Boku no Hero Academia, Narodziny Szatana Odcinek II- Przyjaciel

No i spóźniłem się na poranny trening kendo. Zasrany smok musiał się obudzić w drodze do mojej pracowni i narobić szumu. Przewodnicząca mnie opierniczyła. Też chciała iść na bohaterstwo. Jej indywidualnością był elektryczny miecz. Potrafiła kierować przepływem prądu przez miecz.

-William kiedy ty się przestaniesz spóźniać?

-Jak smoki złoczyńcy nie będą blokować mi drogi do szkoły.- powiedziałem w żartach.

Za pyskowanie dostałem shinaiem w łeb.

Po lekcjach zadzwonił mój telefon. To był All Might.

-William chłopcze. Mam tutaj gościa w postaci błota. Przydasz mi się.

Wtedy zauważyłem Bakugou męczącego Midoriye. Musiałem mu pomóc. Midoriya czy ojciec? All Might da sobie radę. Kumple przede wszystkim.

Ostatnie schody. Ostatni zakręt i drzwi.

-Zostawcie go do cholery! Mało wam?

Ostatnie co zobaczyłem to notatnik Midoriyi podpalony i wyrzucony przez okno. Spojrzenie Izuku mówiło wyraźnie. "Moje jedyne marzenie zostało bezczelnie zdeptane i zmieszane z błotem".

-Baku...gou.

-O Szatan.

Midoriya. Mój jedyny przyjaciel. Kiedy podpaliłem wtedy tego dzieciaka on jedyny wiedział że to wypadek. Jedyny się mnie nie bał. Ja z kolei obiecałem sobie pomagać mu w osiągnięciu jego celu jakim było zostanie bohaterem. Bakugou. Bezczelna świnia mająca się za wyjątkowego. Odpaliłem Afterburnera w rękach. Miałem gdzieś że zobaczy moją prawdziwą indywidualność.

-TY DRANIU!

Cios był tak silny że aż wyleciał przez okno. Nauczyciel od razu to zobaczył.

-William co to ma znaczyć? Natychmiast do dyrektora!

No i mam za obronę kumpla. Spędziłem w gabinecie dyra następne dwadzieścia minut żeby słuchać ochrzanu za niewinność. Dostałem naganę i list do opiekuna. Wychodząc ze szkoły zobaczyłem Midoriye.

-Czekałeś na mnie?

-Chciałem ci podziękować.

-Mnie? Ale za co?

-Za to że starałeś się mi pomóc.

Łzy napłynęły mi do oczu.

-Jesteśmy super kumple nie? Oboje będziemy ratować świat jako profesjonaliści.

Popatrzyłem na jego ręce. Trzymał w nich notes. Był w miarę użyteczny.

-Midoriya możesz pożyczyć mi notes?

-Hę? Po co?

-Mój ojciec na umiejętności naprawy naprawdę zniszczonych przedmiotów.

-Dobra.

W milczeniu przysięgłem naprawić i załatać dziurę w sercu Izuku. Wysłałem All Mightowi wiadomość że coś mnie zatrzymało. Chciałem odprowadzić Midoriye do domu. Jako ukryty bohater miałem dla niego stanowczo za mało czasu.

Poczułem coś. All Might nazywał to bohaterskim przeczuciem. Coś czaiło się pod moimi stopami.

-Midoriya. Jeśli tego nie zatrzymam uciekaj.

-Co?

Ze studzienki wyskoczył wielki glut z oczami i zębami.

-Co to ma być?!

Glucior od razu owinął się wokół mnie. Jakbym miał mu na to pozwolić. Uwolniłem Afterburnery w całym ciele.

-Żryj to kozo z nosa!

Płomienie rozproszyły jego uścisk. Musieliśmy uciekać. Bez sprzętu nie mam szans z takimi gośćmi.

-Midoriya spadamy! Nie mam z nim szans.

Rzuciliśmy się pędem przed siebie. Biegliśmy ile sił w nogach ale to coś było za szybkie. Złapał Midoriye za stopę.

-Zostaw go....

Zanim skończyłem to coś się posypało. Jednym uderzeniem ktoś go.... Zaraz. Jedno uderzenie. Glut a raczej BŁOTO. Fuck! All Might. Ale wtopa. Złapany na kłamstwie.

-Wszystko w porządku albowiem przybywam.

-Kurwa mać.-powiedziałem zażenowany

-All Might.- powiedział podekscytowany Midoriya.

-Ciekawe co taki młody zdolny do szybkiej oceny sytuacji chłopiec jak ty robi w takim miejscu.

-Cześć All Might.

-William ty go znasz?

-Cóż. Midoriya wybacz że ukrywałem to przed tobą tyle czasu ale All Might to mój ojciec.

-Co?

-Adoptował mnie kiedy miałem 6 miesięcy.

-Ale mówiłeś że twój ojciec naprawia różne rzeczy.

-Midoriya. Jest jeszcze coś czego nie wiedziałeś. To ja chciałem ci naprawić ten notes. Bo widzisz ja.... ja jestem..... Tripletem.

Nastała chwila ciszy. All Might nic nie mówił tak samo jak ja i Midoriya.

-Wybacz że mówię to teraz....

-Rozumiem.

-Co?

-Rozumiem. Ty i All Might macie sporo do roboty. Pewnie gdybyś mi to powiedział nawiedzałbym cię codziennie. Obecność słabego człowieka jak ja byłaby ci nie na...

Dostał ode mnie plaskacza. Znowu zapadła cisza.

-Jak możesz mówić coś takiego? Nigdy nie postrzegałem cię w kategoriach człowiek bohater. Jesteś moim przyjacielem. Nie mówiłem tego żeby chronić cię przed moimi wrogami.

-Ups! Ja muszę lecieć.- powiedział All Might.

Oho. Kończył mu się czas.

-Poczekaj!

All Might poleciał. A razem z nim Midoriya. Zaraz. Co? Midoriya przyczepił się do nogi All Mighta. Niedobrze. Uruchomiłem Aftreburnery żeby polecieć. Wylądowali na jakimś budynku. Para spowiła bohatera. Przemieniał się. Kiedy już odsłoniła się naga prawda Midoriya wrzasnął.

-Oszust!

Wylądowałem. Musiałem załagodzić sytuację. Włączyłem oczy żeby wyczyścić mu pamięć.

-Czekaj William.

-Już cię widział. Czas mija.

-Nie szkodzi i tak wie już dużo. Chłopcze jesteś gotów poznać prawdę o bohaterze którego podziwiasz?

Nawet nie wiedziałem co to pytanie rozpoczęło.

Poprzedni odcinek:

Boku no Hero Academia, Narodziny Szatana Odcinek I- William Arsamen

Następny odcinek:

Boku no Hero Academia, Narodziny Szatana Odcinek III- Chwila prawdy