Yıkılmış Mabede Bir Dua

## Kısa Hikâye

Ayağı bir ağaç köküne takılan Rin tökezledi. Tam düşecekken buldu dengesini. Birkaç adım önünde yürüyen büyük teyzesi arkasını dönüp ona baktı.

“Şu yaşlı halimle sana hızlı mı geldim?” dedi kıkırdayarak.

“Hayır,” diye mırıldandı oğlan. Gözleri ayakkabılarındaydı. Büyük teyzesi Peria'nın kar beyazı saçları ve yaşlılığın getirdiği bir de kamburu vardı ama yine de Rin'den birkaç santim uzundu. Rin o pislik ağabeyi gibi boylu olmayı isterdi. Ağabeyi orada olsaydı ikisinden daha heybetli dururdu.

Rin ormanın bu kısmına daha önce hiç gelmemişti. Çam ağaçları o kadar dip dibe bitmişti ki öğlen güneşi onlara ulaşana kadar zayıf huzmelere dönüşüyordu.

Peria teyzesi ileride duruverdi. Rin önce yosun tutmuş bir kayanın önünde durduğunu sandı fakat yaklaştıkça, zamanla yıpranmış taş bir figürün kalıntılarını gördü. Cebindeki taşlarla oynamaya başladı.

“Hah! Kim bu, biliyor musun bakalım?” diye sordu Peria teyzesi.

“Şehrin soylularından biri mi?” dedi Rin.

“Yok, hayır!” Teyzesi keyifliydi. “Çoğu kişi onu masal kahramanı olarak biliyor. Ona  **Peçeli Kadın** derler.”

Teyzesi elindeki feneri figüre doğru kaldırdı. Heykelin sol kolu omuzdan kopup düşmüştü ama sağ avucu, sanki onları yanına davet eder gibi açık duruyordu. Şimdi başını saran sarmaşıkların altında, taştan incecik işlenmiş bir örtü olsa gerekti. Omuzlarında küt, parçalanmış, yıpranmış kuş kanadı parçaları yükseliyordu. Yüzün bir kısmının eskilikten delik deşik olduğunu görünce Rin'in içi ürperdi. Kadının yüzüne dikkatle bakınca bozulmamış tarafın da pek iyi görünmediğini fark etti. Sağlam gözü leke olmuştu ve yüz ifadesi öyle kindardı ki Rin heykelin öfkeyle çığlık atacağını sandı.

“Sevmedin mi yoksa?” diye sordu Peria teyzesi keyifli keyifli. “Yalnız değilsin. Kendisi pek sevilmez Ama intikam dendi mi akla ilk o gelir.”

Rin'in gözleri büyüdü. Halbuki çok dikkatli davrandığını düşünüyordu.

“Evet, evet... Cebindeki taşların sesini duydum,” dedi teyzesi. “Biliyorum ki aklında ağabeyine karşılık vermek var; Ama niyeti kötü değildi. Canını yakmak istemedi, biliyorsun.”

“Baltasının kör tarafıyla gözüme vurdu!” diye haykırdı Rin. “Amacı başka ne olabilir ki? Asıl ders alması gereken o değil mi?”

“Sana nasıl odun kesileceğini öğretiyordu. Seni isteyerek incitmeyeceğini biliyorsun.”

“Onun da gözü morarsın!”

“Peki gidip onun gözünü morartırsan ağabeyin bundan ne ders alacakmış?”

Peria teyzesi, Rin'den gelecek cevabı pek beğenmeyecekti ve Rin bunun farkındaydı. Sessiz kalmayı tercih etti.

“Cevap yok mu? O zaman bir hikâye anlatayım,” diye devam etti yaşlı kadın. “Kulağını dört aç!”

Rin, heykelin önüne oturdu. İç çekerek başını avucunun içine koydu.

“Uzun zaman önce, en karanlık ormanın en derinlerinde, ağaçların güneşi ve yıldızları kapatacak kadar sık olduğu bir yerde yaşarmış Peçeli Kadın. Medeniyetten çok uzakta... Onunla konuşan az kişi varmış fakat dünya kadar yaşlı, bölgedeki herkesten daha bilge ve zeki olduğu bilinirmiş. İnsanlar çözemedikleri münakaşalar için onun yargısına sığınır, ona akıl danışır ve onda çözüm yolu ararmış. Kimi zaman da birileri onun tarafından cezalandırılırmış. Ama son derece temkinli yaklaşırlarmış Peçeli Kadın'a. Çünkü verdiği dersler fazla sert oluyormuş bazen.

Günlerden bir gün, bir rahip ve talebesi Peçeli Kadın'ı bulmak üzere ormana girmiş. Talebe bir hataya düşmüş çünkü. Büyüğüne el kaldırmış, öfkesine yenik düşüp ona buhurdanlıkla vurmuş ve rahibin yüzünde korkunç bir yanık izi bırakmış. Talebe hatasının farkına varıp af dilemek istemiş.

İkisi Peçeli Kadın'ı bulana dek bir gün bir gece seyahat etmişler.

Mumlarla aydınlatılmış bir mağaraya girmişler. Tavandan su damlıyor, duvarları tuhaf iksirler süslüyormuş. Etrafta mezarlık ve yosun kokusu varmış. Yerleri de kapkara kuzgun tüyleri kaplamış.

Bir siluet, Peçeli Kadın, onları karşılamak için gölgelerin ardından sessizce çıkıvermiş. Kara bir peçe yüzünün büyük bir kısmını saklıyormuş ama eflatun rengi ürkütücü gözleri parıldıyor, peçenin ardından bile seçiliyormuş. Soğuk, taş zemine basan ayakları çıplakmış. Talebe yaşadıklarını anlatırken kadın gözlerini kırpmadan ona bakmış.

‘Anlattıkların kazara olmuş gibi durmuyor,’ demiş Peçeli Kadın nihayet. Çok az kişinin duyduğu sesi çatallı çıkıyormuş. ‘Hareketlerin kesin, amacın belliymiş. Yine de ustanı incittiğin için pişmansın.’

‘Evet, günahlarımdan arınmak ve vicdanımı rahatlatmak istiyorum,’ demiş oğlan.

‘Vicdan, kasıtlı bir şekilde yaptığı şeylerin acısını çeken birine pek çok şey öğretebilir. Neden vurdun ustana?’

‘Anlık bir öfkeyle oldu. Hatalıydım,’ demiş talebe.

‘Belki. Neden öfkeliydin peki?’

Talebe, rahibe bakmış ve gözlerini hemen yere indirmiş.

‘Cahilliğim yüzünden, başka bir öğrencisine verdiği dersi engellemeye çalıştım,’ diye yanıtlamış talebe.

‘Nasıl bir dersmiş bu?’

Talebe cevaplayamadan rahip araya girmiş.

‘Öğrencilerimin çeşit çeşit yollarla eğitilmesi gerekiyor,’ demiş. ‘Onlara ahlakı, sabrı ve iradeyi öğretiyorum. Zorunda kalırsam kırbacımı da kullanıyorum. Hoşuma gittiğinden değil elbet. Bu dersler benim kutsal görevim.’

Peçeli Kadın rahibe doğru eğilmiş. Peçenin ardında kalan gözleri adamı âdeta delip geçiyormuş.

‘Ama hoşuna gidiyor aslında,’ demiş Peçeli Kadın.

‘Yalvarırım...’

‘Söylesene yaralı rahip efendi, derslerin gerçekten de öğrencilerinin iyiliği için mi? Yoksa onların acısı sana keyif mi veriyor, o yüzden mi cezalandırıyorsun?’

‘Hayır,’ diye araya girmiş talebe. ‘Öyle bir şey mümkün değil, rahip bizi sever...’

Rahip elini kaldırıp oğlana tokat atmış.

‘Kendimi savunmam için senin o yalancı diline ihtiyacım yok!’ demiş tükürükler saçarak. Yaralı yüzü öfkeyle kızarmış.

Peçeli Kadın avucunu açmış ve rahibi kara ateşle kendine zincirlemiş. Bağların eflatun ışığı elle tutulamıyormuş ama rahip onlardan ne yaptıysa kurtulamamış.

‘Bana bir başkasını cezalandırmam için geldin,’ diye tıslamış Peçeli Kadın. ‘Ama kendi günahlarını yok sayıyorsun. Günahların sana döndüğünde hastalıklı bir gururla kabarıyor göğsün, rahip. Görmeyi reddediyorsun ama sebep olduğun acıyı sana tattıracağım.’

Peçeli Kadın aralarındaki bağları kullanarak o vakte dek öğrencilerine yaşattığı tüm utanca, acıya ve yalnızlığa katlanmaya zorlamış rahibi. Rahibin kalbi bir anlığına duruvermiş. Daha önce varlığından bihaber olduğu inanılmaz bir yük ruhuna çökmüş. Dizlerinin üstüne düşmüş. Gölgelerden oluşan alevler derisini yalarken yaşadığı eziyet onu olduğu yere mıhlamış.

‘Dur, lütfen dur!’ diye bağırmış öğrencisi. ‘Lütfen, onun yerine beni cezalandır. Çektiği yeter!’

‘Hâlâ savunuyorsun onu,’ demiş Peçeli Kadın. ‘Ölümün merhametli kollarına kavuşmadan önce öğreneceği daha çok şey var bu alçağın. Sebep olduğu acıyı kendi de çekmeli ki bir daha kimseyi incitmesin. Buraya anlayış görmek için geldin. Bu yük artık senin omuzlarında.’

Talebe günlerce manastırına uğramamış fakat bir süre sonra açlık ve yorgunluk, ustasının kırbacına olan korkusuna ağır basmış. Döndüğünde rahibi bambaşka birine dönüşmüş olarak bulmuş. Eskiden zalim ve ilgisizken artık sabırlı ve nazikmiş. Yüzündeki yanık henüz iyileşmemiş belki ama Peçeli Kadın'ın dersi o yaradan çok daha derinlere işlemiş.”

Peria teyzesi fenerini heykelin kaidesine koydu. Heykelin taş grisi yüzünün yarısı karanlığa karışmıştı. Titrek gölgeler, peçenin üstünden gözyaşı gibi akıyordu.

“Birinin cezasını bulmasını dilerken dikkatli ol Rin. Ağabeyine, onu daha iyi birine dönüştürecek bir ders verebilir misin? Sana bilerek vurduysa bile onu bencilce cezalandırmak anlamsız.”

Rin elini cebindeki taşlara attı.

“Ağabeyim özür dilemişti aslında. Gözüme vurup beni düşürdükten sonra tabii.” Elindeki taşları gönülsüzce yere attı.

“Harika! Gel de Peçeli Kadın'a teşekkür edelim.”

Peria teyzesi fenerin minik kapağını açtı ve mumu üfleyerek söndürdü.

“Unutma, intikam kibirden doğar ama birine ders vermek için yüce gönüllülük gerekir,” dedi. “Gözüm üstünde olacak, sakın ha unutmayasın! Hah! Belki Peçeli Kadın da seni gözler!”

Rin, mumdan kıvrılarak çıkan dumanın heykelin gözünün etrafında dans etmesini ve figürü gölgeler içinde bırakmasını seyretti. Arkasına döndüğünde Peria teyzesini ağaçlığa yönelmiş, köye doğru yürürken gördü. Hemen koşarak ona yetişmeye çalıştı.