Sezon 3

Wszyscy już wiedzą o tym, że Ibrahim zdradził Hatice z Nigar. Siostra sułtana chce się rozwieść z paszą, ale Mahidevran odwodzi ją od tego pomysłu, mówi jej, że wtedy da satysfakcję Hurrem. Hatice przystaje na pomysł Mahidevran. Gulfem rezygnuje ze stanowiska głównej zarządczyni haremu mówiąc Sulejmanowi, że to z powodu Hurrem (Hatice ją do tego przekonała, chciała by razem z nią działała przeciwko Hurrem). Nigar rodzi. Hatice okłamuje kobietę, że jej dziecko umarło. W rzeczywistości ukryła je w jednej ze swoich posiadłości, gdzie zajmuje się nim jedna ze służących. Nigar ma zostać stracona, ale zostaje uratowana przez ludzi Hurrem, sułtanka zabiera ją do pałacu. Mahidevran wyjeżdża z Mustafą do Manisy. Ibrahim jedzie na wojnę, trwa jego konflikt z Iskenderem Celebim. W pałacu pojawia się koniuszy, Rustem, który ma wspierać Hurrem.

Na okręcie admirała Barbarossy znajduje się dziewczyna o imieniu Firuze, która ma trafić do haremu Sulejmana. Jakiś czas później Barbarossa i wiezione, przez niego dziewczęta przybywają do stolicy, jednak nie wszystkie dziewczęta trafiają do haremu Sulejmana, wśród tych dziewcząt jest Firuze, której bardzo zależało na trafieniu do pałacu. Ona i reszta dziewcząt trafiają na targ niewolników.

Hurrem uparcie chce zamieszkać w komnacie sułtanki matki, ale sułtan się na to nie zgadza. Mihrimah, córka Hurrem spada z konia i jest ranna. Prosi ojca, by pozwolił jej zamieszkać w komnacie matki, a Hurrem musiałaby przenieść się do komnaty sułtanki matki, sułtan ze względu na Mihrimah zgadza się, by Hurrem się przeniosła.

Kiedy Hurrem jedzie powozem widzi brudne niewolnice źle traktowane przez swojego pana, każe Sumbulowi wykupić wszystkie trzy dziewczyny, zabiera je ze sobą do pałacu, wśród nich jest Firuze. Hatice traci przytomność. Uzdrawia ją Firuze czym zdobywa sympatię sułtanki.

Do pałacu przyjeżdża Afife Hatun, dawna niańka sułtana, ma zostać główną zarządczynią haremu. Hatice zamierza ją wykorzystać w walce z Hurrem. Namawia ją, by urządziła dla sułtana zabawę, Afife się zgadza. Hurrem jedna sprzeciwia się temu pomysłowi, ostatecznie zabawa zostaje urządzona. Wśród dziewcząt, które mają tańczyć przed sułtanem jest Firuze, która swoim tańcem oczarowuje Sulejmana. Władca daje jej fioletową chustę jako zaproszenie do alkowy. Afife radzi Firuze, by nie ujawniała, że jest faworytą sułtana ze względu na Hurrem. Firuze będzie służyć Mihrimah.

Mustafa w Manisie podczas polowania spotyka dziewczynę o imieniu Helena, zakochuje się w niej, ale ona w nim nie, ale po kilku spotkaniach zaczyna coś do niego czuć. Hurrem mówi Sulejmanowi, że wie o przyjęciu. Mówi, że jeśli nie przyjdzie wieczorem do jej komnaty, to „słońce już nigdy nie wzejdzie.” Ale Sulejman zamiast iść do Hurrem spędza noc z Firuze. Hurrem dowiaduje się, że kobieta, która spędziła noc z sułtanem to Nadia Hatun. Gulsah Hatun i Sumbul porywają Nadie, ale próba wywiezienia jej z pałacu się nie udaje. Kiedy niosą nieprzytomną Nadię z jednej strony korytarza jest sługa Kiraz Aga, a z drugiej idzie Afife Hatun, Sumbul krzyczy, że Nadia zemdlała. Sulejman jedzie na wojnę, a Mustafa ma przyjechać z matką do stolicy sprawować chwilowo władzę za ojca. Sulejman dowiaduje się, że Ibrahim kazał nazywać Siebie sułtanem. Rano Nadia zostaje znaleziona powieszona. Firuze zdobywa przychylność Hurrem, gdy uśmierza ból małego Cihangira zrobioną przez siebie maścią.

Sulejman pisze list miłosny do Firuze, przechwytuje go Hatice i wymazuje z listu imię adresatki, list trafia w ręce Hurrem. Wściekła sułtanka domyśla się, że to nie Nadia była dziewczyną, z którą spał sułtan. Cihangira znów coś boli, aby uśmierzyć ból chłopca Gulsah szuka Firuze, widzi ją jak rozmawia z Hatice. Podsłuchuje ich rozmowę. Hatice jednak ją widzi i każe wtrącić do lochu. Nigar widzi Gulsah w więzieniu. W trakcie ich rozmowy Gulsah mówi, że to Firuze spędziła noc z sułtanem. Nigar namawia więzioną służącą, by zabiła Hatice. Gulsah udaje się wyjść z lochu i trafić do komnaty sułtanki, próbuje ją zabić, ale dzięki pomocy Nigar, która zabija Gulsah, Hatice uchodzi z życiem.

Ibrahim oskarża Iskendera Celebiego o kradzież pieniędzy. O jego winności ma zadecydować sąd wojskowy. Ibrahim zmusza Ulema paszę, żeby zeznawał przeciwko Iskenderowi. Sąd wojskowy uznaje Iskendera za winnego i zostaje stracony. Sułtan ma koszmary. Śni mu się Iskender, który pyta dlaczego dopuścił do jego śmierci wiedząc, że jest niewinny. Sułtan budzi się i mówi „Mam nadzieję, że nim minie rok ty też przeniesiesz się na tamten świat.”

Mijają lata. Sulejman wraca do pałacu. Firuze wciąż służy już piętnastoletniej Mihrimah. Fatma Hatun jest w ciąży z Mustafą. Hatice chce wydać Nigar za Rustema Agę, co jej się udaje. Mihrimah zakochuje się poecie Yahyi (czytaj Jahji), przyjacielu Mustafy. Gdy pierwszy raz się spotkali Yahya nie wiedział, że stoi przed nim sułtanka, Mihrimah przedstawiła się jako córka sługi z pałacu. Dopiero, kiedy Ibrahim na kolacji przedstawił Yahyi rodzinę sułtana dowiedział się, że wtedy stała przed nim sułtanka Mihrimah. Mehmed, syn Hurrem i Sulejmana jest już w odpowiednim wieku by mieć harem, Nigar zamierza to wykorzystać, by pokazać Hurrem, że to Firuze była dziewczyną, z którą sułtan spędził noc. Nigar zaproponowała Hurrem, by wysłała Firuze do alkowy Mehmeda. Hurrem przystaje na ten pomysł. Gdy Firuze staje przed komnatą Mehmeda rezygnuje z pójścia do łoża księcia. Idzie do Hurrem i mówi jej, że to ona jest dziewczyną, z którą sułtan spędził noc. Hurrem chce ją udusić, ale odpuszcza jej i mówi, że i tak ją dopadnie. O wszystkim dowiaduje się także Mihrimah i ma pretensje do Firuze. Po tym jak prawda wychodzi na jaw Firuze przenosi się do komnaty dla faworyty i przestaje służyć Mihrimah. Mustafa chce zabrać Helenę do swojego haremu. Dziewczyna jest jednak zaręczona z Abbasem Agą, to małżeństwo ma być spłatą za długi rodziców Heleny wobec niego. Mustafa spłaca dług rodziców Heleny i zrywa zaręczyny Abbasa z Heleną. Dziewczyna trafia do haremu.

Z rozkazu Hurrem powiedziano Afife Hatun, że wzywa ją Hatice, a jej pomocnika Kiraza związano i zamknięto w pralni. Kiedy Firuze skończyła lekcje zatrzymała ją Hurrem. Jej słudzy założyli dziewczynie sznur na szyje. Kiedy Firuze prawie umarła odcięto sznur. Wtedy Hurrem pokazała jej buteleczkę z trucizną. Powiedziała, że ta która straci miłość sułtana wypije tę truciznę.

Jest czwartek, a czwartkową noc sułtan spędza z żoną. Kiedy Hurrem chce wejść do komnaty władcy strażnik zabrania jej tam wchodzić, ponieważ jest tam Firuze. Hurrem decyduje się wypić truciznę, ale ratuje ją Afife Hatun mówiąc, że sułtan kazał odesłać Firuze (co było prawdą).

Hurrem odkrywa, że dziecko Ibrahima i Nigar żyje, jest to dziewczynka, jej mamka nadała jej na imię Kader. Hurrem porywa dziecko i spotyka się z Ibrahimem. Mówi mu, że jeśli pozbędzie się z pałacu Firuze odzyska córkę. Ibrahim jednak podstępnie oszukał Hurrem, odzyskał córkę, a Firuze została w pałacu.

Mustafa musi podjąć decyzję w sprawie Heleny, albo ją poślubić, albo odesłać do rodziców. Faworyta Mustafy, Fatma rodzi syna. Sulejman, Mehmed, Hurrem i Mihrimah przyjeżdżają do Manisy, sułtan nadaje dziecku imię Sulejman. Zanim Hurrem wyjechała kazała Rustemowi pozbyć się Firuze. Mihrimah i Yahya spotykają się potajemnie. Rustem pokazuje Firuze konia, który jest rzekomo prezentem od sułtana. Mężczyzna luzuje siodło by Fiuze spadła z konia. Plan Rustema się powiódł, mężczyzna znalazł dziewczynę nieprzytomną, gdy chciał skręcić jej kark zobaczył na jej karku tatuaż i postanawia jej nie zabijać.

Podczas spaceru Mehmeda i Mustafy, syn Hurrem zostaje zaatakowany. Nigar w końcu dowiaduje się, że jej córka żyje. Ibrahim pozwala jej się z nią widywać. Mustafa przyprowadza Mehmeda do pałacu, gdy Hurrem widzi, w jakim stanie jest jej syn wybucha płaczem, medycy robią co mogą. O zamach na Mehmeda jest podejrzewany mężczyzna, który miał być mężem Heleny. Okazuje się, że Abbas Aga znikną. Ibrahim zmienia córce imię na Esmanur. Mehmed odzyskuje przytomność. Książę mówi, że widział strzelca, który celował w Mustafę i zasłonił brata. Gdy Hurrem wraca do pałacu dowiaduje się czemu Rustem nie zabił Firuze. Okazuje się, że dziewczyna ma na karku tatuaż wrogiej Imperium Osmańskiemu dynastii Safawidów. Sułtanka każe zamknąć Firuze w lochu, gdy dowiaduje się o tym sułtan idzie do Hurrem i pyta ją, dlaczego to zrobiła. Sułtanka każe przyprowadzić dziewczynę i pokazuje władcy tatuaż Firuze i mówi czego symbolem jest ten tatuaż. Sulejman każe Ibrahimowi przesłuchać Firuze, ale ona chce rozmawiać tylko z sułtanem. Władca zgadza się wysłuchać Firuze. Dziewczyna mówi, że należy do dynastii Safawidów, twierdzi, że jest córką wuja szaha Tahmaspa. Jej ojciec i Tahmasp byli w złych stosunkach, perski władca uważał go za zagrożenie. Z tego powodu Firuze i jej rodzina musieli uciekać, byli prześladowani przez szaha. Po długiej podróży wraz z rodziną wsiadła na statek, lecz zostali schwytani. Statek zatopiono, a jej rodzina zginęła. Później Firuze trafiła na okręt Barbarossy, aż w końcu do haremu Sulejmana. Powiedziała, że nie mogła powiedzieć kim jest, bo pewnie została by wydana rodzinie lub wykorzystana. Potem zakochała się w sułtanie.

Mustafa decyduje się poślubić Helenę, nie podoba się to Mahidevran i Fatmie Hatun. Abbas Aga zostaje znaleziony i zabity. W nocy Helena zostaje poinformowana, że jest wzywana przez Mahidevran. Zostaje zaprowadzona do komnaty gdzie czeka na nią Fatma Hatun, która próbuje ją zabić, zostaje jednak uratowana przez Dianę Hatun, która widziała jak Helena jest gdzieś prowadzona i poszła za nią.

Z rozkazu sułtana Firuze ma wyjechać do Amasyi. Gdy wyjeżdża jej powóz zostaje zatrzymany przez Persów, którzy zostali powiadomieni przez Hurrem. Okazuje się, że jej prawdziwa tożsamość to Humeyra Hatun, szpieg wysłany do pałacu na rozkaz szaha Tahmaspa i sułtanki Firuze.

Yahya znów spotyka się z Mihirmah, widzi ich Hurrem. Każe Rustemowi go śledzić, ten widzi jak Yahya daje posłańcowi list Ibrahima do Mahidevran. Zabija posłańca i czyta list.

Ibrahim chce spotkać się w Bursie z Mustafą, chodzi o ślub księcia i Heleny, sułtan nie zgadza się na ten ślub, ponieważ Helena wcześniej była zaręczona. Pasza mówi władcy, że jedzie do Edirne przygotować armię, a tak naprawdę jedzie do Bursy spotkać się z księciem. Gdy Rustem daje list Hurrem, ta daje go sułtanowi i mówi, że Ibrahim potajemnie spotyka się z Mustafą. Wielki wezyr odradza księciu ślubu z Heleną. Gdy Ibrahim wraca mówi sułtanowi całą prawdę.

Nigar porywa swoją córkę i kradnie pieniądze Rustema. Mustafa odsyła Helenę do rodziców. Hurrem odwiedza córkę, gdy wychodzi z jej komnaty spotyka posła z listem do jej córki, sułtanka zabiera list. Czyta go, sługa mówi, że nie wie od kogo jest, w liście jest napisane, że nadawca listu chce się spotkać z Mihirmah. Hurrem każe oddać ten list adresatce. Następnego dnia Mihrimah spotyka się z Yahyą, który był nadawcą listu, widzi ich Hurrem. Sułtanka mówi, że teraz życie Yahyi jest zależne tylko od niej, ale daruje mu życie. Nigar jest już z córką na statku, lecz jej plany krzyżuje Ibrahim, zabiera Esmanur i zabrania Nigar widywać się z córką. Rustem chce się rozwieść z żoną, lecz Hatice mu na to nie zezwala (w końcu to ona zaaranżowała ich małżeństwo).

Mehmet zakochuje się w służącej sułtanki Mihrimah. Klarze, z wzajemnością. Irytuje to Hurrem. Klara po kilku nocach spędzonych z Mehmetem chce przejść na islam i zmienia imię na Nurbahar. Później dochodzi do wpadki - Nurbahar zachodzi w ciąże, co jest zakazane ponieważ Mehmet nie posiada prowincji. Obydwoje ukrywają ten fakt, o zajściu dowiaduje się Mihrimah i każe dziewczynie wykonać aborcje. Mehmet wścieka się na siostrę. Akuszerka usuwa Nurbahar dziecko, o czym dowiaduje się Kiraz i zostaje zauważony przez Mihrimah. Nazajutrz dziewczyna opuszcza pałac, Mehmet obwinia o wszystko siostrę i Hurrem. Kiraz również opuszcza pałac za dowiedzenie się o ciąży.

Okazuje się, że Sulejman był stopniowo podtruwany. Hurrem podejrzewa Ibrahima i chce się z nim spotkać. Mówi mu, że wie o jego planach, wie, że podtruwa sułtana, by posadzić na tronie Mustafę (Ibrahim nie miał takich planów, tak twierdziła Hurrem). Ibrahim mówi Hurrem, że mógłby oskarżyć ją o to samo, ale mówi, że wie, że ona nie otrułaby sułtana, tak samo jak on, dlatego, że Hurrem go kocha, a Ibrahim się z nim przyjaźni. Hurrem przechodzi do swojej propozycji dla Ibrahima, każe mu jeszcze dziś zrezygnować ze stanowiska i wyjechać z Imperium Osmańskiego na zawsze. Ibrahim wybucha śmiechem, i pyta co na tym zyska, Hurrem odpowiada „Będziesz żył.” Gdy to słyszy odpowiada „ Żaden gołąb nigdy nie dogaduje się z jastrzębiem, bo ten pierwszy zawsze jest słaby i bezbronny, drugi zaś może go zniszczyć kiedy zechce”. Hurrem odchodzi. Okazuje się, że w pomieszczeniu, w którym pasza i sułtanka się spotkali czekali jej ludzie, którzy mieli zabić Ibrahima, gdyby nie przyjął oferty. Paszy udaje się jednak przeżyć.

Hurrem dowiaduje się, że jej syn Mehmed wyjechał z Ibrahimem paszą do admirała Barbarossy do stoczni, sułtanka ma złe przeczucia. Potem dowiaduje się, że Barbarossa jest w pałacu, a Ibrahima nie ma. Gdy sułtanka dojeżdża do miejsca, w którym Ibrahim i Mehmed się spotkali znajdują martwe ciało mężczyzny, który towarzyszył księciu pod urwiskiem przy morzu. Potem znajdują kaftan księcia. Hurrem wraca do pałacu powiedzieć o wszystkim Sulejmanowi, zanim jednak o wszystkim powiedziała władcy do komnaty wchodzi Mehmed, gdy Hurrem go widzi uspokaja się i mówi Sulejmanowi, że miała zły sen.

Gulzar, służąca, którą Hurrem wysłała do Manisy, próbuje zabić Mustafę zostaje jednak obezwładniona. Wyznała, że działała na rozkaz Hurrem. Gulzar jedzie do stolicy, by stanąć przed sułtanem. W nocy Ibrahim chce się spotkać z Hurrem, pokazuje jej Gulzar. Rano Hurrem obserwuje całą sytuacje z balkonu. Gdy Gulzar jest prowadzona przed oblicze Sulejmana widzi swoją matkę trzymaną przez Rustema, ten daje jej znak, by nie przyznała się przed sułtanem do tego, że działała dla Hurrem. Gdy sułtan pyta Gulzar, dla kogo działała ta mówi, że dla Behrama Efendiego, szpiega perskiego szaha. Ale Ibrahim od razu powiedział, że dziewczyna podczas przesłuchania wyznała, że służy Hurrem. Potem ona mówi, że Ibrahim kazał jej tak powiedzieć, bo wtedy daruje jej życie (oczywiście Gulzar to wymyśliła). Gulzar domyśliła się, że ją zabiją i skoczyła z balkonu.

Z okazji trwającego już w Imperium Osmańskim święta Ramadan do stolicy przyjeżdża siostra sułtana, sułtanka Sah Huban wraz z córką Esmahan i mężem, Lutfi paszą. Sah zostaje ciepło przyjęta przez Hurrem i integrują się, co wzbudza wściekłość Hatice. Syn księcia Mustafy i Fatmy Hatun, Sulejman umiera na czarną ospę. Potem okazuje się, że jedna z nałożnic Mustafy, Ayse Hatun jest w ciąży. Fatma oskarża dziewczynę o zabicie jej syna. Mahidevran chce odesłać Fatmę, ponieważ uważa, że dziewczyna postradała rozum, gdy ta dowiaduje się o tym popełnia samobójstwo.

Sulejman czyta dokumenty ze spotkania Ibrahima z ambasadorem weneckim. Ibrahim mówi, że sułtan Imperium Osmańskiego jest lwem, a Ibrahim jest jego treserem, który uspokaja go batem - wtedy jest posłuszny i robi to, co on chce. Potem Sulejman idzie do sędziego i pyta, jaką karę powinien wymierzyć człowiekowi, któremu obiecał, że go nie zabije (gdy Ibrahim został wielkim wezyrem Sulejman wydał dekret, według którego nikt nie mógł zabić Ibrahima). Sędzia odpowiada, że powinien zabić tego człowieka, ale zastanawia się jak władca powinien go zabić nie łamiąc obietnicy. Jakiś czas później nakazuje Sulejmanowi zasnąć, bo człowiek, gdy śpi jest jakby martwy. Władca wspomina wszystkie występki Ibrahima i decyduje się go zabić. Wieczorem sułtan zaprasza Hurrem i Ibrahima na kolację. Po posiłku władca pozwala Ibrahimowi spać w pałacu. Potem pasza zostaje uduszony przez katów. Rano Hatice widzi z balkonu trumnę z Ibrahimem postawioną w ogrodzie. Gulfem i Beyhan, siostra Hatice, która niedawno przyjechała próbują uspokoić Hatice krzyczącą nad Ibrahimem. Sułtanka obwinia o śmierć męża Sulejmana i Hurrem, zamierza pomścić Ibrahima.

Hurrem chce, aby Rustem dołączył do rady dywanu jako wezyr, dlatego prosi Aysa Mehmeda paszę, by zaproponował sułtanowi Rustema na to stanowisko, jednak władca uznał, że Rustem jest za mało doświadczony i wybiera męża Sah Huban, Lutfi paszę. Hurrem idzie pogratulować Sah tego, że Lutfi został wezyrem. Żona sułtana mówi, że to bardzo niebezpieczne stanowisko i dobrym przykładem tego jest Ibrahim pasza, a Sah odpowiada, że Lutfi jest inny, bo to ona jest jego żoną i w niczym nie przypomina sułtanki Hatice. To oznaczało, że Sah wypowiada wojnę Hurrem.

Hurrem postanawia urządzić w haremie przyjęcie po mimo trwającej żałoby po Ibrahimie. Gdy Hatice się o tym dowiaduje idzie do pałacu przerwać zabawę, a gdy Sah Huban się dowiaduje o przyjęciu postanawia działać. Mówi władcy, że chciałaby odwiedzić Cihangira i prosi sułtana, by do niej dołączył, władca się zgadza. Gdy dochodzi do sali haremowej słyszy Hatice i wchodzi do sali. Władca mówi, że zezwolił na to przyjęcie i każe Hatice wracać do Siebie. Bali Bej wraca do pałacu. Hatice prosi Fahriye Kalfę (dawną Dianę Hatun), by zabiła Hurrem po czterdziestu dniach żałoby po Ibrahimie paszy.

Rustem zostaje gubernatorem Diyarbekir, wyjeżdża tam razem z żoną, Nigar. Fahriye postanawia wykonać rozkaz Hatice. Gdy Hurrem kąpie się w hammanie, Fahriye po cichu zabije służące, które towarzyszą żonie sułtana. Hurrem nie może jej zobaczyć, ponieważ stoi od niej tyłem, gdy Fahriye zabija ostatnią służącą sułtanka się odwraca. Nagle Sumbul puka do drzwi, Fahriye nie może już zabić sułtanki i mówi, że to tamte służące chciały ją zabić, a ona ją uratowała, Hurrem jej uwierzyła.

Z rozkazu sułtana Hatice ma wyjechać do Manisy. Sułtanka bardzo się opiera, ale sułtan mówi, że jeśli nie wyjedzie odbierze jej dzieci, bo uważa, że przez swój stan nie jest w stanie ich wychowywać. Następnego dnia sułtanka wyjeżdża z pałacu. Sulejman postanawia wyjechać na wojnę, miesiąc po jego wyjeździe do Hurrem przychodzi stajenny księcia Mustafy z Manisy, przysłany przez Rustema paszę, mówi, że książę Mustafa zebrał armię i jedzie do stolicy. Hurrem chce się widzieć z Mustafą paszą i mówi mu o tym, co się dowiedziała. Ten mówi, że na sułtana zastawiono pułapkę i jest ciężko ranny i nie wiadomo, co z książętami przebywającymi z władcą na wojnie. Sułtanka chce mieć przy Sobie wszystkie swoje dzieci, które zostały w pałacu. Sah mówi, że należy chronić Bajazyda i Cihangira, dlatego chce zabrać je ze sobą do pałacu, Hurrem nie zgadza się, ale Sah uparcie chce zabrać książęta do Siebie. Następnego dnia, gdy siostra sułtana przyjechała po dzieci Hurrem mówi, że wywiozła je w bezpieczne miejsce. Nagle powóz, którym jadą Bajazyd i Cihangir zostaje zatrzymany przez zbójców. Hurrem dostaje wiadomość, że sułtan jednak żyje, potem jednak zostaje poinformowana o tym, że Bajazyd i Cihangir zostali porwani. Sułtanka znajduje Fahriye Kalfę, która towarzyszyła książętom w drodze i śledziła zbójców, gdy zabrali dzieci Hurrem. Sułtanka wraz z żołnierzami zostaje zaprowadzona do dużego domu we wsi gdzie znajduje Sah Huban. Sułtanka mówi, że Bajazyd i Cihangir są w pałacu, Sah chciała pokazać Hurrem swoją potęgę. Potem powiedziała, że to ona wymyśliła tą całą sprawę z Mustafą i rannym sułtanem, niczego takiego nie było, a mężczyzna, który powiedział Hurrem o tym, że Mustafa jedzie do stolicy to był jeden z ludzi Sah.

Jedna z nałożnic Mustafy, Ayse Hatun rodzi księciu córkę, sułtankę Nergissah. Hatice wraca do pałacu. Najpierw idzie do komnaty Hurrem i mówi o liście, w którym było napisane, że Sah Huban przyczyniła się do śmierci Ibrahima, uważa, że to Hurrem go napisała. Żona sułtana mówi, że Sah najwięcej zyskała na śmierci Ibrahima, a jej mąż został wezyrem, Hatice nabiera podejrzeń. Siostra sułtana idzie do swojego pałacu. Gdy wchodzi do swojej komnaty widzi kufer z rzeczami Ibrahima, znajduje list, po przeczytaniu go jest w szoku. To był list miłosny Sah do Ibrahima napisany wiele lat temu. Sah przypomina Sobie, że Hurrem przywiozła rzeczy Ibrahima paszy, sułtanka domyśla się, że list napisała Hurrem. Mercan Aga, służący Sah Huban porywa Nazly Hatun, służącą Hurrem, kobieta wyznała, że z rozkazu Hurrem podrzuciła list. Później Nazly wiesza się.

Do Manisy przyjeżdża Gabriela Sfenzi De Feo, handlarka z Genui. Kobieta prosi sułtankę Mahidevran o pomoc w rozwiązaniu problemu z piratami, przez których jej statki z towarami zostały uwięzione w Smyrnie. Sułtanka obiecuje, że zajmie się tą sprawą. Tymczasem Hatice wzywa do Siebie Salihe Hatun, sułtanka chce, aby kobieta rzuciła klątwę na Hurrem. Sulejman wraca z wojny do pałacu. Nigar przychodzi do Hurrem i mówi jej, że Mihrimah spotkała się z Bali Bejem w marmurowym pałacu. Hurrem jedzie tam, lecz spotkała tam Hatice. Saliha przykłada do ust Hurrem chusteczkę nasączoną środkiem usypiającym, żona sułtana traci przytomność. Gdy się budzi jest w swojej komnacie i leży w łóżku, niczego nie pamięta. Sumbul mówi, że znaleziono ją nieprzytomną w marmurowym pałacu i przywieziono tutaj. Mihrimah widzi na rękach matki czerwone plamy i każe wezwać lekarza, medyk twierdzi, że choroba sułtanki nie jest zakaźna. Hurrem chce, aby jej chorobę utrzymano w tajemnicy, ale Sulejman i tak o wszystkim się dowiaduje. Sumbul i Afife próbują ustalić, co stało się w marmurowym pałacu, dowiadują się, że Hurrem spotkała się z Nigar, sułtanka przypomina to Sobie. Wzywa do Siebie Nigar, żona Rustema mówi, że powiedziała jej o tym, że Mihirmah i Bali Bej byli w marmurowym pałacu. Hurrem jej nie wierzy i każe oddać ją Rustemowi, by ją zabił. Przestraszona Nigar do wszystkiego się przyznaje. Mówi sułtance, że Hatice rzuciła na nią klątwę.

Okazuje się część majątku zmarłego Ibrahima paszy nie została przekazana państwu. Rustem informuje o tym Hurrem, a potem sułtana. Problem Gabrieli Sfenzi De Feo dotyczący jej statków został rozwiązany. Hurrem budzi się w nocy, ma zwidy, chodzi przez salę haremową. Idzie do komnaty Hatice i pyta, co jej zrobiła (gdy Hatice wróciła do stolicy nie wróciła do swojego pałacu, zamieszkała w Topkapi). Hatice udaje, że o niczym nie wie, ale tak naprawdę cieszy się widząc Hurrem w takim stanie. Hurrem chce wszystkim pokazać, że wszystko u niej w porządku, w tym celu idzie do sali haremowej, lecz traci przytomność. Hatice idzie do Sulejmana, aby się dowiedzieć, dlaczego sułtan kazał żołnierzom przeszukać jej pałacu w celu znalezienia majątku Ibrahima, w końcu jej pałac został przeszukany już wcześniej. Potem wypomina mu, że nie postąpił sprawiedliwie zabijając Ibrahima, bo przecież wydał dekret dotyczący nietykalności Ibrahima. Gdy Hurrem odzyskuje przytomność wychodzi z sali haremowej, idąc sama przez korytarz spotyka Hatice wracającą od sułtana. Pyta, co jej zrobiła, Hatice odpowiada, że to jeszcze nic i będzie płonąć ogniem piekielnym, wtedy Hurrem atakuje ją, bije do nieprzytomności. Potem przychodzi Sumbul i zabiera rudowłosą sułtankę, nagle idzie jakaś służąca, widzi leżąca na podłodze, pobitą Hatice i Sumbula pomagającego Hurrem iść. Jakiś czas później Afife znajduje kolczyk Hatice, gdy idzie jej go oddać znajduje tylko Salihe. Żołnierze nie znaleźli reszty majątku Ibrahima paszy.

Zapada zmrok. Hatice wciąż nie ma. Sułtan każe Bali Bejowi rozpocząć poszukiwania sułtanki. Okazuje się, że osobista służąca Hatice również zniknęła. Zaginiona siostra sułtana jest w lesie, leży nieprzytomna. W końcu odzyskuje przytomność i próbuje znaleźć drogę do pałacu. Afife daje kolczyk Hatice jej siostrze, Sah, sułtanka ma złe przeczucia. Poszukiwania Hatice wciąż trwaj, zostaje znaleziony jej powóz, lecz siostra sułtana wciąż nie została znaleziona. Po pewnym czasie Hatice trafia do pałacu. Od razu mówi sułtanowi, że to Hurrem ją zaatakowała. Sułtan idzie do Hurrem porozmawiać z nią, lecz ona mówi, że przez swój stan nie może się ruszyć, a co dopiero kogoś pobić. Władca ma mętlik w głowie. Zostaje znaleziona osobista służąca Hatice. Kobieta mówi, że po spotkaniu z sułtanem Hatice wyjechała z pałacu, chwilę później sułtanka zatrzymała powóz, dała swej osobistej służącej dużo pieniędzy i kazała wracać tam skąd pochodzi. Kobieta poszła do portu, miała wsiąść na statek, lecz została schwytana przez janczarów. Wszystko zostało zaplanowane przez Hurrem. Hatice została wywieziona z pałacu z rozkazu Hurrem, a osobista służąca siostry sułtana próbowała uciec, to co służąca powiedziała Bali Bejowi było kłamstwem.

Hatice wraca do swego pałacu. Nocą pokazuje Sah Huban tajemnicze miejsce w piwnicy, tam znajduje się reszta majątku po Ibrahimie. Sah chce, by Hatice oddała pieniądze do państwowego skarbca, jednak ona chce je zatrzymać. Twierdzi, że jako wdowa po Ibrahimie jest właścicielką majątku po nim. Sułtanka Sah uważa, że strażnik pałacowej bramy działał z Hurrem, gdy Hatice zniknęła. Chce się jego pozbyć. Każe Fahriye zaprowadzić strażnika bramy do jakiegoś ciemnego miejsca w pałacu, by jeden z jej ludzi go zabił. Po zabiciu strażnika, mężczyzna chce zabić Fahriye, ale Sumbul i Hurrem słyszą jej krzyki. Sumbul chce obronić Fahriye, lecz mu się nie udaje. Potem mężczyzna chce zabić Hurrem. Na szczęście Fahriye ratuje sułtankę, niestety służąca zostaje ranna. Fahriye przyznaje się do tego, że kiedyś służyła Mahidevran, potem zaczęła służyć Hatice, przyznaje się też, że to ona chciała zabić Hurrem w hammanie. Mówi też, że Saliha Hatun dodawała czegoś do kadzideł w komnacie Hurrem, dlatego sułtanka miała zwidy. Fahriye przysięga wierność Hurrem. Nowym strażnikiem bramy pałacowej zostaje wierny sługa sułtanki Sah, Mercan Aga.

Rzeczy zmarłego Ibrahima paszy zostają oddane na licytacje, Hatice wykupuje je za pieniądze z jego majątku. Kiedy Sah Huban się o tym dowiaduje wścieka się, bo w ten sposób Hatice pokazuje, że ma dużo pieniędzy i pojawiają się podejrzenia, że Hatice ma złoto zmarłego wielkiego wezyra. Nigar informuje siostry sułtana, że Ayas pasza podejrzewa Hatice, że trzyma złoto Ibrahima w pałacu. Sułtanki postanawiają wywieść złoto Ibrahima paszy w inne miejsce. Jednak Hurrem zdążyła już się o wszystkim dowiedzieć, potem o wszystkim mówi Rustemowi, ten powiadamia sułtana. Władca jedzie z Rustemem pod pałac Hatice. Sulejman żąda od sióstr wyjaśnień. Sah mówi, że złoto miało zostać wywiezione do pałacowego skarbca, a złoto same niedawno znalazły. Rustem spytał, czemu wywożą złoto nocą. Sah odpowiada, że Bali Bej uznał, że tak będzie lepiej. Nagle do komnaty wchodzi Bali Bej, mówi, że przyjechał odebrać złoto Ibrahima paszy. Mężczyzna został o wszystkim wcześniej powiadomiony przez Sah. Sułtanka od początku chciała, by złoto po Ibrahimie trafiło do państwowego skarbca, zgodnie z zasadami. Hatice chciała zatrzymać złoto, więc gdy pieniądze miały zostać przeniesione Sah powiedziała o wszystkim Bali Bejowi, by dopilnował, by pieniądze trafiły do państwowego skarbca wbrew woli Hatice.

Sułtan chce znaleźć Hatice nowego męża. Sułtanka jest wściekła. Gabriela daje Mahidevran lustro grzechu. Jeżeli człowiek spojrzy w to lustro po popełnieniu grzechu to zwierciadło pęknie i zacznie się seria nieszczęść. Sah chce wydać swoją córkę Esmahan za Bali Beja, a w mężczyźnie kocha się Mihrimah, która przyjaźni się z Esmahan. Mustafa dostaje informacje od dowódcy Teke, Iskendera, że Piri pasza wywołuje zamieszki i sułtan każe mu go zabić. Książe przesłuchuje Piri paszę, lecz ten wypiera się wszystkiego i mówi, że Iskender go oczernia. Mustafa mu wierzy i postanawia zabić Iskendera, w ten sposób sprzeciwił się woli sułtana. Hatice ma zostać wydana za Husreva paszę. Po pałacu chodzą plotki mówiące o tym, że Esmahan i Bali Bej się kochają. Te plotki dochodzą do uszu Mihrimah, sułtanka pisze list do Bali Beja i chce się z nim spotkać w marmurowym pałacu. Dowiaduje się o tym Hurrem i przyłapuje ich razem. Mihrimah chciała, by matka ich przyłapała, wtedy rudowłosa sułtanka powiedziałaby o tym sułtanowi, Sulejman uznałby, że Mihrimah i Bali Bej się kochają i wydał by ją za mąż za niego. Hurrem jednak później zdaje Sobie sprawę, że to był plan jej córki. Sulejman dowiaduje się, że Mustafa nie wykonał jego rozkazu, każe synowi przyjechać do stolicy. Książę przyjeżdża do pałacu, udaje mu się udowodnić swoją niewinność, dostał list, w którym było napisane, że Iskender rzucił oskarżenie na Piri paszę, a sam współpracuje z perskim szahem i mameluckimi bejami. Esmahan nie chce wyjść za Bali Beja, jest bowiem zakochana w Mehmedzie. Podczas wspólnej kolacji Mustafy, Mihrimah, Mehmeda i Cihangira córka Hurrem publicznie mówi o tym, że Mehmed odrzucił względy Esmahan. Wściekła córka Sah Huban mówi matce, że zgadza się wyjść za Bali Beja. Jednak Bali Bej nie chce wyjść za Esmahan, przez to nie dochodzi do ślubu.

Sulejman wyjeżdża na kampanię wojenną. Bajazyd znika z pałacu, jego matka Hurrem każe wszystkim go szukać. Młody książę chciał jechać na wojnę, a że nie został zabrany to przebrał się za janczara i wymkną się z pałacu. Tymczasem Esmahan kłuci się z Mihrimah w hammanie, w pewnym momencie córka Hurrem uderza córkę Sah, dziewczyna upada na podłogę i traci przytomność. Poszukiwania Bajazyda wciąż trwają, Cihangir mówi matce, że wie gdzie jest Bajazyd, pojechał na wojnę. Esmahan trafiła do lecznicy, gdy odzyskała przytomność powiedziała, że poślizgnęła się w hammanie. Tymczasem Bajazyda wśród młodych janczarów zauważa Selim, młody książę powiadamia ojca. Z rozkazu władcy Bali Bej odwozi Bajazyda do pałacu.

Okazuje się, że w haremie księcia Mustafy znajduje się zaginiona siostra Gabrieli, Lukrecja (w haremie nadano jej na imię Rumeysa. Dziewczyna jednak nie pamięta siostry. Gabriela prosi Mustafę, aby oddał jej siostrę, Mustafa chce zwrócić Rumeysie wolność, lecz dziewczyna mówi, że nie chce wyjeżdżać. Gabriela wyjeżdża z pałacu.

Nałożnice z haremu sułtana od dłuższego czasu nie dostały wypłaty, Sah Huban zamierza to wykorzystać przeciwko Hurrem. Mercan Aga zaproponował Hurrem zaciągnąć dług u lichwiarki, sułtanka uznała, że to dobry pomysł. Chwilę później Sah przyszła do Hurrem i zaproponowała, że opłaci niewolnicę z własnej kieszeni, ale Hurrem odmówiła, wyczuwała jakąś intrygę ze strony Sah, oczywiście siostra sułtana wiedziała, że Hurrem nie przyjmie jej propozycji. Jeszcze później do Hurrem przyprowadzono poleconą przez Mercana lichwiarkę. Kobieta zgodziła się pożyczyć Hurrem 50 000 sztuk złota. Jak tylko kobieta wyszła z komnaty Hurrem, Nigar zaprowadziła lichwiarkę do Sah Huban. Kobieta powiedziała wszystko sułtance, te informacje rzecz jasna Sah postanowiła wykorzystać. Gdy Sumbul pojechał po pieniądze od lichwiarki został napadnięty przez zbójców i wszystkie pieniądze przeznaczone na wypłatę dla niewolnic zostały mu odebrane (można się domyślić, że to była sprawka Sah). Nagle do pałacu weszła Sah Huban, pomimo wcześniejszego sprzeciwu Hurrem podarowała dziewczętom pieniądze. Hurrem się to nie spodobało i kazała dziewczętom oddać pieniądze sułtance Sah. Dziewczęta poczuły wielki uraz do Hurrem. Hurrem poprosiła tę samą lichwiarkę o pieniądze (ta sama kwota, co wcześniej). Niestety kobieta nie miała już tyle pieniędzy. Jednak lichwiarka poleciła Hurrem wenecką lichwiarkę, sułtanka postanowiła poprosić ją o pomoc. Ale sułtan wojował z Wenecją. Sułtanka jednak nie miała wyjścia, trzeba było jak najszybciej dać nałożnicom z haremu wypłatę, poza tym obawiała się sułtanki Sah.

Mihrimah dowiaduje się, że dziewczęta z haremu mają list Bali Beja, który był do niej. Mihrimah idzie do sali haremowej, domyśla się, że to była sprawka Esmahan i mówi do nałożnic „Jak śmiecie publicznie rozprawiać o prywatnych sprawach sułtanki Esmahan?” w końcu dziewczęta nie wiedziały do kogo był list, nie było na nim napisane do kogo był wiadomo było tylko, kto go napisał.

W końcu dzięki Wenecjance opłacono nałożnicę. Hurrem udało się też zdobyć pieniądze na spłatę długu (sprzedała ziemie podarowane jej przez, Sulejmana), który zaciągnęła u niej. Dokument, który był dowodem długu Wenecjanka wysłała do pałacu, niestety Hurrem nie otrzymała żadnego listu. Okazało się, że lichwiarkę odwiedził jakiś mężczyzna z zarządczynią, powiedział, że Hurrem ich przysłała, spłacili dług zaciągnięty przez Hurrem, a Wenecjanka oddała dokument (Hurrem nikogo do niej nie wysyłała). Hurrem natychmiast poszła do Sah Huban, domyślała się, że to ona ukradła ten dokument. Na miejscu dowiedziała się od Sah, że ta wenecka lichwiarka pochodzi z rodziny Weneckiego doży, czyli była trochę związana z polityką, a Wenecja była wtedy wrogiem dla Imperium Osmańskiego. Sah zamierzała pokazać dowód długu sułtanowi.Sułtan dojechał do Edirne, zatrzymał się tam na jakiś czas, Sah razem z Gulfem postanowiła pojechać tam pokazać Sulejmanowi dowód długu. O wszystkim dowiedziała się Hurrem, postanowiła odebrać sułtance dokument. Następnego dnia, kiedy Sah i Gulfem wyjechały z pałacu zostały napadnięte przez ludzi Hurrem. Od razu zaczęli pytać o dokument, Sah domyśliła się, że to słudzy Hurrem, nie chciała im oddać dokumentu. Jednak jeden z nich przyłożyć Gulfem sztylet do szyi, przestraszona sułtanka oddała im dokument. Jednak Sah i Gulfem dojechały do Edirne, opowiedziały o wszystkim sułtanowi. Powiedziały mu, że napadli ich ludzie Hurrem i pokazały władcy dokument. Okazało się, że papier, który Hurrem zabrała Sah jest nic nie wartym kawałkiem papieru. Sah powiedziała sułtanowi, że chciała pomóc Hurrem, ale się nie zgodziła, powiedziała, że sama spłaciła dług zaciągnięty od Wenecjanki i odebrała ten dokument. Tymczasem Hurrem dowiedziała się od poprzedniej lichwiarki, że wenecka lichwiarka była szantażowana przez sułtankę Sah. Następnego dnia sułtan wezwał do Edirne Hurrem. Gdy powiedział jej o wszystkim ona udawała zdziwioną. Próbowała się bronić, ale Sulejman kazał jej zostać w Edirne, to oznaczało, że Hurrem została wygnana. Jakiś czas później w stolicy pojawiła się epidemia dżumy, Sulejman bał się, że Hurrem zachoruje na nią, więc wysłał do niej medyka. Ale ona go nie przyjęła, powiedziała, że woli umrzeć na dżumę niż żyć z daleka od Sulejmana. Gdy Sulejman się o tym dowiedział postanowił, że jego żona wróci do Topkapi. Zadowolona Hurrem wróciła do pałacu.

Hurrem wymyśliła intrygę, by skłócić Sah z jej mężem. Sprawiła, że jedna ze służek Sah została kochanką Lutfi paszy. Pewnej nocy Mercan zobaczył jak dziewczyna wychodzi z komnaty mężczyzny, a jej wygląd nie budził wątpliwości. Potem przyszła Hurrem powiedzieć Sah zdradzie Lutfi paszy. Sułtanka nie uwierzyła, ale słowa rudowłosej sułtanki potwierdził Mercan. Siostra sułtana zagroziła paszy, a Mercan zabił kochankę paszy. Tymczasem Hurrem chce wydać swoją córkę, Mihrimah za Rustema paszę. Sułtanka się nie zgadza, bo kocha Bali Beja. Pewnego dnia żona Sulejmana spotyka się z Bali Bejem i pyta go, dlaczego nie chce jej córki. On odpowiada, że w jego oczach wciąż jest jeszcze dzieckiem i nie będzie inaczej. W komnacie obok siedziała Mihrimah i wszystko słyszała. Z goryczą w sercu zgodziła się wyjść za Rustema. Ten zdążył się już rozwieść z Nigar, która znika na wiele lat, by odnaleźć swoją córkę, Esmanur, której ojcem był zmarły Ibrahim pasza. Pojawiły się plotki, że Rustem choruje na trąd. Z rozkazu sułtana jedzie do niego medyk, by go zbadać. Mężczyzna zauważył u paszy wesz, to oznaczało, że Rustem nie ma trądu i może zostać mężem Mihrimah. Gdy Rustem jechał do stolicy jego wóz został zaatakowany. Przez proch dymny powóz wybuchł. Jednak Rustem przeżył i dotarł do pałacu Topakpi. Okazało się, że puścił przodem pusty powóz, a sam był w drugim powozie jadącym z tyłu. Następnego dnia odbyły się zaślubiny Rustema i Mihrimah, zostali małżeństwem, a jakiś czas później urodziła im się córka, Ayse Humasah. Tymczasem Nigar wraca do stolicy i prosi Hatice i Sah Huban o pomoc w dostaniu się do pałacu Mihrimah i zabiciu Rustema. Sułtanki pomagają jej wejść do pałacu. Dawna służąca dowiedziała się, że w pałacu jest też Hurrem i postanawia zabić i ją. Nagle zobaczyła małą córkę Mihrimah i Rustema. Pomyślała, że to jej zaginione dziecko. Schowała się w piwnicy i nocą porwała małą sułtankę i próbowała uciec z nią ze stolicy. Służąca o imieniu Gulbahar znalazła pod kołyską wnuczki sułtana kolczyk Nigar, było wtedy pewne, kto porwał Ayse Humasah. Za Nigar ruszył pościg i w niedługim czasie wojsko z Nasuhem Efendim i Rustemem paszą oraz Bali Bejem otoczyli ją na skraju urwiska. Początkowo groziła, że skoczy razem z dzieckiem, lecz Nasuh przekonał ją, że córka Rustema jest nie winna jej krzywd. Nigar oddała ją, więc Rustemowi, a następnie bez wahania skoczyła z urwiska.

Jakiś czas później Lutfi pasza kazał obciąć cudzołożnicy kończynę (Lutfi pasza słyną z braku tolerancji dla cudzołóstwa). Doprowadziło to do ostrej kłótni między Sah, a Lutfi paszą. Gdy Sah mówi, że chce się z nim rozwieść wielki wezyr atakuje żonę. Na szczęście w porę pojawiła się służba, która wyprowadziła Lutfi paszę z pałacu. Gdy sułtan się o tym dowiedział, to zdymisjonował Lutfi paszą ze stanowiska. Chciał zabić swojego dawnego wielkiego wezyra, ale Sah poprosiła brata, by go oszczędził ze względu na ich córkę, Esmahan. Sułtan się zgodził, wygnał paszę do Didimoticho.

Wkrótce później z rozkazu Sulejmana Mustafa przenosi się do Amasyi. Jego miejsce zajmuje syn Hurrem, Mehmed. Manisa jest prowincją dla księcia, którego sułtan wyznaczy na swojego następcę, więc relacje pomiędzy braćmi uległy pogorszeniu. Hurrem dostaje list. Piszę w nim, że Selim zachorował i prosi matkę, by przyjechała. Sułtanka jedzie do prowincji, którą zarządza Selim, czyli Konya. Okazuje się, że list był fałszywy. Selim wcale nie zachorował, a Hurrem została porwana. Mimo przesłuchań i poszukiwań nikt nie wie, co się stało z sułtanką. Hurrem zaginęła na wiele lat.

Po latach okazuje się, że to Hatice porwała Hurrem. Gdy sułtanka dowiedziała się, że sułtan wie o tym, co zrobiła wypiła truciznę i zmarła no oczach władcy. Tymczasem Mahidevran uknuła intrygę przeciwko Mehmedowi. Wysłała swego sługę, by zabił księcia. Mężczyźnie udało się zostać przyjacielem księcia, więc miał większą możliwość zabicia go. W tym celu (rzekomo niechcący) zranił księcia podczas ćwiczeń. Potem dał mu bandaż osoby chorej na czarną ospę, co sprawiło, że książę następnego dnia zmarł na tę chorobę. Gdy Mahidevran dowiaduje się o śmierci Mehmeda pęka lustro grzechu, które matka Mustafy dostała od Gabrieli.

Niedługo później Mihrimah odkrywa, że sułtanka Sah wysłała do jej pałacu szpiega. Więc zaprosiła ją do Siebie pod pretekstem kolacji. W którymś momencie spotkania Mihrimah kazała przyprowadzić służącą i pokazała ciotce swój list do sułtana. Było w nim napisane wszystko do czego przyznała się służka. Mihirmah chciała wysłać ojcu list pod warunkiem, że Sah jutro rano opuści pałac i wszystkie swoje pieniądze przekaże wakfowi sułtanki Hurrem. Sah się zgodziła i następnego dnia wraz z córką wyjechała do Konyi, a Mercanowi kazała zostać w Topakpi.

Jakiś czas później dzięki Bali Bejowi Hurrem wraca do pałacu. Mężczyzna po odwiezieniu do Topakpi zaginionej sułtanki odchodzi ze służby.