NEVER DRINK WITH STRANGERS

Nad stumilowym lasem budził się piękny i słoneczny styczniowy dzień.

– Ja pierkurwadolę! Znowu leje – skomentował pogodę wracający do życia Puchatek.

– Pić! – dodał.

– Farby! – darł się Kłapouchy wypuszczając z objęć kibel.

– Ja ci kurwa dam farby! Klina ci trza chuju jeden! – uciął Tygrysek, wyciągając spod zlewu specjalnie tam przez niego schowane „na rano” flaszki z japcokiem – Co my tu mamy? – oblizał się Tygrysek – ARIZONA, moje życie! Chłopaki, wstawać kurwa! Jebiemy po flaszeczce.

Po jednej, było jeszcze po jednej. Po trzecią kolejkę pod zlew wyprawił się Prosiaczek. Wlazł do szafki i zginął.

– Dawaj wino cholerny Bekonie! – zniecierpliwił się Kłapouchy – Słyszysz różowy skurwysynu? Czy może mam tam wleźć i ci pomóc?

– Ale… ale tu już nic nie ma! – desperacja w głosie Prosiaczka podpowiedziała przyjaciołom, że mówił prawdę. Wszystkim zajrzało w oczy widmo utraty sensowności tak mile rozpoczętego dnia.

– Do Babajagi! – Królik nigdy nie tracił zimnej krwi – zrzuta chamy!

Po paru chwilach wszyscy raźno popierdalali na Piwną Górkę, gdzie od dawien dawna stała na koguciej nóżce chatka Babajagi, vel Konstantynopolitańczykowianeczkitrzy, w skrócie zwanej chujem. Był to przybytek tak lubiany jak i niezbędny. Babajaga produkowała zawsze nieziemski, wręcz zajebisty specyjał – HERACLES – Classic Płońsk Aperitif. Ostatnio dołączyła do niego nowa marka ARIZONA – Mix, która od razu przypadła do gustu naszej brygadzie.

– Hej, Babajaga! To my! Szykuj flaszki, albo ci ten domek rozjebiemy! – Kłapouchy zawsze lubił ciepłe, przyjacielskie powitania – słyszałaś, ty obleśna zapiździała kurwo?

Tygrysek wszedł pierwszy i rzeczowo rzucił – Dwie zgrzewki Arizonki! Ino rys! – po czym odwrócił się do kumpli – jakieś plany na tak pięknie rozpoczęty dzień?

– Te, Babajaga! Co z tym winem? Kurwa! Przecież nas suszy!

Dopiero Prosiaczek wykazał się spostrzegawczością – Ej, co jest do chuja mamy? Gdzie ta głupia dupa? Widzieliście ją dziś wogóle?

– Ja tu widzę niezły burdel! – skomentował Puchatek, obchodząc wokół sklep – Ni chuja. Znikła. Ale, ale, tu jest siakaś kartka!

– Dawaj! – wrzasnął Królik – Co? Co to kurwa ma znaczyć? Nie moszna tak se w chuja walić ze stałymi klientami!

Podniósł się zajebisty rwetes, bo każdy chciał zobaczyć kartkę. Królik padł ze złamanym nosem, a Tygrysek zaczął na głos czytać: „Zdupczyła się aparatura do produkcji wina. Wyjeżdżam po części! Zostawiam wam ostatnie dwa sześciopaki Arizony. Wrócę za ok. dziesięć dni. Babajaga.”

– Ja pierkurwadolę po dwa-jebane-kroć! – sapnął Puchatek, po czym zemdlony padł na podłogę jak jakieś cholerne ścierwo.

– Dziesięć dni! Dziesięć jebanych dni! Bez alkoholu! – Prosiaczkowi łamał się głos – my tego nie przeżyjemy. No fakin czens!

– Może nie przeżyjemy, ale najpierw coś rozpierdolimy! Poza tym, mamy jeszcze kwasik! Może gdzieś kurwa wygrzebię jakieś zapomniane pudełko chujowego butaprenu!

– Tygrysku, proszę. Chociaż raz nie bądź takim przemądrzałym skurwysynem! Kwasik to nie wszystko! Nie samym kwasem człowiek żyje, a japcokiem kurwa tak! – uciął te puste dywagacje Królik – ale coś rozjebać, no, no to jest zawsze wyjściowo. Chodźcie do tej pipy Krzysia. Jak mu spuścimy porządny wpierdol, to nam się może i myśli rozjaśnią.

Po tych słowach wszyscy rozbiegli się w swoją stronę. Oczywiście najpierw opierdolili te dwa marne sześciopaki Arizonki i umówili się o rzut beretem od domku pipy. Ostatni przybył Tygrys.

– Sory bojz żeśta na mnie czekali, ale ja bez kwasika nie umiem tej mojej giwery obsłużyć. Mam też dla was, zarzućcie po jednym, może choć na chwilę zapomnimy o naszym smutnym losie!

Już po chwili rzucili się na domek, tratując pedalski płotek i wrzeszcząc na przemian „DOOM” i „Kil dis faken gej!”. Krzyś chciał się schować do lodówki, ale ni chuja! Sprytny Królik go tam wyczaił i wyciągnął na środek pokoju.

– Ściągaj gacie! – wołał Kłapouchy – wsadzę mój obrzyn w te twoją niedopierdoloną pedalską żyć! Ściągaj mówię!

– Nie, Kłapouszku, nie możesz mu tego zrobić! – zapiszczał nie wiedzieć czemu Królik.

– Siat da fak ap! Wsadzę mu tego obrzyna w dupę! Niech chuj popamięta, że jak nie ma co pić, to jezdem zajebiście wkurwiony!

– Ależ nie, nie. Wsadzimy mu. Ale nie obrzyn – Królik uśmiechał się obleśnie coś za sobą chowając – wsadzimy pipie to!

– Ja pierdolę. Królik, ty to masz łeb! – Tygrysowi oczy wprost świeciły z radości, a na dodatek źrenice miał jak pięciozłotówki – Jebaj go, jebaj.

Królik powoli wyciągnął TO zza pleców. Trudno opisać te kurewsko głośne wrzaski, które brygada wydała zobaczywszy TO, co Tygrys przed momentem.

– Królik, ty chuju, skądś wytrzasnął taki piękny kompresor Karchera? – Kłapouchy był wniebowzięty – Dawaj mu go w dupala! Prosiak, odpalaj silnik! Puchatek, wsadź mu koniec w dupę i pilnuj ciśnienia! No, panowie, cztery atmosfery chyba wystarczą, co? Dajemy!

Wrrrrr zawył silnik. Sssss zasyczało. Nieeee wrzeszczał Krzyś, ale radość była taka, że przyjaciele nie słyszeli tych hałasów. Krzyś skręcał się i puchnął, aż w pewnym momencie wyrzygał śniadanie. Potem wysrał gębą wczorajszą kolację, obiad, i przedwczorajszy obiad…

– Hurra! – darł się Tygrysek – to się nazywa kogoś wydymać!!! Ale wiecie co, chłopaki, mnie się od początku wydawało, że on powinien srać tą swoją pojebana mordą. Dupę ma przecież dla gości…

– Ja pierdolę, je pierkurwadolę… – stękał z radości Puchatek – Hej, Prosiak! Wyłącz to kurwa, bo nam Pipa pierdolnie! Musi być w jednym kawałku na następny raz!

Tym razem Krzyś miał szczęście. A może jednak pecha? Tymczasem Królik znalazł w pokoju Pipy zestaw „Mały Chemik” i wpadł na genialny pomysł:

– Hej, kutasy wy moje! Europa! Odkryłem! Veni vidi vyczaiłem! Przecież to prawie takie, jak to na czym Babajaga robi wino! Upędzimy bimbru! Nie umrzemy! – Po czym wszyscy zgodnie popierdalali do domku Królika, mącić wynalazki.

– Te, kurwa, Królik długo jeszcze – żalił się trzeciego dnia Tygrysek – Ja już ciągnę na resztkach butaprenu, chłopaki w akcie desperacji wlewają w siebie to pierdolone borygo. Mnie jest już chujowo! Ja chcę pić! Słyszysz, ty jebany w dupę leszczu? Gdzie ten kurewski bimber?

Nagle z zewnątrz dobiegł gang silnika Harleya, po czym ucichł. Chłopaki już powyciągali giwery, żeby grzecznie powiedzieć gościowi co by spierdalał, bo jak nie, to go nabiją na pal, zgwałcą mu córkę, zjedzą żonę i spalą dom, gdy w drzwiach stanął jakiś duży facio i powiedział:

– Haj, aj’m Zed.

– Jaka kurwa zebra? – Kłapouchy nie był już w najlepszej formie. Dopalał ostatki grasu jaki wygrzebał po szufladach i posiłkował się w tym zieloną herbatą – To nie jest żadne chujowe zoo! Widzisz tu kutasie siakieś zwierzęta?

Tymczasem facio wyciągnął zajebiście dużą flachę łyski i z uśmiechem spytał:

– Aj fołt samłer hir łoz to bi e party? Ejnt’ it?

Tego było dla kolegów za wiele. Rzucili się na flachę jak jacyś naćpani, pokurwieni alkoholicy, co to im fabryczkę jaboli zamkli.

– Ja pierdolę! Prawdziwa wóda!

– Dawaj, skurwysynu, ja pierwszy!

– Nie, ja!!!

Tymczasem Królik najspokojniej w świecie skończył warzyć bimber i porozlewał go do flaszek. Ot, tak po litrze na mordę. Wlazł do pokoju w samą porę, bo łyski już „pękła” a i nastroje były zajebiste, wszyscy załapali właśnie smaki.

– Dawaj kurwa Królik ten twój eliksir!

– Ejże – zaniepokoił się Królik – co to za kutas pierdolnął dupsko w moim fotelu?

– Nie wiem, nie znam go! – wrzasnął Prosiaczek – Ale kolo miał wódę, to musi być zajebisty gość! Dawaj ten bimber, albo ci zrobimy hot-doga z twojego chuja i każemy zjeść! – Sprawa była poważna, bo Bekon już wyciągał uzi zza paska.

Ach, jaka to była impreza… Kłapouchy skakał z lampy do miednicy z wodą i mówił że jest „baletkurrrwammisstrzemm z pieeerrrdolonej rewii na ssmmalcu”. Tygrys wyczaił w kieszeni jeszcze dwa kartoniki z jego ulubioną przyprawą i dostał zajebistego tripa… Szkoda tylko, że Kubuś z Królikiem wmówili mu, że jak nie zwali konia ze dwadzieścia razy pod rząd, to mu jaja z przepełnienia pękną. A Prosiaczek, tak mu się zachciało dupczyć, że latał po domu bez spodni i wrzeszczał „w pipu, w pizdu, no chociaż w paszczu!”, dopóki nie włożył chuja w wyżymaczkę od pralki typu „Frania”, co spowodowało u niego chwilowy zanik wizji i fonii. A Kubuś z Królikiem zorganizowali zawody w rzyganiu na czas i odległość. Rzygali od stołu, aż do trzeciej rano. Padło kilka falstartów, więc się i objedli, ale było zajebiście.

A rano, no cóż, rano wstali i obejrzeli Teleexpres (kultura musi być i chuj – jak powiedział Tygrys), Zeda już nie było, a wszystkim jakoś nogi nie chciały się zejść razem i mieli dziwne uczucie, jakby im kto z dupy zrobił jesień średniowiecza…