Lev Grossman

**Lev Grossman** (ur. 26 czerwca 1969 w Lexington) – amerykański dziennikarz i powieściopisarz, najbardziej znany z trylogii *Czarodzieje* w skład, w której wchodzą: „Czarodzieje” (2009), „Król magii” (2011) i „Kraina czarodzieja” (2014). Był krytykiem literackim i głównym pisarzem działu technologii w magazynie „Time” od 2002 do 2016 roku.

## Biografia

### Młodość

Grossman urodził się w rodzinie żydowskiej 26 czerwca 1969 roku w Concord. Jest bratem bliźniakiem projektanta gier wideo i powieściopisarza Austina Grossmana, bratem rzeźbiarki Bathsheby Grossman i synem poety Allena Grossmana i powieściopisarki Judith Grossman. Ojciec Grossmana urodził się w rodzinie żydowskiej, a jego matka wychowywała się w wierze anglikańskiej, jednak Grossman powiedział: „Dorastałem w bardzo niereligijnym domu. Bardzo. W ogóle nie jestem wierzący. Więc podchodzę do religii tak bardzo outsidersko, jak to tylko możliwe w cywilizacji zachodniej”. Zakładając, że wychowywał się jako żyd, powiedział: „Mam bardzo staroświeckie imię i ludzie mogą zapraszać mnie na tyle żydowskich festiwali książki, ile chcą – ale ja nie wychowałem się na żyda”. Jest absolwentem Lexington High School i Harvard College. W 1991 roku ukończył Harvard na wydziale literatury. Przez trzy lata uczęszczał na studia doktoranckie nauk humanistycznych z zakresu literatury porównawczej na Uniwersytecie Yale, jednak wyjechał przed ukończeniem pracy doktorskiej.

### Kariera

#### Dziennikarstwo

Grossman pisał dla „The New York Times”, „Wired”, „Salon”, „Lingua Franca”, „Entertainment Weekly”, „Time Out New York”, „The Wall Street Journal”, i „The Village Voice”. Był członkiem National Book Critics Circle oraz przewodniczącym Fiction Awards Panel. W maju 2015 Grossman wygłosił trzeci doroczny wykład na temat literatury fantastycznej Tolkiena w Pembroke College w Oksfordzie.

Pisząc dla „Time”, zajmował się również przemysłem elektroniki użytkowej, relacjonując gry wideo, blogi, filmy viralowe i komiksy internetowe, takie jak „Penny Arcade” i „Achewood”. W 2006 roku wyjechał do Japonii, aby obejrzeć odsłonę konsoli Wii. W swojej karierze przeprowadził wywiady m.in. z Billem Gatesem, Steve'em Jobsem, Salmanem Rushdiem, Neilem Gaimanem, Joan Didion, Jonathanem Franzenem, J.K. Rowling czy Johnnym Cashem. Napisał jeden z pierwszych artykułów o cyklu „Zmierzch” Stephenie Meyer. Artykuł Grossmana o grze „Halo 3” został skrytykowany za stawianie graczy w „niekorzystnym świetle”. Grossman był również autorem obszernego artykułu Człowieka Roku tygodnika „Time” w 2010 roku o założycielu Faceboka Marku Zucerbergu.

Grossman pracował jako wolny strzelec i pisał dla różnych czasopism. Niektóre z jego dzieł, które napisał w tym czasie, to m.in. „The Death of a Civil Servant”, „Good Novels Don’t Have to be Hard”, „Catalog This”, „The Gay Nabokov”, „When Words Fail”, i „Get Smart”. Jako wolny strzelec pisał dla „The Believer”, „The Wall Street Journal”, „New York Times”, „Salon”, „Lingua Franca”, i „Time Digital”. Wkrótce potem została opublikowana jego powieść „Warp”.

W sierpniu 2016 roku odszedł z pracy w magazynie „Time”, aby zająć się pisarstwem na pełny etat.

#### Fantastyka

Pierwsza powieść Lva Grossmana, „Warp” została opublikowana w 1997 roku po tym, jak przeniósł się do Nowego Jorku. „Warp” opowiada o „lirycznych nieszczęściach dwudziestokilkulatka bez celu z Bostonu, który ma problemy z odróżnieniem rzeczywistości od Star Treka”. Otrzymał w dużej mierze negatywne recenzje klientów Amazon.com na co w reakcji Grossman odpowiadał wysyłaniem fałszywych recenzji, używając nieprawdziwych nazw. Następnie opowiedział o swoich poczynaniach w eseju zatytułowanym „Terrors of the Amazon”. Jego druga powieść, „Codex” została opublikowana w 2004 roku i stała się międzynarodowym bestsellerem. Po „Codex” Grossman opublikował książkę pt. „Czarodzieje”, z której jest najbardziej znany.

W artykule dla „The New York Times” Grossman napisał: „Pisałem beletrystykę przez 17 lat, zanim dowiedziałem się, że jestem powieściopisarzem fantasy. Do tej pory zawsze myślałem, że będę pisać literaturę piękną, jak Jonathan Franzen, Zadie Smith czy Jhumpa Lahiri, jednak źle myślałem. […] Fantazja jest czasami odrzucana jako dziecinna lub eskapistyczna, ale traktuję to, co robię, bardzo, bardzo poważnie”.

Bestseller Grossmana „Czarodzieje” został opublikowany w twardej oprawie w sierpniu 2009 roku, wydanie w miękkiej zostało wydane 25 maja 2010 roku. „Washington Post” nazwało je „Żywiołowym i pomysłowym… Świeżym i fascynującym… wspaniała bajka”. Książka jest mrocznym współczesnym fantasy o Quentinie Coldwaterze, niezwykle utalentowanym młodym człowieku, który ma obsesję na punkcie Fillory, magicznej krainie z jego ulubionych książek z dzieciństwa. Nieoczekiwanie przyjęty do Brakebills, tajnej, ekskluzywnej uczelni magicznej w północnej części stanu Nowy Jork (będącej połączeniem zamku Bannermana i Olany), Quentin otrzymuje wykształcenie w zakresie sztuki współczesnej magii. Po ukończeniu studiów on i jego przyjaciele odkrywają, że Fillory istnieje naprawdę.

Michael Agger z „The New York Times” napisał, że książkę „Można by z grubsza określić jako Harry Potter dla dorosłych, wprowadzającą dojrzałe motywy do literatury fantasy”. Czarodzieje zdobyli w 2010 roku nagrodę Alex Award przyznawaną dziesięciu książkom dla dorosłych, które są atrakcyjne dla młodych dorosłych, oraz Nagrodę im. Johna W. Campbella w 2011 roku dla najlepszego nowego pisarza.

W sierpniu 2011 roku ukazał się „Król Magii”, kontynuacja „Czarodziejów”, który przenosi czytelników do magicznej krainy Fillory, gdzie Quentin i jego przyjaciele są teraz królami i królowymi. „The Chicago Tribune” napisało, że Król Magii to „Buszujący w zbożu dla fanów alternatywnych światów” i że „Grossman stworzył rzadką, dziwną i błyskotliwą powieść”. Powieść została wytypowana na Wybór Redaktora „The New York Times”, gdzie nazwano ją „Poważną, płynącą z głębi serca powieścią, wywracającą maszynerię fantazji do góry nogami”. „The Boston Globe” napisało, że „Kraina Czarodzieja” to „Książka, która jednocześnie krytykuje i celebruje nasze głębokie pragnienie fantazji”.

Trzecia książka z serii nosi tytuł „Kraina Czarodzieja” i została opublikowana 5 sierpnia 2014 roku.

Telewizyjna adaptacja trylogii „Czarodzieje” miała swoją premierę 16 grudnia 2015 roku, jednakże Grossman powiedział w 2011 roku, że nie wierzy, iż materiał źródłowy będzie sprzyjał adaptacji serialowej.

We wrześniu 2016 roku Grossman ogłosił, że pracuje nad powieścią o Królu Arturze pt. „The Bright Sword”.

W lipcu 2019 Grossman wraz ze współautorką Lilah Sturges i ilustratorem Piusem Bakem wydali powieść graficzną „The Magicians: Alice's Story”, opowiadaną z perspektywy Alice, drugoplanowej postaci z serii książek.

Pierwsza książka Grossmana dla dzieci, „The Silver Arrow”, została opublikowana we wrześniu 2020 roku. Zadebiutowała na liście bestsellerów „New York Times” 27 września 2020 roku.

### Życie prywatne

Grossman mieszka w Clinton Hill na Brooklynie ze swoją drugą żoną, Sophią Gee, którą poślubił na początku 2010 roku i córką z poprzedniego małżeństwa, Lily. 10 czerwca 2010 roku urodziła mu się kolejna córka, Halcyon Harriet Graham. We wrześniu 2012 roku na świat przyszedł mu syn, Benedict.

Choć Grossman ma pochodzenie żydowskie i w swojej pracy nawiązuje do religii, to jest zdeklarowanym ateistą.

## Zobacz też

* external Lev Grossman (oficjalna strona)
* twitter Lev Grossman (oficjalna strona w serwisie Twitter)
* instagram Lev Grossman (oficjalna strona w serwisie Instagram)