Nowe pokolenie

## Obsada

PP i przyjaciele

To odpowiadanie piszę sama. Z góry dzięki za nieedytowanie tego. Dzieje się to pomiędzy Ostatnią nadzieją, a 9 częścią Gwiezdnych Wojen. W świecie PP to styczeń i kończy się w marcu. Po odcinku,, Pieski świętują Sylwestra".

## Wstęp

Nastały spokojniejsze czasy. Ruch Oporu założył swą siedzibę na Takodanie. Kobalt i Danielle są już małżeństwem. Pewnego dnia Danielle dowiaduje się o czymś co zmieni jej życie...

## Rozdział 1

- BB-8 stój spokojnie!

**Danielle parsknęła śmiechem. Siedziała obok i patrzyła jak Emy próbuje podpiąć BB-8 do resetora. Tak... Czyszczenie z informacji i przegląd to nie były rzeczy za którymi BB-8 przepadał. Nagle jej ucho drgnęło. Poczuła ukłucie w brzuchu lecz zignorowała je. Wtem odezwał się głos w jej komunikatorze:**

- Danielle, prosimy do centrum dowodzeń .

- Dobrze już idę.

**Danielle pobiegła. Okazało się, że musi lecieć z Rey na Naboo z misją dyplomatyczną. Poszła lecz gdy wchodziła do Sokoła znów poczuła ukłucie.**

- Danielle wszystko ok? - spytała ją Rey.

- Co? Tak. Lećmy już.

**Wieczorem gdy szła do swojego pokoju znów było to samo.**

- Hmm... - zastanowiła się. Zawróciła i skręciła do pokoju medycznego. Weszła.

- Można?

- Pewnie. Zapraszam. - usłyszała miły, ciepły głos doktor Kalonii - Co się stało? - dodała

- Ostania mam dziwne bóle w okolicy żołądka.

- To wskakuj na stół, a ja zobaczę o co chodzi.

- OK.

**Danielle wskoczyła i położyła się. Doktor Kalonia wzięła maść i posmarowała nią brzuch Danielle. Po czym włączyła ultrasonograf i spojrzała na ekran.**

- I? - spytała Danielle

- Tak myślę. Te dwie plamy tutaj.... - wskazała na ekran, a Danielle przytaknęła. - To szczenięta. Jesteś w drugim tygodniu ciąży. - dokończyła. Gdy to powiedziała suczce szczęka opadła w dół, a ogon zaczął chodzić jak wiatrak.

- S-szczenięta!?!? - spytała zszokowana, a doktor Kalonia przytaknęła. - Muszę powiedzieć Kobaltowi! - Danielle uśmiechnęła się. - Dziękuję bardzo. - zwróciła się do doktor.

**Gdy tylko Danielle wyszła z gabinetu pognała do swojego pokoju i ubrała się w swój strój. Potem pobiegła do teleportera. Przebiegając przez centrum dowodzeń nie zauważyła, że Leia spojrzała za nią i się uśmiechnęła. Wiedziała... Gdy sunia dobiegła, ustawiła kurs i weszła w tunel, czasu. BŁYSK!!! Oślepiło ją światło, by po chwili wyrzucić ją na podłogę w bazie.**

- Uch, jak zwykle... westchnęła suczka. Wstała i rozejrzała się. Nikogo nie było.

- Hmmm.... Wiem gdzie są!

**Kundelka wybiegła przed bazę i skierowała się na plażę. Zatoka była skuta lodem. W oddali zobaczyła pieski grające w hokeja.**

- Zróbmy im małą niespodziankę... - powiedziała do siebie i uśmiechnęła się szelmowsko. Zeszła po skałach na lód. Powoli zaczęła się do nich zbliżać.

**Tymczasem...**

- Alaska uwaga!!

- Mam! Ray to do ciebie! - Alaska krzyknęła i posłała krążek do mix kundelka i border collie. Z boku obserwowała grające pieski Yasu.

- Proszę państwa, a teraz wielkie podanie Bellami do Battuto. Ale, ale co się dzieje! Killen wysuwa się na prowadzenie iiii... Obrona!!! Amy ma krążek i teraz podanie do Winter!

- Yasu jesteś komendatorem? - zaśmiał się Andrew

- Może.

**Część piesków grała w siatkówkę, a Corrlie robił zdjęcia. Amber nagrywała volga, a Adrra, Dominigo, Danger, Kasha i Tetradi ścigały się na łyżwach. Gray siedział z Victorią. Obok Lavia z Carliem i Milaria z córkami i Drego. Eric biegał z Dilarą, Patty i Tolysem. Werix jadła chrupki. W pewnym momencie podniosła głowę i przybiła piątkę z Shiraz i Martine. Słońce wysoko świeciło na niebie mimo mrozu. Przyjaciele PP także przyjechali. Flurr siedziała z Matyasem. Antonio odwrócił głowę jednak do niego podszedł Aster. Caro także. Rex patrzył za Alays. Kailey i Seychello robili ciepłe kakao. Szczeniaki miały wielką frajdę. Maxis poszedł do Mufin.**

- Wyglądasz ślicznie. - powiedział rumieniąc się. Sunia miała na sobie błyszczący szalik i czapkę.

- Awwwww!!! - Dzięki. - powiedziała Mufin i pocałowała pieska. Althon bawił się z Summer, ku jej wielkiej radości. Kiki rozkładała parolotnię.

- Em. Siostra po co ci ona? - spytał podejrzliwie Tyre.

- Mam zamiar zlecieć z tamtego wzgórza jak Danny. Potem zrobię beczkę w powietrzu, wylecę ze 100 metrów w górę i zapikuję spowrotem. I wyląduję na plaży.

- To nie jest bezpieczne. Nie jesteś ciocią Amy.

- O proszę, pan wszystkowiedzący się odezwał. - odgryzła się Kiki z sarkazmem. - Jesteś tchórzem. A ja nie!!!! - Dokończyła z triumfem.

- Kiki, Tyre ma rację. - odezwała się Adelaice

- No nie następna. Dama powiedziała.

- KIKI!!!

- Echeche. Tak mamo?

- Kiki, przeproś brata i siostrę. Nie będziesz latać tym, a jak nie jesteś przekonana to zapytaj cioci. - powiedziała ciepło, ale stanowczo Sunset.

- Przepraszam. - burknęła kremowo brązowa sunia. - Ciociu!!! - zawołała w kierunku Amy. I już jej nie było.

**W tym samym czasie Phoenix i Nytrade oraz Sharon i Tundra grali w freezbee. W pewnym momencie wyleciało za daleko. Gdy Sharon miała je złapać jakaś biała smuga przemknęła obok. Złapała freezbee i rzuciła w kierunku Axe'a. Piesek zdziwiony spojrzał na krążek, który leżał u jego łap.**

- Lepiej byście uważali gdzie to leci. Komuś może stać się krzywda. - przestrzegła ich Danielle stając przed nimi. Pieski wmurowało.

- Kto to? - spytała Tundra Nytrade. Była nowa więc nic nie wiedziała o Danielle.

- Danielle. Mieszka i należy do Ruchu Oporu w Gwiezdnych Wojnach.

- Aha.

- Cześć, jestem.... - zaczęła chcąc się przedstawić Tundrze, Jedi ale nie dokończyła, bo ktoś wpadł jej w słowo.

- DANIELLE!!!! - krzyknął Kobalt biegnąc do niej. Podbiegł do niej i pocałowali się.

**Wtedy też inni zauważyli obecność suczki. Anette podbiegła do BFF, a oczy jej lśniły jak gwiazdy.**

- Danielle, jejku co ty tu robisz?- spytała ciągle nie dowierzając spanielka.

- A tak wpadłam. Akurat mogłam.- odpowiedziała kundelka swojej BFF, nie chcąc na razie zdradzić powodu swojej wizyty. Wtem do piesków podszedł Ryder.

- Pieski, chodźcie do bazy. Robi się ciemno i chyba nie chcecie stać się soplami lodu.

- Co Ryder, wzywa!? - krzyknął Marshall, który wybudził się z drzemki. - Już odpalm, znaczy czy mamy misje!? - mówił dalmatyńczyk.

- HAHHAHAHHHAHAHAH!!! - pieski gruchnęły śmiechem.

**Późnej w bazie... Kobalt i Danielle siedzieli na pufie, na dole bazy razem z innymi pieskami.**

- Kobalt, muszę Ci coś powiedzieć. - zaczęła Jedi, myśląc jak powiedzieć, to co miała powiedzieć.

- O co chodzi? Coś się stało? - spytał medyk z troską w jego oczach.

- No więc...

-?

**Danielle wzięła oddech.**

-??

- Jestem w ciąży. - suczka walnęła prosto z mostu.

- WHAT!?!?!? - spytał zszokowany kundelek.

- Mhm.

- Chcesz powiedzieć, że... - zaczął - AUUUUUU!!!! - zawył z radości wyskakując aż po sam sufit. Pieski popatrzyły zdziwione.

- Eee. Co tam Kobalt? - spytał Minimus, siedzący obok Anette.

- Noooo..... BĘDĘ TATĄ!!!! - krzyknął merdając ogonem tak, że nie było go widać. Gdy to powiedział większość piesków usiadła z wrażenia, a Zuzia, która niosła pop-corn upuściła go. Ciszę przerwała Anette.

- To, to tak niesamowite!! Gratulacje!! - krzyknęła w zachwycie, podbiegając do Danielle i ściskając ją z całych sił.

- Gratki brachu. - powiedział Minimus uśmiechając się do jego BFF. Zaraz po nim przyłączyły się inne pieski.

 **Anette i Danielle były zachwycone. Teraz obie miały stać się matkami. Natomiast Minimus i Kobalt byli tak dumni, jak jeszcze nigdy w życiu. Oboje będą robić wszystko by ich dziewczyny miały wszystko co potrzeba. Teraz pozostało tylko czekać. Do końca marca. No ale nie zawsze wszystko jest tak jak sobie zaplanowaliśmy. Los lubi rzucać nam kłody pod nogi. Lub też łapy.**

## Rozdział 2

**Pewnego dnia...**

**Anette i Eris siedziały na dole bazy i oglądały film. Część piesków była na misji. W tym Minimus, Star, Kobalt, Cayenne i Flether. Digger był na miejscu. Anette przeciągnęła się.**

- Mh. Tęsknię za pracą. Tak dawno nie latałam i nie byłam w lesie.

- Tak ale wiesz, że nie możesz - odpowiedziała Eris.

- Wiem. Teraz każda trudniejsza misja, wymagająca wysiłku jest niebezpieczna dla szczeniaków. I tak myślę... OWWWW!! - Spanielka skrzywiła się.

- Wszystko w porządku? - spytała Eris z niepokojem, widząc, że Anette krzywi się z bólu.

- Ja... Tak myślę. Ow! Ch-chyba idą szczeniaki. - wydyszała Anette. Czuła coraz większy ból.

- Nie martw się! Pójdę po Kajtka, Kirse, Sheredę i Youki ( gdyż tylko oni byli w bazie z medyków. Reszta była na misji). - to powiedziawszy Eris wybiegła na dwór . Szybko obiegła wzrokiem podwórko. Zobaczyła Youki.

- Youki!

- Co się stało? - spytała lisiczka widząc rozbiegany wzrok Eris.

- Anette rodzi! - powiedziała szybko szaro- brązowo - biała sunia.

- Rozumiem. Zadzwoń do Minimusa i Kobalta. Ja i reszta medyków zabierzemy Anette do pokoju medycznego.

- Jasne.

**Youki pobiegła, a Eris zadzwoniła do Minimusa i Kobalta.**

- Minimus! - powiedziała gdy tylko się połączyła.

- Tak?

- Anette rodzi!

- CO!? już jadę. Ryder mogę?

- Jasne jedź. Ty także Kobalt.

- OK.

**Chłopaki wskoczyli do swoich aut i pojechali. Gdy dotarli Minimus pobiegł jak strzała do pokoju medycznego w bazie. Prze drzwiami zastał pieski. Digger podszedł do Geberiana shepsky.**

- Minimus ona tam jest. Czekamy tu na ciebie.

- A ja mogę wejść? - spytał Minimus. Pieski pokiwały głowami razem z Kirse, która wyszła z pokoju. Piesek wszedł. Zastał tam Anette we łzach.

- Oh, Mini ja... Boję się.

- Nie martw się. Jestem tutaj. I nigdzie się nie wybieram. - powiedział piesek i przycisnął swój pysk do jej pyska. Swoją jedną łapę położył na jej uchu.

**Pieski czekały. Ci co byli na misji już wrócili. Cayenne i Star chodziły niespokojnie przed drzwiami. Nagle drzwi się otworzyły i Minimus wytknął głowę z pokoju. Na jego pysiu malował się uśmiech.**

- Możecie wejść ale po cichu. Wyszyscy śpią.

**Pieski weszły. Anette leżała w puchowym legowisku z pięcioma futrzanymi kulkami wciśćniętymi w jej bok. Na dźwięk kroków podniosła głowę. Jej twarz była zmęczona ale szczęśliwa.**

- Och Anette. S-są piękne. - wzruszyła się Cayenne.

- Jakie są ich imiona? - spytał Max merdając ogonem.

- Najstarsza to ruda suczka z czarnym pyskiem i końcówkami łap. Nazwaliśmy ją CJ, czyli Colette Jane. - powiedziała Anette i wskazała małą pyskiem.

- Och! - wzruszyła się Colette.

- Następna to Sora, brązowa kremowa. Potem Hershel brązowo biały, Snow kremowo brązowy i Bia identyczna jak matka. - powiedział Minimus kładąc się za Anette i owijając ją opiekuńczo ogonem.

**Gdy Danielle się dowiedziała, że Anette i Minimus mają szczeniaki to mało co nie wybuchła z radości. Teraz leżała u siebie w pokoju, a obok niej Kobalt, który przybył tego samego dnia jak tylko wyszedł z pokoju medycznego. Oboje spali. Nagle obudził ją niemały ból.**

- K-Kobalt. - trąciła pieska.

- Co, co jest?? - spytał zaspany.

- Myślę, że już czas.

- Co!? Poczekaj tu, ja zaraz zawołam doktor Kalonię. - powiedział piesek i pobiegł. Przy czym także po swój strój medyka.

**Później.**

**Danielle leżała w pokoju medycznym. Kobalt był przy niej, jak i doktor Kalonia. Zacisnęła zęby z bólu. Jednak po chwili urodził się szczeniak.**

- To chłopiec. - powiedziała doktor. Kundelka uśmiechnęła się, lecz znów poczuła ból. Zacisnęła oczy lecz, trwało to krótko. Na świat przyszedł kolejny szczeniak.

- To dziewczynka. - powiedziała Kalonia. Danielle zamknęła oczy i się uśmiechnęła.

**Późnej.**

**Danielle i Kobalt leżeli w jej pokoju. Dwie małe futrzane kulki leżały wciśnięte w bok suczki. Danielle podniosła głowę.**

- Jak je nazwiemy?

- Może... Chłopczyk będzie Bear. Jest w większości brązowy. - odpowiedział Kobalt.

- Dobre imię. - odpowiedziała Jedi.

- A dziewczynka? - spytał kundelek.

**Danielle nie musiała się zastanawiać. Miała imię. Wiedziała, że ono będzie pasowało do ich córki.**

- Leia...

**Gdy generał Organa dowiedziała się jak się nazywa córka Danielle i Kobalta, była tak szczęśliwa jak tylko można być. Minimus i Kobalt byli dumni, tak dumni jak jeszcze nigdy. Szczeniaki będą rosły i będą otaczane miłością i opieką. I wszytko będzie dobrze.**

**To znaczy...**

**Dopóki nie nastąpi przebudzenie.**

**KONIEC**