Anora

**Anora** (anr. **Ańora**) - takie państwo na kontynencie Kalcedonia na planecie Olbus.

## Historia

Anora powstała w 313 w wyniku buntu przeciwko Wielkiemu Pallasowi. Do miasta Li Ba (obecnie Linaba) przyjechali czterej aspirujący rewolucjoniści: Urs Kerl, Dam Dan, Bogs Rem i Mets On. Chcieli zabrać stamtąd swojego przyjaciela, który się nazywał Sals Anr. Wzięli go ze sobą i pojechali dalej, żeby zebrać innych. W końcu najechali samochodami na siedzibę króla Pallasu. Straż zamku została pokonana, wojowie nie dogonili ich, a policja przybyła za późno. Rewolucja się udała i Wielki Pallas się rozpadł. Salws Ar otrzymał tą część Ibandii (pal. Ib, ar. Ibandia), której nie otrzymał Mets On. Nazwał ją Anora (pal. An Ra, an. Ańora) od swojego nazwiska. Jakiś czas później zmienił swoje imię i nazwisko na Salvomero Anre oraz ogłosił się królem Arony. Z czasem przestał używać publicznie nazwiska i zaczęto go nazywać Salvomero I.

Anora i reszta Kalcedonii zaczęły rozwijać się w stronę inną niż Pallas, ale trochę nie wyszło, kiedy w 337 Pallas skolonizował Amię, dzięki czemu był dalej do przodu w porównaniu do reszty.

W 486 Damadania zaczęła skłócać się z Aranią, Anaronem i Anorą. Arańczycy, Anarończycy i Anorczycy należą do tej samej rodziny narodów, co Damadańczycy, więc to była taka w sumie kłótnia między rodzeństwem. Niektórzy twierdzą, że to jest koniec starożytności i początek średniowiecza, ale już najważniejsze zmiany zaszły jakieś 10 lat wcześniej, a to, co się działo wtedy, to była co najwyżej finalizacja tych przemian, która też potrwała trochę.

W 565 w Zrajzji pojawiła się nowa religia będąca zdaniem Pallasyjczyków podróbą ich religii oraz zagrożeniem dla kontynentu. Niektórzy moment powstania tej religii uważają za koniec starożytności i początek średniowiecza, ale jak już mówiłem najważniejsze zmiany zaszły już dawno, a to to było dokańczanie tego wszystkiego. Mówię tu o tym dlatego, że do Anory dotarła ona w zastraszająco szybkim tempie, bo w 575. Abalowie szybko podbijali kolejne państwa, wprowadzając swoją religię zwaną musanizm. Wpływy Abalów były tak mocne, że do dzisiaj w wielu państwach przez nich zajętych dalej mieszkają w zdecydowanej większości Abalowie, a jak nie, to dalej panuje musanizm jako religia państwowa.

Abalowie w rok przekręcili większość Arończyków na swoją wiarę. W 600 musanizm przedostał się dalej, czyli na południe Damadanii i w pół roku na południowo-zachodniej połowie połowa ludności to byli musaniści. Wtedy zaczęto walkę z Abalami i musanistami. W końcu, w 622 Abalowie i musaniści zostali przegonieni z Kalcedonii, a musańscy Damadańczycy i Anorczycy w zdecydowanej większości zostali nawróceni na pallasyzm, jednak w języku anorskim do dzisiaj wiele słów pochodzi z języka abalskiego.

W 1492 Pallasyjczycy mieli za mało ***f o r $ y***, więc postanowili sprzedać kilka kolonii innym państwom. Anorczykom udało się kupić nie za dużo państw, ale jednak wystarczająco dużo, żeby wzrosła ich pozycja na arenie międzynarodowej. W tamtym okresie Pallasyjczycy udali się na kolonizację reszty świata. Zajęli trochę ziem na kontynentach takich jak Ufrynkia (który był wcześniej znany Kalcedończykom) i Zaoralia (nowo odkryty) oraz Zrajzja. Dzięki temu również inne państwa zaczęły kolonizować tamte kontynenty. Anora też się do tego dołączyła. Posiadała kilka kolonii w Ufrynkii.

Również w 1492 do Zjednoczonych Stanów Amii zaczęła przybywać ludność z różnych państw. Jako że ZSA było za dawnych lat ulubioną kolonią Pallasu, król chciał zawrzeć z prezydentem umowę, że wszelkie innowacje, jakie przyniesie ze sobą jakikolwiek naród do ZSA (albo jak Amijczycy zrobią w końcu coś swojego), tamtejszy rząd ma przenieść do Pallasu. Debil się zgodził i dzięki temu Pallas szedł jeszcze bardziej do przodu. Anorczycy też przybywali i przez ten tajny układ pallasyjsko-amijski rozwiązania przywiezione za ocean przez Anorczyków dostawały się do Pallasu, co sprawiało, że Pallas znowu zaczął wyprzedzać wszystkie inne państwa.

Także w 1492 pewien damadański ksiądz Adlbart Lodirre wygłosił swoje kontrowersyjne poglądy na temat ówczesnego Kościoła Pallasyjskiego i chciał stworzyć Kościół Pallasyjski obrządku damadańskiego, jednak w krótkim czasie jego poglądy na ten temat stały się bardziej radykalne i chciał stworzyć całkowicie nowy odłam pallasyzmu, który nazwał westalizm (dam. **veoustallaisme**, z dam. *veoust* - zachód). Mówi się też na niego po prostu pallasyzm zachodni. W przyszłości powstały inne odłamy westalizmu, przy czym ta pierwotna otrzymała nazwę lodiryzm (dam. **lodirraysme**) od nazwiska ks. Lodirre'a. W Anorze westalizm zdobył popularność, aż w końcu w 1499 stał się religią państwową.

W 1500 Król Anory ogłosił się Księciem Anory.

W 1520 Książę Anory na powrót ogłosił się Królem Anory.

W 1600 władzę przejmuje pallasysta klasyczny, przez co to pallasyzm klasyczny staje się religią państwową, a większość westalistów wraca do pallasyzmu klasycznego. Niedługo po tym Anora i Anaron się zjednoczyły w państwo, które przyjęło nazwę Ibandia identyczną w językach obu państw. Te wydarzenia zakończyły renesans i rozpoczęły barok.

Wojna anarońsko-mentycka/ibandzko-mentycka i wojna anarońsko-antranińska/ibandzko-antranińska kończą się w 1611, kiedy król Anaronu postanawia dać w końcu tym dwóm koloniom niepodległość. Władze Ibandii spostrzegły, się, że władze Pallasu zawarły lata temu tajny układ z ZSA i ogarnęły, o co w nim chodziło, więc Ibandia zrobiła to samo.

W 1789 Ibandia zmienia nazwę na Anaron, a w międzyczasie anarońskie i anorskie imperia kolonialne mocno podupadły. Chcąc zrekompensować sobie tą stratę Ibandia (teraz już Anaron) atakuje Damadanię i zajmuje część jej ziem, a dokładnie południowo-zachodnią ćwiartkę, czyli mniej więcej połowę Ocypanii. Te wydarzenia są uznawane za koniec oświecenia i początek romantyzmu.

Przez całe lata 40. XIX w. Anorczycy walczyli o autonomię. Otrzymali ją w 1851.

W 1852 Damadania odzyskała utraconą część Ocypanii i z rozpędu zajęła anaroński Lakaton.

W 1914 Anaron dał niepodległość Anorze. Niedługo po tym Damadania oddała Anaronowi Lakaton i Aranii Laryngię i zajętą część Dermacji z nadzieją, że oba państwa zgodzą się na dołączenie do sojuszu antypallasyjskiego, bo Damadańczycy chcieli odzyskać Lapryntię i Afancję. Arania nie przyjęła propozycji, ale Anaron już tak. Wybuch I wojny światowej zakończył epoki realizmu i nowożytności, a zapoczątkował epokę współczesności.

Niedługo po wybuchu wojny Anora dołączyła do sojuszu z Damadanią, jednak w 1916 zmienili stronę.

1918 Anaron przeszedł na stronę Pallasu i Ursarii i dzięki temu Damadania przegrała. Odebrano jej prawie wszystkie kolonie, a na dodatek Ursaria zajęła kolejny kawałek damadańskiej ziemi.

W 1939 Damadania odnowiła swój sojusz mimo zakazu i ponownie zaatakowała Pallas i Ursarię. Tak wybuchła II wojna światowa.

W 1945 Damadania została rozjebana, ale skądś znaleźli jeszcze jakieś wojska i rozpoczęli III wojnę światową, która skończyła się jeszcze tego samego roku, bo Damadania była po prostu wykończona. No ale prawdziwym problemem byli komuniści ze wschodu. Chciano, żeby Damadania pomogła w zwalczeniu ich, więc Ursaria oddała im ziemie, które odzyskała od nich lata temu. W zamian za zgodę na pomoc z komunistami obiecano pomoc Damadanii w odbudowie. Damadania się zgodziła i odbudowała się w 5 lat. Tak rozpoczęła się zimna wojna między wspólnikami kapitalistycznego Pallasu a wspólnikami komunistycznego Wspólnotowego Związku Komunistycznych Republik i Gmin Socjalistycznych.

31.12.1989 zakończyła się zimna wojna. WZKRiGS (w skrócie WZK lub WZKR) rozpadło się jednak dopiero w 1991, ale chuj to kogo obchodzi.

W latach 1990-2012 działo się dużo różnych rzeczy i nie chce mi się ich wszystkich wymieniać.

Od tamtej pory dużo się tam nie dzieje :() (nie no, dobra, w chuja lecimy, bo od tego roku się dzieje i fajnie jest, ale za dużo do opowiadania).

## Rzeczy, które stworzyła Anora oraz następstwa stworzenia tych rzeczy

Język anorski - dzięki tworzeniu anorskiego imperium kolonialnego język anorski zajmuje obecnie wysoką pozycję na świecie. Badaniem języka anorskiego zajmuje się anorystyka.

Psychologia - Anorczyków zaczęło interesować, dlaczego jedni ludzie zachowują się tak, a nie inaczej, a dlaczego drudzy robią to inaczej, a trzeci jeszcze inaczej. Tym bardziej ich to zainteresowało, kiedy na początku istnienia państwa wielu Anorczyków zaczęło borykać się z problemami psychicznymi, którymi jeszcze w starożytności zajmowali się jedynie uzdrowiciele, a nie specjaliści (co pozostało normą w jeszcze wielu państwach przez wiele lat). Anorczycy głównie czerpali z kradzionych osiągnięć Damadańczyków w dziedzinie socjologii, które przekształcili na coś przydatnego do życia, ale legendy również mówią, że kradli również Anarończykom osiągnięcia antropologiczne, Ursaryjczykom filozoficzne, a Pallasyjczykom biologiczne. I tak powstała psychologia, która uratowała wielu ludzi z Anory jeszcze w początkowym okresie jej istnienia.

Biofizyka - anorscy naukowcy zaczęli już kraść zagraniczne osiągnięcia naukowe, więc nie przestawali. Ówcześni eksperymentatorzy naukowi postanowili połączyć ze sobą pallasyjskie osiągnięcia w zakresie biologii (legenda jednak głosi, że damadańskie w zakresie biochemii) i arańskie w zakresie fizyki. I tak powstała biofizyka uznana po latach za dziedzinę biologii i fizyki.

Geofizyka - anorscy naukowcy nie przerwali kradzieży zagranicznych osiągnięć naukowych. Postanowili czerpać również od Damadańczyków wiedzę geograficzną. Jedno i drugie Anorczycy wykorzystali do badania Olbusu i tak powstała geofizyka.

Astrofizyka - Anorczycy widzieli, że Anarończycy zajmują się badaniem kosmosu, więc postanowili wnieść te badania na wyższy poziom, czerpiąc również z wiedzy fizycznej opracowanej przez naukowców z również spokrewnionej Aranii. I tak powstała astrofizyka uznana po latach za dziedzinę astronomii i fizyki.

Bartnictwo - w Anorze występowało dużo pszczół, które dawały miód. Anorczycy wykorzystali to, że mieli dużo drzew w swoim państwie i postanowili ryć w nich komory do hodowania pszczół, które nazwali barciami i w taki sposób powstało bartnictwo.

Szkółkarstwo - anorskich rolników nie zadowalało to, że anorskie rolnictwo było niczym w porównaniu do pallasyjskiego. Postanowili więc czerpać z osiagnięć ursaryjskich ogrodników i zaczęli tworzyć swoje tzw. szkółki roślinne. Po zajęciu części ziem damadańskich pojawiły się stwierdzenia, że sadownictwo, warzywnictwo, kwiaciarstwo i szkółkarstwo to dziedziny ogrodnictwa i że Damadańczycy wraz z Arańczykami, Anarończykami i Anorczykami bezczelnie wykorzystali dobytek kulturowy Ursaryjczyków. Po aneksji Ursarii przez Pallas i odzyskaniu w/w krain twierdziło tak więcej ludzi i miał miejsce kolejny nikogo nie interesujący spór.

Muzyka - w Anorze stworzono własne instrumenty, w tym najbardziej rozpoznawalny, czyli wiolonczelę, dzięki czemu folklor anorski różnił się od pozostałych, ale był podobny do arańskiego i anarońskiego, bo skrzypce, altówka i wiolonczela to instrumenty ze sobą mocno spokrewnione.

Grafika - odpowiedź na ursaryjskie malarstwo i arański rysunek.

Piłkówka wodna - Anorczycy wymyślili swoją odmianę piłkówki, która jako taką popularność ma jedynie w Anorze. Piłkówka wodna różni się od zwykłej tym, że po prostu gra się w wodzie.

Rum - Anorczycy tworząc swój dobytek narodowy inspirowali się wieloma rzeczami, ale to jest akurat coś oryginalnego. Stworzyli swój narodowy alkohol, czyli rum, którego piją obecnie najwięcej na całym świecie.

Napoje energetyczne - to Anorczycy je stworzyli. Ten naród miał taki okres w swojej historii, gdzie każdy szybko się męczył i długo nie mógł dojść do pełni sprawności, więc ktoś wymyślił takie coś, co lata temu prawdopodobnie było zdrowe, a teraz takie nie jest.

Elektrotechnika - koniec z kradzieżą nieprzydatnej wiedzy od innych państw. Czas kraść co innego ;D Anorczycy postanowili skorzystać z arańskiej i anarońskiej wiedzy technicznej i w ten sposób w Anorze pojawiły się elektryka i elektronika. Połączono układy elektryczne z elektronicznymi i czasami w małym stopniu również z układami mechanicznymi i w taki oto sposób powstała elektrotechnika.

Mechanika samochodowa/elektryka samochodowa/elektromechanika samochodowa - kolejne wykorzystanie anarońskich osiągnięć technicznych. Anorscy inżynierowie stworzyli napęd hybrydowy do samochodu, który w dzisiejszych czasach w Anorze stanowi większość na drogach.

Blacharstwo okrętowe - Anorczycy widzieli, jak inne narody ulepszali pojazdy kradzione z zagranicy montując do nich blachy. Oni postanowili robić tak z arańskimi statkami.

Kolejnictwo - Anorczycy widzieli, jak niektóre państwa podpisują umowy z Pallasem na produkcję tam różnych środków transportu i przywożenie ich. Anorczycy nie mogli sobie pozwolić na takie umowy, więc wzięli sprawy w swoje ręce i wymyślili pociągi. Zmodyfikowali również radykalnie wiedzę na temat budowania dróg zdobytą od sąsiadujących Anarończyków. Tak powstały kolejnictwo, drogownictwo kolejowe i mechanika taboru kolejowego. Do dzisiaj wielu ludzi w tym ~~antyludzkim~~ państwie woli wybrać tramwaj, metro i pociąg niż samochód.

Inżynieria elektrotechniczna - dzięki niej rozwija się elektrotechnika.

Inżynieria samochodowa - bo wymyślili napęd hybrydowy.

Inżynieria elektryczna - bo wymyślili napęd hybrydowy do samochodów.

Inżynieria blacharska - dzięki niej rozwija się blacharstwo okrętowe.

Inżynieria kolejowa - dzięki niej rozwija się kolejnictwo.

Inżynieria drogownictwa kolejowego - dzięki niej rozwija się drogownictwo kolejowe.

Inżynieria pojazdów szynowych - dzięki niej rozwija się mechanika taboru kolejowego.

Przemysł elektrotechniczny - zainteresowanie elektrotechniką w Anorze wzrosło tak bardzo, że rozpoczęto jej produkcję na skalę przemysłową.

Przemysł elektryczny - początkowo przez krótką chwilę samochody były przerabiane na hybrydy w fabrykach elektrycznych, ale szybkot ego zaprzestano, bo to było zbyt drogie rozwiązanie.

Przemysł samochodowy - bo stworzyli napęd hybrydowy.

Przemysł motoryzacyjny - j/w

Przemysł blacharski - Anorczyków zainteresowało obkładanie statków poszyciami do tego stopnia, że rozpoczęto produkcję blach do tych poszyć w zakładach przemysłowych.

Przemysł rumowy - Anorczykom tak posmakował rum, że produkcję trezba było przenieść do zakładów przemysłowych.

Przemysł spożywczy - napoje energetyczne zyskały tak dużą popularność w tym ~~antyludzkim~~ państwie, że zaczęto je produkować w fabrykach jedzenia.

Branża elektrotechniczna - dzięki niej mają najlepsze urządzenia elektrotechniczne.

Branża samochodowa - bo napęd hybrydowy wymyślili.

Branża motoryzacyjna - j/w

Branża elektryczna - j/w

Branża okrętowa - bo blacharstwo wymyślili.

Branża kolejowa - dzięki niej mają najlepsze pociągi.

Pallasyzm - przyjęli tą religię, bo każdy inny ją przyjął.

Musanizm - jego plaga dostała się do Anory i w szybkim czasie musanistami została zdecydowana większość Anorczyków. Po wielu latach przegonili musanizm z kraju, ale do dzisiaj wiele słów w języku anorskim pochodzi z języka abalskiego - języka Abalów, którzy przynieśli do Anory tą religię.

Westalizm/lodiryzm - w okresie renesansu religia państwowa.

Cosizm - kary za niego zostały poraz pierwszy zniesione w Anorze. Rząd anorski zniósł palenie cosistów na stosie za inną wiarę tylko dlatego, żeby upodobnić się do Damadańczyków, którzy znieśli kary za ateizm. Tak naprawdę oni dalej mieli ochotę palić cosistów, ale chodziło o upodobnienie się do braci. Na dodatek cosistów było najwięcej w Anorze (średnio niewiele więcej niż w innych państwach), a zniesienie kar za niego spowodowało wzrośnięcie ich liczby. Taka sytuacja trwa do dzisiaj.

## Geografia

Anora jest położona na samym zachodzie Kalcedonii, a jej jedyny sąsiad to Anaron. Anora jest państwem nizinnym.

Anora jest podzielony na dystrykty (ao. *distritaõs*), które są z kolei podzielone na prowincje (ao. *provincaõs*), a te z kolei na gminy (an. *mindaõs*). Gminy dzielą się na miejskie (an. *muna mindaõs*), czyli takie, gdzie są same miasta (ewentualnie również osady), wiejskie (an. *cuto mindaõs*), czyli takie, gdzie są same wsie (ewentualnie również osady), oraz miejsko-wiejskie (ar. *muna plus cuta mindaõs*), czyli takie, gdzie znajdują się zarówno miasta, jak i wsie (oraz ewentualnie również osady). Specyficzną odmianą gminy miejskiej jest miasto-gmina (ao. *mune-mindaõ*), czyli miasto niezaliczające się do żadnej gminy, ponieważ samo jest gminą. Specyficzną odmianą gminy wiejskiej jest wieś-gmina (ao. *cute-mindaõ*), czyli wieś niezaliczająca się do żadnej gminy, ponieważ sama jest gminą. Specyficzną odmianą prowincji jest miasto-prowincja (ao. *mune-provincaõ*) inaczej zwane również prowincjami miejskimi (ao. *muna provincaõs*) albo miastami o prawach prowincji (ao. *mune o rates dil provincaõ/mune o provincaõ rates*). Stolica Anory jest miastem-dystryktem (ao. mune-*distritaõ*).

Wśród miejscowości (miast, wsi i osad) większość stanowią wsie. Przed założeniem Anory na tych terenach wiekszość stanowiły miasta, jednak po założeniu Anory dużej części miast odebrano prawa miejskie i zdegradowano do wsi.

Od zawsze stolicą Anory jest miasto Linaba. W 1600 doszło do zjednoczenia z Anaronem, którego stolicami były Martit i Lenora. Nowo powstałe państwo przyjęło nazwę Ibandia i początkowo miało aż trzy stolice: Martit, Lerona i Linaba. W 1621 Lerona przestała być stolicą i stolicami pozostały tylko miasta Martit i Linaba.

W czasie bycia jednym państwem z Anaronem dużo wsi odzyskało prawa miejskie i od tej pory większość stanowiły z powrotem miasta.

W 1711 Linaba została zdegradowana z rangi stolicy i jedyną stolicą Ibandii pozostał tylko Martit. W 1789 Ibandia zmieniła nazwę na Anaron i jego stolicą do dzisiaj jest tylko Martit. Wtedy również osady podniesiono do rangi wsi, a wielu miastom odebrano prawa miejskie. Wtedy większość zaczęły stanowić wsie. Poprzedni stan rzeczy powrócił w 1850.

W 1914 Anora odzyskała niepodległość. Przez pierwsze 4 lata nie miała stolicy. Dopiero w 1918 stolicą została na powrót Linaba. Po odzyskaniu niepodległości władze odebrały wielu miastom prawa miejskie i ponownie większość zaczęły stanowić wsie.

W 2021, kiedy Pallas anektował Ursarię i Storkię, w Anorze wielu wsiom przyznano prawa miejskie i to miasta zaczęły stanowić większość, ale w 2022 powrócił poprzedni stan rzeczy.

## Ludzie

Anora jest państwem jednokulturowym i jednolitym etnicznie. Anorczycy stanowią 85% populacji Anory. Większość ludzi zamieszkuje miasta, bo przy likwidacji miast na początku istnienia państwa ludność z dawnych miast uciekała do miast, które miastami pozostały. W 1600 doszło do zjednoczenia Anaronu i Anory w Ibandię i dużo wsi odzyskało prawa miejskie, przy czym zostały one bardziej zaludnione. W 1789 utworzono wiele wsi i ludność wiejska zaczęła stanowić większość, żeby w 1850 przywrócić dawne miasta i osady, a ludność miejska stanowiła większość z powrotem. W 1914 Anora odzyskała niepodległość, a władze na powrót odebrały wielu miastom prawa miejskie, co spowodowało migrację ludności z dawnych miast do miast, które wciąż miastami były. W 2021, kiedy Pallas anektował Ursarię i Storkię, w Anorze wielu wsiom przyznano prawa miejskie, ale ludzi z miast dalej było najwięcej, a w 2022 powrócił poprzedni stan rzeczy.

Na początku istnienia państwa większość Anorczyków można było utożsamić z poglądami o profilu centroprawicowym i konserwatywno-liberalnym. Anorczycy zachowywali swoje tradycje, w drobnym stopniu wprowadzając zmiany. Jednocześnie ludzie współdzielili z obyczajami nowoczesne rozwiązania życiowe i mimo to tradycja wciąż była żywa.

Po zjednoczeniu Ursarii i Aranii Anorczycy zaczęli rezygnować z tradycji i stawali się centroprawicowymi liberałami.

Rozpad państwa ursaryjsko-arańskiego spowodował wielkie zmiany na świecie. Duża część Anarończyków i pozostałych narodów anarońskich przyjęła poglądy powiązane z centrum i liberalnym konserwatyzmem, a duża część Anorczyków przyjęła poglądy związane z centrum i socjalizmem, co było dosyć radykalną zmianą w światopoglądzie typowego Anorczyka. Zaczynały się wtedy duże zmiany kulturowe. Po zjednoczeniu Anaronu i Anory Anorczycy również przyjęli typowe dla mieszkańców państwa poglądy, czyli też stali się głównie centrowcami i liberalnymi konserwatystami, a różnego rodzaju zmiany "zahamowały".

Po zjednoczeniu ursaryjskich Murarii i Tynkii doszło do dużej zmiany w światopoglądzie typowego mieszkańca Ibandii; większość z nich stała się centrowcami i socjalistami, co rozpędziło jedynie zmiany kulturowe.

Po zjednoczeniu ursaryjskich Betonii i Zbronii doszło do kolejnej zmiany wśród mieszkańców Ibandii: większość z nich zaczęła reprezentować poglądy centrowe i liberalno-socjalistyczne.

Po aneksji Lapryntii i Afancji przez Damadanię znowu zmienia się przeciętny światopogląd typowego mieszkańca Ibandii: przeważnie jest on centrowcem i socjalistycznym liberałem, co jednak nie spowodowało gigantycznej zmiany, a minimalną, jednak okres rozpadu Ursarii i Aranii jest wspominany negatywnie przez anarońskich historyków i badaczy kultury.

Po zjednoczeniu Ursarii w 1688 stała się kolejna radykalna zmiana spowodowana zmianą władz w Ibandii: zamiast centrowców i socjalistycznych liberałów zaczęli rządzić centroprawicowcy i liberałowie. Po zjednoczeniu Aranii, które nastało kilka dni później, w Ibandii do władzy doszli centroprawicowcy i konserwatyści, którzy częściowo przywrócili dawny anaroński porządek.

W 1789 doszło do aneksji Ursarii przez Pallas. Kilka dni później Ibandia zmieniła nazwę na Anaron, ale innych zmian nie było.

W 1809 władzę w Anaronie przejmują prawicowcy i liberalni konserwatyści i całkiem szybko za nimi idą ludzie.

W 1829 władzę przejmują centroprawicowcy i liberałowie.

W ostatnim dniu 1849 Ursaria odzyskuje niepodległość, a pierwszego dnia 1850 władzę tam przejmują prawicowcy, konserwatyści i ludowcy. Dodatkowo niewiele później w Aranii władzę przejmują prawicowcy, liberałowie i ludowcy. Później w Anaronie władzę przejmują z powrotem centroprawicowcy i konserwatyści.

W 1914 Anora odzyskała niepodległość. Nowe władze ogłosiły się jako centroprawicowe i konserwatywno-liberalne. Identycznie było u początków państwa. Ludzie poszli na takie coś.

W 1921 nowe władze Anory zaczęły się identyfikować jako prawicowe i umiarkowanie liberalne, co przeszkadzało ludziom, bo nie do końca wiedzieli, że to aż tak wiele nie zmienia. W latach 20. te pomysły miały niskie poparcie, żeby w latach 30. wzrosnąć do średniego. Po II wojnie światowej, a dokładniej ok. 1947 roku, większość Anorczyków poparła takie idee władz. W poprzednich państwach były powroty do korzeni, a tutaj jest wprowadzenie czegoś niespotykanego, co tak naprawdę nie zmieniło za dużo.

Ta tendencja trwała długie lata. W 2021 doszło do drugiej aneksji Ursarii przez Pallas, przy czym niedługo po tym w Anorze ponownie zmieniają się władze i te tym razem reprezentują centroprawicę i liberalizm, jednak zostały w połowie roku obalone i władzę przejęli centroprawicowcy i konserwatyści.

W 2022 niepodległość od Pallasu otrzymały: Ursaria, Storkia, Amalenia, Bafania, Koszbia i Świeńsk. Wówczas do władzy w Anorze doszli ludzie o innych poglądach niż poprzednicy. Nową władzę stanowili politycy prawicowi, liberalni i religijni. Ludzie ich szybko poparli, co poskutkowało dużymi zmianami w społeczeństwie (szczególnie w postrzeganiu religii).

## Polityka

Władzę sprawuje król (ao. *resso*), a drugą co do ważności osobą jest premier (ao. *premierao*). Zastępcą króla jest wicekról (ao. *viceresso*), a zastępcą premiera - wicepremier (ao. *vicepremierao*). Po premierze jest parlament (ao. *parlamente*) składający się z Izby Głównej (ao. *Mana Isbe*), Izby Specjalnej (ao. *Speciala Isbe*) i Izby Pomocniczej (ao. *Axa Isbe*) liczących kolejno 300, 200 i 100 członków. Premier sprawuje władzę nad rządem zwanym Radą Ministrów (ao. *Conci dil Ministaõs*), z powodu czego jest też nazywany Pierwszym Ministrem/Głównym Ministrem (ao. *Primaõ Ministre*).

A jacy byli politycy w większości, to popatrzcie, jacy byli ludzie, to może ogarniecie, bo tam już popisałem, a tu już mi się nie chce.

## Religia

W czasach średniowiecznych dominującą religią był pallasyzm (po podziale z 1054 pallasyzm klasyczny), jednak w 1492 popularność zdobył nowo powstały lodiryzm, który w 1499 stał się religią państwową, jednak w 1600 władzę przejął pallasysta klasyczny i jego wiara na powrót stała się religią państwową oraz dominującą. Anora była w średniowieczu państwem, gdzie było najwięcej tzw. cosistów (czyli ateistów, którzy nie do końca nie wierzyli, że nie ma nic nad nami; twierdzili, że coś musi nad nami być (stąd ich nazwa), ale nie zgadzają się, że to może być jakikolwiek bóg lub jacyś bogowie). Na wzór Damadanii, Aranii i Anaronu zniesiono w tamtych czasach dla takich ludzi kary.

Oprócz pallasystów klasycznych występują również pallasyści ezoteryczni, westaliści reprezentujący przeróżne odłamy westalizmu, musaniści, wakupiści, nilfiści, ateiści, agnostycy, deiści i cosiści.

## Kultura

Z poprzedniej części artykułu wiadomo, z jakimi poglądami można utożsamić Anorczyków i nie będę o tym pisał trzeci raz, bo nie ma sensu.

Do dzisiaj w Anorze w miarę dobrze się trzyma muzyka ludowa, choć aktualnie popularniejsza jest muzyka rozrywkowa. Najbardziej rozpoznawalny instrument ludowy Anorze to wiolonczela. Reszta jest w dużej części podobna wiolonczeli. Mało osób wie, że również talerz splash jest tu instrumentem ludowym.

Anorczycy są znani z dobytku kulturalnego związanego z tradycyjną hodowlą pszczół i szkółkami roślinnymi, najlepszych grafik, najlepszego rumu, najlepszych napojów energetycznych, najlepszych urządzeń elektrotechnicznych i najlepszych pociągów oraz częstego występowania samochodów z napędem hybrydowym. Stereotypowy Anorczyk jeździ do roboty pociągiem (często to on nim kieruje) popijając najlepszym rumem w okolicy i jeszcze trochę dalej oraz słuchając ulubionej muzyki wiolonczelowej. Po robocie przyjeżdża do swojej szkółki roślinnej, gdzie ma dużo drzew, owoców, warzyw i kwiatów oraz zaprasza tam swoich znajomych, żeby im się pochwalić roślinnością oraz kolekcją grafik. Po skończonym przechwalaniu wszyscy idą pomóc mu w wyryciu nowej barci w kolejnym drzewie. Po powrocie siada pod klimą w swoim domu i w dupie ma wszystko.

Akcent anorski ma w sobie wydźwięk zmartwienia, stąd też się przyjęło, że Anorczycy to ludzie często czymś zmartwieni. To akurat nieprawda, bo Anorczycy to jeden z najmniej martwiących się czymkolwiek narodów.

## Język

Językiem urzędowym na terenie całej Anory jest język anorski.

W 313 powstał język średniopallasyjski, który był na razie w użytku jedynie w Pallasie. Powstał również język staroanorski i w tamtych czasach Anorczycy powtarzali pallasyjską tendencję do posługiwania się dialektami obok języka standardowego. W 337 język średniopallasyjski pojawił się również w Ursarii i wtedy Ursaryjczycy zaczęli się również często porozumiewać gwarami. Taki nawyk zagościł szybko również w Anorze. Rok 378 to początek istnienia języka średniodamadańskiego. Wtedy również zdecydowana większość Damadańczyków zrezygnowała z posługiwania się dialektami i gwarami na rzecz porozumiewania się jedynie standardem językowym. Tak samo zaczęli postępować Anorczycy.

W 476 w miejsce języka staroarańskiego pojawił się język średnioarański. Wtedy również zrodziło się takie zjawisko jak akcenty regionalne. Mniej wiecej ile było dialektów, tyle było akcentów, ale zasięgi akcentów nie pokrywały się dokładnie z zasięgami dialektów: jeden region mógł być regionem, gdzie obowiązywał jeden dialekt, a 30 kilometrów dalej ludzie mówili innym akcentem regionalnym, chociaż dialekt obowiązywał ten sam. Taka sama tendencja zaczęła się rozwijać w Anorze. W 486 w miejsce staroanarońskiego pojawił się język średnioanaroński i do powszechnego użytku po wielu latach powróciły dialekty, ale teren ich używania niekoniecznie pokrywał się z terenem funkcjonowania akcentów. Taka sama tendencja zaczęła rodzić się w Anorze. W 529 powstał język średnioanorski i zrodziła się kolejna tendencja językowa: obok dialektów ludzie zaczęli używać również gwar, jak również kontynuowano używanie akcentów regionalnych.

W czasach, kiedy Anora była jednym państwem z Anaronem, gwary języka anorskiego zaczęły wymierać, jednak po odzyskaniu niepodległości przez Anorę zaczęły wracać.

88% Anorczyków zna zarówno standard językowy, jak i swój dialekt oraz swoją gwarę, a dodatkowo akcent standardowy oraz swój akcent regionalny. Jedynie 2% zna tylko język standardowy i akcent standardowy, kolejne 2% - tylko dialekt i gwarę oraz akcent regionalny. Następne 2% zna tylko dialekt i akcent, a kolejne 2% - gwarę i akcent. Pozostałe 4% to odsetek ludzi reprezentujący jeszcze inne akrobacje.

Anorczycy identycznie jak reszta świata wyrażają rosnącą chęć nauki języków obcych. Od zawsze najpopularniejszym językiem obcym jest język pallasyjski, jak w sumie praktycznie wszędzie indziej.