Lipsk u Mumina 2023

**Piątek 24 listopada**

Po dwóch latach przerwy dwunastka zebrała się na kolejnej edycji Lipska. Został on tak jak w przypadku poprzedniej edycji zorganizowany przez czcigodnych gospodarzy z Wyoming (Łomianki). Mateo wraz z Jakubkiem oraz Julią byli jednymi z pierwszych, którzy zajechali na legendarną Serocką działkę. Dojechali oni mniej więcej o godzinie 18:30. Chłopaki przez to, że nie byli tutaj wcześniej, musieli cofać autem przez jakieś 300m, ze względu na pomylenie skrętu i wąską uliczkę. Po zaparkowaniu samochodu, wyjęciu części rzeczy i zawitania do środka grupa Wschód przywitała się z Muminem i Julią oraz wypiła po kielonku nalewki matuli Mumina na rozgrzanie. Od razu zabrali się do pracy. Sprzątnęli w miarę miejsce do spania, aby nie męczyć się później z przestawianiem rzeczy, rozłożyli kartonowy podkład i ustawili materace. Po około godzinie zaczęli dalej zjeżdżać się ludzie. Resztki z Warszawy, ludzie Poznania, Katowic czy Gdańska. Zapoznaliśmy się również z nowym rekrutem Robertem, specem i właścicielem warzywniaka (potocznie nazwanym przez Jakubka „Królem Warzywniaka”), który pierwszy raz pojawił się nam na oczy. Niestety reszta rekrutów (oprócz Daghmana), dla których zresztą była organizowana ta impreza, nie przyjechała.

Po szybkim ogarnięciu siebie, otworzeniu trunków i przede wszystkim przywitaniu z wszystkimi Szymon podłączył laptopa do telewizora i po kolei oglądaliśmy twory Walaszka oraz sceny z ostatnich rekonstrukcji, na których byliśmy. Oglądanie zakończyło się szybko, albowiem gdy już wszyscy, którzy zapowiedzieli się, przyjechali. Nasz menadżer i spec od telemarketingu Szymon odpalił prezentację z rocznym planem pułkowym. Wspomniano o promocji w mediach społecznościowych, dofinansowaniach, nowych miejscówkach, imprezach itp. Wystąpiły również po prezentacji wolne wnioski i przemyślenia ludzi rodem z obrad sejmowych. Najważniejsze rzeczy z prezentacji i obrad zapisała protokolantka Grzybowa, stąd nie będziemy się o tym rozpisywać.

Po wielu brawach i oklaskach na chwałę i cześć partii rozpoczęła się właściwa impreza z alkoholem i żarełkiem. Było też sporo śpiewania, picia i tańczenia zwłaszcza przez tego śmiesznego karła Jakubka. To wszystko głównie na dworze, pomimo już dość sporego mrozu (ogrzewaliśmy się przy starannie przygotowany ognisku). Spotkaliśmy również siostrzyczkę kota Antka Celinki, nazwaną żartobliwie Cwelinką. Nim się obejrzeliśmy, a już nastała druga! Mateo jako jeden z pierwszych doszedł do wniosku, iż po więdnących nogach i lekkim kiwaniu dobrym pomysłem będzie położenie się spać na przygotowanym miejscu na poddaszu, żeby w razie czego inni nie musieli go wnosić. Jak sam stwierdził „Szczerze wątpię, aby próbowali i dali sobie radę ze mną ze względu na moją materię”. Poinformował on Szymona, że idzie już spać i z samego rana zajmie się budzeniem oraz ogarnianiem ludzi wyznaczonych, do nagrywek do filmiku rekrutacyjnego. Znaczna większość osób bawiła się praktycznie do samego rana i poszedła spać dopiero około czwartej bądź nawet bliżej piątej.

**Sobota 25 listopada**

O siódmej rano część osób obudził schodzący ze schodów Rudy. Większość osób wciąż spała i dogorywała do około godziny dziewiątej. Nie ma co im się dziwić, skoro położyli się praktycznie o tej godzinie, o której niektórzy mieli wstawać. Całe poddasze było zapełnione ludźmi. Część osób spała na dole. Dzięki temu, że spaliśmy w pomieszczeniu na działce, to większość osób miała komfort spania na materacach, łóżkach czy innych rzeczach. Mateo, który obudził się jako jeden z pierwszych, był zdziwiony faktem, iż w trakcie snu pomiędzy nim a Szymonem zwanym Piotrem wcisnął się Mechu, przez co wyglądało to, jak prawdziwy męski trójkącik. Ci, którzy wstali i chcieli zejść na dół, musieli poruszać się jak po polu minowym ze względu na gęstość ludzi oraz rzeczy leżących na podłodze. Nasz naczelny woltyżer Szymon został obudzony przez Matea około ósmej rano z myślą o nagrywkach, jednakże wcześniejsza impreza przedłużyła się dosyć mocno i wiadome było, że nikt nie wstanie, aby wziąć w nich udział. Około dziewiątej powoli rozbudzali się ludzie i szykowali się do wyjazdu do kina.

Zjedliśmy śniadanie przyszykowane przez Kłosa i Julię, po czym po dziesiątej większością wyruszyliśmy do kina w Legionowie na seans długo wyczekiwanego filmu "Napoleon". Porobiliśmy pamiątkowe zdjęcia oraz takie, które mieliśmy wykorzystać w memach. Do sali weszliśmy trochę spóźnieni, gdyż Szymon, który wyjechał jako ostatni, miał problem z miejscem parkingowym i pogoda w trakcie jazdy znacznie się pogorszyła. Po dwu i pół godzinnym seansie nagraliśmy nasze odczucia odnośnie filmu. Mateo, który jako pierwszy chciał zabrać głos, podsumował film, sprowadzając się do tego, że "poprzeczka była nisko... ale boże kurwa co to było" (nie nagrano tej wypowiedzi). Po żenującym seansie zniesmaczeni wróciliśmy do aut i wyruszaliśmy w kierunku działki. Po drodze wstąpiliśmy jeszcze do Lidla na szybkie uzupełnienie zapasów.

Po powrocie szybko ogarnęliśmy się ze sprzętem i rozpoczęliśmy nagrywanie wcześniej planowanych scen. Musieliśmy się dosyć streszczać, gdyż z samego kina wróciliśmy późno, a słońce zachodziło coraz bardziej z każdą minutą. Nagraliśmy sylwetki żołnierzy na nowy film rekrutacyjny. Przemusztrowano również nowsze osoby oraz te, które nie za dobrze sobie z nią radzą. Musztrę pomimo zmęczenia przeprowadził Antoni.

W budynku z pomocą Julii nagrano również kącik żołnierski dotyczący skręcania ładunków. Tuż po tym Mateo zrobił parę tortilli dla chętnych, a pod wieczór Agata wraz z Julią ugotowały spaghetti, przez co każdy mógł delektować się ciepłym posiłkiem. Postanowiliśmy potem, aby obejrzeć parę odcinków rekovloga oraz w ramach rekompensaty psychicznej obejrzeć film "Waterloo". Potem już z górki, żarty, tańce, rozmowy oraz dobra zabawa. Dla wielu najbardziej zadziwiający był nasz dowódca Klemens, który wpierw niemiłosiernie zirytowany zachowaniem nowego rekruta (raczej go już nigdy nie zobaczymy) oraz tym, iż został od niego zasypany lawiną pytań o epokę, po godzinie tańczył i bawił się z dziewczynami na dworze. Pomimo mniejszej ilości alkoholu niż dnia poprzedniego zabawa była przednia. Zmęczeni jeszcze po poprzednim dniu ekipa poszła spać o wiele wcześniej, bo około godziny pierwszej, drugiej.

**Niedziela 26 lis**

Poranek podobny był z dniem z poprzednim. Powolne wstawanie, rozciąganie się i na śniadanko jajeczniczka z boczkiem. Z samego zaszczyciła nas Muminowa wraz z małym Tymkiem. Przyjechali po to, aby móc pożegnać się z gośćmi, a przede wszystkim, aby odebrać klocki Cobi dla młodego. Maluch był zachwycony nowymi zabawkami do recenzji filmików klocków. 12-stacy powoli rozjeżdżali się w swoje strony, żegnali gospodarzy i z smutkiem iż zakończyła się impreza wyjeżdżali z bagna Serockiego.

**Wpis autora**

Wraz z Jakubkiem w niedzielę pożegnaliśmy się z resztkami ludzi i wyruszyliśmy w drogę powrotną do domu. Odwieźliśmy jeszcze po drodze Julię oraz Mecha. Po dotarciu do domu podziękowałem Jakubkowi za podwózkę i po krótkim odpoczynku pożegnałem go, tym samym zakończając przygodę w Lipsku u Muumina. Jakiś czas po przyjechaniu, gdy odkładałem i porządkowałem reko szpej, zauważyłem coś nietypowego mianowicie obrazek żyda. Nie wiedziałem kompletnie, skąd on tam się znalazł. Widziałem podobny na działce, ale tam leżał z boku na półce, a tu był jak nowy jeszcze zapakowany w folię. Pytałem rodziców i Jakubka czy mi nie podłożyli, ale oni twierdzili, że tego nie zrobili i sami byli zdziwieni.

Coś czuję, że "Magiczny żydek" będzie mi towarzyszył w następnych przygodach wraz z Mańkiem mamutem.

Autor artykułu: Mateo

Korektor artykułu: Jakubek

Naczelnik niewolników redakcji: Szymon