Rozpocząć szarżę, która skończy się zderzeniem czołowym

Nie tracąc czasu odsuwasz się w najgłębszy kąt boksu piwniczego, a następnie rozpędzasz niczym wygłodniały dorodny warchlak biegnący za sutem maciory uciekającej przed rzeźnikiem, nie pozostawiając innego wyboru Monice jak ruszyć na ciebie z determinacją pociągu towarowego. Stworzenie biegnąc wydaje mrożące tłuszcz w naczyniach limfatycznych charczenie przypominające siorbanie przez rurkę końcówki coca-coli z kubka McDonald's. Biegniecie z taką prędkością, że pomiędzy wami wytwarza się tunel aerodynamiczny, wasze twarze spotykają się z oporem powietrza rozciągającym je na obwodzie, powodując burzliwe falowanie luźnej tkanki, a wy dostrzegacie wyraźnie prądy powietrza na skraju tunelu. Wciąż przyspieszacie. Tunel zaczynają przecinać wiązki światła, a napięcie wyraźnie narasta niczym stężenie cholesterolu we krwi po posiłku. Dzielą was już tylko metry. Możesz wyraźnie przyjrzeć się jej zaczerwienionym oczom, co jest spowodowane korzystaniem z komputera w ciemnicy, a także rozszerzonym porom na twarzy. 5 metrów... Napięcie jest tak intensywne, że Apaczce na wyższym piętrze pospadały obrazy z żydem zbierającym monety do sakwy, mającym przynosić bogactwo. 4 metry... Wszystkie sztuki mięsa nabite na pale dekapitacyjne w kebabach zaczynają obracać się w przeciwną stronę. 3 metry... Biskup potyka się o swój wór eunucha, wypychając zakonnicę z balkonu. 2 metry... Dusze rodziców Harrego Pottera pojawiają się w celu pokryżowania planów niegodziwej Moniki, bardziej przeszkadzając niż pomagając. Ostatni metr... Siorbanie zamienia się w grube gulgotanie przypominające te indora z wielkimi czerwonymi jądrami zwisającymi spod dzioba.

Dochodzi do potężnego, wiekopomnego impaktu. Budynek rozpada się na pojedyncze cegły, które spadają w losowe miejsca zabijając losowych przechodniów na miarę niemieckich nalotów. Zderzenie było tak potężne, że załamało horyzont zdarzeń. Przenosicie się w miejscu i czasie, będąc we wciąż trwającym bezpośrednim zwarciu. Trafiacie na statek Sante Marię, miażdżąc swoimi cielskami sadzonki kartofli Kolumbowi i doprowadzając do wiecznego głodu w Irlandii. Lądujecie w III Rzeszy na ślubie Hitlera, miażdżąc stopę Ewie Braun i uniemożliwiając jej dotarcie do bunkra Fuhrera. Przenosicie się do Egiptu zachwycając Cheopsa kształtem kuli, który powiela ten schemat budując piramidy. Zjawiacie się na Reducie Ordona miażdżąc moskali i stając się Mickiewiczowiczowym bohaterem. Docieracie do Xianyang powodując wielką wyrwę w murzę i przypieczętowując losy Pierwszego Ministra Jia Sidao. Ostatecznie trafiacie na Bliski Wschód miażdżąc jakiegoś starego dziadygę. Wtedy to właśnie ktoś was dotyka, z wielkim skupieniem na twarzy inkantując jakieś klątwy. To Jezus! Miał właśnie uleczyć ślepca, ale zmieniliście go w mokrą plamę. Dotyka was swoją dłonią i przelewa boską moc. Monice zdecydowanie nie podoba się to i kąsa go niczym wściekły szczur, odgryzając palec. W tym momencie wracacie do piwnicy, a raczej do leja, który po niej został. Siła zwarcia wciąż wzrasta, a wy nie możecie się oddzielić. Nagle spływa na was boże światło. Czujesz lekkość, tak jakbyś rozpadał się na pojedyncze molekuły. Tracisz przytomność.

Kiedy ją odzyskujesz, czujesz dodatkowy ciężar ciała, splątanie myśli oraz dziwne pragnienia. Co jest nie tak? Szukasz w pośpiechu jakiegoś lusterka, przy okazji mogąc poprawić swoje włosy. Znajdujesz je w końcu i nie wierzysz temu co widzisz! Czarna kępa przetłuszczonych, bezkształtnych włosów. Okulary z bazaru. Dwa wielkie brzuchy. Zmniejszone piersi. Zaburzone proporcje. Bezpłciowe ciuchy, w każdym bądź razie nie twoje. To nie może być prawda! A na dodatek z czoła wystaje jakiś paluch, ten jezusowy. Stałeś się Grumonikiem! Grubasem i Moniką jednocześnie! A do tego pomazańcem bożym. Musisz jak najszybciej odwrócić ten stan. Postanawiasz:

1. Znaleźć najbliższą piwnicę, aby się w niej zamknąć i nigdy więcej z niej nie wychodzić, przy okazji kręcąc wideobloga o swojej przypadłości

2. Udać się do Stephena Hawkinga

3. Skorzystać z pomocy kościoła