Panna Crow

*„Przygotuj się na najgorsze. Nie ma już ludzi, teraz to spragnione krwi potwory.”*
―Crow wypowiada się na temat ludzkości.

## ➤**Opis**

*Wydaję się spokojną osobą, ale pod maską nie widać mojej ekscytacji. Martwi ludzie to dla mnie nigdy nie był problem, mogę się wykazać swoją zdolnością wykorzystania alchemii i medycyny, i żyję życiem pełnym niespodzianek. Potrafię się cieszyć jak dziecko gdy coś nowego doświadczam z moim właścicielem. Uwielbiam notować na bieżąco nowe doświadczenia i analizować je, by następnym razem to wykorzystać. Nie lubię powagi, ani rutyny. Kiedy akurat nie zajmuję się niczym z Oliverem, to z chęcią zajmuję się alchemią by być lepszą. Lubię poznawać nowe osoby, bo bardzo bawi mnie to, gdy ukryta pod maską wysoka osoba zaczyna mówić typowo kobiecym głosem. Nie umiem się powstrzymać wtedy od uśmiechu.*

## **➤Historia**

#### 📘**"Pierwszy dzień nowego życia" 23.03.1910r**

*Udało się! Nareszcie żyję z daleka od konserwatywnej rodziny, która chciała zabić we mnie potencjał, który we mnie siedział już od kąd pamiętam. Nie nadawałam się na żonę z dwóch powodów. Powód pierwszy, to że mało kto miał chęci myśleć o kobiecie wysokiej na metr i dziewięćdziesiąt trzy centymetry. Drugi powód, to zbyt duża chęć bycia niezależną. W Rosji nie było mowy o wychylaniu się i samemu prowadzeniu sobie ścieżki kariery. Miałam się zajmować domem, dziećmi i słuchać męża bez zbędnego narzekania. Całe szczęście miałam zbyt duże chęci na ucieczkę z tego piekła. Zebranie pieniędzy, zdobycie dokumentów szczególnie w czasie nauki nie było proste, ale nie ma rzeczy, której nie wykonam na tak prostym poziomie. Świadczy o tym to, że tu jestem. Może i muszę się mocno schylić by przejść przez niski próg, do mikroskopijnego mieszkania, ale to jedyne na co mnie stać w tej chwili.*

#### 📘**"Moje Życie dzień ██████"**

*Nienawidzę swojego życia. Pracowałam całe swoje życie by za marne grosze być z mieszana na poziomie pierwszej lepszej pielęgniarki? Mam wyższe wykształcenie niż ta banda kretynów, co przez większość czasu i tak palą tylko i gapią się na dupy kobiet w szpitalu, najpewniej będąc w małżeństwie, co jest podwójnie obrzydliwe, a dostaję niewiarygodnie mniej pieniędzy i zero szacunku. By mieć za co jeść muszę pracować dodatkowo w najbardziej upokarzającym miejscu, czyli na wsiach z ludźmi poważnie chorymi, wręcz umierającymi by zbierać później ich ciała. Praca niezwykle ważna, bo zbierasz dane o chorobie by nie rozprzestrzeniła się dalej. Ale za to też nie dostaję za grosz szacunku, bo ludzie albo patrzą z obrzydzeniem na ciebie, myśląc że ich czymś zarazisz, albo boją się ciebie przez maskę i strój który na sobie mam. Ludziom źle kojarzą się badacze zarazy, a szczególnie gdy mierzy prawie dwa metry.*

#### 📘**"Jakiś Dzień 7.09.1918r"**

*Czy to sen? Czy ja wreszcie wyszłam z tego chujowego życia i zaczęłam na nowo? Boże, ja przysięgam że próbowałam wszelkich sił by być grzeczna, ale się nie da. Każdy przeklina na życie, tylko ja byłam wtedy z tym szczera sama że sobą. Nie żałuję decyzji, bo Olivier to był najlepszy wybór jaki podjęłam w moim całym, zwalonym wcześniej po całości życiu. A co się stało? Miałam kolejną noc w tym szpitalu i zajmowałam się pacjentami w nocy. Miałam zejść do Doktora jebanego w dupę White'a, ale zamiast doktora, walącego sobie do pornoli, zastałam dziwną osobę, która podcinała właśnie gardło doktorowi, który dławił się przez chwilę i padł na ziemię. Nim się obejrzałam znalazłam się na podłodze z butem przy szyi. To była wymiana zdań, których raczej nigdy w życiu nie zapomnę. On, widać że dla żartu, zapytał czy wolę podpisać cyrograf i zostać jego sługusem czy umrzeć tu na miejscu. On na 100% spodziewał się raczej, że zacznę go błagać żałośnie o łaskę albo jak debil dam się zabić. A ja niemal się nie zaczęłam śmiać ze szczęścia. Moje życie miało okazję się zmienić i tak się, kurwa stało. Bez myślenia zgodziłam się na tę drugą opcję, uśmiechając się jak powalona. On chyba na pewno nie spodziewał się tej reakcji. Podpisałam to gówno, wzięłam swoje rzeczy i uciekłam z nim. Czy mi odwaliło? Już dawno! Ludzie mnie tylko wkurwiali, niech zdychają, mam to w dupie. Ludzie myślą, że zaginęłam, ale gówno ich to obchodzi, bo nie miałam przyjaciół. Pobawiłam się w krawca i mój strój badacza zarazy wygląda teraz o wiele lepiej! Jednak na coś się przydała ta nauka szycia, której za wszelką cenę chciały mnie wyuczyć te kurwy z Rosji. Żegnajcie chuje zjebane, ale oby do zobaczenia, bo chętnie potnę i stopię w kwasie!*

#### 📘**"Tylko Data" 26.04.1922**

*Wiele się zmieniło... Przez zamach na dzielnicę przemysłową i mój egoizm Oliver nie żyje. Chciałam ratować Tracy, ale przysporzyłam tym tylko więcej bólu. To już nie jest ta sama ja, co wcześniej. Stałam się poważniejsza, pomagam Przeklętym leczyć rany i choroby, i przestałam być sługą, a awansowałam w zabójcę. Ciężko mi bez Tracy. Wolałabym zostać z nią, ale pakt mi na to nie pozwala... Musiałam też popracować nad nowymi eliksirami, bo muszę działać sama bez Slendermana. Jestem samotna i odczuwam to boleśnie. Nie czuć już chyba ode mnie więcej niż powagę i osamotnienie.*

#### 📘**"Wielki Szturm"**

*Arthur wiele zmienił, zapełnił pustkę po Tracy oraz Slendermanie, jednakże już było za późno, odebrali mi ważną osobę, w sumie jedyną jaką posiadałam... Dostałam paczkę od Charioca, mam nadzieje... że to nie będzie pułapka, muszę odnaleźć Tracy i ocalić Arthura oraz Slendermana... - dziennik spłoną w wybuchu stacji badawczej Crow -*

#### 📘**"Zakończenie Historii"**

*Crow popełniła wiele błędów na swojej drodze aż do ostatniego przeprowadzonego szturmu, w którym traci swoje życie, do czasu aż nie otrzymuje tajemniczej propozycji od Lucyfera. Ostatni Bastion, dzisiaj nam znany jako przeklęci wypaleni i wykorzystani przez własny cyrograf, ofiary własnej mocy i losu. Crow powróciła jako w pełni przeklęta istota, która nic nie dostrzegała prócz swoich badań i głównego celu, jakim było odzyskanie Tracy i zatrzymanie jej tylko dla siebie. Na szczęście została powstrzymana przez Raya (Arthura) oraz Kakyoina. Wypalenie uwolniło prawdziwą osobowość Crow, która mogła ostatni raz spotkać się z ukochaną. W ramionach Tracy Crow zakończyła swoje życie. Od tamtego dnia Crow stała się tylko opowieścią wypełnioną bólem... Mój gorzki Czempion zakończył swój los w dość tragiczny sposób, gdy mogło się wydawać, że już o niej nie usłyszymy. Tracy w ścieżkach dążyła do naprawienia błędów swojej ukochanej, dzięki czemu Ray, nie miał zniszczonego dzieciństwa i mógł z ulgą dobrze wspominać swoją przybraną matkę*

```
🔻Lubi: Badania

```

```
🔻Nie Lubi: Przeszkadzania jej w pracy

```

```
🔻Talent: Umie daleko wysunąć język.

```

```
🔻Kompleks: Nie zrealizowane badania

```

```
🔻Nadzieja: Naprawa swoich błędów

```

```
🔻Orientacja: Homoseksualna

```

```
🔻Wzrost i waga: 193cm, 85kg

```

```
🔻Osoby, które ceni najbardziej: Hrex i Tracy

```

```
🔻Osoba, którą nie chce mieć za wroga: Slenderman

```

```
🔻Rutyna: Kawa z rana i analiza leku dla Slendermana

```

```
🔻Ulubiona potrawa: Ryż z warzywami

```

```
🔻Hobby: Czytanie książek

```

```
🔻Śmierć: W wielkim szturmie na Londyn, u boku pierworodnej Tracy.

```

```
🔻Wypalenie: The Cure

```