Blind

- Jakieś propozycje, co mogło się stać? - Dinah patrzy kolejno na Ally i Normani. Dziewczyny były w szoku po tym, co usłyszały. Zdarzenia, które wydarzyły się niecałe dwie godziny temu, spłynęły na nas wszystkie jak kubeł zimnej wody.

- To, że nie znalazłyście akt Alex jeszcze o niczym nie świadczy - pierwsza odzywa się czarnoskóra. - Byłam tam też kopia akt Lucy, co też jest bardzo podejrzane. Nie myślicie, że to ma związek z nimi dwiema?

- Jedna osoba nie byłaby w stanie zrobić tyle rzeczy na raz - Camz nakrywa moją dłoń swoją własną i delikatnie pociera moje knykcie. - Spójrz tylko, Lo. Ten ktoś, kto był w szkole, uciekł w popłochu. Nawet zgubił maskę z moją podobizną. Natomiast osoba, która zrobiła napis na szybie, musiała mieć bardzo dużo czasu.

- To była szminka - szepcze z obrzydzeniem blondynka. - Cóż za fatalny kolor.

- Dinah Jane! - krzyczymy wszystkie, wywracając oczami, a Hansen wzrusza tylko ramionami. Wzdycham cicho i wtulam się w bok Camili, spoglądając na spokojną twarz Michelle.

- Ktoś jeszcze musiał tam być - chrząka cicho Dinah. Unoszę głowę, marszcząc brwi. Czuję jak brunetka spina się przy mnie, ale zaraz potem rozluźnia się na mój dotyk. - Nie przez przypadek przewróciłam szczotkę. Przestraszyłam się, bo usłyszałam czyjeś kroki, ale potem pomyślałam, że to wy i poszłam dalej.

- Za to my myślałyśmy, że to A i uciekłyśmy do gabinetu dyrektora - mówi brązowooka, opierając się wygodnie o moje ramię. - Po drodze natknęłyśmy się na te szafki.

- To wszystko musiało być zaplanowane wcześniej - mruczy Normani, zakładając dłonie na piersi. - Mogła tam być tylko jedna osoba, ale zrobiła to nim zdążyłyście się zorientować - tłumaczy. - Bo gdyby specjalnie przestraszyła DJ, potem zrobiła napis na samochodzie, a następnie zaatakowała Lauren?

- To mogłoby być jakieś wytłumaczenie - mówi z powagą Ally. - Ale równie dobrze A może mieć swoją drużynę.

- Co to ma być jakaś zemsta? Jest ktoś, kto zna nas wszystkie i każda coś mogła mu zrobić? - jęczę sfrustrowana, wyrzucając ręce w powietrze.

- Lucy - odpowiadają wszyscy chórem, patrząc na siebie znacząco.

- Lauren? - Camila kuli się przy moim boku, odkładając Michelle na kocyk i łapie się za brzuch. - Poruszyło się - mruczy cicho. Spogląda z bólem w moje oczy, a potem bierze moją dłoń i przykłada na swoją skórę. Po krótkiej chwili czuję drobne kopnięcie i ruchy dziecka. Pomimo całej sytuacji, uśmiecham się szeroko, a sekundę później nurkuję głową pod koszulkę Camili i całuję ją czule po delikatnie zaokrąglonym brzuszku.

- Słodziaki - słyszę z boku głos blondynki, a kątem oka widzę jak czarnoskóra trąca ją ramieniem. Dinah wzrusza ramionami, a Camz chichocze na to cicho, głaszcząc mnie po włosach.

- Nie chcemy przerywać chwili, ale wciąż musimy omówić pewne sprawy - chrząka z udawanym kaszlem Kordei. Wzdycham cicho i odrywam się od brunetki z jękiem, biorąc na ręce Michelle i tuląc ją do swojego torsu.

- Może na masce będzie jakaś podpowiedź? - Ally zastanawia się przez chwilę, a potem ogląda ją ze wszystkich stron. - Jest! Nazwa pracowni. Bergs&Son - czyta na głos.

- To pracownia położona na obrzeżasz miasta - drapię się w kark. - Kiedyś Lucy coś o niej wspominała, gdy musieliśmy zrobić maskę na zajęciach.

- Mogła zrobić od razu dwie maski - szepcze cicho Dinah. - Już wtedy planowała zemstę na nas. Przed tym jak chciała wyjechać do Niemiec.

- Ale ona zrobiła w końcu te maski, czy nie? - pyta Camz, marszcząc brwi. - Lolo, ona tylko wspominała o tej pracowni?

- Nigdy ich nie oddała - mamroczę, kołysząc się lekko i bujając Michelle. - Zaraz potem wyjechała i słuch o niej zaginął. Nawet Alex potem się nie odzywała do nas. I przede wszystkim nie wspominała o Lucy. Nie szepnęła ani słówka jakby nie miały ze sobą kontaktu.

- A może to Alex próbuje się zemścić na Lucy, a Vives na nas? - krzyczy z udawanym przejęciem Hansen. Czarnoskóra trąca ją łokciem, spoglądając na nią złowrogo.

- Może ta jakaś gra ich obu? Co jeśli więcej osób jest w to wplątanych, ale nawet o nich nie wiemy? Co jeśli torturują w ten sposób kogoś innego, kto jest słabszy i nie wie jak się bronić? - Ally spogląda kolejno na dziewczyny. Zerkam ukradkiem na Camilę, splatając nasze palce. Kobieta ściska moją dłoń, posyłając mi delikatny uśmiech.

- Pojedziemy tam jutro i sprawdzimy to miejsce. W internecie powinien być adres i telefon kontaktowy do placówki - wzdycham cicho i odchylam się, sycząc nagle.

- O mój Boże, Lolo! - Camila podrywa się do góry, odgarniając mi włosy z karku i przesuwa po nim palcami na co skomlę. - Masz tu ogromną wyrytą literę A.