Finrod

Nóm lub Nómin (Taliski)

Felakgundu (Khuzdul)

Hale Mandosa (dawniej)

Valinor (obecnie)

Tata i Tatie (prapradziadkowie)

Feanor, Fingolfin, Elurindo oraz Gaerlind (stryjowie i wujowie)

Findis, Irisse, Linde, Elenath (ciotki)

Maedhros, Maglor, Celegorm, Curufin, Caranthir, Amrod, Amras, Fingon, Turgon, Argon, Rustor, Galdir i Aendir (kuzyni)

Aredhel, Aegwen i Lanniel (kuzynki)

Orodreth (bratanek)

### Rodzeństwo

Orodreth (w opublikowanym Silmarilionie)Aegnor

Angrod

Galadriel

## Relacje

### Wrogowie

OrkowieTrolle

Smoki

Balrogowie

**Finrod** (właściwie **Artafindë,** *ur. 1300 roku Lat Drzew w Tirionie - zm. 465 rok Pierwszej Erze w Tol-in-Gaurhoth)* - Elf*,* jeden z Noldorskich książąt i najstarszy syn Finarfina oraz brat Aegnora, Angroda i Galadrieli. W Beleriandzie Finrod został królem Nargothrondu , przyjmując imię *Felagund* . Był mądrym, sprawiedliwym i potężnym elfem oraz wspaniałym podróżnikiem. Pomógł Berenowi w jego wyprawie po Silmaril i zginął z ran zadanych mu przez wilkołaka, którego wcześniej zabił.

## Historia

Finrod urodził się w Eldamar w 1300 roku Dwóch Drzew , podobnie jak jego kuzyn Turgon.  Byli przyjaciółmi, a jego ukochaną była Amarie z plemienia Vanyarów.

Finrod był jednym z tych, którzy sprzeciwiali się Fëanorowi i Wygnaniu Noldorów . Jednakże, gdy Noldorowie mieli odejść z Amanu , dołączył do nich, ponieważ nie chciał zostać oddzielony od swoich przyjaciół i ludzi, którzy byli chętni do opuszczenia Valinoru. Nie chciał też pozostawiać swoich ludzi pod rządami Fëanora.

#### Powrót Noldorów

Finrod wraz ze swoim ojcem prowadził tyły wojska wraz z wieloma najszlachetniejszymi i najmądrzejszymi z Noldorów; często spoglądali za siebie, aby zobaczyć ich piękne miasto, zwłaszcza Finroda, ponieważ musiał zostawić Amarie. Przywiózł ze sobą wiele skarbów z Tirionu , w tym swój pierścień.

Finrod i jego ludzie nie brali udziału w Bratobójstwie w Alqualonde . Gdy podróżowali wzdłuż wybrzeża Aramanu , pojawili się Valar Mandos i ogłosili Przeznaczenie Noldorów, a w tej godzinie Finarfin porzucił marsz i wrócił do Valinoru z wieloma swymi ludźmi. Jednak Finrod i jego rodzeństwo nadal szli naprzód i prowadzili swój lud w długim i niebezpiecznym marszu do Śródziemia.

#### Życie w Beleriandzie

Po zwycięstwie w Dagor-nuin-Giliath , Noldorowie zaczęli budować swoje liczne królestwa. Finrod założył wieżę Minas Tirith na wyspie Tol Sirion . Pewnego razu, podczas podróży na południe wzdłuż rzeki Sirion, Finrod i jego przyjaciel Turgon rozbili obóz na jej brzegach. Ulmo, idąc w górę rzeki, położył na nich głęboki i mocny sen; i każdemu wydawało się, że kazano mu przygotować się na dzień zła i ustanowić odwrót, na wypadek gdyby Morgoth wyrwał się z Angbandu i obalił armie Północy.
Pewnego razu Finrod i jego siostra Galadriela byli gośćmi króla Elu Thingola, ich krewnego w Doriacie . Tam Finrod opowiedział Thingolowi swój podziw dla komnat Menegrothu ; Thingol opowiedział mu o głębokim wąwozie rzeki Narog i o jaskiniach pod Wielkim Farothem na jego głębokim zachodnim brzegu. W ten sposób Finrod przybył do Jaskiń Narogu i założył tam głębokie sale i zbrojownie; i ta twierdza nazywała się Nargothrond . Pomogły mu w tym Krasnoludy z Gór Błękitnych , a Finrod nagrodził ich wieloma klejnotami z Valinoru. W tym czasie dla niego zrobiono Nauglamir, Naszyjnik Krasnoludów. Po stworzeniu Nargothrondu, Finrod powierzył Minas Tirith opiece Orodretha , jego bratankiem, i był określany dodatkowym imieniem *Felagund* , zaszczytnym tytułem nadanym mu przez krasnoludy, co oznacza *Rębacz Jaskiń*.

Królestwo Nargothrondu rozciągało się aż do morza, wyłączając Falas . Finrod był przyjacielem i sojusznikiem Círdana , a także zbudował wieżę Barad Nimras na przylądku.

#### Spotkanie z Ludźmi

Kiedy minęło ponad trzysta lat od przybycia Noldorów do Beleriandu, Finrod udał się na wschód od Sirionu i wyruszył na polowanie z Maglorem i Maedhrosem, dwoma synami Feanora. Ale zmęczył go polowanie i samotnie udał się w kierunku gór Ered Lindon . Tam, na ziemiach Thargelionu , we Wschodnim Beleriandzie , Finrod jako pierwszy z Noldorów natknął się na ludzi. Byli to krewni i zwolennicy Bëora Starego. Wszedł między nich, gdy spali, i podniósł harfę, którą Beor odłożył na bok, i grał na niej muzykę, jakiej nie słyszały ludzkie uszy. Kiedy ludzie obudzili się i posłuchali jego pieśni, każdy pomyślał, że jest w jakimś pięknym śnie. Długo przebywał z nimi, ucząc się ich języka i ucząc ich sindarińskiego . Interweniował także w imieniu Laiquendi z Ossiriandu , którzy obawiali się, że ludzie zniszczą ich dom, i uzyskał zgodę Thingola , który sprawował władzę nad całym Beleriandem , na poprowadzenie ludzi do Estolad .

Finrod miał bliską przyjaźń z Andreth z Rodu Bëora , którego często odwiedzał podczas oblężenia Angbandu , aby rozmawiać z nią o sprawach elfów i ludzi. Jedna z takich rozmów została spisana i później znana jako *Athrabeth Finrod ah Andreth* .

Finrod brał udział w Dagor Bragollach, walcząc na Mokradłach Serech , kiedy został otoczony przez orki . To Barahir z rodu Bëora uratował mu życie, a Finrod złożył Barahirowi i wszystkim jego krewnym przysięgę trwałej przyjaźni i pomocy w każdej potrzebie. Jako znak podarował Barahirowi swój pierścień, który stał się znany jako Pierścień Barahira .

#### Wyprawa po Silmaril i śmierć

Kiedy dziesięć lat później Beren, syn Barahira, przybył do Nargothrondu szukając pomocy, Finrod wyruszył z nim w Wyprawę po Silmaril, aby spłacić dług. Celegorm i Curufin , którzy mieszkali w tym czasie w Nargothrond, przekonali (używając ledwo zawoalowanych gróźb związanych z ich Przysięgą ) większość Nargothrondu, by nie mieszać się do tej sprawy. Tylko dziesięciu wojowników, na czele z Edrahilem, było wiernych i przybyło z nimi. Pod Górami Cienia natknęli się na kompanię Orków, których wszystkich zabili w ich obozie. Zabrali swój sprzęt i broń, a dzięki magii Finroda ich własne kształty i twarze zostały zmienione na podobieństwo Orków. W ten sposób przebrani dotarli daleko na swoją drogę na północ między Ered Wethrin a wyżynami Taur-nu-Fuin . Jednak dwunastu zostało schwytanych i uwięzionych przez Saurona na Tol-in-Gaurhoth (*Wyspa Wilkołaków*).
Tak doszło do rywalizacji Finroda i Saurona. Finrod walczył z Sauronem w pieśniach mocy, a moc Króla Elfów była bardzo wielka, lecz ostatecznie to Sauron zwyciężył.
Potem Sauron zdjął z nich przebranie, ale chociaż ich rasa została ujawniona, nie mógł odkryć ich imion ani ich celów.

Sauron uwięził ich i jeden po drugim zostali zabici przez wilkołaki, dopóki nie zostali tylko Beren i Felagund, ale żaden z towarzyszy ich nie zdradził. Kiedy wilkołak przybył zabić Berena, Felagund wyciągnął całą swoją moc i rozerwał więzy. Walczył z wilkołakiem i zabił go rękami i zębami. Jednak on sam został śmiertelnie ranny i zmarł w ciemności, w Tol-in-Gaurhoth, którego wielką wieżę sam zbudował. W ten sposób król Finrod Felagund, najpiękniejszy i najbardziej ukochany z rodu Finwego, wypełnił swoją przysięgę.

#### Reinkarnacja

Z powodu szlachetnych czynów Finroda w życiu i jego niechęci do podróży do Śródziemia, po krótkim czasie został przeniesiony do nowego domu. On i Glorfindel byli jedynymi elfami, o których wiadomo, że zostali reinkarnowani. W *Lay of Leithian* zauważon , że Finrodowi pozwolono wkrótce powrócić do życia w Valinorze i „*teraz mieszka z Amarie*”. *W Silmarillionie* zauważono również, że „ *Finrod spaceruje ze swoim ojcem Finarfinem pod drzewami w Eldamarze* ”.

## Etymologia

Imię *Finrod* jest sindarińską formą jego ojcowskiego imienia, ***Findaráto*** („*[Złoto-] Włosy Czempion*”). Niewykluczone, że on i jego brat Angrod byli najpierw nazywani *Aráto* , a później różnicowali je dodając *find-* , nawiązujące do złotych włosów pochodzących od Indis . Imię to było pochodzenia telerińskiego , więc właściwą quenejską formą będzie ***Artafinde.***

#### Felagundo

***Felagund*** był epessą podarowaną mu przez Krasnoludy , która rozszerzyła jaskinie Nargothrondu i oznaczała "*Rębacz Jaskiń*". Nie jest to sindariński, ale raczej sindariński khuzdul z ***Felakgundu*** . Nazwa została Eldarizowana przez innych jako *Felagon **(*** w związku z, *Turgon* ).

Podczas rewidowania swoich elfickich języków w późniejszych latach, Tolkien ponownie zinterpretował *Felagunda* jako „*mieszkaniec, borsuk”*, od sindarińskiego *fela* , który był używany do nor tworzonych przez dzikie zwierzęta lub tymczasowych mieszkań wędrownych ludzi, niezwiązanych z dużymi rzeźbionymi jaskiniami. Na zachodnim brzegu Narogu znajdowało się wiele nor borsuków, niektóre z nich zajmowane przez Krasnoludy . Było więc prawdopodobne, że *Felagund* został faktycznie podarowany przez Synów Fëanora jako kpina Finrodowi i przekazany przez Krasnoludy.

Wczesną etymologią *Felagunda* było *„Władca jaskiń*” w Noldorin , od *fela* („*jaskinie*”) + *cunn* („*książę*”).