Bruno Sucreceur

* Bruno
* Mistrz Karnawału

## Rodzina

* Linda Sucreceur (matka)
* Timothée Sucreceur (ojciec)

**Bruno Sucreceur** – siedemnastoletni uczeń technikum, syn cukierników i najlepszy przyjaciel Aurélie, w której jest zakochany. Gdy nie może iść na imprezę karnawałową, Władca Ciem wykrywa jego emocje i wysyła do niego akumę, zmieniając go w **Mistrza Karnawału**.

## Wygląd

### Normalnie

Bruno jest dosyć wysokim chłopakiem o brązowych, zmierzwionych włosach sterczących na wszystkie strony. Jego oczy są zielone.

### Mistrz Karnawału

Jako Mistrz Karnawału nosi fioletowy garnitur upstrzony piórami we wszystkich kolorach, a także cylinder w takim samym guście. Ma czarne, połyskujące buty. Na jego twarzy znajduje się coś w rodzaju pierzastej karnawałowej maski.

## Osobowość

Bruno jest dosyć wesołym człowiekiem, który jest w stanie sprawić, by nawet poważna osoba taka jak Aurélie się przy nim rozluźniła. Jednak gdy kogoś nie polubi, wyraźnie to okazuje.

## Zdolności, zainteresowania, słabości

Bruno jest bardzo uzdolniony w dziedzinie cukiernictwa, którą zainteresował się poprzez swoich rodziców, którzy takową prowadzą. Nie przepada natomiast za szkołą, szczególnie za literaturą.

Jako Mistrz Karnawału potrafi ożywiać przebrania ludzi. Polega to na tym, że jeśli wyceluje w daną osobę, tworzy jej klona na podstawie jej wyglądu, a więc są trzy opcje:

* jeśli trafi nieprzebranego cywila, tworzy się klon owego cywila, będący po prostu człowiekiem,
* jeśli trafi superbohatera, wtedy tworzy się klon superbohatera posiadający takie same moce,
* jeśli trafi cywila przebranego za jakąś postać lub wcielającego się w jakąś rolę, klon przejmuje cechy postaci czy roli, np. jeśli cywil jest przebrany za Spider-Mana, wtedy jego klon posiądzie wszystkie jego moce.

Mistrz Karnawału może stworzyć jednego klona na osobę, a po zniszczeniu tego klona nie jest w stanie stworzyć go ponownie.

## Relacje

### Rodzice

Bruno kocha swoich rodziców, jednak dosyć często zdarza mu się ich nie do końca respektować. Lubi się przekomarzać ze swoją matką. Czasem się z nimi kłóci, co wprawia go w złość na nich.

### Aurélie Voler

Aurélie i Bruno poznali się, gdy chłopak, mając siedem lat, wprowadził się wraz z rodzicami do tej samej kamienicy, w której mieszka dziewczyna. Spotkali się, gdy Aurélie przez przypadek wpadła na niego na klatce schodowej, on jednak nie był na nią zły i po tym szybko się zaprzyjaźnili. Byli dla siebie niemal jak rodzeństwo, lecz po tym jak Aurélie skończyła piętnaście lat, Bruno zaczął się orientować, że czuje do niej coś więcej niż przyjaźń. Bał się jednak, że wyznając jej swoje uczucia, zniszczy całą relację, a po tym, jak pojawił się Alexandre, jest pewien, że nic z tego nie będzie, nie chce bowiem psuć szczęścia przyjaciółki.

### Alexandre Delamode

Bruno znienawidził Alexandre od pierwszego wejrzenia, co jest spowodowane przede wszystkim zazdrością.

### Sende Blanchard

Nie są znane bliżej relacje Brunona i Sende, ale chłopak zdaje się ją lubić i w pełni akceptować ją jako przyjaciółkę Aurélie.

### Pierre Bastin i Brigitte Monteil

Bruno cieszy się z tego, że Pierre i Brigitte są ze sobą szczęśliwi, uważa jednak, że nie nadają się do pracy w cukierni ani w kawiarni.

## Historia

### Wczesne dzieciństwo

Gdy miał 7 lat, wraz z rodzicami wprowadził się do kamienicy, w której mieszkali również Wang Fu i rodzina Voler. Pewnego razu Aurélie wpadła na niego na klatce schodowej i dosyć szybko po tym się zaprzyjaźnili. W dzień odejścia Coline Aurélie i Bruno bawili się w jego domu, budując wieżę z klocków aż pod samo niebo. Po ukończeniu gimnazjum, pomimo tego że mógłby zdobywać doświadczenie cukiernicze głównie u rodziców, zdecydował się uczyć cukiernictwa w technikum, chcąc poznać także inne spojrzenia na tę dziedzinę. Na parę miesięcy przed rozpoczęciem akcji *Naturalnego wroga* zrozumiał, że Aurélie jest dla niego kimś więcej niż tylko przyjaciółką, lecz bojąc się, że zniszczy w ten sposób ich przyjaźń, nic jej nie powiedział.

### Naturalny wróg. Księga 1: Mucha

W sobotę po nadrobieniu wtorkowych lekcji Aurélie udała się do cukierni Sucreceurów, gdzie spotkała się z Brunonem. Opowiedziała mu o akumizacji pani Mendeleiev, a także o tym, że ojciec chce wyjechać. Tuż po tym Bruno i Aurélie byli świadkami akumizacji jego matki. Bruno próbował ją zatrzymać i przemówić jej do rozsądku, lecz nie udało mu się to. Wraz z Aurélie zdecydowali się zostać w cukierni, ale ostrzegli ludzi przed złoczyńcą przy pomocy SMS-ów. W międzyczasie zajęli sobie czas grą w skojarzenia. Po pokonaniu Wielkiej Cukierniczki do cukierni wszedł Wang Fu, a Bruno go obsłużył, nieświadom tego, że właśnie wtedy staruszek wręczył Aurélie Miraculum Muchy. Niedługo po tym do cukierni wróciła pani Sucreceur, nieświadoma, że została zakumizowana, więc Bruno jej wytłumaczył, co się stało.

Po walce z Ikarem Aurélie i Bruno znowu rozmawiają o sytuacji z jej ojcem, a ten zaproponował, że może spróbować porozmawiać z Samuelem, Aurélie odmówiła jednak, nie chcąc go w to mieszać. Trzy dni później dowiedział się od Aurélie, że jej ojciec faktycznie wyjechał, dziewczyna opowiedziała mu również o Véronique i o Roxy i Sende. Parę dni później pokłócił się z matką, a humor po tym pogorszył mu jeszcze fakt, że do cukierni przyszła Aurélie w towarzystwie Alexandre, którego od razu znielubił, głównie z powodu zazdrości.

W dzień ataku Sportowca do cukierni przyszli Pierre i Brigitte, z którymi wdał się w rozmowę, w czasie której wyznał, że jest w kimś zakochany. Tuż po ich wyjściu przyszła tam Aurélie, która chciała przeprosić Brunona za to, co się wydarzyło. Udali się na spacer, podczas którego Bruno zaakceptował fakt, że Aurélie spotyka się z Alexandre, a gdy go zapytała, czy on sam był kiedyś w kimś zakochany, odpowiedział, że jest taka osoba i stwierdził, że być może kiedyś Aurélie dowie się, kto to. Postanowili spędzić ze sobą jeszcze nieco czasu, lecz wtedy akurat zaatakował ich Sportowiec. Uciekli do piekarnio-cukierni państwa Dupain-Cheng, a Aurélie zostawiła tam Brunona, aby się przemienić. Następnego dnia Bruno znowu stał za ladą w cukierni, gdy przyszły do niej Aurélie i Sende. Usłyszał fragment rozmowy dziewczyn, w której Aurélie wyjawiła Sende, że Alexandre ją pocałował. Nie wiadomo jednak, czy słyszał sugestie Sende twierdzącej, że Aurélie i Bruno pasowaliby do siebie.

W dzień imprezy karnawałowej okazało się, że Bruno nie może na nią iść, bo dostał od rodziców szlaban. Jego emocje zdecydował się wykorzystać Władca Ciem, który wysłał do niego akumę i przemienił w Mistrza Karnawału. Przybył wtedy na imprezę, siejąc panikę wśród tłumu. Stworzył klony mnóstwa postaci z popkultury, w tym Spider-Mana i Voldemorta. Zaatakował również Muchę i stworzył jej klona. Jakiś czas później w bliżej niewyjaśniony sposób został pokonany przez Biedronkę i Czarnego Kota.

Tydzień po akumizacji do Sucreceurów przyszli ponownie Pierre i Brigitte, tym razem w poszukiwaniu pracy. Wytrzymali tam jednak zaledwie tydzień – Bruno od razu zauważył, że są tak do niczego, że nawet szkoła go cieszyła, bo sprawiała, że nie musiał ich niańczyć. Ku uldze chłopaka i jego matki tamci w piątek złożyli wypowiedzenie. W piątek po południu upiekł również ptysie, by wręczyć je następnego dnia Aurélie w ramach prezentu urodzinowego. Wtedy też również wraz z nią, a także Roxy i Sende udał się na lodowisko, gdzie próbował nauczyć przyjaciółkę, jak jeździć na łyżwach, lecz nic z tego nie wyszło.

## Ciekawostki

* Bruno z wyglądu bardzo przypomina swojego ojca.
* Matka wielokrotnie proponowała mu zgolenie włosów, on jednak odmawiał, twierdząc, że ze swoją obecną fryzurą czuje się bardziej wolny.
* Czasami zdarza mu się podjadać ciasto sprzedawane w cukierni. Gdy to robi, rodzice obcinają mu pieniądze z kieszonkowego.
* Bruno był w pobliżu mistrza Fu, gdy ten przekazał Aurélie Miraculum Muchy. Ponadto po walce z Rousseau Mucha, zamiast wrócić do Brunona, udała się do mistrza Fu, prawdopodobnie zostawiając go samego na długo.
	+ Nie wiadomo, czy coś z tego wyniknie, ale mogłoby dać mu to podstawy do podejrzewania, kto kryje się za maską Muchy.
* Ma małego czarnego pieska o imieniu Blacky.
	+ Aurélie, gdy Bruno jej o nim mówił, źle zrozumiała jego imię i przezwała go Lucky. W związku z tym Bruno czasem żartuje, że Lucky jest drugim imieniem psa.
* Mistrz Karnawału po raz pierwszy pojawił się w starym, nieopublikowanym fanfiku, gdzie Alya była posiadaczką Miraculum Lisa i ona, Aurélie, Marinette i Adrien znali swoje superbohaterskie tożsamości. Całe opowiadanie skupiało się na walce z zakumizowanym Brunonem, która była znacznie bardziej rozbudowana niż w *Naturalnym wrogu*. W tym opowiadaniu również po raz pierwszy pojawiła się koncepcja Brunélie (nazwa tego shipu nawet tam pada).
* Umie jeździć na łyżwach i raz próbował nauczyć Aurélie, lecz mu to nie wyszło.
* Rodzice Brunona zostali stworzeni przed nim, a on sam początkowo miał być postacią z tła funkcjonującą jako syn Sucreceurów. Dopiero potem wyewoluował w przyjaciela Aurélie ~~i jej późniejszego truloffa~~.
* Gdy pojawiła się plotka twierdząca, że Aurélie jest ponoć zakochana w Adrienie, Bruno zaproponował jej, że poudaje jej chłopaka, by ludzie się odczepili.
* Pesy mówi na niego *Boguś*.
* W dawnej koncepcji Bruno był miłośnikiem teorii spiskowych. ~~Kto wie, może jednak nadal nim jest, tylko takim ukrytym xD~~

## Cytaty

“

> Och, jak ja uwielbiam to ciasto.
>
> – W cukierni

“

>
> **Pani Sucreceur:** Och, tyle razy ci mówiłam, że masz nie brać ciasta dla klientów, jeśli nie masz zamiaru płacić!
>
>
>
> **Bruno:** A co za różnica? Wszystkie swoje pieniądze dostaję od was, więc gdybym zapłacił, to i tak by to do was wróciło… Jeśli ci na tym zależy, możesz mi obciąć kieszonkowe i tyle.
>
> – Dialog z matką

“

>
> **Bruno:** Pewnie wszyscy rozczulali się nad tobą, że zemdlałaś. Nie żebym uważał, że to dobrze, ale to wina tylko złoczyńcy. A ty zachowałaś się bardzo dzielnie. I gdybym nie wiedział, że tak nie może być, nie zdziwiłbym się, gdybyś była Biedronką.
>
>
> **Aurélie:** Ja? Biedronką? W życiu! Nie wyglądałabym tak dobrze w jej kostiumie…
>
>
>
> **Bruno:** Naprawdę tak sądzisz?
>
> – Bruno najwyraźniej chciałby zobaczyć ją w lateksie ( ͡° ͜ʖ ͡°)

“

>
> **Alexandre:** Aurélie? Co się dzieje?
>
>
> **Bruno:** Też jestem ciekaw, co tu się dzieje. Czy to nie ty padłeś wczoraj ofiarą akumy?
>
>
> **Alexandre:** A co to ma za znaczenie? Nawet jeśli, to co?
>
>
> **Bruno:** Powiedzmy, że to zwykła ludzka troska.
>
>
> **Alexandre:** W takim razie, kierując się zwykłą ludzką troską, radzę ci, abyś nie mieszał się w nieswoje sprawy.
>
>
> **Bruno:** To samo musisz powiedzieć chyba telewizji.
>
>
> **Alexandre:** Telewizja jest mniej impertynencka, nie wiem, czy zauważyłeś.
>
>
> **Bruno:** Zauważyłem na pewno, że w obecności kobiet powinniśmy zachowywać się jak prawdziwi dżentelmeni, nieprawdaż?
>
>
>
> – Bruno i Alexandre, gdy z miejsca się znienawidzili

“

> Widzę po twojej minie, że zastanawiasz się, czemu tu stoję, prawda? Nie, jeszcze tu nie pracuję, ale szykuję się, żeby kiedyś przejąć rodzinny interes, więc staruszkowie uznali, że powinienem się w tym kształcić w każdej wolnej chwili.
>
> – Do Pierre'a

“

> Lepsze jutro to to, czego wszyscy potrzebujemy.
>
> – Do Pierre'a i Brigitte

“

>
> **Bruno:** Jest taka jedna… Naprawdę wspaniała z niej dziewczyna. Znamy się przez całe życie, była dla mnie niemal jak siostra, której nigdy nie miałem. Ale niedawno… Najwyraźniej ktoś inny już zdążył ją zauważyć. A wtedy zrozumiałem, że stała się dla mnie ważniejsza niż ktokolwiek inny.
>
>
> **Brigitte:** Co teraz zamierzasz zrobić?
>
>
>
> **Bruno:** Nic. Oczywiście, jest dla mnie ważna i po prostu patrzeć nie umiem, jak zadaje się z tym chłopakiem, ale nie chcę ich rozdzielać. Jeśli jest szczęśliwa… Jeśli jest szczęśliwa, to nie zamierzam tego niszczyć. Jakim byłbym wtedy przyjacielem? Znienawidziłaby mnie do końca życia, a to ostatnia rzecz, jakiej bym chciał. Ona zresztą też by pewnie tego nie chciała, zwłaszcza że teraz nadeszły dla niej trudne czasy… Gdybym zrobił cokolwiek, co mogłoby ją skrzywdzić, nie tylko ona by mnie znienawidziła, ale ja sam też nie byłbym w stanie spojrzeć w lustro.
>
> – Bruno o Aurélie

“

>
> **Aurélie:** A ty kiedyś byłeś zakochany?
>
>
> **Bruno:** Że ja?
>
>
> **Aurélie:** Tak, ty! No dawaj, nie bądź nieśmiały!
>
>
> **Bruno:** W sumie to… parę miesięcy temu? Pierwszy raz pomyślałem, że może jednak jest ktoś, kogo kocham, ale zupełnie nie chciałem w to uwierzyć. Potem zrozumiałem, że to jednak nie było to słynne zakochanie, gdy tracisz wszystkie zmysły.
>
>
> **Aurélie:** Łał, w sumie nigdy mi o tym nie mówiłeś. A teraz nadal się lubisz z tą osobą?
>
>
> **Bruno:** Teraz wiem, że to nie było tylko zakochanie. To zdecydowanie coś więcej. Ale wiem, że pewnie nigdy nic z tego nie będzie.
>
>
> **Aurélie:** To musi być okropne, że cię nie zauważa.
>
>
> **Bruno:** Nie takie złe, dopóki mogę się z nią przyjaźnić. To naprawdę dużo dla mnie znaczy.
>
>
> **Aurélie:** Może mnie kiedyś jej przedstawisz? Jestem ciekawa, kto skradł twoje serce. Musi być naprawdę wyjątkowa.
>
>
>
> **Bruno:** Może kiedyś.
>
> – Bruno nawija Aurélie o niej samej, choć ona o tym nie wie

“

> O co miałbym być zły? Dobra, może nie lubię tego Alexandre, ale ma prawo zarówno do przychodzenia do cukierni, w końcu klient jak każdy, i do tego, żeby się z tobą spotykać. Jakim byłbym przyjacielem, jeśli bym cię ograniczał? To ty dobierasz sobie przyjaciół i… inne osoby, mnie nic do tego.
>
> – Do Aurélie

“

> Jestem Mistrzem Karnawału i sprawię, że nigdy go nie zapomnicie!
>
> – Jako Mistrz Karnawału