Najwa

## Wygląd

Najwa to młoda hobgoblinka o nietypowej szaro-zielonej skórze z pomarańczowymi wypiekami na policzkach, nosie i końcówkach spiczastych uszu. Ma całe żółte oczy z kocimi źrenicami, powieki często maluje na kolor czarny, to samo z ustami. Ma nierówno obcięte w stylu mullet siwe włosy, których najdłuższe kosmyki sięgają jej do talii, ma również krótką grzywkę i wygolone boki.

Jest średniego wzrostu, o atletycznej acz chudej budowie ciała. Zdecydowanie jest bardziej zwinna niż silna. Na jej ciele pojawiają się ogniste tatuaże przypominające płomienie gdy używa swoich psionicznych umiejętności. Nosi ciemne, luźniejsze szaty oraz czarny materiał otaczający jej głowę. Ma skórzaną zbroję ćwiekowaną również w czarnym kolorze. Nosi kolczyk w nosie oraz w uszach, ma też jedną bransoletkę na odkrytym ramieniu. Przy pasie nosi dwa krótkie miecze oraz małą torbę.

## Osobowość

Hobgoblinka jest prostą osobą z ciętym językiem, która nie boi się mówić tego co myśli. Jest materialistką i ma lekki problem z kradzieżą. Jej pewność siebie i spryt jest odczuwalny od samego początku znajomości z nią.

Jednak, nie jest najbardziej otwartą osobą i sama próbuje dojść do tego co na prawdę czuje i dlaczego jest jaka jest. Poza złotem kocha swoich najbliższych i nie pozwoliłaby zrobić im krzywdy, jak mówi pewne przysłowie "łobuz kocha najbardziej".

## Historia

Akt I

Najwa nie wie gdzie się urodziła, skąd pochodzi ani jak naprawdę się nazywa, gdyż młodziutką, dokładniej 4-letnią hobgoblinkę znaleziono błąkającą się po piaskach pustyni Voshostes. Znaleźli ją kupcy prowadzący małą karawanę z Chagaushu, doprowadzili ją do najbliższego miasta jakim było Ukhard. Nie byli w stanie zabrać jej ze sobą a poza tym nie chcieli, hobgoblin może zwiastować kłopoty. Próbowali oddać ją komuś w mieście pod opiekę, ale bariera językowa trochę ograniczała ich możliwości, więc koniec końców zostawili ją pod główną świątynią Vany.

Akt II

Dziewczyna próbowała się przystosować, wtopić w miasto, jednak nastały dla niej jak i całej społeczności ciężkie czasy. Choroba zaczęła trawić te tereny, wielka plaga poskutkowała zamknięciem miasta, starsi i słabsi umierali jak muchy na gorączki krwotoczne, za to dziewczynka radziła sobie.. jakoś. Umiała zapewnić sobie miejsce na noc, podstawowe wyżywienie dzięki któremu przetrwała, na jaw wyszła też jej odporność i zwinność z jaką unikała wzroku innych mieszkańców, którzy nie przyjmowali ciepło hobgoblinki, uważali ją za odmieńca i prawdopodobnego sprawcę zarazy. Ona sama nie wiedziała o co im chodzi, czym zawiniła, ale z czasem zaakceptowała to. Żyła w cieniu tego przy pustynnego miasta przez większość swojej młodości, w trakcie wczesnego dorastania zauważyła, że posiada umiejętności psioniczne. Umiała wspomagać się w codziennych umiejętnościach i nie tylko, jej moce z czasem wzrastały.

Akt III

W końcu zaraza przeminęła, miasto znowu zaczęło żyć. Karawany kupieckie i podróżni zaczęli przewijać się przez mury Ukhard, handel ponownie zakwitł. Hobgoblinka, teraz 9-letnia, znalazła możliwość wykorzystania swoich przez lata nabywanych umiejętności- mianowicie zaczęła kraść. Nie były to wielkie występki, kilka monet z czyjejś sakiewki, trochę jedzenia ze straganu, czasem jakieś kosztowności które potem sprzedawała na lewo. Jednak pewnego razu ta zwykła kieszonkowa kradzież miała zmienić jej całe życie.

Przy jednym ze straganów zauważyła dostojnie ubranego elfa, w szaty białe ze złotymi akcentami i czerwoną szarfą przewiązaną przez pas. Miał długie białe włosy, błękitne jak niebo oczy i niewinny, przyjazny uśmiech. Kilka zwinnych ruchów, szybkie zakręcenie się i bezszelestnie wrzucone do jej kieszeni monety miały opłacić jej obiady na następny miesiąc. To była jedna z jej lepszych i bardziej zwinnych akcji, psioniczny impuls zwiększający zwinność jej drobnych palcy i po sprawie. Dziewczynka następnie wierząc że jest niezauważona odeszła w kierunku swojej kryjówki jakim była kanciapa przy starym budynku na obrzeżach miasta. Usiadła opierając się o ścianę i sięgnęła po resztki fasoli w misce z rana, których nie zdążyła jeszcze dokończyć. Jakiś czas później, około godziny, do drzwi kanciapy ktoś zapukał. Zdezorientowana po chwili początkowej paniki niepewnie uchyliła drzwi, za którymi ujrzała tego samego elfa któremu ogołociła sakiewkę. W tym momencie życie przeleciało jej przed oczami, szykowała się już wewnętrznie na baty i/lub pobicie, jednak tenże mężczyzna tylko grzecznie ukłonił się i podał jej dłoń. Wyraz jego twarzy zmienił się z tamtego uśmiechu, teraz wyglądał poważnie i na zaskoczonego, jakby nie dowierzał. Po chwili konsternacji hobgoblinka niepewnie wyciągnęła dłoń też do niego którą od razu uścisnął. Zaprosił ją na krótki spacer, na którym zaczął opowiadać jej o świecie, o swoich przeżyciach i podróżach, kończąc go w jego pokoju, w którym zaoferował jej herbaty.

-Ja nazywam się Erwarin Kisinnirre, a tobie młoda damo gratuluję, bo okradłaś i to z jaką gracją samego Mistrza Cieni.

Po spotkaniu Pana Erwarina życie hobgoblinki zmieniło się. Nareszcie ktoś ją docenił i dał jej egzystencji sens większy niż uprzykrzanie życia straganiarzom i opróżnianiu sakiewek podróżnych. Zabrał ją ze sobą do niewielkiego miasta pod samą stolicą Skurgene, do Madid (wymyślone przeze mnie miejsce). Znajdowała się tam siedziba gildii której Mistrzem okazał się Erwarin, Gilgii Róż Pustyni przez tutejszych nazywani- Alwurud Alsahrawia. Mistrz jak od tamtej pory nazywała Erwarina hobgoblinka dostrzegł też jej moce psioniczne, o których doradził jej nie mówić zbyt chętnie. Uważał, że inni mogą wykorzystać to do bardzo złych celów, a on wyciągnie z jej to co najlepsze. Wtedy nastał moment w którym hobgoblince zostało nadane imię- Najwa, które w tutejszych kręgach ma znaczenie ‘sekretu’, jakim miały być umiejętności dziewczyny dla świata.

Akt IV

Do siedziby Róż Pustyni przychodziły różne osoby, które chciały korzystać z usług tutejszych wysoko wykwalifikowanych zabójców czy złodziei, w dużym uproszczeniu cieni które miały po cichu zrobić to, co klient sobie zażyczył.

Lata mijały a Najwa została poddana ostremu treningowi, jednak była traktowana odrobinę inaczej. Mistrz Cieni był nieuchwytny i wręcz mistyczny dla większości adeptów, jednak z nią czasem dalej wybierał się na wieczorne herbatki i interesował się jej rozwojem. Pochlebiało jej to, jednak inni też to zauważali i rodziło to odrobinę zazdrości u co ambitniejszych osobników.

Najwa osiągnęła wiek lat 15- zakończył się jej 6-letni trening przygotowujący do służby Mistrzowi i gildii. Ukończyła go wyśmienicie, oczywiście w osiąganiu takich wyniku wspomagały ją jej umiejętności. Najbardziej upodobała sobie walkę dwoma mieczami, była w tym naprawdę dobra. W trakcie treningów zaczęła powoli materializować w swoich dłoniach sztylety z czystej psionicznej mocy, jednak na razie nie były one na tyle wytrzymałe żeby nimi walczyć. Po osiągnięciu statusu agenta gildii zaczęła wychodzić na swoje pierwsze, drobne akcje. Nie miała skrupułów żeby odebrać komuś życie, skoro Mistrz przyjął to zlecenie to znaczy, że uważa je za słuszne. Starała się nie kwestionować tego co robi, nie myśleć za dużo, po prostu robiła swoje i robiła to najlepiej jak mogła. Dzięki temu i sympatii samego Mistrza pięła się w hierarchii szybko docierając do elity. Elitą Róż Pustyni była 6 osób, które otaczały samego Mistrza i zajmowały się najważniejszymi ze spraw. A tak sprawowała się szóstka

* Pierwszą osobą był Falden, postawny człowiek w średnim wieku, o bujnej rudej czuprynie i czerwonych pociągłych bliznach na jego całym bladym ciele przypominające pręgi. Był on głównym infiltratorem i twarzą gildii, jednak nie był normalnym człowiekiem, gdyż ciążyła na nim klątwa likantropii, która sprawiała że w przypływie gniewu zmieniał się w tygrysołaka.
* Drugą osobą był dosyć młody elf leśny Sarnelis, wyśmienity alchemik wyróżniający się zdolnościami magicznymi i obszerną wiedzą.
* Trzecią była niziołka Ansira, niesamowita złodziejka potrafiąca zniknąć z pola widzenia niczym cień
* Czwartą był goliath Vaurad, silna pięść gildii i najlepszy z wojowników Róż Pustyni
* Piątą była Darhana, kolejna z infiltratorek i dobra skrytobójczyni, jednak już trochę zbyt rozpoznawalna ze względu na swoją niebanalną urodę, te piękne czarne włosy kontrastujące z jej alabastrową skórą i fiołkowymi oczami
* No i szóstą osobą została Najwa, która była wschodzącą gwiazdą gildii w dziedzinie skrytobójstwa i tropienia niewygodnych osób.

Najlepsze stosunki miała z Faldenem, który okazał się być bardzo przyjazną, ciepłą osobą, która traktowała Najwę jak rodzinę. Jednak, Darhana była jedną z zazdrosnych o jej relację z Mistrzem, przez co wiało od niej chłodem do młodej, teraz 18 letniej hobgoblinki.

Akt IV.2 ~Przygody Najwy w trakcie kampanii *Oko Mroku*

Jedną z poważniejszych pierwszych misji młodej hobgoblinki było zlecenie od trzeciego maga królestwa Grinez, Velinaxa Vermiliona. Zadanie polegało na odnalezieniu oka beholdera zwanego Tyranem. W tym celu mag zebrał drużynę składającą się z jonkera Elroya, paladyna Marretha, zaklinaczki Amary, mnicha Zhuina oraz czarnoksiężnika Zermenosa. Najwa jako wysłannik gildii miała dopilnować by drużyna nie ukradła oka, a oddała je zleceniodawcy.

Początkowe styczności z ghulami itp przystwarzały lekkich problemów, jednak szybko grupa zgrała się i następne potyczki nie stanowiły większych problemów. Drużyna wpadła na trop kultu Otwartych Ślepi z którymi rozpoczął się ich wyścig o to, kto pierwszy zdobędzie artefakt. W trakcie tych wydarzeń nierozważny paladyn postanowił spalić w kadzidle ciało jednego z nietypowych ghuli, który zdecydowanie był nie z tego świata. Od tamtej pory sprawy lekko się skomplikowały.

Akt V

Życie w gildii toczyło się powoli i spokojnie, Najwa wykonywała powierzone jej zadania z pasją i oddaniem nie chcą zawieść swoich braci i sióstr. Jednak następna współpraca miała zachwiać jej długo budowany światopogląd, Mistrz Erwarin zawarł pakt z jakimś mężczyzną, wyglądał na dostojnego człowieka w średnim wieku, o bujnych ciemnych włosach i pięknie podkręconym wąsie. Nigdy nie poznała jego imienia, zwracano się do niego tylko per ‘Alchemiku’. To co robił wydawało się jej dziwne, słuchała wielu rozmów Mistrza z nim oraz z resztą Szóstki. Pracował nad wytrąceniem z krwii wampira cząstek informacji genetycznej warunkującej wampiryzm. Nie do końca rozumiała o co chodzi, ale widziała u tego mężczyzny niezdrową obsesję na punkcie jednego konkretnego osobnika, Ignacio Avverasio Agilo. Podobizny jego i jego rodziny jak i współpracowników były wszędzie rozwieszone w jego gabinecie, w którym Najwa miała kilka razy okazję urzędować w odległym Lasfose. Tam też zobaczyła pierwszy raz Nikolaia, na jednej z podobizn. To wszystko to było powoli dla niej za dużo, ten cały Alchemik wydawał jej się przerażający, szczególnie że Mistrz zaprezentował mu jej umiejętności psioniczne którymi się niezdrowo zainteresował. Był po prostu obrzydliwy.

Mistrz razem z Alchemikiem polecili jej ważne zadanie, miała zbadać sprawę wycieku informacji z wnętrza ich kręgu. Tak też posłusznie Najwa rozpoczęła dochodzenie, którego wszystkie tropy kierowały na wyciek informacji od jednego z pomniejszych agentów, który okazał się sprzedawać informację do samego Ignacio i jego ludzi. Została zastawiona zasadzka na osobę, która miała wkraść się aby wykraść jedną z próbek. Pułapką była oczywiście Najwa razem z na jej nieszczęście Darhaną.

W końcu przyszło co do czego, gotowa Najwa wyczulona na wszelkie bodźce oczekiwała szmeru jaki miał wydać z siebie intruz którego w planach miała od razu ściąć. Wdech. Wydech. I tak w kółko. Absolutna cisza i oczekiwanie na… dokładnie to, dźwięk pancerza niezgrabnie uderzającego o podłogę. Przez okno wpadła do środka trójka mężczyzn, jeden z nich był szczególny, miał na sobie zbroję i zdawał się emanować jakąś dziwną energią. Najwa rzuciła się od razu ścinając jednego z nich, druga ręka poszybowała w kierunku opancerzonego którego też finezyjnie próbowała podciąć póki się tego nie spodziewa, lecz ku jej zdziwieniu jej miecz został zatrzymany przez jego ostrze. Spojrzeli sobie w oczy, wtedy go poznała. To sam Nikolai, ten wzrok, te włosy, to musiał być on. Odsunęli się lekko od siebie, skupili i mieli już natrzeć na siebie ponownie kiedy eksplozja z rogu pokoju cisnęła Najwą wprost na Nikolaia, którzy straciwszy równowagę wypadli przez okno wprost na dach strażnicy tejże wieży. Ostatnie co udało zauważyć się Najwie to ten perfidny uśmiech pół-elfki i dogasające zaklęcie prawdopodobnie ciśnięte przez nią w jej stronę.

Akt VI

Niestety po tamtej akcji zostali złapani przez straż. Najwa nie mogła powołać się na tajną organizację do której należy, poza tym, zasady są jasne. U Róż Pustyni nie ma miejsca na potknięcia, jeśli cień zostanie zauważony przestaje nim być. Czekałaby ją pewnie śmierć z rąk Mistrza jeśli ośmieliłaby się wrócić. Więc siedzi tak i gnije w celi mając po prawej tego jak się okazało zidiociałego pół wampira. Całe dnie ją zaczepiał doprowadzając ją do szaleństwa, namawiał żeby dała mu się ugryźć. Po dwóch tygodniach namów i wkurzania jej non stop w końcu uległa. Jednak, nie można też mówić o nim samych złych rzeczy. Okazał się być nawet całkiem miły, oddawał jej codziennie bułkę którą dostawali do posiłku. W dalszym ciągu codziennie z nią rozmawiał, próbował poznać, mimo że chciała go zabić. Wydawał się jej intrygujący i w końcu uległa jego namową i może trochę urokowi. Jak się okazało było to dobrym pomysłem, gdyż jej krew pobudziła jego siłę dzięki czemu udało mu się rozewrzeć kraty i uwolnić ich dwójkę z więzienia. Skończyło się na tym że oboje uciekli z Lasfose i zaczęli wspólnie podróżować,

## Ciekawostki

* Najwa cały czas posiada jedną z monet którą ukradła swojemu Mistrzowi. Uważa ją za coś więcej niż tylko moneta, wierzy, że przepowiada ona przyszłość. Roc ma oznaczać szczęście i powodzenie, a reszka odwrotność. Często podrzuca nią chcąc dowiedzieć się co los przygotował dla niej przy następnym kroku.
* W kryjówce kultystów Otwartych Ślepi, Najwa ukradła wszystkie klamki z drzwi przez co kultyści zostali zablokowani

* Torba Trzymania Najwy przypomina małego beholdera
* Potrafi rzucić "kaczkę" na wodzie na około 1km
* To ona zaprojektowała i namalowała sztandar używany w kampaniach "Piaski Przygód" i "Ołowiane Niebo" jakim jest Imp na Psie