Wielka katastrofa

**Wielka katastrofa** to pierwszy rozdział części czwartej Upadek kłody i dwudziesty szósty rozdział powieści Skarb piratów

## **Bohaterowie**

* Czesław
* Aleksander
* Ksawery
* Hapaczeszko
* Pavla

## **Streszczenie**

W spiżarni Ksawery wziął ze stołu łuk i wyszedł ze spiżarni, ponieważ zamierzał zabijać Pavlę z łuku. Kiedy Czesław dopłynął do wyspy Lorek, Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko mieli zamiar zniszczyć i wyburzyć statek piracki. Razem wyszli ze statku pirackiego i udali się do tej wyspy. Ksawery i Pavla szli aż do końca plaży zza lasem. Pavla przeleciała o dwadzieścia pięć metrów dalej od Ksawerego. Najpierw Ksawery celował Pavlę, a potem wystrzelił Pavlę. Potem Pavla zdechła. Pavla spoczęła w pokoju. Czesław wykopnął łopatą dół. Potem wyciągnął z ciała Pavli strzały. Ksawery wstawił około trzydziestu pięciu strzał wzdłuż szerokości i około sześćdziesięciu pięciu strzał wzdłuż długości. Potem podniósł martwą Pavlę ze ścieżki i włożył Pavlę do grobu. Następnie Czesław, Aleksander i Ksawery przygotowali bomby, żeby zniszczyć bombami statek piracki. Potem niszczyli statek piracki bombami na odległość dwustu metrów. Statek piracki został spalony ogniem i wybuchami. Potem Ksawery wziął z piasku nagrobek i włożył na grób nagrobek. Następnie położył patyk do nagrobka, postawił tabliczkę na nagrobku i napisał na niej: „Spoczywaj w pokoju! Pavla. Jezu ufam Tobie!” Potem wyrzucił patyk i wszyscy poszli do lasu.

## **Tekst**

Czesław jeszcze płynął statkiem. Ksawery wziął ze stołu łuk, trzymał go w prawej ręce, wyszedł ze spiżarni i podszedł do Czesława.

– Zabiję Pavlę z łuku. – oświadczył Ksawery.

– Tak jest. – przytaknął mu Czesław.

Aleksander wyszedł ze spiżarni, podszedł do Czesława i spojrzał na niego ze zdumieniem.

– Dlaczego? – wykrztusił się w końcu Aleksander. – Pavla zginie?!

– A może Pavla będzie krwawiła? - przestraszył się Hapaczeszko.

Pavla tylko westchnęła.

– Arrr! Nie miałbyś żadnej litości nade mną. – rzekła Pavla.

– Jeśli ją zabijesz, nie będzie dręczyć Ciebie sumienia. Arrr! – Czesław rzekł do Ksawerego.

– Oto Pavla! Arrr! – rzekł Ksawery, patrząc na Pavlę.

Pavla przeleciała do Czesława, Aleksandra i Ksawerego.

– Pavla, zginiesz. Zaraz dopłyniemy do wyspy Lorek i tam zabiję Cię z łuku. Arrr! – powiedzieli Czesław i Ksawery.

– Otóż to. – pokiwał Aleksander. – My mamy zamiar tak zrobić bo jesteśmy…

– Bandytami. – wpadł Aleksandrowi w słowo Ksawery.

– I gdzie zamierzacie zabić Pavlę? – zapytał Czesław.

– Ja idę na plażę. Arrr! – bąknął Ksawery.

– Dobrze. Idziesz na plażę, to na plażę. – jęknął Aleksander.

Ksawery chciał iść na plażę. Gdy Czesław dopłynął do wyspy Lorek, to Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko zamierzali zniszczyć i wyburzyć statek piracki.

– Ja, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko, dopiero po śmierci Pavli, zamierzamy zniszczyć nasz statek. Arrr! – powiedział Czesław.

– Aha! – przerwał Hapaczeszko.

– Już jest wyspa Lorek. Czesław, proszę Cię, zostaw kierownicę i chodź do Nas. Arrr! – rzekł Ksawery.

Hapaczeszko przeleciał do Czesława, Aleksandra, Ksawerego i Pavli. Czesław zauważył, że jest wyspa Lorek. I dotarł do tej wyspy. On podszedł do Aleksandra, Ksawerego, Hapaczeszka i Pavli, razem wyszli ze statku pirackiego i udali się do wyspy Lorek.

– Już jesteśmy na wyspie Lorek. Arrr! – powiedział Ksawery.

– Aha! – przerwała Pavla.

  Czesław, Aleksander i Hapaczeszko zostali na plażę, a Ksawery i Pavla szli aż do końca plaży zza lasem. Pavla przeleciała o dwadzieścia pięć metrów dalej od Ksawerego. Ksawery rzekł do Czesława: „I wiesz, Czesławie, co się wtedy stało?”

– Cud. – bąknął Czesław.

  Ksawery przygotował swój łuk. Najpierw stał dalej, następnie opuścił łuk na trawie, potem wziął ze ścieżki około dwustu strzał, wziął z trawy puste pudełko, otworzył pudełko i włożył do pudełka wszystkie strzały.

– Zabijmy ją! Arrr! – oświadczył Ksawery.

Ksawery naciągnął cięciwę, potem patrzył na Pavlę, celował nią i wystrzelił po jednej strzale do Pavli. I tak robił to około dwustu razy, a Pavla męczyła się.

– Pavla nie żyje! – powiedział Ksawery.

I Pavla zdechła. Czesław, Aleksander i Hapaczeszko podeszli do Ksawerego i rzekli do Niego: „Sprawdź, czy Pavla jeszcze żyje, czy już nie żyje?” Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko podeszli do Pavli i odrzekli: „Niestety, Pavla nie żyje! Nie żyje! Nie żyje, bo zabiłeś ją z łuku.”

– Tak jest. – przerwał Ksawery.

Czesław, Aleksander, Ksawery i Hapaczeszko byli bardzo niezadowoleni, że Pavla zdechła.

– Arrr! Moje kondolencje! – rzekł Ksawery, patrząc na rozstrzeloną Pavlę. – Jeśli dokuczacie ciało Pavli i na mieczach je miażdżycie, źle uczynicie, bo pana Henryka Kowalskiego przed końcem wzywał i jego wizerunek w ręku trzyma. Arrr!

  Pavla spoczęła w pokoju. Czesław wziął z trawy łopatę, podszedł zza las i wykopnął łopatą dół. Potem kucnął i położył łopatę na ścieżce.

– Arrr! To będzie grób Pavli. – bąknął Czesław.

Czesław wyciągnął z całego ciała Pavli wszystkie strzały.

– Jego szerokość będzie miała około trzydziestu pięciu strzał, a jego długość będzie wynosiła około sześćdziesięciu pięciu strzał. Arrr! – powiedział Ksawery.

I Ksawery wstawił około trzydziestu pięciu strzał wzdłuż szerokości i około sześćdziesięciu pięciu strzał wzdłuż długości.

– Już grób jest pełen strzałami. Arrr! – powiedział Czesławowi Ksawery.

Ksawery podniósł martwą Pavlę ze ścieżki, trzymał ją w obu rękach, podszedł do grobu i włożył Pavlę do grobu.

– Pavla została złożona do grobu. – rzekł Ksawery.

– Nie żyje! – rzekł Czesław.

– Zdechła! Zdechła! Zdechła Pavla! – rzekł Hapaczeszko, patrząc na Pavlę.

– Ychy! – rozpromienił się Czesław.

– Już idziemy niszczyć nasz statek bombami? – zapytał Aleksander.

– Tak, idziemy. – potwierdził Ksawery.

Czesław, Aleksander i Ksawery przygotowali bomby, żeby zniszczyć bombami statek piracki. Czesław wziął z piasku pięćdziesiąt bomb, Aleksander – trzydzieści, a Ksawery – czterdzieści.

– Mamy wszystkie bomby. Arrr! – krzyknęli wszyscy.

– Trzy, dwa, jeden i star! – wrzasnął Ksawery.

I Czesław, Aleksander i Ksawery zaczęli niszczyć statek piracki. Każdy pirat rzucał bombę na odległość dwustu metrów. I Czesław, Aleksander i Ksawery niszczyli statek piracki. To im zajęło dwie minuty.

– Nasz statek jest już zniszczony. – rzekł Czesław.

– HURAA! – krzyknęli wszyscy. – Już statek jest zniszczony. HURAAA!

Statek piracki został spalony ogniem i wybuchami.

– Niszczyliśmy nasz statek. Arrr! To już przesada. – powiedział Czesław. –

Zaraz chodźmy po wyspie Lorek, żeby na niej umrzeć.

– To była wielka katastrofa. – pożalił się Hapaczeszko.

  Ksawery wziął z piasku nagrobek, podszedł do grobu Pavli i włożył na grób nagrobek.

– Już włożyłem nagrobek na grób Pavli. Arrr! – rzekł sobie Ksawery.

Potem Ksawery wziął z trawy tablicę i patyk, położył patyk do nagrobka, postawił tabliczkę na nagrobku i napisał na niej: „Spoczywaj w pokoju! Pavla. Jezu ufam Tobie!”

– Nareszcie grób Pavli jest już gotowy. Arrr! – rzekł Ksawery.

– Dobrze. – zgodził się Czesław.

Ksawery wziął z gotowego grobu Pavli patyk, podszedł do Czesława, Aleksandra i Hapaczeszka, wyrzucił patyk i wszyscy opuścili plażę i poszli do lasu.

## **Wideo**

https://www.youtube.com/watch?v=eqz9TfSO\_7s