Avadūcanie

Avadūcanie byli odłamem plemiona Ilmarinów, które osiedliło się w Górach Centralnych.

## Religia

Krasnoldy Avadūci, tak jak ich przodkowie z Ilmarii, wyznają swojego Basima; Areneila. Jednak dla Avaducan, niemalże bogiem jest również Burghan, ich pierwszy Dhar.

Wierzą, że gdy krasnolud kuje własną broń, przelewa do niej swoją duszę, kawałek siebie. Dlatego, kiedy wspomniany krasnolud umiera, wrzucają go do Złotego Krateru razem z jego bronią, wierząc, że jeśli nie zostanie on zrzucony z orężem, będzie nawiedzał swoich pobratymców, aż oddadzą mu resztę jego duszy, schowanej w broni.

Nie chowają oni swoich zmarłych, lecz wrzucają ich do wcześniej wspomnianego Złotego Krateru. Jest to ogromna szczelina wewnątrz Matki Gór; najstarszej i największej z gór na Isimadzie. Krater prowadzi głęboko, do ogromnego źródła magmy, lecz krasnoludy wierzą, że jest to nieograniczony zasób płynnego złota, podarowanego przez Araneila i Burghana.

## Jedzenie

Jak mówi stare krasnoludzkie porzekadło "Żyjemy dwoma darami; piwem i mięsiwem.". Ciężko znaleźć krasnoluda, co nie lubi pić piwa i pożerać tłustych mięs. Ale dlaczego "dary"? Gdy Areneil stworzył krasnoludów, nauczył ich dwóch rzeczy: jak drążyć w skale i jak warzyć piwo, aby drążenie nie zbrzydło.

Chmiel był jedyna rośliną, która była w stanie rosnąć w ciemnych jaskiniach i grotach krasnali. Dodatkowo, był niezwykle łatwy w przyrządzaniu i dawał silne uczucie ukojenia i orzeźwienia. Idealny napój dla zmęczonych górników.

Z kolei mięsiwo było pozyskiwane z kozic, hodowanych jako wierzchowce lub pokarm. Kozic w górach nie brakowało, więc zwierzę to stało się swoistym symbolem tej kultury. Kozice stały się jedynym zwierzęciem, które było ujeżdżane przez krasnoludów, jak i jedno z dwóch zwierząt, pojawiających się na herbach i flagach (drugim był smok górski).

## Życie codzienne

Większość krasnoludów wybierała między dwoma zawodami; górnika i żołnierza. Oczywiście istniały inne zawody takie jak: handlarz, kowal czy farmer. Jednak większość decydowała się został tym co drąży w skale i tym co chroni skałę. Kobiety zajmowały się dziećmi przez większość czasu. Nie miały zbyt dużego pola do popisu. Zdarzało się jednak, że kobieta zostawała górnikiem lub żołnierzem, kiedy pokazała, że jest w stanie dorównać mężczyznom. Zdecydowana większość kobiet zajmowała się kozicami i chmielem.

## Handel

Handlarze byli trzecią największą siłą roboczą w Podziemnym Królestwie. Dostawali oni od górników cenne minerały, które potem sprzedawali ludziom w okolicznych miastach. Stąd też wiele miast powstawało nad górskimi rzekami. Aby handlarze mogli łatwo i bezpiecznie dostarczać dobra. W zamian, krasnoludy dostawały drewno. Materiał ten był zawsze potrzebny na rusztowania kopalń, a ponieważ był tak rzadki, stał się symbolem luksusu i bogactwa.

Część handlarzy porzucała życie pod ziemią, widząc piękno zewnętrznego świata, który nie był często widziany przez żołnierzy i nigdy nie widziany przez górników. Tacy kupcy zamieszkiwali często duże miasta, handlując typowymi dla krasnoludów przedmiotami takimi jak broń biała.

## Technologia

Krasnoludy były bardziej rozwinięte od wszystkich innych ras Isimadu. Jedyni, którzy byli bardziej rozwinięci technologicznie od Avaducan byli Isisanie, lecz wyścig był bardzo zażarty.

Jedną z najbardziej charakterystycznych Avaducańskich technologii była tak zwana Kundherg. Zwana przez ludzi Toporową Balistą lub, bardziej żartobliwie, Topornym Miotaczem. Była to konstrukcja podobna do balisty lub katapulty, potrafiła ona wystrzelić topór, młot lub siekierę na dalekie odłegłości, jednocześnie nakręcając ją do takiego stopnia, że była ona w stanie gładko ścinać głowy trzech rzędów wojów.

## Uzbrojenie

Krasnoludy były swego rodzaju żelaznymi czołgami. Ich uzbrojenie było niemalże perfekcyjne, przykrywające każdą część ciała poza oczami, niewielką częścia pach, pachwin, łokci i kolan. Potrafili tak dobrze kuć zbroje, że miejsca, gdzie normalnie strzała wbiłaby się prosto w ciało, były niemal zupełnie zasłonięte. Jedynym sposobem na ogłuszenie krasnoluda było mocne uderzenie, które spowodowałoby poważny wstrząs.

Krasnoludy chroniły swoje brody, bardziej niż swoją głowę. Związane jest to z ich kulturą. Im dłuższa broda, tym starszy nosiciel, a wiek był bardzo ważny dla krasnali. Starszyzna była druga największą siłą w królestwie, zaraz po Dharze. Krasnoludzka zbroja pokrywała 3/4 brody, osłaniając ją przed przecięciem tak, jak samą głowę.

Jedynym orężem, który nie był wyśmiewany przez podziemne społeczeństwo były bardzo cięzkie bronie. Topory, siekiery i młoty były najbardziej popularne pośród żołnierzy. Niewielka część krasnoludów korzystała również ze sporych kusz. Żołnierze dystansowi byli podzieleni na dwie kategorie: lekkich i ciężkich. Lekcy żołnierze nosili półtorametrowe kusze (Kundbreg) i dwa grube kołczany bełtów. Z kolei ciężcy żołnierze nosili na plecach Kundhergi.

## Wojny

Po powstaniu koboldów, krasnoludy walczyły z nimi o swoje góry. Ponieważ koboldy były niegdyś krasnoludami, równiez chcą żyć w grotach i drążyć tunele. Jednak ich ciemna natura nie pozwala im na tworzenie wielkich, pięknych królestw w skale, ta umiejętność przypada jedynie krasnoludom.

Krasnoludy prowadziły również liczne kampanie przeciw elfom. Jednak żadna z ras nie była w stanie skutecznie rozprawić się z drugą. Krasnoludy nie były w stanie odnaleźć się w lasach, terytorium eflów, tak jak elfowie nie byli w stanie przeżyc w ciemnościach gór. Nie znaczy to, że nie stoczyli oni wielu bitew. Wręcz przeciwnie. Elfowie byli jedną z najbardziej znienawidzonych przez krasnoludów ras, drugą w porównaniu do koboldów. Ich liczne potyczki stały się słynnymi legendami nie tylko pośród swoich lecz i ludzie poznali historie o wielu tysiącach lat wojen.

## Siedliska

Avaducanie żyją tylko w Górach Centralnych. Nieliczne odłamy osiedliły się w górach na północy i południu, jednak zdecydowana większość krasnoludów żyje w centrum wyspy. Drążą oni ogromne tunele w skale. Potrafią budowac niesamowite kształty w kamieniu. Kiedy górnicy drążą w skale, zostawaiją masu gruzu. Budowniczy zbierali te śmieci i budowali z nich potężne kolumny i mosty, pozwalające na utrzymanie całej konstrukcji.

Pierwszą fortecą krasnoludów była Matka Gór, zwana również Argatamargiem; największa góra na wyspie. Jednak po inwazji koboldów, Avaducanie wycofali się z Argatamargu i osiedlili się z Wiecznej Górze: Rõnadmarg.

## Władza

Dhar; tytuł króla krasnoludów, jest najważniejszą osobą w królestwie. Tytuł jest dziedziczony przez najstarszego syna. Krasnoludy darzyły Dhara ogromnym zaufaniem, traktowały go prawie jak boga.

Tytuł Dhara wywodzi się ze starożytnych Dharów Ilmarii. Gdy Burghan poprowadził krasnoludów do Gór Centralnych, lud uznał go za najbardziej odpowiednią osobę do przejęcia władzy nad nimi wszystkimi.

## Imiona

Wedle krasnoludzkiej kultury, jeśli chcesz, żeby twoje dziecko przejęło jak najwięcej twoich cech, musisz mu nadać takie samo lub bardzo podobne imię do twojego. Im bardziej podobne, tym bardziej podobny będzie do nosiciela. Stąd większość krasnoludów nadaje imiona niemalże takie same.

Jednym z przykładów takiej tradycji jest pierwszy Dhar Avaduci: Būrghan. Jego ojciec zwał się Dergānem. Jego imię nie było łudząco podobne, jednak można dostrzec liczne podobieństwa. Kolejnym przykładem jest Dhar z czasów Drugiej Wojny Światła i Mroku: Yārgen, syn Yandēda.

## Pieśni

Dhermāk akïr, (broń krasnoluda)

ruthār avõn. (dom ducha)

Vi herved yir, (w toporze umysł)

vi degan toin. (w ciele serce)

Dnu doth zirhāk (Ale nie ma)

Kim tõlor rutugad (lepszego wojownika)