Karczma pana Kacpra Nowaka

**Karczma pana Kacpra Nowaka** to pierwszy rozdział części drugiej *Pirat Szkorbutu* i jedenasty rozdział powieści Skarb piratów

## **Bohaterowie**

* Czesław
* Aleksander
* Ksawery
* Zenon
* Hapaczeszko
* Pavla
* Franio
* Kacper Nowak

## **Streszczenie**

Gdy nadszedł ranek, Czesław, Aleksander, Ksawery, Zenon, Hapaczeszko, Pavla i Franio skończyli biwakować. Potem spokojnie wyszli z parku. Następnie zauważyli, że nad szlakiem znajdują się magiczne muchomory. Zielone muchomory były podobne do litery T, a czerwone – do obszaru poza literą T. Czesław, Aleksander, Ksawery, Zenon, Hapaczeszko, Pavla i Franio przeszli przez zieloną literkę T, a potem byli na mecie. Aleksander wziął z trawy młotek i rozbił płot i położył młotek na drewnianym stoliku. Czesław, Aleksander, Ksawery, Zenon, Hapaczeszko, Pavla i Franio udali się do karczmy pana Kacpra Nowaka. Przyszli do pokoju pana Kacpra. Ognisko paliło się, przed ogniskiem na podłodze leżał dywan, a nad nim stały cztery kraty. Zenon poszedł na korytarz, zerwał ze środka wewnętrznej, tylnej ściany list i przeczytał list od Kacpra. Potem dał Kacprowi list. Pan Kacper Nowak powiedział, że był na wyspie Pluta pięć lat wcześniej. Potem patrzył w okno z boku karczmy. Następnie zauważył, że Pirat Szkorbutu podział się. Potem Kacper rozpalił ognisko i z komina zaczął lecieć dym. Kacper otworzył okno, żeby wpuścić świeże powietrze, ale było zimno. Hapaczeszko rozkazał Aleksandrowi zamknąć okno i Aleksander zamknął okno.

## **Tekst**

Wreszcie wszyscy skończyli biwakować. Nadszedł ranek. Czesław, Aleksander, Ksawery, Zenon, Hapaczeszko, Pavla i Franio postanowili odnaleźć Pirata Szkorbutu.

  – Arrr! Odzyskamy Pirata Szkorbutu! Arrr! – krzyczeli wszyscy.

Nadeszła cisza.  Nasi bohaterowie wyszli z parku spokojnie. Następnie poszli szlakami: najpierw skręcili w lewo, następnie szli prosto. Potem poszli o pięć kroków w prawo. Nad tym szlakiem znajdowały się magiczne muchomory.

  – Arrr! A co to? – zapytał Hapaczeszko.

  – Magiczne muchomory. Toż trzeba? – odparł Czesław.

Zielone muchomory były podobne do literki T, a czerwone – do obszaru poza literką T. Przeszli przez zieloną literkę T najpierw Czesław, następnie Aleksander, potem Ksawery i Zenon, potem Hapaczeszko i Pavla, a na końcu Franio i już wszyscy byli na mecie. Poszli do Karczmy pana Kacpra Nowaka. Aleksander wziął z trawy młotek i rozbił płot i położył młotek na drewnianym stoliku. Piraci podążali za ich przyjaciółmi. Przyszli do pokoju pana Kacpra. Pan Kacper miał ciemne włosy i brązowe oczy. Miał również wąsy. On miał lat pięćdziesiąt pięć. Nosił granatową bluzkę, ciemnozielone spodnie i czarne buty. Ognisko paliło się, przed ogniskiem na podłodze leżał dywan, a nad nim stały cztery kraty.

  – Cześć piracie! – przywitał się pan Kacper.

  – Arrr! Cześć! Jak masz na imię? – zapytali wszyscy piraci.

  – Mam na imię Kacper. – odparł pan Kacper.

  – Chcemy odnaleźć Pirata Szkorbutu. – rzekli Czesław i Zenon.

Zenon poszedł na korytarz, zerwał ze środka wewnętrznej, tylnej ściany list i przeczytał:

„Dzień dobry, Nasi kuzynowie!

  Oczekują Was jednego, miłego dnia podróży na wyspie Pluta. Uważam, że jesteście zadowoleni z tej wycieczki. Zwiedzaliście Kuźmierz. To miasto było piękne i było Wam przyjemnie. Zobaczyliście ruiny zamku, pałac w Kuźmierzu, ogród Poseidowicki, Poseidon napełniony wodą, rynek miejski i muzeum narodowe. Jedliście kanapki, steki, chleb i jabłka. Rynek był piękny, a w nim znajdował się ratusz. Widzieliście mozaiki, detale, obrazy malowane przez starych artystów. Było wspaniale!

Do zobaczenia wkrótce, Kacper.”

Potem Zenon dał list Kacprowi.

  – Już przeczytałem list o wycieczce po wyspie Pluta. Arrr! – rzekł Ksawery.

  – To dobrze, że przeczytałeś ten list, w którym byliśmy na wycieczce z dwoma kuzynami. My byliśmy w Kuźmierzu. A wiesz kiedy? Pięć lat temu. – powiedział Kacper.

Pan Kacper Nowak powiedział, że był na wyspie Pluta pięć lat wcześniej, a piraci byli na tej wyspie cztery lata i pół później.

  – My mamy dwóch ptaków: Hapaczeszka i Pavlę. Arrr! – rzekł Ksawery.

  – Dobrze. Kim są te ptaki? – zapytał Kacper.

  – Nasze ptaki są kapitanami. Arrr! – odparł Ksawery.

  – Kapitanami? – zapytał Kacper.

  – Tak. Arrr! – potwierdzili Ksawery i Zenon.

  – Dobrze! – zgodził się Franio.

Pan Kacper dał Zenonowi rękę i pochwalił, mówiąc: „Jestem za Ciebie dumny, że przeczytałeś mi list o tym, jak byliśmy na wyspie Pluta.”

  – Nie podoba Nam się szkorbutowa zupa, w którą zjedliśmy wcześniej. Arrr! – powiedzieli Czesław i Aleksander. – Chcieliśmy jeść nieszkorbutową sałatkę, żeby nie zakazić się tą chorobą.

  – A może macie szkorbut. – przestraszył się pan Kacper.

Hapaczeszko tylko westchnął.

  – Musiałeś mi tak pragnąć? Pirat Szkorbutu jeszcze nie przyszedł do Nas. Arrr! – rzekł Hapaczeszko.

  – Otóż to! – pokiwał Aleksander. – Kiedy Pirat Szkorbutu przyszedłby do Nas, to wyleczyłby Nas. I my jesteśmy ofiarami szkorbutu. Arrr!

  – Moja własna karczma jest bardzo ładna. – wtrącił pan Kacper. – Ale wy macie taki szkorbut, że… - nawet nie musiał kończyć.

  – Pirat Szkorbutu ma zrobić tylko zastrzyk. – oznajmił od razu Zenon.

  – Czy ten Pirat Szkorbutu musi zrobić nie tylko zastrzyk, ale też dać Wam syrop? – krzyknął pan Kacper.

  – Tak, musi dać Nam jeszcze syropu. Arrr! – odparł Zenon.

Ognisko jeszcze paliło się. Pan Kacper patrzył w okno z boku karczmy.

  – Piracie Szkorbutu, gdzie jesteś? – zawołał Kacper. – Panie duchu!

Pan Kacper zauważył, że Pirat Szkorbutu gdzieś się podział.

  – Uważam, że tego pirata tutaj nie ma. A może gdzieś się podział? – powiedział pan Kacper.

Następnie przyszedł do naszych bohaterów.

  – Pirat Szkorbutu gdzieś się podział. – rzekł Kacper.

  – Jaka szkoda! On gdzieś się podział? – pożalił się Zenon.

  – Szkoda, że gdzieś się podział. – odparł Kacper.

  – Przepraszam. Jestem pewien, że on przyjdzie do Nas. Arrr! – rzekł Czesław.

  – Mam nadzieję. – szepnął Kacper.

Pan Kacper rozpalił ognisko i zaczął z komina lecieć dym.

  – Już z komina leci dym. – rzekł Kacper.

  – Arrr! Dobrze. – zgodzili się Czesław, Hapaczeszko i Franio.

  – Ale ciepło jest tu. Co? – zaciekawił się Kacper. – Można iść nawet na podwórko. My mamy podwórko, ale porozmawiamy tutaj.

  – Arrr! My poszukujemy skarby, diamenty, minerały i nie tylko. – rzekł Aleksander.

  – Dobrze, że wy poszukujecie skarby, diamenty, minerały i inne. – szepnął Kacper.

  – Hapaczeszko, Hapaczeszko, Hapaczeszko! Czy możesz mi szukać Pirata Szkorbutu? – zawołał Franio.

  – Tak?! – dostał atak paniki Hapaczeszko.

  – Byliśmy na trzech wyspach: Maksalion, Dyś i Pluta. Arrr! – powiedzieli Czesław, Ksawery i Zenon.

  – O! Czyli jesteście podróżnikami. Jestem ciekawy, że byliście na trzech wyspach: Maksalion, Dyś i Pluta. – rzekł Kacper.

  – Aha! Opuściliśmy Ustkę i zostaliśmy kapitanami. – przerwał Czesław.

Kacper otworzył okno, żeby wpuścić świeże powietrze, ale było zimno.

  – Zamknij to okno, bo jest zimno! – rozkazał Hapaczeszko.

  – Sam zamknij to okno. Trochę ruchu, dobrze jest dla zdrowia. – odrzekł Czesław.

Aleksander zamknął okno.

  – Zamknąłeś okno, Aleksandrze? – zapytała Pavla.

  – Tak. Arrr! – potwierdził Aleksander.

I wszystko wróciło do normy.

## **Wideo**

https://www.youtube.com/watch?v=LcSGuuTnxss