Alin Elçin Paker

## Özgeçmiş

Alin, 19 Aralık 1996 tarihinde, İstanbul Beyoğlu’nda dünyaya gelmiştir. Evin ikinci kızı olan Alin’in kendinden 7 yaş büyük bir ablası vardır. Ev hanımı olan Gülfizar ile inşaat işleri ile uğraşan Adem’in kızı olan Alin, daha yalnızca 2 aylıkken babası evi “tekrar” terk etmiş, fakat bu sefer bir daha geri dönmemiştir. Daha 2 aylıkken babasız kalan Alin, annesi de çalışmak zorunda kalınca 7 yaşında olan ablasına kalmıştır. Bu yüzden terk edilme korkusu daha küçücük bir bebekken kendisine işlenmiş ama aynı zamanda bu sayede de yakınlarına düşkün ve onlar için her şeyi yapabilecek biri olmuştur. Alin ilkokuldayken sürekli arkadaşlarının zorbalığına uğrayan sessiz bir kız çocuğuydu. Arkadaşları sürekli Alin’i babasızlığından vurmaya çalışıyor, üstüne gidiyorlardı. İlkokul ve ortaokul boyunca arkadaşları tarafından sevilmeyen, tek başına bırakılan Alin, liseye geçtiğinde bu imajı kimseye vermemek için elinden geleni yaptı. Lisesinin ilk gününe saçlarını özenle yaptı, en sevdiği kokuları sıktı, rengarenk kıyafetlerini giyip okula gitti. Sanki geçmiş okul yılları da böyle geçmiş gibi herkesle muhabbet etmeye çalıştı, hep pozitif görünmeye çalıştı, insanlarla şakalaştı. Artık okuldaki arkadaşlarıyla birbirlerini tanıma faslına geçtiklerinde ise babasının gidişini daha onlara fırsat vermeden şakaya vurarak tüm acılarını hiç yaşanmamış saydı ve bunun sonrasında da hayatına hep bu şekilde devam etti. Annesinin de ailesinin desteğiyle zorluk görmeden büyüyen Alin, ablası 23 yaşındayken yüksek doz uyuşturucudan hastanelik olunca, yaşadığı hayatın o kadar da masalımsı olmadığını görmüştü. Ablasının bu tarafını hiç görmemiş olan Alin, kendisini aldatılmış hissetmişti çünkü kendisinin bu hayatta en nefret ettiği şey belki de tek kırmızı çizgisi yalan söylenmesi, arkasından iş çevrilmesiydi. Küçük yaşlarından beri yabancı diziler izleyen Alin’in artık en büyük hayali büyüdüğünde yurtdışına taşınmak ve bütün Türkiye’deki hayatını geride bırakmaktı. Lise 2’de yaşadığı bu tatsız olaylarla derslerine odaklanamayıp, aldığı düşük notları çok da kafasına takmayan Alin, sene sonunda sınıf tekrarı yapmak zorunda kaldığını görünce o yaz beslenme bozukluğu, depresyon gibi hastalıklarla boğuşmuş, yaz sonunda ise tedaviye başlayarak hayatını düzene sokmaya başlamıştı. Tekrar okuduğu lise 2 boyunca bir yandan tedavi görürken bir yandan derslerine odaklanmak zor gelse de, hayaline tutunup elinden geleni yapmış, tüm inatçılığıyla notlarını yükseltmeyi kafasına koymuş, yalnızca derslerine odaklanmıştı. Alin yazılımcı olmayı çok istiyordu, yakın arkadaşları da bu işlerden anladıkları için hepsi aynı bölümü kazanmanın hayalini kurup duruyordu. Sürekli arkadaşlarıyla ders çalışan Alin’in bu süreçte de hiç sevgilisi olmamıştı. Uzaktan hoşlandığı çocuklar vardı, fakat her ne kadar özgüvensizliğini lisede oldukça iyi bir şekilde gizlese de hiçbirine açılamazdı. Reddedilme korkusu vardı, kendi babası bile sevememişti Alin’i, o çocuklar nasıl sevebilir ki diye düşünüp duruyordu. Bu yüzden de birinden hoşlansa da hiçbir şekilde bunu belli etmiyor, kendisi istemiyormuş gibi davranıyordu. Böyle böyle geçen lise yıllarının ardından tabi ki de Alin sonunda istediği bölümü kazanmıştı. Marmara Üniversitesi, Yazılım Mühendisliği. Fakat arkadaşlarından yalnızca bir tanesi bu bölümü tutturabilmişti, bu yüzden üniversiteye başlayınca arkadaşları ile yolları ayrılmıştı. 4 yıl boyunca Alin’in tanıdığı tüm kız arkadaşları orda burda içip sabahlarken, sürekli sevgili değiştirirlerken ve her sevgililerinde de hayatlarının aşkını bulmuş gibi derin ilişkiler yaşarlarken, Alin tüm bunlardan uzak okuldan eve, ara ara part-time işlere girerek sadece dersleriyle ilgilendiği bir üniversite hayatı geçirmiştir. Bu yüzden de git gide arkadaşlarıyla da araları açılmıştır çünkü Alin tekrardan o ilkokuldaki istenmeyen ve sevilmeyen haline dönmüştür. Üniversitesi bittikten sonra da yeniden lisedeki haline dönebilmek için 0’dan başlaması gerektiğini bilen Alin, bunu artık tüm ömrünü geçirdiği İstanbul’da yapamayacağını anlamış, şehir değiştirmeye karar vermiştir. Fakat zaten ablası artık evlenmiş farklı bir şehirde, annesi de tek başına İstanbul’da kendi halinde arkadaşlarıyla emeklilik hayatı sürdürürken, Alin bir anlığına “Daha fazla Türkiye’de kalmama gerek var mı? Belki artık sıra kendi hayatıma bakmamdadır.” diyerek sonunda en büyük hayalini gerçekleştirmek için planını Los Santos’a taşınmakla değişmiş ve uçak biletini alarak Los Santos’a gelmiştir.