Desmond Drake

### Asa

32 cm uzunluğunda, esnek yapıda, çekirdeği ejderha yüreği teli, karağaç'tan yapılma.

## Bağlılık

### Sadakatlik

* Hogwarts Cadılık Ve Büyücülük Okulu
* İngiltere Sihir Bakanlığı
* Drake Ailesi
* Slytherin Hanesi

## Hikayesi

Desmond, mutlu bir aile içinde büyümenin hazzını yaşarken, onun dünyası bir gece ansızın altüst oldu. Ailesiyle birlikte ormanın kenarında bir kulübede yaşıyorlardı. Küçük kız kardeşi Elizabeth ile birlikte oynarken her şey birden Elizabeth'in ortadan kaybolmasıyla başlamıştı.

O gece, masum oyunlar oynayan Desmond ve Elizabeth, bir anda ormanın karanlık gizemine sürüklendiler. Bir anlık dikkatsizlikle kardeşini gözden kaybeden Desmond, korku ve aceleyle babasının yanına gidip kardeşinin kaybolduğunu söyledi. Ardından babasıyla birlikte koşarak Elizabeth'i aramaya koyuldular. Ormandaki arayışlarından bir süre sonra devasa bir yılan gördüler. Biraz dikkatli baktıklarında yılanın bir şeyi yutmaya çalıştığını gördüler. Bu şey ayakkabılardan anladıkları kadarıyla Elizabeth'ti. Babası hemen müdahale etmiş olsa da yılanın korkunç baskından dolayı kemikleri kırılan Elizabeth, ailesinin çaresiz bakışları altında hayatını kaybetti. Babasının müdahalesiyle yılan öldürüldü, ancak Elizabeth'in kaybı geri dönülemez bir yara bıraktı.

Bu acı olay, Desmond'un iç dünyasında köklü bir değişime neden oldu. Artık hayata daha ciddi ve soğukkanlı bir bakış açısıyla yaklaşıyordu. Kaybettiği kız kardeşi onun için sadece bir aile ferdi değil, aynı zamanda çocukluk masumiyetini de götüren bir acıydı. Bu trajedi, Desmond'un Hogwarts'a gitme serüveninde de devam etti.

### Hogwarts Yılları

11 yaşında Hogwarts'a ayak basan Desmond, bu büyülü okulda büyü dünyasının derinliklerine doğru yol aldı. Ancak geçmişinin ağırlığı onunla birlikteydi. Elizabeth'in kaybı, Hogwarts'ta bile onun peşini bırakmadı. Geçmişiyle yüzleşmek ve kendi içsel savaşını kazanmak için büyücülük dünyasının sunduğu imkanları değerlendirmek zorundaydı.

Desmond'un Hogwarts macerasının ilk yılı, yalnızlığı ve içine kapanıklığıyla geçen zorlu bir dönem oldu. Slytherin hanesindeki diğer öğrencilerin arasına karışmaktan çekinmesi, onu diğer öğrenciler arasında bir muamma haline getirdi. "Garip çocuk" ya da "tuhaflık" etiketleri, adeta onunla bütünleşmiş gibiydi.

Derslerde başarılı olmasına rağmen sosyal alanlarda varlık göstermeyen Desmond, yatağında kendi dünyasında kaybolmuş gibiydi. Diğer öğrenciler arasındaki arkadaşlık ve dayanışma atmosferinden uzak durarak, kendi iç dünyasında yankılanan acılarına odaklandı. Elizabeth'in kaybı, onun duvarlarını örmesine ve başkalarına güvenmemesine neden olmuştu.

Ailesinin okuldaki durumunu öğrenmesi, onları endişelendirdi ve Desmond'u yeniden kazanmak için çabalamalarına yol açtı. Ancak genç büyücü, ailesinin çabalarına rağmen içsel bir kapanıklık içinde sıkışıp kaldı. Aile tatili, başta umut verici görünse de, Desmond'un yüzündeki ifadesizlik ve çocukluk neşesinin eksikliği, ailesini derinden etkiledi.

İkinci yarıda Hogwarts'a döndüğünde, birinci yılını sıkıcı rutin ve zorbalıkla geçirdi. Ancak bu zorlu deneyimler, onu güçlendirmeye başlamıştı. İçsel savaşı, Hogwarts'ın büyüleyici dünyasında yeni maceralara açılmaya cesaret bulmasını sağlamıştı. İlerleyen yıllarda, bu yalnız çocuğun içsel dönüşümü, kendini bulma ve başkalarıyla bağ kurma sürecinde daha da belirginleşecekti.

Desmond'un ikinci yılı, Quidditch eğitiminde yaşadığı kaza ile başlamıştı. Yüksekten düşüşü, bacağı ve omurgasındaki kırıklarla onu zor durumda bırakmıştı. Diğer öğrencilerin alaycı kahkahaları, zaten yalnızlık içinde sıkışmış olan Desmond'u daha da içine kapatmıştı. Ancak bu zorlu süreç, beklenmedik bir dostlukla aydınlandı.

Nami isimli genç cadı yanına yaklaştığında, onun yalnızlığına karşı bir ışık olmuştu. Turuncu saçları ve masum çehresiyle, adeta bir melek gibi görünen Nami, Desmond'un dünyasına dokunmuştu. İlk olarak geçmiş olsun dileklerini ileten Nami, yanında getirdiği çiçeği masaya koymuştu. Ancak Desmond, duvarlarını yıkmaya hazır değildi. İfadelerini göstermeyen, teşekkür ettiğinde bile yüzünü göstermeyen bir gençti.

Nami'nin bu duruma karşı çabası, bir kitapla başlamıştı. Güzeller güzeli bir prensesin hikayesini içeren kitaptı. Nami Desmond için bu kitabı her gün gelip okuyup Desmond'un sıkılmasını engellemeye çalışmıştı. Desmond'un içindeki buzlar erimeye başlamıştı. Aradan geçen günlerde, Nami'nin çekingen ama samimi tavırları, ikili arasında bir bağ oluşturmaya başlamıştı. Nami, iyileşme sürecinde, zamanını Desmond'un yanında geçirerek ona destek olmuştu.

Aile ziyaretinde, Desmond'un enerjisinin bir nebze de olsa geri döndüğünü gören ailesi, Desmond'un söylediklerine göre Nami'nin bu değişimde önemli bir rol oynadığını anlamıştı. Nami, sadece bir arkadaş değil, aynı zamanda bir dost ve güvenilir bir yoldaş olmuştu. Desmond'un ailesi, bu destekleşmenin ve arkadaşlığın onun için ne kadar değerli olduğunu anlayarak, bu yeni bağı sevinçle karşılamışlardı.

Nami'nin varlığı, Desmond'un Hogwarts macerasında bir dönüm noktasıydı. İki arkadaş, birbirlerine destek olmanın ve birlikte yaşamanın gücünü keşfettiler. Bu yeni başlangıç, Desmond'un hayatına daha fazla renk ve anlam katmış, geleceğe umutla bakmasını sağlamıştı.

Üçüncü yılın başlangıcında, Desmond'un ilk işi Nami'yi bulmak olmuştu. Ancak Nami'yi bulduğunda, onun başından geçen zorbalıkları öğrenince, içinde bir öfke kabarmıştı. Slytherin öğrencileri, Desmond'un Nami ile arkadaşlık yapmasını bahane ederek ona zorbalık yapmış, saçını çekmiş ve kitaplarını çöpe atmışlardı.

Desmond'un öğrendikleri karşısında sinirlenmesi kaçınılmazdı. Nami'yi sakinleştirdikten sonra, hemen olaya müdahale etti. Zorbalık yapan öğrencilerin karşısına çıkıp hesap sorması ve bunu yapan kişiye yumruk atması, onların korkup kaçmalarına sebep olmuştu. Ancak Desmond'un karşılık vermesi, sonrasında profesöre şikayet edilmesine neden oldu.

Bayan Minerva'nın çağrısı üzerine, Desmond kendisini müdür yardımcısının odasında buldu. Karşısında, yumruk attığı öğrenci olan Carter vardı. Minerva, olayı açıklamasını istedi. Desmond, olayı detaylı bir şekilde anlatarak, Nami'ye yapılanlar dahil geçmiş yıllardan itibaren başından geçenleri dile getirdi. Minerva, iki tarafı da suçlu buldu ve her iki haneden de 10'ar puan kırdı. Ancak, 20 puanlık kısım, Desmond'un omuzlarına binmiş oldu.

Bu olayın ardından, Desmond'un Slytherin içindeki durumu daha da zorlaştı. Zorbalıklar ve aşağılanmalar arttı, ancak Desmond, aldığı puan kırmalara aldırmadan yılı tamamlamaya kararlıydı. Derslerine odaklandı, Nami ile vakit geçirdi ve içsel gücüyle bu zor dönemi atlatmayı başardı. Yıl sonunda aldığı zorluklara rağmen, bu deneyimler onu daha da güçlendirmiş ve olgunlaştırmıştı.

Desmond'un Hogwarts macerası, zaman içinde büyük bir dönüşüm geçirmiş ve başarılarla dolu bir hikayeye evrilmişti. Artık Slytherin Bölüm Başkanı olarak tanınan Desmond, okulun düello kulübüne katılarak hem kişisel hem de büyü yeteneklerinde üst düzey bir gelişim kaydetmişti. Nami ile birlikte çalışarak, dostluklarını sadece düello alanında değil, bitki biliminde ve tılsım konularında da pekiştirmişlerdi.

Desmond'un hızlı yükselişi, Nami'nin hayranlıkla izlediği bir performanstı. İkisi birlikte geçirdikleri zamanlarda birbirlerinden çok şey öğreniyor ve birlikte büyüyerek güçleniyorlardı. Desmond'un katıldığı düello turnuvasında birinci olması ve Slytherin hanesinin birinci olmasında büyük bir etken olması büyük bir başarıya imza atmıştı. Aldığı ödüller ve ona verilen üstün öğrenci lakabı, onun azmi ve çabalarının meyvesiydi.

Ailesi, Desmond'un başarılarına duydukları gururu ona son model bir süpürge alarak ifade etmişlerdi. Ancak bu süpürge ailenin finansal durumunu zorlamıştı. Desmond, ailesinin bu fedakarlığını fark etmiş ama bu konuda bir şey söylememişti. Ailesinin desteği ve sevgisi, onun için her şeyden önemliydi.

Yaz aylarında Nami'nin yanına gitme kararı, dostluğunun derinleşmesine ve birlikte geçirdikleri anıların artmasına olanak tanımıştı. Nami'nin annesi tarafından içeri davet edilen Desmond, Nami ile birlikte keyifli anlar geçirip birbirlerine büyüdükleri ve başarılarını paylaştıkları bir yaz tatili yaşamışlardı.

Hogwarts'a dönmeden önce, Nami'nin ailesi ve Desmond, bu anlamlı yazının tadını çıkarmış ve dostluklarını daha da güçlendirmişlerdi. Yeni bir döneme başlamak üzere Hogwarts'a dönen Desmond, geçmiş yıllardaki zorlukları geride bırakarak daha parlak bir geleceğe adım atacaktı.

Aradan 2 yıl geçti ve Desmond ile Nami sonunda mezun oldular. İkili, bir şey için sözleşmişti: Yeniden buluştuklarında seherbazlık sınavına girip en yüksek puanlarla bitirmek. İki taraf da sözlerini verdikten sonra sarılıp vedalaştı. Desmond, mezuniyetin heyecanıyla koşarak eve vardı. İşte o an, Desmond'un hayatının başına yıkıldığı andı. Evinin önünde büyük bir kalabalık vardı. Başta ne olduğunu anlayamasa da yaklaştığında, birçok bakanlık çalışanının evi renkli şeritlerle kapattığını gördü. O an vücuduna bir ağırlık çöktü, ne olduğunu anlamış gibi hissetti. Hızla eve koşup bakanlık çalışanlarını es geçip içeri girdiğinde, yerde yatan iki cesetle karşılaştı: annesi ve babası. Bir süre olduğu yerde kalakaldı, olayların yaşanmamış olmasını diliyordu, ancak gözünü açıp kapadığında yerdeki cesetler hala oradaydı. Bakanlık çalışanları, hızlıca müdahale edip Desmond'u dışarı çıkardı. Bir süre geçtikten sonra, bakanlık çalışanları durumu açıkladı. Kimin yaptığını bilmiyoruz, ancak büyüyle işlenmiş gibi görünen bir cinayet. Ailenin düşmanı var mıydı gibi sorularla Desmond'u meşgul etmeye çalışsalar da, Desmond hiçbir soruya cevap vermiyor, sanki hayattan bağlantısını koparmış gibi duruyordu. Günler geçtikçe, Desmond kendisini ev hapsine alıp inzivaya çekildi. 10 yaşındaki Desmond tekrar geri gelmişti. Komşular olmasa bir şey yiyip içmeyecek, sadece evde oturup hiçbir şey yapmayacaktı.

Elbette Nami'nin mektuplarına da cevap vermiyordu. Bu durumu fark eden Nami, olayın yaşanmasından 2 hafta sonra Desmond'u ziyaret etmeye karar verdi. Ancak gördükleri karşısında şok olmuştu. Neşeli ve kendinden emin Desmond'un yerine hayattan kopmuş biri vardı. Desmond'a ne olduğunu sordu, olayı öğrendi ve kendisini o yaz boyunca yalnız bırakmamıştı. Hatta Desmond için seherbaz sınavına bile girmemiş, sadece onunla ilgilenmişti. Yaklaşık 2 ayın sonunda Desmond yavaş yavaş kendine gelmiş ve normal hayatına dönmeye karar vermişti. Tek fark hedefi değişmişti. Nami'ye her şey için teşekkür edip doyasıya sarıldıktan sonra, bir daha onunla görüşmek istemediğini söyleyip Nami'yi uzaklaştırmaya çalıştı. Nami, Desmond'un söylediklerine donup kalmış ve ne diyeceğini bilememişti. 7 yıllık kardeşi gibi gördüğü insan bir daha görüşmek istemediğini söylemişti. Bunun sebebini anlayamadan ağlayarak oradan ayrılıp evine gitmişti. Desmond bunu onun iyiliği için istemişti, tek düşündüğü yanında olan herkesin zarar gördüğü ve bir daha kimseyle arkadaşlık kurmayacak olmasıydı. Desmond ilk iş olarak ailesine bunu yapanları bulmak adına bakanlığın İstihbarat ve Destek Kadro Dairesine başvuruda bulundu, her şey başlamıştı.

### Meslek Hayatı

Bakanlıktaki İstihbarat ve Destek Kadro Dairesi bölümü başvurusu çok geçmeden onaylandı. Desmond çabucak bakanlığa gidip işe koyuldu. Herkese karşı güler yüzlü, işinin başında biri olarak görünse de, Desmond arka planda sadece ailesini öldüren kişileri aramaktaydı. Uzun uzun araştırıp her köşeden bilgi toplamaya başlayıp olayın sır perdesini açığa kavuşturdu. Çok eskiden, Desmond daha doğmadan önce, babası bir seherbaz görevinde bir ölüm yiyen evini basmıştı. Oradaki 2 karanlık büyücüyü öldürdüğüne dair bilgiler kayıtlara geçmişti. Olayı biraz daha araştırdığında ölen 2 karanlık büyücünün bir adet erkek çocuğunun olduğunu öğrendi. O çocuk, kendisiyle hemen hemen aynı dönemde okuyan, kendisinden 2 yaş büyük bir Slytherin öğrencisiydi. Bu öğrenciyi biraz araştırdığında, çok sorunlu bir geçmişi olduğunu, sürekli olarak okuldan ceza aldığını ve kendi mahallesinde sürekli sorun yarattığını öğrendi. Araştırmalarından nerdeyse bir şey çıkmayacağını düşünen Desmond, son olarak Ölüm Yiyen evinin tam karşısında bulunan evdeki yaşlı adamla konuşmaya karar verdi. Oradaki adamdan öğrendiği kadarıyla, ailesi öldükten sonra evde bolca yeşil ve mor ışıklar görünmeye başlamış ve yüksek sesli patlamalar meydana gelmişti. Bu olay, her şeyi açıklıyordu: aynı evinde yaşandığı söylenen ışıklar ve seslerdi. Desmond bir şeyi daha biliyordu: Ailesini öldüren kişi, kendisinden sadece 2 yaş büyük olan eski bir Slytherin öğrencisi olan Lorstan'dı. Desmond çabucak bakanlığa dönüp, Lorstan hakkındaki tüm bilgileri araştırdı, sahip olduğu mülkler, yaptığı işler, hepsi. Bütün bilgiler, onu tek bir yere çıkartıyordu: "Hogsmeade". Desmond çabucak Hogsmeade kasabasına gidip, oranın yerlilerine Lorstan'ın fotoğrafını gösterip, onu aradığını söyledi ve onu bulmaya çalıştı. Küçük bir kasaba olmasından dolayı, çabucak Lorstan'ın evini bulan Desmond, bir anlık sinirle evin kapısını büyüyle patlatıp içeriye daldı.

Karşısında oturma odasında bir kişi duruyordu. Bu, fotoğraftaki eşgale birebir uyan Lorstan'dı. Olayın şaşkınlığı içerisinde kalakalmıştı. Desmond, asasını ona doğrultup tam onu öldürecekken arkadan birinin seslendiğini duydu. Dönüp baktığında kimse yoktu ama ses çok netti. Bu, annesiydi. Ona bunu sakın yapmamasını söylüyordu. Desmond, annesinin sözlerinden sonra duygulanıp asasını indirdi, ama bir şeyi yapmakta kararlıydı: adaleti yerine getirmek. Desmond, hızlıca Lorstan'a bir büyücü ailesini öldürmekten dolayı tutuklu olduğunu söyleyip, kelepçeleyip bakanlığa götürdü. Bir katili yakaladığından ötürü, bakanlık Desmond'u Kıdemli Bakanlık Çalışanı rütbesine getirdi. Desmond, artık amacına ulaşmış ve adaletin yerine getirilmesini sağlamıştı. Ama içindeki boşluk dolmamıştı. Desmond, artık ne yapacağını bilmiyordu. Hayattaki amacını kaybetmiş gibiydi. Artık sadece bakanlık adına çalışan, duygusuz verilen görevleri sorgusuzca yapan bir robota dönüşmüştü.

Desmond'un yönettiği İstihbarat ve Destek Kadro bürosuna gelen talep, büyücü kasabasındaki çatışma ve karanlık büyücülerin saldırısıyla ilgiliydi. Kasabanın ismini duyan Desmond, küçükken ailesiyle yaşadığı kulübenin yakınındaki kasaba olduğunu fark etti. Şok olmuş bir şekilde, bürodaki ekibiyle birlikte hızlıca olay yerine intikal ettiler.

Olay yerine vardıklarında, kan gölüne dönmüş bir manzara ile karşılaştılar. Yaralı seherbazlar yardım beklerken, karanlık büyücüler sayı üstünlüğüyle terör estiriyordu. Desmond ve ekibi, olay yerine gelmeleriyle birlikte seherbazların mevzilerinden çıkmasını sağlayarak karanlık büyücülerin sayı üstünlüğünü kırdılar ve kolaylıkla geri püskürttüler.

Bakanlık çalışanları hızla yaralı seherbazları iyileştirirken, Desmond'un gözü bir tanıdık yüzde takıldı. O kişi, uzun zamandır görmediği Nami'ydi. Savaşta yaralanmış ve bitkin düşmüş halde kendini iyileştirmeye çalışırken, Desmond çekingen bir tavırla yanına giderek Nami'yi iyileştirdi. Nami, ufak bir teşekkür ettikten sonra bir süre sessizlik oldu. İlk adımı yine Nami attı ve Desmond'a kocaman sarıldı.

Olayın ardından Desmond ve Nami, geçmişi birlikte yad edebilmek adına bir bara gittiler. Desmond, Nami'ye neden uzak durduğunu ve neden öncesinde bir daha görüşmemek istediğini açıkladı. Nami bu sebebi anlayışla karşıladı ve aralarında dargınlık oluşmadı. Bu karşılaşmanın sonucunda Desmond ve Nami, yeniden en iyi dostlar haline geldiler.

Nami, bundan sonra yardıma gerçekten ihtiyaçları olmasa bile sırf Desmond ile karşılaşabilmek için, Desmond'un bürosundan yardım istedi ve ikisi birlikte görevleri hallettiler. Bu olay, ikisinin arasındaki dostluğu daha da güçlendirdi ve birbirlerine olan güvenlerini tazeledi. Artık birlikte çalışmanın ve zorlukların üstesinden gelmenin keyfini birlikte yaşıyorlardı.

Bir süre sonra Desmond, mesai çıkışı Nami'den gelen daveti kabul edip buluşma yerinde, bir barda oturup Nami'nin gelmesini bekliyordu. Ancak bir süre sonra Nami, yanında başka bir cadıyla belirdi. Hızlıca konuya giren Nami, arkadaşını göstererek, "Bu, Robin, bürodan bir arkadaşım," dedi ve ardından gözleri parlayarak ekledi, "Bu da Desmond, çocukluk arkadaşım." Desmond, beklediği baş başa buluşmanın paylaşılacağını fark edince bir an afallamıştı.

Nami, patavatsız bir şekilde devam etti, "Artık 25 yaşına geldin ve hala evinde seni bekleyecek bir eşin yok. Senin birini bulmanı bekledim, ama nafile beklemekten yoruldum. Ben de sana birini buldum!" diyerek Robin'i gösterdi. Bu sözlerle birlikte hem Desmond hem de Robin utangaç bir şekilde karşı karşıya kaldı. Nami'nin yardımıyla ikili konuşmaya başladı ve anlaşmaya vardılar.

Desmond, bu süreçte ilk defa bir kadına aşk gözüyle bakmayı denerken, Robin'in siyah saçları ve mavi gözleri onu büyülemişti. Konuştukça Robin'in çekimine kapılan Desmond, o günün sonunda ilk defa bir kadını sevebileceğini fark etti. Hemen Nami'ye haber verdi ve yarın buluşmak istediğini söyledi, tabii yanında Robin'i de getirmesini istedi.

Ve böylece neredeyse her gün, bu üçlü sürekli olarak iş çıkışı buluşup birlikte vakit geçirmeye başladılar. İlişkileri zamanla derinleşirken, birbirlerine olan bağları daha da güçleniyordu.

Bir gün buluşma yerinde Nami ile Robini beklerken, sadece Robin'in geldiğini görünce Desmond şaşırdı. Nami'nin bir işi olduğunu ve bu yüzden bugün katılamayacağını söyledi Robin. Bu durum, ikisi için de ilk defa gerçekleşen bir olaydı: yalnız kalmak. Başta ne diyeceklerini bilemez bir şekilde yan yana oturdular. Bu sefer her zaman ilk adımı atan Nami olmadığından, Desmond ve Robin utangaç bir halde uzun uzun konuşmadan beklediler.

Bu sessizliği ilk bozan, Robine ne kadar güzel göründüğünün iltifatını eden Desmond oldu. Robin de bu sessizliğin bozulmasını bekliyormuşçasına utangaçlık kilidi kırıldı ve konuşmayı rahatlıkla devam ettirdi. İkili, o akşam güzelce birlikte vakit geçirdiler.

Desmond, Robin'i bardan dışarı çıkarıp daha önceden kafa dinlemek için sürekli olarak gittiği bir seyir terasına götürdü. Robin, manzaranın şaşkınlığı içerisinde uzakları izlerken, Desmond dizlerinin üzerine çöktü ve büyüyle yarattığı çiçeği Robine doğru uzattı, ufak bir öksürük de Robin'in dikkatini çekmek içindi. Bu, bir evlilik teklifiydi. Robin büyük bir heyecanla ve beklemeksizin direkt olarak kabul edip Desmond'a sarıldı.

İkili, terastaki güzel anların ardından birlikte yüzük almak için bir kuyumcuya girdiler. Desmond, en güzelinden 2 tane nişan yüzüğü aldı. Desmond, Robin'e, Robin de Desmond'a yüzüğü takıp gerçek birer evli çift oldular. Bu romantik an, ikisinin de kalbinde özel bir yer edindi ve birbirlerine olan bağlarını daha da güçlendirdi.

Bu sefer, her zamanki buluşma yerinde Nami, beklemekteydi. Ancak ikili uzun bir süre gelmeyince Nami endişelendi ve kalkacakken içeriye el ele tutuşan bir çift girdi. Gözleriyle inanamayan Nami, ellerinin üzerindeki iki yüzükle birlikte, bu çiftin Desmond ve Robin olduğunu fark etti. Sadece bir buluşma kaçırmıştı ve olanlara inanamıyordu. Hızlıca yaşanan her şeyi Nami'ye anlatan çift, Nami'ye sevinçle sarıldıktan sonra hızlıca bir düğün planı yapmaya karar verdiler.

Ancak Desmond'un kimseyi davet edecek tanıdığı olmadığı için ve Nami'nin de sadece Robin ve Desmond ile konuştuğu için davetli listelerinde kısıtlılık vardı. Robin'in ailesinin hayatını kaybetmesi nedeniyle o da kimseyi çağıramadı. Kendi aralarında düşündükten sonra üç kişilik bir düğün yapmanın mantıksız olduğuna karar verip bu fikirden vazgeçtiler. Bu sefer buluşma kısa sürdü, çünkü Robin'in Desmond'un evine taşınması gerekiyordu. Nami'nin de yardımıyla gün bitmeden taşınma işlemlerini tamamladılar. Bundan sonra her günü birlikte geçirip güzel günler yaşadılar.

1 Yıl Sonra:

Evin lavabosundan bir çığlık sesi gelir. Sesi duyan Desmond koşar adım sesin geldiği yere gider. Oraya vardığında Robin'in sevinçten oradan oraya zıpladığını görür. Ne olduğunu sorduğunda Robin elindeki testi gösterip hamile olduğunu söyler. İkili bu habere çok sevinip bunu kutlamak için Nami'yi de çağırıp favori barlarında buluşmuşlardır. Birlikte güzel vakit geçirip bu anı kutlamışlardır. Hatta daha ilk günden ismine bile karar verdiler: kız olursa ismi Yamato erkek olursa ismi Trafalgar olacaktı. Bu eğlencelerini bozan bir olay olacağından habersizlerdi. Kendisine gelen bir mektup üzerine bakanlığa çağırılan Desmond istemese de karısını ve en yakın arkadaşını bırakıp oradan ayrılmak üzere yola koyuldu. Tam bardan çıkmıştı ki tam arkasında büyük bir patlama yaşandı. Yaşanan patlamadan ötürü afalladı, görüşü bulanıklaştı, kulakları duymaz oldu. O an ilk aklına gelen Robin ile Nami'ydi onları kurtarmak için ayağı kalktığında gördüklerine inanamadı. Bütün bar yerle bir olmuştu. Desmond korku içerisinde enkazı kaldırıp karısını ve Nami'yi kurtarmak için çabalasa'da nafileydi, patlama çok güçlüydü içeride her hangi bir canlıya ait kalıntı bulunamadı sadece kan ve molozlardan ibaretti her yer. En mutlu gecesi olması gereken o gece Desmond'un hayatının zindan olduğu hayata küstüğü geceydi. Kafasında eski bir düşünce başının etini yercesine yankılanıyordu "Etrafındaki herkes ölüyor, kimseyle bağ kurma, sen yalnızlığa mahkumsun, biriyle dostluk bağı kuramazsın." Bu sözler Desmond'a tokat gibi çarpmıştı. O günden sonra Desmond Daire başkanıyla konuşup istifasını ettikten sonra bir daha kimseyle bağ kurmamaya yemin edip inzivaya çekildi.

Şu günlerde Desmond bir başına karısının ve en yakın arkadaşının katilini arayan gördüğü her karanlık büyücüyü insafsızca öldüren ve bakanlık tarafından aranan biri haline gelen bir katile dönüşmüştür.

## Karakteristik Özellikleri

Desmond çocukluğunda neşeli birisi olsa da zaman içerisindeki yaşadıklarından dolayı yetişkin hayatına erken yaşta girmiştir. Çocukluğundan beri ciddi ve ne yaptığından emin bir tavır sergileyerek çevresindeki insanları zamanla hayran bırakmıştır. Derslerinden edindiği başarıdan dolayı edindiği bir özgüvene sahiptir. Ayrıca iş hayatındaki aldığı ödüller onu cesaretlendirmiş ve hayatta daha korkusuz biri olmuştur. Karısının ve en yakın arkadaşının kaybı onu duygusuz ve kayıtsız birine dönüştürmüştür.