Ho-honie

**Ho-honie** lub **hohonie** (ang. *Heffalumps*) – słoniokształtne stworzenia wymyślone przez A. A. Milne'a, pojawiające się w jego książkach oraz ich adaptacjach, najczęściej przedstawiane jako postacie antagonistyczne.

    O tych stworzeniach po raz pierwszy dowiadujemy się z piątego rozdziału książki *Kubuś Puchatek*, gdzie ich nazwę przetłumaczono jako **słonie** (w tłumaczeniu Moniki Adamczyk-Grabowskiej jako **sonie**). Krzyś powiedział Puchatkowi i Prosiaczkowi, że rzekomo widział jednego słonia, który wygrzewał się na słońcu. Przyjaciele wyobrazili je sobie jako wielkie, straszne słonie słynące z kradzieży miodu (ilustracje Sheparda przestawiają słonie indyjskie). Od tego czasu budziły grozę w całym Stumilowym Lesie, a najbardziej bał się ich Prosiaczek. Wołanie o pomoc Prosiaczka, przekonanego, że goni go ho-hoń Irena Tuwim przetłumaczyła na język polski jako *Słoniocy!*.
W książkach Milne'a zostały opisane jako nieistniejące stworzenia i pojawiały się jedynie w koszmarach Puchatka i Prosiaczka. Puchatek liczył je, żeby szybciej zasnąć:

> *Próbował liczyć owce, co czasem bardzo pomaga na uśnięcie, a gdy to nie pomogło, spróbował liczyć Słonie. Ale to było jeszcze gorsze. Bo każdy Słoń, którego porachował, rzucał się od razu na garnek miodu i zjadał go. Przez kilka chwil leżał biedaczek spokojnie, ale gdy pięćset osiemdziesiąty siódmy Słoń oblizywał się, mówiąc do siebie: „dobry miodek, już dawno takiego nie jadłem” – Puchatek nie mógł już wytrzymać, zerwał się z łóżka, wybiegł z domu i popędził prosto do Sześciu Sosen.*
>
>

Najbardziej uznanym sposobem na schwytanie hohoni w Stumilowym Lesie jest zastawianie pułapek. Puchatek i Prosiaczek zrobili taką pułapkę w okolicach Sześciu Sosen w rozdziale piątym *Kubusia Puchatka* i jako przynętę zastawili miód, który to hohonie kradną. Każda próba schwytania hohonia w pułapkę kończyła się niepowodzeniem.

W rozdziale trzecim *Chatki Puchatka*, gdy Puchatek szukał Małego – jednego z krewnych i znajomych Królika, wpadł przez przypadek w pułapkę, którą zastawił z Prosiaczkiem w rozdziale piątym poprzedniej książki. Był w niej też Prosiaczek. Dwójka bała się, że przyjdzie do nich zły hohoń. Kubuś nazwał je tak, ponieważ wołają głośno "*Ho-Ho!*". Puchatek i Prosiaczek zaczęli sobie wyobrażać jakby wyglądała rozmowa, którą będą prowadzić, gdy nadejdzie ho-hoń, ale wkrótce zasnęli. Kiedy Prosiaczek się obudził usłyszał głos i wpadł w panikę, gdyż pomyślał, że to właśnie hohoń. Okazało, się jednak że to był Krzyś, który tylko udawał ho-honia dla żartu.

## Adaptacje Disneya

W adaptacjach Disneya stworzenia te pojawiły się po raz pierwszy w filmie krótkometrażowym *Wiatrodzień Kubusia Puchatka*. Ich nazwę przetłumaczono jako **łonie** i pojawiły wspólnie ze słasicami (wuzlami). Jednak w większości ekranizacji ich polska nazwa, podobna do oryginału to **hefalumpy** i ta nazwa jest najbardziej znana oraz najczęściej stosowana w odniesieniu do tych stworzeń. Przedstawiono je jako antagonistyczne, nieistniejące, zmiennokształtne istoty o przeróżnych rozmiarach i kolorach, mające się pojawiać jedynie w snach i wyobrażeniach. Zostały one po raz pierwszy wspomniane przez Tygrysa, który ostrzegł przed nimi Puchatka. Następnie w piosence "*Słasice i łonie*" został ukazany koszmar Puchatka z udziałem stworów. Kiedy miś się budzi, zastaje swój dom zalany zewsząd wodą.

Hefalumpy nie są wspominane przez mieszkańców lasu, aż do odcinka *Najlepszy kemping jest w domu* serialu *Nowe przygody Kubusia Puchatka*, w którym już na początku odcinka widzimy Prosiaczka mającego koszmar z hefalumpami i wuzlami. Serial udowodnił istnienie tych stworzeń i pokazał, że nie są aż tak złe jak się je maluje. We wspomnianym odcinku pojawia się sympatyczna rodzina hefalumpów: Tata, Mama i Mały Hefalump, którym Tygrys omyłkowo zabiera drewniany domek, gdyż myślał, że to drewno na opał. Nie bez powodu Tata i Mama Hefalump początkowo wykazują niechęć i mogą być postrzegani jako źli, lecz gdy widzą Prosiaczka i Małego Hefalumpa, którzy utknęli na drzewie, zaczynają współpracować z Puchatkiem i Tygrysem, ściągając ich z drzewa. W końcu wszyscy godzą się i wspólnie jedzą pianki w domu Prosiaczka. To pokazuje, że pomimo swojej chciwej natury, hefalumpy mogą być pomocne w obliczu kryzysu. W kolejnym odcinku *Pułapka* Tata Hefalump jest już postrzegany trochę bardziej negatywnie, ponieważ uczy swojego syna tropienia i chwytania w pułapki *puchatych leśnych stworków* (czyli mieszkańców Stumilowego Lasu), ale nadal ma dobre intencje i mimo wszystko jest kochającym ojcem. W odcinkach *Wielki napad na miód* oraz *Ptak w garści* pojawia się Heff - tchórzliwy i fajtłapowaty wspólnik wuzla Stana, z którym próbuje skraść mieszkańcom lasu miód. Heff i Stan są przedstawieni jako naprawdę źli bohaterowie, tak jak w koszmarach mieszkańców. To dowodzi na to, że różne hefalumpy mogą mieć różny charakter i nie wszystkie muszą być aż tak złe. W odcinku *Wielki napad na miód* pokazano też, że hefalumpy i wuzle mają zwyczaj chowania się pod łóżkiem, gdy ktoś śpi.

W kolejnych adaptacjach nie pojawiają się żadne prawdziwe hefalumpy, są jedynie wspominane i występują w snach. W filmie *Niezwykła przygoda Kubusia Puchatka* (co ciekawe w tym filmie ich nazwę błędnie przetłumaczono jako **słasice**) są wspominane, gdy Pan Sowa rysuje mapę prowadząca go skały czaszki oraz później przez Tygrysa (już jako hefalumpy). W filmie *Prosiaczek i przyjaciele*, w którym pojawiają się na rysunkach pamiętnika Prosiaczka, a bohaterowie wspominają o tym, jak Prosiaczek złapał pierwszego hefalumpa, którym okazał się być Kubuś z garnczkiem na głowie, co nawiązuje do piątego rozdziału *Kubusia Puchatka* Milne'a.

W serialu *Kubusiowe opowieści* hefalumpy pojawiają się i są wspominane w kliku odcinkach, ale jedynie w wyobrażeniach i snach bohaterów. W odcinku *Wyprawa na hefalumpy* Kubuś z Prosiaczkiem nie wiedzą jak wyglądają hefalumpy i organizują safari, by je znaleźć. Natomiast w odcinku *Byłem królem Hefalumpów* Prosiaczkowi przyśniło się, że trafił do krainy hefalumpów. Tak jak inne postacie w tym serialu, hefalumpy są kukiełkami.

Hefalumpy pojawiają się również jako antagoniści w wielu grach. W grze *Zabawa z Kubusiem Puchatkiem: Puchatkowe przyjęcie* pojawia się wielki fioletowy hefalump (taki sam jak z wcześniejszej gry *Tygrysek i uczta Kubusia*) z żółtą koszulką i małą czerwoną czapką na głowie, który goni nas na drugiej planszy i musimy przed nim szybko uciekać, żeby nas nie złapał. Na końcu hefalump dosłownie znika rozpływając się w powietrzu. Hefalumpy pojawiają się też w grach *Tygrysek i uczta Kubusia, Prosiaczek i przyjaciele* na PS1 oraz *Urodzinowe przygody Kubusia*, ale też w prawdziwym świecie, nie tylko w snach. Pojawiają się też w różnych książkach i czasopismach.

W 2005 roku pojawił się kinowy film poświęcony hefalumpom - *Kubuś i hefalumpy*. Film ten w rzeczywistości nie jest kanoniczny z wcześniejszymi mediami ukazującymi prawdziwe hefalumpy, stąd występuje w nim kilka nieścisłości, Na ich temat powstały legendy, opowiadane przez Tygrysa i Królika, mówiące, że hefalumpy to ogromne przerażające potwory z trzema głowami, rogami i z kolczastymi ogonami. Kiedy pewnego razu mieszkańcy słyszą przeraźliwe trąbienie i wielkie ślady stóp, Królik stwierdza, że to właśnie hefalump. Przyjaciele postanawiają wyruszyć na wyprawę, aby schwytać intruza. Maleństwo bardzo się cieszy z tego powodu, ale nie na długo. Królik nie pozwala mu iść, gdyż jest jeszcze za mały i obawia się o jego bezpieczeństwo. Ostatecznie Maleństwo postanawia poszukać hefalumpa na własną rękę. W końcu spotyka małego, słodkiego, sympatycznego małego hefalumpa imieniem Lumpek, który później staje się jego najlepszym przyjacielem. Poznajemy również jego mamę, wielkiego hefalumpa, który ratuje Maleństwo, wyciągając je ze sterty kłód oraz trzy inne hefalumpy, które przychodzą do Królika zobaczyć jego ogród podczas napisów końcowych.

Powstało wiele nowych pomysłów i informacji na ich temat. Dowiadujemy się, że ich miejscem zamieszkania jest Kotlina Hefalumpów. Co ciekawe hefalumpy miały zakaz wstępu poza teren kotliny, ponieważ bały się mieszkańców lasu, tak samo jak mieszkańcy lasu hefalumpów. Charakter hefalumpów jest niemal taki sam jak u prawdziwych słoni, to spokojne, miłe stworzonka uwielbiające zabawę. Z resztą nawet we wcześniejszych adaptacjach hefalumpy zawsze były ukazywane jako bardziej niezdarne i mniej inteligentne niż sprytne i przebiegłe wuzle. Mimo to łakomstwo i pociąg do jedzenia nadal są wadami hefalumpów.

*W książce hefalump miał być przekręconym przez dziecko słowem elephant, czyli po angielsku słoń. Chcieliśmy aby to były postacie bajeczne i niezwykłe, miały być okrągłe, milutkie i przyjacielskie, takie żeby miało się je ochotę przytulić. Hefalumpy lubią przytulne norki, w których gromadzą słoiki z dżemem i różne przysmaki, bo uwielbiają jeść i zawsze spotykają się o zachodzie słońca, żeby opowiadać historie. Myślę, że snują opowieści o dorastaniu w Kotlinie Hefalumpów. Siedzą wokół ogniska i chrupią ciasteczka, które zawierają bardzo dużo cynamonu. Gdy nie mają pod ręką ciasteczek zadowalają się babeczkami jagodowymi, ale tylko w małych ilościach, jednak ich ulubionym przysmakiem są krakerniczki.*

Frank Nissen - reżyser filmu *Kubuś i hefalumpy*

*Są* *radosne i pełne życia. Hefalump przypomina słonia, ale takiego, który występuje w dziecięcej wyobraźni, tak jakby dziecko zobaczyło go w książce, a potem śniło o nim. Jednym z większych problemów hefalumpów jest to, że są dość okrąglutkie, jak na hefalumpy przystało, ale jedna rzecz wychodzi im bezbłędnie - skok do wody. Zwierzęta ze Stuwiekowego Lasu wiedzą, że hefalumpy mieszkają w Kotlinie Hefalumpów, jest tam bardziej zielono i rośnie więcej drzew, ale kotlina znajduje się na terenie Stuwiekowego lasu.*

Evan Spiliotopoulos

Film spopularyzował postać Lumpka, który stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci, zaczął pojawiać się na mnóstwu gadżetach i produktach z Kubusiem Puchatkiem, a nawet w czasopiśmie *Kubuś Puchatek*. Jest też głównym bohaterem w filmie *Kubuś i pogromcy goblunów* *o*raz jest główną postacią regularnie pojawiającą się w serialu *Moi przyjaciele - Tygrys i Kubuś*.

W filmie *Krzysiu, gdzie jesteś?* hefalumpy są ponownie przedstawione jako antagoniści i nieistniejące stwory. Dorosły już Krzyś przychodzi do lasu, Puchatek prosi go o pomoc w odnalezieniu przyjaciół. Później widzą znak strzegący przed hefalumpami i wuzlami oraz słyszą głośny hałas. Krzyś nie wierzy w nie i zaczyna krzyczeć na nieporadnego misia, który wysypał jego dokumenty. Nagle Puchatek znika, po czym Krzyś wpada do pułapki na hefalumpa, która zostaje zalana przez deszcz, który moczy go i jego rzeczy, potem zaczyna mieć halucynacje, że porywa go hefalump. Rano Krzyś znajduje pozostałych przyjaciół w kłodzie schowanych przed rzekomym hefalumpem. Okazało się, że to nie był żaden hefalump tylko kurek na dachu domu Pana Sowy, który został zwalony przez wiatr. Przyjaciele jednak nie wierzą Krzysiowi i myślą, że jest hefalumpem. Krzyś chcąc pokazać, że jest tym, kim naprawdę jest, robi z Kłapouchym udawaną walkę z hefalumpem, gdy go "pokonuje" przyjaciele wychodzą z kłody i radośnie witają się ze starym przyjacielem.

### Wygląd

Hefalumpy wyglądają jak słonie; mają długie trąby, grube nogi, ale nie mają kłów i mają mniejsze uszy, najczęściej przedstawiane są jako pluszowe słonie (co można sądzić widocznych na nich szwach).

**Przed filmem Kubuś i hefalumpy**

Hefalumpy to średniego wzrostu pluszowe słonie chodzące najczęściej na dwóch nogach, noszące ubrania, zwykle koszulki i bluzki, a czasem też małe czapki na głowach. Niektóre potrafią też latać i mają małe skrzydła po bokach.

**Po filmie Kubuś i hefalumpy**

Hefalumpy to wielkie, pluszowe, fioletowo-purpurowe słonie, chodzące najczęściej na czterech nogach. Mają włosy, które są zrobione z frędzelków oraz charakterystyczny ogon, jak u królików, zrobiony z pomponu.

## Znane hefalumpy

* Pszczołoń
* Tata Hefalump
* Mama Hefalump
* Mały Hefalump
* Heff
* Słoń Trąbiszon
* Haji
* Herman
* Hector
* Lumpek
* mama Lumpka
* tata Lumpka
* kuzyn Lumpka
* wujek Grumpus

## Ciekawostki

* Termin *pułapka na ho-honie* używany jest na określenie pułapki zastawionej na przeciwnika, w którą ostatecznie wpada osoba, która ją zastawiła (na podobieństwo tego, co przydarzyło się Puchatkowi i Prosiaczkowi w książce *Kubuś Puchatek*)
* Co ciekawe, w adaptacjach Disneya, (szczególnie w serialu *Kubusiowe opowieści*), bohaterowie używają poprawnie nazwy *słoń* (*elephant*) w odniesieniu do rzeczywistego zwierzęcia, a nie do hefalumpów.

## Galeria

Polish 20201124 180419852.jpg
Szablon:Navbox/Postacie