Sterrenkit/De verdwenen speciale kits.

# ***Hoofdstuk 1=^.^=***

Luna en Tijger krijgen samen kits. ‘Tijger wat zijn onze kits schattig hé!’ miauwde Luna met een lach in haar ogen. ‘Ja ze zijn prachtig mijn liefje!’ snorde Tijger.

‘Ik weet al een naam voor deze poesje! Het is Minoes!’ miauwde ze. ‘En voor de andere poesje denk je dan Poekie?’ mauwde Tijger. Luna likte Poekie en Minoes schoon. Opeens ging de ogen van Minoes en Poekie open. ‘Oh wat zijn hun ogen zo schattig!’ miauwde Luna. ‘Laten we ze in hun mandje doen. Heb je er nieuw mos in gedaan?’ verzekerde Luna, Tijger. “Ja dat heb ik gedaan!” antwoordde Tijger. “Hey kijk de postkat is er!” miauwde Tijger toen hij het raam uit keek.

“Ga jij even kijken, ik verzorg de kits wel!” mauwde Luna terwijl ze de kits in hun mandje deed. “Slecht nieuws” treurde Tijger. “De stad is onveilig geworden en er zijn allerlei boeven in de stad” mauwde Tijger heel onzeker. “Wat? En onze kits dan? Worden die dan gestolen?” miauwde Luna met tranen in haar ogen die langs haar gezicht gleden en daarna in de vacht verstopt was. “Liefje, ik zal onze kits zo goed beschermen als ik kan, ook al is het zelfs gevaar voor mijn eigen leven.” miauwde Tijger.

De volgende ochtend… PANG PANG! “Geef me je geld! Vul het in deze zak!” gromde de Cowcat zoals we ze noemen. “Wat een herrie, nu de stad vol boeven zitten!” miauwde Luna geïrriteerd. “Onze kits kunnen nauwelijks slapen door al die herrie!” Luna was toen heel boos geworden. “Luna rustig aan! Ik wil je iets vertellen……” miauwde Tijger met een brief onder zijn poten. “Ik heb vanochtend een brief gekregen dat zegt dat we mogen meehelpen met boeven vangen en dat vind jij leuk toch?” miauwde Tijger opgewonden. “Ja, ik kan niet wachtten! Wanneer gaan we?” miauwde Luna ook opgewonden. “Zometeen, maar eerst moeten we van je zwangerschap af en iemand hebben die voor jou in plaats kan gaan” miauwde Tijger. “Ze gingen naar de medicijnkat winkel van Nora, maar ze letten niet op de gevaar en kits…  “Waar is zijn die speciale kits?” gromde de tweelingen jagers kriskat en kraskat. “Ik scan in die huis met mijn katten scanapparaat.” miauwde Kriskat gemeen. PANG PANG! “Heb je precies op allebei gemikt?” verzekerde kraskat. “Ja hoor je weet dat ik goed in mikken ben met verdoof pijlen!” miauwde Kriskat boos. “Oke oke” mauwde Kraskat. “Geef me de zak aan” mauwde kriskat geconcentreerd. “Ha! Ik heb ze gevangen!” miauwde Kriskat blij. “Goed gedaan, maar nu snel weg naar onze schuilplaats.” mauwde Kraskat. “Ze namen hun katmobiel en ging weg… Een tijdje later kwamen Tijger en Luna net uit Nora’s medicijnkat winkel.

“Lieve help! Wat is hier gebeurd?” Haar hart bonsde erg snel. “Er is ingebroken en we waren zo druk dat we net geen oppas hebben geregeld voor de kits.” treurde Tijger. “Maar dan zijn de kits weg!” miauwde Witje hopeloos. “Ik weet het.” miauwde Tijger. “Wacht eens even…  Er zijn bandensporen! Zo kunnen we ze opsporen!” miauwde Luna blij. “Allemaal uit de weg! Laat dit aan ons over!” miauwde de sheriff. “Wij hebben ons aangemeld om te helpen!” gromde Tijger. “Nee het is ons werk! Ik heb niks gezien!” miauwde de sheriff. “Hm die sheriff is echt niet aardig! We moeten hier iets aan doen, ik vertrouw hem niet.” mompelde Luna. “We kunnen nu niet doen Luna. Hij zij al dat we weg moesten gaan.” mauwde Tijger. “Maar waar overnachten we?” Miauwde Luna vol verdriet. Ze hadden alles verloren. “We zullen tenminste een kamer in een hotel kunnen huren.” miauwde Tijger en wees de weg naar een hotel. Het begon al een heel stuk te regenen. Na een stuk lopen zagen ze een hotel. Ze gingen erin. “Een kamer met twee mandjes alstublieft!” miauwde Tijger. “Oké, het is wel de laatste kamer en krap.” miauwde de kat achter het bureau. “Doe maar, alle andere hotels zijn vol.” miauwde Tijger. Ze liepen de trap op en onderweg zagen ze een kater.