Jan Frans Willems

Jan Frans Willems kwam tot de Finale Dood vanwege de Sabbat bestorming van Amsterdam.

Niemand minder dan de geleerde humanist
Desiderius Erasmus was in 1517 vol lof over het voortreffelijke
intellectuele niveau alhier. En inderdaad, niet alleen scoorde de
stad erg goed met haar aantal naamhebbende geleerden, er was ook voor
de jeugd gelegenheid te over om school te lopen. Zo'n vijftig
schoolmeesters en schoolmeesteressen hielden, her en der in de stad
verspreid, een privéschool. Twee- à driehonderd middelbare
scholieren studeerden aan het gymnasium in het Geraard de
Duivelsteen. Permanent waren er vijf of zes apothicarissen werkzaam
in de stad, allen houder van een universitair diploma of anderszins
geëxamineerd. Luidens een stedelijk reglement mochten ze gevaarlijke
middelen enkel op voorschrift afleveren, en reclame maken voor hun
medische kunsten was verboden. Hun apotheken droegen sprekende namen
als: den Sarrasin, den Gulden Mortier, 't Paradiseken. Gent telde
verder vijf bloeiende rederijkerskamers, dit waren
toneelgezelschappen en tegelijk gezelligheidsverenigingen voor de
middenstand en de burgerij. Deze schrokken er zelfs niet voor terug
luide kritiek te uiten op godsdienst en samenleving. Gent was ook een
van de belangrijkste drukkerssteden van de Nederlanden.

NA 1600: Een twintigtal nieuwe religieuze orden
kwamen zich in de stad vestigen, vooral met leden van vrouwelijke
kunne. De belangrijkste nieuwkomers waren de jezuïeten. Met hun
catechismuslessen, hun Mariacongregaties, hun retraites en hun
missies bereikten zij zowat alle lagen van de stedelijke bevolking,
van jong tot oud. Voor iedereen waren voortaan devotie en discipline
de ordewoorden bij uitstek. In hun twee colleges streefden de
jezuïeten en de augustijnen ernaar de mannelijke jeugd niet alleen
bekend te maken met de klassieke auteurs en hun werken ten tonele te
laten brengen, maar ook en vooral in te wijden in de katholieke leer
en moraal.

1830:

☀De invloed van het Frans is tot in
recente tijd sterk gebleven in Gent. In het Frans schreef de enige
Nobelprijswinnaar literatuur die België rijk is, de Gentenaar TOREADOR GHOUL Maurice Maeterlinck. Tegelijk echter is ook in de strijd voor de
erkenning van de volkstaal de plaats van Gent aanzienlijk geweest.
Een groep intellectuelen rond Jan Frans Willems, voornamelijk
behorend tot onderwijsmiddens, herstelde na de Belgische Omwenteling
van 1830 vrij snel de taalcontacten met de Noorderburen. Willems'
standbeeld staat op het Sint-Baafsplein vlakbij de betekenisvolle
Nederlandse Schouwburg. Tekst- én muziekschrijver van de hymne De
Vlaamse Leeuw, waren Gentenaars. Hier was het verder dat in 1886 de
Vlaamse Academie voor Taal- en Letterkunde werd opgericht, de huidige
Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letterkunde in de
Koningstraat.

Eén van de belangrijkste programmapunten
van de Vlaamse Beweging was het taalregime van de Gentse
universiteit. Deze hogeschool was opgericht door de reeds genoemde
koning Willem I der Nederlanden. Ze opende voor Vlaanderen een
moderne wereld van wetenschap en techniek. De vernederlandsing in
1930 was een mijlpaal in de Vlaamse bewustwording. Vanaf dat ogenblik
konden Gentenaars en Vlamingen voor het eerst hun hele
onderwijsopleiding, van laag tot hoog, in de volkstaal doorlopen.