Bohater zawsze pozostanie bohaterem/6

**Rozdział 6.**

Czarny Kot już od dobrych pięciu minut próbował uspokoić funkcjonariuszy policji, którzy na dobre postradali zmysły. Na nic jednak poszły jego starania, tutaj panował zupełny chaos. Zerknął na Biedronkę. Przez ten cały czas wpatrywała się w okno zaciskając usta, jakby czegoś wypatrywała. Zaczął się o nią martwić. Chciałby ją przytulić, ale wiedział, jaka byłaby jej reakcja - prawdopodobnie by go odepchnęła.

Westchnął. Już miał zamiar powrócić do swojego zajęcia, gdy nagle ujrzał postać wychylającą się z okna. Biedronka odruchowo się cofnęła, wpadając przy tym w Czarnego Kota. Złapał ją, a ona o dziwo nie próbowała uwolnić się z uścisku. Czemu wyglądała na taką... wystraszoną? Gdzie jest ta nieustraszona dziewczyna, która bez wachania pokonywała każdego złoczyńcę?

-*Moja Lady*, obawiam się, że czułości musimy odstawić na później...

-Szkoda, że masz rację... - zaśmiała się nerwowo Biedronka. Adrien był lekko zdziwiony, że miłość jego życia wyjątkowo nie próbuje go odtrącać, jednak nie miał czasu na dłuższe przemyślenia, bo po chwili tajemnicza postać wyleciała ze swojej kryjówki. Teraz już był w stanie rozpoznać, kim była ofiara akumy.

Jednak nie spodziewał się, że będzie nią Alya.

Dziewczyna leciała wyprostowana z dłońmi skierowanymi poziomo do ziemi. Na rękach miała czarne, obcisłe rękawice. Kiedy się przyjrzał, zauważył, że w powietrzu unoszą ją malutkie, czarne motylki, a raczej akumy, wydobywające się spod rękawicy.

Kiedy już myślał, że bardziej go już nic nie zszokuje, na nogach Alyi pojawiły się wysokie, również czarne jak smoła buty. Chłopak delikatnie kiwnął głową w stronę Biedronki. Musieli działać, i to jak najszybciej.

-Czego chcecie? - spytała odmieniona dziewczyna obojętnym i lodowatym tonem.

Biedronka już chciała do niej podbiec, ale w ostatniej chwili Czarny Kot złapał ją za nadgarstek.

-To naprawdę zły pomysł... Ona się tego spodziewa - każde słowo wypowiedział powoli, ledwo dosłyszalnym szeptem. Jego partnerka skinęła głową na znak zrozumienia, po czym krzyknęła:

-A-alya! Ja... Wiem, że teraz możesz czuć się mną zawiedziona... Że przeżywasz trudny czas w swoim życiu... Ale nie daj się wykorzystywać przez NIEGO! On nie przejmuje się tobą, on marzy jedynie o władzy, nie o szczęściu tych, na których Ci zależy! - Biedronka wyciągnęła rękę do dziewczyny. - Proszę, pozwól nam tobie pomóc.

Alya przez sekundę wyglądała na zawachaną, jednak po chwili znowu zmieniła wyraz twarzy na obojętny i zimny.

-Nie jestem Alya - w tej chwili na jej twarzy pojawiła się czarna maska, tęczówki oczu zmieniły kolor na żółty, a źrenice się zwężyły. - Jestem Mysterious.

Marinette wzięła głęboki wdech i zamknęła oczy. Jej powieki lekko zadrgały. Otwierając je, przemówiła powolnym i spokojnym głosem:

-Dobrze, *Mysterious*, a więc załatwimy to w inny sposób.

Biedronka wyciągnęła swoje jo-jo, wywinęła nim kilka kółek po czym zaczęła biec w stronę Alyi. Czarny Kot podążył za nią. Przedłużył swoją laskę i skierował ją w stronę zainfekowanej. Wiedział, że każda stracona chwila może dodać jej coraz groźniejszych mocy. Zaatakował dziewczynę, ona jednak wykonała błyskawiczny unik. Biedronka użyła jo-jo, zahaczyła nawet o stopę Alyi. Ta druga upadła, jednak po chwili... *zmieniła swoje położenie*. Marinette nie mogła uwierzyć w to, co widziała. Alya się teleportowała o kilka metrów. Z szeroko otwartymi oczami spojrzała na Czarnego Kota.

-Z takim tempem otrzymywania przez nią mocy... Nie damy rady jej w ten sposób pokonać! Tu *trzeba* działać dyplomatycznie - ostatnie słowo wypowiedziała z naciskiem.

-Przed chwilą próbowałaś działaś dyplomatycznie, ale nie wyszło. Nie ma rady, musimy walczyć! - chłopak jednak sam nie był pewien, co powinni zrobić.

Biedronka wzięła głęboki oddech i ponownie spróbowała trafić swoim jo-jo w Alyę. Tym razem jednak spudłowała, zdekoncentrowana czarnym kombinezonem, który pojawił się na dziewczynie. Przełknęła ślinę. Chciała zaatakować ponownie, jednak uprzedził ją Czarny Kot. Zaczął bić się z Alyą. Marinette miała wrażenie, że *Mysterious* bawi się z chłopakiem, wszystkie ciosy i uniki wykonywała jakby od niechcenia. Okazało się, że miała rację, bo po chwili ujrzała swoją przeciwniczkę na dachu obok. Postanowiła zadziałać. Obwinęła jo-jo wokół jakiegoś piorunochronu na dachu i błyskawicznie się przemieściła.

Zaczęła szybko obracać jo-jo, tworząc z niego tarczę i broń zarazem. Dopiero teraz mogła przyjrzeć się broni przeciwniczki. Była to laska, dłuższa i o wiele cieńsza od tej posiadanej przez czarnego kota, jednak równie wytrzymała. Zwieńczona była... Oczywiście czarną akumą.

Po chwili pożałowała tej obserwacji, bo Alya dotknęła ją laską i dziewczyna poleciała kilka metrów w tył, boleśnie upadając. Szybko się podniosła. Nie zważając na ból, wróciła do ataku. Przez kilka sekund miała przewagę, jednak coś poszło nie tak.

Czarny Kot był już tuż obok, jednak o sekundę za późno.

Jego ukochana otrzymała mocny cios laską w skroń. Odleciała na drugi koniec dachu. Z jego piersi wydobył się rozpaczliwy krzyk. Podbiegł do niej, jednak Mysterious uprzedziła go. Złapała Biedronkę za rękę. Adrien zdążył w ostatniej chwili, ledwo muskając stopę dziewczyny. Poczuł uderzenie w twarz i nagłą zmianę położenia, jednak po chwili zamroczyło go. Stracił przytomność.