Uzunkıyı

Uzunkıyı, Gönenç kıtasının kuzeybatı yönündeki körfeze doğru dökülen menderesin kaynağına doğru ilerleyen bölgede kurulmuş bir kıyı kasabasıdır. Kasabanın batıda Ketumdeniz ve kuzeyde Kırık Dağları ile çevrelenmiştir. Doğuya doğru gidildiğinde nüfus yoğunluğu düşmektedir, yalnızca menderes üstüne kurulu tahta köprüler görülmektedir. Doğu ve güney yönünde birbiri ardına kurulmuş tahta duvarlardan oluşan sur yapısında bulunan ikişer geçit kapısı dışında kasabaya yalnızca iskele tarafından girilebilmektedir.

## Tarih

Uzunkıyı Kovulmuşlar Çağı'ndan beri eski bir insan yerleşimiydi hatta o dönemlerde şu anki halinden daha güçlü ve refah seviyesi yüksekti ancak gene o dönemde yaşanan Ketumdeniz kasırgaları yüzünden Gönenç'in kuzeybatı topraklarının büyük bir kısmı Ketumdeniz'e doğru çekilerek yutuldu. O dönemlerde batıda olduğu iddia edilen dağların kumdanmış gibi ortadan kaybolup suların altına çekilmesinden sonra geride kalan ovaya akan akarsular ve Ketumdeniz'in oluşturduğu havzadan dolayı Uzunkıyı bir kıyı bölgesine dönüştü.

Bölgedeki coğrafi felaketlerden dolayı uzun bir süre fetih olunsa bile herhangi bir yerleşim alanı kurulmamışken bölgeye yavaş yavaş gelmeye başlamış çiftçi ailelerinin inşa ettikleri evlerle birlikte bugünkü temeller atılmıştır. Herhangi bir merkezi otorite veya devlet yapısı olmadan büyümeye devam eden Uzunkıyı Ulular Çağı'na doğru güçlenen dini yapılar ve din merkezli fetihlerle birlikte yakınlarında olan Taler Krallığı'nın bünyesine girmeyi kabul etmiştir.

## Toplum

Temelleri İnsan aileleri tarafından atılmış olmasından ve ek olarak bölgenin uzun bir süre İnsan ve Hürdoğan harici milletlere uzak olmasından dolayı da insan nüfusu sürekli olarak artmıştır. Zaman içinde ticari faaliyetler için bölgeye gelen Hürdoğan tüccarlarının diplomatik problemlerden dolayı yurtlarına dönememeleri, birtakım melezlerin de özgür yapıdan dolayı konaklamayı tercih etmelerinden dolayı azınlık gruplar da oluşmaya başlamıştır. Halk genel olarak eğitimsizdir ve ağırlıklı olarak çiftçiler olmak üzere büyük bir işçi kesimi mevcuttur. Ulular Çağı'nda bölgeye kurulan taş bir ibadethane dışında dini yapı yoktur, din ile öne çıkan bir yer değildir. Bölgeye gelen Hürdoğanlar'ın yerel halk ile etkileşimiyle zaman içerisinde okuma-yazma bilen ve muhasebe yeteneği kazanan insan sayısı artmış olsa da henüz daha eğitimli denebilecek bir yerleşke statüsünde değildir.

## Yönetim

Taler Krallığı'na bağlı olmasına, yıllık olarak tahıl ve hayvan biriminde haraç ödemesine karşın herhangi bir otoritenin etkisi Uzunkıyı'da yoktur. Yönetim çeşitli mahallelerden seçilen otuz yaşını geçmiş erkeklerden oluşan yirmi kişilik bir meclis ile yönetilmektedir. Bu meclis haftada iki gün olmak toplanarak yılda en az 20 defa açık oylama usulüyle kasabadaki sorunları dile getirip çözüme ulaştırır.

## Ekonomi

Ana geçim kaynağı başta buğday ve pirinç tarımı olmak üzere çiftçiliktir. Buna ek olarak egzotik deniz ürünlerinin bölgesel ticareti ve balıkçılık faaliyetleri de yaygındır. Dağ keçilerinin zaman içerisinde evcilleştirilerek keçi çiftlikleri kurulmasıyla da küçükbaş hayvancılık da az da olsa yapılmaktadır. Önemli ticaret ürünleri olarak yengeç, buğday, pirinç, mısır, mor kumaş boyası, ahtapot, süt şarabı sayılabilir.

## Ordu

Kasabanın kendine ait bir ordu yapılanması yoktur, gönüllülerden oluşan ve Otuzlar Meclisi'ne hesap vermekle yükümlü milis kuvvetleri vardır. Yönetimdeki cinsiyet kuralının aksine bu milis yapısında erkekler ve kadınlar bir arada görev alabilmektedir. Buna ek olarak paralı askerlerden, Taler Krallığı birliklerinden ve gezgin maceracılardan da önemli sorunlarda yardım alındığı bilinmektedir.