Zakon Płomienia

Tradycje Zakonu Płomienia sięgają wielu, wielu lat wstecz. Byli oni uczestnikami prawie każdej wielkiej bitwy od śmierci Semka VII aż po Bitwę Arkońską. Doskonale obyci z koniem, mieczem, kopią, a do tego niezachwiani wiarą i determinacją. Czyny wielu z nich urosły do miary niemal legendy, a zawsze mieli oni honorowe miejsce na dworze. Stanowili przez ogrom czasu główną siłę zbrojną Wiary, a ich siedzibą była warownia przy ujściu Dziwony.

Nie dalej jak dziesięć wiosen temu Zakon został zaatakowany podstępnie i nocą. Rycerze, kapłani, zaskoczeni we śnie zostali zdziesiątkowani, a zniszczona siedziba jest nawiedzona ich duchami. Nie do końca jasnym jest kto i czemu Zakon zaatakował, a Zakonni nie chcą zdradzić rąbka tajemnicy.

Wiadomo, że po przegranej, najpotężniejszy z Zakonnych, Russ Kraszt, ogłosił się nowym Wielkim Mistrzem i spadkobiercą zakonu, a swoje rodzinne włości – Czerwoną Twierdzę – ogłosił nową siedzibą zakonu, gdzie trwa mozolna odbudowa statusu Zakonu Płomienia.

Boscy rycerze z jednej strony wzbudzają strach, z drugiej szacunek. Podatki i daniny na rzecz Rycerzy Radogosta, bo tak ich czasem także nazywają, wzbudzają niechęć tłumioną strachem pośród okolicznego chłopstwa. Czyny bohaterskie zaś powodują uwielbienie mieszczan i wielką wdzięczność możnych tego świata.

Związani Przysięgą Mieczy, latami wspólnej służby od małego dziecka, zawsze wierni Radogostowi – oto Zakon Płomienia.

Istnieją dwie kategorie przyjęć do Zakonu Płomienia:

– z prawa: muszą udowodnić pochodzenie szlacheckie po mieczu do 3 pokoleń wstecz

– z łaski mistrzowskiej: z nadania za zasługi ku chwale Zakonu

Reguła zakonna wymaga bezwzględnego podporządkowania się rozkazom Mistrza Zakonu, a każde naruszenie reguły jest karane niezwykle surowo.

Przyjęcie w poczet zakonu chroni przed odpowiedzialnością prawną za wcześniejsze przewiny.

Mistrz wybierany jest dożywotnio przez Kapitułę (Komandorzy oraz dygnitarze tytularni).

Insygnia zakonu:

– zbroja w barwach zakonnych, tarcza i płaszcz z symbolem płomienia

– naszyjnik w kształcie płomienia z żelaznym łańcuchem

Role i funkcje w Zakonie:

Kawalerowie (lub Damy) Sprawiedliwości Płomienia

Zakonnicy, którzy złożyli śluby ubóstwa i posłuszeństwa, nie są zobowiązani do życia w zgromadzeniu.

Rycerz Wielkiego Płomienia

Zakonni rycerze, składający śluby ubóstwa, wierności i posłuszeństwa, zobowiązani są do życia w zgromadzeniu.

Bracia Kapłani

Świątobliwi kapłani, składający śluby czystości, ubóstwa, wierności i posłuszeństwa, nie są zobowiązani do życia w zgromadzeniu.

Komandor Brat (lub Siostra)

Odpowiednik oficerskiego stopnia w Zakonie. Stoi na czele minimum 10 rycerzy i 20 kawalerów i co najmniej 1 Brat Kapłan, którzy to tworzą hufiec.

Mistrz Zakonu

Zwierzchnik zgromadzenia

Dygnitarze tytularni:

Wielki Komtur

Zajmuje się sprawami wewnętrznymi Zakonu

Wielki Marszałek

Powoływany z szeregów Komandorów na czas wojny, podczas której przewodzi działaniom zbrojnym

Wielki Szpitalnik

Zajmuje się dyplomacją oraz szpitalem podległym zakonowi.

Wielki Skarbnik

Zajmuje się finansami.

Wielki Mincerz

Opieka nad uzbrojeniem, końmi, stanem twierdzy

Wielki Szafarz

Odpowiada za handel.

Towarzysze Donaci

Osoby wspierające Zakon.