MusicPon - Zaśpiewam ci do snu

"Wszyscy mówią że trzeba opowiedzieć swoją historie od początku może to ja opowiem wam swoją..."-Powiedział głos dziewczyny.

"Wszyscy mówią na mnie 'MusicPon' nie bez powodu bo wręcz kocham muzykę kiedy chodzę obojętnie gdzie to mam słuchawki na głowie. "-Opowiedział głos.-"Dobra już opowiem wam swoją historię."

Tamara Sowa 16 letnia dziewczyna która mieszka w Polsce oraz uwielbia muzykę, ma długie blond włosy niebieskie oczy bladą skórę, widać że nie zbytnio śpi w nocy. Ma niebieskie jeansy czarny pasek na spodnie oraz jasnoróżową bluzę, oraz trzy siostry to jest dla niej obciążenie ale najstarsza ma już osiemnaście lat więc ma jedną z głowy jest druga najstarsza w swojej rodzinie, niedługo skończy szkołę w wieku 16 lat. Jest niezbyt lubiana w szkole przez jej pasję wszyscy ją wyśmiewają z powodu właśnie... niczego. Muzyka jest jej pasją stara się żeby stworzyć własną piosenkę i dostać się do branży muzycznej żeby spełnić swoje marzenia.

Niedługo lato a wraz z latem koniec roku szkolnego Tamara ma oceny w porządku zachowanie ma bardzo dobre nie stara się o doskonałe oceny w nauce ale jakoś jej to wychodzi, na lekcjach jest typem słuchacza, czasem na lekcji rysuje coś w zeszycie prawie w ogóle z nikim nie rozmawia tylko słucha muzyki i tyle.

"Dobra koniec o mnie czas na moją historie"-Powiedział głos

05.06.2025

Jest lato a niedługo koniec roku szkolnego, dla Tamary jest to wspaniała wiadomość ale jeszcze zostało dwa tygodnie lecz rówieśnicy Tamary korzystałą z okazji żeby ją dręczyć fizycznie Tamara wiedziała że ja to spotka więc nie poszła do szkoły schowała się w pokoju lecz tylko, nie wiedziała od kogo odpisze lekcje. W domu nikogo nie było jak Mama Tamary wróciła do domu to się zapytała:

"Tamara czemu nie byłaś dziś w szkole?-zapytała się Mama Tamary.

"No bo źle się czułam..."-Odpowiedziała Tamara.

"Dobrze ale jutro masz być w szkole, dobrze?" -Powiedziała Mama Tamary.

"W porządku..."-Odpowiedziała ponuro Tamara.

Potem poszła do pokoju włączyła muzykę i założyła słuchawki na uszy. Kilka dni później Tamara zaczęła zachowywać się dziwnie miała paranoje w szkole słyszała dziwne głosy nie mówiła o tym nikomu. Kilka dni później stało się coś przerażającego na lekcji wychowawczej w piątek przyszedł dyrektor i powiedział, że jeden kolega z mojej klasy był chory na raka i wyzdrowiał ale kiedy jechał do domu ze szpitala to miał wypadek. Niestety nie przeżył reszta klasy udawała, że uczeń nie żyje ale oni tylko udawali, tylko Tamarę to wstrząsnęło. To był Przemek jej jedyny znajomy który dodawał jej otuchy i ją bronił przed innymi. Do oczu Tamary napływały łzy smutku i rozpaczy, jednak nie okazywała tego żeby bardziej się nie pogrążać, po lekcji na korytarzu słyszała szepty innych uczniów oczywiście wiedziała o kim mówią. Dzień później ponura siedziała na końcu sali słuchając muzyki na przerwie. Coś przyciągnęło ją do ściany to była Sandra z innymi uczniami.

"No proszę, proszę to nasza Tamara"-Powiedziała wrednie Sandra

"Czego chcesz nie wystarczy ci że Przemek nie żyję?-Powiedziała bezsilnie Tamara.

"Nikt już cię nie uratuję..."-Powiedziała a następnie dała Tamarze z pięści w brzuch i zniszczyła jej ulubione słuchawki.

Potem wszyscy zebrani tam pobili ją a potem był dzwonek i tak zakończył się dzień w szkole. Przez kilka dni Tamara nie wychodziła nigdzie a nawet do szkoły , w domu tylko wychodziła do łazienki i kuchni. Wtedy tata i mama zabrali ją do psychologa ponieważ Tamara mieszkała na domkach działkowych więc musiała jechać do miasta. Kiedy już dojechali do psychologa weszli do pomieszczenia gdzie był psychiatria.

"Witaj Tamaro jestem Ewelina, opowiedz co się stało i coś o sobie opowiedz."-Powiedziała psycholog.

Tamara milczała lecz później zdecydowała że opowie o swoich problemach, gdy chciała opowiedzieć co się stało to zobaczyła w rogu pokoju zobaczyła postać przyglądającej się jej a potem zauważyła zakrwawioną twarz postaci wtedy zaczął się atak paniki krzyczała na całe gardło, potem przyszli inni pracownicy placówki przytrzymali ją i dali jej leki uspokajające i tak zakończyło się spotkanie z psychologiem. Pani doktor dała rodzicom Tamary leki uspokajające i na schizofrenię.

Gdy przyjechali do domu to wtedy Tamara poszła do swojego pokoju upadła na łóżko i zasnęła.

Kiedy Tamara wybudziła się z snu to była już wtedy noc poczuła że musi się napić wody kiedy skończyła pić wodę to usłyszała piękny śpiew z lasu zdecydowała że pójdzie do lasu i sprawdzi skąd ta muzyka. Kiedy dotarła do miejsca tajemniczego głosu to zauważyła ognisko a przy ognisku był rewolwer, kilka nabojów i torbę wtedy podeszła do tych rzeczy zabrała torbę, naboje i rewolwer. I wtedy zadecydowała żeby udać się do domu Sandry. I wtedy uświadomiła sobie że mieszka w jej okolicy kiedy była pod domem Sandry wspięła się na balkon strzeliła do okna a potem i wtedy obudziła się:

"Co ty robi-..."-nie dokończyła ponieważ Tamara postrzeliła ja w klatkę piersiową raniąc przy tym serce, płuca i inne organy.

"Pająk idzie zły śpij, śpij. Szczerzy wielkie kły śpij, śpij lepiej oczka zmruż bo jak do łóżka wskoczy ci..."-Zaśpiewała jej to wiecznego snu Tamara

Kiedy Tamara postrzeliła rodzinę Sandry pobiegła do domu. Spaliła swoje zakrwawione ubrania, ubrała swoje ulubione jeansy jasnoróżową bluzę i pasek na spodnie. Zabrała potrzebne rzeczy oraz zabrała swojego psa który wabił się 'Japan' rasy Shiba Inu. Potem poszła w głąb lasu jak była już w lesie to zauważyła małą chatkę przy jeziorze więc postanowiła że zostanie tu na jakiś czas jak skończyła się już rozpakowywać to usłyszała dziecięcy śpiew potem Tamara zabrała rewolwer i swoją torbę jak postać się odwróciła w kierunku Tamary to potem postać zniknęła. Zdezorientowana dziewczyna poszła do chatki zamknęła i zakluczyła drzwi i okna. Tamara zaczeła później zabijać w zamiar zemsty potem śpiewała swoim ofiarom do wiecznego snu jako MusicPon.

"Dobra to koniec mojej historii wam też zaśpiewać do snu?"

Koniec