Hoofdstuk 7

Zilverster liep haar hol in. Ze had net de Clan toegesproken over het takje doodsbessen. Zilverster schrok. In haar hol zat een zuiver witte poes. “Sneeuwster?” vroeg Zilverster. “Er staat een ramp te gebeuren die niet te voorkomen kan. Wees voorbereid. Bescherm je Clan” mauwde Sneeuwster en ze vervaagde weg terug naar de MaanClan. “Tuurlijk. Mijn eerste boodschap van de MaanClan is natuurlijk weer zo onduidelijk…” zuchtte Zilverster. Ze merkte dat er iets bewoog achterin haar nest. Toen Zilverster beter keek, zag ze een insect, een hele grote. Het had lange poten, acht, om precies te zijn. Het was zwart met gele strepen. Zilverster liep dichterbij. Het was een spin! “AH!” riep Zilverster. Ze sprong in van schrik in de lucht. Maar de spin had haar al gezien en liep razendsnel naar haar toe. Het boog zich om haar rechtervoorpoot en beet haar. Zilverster maakte nog een half afgemaakte kreet van pijn en toen werd alles zwart.

“Nee. Ze is nog steeds niet bijgekomen” hoorde Zilverster iemand zeggen. “Wanneer komt ze dan bij?” vroeg iemand anders. Dat was Grasval. “Weet ik niet” mauwde de eerste stem weer. Zilverster herkende de stem van Plonspoel. Grasval gromde iets. Zilverster deed met moeite haar ogen open. Ze knipperde van het felle zonlicht. “Zilverster!” riep Grasval. “Hi, Grasval” antwoordde Zilverster. “Welkom terug, Zilverster” verwelkomde Plonspoel haar. Zilverster knikte naar Plonspoel. “D-Dat insect… Die spin, waar is die nu?” vroeg Zilverster bezorgd. “Nadat jij was gebeten, liep Olijfblad voor jouw hol. Ze hoorde jouw pijnkreet en is naar binnen gerend. Toen zag ze de spin en ze heeft mij erbij gehaald om hem de doden, aangezien ze dat zelf niet durfde. Ik heb hem vermoord. Toen heb ik Plonspoel erbij gehaald en zij heeft je allemaal medicijnen gehaald. Ze zegt dat je een leven hebt verloren. Je ligt hier al twee dagen trouwens” legde Grasval uit. Plonspoel knikte. “Ik heb er een hele nacht over moeten doen om een vogelspintegengif te maken. In dat tegengif zitten namelijk de schubben van karpers. En karpers zijn lastig te vinden dus de halve Clan heeft gevist gisteren. Een voordeel, we hebben echt heel veel vis!” mauwde Plonspoel. “Mooi!” mauwde Zilverster. Ze wilde opstaan, maar dat kostte te veel moeite. Ze ging weer liggen. “Je zult een nachtje moeten uitrusten voordat je je leiderstaken weer op je kan nemen” waarschuwde Plonspoel. Zilverster zuchtte. “Oké dan…” mompelde Zilverster. “Ik ga de Clan vertellen dat je bent bijgekomen” mauwde Grasval en hij verliet het hol. “Probeer wat te slapen” adviseerde Plonspoel. Zilverster knikte en sloot haar ogen.

Zilverster werd wakker. Ze zag dat Plonspoel bezig was met kruiden. “Goedemorgen, Plonspoel” mauwde Zilverster. Plonspoel keek om. “Goedemorgen” antwoordde ze. “Lekker bezig?” vroeg Zilverster. Plonspoel knikte. “Ik ben boterbloemen en loofbladeren samen aan het drogen tot een sapje. Als je dat inslikt helpt het tegen kiespijn en als je het mengt met bepaalde soorten schubben of vinnen van vissen, zoals die van een karper, verwijderd het ook gif uit je lichaam” legde Plonspoel uit. “Goed bezig” complimenteerde Zilverster Plonspoel. Plonspoel gaf haar een knikje. “Als je denkt dat je goed bent aangesterkt, kan je wel een kijkje buiten gaan nemen” mauwde Plonspoel. Zilverster liep naar buiten. Ze was mooi niet van plan om de zieke kat uit te hangen. Ze liep naar het leerlingenhol en negeerde alle roepen van ‘Zilverster! Je bent beter!’ en ‘Hey Zilverster! Lekker geslapen?’ Ze liep het hol van de leerlingen in die er behoorlijk afgedankt uitzag. *Hij is vast veel keer geraakt door de oefengevechten.* “Arendpoot? Kraaipoot? Hertenpoot?” vroeg Zilverster. Ze zag een paar donkere schimmen op zich afkomen. Een bruine, een zwarte en een witte met bruine strepen. “Ja, Zilverster?” vroeg de witte schim met bruine strepen. “Het is tijd dat jullie krijgers worden, Arendpoot” legde Zilverster uit. “Eindelijk!” mopperde de zwarte schim. “Alleen als jullie het echt verdienen, Kraaipoot” mauwde Zilverster op een strenge toon. Kraaipoot trok zich beschaamd terug. “Wanneer? Nu?” vroeg de bruine schim. “Nee, Hertenpoot, morgen” mauwde Zilverster. Braampoot en Cactuspoot, de andere leerlingen, zaten nieuwsgierig achterin het hol. “Wat moeten ze doen om krijger te worden?” vroeg Cactuspoot. “Ze moeten gaan jagen terwijl hun mentors verstopt achter hun aansluipen en kijken hoe hun leerlingen het doen” mauwde Zilverster. “Oh… Dat wist ik echt allang!” riep Braampoot. “Nietes!” riep Cactuspoot. Cactuspoot sprong op haar broer en natuurlijk- hoe kon het ook anders- begonnen ze weer een oefengevecht. Zilverster keerde haar aandacht weer naar de leerlingen. “Ga slapen. Rust goed uit voor morgen” beval Zilverster. De oudere leerlingen knikten en Zilverster ging hun mentors informeren.