Super Mario World: MARIO!

***MARIO!*** is een creepypasta.

## Leeswaarschuwing

Dit verhaal bevat scheldwoorden en is mogelijk waargebeurd, als u niet tegen grof taalgebruik of verontrustende feiten kunt, raad ik u af om dit verhaal te lezen.

## Proloog

Dit is een waargebeurd verhaal en vat samen wat er door mijn hoofd ging terwijl ik dit speelde, en ik had geen idee dat ik op het punt stond voor de gek gehouden te worden zoals ik was toen ik dit speelde en ik kan zeggen dat het door veruit de engste hack die ik heb gespeeld. Als je op IRC zat, had je me er ook over horen praten, maar hoe dan ook, het is laat op de avond, ik heb niet veel tijd, en ik moet gaan slapen , dus dit is alles waar ik tijd voor heb… Dus het gebeurde allemaal, vanavond van alle nachten. Ik verveelde me en dacht duidelijk na over wat ik dacht te kunnen doen om tijd te verspillen terwijl ik met de mensen in #smwc praatte. We hadden een leuke tijd en hebben samen een paar keer gelachen. Uit verveling besloot ik te patrouilleren in de sectie 'Hacks die wachten om te worden gemodereerd'. Het lijkt erop dat we nogal wat hadden, 33 als ik het me goed herinner. De eerste paar hacks die ik zag toen ik ze op datum sorteerde, waren een paar echt vreselijke hacks met slechte schermafbeeldingen om op te starten. Uiteraard liet ik deze hacks zien aan de centralites die momenteel op #smwc zitten. We lachten om hoe slecht sommigen van hen waren, maar toen kwam ik bij een hack genaamd "MARIO". Gewoon dat, niets meer en niets minder. De beschrijving leek nogal vreemd, alsof een Japanse hacker de originele plot van *Super Mario World* (1990) in het Engels probeerde te vertalen en daar vreselijk in faalde. Ik liet dit aan Kieran zien en hij begon te lachen om de beschrijving.

## Gameplay

Het luidde als volgt: 'Terwijl je de rol van Super Mario loodgieter speelt, controleer je of je mooi bent. Purinsesutozutouru opnieuw. Bowser heeft de boze koningin ontvoerd. Het is jouw taak om haar te redden! Deze hack bevat zes levels van zeer lange tijd.' Ik heb dit eenvoudigweg afgedaan als iemand die Japans probeert te doen en een waardeloze hack uitbrengt met wat bewerkingen, of zo, dat dacht ik eerst dat dit was… Nieuwsgierigheid kreeg het beste van mij. Ik besloot de hack te downloaden, niet wetende wat mij te wachten stond, aangezien de enige schermafbeelding van de hack het titelscherm was met niets anders dan de letters 'MARIO' uit het titelscherm van *Super Mario World*. Ik vond het een beetje vreemd dat er ook geen data of iets dergelijks waren, omdat hackers meestal hun naam en datum op de titels plaatsen om aan te geven wanneer het project is gestart. Dus toen ik de hack opende, werd ik begroet door twee bestanden. Eén genaamd 3007014, een eenvoudig .txt-bestand van 27 KB groot en het IPS-bestand, simpelweg genaamd 'MARIO'. Om de één of andere vreemde reden wilde ik zien wat de auteur van de hack te zeggen had, maar toen ik de hack in Kladblok opende, waren er niets anders dan niet te onderscheiden symbolen, letters en interpunctie, een beetje zoals wanneer je een ROM opent in een teksteditor zoals Kladblok. Het lijkt erop dat de auteur zijn ROM zojuist volledig naar .txt-vorm heeft gekopieerd, hoewel ik het mis kan hebben. Toen ik beter keek, vond ik bovenaan het .txt-bestand, vermengd met het gebrabbel, het enige dat daar op Engels leek.
Hier is een stukje van wat ik heb gevonden: 'ÿØÿà JFIF HH ÿþ 1 vind me, vind me, vind me, vind me, vind me, vind meÿÛ C' Eerlijk gezegd wist ik niet wat ik hiervan moest denken en ik dacht dat het gewoon een kwestie van tijd was die ik zou verspillen door me wat tekst in het wartaalbestand te laten zoeken. Ik durf te wedden dat niemand dat ooit zal kunnen begrijpen. Ik besloot dat ik, omdat mijn interesse gestaag groeide, in mijn vreselijk ongeorganiseerde downloadmap zou gaan zoeken naar een kopie van een schone ROM, die ik al lang had gedownload voordat de gebeurtenissen van vanavond zich ontvouwden en een IPS-patcher; Natuurlijk was mijn keuze voor de baan Lunar IPS. Dus ging ik verder met het verplaatsen van de ROM en de IPS-patcher naar de map met de hack. Ik patchte de ROM, niet wetende wat ik vervolgens kon verwachten, en ik haastte me snel om hem naar ZSNES te slepen en af ​​te spelen waarvan ik dacht dat het verschrikkelijk was in de vorm van een ROM-image. Bij het opstarten merkte ik dat de auteur de tijd had genomen om de header van zijn hack te wijzigen. In plaats van de gebruikelijke 'supermarioworld' die je normaal ziet bij het opstarten van een rom in ZSNES, stonden daar gewoon weer de letters 'MARIO'. Op dit punt kreeg ik een beetje hoop, omdat normaal gesproken mensen die vreselijke, halfslachtige bewerkingen aan de ROM uitvoeren, over het geheel niet genoeg weten om de titel van een header te wijzigen. Ik dacht dat ik mijn tijd hiermee niet aan het verspillen was en mijn humeur klaarde enigszins op bij de gedachte te zien wat de auteur te bieden had in zijn interessante kleine hack.
Het titelscherm werd dus geladen, precies zoals bij *Super Mario World*, behalve dat er alleen 'MARIO' in de titel stond, zoals ik eerder had gezegd. Iets anders had mijn interesse meer getrokken dan de ongebruikelijke afwezigheid van laag 3-tegels op het titelscherm. Mario's normale felgekleurde en vrolijke palet leek, hoe zal ik het zeggen... 'saai'. Wat ooit violetachtig rood was, leek nu grijs met een lichte rode tint en ik ben er vrij zeker van dat zijn broek er ook meer grijs dan blauw uitzag. Ik vond dit vreemd en ik vroeg me af waarom hij had besloten Mario zo'n saai palet te geven. Ongeacht wat zijn bedoelingen waren, ik voelde dat er iets mis was. Niet in de zin dat het palet een beetje slecht was, maar dat de hack leeg was, alsof er iets was gebeurd. Door op 'start' te drukken en een nieuw bestand te selecteren, zoals bij veel andere talloze Mario-hacks die ik in het verleden heb gespeeld, er was een soort introductiescherm dat in feite het hele plot beschreef in een korte paragraaf, net klein genoeg om in een kleine zwarte doos te passen. Ik begon te lezen en de boodschap bleef grotendeels hetzelfde, maar er was één sleutelfactor die dit interessant maakte. Blijkbaar was de belangrijkste antagonist van deze hack helemaal niet Bowser... het was... Mario?!
Het bericht luidde als volgt: 'Welkom! Dit is Dinosaurusland. In dit land ontdekten we dat Princess Toadstool weer vermist wordt! Mario heeft opnieuw toegeslagen!' Wat de...?
Dit was niet de originele boodschap van *Super Mario World*, dacht ik bij mezelf.
Normaal gesproken zou ik hier niets van denken, aangezien ik in de bijna twee jaar bij SMW Central talloze hacks heb gespeeld en veel verschillende introberichten heb gezien, maar deze sprong er echt uit. Op dat moment wist ik absoluut dat er iets vreemds aan deze hack was. Nadat ik de muziek van het intro-level had laten spelen, drukte ik op 'start' op mijn controller om eindelijk naar de bovengrondse wereld te gaan en mijn reis naar deze onbekende hack te beginnen. Toen we de bovengrondse wereld binnenkwamen, leek alles normaal. Dezelfde oude paden, dezelfde oude muziek, maar de namen van de levels waren anders. In plaats van 'YOSHI'S HUIS' zoals het altijd is geweest, elke keer dat ik *Super Mario World* heb gespeeld, was het nu gewoon 'YOSHI'S'. Het gedeelte 'HUIS' was verdwenen. Ik vond dit vreemd en begon de hoop op de hack te verliezen, omdat het leek alsof er nauwelijks iets was veranderd ten opzichte van het origineel. Ik hoopte iets nieuws te zien. Helaas voor mij kreeg ik mijn wens, zoals je zult zien als je verder leest. Uit nieuwsgierigheid besloot ik het level te betreden. Toen ik binnenkwam, was het hele huis dat er normaal gesproken stond, verdwenen. Geen rook meer, geen vuur, geen kleine vogeltjes meer, geen boomhut meer. Het enige dat overbleef was het berichtenvenster. Ik besloot erop op te slaan. Bij het openen werd het bericht dat ik daar verwachtte vervangen door wat binair leek. Blijkbaar staat er 'kladblok'. Op dat moment was ik op IRC aan het vertellen hoe de hack me begon te irriteren, wat op zichzelf een aantal sarcastische reacties opleverde, maar goed, ik had het verwacht. Hoe dan ook, hierna schoot mijn interesse in de hack omhoog en daarmee ook mijn paranoia. O, jongen, er stond een leuke verrassing te wachten. Dus besloot ik naar links te gaan. Bij het bereiken van wat voorheen bekend stond als 'YOSHI'S EILAND 1', kreeg het level nu het label 'kom nooit meer terug'. Nu dacht ik dat het allemaal een kaizo-dodenval zou zijn, omdat mensen hun levels in kaizo-hacks over het geheel zo noemen om er zeker van te zijn dat de speler daar niet heen gaat. Tot mijn verbazing was dat niet helemaal zo, maar ik wou dat het wel zo was geweest. Toen ik level 1-5 binnenkwam, werd ik begroet door het waanzinnig luide clownautogeluid dat Bowser's vliegende voertuig maakt vlak voordat Toadstool eruit valt. Omdat mijn koptelefoon redelijk hoog stond, maakte het geluid me natuurlijk doodsbang, wat niet zou zijn gebeurd als ik van tevoren niet zo zenuwachtig was geweest. Ik besloot op dat moment dat het het beste zou zijn als ik het volume van mijn koptelefoon lager zou zetten, om niet meer voor onaangename verrassingen zoals deze te komen te staan. Toen ik het level betrad, leek alles - behalve de muziek - hetzelfde, behalve het feit dat de kleine Koopa die over de richels glijdt er niet meer was en de Banzai Bill ook niet. De Drakenmunt was er nog: om de één of andere vreemde reden kon ik het echter niet verzamelen of beter gezegd, helemaal geen Drakenmunten. De auteur heeft dat zeker gemaakt. Ik merkte ook dat er een gebruikt blok lag vlakbij de plek waar normaal gesproken de Banzai Bill verschijnt. Ik kan alleen maar aannemen dat dit een herhaling was van het level nadat ik het had verslagen, zoals ik hoorde in een paar halfslachtige enge verhalen in andere Mario-games. Nu vroeg ik me af waarom de dingen zo waren, waardoor ik me afvroeg wat het introbericht was. Had Mario eerder iets gedaan met Dinosaurusland? Was dit vanuit het standpunt van Bowser? Deze laatste optie heb ik snel afgewezen, omdat het nogal dom klonk. Dus daardoor dacht ik dat Mario op een bepaald moment in het verhaal van de auteur iets deed, maar wat? Wat heeft Mario gedaan? Mijn geest bestond op dit moment uit niets anders dan haastige gedachtes. Ik stuurde ze echter snel weg en waagde me verder het level in, maar ontdekte dat alle blokken feitelijk waren geraakt, munten waren verzameld (behalve Drakenmunten, die waren er nogsteeds en gek genoeg niet verkrijgbaar), dat er geen vijanden waren en dat ik niet meer naar beneden kon gaan.
Wat voor onzin speel ik hier? bleef ik bij mezelf denken.
Op dit punt voelde ik me ongemakkelijk. Ik besloot te blijven onderzoeken. Uiteindelijk kwam ik een berichtenvenster tegen, waarvan het mij niet verbaasde dat het nog in het level zat. Omdat ik de idioot ben die ik ben, ging ik naar de kist. Toen ik erop sloeg, werd ik opnieuw begroet met de bekende zwarte doos. Het bericht is uiteraard aangepast. Omdat ik dacht dat dit op dit moment een gegeven was.
Het luidt als volgt: 'Ik haat je.' Nu dacht ik dat de dingen de sfeer begonnen te krijgen dat de auteur een verdraaid en verwrongen individu was en dat ik gelijk had als ik zei dat Mario iets had gedaan. Op dit punt haastte ik me eigenlijk om het einde van het level te bereiken, dus snelde ik er gewoon langs en toen kwam ik een ander berichtenvenster tegen, maar dit was slechts een leeg vakje met 'PUNT VAN ADVIES' bovenaan, met niets anders erin. Ik negeerde het snel en liep verder naar rechts in de hoop mezelf te bevrijden van de hel die ooit level 1-5 was. Toen ik het einde bereikte, zag ik een vuurbloem in het bovenste blok waar vroeger het kruispunt van de vier blokken was, maar het was voor mij te hoog om er op de normale manier bij te komen, dus ging ik gewoon verder, net als de blinde, nieuwsgierige idioot die ik was. Dus ik heb eindelijk het level gehaald en zoals gewoonlijk was het pad naar het Gele Schakelpaleis ontgrendeld. Ik besloot het pad te volgen dat normaal gesproken naar het Gele Schakelpaleis leidt en ik ontdekte dat toen ik de belangrijkste bovenwereld binnenkwam, alle andere landmassa en versiering behalve de geesten van de spookhuizen en Yoshi's eiland zelf verdwenen waren. Er veranderde eigenlijk niets in het Gele Schakelpaleis, behalve het schakelbericht. Het enige dat veranderde was dat -SWITCH PALACE- werd veranderd in -MARIO WORLD-. Saai en onorigineel. Hoe dan ook, net toen ik dacht dat ik klaar was met deze gruwel die zichzelf een hack noemt, ontdekte ik dat Yoshi's Eiland 2 ook is bewerkt. Toen ik Yoshi's Eiland 2 bereikte, ontdekte ik dat het was hernoemd naar 'Yoshi's huis', de oorspronkelijke naam van level 1-4. Ik besloot naar binnen te gaan en ontdekte dat het palet van het niveau samen met de achtergrond was veranderd. Ze leken te zijn veranderd in hetzelfde palet als Yoshi's Eiland 3, weet je, groenachtig bruin en zo, behalve dat de achtergrond wat naar beneden was geduwd en nu een rotbruine kleur had en dat de vegetatie op de FG nu niet langer aanwezig was. Ik besloot het level een beetje te verkennen en kwam het spoor van Koopa Troopa's tegen, waarmee talloze spelers een schild hebben gebruikt om gratis 1UP's mee te verzamelen. Ik besloot ze te negeren en te gaan kijken of er nog meer van het level was veranderd. Uiteindelijk kwam ik het ?-blok dat Yoshi vasthoudt tegen en besloot hem te bevrijden.
Toen ik hem bevrijdde, kreeg ik dit bericht: 'Hoera! Bedankt dat je me hebt gered. Mijn naam is Yoshi. Onderweg om mijn vrienden te redden, heeft Mario me in dat ei gevangen.' Ik vroeg me af wat voor zieke en gestoorde hack ik aan het spelen was. Ik dacht aan alle mogelijke scenario's waarin Mario Dinosaurusland op vreselijke wijze zou aanvallen en onomkeerbare schade zou aanrichten. De auteur had me verslaafd aan zijn zieke spelletje en net als elke andere idioot nam ik het aas en bleef terugkomen voor meer. Ergens niet ver van het Yoshi-?-blok, heb ik een berichtenvenster gevonden, op dezelfde plaats die ik me herinner waar het altijd was geweest. Maar als ik iets heb geleerd door dit te spelen, is het dat wat er ook in dat berichtenvenster moest staan, het bericht niet zou zijn, zelfs enigszins normaal. Dit zorgde ervoor dat ik aarzelde om op te slaan, maar uiteindelijk deed ik het toch. Ik wilde meer weten. Het bericht waarmee ik werd begroet was als volgt: alleen maar morsecode.
Wat de fuck?! dacht ik. Wat betekent dit eigenlijk? Van gedachte veranderen? Waarover zou ik überhaupt van gedachte veranderen? Ging dit over Mario en wat hij ook deed en over hoe mensen hem probeerden te overtuigen om te stoppen? Sprak Yoshi met mij via berichtenboxen? Of ging het over mij?
Over het spelen van de hack en het vragen alsof de hack via berichtenboxen met mij probeerde te praten. Hoe dan ook, of het nu was om meer achtergrondverhaal te krijgen over wat Mario had gedaan of om mijn beslissing om door te gaan in twijfel te trekken, ik besloot door te gaan, ondanks de duidelijke tekens dat ik al een tijdje geleden had moeten stoppen met het spelen van de hack. Naarmate ik verder vorderde, ontdekte ik dat ik gelijk had: alle vegetatie was nu verdwenen en er was helemaal niets meer over, behalve een paar vijanden, zoals Chargin' Chucks en Monty Moles en dergelijke, zelfs de buizen waren verdwenen. Ik kwam een ​​andere berichtenbox tegen. Net als alle andere keren daarvoor besloot ik op te slaan.
Ik werd begroet met weer een cryptisch bericht: 'Dit is de egoïstische uitweg.'
'De egoïstische uitweg?' Wat de hel? Noemde hij mij egoïstisch omdat ik ondanks de waarschuwingen doorging met het spelen van de hack? Had Mario een egoïstische beslissing genomen die hem alleen maar ten goede kwam? Probeerde Yoshi nogsteeds met mij te praten? Wat probeerde deze man mij in vredesnaam te vertellen? Op dit punt werd ik zo bang dat ik een beetje trilde, een mix van verwachting, angst en het feit dat mijn kamer gisteravond vreselijk koud was. Ik sloot het berichtenvenster en ging opnieuw verder. Het gebied met de mollen leek hetzelfde, behalve dat het blok naast het wijnstokblok verdwenen was, samen met de vrolijke wolken en de Drakenmunt waartoe de wijnstok toegang gaf. Ik werd er op zijn zachtst gezegd somber van, niet zozeer bang als wel depressief... het is een gevoel dat ik niet echt goed kon verklaren. Vanaf nu, was het eigenlijk gewoon een groot leeg stuk land tot het einde van het level. Ik ging snel verder, ik wilde daar weg, omdat ik het gevoel had dat ik genoeg tijd had besteed aan het rondkijken. Dus openden ik en Yoshi - ik had hem toen nog - het volgende pad op de bovengrondse wereld. Ook deze werd veranderd. Wat ooit Yoshi's Eiland 3 was, wordt nu gelezen als 'Yoshi's Eiland 7'. Herinneringen aan *Super Bobido World* overspoelden mijn geest, hoe de levels gigantische sprongen zouden maken in nummervolgorde, waardoor het belachelijk leek, hoewel ik het op dit moment niet zo humoristisch vond, vanwege gezond verstand en voor de hand liggende redenen die eerder zijn uitgelegd. Ik kwam het level binnen. Toen ik binnenkwam, werd ik verwelkomd door een effen zwarte achtergrond en een blauw en grijs gekleurde vloer. De plaats leek bevroren, levenloos en dor. Er was helemaal niets in het level, behalve het eindpunt. Gewoon een duidelijk stuk land met helemaal niets anders. Ik verloor snel mijn interesse en voltooide het level. Dit leek het meest lege en griezelige level in de game, maar zoals je verder zult lezen, wordt het nog veel erger. Nu het niveau verslagen was, opende zich een nieuw pad. Yoshi's Eiland 4 was nu gewoon 'vertrek nu'. Nu twijfelde ik of ik zou stoppen met spelen, maar mijn interesse zorgde ervoor dat ik verderging. Op dat moment was #smwc niets anders dan het posten van bevindingen en berichten van de hack, zodat anderen konden ervaren wat ik ervoer. Het kanaal was helaas ongewoon inactief, het leek alsof niemand er echt om gaf of er niet was. Ik voelde me alleen. Ik ging verder naar het level. Voor het grootste deel leek alles hetzelfde, afgezien van het feit dat er nu helemaal geen water meer was om te voorkomen dat ik in een put zou vallen zonder Yoshi als offer te gebruiken. Telkens wanneer ik een gebied bereikte dat te ver leek om te springen, merkte ik dat ik er gewoon door de lucht heen kon lopen, waardoor ik de noodzaak om Yoshi als offer te gebruiken kwijtraakte. Het is duidelijk dat de hacker wilde dat ik hem hield, dat wist ik wel. Ik kon bij de buis komen die normaal gesproken naar het uitgangslevel leidt. Ik ging naar binnen en ontdekte dat de kamer precies hetzelfde was, alles op de juiste plek en niets aangepast... dat dacht ik tenminste. De berichtenbox verbrak opnieuw de sfeer van dat korte moment van opluchting dat ik had gekregen toen ik de buis binnenging. Op dit punt vroeg ik me af of ik moest blijven kijken hoe het zou eindigen of nu moest stoppen nu ik nog een beetje gezond verstand over heb. De berichtenbox was een beetje niet te onderscheiden en ik kon er niet echt wijs uit worden. Een moment probeerde ik erachter te komen wat de doos betekende, maar uiteindelijk gaf ik het gewoon op en versloeg ik het level. Ik dacht dat die doos de tijd toch niet waard was. Nu het level verslagen was, ging het pad naar het eerste wereldkasteel open, nu hernoemd van '#1 Iggy's Kasteel' naar '#1 GA TERUG'. Ik voelde me hier zeker welkom (sarcasme op zijn best). Ik besloot de levelnaam volledig te negeren, omdat ik dit gewoon achter de rug wilde hebben en er voor altijd mee klaar wilde zijn. Wat een normale kasteelintro leek, werd bijzonder griezelig gemaakt, gezien het feit dat ik van Yoshi moest afstappen. Ik had voor het eerst het gevoel dat ik hem feitelijk in de steek liet en ik wou dat ik hem had meegenomen. De binnenkamer van het kasteel zag er vreemd uit. Er zat een donkerblauw- en groenachtig zwarte lava op het plafond, en er waren doelpunten die op pilaren leken. Daarnaast stonden er naast elke pilaar steeds meer berichtenvakken naast elke pilaar naarmate ik verder kwam. De kamer was eigenlijk gewoon een grote gang zonder vijanden of iets dergelijks.
Elk berichtvenster dat ik indrukte, gaf me een leeg vakje met de handtekening van Yoshi onderaan of het bericht dat als volgt luidde: 'Denk je dat je nog niet genoeg problemen hebt veroorzaakt?' Nog een cryptische boodschap, maar op dit punt was ik niet verrast, niet in het minst. Opnieuw begonnen de gedachtes in mijn hoofd te cirkelen. Hij vroeg zich af wat Mario precies had gedaan, waarom hij hier was en waarom iedereen alles aan hem leek te haten en hem voor altijd weg wilde hebben. Eerlijk gezegd voelde ik me op dit moment meer depressief dan bang en ik had geen idee wat ik daarna kon verwachten. Ik liep door de lange gang en controleerde de berichtenboxen die gevuld waren met niets anders dan dezelfde twee berichten, keer op keer. Het is alsof ze me zeiden dat ik moest stoppen met spelen, of zoiets. Uiteraard negeerde ik ze en ging door. Uiteindelijk bereikte ik het einde van de gang. Er was een deur waar ik naar binnen ging. Ik werd verwelkomd door niets anders dan een klein stuk land en toen scrollde het level automatisch, dus ik dacht dat dit het einde moest zijn, dat de auteur wilde dat ik in de put sprong en zelfmoord pleegde of zoiets en daarmee eindigde mijn reis. Ik had het mis, de automatische scroll duwde me over de rand en ik liep helaas nogsteeds. Het hele level was niets anders dan een lange strook onzichtbaar land met een ander klein stukje land dat net groot genoeg was om er een eindbaasdeur in te laten passen. Het automatisch scrollen kwam tot stilstand en ik bereidde me voor op het ergste. Ik werd weer kalm, slikte een deel van de tuf in mijn mond en haalde diep adem. Ik kwam binnen. Niets anders dan een normale Iggy. Toch voelde ik me op een bepaalde manier bedrogen. Ik was blij dat ik dacht dat het eindelijk voorbij was. Ik versloeg Iggy moeiteloos met twee sprongen, wat eigenlijk de snelste was die ik ooit eerder had verslagen. Nadat hij in de lava viel, verscheen zoals gewoonlijk de koersduidelijke boodschap. Het eindigde en ik werd naar de reddingsscène met eieren gebracht, hoewel ik in plaats van de gebruikelijke boodschap iets verontrustends en heel anders te zien kreeg, zoals een profiel voor de plaats van een misdrijf.
Het was als volgt: 'Slachtoffer #1. Oogballen waren nergens te bekennen. Het slachtoffer werd liggend op haar tapijt gevonden. Doodsoorzaak onbekend, handafdrukken met niet-identificeerbare vingerafdrukken werden overal op het lichaam gevonden.'
'Wat is er verdomme aan de hand met deze kerel?' zei ik terwijl ik het verontrustende bericht las. Ik bedoel, het was een hack, maar toch. Wie was dit slachtoffer in godsnaam? Waarom werden haar oogballen uitgestoken en wat had die niet-identificeerbare vingerafdrukken kunnen veroorzaken die op haar lichaam werden gevonden? Was Mario dit aan het doen? Is dit wat de auteur mij wilde vertellen? En bovendien: was het meisje prinses Toadstool? Het kostte me een tijdje om te zien of ik het bericht goed had gelezen, maar toen ging ik verder, hoewel ik me afvroeg wat er daarna gebeurde, aangezien de hoofdkaart volledig verdwenen was en er nergens een spoor van te vinden was. Tot mijn verbazing stond er nogsteeds het pad aangegeven voor de Donutvlakte, terwijl de gebeurtenistegels er nogsteeds waren en het pad markeerden naar het enige niveau op de gigantische kaart die ooit de hoofdwereld was. Het heette nogsteeds 'Donutvlakte 1'. Ik dacht dat we eindelijk weer klaar waren, maar toen ik het level binnenkwam, zag ik dat ik, net als de vorige keren, opnieuw ongelijk had. Bij binnenkomst zag ik 2 berichtenvakken.
Ze waren als volgt: 'Er is hier geen uitweg. Vlieg weg.' Ik vond het nogal vreemd dat beide berichtvensters elkaar tegenspraken. De een vertelde me dat er geen uitweg was uit deze vervloekte hel en de ander vertelde me dat als ik weg kon vliegen, ik vrij kon zijn, ook al zag ik geen veer of vijanden om er één te grijpen. Vertelde dit mij dat ik óf kon opstaan ​​en naar de hemel kon gaan, óf voor altijd in de hel kon blijven, me wentelend in wanhoop? Had ik een cape nodig om verder te gaan? En wat gebeurt er hierna? Is de hele game zo? Ik begon meer gedachtes in mijn hoofd te creëren terwijl ik probeerde de berichtenvakken te achterhalen, maar het mocht niet baten. Ik liep verder naar rechts. Ik maakte een sprong, maar ik merkte dat ik vastzat in het gebied, er was een onzichtbare muur en ik dacht dat ik op een doodlopende weg terechtkwam. Toen ik landde, probeerde ik opnieuw naar rechts te gaan om te zien of er nog een mogelijkheid was om verder te gaan. Opeens hoorde ik de buis klinken. Vervolgens werd ik naar een level gebracht met een zwarte achtergrond, stenen blokken als grond en een kleine deur. Ik kreeg meteen een superpaddenstoel om te voorkomen dat ik erin zou gaan. Dus ik ging verder om te kijken of er nog iets anders in het level zat. Ik ontdekte dat de kamer niets anders was dan een lange strook betonblokken en deuren die voor mij te klein waren om binnen te komen vanwege de paddenstoel die ik kreeg. Het is duidelijk dat de auteur niet wilde dat ik er één van zou doornemen, anders had ik de superpaddenstoel überhaupt niet gekregen. Naarmate ik verder ging, bevond ik mij op een doodlopende weg. Omdat er niets meer was om naar te kijken, probeerde ik opnieuw naar rechts te gaan. Het werkte, ik ging door de bakstenen muur. Het leek op een buis en ik maakte een buisanimatie die eruitzag alsof ik de duisternis in ging. Ik werd toen naar een kleine kamer gebracht, met wat leek op een put en een muur. Ik sprong door de put en zag dat er geen andere optie was, hoewel ik ontdekte dat de bodem van de put stevig was. Ik probeerde op een aantal plekken naar beneden te drukken totdat ik een buis tegenkwam. Mario voerde langzaam de buistransitie naar beneden uit op het scherm. Ik verwachtte een ander level en wachtte, maar meer was er niet. Gewoon een zwart scherm. Ik kon niet doorgaan. Kon het level niet pauzeren, verlaten of verplaatsen. Er was niets, helemaal niets. Dit was de videogame-representatie van de dood: een crash. Mario was overleden. Na het spelen denk ik dat ik eindelijk begrijp wat er gebeurde. Ik geloof dat Mario boete deed voor zijn daden en uiteindelijk in een hel terechtkwam die precies op Yoshi's eiland leek, waar hij voor altijd verloren was in de greep van de dood. Ik was eindelijk klaar met spelen en was behoorlijk opgelucht. De nachtmerrie was voorbij, de activiteit op het IRC leek weer op gang te komen, ik deelde snel mijn verhalen met de rest van #smwc en typte deze documentatie ervan.

## Epiloog

Als je durft, kun jij ook mijn verhaal uit de eerste hand aanschouwen. Onthoud, jongens, het is maar een hack, het kan je geen pijn doen... of toch wel?