THE LORD OF THE MATRIX WARS

Poranne słońce wdarło się przez rozbite szkło w oknie The Nowej Chatki Puchatka i padło na telewizor pokazujący właśnie Teleexpres. Puchatek jako jedyny patrzył wmrugający ekran, przeżywając jeszcze resztki wczorajszej Fazy. Reszta brygady pozostawała w trybie Dotknij\_Mnie\_A\_Rozjebie\_Ci\_Ryja i sytuacja nie sprawiała wrażeniajakoby miała się niedługo zmienić, gdy nagle rozległo się pukanie do wyważonych drzwi. Puchatek otworzył je i do pomieszczenia weszła zakapturzona, zapłaszczona ibrodata postać.-

– Cześć skurwysyny. Pizdy jebane i kurwy niemyte. - powiedziała postać ciężkim basem.

– Nie mów do mnie po imieniu bo jesteśmy tylko twoimi klientami, chuju zasrany - wymamrotał Puchatek - zawstydzasz mnie - dodał.

– No tak, a po nazwisku to już można... - mruknęła Baba Jaga ściągając kaptur...

– Fuuuuj, mogłabyś się ogolić - powiedział z obrzydzeniem Puchatek - tak sobie tylko straszysz klientów.

– Nie przyszłam tu by się pierdolić mam do was sprawę. - powiedziała i wyjęła zza pazuchy kartkę papieru

– A co to jest Pazucha? - Spytał Puchatek.- Taka kieszonka. - odpowiedziała mu z zażenowaniem BabaJaga - na tej kartce jest przepis na nowego Jabola.

– Taa? A jak się nazywa? "Zrób to sam", kurwa? - spytał Puchatek nie kryjąc irytacji.

– Nie, "Żarówka Przyszłości" - odpowiedziała Baba Jaga podając Puchatkowi kartkę.

– Benzoesan sodu sorbinian potasu... To konserwanty... Niedługo wszyscy będziemy świecić. O tak - Powiedział Puchatek po przeczytaniu fragmentu składu po czym zapaliłsię jak żarówka. - Ale co nas to kurwA obchodzi? To ty tu robisz jabole, a nie my.

– Dokładnie. Sęk w tym że ten papier przyszedł z centrali "Towarzystwa Producentów Heraklesa" dwie godziny temu.

– To straszne - wyjękał Puchatek - ale jak to ma sie do nas?

– Musisz zrozumieć, że przez całe życie robiłam Jabole z jabłek, siarki i takich pierdół. Nie ma skąd wziąć składniki. - powiedziała smutno Baba Jaga. Puchatkowiłezka się w oczku zakręciła.

– To straszne... pewnie teraz każesz nam zapierdalać dwie godziny szukając składników, a potem zapłacisz po jabolu na głowę, huh? - powiedział Puchatek.

– Nie. To byłoby zbyt krótkoterminowe. I tak by się skończyły. Mam dwa was inne zajęcie... - powiedziała tajemniczo.

– Ja pierdolę - powiedział Puchatek głosem, który wyrażał straconą nadzieję.

– Nie jest tak źle, czeka was wspaniała przygoda... - próbowała ratować cele misji Baba Jaga.

– Mów do kurwy nędzy, co tym razem mamy zrobić, nie pierdol.

– No więc waszą misją będzie zaniesienie tego świstka do siedziby towarzystwa, a tam, ich naukowcy znajdą sposób, by zrobić to wino, z jakichś łatwodostępnychskładników. - powiedziała Baba Jaga.

– Ja pierdolę... - wysapał Puchatek - A co my będziemy z tego mieli?

– Żarówkę przyszłości... - mruknęła Baba Jaga - Mogę wam też załatwić zniżki w towarzystwie, jak chcecie.

– A co oni mają? - spytał Puchatek z nadzieją w głosie.

– Widzisz Puchatku... każdy, kto wymyśli przepis na Jabola, musi go zgłosić w towarzystwie, bo będzie ścigany przez nas Międzynarodowym Listem Gończym TowarzystwaProducentów Heraklesa. InterPol to przy nas płotki.

– Czyli że macie tak wszystkie przepisy na jabole z całego świata? - spytał Puchatek, wyraźnie podjarany okazją napicia się Ryżobola albo Papajabola.

– Dokładnie. A w siedzibie organizacji znajdują się spore zapasy zamrożonych próbek...

– Nooo i teraz mówisz do rzeczy. To dawaj ten przepis, adres, zbieramy paczkę i lecimy! - powiedział podekscytowany Puchatek.

– Nie tak szybko. Jest jeden problem. - powiedziała BabaJaga.

– Nosz ja cie pierdolę kurwa pierdolona twoja mać, co jest? - mruknął Puchatek po czym zaklął szpetnie.

– Wygląda na to, że ktoś doniósł policji, że agenci TPH są w okolicy. Siły policyjne są zmobilizowane, a przeciwko wam wysłano 12 agentów specjalnej, policyjnejkomórki do walki z TPH. Będziecie mieli spore kłopoty, zwłaszcza pod koniec. A ci agenci NAJPIERW strzelają, POTEM zakopują ciało i WCALE nie myślą. My mówimy na nich"predatorzy".

– Jezu, masakra...

– Na dodatek mają tytanowo-kewlarowe kamizelki kuloodporne wzmacniane Siliconem, są wyposażeni w czujniki termiczne, gogle noktowizyjne, raportują co 20 minut i całyczas informują się o wszystkim co się dzieje dookoła. Na wyposażeniu mają ponadto po dwa Desert Eagle, Dwa Macro-Uzi, CKM w bagażniku oraz po kilkanaście granatów,ponadto jeżdżą pancernymi, eksperymentalnymi motorami ze wszystkimi systemami zabezpieczeń, łącznością satelitarną oraz automatem do espresso. Dodatkowo każdy jestwyposażony w strzelbę Dragunov. Wiecie, celownik optyczny, noktowizor, pointer laserowy... Zaznaczałam już, że są na waszym tropie

Puchatek nic nie powiedział, patrzył jedynie z szeroko otwartymi oczami, ze szczęką zwiedzającą podłogę... w końcu powiedział:

– Macro-Uzi?

– Tak. Prosiaczek ma Jedynie malutkie Mikro-Uzi. z magazynkiem na 32 naboje. Macro-Uzi jest 2x szybsze i ma standardowy magazynek na 60 nabojów. Oni noszą przedłużonedo 85.

– O kurwa... a dlaczego oni tropią waszych agentów?

– Zazdroszczą im sprzętu.. - wzruszyła ramionami Baba Jaga. - ale nie czas na pierdolenie. Jeśli ta lista dostanie się w ręce agentów policyjnych, to można miećpewność że ją użyją do nieodpowiednich celów...

– Kurwa, jakich?

– Znając składniki przepisu agenci policyjni będą w stanie wykonać czujnik, wykrywający osoby, które spożywały ten napój. Jest to ściśle tajny projekt, a wy jesteściejedynymi, którym mogę powierzyć to zadanie. - powiedziała. - A teraz masz tutaj plan, list ode mnie, uprawniający was do wejścia na teren magazynów oraz adresTowarzystwa. A teraz... IDŹCIE, I NIECH MOC BĘDZIE Z WAMI! - Dodała, po czym wyszła, pozostawiając Puchatka z zadaniem obudzenia brygady, i wytłumaczeniem jej celówmisji...

Gruby pęk dokumentów wylądował na biurku równie grubego komendanta policji.

– Miło znowu widzieć pana na tym stanowisku, kapitanie Bystry Rydz - powiedział młody policjant, który przyniósł akta sprawy 0-KU/RW4-6/6/6

– Taaa... kamizelki kuloodporne mają swoje plusy. - wysapał ciężko pocąc się kapitan. - Co my tu mamy?

– To przyszło z centrali w Warszawie - odpowiedział Policjant - w naszej okolicy podobno pojawiło się 5 agentów TPH. Centrala prosi, a właściwie rozkazuje nam,udzielić wszelkiej możliwej pomocy agentom których wysłali.

– Ilu ich?

– 13. Nie potrzebują wiele, generalnie chodzi o to, żebyśmy nie zajmowali im dupy.

– Da radę załatwić... ODMASZEROWAĆ! - Powiedział kapitan, po czym zaczytał się w aktach.

Policjant wyszedł, jednak w jego głowie kołotała się myśl "Czy niezapomniałem czasem o czymś?"

– Ooooch, oooooch, Ooooooooch, AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH! - wystękał pan Sowa, spuszczając się na wystający spod zlewu tyłek Krzysia. [Ze względów obyczajowych przejdę bezpośrednio do najistotniejszej części] - Słyszałeś, że te debile mają przepis na żarówkę Przyszłości? - spytał Pan Sowa, obejmując Krzysia w jego łóżku.

– Mają, i co z tego? - zacisnął pięść na kutasku pana Sowy Krzyś.

– Można to przerobić na Ultra Wazeline Turbo Pro - wystękał Pan Sowa.

– Czy to lepsze od Wazeliny Turbo? - Krzyś z zaciekawieniem podniósł głowę znad krocza Pana Sowy.

– O wiele... czujesz stado dzikich kutasów na prochach w dupie i masz wrażenie że zmieściłby ci się tam czołg.

– Ach, ukradnimy im go więc! - zakrzyknął podniecony Krzyś.

– To nie takie proste. Oni sami w sobie są tak głupi że aż niebezpieczny. Cały czas się głowię nad możliwością czegoś takiego do nauki obsługi AK 47 - zamyślił sięPan Sowa rozluźniając mięśnie krocza - poza tym na ich tropie podąża 14 agentów policyjnych - dodał.

– Zostaw to mnie... - powiedział Krzyś i wrócił do pały Pana Sowy głośno mlaskając. Pan Sowa odprężył się...

– Dobra, no więc jak to zrobimy? - spytał Królik rozkładając na połamanym stole resztki mapy polski z 1899 roku. Wszyscy popatrzyli na niego ze zdziwieniem.

Pierwszy odezwał się Puchatek.

– Pojedziemy tam, damy im przepis, wrócimy, zajebiemy się.

– Brzmi zachęcająco. - powiedział Kłapouchy - Nie wziąłeś pod uwagę faktu że polują na nas policyjni zabójcy. Ponadto.... - zamyślił się - mam jakieś złe przeczuciaco do tego...

– Nie pierdol. Pakujemy się i jedziemy. Gdzie jest ta siedziba? - spytał podenerwowany Prosiaczek, na chwilę przerywając polerowanie UZI.

– Baba Jaga dała nam mapę. To jakieś... 450 kilometrów stąd.

– Aha. No to chuj. Jak się tam dostaniemy? - włączył się do dyskusji Tygrysek.

– No więc myślałem, że możnaby próbować ciopągiem.... - mruknął Królik.

– Chyba POCIĄGIEM, pałko niemyta. - sprostował Puchatek - Ale pomysł sam w sobie niezły.

– Noo... powiedziałbym że nawet wyjebisty. - mruknął Kłapouchy - Gdyby tylko nie był taki chujowy. Samo dostanie się na najbliższą stację będziekoszmarem, przejazd może się źle skończyć. A jak wysiądziemy to nadziejemy się pewnie na agentów. Poza tym domyślam się że siedziba Towarzystwa też jest otoczonagrubym kordonem policji. Masz jakiś lepszy pomysł?

– W zasadzie - zaczął Królik - mamy całą masę innych wyjść. Możemy poprosić Baba Jagę żeby zadzwoniła po kuzyna, możemy poprosić Wujka Samo Zło o przeteleportowanienas, możemy zajebać komus auto, w końcu, możemy wezwać Hrabiego Drakulę z Transylwanii. Jedyny problem w tym... - przerwał i nabrał powietrza w płuca.

– W czym? - zapytał wkurwiony Kłapouchy.

– Że zawsze chciałem przejechać się pociągiem... - dokończył Królik, a łza spłynęła mu po policzku. oderwała się od brody i poleciała na podłogę, i pewnie by kapnęła,gdyby nie Prosiaczek, który celnym strzałem wbił ją w ścianę. Zdmuchnął lufę Uzika po czym powiedział:

– Długouchy ma rację. Powinniśmy spróbować czegoś, czego do te pory jeszcze nie robiliśmy. Poczekamy do zmroku, po czym pójdziemy na stację w Piździejewie Dolnym, anastępnie złapiemy piewszy lepszy pociąg w odpowiednim kierunku i dostaniemy się do siedziby głównej Towarzystwa.

– Kurwa, nieźle. - Powiedział Puchatek - więc Lock & Load, guys!

– Pierdol się, sam jesteś Gayem! - krzyknął Tygrysek

– Guys, nie Gays... zresztą... do roboty. - powiedział Prosiaczek i poszedł załozyć sprzęt, rad, że w końcu zrobi z niego użytek.

W koncu grupa byla czujna, zwarta, gotowa, uzbrojona i niebezpieczna. Chociaż faktem jest, iż grupa ta zawsze jest niebezpieczna, chodźby ze względu na inteligencjęna poziomie polskich gimnazjalistów. W każdym razie mrok zapadł nad Stumilowym Laskiem. Mieli już wychodzić, gdy nagle Puchatek powiedział:

– Wiecie... może byśmy złożyli wizytę na komendzie?

– Na jaki chuj? - spytał Prosiaczek

– Kurwa, ten znowu coś odpierdala... - mruknął Tygrysek

– Jestem pewien że znajdują się tam wszystkie plany wizyty agentów w okolicy - zaczął Puchatek - mogą być zaznaczone pozycje predatorów, trasy ich patroli i godzinyraportów. Poza tym jestem pewien, że w okolicy nie będzie żadnego z nich, bo na cholerę by tam siedzieli? Poza tym chyba wszyscy mamy w pamięci naszą ostatnią wizytęna komisariacie. Wesoło było, nie? Można by powtórzyć...

– W sumie to pomysł nie jest zły - powiedział Kłapouchy - niemniej jednak tym razem postaramy się to zrobić po cichu. Jak narobimy za dużo hałasu, możemy być pewni żezwalą się nam na łeb predatorzy, a tego byśmy nie chcieli, prawda?

– To fakt. Dodatkowym utrudnieniem moze być też to, że nie posiadamy żadnej broni tłumionej, więc jak kogoś spotkamy to tylko siekiera zostaje. Ale zostawia onabrzydkie ślady na ścianach... - zamyślił się Puchatek - W ostateczności można bejzbolami. Albo nożykiem...

– Dokładnie. ja - jako że najmniejszy - pójdę i to zrobię. - powiedział Prosiaczek.

– Ty pójdziesz tylko dlatego, że jesteś najmniejszy, czy masz tez jakieś inne zalety które mogłyby się przydać? - spytał Tygrysek, który nie krył chęci wyrżnięciakilku policjantów.

– Mam największą pałkę. Wystarczy? - Spytał Prosiaczek.

– Tak... - powiedział smutno Tygrysek.

– Postanowione? To lecimy! - zakrzyknął Puchatek, po czym brygada opuściła dom. Przebiegli przez las pilnując by ich nikt nie ścigał bądź śledził po czym wstąpili do miasta. Ciasnymi uliczkami pomiędzy gospodarstwami rolnymi przemykali chyłkiemnasi dzielni wojownicy o dobro Heraklesa, od budynku, do budynku, od obory do obory. W końcu dotarli do centrum, gdzie - poza kilkoma domkami - dumnie ledwo dyszystary, odrapany, poobijany i jeszcze jakby tak parę razy zbombardowany budynek naszej polskiej Polucji... Chyba, przynajmniej tak jest na szyldzie, który sprawiawrażenie "edytowanego" sprayem...Bochaterowie stanęli dookoła budynku wzajemnie się asekurując, po czym Prosiaczek wsunął cichutko swój nosek i pałkę przez drzwi nakomisariat, przedostając się do środka. Przez chwilę panowała cisza, Po czym głośny wrzask rozległ się w okolicy. Na komisariacie zawył alarm. A raczej posterunkowyA. Larm któremu Prosiaczek wbił noża w dupę.

– JA PIERDOLĘ! NIE ODRÓŻNIŁEM OD GŁOWY! - zawołał Prosiaczek po czym naprawił błąd.

Drugi z nich pozostał nienaprawiony.I ten drugi spowodował, że na prosiaczka posypali się policjanci. Przez chwilę słychać było krzyki i strzały, po czym nagle przerwały się. Przez chwilę panowała cisza,po czym rozległy się krzyki przerażenia, a policjanci - czasem z pourywanymi kończynami - błyskawicznie wybiegali z budynku, wyskakiwali przez okna, łamali sobienogi, a paru skręciło kark podczas ucieczki, po czym rozpierzchli się po okolicy...

Po chwili z budynku wyszedł zdziwiony Prosiaczek z teczką papierów. Puchatekspytał go:

– Czemu oni tak spierdalali?

– Spodnie mi się odpięły i spadły na podłogę - padła odpowiedź z ust zawstydzonego prosiaczka. - zza gaci wyłoniła się moja pała i oni się jej przestraszyli. -dokończył ze łzami w oczkach.

Puchatek objął go czule i szepnął do uszka: – Nie martw się, następnym razem będzie lepiej.Bochaterów rozczuliła ta wymiana zdań.

– Kurwa, pojebany pedale, odchujaj się od niego! - zakrzyknął Tygrysek i kopnął Puchatka w dupę. Puchatek aż podskoczył po czym z głosnym "bęc" upadł na ziemię :-(.

Potem wstał i przyjebał Tygryskowi z wirującej pięty w jaja, przez co ten się pochylił.

– O ty chuju, mojego kumpla bijesz? - zawołał Kłapouchy i przyjebał Puchatkowi z baśki.

– Pierdolona pizdo niemyta, co Puchatka bijesz? - spytał Prosiaczek i posadził gładko buta na policzku Kłapouchego.

– KURWA! A ty czego nikogo nie bijesz? - krzyknął Królik po czym przyjebał se z baśki w jaja.

– BUAHAHAHAHAHA! - wybuchła śmiechem ekipa po czym zdecydowali, że koniec walk. Zabrali się za studiowanie raportu, dzięki czemu dowiedzieli się o wszystkich planachpredatorów, włącznie z planem głównym: "nie ma żadnego planu"....

– Słyszysz to? - spytał przerywając ssanie Krzyś.

– Taaaak, to nasi niegrzeczni chłopcy się zabawiają - mruknął Pan Sowa.

– IDEM! - zakrzyknął Krzyś, po czym wstał.- Jak trzeba... to trzeba.... idź więc i niech moc będzie z toba! Ja sobie zwalę konia, mam zdjęcia twojej dupy.

– Czyli Marcinka?

– Nie, Piotrusia. Idź już.

– Tak jest! - powiedział Krzyś, po czym wyskoczył z okna domku Pana Sowy. Pan Sowa klepnął się w czoło, po czym podszedł do okna i zawołał:

– RAMMFIELD, YOU IDIOT! I FLY! YOU DON'T!

– Yessss massssssterrrr - wysyczał Krzyś po czym pobiegł w stronę rozlegającego się z daleka odgłosu bitwy. Pan Sowa patrzył jeszcze długa za nim, cały czaszastanawiając się czy go nie zawołać, i poradzić, by się ubrał. W sumie to ma przy sobie komórkę, przytroczoną do majtek, które - tak się złożyło - znajdują się najego głowie...

Nasza dzielna brygada wyrusza w stronę dworca. Szli przez jakiś czas nie nękani, po czym nagle podbiegła do nich paskudna kreatura, która pyskiem przy ziemi węszy,nie ma ubrania, porusza się na czworakach, i jeszcze ma starą Nokię 3210 na głowie, a na imię jej jest Krzyś.

– Chccssssseeee mijeeeeećććśśśśś ssssssstooo ccchhchchchujóóóóófffffff ffffff dłuuuuuuuuupyeeeeee - wysyczał z trudem, rzucająć się na ekipę.

Puchatek zrobił pięknyunik przez co wjebał się na Prosiaczka. Krzyś natomiast poleciał na kamień i przyjebał głową w mur, co spowodowało czasowy zanim wizji i fonii. Nasi bochaterowiepopatrzyli na "to" z obrzydzeniem. Nie dośc, że pierdolona ciota, to jeszcze pedał, lubi starszych chłopców i zapierdala na golasa.

– Nosz ja pierdolę - nie wytrzymał Tygrysek - Nie dośc, że pierdolona ciota, to jeszcze pedał, lubi starszych chłopców i zapierdala na golasa, a na dodatek ostronaćpany...

– Jebać go, idziemy - powiedział Puchatek. Wyruszyli w stronę stacji i akurat przypadkiem trafili na właściwy pociąg. Wsiedli i rozgościli się w jednym przedziale.

Cieszyli się, że gładko poszło. Nie wiedzieli, że cały czas podąża za nimi Predator Jack. Raportujący co 20 minut...

– Wiecie... całkiem wygodne te pociągi - powiedział Królik, podziwiający pięknie scrollujące się okno.

– Długouchy ma rację, powinniśmy częściej tak wyjeżdżać na misje - zaaprobował Prosiaczek, wycierając się ze skrzepłej krwi policyjnej.

– Zaczekaj aż przyjdzie kanar... - mruknął Tygrysek patrząc za okno.

– Taki mały, żółty ptaszek? - spytał z niedowierzaniem Królik.

– Nie, ten skurwiel co bilety sprawdza - powiedział Kłapouchy.

– A... a my nie mamy biletu... - powiedział smutny Królik.

– Mów za siebie - powiedzia z uśmiechem Prosiaczek i popatrzył naswoje uzi - Ja tam mam 32 bileciki, 5 gramów każdy, hehe...

– W sumie to nie trzeba się tym za bardzo przejmować - wysapał Tygrysek wtulając się w twarde siedzenie.

Późno było, a oni mało mieli już alkocholu we krwi, musieliwykorzystywać każdy moment, by ograniczyć zużycie.

– Dobra, to idziemy spać. - mrukną Puchatek wtulony w odbyt Kłapouchego z jajami na nosie Prosiaczka. Realia polskiej kolei...

W tym czasie po drugiej stronie pociągu Predator Jack siadał wygodnie w przedziale, Jego komfort nagle przerwał kondutkor, który tubalnym głosem rzekł;

– BilEcIkI do kno-OntrOOli PrOOOOsze!

Przez głowę Predatora Jacka szybko przebiegały myśli w stylu: "ja pierdolę nie moge strzelac do cywili", "kurwa nie mam przy sobie rzadnej kasy","faken mam przejebane", "Dziwne, już nie mi się chcieć sikać..."

– PANIE! - wykrzyknął konduktor - TU NIE KIBEL, TU SIĘ KURWA NIE LEJE! Dzwonię po policję! - dodał, po czym przykuł predatora Jacka do poręczy. Wyszedł potem, byzadzwonić. Nagle krzyknął:

– KUREWA MAĆ MÓJ SONY ERIKSON MI SIĘ ZNOWU ZAWIESIŁ! - po czym wyciągnął pistolet i strzelił sobie w głowę, malowniczo rozchlapując swój mózg na szybie, manifestująctym samym fakt, że Predator Jack ma przejebane :-(.

Wróćmy jednak do naszych bochaterów. Do nich też zawitał konduktor.

– BilEcIkI do kno-OntrOOli PrOOOOsze! - zawołał podekscytowanym głosem. Odpowiedziała mu cisza. Popatrzył na naszych herosów. Każdy z nich patrzył na niego spojżeniemClintona tuż przed tym, jak powiedział "possij mi" do Moniki Lewińskiej. Przez chwilę nikt nic nie mówił. Prosiaczek delikatnym ruchem przeciągnął palcem pożłobieniach i fakturach anypoślizgowych na UZIku. W końcu milczenie przerwał konduktor, który pojękując wypowiedział z dawna oczekiwane zdanie:

– Dz-dziękuję, ż-życzę mi-miłej pod-dróży... - po czym zamknął drzwi i oddalił się w celu bliżej nieokreślonym.

– Poszło gładko. - powiedział Puchatek, ścierając pot z czoła

–Taaa ty nie wiesz ile wysiłku kosztowało mnie przejechanie palcem po żłobieniach i fakturach antypoślizgowych na moim UZIku - wysapał Prosiaczek.

– Tak czy inaczej, już po wszystkim. Możemy się zrelaksować. - powiedział Tygrysek wygodnie rozsiadając się na fotelu.

– To może urozmaicimy sobie jakoś oczekiwanie? - spytał Prosiaczek.

– Jak? Jestem otwarty na sugestie - powiedział Kłapouchy po czym wziął łyka z piersiówki.

– Który z nas jest najlepszym złodziejem? - wypalił nagle Królik.

– Ja - mruknął Tygrysek - właśnie dojeżdżamy do tunelu. Zaraz wam coś pokażę. - powiedział. Po chwili pociąg wjechał do tunelu. Nie minęły 3 sekundy jak wyjechał.

– Co nam chciałeś pokazać? - Spytał Królik

– Zastrzel mnie - powiedział Tygrysek

– Cóż... jak sobie życzysz - powiedział Królik, po czym wycelował Berettę w Tygryska i nacisnął spust. Ale usłyszał tylko szczęk zamka. - Co do...

– Proszę, oto twój magazynek - powiedział Tygrysek wręczając metalowe pudełeczko zdumionemu Królikowi. Ten szybko załadował pistolet po czym schował go w kaburze.

– To jeszcze nic - mruknął Puchatek.

Tymczasem pociąg wjechał do kolejnego tunelu. Po 2 sekundach wyjechał.

– Niech mnie ktoś zastrzeli - mruknął.

Wszyscybłyskawicznie wyciągnęli bronie, ale żadna nie wypaliła. Tymczasem Puchatek bawił się magazynkami do UZI, kałacha, beretty i paroma nabojami z komory nabojowejkłapouchego... Po chwili wydał amunicję towarzyszom. Tymczasem pociąg dojeżdżał do kolejnego tunelu.

–:To patrzcie na to - wysapał sennym głosikiem Kłapouchy, wtulając się wygodnie w fotel. Pociąg wjechał w tunel. Po chwili wyjechał. Kłapouchy cały czas leżał nafotelu, nawet lekko pochrapywał. Każdy sprawdził swoją broń. Każdy karabin czy pistolet był naładowany. Popatrzyli ze zdziwieniem na Kłapouchego. Ten cały czas leżał.

– Na co niby mamy patrzeć? - spytał Królik.

Pociąg tymczasem zaczął zwalniać. Po chwili zatrzymał się, a do przedziału wszedł konduktor i z przepraszającą minąwyjęczał:

– NAJMOCNIEJ was PRZEPRASZAMY, ale niestety, podróż musi się zakończyć, gdyż jakiś cwel podpiździł nam lokomotywę...

Na dźwięk tych słów Kłapouchy wyraźnie się ożywił. Nawet otworzył prawe oko po czym wypalił z szotgana w łeb ciecia rozchlapując mu mózg na szybie.

– Nikt nie będzie mnie nazywał cwelem. Wybaczcie panowie, ale resztę drogi musimy przejść pieszo - wysapał Kłapouchy, podnosząc się z fotela- ale spoko, i tak wysiadając teraz zaoszczędzimy trochę czasu, bo ten pociąg zatrzymuje się za daleko.

Po tych słowach wyszli z pociągu i wyskoczyli do lasu. Ich śladami podążał predator Jack, któremu udało się uwolnić, bo miał przy sobie torebkę energetyzującej zupkichińskiej... Przedzierali sie przez busz (który niestety nie lubi Hop Coli :-() bardzo ciężko. Gęste zalesienie, krzaki i gówna wiewiórek nie sprzyjały naszym bochaterom.

Najgorzej miał Kłapouchy, który taszczył ultra szotguna, ale Tygrysek z Puchatkiem też lekko nie mięli. Dlatego oni osłaniali tyły. Z przodu zaś teren obczajaliProsiaczek i Królik. A raczej Prosiaczek, oraz schowany za jego plecami wydygany do reszty Królik.

– Panowie oni tu są, dej ar hir! Zginiemy, kurwa, zginiemy! - powtarzał paranoicznie. Ciągle miał wrażenie że ktoś ich śledzi.

– Nie wytrzymam, ciągle mam wrażenie żektoś nas śledzi! - krzyknął. Puchatek popatrzył na niego i miał już coś powiedzieć, ale Królik ni z tego ni z owego wyciągnął Berettę i zaczął strzelać na prawo i lewo.

Brygada padła na ziemię szukając schronienia przed ostrym ostrzałem Królika, tymczasem lufa jego pistoletu wypluwała pocisk za pociskiem. W końcu uspokoił go silnystrzał z kolby kałacha, który zafundował mu Tygrysek.

– Kurwa, zajebię tego świra - wykrzyknął. - pozabijałby nas, debil pierdolony.

– No... - mruknął Puchatek po czym nadstawił uszu - slyszycie? Ktos tam jęczy... - powiedział.

Zaczęli nasłuchiwać. Zza krzaków dobiegał wyraźny jęk. Poszli w jegostronę, zostawiając tymczasowo Królika. Wyszli zza krzaków i na małej polance ujżeli niezbyt ciekawy widok: Predator Jack zwijał się z bólu i wykrwawiał na trawę, tui uwdzie poprzetykaną mysimi odchodami.

– Oto proszę państwa, Predator. Jak ci na imię, szmato? - Spytał Kłapouchy, wycelowywując szotguna w głowę Jacka.

– Jack - wystękał ciężko - Na imię mi... Jack... - po tych słowach strzał z Shotguna pozbawił jego cialo głowy. Albo jego głowę wyglądu. Albo...chuj z tym. Tak czy inaczej, wszyscy spoglądali na bezgłowy zezwłok niegdyś jeszcze dumnego predatora, który teraz był niczym innym jak zwykłym ścierwem.

– Co z tym zrobimy? - spytał po chwili milczenia Puchatek - zostawimy, żeby nam las zaśmiecało?

– A co, chcesz to gówno zabrać? - mruknął Kłapouchy przeszukując trupa. Całkiem fajne bajerki znalazł. Gogle noktowizyjne, termowizyjne, lornetka, kamizelka kevlarowa,dwa deserty, dwa macro uzi i trzy granaty. Załozył sobie więc na głowe termowizję, na klate kamizelkę, do kieszeni lornetkę, wsadził sobie za pasek deserta igranata, Tygryskowi dał noktowizor i granata, Prosiaczkowi macro uzi i granata, Puchatkowi Macro Uzi a Królikowi drugiego Deserta (chyba żeby se ręce połamał...).Trochę lepiej uzbrojona ekipa ruszyła dalej, kontynuować swoją misję. Doszli w końcu na skraj lasu. Przed nimi wyłoniło się gigantyczne pole, na którym stała siedziba TPH. Nasi bochaterowie ucieszyli się, że już są tak blisko, po czymminy im zrzedły. Zobaczyli, że budynek - czy może raczej ciężko obwarowany kompleks - otoczony jest gęstym kordonem policji. Wprawdzie było to kilkudziesięciupolicjantów, którzy siedzieli w samochodach, albo grali na maskach w szachy, ale z drugiej znajdowało się centrum dowodzenia. Tam już stało kilkudziesięciupolicjantów, otaczających mały namiot, przed którym stały trzy bajeranckie motory oraz kilkanaście wozów policyjnych. Raz po raz z siedziby TPH rozlegały sięstrzały a pociski leciały w stronę namiotu, ale nigdy nie trafiały. Najgorsze było to, że namiot policjantów stał naprzeciwko głównego wejścia. Innych nie było,forteca była pilnie strzeżona i ciężko obwarowana. Ekipa rozsiadła się na skraju owego lasu, w którym spędzili miło kilka chwil, po czym zaczęli debatować.

Pierwszy wdebacie głos zabrał Kłapouchy.

– Srać mi się chce - powiedział.

Wszyscy popatrzyli na niego jak na pawiana.

– Czemu nie pójdziesz? - spytał nieśmiało Prosiaczek

– Czuję drżenie mocy - wymamrotał Kłapouchy, a musicie wiedzieć, że moc była w nim silna.

– Kurwa, idź w krzaki i sraj.

– Prosiaczku, nie rozumiesz - powiedział Kłapouchy - od trzech dni nie srałem. Jak teraz zwolnię moje zwieracze nastąpi lokalne zakrzywienie czasoprzestrzeni.

– No to chuj? - spytał Królik

– Kurwa, idź się wysraj, i wracaj, mamy tu bazę do oszturmowania. - wkurwił się Tygrysek

– Chyba przejęcia... - wybełkotał Kłapouchy

– Zdobycia, kretyni - powiedział Puchatek

– Odwiedzenia - pogodził ich Królik - A teraz idź sraj, bo czekamy na ciebie.

– Okej, sami się prosiliście - powiedział Kłapouchy, po czym poszedł w krzaki. Przez chwilę słychać było dziwne stękania, wycie, pomrukiwanie i trochę jakbyzawodzenie, po czym głosna explozja rozległa się zza krzaków, a bochaterowie zostali podrzuceni na jakieś 10 metrów, po czym spokojnie spadli na ziemię. JEB, JEB, JEB,JEB - po kolei zaliczali glebę, a następnie wstawali.

– Ma chłopak siłę w dupsku... - powiedział Puchatek.

Po chwili Kłapouchy wyszedł, ale jego Image znacznie podupadł... jednak nie komentujmy tego, wszak nasibochaterowie mają bazę do oszturmowania. Znaczy przejęcia. Eee Zdobycia. Czyli odwiedzenia.

– Mozemy w końcu zacząć rozmowy? - spytał Prosiaczek

– Spoko. Skąd klikasz? - spytał Królik.

– A stąd - powiedział Puchatek

– Kurwa! - krzyknął Tygrysek - Rozmowy o szturmowaniu bazy. - wyjaśnił.

Kłapouchy wyglądał jakby chciał coś powiedzieć, ale zdecydował się zachować milczenie. Zresztąi tak by nie dokończył, gdyż z lasu dobiegł ich złowroki okrzyk.

–AŁAJACIEKURWAPIERDOLEWCHUJAJEBANASZMATO! - ktoś się darł w niebogłosy.

Nasi bochaterowie postalowili to sprawdzić. Weszli więc wgłąb lasu, po czym zobaczyli dwóchpredatorów. Jeden leżał ze zdjętymi spodniami, a drugi majstrował mu przy dupie

– Kurwa mać! Kurwa mać! Kurwa mać! Kurwa mać! - mruczał sobie ten leżączy.

– Zamknij się Jake, ktoś ci musi te odłamki drewna z dupy powyciągać. - powiedział ten drugi, zdradzając imię pierwszego.

– Ależ Mike, ja nie mogę... AAAAAAARRRGGGHHH!!! - wydarł się Jake zdradzając imię drugiego.

– NIECH JA SIE TYLKO KURW DOWIEM kto zdetonował tę bombę atomową w tamtychkrzakach to NOGI Z DUPY POWYRYWAM!

W tym momencie rozległ się potężny wystrzał, w zasadzie bardziej takie JEBUDU niż wystrzał. To Kłapouchy jednym celnym strzałem z Desert Eagla pozbawił Mike'amożliwości myślenia. Znaczy rozjebał mu łeb, no... Drugi, lżejszy wystrzał padł z beretty Królika (nie chciał sobie połamać rąk, strzelając z Desert Eagla?) i trafiłJake'a w dupę.

– AAAAAAAAA!!! - wydarł się Jake. Już sięgnął do paska po pistolet, ale nasza brygada była szybsza. Kolejny celny strzał unieszkodliwił rękę Jake'a.OOOOOŁAAAA! - znowu się wydarł Jake.

– Kłapouchy podszedł do niego i przystawił mu obrzyna do głowy.

– MÓW KIEDY RAPORTUJESZ! - krzyknął mu w twarz

– Zzzaa... p-p-pięć-ć m-m-inuttt - wyjąkał Jake

– Dziękuję - powiedział grzecznie Kłąpouchy, po czym rozjebał mu łeb. Wziął jego radio i zaczął nasłuchiwać. Po chwili usłyszał:

– Tu centrala, predatorzy zgłaszajcie się.

– Tu Stef, jadę do siedziby TPH.

– Tu Frank, posuwam Joego.

– Tu Joe, jestem posuwany przez Franka.

– Tu Jihad, odlewam się pod Gdańskiem.

– Tuuu Sssshhhhirrroooo chhhhllleeejjje brooffffarryyy z szszszulaaamiii pooood piściejeffem tolnym.

– Tu Max, masturbuję się pod Wrockiem.

– Tu Alex, oglądam pornola w komórce pod Szczecinem.

– Tu Richard, jestem pod bazą TPH

– Tu Johny, jestem z Richardem pod bazą TPH

– Tu Ben, ja też jestem pod TPH

Po ostatniej wypowiedzi nastała krótka cisza, po której głos z centrali spytał

– Żadnych śladów po Jacku, Jake'u i Mike'u?

– Nie, pewnie KIA. - powiedział jeden z predatorów (KIA - Killed In Action)

– Albo tak się zajebali że nie mogą gadać - zaśmiał się drugi

– Dajcie spokój. - odezwała się centrala - to poważna sprawa. Macie odczyty z ich nadajników?

– Tak, powinni być w lasku pod TPH - ponownie odezwał się ten głos - Jack oddzielnie, gdzieś w centrum, ale Jake i Mike są razem.

– Zrozumiałam. Sprawdź to, Stef. Centrala out. - po raz ostatni odezwał się głos, po czym nastała cisza.

Kłapouchy popatrzył na komratów i powiedział:

– Więc wiedzą. A jeden z nich zaraz tu będzie.Co robimy?

– Przywitamy kulami - uśmiechnął się złowrogo Prosiaczek i odbezpieczył MacroUzi

– Nie zapominaj że poprzednich wzięliśmy z zaskoczenia, a tego pierwszego całkowitym fartem. - wyjaśnił mu Tygrysek

– Poukrywamy się na drzewach i w krzachach. - błysnął wiedzą Królik

– Z termowizjerem i tak nas zobaczy. - powiedział mu Kłapouchy.

– Sza! Słyszycie to? - spytał Puchatek.

Z lasu było wyraźnie słychać nadjeżdżający motor. Bochaterowie wskoczyli do krzaków. Motocykl podjechał i zatrzymał się na środku polanki, tuż przed ciałami poległychpredatorów. Kierowca wyszedł i podszedł do ciał. Wyjął radio i obwieścił smutną nowinę:

– Tu Stef, drugie i trzecie KIA. Wszystkie jednostki NATYCHMIAST przyjechać do lasku pod siedzibą TPH. Stef Out - po tych słowach wstał i wyjął oba Desert Eagle, ana twarz założył termowizjer.

Nasi bochaterowie zaczęli spierdalać, na co Stef odpowiedział ostrzałem. Pociski latały po lesie i trafiały w drzewa, ale ani jeden nietrafił w żadnego z naszych bochaterów, jeden tylko ułamał poważną gałąź, która pierdolnęła Królika w łeb i spowodowała klasyczny zanik wizji i fonii... W końcuprzedator wystrzelał wszystkie naboje i zaczął przeładowywać. Cały czas szedł przed siebie niczym czołg, i nic go nie zatrzymywało. W końcu drogę zagrodził muProsiaczek. Wycelował swoje stare Uzi i nowe MacroUzi w niego i krzyknął

– THOU SHALL NOT PASS, PUNK!!!

Nie wpłynęło to jednak na zachowanie predatora, który dalej szedł, a przeładował już Desert Eagle. Począł powoli wycelowywać w Prosiaczka, który zdrętwiał ze strachu.

Predator wycelował pistolety w niego i już miał otworzyć ogień, gdy nagle poślizgnął się na wiewiórczym gównie. Nogi mu się rozjechały, ręce wyrzucił w górę, nacisnąłspusty, zastrzelił dwa bogu ducha winne ptaszki :-( zrobił głośne BĘC jajami o trawę po czym przyjął na klatę podwójną serię 113 pocisków kal. 9mm z uzików Prosiaczka.Niektóre z nich trafiły w kamizelkę, inne w hełm, ale kilka rozerwało tętnice szyjne i tak oto poległ bochatersko, z jajami w wiewiórczym gównie, czwarty predatorzwany Stefem.

– I chuj, po robocie - splunął Prosiaczek, przełądowując broń. - Co teraz?

– Nie mamy czasu - powiedział Kłapouchy - Zaraz zwalą się nam na łeb wszyscy predatorzy z okolicy. Musimy spierdalać.

– Gdzie? Co z misją? - spytał Królik, dochodząc do siebie po ciężkim strzale w łeb z gałęzi bojowej.

– Należy rozpocząć szturm. Nie ma na co czekać - powiedział Puchatek.

– Spróbujmy położyć się na skraju lasku i wystrzelać tylu policjantów ile wlezie. Mamy brońdługą, nie będzie kłopotu. Jak nadbiegną to Prosiaczek i Kłapouchy się nimi zajmą.

– Racja - powiedział Tygrysek - idziemy.

Poszli, a Kłapouchy przezornie zabrał Dragunowa, z motocykla Stefa. Wrócili do brzegu lasu, i zobaczyli że policjanci powychodzili z samochodów, przestali grać w szachy i przyjęli pozycje obronne. Powyciągali pistolety i wymierzyli wbudynek. Nagle zaczął się ostrzał ze strony obrońców. Policjanci odpowiedzieli ogniem. A raczej żałosną imitacja ognia... Ale policjanci nie mieli żadnej osłony, asiedziba TPH to, jak wiadomo, istna forteca. Jedyną szansą policjantów były samochody poustawiane na zewnątrz. I korzystali z tego jak mogli. Nasi bochateowie jednaknie mogli czekać. Predatorzy byli tuż-tuż. Tygrysek z Puchatkiem położyli się w krzakach i zaczęli pojedynczo zdejmować policjantów. Trwało to chwilę - niewielu jużzostało, a ci ostatni padali jak muchy. Gdy wszyscy leżeli rażeni pięknem spektaklu, nasi koffani bochaterowie rzucili się w stronę fortyfikacji. Rozpoznano ich odrazu. Gdy dobiegli do gigantycznych murów z góry rozwinęły się drabinki linkowe. Bochaterowie zaczęli wchodzić, ale nagle usłyszeli strzały. To predatorzy: Frank,Joe, Max i Alex dojechali do skraju pola. Wyjęli uziki i otworzyli ogień. Strzelali jednak na bardzo duży dystans, więc pociski nie miały ani siły, ani celności,wobec czego bochaterowie wspinali się dalej. Najwyżej był Prosiaczek. Już prawie doszedł do szczytu, gdy nagle dwa przypadkowe pociski rozerwały linki w jegodrabince. Zaczął spadać, ale w odpowiednim momencie Królik złapał go za fujarę.

– MAM CIĘ!

– OŁAAAAAA! - wydarł się Prosiaczek. Złapał się drabinki i zaczął dalej wspinać. W końcu wszyscy byli bezpieczni, a drabinki zostały wciągnięte...

– Witajcie w centrum Towarzystwa Producentów Heraklesa. - Powiedział uzbrojony mężczyzna. Po bokach stało innych dwóch uzbrojonych, ale oni mieli dodatkowo kominiarki. Ten pierwszy miał gwiazdki na ramionach. Widać że jakiś wyżej postawiony. - Jestem kapitan Mark. Tak długo jak długo jesteście tutaj, możecie czuć się bezpieczni. A teraz powiedzcie, co was sprowadza do naszej siedziby?

– Zostaliśmy przysłani przez Abrakadabrapokuskonstantynopolitańczykowianeczkatrzy. Ma pewien problem - jednym tchem wyrecytował Puchatek.

– Chodzi zapewne o Żarówkę Przyszłości... - powiedział z posępną miną kapitan Mark.

– Tak. Chciałaby wiedzieć, jakich składników może użyć, by zrobić to coś bez używania waszych gówien - wybełkotał Kłapouchy.

– Wracajcie więc do swojej siedziby - zaczął Mark - i przekażcie jej że ten przepis jest nieaktualny.

Nasi pracownicy doszli do wniosku że nawet jak się uda zrobić coś takiego to będzie miało chujowy smak.

Brygada popatrzyła po sobie.

– Czyli... - zaczął niepewnie Puchatek - Nie będzie żarówki przyszłości?

– Ni chuja.

– Okej, a co z winami? - spytał podenerwowany Prosiaczek

– Jakimi winami?

– Jemu chodzi o to - zaczął wyjaśniać Królik - że Babajaga nam powiedziała, że wy tu macie jakieś zapasy czy jaki chuj, że no wiesz...

– Aaa... o to wam chodzi... - zaczął ze smutną miną Mark - niestety, nie mamy już tych zapasów. To oblężenie trwało kilka tygodni. Nasi ludzie musieli chlać by dotrwać tego momentu. A z tego co widzę to jeszcze to potrwa, a my jesteśmy już na skraju wytrzeźwienia.

– Oszkurwpier... - zaczął Kłapouchy, ale przerwał mu jakiś człowiek w kominiarce, tylko bez broni.

– Kapitanie Mark, muszę wam coś przekazać na osobności.

– Już idę. Poczekajcie tu na mnie. - powiedział Mark po czym wszedł do pomieszczenia.

– Dobra. To co robimy? - spytał niepewnie Królik.

– Cóż... to nie ich wina że nie mają wina - rzucił filozoficznie Kłapouchy.

– Ale można by ich rozjebać... - mruknął Puchatek

– Nieeeeee, Babajaga by nam nie wybaczyła - zaprzeczył Prosiaczek

– Powinniśmy po prostu spierdolić do domu, jeśli sprawa wygląda w taki sposób... - przedstawił swoją opinię Tygrysek.

– No i co, bez pożegnania? - spytał deczko rozczarowany Puchatek - powinniśmy im pomóc się stąd zabrać a przynajmniej rozjebać gliniarzy.

– Dokładnie - wyraził głęboką aprobatę Kłapouchy. - Sęk w tym, że jesteśmy na krytycznym poziomie jeśli chodzi o zawartość alkocholu we krwi.

Miał rację. Brygada tak była zapatrzona w cel, że zapomniała o uzupełnianiu dostaw. Gdyby mieli jakieś liczniki i wskaźniki poziomu alkocholu we krwi, to od dawnawyłyby na alarm. Jednak z pozoru beznadziejny kryzys rozwiązał Mark, który wszedł do pokoju.

– Dobre wieści, panowie - powiedział na wstępie - Mamy wino. Śmigłowiec już tu leci. Naszym zadaniem będzie zapewnienie bezpiecznego lądowania.

– Ile ma wina? - spytał przezornie Puchatek.

– Wystarczająco dla nas na 3 miesiące oblężenia. Nie wiemy jakie ilości wy pijecie, ale może starczyć na 2 miechy.

– KAPITANIE! - krzyknął jakiś żołnierz - Narada wojenna w namiocie się skończyła, wyszli z niego ci trzej predatorzy, kilku policjantów oraz kapitan Bystry Rydz!

– Co kurwa? - spytał Puchatek

– To niemożliwe! - Krzyknął Tygrysek - Sam go zastrzeliłem! W szkłach lornetki sytuacja była jasna - kapitan Bystry Rydz żyje, i ma się świetnie.

– To niemożliwe... w piątkę tam byliśmy, wszyscy widzieliśmy, jak pociski trafiają tę szmatę. On jest TRUPEM! - powiedział Królik.

– Może miał kamizelkę. Tak czy inaczej, teraz żyje, i z tego co widzę to on tutaj kieruje... - stwierdził kpt Mark.

– I co teraz? - spytał Puchatek.

– Hej, ośle, jak ci na imię?

– Kłapouchy - powiedział Kłapouchy. - Swoją drogą, to jest Prosiaczek, to Puchatek i to Tygrysek, a to nie wiem kto jest, przyplątał się i łazi za nami od dwóch lat...

– CO?! - wykrzyknął Królik

– Spoko, żartuję, to Królik.

– Dobra. Widziałem na twoich plecach ślicznego Dragunowa - powiedział Mark - skąd go masz?

– Zajebałem jednemu predatorowi. A co? Masz okazję zrobić z niego użytek...

– Chcesz żebym ich pozdejmował?

– Tak. Mamy jedno dobre miejsce dla snajpera, ale jedyny karabin nam się rozleciał...

– Amunicję mam, mogę spróbować... Prowadź. - Powiedział Kłapouchy.

<< >>

Przeszli przez całą bazę i ustawili się w odpowiednim punkcie snajperskim. Kłapouchy luknął przez szkło. Zobaczył całą czwórkę w asyście policjantów. Miał mało czasu.Postanowił,. że zrobi to szybko. Przycelował w głowę pierwszego predatora. Nacisnął spust. Eksplozja, powietrze przecinane przez pocisk, pocisk trafiający w głowę,krew tryskająca na ziemię. Dwóch pozostałych predatorów zasłoniło kapitana Bystrego Rydza, który zaczął spierdalać. Kolejny pocisk rozjebał łeb drugiemu predatorowi.Trzeci zauważył skąd leciały strzały i zaczął tam strzelać. Tymczasem kapitan Bystry Rydz schował się za opancerzonym motorem. Kłapouchy zdjął trzeciego i z brakuinnego celu zaczął strzelać do policjantów. Paru oberwało, reszta rozpierzchła się po polu. Tych próbowali wystrzelać członkowie TPH i całkiem nieźle im szło. Naglerozległ się okrzyk

– PREDATORZY WDARLI SIĘ DO BA-AAAAAAAA!!!! - jakiś żołnierz nie zdołał dokończyć komunikatu, ale wszyscy zrozumieli ukryty podtekst: zostali zaatakowani wewnątrz.

– Ja pierdolę! - krzyknął Prosiaczek błyskawicznie przeładowując oba uzi.

Pozostali bochaterowie przyjęli pozycje obronne. W końcu zobaczyli strzały ipadających żołnierzy. Predatorzy byli bardzo blisko. Kłapouchy rzucił granat, który upadł pod nogi wbiegającego predatora. Ten, próbował go podnieść i odrzucić, alemiał za ciężki sprzęt więc wypierdolił się na niego przez co został rozerwany na kawałki, za to jego towarzysze nie odnieśli żadnych obrażeń. Co więcej, postanowilizadać trochę obrażeń naszym bochaterom, gdyż w ich stronę posypały się pociski, jasno świadczące o tym, że nie przyszli w pokojowych nastrojach...

– ! - krzyknął Królik. Schował się za zadkiem Puchatka.

Tymczasem Tygrysek wyciągnął i rzucił swojego granata, który odbił się od lampy iprzypierdolił predatorowi w głowę. Nie wyrządził jednak żadnych szkód, gdyż predator miał hełm. Potoczył się za to po podłodze, i zanim drugi predator zdążył tozauważyć został rozerwany. Tymczasem pierwszy predator otrzymał na klatę sporą ilość kul, co spowodowało przeciążenie bufora kamizelki i zapchanie pliku cache, ato skończyło się skillowaniem procesu potomnego jego rodziców...

( – Tato, co robisz z tą siekierą? – Killuje procesy potomne). Baza była czysta...

– Dzięki wam, towarzysze - powiedział kapitan Mark, leżąc na stole operacyjnym, podczas gdy lekarze wyciągali mu z dupy odłamki granatu. - bez was bylibyśmy martwi.

– Nie ma za co, ZA HERAKLESA! - zakrzyknął Puchatek.

– Kiedy przyleci śmigłowiec z winami? - spytał zniecierpliwiony Prosiaczek

– Niedługo. Wytrzymaj. - zapewnił go Mark.

Tymczasem do sali operacyjnej wbiegł jakiś żołnierz.

– Kapitanie! - krzyknął - odebraliśmy sygnał świadczący o tym, że śmigłowiec się zbliża!

– Doskonale - powiedział Mark i zwrócił się do Kłapouchego - musicie wyjść na zewnątrz i osłaniać jego przylot.

– Się robi, do broni, chłopaki. - powiedział po czym wyszli. Ustawili się na murze dookoła bazy i obserwowali okolicę. W końcu dało się słyszeć łopot śmigieł i pochwili nasi bochaterowie zobaczyli wielki, piękny śmigłowiec. Wiózł on ze sobą to, co dla naszych bochaterów najcenniejsze - wino...

Nagle odezwał się terkotkarabinów maszynowych i broni półautomatycznej.

– O kurwa! - krzyknął Kłapouchy. Wszyscy natychmiast pobiegli na tą ścianę, do której zmierzał śmigłowiec. Zobaczyli policjantów dookoła namiotu.

Rozpoczęli ostry ostrzał z murów, sypali wręcz pociskami w oszałamiąjącej złości, spowodowanej świadomością, iż ktoś może pozbawić ich jedynego afrodyzjaku, ich celużycia i nadziei na przyszłość, jaką jest HERAKLES. Do ich działań dołączyli inni żołnierze, którzy jakoś lepiej celowali... dzięki Bogu pole zostało oczyszczone, aśmigłowiec bezpiecznie wylądował.

– JEST! JEST! MAMY WINO! - Wydarł się Kłapouchy

– RADUJMY SIĘ BO DZIEŃ ZAPŁATY NADSZEDŁ! - Królik

– DLA MNIE PODWÓJNE WINO, WSTRZĄŚNIĘTE I WYMIESZANE! - Tygrysek.

– ! TRZY BUTLE DOŻYLNIE! - Puchatek

– AAAAHHHH! - Prosiaczek

Wszyscy jednocześnie wręcz dobiegli do śmigłowca. Jeszcze chwila... otwiera się właz... wybiega 10 strażników, uzbrojonych po zęby... nasi bochaterowie na kolanachczekają... wreszcie JEST! Dziesiątki skrzynek opatrzonych nalepkami "HERAKLES - POMOC" oraz symbolami czerwonych krzyży na białym tle. Bochaterowie nie mogą jużwytrzymać, zrywają się z kolan i wbiegają na pokład. Strażnicy nawet nie próbują ich powstrzymać, spokojnie i ze zrozumieniem patrzą na dantejskie wręcz sceny.

– Herakles... Classic... Płońsk... Aperitif... - czyta z niedowierzaniem Kłapouchy

– Udało się... - mówi Puchatek i odkorkowuje wino - Mamy... - pociąga soczystego łyka, czyje każdą kropelkę napoju Bogów, spływającą po jego gardle, każdą cząsteczkęsiarki, każdy kawałek jabłka, rozpuszczony w tym cudownym, aromatycznym napoju, za jedyne 3.40... w końcu osusza butelkę - no panowie... znakomity rocznik, zeszłypiątek...

– Moje jest z czwartku - mówi Kłapouchy po powąchaniu. I to ostatnie co mógł powiedzieć, bo ten zapach odurzył go do tego stopnia, że wlał sobie do gardła wręcz całązawartość. Kłapouchy jest najlepszym specjalistą jeśli chodzi o takie rzeczy, co nie zmienia faktu, że to Puchatek jest prawdziwym smakoszem. Kłapouchy pije tylko dlaalkocholu... ale co tam, liczy się fakt, że oboje kochają wino, czego dzisiaj udowodnili.

– No to panowie... BĄ ŻUR! - wzniósł toast Tygrysek

– Ej, kurwa, to mój tekst! - mruknął Kłapouchy - a zresztą.. co tam, wino mi wystarczy - powiedział i począł opróżniać kolejną flaszkę...

W pewnym momencie do bochaterów podszedł kpt Mark.

– Gratuluję, panowie - rzekł - moi ludzie sprawdzili teren dookoła i znaleźli już tylko TO, chowające się między motorami predatorów.

Po tych słowach na lądowisko śmigłowca weszło dwóch żołnierzy taszczących tęgiego mężczyznę. Rzucili go na ziemię. Ten wstał i oczom naszych bochaterów ukazał sięw całej okazałości kapitan Rydz Bystry a.k.a. Bystry Rydz.

– Oszkurwpier... - wymamrotał Królik i skoncentrował się na winie.

– No no no, kogo my tu mamy... - powiedział Tygrysek. Wstał i podszedł do kapitana z winem w ręku.

– Ile cię razy trzeba zabić, byś zdechł,psie zajebany?

– Nawet jak mnie zabijesz to wrócę... - mruknął kapitan,ale widać było że ma już mokro w spodniach. – Wiesz, - kontynuował - że jeśli mnie zabijesz, stanę się... eee...

– MARTWY, KURWA! - krzyknął Puchatek i rzucił się na niego z siekierą. Nagle jednak coś go zepchnęło z lotu, przez co ten zrobił bęc o latarnię.

– Oszkurwpier... - wymamrotał ponownie Królik i znowu skoncentrował się na winie.

– Ja pierdolę.. - mruknął Kłapouchy - A ta ciota czego tu?

– Onnn jhhhheeessstttt mojhhhhheghoooo phaaanhaaa.... - mysyczał Krzyś po czym przyjął pozycję a'la Gollum.

– Tak samo jak twoja dupa, bo domyślam się że twoim panem jest...

– DOKŁADNIE! - rozległ się głośny krzyk z góry. Bochaterowie popatrzyli w niebo i zobaczyli Pana Sowę, lądującego koło śmigłowca.

– Krzysiu, złotko, zapomniałeśzałożyć majteczek.

– Whyyybhaaaczsz Phaaaanhieee... - wysyczał ponownie Krzyś, po czym założył majtki. Nie wiadomo jak, ale ta mała pipa przebiegła tutaj na czworaka całą drogę...Zmieniło to wprawdzie jego image, teraz zrobił się jakiś siny, zielono-niebieski, tu i ówdzie miał ranki i zadrapania. Jednak nagle ze środka śmigłowca wybiegli...

– PIPA! - krzyknęli łowcy pip.

Krzyś zaczął spierdalać a oni obydwaj za nim, i tak zapierdalali robiąc kółka dookoła śmigłowca.

– Tak więc, jak mój prywatny odbyt do ruchania wspomniał, ten kapitan jest mój... - powiedział a oczy mu zaszły krwią nienawiści.

– Okej, zajeb go, tylko nie spierdol tego - powiedział Tygrysek

– No co ty? - zdziwił się Kłapouchy - myślałem, że chcesz go teraz zabić...

– Po co? Już to zrobiłem... - wzruszył ramionami Tygrysek, po czym zabrał się za osuszanie butelki wina. Tymczasem Pan Sowa zbliżył się do kapitana

– Łi mit agjen...

– No i? - spytał się kapitan Bystry Rydz

– ROZEGRAJMY TO JAK FACECI! - krzyknął Pan Sowa wyciągając swojego Sony PSP.

– A nie lepiej tak? - spytał Kapitan wyciągając pistolet.

Sowa błyskawicznie rzucił się na niego a on na Sowę. Widać pięknie jak w zwolnionym tempie pan sowa leciwydając z siebie coś co przypomina okrzyk godowy nosorożca. Tymczasem kapitan Bystry Rydz leciał na niego i strzelając. Pociski ładnie latały i trafiały w ścianę.W końcu w siebie nawzajem. Kapitan błyskawicznie przyłożył mu pistolet do skroni i nacisnął spust, ale usłyszał tylko szczęk zamka.

– Nie masz nabojów - powiedział Pan Sowa

– A ty jaj - skontrował kapitan.

Obaj błyskawicznie wstali i zaczęli się okładać. Przypominało to trochę zawodników sumo na prochach albo laski walczące w kiślu.

Nagle wydarzyło się coś niesamowitego... Pan Sowa błyskawicznie poderwał się do lotu i zabrał ze sobą kapitana Bystrego Rydza!

– KURWA! - krzyknął Prosiaczek

– SZMATA ZAJEBANA! - Wrzasnął Kłapouchy

– SUKA PIERDOLONA! - dodał Puchatek

– Oszkurwpier... - wymamrotał ponownie Królik i znowu skoncentrował się na winie.

– A chuj mu w dupę - powiedział Tygrysek - Grunt że mamy wino, a tamtym skurwysyno-zajebańcem się zajmiemy innym razem.

– Racja. PIJMY! - zakrzyknął kapitan Mark, otwierając butelkę.

Tutaj nastąpiła wielka imprezka. Ciężko by to opisywać, a przejście dalej z pominięciem tego etapu byłoby zbrodnią niesamowitą, zatem pokrótce streszczę przebiegwydarzeń. Jak już wspomniałem, tutaj była impreza. Wszyscy chlali tyle ile mogli, rzygali tak daleko jak się dało i ruchali co popadło i nie miało kutasa(czyli własną, prawą rękę). Potem wszyscy wytrzeźwieli. Nasi bochaterowie dostąpili zaszczytu poznania Wielkiego Mistrza Towarzystwa Producentów Heraklesa, ale niedo końca z niego skorzystali, bo okazało się że naszym mistrzem był ich stary znajomy, Hrabia Drakula z Transylwanii. Wszyscy ucieszyli się z ponownego spotkania ipostanowili uczcić to specjalną popijawą. Po niej odbyła się wielka ceremonia, mimo iż wszyscy byli na kacu. Puchatek, Prosiaczek, Tygrysek i Królik zostaliodznaczeni Orderem Honorowym Towarzystwa Producentów Heraklesa, natomiast Kłapouchy został odznaczony medalem za Wierność Heraklesowi, odznaką Pijanego Oka ispecjalnym orderem Schlanego Dowódcy. Poza tym wszyscy otrzymali honorowo status agentów Towarzystwa Producentów Heraklesa. Wzamian za ich zasługi odwiezionoich śmigłowcem do domu i załadowano po brzegi winami. Nasi bochaterowie, jak tylko dotarli do domów rozpoczęli kolejną wielką popijawę, podczas której zajebalisię dodatkowo marychą... Każda historia ma swój początek, każda ma też koniec. Biorąc jednak pod uwagę niektóre elementy, ta przygoda jeszcze się nie skończyła...