Ian Mackenzie

## Ian Mackenzie'nin Hikayesi

Hikaye uzun olduğu için kısa bir özetini buraya yazacağım.

Ian orta halli bir çocuk, zengin ve saygı duyulan biri olmak istiyor. Bunun için girişimci bir ruha ve enerjiye sahip olsa da cesaret konusunda geri planda kalıyor. Caka satmayı seven, kendini her daim olduğundan büyük göstermeye bayılan biri. Bazı işlerin içine girebiliyor, belli bağlantılar ve işler elde edebiliyor fakat ilk ciddi işinde çuvallıyor. Devamında fazla göze batmadan kendini garantiye alarak işlere devam etmeye çalışıyor fakat bu çekingenliği ile hem çevresinden kopuyor hemde az buçuk elde ettiği tanınırlığını ve saygınlığını kaybediyor. Yavaş yavaş işe yaramaz biri olmaya başlayınca ise çevresindekiler el birliği ile onu ortadan kaldırmak istiyor. Zaten canı tatlı olan Ian bu olaydan yine önemsizliği sayesinde kurtuluyor ve kendini yeni bir hayat için yeni bir şehirde buluyor.

Ian Mackenzie İngiltere/Dundde'de doğup burada büyüdü. Kendilerine ait çiftliklerinde tarım ve hayvancılıkla uğraşan aile Ian 6 yaşındayken çiftliklerinde çıkan yangın sebebiyle büyük bir yıkıma uğradı. Sigortadan gelen para ile Edinburgh'e taşınan ailede baba Murtagh limanda girdiği bakım işi ile düşük standartlarda da olsa hayatlarını idame ettirmeye devam ettiler. Ian'ın yaşadığı bu travma ilk ve ortaokul zamanlarında kendini göstermese de ergenlik zamanlarında yavaş yavaş ortaya çıkmaya başlamıştı. Lise zamanlarında arkadaşları gece hayatı ve İngilterenin kasvetli sokaklarını tanımaya başladı. İlk zamanlar kendi halinde arkadaşları ile Cross Pub'ı kendilerine mekan edindiler. Burada kendi ayalarında insanlarla tanışarak vakit geçiren grup, liselerinde girdikleri büyük bir kavganın sonucunda liseden atıldıklarında tüm zamanlarını avarelik ile sokaklarda geçirmeye başladılar. Bunun bir getirisi olarak da daha fazla yeni insan, yeni iş imkanları ve kolay yoldan para kazanmanın inceliklerini öğrenmeye başladır.

Yaşlarının getirdiği heyecan ve enerji ile pubın sahibi Frank tarafından verilen getir götür işlerini, ufak tefek para tahsilat işlerini yapmaya başladılar. 2 yıl kadar bu tarz ufak işlerle uğraşan grubun içinde Ian umarsızlaşmaya başlayarak, bu paraların artık ona gülünç geldiğini, daha büyük işler istediğini her fırsatta Frank'e söylemeye başladı. 1 yıl kadar söylenmeye devam eden ve arkadaşlarından kopmaya başlayan Ian 2014 yılına gelindiğinde istediği fırsatı elde etti.

Ian dışarıya belli etmese de çevresindeki ağır toplar ve Frank ile gittikleri bu büyük çaplı tahsilat işi için oldukça heyecanlıydı. Frank'in gece yarısı kapısına gelerek onu evden çıkartıp eline alelacele tutuşturduğu Sig Sauer 1911'e dalgın dalgın bakarken aracın yaptığı ani fren ile kendine geldi. Kafasını kaldırdıklarında rıhtımın 2A bölümünde olduklarını hemen anladı. Babası çalışırken ara sıra uğradığı bu rıhtım şimdi çok daha karanlık ve pis gözüküyordu gözüne. Biraz korkmaya başlamıştı.Frank araçtan inmeden Ian'a araçta beklemesini ve ters bir durumda silahına ihtiyaç duyabileceklerini söylemişti. Ian hariç araçtan inenler ne yaptıklarını bilir bir halde hızlı bir şekilde kızağa çekilmiş bir geminin önüne doğru hızlı adımlarla ilerlemeye başladılar. Çok bir süre geçmeden bağırışlar, itişmeler başladı. Ian iyiden iyiye korkuyor ve titreyen ellerini sabit tutmaya çalışıyordu. Derken bir kaç el silah sesi, kesif bir barut kokusu ve can çekişen insanların bağırışmaları etrafı çınlatırken Ian silahını camdan uzatıp üzerine koşanlara nişan aldı. Tam o sırada tekrar patlayan silah sesleri ile irkilerek 2 kere tetiği çekti. Araçtan inen 4 kişiden 2'si geri gelmişti ama Frank neredeydi? yoksa ateşlediği mermilerden biri... Araç Cross Pub'ın önünde durana kadar hiç konuşma olmadı. Araç durunca 3üde araçtan inerek, sanki anlaşmışlar gibi, farklı yönlere doğru yürümeye başladılar. Pub'ın yakınlarındaki bir parka gidip oturduğu bankta uyumadan sabaha kadar düşünmeye başladı.

Hava aydınlandığında Ian hala titriyor, aklına söz geçiremiyordu. 'Frank'i ben vurdum, belki isteyerek değil ama vurdum. Ben bir katilim' sözlerini kafasından atamıyordu. O halde kalkarak pubın önüne gitti. Dün gece park ettikleri aracın yerinde olmadığını gördü. Silahı araçta bırakmış olmalıydı. Araç çalındıysa muhtemelen çalan kişi silahı kendine alıp aracı satmaya veya parçalamaya çalışacaktı. (Sonraki aylarda aracın izini sürmeye çalıştı. Hurdacılara, çalıntı parça satan yerlere bakıp soruştursa da bir iz bulamadı.) Pubın kapısı açıktı, içeri girdi ve içeriyi temizleyen tanımadığı bir insanı barın arkasında ona bakarken buldu. 'Hiçbir şey bilmiyor gibi yaparsam kimsede bana soru soramaz' diye düşünerek adama 'Frank nerede?' diye sordu. Biraz Frank'e benzeyen adam kalıbından beklenmeyecek ince bir sesle:

-- Artık Frank yok, burayı ben devraldım. Adım Arthur. Artık işleri ben yürüteceğim ve her şeyden haberim var. dedi.

Olaya anlam veremeyen Ian adama boş gözlerle bakarken Arthur ona tabureyi işaret ederek oturmasını söyledi. Arkadaşları gelene kadar Arthur'la konuşmaya başladı.

Dünkü tahsilatın uyuşturucu ve silah sevkiyatına ait olduğunu karşılarındaki adamların IRA'in eski üyeleri olduğunu ve muhtemel bir çatışmanın çıkmasının beklendiğini söyledi. Pub ve Frank'in aslında daha büyük bir oluşumun parçası olduğunu, yapılan alış verişlerin(silah, uyuşturucu vs.) şehire dağıtılmasını bu oluşumun sağladığını ve bu olayı kendisinin testi olarak görmesi gerektiğini anlattı. O hengamede kendi adamlarının parayı aldığını ve tahsilatın tamamlandığını, olayların ve ölenlerin konuşulmayacağını, yaşanmamış sayılacağını öğrenen Ian önüne konan zarfı aldığında içindeki parayı gördü. -----

Ian olayın ardından hep istediği kazancı elde etmeye başladığını görse de ilk günden böyle bir duruma düşmesinden dolayı sandığı kadar cesur olmadığını fark etti. Sorasında olaylara daha temkinli yaklaşmaya, mümkün olduğunca kendini riske atmamaya çalıştı. Her ne kadar ölümden ve pek çok şeyden korkmaya başlasa da gelen paranın sıcaklığıyla bunları tolere etmeye çabaladı. Bir yandan mevsimlik yengeç avcılığı, ufak tefek araç tamir işleri yaparken diğer yandan arkadaşları ile yaptığı küçük işlere devam etti. 3 ayda bir gelen büyük işlere katılmaya devam eden Ian sonraki 5 yıl boyunca tekrar bir silahlı çatışmaya maruz kalmadan hayatını devam ettirdi.

Bu süreçte değişen tavırları, hareketleri ve Frank'le yakın olmasına rağmen kaybolmasından sonra onunla ilgili konulara alakasız kalması nedeniyle arkadaşlarıyla arası açılmaya başladı. Bir şeylerin yolunda gitmediğini arkadaşları da anlamıştı.

Tartışmalar, sokak kavgaları ve alkolün esaretinde geçirdiği 5 yılın ardından 2020 yılına geldiğinde Ian oluşumda ne uzalmış ne kısamıştı. Bildiği ve gördüğü şeyler yüzünden (oluşuma bir zararının olmamasından da dolayı) oluşumdan da uzaklaştırılmamış yada henüz ortadan kaldırılmamıştı. Bu duruma gelmesinin başlıca nedeni ise korkusundan dolayı kendini geri planda tutmaya çalışması, sorumluluk almaktan kaçınması ve alkolün etkisiyle bulunduğu lakayıt durumlarıydı. Pek çok zaman böbürlenmek için yalanlar söyler, silahlı çatışmalara girdiğini, şehrin en büyükleriyle çalıştığını, herkesin ona saygı duyması gerektiğini söylerdi. Zaman zaman ağzından kaçırdığı şeylerin onun sonunu hazırlayacağının farkında olmadan içmeye devam eden Ian artık o eski enerjik ve atılgan kişiliğinden uzak insanlarla yüzeysel dostluklar kuran kişiliği ile kendini korumaya almıştı.

Oluşum ve çevresi de onun bu durumunun farkında olduğundan ne sokaklarda ne çevresinde ona saygı veya sempati duyulmuyor, sadece girdiği işleri az çok tahmin edebilenler tarafından yalancı bir korkuyla karşılanıyordu. 2020 Nisan ayının 16sında Arthur'dan gelen bir telefon ile evinden çıktı. Son yıllarda kaybettiği her şeyin farkında olan Ian bu gidişatı durdurmak istiyordu. Diğer pek çok iş gibi bu işinde kolayca halledileceğini düşündüğünden 'bu sefer korkmayacağım, kendimi kanıtlayacağım ve hak ettiğim saygıyı elde etmiş bir şekilde bu işi kapatacağım' diyerek kendine telkinlerde bulunuyordu.

Evinin karşısında kendisini bekleyen Land Rover'a yöneldi. Sürücü koltuğunun boş olduğunu gördüğü sırada arka camdan Arthur aracı onun süreceğini hızlıca rıhtıma gitmesini söyledi. Ian olayı yadırgamıştı. Diğer işlerin tümünde sürücü farklı insanlar olurdu ve Arthur'un sesinde her zamankinden daha farklı üstünlük kurmaya çalışan bir tını vardı. Bu düşünceler ile rıhtıma kadar aracı sürdükten sonra Arthur'un yönlendirmesi ile 2A bölmesine geldi. İlk iş için buraya geldiğini ve Frank'i hatırladı. Zorla topladığı cesareti kırılmaya ve o günü hatırlayarak elleri titremeye başladı.

Arthur sert bir şekilde;

-Araçtan in ve hangarın kapısına ilerle oradakilerden 2 çanta alıp doğruca araca gel, sakın konuşma, dedi.

Ian bir eli beline yakın hazırda bekleterek özgüvenli sandığı adımlarla ilerlemeye başladı. Araçtan 4 adım bile uzaklaşmamışken patinaj çekerek uzaklaşan aracın sesini duydu. ' Buraya kadar, her şey bitti sonunda beni gözden çıkardılar' diyerek olduğu yere çöktü. Aracın sesiyle birlikte açılan hangar kapısından sayamayacağı kadar adam çıkıp araca ateş etmeye başlayınca Ian iki eliyle kulaklarını kapattı. Biliyordu, ölecekti. Tıpkı Frank gibi burası onun da mezarı olacaktı. Öylece bekledi, önce silah sesleri kesildi. Ardından İrlanda aksanıyla konuşan sesler yükselip söndü. En son ayak sesleri ve ardından çalışan bir teknenin motor sesini duydu. Kafasını kaldırdığında rıhtım bomboştu. Dalga sesleri ve rıhtımın pis kokusundan başka bir şey yoktu. Anlam verememişti hiçbir şeye. Kendince emin olduğu şey ise onu oraya ölmesi için gönderdikleri, asla geri dönemeyeceğiydi.

İngiltere'den uzaklaşmalıydı. Nede olsa IRA eskisi gibi aktif bir örgüt değildi ve izini kolayca süremezdi. Frank'in başına gelenler gibi kimse onun arkasından konuşmayacaktı, hiç var olmamış, anısı ve hayatı olmayan biriydi artık. Ailesiyle görüşmeyeli 2 yıl olmuş, arkadaşları ise onun yokluğunu fırsata çevirip işleri kendileri almaya çalışacaklardı.

Kimsenin onu tanımadığı, ona korkaklığını hatırlatacak insanların ve mekanların olmadığı, aynı zamanda onu bulamayacakları bir yerlere gitmeliydi. Gittiği yerde imajını sıfırdan kurabilir, korkaklığını gizleyerek yalancı bir aslan olabilirdi.