Dragana

**Dragana** wordt gespeeld door Nym. Dragana is sinds editie 27 onderdeel van de Zmajevit en is een alchemist.

## Achtergrond

Het is veelvoorkomend bijgeloof dat zij zonder het zintuig van zicht besmet zijn door de duivel, dat zij brengers zijn van rampspoed, heksen, hoeren en ander gespuis. Zij die dit voor waar aannemen zullen hun wereldbeeld betwijfelen wanneer zij zachtaardige Dragana ontmoeten, met hun bezorgdheid en lieve blik, die waarschijnlijk de jouwe met een paar duimen mist.

Dragana is blind, en dat brengt zo zijn problemen mee. Niet op een manier waarin Dragana hulpeloos is, ze zullen je gauw op het tegendeel wijzen. Nee, het probleem is dat iedereen dat *denkt*, iets waar ze al lang mee zitten.

Geboren in een dorp ergens in Servië te klein om te benoemen, dit kind begroette de wereld met witte ogen, desondanks gevuld met nieuwsgierigheid. Iets wat hun vader Todor kennelijk als enige merkte, want hun gehele kindertijd werd Dragana geconfronteerd met gelijke hoeveelheden verwensingen en boze blikken, hoewel ze dat laatste niet echt doorhadden. Todor, hovenier in de tuin achter de kerk, nam Dragana al op vroege leeftijd mee op geregelde uitjes naar zijn werkplaats achter het kerkgebouw om hun dag te vullen met meer dan alleen de meningen van de rest van het dorp. Dragana leerde allerlei kruiden via aanraking kennen; geen enkel kruid ontsnapt Dragana’s getrainde vingers, behalve misschien brandnetel, want die doet vooral zeer.

Als onderdeel van hun opleiding als kruidenier deed Dragana geregeld aan bezoeken aan de ziekenboeg in het nabije hospitaal om zo hun toepassing van verscheidene kruiden aan te scherpen. Hoewel Dragana zonder problemen hun weg kan vinden en net zo capabel was als de gemiddelde mens, werden ze alsnog met minachting ontvangen. Sommigen weigerden hun behandeling omdat ze bang waren dat er een demon verstopt zou zitten tussen de kruiden.

In reactie op dit deed hun broer Mahailo een poging hen steviger in hun schoenen te laten staan, hen op het hart drukken dat de buitenwereld niet liever tegen hen zal zijn. Hij probeerde tevergeefs hen ook een mes te leren hanteren, maar dit bleek geen goed idee te zijn toen ze hun broer bijna een oog uitstaken.

De luisteraar van dit verhaal, indien ze een beetje opletten, zullen meekrijgen dat Dragana erg optimistisch is ingesteld, ze laten zich niet kleineren vanwege hun lichamelijke tekortkomingen. Echter geen enkel leven gaat zonder tragedie, en deze treurnis trof hen op de ergste plek.

Het stormde hard, onzettend hard. De wind raasde door de straten heen en spaarde niks, inclusief Todor. Hij hoorde de boom noch kraken nog vallen.

Met hun vader weg zag Dragana geen reden om nog te blijven, hun moeder en broer zagen hen met moeite gaan, maar begrepen dat er voor hen in een dorp als dit geen plek was voor hen. Na het begraven van Todor onder een bos brandnetels, waar zijn geest beschermd zou zijn van kwaad, vertrok Dragana.

Ze vertrokken naar het westen, van dorp naar dorp. Ze hielpen waar ze konden, en eindigden in Zuid-Duitsland.

Het is echter al te makkelijk om verdwaald te raken in de grote bossen daar, en op een reis tussen twee dorpen raakte Dragana verdwaald. Maar in plaats van een leeg bos kwamen ze terecht op een plek met kruiden die ze nog nooit eerder hadden gevoeld, met mensen vanuit alle hoeken en levenslopen, in Lechheim.