Heri

Leiya Meriech (p. matka)

Harris Meriech (p. ojciec)

**Heri -**Chłopak, który od dwóch lat do czternastego roku życia żył w całkowitej izolacji przed światem zewnętrznym. Inspiracją do stworzenia go była Genie [[1]]. Aktualnie jest pod opieką rodziny zastępczej i terapeutów.

**W trakcie edycji**

## Wygląd

Gdy był w izolacji, jego skóra miała bardzo jasny odcień, gdyż nigdy nie wychodził na słońce. Oczy ciemne zielone, zamglone, bez "połysku", który mówiłby, że cieszy się z życia. Włosy brązowe, ciemne, potargane i nierówno przycięte. Jego biologiczna matka przychodziła do niego raz w miesiącu, żeby dać mu nowe ubrania i dokładnie o niego zadbać. Jednakże ubrania raz były za małe, a raz za duże i niezbyt czyste po dwóch dniach. Często chodził bez butów, a nawet jeśli je miał, to i tak nie za bardzo pasowały. Gdy nie miał przyciętych paznokci, ranił się nimi przez co do teraz ma widoczne, szpecące blizny po skaleczeniach. Mimo swojego wieku, czyli czternaście lat, wyglądał na o dwa lata młodszego. Jego palce były mocno zgięte, jakby ciągle coś trzymał i ciągle miał spuszczoną głowę.

Po uwolnieniu go z izolacji i dobrym zadbaniu o jego zdrowie i wygląd, włosy nieco mu się rozjaśniły i nie są już takie potargane jak kiedyś. W oczach widać więcej życia, więc również nabrały nieco koloru. Skóra także nieco przyciemniła się. Nosi zielone sweterki i zwykłe jeansy i czarne trampki.  Jego palce bardziej się wyprostowały, jak i nie chodzi już z wiecznie spuszczoną głową.

## Osobowość

Tu jest bardzo skomplikowana sprawa. Jego osobowość przez wieczną izolację bardzo się spaczyła i można powiedzieć, że prawie jej nie było. Na początku wykazywał duże przywiązanie do biologicznej matki i jak to dziecko, mimo że tak traktowane, powtarzał jej zachowania. Swoje "przywiązanie" z matki przekazał na jedyną zabawkę, jaką miał w swoim posiadaniu, czyli pluszak. Starał się nie sprawiać problemów, gdy zobaczył, że każde zachowanie, jakie nie spodobało się jego rodzicielce, sprawiało, że denerwowała się. Jego ciekawość tego, co jest poza miejscem jego przebywania również z czasem zanikła. Mówił szeptem jedynie pojedyncze sylaby, kiedy nie było w pobliżu matki. Był bardzo apatyczny. Nie miał wzoru ani żadnych podstaw nauki w zachowaniu, więc sam przybierał dane zachowania. Jak np. jedzenie jedzenia rękami, powolne, małe kroki w chodzeniu. To wszystko wywołało u niego chorobę sierocą.

Po uwolnieniu i wielu terapiach, okazało się, że jest bardzo skory do nauki i chce umieć coraz więcej. Zyskał umiejętność uśmiechania się na miłe doznania, ale i tak, jego okazywanie emocji i uczuć zostało wypaczone. Nauczył się również języka migowego i ubogiego, niewyraźnego pisma. Nigdy nie zyska możliwości całkowitej mowy, przez hipotezę okresu krytycznego. Irytuje go, gdy ktoś nie rozumie o co mu chodzi albo gdy sam nie wie jak to określić. Z początku nie sprawiał wielu problemów, nie bał się ludzi, wręcz czasami chciał innych bardziej poznać, ale z drugiej strony bał się przywiązania. Jednakże z czasem zaczyna się buntować, nic mu nie pasuje i nawet zaczyna się okaleczać, żeby jego przybrana rodzina zwracała uwagę tylko na niego, nie na kogoś innego. Tak, zaczyna się robić bardzo zazdrosny. Mimo tego, nie są to złe oznaki, a wręcz bardzo dobre, gdyż dzięki temu bardziej okazuje to co czuje, zamiast chować to w sobie. Polubił oglądanie filmów, różnego gatunku.

## Historia

### Izolacja

Jego matka miała poważne problemy psychiczne związane z wychowaniem, ale dzięki poznaniu swojego przyszłego męża i ojca Heri'ego wyzdrowała na tyle, żeby nie musieć trafić do szpitala psychiatrycznego. Oboje wychowywali swoje dziecko z dużą miłością i przez dwa lata byli szczęśliwą rodziną. Niestety, los chciał żeby ojciec Heri'ego został zaatakowany przez przestępców i pobity na śmierć. Ta sytuacja miała bardzo negatywny wpływ na jego żonę, której problemy psychiczne nawróciły się i nie była już wstanie normalnie wychowywać dziecka. Jednakże nadal bardzo je kochała, więc nie chciała go oddawać do sierocińca.

Parę dni po owym zdarzeniu i pogrzebie, wraz z synem wyprowadziła się z rodzinnego miasta do miejsca, gdzie nikogo nie znała i mogła spróbować żyć tak, żeby nikt z ludzi, których tam pozna nie znał jej wcześniejszego życia. Chciała w większym stopniu wyprzeć się tego co związywało ją z przeszłością, dlatego zamknęła swojego syna w małym pomieszczeniu za domem. Nie wiedziała też jak sama może je wychowywać i nie zdawała sobie sprawy z tego jak jej czyn może spaczyć dziecko.

Dwuletni Heri w pomieszczeniu miał tylko łóżko, nocnik, jedno krzesło i na własność, jedną zabawkę, jaką był pluszowy miś. Z początku nie wiedział o co chodzi, dlaczego mama go tam zostawiła samego. Płakał, krzyczał, wołał, ale niestety nie przychodziła. Jedzenie i picie dostawał przez mały otwór w drzwiach i z początku nie chciał go jeść, ale w końcu przemógł się. Nauczył się jeść jedzenie rękami a picie dostawał jedynie w butelkach i często, łatwo je rozlewał. W tym czasie zdążył się też poranić i posiniaczyć, jak i bardzo pobrudzić. Trwało to cały miesiąc.

Po miesiącu, do pomieszczenia weszła jego matka z dużą miską pełną wody. Chłopiec na początku od razu zerwał się z miejsca aby się z nią przywitać, ale ona od razu go odrzuciła i wrzasnęła, że ma się zamknąć i wejść do miski. Na początku Heri nic nie zrozumiał i zamiast wykonać jej rozkaz, zaczął głośno płakać. Kobieta sama zaczęła ściągać z niego ubrania i wrzuciła go do wody. Gdy chciał się odezwać, ona od razu zakrywała mu mocno usta i nie dawała dojść do słowa. Chłopiec był cały brudny, ale został dokładnie umyty przez matkę i ubrany w czyste ubrania. Po tym jak skończyła, znów zostawiła go samego na miesiąc.

Heri znów został sam. Z czasem zaczął coraz bardziej tracić zainteresowanie czymkolwiek innym, niż swoim pluszakiem, do którego bardzo cicho mówił. Matka przychodziła tylko raz w miesiącu, aby go dokładnie umyć, nic więcej. Przy niej w ogóle się nie odzywał i starał się ciągle mieć przy sobie jedyną zabawkę i gdy ona tylko próbowała mu ją zabrać podczas mycia, dostawał histerii. Gdy był sam, potrafił przez dwa dni leżeć w łóżku, bez wstawania nawet na załatwienie się. Często się moczył, ale nie wiedział, że to jest złe, ponieważ nikt mu tego nie powiedział. Gdy nie leżał, mógł przez parę godzin chodzić w kółko po pokoju i mówić do pluszowego misia. Jadł i pił picie jakie mu dawano, ale często wymiotował. Kaleczył się też nieprzyciętymi paznokciami.

W wieku dziesięciu lat, matka przyszła do niego drugi raz w miesiącu. Jak zwykle, nic nie mówiła, zamiast tego usiadła na podłodze przy drzwiach i zaczęła płakać widząc do jakiego stanu doprowadziła swoje dziecko. Po czasie zaczęła krzyczeć i użalać się nad sobą, jak bardzo beznadziejną matką jest. Również przepraszała. Chłopiec nie rozumiał jej zachowania, jedyne na co czekał, to mycie. Po dłuższym czasie kobieta postanowiła przyciąć mu włosy, ponieważ wyglądały bardzo źle. Paznokcie tak samo. Niestety, nie była doświadczoną fryzjerką ani manicurzystką. Starała się to robić bardzo delikatnie, ale i tak nie wyszło jej to tak jak powinno. Dodatkowo bardzo zdenerwowała się tym, że nie mogła dobrze mu przyciąć włosów i niechcący zrobiła mu dosyć głęboką ranę na szyi nożyczkami. Na szczęście nie skończyło się to tragicznie, ale Heri przez to nawabił się strachu przed nożyczkami.

Po tym jego matka zaczęła pracować jako prostytutka.

Dalej jego życie nie różniło się niczym szczególnym. Cały czas spędzał w zamknięciu, dbanie o higienę pozostawało bez zmian. Wszystko zmieniło się, gdy skończył czternaście lat.

### Znalezienie

Jeden z klientów jego matki, okazał się być złodziejem. Gdy kobieta spała, mężczyzna wstał i zaczął szukać czegoś, co nada się na późniejszą sprzedaż. Zabrał parę rzeczy, po czym wyszedł tylnymi drzwiami i zauważył wejście do małego pomieszczenia, które go bardzo zaintrygowało. Pomyślał sobie, że może będzie tam coś interesującego. Drzwi były zamknięte na klucz, ale niezbyt mocne, dlatego udało mu się je łatwo otworzyć. Po wejściu do środka, w pierwszym momencie niczego nie zauważył, gdyż było bardzo ciemno. Zaczął szukać włącznika światła i gdy znalazł i włączył... O razu zauważył czternastoletniego Heri'ego.

cdn

## Inne

* Swojego misia nazwał Dada

* Jeszcze zdarza mu się moczyć, ale na szczęście powoli wyrasta z tego

* Ma astmę