Filip Greltes

**Filip Adolf Greltes** (ur 14 stycznia 1912 w Neueszintrau, dzisiejszym Franzhaffen). Oficer armii Medynburskiej w latach 1933-1938/1941-1952 za zasługi w bitwie o Oxfurt. Członek gabinetu Juliusza Kostnera, szef Policji Federalnej w stopniu nadinspektora, założyciel i szef Żandarmerii Wewnętrznej,

## Biografia

### Młodość

Urodził się w Neueszintrau na początku roku 1912 jako syn Marii i Johanna, sierżanta armii Medynburskiej . Wychowany w rodzinie wojskowej, w systemie wartości t.zw. "kostnerowskich" W roku 1931 wstąpił do Straży Księstwa Medyntu *(Herzogsschutz Medin)*.

### Wojna Secesyjna

Walcząc po stronie Unii, brał udział w zajęciu Sosnovitz oraz Oxfurtu który później został stracony. W roku 1933 brał udział w bitwie z siłami Konfederacji. Siły Unii zostały rozbite a Greltes wycofał się w kierunku swojego rodzinnego Neueszintrau. Następnie razem z armią ruszył pod Nabelsbad gdzie brał udział w bitwie i przełamaniu frontu, a następnie brał udział w próbie odbicia Oxfurtu. Niedługo później został pprzydzielony do sił inwazyjnych na Normandii z rangą Kapitana w siłach Unii. Niestety pomimo zniszczenia działa śmierci i około 60% bazy na Normandii nie udało się zająć wyspy. Został po tym przeniesiony do armii stacjonującej w Alpenbaltz i brał udział w obronie Arstocka jednak wraz z swoim regimentem po nie całym miesiącu walki wycofał się pod Medynburg, kilka dni później upadł Arstock. Po przybyciu do Medynburga pomagał w przygotowaniu miasta do oblężenia a następnie brał udział w obronie miasta. Po odparciu sił Konfederatów i Caldri udał się do Neueszintrau. W czerwcu roku 1938 nastąpiło ogłoszenie niepodległości przez wiele państw w tym Redanezję, po stronie której Greltes walczył do roku 1941. Brał on udział w ataku na Lutz a następnie na próbie kontrataku na Medynburg jednak po kapitulacji Linsbrucka i podpisaniu pokoju powrócił do armii Unii, przemianowanej na Fedswehr. Wraz z wojskiem miał zająć Salamankę, ale po przegranej w Renii ponownie wycofał się pod Medynburg. Na wieść o przybyciu armii Landvezkiej do Medynburga wyruszył wraz z połączonymi siłami na wojska SRI i Bashedów które zostały odparte. Został skierowany do Renii która została odbita a następnie brał udział w rozbiciu Bashedów w Salamance.

### Lata 1947-49

W roku 1947 nastąpiło zawieszenie broni. Greltes w tym czasie zamieszkał w Medynburgu i zaprzyjaźnił się z Damiansonem Networksem, współwłaścicielem licencji na produkcję karabinów DNDP. Pomógł Networksowi i razem z właścicielami firmy DNDP kupili niegdysiejszy Cruzo Tower i przekształcili go w siedzibę DNDP Industries. Greltes był trzecią najważniejszą osobą w firmie oraz jednym z niewielu ludzi znających całą specyfikację techniczną broni. Firma rozrastała się i w niedługim czasie stała się konkurencyjna dla Krausvitza. Ponieważ były to karabiny szybko strzelne z pojemnym magazynkiem, wzbudziło zainteresowanie armii. Po niedługim czasie państwo dokonało dużego zakupu karabinów a Greltes i Networks nadzorowali dostawę ich do koszar w Medynburgu. Okazało się to ważne ponieważ niecałe dwa tygodnie po tym na nowo rozpoczęły się działania wojenne, kończąc tym zawieszenie broni z 1946 roku.

Greltes natychmiast do służby i udał się do Nabelsbadt, w ramach misji prewencyjnej przeciwko gromadzącym się na granicy wojskom imperskim. Brał udział w bitwie, jednak po sześciodniowym oblężeniu miasta on i jego oddział skapitulowali. Ze względu na to że został raniony w nogę podczas odwrotu , nie brał udziału w żadnych działach liniowych do końca wojny. Po zakończeniu wojny został uniewinniony z zarzutu dezercji przez kanclerza Frantzisa Kruzaua.

### Lata 1950-52

W roku 1950 Greltes zapowiedział odejście Netwerke i rozpoczął działalność polityczną w Partii Demokratycznej. Spowodowało to że w roku 1951 po rozpadzie Demokratów dołączył do nowo powstałego FEG (partii Wolność Własność Sprawiedliwość). Dlatego gdy w wyborach na Kanclerza wygrał Julius Kostner miał on zasiąść w jego gabinecie. W następnym roku zaprzestał on pracować w Netz-DNDP Waffenwarke A. G; dzięki czemu mógł on zostać nadinspektorem Policji Federalnej i Sekretarzem Bezpieczeństwa Wewnętrznego w rządzie Kostnera. W wyniku odmowy zatwierdzenia rządu Kostnera przez parlament, Greltes wszedł do spisku inspirowanego przez Kostnera w celu obalenia parlamentu.

### Zamach 29 listopada

W dniu 29 listopada 1952 roku, Greltes koordynował aresztowanie gubernatorów w Nabelsbadt, Linsbrucku i Salamance. Policja odcięła drogi łączności a kluczowe miasta zostały zablokowane. W obliczu tej sytuacji zebrał się Kongres, który przegłosował usunięcie Kostnera z urzędu. Kostner nakazał aresztowanie parlamentarzystów.

W przeciągu następnych minut po głosowaniu, Kostner jako szef wojska i Greltes z oddziałami policji, wkroczyli do dzielnicy rządowej, zajęli budynki Kongresu. Greltes brał udział w aresztowaniu przeciwników politycznych. Poplecznicy Kostnera i neutralnie do niego nastawieni (w tym Networks, Anastazja Schorn i Franzis Kruzau) zostali odeskortowani do zabezpieczonych na tę okazję koszar wojskowych. Greltes otrzymawszy informację o starciach przed budynkami rządowymi zrezygnował z towarzyszenia Networksowi, który był odpowiedzialny za utrzymanie porządku w koszarach i w więzieniu na Cytadeli, gdzie byli więzieni opozycjoniści.

W nocy z 29 na 30 listopada Greltes nadzorował zabezpieczanie dzielnicy rządowej. W tym samym czasie w Cytadeli wybuchł bunt, w wyniku którego opozycjoniści opuścili więzienie a Networks został pobity i okaleczony. Tłum ruszył na stare miasto.

Po przybyciu w okolicę katedry wraz z stuosobowym odziałem Greltes rozpoczął walkę z z protestującymi. Został zepchnięty w okolice dzielnicy rządowej, co poskutkowało decyzją Kostnera o ostatecznym stłumieniu protestów. Koło godziny 8:30 30 listopada czołgi wjechały na Persson Strasse i ostrzelały stare miasto. Opozycjoniści zbiegli lub zostali aresztowani. Ci drudzy (w tym Hottus Dogmeister III), na rozkaz Kostnera zostali zamordowani przez funkcjonariuszy pod komendą Greltesa w następnych dniach. Pod wieczór 30 listopada Anastazja Schorn weszła do pałacu Herrenmintzey i mierząc w stronę Kostnera z broni nakazała mu wypuścić opozycjonistów. Greltes wymierzył w Schorn ze swojej broni. Ostatecznie Kostner uspokoił kongresmankę, która opuściła budynek.

### Lata 1952-58

Greltes wszedł do niekonstytucyjnego rządu Kostnera. Jako szef Policji Federalnej rozpoczął upolitycznianie tej instytucji. Powołał do życia Żandarmerię Wewnętrzną, która miała sprawdzać lojalność funkcjonariuszy Policji wobec rządu. Greltes był pomysłodawcą przywrócenia kary śmierci i budowy Wahlburga. Na rozkaz Kostnera przejął on więźniów ekstradowanych z Imperitiji i był odpowiedzialny za ich tajne egzekucje, między innymi w Obozie nr IV w Skitlonii Wschodniej. Po śmierci Kostnera i upadku reżimu, za Greltesem został wystawiony list gończy. Przypuszcza się że uciekł on na wschód, nie są znane jego dalsze losy.