Hoofdstuk 2

“Laat alle katten die oud genoeg zijn om hun eigen prooi te vangen zich verzamelen onder de Stromenrots!” de roep van Sneeuwster klonk luid en duidelijk. Cactuskit en Braamkit, de kits van Sintelblad, kwamen de kraamkamer al uitgerend. Ook haar jongen kwamen het leerlingenhol uitgedraafd, allemaal netjes verzorgd. “Er zijn vandaag 4 leerlingen die klaar zijn om krijger te worden. Vochtpoot, Saliepoot, Kersenpoot en Rozenpoot, kom naarvoren.” De leerlingen liepen nerveus maar trots naarvoren. “Maanval, Kastanjeplons, Echosneeuw en Heuvelbries, zijn deze leerlingen klaar om krijger te worden?” De krijgers knikten. “Oke dan.” mauwde Sneeuwster. “Vochtpoot, zweer jij dat je je leven zult geven voor de WatervalClan?” vroeg Sneeuwster. “Ja, dat zweer ik.” antwoordde Vochtpoot zenuwachtig. “Dan zal jij nu bekend staan als Vochtpels.” mauwde Sneeuwster. “Saliepoot, zweer jij dat je je leven zult geven voor de WatervalClan?” vroeg Sneeuwster. “Ja... D-dat zweer ik.” antwoordde Saliepoot. “Dan zal jij nu bekend staan als Salieblad.” mauwde Sneeuwster. Salieblad knikte. Sneeuwster begon weer met praten. “Rozenpoot, zweer jij dat je je leven zal geven voor je Clan?” Rozenpoot knikte zenuwachtig, maar zelfverzekerd. “Ja, dat zweer ik” antwoordde Rozenpoot. “Dan zal jij nu bekend staan als Rozendoorn.” antwoordde Sneeuwster. “Kersenpoot, zweer jij dat je je leven zal geven voor je Clan?” vroeg Sneeuwster. “Ja, dat zweer ik.” antwoordde Kersenpoot zelfverzekerd. “Dan zal jij nu bekend staan als Kersenrijp.” mauwde Sneeuwster met een geamuseerde glans in haar ogen.” “Ik hoop dat jullie je Clan nog vele manen zullen dienen.” mauwde Sneeuwster.  “Vochtpels! Salieblad! Rozendoorn! Kersenrijp!” klonk de roep van alle WatervalClankatten. “Volgens de Maancode moeten Vochtpels, Salieblad, Rozendoorn en Kersenrijp vannacht waken over het kamp. En er is nog iets dat moet gebeuren. Braamkit en Cactuskit, stap naarvoren.” De 2 kits kwamen dartelend naarvoren. “Braamkit en Cactuskit, jullie hebben jullie 6e maan bereikt en het is tijd dat jullie leerling worden. Donsvacht, Helderhart, jullie twee zijn klaar voor een eerste leerling. Jullie worden de mentors van Braampoot en Cactuspoot.” Zilverschaduw zag hoe de mentors en leerlingen elkaars neuzen aanraakten en samen in de kamptunnel verdwenen. “O ja, Zilverschaduw, ik wil graag met een patrouille de WolkClangrens patrouilleren, wie kan ik meenemen?” vroeg Sneeuwster. Zilverschaduw dacht na. “Boomstaart, Heidesprong en Arendpoot.” antwoordde Zilverschaduw. Arendpoot maakte een sprong in de lucht van opwinding en Sneeuwster knikte. “Dan gaan we maar!” mauwde Heidesprong. Zilverschaduw liep naar de nieuwe krijgers toe. “Gefeliciteerd!” mauwde ze tegen haar kits. Ze keken haar aan met een gloed van opwinding en blijdschap in hun ogen. “Dankjewel Zilverschaduw!” antwoordde Kersenrijp. “Jullie kunnen nu met zijn vieren gaan jagen. Wel op tijd terug voor jullie wacht vannacht!” beval Zilverschaduw. “Doen we!” riep Vochtpels terwijl de nieuwe krijgers wegrenden. De oudsten, Regenval, Muisbloem en Gaaivlam, lagen lekker te zonnen bij de waterstromen. Echosneeuw en Vliervleugel gingen samen het kamp uit en de mentoren gingen hun leerlingen trainen. De medicijnkat, Blauwbes, en haar leerling, Plonspoot , zaten in het zonnetje hun kruiden te sorteren. *Alles leek zo vredig,* dacht Zilverschaduw. Arendpoot kwam het kamp in rennen. “Zilverschaduw!” riep hij. Zilverschaduw rende naar hem toe. “Wat is er?” vroeg ze. “Sneeuwster is gebeten... door een a-adder!” hijgde Arendpoot. “Wacht wat? Is Sneeuwster gebeten door een adder?” vroeg Zilverschaduw wanhopig. Arendpoot knikte. Het hele kamp was inmiddels om hen heen gaan staan. “Oke... Arendpoot, ga Blauwbes halen, Heuvelbries, Olijfblad en Mintpoel, ga naar de WolkClangrens.” Ze knikten en renden weg. “Oke...” Zilverschaduw dacht na. “Leerlingen ga eten. Vervolgens moeten jullie mos zoeken. Krijgers, maak 2 groepen en ga jagen, de andere groep patrouilleren. Een paar katten moeten hier blijven.” De krijgers en leerlingen knikten en draafden weg. “Grasval?” Zilverschaduw zocht haar partner. “Hier.” Grasval wurmde zich door allemaal katten door. “Wat is er?” wilde hij weten. “Als Sneeuwster sterft aan die adderbeet, wordt ik leider...” legde ze uit aan Grasval. “Ik weet zeker dat je een fantastische leider zal zijn.” moedigde haar partner haar aan. “Wat zal ik zonder jou moeten?” vroeg Zilverschaduw. “Ik heb geen idee.” antwoordde haar partner spinnend. “Alleen zal ik je dan niet gered van Olijfblad's tor-in-je-nest plan.” Zilverschaduw gaf hem een zwiep om zijn oren met haar staart en liep weg. Ze hoorde pootstappen in de kamptunnel. Ze zag Boomstaart en Mintpoel,  met het lichaam van Sneeuwster uit hun mond bengelend. Ze zag Dennenstaart, de partner van Sneeuwster en Plonspoot, hun jong, zachtjes jammeren. Zilverschaduw sprong voorzichtig op de Stromenrots. “Laat alle katten die oud genoeg zijn om hun eigen prooi te vangen zich verzamelen onder de Stromenrots!” Alle katten gingen onder de grote rots zitten. “Sneeuwster is gestorven in een gevecht met een adder, en zal altijd geëerd worden in de geschiedenis van deze Clan.” Alle katten knikten instemmend. “Ik zal vanavond nog naar de Maansteen reizen.” Zilverschaduw keek naar Blauwbes. “Jij kan reiskruiden klaarmaken voor Honingpoot en Hertenpoot.” De twee leerlingen keken op. “De rest van de Clan zal waken voor Sneeuwster vannacht. Ik ga nu naar de maansteen.” Zilverschaduw wachtte op Blauwbes en de leerlingen en ging toen opweg naar de BriesClangrens, die ze moesten passeren op de weg naar de Maansteen.

Toen ze in het midden van BriesClanterritorium waren, zag Zilverschaduw een BriesClanpatrouille bestaande uit Ochtenddauw, Jaagloper, Klitvacht en Korenfleur. Ochtenddauw ging tegenover Zilverschaduw staan. “Welkom, Zilverschaduw. Wat ben je aan het doen op BriesClanterritorium?” wilde Ochtenddauw weten. “Ik ben op weg naar de maansteen.” antwoordde Zilverschaduw. “Oh, het spijt me dat ik jullie gestoord heb.” verontschuldigde Ochtenddauw zich. “Het is al goed” mauwde Zilverschaduw. Ze knikte naar de BriesClancommandant en ging weer verder.

Eenmaal mij de Maangrot aangekomen, ging Zilverschaduw tegenover de leerlingen staan. “Jullie blijven hier, zoek een plekje uit en neem wat rust.” mauwde ze. Honingpoot en Hertenpoot knikten en liepen naar een zonnig plekje.  “Oke dan, Zilverschaduw, je kan nu niet meer terug. Weet je zeker dat je dit wilt doen?” vroeg Blauwbes. Zilverschaduw knikte. Ze volgde Blauwbes de Maangrot in. Angst en opwinding overspoelden Zilverschaduw. Toen ze de Maansteen zag, knipperde ze met haar ogen. Ze had de maansteen nog nooit gezien. Zilverschaduw ging liggen en raakte de glimmende steen aan met haar neus. Kou overspoelde haar. De deed haar ogen open. Ze was op Vijfboom. “Welkom, Zilverschaduw.” Zilverschaduw schrok. Ze keek naar de kat die gespreekt had. “Sneeuwster!” riep Zilverschaduw. Ze keek naar de andere katten. “En Bloemvleugel, Rafelfleur en Dikbuik!” Zilverschaduw noemde de krijgers op. “En Zandkit! En Loofpoot! En... Rookwolk! En Gansvlucht en Windvleugel!” De katten gingen in een kring om haar heen staan. Loofpoot liep naarvoren. “Met dit leven schenk ik je dapperheid.” legde Loofpoot uit. Ze raakte Zilverschaduw's neus aan. Een enorme pijn raasde door Zilverschaduw heen. Loofpoot liep terug. Dikbuik stond recht achter Zilverschaduw. “Met dit leven geef ik je waakzaamheid.” mauwde Dikbuik. Ook hij raakte Zilverschaduw's neus aan met de zijne en alweer raasde de pijn door Zilverschaduw's vacht. Toen ook Zandkit, Bloemvleugel, Rafelfleur, Rookwolk, Gansvlucht en Windvleugel een leven gegeven hadden, liep Sneeuwster naarvoren. “Met dit leven schenk ik je het leiderschap van de WatervalClan” mauwde Sneeuwster. “En natuurlijk ook je nieuwe naam, Zilverster!” riep Sneeuwster. “Zilverster! Zilverster!” riepen ook de andere katten terwijl ze wegvaagden. Zilverster knipperde met haar ogen. Ze lag weer voor de maansteen. Blauwbes gaf een teken met haar staart en liep de grot uit. Zilverster volgde haar. Eenmaal uit de grot, zag Zilverster Honingpoot en Hertenpoot opgerold slapen. “Wakker worden!” riep Zilverster naar de leerlingen. “We gaan terug!”