Marter I Nieśmiertelny

**Marter I Nieśmiertelny** zwany również **Pierwszym Królem Mratun, Szlachetnym Królem, Honorowym Wojownikiem, Nieśmiertelnym Wojownikiem, Przyjacielem Krasnoludów, Obrońcą Ludzi** - pół legendarny pierwszy król Mratun znany z licznych opowieści i legend, który kiedy objął władzę nad Mratun stworzył z niego potężne państwo. Krążą o nim liczne legendy o jego nieśmiertelności.

## Wygląd

Marter wyglądał jak silny i tępy osiłek, lecz faktycznie nim nie był. Posiadał długie związane w kucyk ciemnobrązowe włosy, zielone oczy, wąski nos i krótką brodę. Wiadomo, że był bardzo wysoki, ale nie ważył zbyt dużo, lecz mimo to był umięśniony. Podobno kiedy umarł miał około 80 lat, ale nie jest to pewne. Z powodu licznych bitew nosił na swoim ciele liczne blizny, a jego najpaskudniejsza znajdywała się po lewej stronie twarzy przecinając jego lewe oko. Marter nosił na sobie ciężkie wilcze skóry, które podkreślały jego pozycję i siłę. Do walki używał swojego jednoręcznego młota o nazwie Niszczyciel Czaszek o którym również krążą liczne legendy, a niektórzy mówią, że nadal znajduję się w posiadaniu Mretów.

## Cechy i charakter

Marter był osobą szczerą i spokojną, która nigdy nie wpadała w gniew. Był również bardzo charyzmatycznym i zdolnym dowódcą za którym zawsze podążali jego wierni żołnierze. Kiedy trzeba było zawalczyć z mądrego i inteligentnego króla, który sprawiedliwie władał swoim krajem, zamieniał się w dzielnego i zdolnego wojownika, który zawsze walczył w pierwszym szeregu pokazując swoją siłę.

## Legendy

### Legenda o Nieśmiertelności

Po świecie krążą liczne legendy o nieśmiertelności Martera, wersje bardzo często się od siebie różnią pod względem pobocznych opowiadań, ale główny zarys legendy zawsze jest taki sam.

Według legend Marter zdobył uznanie bogów dzięki swojej sprawiedliwości i prawości, więc bogowie postanowili obdarzyć go wielkim darem - Nieśmiertelnością. Kiedy Marter pierwszy raz poszedł na wojnę objawił mu się sam Daruh, aby przekazać mu nieśmiertelność i wiadomość, "Nie zginiesz dopóki nie spotkasz równego sobie". Marter pomyślał o swojej waleczności i odwadze, ale okazało się to błędem. Kiedy walczył z innymi władcami, którzy nie byli ani waleczni ani sprawiedliwi był pewien, że nie zginie, lecz kiedy nastąpił moment walki z pewnym wodzem zawahał się. Taram Łupieżca, wielki wódz, który nigdy nie został pokonany i okrzyknięto go najwspanialszym wojownikiem. Jednak Marter uznał, że zawalczy. Kiedy doszło do bitwy między Marterem, a Taramem większość żołnierzy zginęła i pozostało ich bardzo niewielu, ale na polu bitwy nadal zostali wodzowie. Stanęli na przeciw siebie i zaczęła się między nimi walka. Taramem walczył wielkim toporem bojowym, który uciął już wiele głów i rozciął jeszcze więcej brzuchów. Marter niestety nie był w stanie sparować ataku topora i w końcu upadł na ziemie, cały zakrwawiony na ciała swoich żołnierzy. Taramem wziął potężny zamach aby urąbać głowę Marterowi, ale kiedy uderzył go w szyję, topór nie zrobił żadnej krzywdy Marterowi i zatrzymał się idealnie na jego szyi. Marter wtedy zrozumiał, że Daruh nie mówił o waleczności, ale o czymś innym, ale nadal nie wiedział co go pokona. Wybił topór Taramowi swoim młotem, wziął zamach i rozłupał jego głowę. Od tego momentu młot dostał nazwę "Niszczyciel Czaszek".

Marter później poprowadził inne kampanie wojenne wygrywając za każdym razem, będąc lekko ranionym, ale nigdy nie spotkał równego sobie. W podeszłym już wieku postanowił wybrać się na ostatnią wojnę, na walkę z wielkim wodzem zwanym Kertem Sprawiedliwym. Marter nie bał się śmierci i miał już trochę dosyć życia, ponieważ mimo walk z różnymi wodzami nadal nie został zabity co trochę go przygnębiło, ponieważ uznał, że nikt nie jest mu równy, więc nie jest odpowiednim królem. Poszedł w końcu na wojnę z Kertem Sprawiedliwym, lecz bez swojego młota i jedynie ubrany w skórę wilka. Postanowił, że zawalczy gołymi pięściami na gołą klatę i w końcu ktoś go zabiję. Kiedy poszedł na bitwę zobaczył, że armia wroga jest mniejsza i słabiej uzbrojona, więc wziął ze sobą jedynie garstkę dobrze wyszkolonych i uzbrojonych tarczowników. Kiedy obie armie stanęły na przeciw siebie Marter wybiegł z szeregu szarżując prosto na wrogich żołnierzy. Ich miecze, włócznie, młoty i inne bronie nie robiły mu żadnej krzywdy, aż w końcu przybiegł do Kertema i rzucił się na niego. Kertem obronił się tarczą i dźgnął go swoim mieczem. Wtedy Marter pierwszy raz od wielu lat poczuł ból, a z jego ciała wypłynęła krew. Sprawiedliwość, o tym mówił bóg sprawiedliwości Daruh, o sprawiedliwości. Marter ucieszył się z tego powodu, ale nie nastawił się aby dać się zabić, lecz walczył dalej. Cięcie za cięciem, uderzenie za uderzeniem, z każdym Marter tracił coraz więcej krwi i pojawiały się na nim nowe rany. W końcu po którymś ciosie Marter osunął się na ziemie martwy. Zginął w honorowym pojedynku z równym w sobie. W tym czasie jego syn Karsar wziął resztę armii i pokonał wojska Kertema. Wziął ciało swojego ojca i złożył go pod Wieżą Królów i założył krypty królewskie. Podobno razem z nim pochowano jego młot, ale sceptycy mówią, że jest on w posiadaniu Mretów cały czas i tylko czekają aby go użyć.

### Legenda o Starym Proroku

Druga legenda jest o spotkaniu przez Martera Starego Proroka, znanego z licznych opowiadań i legend wszystkich ras.

Pewnego dnia Marter przechadzając się w pobliskim lesie spotkał legendarnego Starego Proroka znającego przyszłość. Wtem w lesie nagle pojawiła się mgła zakrywająca wszystko nie przepuszczając prawie światła. Marter próbował uciec, ale za każdym razem kiedy szedł jakąś ścieżką robił kółko cały czas zawracając. Kiedy zrozumiał, że Prorok mu nie odpuści i będzie musiał go wysłuchać usiadł na ziemi i czekał. Przez swoje nieposłuszeństwo i arogancję Prorok nie objawiał się mu jeszcze przez kilka dni, więc Marter był zmuszony do polowania na dziką zwierzynę w lesie. Kiedy kara minęła Prorok stanął przed Marterem patrząc mu się wprost w oczy i rzekł:

*"Trzeci będzie zły, lecz nie taka jego wola
Mądry go pokona, ale zabić nie zdoła
W ostatniej bitwie wyciągnie asa z rękawa
Lecz mądry go uratuje, bo wiara mu podpowiada"*

Wtedy Prorok znikł, a mgła opuściła las i Marter znów zobaczył słońce. Wydawało mu się, że zniknął na kilka dni, ale od podwładnych dowiedział się, że przez godzinę nie chciał wyjść z lasu.