Tempel in Ballingschap

De Tempel in Ballingschap is de nationale religie van Tsuirogh en een belangrijke invloed op de staatsmacht van het land. Tot de burgeroorlog van 3023-3028 had de Tempel de absolute macht in handen over het land, maar sindsdien moet zij die macht delen met verschillende seculiere partijen. De Tempel heeft een grote invloed op de cultuur en bevolking van het land en heeft grote aanhang in alle delen van het land.

**Oorsprong**

Van alle volkeren op het Noordereiland die voortkomen uit vluchtelingen van de Verloren landen hecht Tsuirogh het meeste aan deze geschiedenis. De eerste mensen in het koude gebied wat nu Tsuirogh is brachten enkele oude voorwerpen met zich mee die gezien worden als relieken van een verloren geschiedenis. De echte oorsprong en geschiedenis van de Verloren landen is grotendeels onbekend, maar de Tempel in ballingschap beschouwt het volk van Tsuirogh als de spirituele en geestelijke erfgenamen van de oude cultuur. Zij zien zichzelf niet als onderdeel van deze wereld, maar als een uitverkoren volk in ballingschap in een koud, grillig land. Dit is terug te zien in de cultuur van het land die de nadruk legt op nederigheid en acceptatie, maar tegelijkertijd ook de uitzonderingspositie van het eigen volk benadrukt en sterk hecht aan gemeenschapszin en afzondering van andere volkeren. De inwoners van Kuma Rem Mer en Kaglas worden veelal met minachting bezien.

**Theologie**

De wereld is volgens de Tempel geschapen vanuit één grote geest, de oergod, die heeft zich verdeeld over alle delen van de wereld en alle voorwerpen. Alles wat leeft komt voort uit de oergod, en zo is alles tot leven gekomen. Hierin is een duidelijke parallel te zien met de mythologie en religie van Kaglas. De oergod heeft zich echter wel moeten opofferen om dit leven in de wereld te kunnen brengen. Het doel van alles dat sterft is terugkeren naar de oergod. Sterven is een eer en wordt gezien als een versterking van de eenheid: de eenheid van het goddelijke. De oergod zal echter ooit terugkeren op aarde, en dan moet de eenheid van het volk groot zijn zodat ze één met god kunnen zijn. Volkeren die dat niet zijn zullen gedoemd zijn. Om deze reden is gemeenschap en eenheid zo belangrijk, en die eenheid wordt ook sterk afgedwongen. Streven naar eenheid onder het volk en in familiebanden is het streven naar goddelijkheid.

De verloren landen worden gezien als de basis van alle spirituele kracht, en de tempel in ballingschap is daar erfgenaam van. Hier horen vele rituelen bij, die vaak verwijzen naar de elementen, iets wat de Tempel gemeen heeft met de Staatskerk van Kuma Rem Mer. Veel rituelen zijn rituelen van reiniging, vaak met vuur, water of zand. Zand en aarde speelt sowieso een grote rol in de mythologie van de tempel: land is van levensbelang en biedt bescherming omdat je iets goddelijks meedraagt. Zand en aarde verwijzen ook naar het verloren land waar het uitverkoren volk van afstamt.

Men wacht op de terugkeer van de oergod, die herboren zal worden en de eenheid in de wereld zal herstellen. Hij zal terugkeren naar het volk dat hem in ere houdt en de rest vernietigen. Vasthouden aan de goddelijke gewoonten is dus van levensbelang. Familie-eer, land-eer en religieuze zuiverheid is van fundamenteel belang, en het verbreken van familiebanden of het verlaten van het land is een doodzonde.

**Politieke invloed**

Tsuirogh is een parlementaire democratie, maar de invloed van de tempel is groot. Het parlement van Tsuirogh is samen met de Raad van Cultuur één van de twee regerende organisaties van Tsuirogh. Het parlement wordt elke zeven jaar gekozen door alle inwoners van Tsuirogh die militaire dienst hebben gedaan of zich anderszins onderscheiden hebben in de samenleving. Dit stemprivilege wordt toegekend door de Raad van cultuur. Het parlement heeft 90 zetels, waarvan er 30 voorbehouden zijn aan de Tempel. De macht van het parlement is echter beperkt, aangezien Tsuirogh voor buitenlands beleid en defensie afhankelijk is van Kuma Rem Mer.

De Raad van Cultuur doet dienst als dagelijkse leiding en uitvoerende macht in het land, terwijl het parlement de wetten maakt, bediscussieert en voorlegt aan de Raad. De raad van cultuur werd ingesteld samen met het parlement als onderdeel van de vredesbesprekingen na het einde van de burgeroorlog in 3028. Afgesproken werd dat democratische partijen de meerderheid van de zetels zouden krijgen in het parlement, terwijl de uitvoerende macht in handen kwam van een comité dat voor 50% in handen was van de Tempel en voor 50% van het parlement. Dit comité werd uiteindelijk de Raad van cultuur, zo genoemd omdat zij als officiële taak hebben de 'cultuur en tradities van Tsuirogh te beschermen'.

De raad heeft 12 zetels. 6 daarvan worden aangewezen door de Tempel, en de politici in die zetels kunnen op elk moment door de tempelleiding worden afgezet of vervangen. In tijden van onrust kan dit leiden tot fractiestrijd en snelle opvolging, maar vaak betekent het dat sommige raadsleden tot hun dood hun zetel behouden. De andere 6 zetels worden aangewezen door het parlement dat hier elke 10 jaar voor stemt. Voor elke zetel is een twee derde meerderheid in het parlement nodig. In veel gevallen hebben Tempel en Toitspart deze twee derde meerderheid in eigen hand gehad en bestond de Raad uitsluitend uit leden van Toitspart en Tempel. In recentere jaren heeft Toitspart iets aan macht ingeboet en heeft men afwisselend geleund op steun van kleine partijen voor de Toitspart kandidaten, of een pact gesloten met Beath om elkaars kandidaten te steunen. De huidige raad bestaat uit 6 leden van de Tempel, 4 van Toitspart en 2 van Beath.

Door deze complexe stemstructuren heeft de tempel een grote macht over de politiek en samenleving van Tsuirogh.