Enlai

Enlai - 2524 rok KI

## Dom i rodzina

Enlai urodził się w Kataju, choć już jako małe dziecko opuścił rodziny dom. Osobiście uważa, że został sprzedany w niewolę przez swoich rodziców, ale nigdy nie potwierdził tych informacji.

## Dzieciństwo

Jako dziecko Enlai trafił do Huanga Hu, handlarza niewolników. Enlai nie wspomina tego etapu w swoim życiu dobrze, częste bicie i ciężka praca fizyczna prawie zniszczyły wtedy psychikę młodego Enlaia. Przy życiu utrzymali go rówieśnicy, z którymi zawsze się trzymał w trudnych chwilach, zwłaszcza jego przyjaciółka He Yu.

W wieku 10 lat Enlai wyglądał dość urodziwie, składały się na to jego wyraźne rysy twarzy, oraz luźno rozpuszczone długie włosy. Przez wczesne lata spędzone w niewoli oraz wykonywanie ciężkich prac był raczej dość dobrze zbudowany niż wychudzony. Życie na służbie u Huanga mimo wszystko nie było lekkie, więc kiedy na wielkim targu niewolników Huang wystawił Enlaia na sprzedaż, ten dostrzegł w tym Iskierkę nadziei. Enlai został sprzedany Ivo Streckerowi — kupcowi o jasnej skórze i dość nietypowych oczach.

Długo jedyną własnością jako posiadał Enlaia, była bransoletka wykonana z tkaniny, którą otrzymał od He Yu. Dobrze wspomniał swoją przyjaciółkę, a nawet próbował dowiedzieć się, gdzie ona została sprzedana.

## Podróż do Imperium

Ivo Strecker pochodził z bardzo daleka i tam zamierzał zabrać Enlaia. Podróżowali grupą osób złożoną z 14 ludzi, Rudolf Muser został wyznaczony czuwania nad Enlaiem.

Podczas jednej z potyczek na szlaku, gdy przewaga bandytów dawała się w znaki, Enlai chciał jakoś przechylić szalę zwycięstwa na drugą stronę. Niespodziewanie wdrapał się na wóz, a potem z niego zeskoczył, by dostać się w okolice zwłok jednego z ludzi Streckera. Widok z bliska zmarłego przed chwilą człowieka wywołał w nim szok, a także wizję z przeszłości więzienia Huanga, w którym często znajdowały się ciała zmarłych niewolników. Po zwymiotowaniu, w końcu udało mu się otrząść i dostrzec krótki miecz, a więc to, po co chciał znaleźć się wcześniej przy zwłokach. Po dobyciu broni zobaczył, że jego nowy pan — Ivo potrzebuje pomocy w walce. Ruszył na jednego z bandytów i z zaskoczenia zaatakował od tyłu bandytę. Krótko po tym poczuł ból od strony lewej nogi, a następnie stracił przytomność. Przez pół następnego dnia był niesiony na noszach, a potem kiedy się obudził leżał gdzieś w zamkniętym pomieszczeniu, gdzie cały czas kołysało.

Na pokładzie statku, dowiedział się, że mimo jego poważnej rany, która spowalniała karawanę, to jego pan Strecker nie porzucił go, choć potem nawet wdało się zakażenie i nikt nie wierzył, że Enlai to przeżyje. Kiedy zeszli znowu na ląd, by dalej podążać w kierunku Imperium jedwabnym szlakiem, Ivo postanowił sprowadzić lokalnego uzdrowiciela dla Enlaia, który od dłuższego czasu walczył z ciężką gorączką. Mei Ling, oprócz złota za opiekę nad rannymi poprosiła o eskortę do Imperium. Nie było powodu odrzucać jej propozycji, ponieważ Mei podróżując w towarzystwie kupca, mogła cały czas czuwać nad rannymi lub chorymi. Enlai dzięki temu miał codziennie zagwarantowaną wykwalifikowaną pomoc medyczną, choć niektóre metody lecznicze Mei wydawały się co najmniej dziwne w oczach kupca. Kiedy karawana dotarła w końcu do Imperium, Mei Ling opuściła towarzystwo kupca, zmierzając w kierunku Averheim. Enlai wtedy już dawno był zdrowy i z całych sił służył swemu nowemu Panu, a dzięki kontaktom z resztą świty kupca szybko zaczął władać językiem wspólnym.

## U kupca Ivo Streckera

Podróż trwała bardzo wiele dni, a Enlai stracił bardzo szybko rachubę. Gdy dotarli do Talabheim, dużego miasta w Imperium, okazało się, że to tutaj Strecker miał swój dom i rodzinę. Ivo Strecker był wtedy dosyć znany w tamtych okolicach, miał wielu wspólników, ale także rywali. Słynął głównie z handlu wszelakimi dobrami, od żywności zaczynając, nie gardząc przy tym handlem bronią, a na egzotycznych towarach kończąc. Enlaiowi przydzielono pracę w kuźni, regularnie też był szkolony w zakresie posługiwania się bronią jednoręczną i tarczą, choć sam najbardziej lubił wymachiwać korbaczem. Strecker zaś okazał się po czasie mężczyzną, który dba o swoją rodzinę, zwłaszcza żonę i syna. Enlai na dodatek czuł, że wraz z upływem czasu Ivo zaczyna traktować go bardziej jak syna, niż sługę.

Ivo Strecker w ostatnich swoich latach życia borykał się z problemami nadmiernego spożywania alkoholu oraz hazardu. Z każdym rokiem tracił przez to coraz więcej przyjaciół, a wspólnicy zaczęli się od niego odwracać. Popadł w takie tarapaty, że był zmuszony wysłać swoją najbliższą rodzinę do bezpiecznego miejsca, nie zdradzając nawet Enlaiowi lokalizacji. Dom został zastawiony, a kupiec z resztą, która mu pozostała, w tym Enlaiem ruszył na kolejną wyprawę kupiecką po Imperium. Enlai cały czas w podróży, aby pomagać, jak tylko się da, brał udział w walkach na arenach i zawodach.

Gdy karawana, podróżując po dzikim Ostermarku zmierzała z Heffengen do Elbing wpadła w zasadzkę zwierzoludzi, wszystko w życiu Enlaia po raz kolejny się zmieniło. Otoczeni przez kilkanaścioro szczuropodobnych istot, w końcu musieli ulec. Rudolf pierwszy oberwał zbłąkanym kamieniem z procy i padł martwy, potem dołączyła do niego reszta świty. Enlai w wirze walki rzucił się w stronę wrogiego procarza o szczurzym pysku i kiedy go załatwił, usłyszał za siebie krzyk mówiący *"Uciekaj"* z ust konającego pana — Ivo Streckera, przytulonego do jednej ze skrzyń, którą transportowali. Enlai szybko zebrał myśli i wiedział, że nie ma szans wygrać przeciwko takiej ilości przeciwników. Ze łzami w oczach z przerażeniem wyszeptał do siebie słowa *"tylko nie to"*, a następnie zerwał się do biegu, obiecując przed sobą zemstę.

Enlai uciekł, wydawało mu się, że zwierzoludzie odpuścili jakikolwiek pościg. W bezpieczniej odległości rozbił prowizoryczny obóz i spróbował opatrzyć rany. Długo zbierał myśli, zadając sobie w milczeniu pytania: *Czy aby na pewno dobrze postąpiłem? Co dalej? Jak dokonać swojej zemsty?* Nie spał w nocy, a kiedy nastał świt, udał się na miejsce bitwy. Karawana została splądrowana, a ciała leżały tak jak je dokładnie pamiętał Enlai. Pochował Ivo, Rudolfa oraz pozostałych, wspominając przy tym wszystkie wspólne chwile z nimi. Obiecał sobie wtedy, że w ich imieniu będzie wypleniał wszystkie złe stworzenia, czy nawet ludzi, aby nikogo innego już nie spotkała podobna tragedia.

## Na służbie u Baronessy

Enlai udał się na południe, aby zobaczyć, gdzie Ivo chciał dotrzeć przed śmiercią. Zmęczony w końcu dotarł do Burgenhof, nie znał jednak kupca, dla którego Ivo przewoził towar, a było ich z byt wielu w tym mieście, by trafić na właściwego. Aby zarobić trochę grosza, Enlai urządził pokaz machania korbaczem. Poszczęściło mu się, ponieważ wieści o jego występnie dotarły do samej Baronessy Camilli von Burgenfels, która znudzona zaprosiła go do siebie na dwór. Cera Enlaia, oraz jego nietypowy wygląd i umiejętności zaintrygowały Baronesse do tego stopnia, że ta zaprosiła go do swojej świty. Enlai otrzymał od Baronessy również prezent — strój pochodzący z dalekiego wschodu, prawdopodobnie z samego Kataju. Enlaiowi prezent ten przypadł tak do gustu, że poprzysiągł lojalność i swe oddanie wobec Baronessy.

Podczas pierwszego miesiąca służby u Baronessy Enlaiowi nie udało się zyskać szacunku i zdobyć zaufania wśród innych zbrojnych z Burgenhof. Nie wiedział, czy zaczepki i żarty ze strony innych strażników powodowane były jego odmiennością, czy po prostu zazdrością, ponieważ Baronessa w tak krótkim czasie obdarzyła go wielkim zaufaniem.

Udało mu się wyruszyć na patrol poza miasto, w towarzystwie Gotwina Breithasera. Rankiem, po nocy spędzonej w terenie spotkali na trakcie Rycerza Ötto. W zamian za kilka miedziaków zaoferowali mu eskortę do Fichetal. Rycerz wydał się Enlaiowi osobą, która ceni sprawiedliwość i honor, a także pragnie wypleniania zła, co szczególne mu się w nim spodobało. Na trakcie uratowali elfkę Ish-wani, która wpadła w zasadzkę znajomych Enlaiowi zwierzoludzi. Starcie było krótkie i krwawe dla szczuropodobnych, Enlai dodatkowo dogonił i zgładził dwójkę uciekinierów z pola walki. Po wszystkim Gotwin udał się czym prędzej do Burgenhof, a Enlai i Ötto dołączyli do Towarzyszy czekających w oddali. Enlai dowiedział się, że zwierzoludzie, z którymi dziś stoczył walkę, oraz ci sami, którzy winni byli śmierci jego poprzedniego pana to Skaveny — szczurzopodobne, przebiegłe humanoidy. W krótkim czasie pojawiło się sporo nowych osób, wszystkie przybyły z Fichetal. Przywódca Towarzyszy — Arfan nie pozostawiając zbyt wielkiego wyboru wymógł na wszystkich wspólną podróż aż do Burgenhof, co nie spodobał się Enlaiowi, ponieważ zagrożono Öttowi, który zamierzał początkowo odjechać w przeciwnym kierunku. Enlai poznał Barona Amadeusa, kandydata na męża dla Baronessy Camilli i postanowił go chronić, dopóki nie dotrą do Burgenhof. Jeszcze tego samego dnia na trakcie wpadli w zasadzkę zbirów i łowców wysłanych przez Barona Hainza von Fichetal, by zabić elfy, które wyruszyły z Fichetal. Enlai poparł decyzje Amadeusa odnosząca się do jeńców.