Kodeks Inkwizytora - o magii.

Kodeks Inkwizytora. Zapiski o magii.

Dogmat wiary.

Każdy Inkwizytor Welesa, winien znać podstawowe Prawdy Magii jako takiej. Faktem jest bowiem, że magia istnieje, a my ludzie dzięki woli Welesa potrafimy się nią posługiwać. Jednak nie wszyscy potrafią magią władać z jednakową bożą mądrością, tedy temu zostały spisane te prawa, które każdy używający Mocy Drzewa, dalej nazywaną Żywicą, przestrzegać i znać musi z pełną świadomością. Nie zastosowanie się do nich jest jednoznaczne z najsurowszymi karami wymierzonymi w Inkwizycje.

Jednakże nim do Praw przejdziemy, każdy Inkwizytor musi przyswoić sobie podstawową wiedze i zasady panujące w świecie magii, by móc odróżnić od siebie różnych użytkowników Żywicy, wiedzieć jaka Żywica jest naprawdę oraz czym jest Przekleństwo Czaszmaka potocznie herezją zwane.

Czarodzieje i Czarownicy oraz kapłani i druidzi – różnice w magii

Użytkowników Żywicy nazywamy często ogólnie Magami, zamykając w tym pojęciu jedynie Czarodziejów i Czarowników. Jednak Inkwizytor Welesa musi znać całkowitą prawdę i wiedzieć, że również Kapłani i Druidzi zamykają się w tym pojęciu.

Czym się oni od siebie różnią?

Otóż zacznijmy od czarodzieja, który to dzięki latom studiów i nauki nad manipulacją Żywicy, mogą pobierać jej surową formę, by następnie zabarwić ją odpowiednim kolorem, a taką to Zabarwioną Żywicę przepisać do swej księgi w formie Czaru, który później Czarodziej może użyć. Nie jest to łatwe zadanie, bowiem wymaga to sporej siły woli, by zapanować nad Żywicą, sporej koncentracji i niesamowitej umiejętności zapamiętywania, bowiem mimo, że czarodziej wypowiada jedynie końcówki zapisanego zaklęcia, tak zwane inkantacje, to musi spamiętać cały zapis danego czaru, a możliwe jest, że niektóre zaklęcia sięgają nawet i 10 stron. Do tego też dochodzi odpowiedni układ dłoni i palców, który ma nadać materialny kształt czarowi. Ich sposób czarowania i wywoływania czaru jest dość metodyczny, spokojny i pozbawiony wielkich ekscesów magicznych, acz czasem niektórzy magowie mogą się cechować pewnym „niechlujstwem” w wywoływaniu czaru.

Inna sprawa ma się natomiast z czarownikami. Są to osoby, które naturalnie czują wołanie Drzewa i w sposób instynktowny pobierają surową Żywicę. by ją spontanicznie barwić i rzeźbić w czar, który następnie uwalniają. By to czynić potrzeba niesamowitej siły własnego ducha oraz osobowości. by narzucić chaotycznej magii swoją własną wolę, dlatego często czarownicy są osobami bardzo widowiskowymi. Jest to też bardzo niebezpieczna i niekontrolowana forma magii, bowiem może doprowadzić do wielu niebezpiecznych ekscesów, o ile Czarownik straci kontrolę nad sobą, bądź źródłem magii, dlatego na nich Inkwizytor winien szczególnie uważać. Jednak mimo swego niebezpieczeństwa w tworzeniu magii trzeba przyznać, że to im przypada zaszczyt władania najpiękniejszą formą magii. Często przy ich czarowaniu gleba odżywa, ogień jest bardziej wyrazisty, wiatr szybciej wieje, a cały świat nabiera głębokiego wdechu i nie są to wcale przesadne opisy, kiedy chodzi o czary najwyższych kręgów wtajemniczeń.

Tak więc jak sprawa ma się przy druidach i kapłanach?

Otóż oni nie biorą swych mocy bezpośrednio od Drzewa, lecz ich czary są im w pewien sposób darowane przez Bogów, odpowiednio zabarwione i w konkretnej już formie. Czary te uwalnia się za pomocą Bożego Imienia lub Bożego Symbolu oraz krótkiej modlitwy.

Dlatego często nazywają swe czary Darami i są one traktowane z niesamowita powagą oraz czcią. Nie jest to błędne rozumowanie, bowiem każdy sługa wiary na swoje Dary musi zapracować.

Jednak skoro sposób uzyskiwania czarów jest jednakowy w czym istnieje różnica? Otóż by odpowiedzieć na to pytanie trzeba wiedzieć że Bogowie mają wiele form egzystowania. Nasi patroni jednocześnie żyją w sposób duchowy i naturalny. Jednakowoż prawdziwa jest forma Peruna, którą przybiera pod postacią mężnego wojownika objawiającego się nielicznym szczęśliwcom i jednakowo prawdziwa jest straszliwa burza, która pojawia się nad polami czy też prastary dąb rosnący w sercu lasu.

I tutaj pojawia się też ta różnica. Druidzi czerpią moc od naturalnej formy bóstwa i pod tą formą czczą ją i oddają jej cześć (bywa wręcz tak, że druid samemu Drzewu część oddaje bogów traktując jedynie jako wyrażenia woli pierwotnego źródła), zaś kapłani kłaniają się w swych świątyniach jej duchowej, o wiele bardziej ludzkiej formie.

Trzeba też wiedzieć że Bogowie są istotami o wiele mądrzejszymi i bardziej sprawiedliwymi od nas, dlatego też zdarza się, iż młody kapłan czy druid będzie posługiwał się o wiele większymi Darami niż nawet hierofanta świątyni czy też kręgu druidzkiego, a to za sprawą oddania i poświęcenia takiego sługi wiary, które to Bogowie widzą i doceniają, a co za tym idzie odpowiednio nagradzają.

Istnieje też wiele innych traktatów, zwłaszcza Druidów z Uwrastu, które głębiej opowiadają o podziale i różnicach pomiędzy kapłanem, a druidem, do których odsyłam.