Hron Stonespire

Płeć
 Klasa
(*fabularna*)
 Klasa
(*mechaniczna*)
 Wiek
 Tytuł
 Status
 Przynależność
 Znana Rodzina

0pxv/QLT41Ph7Zuk1

## Historia

Urodzony na Pustkowiach Hron od najmłodszych lat uczył się jak przetrwać w trudnych warunkach. Po parunastu latach wyrósł na znakomitego łowczego, ustępując w umiejętnościach jedynie swojemu ojcu. Jego zamiłowanie do walki miało duży wpływ na zaciągnięcie się na ochotnika do armii Hordy. Szybko zaimponował swoim przełożonym i pokazał z jaką zręcznością, szybkością i siłą obchodzi się z toporem. Nie raz, nie dwa starł się z wojskami Przymierza i mimo, że czasami odnosił dość poważne obrażenia to z każdej walki wychodził zwycięsko. Aż do czasu. Kiedy rozpoczęła się ofensywa na Northrend Hron został przydzielony do Twierdzy Wojennej Pieśni gdzie opór nowego wroga był zażarty. Chwilę po tym jak zakończono pracę nad kamieniołomem otaczającym twierdzę nastąpił potężny atak nieumarłych a nieszczęśliwie się zdarzyło, że Hron razem ze swoją siostrą trzymali wartę przy jednej z bram prowadzących do kamieniołomu. Starał się utrzymać jak najdłużej lecz spotkał się w końcu z czymś czemu jeszcze czoła nie stawiał. Byli to rycerze śmierci, istne maszyny do zabijania o lodowatych, wręcz mrożących krew w żyłach spojrzeniach. Walka nie trwała długo. Ostatnim widokiem przed utratą przytomności była jego siostra przebita mieczem jednego z rycerzy. Ocknął się dopiero po paru godzinach zdziwiony, że jeszcze żyje. Uratował go tajemniczy szaman, który nie podał swojego imienia. Tauren po chwili zaczął wypytywać gdzie pochowano jego siostrę, lecz otrzymał odpowiedź jakiej się nie spodziewał. Powiedziano mu, że ciała nie znaleziono i rozgoryczony Hron poprzysiągł odnaleźć i zabić rycerza, który był odpowiedzialny za śmierć jego siostry. Kiedy wojna przeciwko Królowi Liszowi zbliżała się ku końcowi, Hron, wędrując z Twierdzy Wojennej Pieśni do posterunku na Wzgórzach Grizzly spotkał się z osobą, z którą nie spodziewał się już nigdy spotkać - jego siostrą. Jak się okazało została wskrzeszona jako sługa plagi i to co ją zabiło. W rozpaczy ale też i w gniewie Hron stanął do walki. Była to najdłuższa walka w jego życiu. Kiedy stracił już prawie wszystkie siły by machać toporem poddał się i był pewien, że to jego koniec. Wtedy jego nieumarła siostra wyciągnęła do niego rękę, by pomóc mu wstać. Zaskoczony Hron nie wiedział co się dzieje. Złapał za dłoń, wstał na równe nogi i spojrzał prosto w błękitne oczy wskrzeszonej Hali. Ta bez słowa wsiadła na swojego nieumarłego rumaka i zniknęła w śnieżycy. Od tej pory Hron, przyjmując stanowisko zwiadowcy wojsk Hordy pozostałych na Northrend, przemierza krainy w poszukiwaniu swojej siostry, przy okazji pisząc raporty.

(rok 37) Ostatnio założył obóz niedaleko Wyspy Krwawego Księżyca, zbierając drużynę, w której każdy miał jakiś cel by dotrzeć na wyspę. Drużyna składała się z Lyreii - worgeńskiej łowczyni, Gvidona - dziwacznego inkwizytora, Starka - ludzkiego wojownika oraz z orkowego szamana i elfiej zabójczyni. Sam jednak swój własny ukrywał. Kiedy jednak wyprawa nie doszła do skutku a obóz opuścili wszyscy oprócz orkowego szamana stwierdził, że wyruszy z nim na wyspę. Zwiedzając wieżę na wyspie odnalazł bardzo stary amulet, który należał do Setrasa, ojca Lyreii. Jednak zaraz jak go podniósł z nikąd pojawili się nieumarli. Walczył do upadłego, aż musiał ulec. Zgubił wtedy amulet i swój stary topór. Zaskoczył go jednak fakt, że umarlaki go nie zabiły a wzięły jako swojego jeńca. Parę dni potem siedział już w klatce w podziemnym mieście.

Po niemałej przygodzie w mieście, z której ledwo co uszedł z życiem, udało mu się wydostać na powierzchnię i nie kryjąc radości z widoku światła dziennego ruszył ku nowym przygodom.

## Historia Aktualna

(początek roku 38) Po sporym zamieszaniu w Liatran, gdzie Hron znalazł się o niewłaściwej porze i załapał się na zamknięcie bram z powodu kwarantanny, przyczynieniu się do rozwiązania problemu tajemniczej przyczyny zarazy, tauren wyruszył razem z Lyreą w podróż na mroźne, dobrze mu znane Northrend. Przyczyna tej podróży jednak go nie tyle nie zadowalała co niepokoiła - miał doprowadzić Lyreę na sam szczyt Korony Lodu i zaraz po wejściu na jej teren słuch o nim zaginął.

## Wygląd

Najbardziej charakterystyczną cechą rozpoznawczą taurena są tatuaże na jego ramionach i twarzy. Sam je wykonał i nie pozbędzie się ich dopóki nie odrąbie głowy temu, który zabił jego siostrę. Hron, jest dobrze zbudowanym wojownikiem, zawdzięcza to wielu godzinom treningu. Zawsze związuje swoją brodę czerwoną tasiemką i zawsze nosi na swojej szyi naszyjnik z kłów różnych bestii. Stara się nie rozstawać ze swoją bronią i prawie zawsze jest gotowy do działania.

## Charakter

Hron jest chyba najbardziej upierdliwym taurenem pod słońcem. Jego niewyparzony język przyprawił go nie raz o kłopoty. Jeśli zobaczy, że coś denerwuję inną osobę, którą choć trochę zna to nie ma litości i wykorzystuje to ile goblińska fabryka dała. Zawsze wpaja innym swoje ideologie, czasami nawet siłą. Gdy jednak ktoś mu to wytknie oburzony tłumaczy się, że tylko przedstawia swoje poglądy(które są zawsze najsłuszniejsze). Mimo wszystko jest jednak pomocny, zawsze staje w obronie przyjaciół. W walce nieustraszony i nieustępliwy(no chyba, że przyjdzie mu stawić czoła z prawdziwym monstrum). Jeśli widzi jakiś konflikt stara się nie obierać, żadnej ze stron ale jeśli ma się angażować to dąży do stworzenia własnej strony konfliktu opartej na jego przekonaniach.

## Ekwipunek

Wzmacniana, skórzana zbroja, amulet z kłów bestii oraz mała, skórzana sakwa, dwuręczny tasak.