Sabotażysta

**Sabotażysta** (*The Saboteur / Der Saboteur*) - ostfalska powieść sensacyjna autorstwa ostfalskiego powieściopisarza ckowskiego pochodzenia, ***Randalla Jamesa Chesterfielda***. Akcja powiesci odbywa się przed, w trakcie i po Wojnie Trzech Narodów.

## Fabuła

McCallister niedaleko Birkenhead, 3 marzec 1936 rok, Republika Styryjska. Na małym ranczu mieszka małżeństwo - Ronald i Sybille Devlinowie, starzy farmerzy utrzymujący się z hodowli zwierząt i uprawiania zboża. Mają oni jednego syna - 30 letniego mechanika, Seana Devlina. Sean nie liczy się nikim, kto chce mu zaszkodzić - jest odważny, nie boi się zagrożeń i jest pozbawiony sumienia. Również dużo pije i korzysta z usług tanich prostytutek. Jednak kocha swoich rodziców i pomaga im w codziennych obowiązkach. Pewnego razu ranczo Devlinów trawi ogień - w wyniku tego wypadku zginęli rodzice Seana. Okazało się, że ci, którym Sean zalazł za skórę, postanowili się zemścić na nim zabijając mu rodzinę, niszcząc dobytek i całą winę zrzucając na niego. Trafia on do Więzienia Prowincjonalnego w Barbertown na północy Styrii. Jednak 4 sierpnia 1936 roku ucieka z więzienia do Demokratycznej Republiki Falklandii, gdyż w Styrii był na cenzurowanym. Przez 4 lata pracuje jako mechanik i kierowca rajdowy - w trakcie jednego z Grand Prix Daustrii prawie wygrał z Kurtem Dierkierem, daustriacko-weimarskim inżynierem i wysoko postawionym członkiem daustriackiej partii nacjonalistycznej (przegrał ze względu na oszustwo Dierkera - przestrzelił Seanowi koło i wyjechał on przez to poza tor). W ramach zemsty, Sean wraz ze swoim przyjacielem, Julesem Visvenem, zakradają się do Dierkers Panzerfaktorie w Ragnerweld pod Eberstadt i zrzucają jego samochód w przepaść, na czym zostają przyłapani. Zostali torturowani, przesłuchiwani i oskarżani o szpiegostwo na rzecz Styrii i Falklandii. W trakcie przesłuchania, ze względu na opór Seana, ginie Jules - dostał 6 kul z pistoletu Dierkera. Wtedy Sean wyrywa się i zabija jednego strażnika, raniąc również Dierkera. Jednak zostaje ogłuszony przez jego adiutantkę, Franziskę, oraz przykuty do fotela. Ową scenę autor opisuje tak:

> "Dierker odchodzi od Seana, udaje się do swej szkatuły, z której wyciąga swojego srebrnego Kluegera P08 i mówi do Styryjczyka:
>
>

> - Oh, panie Devlin.. widzisz, mój stryj był rzeźnikiem. Nauczył mnie, co to mięso - dzięki niemu, dowiedziałem się, że nie ma co się go bać (...) mięso to jedynie materia, która sama w sobie jest pozbawiona ochrony przed obrażeniami... dlatego, jeżeli nie chcecie skończyć jak w rzeźni, lepiej powiedzcie mi całą prawdę a jeszcze dziś wrócicie cało i bezpiecznie do waszej "ukochanej" Falklandii. Jeśli nie... (Dierker przeładowuje Lugera, celuje nim w Julesa i wskazującym palcem lewej ręki pokazuje na Seana) TO TWÓJ KOLEŻKA ZGINIE JAK TEN PROSIAK NA UBICIE!
>
>

> Zdziwiony i pełen gniewu Sean wykrzykuje do Dierkera:
>
>

> - PI\*\*\*OL SIĘ, daustriacki psychopato!!!
>
>

> Po tych słowach oburzony Dierker zabija Julesa sześcioma strzałami w brzuch i głowę. Pełen furii Sean wyrywa się z krzesła, zabija jednego ochroniarza i łamie nos Dierkerowi. Jednak będąca za nim Franziska, zimna bestia na wynajem, uderza go pałką w głowę i Sean pada na ziemie. [...]"
>
>

Seanowi udaje się jednak wydostać i zabić pilnującego go strażnika. W trakcie ucieczki wyzwala się strzelanina - Sean z hukiem ucieka z fabryki i kieruje się w stronę granicy falklandzkiej. Widzi jadące ciężarówki, czołgi i maszerujących żołnierzy - pierw myśli, że to jego szukają. Jednak gdy mija słup z ogłoszeniem to dowiaduje się, że Daustria zaatakowała Falklandię. Gdy dociera do Falklandii, napotyka na walkę pomiędzy falklandzkimi pogranicznikami a wojskami inwazyjnymi. W pospieszeniu dociera do willi swojego mentora, Lyryjczka - Vittore Moriniego. Willa jest cała zajęta pożarem oraz roiło się w niej od żołnierzy wroga. Seanowi udaje się zabrać stamtąd Vittore i siostrę Julesa, Veronicę, i uciec do stolicy - Callum. Ukrywają się w jednym z "teatrów" rodziny Visvenów, którzy na wieść o śmierci ich syna i męstwie Seana dają mu wikt i opierunek. Sean na czas wojny nawiązał kontakt z falklandzkim ruchem oporu i prowadził różnego rodzaju akcje dywersyjne, sabotaże i mordował na zlecenie ważnych daustriackich dostojników. Po pewnym czasie, w trakcie romansu z jedną prostytutek w teatrze Visvenów - Night Star Belle - okazuje się, że jest ona styryjską agentką. Sean podczas spotkania z agentami styryjskiego MIA-4 i falklandzkiego SI-3 dowodzącymi operacją wyniszczenia i zagłuszenia wroga w kraju dostaje propozycję nie do odrzucenia - ma pomóc wywiadom sprzymierzonych, a w zamian zostanie mu wyczyszczona kartoteka i będzie mógł po wojnie wrócić do rodzinnej Styrii bez obawy, że zostanie aresztowany za ucieczkę. Seanowi udaje się zabić 4 generałów, wysadzić składowisko amunicji, odciąć wojska od stałych dostaw paliwa oraz prawie udało mu się zabić Kurta Dierkera, do którego pałał przeraźliwą zemstą. Wskutek działań Devlina i siatek konspiracyjnych, udaje się wypełnić drugą faze Operacji Thunder - osłabić wojska okupujące Falklandię, ich zagłuszenie i posłanie w ferwor walki. Gdy ostatecznie wojska *Sprzymierzonych* docierają do Daustrii, Devlin wraz ze swoim, jak to określił, "obiektem zaspokojenia prostej potrzeby popuszczenia z krzyża, zwianego obiektem pożądania" (mowa tu o owej agentce-prostytutce, Lady Skylar St. Clair) dostali ostatnie zadanie - zamordować głównodowodzącego wojsk daustriackich, generała Reinharda Bellarda. Udają się oni w ślad za armiami Sprzymierzonych do stolicy Daustrii, Eberstadt. Tam wzorowo wypełniają misję, zabijając Bellarda. Jednak Sean doznaje *deja vu* - spotyka na miejscu Dierkera, który już raz mu uciekł. Sean, nie patrząc się na ostrzeżenia Skylar, biegnie za Dierkierem. Ostatecznie wbiegają na sam szczyt największego budynku w Eberstadt - *Hotelu Holwardia*. Dochodzi między nimi do ostatecznej walki - początkowo przewagę zyskuje Dierker, jednak ostatecznie Seanowi udaje się zyskać przewagę i ostatecznie wyrywając mu broń z kabury - zabija go. Dierker po 6-ciu kulach w brzuch i głowę zleciał z wieżowca i z całej siły uderzył o betonowy plac przed wieżowcem. Dla Seana i reszty wojna się już zakończyła - Sean pozostał w Falklandii jeszcze dwa lata. W międzyczasie wrócił do pracy jako mechanik oraz związał się z siostrą Julesa, Veronicą. Ostatecznie 4 sierpnia 1942 roku zabrał Veronicę oraz swojego mentora Vittore i wrócił do Styrii na swoje stare ranczo w McCallister, które odbudował i z niego się utrzymywał. Z tego co wiadomo, Sean dorobił się czwórki synów i dwóch córek. Mimo, że był kochającym i dobrym ojcem, to do końca życia pił, palił, korzystał z usług kurtyzan i nie opuszczał go jego dobitny i wyzywający styl życia. Zmarł 3 października 1974 roku w wieku 68 lat na niewydolność oddechową spowodowaną nadmiernym paleniem tytoniu na swoim ranczu we wsi McCallister. Został pochowany w skromnym, małym pogrzebie - ponoć pochowano go z gazetką pornograficzną, butelką jabłkowego brandy, paczką cygar i pistoletem Dierkera.

## Spis bohaterów

* **Sean Devlin** - styryjski mechanik, rajdowiec i postrach wśród daustriackiej armii. Główny bohater powieści. Jest on wulgarny i sarkastyczny do granic możliwości, nie liczy się z nikim (poza przyjaciółmi i rodziną). Nadużywa alkoholu i innych używek, wdaje się w awantury a nawet bitki. Nie boi się walki, bardzo nienawidzi Daustriaków. Jest również bardzo dobrym kierowcą, co pokazywał podczas rajdów.
* **Jules Visven** - falklandzki mechanik oraz biznesmen. Wierny przyjaciel Seana. Często robi on mu numery i żarty. Jest również sarkastyczny oraz ma strasznego fioła na myśl o kobietach. Jest typowym cwaniakiem oraz gościem skorym do bójek (co pokazał w trakcie walki Seana, Julesa i Vittore z "gorylami" Dierkera w karczmie). Potrafi mówić w 5 językach obcych - kangielskim, weimarskim, lyryjskim, polskim i łacinie.
* **Veronica Visven** - siostra Julesa, przyjaciółka i późniejsza żona Devlina, falklandzka fotografka. Jest strasznie cięta na mężczyzn. Jest mądrą, piękną i charyzmatyczną kobietą - jak to mówił Sean, "*daje od niej elokwencją, gracją i wdziękiem bardziej niż odchodami z szalet przed Belle"*. Wraz z Seanem walczyła w ruchu oporu - swoją decyzję o wstąpieniu do niego motywowała tym, że "*Od kiedy zabito mojego brata - to jest też moja wojna.. pomijając atak na moją piękną ojczyznę"*. Nie przepada za Daustriaczykami, również bardzo nie lubi Skylar St. Clair.
* **Kurt Dierker** - oprawca Julesa, daustriacki inżynier i dostojnik partii nacjonalistycznej. Jest psychopatycznym mordercą, bardzo błyskotliwym i inteligentnym. Jego głównym hobby jest granie na pianinie oraz strzelanie do przedstawicieli innych narodowości. Nie ma sumienia, potrafi z zimną krwią zamordować człowieka i wytrzeć się jego krwią. Jest on wrogiem Seana, z którego rąk ginie na dachu *Hotelu Holwardia*.
* **Skylar St. Clair** - styryjska agentka pochodzenia falklandzkiego, wcześniejsza kochanka Seana i prostytutka. Jest mądra, przebiegła oraz bardzo atrakcyjna - styryjski wywiad wykorzystuje jej uroki w celu likwidacji wysoko postawionych oficerów daustriackiej armii i do infiltracji szeregów kolaboranckich i ich eliminacji. Jej ulubionym hobby jest taniec, przejażdżki na wieś oraz strzelanie do kaczek i daustriackich oficerów. Nie lubi się z Veronicą.
* **Vittore Morini** - lyryjski mistrz rzemiosła , emerytowany kierowca rajdowy oraz mentor Seana. Po przyjeździe Seana do Falklandii, udoskonalał jego zdolności mechaniczne i przekonał go do zostania kierowcą rajdowym. Jest człowiekiem spokojnym, kulturalnym i pokojowym (pokazuje to scena, gdy Sean przyjeżdza do willi Vittore po ucieczce z uwięzienia - Vittore zamiast wykorzystać okazję i podstępem zabić stojącego przed nim żołnierza, poddał się i poczekał zanim zabił go (żołnierza) Sean). Nie przepada za Daustriakami, szczególnie nie lubi Dierkera, gdyż miał on z nim kiedyś "na pieńku".
* **Lucien Barret** - falklandzki pisarz lyryjskiego pochodzenia, przywódca założonej przez siebie siatki ruchu oporu, współpracująca ze *Sprzymierzonymi*. Jest prawdziwym romantykiem, patriotą - Daustriacy pozbawili go majątku i godności, a ten przez to wypowiedział im wojnę. Mimo swej nienawiści do Daustriaków, to wielokrotnie oszczędził życie kilku żołnierzy, którzy mieli zostać poddani egzekucji. Mimo swej elokwencji i charyzmy, czasem wypowiada się nielogicznie (lekko przy tym kłamiąc). Poznał Seana w Night Star Belle podczas wspólnego picia w barze - tym samym włączył jego i Veronicę w struktury ruchu oporu. Zginął w 1945 z rąk socjalistycznej bojówki.
* **Jeffrey Bishop** - kapitan styryjskiego wywiadu, agent MIA-4 i dowódca operacji konspiracyjnej w okupowanej Falklandii. Jest obłudny, wredny i uszczypliwy. Potrafi zirytować każdego, nawet Seana. Mimo wszystko, jest słowny - dotrzymał obietnicy jaką złożył Seanowi (w zamian za pomoc, Sean miałby dostać amnestię i mógłby wrócić do kraju jako niekarany obywatel). Jego adiutantem jest falklandzki agent SI-3 - porucznik *Seamus Wilcox.*

## Odbiór powieści

Kiedy powieść tą wydano, bardzo zszokowała ona środowiska literackie swoją brutalnością, wulgarnością i długością (miała ponad 500 stron). Jednocześnie bardzo zachwalano jakość wykonania dzieła, dopracowane sceny walk, sceny dialogów i miłosnych uniesień. Cieszyła się ona dużą popularnością w Lyrii, CKo oraz Krytanii. Jednak największą popularność zdobyła w Ostfalii i Rzeszy Weimarskiej. W Ostfalii przyjęła się głównie ze względu na tło historyczne i różnorodność akcji. Natomiast w Rzeszy - ze względu na sceny walk, sceny morderstw, akcje dywersyjne i sprytnie przemyślane misje szpiegowskie. W wielu krajach (szczególnie Rzeszy i CKo) polubiono postać Seana Devlina jako dynamicznego człowieka, który mimo swoich wad (takich jak awanturnictwo, alkoholizm, nikotynizm, seksoholizm, wulgarność) oraz upartości, był człowiekiem walczącym o swoje dobro i dobro najbliższych mu osób - był w stanie oddać życie za Veronicę, gdy ta została porwana przez Staatgestapo. Równie heroicznie ją ratował, bez wahania mordując funkcjonariuszy i w głośnym stylu odbijając Veronicę z więzienia. Mimo wszystko - nie kierował się przy tym patriotyzmem i służbą wobec ojczyzny. Na pytanie kapitana Jeffrey'a Bishopa (agenta styryjskiego MIA-4) odpowiedział:

> "- Drogi dupku.. znaczy się, panie Bishop. Nie robię tego dla naszego poje\*\*\*\*go kraju, ponieważ ten kraj... odebrał mi wszystko co miałem! Rodzinę, pieniądze, A NAWET PRAWO DO OBRONY! Przez was, zapyziałe, obłudne sku\*\*\*\*\*ny musiałem uciekać z więzienia, gdyż siedziałem za coś czego nie zrobiłem, musiałem uciekać z kraju i teraz mam o niego walczyć?! Walczę po waszej i jego stronie jedynie dlatego, że jestem to winny kilku osobom, samej Falklandii i jej mieszkańcom za to, że mnie tu ugościli... a wrócę do mojego kraju tylko po to, by już się więcej nie tułać i dokonać żywota tam, gdzie się urodziłem. Tu nic nie ma wspólnego z patriotyzmem, ty obłudny, kłamliwy szczurze, tylko pewnymi zasadami moralnymi i społecznymi, o których nie masz nawet bladego pojęcia. Bo dla ciebie liczy się tylko i wyłącznie jakiś pi\*\*\*\*\*\*ny rozkaz od szefostwa a nie je\*\*\*a logika... Idę się napić i lepiej nie ważcie mi się przeszkadzać, bo nie będę miły tak jak teraz... na pewno skończy się na jednym skręconym karczuszku...
>
>

> Sean po tych słowach przeżegnał się przed ołtarzem (jak na katolika przystało), wyszedł z kościołka i wrócił swym Correy'em 45 do Night Star Belle by, tradycyjnie, kupić butelkę brandy i się "odstresować"."
>
>

## Ciekawostki

* Jest to jedyna powieść sensacyjna zrobiona w nurcie Wojny Trzech Narodów.
* Ilustrację oraz wygląd Seana wykonał znany weimarski malarz - *Ragnar Weinherberg Luesermann*.
* Była to jedyna powieść na świecie nieobjęta cenzurą ze względu na sceny demoralizujące.
* W Rzeszy Weimarskiej popularny jest Dzień Sabotażysty (Der Saboteurtage), w którym każdy fan książki przybiera zachowanie Seana Devlina i przez cały dzień zachowuje się jak on.
* Styl ubioru Seana, czyli oliwkowe spodnie robocze, skórzane trapery, brązowa kurtka drelichowa, płaska czapka oraz chlebak, stały się wzorem ubioru prawdziwego twardziela.
* Sean Devlin, mimo swojego unikatowego podejścia do życia, był wierzącym katolikiem. Świadczą o tym bluzgi Seana skierowane w stronę Luciena Barreta, który określił Boga "największą katastrofą ludzkości" oraz znak krzyża przed ołtarzem przed wyjsciem z kosciółka (który był kryjówką MIA-4 i SI-3), gdy po burzliwej wymianie zdań z Bishopem Devlin wyszedł się upić.
* Sean mówił, jak na rodowitego Styryjczyka przystało, po angielsku w akcencie styryjskim.
* Mimo, że nie znał wielu słów po weimarsku, to nie przeszkadzało mu to w przebieranie się w niemieckie stroje i wykonywanie zadań dywersyjno-wywiadowczych.
* Sarkastyczne uwagi Seana, takie jak, np. podczas nielogicznych opowieści Luciena - "*Jasne, a ja piłem, ruchałem i balowałem z Wagnerem"* lub "*Jeszcze ciaśniej? Przecież tu jest i tak ciaśniej niż w tyłku zakonnicy..."* są nieodzownym elementem tej postaci.
* Z relacji Vittore Moriniego można wyniknąć, że Sean w czasie rozpaczy zażywał duże ilości opium i oddawał się w pełni swoim zboczonym żądzom seksualnym.
* Na podstawie powieści powstał również film "*Sean Devlin - Piekło Styrii*".
* Powieść jest wzorowana na grze komputerowej z 2009 roku - "*The Saboteur*".