Piracki sylwester

**Piracki sylwester** to piąty rozdział części czwartej Upadek kłody i trzydziesty rozdział powieści Skarb piratów

## **Bohaterowie**

* Czesław
* Aleksander
* Ksawery
* Hapaczeszko
* Profesor Henryk Kowalski
* Grzegorz Dudek
* Piotr Zając
* Filip Wróbel
* Wacław Woźniak
* Szymon Kozakowski

## **Streszczenie**

Minął dokładnie tydzień. Mięśnie Ksawerego zaczęły osłabiać i jego życie jeszcze nie minęło. Powiedział Hapaczeszku, że ma bardzo złośliwe zapalenie płuc i że prawie dwa lata wcześniej był zbyt długo pod bardzo zimną wodą i odmroził szyję i pierś. Po południu Czesław, Aleksander i Hapaczeszko poszli do stoiska z fajerwerkami. Czesław poprosił profesorowi Henrykowi Kowalskiemu, żeby dał sześć pudełek ze stu dwudziestoma fajerwerkami. Pan Henryk Kowalski dał Czesławowi i Aleksandrowi po trzy opakowania stu dwudziestu fajerwerków. Następnie Czesław, Aleksander i Hapaczeszko wyszli ze stoiska z fajerwerkami. Przyszedł do nich Ksawery. Następnie przyszli do Czesława, Aleksandra, Ksawerego i Hapaczeszka Grzegorz Dudek, Piotr Zając, Wacław Woźniak, Filip Wróbel i Szymon Kozakowski. Potem urodziło się aż czworo chomiczków. Nadszedł sylwestrowy wieczór. Goście siedzieli z czapeczkami na głowach przed telewizorem. Następnie Wacław Woźniak, Piotr Zając i Filip Wróbel zrobili wielki bałagan. Potem Hapaczeszko spał bardzo mocno na gałęzie drzewa. Aleksander poprosił mu, żeby wstał z gałęzi drzewa. Godzinę później Czesław kazał Ksaweremu zabić. Ksawery spadł na ziemię. Czesław ściskał Ksawerego oboma rękami. Potem Ksawery zginął. O godzinie jedenastej wieczorem Czesław, Aleksander i Hapaczeszko poszli do parku i pogrzebali Ksawerego na ziemię. Zleciało czterdzieści minut. Czesław i Aleksander otworzyli pudełka rękami, a Hapaczeszko skrzydłami. Potem Czesław, Aleksander i Hapaczeszko wypuścili fajerwerki do północy. Następnie powitali Nowy Rok.

## **Tekst**

Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko byli szczęśliwi, że świętowali z Bombką-Kulką wigilię Bożego Narodzenia. Minął dokładnie tydzień.

– To znaczy, że mamy spędzić sylwestrowy wieczór przed telewizorem. Arrr! – oświadczył Aleksander.

– Dlaczego? – wykrztusił się w końcu Ksawery. – Będziecie z panem profesorem Henrykiem Kowalskim?

– I z chomikiem. – dokończył Czesław.

– Arrr! Chomik nie jest za mały na takiej imprezy? – jęknął Hapaczeszko.

  Następnego dnia, gdy nadszedł Sylwester, mięśnie Ksawerego zaczęły osłabiać, życie jeszcze nie minęło.

– Już tydzień temu była Wigilia Bożego Narodzenia. – powiedział Aleksander.

– Moje mięśnie już są bardzo słabe. Nie dożyję już Nowego Roku. Umrę dzisiaj. – bąknął Ksawery.

– Ach… - żalił się Hapaczeszko. – Jesteś nieuleczalnie chory.

– Mam bardzo złośliwe zapalenie płuc. Moje ręce mi odpadają i już nie mogę się poruszać. – rzekł Ksawery.

Ksawery zauważył, że ma groźne zapalenie płuc.

– Oj, oj, oj! Co się stało? – zapytał Hapaczeszko. – Dlaczego masz zapalenie płuc?

– Bo w zeszłym roku byłem zbyt długo pod bardzo zimą wodą i odmroziłem szyję i pierś. – odparł Ksawery.

– A dlaczego ty leżałeś w zeszłym roku pod bardzo zimną wodą? Dlaczego? Jeżeli będziesz więcej leżał pod bardzo zimną wodą, to możesz zachorować albo na zapalenie gardła, albo na zapalenie płuc, tak jak zachorowałeś w minionym roku, albo możesz zachorować na martwicę, gdy spędzisz zbyt wiele godzin na bardzo dużym mrozie i przymrozisz swoje dłonie i stopy. A jeśli chirurdzy amputują Tobie? Zachowaj swoje zdrowie. Arrr! – rzekł Hapaczeszko.

– To jest naprawdę katastrofa. – odrzekł Ksawery.

  Po południu Czesław, Aleksander i Hapaczeszko poszli do stoiska z fajerwerkami.

– Panie profesorze Henryku Kowalski, poproszę sześć pudełek ze stu dwudziestoma fajerwerkami. – powiedział Czesław.

– Sześć pudełek ze stu dwudziestoma fajerwerkami? – zdziwił się Henryk. –

Te pudełka są na wewnętrznej, tylnej ścianie.

– Dobra. Czyli na wewnętrznej, tylnej ścianie. Arrr! – rzekł Aleksander.

Pan profesor Henryk Kowalski znalazł sześć pudełek ze stu dwudziestoma kolorowymi fajerwerkami.

– Komu dam te pudełka? – zapytał pan Henryk.

– Pierwsze dwa pudełka będą dla mnie, następne dwa pudełka będą dla Aleksandra, a ostatnie dwa pudełka – dla Ksawerego. – odparł Czesław.

– Aha! To ja rozumiem. Każde dwa pudełka będą dla każdej postaci. – rzekł Henryk.

Pan Henryk Kowalski dał Czesławowi trzy opakowania stu dwudziestu fajerwerków i Aleksandrowi też trzy opakowania stu dwudziestu fajerwerków. Czesław, Aleksander i Hapaczeszko opuścili stoisko z fajerwerkami. Przyszedł do Czesława, Aleksandra i Hapaczeszka Ksawery.

– Jakie wy kupiliście sześć opakowań fajerwerków. Jestem zachwycony. Arrr! – rzekł w końcu Ksawery.

– O, dziękujemy! – odparli Czesław, Aleksander i Hapaczeszko.

  Koniec w końcu Hapaczeszko, zgodził się, by Czesław, Aleksander i Ksawery zaprosili Grzegorza Dudka, Piotra Zająca, Wacława Woźniaka, Filipa Wróbla i doktora Szymona Kozakowskiego. I przyszli do Czesława, Aleksandra, Ksawerego i Hapaczeszka na sylwester wieczorowy Grzegorz Dudek, Piotr Zając, Wacław Woźniak, Filip Wróbel i doktor Szymon Kozakowski. Zauważyli, że urodziło się aż czworo chomiczków. Co było o tyle dziwne, że do tej pory starszy chomik został samcem i nikogo nikt na sylwester nie zapraszał. Sylwestrowy wieczór: Grzegorz Dudek, Piotr Zając, Wacław Woźniak, Filip Wróbel i doktor Szymon Kozakowski siedzieli czapeczkami na głowach przed telewizorem. Bawili się świetnie do momentu, gdy…no właśnie.

  Nadeszła godzina dziewiąta wieczorem. Hapaczeszko bardzo mocno spał na gałęzie drzewa.

– Pobudka! – poprosił Aleksander, patrząc na Hapaczeszka.

– Kto to narobił takiego bałaganu? – zdziwił się Czesław.

– To ja! – ucieszył się Wacław Woźniak.

– Ja też. – powiedział Piotr Zając.

– I ja też. – rozpromienił się Filip Wróbel.

Wacław Woźniak, Piotr Zając i Filip Wróbel narobili wielki bałagan. Nadeszła dziesiąta wieczorem. Czesław pobiegł do Ksawerego i kazał mu zabić.

– Idę zabić Ksawerego. Arrr! – oświadczył Czesław.

– Zabijaj Ksawerego. – rzekł Aleksander.

Ksawery spadł na ziemię. Czesław pobiegł do Ksawerego i zaczął ściskać go bardzo mocno oboma rękami.

– Ksawery! – bąknął Czesław.

– Czuję się… cholernie źle. – wybełkotał Ksawery.

– Ciii… - Czesław przyłożył palec do ust. – Leż spokojnie.

– Do… do zobaczenia… - wyjąkał Ksawery.

– Ksawery, wytrzymaj jeszcze trochę! – rozkazał Czesław.

– Do zobaczenia… w… Piratowie. – wybełkotał Ksawery.

I Ksawery zginął, a Czesław zmęczył się.

– Niech to szlag! – rozpromienił się Czesław.

  Nadeszła jedenasta wieczorem.

– Pochowamy Ksawerego w parku. – oświadczył Czesław.

– Tak jest! – przytaknął mu Hapaczeszko.

Czesław podniósł z ziemi martwego Ksawerego i poszedł z Aleksandrem i Hapaczeszkiem. Poszli do parku i pochowali Ksawerego na ziemię. Ksawery został pochowany przez Czesława.

– Już Ksawery został pochowany. – powiedział Czesław.

– Nie żyje! – rzekł Aleksander. – Nie żyje! Nie żyje! Nie żyje Ksawery.

– Tak jest. – potwierdził Hapaczeszko.

– Jeśli dokuczacie ciało Ksawerego i na mieczach je miażdżycie, źle uczynicie, bo pana Henryka Kowalskiego przed końcem wzywał i jego wizerunek w ręku trzyma. Arrr! – rzekł Czesław.

Ksawery spoczywał w pokoju. Minęło czterdzieści minut. Czesław, Aleksander i Hapaczeszko postanowili wypuścić wszystkie fajerwerki. Czesław i Aleksander otworzyli cztery pełne pudełka rękami, a Hapaczeszko – dwie pełne pudełka skrzydłami.

– Żegnamy Stary Rok. – wrzasnął Czesław.

Czesław, Aleksander i Hapaczeszko jeszcze wypuścili fajerwerki. Robili to dwadzieścia minut. Tworzyły się każde wielkie, kolorowe rozbłyski i od razu zniknęły. W końcu nadszedł się Nowy Rok.

– Już zaczął się Nowy Rok! – wrzasnął Czesław.

I Czesław, Aleksander i Hapaczeszko powitali Nowy Rok. Nadeszła cisza.

## **Wideo**

https://www.youtube.com/watch?v=ESiLQf7KKV8