Samogon: Dwie pieczenie na jednym ogniu

***Samogon: Dwie pieczenie na jednym ogniu*** - jednostrzał DnD. Rozegrany na żywo 16/09/2023 w ramach Copernicon 2023.

Pierwszy jednostrzał w formule "*Samogonu*", czyli zawierającej elementy losowe oraz głosowanie publiczności sesji na żywo.

## Bohaterowie

#### **Postacie Graczy**

* Marcello Bombello
* Brioszka
* Gro'Ado
* Cornelius Raton

#### **Powracające postacie**

* Ado
* Gomleż

## Fabuła

*Zapis sesji na żywo na kanale JacexDowózWideo*
### Bankiet u Ado

Od kilku dni w Casa De Comerade słychać było o skazańcach, którzy zbiegli z Wieży Więziennej. W ostatni dzień fiesty na cześć Strzebora Ado wyprawił bal w swoim sklepie z magicznymi przedmiotami. Po przeniesieniu ich na bok, w lokalu pojawiło się miejsce na parkiet, bufet i występy artystyczne. Schodzący się goście należeli do tutejszej śmietanki towarzyskiej. Z tłumu wyróżniali się zatem nerwowo doglądający dobytku arkanisty neoganin, brodaty człowiek w dzierganym swetrze z mysim herbem oraz wiele niższy właściciel zakładu fryzjerskiego, w obdartych ubraniach i z widocznymi, między innymi na dłoniach, chorobami skóry. Ochroniarz Ado, Gro'Ado, podjął się rozmowy z miejscowym fryzjerem, Marcello Bombello, dotyczącej interesów. Mężczyzna o ciemnej opaleniźnie rozwiał wątpliwości rozmówcy co do niewykonywanych przez siebie peruk. Przypomniał też towarzyszowi w czerwonym swetrze, Corneliusowi Raton, o długu wynoszącym dziesięć sztuk złota. Na krytykę manier powołał się na swoje nożyce. Po rozmowie o balecie i otrzymanej od Bombello sugestii zmiany imienia, Gro'Ado zaprezentował swoje umiejętności. Piruet wyraźnie wymagał szlifu. Ado zawiadomił neoganina o nieprzybyciu ciasta z Piekarni Braci Błyskawic (nazywanej niekiedy „Braćmi na nic”) i poprosił o zbadanie sytuacji. Pomówił też z Corneliusem o złożonym przez niego wcześniej zamówieniu, jakim był samodziergający się szalik.

### Na rozdrożu dróg

Idąc po zagubione ciasto w kierunku skrzyżowania trójka postaci minęła pomnik Kamratów Konrada, o który rozbił się wóz cukierniczy. Ich wzrok przykuło też błyskające czerwone światło, pochodzące z latarenki trzymanej w nibyłapce przez ciastowego plazmoida o prześwitującej skórze. Na nią swą złość przekierował kurier pojazdu. Marcello rozpoznał w nim Gomleża z zachodniej ćwiartki. Pół ork wyparł się ich znajomości. Zatroskani o ciasto chcieli zajrzeć do środka wozu zamkniętego kłódką, czemu ten starał się zapobiec.

Brioszka, czując się winowajcą zajścia, próbowała wprowadzić wóz z powrotem na drogę.  Cornelius czując magię, którą naładowana była okolica, wymusił na balwierzu otwarcie drzwi. Po prędkiej ucieczce Gomleża, w pogrążonym w ciemnościach środku wozu dało się słyszeć spiskujące głosy. Chmara impów w kominiarkach, taktycznie ubranych na czarno rzuciła się do ataku. Gro'Ado osłonił Brioszkę i zamknął drzwi, pozwalając na przedostanie się kilku istot. Cornelius wprowadzony w gniew brakiem manier zamachnął się mieczem z szydłem jako głownią i unicestwił siedmioro z nich. Bombello wcisnął laskę w rygiel, blokując wyjście i rzucił pytaniem o ich reakcje względem ognia. Impy rzuciły w niego nietrafionymi obelgami. Zaraz potem bluźnierstwa poleciały w stronę reszty. Gro'Ado zaciągnął magii od Emporium Ado, tak jak i Cornelius, który zaczerpnął jej jednak za dużo i znalazł się w centrum zaklęcia ciemności. Schowana za Gro'Ado Brioszka wycelowała falą kwasu na oślep, trafiając właśnie w niego. Z kolei jej następne dwa ciosy sprawiły, że z powietrza padło jedenaście impów. W szeregach nastąpił ferment. Marcello potraktował uciekających podmuchem ognia. Momentalnie zrobiło się jasno.

### Skrzynia magicznych przedmiotów

Marcello zaczął spekulować nad napaścią, która zapewne skierowana była w stronę Ado. Po mieście chodziły bowiem plotki, według których Gomleż miał należeć do organizacji przestępczej. Ado zlekceważył wieści o zamachu na swoje życie, swą uwagę poświęcając impom, które planował umieścić w słoiku. Postacie otrzymały magiczny przedmiot ze skrzyni Ado. Gro'Ado wybrał prototyp mechanicznego latarnika, pająka oświetlającego drogę nawet i pięcioma pochodniami. Na przyrównanie wykonywanego przez niego zadania do swojego, Brioszka odparła, że z pewnością ma on wiele wad i nie potrafi zmieniać koloru świateł. Po krótkich przekonywaniach arkanisty dostali także drugi obiekt. Była nim pulsująca w dłoniach książka imprezowa o kolorowej okładce, za którą dało się słyszeć przytłumione dźwięki. Księga pozwalała na wywołanie iluzji życia towarzyskiego. W zależności od rozdziału wyświetać się mogła scena przedstawiająca inny etap imprezy.

### Przepis na klęskę

W drodze po ciasto Brioszka nawołała do trzymania się za ręce w celach zachowania bezpieczeństwa. Za witryną przybytku sięgającego czterysta lat wstecz panowała kompletna ciemność. Fryzjer zaproponował wtargnięcie do środka w celu pozyskania tortu, co spotkało się ze sprzeciwem Brioszki, która momentalnie przybrała na wzroście. Bombello wystrzelił kulę ognia zaraz obok jej osoby, trafiając w zamek. Plazmoid odparł, iż wystarczyło poprosić. W środku zastał ich dymiący się pod nogami, chwilę temu uszkodzony zamek od drzwi. Żadnego deseru nie było w zasięgu wzroku, a więc pojawił się pomysł na upieczenie czegoś nowego. Propozycją Gro'Ado był kurczak w czekoladzie, Marcello zaproponował natomiast przyrządzenie tiramisu wedle swojego rodzinnego przepisu. W powietrzu unosiła się mąka i cukier puder, którego smak czuć było na ustach. Po ziemi walały się przyrządy kuchenne. Piekarniany piec był metalowy i zimny. Stworzona w tym miejscu Brioszka ulepiła kulkę ciasta ze swojej oderwanej ręki, która okazała się być niepotrzebna, w przeciwieństwie do jajka. Brioszka nie potrafiła takowego znieść, choć próbowała.

Szukając brakującego składnika plazmoid natrafiła na spętanych piekarzy za drzwiami spiżarni. Po drugiej stronie ciasnego pomieszczenia znajdywała się góra ułożona ze słodkich składników. Na stosie leżała baśniowa istota nie większa od kota, o niebieskich łuskach i wróżkowych skrzydełkach. Za spowolnioną utratą części ciała Brioszką do spiżarni wszedł Cornelius. Mężczyzna stanowczo poprosił smoka o podanie składników na ciasto, uwolnienie zakładników i opuszczenie lokalu. Stworzenie oznajmiło, że słodkości należą do niego, a obiecał je Gomelż. Raton przekazał wieści reszcie.

### Zapał

Marcello swymi słowami nawiązał do wcześniej wspomnianego kurczaka w czekoladzie i potraktował smoka ogniem. Mimo magicznych łusek stworzenie nie przetrwało ataku. Fryzjer zaklęciem ekskludował związanych piekarzy. Ci zginęli od eksplozji wywołanej przez zetknięcie się płomieni z mgłą z sypkich składników. Przywołana przez Corneliusa bariera pękła, uderzając go. Z nosa pociekła mu krew, czerwona niczym jego nietknięty sweter. Fala ognia uderzyła Brioszkę, zmieniając jej wygląd na ten przypominający świeżo wypieczony chleb. Przez moment pozostała w pozie, w której złapał ją ogień. Opadnięcie dymu odsłoniło rozprzestrzenione w każdą stronę płomienie, usmażonego wróżkowego smoka i ciała martwych piekarzy. Spanikowany Marcello wspomniał o wyjeździe z kraju, a najlepiej kontynentu. Brioszka nie znała odpowiedzi na pytanie Corneliusa dotyczące ubezpieczenia piekarni. Urwała kandyzowaną nóżkę. Słodkie niebieskie mięso, pomimo bycia surowym w środku, było całkiem niezłe.

Plazmoid zapytała się o wolne miejsca pracy, które jak się okazało istnieją w lokalu fryzjerskim Marcello. Po określeniu jednego z piekarzy per *chuj* zaczęła wyrabiać ciasto, które ukryje ich zwłoki. Wkrótce powstała ogromna kadź ciasta, które należało podpiec. Skonsternowany neoganin upewnił się, czy towarzyszka aby na pewno nie chce podać go arkaniście. Zasugerował też podłożenie wypieku Gomleżowi, na co Bombello dodał, że wie gdzie ten mieszka. W eberrońskim piecu brakowało miejsca na palenisko. Posiadał on natomiast wygrawerowaną na sobie, zaszyfrowaną instrukcję.

*„Drzewa połamie

Błyskawica uderza

Grzmot o jezioro.”*

Kierując się wierszem opisującym burze, Marcello potraktował ustrojstwo błyskawicą, budząc je do życia. Wyciągnął wcześniej otrzymaną zaklętą księgę i stworzył iluzję sceny, którą określił eberrońskim disco, znanym także jako eberrodisco. Iluzoryczni imprezowicze wypełnili pomieszczenie, tańcząc nad trupami. Gro'Ado zostawił wiadomość dla Braci Błyskawic, podpisując się jako Gomleż. Brioszka umiejscowiła dopieczonego smoka w ekskluzywnym pudełku i zawinęła je niebieską wstążką za radą neoganina. Niczym trumna kryjące w sobie zwłoki ciasto wyjechało z pieca, pachnąc wspaniale. Z zamknięciem księgi zapadła głucha cisza.

### Moc eberrońskiego disco

Postacie udały się na zewnątrz, zastając tam niedopieczone ciastowe stwory. Okazało się, że razem z półorczym kurierem uknuli cały plan w zemście na Braciach Błyskawic. Amorficzne pierniki ospale ruszyły w ich kierunku. Gro'Ado wyskoczył lądując między nimi by zaatakować Gomleża. Brioszka przemówiła do plazmoidów, wnosząc o zakończenie przynoszącej jedynie krzywdę współpracy, wspominając o grającym właśnie w Emporium Ado eberrońskim disco. Ci zgodzili się. Marcello ponownie wywołał iluzję imprezy za pomocą magicznego przedmiotu. Znikąd w alejce pojawiła się kula disco. Mężczyzna wybiegł z tłumu i zaczesując włosy zagadał do zauroczonego przez siebie pół orka. Gomleż zainteresował się konceptem undergroundowych imprez za piekarnią, nazwanym przez rozmówcę Białą Ścieżką. Nie mający pojęcia co poczynić Cornelius dobiegł do Gro'Ado. Dwójka z plazmoidów zaczęła nagle zjadać trzeciego. Marcello zapragnął poprosić Gomleża do tańca. Oboje zaczerpnęli z dzikiej magii, która pozostawiła ich w stanie dezorientacji. W objęciach pół orka mężczyzna wyjawił mu, że tak naprawdę nazywa się Stanisław.

### Dalsze losy

Brioszka, razem z dwoma innymi ciastami, dołączyła do pracowników zakładu fryzjerskiego Lokello u Bombello. Gro'Ado, pozbawiwszy się konkurencji, założył cukiernię, w której zaczął wypiekać słynny Kruszon (z bardzo tajnym składnikiem). Cornelius sam zjadł poturbowane, zamówione przez Ado ciasto. Odebrał od niego zaczarowaną samodziergającą kulkę i rozpoczął podróż wokół Nowokręgu, aby głosić zalety dziergania i zapomnieć o wydarzeniach tej niesławnej nocy.

## Samogon

Jednostrzał przebiegał w eksperymentalnej formie *Samogonu,* co oznacza, że jego część była interaktywna.

### Głosowanie oraz elementy losowe

Publiczność na żywo głosowała na słowa-klucze, które ekipa JCX RPG musiała wpleść w historię oraz tworzone na sali postaci. Hasła były losowane z puli ponad 1000 słów. W każdym z głosowań z 6 słów publika wybierała 3, które trafiały do historii. Roch oraz gracze poznawali owe hasła dopiero na sali Coperniconu.

Głosowanie na postać  Bartka -  Corneliusa RatonGłosowanie na postać  Pawła - Gro'AdoGłosowanie na postać  Kuby - Marcello BombelloGłosowanie na postać  Barto -  BrioszkęGłosowanie na motywy historii tworzonej na żywo przez  Rocha

Klasy swoich postaci gracze losowali z 4 dostępnych *(Monk, Barbarian, Sorcerer, Wizard)*, eliminując je stopniowo z puli.

Poza tym, widownia głosowała w przypadku trzech starć na jakie trafiła drużyna graczy, wybierając 1 z 3 wylosowanych opcji.

Była to:

* Zawartość rozbitego wozu
* Co było zamknięte razem z piekarzami w piekarni
* Obstawa Gomleża w finale

Głosowaniu podlegały również magiczne przedmioty jakie otrzymali śmiałkowie od Ado oraz efekt Dzikiej Magii, której aura spowijała całość terenu, na którym rozgrywała się akcja jednostrzału. Każdy gracz miał nielimitowaną inspirację, której mógł użyć pod warunkiem otrzymania losowego i przegłosowanego efektu Dzikiej Magii.

Ostatnim interaktywnym elementem historii było haiku umieszczone przy piecu piekarni, którego kolejne linijki pisały osoby z publiki.