Pewnego razu w... Paryżu

## Obsada

Sandy, PP, jej rodzina. Carrie i jej rodzina, George i inni

## Uwagi do odcinka

Tą stronę edytuję tylko ja! Z góry dzięki za nieedytowanie.

Akcja dzieje się daleko w przyszłości po obu ,,Lodowych Sercach'' i zawiera **spoilery! Dotyczą one Avalnche i Paxa, a także ich rodziny i przyjaciół.** CJ i reszta oraz Leia, Bear i Arsiel są dorośli. Jest już trzecie pokolenie.

Odcinek będzie powstawał w długim okresie czasu.

## Wstęp

Sandy to Choco Chanel Paryża XXI w. Pnie się na szczyty świata mody, mieszka w stolicy miłości, choć sama jej unika. Jest Amerykanką, pochodzi z Chicago, ma też rodzinę na Zachodnim Wybrzeżu USA. Jednak z rodziną nie miała kontaktu od dawna, od czasu do czasu jedynie wiadomości mailowe lub poczty głosowe. Jest niezależną, dumą i wyniosłą panną. Wypiera się swojego pochodzenia- jej rodzice byli bandytami ulicznymi. Jest idealnie. Poza tym, że o sobie daje znać ktoś kogo wypierała przez ostatnie lata. Ich historia się skończyła w innym świecie, w innym uniwersum. Ale to Paryż stolica mody, szyku, przekręctw i... miłości. Wskutek jednej nocy historia zatacza koło... jak lata temu, na innym kontynencie, w innym środowisku. Sandy musi zweryfikować czego chce i przekonać się, że pewne rzeczy chyba jednak są dziedziczne.

## Rozdział 1

**Smuga światła padła na ciemny pokój. Woń perfum rozeszła się po mieszkaniu, w jednej z paryskich kamienic przy Rue de Passy. Rękawiczki w kolorze kości słoniowej wylądowały na stoliku. Antyczny zegar wybijał drugą trzydzieści w nocy. Spanielka o futrze z przeważającym szarym kolorem po omacku skierowała się do łazienki. W słabym świetle lampy nad pozłacanym lustrem widać było jej twarz. Pukle na długich, oszałamiających swoją długością jak na spaniela uszach, zdążyły już stracić na skręcie. Suczka sięgnęła po pęsetę i z dokładnością zegarmistrza zaczęła zdejmować kryształy z powiek, gdy w połowie pracy zorientowała się że nie zdjęła kapelusza i sukienki z biżuterią włącznie. Westchnęła i skierowała się do sypialni. Z na wpół zmytym makijażem odwiesiła strój do szafy, a naszyjnik włożyła do szkatułki ozdobionej amorkami. W drugim kącie pokoju walały się materiały i nici. Na starym krześle, pamiętającym lepsze czasy widniały cięcia nożyczkami i szpilki wbite w obicie. Spanielka wróciła do łazienki i skończyła usuwanie misternego makijażu, którego dokładności mogły pozazdrościć największe gwiazdy. Od czubka głowy do środka czoła szedł biały pasek, zwężając się i przypominając odwróconą piramidę. Pysk suni także był biały. Na wszystkich czterech łapach miała ciemnoszare krótkie skarpetki. Uszy były jakby przyprószone pieprzem, a klatka piersiowa i brzuch były rudawe. Na klatce widniał biały romb. Suczka ziewnęła. Przemyła twarz wodą, zbyt zmęczona by się wykąpać. Założyła koszulę nocną, a potem cicho wsunęła się do łóżka i zgasiła światło. Pokój skrył mrok.**

...

**Ekran telefonu zaświecił się i urządzenie zaczęło wściekle wibrować. Spod kilku atłasowych poduszek wysunęła się łapa i uderzyła kilkakrotnie w winowajcę. Telefon spadł na podłogę. Materac poruszył się i z pościeli wyłoniła się szara głowa. Włosy, tym razem niesforne już do reszty sterczały na wszystkie strony, co nadawało właścicielce uroczy wygląd, czego nie można było powiedzieć o jej humorze. Rzuciła wzrokiem na urządzenie, wciąż działało, więc je zignorowała. Siedziała na łóżku i wpatrywała się w okno, po chwili potarła twarz, chcąc odgonić resztki snu. Zwlekła się z łóżka i ruszyła do łazienki. Drzwi trzasnęły. Półtorej godziny później wyłoniła się w pełnym rynsztunku, z ułożonymi włosami, fioletową kamizelką, wyhaftowaną w różne wzory i makijażem. Zgarnęła rzeczy do torebki, którą przewiesiła przez głowę, tak, że spoczywała ona na jej klatce piersiowej. Niedbale zasłała łóżko, w ostatniej minucie sięgając po telefon. Idealnie ułożone brwi podjechały w górę, gdy zobaczyła kilka nowych wiadomości i nieodebrane połączenie, które ją zbudziło. Adres na górze informował skąd pochodzi.**

**USA, stan Illinos, Chicago.**

**Prychnęła wściekle i zablokowała numer. Otworzyła wiadomości. Musiała usiąść. Pierwsza z nich nie wyglądała na wyjątkową, ale na górze widniały trzy litery C,S i W splecione w monogram. Nad nimi rysowały się kontury korony brytyjskiej. Suczka odłożyła torebkę. Musiała przetrawić to na chłodno. Zaczęła czytać.**

*Najdroższa Sandy*

*Wiem jak bardzo nie lubisz i nie chcesz odwiedzać Londynu. Zbliża się jednak Tropping the Colour i chciałabym Cię zaprosić, lecz nie z ramienia Korony, ale jako osoba prywatna. Dlatego też piszę elektronicznie. Nie martw się, wiadomość jest zakodowana i zaszyfrowana. W odpowiednim czasie zniknie. Niestety w tym dniu będzie przy mnie tylko mój mąż, żadne z moich dzieci nie jest w stanie przybyć na czas.*

,,To nieprawda''. **Sandy doskonale wiedziała, że to kłamstwo, choć może adresatka nie zdawała sobie z tego sprawy. Czytała dalej.**

*Co więcej nie widziałam Cię bardzo długo i czuję, że muszę z Tobą porozmawiać, ale osobiście. Droga Sandy, zrobisz mi wielką przyjemność, przyjeżdżając, byłoby* formidale*, jeśli się zgodzisz.*

**Na dole pomimo tonu listu widniał podpis:**

*Jej Królewska Wysokość Księżniczka Carrie Szkocji*

**Sandy odłożyła telefon i opadła na łóżko, chowając twarz w łapach. Odmówiłaby. Ale to list bądź co bądź od Korony. Wychowanie i obycie, które nabrała i sama wypracowała, i które uznawała za świętość nie pozwalało jej udzielić przeczącej odpowiedzi. Odrzucając wszystko inne Carrie nie pisałaby do niej, gdyby faktycznie jej nie potrzebowała, Sandy nigdy wcześniej nie była na tym wydarzeniu, choć zawsze były blisko. Ponadto, księżniczka użyła słowa, które spanielka wypowiadała na okrągło gdy była dzieckiem. To sprawiło, że suczka odczuła pewien niepokój.**

*List godny mistrzyni dyplomacji i kurierki.* **-Sandy pozwoliła sobie na odrobinę sarkazmu. Nie odmówi, choć serce krzyczało, że jeśli chce zachować resztki godności, w żadnym razie nie powinna opuszczać Paryża. Spanielka zdecydowała jednak, że skoro jej wzorce mogą, to ona też przedłoży sprawy publiczne nad prywatne. Odzyskawszy rezon chwyciła torebkę i telefon, i wyszła z mieszkania, uprzednio zamykając drzwi. Wyszła na ulicę i skierowała się w stronę centrum. Wysoko nad jej głową widniał strzelisty szczyt Wieży Eiffla.**

**...**

**Spacer pozwolił jej uciszyć rozkołatane myśli, ale nie uciszył serca. Skierowała się więc do Bistrot 31 przy Av. Theophile Gautier i choć był to spory kawałek drogi wybrała chodnik zamiast autobusu.** *Będę jeździć limuzyną i będą mi dywany rozkładać.-* **przemknęło jej przez myśl gdy szła zatłoczonymi ulicami. Humor poprawił się jej nieco gdy otworzyła drzwi i dobiegł ją słodki zapach pieczonych bułeczek. Powitała ją Antoinette, kelnerka, która pracowała tam od kilku miesięcy i z Sandy zdążyły się zaprzyjaźnić jako że spanielka była częstą bywalczynią lokalu. Od razu postawiła przed Sandy jej zestaw śniadaniowy oraz filiżankę kawy. Suczka skinęła głową. Fakt że dopuściła do siebie kogoś takiego, ona, która pogardzała innymi był doprawdy zdumiewający. Młoda suczka była zimną i wyniosłą osobą, divą i mademoiselle od stóp do głów. Sarkazm i kąśliwe uwagi nie opuszczały jej, w rodzinie była czarną owcą. Jednak dla Antoinette była nade tolerancyjna, żeby nie powiedzieć miła.**