Krzysztof Krawczyk

**0**

**Krzysztof January Krawczyk** (urodzony 8 września 1946 roku) polski piosenkarz obdarzony charakterystycznym barytonowym głosem, gitarzysta i kompozytor. Wokalista zespołu Trubadurzy (1963–1973, 1976), artysta solowy od 1973.

## Dzieciństwo i edukacja

Urodził się w Katowicach i został ochrzczony w tamtejszym Kościele Mariackim. Jego rodzicami byli January i Lucyna Krawczyk zd. Drapała. Oboje byli aktorami i śpiewakami operowymi. Ma młodszego brata, Andrzeja (ur. 1950).

W 1947 wraz z rodziną przeniósł się do Białegostoku, gdzie jego ojciec podjął pracę w miejscowym teatrze. W 1949 rodzina przeprowadziła się do Poznania, gdzie ojciec podjął pracę w Teatrze Polskim w Poznaniu. W 1956 przenieśli się do Łodzi, gdzie ojciec podjął pracę jako baryton w Teatrze Muzycznym, a matka – jako śpiewaczka operowa. W 1957 rodzina zamieszkała w małym mieszkaniu przy ul. 10 lutego 8/9.

1 września 1953 roku podjął naukę w Podstawowej Szkole Muzycznej przy zbiegu ul. Zwierzynieckiej i Gajowej w Poznaniu, w klasie fortepianu. Dalszą naukę podjął w Podstawowej Szkole Muzycznej w Łodzi przy ul. Jaracza 19. Na gitarze nauczył się grać samodzielnie, śpiewu uczył się w średniej szkole muzycznej w Łodzi. Po śmierci ojca porzucił naukę, ponieważ jego matka wpadła w depresję, on sam został gońcem, zostając jedynym zarabiającym na utrzymanie rodziny. Podjął wtedy naukę w szkole wieczorowej, którą ukończył zdaniem matury. Podczas pogrzebu ojca głośno wykrzyknął „Boga nie ma” i od tego momentu przez dwadzieścia lat był ateistą.

## Początki kariery solowej

W 1973 rozpoczął karierę solową, którą zapoczątkowała płyta *Byłaś mi nadzieją*, nagrana z zespołem instrumentalnym Ryszarda Poznakowskiego. W 1974 nawiązał współpracę z menadżerem Andrzejem Kosmalą. W latach 70. występował na festiwalach w Opolu, Sopocie, Zielonej Górze i Kołobrzegu oraz za granicą, w NRD, Związku Radzieckim, Szwecji, Jugosławii, Bułgarii, Grecji, Belgii, Holandii, Austrii, Irlandii  Australii, na Alasce, Jamajce i Kubie. W 1975 nagrał m.in. „Parostatek” i „Rysunek na szkle”. Zaczął wtedy współpracę z Jerzym Milianem, który skomponował mu wiele melodii do piosenek. Występował na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze.

W 1975 otrzymał tytuł Piosenkarza Roku w plebiscycie „Klubów Publicystów Estradowych”. W tym samym roku wystąpił też na festiwalu w Rostocku, gdzie zdobył trzecią nagrodę. Podczas Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu otrzymał nagrodę „Złotego Pierścienia” oraz „Nagrodę Ministra Obrony Narodowej” z rąk Wojciecha Jaruzelskiego. Na początku 1976 powrócił do Trubadurów i nagrał z nimi płytę *Znowu razem*, która zyskała status złotej płyty. Zespół odbył trasę koncertową po Polsce, po której Krawczyk ostatecznie odszedł z grupy. W sierpniu zdobył trzy nagrody podczas 16. festiwalu sopockiego. Jego piosenki były niezwykle popularne zarówno w radiu, jak i telewizji. W tym roku wystąpił na 18 koncertach w Sali Kongresowej w Warszawie, gromadząc na każdym z wydarzeń komplety publiczności.

W 1977 wystąpił w spektaklu *Staroświecka komedia* Arbuzowa w Teatrze Polskim w Poznaniu. Śpiewał tam poezję Siergieja Jesienina wplecioną w fabułę przedstawienia. Nagrał także płytę z jego piosenkami. W tym samym roku zdobył nagrodę na Festiwalu Złoty Orfeusz w Bułgarii. Niedługo potem nawiązał współpracę z orkiestrą „Alex Band” Aleksandra Maliszewskiego. Następnie podpisał kontrakt z zachodnioniemiecką firmą Polydor i nagrał dwa single: „Als wir noch Kinder waren” i „Auf Wiedersehen Madelaine”. 4 grudnia zaprezentował premierowo piosenkę „Hej, Barbara” podczas „Święta Górników” w Katowicach.

W 1978 nagrał kilka znanych piosenek, m.in. „Jak minął dzień”, „Byle było tak”, „Pamiętam Ciebie z tamtych lat”, a także wygrał 26. Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu, śpiewając piosenkę „Pogrążona we śnie Natalia”. W tym roku ukazała się też piosenka bożonarodzeniowa „Na sianie”, którą wykonał wraz z Ireną Jarocką i zespołem 2 plus 1. Do utworu dograno również klip w Baden-Baden.

Po przegranej 2. Międzynarodowego Festiwalu Interwizji na życzenie szefa Radiokomitetu Macieja Szczepańskiego zniknął z radia i telewizji. Po festiwalu piosenka „Jak minął dzień”, którą tam wykonał, jeszcze długo cieszyła się popularnością. Fani dalej chcieli go słuchać, nadal świetnie sprzedawały się jego płyty, ale państwowe media nie chciały puszczać już jego piosenek. Owocem niesłabnącej popularności artysty było zdobycie przez niego w 1979 nagrody „Indywidualność Estradowa Roku” na Międzynarodowej Wiośnie Estradowej w Poznaniu.

## Przypisy

1. ↑ Zaśpiewane wraz z **Edytą Bartosiewicz**.