Sarden Waedronyk

Pochodzenie
 Moc
 Kultura
 Zajęcie
 Przynależność
Czterdziesty Drugi Pułk Gwardii (poprzednio)
 Rodzina
trzech braci
dwie siostry

**Sarden Waedronyk,** zwany Kocimiętką jest jeźdźcem w Wolnym Czaardanie Laskolnyka.

## Wygląd i charakter

Kocimiętka jest szpakowatym mężczyzną z płowymi wąsami. Jest umięśniony. Przy udzie nosi długi nóż, do walki zakłada kolczugę. Używa łuku bądź szabli i tarczy.

## Życiorys

**Uwaga!** W dalszej części artykułu znajdują się szczegóły fabuły lub zakończenia utworu. Uciekaj.

Kocimiętka pochodzi z północnego Lowen. Był najmłodszym dzieckiem, miał trzech braci oraz dwie siostry. Wszyscy mówią na niego Kocimiętka, ponieważ lubi jej zapach.

W przeszłości był żołnierzem i służył pod Laskolnykiem w Czterdziestym Drugim Pułku Gwardii. Osiągnął tam pełny stopień porucznika. Walczył z koczownikami pod koniec wojny, a także brał udział w bitwie o Meekhan, w bitwie pod Serentay i w Długim Pościgu oraz w dziesiątkach mniejszych pojedynków i starć.

Dziesięć lat po wojnie skończył mu się kontrakt, Sarden nie podpisał następnego i wrócił do domu. Według niego służba w gwardii, tuż przy stolicy i w czasie pokoju to nudne zajęcie w sam raz dla szlacheckich synalków. Status pełnego porucznika udało mu się osiągnąć w mniej niż dwa lata, przyczyną była wojna, podczas której bardzo często żołnierzy awansowano i praktycznie każdy mógł zasłużyć na awans. Brak odpowiedniego pochodzenia spowodował, że dalszy awans dla Kocimiętki był praktycznie niemożliwy. Często musiał salutować młodszym od niego szlachcicom, którzy tytuł osiągnęli tylko dzięki odpowiedniej krwi.

Pieniądze, które Kocimiętka odłożył z żołdu starczyły mu na ponad rok, ponieważ większość przekazał rodzinie. W tym czasie Sarden pracował czasem jako ochroniarz, czasem jako poganiacz bydła. Myślał o powrocie do armii, lecz nie do pułku stacjonującego w stolicy, a któregoś z przygranicznych oddziałów. Gdy jego rodzice zniedołężnieli, brat przejął gospodarstwo i zaciągnął kredyt u miejscowej gildii kupieckiej. Miał spłacić dług w bydle, lecz wszystkie zwierzęta zachorowały i pozdychały. Jego rodzina straciła cały majątek, rodzice Sardena tego nie wytrzymali i zmarli.

Bracia Kocimiętki usłyszeli plotkę jakoby ktoś otruł ich bydło, żeby nie mogli spłacić długu, a gildia mogła zająć ich gospodarstwo. Bracia uwierzyli w historię i spróbowali dokonać samosądu. Jeden z nich zmarł, drugi ciężko ranny czekał na sąd, a trzeci uciekł w Stepy jako banita. Gdy Sarden dowiedział się o tym wszystkim, zebrał kilku kamratów i wraz z nimi ruszył w pościg za najemnikami, którzy chcieli zabić ostatniego z trzeciego z braci Kocimiętki. Udało się im ich dogonić i zabić, następnie najechali na Anduren, gdzie znajdował się ciężko ranny brat Sardena.

Od tego momentu Kocimiętka był banitą oraz przywódcą szajki. Przez ten czas grupa napadała na karawany gildii, która przejęła majątek rodziny Sardena, a także niszczyli wszystko, co miało jej znaki; kradli także stada gildii. Po pewnym czasie karawany zaczęły jeździć większymi grupami, z silniejszą obstawą. Sarden najmował do swojej grupy nowych ludzi, lecz nie mieli oni zamiaru brać udziału w jego osobistej wendecie.

Mimo zbójeckiej natury grupy Kocimiętka nie pozwalał na gwałty i morderstwa dla przyjemności, starał się utrzymać wojskową dyscyplinę. Przez trzy lata banda wymykała się wszystkim obławom, w tym czasie zginęli dwaj jego bracia. Sarden przyjął nowe imię i nazwisko.

W końcu grupa Sardena wpadła w obławę, którą wspomagał sam Genno Laskolnyk. Pościg trwał trzy dni i noce, ścigała ich cała chorągiew półpancerna. Czwartego dnia Laskolnyk ich dopadł, z trzydziestu ludzi Kocimiętki przeżyło tylko ośmiu. Laskolnyk rozpoznał Sardena i zaoferował mu członkostwo w czaardanie.

## Moc

Sarden jest dwukształtnym, potrafi zamieniać się w mitycznego stepowego lwa zwanego wyn-nero od chwili, gdy skończył dwanaście lat. W formie zwierzęcej może porozumiewać się z ludźmi telepatycznie.

## Opowieści z meekhańskiego pogranicza. Wschód – Zachód

### ***I będziesz murem***

Czaardan Laskolnyka wraca do Lithrew po pościgu za gerdoońskim a’keerem i przelotnym starciem z Błyskawicami. Kocimiętka jest jednym z powracających jeźdźców. Ludzie w dużej mierze są ranni, a konie przemęczone. Następnego dnia po przespanej nocy w zajeździe Kocimiętka przygotowuje konie poległych towarzyszy wraz z ich dobytkiem do zwyczajowego oddania ich rodzinom zmarłym. Po zgodzie Laskolnyka, Sarden oddaje konia Solwena Kailean.

Gdy nadchodzi wieść o pojawieniu się Jeźdźców Burzy pod miastem, Kocimiętka najprawdopodobniej znajduje się w zajeździe podczas narady. Po prośbie Trzeciego Łowczego czaardan Laskolnyka bierze udział w obławie na Pomiotników. Wraz z czaardanem Wethorma i ochotnikami z miasta jeźdźcy rozbijają obóz na południe od uroczyska w którym ma dojść do ataku na pomiotników przez żołnierzy świątyni Laal Szarowłosej i "Błyskawic".

Kocimiętka nocą rozmawia krótko z Kailean oraz Dagheną, a także z Łowczym. Gdy krzyki Lei budzą wszystkich jeźdźców ze snu, oddział widzi łunę ognia dochodzącą z miasta. Lea informuje o ataku jeźdźców burzy na miasto. Laskolnyk wydaje rozkaz aby wyruszyć na odsiecz najkrótszą drogą przez uroczysko. Podczas przeprawy przez skażony magią teren koń Kocimiętki zostaje ranny w brzuch - jeźdźców atakują potwory przypominające psy.

Po opuszczeniu uroczyska Sarden jest zmuszony skrócić męki śmiertelnie rannego wierzchowca który służył mu od pięciu lat. Kocimiętka rusza do miasta piechotą, odłączając się od oddziału. Zmienia się w mitycznego stepowego lwa, podczas walk w mieście ratuje Kailean zabijając dwóch pieszych jeźdźców burzy. Telepatycznie też informuje dziewczynę o liczbie pomiotników znajdujących się w mieście i odsyła ją, aby ostrzegła Laskolnyka.

### ***Najlepsze, jakie można kupić...***

Kocimiętka wraz z innymi jeźdźcami bierze udział w treningach trzech chorągwi Siódmego Pułku Gwardii Konnej.

### ***Koło o ośmiu szprychach***

Gdy ludzie z czaardanu dowiadują się o zniszczonym siodle Lei, które trzeba wysłać do naprawy, Kocimiętka gdzieś się zaszywa, według Kailean najprawdopodobniej pije alkohol w jakiejś piwnicy.