Cichy Świt

**Cichy Świt** (ang. **Quietdawn**) - były wojownik Klanu Chmur. Aktualnie spaceruje po ziemi Klanu Gwiazdy.

Syn Kreciego Wzroku oraz Wiśniowego Świtu. Brat Bursztynowej Łapy, Gałązki, Wody oraz Skocznej Cętki, przybrany brat Siwego Wiatru.

## Wygląd

Kocur jest dosyć duży i masywny. Futerko całe białe, wraz z małą, czarną plamką pod prawym okiem. Nosek posiada różowawy, uszy także. Delikatna jasna żółć pokrywa kolor ocząt tego kota. Jego wąsy są bardzo zaznaczone, że raczej nikt nie mógłby pomylić tych włosów czuciowych z innymi. Są także czarnego ubarwienia. Na plecach posiada bardzo liczne blizny, na ogonie, takie ''średnie'' rozcięcie, braki po nieodrośniętym futrze. Jego klatka piersiowa została przyozdobiona w dziwny symbol, to, można by tak nazwać, pamiątka po obronie Pstrokatej Łapy.

## Charakter

Może zacznijmy od początku.

Kocur ten jako mały szkrab był inny od kociaków w żłobku. Nie chciał się bawić, był cichy i ignorował wszelkie inne koty prócz rodziny. Od tego właśnie wzięło się jego imię; od charakteru, którym najpierw dysponował. Jednakże to się zmieniło, przez jednego kota, który zwał się Łatek. Bardzo rozrabiał, uciekał ze żłobka, a co najgorsze dla białego kocura - przyczepił się do niego jak niechciany rzep. Ciągle go zaczepiał, między innymi tymi zaczepkami było; *Nie umiesz mówić?,* a on zazwyczaj odburkiwał coś w stylu *żałosne*, by się odczepił. Łatek nie dawał za wygraną i codziennie go zaczepiał, po czym w taki właśnie sposób powstała bardzo specyficzna przyjaźń.

Dzięki czarno brązowemu kocurowi Cichy zaczął wychodzić ze żłobka, pewnego razu on i Łatek udali się do medyczki; miała ich popilnować. Sam małomówny kociak był spokojny, jednak jego przyjaciel wręcz odwrotnie. Czarno brązowy kot położył przed białym kocimiętkę i zachęcił do spożycia. On, jak zwykle odparł *żałosne*, jednak tym razem drugi kociak zaczął się kłócić. Zdziwiło to białego kociaka, jednak nie dał tego po sobie okazać i po prostu milczał. Medyczka najprawdopodobniej myślała, że to Łatek to powiedział i kazała mu przeprosić; a tamten odmówił. Dzięki temu zdarzeniu Cichy odkrył, że nie umie się kłócić. Tak pozostało aż do jego śmierci, nawet po. Innym razem, Łatek uciekł z obozu; biały kocur popędził za nim. Obaj niedługo potem się zgubili, jednak na szczęście, ku spostrzegawczości introwertycznego kociaka, dotarli bezpiecznie do obozu, po charakterystycznych śladach. Ta sytuacja pokazała, że owy kociak ma dobrą pamięć do zapachów i tak dalej...

Gdy Cichy stał się Cichą Łapą, był bardzo ciekawy świata jak i kodeksu; stary charakter wrócił, odtrącał Łaciatą Łapę, gdy byli kociakami. Chciał się skupić na szkoleniu; jeśli już, to częściej karcił czarno brązowego kota niżeli normalnie z nim rozmawiał. Często, gdy miał wolny czas, wymykał się z legowiska i obserwował swojego brata; Gałązkową Łapę. Ciekawy jak wyglądają obowiązki medyka, od czasu do czasu był w schowku i próbował rozróżniać zioła. Pewnego razu, gdy był blisko ukończenia szkolenia, do obozu przybyła kotka, która miała się lada chwila okocić. Ku nieszczęśliwemu przypadkowi, ani medyka, zastępcy czy przywódcy nie było w obozie, ponieważ wyszli na zgromadzenie. Kotka po prawdzie wyraziła chęć zostania w obozie, polowania i walczenia za niego, poród przeszedł prawidłowo i nic w sumie nie byłoby źle, gdyby nie to, że pewna samotniczka zaatakowała akurat tą kotkę. Zabiła ją, chciała także zabić jej kociaka; jednakże Cicha Łapa starał się go ochronić. Nieudolnie, choć czas płynął nieubłagalnie i wojownicy mogli wrócić ze zgromadzenia w każdej chwili. Kotka zostawiła pamiątkę na białym kocurze oraz na Pstrokatku. Biały kocur wtedy spanikował; pobiegł, mimo ran, z kociakiem w pysku do legowiska medyka i starał się go opatrzyć. Niedługo później, koty wróciły ze zgromadzenia, a medyczka zajęła się rannymi kotami. Matkę pręgowanego kota pochowano, a Cicha Łapa postanowił zostać jego przybranym ojcem.

Gdy został wojownikiem, zaczął czuć coś do Łaciatego Księżyca. Nie umiał tego okazywać, więc był taki jak zwykle; choć przestał mówić *żałosne*, był cichy i dało się od niego bardziej wyczuć emocje. Gdy czarno brązowy kocur został wygnany, biały kot codziennie wychodził z obozu go szukać; nawet pod legowiskiem miał parę listków kocimiętki, wiedząc, jak bardzo Łatek lubił ten przysmak i myśląc, że kiedyś wróci. Niestety lub stety, nie zobaczyli się już nigdy. Cichy Świt, gdy raz opuścił terytorium Klanu, wyczuł zapach kocura, jednakże to nie był on sam, a inny, biały w czarne łaty. Pomyślał, że skoro na nim jest jego zapach, zapyta go, czy wie, gdzie jest. Ku nieszczęściu kamienie zaczęły się zawalać, a Cichy chciał mieć przynajmniej szansę dowiedzenia się, gdzie Łaciaty Księżyc się znajduje. Kocur, którego uratował przeżył, jednak on sam już nie.

## Ceremonie

### Ceremonia na wojownika:

Łaciata Łapo, Cicha Łapo czy obiecujecie przestrzegać kodeksu wojownika i chronić Klan nawet za cenę życia?
**Cicha Łapa:** Mn.
**Łaciata Łapa:** Obiecuję.
**Wilcza Gwiazda:** A więc mocą nadaną mi przez Klan Gwiazdy nadaje wam imiona wojowników.
Łaciata Łapo od tej pory będziesz znany jako Łaciaty Księżyc. A ty Cicha Łapo od tej pory będziesz znany jako Cichy Świt. Klan Gwiazdy ceni waszą lojalność i determinacje a my witamy was jako pełnoprawnych wojowników Klanu Chmur!!!

## Ciekawostki

* Jednym ze słabych punktów Cichego Świtu jest to, że nie umie się kłócić,
* Jego ulubionym kolorem jest niebieski,
* Ceni kodeks wojownika ponad życie, jednak już jako kociak złamał jedno z szesnastu zasad.