Republika Federalna Styrii

Dewiza: "E pluribus unum" (Z wielu, jeden)

Symbole narodowe Styrii po 1922 roku

Hymn: "Stars And Stripes" (Gwieździsty Sztandar)

**Republika Federalna Styrii** (dawniej *Księstwo Styryjskie, Styria Mostańska)* - państwo federalne w *Juropie Zachodniej i Pólnocnej*, na wyspie *Styria* (znajdująca się w obrębie *Wysp Mostańskich*).

## Historia

### Od uległości do gniewu

Powstanie państwa datuje się na 18 lutego 1922 roku. Wcześniej, od 1792 roku do 1922 roku było to państwo marionetkowe *Królestwa Mostanii*, w którym panowała spowinowacona z rodami mostańskimi dynastia *Burton.* Prowadziła ona wobec mieszkańców księstwa twardą politykę - Styryjczycy byli, m.in.: zmuszani do pańszczyzny, do służby w armiach zarówno mostańskich, jak i książęcych. Kraj potęgowała bieda, głód, choroby i ekspansywna polityka władcy mostańskiego, króla *Herberta II*, polegająca na maksymalnym eksploatowaniu gospodarki państwa. *Księstwo Styryjskie* było swego rodzaju kolonią - dominium. Mimo licznych buntów, Styryjczykom nie udało się wykorzystać okazji, by zamanifestować swoją niezależność. Prawdziwe i niestłumione kroki w dążeniu do niepodległości zostały podjęte dopiero od 1889 roku, gdy powstała *Frakcja Republikańska "Wolna Styria",* początkowo jedno ze stronnictw, które znajdowało się w *Parlamencie Styryjskim*, a potem organizacja działająca w podziemiu. Stało się tak, gdyż jej przywódca, 35-letni wówczas lord i ziemianin *Dexter Harrington*, który na znak sprzeciwu skierowanego w stronę zamordystycznej polityki ówczesnego księcia, 24-letniego *Henryka X*, w 1895 roku podczas jednego z posiedzeń oficjalnie zrzekł się tytułu lordowskiego i ogłosił w parlamencie: "*Niechaj cały Naród uciemiężony i Państwo tu zebrani wiedzą, że pewnego dnia Styria z kolan powstanie - a swych oprawców na szafot skaże i wieczne potępienie!*". Po tych słowach został zmuszony wraz z grupą 24 posłów do ucieczki, gdyż *Henryk X* oficjalnie wydał na nich wyrok śmierci. Jako, że państwo było bardzo wyznaniowe, to zostali oni również wykluczeni z Kościoła katolickiego i nałożono na nich ekskomunikę (byli przeklęci i nie mogli zostać pochowani na święconej ziemi). Od tamtej pory działał w podziemiu, a ukrywał się pod nazwiskiem *Grisham Hamilton VI*. Od tamtej pory jego ugrupowanie zaczęło prowadzić działania dywersyjne i propagandowe - wywieszano na ulicach karykatury rodu Burtonów i szydzono z niskiego wzrostu *Henryka X*. Napadano również na szlachciców, którzy byli blisko związani z rodem panującym i z królem mostańskim Herbertem - często kończyło się na grabieżach i cichych morderstwach. Ugrupowanie działało nawet w samym *Królestwie Mostańskim*, gdzie w stolicy państwa, *Lender*, udało im się porwać dla okupu, a następnie brutalnie zamordować syna króla Mostanii - księcia i następcę tronu, *Filipa II*, za co potem w Styrii do końca istnienia księstwa stacjonowały wojska królewskie, a monarcha mostański w szale palił i mordował całe wsie (zarówno u siebie, jak i w Styrii) podejrzewane o współpracę z republikanami. Działania *Frakcji Republikańskiej* były naznaczone dużą brutalnością, nie omieszkali oni mordować i rabować szlachciców, atakować żołnierzy czy funkcjonariuszy oraz napadali na jednostki wojskowe i majątki książęce. Jednak wśród prostych mieszkańców i inteligencji nastawionej negatywnie do panowania Burtonów tak szeroki posłuch, że w 1907 roku grupa profesorów na *Uniwersytecie Blancharda* nakłoniła swoich studentów do poparcia inicjatywy i do przeciwstawienia się represji mostańskiej. Studenci i reszta pracowników uniwersyteckich uwięziła rektora uczelni o promostańskich poglądach w piwnicach instytucji oraz zabarykadowali budynek. Z piwnic wyciągnęli dynamit, który znajdował się tam dla celów edukacyjnych. Zdobyli również broń, którą podrzucili im działacze *Frakcji*. Powstańcy o godzinie 14:00, 12 kwietnia 1907 roku, oficjalnie ogłosili *powstanie studenckie*, oddając śmiertelny strzał do komendanta styryjskiej policji, który dowodził otoczeniem budynku. Ponad 1000 ludzi ostro walczyło z policjantami i wojskiem przez tydzień, demolując przy okazji miejscowy kościół i wysadzając w powietrze jedno ze skrzydeł uniwersytetu. Ostatecznie, ze względu na braki w amunicji i wielu zabitych, część studentów chciała się sprzeciwić profesorom i zdradziła powstańców, wpuszczając służby porządkowe do budynków - ostatecznie zatrzymanych i aresztowanych było jedynie 50 studentów i 6 profesorów, głównie tych, co wyłamali się z powstania. Cała reszta walczyła do ostatniego tchu i zginęła w walce z uzbrojonymi w nowoczesne karabiny samopowtarzalne i granatniki żołnierzami. Był to jeden z największych aktów patriotyzmu i heroizmu w styryjskiej historii i pokazał wyraźnie, że Styryjczycy mają już dosyć bycia obiektem wyzysku dla *Mostanii*. Również przyczynił się on do tego, że ogłoszono w Styrii stan wojny. Od tej pory nic już nie było tak samo...

### Droga do niepodległości i śmierć przywódcy

*Dexter Harrington* oficjalnie w 1909 roku wyszedł z ukrycia, a *Frakcja* zaczęła działać na coraz większą skalę - liczba jej członków i członków organizacji jej sprzyjających przekroczyła 325 tysięcy. Prowadzili oni otwartą wojnę partyzancką z wojskami mostańskimi i styryjskimi oraz wydali wyrok śmierci na Henryku X. Udało im się to 3 lutego 1913 roku, gdy 42-letni już monarcha udał się ze swoją małżonką Julią i królewskim orszakiem na spotkanie z poddanymi - władca był bardzo arogancki i lekceważył zagrożenie, praktycznie go nie widział. Podczas swego uroczystego pochodu przez wieś *Marrymount*, która znajdowała się niedaleko jego rezydencji, z klęczącego i leżącego niemal zbiorowiska wyłonił się ubrany na czarno mężczyzna, który podbiegł do Henryka i wystrzelił mu ze starego pistoletu skałkowego prosto w twarz. Henryk w ogóle tego się nie spodziewał, strzał poparzył mu twarz i wręcz udusił się on własną krwią. Mężczyzna (działacz Frakcji) rzucił broń i uciekł - w pościg udała się za nim gwardia książęca, jednak nie udało im się złapać mordercy. Tłum był cały rozgoryczony - lały się łzy, część poddanych popełniła nawet zbiorowe samobójstwo przez podpalenie się. Ogłoszono żałobę państwową, król Herbert II złożył kondolencje rodzinie Burtonów, a papież *Benedykt VI* odprawił mszę za księcia*,* a miesiąc po przykrym zdarzeniu koronowano na władcę Styrii najstarszego syna zmarłego, *Jakuba*. 20-letni Jakub od razu zarządził twardą politykę, połączoną z żądzą zemsty - dał nawet nagrodę za głowę Harringtona, a każdą osobę podejrzaną o współpracę z Frakcją kazał karać torturami i śmiercią. W ten sposób do 1922 roku zabił ponad 150 tysięcy ludzi. Może nie udało się jemu zabić przywódcę Frakcji, lecz zrobiła to choroba - *Harrington* zmarł na nieleczoną od pewnego czasu gruźlicę w 1918 roku (nie poznano dokładnej daty, gdyż na pół roku przed śmiercią znikł z życia politycznego i odizolował się od innych, oddając władzę w ręce *Johna Cullena).* Kraj obiegła śmierć legendarnego przywódcy i zagorzałego bojownika, która ucieszyła księcia Jakuba i wielu przeciwników Harringtona. Władca nakazał uczynić ten dzień świętem narodowym i wydał z tej okazji wielką ucztę w nadmorskiej rezydencji nieopodal *Knighstown* (obecnie *Bordergate*), by uczcić śmierć swojego nemesis. Natomiast wśród większości mieszkańców oraz członków organizacji panowało rozgoryczenie i podupadły morale, jednak szybko uznano, że jego dzieło trzeba kontynuować i zrobi to sam *John Cullen*. Ten 32-letni mężczyzna kultywował dzieło swojego poprzednika i już w maju 1921 roku doprowadził do śmierci Jakuba przed zamkiem Knocker, przeprowadzając osobiście wraz z dziesięcioma innymi członkami Frakcji zamach na młodego władcę, odbywającego niedzielną podróż w okolicach *McKinlon Bay* swym lyryjskim *Renoirem C1*. Po jego śmierci, nie było już księcia, a jego obowiązki pełnił Prymas Chesterfield - *Francis Mariston*. Duchowny nie był dobrym władcą, ponosił liczne porażki i zdradzali go jego właśni współpracownicy. 18 lutego 1922 roku o godzinie 14:00 do Parlamentu wtargnęli uzbrojeni członkowie Frakcji na czele z Cullenem. Trzymali oni pod bronią zebranych posłów oraz zabili Maristona, ogłaszając oficjalnie niepodległość Styrii. Przypomniał również słowa *Harringtona* z 1895 roku. Na tą wieść, w całym kraju rozpętała się totalna zamieć - mieszkańcy zaczęli walczyć z siłami porządkowym i demolowano majątki osób sympatyzujących z władzą, nowa władza zaczęła zabójczo szybko przejmować kontrolę nad państwem i jego terytorium. Od tej pory istniała **Republika Federalna Styrii**, zerwano stosunki ze *Stolicą Apostolską (Watykan)* oraz zarekwirowano kościelny majątek. Rodzina książęca została wygnana z państwa, jej majątek został zarekwirowany i znacjonalizowany, a dawnych funkcjonariuszy satelickiego państwa zostało poddanych karze śmierci. Nie ominęło to również wielu styryjskich i mostańskich żołnierzy, oficerów, dygnitarzy i duchownych. *Król Mostanii* był na tyle przerażony tym obrotem sytuacji, że już 25 czerwca 1922 roku wycofał z terytorium nowo utworzonej republiki i tak już osłabione atakami bojówek wojska (porzucając jednak mnóstwo sprzętu i innego wyposażenia). *Mostania* jako pierwsza uznała istnienie nowego państwa styryjskiego. Rozpoczęło się również formowanie rządu i nowej głowy państwa - pierwszym prezydentem państwa został sam *John Cullen,* wybrany w pierwszych wolnych wyborach prezydenckich przez 90% obywateli styryjskich uprawnionych do głosowania, pokonując tym samym pro-mostańskiego anglikańskiego działacza politycznego - lorda *Charlesa Marlowa.*

### Od 1922 do teraz

Od czasu uzyskania niepodległości w kraju doszło do gwałtownych reform - zreformowano w pierwszej kolejności gospodarkę kraju, postawiono na prywatyzację wielu sektorów gospodarki i rozwój przemysłu, który wtedy cierpiał. Cullen, po zdobyciu międzynarodowego uznania, wnioskował o długoterminowe pożyczki rozwojowe u innych państw. W wielu przypadkach spotkał się z pozytywnymi opiniami i Styria dostała potężne pożyczki rozwojowe, których wartość wynosiła nawet 100 miliardów szterlingów (największej pożyczki udzieliło *Królestwo Mostanii* (po zmianie dynastii panującej i rządu) w 1931 roku, w wysokości 83 miliardów szterlingów, którą Styria spłaciła w 2003 roku). Dzięki zaawansowanej polityce rozwojowej, potencjał gospodarczy Styrii w roku 1936 osiągnął poziom juropejski. Parę lat wcześniej zreformowano również szkolnictwo, wprowadzając powszechną, 8-letnią naukę w *Elementary School* i tworząc dodatkowe szkoły i uczelnie. Program nauczania był robiony od podstaw i był pozbawiony nauki religii - od momentu zerwania kontaktów z Watykanem, wielu Styryjczyków poddało się apostazji i podporządkowało się laickiej rzeczywistości. Szkoły były wyłącznie państwowe i tylko w niewielkim procencie prywatne - natomiast tych wyznaniowych było w kraju niewiele oraz były pozbawione subwencji państwowych i traktowane na równi z prywatnymi. Od 1925 roku zaczęto również tworzyć od podstaw armię - zawodowe *Styryjskie Siły Obronne*, które zastąpiły *Książęcą Gwardię Narodową Styrii*. Na początku liczyły one raptem 15 tysięcy żołnierzy, miały bardzo przestarzałe lotnictwo i bardzo słabą marynarkę (złożone były głównie ze sprzętu porzuconego przez wojska mostańskie i sprzętu dawnej armii książęcej. Dzięki rozwojowi gospodarczo-społecznemu i kolejnym pożyczkom międzynarodowym w 1931 SSO liczyły 62 tysiące żołnierzy, a armię zasilił nowy sprzęt prosto z *Republiki Weimarskiej* i *Mostanii oraz* uruchomiono własną zbrojeniówkę*.* Rozpoczęto również budowę nowych jednostek wojskowych, centrów szkoleniowych, a eksperci z wielu państw szkolili kadrę szkoleniową styryjskiej armii. Cały proces odbudowy trwał aż do 1953 roku, gdy zakończono już wszystkie reformy. Wprawdzie Styria miała dosyć duży dług publiczny (największy w Juropie), a mentalność u niektórych ludzi pozostała niezmieniona nawet do końca lat 60-tych, to jednak w przeciągu 21 lat władze państwa wprowadziły go na właściwe tory, stale spłacało swoje zobowiązania i stało się ono poważnym partnerem biznesowym, a poziomem życia dosięgnęło średniej juropejskiej. Do Styrii przenosiło się wiele spółek zagranicznych, szczególnie przemysłu maszynowego, motoryzacyjnego i energetycznego. Od 1963 roku *Republika Federalna Styrii* nawiązała ściślejszą współpracę z *Republiką Weimarską*, a w 1965 roku stała się jej oficjalnym sojusznikiem - państwa te prowadziły owocną politykę gospodarczą, naukową i zbrojeniową. Dzięki temu, Styria stała się jednym z bardziej zmilitaryzowanych i silnych gospodarczo państw świata. Jednak ta trzecia forma współpracy doprowadziła z czasem do upadku tego sojuszu, Weimaru i osłabnięcia Styrii, które by również zjadło ten kraj, gdyby nie interwencja nowej głowy państwa. 12 października 2000 roku doszło do *Wielkiej Wojny Weimarskiej,* podczas której rząd styryjski pod przywództwem (rządzącego już od 1989 roku) prezydenta *Shane'a Ronana Huntera III* zobowiązał się do militarnego wsparcia wojsk inwazyjnych *Republiki Weimarskiej*. Z tego powodu prezydent Hunter zarządził utworzenie *Styryjskiego Korpusu Ekspedycyjnego*, który liczył 150 tysięcy żołnierzy. Poza żołnierzami, korpus składał się z prawie wszystkich czołgów Styrii, większości samolotów i ok 65% floty morskiej. Korpus odnosił liczne sukcesy i wpłynął na podbicie CKo, jednak jego żołnierze byli oni bardzo brutalni i wielu żołnierzy korpusu, którzy trafili w kalerską niewolę, już z niej nie wróciło żywych, natomiast wielu, co nie traciło do niewoli - zdezerterowało, bo nie mogło wytrzymać wojny z Kalerczykami, którzy do tej pory były przyjaciółmi Styryjczyków. Po zakończeniu wojny w marcu 2002 roku, wojsko styryjskie było pozbawione niemal całej wartości bojowej i zostało strasznie wyeksploatowane. Prezydent Hunter złamał również prawo, paraliżując pracę Parlamentu i niezależnego Federalnego Trybunału Sprawiedliwości oraz wysyłając prawie całą armię (działając tym samym na szkodę państwa i osłabieniu jego obrony), by pomóc Kaiserowi *Wilhelmowi II* w podbiciu *Kalerii.* Doprowadził również do kryzysu gospodarczego, gdyż nadmierna produkcja, zakupy nowego sprzętu zbrojeniowego oraz przekierowanie większości gospodarki na warunki wojenne doprowadziły do poważnej nadprodukcji i krachu na *Narodowej Giełdzie Papierów Wartościowych w Chesterfield*. Parlament w czerwcu 2003 roku niemal jednogłośnie wyraził nieposłuszeństwo i odebrał Hunterowi pełnię władzy, a jego obowiązki przejął *Marszałek Parlamentu* (*Parliament Marshall*), *Carlyle McIntosh.* Hunter próbował odzyskać władzę nawet posuwając się do puczu, jednak obywatele zostali porażeni tym, jak zachował się, jak dotąd myśleli, ich najlepszy prezydent. Obywatele przeprowadzili referendum bezpośrednie, na mocy którego żądali odwołania Huntera. Parlament zastosował się do niemal jednogłośnego wyniku referendum i odwołał Huntera z urzędu. Byłemu prezydentowi odebrano przywilej emerytury po wcześniejszej dymisji (kadencja prezydencka w Styrii jest dożywotnia) oraz postawiono go przed *Federalnym Trybunałem Sprawiedliwości,* skazując go na dożywocie, utratę praw publicznych oraz osamotnienie w więzieniu o zaostrzonym rygorze *Roseland* w *Paśmie Grampinów.* W listopadzie tego samego roku doszło do nowych wyborów prezydenckich, a prezydentem został *Jonathan O'Donnell*, wówczas 29-letni prawnik karnista. Spotkał się on z dużym zaufaniem i poparciem społecznym, oficjalnie potępił to, co dokonało się w latach 2000-2002 i pierwszą jego decyzją była zmiana prawa, na mocy którego *Prezydent* nie ma prawa wypowiadać wojen czy wykorzystywać wojsko do działań wojennych bez współpracy z rządem i parlamentem. Również oficjalnie pozbawił, na mocy przysługującemu mu prawa ingerencji wyrokowej, praw obywatelskich Huntera, dowódców dawnego *SKE* (którzy wprawdzie nadal byli obywatelami państwa, lecz byli nimi już tylko tytularnie) i nakazał zwrot wszystkich dóbr narodowych oraz wypłatę odszkodowań państwu kalerskiemu, przywracając również z nim kontakty - doprowadzając tym samym do szybkiego ocieplenia stosunków. Dzień 14 marca 2004 roku, w drugą rocznicę zakończenia *Wielkiej Wojny Weimarskiej,* ogłosił *Dniem Pamięci*, podczas którego opuszczane są flagi przed Parlamentem i siedzibą rządu. Rozpoczął również stopniową demilitaryzację państwa, redukując stan sił zbrojnych do 40 tysięcy zawodowych żołnierzy, praktycznie likwidując wojska pancerne (60 czołgów) i usuwając ponad 40% zbędnej już infrastruktury wojskowej oraz ograniczając produkcję w zakładach zbrojeniowych. Doprowadził do całkowitej profesjonalizacji marynarki wojennej oraz do unowocześnienia armii, a po jego zabiegach *Styryjskie Siły Obronne* nie były już tylko z nazwy, ale faktycznie tylko do obrony granic państwa, a poprawka do konstytucji zakazywała używania SSO do celów innych niż obrona oraz zakazywała stacjonowania obcych wojsk na terenie kraju. Obecnie SSO są małą, lecz bardzo nowoczesną i wyszkoloną armią, która cieszy się poważaniem wśród społeczeństwa styryjskiego. Również doprowadził do reformy alkoholowej, na mocy której złagodzone zostały restrykcje dot. kupna i spożywania alkoholu oraz zniesiono monopol państwa na napoje alkoholowe, przyczyniając się do gwałtownego rozkwitu wielu pubów, barów i powiększając wpływy do budżetu państwa. Wprowadził również obowiązek ściślejszego monitorowania pracy funkcjonariuszy *Policji Federalnej* oraz sprecyzował przepisy zezwalające na użycie siły i groźby wobec zatrzymanych i przestępców, by ograniczyć nadużycia ze strony funkcjonariuszy oraz ich za to surowo karać. Można jeszcze wspomnieć, że wyraził zgodę na związki rejestrowane, małżeństwa jednopłciowe, adopcję dzieci przez tych ludzi (jednak pod kontrolą państwa) oraz dopuścił aborcję do 24. tygodnia ciąży. Również jego rządy mają duży wpływ na styryjskie przedsiębiorstwa, które dzięki jego zabiegom są silnymi konkurentami dla firm juropejskich. Spłacił również wszelkie zobowiązania państwa, przez co Styria jest obecnie jednym z państw, które posiada najmniejszy dług publiczny oraz wyciągnął kraj z kryzysu, jaki zgotował republice poprzedni prezydent. Jednak za jego najważniejsze dokonania można uznać ogłoszenie neutralności wieczystej przez Styrię w 2007 roku oraz zerwanie i tak już bardzo mocno napiętych oraz obłudnych stosunków dyplomatycznych z *Republiką Weimarską*. Od tamtej pory państwo to, jako jedne z niewielu w Juropie, zaczęło prowadzić politykę "względnego izolacjonizmu". Również zacieśnił on stosunki z *Mostanią* i ułaskawił dawną rodzinę książęca, zwracając jej dawny (choć znacznie okrojony) majątek w postaci dworku w *Marrymount* i zamku *Knocker* niedaleko *McKinlon Bay* oraz pozwalając jej wrócić do Styrii - odebrał im jednak możliwość przywrócenia monarchii oraz posiadania jakiejkolwiek władzy i wpływów na politykę państwa. W zamian przywrócił im obywatelstwa i przyznał dożywotnie emerytury oraz renty ze skarbu państwa zezwalając tym samym na dalszą samorealizację - inną niż polityczna.

## Oświata i nauka

### System oświaty, Elementary School

Istniejący od 1926 roku system oświaty, zwany również "systemem Bunratty'ego", (nazwany tak od nazwiska ministra edukacji państwowej - Sinclair'a Bunratty'ego) zastąpił istniejący do 1926 roku system oświaty na wzór mostański, który był przestarzały, nieefektywny, dyskryminował ludzi i ich przekonania. Wedle nowego systemu oświaty, szkolnictwo dzieli się na: *Elementary School (Szkoła Elementarna), Extended School (Szkoła Rozszerzona) i Advanced School (Szkoła Zaawansowana).* Pierwszy etap edukacji trwa od 7. roku życia i trwa aż do 15. roku życia (8 klas) i jest to obowiązkowy etap edukacyjny dla każdego obywatela - może on podjąć naukę w państwowej szkole elementarnej lub w jej prywatnym odpowiedniku. Niewywiązanie się z obowiązku edukacyjnego skutkuje dla rodziców/opiekunów prawnych (rodzica/opiekuna prawnego) konsekwencjami w postaci grzywny, półrocznego aresztu, upomnieniem pisemnym, częściowym a nawet całkowitym odebraniem praw rodzicielskich/opieki prawnej nad dzieckiem i przymusowe delegowanie dziecka do szkoły wybranej przez sąd (po uwzględnieniu jego warunków, m.in.: emocjonalnych, duchowych, fizycznych i psychicznych). Szkoły państwowe mają odgórnie ustalony przepisami federalnymi (w oparciu o wytyczne centralne) program nauczania, który mogą w pewnym stopniu modyfikować sami (większe modyfikacje lub odstąpienie od założeń podstawy programowej wymagają konsultacji z władzami okręgu/miasta-okręgu). Większą swobodę mają natomiast szkoły prywatne, które nie mają z góry narzuconego programu nauczania, lecz mają określone wytyczne efektów edukacyjnych, czyli innymi słowy: mają tak uczyć, by zostały spełniony efekt wymagany przy podstawie programowej. Z tego względu szkoły państwowe często rywalizują z prywatnymi szkołami i ubogacają swój program nauczania, czyniąc to zupełnie bezpłatnie - z tego powodu ostatecznie do państwowych szkół chodzi aż 60% dzieci i młodzieży, a do prywatnych - 40%. Jest tak głównie z tego powodu, że nauka w szkole prywatnej kosztuje i często oferuje niewiele więcej niż szkoła państwowa, choć władze federalne są w stanie udzielić bonu edukacyjnego oraz powziąć na siebie koszty realizacji obowiązku edukacyjnego w szkole prywatnej, jeżeli rodziny nie stać na to, a koniecznie chce, by dziecko chodziło do szkoły prywatnej i miało "lepszy start". Do najciekawszych rzeczy należy dodać to, że szkolnictwo prywatne (zarówno elementarne, rozszerzone, jak i zaawansowane) jest jednym z najtańszych w Juropie, a jakością jest w ścisłej czołówce juropejskiej (podobnie z szkolnictwem państwowym, które jednak w rankingach wypada troszkę gorzej niż prywatne, głównie z powodu realizacji narzuconej podstawy programowej). Poniżej przykładowy program nauczania dla szkoły państwowej lub prywatnej:

I, II i III. klasa:

* Język urzędowy główny (angielski)
* Język urzędowy mniejszościowy (dla osób z mniejszości: polski, weimarski)
* Język obcy (lyryjski, liguryjski, dojczlandzki - do wyboru)
* Podstawy matematyki (od I. klasy - od IV. klasy zmienia się Podstawy matematyki stosowanej)
* Zajęcia sportowe (dla osób z pozytywnym orzeczeniem lekarskim lub uczniów szkół sportowych)
* Zajęcia plastyczne i muzyczne (do wyboru, możliwość uczęszczania na każde)
* Nauka o przyrodzie (od III. klasy - od IV. zmienia się w Podstawy fizyki i chemii)
* Nauki religijne (pozaszkolne, organizowane po zgłoszeniu chęci uczestnictwa i zebraniu chętnych)

IV, V i VI. klasa:

* Język urzędowy główny (angielski)
* Język urzędowy mniejszościowy (dla osób z mniejszości: polski, weimarski)
* Język obcy (lyryjski, liguryjski, dojczlandzki - do wyboru)
* Podstawy matematyki stosowanej (od IV. klasy - w miejsce Podstaw matematyki)
* Zajęcia sportowe (dla osób z pozytywnym orzeczeniem lekarskim lub uczniów szkół sportowych)
* Podstawy fizyki i chemii (od IV. klasy - w miejsce Nauki o przyrodzie)
* Muzyka i sztuka (do wyboru, możliwość uczęszczania na każde - od VII. klasy dla chętnych)
* Podstawy techniki i informatyki (od VI. klasy)
* Nauki religijne (pozaszkolne, organizowane po zgłoszeniu chęci uczestnictwa i zebraniu chętnych)

VII i VIII. klasa:

* Język urzędowy główny (angielski)
* Język urzędowy mniejszościowy (dla osób z mniejszości: polski, weimarski)
* Język obcy (lyryjski, liguryjski, dojczlandzki - do wyboru)
* Matematyka stosowana w zakresie rozszerzonym
* Zajęcia sportowe (dla osób z pozytywnym orzeczeniem lekarskim lub uczniów szkół sportowych)
* Fizyka i chemia w zakresie rozszerzonym
* Technika w zakresie rozszerzonym z elementami informatyki
* Warsztaty muzyczne i artystyczne (do wyboru, możliwość uczęszczania na każde - dla chętnych)
* Nauki religijne (pozaszkolne, organizowane po zgłoszeniu chęci uczestnictwa i zebraniu chętnych)

Na koniec VIII. klasy wystawiane są oceny z każdych przedmiotów, opinie, referencje i osiągnięcia. Od 1978 do 1994 roku na koniec VIII. klasy każda szkoła była zobowiązana zorganizować *Summary Test,* czyli test podsumowujący i określający procent zdobytej wiedzy z przedmiotów realizowanych w szkole (z wyjątkiem przedmiotów dodatkowych i pozaszkolnych), który często był wskaźnikiem posiadanej wiedzy, który decydował o przyjęciu do szkół rozszerzonych. Jednak wycofano ten test, a o rekrutacji mają decydować wyłącznie zdobyte oceny z przedmiotów, opinie, referencje i osiągnięcia - pozwoliło to na bardziej sprawiedliwy dostęp do edukacji dla osób z uboższych rodzin.

## Religia, kultura i sztuka

### Religia

*Republika Federalna Styrii* od początku swego istnienia prowadzi politykę promującą laicyzację życia państwowego - *Konstytucja Federalna Styrii* *(Federal Constitution of Styria)* zakłada, że instytucja państwa, wszystkie jego dziedziny oraz ogólnospołeczne życie obywatelskie jest wolne od wierzeń - zakazane jest faworyzowanie danego wyznania religijnego, narzucania go innym ludziom, ostentacyjne obnoszenie się z nim i nawoływanie do utworzenia państwa wyznaniowego - skutkiem tego jest np. brak lekcji religii czy etyki w szkołach (możliwa jest realizacja tychże lekcji w szkołach, jednak wyłącznie dla zainteresowanych, po lekcjach i bez oceniania postępów edukacyjnych). Jednakże Konstytucja uważa również, że wiara jest prywatnym dobrem każdego obywatela, które jest ściśle chronione, a jego prawa winny być przestrzegane i chronione - nie można nawoływać do porzucenia tej wiary, a państwo nie może represjonować osób wierzących, gdy wiara nie wykracza poza ich życie prywatne oraz "zamknięte życie publiczne". Dodatkowo wiele ustaw, dyrektyw i rozporządzeń wprowadza uprawnienia dla osób wierzących, m.in.: dodatkowe 15 minut przerwy w dziennym czasie pracy dla osób wierzących celem oddania się praktykom religijnym czy medytacji (dla pozostałych to dodatkowy czas na odpoczynek) czy działalność osobnych cmentarzy wyznaniowych. W skutek ostrej polityki laicyzacji państwa, promowania wśród opinii publicznej życia laickiego, nagłaśnianiu wielu afer religijnych, opodatkowaniu i rejestracji związków wyznaniowych (i tym podobnych działań) wielu Styryjczyków, zwłaszcza wiary katolickiej, poddało się apostazji i stało się ateistami. Polityka rozdziału wiary od państwa doprowadziła nie tylko do wzrostu ateizmu, lecz również do wzrostu liczby wiernych różnych wyznań, m.in. protestanci (szczególnie luteranie, baptyści, kalwiniści oraz anglikaniści) oraz prawosławni (emigranci z *Nadwiśla*). Przyczyną tego jest gwarancja przestrzegania czyjejś wolności religijnej, chronienia tej wolności i niewywieraniu ucisku oraz nieterroryzowania ludzi o różnych wyznaniach.

## Ustrój polityczny

### Podział administracyjny i kadencje

Republika Federalna Styrii dzieli się na okręgi federacyjne:Ponadto wyróżnia się miasta-okręgi: Każdy okręg federacyjny (za wyjątkiem miast okręgów) dzieli się na 3 hrabstwa. Hrabstwem zarządza *Hrabia (Count)*, natomiast okręgiem federalnym *Gubernator (Governor)*. Z kolei samym miastem-okręgiem zarządza *Prezydent* tego miasta *(City President).* Prezydent miasta jest w miastach powyżej 30 tysięcy mieszkańców, natomiast w miastach poniżej tej wartości urzęduje *Burmistrz (Mayor)* Są oni wybierani na 6-letnią kadencję, z możliwością reelekcji - są wybierani przez obywateli i zatwierdzani przez, odpowiednio do zarządzanej jednostki terytorialnej: *Radę Miasta* (*City Council*, w miastach do 30 tysięcy *Town Council), Radę Hrabstwa (City Council) oraz Radę Federalną (Federal Council)*. Z kolei członkowie tych rad wybierani są podobnie jak posłowie, na 4 lata. Rady liczą odpowiednio:

* Federalna - 80 osób
* Hrabstwa - 60 osób
* Miasta - (*City Council*) - 40 osób (*jeżeli więcej niż 30000 mieszkańców*), (*Town Council) - 5 osób (jeżeli mniej niż 1000 mieszkańców) lub 20 osób (jeżeli więcej niż 1000 mieszkańców i mniej niż 30000 mieszkańców)*

W przypadku okręgu federacyjnego i hrabstwa, siedzibą Rady jest zawsze największe miasto danej jednostki terytorialnej. Ze względu na swój federalistyczny typ państwo styryjskie daje okręgom federacyjnym, hrabstwom oraz miastom-okręgom dużą autonomię w zakresie gospodarki złożami i bogactwami terytorium, pełnię swobód finansowych (możliwość nakładania różnych dodatkowych podatków itp.), powierza im również misję utrzymania sił policyjnych i zapewnia władzom swobodę działania. Mogą również nawiązywać współpracę gospodarczą między sobą oraz z innymi państwami, lecz ta druga jest kontrolowana przez władze centralne. Posiadają również prawo do tworzenia własnych służb ratowniczych i ustalania odrębnych warunków rekrutacyjnych do danej formacji (tyczy się również policji). Organy policyjne i ratunkowe podlegają bezpośrednio jednostkom terytorialnym, jedynie w stanie wyjątkowym dowództwo nad nimi przejmuje władza centralna. Ogólnie rzecz biorąc, jedynymi wspólnymi aspektami są:

* Polityka gospodarcza (w zakresie ogólnokrajowym i międzynarodowym)
* Polityka obronna (w całym zakresie)
* Polityka oświatowa (w zakresie hierarchii i systemu szkolnictwa)

Władze federalne posiadają również prawo do uchwalania odrębnych przepisów dot. moralności i porządku publicznego (*jednak nie mogą być sprzeczne z Konstytucją Federalną Styrii z 1924 roku*), przepisy dotyczące dni wolnych od nauki, pracy itp. oraz przepisy dotyczące ochrony zdrowa. Posiadają również pełną dowolność w zakresie kontrolowania dostępu do broni, wymogów co do jej posiadania, prawo do własnych kryteriów rekrutacyjnych do szkół, mogą wprowadzać dodatkowe, pomocnicze języki urzędowe oraz wnioskować do władz centralnych o różne zapomogi, zwroty i pożyczki. Zestawienie praw i obowiązków na danym okręgu federacyjnym/mieście-okręgu ustalone zostają w *Konstytucji Regionalnej,* która nie może być jednak sprzeczna z *Konstytucją Federalną* i podważać jej założeń. Władza federalna ma jednak również narzucone z góry konstytucyjnie/ustawowo oraz przez władzę centralną zadania i obowiązki, którymi są:

* Organizowanie prawyborów i wyborów na Prezydenta Styrii oraz wyborów parlamentarnych
* Organizowanie wyborów na radnych, hrabiów, gubernatorów, prezydentów miast i burmistrzów (zgodnie z Konstytucjami)
* Współpraca z organami wojskowymi w sprawie inicjatyw i ćwiczeń mających na celu ochronę ludności przed wojną (manewry, ćwiczenia wojskowe, ćwiczenia przeciwatomowe, lekcje z bezpieczeństwa w szkołach, budowa i finansowanie schronów przeciwatomowych itp.)
* Utrzymywanie jednostek państwowej służby zdrowia oraz regulowanie finansowania jednostek prywatnych przy refundowanych zabiegach
* Organizowanie referendów ogólnopaństwowych oraz lokalnych

Władza centralna nie wchodzi w kompetencje władzy federalnej i odwrotnie. Dopuszczalna jest jednak ingerencja władzy centralnej w władzę federalną, gdy istnieją uzasadnione okoliczności i/lub jest wprowadzony stan wyjątkowy. Z kolei władza federalna (lub sami obywatele) może zaskarżyć władze centralne do Prezydenta lub do *Federalnego Trybunału Sprawiedliwości*, jeżeli podjęte przez nich decyzje lub interwencje są niezgodne z prawem i/lub naruszają podstawowe prawa obywateli i jednostki. W wyniku tego działania *Trybunał* może odebrać władzy legitymizację i skierować wniosek rozwiązanie rządu do Prezydenta (jeżeli sam Prezydent nie podjął wcześniej z własnej inicjatywy odpowiednich kroków). W przypadku decyzji odmownej lub zwłoki wynoszącej tydzień, Trybunał kieruje sprawę do samego Parlamentu, który decyzją 4/5 głosów rozwiązuje rząd i zobowiązuje Prezydenta do uformowania nowego rządu (pod groźbą podjęcia procedury usunięcia z urzędu). W obu przypadkach w ustaleniu nowego składu rządu biorą udział obywatele w ogólnokrajowych referendach - wybiera się go spośród członków parlamentu lub osób z zewnątrz (po dodatkowym sprawdzeniu ich historii i otrzymaniu dodatkowej przysięgi wierności państwu).

## Siły zbrojne

Głównymi zadaniami *Styryjskich Sił Obronnych* są:

* Obrona granic państwa, jego terytorium, wód terytorialnych (w tym strefy ekonomicznej) i przestrzeni powietrznej
* Stanie na straży bezpieczeństwa obywateli, władz i wolności każdego obywatela
* Ochrona interesów państwa na arenie międzynarodowej w przypadku ich zagrożenia
* Propagowanie patriotyzmu i działań obywatelskich
* Prowadzenie działalności ośrodków internowania

Ze względu na swoją dawną, zmilitaryzowaną przeszłość, udział w *Wielkiej Wojnie Weimarskiej* i ogłoszenie w 2007 roku wieczystej neutralności, *Styryjskie Siły Obronne (Styrian Defence Forces)* to obecnie niewielka liczebnie armia, stworzona głównie i wyłącznie do obrony terytorium *Republiki Federalnej Styrii*. Składa się ona zaledwie z 42865 żołnierzy zawodowych i 8210 rezerwistów-ochotników, pomimo swej niewielkiej liczebności jest armią dosyć dobrze wyposażoną - składającej się w 80% z nowego sprzętu, z czego ponad połowa to sprzęt produkcji rodzimej. Styryjczycy wydają na zbrojenia ok. 1,5% swego PKB. Dzieli się ona na:

* *Siły Lądowe (Land Forces)*
* *Siły Lotnicze (Air Forces)*
* *Siły Morskie (Marine Forces)*
* *Siły Specjalne (Special Forces)*

SSO posiada na wyposażeniu:

* 105 czołgów,
* 1350 pojazdów AFV/APC,
* 78 dział holowanych,
* 122 wyrzutni MLR,
* 19 armatohaubic,
* 95 myśliwców,
* 28 samolotów wielozadaniowych,
* 14 bombowców,
* 74 śmigłowców (z czego 22 atakujących),
* 18 samolotów zwiadowczych,
* 32 samoloty transportowe,
* 12 fregat,
* 6 okrętów podwodnych,
* 10 korwet,
* 6 okrętów minerskich,
* 6 okrętów badawczych,
* 3 okręty-bazy,
* 4 okręty naprawcze,

Ponadto *Styryjskie Siły Obronne* sprawują kontrolę nad tarczą przeciwrakietową *Styrii "Halabard 1"*, składającą się głównie z rodzimych wyrzutni rakiet ziemia-powietrze A82 Patriot i C3E Spike w ilości łącznej 40 baterii. Na tą tarczę składają się również działka samobieżne i punkty przeciwlotnicze na nabrzeżach, składające się z działek przeciwlotniczych i obserwatorów (zarówno cywilnych, jak i wojskowych). Styria posiada jedną z najbardziej rozbudowanych tarcz przeciwrakietowych na świecie, której koncepcja powstała już w 1978 roku i mogła się rozwinąć dzięki pomocy weimarskich konstruktorów, którzy za zgodą *Kaisera* przekazali Styrii najnowsze technologie, m.in.: zdalnego sterowania rakietami czy ulepszonym systemem swój-obcy. **Oficjalnym, bezpośrednim zwierzchnikiem *Styryjskich Sił Obronnych* jest *Prezydent Republiki Federalnej Styrii,* który sprawuje władzę zwierzchnią zarówno bezpośrednio we własnej osobie, jak i pośrednio przez *Ministra Obrony* i *Głównodowodzącego Sił Obronnych.***