Wielka Wojna Weimarska

Wybuch pocisku z moździerza na fasadzie Exceraptora, jeden z symboli wojny

### Przyczyna

Ekspansja Rzeszy Weimarskiej na południe; Chęć zdobycia bogatych ziem Kalerii i podporządkowania sobie niektórych terenów Juropy

### Wynik

Zwycięstwo Rzeszy Weimarskiej (Wojna Kalerska), podpisanie traktatu kończącego wojnę (Wojna Lyrijska)

## Strony konfliktu

### Ze strony Rzeszy Weimarskiej

Rzesza Weimarska wraz ze wszystkimi terenami okupowanymi oraz koloniami, Nacjonalistyczne Państwo Istom, II Republika Ostfalska

### Ze strony CKo

CKo, Krytania, Imperium Generalne, Unia Wolnych Miast (tylko wsparcie polityczne), Cesarstwo Lyrijskie (początkowo państwo neutralne, do wojny przeciw Weimarowi opowiedziało się w końcowej fazie konfliktu)

**Wielka Wojna Weimarska** - największa wojna przełomu XX i XXI wieku tocząca się w Juropie. Na jej skład składają się dwa pomniejsze konflikty: **Wojna Cesarsko-Weimarska** (Wojna Kalerska) oraz **Wojna Lyrijska**.

## Preludium

Rzesza Weimarska odbudowana po wcześniejszych wojnach i stabilna wewnętrznie postawiła sobie za cel ekspansję pomniejszych państw Juropy. Liczne księstwa, królestwa oraz państewka na mocy porozumień lub wojen błyskawicznych zostały włączane do terytorium Weimaru. Po wielu aneksjach, w Juropie pozostały tylko trzy liczące się i w pełni niezależne państwa niezajęte przez Weimar: sojusznicza Ostfalia, Krytania, Lyria oraz CKo.

## Wojna Cesarsko-Weimarska

### Początek

Zdając sobie sprawę z osłabienia CKo po poprzedniej wojnie i niestabilnej póki co sytuacji wojska, Kaiser Wilhelm II postanowił, że to właśnie CKo zajmujące bogatą Kalerię stanie się kolejnym terytorium zależnym Rzeszy. W nocy z 11 na 12 października wysłał on do cesarza Oeliksa I Wolfensteina ultimatum, w którym zarządał zrzeczenia się niemal wszystkich terytoriów Kalerii na rzecz Weimaru pod groźbą wojny. Cesarz miał tylko kilka godzin na odpowiedź. 12 października o godzinie 4:35 cesarz wysłał odpowiedź, w której nie zgodził się na oddanie terenów CKo. Kilka minut później, CKo została wypowiedziana wojna.

### Pierwsze ataki

Pierwszy atak ze strony Weimaru odbył się jeszcze tego samego dnia, około godziny 12:30. Wojska *Armii Południe* pod dowództwem marszałka Gunthera Von Herberta natarły na Anihill, Bavarey oraz Montisplendor. Udało im się rozbić stacjonujące na granicy oddziały *Interversacce* dowodzone przez Henryka Joanitowa. W działaniach na Bavarey, siły Weimaru wspierały dywizje pancerne. Z powodu słabego uzbrojenia cesarskich żołnierzy oraz braku możliwości przygotowania się do wojny, ofensywa nie napotkała prawie żadnego oporu. Trwała ona przez 6 dni, po czym została zatrzymana dopiero w Camisey.

#### Stanowisko Cesarza

"*Apeluję do was wszystkich: Mieszkańców Kalerii. Nastały dla nas ciężkie czasy. Nie traćmy nadziei w obliczu wojny. Tylko ona zdoła nas ocalić, kiedy zawiodą nas możliwości.*"
―Oeliks I Wolfenstein[src]
Cesarz Oeliks I Wolfenstein przeraził się tak szybkimi i dokładnymi posunięciami wroga. Nakazał bezwarunkowo obstawić wojsko we wszystkich miastach cesarstwa. Dodatkowo wysłał apel o pomoc do sprzymierzonej z CKo Krytanii. Otrzymał gwarancję zapewnienia pomocy humanitarnej oraz w razie potrzeby - wysłania wojsk.

#### Stanowisko Lyrii

"*Lyria zostanie obojętna wobec wojny, do czasu kiedy sama jej nie doświadczy.*"
―Muffin III Carassin[src] Lyria pozostała obojętna wobec konfliktu. Nie opowiadała się za żadną ze stron i nie udzielała stronom pomocy. Nieoficjalnie jednak państwo wspierało politycznie działania Krytanii i CKo.

### Bitwa Camiseyska

Dwunasta dywizja piechoty *Fur Der Kaiser* weszła do miasta Camisey nad ranem 18 października. Jednak już po godzinie nastąpił kontratak wojsk CKo. W wyniku wcześniejszej ofensywy doszło do rozciągnięcia wojsk. Wykorzystał to generał Grzegorz Immanuel, który wysłał dwie dywizje piechoty: *Tyranus* i *Latinus*. W wyniku działań wojsk CKo doszło do pierwszego zwycięstwa cesarstwa podczas wojny. Ocalałych żołnierzy Weimaru wzięto do niewoli. Podczas bitwy Weimar stracił całą dywizję, natomiast CKo około 1200 żołnierzy. Skutkiem bitwy było zatrzymanie ofensywy przed Camisey.

### Dalsze działania

Po Bitwie o Camisey doszło do dwudniowego zatrzymania się ofensywy, jednakże siły weimarskie zdołały zająć miasta Arjox i Wonfinden. Po dwóch dniach zastoju pod Camisey, doszło do ogromnej ofensywy na całej długości tamtejszego frontu. Miasto zostało otoczone a wraz z nim niemal połowa sił broniących tamtego odcinka frontu. Żołnierzom Weimaru udało się otoczyć łącznie około 80000 żołnierzy cesarskich. Ofensywę kontynuowano i już 22 października Weimarczycy dotarli do Fort North. Miasto zostało zbombardowane, zaś siły broniące go uciekły przez granicę na północ do księstwa Verstockiego.

### Działania w Eksceliptorze

22 października siły otoczone pod Camisey zostały ostatecznie rozgromione, a przez następne 8 dni kontynuowano natarcie. Tymczasem cesarz zarządził większe wsparcie militarne dla Eksceliptora. Jednocześnie zrezygnowano z obchodów święta państwowego 26 października, cesarz zdecydował się tylko na krótkie przemówienie w radiu.

Natarcie zostało zatrzymane przez wojsko z Eksceliptora. Dalsze inwazje przerwała także porażka Weimaru w bitwie pod Slawogrodem. Jednocześnie CKo utraciło zdolność bojową poprzez utratę wielu pojazdów wojskowych w czasie walk. Doszło wtedy do Bitwy Raveńskiej, w której siły weimarskie zostały także zatrzymane. Po ośmiu dniach ofensywy, straty ze strony Cesarstwa liczyły niemal 100 tysięcy poległych żołnierzy. Jednocześnie Rzesza utraciła 28 tysięcy żołnierzy. Tak duże straty spowodowane były zatrzymaniem ofensywy ze strony Weimaru. Dwa dni później zajęto Choinowo Cesarskie i rozgromiono pomniejsze siły na wybrzeżu. W dniach od 30 października do 14 grudnia, Weimarczykom udało się dojść do miasta Eraywen, jednakże siły *Armii West* pod dowództwem feldmarszałka Honigtzen'a zostały tak rozciągnięte że nie było możliwe kontynuowanie natarcia.

### Pierwsza pomoc od Krytanii

W tym czasie, król Krytanii zadecydował o wsparciu zbrojnym dla CKo. Wysłał drogą morską pierwszy konwój, podczas gdy siły Weimaru nie prowadziły poważniejszych akcji na wschodzie kraju. 15 grudnia do Eksceliptora wysłane zostały 3 dywizje pod dowództwem feldmarszałka Von Bluche'a. Doszło do skotłowania niemal 90000 żołnierzy w mieście. Po długiej i zaciętej walce (dowodzący oddziałem wojsk cesarskich Alfred Janeywitt wbrew woli cesarza nakazał żołnierzom przez 3 dni bitwy walkę do końca) doszło do rozgromienia sił CKo i zwycięstwa Rzeszy. 20 grudnia, *Armia Emeraldu* pod dowództwem niedoświadczonego generała próbowała przerwać oblężenie miasta. Ze względu na słabe zarządzanie i mały potencjał zbrojny, próba spełzła na niczym i przyniosła CKo dodatkowe straty. Zaniepokojony tym zdarzeniem cesarz nakazał natychmiastowe postawienie generała przed wojskowym oddziałem Sądu Cesarskiego, gdyż akcja została przeprowadzona bez zgody władz.

### Kampania Accueiliańska

16 grudnia rozpoczęła się tzw. **Kampania Accueiliańska**, której początek uznaje się za rozpoczęcie całkowitego wyniszczenia CKo.

#### Pierwsze działania

Po porażce w Eksceliptorze, wojska CKo otrzymały zadanie zwiększenia wojsk stacjonujących w Accueil, gdyż odbicie Eksceliptora z rąk Weimarczyków znacznie osłabiło CKo oraz spowodowało rozciągnięcie wojsk. Od 22 grudnia do 18 stycznia trwał zastój na froncie, a Weimarczycy sprowadzali siły do ostatecznej ofensywy. CKo nie miało dostatecznie dużo ludzi i sprzętu do dokonania kontrofensywy (mimo że otrzymali duże zapasy od Krytanii)

#### Kampania Herzlichweignera

W tym samym czasie, stacjonujący w Unii Wolnych Miast, gubernator generalny CKo, Alan Herzlichweigner postanowił politycznie wesprzeć CKo. Za jego poleceniem, cała Unia opowiedziała się przeciw Kaiserowi. Odpowiedź była szybka - Weimar uznał Unię za sojusznika CKo i rozpatrywał zbrojne działania przeciwko niej. Alternatywne działanie zaproponował jednak Tai Quadrazero, który zaproponował rozstrzygnięcie sprawy w Sądzie Cesarskim. Na warunek zgodzili się zarówno Alan Herzlichweiger, Oeliks Wolfenstein jak i większość generałów CKo. Pomimo ogromnych środków bezpieczeństwa, na rozprawie znaleźli się przekupieni

świadkowie, którzy jednoznacznie wskazali za winne Unię Wolnych Miast oraz sprzymierzone z nią CKo. Na rozprawie zjawił się sam Kaiser, Wilhelm II. W końcowej fazie sprawy doszło do nieudanego zamachu na władcę. Od tej pory drastycznie pogorszyła się sytuacja Unii oraz CKo. Większość żołnierzy opuściło miasta i udało się do przygotowanych wcześniej okopów. 18 stycznia na cesarskie linie okopów i prowizorycznych bunkrów został dokonany nalot bombowy około 600 bombowców eskortowanych przez aż 400 myśliwców. Chmara samolotów zakryła niebo nad Lasami Accueiliańskimi i zmasakrowała linie obronne żołnierzy cesarskich. Po zastoju zimowym siły broniące Acueill, czyli *Armia Wschód* liczyła aż 600 tyś żołnierzy, jednak nadal było to o połowę mniej od nowo wspartych siłami zbrojnymi Weimarczyków. Łącznie na froncie 18 stycznia znajdowało się (po stronie Weimaru):

* 2,7 mln Żołnierzy wraz z 6000 dział, oraz łącznie 4000 czołgów, oraz:
* 1,5 mln żołnierzy, 3000 dział i 1200 czołgów (po stronie CKo)

Ofensywa Styczniowa spowodowała wyłom w liniach cesarskich, przez co Siły CKo dokonały panicznego odwrotu w stronę Acueil. W tym samym czasie, specjaliści od technologii wojskowej przechwycili tajny sygnał radiowy, którym przesyłano istotne informacje wojskowe. Odkryto, iż sygnał ten nadawany jest z wieżowca Exceraptor. W tym celu wojska Weimaru ruszyły do miasta, aby zniszczyć anteny radiowe wieżowca. W tym samym czasie, w Accueil (22 stycznia), zostało zamknięte oblężenie. W mieście zginęło przeszło 40000 żołnierzy, zaś reszta została pojmana przez siły Wehrmachtu. Ofensywą Styczniową dowodził feldmarszałek Von Bluche, zaś grupa *Armii Wschód* była dowodzona przez samego Alana Herzlichweignera we współpracy z cesarzem.

##### Ofensywa Zachodnia

20 stycznia rozpoczęła się *Ofensywa Zachodnia*, trwała ona do 5 lutego. Doprowadziła ona do rozbicia cesarskiej *Armii Zachód* i *Armii Centrum* dowodzonych kolejno przez Fryderyka Anzelma i Józefa Harnova. W czasie trwania walk, siły Cesarstwa straciły przeszło 300 tysięcy żołnierzy i wiele ciężkiego sprzętu. W tym czasie na wschodzie, Weimarczycy zdobyli Revantię i udali się w dół Kamizy aż do stolicy. Zostali oni zatrzymani w "*Cudzie Eterleśnym"* (była to bitwa pacerna toczona między resztą sił pancernych CKo, a pięcioma dywizjami pancernymi Weimaru). Po burzliwych defensywach zakończonych 8 lutego, zmieniła się sytuacja na froncie. Z licznego wojska broniącego Accueil pozostały jedynie resztki, wysłane do pomniejszych miast np. do Alovery. CKo straciło wtedy większość artylerii i czołgów. Porażkę CKo w Ofensywie Zachodniej uznaje się za koniec Kampanii Herzlichweigera.

### Wojna w Accueil

Zanim Weimar zaatakował stolicę kraju na dużą skalę, 10 lutego dokonał on ogromnej ofensywy w stronę Alovery. Po trzech dniach, miasto zostało okorążone, CKo straciło niemalże cały potencjał bojowy, a poszczególne grupy ofensywne Rzeszy zostały włączone w skład jednej dużej grupy ofensywnej *WEST*, pod dowództwem Heinricha von Kluge'a. Około 120 tyś żołnierzy z Alovery wycofało się do Accueil.

#### Ewakuacja rządu z miasta

"*Dzisaj zmuszony jestem opuścić Accueil. Chcąc toczyć jeszcze jakikolwiek opór w stronę Weimaru, muszę udać się do Krytanii. To moje ostatnie słowo w tej kwestii. Robię to dla dobra Kalerii. Robię to, by chronić moich ludzi.*"
―Oeliks I Wolfenstein[src] W obliczu śmiertelnego zagrożenia, cesarz zarządził ewakuację rządu z Accueil. Otrzymał on propozycję przeniesienia rządu do tymczasowej siedziby w Los Kangeles. Cesarz zgodził się na te warunki (liczył jeszcze na to, że zdoła ochronić swój kraj pomimo zerowej przewagi). Rząd CKo opuścił miasto potajemnie, informacja o tym, jak i wiadomość cesarza pojawiły się dopiero nazajutrz.

#### Bitwa o Accueil

Ostatnią bitwą stoczoną w Wojnie Kalerskiej była *Bitwa o Accueil*. Rozpoczęła się ona 15 lutego i początkowo szła gładko dla Weimaru. Na wieść o wkroczeniu wojsk do stolicy, cesarz zarządził użycie broni ostatecznej - Pierwiastka Gamma. Z Krytanii wyruszyły bombowce, które dokonały zakażenia terenu Weimaru. Spowolniło to nieco bitwę w stolicy, która stawała się coraz bardziej zawzięta. Bitwę obserwował sam Kaiser, który zajął wtedy opuszczony Pałac Cesarski. Wkrótce zarządził on opuszczenie miasta i rozpoczęcie podboju ostatnich stawiających opór miast Kalerii. Accueil zostało dotkliwie zbombardowane i rozkradzione. Gdy Kaiser skończył podbój upadających miast CKo, powrócił do Accueil, aby ostatecznie zakończyć wojnę. Po długiej bitwie trwającej od 2 do 9 marca, siły miasta pod dowództwem Grzegorza Immanuela zostały pokonane. Ostatecznie podbito całe CKo i utworzono z niego strefę okupacyjną Weimaru. Przez około tydzień na terenie Kalerii trwały niewielkie walki. Cesarz natomiast zdołał zachować swój tytuł i powrócił do zdemolowanego miasta.

### Działania w Ifryce

Całkowite zajęcie całego CKo nie oznaczało jednak końca Wojny Kalerskiej. Dwie armie: *Ost Ifryka Korp* i *West Ifryka Korp* pod dowództwem Ehrwina Gehauzenstauga i Dietricha Mannlichera postanowiły stoczyć walkę z nienależącą do Kalerii jednostką administracyjną CKo, Imperium Generalnym. Jednakże, jeszcze przed Kampanią Accueiliańską, cesarz polecił Imperatorowi Hektorowi Aroxiq'owi umocnienie sił zbrojnych Imperium. Z tego powodu wojska Weimaru nie były w stanie dokonać skutecznej ofensywy. Wysłano bombowce do wielu miast Imperium, jednakże zostały one

zniszczone przez imperialne myśliwce, zanim zdążyły dotrzeć do celu. Postanowiono więc zakończyć wojnę z Imperium i ruszyć na podbój kolonii CKo w Ifryce. Niemające potencjału bojowego, zostały w przeciągu kilku tygodni włączone do stref okupacyjnych Weimaru. Po tym wydarzeniu, Kaiser planował zająć także prowincje CKo poza Ifryką. Wojna przeniosłaby się na kolejne kontynenty, gdyby nie nieoczekiwana śmierć Wilhelma II (z przyczyn naturalnych). Na tron Rzeszy wstąpił wtedy jego syn, Wilhelm III, który postanowił zakończyć działania wojenne z CKo. Tak zakończyła się Wojna Kalerska.

## Działania na morzu i w powietrzu podczas Wojny Cesarsko-Weimarskiej

### Na morzu

Chociaż kampanie Weimaru dotyczące podboju CKo skupiały się głównie na działaniach lądowych, dokonano wtedy kilku większych działań na morzu. Drogą morską docierały do CKo wszelkie konwoje zbrojeniowe z Krytanii.

#### Bitwa w Zatoce Accueliańskiej

Przez cały czas trwania wojny, Cesarska Marynarka Wojenna musiała borykać się z weimarskimi okrętami podwodnymi, które topiły transporty Krytanii. W celu kontrofensywy, doszło do Bitwy w Zatoce Accueiliańskiej. 12 grudnia 2000 roku, cesarskie okręty musiały zmierzyć się z superpancernikiem Weimaru, okrętem flagowym marynarki Rzeszy - *Kaiser*. Z niewielką przewagą, *Kaiser* zatopił sporą część floty CKo. Mimo, że został poważnie uszkodzony, wziął udział w kolejnej bitwie.

#### Bitwa Augustyńska

10 lutego 2001 roku, doszło do kolejnego starcia nieopodal Archipelagu Św. Augustyna. Pancernik (mający wtedy dość poważne uszkodzenia) samotnie stoczył bitwę z flotą Cesarstwa. O świcie, kapitan okrętu zauważył na radarze zmierzający w stronę CKo konwój z Krytanii. Miał on zostać zatopiony, jednakże *Kaiser* znalazł się wtedy w pułapce, zastawionej przez dowódców cesarskich i krytyjskich okrętów. Pomimo zniszczenia siedmiu i uszkodzenia dwunastu okrętów wroga, *Kaiser* został zatopiony.

### W powietrzu

Podczas wojny, zarówno CKo jak i Weimar rywalizowały o dominację w powietrzu. Doszło do kilku pomniejszych bitew powietrznych. Mimo znakomitego wyszkolenia pilotów cesarskich, myśliwce i bombowce CKo były wtedy już bardzo przestarzałe i nie miały większych szans z nowoczesną flotą powietrzną wroga. Cesarstwo korzystało więc dodatkowo z myśliwców krytyjskich i imperialnych. Rzesza Weimarska przez cały okres trwania wojny posiadała przewagę liczebną w powietrzu, jednakże ze względu na małą ilość weimarskich lotnisk, potencjał Weimaru nie został w całości wykorzystany. Wiele miast CKo bombardowano, a CKo w końcowej fazie wojny dokonało bombardowań na terenie Weimaru z użyciem broni biologicznej.

## Straty wojenne w Wojnie Kalerskiej

Podczas wojny to CKo znalazło się na straconej pozycji. Straty dotyczyły wielu płaszczyzn:

* Około 3 miliony poległych, rannych lub zaginionych żołnierzy
* 5 milionów cywilów (wraz z okupacją) martwych
* Około milion cywilów wywiezionych do obozów pracy
* Zniszczenie potencjału bojowego Cesarstwa
* Zajęcie CKo oraz okupacja
* Kradzież wielu dzieł sztuki
* Zniszczenie lub uszkodzenie kilku miast

Nie mniej jednak także Rzesza Weimarska odniosła pewne straty:

* Około 800000 poległych żołnierzy, drugie tyle rannych
* Około 200000 cywilów (w ramach bombardowań i działań kontrofensywnych)
* Osłabienie wojska

## Wojna Lyrijska

### Pierwsze działania

Konflikt na skalę Juropy nie zakończył się jednak na podbiciu Kalerii. Nowy Kaiser, Wilhelm III postanowił zacząć wojnę z osłabioną Krytanią. 10 lipca 2002 roku Krytanii została wypowiedziana wojna. W tym czasie, cesarz Oeliks I powrócił do Krytanii. W Los Kangeles zebrało się kilku monarchów i wpływowych osobistości (w tym Tai Quadrazero), aby przedyskutować sprawę kolejnej wojny. Zadecydowano wtedy o dobrowolnej aneksji Krytanii przez Lyrię, aby wzmocnić siły bojowe. Wobec zaistniałej sytuacji, wojna z Krytanią przeobraziła się w Wojnę Lyrijską.

#### Atak na Istom

14 lipca, siły Weimarskie pod wodzą dwóch generałów wkroczyły do Zachodniego Istomu i rozgromiły stacjonującą tam armię Lyrii. Jednocześnie podczas starcia dokonano udanego zamachu na Tai'a Quadrazero. Na nowego doradcę Kaisera wybrano admirała Kordiana Audeuche'a, który poprowadził tzw. front nowoistomski. Do 30 lipca udało mu się podbić znaczną część lyrijskiej Krytanii, jednak sytuacja została zatrzymana przez zamieszanie na froncie.

#### Ofensywa Tylberska

Przez niemal rok Weimar prowadził powolną, ale skuteczną ofensywę na Tylberg. Pod miastem doszło do przegranej wojsk Weimaru. Z tego powodu zajęto Wurtembergię, gdzie otoczono wojska Lyrii. Zaczęto prowadzić skuteczną ofensywę aż do wybrzeża, jednak wzmocnione pomocą ze strony kolonii wojska Lyrii zatrzymały działania wojenne na kilka tygodni. Ostatecznie Weimar zwyciężył w ofensywie i zajął Tylberg.

#### Odzyskanie wolności przez CKo

Po wielu miesiącach walk pomiędzy Lyrią a Weimarem doszło do konferencji pokojowej na której podpisano biały pokój pomiędzy obiema stronami, jednakże Kaiser Wilhelm III nie zamierzał rezygnować z Lyrii i aby przerzucić większą ilość sił na granicę Lyryjską i przygotować się do kolejnej wojny podpisał rozejm na mocy którego CKo odzyskało niepodległość, Na CKo zostały nałożone duże represje lecz nie w kwestiach ekonomicznych.

## Skutki Wojny Lyrijskiej

Skutki wojny w Lyrii nie były aż tak dotkliwe, jak skutki Wojny Kalerskiej, nie mniej jednak Lyria odniosła pewne straty:

* Około 500000 poległych żołnierzy, drugie tyle rannych
* Niecałe 7000 martwych cywilów
* Osłabienie wojska

Także Rzesza Weimarska odniosła straty:

* Około 400000 poległych żołnierzy, około 500000 rannych
* Osłabienie wojska
* Ostateczna przegrana w wojnie

## Działania dywersyjne i partyzanckie podczas całej wojny

W czasie trwania Wojny Kalerskiej i Wojny Lyrijskiej w całej Juropie trwały akcje dywersyjne i partyzanckie. Oddziały żołnierzy, a niekiedy nawet cywilów stacjonowały w lasach, głównie na północy CKo. Oddziały dywersyjne stacjonowały także w miastach i zajmowały się głównie niszczeniem uzbrojenia Weimaru. W czasie wojny doszło do kilku zamachów na weimarskich oficerów (w tym jeden udany).

## Skutki Wielkiej Wojny Weimarskiej ogólnie

Wielka Wojna Weimarska stanowiła największy konflikt w Juropie przełomu XX i XXI wieku. Podczas wojny poległy miliony żołnierzy. Wielu cywilów zostało zabitych podczas bombardowań lub walk. Juropa została ponad to sparaliżowana gospodarczo.