Hikuńczycy

Hikuńczycy są na ogół wyraźnie niżsi od mieszkańców Tol Calen. Przeciętny Ligatur swoim wzrostem wzbudza wśród nich sensację. Są przy tym również chudsi, bardzo rzadko spektakularnie umięśnieni, lecz za to żylaści, a w ich ruchach często można dostrzec specyficzną gibkość.

Ich skóra jest śniada, czasami odcieniem przypominająca kolor skóry Velasquezów. Występuje jednak wiele jej odmian, od ciemnobrązowej po wręcz żółtą. Twarze Hikuńczyków zdają się być nieco płaskie, z często wystającymi kośćmi policzkowymi i oczami skrytymi pod grubymi powiekami. Według Svena Huralsona, Mistrza Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Kapitularnego w Liveral, miało to w dawnych czasach zapewniać ochronę przed zimnem i nadmiarem słońca.

Wielu Hikuńczyków nosi długie włosy, zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet powiązane w koki i warkocze - ponadto mężczyźni często golą głowy częściowo lub całkowicie. Fryzura zdaje się pełnić w kulturze Hikuni wyjątkowo ważną rolę. Zarostu natura Hikuńczykom poskąpiła, brody są atrybutem najstarszych członków społeczności i nigdy nie będą tak bujne jak u chociażby wspomnianych wcześniej Ligaturów.

Hikuńczycy ubierają się na ogół lekko, jako że większa część wyspy znajduje się w klimacie subtropikalnym. Noszą zwykle luźne spodnie i materiałowe tuniki. Garderoby zamożniejszych kobiet wzbogacone są o bogato zdobione szaty i suknie.

Wśród prostego ludu rzadko widać broń. Żołnierze z kolei noszą misterne lamelkowe zbroje, zaś przy ich boku dostrzec można różnorodne uzbrojenie, od tradycyjnych dla Klanu Smoka obosiecznych mieczy, po upodobaną przez Klan Ognia broń palną.

Choć krajem rządzi Klan Ognia, w górującym nad zabudową stolicy pałacu urzęduje Smoczy Cesarz - przedstawiciel dynastii panującej z nadania Boga Smoka, Ojca Hikuni i opiekuna Klanu noszącego jego imię. Wspomagają go ministrowie - grupa składająca się z intelektualnej elity, przez system prób wyselekcjonowana do rządzenia krajem. Poza stolicą władcę reprezentują urzędnicy cesarscy, rezydujący w licznych garnizonach.

Lud hikuński zdaje się współpracować na rzecz wspólnego dobra, przynajmniej z pozoru. Chłopi uprawiają rolę zapewniając mąkę i ryż, rzemieślnicy tworzą coraz to nowsze, bardziej zaawansowane technologie, a ogromna armia zapewnia wszystkim spokój. Jednak nawet oczy przybysza są w stanie dostrzec wewnętrzny konflikt dzielący mieszkańców wyspy.

Źródłem konfliktu jest wojna pomiędzy Klanem Smoka a Klanem Ognia, zakończona zwycięstwem prochu i wschodnich taktyk „Ognistych”. Ludzie pozostają jednak podzieleni. Klany żyją razem, lecz widoczna jest obustronna antypatia, a także częsta dyskryminacja zwolenników Boga Smoka. Wielu z nich, nie mogąc znieść poddaństwa wobec nowej władzy ukryło się w górach,tworząc radykalny ruch oporu przeciwko ministrom i cesarzowi, oskarżanemu o bycie figurantem w rękach Klanu Ognia. Do najwybitniejszych działaczy ruchu zaliczyć należy Szpony - elitarnych wojowników i szpiegów, fanatycznie oddanych sprawie - oraz władających mocami przyrody Tatuowanych Mnichów, którym przewodzą Widzący. Odpowiedzią Klanu Ognia było utworzenie formacji Popielnych - tajnej policji uzbrojonej w najnowocześniejszą hikuńską technologię, mającej za zadanie likwidować wszelkie przejawy wywrotowej działalności.

W ostatnich latach panujący na Hikuni konflikt znacznie zmienił swoje oblicze. Zagraniczne interwencje i wywołany przez nie chaos ośmieliły Klan Smoka do agresywnego uderzenia na swoich przeciwników. Próby zamachów na życia ważnych dygnitarzy Klanu Ognia, wyzwalanie więźniów politycznych i otwarte potyczki wojsk były przez pewien czas codziennością na wyspie. Zwieńczeniem działań partyzantów miało być uwolnienie Boga Smoka z cesarskiego Pałacu i objęcie przez niego dowództwa nad swoim Klanem. Smok odwrócił się jednak od swoich dzieci i porzucił je, osłabiając morale ruchu oporu oraz znacznie zmniejszając szansę na zakończenie konfliktu. Mówi się także, iż plemiona zza Wielkiej Rzeki jednoczą się pod sztandarem Tatuowanej Widzącej, pragnącej zaprowadzić na Hikuni zupełnie nowy porządek.

Wielu Hikuńczyków przykłada dużą wagę do honoru, czyli „twarzy”. Mówić można o twarzy straconej lub zyskanej. Odzwierciedla ona status społeczny i określa należny szacunek wynikający ze spełniania społecznych norm i oczekiwań. Czym dokładnie jednak jest twarz wiedzą chyba tylko ci, którzy obawiają się ją stracić.

Klan Ognia ceni Tol Calen ze względu na zapewniany przez nich postęp technologiczny i korzystną dla obu stron wymianę towarów. Witają z otwartymi ramionami wszystko, co nowe. Choć początkowo nieufny wobec obcych, Klan Smoka zaczyna dostrzegać w przybyszach ze wschodu strategiczną szansę na obalenie uzurpatora i jego doradców.