Cesarstwo Kredyta Oeliksowskiego

**Cesarstwo Kalersko-Olzańskie (CKO)** - państwo w południowo-wschodniej Juropie położone nad morzami Ekscelipskim i Imperialnym, w krainie geograficznej **Kalerii** (której nazwa funkcjonuje jako nazwa zamienna państwa). Choć państwa kalerskie istniały na przestrzeni wieków, CKO bezpośrednio wywodzi się z dawnej posiadłości zamorskiej **Królestwa Tercrafta**, pełną niepodległość uzyskawszy 26 października 1956 roku.

CKO jest krajem jednolitym, podzielonym na prowincje i gminy. Mają one ograniczoną autonomię. Ustrój państwa od początku jego powstania określa się jako gabinetowo-parlamentarny (za wyjątkiem lat 2018-2021, kiedy funkcjonował w kraju ustrój autorytarny umotywowany zmianą konstytucji). CKO jest monarchią, głową państwa jest cesarz. Największym miastem i stolicą kraju jest **Accueil**, inne znaczące miasta to np. **Eksceliptor**, **Świerkowice Gubernatorskie** czy **Alovera.**

## Etymologia nazwy państwa i jej różne warianty

Państwo swoją nazwę bierze od krainy geograficznej **Kalerii**, na terenie której leży oraz rzeki **Olzy Kalerskiej**, najdłuższej rzeki w kraju. Pełna nazwa państwa (Cesarstwo Kalersko-Olzańskie) zastępowana jest wdzięczniejszym skrótowcem **CKO** albo jeszcze lepiej brzmiącą **Kalerią**. Ta ostatnia nazwa uważana jest jednak za potoczną i odnosi się raczej do krainy geograficznej, aniżeli samego państwa.

Słowo *Kaleria* wywodzi się z łacińskiej nazwy *Calleria*, która z kolei pochodzi najprawdopodobniej od słowa *Illyria*, oznaczającego rzymską posiadłość na terenach dzisiejszego południowego CKO (nazwa jest wciąż używana).

## Historia

### Starożytność

W okresie starożytności tereny dzisiejszego CKO były zamieszkane przez różne ludy, m. in. najliczniejszy lud **Illirów** (lub **Illyrijczyków**), zamieszkujących obecne południowo-zachodnie ziemie Kalerii, zwłaszcza tereny nadmorskie i wyspy. W czasach antycznych tereny Kalerii były miejscem podbojów rzymskich i greckich. Wówczas to założono wiele ośrodków miejskich. Część z nich (np. starożytne miasto *Aquenum*, którego lokalizacja odpowiadała dzisiejszemu miastu Accueil) została lokowana w późniejszych wiekach jako pełnoprawne ośrodki miejskie. Z czasów starożytnych pochodzi bardzo niewiele zabytków i reliktów kulturowych Kalerii, a wiele szczegółów dotyczących historii starożytnej Kalerii pozostaje niewyjaśnionych.

W czasie rzymskiej dominacji w południowo-wschodniej Europie usystematyzowała się łacińska nazwa *Illiria*, od której najprawdopodobniej pochodzi późniejsza nazwa krainy Kalerii.

### Średniowiecze

#### Wczesne średniowiecze

> We wczesnym średniowieczu nastąpiła migracja ludności słowiańskiej z dzisiejszej środkowo-wschodniej Europy na tereny południowe. Ludy słowiańskie zajęły wówczas obszar z grubsza pokrywający się ze współczesnymi granicami Kalerii, a rdzenne ludy uległy głębokiej slawizacji. Południowi Słowianie założyli wiele osad i grodów, częściowo w miejscu starożytnych miast. W okresie średniowiecza istniało kilkanaście niewielkich księstw i palatynatów kalerskich, z czego relatywnie największe znaczenie miało **Księstwo Ekscelipskie** ze stolicą w Eksceliptorze. W celu uniknięcia ryzyka zbrojnych najazdów, czternastu książąt kalerskich przyjęło chrzest w obrządku łacińskim w **930** roku podczas **Zjazdu w Eksceliptorze**. Zjazd ten był okazją do zjednoczenia ziem kalerskich pod berłem jednego księcia, do czego jednak nie doszło.
>
>

#### Królestwo Kalerii

W 1204 roku książę ekscelipski, **Josip I**, ciesząc się najmocniejszą pozycją spośród wszystkich książąt Kalerii postawił sobie na cel zjednoczenie wszystkich ziem kalerskich pod własnym berłem. Ponieważ próby pokojowej wasalizacji książąt pozostałych księstw nie przyniosły rezultatu, Josip I wyruszył na wyprawę wojenną, mającą na celu zbrojne podbicie Kalerii. Ostatecznie udało się to w 1221 roku. Aby zdobyć koronę królewską, książę przekonał papieża, że wyprawa wojenna miała na celu ochronę chrześcijaństwa na ziemiach kalerskich, gdzie miało według księcia odradzać się pogaństwo. Książę otrzymał zgodę na koronację i w 1222 roku został pierwszym królem zjednoczonej Kalerii.

Następcy króla Josipa I postanowili silnie zdecentralizować Kalerię na sfery interesów wasali - książąt, hrabiów i posiadaczy ziemskich. W praktyce zyskali oni bardzo szerokie autonomie oraz możliwość odrzucania królewskich ustaw. W tym czasie nastąpiła wzmożona lokacja kalerskich miast na prawie weserlandzkim, podczas których ukształtowało się ostatecznie większość współcześnie znanych miast. Jednocześnie sprowadzano wielu osadników z Weserlandu i Weimaru, którzy zaczęli zmieniać strukturę dotychczas jednonarodowego państwa. W czasie monarchii stanowej ukształtowała się także większość znanych dziś prowincji Kalerii.

#### Rozpad Królestwa Kalerii i interwencja Królestwa Tercrafta

Na początku XV wieku pozycja króla Kalerii była tak słaba, że wielu możnowładców z odleglejszych prowincji jawnie występowała przeciw monarsze. Kolejne prowincje, broniąc swoich interesów, odłączały się od Królestwa Kalerii. W 1413 roku król kalerski **Karol III** kontrolował już tylko niewielki skrawek ziem rozciągających się od Eksceliptora do Picei (obecne Świerkowice Gubernatorskie). Postanowił on ponownie, na wzór Josipa I podbić rozproszone państewka kalerskie oraz zdecydowanie wzmocnić władzę królewską. Zdając sobie jednak sprawę z własnej słabości, król zwrócił się o wsparcie do króla **Królestwa Tercrafta** (państwa afrańskiego będącego ówczesną strefą wpływów Weimaru) o pomoc. Król Tercrafta, **Otton VIII** zgodził się na pomoc, widząc w swoim posunięciu okazję do wzbogacenia się. Wraz z pomocą Królestwa Tercrafta Karol III ostatecznie podbił ponownie większość prowincji Kalerii w **1431** roku, zaraz po tym jednak zmarł, nie zostawiając po sobie potomka. Sytuację wykorzystał król Otton VIII, który koronował się na króla Kalerii i tym samym złączył Królestwo Tercrafta z Kalerią za pomoca **unii personalnej**.

### Nowożytność

#### II Królestwo Kalerii

Otton VIII (z pochodzenia Weimarczyk) reaktywował Królestwo Kalerii w granicach zbliżonych do ziem podbitych jeszcze za czasów Josipa I. Zadbał on o sprawną administrację państwową, każdą prowincję obejmując zwierzchnictwem księcia, który musiał ślubować wierność królestwu. W **1501** roku król Sergiusz I połączył Królestwo Kalerii z Królestwem Tercrafta **unią realną**, co w praktyce spowodowało całkowite podporządkowanie sobie Królestwa Kalerii jako części składowej Królestwa Tercrafta. W następnych stuleciach do Kalerii przybywali liczni cudzoziemcy, m. in. Mostańczycy, którzy zapoczątkowali anglikanizm w Kalerii. Czasy II Królestwa, pomimo faktycznej niewoli były okresem wzrostu gospodarczego i kulturalnego Kalerii, która traktowana była przez większość monarchów Europy jako osobne państwo. Miasta portowe, takie jak **Eksceliptor**, czy **Raguzja** stały się znaczącymi ośrodkami wymiany handlowej, a początkowo niewielkie miasto **Accueil** zaczynało urastać do rangi drugiego najważniejszego miasta w kraju.

W XVIII wieku Kaleria miała tak silną pozycję, że monarchowie Królestwa Tercrafta realnie obawiali się przejęcia władzy przez jednego z kalerskich książąt i obalenia Królestwa Tercrafta. Wobec zaistniałej sytuacji postanowiono znacznie ograniczyć kompetencje książąt. W Kalerii i Królestwie Tercrafta zapanowała **monarchia absolutna**. Narastający despotyzm monarchów powodował wprowadzanie coraz większych represji dla Kalerczyków. Liczni zamieszkujący wówczas w Kalerii Weimarczycy i obywatele Królestwa Tercrafta (w przeważającej części pochodzenia weimarskiego) cieszyli się znacznie większymi przywilejami. Ten czynnik oraz dodatkowo pogarszająca się sytuacja gospodarcza przybrały rozmiary krytyczne na początku XIX wieku.

#### Wielkie Powstanie Książęce i kres II Królestwa

W 1811 roku doszło do tzw. **wielkiego wywłaszczenia**, czyli pozbawienia większości możnych i arystokratów sporej części ziemi, która miała zostać przeznaczona na grunty dla osadników sprowadzanych z zagranicy. Wydarzenie to stało się punktem zapalnym, które doprowadziło do wybuchu **wielkiego powstania książęcego**, czyli zbrojnego powstania kalerskich książąt, hrabiów oraz arystokratów, którego celem miało być obalenie króla Tercrafta oraz proklamowanie niepodległego państwa kalerskiego. Powstanie przybrało rozmiary wojny domowej. Zaangażowało ono nie tylko szlachtę, ale również mieszczaństwo, a nawet chłopów. Ówczesny król Tercrafta, **Fryderyk III** miał poważny problem z opanowaniem buntu, dlatego zwrócił się o pomoc do Weimaru. Ostatecznie w 1813 roku powstanie zostało brutalnie stłumione.

Po upadku powstania Królestwo Tercrafta postanowiło zastosować wobec Kalerii daleko idące represje oraz zreformować całkowicie istniejący dotychczas system polityczny. Królestwo Kalerii zostało całkowicie zlikwidowane jako osobny byt państwowy, a na miejsce książąt zajmujących się zwierzchnictwem nad prowincjami powołano **gubernatorów**, którzy musieli wykazywać fanatyczne wręcz oddanie Królestwu. W celu osłabienia narodu kalerskiego do Kalerii (zwłaszcza północnej) masowo sprowadzano osadników z Weimaru, Weserlandu, Mostanii i innych państw (w tym także wielu Żydów), którzy zyskiwali znacznie lepszą pozycję od Kalerczyków. W połowie XIX wieku większość miast na północy Kalerii miało przynajmniej 30% lub więcej mieszkańców innych narodowości niż kalerska. Osadnictwo było jednak zbyt słabe, aby osłabiło ludność kalerską, poza tym ludność napływowa ulegała szybkiej asymilacji. Przez cały XIX wiek w Kalerii wybuchały drobne powstania i powstawały ruchy oporu, nigdy nie wykraczały one jednak poza konflikt lokalny w danej prowincji.

Represjonowanie Kalerczyków miało również poważne konsekwencje gospodarcze dla Kalerii - monarchowie Królestwa Tercrafta przeznaczali sporą część pieniędzy na reprezentacyjne budowle mające pokazać germańską dominację nad Kalerią. Ze względu na ściśle kontrolowane szkolnictwo oraz niedoinwestowanie, w kraju (poza kilkoma najlepiej rozwiniętymi prowincjami) panowała powszechna ciemnota, bieda i analfabetyzm. Tereny tzw. **Transylwanii Kalerskiej** stały się jednymi z najbardziej zacofanych na całym kontynencie. Dodatkowe rozproszenie kraju na mnogość prowincji nie poprawiało sytuacji, a wielorakość walut i systemów finansowych utrudniał emigrację biednej ludności do bardziej rozwiniętych prowincji.

#### Kaleria za panowania Jerzego III

W 1910 roku na tron Królestwa Tercrafta wstąpił król **Jerzy III Rychoc**. Przez całe życie pozostawał on w konflikcie ze swoim ojcem, **Sergiuszem VIII Rychocem**, którego Kaleria zapamiętała jako jednego z największych despotów w dziejach kraju. Najprawdopodobniej z przyczyn osobistych, ale również ze względu na zmieniające się realia obyczajowe i światopoglądowe w Europie, król postanowił w znacznym stopniu załagodzić represje wobec Kalerii. Król gorąco potępiał wszelkie formy dyskryminacji Kalerczyków. W praktyce jednak na początku XX wieku pozycja króla Tercrafta była słaba, a główne decyzje dotyczące Kalerii należały do gubernatorów, którzy byli prawie zawsze gorącymi zwolennikami represji wobec Kalerii. W latach 1910-1918 król Jerzy III odwołał ze stanowiska kilkunastu najbardziej zatwardziałych gubernatorów. Poprawiła się również sytuacja kraju, a nowy król zaprzestał praktyki wydawania pieniędzy na reprezentacyjne gmachy, czy budowle. Z drugiej strony król Jerzy III odwiedzał Kalerię bardzo rzadko i sam miał niewielki wgląd w wydarzenia wewnątrz państwa, które zaczęło żyć "własnym życiem", powoli decentralizując się wokół wpływowych gubernatorów. Silną pozycję zaczęły również odbudowywać rody szlacheckie, które zaczynały być postrzegane jako nieformalne podmioty prowincjami.

### Współczesność

W latach 30. XX wieku z inicjatywy hrabiego **Aleksandra Wolfensteina** powstała całkiem skutecznie działająca **Kalerska Organizacja Wojskowa** (**KOW**), która przeprowadzała zamachy na ważne osobistości Królestwa. Była ona odpowiedzią na znaczne rozluźnienie represji i miała na celu dochodzenie do niepodległości państwa przez likwidowanie najbardziej radykalnych person Królestwa.

Wraz z wybuchem wojny w 1939 roku, Królestwo Tercrafta (oraz z mocy prawa Kaleria) opowiedziały się po stronie aliantów. Był to pierwszy raz w historii, kiedy Królestwo Tercrafta weszło w konflikt z Weimarem. Działania wojenne nie były w samej Kalerii bardzo odczuwalne, choć kilkakrotnie istniała realna możliwość inwazji przez Weimarczyków z północy. Podczas wojny naród kalerski zjednoczył się. Kalerczycy powszechnie wierzyli w to, że niezgoda na linii Królestwo Tercrafta-Weimar będzie szansą na zyskanie niepodległości. W czasie wojny król Jerzy III odwiedził Kalerię i podpisał dekret, w którym umożliwił gubernatorom mianowanie swoich następców (miało to kluczowe znaczenie podczas działań niepodległościowych).

Jednak dopiero w latach 50. XX wieku na poważnie przemyślano proces niepodległościowy państwa poprzez szeroko zakrojone działania dyplomatyczne. Wtedy wówczas z KOWu wystąpili oficjalnie ich wieloletni działacze - **Oeliks Wolfenstein Ekscelipski** (hrabia Eksceliptora) oraz **Hektor Aroxiq**. Na drodze szeregu porozumień na linii Kaleria-Tercraft udało proklamować się unię walutową, która zrzeszyła całą Kalerię walutą **Kredyta oeliksowskiego**. Następnie powstała protoplasta państwowa - **Inkorporacjum Kredyta oeliksowskiego**, które 26 października 1956 roku oficjalnie stało się **Cesarstwem Kalersko-Olzańskim**. Niepodległość była wypadkową przychylnej postawy króla Jerzego III, działań niepodległościowców (Wolfensteina, Aroxiq'a i innych) oraz szeregu innych czynników jak np. objęcia znaczącej prowincji Eksceliptor przez przychylnemu Wolfensteinowi **Jakuba Maisnera**. Niepodległość uzyskano w sposób praktycznie bezkrwawy, za wyjątkiem ataku zbrojnego paramilitarnych grup faszystowskich z Weimaru i Królestwa, który został szybko odparty.

### Złote lata Kalerii

Okres od późnych lat 50. do końca lat 60. uznawany jest w CKO za tzw. "złoty okres". Państwo było bowiem wówczas młode, ale prężnie rozwijające się, przesiąknięte ideami patriotyzmu i własnej, stopniowo rosnącej siły. Wtedy również za sprawą **Alana Herzlichweignera** do CKo przyłączono miasto **Accueil**, które zastąpiło Eksceliptor jako stolicę państwa. W latach 60. uporano się z większością problemów niedoinwestowanej przez lata Kalerii, takich jak m. in. zły stan dróg, czy niski poziom rozwoju wsi. W ówczesnych czasach CKO uważane było za prężnie rozwijający się kraj o wysokim poziomie demokracji i kultury politycznej.

### CKo za Oeliksa II Hektora

W 2018 roku ostatecznie zakończyła się weimarska dominacja w Kalerii, a sama Republika Weimarska przestała istnieć. Ówczesny cesarz i były król kalerii, **Oeliks II Hektor** stanął przed wyzwaniem ponownego uzdrowienia i reorganizacji państwa. W tym celu w grudniu 2018 roku została spisana i zatwierdzona nowa konstytucja - ***Konstytucja Hektorańska***, która zastąpiła wcześniejszą ***Cesarską Ustawę Zasadniczą***. Konstytucja ta narzuciła państwu ustrój **łagodnego autorytaryzmu**. Jednakże już pod koniec roku 2019, zdając sobie sprawę z nieefektywności autorytaryzmu w CKo, konstytucja została obalona, a do łask powróciła wcześniejsza **Cesarska Ustawa Zasadnicza**.

Pomimo szybkiego powrotu do demokracji, zaostrzono znacznie represje wobec przebywającej w kraju ludności weimarskiej (częściowo motywowanej zemstą za dawne krzywdy). Duże kontrowersje w całej Juropie wzbudziło rozbudowanie **Obozu Odosobnienia "Święty Krzyż" w Partievie** (zwanego potocznie **Berezą Kartuską**), do którego obok terrorystów zaczęli trafiać podejrzani o szpiegostwo, a nawet politycy związani z ruchem muzułmańskim w kraju, później zaś także osoby uważane za państwo za zwyczajnie niewygodne lub "burzące porządek publiczny". Kontrowersyjna placówka, w której miało dochodzić do tortur i wielu nadużyć ze strony funkcjonariuszy zostało zawieszone w działaniu z początkiem roku 2021.

Głośnym stało się funkcjonowanie trwającego rok (styczeń 2021-styczeń 2022) rządu, zwanego potocznie **Rządem Noworocznym**, którego ster objął polityk nacjonalistyczny, **Basil Golightly**. Pomimo formalnego przywrócenia demokracji, rząd wykazywał tendencje faszyzujące. Pod koniec grudnia 2020 roku doszło do **pogromu żydowskiego** obejmującego swoim zasięgiem znaczną część kraju. Pogrom, najpewniej inspirowany przez rząd skłonił cesarza Oeliksa II do rozwiązania rady. W styczniu 2022 roku ster rządu objął mniej radykalny polityk narodowy, Archibald **Laiden**.

Celem uniknięcia przyszłych konfliktów zbrojnych, Oeliks II rozpoczął politykę **względnej neutralności** opierającej się na współpracy kulturalnej i gospodarczej, przy jednoczesnym wzmocnieniu krajowej gospodarki.

## Podział administracyjny

W CKo obowiązuje dwustopniowy podział administracyjny (na prowincje i gminy), który został ustanowiony na mocy Cesarskiej Ustawy Zasadniczej z 1957 roku. Podział administracyjny CKo mniej więcej (choć z pewnymi odchyłami) odpowiada podziałowi administracyjnemu Kalerii sprzed 1956 roku.

W CKo są obecnie 23 prowincje (w tym 22 **prowincje zwykłe** oraz 1 **prowincja stołeczna**). Najmłodszą z nich jest prowincja **Wyspy Illyryjskie**, która została wydzielona w 2021 roku.

Stan na 2021 rok:

* **Prowincja Accueil** (stolica **Accueil)** - prowincja stołeczna
* **Prowincja Montisplendor** (stolica **Piz Gloria**)
* **Prowincja Wonfinden** (stolica **Wonfinden**)
* **Prowincja Arsoix** (stolica **Arsoix**)
* **Prowincja Gabrielle** (stolica **Gabrielle**)
* **Prowincja Gorlitzdorf** (stolica **Gorlitzdorf**)
* **Prowincja Transylwania Kalerska** (stolica **Sybinów**)
* **Prowincja Revantia** (stolica **Revantia**)
* **Prowincja Północno-Wschodnia** (stolica **Fort Josef**)
* **Prowincja Choinowo** (stolica **Choinowo Cesarskie**)
* **Prowincja Makarsków** (stolica **Makarsków**)
* **Prowincja Picea** (stolica **Świerkowice Gubernatorskie**)
* **Prowincja Lwowska** (stolica **Leopolis**)
* **Prowincja Karpatia** (stolica **Karpatia**)
* **Prowincja Olzańska** (stolica **Olzów Kalerski**)
* **Prowincja Eksceliptor** (stolica **Eksceliptor**)
* **Prowincja Alovera** (stolica **Alovera**)
* **Prowincja Camisey** (stolica **Camisey**)
* **Prowincja Pomorska** (stolica **Solenów**)
* **Prowincja Stirling** (stolica **Stirling**)
* **Prowincja Palmowo** (stolica **Palmowo**)
* **Prowincja Karłowicz** (stolica **Karłowicz**)
* **Prowincja Wyspy Illyryjskie** (stolica **Raguzja**)

Gminy w CKo dzielą się na **gminy wiejskie**, **gminy miejsko-wiejskie** oraz **gminy miejskie**. Gminy wiejskie co do zasady obejmują teren jednej, bądź kilku wsi oraz dzielą się na **sołectwa**, które jednakże nie stanowią osobnego stopnia podziału administracyjnego. Gminy miejsko-wiejskiej co do zasady obejmują jedno miasto oraz kilka wsi. Gminy miejskie obejmują zazwyczaj granice administracyjne jednego, dużego miasta i są tożsame z pojęciem miasta. Obecnie w CKo występuje 3462 gmin.

Na czele prowincji stoi **gubernator**, który jest przedstawicielem administracji rządowej na terenie prowincji. **Gubernator prowincji stołecznej** (obecnie Accueil) posiada specjalne przywileje (m. in. zwierzchnictwa nad innymi gubernatorami), określone w konstytucji. Urząd gubernatora wywodzi się z czasów sprzed niepodległości CKO: jest to urząd *de iure* dożywotni, w praktyce jednak gubernatorowie często podają się do dymisji, mogą być również odwołani decyzją parlamentu. Organem administracji samorządowej na terenie prowincji jest **marszałek prowincji**, który jest co do zasady wybierany przez ludność w wyborach równych, bezpośrednich, tajnych i proporcjonalnych (choć istnieją wyjątki od tej reguły). Marszałek prowincji jest jednocześnie zwierzchnikiem **parlamentu prowincji**, który odpowiedzialny jest za wydawanie aktów prawa lokalnego na terenie danej prowincji. Radni parlamentu prowincji są również wybierani w demokratycznych wyborach.

Na czele gminy stoi (w przypadku gmin wiejskich i miejsko-wiejskich) **wójt**, albo (w przypadku gmin miejskich) **burmistrz miasta**.

## Polityka zagraniczna

Początkowo polityka zagraniczna CKO opierała się na współpracy (głównie gospodarczej) z wielkimi potęgami ówczesnej Europy. Kaleria nawiązała dość dobre relacje z krajami takimi jak Lyria, a później Lecoux. Od samego początku zauważalny był jednak swoisty izolacjonizm Kalerii: CKO podążało własną ścieżką rozwoju, ignorując przejawy integracji europejskiej. Sojusze, zawiązane przez CKO dwukrotnie (podczas wojny z Królestwem Tercrafta w 1971 roku oraz podczas Wielkiej Wojny Weimarskiej) opierały się na istniejących wcześniej zależnościach gospodarczych i były na ogół nietrwałe.

Obecnie CKO, jeszcze silniej niż w ubiegłych dekadach, prowadzi politykę izolacjonizmu. Współpraca z innymi narodami sprowadza się do kwestii kulturalno-gospodarczych. Kaleria była krajem, który najsilniej sprzeciwiał się integracji europejskiej w ramach Unii Europejskiej.

## Gospodarka

Obecnie, ze względu na powojenne zniszczenie państwa, CKO jest krajem stosunkowo ubogim na tle reszty państw Juropy; Przed wojną kraj szczycił się jednak bardzo dobrym stanem gospodarki i należał do grona najlepiej rozwiniętych państw kontynentu.

### Przemysł

Przemysł w Kalerii był do niedawna słabo rozwinięty, ze względu na zniszczenie powojenne licznych fabryk i zakładów przemysłowych oraz olbrzymie koszty ich odbudowy. W ostatnich latach następuje jednak wzrost znaczenia przemysłu dla życia gospodarczego państwa. Największe zagęszczenie czynnych zakładów przemysłowych występuje w północnej części kraju, zwłaszcza w rejonach miast **Gabrielle** i **Gorlitzdorf**. Okolice tych miast nazywane są czasami *Kalerskim Zagłębiem Przemysłowym*. Ponad to większe zakłady pracy i fabryki znajdują się w większości dużych miast. Największe znaczenie w gospodarce krajowej mają sektory przemysłu takie jak: maszynowy, motoryzacyjny, spożywczy, włókienniczy, metalurgiczny i odzieżowy. Przemysł wysokich technologii (hi-tech) jest bardzo rzadki i koncentruje się na terenach przedmieść dużych metropolii. Spośród wydobywanych surowców dominuje węgiel (kamienny i brunatny) oraz szczątkowo ropa naftowa i gaz ziemny, złoża krajowe tych surowców są jednak na wyczerpaniu. Prąd w CKO wytwarza się w elektrowniach węglowych i olejowych, a także w bardzo licznych małych elektrowniach wodnych i wiatrowych. W kraju nie występują elektrownie jądrowe. Zdecydowana większość przedsiębiorstw przemysłowych należy do prywatnych właścicieli. Obecnie w CKO zwraca się dużą uwagę na konieczność wdrażania czystego i ekologicznego przemysłu. Szacuje się, że ponad 40% odbudowanych po wojnie fabryk i zakładów przemysłowych zostało przekształconych tak, aby zmniejszyć ich negatywny wpływ na środowisko i klimat.

### Rolnictwo

Rolnictwo w CKO zatrudnia aż 11% siły roboczej, co stanowi zdecydowanie wyższy wskaźnik, niż w reszcie krajów Europy. Uprawy krajowe są bardzo zróżnicowane i zależne od wielu czynników, takich jak strefa klimatyczna, czy ukształtowanie terenu. W całej Kalerii uprawia się zboża (pszenica, żyto). Na południu państwa uprawia się kukurydzę, a na terenach północnych i północno-wschodnich różnego rodzaju rośliny przemysłowe takie jak buraki cukrowe, len, konopie. Ważnym sektorem rolnictwa jest uprawa winorośli; Winnice występują przeważnie w południowej części państwa, zwłaszcza w tzw. *pasie winnym* obejmującym obszary pomiędzy miastami **Palmowo** i **Świerkowice Gubernatorskie**.

Kaleria jest jednym z niewielu krajów, gdzie nadal występują czynne folwarki będące własnością rodów szlacheckich. Obecnie są one przeważnie przekształcone w prywatne przedsiębiorstwa rolne, oferujące pracownikom podobne stawki jak zakłady przemysłowe. **Pomimo tego około 85% gospodarstw rolnych w CKO stanowią gospodarstwa indywidualne o dużym stopniu rozdrobnienia**. Wiele gospodarstw, zwłaszcza o małym areale, boryka się z problemem słabej mechanizacji, braku dopłat oraz biedy. Taki stan rzeczy wynika przede wszystkim z rabunkowej polityki rolnej prowadzonej podczas okupacji weimarskiej oraz problemów finansowych państwa. Szacuje się, że około 30% gospodarstw rolnych nie jest w stanie zapewnić ich właścicielom środków koniecznych do życia, przez co wielu rolników podejmuje się dodatkowej pracy zarobkowej, bądź zupełnie rezygnuje z rolnictwa i emigruje do miast, bądź zagranicę. W ostatnim czasie jednak obserwuje się zahamowanie tego zjawiska, spowodowane przeważnie systematyczną poprawą warunków życiowych mieszkańców całego państwa.

Hodowla zwierząt prowadzona jest prawie wyłącznie na użytek krajowy i obejmuje hodowlę bydła, świń (północ kraju) oraz owiec i kóz (południe oraz tereny górzyste).

Przepisy prawne uchwalone na początku XXI wieku zabraniają obecnie stosowania w kalerskim rolnictwie m. in. GMO, antybiotyków, czy potencjalnie rakotwórczych nawozów sztucznych.

## Turystyka

Turystyka w CKo jest relatywnie dobrze rozwinięta, jednakże ciągle niższym w stosunku do bogatszych państw (np. Lecoux, Lyrii). Taki stan rzeczy wynika przede wszystkim z wyniszczenia wojennego kraju (skutkiem czego ucierpiała infrastruktura turystyczna), ale także z chęci prowadzenia przez rządy powojenne polityki gospodarczej prowadzonej w sposób mniej ukierunkowanym na turystykę.

Obecnie w Kalerii dominuje turystyka poznawcza, polegająca na zwiedzaniu dużych miast kalerskich, czy podziwiania krajowej przyrody. Najczęściej odwiedzanym przez turystów miastem jest Accueil, obfitujące w liczne zabytki kultury, zabytkowe kościoły, muzea i teatry.

Turystyka wypoczynkowa jest w Kalerii słabiej rozwinięta i koncentruje się głównie na południowym zachodzie kraju, zwłaszcza w okolicach miasta **Palmowo**, gdzie znajdują się liczne dobrze zachowane po wojnie kurorty i hotele.

## Transport

Transport w Kalerii jest bardzo dobrze rozwinięty i stanowił jeden z największych priorytetów przy powojennej odbudowie państwa. CKO posiada rozbudowaną sieć autostrad oraz dróg prowincjonalnych i gminnych, utrzymanych przeważnie w dobrym stanie. Istotne problemy z komunikacją drogową występują obecnie jedynie na północnym-zachodzie państwa w prowincjach **Wonfinden** i **Motisplendor**, z uwagi na ukształtowanie terenu i warunki naturalne, wiele dróg jest wąskich, krętych oraz poprowadzonych przez lasy, a także na **Wyspach Illyrijskich**, gdzie nie istnieje możliwość poprowadzenia szerokich autostrad z uwagi na rzeźbę terenu.

Dobrze rozwinięta jest również sieć linii kolejowych, zarówno pasażerskich, jak i towarowych. Z większości dużych miast w CKO istnieją bezpośrednie połączenia kolejowe do innych państw, takich jak Italia, Weserland, czy Lecoux. Połączenia międzymiastowe w kraju cieszą się dużą popularnością, a ceny biletów kolejowych dostosowane są do możliwości finansowych mieszkańców. **Cesarskie Linie Kolejowe**, obsługujące większość ruchu kolejowego w kraju charakteryzują się wysokim poziomem świadczonych usług. Pomimo niekiedy przestarzałego taboru, kolej w CKO uznawana jest za szybką i niezawodną, a opóźnienia pociągów występują niezwykle rzadko.

## Demografia

CKO liczy obecnie ponad 39 milionów mieszkańców. Główną grupę narodowościową stanowią Kalerczycy, jednak Kalerię zamieszkują również liczne mniejszości narodowe i etniczne, do których zaliczyć można:

* **Weserlandczyków** - spora część z nich zamieszkiwała ziemie Kalerii w przeszłości, wpływając na lokalną kulturę i tradycje. Co najmniej kilka procent Kalerczyków ma pełne lub częściowe pochodzenie weserlandzkie. Większa część Weserlandczyków w CKO jest silnie zasymilowana, jednak wciąż można spotkać pewne grupy, które kultywują swój język i tradycje. Weserlandczycy zamieszkują głównie teren pogranicza Kalerii i Weserlandu (północno-wschodnia część kraju), a także duże miasta na północy i w centrum państwa. W niektórych z nich (np. Karpatia, Gorlitzdorf, Gabrielle, Wonfinden) stanowią od kilku do nawet kilkunastu procent populacji.
* **Weimarczyków** - część z nich osiedliła się na terytorium Kalerii już w średniowieczu, jednak zdecydowana większość zamieszkała na terenie CKO w związku z polityką osadniczą Weimaru w czasie Wielkiej Wojny Weimarskiej. Obecnie wielu z nich jest zasymilowanych. W niektórych miastach, w których Weimarczycy stanowią duży odsetek populacji (np. w Revantii), obowiązuje podwójne nazewnictwo: polskie i weimarskie.
* **Żydów** - zamieszkujących głównie duże miasta. Niewielka ich część wyznaje judaizm ortodoksyjny.
* **Styryjczyków** - potomków kolonizatorów, zamieszkujących głównie duże miasta w północnej Kalerii: Obecnie stanowią nieliczną mniejszość.
* **Montów** - Montowie jako germańsko-słowiański lud góralski zamieszkuje przeważnie tereny prowincji Montisplendor. Montowie posługują się własnym językiem (montskim). Kwestia uznania Montów za mniejszość etniczną jest przedmiotem debaty.
* **Kotomczyków**
* **Mostańczyków**
* **Weserlandczyków**

Współczynnik przyrostu naturalny dla Kalerii jest raczej wysoki i wynosi obecnie 1,57‰. Związany jest z powojennym wyżem demograficznym oraz stopniową poprawą warunków życiowych.

## Język

**Język kalerski** - 94%

**Lokalne dialekty i języki mniejszości etnicznych** (np. montski) - 3%

**Język weserlandzki** - 1%

**Inne** (w tym weimarski, jidysz, lyrijski i lecouxski) - 2%

## Święta narodowe i dni wolne od pracy

### Święta narodowe

* **Święto niepodległości** (26 października)
* **Dzień zwycięstwa** (1 grudnia)

**Urodziny głowy państwa** (wypada w dzień urodzin cesarza)

### Dni wolne od pracy

* **Nowy Rok (1 stycznia)**
* **Trzech Króli**
* **Niedziela Wielkanocna**
* **Poniedziałek Wielkanocny**
* **Boże Ciało**
* **Zielone Świątki**
* **Boże Narodzenie**
* **Św. Szczepana**
* **Sylwester**

## System socjalny, zdrowotny i edukacja

System socjalny w CKO opisać można jako bardzo konserwatywny. W myśl obowiązujących ustaw CKO stanowi przeciwieństwo modelu państwa opiekuńczego.

### System zdrowotny

System zdrowotny CKO bazuje na instytucji **Cesarskich Kas Chorych**, zapewniających podstawową i specjalistyczną opiekę lekarską na terenie swojego działania. Publiczna opieka zdrowotna w Kalerii jest zasadniczo bezpłatna, jednak tylko w przypadku, gdy pacjent regularnie płaci składki na przynależną mu kasę chorych. W innych przypadkach leczenie i opieka lekarska jest płatna - osoby ubogie lub bezdomne mogą jednak zazwyczaj liczyć na pomoc organizacji charytatywnych. Ubezpieczenie zdrowotne w CKO jest dobrowolne.

### Emerytury

W CKO nie istnieje powszechny, państwowy system emerytalny. Emerytury pracownicze zobligowany jest wypłacać pracodawca świadczeniobiorcy. W tym celu powstały liczne pracownicze towarzystwa emerytalne. W przypadku osób prowadzących własną działalność gospodarczą (np. rolnicy), emeryturę wypłaca państwo pod warunkiem uiszczania dobrowolnych składek na fundusz emerytalny podległy danemu sektorowi pracowniczemu.

## Kultura

Kultura Kalerii jest niezwykle różnorodna i unikatowa na skalę europejską. Pomimo wieloletniego panowania Królestwa Tercrafta na terytorium dzisiejszego CKO, państwo to zdołało w całości zachować swoją kulturę i nie ulegać znacząco wpływom germańskim.

W kulturze Kalerii zauważalny jest przede wszystkim daleko idący regionalizm: Mieszkańcy różnych prowincji, pomimo przynależności do jednego narodu, zachowują odrębne tradycje i zwyczaje. Tylko niewielka ich część jest wspólna dla mieszkańców całego kraju. Regionalizm jest również szczególnie mocno uwydatniony w architekturze: Na południu państwa oraz w Illyrii występuje budownictwo typowe dla krajów śródziemnomorskich; W centrum i na północy kraju dominuje słowiańskie budownictwo wiejskie i miejskie z widocznymi wpływami germańskimi i zachodnioeuropejskimi. Architekturę wielkich miast (Accueil, Eksceliptora) ukształtowały głównie wzorce z zachodu i północy Europy.

Istotną rolę w kształtowaniu tożsamości kulturowej Kalerczyków odegrała religia katolicka. Katolickie święta i obrzędy są nierozerwalnie złączone z tradycjami świeckimi i narodowymi. Jednocześnie wpływ na kulturę Kalerii miały również inne wyznania chrześcijańskie (m. in. protestantyzm) oraz judaizm.

Niezwykle barwne są tradycje kalerskiej wsi, które różnią się diametralnie w zależności od regionu kraju. Do dziś mieszkańcy wielu kalerskich wsi posługują się charakterystycznymi dla swojego regionu gwarami i dialektami języka kalerskiego.

Ogólnonarodowa kultura CKO ma swoje korzenie zarówno w religii, jak i w zwyczajach wiejskich, miejskich oraz szlacheckich. Niezwykle ważnym aspektem tożsamości narodowej Kalerczyków jest również monarchia - przez cały czas swojego istnienia Kaleria ani razu nie była republiką, a niepodległe państwo kalerskie powstało jako cesarstwo, czym należy argumentować tak mocne przywiązanie mieszkańców CKO do monarchii.

## Sport

Najpopularniejszym sportem w CKo jest piłka nożna. reprezentacja CKo w piłce nożnej uważana jest za jedną z lepszych w Europie; Największe sukcesy osiągała na przełomie lat 50. i 60. XX wieku. Ponad to każde większe miasto Kalerii ma swoje własne kluby piłkarskie: Największym (i zarazem najlepszym) jest **Centralny Cesarski Klub Sportowy Accueil**, finansowany przez dwór panujący.

Północno-wschodnie, górskie tereny Kalerii, a zwłaszcza prowincja Montisplendor stanowią swoiste centrum sportów zimowych. Porą zimową w tamtych rejonach uprawia się takie dyscypliny sportu jak skoki i biegi narciarskie, hokej na lodzie, narciarstwo alpejskie, czy saneczkarstwo.

## Religia

CKO jest jednym z najbardziej religijnych krajów Europy. Przez wieki, a nawet w przeciągu dekad struktura religijna Cesarstwa zmieniała się wielokrotnie pod wpływem ogólnoeuropejskich tendencji, jednakże Kaleria od początków swojej państwowości była krajem mocno przywiązanym do religii rzymskokatolickiej.

**Według spisu powszechnego ze stycznia 2020 roku struktura religijna CKo prezentuje się następująco:**

* **92%** - katolicyzm (w tym 90% rzymskokatolickim i 2% grekokatolicyzm)
* **4%** - protestantyzm (w tym m. in. ewangelizm i lotaryzm)
* **2%** - inne wyznania chrześcijańskie
* **1%** - judaizm
* **1%** - inne lub brak wyznania

Wśród chrześcijan największą religijnością wyróżniają się katolicy (51% wiernych uczęszcza na niedzielne nabożeństwa), wśród protestantów odsetek ten wynosi około 42%. Wśród żydów zaledwie 5% stanowią żydzi ortodoksyjni. Zadeklarowani ateiści stanowią mniej niż 1% ogólnej liczby ludności w kraju, co stanowi jeden z najniższych wyników w Europie i na świecie.

Na mocy Konstytucji CKO jest **państwem wyznaniowym**, a religią panującą jest **katolicyzm**.