Wyprawa na jezioro do wilka Witka

**Wyprawa na jezioro do wilka Witka** to czwarty rozdział części pierwszej Jestem w dżungli i czwarty rozdział powieści W sercu dżungli

## **Bohaterowie**

* Profesorka Sylwia
* Robaczek Piotruś
* Koko
* Mambo
* Woko
* Wilk Witek

## **Streszczenie**

Profesorka Sylwia wzięła z trawy brązową torbę podróżnika, a następnie założyła ją na siebie. Powiedziała, że będzie nosiła torbę podróżnika cały czas. Chwilę później Sylwia, Piotruś, Koko, Mambo i Woko dotarli na jezioro. Spotkali wilka Witka. Witek zaprosił Woka na kąpiel. Woko wlazł na pień palmy znajdującej się najbliżej jeziora na samą górę, a następnie polazł na liście palmy znajdującej się najbliżej jeziora. Potem wskoczył do wody i podpłynął do wilka Witka. Witek zaczął myć Woka. Potem Profesorka Sylwia i robaczek Piotruś poszli łowić ryby. Sylwia usiadła na trawce i wsadziła stopy do wody. Potem spróbowała łowić rozgwiazdy, a Mambo poprosił, żeby złowiła tylko ryby. Następnie Sylwia złapała ryby. Kilka minut później skończyła łowić ryby, a wilk Witek skończył myć Woka. Najpierw Sylwia powiedziała, że złapała ryby, a potem Woko wyszedł z wody i od razu powiedział Witkowi: „Dziękuje za kąpiel!” Sylwia wyciągnęła z kieszeni kurtki Piotrusia, a następnie postawiła go na trawie. Piotruś raczkował dookoła jeziora. Potem krzyknął, że jutro odchodzi swoje urodziny. Witek pomyślał, że chyba coś Piotrusiowi się pomyliło. Potem Witek wył dźwiękiem „Uuuuuuuuuu”. Piotruś powiedział, że dostanie mnóstwo prezentów, zdmuchnie świeczki na torcie, a potem rozpakuje prezenty, które przyniosą mu goście. W tej chwili do Piotrusia i Witka podeszła Sylwia i zapytała "Możecie być cicho?". Potem wilk Witek poprosiła, aby Sylwia powiedziała Piotrusiowi, czyje są jutro urodziny Piotrusia. Sylwia zdziwiła się, mówiąc: "Jak to czyje? Nasze!".

## **Tekst**

Pewnego dnia, tuż po drugich urodzinach Piotrusia, Profesorka Sylwia uświadomiła, że robaczek Piotruś ma już dwa lata. Robaczek Piotruś chce iść na jezioro do wilka Witka.

– I co, Piotrusiu?! – jęknęła Sylwia. – Idziemy na jezioro do wilka Witka?

– Da, idzimy na jezioro do wilka Witka. – odpowiedział Piotruś.

– No to idziemy. – Sylwia zmarszczyła groźnie brwi.

Profesorka Sylwia spojrzała ze zdumieniem na Mamba.

– Dlaczego? – wykrztusił Mambo w końcu. – Zbliża się jakiś pierwszy dzień szkoły, początek jesieni astronomicznej?...

– A może wyrzucili ciebie z przedszkola?! – przestraszyła się Sylwia.

   Profesorka Sylwia włożyła robaczka Piotrusia do prawej kieszeni dopasowanej kurtki i wzięła z trawy brązową torbę podróżnika, a następnie założyła ją na siebie.

– Już założyłam na siebie torbę podróżnika. – powiedziała właśnie Sylwia. – Pamiętacie, że będę nosiła torbę podróżnika cały czas?

– Tak, pamiętamy, że będziesz nosić torbę podróżnika cały czas. – potwierdzili Koko, Mambo i Woko.

   Wreszcie nasi bohaterowie dotarli na jezioro i spotkali wilka Witka.

– Cześć, wilku! – przywitała wilka Sylwia. – Jak się nazywasz?

– Ja jestem Witek. – odpowiedział wilk. – Miło mi was poznać.

Witek popatrzył na Woka z szeroko otwartymi ze zdziwienia oczami.

– Woko, zapraszam cię na kąpiel. – rzekł wilk Witek.

– Tak jest. – przytaknął mu Woko.

Woko zawiadomił, że chce wejść do jeziora, żeby pływać i kąpać się.

   Woko wlazł na pień palmy znajdującej się najbliżej jeziora na samą górę, aż na samą górę tej palmy i polazł na liście palmy znajdującej się najbliżej jeziora. Następnie wskoczył do wody i woda chlupnęła. Witek wziął z trawy gąbkę do kąpieli. Następnie Woko podpłynął do wilka Witka. Witek zaczął myć Woka.

– Piotrusiu, złowimy ryby? – zapytała Sylwia.

– Da. – przytaknął jej Piotruś.

   Profesorka Sylwia wraz z robaczkiem Piotrusiem poszli łowić ryby. Sylwia wzięła z trawy wędkę, usiadła na trawce i wsadziła stopy do wody.

– Zaczynamy łowić ryby! – wrzasnęła Sylwia. – Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden i start!

Profesorka Sylwia zaczęła łowić rozgwiazdy.

– O nie, Sylwio! – wrzasnął Mambo. – Łap tylko ryby.

– Jeżeli łowisz rozgwiazdy, wszystko będzie stracone. – powiedział spokojnie Koko.

– Poważnie?! – zirytowała się Sylwia.

Sylwia jeszcze raz spróbowała złapać rozgwiazdy.

– Ryby! Ryby! Ryby! – poprosił Mambo.

Następnie Sylwia złapała ryby i wrzuciła je do wiadra. Gdy Profesorka Sylwia już skończyła łowić ryby, a wilk Witek skończył już myć Woka, Sylwia opuściła wędkę, podniosła wiadro pełne ryb i powiedziała: „Złapałam ryby!” Woko wyszedł z wody i powiedział Witkowi: „Dziękuje za kąpiel!”

– Dobrze! – dokończył wilk Witek.

Następnie Sylwia wyciągnęła z prawej kieszeni dopasowanej kurtki robaczka Piotrusia, a następnie postawiła go na trawie. Robaczek Piotruś raczkował dookoła jeziora, a Woko podszedł do Koka i Mamba.

– Huraa!... – krzyknął Piotruś, podchodząc do wilka Witka. – Jutro su moje urodziny!

Wilk Witek spojrzał na niego ze zdumieniem.

– Chyba coś ci się pomyliło, robaczku?... – mruknął Witek z uśmiechem. – Chciałeś powiedzieć: „Jutro są twoje urodziny!”

Piotrusia zatkało, ale tylko na moment.

– Dobzie wim, co chciałem powidzić! – wycedził. – Chciałem powidzić, zie jutro su moje urodziny i zie zostanę masę prezentów!

Witek wył dźwiękiem „Uuuuuuuuuu”.

– A to ciekawe!... – rechotał. – Masę prezentów! Mimo że to będą twoje urodziny!

– Moje urodziny!... – pieklił się Piotruś. – Moje!... Dostanę masę prezentów, zdmuchnę świćki na torcie i wsiscy budą dla mnie mili!... Nawet ty!...

Ooo, tego już było dla Witka za dużo!

– Nie będę dla ciebie miły! – wrzasnął Witek. – Ani jutro, ani wcale!... To ty będziesz dla mnie miły!...

– Bo to budą moje urodziny!... – powiedział Piotruś.

– I to ty zdmuchniesz świeczki na torcie!... A potem rozpakujesz wszystkie prezenty, które przyniosą ci goście!...

Wilk Witek wlepił w niego zdumione spojrzenia.

– Nikt ci niciego nie psinisie! – darł się Piotruś. – Niby dlaciego moi gosie miliby psinosić ci prezenty?!

– Bo to będą twoi goście!... – złościł się Witek.

A potem Witek zaczął wyliczać: „Bartek!... Szymek!...”

– Rózia!... – wpadł mu w słowo Piotruś.

– Klara!... – wysapał Witek. – Olek!... Lola!...

Robaczek Piotruś zmarszczył groźnie brwi.

– Psiestań! – krzyknął. – Wim, zie psijdą do mnie, bo sam ich zaprasiałem!

– Co?! – Witek miał łzy w oczach. – To ja ich zapraszałem!

   W tym momencie do robaczka Piotrusia i wilka Witka podeszła Profesorka Sylwia.

– Możecie być cicho? – zapytała, siląc się na spokój.

– To powiedz robaczkowi Piotrusiowi, czyje są jutro urodziny! – poprosił wilk Witek.

– Jak to czyje? – zdziwiła się Sylwia. – Nasze!

– Co to znaczy „wasze”?! – zirytował się Piotruś.

Profesorka Sylwia spojrzała na Piotrusia, jakby ten zwariował.

– Ile masz lat, co?! – spytała. – Kiedy wreszcie do ciebie dotrze, że jesteś dwuletnim robaczkiem?...

## **Wideo**

https://www.youtube.com/watch?v=Tx7ubA7x0yU