Vetrarstríð í Sóvétríkjunum ..

Vetrarstríðið var baráttan á milli Finnlands og Sovétríkjanna sem stóð yfir frá 30. nóvember 1939 til 13. mars 1940. Vandamálið var það að Sovétríkin vildu eigna sér hluta af landi Finna, en Finnland neitaði og þá réðust Sovétríkin inn í Finnland þann 30 nóvember 1939, þremur mánuðum eftir byrjun seinni heimstyrjaldarinnar. Rauði herinn var töluvert stærri en sá finnski, með tvisvar sinnum fleiri menn og hundrað sinnum fleiri skriðdreka og flugvélar, en

   samt endaði stríðið með fimm sinnum fleiri dauða í rauða hernum. Kaldur vetur og slæmt veður gerði þetta stríð gríðarlega erfitt fyrir hermennina, og varð síðan það stríð með hæsta mannfall af öllum í seinni heimstyrjöldinni. Stríðið endaði með samningi sem bæði löndin skrifuðu undir, sem lýsti yfir frið á milli ríkjanna. Finnland gaf einnig frá sér hluta af landinu til Sovétríkjanna, en fékk að halda sjálfstæði sínu.

5. október 1939 bauð Rússland stjórnendum finnlands á pólitískan fund til þess að ræða landamæri landanna. Árið 1912 fór  J K Paasikivi  Frá Finnlandi á fundin til þess að hitta Stalín og Molotov fá Skilríkjunum. Stalín vildi að öll landeig Finna færi undir stjórn Rússa. Finnar voru ekki tilbúnir til þess. bauð þá stalín þeim aðra landeign í Sovétríkjunum og réttin til þess að styrkja Aaland eyjarnar. Finnar vildu ekki samþykkja og sagði þá stalín, þetta eða árás.

Finnar áttu erfitt með að skilja afhverju Sovétríkin vildu landið þeirra, en var það vegna þess að þeir vildu víkka sitt svæði og gera Finnland að þeim stað sem Þjóðverjar myndu ráðast á fyrst, og gætu þeir þá verið tilbúnir þegar þeir kæmu að Rússlandi.

Þrátt fyrir stærðarmun á herjum Finnlands og Sovétríkjanna tókst Finnum að halda Rauða hernum í skefjum og verja land sitt gegn þeim. Ástæðan fyrir því að her Sovétríkjanna stóðst ekki væntingum var sú að á mánuðunum fyrir Vetrarstríðið hafði Rauðu herinn misst meira en helming af sínum bestu mönnum, og voru þess vegna með fleiri óreynda hermenn að berjast fyrir þá.

Stríðið fór fram um miðjan vetur í Finnlandi þar sem var gríðarlegt magn af snjó og ótrúlegur kuldi, sem gerði vígvöllinn töluvert erfiðan fyrir hermennina. 16 janúar 1940 mældust -43°C, sem var kaldasta hitastigið mælt á þeim tíma. Kuldinn og snjórinn reyndist Sovétmönnum óhagkvæmur vegna þess að þeir þurftu að marséra á vegum í löngum röðum fyrst að þeir höfðu

   ekki nógu mikla reynslu á skíðum, ólíkt Finnum. Finnskir hermenn voru æfðir skíðamenn og klæddust einungis hvítu, sem gerði þeim kleift að ferðast auðveldlega í gegnum skóga óséðir.

Margar hrottalegar sögur hafa borist frá Vetrarstríðinu, m.a. ein sem segir að þegar finnskir hermenn fréttu af óróleika Sovétmanna hafi þeir sett af stað þann orðróm að það væri skrímsli á vappi um skóga Finnlands, til að hræða þá enn fremur. Seinna gleymdu þeir þessum orðrómi þegar þeir einbeittu sér frekar að því að finna leiðir til að vinna stríðið, en skýrslur

    bárust til yfirmanna finnska hersins um óþekktan árásarmann sem hafði verið að ráðast á tjaldbúðir Sovétmanna á kvöldin, og skilja eftir afskræmda líkama hermannanna. Einnig fréttist að matarskortur hjá Rauða hernum hefði verið svo gríðarlegur að þeir hafi byrjað að borða hvorn annan, en engin sönnun er á því.

Margir frægir menn bárust í  vetrarstríðinu meðal annars mögurlega besta skytta allra tíma sem var í liði Finna, Simo Häyhä hét hann og skaut hann um 542 hermenn úr rauða hernum.

Finnar og Rússar báru mikla virðingu fyrir hinum látnu og tóku oftast látnu hermennina, brendu þá og bjuggu til leiði. Einstaka sinnum tóku Finnarnir dána rauða  hermenn sem höfðu legið um einhverja stund, frostnað og réttu þá upp. Það var gert til þess að minnast þessa hörmunga og hjálpa sálum mannana að komast fyr til himna. Þetta kom þó að fleiri notum vegna þess að þegar rauðu hermennirnir komu að frosnu mönnunum urðu þeir hræddir og viku frá, þannig notfærðu Finnar sér það sem svokallaða viðvörun.

    Eftir stríðið ríkti mikil sorg í bæði Finnlandi og í Sovétríkjunum. Í stríðinu höfðu samtals tæplega hálf milljón manns dáið eða slasast, sem var hæsta tala nokkurs stríðs í seinni heimstyrjöldinni. Hjálpin sem Finnland átti að fá frá öðrum löndum var ekki mikil og kom seint, og blokkun Þýskalands á flutningi á vörum milli land stöðvaði einnig innflutning vopnabúnaðar til Finnlands.
 ...................... Þóra, Íris, Matthildur og Freyja.