Kazimierz II

**Kazimierz II** (ur. 154, zm. 174) - król Polski, książę lechicki i mazowiecki, a także krakowski do 172. Syn Przemysła I "Wielkiego", oraz wnuk Bolesława I. Ojciec Siemowita II i brat Dąbrówki Jasnowłosej. Na cześć jego narodzin, Przemysł I ustanowił drugi dzień wiosny Dniem Ziaren.

## Rodowód

**Pradziadkowie:** Lech II "Hardy", Dąbrówka Płocka, Gniewomir I (książę Krakowa), *???*, Albert I (książę śląski), Barbara Legnicka

**Dziadkowie:** Bolesław I "Swarożyc", Milena Krakowianka, Bogdan Głogowski (książę śląski), *???*

**Rodzice:** Przemysł I "Wielki", Żelisława Głogowska

## Dzieciństwo

Kazimierz urodził się 154 roku w Głogowie, dzień po Dniu Cudów, jako syn księcia lechickiego Przemysła I, oraz księżniczki śląskiej Żelisławy Głogowskiej. Na cześć jego narodzin, ojciec ustanowił Dzień Ziaren. W wieku pięciu lat, Kazimierz został wysłany do szkoły kapłańskiej w Nakle, a po ukończeniu jedenastego roku życia został wzięty na nauki do wojewody gnieźnieńskiego, a później także do dowódcy drużyny królewskiej. Gdy miał osiem lat, jego ojciec koronował się na króla Polski. W 167 Przemysł I nadał mu we władaniu gród w Lubaszu w którym miał uczyć się rządzenia. W wieku 15 lat ożenił się z córką wodza Jaćwingów Olgierda - Aldoną.

## Panowanie

### Początki rządów

Kazimierz objął władzę w 171 roku, w wieku siedemnastu lat. Od razu koronował się na króla Polski w świątyni w Nakle, a miesiąc po koronacji na świat przyszedł mu syn - Siemowit. Kazimierz obejmował rządy w bardzo silnym i scentralizowanym państwie, mając pod swoją jurysdykcją zwasalizowane księstwo śląskie.

### Detronizacja Gościwujska

Na początku 172 roku, możni z Czerska i Pułtuska uznali za prawowitego króla Polski młodszego syna Przemysła - dziesięcioletniego Gościwuja. Szybko do buntu dołączył także najmłodszy z braci, Dadzbog, który miał pod sobą świeży gród w Warszawie. Po stronie buntowników opowiedzieli się również możnowładcy z Płocka i Gostynina.

Kazimierz zaczął organizować swoje wojska pod Gnieznem i wysłał wezwanie o pomoc do swojego teścia, wodza Jaćwingów. Nakazał również mobilizacje armii na ziemi krakowskiej, a także wezwał do pomocy Bańka, księcia śląskiego. Bańko, będący szwagrem Kazimierza, był całkowicie posłuszny jego ojcu i również tym razem opowiedział się po stronie króla.

Pierwsza bitwa odbyła się pod Wieluniem w lato 172 roku, kiedy to wojska Kazimierza zwyciężyły koalicję mazowiecką. Armia królewska ruszyła w stronę Płocka, lecz wtedy okazało się, że posłuszeństwo wypowiedział gubernator krakowski - niejaki Radosław. Krakowianie dogadali się z Gościwujem, gdyż ten obiecał im niezależność wasalną. Pod koniec 172 roku wspólne siły Lechitów, Jaćwingów i Ślązaków spróbowały dokonać szturmu w Płocku, lecz ten zakończył się fiaskiem. Niedługo później doszło do następnej bitwy, tym razem zakończonej triumfem buntowników.

Na zimę 172, Dadzbog umiera na przeziębienie. Gościwuj decyduje się na ściganie rozproszonej armii Kazimierza, aż pod Kalisz, gdzie rozgramia go ponownie. Wtedy Kazimierz wzywa Radosława do potajemnych rozmów, podczas który obiecuje mu tytuł księcia krakowskiego w zamian za zmianę frontu. Na to nie chce się zgodzić jednak Bańko, który upatruje w tym zagrożenie dla swojej pozycji. Ostatecznie książę śląski wycofuje się z wojny, a Radosław staje po stronie Kazimierza.

Dochodzi do bitwy pod Nakłem, którą tym razem zwycięża Kazimierz i wyrusza na Płock. Oblężenie kończy się sukcesem. Następnie zdobywa Czersk, Pułtusk i Gostynin. Tłumi bunt, lecz pozostawia Gościwuja na stanowisku wodza pułtuskiego, zgodnie z testamentem ojca. Przy okazji traci jednak tytuł księcia krakowskiego.

### Bunt Bańka

Na początku 173 rodzi się jedyna córka Kazimierza, Dobiesława. Również wtedy król decyduje się wydać swoją siostrę Kazimierę za nowego księcia krakowskiego Radosława.

Niestety, książę śląski Bańko, niemogący zaakceptować sytuacji powołania księcia krakowskiego, wypowiada Kazimierzowi posłuszeństwo. Ten, osłabiony po druzgocącej wojnie, a na dodatek schorowany na grypę, przegrywa bitwę pod Głogowem i zostaje ostatecznie rozbity pod Legnicą. Śląsk ponownie staje się niezależny, a ośmieszony Kazimierz planuje skupić się na przygotowaniach do namaszczenia na Syna Swarożyca.

### Śmierć

Niestety nie udaje mu się dotrwać do ceremonii. Umiera na tydzień przed Dniem Cudów 174 z powodu grypy i niedoleczonego przeziębienia w wieku dwudziestu lat, pozostawiając królestwo trzyletniemu Siemowitowi.

## Próba oceny rządów

Wśród historyków panuje konsensus, że rządy Kazimierza należy ocenić negatywnie. Dostał po ojcu niezwykle silne państwo, a zaledwie w trzy lata stracił tytuł księcia krakowskiego, utracił wpływy na Śląsku, a także armia królewska uszczupliła się o ponad połowę. Pewnym usprawiedliwieniem może być fakt, że musiał zmagać się z masowym buntem swoich wasali. Profesor Paweł Gąsior sugeruje, że biorąc pod uwagę sytuacje polityczną, w której znalazł się Kazimierz, takie rezultat jego rządów nie można postrzegać jako całkowitą porażkę.

## Rodzina

Kazimierz II był żonaty z Aldoną z Jaćwingów, z którą miał dwójkę dzieci:

* **Siemowit II** (ur. 171, zm. 220) - następca, król Polski, książę lechicki oraz mazowiecki. Syn Swarożyca.
* **Dobiesława** (ur. 173, zm. 201) - żona księcia Lędzian Leszka.