Merton124

## Çocukluğu

Öteki Dünya'nın sisli dağları üzerinde Totemionda doğdu, Ailesini çok küçükken kaybetti, o yüzden onların kim olduğunu dahi bilmezdi. Merton'u yaşı 14 olana kadar Makura ismindeki bir kadın büyüttü, Merton 14 yaşına kadar Makura ve arkadaşlarıyla yaşadı. Arkadaşları ona zorbalık yapar, onu dışlardı. Kafasına taş fırlatır, gülerlerdi. Merton 14 yaşına geldiğinde Makura artık yoktu, ortadan kaybolmuştu. 1 yıl boyunca Totemionun kentlerinde, ormanlarda, terk edilmiş yerlerde onu aradı. Girdiği terk edilmiş tapınaklardan birinde bir sandık gördü, içinde bir şey vardı, bir meyve. Merton meyveyi ağzına attı, gözü açlıktan dönmüştü. Bir farklılık hissetti ama anlayamadı. Onu ararken büyük bir kente girdi, insanlar ona garip garip bakıyor, gözlerine inanamıyorlardı. Merton için ise sanki sadece uzamıştı, bir aynaya baktı. Çok değişmişti, o hikayelerde anlatılan insanlara benziyordu, uzun, kaslı, görkemli. Lejyonların önünden geçerken durakladı, katılmak istedi, katıldıda. Belgelerde oynama yapıp yaşını 18 gösterdiler, Makura ortalıkta olmadığı için lejyon artık onu evlatlık edinmişti.

18 yaşına gelene kadar Merton'u beslediler, eğittiler, düellolara götürdüler ve ona dövüşmeyi öğrettiler. Kılıç ve totem kullanmakta ustalaşmıştı, sanki kas hafızası gibiydi. Lejyonlar eğitmekle kalmadı, 18 yaşına geldiğinde onu bir sınava soktular, sınavı geçti. Artık bir gemiye yerleştirilecekti, en iyilerinden. Artık bir lejyondu. İlk savaş yakındaydı, lejyon olma yaşı düşürülmüş, kadınlar bile savaşa alınıyordu. Öteki Dünya'nın sonu gelmişti.

## Zaman Savaşı (Tarih bilinmiyor)

Her yerde yıkım vardı, o garip yaratıklar ilerliyor, teker teker ülkeleri yok ediyordu, boyları devasaydı, bazıları onlara "Devler" diyordu, onları görenler hikayeyi başkalarına aktaramadan ölüyor, veya bir daha görülmemek üzere yerin derinliklerine kaçıyordu, bir gün ansızın surların ötesinde onlar gözüktü, Merton gözleri önünde halkının katledilişini izledi. Gökten toplar yağıyor, dağların kalplerini eziyordu. Merton ağlıyordu, elinden bir şey gelemiyordu. Gemilere binip Aether'e kaçtılar, ellerinden tek gelen izlemekti. Merton savaşta elinden geldiğince savaşmış, göğsüne 30 top darbesi almasına rağmen savaşmaya devam etmişti, ama düşmanın sonu gelmiyordu. Öteki dünya halkı her şeylerini geride bırakıp Aether'e yerleşmişti.

## Ponteria-Malifenia Savaşı (1936-1950)

Malifeniadan Ponteria Elçisinin cesedi geldi. Ponteria kralı sinir krizi geçirmiş, donanmaya emir vermişti. Merton'un önderliğinde donanma Medetteria sularını temizlemek için yola çıkacaktı, öylede oldu, gemiler asker yükleye yükleye Celberia boğazına kadar geldi. Ancak Celberia boğazında pusuya düşürüldüler, Merton en öndeki ahşap gemideydi, dağın arkasında bir anda devasa bir ordu belirdi. Onları bekleyen, Merton bağırdı "Düşman! Topların başına!", bayraklar çekildi. Ama görür görmez top atışına tutulmuşlardı. Marten 3.50'lik boyuyla mürettebatı top atışından koruyor, aynı zamanda karşılık veriyordu. Söylentilere göre biri devasa topu tutup geri düşmana fırlattığını görmüştü.

Ancak yaptıkları yetmedi. Gemileri su almaya başladı. Merton sonun eşiğinde olduklarını anladı, elinden geleni yapmıştı. Her etrafa baktığında bir arkadaşını kaybettiğini görüyordu, çığlıklar, ağlayışlar, yakarışlar, ve düşmanın gülüş sesi. Sonra büyük bir patlama. Düşman topu güvertenin altındaki barutluğa denk gelmişti, ahşağ gemi ikiye ayrılmış, 150 kişilik mürettebattan sadece 1 kişi kurtulabilmişti.

Saatler sonra çatışma bitmiş, iki tarafta ağır darbe almıştı. Merton sudaki lejyonları almaya gelen bir gemiye bindirilmiş ve savaş alanından çıkarılmıştı. Bir zamanlar arkadaşlarının olduğu Concardia artık suların dibindeydi. Onu cesetlerin arasında sudan çıkaran mürettebat sorular sordu, "nasıl hayatta kaldın?", Mertonun gözleri sanki boşluğa bakıyor gibiydi. Yanıt vermedi. Malifenia savaşında bir daha gözükmedi, Ponteria'da ordu denetiminde görev aldı, donanmada çok önemli bir isim haline geldi.

## Concardia

Gemiden geriye tek bir şey kalmıştı, Merton. Bir soruşturma açıldı, gemi neden battı diye. Merton'un konuşması gazetelere dökülmüş, destanlara ilham olmuş, hikayelere kaynak olmuştu.

"Anılar, hikayelere dönüşür. Onları unuttuğumuzda ise, bir kısmı şarkılara dönüşür. Bu savaş başlamadan önce küçük bir çocuktum, kayıt için söylemek isterim Malifenia savaşı umrumda değil, Öteki Dünyadan bahsediyorum, çoğunuzun sadece hikaye dediği, inanmadığı o savaş... Oradaydım. O zaman çocuktum, şimdi hiçbiri değilim. Ama hala bir lejyonum. Ailemi hatırlamıyorum, yüzlerini hatırlamıyorum, beni kimin büyüttüğünü hatırlamıyorum. Neler gördüğüme inanmazsınız, sizin düşünemeyeceğiniz şeyler gördüm. Evim artık yok, bu benim lanetim. O gün o ormanda ne yediysem ölmemi engelliyor. Bu bir savaş değil, daha büyük savaşlar gördüm, daha fazla çığlık duydum, ülkemin yanışını izledim. Geri dönüp onları kurtarabilirdim ama gitmedim. Gidemem. Gidemezdim.

Lejyonluğun 1. kuralı, fedakarlık. Fedakarlık olmasaydı burada olmazdık. O insanlar uğrumuza ölmeseydi burada olmazdık. Bir lejyon olarak yüzyıllardır savaşıyorum, halkımızın iyiliği için. Geleceğimiz için. Concardia'nın batması benim suçum, elimden gelenin en iyisini yapmalıydım, %1lik bir şans vardıysa bile yapmalıydım, yapamadım! Yapamadım. Hepsi öldü, cesetlerine tutunarak su üstünde durdum, pusuya düşürülmüştük! Adil değildi, bilerek yaptılar. Böyle sonlanmamalıydı. Ama size söz veriyorum, intikam alınacak."