Goliat

Kamienny goliacki barbarzyńca

Goliatowie byli koczowniczymi osobami, pochodzącymi głównie z górzystych regionów Sidrillonu.

## Opis

Goliatowie byli masywni. Mieli średnio od 7 do 8 stóp wzrostu, co czyni ich jeszcze wyższymi od smokowców i pół-orków.

Goliatowie mieli wyraźne i wydatne grzbiety nadoczodołowe. Oczy Goliata były często jasnoniebieskie lub zielone, a czasem trochę świeciły. Goliaci mieli głębokie i małe oczy, wąskie usta i bardzo kwadratowe twarze. Ich nosy były lekko małpie, ale i długie i wystające. Mieli wysokie kości policzkowe i ostre rysy. Ich usta były grube, cienkie i długie.

### Skóra

Skóra Goliata była często szara lub brązowa i niezwykle twarda (często porównywana do kamienia). Jedną z najbardziej charakterystycznych cech goliata były ciemniejsze (często pionowo symetryczne) plamy skóry, które pokrywały całe ich ciała. Goliatowie wierzyli, że te oznaczenia w jakiś sposób wyjaśniały lub kontrolowały ich los lub przeznaczenie. Z tego powodu goliatowie nigdy się nie tatuowali, ponieważ uważali, że może to wpłynąć na ich przyszłość.

Skóra holiata była zaśmiecona kostnymi naroślami zwanymi „litodermami”. Te narośla były mniej więcej wielkości monety i wyglądały jak nabijane kamyczki na ich ramionach, ramionach, tułowiu lub głowie.

## Dieta

Dieta goliatów była prosta i nieskomplikowana. Ze względu na swój rozmiar i styl życia, musieli jeść dużo, jednak, względu na ich ziemie, nie mieli wielkiego wyboru. Jedli to co znaleźli po drodze, wędrując, a więc górskie rośliny, oraz mięso różnych zwierząt. Jedynym zwierzęciem które udało im się udomowić były aurochy, które hodowali i na których nierzadko podróżowali, jak na wierzchowcach, dla ich mleka, oraz mięsa. Po za tym goliatowie polowali na zwierzęta takie jak mamuty. W odróżnieniu od ludzi byli w stanie jeść jedzenie kompletnie surowe, co było przydatne w tak mroźnym, górskim klimacie.

Goliatowie byli także znani z jedzenia nietypowych dań, zbyt twardych dla innych istot, takich jak skorupy, albo rogi różnych istot, co sprawiło, że określano ich też jako "rogożercy". Ich piwo, tworzone z różnych górskich roślin i mleka aurochów, było określane jako tak mocne, że topi ludzkie zęby niczym kwas.

## Osobowość

Najważniejszą cechą Goliatów była ich konkurencyjność. Śledzili swoje osiągnięcia i postrzegali wszystko jako wyzwanie. Ci, którzy nie są zaznajomieni z psychologią goliatów, często irytowali się, gdy goliaci nieustannie przypominali im, ile razy wydarzyła się dana rzecz, myśląc, że są aroganccy lub egocentryczni. Tak jednak nie było. Dla goliatów rachuby były naturalną i integralną częścią życia, nie mającą na celu umniejszania czy poniżania kogokolwiek.

Ale najbardziej zaciekłym konkurentem goliata byli oni sami. Pobicie własnych rekordów było najbardziej satysfakcjonującym zwycięstwem goliata. Byli również konkurencyjni ze swoimi towarzyszami i innymi goliatami, ale nigdy nie byli aroganccy ani zarozumiali.

Goliaci nienawidzili oszustów. Goliaci nigdy nie żywiły urazy, jeśli przegrali uczciwą walkę i często powtarzali maksymę goliata, że ​​„dzisiejszy rywal jest jutrzejszym kolegą z drużyny”.

Ich ciągłe porównywanie z przeszłymi osiągnięciami może być trudne dla goliatów, którzy nie osiągnęli celów lub nie dorównali osiągnięciom z przeszłości. Goliaci często czuli się niezadowoleni z wszystkiego, co nie przewyższało zwycięstwa z ich przeszłości. Ten niefortunny element psychologii goliatów sprawił, że wiele starszych goliatów było bardzo niezadowolonych z siebie, gdy nie mogli już działać tak dobrze, jak w młodości.

Rzadko zdarzało się, aby poszukiwacze przygód goliatów przechodziły na emeryturę lub dożywały starości, ponieważ często umierali, próbując prześcignąć swoje poprzednie osiągnięcia. Trwale ranni lub starzejący się goliatowie często szukali śmierci w bitwie, zamiast poddawać się egzystencji.

Zaufanie i honor były kluczowymi aspektami kultury dla większości goliatów. Ta tradycja honoru i zaufania oznaczała, że ​​goliatowie byli zazwyczaj dobre. To w połączeniu z ich konkurencyjną naturą często prowadziło goliatów do bohaterstwa. Goliaci byli również szczególnie odważni i nieustraszeni. Wyczyny siły fizycznej i zwinności, takie jak przeskakiwanie przepaści lub wspinanie się po klifach, nie budziły strachu przed goliatami. Goliatowie byli naturalnie ciekawymi istotami i uwielbiały odkrywać.

Samozadowolenie było cechą, której goliatowie nie znosili i w rezultacie nigdy nie brały niczego za pewnik. Nawet goliatowie z magicznymi zdolnościami nadal trenowałyby swoje zdolności fizyczne na wypadek, gdyby kiedykolwiek utraciły moc.

## Społeczeństwo

Główną cechą społeczeństwa goliatów była konkurencyjność. Ich społeczeństwo również wysoko ceniło równość i sprawiedliwość.

### Plemiona

Goliaci żyli w małych plemionach, zwanych częściej stadami, liczących od czterdziestu do sześćdziesięciu goliatów. Składało się to zwykle z trzech do pięciu rodzin wielopokoleniowych. Większość goliatów przez całe życie żyła w tym samym stadzie. W rzadkich przypadkach stado, które stało się zbyt duże, dzieliło się na mniejsze stada lub mniejsze stada łączyły się ze sobą.

Stada goliatów miały szereg kluczowych ról, które pełnili najzdolniejsi członkowie.

#### Wódz

Główna władza w stadzie. Wódz był odpowiedzialny za wybór, kiedy stado powinno przenieść się na nowe ziemie. Wódz wybierał również, kto pełni inne kluczowe role w stadzie.

#### Kapitan

Każdego ranka do każdego z ważnych zadań przydzielano dwóch kapitanów. Te prace obejmowały polowanie, zbieranie, gotowanie i harcerstwo. Kapitanowie następnie budowali własne zespoły i wyruszali, aby wykonać swoje zadanie. Do każdego zadania przydzielono dwóch kapitanów, aby zachęcić do zdrowej rywalizacji.

#### Obserwator nieba

Często najbardziej doświadczony druid lub szaman stada. Obserwatorzy nieba upewnili się, że zasoby nie są nadmiernie zbierane, a zwierzęta łowne nie są niepotrzebnie zabijane. Obserwatorzy nieba często byli zwalniani z drużyn, które kapitanowie zbierali każdego ranka. Obserwatorzy nieba nadzorowali również festiwale, rytuały i uroczystości.

#### Wzywający świt

Odpowiada za pilnowanie obozu przez noc i ostrzeganie stada, jeśli pojawią się kłopoty. O świcie śpiewali lub ryczeli opowieści o odwadze goliatów lub bohaterstwie, aby obudzić wszystkich. Wzywający świt byli przydzielani codziennie i mieli mniej pracy w ciągu dnia, aby mogli odpoczywać i być czujnym w nocy.

#### Rozjemca

Rozjemcy rozstrzygali spory. O ile nie jest to pilne, rozjemca rozpatruje spory po wieczornym posiłku. Trudne decyzje były często rozstrzygane w drodze pojedynku. Gdyby goliat odwołał się od decyzji rozjemcy, wódz musiał rozstrzygnąć spór, ale musiałby też odwołać rozjemcę z zajmowanego stanowiska. Rozjemcy pełnili również funkcję sędziów sportowych.

#### Namiotowa matka

Jedyna rola związana z płcią w stadzie, ponieważ jedną z jej prac była opiekunka. Wybierana przez wodza każdego ranka namiotowa matka była odpowiedzialna za opiekę i nauczanie niemowląt i małych dzieci stada, ponieważ ich rodzice często byli zajęci innymi obowiązkami. To również namiotowe matki decydowały, kiedy młodzi goliatowie będą na tyle duże, aby zacząć pomagać stadu (zwykle około 10 roku życia).

#### Lamentor

Odpowiedzialny za ustalenie, kiedy członek stada był zbyt stary lub słaby, aby służyć jako produktywny członek stada. Dobrzy lamentatorzy podchodzili następnie do osoby, aby wyjaśnić swoją decyzję i skonsultować się z wodzem. Po podjęciu decyzji lamentor przygotował długą pieśń na pamiątkę goliata, zanim stado wypędziło z stada starą lub słabą jednostkę.

Wodzowie stad utrzymywali władzę tylko tak długo, jak mogli udowodnić, że nadają się do tej roli. W rezultacie przywództwo stale się zmieniało. Nowi liderzy byli wybierani w drodze pojedynku. Każdy goliat mógł rzucić wyzwanie wodzowi, próbując ich zastąpić. Stary wódz opuści wtedy stado na stałe. Ze względu na fakt, że niewielu goliatów dożywało starości, stada goliatów polegały na wrodzonej mądrości swoich przywódców, a nie mądrości zdobytej przez lata doświadczeń.

Konkurencyjny charakter goliatów sprawił, że postawa i osiągnięcia jednego szybko zainspirowały całe stado. Jednostki w obrębie stad nieustannie próbowały prześcignąć swoje dobre uczynki. Oznaczało to, że pobliskie osady często stereotypowo przedstawiały goliatów jako bohaterskich i dobrych ludzi.

## Religia

Pogańska i szamańska religia goliackich stad była uważana za herezję potężniejszej giganckiej religii jotunthir. Golthir była szamańską wiarą odrzucającą ordning i wyższość giganckiego rodowodu, czczącą Kavakiego, stwórcę goliatów.

## Kultura

Kultury i tradycje stad goliatów różniły się w zależności od stada i regionu, ale wiele cech było wspólnych.

Goliaci nie mieli zbytniej empatii ani litości dla dorosłych, którzy nie potrafili o siebie zadbać, ale leczyli i opiekowali się rannymi i chorymi. Oczekiwano, że trwale ranni goliatowie będą wnosić swój wkład w każdy możliwy sposób.

Sztuka i rzemiosło w kulturze goliatów były ograniczone zasobami, jakie mieli pod ręką w górach. W rezultacie goliatowie byli wyszkoleni w rzemiośle, takim jak krzesanie, garbowanie, szycie, tworzenie prostej ceramiki, rzeźbienie w kości i malowanie.

Sztuka goliatów była często kolorowa i wyrazista. Sztuka była jedną z niewielu rzeczy, które goliatowie uważały za niekonkurencyjne; w pełni docenili, że sztuka nie może mieć zwycięzcy. Goliatowie wierzyli, że sztuka powinna być wykorzystywana do pokazywania ludziom czegoś, czego nie mogli zobaczyć w prawdziwym świecie. Goliaci dekorowali swoje namioty, jaskinie, broń i ubrania abstrakcyjnymi wzorami (często postrzępionymi, równoległymi liniami i symbolami, które miały astronomiczne znaczenie).

## Imiona

Goliatowie mają 3 imiona. Zaczynają życie od imienia i nazwiska klanu, ale gdy osiągną pełnoletność, nadawane jest trzecie imię, związane z jego najbardziej imponującym czynem do tej pory. To imię może zmieniać się przez całe życie, zarówno na lepsze, jak i na gorsze. Lepsze imię można nadać, gdy nowy czyn jest bardziej imponujący niż poprzedni, lub gorsze imię jako rodzaj kary.

Przykładowe imiona goliatów to:

**Imiona:** Aukan, Eglath, Eagrok, Gauthak, Iralig, Keothi, Kuori, Lokag, Grog, Maveith, Ilidak, Kag

## Wypoczynek

Biorąc pod uwagę ich kompetetywny charakter, nie dziwi fakt, że sporty były często uprawiane przez goliatów, aby poprawić swoje umiejętności fizyczne i zabić czas. Proste gry obejmowały wspinaczkę, sprint i zapasy.

Inne gry, które były popularne wśród wielu stad, to:

* **Kozo-piłka:** Wymagało to użycia wypchanej koziej skóry, którą rzucały dwie drużyny (zwykle cztery osobniki na stronę). Dwie drużyny skakały po kilku podwyższonych platformach (zwykle skałach lub kłodach), próbując się minąć, przechwycić i uderzyć się piłką. Wszyscy uczestnicy, którzy zostali trafieni, wypadali z gry. Uczestnicy, którzy upadli lub zostali zepchnięci ze swojej platformy, również odpadli. Drużyna przegrywała, gdy wszyscy jej gracze odpadli.
* **Uparty korzeń:** Jeden goliat zostawał wybrany jako „korzeń” i musiał bronić grzbietu lub szczytu przed innymi konkurentami (podobnie jak król góry grany przez dzieci w miastach).
* **Klifo wspinaczka:** Prosty wyścig wspinaczkowy. Większość wyścigów polegała na wspinaniu się po klifie, a następnie zjeżdżaniu w dół. Uczestnicy mogli zdecydować się na upadek na części drogi w drodze powrotnej, aby zaoszczędzić czas, ale ryzykowali obrażeniami. Szczególnie wykwalifikowani wspinacze często utrudniali sobie przez noszenie plecaków pełnych kamieni.