First Time

**SCREAM ACADEMY 1x01**

***„FIRST TIME”***

*Wielki, stary gmach akademii  położony na przedmieściach jakiegoś miast,  gdzieś w USA. Miał on dwa piętra. Wyglądał dosyć dobrze jak na tyle lat, ile tam stał. Jednak nagle, do budynku zaczęła zbliżać się tajemnicza postać w czarnych szatach. Widać było jej tył, więc trudno było stwierdzić, czy ową osobą była kobieta czy mężczyzna.*

*Mniejsza z tym, w środku szkoły, na wielkiej, dopiero co odremontowanej sali gimnastycznej, dyrektorka Saint Foss Academy czekała, aż wszyscy umilkną by mogła znów przywitać uczniów swojej szkoły, jak i powitać nowy zestaw „najmądrzejszej młodzieży w USA”. Tak, **Rhonda Abster**, bo właśnie o niej mowa, jak lew próbowała bronić dobrego imienia szkoły. Jej siostra – **Heidi**, siedziała w pierwszym rzędzie jak reszta nauczycieli, pedagogów, etc. Była raczej jak jej przeciwieństwo. Stonowana, niewywołująca niepotrzebnych kłótni, jak i presji na uczniach.*

*Właśnie, à propos tych młodych, wybitnych geniuszy, siedzących, z tyłu, prawdopodobnie czekających aż ta niepotrzebna szopka się skończy. Wśród nich były znane, jak i mniej znane twarze. **Kim Wentworth**, uczennica ostatniej klasy, córka słynnego biznesmena **Henry’ego Wentwortha**, który utworzył prawdziwe imperium ze swoich inwestycji, królowa Instagrama, córeczka tatusia siedziała koło swojego chłopaka – **Teda Harrisa**, chłopaka, który, oprócz sportu, kocha najbardziej siebie. Parę razy rozstawali się ze sobą, i schodzili, jednak, pomimo wielu utrudnień, są nadal w ”szczęśliwym i zdrowym” związku. Obok „Kim”, siedziało oczywiście jej wierne, zawsze przynoszące jej picie popychadło – **Estelle Smith**. Jak pewnie każdy się domyśla, dziewczyna nie była zadowolona ze swojej roli, jednak, nie wiadomo czemu, nigdy nie stawiała się swojej „królowej”, bo właśnie tak nazywała siebie samą Kim. Nawet w wakacje pełniła rolę jej „managerki”, jeżeli tak można to nazwać. Następnymi osobami siedzącymi koło Kim byli, również oczywiście – **Josie Rubinstein** i **Ryan Cook**, czyli, skromnie mówiąc, wierna kopia Kim i jej chłopaka.*

*Zdjęcia całego „wydarzenia” robiła oczywiście **Stephanie Lowley**. Piękna, mądra i miła dziewczyna, redaktorka szkolnej gazetki, pasjonatka fotografii i , oczywiście, największy wróg Kim. Od pierwszych dni w szkole dziewczyny nie darzyły się sympatią.*

**Kim:** Uh, czy ten plastikowy posąg wreszcie przemówi…

**Stephanie:** Niezłe posunięcie, Kim, co sądzisz o usunięciu photoshopa? W dzisiejszych czasach niestety tyle dziewczyn mu ulega. ;)

**Kim:** Zamknij się, porno-kamerzystko. A poza tym, nie muszę używać photoshopa..w przeciwieństwie do Ciebie…

**Stephanie:** Nie mów tak do mnie, okej??

**Kim:** To nie prowokuj..

**Stephanie:** Okej…

*Odeszła.*

**Kim i Josie:** Idiotka.

*Tymczasem trochę bardziej z tyłu, siedziała **Bonnie Marks** – „krejzi dajrekszjonerka”, niemogąca doczekać się poznania osób, jednak kontakty z…ogólnie, osobami, sprawiały jej trudności, ponieważ jej całe serce należało na 1D.*

*Nagle na swoim ramieniu poczuła dotyk ręki. Odwróciła się, machając przy tym swoimi długimi włosami.*

**Bonnie:** Hej, jak masz na imię? – *Powiedziała z entuzjazmem.*

**???: Jessica**. Mogę tu usiąść? *– Wskazała na wolne krzesło koło Bonnie.*

**Bonnie:** Pewnie!

*Nieśmiałą dziewczyną była **Jessica Easton**. Lekko spóźniła się na apel, jednak nie przegapiła najważniejszej części – przemowy Rhondy.*

**Bonnie:** Więc…skąd przyjechałaś?

**Jessica:** Jestem z Chicago. A ty?

**Bonnie:** O, ja jestem ze Seattle.

*…*

**Jessica:** I..jak ty masz na imię?

**Bonnie:** O, ja jestem Bonnie. Zgaduję że jesteś tu juniorką?

**Jessica:** Skąd wiedziałaś?

**Bonnie:** Taki tam instynkt…

*Jessica na nią spojrzała.*

**Bonnie:** Żartuję, przecież to wolne miejsce jest właśnie dla Ciebie. Jesteśmy razem w klasie.

**Jessica:** A, no tak, głupia ja…

**Bonnie:** Nie mów tak, Jess..Mogę tak do Ciebie mówić, „Jess”?

**Jessica:** A, jasne, spoko…To..czym się interesujesz?

**Bonnie:** O mój Boże, One Direction, kocham ich, to mój ulubiony zespół, mam ich wszystkie koszulki, plakaty, kubki, podkładki pod mysz...

**Rhonda:** Witam, nazywam się Rhonda Abster.

**Kim:** O, to ona jednak mówi.

**Rhonda:** Jestem dyrektorką tej szkoły. Koło mnie siedzi moja siostra, wicedyrektorka – Heidi. Drodzy uczniowie. Drodzy rodzice. Drodzy nauczyciele. Drodzy pedagodzy. Drodzy…

**Ktoś z siedzących:** Dobra już, jedź dalej!

**Rhonda:** Ta, właśnie, dzięki. Nawiasem mówiąc, witam najmądrzejszą młodzież w USA! Wasi rodzice muszą być dumni z takich..mądrych dzieci.

…

**Rhonda:** Więc…Są jakieś pytania?

…

**Ktoś z siedzących:** Nie!

**Rhonda:** Dobrze, czyli możemy w końcu przejść do najważniejszego!! Witam was w…SAINT FOSS ACADEMY!

*Pociągnięto za sznurki, by otworzyć wielki, zawieszony w górze plakat z logiem szkoły.*

**Rhonda:** Czekajcie, co do cholery?

*Zamiast plakatu pojawiła się blada dziewczyna ze sznurem zawiązanym wokół szyi. Prawdopodobnie była już nieżywa.*

**Rhonda:** O mój Boże.

*Przez pewien czas niektórzy myśleli że to tylko żart, a inni byli w takim szoku, że nie mogło to do nich dotrzeć. W końcu po chwili wszyscy zaczęli krzyczeć i uciekać z sali.*

**Rhonda:** DRODZY PAŃSTWO, PROSZę WSZYSTKICH O NATYCHMIASTOWE OPUSZCZENIE TEGO BUDYNKU, TERAZ!!

*Do Rhondy podbiegła jej siostra.*

**Heidi:** Myślę, że to nieżywe ciało.

**Rhonda:** Tak, też tak myślę.

**Heidi:** Więc…co mamy robić? *– powiedziała z zakłopotaniem.*

**Rhonda:** Wiesz…radzę Ci uciekać.

*Heidi zaczęła biec w kierunku wyjścia. Tymczasem Rhonda jako jedyna nigdzie nie uciekała, wpatrując się w ciało dziewczyny.*

**Jakiś biegnący nauczyciel:** Rhonda, dlaczego nie uciekasz!?

**Rhonda:** *(przykłada telefon do ucha)* 9-1-1..tak, musicie tu koniecznie przyjechać.

*Na miejsce przybyła policja i karetka. Wszyscy uciekli z sali, oprócz Rhondy i szkolnej pielęgniarki, **Betty**. Do Rhondy podeszła kobieta.*

**???: Oficer Margie Dunn**, miło mi panią poznać. *– wyciągnęła jej rękę na powitanie, jednak ta nie przyjęła propozycji.*

**Rhonda:** Okej, bardzo, zabawne, a teraz powiedz mi co się stało z tą dziewczyną.

**Margie:** Wow, wow, wow, spokojnie.

**Rhonda:** Ja JESTEM spokojna.

*Margie na nią spojrzała.*

**Margie:** Okej..

**Rhonda:** A teraz, powiedz mi co się z nią stało.

**Margie:** Jak, pewnie wszyscy, podejrzewamy samobójstwo. Lecz, temu przyjrzy się dopiero lekarz sądowy.

**Rhonda:** Czekaj…to znaczy, że ona nie żyje?

*Margie miała właśnie jej odpowiedzieć, jednak podeszła do niej jej asystentka – Cas.*

**Cas:** Cześć Margie, zrobiłam protokół… *- spojrzała na kobiety.*- Ups, przepraszam, że wam przeszkodziłam.

**Margie:** Nie, nie, nie, nic się nie stało złotko, ale teraz poczekasz chwilę i przyniesiesz mi podwójną białą kawę ze Starbucksa naprzeciwko, okej?

*Dała jej pieniądze, a ta poszła.*

**Rhonda:** Więc?

**Margie:** Nie żyje.

**Rhonda:** Od kiedy?

**Margie:** Jak już mówiłam, tym się zajmuje lekarz sądowy, jednak podejrzewamy że od jakichś 4 godzin.

**Rhonda:** Ale…to niemożliwe, jak dostała się do szkoły tak wcześnie?

**Margie:** Na razie tego nie wiemy.

**Rhonda:** Och…

**Margie:** A jak miała na imię?

**Rhonda:** Nie wiem…miałam na myśli..O Jezu!

**Margie:** Spokojnie, policja i lekarz sądowy się wszystkim zajmą, jak na razie pani i pani szkoła jesteście bezpieczni.

*Do kobiet podszedł jeden z sanitariuszów.*

**Sanitariusz:** Niestety, nie udało nam się jej uratować. Było już za późno.

**Rhonda:** O mój Boże…Ale to nie ma sensu, przecież…jakim cudem ona powiesiła się w takim miejscu, żeby każdy mógł ją zobaczyć? *– powiedziała z rozżalonym tonem.*

**Margie:** Przypuszcza pani, że się powiesiła?

**Rhonda:** Tak, tak przypuszczam…

*Margie i sanitariusz zaczęli odchodzić.*

**Rhonda:** Margie, zaczekaj!

*Margie do niej podeszła.*

**Margie:** Hmm?

**Rhonda:** Ale…co ja mam im wszystkim powiedzieć!…Przecież to zrujnuje moje dobre imię i dobre imię tej szkoły! Jak ja mam się im wytłumaczyć, co ja mam im powiedzieć!?

**Margie:** Spokojnie, uspokój się.

**Rhonda:** Oh, już to powiedziałaś!

**Margie:** Po pierwsze musimy zidentyfikować ofiarę i powiadomić o całym zajściu jej opiekunów prawnych.  Po drugie, lekarz sądowy musi ocenić czy było to samobójstwo, czy…

**Rhonda:** Morderstwo?

**Margie:** Ta, morderstwo.

**Rhonda:** Ale to przecież niemożliwe. ..

**Margie:** Po trzecie musimy wszystkich przesłuchać, i na razie zabezpieczyć to miejsce. *– Rhonda chciała jej coś powiedzieć, jednak ta wyrwała jej to z ust. –* I jeśli chce pani to wszystko wyjaśnić, musi pani najpierw poczekać, aż pozwolimy znowu otworzyć, przeszukać i oczyścić szkołę.

**Rhonda:** Czekaj, przeszukać?

**Margie:** Taak…?

**Rhonda:** I…ile to potrwa?

**Margie:** Nie możemy na razie powiedzieć, a nawet jeśli byłoby to samobójstwo, to i tak trzeba wszystko dokładnie opisać z opiekunami prawnymi ofiary.

*Rhonda przytaknęła zdenerwowana.*

**Margie:** Coś się stało?

**Rhonda:** N-nie.

*W końcu przyszła Cas, i podała Margie kawę.*

**Margie:** Oh, dziękuję Ci złotko.

*Łyknęła kawy.*

**Margie:** Mmm, moja ulubiona. A teraz zaprowadzi mnie pani do swojego gabinetu.

**Rhonda:** Co, mojego gabinetu, i tak jest pusty!?

**Margie:** Muszę.  *- spojrzała na asystentkę Cassidy.* – A ty Cas poczekasz tutaj moment, okej?

**Cas:** Pewnie.

*Rhonda przewróciła oczyma, i mocno się zakłopotała. Poszła z Margie na górę, do swojego gabinetu.*

Gabinet Rhondy:

**Rhonda:** Naprawdę powiedziałam, nie masz tu czego szukać.

**Margie:** Powiedziałam, taka rola policjanta.

*Otworzyła drzwi od pokoju kluczem i zobaczyła tam…porządek. Przeszukała wszystkie szafki i szuflady, jednak poza stosami kartek o statusie szkoły, zasadach rekrutacji itp., nie znalazła nic obciążającego Rhondę o jakiekolwiek podejrzenia, natomiast znalazła spis wszystkich uczniów.*

**Margie:** Masz szczęście, jesteś czysta…Na razie…

*Rhonda zamknęła drzwi na klucz i poszła z Margie na dół, znowu do sali. Policjantka poszła porozmawiać ze swoją asystentką. Do dyrektorki szkoły podeszła **Betty Lynch** – pielęgniarka, która została by pomóc Amandzie…jak i Rhondzie.*

**Betty:** Rhonda, naprawdę tak mi przykro. Zanim przyjechało pogotowie próbowałam ją uratować z całych sił, ale niestety…było już za późno…

**Rhonda:** Ech…Oczywiście, szkoda mi dziewczyny i jej rodziców, tylko jak ja to wyjaśnię wszystkim uczniom i im rodzicom…Mam nadzieję że nikt nie zrezygnuje z tej szkoły, nawet nie wiem gdzie oni się podziali…Jak sądzisz, napisać do wszystkich jakiś e-mail teraz, czy poczekać aż przyjdą wyniki sekcji zwłok…

**Betty:** Sama nie wiem…Może omów to z Heidi.

**Rhonda:** Nie sądzę, ona…ona nie łapie się w tych sprawach.

**Betty:** Zrób jak uważasz.

**Rhonda:** Zrobię.

*Do kobiet podeszła Margie.*

**Margie:** Znaleźliśmy w spisach i wizerunkach uczniów tę dziewczynę. *– pokazała jej zdjęcie.* – **Amanda Warhol**. To miał być jej pierwszy rok w tej szkole. Teraz musimy znaleźć jej rodziców.

**Rhonda:** A…kiedy będą wyniki sekcji zwłok?

**Margie:** Powiedziałam Ci, nie wiemy tego. Teraz idę na posterunek, ogłoszę, kiedy będzie można znowu otworzyć szkołę.

*Tego samego wieczoru, gabinet Rhondy. Dyrektorka siedzi przy swoim biurku, pisząc na laptopie e-mail do rodziców. Jego treść brzmiała tak:*

**Drodzy Rodzice!**

**Pisze do Was Rhonda Abster, dyrektorka Saint Foss Academy. Wiem, że zapewne, po dzisiejszej sytuacji na apelu, jesteście zszokowani i nie wiecie, czy ta szkoła będzie na pewno bezpieczna dla Waszych dzieci.**

**Jednak, po paru godzinach od zdarzenia, dostałam wyniki sekcji zwłok. Dziewczyna, zwana Amanda Warhol, popełniła samobójstwo. Nie wykazano w okolicznościach jej śmierci udziału osób trzecich. Przykro mi to teraz pisać, ponieważ dziewczyna miała od tego roku uczęszczać do pierwszej klasy naszej szkoły.**

**Mam nadzieję, że Państwo okażą się wyrozumiali i zrozumieją, że nie miałam z tym nic wspólnego. Na razie niestety nie wiem, kiedy szkoła zostanie ponownie otwarta, ze względu na to, że policja musi wszystko uporządkować.**

**Pozdrawiam,**

**Rhonda Abster**

**WYŚLIJ**

Tydzień później

*Rhonda siedzi w swoim gabinecie pisząc jakieś papiery. Nagle do pokoju wchodzi jakaś osoba. Jest nią…Margie.*

**Margie:** Witam, otwarte…?

**Rhonda:** Jak widać tak.

**Margie:** Szkoła została przeszukana. Nie znaleźliśmy żadnych poszlak, ale nadal nie wiemy, czy Amandę zabił ktoś czy…czy ona sama siebie zabiła. Może pani z powrotem otwierać szkołę.

**Rhonda:** Hmm, lepszej wiadomości nie mogłam się spodziewać…

*Parę, dni później, znowu apel, znowu wszystko to samo.*

**Rhonda:** Dziękuję za ponowne przyjście do naszej szkoły. Wiem, że wszyscy jesteśmy zszokowani, a wręcz oburzeni tym co się stało uczennicy naszej szkoły. Amanda Warhol – tak miała na imię biedaczka. Stopniowo będziemy informowali państwa o pogrzebie Amandy, ale zapomniałam powiedzieć o jednym. **Nasza szkoła jest bezpieczna.** Przyrzekam na to, że tu stoję, że nikomu w tej szkole nic nie grozi. *– w oddali widać osobę w czarnym stroju, która po chwili wychodzi z sali.* –Zapomniałam powiedzieć…

*Jakieś 20 minut później…*

**Rhonda:** Dziękuję za uważne wysłuchanie, a teraz proszę uczniów o pożegnanie się z rodzicami i rozejście się wszystkich do wypisanych na kartkach sal. Witam w Saint Foss Academy!

*Na korytarzu. Tłok, rodzice żegnają się z dziećmi, i dzieci z rodzicami. Widać Bonnie przytulającą tatę, Jessicę żegnającą się ze swoim ojcem. Gdzieś w tym tłumie stali Josie, Ryan, Kim i Ted.*

**Kim:** Uch, ale szopka. Na jej miejscu po tym co się zdarzyło bałabym się pokazać twarz. *– spojrzała na Rhondę stojącą parę metrów dalej. -* W sumie,  patrząc na nią, już dawno chodziłabym w burce…

**Josie:** Przynajmniej to było samobójstwo.

*Spojrzeli się na nią.*

**Josie:** W sensie…Dobrze, że to było nie wiem, morderstwo..

**Ted:** Tak…

**Kim:** O mój Boże, czy my na serio znowu musimy iść spotkać się z tą starą lampucerą? – *Spojrzała się na Valentinę.*

**Ted:** Hej, nie mów tak o niej?

*Kim spojrzała się na niego.*

**Kim:** Um, ty jej nienawidzisz, ledwo miałeś 2 w zeszłym roku!?

**Ted:** Tak, ale..trzeba mieć respekt do nauczycieli!

**Kim:** Hmm, nie wiedziałam że nagle masz do czegoś respekt…

*Weszła do sali. Josie i Ryan spojrzeli się na siebie i również weszli, a za nimi Ted.*

**Valentina:** Witam moich wychowanków! Myślę, że jesteście zadowoleni że to już ostatni wasz rok w tej szkole?

**Kim:** Tak…

**Valentina:** Kim…

**Kim:** ??

**Valentina:** Mniejsza o to, w tym roku chcę Was naprawdę porządnie przygotować do egzaminów, dlatego…*- Wyciągnęła z szuflady papiery, a uczniowie już zaczęli jęczeć. –* Przygotowałam dla Was próbne testy. Proszę…Josie, Stephanie, Ryan, Campbell..Kim….Ted…

*Tymczasem w klasie, w której znajdowały się Jess i Bonnie.*

**Ambar:** Witajcie. Nazywam się Ambar Black i mam zamiar uczyć Was francuskiego. Będę też Waszą wychowawczynią. Jest to mój pierwszy rok w tej szkole, dlatego bądźcie wyrozumiali. Mam nadzieję, że przez te 4 lata wspólnej nauki i zabawy dojdziecie do wspaniałych wyników na świadectwie ukończenia szkoły. Jest mi bardzo przykro o tym mówić, ale..W naszej klasie miała być zabita dziewczynka, Amanda. Jest mi bardzo szkoda jej rodziców, i mam nadzieję, że będziemy o niej zawsze pamiętać. Będziecie mieszkać w piwnicach, w pokojach. Tutaj są…

*Zadzwonił dzwonek, wszyscy wyszli z sal. Jess zauważyła Kim na schodach i od razu do niej pobiegła.*

**Bonnie:** Hej, Jess!

*Odwróciła się i wpadła na wychodzącą z sali Eleanor.*

**Eleanor:** Oh, przepraszam.

**Bonnie:** Nic się nie stało.

**Eleanor:** Nie, to moja wina…To mój pierwszy raz w tej szkole i naprawdę trudno mi ogarnąć to wszystko.

**Bonnie:** Czekaj, co masz na myśli przez „pierwszy raz”?

**Eleanor:** Przyszłam na miejsce Amandy..Amandy Warhol.

**Bonnie:** Oh..

*Tymczasem na schodach. Kiedy Kim schodziła w dół, wchodząca na górę Jess złapała ją za ramię i powiedziała:*

**Jess:** Czekaj, czy ty jesteś tą Kim Wentworth!?

**Kim:** Tak. Mogę iść?

*Schodziła na dół, ale Jess ją powstrzymała.*

**Jess:** Czekaj!

**Kim:** Co chcesz? *– powiedziała zirytowanym tonem.*

**Jess:** Jesteś taka popularna, i piękna…

**Kim:** Ta, wiem. MOGĘ JUŻ IŚĆ?

*Zaczęła schodzić, a Jess ją znowu zawołała.*

**Jess:** Czekaj!

**Kim:** Nie teraz, skarbie. Dorośli mają ważne rzeczy do załatwienia…

*Spojrzała się na Stellę stojącą na dolę i poszła do niej. Do Jessici podeszły Bonnie i Eleanor. Wszystko obserwowała Stephanie.*

**Stephanie:** Nie przejmuj się, ona zawsze taka jest…

*Poszła w dół.*

**Bonnie:** O mój Boże, sposób, jaki Cię potraktowała był wredny! W ogóle po co z nią gadasz?

**Jess:** Um, nieważne, a…Kto stoi koło Ciebie?

*Bonnie się chwilę zastanowiła.*

**Bonnie:** ..Aa, to jest Eleanor, przyszła na zastępstwo Amandy, czyli tej, która zginęła.

**Jess:** Miło mi Ciebie poznać, Eleanor.

**Eleanor:** Dziękuję, Ciebie też!

*Podały sobie ręce.*

**Eleanor:** Więc…Co myślicie o naszej wychowawczyni?

**Bonnie:** Hmm, wydaje się fajna.

**Jess:** Ta…

*Popchnął ją schodzący w dół Ryan.*

**Ryan:** Jak leziesz?

**Eleanor:** Ech, realia liceum…Może lepiej pójdźmy do naszych pokojów, co?

**Bonnie:** Ta…A który macie numer pokoju?

**Eleanor i Jess:** 47.

**Bonnie:** O mój Boże!!! Będziemy razem w pokoju, aa!!

*Poszły na dół. Do Stelli, stojącej na korytarzu, podeszła Kim.*

**Kim:** GDZIE TY BYŁAŚ!?

**Stella:** Byłam w klasie…jak każdy…

**Kim:** I? To że to nasz ostatni wspólny rok w tej szkole, to nie znaczy, że możesz się szlajać po całej szkole!

**Stella:** Przepraszam…

**Kim:** Uch, dobrze że to już ostatni rok…

*Poszła sobie, natomiast do Stelli podeszła Stephanie.*

**Stephanie:** Hej, nie daj się tak traktować! Powiedz jej „Nie jestem twoim kurwa popychadłem i nie pozwolę Ci mnie tak traktować!”, co?

**Stella:** Nie powinnam z Tobą gadać…

**Stephanie:** Uch…Dlaczego ona nie jest w ogóle asertywna?

*Tymczasem do klasy Valentiny wszedł Ted.*

**Valentina:** O, hej.

**Ted:** Czy nikogo nie ma w klasie?

**Valentina:** Tak, jest pusta.

*Ted poszedł do niej i zaczął całować po szyi od tyłu.*

**Valentina:** Ted, umm…Nie wydaje mi się, by to miało sens.

**Ted:** Co masz na myśli?

**Valentina:** Myślę, że powinniśmy z tym skończyć.

**Ted:** Ale..Czemu, przecież jesteśmy oboje szczęśliwi!?

**Valentina:** Tak, ja wiem, też się czuję z Tobą szczęśliwa, po prostu…Przez te wakacje myślałam o wielu rzeczach. Posłuchaj, ja jestem dorosła, a ty jesteś jeszcze nieletni. Słuchaj, jeśli ktoś się o tym dowie, mogę pójść do więzienia! I to przez Ciebie. Poza tym…to już twój ostatni rok w tej szkole, a potem co? Będziesz mnie „odwiedzać”, żeby uprawiać ze mną seks? Przykro mi, Ted, na razie musimy z tym skończyć, to i tak cud, że przez te 3 lata nikt nas nie przyłapał.

**Ted:** Okej, jeśli tego chcesz…Ale..zobaczysz, będziesz tego żałować.

*Wyszedł z klasy, przed którą stała Kim.*

**Kim:** Uh, co ty tam robiłeś?

**Ted:** Ja..poprosiłem panią Valentinę, by dała mi jakieś dodatkowe materiały!

**Kim:** Ha, od kiedy ty się niby przejmujesz nauką?

**Ted:** To jest ostatni rok, Kim. Obiecaliśmy, że poprawimy nasze wyniki w nauce, i…Ja mam zamiar to spełnić…

*Kim na niego spojrzała, a ten od niej odszedł.*

*Tymczasem do swojego pokoju weszły Jess, Eleanor i Bonnie.*

**Bonnie:** Eeep, to nasz pokój!! Ale się okropnie cieszę!! – *otworzyła drzwi od łazienki. –* O mój Boże, mamy nawet prysznic i wannę!! No nie spodziewałam się!!

**Eleanor:** Ta, świetnie..To, może się rozpakujemy, i potem pozwiedzamy szkołę, co?

**Jess:** Tak.

*Tymczasem do gabinetu Rhondy weszła jej siostra, Heidi.*

**Rhonda:** Oh, Heidi! Świetnie że się wreszcie zjawiłaś po tym, jak pomogłaś mi uporać się z tym wszystkim!

**Heidi:** Po pierwsze – byłam przerażona.

**Rhonda:** Nie przesadzaj, ja też ale jakoś dałam sobie radę..jak zawsze…

**Heidi:** Uch, jak zawsze!? Nie udawaj lepszej ode mnie.

**Rhonda:** Ja nie udaję…

**Heidi:**  Po drugie – nie poinformowałaś mnie o żadnych swoich działaniach, i po trzecie, to ty tu w końcu jesteś główną dyrektorką!

**Rhonda:** Och, czyli jednak przyznałaś rację, że mam więcej władzy, i że nie radzisz w sobie w byciu, zaledwie, vice-dyrektorką??

**Heidi:** Tego nie powiedziałam.

**Rhonda:** A teraz Cię przepraszam, ale muszę iść na stołówkę coś zjeść, i pozałatwiać parę ważnych spraw – w przeciwieństwie do Ciebie.

*Obie wyszły z pokoju. Tymczasem na kanapie na korytarzu siedzieli Josie, Ryan i Kim.*

**Kim:** A może na serio powinnam zacząć się uczyć?

*Telefon Kim zaczął dzwonić.*

**Kim:** Sorry, muszę odebrać.

*Odebrała telefon i odeszła.*

**Kim:** Halo?

**Dzwoniący:** Masz naprawdę ładny tyłek.

**Kim:** Uh, co? Ted, wiem że to ty.

*Ted podszedł do niej od tyłu, a ona się odwróciła.*

**Ted:** Skąd wiedziałaś, że to ja?

*Pocałowali się.*

**Kim:** Twój numer się, wyświetlił, głąbie.

**Ted:** Hmm, więc ta aplikacja nie zapewnia 100% anonimowości…

**Josie:** Uch, najpierw trzeba ustawić numer jako prywatny…

**Ted:** Skąd wiesz?

**Josie:** W sensie…nie że korzystałam z tej apki, ale chciałam kiedyś nabrać mojego ex-chłopaka. Ech, dobre czasy…

**Kim:** A czemu miałeś taki dziwny głos?

*Usiedli koło Josie i Ryana.*

**Ted:** Widzieliście tę nową apkę? Nazywa się „Voice Changer”. Potrafi zmienić Twój głos, tak jakbyś to nie ty mówił. I – jest totalnie darmowa.

**Josie:** Wow, naprawdę fajna, muszę ją ściągnąć, co nie, Ryan?

**Ryan:** Jasne, kochanie. Tylko nie używaj jej do straszenia swojego ex-chłopaka.

**Josie:** No jasne.

*Pocałowali się.*

*Tymczasem gdzieś na szkolnym korytarzu Jess, Bonnie i Eleanor zwiedzały szkołę.*

**Bonnie:** Wow, jest taka duża! Moja podstawówka była jak połowa, nie, ćwiartka tej szkoły!

*Dziewczyny minęły ołtarzyk poświęcony Amandzie Warhol.*

**???:** Biedna dziewczyna. L

*Odwróciły się. Za nimi stała…**Angelina Dawson,** nauczycielka plastyki. Jednym słowem – szurnięta.*

**Angelina:** Och, witajcie! Nazywam się Angelina Dawson. Zgaduję że jesteście nowymi uczennicami w naszej szkole, co? ;-) Ja was będę uczyć plastyki. Mam nadzieję, że energia z waszych obrazów będzie pozytywna, tak jak moja…kiedyś…No dobra, nieważne. Ale zapamiętajcie trzy kluczowe zasady.

'*1.       '***DO MOJEJ SALI MOŻESZ WEJŚĆ PIERWSZY RAZ, KIEDY ZADZWONI DZWONEK NA NASZĄ PIERWSZĄ LEKCJę W PIERWSZYM ROKU SZKOLNYM**

'*2.       '***N I E  W O L N O  DOTYKAĆ MOICH OBRAZÓW**

'*3.       '***N I E  W O L N O  MALOWAĆ POZA MOJĄ SALĄ NA TERENIE TEJ SZKOŁY!**

**Angelina:** Zrozumiano?

**Bonnie, Jess & Eleanor:** Umm, tak?

**Angelina:** Świetnie. J Widzimy się niedługo…

*Odeszła.*

**Eleanor:** Okej, to było dziwne?

**Jess:** To…co, może wejdziemy na stołówkę?

**Eleanor:** Właściwie to nie jestem, głodna ale…okej.

*Weszły na stołówkę. Podeszły do pani dającej obiady, **Lindy**.*

**Bonnie:** Umm, jest tu coś wegańskiego?

**Linda:** Słuchaj, ja nawet nie wiem czy to mięso, to jest mięso.

**Bonnie:** Umm…okej?

*Linda wrzuciła jej na talerz szparagi?*

**Bonnie:** Okej, może być..?

*Odeszła. Jess i Eleanor wzięły swoje dania i poszły zająć stolik. Jess zauważyła, że Kim siedząca przy swoim stole odeszła na chwilę, więc dosiadła się do jej stolika, kiedy Kim tam nie było.*

**Eleanor:** Co ty robiisz..? Nieważne.

*Usiadła koło Bonnie. Tymczasem Kim wróciła do swojego stolika.*

**Kim:** To ty? Wynoś się!

**Jess:** Myślałam…Myślałam, że nikt tu nie siedzi!

**Kim:** Pojebało Cię!? Nie wolno zajmować MOJEGO STOLIKA.

*Tymczasem ze swoim jedzeniem do dziewczyn podeszli Josie, Ryan, i Ted.*

**Ted:** Co ona tu robi?

**Josie:** Znamy się?

**Kim:** Właśnie. I teraz dam Ci solidną nauczkę, żebyś już nigdy nie siadała przy moim stoliku…

*Wzięła jej obiad i wywaliła go jej na głowę. Eleanor wstała.*

**Eleanor:** Co ty robisz!?

*Wszyscy się na nią spojrzeli.*

**Kim:** Znamy się? Ach tak, zapomniałam. To ty jesteś tą, która przyszła na zastępstwo zabitej dziewczyny.

*Eleanor rzuciła w nią swoją papką.*

**Kim:** Och, jak śmiesz!?

*Wylała na nią swoją wodę.*

**Kim:** Doigrałaś się!

*Rzuciła w nią swoim kotletem. Na stołówce rozpoczęła się walka na żarcie. Wszyscy wrzeszczeli i rzucali w siebie jedzeniem.*

*Tymczasem jakiś czas później w gabinecie Rhondy…*

**Rhonda:** Wy dwie, wiecie co wyście zrobiły!? *– naprzeciwko niej siedziały Eleanor i Kim. –* Kim, ty mnie już zdziwisz, ale ty, Eleanor! Zaczynam żałować że jednak przyjęłam Cię do tej szkoły…Jeszcze jedna taka akcja, a *– zbliżenie na jej usta –* WYWALĘ WAS ZE SZKOŁY. A teraz znikać mi z oczu.

*Obie wyszły z pokoju i poszły w różne strony.*

**Rhonda:** Nastolatki…

*Eleanor weszła do swojego pokoju i zaczęła płakać na swoim łóżku. Kim poszła do swojej łazienki, w której była Josie.*

**Kim:** Ech, nie wierzę! Po prostu nie wierzę! Co to w ogóle miało być, czemu te bachory-juniory się z nami zadają!

*Do pokoju weszła Stella.*

**Kim:** TY.

**Stella:** Kim, ja nie..

**Kim:** TO TWOJA WINA. Ech, nie dość że nie mogę się dodzwonić do mojego dostawcy jedzenia, i przez to muszę jeść na tej obskurnej, starej stołówce, to jeszcze ty mnie PORAZ KOLEJNY zawiodłaś! Gdzie wtedy byłaś, co!? Co było ważniejsze niż ja!?

**Stella:** Byłam wtedy w toalecie…

**Kim:** Hmm, czyli twoje sranie jest ważniejsze niż moje jedzenie w spokoju! Ja już nie wytrzymam. Robię imprezkę, ale ty, masz na nią ZAKAZ WSTęPU. Rozumiesz? A, i jeszcze żadnych juniorów. No to zaczynamy…

*W tle zaczęło lecieć* *https://www.youtube.com/watch?v=f2JuxM-snGc* *. W międzyczasie pokazywano malującą się i ubierającą się Kim i Josie, szykujących się do imprezy Teda i Ryan, oraz Kim i innych rozsyłających do siebie SMSy o imprezie. Kim się ucieszyła i powiedziała „Idealnie”. W końcu, około godziny dwudziestej pierwszej, na sala gimnastyczna była prawie cała zapełniona.*

**Ted:** Kim, może powinniśmy ściszyć? No wiesz…Prędzej czy później jakiś nauczyciel tu przyjdzie i zakończy imprezę.

**Kim(Pijana):** Haha, nie żartuj! ; DD No to co, gdzie jest jeszcze moja wódeczka..?

*Ted westchnął i spojrzał się na Josie i Ryana.*

*Tymczasem na Posterunku Policji, w gabinecie w którym pracują Margie i Cas.*

**Margie:** Hej, Cas, mam coś dla Ciebie.

**Cas:** Hmm?

**Margie:** Przyszły wyniki z sekcji zwłok tej dziewczyny, znalezionej na sali gimnastycznej. Według lekarzy sądowych…**było to morderstwo**.

*Cas się przestraszyła.*

**Cas:** Ale jak to?? *- spytała przestraszona.*

**Margie:** Tak, jutro tam pójdę i dowiem się o sytuacji w tej szkole. Od tamtego czasu nie dostaliśmy jakichś zgłoszeń *– spojrzała na swój zegarek.* – jest 21, Rhonda na pewno nie śpi.

*Tymczasem gdzieś na korytarzu, z toalety wyszła Eleanor, i idąc minęła przechadzającą się akurat po szkole Stephanie.*

**Eleanor:** Hej…Ty..nie idziesz na imprezę?

**Stephanie:** Ech, nie, imprezy nie są dla mnie. Poza tym i tak Kim nie chce mnie widzieć, więc…

*Eleanor to ZROZUMIAŁA.*

**Eleanor:** Aha..a..gdzie idziesz?

**Stephanie:** A, nigdzie, po prostu często z nudów przechadzam się po szkole. I..wiem, że jesteś pewnie zła, czy smutna, po tym, co zrobiła ci Kim. Ale uwierz mi – nie musisz się nią przejmować. Znaczy – ja też jej nie cierpię, chodzę z nią niestety do klasy, poza tym, to dobre że stanęłaś w obronie swojej koleżanki.

**Eleanor:** No..tak…Tylko ja po prostu nie mogę przyzwyczaić się do tej szkoły, i…- *zaczęła płakać -* ciężko mi z tym, że to ja przyszłam na zastępstwo Amandy Warhol, czuję się taka głupia, i nie zasługuję na to, żeby być w tej szkole.

**Stephanie:** Oj, nie mów tak. –*przytuliła ją. –* Mi też jest jej szkoda, ale nie powinnaś w końcu o sobie tak mówić. Na pewno jesteś bardzo mądra, skoro dostałaś się do tej szkoły. Kim jest po prostu wredna, wykorzystuje wiele osób, chociażby Stellę.

**Eleanor:** Kim jest Stella?

**Stephanie:** Ech, to jej popychadło. W zasadzie, nie powinnam tak mówić. Ciągle przynosi jej jedzenie, picie, i…właściwie nikt nie wie, czemu jest jej tak posłuszna…

**Eleanor:** Może znały się, i ona to robi, bo Kim daje jej kasę żeby opłacać szkołę?

**Stephanie:** Niee, one poznały się dopiero w szkole, poza tym Stella jest od niej o rok młodsza. A ty się z kimś zaprzyjaźniłaś?

**Eleanor:** Właściwie to mam pokój z Jessicą i Bonnie, ale..Jess jest nieśmiała i dziwnie się zachowuje, a Bonnie jest…zakręcona…

**Stephanie:** Hmm, a poznałaś już Angelinę, nauczycielkę plastyki? Lepiej na nią uważaj. Pamiętaj przestrzegać jej „trzech złotych zasad”, bo inaczej Cię obleję, albo, w najlepszym przypadku, postawi Ci dwóję na koniec roku.

**Eleanor:** Hmm, ta, zdążyłam już ją poznać. Jest dziwna. A moja wychowawczyni, Ambar Black, uczy francuskiego, kojarzysz ją?

**Stephanie:** W życiu o niej nie słyszałam. Musi być nowa w tej szkole.

**Eleanor:** A ta dyrektorki, Rhonda i Heidi, jakie one są?

**Stephanie:** Heidi – nawet do zniesienia, Rhonda – wydaje się ostra, ale przyzwyczaisz się. Okej, muszę już iść…

*Zaczęła iść.*

**Eleanor:** Gdzie idziesz??

**Stephanie:** A..muszę załatwić pewną sprawę…

*Odeszła od niej.*

**Eleanor:** Hmm, dziwne…

*Poszła do swojego pokoju, w którym była Bonnie.*

**Eleanor:** Gdzie Jess?

**Bonnie:** Powiedziała że musi dać pani Black jakieś papiery…Nie wiem o co chodziło…

*Tymczasem w tej samej toalecie na korytarzu, w której była Eleanor przed lustrem malowała się wystrojona Jess.*

**Jess:** Idealnie. ;\*

*Do toalety weszła Stella.*

**Jess:** O, hej Stella.

**Stella:** Skąd znasz moje imię?

**Jess:** Ze źródeł informacji. A tak poza tym, ja jestem Jess. *– wyciągnęła jej rękę na przywitanie, jednak ta jej nie uścisnęła czy coś.*

**Stella:** Posłuchaj mnie uważnie, nie możesz się tak popisywać Kim i całej reszcie, nie wiesz w co się pakujesz.

**Jess:** A czemu niby? ; \*

**Stella:** Posłuchaj mnie, nie wiem czemu to robisz, ale nie rób tego, bo skończysz jak ja. Zaufaj mi.

**Jess:** Skończę jak ty?

**Stella:** Chodzi mi o to, że…

*Do toalety nagle weszła…pijana **Kim**.*

**Kim:** Heej dziewczyny! To co, wpadacie na moją imprezę?

**Stella:** Kim,…

**Jess:** No pewnie!

**Stella:** Kim, nie chcę być niemiła, ale jeśli nie ściszysz tej muzyki to…dyrektorka Rhonda będzie zła.

**Kim:** No co ty, wyluzuj! To co dziewczyny, idziemy na nasze \*babskie party\*?

**Stella:** Kim, ja nie żartuję, ja Cię tylko chronię.

**Kim:** Oj, nie przesadzaj! To co, Janika, idziemy?

**Jess:** Oczywiście!

*Wyszły z toalety nadal na imprezę a Stella poszła do pokoju.*

*Tymczasem do szkoły weszła Cas. Na korytarzach było pusto, a ona nie wiedziała gdzie jest gabinet Rhondy.*

**Cas:** Halo? Pani Abster?

*W oddali szła jakaś ciemna postać.*

**Cas:** Hmm…

*Spojrzała na plan sal.*

**Cas:** Ostatnie piętro.

*Weszła po schodach na górę, w międzyczasie rozglądając się po szkole.*

*Tymczasem siostra zakonna, ucząca religii, **Dorothy Wall**, modląca się akurat przed snem w swojej sali, zaczęła słyszeć coraz głośniejszy hałas imprezy.*

**Dorothy:** No nie mogę! Już ja im zaraz dam…

*Wyszła z sali i zeszła na dół. Gdzieś dalej widać było stojącą postać z nożem w ręku.*

*Tymczasem na imprezie, na której nadal trwała szalona zabawa, z Kim i jej świtą tańczyła Jess. Do sali weszła Stella, próbująca po raz ostatni ostrzec Kim.*

**Stella:** Kim, wiem, że jesteś, i będziesz na mnie za to zła, ale widziałam siostrę Dorothy, nie wiem co ona tu robi o tej porze, chyba się modli, schodzącą na dół. Jeśli dyrektor Rhonda się o tym dowie, będzie na Ciebie zła. Posłuchaj, robię to dla Twojego dobra.

**Kim:** Oj tam, mam gdzieś Rhondę. ;p *– podniosła swój kubek.* – To co chłopaki, pijemy dalej, no pewnie!

*Stella się zmartwiła.*

*Tymczasem po korytarzu szła Cassidy.*

**Cas:** Ech, po co muszę tu włazić. Zresztą, to jej robota, nie moja! Ta stara głupia suka mnie kiedyś popamięta..

*Weszła do gabinetu i zamknęła za sobą drzwi. Rhondy tam nie było.*

**Cas:** Halo, pani Abster?

*Cisza. **Straszna muzyka.***

**Cas:** Hmm, widocznie nie ma tej suki..

*Zaczęła przeglądać jej papiery.*

**Cas:** Hmm, co my ciekawego tu mamy…

***Nagle usłyszała że ktoś zamknął na zamek drzwi od środka. Odwróciła się i spojrzała na drzwi.***

**Cas:** Rhonda, czy to ty?? – ***szła do drzwi, aż nagle usłyszała z tyłu jakiś dźwięk.*** – Margie, to ty??

***Napięcie. Ktoś się do niej od tyłu skrada.***

***.***

***.***

***Odwróciła się. Osoba przebrana w maskę Krzyka uderzyła ją. Ta upadła.***

**Cas:** Proszę, nie rób mi nic złego! ;( *- skuliła się.*

*Tymczasem na Sali gimnastycznej impreza wciąż trwała. Pomimo tego, że weszła tam siostra Dorothy, pijana Kim nadal nie chciała zakończyć zabawy. **Nagle światła zaczęły gasnąć. Jedno po drugim. W końcu na sali nie było żadnego światła. Ludzie zaczęli panikować. Nagle oświetlona została scena, nad którą zleciał wielki plakat, z napisanym „Goodbye, Amanda”. Wszyscy zaczęli z krzykiem i paniką uciekać z Sali.***

**Stella:** Co to jest? *– zapytała z zaniepokojeniem.*

**Josie:** Nie mam bladego pojęcia…

*KONIEC ODCINKA.*

**W NASTęPNYM ODCINKU „SCREAM ACADEMY”:**

*(muzyczka)*

**Jess:** Więc…dlaczego chciałaś mnie „ochronić”?

--

**Valentina:** Nie, Ted, to koniec, już nie jesteśmy razem!

--

**Kim:** Masz przerąbane!

--

**Kim:** Więc…Zgadzasz się?

**Campbell:** Oczywiście.

--

**Eleanor:** Kogo masz na myśli?

**Stephanie:** Nazywa się Dustin. Kocham się w nim od pierwszej klasy, ale…wstydzę się to mu powiedzieć…

--

**Margie:** Szukam mojej asystentki Cassidy Thomas, widziała ją gdzieś pani?

**Rhonda:** Nie, nigdzie jej nie widziałam.

--

**Eleanor:** Eleanor.

**Keith:** Keith.

--

**Rhonda(Głośniki):** KIMBERLY WENTWORTH DO MOJEGO GABINETU, TERAZ.