"Derelikt" (C1E04)

**"Derelikt" (C1E04)** - czwarta sesja Ostatniej Podróży, w której pojawiają się zalążki głębszych wątków związanych ze Spelljammerem.

## Synopsis

Kamraci Konrada stają przed nie lada dylematem: Nowy Horyzont wszedł w kolizję z przelatującą w pobliżu asteroidą, co zakończyło się zakleszczeniem obu obiektów. Jednak asteroida zdaje się być czymś więcej niż jedynie kawałem skały - powodem jej zaczepienia o okręt jest wystająca z niej... kotwica. Drużyna postanawia zbadać tajemniczy obiekt, lecz może czekać tam na nich więcej pytań, niż odpowiedzi.

## Bohaterowie

#### **Postacie Graczy**

* Konrad Elgin Belcher
* Strzebor
* Sarro
* Medyk

#### **Załoga Nowego Horyzontu**

* Vale Skylark
* Othic
* Marrow

## Fabuła

### Wtargnięcie na Asteroidę

Magiczna grawitacja statku, znajdującego się teraz na orbicie jednego z dwunastu księżycy Eberronu, zaczęła słabnąć. Marrow pobiegł sprawdzić stan run grawitacyjnych. Strzebor postanowił wspiąć się po łańcuchu zrzuconym na burtę okrętu. Vale zauważył, że nie mogą być pewni tego, co czeka go na jego końcu, na co Sarro rzucił w stronę asteroidy zaczarowaną marchewkę, która oświeciła na moment kosmiczny kamień, wraz z wystającymi z niego drewnianymi płetwami. Medyk chwycił łańcuch by ocenić, czy jest w stanie go zniszczyć. Othic z Marrowem zwrócili uwagę drużyny na połyskujące runy, wygrawerowane wzdłuż burt statku. Przerwanie ich przez kotwice równałoby się ze straceniem przyciągania na górnym pokładzie. Warforged ruszył więc za Strzeborem, który pomógł Sarro, a on sam wyciągnął rękę w stronę Belchera. Na górze spostrzegli dziurę w skale. Sarro odłamał jej kawałek, który okazał się być skamieliną. Strzebor zauważył, że jej odbicie było jedynie fragmentem. Belcher ruszył po czekające w środku odpowiedzi jako pierwszy. Wewnątrz znaleźli ubogą, prawdopodobnie opuszczoną sypialnie i  zniszczone drewno. Sarro ukrył się pod peleryną, rzucił czar oświecający tarczę Medyka i uchylił sypialniane drzwi prowadzące dalej, które były jednak zablokowane z drugiej strony. Medyk uderzył w nie cepem, Strzebor wyłamał je przy użyciu łomu.

### W Głębi Statku

W jednym z pomieszczeń pół-ork natrafił na przewrócony regał, koło którego leżał szkielet przyodziany w białą szatę, przepasaną jedwabnym sznurem. Na ziemi leżały ręcznie zapisane książki i wyrwane z nich strony, które zostały uwiecznione przez Konrada. Strzebor rozpoznał w nich archaiczny język wspólny oraz, że na każdej kartce zapisane zostało to samo. Medyk zidentyfikował, że szkielet należał do człowieka. Zauważył też okrągłą dziurę w jego prawej skroni. Z czaszki wypadł zniekształcony kawałek metalu. Warforged rzucił go do Konrada, który właśnie pośród książek odnalazł złoty sygnet. Sarro w tym czasie zbadał inne pomieszczenie, w którym znajdywało się jedynie łóżko okryte czerwonym kocem. Wrócił do kamratów i widząc jedwabną szatę, zerwał ją ze zmarłego. Kolejny przedmiot upadł na podłogę, tym razem drewniany i przypominający kuszę. Elf był w stanie przeczytać stare zapiski załogi, zrobił to na głos. Znudzony Medyk usiadł na metalowym krześle znajdującym się w centrum pokoju, a to przyciągnęło go niczym magnes. Warforged poczuł, że jego moc magiczna osłabła, a coś pchnęło statek do przodu. Przyspieszenie ustało, a zmęczony Medyk spadł z krzesła. Elf kontynuował czytanie dziennika, w którym wspomniane zostało istnienie większych statków, oraz nieznane im dotąd pojęcia - spelljamming i Xenos. To ostatni z jego wpisów został powtórzony na stronach zbadanych wcześniej przez Strzebora. Kamraci zaczęli spekulować na temat przeszłych losów okrętu, być może to Mabar odpowiedzialny był za jego kamienną skorupę.

Ruszyli w stronę dziobu, mającego pełnić niegdyś funkcję karceru. Był pusty. W jednej ze skrzyń znajdywały się skórzane torby owinięte w woskowy papier, a w nich zawiniątka pełne czarnego proszku i ołowianych kul. Belcher zmarnował połowę zanim udało mu się odpowiednio naładować uprzednio znalezioną kuszę, którą wycelował w Strzebora, a następnie wystrzelił w sufit. Strzał ten wywołał ogłuszający huk i wytworzył okrągłą dziurę, wraz z masą dymu. Sarro wykrył pułapkę przy następnej ze skrzyń i otworzył ją po przecięciu widocznej linki. Zabrali jej zawartość i ruszyli na drugi koniec pogrzebanego statku, gdzie znajdowały się puste lub niezdatne już do spożycia zapasy. Strzebor wytropił tam strużkę krwi prowadzącą do rozmazanych na ścianie plam i śladów wyłącznie prawej dłoni na suficie. Belcher uwiecznił je memoryzatorem razem ze skałą wrastającą w pokład.

### Za Barykadą

W ogonie statku zastał ich meteoryt wbity w prawą burtę. Strzebor, przeskoczywszy barykadę, usłyszał kroki za plecami, a z nimi łkanie. Krzyknął za resztą, gdy kończyny przerażonego przed nim człowieka się podwoiły, a oczy zaszły mgłą. Stwór podrapał pazurami zbroję pół-orka, po czym spróbował się do niego przytulić. Reszta także przeszła na drugą stronę. Medyk spróbował go uspokoić. Po nieudanej próbie pojmania Strzebor postanowił zabić. Sarro strzelił z łuku, a wkrótce wbite w jego plecy pazury doprowadziły do omdlenia. Belcher zaatakował stwora, trafiając również nieprzytomnego elfa. Medyk wlał mu do ust leczniczej mikstury, przywracając go do życia. Zakapturzony Sarro oddalił się, by posłać więcej strzał z ukrycia. Poczwara ponownie ruszyła na Strzebora, lecz Konrad powalił ją nieziemskim podmuchem. Zerwał też lilię, która wyrosła na jej truchle. Przez dziurę w lewej burcie spostrzegł szczątki, wrośnięte w dno kamiennej jamy otaczającej statek. Gdzieniegdzie skała pokryta była masą perłową. Ugrzęźnięta w prawej burcie kula okazała się być perłą. Kamraci udali się na przody Sparrow Hooka, aby go zatrzymać, w celu ułatwienia abordażu.

### Magiczny Pierścień

W drodze na dziób znaleźli tatuaż na ciele pokonanego monstrum, przedstawiający słońce z czarnymi promieniami. Konrad wyciągnął złoty pierścień znaleziony wcześniej, z dokładnie tym samym symbolem. Pomimo otaczającego zimna, sygnet był ciepły oraz podejrzanie ciężki. Sarro poinformował pozostałych o jego protekcyjnych właściwościach względem umysłu. Belcher założył pierścień, w którym spoczywała dusza poprzedniego właściciela, a ta skontaktowała się z nim telepatycznie.  Wykryła jego kłamstwa i odeszła. Należała ona do ówczesnego kapitana okrętu. Strzebor przywdział sygnet jako następny i posłużył się szczerością. On także został porzucony przez kapitana, uprzedzonego do jego rasy. Konrad zagroził kapitanowi, ponownie kłamiąc, tym razem o jestestwie jego załogi. Wręczył pierścień elfowi, gdy kapitan poprosił o rozmowę z członkiem załogi. Belcher przewertował najlepiej zachowane księgi - atlas, kroniki i spis dokumentów z Akademii Ludzkiej Wiedzy, jednak jego wysyłki zdały się na nic. Sarro porozumiał się z kapitanem za sprawą dyplomacji, demaskując wcześniejsze kłamstwa tabaxiego.

### Ponownie na Nowym Horyzoncie

Przy pomocy kapitana przybliżyli się do Nowego Horyzontu, co utrudniała wapienna formacja. Strzebor wciągał poluźniający się łańcuch, pozycjonując statek. Belcher oznajmił Valeʼowi, iż asteroida na której się znajdują jest tak naprawdę łajbą. Kamraci zeszli z ustabilizowanego już Sparrow Hooka, niedługo potem unieruchomionego przez załogę Nowego Horyzontu. Kotwica mogła zostać teraz usunięta, jednakże burta, w którą uprzednio uderzyła, została już wyrwana, a runy grawitacyjne przestały świecić. Grim ruszył za Konradem, by wydobyć perłę, po ofercie uzyskania drugiego członu jej nazwy. Sarro zgodnie ze złożoną obietnicą, wręczył pierścień kapitanowi. Drużyna Konrada udała się na zasłużony odpoczynek.

## Przypisy

1. Derelikt - Kamraci wspinają się na asteroidę
2. Derelikt - Sarro odczytuje zapiski załogi
3. Derelikt - Strzał Belchera z kuszy
4. Derelikt - Poczwara za barykadą
5. Derelikt - Masa perłowa przy szczątkach
6. Derelikt - Pierścień
7. Derelikt - Powrót na pokład Nowego Horyzontu