Droga do marzeń

## Obsada

PP i ich przyjaciele, Minimus, Anette

Uwaga!! To opowiadanie piszę sama. Tu też debiutuje Anette.

## Rozdział 1

,, Nowy świat co czeka nas? Czy to coś więcej... Gdzie słońca wschód. Nowa przygoda zaczyna się właśnie tu! Stary świat żegna nas, nowy rozdział zaczyna się raz po raz! "

**Anette słuchała radia, a jednocześnie patrzyła jak za szybą samochodu obraz zmienia się jak w kalejdoskopie. Trawa, trawa i... morze? Tak morze! Odwróciła głowę w stronę swoich właścicieli.**

- To tu? - spytała z ekscytacją.

- Jeszcze chwilę Anette. Prawie jesteśmy. - odpowiedziała Sophia uśmiechając się lekko. Miała długie kręcone blond włosy i brązowe oczy. Dzisiaj miała na sobie bluzkę i szorty. Obok niej siedział Jim i prowadził samochód.

- Widzisz ten wysoki budynek za mostem? Za tym wzniesieniem mamy nasz nowy dom. - powiedział Jim do Anette.

- Widzę. Ale co to jest ten budynek?- spytała suczka

- Podobno baza Psiego Patrolu. Ale nie wiem dokładnie o co chodzi. - odparł Jim

**Jechali tak jeszcze chwilę. Gdy Jim zaparkował przed ich nowym domem, Anette wyskoczyła z samochodu.**

- Mogę iść tam i zobaczyć to? - spytała i wskazała łapą na bazę

- Jasne- odpowiedziała Shophia

**Anette pobiegła. Przedarła się przez krzaki i wyszła na tyły bazy tam gdzie akurat pieski grały w freezbe. Wtem właśnie ono przeleciało jej nad głową, i nagle ktoś wpadł na nią. Przeturlali się i ten ktoś wylądował na niej.**

- Uch. Sorry nie chciałem na ciebie...- zaczął jakiś piesek ale nie skończył bo gdy podniósł wzrok szczęka mu opadła w dół. Dosłownie. Myśli mu uciekły z głowy, gdy wpatrywał się w suczkę. Była piękna! Mógł cały dzień wpatrywać się w jej ciemnozielone oczy.

- Eeee... To jak się nazywasz? - spytał po chwili

- Anette. A ty?

- Minimus.

- Hej co tak długo? - usłyszeli dziewczęcy głos i po chwili pojawiła się suczka rasy kundel o żółtych oczach. - O! Cześć. - Dopiero teraz zauważyła Anette. - Jestem Danielle. - dopowiedziała.

- Anette. Wy należycie do Psiego Patrolu? - spytała

- No ja nie do końca. Minimus tak. Jest tam agentem. - powiedziała Danielle i w tej chwili podbiegł do nich inny pies.

- Mini oddaj to frezbee...... - e Cześć? - zdziwił się widząc Anette.

- Anette. - powiedziała suczka

- Maximus. Minimus to mój brat. - powiedział. - Chodź przedstawimy Cię innym. - dopowiedział.

- Ok.

**Skierowali się do bazy. Po chwili idąca obok Danielle Anette zaczęła :**

- Skąd jesteś?

- Z Gwiezdnych Wojen, jak to pieski nazywają. Jestem Jedi i należę do Ruchu Oporu.

- WHAT!?

- No.

- WOW! Opowiedz coś więcej. - Anette z ekscytacją machnęła ogonem.

- Masz to. - odpowiedziała suczce kundelka

**Gdy doszli do bazy Anette i Danielle były już przyjaciółkami. Nagle drzwi bazy się otworzyły i wyszedł masywny owczarek niemiecki. Podszedł do Anette.**

- Cześć. Jestem Chase. A to Everest. - wskazał na suczkę stojącą obok niego. Jesteś Anette tak?

- Tak.

**Wtedy z bazy wyszedł Ryder.**

- Witamy Anette. Miło Cię poznać. Jestem Ryder. - powiedział chłopak. Potem inne pieski zaczęły się witać. Do spanielki i Danielle podeszła złota cocker spanielka i geberianka shepsky.

- Hej, jestem Star, a to Cayenne. Lubisz śpiewać? - spytała.

- No Ba! Pewnie, że tak!- odpowiedziała jej Anette.

**Suczki zaczęły gadać. Miały ogrom wspólnych tematów. W tym czasie Minimus patrzył na Anette. Była taka piękna! Zapomniał o Arianie i Colette. Czuł jak serce rośnie mu w klatce piersiowej. Ale czy znowu nie będzie powtórki? Nie był lubiany, bał się, że nie będzie chciała z nim gadać. Dość już miał tego, że wszyscy go biorą za nieudacznika, który tylko potrafi dogryzać. Jego ogon chodził nerwowo. Do pieska podszedł Kajtek.**

- Mini? W porządku? - spytał, ale jego oczy się śmiały. Miał już podejrzenia.

- Co?!? Y, tak, znaczy nie, och chyba tak. - mówił szybko geberian shepsky.

- Cóż, trzy różne odpowiedzi. Którą mam wybrać? - kundelek uśmiechnął się do Minimusa. - No dawaj. Wiem, że ci się spodobała.

- A skąd! Ja tylko...

- Tak, tak. Ty tylko, tylko... - Kajtek pokiwał głową. Minimus spiorunował go wzrokiem.

**Wtedy Anette zwróciła uwagę na tych dwóch. Zmarszczyła brwi. Coś w tym z czarną obrożą było. Jakiś taki... przystojny? ,, Niee skąd ". - skarciła się w myślach. Zwróciła się do Star:**

- Star? O co chodzi z Minimusem? - gdy to powiedziała uśmiech cooker spanielki zgasł.

- A.. Minimus. No wiesz on jest taki trochę inny od nas. Jakby to ująć...

- Chamski. - Danielle walnęła prosto z mostu. Anette uniosła zdziwiona brwi.

- No wiesz niemiły, dogryza kiedy tylko może, arogancki, zrobi wszystko by osiągnąć cel. - Star zaczęła wyliczać.

- Kocha Colette, chce ją mieć dla siebie, mimo iż ona ma męża Maxsimusa. - dodała Jedi. - I stara się zespsuć bratu życie. - dodała. Anette otworzyła szeroko oczy ze zdumienia. Nie mogła uwierzyć. Wydawał się miły. Ale... Nadal nie wierzyła, by był zły do szpiku kości. Podeszła do niego.

- Cześć. - Minimus odwrócił się zaskoczony. Znał ten głos. Czyżby ona chciała z nim gadać?,, Nie zepsuj tego! "- powiedział w myślach.

- Y, cześć. Chciałaś coś? - spytał. Spanielka popatrzyła na niego zdziwiona.,, Nie, nie nie! Jaki ja jestem głupi!" - pomyślał. A już na głos :

- Och, wybacz. Nie umiem się dogadywać. - spuścił smutno uszy.

- Słyszałam coś o tym. Spokojnie. Nie urwę ci głowy. - uśmiechnęła się, a serce pieska podskoczyło.

- Naprawdę!? - otworzył szeroko oczy w zdumieniu. Jednak był szczęśliwy. Chciała z nim gadać!

- Y, chcesz bym Ci pokazał Zatokę Przygód? - spytał.

- No jasne. Prowadź! - zawołała.

**Pobiegli w dół zbocza. W ślad za nimi patrzyła Eyra z Ray.**

- Oho. - mruknęła malinos.

- To samo.-powiedziała Ray, uśmiechając się do BFF.

**Tymczasem duet dobiegł do parku. Anette oczy zalśniły. Trąciła pieska i zawołała :**

- Berek! - Minimus patrzył za nią osłupiały, po czym zaśmiał się i rzucił w pogoń za suczką. Ganiali się tak przez jakiś czas. Nagle potknął się i lecąc, zderzył się z sunią. Przeturlali się, a potem wylądowali na trawie. Piesek otworzył oczy. Leżał na suczce, a jego nos dotykał do jej nosa. Oboje się zarumienili. Anette serce zabiło szybciej.

- Eheeehe. Wybacz. - powiedział piesek, po czym zszedł z suczki.

- Nie, no spoko. - Anette starała się opanować bicie serca. Lecz czuła, że bije ono coraz mocniej.

- To eee... Chodź pokażę Ci teraz zatokę.

- Ok.

**Pobiegli. Byli teraz po tej stronie gdzie znajduje się baza wodnego Patrolu. Usiedli na piasku. Fale lekko uderzały się o brzeg. Minimus zaczął jej opowiadać o psyrenkach i o tym co robi on i Psi Patrol. O swoim życiu też jej powiedział. A ona o swoim. Opowiedział też o każdym piesku i wrogach Psiego Patrolu. Siedzieli tak aż do chwili, w której słońce zaczęło zachodzić. Anette zamknęła oczy i wciągnęła powietrze. Wiatr lekko wiał od morza, powodując, że jej uszy lekko falowały. Minimus oblał się rumieńcem, większym niż ostatnio. W tej chwili nie istniało nic więcej w jego głowie, tylko Anette. Suczka lekko uchyliła powiekę i zobaczyła rumieniec u Minimusa.,, Czy on.. Czy to jest.. "-przeszło jej przez myśl. Nagle komunikator Minimusa zaświecił:**

- Anette, Jim prosi byś przyszła. - odezwał się Ryder.

- Okej. Już lecę.- powiedziała. - Muszę iść. - zwróciła się do Minimusa.

- O, okej. - powiedział zawiedziony. Wtem Anette pochyliła się i pocałowała go. Był zaskoczony, a jego serce zamarło.

- Pa. Przyjdę jutro. - po tych słowach pobiegła w kierunku domu. Minimus patrzył w ślad za nią.

**...**

**Następnego dnia Minimus chodził jak na szpilkach, czekając na Anette. Jednak nie przychodziła. W pewnym momencie zauważył jak latawiec szczeniaków odlatuje. Tego dnia był dość silny wiatr. Pobiegł za nim, aż dobiegł na skraj urwiska. Latawic zaczepił się kilka metrów na dole. Piesek ostrożnie zszedł po skałach i zatrzymał się tuż obok niego. Delikatnie starał się go odczepić. Udało się! W chwili gdy pewnie go już trzymał rozległ się głos na górze:**

- Minimus, a co ty tam robisz? - Bellami z Alays stały przy krawędzi i patrzyły na niego. Piesek odwrócił się. Niestety latawiec był trochę uszkodzony.

- Hej, przecież to jest latawiec szczeniaków! Co chciałeś z nim zrobić? - spytała Alays. Minimus nic nie powiedział tylko wszedł z powrotem na górę. Do nich podszedli jeszcze Anastasia, Eco, Hope, Missouri, Gray i Dale. Z tyłu szły inne pieski.

- Mini, czy to nie jeden z tych twoich numerów? Uszkodziłeś latawiec? - spytał Gray podejrzliwie.

- Ja tylko...- zaczął geberian shepsky. Czuł się okropnie. W tym czasie Cody i Kaiden przyglądali się uważnie miejscu zdarzenia aż, w końcu Cody powiedział :

- Minimus, ty serio chciałeś zepsuć ten latawiec? Bo wszystkie znaki tutaj na to wskazują. Ślady łap, a obok nich części latawca.- gdy przedstawił dowody pieski wbiły spojrzenie w Minimusa.

- Mini, jasne wiem, że chcesz się przypodobać Colette ratując latawiec , ale to naprawdę już robi się nudne. - Maximus spojrzał na brata.

**W tym samym momencie Anette pojawiła się na horyzoncie. Zauważywszy zbiegowisko przyśpieszyła kroku. Zobaczyła jak Minimus trzyma podarty latawiec, a pieski wyraźnie są na niego złe. Po chwili usłyszała :**

- Jasne, rozumiem, że jesteś zły i nienawidzisz mnie, ale to jeszcze nie powód by niszczyć latawiec.

- I go zabierać, by potem go uratować. Okej jesteś zfustrowany, ale pomyślałeś o innych? Ktoś może przez to być smutny. - ten głos należał do Davida. Inne pieski także mówiły, co o tym myślą. Anette poczuła jak sierść jeży jej się na karku, a z gardła wydobył się cichy warkot.

- Dość!!! - krzyknęła, wskakując między pieski, a Minimusa. - Co tu się dzieje!? Co on wam zrobił!?-spytała. Pieski spojrzały na siebie zdziwone.

- Chciał ukraść latawiec szczeniaków, zespuć go, by potem udawać bohatera, że go uratował i się przypodobać Colette. - Teradi warknęła w stronę Anette.

- Nie wierzę w to! A poza tym próbowaliście dopuścić go do głosu? On naprawdę nie jest zły!!! - pieski nie mogły w to uwierzyć. Ona broniła GO!

- Ej, wiesz serio znasz go tylko dwa dni. Skąd takie przypuszczenia? - spytał Dylan.

- Właśnie. Przecież to wiadomo, że on to tylko wredny futrzak.- Gray'owi puściły nerwy.

- Powiedz tak on nim jeszcze raz, a będziesz miał kłopoty!!! - Anette podeszła do Gray'a, szerząc zęby i łapiąc go za obrożę. - NIDGY WIĘCEJ TAK DO NIEGO NIE MÓW!! Jasne!? - wycedziła, po czym puściła go. Pieski stały osłupiałe.

- A teraz... Minimus, powiedz o co chodzi. - spanielka zwróciła się do pieska.

- No, eee, ja zobaczyłem, jak latawiec odlatuje, więc za nim pobiegłem. A potem okazało się, że utknął na skałach. Więc zszedłem po niego. Nie chciałem go kraść. - geberian shepsky skończył.

- Mówi prawdę. - odezwała się Danielle. - Czuję to- dodała.

- No dobrze. Minimus, przepraszamy Cię, że źle ciebie osądziliśmy. - Chase zwrócił się do pieska.

- W porządku. - mruknął piesek o granatowych oczach.

- To daj latawiec, to go naprawię. - Eco wyciągnął łapę. Minimus podał go kundelkowi.

- Proszę.

**Pieski zaczęły się rozchodzić. Aż w końcu został tylko Minimus i Anette.**

- Dzięki. - piesek, zwrócił się do suczki.

- Nie ma za co. - sunia uśmiechnęła się do, niego.

- To chcesz pójść że mną do Pana Portera? Ma ostatnio dobre spaghetti. - Minimus spytał spanielkę.

- Pewnie.

- To dziś wieczorem?

- Okej. Idę się przygotować. To do wieczora. - powiedziała suczka i pobiegła w stronę domu.

- Pa.

## Rozdział 2

**Minimus czekał przed domem Anette już od pięciu minut. Ostatni raz spojrzał po sobie. Futro jako tako uczesane, nie bez powodu był dzisiaj u Katie. Na szyi zamiast obroży miał czarną muszkę z komunikatorem. U Pana Portera zamówił już stolik. Czekał. Nagle bez żadnego uprzedzenia Anette już tam była. Wyszła z ogrodu, kierując się w stronę pieska. Minimusowi serce zamarło. Była piękna, nie dało się tego inaczej określić. Na szyi zamiast standardowej obroży miała obrożę wysadzaną niebieskimi szafirami. Za prawym uchem miała zatkniętą białą lilię. Futro lśniło w świetle zachodzącego słońca. Podeszła do geberiana shepsky.**

- Pięknie wyglądasz Anette.

- Dzięki. - odparła.

**Skierowali się w stronę miasta. Szli łapa w łapę, a samczyk co chwilę spoglądał na towarzyszkę. W końcu dotarli do restauracji Pana Portera. Mężczyzna wyszedł im na spotkanie.**

- Cześć Minimus, cześć Anette. Wasz stolik jest tam. - wskazał ręką.

- Dziękujemy panie Porter. - powiedziała Anette. Po czym oboje usiedli, przy wkskazanym wcześniej stoliku. Pan Porter przyniósł spagetti.

- Smacznego.

- Dziękujemy panie Porter. - powiedział Minimus, po czym mężczyzna odszedł.

**Minimus przesunął talerz w stronę suczki. Ta z wdzięcznością**

 **spojrzała na pieska i zaczeła jeść. Po niej Minimus. Po chwili piesek uniósł głowę. Anette zachichotała, bowiem sos został na pysiu geberiana shepsky. Pochyliła się i zlizała go. Gdy skończyli jeść i Minimus zapłacił, udali się w stronę parku. Księżyc, gwiazdy i lampy świeciły mocno. Nagle ni stąd ni zowąd zobaczyli świetliki. Anette pobiegła do przodu, śmiała się. Za nią Minimus. ( początek muzyki z Zakochanego Kundla i piosenki Szczęścia smak). Anette skoczyła do góry, śmiejąc się i chichocząc. Minimus także. Bawili się tak przez chwilę. Piesek zakręcił się na ogonie, podczas zabawy, ale nie utrzymał równowagi i wywrócił się na plecy. Anette podbiegła do pieska i polizała go po czole. Uśmiechnął się, po czym skoczył na nią. Tarzali się, a w końcu Anette leżała na ziemi, a piesek stał nad nią. Zarumienili się. Wtedy geberian shepsky uznał, że teraz albo nigdy. Pochylił się, składając długi, ciepły pocałunek, na usta Anette. Oczy suczki rozszerzyły się. Minimus podniósł głowę.**

- Anette ja, Cię kocham. - powiedział. - Czy... - nie skończył, bo Anette przerwała mu, całując go.

- Ja ciebie też.

**Minimus był wniebowzięty. Ona go kochała! Zamerdał ogonem. Pieski się przytuliły. Potem oboje skierowali się w głąb parku, by w końcu dojść na klif, z którego roztaczał się nieziemski widok na morze i wschodzący księżyc. Patrzyli w morze. Anette siedziała wtulona w klatkę piersiową Minimusa. Piesek pochylił głowę i pocałował ją. Suczka spojrzała na niego, swoimi zielonymi oczami, w których widać było radość. Siedzieli tak długo. Pod dom Anette wrócili około jedenstej w nocy. Piesek pożegnał się z nią, po czym wrócił do bazy. Wszyscy spali. Po cichu wślizgnął się do swojej budy i zasnął. Rano, wychodząc z budy, prawie wpadł na Kajtka i Kobalta, którzy stali przed jego budą. Obaj patrzyli na pieska, było widać, że są podekscytowani. Ogony chodziły im jak szalone.**

- No i jak było!? - Kobalt nie wytrzymał pierwszy.

- Ale co było? - spytał podejrzliwie Minimus.

- No twoja randka z Anette. Powiedziałeś jej co czujesz? - Kajtek posłał geberainowi shepky'emu uśmieszek.

- No... Chwila! CO!? - Minimus spojrzał morderczo na oba kundelki.

- Jejuuu... Mamy oczy. Widzieliśmy was, jak wczoraj szliście do restauracji Pana Portera. - powiedział Kobalt. Minimus już otworzył usta, ale piesek ubiegł go:

- Spokojnie. Nikt oprócz nas o tym nie wie. A my nikomu nie powiemy.

- Uffff... - agent wypuścił głośno powietrze.

**Po śniadaniu upewniwszy się, że nikt go nie widzi, a Kajtek i Kobalt zabezpieczają tyły, Minimus pobiegł do domu Anette. Wbiegł do ogrodu. Czekała na niego. Oboje pobiegli w stronę lasu. Zatrzymali się na klifie. Anette przytuliła się do pieska.**

- Nikt Cię nie widział?

- Nie, chłopaki zabezpieczają tyły. - gdy to powiedział Anette zaśmiała się. Minimus pochylił głowę i pocałował ją. Siedzieli tak jakąś godzinę. Nagle odezwał się głos w komunikatorze Minimusa.

- Psi patrol zbiórka w bazie! - Spanielka i geberian shepsky popatrzyli się na siebie z żalem.

- Ouch, serio!? - Anette zmarszczyła brwi. - No nic leć. Będę czekać.

- Okej, Pa. - piesek przytulił się z nią głowami i pobiegł.

**Biegł szybko i w końcu dobiegł do bazy. Wszystkie pieski już czekały w windzie. No prawie wszystkie.. Marshall i Max wpadli na nich z impetem- na twarzach mieli nie nadmuchane pontony w kształcie flaminga.**

- OGH!! - westchnęły pieski.

- Chyba mammy uczulenie na windę. - skwitował Max.

-HAHAHAHHAAHHAHAH!!! - zaśmiały się pieski. Winda ruszyła w górę. Przebrali się i po chwili wyskoczyli w centrum dowodzenia.

- Jesteśmy gotowi do akcji Ryder! - zakomenderował Chase.

- Dobrze, otóż słuchajcie. Na szlaku widokowym wydarzył się wypadek. Drewniana kładka z podporami, zbudowana na ścianie klifu pod wpływem lawiny kamieni złamała się. Teraz ledwo się trzyma ściany klifu, wisi na niej. A tam są ludzie, Pani Burmistrz, i Turbotowie! Musimy ich stamtąd wydostać. A więc.. Skye, Aster, Eyra, Timber, Kasumi, Aurora, Anastasia, Angel, Chris, Star, Ridley, Amy, Chayaa, Snowstorm, Dockie, Bella, Solo, Artic, William, Ray. wy będziecie zdejmować ludzi z tej kładki. Ale Eyra, Cray, Ridley, Timber, Chris, Artic, Amy, wy będziecie podtrzymywać most linami, dopóki go nie naprawimy. Dalej Snowy, Volvo, Everest, Tunturi, Tundra, Alaska, Rainy, Buddy, Smav, Zuzia, Winter, East, Ice, Battuto, Bellami, Bekter, Via, Moscow, Glacier, Mindy, Jay i reszta ratowników górskich wy będziecie schodzić do uwięzionych ludzi, pomagać im założyć uprzęże lub wejść na spuszczone nosze. Będziecie też szukać rannych, którzy mogli się ześlizgnąć pod wpływem kamieni. Będziemy też potrzebowali specjanej mocy, by wnosić części nowej kładki, zabierać dużą ilość ludzi itp. I znam kogoś takiego... - Ryder przesunął palcem po swoim tablecie, aż zatrzymał się na odznace o którą mu chodziło. Kliknął na nią, a ona wyświetliła się na ekranie.

- DANIELLE!!!! - zakrzyknęły pieski chórem. Suczka połączyła się.

- Tak Ryder?

- Danielle potrzebujemy tu ciebie że swoim X-wingiem.

- Tak, jest! Zrobię to! Zaraz tam będę! - suczka zamerdała ogonem i rozłączyła się.

- Teraz... Marshall, Max, Sage, Lenny, Nika, Kobalt, Laika, Fire, Bailey, Maksymilian. Wy usunięcie gałęzie i inne przeszkody. Użyjecie też drabin. Pomożecie wydostać ludzi. Rocky, Eco, Digger, Rubble, Obi, wy zbudujecie nową kładkę. Diego i Rosa ją zaprojektują. Gray opłacisz koszty. Chase, Dylan, Kaiden, Maximus, Minimus, Martine, Shiraz, Carlie, Blommy, Cody, Niara, Danger, Leoni, Sabra, Nathaniel, Delgado, Alays, Uno, Night, Silence, Poppy, Matt, Kendra, Cassadra, Skipper oraz reszta piesków policyjnych. Wy zajmiecie się zabezpieczaniem terenu, organizacją ruchu, a także będziecie pomagać w budowie nowej kładki. Medycy na czele z Youki i Sandree oraz Patty będą w pogotowiu na wypadek gdyby komuś coś się stało. Reszta piesków nie wyznaczona do jakiegoś zadania pojedzie z resztą i będzie pomagać. A Kasha, Frugo, Tetradi oraz pieski wojskowe także pomogą. Kasumi przydadzą się Twoje wynalazki, a także Vitani. Psi Patrol rusza do akcji!

- AUUUUUU! - zawyły pieski, a gdy Ryder zjechał po rurze, pobiegły do zjeżdżalni. Niedługo wszyscy jechali w stronę miejsca wypadku.