjaty, papież Alexander III ogłosił II Krucjatę, tym razem - o ziemię świętą. Nie zyskał takiego poparcia jak Alexander II, chociaż i tak dołączyło się do niego wielu władców katolickiej części Europy.

Początkowo chrześcijanie przegrywali niektóre batalie, pod Arsuf czy Tivoli. Suhajahidzi oblegali też Rzym. Mimo kilku zwycięstw w tym czasie papież został zabity po wejściu do Rzymu muzułmanów przewodzonych przez wielkiego muzułmańskiego wodza - Shujaha. Kardynałowie rzymscy skapitulowali po śmierci papieża.

Pokój rozwścieczył krzyżowców, jednak bezradni chrześcijanie zmuszeni byli wrócić do swoich państw, łupiąc przy okazji po drodze muzułmańskie wioski. Ostatecznie jednak katolicy nic oni nie uzyskali.

## III Krucjata

Nowi wasale Sigoberta składający mu hołd lenny

### Agresor (oraz sojusznicy)

Państwo Papieskie, Zakony Rycerskie+Królestwa Katolickie

### Wynik

Katolicki król Sigobert II Wielki otrzymuje południową Akwitanię

## III Krucjata

Końcem roku 965 księżna Akwitaniańska - Oria, córka byłego króla tego państwa, udała się do Rzymu chcąc nakłonić papieża Gregoriusa do przeprowadzenia krucjaty przeciw kalifowi Abbasydów, która to, rzecz jasna, miała na celu zdobycie dla księżnej tej części Akwitanii.

Po, jak niektórzy mówią, całej nocy nakłaniania papieża w jego komnatach ostatecznie zdecydowano się na rozpoczęcie krucjaty 19 stycznia 966 roku.

Wkrótce Katolicy zaczęli wygrywać liczne bitwy - pod Tafallą czy też pod Tartas, mimo to - przegrali ogromną bitwę nieopodal miasta Collioure, jednak już drugą bitwę właściwie na tym samym terenie wojska zakonne i papieskie wygrały z muzułmanami niemalże bez odnoszenia jakichkolwiek strat.

W maju 967 podczas oblegania stolicy Kalifatu - Vitorii - doszło do wybuchu epidemii ospy, która uśmierciła równie wielu obleganych co i oblegających, mimo to - oblężenie powiodło się, a katolicy zdobyli stolicę największego muzułmańskiego państwa.

Muzułmanie zaczęli czuć zbliżającą się przegraną przez dwie bitwy - pod Dax i Aire które były wręcz rzezią wojsk kalifatu, który to dotychczas uważany był przez wielu za niezwyciężony. Wtedy też sławę zyskał rycerz z Northumbrii - Ælfgar z Morpeth, który dowodził wojskami pod Aire. Przez wielu został wówczas uznany za drugiego Elio z Viterbo.

Przegraną Abbasydów przypieczętowała przegrana pod Ampurias, gdzie to poległo ponad pięć tysięcy muzułmańskich wojowników w bitwie dowodzonej przez jednego z królów anglosaskich, władającego Bedford Gyrtha 'Przeklętego'. Wtedy też zginął kalif Abdullah, a władzę objął jego syn - małoletni Abdullah II, który to zawarł pokój z papieżem, w którym to oddał pod władanie brata zmarłej Orii i zarazem króla Akwitanii - Sigoberta - południową część de iure jego państwa.

Tymczasem w samej muzułmańskiej części półwyspu zaczęła rozprzestrzeniać się epidemia grypy, co wielu muzułmanów uznało za znak od Allaha, który to nakazywał im ponoć ochrzcić się w obrządku Katolickim, przez co wielu z nich udało się na wschód Europy...

## IV Krucjata

### Agresor (oraz sojusznicy)

Państwo Kościelne, Zakony Rycerskie+Królestwa Katolickie

### Wynik

Zdobycie obszarów Królestwa Jerozolimy przez króla Bawarii

Po podbiciu przez Suhajahidów Makranu papież Callistus II zdecydował się na wszczęcie kolejnej krucjaty, a to w celu osłabienia muzułmanów oraz rewanżu za II krucjatę.

Do wojny szybko przyłączyli się katoliccy królowie Brytyjscy, Irlandzcy, Frankońscy i Słowiańscy, którzy to wysłali swoje wojska na ziemię świętą.

Pierwsze bitwy, pod Shayzar i Kafroun, odbyły się już na wiosnę 1002 roku, z czego obie rozegrane zostały przez Bawarskiego rycerza - Budziwuja. Kluczowa jednak okazała się wielka bitwa rozegrana pod Hebron, którą to dowodził król Alby - Rhys.

Ostatecznie po zdobyciu Jerozolimy styczniem 1003 roku ziemię na obszarze Jerozolimy oddano w posiadanie królowi Bawarii - Robertowi, zwanemu też 'Krzyżowcem' czy 'Wielkim'.

Przegrana znacznie osłabiła największe z muzułmańskich państw (właśnie Suhajahidów), oraz obniżyła pozycję Sułtana w oczach innych władców państw islamskich, jak i ich własnych poddanych. Sam sułtan Zeyd zmuszony został do przeniesienia stolicy do Kia Burc, gdzie to, wedle legendy, przybył w szatach pokutnych na drodze pielgrzymki spod Jerozolimy. Podczas tej właśnie wędrówki nabawić się miał infekcji i umrzeć niedługo później, jednak dzięki temu pośmiertnie został okrzyknięty Świętym Męczennikiem Islamu.