Lwia Straż: Szczęśliwego Nowego Roku

Lwia Straż: Szczęśliwego Nowego Roku to odcinek specjalny serii Lwia Straż: Nowy Początek

## Fabuła

Brietta wraz z Lwią Strażą musi uratować dzieciaki porawne przez Armię Skazy która chce się na nich zemiścić i zepsuć im imprezę sylwestrową

## Transkrypt

Był to piękny, śnieżny dzień na Lwiej Ziemi. 31 Grudnia, ostatni dzień roku.

Dogo, Kijana, Goigoi i Mufasa Jr bawili się w berka pod Lwią Skałą.

Podeszła do nich Brietta.

- W co się bawicie? - zapytała.

- W berka - odpowiedział Goigoi uskakując przed Mufasą Juniorem zamierzającym ugryźć go w ogon i tym samym uczynić go berkiem.

- Coś mi mówi że nauczyły was tego Lassie i Szarka - zachichotała Brietta, gdy Mufasa Jr, Dogo i Kijana przewrócili wspólnie Goigoia i zaczęli po nim skakać.

- Tak... - jęknął szakal strząsając z siebie dzieciarnię. - Czasami uczą ich aż zbyt dużo...

- Ciebie też, tato! - zawołał Dogo.

- Niby czego? - zdziwił się Goigoi.

- Tego, żeby ciągle się poddawać i pozwalać nam po sobie skakać jak tchórz! - zawołał Mufasa Jr.

- Oj tego to ci nie daruję! - Goigoi zerwał się na równe nogi. - Jak cię złapię, to nie będzie ci aż tak do śmiechu!

- A może jednak będzie - zachichotał Mufasa Jr chowając się za nogą Brietty.

- Jak to? - zdziwił się Goigoi i w tej samej chwili zderzył się z Briettą i przewrócił ją na ziemię. - Dobra, najwyraźniej miałeś rację - jęknął.

Izabela zastanawiała się jednak nad tymi dwoma psami - Zastanawiam się czy Lassie tak jak Szarka przejmuje się tym że z pochodzenia nie jest stuprocentowej psem Jeśli by na to tak spojrzeć

- Najwyraźniej zajmujesz się nie ważnymi w danej chwili sprawami - zachichotała Brietta.

- Dlaczego?

- Berek gonisz! - zawołała klacz klepiąc ogonem łapę Izabeli.

- Obawiam się, że to nie najlepszy pomysł... - powiedział tyranozaur. - Mogę wam zrobić krzywdę!

Skylar zapytał swoją żonę - Elena nad czym się zastanawiasz?

Na co Elena odpowiedziała - nad tym co powiedziała Izabela bo przecież pamiętasz że Szarka niezbyt miło przyjęła wiadomość od Balto że jej babcia była wilkiem

Lassie i jej rodzeństwo mają jeszcze dziwniejsza historię pochodzenia ale tym razem od strony matki

- Cóż... - westchnął Skylar. - Naprawdę nie wiem, co ci na to odpowiedzieć. Z kolei ważne jest to, że Szarce udało się nareszcie zaakceptować swoje dzikie pochodzenie, a Lassie nie zwraca na swoje najmniejszej uwagi będącej złą. Jestem prawie pewien, że nie ma co się tym zamartwiać.

Jenna się zastanawiała: czemu Lassie i Rodzeństwo nie reagują Jak moja córka ?

- Każdy jest inny, Jenna - powiedziała Izabela. - Najwyraźniej twoja córka jest trochę bardziej dumna z bycia czystej krwi psem niż Lassie. Dla niej jest to ważne, ale dla jej przyjaciółki nie.

Karolina się zastanawiała i powiedziała do Jenny -Ciekawe jak to możliwe że nasze córki się dobrze dogadują mimo że twoja córka to husky A moja to owczarek collie

- Cóż, wiele zwierząt się lubi mimo niekompatybilnych gatunków, a nawet czasem tworzą parę. Na przykład tacy Bunga i Muhimu - powiedziała Elena.

- No wiem, ale...

- Albo Mufasa Jr i szakale... - dodała Izabela. - Oraz ja i inne zwierzęta.

Zapytał więc Charlie syn Karoliny i młodszy brat Lassie- A właśnie gdzie są Mufasa oraz córki Jenny i Karoliny ?

- Tu jestem - powiedziała Szarka, wychylając się zza Jenny. - Mufasa jest tam - wskazała na Lwią Skałę - a co do Lassie nie mam pojęcia.

Tamu powiedział- A myślałem że Jesteście najlepszymi przyjaciółkami dla siebie nawzajem niczym papużki nierozłączki

- Jesteśmy - powiedziała Szarka. - Ale w tej chwili bawi się ona z Zuzią. Nie chcę im przeszkadzać - twoja młodsza siostra wreszcie jest w dobrym nastroju, a zawsze kończy się to, gdy pojawiam się ja. To trochę smutne.

Izabela powiedziała do szarki - swoją drogą kiedy stałam się tyranozaurem to miałam takie same przemyślenia jak ty , nie wiedziałam kim lub czym mam być

- Naprawdę?

- Pewnie - kiwnęła głową Izabela. - Ale w końcu pogodziłam się z byciem dinozaurem. Może ty też spróbujesz zaakceptować swoje pochodzenie? Uwierz mi - każdy psowaty chciałby mieć w swoich żyłach choć kroplę wilczej krwi. Zapamiętaj to.

Na co Kate dodała coś od siebie-to prawda i myślę że Karolina też to ma ale bardziej ze względu na instynkt niż więzy krwi bo pamiętam że kiedyś przyszła na wspólne wycie do Księżyca

- Cóż... może po prostu chciała spędzić trochę czasu z najlepszą przyjaciółką - powiedziała Elena.

- Eek gadanie. Przykładała się do wycia jak mało który wilk!

Czkawka był trochę zdezorientowany i zapytał - kto mówił o tym jak Karolina wyje przed chwilą ?

- Eem... wszyscy...? - wzruszył ramionami Goigoi znów keżąc na ziemi. - O co chodzi?

O co chodzi Goigoi? -zapytała Klaudyna

- No... wydawało mi się, że wszyscy o tym nawijali... um... prawda...? - zaplątał się Goigoi.

- Ja nie mówiłem - zauważył Skylar. - I jeszcze wielu innych. W ogóle większość z nas o tym nie mówiła.

- Ou... - jęknął Goigoi.

Brietta powiedziała-mam złe przeczucia

,-Ugh! - mruknął Goigoi. - Bo wy, konie, zawsze macie złe przeczucia, nic innego, tylko złe przeczu...

- Cicho, Goigoi! - skarcił go Czkawka. - Ja też czuję niebezpieczeństwo.

- Co to może być? - zapytał nieco przerażony Mufasa Jr.

Co się dzieje?- spytała Miranda Junior

,,- Nie mam pojęcia - powiedziała Elena. - Ale to nic dobrego.

- Myślę, że powinniśmy iść do domów o chronić dzieci - powiedziała Kate.

A co z twoim mężem Kate?- zapytała Jenna

- Jest w jaskini, nic mu nie będzie.

Co się dzieje?- zapytała Mzuri

- Kochanie, na razie nic, jednak mamy bardzo złe przeczucia. Musimy iść do domu - powiedziała łagodnie Izabela. - Dopóki nic się nie dzieje będziemy bezpieczni.

- Nie rozumiem, dlaczego tak panikujecie - powiedział Goigoi. - To jak, dzieci? Bawimy się dalej?

- Taaak! - zawołali zgodnie Mufasa Jr i młode szakale.

W tym samym momencie coś poruszyło się za drzewem.

Co się kryje za tym drzewen i śniegiem?-zapytała Annika Junior, córka Brietty

-Wydaje ci się ze strachu - powiedziała Brietta, choć wcale nie była tego taka pewna. - Chodźmy.

Cadence postanowiła sprawdzić to się tam kryje

,-Tylko na siebie uważaj - powiedziała Izabela.

- Spokojna głowa! - powiedziała Candace i ruszyła w stronę drzewa.

Zaarmowani jej zachowaniem intruzi niezauważenie wdrapali się w koronę drzewa.

Candace nie patrzyła w górę, tylko sprawdziła teren za drzewem.

- Czysto - powiedziała. - Tylko śnieg jest ubity.

- Goniliśmy się również tam - powiedział Goigoi. - Nie ma się co martwić.

- Na pewno?

- Jasne!

Jednak Niektóre zwierzęta czuły że zagrożenie nadal wisi w powietrzu

- No nic, w ten sposób nic nie zdziałamy - powiedziała Izabela. - Chodźmy do domów. Bez dyskusji!

Do miejsca za drzewem gdzie ukrywały się hieny i inne drapieżniki z terytorium wygnańców zbliżała się samotna łania Jelenia którą była Kari jednak jej szwagierka Zosia podjęła decyzję aby go ostrzec przed możliwym zagrożeniem i spytać się go co robi.

- Skoro Candace stchórzyła, chcę sprawdzić to sam... znaczy się sama. Nie boję się.

- Wiem, że jesteś odważna, ale czy ma sens ryzykować? Chodźmy do domu, proszę cię, Kari.

- Zamierzam to sprawdzić - Kari tupnęła nogą. Była bardzo uparta, Zosia jednak również chciała postawić na swoim, a jako klacz była silniejsza od łani.

Stanęła przed Kari odgradzając jej drogę do drzewa.

Izabela jednak spytała się Kari - czy na pewno nic cię nie gryzie Kari?

- Nie, nic. Dzięki za troskę.

Lassie postanowiła jednak zbadać czy przypadkiem za zaspą i drzewem nie kryją się hieny - Brietta, Czy możesz razem z Izabelą sprawdzić co się kryje za drzewem? Kari też może wam pomóc Jeśli oczywiście ona tego chce

- Oczywiście, że chcę! - zdenerwowała się Kari. - Nie jestem ofermą bojącą się własnego cienia!

Mały Charlie syn Karoliny był jak zwykle bardzo ciekawy i spytał się łani- A ty jak byłaś małym jelonkiem to miałaś łaty ?

- Nigdy nie byłam jelonkiem - mruknęła Kari.

- Ale przecież musiałaś kiedyś być dzieckiem!

- I byłam.

Lassie i jej rodzeństwo byli nadal jednak ciekawi więc Lassie zapytała - To w takim razie jakim dzieckiem byłaś?

- Ludzką dziewczyną - uśmiechnęła się Kari.

Brietta jednak zapytała- to co się stało i czy planujesz mieć dzieci ?

- Po pierwsze wypadek, do którego nie chcę nawet myślami wracać, a po drugie... na razie raczej nie.

W Tym momencie samica pingwina Fiona loczek przewróciła się na bok podczas jazdy na brzuchu po śniegu ponieważ przy nastąpił atak hien które biegły w stronę gdzie mieszka rodzina królewska czyli na lwią skale, na szczęście nic się jej nie stało, bo zanim zdążyła uderzyć w drzewo Elena wzięła ją delikatnie za kark i postawiła w bezpiecznym miejscu.

Teraz Lwioziemcy mogli przyjrzeć się napastnikom z bliska. Był tam po prostu Klan Janji wzbogacony o kilka lyen z Klanu Leny.

Obecni szybko przeliczyli przeciwników i wyszło im, że Lwia Ziemia wciąż miała przewagę.

Mohatu i jej Lwia Straż wybiegli zza pozostałych Lwioziemców i rzuciła się w wir walki. Izabela, Elena, Karolina, Kenai i Nita również przyłączyli się do odpierania ataku wrogów, a pozostali Lwioziemcy szybko zaczęli do nich dołączać.

Kiedy już wydawało się, że Lwia Ziemia pokona Złoziemców z drzewa wygramoliły się krokodyle i pomagający im pozostali członkowie złego Klanu lyen.

Elena miała jednak pewne obawy - mam wrażenie że kogoś to brakuje wśród nas

- Gdzie są moje dzieci, mąż i Mufasa Jr? - zapytała Reirei.

Karolina zapytała więc-Brietta, Zosia, Janek gzie oni są?

Obejrzeli się za siebie.

Trzy lyeny niosły w pyskach dwa szakale i księcia, a niezwykle żwawy krokodyl niósł na grzbiecie Goigoia, z kolei Brietta, Zosia i Janek biegły za nimi, starając się zapobiec porwaniu, niestety lyeny zarzuciły sobie ogłuszone dzieciaki na grzbiety i zaczęły kąsać ścigające ich klacze i łanię po nogach.

Najpierw wywrotkę zaliczyła Zosia, później Janek, a na samym końcu Brietta.

Trzy lyeny i krokodyl dotarli już na Złą Ziemię, a Janja i kilka lyen pobiegli za nimi. Niestety również i ich nie udało się schwytać.

Jenna stwierdziła- Karolino, potrzebna będzie pomoc naszych najstarszych córek

na co Karolina powiedizała- zgadzam się , Brietta i Lwia Straż nie poradzą sobie bez Lassie i Szarki

Obie matki nie musiały już nic więcej mówić. Szarka i Lassie niczym szara i ruda strzała pognały za Janją, jego Klanem i lyenami, którzy jeszcze nie zdążyli dotrzeć do Złej Ziemi.

Dopadły ich tuż przy granicy i dotkliwie pogryzły w łapy. Kiedy przeciwnicy upadli na ziemię zawyły wesoło i zaczeły pchać swoich wrogów w kierunku Lwiej Skały.

wtedy przybył grzechotnik Carlos który był jednak po stronie Lwiej Straży

- Co z nimi zrobimy? - zapytał. Kiedy nikt mu nie odpowiedział, dodał. - Mogę ich zjeść?

- Nie! - zareagowali wszyscy natychmiastowo, tylko kilka cienkich głosów należących do pogryzionych powiedziało ,,tak, prosimy", ale nikt nie zwrócił na nich najmniejszej uwagi.

- Więc co mamy z nimi zrobić? - ponowił pytanie Carlos.

- Zaprowadźmy ich przed władców Lwiej Ziemi - zaproponowała Elena i odgórnie wszyscy poparli jej pomysł.

Na skale niedaleko Lwiej skały siedziała jednak dziewczyna o imieniu Zeke która kiedyś była zwykłym chłopakiem i spytała się- gdzie byliście? przecież za niedługo zaczyna się impreza a za niedługo nowy rok i czy to ten Pegaz was poprowadził?

- Nie - powiedziała Mohatu. - Ale zanim księżyc dotrze tam... - wskazała środek nieba. - ...mamy ważną sprawę do załatwienia. Właśnie prowadzimy tych Złoziemców na przesłuchanie, a kiedy tylko czegoś się dowiemy ruszamy na Złą Ziemię, by odbić Dogo, Kijanę, Goigoia i mojego kuzyna.

Izabela przyszła i powiedziała- może będziecie ptrzebować pomocy największych drapieznych dinozaurów- po czym skazała Fionę Spinozaura, Gosię Giganotozaur i jej stado.

- Dobry pomysł - powiedziała Mohatu. - Tym razem pójdziemy tylko z dinozaurami.

- A mooooogę też iść jaaaaa? - błagał Janek.

- Jesteś ranna - zauważyła Mohatu.

- Tylko poobijany i nic mnie nie boli! Mogę się wam przydać... choćby jako przynęta!

- No dobrze... - zgodziła się Mohatu. - Widzę, że nie przekonam cię, żebyś została. Elena?

- Tak?

- Odprowadź tych opryszków do królów i królowych. Ja, Janek i dinozaury wyruszamy teraz.

- Dobrze. Chodź, Brietta. Pomóż mi ich pchać.

- Dziękujemy! - zawołała Mohatu i wraz ze swoją Lwią Strażą, Jankiem, stadem Izabelli oraz Gosi i Fioną Spinozaur pobiegli ile sił w nogach na Złą Ziemię.

Myślę że będzie wam potrzebna Smocza pomoc -po czym Lwia straż zobaczyła że nadlatuje Astrid która to powiedziała oraz dwa inne smoki czyli czkawka oraz Eustachy

- Prawda - uśmiechnęła się Mohatu. - Chodźcie z nami.

I cała wesoła gromada po kilku minutach wpadła z impetem na Złą Ziemię i dopiero teraz zaczęła zachowywać ostrożność.

- Czkawka? - zapytała Mohatu. - Możesz sprawdzić, gdzie oni są?

- Oczywiście - powiedział Czkawka. - Czy mogę wziąć ze sobą Eustachego? Jest w kolorze bardziej zbliżonym do skał. Osłaniałby mnie.

- Jasne.

Dwa smoki wzbiły się w powietrze, jednak nie wystrzeliły w niebo, tylko chowały się za skałami.

Nagle Eustachy zauważył krokodyli ogon znikający w jakiejś jaskini.

- Tam są - szepnął.

- W Grocie Skazy - skinął głową Czkawka. - Musimy powiadomić Mohatu... chociaż jeśli chcesz możesz stanąć na czatach i dopilnować, żeby nikt nie wyszedł.

- Oczywiście - zgodził się Eustachy i przycupnął przy wejściu, podczas gdy Czkawka starając się zachować ciszę odleciał do pozostałych.

- I co? - zapytała Mohatu.

- Są w Grocie Skazy - oznajmił Czkawka. - Eustachy ich pilnuje.

Izabela stwierdziła jednak- w takim razie on pójdzie ze mną bo jesteśmy podobnych rozmiarów

- Ale wydaje mi się, że do odbicia tej czwórki potrzebujemy też pozostałych.

- Więc niech Astrid pójdzie z nami i w razie kłopotów poleci po resztę.

- Dobry pomysł - powiedziała Mohatu. - Idźcie.

a co z naszym stadem?- powiedział Fineasz

- Przykro mi, kochanie, ale musicie zaczekać na ewentualny powrót Astrid zwiastujący nasze niepowodzenie i to, że potrzebujemy wsparcia - powiedziała stanowczo Izabela.

Fineasz ani śmiał się dalej kłócić.

To co robimy teraz? - zapytał Mtoto.

- Czekamy tu - odpowiedziała Mohatu, patrząc na oddalające się smoki i Izabelę.

- Nic innego? - jęknął Hamu. - Tylko czekamy...?

- Nie słyszałeś, co powiedziała? - zbeształa go Ona.

Tymczasem cztery gady wkraczały już do Groty Skazy kryjąc się pomiędzy skałami. Na dole siedziały krokodyle, lyeny i Zuri.

- Dobrze się spisaliście - mówiła Zuri. - Wierzę, że Janja i pozostali członkowie twojego Klanu, Leno, już niedługo się uwolnią, a teraz czas ukarać zdrajców. Szkoda mi trochę, że nie złapaliście też Reirei, ale skoro mówicie, że się nie dało, to się nie dało, wierzę wam.

Co ona robi?- zastanawiała się po cichu na głos Izabela

- Podwyższa ego swoich podwładnych - powiedział Eustachy.

- Lub, jeśli wolisz, chwali ich po udanej misji i zastanawiają się razem, co zrobić z szakalami, które ich zdradziły i z Mufasą Juniorem - dodał Czkawka.

Nie możemy ich tak zostawić-owiedziała Izabela

to co robimy?- powieziała Linda Gunnerson, różowa Ara i przybrana matka Blu

Linda? - zdziwiła się Izabela. - Co ty tu robisz?

- Wiedziałam, że coś się kroi, więc poleciałam za wami, ale teraz nie to jest najważniejsze. Musimy uwolnić szakale i młodego panicza.

- Masz jakiś plan?

Tak -powiedziała Linda- Pamiętacie że mój syn Blu jest przywódcą stada ar hiacyntowych?

- Tak... ale co w związku z tym? - zapytał Eustachy.

- moje stado może nam pomóc

- Tylko kto po nie pójdzie? - zapytała Astrid. - Jestem smokiem - przestraszą się mnie... a poza tym jak niby mają nam pomóc ptaki?

Linda była jednak tego pewna- jest na dużo a poza tym jest jeszcze moja córka

- No dobrze, ale my wciąż nie rozumiemy... - jęknęła Izabela.

- Och, bo wy gady takie jesteście - mruknęła Linda.

- A może coś nas łączy, jakaś pokrewieństwa nić? - spróbowała naprowadzić Lindę Izabela.

- Mimo wszystko my jesteśmy już ptakami, a wy nadal gadami - zakończyła temat Linda. - A teraz z łaski swojej wysłuchajcie mnie do końca.

co masz do powiedzenia kuzynko?- spytał się Fineasz

- Wy postaracie się siedzieć tu cicho, a ja polecę po mojego syna i jego stado. Kiedy już tu będą unieruchomią Złoziemców, a wy zabierzecie stąd biedne ofiary porwania.

- Wszystko bardzo pięknie, ale Złoziemcy są zdesperowani, jeśli chodzi o jedzenie - zauważył Eustachy. - Skąd wiesz, że Blu i reszta nie zostaną zjedzeni przez naszych wrogów?

liczy się nie to że jakiego są rozmiaru ale że będziemy mieli przewagę liczebną-powiedziała Izabela.

- Ale mimo wszystko się o nich martwię - powiedział Eustachy.

- Popieram Eustachego - powiedział Czkawka.

- A macie może jakikolwiek lepszy pomysł? - zapytała Izabela.

- Nie... - jęknęli obaj na raz.

- Wobec tego musimy zaryzykować - stwierdziła Izabela. - Lindo, leć po swoich.

I Linda odleciała.

- Mam nadzieję że jej córka nie jest pisklakiem - powiedział zmartwiony Eustachy.

- Cóż... w razie czego ktoś z nas przygarnie ją pod swoje skrzydła i nie pozwoli jej dołączyć do pozostałych - powiedział trzeźwo Czkawka.

- Ja nie mam skrzydeł - Izabela wywróciła oczami.

- Ugh, ale wiesz o co mi chodzi! Po prostu się nią zaopiekować. To kogo wybieramy?

- Może ja? - zaproponowała Izabela. - Jako matka trójki dzieci wiem, jak zajmować się dzieciakami, a wy nie macie o tym większego pojęcia.

- Hej, ja mam! - zaprotestował Czkawka. - Też mam trójkę dzieci!

- Ale głównie to ja się nimi zajmuję, a ty polujesz - przypomniała mu Astrid. - Z kolei obawiam się, że ja chcę pomóc arom. Izabela będzie najlepszym rozwiązaniem.

Izabela zobaczyła coś niebieskiego wlatującego do jaskini - to chyba Linda jej córka i stado wracają

Rzeczywiście. Kilka chwil później siedziała przed nimi cała armia ar hiacyntowych.

- Cześć, Blu - powiedziała Astrid. - Będę wam pomagać w unieszkodliwianiu Złoziemców w przeciwieństwie do tej trójki.

- Lindo, a która z nich to twoja córka? - zapytała Izabela.

- Jest tutaj - powiedziała Linda, a zza jej piór wyłoniła główkę mała papużka.

- Dzień dobry - przywitała się. - Kiedy zaczynamy walczyć?

- Oj, ty nie będziesz walczyć - powiedział Czkawka, otulając ją skrzydłem. - Jesteś za mała.

- Ach tak? - zapytała mała. - No to zobaczycie!

ona jest jak wasz znajomy Ant-Man, mała ale wariatka- dodała Linda

- Nie boisz się, że stanie jej się krzywda?

- Zupełnie nie. A teraz koniec zbędnego gadania, mamy zwierzęta do uratowania - powiedziała Linda.

- I jak to mówi Bunga... Zuka Zama! - zawołała jej córka i wszystkie papugi oraz Astrid zleciały w dół na Złoziemców.

Lecąca Astrid spytała się małej ary- mam dwa pytania: przyjaźnisz się z Bungą? jak masz na imię?

- Nie, bo on mnie nie zna, ale ja go tak! Jestem jego największą fanką! I mam na imię Tandy.

- Jesteś bardzo odważna.

- Wiem! Mam to po... w sumie nie wiem po kim, ale wiem, że jestem odważna, a teraz przepraszam, muszę kończyć, mam lwicę do pokonania!

Izabela zaryczała a potem powiedziała- Zuri, pamiętasz mnie?

- Bardzo dobrze, ale wiesz, słyszałam przed chwilą, że chce mnie załatwić jakaś malutka Tandy. Może będziesz tak dobra i nie będziesz zabierała zabawy małemu dziecku?

Nie doceniasz jej jest mała Ale odważna -powiedziała Izabela

- Ach, lecz prócz odwagi liczy się siła i wielkość - powiedziała Zuri. - Na cóż odwaga i siła walczącej mrówce, gdy każdy może ją rozdeptać?

Czkawka zaszedł z drugiej strony i powiedział do niej- może i mrówka jest mała ale Potrafi podnieść więcej niż sama waży więc nie lekceważ tej papugi

- A mówi ci coś słowo ,,rozmiar"? - Zuri wywróciła oczami i położyła łapę na grzbiecie Tandy, przygniatając ją do ziemi. Nie wysunęła pazurów, lecz po prostu ją unieruchomiła.

- Ale kilkadziesiąt mrówek jest dużych - stwierdził Eustachy.

- Co masz na myśli? - zapytała i nagle zobaczyła, jak cała fala papug, które akurat nie unieszkodliwiały krokodyle i lyeny rzuciła się na nią, przygwoździła do ziemi i uwolniła Tandy.

- Widzisz? - zawołała triumfalnie Tandy. - Jednak mrówka jest duża!

Izabela chwyciła zuri za ogon i wyrzuciła ją w powietrze

- I kto się teraz śmieje?

- Eustachy, znajdź szakale i księcia - powiedziała Astrid.

- Oczywiście - zgodził się smok i wzbił się w powietrze, by z wysokości sklepienia szukać zaginionych.

Siedzieli przy gejzerach.

- Tutaj! - zawołał, łapiąc Dogo i Kijanę.

Zaraz podbiegli tam Astrid, Czkawka i Izabela.

Smoki chwyciły ostrożnie Goigoia, a Izabela usadowiła na swoim grzbiecie Mufasę Juniora.

- Dziękujemy - zwróciła się do Lindy.

- Drobiazg - odparła tamta i wraz ze swoim stadem odleciała.

- Czas na nas - powiedziała Astrid. - Lećmy do Mohatu.

~ \* ~

zaraz a impreza sylwestrowa Izabela ma tam śpiewać- przypomniała sobie Brietta

- Jeśli nie przyjdą na czas, będziemy musieli śpiewać bez niej - powiedziała Zeke.

~ \* ~

- I co? - zapytała Mohatu.

- Mamy ich - powiedział wesoło Eustachy.

- Zdążymy na imprezę? - zapytała Izabela. - Przecież mam tam śpiewać.

- Na pewno zdążymy - pocieszyła ją Kari. - A nawet jeśli nie, to myślę, że jakoś to przeciągną. Zdążysz na swój występ... prawdopodobnie.

jak się cujesz Kari?- spytała się Izabela. - Dość mizernie wyglądasz.

- Nienajgorzej... - stwierdziła Kari. - Wy wyglądacie o wiele mniej dobrze.

co masz na myśli ?- zapytała Izabela.

- Cali pokryci pyłem, kurzem, sierścią... niewiadomo czym jeszcze... chyba piórami...

- wyglądasz jakoś inaczej Kari - stwierdził Eustachy.

- Jak dokładnie? - zapytał Kari, kiedy doszli na przyjęcie.

tak jak ja przed narodzinami Lassie- powiedziała Karolina

albo ja zanim urodziły się Szarka i Kodiak- dodała Jenna

- To znaczy że ja...

- Jesteś w ciąży, Kari! - zawołały chórem Karolina, Jenna, Szarka i Lassie.

Oczy łani zrobiły się wielkie jak spodki, po czym Kari zemdlała.

Pears skropiła mu twarz wodą.

- Kto jest ojcem, Kari? - zapytała Marta, co spowodowało kolejne omdlenie łani.

Zirytowana Pears zrobiła Jankowi prysznic z wody i odeszła.

- Chyba wiem, kto - powiedział Janek podchodząc bliżej.

coś jest nie tak, Kari?- zapytał Skylar

- Tak... jak chcesz coś temu zaradzić, to przynieś wody, bo zaraz znowu zemdleję... - jęknęła Kari.

- Coś jeszcze jest nie jasne? - zapytał Janek. - Cóż, skoro to ja jestem za to odpowiedzialny, to idę po wodę, cześć.

W tym samym momencie Izabela wreszcie trafiła na scenę.

córka Eleny tornado powiedziała- czy teraz zaśpiewasz Izabelo ?

- Oczywiście. Spójrz na księżyc, moje dziecko. Jest już w odpowiednim miejscu - uśmiechnęła się Izabela.

Mimo wszystko jednak Jenna i Karolina się martwiły i Karolina powiedziała- wiesz co martwię się o to że mamy tutaj kogoś kto jest w ciąży a w przeciwieństwie do nas dwóch nigdy nie miał takiego doświadczenia

- I wszyscy chyba wiedzą, kto to jest - odparła Izabela.

Wzrok wszystkich zebranych powędrował w stronę Kari. Biedna łania wyglądała tak, jakby miała się zaraz zapaść się pod ziemię, ale Izabela nie widziała tego, więc zaczęła śpiewać:

*Kolejny rok kończy się*

*Był dobry to wiem.*

*Ale też cieszę się*

*Kiedy myślę, że wszystko zaczyna się znów.*

*Były też gorsze dni*

*Lecz nie wspominam ich*

*To co nieciekawe*

*Dziś puszczam w niepamięć.*

*Nie rońmy więcej łez*

*Z nim żegnając się*

*Nowy Rok nie chce dłużej czekać.*

*Nowych spraw czeka moc*

*Więc lepiej spieszmy się,*

*Bo wszyscy wiemy, że czas ucieka*

*Bo właśnie Nowy Rok nadszedł*

*I kolejne przed nami 365, świat kręci się dalej!*

*Idzie nowy, hucznie więc go przywitajmy!*

*Zabawa się zaczyna, najszczęśliwszy czeka nas rok!*

*Najszczęśliwszy czeka nas rok!*

*Bo właśnie Nowy Rok nadszedł i kolejne przed nami 365, świat kręci się dalej!*

*Idzie nowy, hucznie więc go przywitajmy!*

*Najszczęśliwszy czeka nas rok!*

*Najszczęśliwszy czeka nas rok!*

Para królewska (a przynajmniej jedna z nich )postanowiła oficjalnie rozpocząć nowy rok

Kion powiedział-Witajcie w nowym roku

Jasiri dodała-jakie macie plany w planach w tym nowym roku?

,- Być w nowym roku odważniejsi i silniejsi i zawsze dawać nauczkę Złoziemcom i trzymać ich stąd z dala! - rozległo się wśród zwierząt.

Jenna spytała się Karoliny- jakie masz plany na nowy rok na spędzenie czasu z twoją najstarszą córką? Bo ja też nie mam żadnego pomysłu na to co robić by spędzić czas z córką

- Cóż... może wyjątkowo zwrócimy też uwagę na pozostałe nasze dzieci? Co byś powiedziała na spędzenie kolejnego roku w Krainie Dinozaurów?

- Podoba mi się ten pomysł...

SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU!