Ślub

## Zawieranie

Niektórych zdziwić może fakt, że ludy Beleriandzkie, które już w odległej starożytności posiadały archiwa z definicjami wszystkiego, szesnaście sposobów witania się w zależności od pory dnia oraz prawo tak rozwinięte, że aż trza je było spisywać w dwunastu księgach, przez dwa tysiące lat nie potrafiły wymyślić bardziej szczegółowej definicji małżeństwa niż "cywilny stan udzielany narzeczonym przez kapłana lub kapłankę" (a to i tak definicja rozwinięta najbardziej). Samych Beleriandczyków też to dziwi. Nie mniej tak już jest i nie zanosi się na to by w najbliższej przyszłości miało się to zmienić. Jako że zaś definicja ta nie określa ani płci, ani nawet liczby osób mogących ze sobą zawrzeć małżeństwo, a przez wiele stuleci nie określała nawet ich relacji to przynajmniej czysto teoretycznie możliwe są tu takie kombinacje o jakich się ludziom na wschodzie ani nawet na tęczowym zachodzie nie śniło. Z tego powodu dopuszczalne oprócz zwykłych "prawilnych" małżeństw (mariaży) są także małżeństwa jednopłciowe (miriaże), małżeństwa poligamiczne (polimariaże), a także małżeństwa trójkątów (triariaże), czworokątów (tetriaże), pięciokątów (pentariaż), siedmiokątów (hepetariaż) a raz nawet rekordowy heptaicosariarz (27 osób).

Oczywiście większości religijnych obrządków średnio podobają się takie pomysły z których co prawda większość wymyślili i wprowadzili w dawnych czasach właśnie kapłani i kapłanki w ramach trwającej od mniej więcej zawsze wśród duchowieństwa rywalizacji płci, ale wówczas nie spodziewali się że ludzie podchwycą owe pomysły. Praktycznie od zarania dziejów funkcjonują więc pisane jak i niepisane umowy z których wynika że małżeństwa powinno udzielać się tylko parom tradycyjnym, moralnie i biologicznie wskazanym, zaś reszcie tylko w wyjątkowych przypadkach, sporadycznie, z wyższej konieczności. Wzięcie więc małżeństwa nietradycyjnego jest w kraju dość trudne (choć nie niewykonalne, zwłaszcza dla szlachty), zwłaszcza że w krajach Beleriandu nigdy nie funkcjonowały małżeństwa cywilne a jedynie duchowe, i wylicza się że obecnie tylko trzeciej części tych co by chcieli się one udają, zresztą ze sporym potem ryzykiem odwołania. No i prawdę powiedziawszy beleriandzkie mniejszości nigdy nie miały ku temu aż tak znaczącej potrzeby.

Z drugiej jednak strony zawarcie małżeństwa na prawie Beleriandzkim nie tylko dla jego mieszkańców, ale też dla ludzi (zwłaszcza z grup lgbt) spoza kraju jest niezwykle pożądane jako że z dawien dawna beleriandczycy ustalili drogą rokowań w stylu "uznajesz nasze propozycje, albo robimy ci do kraju zbrojną wycieczkę" że małżeństwo zawarte w tym kraju jest uznawane potem praktycznie wszędzie nawet tam gdzie rządy są raczej konserwatywne. Z tego powody zwłaszcza wśród wschodnich elit istnieje zwyczaj prowadzenia do tego kraju "ślubnej turystyki".

## Rodzaje

* Mariaż
* Miriaż
* Mulriaż
* Triariaż
* Tetriaż
* Pentariaż
* Heptaicosariarz
* Bimariaż
* Polimariaż

## Rozwiązywanie

### Rozwód

Co ciekawe jakieś 50 razy więcej niż o małżeństwa zawieraniu Prawo Beleriandzkie ma do powiedzenia o jego zakończeniu. Teoretycznie rozwód choć możliwy, jest jednak przy tym dość problematyczny. Przede wszystkim nie jest on zbytnio popierany, ani przez społeczeństwo ani przez sądy, które mają tendencję do dość osobliwego podchodzenia do tematu. W skrajnych przypadkach jak wstępowanie przemocy domowej, uzależnienia jednego z partnerów oraz wszelkich patologii sąd potrafi działać błyskawicznie, udzielając rozwodu niemal natychmiastowo, już po kilku rozprawach albo wręcz drugiego dnia od złożenia pozwu (ale nigdy nie pierwszego, tak na wszelki wypadek). W nieco mniej groźnych sytuacjach jak zdrada, konflikt rodzinny, różnice religijne czy też w przypadku dłuższej nieobecności jednego z partnerów sądy nie są już tak sprawne ani jednomyślne, jednak zwykle pomimo tych trudności także udaje się rozwiązać sprawę rozwodu (długość takich procesów waha się od trzech dni do dwóch lat). Zupełnie inaczej ma się sytuacja gdy powodem rozwodu ma być zwykła niezgodność charakterów czy niedobór seksualny. W takiej sytuacji zadziwiająca większość sędziów przez stulecia wytworzyła tradycją ignorowania takich spraw, spowalniania ich i przeciągania w nieskończoność. Szacuje się że jedynie od 7 do 12% takich spraw kończy się szybkim rozwodem, zaś ponad połowa nie kończy się nim nigdy. Lewica Demokratyczna uważa to za straszliwą niegodziwość i ciągle owija wokół tego swoją kampanię, a jako że demokratów nikt w tym kraju nie lubi, nikt też jakoś nie bierze się do rozwiązywania problemów. Zdecydowana większość obywateli zresztą uważa że problemu nie ma wcale, a co więcej - że jest to znaczna sądownictwa zaleta. Dzięki temu stopniowaniu rozwodów statystyki rozwodowe są w kraju na rekordowo niskim jak na Europę poziomie (5-14%), przy czym równocześnie odsetek patologicznych małżeństw jest niemal pięciokrotnie niższy niż na zachodzie. Uważa się to za jeden z czołowych sukcesów beleriandzkiego systemu społecznego.

### Moirmariaż

Istnieje jednak pewna grupa ludzi, która nie podziela powyższego entuzjazmu, składająca się przeważnie z osób z trzeciej kategorii rozwodowej, które na rozwód ów nie mają większych szans. Skutkiem tego na nowo rozwinęło się znane jeszcze ze starożytności zjawisko Moirmariażu ("iluzyjne małżeństwo"). Polega on na tym, że dwoje małżonków którym coś w związku nie wyszło, a którzy co do możliwości rozwodowych nie mają zbytnich złudzeń, po prostu wyprowadza się od siebie, drze prawne papiery, bierze co swoje i udaje że się nie zna lub - w co ciekawszych sytuacjach - zostaje przyjaciółmi. Więc praktycznie rzecz biorąc małżeństwo zostaje zlikwidowane, a choć formalnie wciąż istnieje nawet większa część komorników, administratorów miejskich a także poborców podatkowych zwykła już komplikacje z tym związane ignorować.

### Unieważnienie

Zupełnie innego rodzaju zjawiskiem, z którego dość znane są krainy Beleriandu jest tak zwane unieważnienie małżeństwa ("Nihilimariaż"). Może (choć nie musi) mieć ono miejsce gdy kapłan lub kapłanka która udzieliła ślubu zostanie za jakieś przewiny wykluczona ze stanu duchownego. W takiej sytuacji stojący nad zwolnionym w hierarchii zwierzchnicy mogą wyeliminować ze stanu prawnego co wątpliwsze udzielone przezeń akty ślubu. Problem ten szczególnie mocno dotyka osób homoseksualnych, zwłaszcza że jedną z głównych możliwych przyczyn wykluczenia z duchowieństwa jest nadmierne udzielenie ślubów "jednostkom prawnie wątpliwym" czyli wszelkim patologiom, złodziejom, przestępcom oraz właśnie parom jednopłciowym lub naderwieloosobowym.

Także według dość mało znanego pochodzącego z I wieku n.e. przepisu, który jednak (jako że dotąd nikt nie pamiętał by go unieważnić) wciąż ma moc prawną, małżeństwo może zlikwidować kapłan który je udzielił "z przyczyn wyższej powinności". Przez całe stulecia niektórzy duchowni mieli jednak w zwyczaju wykorzystywać ową "wyższą powinność" by dokuczać co bardziej nielubianym parafianom, a czasem nawet szantażować małżonków, że jeśli nie wpłacą odpowiedniej sumy zlikwiduje ich mariaż. Ostatecznie sytuacje takie zostały ukrócone przez Najwyższych Kapłanów poszczególnych obrządków poprzez masowe wykopywanie z kościoła wszystkich tych którzy w sposób niewątpliwie wątpliwy wykorzystywali ów przywilej, całkowicie eliminując tym samym wynikającą z tego patologię. Obecnie owe prawo jest już stosowane niezwykle rzadko. Z czasów kiedy było inaczej zachował się jednak jeszcze jeden ciekawy akt prawny, głoszący że unieważnienie małżeństwa także można unieważnić poprzez posłanie do piachu je unieważniającego, co dostarcza nam podejrzeń o istnieniu pewnych innych dawnych sposobów walki z owym procederem.

Co ciekawe wśród obecnego ładu prawnego wciąż funkcjonuje jeszcze jeden prastary edykt, wedle którego kapłan może unieważnić małżeństwo w przeciągu dwóch tygodni od jego zawarcia jeśli w momencie ślubu co najmniej jeden z małżonków był skutkiem "używek wszelakich" niezdolny do logicznego albo chociaż jakkolwiek rozsądnego myślenia i w momencie jego zawarcia nie był świadom co robi. Fakt ten nader wiele na mówi o beleriandzkiej mentalności.

### Limit czasowy

Od 1724 kiedy to skutkiem kilku udanych kampanii znaczne muzułmańskie terytoria wróciły pod berło belarskie, istnieje też mało znana i niezwykle rzadko wykorzystywana, dostępna głównie dla muzułmanów możliwość zawarcia małżeństwa na określony czas, które po owym czasie po prostu wygasa. Nigdy jednak nie spopularyzowały się one w granicach państwa.