Fingon

Barad Eithel (dawniej)

Hale Mandosa (obecnie)

Findis, Irime, Faniel, Nerdanel i Earwena (ciotki)

Maedhros, Maglor, Celegorm, Caranthir, Curufin, Amrod, Amras, Finrod, Angrod i Aegnor (kuzyni)

Galadriela (kuzynka)

Maeglin (siostrzeniec)

Idril (bratanica)

### Rodzeństwo

TurgonAredhel

Argon

### Potomstwo

Gil-Galad (W opublikowanej wersji Silmarillona)

## Relacje

### Wrogowie

OrkowieTrolle

Smoki

Balrogowie

Easterlingowie

## Inne

### Domena

Hithlum

**Fingon** (właściwie **Findekáno,** ur. *1260 Lat Drzew w Tirionie* - zm*. 472 rok Pierwszej Ery w Anfauglith w czasie Nirnaeth Arnoediad) -* Elf, jeden z Noldorskich książąt i najstarszy syn Fingolfina. Po jego śmierci drugi (a piąty ogółem) Najwyższy Król Noldorów w Śródziemiu, rządzący z Dor-lóminu i Hithlum. W czasie ucieczki Noldorów z Amanu jego ojciec przewodził największemu zastępu elfów. Głęboko przyjaźnił się z swym kuzynem Maedhrosem. Zginął podczas Nirnaeth Arnoediad z rąk Gothmoga, Władcy Balrogów. Po jego śmierci godność Najwyższego Króla Noldorów padła w ręce jego brata Turgona.

## Historia

### W Amanie

Fingon urodził się w 1260 Lat Drzew, będąc najstarszym synem  Fingolfina, syna króla Noldorów Finwego i Anairë . Podczas pobytu w Amanie mieszkał w Tirionie, domu Noldorów w Valinorze .

W 1495 Lat Drzew Morgoth z pomocą Ungolianty zniszczył Dwa Drzewa , ukradł Silmarile z fortecy Formenos i zabił Finwego.  Rozgniewany wuj Fingona , Fëanor, wygłosił mowę w Tirionie i wraz ze swoimi synami złożył przysięgę odzyskania Silmarili i poprowadzenia Noldorów do Beleriandu. Chociaż Fingolfin był niechętny do dołączenia do Ucieczki, poszedł z miłości do syna, który wraz ze swoim bratem Turgonem mocno wspierał Fëanora.

Podczas Ucieczki Noldorów Fingon dowodził największym zastępem, a jego ludzie wspierali Fëanora w Pierwszym Bratobójstwie w Alqualonde . Gdy armia dotarła do Aramanu w 1496 Lat Drzew , odbyła się wielka debata o tym, jak dotrzeć do Śródziemia . Ludzie Feanora potajemnie wzięli wszystkie statki Łabędź i przeprawili się przez morze, by wylądować w Drengist ; Maedhros – który był zaprzyjaźniony z Fingonem – chciał najpierw odesłać statki z powrotem, by odzyskać *Fingona dzielneg*o, ale Fëanor spalił statki w Losgar .  Fingon, z resztą Noldorów z Fingolfinem i jego kuzynem Finrodem musiał przejść przez niebezpieczny lód Helcaraxë z dużymi stratami. Przybyli do Śródziemia w 1500 Lat Drzew, po tym, jak Fëanor zginął po drugiej bitwie pod Beleriandem , Dagor-nuin-Giliath .

### Ratowanie Maedhrosa

W 1 roku PE, wkrótce po ich przybyciu do Śródziemia po wschodzie Słońca i Księżyca, zastępy Fingolfina zostały zaatakowane w bitwie pod Lammoth . Chociaż zwyciężył w bitwie z Orkami, brat Fingona, Argon, został otoczony i zabity.

Nie było wielkiej miłości między Domami Fingolfina i Fëanora po spaleniu statków przez tego ostatniego, co spowodowało przekroczenie Helcaraxë. Fingon postanowił odbudować relacje między tymi dwoma wielkimi rodami Noldorów, więc w 5 roku PE udał się na szlachetną wyprawę do Thangorodrim, aby uratować swojego kuzyna i przyjaciela Maedhrosa, który został wcześniej schwytany przez Morgotha . Podróżując samotnie, niewidoczny w ciemności, Fingon wspinał się po występach i szczelinach Thangorodrimu, ale nie mógł znaleźć Maedhrosa; w końcu wyjął harfę i zaczął śpiewać. Wreszcie usłyszał odległy głos Maedhrosa śpiewającego w odpowiedzi, ale nie mógł się do niego wspiąć. Maedhros błagał Fingona, by strzelił do niego z łuku, ale gdy Fingon płakał do Manwe aby „*przyspieszyć teraz tą opierzoną strzałę*”, wielki orzeł Thorondor sfrunął w dół i uniósł Fingona w górę. Fingon nie mógł zerwać łańcuchów Maedhrosa – będącego tworem Morgotha ​​– i chociaż Maedhros błagał Fingona, by go zabił, Fingon odciął rękę Maedhrosa w nadgarstku, by go uwolnić. Wrócił z powrotem do Hithlum przez Thorondora, czyn Fingona był chwalony jako jeden z najpotężniejszych wśród Noldorów. Rana między dwoma domami została uleczona, a Maedhros zrzekł się Tytułu Najwyższego Króla Noldorów , które następnie przeszło na Fingolfina.

Lud Fingolfina osiedlił się w Hithlum , głównie wokół jeziora Mithrim , i zbudował fortecę Barad Eithel , by pilnować; w 7 roku PE , na sugestię Maedhrosa, synowie Fëanora przenieśli się do Beleriandu Wschodniego. Region Nevrast został przejęty przez brata Fingona, Turgona (do czasu przeniesienia do Gondolinu ), podczas gdy południowo-zachodni region Hithlum, Dor-lómin , został przekazany Fingonowi we władanie.

### W Hithlum

Po wielkim zwycięstwie Noldorów w Dagor Aglareb , Bitwie Chwalebnej, Fingon żył w czujnym pokoju znanym jako Oblężenie Angbandu . W 155 roku PE Morgoth wysłał siły wzdłuż wybrzeża do Drengist , aby zaatakować Hithlum od zachodu. Będąc widzianym przez Noldorów , Fingon pokonał łatwo Orków, sprawiając, że Morgoth zdał sobie sprawę, że same orki nie mogą się równać z elfami.  Ponad sto lat później w 260 roku PE z Angbandu wyszedł wielki smok Glaurung który zaatakował Elfy;  Chociaż Glaurung był nową rasą ognistych smoków , był wciąż stosunkowo młody i tylko na wpół dorosły. Elfy uciekły do ​​Ered Wethrin i Dorthonion , gdy Glaurung splugawił Ard-galen , ale Fingon poprowadził oddział konnych łuczników, by zaatakować Glaurunga. Nie mógł wytrzymać ich strzał i uciekł, a przez następne 200 lat ludy Beleriandu cieszyły się Długim pokojem i rosły w dostatku.  W 416 roku PE Fingolfin przyznał Dor-lómin rodowi Hadora , trzeciemu rodowi Edainów, a Fingon podarował Hadorowi smoczy hełm , który ostatecznie trafił do Túrina .

Zimą 455 roku PE rzeki ognia nagle wytrysnęły z Angbandu , zamieniając Ard-galen w Anfauglith . To rozpoczęło Dagor Bragollach , Bitwę Nagłego Płomienia.  Smok Glaurung, teraz w pełni dorosły, prowadził armie Balrogów i Orków w bitwach, które doprowadziły do ​​śmierci wielu elfów i ludzi. Pozostałe siły Noldorów zostały rozproszone po tej ciężkiej porażce. Widząc ruiny Noldorów, ojciec Fingona, Fingolfin, wyzwał Morgotha ​​na pojedynek. Fingolfin walczył dzielnie i chociaż zginął w bitwie, sam Morgoth został ranny i nigdy więcej nie walczył w pojedynkę. Fingon stał się wtedy Najwyższym Królem Noldorów .

Siedem lat później, w 462 roku PE , Morgoth wysłał siły orków, by zaatakowały lud Fingona w Hithlum. Galdor, syn Hadora, zginął w obronie Eithel Sirion , a jego syn Húrin objął władzę nad Dor-lóminem i odtąd służył Fingonowi. Na zachodzie bitwa miała miejsce w Hithlum i Fingon uległby, gdyby nie siły elfów Falathrim pod dowództwem Círdana , którzy popłynęli w górę Zatoki Drengist i pomogli pokonać orków.

### Nirnaeth Arnoediad

Po sukcesie Berena i Lúthien w Wyprawie o Silmaril , Maedhros zauważył, że Morgoth nie jest niepokonany i ośmielił się założyć Unię Maedhrosa skierowaną do Elfów, Ludzi i Krasnoludów . Maedhros zaatakuje od wschodu, a Fingon od zachodu. Planowali uwięzić Morgotha ​​między dwiema armiami.  Nieoczekiwany brat Fingona, Turgon , wypuścił z Gondolinu dziesięciotysięczne armię elfów . Widząc to, Fingon zawołał:

> *- Utúlie'n aure! Aiya Eldalië ar Atanatari, utúlie'n aure! Nadszedł dzień! Spójrz, ludu Eldarów, spojrzyjcie, Ojcowie Ludzi, nadszedł dzień ! A wszyscy, którzy słyszeli potężny głos króla odbijający się echem w górach, odpowiedzieli okrzykiem:*
>
>

> *- Auta i lómë! Noc przemija!*
>
>

Jednak po zdradzie Uldora armia Maedhrosa została opóźniona. Dlatego Morgoth szybko wysłał swoje orki nad Anfauglith, by drwili z Fingona i wydobyli jego siły. Trzymali się mocno, dopóki Orkowie nie sprowadzili Gelmira i odcięli mu przed nimi nogi, ręce i głowę. Gwindor , brat Gelmira, był tym wściekły; i on, z Fingonem, prowadził szarżę. Dotarli do drzwi Angbandu, ale wszystkie elfy z Nargothrondu zostały zabite, z wyjątkiem Gwindora, który został wzięty do niewoli.

Czwartego dnia Fingon wycofał się i spotkał swojego brata Turgona na równinach Anfauglith. Kilka godzin później na polu bitwy pojawiły się chorągwie Maedhrosa, a elfy pokrzepiły się, wierząc, że zwycięstwo jest w ich zasięgu. Jednak Morgoth spuścił ze smyczy wilki , smoki i Balrogów dowodzonych przez Glaurunga , który oddzielił zastępy Fingona i Turgona od Maedhrosa. Ta bitwa, Nirnaeth Arnoediad , Bitwa Nieprzeliczonych Łez, była najbardziej bolesna dla elfów. Fingon wraz z zastępem ludzi z Dor-lóminu dowodzonymi przez Húrina został otoczony. Ostatecznie, będąc odepchniętym, Fingon walczył z Gothmogiem , władcą Balrogów w bitwie, ale został zabity przez jego czarny topór po tym, jak inny Balrog związał go biczem. To położyło kres królestwu Fingona w Hithlumie , a jego brat Turgon został Najwyższym Królem Noldorów podczas gdy Húrin został schwytany i torturowany osobiście przez Morgotha.

## Etymologia

Fingon jest sindaryzowaną wersją jego quenejskiego imienia ojca , **Findekáno** (*krzyk włosów*), od *findë* (*"włosy"*) + *káno* (*"dowódca"*). Mówi się, że został podarowany przez ojca jako echo *Finwego* i dlatego, że pasował do niego ze względu na jego długie ciemne włosy, zaczesane w wielkie warkocze splecione ze złota.

Czytając jako właściwy sindariński , Fingon składa się z *fin* (*"włosy*") + *-gon* (*"pan, książę"*).

W pewnym momencie Tolkien rozważył i odrzucił nazwę *Fingorn* , od *fin(we)* + *gorn* ("*czczony*").

W fazie Noldorinskim języków elfickich nazwa zawiera elementy *find-* *("umiejętność*") + *-gon* ("*dzielność"*).

## Inne wersje Legendarium

### Wczesne wersje

Christopher Tolkien zauważył, że w najwcześniejszych wersjach legendarium nie ma żadnej wzmianki o Fingonie (lub Fingolfin, Finarfin lub Finrod )  Jednak kiedy po raz pierwszy pojawia się w „ *The Lay of the Children of Húrin* ” w w latach dwudziestych nazywa się ***Finweg***  (i raz *Fingweg* ),  imię, które zachował w „ *The Quenta* ” z wczesnych lat trzydziestych, chociaż jego historia ściśle pasuje do opublikowanego *Silmarilliona* . Bardziej znaczącą różnicą jest to, że pierwotnie Fingon wypowiadał się przeciwko Fëanorowi w Tirionie (podczas gdy w późniejszej wersji *Quenta Silmarllion* z 1951 roku Fingon i Turgon nie brali udziału w Bratobójstwie w Alqualonde.)

Fingon został przemianowany na *Finweg* z lat 30. mniej więcej w czasach *Roczników Beleriandu*  , i był zdecydowanie Fingonem do czasu, gdy Tolkien przerobił *Quenta Silmarillion* w latach 1937-8.  W staroangielskiej wersji *Quenta Noldorinwa* imię Fingona podano jako ***Finbrand*** .

### Późniejsze wersje

W opublikowanym *Silmarillionie* Fingon był ojcem Gil-galada , co było na krótko pomysłem Tolkiena, ale to włączenie było decyzją redakcyjną Christophera Tolkiena, który przyznał, że byłoby lepiej, gdyby jego pochodzenie pozostało niejasne, a Gil- galad będąc synem Orodretha było „*ostatnim słowem*” Tolkiena w tej sprawie.