Let It Go (Frozen)

## Lyrics

* English
* International

* Elsa Version
* Demi Lovato (Alternative) Version

 The snow glows white on the mountain tonight

Not a footprint to be seen

A kingdom of isolation

And it looks like I'm the queen

The wind is howling like this swirling storm inside

Couldn't keep it in, heaven knows I tried

Don't let them in, don't let them see

Be the good girl you always have to be

Conceal, don't feel, don't let them know

Well, now they know

Let it go, let it go

Can't hold it back anymore

Let it go, let it go

Turn away and slam the door

I don't care what they're going to say

Let the storm rage on

The cold never bothered me anyway

It's funny how some distance makes everything seem small

And the fears that once controlled me can't get to me at all

It's time to see what I can do

To test the limits and break through

No right, no wrong, no rules for me

I'm free

Let it go, let it go

I am one with the wind and sky

Let it go, let it go

You'll never see me cry

Here I stand and here I stay

Let the storm rage on

My power flurries through the air into the ground

My soul is spiraling in frozen fractals all around

And one thought crystallizes like an icy blast

I'm never going back, the past is in the past

Let it go, let it go

And I'll rise like the break of dawn

Let it go, let it go

That perfect girl is gone

Here I stand in the light of day

Let the storm rage on

The cold never bothered me anyway

 Let it go, let it go

Can’t hold it back anymore

Let it go, let it go

Turn my back and slam the door

The snow glows white on the mountain tonight

Not a footprint to be seen

A kingdom of isolation

And it looks like I'm the queen

The wind is howling like the swirling storm inside

Couldn’t keep it in, Heaven knows I tried

Don't let them in, don't let them see

Be the good girl, you always have to be

Conceal, don't feel, don't let them know

Well, now they know

Let it go, let it go

Can't hold it back anymore

Let it go, let it go

Turn my back and slam the door

And here I stand

And here I'll stay

Let it go, let it go

The cold never bothered me anyway

It's funny how some distance makes everything seem small

And the fears that once controlled me, can't get to me at all

Up here in the cold, thin air I finally can breathe

I know I left a life behind, but I'm too relieved to grieve

Let it go, let it go

Can't hold it back anymore

Let it go, let it go

Turn my back, and slam the door

And here I stand

And here I'll stay

Let it go, let it go

The cold never bothered me anyway

Standing frozen in the life I've chosen

You won't find me, the past is so behind me

Buried in the snow

Let it go, let it go

Can't hold it back anymore

Let it go, let it go

Turn my back and slam the door

And here I stand

And here I'll stay

Let it go, let it go

The cold never bothered me anyway

Let it go, go, nah-nah

Here I stand

Let it go, let it go

Let it go

* Albanian
* Arabic
* Armenian
* Bulgarian
* Cantonese Chinese
* Catalan
* Croatian
* Czech
* Danish
* Dutch

Belgium
* Estonian
* Finnish
* Flemish
* French
* German
* Greek
* Hebrew
* Hungarian
* Icelandic
* Indian
* Indonesian
* Italian
* Japanese
* Korean
* Malay
* Mandarin Chinese
* Norwegian
* Polish
* Portuguese
* Romanian
* Russian
* Serbian
* Spanish
* Swedish
* Taiwanese
* Thai
* Turkish
* Ukranian
* Vietnamese

Bora shkëlqen e zbardhi malet kudo

Edhe gjurmët, mi mbulon

Një mbretëreshë e zbrazësisë

Mbretëresha, e vetmisë

Fryn era e ftohtë stuhi e zemrës ulërin

Dot s'e ndaloj, zot sa dëshiroj

Mos i lër të hyjnë, mos i lër të shikojnë

Se ti je perfektja që të ëndërrojnë

Mos prek, mos shko, kur flet mendo

Nuk dua jo

Jam e lirë, jam e lirë

Jo nuk mundem, nuk mundem jo

Jam e lirë, jam e lirë

Ktheje shpinën, jam e lirë

Jo më jo, jo nuk dua t'ia di

Fryn era, bën stuhi

Por nga ngrica nuk më gjen gjë e di

Sa e medha hapësira, dhe çdo gjë brenda saj humbet

Fdhe ndjenjat e mia të frikës, më braktisën më lanë të qetë

Është koha e duhur që të veproj

Kufijtë e ëndrrës t'i provoj

Mirë apo jo, unë frikë nuk kam

E lir jam!

Jam e lirë, jam e lirë

Bashkë më erën dhe unë do vrapoj

Jam e lirë, jam e lirë

Lotët m'u thanë nuk do luftoj

Ja ku jam, këtu do të qëndroj

Dhe stuhia le të fryjë

Fuqia ime fryn nga qielli drejt edhe në tokë

Dhe shpirti im copëtuar hidhet lart e zbret me vrull

Kristale e akull nga kudo do të shpërthejnë

Më pas jo më nuk shoh,

Atë jo më s'e njoh!

Jam e lirë, jam e lirë

Nga errësira në dritë shiko

Jam e lirë, jam e lirë

Jam vetvetja kjo që njoh

Ja ku jam, diellin e kundroj

Dhe stuhia le të fryjë

Nga ngrica jo nuk dua fare t'ia di

* Arabic
* Latin

الثلج الليلة كالصحراء لم تلمسه اقدام

مملكة للحيارى , احكمها بسلام

الريح تعوي مثل العاصفة داخلي

كيف تختفي؟ حاولت جاهدة

لا تكشفِ سر الجليد

كوني كما شعبك يريد

تخفي الأحساس كيّ يجهلوا

!قد عرفوا

أطلقي سركِ

لن أتحمل العذاب

أطلقي سركِ

أغلقي خلفكِ الأبواب

لا أخشى كل ما سيقال

أطلقي العنان

الثلج لا يشعرني بإكتئاب

المشكلة ستصغر لو نراها من بعيد

والخوف الذي تملكني لم يعد منه مزيد

قد حان الوقت لإنتصارات لأختبر كل القدرات

بلا حدود تمنعني, إمضي~

أطلقي سركِ

توحدي مع الأكوان

أطلقي سركِ

لن أبكي بعد الآن

أرضي هنا وبها سأبقى

أطلقي العنان

فَـقوتيّ تسري من الهواء إلى الصخور

وروحي كلولبٍ ثلجي يلمع مثل النور

وتتبلور فتكون قذيفة من جليد

أنا حتماً لن أعود

الماضي بعيداً صار

لن يعود, لن يعود

وسأشرق مثل النور

لن يعود, لن يعود

فقدتُ برائتي

ها أنا الآن أقف امام الناس

وسط الرياح

الثلج لا يشعرني بإكتئاب

Ath-thalju lleylata kaṣ-ṣaḥra' lam talmas hu aqdam

Mamlakatun lil-ḥayâra aḥkumuhâ bisalâm

Ar-rîḥu ta'wi mithla-l 'âṣifati dâkhili

Kaifa takhtafi? Ḥâwaltu jâhida

Lâ takshifi sirra-l jalîd

Kûni kamâ sha'buki yurîd

Tukhfi-l 'aḥsâs kay yajhalu

Qad 'arafu!

Aṭliqi sirraki

Lan 'ataḥammala-l 'adhâb

Aṭliqi sirraki

'Aghliqi khalfaki-l abwâb

Lâ 'akhsha kulla mâ sayuqâl

Aṭliqi-l 'anân

Ath-thalju lâ yush'iruni bikti'ab

Al-mushkilatu sataṣghur law narâhâ min ba'îd

Wa-l khawfu-l ladhi tamallakani lam ya'ud minhu mazîd

Qad ḥâna-l waqtu lintiṣârât kay akhtabira kulla-l qudrât

Bilâ ḥudûd tamna'uni, 'imḍi

Aṭliqi sirraki

Tawaḥḥadi ma'a-l akwân

Aṭliqi sirraki

Lan 'abki ba'da-l ân

'Arḍi hunâ wa bihâ sa'abqa

Aṭliqi-l 'anân

Faquwwati tasri mina-l hawâ' 'ila-ṣ ṣukhûr

Wa rûḥi kalawlabin thaljiyyin yalma'u mithla-n nûr

Wa tatabalwaru fatakûnu qadhîfatan min jalîd

'Ana ḥatman lan 'a'ûd

Al-mâḍi ba'îdan ṣâr

Lan ya'ûd, lan ya'ûd

Wa sa'ushriqu mithla-n nûr

Lan ya'ûd, lan ya'ûd

Faqadtu barâ'ati

Hâ 'ana-l ân aqifu amâma-n nâs

Wasṭa-r riyâḥ

Ath-thalju lâ yush'iruni bikti'ab

* Armenian
* Latin

Ձյունը ծածկում է սարերը հեռվից

Թողնելով հետքեր սպիտակ

Ձյան արքայությունը սառն է

Ես եմ թագուհին միայնակ

Քամին սուլում է բերելով հոգու խռով

Ես գիտեմ կգա նոր մի առավոտ

Չվստահես դու ոչ մեկին

Ու եղիր հենց ինքդ քո կողքին

Պահիր քո սիրտը բոլորից

Այս աշխարհից

Հեռանալ, մոռանալ

և այլևս ետ չգալ

Հեռանալ, մոռանալ

Հրաժեշտ տալ ու գնալ

Այստեղ եմ ես, մենակ եմ տես

Թող փչի քամին

Ցուրտն է եղել ինձ միշտ ընկեր

Վազում եմ դեպի առաջ, դեպի սառցե դաշտ

Հեռու են վախերն իմ

Նրանք ինձ չեն գտնի

Արդեն գիտեմ, թե ով եմ ես

Օգնության կգա իմ ուժը քեզ

Ազատություն գտա այստեղ

Հավերժ

Հեռանալ, մոռանալ

և այլևս ետ չգալ

Հեռանալ, մոռանալ

Հրաժեշտ տալ ու գնալ

Այստեղ եմ ես, մենակ եմ տես

Թող փչի քամին

Ցնցվում է օդն ու հողը իմ ուժից

Տարօրինակ քամի ու ձյուն, ահա և քեզ տաղանդ

Բայց ես գիտեմ՝ ինչպես ապրել այս կյանքը ճիշտ

Ետ չեմ գնա հաստատ

Անցյալը էլ չկա

Հեռանալ, մոռանալ

և այլևս ետ չգալ

Հեռանալ, մոռանալ

Հրաժեշտ տալ ու գնալ

Այստեղ եմ ես, մենակ եմ տես

Թող փչի քամին

Ցուրտն է եղել ինձ ընկեր

Dzyuny tsatskum e sarery herrvits’

T’voghnelov hetk’er spitak

Dzyan ark’ayut’yuny sarrn e

Yes yem t’aguhin miaynak

K’amin sulum e berelov hogu khrrov

Yes gitem kga nor mi arravot

Ch’vstahes du voch’ mekin

Voւ yeghir hents’ ink’d k’vo koghk’in

Pahir k’vo sirty bolorits’

Ays ashkharhits’

Herranal, morranal

Yev aylevs yet ch’gal

Herranal, morranal

Hrazhesht tal u gnal

Aystegh yem yes, menak yem tes

T’vogh p’ch’i k’amin

Ts’urtn e yeghel indz misht ynker

Vazum yem depi arraj, depi sarrts’e dasht

Herru yen vakhern im

Nrank’ indz ch’en gtni

Arden gitem, t’e ov yem yes

Ognut’yan kga im uzhy k’ez

Azatut’yun gta aystegh

Haverzh

Herranal, morranal

yev aylevs yet ch’gal

Herranal, morranal

Hrazhesht tal u gnal

Aystegh yem yes, menak yem tes

T’vogh p’ch’i k’amin

Ts’nts’vum e odn u hoghy im uzhits’

Tarorinak k’ami u dzyun, aha yev k’ez taghand

Bayts’ yes gitem՝ inch’pes aprel ays kyank’y chisht

Yet ch’em gna hastat

Ants’yaly el ch’ka

Herranal, morranal

Yev aylevs yet ch’gal

Herranal, morranal

Hrazhesht tal u gnal

Aystegh yem yes, menak yem tes

T’vogh p’ch’i k’amin

Ts’urtn e yeghel indz ynker

* Cyrillic
* Latin

Блести снега, озарява нощта,

недокоснат от света.

В самотно и бяло кралство

аз кралица съм сега.

Приглася вятърът на моята душа.

Бурята е в мен, не мога да я спра.

Помни сега, бъди добра,

всичко друго остава след това.

На чувствата не ставай роб

и знам защо.

Слагам край, слагам край,

не мога да продължа.

Слагам край, слагам край

и затварям тази врата.

Късно е. Няма как да спра.

Викам бурята,

владея студа и не се боя.

Отгоре вече виждам възможности безброй,

а страхът не ме погубва. Знам, изборът е мой,

приключва миналото тук

със нова сила, с мощен дух

за тази волна свобода мечтах.

Слагам край, слагам край,

към небето сега летя.

Слагам край, слагам край

в очите без сълза.

Тук стоя. Не ще се спра,

викам бурята.

Мощта ми с въздуха лети и няма край,

душата ми се влива в лъскавия, леден рай.

Кристална мисъл в миг пронизва моя ден,

ще спра да бъда аз на миналото в плен.

Слагам край, слагам край,

ново утро изгрява в мен.

Слагам край, слагам край

и чувствам се добре.

Тук стоя. Няма как да спра,

викам бурята,

владея студа и не се боя.

Blesti snega, ozaryava noshta

Nedokosnat ot sveta

V samotno i byalo kralstvo

Az kralistsa căm sega

Priglasya vyatărăt na moyata dusha

Buryata e v men, ne moga da ya cpra

Pomni sega, bădi dobra

Vsiçko drugo ostava sled tova

Na chuvstvata ne stavai rob

I znam zashto

Slagam krai, slagam krai

Ne moga da prodălzha

Slagam krai, slagam krai

I zatvaryam tazi vrata

Kăsno e. Nyama kak da spra

Vikam buryata

Vladeya studa i ne se boya

Otgore veche vizhdam

Văzmozhnosti bezbroi

A strahăt ne me pogubva.

Znam, izborăt e moi

Priklyuchva minaloto tuk

Săs nova sila, s moshten duh

Za tazi volna svoboda mechtah

Slagam krai, slagam krai

Kăm nebeto sega letya

Slagam krai, slagam krai

V ochite bez sălza

Tuk stoya. Ne shte se spra

Vikam buryata

Moshtta mi s văzduha

Leti i nyama krai

Dushata mi vliva v lăskaviya, leden ray

Kristalna misăl v mig pronizva moya den

Shte spra da băda az na minaloto v plen

Slagam krai, slagam krai

Novo utro izgryava v men

Slagam krai, slagam krai

I chuvstvam se dobre

Tuk stoya. Nyama kak da spra

Vikam buryata

Vladeya studa i ne se boya

* Mandarin Pinyin
* Romaji

寒風冰山將心窩都冷凍

冰山冰峰彷似夢

就像墮落在世界外

放眼雪山一片空

陣陣冷風撲面刺痛 天際亂碰

此刻心更慌 驚慌擾我夢

誰曾勸我 逃離心魔

不惹紛爭 唯憑善意輔助

埋藏以往 遺忘當初

遺忘自我!

忘掉那 無形鎖

我才能完全是我

誰亦要 隨心歌

谁愿陷落於心鎖

不必躲 旁人休得管我

我拒絕諧和

自信冷酷也未必傷到我

當初驚天的一切 如今都變爛泥

繁文共律例也失去 往昔一般天威

回頭看我 如何發揮

似衝破法規與天齊

全無禁制 忘記常規

限制!

忘掉那 無形鎖

去又來昂然而自我

誰亦要 隨心歌

忘掉昨天悲歌

我是誰 全新的我

要拒絕諧和

我用我能力奏出冰天的讚歌

我內裡藏著潛力翻出不世的風波

看著我前路變色冰封千里多

闖新天一個我

再不要攔住我!

放棄吧 無形鎖

再度黎明重頭活過

誰亦要 隨心歌

毋用避開心魔

我是誰 還原於心火

我放任寒風!

自信冷酷冷漠傷不到我

Hon fung bing saan zoeng sam wo dou laang dung

Bing saan bing fung fong ci mung

Zau zoeng do lok zoi sai gaai ngoi

Fong ngaan syut saan jat pin hung

Zan zan laang fung pok min ci tung tin zai lyun pung

Ci ak sam gang fong ging fong jiu ngo mung

Seoi cang hyun ngo tou lei sam mo

Bat je fan zang wai pang sin ji fu zo

Maai cong ji wong wai mong dong co

Wai mong zi ngo!

Mong diu naa mou jing so

Ngo coi nang jyun cyun si ngo

Seoi jik jiu ceoi sam gong

Seoi jyun ham lok jyu sam so

Bat bit gong pong jan jau dak gun ngo

Ngo keoi zyut haai wo

Zi seon laang huk jaa mei bit soeng dou ngo

Dong co ging tin dik jat cit jyu gam dou bin laan nai

Faan man gung leot lai jaa sat heoi wong sik jat bun tin wai

Wui tau hon ngo jyu ho faat fai

Ci cung po faat kwai jyu tin zai

Cyun mou gam zai mong gei soeng kwai

Haan zai!

Mong diu naa mou jing so

Heoi jau loi ngong jin ji zi ngo

Seoi jik jiu ceoi sam gong

Mong diu zok tin bei go

Ngo si seoi cyun san dik ngo

Jiu keoi zyut haai wo

Ngo jung ngo nang lik zau ceot bing tin dik zaan go

Ngo noi leoi cong zyu cim lik faan ceot bat sai dik fung bo

Hon zyu ngo cin lou bin sik bing fung cin leoi do

Cong san tin jat go ngo

Zoi bat jiu laan zyu ngo

Fong hei baa mou jing so

Zoi dou lai ming cung tau wut gwo

Seoi jik jiu ceoi sam gong

Mou jung bei hoi sam mo

Ngo si seoi waan jyun jyu sam wo

Ngo fong jam hon fung

Zi seon laang huk laang mok soeng bat dou ngo

La neu, de nit, té un to més bonic

No hi ha traces, tot és blanc

D’un regne aïllat del món,

En sóc reina aquest instant

El vent fereix la nit per dins la tempestat

He acabat fugint tot i que he lluitat.

No els vull a dins, no els vull aquí

“Porta’t molt bé” sempre em deia a mi

Desat no ho pot saber ningú

Ja ho sap algú

Vol volar, deixa-ho anar

Ni puc ni el vull amagar.

Vol volar, deixa-ho anar

Ja tant és, ja tant me fa

És igual el que puguin dir

Deixa el vent cridar

El fred no m’ha fet mai cap mal a mi

És curiós com la distància

Ho fa tot molt petit

I les pors que em dominaven

Per sempre han fugit

Ara veuré el que puc fer

Quins límits jo superaré

Ni el bé ni el mal no són per mi

Per fi!

Vol volar, deixa-ho anar

Sóc part de la neu i el vent

Vol volar, deixa-ho anar

Ja he fet fora aquest turment

Sóc aquí

I no em mouran

Deixa el vent cridar

Tinc un poder que va dels cims fins els averns

De la meva ànima en surten gels que ni comprenc

I un pensament sorgeix com un gran dard gelat

No penso tornar mai, això ja és el passat

Vol volar, deixa-ho anar

I com l’alba jo creixeré

Vol volar, deixa-ho anar

Ja no em portaré bé

Sóc aquí

S’alça un nou matí

Deixa el vent cridar

El fred no m’ha fet mai cap mal a mi!

Tu svud' je snijeg i sav bijeli je brijeg

Samo moj je vidljiv trag

Tih, osamljen, hladan prostor

Nikome baš nije drag

A vjetar vije k'o u meni mećava

Obuzdati je ne znam ja

Ne vjeruj im,

Sve taji ti

Radi to što od tebe traže svi

Ne osjećaj,

Ne otkrivaj

Tom sad je kraj!

Puštam sve, puštam sve

Jer sad je već krajnji čas

Puštam sve, puštam sve

Nek' se čuje i moj glas!

Nevažni su zli jezici

Nek' se bijeli sve

Jer snijeg meni nikad ne dosadi

Čim gledaš izdaleka

Već su brige manje tad

I sav strah što me je stez'o

Više ne dira me sad

A saznat ću još ovu noć

Dokuda seže moja moć

Bez zabrana jer slobodna

Sam ja!

Puštam sve, puštam sve

I postajem vjetra dah

Puštam sve, puštam sve

Jer napušta me strah

Došla sam da ostanem

Nek' se bijeli sve

Tu moja moć je našla put kroz leden zrak

I lako podiže se snježni dvorac na moj znak

A zakletva se rađa sad u srcu mom

Da neću vratit' se

Jer ovo je moj dom!

Puštam sve, puštam sve

K'o da lebdim već iznad tla

Puštam sve, puštam sve

Jer svoja sad sam ja

Sviće dan, svud' su snjegovi

Nek' se bijeli sve!

Jer snijeg meni nikad ne dosadi

Na vrcholcích v noci panuje sníh,

ani stopa po lidech

Ta samota královstvím je,

královnou jsem vloček všech

Už kvílí vítr a hřmí bouře v srdci mém,

zlobu vyšeptám v tichu mrazivém

Já byla v zámku vězněná,

skrývej city, buď skříňka zamčená,

to táta chtěl

Ty dny pryč jsou,

svět zná tvář mou

Najednou, najednou

chci skončit s tou hloupou hrou!

Najednou, najednou

dveřmi prásknu za sebou!

Já jsem svá,

to chci dokázat všem,

v bouři rozkvétám

a mráz v duši vítězí nad sluncem

Je zvláštní, jak z té dálky

se všechno menším zdá

I ten strach, co ve mně vládnul,

je loutka bezmocná

Jen vyzkouším, jak mocná jsem

a k výšinám mě zvedne zem

V mé říši bez konce chci žít,

klid mít

Najednou, najednou

volná jsem, kráčím oblohou,

najednou, najednou

mé slzy šperkem jsou

Já jsem svá,

jsem hráč i rváč!

V bouři rozkvétám!

Moc má se vzduchem vznáší

v kódu neznámém

a chladná duše září

v krystalcích jak diadém

Mé myšlenky se tříští,

jedna smysl má,

je pasé minulost,

když svítat začíná!

Najednou, najednou

úsvit dává mi sílu svou,

Najednou, najednou

Už nejsem dívenkou

Já jsem svá,

Křídla má hlas můj!

V bouři rozkvétám,

Chci žít v zimě bez konce život svůj!

 Den glitrende sne dækker bjerget i nat

Ingen fodspor viser vej

Et helt isoleret rig

Og dets dronning, det' mig

Og vindens tuden spejler stormen indeni

Jeg har mistet alt til en ond magi

Luk ingen ind, lad ingen se

Hold facaden, det' du forpligtet til

Luk af hver dag, læg låget på

Nu skal de få

Lad det ske, lad dem se

Jeg viser mig, som jeg er

Lad det ske, lad dem se

Jeg vil aldrig gemme mig mer'

Aldrig mer' vil jeg lytte til dem

Ja, det stormer, men

Det iskolde fjeld er mit sande hjem

Når man er lidt på afstand, bli'r alle ting så små

Og mit liv i frygtens lænker er slut, må de forstå

Det bli'r mit store gennembrud

Nu gi'r jeg los, går linen ud

Farvel til pligtens tyranni

Jeg' fri

Lad det ske, lad dem se

De kræfter som jeg har fået

Lad det ske, det' forbi

Med skam og bitter gråd

Når jeg bli'r, til den jeg er

Bryder stormen løs

Jeg ryster jord og himmel let som ingenting

Isblomster springer ud og samles en sluttet ring

Og som krystaller står en tanke ganske klar'

Kan aldrig vende hjem, farvel til dét der var

Lad det ske, lad dem se

Nu er handskerne taget af

Is og sne vil i se

Jeg' klar til en helt ny dag

Og med ét bryder lyset frem

Vinterstorm, kom an

Netherlands =

De sneeuw glanst zacht in het maanlicht vannacht

Van een voetstap geen blijk

Dit lege verlaten land is vanaf nu mijn koninkrijk

Van de storm die in mij woedt had tot nu toe niemand weet

Het werd mij te veel, hoe ik mijn best ook deed

Laat niemand toe, spreek niemand aan

Wees gehoorzaam en ga hier niet vandaan

Voel niets, doe niets, dat iets verraadt

Da’s nu te laat

Laat het los, laat het gaan

Het roer moet om – ja, dat moet

Laat het los, laat het gaan

Sluit de deuren nu voorgoed

Wat men daar over mij beweert

Raakt me hier niet meer

En kou heeft me sowieso nooit gedeerd

‘t is grappig dat wat afstand

Zo snel meer inzicht gaf

Want de vrees die mij steeds voortjoeg

Glijdt nu al van mij af

Ik ga op zoek naar wie ik ben,

Verleg de grenzen die ik ken

Geen goed of fout geldt hier voor mij

Ik ben vrij

Laat het los, laat het gaan

Voorbij is de storm in mij

Laat het los, laat het gaan

Geen tranen meer, voorbij

Híer begint mijn nieuw bestaan

Onbevreesd en vrij

M’n kracht neemt toe en schept een zuilenrij van steen

M’n ziel bouwt ‘n kasteel van ijskristallen om me heen

In elk kristal weerklinkt de echo van mijn geest

Ga nooit, nee nóóit terug, ‘t Verleden is geweest

Laat het los, laat het gaan

Ja ik rijs uit de kilte op

Laat het los, laat het gaan

Op deze hoge top

Hier begint nu m’n leven weer

Vrij en onbevreesd

De kou is voor mij nooit ‘n punt geweest

}}

On öine tund sajab valget lund, pole jalajälgegi

Ei kedagi lumeriigis, kuninganna olen siin

Ka tuul ei jääta mind vaid ihus ringi käib

Külma salajõud, minust jagu sai

Sind nende jaoks, ei ole siin

Hoia meeles, hea tüdruk käitub nii

Ja peida end, see on hea nõu

Teada mu jõud!

Olgu nii, olgu nii

Mind haaranud tormituul

Olgu nii, olgu nii

Mingu kõik kui läinud ma

Mul ükskõik, mida arvad sa

Ja kui see on torm

Siis just selles tahangi elada

Aeg vahel vempe viskab, jääb varju minust pool

Ja ei hirm mind enam suuna, see saanud ajalooks

Nüüd teada saan mis jõud on see, ma katsun, piire murran veel

Ei halb, ei hea sest olen nüüd

Ma prii!

Olgu nii, olgu nii

Sõbraks tuule ja taeva sain

Olgu nii, olgu nii

Ei mingeid pisaraid

Siin ma nüüd, ja siia jään

Lase huilgab torm

Mu vägi tabab maad erkvalge välguna

Mu tunded kargeks lumesajuks taaskord muutuvad

Kui külm kristall on mõte mida ees ma näen

Et sinna tagasi, ma kunagi ei läe!

Olgu nii, olgu nii

Koidukiirtest nüüd on mu kroon

Olgu nii, olgu nii

Hea tüdruk läinud on

Siin ma nüüd, päevavalguses

Torm las kestma jääb!

Sest külmus just sobibki minule﻿

 L'hiver s'installe doucement dans la nuit

La neige est reine à son tour

Un royaume de solitude

Ma place est là, pour toujours

Le vent qui hurle en moi ne pense plus à demain

Il est bien trop fort

J'ai lutté en vain

Cache tes pouvoirs, n'en parle pas

Fais attention, le secret survivra

Pas d'états d'âme, pas de tourments

De sentiments

Libérée, délivrée

Je ne mentirai plus jamais

Libérée, délivrée

C'est décidé, je m'en vais

J'ai laissé mon enfance en été

Perdue dans l'hiver

Le froid est pour moi le prix de la liberté

Quand on prend de la hauteur

Tout semble insignifiant

La tristesse, l'angoisse et la peur

M'ont quittée depuis longtemps

Je veux voir ce que je peux faire

De cette magie pleine de mystère

Le bien, le mal, je dis tant pis

Tant pis

Libérée, délivrée

Les étoiles me tendent les bras

Libérée, délivrée

Non, je ne pleure pas

Me voilà, oui, je suis là

Perdue dans l'hiver

Mon pouvoir vient du ciel et envahit l'espace

Mon âme s'exprime en dessinant et sculptant dans la glace

Et mes pensées sont des fleurs de cristal gelées

Je ne reviendrai pas

Le passé est passé

Libérée, délivrée

Désormais plus rien ne m'arrête

Libérée, délivrée

Plus de princesse parfaite

Je suis là, comme je l'ai rêvé

Perdue dans l'hiver

Le froid est pour moi le prix de la liberté

Der Schnee glänzt weiß auf den Bergen heut' Nacht;

keine Spuren sind zu sehen.

Ein einsames Königreich – und ich bin die Königin.

Der Wind, er heult so wie der Sturm ganz tief in mir.

Nicht zu kontrollieren, ich hab' es versucht.

Lass sie nicht rein, lass sie nicht seh'n

Wie du bist! Nein, das darf niemals gescheh'n.

Du darfst nichts fühl'n,

zeig ihnen nicht dein wahres Ich!

Ich lass los, lass jetzt los;

Die Kraft, sie ist grenzenlos.

Ich lass los, lass jetzt los,

und ich schlag' die Türen zu.

Es ist Zeit, nun bin ich bereit –

und ein Sturm zieht auf.

Die Kälte, sie ist nun ein Teil von mir.

Es ist schon eigenartig, wie klein jetzt alles scheint.

Und die Ängste die in mir waren,

kommen nicht mehr an mich ran.

Was ich wohl alles machen kann,

Die Kraft in mir treibt mich voran.

Was hinter mir liegt ist vorbei.

Endlich frei!

Ich lass los, lass jetzt los.

Nun bin ich endlich so weit.

Ich lass los, lass jetzt los –

Doch Tränen seht ihr nicht.

Hier bin ich!

Und bleibe hier!

Und ein Sturm zieht auf.

Ich spüre diese Kraft,

sie ist ein Teil von mir.

Sie fließt in meine Seele, und in all die Schönheit hier.

Nur ein Gedanke, und die Welt wird ganz aus Eis.

Ich geh' nie mehr zurück, das ist Vergangenheit!

Ich bin frei, endlich frei

Und ich fühl' mich wie neu geboren.

Ich bin frei, endlich frei

Was war, ist jetzt vorbei.

Hier bin ich,

in dem hellen Licht.

Und ein Sturm zieht auf!

Die Kälte, sie ist nun ein Teil von mir.

* Greek
* Latin

Το χιόνι αγκαλιάζει το βουνό δίχως ίχνη, δίχως φωνή

Βασίλισσα σε έναν θρόνο από πάγο και σιωπή

Είναι η σιωπή που ουρλιάζει, πόνο αναζητά

πως να κρατηθεί μέσα μου βαθιά;

Κανείς να μην υποψιαστεί,

θα' μαι η καλή που ξέρουν μια ζωή

Να μη χαθεί το μυστικό, μα, είναι γνωστό

Και ξεχνώ, τα ξεχνώ, και πίσω δεν κοιτώ

Τα ξεχνώ, προχωρώ, τη ζωή μου ξεκινώ

Φτάνει πια, κόβω το σκοινί

κι ας παγώνει η γη,

το κρύο τη καρδιά μου δεν την ενοχλεί

Στην απεραντοσύνη όλα φαίνονται μικρά

τώρα οι φόβοι κι οι ενοχές μου δεν με εξουσιάζουν πια

Καιρός να μάθω ό,τι μπορώ, τα όρια μου εγώ τα ξεπερνώ

αν βγω απ' αυτή τη φυλακή, μου αρκεί

Και ξεχνώ, τα ξεχνώ, γίνομαι ένα με τον ουρανό

Και ξεχνώ, τα ξεχνώ, το δάκρυ συγκρατώ

Είμαι εδώ, ελεύθερη,

ας παγώσει η γη

Η δύναμή μου σκίζει, πέφτοντας, τη γη

Ψυχή που αναβλύζει σαν γλυκού νερού πηγή

Σαν έκρηξη, μια σκέψη λιώνει τα βουνά

Θολό μου παρελθόν, τα λέμε, άντε γεια

Και ξεχνώ, και ξεχνώ, στα παλιά πίσω δεν γυρνώ

Τα ξεχνώ, χαιρετώ το νέο μου εαυτό

Ζωντανή σαν ανατολή

κι ας παγώνει η γη,

το κρύο τη καρδιά μου δεν την ενοχλεί

To hióni angaliázi to vunó díkhos íkhni, díkhos foní

Vasílissa se énan thróno apó págo ke siopí

Íne i siopí pu urliázi, póno anazitá

Pos na kratithí mésa mu vathiá?

Kanís na min ipopsiastí,

tháme i kalí pu xérun mia zoí

Na mi khathí to mistikó, ma, íne gnostó

Ke xekhnó, ta xekhnó, ke píso den kitó

Ta xekhnó, prokhoró, ti zoí mu xekinó

Ftáni pia, kóvo to skiní

Ki as pagóni i yi,

To krío ti kardiá mu den tin enokhlí

Stin aperandosíni óla fénonde mikrá

Tóra i fóvi ki i enohés mu den me exusiázun pia

Kerós na mátho óti boró, ta ória mu egó ta xepernó

An vgo apaftí ti filakí, mu arkí

Ke xekhnó, ta xekhnó, yínome éna me ton uranó

Ta xekhnó, prokhoró, to dákri sigrató

Íme edó, eléftheri,

As pagósi i yi

I dínami mu skízi, péftondas, ti yi

Psihí pu anvlízi san glikú nerú piyí

San ékrixi, mia sképsi lióni ta vuná

Tholó mu parelthón, ta léme, ánde ya

Ke xekhnó, ke xekhnó, sta paliá píso den yirnó

Ta xekhnó, heretó to néo mu eaftó

Zondaní san anatolí

Ki as pagóni i yi,

To krío ti kardiá mu den tin enokhlí

* Hebrew
* Latin

השלג בוהק על הרי הכפור,

המקום ריק מלבדי.

ממלכת בדידות זוהרת,

המלכה - זו אני.

סוערת רוח כמו סופות ברגשותיי,

והיא רוצה לצאת

ולשלוט עליי.

סוד להחביא,

לא תחשפי,

ותהיי טובה ומלכותית.

כן, זה סופי,

לא יגלו -

טוב, עכשיו ידעו!

לעזוב, לעזוב,

והחופש בי מתחיל לנשוב.

לשחרר, לעזוב,

וללכת עד הסוף!

לשחרר!

אין סודות יותר!

שהסופה תסער...

הקור לא מפריע לי, לא חודר.

מצחיק איך לא דמיינתי

מרחק מקטין הכל.

הפחדים כולם שלטו בי,

זה שייך כבר לאתמול!

עכשיו אוכל אולי לראות

מה מסוגלת לעשות.

אין טוב, אין רע, סוף-סוף אני

חופשית!

לעזוב, לעזוב,

לשחרר את סודות חיי.

לעזוב, לעזוב,

לא אבכה יותר ודי.

כאן אני!

וזה כוחי!

שהסופה תסער...

כוחי חודר מהאוויר לאדמה,

נפשי רוקמת קישוטים פרועים כאן בשממה.

ומחשבה אחת צלולה מכל השאר -

הפרק ההוא נגמר, מה שעבר עבר!

לעזוב, לעזוב,

ומפה אי אפשר ליפול.

לעזוב, לעזוב,

לראות, לנשום, לגדול.

לשחרר!

די להסתתר!

שהסופה תסער!

הקור לא מפריע לי, לא חודר.

Ha'sheleg bohek al harey ha'kfor,

Ha'makom rek mi'lvadi.

Mamlexet bdidut zoheret,

Ha'malka zo ani.

Soeret ruax kmo sufot be'rigshotay,

Ve'hi rotza latzet

Ve'lishlot alay.

Sod lehaxbi,

Al taxsefi,

Ve'tihyi tova u'malkutit.

Ken, ze sofi,

Lo yegalu -

Tov, axshav yed'u!

Laazov, laazov,

Ve'ha'xofesh bi matxil linshov.

Leshaxrer, laazov,

Ve'lalaxet ad ha'sof!

Leshaxrer!

Eyn sodot yoter!

She'ha'sufa tis'ar...

Ha'kor lo mafria li, lo xoder.

Matzxik eyx lo dimyanti

Ha'merxak maktin ha'kol.

Ha'pxadim kulam shaltu bi,

Ze shayax kvar la'etmol!

Axshav ulay uxal lir'ot

Ma mesugelet laasot.

Eyn tov, eyn ra, sof-sof ani

Xofshit!

Laazov, laazov,

Leshaxrer et sodot xayay.

Laazov, laazov,

Lo evke yoter ve'day.

Kan ani!

Ve'ze koxi!

She'ha'sufa tis'ar...

Koxi xoder me'ha'avir la'adama,

Nafshi rokemet kishutim pru'im kan ba'shmama.

U'maxshava axat tzlula mi'kol ha'sh'ar -

Ha'perek ha'hu nigmar, ma she'avar avar!

Laazov, laazov,

U'mi'po i-efshar lipol.

Laazov, laazov,

Lir'ot, linshom, ligdol.

Leshaxrer!

Day lehistater!

She'ha'sufa tis'ar!

Ha'kor lo mafria li, lo xoder.

A hótenger ma a hegyeken áll, ugye vakít ez a fény?

A szíved is jégbe zárva, itt a világ peremén

Tudom, hogy elrontottam, rémes tettem fáj

Vajon hogy is volt? Lehet mindegy már

A lelkem rég csak ettől félt,

Nagyon nehéz, hogy ma ez megtörtént

Hát jöjjön szél és tél és hó!

Tán így is jó!

Legyen hó! Legyen hó!

Még sose volt hasonló

Legyen hó! Legyen hó!

Olyan lelket mozdító!

Bár tudnám azt, hogy mi lesz itt még

Jöjjön száz orkán

És közben a szívemen ül a jég

Ma fura erők jönnek a messzi távolból

Ez az el nem múló érzés a szenvedélyről szól

Ez itt és most sorsfordító

Legyen hát minden jég és hó!

Varázsos hangon szól a szív,

Úgy hív!

Ugye jó? Ugye jó,

Hogy a gondom a széllel száll?

Ugye jó? Ugye jó?

Nem sírok többé már

Nagy lépés, itt otthon vár

Ami volt nem fáj

A szívem hózáporként fúj majd mindent át

A lelkem hadd vágtasson, hadd tomboljon, szóljon hát!

S ha végül minden percet jégkristállyá vált

A holnap rám talál

S a múlt lehull majd rád!

Ugye jó? Ugye jó,

Ahogy elvisz a fénylő hó?

Ugye jó? Ugye jó?

Az erő bennem jár

Nézz most rám!

Minden más volt rég,

De ma új nap vár!

És közben a szívemen ül a jég

Sjá snjóinn glitra á fjallinu í nótt

Ekkert fótspor hér að sjá

Eitt einsemdar konungsríki

Og ég virðist, drottningin

Vindurinn gnauðar eins og ólgan inni í mér

Gat ei byrgt það inni en ég reyndi samt

Hleyp þeim ei inn lát þau ei sjá

Vertu góða stelpan sem þú varst

Feldu, bældu, seg þeim ei frá

En þau vita það þá

Þetta er nóg, þetta er nóg

Get ei lengur haldið í mér

Þetta er nóg, þetta er nóg

Ég sný burt og skelli á eftir mér

Mig varðar ei hvað þau segja við því

Látið geysa storm

Kuldinn hann hefur ei háð mér neitt

Það er merkilegt hvað fjarlægð

Gerir allt svo ofursmátt

Og hræðslan sem hafði tökin

Virðist missa allan mátt

Ég þarf að sjá hvað ég get gert

Og reyná verk mín umtalsvert

Og boð og bönn ei halda mér

Ég er frjáls

Þetta er nóg, þetta er nóg

Uppi í himni eins og vindablær

Þetta er nóg, komið nóg

Og tár mín enginn sér fær

Hér ég stend og hér ég verð

Látið geysa storm

Minn máttur þyrlast gegnum loftið niður á jörð

Mín sál er hringiða úr frosnum brotamyndum gjörð

Ein hugsun kristallar sem ískalt sprengigos

Ég aldrei aftur sný

Það var sem eitt sinn var

Þetta er nóg, þetta er nóg

Og ég rís eins og morgunsól

Þetta er nóg, þetta er nóg

Þessi þæga stelpa fór

Hér ég stend, ein um bjartan dag

Látið geysa storm

Kuldinn hann hefur ei háð mér neitt

* Indian
* Latin

रात की बर्फ़ीली चादरें नामोनिशान ना कोई

अब तनहा इस जहाँ की, मलिका मैं हो गई

इस आंधी जैसा तूफ़ान दिल में चल रहा

रुके न रुका, जाने आसमान

मैं हूँ जो भी, देखे ना कोई

चाहा सब ने, तोह मुझसे बस यह ही

मैं हूँ जैसी, जाने न वह

तोह अब जानो

फ़ना हो, फ़ना हो

बंदिशें सब फ़ना हो

फ़ना हो, फ़ना हो

हदें सारी फ़ना हो

कहने दो, लोगों को जो कहना हैं

ना रुके तूफ़ान

डर नहीं बर्फ़ीली रातों का

हो थोड़ी सी जब दूरियाँ

मुश्किल लगे आसान

जो डर की थी सलाखें, उनका न कोई निशान

यह पल हैं वह, कहे हैं जो:

"अपनी हदों को तुम तोड़ो"

सही-गलत की ना परवाह

हूँ आज़ाद

फ़ना हो, फ़ना हो

मैं हवा, मैं आसमान

फ़ना हो, फ़ना हो

ऐ आँसू, अलविदा

मैं यहां, मेरा यह जहां

ना रुके तूफ़ान

आहात से मेरी गूंजे यह ज़मीन-आसमान

बर्फीली रूह मेरी बिखरी हैं यूँ हर जगह

खयाल हर एक मेरा जैसे सख्त अंगार

ना, मुड़के देखूँ ना

हाँ, कल को कल छोड़ा

फ़ना हो, फ़ना हो

हूँ मैं सूरज उजला सा

फ़ना हो, फ़ना हो

कल जो थी वह हूँ ना

मैं जहा, रौशनी वहा

ना रुके तूफ़ान

डर नहीं बर्फ़ीली रातों का

Raat ki barfili chadrein, namoonishan na koi

Ab tanha iss jahan ki, mallika mae ho gayi

Iss andhi jaisa toofan dil mein chal raha

Ruke naa ruke, jaane aasman

"Mae hoon jo bhi, dekhe naa koi"

Chaha sabne, toh mujhse bas yeh hi

"Mae hoon jaisi, jaane naa woh"

Toh ab jaano

Fanaa ho, fanaa ho

Bandishey sab fanaa ho

Fanaa ho, fanaa ho

Hadein saari fanaa ho

Kehne do, logon ko jo kehna hain

Na ruke toofan

Darr nahin barfili raaton ka

Ho thodi si jab dooriyan

Mushkil lage aasan

Jo darr ki thi salaakhen, unka naa koi nishaan

Yeh pal hain voh, kahe hain joh:

"Apni hadon ko tum todo"

Sahi-galat ki naa parvah

Hoon azaad

Fanaa ho, fanaa ho

Mae hava, mae aasman

Fanaa ho, fanaa ho

Ae aasu, alvida

Mae yahan, mera yeh jahan

Naa ruke toofan

Aahat se meri goonje yeh zameen-aasman

Barfili rooh meri bikhri hain yooh har jagaah

Khayal har ek mera jaise sakht angara

Naa, mudke dekhoon naa

Haan, kal ko kal choda

Fanaa ho, fanaa ho

Hoon main sooraj ujla saa

Fanaa ho, fanaa ho

Kal jo thi voh hoon naa

Main jahaa, roshni vahan

Naa ruke toofan

Darr nahin barfili raaton ka

Salju berkilau merenda malam

tanpa jejak terlihat.

Aku bagaikan ratu

di kerajaan terasing.

Angin menderu

bak badai dalam diri.

Tak sanggup lagi

kupertahankan.

Jangan biarkan mereka lihat.

Jadilah seperti yang diharapkan.

Sembunyikan yang sebenarnya.

Sekarang mereka tahu.

Lepaskan, lepaskan.

Tak mampu kutahan lagi.

Lepaskan, lepaskan.

Ku berpaling menjauh.

Tak peduli yang mereka bilang.

Biar badai mengamuk,

rasa dingin tak pernah menggangguku.

Kubuat jarak menjauh

dari masalahku.

Takut yang dulu kurasa,

kini tak ada lagi.

Saatnya melihat kemampuanku.

Menguji kekuatanku

tanpa ada yang mengatur.

Ku bebas.

Lepaskan, lepaskan.

Berkuasa di udara.

Lepaskan, lepaskan.

Ku takkan menangis.

Disini

ku berdiri.

Biar badai mengamuk.

Kekuatanku menembus

ke seluruh bumi.

Jiwaku berputar

didalam butiran beku.

Lewat pikiranku

membekukan semua.

Ku takkan kembali.

Biarlah berlalu.

Lepaskan, lepaskan.

Bersinar bagai mentari.

Lepaskan, lepaskan.

Yang lalu telah pergi.

Berdiri

di terang mentari.

Biar badai mengamuk.

Rasa dingin tak pernah menggangguku.

La neve che cade sopra di me

Copre tutto col suo oblio

In questo remoto regno

La regina… Sono io

Ormai la tempesta nel mio cuore irrompe già

Non la fermerà la mia volontà

Ho conservato ogni bugia

Per il mondo la colpa è solo mia

Così non va, non sentirò

Un altro “no”

D’ora in poi lascerò

Che il cuore mi guidi un po’

Scorderò quel che so

E da oggi cambierò

Resto qui

Non andrò più via

Sono sola ormai

Da oggi il freddo è casa mia

A volte è un bene

Poter scappare un po’

Può sembrare un salto enorme

Ma io l’affronterò

Non è un difetto, è una virtù

E non la fermerò mai più

Nessun ostacolo per me

Perché…

D’ora in poi troverò

La mia vera identità

E vivrò, sì, vivrò

Per sempre in libertà

Se è qui il posto mio

Io lo scoprirò

Il mio potere si diffonde intorno a me

Il ghiaccio aumenta e copre ogni cosa accanto a sé

Un mio pensiero cristallizza la realtà

Il resto è storia ormai

Che passa e se ne va

Io lo so, sì, lo so

Come il sole tramonterò

Perché poi, perché poi

All’alba sorgerò

Ecco qua la tempesta che

Non si fermerà

Da oggi il destino appartiene a me

* Kanji
* Romaji

 降り始めた雪は 足跡消して

真っ白な世界に ひとりのわたし

風が心にささやくの

このままじゃ ダメなんだと

とまどい 傷つき

誰にも 打ち明けずに 悩んでた

それももう やめよう

ありのままの 姿見せるのよ

ありのままの 自分になるの

何も怖くない 風よ吹け

少しも寒くないわ

悩んでたことが うそみたいね

だってもう自由よ なんでもできる

どこまでやれるか

自分を試したいの

そうよ変わるのよ わたし

ありのままで 空へ風に乗って

ありのままで 飛び出してみるの

二度と 涙は流さないわ

冷たく大地を包み込み

高く舞い上がる 想い描いて

花咲く氷の結晶のように

輝いていたい もう決めたの

これでいいの 自分を好きになって

これでいいの 自分信じて

光あびながら 歩きだそう

少しも寒くないわ

 Furi hajimeta yuki wa ashiato keshite

Masshiro na sekai ni hitori no watashi

Kaze ga kokoro ni sasayaku no

Kono mama ja dame nan da to

Tomadoi kizutsuki

Dare ni mo uchiakezu ni

Nayandeta sore mo mou yameyou

Ari no mama no sugata miseru no yo

Ari no mama no jibun ni naru no

Nanimo kowakunai kaze yo fuke

Sukoshi mo samukunai wa

Nayandeta koto ga uso mitai ne

Datte mou jiyuu yo nan demo dekiru

Doko made yareru ka

Jibun o tameshitai no

Sou yo kawaru no yo watashi

Ari no mama de sora he kaze ni notte

Ari no mama de tobidashitemiru no

Nidoto namida wa nagasanai wa

Tsumetaku daichi o tsutsumikomi

Takaku maiagaru omoi egaite

Hanasaku koori no kesshou no youni

Kagayaiteitai mou kimeta no

Kore de ii no jibun o suki ni natte

Kore de ii no jibun shinjite

Hikari abi nagara arukidasou

Sukoshi mo samukunai wa

* Korean
* Romaji

 하얀 눈 뒤덮힌 산 위에

발자국 하나 없구나

그 누구도 없는 왕국

내가 이곳 여왕이야

내 안에 부는 바람 거친 폭풍을

막을 수 없어 애를 썼지만

마음 열지 마 들키지 마

착한 모습 언제나 보여주며

철저하게 숨겼는데

들켜버렸어

다 잊어 다 잊어

이젠 참지 않을 거야

다 잊어 다 잊어

문을 열고 나아갈 거야

괜찮아 누가 뭐라 해도

폭풍 몰아쳐도

추위 따윈 두렵지 않다네

거리를 두고 보면

모든 게 작아 보여

나를 두렵게 했던 것들

이젠 겁나지 않아

어디까지 할 수 있을까

내 능력 확인하고 파

내 마음대로 자유롭게 살래

다 잊어 다 잊어

하늘 바람과 살 테야

다 잊어 다 잊어

이제 다시 울지 않을래

당당히 살아갈래

폭풍 몰아쳐도

내 힘은 눈보라로 세상을 덮고

내 영혼 휘몰아치며

꽁꽁 얼려버리네

내 마음 가는 데로 모두 얼음 돼

돌아가지 않을래 과거는 과거야

다 잊어 다 잊어

이제 다시 일어설 거야

다 잊어 다 잊어

착했던 그 소녀

당당히 살아가리라

폭풍 몰아쳐도

추위 따윈 두렵지 않다네

 Hayan nun dwideophin san wie

Baljaguk hana eopguna

Geu nugudo eomneun wangguk

Naega igot yeowang-iya

Nae ane buneun baram geochin pokpung-eul

Mageul su eopseo aereul sseotjiman

Ma-eum yeolji ma deulkiji ma

Chakhan moseup eonjena boyeojumyeo

Cheoljeohage sumgyeonneunde

Deulkyeobeoryeosseo

Da ijeo da ijeo

Ijen chamji anheul geoya

Da ijeo da ijeo

Muneul yeolgo naagal geoya

Gwaenchanha nuga mwora haedo

Pokpung morachyeodo

Chuwi ttawin duryeopji antane

Georireul dugo bomyeon

Modeun ge jaga boyeo

Nareul duryeopge haetdeon geotdeul

Ijen geomnaji anha

Eodikkaji hal su isseulkka

Nae neungnyeok hwaginhago pa

Nae ma-eumdaero jayuropge sallae

Da ijeo da ijeo

Haneul baramgwa sal teya

Da ijeo da ijeo

Ije dasi ulji anheullae

Dangdanghi saragallae

Pokpung morachyeodo

Nae himeun nunboraro sesang-eul deopgo

Nae yeonghon hwimorachimyeo

Kkongkkong eollyeobeorine

Nae ma-eum ganeun dero modu eoreum dwae

Doragaji anheullae gwageoneun gwageoya

Da ijeo da ijeo

Ije dasi ireoseol geoya

Da ijeo da ijeo

Chakhaetdeon geu sonyeo

Dangdanghi saragarira

Pokpung morachyeodo

Chuwi ttawin duryeopji antane

Salju putih menutupi malam

Tiada jejak terlihat

Kerajaan yang terasing dan akulah ratunya

Hembusan bayu bak gelora jiwaku

Puas kucuba tuk memendammya

Jangan sampai mereka tahu

Harus jadi yang diharapkan

Lindangilah yang sebenar

Kini aku bebaskan

Bebaskan

Tak mampu bertahan lagi

Bebaskan, bebaskan

Kucuba sedayaku

Peduli apa yang dikata

Jiwaku beku

Kedinginan tak pernah menggangguku

Kini dapat kulihat jelas dari kejauhan

Ketakutan terpendam telah dapat kulepaskan

Sedayanya aku cuba mengguna segala kuasa

Bebas mengecap nikmatnya

Ku bebas

Bebaskan, bebaskan

Terbanglah susuri awan

Bebaskan, bebaskan

Takkan aku berduka

Di sini berdiri megah

Mula yang baharu

Kuasaku buat hidup bercelaru

Jiwaku bak salju yang sejuk juga membeku

Membentuk permata menjadi mahkota

Sejarahku kekal menjadi sejarah

Bebaskan, bebaskan

Kubangkit di dunia baharu

Bebaskan, bebaskan

Tidak seperti dulu

Di sini berdiri megah

Mula yang baharu

* Mandarin Pinyin
* Romaji

白雪发亮今夜铺满山上

没有脚印的地方

孤立的王国很荒凉

我是这里的女皇

风在呼啸

像心里的风暴一样

只有天知道

我受过的伤

别让他们

进来看见

做好女孩

就像你的从前

躲藏不让

他们看见

已被发现

随它吧

随它吧

回头已没办法

随它吧

随它吧

一转身不再牵挂

我不管

他们想说的话

任风吹雨打

反正冰天雪地我也不怕

这一点点的距离

让一切变精致

曾经困扰我的恐惧

会远离我回忆

现在开始让我看见

是我的突破和极限

不分对错

没有极限

向前

随它吧

随它吧

跟风和天空对话

随它吧

随它吧

眼泪不再掉下

这个家

让我留下

任风吹雨打

我力量从空气中扩散到地上

我灵魂盘旋在冰块各种不同形状

我思想结晶变成锋利的闪光

我永不回头看

以往会被埋葬

随它吧

随它吧

让我在曙光中升华

随它吧

随它吧

让完美被蒸发

这个家

在阳光之下

任风吹雨打

反正冰天雪地我也不怕

Bái xuě fā liàng jīn yè pù mǎn shān shàng

Méi yǒu jiǎo yìn de de fāng

Gū lì de wáng guó hěn huāng liáng

Wǒ shì zhè lǐ de nǚ huáng

Fēng zài hū xiào

Xiàng xīn lǐ de fēng bào yī yàng

Zhǐ yǒu tiān zhī dào

Wǒ shòu guò de shāng

Bié ràng tā men

Jìn lái kàn jiàn

Zuò hǎo nǚ hái

Jiù xiàng nǐ de cóng qián

Duǒ cáng bù ràng

Tā men kàn jiàn

Yǐ bèi fā xiàn

Suí tā ba

Suí tā ba

Huí tóu yǐ méi bàn fǎ

Suí tā ba

Suí tā ba

Yī zhuǎn shēn bù zài qiān guà

Wǒ bù guǎn

Tā men xiǎng shuō de huà

Rèn fēng chuī yǔ dǎ

Fǎn zhèng bīng tiān xuě de wǒ yě bù pà

Zhè yī diǎn diǎn de jù lí

Ràng yī qiè biàn jīng zhì

Céng jīng kùn rǎo wǒ de kǒng jù

Huì yuǎn lí wǒ huí yì

Xiàn zài kāi shǐ ràng wǒ kàn jiàn

Shì wǒ de tū pò hé jí xiàn

Bù fēn duì cuò

Méi yǒu jí xiàn

xiàng qián

Suí tā ba

Suí tā ba

Gēn fēng hé tiān kōng duì huà

Suí tā ba

Suí tā ba

Yǎn lèi bù zài diào xià

Zhè gè jiā

Ràng wǒ liú xià

Rèn fēng chuī yǔ dǎ

Wǒ lì liàng cóng kōng qì zhōng kuò sàn dào de shàng

Wǒ líng hún pán xuán zài bīng kuài gè zhǒng bù tóng xíng zhuàng

Wǒ sī xiǎng jié jīng biàn chéng fēng lì de shǎn guāng

Wǒ yǒng bù huí tóu kàn

Wǐ wǎng huì bèi mái zàng

Suí tā ba

Suí tā ba

Ràng wǒ zài shǔ guāng zhōng shēng huá

Suí tā ba

Suí tā ba

Ràng wán měi bèi zhēng fā

Zhè gè jiā

Zài yáng guāng zhī xià

Rèn fēng chuī yǔ dǎ

Fǎn zhèng bīng tiān xuě de wǒ yě bù pà

Det glitrer hvitt over fjellet i natt,

det er vakkert vintervær.

I riket jeg bor alene,

og som dronning står jeg her.

Og vinden hyler lik som stormen i mitt bryst.

Holdt det ikke ut, himlen så min dyst.

Slipp ingen inn, la ingen se,

slik er plikten, jeg er jo født til det.

Jeg dekket til det ingen så

Det vet de nå!

La den gå, la den gå.

Den kraften jeg skjulte før.

La den gå, la den gå.

Jeg har snudd og stengt en dør.

Jeg er lei, alt de tror de har sett.

La det storme nå,

litt frost gjør meg ingenting uansett.

Litt avstand gjør det meste, så lite som det er.

Og den frykt som en gang holdt meg, kan ikke nå meg her!

Nå skal jeg se, hva jeg får til,

Å teste grenser, når jeg vil.

For alle regler er forbi.

Er fri!

La den gå, la den gå.

La min kraft fylle alt jeg ser.

La den gå, la den gå.

Jeg gråter ikke mer.

Jeg blir her, der gleden er.

La det storme nå.

Min kraft den jager gjennom luften ned mot jord.

Og sjelen er som frostne iskrystaller ifra nord.

En tanke har tatt form som rim med nåler i.

Jeg vender aldri hjem, all fortid er forbi!

La den gå, la den gå.

Jeg skal stige lik solen må.

La den gå, la den gå.

Perfekt er fortid så.

Jeg er klar, og jeg smiler bredt.

La det storme her,

litt frost gjør meg ingenting uansett.

Na zboczach gór biały śnieg nocą lśni,

i nietknięty stopą trwa

Królestwo samotnej duszy,

a królową jestem ja.

Posępny wiatr na strunach burzy w sercu gra.

Choć opieram się, to się na nic zda...

Niech nie wie nikt,

nie zdradzaj nic.

Żadnych uczuć,

od teraz tak masz żyć.

Bez słów,

bez snów,

łzom nie dać się...

Lecz świat już wie!

Mam tę moc!

Mam tę moc!

Rozpalę to co się tli.

Mam tę moc!

Mam tę moc!

Wyjdę i zatrzasnę drzwi!

Wszystkim wbrew,

na ten gest mnie stać!

Co tam burzy gniew?

Od lat coś w objęcia chłodu mnie pcha.

Z oddali to co wielkie,

swój ogrom traci w mig.

Dawny strach co ściskał gardło,

na zawsze wreszcie znikł!

Zobaczę dziś czy sił mam dość,

by wejść na szczyt, odmienić los.

I wyjść zza krat, jak wolny ptak.

O tak..!

Mam tę moc!

Mam tę moc!

Mój jest wiatr, okiełznam śnieg.

Mam tę moc!

Mam tę moc!

I zamiast łez jest śmiech!

Wreszcie ja,

zostawię ślad!

Co tam burzy gniew?

Moc mojej władzy lodem spada dziś na świat.

A duszę moją w mroźnych skrach ku górze niesie wiatr.

I myśl powietrze tnie jak kryształowy miecz.

Nie zrobię kroku w tył...

Nie spojrzę nigdy wstecz!

Mam tę moc!

Mam tę moc!

Z nową zorzą zbudzę się.

Mam tę moc!

Mam tę moc!

Już nie ma tamtej mnie!

Oto ja!

Stanę w słońcu dnia.

Co tam burzy gniew?!

Od lat coś w objęcia chłodu mnie pcha﻿.

* Brazilian
* European

Zăpada străluceşte-n amurg,

Nicio urmă nu-i pe ea.

Tărâmul ascuns de lume,

Este-mpărăţia mea.

Aici e totul ca furtuna ce-o trăiesc,

Ştiu c-am încercat, nu pot s-o opresc.

Nu te-arăta, nu îi primi,

Fata bună tu trebuie să fii!

Zăvorul tras şi încuiat,

Dar au aflat!

S-a-ntâmplat, s-a-ntâmplat!

Eu nu am mai rezistat!

S-a-ntâmplat, s-a-ntâmplat!

Pe un alt drum am plecat!

Ce spun toţi, nu e treaba mea!

Fie ger mereu!

De azi gerul e prietenul meu!

Ciudat cum totul pare,

Departe şi uitat!

Şi cum temerile mele,

Deodat-au încetat!

E timpul meu să mă pornesc,

Să văd ce pot, ce reuşesc,

Să fie numai cum vreau eu,

Mereu!

S-a-ntâmplat, s-a-ntâmplat!

Sunt vântul stârnit din cer!

S-a-ntâmplat, s-a-ntâmplat!

Şi lacrimile-mi pier!

Liberă!

Aici în ger!

Vântul să-l pornesc!

Puterea mea domneşte-n cer şi pe Pământ!

Şi sufletu-mi roieşte peste crestele de-argint!

Un jurământ puternic azi am de făcut!

Eu nu mă mai întorc!

Trecutul e trecut!

S-a-ntâmplat, s-a-ntâmplat!

Ca din somn eu m-am deşteptat!

S-a-ntâmplat, s-a-ntâmplat!

Şi-n viaţă am plecat!

Stau aici, liberă mereu!

Vântul să-l pornesc!

De azi gerul e prietenul meu!

* Cyrillic
* Latin

 Метель укроет склоны горных вершин

И белым-бела земля.

Безмолвное королевство,

Королевой стала я….

А ветер стонет и на сердце ураган…

Мне б его сдержать, но я не могла.

Не открывай, храни секрет,

Будь хорошей девочкой для всех.

Закрой все чувства на замок,

Но тщетно всё!

Отпусти и забудь,

Что прошло — уже не вернуть.

Отпусти и забудь,

Новый день укажет путь.

Не боюсь ничего уже,

Пусть бушует шторм -

Холод всегда мне был по душе.

А я бегу всё выше,

На ледяную гладь.

И страхам дней минувших

Меня уж не догнать.

Пора узнать, что я могу -

На службу призову пургу,

Свободу обрету во льдах,

Навсегда!

Отпусти и забудь

Этот мир из твоих грёз.

Отпусти и забудь,

И не будет больше слёз.

Здесь мой дом,

Мой снежный удел.

Пусть бушует шторм…

Искрится воздух

И земля от моих чар.

Подвластны мне мороз и лёд,

О, что за дивный дар!

И вот уже я знаю, как мне дальше быть!

Я не вернусь назад,

Должна я всё забыть.

Отпусти и забудь!

И на небо лети зарёй!

Отпусти и забудь,

Полярной сияй звездой!

Встречу я

Первый свой рассвет.

Пусть бушует шторм -

Холод всегда мне был по душе

 Metel' ukroyet sklony gornykh vershin

I belym-bela zemlya.

Bezmolvnoye korolevstvo,

Korolevoy stala ya….

A veter stonet i na serdtse uragan…

Mne b yego sderzhat', no ya ne mogla.

Ne otkryvay, khrani sekret,

Bud' khoroshey devochkoy dlya vsekh.

Zakroy vse chuvstva na zamok,

No tshchetno vso!

Otpusti i zabud',

Chto proshlo — uzhe ne vernut'.

Otpusti i zabud',

Novyy den' ukazhet put'.

Ne boyus' nichego uzhe,

Pust' bushuyet shtorm -

Kholod vsegda mne byl po dushe.

A ya begu vso vyshe,

Na ledyanuyu glad'.

I strakham dney minuvshikh

Menya uzh ne dognat'.

Pora uznat', chto ya mogu -

Na sluzhbu prizovu purgu,

Svobodu obretu vo l'dakh,

Navsegda!

Otpusti i zabud'

Etot mir iz tvoikh groz.

Otpusti i zabud',

I ne budet bol'she sloz.

Zdes' moy dom,

Moy snezhnyy udel.

Pust' bushuyet shtorm…

Iskritsya vozdukh

I zemlya ot moikh char.

Podvlastny mne moroz i lod,

O, chto za divnyy dar!

I vot uzhe ya znayu, kak mne dal'she byt'!

YA ne vernus' nazad,

Dolzhna ya vso zabyt'.

Otpusti i zabud'!

I na nebo leti zaroy!

Otpusti i zabud',

Polyarnoy siyay zvezdoy!

Vstrechu ya

Pervyy svoy rassvet.

Pust' bushuyet shtorm -

Kholod vsegda mne byl po dushe

* Cyrillic
* Latin

 Снег се блиста на планини

Нигде стопе, па шта с' тим?

Краљевство бело, пусто

А ја сад владам њим

У мени ветар дивља

Опирем се том

Само небо зна

Целом душом свом

Затвори се, напусти све

Буди добра да то не сазна се

Твој страх је крах

Обуздај га

Е сад се зна!

Сад је крај, сад је крај

Јер доста сам патила

Сад је крај, сад је крај

Муке сам прекратила

Брига ме, откуд потиче

Нека буде мраз

Јер зима мене барем не дотице,

Баш чудно што даљина све бриге развеје

Мога страха више нема

Све ме сада насмеје

Показаћу шта могу ја

И границу ћу прећи, да!

Сад одлазим и нек се зна:

Слободна!

Сад је крај, сад је крај

На крилима ветра сам

Сад је крај, сад је крај

Без суза идем, знам

Овде сам и остаћу

Нека буде мраз...

Сва моја моћ се шири ваздухом и тлом

Кристале стварам сад у новом свету леденом

А додир довољан је да донесе мраз

И нема повратка

Ту прошлост дели јаз

Сад је крај, сад је крај

Ја стојим као зоре знак

Сад је крај, сад је крај

Мој изазов је јак

Сва сам ту

Док дан протиче

Нека буде мраз

Зима мене барем не дотиче﻿

 Sneg se blista na planini

Nigde stope, pa šta s' tim?

Kraljevstvo belo, pusto

A ja sad vladam njim

U meni vetar divlja

Opirem se tom

Samo nebo zna

Celom dušom svom

Zatvori se, napusti sve

Budi dobra da to ne sazna se

Tvoj strah je krah

Obuzdaj ga

E sad se zna!

Sad je kraj, sad je kraj

Jer dosta sam patila

Sad je kraj, sad je kraj

Muke sam prekratila

Briga me, otkud potiče

Neka bude mraz

Jer zima mene barem ne dotice,

Baš čudno što daljina sve brige razveje

Moga straha više nema

Sve me sada nasmeje

Pokazaću šta mogu ja

I granicu ću preći, da!

Sad odlazim i nek se zna:

Slobodna!

Sad je kraj, sad je kraj

Na krilima vetra sam

Sad je kraj, sad je kraj

Bez suza idem, znam

Ovde sam i ostaću

Neka bude mraz...

Sva moja moć se širi vazduhom i tlom

Kristale stvaram sad u novom svetu ledenom

A dodir dovoljan je da donese mraz

I nema povratka

Tu prošlost deli jaz

Sad je kraj, sad je kraj

Ja stojim kao zore znak

Sad je kraj, sad je kraj

Moj izazov je jak

Sva sam tu

Dok dan protiče

Neka bude mraz

Zima mene barem ne dotiče﻿

* Castilian
* Latin American

La nieve brilla esta noche aquí más, ni una huella queda ya

Soy la reina en un reino de aislamiento y soledad

El viento aúlla y se cuela en mi interior

Lo quise contener pero se escapó

"No dejes que sepan de ti

Que no entren" siempre me dijo a mí

"No has de sentir, no han de saber"

Ya qué más da

Suéltalo, suéltalo

No lo puedo ya retener

Suéltalo, suéltalo

Ya no hay nada que perder

¿Qué más da? Ya se descubrió

Déjalo escapar

El frío a mí nunca me molestó

Desde la distancia, qué pequeño todo es

El temor que me aferraba, no me va a hacer volver

Soy libre y ahora intentaré sobrepasar los límites

Ya no hay más reglas para mí... ¡por fin!

Suéltalo, suéltalo

¡Que el frío reine ya!

Suéltalo, suéltalo

No volveré a llorar

Aquí estoy y aquí estaré

Déjalo escapar

En las entrañas de la tierra puedo entrar

Mi alma crece y hace espirales sin parar

Y un pensamiento en mi surgió y cristalizó

Ya no regresaré, el pasado ya pasó

Suéltalo, suéltalo

Subiré con el amanecer

Suéltalo, suéltalo

La farsa se acabó

Que la luz se haga otra vez

Déjalo escapar

El frío a mí nunca me molestó

La nieve pinta la montaña hoy

No hay huellas que seguir

En la soledad un reino y la reina... vive en mi

El viento ruge y hay tormenta en mi interior

Una tempestad que de mí salió...

Lo que hay en ti no dejes ver

Buena chica tú siempre debes ser

No has de abrir tu corazón

Pues ya se abrió...

Libre soy, libre soy

No puedo ocultarlo más

Libre soy, libre soy

¡Libertad sin vuelta atrás!

¿Qué más da? ¡No me importa ya!

Gran tormenta habrá

El frío es parte también de mí

Mirando a la distancia, pequeño todo es

Y los miedos que me ataban, muy lejos los dejé

Voy a probar que puedo hacer, sin limitar mi proceder

Ni mal, ni bien, ni obedecer jamás...

Libre soy, libre soy

El viento me abrazará

Libre soy, libre soy

No me verán llorar

¡Firme así, me quedo aquí!

Gran tormenta habrá...

Por viento y tierra mi poder florecerá

Mi alma congelada en fragmentos romperás

Ideas nuevas pronto cristalizaré

No volveré jamás, no queda nada atrás

¡Libre soy, libre soy!

¡Surgiré como el despertar!

¡Libre soy, libre soy!

¡Se fue la chica ideal!

Firme así, a la luz del sol

Gran tormenta habrá

¡El frío es parte también de mí!

 Snön har lagt sitt täcke över berg och glaciär

Det gnistrar i sin enslighet, ingen själ passerar här

Den storm som viner inuti mig tycks ha vänt

Ett isolerat land och jag är dess regent

Ingen får se djupt inom dig

Låt dem inte få genomskåda dig

Visa ingenting, vad du än gör

Allt är förstört

Slå dig loss, slå dig fri

Den tiden den är förbi

Slå dig loss, slå dig fri

Vänd dig om, det får bli din sorti

Och aldrig mer ska någon säga nej

Släpp den storm du bär

Lite snö har väl aldrig stört mig

Ja tänkt vad lite avstånd får allt att verka smått

Och de rädslor som har styrt mig är ett fjuttigt minne blott

Nu ska vi se hur användbar den är, den kraften som jag har

Rätt eller fel, bestämmer jag

Jag är fri

Slå dig loss, slå dig fri

Nu ser jag allt och förstår

Slå dig loss, slå dig fri

Fäller inte en enda tår

Här står jag och ska förbli

Släpp den storm du bär

Min kraft den flödar genom luft och genom mark

Min själ, den spirar kraften, väller upp och gör mig stark

Min tanke kristalliserar fantasi till is

Jag lämnar allt som var, förkastar direktiv

Slå dig loss, slå dig fri

Bana väg, låt ske det som sker

Slå dig loss, slå dig fri

Hon som fanns här finns inte mer

Och här står jag, en förändrad själ

Släpp den storm du bär

Snö har väl aldrig stört mig

* Mandarin Pinyin
* Romaji

 白雪紛飛一片銀色世界

放眼望去是沉寂

遙遠國度放逐自我

孤單寂寞每一天

思緒像狂風呼嘯巨浪般澎湃

無法再壓抑最後的忍耐

不要靠近，不要相信

乖乖聽話，安分一如往昔

隱藏，堅強，拒絕表露

拋下所有

放開手，放開手

不需要任何理由

放開手，放開手

不理會心中枷鎖

還以為曾經在乎過誰

讓暴雨翻騰

從不畏懼征服冰霜風雪

你我之間有距離，一切變得渺小

那縈繞心頭的恐懼，已經不再重要

看看我要如何去做

測試極限能否突破

沒有對錯，沒有束縛，起飛

放開手，放開手

從今往後由我主宰

讓它走，讓它走

絕不再受傷害

新世界在我眼前

讓暴雨翻騰

力量強大從地底直竄上雲霄

我的心層層冰封，銳利碎片很難消

心念動，冰晶立起，天地將改變

前方的路等待

過去不要留戀

讓它走，讓它走

烏雲後面就是曙光

讓它走，讓它走

只剩記憶迴盪

新世界，希望在眼前

讓暴雨翻騰

從不畏懼征服冰霜風雪

 Bái xuě fēn fēi yī piàn yín sè shì jiè

Fàng yǎn wàng qù shì chén jì

Yáo yuǎn guó dù fàng zhú zì wǒ

Gū dān jì mò měi yī tiān

Sī xù xiàng kuáng fēng hū xiào jù làng bān pēng pài

Wú fǎ zài yā yì zuì hòu de rěn nài

Bù yào kào jìn， bù yào xiāng xìn

Guāi guāi tīng huà， ān fēn yī rú wǎng xī

Yǐn cáng， jiān qiáng， jù jué biǎo lù

Pāo xià suǒ yǒu

Fàng kāi shǒu， fàng kāi shǒu

Bù xū yào rèn hé lǐ yóu

Fàng kāi shǒu， fàng kāi shǒu

Bù lǐ huì xīn zhōng jiā suǒ

Hái yǐ wèi céng jīng zài hū guò shuí

Ràng bào yǔ fān téng

Cóng bù wèi jù zhēng fú bīng shuāng fēng xuě

Nǐ wǒ zhī jiān yǒu jù lí， yī qiè biàn dé miǎo xiǎo

Nà yíng rào xīn tóu de kǒng jù， yǐ jīng bù zài zhòng yào

Kàn kàn wǒ yào rú hé qù zuò

Cè shì jí xiàn néng fǒu tū pò

Méi yǒu duì cuò， méi yǒu shù fù， qǐ fēi

Fàng kāi shǒu， fàng kāi shǒu

Cóng jīn wǎng hòu yóu wǒ zhǔ zǎi

Ràng tā zǒu， ràng tā zǒu

Jué bù zài shòu shāng hài

Xīn shì jiè zài wǒ yǎn qián

Ràng bào yǔ fān téng

Lì liàng qiáng dà cóng de dǐ zhí cuàn shàng yún xiāo

Wǒ de xīn céng céng bīng fēng， ruì lì suì piàn hěn nán xiāo

Xīn niàn dòng， bīng jīng lì qǐ， tiān de jiāng gǎi biàn

Qián fāng de lù děng dài

Guò qù bù yào liú liàn

Ràng tā zǒu， ràng tā zǒu

Wū yún hòu miàn jiù shì shǔ guāng

Ràng tā zǒu， ràng tā zǒu

Zhǐ shèng jì yì huí dàng

Xīn shì jiè， xī wàng zài yǎn qián

Ràng bào yǔ fān téng

Cóng bù wèi jù zhēng fú bīng shuāng fēng xuě

* Thai
* Romaji

หิมะสีขาวเป็นประกายในราตรี

ไม่มีรอยเท้ายามที่มอง

ในดินแดนอ้างว้างร้างผู้คน

มีเพียงเรานี้ที่ครอบครอง

ดังมีพายุซ่อนอยู่ภายใน

หมุนวนเวียนว่าย

ถึงต้านทานเท่าไหร่

ฉันก็ห้ามไม่ได้

อย่าเปิดใจไป อย่าให้เขาเห็น

ต้องเป็นคนดี ที่เขาสอนให้เป็น

ปกปิดในใจ อย่าให้เขารู้

สุดท้ายก็รู้

ปล่อยมันไป อย่างที่เป็น

ไม่อาจจะเก็บอีกต่อไป

ปล่อยออกมา เลิกซ่อนเร้น

เดินกลับหลัง หมดสิ้นเยื่อใย

ฉันไม่กลัว ปล่อยให้เขาพูดไป

พัดให้โหมกระหน่ำ

ความหนาวไม่ทำให้เดือดร้อนซักเท่าไหร่

มองอะไรยามไกลห่าง กลับเห็นเล็กลงไปเลย

ความหวั่นไหวที่คอยเข้าครอบงำ กลับทำไม่ได้ดังเคย

สิ่งใหม่ยังรอ ให้ลองให้รู้

จะไปสุดทาง ให้ใครได้ดู

ฉีกกฎซ้ำ ๆ เลือกทำสิ่งใด อย่างใจ

ปล่อยมันไป อย่างที่เป็น

เชื่อมใจ ไปกับลมและฟ้า

ปล่อยออกมา เลิกซ่อนเร้น

เผชิญมันด้วยความกล้า

ฉันจะยืน ตรงนี้เรื่อยไป

พัดให้โหมกระหน่ำ

พลังในกายล่องลมลอยฟ้าลงมาสู่ดิน

พลังในใจแทรกในเกล็ดน้ำแข็งล้อมรอบกายไม่สิ้น

ผลึกความคิดผุดเป็นเกล็ดใสไร้ความกังขา

ไม่ขอคิดหวนคืนไป ความหลังไม่อาจคืนมา

เป็นตัวเรา อย่างที่เป็น

ขอทะยานยังตะวันส่องฟ้า

ปล่อยออกมา เลิกซ่อนเร้น

เด็กดีไม่เห็นมีค่า

ฉันจะยืน เด่นในแสงแรงกล้า

พัดกระหน่ำเข้าไป

ความหนาวไม่ทำให้เดือดร้อนซักเท่าไหร่

Hima SiKhao Pen Prakai Nai Ratri

Mai Mi Roi Thao Yam Thi Mong

Nai Dindaen Angwang Rang Phukhon

Mi Phiang Rao Ni Thi Khropkhrong

Dang Mi Phayu Son Yu Phainai

Mun Wuanwian Wai

Thueng Tanthan Thaorai

Chan Ko Ham Mai Dai

Ya Poetchai Pai Ya Hai Khao Hen

Tong Pen Khon Di Thi Khao Son Hai Pen

Pokpit Nai Chai Ya Hai Khao Ru

Sutthai Ko Ru

Ploi Man Pai YangThi Pen

Mai At Cha Kep Ik Topai

Ploi Ok Ma Loek Sonren

Doen KlapLang Motsin Yueayai

Chan Mai Klua Ploi Hai Khao Phut Pai

Phat Hai Hom Kranam

KhwamNao Mai Thamhai Dueatron Sak Thaorai

Mong Arai Yam Klai Hang Klap Hen Lek Long Pai Loei

Khwam Wanwai Thi Khoi Khao Khropngam Klap Tham Mai Dai Dang Khoei

Sing Mai Yang Ro Hai Long Hai Ru

Cha Pai Sut Thang Hai Khrai Dai Du

Chik Kot SamSam Lueak Tham Sing Dai Yang Chai

Ploi Man Pai YangThi Pen

Chueam Chai Pai Kap Lom Lae Fa

Ploi Ok Ma Loek Sonren

Phachoen Man Duai Khwam Kla

Chan Cha Yuen Trongni Rueai Pai

Phat Hai Hom Kranam

Phalang Nai Kai Long Lom Loifa Long Ma Su Din

Phalang Nai Chai Saek Nai Klet Namkhaeng Lom Rop Kai Mai Sin

Phaluek Khwamkhit Phut Pen Klet Sai Rai Khwam Kangkha

Mai Kho Khit Huan Khuen Pai Khwamlang Mai At Khuen Ma

Pen Tuarao YangThi Pen

Kho Thayan Yang Tawan Song Fa

Ploi Ok Ma Loek Sonren

Dek Di Mai Hen Mi Kha

Chan Cha Yuen Den Nai Saeng Raeng Kla

Phat Kranam Khao Pai

KhwamNao Mai Thamhai Dueatron Sak Thaorai

Parıldıyor kar taneleri,

Bütün izler silinmiş

Bir soyutlanma krallığı,

Bense sanki prensesi

Rüzgâr uluyor, coşan fırtına gibi

Durduramadım, oysa denedim

Aman sakla, görmesinler

Seni iyi birisi sansınlar

Ört hisleri, bilmesinler

Biliyorlar

Aldırma, aldırma

Engel olamıyorum

Aldırma, aldırma

Uzaklaşmak istiyorum

Fark etmez, varsın konuşsunlar

Sürsün fırtına

Soğuk neyse beni hiç üzmedi

Biraz uzaktan cisimler küçük görünürler

Beni yöneten korkular bana erişemezler

Gücümü deneme vakti

Sınırları, gelişmeyi

Doğru, yanlış, bir kural yok

Özgür

Aldırma, aldırma

Rüzgârın ve göğün yanında

Aldırma, aldırma

Ağlamayacağım asla

Burdayım, yaşam burda

Sürsün fırtına

Gücüm toprağı sel gibi kaplamakta

Ruhum daireler çiziyor değişken yapıda

Bir düşüncem bile her yeri dondurur

Geri dönmem asla, geçmiş çok uzakta

Aldırma, aldırma

Ruhum yeniden doğmakta

Aldırma, aldırma

Kusursuz kız yok burda

Burdayım, ben karşınızda

Sürsün fırtına

Soğuk neyse beni hiç üzmedi

* Cyrillic
* Latin

 Цей білий сніг дику гору обліг,

Навіть сліду тут нема.

Безлюдне, неначе, царство,

А царюю я сама.

І завиває вітер-хуга в серці зла…

Втримати в собі силу не змогла.

То схаменись, то доведи - ти хороша і буде так завжди!

Сховай свій дар в душі на дно.

Вже все одно!

Все одно! Все одно!

На волю шугне воно!

Все одно! Все одно!

Я здалася вже давно!

Хай женуть! Хай цураються!

Хай кругом зима…

Та холоду я не лякаюся.

На відстані всі речі,

Малесенькі немов.

І страхи мої безодні не вернуться.

І знов,

Сама собі я покажу, що вільна перейти межу!

Добро і зло - їх тут нема!

Нема!

Все одно! Все одно!

Я - і вітер, і небеса!

Все одно! Все одно!

Умре в очах сльоза!

Це - мій світ! Тут лишаюся!

Хай кругом зима…

Хай сила рине в землю - так бажаю я!

Як віхола заклубочиться хай душа моя!

Я починаю розуміти - це вже край!

Немає вороття!

Колишнє - прощавай!

Все одно! Все одно!

Я заграю, немов зоря!

Все одно! Все одно!

Навік змінилась я!

Ось мій світ! Ним пишаюся!

Хай кругом зима…

Та холоду я не лякаюся.

 Tsey bilyy snih dyku horu oblih,

Navitʹ slidu tut nema.

Bezlyudne, nenache, tsarstvo,

A tsaryuyu ya sama.

I zavyvaye viter-khuha v sertsi zla…

Vtrymaty v sobi sylu ne zmohla.

To skhamenysʹ, to dovedy - ty khorosha i bude tak zavzhdy!

Skhovay sviy dar v dushi na dno.

Vzhe vse odno!

Vse odno! Vse odno!

Na volyu shuhne vono!

Vse odno! Vse odno!

YA zdalasya vzhe davno!

Khay zhenutʹ! Khay tsurayutʹsya!

Khay kruhom zyma…

Ta kholodu ya ne lyakayusya.

Na vidstani vsi rechi,

Malesenʹki nemov.

I strakhy moyi bezodni ne vernutʹsya.

I znov,

Sama sobi ya pokazhu, shcho vilʹna pereyty mezhu!

Dobro i zlo - yikh tut nema!

Nema!

Vse odno! Vse odno!

YA - i viter, i nebesa!

Vse odno! Vse odno!

Umre v ochakh slʹoza!

Tse - miy svit! Tut lyshayusya!

Khay kruhom zyma…

Khay syla ryne v zemlyu - tak bazhayu ya!

Yak vikhola zaklubochytʹsya khay dusha moya!

YA pochynayu rozumity - tse vzhe kray!

Nemaye vorottya!

Kolyshnye - proshchavay!

Vse odno! Vse odno!

YA zahrayu, nemov zorya!

Vse odno! Vse odno!

Navik zminylasʹ ya!

Osʹ miy svit! Nym pyshayusya!

Khay kruhom zyma…

Ta kholodu ya ne lyakayusya.

<poet>Tuyết giá buốt xóa hết dấu chân kia
Chỉ còn riêng tôi...với nơi này
Một nơi mang cô đơn..với nỗi buồn
Nữ hoàng nơi ấy...chính là tôi!
Rồi từng cơn gió kêu gào xuyên qua trái tim băng giá
Không thể trông chờ ai
Bao đớn đau mệt nhoài

Từng sợ không may...mọi người sẽ biết
Không được yếu đuối..buồn kia sẽ trôi nhanh
Từng điều không hay...mình từng chôn sâu
Chẳng thể giấu mãi..!

Let it go! Let it go!
Qua rồi, buồn phiền giờ tan mau
Let it go! Let it go!
Chẳng lo chi, cuộc sống riêng tôi
Chẳng quan tâm..mọi người sẽ..nói những gì
Dẫu bão giông ngập tràn
Thì sao? Lo phiền âu sầu chi chẳng ích gì

Tôi đi vui sao..trong yên lặng
Mọi thứ đã xa..xăm rồi
Giờ...đây...chẳng điều gì...làm tôi sợ
Chẳng thể phá..giấc mơ...riêng tôi

Từng điều tôi mơ được làm từ lâu
Để biết rằng tôi làm được quá nhiều
Chẳng cần lo chi, tự do ở đây
Mình tôi...

Let it go! Let it go!
Riêng..mình cùng bầu trời và cơn.. gió
Let it go! Let it go!
Rời xa...cuộc sống...chán chường
Ở nơi đây...
Là chốn riêng này
Cứ để bão giông ngập tràn

Sức mạnh từ lâu chôn giấu nay sẽ bay lên cùng tôi
Phép màu của tôi làm cho bao giá băng này phủ khắp nơi nơi
Chỉ cần suy nghĩ tôi sẽ làm khối băng kia nổ tung
Sẽ chẳng tiếc nuối làm gì..ngày qua chìm vào quên lãng...

Let it go! Let it go!
Nơi này chỉ một mình tôi thôi
Let it go! Let it go!
Ngày hôm qua đã xa rồi
Ở nơi đây
Một ngày mới đã tới
Dẫu bên ngoài...giông...tố
Thì tôi...luôn bình yên ở thế giới của mình

</poem>}}