Herezje

Nie od dziś na szlakach pojawiają się różnorakie herezje. Jednako ostatnimi czasy ruch ten nasila się, przez co coraz większą uwagą na siebie ściąga inkwizycji, żerców i kapłanów, którzy za cel obrali sobie eliminację wszelkich kłamliwych tez dotyczących magii, religii czy polityki.
Źródeł herezji upatruje się w niewielkiej wiosce na zachodnim wybrzeżu – Przysłupiu. Jako, że wioska w znacznej odległości od cywilizacji to i nyjskim żercom oraz kapłanom tam zazwyczaj nie po drodze. A że bida, aż piszczy to i rzadko tam zaglądają.

Heretyk to głosiciele kłamstw. Przeciwnicy prawd objawionych przez bogów. Służą swoim interesom, kieruje nimi zło zrodzone z czysto egoistycznych pobudek jak choćby zemsta. Charakteryzuje ich zachłanność władzy, pieniądza i skarbów, czerpią satysfakcję z siania zamętu. To charyzmatyczni mówcy, którzy gdy słowo nie starcza w dyspucie, sięgają po broń i ją używają jako argumentu. Potępieni i znienawidzeni przez żerców, cel dla inkwizytorów, kapłanów i zakonników.

Niektórzy twierdzą, że herezje mogą wynikać z podszeptów smoczego pomiotu… ale to tylko jedna z teorii. Wiedzieć, trzeba, że heretyk posiada dziwną moc, jakby czerpał ją z zatrutej żywicy, sięgającej źródeł Nawii – stąd wiedza o zmarłych, duchach i demonach, które to właśnie też mogą wypaczać prawdę i przekonywać do swoich racji heretyka.

Bywa i tak, że heretyk może sprzeciwiać się prawom naturalnym takim jak uznanie władzy królewskiej rodu Semkowiczów czy ogólnie ustalonego porządku i stanu rzeczy.

Heretycy z racji oczywistego sprzeciwu wobec wyżej wymienionych kwestii muszą być nad wyraz ostrożni co, gdzie i komu próbują coś wmówić, być może proste chłopstwo uwierzy, może niewykształcony szlachcic… ale przekonanie kogoś z wiedzą i doświadczeniem jest trudnym, aczkolwiek nie niemożliwym wyzwaniem. Jeśli człek lub nie-człek uznany zostanie heretykiem z pewnością ścigan będzie na krańce szlaków i jakowaś nagroda za dostarczenie takowego być może się trafi, zależnie komu dostarczon on będzie.

Niektórzy na szlakach heretykami uznają templariuszy krwi albo i rokoszan Rzezimira, jednak czy mają oni rację? Czas pewnie pokaże…

Przykładowe herezje:

Herezja Upadłych -> Smoki nie przybyły zza portalu, to dzieci Peruna, przeklęte, bo sprzeciwiły się Ojcu i stanęły w obronie ludzi. Aktualnie nie chcą niszczyć tylko wywalczyć sobie swoje miejsce w panteonie. Ich destrukcyjna natura i dziedziny, którym  odpowiadają to efekt Klątwy Peruna, który nadał im taką a nie inna formę. Ludzie głoszący tą herezje posiłkują się jeszcze imionami „zapomnianych bogów”, którzy również przybyli razem z Perunem, ale jakimś cudem stracili wyznawców i przestali dawać znaki życia.

Herezja Jednego Panteonu -> Perun to smok, bogowie to też smoki lecz dobre.

Herezja Tryglawa -> Ci mówią, że Weles, Perun i Swaróg to tak naprawdę jedno i prawdziwe bóstwo. Reszta bogów to wyniesieni śmiertelnicy (lub może demony?) nie warci czczenia. Herezja głosi monoteizm.

Herezja Matki -> Wynosi Mokosze nad Peruna i stawia ją w roli Królowej Panteonu jako matkę bóstw.

Herezja Koła Welesa -> Weles, jako mądre i dobre bóstwo nie zamyka dusz w Nawii, lecz po tym jak „odpoczną” ponownie rzuca je na Bursztynowe Szlaki. Herezja ta mówi, że wielu ludzi żyje „po raz drugi” a nawet i „po raz trzeci”. Czas jaki przyjdzie duszy odpocząć w Nawii określa to, jakie życie wiodła, jeżeli dobre – czas będzie dłuższy, jeżeli złe – krótsze.

Herezja Czarnego Welesa/Czarnej Magii -> Herezja magów mówiąca o tym że Weles ma plan, by obalić Peruna i by on oraz Magowie rządzili na Bursztynowych Szlakach

Herezja Zapisanego Zwoju/Nici -> Herezja Roda mówiąca, że Rod u zarania dziejów opisał przeznaczenie każdej osoby jednocześnie zniewalając wszystkich nićmi przeznaczenia. Jedynie ci, co czczą Roda mogą zmienić swój parszywy los.

Herezja Łuskowatego Boga -> Głosi, że Simargł przegrał swój pojedynek z Czaszmakiem i oba byty uśmierciły się nawzajem tworząc coś nowego i jeszcze nieznanego, jednak mającego całkowitą kontrolę nad ziemią i lasami.

Herezja Neutralnego -> Glosi, że Simargł nie jest bogiem, nie jest też smokiem, nie jest w ogóle żadnym z tych bytów, lecz czymś o wiele starszym, starszym nawet niż Drogi i to on był tu jeszcze przed Perunem i jego dziećmi. Odpowiada on za magię druidyczną i to on jej nauczył, a ta nie jest całkowicie pod kontrolą Welesa. Nie jest też on zainteresowany wojną ze smokami i bogami.

Herezja Młodego Boga -> Mówi o tym że Chors jest bardzo młodym bóstwem, które pojawiło się „stosunkowo niedawno”.

Herezja Obcego -> Herezja mówiąca, że Swaróg i Mokusza, nie są bogami nie są też smokami, nie są jednak czymś złym czy przeciwnym ludziom. Po prostu odbiera im boskość łącząc ich raczej z „Pierwotnym Żywiołem Ognia i Ziemii”. Tutaj heretycy posiłkują się „Teoria Piorunów” czyli teorią, że jedyną „mocą” lub „żywiołem” całkowicie i czysto boskim jest Piorun, zaś Swaróg jest bóstwem czysto płomiennym,  a Mokusza czysto ziemistym.

Gnomie herezje:

Notatka 1

Wielkie Koło Zamachowe Czasu zostało wprawione w ruch u zarania dziejów w wyniku rozszerzania się Ducha Drzewa, którego my, Oświeceni nazywamy Konstruktorem Zegara...

Notatka 2

...Konstruktor jest Absolutem, od którego pochodzenie swe biorą inne byty. Powstawanie nowych bytów jest w istocie rozszerzaniem się Konstruktora w Czasie.

Notatka 3

Wielkie Koło Zamachowe Czasu raz poruszone wprawiło w ruch wszystkich bogów i bożki - i tak Radogost ma dla siebie dzień, Chors ma dla siebie północ, Simargł utrzymuje Naturę w równowadze...

Notatka 4

Mitem jest jakoby bogowie mieli wpływ na życie na Ziemi - wykonują oni jedynie swą pracę odmierzaną Wielkim Kołem Zamachowym Czasu, jak wszystko inne, co istnieje. Duch Drzewa jest w istocie Konstruktorem Zegara, a zwali go "Ślepym"...

Notatka 5

Drzewo nie rośnie ani nie tworzy. Drzewo jest Czasem, który podąża zawsze w jednym kierunku, ku Nieuchronnemu. Wszystko jest stałe, przeszłość i przyszłość są mapą, po której przesuwanas Czas. Czas jes bezwolny, czas jest Nieuchronnym.