Ryuk Wyrocznia Osądu

> *"Umarlaki to jednak naprawdę interesujące stworzenia."*
>
>

### **Ryuk**

Tak na mnie mówią przyjaciele, czy ty masz prawo? Pewnie nawet nie dostrzegasz mnie, lecz ja jestem tuż obok ciebie, wpływam na świat materialny, sam nie posiadając wieczystej postaci. Jestem wyrocznią Osądu, która ma wskazywać drogę zagubionym duszom takim jak wy! Poczęstuj mnie jabłkiem, bo zapraszam cię do mojej historii.

## **Charakter**

Bez zbędnej gadaniny, bo ci jabłek zabraknie, jak sam dostrzegasz uwielbiam je, to mój jedyny czuły punkt, przecież te jabłka są tak soczyste, że pragnę je wszystkie zjeść! Jeżeli nie zostanę odpowiednio nakarmiony odpierdala mi szajba, jestem wtedy nie obliczalny. Nie spodziewaj się od mnie pocieszenia, jestem złośliwą wyrocznią, która wybuchnie śmiechem przy śmierci twojej najbliższej osoby. Pamiętaj jestem potworem nie twoim przyjacielem! Rzucam ogrom złośliwych komentarzy, jak na obserwatora przystało.

## **Historia**

Nie spodziewaj się, pięknej historii, przepełnioną waszymi uczuciami, ja nie posiadam sumienia. Narodziłem się z łzy mojego stwórcy Kida Halftowna, jego rozpacz podniecała moje pragnienie do krzywdzenia tych, którzy myśleli, że są lepsi niż mój Ojciec. Pomyślcie nad tymi wszystkimi krzykami, osądziłem miliardy istnień, jestem drugą wyrocznią o najdłuższym wieku życia a to wszystko dzięki osądzaniu tych istnień. Moim zadaniem jest obserwować, ciekawe lub niej ciekawe życia, które doprowadzają mnie do wymiotów. Nikt nie jest wstanie mnie zabić, ani się pozbyć, żyje do póki nie przestanę żywić się duszami i uczuciami moich ofiar. Nigdy się nie spełnię, nie znam tego słowa. Ojciec jest ze mnie dumny? Nie mam pojęcia, przecież nie żyje gdyby przed mną stał i jemu wskazałbym drogę udowodniając, że jestem godną wyrocznią, największą i najbardziej sprawiedliwą! Może z niewielkimi oszustwami. Pamiętam wszystkie swoje ofiary, czasem kiedy zasypiam dostrzegam ich wyrazy twarzy... Koszmarne twarze, które uniemożliwiają mi spokojny sen i marzenie o jabłkach. Najbardziej w pamięć zapadł mi Yato, długi czas z nim podróżowałem, jest jedyną ofiarą, której nie osądziłem, nie dlatego, że nie mogłem, po prostu nie umiałem, a zwątpienie wyroczni jest wręcz nie możliwe, jakaś rozpacz emitująca z jego serca powiedziała mi, on musi zostać, by zabijać. Zauważyłem pokaźną walkę z Najwyższym Gównem, ruszyłem z ciekawości za Alex Greenbell, podczas całej jej próby uniemożliwiałem jej poprawne osiąganie celu, to przez mnie tyle razy upadła, to przez mnie doznała tyle porażek, jednak za każdym razem jak jej chciałem zniszczyć życie, wstawała dalej walczyć, obserwowałem jej cały trening, posiada coś w sobie, lecz nie na tyle, by zbawić Koszmar. Nawet podczas jej pierwszej misji, pozwoliłem tej dziewczynce zginąć to ja poruszyłem sznurkiem, chciałem zobaczyć jak poradzi sobie z taką porażką, upadła psychicznie skoro prawie dała się złapać, ten profesor ją ocalił, tego się nie spodziewałem. Oddanie co znaczy to słowo? Do dziś nie pojmuje wielu zachowań istnień, przecież należy tylko, przeżyć bezinteresowność jest drogą wiecznego życia, Kylo coś o tym wie, obserwowałem ogrom istnień, ale zainteresowała mnie właśnie ona, jej determinacja i zaufanie zgubią ją w drodze do spełnienia swoich marzeń, czyż to nie dramatyczna historia? Którą sam spisze! Przynajmniej tak myślałem, do czasu zagłębienia się w jej serce. Alex to dobra przyjaciółka, jest kochana, tak samo jak ten rudzielec, w tej historii, miałem nadzieję, że będę odrzuconym psem, widać spisali historię całkowicie inaczej, nazywając mnie członkiem ich rodziny. Nowy Świt jest niesamowity, pragnę ich obserwować, a kiedy nadejdzie ich śmierć, chcę po raz pierwszy uronić prawdziwą łzę...