25 listopada 2018 Glizda ludzka

**25 listopada 2018 Glizda ludzka** - opowiadanie napisane z perspektywy Eugeniusza Zagórskiego i o pogardzie sąsiadów do osoby Hieronima Rudkowskiego, byłego kumpla do wódy.

CIEKAWOSTKI:

* Rudkowscy już od jakiegoś czasu bali się otwierać drzwi do swojego barłogu.
* Wychodzą tu też na jaw grzechy Gienia (kupowanie "herbaty") i Aleksandra (kradzież cenności z domu Ś.P. Wiesławy)
* Strzałka była do usypiania żubrów. Thomas prywatnie zdradził, że zakosił ją Siergiejowi (temu z przeszłością w KGB), bo miał wrogów na dzielni (zakładając, że dzielnią jest cały świat)

Wystąpili:

* Gieniu Zagórski
* Aleksander Stwardniewicz
* Jarek Jaki
* Boska Ciecz
* Hieronim Rudkowski

Wspomnieni:

* Napoleon Dobrowolski
* Thomas John
* Wiesława Dobrowolska

**25 listopada 2018 Glizda ludzka**

Słoneczny dzień, ale zimny, a Aleksander i Gieniu po mszy świętej radowali się od rana Boską Cieczą, żeby opić... no właśnie, nie wiadomo co opijali. Chyba bez okazji jak to w 99,999% przypadków, ale do dialogów, to znaczy rzeczy. Popijawa działa się w mieszkaniu Gienia. Poza nim byli tam Aleksander i Jarek.

- Kurwa! Ale rześkie to powietrze. Można by zagrać w nogę. - oznajmił Gieniu.

- Ty stary kretynie nie grałeś w nogę ponad pięćdziesiąt lat. Co Cię wzięło? Mundial w Rosji to była chujnia, a ty mi o piłce nożnej wspominasz, weź się wal na ryj... - narzekał Aleksander.

- A ty co!? Nie lepszy. Sam oglądałeś tę chujnię, menelu! - krzyczał Gieniu do sąsiada.

- Uspokoić mi się tu natychmiast! Przyszlimy pić, a nie rzucać w siebie gównem! - upomniał Jarek.

- Ale ten żul powiedział... - skarżył się Olek.

- Sam zacząłeś! - bronił się Gieniu.

- No Panowie, dość. Są lepsze rzeczy do rozmowy jak to mówił pan Dobrowolski w latach... - zaczął Jarosław, ale nagle Gienia i Aleksandra dopadła sroga nostalgia. Trwali w niej pięć minut, Jarke się nie odzywał, aż nagle... usłyszano pierdnięcie na klatce schodowej.

- Kurwa mać! Ja tych psiarzy pogonię do płacenia podatków na te czworonożne pokraki! - wykrzykiwał Aleksander, ale gdy otworzył drzwi to jedno, że nie zastał winowajcy, drugie nie widział winowajcy, a trzecie jebało jakby coś zdechło. I to pod domem Jarka tym razem. On spojrzał, aż nagle...

- Ta glizda ludzka... niech dorwę tego kurwia w swoje ręce. Nogi z grubej dupy powyrywam. - odgrażał się Jarek. Gieniu i Aleksander nie wiedzieli przez pierwsze sekundy o kogo chodzi, ale gdy pan Jaki poszedł walić w drzwi państwa Rudkowskich...

5 minut... nic. 10 minut... nic. 15 minut... nic! Kurła!

Jarek postanowił zgłosić sprawę na straż miejską, ale Gieniu go powstrzymywał mówiąc, że sam ma w domu "herbatę" kupioną na lewo od ruskich, a Aleksander dodał od siebie, że też to ma oraz kilka skradzionych cennych rzeczy z domu Wiesi starej krowy.

- Nie obchodzi mnie jak weszliście w posiadanie tych rzeczy, ale ja dzwo... - groził Jarek Jaki.

- Nie bierz nas jako świadków przynajmniej. - domagał się Aleksander.

- Muszę, bo nikt mi nie uwierzy, że ta łajza gnoi nie tylko do rynny, ale też na wycieraczki ludziom. - uznał Jarosław.

- Zaczekaj, wait. Mam pomysła. - oznajmił Gieniu.

Chyba dobrze zrobił, bo Jarek wstrzymał się przed zadzwonieniem na 986.

Plan był taki, by zaprosić Hieronima na ławeczkę poprzez podłożenie mu listu w szparę pod drzwiami. Miało to być swoiste pojednanie, ale za tym się kryło spuszczenie wpierdolu. Jarek i Aleksander wymigali się od rozmowy z nielubianym sąsiadem...

- Kurwa! Czego ja mam rozmawiać z tym wieprzem obojnym!? - narzekał Gieniu.

- Bo do Ciebie najmniej ma ta łajza. - orzekł Jarek.

- Bo jesteś starym brodatym jełopem. - orzekł Aleksander.

- Serdeczne dzięki... - rzekł Gieniu i wyklinał w myślach kumplów do wódy.

Nadszedł wieczór, a właściwie godzina 16:30. Kartka została wcześniej wrzucona przez Gienia napisana z błędami ortograficznymi jak to u niego i do tego jego własnym, autentycznym pismem. Hieronim Rudkowski nie przychodził na umówioną godzinę. 17:00 - też go ni ma. 17:30 - też go ni ma. 18:00 - zimno, też go ni ma. Gieniu próbował się dodzwonić do Rudkowskiego. Nie wiadomo skąd miał jego numer. Nic.

- Pierdolę. Idę stąd. - oznajmił Gieniu. I poszedł. Nie zauważył jednak, że zostawił na ławeczce Boską Ciecz. W krzakach siedzieli Jarek i Aleksander zmęczeni czekaniem, ale Olek pozwolił sobie rzec:

- Idziemy. Ale zaraz... no kurwa ten jełop zostawił alkohol! Idę po wódę, bo nie można kurwa jej marnować! -

- Cicho, Rudkowski idzie... - szeptem rzekł Jarek.

I faktycznie. Rudkowski szedł ubrany w dres i kurtkę z bazaru. Poszedł na ławeczkę i zauważył Boską Ciecz.

- O kurde! Boska Ciecz kurde! A ten gupek się nabrał kurde! - gadał do siebie Rudkowski, który zaczął pić Boską Ciecz.

- TY KURWO! - krzyknął Aleksander, po czym wybiegł z krzaków.

- Ale o co kurde Panu chodzi, panie Olku? - zapytał Rudkowski.

- Ty już nie rób ze mnie idioty, Rudkowski skurwysynie. Oddawaj tę butelkę, ale już bo wpierdol! - groził Olek.

- Ta, wpierdol to sobie możesz starej spuścić kurde. - obraził mocno Rudkowski.

- NIE WYTRZYMIĘ! - krzyknął Olek i zamachnął się do spuszczenia lania, ale nagle Rudkowski osunął się i tak upadł na ławkę niczym gromem rażony, że się rozwaliła.

- KURWA! TERAZ BĘDZIE WYŻSZY CZYNSZ ZA JEBANĄ ŁAWKĘ! - wył ktoś z okna, okazało się, że to Gieniu.

- KURWA! KTO TAK WYJE!? A, to Ty, krzakobrody! - rzekł Aleksander, zabrał Boską Ciecz, kopnął w biedro Rudkowskiego nieprzytomnego żeby spędził dzień na RTG i poszli z Jarkiem do Gienia.

U pana Zagórskiego wyjaśniło się, że kiedyś Thomas John u nich zostawił rurkę i jedną strzałkę usypiającą.

- Ale po co temu młodemu była strzałka usypiająca? - zapytał Jarek.

- Kiedyś się dowiemy. - oznajmił Olek, który nie mógł wyjść ze zdziwienia.

W konkluzji:

- Straż Miejska nie została zawiadomiona.

- Rudkowski jest na oddziale toksykologicznym, bo podejrzewa się uczulenie i zatrucie w związku z nim.

- Nikt nie znalazł strzałki. Aleksander o to zadbał.

- Na jakiś czas skończyło się gnojenie do rynny i na wycieraczki.