Yunuen

Państwo na południe od Khorgentu, najpotężniejszy członek sojuszu garveńskiego. Obecnie pod panowaniem Najwyższej Kapłanki Ixcatzin.

## Biom

Mocne upały, niekończące się dżungle oraz nieznośny dźwięk latających moskitów - choć wydaje się to być niezbyt przyjemnymi warunkami dla standardowego mieszkańca, rdzenny lud Yunuen doskonale przystosował się do tej codzienności. Południe jest ciepłe - wszak nigdy nie spadł tu nawet śnieg - i bardzo zróżnicowane pod względem terenu. Niedoświadczony podróżnik, który wejdzie do dżungli, najprawdopodobniej z niej nie wyjdzie - a nie chodzi tu jedynie o dzikie zwierzęta, lecz również źródła nieokiełznanej magii, anomalie i czyste szaleństwo, które dotyka słabe umysły i zdaje się stopniowo przejmować nad nimi kontrolę...

Rzecz jasna nic, co opiera się na samym życiu w dżungli, nie zbudowałoby potężnej cywilizacji. Liczne wyznaczone ścieżki, duże miasta i mniejsze wioski... wszystko musi być naniesione na mapie, bo tylko w ten sposób można zachować porządek. To, co dla gościa z zewnątrz może wydawać się niezorganizowaną zbitką plemion, w rzeczywistości jest potężnym systemem, działającym jak dobrze naoliwiona maszyna.

## Historia

Niewiele wiadomo gościom z zewnątrz o dalekiej historii Yunuen - wiadomo jednak, że jest ona długa i barwna, z pewną nutą ekscytującej egzotyki i tajemniczości. W kraju tym bowiem zawsze dominowały silnie zarysowane struktury plemienne - wpierw ze sobą walczące, wkrótce jednak organizujące się w jedną całość. Podobne w kulturze oraz wierzeniach, przez lata budowały potęgę Yunuen pod przewodnictwem Najwyższego Kapłana, władcy otaczanego niemalże boską czcią i uwielbieniem. Absolutyzm takowej monarchii i, dzięki temu, szybkie tłumienie wszelakich buntów w zarodku sprawiło, że kraj rozwijał się w zawrotnym tempie, przynajmniej w porównaniu do swych sąsiadów.

Z ostatniej historii - każdy pamięta najazd garveński na Khorgent w 4996 roku. Ówczesny władca, Casemir, choć początkowo radził sobie doskonale, stracił wiele poparcia po ostatecznym wycofaniu wojsk. Zmarł bezdzietnie dwa lata później, a elita Yunuen miała już od dłuższego czasu swoją faworytkę, następczynię - ówczesną Wielką Kapłankę Ixcatzin. To ona, drogą wyboru wśród najważniejszych religijnych kapłanów, objęła władzę, od początku budząc ogromny respekt za swój zdecydowany i bezkompromisowy sposób prowadzenia polityki.

## Kultura i społeczeństwo

Bogowie dla mieszkańców Yunuen to sprawa niekwestionowalna - ich wpływ, a raczej konsekwencje ich rozbudowanego kultu, są bardzo mocno odczuwane w życiu codziennym. Przez wieki swej historii ludność wysp mogła cieszyć się mniej lub bardziej widocznym wsparciem ze strony Opiekunów, choć miało to swoje podłoże w hojnych ofiarach i codziennych modłach.

W społeczeństwie wyraźnie zarysowane są zarówno grupy społeczne, jak i przynależność plemienna. W życiu przeciętnego Yuna najważniejsze są trzy rzeczy: Opiekunowie, rodzina i honor. Taki człowiek zatem modli się codziennie, o trzech porach dnia, do swych bogów; dba z należytą czcią o dobre imię swoich przodków oraz plemienia, a także dopełnia złożonych przysiąg. Choć stereotypowo, w Khorgencie, uważa się Yunów za naród raczej okrutny i zdeterminowany do walki, należy mu oddać słowność. Jeżeli coś przysięgli, zwłaszcza powołując się na drogie im wartości, z pewnością dotrzymają słowa.

W Yunuen istnieje coś w rodzaju kultu siły fizycznej - od dziecka młodzi Yunowie ćwiczeni są w lekkoatletyce oraz walce. Magia jest darzona tutaj ogromnym szacunkiem, chociaż wygląda nieco inaczej, niż w Khorgencie. Osoby z potencjałem magicznym są traktowane za błogosławionych przez bogów i to właśnie Opiekunom dziękują za tak ważny dar.

## Kult Opiekunów

Według podań Yunuen, ludzie kiedyś sami byli pomniejszymi bóstwami - jednakże z powodu swojej pychy i egoizmu zostali strąceni na ziemię. Gniew Opiekunów, czyli wyższych bogów nie trwał jednak długo - zobaczywszy, jak ludzie urządzili się na ziemi, postanowili wziąć ich pod swoją opiekę.

Opiekunów jest całe mnóstwo - choć, jak wiadomo, niektóre są potężniejsze od innych. Za najwyższe bóstwo uznaje się Inti, czyli Słońce, stąd bardzo wiele odniesień w kulturze Yunuen do tego symbolu (choćby w hymnie czy na fladze). Cała mnogość innych dziedzin i zjawisk również ma swoich patronów: zaczynając od nocy czy świecie pośmiertnym, idąc przez sztukę wojny, na rzemiośle i sztuce kończąc.

Liczny jest również świat boskich istot niższych - to, co w khorgenckich wierzeniach nazywa się aniołami czy demonami, w Yunuen jest po prostu *wyższym duchem*. Sam świat duchów jest zresztą bardzo skomplikowany, ale najbliższy życiu codziennemu - to z ich pomocy korzystają tutejsi magowie i szamani. Zresztą, jak było już wspomniane, magia jest tu zgoła inna, niż na kontynencie; obraca się głównie wokół istot magicznych oraz wykorzystaniu energii. Jest to kult szamanizmu, medytacji i transu... który może przybierać destruktywne skutki. Czarna magia nie jest w żaden sposób dyskryminowana - nie ma tu nawet takiego określenia. Tutejsi magowie zdają się inaczej pojmować i wykorzystywać tę energię - czerpią ją nie o tyle ze swojego wnętrza, co ze świata wokół siebie.

Jakiekolwiek inne wierzenia są w Yunuen zakazane, a obnoszenie się z nimi skutkować może nawet karą śmierci. Osoby, które nie przyjęły Łaski - czyli czegoś w rodzaju ichniejszego chrztu - nie mogą brać udziału w życiu publicznym i są wyjęci spod prawa.

Według tej wiary ciało zmarłego nie może zostać spalone, inaczej dusza nie będzie w stanie się zreinkarnować.

## Wojsko

Wojsko, chluba i trzon Yunuen, jest nieodłącznym elementem kraju. Ze względu na wspomniane zamiłowanie do umiejętności walki i niejaki szacunek do ludzi zaradnych i silnych, armia Yunów jest stosunkowo naprawdę bardzo duża i wykwalifikowana, będąc cichym zagrożeniem z południa dla całego Khorgentu. Najwyższym zwierzchnikiem armii jest sam władca.

**Piechota** wyposażona jest we wszelkie rodzaje broni, bardzo często obsydianowej - od mieczy jedno- i dwuręcznych aż po broń drzewcową. Silni, wytrzymali wojownicy, uzdolnieni zarówno w używaniu swojej głównej broni, jak i walce wręcz.

**Żołnierze dystansowi** to w dużej mierze łucznicy i kusznicy, czasem - choć nieczęsto - używający strzał zatrutych bądź podpalonych.

**Kawaleria** dzieli się na lekką i ciężką, choć ta druga używana jest jedynie w podbojach: wszak ciężka jazda w ciepłym Yunuen nie byłaby zbyt efektowna.

**Szamani**, inaczej magowie, to jeden z ważniejszych elementów armii. Wspomagani przez swych bogów i zgoła inne pojmowanie magii są największym postrachem wśród wrogów. Przed bitwami Kapłani, najczęściej również będący magami, składają modły i ofiary do bogów, które zdają się zazwyczaj jakoś pomagać... nikt z zewnątrz nie wie jednak, czy to tylko kwestia podniesionych morale, czy faktycznie czegoś więcej.

**Minerzy** tworzą ładunki wybuchowe - czasem, choć rzadziej, magiczne. Nie są to co prawda bomby mogące zmieść miasto z powierzchni ziemi, ale zaminowane pole skutecznie odstrasza potencjalnego wroga.

**Zwiadowcy** zajmują się niczym innym jak, oczywiście, zwiadami oraz sabotażem.

**Szpiedzy** specjalizują się w wywiadzie i kontrwywiadzie.

**Medycy** są niejako dumą Yunuen. Ze względu na swe przeróżne historyczne praktyki znajomość anatomii i działań różnych substancji na ciało jest na wysokim poziomie.

## Administracja i prawo

Zarządcy zajmują się poszczególnymi regionami - dbają o ludność, podział plonów, wystawianie wojska na potrzeby władcy i ewentualne ugoszczenie go w swoim regionie. Ich władza jest dziedziczna - ale tylko mądry i sprawiedliwy syn lub córka może zostać następcą. Dzieci kształcone są w stolicy pod opieką władcy; powstrzymuje to zarządców przed zbuntowaniem się. Zarządcy są nadzorowani przez tokrikoka - ma on nad nimi jurysdykcję, zarządcy mogą odwołać się w razie czego do władcy. Wszystko jest ściśle chronione, by nie było korupcji ani niesprawiedliwości; nieprzestrzeganie tego jest uważane za zdradę i surowo karane.

Chłopi i mniejsi urzędnicy są sądzeni przez zarządców.

Wyżej postawieni są sądzeni przed władcą - mogą być pozbawieni swojej władzy, wsadzeni do więzień lub zabici wraz z całą swoją rodziną.

Do przykładowych przestępstw zalicza się m.in. zaniechanie obowiązków, niewykonanie rozkazu władcy, nie obchodzenie świąt państwowych, nadużycia w stosunku do poddanych, rebelia. Kary są bardzo surowe.

## Ważniejsze osoby

* Najwyższa Kapłanka Ixcatzin
* Yarah (tokrikok)
* Taavi (zarządca regionu)
* Hadassah (zarządczyni regionu)
* Izel (zarządca regionu)
* Xiuhcoatl (zarządca regionu)
* Camaxtli (zarządca regionu)
* Nenetl (generał, kobieta)
* Itzcali (generał, mężczyzna)
* Cadmael (generał, mężczyzna)
* Sacniete (generał, kobieta)

## Ciekawostki (i pozostałe ważne informacje)

* Niewolnictwo nie jest niczym niespotykanym - zazwyczaj są to jeńcy wojenni albo osoby schwytane i sprzedawane przez piratów podczas ich abordaży.
* Każdy władca jest uznawany za osobę szczególnie boską; bez wyraźnej zgody nie można wstać przed nim z kolan ani unieść wyżej głowy. W dobrym guście jest złożyć mu dary podczas audiencji.
* Sposób odbioru magii przez Yunów był kwestią wielu badań ludzi z zewnątrz; coś - nie wiadomo co - wydaje się być inne w ich pojmowaniu tej dziedziny.
* Dżungla, a raczej bardzo głęboka i niezbadana jej część, jest miejscem jakiejś ogromnej pierwotnej magii i *oficjalnie* nikt nie wie o tym, co znajduje się w jej sercu. Im głębiej człowiek się w nią zapuszcza, tym dziwniejsze rzeczy spotyka - a to niezwykłe stworzenia, anomalie pogodowe i fizyczne, a wreszcie zaczyna sam szaleć. Wiele mówi się o ludziach, którzy postradali zmysły i po powrocie z bardzo dalekiej wyprawy byli nasączeni nieznaną magią... i zdawali się bredzić kompletnie bez sensu.
* Morena jest tu nielegalna; papierosy są rzadkością, znany jest jednak świetny yunueński alkohol.