Cecilia Talicosa

**Cecilia Talicosa** [*suh-SIEL-jah tah-lie-KOO-sah*] was een beroemde vrouwelijke Arcaniaal uit de Eeuw der Tranen die gespecialiseerd was in Lichtmagie. Ze was lid van het Zusterschap van Tovenaressen, en vertegenwoordigde lange tijd de Lichttovenaressen in de Hogere Daiyne.

## Geschiedenis

### Jeugd in Tissan

Cecilia Talicosa werd geboren in de Graafschappen van Tissan, een gebied in Talwan in de Westlanden, in de Eeuw der Tranen. De Legioenen van de Nacht hadden de wereld tientallen jaren geleden veroverd en hadden het dictatoriale IJzeren Rijk opgericht, dat de volkeren der wereld genadeloos onderdrukte. De voorvaderen van Cecilia waren edelen geweest in een van de vele onafhankelijke hertogdommen van Tissan, maar in de Eeuw der Tranen werden ze tot slavernij gedwongen. Cecilia werd dan ook geboren als een slaaf van de Teronthir, die met een ijzeren vuist regeerden. Cecilia werd altijd geleerd dat de Nachtkoning een god was wiens heerschappij de enige manier was om de wereld in stand te houden, en veel van haar vrienden en familie geloofden die leugens ook echt. Cecilia zag echter op jonge leeftijd al in dat de waarheid anders lag. In het geheim begon ze een ontsnapping voor te bereiden, waar zij en haar familie zouden kunnen ontkomen. Haar plannen vertelde ze aan bijna niemand.

### Vlucht uit Tissan

Uiteindelijk kon Cecilia haar plannen niet geheel zoals voorbereid uitvoeren. Op een dag- ze was nog slechts 16 jaar - was ze aan het werk op de velden, onder toezicht van de duivelse Teronthir, zoals dat vrijwel elke dag gebeurde. Op een gegeven moment kreeg een van de Teronthir een jonge, mannelijke slaaf in het oog die uit vermoeidheid niet hard genoeg werkte. De Nachtelf sloeg de slaaf toen dood met zijn stuk, en Cecilia keek geschokt toe. Dit incident ontketende iets in haar. Ze hief haar hand op naar de hemelen, en een fel licht begon uit de palm van haar hand te schijnen. Toen ze dit richtte op de aanwezige Teronthir, verbrandde dit licht hun huid. De Teronthir riepen hulp in om Cecilia, die verbaasd was met haar eigen krachten, gevangen te nemen of te doden. De andere slaven lieten dit echter niet zomaar gebeuren, en stortten zich massaal op de Teronthir. Dit veroorzaakte een enorme slachtpartij. In de chaos wist Cecilia te ontkomen, en ze vluchtte zo ver als ze kon, weg van het dorp en weg van de Teronthir. Wat er met haar ouders, vrienden en familie is gebeurd, daar is ze nooit achter gekomen.

### Ontmoeting met Avalle Petori

Na haar vlucht uit haar geboortedorp in Tissan zwierf Cecilia Talicosa een tijdlang door de wildernissen van de Westlanden, doelloos. Ze was verbaasd met haar eigen krachten en was tegelijkertijd ook wat bang voor zichzelf. Daarnaast was ze immens verdrietig dat ze haar geboortedorp had moeten achterlaten, en gaf ze zichzelf de schuld van alle slaven die waren omgekomen bij de opstand. Cecilia voelde zich doelloos en nutteloos, en kwam op een gegeven moment tot de conclusie dat ze zichzelf beter kon ombrengen. Voordat ze dit echter kon doen, werd ze gevonden door de Lichttovenares Avalle Petori, die toevallig in de buurt was, nabij het nu geruïneerde tempelcomplex Alemosia na Larad aan de rivier de Larad in zuidoostelijk Talwan. Petori overtuigde Cecilia ervan dat de wereld haar en haar vaardigheden nodig had, en nodigde haar uit om bij het Zusterschap van Tovenaressen te komen. Cecilia Talicosa accepteerde dit, en samen met Petori reisde ze naar Agosta. Op de weg ernaartoe leerde Petori haar alvast enkele dingen over magie en hoe ze haar vaardigheden moest gebruiken.

### Zusterschap van Tovenaressen

Toen Cecilia en Avalle eenmaal aan waren gekomen in Agosta, werd Cecilia geïntroduceerd aan Erilaile, de toenmalige Hoogste. Die zag dat Talicosa een goede aanwinst zou zijn voor het Zusterschap, en vroeg Avalle Petori om het meisje verder te trainen. Avalle accepteerde dit, en werd Cecilia's persoonlijke mentor. De twee trainden vaak samen, en Avalle keek tevreden toe hoe Cecilia's vaardigheden met Lichtmagie steeds verder toenamen. Al snel werd ze een volledig lid van het Zusterschap en van de Lichttovenaressen. Ondanks het feit dat ze nog erg jong was, keken veel Lichttovenaressen tegen haar op vanwege haar grote kracht. Dit gaf Cecilia weer de zelfverzekerdheid die de na het incident in Tissan was verloren, en ze veranderde van een verlegen, kwetsbaar meisje naar een standvastige, sterke jonge vrouw.

### Eeuw der Tranen

Toen ze oud genoeg waren en toen haar vaardigheden groot genoeg waren, werd Cecilia Talicosa eindelijk naar de strijd gestuurd. Gedurende de Eeuw der Tranen vocht ze regelmatig tegen de Teronthir en het IJzeren Rijk, hoewel ze niet zo gesteld was op de strijd als sommige andere zusters. Ze vocht in de Laatste Opstand aan de zijde van de Vrije Legers. Toen ze wereldwijd beroemde verzetshelden als Theron Bel Messar en Artemis Bren ontmoette, keerde haar natuurlijke verlegenheid weer enigszins terug, aangezien ze veel verhalen over die personen had gehoord en hen altijd al had bewonderd. Cecilia overleefde de Laatste Opstand en zong volgens de overlevering een prachtig lied op de ceremoniële begrafenis van overleden leiders als Theron, Artemis en Vanesh Glaine. Toen de Laatste Opstand verloren was, zou de gevoelige Cecilia dagenlang gehuild hebben. Ze onttrok zich vervolgens enkele jaren van de strijd.

### Bloedbad van Morenhal

Cecilia Talicosa was nog steeds in leven toen de Oorlog van de Schaduw uitbrak toen de vrije volkeren der wereld zich verenigden in het Zilveren Verbond, onder leiding van personen als Elenwë en Thenarian de Lichtbrenger. Cecilia voegde zich in de Oorlog van de Schaduw wederom bij de strijdende troepen. Ze verbleef vaak in Morenhal, de geheime uitvalsbasis van het Zilveren Verbond ergens in Talwan. Ze was aanwezig in Morenhal toen de basis onverwacht werd overvallen door Schaduwkrijgers, Teronthir en hordes Ondoden van de Legioenen. De toestromende troepen, de enorme chaos en de talloze hulpeloze onschuldigen die gedood werden door de legers van de duisternis: alles deed haar denken aan haar laatste momenten in haar geboortedorp in Tissan. Een tijdlang stond ze in het midden van de chaos, roerloos, niet wetend hoe te reageren. Uiteindelijk hoorde ze echter een stem in haar hoofd, die haar vertelde wat ze moest doen. Ze hief haar hand op zoals ze eens had gedaan, en het felle licht verscheen wederom in haar palm. Hiermee wist ze een hele hoop aanvallers te doden of te verwonden. Toen de overlevenden via een geheime uitgang wilden vluchten van de nog immer toestromende Legioenen, weigerde de diep in magie verzonken Cecilia eerst om mee te gaan. Uiteindelijk wist Evennia Lotrevar, de leider van de Witte Tovenaressen, haar toch ervan te overtuigen te vluchten. Cecilia keek nog één keer om, en zag hoe Evennia zich opofferde om de anderen te redden. Dit incident bleef haar nog lang bij.

### Oorlog van de Schaduw

In de rest van de Oorlog van de Schaduw vocht Cecilia Talicosa met een hernieuwde kracht en met veel enthousiasme en passie tegen de Teronthir. Ze nam deel aan de Slag van Cilen Taas, ook wel de *Bevrijding* genoemd, waarbij de Talwanese hoofdstad Cilen Taas werd veroverd op het IJzeren Rijk. Bij deze slag kwam Avalle Petori, die zo lang Cecilia's mentor was geweest, om het leven aan de handen van Schaduwkrijger Berehal Vakhras. Cecilia was er kapot van, maar voelde aan de andere kant ook dat ze nu eindelijk uit de schaduw van haar meesters had kunnen treden en een groots zelfstandig Lichttovenares kon worden. Na de dood van Petori werd ze door Erilaile benoemd als vertegenwoordigster van de Lichttovenaressen in de Hogere Daiyne, een prestigieuze positie. Mede door haar dapperheid en leiderschap wist het Zilveren Verbond de wereld te heroveren op de Legioenen van de Nacht. Op de legendarische ceremonie die werd gehouden om de offers van alle gesneuvelden van de Oorlog van de Schaduw te eren, zong Cecilia Talicosa wederom. Ze was nu echter niet meer het wat verlegen, kwetsbaar lijkende meisje dat ze eens was geweest, maar een krachtige volwassen vrouw. Cecilia zou de geschiedenis ingaan als een van de meest vaardige Lichttovenaressen ooit, en een belangrijke speler in de herovering van de wereld.

### Vijfde Tijdperk

Toen het Vijfde Tijdperk aanbrak en de wereld weer vrij was van de onderdrukking, hielp Cecilia Talicosa mee met de wederopbouw van de wereld. Ze gaf veel inspirerende toespraken, en bracht het licht naar plaatsen waar de schaduw nog over lag. Dit gaf haar een legendarische, mythische status, en in sommige geïsoleerde gemeenschappen (voornamelijk in het binnenland van de Westlanden) wordt ze nog steeds gezien als een soort engel, een afgezant van de zon zelf gestuurd om de aarde te bevrijden van de duisternis. Cecilia werkte nauw samen met personen als Ladicia Ferro en Sabrina Primavera om de wereld weer de prachtige plek te maken die het eens geweest was. Cecilia Talicosa stierf in 77 5TP op vredige wijze, omringd door haar zusters in de glinsterende zalen van Agosta.

## Uiterlijk en persoonlijkheid

Cecilia Talicosa was een aantrekkelijke verschijning. Ze had een erg jeugdig uiterlijk, met een egale, enigszins bleke huid, grote groene ogen en prachtige goudblonde lokken. Ze was smal en bescheiden gebouwd, en was ook betrekkelijk klein. Qua persoonlijkheid kan Cecilia Talicosa beschreven worden met het woord verlegen, maar dit was vooral in het begin: na verloop van tijd veranderde Cecilia van een kwetsbaar jong meisje in een sterke, zelfstandige, krachtige vrouw. Wel bleef ze altijd erg gevoelig en stond ze erom bekend vaak te huilen, uit vreugde of uit verdriet. Het lot van individuele mensen ging haar zeer aan, en ze zette zich altijd in om de onderdrukten te helpen. Dit gaf haar de reputatie van een zorgzame, vriendelijke vrouw. Cecilia had een prachtige stem, die ze regelmatig gebruikte om aangename liederen te zingen, die ze soms ook zelf schreef.