Cywilizacja Bovacka

**Cywilizacja Bovacka, Bovak** - najstarsza znana cywilizacja w dziejach Loganii, istniejąca w Erze Powstania. Bovak zajmował terytoria Milanu (szczególnie Półwyspu Milańskiego) oraz centralnej części Zatoki Novigradzkiej. Było to pierwsze plemię, które opanowało sztukę pisania oraz było kolebką kluczowej dla przyszłej historii świata kultury Bovaku.

Ludy te pojawiły się najpewniej ok. 1200 roku PrzN, lecz dokładna data upadku nie jest badaczom znana. Dominuje pogląd, że kres tej cywilizacji nastał dopiero w II wieku PoN, lecz istnieją inne teorie na ten temat.

## Historia

### Powstanie

W 1200 roku PrzN na Półwyspie Milańskim założone zostało miasto Bovaca, które przez pierwsze kilka wieków były otoczoną ogromnymi murami fortecą, z prężnie rozwijającą się techniką, wojskiem, nauką i kulturą. Gdy w IX w. PrzN osada zaczęła się przeludniać, zamieszkujące je plemię zaczęło podbijać okoliczne terytoria i utworzyło własne państwo. Na jego czele stanął król (przyjmujący tytuł basileus), mającym być wybrańcem powołanym do rządzenia przez bogów. Mniej więcej w tym samym momencie wynalezione zostało pismo, które umożliwiło powstanie pierwszej w historii cywilizacji.

### Rozkwit

Bovak przewyższył znacznie swoich sąsiadów pod względem technicznym i militarnym. Do końca VIII w. PrzN państwo podporządkowało sobie całe terytorium Półwyspu Milańskiego, a nawet podbiło część Zatoki Novigradzkiej. Granice kraju oparły się o rzekę Novi, gdzie imperium zostało zatrzymane przez plemiona Novirejczyków. Grupy te wyróżniały się na tle innych przede wszystkim swoim zaawansowaniem cywilizacyjnym. Mimo wielu prób, Bovak nigdy niezdołał przekroczyć choć na kilka dni rzeki.

### Szczyt potęgi

Szczyt potęgi Bovaku przypada na VI, V i IV wiek Przed Novigradem. Cywilizacja bovacka utrzymywała dobre relacje z większością ówczesnego świata. Handlowała ze swoimi sąsiadami, ale także z dalekimi państwami, przede wszystkim Liftenią. Umożliwiała to flota statków, odbywających kursy do najdalszych zakątków świata. Wraz z towarami i pieniędzmi, kraj przekazywał partnerom swoje osiągnięcia techniczne i kulturowe, wliczając w to dzieła artystów czy samo pismo klinowe. Jest to główny powód dla którego kultura Bovaku opanowała potem cały świat.

W III wieku w Zatoce Novigradzkiej swój okres świetności przeżywała cywilizacja Novirejska. Podporządkowali sobie zachodnią część Zatoki i doprowadzili do wybudowania wielu miasteczek. Wyparli również żołnierzy Bovaku znad jej brzegów. Od tego momentu hegemon jakim była ta cywilizacja zacznie się stopniowo, ale konsekwentnie kurczyć. 200 lat później, w delcie rzeki Novi założone zostanie miasto, które zmieni losy świata - Novigrad. Był to ostateczny dowód dominacji sąsiada z zachodu nad Państwem Bovackim.

### Upadek

Istnieją dwie wersje co do upadku Państwa Bovackiego. Pierwsza głosi, że kraj ten został podbity przez Królestwo Novigradzkie w II w. PoN. Z kolei druga uznaje, że Bovak rozpadł się już ponad 400 lat wcześniej w wyniku wojny domowej i konfliktów wewnętrznych. Zwolennicy tej teorii są zdania, że owszem - Novigrad podbił dawne tereny państwa - ale stało się to o wiele później. Żadna z hipotez nie została udowodniona tak by przekonać wszystkich. Pewne jest jednak to, że kultura bovacka przetrwała jeszcze dużo więcej, aż do III i IV wieku, gdy (po opanowaniu praktycznie całego świata) rozpadła się na Lapos i Babilon.

## Kultura

### Sztuka

Z czasów Bovaku zachowały się przede wszystkim rzeźb oraz kilka obrazów. Najlepiej zachowane dzieła pochodzą z V w. PrzN.

Do najpopularniejszych rzeźbiarzy tamtego okresu należy Emistern z Milanu i Galiwidiusz. Wykonywali oni rzeźby i podpiersia ważnych osób, przede wszystkim władców i wysoko postawionych kapłanów. Emistern tworzył również posągi bóstw, między innymi dzięki jego pracy znamy wyobrażenia większości bożków kaenistycznych. Do najbardziej rozpoznawalnych należy figurka boga Baegsam Im (boga wody i mórz). Ma ona nie wiele ponad 13 cm wysokości, a jednak jest piękna i ozdobiona.

Jeśli chodzi o malarstwo, nie wiemy absolutnie nic na temat twórców. Z okresu bovackiego zachowały się tylko 2 malunki. Pierwszy pt. "Koronacja", przedstawia moment nałożenia na głowę władcy (najpewniej samego Państwa Bovackiego) korony przez kapłana. Drugi zaś przedstawia zbieranie żniw na polu. Oba dzieła przetrwały dzięki temu, że zostały w pewnym momencie historii przewiezione do Novigradu, gdzie spędziły ponad 1000 lat.

### Język i pismo

Mieszkańcy wczesnego Bovaku posługiwali się językiem wczesnobovackim A, który wykształcił się prawdopodobnie w X w. PrzN. Najwcześniej ze wszystkich ludzi wykształcili i opanowali również pismo. Najstarsze zapisane tabliczki pochodzą z VI w. PrzN. Zapisy te były prymitywne, ale umożliwiły gigantyczny skok cywilizacyjny i uproszczenie wielu dziedzin życia, jak np. handlu.

W następnych latach na Półwysep Milański przybyło wielu przybyszy z różnych stron Loganii, którzy ubogacili Bovak kulturowo, a także stworzyli wiele dialektów. Szczególną popularność zyskała nowa odmiana języka, zwana późnobovackim. Język ten przekroczył nawet granice państwa i rozpowszechnił się głównie na terenach północnej i zachodniej Arii. Niektórzy kupcy "przywieźli" to pismo nawet na Przesmyk Noterdoński.

### Religie

Bovacy wyznawali politeistyczną religię - kaenizm. Naczelnym bóstwem był Szijk-Mar, Pan Światła (przywódca pozytywnych bożków i wszystkiego co dobre i piękne). Złym duchem był natomiast Hert-Kai, przewodzący czartom i odpowiedzialny za ludzką złość, nienawiść i śmierć. Każde miasto miało swojego patrona, do którego wznoszono modły i budowano na jego cześć świątynie. Jedną z najpiękniejszych, była wzniesiona dla Daeyong-Choi (boga nieba) Niebiańska Świątynia, której szczątki odkopano w mieście Bovaca.