Erdinç Yıkılmaz

## **Genel Bilgiler**

Erdinç Yıkılmaz 30 Temmuz 2001'de İstanbul'da mahallesinde pek de sevilmeyen bir anne babanın çocuğu olarak dünyaya gelmişti. Annesi ve babası sürekli sinirlilerdi. Her şeye sinirli tepkiler verir karşısındaki insanı üzer mi hiç düşünmezdi. Erdinç 4.sınıfa giderken öğretmeni sürekli dayak atan birisiydi. Çocuklara acımaz ellerine sertçe cetvellerle vururdu. Bir gün Erdinç'in dersin ortasında tuvalet ihtiyacı gelmişti. Öğretmenine parmak kaldırıp sorduğunda öğretmeni: Hayır gidemezsin istersen altına işe. demişti. Erdinç olduğu yerde dört dönüyordu resmen. Artık tutamayacak hale gelmişti. Erdinç bir anda ayağa kalkıp kapıya doğru koşmaya başladı. Tam giderken artık tuvaletini saldı ve olduğu yerde kala kaldı. Sınıftaki bütün arkadaşları: *"Aaa altına işedi bakın"* diye dalga geçiyorlardı. Erdinç ağlamaya başlamıştı. Öğretmeni yanına gidip Erdinç'i hızlıca dışarıya çıkardı ve ona şunları dedi: *"Ben sana tutacaksın demedim mi Erdinç ?"* Erdinç cevap verdi: *"Öğretmenim dediniz ama ben artık tutamadım."* Öğretmen şöyle karşılık verdi: *"Çabuk git temizlik görevlisinden paspas al ve burayı temizle. Kimse senin sidiğini temizlemek zorunda değil"*. Erdinç ağlayarak yürümeye başladı. Kendini çok kötü hissediyordu. Arkadaşlarının gözü önünde küçük düşmüştü. Herkes artık ona sidikli diyecekti. Bir yandan ağlıyor bir yandan da temizlik görevlisini arıyordu. Onu bulduğunda paspasın kendisine gerektiğini söylemişti. Temizlik görevlisi: *"Oğlum sen söyle neresi silinecek ben gelip yaparım. Sana veremem paspası olmaz öyle şey."* dedi ve Erdinç karşılığında: *"Abla öğretmenim tuvalete göndermediği için çişimi altıma yaptım."* Herkes benimle dalga geçiyor. Sınıfı temizleyeceğim o yüzden bana paspası vermen gerek. Temizlikci: *"Yok oğlum olmaz öyle şey hadi gidelim beraber yürü."* Erdinç'le temizlik görevlisi sınıfa gittiklerinde herkes Erdinç'e bakarak gülüyor ve aralarında bir şeyler konuşuyorlardı. Öğretmeni ona: *"Sana yeni pantolon getirmesi için babanı aradım. Birazdan burada olur kapının önünde bekle."*  dedi ve Erdinç dışarı çıktı. Babası geldiğinde Erdinç'e gülerek şöyle dedi: *"Salak oğlum nasıl işedin lan altına?"* Erdinç daha da ağlamaya başlamıştı. Babası Erdinç'in kolundan tutup çeke çeke tuvalete götürdü ve pantolonunu değiştirdi. Daha sonra hiç bir şey demeden gitti. Erdinç sınıfa girdi ve herkes ona gülerek bakıyordu. Olayın üstünden yıllar geçmişti. Erdinç artık ne annesini ne de babasını seviyordu. Sürekli ona sert davranmaları ve Erdinç'in sevdiği şeylerle dalga geçmeleri hiç hoşuna gitmiyordu. Erdinç bir an önce onlardan kurtulmaya bakıyordu. Bu süre zarfında Pandomim adlı tiyatro sanatına ilgi duymaya başlamıştı. Evde kendi kendine Pandomim yapmaya çalışırken sürekli annesi veya babası gelip dalga geçiyordu. Erdinç okulda katıldığı tiyatro kulübünün hocasına Pandomim'le ilgilendiğini ve bunun üzerine bir gösteri yapmak istediğini söylemişti. Hocası bu isteğini kabul edip ona çalışması için okulun konferans salonunun anahtarını vermişti. Erdinç her okul sonrası oraya gidip çalışma yapıyordu. Bu olayın üstünden aylar geçmişti ve Erdinç'in sahne günü gelip çatmıştı. Anne babasının bundan haberi olsa da gelmeyeceklerini umurlarında bile olmadığını söylemişlerdi. Bu süre zarfı içinde Erdinç ek olarak bir cafede garsonluğa başlamıştı. Çalıştığı cafedeki patronu bile onu izlemeye gelmişti. Erdinç sahneye çıkmıştı ve 80 kişilik konferans salonu dolmuştu. Erdinç herkesin ona baktığını görünce heyecanlanmıştı. Gözü annesi ve babasını arıyordu. Ama yoklardı. Erdinç gösterisinin sonunda birde dans gösterisi hazırlamıştı. Dans gösterisinin daha yarısındayken bir anda kapı açıldı ve elinde içki şişesiyle babası salona girdi. Erdinç'in dans ettiğini görünce: *"Lan ibne, sen karı gibi kıvırtıyon mu lan. İn oradan aşağı ayağımın altına alırım lan seni."* demişti. Erdinç öylece kalmıştı. Erdinç sahneden atlayıp ağlayarak babasını da iterek okuldan dışarıya çıkmıştı. Sadece bilmediği bir yöne doğru koşuyordu. Ağladığında yüzündeki makyaj da akıyordu. Babasının bu yaptığı onu iyice yıpratmıştı. Erdinç depresyona girmişti. Her şeye olumsuz bakıyor ve odasından çıkmıyordu. Annesini babasını odasına almıyor. Sadece yemek yemek için odasından çıkıyor ve geri giriyordu. Okuluna gitmiyordu. Devamsızlıktan kalmıştı ve artık okula devam etmiyordu. Yüzüne her gün pandomim sanatında kullanılan maskeyi yapıyordu. Kendini bu şekilde gizlenmiş ve insanların gözünde küçük düşürülmemiş gibi hissediyordu. Bütün gün odasında bilgisayar oynuyor ve kendi kendine pandomim gösterileri yapıyordu. Artık o 19 yaşında bir gençti. Bir an önce evden gitmenin planlarını yapıyordu. Çalıştığı cafeden kazandığı paraları harcamamıştı. Odasında kaldığı bu süre zarfında Pandomim sanatının değer gördüğü yerleri araştırıyordu. Bu araştırmasında karşısına Santos isimli güzel bir şehir çıkmıştı. Bu şehrin sokaklarında Pandomimcilerin gösteri yaptığını görmüştü. Oraya gitmek için can atıyordu. İnternetten kendine bir uçak bileti ayarladı. Eşyalarını bir bavula koydu ve dışarı çıkmak üzere kapıya yöneldiğinde babası: *"Nere gidiyon?"* diye sordu. Erdinç cevap olarak: *Başka bir şehre gidiyorum. Beni daha bulamazsınız.* dedi. Babası bunun üzerine hızlıca ayağa kalkıp: *"Nereye gidiyon lan sen. Daha adam olmadın kendi başına bir şeyler yapmaya çalışıyorsun. Sahnede karı gibi dans eden birinden ne beklenir lan!"* dedi. Erdinç bu sözleri artık kaldıramadı. Sinir krizi geçirdi. Her tarafa yumruk atıyordu, ne yaptığını bilmiyordu. Babası ona sert bir tokat attı. Erdinç koşarak mutfağa gitti. Bir bıçak aldı ve babasına doğru yöneldi. Babasının yanına gittiğinde babası kendini geri attı ve: *"Lan deli napıyon lan. İndir onu çabuk."* dedi. Erdinç: *"Bu zamana kadar bana yaptığın her şey artık bitti anladın mı lan? Senin gibi babanın Allah bin türlü belasını versin lan. Yettin lan canıma artık .Al evini başına çal Pezevenk!"* diyip bıçağı babasının bacağına sapladı. Ağlamaya başladı. Ne yaptığını bilmiyordu. Ayakkabılarını eline aldı ve bavuluyla birlikte hızla evden çıktı. Ayakkabısını giymeden hızla koşmaya başladı. Evden iyice uzaklaştığında ayakkabısını giydi ve havaalanına yöneldi. Gece uçağının saati gelene kadar orada yattı. Kendini bu makyajlı suratın altında her ne kadar rahat hissetse de korkuyordu, ağlıyordu. Uçak saati geldiğinde uyandı ve uçağa yöneldi. Uçağa bindi ve ardından gözlerini kapadı. Uyandığında Santos'daydı.

## Galeri

```

https://static.wikia.nocookie.net/vorpwiki/images/6/6e/Erdinc1.jpg/revision/latest?cb=20200315022710&format=original&path-prefix=tr,
https://static.wikia.nocookie.net/vorpwiki/images/f/f6/Erdinc2.jpg/revision/latest?cb=20200315022717&format=original&path-prefix=tr,
https://static.wikia.nocookie.net/vorpwiki/images/7/74/Erdinc3.jpg/revision/latest?cb=20200315022724&format=original&path-prefix=tr

```