Ferah Çayırlar Felaketi

## Savaşanlar

Isildur'un Muhafızları
Orklar

## Komutanlar

Isildur X
Bilinmiyor

## Güçler

200 Dúnedain
1,000 - 2,000 ork

## Kayıplar

197 Dúnedain Isildur
Elendur
Ciryon
Aratan

Bilinmiyor

**Ferah Çayırlar Muharebesi** olarak da anılan **Ferah Çayırlar Felaketi**, Üçüncü Çağ'ın başında Isildur'a ve kişisel muhafızlarına yönelik bir pusu idi.

## Arkaplan

Sauron'un Son İttifak tarafından yenilmesinin ardından Elendil'in oğlu ve varisi Isildur, Gondor'a döndü. Orada Elendilmir'i Arnor Kralı olarak kabul etti. Bir yıl kaldı, düzenini yeniden sağladı ve sınırlarını belirledi, ancak Arnor ordusunun büyük bir kısmı, Isen sığlıklarından Fornost'a uzanan Númenórean yolu üzerinden Eriador'a döndü. Sonunda kendi krallığına dönmeye karar verdiğinde aceleye geldi, çünkü önce Ayrıkvadi'ye gitmek ve karısını ve en küçük oğlu Valandil'i bulmak istiyordu. Bu nedenle, Osgiliath'tan kuzeye, Anduin Vadileri'nden Imladris'e giden yüksek tırmanma geçidi olan Cirith Forn en Andrath'a doğru ilerledi. Yanında üç oğlu Elendur, Aratan ve Ciryon, iki yüz şövalye ve askerden oluşan muhafızları, Arnor'un savaşta sertleşmiş adamları vardı.

Yolculuklarının yirminci gününde şiddetli yağmur altında, dağları taçlandıran uzak ormanın görüş alanına geldiler. Anduin hızlı suyla şişmişti ve Lothlórien ile Amon Lanc arasındaki vadilerin girişinde ormanın saçaklarının yakınından geçen Silvan Elflerinin kadim yollarını aradılar.

## Başlangıç

Otuzuncu günde (5 Narbeleth) öğleden sonra geç saatlerde, sağlarında beliren orman ve uzak dağların üzerinde bulutların toplandığı Ferah Çayırlar'ın kuzey sınırlarını geçiyorlardı. Güneş bir bulutun içine daldığında, Dumanlı Dağlar'ın Orkları tarafından pusuya düşürüldüler, ormandan çıktılar ve savaş çığlıklarını haykırarak yamaçlardan aşağı doğru ilerlediler.

Dúnedain orkları gördü ama loş ışıkta sayıları tahmin edilemiyordu, sadece onların sayıca on kat daha fazla olduğu açıkça belliydi. Isildur kendi başlarına olduklarını fark etti: Moria ve Lothlórien çok gerideydi ve Thranduil dört gün ilerideydi.

## Savaş

Arazi yeterince düz olmadığından ve yamaç onun lehine olmadığından Isildur, birliğini bir Dirnaith'e dönüştüremedi. Bir Thangail'in hazırlanmasını emretti, onlardan bir yol açıp onları dehşet içinde dağıtmayı umdu.

Isildur, Ohtar'a Narsil'in Parçalarını alıp kaçmasını ve ne pahasına olursa olsun ele geçirilmelerine engel olmasını emretti.

Orklar bir dizi ok uçurdular, sonra baş savaşçılarından oluşan büyük bir kütleyi, kalkan duvarını kırmayı umarak yamaçtan Dúnedain'e doğru savurdular ama kalkan duvarı sağlam durdu. Okların Númenórean zırhı üzerinde çok az etkisi oldu. İlk saldırıdan sonra orklar duraksadı ve geri çekiliyor gibiydiler. Dúnedain onların çoğunu katletmişti. Isildur, düşmanlarının kayıplarından yeterince sarsıldığına inandığı için adamlara derhal yürüyüşe devam etmelerini emretti, ancak yanıldı.

Orklar tekrar saldırdığında Dúnedain neredeyse bir mil gitmişti. Bu kez geniş bir cepheden saldırdılar, hilal şeklinde eğildiler ve kısa süre sonra çok az okçusu olan Dúnedain etrafında kesintisiz bir çember oluşturdular ve korkunç Númenor çelik yayları bile orkların durduğu mesafeye ulaşamadı.

Orklar her taraftan yaklaştı ve pervasız bir gaddarlıkla Dúnedain'e saldırdı. Büyük orklardan bazıları bir seferde iki kat sıçradı ve ölü ya da diri ağırlıklarıyla bazı Dúnadan'ı yere yıktılar, böylece diğer güçlü pençeler onu sürükleyip öldürebilirdi. Orklar bu takasla beşe bir vermiş olabilirler ama bu onlar için ucuzdu. Ciryon bu şekilde öldürüldü ve Aratan onu kurtarmaya çalışırken ölümcül şekilde yaralandı.

## Isildur'un Düşüşü

Savaş ilerledikçe, yenilginin yakın olduğu ortaya çıktı. Isildur, saldırının en ağır olduğu doğu tarafında adamları topluyordu. Yüzük'ün yardımıyla kaçmayı düşündü, ancak verdiği acı ve oğlunu terk edemeyeceği için gecikti. Ancak Elendur, Isildur'u aradı ve ona Yüzüğü alıp kaçmasını emretti. Elendur'dan kendisini affetmesini isteyen Isildur, Yüzüğü taktı ve birden söndürülemeyen Batının Elendilmiri alev aldı. İnsanlar ve Orklar korku içinde yol verdi. Pelerinini başının üzerine çeken Isildur gecenin karanlığında gözden kayboldu ve bir daha hiç görülmedi.

Büyük bir mesafe kaçtı ve Anduin'e vardığında umutsuzluk içinde yüzmeye çalıştı. Gücüne rağmen akıntı onu tekrar Ferah Çayırlar'a sürükledi ve Yüzük ona ihanet ederek yüzerken parmağından kayıp gitti. Dehşeti içinde neredeyse pes edip boğuluyordu, ama ruh hali geçti ve kendini uzun yükünden kurtulmuş buldu. Batı yakasındaki bir adacığa ulaştı ama ay ışığında sudan yükseldiğinde sinsi sinsi orklar onu gördü. Büyük boyundan ve Elendilmir'in delici ışığından korkarak onu oklarla vurdular. Nehrin akıntısına kapıldığına inanılan cesedi asla bulunamadı.

## Sonrası

İki yüz Númenórlu şövalyeden sadece üçü hayatta kaldı. Bunlardan ikisi Ohtar ve Narsil'in Parçalarını Ayrıkvadi'ye getiren yoldaşıydı. Üçüncüsü, Elendur'un beyi, son düşenlerden biri olan Estelmo idi. Bir sopayla sersemletildi ve öldürülmedi ve daha sonra Elendur'un cesedinin altında canlı olarak bulundu.

Felaket, Gondor ve Arnor'un Yüksek Kralı Isildur'un ölümüne ve Sürgündeki iki diyarın statükosunda bir değişikliğe işaret ediyordu. Yüzüğün neredeyse ikibinbeşyüz yıl kaybedilmesine de işaret ediyordu.

## Referanslar

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Bitmemiş Öyküler, "Ferah Çayırlar Felaketi"