Historia Poboczna 4

**Studium w Srebrze** (jap. シルバーでの研究, *Shirubā de no kenkyū*; eng. A study in Silver) to czwarta historia poboczna dla Sekai no Nanafushigi, która skupia się na przeszłości Spriggana. Umiejscowiona jest po drugim akcie 3 sezonu opowieści.

## Część 1

   Odwróćmy wachadło czasu tym razem o 500 lat. Grupa śmiałków należących do ekipy badawczej na usługach pewnego królestwa, w skład której wchodził naukowiec, mecenas, oraz kilku mistyków (podobnych do Zakonu Paladynów) w roli asystentów oraz ochroniaży, dostała się do tajemniczej głęboko ukrytej pod powierzchnią ziemi jaskini zbudowanej z kości potężnych ras jak smoki.

**Mecenas**: Mistrzu!

Mecenasem jest kobieta z krótkimi włosami w kolorze indygo z nieco dłuższym pasmem włosów wystających z czubka głowy i oczami w barwie beżowej. Bardzo wysoka i smukła, ale z zakrzywioną sylwetką i obfitymi kształtami. Ubrana w czerwone cheongsam (chińska suknia), które wskazywało na wysoką majętność dziewczyny.

**Mecenas**: Znaleźliśmy!

Powiedziała z zachwytem zerkając na znalezisko. Jest osobą o silnej woli i widocznej żądzy przygód, najprawdopodbniej dlatego ufundowała całą tą ekspedycję. Nie mniej wydaje się być lekko narwana i niecierpiliwa co pokazuje, irytując się, że główny naukowiec nie przybywa od razu na jej zawołanie. Co prawda spowodowane to jest jego podeszłym wiekiem i wolnym krokiem, ale że Mecenas do rozwiązywania problemów podchodzi fizycznie zaczyna tupać nogami o ziemię by pospieszyć emeryta.

**Naukowiec**: <doczłapał się zobaczyć znalezisko po czym z zachwytem odwrócił się w stronę swojej grupy badawczej> Moi drodzy. Istnienie tej jaskini to niepodważalny dowód **Ragnaroku**.

* **Ragnarok** (jap. ラグナロク, *Ragunaroku*): to owiany legendami okres historii sprzed 500 lat. W czasach gdy królowie istot magicznych podszywali się pod bustwa jako **Panteon**, narodził się bohater - Nefrytowy Cesarz, który wraz z posiadaną przez siebie Terakotową Armią oraz stojącą na ich czele pierwszą gildią Dwunastoma Miesiącami obalił panteon i zajął ich miejsce jednocząc kontynent Yggdrasil w Imperium Yggrdasil. Według legend Ragnarok zakończył zamach na Nefrytowego Cesarza przeprowadzony przez Dwanaście Miesięcy, a imperium podzieliło się na znane do dziś Dziewięć Królestw.

**Mecenas**: Mistrzu i czy naprawdę uważasz, że dzięki tej otchłani będziemy w stanie odkryć prawdę o wydarzeniach znanych z Ragnaroku?

**Naukowiec**: Przyjżyj się kobieto! Kości smoków, wróżek, elfów, tytanów! W doskonałym stanie! Nie mam wątpliwości, że wraz z tym odkryciem będziemy w stanie odpowiedzieć na to i wiele innych pytań! To znaczy... to wszystko dzięki Panienki funduszom. <zaczął się kłaniać swojej pani mecenas>

Naukowiec to starszy gentelemen o surowej twarzy, przenikliwych niebieskich oczach i zaczesanych do tyłu wypłowiałych blond włosach. Nosi ciemną koszulę, jasną kamizelkę z dużymi guzikami i paskami u dołu do tego ciemne spodnie ozdobione diamentowymi kształtami. Ragnarok to jednak jego pasja, często irytował się więc gdy ktoś nie traktował tego jako najważniejszej sprawy w życiu. Ze względu na swoje wykształcenie patrzył na swoją Mecenas ciut jak na idiotkę, ale zaraz przypominał sobie, że to dzięki jej fundoszum może prowadzić badania.

**Mecenas**: To wspaniałe mistrzu!

Pani Mecenas dała się oczarować wnętrzu jaskini i rozglądając się nie zauważyła dziury w którą przez przypadek wpadła. Wkurzona kobieta miała juz ochotę znowu sobie potupać, ale zdała sobie sprawę, że poza nią w dziurze lerzy również... mumia!

**Mecenas**: MISTRZU!!! <nie była osobą strachliwą, ale wystrzeliła jak poparzona>

**Naukowiec**: Co się?! <gdy spojrzał jednak na odkrycie swojej sponsorki natychmiast kazał jej się uspokoić> STOP! Niech Panienka się nie rusza! Odnalazła Panienka mumię zachowaną w idealnym stanie!

Owa mumia to wysoki, szczupły mężczyzna o jasnej karnacji. Jego włosy są rozczochrane i w barwie wypłowiałego blondu (prawie blade), z pasmami okalającymi boki twarzy i wiszącymi między oczami, a pod brodą ma zarost. Poza faktem, że jego ubrania były ciut przyniszczone wygląda zupełnie jakby niedawno uciął sobie drzemkę. Cóż być może coś w tym jest bo obudzony wrzaskami Pani Mecenas i zachwytu Naukowca obudził się ujawniając oczy w kolorze indygo. Mumia wstała i usiadła na krawędzi dziury w której do tej pory spał.

**Mumia**: Witam. <przywitał się lekko zdezorientowany> Czy ktoś mnie budził?

**Mecenas i Naukowiec**: ŻE JAK?! MUMIA OŻYŁA! COOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO?!

Słyszący głośny wrzask przywódców ekspedycji mistycy z Zakonu Paladynów przybyli wraz z nimi natychmiast ruszyli do obrony swoich przełożonych uwalniając posiadane przez siebie moce - ogień, wodę, ziemię, wiatr i błyskawice. Jednakże wystrzelone przez nich ataki natychmiast do nich powróciły uderzając ze zdwojoną siłą.

**Mecenas**: Moment! <staneła między mumią, a paladynami> Dlaczego nas atakujesz?

**Mumia**: Panienko, ale to nie ja zaatakowałem tylko wy. Jednakże każdy atak się odemnie odbija, dlatego doznaliście obrażeń od własnych mocy. **Wolę zachować nautralność**. Zamiast tego proponował bym więc usiąść i porozmawiać.

Charakter mumii trudno opisać. Miał spokojny i przyjazny głos. W trakcie rozmowy i odbijania oskarżeń był bardzo wyluzowany co potwierdzał dużym uśmiechem tak jakby wcale się tym nie przejmował. Jednak bije od niego nieokreślona aura, która nie pozwala nikomu go lekceważyć, tak jakby spowity był w manipulacjach i głęboko tkwiący w intrygach.

**Naukowiec**: Dobrze więc chłopcze, porozmawiajmy. <wydał paladyną znak, który oznaczał dla nich by opuścili broń> Nazywam się Wuu, jestem namiestnikiem wiedzy w królestwie oraz kieruję tą ekspedycją. To z kolei moja sponsorka Panienka Miyoko,

**Mecenas**: Nazywam się Miyoko IV Pong, czwarta córka władcy królestwa Wanaheim- Pingu I Ponga z Dynastii Pong. Ufundowałam tą wyprawę by dokonać odkrycia dzięki, któremu ojciec weźmie mnie pod uwagę w drodze po tron.

**Mumia** Wanaheim? Bzdura, nie ma takiego królestwa.

**Królestwo Wanaheim** (jap. ワナハイム王国, *Wanahaimu ōkoku*) jedno z dziewięciu królestw siłą i gospodarką doruwnujące Asgardowi. Jako jedne z niewielu króelstw prowadzi niezwykle rozwiniętą politykę izolacjonizmu mieszkańców i kultury w stosunku do pozostałych królestw. Dynastią rządzącą w królestwie jest Dynastia Pongów. Wzorowane jest na starożytnych chinach.

**Miyoko**: W jakiej dziurze się uchowałeś, że nie wiesz o istnieniu wielkiego Wanaheim, będąc w jaskini należącej do naszych ziem?!

**Wuu**: No już Panienko. Ważniejsze! Liczyłem, że będziemy pierwszymi odkrywcami tej jaskini. Badania jak stworzyć wejście tutaj zajeły mi lata. Zakładam, że kolega również bada legendę Ragnaroku. <rozkelił się> POWIEC WIĘC JAK WYPRZEDZIAŁEŚ PRACĘ MOJEGO ŻYCIA?!

**Mumia**: *Legendę Ragnaroku? Jestem w jaskini? Przecież ostatnim miejscem gdzie byłem było...* <szybko jednak udało mu się połączyć wszystkie fakty> Przepraszam, ile lat temu zakończył się Ragnarok?

**Wuu**: Dziwny jesteś chłopcze. Ragnarok zakończył się 500 lat temu!

**Mumia**: *A więc mi się udało?!* <beżowowłosy rozejrzał się po członkach ekspedycji> Piękna Księżniczko oraz uczony Wuu, jestem pod wielkiem wrażeniem pańskich umiejętności. Owszem znalazł pan jedyną drogę umożliwiającą dostanie się do tej jaskini. Naruszenie jakiejkolwiek innej drogi spowodowałoby zawalenie się wszystkiego.

**Miyoko**: Więc jakim sposobem się tutaj znalazłeś?!

**Mumia**: Odpowiedź jest prosta. <podniósł palec do góry> Byłem tu jak wszystkie kości tych potężnych istot, nim stworzona została cała jaskinia. I przeczekałem tutaj 500 lat. Jeżeli zaprowadzicie mnie do biblioteki, będę skory odpowiedzieć na zadane przez was pytania.

Wuu i Miyoko popatrzyli na siebie. Mumia był naprawdę tajemniczą osobą, ale jako ochronę wzieli jendych z najsilniejszych paladynów, a on pokonał ich praktycznie się nieruszając, a jego wiedza naprawde imponowała dworskiemu uczonemu jak Wuu. Niestety nie mógł decydować, gdyż większość decyzji podejmowała Miyoko. Ku jego zadowoleniu i nadzieji na poznanie prawdy o Ragnaroku, Miyoko była tak zafascynowana zdolnościami i tajemnicza aurą blondyna, postanowiła, że chętnie uczyni go swoim poddanym.

**Miyoko**: Zgoda! Pod warunkiem, że zdradzisz mi swoje imię! Jesteś jakimś sprigganem (jap. スプリガン, Supurigan, pl. groteskowa wróżka) czy coś?

**Mumia**: Spriggan? Pierwsze słowo jakie poznałem w nowych czasach. Podoba mi się. Możesz mi tak mówić.

Tak właśnie dawny **Wrzesień** Dwunastu Miesięcy, powrócił po 500 latach do aktywności zawodowej i wybrał sobie imie **Spriggan**. Wtedy forma 30/40 letnia była jego podstawową i różnił się bardzo od znanego nam starego Spriggana protagonisty czy nastoletniego antagonisty. W przeciwieństwie do nich był neutralny, ciekawy świata! Zaproponował współpracę grupie badawczej z jednego powodu, chciał zdobyć wiedzę o tym co zmieniło się przez 500 lat jego nieobecności.

Spriggan wraz z ekspedycją wrócili do Wanaheimskiego pałacu Dynastii Pong. Przybysza nie omineła oczywiście kąpiel oraz kilkset zabiegów pozwalajających pozbyć mu się pięćsetletniego zapachu jaskini. Dodatkowo dostał nowy strój. Nosi teraz ciemne spodnie opięte ozdobnym pasem, które są wsunięte w duże czarne buty z zapięciami. Do tego białą koszulę z pomarszczonym kołnierzem w którym od razu musiał podwinąć rękawy by było mu wygodniej. Upiększony Spriggan mógł dostać się teraz do biblioteki. Po drodze Miyoko pokazała mu skarb narodowy.

**Spriggan**: *To bez wątpienia jeden z kluczy do Sezamu!* <od razu rozpoznał czym jest przedmiot>

**Miyoko**: Coś się stało? <zauważyła jego zainteresowanie skarbem narodowym po czym wskazała bibliotekę> Proszę to biblioteka jak prosiłeś. Ale uważaj, przeczytanie tego zajmuje wieki.

**Spriggan**: Dziękuje. <rozejrzał się po naprawdę zdumiewającym księgozbiorze> Spokojnie! Wszystko można zrobić gdy ma się odpowiednie środki. **Archiwum**! <uwolnił swoją moc>

* **Archiwum** (jap. アーカイブ, *Ākaibu*; ang. Archive) to moc Spriggana, która korzysta z obszernej bazy danych. Pozwala użytkownikowi na przekształcenia informacji w magiczne dane, które następnie mogą być przechowywane. Umożliwia także dostęp do wcześniej zapisanych informacji, nawet historycznych wydarzeń. Koncepcja magii Archiwum pojawiła się stosunkowo niedawno, co czyni ją niezwykle rzadką. Za pomocą Archiwum z łatwością można przekazać komuś ważne informacje, dzięki czemu wróg nie jest w stanie się o nich dowiedzieć. Pozwala również na tworzenie połączeń telepatycznych. Taki transfer informacji jest również w stanie dostarczyć komuś informacje o potężnym zaklęciu. Prawdopodobnie taka szybka nauka zaklęcia sprawia, że jego użytkownik może go użyć jednorazowo, nie pamiętając niczego, co stało się podczas korzystania z niego. Poszczególne panele stworzone dzięki Archiwum mogą także służyć jako tarcza, bądź linia ofensywna.

Wuu i Miyoko przyglądali się poczynanią Spriggana, wyglądało to jakby skanował całą zebraną literaturę i kopiował do swojej bazy danych. Naukowiec nicierpliwił się niemalże identycznie do księżniczka, ale rozumiał, że najwidocznej dzięki mocy, ich cenne znalezisko uczy się. Po godzinie zbierania danych proces został zakończony.

**Spriggan**: <zamknął archiwum> Doprawdy interesujące... <odwrócił się w stronę naukowca i mecenasa> Teraz już wszystko wiem.

**Wuu**: Dosyć tego! Spełniliśmy twoje rządania! Opowiec o Ragnaroku.

**Miyoko**: Właśnie! To znalezisko musi być przezemnie odnalezione.

**Spriggan**: Ze względu na fakt, że jesteś kobietą ojciec pomija twoją kandydaturę na swoje stanowisko. No tak, jako księżniczka od dziecka musiałaś dostawać to co chcesz. Świadczą o tym twoje irtyujące nawyki jak tupanie gdy nie dostajesz to czego chcesz. <porzucił nieco swoją sympatyczną gadkę i ujawnił takie cechy jak spostrzegawczość, wnikliwość, skrupulatna analiza czy dedukcja>

**Miyoko**: Jak śmiesz?! <postawa Spriggana była obraźliwa wobec jej statusu księżniczki więc kobieta zamachnęła się by dać mu z liścia>

**Spriggan**: <zatrzymał jednak rękę potomkini rządzącej dynastii i znów miło się uśmiechnął> To bardzo niegrzeczne wściekać się na rozmówcę bo mówi ci prawdę. Tak naprawdę zrozumiałaś już dawno, że rozpuszczanie cię przez ojca to efekt zadość uczynienia za to, że nigdy tak naprawdę nie traktował cię poważnie w kolejce do tronu.

**Miyoko**: Skąd ty?! <ponownie wyczuła od niego tą samą aurę tajemniczości, która zafascynowała ją w jaskini>

**Spriggan**: Jestem dość bystry. Księżniczko zapewne starczyłoby ci uznanie w oczach ojca, ale proponuje regenocjować naszą umowę. Niestety nie mogę wyjaśnić narazie Ragnaroku, ale moja wiedza dostrzega w tobie potencjał na rezolutną władczynię, a wraz z moją pomocą ojciec wybierze cię na swoją następczynię.

**Wuu**: Dosyć tych niedorzeczności! <jako człowiek nauki nie mógł znieść tak nierozsądnych i niepopartych według niego obietnic> Obiecaliśmy cię zabrać do naszego królestwa wzamian za odpowiedzi dotyczące Ragnaroku! Albo zobligujesz się do wywiązania z obietnicy albo wracaj do nory z której cię wyciągneliśmy.

Spriggan uśmiechnął się i ruszył w kierunku fotela z bardzo drogim winem. Otworzył butelkę nalał sobie odrobinę zawartości do kieliszka po czym rozsiadł się w fotelu zakładając noga na nogę i ponownie roztaczając swoją aurę tajemniczości.

**Spriggan**: Panie Wuu, ta obsesja na punkcie Ragnaroku. Wydaje się pan rozsądnym, człowiekiem nauki z wyraźnym celem. Badania nad Ragnarokiem są niecodziennym obszarem badań dla tak dostojnego jegomościa. Najprawdopodbniej to twoje dziecięce marzenie. Zapewne z tego powodu byłeś niedoceniany, ale jako człowiek uzdolniony zostałeś wysoko postawionym naukowcem. Postanowiłeś wykorzystać swoje stanowisko w celu udowodnienia posiadanej przez siebie racji. Mam rację, czyż nie?

Wuu był naprawdę zdumiony dedukcją tajemniczego Mistyka. Miyoko spojrzała na naukowca w celu sprawdzenia słuszności słów kremowowłosego. Wuu jedynie skinął głową potwierdzając wersję opowiedzianą przez Spriggana. W tym momencie Miyoko przystała na propozycję srebrnookiego. Następny rok stał się dla księżniczki Wanaheim okresem ogromnych zmian. Ze Sprigganem jako swoim doradcą stała się niezwykle potężnym graczem na dworze królewskim. Wydawała niemalże nieomylne decyzje, zawierała korzystne sojusze i podwyższyła uprawnienia i poziom życia poddanych. Rozwiązywała nawet sprawy z którymi nie radził sobie obecny władca, jej ojciec. Dzięki temu szybko została wybrana następną władczynią królestwa Wanaheim.

**Rok później**
Na dworze władczyni królestwa Wanaheim odbywała się ogromna uroczystość nadania tytułu szlacheckiego znalezionemu przed laty w jaskini Sprigganowi.

**Władczyni Miyoko**: W dowód zasług jakie królestwo Wanaheim oraz ja sama mam wobec ciebie Sprigganie nadaje ci tytuł najwyższego dostojnika oraz mojej prawej ręki. To pierwszy taki urząd w historii naszego królestwa i nadaje ci również zaszczyt nazwania go.

**Spriggan**: <ubrany w szaty dostojnika okazał szacunek królowej klękając przed nią i nazywając jego władczynią, następnie uśmiechnął się i wypowiedział nazwe swojego urzędu> **Mandaryn**.

*Mandaryn* stał się tytułem najwyższego dostojnika królestwa Wanaheim. To unikatowy urząd stworzony wyłącznie na potrzeby Spriggana. Chodź władczyni Wanaheim nazywała go swoją prawą ręką jego uprawnienia były znacznie większe. Jego zadaniem nie było bowiem zastępowanie władczyni, ale kierowanie i ochrona królestwa z niezależnego stanowiska. Mandaryn zjamował się śledztwami oficjalnie na zleceniach władczyni w rzeczywistości jednak podejmował samodzielne działania, a niejednokrotnie decydował o najważniejszych decyzjach w państwie.

Mandaryn utworzył bowiem własny odłam Zakonu Paladynów nazywany **Cieniem** (jap. 影,*Kage*; eng. Shadow), który z niezależnego punktu, cienia, miał chronić królestwo. Była to tajna służba wywiadowcza. Spriggan osobiście werbował i trenował członków Cienia. Zazwyczaj były to sieroty, które znajdowały w organizacji Mandaryna dom. Kiedyś to właśnie jeden z uczniów Cienia miał go zastąpić na urzędzie Mandaryna. Był swego rodzaju Batmanem Wanaheim. Miał nawet własnego kamerdynera - Wuu.

Naukowiec bowiem zawarł z Sprigganem inne porozumienie niż Miyoko. Zgodził się być jego sługą wzamian, że ten obieca mu opowiedzieć kiedyś o Ragnaroku. Po dwudziestu latach spędzonych przez Spriggana na stanowisku Mandaryna wkońcu nadszedł ten dzień. Spriggan zaprosił starego przyjaciela do rozmowy przy lampce wina.

**Spriggan**: Nadal mi nie ufasz? <spytał rozsiadając się na krześle>

**Wuu**: To było lata temu. Przez ponad dwadzieścia lat wspierałeś Wanaheim i uczyniłeś je jeszcze większą potęgą niż przed twoim przybyciem. Przygarnołeś nawet sieroty i wychowałeś. Nie mniej Sprigganie chodź szanuje twoje czyny, nadal nie rozumiem po co? Co z tego masz?

**Spriggan**: Wporządku opowiem Ci... <szanował pracę jaką Wuu u niego wykonywał, postanowił wynagrodzić lata jego posłuszeństwa> o Ragnaroku też.

Mandaryn opowiedział swojemu kamerdynerowi Wuu swoją historię, dokonania oraz prawdziwy bieg wydarzeń Ragnaroku. Hehehe, ponieważ to Historia Poboczna 4 to w tym punkcie uznałem, że czytelnik powienien już znać te wydarzenia, dlatego pisząc Studium w Srebrze wcześniej niż zakładałem nie spoileruje zbytnio. Wuu patrzył z niedowierzaniem na Spriggana, który właśnie opowiedział mu jeden ze swoich największych sekretów.

**Spriggan**: Ten właśnie czyn jest **Cudem Wiedzy**, który dokonałem i to właśnie powód dla którego wiem, że kiedyś zostanę jednym z Siedmiu Cudów Świata.

**Wuu**: Lecz jaki to ma związek z Wanaheim.

**Spriggan**: Bo widzisz drugi Wuu, chodź jestem jednym z siedmiorga wybrańców to nie chce nim być. Mam dość Ragnaroku i chce zachować neutralność. Nie mniej wiem, że to nie jest obowiązek, który mogę od tak zostawić. Nie stworzyłem Cienia by znaleźć kolejnego Mandaryna, lecz by wybrać swojego następce, który zastąpi mnie w Siedmiu Cudach Świata.

## Ciekawostki

* Tytuł gaidena *Studium w Srebrze* nawiązuje do pierwszej książki o postaci Sherlocka Holmesa "Studium w Szkarłacie" modyfikacja o słowo "Srebro" w tytule jest nawiązaniem do stylu Cudotwórcy wiązania tytułów Historii Pobocznych z kolorami szlachetnymi Cudów o których dana historia opowiada.
* Główny wątek obudzenia Spriggana ze snu trwającego setki lat nawiązuje do czwartej historii pobocznej Nanatsu no Taizai skupiającej się na przeszłości Gowthera.
* Czas i miejsce akcji rozgrywa się w królestwie Wanaheim, które jest odpowiednikiem starożytnych chin.
* Relacja Spriggana i Wuu nawiązuje do realcji Batmana i Alfreda.
* Tytuł dostojnika jaki dostał Spriggan - Mandaryn, oznacza wysokiego urzędnika w chinach. Jest to też nawiązanie do superzłoczyńcy w uniwersum Marvela. Autor wybrał to słowo ze względu na chwilową rolę antagonisty jaką Spriggan odgrywa w opowiadaniu głównym.
* Urząd Mandaryna bazuje na roli superdetektywa "L" w stosunku do prawa. L posiadał nadzwyczajne uprawnienia. Miał własnego kamerdynera prawą rękę oraz był również dzieckiem, które brało udział w projekcie sierocińca dla wybitnie uzdolnionych.