I Wojna o Ashor

### Strony

Agresorzy: Państwo orków ChlibulbObrońcy: Stary Kin, Nowy Kin, Pin-Mor, Er-Mor, Jolimortier

### Przyczyny

Ekspansja orków w Ashorze Upadek Ar-moru Plany orków o podboju państw Północy

### Wynik

Koniec ekspansji orków za wschódStała okupacja Ar-moru przez orków

### Skutki

Wielopokoleniowy konflikt między ludźmi i orkami na zachodzieSpadek siły i autorytetu Chlibulbu w świecie orków Zacieśnienie relacji między państwami Północy

### Dowódcy

Gomoku Straszliwy z Chlibulbu (wódz warowni Chlibulb)Urel Młodszy (syn Gomoka)

Xug II (król Starego Kinu)Zaoeri Wielki (Duchowy Przywódca Pinotonu)

### Największe bitwy

I Bitwa o Ferdon

**I Wojna o Ashor** - konflikt zbrojny między ludźmi (głównie Starego Kinu) a orkami z Ur Chlibulb, rozgrywający się w XIV wieku SE, w epoce wielkich wojen. Głównym teatrem działań wojennych były terytoria rapsydyjskiego królestwa Ar-moru, półwyspu Ashor oraz morza Trino.

Bezpośrednią przyczyną wielkiej wojny na Północy były ambicje wodza warowni Chlibulb - Gomoka Straszliwego - o stworzeniu na terenie zachodniej Osalii wielkiego imperium i zniszczenia ludzkich państw w regionie. W tym celu armie Chlibulbu podbiły haraskie Druccoz, rapsydyjski Ar-mor i napadły na Stary Kin (w którym panował Xug II), który jednak sformował antyorczą koalicję państw ludzkich. Przełomowym momentem wojny była bitwa o Ferdon, w której siły ludzi zwyciężyły i wypchnęły orków ze stolicy Kinu. Konflikt zakończył się zwycięstwem militarnym Północy i obronieniem niezależności Starego Kinu, lecz nie udało się odbić Ar-moru. Chlibulb po wojnie stracił na znaczeniu, zaś koalicja Starego i Nowego Kinu oraz Er-moru przekształciła się w Trójkrólestwo Rapsydii.

## Przebieg wojny

Na początku XIV wieku SE z dalekiej północy przybyły do Ashoru dzikie hordy orków na czele z Gomokiem Straszliwym. Okrutny tyran zapragnął stworzyć na terenie zachodniej Osalii swoje wielkie imperium i zniszczyć kraje Północy. Rapsydzi, pogrążeni dotychczas w wojnach o Korkiny i wewnętrznych sporach, nie zwrócili większej uwagi na doniesienia o wielkich sukcesach orków w walce z Harasami, ani nawet na wieść o upadku Druccoz. Dopiero, gdy ogromna armia z warowni w Chlibulb stanęła pod bramami Ar-Moru i podbiła niedawnego hegemona Północy w ciągu zaledwie kilku miesięcy, niszcząc przy tym legendarną stolicę państwa - Seaude - świat Rapsydów i Tellonidów popadł w panikę. Najbardziej zagrożony wojną z orkami książę Starego Kinu, Xug II, wezwał na pomoc wszystkie kraje Północy - przywódca marzył o wielkiej wyprawie wojennej, która wyprzedziłaby najeźdźców i zniszczyła Chlibulb zanim zagroziłby Kinowi. Tak się jednak nie stało, bo kraje położone bardziej na wschód wzmocniły tylko swoje granice i ograniczyły się do skromnego wsparcia finansowego.

W tym samym czasie rządzący w Ur Chlibulb Gomok Straszliwy opracował plan wielkiej wojny z Rapsydami - uderzenie orków miało nadejść z dwóch stron - jedno, dowodzone przez niego, przeszłoby przez Ar-Mor i natarło na Stary Kin, zaś druga armia, pod wodzą jego syna Urela, przeprawiłaby się przez Trino i oskrzydliła obrońców. Zastosowanie nowatorskiej oraz sprytnej strategii, jednej z najdoskonalszych w dziejach tej rasy, miało umożliwić zajęcie Ferdonu w ciągu najwyżej trzech miesięcy. Orkowie chcieli wystawić do walki ponad 50 000 wojowników, katapulty i flotę okrętów. Dla porównania, cała armia Starego Kinu, która mogła walczyć z najazdem liczyła nieco ponad 28 500 żołnierzy i przestarzały sprzęt wojskowy. Wyprawa wojenna wyruszyła w stronę Ferdonu latem 1341 roku SE i pod koniec jesieni dotarła do granic Starego Kinu. Plan inwazji spisał się doskonale - pierwsza armia związała w walkach granicznych dużą część wojska kińskiego, dając wielkim hordom czas na przeprawienie się przez Trino i dotarcie do południowej granicy przeciwnika. Xug II był całkowicie zaskoczono obrotem spraw i nakazał wszystkim jednostkom odwrót do stolicy. Ferdon został okrążony, lecz obrońcy, korzystając z sieci umocnień miejskich i pomocy mieszkańców, nie zamierzali oddać łatwo miasta. Bitwa o Ferdon trwała cały miesiąc i prawdopodobnie skończyła by się klęską Xuga, gdyby nie pomoc militarna z Północy - na początku 1340 roku Duchowy Ojciec Pinotonu - Zaoeri Wielki - przybył do Starego Kinu z armią w liczbie 10 000, a później liczba ta się podwoiła. Udało się przekonać również Nowy Kin, który wysłał swoją kawalerię, Er-mor, który wystawił 20 000 żołnierzy, zaś Jolimortier zapewniło żołnierzom prowiant i dozbroiła siły Północy. Gdyby nie pomoc zagraniczna, Ferdon najpewniej by upadł, podobnie jak Stary Kin.

Na szczęście bitwa o Ferdon została wygrana - orkowie w obliczu zmiany sytuacji zdecydowali się na odwrót - Gomok Straszliwy poniósł porażkę, lecz nie utracił jeszcze panowania nad sytuacją. W ciągu następnych 20 lat dokonywał kolejnych większych i mniejszych uderzeń na Stary Kin, jednak poza kampanią z roku 1325 (gdy na krótko przejął Ferdon i ograbił miasto) nigdy nie udało mu się odnieść sukcesu. Na rok 1319 SE wódz planował kolejną, wielką ofensywę, lecz choroba i śmierć Gomoka przekreśliła plany o inwazji. Po odejściu przywódcy orkowie zostali wypchnięci za Trino, ale dawny Ar-mor nadal pozostawał pod ich panowaniem aż do XII wieku SE.

W przede dniu wojnySupremacja ChlibulbuKampania przeciwko KinowiKoalicja przeciwko orkom i bitwa o FerdonChlibulb wypchnięty z terenów Kinu