Meden Maren

### **Historia**

Urodzony się 4E 838 d. w małej leśnej wiosce okupowanej przez Imperium Halien. Jego ojciec był myśliwym a matka kapłanką. Zawsze był ciekawski świata i często wymykał się z domu na małe wyprawy, gdzie zbierał wszelkiej maści rośliny do swoich eksperymentów. Mając 17 lat był już poważanym znachorem w wiosce. Przygotowywał lecznicze mikstury oraz trucizny dla myśliwych. W wieku 27 lat ożenił się. Meden z czasem zaczął chodzić na długie wyprawy w celu szukania rzadkich materiałów do jego eksperymentów. Lubił eksperymentować na ciałach zmarłych, ale robił to poza wioską. Wiedział, że ludzie tego nie zaakceptują. Pewnej nocy nakryła go na tym żona. Nie mogła tego zaakceptować i przekazała go w ręce rady wioski. Został wygnany. Nie mając dokąd wracać wyruszył w podróż. Dotarł tak do Tamzon gdzie postanowił osiąść i zacząć nowe życie.

Meden został tam dyrektorem szpitala, lecz nie lubił tego miejsca ze względu na liczne kradzieże. Z odkładanych środków Meden ufundował przebudowę szpitala zamieniając go w o wiele przyjemniejsze miejsce. W czasie gdy obecny król tworzył parlament, oczywistym było kto zostanie reprezentantem kasty.

Po śmierci króla wszyscy byli w rozsypce. Meden wraz z innymi członkami parlamentu starali się naprostować sytuację, lecz nie było to proste ze względu na brak funduszy państwa. Ciągłą pracą Meden dorobił się własnej ziemi. W tym czasie umocniła się pozycja kościoła i powstała straż kościelna, która była dosyć potężna. Meden i jego towarzysze odkryli w pewnym momencie że pod kościołem ludzie szykują się ma zamach na parlament. Mieli sporo czasu, by się przygotować. Poszukiwacze Przygód udostępnili Marenowi miejsce na laboratorium w swoim magazynie. Meden czuł się jak w domu przez możliwość prowadzenia badań. Mógł eksperymentować i wspomagać swoich towarzyszy. Wykorzystując moc reaktora wykonanego z kryształu kresu udało mu się dokonać transmutacji. Przemienił świnie w kałamarnice. Do tej pory to był jego największy sukces. Nie wiedział jeszcze wtedy że zapoczątkował nową dziedzinę magii. Następnie został przeprowadzony zamach, który został odparty. Po tych wydarzeniach w Marenie coś pękło...

Meden rozpoczął swoje eksperymenty z Kryształem Kresu. Po serii sukcesów postanowił poeksperymentować na sobie i to był jego największy błąd. Cały eksperyment przyniósł odwrotny skutek. Reaktor wybuchł i urwał lewą rękę Elfa. Maren był załamany. Ból fantomowy wyzwolił w nim napady agresji. Nie kontrolował swojego zachowania. Chcąc chronić swoich bliskich postanowił opuścić Tamzon…

Przez lata Meden tułał się po świecie omijając większe miasta i wioski. W 4E 881 dotarł do ruin starożytnego Imperium Um. Zainteresował się starą legendą o zniknięciu tego narodu i przez 100 d. prowadził nad tym samotne badania. Odkrył że magowie imperium posiadali własny rodzaj magii zwany Ehal’os. Postanowił odrodzić tą cudowną sztukę. Eksperymentując w zgliszczach poznał na własnej skórze niebezpieczeństwo płynące przy korzystania z tej sztuki. Próbując odtworzyć własna rękę, stracił prawą noge. Tak wymyślił “Zasadę Równej Wymiany”, która była podstawą tej techniki. W 4E 993 d. opanował tą magię do perfekcji. Nazwał go Exchangium. Meden czuł że musi komuś przekazać tą wiedzę, więc postanowił wyruszyć do stolicy Acrum.

W 4E 994 d. dotarł do Zeon gdzie zatrudnił się jako lekarz. Jego umiejętności nie miały sobie równych. Wykorzystując Exchangium potrafił zdziałać cuda przez co cesarstwo zainteresowało się jego umiejętnościami. W ten sposób Meden został honorowym obywatelem cesarstwa. Dzięki niemu w 4E 1000 d. powstał uniwersytet. Nauczano tam szeroko pojętej alchemii i zalążków magii. Cesarz widząc jak Maren i jego uczniowie rosną w siłę zaczął się go bać. Powołał więc specjalny oddział Inkwizycji który miał zgładzić Medena i wszystkich jego popleczników. Zaatakowano go w biały dzień. Wiedząc że Elf jest kaleką zlekceważyli go. Z zeznań świadków Żołnierze zostali zabici na wylot kostką brukową, która uformowała się na kształt kolców. Nie tracąc ani chwili Meden uciekł z Acrum. Po jego ucieczce cesarstwo nie zwlekało i postanowiono zniszczyć wszystko co jest związane z magią. Tak powstał Zakon Inkwizycji.

Załamany Meden postanowił dotrzeć do Cesarstwa Zion. Wizja ludu żyjącego w harmonii i w zgodzie z naturą napawa go optymizmem. W 4E 1113 d. dotarł do stolicy Zionu. Maren poznał tam magię natury co pozwoliło mu udoskonalić swoje zdolności Exchangium, dzięki czemu był w stanie stworzyć syntetyczne protezy. Dzięki swojej wiedzy został mianowany Mandarynem cesarstwa, drugą najważniejszą osobą w państwie. Przez lata zajmował się biurokracją oraz szkoleniem nowego pokolenia magów. Następnie W 4E 1273 d. wybuchła wojna pomiędzy cesarstwami Acrum i Zion. Przez rok Zionczycy starali się odeprzeć siły nieprzyjaciela. W końcu armia Acrum dotarła pod mury stolicy Zionu, paląc po drodze cały święty las. W czasie ostatecznej bitwy Meden walczył na pierwszej linii. Dziesiątkował całe oddziały nieprzyjaciela. Nagle pojawiła się masa sterowców. Cała flota Imperium zbombardowała miasto. Maren wpadł w szał. Wykorzystując całą swoją wiedzę rozpoczął ostrzał pierwszego sterowca w zasięgu wzroku ostrymi skałami. Machina zaczynała spadać. Osłabiony wiedział, iż nie ma już jakiejkolwiek szansy na wygraną. Wykorzystując resztkę swoich sił rozstąpił skały i ukrył się głęboko pod ziemią gdzie zemdlał z wycieńczenia. W ferworze walki został niezauważony. Ocknął się 3 dni po bitwie. Widząc co zrobiły armię Imperium był załamany…

Elf stwierdził że jest przeklęty. Gdy dopiero co ułożył sobie życie wszystko się sypało. Postanowił wrócić do swojego pustelniczego życia na zgliszczach Um. Ruszył na pustynię Kal’stun drogą morską. Ku jego zdziwieniu dotarł do młodego miasta Dolio. Dolianie przywitali go z otwartymi ramionami. Ludność ta żyjąca w pokoju przywróciła mu nadzieję na normalne życie. Żył tam przez stulecia do czasu powrotu duchów przeszłości...Około 5E 610 d. dotarły do niego wieści o prześladowaniach “Etrynów” czyli grupy mrocznych elfów w Halienie. Meden widział że jego czas niedługo nadejdzie więc postanowił spróbować odmienić los swych pobratymców. Latem 5E 612 roku dotarł na tereny Halienu, gdzie podburzał ludność do buntu. Halieńczycy postanowili raz na zawsze pozbyć się Mrocznych Elfów. W 5E 613 roku odbyły się czystki, które popchnęły “Etrynów” do działania. Meden wyprowadził większość z nich, która przeżyła na północ, gdzie założył wioskę Ashalion. Wykorzystując swoje umiejętności ukształtował teren pozwalający bronić się przed technologią swojego adwersarza. Halien zignorował ucieczkę swoich niewolników. Stwierdził że jeden problem z głowy.

Gdy Ashalion najechany został przez armię orków dalima, Meden podjął decyzję o stworzeniu nowego Ashalionu. Lecz nie mógł być obojętny patrząc jak Acrum upada, uznał że ludzie nie mogą praktycznie zniknąć zupełnie jak Zion. Po tych wszystkich wydarzeniach stwierdził iż chce stworzyć miejsce, które będzie nadawało się do codziennego życia przez zwykłych ludzi. Tak oto wymyślił rezerwat ludzki Alvion, który stworzył z pomocą jego towarzyszy. Mroczne elfy zajmowali się głównie transportowaniem ludzi do środka. Miało to być bezpieczne miejsce, które dla tych ludzi miało stać się ich własnym światem. Nie chciał aby ktoś z zewnątrz atakował jego rezerwat więc utworzył nad nim wielką niewidzialną kopułę przy użyciu alchemii i wielu nieznanych artefaktów. Niestety w późniejszych czasach ludzie tam żyjący podzielili się na kilka nacji i zaczęli poszukiwać władzy. Meden nic nie mógł już na to poradzić, więc odszedł i żyje po dziś dzień tułając się po świecie w poszukiwaniu wiedzy i spokoju.