Bitwa o Caern

### Skutki

zniszczenie i splugawienie caernu, przejście stosunków nieumarłych i zmiennokształtnych z nieprzyjaznych w otwarcie wrogie

**Bitwa o caern**, **bitwa na wilczej polanie** - bitwa, która rozegrała się w lesie pod Jelling w jednym z największych i najważniejszych caernów wilkołaków w Danii, jako zwieńczenie wyprawy odwetowej aftergangerów na wilkołaki za ich atak na Ribe. Starcie zakończyło się klęską zmiennokształtnych, zagładą watahy strzegącej caernu, oraz zniszczeniem i splugawieniem tego świętego dla zmiennokształtnych miejsca. Skutkiem tego wydarzenia był stan otwartej wojny między aftergangerami i wilkołakami, zakończony chwiejnym rozejmem i sojuszem wobec zagrożenia chrześcijańskich wampirów w Aros.

## Przyczyny

Atak watahy Solveig Szarookiej na langhus jarla Agvindura z Ribe podczas trwania thingu wymierzony był we Freyvinda-skalda, zabójcy jej braci. Dla aftergangerów fakt ten nie był jasny i znany, a próba spalenia pięcioro z nich w langhusie najpotężniejszego nieumarłego Danii podczas uświęconego obrzędami i ofiarami wiecu - rozwścieczyła ich. Oliwy do ognia dodało uprowadzenie Sigrun podopiecznej i ostatniej śmiertelniczki z rodowej linii jarla Agvindura.

Wizje wieszczki Elin ukazały Sigrun w niewoli, oraz miejsce gdzie (jak się zdawało) jest przetrzymywana, co zdradzało tym samym (przynajmniej w teorii) miejsce rezydowania watahy odpowiedzialnej za atak na Ribe.

Jarl Agvindur zdecydowany był pacyfikację wilkołaków prowadzić podjazdowo i równolegle z zaplanowanymi na thingu działaniami w Aros i Hedeby, a jego brat Freyvind (domyślający się powoli iż atak mógł być skierowany na niego) optował za otwartym i spektakularnym uderzeniem w wilkołaki pełną mocą, zmiażdżeniem ich i wyeliminowaniem zagrożenia ze strony tej watahy raz na zawsze.

Po długich dyskusjach i kłótniach zdecydowano iść wszystkimi siłami na caern mieszczący się pod Jelling skąd część sił miała udać się do Aros w przypadku zwycięstwa. Jarl Agvindur ku zaskoczeniu wszystkich choć w wyprawie zdecydował się wziąć udział, to na jej czele postawił brata w krwi, a nie siebie.

## Uczestnicy

### Aftergangerzy

* Agvindur z Ribe - jarl Ribe
* Freyvind Lennartsson - brat w krwi Agvindura
* Elin Gunnardottir - domowniczka Agvindura
* Gudrunn Lodowooka - sojuszniczka Agvindura
* Sighvart z Varde - sojusznik Agvindura
* Ødger Płomiennowłosy - szpieg Agvindura w kraju Franków
* Volund Berserker - przebywający w okolicy Ribe
* Sven z Varde - potomek Freyvinda
* 5 zbrojnych z hirdu Agvindura (Hróðleifr, Halfdan, Gorm, Orm, Njal)
* 3 zbrojnych z hirdu Sighvarta (Hemming, Anders, Einar)
* 2 zbrojnych z orszaku Ødgera
* 1 zbrojny z orszaku Freyvinda (Bjarki)

### Wilkołaki

* 10 wilkołaków
* 11 zbrojnych ludzkich krewniaków wilkołaków

## Przygotowania

Jedyną pewną wiedzą jaką aftergangerzy dysponowali względem wilkołaków było:

* potworna forma bojowa
* umiejętność sięgania po wilkołaczą magię seidr
* łatwość popadania w szał w którym stawali się bezmyślnymi narzędziami zniszczenia

Zdecydowano robić wszystko w czasie nadchodzącej bitwy aby jak najbardziej rozwścieczyć zmiennokształtnych. W tym celu Freyvind kazał zabrane ciało ubitego podczas walk w Ribe wilkołaka przywiązać do pala i zbezcześcić wycięciem trupowi krwawego orła, czym zajął się znany z tego Volund.

Wieszczka Elin do końca optowała za choćby próbą rozmów ze zmiennokształtnymi nim dojdzie do walki, co Freyvind przyjmował niechętnie. Stanęło w końcu na tym, że posunięcia zależec będa od wynikającej sytuacji, choć kłóciło się to z planem skalda mającym z miejsca doprowadzić wilkołaki do bezmyślnej furii.

W międzyczasie mocno poraniona ze zwiadu wróciła Gudrunn, która podzieliła się informacjami dotyczącymi samego miejsca planowanego starcia i (orientacyjnie) sił przeciwnika. Zdecydowano uderzyć niedługo przed świtem zostawiając sobie tyle czasu jedynie aby w razie zwycięstwa mieć czas powrócić do leżącego o godzinę drogi Jelling, przed wschodem słońca.

W czasie podejścia pod caern, grupa aftergangerów starła się z atakującym ich strażnikiem, który nie tylko zdążył zaalarmować pobratymców na polanie, co również stoczył niesamowicie ciężką dla nieumarłych walkę zanim poległ.

Wyczyściwszy tym podejście pod caern nieumarli i ich śmiertelni zbrojni wyszli na wilczą polanę gdzie wataha obrońców świętego miejsca zmiennokształtnych szykowała się już do obrony.

## Przebieg Bitwy

Trzy wilkołaki zajęły pozycję w centrum, obok głazu stanowiącego serce caernu, po dwa zaś stanęły na flankach gotowe wziąć w kleszcze atakujących. Z chat stojących na skraju polanu w międzyczasie wysypywali się zdezorientowani i zaalarmowani wyciem ludzcy krewniacy zmiennokształtnych.

W tym momencie, po nieoczekiwanym starciu ze strażnikiem polany i po zabiciu go, szanse na rozmowy zmalały do minimum, ale może była jeszcze na to szansa. Szaman wilkołaków na widok napastników wychodzących z lasu przebudził caern sięgając po jego moc, a głaz stanowiący jego serce zaczął pulsować magicznym światłem. Freyvind właściwie rozumiejąc w tym magię zmiennokształtnych uznał, że wszelka zwłoka działać będzie tylko na pogorszenie sytuacji aftergangerów, która i tak była gorsza niż zakładano wskutek przygotowanej obrony, a nie opadnięcia wilkołaków znienacka. Niewiele myśląc dał sygnał do ataku wykluczając tym jakiekolwiek możliwości rozmów.

Skald wydzielił Ødgera i Svena z częścią ludzkich zbrojnych aby ile mogli powstrzymywali wilkołaków na skrzydłach, podczas gdy względem reszty sił zarządził atak frontalny na serce caernu licząc na wyrżnięcie tam obrońców nim padną skrzydła. Można rzec, że było to cyniczne skazanie na śmierć (w imię wyższego celu) aftergangera z kraju Franków, oraz świeżo przemienionego potomka skalda, z którymi ten nie żył w zbytniej przyjaźni. Sygnałem do ataku, było ciśnięcie zbezczeszczonego trupa.

Wszelkie założenia spaliły na panewce. Wilkołaki nie wpadły w szał i sięgnęły po magię, z czego najgorsze było to czym potraktowali centrum szyku. Upiorne wycie przepełnione mocą wprawiło najpierw w panikę, a potem w dziki, ślepy szał prawie wszystkich z wyłączeniem Freyvinda i Volunda. Elin w amoku umykając z pola walki zabiła Hemminga (syna Sighvarta), oraz Orma, zaś pozostali aftergangerzy (Agvindur, Gudrunn, Sighvart) oraz zbrojni im towarzyszący rzucili się w szale na siebie, a nie na wroga. Tymczasem na skrzydłach Ødger został potraktowany magicznym przebłyskiem dnia, a Sven uderzeniem ognia. Atak załamał się zanim w ogóle do niego doszło i nim bestie weszły w zwarcie. Do tego mężczyźni z chat przy polanie, oraz część kobiet zaczęli zbierać broń by dołączyć do wilczych krewniaków. Tragedii sytuacji atakujących dopełniały przywołane wilkołaczą magią, utkane z ciemności brytany również rzucające się do walki. W tej fazie zanosiło się już nawet nie tyle na klęskę nieumarłych, co na kompletną i spektakularną rzeź.

Pod głazem Freyvind i Volund starli się z trójką obrońców serca caernu, a skald przy tym mocą swego głosu starał się nie tyle dodać animuszu, co wyrwać z amoku tych co poddali się mu w pierwszej fazie starcia. Furia faktycznie zeszła z aftergangerów i ludzkich zbrojnych, których szarża utknęła w połowie drogi, ale wobec padających skrzydeł rzucili się oni na boki starając się desperacko utrzymać te flanki. Freyvind z Volundem w centrum zostali sami.

W ciągu kilku następnych chwil, gdy aftergangerzy i ich zbrojni na skrzydłach ginęli i starali się nie pójść w rozsypkę, Freyvind i Volund po prostu roznieśli trójkę zmiennokształtnych pod kamieniem dodatkowo bezczelnie posilając się ich krwią na oczach ich walczących druhów. Przewodzący im szaman przed śmiercią wezwał kolejnych obrońców: półcielesne manifestacje dawnych wojów wilkołaków, jeszcze potężniejszych w swych potwornych formach bojowych, ale uniesieni aftergangerzy porąbali i ich w krótkiej szalonej walce.

Tymczasem Elin na skraju lasu gdzie uciekła po ataku paniki zauważyła kolejne dwa wilkołaki, jednego w formie wilka, drugiego w formie człowieka, które obserwowały starcie być może gotowi włączyć się w nie. Wieszczka uparcie trzymająca się myśli o możliwości rozmów zamiast wyrzynania się nawzajem, rzuciła się ku tej dwójce mając nadzieje na przekonanie ich do zatrzymania tej orgii zniszczenia. Została przygwożdżona do ziemi przez wilka, choć osiągnęła tyle, że wódz wilkołaków do rozmów się zniżył, choć tylko z nią, gdy wokół wciąż trwała krwawa walka.

Jednocześnie skrzydła aftergangerów zaczęły się rozsypywać pomimo wsparcia Agvindura, Gudrunn, Sighvarta, Bjarkiego, Andersa i Einara, którzy przyszli w sukurs z centrum szyku. Nie żyła już większość ludzkich zbrojnych z orszaków nieumarłych, Ødger został nabity na włócznię i prawie rozszarpany, a młody Sven przemieniony tej samej nocy, po raz pierwszy zetknął się z paniką odczuwaną przez aftergangerów na bliskość ognia. Krewniacy zmiennokształtnych włączający się do walki zagonili go w las szachując podpalonymi włóczniami.

Nastąpił jednak zwrot w bitwie gdy Freyvind zamiast iść na pomoc któremuś ze skrzydeł (Volund rzucił się w tym czasie na pomoc Elin) po prostu wyrwał głaz stanowiący serce caernu i zbezcześcił je zatykając pal ze sprofanowanym trupem w jego miejscu krzycząc jednocześnie imiona bogów i używając mocy krwi, aby zwrócić na siebie uwagę. Bezgłośne tąpnięcie oznaczające śmierć caernu poczuli nawet nieumarli. Wilkołaki i brytany cienia w furii rzuciły się w stronę skalda, nie bacząc na nic wprost z walki na skrzydłach, a ich ludzcy krewniacy zszokowani załamali się w swym natarciu i poszli w rozsypkę cięci bez litości przez Sighvarta i pozostałych przy życiu hirdmanów. Skald swój czyn przypłacił prawie życiem, osłaniając się tarczą, która zresztą zaraz poszła w drzazgi, ale nim wilkołaki zdążyły go rozerwać na strzępy Na ich plecy wpadł Agvindur i Gudrunn, oraz sługa Freyvinda, Bjarki. Walka zamieniła się w rzeź, gdy miecze i pazury rozrywały i rozrąbywały wilcze ciała w tej szarzy prosto w plecy zmiennokształtnych. Żaden wilkołak nawet nie próbował uciec woląc zginąć wraz ze swym caernem.

Uszedł za to wódz wilkołaków (w starciu nie biorący faktycznie udziału), oraz jego przyboczny poraniony przez Volunda idącemu w sukurs Elin, oraz ją samą, gdy rozmowa z wodzem zmiennokształtnych przestała miec sens wobec zniszczenia caernu. W las zbiegły tez kobiety, dzieci i starcy do końca osłaniani przez złamanych, zbrojnych krewniaków zmiennokształtnych.

## Skutki

Zniszczenie caernu, oraz zagłada watahy będącej jego strażnikami, była z pewnością wielkim zwycięstwem, ale cieniem kładło się w tym wszystkim nieodnalezienie nawet śladu po Sigrun. Wynikało z tego, że nawet jeżeli porwana dziewczyna była na wilczej polanie, to jedynie przez chwilę, a wyrżnięta wataha mogła zapewne nie być tą, która zaatakowała Ribe. Również ogrom strat poniesionych w starciu (większość hirdmanów i dwa aftergangery) porażała i nie pozwalała cieszyć się z triumfu. Dodatkowo po bitwie, demon, który opętał służkę skalda Chlothild, zakradł się następnego dnia na pobojowisko dodatkowo plugawiąc zniszczony i zbezczeszczony caern mroczną magią, której po dziś dzień nie udało się wyplenić. Wydarzenia te musiały odbić się na stosunkach nieumarłych ze zmiennokształtnymi przeradzając napięta wrogość w otwarta wojnę.

W praktyce aftergangerzy odnieśli taktycznie epickie zwycięstwo, lecz na poziomie strategicznym doznali klęski.

## Ofiary starcia

### Aftergangerzy

* Ødger Płomiennowłosy - popadł w torpor
* Sven z Varde - wzięty do niewoli przez niedobitki krewniaków wilkołaków
* 8 zbrojnych z hirdów i orszaków aftergangerów

### Wilkołaki

* 8 wilkołaków
* 8 zbrojnych ludzkich krewniaków wilkołaków

## Ciekawostki

Było to jedno ze starć o największej liczbie aftergangerów jacy stanęli ze sobą ramię w ramię w walce. W bitwie o caern walczyło ośmioro z nich. Był to również bodaj pierwszy przypadek ataku na caern wilkołaków przez nieumarłych.

W bitwie uczestniczył jeden krukołak, jednak nie włączając się do niej, a jedynie obserwując starcie.

Wódz wilkołaków nie brał udziału w walce wchodząc w rozmowę z wieszczką Elin, po jej ucieczce z bitwy w pierwszej fazie. Od tej rozmowy toczonej podczas szalonej rzezi rozgrywającej się obok, vovla została opętana wyrzutami sumienia i fanatyczną myślą o przywróceniu caernowi dawnej mocy.