Obstajesz wciąż przy Polgnoju

"Michał urodził się w połowie trzeciego tysiąclecia Trzeciej Ery na terenach leżących w środkowym biegu Wisły. Pochodził z zamożnej rodziny i był bardzo ciekawski. Jego przyjaciel, Topol, odnalazł na dnie rzeki Anatomiczne Kuriozum, zagubione od czasu śmierci Greya na wojnie Wielkich Anatomów. Kuriozum za pośrednictwem woli odzyskującego siły po zwycięstwie Morysia Bochenka obudził w Michale zazdrość i człek ten zgodnie z obyczajem swojego plemienia(obecnym także pod koniec Trzeciej Ery) zażądał od przyjaciela nakrycia jako urodzinowego podarunku. Gdy Topol, uprzednio ofiarowawszy towarzyszowi prezent, odmówił, Michał udusił go i starannie ukrył zwłoki, zawładnął Kuriozum i po niedługim czasie został wykluczony z rodzinnej społeczności, prawdopodobnie za uprawianie sztuki nekromancji, do której używał Anatomicznego Kuriozum. Szukając schronienia zniknął w czeluściach Bełchatowskiej Kopalni. Ukrywanie się w jaskiniach w stałej obecności Kuriozum zmieniło go w stwora – Polgnója, nienawidzącego światła i żywiącego się rybami i mięsem goblinów." cyt. za: *Kraina Bezprawia* Shao Lina w przekładzie Witolda Woźniaka, Szczecin, 2001

Dopiero teraz, stając twarzą w twarz ze swoim uprzednim sojusznikiem, dostrzegasz jako obleśną kreaturę on stanowi. Naga, pokryta śluzem mątwa, rzeźba w nadgniłym batacie uskrobana spastycznymi kulasami starej kutwy, zdemoralizowany chochlik z głębokich piekieł przywołany na wzór i podobieństwo rozwalcowanego na jezdni szczura - to tylko niektóre z skojarzeń, które przyszły ci do głowy na ten odrażający widok. Na łbie jedynie wątła szczecina osłania zniekształconą czaszkę, pod nią wąskie śleputy, przykryte jednak denkami od słoików, wreszcie usta wąskie jak srom zakonnicy, zza których dostrzegasz jedynie dalekie echo prawdziwych zębów w postaci pojedynczych krzywych i nadgniłych siekaczy.

"Kap, kap, kap" - dociera do ciebie odgłos rozbryzgującej się o posadzkę śliny cieknącej stworowi z pyska.

- Chcessssszzz być w parze ssssskarbie? - zapytał mieląc jęzorem dookoła pyska.

- Nigdy w życiu - odpowiadasz zdecydowanie wiedząc już z kim, a raczej z czym masz do czynienia.

Ewidentnie rozjuszyłeś tym jednak Polgnója, który z dzikim sykiem żmii rzucił ci się do gardła.

- Złaź ty paskudo! Sio! - wrzeszczysz próbując strzepać z siebie pijawę, jednak to na nic, stwór za mocno przyssał ci się do krtani.

Czujesz jak twoje mięśnie wiotczeją, jak skóra zaczyna złazić, a serce powoli staje. To efekt działania jadu, który stwór ci zaaplikował!

- Dobra, dobra! - krzyczysz pełen desperacji - możemy być razem. Tylko daj mi odtrutkę.

- Sssss! Dobrze, bardzo dobrze. Chcesssszz odtrutkę? To musisz coś dla mnie zrobić - wysyczała bestia, po czym wskazała swym zgrzybiałym paluchem na tłustego dozorcę - Massssz ssssskraść mu jego sssssercę!

- Co do cholery? Jak ty to sobie wyobrażasz ty zdeformowany homunkulusie? Mam ubrać leginsy i pomachać tyłeczkiem? Czy może kupić mu czekoladki i róże, jakie i tak już dostaje od pind z biblioteki?

- Sssskąd grubasssie! Masz wyjąć ssssserce z jego klatki i przynieść je tu do mnie, a zobaczyssssz rzeczy jakie ssssię ci nie śniły!

Jak chcesz zabrać się do tego zadania?

1.Zwyczajnie - podchodzisz i wyrywasz serce

2.Zakradasz się do ciemnego zaułku i tam czekasz na dozorcę

3.Zakładasz leginsy i machasz tyłkiem