Rozdział 12

**Noc Spadających Gwiazd** (jap. 流れ星の夜, *Nagareboshi no yoru*; eng. Night of the Shooting Stars) to dwunasty rozdział Sekai no Nanafushigi. Opowiadanie jest finalną częścią Akt Gorących Źródeł, wprowadzeniem do Akt Infiltracja Asgardu i nieoficjalnym finałem pierwszej części.

Spójrz w bijące złotem okrągłe wahadło. Porusza się niezmiennie z prawej do lewej. Tik-tak... Dźwięk tykania po każdym zatoczonym łuku kryje za sobą wiele tajemnic. Teraz je odwróć. Kilka... lat wcześniej. Jeden obrót przenosi nas w tak odległe czasy, lecz zegar dalej tyka. Jego wygląd nic a nic się nie zmienił. Jedyne co jest nowością to fakt, że wisi w innym miejscu.

Pierwszym wspomnieniem Stelli nie były jej rodzinne strony lecz właśnie Izaak. Chłopak jednak wyglądał zupełnie inaczej. Ubrany był w bordową bluze kimono z naszywkami płomieni, jasne spodnie kimono, klapki oraz chustę. Strój taki charakterystyczny jest dla klasy biednej w starożytnym już królestwie Midgard, **100 lat temu**.

Na dodatkową uwagę zasługiwał jednak noszony przez Izaaka miecz. Wygląda jak normalna katana z wyjątkiem tsuby, która przypomina kształtem czteroramienną, srebrną gwiazdę. Rękojeść utrzymana jest w czerwieni i odcieniach karmazynu. Chłopak bardzo dbał o niego. Stella odniosła wrażenie, że dbanie o to ostrze jest dla chłopaka tak ważne, że unika on kontaktu z ludźmi. Był przez to chyba ciutke samotny.

**Stella**: Witaj!

Serduszko Stelli nie wytryzmało widoku samotnego Izaaka. Tutaj dodam, że sama wyglądała wtedy również inaczej. Miała wtedy krótkie, proste szatynowe włosy i prostą grzywkę. Ubrana była w bardzo zdobione i seksowne fioletowe kimono z wzorkami w kształcie motyli, do tego długie czarne podkolanówki. Nosiła ozdobny pas, oraz katanę z fioletową rękojeścią.

**Izaak**: Cześć. <odpwiedział nieśmiało gdyż nie był przwyczajony do rozmawiania z ludźmi>

**Stella**: Przepraszam, że tak bez niczego cię zagaduje, ale jesteśmy chyba w podobnym wieku, a wydajesz się ciutke samotny... Jak Ja... Dotrzymasz Mi Towarzystwa?

**Izaak**: <Serduszko Chłopaka zapłoneło i Stella poraz pierwszy dostrzegła iskierki w jego oczach> Bardzo chętnie.

Stella przysiadła się i o dziwo czuła się bardzo komfortowo w towarzystwie chłopaka. Izaak również ciutke się ośmielił i nawet zaczęli się wspólnie wygłupiać.

**Stella**: Odważny z Ciebie żartowniść... ale jestem chyba ciutke wyższa od Ciebie jakieś 10 cm.

**Izaak**: Wcale nie!!!

**Stella**: Czek, podwyższę Cię trochę do swojego poziomu. <złapała go za ubrania i zaczeła trzymać na tyle wysoko by mieli kontakt wzrokowy> Hihihihihihi!

**Izaak**: To żenujące! <Uśmiech Dziewczyny Tak Go Jednak Oczarował, że nie miał nic przeciwko takim wygłupom>

**Stella**: Wybacz! <zrobiła minę tak jakby to był pokojowy koniec wygłupów> Ale wiesz normalnie to bym się zniżyła do twojego poziomu, ale to za ładne kimono by się położyć na piasku. <tym samym uśpiła jego czujność i dowaliła jeszcze mocniej>

**Izaak**: NO JUUUUŻ!

**Stella**: No dobra, dobra. Odłoże Cię na ląd po szybowaniu na takich wysokościach, ale wzamian opowiesz Mi czemu jesteś taki samotny.

**Izaak**: Zgoda. <chłopak uśmiechnął się czym wyprosił łaskę u Szatynki> A więc widzisz chodzi o ten miecz. <chłopak wyjął ostrze z pochwy i co się okazało, habaki (odpowiendik taszki w europejskim mieczu) był duże szerszy niż standardowe ostrze, chodź to było całkowicie złamane> Noszę złamany miecz i dlatego nie znajduję uznania.

**Stella**: *Ten miecz to*?! <widząc Go z Bliska, Stella rozpoznała czym jest artefakt> Nie lepiej więc pozbyć się go i kupic nowy miecz? <chciała jednak sprawdzić czy chłopak zdaje sobie sprawę z wagi tego miecza>

**Izaak**: Nie mogę! To prezent od Mojej Mamy!

**Stella**: Ty Jesteś Izaak, Prawda?! <rozpoznałą swojego rozmówce> *To Ciebie Cały Czas Szukałam! Nareszcie Cię Znalazłam!* <na co zdiwiony chłopak tylko twierdząco skinął głową> Jestem Stella i Bardzo Cie Polubiłam. Gdybyś się zgodził to Bardzo Chętnie Chciałabym się z Tobą Spotkać.

**Izaak**: No Jasne! <Chłopak się cały zarumienił, Dziewczyna go Utuliła po czym ruszyła w stronę Swojego Domu.

Warto też zaznaczyć, że Izaak będąc dzieckiem, słyszał głos płomyczka, który wołał go we śnie. Nikomu o tym nie mówił, sądząc, że to jedynie powracający sen. Tej samej nocy gdy spotkał Stelle, miał jeszcze barwniejszy sen w którym płomyczek przeistacza się w ognistego smoka z wielkimi skrzydłami i dudniącym głosem. Ten sen różnił się od innych - tym razem powód jego snów nie tylko się przed nim zmaterializował, ale także próbował przedstawić swoje imię. Izaak nie mógł go jednak usłyszeć przez silne, zagłuszające erupcje wulkanów.

**Izaak**: Wow! Co za sen. <obudził się emanując ogromnym ciepłem i dostrzegł stojącą nad nim Stelle> To Pani? <ciut się zarumienił>

**Stella**: <Dziewczyna upomniała go> Powinieneś nauczyć się kontrolować swój poziom etheru, by nieświadomie nie wywoływać upałów w wiosce <przy czym się zaśmiała>.

**Stella**: <Izaak nie miał pojęcia o tym, co mówiła Stella, ale ona położyła swoją dłoń na jego klatce piersiowej i zapytała> Słyszysz głos, który Cię? wzywa. <Wyjaśniła mu> Jeśli odnajdziesz ten głos, będziesz w stanie kontrolować swoją moc.

Izaak nie do końca rozumiał o co chodzi, ale ich rozmowę nagle przerwały hałasy dobiegajace z wioski. Gdy wyszli na zewnątrz ujżeli mieszkańców uciekających przed czarnym rycerzem. Jego klatkę piersiową pokrywa czarno-złoty upiorny napierśnik, który owija się wokół jego podbrzusza. Do jego napierśnika przymocowane są niezwykle duże, metalowe naramienniki o nieregularnym kształcie, które łączą się i znikają w jego wyjątkowo długim płaszczu, którego używa do zakrycia głowy, na którym nosi coś, co wygląda na kask - maskę oni z pomalowaną okolicą oczu, żółty dookoła, sięgający do brody, by zakryć twarz.

Na ramionach Czarny Rycerz nosi siateczkę z materiału przypominającego siateczkę, która jest częściowo zakryta przez jego zbyt duże naramienniki i rękawiczki; same rękawice są postrzępione i mają zygzakowaty wzór poniżej strzępienia, jednak do zygzakowatego wzoru przymocowane są również nieregularne wzory, które przypominają strukturę kości dłoni, gdy przemieszczają się w dół z przedramienia rękawicy i rozgałęziają się na kostkach i przesuwaj się w dół do czubka palca. Wspomniany wzór zygzakowaty pojawia się również na materiale, który jest odsłonięty na częściach jego tułowia, których nie zakrywa napierśnik rycerza, a wokół talii nosi pasek. Jego dolne ciało jest ukryte przed wzrokiem za ciemną szatą sięgającą do jego stóp. Tuż pod pasem ma wzór okręgów, które krążą wokół jego tali.

**Czarny Rycerz**: Gdzie jesteś... synu marnotrawny?!

Do wioski natychmiast dotarli Samurajowie Feudalni - to formacja zbrojna odpowiadająca Mistycznym Strażnikom w królestwie Midgard. Ich zwyczaje i kultura nawiązuje jednak do japońskich samurajów. To najbardziej uprzywilejowany zawód w królestwie Midagrd, a sami Samurajowie są bezpośrednio mianowani przez Shoguna. W myśl kodeksu bushido najsilniejszy z feudalnych stanął do walki jeden na jeden. Gdy jednak zamchnął się swoją wyjątkowo dobrze wykonaną kataną ta złamała się na zbroi czarnego rycerza.

**Czarny Rycerz**: Wasze wysiłki są na nic.

Samurajowie Feudalni którzy w kodeksie Bushido mają podane by nie czuć strachu, ulękli się czarnego rycerza i całym dziesięcio osobowym składem ruszyli do walki. Okazało się jednak, że nawet ich połączona siła nie jest w stanie chociażby poruszyć ciężkiego pancerza tajemniczego rycerza. Nawet po uwolnieniu swoich mocy, samurajowie zostali stłumieni przez samą aurę przeciwnika.

**Czarny Rycerz**: Skoro widzicie, że wasza armia jest bezsilna wobec mnie, proponuje układ. Poszukuje rękojeści złamanego miecza. Oddajcie mi ją, a odejdę.

Izaak zrozumiał, że chodzi o posiadaną przez niego rękojeść. Stella była gotowa zaoferować mu możliwość ucieczki, to najrozsądniejsze wyjśnie. Nie umiał wtedy jeszcze posługiwać się swoją Mocą, a Czarodziejka doskonale zdawała sobie sprawę z tego jak cenny to artefakt. Ku jej zaskoczeniu Izaak zamiast uciec wyruszył do walki z przybyłym przeciwnikiem.

**Izaak**: Niedoczekanie!!!

**Stella**: *Zareagował zanim pomyślał by ochronić niewinnych!!!* <była zdumiona tą cechą u Izaaka, chodź szukała go z powodów, których nie mogę teraz ujawnić to jednak Jej Serce było Zachwycone to Jaką Chłopak Jest Osobą>

Izaak z ogromną siłą uderzył za pomocą pięści w czarnego rycerza, powodując pęknięcia na jego niezwykle ciężkiej i wytrzymałej zbroi. Małego tego dziesiątka samurajów nie była w stanie tego dokonać, a jemu udało się nieuzbrojoną ręką, odrzucić go kilka kroków do tyłu.

**Czarny Rycerz**: Hehehehe... <uderzenie nie zrobiło na nim jednak wielkiego wrażenia> Walnąć umiesz młody... <dostrzegł posiadaną przez niego rękojeść> No prosze, więc sam do mnie przyszedłeś. <przetarł pancerz w miejscu pęknięcia> Słaby jesteś, ale jestem ciekaw, jakiej mocy używasz?

**Izaak**: Mocy?

**Czarny Rycerz**: Zgrywasz naiwnego czy naprawdę nie wiesz i jesteś Geniuszem? <zaciekawił się> Chętnie to sprawdzę! **Konrola Wspomnień: Błyskawice**!!!

    Czarny rycerz za pomocą swojej mocy wytworzył strumienie błyskawic, które wystrzeliły w Izaaka, chłopak zaczął unikać elektryczności, ale te trafiły w niego. Przeciwnik ciut się zawiódł licząc, że będzie to ciut dłuższa walka, ale gdy kurz opadł ku jemu zaskoczeniu pokazał się Izaak otoczony płomieniami.

To Pierwszy Raz gdy **Izaakowi** Udało Się Uwolnić Moc. Za pomocą ognia udało mu się wytworzyć temperaturę, która skutecznie zniwelowała atak piorunami. Chłopak następnie skumulował swoje ciepło i wystrzelił w postaci ognistego podmuchu atak, którym zadał pierwsze poważne obrażenia czarnemu rycerzowi.

**Stella**: Pod wpływem emocji uwolnił skrywaną w sobie moc. <była zafascynowana walką> To dość popuarlne zjawisko jednak... Używa jej instynktowanie. Podświadomie manipuluje swoją energią i dostosowywuje ją do swojego przeciwnika. <Zakryła Rączką Ustka z Radości> **Izaak** tak długo Cię szukałam, ale nie sądziłam, że Ty Naprawdę Możesz Być **Jednostka Wybitną**.

Wspomnienia Stelli i Izaaka! Ich pierwsze spotkanie, Izaak poraz pierwszy uwalnia Smocze Wzmocnienie oraz tajemniczy czarny rycerz poszukujący rękojeści miecza, którą Izaak otrzymał od swojej Mamy. A no i Stella już 300 lat temu wiedziała o istnieniu Siedmiu Cudów Świata.

Stella była zachwycona charakterem i umiejętnościami Izaaka, który z kolei zachwycał się swoją nową mocą. Czarny rycerz z kolei przetrwał atak dzięki swojemu pancerzowi. Zaczął się śmiać i mówić, że nadal jest dla niego za słaby.

**Izaak**: Wiem kim jesteś i czemu chcesz tą rękojeść. <jego rozległa energia zaczeła uwalaniać się coraz bardziej mocno podwyższając temperaturę otoczenia> Spalę Cię!

**Stella**: Wystarczy! <lewitując w powietrzu pojawiła się by chronić Izaaka> Schowaj się za mną. <wydała mu polecenie, którego bał się niewykonać>

**Czarny Rycerz**: Ty jesteś Najpotężniejszą Czarownicą?!

**Izaak**: Czarownicą? Oj moment świetnie Mi idzie!!!

**Stella**: Jak najbardziej, ale nadal nie umiesz panować nad swoją mocą. Proszę, Pozwól Mi się Tobą Zaopiekować Izaaku. <kobieta uwolniła swoją energię> **Noc Spadających Gwiazd**!

Gdy użytkownik jest powietrzu, układa on jedną wyprostowaną rękę na drugą, wyciągając palce w charakterystyczny sposób. Następnie przed użytkownikiem pojawia się siedem połączonych ze sobą promieni, które wyglądem przypominają konstelację. Każda pieczęć światła uwalnia następnie potężny wybuch światła, który leci w dół, w stronę wroga. Zanim eksploduje, na ziemi zostaje wyryty ten sam wzór konstelacji. Według Stelli, to zaklęcie jest w stanie uderzyć przeciwnika z siłą meteora.

**Czarny Rycerz**: NIEMOŻLIWE?! PRZEPOWIEDNIA ZACZYNA SIĘ SPEŁNIAĆ?! <uderzony potężnym atakiem zniknął>

Stella następnie wzieła Izaaka za rękę i teleportowała go w miejsce gdzie mogą spokojnie porozmawiać. Chłopak nie wiedział jak to zrobiła, ale Szatynka wyjaśniła mu, że to właśnie Jej Legendarna Moc, dzięki której może ich swobodnie teleportować. Nie mniej jako, że czytelnicy wiedzą już czym są moce, pozwolę sobie pominąć ten fragment gdyż ważniejsza jest dalsza część rozmowy.

**Stella**: Izaaku pozwolę Sobie zadać Ci pytanie. Powiedziałeś, że wiesz kim jest czarny rycerz i czemu potrzebna mu ta rękojeść, czy mogę zakładać, że zdajesz sobie sprawę z tego jak cenny to artefakt?

**Izaak**: Tak... <chłopak czuł, że może Jej zaufać, dlatego opowiedział wszystko co wie> Ale skoro też Wiesz czym jest ta Rękojeść Miecza to pewnie Jej szukasz?

**Stella**: Nic bardziej mylnego. <Ciut się Oburzyła> Ja Cały Czas Szukałam Ciebie!

**Izaak**: Więc wiesz kim jestem? <pogodzony ze swoim losem odparł> Jestem wrogiem numer jeden całego świata! <dla żartu wypowiedział to w dość dumny sposób> Którego grupa do której należy czarny rycerz za wszelką cenę chce się pozbyć.

**Stella**: Wcale nie. <Pogłaskała Go w Bardzo Czuły Sposób> Jestem tutaj bo wiele lat temu Dałam Twojej Mamie Słowo, że Odnajdę Cię i Będę Cię Chronić i Się Tobą Opiekować.

**Izaak**: <bardzo się wzruszył> To stąd zna Pani Moje Imię? Chodź super się nam rozmawiało, nie przedstawiliśmy się Sobie.

**Stella**: Tak. Przepraszam, że nie powiedziałam Ci od razu, ale Byłam Ciekawa Jaką Osobą Jesteś. Możesz Mnie Nazywać w Nagrodę Jak tylko chcesz, proszę bądź przy Mnie Śmiały. <uśmiechnęła się>

**Izaak**: <zachwycił się> Jest Pani Naprawdę Śliczna, jak Gwiazdka! Więc Będę Mówił na Panią - Stella.

**Stella**: Bardzo Mi się Podoba. <Stella bardzo mocno się zarumieniła> Poza tym... Uważam, że będąc przeciwnikiem tej gildii, sam fakt twojego Istnienia Jest **Cudem**.

**Izaak**: Cudem? <Izaak zawsze czuł się wyjątkowy i nieco lepszy, ale pierwszy raz mógł się do tego otwarcie przyznać> Fakt, mam talent do wywyższania swoich ideałów i poglądów.

**Stella**: Prawda hahaha. Wybacz myślałam, że możesz być zuchwały... <ciutkę zrobiło Jej się głupio> Ale Twoje Czyny dowodzą, skąd takie myślenie. <Izaak zarumienił się> To bardzo Odważne, że chodź mogłeś uciec w walce z tak potężnym przeciwnikiem, by chronić Rękojeść Miecza... wybrałeś chronić niewinnych! Bardzo Mi To Imponuje.

**Izaak**: Mama Mawia, że Wolność to Dar. Możemy robić wszystko co tylko chcemy póki nie krzywdzimy niewinnych. Nie potrafię inaczej bo uważam, że to słuszne. Postępuje zgodnie z tą zasadą i robię co słuszne gdy muszę i jestem Sobą kiedy tylko mogę.

**Stella**: <coraz bardziej Zaczeła Podziwać Izaaka, być może nawet Ciutke Się w Nim Podkochiwać> **Męstwo** polega na braniu na swoje barki odpowiedzialności za to co konieczne by chronić bliskich.

**Izaak**: Męstwo? <pierwszy raz spotkał się z tym słowem> Podoba Mi Się.

**Stella**: Bardzo szanuje Twoje dojrzałe podejście. <złapała go za rękę> Spodobałeś Mi Się, Więc Mam dla Ciebie Propozycję.

**Izaak**: Propozycje?

**Stella**: Wiesz Chciałam tylko Dotrzymać Obietnicy i Zaopiekować się Tobą, ale Gdy Cię Spotkałam, Zaimponowałeś Mi. Masz Ogromny Potencjał i z Wielką Chęcią Zostanę Twoją Mistrzynią i Lojalną Przyjaciółką. Nauczę Cię Poprawnie Posługiwać Się Mocą i Zawsze Będę przy Tobie. Ciutke jak Podwładna. <mrugneła> Proszę Sprostaj Wszystkim Moim Oczekiwaniom, a Spełnię Również Jedno Twoje Życzenie.

**Izaak**: Yeyuuu to Cudna Oferta. Ale nie wiem co mógłbym zaoferwaoć Ci w Zamian?

**Stella**: Kiedyś Ja Poproszę Być Spełnił Moje Życzenie.

Izaak przytulił Stellę po czym Wypowiedział do Jej Uszka Swoje Życzeniem Czym Złożyli Sobię Obietnicę by Na Zawsze Być Razem. Kobieta trenowała Go. Czerwonooki naprawdę jest geniuszem czego dowodzi fakt, że Midgardzką Akademię Feudalną, miejsce gdzie trening na Samuraja Feudalnego zajmuje 10 lat, ukończył w rok. Następnie w trakcie podrózy do Asgardu udału mu się zdobyć Zapomniany Skarb za co w nagrodę został najmłodszym w historii Daimyo - dowódcą Samurajów Feudalnych, odpowiadającym randze złotej. Nie mniej to tak naprawdę dopiero początek ich podróży i narodzin Siedmiu Cudów Świata. Tak oto Pamięć Stelli Wróciła.
***Ciąg dalszy nastąpi...***

*Słowo od Cudotwórcy: Oto nieoficjalny finał 1 części opowieści Sekai no Nanafushigi. Pięcioro z Siedmiu Cudów Świata zostało odnalezionych i pora rozpocząć nową przygodę. Wspomnienia Izaaka i Stelli zostały ujawnione, ale rodzą więcej pytań niż odpowiedzi - O co chodzi z rękojeścią? Skąd Stella wiedziała o Izaaki? Kim Jest Mama Izaaka? No i do jakiej gildii należy czarny rycerz? Mam nadzieję, że niedługo wrócę do pisania by to wyjaśnić.*