Historia M@stera, Bitka i Bajtka

'*Historia M@stera, Bitka i Bajtka* to opowieść poświęcona przeszłości M@stera i jego rodzinnej planety Erudycji. W ucieczce przed najeźdźcami z Galaktyki Nieuctwa, Mistrz zapakował swoje rzeczy do statku kosmicznego i wyruszył w kosmos. W poszukiwaniu nowego domu, wpadł na pomysł stworzenia niesamowitej krainy w oparciu o wyobraźnię dzieci. W tym celu powołał do życia Bitka i Bajtka. Tym samym narodziła się idea Wirtul@ndii.

Historia została zapowiedziana w szóstym odcinku programu, zaś na początku 2003 roku została ona spisana i zamieszczona na stronie internetowej *Wirtul@ndii*.

## Historia M@stera, Bitka i Bajtka

Dawno, dawno temu, w odległej galaktyce... a może wcale nie tak dawno i niezupełnie daleko, na planecie zwanej Erudycją mieszkała rasa kosmicznych mędrców. Były to istoty szalenie mądre, oczytane i pochłonięte zdobywaniem wiedzy z każdej dziedziny. Niestety w swej mądrości nie przewidziały jednego - inwazji z Galaktyki Nieuctwa.

Któregoś pięknego dnia, młody jeszcze M@ster, szedł na codzienne wykłady do Wielkiej Uczelni położonej dokładnie w centrum Erudycji. Pod pachą dźwigał książki i mapy. Nagle niebo zakryło się dziwnym cieniem; fioletowo-złote słońce Erudycji przygasło. Zaintrygowany M@ster uniósł głowę i... zamarł w przerażeniu.

To, co zobaczył przeszło jego najgorsze oczekiwania: z nieba, z wielkich statków kosmicznych przybyłych z Galaktyki Nieuctwa, sypały się w dół głupo-bomby! Każdy, kto znalazł się w zasięgu takiego ładunku, natychmiast tracił cała wiedzę i cofał się do poziomu niemowlaka!!! M@ster patrzył w osłupieniu jak dziesiątki mieszkańców Erudycji - niczym za dotknięciem czarodziejskiej różdżki - wracało intelektualnie do czasów niemowlęctwa. Całe ulice wypełniły się gaworzącymi i raczkującymi Erudyczykami. W ich rękach nie wiedzieć skąd pojawiały się grzechotki i wiatraczki.

- *Szybciej!* – krzyknął ktoś do M@stera i szarpnął go za rękaw. – *Nie stój tak! Biegnijmy do naszych statków kosmicznych!*

M@ster nie namyślając się długo uchwycił mocniej swoje książki i mapy, i pobiegł wraz z innym w stronę kosmodromu. Nie zdążył nawet pożegnać się z bliskimi. Został pospiesznie zapakowany do rakiety wraz z cząstką dziedzictwa Erudycji - książkami, filmami, płytami CD i kilkudziesięcioma pudłami z mniej lub bardziej potrzebnymi przedmiotami. Setki niewielkich statków z emblematem Erudycji opuściło w pośpiechu rodzimą planetę. Tak zaczęła się wielka ucieczka mędrców.

Niewiedza i Głupota szerzyły na Erudycji przerażające zniszczenie dopóki kultura, sztuka i nauka całkowicie nie przestały istnieć. Garstka zdziecinniałych mędrców, którym nie udało się uciec, została umieszczona w ZOO jako ciekawostka przyrodnicza. Na planetę nadciągnęły statki z mieszkańcami Galaktyki Niewiedzy. Miliony Głupoli zasiedliły Erudycję nadając jej nową nazwę – Analfabecja.

M@ster i wielu jego rodaków rozpierzchło się po kosmosie w poszukiwaniu nowego świata, w którym mogliby zamieszkać. Niestety do tej pory jeszcze żadnemu nie udało się odnaleźć planety choć trochę przypominającej Erudycję. Mędrcy wciąż więc wędrują nauczając przy okazji napotkane istoty i przekazując im swą drogocenną wiedzę w zamian za gościnę. Czasem też kontaktują się ze sobą wzajemnie, by przekazać krzepiące słowo i nie zaprzestawać poszukiwań nowej Erudycji.

M@ster przemierzył w samotności spory kawał wszechświata, kilkakrotnie odwiedził Ziemię, gdzie do dziś widać ślady jego obecności – nos egipskiego sfinksa, o który zahaczył przy pierwszym lądowaniu, krzywa wieża w Pizie, w którą puknął kolejnym razem i jeszcze wiele innych pomniejszych śladów, o których stopniowo będziemy się dowiadywać.

Z każdej wizyty M@ster zabierał na statek nowe książki, by swą podróż uczynić bardziej znośną. W ten sposób zapoznał się nie tylko z dziełami ziemskich filozofów i naukowców, ale również z wieloma postaciami z bajek. Na Erudycji nie czytano dzieciom bajek tylko encyklopedie i leksykony wiedzy. M@ster zrozumiał w jednej chwili jak wielką siłą twórczą jest wyobraźnia. Wtedy właśnie wpadł na genialny pomysł, by miast błądzić w poszukiwaniach, samemu wziąć się do roboty i spróbować stworzyć świat na miarę marzeń! Tak zrodziła się idea Wirtul@ndii.

Początki jak zwykle były dość trudne. M@ster, jak każdy z jego rodaków, dysponował niesamowitą wiedzą naukową – zebrał ją nawet w jedną wielka księgę i opatrzył tytułem: Wirtul@ndzka Księga Wiedzy. Brakowało mu niestety dziecięcej wyobraźni, tak potrzebnej w budowie Nowego Świata. Postanowił więc powołać do życia pomocników; wymyślił dwa komputerowe duszki – Bitka i Bajtka, i dał im w posiadanie olbrzymią ilość miejsca na dysku pokładowego komputera.

Bitek powstał jako pierwszy, jego pliki systemowe znajdują się najbliżej programów encyklopedycznych M@stera i dlatego część wiedzy została wpleciona niejako w jego elektroniczną osobowość. Przy tworzeniu Bajtka, Mistrz był już bardziej zapobiegliwy. Umieścił go w odległej części wirtualnej pamięci. Niestety, nie wiedział, że tam właśnie drzemał uśpiony komputerowy wirus, który żywił się danymi i zjadał niesamowite ilości informacji. Na szczęście, kiedy powstawał Bajtuś, wirus był syty i nie zainteresował się nim. Potem było za późno – pliki systemowe Bajtka wchłonęły w siebie wirusa i rozłożyły na czynniki pierwsze. Bajtkowi pozostał po nim niepohamowany apetyt, z którym ani M@ster, ani nikt inny, nie potrafi sobie poradzić.

Oba duszki całe dnie spędzają nie tylko w Wirtul@ndii, ale baraszkując w zasobach systemowych komputera M@stera. Stąd czerpią wiedzę o światach, które Mistrz zwiedził (w tym i o Ziemi), poznają historie i obyczaje mieszkańców planet, na których gościł M@ster, ale zwykle grają w różne gry i przeglądają programy edukacyjne na CD-ROMach.

Któregoś dnia, kierowany głodem Bajtek, znalazł wyjście z komputera pokładowego. W tajemnicy przed M@sterem opuścił system wydostając się poprzez... skaner! Tak! I od razu pobiegł do pokładowej lodówki czyniąc w niej niewiarygodne spustoszenie. Oczywiście Mistrz szybko znalazł winnego, ale, o dziwo, nie pogniewał się. Więcej, wydawał się nawet zadowolony, że jego dzieło – Bajtuś - okazało się inteligentniejsze niż przypuszczał.

Od tej pory duszki często opuszczają komputer oddając się psotom na pokładzie; a to schowają M@sterowi jakiś rekwizyt, a to przykleją mu buty do podłogi, a to nabazgrają coś w Wirtul@ndzkiej Księdze Wiedzy. Choć za to ostatnie Mistrz strasznie je skarcił i przez tydzień zabraniał opuszczać komputer.

**M@ster:**
- *A wam zdarzyło się kiedyś, że nie mogliście czegoś znaleźć, choć dobrze pamiętacie, gdzie leżało? Macie w domu komputer? A skaner...? Nie? Nie szkodzi, moi pomocnicy nauczyli się wychodzić także przez napęd CD-ROM! Mogą pojawić się w każdym domu. Radzę dobrze pochować rzeczy!*

Aby przyspieszyć kreację Wirtul@ndii i nadać jej niesamowity, magiczny charakter, M@ster, Bitek i Bajtek postanowili zwrócić się o pomoc do wszystkich istot obdarzonych nieskrępowaną wyobraźnią. Przygotowali więc i wysłali w kosmos specjalny komunikat, który sprowadzić można do jednego zdania: "***Kto ma pomysł, niech nie zwleka. Wirtul@ndia na Was czeka!***".

Od tej pory ze wszystkich zakamarków wszechświata zaczęły napływać propozycje i projekty dla Wirtul@ndii, a jej budowanie stało się kosmiczną akcją artystyczną. Tysiące umysłów złączyło się w jednym wspólnym projekcie – **BUDOWIE NOWEGO WSPANIAŁEGO ŚWIATA**. Być może stanie się on nowym domem M@stera.

Trzymamy za to kciuki.

### Dodatkowe zakończenie z 2004 roku

Na nieszczęście przygoda z Kosmicznym Koszem Systemowym zakończyła się tragicznie - wszystkie projekty zostały skasowane! Wirtul@ndia dosłownie legła w gruzach! A do tego wszystkiego Mistrz uszkodził kopię zapasową i odtworzenie krainy stało się niemożliwe.

Nie tracąc jednak czasu na smutek i rozpacz, M@ster wraz z Bitkiem i Bajtkiem postanowili odbudować komputerowy świat. Więcej nawet, chcą by był on jeszcze piękniejszy, jeszcze bardziej niesamowity i o wiele ciekawszy. Dlatego zwracają się do Was z ogromną prośbą o pomoc. Wasze projekty pozwolą stworzyć krainę, jakiej kosmos nie widział!

Mistrz wie, że i tym razem staniecie na wysokości zadania. Pamiętajcie, Wirtul@ndia bardzo Was potrzebuje!