Chico Cechua

**Chico Cechua** to postać, którą odgrywa cicieek.

## Ogólny opis

Urodzony 02.02.1996 roku w Grenadzie – w Hiszpanii. Cechy fizyczne: Wysoki brunet, oczy piwnego koloru, szczupłej postury. Gęsty, ale krótki zarost dodają mu powagi, do tego okulary przyciemnione oraz ulubiony styl ubioru jakimi są czarne, obcisłe ubrania tworzą aurę tajemniczości. Lubi się elegancko ubierać, obcisłe golfy, koszule, marynarki. Jednym z jego głównych akcesoriów jest zegarek, lubi punktualność i ciągle pilnuje czasu. Jego ojciec Diego, był żołnierzem. Matka Camilla jest sprzątaczką na komendzie policji. Ma również siostrę Julie, o 6 lat młodszą. Od najmłodszych lat za swój wzór uważał swojego ojca. Mimo że Diego przebywał większość czasu na ćwiczeniach wojskowych, to gdy tylko miał okazje, większość czasu spędzał z synem. Chico czuł od niego bijący respekt, to dzięki niemu nauczył się pierwszej dyscypliny, która jego zdaniem ustawiła go w życiu na porządnego i szanowanego człowieka. Mieszkali w małym miasteczku niedaleko Grenady, a dokładnie w Ambroz. Było to miejsce, gdzie każdy znał każdego, dlatego to (aktualnie można nazwać mentalność) przyzwyczajenie mocno odbiło się na psychice małego Chica. Nosił z tyłu głowy cały czas świadomość, że ludzie patrzą mu na ręce, więc dzięki swojemu ojcu i jego rygorowi nigdy rodzice nie musieli się za niego wstydzić. Matka jego, Camilla uczyła go kultury osobistej, szanowania to co się ma, tego że żadna praca nie hańbi. Był on uważnym uczniem, bardzo szybko przyswajał naukę rodziców. Tak właśnie dorastał młody chłopiec - w kulturze, szacunku, dyscyplinie. Gdy miał 6 lat, urodziła się jego siostra – Julia. Chłopiec cieszył się bardzo z rodzeństwa, mógł opiekować się małą siostrą, co wykreowało u niego kolejną ważną cechę charakteru -opiekuńczość. Chico chodził do szkoły, dobrze się uczył, miał dobre wyniki w szkole. Był od początku duszą towarzystwa. Łatwo w szkole nawiązywał kontakty, zaprzyjaźnił się z 2 chłopcami - Cruz i Carlos. Tworzyli razem dobrą i zgraną paczkę, mimo wielu różnic między nimi. Jako że ojciec Chica był wojskowym, bardzo interesował go temat takiego działania w zwartych grupach i rozwiązywania wielu problemów. Wnosił do swojej paczki trochę dyscypliny, ale pomysłu na zgranie i chęci tworzenia czegoś, co razem nazwali ODDZIAŁ CCC (CCC to od imion Chico-Cruz-Carlos) .  Wyobraźni nikomu z tej trójki nie brakowało, więc pomysłów na zabawę mieli co nie miara. Chłopiec, mimo że dużo czasu przebywał z przyjaciółmi to nie zapominał cały czas o obowiązkach i rodzinie. Był on uczony szacunku do drugiego człowieka, więc dzięki empatii i tego szacunku potrafił znaleźć czas dla każdego.

I Tu zaczyna się najcięższy okres w życiu małego Cechu’ły - dorastanie oraz bunt nastoletni. Gdy miał 16 lat zginął jego ojciec na jednej z misji w północnej części Afryki. Rodzina bardzo długi okres przebywała w żałobie. Dzięki odszkodowaniu oraz rencie Camilla mogła prowadzić dalej życie, opiekując się małą Julią i Chico’iem. Niestety przez prace oraz siostrę, jego mama miała coraz mniej czasu na niego, co powodowało, że teraz wychowywali go znajomi. Rozpoczął się okres alkoholu, używek, papierosów. Chico nie mógł do końca poradzić sobie ze stratą ojca. Mimo, że pamiętał o jego szkole – szacunku i dyscyplinie to sięgał pod namową znajomych po różne przyjemności. Nie zasmucał za to rodziny, nic im na ten temat nie mówił, zachowywał się jak dawniej, jakby wszystko było po staremu. Przez ojca Cruza, który był alkoholikiem i w ich oddziale zachodziły pewne zmiany. Małymi kroczkami zbliżali się do paczki imprezowej, a nie którymi zwalczać świat. Chico nie miał siły przeciwstawiać się temu, podupadł psychicznie, w końcu jego mentor i wzór odszedł od niego.  Tak mijały miesiące, chłopiec miał coraz słabsze oceny w szkole, wyglądał coraz gorzej przez używki. Jednak nawyki z dzieciństwa mu zostały- szanował wszystkich ludzi, czół ogrom empatii do nich, był bardzo opiekuńczy. Zyskały na tym 2 kobiety, które bardzo w życiu cenił - siostra i mama. Starał się zaopiekować nimi, przyłożyć do ich życia rodzinnego twardą, męską rękę.  Było mu na pewno ciężko.

Gdy miał 18 lat, gdy razem ze swoim oddziałem CCC wracali wieczorem z piątkowej imprezy byli świadkami zastraszania przez grupę nastolatków jednego na oko 16stolatka, którzy w tym czasie również musieli imprezować. Pod wpływem alkoholu oraz adrenaliny poczuli to, co obiecali sobie lika lat temu – oddział CCC jest do zwalczania przestępców! Momentalnie zainterweniowali co okazało się fatalne w skutkach. Jedne z oprawców miał przy sobie kij baseballowy, którego nie zawahał użyć się przeciwko oddziałowi - uderzył Carlosa w tył głowy. Bójka została wygrana, nastolatkowie uciekli, ofiara cała i zdrowa. Niestety byli ranni. Carlos przez to uderzenie stracił przytomność, więc została wezwana karetka. Spowodowało to uszczerbek na zdrowiu, leżał w kilka dni w śpiączce, a gdy się wybudził, jego stan był bardzo kiepski. Chico i Cruz nie chcieli zostawić przyjaciela w potrzebie, pytali, robili wszystko co w ich mocy. Lekarz stwierdził, że rehabilitacja będzie bardzo droga, do tego potrzebna będzie operacja. Tutaj zaczął się problem – potrzeba pieniędzy, dużo pieniędzy. Chico wiedział, że sam nie ma dużo, ojciec nie żyje, a to co po nim zostało jest na życie dla całej rodziny. Rodzice Cruza nie mieli dużo pieniędzy, ojciec, który był alkoholikiem zadłużał się coraz bardziej. Rodzinę Carlosa było stać tylko na operację, gdzie tam do rehabilitacji. Pozostali członkowie oddziału CCC postanowili zapracować na to. Dokończyli szkołę oraz poszli do pracy. Szukali możliwie najwięcej godzin, jaką mogą przepracować. Niestety, ale to było ciągle za mało. Mimo, że chłopcy przestali imprezować, pic alkoholu czy brać używki, to ciągle pieniędzy było mało. Myśleli ciągle, jak zarobić dużą ilość gotówki, ale nie mieli pomysłu. Pewnego razu, gdy byli na stacji benzynowej, przy kasie zauważyli mężczyznę, dobrze ubranego, w garniturze. Gdy płacił on za paliwo, wyciągnął bardzo gruby plik pieniędzy. Cruz momentalnie wpadł na pomysł, żeby pożyczyć się od tego pana. Bał się jednak zapytać. Bogacz był na obiedzie w restauracji obok stacji, więc chłopcy mieli więcej czasu na wymyślenie planu. Cruz wpadł na genialny pomysł - okraść go. Chico od razu starał się wybić mu ten pomysł z głowy, był nauczony innych manier. Niestety Chico był dosyć łatwy do zmanipulowania, opuścił swoje wartości na rzecz pomysłu, który w głównym calu był dla ich przyjaciela, który jest w potrzebie. Zaczaili się na niego, gdy wsiadał do auta. Widzieli kieszeń, do której wkładał pieniądze na stacji, była to kieszeń piersiowa w marynarce. Zastawili swoim samochodem samochód bogacza i zaczęli działać. Udało im się, byli dobrze zamaskowani, więc znalezienie ich graniczyło z cudem. Chico nie był zadowolony z tego co zrobił, ale adrenalina i chęć pomocy przyjacielowi zwyciężyły nad nim. Udało im się zdobyć pieniądze na aż 3 miesiące stałej rehabilitacji. Chico był osobą lubiącą planowanie, strategie. To jego plan wypalił z dobrymi skutkami. Myślał dużo o tej akcji, tak, że myśl o tym że to jest złe odeszła na drugi plan. Planował, co mogło pójść lepiej, czy coś poszło nie tak, jaka jest szansa, że ich złapią. Bał się ciągle, że wyjdzie na jaw, a jego rodzinę będą wytykać palcami. Cruz widząc wewnętrzną walkę Chica opowiadał mu różne historie, o Robin Hoodzie, Janosiku. O tym ile tacy ludzie jak ten biznesmen, mają pieniędzy, jakie mają zdanie o innych, biedniejszych ludziach. Cruz czuł pogardę dla takich ludzi, gdyż sam zmagał się z ubóstwem. Chłopcy z oddziału CCC dali się wciągnął kolejne, małe przestępstwa. Tak zaczął się kolejny etap w życiu Chica.

Drobne przestępstwa, to było to czego potrzebowali. W drobnych przestępstwach mało osób się tym interesuje. Chłopcy coraz bardziej pomagali przyjacielowi, od planowania był Chico - znał dobrze logistykę, potrafił planować z wyprzedzeniem, brał pod uwagę wiele bocznych wariantów. Od roboty fizycznej był Cruz. On wolał demolkę. We 2 szło im bardzo dobrze, a dzięki temu ich kolega piorunem wracał do zdrowia. Wszystko szło bardzo dobrze, gdy w czasie rehabilitacji Carlosa nastąpiły komplikacje. Potrzeba było dodatkowo dużo gotówki na kolejną operacje. Wtedy zaczął się początek końca. Chłopcy postanowili napaść na sklep. Chico każdy swój ruch starał się mieć przemyślany, uwzględniał wszystko co może pójść nie tak, w końcu mieli okazje zdobyć potrzebne dla przyjaciela pieniądze. Chico w tym momencie stał się obojętnym dla bogatych, ale darzył wielką empatią chorego Carlosa. Robił to dla niego.  Nadszedł moment napadu, ciemny wieczór, sprzedawca akurat miał zamykać i liczyć utarg. Zaczęło się piekło. Doszło do alarmu, a przez blokadę drzwi nie mogli się wydostać. Zachowując zimną krew Chico grożąc sprzedawcy nożem kazał otworzyć zaplecze. Cruz nie wiedział wtedy co się dzieje, więc swojego szału, żeby wyważyć drzwi przednie - udało mu się, jednak z bólu nie mógł wstać. Policja więc zdążyła przyjechać i zgarnąć Cruza. Chicowi udało się wydostać tylnymi drzwiami i uciec do zagajnika tak, że nie mógł go nikt znaleźć. Widział z daleka jak prowadzą jego przyjaciela pod ręką i wsadzają do radiowozu. Zdał sobie sprawę, że przegrał. Wyciągnął pieniądze, oddał swojemu przyjacielowi Carlowi. Stracił jednak drugiego przyjaciela – Cruz poszedł siedzieć. Chico był pewien, że kolega go nie wyda, jednak przezorny zawsze ubezpieczony. W tym samym tygodniu wyjechał daleko, zostawiając przy tym całe swoje pieniądze rodzinie. Ogłosił, że jedzie do wielkiego świata zdobyć pieniądze, do pracy. Jego kierunkiem było Los Santos. Wiedział, że musi wyjechać, bo gdyby wyszło na jaw, okryłby hańbą swoją rodzinę, ludzie wytykaliby ich palcami.

Tak więc zakończyła się jedna era życia już 23 letniego Chico Cechuy. Rozpoczęła się nowa – LOS SANTOS.

Młody Hiszpan przyleciał do Los Santos, pierwszą rzeczą jaką robił to przyswajanie się do klimatu, nowego stylu bycia. Dał ogłoszenie, że jest nowy i szuka pracy. Od razu odezwał się do niego Kai Chuck, który zapewnił mu prace u swojego kolegi Sam Sunga w restauracji Burger Shot. W dalszym ciągu korzystał ze swoich umiejętności, które nauczyli go rodzice - był kulturalny, szanował ludzi, darzył empatią każdego, do bogatych jednak dalej miał więcej pogardy niż współczucia. Pracowitość i przyzwoitość, oraz łatwość nawiązywania kontaktów pozwoliły mu zdobyć tytuł pracownika miesiąca kilkukrotnie. Dobrze czuł się w pracy jaką wykonywał. Mimo temu zajęciu, poznał wielu ludzi, którzy wprowadzali go w świat ameryki.  PO większym upływie czasu zaczęli również wprowadzać go do tego ciemniejszego trybu życia - kradzieże samochodów, mieszkań, bankomatów. Było to zdecydowanie łatwiejsze niż w Hiszpanii, co sprawiło, że Chico coraz bardziej popadał w to. Lubił zastrzyk adrenaliny, jednak mimo wszystko stawał uważne kroki w świecie. Dobrze odnalazł się w roli planowania w swojej ekipie. Udało dzięki temu obrabować większe instytucje jak banki, PostOPa czy Car Dealera. Dzięki temu zgromadził duże kwoty na swoim koncie. Nie tracił jednak pamięci do dawnych lat. Wrócił na pewien czas w swoje rodzinne strony. Przekazał znaczną sumę pieniędzy dla swojej mamy i siostry, która właśnie wkraczała w świat dorosłości. Nie zapomniał o swoim ODDZIALE CCC. Odwiedzał Cruza, a także przekazał ogromną kwotę na rehabilitację dla Carlosa, który Jest bardzo blisko powrotu do funkcjonowania po staremu. Teraz ma zamiar wrócić do LOS SANTOS w następnym celu – znalezieniu możliwości wyciągnięcia Cruza z więzienia za wszelką cenę! Gra toczy się o reaktywacje ODDZIAŁU CCC, w którego ideału walczył każdy.

## Cytaty

* "Nie mów mi, że nie mam psychy czegoś zrobić"