Biedronek

**Biedronek** (ang. **Ladybugkit**) — Kociak pochodzący z Klan Głogu.

*Syn Jarmużowego Wąsa oraz Żurawiowej Nogi. Brat Mahonia oraz Komarka.*

## Wygląd

Biedronek to czarny, długowłosy kocurek z bielą. Jest nieco mniejszy od innych kociaków. Trochę przypomina matkę, a nawet niektóre koty mówią, że wygląda tak, jak ona. Oczy Biedronka są błękitne, przypominające niebo nieskalane żadną nawet najmniejszą chmurą.

## Charakter

Jest energicznym i miłym kocurkiem. Ma charakterystyczny śmiech i kocha rozrabiać, a także tworzyć pułapki na kociaki w Klanie. Jego najgorszym wybrykiem do tej pory było wybrudzenie swojego brata w mysiej żółci oraz oblepienie go rzepami. Oczywiście dostał za to zasłużoną karę. Większość z jego jakże zabawnych żartów nie jest niebezpieczna, tylko raz zdarzyło mu się nieświadomie prawie zabić jednego z kociaków klanowych. Jest on intuicyjny i analityczny.

## Historia

Powietrze w obozie było bardziej gęste niż zwykle - wydawało się takie ciężkie, momentami nawet mokre, a to wszystko za sprawą mgły, która postanowiła zaatakować las akurat pod wieczór. Wpadający w ucho śpiew świerszczy w oddali sprawił, że niebieskooki kocurek się obudził. Usłyszał również donośne pohukiwanie sowy gdzieś na drzewie nieopodal, które było głośniejsze niż śpiew owadów. Biedronek nastawił uszu i gwałtownie stanął na równe łapy, a po chwili usiadł i zaczął obserwować wszystko dookoła. Nieco przeszkadzało mu mokre powietrze, ponieważ na jego wąsach zbierały się kropelki wody, ale nie zajęło mu długo zauważenie, że inni również miewają taki sam problem co on. Pocieszyło go to nieco, ale nadal nie załatwiało problemu. Postanowił, że strzepie krople wody z jego malutkich wąsików. Zaczął się wiercić i nieudolnie podnosić łapkę, ocierając o swoją głowę, próbując się umyć. Poczuł po chwili ruch - a dokładniej nastawienie uszu przez matkę, jej głowa nadal leżała, a ślepia były zamknięte, jednakże wydawało się, że najmniejszy ruch Biedronka jest w stanie ją obudzić. Spojrzał w stronę matki z zaciekawieniem.

— *Wracaj do spania, maluchu* — Mruknęła sennie Żurawiowa Noga i owinęła jego wraz z Mahoniem obok swoim puszystym ogonem. Biedronek postanowił posłuchać się matki i położył się z powrotem tuż obok swojego brata, który spał w najlepsze. Pomimo takiej ilości kropli na jego futerku, był on niewzruszony i chrapał najgłośniej w całym żłobku. Gdy Biedronek już zasypiał, Mahoń zaczął się wiercić, jakby śniło mu się, że na coś poluje.

— *Daj mi spać!* — Pomyślał Biedronek i kontynuował próbę zaśnięcia. Komarek pisnął, przewracając się na drugi bok.

Gdy wreszcie nastał dzień, Biedronek wstał jako pierwszy. Co prawda nie wyspał się zbytnio, a to wina jego wiercącego się brata. Nie mógł go jednak za to winić, przecież nie da się nad tym panować. Westchnął pod nosem i nie musiał długo czekać, aż wstanie reszta żłobka. Jego matka otworzyła oczy i zastrzygła wąsami, a po chwili ziewnęła i uniosła łeb, spoglądając na Biedronka.

— *Wcześnie wstałeś!* — W jej głosie można było wyczuć nutę zdziwienia. Kotka polizała kocurka pomiędzy uszami, na co Biedronek odpowiedział głośnym mruczeniem.

— *Oczywiście* — Powiedział pod nosem, nadal mrucząc. — *Jeżeli chce zostać wojownikiem, to muszę się przygotować na takie wczesne wstawanie!* — Powiedział już nieco głośniej, wpatrując się w matkę z nadzieją i determinacją w oczach.

— *Ciekawe kogo Ci przydzielą na mentora. Ale nie nastawiaj się na to jeszcze tak szybko. Jeżeli będziesz nadal tak broił, to kto wie? Może Pokątnikowa Gwiazda opóźni wasze mianowanie na uczniów?* — Powiedziała kotka, co wystraszyło Biedronka. Z oczu kocurka zniknęła pewność siebie, a zapełniły je lęk.

— *Jak to?!* — Powiedział momentalnie z paniką w głosie. — *Pokątnikowa Gwiazda nie zrobiłby tego!* — Próbował się pocieszyć.

— *Tylko się z tobą droczę* — Kotka mruknęła z rozbawieniem. Kocurek westchnął z ulgą i spojrzał na Mahonia, który również właśnie wstał. Zaczął się przeciągać, wygiął grzbiet i ziewnął potężnie, wysuwając swoje malutkie pazurki, które po chwili schował. Trącił Komarka, który również wstał, ale był zbyt zaspany, żeby cokolwiek mówić. Otworzył pyszczek jakby chciał coś powiedzieć, ale ostatecznie niczego nie powiedział.

— *O czym rozmawiacie?* — Zapytał zaspanym głosem.

— *O tym, że nie możemy już tak rozrabiać!* — Burknął Biedronek.

— *Dlaczego?* — Zapytał zdezorientowany Mahoń, na co szybko dostał odpowiedź. — *Ponieważ Pokątnikowa Gwiazda może nam opóźnić mianowanie na uczniów!* — Panika w głosie kocurka znów zagościła. Wystraszył swojego brata, ale matka pacnęła go po głowie, żeby przestał. Wiedział, że nie znosi on za dobrze takich rzeczy.

— *Tylko sobie tak żartujemy* — Pocieszyła swojego drugiego kociaka i gestem ogona zachęciła ich do wstania. Właśnie wrócił ich ojciec - Jarmużowy Wąs - z polowania. Wchodząc do żłobka, podszedł do Żurawiowej Nogi i otarł się czule łbem o jej bok, mrucząc głośno, po czym spojrzał na swoje obydwa kociaki z uśmiechem na pysku i polizał Mahonia w ucho.

— *Cześć!* — Powiedział. — *Właśnie wróciłem z patrolu. Chcecie usłyszeć, co widzieliśmy?* — Zapytał, aczkolwiek wiedział, że to raczej pytanie retoryczne. Nie musiał długo czekać, kociaki momentalnie odpowiedziały "tak"!

— *Więc tak...* — Mruknął. — *Gdy wyszliśmy, momentalnie ogarnął nas zapach zająca, który musiał tamtędy przechodzić niedawno. Podążaliśmy jego tropem i natknęliśmy się na norę. Pomyślałem sobie wtedy, że ale nam się poszczęściło! Miałem rację, upolowaliśmy jego młode, co może i było okrutne, ale to zawsze dodatkowe pożywienie. Obecnie nasz stos zwierzyny jest przepełniony zającami, ale kto by się tym przejmował? Dopóki nie są zgnite, to głód nam nie grozi* — Urwał na chwilę.

— *Niesamowite!* — Mahoń prawie wrzasnął z podekscytowania. Biedronek wpatrywał się w ojca z zaciekawieniem, jakby oczekując kontynuacji historii.

— *Jeszcze nie skończyłem* — Zaśmiał się kocur i kontynuował. — *Później napotkaliśmy obcego kota na naszym terytorium, więc naturalnym jest, że go przegoniliśmy. Akurat jemu darowaliśmy życia, był nieco starszy od was, jednakże młodszy ode mnie. Obeszło się bez żadnych ran, dlatego Jeleni Nos również się ucieszy - po pierwsze, że przynieśliśmy tyle jedzenia, a po drugie, że nie musi się nikim specjalnie zajmować i może zbierać tyle ziół, ile mu się podoba* — Kocur ponownie urwał i zaczął wylizywać swoją łapę. Ukazał się wtedy im cierń.

— *Co to?* — Zapytał Biedronek z zaciekawieniem.

— *To cierń* — Odpowiedział mu ojciec i chwycił go zębami, a po chwili wyrwał. Z jego łapy o dziwo nie leciała krew, ale ojciec skrzywił się, gdy to zrobił. — *To musiało boleć* — Przyznał w myślach.

## Ciekawostki

* Na początku miał mieć zielone oczy i być rudy.
* Posiada niezwykłą więź z Trojszykiem oraz Mahoniem. Wspólnie we trójkę broją ile wlezie.

## Galeria

### Arty

Biedronek wraz z Żurawiową Nogą, Małym Odmętem, Jesikową Łapą, Pokątnikową Gwiazdą, Przydługą Wizją oraz Kwitnącą Roszelią.
Brzózek i **Biedronek**.Od Snowy❤