Rozdział 1

**Dziewczyna Imieniem Stella** (jap. ステラという名前の女の子, *Sutera to iu namae no on'nanoko*; The Girl Named Stella) to pierwszy rozdział Sekai no Nanafushigi. Opowiadanie w całości rozgrywa się w czasie Akt Prywatnego Detektywa.

Królestwo Asgard, najsilniejsze spośród dziewięciu królestw na kontynencie Yggdrasil, lokalizacji nawiązującej do mitologii nordyckiej. To tyle jednak z nudnych wprowadzeń do historii. Wyobraźmy sobie ciepły wiosenny wieczór w portowym mieście Urbem, oraz niewielki budynek spełniający rolę biura detektywistycznego.

Właścicielem owego biura jest młody chłopak o imieniu **Duncan**. Chłopak o delikatnych rysach twarzy i bladej cerze. Ma czerwone niczym płomień oczy oraz krótkie, czarne, kolczaste, opadnięte po bokach oraz sterczące na czubku głowy włosy. Jego charakterystyczną cechą jest znajdujący się pod prawym okiem pieprzyk. Jest dość wysoki (około 180 cm) oraz posiada typowo męską budowę ciała. Ubiera się w białą luźną koszulę na długi rękaw a na nią miły w dotyku krawat. Do tego luźne przewiewne spodnie oraz eleganckie buty. Taki ubiór sprawia, że jego ubrania wydają się ciut przyduże, ale oddają w pełni jego ciut leniwą naturę.

Duncan przeczesał ręką swoje opadnięte włosy, poprawił krawat, a potem rozejrzał się po swoim biurze. Było to lokum średnich rozmiarów, wyposażone w biurko, kanapę i tablicę ogłoszeń. Idealne dla jednej osoby gdyby nie fakt, że pomieszczenie było znacznie zmniejszone przez panujący w domu czerwonookiego bałagan. Duncan jednak ruszył w stronę swojej ulubionej kanapy. Gdy się położył dostrzegł, że coś rusza się pod stertą dokumentów. Wnioskując, że prawdopodobnie coś się zalęgło wyciągnął spod innej sterty packę na muchy i zaczał obtłukiwać tą ruszającą się stertę.

**Kitsune**: Auć, auć! <wykrzyczał jak się okazało leżacy pod papierami gadający lisek> To tak traktujesz swojego partnera?!

**Duncan**: Ups... <chłopak zdał sobie sprawę z niewielkiej jak na detektywa wtopy> To ty, co najwyżej mój informator.

**Kitsune**: Informator?! INFORMATOR?! <dla liska, który uważa się za świetnego detektywa to ogromna obelga> Ja Ci kurna dam informacje!!!

**Duncan**: A właśnie skoro już jesteśmy przy temacie, masz jakieś informacje na temat, który prosiłem?

**Kitsune**: Oj! Nie zmieniaj tematu gdy zamierzam utworzyć związek zawodowy praw lisków.

**Duncan**: Mam gdzieś schowane tu <błysk w oku> sałatke i szaszłyki!

**Kitsune**: <cała uwaga liska skupiła się tylko na tym jak dobrym Duncan jest przyjacielem, który podaruje mu jego ulubiony przysmak> Jak ja Cię lubię! W sprawie o którą pytałeś niestety nic nie wiadomo no i Duncan żadnych zleceń nie mamy.

**Duncan**: No i dobrze trochę wolnego. <odwrócił się w poszukiwaniu sałatki i szaszłyków> Kurcze gdzie ja połozyłem to jedzenie hmmmm... jeszcze wczoraj tu było.

**Kitsune**: Ej Duncan... <lisek zrozumiał, że raczej nie ma szans by czarnowłosy znalazł coś w ich bałaganie> Nie uwarzasz, że przydałaby Ci się kobieca ręka? Wiesz ogarnąć tu trochę no i towarzystwa byś miał. <lisek zaczał wykazywać ciut troski o Duncana> Jesteś młody i praktycznie zajmujesz się tylko pracą albo spaniem. Wiesz samiczka się przydaje no i nakama.

**Duncan**: <chłopak odwrócił się o dziwo z znalezionym jedzonkiem i usmiechnął się do liska podając mu tacę> Zgadzam się! <następnie wskazał kciukiem na tablice ogłoszeń> Jak tylko ich znajdę...

Następnego dnia Duncan wstał w samo południe. Rozespany chłopak skuszony piękną pogodą poszedł na spacer uliczkami Urbem. Udało mu się zajść aż do parku gdzie usiadł na ławeczce. Podrapał sie po głowie i ciutke westchnął.

**Duncan**: Przydałaby mi sie kobieta, co? <westchnął? Ale mój ideał nie spadnie przecież z nieba.

Nagle nad parkiem zaczęły roztaczać się chmury ewidentnie nasycone energią magiczną. Fioletoe nimbusy wywołały ogromne zachmurzenie na jeszcze chwilę temu błękitnym niebie. Utworzyły na nieboskłonie coś w kształcie wiru z centrum, którego wystrzeliła ogromna smuga światła niczym spadająca gwiazda w stronę Duncana.

Chłopak nieco się ożywił. Zaciekawiony niecodziennym w Urbem wydarzeniem natychmiast ruszył w stronę miejsca gdzie uderzył według niego meteor. Na szczęscie dla jego leniwej natury było to praktycznie pod jego nosem. Gdy chłopak spojrzał na powstały krater nie mógł uwierzyć własnym oczom. Z nieba nie spadła gwiazda, ale piękna szatynka zdolna przyćmić swoją urodą każdą gwiazdę. W dodatku zaskakujący był fakt, że ubrana była w czarne bikini z fioletowymi ramówkami i podkolanówki.

**Dziewczyna**: *Siedem Cudów Świata...*

Kobieta wymarkotała przez sen. Duncan natychmiast wskoczył do krateru, wziął ją na rączki i postanowił zabrać do siebie i zaopiekować się Nią.

Dom Duncana zmienił się nie do poznania chłopak wysprzątał wszystko co się dało, dokumentów najprawdopodobniej użył do ogrzewania mieszkania i zadbał by piekna kobieta czuła się tutaj komfortowo. Ułożył ją na kanapie by mogła się wyspać, a sam usiadł na podłodze opierając się o kanapę i czuwając przy dziewczynie.

**Dziewczyna**: Gdzie ja jestem?

Nieco skołowana dziewczyna obudziła się. Duncan natychmiast wstał i podał jej cos do picia, a nastepnie złapał za rączke co nieco uspokoiło fioletowooką.

**Duncan**: Ma Pani piękne niczym ametysty oczy.

**Dziewczyna**: Dziękuje. <lekko się zarumieniła> Jest Pan bardzo miły, ale przepraszam gdzie Ja jestem?

**Duncan**: W moim domu łamane na miejscu pracy. Jestem eee... prywatnym detektywem. Była Pani bardzo zmęczona więc udostępniłem swoje łożko, przygotowałem ciepłą wode na kąpiel i kupiłem pare ubrań.

**Dziewczyna**: Oyeyku, dziękuje. <dziewczynie aż stanęły łezki w oczkach ze szczęścia, o dziwo czuła się przy Duncanie bardzo komfortowo> Ja nawet nie znam Pana imienia.

**Duncan**: Gdy się Pani uszykuje, przygotuje coś do zjedzenia dla Nas, a potem porozmawiamy.

Dziewczyna poszła się przberać, a Duncan skorzystał z kuchni by przygotować pyszne jedzenie. Do biura wrócił Kitsune, którego szok spowodowany tym, że jego partner, o którym nie pomyślałby, że jest w stanie wyrzucić papierek do kosza, posprzątał całe mieszkanie. Szok był tak wielki, że zapomniał z jaką informacją tak wogule przyszedł do detektywa.

**Duncan**: Mamy gościa więc się zachowuj.

**Kitsune**: Gościa?! DUNCAN?! MUSPELHEIMCZYCY CIĘ PODMIENILI?!

Ich rozmowę przerywa jednak przybycie ponętnej szatynki, wyższej od bruneta (ma około 190 cm), ubranej w kupiony przez detektywa strój w skład którego wchodzi bardzo krótka biała koszulka z fioletowym serduszkiem i złotą lamówką, odsłaniająca brzuch oraz Fioletowa narzutka bez rękawów z kołnierzem i również złotymi lamówkami. Na ramionach nosi fioletowe rękawy z białymi falbankami i złotymi wstążeczkami. Zakłada czarną, krótką spódniczkę oraz podkolanówki i brązowe buty.

**Kitsune**: JAKA ŚLICZNA!!!

**Dziewczyna**: Dziękuje Ci ślicznie za strój. <uśmiechnęła się do czerwonookiego> Chodź jest ciutke przyciasny, ale naprawdę nie mam jak się odwdzięczyć.

**Duncan**: Chodź, zjedz z nami. <nakrył do stołu> Jestem tylko prywatnym detektywem więc pare informacji w zupełności wystarczy. <w ten sposób cała trójka zasiadła do stołu>

**Kitsune**: Uuu Schabowy! Uwielbiam gdy mój partner gotuje!

**Dziewczyna**: Partner? Też lisku jesteś prywatnym detektywem?!

**Kitsune**: Ja Kitsune, jestem dla niego czymś więcej jak partner. <lisek zaczyna się chwalić> Pomagałem mu zbudować to biuro. Jestem dla niego jak mentor, a on dla mnie jak protegowany.

**Duncan**: To, że łasiłeś się do moich nóg gdy za wszystko płaciłem nie znaczy, że pomagałeś zbudować biuro. Co najwyżej jesteś moim informatorem.

**Kitsune**: OKRUTNIK!!!

**Dziewczyna**: Hahahahaah! <fioletowooka wypełniła pomieszczenie swoim szczerym delikatnym śmiechem> Nie martw sie Kitsune, możesz być moim partnerem.

**Kitsune**: ANIOŁ!

**Duncan**: No już. Mam nadzieję, że teraz możemy porozmawiać. <chłopak kontynuuje rozmowę wypytując o konkretnie interesujące go sprawy wskazując na tablicę ogłoszeń> Widzisz tą tablice ogłoszeń? Nie bez powodu jest tam tylko siedem listów gończych. Każdy z tej siódemki należy do gildii znanej jako Siedem Cudów Świata. Moim marzeniem jest odnaleźć ich wszystkich.

**Dziewczyna**: Marzysz by znaleźć wszystkich członków tej grupy?

**Duncan**: Siedem Cudów Świata to najsilniejsza gildia w królestwie Asgard znana jako elitarny oddział króla. W swoich szeregach skupia siedem jednostek wybitnych z siedmiu różnych krajów. Każdy z nich odznaczył się czynem uznanym za cud, a na dowód tego ich ciała zdobi siedem symboli wojowników w siedmiu kolorach szlachetnych, których reprezentują. Jednak dziesięć lat temu sprzeciwili się oni królowi i próbowali przejąć władze w Asgardzie co ostatecznie skończyło się niepowodzeniem, a Cuda rozdzielily się, rozwiązując gildię.

**Kitsune**: Warto też dodać, że za każdego z nich jest nagroda powyżej 200.000.000 dukatów, a za całą siódemkę nagroda jest nieskończona i można zarządać od królestwa czego tylko sie chce.

**Dziewczyna**: Wow. <nagle jednak coś ja zastanowiło> Ale co to ma wspólnego ze mną?

**Duncan**: Spotkałem Cię, bo na niebie pojawiło się zjawisko, które bez wątpienia jest powstałe za sprawą mocy i to nie byle jakiej. Moce w Asgardzie są od czasu zamachu stanu po ścisłym nadzorem, także powiec Mi prosze jak znalazłaś się w środku tak potężnego wiru, a potem wypowiedziałaś na moich ramionach nazwę właśnie tej gildii.

**Dziewczyna**: <rozpłakała się> Przepraszam, Ja naprawdę nie wiem. Odkąd sie obudziłam, nie mogę nic sobie przypomnieć... Przepraszam, że nie mogę Ci pomóc ale straciłam pamięć. Nawet nie mam dokąd pójść ani kogo prosić o pomoc.

**Duncan**: <łzy dziewczyny widocznie go wzruszyły> No już, już proszę nie płacz. Podejrzewałem coś takiego, ale spokojnie przygotowałem Ci już pokój i możesz zostać z nami i śmiało prosić o pomoc.

**Dziewczyna**: Naprawdę? <gdy czarnowłosy odpowiedział, że nio oczywiście szatynka natychmiast rzuciła mu się na szyję wywalając przy tym cały stół> DZIĘKUJE!!! I rzecz jasna obiecuje posprzątać po sobie i chętnie pomogę w innych obowiązkach.

**Kitsune**: *Duncan... to ty umiesz się zaprzyjaźnić?!* <nagle mu się przypomniało z jaką informacją przyszedł do detektywa> Przepraszam partnerze!!! Może rzeczywiście nadaje się tylko na twojego informatora. Wielkie poruszenie w mieście, ten krater został wywołany tak wielką mocą, że straże robią obławę w całym mieście i przeszukują domy w poszukiwaniu tajemniczej dziewczyny!

     Nagle w biurze detektywistycznym Duncana rozległo się głośne pukanie do drzwi, wydawane przez Mistycznego Strażnika, niezwykle silnego użytkownika mocy, któremu królestwo nadało tytuł honorowy. Duncan dał Kitsune znać by wyprowadził stąd Dziewczynę, a sam wyszedł na spotkanie strażnikowi.

**Jerycho**: Otwierać! Jestem Jerycho! Jestem Mistycznym Strażnikiem rangi Brązowej. Aktualnie jestem najwyższym rangą strażnikiem w tym mieście, a więc moje słowo jest prawem. W imię dumy królestwa nakazuje otworzyć właścicielowi drzwi! Dostaliśmy doniesienie iż osoba powiązana z Siedmioma Cudami Świata jest w tym mieście! Każdy obywatel, który odmówi przeszukania zostaną mu postawione zarzuty plugawego współpracowania z zdrajcami oraz posiadania nielegalnie postawionego przybytku.

Gdy Duncan otworzył drzwi jego oczom ukazał się wysoki, od stóp do głów pokryty czarną zbroją mistyk. Jego twarz jest zakryta srebrną maską z pojedynczym dużym czerwonym kryształem, poniżej czerwonego koła znajdują się dwa otwory, które można zobaczyć na nosie i ustach maski . Na ramionach ma parę dużych srebrnych masek, które przypominają twarze wściekłego oni z parą rogów i parą dolnych kłów. Ma również srebrne opaski na ramionach i parę srebrnych butów na stopach.

**Duncan**: Witam biuro detektywistyczne. Zapewne taki dostojnik w tym mieście odczuwa się osamotniony miejąc tak wysoki poziom mocy wśród zwykłych mieszczan. Nie posiadam może wielkiej mocy, ale mam obycie i dużą skuteczność. W dodatku świetnie znam miasto. <Duncan zaczął świetnie zwodzić przybytego strażnika> Mogę sporo pomóc, a nie zależy mi na poklasku czy reklamie tylko na dobrym wynagrodzeniu. Sława przypadła by dowodzącemu misją, kto wie może nawet jeszcze wyższa ranga?

**Jerycho**: Mądrze prawisz. <był ewidentnie podbudowany pochwałami obywatela, widocznie szukał dużego poklasku> Poza jedną kwestią. Mistyczni Strażnicy to ucieleśnienie doskonałości i potęgi Asgardu. Wynagrodzenie? Obywatele są stworzeni by nam służyć.

**Duncan**: *Mistyczni Strażnicy mają chronić, służyć i dbać. Moc dana im przez los to nagroda za którą biorą na swoje barki ogromną odpowiedzialność ochrony ludu z którego pochodzą.* <cytował> To dywiza nadana przez króla. <detektyw przybyrał minę jak gdyby chciał zmotywować rozmuwce do lepszego zachowania>

**Jerycho**: To stare prawa, ktoś taki jak ty nigdy...

**Duncan**: Popełniłeś ogromny błąd. <zatrzasnął strażnikowi drzwi przed nosem>

**Jerycho**: TO ZNIEWAGA <chciał wyciągnąć swój miecz jednak nagle jego uwagę odciągnął strażnik zdający raport>

**Strażnik**: Oficerze nasi ludzie widzieli jak z tego domu uciekała dziewczyna odpowiadająca rysopisowi wraz z czymś pomarańczowym najprawdopodobniej szop, podejrzewamy też wiewiórkę na sterydach.

**Jerycho**: Ucieka w tamtą stronę? <podwładni potwierdzili> No trudno. <wyciąga ostrze> To będzie tylko pokaz mojej siły co wielki bohater Asgardu, Jerycho potrafi dla zwykłych mieszkańców, ale jestem zmuszony do użycia mocy na terenie zamieszkanym przez ludzi. I tak długo pozostawałem skupiony, że nic nie ściołem do tej pory.

* **Cięcie** (jap. 切断, *Setsudan*) to moc pozwalająca na skupienie etheru w przedmiocie, a następnie uwolnienie go w postaci wiązki energi zdolnej przeciąć wszystko na swojej drodze. Jest to bardzo zaawansowana moc, która daje użytkownikowi możliwość przecięcia wszystkiego, z czym się zetknie się jego fala energii. Jeśli użytkownik nie jest skupiony, może nieumyślnie zniszczyć obiekty, takie jak domy. Korzystając z atrybutu zdolności przecięcia wszystkiego użytkownik jest w stanie zniweczyć efekty niektórych mocy, rozcinając je na kawałki.

**Jerycho**: <chwycił swoje ostrze w dłoń po czym zamachnął się w powietrzu> **Potężne Cięcie** <uwolniona energia stworzyła ogromną falę mocy, która przecieła najbliższe budynki powodując zawalenie się ich> To zatarasuje droge ucieczki. Zbierzcie strażników do pomocy cywilom by zrozumieli, że są na łasce Mistycznych Strażników.

**Dziewczyna**: Dotarliśmy do portu, ale to było naprawde nie łatwe. <dziewczyna złapała lekkiej zadyszki> Szczególnie gdy straznicy zniszczyli pół miasta by nam utrudnić ucieczkę.

**Kitsune**: Dlatego z moim partnerem nie cierpimy Mistycznych Strażników.

**Dziewczyna**: Kitsune to dlaczego tak się dla Mnie narażacie? Przecież jestem zupełnie obca! Nawet nie spytałam detektywa o imię, a teraz nawet nie wiem czy napewno z Nim wszystko będzie dobrze?

**Kitsune**: A bo wiesz, mój partner normalnie unika ludzi, a przy Tobie jest jakiś inny. Otwarty, ciepły. Taki gdy go poznałem. Nie wiem czemu, ale wydaje mi się jakbyś była dla niego bliska. Kiedyś Mnie uratował więc zamierzam pomóc mojemu przyjacielowi. I spokojna twoja rozprostowana. To najsilniejszy człowiek jakiego znam.

**Jerycho**: Znalazłem was. **Bliskie Cięcie** <uwołnił strumień energii w chodnik całkowicie go niszcząc> Długo się za wami nabiegałem, a nareszcie mogę trochę pomachać mieczem. Może dam wam nieco posmakowac mojej mocy, której nie sprosta żaden człowiek! Mogę rozciąć wszystko, **Frontalne Cięcie**!!!

**Duncan**: <w tej chwili między Szatynką i Kitsune, a Jerycho pojawia się prywatny detektyw> Mocą? <złapał prawą ręką powstałą falę energii> Bez przesady. <prawy rękaw koszuli detektywa rozdarł się, ale ramię pozostawało nietknięte gdy czerwonooki ścisnął cięcie i roztrzaskał je swoją siłą> Co najwyżej oberwał mój rękaw od koszuli.

**Dziewczyna**: Pan Detektyw!!! <piskneła uradowana>

**Jerycho**: On gołą ręką powstrzymał moją moc z tak krótkiego dystansu?! Kimże jesteś?!

**Duncan**: <całkowicie zignorował strażników i wzrócił się do Szatynki> Przepraszam Gwiazdko, że nie powiedziałem tego od razu, ale dokładnie Wiem Kim Jesteś. Wszystko Ci opowiem, ale najpierw zajmę się przetrzepaniem strażników.

**Dziewczyna**: Proszę powiec Mi tylko teraz swoje imię! <dostrzegła symbol Samuraja na prawym ramieniu chłopaka w szlachetnej barwie karmazynu, kolorze królów> Karmazynowy Samuraj!

**Duncan**: Jestem Izaak: <chłopak uśmiechnął się i pokazał swój symbol samuraja na prawym ramieniu> **Karmazynowy Cud Męstwa**  oraz kapitan Siedmiu Cudów Świata!

**Dziewczyna**: IZAAK!!!

**Izaak**: Odpocznij chwilę, zajmie mi to dosłownie chwilę.

**Jerycho**: *Kapitan Siedmiu Cudów Świata?! Taki młody?! Na plakacie ma 32 lata, ale... ten symbol jest unikatowy stworzony przez samego króla. W dodatku to by wyjaśniało jak odepchnął mój atak. Nie ma więc mocy o pomyłce.* <ciut mniej uważnie postanowił rozpocząć konwersacje> Wiesz! Miałem już krzyczec jak śmiesz stawać między mężczyzną, a jego osobistymi porachunkami, ale widzę, że dzięki tobie wyrównam je.

**Izaak**: Osobistymi porachunkami? Wybacz, ale nasza gildia walczyła bardzo często, nie kojarze cię.

**Jerycho**: Bo gdy byliście u szczytu sławy ja byłem noworodkiem! Moja mama nadała mi wtedy imię po waszej siedzibie - Twierdzy Jerycho, na cześć najsilniejszej gildii w Asgardzie. Liczyła, że dzięki temu podniesiemy mój prestiż. Gdy jednak wy Siedem Cudów Świata przeprowadziliście zamach stanu, a Twierdza Jerycho runeła i cały jej prestiż stał się niesławny zupełnie jak ja!

**Izaak**: Używasz tytułu dla własnych zachcianek i nie rozumiesz honoru jaki za sobą niesie, ale pozwolę Ci jako samuraj wybrac swój los. Wybierz dyshonor, zrzeknij się tytułu i ucieknij, popadnij w niesławe, ale nigdy nie będziesz się musiał ze mną zmierzyć. Wybierz honor, pokaż, ze jesteś wariatem i spróbój przetrwać starcie ze mną.

* **Smocze Wzmocnienie** (jap. ドラゴンのエンハンスメント, Doragon no Enhansumento) to Legendarna Moc rasy smoków. To forma Legendarnej Mocy która pozwala na przemianę swojego organizmu w ten podobny do smoka. Dzięki temu użytkownik zyskuje wiele jego cech jak np. łuski ognistego smoka zdolne wytrzymać najwyższą temperature, ryk, pięść przeistoczyć w kulę ognia, kopnięcie porównać do uderzeń ogona, przywołać skrzydła, oraz tworzyć różne efekty powiązane z płomieniami. Izaak jest w stanie konsumować żywioł obcego pochodzenia by odzyskać swoje zapasy etheru umożliwiające władanie mocą. Jest w stanie zjeść płomienie obcego pochodzenia by zwiększyć swoją energię magiczną i się zregenerować. Żywiołem na którym bazuje ten typ mocy jest ogień a więc użytkownik zyskuje zdolność pokrycia swojego ciała płomieniami o niezwykle ogromnej wysokiej temperaturze. Styl walki Izaaka opiera się na walce wręcz i pokrywaniu danej części ciała lub ekwipunku płomieniami dzięki czemu znacznie wzmacnia ich moc.

Izaak uwolnił swoje rozległe pokłady mocy, które ostatecznie potwierdziały jego tożsamość jako kapitana Siedmiu Cudów Świata. Ogromna moc została przeistoczona w niezwykle gorące płomienie, które znacznie podniosły temperaturę otoczenia. Aura Izaaka przybrała postać smoka tak potężną, że spowodowała ucieczkę strażników. Jerycho jednak nie uciekł. Był to przykład człowieka, który porywa się z motyką na słońce.

**Izaak**: Miecz to tylko przedłużenie naszej mocy. W twoim przypadku to źródło. Jak więc się poczujesz gdy pokonam cię pięscią? <złapał prawą ręką ostrze Jerycho> **Stalowy Szpon Ognistego Smoka**!!! <lewą pięść zamienił w kulę ognia, którą uderzył w Jerycho powodując, że cała jego ognista aura spowiła przeciwnika roztapiając jego zbroje i powodując jego wystrzelnie w powietrze, a następnie upadek na gruz, który sam stworzył> Oszczędze cię, więc pomóż tym ludziom odbudować miasto.

Izaak szybko podbiegł do Szatynki, która bardzo ucieszyła się na jego widok, a chłopak po prostu ją przytulił. Po tylu latach, po tak długim czasie nareszcie mógł objąć swoją przyjaciółkę. Fioletowooka poczuła się bardzo komfortowo i natychmiast odwzajemniła uścisk. Kitsune widząc, że trochę im to zajmie postanowił przygotować powód dla którego tak właściwie tutaj przybiegli.

**Dziewczyna**: Izaaku. <wyszeptała w jego cieplutkich ramionach> Wiesz kim jestem?

**Izaak**: <chłopak nawet na chwilę nie chciał puścić uścisku, ale zrobił to na chwilę po czym wyjął list gończy jednego z członków Siedmiu Cudów Świata i podarował go dziewczynie> Tak naprawdę masz na imię Stella i jesteś Ametystowym Cuden Wyobraźni oraz czarownicą Siedmiu Cudów Świata.

**Stella**: Jestem jedną z Siedmiu Cudów Świata?! <Szatynke napełniła duma i jednocześnie radość bo teraz chociaż rozumiała dlaczego odczuwa taką więź z Brunetem>

**Izaak**: Niestety nie wiem dlaczego masz amnezje, ale już jestem przy tobie i obiecuje pomóc Ci przywrócić pamięć.

**Stella**: Izaak! <przytuliła go z zaskoczenia> Ufam Ci i w pełni powierzam się twojej opiece, Mój Cudzie. Dopóki nie odzyskam swoich mocy po prostu się mną opiekuj!

**Izaak**: To (*Przecież Nasza*) Obietnica. <niespodziewanie bierze kobiete na rączki> To co? Kolejna podróż? Pora wkońcu stąd ruszyć i odszukać pozostałe Siedem Cudów Świata. <Stella tylko twierdząco pokiwała głową i oboje na chwilę jeszcze zatrzymali się w porcie by obejrzeć zachód słońca po czym wyruszyli w pełną przygód podróż>

***Ciąg dalszy nastąpi...***

*Posłowie od Cudotwórcy, autor serii będzie się podpisywał jako Cudotwórca.*