Mebh Óg MacTíre

* Człowiek
* Wilczyca

Przybrany ojciec - Bill Goodfellowe

Mebh Óg MacTíre - drugoplanowa bohaterka filmu Sekret Wilczej Gromady.

### Jako wilk

Jako wilk, futro Mebh jest rude. Zwierzęca wersja bohaterki nie różni się zbytnio od ludzkiej. Nos wilczycy jest czarny, a pod oczami można dostrzec trzy kropki.

## Charakter

Ta sekcja wkrótce się pojawi, ale nie jest gotowa w tym momencie.

Mebh jako człowiek i wilk jest odważna, wytrwała i sprytna. Czasami jest wredna, choć częściej jest lojalna wobec Robyn. Waleczność i dzikość to jej drugie imiona. Jest też agresywna, jeśli chodzi o mieszczuchy (osoby z miasta) i inne zagrożenia, oraz ambitna. Kocha swoją matkę, Moll MacTíre, nad życie, widać to, gdy mówi jej w łzach, że tęskni.

## Historia

Ta sekcja wkrótce się pojawi, ale nie jest gotowa w tym momencie.

## Fabuła

Pierwszy raz widać ją, gdy wilki zaatakowały drwala Seán Óg, razem z jej matką, która go leczy. Po chwili widzimy, jak uciekają przed żołnierzami.

Potem pojawia się, kiedy Robyn próbuje zastrzelić wilka, lecz wynik jest taki, że prawie zabija Merlyna. Mebh wyciem przywołuje wilki, pokazuje się i warczy w stronę blondynki, żeby po chwili obwąchać ptaka i go zabrać, mimo że Robyn jej tego czysto zabraniała.

Robyn rusza na poszukiwania przyjaciela po ucieknięciu żołnierzom. Znajduje jego pióro na małej polanie, a ptak przylatuje. Wtedy pojawia się Mebh, w postaci wilka. Merlyn zabiera strzałę, gdy ta próbuje zastrzelić rudowłosą, a Robyn powoli się wycofuje, ale w końcu wpada na pułapkę jej ojca. Wisząc na sznurku, próbuje walnąć pięściami lub kopnąć "wroga". Wilczyca uważa, że to zabawa i zaczyna próby łapania niebieskookiej. Niestety, gdy ta prawie ją złapała, Robyn bardziej się zaangażowała i kilka razy walnęła Mebh w pysk. Finalnie wilczyca gryzie ją w rękę, zmieniając tą w wolfwalkerkę (jeszcze nic się nie stało), a lina pęka. Robyn na chwilę widzi wilka w przerażonej ludzkiem postaci Mebh. Rudowłosa liże ranę i ucieka, a blondynka idzie za nią.

Niebieskooka podgląda, jak Mebh zmienia się w człowieka. Ta otwiera niespodziewanie oczy i widzi dziewczynkę. Mówi, nazywając ją "mieszczuchem", żeby wyszła, i że wie, że Robyn tam jest. Wilki warczą na nieproszonego gościa, i chodzą wokół niej, więc ta od razu prosi, żeby jej nie zabijać. Po chwili jąka się, mówiąc "J-Jesteś...", a ruda kończy słowem "Wolfwalkerką" i mówi, że ta powinna jej podziękować, bo uratowała jej życie. Robyn zaprzecza, mówiąc, że ta ją ugryzła, i wychodzi krótka kłótnia. Po chwili Mebh wchodzi na nią i wącha, mówiąc, że niebieskooka śmierdzi miastem. Próbuje ocenić jej dodatkowe futro (włosy), ale blondynka jej je wyrywa z rąk. Zielonooka każe, żeby przestała się wiercić i dała jej naprawić ranę, jeśli nie jest za późno. Robyn nie zgadza się, wyrywając jej swoją rękę, ale niestety Mebh nadal jej ją zabiera, mówiąc, żeby "dała jej to naprawić". W końcu Robyn się poddaje. Mebh używa swojej mocy i "naprawia" ranę. Po chwili mówi, żeby nie dziękowała, a Robyn pyta się Merlyna, czy to ona go uleczyła. Ruda wrednie odpowiada zamiast Merlyna, że uleczyła ją, jej ptaka i uratowała jej życie, i że nie ma sprawy, znów używając przezwiska "mieszczuch". Robyn każe jej czekać, a po chwili niezręcznie pyta, czy osoba, siedząca naprzeciwko nich, to jej matka. Mebh to ignoruje, grożąc, że jeśli teraz nie ucieknie, to wilki ją zjedzą. Blondynka próbuje ją powstrzymać, ale ruda nadal grozi, mówiąc, że za późno, już po niej, na co Robyn odpowiada ucieczką. Mebh gestami każe wilkom za nią pobiec.

Niebieskooka wychodzi z wodospadu, a Mebh z wilkami biegnie dróżką z góry. Robyn nagle znajduje się nad przepaścią, a ruda mówi, że wilki zaraz ją dopadną, będąc coraz bliżej. Robyn szybko korzysta z pewnego przejścia, każąc ją zostawić. Mebh mówi wrednie, jak bardzo powoli biegnie blondynka, i skacze na nią, komentując, ile rzeczy ona ma, i nurkuje w plecaku. Robyn odpowiada, że to jej rzeczy dla łowców. Mebh mówi, jaka ona młoda i że taka mała dziewczynka nie może być łowcą. Robyn mówi, że ta też jest małą dziewczynką. Mebh odszczekuje, że nie jest małą dziewczynką, lecz Wolfwalkerem, i pchnie ją na dół stromej górki, żeby po chwili wrzucić na plecy wilka. Zaczyna mówić o życiu Wolfwalkera, a potem pyta się, jak nazywa się blondynka, a ta jej odpowiada, bardziej martwiąc się, że spadnie z wilka. Po chwili Robyn ucieka, lecz niedługo poten wpada w kolejną pułapkę, a Mebh śmieje się i pyta się, czy znów wpadła w pułapkę. Odlicza punkty, mówiąc "2 dla mnie, 0 dla Ciebie" i zakręca Robyn. Ta każe jej pomóc, więc Mebh przecina linę. Robyn wstaje, a wilk rzuca się na nią i ją liże. Niebieskooka mówi, żeby Mebh przestała ją nazywać mieszczuchem. Ruda rozumie i przestaje, ale tej każe wrócić do domu. Robyn próbuje coś powiedzieć, ale Mebh ją ucisza, bo słyszy jakiegoś mieszczucha. Gdy podchodzą bliżej chowają się w krzaki. Zielonooka odsuwa je magią, ale Robyn, widząc, że to jej ojciec, odsuwa ją. Niestety, mężczyzna to usłyszał i podszedł do nich, znajdując włos Mebh. Powąchał go i odszedł. Robyn westchnęła, a Mebh wyrwała rękę blondynki, która zakrywała jej usta i spytała się z wściekłością, czemu to zrobiła. Wilki popchnęły je do przodu, a Mebh kazała iść im do łóżek, bo nie mogą chodzić w dzień. Robyn skorzystała z okazji i spytała się, czy ta osoba w jaskini to jej mama. Mebh odpowiedziała, że oczywiście, więc z ust Robyn wypłynęło pytanie, czy inne wilki to też ludzie - na to Mebh odpowiedziała, że nie. Blondynka powiedziała, że musi już wracać. Ruda odpowiedziała na to, że wreszcie i kazała jej zamknąć oczy. Robyn zaprzeczyła, ale Mebh zawiązała jej oczy chustą z plecaka przyjaciółki. Blondynka powiedziała, że musi znaleźć kuszę, ale potem powiedziała, że nieważne. Mebh zaczęła pchać Robyn do domu. Nagle, zielonooka poczuła smakołyki mieszczuchów i zniknęła. Robyn pobiegła za zapachem i trafiła właśnie na tereny miasta. Zaczaiła się, by wziąć kuszę, ale ruda ją powstrzymała, bo myślała, że ta chce wziąć jej smakołyki, ale gdy dowiedziała się prawdy, to pozwoliła jej się do niej dostać.

Mebh zaczęła robić mieszczuchów w konia. Tym sposobem zdołała zdobyć jabłka i chleb. Przy okazji dała czapkę pierwszego dla drugiego, a dla pierwszego dała chleb - z tego wyszła kłótnia - i uciekła z Robyn w ostatniej sekundzie. Usiadły, i Mebh zaczęła mówić, jak tam śmierdzi, a Robyn ją poparła, mówiąc też, że nie lubi tam być. Później zaczęła opowiadać dla Mebh o Anglii i zaczęły rozmawiać. Robyn obiecała, że opowie o niej dla ojca. Po chwili powiedziała, że może lepiej jeśli pójdzie.

W nocy Robyn w formie wilka wpada na nią. Mebh, zszokowana, puszcza Robyn, by wstała. Blondynka mówi, że coś złego się z nią stało, a wilczyca przytakuje. Mebh opuszcza uszy i mówi, że myślała, że uleczyła ugryzienie, że wszystko będzie dobrze, a jednak nie. Dodaje, że jej mama ją zabije. Robyn mówi, że jej ojciec ją też, ale dosłownie. Mebh szybko zmienia nastawienie i mówi, że to wspaniale, lecz Robyn, wściekła, zaprzecza. Mebh każe jej iść za nią.

Zielonooka uczy jej wszystkiego. Potem widzimy, jak razem biegają, w tle jest muzyka Running with the wolves.

Robyn zauważa, za nimi biegają wilki. Pyta się, czy mogą tu być, a Mebh odpowiada, że noc należy do nich.

Przyjaciółki siadają i oglądają zorzę.