Almira Özsoy

## Genel Bilgiler

Almira 1997 yılında 7 Kasım tarihinde, İstanbul'un Beşiktaş semtinde doğmuştur. Annesi gibi açık kahve saçlı, babası gibi mavi gözlüdür. Edebiyat öğretmeni ve psikolog olarak çalışmaktadır.

## Kişilik Özellikleri

Almira, genel olarak oldukça sevecen bir karaktere sahiptir. Oldukça duygusal biridir. Sevdiği insanları kırmak en büyük korkusudur. Ne kadar sert görünse de aslında çok hassas bir kişiliğe sahiptir. İnsanlara yardım etmeyi çok sever. Genel olarak herkese kibar davranmaya çalışır fakat sevdiklerine yapılan aksi bir durumda tepkisini gösterebilir.

## Ailesi ve Çocukluğu

Almira'nın annesi; ressam, babası ise mimardır. Almira; hayatını annesi, babası ve ufak kız kardeşi Damla ile geçirmiştir. Her zaman annesi ve babasıyla gayet iyi bir ilişkiye sahip olmuştur. Kız kardeşiyle fazlasıyla yakın olmuştur. Çocukluğunu İstanbul'un Beşiktaş semtinde geçiren Almira; hiçbir zaman geçim sıkıntısı çekmemiş, kültürlü bir ailede sevgi dolu bir şekilde büyümüştür.

## Hastalıkları

Kendisinin üniversite mezuniyetinde yaşadığı kaza sonucu kafasına aldığı bir darbeyle beyninin hipokampus bölümünde kalıcı hasar oluşmuştur. Ayrıca kardeşini kaybetmesi sonucunda yaşadığı travma yüzünden Almira'nın beyni kendini koruma mekanizması olarak gün içinde yaşadıklarını unutmaya başlamıştır. Bu durum ilerleyen süreçte kronik olarak yaşadığı son yarım saati unutmasına yol açmaktadır. Bilinçaltını uyaracak derecede bir uyarıcı olmadığı sürece son yarım saatiyle ilgili çok yüzeysel bilgileri hatırlayabilmektedir. Günden güne değişiklik göstermekte olan bu unutkanlık durumu, bazen son yarım saati tamamen unutmasına bazı durumlarda ise sadece ana hatları unutmasına yol açmaktadır. Bu durumdan kurtulabilmek adına Almira, yanında sürekli olarak bir not defteri ve kalem bulundurmakta, yarım saatte bir not almaktadır. Ayrıca detayları daha net hatırlamak için yaşadıklarını her günün sonunda günlüğünde toplamaktadır. Ailesi, onu hastalığı için ne kadar nöroloğa ve psikiyatriste gösterse de hastalığının tam sebebi veya çözümü henüz bulunamamıştır.

## İlgileri

Küçüklüğünden beri edebiyata, felsefeye ve psikolojiye büyük bir ilgisi olmuş. Kitap okumayı ve hikayeler yazmayı acayip derecede severmiş. Ayrıca ailesinin küçük yaştaki teşviği sayesinde arp ve piyano da çalarmış. Sanatsal ve edebi yönü yüksek olan Almira, şiir okumayı ve yazmayı çok severmiş. En sevdiği şairler Nazım Hikmet ve Özdemir Asaf'mış. Kendisi de aynı Özdemir Asaf gibi soyut ama bir o kadar da romantik bir insanmış.

## Okul Hayatı ve Kariyeri

Almira, küçüklüğünden beri çok çalışkan ve disiplinli bir kadın olmuş. Her zaman öğretmenlerinin gözdesiymiş. Lisedeki sıkı çalışması sayesinde üniversite sınavında üstün başarı sergileyerek, en çok istediği bölüm olan Türk Dili ve Edebiyatı bölümünü Boğaziçi Üniversitesi'nde kazanmış. Üniversiteyi okurken bir süre özel öğretmenlik de yapan Almira, öğretmen olmanın onu tatmin etmediğini fark etmiş. Bu sebeple üniversite boyunca kitap yazmaya uğraşan Almira, unutkanlık problemi yüzünden sadece kısa hikayelerle sınırlı kalmış. Bu durumun üzerine Almira, Türkiye'de kalmak istemediğini ve başka bir meslek yapmak istediğini fark etmiş. Psikolojiye oldukça ilgisi olan ve insanlara yardım etmeyi çok seven Almira, psikoloji bölümünde karar kılmış ve Amerika'daki okulları araştırmaya koyulmuş. Lisans bölümünü bitirdikten sonra psikoloji yüksek lisansını University of San Andreas'ta yapmak için Amerika'ya taşınmış. Yüksek lisansını başarıyla tamamlayan Almira, günümüzde kendi kliniğinde özel psikolog olarak çalışmaktadır. Aynı zamanda, ek iş olarak Edebiyat dersleri de vermektedir.

## Eski Sevgilisi Bekir

Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mıslararımda;
Dokunabilir misiniz,
Gözyaşlarıma, ellerinizle?

Almira, liseyi bitirdiği yaz Bodrum'da Bekir isimli bir çocukla tanışmış. Daha önceden arkadaşlarıyla bara bile gitmemiş olan Almira, o yaz Bekir ile beraber daha önce hiç denemediği alkolleri deneme fırsatı bulmuş, bu sırada da Bekir ile oldukça yakınlaşmış. Beraber arabayla gezmedikleri yer, denemedikleri aktivite kalmamış. Hayatının en zevkli zamanlarını geçiren Almira, Bekir'den oldukça etkilenmiş ve ilişkileri bu şekilde başlamış. Bekir'in de okulu İstanbul'da olduğundan beraber İstanbul'a dönmüşler. Bekir, Almira'dan 2 yaş büyükmüş ve işletme okuyormuş. Başta güzel giden ilişkileri daha sonrasında aralarında çok fazla kavga etmeleri üzerine farklı bir hal almaya başlamış. Kavgalarında Bekir; Almira'ya bağırırmış. Başta sadece aralarında olan bu olay büyümeye başladıkça Bekir'in bağırışları, küfürlere hatta sonrasında yumruklara dönüşmüş. Bu durumda depresyona giren, korkusundan sesini çıkaramayan ve durumu kabullenen Almira, ne yapacağını bilmiyormuş. Aradan bir süre geçtikten sonra yeni tanıştığı arkadaşı olan Yavuz'la olan bir buluşmalarında Yavuz, Almira'nın kolundaki morlukları fark etmiş. Yavuz, sebebini sorduğunda Almira ağlamaya başlamış. Durumu ağlayarak anlatan Almira'nın bu halini gören Yavuz, Almira'nın telefonundan Bekir'i engellemiş ve durumu polise anlatması gerektiğini belirtmiş. Sonraki gün beraber polise gitmişler. Almira, durumu onlara da anlattıktan sonra Bekir kısa bir süreliğine göz altına alınmış. Daha sonrasında yalvararak Almira'dan özür dilese de ne fayda... Almira o günden itibaren artık erkeklere karşı daha temkinli yaklaşmış ve en ufak bir şiddet durumunda sesini çıkarmaktan çekinmemesi gerektiğini anlamış. Yaşadıklarını olayları sürekli olarak Yavuz'a anlatır olmuş.

Ey, benim iyimser hallerim,
Çabuk aldanışlarım,
Hep inanışlarım,
Alttan alışlarım,
Hatayı hep kendimde buluşlarım,
Değmeyecekleri kafaya takışlarım,
Yoktan yere, akıp giden gözyaşlarım,

Hepinize elveda...
Artık ben kimsenin,
Hiç kimsesi olmayacağım!

## Yavuz ve Mezuniyet Kazası

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.

Almira, kütüphanede takılmayı çok severmiş. Haftaiçi boş zamanlarını kütüphanede kitap okuyarak veya ders çalışarak geçirirmiş. Bir gün her zamanki gibi tek başına kitap okurken edebiyat bölümünde rastgele kitap araştıran birini görmüş. Bir sürü kitapı alıp tekrar yerine koyup oflayıp poflayan bu arkadaşı fark eden Almira, yardıma ihtiyacı olabileceğini düşünüp yanına gitmiş. Yardımcı olabileceğini söylediğinde, şaşkın bir şekilde ona bakan çocuk *Edebiyat finalleri için kaynak arıyordum.* demiş. Bunun üzerine edebiyat okuduğunu ve yardımcı olabileceğini söyleyen Almira, o gün fark etmeden üniversite hayatında sahip olacağı en yakın arkadaşını bulmuş. Yavuz ve Almira, o hafta boyunca beraber çalışmışlar ve Almira sayesinde Yavuz finallerini başarıyla tamamlamış. Almira'nın üniversite boyunca en yakın arkadaşı, Yavuz olmuş. Ne olursa olsun yanında olan, onu yargılamayan tek insan onun için Yavuz'muş. Yavuz, Almira'nın ailesiyle de oldukça yakınmış. Ailesi, Yavuz'u çok sever ve güvenirmiş. Almira'nın hayatında en çok değer verdiği insan, küçük kız kardeşi Damla'ymış. Mezuniyet günü geldiğinde, kız kardeşi de Almira ile beraber ,,gelmek istemiş. Almira'nın ehliyeti olmadığından Yavuz'un aracında gitme kararı almışlar. Elbiseler, takımlar giyilmiş, makyajlar yapılmış, parfümler sıkılmış. Yavuz babasının verdiği Porsche ile kapının önüne gelmiş. Almira ve kardeşi araca binmiş. Araçta müzik dinlerlerken Yavuz, telefonuna uzanıp şarkıyı değiştirmek istemiş fakat Almira farklı bir şarkı açmak istediğini söyleyip Yavuz'un elinden telefonunu almış. Bu tartışma dönerken yolda aniden önlerine kıran araca çarpmamak için Yavuz'un ani bir hamleyle direksiyonu kırmasıyla yoldan çıkmaları bir olmuş. Araç tamamen hurdaya dönmüş. Almira, kendine geldiğinde ilk duyduğu şey tamamen sessizliğin içinde radyoda çalan Sibylle Baier'den *The End* şarkısı olmuş. Saatin 22.30 olduğunu fark etmiş. Birkaç saniye sonra durumu farkına varıp kardeşini kontrol etmek için arkasına dönmüş. Kardeşine baktığında onun acı içinde ağlayan suratını görmüş. Aracın arkasından kardeşine uzanmaya çalışmış, kardeşinin kemerini cam parçalarından biriyle kesip onu arka koltuktan çıkartmış. Araçtan kardeşiyle beraber sıyrılıp dışarı çıkmış. Daha *İyi misin?* diye soramadan, kardeşi ona *Saat kaç ablacığım?* demiş. Sesi titreyen Almira,*22.30, kuzum.* demiş. Kardeşi, *Yarım saat gecikmişiz, daha fazla bekletmeyin. Yavuz abimi de seni de çok seviyorum ablacığım, benim yerime de eğlenin.* diyip gözlerini kapatmış. Olayın şokunda olan Almira, kardeşini kucağına alıp titreyen elleriyle nabzını kontrol etmiş ve fark etmiş ki, bu onun son sözleriymiş. Tek bir kelime bile edemeden gözleri dolu bir biçimde kardeşinin ölü bedenine bakmış. Kıyafetinin bir parçasını yırtıp kardeşinin göz yaşlarını silmiş, saçlarını elleriyle taramış, karnındaki yaranın üstüne kendi bileğindeki papatyayı yerleştirmiş. Tekrardan kucaklayıp yolun kenarına getirmiş. Kardeşinin cesedini kucağına yatırıp annesinin de küçükken onlara söylediği ve kardeşinin son duyduğu şarkı olan *The End* isimli şarkıyı gözlerini kapatıp kardeşine son kez mırıldanmaya başlamış. Ardından omzuna dokunan Yavuz'un elini hissetmiş ve Yavuz'a kafasını çevirirken bilinci kapanmış.

Wakened, I hold you in my arms
Told you that life is short but love is old
It's the end, friend of mine...

### Kaza Sonrası

Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum.

Almira, uyandığında başında polisler ve doktorlarla beraber hastanede uyanmış. Bir yandan ailesinin ağlaması, bir yandan doktorların MR sonuçlarıyla ilgili konuşmalarını duyuyormuş. Doktorlar, durumun kötü olabileceğini, beyninde hasar olduğunu söylüyorlarmış. Almira, gözlerini tekrar kapatıp asla uyanmamak istemiş. Birkaç dakika sonra polisler yanına gelmiş. Olayı anlatmasını istemişler fakat Almira kimseye cevap vermemiş. Almira, yaklaşık iki ay hastanede psikoterapi görmüş. Yavaş yavaş insanlarla konuşmaya başlayan Almira; bir süre sonra gün içinde yediklerini, konuştuklarını, yaptıklarını unutmaya başlamış. Bu durum bir süre sonra kronik olarak yaşadığı son yarım saati unutma haline dönüşmüş. Doktorlar ve ailesi ne kadar endişelense de Alzheimer başlangıcı olma ihtimali dışında bir teşhis koyamamışlar.