Burza Jęczmiennej Gwiazdy

***Burza Jęczmiennej Gwiazdy -*** Pierwsza superedycja. Na jej okładce Znajduje się Jęczmienna Gwiazda.

### Następna

**(W kolejności w jakiej książki zostały wydane)**
Miłość Wroniego Serca

## Fabuła:

Jednak gdy dochodzi do wielkiej bitwy i szylkretowa liderka Klanu Wiatru umiera, Jęczmienny Pazur zostaje jej następcą - nowym przywódcą klanu Wiatru - Jęczmienną Gwiazdą! Ale czy czarno-biały kot podoła nowym wyzwaniom? Czy będzie w stanie obronić klan przed wszelkimi niebezpieczeństwami? I jak potoczy się jego związek?
**Burza Jęczmiennej Gwiazdy *to pierwsza fanowska superedycja! Opowiada ona o historii Jęczmiennej Gwiazdy - nowego lidera Klanu Wiatru.***

## Książka (fragmenty):

- Jęczmienny Pazurze, już czas. - Pręgowane Serce, brązowy pręgowany medyk Klanu Wiatru delikatnie szturchnął biało-czarnego kota w bok. Stali przed księżycowym kamieniem... Jęczmiennego Pazura miała czekać najważniejsza ceremonia... ceremonia mianowania na przywódcę... Wierzbowa Gwiazda umarła zaledwie wczoraj, a jednak jej były zastępca miał przed oczami jej sylwetkę i jej słowa: *"Tylko ty Jęczmienny Pazurze będziesz dobrym przywódcą... nikt inny..."*

Przyszły przywódca wzdrygnął się.

- Wybacz, Pręgowane Serce. Zamyśliłem się... - wydukał.

Medyk kiwnął głową ze zrozumieniem.

- To ciężki czas dla nas wszystkim. Ale pamiętaj że Wierzbowa Gwiazda nigdy nas nie opuściła na zawszę. My jej nie widzimy, ale ona widzi nas. Pamiętaj. - zamruczał kocur. - StarClan oczekuje ciebie już od dawna. Wybrał ciebie. Musisz tam iść.

- A... a jeśli coś... pójdzie nie tak? Nie zaakceptują mnie? - spanikował kocur i popatrzył niepewnie na medyka, lecz ten z rozbawieniem pokręcił głową i zaśmiał się.

- StarClan nie ocenia po czynach, ale po sercu. - miauknął. - A teraz tam idź! Dla Wiśniowej Lot i całego Klanu Wiatru!

*"Wiśniowy Lot... tak... ona... ona i cały mój klan na mnie czekają! Nie mogę ich zawieść! Nie mogę zawieść Gwiezdnego Klanu!"* pomyślał Jęczmienny Pazur i wziął głęboki oddech.

Zrobił krok do przodu i na chwilę zatrzymał się przed Księżycowym Kamieniem, a później położył się na brzuchu, przyciskając jak najmocniej swój nos do jego chłodnej, a jednocześnie jakby migającej i miłej w dotyku powierzchni. Oczy same mu się zamknęły, tak jakby nie spał od wielu księżycy. Czuł jeszcze jak owija się delikatnie ogonem. Przez długi czas bał się otworzył oczu. Bał się tego co wtedy ujrzy.

*"Nie mogę być tchórzem!"* pomyślał nagle z napływem odwagi o jednak otworzył oczy.

Jaskinia, Księżycowy Kamień i Pręgowane Serce zniknęli. Była jedynie polana... piękna polana. Polana jakby usadzona na gwiazdach. Były wszędzie, a Jęczmienny Pazur nie czuł żadnych negatywnych emocji:

Ani zimna, ani głodu, ani strachu, ani pragnienia.

Jedynie radość, szczęście, ciepło i pewność że cokolwiek się zdarzy, ma się zdarzyć i nie będzie to nic złego.

- Witaj Jęczmienny Pazurze, dzielnie i honorowy wojowniku Klanu Wiatru o niebywale wielkim sercu. - przemówił nagle ktoś i jakby z mgły, zaczęły się wyłaniać sylwetki kotów znajomych starszemu wojownikowi.

- W-Witaj Klanie Gwiazdy... - Jęczmienny Pazur ukłonił się.

- Wyczekiwaliśmy ciebie. Czy jesteś gotów na przyjęcie zasłużonych dziewięciu żywotów?

- Jestem gotowy. - przemówił z odwagą przyszły przywódca klanu Wiatru.

Niektóre koty rozstąpiły się, dając miejsce innych niebiańskich kotom które zbliżył się do biało-czarnego wojownika.

- Witaj Jęczmienny Pazurze.

- Pajęczy Kieł! - starszy wojownik omal się nie rozpłakał na widok swojego tragicznie zmarłego brata.

- Z tym życiem daje ci sprawiedliwość. - przemówił uroczyście czarno-brązowy wojownik. - korzystaj z niej aby słusznie osądzać czyny innych. - dotknął ostrożnie nosem, nosa swojego brata.

Jęczmienny Pazur wzdrygnął się, gdyż przeleciał go nieoczekiwany ból. Pajęczy Kieł szybko zabrał swój nos.

- Nie martw się. Reszta żyć nie będzie już tak bolała. - miauknął i uśmiechnął się, poczym odszedł, ale nie daleko, gdyż usiadł całkiem blisko obok innych kotów.

Teraz do Jęczmiennego Pazura podeszła dość niska, ciemno-szara kotka.

- Z tym życiem daję ci cierpliwość. Przyda ci się. - miauknęła była medyczka klanu Wiatru - Szara Chmura. - Bądź zawsze cierpliwy, wiedz że prawdziwym osiągnięciem jest bycie wytrwałym i cierpliwym kotem. Zarażaj swoją cierpliwością inne koty.

Szara Chmura dotknęła nosem, nosa Jęczmiennego Pazura. Tym razem były zastępca poczuł dreszcz, jakby spływało na niego coś dobrego, ale też i niosącego ze sobą wielką odpowiedzialność. Medyczka odeszła i usiadła obok innych medyków.

Biało-czarny kot rozejrzał się, aby zobaczyć kto podejdzie do niego następny i omal nie zemdlał z zaskoczenia i jednocześnie wielkiego szczęścia.

- Witaj synu...

- Tato... - Jęczmienny Pazur zbliżył się nieco, a jego ojciec polizał go po pysku.

*"Klan Gwiazdy musiał go zaakceptować po mimo jego zdrady..."* pomyślał.

- Z tym życiem daję ci lojalność. - miauknął uroczyście biało-szary kocur. - Zawsze bądź lojalny wobec swojego klanu i podążaj ścieżką którą uznasz za słuszną. Niech twe serce decyduje o twoim decyzjach. - tym razem zetknięcie nosami przyniosło nieoczekiwane ciepło, lecz Jęczmienny Pazur nie wzdrygnął się. Nie był pewien czy owe ciepło pochodzi od jego serca, czy od magicznego przekazania życia... a może od tego i tego...?

- Z tym życiem daję ci odwagę. - Kruczy Pazur podszedł do Jęczmiennego Pazura. - Nie trać jej nigdy i pamiętaj że nigdy nie jesteś sam. Zawsze są przy tobie twoi bliscy - nawet gdy ich nie widzisz.

- Z tym życiem daję ci miłość. - Śnieżny Płatek podeszła do swojego byłego partnera. - Obdarzaj miłością cały swój klan i koty na których ci zależy. Zwłaszcza na pewnej szylkretowej wojowniczce. - Biała kotka puściła Jęczmiennemu Pazurowi oczko, a ten zaczerwienił się.

Kolejne dwa życia również nie niosły bólu, a jedynie radość i siłę.

8 życie przekazała Jęczmiennego Pazurowi Oszronione Serce.

- Z tym życiem daję ci opiekuńczość. - zetknęli się nosami i kotka uśmiechnęła się i odeszła.

*"To już osiem żyć... zostało ostat…"* nie dokończył swojej myśli gdy do przodu wystąpiła Wierzbowa Gwiazda. Jego ciało przeszło wielkie ciepło, większe niż przy zobaczeniu ojca. Miał wrażenie że zaraz padnie na łapy i zacznie płakać ze szczęścia.

- Witaj Jęczmienny Pazurze. Mój wierny wojowniku, zastępco i przyjaciel. - miauknęła uroczyście szylkretowa kotka podchodząc do swego zastępcy. - Niech StarClan ma cię w opiece. Od chwili w której cię ujrzałam, wiedziałam że będziesz kiedyś wielkim kotem. Kotem którego twój klan zapamięta na wieki.

- Wierzbowa Gwiazdo... - wyjąkał z przejęciem czarno-biały kocur, lecz umilkł.

- Z tym życiem daję ci dumę, wytrzymałość i współczucie. Korzystaj z nich dobrze. Opiekuj się swoim klanem, bądź dobry, kochaj i miej zawsze czyste serce. - wypowiedziała dotykając się nosem z nowym przywódcą klanu Wiatru. Dotknięcie przyniosło Jęczmiennemu Pazurowi wrażenie że jest większy, silniejszy i pewniejszy siebie. - Witaj wśród nas, Jęczmienna Gwiazdo.

- Jęczmienna Gwiazda! Jęczmienna Gwiazda! Jęczmienna Gwiazda! - zaczęły skandować głośno koty.

Jęczmienna Gwiazda obudził się. Znów był w tej samej jaskini, w tym samym świecie. Powoli wstał. Miał wrażenie jakby spał od wielu dni. Spojrzał w kierunku Pręgowanego Serca. Kocur podszedł do niego.

- Gratuluję, Jęczmienna Gwiazdo. - miauknął z uznaniem i ukłonił się nisko.

Nowy przywódca speszył się nieco.

- Widziałeś wszystko?

- Nie, ale odczuwałem twoje emocje i domyślałem się co się dzieje. - miauknął medyk. - Powinniśmy wracać do klanu.

Jęczmienna Gwiazda kiwnął głową.

Gdy wyszli z jaskini i szli do obozu klanu Wiatru - przez ten cały czas, nowy przywódca rozmyślał nad wieloma rzeczami.

*"Czy Wierzbowa Gwiazda miała rację? Czy ja... będę dobrym przywódcą? A co jeśli klan mnie nie zaakceptuję? Ah... powinienem zachowywać się odpowiedzialnie, a nie jak mały przestraszony kociak! Jestem przywódcą. Powinienem być silny, zdeterminowany i pewny siebie..."*

- Jesteśmy. Hej, Jęczmienna Gwiazdo! Słuchasz mnie? - miauknął nagle lekko zirytowany medyk.

- Co? ja?! Ah, tak... wybacz Pręgowane Serce. - miauknął speszony kocur. *"kurcze, znowu zachowuje się jak mysi móżdżek..."*

- Patrzcie! Jęczmienny Pazur wrócił! - rozległy się okrzyki radości gdy nowy przywódca i Pręgowane Serce wkroczyli do obozu Klanu Wiatru. Koty powoli zaczęły ich otaczać z zaciekawieniem.

- Witajcie, jak minęła podróż? - miauknęła grzecznie Liściaste Serce.

- Dobrze, dziękujemy. - odpowiedział jej Jęczmienna Gwiazda starając się uśmiechnąć. - Jak twoje kocięta?

- Z każdym dniem czuję je coraz mocniej. Chyba wkrótce nadejdą. - zamruczał z radością karmicielka i polizała się po dużym brzuchu.

Biało-czarny wojownik powstrzymał się od westchnięcia. Zawsze chciał mieć córkę.

- Powinienieś ogłosić klanowi swój powrót. - szepnął Pręgowane Serce.

*"Ah tak! Oczywiście!"* pomyślał Jęczmienna Gwiazda i stuknął się w głowę. Szybko ruszył w kierunku legowiska przywódcy i wielkiego kamienia, który stał przy nim. Wskoczył na niego i ze szczytu zawołał:

- Niech wszystkie koty na tyle dorosłe, aby samodzielnie złapać zwierzynę, niech zbiorą się pod wielkim kamieniem!

*"Wow… Teraz wiem jak to jest wzywać klan. Wspaniałe uczucie!"*

 Ze szczytu kamienia, przywódca obserwował schodzące się koty. Gdy miał wrażenie że są już wszyscy, odkrząnął i zaczął mówić:

- Witajcie Klanie Wiatru! Wróciłem właśnie z mojej wyprawy do księżycowego kamienia. Od StarClanu otrzymałem moje dziewięć żywotów i zostałem zaakceptowany jako nowy przywódca WindClanu. Oczywiście moja pamięć o Wierzbowej Gwieździe nie zaniknie. Była wspaniałą przywódczynią i zapewne na zawsze pozostanie w naszych sercach. Zastępcę wybiorę, zgodnie ze zwyczajem, o wschodzie księżyca. - ogłosił, a dookoła rozległy się podekscytowane miauknięcia.