Król Moody Grove

**Król Moody Grove** (a właśc. "z Łaski Bogów Król Moody Grove, Władca Moody Groove, Baron Lethyrlandu, Hrabia In-betweengardu etc.") to głowa państwa Moody Grove i wszystkich terytoriów de jure wchodzących w skład tegoż dominium (Baronii Lethyrlandu oraz Moody Groove, a do 1462r. Baronii na wzgórzu). Jest to feudalna forma rządów, dziedziczna- oparta na zasadach męskiej primogenitury. Obecnym władcą jest Nathaniel I Reinhart-uppon-Hill od 1 listopada 1486r..

## Historia

### Przed Reinhartami

Moody Groove przez cały VIII w. było niezależną wioską, która wybierała wodza na czas nieokreślony by kierował pracą jej mieszkańców oraz zapewniał jej dobrobyt. Wódz miał także- w razie niebezpieczeństwa- zwołać pospolite ruszenie wśród chłopów, oraz wydelegować Radę Miejską, która miała służyć mu radą w czasie pokoju i wojny. Miał on władzę absolutną, jednakże musiał liczyć się z opinią poddanych gdyż oni trzymali w rękach legitymizację władzy. Pierwszym znanym historii wodzem był Hrey Lionitta, który pełnił tę funkcję pół wieku przed przybyciem Reinharta. Ostatnim zaś był Ginevont zwany „Górą”.

Ginevont „Góra” kontynuował eksploatację pobliskich terenów na rzecz rozwoju miasta, mimo ostrzeżeń druidów zaburzał on balans między fauną i florą. To spowodowało odzew natury pod postacią legendarnych Wilków Popielnych. Ginevont wraz ze zgrają śmiałków postanowił stawić czoła niebezpieczeństwu. Nocą udali się na pola między Puszczą a Palisadą by zabić każdego wilka biegnącego na miasto. Oddział wojowników został szybko otoczony i brutalnie zagryziony. Wódz zginął wraz z nimi. Ludzie nie chcieli rozpoczynać wyborów od razu bo przykrej śmierci ich wodza, los zaś wybrał kandydata za nich.

...

### Czasy Reinhartów

#### **Jan I**

Zaledwie 9 letni Jan został Królem. Wychowywany był na godnego następcę Popielnej Korony- miał znać każdą legendę, historię czy mit związany z założycielem swojej dynastii- tylko po to aby godnie rządzić Moody Grove. To zamiłowanie szybko przerodziło się w obsesję- widział siebie jako nie tylko potomka legendarnego wojownika, ale poniekąd jako jego ponowne przyjście. Jan był niezwykle odważnym człowiekiem, biegł w każdy płomień, byle tylko udowodnić swoją wspaniałość. Mimo swojego kompleksu wyższości zrozumiał jednak, że rozbudowane Królestwo Moody Grove nie może być w pełni rządzone przez jednego człowieka. Powołał on stanowisko Starosty Moody Groove- czyli kasztelana odpowiedzialnego za zarządzaniem stolicą w imieniu Króla.

Jan był również entuzjastą polowań. Komnata Królewska wciąż była dekorowana co nowymi zdobyczami z ów wydarzeń. Niestety jego wojowniczość była jego zgubą. Podczas jednego polowania, został poinformowany o znalezieniu niezwykle ogromnego niedźwiedzia. Król wypowiedział te cieszące się złą sławą słowa: "Jeżeli Reinhart, będąc zaledwie błędnym rycerzem, pokonał legendarne monstrum jakim był Wilk Popielny, to Ja- jego pra-prawnuk nie pokonam miernego miśka? Za mną w sukurs!". Niedźwiedź (najprawdopodobniej jakaś istota magiczna) rozerwała Króla na strzępy i odeszła. Jan miał wtedy 40 lat.

#### **Dankert II**

Dankert został Królem, po śmierci Ojca, w wieku 34 lat. ...

#### **Reinhart II**

48-letni Reinhart, który odziedziczył po Ojcu zamiłowanie do bojów, został Królem. Jan nazywając go Reinhartem dał mu niezwykłe brzemię do udźwignięcia- zasłużenie się Moody Grove, tak jak ich przodek. Reinhart II stoczył swoim 15 letnim okresie panowania niezliczoną liczbę bitew i wojen, największą dotychczas z Thesk wygrał w zatrważająco szybkim tempie. Niestety jego wojowniczość była jego zgubą. Podczas oblężenia miasta [...] został ranny w ostatecznym szturmie na miasto, mimo to gród został zdobyty a wojna wygrana. Umierający Król postanowił, że spisze testament, w którym to mianuje swojego najmłodczego syna Deorona na nowego Króla- pomijając Daniela oraz Jana. Reinhart zmarł w wieku 63 lat.

#### **Królowie podczas Wielkiej Rebelii Czterech Króli**

Konflikt Wewnętrzy Moody Grove, który trwał od 1190 do 1199. Widział on rządy czterech Reinhartów, którzy w jakimkolwiek czasie tej wojny ogłosili się Królami. Opisany jest szczegółowo we własnym artykule.

Reinhart II w swoim testamencie stwierdził, że złamie on dotychczasowe tradycje dziedziczenia i ogłosi swojego najmłodszego syna- Deorona Królem. Po śmierci Króla Daniel zgłosił sprzeciw i zakwestionował autentyczność dokumentu ojca. Przez 20 następnych lat żaden z Reinhartów nie podjął się przyjęcia korony, decyzję o to kto jest prawowitym królem pozostawiono zaś w rękach niezależnego sądu. Ten ogłosił w 1190 roku, że Królem powinien zostać Deoron.

##### Deoron [I]

38-letni Deoron nie czekał ani chwili dłużej, przyjął tytuł i zaplanował koronacje na następny tydzień. To dało czas jego bratu- Danielowi, który zebrał lojalne sobie wojsko i zaatakował stolicę, gdzie zamordował brata.

##### Daniel [I]

Najstarszy- mający 44 lata- syn Reinharta II, wykorzystał przygotowane obrzędy koronacyjne do ogłoszenia siebie Królem. Jego rządy były krwawe, brutalnie pozbywał się przeciwników i buntowników. Przestępczość wśród jego szeregów była ogromna. W przeciągu 9 lat wojny kraj nie ucierpiał tak bardzo bitwami co nieciemiężoną władzą Nathaniela. Daniel traci poparcie ludności Moody Groove w 1195, które pod presją nałożoną przez oblężenie Nathaniela, Król zmuszony jest do ucieczki i de facto traci on tytuł na rzecz syna Deorona. Ostatecznie młody Król rozprawił się z Danielem w 1199 r. na Lawendowym Polu, gdzie 15-letni władca po raz pierwszy dowodził armią. Pierworodny Reinharta II umarł w bitwie, mając 53 lata.

##### Jan [II]

Jan ogłosił się Królem w 1191 r. po tym jak zdobył Hillside, któremu zmienił nazwę na Groove-uppon-Hill. Jego rządy ograniczały się do Baronii na Wzgórzu, gdzie przez wiele lat nie zrobił za wiele. Niedbale i krwawo obchodził się jednak z poddanymi. Gdy dowiedział się, że jego starszy brat utracił stolicę postanowił, że przygotuje się do własnego oblężenia. Przygotowania zajmowały mu już 4 lata, a jego pozycja nie była taka pewna jak wcześniej. Postanowił więc zaatakować. Używając magicznych stworzeń, które miały pomóc mu zniszczyć wojska deorończyków, zdziesiątkował on swoje własne. Cały incydent doprowadził do śmierci pretendenta a jego poplecznicy poddali się Nathanielowi. Jan zmarł w wieku 49 lat.

##### Nathaniel I

Syn Deorona- 6-letni Nathaniel, został przez deorończyków ogłoszony królem, jako następca swojego ojca. Gorris z Inn-betweenu został regentem, to właśnie jemu przypada znaczna część zasług i podjętych decyzji podczas wojny. Mówi się, że dzięki jego dawnym korzeniom thayskim miał znajomości, które wykorzystał do celów zaklęcia młodego Króla. Ten podejmował decyzję administracyjne mniejszej wagi gdy osiągnął 14 lat a rok później dowodził armią na Lawendowym Polu, gdzie zdołał pokonać Daniela. W 1200r. objął samodzielne rządy.

Lud przyjął młodego Króla z otwartymi rękoma, co pomogło mu w opanowaniu kraju i zaprowadzeniu porządku. Musiał się spierać z ostatkami pierworodnych a także z rosnącymi wpływami jonsonów, którzy pozostali silną frakcją polityczną. Zmieniło się to w 1220r. gdy znaczna część wpływowych członków partii poparło tzw. Jana Bękarta (lub Jan Pretendent). Mówiono, że jest to bękart Jana II, który zgodnie z testamentem ojca został królem. Jonsonowie prowadzili działania partyzanckie, jednakże zaledwie 3 miesiące po wypowiedzianej wojnie pretendent zginął w akcji na konwój wojskowy. Politycy wspierający Jana zostali straceni a frakcja odeszła w zapomnienie.

Nathaniel zmarł młodo, śpiąc w swoim łóżku mając zaledwie 39 lat.

#### **Dankert III**

17-letni Dankert został Królem po swoim wysławionym w bojach ojcu. Nathaniel zjednoczył domenę Moody Grove, jednakże nie złączył społeczeństwa. W królestwie panowało niezadowolenie i rozłam- wielu poddanych niechętnych było do deorońskiej linii sukcesji. Dankert nie dość, że zatrzymał zapędy wolnościowe to jeszcze zjednał do siebie ludzi. Król przez drugą połowę swoich rządów miał nieposzlakowaną opinię wśród poddanych. Niestety Dankert całe życie zmagał się z okrutną chorobą nieznanego pochodzenia. Już w wieku 38 lat nie mógł chodzić bez pomocy podpory. Mówi się, że jego lewa ręka była czarna, pomarszczona i trzęsła się bardziej niż morze podczas sztormu. Król podjął decyzję w wieku 42 lat aby abdykować- wiedział, że Moody Grove potrzebuje władcy, który może aktywnie rządzić Krajem. Niecały rok później zmarł.

#### **Jan III**

Jan został królem w wieku 18 lat. W przeciągu swojego 32 panowania nadał wiele przywilejów zakonom i duchownym wielu wyznań. Król należał do osób bardzo wierzących i dlatego przypuszcza się, że nie spłodził drugiego dziecka. Jego bogobojność doprowadziła do tego, że każdą swoją decyzję podejmował w oparciu o prawa boskie i nie pozwalał nikomu żyć inaczej. Gdy ktoś nie stosował by się do zasad boskich i został zauważony przez Króla, Jan zakrzyczałby złoczyńcę i wyprawił mu wykład na temat jego zachowania. Zazwyczaj wtedy Jan przedstawiał siebie z ogromną wyższością, co nie pomagało nakrzyczanemu w wysłuchaniu lekcji. Król zmarł w wieku 50 lat.

#### **Jakub I**

Jakub przejął władzę po wujku mając 18 lat i zaczął od razu z przytupem. Młody Król różnił się od swojego poprzednika nie w tym jak traktował poddanych tj. ozięble i z wyższością lecz w formie przyczyny skąd taki pogląd u niego się wykształcił. Jakub twierdził, że jest on lepszy i ważniejszy od kogokolwiek ze względu na 24 karatową koronę na głowie. Król łatwo wpadał w złość i często karał poddanych. Na początku jego rządów zmienił Starostę stolicy trzykrotnie a w 1286 z pozycji Lorda-Komandora zrezygnował Petyr Northis, który nie mógł wytrzymać ciągłych komentarzy w swoją stronę. Nowemu Królowi zaszedł za skórę również nowo mianowany Generał Arestor Bonno, ten nie mógł zostać zwolniony przez Monarchę ponieważ przyłapał Jakuba na romansie. Użył więc tej informacji do szantażu. W późniejszych latach okrutny Król przeszedł przemianę, poprosił on Northisa by ten pomógł mu wrócić do łask poddanych. "Nowonarodzony Król" brał udział w wojnie obronnej [...], gdzie zmarł podczas szarży ratującej życie [...].

#### **Betuel I**

Betuel obiął władzę w wieku 14 lat. Ze względu na młody wiek Króla regentem został Casmir Vladich- bliski współpracownik królewski. Po latach wyszło na jaw, że zabrał on nielegalnie sporą sumę pieniędzy z królewskich skarbców. Król od zawsze miał nietypowy sposób sprawowania rządów. Gdy był małym chłopcem wychodził na miasto i bawił się z innymi dziećmi. Gdy osiągnął dorosłość, zamiłowanie do poddanych pozostało, często łamał protokoły by wyjść porozmawiać i przebywać z poddanymi. Pozwoliło mu to zrozumieć ich potrzeby, dlatego też znaczną część budżetu przeznaczał na rozbudowę infrastruktury państwowej. W tym celu zaciągnął również liczne pożyczki. Nie miał syna. Według plotek był homoseksualistą, w rzeczywistości miał romans ze szlachcianką. Małżeństwo Królewskie nie było szczęśliwe i tak naprawdę każda połówka pary monarszej miała kogoś na boku. Betuel nie obawiał się o sukcesję, gdyż miał brata, który posiadał dwóch synów. Pech chciał, że Betuel i Józef zginęli w wypadku. Podczas polowania Wóz Króla zepsuł i zamiast czekać wszedł do jednego z bratem. Wagon podczas drogi przechylił się i poturlał po wzgórzu, wpadając do doliny. Obaj mężczyźni wraz w współmałżonkami zmarli na miejscu, Betuel miał wtedy 45 lat.

#### **Zabójstwo Deorona- Deoron II, Grjotgard I**

Po śmierci Betuela I w wypadku, Królem został jego 22-letni bratanek Deoron. Był on, jeszcze za życia wuja, bardzo popularny i lubiany- nie tylko na salonach ale także wśród ludu, dlatego jego przejęcie władzy spotkało się z radością obywateli. Mimo swojej dobrej natury Deoron miał niebezpieczną wadę- nie był dobrym dyplomatą, z takiego względu, że jego miła osobowość była uległa. Nowy Król był gotowy pójść na ustępstwa niż doprowadzić do jakiegokolwiek konfliktu. Jego młodszy o dwa lata brat Grjotgard wraz ze Stronnictwem Generalskim postanowili obalić Deorona. Lider Stronnictwa Lord Johann Coss opracował plan który pozwoliłby im na upozorowaniu wypadku, co dało by Grjotgardowi silną legitymizującą sytuację. Ten zaś pewnego wieczoru poszedł do komnaty brata i poderżnął mu gardło gdy ten szedł się z nim przywitać. Tego samego dnia kazał swojemu poplecznikowi w Stronnictwie- Magnusowi, zamordowanie wszystkich, którzy wiedzieli o konspiracji.

Grjotgard został Królem a jego koronacja odbyła się już następnego dnia. Jego rządy stały w kontraście do jego brata, Grjotgard zcentralizował władzę, zabrał szlachcie liczne przywileje oraz uniezależnił kraj od zagranicznych wpływów. Wygrał Wiele wojen i podporządkował pod siebie wiele Państw Miast, większość swoich rządów spędził w obozach wojskowych lub w gabinecie gdzie szykował kolejne sposoby na eliminację spiskujących przeciw niemu wrogów. Liczba radnych szlacheckich- nie tylko za pomocą prawa- spadła 6 krotnie, Rady Ziemskie przestały de facto się spotykać. Grojtgard miał wolną rękę do dowolnego działania politycznego. Zebrał ogromną fortunę oraz liczbę haków i tajemnic- był gotowy do maksymalnego przejęcia władzy i usunięcia każdego zagrożenia. Nie mógł przewidzieć jednego- że dosięgnie go choroba. Król zmarł w wieku 64 lat.

#### **Dankert IV**

Dankert objął władzę po swoim ojcu mając nie całe 38 lat. Dorastając w okresie gdy Korona rządziła twardą ręką i nie ulegała nikomu. Dlatego szokująca była decyzja gdy Dankert okazał się reformatorem. Utrzymując zwierzchnictwo Monarchy nad całą władzą państwową, przekazał ludowi- wysokiego i niskiego pochodzenia- liczne prawa i przywileje, np. Powróciła Rada Miejska Moody Groove. Król prowadził też udaną dyplomacje zagraniczną. Gdy Moody Grove groził atak ze strony Koalicji Dnia Siódmego, osobiście wystąpił w roli wysłannika i wynegocjował pokój. Wiązał się on z przyjęciem przedstawiciela Banku Głównego na dwór królewski. Gdy jego zdrowie słabło, co było związane z jego podeszłym wiekiem i zaczął być opisywany przez historyków i poddanych jako "Wielki", wysunął prośbę do narodu by nie nadawano mu tego przydomka. Zdaniem Dankerta po nim przyjdzie lepszy, zacniejszy władca Moody Grove, godny nazwania Wielkim. W dniu jego śmierci w roku 1392, jego najbliższy doradca i przyjaciel Borys Lloyd nazwał go "Śmiałym władcą". Przydomek ten został wygrawerowany przez zbójów nocą, dzień po pogrzebie, na kamieniu grobowym Króla.

#### **Daniel II**

Mający 44 lata władca nie był najmłodszą osobą zasiadającą na tronie Moody Grove. Za swojego życia był drugą najstarszą osobą, która przejęła władzę. Nie było to trudne, bo większość Królów nie przekraczała 18 lat gdy wkraczali na tron. Wiek był dla Daniela zgubą, pewnego dnia został znaleziony martwy w swoim łóżku, po tym gdy nie zjawił się na śniadaniu. Miał wtedy 55 lat.

#### **Jan IV**

Jan przejął kontrolę po swoim wujku w wieku 20 lat, gdy kraj borykał się z kryzysem migracyjnym. Do kraju dostawała się nie mała liczba uchodźców z Thay. Również liderzy i członkowie nieudanego przewrotu, dlatego też Szass Tamm zwrócił się do młodego Króla by wypędził wszystkich uchodźców. Jan zaś stwierdził, że jest to nie w porządku co do niewinnych obywateli, którzy chcieli tylko uciec przed biedą i wojną. Władca Thay postawił Moody Grove ultimatum, albo wyśle wszystkich wymienionych na liście dołączonej do listu albo niech szykuje się na wojnę. Dodatkowo Groovijczycy nie byli zadowoleni z wylewu obcych, którzy zbytnio udomowili się na nowym terytorium. Rasizm i ksenofobia szalały w wielu miejscach na wszystkich poziomach sfer. Jan stanął przed bardzo trudną decyzją moralną. Bankowi Głównemu nie było to na rękę, dlatego też wpłynął na obu władców by nie zaczynali wojen. Jan na szczęście znalazł rozwiązanie, oddając Szassowi tylko najważniejszych członków konspiracji.

Jan w późniejszym etapie swojego panowania ponownie zmagał się z imigrantami, którym nie podobało się, że mimo zapewnień władcy dyskryminacja nie ustała. Grupa niezadowolonych thayczyków postanowiła przeprowadzić zamach na życie Króla i jego syna- ówcześnie 15-letniego Nathaniela. W zamachu z 1416r. zginął gen. Samson Jer, Nowy generał Sir Gregor Mostas krwawię i skutecznie pozbył się zagrożenia. Jan IV był zmuszony wprowadzić ogromne sankcję na ludność Thayską, co doprowadziło do wyjazdu znaczniej części migrantów poza Moody Grove. Było to na rękę Bankowi, który przekonał Szassa Tamma by ten nie interweniował w sprawie.

Jan zmarł w swoim łóżku mając 46 lat.

#### **Nathaniel II**

Nathaniel przejął tron po swoim ojcu w wieku 27 lat...

## Zasady Sukcesji

W Moody Grove panuje obecnie zasada męskiej primogenitury co oznacza, że Najstarszy Syn i jego potomkowie mają pierwszeństwo do objęcia tronu. Warunkiem objęcia tronu jest osiągnięcie pełnoletności czyli 16 lat, gdy w przypadku gdy następca takiego wieku nie osiągnął, jego obowiązki przejmuje Regent. Może nim zostać (w kolejności): Matka, Komandor Straży, Generał, Doradca Królewski, Dalszy Krewny.

#### Groove-uppon-Hill

Do 1467r. tytuł Hrabiego na Wzgórzu był tytułem nadawanym przez Króla. Najczęściej dostawał go syn będący następnym w kolejce, po to aby nie czuł się podrzędny. Gdy Tytuł ten przejął Nathaniel I, zmienił sukcesję zgodnie z zasadą męskiej primogenitury, tak jak w przypadku monarchy.

#### Reszta Kraju

W Nomanie jest zasada senioralna tj. najstarszy przedstawiciel Rodu przejmuje tron. Lethyrland jest w dziwnej pozycji, gdyż panuje tu zasada męskiej primogenitury, jednakże Baronem jest Król i członek rodu Heiss; gdzie ten drugi jest wybierany zgodnie z Absolutnej kognitywnej primogenitury (czyli pierwszeństwo ma najstarsze dziecko bez uwagi na płeć). Król zaś może się z tego tytułu zrzec ale po jego śmierci tytuł powraca do korony i następca tronu ma prawo do ponownego wyboru.

## Lista

Władcy Moody Groove

Regenci
1070-1071
 2
 3
 4
 5

Krolowie Podczas Wielkiej Rebelii
 Nathaniel I
 Jan I