Jinx Hamada

***Strona będzie przebudowywana***

***Jinx Hamada*** - wychowana na Ziemi pół-demonica (oficjalnie klasyfikowana jako hybryda), córka jednego z lucyferiańskich demonów pierwszej rangi - Discorda Hamady. Używana przez Disturbed Warrior w uniwersum Wojowniczych Żółwi Ninja (serial z 2012 roku).

## Pochodzenie imienia

Postać ta posiada trzy imiona, używane w zależności od przybranej formy fizycznej. Pierwsze z nich to Casey - nadane przez matkę i dotyczące jedynie pierwszej z osobowości, mutantki, najstarszej z tercetu. Drugie pojawiło się niedługo po odkryciu części demonicznej. Brzmi ono Lilac i zostało wybrane przez samą noszącą je demonicę, z lekką pomocą ojca oraz drugiego opiekuna, Zeke'a (zdarzają się wyjątki zależne od opowiadania).

Z dwóch powyższych dziewczęta korzystają głównie podczas rozmów między sobą, a także na Ziemi, w czasie spotkań ze znajomymi. W domu jednak częściej mówią o sobie za użyciem jednego, wspólnego imienia - Jinx. Choć, zważywszy na ich niekoniecznie usłaną różami przeszłość, przezwisko to może wydawać się nieco nietaktowne, to żadnej z osobowości ono nie przeszkadza i obie bez obiekcji zgodziły się na jego używanie. Uważają, iż brzmi ono całkiem ładnie, niezależnie od jego znaczenia.

"Jinx" stało się nieodwołalnie jedynym imieniem postaci wtedy, kiedy wersji demonicznej i mutanciej udało się złączyć w jedną. Nowa, potężniejsza, jednolita forma nie chciała posługiwać się zamiennie aż trzema imionami, dlatego też zarządziła, iż od momentu połączenia będzie reagowała tylko i wyłącznie wtedy, gdy ktoś zwróci się do niej per Jinx. Wszelkie inne formy będzie zaś konsekwentnie ignorowała. Demoniczna hybryda liczyła, że dzięki temu wszyscy prędzej czy później nauczą się nazywać ją poprawnie. I miała rację.

## Wygląd

**Casey**

Część mutanta to dominujący (choć, patrząc procentowo, o niewiele) odłam zarówno w osobowości, jak i w wyglądzie Jinx. Przed połączeniem właśnie w tej postaci można ją zobaczyć znacznie częściej niż w demonicznej. Jej ciało jest zbudowane dosyć podobnie do znanych z serii czterech zmutowanych żółwi, brak jej jednak skorupy, zaś jej sylwetka jest znacznie zgrabniejsza, a skóra ciemniejsza niż u braci Hamato. Ma metr siedemdziesiąt dwa wzrostu, jest szczupła (w niektórych alternatywnych uniwersach, takich jak "Inwazja", trochę wręcz za bardzo) i wysportowana. Na głowie rosną jej długie, sięgające do kości ogonowej, kruczoczarne włosy z zaczesywaną na bok grzywką, które najczęściej nosi spięte w luźny, przerzucony do przodu warkocz. Posiada także brwi tej samej barwy. Jej oczy zaś są szare.

Żółwica ubiera się zwykle w niewydumane, wygodne, niczym nie wyróżniające się ubrania - jej standardowy zestaw to ciemne getry i luźna bluzka z krótkim rękawem, niemal zawsze w odcieniach szarości tudzież biała lub czarna. Do tego stroju zakłada czarne rękawiczki bez palców (zrobione specjalnie dla niej przez Zeke'a) wykonane z materiału imitującego skórę. Bardzo rzadko nosi jakiekolwiek inne dodatki, choć czasem można zaobserwować ją chodzącą w jakimś prostym naszyjniku czy czokerze.

**Lilac**

Demoniczny wizerunek Jinx znacznie różni się od mutanciego. Chociaż sama w sobie sylwetka pozostaje dość podobna, Lilac jest wyższa od Casey, ma metr osiemdziesiąt siedem wzrostu. Ponadto jej skóra jest całkowicie czarna, podobnie zresztą jak włosy. Te drugie są zaś znacznie krótsze oraz inaczej uczesane niż u żółwicy - z przodu demonica ma dwa sięgające niewiele poniżej szczęki kosmyki okalające twarz, z kolei reszta jest ścięta na krótko, "na chłopaka". Oczy Lilac są w całości czerwone, pozbawione widocznych źrenic. Dziewczyna posiada długi, diabli ogon z bordową końcówką oraz dwie pary rogów po bokach głowy - jedne baranie, drugie zaś diable. U przednich łap ma cztery szpony (zamiast trzech palców jak w wypadku u Casey).

Dziewczyna nosi na szyi dość masywną, materiałową, zniszczoną obrożę, za którą zatknięta jest podarta, ciemnoszara peleryna z dużym kapturem. Gdzieniegdzie miewa zawinięte łańcuchy, które brzęczą przy chodzeniu. Reszta odzienia bywa różna, acz zwykle ciemna (najczęściej barwy podobnej do peleryny) i dość skąpa.

**Jinx**

Ostateczna forma bohaterki - Jinx - jest wypośrodkowaniem dwóch powyższych. Ma sylwetkę, ciemnozieloną karnację i wzrost po Casey, a także ogon, dwa czerwone diable rogi po Lilac. Jej oczy mają czerwone tęczówki. Choć początkowo przejęła uczesanie po mutanciej wersji, prędko je zmieniła - obecnie jej włosy z tyłu głowy w całości są ścięte na chłopaka, zaś z przodu widnieją duża, dłuższa od reszty, tapirowana grzywka po prawej stronie twarzy i równie "kolczaste" pasemko po lewej. Ubiera się dość specyficznie, często niesymetrycznie, z przewagą czerwieni oraz odcieni od czerni do jasnej szarości. Zwykle nosi czerwone, lekko już wypłowiałe od długiego użytkowania bandaże ochronne niechlujnie zawinięte na prawej dłoni i lewej stopie. Po stroju Casey pozostały jej zaś nieodzowne rękawiczki.

## Charakter

**Casey**

Casey to najspokojniejsza ze wszystkich trzech wersji. Pokrzywdzona przez fatalne metody wychowawcze matki praktycznie w ogóle nie okazuje emocji i nie odzywa się bez konieczności. Kiedy już jednak zdecyduje się zabrać głos, bywa szczera do bólu; trudno jej stosować się do zasad etykiety czy zachowywać uprzejmość, nikt jej tego nigdy nie uczył. Dziewczyna jest inteligentna, ale ekstremalnie zamknięta w sobie, lakoniczna oraz nieufna. Na domiar złego cechuje ją też spory egoizm, zaś jej kręgosłup moralny miejscami pozostawia trochę do życzenia. Przyjaźnie nawiązuje bardzo sporadycznie, w dzieciństwie udało jej się zdobyć tylko jedną - niestety przymusowo zakończoną. W dorosłym życiu zaś nie widać poprawy, wciąż przychodzi jej to równie opornie.

Choć powyższy opis może brzmieć dość odpychająco, to warto zaznaczyć, iż toporność społeczna Casey to zasadniczo nie jej wina i bierze się głównie z głęboko zakorzenionych lęków i kompleksów. Mutantka wstydzi się mówić o czymkolwiek, a zwłaszcza sobie i swoich potrzebach. Uważa to za głupie, niezręczne, a przede wszystkim zbędne - jak dotychczas w końcu nikogo to nigdy nie obchodziło, a czasem wręcz denerwowało. Chociaż w głębi duszy chciałaby być bardziej lubiana i znaleźć kogoś, kogo będzie interesowała, nie potrafi pozwolić komukolwiek się zbliżyć.

**Lilac**

Lilac to odwrotność Casey - może nie dokładna, ale niewątpliwie gryząca się z pierwowzorem. Demonica jest wyjątkowo impulsywna i pewna siebie, a jej brawura niejednokrotnie zakrawa o głupotę. Pakowanie się w problemy to jej chleb powszedni; dzień bez bójki albo doprowadzenia kogoś do szału to dla Lilac dzień stracony, terroryzowanie innych zauważalnie ją bawi. Dziewczyna nawet nie wie, kiedy przekracza granicę. Zupełnie brak jej taktu. Jakby tego było mało, Lilac, jak na demona przystało, wykazuje też skłonności sadystyczne i ma problem z kontrolowaniem własnej siły. Jako zaś że jej aparycja jest jedynie "nakładką" na fizyczne ciało Casey, potworzyca w ogóle nie odczuwa bólu, co czyni ją jeszcze bardziej niepowstrzymaną (i nieobliczalną przy okazji); ze starcia z nią po prostu nie da się wyjść bez szwanku.

Choć w wielu aspektach Lilac znacznie różni się od swojego alter ego, ona i Casey mają też wspólny mianownik - fatalne przystosowanie społeczne. Choć potworzycy nie brak odwagi, by podejmować próby nawiązywania znajomości oraz widać u niej znacznie większą otwartość w ekspresji uczuć czy emocji, kompletnie nie rozumie ona potrzeb innych osób. Nie traktuje ich do końca jako równorzędne, autonomiczne jednostki; żyje w przekonaniu, że wszyscy patrzą na świat tak samo jak ona, więc zrozumieją jej intencje i bez problemu się do niej dopasują. Oczywiście nie jest to jednak prawda, a jej bezpośrednie, nieraz zwyczajnie impertynenckie zachowania skutecznie odstraszają od niej zdecydowaną większość napotkanych osób. Aczkolwiek nie oznacza to, iż Lilac pozostaje zupełnie niezdolna do empatii - wciąż da się ją tego nauczyć, ale jest to nie lada wyzwanie.

**Jinx**

W porównaniu z poprzedniczkami Jinx wypada najbardziej zdrowo i stabilnie psychicznie, choć oczywiście wciąż miewa swoje problemy. Przede wszystkim znacznie lepiej radzi sobie emocjonalnie - nadal wprawdzie wiele rzeczy woli przemilczeć, ale już nie w tak patologicznie skrajnym stopniu jak Casey. Jeśli czuje radość, złość, zaskoczenie czy strach, to to po niej widać, co samo w sobie już świadczy o sporym progresie w tej dziedzinie. Jest dosyć odważna oraz inteligentna, dzięki przenosinom do ojca nauczyła się też nieco większej otwartości oraz optymizmu. Bywa uszczypliwa, ale rzadko kiedy rzeczywiście ma przy tym na celu kogoś obrazić - zwykle złośliwe zaczepki świadczą raczej o tym, iż czuje się przy kimś na tyle komfortowo, że może sobie pozwolić na takie żarty. Jak zaś zapewne domyśliliście się po tym fragmencie, Jinx nauczyła się też odnajdywać w relacjach z innymi osobami. W grę wszedł jednak trochę inny problem - demoniczna hybryda jest wyjątkowo zaborcza w bliższych znajomościach.

## Historia

Casey od urodzenia była dla swojej matki przykrą pamiątką po traumatycznym zdarzeniu, przez które mała się narodziła - po gwałcie. Na nieszczęście dla dziewczynki, pamięć o tym bardzo rzutowała na to, jak rodzicielka ją traktowała. Przede wszystkim - na miłość z jej strony nie miała co liczyć. Wręcz przeciwnie. Choć nigdy nie zostało jej to powiedziane wprost, Casey wiedziała, że mama jej nienawidzi. Widziała to w jej obojętnym, chłodnym spojrzeniu i słyszała w takimże samym tonie głosu.

Dziewczyna nie miała prostego życia. Choć nie odmawiano jej jedzenia czy picia, nie mogła liczyć na ani odrobinę sympatii ani uwagi. Nie interesowano się nią nawet wtedy, kiedy usilnie próbowała się przypodobać rodzicielce oraz pokazać, że jest użyteczna. Sama się uczyła, sprzątała, próbowała nawet gotować - zero pożądanego rezultatu. Po pewnym czasie młoda mutantka powoli przestała się starać, zrozumiała, iż w ten sposób tylko się ciągle rozczarowuje. Postawiła zatem na świat poza domem. Nie pilnowano jej, więc zaczęła wybierać się na spacery. Początkowo tylko króciutkie, wśród najbliższych, nieuczęszczanych uliczek (nauczono ją, iż nie może pokazywać się ludziom, a jedynym wyjątkiem od tej reguły był mężczyzna wynajmująca im mieszkanie), później coraz dalej i dalej.

Pewnego dnia, kiedy dziewczynka miała już około jedenastu lat, na jednej z dalszych przechadzek zauważyła myszkę, która bardzo jej się spodobała, zwłaszcza, iż mutantka to miłośniczka zwierząt. Postanowiła więc podążać za zwierzątkiem z braku lepszego zajęcia, a nuż udałoby jej się nakłonić gryzonia do zabawy. Dotarła tym sposobem aż do kanałów, gdzie straciła trop myszy. Plątała się chwilę po tunelach poszukując jej, aż w końcu wpadła tam na kogoś całkiem do niej podobnego - młodego zmutowanego żółwia z piegami i pomarańczową bandaną na twarzy. Na początku oboje stali tylko naprzeciwko siebie w odległości kilkunastu metrów i wpatrywali się w siebie nawzajem z widocznym szokiem. W końcu jednak Michelangelo przełamał ciszę próbą przywitania się z obcą. Stopniowo zaskoczenie ustąpiło miejsca zainteresowaniu. W rezultacie dzieciaki długo ze sobą rozmawiały, a po jednym spotkaniu wcale nie miały dość.

Od tamtej pory Casey spotykała się z Mikey'm dość często, jako iż w domu nie było dla niej żadnego zajęcia. Ich znajomość przerodziła się w pierwszą w życiu dziewczynki przyjaźń, aczkolwiek niestety już po kilku miesiącach została ona skazana na zerwanie przez jej matkę. Dorosła żółwica w końcu zorientowała się, że jej dziecko zaczęło znikać niemal na całe dnie. Obawiając się, iż ta w końcu da się komuś zauważyć (co, zgodnie z umową, było równoznaczne z eksmisją z mieszkania), więc okrzyczała ją porządnie i ukarała aresztem domowym. Nieprzywykła do podobnych zachowań ze strony matki Casey posłusznie siedziała u siebie, zachowując się w pobliżu opiekunki niemal jak zbity pies przy każdym nieprzychylnym spojrzeniu.

Podczas owego aresztu relacje Casey z matką znacznie się pogorszyły. Młodą dziewczynę upominano o każdą drobnostkę, której nie zrobiła tak, jakby sobie tego rodzicielka życzyła. Kiedy przewinienie było większe, starszej żółwicy w złości zdarzało się nawet uderzyć córkę. Miarka przebrała się, kiedy dorosła za karę za stłuczenie jej ulubionego kubka odebrała małej pluszaka od Michelangelo i spaliła w piecu w kotłowni. W już wtedy dość wyzutej z emocji Casey obudził się taki pokład gniewu, o jaki nawet ona sama się nigdy nie podejrzewała. Mało brakowało, a by się na nią rzuciła. W rezultacie tego zdarzenia została zamknięta w swoim pozbawionym okien pokoju (mieszkanie zostało urządzone w piwnicy, by nikt nie wpadł na mutantki) na klucz.

Wytrzymała tam ledwo tydzień z posiłkami podkładanymi jej przez matkę podczas gdy spała. Pewnego dnia w niezrozumiałym dla siebie, kolejnym już napadzie wściekłości wykrzyczała na cały głos, że nie można jej tu uwięzić, gdy usłyszała kroki matki w pobliżu drzwi. Następnie, nie myśląc o konsekwencjach, z całej siły uderzyła w drzwi pięścią. Efektów tego działania nie spodziewała się żadna z nich, nikt bowiem nie podejrzewał młodej żółwicy o taką siłę - bądź co bądź dość masywne wrota zostały tym ciosem z zawiasów i wylądowały na ziemi, odlatując o dobry metr. Obie obecne były mocno zaskoczone zajściem, jednak Casey opanowała się znacznie szybciej niż jej rodzicielka. Korzystając z okazji wypadła z pokoju, a następnie wybiegła z mieszkania zanim opiekunka zdążyła ją zatrzymać. Od tamtej pory już nigdy więcej nie zobaczyła matki.

Kiedy już ochłonęła, Casey doszła do wniosku, iż chyba podjęła najgorszą z możliwych decyzji uciekając z domu. Nie miała albowiem pojęcia, co ma teraz zrobić. Nie posiadała nikogo, do kogo mogłaby iść. Pierwszą myślą był wprawdzie Michelangelo, jednak od ich ostatniego spotkania minęły już dwa lata, a poza tym on już miał dość współlokatorów. Zmuszanie ich do przygarnięcia jej byłoby bardzo niestosowne. Swojego ojca zaś nie widziała nigdy, a każda próba dowiedzenia się czegoś na jego temat od matki kończyła się awanturą, od której odechciewało jej się już w ogóle w jakiejkolwiek sprawie odzywać. Kilka nocy spędziła w zaułkach czy na dachach budynków, jednak zdobywanie pożywienia oraz wody pitnej bez zauważenia przez ludzi ją przerastało. W wyniku tego ledwo co jadła i piła. Była już na tyle zdesperowana, by wrócić do matki i przeprosić, ale wtedy zdarzyło się coś, co ją od tego odwiodło.

Kompletnie złamana duchem oraz zmęczona żółwica zmierzała właśnie po dachu w stronę swojego byłego domu, gdy dostrzegła przed sobą otwierający się teleport. Instynktownie ukryła się za pierwszym lepszym wentylatorem, obserwując stamtąd jak przez utworzone przejście przechodzi nieco dziwna istota - wyglądał niemal całkiem jak człowiek, aczkolwiek posiadał dwa nieduże, diable rogi oraz takiż sam ogon. Mimo tego nie wyglądał na groźnego. Chłopak bardzo drobnej postury, niewiele wyższy od trzynastolatki, z bardzo delikatnym typem urody i pastelowo-różową, za dużą bluzą na sobie.

Pocieszny wygląd młodzieńca nieco ośmielił Casey. Wychyliła się trochę bardziej, aby przyjrzeć się szatynowi, a tym samym dała mu się przez przypadek zauważyć. Nieco zdziwiony diablik podszedł bliżej, a widząc, iż mutantka jest przestraszna i próbuje się wycofać, zaczął ją uspokajać. Pewna rzecz w dziewczynie wyjątkowo go zainteresowała - wyposażony (jak wszystkie demony) w wyczulony węch, pod niezbyt przyjemną wonią związaną z życiem na ulicy wyczuł zapach podobny do swojego partnera, Discorda. Dlatego postanowił porozmawiać z nią oraz dowiedzieć się o niej czegoś więcej. Mała nie była jednak zbyt chętna do opowiadania o sobie czy rodzinie, diablik musiał znaleźć inny sposób.

Mimo wielu wątpliwości, Ezekiel, jak się żółwicy przedstawił, postanowił zabrać ją do swojego domu. Poprosił ją o zaczekanie na niego, a następnie, po zrobieniu zakupów, zaproponował jej to. Normalnie Casey nigdy by się na coś podobnego nie zgodziła, w końcu był dla niej nieznajomym, acz wziąwszy pod uwagę swoją sytuację postanowiła zaryzykować i wraz z Zeke'm przekroczyła portal do Piekła.

Na miejscu zastali potężnego demona, którego zapach diablik wyczuł od dziewczyny. Gdy tylko ten sam go wyczuł, nie potrzebował już od partnera żadnych wyjaśnień. Mimo zaskoczenia nie miał wątpliwości, iż żółwica jest jego córką, niedługo później też skojarzył, jak doszło do tego, że w ogóle się narodziła. Wszystko to było efektem jednej, potwornej głupoty, niewybaczalnego błędu z jego strony, którego dopuścił się około czternastu lat wcześniej.

Discord postanowił zatrzymać Casey u siebie. Razem z partnerem dobrze się nią opiekowali, dzięki czemu ta powoli zaczęła im ufać. Opowiedziała o swojej przeszłości nowym rodzicom. Choć ona nie rozumiała, jak doszło do dziwnego zajścia z drzwiami, oni obaj wiedzieli doskonale - jej ojciec był niemal czystej krwi demonem, co oznaczało, iż ona także ma co najmniej czterdzieści pięć procent demonicznej natury. Zdziwiło ich jednak, że w żaden sposób nie widać tego po niej. Postanowili sprawdzić, czy Casey potrafi korzystać z mocy.

Podczas jednej z takich prób objawiła się druga natura Casey - Lilac. Choć żółwica nie potrafiła skorzystać z żadnej typowej demonicznej umiejętności, pewnego razu po prostu nagle urwał jej się film, jej wygląd uległ drastycznej zmianie, a do głosu doszedł ktoś zupełnie inny. Znacznie żywszy niż ona, pełen entuzjazmu i bardzo emocjonalny, zupełne przeciwieństwo wyniszczonej psychicznie mutantki.

Rodzice nastolatki szybko zrozumieli, co jest grane. Bardzo specyficzna, niespotykana dotychczas mieszanka genów zamiast połączyć cechy żółwia i demona, rozdzieliła je na dwie, naprzemienne osobowości. Spróbowali więc dojść do porozumienia także z drugą z nich, co okazało się znacznie prostsze - Lilac była znacznie bardziej ufna. Pomogli jej wybrać dla siebie imię, a także nadali jedno wspólne dla obu osobowości, którym mogłyby się przedstawiać innym bez potrzeby wyjaśniania całego zajścia z dzieleniem ciała - Jinx.

Od tamtej pory ponad rok spędzili na nauce dziewczyny, w jaki sposób żyć w takim rozszczepieniu. Osobowości nauczyły się kooperacji, umyślnych zamian, a także rozmowy między sobą zarówno w myślach, jak i za użyciem lustra (gdy jedna przed nim stała, druga objawiała się jako odbicie. Oczywiście nie zawsze, a wtedy, kiedy chciała). Snuli też teorie na temat tego, w jaki sposób można je ze sobą połączyć. Najbardziej prawdopodobną była ta, która zakładała, iż konieczne jest "wyśrodkowanie" ich charakterów - Casey musiałaby na powrót się otworzyć i nauczyć się okazywać swoje emocje. Lilac zaś odwrotnie - opanować stanowczo zbyt wrażliwą, silnie ekspresywną naturę. Niestety, żadna z nich nie potrafiła się do tego przełamać.

W międzyczasie Lilac miała również własne, prywatne szkolenie z tatą dotyczące demonicznych mocy. Dziewczyna miała do nich duży talent, potrafiła wykorzystywać umiejętności, o których nigdy wcześniej nawet nie słyszała. Szybko wkupiła się także w grono rówieśników z sąsiedztwa dzięki swojej sile i żywotności. Bardzo chętnie bawiła się z nimi w dość brutalne zapasy, w trakcie których prezentowała wyćwiczone z rodzicem moce. Prawdopodobnie gdyby nie była hybrydą (które dorosłe demony i diabliki nieszczególnie szanowały), to dzięki swojemu bojowemu talentowi dołączyłaby do grona wojowników Lucyfera, tak jak jej ojciec.

Casey z kolei w ogóle nie odnajdywała się w zewnętrznym świecie. Nie chciała wychodzić z domu, wolała spędzać czas z rodzicami. Kiedy akurat Discord nie był na misji, prosiła go o naukę walki bez użycia nadprzyrodzonych zdolności. Może i nie była tak uzdolniona bojowo jak Lilac, jednak nie chciała też być całkiem bezbronna. Kiedy zaś demona nie było, pomagała Ezekielowi w opiekowaniu się domem oraz spędzała z nim czas na niezbyt emocjonujących, acz przyjemnych zajęciach.

\*\*\*
1. ↑ Jeśli obie będą reagowały na to samo imię, można by oszczędzić sobie wyjaśniania, iż są dwoma odrębnymi bytami w tym samym ciele. Dużo prościej było powiedzieć, że to ta sama, zmiennokształtna osoba - ta umiejętność jest demonom znana.

## Umiejętności

### **Casey**

Dziewczyna bardzo dobrze radzi sobie z walką wręcz dzięki nauce u swojego taty. Jej specjalizacją jest jednak nożownictwo. Jako iż sporo czasu spędza w domu, nauczyła się także nie najgorzej nim zajmować - potrafi gotować, całkiem dobrze radzi sobie ze sprzątaniem i innymi przydatnymi przy opiekowaniu się lokalem umiejętnościami. Ponadto ma duże doświadczenie w opiece nad zwierzętami, jako iż posiada ich wiele. Jest bardzo zwinna i dość szybka, aczkolwiek to oczywiście w granicach swoich ziemskich możliwości fizycznych. Choć ta zdolność nie jest zbyt użyteczna, dziewczyna specjalizuje się też w ripostach. Potrafi dobrze się skradać, w jej ruchach widać dobrze wyuczoną grację. Jest świetna w manipulacji.

### **Lilac**

Zdecydowana większość umiejętności demonicy to zdolności batalistyczne. Choć jako hybryda oficjalnie nie jest nijak kategoryzowana, wszyscy wiedzą, że należy do typu ofensywnego. Potrafi przywoływać wystrzelające spod ziemi czy ze ścian czarne, mniejsze lub większe kolce, jest potwornie silna, a ze swoich pazurów robi pierwszorzędny użytek w boju. Dzięki skrzydłom potrafi całkiem nieźle latać, chociaż trochę boi się dużych wysokości. Dopiero uczy się otwierać portale, aby móc swobodnie samodzielnie podróżować między lokacjami, a także wymiarami.

### **Jinx**

Tak jak zwykle, Jinx jako forma łączona posiada zdolności obu powyżej wymienionych wersji. Jest najsilniejszą i najbardziej wszechstronną z nich. W walce sprawdza się nienagannie, choć bywa równie niebezpieczna dla sojuszników co dla wrogów, jeśli za bardzo się wkręci. Posiada świetny węch, a co za tym idzie też umiejętności tropiące, sprawdza się lepiej niż psy. Jej diabli ogon zaś jest bardzo giętki, Jinx potrafi posługiwać się nim niemal jak trzecią ręką. Pół-demonica umie komunikować się ze zwierzętami, jednak nie na zasadzie rozumienia ich mowy, a podświadomej więzi duchowej - sama nierzadko zachowuje się jak zwierzę, to pozostałość po zdziczałej naturze Lilac. Jest zmiennokształtna (potrafi jednak zmieniać się jedynie w inne istoty żywe z wyłączeniem roślin), umie przywołać przekupione dawniej jedzeniem dusze potępione mogące robić zarówno za prywatną armię, jak i niezbyt wydarzonych służących. Choć wciąż ma problem z otwieraniem portali, potrafi jedynie teleportować się na niewielkie odległości.

### Discord Hamada

Do niego wszystkie trzy wersje Jinx mają identyczny stosunek - kochają go nad życie. Casey ma już wobec niego podświadomie zakodowaną wdzięczność za to, iż traktuje ją znacznie lepiej niż była do tego przyzwyczajona, a także za to, że dzięki niemu w końcu poczuła się kochana. To samo wrażenie przeniosło się później także na Jinx. Lilac zaś nawet nie wie, że kiedykolwiek było inaczej niż obecnie, ale nie przeszkadza jej to w byciu wdzięczną za znoszenie jej czasem dość nachalnych zachowań. Każda z nich jest bardzo przywiązana do taty i gotowa zrobić dla niego wszystko. Zależy im na tym, by był z nich dumny, jego zawiedziona mina to dla dziewcząt chyba największa kara, jaką mogą dostać za złe zachowanie (które jednak wobec niego zdarza się i tak bardzo sporadycznie).

### Claire Jackson

Z nią jakikolwiek kontakt miała jedynie Casey, aczkolwiek po połączeniu Jinx automatycznie zakodowało się identyczne przekonanie o kobiecie. Choć gdy była mała naprawdę starała się jej w jakiś sposób zaimponować, doprosić się choć odrobiny akceptacji, gdyż kochała ją jako swojego jedynego rodzica, wraz z upływem kolejnych lat relacja oziębiała się coraz bardziej. Ostatecznie doszło do tego, iż z sympatii mutantki do rodzicielki nie zostało już nic, ostała się tylko przepełniona pretensjami niechęć. Nastolatka nie chce nigdy więcej spotkać się z kobietą. Casey nigdy nie zastanawiała się też, czy Claire w ogóle przejęła się w jakikolwiek sposób jej zniknięciem. Choć szczerze to jest przekonana, że nie.

### Ezekiel Hamada

#### **Casey**

Dziewczyna spędza z nim stosunkowo dużo czasu. Jest bardzo przywiązana do diablika, jednak nie traktuje go do końca tak jak Discorda - jako dorosłego, niezależnego demona, któremu należy się stosowny respekt. Zeke jest dla niej kimś, do kogo może bez problemu przyjść się przytulić, jeśli będzie się źle czuć, bądź wygadać, o ile się już na to zdecyduje (z czym bywa u niej trudno). Jednak jeśli chodzi o ratowanie z tarapatów, to z pewnością prędzej ona obroniłaby jego niż on ją (choć z pewnością by się starał). Mimo jego niezbyt dojrzałych zachowań uważa go za świetnego rodzica, zawsze skorego do udzielenia jej maksymalnej dla swoich możliwości pomocy.

#### **Lilac**

Choć zwykle więcej czasu spędza z biologicznym ojcem niż z przybranym, Lilac lubi Zeke'a nie mniej niż Casey. Przepada za zaczepianiem go dla zabawy (oczywiście w przyjazny, niegroźny sposób, nie to co w wypadku Noah), czasem przylepia się do niego jak rzep i nie odczepia przez dobrą godzinę, za co diablik nigdy jej nie gani. Bawi się z nim w kilka "bezpiecznych" zabaw, często przychodzi pytać go o różne rzeczy, ponieważ wie, że jakkolwiek głupie nie byłyby jej pytania, on z pewnością znajdzie sposób, aby na nie odpowiedzieć. W sytuacji zagrożenia instynktownie chce go chronić, tak jak zresztą jej tata. Ezekiel jest też jedną z niewielu osób, które nie muszą obawiać się uszczerbku na zdrowiu spowodowanego przez nią nawet wtedy, kiedy wpadnie w szał bojowy.

#### **Jinx**

Początkowo trochę obawiała się kontaktów z nim. Po połączeniu nie do końca panowała przykładowo nad tym, ile siły do czego używa. Jednak kiedy nabrała nieco wprawy, ich relacje stały się równie bliskie, co te, które diablik miał z poprzednimi dwiema wersjami. Choć Jinx zwykle nie nazywa Ezekiela tatą, ponieważ to określenie ma już zarezerwowane dla Discorda, wszyscy wiedzą, że go za niego uważa. A może nawet bardziej za mamę niż za tatę. Dziewczyna opiekuje się diablikiem pod nieobecność jego partnera, spędza z nim wiele czasu. Zwierza mu się ze swoich problemów i niepewności, tak jak to miała w zwyczaju Casey, a także czasem zadaje mniej lub bardziej idiotyczne pytania, jak Lilac.

### Sibnele Haruno

Harpia jest ciotką dziewcząt. Czasem odwiedza je oraz ich rodziców, zwykle po prostu, z nudów, nierzadko przynosząc przy tym ze sobą różne prezenty. Wszystkie trzy żyją z pierzastą przybraną siostrą taty w przyjaznych stosunkach. Lubią słuchać jej opowieści (których ta zawsze ma bez liku, usta jej się nigdy nie zamykają). Najbliżej z Sibnele jest Lilac, jako iż tryskająca energią harpia poniekąd odzwierciedla charakter demonicy. Wszystkie trzy ufają kobiecie, a w razie potrzeby są skłonne udzielić jej pomocy (choć zwykle zajmuje się tym ich tata).

### Noah Bourne

Młody diablik jest dość bliskim przyjacielem Lilac. Demonica niemal codziennie spotykała się z nim na podwórku, bawili się razem w zapasy i uczyli się nawzajem ciekawych sztuczek. Czasem spędzali też czas u siebie nawzajem (choć częściej chłopak u niej niż ona u chłopaka, Discord nie do końca ufał jego czystym intencjom). Mogli na sobie polegać. Po tym, jak Lilac i Casey złączyły się w jedną Jinx, diablik był przez długi czas dość zagubiony. Tęsknił za swoją nadpobudliwą przyjaciółką. Pewnego dnia jednak udało mu się spotkać także z pół-demonicą i okazało się, iż wcale aż tak się nie różnią. Choć ich nowa relacja jest znacznie spokojniejsza niż poprzednia, żadne z nich nie narzeka. Dwójka wciąż się przyjaźni. W późniejszym okresie chłopak został jej podwładnym.

### Cerberus

Ten trzygłowy olbrzym uważa się za zwierzaka Jinx, choć w rzeczywistości nie do końca można go za niego uznać (prawnie należy do Lucyfera, który jednak szczególnie się nim nie interesuje). Dziewczyna traktuje go bowiem zupełnie inaczej niż wszyscy dotychczas - dla niej nie jest ani strasznym potworem, ani nieużytecznym już reliktem przeszłości, a zwyczajnym pieskiem, któremu też należy się trochę uwagi. Choć z początku uważał takie zachowanie wobec niego za godzące w jego dumę, z czasem, kiedy pół-demonica zaczęła pojawiać się u niego rzadziej, zrozumiał, iż tak naprawdę to wcale go ona nie irytuje. Odwrotnie - zaczynał za nią tęsknić. Postanowił więc zrobić użytek ze swojej umiejętności zmiany rozmiaru i sam ją odwiedzał, zamiast czekać, aż ta przyjdzie pierwsza. Przez takie wizyty przywiązał się już do niej permanentnie, a wręcz zaczął pomieszkiwać w jej pokoju zamiast w swojej budzie u bram piekieł.

### Mephy

Kocur jest wręcz niezdrowo przywiązany do swojej właścicielki. Chodzi za nią wszędzie niczym cień, a na rozdzielenie reaguje wrzaskiem oraz panicznymi próbami powrotu. Chociaż Jinx czasem nieco to męczy, nie gniewa się na zwierzaka - wie, iż po prostu boi się ponownie zostać porzuconym przez kogoś bliskiego. Dziewczyna zapewnia stworzeniu należytą opiekę i rzadko kiedy zostawia je w domu. Często z nim rozmawia, wnioskując bowiem po jego reakcjach jest przekonana, że kot ją rozumie.

### Jake

Jako jej zwierzątko był bardzo zadowolony ze sprawowanej nad nim opieki. Lubił zaczepiać swoją panią podkradając jej rzeczy lub roznosząc ubrania czy pościel po całym domu, aby bawić się w ganianie. Po tym, jak się zmutował, początkowo zachowywał się w bardzo podobny sposób, nie do końca rozumiał, że nie jest już tylko domowym pupilkiem. Aczkolwiek, kiedy już rodzina pomogła mu to pojąć, z futrzaka przemianował się na osobistego ochroniarza Jinx. Ich relacja wciąż była bardzo bliska, jednak przez każde z nich odbierana inaczej - pół-demonica miała go za swojego starszego brata, on za to się w niej skrycie podkochiwał. Koniec końców to wersja dziewczyny stała się ostateczną, aczkolwiek trochę trwało, zanim oboje doszli w tej kwestii do porozumienia.

### Nysa Kanazaki

W opowiadaniach oraz role play'ach, w których występują razem, dziewczęta zwykle są przyjaciółkami. Casey zapoznaje się z hybrydą przed spotkaniem z żółwiami, dzięki czemu może liczyć na jej wstawiennictwo w razie kłopotów z dogadaniem się z którymś z braci swojego przyjaciela. Nastolatki nie najgorzej się dogadują, nawet mimo licznych różnic w charakterze czy zachowaniu. Nysa często pomaga pół-demonicy. Ona jej nieco rzadziej, jednak głównie dlatego, iż nieczęsto zachodzi taka potrzeba - Kanazaki jest rozsądniejsza niż Lilac czy Jinx.

### Kai Hamato

Relacja dotyczy przyszłości, pojawia się tylko w wybranych uniwersach (przykładowo w opowiadaniu pod tytułem "Przeznaczenie" autorstwa Arnext). Stosunki kobiety z jej synem zaczęły się nie najlepiej - nie kochana za młodu, Jinx także nie potrafiła okazać miłości swojemu dziecku. Niechcący powtórzyła błąd swojej matki. Po pewnym wydarzeniu jednak udało jej się przełamać i rozbudzić instynkt macierzyński, na co Kai zareagował wyjątkowo entuzjastycznie. Od tamtej pory jest jej bardzo posłuszny, od zawsze bowiem kochał mamę, a kiedy już wreszcie to odwzajemniła, chłopak obawia się, iż nieposłuszeństwo mogłoby to jakimś cudem zepsuć.

### Nita

W uniwersum "Przeznaczenie" Nita jest podopieczną pół-demonicy. Jinx nauczyła ją życia pomiędzy humanoidalnymi stworzeniami oraz zapewniła troskę i opiekę, której swego czasu pożałowała synowi - nie chciała więcej powtarzać tego samego błędu. Hamada dość dobrze dogaduje się z dziewczynką, lubi ją, ze wzajemnością zresztą. Nita jest dla Jinx niemalże jak córka (co nie jest szczególnie dalekie prawdy biorąc pod uwagę związek żółwicy z synem Hamady).

**Postacie kanoniczne:**

### Michelangelo Hamato

#### **Casey**

Mikey jest jej przyjacielem z dzieciństwa, na dobrą sprawę pierwszym i ostatnim, jakiego miała w trakcie mieszkania z matką. Jako dzieci z łatwością sobie zaufali i spotykali się ze sobą tak często, jak tylko się dało. Uwielbiali wspólne zabawy oraz rozmowy. Choć przy ich ponownym spotkaniu po latach Casey była już nieco inną osobą niż dawniej, wciąż nie mieli problemu z dogadaniem się ze sobą. Nastolatkowie lubią rozmawiać, a przez poniekąd opiekuńcze, ale nie umniejszające chłopakowi traktowanie ze strony dziewczyny ten czuje się w jej towarzystwie "chciany". Casey często wykazuje zainteresowanie jego działaniami, którego czasem brakuje mu w towarzystwie braci.

#### **Lilac**

Przy pierwszym spotkaniu mutant nieco się jej przestraszył z powodu jej wyglądu. Szybko jednak przekonał się, iż dopóki nie trwa walka, dziewczyna jest nieszkodliwa (ewentualnie trzeba liczyć się z jej nadmierną siłą). Bardzo żywotna i dziecinna demonica idealnie dopasowała się do charakteru żółwia. Szybko się zaprzyjaźnili. Jak Casey była dla chłopca dobrą partnerką do rozmowy, tak Lilac - do zabawy. Nie znała wprawdzie żadnej z ziemskich gier, ale Michelangelo z chęcią ją ich nauczył. Wspólne spędzanie czasu sprawiało im obojgu sporo radości.

#### **Jinx**

Dziewczyna, połączywszy w sobie cechy Lilac i Casey, stała się dla żółwia towarzyszką idealną zarówno do zabaw, jak i mniej lub bardziej poważnych rozmów (wbrew pozorom on także czasem miewa problemy, o których chce z kimś porozmawiać). On i nastolatka są dość bliskimi przyjaciółmi. Co może być dla niektórych nieco zaskakujące, Michelangelo potrafi zrobić się zazdrosny, kiedy Jinx zaczyna poświęcać komuś spoza swojej rodziny więcej czasu niż jemu.

### Donatello Hamato

Relacje wszystkich trzech form z nastolatkiem są dość podobne - Donnie waha się, czy powinien im zaufać (szczególny problem ma oczywiście z Lilac). Nie rozmawiają ze sobą zbyt dużo, aczkolwiek jeśli już się to zdarzy, to mimo wszystko chłopak nie odnosi się do nich we wrogi sposób. Jest jedynie dość ostrożny, zawsze ma bowiem gdzieś w podświadomości zakodowany fakt, że rozmawia z dość nieobliczalną, a do tego także niebezpieczną istotą, dla której naprawdę nie chciałby stać się wrogiem.

### Leonardo Hamato

Na ich relację często ma wpływ Nysa. W momencie, kiedy się ona pojawia, Leonardo stara się być przynajmniej obiektywny w swoim osądzie nad pół-demonicą. Nie popiera jednak bliższych znajomości swoich braci z diablicą, obawia się, iż jej natura weźmie wreszcie nad nią górę, nawet jeśli dotychczas trzymała ją na uwięzi. Z kolei kiedy w opowiadaniu bądź role play'u Kanazaki nie ma, lider znacznie mniej kryje swoje niezadowolenie z obecności dziewczyny. Nie przepada za nią i uważa ją za potencjalne zagrożenie dla swojej rodziny.

### Raphael Hamato

#### **Casey**

Dziewczynie żółw zdecydowanie nie przypadł do gustu. Jego agresywne zachowanie wobec młodszego brata, wieczne groźby i krzywe spojrzenia w jej kierunku wyrobiły jej o nim nieprzychylne mniemanie - uważa go za barbarzyńcę i nieokrzesańca. Zdolności bojowe, którymi chłopak lubi się popisywać, także niczego nie poprawiają. Nie imponuje jej to, zwłaszcza gdy porówna je do chociażby swojego taty, a te przechwałki sprawiają, że do listy negatywnych określeń przygotowanych na młodzieńca dołącza także "narcyz". Brak sympatii działa obustronnie, przynajmniej na początku znajomości - Raph miał ją za sztywną oraz złośliwą, docinającą jemu, a samej nic nie umiejącą. Rychło jednak dowiedział się, iż co najmniej ostatni zarzut zdecydowanie był fałszywy. Żółw z czasem zaczął się do niej przekonywać, jednak ona do niego niekoniecznie.

#### **Lilac**

> *(Ta relacja występuje jedynie w nielicznych opowiadaniach. W kanonicznym ta dwójka nie miała ze sobą kontaktu)*
>
>

W przeciwieństwie do Casey, jej chłopak się spodobał. I to bardzo. Prawdopodobnie ta sympatia od pierwszego wejrzenia była efektem działania demonicznego instynktu - Lilac chciała kogoś silnego, pewnego siebie oraz niezależnego, taki schemat miały wkodowane niemal wszystkie samice pochodzenia piekielnego (choć nie wszystkie przy nim zostały, czego przykładem może być chociażby ciotka dziewcząt). Na jej nieszczęście żółw zdecydowanie nie odwzajemniał sympatii i nie chciał mieć z nią kontaktu, ponieważ miał ją za niestabilną psychicznie bestię. Było jej z tego powodu bardzo przykro, aczkolwiek nie na tyle, aby dać sobie z nim spokój.

#### **Jinx**

Ta relacja jest dość problematyczna - podczas gdy Raph coraz bardziej się do niej przekonuje, Jinx jego wciąż nie znosi tak samo jak wcześniej. Nie rezygnuje ze złośliwych komentarzy kierowanych w jego stronę, na które ten, ze względu na swoją dumę, odpowiada tym samym, choć w rzeczywistości chciałby to ukrócić. Ze względu na swój charakter nie potrafi jednak tego zrobić, przez co wciąż napędza niechęć dziewczyny, samemu przywiązując się do niej coraz bardziej. Potrzeba było praktycznie końca świata, żeby wreszcie przełamać tę barierę, aczkolwiek kiedy już się to stało, dalej poszło z górki - i to z takim rozpędem, iż dwójka finalnie została parą.

### Casey Jones

#### **Casey/Jinx**

Do ich pierwszego spotkania doszło w sumie w dość głupi sposób - Mikey pochwalił się Jonesowi powrotem swojej przyjaciółki o tym samym imieniu co chłopak, a jego fakt, że oboje mają na imię Casey, rozbawił na tyle, by zażyczyć sobie spotkania z mutantką. Młodzieńcowi spodobała się powierzchowność dziewczyny, dlatego też nie omieszkał jej z tego powodu zaczepiać. Choć szybko dano mu do zrozumienia, iż nic z tego nie będzie, zdystansowane lub wymijające reakcje mutantki na zaloty całkiem mu się podobały, więc, mimo iż relacja nigdy nie wyszła poza koleżeńską, zaczepki pozostały, zarówno za kadencji Casey, jak i Jinx. Można to uznać za taki drobny żart dla wtajemniczonych.

Lilac nigdy nie miała okazji bliżej zapoznać się z nastolatkiem.

## Wystąpienia

### "Demony Lasu"

* Rola postaci: pierwszoplanowa.
* Autor opowiadania: Disturbed Warrior.
* Link: https://www.wattpad.com/story/177551257-demony-lasu-tmnt-2012 lub na Wiki
* Opis: *"Po długim okresie spokoju, w Nowym Jorku zaczynają się dziwne incydenty. W trakcie badania ich genezy, żółwi bracia odkrywają miejsce okrutnej zbrodni autorstwa dziwnego osobnika podającego się za demona. Po traumatycznym (zwłaszcza dla jednego z nich) przejściu, lider decyduje się na odstresowujący wypad do domu April na wsi - tajemnicze incydenty, póki są do opanowania przez władze miasta, można odłożyć na później, dobro rodziny zawsze na pierwszym miejscu. Zabiera ze sobą również przyjaciółkę, której też pozwala wziąć kogoś do towarzystwa. Jej wybór jednak tylko pogorszy ich sytuację i przyniesie wiele komplikacji jedynie przyspieszających to, co i tak ma się stać w mieście i okolicach...".*
* Kategorie opowiadania: NIE DLA DZIECI, akcja, thriller (powiedzmy...), GORE.

### "Przeznaczenie"

* Rola postaci: trzecioplanowa.
* Autor opowiadania: Arnext.
* Link: https://www.wattpad.com/story/206593694-przeznaczenie-tmnt lub na Wiki
* Opis: *"Wojna między klanami i gangami trwa od wielu lat. Ludzie i mutanci żyją ze sobą w zgodzie, choć znajdą się wyjątki, którym to się zupełnie nie podoba. Wszystko toczy się swoim życiem, aż do dnia, w którym dochodzi do tragedii. W wyniku tego zdarzenia jedna ze stron traci priorytety swej siły, zmuszona do kapitulacji. Najbardziej poszkodowana osoba w tym wszystkim będzie musiała stawić temu wszystkiemu czoła. Życie idzie dalej, a przeszkody stają się coraz trudniejsze do pokonania"*.
* Kategorie opowiadania: NIE DLA DZIECI, akcja, przygodowe.

### "Inwazja"

* Rola postaci: pierwszoplanowa
* Autor opowiadania: Arnext, Disturbed Warrior
* Link: https://www.wattpad.com/story/259557181-inwazja-tmnt lub na Wiki
* Opis: *"Spokojną, aczkolwiek rutynową noc życia nowojorczyków zakłócił nalot pozaziemskich form życia. Skonfundowani mieszkańcy nie mieli pojęcia, że ich życie lada moment miało ulec nieodwracalnym zmianom. Toksyczny gaz był zaledwie początkiem nadchodzącej zagłady. Nawet Wojsko pozostało bezsilne w obliczu z jednostką istot pochodzących z odległej galaktyki. Grupka mutantów usiłowała temu zapobiec, jednak i ich szanse na wygraną walkę zmalał do tego stopnia, że sami zostali zmuszeni do ucieczki w głąb kanałów. Pozostało im już tylko jedno - uciekać w nieskończoność lub znaleźć inne rozwiązanie na powstrzymanie inwazji."*
* Kategorie opowiadania: fanfiction, akcja, postapokaliptyczne

### "Zaćmienie"

* Rola postaci - pierwszoplanowa
* Autor opowiadania: Disturbed Warrior
* Linki: https://www.wattpad.com/story/276627115-zaćmienie-tmnt-2012-cyberpunk-au lub na Wiki
* Opis: *"2028 rok. 25 lat po tym, jak wojna w Iraku skończyła się zmieceniem z powierzchni Ziemi czego się tylko dało. Na gruzach Nowego Jorku zbudowano nowe, do cna przeludnione i pilnie strzeżone miasto opanowane przez technologię. Jedyny sposób, by nie zakończyć żywota przedwcześnie przez choroby popromienne, to skrycie się za jego murami i wymiana żywych tkanek na chrom. Nowa Jutrzenka, partia zarządzająca odrodzonym miastem-państwem Nowy Jork, postawiła sprawę jasno - obywatele bez wszczepów wprawdzie będą tolerowani, ale z ledwością. Zdaniem polityków stanowią oni potencjalne zagrożenie dla odporności stadnej, a także znaczne obciążenie dla izby lekarskiej. Im więc ich mniej, tym lepiej. Nie wszystkie osoby pozbawione wszczepów zamierzają się jednak zgadzać na beztroskie traktowanie ich jak trędowatych. W opozycji do Nowej Jutrzenki powstało Zaćmienie - mała, nieoficjalna organizacja rebeliancka. Grupka buntowników jest z grubsza niegroźna - skupia się głównie na uwalnianiu osób bez wszczepów zamkniętych za brak odpowiednich papierów czy drobnych kradzieżach antyków. Mimo tego jednak w oczach nowojorskiego społeczeństwa za sprawą mediów zyskali oni status terrorystów. A wobec terrorystów Nowa Jutrzenka nie zamierza okazywać litości. O tym zaś przyjdzie się im wszystkim - w tym również Raphaelowi Hamato, bratu jednego z najbardziej szanowanych gliniarzy w Nowym Jorku - przekonać na własnej skórze."*
* Kategorie: fanfiction, akcja, cyberpunk, alternatywne uniwersum, NIE DLA DZIECI.

### "One Shots"

* Rola postaci: pierwszoplanowa w części one-shotów
* Autor opowiadania: Disturbed Warrior
* Link: https://www.wattpad.com/story/257529390-one-shots lub na wiki
* Opis: *"Zbiór krótkich, najczęściej jednorozdziałowych opowiastek pisanych głównie na podstawie piosenek, ale nie tylko. Osadzone w fandomach, zwykle dość luźno. Mogą wymagać znajomości postaci należących do autorki."*
* Kategorie opowiadania: Fanfiction, One-shoty

## Ciekawostki

* Wersji Jinx było już wybitnie wiele. Ta jednak prawdopodobnie będzie ostateczna.
* Pierwowzór postaci powstał już w 2016 lub 2017 roku. Wtedy jeszcze miał na imię Teena.
* Ubrania Casey nie przechodzą na Lilac podczas zamiany - demonica nieświadomie morfuje je za pomocą swoich mocy w coś bardziej dostosowanego do jej wzrostu i budowy, a także, przy okazji, również gustu. Jednak nie działa to już w odwrotnym kierunku i Casey po ponownej zamianie pozostaje w stroju Lilac.
* Casey, a później także Jinx, lubią pluszowe zabawki, choć trochę się tego wstydzą.
* Lilac często zdrabnia imiona lubianych osób, nieraz w dość dziwaczny sposób.
* Jinx miewa problem z wahaniem nastrojów, który jednak słabnie z kolejnymi latami mijającymi od połączenia.
* Casey czasem używa nazwiska matki przy przedstawianiu się osobom, którym nie jest pewna, czy można ufać.
* Dziewczęta nie mają telefonu komórkowego. Korzystają z tradycyjnego piekielnego przesyłu informacji zachodzącego za pomocą stworzeń zwanych Duisternis.
* Lilac i Jinx mają problem ze znoszeniem niskich temperatur, aczkolwiek wysokie nie stanowią dla nich problemu.
* Srebro może zablokować demoniczne moce Jinx i Lilac. Głównie dlatego ta pierwsza nie chce polegać tylko na nich i odbywa też treningi mające na celu poprawę siły fizycznej i technik walki bez użycia nadprzyrodzonych zdolności.
* Chociaż Lilac była nieśmiertelna, Jinx taka nie jest - mimo wiecznej młodości oraz zwiększonej wytrzymałości, da się ją zabić.
* Żadna z nich nie wyobraża sobie bycia stroną uległą w związku. Casey w sumie w ogóle nie wyobraża sobie, że mogłaby być czyjąś partnerką.
* Jinx nie znosi, gdy ktoś zwraca się do niej którymś ze starych imion.
* Strój Lilac jest inspirowany maskotką zespołu Disturbed, The Guy'em.
* Każda z nich chętnie przygarnęłaby każde zwierzę tego świata, aczkolwiek z uwagi na domowe warunki ograniczyły się tylko do kilku.
* Ulubionym kolorem Casey jest czerń oraz fiolet, Lilac - fuksja, a Jinx - zielony i czerwony.
* Dziewczęta nie mogą przejść ponownej mutacji. Anty-mutagen jednak jest groźny i przed, i po ich połączeniu. Przed nią jest w stanie zabić Casey (gdy usunąć zmutowane geny, ludzki odsetek byłby zbyt mały, aby wytrzymać konfrontację z demonicznym), po zaś - wszelkie "człowieczeństwo" Jinx. Po całkiem miłej pół-demonicy zostałaby tylko zdziczała, pół-materialna bestia o żeńskiej, ludzkiej sylwetce, przypominająca duszę potępioną.