Bölüm I/Transcript

Yaz tatili harika geçmişti ve
bitmesini kimse istemiyordu. Ama bu okul olmayan son pazartesi olacaktı.
Kızlar, yani en iyi arkadaşlarım Selena ve April yine benim evimde kalmıştı. Yaz
tatilinde hep böyle yapardık. Bazen üçümüzün bir hafta boyunca bile bir arkadaşımızda kaldığı olurdu. Çok erkenden uyanmıştım ve bu beni şaşırtmıştı.
Normalde hafta sonlarında saat ikiye kadar yatan kişi ben olurdum ayrıca dün
akşam neredeyse sabaha kadar dans edip eğlenmiştik ama yine de hiç yorgun değildim.

 Yastıklar tüm odama dağılmıştı. Odam,
evimizdeki yatak odalarının en küçüğüydü aslında ama yine de tam istediğim
gibiydi. Modern, beyaz tahtadan bir karyolası ve üzerinde mor ve pembe
renklerinin baskın olduğu hoş desenli nevresim takımı olan yatağım, aynı
tahtadan dolap, aynam ve çalışma masam odayı yeterince dolduruyordu. Yatağım
düzenle yapılmıştı çünkü dün gece hepimiz yerdeki, yastık ve minderlerden
oluşan dağınıklıkta yatmıştık.  Annem
bizi kahvaltıya çağırmak için geldiğinde April hala uyuyordu. Selena
giyiniyordu, ben ise dalgalı kızıl saçlarını tarıyordum.

“April, uyan.” Selena üzerindeki elbisenin fermuarını
başarısızca kapatmaya çalışmaktan vazgeçip April’in omuzlarını salladı.

April ne olduğunu anlamadığımız
garip sesler çıkarmaya başladı ve Selena’ya elbisesinin fermuarını kapatmasında
yardım ettim. Elbise, fiyatı kesinlikle 2000 dolardan az olmayan erguvan rengi,
beyaz desenlerle süslü şık bir kokteyl elbisesiydi. Bunu biraz abartılı
buluyordum ama Selena’nın tarzı böyleydi, okula bazen balo elbisesi
denilebilecek elbiselerle bile geliyordu. Ama Selena’nın bu elbiselerin
şıklığına gerçekten ihtiyacı yoktu. Kıvır kıvır kumral saçlarıyla ve kocaman
ela gözleriyle yeterince güzel görünüyordu zaten.

April kalktığında her zamanki
gibi hemen duş aldı. Bir hijyen delisi olduğunu herkes biliyordu. Dün gece ona
yüzünü yıkayabilmesi için verdiğim havluyu, kumaş havluların içinde kolayca
mikrop üreyebileceğini bu yüzden kâğıt havlu tercih ettiği gerekçesiyle geri
çevirmişti. Onu beklemek zorunda olmadığımızı söyledi. Biz de aşağı kata indik.
Merdivendeyken bile annemin yaptığı inanılmaz lezzetli kreplerin kokusu
geliyordu burnuma. Aşağıya indiğimizde annem büyük bir çabayla küçük kardeşim
Esther’e bebek mamasını yedirmeye çalışıyordu. İkisini de bir günaydın
öpücüğüyle selamladım ve beraber masaya oturduk. Annemin elinde sosyeteler
hakkında yazan o sayısız magazin dergilerinden biri vardı. Herhalde kendisi
hakkında bir şey yazıyor mu diye bakıyordu. Derginin bana dönük tarafında
gözüme tanıdık bir yüz çarptı. Uzun ve neredeyse tüm sayfayı kaplayan makalenin
başlığı “Blanchard Düğün Skandalı” idi ve okulumdan tanıdığım bir kız,
Clarisse’ın bir fotoğrafı sayfanın büyük bir kısmını kaplıyordu. Yazı
okuyamayacağım kadar küçüktü ve zaten pek umrumda değildi çünkü bu magazinlerin
yazdığı çoğu haber yalandı.

Kahvaltım biter bitmez telefonum
çaldı. Chriss’ti. Bu konuşmayı tek başımayken yapmanın daha iyi olacağına karar
verdim ve Helen ve Conrad Holbrook’un boşanmasında hangi tarafta olduklarını
tartışan annem ve Selena’yı ve mamasını tüm yüzünde dağıtmış olan kardeşimi
arkada bırakarak yemek salonunu ve mutfağı ayıran geçitten mutfağa girdim.

“Merhaba Chriss. Bu kadar erken ayakta olman beni şaşırttı.”

“Amy! Günaydın. Aynısını senin
hakkında da söyleyebilirim. İyi misin?”

“Evet sağol. Sende iyisindir
umarım?”

“Evet tabi. Aramamın sebebi,
buluşalım mı diye soracaktım da. Sonuçta kaç gündür görüşmüyoruz. Seni
özledim.”

“Chriss, ben de seni özledim. Ama
bugün olmaz maalesef. Kızlarlayım.”

“Tamam, neyse iyi eğlenceler.” Sesindeki hayal kırıklığı
açıkça duyulabiliyordu. Chriss son zamanlarda hep buluşmak istiyordu ama hiç
zaman bulamıyordum. Belki yarın onunla buluşabilirim diye düşündüm.

                Kızlarla
hazırlandıktan sonra güzellik salonuna gittik. Dün yaptığımız fıstıklı
kurabiyelerden sonra hepimizin maniküre ihtiyacı vardı. Selena’ya sıra
geldiğinde içeri Tanja ve Steffany geldi. Onları yazın birkaç kere görmüştük.
April hemen yanlarına koştu. Onlarla anlaşan tek kız olduğu için kendini önemli
hissediyordu sanki. Bu huyunu hiç sevmiyordum. April ne kadar kabul etmese de
herkes onun Justin’den hoşlandığını biliyordu. Justin, Tanja’nın ikiziydi.
Birbirlerine hiç benzemiyorlardı. Justin’in saçları kumral, gözleri ise
maviydi. Çok güzel bir gülümsemesi vardı. April’ın ondan hoşlandığını o da
biliyordu. Ama Justin daha çok siyah saçlı, kara gözleri olan gizemli kızlardan
hoşlanırdı. April ise upuzun, bir masal prensesinkini andıran sapsarı saçları,
yeşil gözleri, bembeyaz teni ve küçük burnuyla bir Barbie’ye benziyordu.
April’i birçok defa saçını siyaha boyatmaktan vazgeçirmek zorunda kalmıştık
fakat son zamanlarda yine boyatacağını söylüyordu. Gerçekten Justin onun için
bir takıntı haline gelmişti.

                Tanja
ise tıpkı bir yılana benziyordu. Kısık koyu gözleri ve her zaman arkadan
bağladığı kahverengi saçlarıyla çok ciddi görünüyordu. Asla gülümsemezdi.
April’in onunla nasıl iyi anlaştığını anlayamıyordum. Justin’le iletişime
geçmek için öyle bir cadıyla nasıl arkadaşlık ettiğine şaşırıyordum.

“Aman tanrım. Amy!”

“Efendim Selena?”

“Bu ojelere bir bakmalısın.
Harikalar. Sence hangisi elbiseme en iyi uyar?”

Kendimi Selena’nın bana gösterdiği oje seçiminin üzerinde
eğdim. Gerçekten güzel renkler vardı aralarında. Ona gece mavisi, parlak bir
ojeyi önerdim.

Sonra Selena bana doğru eğilerek fısıldadı.

“Steffany yine mi saçını boyatıyor?”

Ona doğru baktım. Gerçekten de tekrar saçını boyatıyordu.
Şuana kadar saçını düşünebilecek her renge boyatmıştı. Şimdi ne renge
boyayacağını merak ediyordum. Saçlarının doğal rengini bilmiyordum bile. Hiç
kimse bilmiyordu. Saçları uzun ve düzdü. Garip bir kızdı. Eskiden, ben şehre
gelmeden önce Selena’yla en iyi arkadaş olsalar da artık birbirlerini
selamlamıyorlardı bile. Steffany’nin eski sevgilisi Marlon, Selena’dan
hoşlanıyordu ve Selena da ona karşı boş değildi. Belki de bu yüzdendi.

Selena’nın da işi bittiğine göre gidebilirdik. April’i
çağırdım.

“Ben gelemeyeceğim. Burada kalacağım.” Diyerek bizi
reddetti.

“Nasıl yani? Bugün beraber alışveriş
yapacağımızı sanıyordum.”

“Biliyorum, özür dilerim.”

Bu özrün yeterli olduğunu düşünüp tekrar Tanja’yla konuşmaya
devam etti. İşte bundan nefret ediyordum. Selena aynada saçını düzeltiyordu.

“Hadi gidelim.” Dedi ve kol kola
güzellik salonundan çıktık.