Jonathan Callister

Jonathan is al vanaf jonge leeftijd geïndoctrineerd door zijn oom en is er heilig van overtuigd dat het orde en wetgeving is enige wat ons van de beesten onderheid. Je afkomst bepaald je plaats in de wereld en het is voor iedereen zaak om zijn of haar taak in de maatschappij tot zijn beste kunnen te vervullen.

Jonathan ziet het dan ook als zijn taak om die orde te onderhouden en is dus ook 100% loyaal aan zijn koning.

De tweede zonen van de Callisters hebben altijd gebruik gemaakt van twijfelachtige manieren om hun familie op de troon te houden. Een daarvan is het generaties lang lopende contract met de eldrich horror Sgaargh – Mind Beyond Minds en ze hebben dus even lang de pseudodragon Eye in bruikleen. De eerste zonen worden over het algemeen niet op de hoogte gebracht van de mensen offers die hun broers doen zodat ze daar niet aan gelinkt kunnen worden.

Jonathans eerste slachtoffer had hij niet helemaal netjes weggewerkt en daar was publiekelijk wat gedoe over. Hij is nooit veroordeeld, maar is wel weggestuurd naar Rock Mansion. Waar die in stilte zijn training vervolgde.

Jonathan was van plan om een duidelijk overzicht van alle range en standen in het koninkrijk te maken, maar dit werd verstoord toen de toenmalige koning,zijn vader, stierf. Op jonge leeftijd betrad Oswaldo de troon. Jonathan stopte meteen alles waar hij mee bezich was en schaarde zich bij zijn broer in het paleis om hem te ondersteunen

Hedendaags, is Jonathan een uitermate gedreven adviseur. De koning vertrouwd hem blind, omdat hij elk jaar onder een zone of truth zijn loyaliteit verklaard.

De koningin vertrouwt hem ook. Dit is onterecht aangezien Jonathan actief de opvoeding van de tweede prins probeert over te nemen of hem op zn minst als leerling aan te nemen. De koningin is hiervan op de hoogte en het is een punt van botsing tussen ons.

## Campaign

### De Coupe

Een zondag ochtend in het kasteel. De hele familie bevindt zich in de eetzaal. Kalia Trinka, de head of kingsguard, staat naast de koning, alert op wat er gebeurd. Langs de muren en bij de deuren staan guards, in totaal ongeveer 10. De hele tafel staat vol, maar niemand eet. Dit omdat Dorothy Callister, de moeder van Oswaldo en tante van Margaret, laat is.

Iedereen wacht geduldig in stilte. Dorothy is een wat oudere vrouw, dus het is niet heel vreemd dat ze er wat langer over doet. Op deze ochtend in het bijzonder, echter, doet ze er wel heel lang over.

“Goed,” zegt Oswaldo. Dit als indicatie dat er gesproken mag worden. Deze stilte mag natuurlijk alleen gebroken worden door de koning.

“Mijn koning, wilt u dat ik een van mijn guards naar de queen mother stuur?”

“Niet nodig,” reageert Oswaldo.

“Wellicht heeft ze eindelijk haar laatste adem uitgeblazen,” mompelt de kroonprins, Aurelius. Iets te hard. De tafel ziet dat Oswaldo rood wordt. Hij staat net op het punt zijn zoon te disciplineren, wanneer de grote deur van de eetzaal met een eldritch blast wordt open geforceerd.

De hele tafel staat meteen op. Sommige rijken naar hun wapen dat ze ten alle tijden bij hen hebben, de ander vervloekt zichzelf omdat ze hun arcane focus niet bij hen hebben. Kalia is het snelst, en heeft haar lichaam al geworpen voor dat van de koning.

Net wanneer **Jonathan**, chancellor van Astigor, een spell wilt casten roept een stem;

“Dat zou ik niet doen als ik jou was! Guards!”

De guards die eerst rond de zaal wachthielden, staan nu met hun speren gericht op de koninklijke familie. Terwijl Kalia haar mannen vervloekt, komt niemand anders dan Boreas Irvine, het huidige hoofd van de Irvine familie en vader van Margaret, de kamer in lopen. Naast hem twee mannen met Dorothy Callister in hun greep, een mes op haar keel gedrukt.

“Oswaldo, oude vriend. Ik denk dat je wel weet hoe dit gaat. Je doet wat wij zeggen, of je lieve moeder krijgt hetzelfde lot als Sidney.”

Oswaldo is stil. Zijn favoriete zoon, Koenraad, trekt zijn mond open om iets te zeggen maar stopt wanneer de koning zijn hand ophoudt.

“Mijn koning…” fluistert Jonathan, angstig naar wat Oswaldo gaat beslissen, maar het is verloren moeite.

“We doen alles wat je van ons vraagt,” zegt Oswaldo.

En dat is dat.

De guards leiden de familieleden naar hun kamers. Wanneer Margaret, de koningin, langs Boreas loopt fluistert ze zachtjes; “vader…”

Boreas kijkt haar koud aan. “Kijk toch naar je. Jij bent geen dochter van mij.”

Wanneer ieder zich in zijn kamer bevindt, zeggen de guards maar één woord: “strip.”

Met schaamte kleden de royals zich uit, en in ruil voor hun kleding en equipment krijgen ze een soort aardappelzak aangegooid. Wanneer dit gedaan is, geven de guards ze ieder een drankje.

“Drink.”

Sommige van hen doen het direct. Anderen twijfelen maar doen het uiteindelijk toch. De koning heeft gezegd dat ze alles zouden doen wat de Irvines van hen zouden vragen, en zijn wil is wet. Het drankje is zwart en smaakt bitter. Het heeft een slijmerige textuur, en net wanneer de familie braakneigingen krijgt, vallen ze bewusteloos neer.

Coupe geslaagd.

### Terug naar de troon

Koning Oswaldo, koningin Margaret, prinsen Aurelius en Koenraad, hand van de koning Jonathan en hoofd van de kingsguard Kalia Trinka werden wakker, vastgeketend aan de bodem van een diep gat dat langzamerhand met water vult. Ze wisten te ontsnappen en kwamen erachter dat ze bij de Vulcano Islands waren, ver van Astigor.

Na het rekruteren van andere eilandbewoners om een vlot voor hun te maken vonden ze een weg naar het vasteland en Leaf Village waar het volk last had van een rattenplaag. Er stond een beloning voor een aantal copper pieces per dooie rat en ondanks dat de Callisters nog nooit een copper piece in hun leven gezien hadden, wisten ze er genoeg te verdienen om passage naar Berry Town te kopen.

In Berry Town namen de Callisters een aantal taakjes op zich om genoeg geld te verdienen om in de hoofdstad te kunnen komen. Aurelius en Kalia namen het op zich om FibbleWibble kruid te verzamelen terwijl Margaret het huis van de burgermeester beroofde en Oswaldo auditie deed voor een toneelstuk. Nadat Aurelius en Kalia iedereen liet weten dat ze in het geheim een relatie hadden besloten Oswaldo, Margaret en Koenraad om een draak op te jagen en daar de beloning voor te krijgen.

De Callisters wisten met deze beloning de stad in te komen en via connecties van Oswaldo en Jonathan het paleis in te komen. In de troonzaal werden ze begroet door Boreas, die heel smug in full gear hen afwacht. Hij heeft zijn zoon en Erwin Holster bij zich.

Op de troon zit Xiano Irvine. Sommigen van de royal familie herkennen hem als de hoofdchef maar in werkelijkheid is hij de bastaardzoon van Margaret. Hij heeft de traditionele kleding van Oswaldo aan. Wanneer hij Margaret ziet, groet hij haar.

Hij verteld over dat hij het spuug zat was dat hij maar moest werken als een lage chef, keer op keer dingen opnieuw moest maken omdat “Koenraad” het niet lustte bla bla. Hij was godverdomme ook een zoon van de koningin. Puur alleen omdat hij niet de zoon was van de gefaalde koning Oswaldo, was zijn leven misserable. Bah.

Dus, op een avond een jaar geleden, was hij naar Boreas gegaan. Het kostte een tijd om hem te overtuigen, maar hij was toch echt de zoon van Margaret. Boreas was geschokt, zijn eigen dochter, had zich weggegeven aan een boer als een algemene hoer. Maar Boreas zag een kans, Xiano was de sleutel om in het kasteel te komen, en een tussenpersoon om te praten met de guards, etc.

Nu is Xiano koning, en Boreas zijn adviseur. De zonen (en dus broers van Margaret) van Boreas de opvolgers.

In het gevecht wisten de Callisters te winnen en deze opstand te vernietigen.

### Toekomst van de Callisters

Na een meeting met de Council van Astigor wilden de Callisters de wet veranderen zodat de koninklijke familie minder geheim gehouden zou worden, dan kan er nooit meer zoiets gebeuren als wat de Irvines probeerden te doen. Ook nam Aurelius afstand van de troon zodat hij met Kalia kon blijven, waardoor Koenraad de nieuwe kroonprins werd.