Sebreńczycy

**Sebreńczycy, Sebronowie** (seb. Sebrenatse) - grupa narodowa zamieszkująca, położoną na półwyspie Makkijskim. Ich dokładne pochodzenie nie jest jasne, lecz główne teorie zakładają, że wywodzą się od starożytnego ludu Elemarów, podobnie jak sąsiednie mniejsze ludy: Czinwelowie, Makijowie i Lalehowie. Sebreńczyków charakteryzuje ich ogromna odrębność kulturowa, religijna i językowa od reszty mieszkańców południowej Sucyrii.

## Etymologia

Pochodzenie nazwy "Sebreńczyk" nie jest znane, czołowa teoria mówi, że słowo pochodzi od staroelemarskiego "sebro". Słabe poznanie tego języka jednak uniemożliwia jednoznaczne określenie znaczenia, w zależności od źródła, "sebro" oznacza "srebro" lub "jabłoń". Antropolodzy skołonni są do drugiej teorii, jakoby "Sebreńczyk" był "człowiekiem z krainy jabłonii".

## Osadnictwo

Pierwsze wzmianki na temat ludności, którą można utożsamiać z Sebreńczykami i ludami pokrewnymi pochodzą z ok. X wieku przed naszą erą, po drugiej stronie Morza Makki niż współczesna Sebreńszczyzna. Fakt ten podsyca teorię, jakoby starożytni Elemarowie przybyli z gorącej północy. Kiedy 3000 lat temu klimat zaczął się ocieplać, potomkowie Elemarów zaczęli migrować na południe, by finalnie dotrzeć na tereny Półwyspu Makkijskiego. W tamtym okresie powstało pierwsze miasto na tym obszarze - Lahetidaro, niektórzy jednak uważają, że wznieśli je potomkowie Lalehów, nie Sebreńczyków.

## Język

Język Sebreński jest głównym przedstawicielem grupy języków Elemarskich, razem z Czinwelańskim, Laleckim i Makijskim. Język charakteryzuje się bogactwem odmian, głównie przez 6 czasów, 6 przypadków i 3 rodzaje. Język ten jest również uważany za jeden z najbardziej skomplikowanych pod względem fonetyki i ortografii. Niektórzy językoznawcy wskazują również na korelacje z językami Keltyckimi, jednak najprawdopodobniej wynikają z wymian kulturowych niż wspólnego pochodzenia.

## Pismo

Sebreńczycy zapisują swój język własnym alfabetem, znanym jako Sebrenica, który jest specjalnie przystosowany do języka Sebreńskiego. Starożytne i średniowieczne zapiski zaś pokazują, że Sebreńczycy do IV wieku posługiwali się runami sebreńskimi, które z czasem wyewoluowały we współczesną Sebrenicę.

## Zróżnicowanie

Sebreńczycy, jako 20 milionowy naród są wewnętrznie podzieleni na cztery główne grupy etniczne, różnice między nimi są głównie lingwistyczne i w ostatnich czasach obserwuje się ich zacieranie. Za główne grupy etniczne uważani są:

* **Wistulianie** - Dominująca grupa etniczna, często nazywana "czystymi", stanowią ok.65% wszystkich Sebreńczyków i to od nich wywodzi się krajowa elita. To na bazie ich dialektu Języka Sebreńskiego
* **Dnitrianie** - Zamieszkują południowo-zachodnią część półwyspu, stanowią 20% jego populacji, w historii zasłynęli jako plemię wojowników, która proniła Sebreńszczyzny przed najazdami z lądu. Od Wistulian rozróżnia ich głównie użycie starej sebreńszczyzny w liturgii, oraz bardziej miękka wymowa spółgłoek szeleszczących
* **Jugańczycy** - Mieszkańcy północnego-wschodu, żeglarze, odkrywcy, handlarze. Jugańczycy słyną ze sztuki zdobnictwa klejnotami i egzotycznymi roślinami, zaś ich dialekt Sebreńskiego charakteryzuje się mnogością samogłowek nosowych, stanowią ok. 12% Sebreńczyków
* **Toraminowie** - Zamieszkują południe, uchodzą za najbardziej odizolowanę grupę etniczną, z najbardziej odrębnym dialektem, który czasem jest uważany za osobny język. Chcrakteryzują się czarnymi strojami ludowymi (większość Sebreńczyków nosi białe stroje wykonane z lnu) oraz całkowiecie innymi tańcami ludowymi. Główna teoria dot. ich odrębności zakłada, że Toraminowie są wynikiem mieszania się starożytnych Sebreńczyków i ludności rdzennej tych terenów. Toraminowie stanowią zaledwie 3% populacji i z każdym rokiem coraz mniej z nich deklaruje przynależność do tej grupy

## Kultura

Kultura ludowa wśród Sebreńczyków jest bardzo dobrze zachowana i kultywowana. Charakterystycnzym jej elementem jest strój ludowy:

### Kobiety:

* Białe, lniane suknie, ręcznie wyszywane
* Czarne buty, najczęściej skórzane
* Czerwony korale i wplatane warkocze

### Mężczyźni:

* Białe, lniane koszule, ręcznie wyszywane
* Czerwone spodnie, związywane sznurkiem
* Futrzana kamizelka, kolor zależny od regionu i pory roku
* Czarne buty, najczęsciej skórzane

Częstym, nie połączonym z płcią elementem stroju jest różnież wieniec z kwiatów, najczęściej maków lub mleczy. Ważnym przejawem Sebreńskiej kultury jest również muzyka, głównym instrumentem Sebreńczyków jest marhuszka - istrument przypominający flet, dawniej strugany z marchwii (stąd nazwa). Sebreńczycy opracowali również technikę wysokiego, gardłowego śpiewu, nazywanego Sebresnan.

## Religia

*Zobacz: Elemizm Sebreński*

Sebreńczycy posiadają własną, unikalną religię w przeciwieństwie do większości Hestemidian. Wierzenia Sebreńczyków są religią politeistyczną i zakładają istnienie pół-bogów zjawisk, bogów żywiołów, bogów światła i ciemność, naczelnych bogów porządku i chaosu oraz nadbogów. Większość Sebreńskich wierzeń została spisana w Magistralum - świętej księdze Sebreńskiego Elemizmu, księga ta różnież jest podstawą tłumaczeń Runów Sebreńskich.

## Hipotezy pochodzenia

Czołowa tegoria zakłada, że Sebreńczycy wywodzą się od ludu Elemarów. Istnieją jednakże inne teorie, jedną z nich jest teza, jakoby potomkowie Sebreńczyków mieli przybyć ze wschodu, Lolinii. Legendarny lud Kirszów miał rzekomo przepłynąć cieśninę Lolincką, nad brzegiem której mieli zbudować miasta Śajramdra, Puduśra i Rajamandar, których ruiny są obecnie interpretowane jako ruiny pierwszych portów Sebreńskich. Argumentem za hipotezą Kirszyńską jest obecność na Lolinii artefaktów z pismem, podobnym do Sebreńskich Runów. Istnieje różnież teoria, że Sebreńczycy są potomkami rasy poza-Hestemidzkiej, na co wskazywać mają różnice anatomiczne i swoista unikalność ludów Sebreńskich, teoria ta ma jednak małe poparcie w środowiskach naukowych.