Baybars Bayar

## Otobiyografi

10 Eylül 1992 de memur anne ve babanın oğlu olarak Ankara Gazi Üniversitesi Hastanesinde doğdum. Ankara Emek semtinde mütevazi bir çocukluk geçirdim. Dayımın aşıladığı bir futbol tutkusu vardı bende. Dayım ile ne zaman bir araya gelsek futboldan konuşurduk. Kendisi de eski futbolcu olduğu için beni de futbolcu yapmaya hevesliydi. Fakat anne ve babam benim hiçbir şekilde futbolcu olmamı istemiyorlardı. Önceliğimin okumak olduğunu söylüyorlar ve spordan uzaklaştırmaya çalışıyorlardı. İlla bir sporla uğraşacaksan yüzme veya basketbol kulüplerine göndermek istiyorlardı. Fakat ben futboldan başka hiçbir sporu yapmak istemiyordum.
ilkokulda okullar arası turnuvalarda kendimi göstermeye başlayınca ebeveynlerimde bende ki yeteneğin farkına varmaya başladılar. Fakat düşünceleri hala aynıydı futbol a karşı. Liseye geçince Ankara'da amatör ligde yer alan MTA kulübünde denenip takıma girdim. Tabi ki evde bu bir tartışma konusu oldu. Tabiri caizse evden kaçıp idmanlara gidiyordum. Güzel bir sezon geçirdikten sonra potansiyelim fark edilip Ankaragücü kulübüne denenmek için çağrıldım. Denemede beğenilip kulübe transfer oldum. Kulübün altyapıda ki takımında güzel bir sezon geçiriyordum ki ligin 3.maçında çok talihsiz bir sakatlık geçirdim ve futbol hayatım ne yazık ki bitti. Bende bu olaydan sonra artık ailemin sözünü dinleyip kendimi tamamıyla okumaya verdim. Üniversiteyi doğduğum yerin okulunda yani Gazi Üniversitesinde İşletme bölümünde okudum. Üniversite yıllarımda çok sosyal bir bireydim. Hatta o kadar sosyaldim ki arkadaş çevremi seçemiyordum. Kötü bir alışkanlık olan sigaraya başladım ve gördüm ki sigara içip de sigara içmeyen birey sayısı çok azdı. Ben de o nalet melete bulaştım. Hayatımın en atraksiyonli zamanlarıydı diyebilirim. Arkadaşlarla 'mahalle' diye tabir edilen yere gidip sigara çözüyorduk ve ortamımızı kurup takılıyorduk. Yönlendirilmeye açıktım bu tarz kötü şeylere ve de zevk almaya başlamıştım bu adrenalinden. Öyle ki mahalleden kaç kere mal alırken polis tarafından görülüp yakalanmadan kaçardık.
Haytalıktı yani yaptığımız. Sürekli bir organizasyon düzenleme çabam vardı. İnsanları bir araya getirip parti, konser, gezi vs. şeyler düzenlerdim. Organizasyon firmalarıyla birlikte çalışmaya da başladık. Okurken de bunlardan da yolumuzu bulup mal çözüp çocuklarla takılıyorduk. Tabi buna okumak denirse. Üni. 3.sınıfta olayın ciddiyetine varıp bir şeyler yapmam gerektiğini anladım. Work and Travel ile yazın Amerika ya gitmeye karar veririm. Gerekli işlemleri başlatıp kabul edildikten sonra Louisiana ya giderim. Güzel bir birikim ve tecrübeyle yazımı orada bitirip ülkeme dönerim. Bu bana büyük bir ufuk açmıştır ve ileride tekrar gitmek için planlar kurarım. 24 yaşımda biraz geç de olsa okulumu bir şekilde bitirebildim. Diplomamı aldığım gibi askeriyeye başvurum tecilimi bozdurup teslim zamanımı beklerim ve bir süre sonra askeri birliğim açıklanır: Ankara Topçu Birliği Polatlı. Burada Yedek Subay olarak 3 ay eğitim aldım. Sonrasında Usta birliğim Hakkari Çukurca'da göreve başladım. Bulunduğum konum ve Ülkemin yaşadığı sınır sorunları malûm. Çok zor bir süreçti benim için. Adeta insani duygularımı yitirmiştim. Ellerimle şehit taşıdığımda oldu. Silah kullanma konusunda neredeyse uzmanlaşmıştım. Zor operasyonlarda görev aldım. Devlet sırrı gereği çok fazla detay veremeden toplamda 1 yıl süreyle sağ sağlim vatanî görevimi yerine getirip evime döndüm. Birlik görevime devam etmemi istedi fakat ben istemediğimi söyleyip reddettim. Haliyle eski sosyal hayatıma alışmam biraz süre aldı. Aklımın bir köşesinde Amerika hayallerim halen devam ediyordu. Birkaç ay sonra Kosgeb yardımıyla kendi işletmemi açmak için girişimlere başvurdum. İşletme mezunu olduğum için yapabileceğimi düşünüyordum. Kosgeb yardımıyla kendi dükkanımı açmıştım. Fakat işler istediğim gibi yürümüyordu. Aile içinde ve kendi çevremden de sürekli fikirler alıyordum. Ülkemin içinde bulunduğu durum ve ekonomik kriz sebebiyle bir türlü dikiş tutturamıyordum. Birkaç işletme girişimim oldu fakat hepsi hüsranla sonuçlandı. Çok bunalmıştım. Zor zamanlar geçiriyordum. Ailemle de oturup konuştuktan sonra Amerika'ya gitmeye karar verdim. Sağ olsun ailemde bana gerekli desteği verdiler maddi manevi. Biraz araştırma yaptım. Los Santos şehrinin fırsatlar şehri olduğunu öğrendim. Kendime yeni iş fırsatları bulmak için gitmem buraya gitmem gerekiyordu. Vize işlemlerimi başlattım. Gerekli onayları aldıktan heyecanlı bir şekilde uçak biletimi aldım. Evet benim hikayem şimdilik böyle.