Pokój 101

**Rozdział 1**

Obudziłem się na podłodze w małym, zimnym pomieszczeniu. Moje ręce były przywiązane kawałkiem drutu do rur, pokrywających całe ściany. Szarpnąłem się lekko, ale mój oprawca postarał się, aby skrępować moje ruchy. Na środku pomieszczenia stał wielki stół operacyjny. W kącie na blacie rozłożono różne narzędza – piły, nożyki i wiertarki leżały w równiutkich rządkach. Z drugiej strony stał fotel, obity prawdziwą, czarną skórą. Na stoliku obok stały karafki oraz butelki z najdroższymi alkoholami oraz kilka wysokiej jakości szklanek. Kurwa, gdzie ja się znalazłem? Słyszałem o brutalności oraz brudnych sekretach naszych szkolnych gestapowców, jednak żeby doszło aż do tego? Cholera, no wiem, że nie zdałem matury, ale bez przesady, żeby od razu mnie tutaj zamykać.

Spojrzałem w stronę kamery wiszącej nad pancernymi drzwiami. Obserwowali mnie. Kurwa. Jeszcze gorzej. Nagle do pomieszczenia wszedł on – Przemo. Widać było, że był w swoim żywiole. Na wstępie jego pięść wylądowała na mojej twarzy. Nie powiedział nic, po prostu bił dalej. Kiedy poczułem, że opadam z sił, rozwiązał mnie i podniłósł. Był silny, cholera, silniejszy niż się spodziewałem. Kopniakiem odsunął stół, po czym przykuł mnie do wystającego z sufitu haka.

Wiecie, moi drodzy, czym jest „Kołyska Judasza”? To pozycja wymyślona przez agentów UB w czasach PRL-u. Wiesza się więźnia tak, że po pierwsze jest mu niewygodnie, a po drugie nie może się ruszać. Można go zostawić wiszącego tak na długie godziny, lub zwiekszyć lekko jego ból na różne sposoby. To właśnie przygotował dla mnie Przemo. Kiedy stawiał pod moją nagą stopą świeczkę, zaczynałem już krzyczeć, jednak knebel skutecznie mi to uniemożliwił.

Próbowałem wyć. Przemo siedział i popijał łyski z kryształowej szklanicy. Ja powoli nie mogłem wytrzymać. Najgorsze, że nawet nie pytał mnie o nic. Po prostu patrzył i delektował się moim cierpieniem. Co za pojeb. Myślałem o rzeczach, które zrobie mu, kiedy tylk uda mi się wyswobodzić. W tamtym momencie zemdlałem.

Kubeł zimnej wody podziałał na mnie... no jak kubeł zimnej wody. Stało nade mną dwóch facetów w czarnych garniturach. Nie wyglądali na polaków – polacy tak nie zarabiają. Patrzyli na mnie i rozmawiali o czymś w obcym mi języku. Obok stał Przemo, oczywiście zadowolony ze swojego dzieła. Rozejrzałem się. Nie wisiałem już, a leżałem na łóżku szpitalnym, które wcześniej powędrowało pod ścianę. Poczułem, że jestem związany, tym razem chyba taśmą klejącą.  Faceci w czerni odsunęli się, a Przemo podszedł do stołu z narzędziami. Popatrzyłem na niego błagalnie, jednak ten tylko uśmiechnął się obłąkańczo. Wybrał na początek małe wiertło, po czym włożył je do dremelka, którego używa się do piłowania paznokci.

- Powiesz nam teraz robaczku – odezwał się wreszcie. – Skąd miałeś tak dobrego internala, co? Wiesz o co mi chodzi. KTO NAPISAŁ CI INTERNAL Z MATEMATYKI DO KURWY NĘDZY.

Uderzenie w brzuch odebrało mi dech w piersiach, jednak nie miałem czasu go odzyskać. Rozległ się świdrujący pisk wiertła, podobny do tego co u dentysty.

- Elab kurwa ELAB MI GO NAPISALI.

Narzędzie umilkło.

- Okej, ładnie, ładnie. A wiesz, że w takich przypadkach prawie zawsze jest podejrzenie Piotrozy, prawda?

- Podejrzenie, kurwa czego?

W tym momencie wstał jeden z naszych nieproszonych gości.

- Kuhwa dopsze wie tschego! Pszemyslaw! Udesz tego nitzponia.

Rozpoznałem Szwajcarski akcent. Kurwa. IB CORPS. Całe życie przeleciało mi przed oczami. A więc nie ma opcji, żebym cokolwiek utargował. Moja rodzina zapewne była martwa. Upozorowali wypadek albo inny wybuch instalacji gazowej. Ja kurwie, IB Corps na moim tropie? Jakim tropie, co ja gadam. IB CORPS MNIE DORWAŁO. Miałem przejebane, oni nie biorą jeńców. Wiedziałem o tym doskonale, słyszałem o przypadkach kiedy mordowali całe szkoły za podrobione IO albo zbyt wiele Reflection Sessions z EE. Podobno podczas masakry w Biesłanie nie było żadnego Spetsnazu a jedynie IB Corps. Te dzieci używały kalkulatorów w czwartej klasie.

Otwarta dłoń uderzyła prosto w moją twarz. Przemek bił jak oszalały, dokładnie tak jak na początku. Frajer z IBC tylko śmiał się i podskakiwał.

- Motzniej, Motzniej, wyleczymy jego *Piotrosis.* Dalej Pszemyslaw!

Nie wiedziałem co się dzieje. Jaka Piotroza? To gówno brzmi jak autyzm do kwadratu. Nie wiedziałem na czym stoje, znów mnie po prostu bili. Nagle zrozumiałem, skąd znałem to pomieszczenie. Kurwa, to była nasza kotłownia. KOTŁOWNIA W SZKOLE. IB CORPS PRZESŁUCHIWAŁO MNIE W SZKOLE. JA PIERDOLEEE.