Stoigniew II Popielid

### Lata Panowania

-20 kwietnia 923 - 15 listopada 927 (Regent Sulisław Popielid)-15 listopada 927 - 9 września 957 (Samodzielna władza)

### Dzieci

Gertruda II PopielidKrystyn Popielid

Kenna Popielid

### Następca

Krystyn Popielid

**Stoigniew II "Święty"** (ur. 15 listopada 921 zm. 9 września 957) - Trzeci król Polski, najmłodszy syn i następca Strasza. Dobry żołnierz i wojownik.

## Wczesne Dzieciństwo

Stoigniew urodził się jako drugi syn Strasza a zarazem jego trzecie dziecko. Początkowo nikt nie zwiastował mu nic więcej niż księstwa czy dwóch po śmierci ojca, gdyż następcą Strasza był właśnie jego starszy brat - Sulisław. Ten jednak w 926, za zgodą ojca, przyjął śluby kapłańskie już w wieku lat czternastu, przez co to Stoigniew został spadkobiercą tronu Polski.

Wtedy też zaręczony został z córką króla Niemiec - Fridą rodu Trozza.

Stoigniew wiele lat wychowywany był przez swojego ojca, króla Polski i wybitnego naukowca. Bardzo zżył się z ojcem, przez co trudno było mu pogodzić się z jego śmiercią 20 kwietnia 933 roku.

## Regencja Sulisława

Po śmierci ojca regentem został Sulisław, który to także rozpoczął wychowanie brata, a jako że był świetnym wojskowym i strategiem wychowanie brata odbywało się właśnie w kierunku wojskowości.

Pierwsze co zrobiono po pochowaniu Strasza było zadbanie o odnowienie sojuszu z królem Niemiec - Sigismundem, który przystał na to od razu po otrzymaniu prośby. Sulisław oddelegował też nowemu wasalowi - Leszkowi - Kujawy, a to z powodu niemożności utrzymania tak wielkiej domeny po śmierci Strasza, oraz ze względu na to że stary Leszek mimo dość podeszłego wieku wciąż nie doczekał się potomstwa, więc jego ziemie po śmierci trafiłyby w ręce Stoigniewa.

### II Krucjata

10 października 933 papież Alexander III ogłosił krucjatę w celu zdobycia ziemi świętej. Sulisław - będący zakonnikiem - zaoferował dołączenie Polski do krucjaty, na co papież przystał. Polska armia wyruszyła więc do ziemi świętej. Mimo zdobycia Tiany muzułmanie złupili Rzym, a sam papież Alexander zmarł, zabity przez Suhajahidów. Wobec śmierci papieża kardynałowie skapitulowali, a krzyżowcy zmuszeni byli powrócić do swoich państw.

Po śmierci papieża Alexandra wybrany został papież Honoriusz III, który wkrótce wystosował list do króla Stoigniewa, w którym nakazywał usunięcie kanclerza Yaroslava ze stanowiska ze względu na publiczne praktykowanie przez niego wiary słowiańskiej. Sulisław wiedząc że wasale Stoigniewa nie przyjmą tego dobrze, a nawet mogą wzniecić bunt, do którego niektórzy z nich od dawna się szykują, odmówił papieżowi, czym rozczarował ojca świętego.

### Bunt Bończy

2 czerwca władca Łużyc - Bończa - wystosował żądanie, wedle którego król miał poprzeć jego niepodległość oraz zwiększyć siłę rady królewskiej. Regent Sulisław odmówił, w wyniku czego Bończa wszczął wielki bunt, do którego przyłączyli się władcy Braniboru, Mazowsza, Śląska, Podlasia, Wołynia i Nitry. Do wojny przyłączył się także król Niemiec - Sigismund - który stanął po stronie Stoigniewa.

W sierpniu 936 młody władca zakochał się w jednym z farmerów spod Krakowa, z którym romansował kilka lat. Władca tym samym zdał sobie sprawę że *woli mężczyzn*.

W marcu 937 dowiedziano się że Irmgard, druga żona Strasza, planowała zamach na życie Stoigniewa. Ze względu na brak zgody ze strony rady na areszt, Irmgard odwiedziono od tego pomysłu słowem.

13 sierpnia tego samego roku Bończa po wielu przegranych poddał się, lądując razem z innymi nieposłusznymi wasalami w lochach Stoigniewa. Odebrał im tytuły, które nadał wierniejszym wasalom. Zaraz po tym Sigismund sam poprosił Stoigniewa o pomoc w buncie w Niemczech, jednak zanim zdążyli przyjść z pomocą buntownicy zostali powstrzymani. Wówczas też władca zakochał się w bliżej nieznanej osobie na swoim dworze.

Niedługo później, listopadem 937, Stoigniew dorósł jako zdolny wojownik oraz osoba, mimo dopuszczania się wielu kościelnych grzechów, pobożna.

## Samodzielne rządy

Władca, jako pierwsze, rozpoczął wychowanie swojej siostry Anastazji - chwilowej spadkobierczyni tronu - oraz zaaranżował jej zaręczyny z jednym z synów sułtana Mauretanii, aby żyła jak najdalej od Polski, gdzie mogła wysunąć roszczenia przeciw swojemu bratu. Zaczął wychowywać także jej narzeczonego - Abbazę. Sułtan Mauretanii przystał na to prawdopodobnie przez dochody płynące z handlu z Polską.

7 listopada 938 władca wyszedł ostatecznie za Fridę - siostrę króla Sigismunda - z którą szybko przypadli sobie do gustu.

W kwietniu 939 wypowiedział w imieniu wuja, będącego Wielkim Mistrzem Zakonu Krzyżackiego, wojnę o ziemie Liwońskie, a to dlatego że ziemie te kiedyś już należały do Krzyżaków, a zostały im odebrane w wyniku wojen z tamtejszymi poganami. Do wojny szybko dołączyli Niemcy oraz sam zakon. Ze względu na konieczność prowadzenia wielu wojen władca Litwy skapitulował 24 grudnia 939 roku, a król nadał zdobyte ziemie Zakonowi Krzyżackiemu.

W kwietniu 940 władca zaczął organizować pierwszy w dziejach polski turniej rycerski, który rozpoczął się w połowie czerwca. Wtedy też władca wezwany został do wojny Niemiecko-Lombardzkiej (mającej na celu obalenie Lombardzkiego antypapieża), na którą wyruszył zaraz po zakończeniu się turnieju, który początkiem sierpnia wygrał niejaki Lev z Włodzimierza Wołyńskiego.

3 sierpnia królowa Frida zaszła w ciążę, rodząc wkrótce córkę, którą władca nazwał na cześć babki Gertruda.

W związku z możliwością odziedziczenia Zwolenia przez wasala króla Czech władca uchwalił prawo wedle którego w wyniku dziedziczenia prowincje nie mogą wyjść poza granice Polski. Król zwiększył też za jakiś czas autorytet władcy, dzięki czemu mógł zarządzać większą ilością ziem bezpośrednio, co zmniejszało zagrożenie ze strony wasali.

W 942, niedaleko granic Polski, w trakcie gdy Stoigniew walczył w Lombardii rozpoczął się triumf tztw. "Jormvikinków", którzy rozpoczęli walki o powrót Nordycyzmu do łask. Wkrótce też dorosła siostra Stoigniewa - Anastazja. Kilka dni później wojna o obalenie antypapieża zakończyła się poprzez spalenie go.

28 czerwca 943 Leszek z Kujaw umiera, oddając swoje tytuły pośmiertnie Stoigniewowi.

W sierpniu 943 władca zdecydował się na pojedynek z bratem Sulisławem, z którym rywalizował przez wiele lat. Sulisław odmówił wzięcia udziału w pojedynku, a Stoigniew kazał mu zostać członkiem Zakonu Krzyżackiego, na co ten już przystał.

Władca wyłożył też sporo pieniędzy na polskiego kandydata na papieża

W kwietniu 945 Stoigniew zaczął romans z jednym ze swoich dworzan, niejakim Domanem, któremu wkrótce nadał ziemię jaką był zamek w okolicach Poznania.

15 sierpnia władca ponownie dołącza do wojny Niemiecko-Lombardzkiej rzecz jasna po stronie Sigismunda. Mimo to armia władcy zmuszona została do powrotu do polski 1 maja 946, gdy to fanatyczni Słowianie pod przywództwem Yaropulka wypowiedzieli wojnę Stoigniewowi w celu nawrócenia Polski i odbiciu ziem Halicza. Powstańcy poddali się już końcem września, po przegranej pod Lwowem z trzykrotnie większą armią Polski. Sam przywódca buntu został stracony na polecenie króla. Wtedy też armia władcy

W styczniu 947 żona władcy, Frida, zaszła po raz kolejny w ciążę, a rodzi ,początkiem sierpnia, syna - Krystyna, który staje się spadkobiercą Stoigniewa.

Już w lutym do uszu władcy dobiegła wieść o poszukiwaczu przygód chcącym złupić i zająć ziemie w królestwa Stoigniewa. Wtedy też wódz Wołogoszczy zaczął fabrykować roszczenia do Szczecina. Zmarł jednak zanim zdążył rozpocząć wojnę.

W lipcu na dwór przybywa dawny kochanek Stoigniewa, farmer w którym zakochał się za młodu - Bogumił.

### Wojna Polsko-Litewska

23 października 947 Wielki Książę Litwy wypowiedział wojnę Stoigniewowi w celu zdobycia Podlasia, a władca ponownie zawraca swoje wojska w stronę Polski w celu obrony państwa. Do władcy szybko przyłączyli się rycerze Zakonu Krzyżackiego. W wojnie władca odniósł wiele wielkich zwycięstw z wrogiem, czym zdobył respekt i szacunek krzyżaków jak i swoich własnych poddanych.

4 sierpnia 948 siostra władcy finalnie wyszła za Abazza, będącego obecnie nowym sułtanem Mauretanii.

We wrześniu do króla zgłosił się kronikarz, który oferował napisanie kroniki rodu Popielidów. Władca objął go patronatem, co dało wyraz jego dumie.

W listopadzie Doman 'zerwał' ze Stoigniewem, co zasmuciło zakochanego władcę.

Ostatecznie wojna zakończyła się 4 lutego 950 pojmaniem Wielkiego Księcia Litwinów podczas bitwy pod Białymstokiem, który poddał się Stoigniewowi. Dumny władca po pokonaniu Litwy nałożył białemu orłowi w herbie Popielidów koronę.

W czerwcu niejaki Iziaslav Dregovich zaczął fabrykować roszczenia do ziem Polskich oraz zbierać armię w celu podboju. Ten jednak także przed zrealizowaniem ambicji wyzionął ducha.

Władca w 951 rozpoczął naukę języków obcych, zwłaszcza łaciny i niemieckiego. Po kilku latach nauczył się podstaw tych języków.

25 lutego 952 władca zaręczył córkę z synem króla Norwegii - Vagna, zawierając z Norwegami tym samym pakt o nieagresji.

Władca zadbał też o sojusz z Niemcami po śmierci Sigismunda w bitwie. Nowym królem został jego młodociany syn - Gautselin, który z chęcią przystał na sojusz.

W połowie tego roku do Polski, dokładnie na pomorze, zawitała epidemia odry, która trafiła tam na jednym ze statków kupieckich z Norwegii. Epidemia jednak niedługo minęła.

W sierpniu władca wprowadził w Polsce tztw. późną administrację.

W roku 953 władca wykupił u papieża odpust totalny za swoje grzechy, na co wyłożył bardzo wiele pieniędzy, jednak - ze względu na swoją pobożność - nie żałował.

W kwietniu 955 Frida po raz trzeci zachodzi w ciążę, rodząc z czasem Stoigniewowi córkę - Kennę.

Po śmierci króla Niemiec władca zawarł sojusz z jego bratem - Sigismundem II. Kilka dni później władca dowiedział się o zamachu na swoje życie planowanym przez Sulisława, którego zabójstwo sam zaczął planować, oraz o kolejnym poszukiwaczu przygód - Jonie - planującym atak na Polskę. Wkrótce Sulisław zmarł pijąc zatrute wino, jednak nie wykryto udziału Stoigniewa.

W lipcu władca zaczyna chorować.

W grudniu władca dołącza do wojny prowadzonej przez jego sparaliżowanego wuja, Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego, z władcą Litwy.

W marcu Gertruda dorasta i wychodzi za młodego króla Norwegii. Wtedy też jeden z wasali króla Austrazji sfabrykował roszczenia do Szczecina.

### Śmierć

Ze względu na silny stres wywołany ostatnimi wydarzeniami jak i chorobę władca umiera 9 września 957 roku w swoim własnym łóżku, w Krakowie. Królem zaś został Krystyn, a regentem były kochanek władcy, którego ten kochał do końca swych dni, Doman.

Pośmiertnie został Świętym, oraz stał się patronem Polski.

## Ciekawostki

* Mimo że władca był wręcz religijnym fanatykiem był też homoseksualny, przez co bardzo często ubolewał oraz prosił Boga o przebaczenie i zmianę. Bóg nigdy nie spełnił, przynajmniej drugiej, prośby Stoigniewa;
* Ze względu na pokonanie pogańskich Litwinów, wspomaganie duchownych oraz pomoc w obaleniu utożsamianego z diabłem antypapieża po śmierci nastąpił proces jego kanonizacji, oraz obwołano go świętym i patronem swojego państwa - Polski;