Meredoth

Legendarny Mag z Cesarstwa Alphatii, nazywany największym nekromantą w dziejach, który zaginął wraz z całą swoją wyspą.

#### Piraci Mystary

Zapiski z Wieży Zenopusa wspominały o Meredothcie, wzbudzajac zainteresowanie Pożeraczy Klątw. Wspomina o nim również książka Straszne Historie Morza Grozy i Switu, którą Blake wypożyczył aby dowiedzieć się czegoś na temat maga.

#### Zapiski Zenopusa

> 8 Ssantiir 982 PK
>
>

> ...Cesarz nie miał okazji ukarać Meredotha za te straszliwe zbrodnie przeciwko obywatelom Alphatii, gdyż którejś nocy straszliwa burza śnieżna spadła na całą wyspę, przesłaniając ją przez wzrokiem zwykłym jak i magicznym. Gdy przeminęła, wyspa zniknęła. A wraz z nią Meredoth, największy geniusz nekromancji jaki kiedykolwiek chodził po tym kontynencie. Czy jakiś nierozważny eksperyment wymknął się spod kontroli i unicestwił maga, czy też sam Meredoth przeniósł swą wyspę gdzie indziej, aby nie być niepokojonym przez nikogo? Niektórzy twierdzą, że to Nieśmiertelni pokarali go i oddali w ręce sił o wiele mroczniejszych i okrutniejszych od nich samych.
>
>

> Powiadają, że jego księga zachowała się i używali jej inni magowie na przestrzeni dziejów, jednak nie znalazłem żadnych konkretnych dowodów. Być może powinienem wziąć sobie opowieść o losach Meredotha za przestrogę? W swej obsesji stał się tak znienawidzony, że nawet niesławne królestwo Blackheart nie chciało mieć z nim do czynienia. A koniec końców jego obsesja doprowadziła do tragedii. Chyba powinienem wziąć dzień wolny, odwiedzić Keledeka w Saltmarsh….
>
>

#### Straszne Historie Morza Grozy I Świtu

> Wyspy Nebligtode nie znajdziecie na żadnej z map. Leżała na dalekiej północy, w granicach ziem zwanych Norworld. Wysłano na nią grupę kolonistów z odległego kontynentu magów, zwanego Alphatią. Zwyczajni, prości ludzie, którzy chcieli zamienić tę dziką ziemię w krainę farm i dobrobytu. Lecz ziemia była słaba i nieprzyjazna dla upraw, a pogoda zimna i
>
>

> bezlitosna dla kiełkujących roślin.
>
>

> Lecz prawdziwym przekleństwem był okrutny baron Nebligtode, Meredoth. Mag którego umiejętnościom dorównywało tylko jego okrucieństwo, człowiek bez sumienia i skrupułów, pozbawiony współczucia czy troski wobec swych poddanych. Szaleniec który zamykał się w swej pracowni na całe dnie, każąc swym poddanym rządzić się samym. Gdy błagali go o pomoc w ujarzmieniu nieprzyjaznej gleby, bezdusznik machnął ręką i zmarli powstali z grobów, w groteskowej parodii życia. Nieszczęsne dusze były zmuszone nawet po śmierci pracować na polach. Rodziny zanosiły się łzami rozpaczy i przerażenia, widząc jak ich pan
>
>

> bezcześci spoczynek ich bliskich jakby było to nic. Gdy nadeszła zima, nikt prócz Meredotha nie doczekał wiosny.
>
>

> Druga fala kolonistów przybyła niedługo później, znajdując krainę równie nieprzyjazną co jej pan i władca. Ponownie zaorali pola, zasiali ziarno, czekali na plony. I ponownie wszystkie obmarły. Nieświadomi błędu swych poprzedników, zwrócili się o pomoc do Meredotha.
>
>

> “Chcecie jeść?! Dlatego mi przeszkadzacie?!” Warknął okrutny mag. “Już ja was nakarmię, gwarantuję to!” Machnał ręką i na wielkim tronie pojawiły się wszelkiego rodzaju wyśmienite dania. Lecz ze świtem wszyscy prócz Meredotha byli martwi, ginąc od zdradzieckiej trucizny dodanej do ich posiłków. Bezduszny mag nareszcie był sam.
>
>

> Alphatia nie miała nigdy szans wysłać kolejnej grupy kolonistów. Powiadają, że zbrodnie maga były tak wielkie, że rozgniewał samych Niesmiertelnych. Nad wyspą zerwała się ogromna śnieżyca, tak wielka, że przez trzy dni i trzy noce nie było widać nic prócz śniegu z brzegu i żaden statek nie mógł się nawet zbliżyć do jej granic. Gdy minęła wreszcie, wyspy
>
>

> nie było.
>
>

> Nikt nigdy nie słyszał już o Meredothcie a w Alphatii uznano, że musiał ukryć się gdzieś, obawiając kary za swe przewiny. Lecz starzy żeglarze powiadają, by nigdy nie płynąć na północnych wodach we mgle. Podobno statek który wypłynie w taką mgłę nigdy już może nie powrócić. A nieliczni członkowie załogi i pasażerowie, którzy się odnaleźli, postradali zmysły. Lecz w ich szaleńczych bredniach powtarzał się ten sam motyw. Jałowa wyspa pod obcym niebem, zamieszkana przez czarnoksiężnika o potędze dorównujące tylko jego okrucieństwu.
>
>