Nekromanta

Nekromanta i grupa nieumarłych

Nekromanci byli mrocznymi magami, którzy wykorzystywali tajemną sztukę syfonowania. Dzięki niej potrafili kontrolować siły życia i śmierci.

## Kultura

Większość nekromantów była uważana za inherentnie złych, choć nie wszyscy musieli tacy być. Ten stereotyp wywodził się z tego, że syfonowanie polegało na pożeraniu dusz i makabrycznej umiejętności wykorzystywania ich do magicznych umiejętności. Mimo tego, że niektórzy nekromanci mogli być dobrzy w swoim charakterze, zawsze wydawali się być dziwacznymi osobami.

## Umiejętności

Zaklęcia związane z nieumarłymi stanowiły dużą część magii nekromantów, w tym ożywienie martwych i palec śmierci. Wysoce skupione na Planie Negatywnej Energii, większość zaklęć z tej szkoły wysysała życie.

Ta szkoła była najbardziej kojarzona z liczostwem, procesem, który pozwalał rzucającemu żyć (a raczej istnieć) w stanie nieśmierci przez czas nieokreślony, zabezpieczając ich esencję w pojemniku zwanym filakterium.

## Nekromanckie sztuki

* **Sztuka animacji** - Koncentrując się na przywoływaniu, reanimacji i kontrolowaniu nieumarłych, nekromanci studiujący tą sztukę często znajdowali się w otoczeniu nieumarłych. Ci nekromanci byli często postrzegani jako wyrzutki, ponieważ większość ludzi postrzegało reanimację zwłok lub przywoływanie duchów jako naganne.
* **Sztuka śmiercionostwa** - Śmiercionoścy to ci, którzy otaczali się skutkami choroby i śmierci. Roznosili choroby na otaczających ich ludzi i opanowywali konsekwencje rozkładu. Nekromanci, którzy studiowali tę sztukę, stawali się tak biegli w zrozumieniu rozkładu, że byli w stanie wymusić efekty śmierci na żywym ciele. Nekromanta, który poszukiwał sztuki Siewcy Śmierci, przyzwyczajał się do utrzymywania choroby i uczył się, jak manifestować choroby, które sam tworzył. Postrzegali epidemie jako formę makabrycznego piękna, które można było wykorzystywać do stworzenia równowagi w cyklu życia.
* **Sztuka rzeźbienia ciała** - Nie wszyscy nekromanci używali swojej sztuki do niszczenia życia i tworzenia nieumarłych. Rzeźbiarze Ciała wykorzystywali resztki energii dusz zmarłych, aby przywrócić żywych. Łącząc magię przywracania z nekromancją, ci nekromanci często mieli doświadczenie we współpracy z uzdrowicielami i kapłanami w świątyniach i na polach bitew.
* **Sztuka nieumierających wojowników** - W przeciwieństwie do innych nekromantów, którzy skupiali się na kontrolowaniu nieumarłych lub niszczeniu witalności życia, Nieumarły Wojownik wolał skoncentrować się na własnej wytrzymałości. Ta sztuka koncentrowała się w szczególności na wytrzymałości i trwałości kości oraz zwiększaniu przeżywalności jednostek.
* **Sztuka szeptania zwłok** - W pogoni za zaginionymi i starożytnymi tajemnymi sekretami nekromanci ze sztuki szeptania zwłok celowali w manipulowaniu zarówno żywymi, jak i umarłymi w celu odkrycia tajemnic Wieloświata.
* **Sztuka sangwinicznego lalkarstwa** - Starożytna praktyka upuszczania krwi i wykrwawiania doprowadziła do ezoterycznej sztuki nekromancji znanej jako sangwiniczne lalkarstwo, która dawało władzę nad samą naturą życia. We krwi pojawiała się kontrola nad tymi, którzy sprzeciwiali się kaprysom tych nekromantów. Praktykujący tę sztukę skłaniali się albo ku wampirycznemu sadomasochizmowi, albo w rzadkich przypadkach ku sztuce uzdrawiania polegającej na usuwaniu choroby z krwi.
* **Sztuka pustkowców** - Sięgając do wymiarów poza Wielośwatem, pustkowcy wykorzystywali tę ezoteryczną magię, by przemieszczać się między wymiarami. Ta sztuka łamała rzeczywistość, którą znała większość mieszkańców Sidrillonu.
* **Sztuka bólotkactwa** - Ci na tyle sadystyczni, by studiować nekromantyczne sztuki bólotkactwa, byli stworzeniami, które rozkoszowały się cierpieniem i przenoszeniem bólu. Chociaż nie każdy ból był niepotrzebny, niektórzy trzymali się surowego przekonania, że „ból był zyskiem”, a dzięki tym próbom wielkość mogła powstać z tortur. Często zagorzali zwolennicy wiary w przetrwanie najlepiej przystosowanych, postrzegali siebie jako środek do osiągnięcia celu.
* **Sztuka duchopłomienia** - To pierwsza sztuka nekromantów w historii, polegająca na wykorzystywaniu niebieskiego płomienia mrozu, powstającego z syfonowanych dusz.