recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Józefina Pszemełko

† NN (syn),

Konstancja Pszemełko (synowa),

Laurenty Pszemełko (wnuczek),

Krzesimir Pszemełko (wnuczek),

Jonasz Pszemełko (wnuczek)

**Józefina Pszemełko** de domo **?**, **Babcia Józia** (ur. 06.06.1935 r. w Mruczkowie, zm. ? tamże) - babcia Laurentego, matka Ignacego. Miała też jeszcze jednego syna, którego imię nie jest wspomniane w utworach.

W sadze nie ma o niej zbyt wielu informacji, nawet jej nazwisko rodowe nie jest znane. Wiadomo tylko, że była bardzo niska (niecałe 150 cm wzrtostu) i w utworze Wspomnienia przeszłości mieszkała na parterze domu rodzinnego Pszemełków, a jej mężem był Benjamin Pszemełko. Z pewnością umiała szyć na maszynie do szycia, albowiem pracowała niegdyś jako szwaczka. Nie ma wzmianki o jej śmierci, lecz nie pojawia się w kolejnych tomach.

Jeden z jej cytatów Laurenty powtarza będąc w specyficznym miejscu:

> „*Nie mów źle o umarłych, bo kiedyś sam do nich dołączysz.*”
>
>
Antoni Kłak

**Antoni Kłak**, **Klakier** (ur. 01.07.1988 w Katowicach) - kolega Laurentego Pszemełki z czasów licealnych. Przeniósł się do ELMO po drugim roku szkoły średniej. Jest również znajomym Kasi, której numer dał Laurentemu. Wspólnie z Damianem wpadli na pomysł wykreowania nowej mody na przygotowywanie kanapek podczas lekcji języka niemieckiego w szkole.
Starka

**Starka**, właściwie **Izyda Barószyiro** – niewidoma kobieta w podeszłym wieku, mistyczka, mocno związana z Cerkwią, matka Elmera. Była zielarką, chociaż pod przykrywką głębokiej religijności zajmowała się kontaktami z demonicznymi siłami (np. Matka Wszechrzeczy, czczona pod postacią rzekomej Papieżycy Joanny). Miała na swoje rozkazy miejscowego popa, jak również młodego diuka. Wspólnie opracowali zmiany w prawosławnym orędziu, a wykorzystując nieświadomą gawiedź, prowadzili podwaliny nauki podchodzącej pod kategorię sekt. Była odpowiedzialna za przywołanie demona Kamazotza i oddanie mu ciała nietoperza, wykorzystując pierwotny instynkt zemsty, zwierzęcia, któremu odebrano dom.

Postać Starki pojawia się w utworze Na krańcu wiary i jest jedną z antagonistów, z którymi musi zmierzyć się Laurenty Pszemełko.

Po śmierci nie mogła zaznać spokoju, gdyż za życia kierowała się obłudą, a pod przykrywką prawosławia, oddawała się nie do końca wiadomym rytuałom. Dodatkowo jej zwłoki zostały sprofanowane przez nieznanego sprawcę. Stała się zmorą jednego z cmentarzy na Zalasiu. Gdy sprawa wyszła na jaw, Laurenty Pszemełko miał swój udział w rozbiciu sekty (po gonitwie z upiorem na cmentarzu) i przywróceniu spokoju na terenach przycerkiewnych.
Kornelia Jadowska

**Kornelia Jadowska**, **Kornelka** (ur. 2009 r. w Rzeszowie) - córka Tamary i Michała Jadowskich. Jej matką chrzestną jest Olimpia Bolońska, którą po zamieszkaniu u ciotki i wujka (w utworze Felicitas), dziewczynka próbuje naśladować we wszystkim.

Poznajemy ją jako niesforną dziewczynkę w "Być jak pan Pszemełko", która próbuje mówić jak dorośli, mimo wady wymowy, może zbyt bagatelizowanej przez Tamarę.

W Felicitas, Olimpia i Laurenty opiekują się Kornelią podczas wyjazdu Tamary i Michała do pracy do Holandii. Szybko zaprzyjaźnia się z młodszą kuzynką - Izunią. Często bawiła się z nią, a także z niewiele starszą ciotką - Hanną. Po pewnym czasie okazuje się, że Kornelka zakochała się w wujku, co sprawia bohaterom książki spory kłopot.
Philippa Flowers

Phillippa Flowers is a common Picnic Party Shopkin from Season Seven.

## Bio

Philippa Flowers: Phillippa can be a bit self scented at times and loves to be looked at! The center of attention, her blooms are so bright she has to wear shades!!

## Appearance

Phillippa Flowers is a yellow pot of roses with light green leaves. She has a yellow bow tied around her and is wearing pink sunglasses and is holding a rose in one hand.

Her variant is a green pot of roses. She has a green bow tied around her and is wearing purple sunglasses and is holding a rose in one hand.

## Gallery

Philippa Flowers toyPhilippa Flowers variant toyPhilippa Flowers collector's tool artworkPhilippa Flowers collector's tool variant artwork
Na krańcu wiary

**Na krańcu wiary** jest czwartą z kolei książką, ukazującą przygody Laurentego Pszemełki. Przyjmuje się, że jest kontynuacją wydarzeń z części drugiej, zatytułowanej Być jak pan Pszemełko. Bezpośrednio po niej toczy się akcja utworu Felicitas.

Na krańcu wiary dotyczy wspólnego życia Olimpii i Laurentego, ich problemów i radości. Laurenty otrzymawszy znaleźne od Wielkoucha, inwestuje w dom przy ulicy Kasztanowej. Porzuca pracę w detektywistyce, podejmując się różnych zadań. Głównym przeciwnikiem okazuje się być Kamazotz, przerośnięty nietoperz, choć problemy sprawiają też inne rzeczy, wydarzenia bądź osoby (np. Starka). W książce Laurenty zmierzył się z wieloma przeciwnościami losu, a dzięki zawziętości i sporemu szczęściu ostatecznie pokonał problemy, po czym powraca do domu, w którym oczekuje go żona.
Wioletta Gagdeńczak

24 (Szara obojętność),

25-30 (Na krańcu wiary),

30 (Felicitas)

**Wioletta Zenona Junona Gagdeńczak**, **Wiola**, **Gagda** (ur. 10.01.1988) w Czechowicach-Dziedzicach, była studentką Inżynierii Technicznej na Wydziale Podróżniczym AGH w latach 2007-2012.

### Historia

Początkowo była w grupie z Adrianem Fałęckim. Po reformie na wydziale, ich grupy połączono tak, iż dołączyła do grupy z Laurentym. Była jedną z najlepszych studentek, mierzyła w Nagrodę Ministra Szkolnictwa Wyższego, jednak została pokonana przez Zbyszka Nadlaska, który zgarnął jej trofeum sprzed nosa nie do końca uczciwymi sposobami, tuż przed ogłoszeniem wyników konkursu - Zbyszek poszedł z kwiatami do jednej z pań prowadzących ćwiczenia, aspirując o ocenę celującą, która została mu przyznana. Plotki głosiły, że nie tylko kwiaty były powodem podwyższenia oceny, ale jak to mawiają, nikt nikogo za rękę nie złapał.

### Wygląd

Miała okrągłą twarz z charakterystycznym pieprzem na lewym policzku. Jej włosy są ciemne, lecz nie kruczoczarne. Zwykle ubiera się przeciętnie, jednak na balu inżyniera prezentowała się dużo lepiej niż większość koleżanek. Była miła i przyjazna, a jej dość rygorystyczne podejście do życia trzymało jej chłopaka w ryzach. Jej notatki (pisane ręcznie czcionką arialem 10), były wykorzystywane przez wszystkich, których Gagda lubiła na tyle, aby pożyczyć im materiały do skserowania. Czasem bez jej wiedzy były kserowane dalej. co Wiolę bardzo oburzało.

### Przeżycia

Jej wizyty na akademikach Wesołego Miasteczka zawsze kończyły się "grubo". Raz po takowym imprezowaniu zbierał ją chłopak ledwie żywą, gdzieś z jednej z ławeczek, a podczas pamiętnego sylwestra została odebrana przez karetkę (również miał w tym udział jej przewrażliwiony narzeczony). Było to spowodowane tym, że dziewczę piło co najwyżej piwo, jednak w obliczu namawiania przez kolegów z roku, głównie Adrianowi czy Laurentemu, nie potrafiła powiedzieć "nie" silniejszemu alkoholowi, ani podszeptom kusicieli.

### Zmiana nastawienia

W Felicitas jej podejście stało się dużo bardziej liberalne, czego potwierdzeniem jest chociażby pójście z Natanem na sylwestra, lub to, czego się dopuściła w opowieściach powtarzanych wcześniej właśnie przez Nadermana. Mimo małżeństwa ze swoim długoletnim narzeczonym, nie była mu wierna o czym mógł przekonać się chociażby Adrian.
Jan Żymurowski

**Jan Albert Żymurowski** (ur. 1937 w Chorzowie, zm. 1990 w Zielonej Górze) - mąż Natalii, ojciec Konstancji i innych dzieci z rodziny Żymurowskich, dziadek Laurentego Pszemełki. Po drugiej wojnie światowej, został wraz z rodzicami przesiedlony do Polski zachodniej. Tam poznał małżonkę. Słynął z tego, że nie lubił cukinii, a jego powiedzenie: "*Gdyby to było dobre, to by to króliki na polu zeżarły*", powtarzał parę razy jego wnuczek.
Princess Purse

Princess Purse is a rare Princess Party Shopkin from Season Seven.

## Bio

Princess Purse: A Shopkin who looks richer than she actually is! She doesn't need to show the dough to make friends, She's already priceless!

## Appearance

Princess Purse is a pink clutch purse with a yellow crown, four pink gems and fourteen light pink gems forming a heart.

Her variant is a purple clutch purse with a purple crown, four pink gems and fourteen blue gems forming a heart.

## Gallery

Princess Purse toyPrincess Purse variant toyPrincess Purse collector's tool artworkPrincess Purse collector's tool variant artwork
Kamazotz

**Kamazotz**, **Nietoperz Śmierci** - główny antagonista w utworze Na krańcu wiary. Jest demonicznym bytem, który opętał ciało jednego z gromadki nietoperzy. Wzorowany na starożytnym potworze w kulturze Majów - nietoperzopodobnym stworzeniu, któremu składano ofiary.

W początku lat 10-tych XXI wieku, w Krakowie, przy ulicy Kasztanowej, wyburzony stary budynek, w którym gniazdo zbudowała sobie kolonia nietoperzy. Wśród nich był jeden, większy od innych, którego upodobał sobie wysłany przez Starkę do cywilizacji demon z wierzeń Majów. Przejmując kontrolę nad zwierzęciem, starał się doprowadzić do klęski budowniczych, którzy byli odpowiedzialni za zniszczenie siedlisk, może nie do końca naturalnych, lecz nabytych przez nocne ssaki, jakimi są nietoperze.

Kamazotz pojawia się też na Zalasiu, prawdopodobnie wezwany przez Starkę, sieje spustoszenie wśród pracowników Firmy Budowlanej Irys, zabijając kilku z nich. Zostaje jednak unicestwiony, gdy Laurenty Pszemełko odkrył spisek szykowany przez Starkę i jej podwładnych. Jako, że Kamazotz nie mógł wyjść z krasowej jaskinii, bo trafiłby na poświęconą ziemię, został unicestwiony egzorcyzmem.
Wesołe Miasteczko

**Wesołe Miasteczko**, także **Miasteczko Studenckie** to enklawa, osobne państwo w Polsce, nie wymagające paszportu. Jedyne miejsce na ziemi, gdzie można legalnie spożywać alkohol, po czym udać się w podróż do miejsca nie z tego świata, w towarzyszeniu duchów, zjaw, wampirów i innych. W rzeczywistości jest terenem na którym znajdują się akademiki uczelni zwanej Akademią Grozy i Horroru. Zaopatrzone w sklepy, puby, kluby, siłownie, basen i inne. Największe domy studenckie to Babiniec i Ararat. Także taką samą nazwę nosi jeden z przystanków autobusowych w Krakowie.
Dominika Stefczyk

**Dominika Stefczyk** (ur. 1990 w Krakowie) – najlepsza koleżanka Olimpii, pomocna w kwestii finansowej. Spotkała się z Pszemełką dla ogarnięcia tematu wyjazdu Olimpii na Erasmusa. Bardzo przyjemna, niska blondyneczka o świecących jasną zielenią oczach. Wierzy, że Pszemełko jest dobrym chłopakiem dla Olimpii. Przemieszcza się samochodem marki Renault Clio II Phase II.

Po wydarzeniach związanych z poszukiwaniami pierścienia nieskończoności, zaczęła spotykać się z Mikołajem, w końcu zostając jego żoną.

Była świadkową na ślubie Olimpii i Laurentego.

W piątej części sagi zostaje mamą małego Feliksa.
Robert Gorański

**Robert Gorański** (ur. 1951 r. w Poznaniu, zm. 2019 r. tamże) - kapłan katolicki, biskup Liberalii, egzorcysta, polecony przez znajomych księży Krzesimira Laurentemu w celu sprawdzenia, czy wszystko jest w porządku z Izabellą, gdy pojawiły się podejrzenia, że dziewczynka jest medium i może widzieć duchy.

Pojawił się w utworze Felicitas. Jest starszym panem "przy kości". Mówiono się o nim, że miał doktorat z nauk spirytystycznych oraz był jednym z zawodowych, dopuszczonych do działalności przez papieża egzorcystów.

Odkrył obecność Tarczy na Laurentym i Olimpii. Zasmucił jednak Pszemełków wieścią, że pomysł Atháraela dotyczy tylko ich dwójki. Ich córka nie była chroniona ową anielską ochroną. Badając sprawę Izuni, zdał sobie sprawę, że w jej otoczeniu pojawiło się coś, czego istnienie chrześcijaństwo odrzuca.

Ksiądz podjął się walki z bytem niematerialnym, który podawał się za zmarłego dziadka dziewczynki. Okazało się, że jest to coś innego niż duch nieczysty (w rozumieniu chrześcijańskich egzorcystów), albowiem bohaterom przyszło zmierzyć się z duchem zmarłego brata-bliźniaka księdza Gorańskiego, który stał się dybukiem.

Sam kapłan zginął w niewyjaśnionych okolicznościach, a głównym podejrzanym o morderstwo został... Laurenty Pszemelko.
Być jak pan Pszemełko

**Być jak pan Pszemełko** to nazwa drugiej części Pszemełkowej Sagi. Jest kontynuacją Wspomnień przeszłości, choć zawiera też wydarzenia, których akcja toczy się równolegle do pierwszego utworu. Bohaterem tytułowym jest oczywiście nie kto inny, jak Laurenty Pszemełko. Akcja kręci się wokół postaci głównego bohatera, jego przygód, a także wielu jego znajomych. Laurentemu przyjdzie zmierzyć się z Upadłymi, a także paroma osobistościami, których nie podejrzewałby o złe zamiary. Jednym z głównych antagonistow jest były rabin, Samuel, który próbuje przejąć rządy nad światem w sposób, którego chyba sam nie do końca rozumie.

Autor zastosował w utworze pewien trick: otóż po siedemdziesiątym czwartym rozdziale książki zaleca się czytanie części trzeciej - Szarej obojętności, a dopiero potem kolejnego rozdziału. Bezpośrednią kontynuacją książki jest część czwarta - Na krańcu wiary, chociaż rozdział ostatni jest luźno osadzony w czasie, można przyjąć, że jego akcja odbywa się nawet po części czwartej, ale przed piątą - Felicitas.

Akcja utworu rozpoczyna się latem roku 2012, choć zawiera wiele wcześniejszych wydarzeń.

Być jak pan Pszemełko składa się ze 100 rozdziałów, słowniczka i notki od autora (zarówno we wstępie, jak i na końcu utworu).
Wall of Stone

**School**: Conjuration (Creation) (Earth); **Level** Mystic 5, Technomancer 5 (can only be learned with Supernal guidance)

#### *Casting*

**Casting time:** 1 standard action

**Components:** V, S, DF/M (a block of granite)

#### *Effect*

**Range**: Medium (100ft + 10ft / Caster Level)

**Effect**: Creates a stone wall whose area is 5 foot per Caster Level

**Duration**: Instantaneous

**Saving throw:** None; **Spell Resistance:** None

#### *Description*

This spell creates a wall of rock that merges into adjoining rock surfaces. A wall of stone is 1 inch thick per four caster levels and composed of up to one 5-foot square per level. You can double the wall’s area by halving its thickness. The wall cannot be conjured so that it occupies the same space as a creature or another object.

You can create a wall of stone in almost any shape you desire. The wall created need not be vertical, nor rest upon any firm foundation; however, it must merge with and be solidly supported by existing stone. It can be used to bridge a chasm, for instance, or as a ramp. For this use, if the span is more than 20 feet, the wall must be arched and buttressed. This requirement reduces the spell’s area by half. The wall can be crudely shaped to allow crenelations, battlements, and so forth by likewise reducing the area.

Like any other stone wall, this one can be destroyed by a disintegrate spell or by normal means such as breaking and chipping. Each 5-foot square of the wall has hardness 8 and 15 hit points per inch of thickness. A section of wall whose hit points drop to 0 is breached.
Uniwersytet Andegaweński

**Uniwersytet Andegaweński***,* **UA** – najstarsza uczelnia wyższa w Polsce. Według ostatnich rankingów także najlepsza Uczelnia na wschód od Odry. Ze względu na mnogość kierunków, jej Instytuty, Katedry i Wydziały są rozsiane po całym terenie Krakowa. Jednak większość studentów *UA* żałuje, że nie mają tak lajtowo jak ich koledzy z *AGH*. Studentami UA byli między innymi: Joanna, Estera. Pracownikami *Instytutu Archeologii*UA byli między innymi: Profesor Rojecki i Carmén Tilemita.
Inga Kreml

**Inga Kreml**, **Kulturoznawczyni** (ur. 25.03.1992 w Rzeszowie) **–** studentka mieszkająca już drugi rok w mieszkaniu na Błazna z Bonawenturą i Laurentym. Nie lubi przebywać zbyt długo na uczelni, zazwyczaj nie uczęszcza na niektóre niepotrzebne, jej zdaniem przedmioty. Studiuje Kulturoznawstwo na Wydziale Humanitarnym w Akademii Grozy i Horroru w Krakowie. Lubi plotki dotyczące miasta. Oprócz studiów, pracuje w kwiaciarni, gdzie jest gnębiona przez wąskonosych emerytów i rencistów. Długie czarne kręcone włosy, które uparcie próbuje wyprostować to jej znak rozpoznawczy. Chodzi z chłopakiem o imieniu Abelard.
Pszemełkowa Saga Wiki

## **Witamy na Pszemełkowa Saga Wiki**

Pszemełkowa Saga Wiki to wiki dotycząca wszystkiego, co związane jest z historią Pszemełków.

### Na cykl składają się utwory:

1. Wspomnienia przeszłości
2. Być jak pan Pszemełko
3. Szara obojętność
4. Na krańcu wiary
5. Felicitas

Głównym bohaterem wszystkich części jest niejaki Laurenty Pszemełko. Każda część zawiera motto, które w jakiś sposób wiąże się z utworem. Akcja toczy się na przestrzeni lat 2007 - 2019 (chociaż wspomniane są też wydarzenia sprzed roku 2007), głównie na terenach miast: Krakowa, Katowic, Mruczkowa, Rzeszowa, i kilkunastu innych miejscowości.

Zazwyczaj całokształt poszczególnych utworów zbudowany jest na kontraście: bohaterowie przeciwstawiają się czarnym charakterom.
Ostatnie zmiany

Jak pomóc?

Zarzuć grosiwem autorowi ;)

Wyróżniony obraz
 Plik:Wypełniacz
Katowice

**Katowice**, **Katosy**, **Katowike** – fikcyjne miasto występujące w Pszemełkowej Sadze. Wzorowane na jednym z większych miast w południowej Polsce, stolicy województwa śląskiego. Jest oddalone około kilkudziesięciu kilometrów od Krakowa. W jednej z wizji alternatywnych rzeczywistości było to miasto, w którym zamieszkali Laurenty i Jekaterina. Tam też urodził się Jonasz Pszemełko.
Inżynieria Techniczna

**Inżynieria Techniczna** - jeden z kierunków, które można wybrać na Wydziale Podróżniczym Akademii Grozy i Horroru. Kładzie się tam nacisk na klasyczne przedmioty ścisłe, jak matematyka, chemia, fizyka, termodynamika, jest wiele zajęć konstrukcyjnych (budownictwo, rysunek techniczny, budowa maszyn), ale i ogólnych, które ze względu na pomysły dziekana, kręcą się wokół geologii, klimatologii i geodezji. Mówiono, iż od roku 2007 ma być kierunkiem "zamawianym", to jest spełniającym wymogi ministerstwa aby jego studenci otrzymali dodatkowe stypendia, lecz bierna postawa zarządu uczelni ograniczyła owe dopłaty do tego stopnia, iż zostały wypłacane dopiero rocznikom następnym.

Studentami kierunku Inżynieria Techniczna w latach 2007-2012, byli między innymi (w nawiasie podano grupę studiów, w której dana osoba była podczas pierwszego roku, następnie numer grupy po reformie wydziału):

* Armata Arkadiusz (1/1),
* Bartnik Joanna (1/1),
* Bochenek Anna (1/1),
* Borzeńska Klaudia (1/1),
* Burtyka Tobiasz (3/3),
* Cechowa Natalia (1/3),
* Czachulak Konrad (1/1),
* Czwartańczyk Edyta (1/1),
* Czworak Katarzyna (1/1),
* Dalia Ewelina (1/1),
* Dręgotek Blanka (1/1),
* Fałęcki Adrian (1/3),
* Flotarczyk Iga (1/1),
* Gagdeńczak Wioletta (1/3),
* Gamiak Malwina (2/1),
* Gąsownik Dorian (2/1),
* Jak Arnold (-/2)\*,
* Kowalczyk Renata (2/1),
* Klatka Barbara (2/1),
* Krzemieniecka Małgorzata (2/1),
* Leśmian Jacek (2/2),
* Lunarna Adela (2/2),
* Ługańczyk Monika (2/1),
* Miareczka Zenon (2/1),
* Naderman Natan (4/3),
* Nadlasek Zbigniew (4/3),
* Olszańczyk Amelia (3/3),
* Perczyk Magdalena (3/2),
* Pszemełko Laurenty (3/3),
* Rociński Marcin (3/2),
* Rosiak Diana (3/2),
* Sowczak Grzegorz (4/3),
* Stankiewicz Aneta (4/3),
* Szymczyk Szymon (4/2),
* Wegański Mariusz (2/1),
* Wiśkiewicz Tadeusz (5/3),
* Wojtaszewski Ryszard (3/3),
* Wrona Łukasz (5/3),
* Wtorek Mateusz (5/3),
* Zator Patrycja (5/2),
* Zręb Teresa (5/2).

W roczniku 2007-2012 szybko nastąpiły rotacje składów grup: Mariusz zamienił się z Tobiaszem, jednak na skutek błędu kogoś z dziekanatu, Tobiasz zamiast do grupy drugiej, trafił do trzeciej, a omyłkowo przepisany został do grupy trzeciej Zbyszek. Po pierwszym roku, na skutek reformy, zmieniono grupy tak, że z pięciu pierwotnych powstały trzy, z czego grupa trzecia była dla tych, którzy w większości chcieli zapisać się na dodatkowy gratisowy kierunek (Religioznawstwo).

\* - Arnold Jak (podobnie jak i kilku innych studentów, nie wymienionych w książce, byli spadkowiczami z roku wyżej, na którym program nauczania nie był zgodny z obowiązującym za czasów rocznika Laurentego, systemem bolońskim (a to wiązało się z koniecznością uczęszczania na zajęcia z przedmiotów, których ludzie pokroju Arnolda nie mieli na swoim pierwotnym toku studiów), dlatego nie do końca poprawnym byłoby wpisanie jako pierwszej pozycji w nawiasie wartości jakiejkolwiek grupy).
Athárael

**Athárael**, **Słońce** **Sprawiedliwego**, **Ath** - anioł stróż, w rzeczywistości jeden z najwyższych aniołów bożych, którego ziemskim naczyniem jest Laurenty Pszemełko. Choć nie jest powiedziane, czy to jego prawdziwe imię, tak nazwał go Laur, kiedy odnalazł tę nazwę w księgach zakazanych przez kościelnych hierarchów, a anioł nie protestował. Tak też zwracają się do niego Upadli.

```
*Jestem aniołem Pana!*

```

- tak przedstawił się Laurentemu w jednej z pierwszych wizji.

Posiada szereg niezwykłych mocy, których użycza swojemu podopiecznemu. Jest jednak wrażliwy na niszczycielski ogień powstały podpalenia z jerozolimskiego oleju. Podobnie, odesłanie może spowodować jego powrót do Niebios. W Być jak pan Pszemełko, próbuje zniweczyć plany trzech byłych aniołów: Krocela, Tirra i Seri-ela. Dzięki *Pierścieniowi Nieskończoności, Lux Dominatorix*, był w stanie zjednoczyć się z Pszemełką, przez co sam został uratowany z pułapki, a następnie był w stanie namierzyć Laurentego w miejscu, gdzie odesłał go po próbie zamordowania go przez demona, po czym mógł pokierować nim tak, aby bezpiecznie opuścił miejsce, w którym go ukrył. Jego zadaniem, wykrzyczanym przez "Naczynie" w chwili zniknięcia Pszemełki była ochrona Olimpii Bolońskiej.

W momencie wypełnienia swojej misji, to jest powstrzymania planu przejęcia, czy też destrukcji nieba przez Anioły Upadłe, przed swoim odejściem do Niebios, sprawia Laurentemu jeszcze jeden prezent, jakim jest *Tarcza*, przez co bohater (wraz z małżonką) staje się permanentnie niewrażliwy na wpływy ze strony sił nieczystych.

Warto zauważyć, że aniołów jest zdecydowanie mniej niż ludzi. Często jeden anioł jest jednocześnie opiekunem wielu setek, tysięcy, albo i większej liczby ludzi. Ponadto, aniołowie stróżowie po śmierci swojego podopiecznego, dostają kolejne nowe dusze, nad którymi mieliby czuwać. Jak łatwo więc się domyślić, Athárael opiekował się nie tylko Laurentym, ale pewnie i wieloma innymi ludźmi, jednak w żadnym miejscu utworu nie jest to potwierdzone.
Polanka

**Polanka** - miejsce w Mruczkowie, położone w Zachodniej Stronie Miasta, gdzieś blisko domu państwa Pszemełków, będące niegdyś boiskiem piłkarskim, które po zaoraniu przez właścicieli stało się miejscem spotkań mniej i bardziej znanych osobistości (np. Doktor Farsz, Damian Bengalski, Laurenty Pszemełko). Z biegiem czasu obszar ulegał coraz to bardziej rozległemu zarastaniu, w końcu sporą część dawnego boiska ktoś wykupił, siejąc na polu buraki pastewne.
Adrian Fałęcki

24 (Szara obojętność),

25-30 (Na krańcu wiary),

30 (Felicitas)

### Waga

68 kg (Wspomnienia przeszłości, Być jak pan Pszemełko, Na krańcu wiary),88 kg (Felicitas)

**Adrian** **Fałęcki**, **Worek**, **Porucznik** (ur. 13.04.1988 r. w Starym Sączu) - kolega Laurentego z czasów studiów na AGH. Rozpoczął studia na Wydziale Podróżniczym na kierunku Inżynieria Techniczna (był w grupie pierwszej), lecz po obronie tytułu inżyniera przeniósł się na kierunek Geofizyka na Wydziale Geodezji. Student-podróżnik, który regularnie, co tydzień odwiedzał dom rodzinny. Ksywka "Worek" wzięła się prawdopodobnie z powiązania z dzielnicą Borek Fałęcki, którą ktoś niewyraźnie wymówił.

### Historia

Poznali się z Laurentym podczas szkolenia w bibliotece, lecz prawdziwa przyjaźń zaczęła się po pierwszym roku, na praktykach. Nie mieszkał na akademikach, lecz w mieszkaniu, mimo tego był częstym gościem imprez organizowanych na Wesołym Miasteczku. Zaznajomił się z paczką kolegów Laurentego, między innymi z Bonkiem, który był od nich dużo starszy. W Felicitas jest prezesem firmy Geotech, w której zatrudnia wielu znajomych ze studiów. Jego żoną została jego dawna dziewczyna Ewelina (Niedka).

### Zainteresowania

Chłopak interesował się piłką nożną, sam gdy przebywał w domu grywał amatorsko na osiedlu, podobnie zresztą jak czynił to Laurenty. Adrian miał też swoistego konika: samochody. Jeszcze w szkole średniej udało mu się zakupić i odnowić jeden z modeli Seata - Leon, w kolorze białym. Samochód służył mu przez cały okres studiów pierwszego kierunku, dopiero tuż przed obroną inżyniera na drugim kierunku, sprzedał wysłużone autko innemu fanatykowi, samemu sprawiając dla siebie ekskluzywnego Mercedesa klasy E.

### Wygląd

Początkowo, we Wspomnieniach przeszłości, jest wystraszonym nastolatkiem, szczupłym, gładko ogolonym, o szatynowych włosach, który musi nosić okulary. W Być jak pan Pszemełko ukazuje się odmieniony: wymienił okulary na szkła kontaktowe, zaczął się inaczej ubierać i ogolił głowę, co skutkowało zwiększonym zainteresowaniem jego osobą u kobiet. Był to efekt trzymiesięcznego szkolenia wojskowego, n a które wybrał się od razu po obronie pracy magisterskiej, Owo szkolenie zagwarantowało mu tytuł Porucznika Wojska Polskiego, ale i zmieniło go w prawdziwego "dzika", bardziej przypominającego mężczyznę niż chucherko. Stał się dzięki temu dużo bardziej pewny siebie, ale także dużo bardziej wulgarny. Nie jest może tak muskularny jak Łukasz Wrona, ale w tej kategorii można śmiało postawić go na podium.

### Zachowanie

Wbrew pozorom jest z natury imprezowiczem. Chciałoby się powiedzieć, że jest spokojnym człowiekiem, lecz jego obchodzą tylko dziewczęta i to jak im zaimponować. Na alkoholowych spotkaniach dość często zalicza zgon. Jest fanem kebabów, czego przykład daje w Felicitas, kiedy żartował z kebabodawcy. Mimo doskonałych warunków finansowych, jest świadomy tego, że bez sumiennych pracowników, jego firma szybko upadnie. Stąd też prośba do Laurentego, aby wspomóc przyjaciela w natłoku zadań.
Szeol

**Szeol**, **Czyściec**, **Pustka** - wg ideologii chrześcijańskiej stan oczekiwania duszy na zbawienie. W utworze "Szara obojętność" oraz w krótkim fragmencie "Być jak pan Pszemełko" pojawiają się do niego odniesienia: Szeol jest więc traktowany jako miejsce, w którym przebywają zmarli, którzy nie zasłużyli za życia na wieczne szczęście.

Przez pewien czas przebywa tam Laurenty Pszemełko, który ma okazję przezyć jeszcze raz swoje życie, a nawet zasmakować go w nieco innej odsłonie. Przeżywa cierpienia związane z nie do końca trafnymi wyborami, które są przez naturę Czyścca podkreślone, a nawet wyolbrzymione. Męczą go też wizje zmienionej przeszłości, w których dowiaduje się, co mogłoby się stać, gdyby jego życie potoczyło się inaczej (ale także i jego znajomych).

Szeol jest miejscem pozbawionym kolorów i uczuć, jednak podczas niektórych wizji można ich doświadczyć. Mówi się, że niektórzy mogą odwiedzić Pustkę podczas snów. Żyją tam wymarłe gatunki zwierząt, które w ciągu trwania historii nie zdołały przetrwać z wielu różnych powodów (jak chociażby dinozaury, których przedstawicielem był np. Ankylozaur).
Arkadiusz Armata

**Arkadiusz Armata** (ur. 1987 w Przemyślu) - jeden z kolegów Pszemełki z okresu studiów. Studiowali razem na AGH, na Wydziale Podróżniczym, na kierunku Inżynieria Techniczna, lecz Arek nigdy studiów nie ukończył. Mimo gotowych projektów oraz większości rzeczy, które mógł pobrać z wrzesniowej, nie mógł poradzić sobie z natłokiem zadań, w końcu zrezygnował ze studiów. Jego współlokatorem był między innymi Czarek. Znał się dobrze z Marcinem Rocińskim - studiowali razem podczas swojej wcześniejszej próby zawojowania studiów. To on załatwił Laurentemu pracę w Agencji Bezpieczeństwa.
Wspomnienia przeszłości

Książka „**Wspomnienia przeszłości**” miała być swego rodzaju pamiętnikiem, zarysem przeżyć, które należało uwzględnić biorąc pod uwagę historię opisaną w utworze Być jak pan Pszemełko. Jest wstępem do cyklu Pszemełkowej Sagi, pierwszą książką, w której zawarte są przygody Laurentego Pszemełki.

Wspomnienia przeszłości to historia o tym, jak zaczęło kształtować się dorosłe życie Laurentego Pszemełki. Akcja utworu rozpoczyna się w czerwcu roku 2007. Pomimo tego, że książka wyjaśnia wiele spraw toczących się w*„Być jak pan Pszemełko”*, a także częściach kolejnych, zaleca się czytanie jej jako pierwszej z cyklu.

Składa się z 51 rozdziałów, słowniczka i notki od autora (zarówno na początku, jak i na końcu utworu).

Jako że obie książki były tworzone mniej-więcej równolegle, ich akcja może momentami się pokrywać, zwłaszcza we fragmentach zawierających rozległe retrospekcje. Część wydarzeń ukazana jest ponownie, w nieco innym świetle w utworze Szara obojętność. Ciekawie wykreowaną postacią jest Assassyn, z którym przyjdzie zmierzyć się głównemu bohaterowi.
Wrzesniowa.org

**wrzesniowa.org** (lata istnienia 2008 - 2014) - to strona internetowa z materiałami dla studentów, założona przez Laurentego Pszemełkę.

Początkowo założył ją dla tych, którzy nie uznawali zalet maila grupowego na studiach, ale i dla Basi, od której dobre słowo miał zamiar uzyskać po pochwaleniu się, czego dokonał. Nie mając żadnych podstaw, sam nauczył się podstaw HTML-a, oraz zakładał jakieś dziwne konta, by "postawić stronę". Strona funkcjonowała w utworach: Wspomnienia przeszłości, Być jak pan Pszemełko i Na krańcu wiary.

Z czasem portal rozrósł się do sporych rozmiarów, a zgromadzona w nim wiedza, służyła wielu następnym rocznikom studentów. Przechowywano tam notatki, ściągi, skrypty, opracowane rozwiązania, odpowiedzi na poszczególne egzaminy czy kolokwia.

Dopiero Olimpia przez przypadek wychwyciła dość poważny błąd w jednym z rozwiązań, na podstawie którego opierała się cała baza danych z jednego z przedmiotów. Z tego powodu, a także z braku czasu na aktualizację wygasłych linków do pobrania, Laurenty zrezygnował z prowadzenia działalności na stronie, na skutek czego domena wygasła z końcem roku 2014.
Diana Dress

Diana Dress is a common Princess Party Shopkin from Season Seven.

## Bio

Diana Dress: Always on the best dressed list, this Shopkin loves to dress for every occasion.

## Appearance

Diana Dress is a purple dress with blue sleeves and a blue lining. She is covered with small purple gems.

Her variant is a pink dress with dark pink sleeves and a dark pink lining. She is covered with small pink gems.

## Trivia

* Her collector's tool artwork doesn't show the creases on the sleeves that are on both the toy and the static art.

## Gallery

Diana Dress toyDiana Dress variant toyDiana Dress collector's tool artworkDiana Dress collector's tool variant artwork
Hanna Bolońska

**Hanna Bolońska**, **Hania** (ur. 1999 r. w Rzeszowie) - najmłodsza córka Zuzanny i Marka Bolońskich, siostra Tamary i Olimpii. W Na krańcu wiary, jako nastolatka, poznaje chłopaka - Pawła Pieczarkę, w którym powoli się zakochuje. Nie wiadomo jednak, jak potoczyły się losy ich związku, ale w utworze Felicitas, dziewczyna jest stanu wolnego, a o nieszczęsnym amancie nic więcej nie wiadomo, można więc zakładać, że pierwsza miłość była w tym przypadku niespełniona i nie do końca szczęśliwa.

Przez pewien czas mieszkała w domu Olimpii i Laurentego, przy alei Kasztanowej. Uczyła się w Krakowie, w szkole gastronomicznej i nieraz pomagała w opiece nad swoimi siostrzenicami: Izunią i Kornelką.
Ignacy Pszemełko

† NN (brat),

Konstancja Pszemełko (żona),

† Natalia Żymurowska (teściowa),

† Jan Żymurowski (teść),

Laurenty Pszemełko (syn),

Olimpia Pszemełko (synowa),

Krzesimir Pszemełko (syn),

Jonasz Pszemełko (syn),

Izabella Pszemełko (wnuczka),

Marek Pszemełko (wnuk)

**Ignacy Epifani Atanazy Pszemełko,** ps. **Prodi**, **Główny Geoteda Kraju** (ur. 19.03.1963 w Częstochowie) - ojciec Laurentego, Krzesimira i Jonasza, mąż Konstancji. Był synem Józefiny i Benjamina. Miał starszego brata, którego imię nie jest wspomniane w utworach.

Mieszka w Mruczkowie. Z zawodu geodeta, z przysposobienia spokojny człowiek, który wolny czas spędza przed telewizorem. Kilka lat temu przyniósł do domu kotkę, którą nazwano mianem *Przewracajka -* znalazł ją porzuconą na ulicy, a raczej przy zbiorniku wodnym.

Wspomniany jest już w utworze Wspomnienia przeszłości, epizodycznie pojawia się w pozostałych częściach. W książce Być jak pan Pszemełko ganił Krzesimira za zabawy wodą, a ten odpowiada, że nabrał jej z kibla. Miał też problem zdrowotny i wylądował w szpitalu, w którym to odwiedzali go synowie, a on dawał im życiowe rady.

Jego sielankę w utworze Felicitas zakłócają: jedyna wnuczka i jej starsza kuzynka, którymi przez jakiś czas będzie się zajmował.

Jednym z ulubionych powiedzonek pana Ignacego jest: "*Przechodzę na odbiór techniczny*", co oznacza, że najbliższy czas będą wypełniały mu kawka i oglądanie politycznych bredni w telewizji. Czytuje Dziennik Środkowopolski.
Religioznawstwo

**Religioznawstwo** - kierunek studiów, dostępny od roku 2010 na Wydziale Podróżniczym Akademii Grozy i Horroru, na który (jako swój drugi kierunek) zapisała się część głównych bohaterów, z Laurentym Pszemełką włącznie. Wybrali oni ową drogę jako perspektywę rozwoju, którą zaoferował im dziekan wydziału za kompletnie darmo (pozostałe "drugie" kierunki były pełnopłatne). Z biegiem czasu większość studentów jednak rezygnowała, podając różne powody, choć dominującym było to, że kierunek okazał się totalnym nieporozumieniem. Laurenty, Natan, Adrian i Grzesiek ukończyli jednak trzy i pół-letni kurs religioznawstwa (nazywanego też religioterapią), traktując go bardziej jako przedłużenie słodkiego etapu w życiu, znanego jako "nic-nie-robienie".
Benjamin Pszemełko

† NN (syn),

Konstancja Pszemełko (synowa),

Laurenty Pszemełko (wnuczek),

Krzesimir Pszemełko (wnuczek),

Jonasz Pszemełko (wnuczek)

**Benjamin Pszemełko** (ur. 29.04.1933 r. w Mruczkowie, zm. ? tamże) – dziadek Laurentego, ojciec Ignacego. Był mężem Józefiny.

W książce wspomniany jest tylko raz, kiedy oglądał jakiś program telewizyjny, podczas tego, gdy jego żona szyła na maszynie. Mieszkał na parterze domu rodzinnego Pszemełków, który w młodości zbudował. Pracował we własnej firmie zajmującej się naprawą urządzeń AGD. Nie ma wzmianki o jego śmierci, jednakże nie pojawia się już choćby podczas wigilii w domu Pszemełków.
Aleksander Roweńczak

**Aleksander Roweńczak** (ur. 1950 w Białymstoku) - jeden z wielu adwersarzy Laurentego Pszemełki. Jest pierwszym antagonistą, z którym przyszło się zmierzyć Pszemełce, pojawia się w utworze Wspomnienia przeszłości. Jako profesor wykłada Mineralogię, a także Meteorologię na Wydziale Podróżniczym Akademii Grozy i Horroru. W ramach wybujałej zemsty za skrzywdzenie jego córki stał się niezwykle uciążliwym dla studentów nauczycielem. Po zmianie wyznania prowadził podwójne życie - był jednocześnie naukowcem oraz zabójcą, wymierzającym opacznie rozumianą przez siebie sprawiedliwość. Dopiero po dłuższym czasie, kiedy będąc ścigany przez Laurentego oraz Cienie Czystej Ciemności, dotarł do zboru Królestwa Lepszych Czasów, przeżył duchową przemianę i od tego momentu pragnął odnaleźć utraconą córkę.

Jego córką jest Weronika Roweńczak.
Tobiasz Burtyka

24 (Szara obojętność),

25-30 (Na krańcu wiary),

30 (Felicitas)

**Tobiasz Burtyka** (ur. 10.12.1988 r. w Ostrowie Wielkopolskim) - kolega Laurentego Pszemełki z czasów studiów. Był z nim w tej samej grupie przez wszystkie lata studiów na Akademii Grozy i Horroru w Krakowie, łącznie z grupą na drugim kierunku - Religioznawstwem. Spotykał się z wieloma dziewczętami (z bardzo niewielkim szczęściem, ponieważ nie był zbyt urodziwy), ostatecznie wybierając Marikę, która została jego żoną.

Prawdopodobnie, na poczatku zapisany był do grupy pierwszej, jednak chęć zmiany Mariusza Wegańskiego stworzyła okazję do zmiany, przez co każdy z nich był w innym miejscu, niż powinien trafić zgodnie z alfabetem. Podczas zamiany, ktoś z dziekanatu popełnił błąd, zapisując Tobiasza do grupy drugiej, a nie trzeciej, co zapewne wiązało się z jeszcze jedną osobą (Bartkiem Nadlaskiem) przepisaną do grupy trzeciej.
Natalia Żymurowska

**Natalia Apolonia Żymurowska** (de domo **Ślusarczyk**, ur. 1945 w Zielonej Górze, zm. 1990 tamże) - żona Jana, matka Konstancji i pozostałej trójki dzieci z rodziny Żymurowskich, babcia Laurentego Pszemełki. Jej rodzina pochodziła z Górnego Śląska, jednak po drugiej wojnie światowej, państwo Ślusarczykowie przeprowadzili się do Zielonej Góry, gdzie już urodziła się Natalia.
Kasztanowa 5A

**Aleja Kasztanowa 5A** - krakowski adres Olimpii i Laurentego Pszemełków, przy którym mieszkali w utworach Na krańcu wiary oraz Felicitas. Miejsce usytuowane w dzielnicy Księżna, na zachód od Centrum miasta. Zlecono tam budowę domu, najpierw niszcząc stare, rozpadające się budowle. Robotnicy nie wiedzieli, że tym samym doprowadzą do destrukcji gniazd nietoperzy, a także tego, że niechcący przebudzą potwora, w którego starożytną moc w postaci Kamazotza tchnie Starka. W czwartej części przygód naszych bohaterów przeprowadzili się tam Olimpia i Laurenty, a problemy z urządzeniem mieszkania spędzały im sen z powiek.

W Felicitas przy tym adresie znajduje się piętrowy dom z garażem dla Touarega i ogródkiem. Mieszkają tu Olimpia, Laurenty, Izunia, a także przez pewien czas Hania i Kornelka. Dom posiada piętro i parter, podpiwniczenie, ale i też garaż, a także całkiem przyjemny ogród i altankę. Nie ma pomieszczenia znanego jako strych. Znalazło się tam miejsce na toaletkę Olimpii, ale i na jakiś kąt dla Laurentego. Izabella ma swój własny pokój, umieszczony na piętrze, blisko sypialni rodziców. Na piętrze jest też pomieszczenie używane jako schowek/garderoba oraz łazienka z wanną. Na parterze można znaleźć przestronną kuchnię, łazienkę z prysznicem, osobny kibelek, mały pokój (gabinet Laurentego), zamieniony później na pokój gościnny, a także ogromny salon, używany przez domowników do wielu celów. Dom wydaje się całkiem przytulny dla wszystkich, którzy go odwiedzają.

Mimo tego, że dom zbudowała, jak i wykończyła nieznana z nazwy firma budowlana, Pszemełko dokonywał tam wielu poprawek: do niektórych namówiła go Olimpia, często jednak sam zabierał się za mały remont, widząc, że coś można zrobić inaczej. Dużo rzeczy robili wspólnie, tak jak odrestaurowanie balkonu na piętrze, który za namową Olimpii, Laurenty wyłożył deskami, tworząc konstrukcję, mającą przeżyć długie lata.
Królestwo Lepszych Czasów

**Królestwo Lepszych Czasów**, **Świadkowie Królestwa Lepszych Czasów** - sekta, pojawiająca się w utworze Wspomnienia przeszłości, która rozrosła się znacznie od pierwszego dziesięciolecia XXI wieku.

Jeden ze zborów istniał w krakowskiej dzielnicy Pługowice, blisko jednego z przystanków linii autobusowej nr 172 i 572. W tym budynku rozegrała się walka między cieniami, a Roweńczakiem, tam też ukrył się Laurenty Pszemełko po nieudanym pościgu za Assassynem. W tym miejscu dopadły dawnego profesora Cienie Czystej Ciemności, które w tajemniczy sposób doprowadziły do jego przemiany duchowej.
Dinozaury

**Dinozaury** – żyjące od triasu do kredy zwierzęta, których skamieniałe szkielety znajduje się na ziemi. W utworze umiejscowiono je w Czyśćcu, w którym pełnią określone zadania. Nazwa dinozaur pochodzi z greki i oznacza „*strasznego gada*”. Według jednej z definicji, podawanych przez internetowe encyklopedię nazwa oznacza zróżnicowany *klad zauropsydów*, a co za tym idzie (zgodnie z literaturą XXI wieku), również ptaki są uznawane za przedstawicieli dinozaurów. Uważa się że tradycyjne mezozoiczne gady wyginęły wraz ze zmieniającym się klimatem bądź katastrofą wywołaną uderzeniem meteoru. Przedstawicielem dinozaurów, pojawiającym się sadze, jest Ankylozaur, który występuje jako mentor Laurentego w Szeolu, w utworze Szara obojętność.
Izabella Pszemełko

Konstancja Pszemełko (babcia),

Ignacy Pszemełko (dziadek),

Zuzanna Bolońska (babcia),

† Marek Boloński (dziadek),

Marek Pszemełko (brat),

Kornelia Jadowska (kuzynka)

**Izabella Anastazja Anna Pszemełko**, **Izunia**, **Betelgeuse**, **Betelgeza** (ur. 02.10.2015 r. w Krakowie), córka Olimpii i Laurentego. Była wcześniakiem. W wyniku braku posiadania ochrony anielskiej, staje się łatwym do opanowania celem ataków istoty niematerialnej, udającej jej nieżyjącego dziadka, Marka Bolońskiego. Objawia się to przez to, że dziewczynka ma manię tajemniczych przyjaciół. Prześladuje ją dybuk, duch zmarłej osoby, który według chrześcijańskich dogmatów nie istnieje, a zatem, nie jest istotą nieczystą. Przygody dziewczynki, jej rodziców, a także skomplikowany proces zrozumienia i okiełznania siły, z którą mieli do czynienia, opisany jest w piątej części Pszemełkowej Sagi - Felicitas.

Będąc już w drugim miesiącu ciąży, Olimpia wzięła ślub z Laurentym. Izunia urodziła się w dzień dwudziestych piątych urodzin jej matki, Olimpii. Mimo bycia wcześniakiem, nie była gorsza od dzieci urodzonych w prawidłowym terminie. Szybko nauczyła się chodzić i mówić - prawdopodobnie ujawniły się tu geny jej ojca, który podobnoż chodził i mówił, już w wieku niecałych jedenastu miesięcy życia. Stała się medium i jako jedyna z rodziny Pszemełków, łapie kontakt z dybukiem, którego nazywa Tatatulem, nie wiedząc o co tak naprawdę toczy się gra.

Przyjaźniła się ze starszą kuzynką - Kornelią, która przez pewien czas wychowywała się w domu Pszemełków. Ojciec nazywał ją też Betelgeuse, co miało symbolizować to, że jest drugim (po Olimpii) najjaśniejszym światłem w jego życiu. Dziewczynka uwielbia malowanie, co przejawia się w tym, że poświęca tej sztuce cały swój wolny czas. Ma również doskonałą pamięć - w grze planszowej *memory*, jako niespełna trzylatka, nie jest w stanie wygrać tylko z tatą, który jednak dość często daje jej fory.
Na Błazna

**Na Błazna,** także **ul. Błazna 1/100** - adres mieszczący się przy ulicy Błazna w Krakowie. Jest to popularna nazwa określenia mieszkania, znalezionego przez Dianę (sama miała tam zamieszkać, jednak w ostateczności otrzymała miejsce w akademiku), w którym od pewnego momentu egzystowali w części pierwszej sagi bohaterowie: Inga, Laurenty, Rysiek, Bonek i Arnold. Po odejściu Buromira i Wojtaxa, zamieszkały tam Położna i Sinolożka. Przed przyjściem Ingi, w jednoosobowym pokoju pomieszkiwała Danuta. Mieszkanie było wykorzystywane także czasami przez Olimpię, zwłaszcza od jesieni roku 2013. W końcu bohaterowie wyprowadzili się, zostawiając je następnym wynajmującym.
Ferrari Testarossa

**Ferrari Testarossa** - samochód sportowy należący najpierw do stryjka Laurentego, a następnie do samego Laurentego Pszemełki. Stryjek wygrał go na loterii, a gdy uznał, że nie pasuje do jego stylu życia, oddał go chrześniakowi swojej żony. Auto jest w kolorze czerwonym, standardowym dla modelu. Posiada zamontowaną instalację gazową (przez co jego użytkowanie jest wyjątkowo ekonomiczne), oraz system zabezpieczeń, ultra nowoczesny jak na koniec lat 80-tych XX wieku, czyli czytnik linii papilarnych, który jest blokadą używania samochodu przez nieautoryzowanych użytkowników. Laurenty musiał poddawać się specjalnej kontroli, by oddać odcisk palca i zostać prawowitym właścicielem samochodu..Dzięki małym kontaktom jego ojca w starostwie powiatowym w Mruczkowie, Laurenty mógł szybko dokonać rejestracji, bez oczekiwania na długotrwałe formalności - samochód został zarejestrowany pod numerem SMR 945L, co przez długi czas rodzeństwo Laurentego rozumiało jako akronim od "*szybki, mały rozrabiaka*".

Gdy Laurenty uznał, że sportowy samochód nie będzie adekwatny do potrzeb jego rodziny, oddał go najmłodszemu bratu, Jonaszowi. Sam zaś przesiadł się do Volkswagena Touarega.
Natan Naderman

24 (Szara obojętność),

25-30 (Na krańcu wiary),

30 (Felicitas)

**Natan Naderman** (ur. 1988 w Radomiu), w utworach Wspomnienia przeszłości i Być jak pan Pszemełko kolega ze studiów Laurentego Pszemełki, któremu raz Laur przyznał, że są do siebie bardzo podobni. Chodziło wtedy o niespełnioną miłość, ale i ogólny szacunek okazywany kobietom. Razem byli także na drugim kierunku - Religioznawstwie, a także na niezliczonej ilości imprez. Jego promotorem był Mirojan, człowiek słynący ze srogości i wprowadzonego wojskowego rygoru.

Po zakończeniu studiów, Naderman wyjechał do Łodzi, gdzie poznał dziewczynę, którą pieszczotliwie nazywal Łodzią Kaliską. Związek jednak nie przetrwał próby czasu, bo w ostatniej części utworu Natan przyznaje Pszemełce, że mu nie wyszło. Oprócz tego, mówi Laurentemu, że od początku studiów był zauroczony Amandą, jednak nie chciał jednak wchodzić w drogę koledze. Przyznaje też, że miał okazję przeżyć miłosne uniesienie z Basią i Wiolą jednocześnie, z czego jest nadzwyczajnie dumny.

Kontakt kolegów ze studiów utrzymał się po zakończeniu edukacji, w Felicitas, Natan gra z Laurentym w Fifę, a z Wiolą wybrał się na sylwestra. Pod koniec utworu Laurenty spotkał go z dużo młodszą dziewczyną.
Cienie Czystej Ciemności

**Cienie Czystej Ciemności**, **Głosy**, **Ludzie Cienia** - stworzenia z innego wymiaru, demony zoroastriańskie, które z niewyjaśnionych powodów przyzwał na ziemię Aleksander Roweńczak w utworze Wspomnienia przeszłości. Ścigały swojego wcześniejszego mocodawcę, który wezwał je z nicości, aż do momentu, w którym dopadły go w zborze Królestwa Lepszych Czasów. Można utożsamiać je z pochodzącymi ze staroarabskich wierzeń dżinnami, karinami, mirydami lub ifrytami.

Obserwowani od czasów starożytnych, nagłośnieni w ciągu ostatnich lat przez media. Wydają się być postaciami z dymu. Z relacji świadków, wynika, że są to wysokie istoty z przesadnie długimi rękami. Zazwyczaj nie mają ust, nosów, uszu, czy włosów. Czasem posiadają jednak czerwone lub żółte oczy, niekiedy noszą kapelusz. Ich ruchy wydają się być chaotyczne: najpierw powolne, a następnie szybkie. Ci, którzy doświadczyli obecności cieni, twierdzą, że postacie pojawiają się na krawędzi ich pola widzenia, a także, że potrafią się nagle rozpuścić lub przenieść w inne miejsce. Całość obserwacji nie trwa dłużej niż ułamki sekund, przy czym postacie te dostrzegalne są najczęściej, gdy stoją w kącie lub zachowują się jak tańczące na ścianie cienie zwykłych przedmotów.

Jedna z najbardziej interesujących teorii mówi, że są one zbiorami negatywnych energii**,** które kumulują się w obecności osób, które przeżyły jakieś traumatyczne wydarzenia lub w miejscach gdzie stało się coś bardzo złego. Część naukowców uważa, że to po prostu ułuda, wytworzona przez zmęczony ludzki umysł. Naoczni świadkowie nie potrafią jednak żartować ze swoich doświadczeń i są święcie przekonani, żenie są to omamy i urojenia.

Ludzie Cienia mieli wrodzoną umiejętność szukania zemsty na kimś, kto sam oddaje się bezprawiu. Swoją nieustępliwością Cienie Czystej Ciemności doprowadziły do przemiany duchowej profesora, który w zemście bliski był tego, że mógł zatracić swoje człowieczeństwo.

Widział je też Laurenty Pszemełko, jednak jego z sobie tylko znanych powodów, nie atakowały.
Diana Rosiak

**Diana Rosiak** (ur. 09.09.1988 we Wrocławiu) – koleżanka Laurentego Pszemełki z czasów studiów, znana z ciętego języka, która studiowała już prawie wszystko na Akademii Grozy i Horroru. Dziewczyna Marcina Rocińskiego. Przez cały pierwszy rok studiów, byli całą trójką razem w grupie na Inżynierii Technicznej.

Jej przypisywane jest znalezienie ogłoszenia odnośnie wynajmu mieszkania, w którym początkowo sama miała zamieszkać z czwórką chłopaków, jednak w ostatnim możliwym momencie otrzymała miejsce w akademiku.

Niestety z różnych powodów, dziewczyna musiała podjąć się studiów zaocznych, do których namówiła też Marcina. Jest bardzo agresywnie nastawiona, zwłaszcza do Olimpii.
Eon (Damaged Battle Helmet)

## Description

Eon [Damaged Battle Helmet] is a Copy-type Protagonist card that is risky but powerful. Its extremely low Health pays off in its Attack.

## Strategies

Eon [Damaged Battle Helmet] can be used well in Decks that have extremely fast setup, to get quick damage in before it loses all its Health.

## How to Obtain

* Base Set expansion
* Rising Darkness expansion