Sebastian Ciszak

**Sebastian Ciszak** (urodzony jako Sebastien Martin Ciszak) (ur. 19 września 1924 w Cognâc, zm. 8 grudnia 1977 w Leszczynkach) - bezsenslandzki seryjny morderca, nazywany przez prasę **Morderca spod Zauszek**. Zatrzymany w 1975, uznany winnym zamordowania osiemnastu osób w Piełowie i okolicach, oraz usiłowaniu zabójstwa sześciu innych w latach 1969-1974. Został skazany na dożywotnie pozbawienie wolności bez możliwości zwolnienia warunkowego.

## Życiorys

### Młodość

Sebastien Martin Ciszak urodził się 19 września 1924 w niewielkiej miejscowości Cognâc, zlokalizowanej w północnym Francrafcie jako piąte dziecko Pierre'a i Eugénie Ciszaków. W szkole miał duże trudności z nauką, przez co powtarzał szkołę trzykrotnie. Gdy zaczęła się II wojna wymyślowa, rodzina Ciszaków szukała schronu w Bezsenslandii, osiedlili się w miejscowości Zauszka na południu kraju. Tam wówczas Sebastian poznał Sonię z domu Szyszak. Wzięli ślub w 1949, po siedmiu latach związku. 6 lat później urodził im się syn Jan.

## Morderstwa

### Pierwsze ataki (1969-1970)

Jego pierwszy znany atak miał miejsce pod ratuszem w Zauszkach, nocą 18 lipca 1969. Ofiarą była 31-letnia Elżbieta Bednarz. Ciszak podszedł do niej z młotkiem, którym następnie zaczął okładać bezbronną kobietę. Spłoszony przez przechodnia uciekł. Kobieta została uderzona ośmiokrotnie, pomimo pękniętej kości ciemieniowej, przeżyła.

Następny atak, tym razem śmiertelny miał miejsce cztery dni później pod tym samym budynkiem. Zbigniew Marynowski, 66-letni mleczarz został zaatakowany tym samym młotkiem co Bednarz. Mężczyzna zmarł w skutek wielokrotnego urazu głowy, oraz pęknięcia podstawy czaszki.

19 stycznia 1970 Ciszak uderzył po raz kolejny, tym razem w Kiełbicy. Ofiarą padł niezidentyfikowany ośmioletni chłopiec, któremu Ciszak zadał czternaście ciosów tasakiem, w tym dwa w okolice szyi i jeden prosto w serce. Dwa tygodnie później, 2 lutego zamordowany został Paweł Buchwald. Jego przyczyną zgonu również były rany kłute.

### Śledztwo, oraz kolejne ataki (1970-1972)

Po śmierci Buchwalda, wybuchło zamieszanie w regionie. Ludzie obawiali się o bezpieczeństwo swoje, oraz swoich rodzin. Śledztwo przejęli Feliks Budziński i Wojciech Rygiel, należący do Prokuratury Rejonowej w Zauszkach. Na komendę zgłosił się mężczyzna o nazwisku Granat, który wkrótce niedługo został zamordowany przez Ciszaka. Tego samego dnia zginęła Teresa Rogala wraz z jej 5-letnim synem Stanisławem.

Morderca przez długi czas ukrywał się w szopce niedaleko miejscowości Majdanek. Tamże morderca 28 października śledził Marię Siemion, gdzie u progu drzwi została zamordowana. Narzeczony ofiary wybiegł zaalarmowany krzykiem kobiety, gdzie sam również zginął. Para zostawiła 3-miesięczną córeczkę, która wówczas była u rodziny. Przy ciele mężczyzny znaleziono krótki liścik.

```
Ten kto się ze mną droczy, ja mu zaś wydłubię oczy

```

- treść listu

Po morderstwie pary, słuch o Ciszaku zaginął na kolejne dwa miesiące. Uderzył po raz kolejny w Sylwestra. Ciała 6-letniego Radka Hajduka i jego 5-letniej siostry Rozalii znaleziono przy torach, na siódmym kilometrze trasy Folwark - Wieczary, 500 metrów od stacji Biskupiska. Przy ich ciałach znaleziono kolejny list, którego treść była zbyt niewyraźna żeby cokolwiek odczytać. Jednak rozpoznano podpis Ciszak S.

Budziński udał się na miejsce morderstwa wraz z ekipą, gdzie odkryto zakrwawioną czapkę Ciszaka. Według Wojciecha Rygla, sprawca udał się w głąb kraju. Jak się później okazało, trop prowadził w okolice Nicz City. Tamże 4 stycznia odnaleziono zmasakrowane zwłoki Sylwii Klimowicz. Kobieta zginęła poprzez uraz czaszki, powodujący uszkodzenie mózgu, oraz krwotok wewnętrzny. Jednak nie znaleziono żadnych poszlak prowadzących do Ciszaka. Wtedy okazało się że Ciszak jeździ w losowe miejsca po kraju, gdzież morduje swoje ofiary.

Na komendę w Żarowej pod Nicz City zgłosiła się Kinga Paciorek, która miała zostać zaatakowana przez Ciszaka w okolicach Pasterki. Pięć dni później odnaleziono szałas, w którym Ciszak planował zbrodnie. Jednak Ciszaka nie znaleziono.

9 lutego doszło do ataku w rajonie ciesierskim, gdzie starszy mężczyzna Zenon Obara został dotkliwie pobity przez Ciszaka. Zmarł następnego dnia w trakcie operacji. Na zajutrz zaatakował Bartosza Żelazko, który przeżył.

Po raz kolejny znikł na siedem miesięcy, gdzie we wrześniu napadł na 17-letnią Martę Tuman. Zwłoki dziewczyny zostały znalezione przez Alberta Grucholskiego, farmera który spacerował po swoim polu.

### Droga do nikąd (1973-1974)

Budziński i Rygiel nie przestawali szukać mordercy, pomimo wielokrotnych prób zakończonych fiaskiem.

12 lutego 1973 odnaleziony został związany mężczyzna, później zidentyfikowany jako Walenty Kokoszka. Ledwo żywą ofiarę odnalazł Krystian Makarewicz, miejscowy listonosz. Pomimo silnej hipotermii (kiedy zima 1972/1973 była jedną z najzimniejszych w kraju, temperatury spadły do nawet -25\*C!) 17 stopni przeżył. Niedługo później w Barszczowoli zamordowany został Jasmin Grčić, turysta z Chorwinii. Tego samego dnia zostały zaatakowane dwie kobiety: Dorota Kiel i Maryna Cieślak. Obie przeżyły, jednak Kiel została częściowo sparaliżowana.

Ciszak w lipcu niemal nie został złapany przechodząc pod posterunkiem policji. Otóż wypadł mu portfel wraz z dowodem. Zwróciwszy uwagę na dowód, policjanci ruszyli w pościg. Jednak morderca wsiadł do swojego auta i odjechał w dal.

### Zasadzka i spalony dom (1975)

Po raz ostatni Ciszak uderzył w 1975, przy granicy z Sunią. W niewielkiej miejscowości Judaszewo wczesnym ranem podpalił dom rodziny Sokołowskich. Zginęło czterech z pięciu domowników: Szymon, Barbara, Waldemar oraz Seweryn. Uratowała się jedynie 12-letnia Brygida, która wyskoczyła z okna.

Ciszak po swoim ostatnim morderstwie został schwytany za pomocą zasadzki. Jeden z funkcjonariuszy policji stał na wzgórzu wypatrując Ciszaka. Kiedy Ciszak był blisko, funkcjonariusz zaczął uciekać. Wtedy zza kamienia wyłoniło się czterech funkcjonariuszy, którzy ostrzelali przestępcę. Trafiony pięciokrotnie w prawą rękę, lewe kolano, lewą goleń, brzuch oraz lewy bark przeżył. Aresztowania dokonał Cezary Głazowski z ekipą.

Po przewiezieniu na komendę zapytany o powód odpowiedział spokojnie "Mordowałem, ponieważ przekonał mnie do tego sam pan Bóg. Zabijać grzeszników to mało, raz spaliłem jeden dom zabiłem chyba wszystkich.". Po swoim przemówieniu został umieszczony w więzieniu najwyższej ochrony w Leszczynkach pod Czentriakowem.

Zmarł 8 grudnia 1977 na gruźlicę, w wieku 53 lat.