Cesarstwo Koburo

**Cesarstwo Koburo** — państwo znajdujące się w południowej części wyspy Shangaian, zwanej także dalekim wschodem. Jego jedynym sąsiadem jest Cesarstwo Xing, z którym niejednokrotnie toczyło wojny. W państwie panuje bardzo silny feudalizm, co często doprowadza do wojen między wasalami (tzw. panami feudalnymi, daimyo). Koburo jest położone na niezwykle górzystych terenach, w których usytuowana jest znaczna większość twierdz, co w trakcie wojny czyni państwo ogromną, niemalże nie do zdobycia fortecą. Cesarstwo posiada złoża złota i srebra, jednak jest ubogie w metale pokroju żelaza czy miedzi, które w większości sprowadza z innych państw. Państwo zamieszkiwane jest przez Koburczyków, których charakterystycznymi cechami są wąskie oczy i ciemne włosy typowe dla wszystkich shangai.

## Historia

### Początki Koburo

Na początku I Ery ziemie Koburo były zamieszkiwane przez koczownicze niezbyt rozwinięte ludy, które nie przyjęły nawet wspólnego języka i miały problemy ze wzajemną komunikacją. Dopiero w 329 roku P.KE ziemie te zostały odwiedzone przez cywilizowane już Królestwo Xing, które pomogło Koburczykom zorganizować się. Mieszkańcy Koburo przyjęli królewskie pismo i dostosowali swoje wierzenia po czym utworzyli własne państwo, które zaczęło się rozwijać. Z czasem język i kultura w Koburo zaczęły ulegać znaczącym zmianom co wynikało z chęci oduzależnienia się od Xing co ostatecznie poskutkowało utworzeniem się języka Koburskiego, który w dalszym ciągu korzysta z pisma północnych sąsiadów oraz rozwoju kultury i religii w zupełnie innym od nich kierunku.

### Pierwsze konflikty z Xing

Wraz z początkiem II Ery doszło do znacznego pogorszenia się stosunków między Cesarstwem Xing, a (wtedy jeszcze) Królestwem Zjednoczonego Koburo, co wynikało z rywalizacji o złoża metali szlachetnych znajdujących się na jeszcze nie skolonizowanej południowo-wschodniej części Shurenu. Kolejne wieki obydwa państwa spędziły na zbrojeniu się do zbliżającej się od początku II Ery wojny o surowce. W międzyczasie w Koburo powstało pierwsze wielkie miasto i aktualna stolica cesarstwa — Nagami. Rok 408 oznaczał objęcie tronu Xing przez Cesarza Kuranga II, którego ogromne ambicje doprowadziły do wybuchu Pierwszej Wojny Shureńskiej 6 lat później. Wojskiem Koburskim dowodził Szogun Kawamura Harutsune — geniusz sztuki wojennej i mistrz miecza. Wojna zakończyła się po pięciu latach zwycięstwem Koburo i zajęciem południowo—zachodniego skrawku Xing. Porażka ta odcisnęła piętno na państwie Kuanga pozostawiając je bez dostępu do naturalnych złóż złota i srebra. Wielkie zwycięstwo Koburczyków doprowadziło do ogłoszenia się cesarstwem, umocnieniem pozycji szoguna w rządzie oraz ustanowieniem dziedziczenia tej funkcji. 200 lat później doszło do kolejnej znacznie mniejszej wojny między Cesarstwami, tym razem wywołana przez Koburo, która trwała przez 3 lata. Ostatecznie doszło do rozejmu jako, że wojna ta nie przyniosła żadnych korzyści obydwu stronom.

### Inwazja Fanhellska

W roku 1010 doszło do inwazji sił Fanhellii na Cesarstwo. Wojska Fanhellczyków przeszły przez w teorii neutralny Xing i pierwszego stycznia wkroczyły na ziemie Koburo, co rozpoczęło wojnę. Szogun na groźby króla Fanhelli zareagował słowami "Postawcie krok, jeśli spieszno wam umrzeć". Początkowo wojska cesarskie zdawały się dobrze radzić z Fanhellską armią, jednak ciągle nadpływające oddziały wroga zaczęły przytłaczać Koburczyków. Przez kolejne 7 lat Fanhellia przesuwała front naprzód, kiedy w końcu zdesperowany już szogun Kawamura Tatsuo postanowił poprosić Xing o pomoc. Cesarz Zhao II zadeklarował się wesprzeć południowych sąsiadów w zamian za udostępnienie złóż metali szlachetnych utraconych ponad 600 lat wcześniej. Pozostawiony bez większego wyboru szogun przystał na umowę, co pół roku później poskutkowało atakiem z zaskoczenia Cesarstwa Xing. Wojsko Fanhellskie, nie mające pojęcia co się dzieje, uciekało w popłochu. Zjednoczone wojska shangai wspólnie zmiażdżyły Fanhellczyków, kończąc inwazję. Zgodnie z umową Xing otrzymało dostęp do surowców, jednak otoczonych ziemiami koburskimi. Cesarstwa zawarły pakt o nieagresji i umowę handlową, które trwają do dziś.

### Okres wojny domowej

Po 156 latach pokoju w cesarstwie doszło wydarzenia, które wstrząsnęło całym państwem, Szogun Kawamura Genshiro został zamordowany 3 lata po objęciu swojego stanowiska. Panowie feudalni, którzy najprawdopodobniej doprowadzili do zamachu, dojrzeli w tej tragedii okazję na przejęcie władzy, gdyż wielki generał umarł bezdzietnie. Wojna domowa zbliżała się nieubłaganie, daimyo zbroili się i zawierali sojusze aby 9 września 1173 roku rozpoczął się wyścig o władzę, który miał jedną zasadę — ten kto kontroluje stolicę, kontroluje całe państwo. Przez kolejne 106 lat toczyła się zacięta walka o tron w trakcie której wielokrotnie zmieniał się szogun. Ostatecznie wojna zakończyła się 18 kwietnia 1279 bitwą pod Totsuri, w której starły się dwie wielkie armie: stronnictwo Minamoto Inai'a (armia północna) oraz stronnictwo Gojou Yobinoru (armia południowa). Starcie zakończyło się zwycięstwem północy ustalając trwający do dziś szogunat Minamoto. Szogun w podzięce za zasługi poszerzył ziemie swoich pięciu sojuszników oraz utworzył z nimi obecnie panujący rząd całkowicie odsuwając cesarza z pozycji głowy państwa.

## Polityka

### System

Koburo jest monarchią feudalną sprawującą władzę poprzez szogunat. Jest to forma sprawowania władzy, w której faktycznego przywództwa nie sprawuje monarcha, a szogun — generał głównodowodzący, dawniej jedynie pełniący pieczę nad całym wojskiem cesarstwa. Niżej znajduje się "Wielka Piątka" czyli pięć klanów, w którymi przewodzą najbardziej wpływowi wasale razem z szogunem stanowiąc rząd (tzw. Bakufu), który kontroluje całe państwo. Każdy klan składa się z wielu rodzin przewodzonych przez pomniejszych wasali tworząc rozbudowaną hierarchię. W sytuacjach zagrożenia takich jak wojna szogun obejmuje pełną kontrolę nad państwem, która może zostać mu jednak odebrana za zgodą większości Wielkiej Piątki oraz cesarza. W takim wypadku decyzje są podejmowane demokratycznie przez bakufu bez udziału szoguna, jednakże jeszcze nigdy nie doszło do takiej sytuacji.

Liderzy klanów mogą nadawać ziemie podlegającym im samurajom czyniąc ich panami feudalnymi. Daimyo, tak jak przeciętni samuraje, są zobowiązani do dozgonnego posłuszeństwa wobec szoguna oraz lidera swojego klanu, a niesubordynacja karana jest utratą kończyny lub w najgorszym wypadku śmiercią poprzez rytualne samobójstwo. Poza tym nie ograniczają ich żadne prawa, jednak muszą liczyć się z tym, iż rozgniewanie innego pana feudalnego może kosztować ich relacje dyplomatyczne, a nawet poskutkować wojną między nimi.

Wszystkie tytuły w cesarstwie przekazywane są dziedzicznie najstarszemu potomkowi ze względu na panującą tam równość płciową. W przypadku bezdzietnej śmierci szoguna ten powinien zostać wybrany przez cesarza.

### Możnowładztwo

1. **Cesarz:** Inagaki Tameyori — mający posłuch wśród swojego ludu charyzmatyczny i oddany swemu państwu monarcha, który objął władzę w młodym wieku 19 lat gdy jego ojciec Inagaki Kotaro zmarł na zarazę. Przez sytuację, w której się został zmuszony wypracować w sobie charyzmę i umiejętności przywódcze aby nie stać się marionetką w rękach rządu. W ten sposób przez lata zbudował sobie wpływy, które pozwalają mu ingerować w decyzje bakufu mimo braku faktycznej władzy nad cesarstwem.
2. **Szogun:** Minamoto Nobunaka — trzeci władca szogunatu Minamoto. Rozważnie i stanowczo rządzi państwem wraz z cesarzem robią co w ich mocy aby w państwie nie zapanował nieład sprzed nieco ponad czterech dekad dzięki czemu cieszy się szacunkiem wśród praworządnej części państwa. Stanowisko odziedziczył po ojcu, który zginął w walce z oni (koburskie określenie dla demonów). Jest tradycjonalistą i patriotą gotowym oddać życie za swoją ojczyznę mimo braku zdolności bojowych.
3. **Wielka Piątka:**
	* Toda Ujitoki — lider klanu Toda, podobnie jak szogun, Ujitoki jest zagorzałym tradycjonalistą jednak jako przywódca klanu stawia swoich ludzi ponad dobro cesarstwa. Jest weteranem Wielkiej Wojny Domowej, w której walczył ramię w ramię z Minamoto Inai'em. Jako, że jest najstarszy i posiada największą wiedzę z Wielkiej Piątki każdy musi się liczyć z jego słowem.
	* Kushizu Masaaki — lider klanu Kushizu, ambitny, przebiegły i żądny władzy tak jak każdy jego poprzednik. Krążą plotki, iż jego ojciec sprzymierzył się z poprzednim szogunem tylko po to by obalić go z tronu i samemu przejąć władzę. Siatka szpiegowska Masaakiego rozciąga się po całym cesarstwie a może i dalej, a zabójcy na jego usługach są jednymi z najlepszych na świecie. Pewnym jest, że prędzej czy później wykorzysta te środki w imię swoich ambicji.
	* Nagatani Sueyasu — lider klanu Nagatani, szlachetny i honorowy Sueyasu jest przyjacielem z dzieciństwa szoguna. Wspiera działania Inagaki Tameyoriego oraz Minamoto Nobunaki. Znany jest jako nieustraszony wojownik, wspaniały przywódca oraz najlepszy strateg cesarstwa. Jego honorowość często zaślepia mu najlepsze rozwiązania z czego zdaje sobie sprawę dlatego w podejmowaniu trudnych decyzji często zwraca się o pomoc do swojego wuja Junji Tsunemichiego.
	* Seikanji Takayasu — lider klanu Seikanji, wybitny dyplomata o niemal nieograniczonych zasobach pieniężnych. Jest wyjątkowo inteligentny i momentami przebiegły wykorzystując swój majątek na swoją korzyść. Jest największym rywalem Kushizu Masaakiego i podobnie jak on ma znacznie większe ambicje niż bycie liderem klanu. Poza tym znany jest jako jeden z najlepszych łuczników cesarstwa.
	* Kawabe Kanekatsu — lider klanu Kawabe, budzący szacunek oraz strach, wielki obrońca cesarstwa Kanekatsu twardą ręką rządzi klanem Kawabe. Ponad wszystko stawia siłę militarną swojej frakcji, a on sam uważany jest za jednego z najlepszych wojowników Koburo. Niezwykle ceni sobie szczerość i odwagę. Nigdy nie ucieka się do żadnych sztuczek, zamiast tego zawsze stawia czoła problemom swoim i cesarstwa.
4. **Minamoto Inai** — pierwszy szogun dynastii Minamoto, aktualnie emerytowany gdyż ustąpił stanowiska dla swojego syna. W czasach Wielkiej Wojny Domowej w cesarstwie uważany był za najlepszego szermierza w całym Allenforze. Na starość nadal nie odstąpił drogi miecza lecz zamiast skupiać się na czystej sile polega teraz na słabościach przeciwnika. Poza tym poświęcił się filozofii oraz parzeniu herbaty. Mimo, iż Inai nie jest już szogunem ma ogromny wpływ na władze cesarstwa, z którego jednak nie korzysta ufając swojemu jedynemu wnukowi.

## Kultura

Kultura Koburo od początków cesarstwa opierała się na tradycji zarówno religijnej jak i militarnej państwa. Mieszkańcy nacji samurajów słyną ze swojego honoru, uczciwości, pracowitości, pobożności i poczucia godności ukształtowanym dzięki powszechnemu podziwowi wobec swoich wojowników, którzy wedle stereotypów szczycą się właśnie tymi cechami.

### Symbole narodowe

Hymn — hymnem Koburo jest tradycyjna pieśń używana w trakcie rytualnych tańców, której powstanie datuje się na początki Cesarstwa. Jej tytuł — "Kagura" pochodzi od tańców do których jest używana, a można go tłumaczyć jako "Rozrywka dla bogów". Wedle tradycji pieśń została zesłana przez bogów i to właśnie im przypisuje się jej napisanie.

Flaga — flaga Koburo przedstawia Taiyō no shihai-sha, boga słońca i patrona rodu cesarskiego, będącego jego rzekomymi potomkami, w złotym okręgu na czerwonym tle. Smok symbolizuje władzę cesarską i opatrzność boską nad państwem. Okrąg jest symbolem wschodzącego słońca, często utożsamianego z Koburo, a czerwień jest upodobanym kolorem pierwszego władcy i założyciela państwa Inagaki Yukishigiego.

Język — język koburski został stworzony na podstawie połączenia dialektów pierwotnych ludów tego państwa przez wodzów tychże społeczności i uczonych z Królestwa Xing aby skoordynować ich działania w celu utworzenia państwa pod przewodnictwem Inagaki Yukishigiego. Z tego powodu język ten jest pełen pozostałości po sąsiadach z czego najbardziej zauważalną jest zapożyczone pismo, które używane jest w zupełnie inny sposób niż w Cesarstwie Xing. Pomimo wspólnego zapisu komunikacja między tymi językami jest niemożliwa co doprowadziło do powstania języka shureńskiego opracowanego w celu umożliwienia komunikacji mieszkańcom kontynentu. Język ten jest prosty i jest on oparty na Zhuan — języku używanym w południowej części Xing.

### Stereotypy

Stereotypy o Koburskim społeczeństwie wbrew regule są, z wyłączeniem kilku wyjątków, pozytywne a nawet pochwalne, mimo że nie zawsze są one trafne. Przeświadczenia te sprawiają, że poza granicami swojego państwa Koburczycy cieszą się szacunkiem i sympatią.

Najczęściej przywoływane stereotypy o "typowym Koburczyku (mężczyźnie)":

* Pracowity;
* Ma słabą głowę (co jest w zasadzie trafne);
* Uczciwy;
* Ma dobre wykształcenie;
* Je tylko ryż;
* Zawsze postępuje z honorem.

Najczęściej przywoływane stereotypy o "typowej Koburce (kobiecie)":

* Wierna wobec męża;
* Uległa;
* Nadmiernie gościnna;
* Dobrze wychowana.