recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Walgettosuchus

***Walgettosuchus woodwardi*** is een theropode dinosauriër, behorend tot de groep van de Neotheropoda, die tijdens het vroege Krijt leefde in het gebied van het huidige Australië.

## Vondst en naamgeving

In 1905 werd bij Wollaston, bij Lightning Ridge in New South Wales, een wervel gevonden van een dinosauriër. Het fossiel werd toegevoegd aan de collectie van het *British Museum of Natural History* en in 1910 kort beschreven door Arthur Smith Woodward. In 1932 benoemde Friedrich von Huene de typesoort *Walgettosuchus woodwardi*. De geslachtsnaam verbindt de naam van het plaatsje Walgett met een gelatiniseerd Grieks *Souchos*, de naam voor de Egyptische krokodillengod Sebek. Von Huene had in de jaren dertig de gewoonte dinosauriërnamen niet op "~saurus" maar op "~suchus" te laten eindigen omdat dinosauriërs veel nauwer verwant zijn aan krokodilachtigen dan aan hagedissen. De soortaanduiding eert Woodward.Het holotype, **BMNH R3717**, is gevonden in een laag van de Wallangulla Sandstone-afzetting, deel van de Griman Creek Formation, die dateert uit het Albien. Het bestaat uit een enkele wervel, vermoedelijk afkomstig van het achterdeel van de staart.

Er is vaak gesuggereerd, ook door von Huene zelf, dat *Walegttosuchus* identiek zou zijn aan de in dezelfde formatie gevonden grote theropode *Rapator*, die alleen bekend is van een kootje. Hoewel de elementen elkaar dus goed zouden kunnen aanvullen betekent dit ook dat een identiteit niet bewezen kan worden.

## Beschrijving

De wervel is geopaliseerd: door hydratatie in een edelsteen veranderd. Het wervellichaam is langwerpig en 63 millimeter lang; *Walgettosuchus* is dus waarschijnlijk een vrij forse roofsauriër. Von Huene nam aan dat er aan de voorkant lange werveluitsteeksels, prezygoapofysen, moeten hebben gezeten maar het is tegenwoordig niet meer duidelijk waarop hij zijn oordeel baseerde. Het wervelcentrum wordt bekroond door een laag en lang doornuitsteeksel waarvan wellicht het achterstuk is afgebroken. Deze spina heeft een holle bovenrand en een rechthoekige doorsnede; aan de voorste basis ervan loopt een diepe groeve schuin omlaag over het wervellichaam dat zelf ook een rechthoekige doorsnede heeft. De wervel is amficoel: hol aan beide uiteinden.

De wervel heeft nooit veel aandacht gekregen en tot nu toe is het niet gelukt een uniek afgeleid kenmerk, een autapomorfie, vast te stellen. Algemeen wordt het taxon gezien als een *nomen dubium*.

## Fylogenie

Von Huene bracht *Walgettosuchus* onder bij de Ornithomimidae, latere auteurs meestal bij de Coeluridae. Een korte analyse van Ralph Molnar in 1980 concludeerde dat de vorm van de wervel beide plaatsingen niet uitsluit maar ook niet een classificatie in de Allosauridae; de achterste staartwervels van de meeste Mesozoïsche theropoden lijken erg op elkaar. *Walgettosuchus* is dan niet verder te determineren dan een Neotheropoda *incertae sedis*.
Main Page

**Welkom op de NederlandseDinosaurussen Wiki!**
Deze wiki fandom is gemaakt om mensen te informeren over allerlei bekende en ook minder bekende dinosaurussen. Ze is ontworpen op basis van ware feiten die door onderzoek zijn ontdekt.

## Important articles

DaspletosaurusDiplodocus

*Need help building out this community?*

* Rules of this wiki
* Getting Started
* How to Contribute
* Managing your new community
* Guides
* All Help articles

You can also be part of the larger Fandom family of communities. Visit Fandom's Community Central!

*Community Founders*: Write a good and paragraph-length description for your welcome section about your topic. Let your readers know what your topic is about and add some general information about it. Then you should visit the admin dashboard for more tips.
Xixiposaurus

***Xixiposaurus suni*** is een plantenetende dinosauriër, behorend tot de groep van de Sauropodomorpha, die tijdens het vroege Jura leefde in het gebied van de huidige Volksrepubliek China.

## Naamgeving en vondst

De soort is in 2010 benoemd en beschreven door de Japanse paleontoloog Sekiya Toru. De geslachtsnaam is afgeleid van het Chinees *xixi*-*po*, "voortbrengsel van de rivier de Pa". De soortaanduiding eert paleontoloog professor Sun Ge.

Het fossiel, holotype **ZL J0108**, is gevonden in afzettingen van de rivier de Pa in Yunnan waarin zich materiaal bevindt uit de onderste Lufengformatie, Hettangien--Sinemurien, ongeveer 197 miljoen jaar oud. Het bestaat uit een gedeeltelijk skelet met een vrijwel volledige schedel en onderkaken en verder halswervels, het rechterdeel van het bekken en een rechterachterpoot.

## Beschrijving

Het holotype van *Xixiposaurus* is een vrij kleine basale sauropodomorf met een lengte van ongeveer vier meter. De schedel is circa achttien centimeter lang en tamelijk kort met een steil oplopende bovenkant. De *fenestra antorbitalis*, de belangrijkste schedelopening, is klein en driehoekig. De neusopening is klein, de oogkassen zijn groot en hoog geplaatst, het onderste slaapvenster bevindt zich ten dele onder de oogkas. Er staan negentien tanden in de maxilla, vier in de praemaxilla, minstens negentien in het dentarium. Bepaalde kenmerken zouden erop kunnen wijzen dat het exemplaar nog niet volgroeid was.

Onderscheidende kenmerken van het dier zijn: de steile hoek van het zijprofiel van de schedel; de maximale hoogte van de onderkaak is meer dan tweemaal de minimale hoogte; de schacht van het schaambeen heeft een minimale breedte die groter is dan de breedte van de basis van het schaambeen; de vierde trochanter van het dijbeen toont van de zijkant bekeken een V-vormige inkeping.

## Fylogenie

*Xixiposaurus* is door Toru in de Plateosauridae geplaatst. Een exacte kladistische analyse had als resultaat dat *Xixiposaurus* de zustersoort is van *Mussaurus*. Dit kan echter veroorzaakt zijn door het feit dat ook deze soort slechts van juveniele exemplaren bekend is wat de schijn van verwantschap zou kunnen scheppen.
Nomen nudum

***Nomen nudum*** is een term uit de taxonomie, letterlijk een "blote naam" (*nudus* betekent "bloot"). Deze wordt in de zoölogische nomenclatuur in twee betekenissen gebruikt.

1. In de eerste plaats in informele zin, en wel voor een 'naam' die om welke reden dan ook niet formeel gepubliceerd is.
2. In de tweede plaats in formele zin, en wel voor een 'naam' die niet formeel gepubliceerd is, omdat een beschrijving of definitie van het taxon ontbreekt. De aanwezigheid van een beschrijving of definitie in de publicatie, of een verwijzing naar een beschrijving of definitie, is verplicht wil een naam formeel gepubliceerd kunnen worden, tenzij het om een *nomen novum* gaat. De *International Code of Zoological Nomenclature* heeft wat dit betreft aparte regels voor namen gepubliceerd vóór 1931 en voor namen gepubliceerd na 1930. De regels voor namen gepubliceerd vóór 1931 zijn uiteraard minder strikt en staan nog wat grijze gebieden toe. Zo was het vóór 1931 toegestaan om, zeg, de naam van een familie te publiceren en daarbij alleen te verwijzen naar de naam van een genus (het "type genus"), terwijl na 1930 er wel degelijk een beschrijving of definitie aangeleverd moet worden.

De term moet niet verward worden met *nomen dubium*.
Price Tag

Price Tag is the main villain of the first sale of season 4 of Brawl of the Plushes he wants to bring back Hug Bear. Price Tag is a Con Artist like Riku. Price Tag never stops to get what he wants like using Tails to bring back Hug Bear and also getting the diamonds to bring back Hug Bear but it ending up to his own demise but before he died he brought back Hug Bear.
Cristatusaurus

***Cristatusaurus*** is een geslacht van theropode dinosauriërs behorend tot de groep van de Tetanurae dat tijdens het vroege Krijt leefde in het gebied van het huidige Niger.

## Naamgeving

De typesoort ***Cristatusaurus lapparenti*** is in 1998 benoemd en beschreven door Philippe Taquet en Dale Russell. De geslachtsnaam is afgeleid van het Latijnse *cristatus*, "bekamd", een verwijzing naar de schedelkam. De soortaanduiding eert de in 1975 overleden Franse paleontoloog Albert-Félix de Lapparent wegens zijn bijdragen aan het veldwerk in Niger tijdens het seizoen van 1966.

## Vondsten

Het holotype, **MNHN GDF 366**, is door Taquet in 1973 bij Gadoufaoua gevonden in de Tegemaformatie die stamt uit het late Aptien. Het bestaat uit twee losse praemaxillae, de voorste snuitbeenderen, een stuk rechtermaxilla en een stuk onderkaak, alle van één onvolgroeid individu. Ook enkele andere fragmenten zijn gevonden en als paratypetoegewezen: MNHN GDF 365, twee nog verbonden praemaxillae, en MNHN GDF 357, 358, 359 en 361, vier ruggenwervels. Deze laatste behoren aan individuen die tweeënhalf tot vijf keer langer zijn dan het typespecimen. Dit laatste moet zo'n drie meter lang geweest zijn; de volwassen dieren zouden met een lengte van vijftien meter tot de grootste bekende theropoden behoren en de verwante *Spinosaurus* in omvang benaderd hebben. Ook latere fragmentarische vondsten zijn door Franse onderzoekers aan de soort toegewezen en verder in 2007 specimen MNHN GAD 513, een skelet zonder schedel.

## Beschrijving

*Cristatusaurus* heeft een langgerekte snuit met vooraan een sterke verbreding, een rozet die als grijporgaan diende. Vlak daarachter wordt de schedel veel nauwer en loopt meteen omhoog richting een vermoedelijke schedelkam, waarnaar de soort vernoemd is. De tanden, die alleen uit de tandkassen bekend zijn, zijn vrij groot en staan dicht op elkaar. Er zijn zeven tanden in de praemaxilla, minstens elf in de maxilla.

## Fylogenie

De beschrijvers plaatsten *Cristatusaurus* in de Spinosauridae en meenden dat vooraan geplaatste schedelkam een kenmerk was dat de soort duidelijk van verwante vormen onderscheidde. Andere onderzoekers, zoals Paul Sereno, menen echter dat door het fragmentarische karakter van de fossielen en de jonge leeftijd van het holotype de soort niet betrouwbaar onderscheiden kan worden van de Baryonychinae, zoals de in dezelfde formatie aangetroffen *Suchomimus* en de Engelse *Baryonyx*. Ze zien de naam dan ook als een *nomen dubium*.
Gigantoraptor

Gigantoraptor is een geslacht van theropode dinosauriërs, behorend tot de groep van oviraptorosauria, dat tijdens het late-Krijt in het gebied van het binnen-Mongolië.

Het fossiel van Gigantoraptor werd per toeval in 2005 ontdekt tijdens televisieopnames van opgravingen. Het dier kreeg in 2007 zijn naam dat zoiets als "gigantische rover" betekent, toen de typesoort Gigantoraptor erlianensis werd benoemd. Er is maar een gedeelte van het skelet ontdekt waarbij de schedel ontbrak, waardoor het niet duidelijk is of de Gigantoraptor tot de Oviraptoridae of de Caenagnathidae behoorde.
Amtosaurus

***Amtosaurus*** is een geslacht van plantenetende ornithischische dinosauriërs dat tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige Azië. De typesoort van het geslacht, *Amtosaurus magnus*, wordt tegenwoordig beschouwd als een *nomen dubium*. Een tweede soort, *Amtosaurus archibaldi*, is hernoemd tot het aparte geslacht *Bissektipelta*.

## *Amtosaurus magnus*

In 1978 benoemden en beschreven Sergej Michailjowitsj Koerzanow en Tatjana Toemanowa de typesoort *Amtosaurus magnus*. De geslachtsnaam verwijst naar de vindplaats in de Gobiwoestijn van Mongolië, de Amtgai Choedoek. De soortaanduiding betekent "de grote" in het Latijn.

Het holotype, **PIN 3780/2**, is door een Sovjet-Mongoolse expeditie gevonden in de Bayan Shireh-formatie die dateert uit het Cenomanien-Santonien. Het bestaat uit een gedeeltelijke hersenpan.

Het stuk hersenpan is negen centimeter lang. In 1978 werden enkele onderscheidende kenmerken vastgesteld. Het achterhoofd en de hersenpan zijn hoog. De achterhoofdsknobbel heeft een nauw ovaal profiel. Tussen de achterhoofdsknobbel en de onderliggende *tubercula basilaria* lopen langwerpige richels. De bodem van het voorste gedeelte van de hersenpan loopt wat af. Het ondervlak van het achterste wiggenbeen, het *dorsum sellae*, heeft een klein driehoekig uitsteeksel dat uitsteekt in de groeve van de *fossa pituitaria*. De *fenestra ovalis*, de uitholling voor het middenoor, ligt ver boven het *foramen jugulare*, de opening voor de halsslagader. De twee openingen voor de twaalfde hersenzenuw, de *nervus hypoglossus*, liggen op dezelfde hoogte. In 1987 voegde Toemanowa nog twee kenmerken toe: de achterhoofdsknobbel is wat naar beneden gericht en de *fenestra ovalis* loopt niet in het *foramen jugulare* over.

Koerzanow en Toemanowa concludeerden dat het om een groot lid van de Ankylosauridae moest gaan met een lengte van zo'n zeven meter. In 2004 echter kwamen Joylon Parrish en Paul Barrett tot de conclusie dat de kenmerken gedeeld worden door om het even welk lid van de Ornithischia. Hoewel het, in het licht van de geologische ouderdom van het exemplaar, in beginsel een ankylosauride zou kunnen zijn, was het gezien de omvang waarschijnlijker dat het om een lid van de Hadrosauroidea ging. De soort plaatsten zij als Ornithischia *incertae sedis* en ze beschouwden haar een *nomen dubium*.

## *Amtosaurus archibaldi*

In 2002 benoemde Aleksandr Awerianow een tweede soort: *Amtosaurus archibaldi*, gebaseerd op ZIN PH 1/16, ook weer een hersenpan maar nu uit Oezbekistan. De soortaanduiding eert James David Archibald, de leider van het *URBAC project*. Dat het om een hersenpan ging was de eigenlijke reden dat de soort in dit geslacht geplaatst werd. Toen het oorspronkelijke geslacht een *nomen dubium* bleek, benoemden Parish en Barrett in 2004 er maar meteen een nieuw eigen geslacht voor: *Bissektipelta*.
Albinykus

***Albinykus*** is een geslacht van theropode dinosauriërs behorend tot de groep van de Alvarezsauroidea, dat tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige Mongolië.

De typesoort ***Albinykus bataar*** is in 2011 benoemd en beschreven door Sterling Nesbitt, Julia Clarke, Alan Turner en Mark Norell. De geslachtsnaam is een combinatie van het Mongools *albin*, de "dwaallichten" die typisch zijn voor de Gobiwoestijn, en een verbastering van het Klassiek Griekse ὄνυξ, *onyx*, "klauw", welk element gebruikelijk is in de namen van de groep sinds *Mononykus*. De soortaanduiding "bataar" betekent "held" in het Mongools.

Het fossiel, holotype **IGM 100/3004**, is in 2004 bij Chugenetslavkant in de oostelijke Gobiwoestijn gevonden in de Sjine Oeg Chudag-lagen van de Javchlantformatie die dateren uit het late Santonien, ongeveer 84 miljoen jaar oud. Het bestaat uit een gedeeltelijk skelet zonder schedel dat in een zittende positie werd aangetroffen met de voeten naast elkaar opgetrokken onder de romp. Bewaard zijn gebleven alleen het bekken en de beide achterpoten, waaronder een stuk rechterdarmbeen, een stuk zitbeen, een stuk rechterdijbeen, stukken van beide onderbenen, de bovenkanten van beide kuitbenen en twee complete voeten. Het specimen is van een jongvolwassen individu, zoals blijkt uit onderzoek naar de structuur van het bot die wees op een leeftijd van rond de twee jaar.

*Albinykus* is een kleine soort met een geschatte lichaamslengte van ongeveer tachtig centimeter en een geschat gewicht van tussen de zevenhonderd gram en één kilogram. De bovenste enkelbeenderen, de tarsalia, zijn vergroeid met het scheenbeen. De onderste tarsalia zijn vergroeid met de middenvoetsbeentjes tot een tarsometatarsus. Deze vergroeiingen tonen mede aan dat het geen zeer jong dier betreft en zijn nog nooit bij directe verwanten aangetroffen; wel zijn ze veelvoorkomend bij vogels.

*Albinykus* is door de beschrijvers na een exacte kladistische analyse in de Alvarezsauridae geplaatst, als de zustersoort van *Shuvuuia* binnen de Parvicursorinae. *Albinykus* is een van de kleinste bekende alvarezsauriden. Dat zo'n afgeleide soort zo klein is, wijst volgens de beschrijvers op een trend tot afnemende lichaamsgrootte bij die groep. Zo'n trend is bij de Theropoda alleen bekend van de vogels en aan de basis van de Paraves, toen die zich binnen de ruimere Coelurosauria afsplitsten.

De zithouding, die ook bij vogels voorkomt, is mede van andere groepen Maniraptora bekend maar dit fossiel is het eerste voorbeeld binnen de Alvarezsauroidea.
Quetecsaurus

***Quetecsaurus rusconii*** is een plantenetende sauropode dinosauriër, behorend tot de Titanosauriformes, die tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige Argentinië.

In 2014 werd de typesoort *Quetecsaurus rusconii* benoemd en beschreven door Bernardo González Riga en Leonardo Ortiz David. De geslachtsnaam is afgeleid van het Huarpe *Quetec*, dat "vuur" betekent. De soortaanduiding eert wijlen paleontoloog Carlos Rusconi.

Het fossiel, holotype **UNCUYO-LD-300**, is in de provincie Mendoza in de Cañada del Pichanal tijdens het *Proyecto Potasio Río Colorado*, opgravingen bij een potasmijn, gevonden in een modderlaag van de Cerro Lisandroformatie die dateert uit het middelste of late Turonien, ongeveer negentig miljoen jaar oud. Het bestaat uit een gedeeltelijk niet in verband liggend skelet met schedel. Bewaard zijn gebleven: een postorbitale, tanden, twee halswervels, twee ruggenwervels, ribben, een ravenbeksbeen, een opperarmbeen, een ellepijp, een spaakbeen en vijf middenvoetsbeentjes.

*Quetecsaurus* heeft een lengte van ongeveer vijftien meter.

De beschrijvers wisten drie unieke afgeleide eigenschappen, autapomorfieën, vast te stellen. Het intercentrum van de voorste halswervel, de atlas, heeft een uitstekende onderste voorrand en verbrede uitsteeksels aan de onderste achterrand. De achterste halswervels tonen doornuitsteeksels die overdwars beginnen te verbreden. Het opperarmbeen heeft een unieke combinatie van een sterk golvende bovenrand, een afgeronde binnenste bovenhoek en een hoekige bovenste buitenhoek.

*Quetecsaurus* is in de Titanosauria geplaatst. Volgens een cladistische analyse is het de zustersoort van de Lognkosauria, de klade die bestaat uit de afstammelingen van de laatste gemeenschappelijke voorouder van *Mendozasaurus* en *Futalognkosaurus*. *Quetecsaurus* deelt met de lognkosauriërs het bezit van halswervels met doornuitsteeksels met richels op de zijkanten die in zijn geval echter zwak ontwikkeld zijn.
Xixianykus

***Xixianykus*** is een geslacht van theropode dinosauriërs, behorend tot de groep van de Alvarezsauridae, dat tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige China.

## Naamgeving en vondst

De typesoort ***Xixianykus zhangi*** is in 2010 benoemd en beschreven door Xu Xing e.a. De geslachtsnaam verwijst naar het district Xixia en verbindt de naam hiervan met een afleiding van het Klassiek Griekse *onyx*, "klauw", een gebruikelijk element in de namen van Alvarezsauridae sinds *Mononykus*. De soortaanduiding eert Zhang Xingliao.

Het fossiel, holotype **XMDFEC V0011**, is gevonden in de provincie Henan in de Majiacunformatie van de Zhoujiagou, lagen uit het Santonien-Coniacien die ongeveer 85 miljoen jaar oud zijn. Het bestaat uit een gedeeltelijk skelet zonder schedel. Delen van de achterpoten, het bekken en de ruggengraat zijn bewaard gebleven.

## Beschrijving

*Xixianykus* was een klein dier met een lengte van een halve meter en een heuphoogte van twintig centimeter. Met uitzondering van de vogels was het een van de kleinste bekende dinosauriërs. Als unieke eigenschappen van de soort, autapomorfieën, zijn aangegeven: in het bekken zijn de sacrale ribben en de werveluitsteeksels vergroeid tot beenplaten, aan beide zijden een voorste en achterste; boven de dijbeenkop bevindt zich een opvallende groeve op de zijkant van het darmbeen; onderaan de achterkant van de schacht van het schaambeen bevindt zich een korte richel; bovenaan de zijkant van het darmbeen is een opvallende uitholling; op de achterkant van het darmbeen is een scherpe groeve; aan de onderkant van het dijbeen loopt het buitenste peeskanaal ver langs de schacht omhoog met een scherpe zijrand; de bovenste aanhechtingskam op het scheenbeen is smal en voor de onderste helft een scherpe nauwe richel; de onderkant van de zijkant van de tibiotarsus verwijdt zich in een plotse rechte hoek; het kuitbeen draait bovenaan naar binnen om een lang aanhechtingsvlak te vormen met het scheenbeen; de tarsi en de middenvoetsbeenderen zijn vergroeid tot een tarsometatarsus; aan de onderkant van het vierde middenvoetsbeen heeft de binnenrand vooraan een scherpe verbreding. Het dijbeen heeft een lengte van 70,1 millimeter. De sacrale wervels vormen samen een vergroeid synsacrum.

## Fylogenie

De beschrijvers plaatsten *Xixianykus* na een kladistische analyse basaal in de Parvicursorinae. Het is de eerste parvicursorine die zuidelijker in Azië is aangetroffen.

## Levenswijze

*Xixianykus* was vermoedelijk een warmbloedige bevederde insecteneter. De beschrijvers zien de eigenschappen van het bekken en de achterpoten, vooral de verstevigingen die extreem zijn voor zulk een kleine vorm en de relatief zeer lange benen gecombineerd met korte dijbenen, als aanpassingen aan een rennende levenswijze. Dat vergrote renvermogen kan gebruikt zijn om te ontsnappen aan roofdieren maar ook voor een hogere efficiëntie tijdens het bewegen tussen verschillende voedselbronnen.
Duriatitan

***Duriatitan*** is een geslacht van plantenetende sauropode dinosauriërs, behorend tot de groep van de Macronaria, dat tijdens het late Jura leefde in het gebied van het huidige Engeland. De enige benoemde soort is ***Duriatitan humerocristatus***.

In 1874 benoemde John Whitaker Hulke een nieuwe soort van *Cetiosaurus*: *Cetiosaurus humerocristatus* voor een fossiel opperarmbeen dat jaar door R.I. Smith gevonden bij Sandsfoot nabij Weymouth in Dorset. De soortaanduiding betekent "met een opperarmbeen voorzien van een kam" in het Latijn, een verwijzing naar de opvallende deltopectorale kam op het bot. In 1889 werd de soort door Richard Lydekker ondergebracht bij *Ornithopsis* als een *Ornithopsis humerocristatus* en in 1897 door Émile-Henri Sauvage bij *Pelorosaurus* als een *Pelorosaurus humerocristatus*. Op het eind van de twintigste eeuw werd algemeen ingezien dat deze identificaties onjuist waren.

In 2010 benoemden Roger Benson, Paul Barrett en Paul Upchurch een apart geslacht voor de soort: *Duriatitan*. De geslachtsnaam is afgeleid van de Latijnse naam van Dorset, *Duria*, en het Griekse Titaan.
koppeling=https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Duriatitan.png|links|miniatuur|BMNH 44635
Het holotype, **BMNH 44635**, is gevonden in lagen van de Kimmeridge Clay die dateren uit het Kimmeridgien-Tithonien. Het bestaat uit de bovenkant en onderkant van een linkeropperarmbeen, het enige fossiel van de soort bekend. Van enige tanden, een teenkootje en een stuk rechterschaambeen (NHMUK 49165) die in de negentiende eeuw aan de soort zijn toegewezen, achtten de beschrijvers het verband met *Duriatitan* niet te bewijzen. Het opperarmbeen dat zonder het ontbrekende middenstuk 137 centimeter lang is, heeft een geschatte totale lengte van rond de 160 centimeter, die duidt op een lichaamslengte van zo'n achttien meter en een gewicht van twaalf ton. Een onderscheidend kenmerk is de lange en scherp uitstekende deltopectorale kam. Het hele opperarmbeen is vrij graciel gebouwd wat erop wijst dat de voorpoten langer waren dan de achterpoten. De bouw van het bot bracht Hulke ertoe de al bestaande hypothese te verdedigen dat sauropoden op het land leefden in plaats van in de zee, zoals toen meestal werd aangenomen.

*Duriatitan* is door de beperkte gegevens moeilijk te plaatsen. Volgens de beschrijvers is het een lid van de Titanosauriformes, een ruime klade die zowel de Brachiosauridae als de Titanosauria omvat; een hypothese van Darren Naish en David Martill uit 2007 dat het dier tot de Brachiosauridae zou behoren, kon door de beschrijvers niet met nieuwe kenmerken ondersteund worden.

In 2020 werd uit Spanje een opperarmbeen gemeld, specimen MDS VPCR, 214, dat geclassificeerd werd als een aff. *Duriatitan*, dus een vorm die verwantschap heeft met *Duriatitan*.
Basilosaurus

Basilosaurus (ook wel aangeduid als Zeuglodon) was een van de eerste geslachten van walvissen. Dit zeezoogdiergeslacht behoorde tot de Archaeoceti, een groep die nauw verwant was aan de huidige tandwalvissen. Net zoals zijn kleinere verwant Dorudon is Basilosaurus vooral bekend uit de afzettingen in Egypte uit het laat-eoceen.
Dilophosaurus

Dilophosaurus was een geslacht van vroege vleesetende theropode dinosauriërs uit de groep van de Averostra, in Noord-Amerika levend tijdens het vroege Jura. De vermoedelijk enige geldige soort is Dilophosaurus wetherilli.

De eerste fossielen van Dilophosaurus werden gevonden in 1942. Het dier werd eerst benoemd als Megalosaurus wetherelli. Na een vondst in 1964 kreeg het geslacht in 1970 de eigen naam Dilophosaurus " de twee-kam-sauriër". Daarna zijn nog meer skeletten gevonden zodat de wetenschappers een goed beeld kregen van hoe het dier eruit zag. De in 1983 benoemde tweede soort, Dilophosaurus Sinensis, is vermoedelijk een heel andere soort.

Dilophosaurus werd vermoedelijk 7 meter lang en werd zo'n 400kg zwaar. Hij liep op zijn achterpoten waarbij een lange staart de romp in evenwicht hield. De armen kwamen niet tot aan de grond maar waren toch krachtig gebouwd. Het reptiel is herkenbaar aan de dubbele kam op zijn kop. Daarmee maakte het indruk op soortgenoten. In de langwerpige kop stonden rijen kromme tanden. Het voorste deel van de snuit was naar beneden geknikt. Zo konden kleine dieren makkelijker gegrepen worden. Vroeger dachten geleerden dat dat de schedel zwak maakte zodat alleen aas kon gegeten worden. Later werd begrepen dat Dilophosaurus een van de grootste roofdieren was van zijn tijd. Met de lange achterste tanden in de bovenkaken en sterke handklauwen
Ultrasaurus

***Ultrasaurus tabriensis*** is de naam die gegeven werd aan fossiel materiaal van een uitgestorven sauropode dinosauriër uit Korea. De naam geldt tegenwoordig als een *nomen dubium*.

In 1979 bedacht amateurpaleontoloog Jim Jensen de informele naam 'Ultrasaurus' voor een aantal botten van een gigantische brachiosauride die hij in de *Dry Mesa Quarry* in Utah gevonden had. Door de enorme omvang trok het dier veel journalistieke belangstelling en de naam werd veelvuldig in de pers genoemd. De Zuid-Koreaanse paleontoloog Kim Haang Mook dacht daarom dat het een officiële gepubliceerde naam was. Toen hij in 1983 een eigen vondst van een brachiosauride beschreef, benoemde hij die met de naam *U. tabriensis*; de soortaanduiding verwijst naar de vindplaats Tabri. Zo werd hij onbedoeld de naamgever van *Ultrasaurus*. George Olshevsky hernoemde hierop in 1991 Jensens vondst tot *Ultrasauros*, nadat Jensen zelf nog eerst in 1985 de naam "Ultrasaurus" gepubliceerd had, zich niet bewust van Kims eerdere publicatie die prioriteit heeft.

De vondst van Kim, in een laag uit het vroege Krijt (Albien-Aptien), bestond uit een stuk opperarmbeen en wat stukken van ruggenwervels. Het materiaal is erg slecht. Kim zag bijvoorbeeld het opperarmbeen voor een stuk ellepijp aan, een bot dat veel smaller is, wat leidde tot een sterk overdreven schatting van de grootte — dit was voor Kim de reden het aan de gigant **Ultrasaurus** toe te wijzen. Hoewel de botten duidelijk aan een sauropode toebehoren, zijn ze verder niet diagnostisch: het kan vermoedelijk nooit vastgesteld worden of ander materiaal tot dezelfde soort behoort. Zo'n naam heet een *nomen dubium*.

Overigens eindigde ook *Ultrasauros* als een niet-valide naam want het materiaal daarvan bleek te zijn samengesteld uit delen van vermoedelijk *Brachiosaurus altithorax* en een lid van de Diplodocidae: *Supersaurus*.
Mesozoïcum

Het geologisch tijdvak **Mesozoïcum** (afgeleid van Grieks: μέσος (mésos) = midden; ζώω (zóo) = leven: "tijdperk van het midden-leven") of **Secundair** (verouderde naam) is een era in de geologische tijdschaal (of een erathem in de stratigrafie), die duurde van 252,2 ± 0,5 miljoen jaar (Ma) tot 66,0 Ma. Het wordt onderverdeeld in de periodes (van vroeg naar laat) Trias, Jura en Krijt.

De era voorafgaand aan het Mesozoïcum heet het Paleozoïcum, de era erna Cenozoïcum. Deze drie era's samen vormen het eon Fanerozoïcum.

## Paleogeografie

Aan het begin van het Mesozoïcum lagen de continenten nog verenigd in één grote landmassa, het supercontinent Pangea. In de loop van het Mesozoïcum bewogen ze uit elkaar, waarbij de huidige continenten ontstonden. Desondanks zaten ook aan het einde van het Mesozoïcum Australië en Antarctica nog aan elkaar vast en was de Atlantische Oceaan slechts half zo breed als tegenwoordig. Tussen Eurazië en Afrika lag de tegenwoordig verdwenen Tethysoceaan.

In het begin van het Mesozoïcum steeg het zeeniveau om gedurende de hele era relatief hoog te blijven. Grote delen van de continenten waren bedekt met ondiepe zeeën, zoals de Krijtzee die een groot deel van Noord-Europa bedekte.

## Leven

Het Mesozoïcum begon met de Perm-Trias-massa-extinctie, de grootste massa-extinctie aller tijden. De fauna van het Mesozoïcum was daarom zeer verschillend van die van het eraan voorafgaande Paleozoïcum. Tijdens het Perm, de laatste periode van het Paleozoïcum, was de flora op een meer geleidelijke manier drastisch veranderd zodat ook de plantenwereld van het Mesozoïcum zeer verschilde van die van het Paleozoïcum. Omdat deze overgang eerder plaatsvond dan de overgang tussen de twee era's gebruiken paleobotanici wel een alternatieve indeling in Paleofyticum (het tijdperk voor de overgang) en Mesofyticum (het tijdperk erna).

De flora in het Mesozoïcum werd beheerst door coniferen en varens. Tijdens het Krijt verschenen de eerste bedektzadigen, planten die bloemen dragen.

Het Mesozoïcum is bekend als het tijdperk van de dinosauriërs, die tijdens het Trias ontstonden en vooral in het Jura en Krijt het land domineerden. Andere reusachtige reptielen leefden in het water (zoals ichthyosauriërs of plesiosauriërs) of in de lucht (pterosauriërs). Primitieve zoogdieren (waarschijnlijk ontstaan in het Trias) en de eerste vogels speelden een grotendeels ondergeschikte rol. Andere uitgestorven groepen dieren uit het Mesozoïcum zijn bijvoorbeeld ammonieten, rudisten of belemnieten. Samen met de dinosauriërs stierven deze groepen uit tijdens de Krijt-Tertiair-overgang 66,0 miljoen jaar geleden. Waarschijnlijk werd dit veroorzaakt door een grote meteorietinslag.
Qingxiusaurus

***Qingxiusaurus*** is een geslacht van sauropode dinosauriërs behorend tot de groep van de Titanosauria dat tijdens het Late Krijt leefde in het gebied van het huidige China.

De typesoort ***Qingxiusaurus youjiangensis*** werd in 2008 beschreven door Mo. De geslachtsnaam is afgeleid uit het Chinees: *qingxiu* betekent: "schilderachtig tafereel van bergen en water in Guanxi", een verwijzing naar het landschap ter plaatse van de vindplaats. De soortaanduiding is een verwijzing naar de rivier (*jiang*) de You.

Het fossiel, holotype **NHMG 8499**, in 1991 samen met het typespecimen van *Nanningosaurus* gevonden bij het dorp Dashi nabij de stad Nanning in de provincie Guangxi, bestaat uit een linkeropperarmbeen; van het hele skelet zijn een enkel doornuitsteeksel van de wervelkolom, twee borstbenen en twee opperarmbeenderen bekend. Als autapomorfieën, unieke eigenschappen, van het taxon worden vermeld: het bezit van verlengde peddelvormige ruggenwerveluitsteeksels en een relatief kort borstbeen.

De beschrijvers menen dat *Qinxiusaurus* een afgeleide positie bezit in de Titanosauriformes, waarschijnlijk of basaal in de Saltasauridae of als het zustertaxon van die groep. Ze erkennen echter dat deze conclusie gezien de onvolkomenheid van het materiaal slechts een zeer voorlopige kan zijn.

*Qingxiusaurus* wordt door de beschrijvers gezien als een voorbeeld van de grote variabiliteit van de Titanosauria in Azië.
Nomen conservandum

***Nomen conservandum*** (meervoud: *nomina conservanda*) is een term uit de taxonomie die wordt gebruikt om aan te geven dat een naam speciale bescherming geniet. Het betreft in zo'n geval een ingeburgerde naam, waarvan achteraf blijkt dat ze toch niet gebruikt mag worden, bijvoorbeeld omdat een eerdere beschrijving met een andere naam (synoniem) prioriteit blijkt te hebben of omdat de naam al eerder voor een andere soort gebruikt werd (er bestaat dan dus een homoniem). De te behouden naam is het *nomen conservandum* (conservandum betekent: "te behouden" of te *conserveren*).

## Zoölogie

Tot het behoud van een naam van een dier kan op voordracht worden besloten door een speciale actie van de International Commission on Zoological Nomenclature (ICZN), die dan, onder uitoefening van zijn Plenaire Bevoegdheden, de naam beschikbaar en/of geldig verklaart. Dergelijke namen worden als zodanig ingeschreven op de Officiële Lijsten van de ICZN en hebben, omwille van de stabiliteit, voorrang op alle eerdere namen, ook die welke nóg later mochten worden herontdekt.

Een ander mechanisme is om de eerdere naam uit te roepen tot *nomen oblitum*. De latere naam wordt dan een *nomen protectum* ("beschermde naam"). Hiervoor is de ICZN niet nodig, elke taxonoom kan dit zelf doen, als aan de voorwaarden wordt voldaan.
Daurosaurus

***Daurosaurus olovus*** is een plantenetende ornithischische dinosauriër, behorend tot de Euornithopoda, die tijdens het late Jura leefde in het gebied van het huidige Rusland.

De typesoort *Daurosaurus olovus* is in 2014 benoemd en beschreven door Wladimir Alifanow en Sergej Saweljow. De geslachtsnaam is een verwijzing naar de streek Daurië in Siberië. De soortaanduiding verwijst naar de rivier de Olow, aan de oevers waarvan de vindplaatsen liggen.

Fossielen van *Daurosaurus* zijn gevonden in lagen van de Oekoereiskformatie die vermoedelijk dateert uit het Tithonien. Deze fossielen zijn door de vulkaanas, waaruit de lagen bestaan, uitzonderlijk goed geconserveerd.

*Daurosaurus* is in de Hypsilophodontidae geplaatst.
Nanosaurus

***Nanosaurus*** is een geslacht van plantenetende ornithischische dinosauriërs dat tijdens het late Jura leefde in het gebied van het huidige Noord-Amerika.

## Naamgeving en vondst

In 1877 vond schoolopzichter Oramel Lucas in Garden Park, Colorado, verschillende fossielen van dinosauriërs. Een daarvan werd al in september 1877 door professor Othniel Charles Marsh beschreven als de typesoort *Nanosaurus agilis*. De geslachtsnaam is afgeleid van het Latijnse *nanus*, "dwerg", een verwijzing naar de geringe omvang. De soortaanduiding betekent "beweeglijk" in het Latijn.

Het holotype, **YPM 1913**, was gevonden in *Lucas's Site* ofwel *Cope's Nipple*, in de Morrisonformatie die dateert uit het Kimmeridgien-Tithonien, ongeveer 150 miljoen jaar oud. Het bestaat uit een dentarium van de onderkaak, een darmbeen, twee dijbeenderen, twee scheenbeenderen en een kuitbeen.

Marsh benoemde in 1877 nog twee soorten van *Nanosaurus*. *Nanosaurus rex*, waarvan de soortaanduiding "koning" betekent, is gebaseerd op YPM 1915, een dijbeen. *Nanosaurus victor*, "de overwinnaar", bleek Marsh zelf al in 1881 een krokodilachtige te zijn die hij hernoemde tot *Hallopus*.

In 1973 wees Peter Galton een tweede skelet, BYU ESM 163, toe aan *Nanosaurus rex*. In 1977 maakte hij een apart geslacht voor de soort, die nu een *Othnielia rex* werd. In 2007 echter concludeerde hij dat BYU ESM 163 toebehoorde aan een soort van *Laosaurus*, *Laosaurus consors* en hij schiep daarvoor weer een nieuw geslacht wat een *Othnielosaurus consors* opleverde. Het dijbeen YPM 1915 bleef achter als typespecimen van de *nomina dubia* *Othnielia* en *Nanosaurus rex*, waarbij de laatste volgens de regels de typesoort is van de eerste, ondanks de verschillende geslachtsnamen.

Galton wees in 2007 drie tanden, waaronder YPM 9524 en YPM 9523 toe aan *Nanosaurus agilis*.

In 2018 stelde Galton dat *Othnielosaurus*, *Othnielia* en *Drinker* alle jongere synoniemen waren van *Nanosaurus agilis*.

## Beschrijving

*Nanosaurus agilis* was een kleine tweevoetige planteneter van ongeveer een meter lengte. Veel auteurs meenden dat ook deze soort een *nomen dubium* was maar Galton stelde in 2007 twee unieke afgeleide eigenschappen, autapomorfieën, vast die bewezen dat het een geldig taxon betrof: de hoekige punt aan het achterblad van het darmbeen en het bezit van een slechts ondiepe groeve tussen de trochanter major en de trochanter minor, de twee gewrichtsknobbels op de dijbeenkop.

*Nanosaurus* wordt vaak in populair-wetenschappelijke boeken behandeld en afgebeeld maar wat daarin vermeld staat, heeft in feite betrekking op *Othnielosaurus*. Als Galton in 2018 gelijk had, zijn de illustraties toch correct.

## Fylogenie

Marsh wees *Nanosaurus* toe aan een eigen Nanosauridae maar dat werd geen gebruikelijke indeling. Tot welke groep de soort dan wel behoorde, bleef lange tijd problematisch. De Iguanodontidae, Camptonotidae, Camptosauridae, Kalodontidae, Hypsilophodontidae en Fabrosauridae zijn als mogelijke kandidaten gezien maar in 2007 stelde Galton dat het een basaal lid van de Euornithopoda betrof.
Nomen Dubium

***Nomen dubium*** is een term uit de zoölogie. Het duidt op een wetenschappelijke naam waarvan het gebruik twijfelachtig is.

Bij het geven van een binominale naam aan een soort moet er verwezen worden naar een holotype: een exemplaar dat het door vergelijking mogelijk maakt andere exemplaren aan de soort toe te wijzen. Blijkt het daarvoor gebruikte materiaal te slecht of zoekgeraakt, dan wordt de naam achteraf afgewezen als een *nomen dubium*: een "twijfelachtige naam". Er kan, bij een voldoende duidelijke beschrijving en verwijzing naar de vindplaats van het type, naderhand ander materiaal worden aangewezen als neotype, zodat de naam behouden blijft maar gebaseerd is op een ander type. De term is te onderscheiden van het *nomen nudum*, waarbij de identificatie in absolute zin onmogelijk is doordat onduidelijk is wat het holotype is, of doordat het holotype verloren gegaan is voordat de kenmerken ervan vastgelegd zijn. In lijsten van namen noteert men de *nomina dubia* met een ND achter de naam. Een voorbeeld van een *nomen dubium* is *Aachenosaurus*.

Zodra een naam aan een nieuw type is gekoppeld, is deze geen *nomen dubium* meer. Gebruikelijk is om bij revisies van taxonomische eenheden in zulke lacunes te voorzien. Bij een naam die bij een revisie als *nomen dubium* wordt aangewezen, was het doorgaans onmogelijk om vervangend type-materiaal aan te wijzen.
Lanasaurus

***Lanasaurus*** is een geslacht van plantenetende ornithischische dinosauriërs, behorend tot de groep van de Heterodontosauridae, dat tijdens het vroege Jura leefde in het gebied van het huidige Zuid-Afrika. De typesoort ***Lanasaurus scalpridens*** is wellicht identiek aan *Lycorhinus angustidens*.

## Naamgeving en vondst

De soort is in 1975 benoemd en beschreven door Christopher Gow. De geslachtsnaam is afgeleid van het Latijnse *lana*, "wol" en eert professor Alfred Walter Crompton die de bijnaam *Fuzz* had wegens zijn wollige krullenbol. De soortaanduiding betekent "beiteltand" van het Latijnse *scalprum*, "beitel" en *dens*, "tand".

Het holotype, **BP/1/4244**, is gevonden in het Golden Gate Highlands National Park, Oranje Vrijstaat, in een laag van de Elliotformatie daterend uit het Hettangien- Sinemurien. Het bestaat uit een stuk bovenkaak, maxilla met tanden.

## Beschrijving

Het kaakfragment duidt op een tamelijk klein dier, ongeveer een à anderhalve meter lang. De tanden tonen een typisch vervangingspatroon, waarbij ze in drie golven uitvielen en steeds de derde tand op een rij verdrongen werd. De tandrij heeft in het midden een opvallende kromming. Vooraan is nog een diasteem, een opening in de tandrij, waarneembaar die duidt op een mogelijke aanwezigheid van slagtanden in de praemaxilla, een kenmerk van de Heterodontosauridae.

## Fylogenie

*Lanasaurus* werd in 1975 door Gow toegewezen aan de Heterodontosauridae, wat tot nu toe een gebruikelijke indeling zou blijven, hoewel Paul Sereno in 1986 eenmalig aan de Xiphosauridae toewees. In 1990 meende Gow zelf echter dat de soort een jonger synoniem is van *Lycorhinus angustidens*. Sommigen menen echter dat die soort zelf weer een *nomen dubium* is, wat uit zou sluiten dat *Lanasaurus* eraan toegewezen zou kunnen worden.
Qinlingosaurus

***Qinlingosaurus luonanensis*** is een plantenetende sauropode dinosauriër, behorend tot de Neosauropoda, die tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige China.

In 1996 beschreven en benoemden Xue Xiangxu, Zhang Yunxiang en Bi Xianwu de typesoort *Qinlingosaurus luonanensis* op basis van botten gevonden in de bergen van Hongtuling in Shaanxi. De geslachtsnaam verwijst naar het gebied Qinling. De soortaanduiding verwijst naar de herkomst uit Luonang. Het Chinese artikel werd gepubliceerd in een meer omvattend boek.

Het holotype, **NWUV 1112**, is gevonden in een laag van de Hongtulingformatie die dateert uit het Opper-Krijt, wellicht het late Maastrichtien. Het bestaat uit een darmbeen, een stuk zitbeen en drie wervels waarvan één vermoedelijk van de staart.

*Qinlingosaurus* heeft een lichaamslengte van ongeveer vijftien à twintig meter. Het darmbeen is met een lengte van zevenenzeventig centimeter relatief langwerpig, vooral door een naar voren uitstekend puntig maar hoog voorblad, met een lang aanhangsel voor het schaambeen. Het aanhangsel voor het zitbeen is klein. Het bovenprofiel van darmbeen is bol. Het heupgewricht heeft een grote doorsnede.

*Qinlingosaurus* wordt wegens de schamelheid van de resten meestal als een *nomen dubium* beschouwd en zijn plaatsing als Sauropoda *incertae sedis*. Het is erg waarschijnlijk dat het gaat om een lid van de Neosauropoda. Herkomst en ouderdom wijzen sterk op een lid van de Titanosauria.
Muffin

* Current Outfit
* Wedding Dress
* Old Outfit

Write a lil summary here.

## Personality

Describe your character's personality, beliefs, etc here.

## Backstory

Where does your character come from? What led to them the path they're on today?

## Plot

This is where you right about your character's involvement in the lore so far. E.g. their thoughts about events and actions in those events or outside of them.

## Relationships

### Damien

How does your character feel about Damien?

### Danny

How does your character feel about Danny?

### Pluto

How does your character feel about Pluto?

### Steel

How does your character feel about Steel?

### Toxic

How does your character feel about Toxic?

## Trivia

* Write some bullet point facts about your character here, e.g. most people put when they joined the server, some of their character's favourite things, some unique things they or their character have done.
Abrictosaurus

***Abrictosaurus*** is een geslacht van uitgestorven ornithischische dinosauriërs, behorend tot de Heterodontosauridae, waarvan de resten zijn gevonden in Lesotho. *Abrictosaurus* leefde zo'n 190 miljoen jaar geleden in de Juraperiode. De enige benoemde soort is ***Abrictosaurus consors***. Het was een tweevoetig dier en een herbivoor (planteneter).

In 1963 vonden Kenneth A. Kermack en Frances Mussett bij Noosi, Qacha's Nek, Lesotho, de schedel van een heterodontosauride. In 1974 benoemde Richard Anthony Thulborn deze als een tweede soort van *Lycorhinus*: *Lycorhinus consors*. De soortaanduiding betekent 'echtgenote' in het Latijn, een verwijzing naar de mogelijkheid dat het een wijfje betreft. Daarbij verdedigde Thulborn meteen de hypothese dat heterodontosauriden in het droge seizoen een soort winterslaap hielden.

Al het volgende jaar, 1975, benoemde James Allen Hopson het aparte geslacht *Abrictosaurus*. De geslachtsnaam, 'wakende sauriër', vanuit het Oudgrieks ἄβρικτος, *abriktos*, 'wakend', geeft al aan dat deze de zienswijze van Thulborn verwierp. De *combinatio nova* werd *Abrictosaurus consors*. De typesoort blijft *Lycorhinus consors*.

Het holotype **UCL B54** is gevonden in een laag van de bovenste Elliotformatie die dateert uit het Hettangien. Het bestaat uit een schedel met onderkaken en delen van het postcraniaal skelet. Het materiaal is slechts gedeeltelijk geprepareerd. Thulborn noch Hopson beschreven de fossielen in detail. Een tweede schedel, specimen UCL A100, werd door Hopson in 1975 aan de soort toegewezen. Thulborn had dit eerder gezien als een exemplaar van *Lycorhinus angustidens*. Dit laatste werd door Paul Sereno in 2012 bevestigd. In dat geval is van *Abrictosaurus* alleen het oorspronkelijke skelet gevonden.

Veel van de veronderstelde eigenschappen hebben de paleontologen dus aangevuld door vergelijking met andere soorten. De schedel van het holotype bezit geen slagtanden, maar lijkt zoveel op *Heterodontosaurus*, dat verscheidene geleerden aannemen dat het een vrouwtje van die soort is. Specimen UCL A100 heeft echter wel slagtanden. Volgens Hopson vertegenwoordigde deze schedel het mannetje en het holotype het wijfje van *Abrictosaurus*. Een andere mogelijkheid is dat het holotype een jong dier betreft.

Met een geschatte lengte van een meter is *Abrictosaurus* een vrij kleine dinosauriër.

Het is in 2011 door Laura B. Porro verondersteld dat *Abrictosaurus* vrij zachte planten at, in tegenstelling tot een dieet van taaie planten bij *Heterodontosaurus*.
Velociraptor

Velociraptor is een geslacht van vleesetende theropode dinosauriërs behorend tot de groep van Maniraptora, dat tijdens het late Krijt leefde (ongeveer 75 miljoen jaar geleden) in het gebied van het huidige Mongolië.

 geslacht | Velociraptor

Het eerste fossiel van Velociraptor werd in 1923 ontdekt. In 1924 kreeg het geslacht zijn naam die "snelle rover" betekent. Toen werd de typesoort Velociraptor Mongoliensis benoemd. In 2008 werd er een tweede soort benoemd met name: V.Osmolskae. Er is een dozijn exemplaren van Velociraptor opgegraven waaronder vrij complete zodat de wetenschappers een goed beeld kregen van hoe het dier eruit zag.
Campylodoniscus

***Campylodoniscus*** is een uitgestorven geslacht van plantenetende sauropode dinosauriërs, behorend tot de groep van de Titanosauria, dat tijdens het late Krijt leefde in het gebied van het huidige Argentinië. De typesoort is ***Campylodoniscus ameghinoi***.

## Naamgeving

In 1929 benoemde en beschreef Friedrich von Huene een *Campylodon ameghinoi*. De geslachtsnaam is afgeleid van het Klassiek Griekse καμπῠλος (*kampylos*), "gebogen", en ὀδών (*odoon*), "tand". De soortaanduiding eert de Argentijnse paleontoloog Florentino Ameghino. In 1961 meldde Oskar Kuhn echter dat de naam al bezet was door de vis *Campylodon* (Cuvier & Valenciennes, 1832). Hij hernoemde het geslacht, met een humoristische intentie, daarom tot *Campylodoniscus*, het verkleinwoord.

## Vondst en beschrijving

Het fossiel, holotype **MACN A-IOR63**, is gevonden in de Sierra de San Bernardo in Chubut, in lagen die stammen uit het Cenomanien, ongeveer 95 miljoen jaar oud. Het bestaat slechts uit een enkel kaakbeen, de maxilla. Het bot is aan de randen zwaar beschadigd. Het is kort en hoog en draagt nog zeven tanden. Die hebben een vorm die het midden houdt tussen de stiftvormige tanden van de Diplodocidae en de spatelvormige tanden van andere sauropodengroepen. De buitenzijde van het bot toont vele openingen, foramina, vermoedelijk voor de zenuwen. Vaak wordt een schatting gegeven voor de omvang van een lengte van twintig meter en een gewicht van vijftien ton maar door de beperkte informatie kan die niet erg betrouwbaar of exact zijn. In 1933 wees Von Huene een tweede maxilla, gevonden in India, aan de soort toe maar het is onwaarschijnlijk dat er werkelijk een verband bestaat. Dit bot heeft ongeveer dezelfde vorm maar de tanden zijn niet bewaard gebleven.

## Fylogenie

Rodney Steel wees *Campylodoniscus* in 1970 toe aan de Titanosaurinae. John McIntosh meende in 1990 daarentegen dat het een lid was van de Camarasauridae. Tegenwoordig wordt de soort meestal toegewezen aan de Titanosauria. Sommige onderzoekers zien *Campylodon* Von Huene 1929 wegens de schamele resten echter als een *nomen dubium* en *Campylodoniscus* daarom als een *nomen vanum*.