Chuul

**Chuul** to rodzaj gigantycznego, masywnego i zdumiewająco szybkiego insektoidalnego potwora, przypominającego krzyżówkę skorupiaka i mięczaka, zamieszkującego Złe Ziemie, głębokie dżungle Mondares i wybrzeża oraz ponure moczary Camacho.

## Opis

Trudno zdobyć sprawdzone informacje na temat Chuuli, albowiem są stworzeniami bardzo rzadkimi i nieufnymi, trzymającymi się z dala od miast, osad i wsi.

Chuul to wielki, niemalże trzymetrowy stwór przypominający ogromnego, zdegenerowanego homara. Ich podłużne ciało jest pokryte lśniącym, oliwkowozielonym pancerzem, często zazębiającym się tak, aby formować małe, zdradzieckie zazębienia, zdolne do rozrywania skóry jakiejkolwiek ofiary, która w swojej bezmyślności stara się bronić swoimi gołymi dłońmi lub nogami.

Chuule posiadają trzy pary odnóży - dwie, kroczne są zakończone dwoma palcami przypominającymi maleńkie, zginające się w kilku miejscach kościane włócznie. Przednie natomiast używane są przez potwora niczym ręce, a zakończone są kolczastymi kleszczami, które są w stanie po przeciąć w pół ciało Ogra lub zmiażdżyć człowieka niczym Mondareski wąż anakonda.

Głowa Chuula jest zakończona wijącymi się, mokrymi, czerwonymi mackami, którymi dokonuje najbardziej przerażającego ze swoich ataków - sparaliżowania i pożarcia żywcem; Chuul chwyta swoimi mackami ofiarę za głowę, po czym zaczyna wpijać je pod jej skórę, w oczy, uszy i nos, pompując w nią paraliżujący jad, który odbiera jakąkolwiek kontrolę nad ciałem, po czym wsysają ją do wnętrza swojego otworu gębowego, pełnego ostrych, zakrzywionych niczym sierpy zębów, do czasu aż schwytana istota nie znajdzie się w żołądku Chuula, zmielona na kawałki.

Koniec ciała wieńczy ogon zakończony najczęściej poszarpaną w wyniku wielu batalii płetwą, używany do pływania; czy to w bagnistych wodach Mondares w polowaniu na wielkie sumy, czy w czarnych jak smoła, podziemnych jeziorach w systemach jaskiń na terenie Złych Ziem.

## Wojskowość

   Do tej pory jedynie zamieszkujące Złe Ziemie Goblinoidy były w stanie złapać te przerażające istoty, głównie dlatego, że poprzez relacje Goblinów, które zapuściły się za głęboko w jaskinie i przeżyły napaść Chuula, nauczyły się schematu ich ataku - na początku z ciemności rozlega się przerażający, nieludzki krzyk, a kilka minut później Chuul wylatuje z ciemności, tnąc powietrze kleszczami i plując z otworu gębowego lepką śliną.

Czasami, Orkom udaje się zapędzić Chuula w skalisty zaułek dzidami, a następnie uśpić rzucając w stronę jego ruchliwych macek worki wypełnione śmierdzącymi usypiającymi grzybami zmielonymi na proch. Uśpionego Chuula następnie przenosi się do najbliżej położonej fortecy lub obozu i przetrzymuje w klatce, regularnie karmiąc martwymi Goblinami przyniesionymi z najbliższego pola bitwy.

Gdy nadchodzi czas wojny, Chuul jest zapędzany na pole bitwy, gdzie wypuszcza się go prosto na regimenty przeciwnika. Na widok tego przerażającego, klekoczącego szczypcami i skrzeczącego potwora, pędzącego z prędkością konia ku ich pozycjom, nawet najbardziej wytrenowani żołnierze czują przenikliwy dreszcz przerażenia, który pogłębia się gdy żołnierze walczący z hordą Goblinoidów orientują się wreszcie, że pancerz Chuula jest trudny do przebicia przez cokolwiek innego, niż ciężkie koncerze i berdysze, oraz niemalże całkowicie niewzruszony przez intensywny ostrzał łuków i broni palnej.