Lyanna Merryweather

Lyanna, günlük kıyafetleri ile.

## Doğum ve Çocukluk

Tatlı bir ilkbahar akşamında, hava tam olması gerektiği gibi serin ve tatlıyken sarayın içinde ki nedimeler bir sağa bir sola koşuyordu paniklemiş bir biçimde, kimse tam anlamı ile ne yapacağını bilmese de anlamsız bir neşe hakim gibiydi koca kalenin kolidorlarına. Bütün bu heyecanın yegane sebebi olan şey ise kalenin yegane lordunun biricik hanımının doğum yapmasıydı haliyle. Kalenin lordu olan babası merak ve korku içinde olacakları bekliyordu, çocuğu olacaktı olmasına ama hanımına da kıyamıyordu. Ona bir şey olmasını asla istemiyordu kendisi ve bunun için yedi'ye sayısız kez dua ediyordu kendince. Koca bir odayı dolduran ebeler sıra sıra hamile kadının etrafında dönerken her biri işini yapmaya çalışıyordu, Lyanna'nın annesi ise sancıları atlatıp artık şu çocuğu doğurmanın derdine düşmüştü haliyle.
Lyanna'nın annesi son bir kez ıkındı içinde ki çocuk dışarı çıksın diye bu sefer çabaları işine yaramıştı. Lyanna ebelerin de çabaları annesinden çıktığında fare gibi kalakaldı, kendisini çıkarak ebe ise bacaklarından kaldırdığı gibi kalçalarına şaplatınca cılız bir ağlama sesi odanın içinde yankılanmıştı. Ebeler çıkan ses ile kocaman gülümsemeye başlasa da ortada kanayan bir anne vardı ve müdahale edilmeliydi haliyle. Göbek bağı kesildiğinde annesi de ebelerin elleri arasında sarılıp sarmalanmaya başlanmıştı şefkatle.
Bu sırada ağlama sesi kalenin kalın duvarlarını aşıp kolidora da yansıdı tabii, kapının önünde bekleyen babası duyduğu ses karşısında kalakalırken bir an ne yapacağını bile bilememişti, artık tam anlamı ile bir babaydı. İstemsizce birkaç göz yaşı akıtan adam karısını da duymak istese de o bebek değildi haliyle, içeri dalmak istese de bunu şuan yapamazdı, zaten ufak bir bekleyişini ardından bir ebe araladı kapıyı.
*Lord Martian ? Müsait iseniz hanımınız ve kızınızı görebilirsiniz.*demişti ebe kocaman bir gülümseme ile, başarmış olmanın haklı gururu yanında. Lord çocuğu kız mı erkek mi ona bile dikkat edemeden odaya girdiğinde ilk karısına baktı, kadın hafif uykulu dursa da göğsü inip kalkıyordu. Karısı yaşıyorsa ortada sadece yeni doğanı kalıyordu, Martian kızını kolları arasına aldığında sadece bakmakla yetindi.
Erkek istiyordu aslında, hanenin devamı için..., ama Lyanna ilk çocuktu ve ilk defa öğrendiği bu his o kadar tatlıydı ki. Kız veya oğlan önemsemeden neşeyle dolan adam dudaklarını aralayarak.*Senin adın Lyanna olacak, Atalarının adını taşıyacak ve onların iradesini güdeceksin kızım.*demişti gururla, çocuğuna tatlı tatlı bakarken genç adam.
Doğumun ardından Lyanna'nın annesinin kendine gelmesi beklendi önce, sonra ise adına civarda bir ziyafet verildi. Bu güzel kızın doğumuna ozanlar şarkı okurken sanatkarlar hünerlerini sergiledi. Diğer lordlar erkek olmayan çocuk üstünden siyaset yaparken herkes bir şekilde anın neşesine kapıldı ve gün boyu ortalık kahkahalar ile sarıldı.
Tabii bütün bu neşe ve heves içinde Lyanna'da her gün biraz daha büyüyordu. Emeklemiş, yürümüş ve babasını istemişti ilk yaşlarında, Lyanna kesinlikle babasının kızıydı. Menzilin kültürlü ailesi kesinlikle bu kız ile neşe bulmuş ve kale hayat dolmuştu. Kendi dertleri ile uğraşıp kendi çocuklarını dert edinen sarayın görevlileri bile bu bebeğin şirinliğine tepki vermeden kalamamıştı. Lyanna büyüdükçe artık kanlı canlı bir çocuk olma yoluna giriyordu kendisi.
Çok erken yaşta yürüyen ve konuşan bu bebek kalenin maskotu haline gelmişti, sadece bir yaşında geveleye geveleye sarayda adımlamaya başlamıştı bile. Lyanna her zaman meraklı bir çocuk olmuştu, gördüğü her şeye ama her şeye koşuyordu. Etrafında ki insanlar onun bu durdurulamaz yapısı karşısında bitkin düşseler bile kıyamıyorlardı..., tabii zaman zaman çekilemez olduğu çok oluyordu özellikle hayatı zaten zor geçen nedimeler karşısında ki hareketleri ile.
Kendisine anlatılanları sünger gibi çeken Lyanna'nın her zaman gördüğü şeylere bir ilgisi oluyordu. Sayıları okumak istiyor, sembolleri anlamak istiyor veya mutfağa girmek istiyordu. Bu istekler ardı arkasını kovalarken Lyanna artık tatlı olduğu kadar da akıllı bir çocuk haline gelmişti, beş yaşına geldiğinde artık soruları o kadar artmıştı ki başına birkaç katip verilmişti onunla ilgilensin diye. Harfleri sordukça okumayı öğrenmiş ve sayıları sordukça daha da fazlasını merak etmişti kendisi, bir şeyi öğrendikten sonra onun arkasında ki sırra erişmek büyüleyiciden bile öteydi kendisi adına.
Sayıların birleşebildiğini ilk öğrendiğinde yeni bir köpek alınmış kadar heyecanlandığını hatırlıyordu, bu kendi dünyası adına devrim niteliğinde bir olaydı. Sayılar ve kelimeler ile yapabildikleri şeylere aklı sır erdirmeyen Lyanna katiplerle odasına kapanıyor ve kuş tüyü kalemler ile kağıtları karalıyordu, hayal dünyasını kağıtlara yastırırken bazen yazı yazıyorum diye resim çiziyordu, bazen sayıları savaştırıyordu ama kendi bile anlamadan resim çizmeye bayılıyordu haliyle. En çok saray bahçesinde yapmayı seviyordu ama bu fantezi dünyasında geçirdiği çizim saatlerini. Bazen yazıyor, bazen bırakıp koşuyor, bazen çiçeklere bakarak isimlerin yazıyordu. Bu sırada bahçede ki her insanı izliyor ve onları da çiziyordu.
Bahçede yaşlı bahçıvanlar vardı, güzel kızlar vardı ve gardiyanlar vardı. Lyanna herkes hareket ederken gardiyanların neden bu kadar sabit yaşadığını anlamıyordu, çok sıkılıyor olmalılardı. Bahçeye çıktığı zaman askerler ile çok konuşurdu koştuğu sıralarda, onlara neden durduklarını sorsa da işlerinin bu olduğunu duyardı hep. Lyanna'nın en sevmediği şey ise aptal aile gezileri ve misafirleriydi. Başka bir yere gittiği zaman ne sayılarla oynayabiliyor, ne de koşabiliyordu. Soylu diye çağrılıyorlardı..., bazı kuralları vardı. Başkaları yanında sessiz durmalı, sabit durmalı ve kibar olmalıydı.
Lyanna bu kurallardan nefret ediyordu. Yaşlı insanlar hep bir şey'ler anlatırken durup izlemesi azaptı, zaman zaman diğer çocuklar eğlenceli olabiliyordu. Bazıları uslu oluyordu ve duruyordu, o zaman sıkıcıydı. Bazıları ise koşup gülüyordu ki o zaman değmesin keyfine, Lyanna da onlarla koşup zıplıyor, atları ve köpekleri severken çok eğleniyordu. Erkek çocuklarından savaşçılık oynamayı öğrenmişti ama, tahta sopaları sallayarak birbirine vuruyorlardı. Karşısında ki bazen sert vurunca canı yanıyordu ve o zaman bu oyunu sevmiyordu..., ama kesinlikle eğlenceli bir yanı vardı.
Tahta sopaları sallamak kesinlikle çok heyecanlıydı, canı acıyacak diye korkuyordu ve sürekli hareket etmesi lazımdı. Birisi ona vuracağı zaman kaçıyor sonra koşa koşa vurmaya çalışıyordu sopasını sallayarak, doğru zamanda vuramazsa bu sefer karşısında ki ona vuruyordu. O kadar zor bir oyundu ki asla kazanamıyordu ve bu inanılmazdı! Kazanmak istese de illa bir şekilde vuruyorlardı ona. Büyümeye devam edince artık bir çocuk olmadığını vurgulanmaya başladı ona, bir soylu ve hanımefendiydi kendisi. Kime nasıl davranması gerektiğini annesi her gün ve her gün anlatıyordu ve bu canını sıkıyordu, salak değildi zira.
Çatalı nasıl tutması gerektiği ,erkeklere ne kadar yaklaşması, elini nasıl uzatması, nasıl yemesi gerektiği..., o kadar çok saray adabı vardı ki kusabilirdi. Bunlar saçmaydı açıkca ama ailesini her zaman sevmişti, uslu bir kız olacaktı ve isteklerine vakit ayıracaktı..., kısıtlı da olsa. Hayatını bu şeylere adamasının imkanı yoktu zira! Nasıl gülmesi gerektiğini kimsenin öğretmesine gerek yoktu ki!
Lyanna'nın çocukken sevmediği gezmeleri büyüdükçe sevmeye başladı ama sadece turnuvaları..., onore edilmek amacı ile çağrıldıkları her turnuva'da süslü zırhlarla kaplı şövalyeler ve birbirinden tatlı atlar oluyordu, Lyanna şövalye olmak istiyordu ve bunu babasına söylemişti ama kadınlar şövalye olamıyordu onun sözlerine göre.
Kendisi sekiz yaşında kocaman bir kızdı, yaşıtları bebeklerle oynayıp güzel olmaya çalışıyordu ve Lyanna'nın da çok bebeği vardı. Bez bebekler çocuklara anneliğin kodlanmasıydı ve Lyanna da bir soylu kızıydı ama Lyanna'nın bebeklerinin dışı kız örülse bile hepsi erkekti. İsimleri Ser Barristan, Ser Leobart, Ser Damian..., hepsi Ser olmak zorundaydı. Sekizinci doğum gününde bir kılıç istedi babasından, bir de öğretmen. Babası ne diyeceğini bilemedi zira kadınların eli silah tutmazdı, kızına başka bir şey olur mu ? diye sordu. Ona at alabilirdi, arkadaş alabilirdi, kıyafet veya oyuncaklar hatta oyuncak adası alabilirdi ama Lyanna istemedi bile. Annesi artık kızının bu inadını kazıyıp atmak istese de uzun konuşmalar sadece daha sert inat duvarlarına çarpıyordu. Lyanna her zaman yazma ve sayıları sevmişti ve kılıcı unutsun diye hocalara boğuldu, en azından ilim irfan bilen bir kız olsun diye.
Lyanna isteklerini alamayınca ağlayacak bir kız değildi, alırdı..., Kendisine bir öğretmen bulmuştu bile. Sarayın emektar sancak şövalyesi Ser Erwin artık yaşlanmış bir adam olsa da yaşı genç iken diyarın sayılı üstadlarındandı. Lyanna okuyup yazarken tarihi de öğreniyordu tabii, yaşlı adama gidip yalvarmıştı saklı duvarlar arkasında. Yaşlı adam ilk defa bir kadının yatağından çıkıp silah kuşanmak istediğini görse de uyarmadan edemedi.
Lyanna ve Ser Erwin kalenin hoş kokulu bahçesinde karşı karşıyaydı bir akşam vakti, Lord Erwin karşısında ki ufacık kızı garipser bakışlarla süzdükten sonra dudaklarını aralayarak.*Savaşmak senin eğlenceli turnuvalarda gördüğün kadar eğlenceli bir şey değil küçüğüm. Savaşmak korkunçtur, kan akıtmak korkunç ve gerici bir iştir. İstek kadar da beden gerektirir, hata yaparsan izini taşırsın vücudunda, belki de canınla küçüğüm.*demişti ciddi bir ses tonu ile, Lyanna ise adamı yalvarırcasına dinledikten sonra dudaklarını aralayarak.*Ben sadece kılıç kuşanmayı öğrenmek istiyorum! Saldırmak ve karşılamaktan çok zevk alıyorum, bu yolda harcadığım çabadan çok keyif alıyorum! Başaramıyor olmaktan, yetemiyor olmaktan zevk alıyorum!*demiş ve kollarını göğsünden kavuşturarak.*Buna hakkınız yok! Ne isteyip istemediğimi seçmeye hakkınız yok! Ben dans etmek istiyorum ama bunu sadece dans ederek değil daha da anlamlandırmak istiyorum! Yaşamak ve eğlenmek istiyorum.*diye saydırmıştı kelimeleri sırası ile, Sir Erwin genç kadının kılıç kuşanmaktan delicesine bir tutku duyduğunu sözlerinden anlayabiliyordu. Pek haklı değildi, soylu doğmuştu ve hayatında ki her detay seçilecekti ama bu kız bu işi kendisi olmasa da başkası ile hatta belki yalnız yapacaktı. Yaşlı adam derin bir nefes vermiş ve sıkılmış bir şekilde.*Eğer ağlarsan bırakırız, pes edersen bırakırız, sıkılırsan bırakırız, ağır gelirse bırakırız. Senden ne istersem isteyip yapacaksın ve eğer vaktini boşa harcadığına karar verirsem bırakırız, Sorun var mı ?*demişti ciddi bir vurgu ile. Lyanna açıkcası umudunu kaybetmişken aldığı olumlu cevap karşısında istemsizce kıkırdarken olduğu yerde yuvarlaklar çizerek adımlarken.*YOK!! YOK! HİÇ BIRAKMAYACAĞIZ!*demişti neşeyle, Ser Edwin parası bol bir lord kızına sırf şımarıyor diye savaşmayı öğretmekten memnun olmasa da elinde büyümüştü bu kerata, adını hecelemişti daha zar zor yürürken öylece.

## Ergenlik Dönemi

Geçer demişti Ser Erwin..., sadece bir çocukluk hevesi demişti. İki kılıç sallar diye düşünmüştü, belki birkaç ayak hareketi ve göze göz gelen birkaç figür görmek ister demişti. Kasları kasılıp ağrıyınca, kolları ağır kılıcın altında ezilince veya eti mosmor hal aldığında bırakır demişti..., deri yırtılıp kanı akınca acıdan pes eder sanmış, yegane leydilik mühesseleri aklını başından alır sanmıştı. Lyanna sadece bir evin tek başına büyüyen hanımıydı ve bu temponun altında sopa ile oynamaktan bıkar sanmıştı Ser Erwin..., bütün bunları düşünürken oflamış ve içinden.*Ben ne kadar da kör ve aptal bir adammışım.*diye geçirmeden de edememişti.
Sonrasında ise Lyanna'ya baktı sıkkınca. Kız kollarını bir ağacın dalına dolamış asılı dururken bacaklarını da Pedro sımsıkı kolları arasına dolamış, bir ipi koparacakmış gibi asılıyordu ona. Lyanna sesli nefesler verirken dişlerini sıkkınca birbirine bastırıyor ve ara sıra diş gıcırtıları duyulabiliyordu. Açıkca terlemişti, yakaları ıslaktı ve ter beyaz teninde altın gibi parlıyordu. Artık yorulmuş olan genç kadının kolları tir tir titrerken Pedro da hışımla asılarak.*ERKEK OLAN BENİM!!*diye bağırmıştı sitemle seslice. Ser Erwin bazen kendisine sormadan edemiyordu tabii, Lyanna değil de Liam olsaydı ne olurdu diye. Böyle bir deha'nın kız olarak doğması aslında hüzün kaynağıydı zira erkek olsaydı topraklarında yeni bir devrim başlatabilirdi, en azından Ser Erwin buna inanıyordu zira çok adam tanımış ve pek çoğunu yetiştirmişti.
Lyanna daha el kadar iken başladığı bu yolculukta artık on üçlü yaşlarındaydı. Hayatı çok yoğun ve başa çıkılmazdı. O çok sevdiği sayılar ve harfler başına bela olmuştu bir noktada, soyluluk ve adap hakkında sürekli yeni şeyler öğrenirken bir kadın bilmeli diye dikiş nakış gibi alakası olmayan konuları dinliyordu sarayda ki odasında dakikalarca. Bu kadar yoğun yaşadığı dakikalarında bile kılıç dansına vakit ayırabiliyordu ama, biraz uykudan çalıyor, biraz da bahaneler uyduruyordu ama uzunca saatlerini bu işe veriyordu.
Pedro sonunda boğa gibi kıza asılınca Lyanna'nın parmakları yırtıla yırtıla kaymış ve kendisi yüz üstü yere kapanmıştı. Vücudu ustasının dediği gibi morarıyor ve kanıyordu ve her bahane bir öncekinden daha az inandırıyordu ebeveynlerini. Lyanna burnu dümdüz olunca birkaç saniye acıyla yerde kalmış ve sonrasında ellerini iki yana açmış, avuçlarını yere bastırarak desteği aldığı gibi kendini kaldırmıştı. Lyanna kalkacağı sırada Ser Merlin hafif kaşlarını çatarak.*Kalkma, ŞINAVA BAŞLA!!*demişti sert bir dille, Lyanna bir anda şınava başlayınca hafif söylenerek duyduklarını yapmaya başlamış, Pedro ise dikilip kalmıştı. Ser Erwin bunun üstüne Pedro'ya dik dik bakıp.*SENDE YATSANA LAN!!*diye bağırdığında çocuk titreyerek kendini yere atmış ve şınava başlamıştı.
Lyanna yerden inip kalkarken Pedro'yu kesiyor olsa da Pedro açıkca çok daha fazla ileri gidebiliyordu, bu hoş değildi..., bu hoşuna gitmiyordu ama o erkekti. Lyanna salak bir kız değildi ve ne olduğunu biliyordu. Amacı zaten orman yabanileri gibi koşup sert vurmak değildi ama kılıcı kaldırıp sallamak için güçlü olması gerektiğini öğrenmişti. Ser Erwin'in dediği gibi belki bir erkek gibi boğadan hallice değildi ama bir kadın gibi yılan misali kıvrılacaktı. İkisi de saatlerce şınava devam ettikleri anda Lyanna takati kalmayınca yerde kalmıştı, Pedro inip kalkmaya devam ederken dişli gibi. Ser Erwin kızın düştüğünü görünce derin bir nefes soluyarak.*Ağır mı geldi ?*dese de Lyanna uzandığı yerde sağ elini kaldırıp bayrak gibi sallayarak.*Hayır hayır....*demişti nefes nefes'e zar zor biçimde.
Ser Edwin duydukları üstüne dudaklarını aralayarak.*Bende öyle düşündüm zaten genç hanım. AYAĞA KALKIN!!*diye bağırmıştı hışımla. İki genç duydukları ses üstüne yalpalaya yalpalaya ayağa kalktığında Ser Edwin sözlerine devam ederek.*Karşılıklı duruşlarınızı alın!*demişti net bir dille, ikisi de zaten devamını bildiğinde Lyanna duydukları ile hafif sallanarak.*Kaç kaç ?*demişti alayla, Pedro yerine geçerken dudaklarını aralayarak.*5'e 2 şimdilik...*demişti net bir dille.

Lyanna sağ elini kılıcın kabzasına atması ile kılıcını çekmişti, Uzun ve zarif bir kılıcı vardı parlak taşların kabzasını süslediği. Vücut postürünü ayarlayıp bacak aralığını ayarlamış, yere basma şeklini bile istediği gibi konumlandırmıştı. Lyanna bir erkek değildi ve erkeksi kasları olan kudretli bir kadında değildi, bir kedi gibi kıvrak ve şimşek kadar hızlıydı ama. Lyanna'nın zihni okyanuslar kadar berraktı, insanlar için en önemli olan gördüğünü anlamaktı ve bu saniye hatta saliseleri içeren bir savaşta imkansızdı ama Lyanna bu dansa o kadar hayrandı ki, çelikler çıngırdarken o sadece izlemek istiyordu. Pedro üstüne atlayarak kılıcını çapraz savurduğunda Lyanna sağ ayağını geriye kaydırmış ve kendi kılıcını kaldırarak gelen darbesi yan bir duruşla bloklamıştı. Kılıçlar bir birine çarptığı sırada Lyanna bedenini geri kalanını da sağ ayağını takip ettirince Pedro iki eli ile kavradığı kılıç ile bastırarak Lyanna'yı yıkıp atmayı amaçlamıştı. Lyanna bedeni bir tabakta ki yağ gibi arkaya kayarken kılıcına önce hafif bir aşağı meyil vererek Pedro'nun şiddetli baskısının da vücudu gibi kaymasını sağlamış, sonrasında baskıdan çıkardığı kılıcı düşünmeden tekrar kaldırarak Pedro'nun delicesine savurduğu ikinci saldırıyı bloklamıştı. Ayakları yerde kayıyordu ve bir ritimleri vardı. Bir, iki, bir, iki..., sağ gidiyor sol kalıyordu, sonra sol kayarken sağ kalıyordu ve Pat!! Sol arkadan sağa kayarak beden etrafında dönüyordu. Lyanna ardı arkası kesilmeyen birkaç vuruşu geri geri bloklarken bacağını yana çekmiş ve kendi etrafında pergel gibi dönüvermişti bir anda, Pedro kılıcı saplamak için ileri bir mızrak gibi fırlarken önünde ki kadın sağında belirince açıkca sinirlenmiş ve bileklerini çevirerek öne savurduğu kılıcı yana doğru onunla eşdeğer çekmeyi denemişti.
Pek çok insan için bu an büyük bir kırılma zamanıydı, Lyanna için açık Pedro için zaaf denebilirdi ama bu doğru değildi. Kazanmak isteyen kör gözler saldırmak isterdi ama Lyanna'nın sanatı bununla alakalı olmadığı için eşsizdi. Bu bir danstı ve pantneri ile birbirlerini tamamlamak zorundalardı. Lyanna için olay asla darbeyi indirip kazanmak olmamıştı ki..., Pedro hareket edecekti ve Lyanna hareket edecekti. O etkiledikçe kendisi tepki verecekti ve bu reaksiyon bir şaheser yaratacaktı, ne olacağını ve ne yapacağını görebiliyordu gözleri. Yana kaydıktan sonra kılıcını Pedro'nun savurduğu açıda ters bir diklikte tutmuş ve çelik bir kez daha birbiri ile çarpışmıştı. Pedro bir erkekti ve bunu kullanmak zorundaydı, kılıçlar çarpıştığı anda açıkca üstün olduğu bir oyuna girmiş ve vücutları yan ve yakın halindeyken omzuyla Lyanna'nın üstüne yığılmıştı onu yere sermek amacı ile. Lyanna kılıçlar çarpıştığı anda Pedro'nun bedenin çevirdiğini görünce kendi çeliğini Pedro'nun kılıcında kaydırıp birden çekerek kurtarmak ile kalmamış ve yan sallamıştı. Pedro üstüne atılırken kendini yana atan Lyanna'nın kılıcı da onunla gelirken Pedro göğsüne dokunan çeliği hissetmişti.
Lyanna hafif sallanan bedenini ikinci adımda toparlamış ve hafif sallanarak yürürken iki elini de yana açmıştı dirsekleri hafif içe kırık şekilde, bu sırada kafasını hafif alaycı bir tavır ile sağa sola sallarken.*6'ya 2 oldu.*demişti laubali bir vurguyla. Pedro duyduğu sözler karşısında kılıcı yere atarken hafif bozulmuş tavrı ile.*Kız gibi dövüşüyorsun!*diye Lyanna'yı azarlamak istese de Lyanna duydukları ile adımları ile dans ederek.*Çünkü kızım enayi!!*demişti neşeyle. Ser Edwin gördüğü manzara ile sıkkınca kafasını sallarken.*Lord'un korumalarından düştüğüm hale bak, bir soylu kızı ile hevesli bir yaver.*demişti sıkkınca, aslında ikisini de seviyor ve geleceklerini açıkca parlak görüyordu ama yaşlı bir adamdı işte...

### Büyümeye Başladığı Yıllar

Lyanna'nın yaşlı adamla geçirdiği her an, hayatının ilerisinde anı olarak aklında yer alacaktı ama her saati o kadar neşeli değildi tabii. En sevdiği şeyi yapmadığı zaman..., savaşmadığı zaman yani...., İlim ile ilgilenirdi. Ailesi Lyanna'nın zeki bir kız olmasını istiyordu. Lyanna güzeldi, bunu diyarda ki körler bile artık dile getirebilirdi ama soyluluk ve asalet yolunda tek meziyet bu değildi. Zeki olmalıydı, kurnaz olmalıydı, bilgisi ile insanları etkilemesi lazımdı en başında. Kitaplarda çok harf vardı en başında. Hane tarihi, dünya tarihi, savaş tarihi, ejderhaların tarihi, diğer hanelerin sembolik isimleri can sıkıcıydı, efsaneler biraz daha az can sıkıcıydı. Sayıları sürekli çıkarıp toplamaktan canı burnuna gelmiş ve artık sayılamayacak kadar fazla sayıyı dakikalarca uğraş ile toplamaya başlamıştı. Aptal bir kelimeyi doğru söylemek için altı kere tekrarlıyor ve çatal bıçak adabı dinleyip duruyordu.
Aslında istediği hayat bu değildi ama ailesini gerçekten seviyordu, ayrıca yeni yeni sarayda koşturan erkek kardeşi yükünü nispeten alıyordu aslında. Annesi bu dönemlerde çok fazla erkekler ve evlilik hakkında vaaz veriyordu, Lyanna zeki bir çocuktu ve niyetlerini anlamıştı. Bu konuşmaların sonunda evlenmek istemediği söylüyordu ürkek haliyle ve ailesi de ona kıyamıyordu bir noktada. Tabii birkaç nişanı olmuştu uzak mesafelerden ama Lyanna'nın ilgisizliği nişanların düşmesine sebebiyet veriyordu. Babası ona evlenmek zorunda olduğunu söylediğinde ise dudaklarından şu sözler çıkmıştı.*Eğer evlenecek isem Diyarda bir turnuva yapalım, beni isteyen ve hak eden erkeğe varayım. O gün geldiğinde, beni alacak olan erkek ortaya çıkana kadar odamı asla bırakmam ama.*demişti sitemle, babası kızının bu isteğini neşe ile kabul etti sadece.

### İlk Turnuva

Her şey planladıkları gibiydi. Sofralar kurulmuş, ozanlar tutulmuş ve misafirler etrafa dolmuştu. Belki kıtanın en büyük lordluğu değillerdi ama namını ve tarifini duyan onlarca namı diyarı aşkın erkek buradaydı. Savaş meydanı özenle hazırlanırken gözler gelin kızı arasa da ulaklar bağırmıştı kızı sadece hak edenin görecek olduğunu. O gece şarap damardan kan gibi akarken insanlar tıka basa yemeğe dalmış, çocuklar savaşçıların arkasından bağırarak kıyıda köşede sopa çarpıştırmaya başlamıştı. Longtable lordu bile böyle bir etkinlikten gurur duysa da annesi emin değildi, kızının damadını eliyle seçmesi çok daha iyi olabilirdi. Hayatları buna bağlıydı, o yüzden hepsi dövüşleri nefessiz izliyordu haliyle. Pek çok isim içinden göz alanları da vardı elbet, mesela bir adam vardı. Üstünde ince bir lamelar zırhı olan, suratını kapatan bir kask giymiş bir adam vardı. Zırhı diğerlerini aksine çelikle kaplı değildi, kol ve bacak kısımları tatlı bir kumaş ile sarılmıştı. Bu adam diğerlerinin aksine kalkan da kullanmıyordu ama..., acayip bir dövüş tarzı vardı. Toprağın üstünde şekil alan bir nehir gibiydi adam, koca koca adamlar sopalarını bir sağa bir sola sallarken bu adam da bir sola bir sağa akıyordu. Sert darbeleri bloklarcasına kılıcını kaldırıyor ama hop diyerek kaydığı gibi şövalyelerin yanında bitiyordu.
Her tur, her dövüş izleyenlerin hafif boo'ları heyecan çığlıkları yerini almıştı. İlk izleyenler onu korkak sanmış ama beş saniyeden sonra aşık olmuşlardı. Koca koca adamlar ufak ve kıvrak bir veled tarafından dize getirilince Lyanna'nın babası da sorgulatmaya başladı bu adam kim diye, kızını alacak adamın itibarlı birisi olmasını isterdi haliyle.
Gel gör ki kimse bu adamı tanımıyordu, yoksa sadece yetenekli bir paralı asker miydi ? Eğer öyleyse bu eğlence basit bir gece'den fazlası olmazdı zira lord kızını asla ucuz bir adama vermeye niyetli değildi.

Son maç geldiğinde parlak zırhlı savaşçı ile Kuzeyden gelme yiğit bir savaşçı karşı karşıya kaldı. Adamın sadece kokusu bile ceset kokuyorken buraya kazanmaya geldiği barizdi. Boyu iki metreye yakındı ve nicelerinin iki eliyle zor salladığı bir balta tek eliyle omzundaydı. Altın zırhlı savaşçı dayanamıyordu, dövüş başladığında öyle bir mücadele ortaya çıktı ki..., dillere destandı. Kuzeyli vuruyor, Savaşçı kaçıyordu ama kuzeyli takip ediyordu. Kuzeyli dansına ayak uydurduğunda hareketleri daralan savaşçı her salise başka bir çoklu senaryo içinde hapis oluyordu. İkisi dakikalarca ama dakikalarca çarpıştı, nefeslerinden çıkan hava ortalığını sararken sonunda koca adam savaşçıyı gafil avladığı düşüncesi ile baltasını salladı. O ufak zaman aralığında sadece tek vuruş yapan savaşçı, daha ne zaman aldığını anlamadığı darbe'nin acısı ile diz çöküp kalan savaşçının yanında dizleri üstünde kaldı. Kuzeyli adam yere yığılınca savaşçı dizleri üstünde kalmış ve bu kazandığı anlamına varmıştı. Şifacılar hemen içeri daldı yerde ki yiğit savaşçı kalıcı bir hasar almasın diye.
Dövüşü idare eden yegane adam ise çığlıklar ortasında altın yaldızlı savaşçı'nın yanına kadar gelmiş ve onu omzundan tutarak kaldırmıştı, adam bile bir savaşçının hafifliği karşısında şaşırıp kalırken dudaklarını aralayarak.*BAYLAR BAYANLAR!! LONGTABLE'NİN ŞANLI HALKI VE DEĞERLİ MİSAFİRLERİ!! BU GECE'NİN ALENEN FATİHİ İŞTEE KARŞINIZDA!!*demişti keyifle. İnsanlar bu çağrı ile ayağa kalkıp zevkten bağırmaya başlamıştı. Bu adam kimdi ? Neciydi ? Tanımıyorlardı bile, Soylular ordusunda istiyordu bu askeri, halk onu tanımak istiyordu delice, Longtable lordu bu adamı görmek zorundaydı..., Anons'u geçen adam sözlerinden sonra savaşçı'nın kaskına eline atarken altın yaldızlı savaşçı omzuna sertçe vurarak adamı sallamış ve iki elini kaldırmıştı önce. Sonrasında kaskını kaldırıp toprağın üstüne atınca ilk dikkat çeken şey uzun siyah saçlar oldu. Altın yaldızlı savaşçı'nın ipek gibi uzun saçları vardı, biraz dikkatli bakınca masmavi gözleri de çok güzeldi tabii ama bu erkek değildi, hatta azıcık daha da dikkat etseler bunun Longtable leydisi Lyanna Merryweather olduğunu anlarlardı. Lyanna hafif artist bir sırıtma ama aldığı darbelerin acısı da yanında topluma bakarken babası ayağa kalkarak.*NASILLL!!!*diye bağırmış, ona erkek kardeşi neşeyle.*ABLAA!!*diye eşlik etmişti. O gece gelen soylular aşağılanmış hissetmiş ve bu olay aileyi pek iyi etkilememişti. Lyanna bayağı sert bir savaşa daha girmişti ailesi ile ama anne ve babası her zaman tatlı insanlar olarak kalacaklardı, Sonunda kızlarını böyle kabul ettiler ve en azından aile adını korumalarını rica ettiler. Lyanna da bu şekilde altın yaldızlı zırhını çıkarmamış ve diyardan diyara turnuvalar ve saygıdeğer rakipler uğruna gezerken hikayesi de buradan devam edecekti...

## Kral Yolu Dönüşü

Merryweather hanesi, Kralın şehrine Targaryen hanesinin düğünlerine katılmak amacı ile gitse de yaşanan talihsiz ve dolambaçlı olaylar sonunda bir süre orada mansur kalmışlar, bu süre'nin sonunda gitmelerine izin verildiğinde ise pek vakit harcamadan evlerine dönme kararı almışlardı. Soylu bir hane olarak yolculuk edecekleri kervan hazırlanıp yola çıkmaya hazır olduğunda ise bütün aile fertleri'nin ortak kararı ile artık yolculukları başlamıştı.
Aslında oldukça sıradan ve basit bir yolculuk geçiriyor olsalar da bütün bu huzurlu günleri bu yolda sona erecekti, Yolculukları sırasında girdikleri ağaçların seyrek seyrek dizildiği bir patikada başka bir grubun saldırısı ile kervan durmak zorunda kaldı. Atılan ilk ok savaşı başlatırken bir anda erkeklerin gür çığlıkları acı seslerine karışırken kervanın sağından ve solundan silahlı adamlar akın etmeye başlamıştı bile, Lyanna yaşananları birkaç saniyesinden önce fark etmişti ki o noktada saliselik buhranlara da girse atını bir anda depara kaldırarak saldırıdan kaçmak istedi. At yaşananlar ile irkilip kendisini üstünden attığında ise Lyanna da onu takip etti ve onun çiğneyerek ezdiği düşmanların arasından yolunu bularak uzaklaşmaya başladı.
Bu sırada kervan korumaları ile muhafızlar arasında kıran kırana bir savaş dönmek ile beraber Lord Ryam'ın kendilerine özellikle yoldaş belirlediği gül şövalyeleri Ser Eddin ve Ser Arnold kahramanca bir mücadele verse de düşmanın sayıca fazlalığı ve kabiliyetleri nedeni ile sonuç belirli gibiydi. Lyanna her ne kadar koşarak savaş alanından uzaklaşacak olsa da duyduğu tehditler ile geri dönerek düşmanın arasına alınmıştı, her ne kadar kaçabilecek olsa da ailesinin hayatı ile tehdit edilmesi onu dehşete düşürmüş, o hayatları arkasında bırakarak kaçmayı reddetmişti.
Lyanna dik bir vücut dili ile adım adım düşmanın arasına girdiğinde erkeklerin alayları ve kahkahalarına maruz kalmışlardı, bütün bu konuşmalar devam ederken her şey bitmiş gibi bakışlarını devirse de aklında düşündüğü tek şey bir sonra ki hareketiydi. Lyanna adamın hakkında ki pis sözlerine karşı kafasını kaldırırken senkronize bir hareket ile belinde ki hançeri çekmiş, çektiği sırada kaldırırken elinde ustaca çevirirken karşısında ki adamın anlamamış ifadesine maruz kalmıştı. Lyanna bu ifadeyi umursamadan elinde ki hançeri üç metre kadar karşısında duran kuzey lisanı ağır basan, kır saçlı birlik liderine atarken bir anda yerinden tazı gibi atılmış ve vücudu ileri giderken kılıcını kınından çekmişti bile. Etrafında ki adamları görebiliyordu, yaylarını germiş ve kendisine yöneltmişlerdi. Lyanna hayatını aşık olduğu kılıç sanatına adamış ve bunun büyük bir kısmını da Dorne yöresi kaplıyordu. Diyarın en büyük ustalarından olan Ser Erwin'den Westeros halkınun nasıl kılıç kullandığını öğrenmiş ve bunu kadınlığına adapte etmişti, yetişkinlik denebilecek yaşlarında yaptığı Dorne gezilerinde ise gördüğü manzaralarla büyülenmenin yanında gördükleri ile kendini adapte etmişti.

Lyanna erkekler gibi dövüşürken kalkan kullanmazdı zira kalkan erkek işiydi. Kalkan kollardan birisinde dengeyi bozan bir ağırlık olmasının yanında karşıladığı her darbede adamı sarsardı. Gelen darbenin şiddetini kalkanın durdurma kuvveti yani bilek gücü ile kompansate ederdin.
Lyanna bir kalkan kuşanacak ve kullanacak kadar güce sahip olsa da kudretli darbeleri savunduğu her dakika yarardan çok zarar kazanırdı. Güçlü değildi belki ama nice kudretli adamdan çok ama çok esnekti kadınlığın verdiği kaslar gereği. Aklı hızlı olursa, Gözleri açık olursa, beli kıvrak ve adımları hızlı olursa kalkana ihtiyacı kalmazdı, tıpkı Dorne'lilerin mızrakla olan dansları gibi, kendisi genelde darbeyi kılıcı ile karşıladıktan sonra kendi kılıcına yön verir, bu şekilde de karşısında ki kişinin kuvvetinin akmasına izin vererek yönünü kontrol ederek ona hükmederdi.
Lyanna adama atıldığı sırada iki kolunu hafifçe yana açtı, kollar koşarken vereceği hareketler ile dağılacak olan denge merkezini toparlayabilirdi. Adama atıldığı sırada ilk okun yaydan çıktığını görmüş, sağ ayağını sağ ileri çapraz'a atar gibi kaydırırken zarif bir şekilde sıçrayıvermişti. Üstüne gelen ok omzunun üstünden geçerken bunu sola kayan sol ayağı ve onu takip eden vücudu eşlik ettiğinde bir başka ok daha fırlayıvermiş, Lyanna ikinci oktan sonra sol ayağını kaydırdığı gibi sağ ayağını öne uzunca açıp basarak mesafe kat etmişti.
Öne fırladığı sırada acıyla dişlerini sıkan kuzeyli ile göz göze gelmiş, bu sırada kafasını hafif eğip sağa çekerek kulakları yanından geçen okun uğultusunu hissetmişti. Karşısında ki adam ise bir iki adım geri atarken yaydan vazgeçmiş olacak ki, belinde ki kılıca davranıvermişti. Adam kızın dibinde olduğunu bildiğinden kılıcını kınından çıkardığı gibi körlemesine savursa da Lyanna kendi kılıcı ile gelen vuruşu bloklamış, iki kılıcın çeliği birbirine dokunurken kendi kılıcını aşağı kaydırmıştı.
İki kılıç birmiş gibi alçalıverdiğinde kuzeyli kılıcını kendine çekip saplamak için hareket etse de Lyanna nefesleri dokunacak kadar iken bir kafa atıvermiş ve sola doğru zıplayıvermişti ani bir hareket ile, sola çıktığı anda arkasından takip eden ok karşısında ki kuzeyliye saplanmış, bu sırada solda ki Lyanna da adamın arkasına doğru uzun bir adımla geçerken kılıcını da boynundan sertçe savurarak.*Değersiz pislik.*olmuştu aşağılarcasına, ölüm kalım savaşı olmasa hareketleri büyüleyici ve sanatsal denebilirdi...
Kuzeylinin kellesi yete yığılıp yuvarlanacakken Lyanna duyduklarına karşı eşlik edercesine bağırırken.*BENİ CANLI VE TEK PARÇA İSTİYORSAN AİLEMİ BAĞIŞLA!! BEKLERSEN DURUP KONUŞACAĞIM!!*demişti net bir dille, bu sırada oklardan kaçmaya devam ederken çok hızlı kaçmıyordu ve muhtemelen yakalanacaktı, buna karşın yakalansa bile ufak birliklerinde daha da ciddi kayıplar yaşayacakları ve bu kayıpları örtebilecek yegane kendisini de kullanılamaz halde alacaklarını idrak etmesi pek zor değildi. Lyanna kurtulabilirdi ama değer verdiği herkes öldükten sonra ne anlamı vardı ki ? Sinirden kuduruyor olsa da yapabileceği tek şey konuşmayı denemek ve gerekirse onları güvenlice yollayarak kendini vermekti..., sözlerini tazılara pek geçiremediği sırada üstüne atlayan ilk tazıya karşın kılıcını savurarak ikiye parçalamış, bir diğeri ise suratına atladığı sırada boşta ki elini ağzına vererek aldığı itme kuvveti ile bir iki adım geri atmıştı, köpeklerin arkasını onlarca adam takip ettiğinde etrafı küfürlere dolarken hatırladığı son şey kafasına çarpan sert sopaydı...

## Fırtına Yollarındaki Esaret

Tekrar uyandığında gördüğü ilk şey karanlıktı, karanlık bir kutunun içinde bakabileceği ufak delikler vardı ve o deliklerin arkasında da karanlık vardı. Olduğu yerde istemsizce sallanıyor olmasından hareket ettiğini hissetse de vücudu ağrıyordu, belli ki dayak yemişti yattığı yere sığmakta zorlanıyordu. İlk işi üstüne bakmak olsa da üstünde zırhın altına giydiği ince kazak ile kumaş pantolonu dışında bir şey olmadığını gördü, soyulmuş ve muhtemelen dokunulmuş olsa da belli ki henüz bekaretini almayı denememişlerdi.
Lyanna birkaç saniye hiçbir şeyi anlamasa da kaçırıldığını biliyordu, bunu bilerek yaşamanın ötesinde kendisini kahreden şey ailesine ne olduğuydu. Kendi kendisine söylediği tek şey bu şekilde bitemeyecek olduğu, yaşadığı sürece bir çıkış bulacağından ibaretti. İçinde bulunduğu tahta sandığın etrafı çatlak ile doluydu, zaten karanlığın içinde görebildiği tek şey iken bacakları ile sandığı zorlayarak yan kısmından kırmış ve bacaklarını kurtarmıştı.
Kırılan tahta parçaları içlerinden geçen bacağa derin kesikler atsa da acısı kırgınlığı yanında hafif kalan Lyanna sandıkta ki darbeleri ile sonunda onu parçalamayı başarmış ve kervan arabasının içinde kısıtlı bir özgürlük kazanmıştı. Bunu da ellerinde ki kayışları tahta çıkıntılar ile gevşeterek kurtulmaya çalışarak harcayan Lyanna, sivri tahtaya etini deldirme pahasına kurtulmayı başarmıştı. Arabanın etrafında ki şarkı ve kahkahaları duyabilse de bu neşe sadece korkmasına sebep oluyordu. Etrafında kullanabileceği bir eşya ararken bulduğu tek kendi sandığından bir başkası olsa da içi boştu..., Lyanna bunu gördüğünde ailesinden birisinin ölmemiş olması ile açıkca heyecanlanmıştı.
İçinde bulunduğu durumda bir tutunak bulması ile etrafına bakındığında onu ayakta tutan tekerlerde ki vidanın bir tanesinin çıkıntı yaptığını gördü ve vidayı parmakları ile çekti dikkat çekmek amacı ile, bunu denediği sırada teker düşerek araba sallanınca kendisi de savrularak sırtını çarpmış ve hafifçe inlemişti acı ile. Bunun olması ile dışarıda ki birkaç adam adı Rickon olan birisine bakmasını söyleyerek kadın talep etmişlerdi. Lyanna duyduğu seslerde ki kadının kim olduğunu bile sorgulamadan hayatına odaklanmış ve etrafında ki gözüne takılan kör demirlerden birisini avuçların arasına alarak arabanın içine saklanmıştı.
Kendisini kontrol etmeye gelen Rickon 16'lı yaşlarında ki bir oğlandı ve şaşkınca arabaya girerek etrafa bakındı, daha kırık sandığı bile anca görecekken bir anda sırtına sarılan Lyanna kör demir parçasını boğazına saplayarak resmen yararcasına sağdan sola kaydırmış, o sırada boşta ki eliyle cesedin hançerini parmakları arasına almıştı. Ses telleri ezilip konuşamaz hale gelen çocuk boğuk ve kısık sesler çıkarırken Lyanna sarıldığı çocuğu sonunda bırakmış ve derin bir nefes almıştı. At arabasına uzanan ceset oluk oluk akmaya başladığında ise Lyanna cesedi önce ters çevirmiş, sonrasında ise bağırsaklarını deşerek açığa çıkarmıştı. Bu sırada annesinin çığlıkları kulağına dolarken ne olduğunu anlayabiliyordu, bu çocuğu bir hayvan gibi deşmesinin ardından ellerini cesede sokmuş ve vücuduna kanını sürmeye başlamıştı tazılardan kokusunu gizlemek amacı ile.
Cesedi parçalayarak vücuduna sürdükten sonra buna dayanamarak kusmuş olsa da devamında artık bu arabadan çıkmış ve etrafına bakınmıştı. At arabasının arkasında saklanırken gecenin karanlığı ve adamların zil zurna sarhoş olması ona yardım ettiğinden pek gözükmüyor olsa da annesi için aynı şey söylenemezdi. Üstünde ki kadife elbisesi parçalanmış olan kadın neredeyse çıplak bedeni ile erkeklerin kucağında gezerken ağlıyor ve durmaları adına merhamet dileniyordu.

## Driftmark Toprakları

Atı ile dört nala koşarken aklında ki tek şey bir insan bulmaktı, bir tane insan bulursa durumu anlatabilir ve annesini kurtarabilirdi. Aklında ki tek şey buydu, gözleri artık kansızlıktan çökerken bildiği tek şey bundan ibaretti kendi adına. Yaraları yanmaya başlarken yolun sonuna geldiğini hissediyordu, son nefeslerinde bir kasabaya girmesi ile gözlerine güç gelirken çok araladı. Dört nala koşan atın üstünde bir erkek kalabalığı görmesi ile.*YOLL!! HAYDUTLAR!!*diye bağırmasının ardından artık gözlerini kapatmış ve koşan attan aşağı yuvarlanmıştı...

Gözlerini tekrar açtığında ise bir geminin içinde uzanıyordu..., hoş bir kamara'nın içinde olduğunu birkaç saniye içinde idrak ederken içeri giren bir erkek ile irkilerek yatakta toplandı. Karşısında ki yaşlı adam kendisine güzel sözler dizip lordun beklediğini iletirken Lyanna ürkmüş ve anlamamış bakışlar ile bakmakla yetindi. Duydukları çok saçmaydı, burada olamazdı ki..., annesini sormuştu ama cevap bile alamamıştı. Anlamıyordu bile..., gemiden inerek Driftmark'ın kapılarından geçerken denizciler tarafından kurtarıldığını dinlese de kimse annesini bilmiyordu, Annesini terk ederek tek kurtulan olduğunu anlaması pek uzun sürmemişti. Driftmark lordu Lucerys'in huzuruna çıktığında ise duyduğu tek şey bir teklifti, piç oğlunu da yanında gezdirmesi.
Bu durumda pek çaresiz olan Lyanna bu teklifi kabul etmişti, fakat istediği yardım evine değil kuzeye gitmek üstüne kuruluydu. Lord Lucerys'ten sadece bir kılıç, bir at ve zırh isteyen Lyanna istediklerini alarak, bizzat Lucerys tarafından tahsis edilen bir gemi ile kuzeye, beyaz limana kadar varmıştı.

## Kuzeyde Yaşananlar

Lyanna uzun bir gemi yolculuğu sonunda Kuzey'e, Beyaz Liman'a varmayı başarmıştı. Kamara'dan çıktığında soğuk rüzgarlar suratına vururken gemi kıyıya yanaşarak zincir atmış, malları ve yolcuları indirmeye başlamıştı. Lyanna da istediği yere geldiğinden dolayı yanında Addams ile geminden inmişti tabii ki. Gemiden inmeleri ile ilk işleri kuzey sokaklarında gezerek tanımak olsa da buldukları bir hana sokuşuvermişlerdi, Lyanna hana girdiğinde kendisine bir şarap söylemiş ve etrafı kesmeye başlamıştı, aradığı şey buradaydı. Ailesine saldıran birlik kuzeyliydi ve ona bu işi birisi vermiş olmalıydı, o ismi bulacaktı ve bunun içindi bütün yaptıkları ama yorulmuştu bir yandan da.