recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Virtual Insanity

**Virtual Insanity** is the Stand of a the minor villain John Kay, the operator of the underground boxing ring, Deeper Underground, in New York.

Its namesake is the song "Virtual Insanity" by the band Jamiroquai, an English acid jazz/funk band.

## Appearance

**Virtual Insanity** is a humanoid Stand. It wears a large head dress with white-tipped black feathers. The Stand itself is a mess of colours, with an optical illusion-style arrangement of red, blue, white, yellow, and green.

The Stand is typically seen dancing of its own accord while active.

## Abilities

* **Canned Heat** - Virtual Insanity can create illusory sounds and visuals. These illusions are initially intangible and incapable of doing any damage to a person, but the more someone reacts or interacts with an illusion, the more it becomes grounded in reality until eventually being able to physically affect the world.
* **Lifeline** - Virtual Insanity can create a duplicate of itself and its user, which are immediately physical. While this ability is active, other illusions are dissolved and can no longer be created. The duplicates are capable of acting on their own and will not disappear once the original user dies, but they cannot use any abilities. This ability allows a copy of the original user to live on after death.
Jarome Sidaus

**Jarome Sidaus**was the winner of Survivor: Worlds Collide

Jarome's strong social game made him a target for the majority of the merge but his alliances with Bill and Hayden along with him being an immunity winning beast lead to him final tribal council where due to him being super likable he was able to win the game
Johnny America

Johnny America, leader of Universe 32, is the 46th Commander and Chief of The United States. Johnny was born in California and at the ripe young age of 7 he changed his last name to "America". That day, Johnny vowed to become the President of The United States, however, later that day he would find out that both of his parents were killed in a freak accident involving incest.

## Appearance

Johnny America is an American. He is 7"11 with a medium build.

He wears an American flag bandana and has white stars on his hands. The stars on his hands are part of a freak cosplay incident and he can no longer remove them. Though there are meant to be 50 stars, one for each state in America, there are only 49, as in Universe 32, North and South Dakota are one united state.

## Abilities

Johnny America is skilled in politics, hand to hand combat, and proficient in firearms as minor skills. His main ability is his Stand, Five for Fighting.

* **Five for Fighting** - Johnny America's Stand ability. It allows him to create and control 5 clones of himself or objects around him.
* **Baggy Trousers** - Johnny America's Sub-Stand, a part of Five for Fighting. It allows him to extend parts of his or his clones bodies.

## History

Johnny America spent most of his years as a sex lord in a small underground drug ring. That's literally all we know about his character, his rise to power was never documented and is unknown to anyone but himself.
Борон-13

**Борон-13** (англ. *Boron-113*) — большая красная луна рядом с борделем "Корабль любви", расположенная в Светлой Зоне.

Борон-13 была показана в серии 2,4 "Корабль Любви", где она была уничтожена Лексом, чтобы вынудить Шлемми предоставить экипажу бесплатный доступ в бордель.

Возможно, она находится в той же солнечной системе, что и планета Борон-7 — родной мир Джиггероты, хотя это не упоминается в сериале.

## Цитаты

Эпизод из серии 2,4 "Корабль Любви":

* Стен: Лексс, уничтожь эту луну.
* Лекс: Как прикажешь, Стен.
* Шлемми: Это смешно. — Лексс активирует оружие и светящейся полосой разносит луну в прах. Шлемми внезапно меняет свое мнение.
* Шлемми: ... Добро пожаловать на борт! Пришло время любить!

## См. также

* Светлая Зона
* Категория:Планеты

## Галерея

Красная луна Борон-13Лекс стреляет по Борон-13Борон-13 уничтожена
Amy Roxir

Amy Roxir was a narcissistic douche bag who attended Merryk High school. In grade 10, she mysteriously disappeared; thus opening the everlasting case, the disappearance of Amy Roxir. The reason she went missing was never discovered, but most are lead to think she is now dead. The most likely causes of her sudden disappearance are she was murdered, or cursed.

Appearance:

Blood red wavy hair in a pony tail on white skin. She wore a wide collared red sweater with dark brown jeggings with blood red converse.

Before she went missing, Amy was friends with Erik Nelson, Connor Sazuki, and Rose Banks. She gradually became more and more mean and her friends were catching on. They didn't want to leave her but she was beginning to seem like a lost cause. When Amy stopped showing up to school for long enough, people started suspecting something happened to her. No one was worried however, in fact, they all seemed very pleased with her disappearance. The school was a better place without Amy.
Jesse Caputi

**Jesse Caputi**was the co-runner up of Survivor: Risk Island and a contestant on Survivor: Fans vs. Favourites

Known for being a superfan. Jesse started on the bottom of the original tribal council alliance but flipped and was able to find away to the final tribal council. Despite his strong tribal council performance he still came third recieving one vote
Conrad McCabe

**Conrad McCabe**was the winner of Survivor: Exile Island and a contestant on Survivor: Fans vs. Favourites

Conrad quickly established himself in the middle of his tribe due to his social and strategic positioning however after coming into the merge down in the numbers, Conrad was able to intergrate himself with the members of the majority alliance and was able to eventually take control of the end game which lead to him winning
Ashlyn Martel

Ashlyn Martel is the second daughter of Grace. She doesn't smile much because of what happened to her mom, but still wants to live a happy life.

Appearance:

Wavy brown hair that goes down her back on white skin. She wears a purple jacket (the same jacket her mom wore during the Reign of Purity) over a black shirt with dark gray skinny jeans and purple high tops.

Ashlyn went to Merryk High school where she was considered one of the prettiest girls at her school. She is also a very likely suspect for the cause of the disappearance of Amy Roxir because of her very well known (and understandable) hatred for Amy Roxir. During her senior year of high school, she started dating Connor Sazuki. Ashlyn's hobbies include playing video games, cooking, and bird watching.
Hayden Teem

**Hayden Teem**was the runner up on Survivor: Worlds Collide

Hayden came in playing strongly strategic and socially and due to this was able to put him in power positions through much of the game however he burnt too many bridges and upset to many people which was one of the major factors to him losing
Matt Pellar

**Matt Pellar** was a contestant on Survivor Season 1 and Survivor: Classified Information

Pellar was known for being super likable perhaps having the strongest social game in the first season but lacked enough strategic prowess to advance. Upon returning Pellar was able to improve his strategic game which allowed him along with Dee and Cedric control the majority of the game, however he finished second to Dee.
Immunity Challenges Won

Kemba Palmer: 7

Steve Hemmer: 6

Conrad McCabe: 3

Blake Jetson: 4

Rob Heder: 4

Seth Bells: 4

Jarome Sidaus: 4

Cole Reynolds: 3

A.C. Michaelson: 3

Taylor Rucker: 3

Ray Mondo: 3

Grant Donaldson: 3

John Kim: 3

Matt Pellar: 2

Steve Rill: 2

Cameron Johnson: 2

Ben Driebergen: 2

Francisco Lohan: 2

Eddie Garcia: 2

Nick Moffot: 2

Ryan Felps: 2

Bruce Howter: 2

Luc Layton: 2

James Houston: 2

Rodrigo Sanchez: 2

Max Clementine: 2

Urijah Lee: 2

Burt Tarden: 2

Nick Wilson: 2
Bradley James

**Bradley James**was the runner-up of Survivor: Exile Island

Bradley came into the game trying to take control of his tribe but quickly lost control and flipped to the opposing alliance. As the man on the bottom of the alliance he was able to restart his game begin to make allies and fight his to final two but was unable to beat Conrad
Charon

Charon (Pluton 1) – największy naturalny satelita Plutona, odkryty 22 czerwca 1978 roku przez Jamesa Christy’ego.

## Odkrycie

22 czerwca 1978, przeglądając powiększone fotografie Plutona wykonane 1,55-metrowym teleskopem w placówce United States Naval Observatory we Flagstaff, z zamiarem dokładniejszego wyliczenia parametrów orbity, Christy zauważył, że na znacznej części zdjęć tarcza planety wygląda jak nieregularny owal, na niektórych zdjęciach planeta była zaś okrągła. Christy przejrzał również zdjęcia z poprzednich lat i także dostrzegł wydłużenie obrazu planety. Co więcej, wybrzuszenie zdawało się zmieniać położenie względem otaczających gwiazd. Po wykluczeniu możliwości, że wydłużenie to mogło być spowodowane wadami klisz fotograficznych, bądź że były to gwiazdy w tle, Christy doszedł do wniosku, że jest to nieznany wcześniej księżyc Plutona. Na podstawie ruchu wybrzuszenia na zdjęciach ustalono, że okres obiegu satelity to ok. 6,4 dnia. W celu potwierdzenia odkrycia wykonano kolejne zdjęcia w obserwatorium we Flagstaff oraz Cerro Tololo. Wyliczone przewidywania zgadzały się z otrzymanymi zdjęciami[4].
7 lipca 1978 odkrycie zostało oficjalnie ogłoszone przez Centralne Biuro Telegramów Astronomicznych. Odkryty księżyc otrzymał prowizoryczne oznaczenie 1978 P1. Christy zaproponował nazwę Charon, od mitologicznego przewoźnika dusz przez rzekę Styks[5]. Nazwa ta pozwoliłaby jednocześnie uczcić żonę Christy’ego – Charlene (zdrobniale Char) oraz dochować tradycji nazywania planet i księżyców od postaci z mitologii greckiej i rzymskiej[6].
Inny pracownik United States Naval Observatory – Robert S. Harrington wyliczył, że począwszy od początku 1985 w układzie Plutona wystąpi szereg zaćmień i okultacji. Pierwsza pomyślna obserwacja jednego z tych tranzytów miała miejsce 17 lutego 1985, z tylko ok. 40-minutowym błędem w stosunku do wyliczeń Harringtona, co było ostatecznym dowodem na istnienie księżyca. Cyrkularz MUA z potwierdzeniem tej obserwacji ukazał się 22 lutego 1985 i od tej pory nazwa Charon stała się oficjalna[5].

## Orbita

Charon obiega Plutona po niemal kołowej orbicie o promieniu ok. 19 600 km[3]. Jedno okrążenie trwa 6 dni 9 godzin 17 minut – tyle samo, co okres rotacji tej planety, dlatego obydwa ciała są stale zwrócone do siebie tymi samymi stronami.
Średnica Charona (1212 km[3]) jest tylko dwa razy mniejsza od Plutona, a jego masa jest siedem razy mniejsza; środek masy układu Pluton-Charon znajduje się w przestrzeni między tymi ciałami. Te cechy sprawiają, że Pluton i Charon są czasami nazywane podwójną planetą.
Long March 2F

Long March 2F (CZ-2F) – chińska rakieta nośna służąca do wynoszenia na orbitę statków typu Shenzhou oraz stacji kosmicznych Tiangong.

Stanowi ona rozwinięcie uprzednich konstrukcji rakiet z rodziny Long March. Od CZ-2E różni się wprowadzeniem modyfikacji zwiększających jej niezawodność. Rakieta składa się z dwóch głównych stopni oraz czterech dodatkowych silników nośnych zamocowanych u podstawy pierwszego stopnia. Materiałami pędnymi dla wszystkich silników są tetratlenek diazotu (utleniacz) i dimetylohydrazyna (paliwo) (te same materiały wykorzystuje rosyjska rakieta Proton K). Na szczycie znajduje się wieżyczka z rakietą ratunkową na paliwo stałe, która w przypadku awarii podczas startu ma za zadanie odciągnąć statek od rakiety nośnej. Niezawodność rakiety szacowana jest na 97%. Pierwszy start odbył się 19 listopada 1999 roku.

W 2011 roku wersja rakiety o oznaczeniu CZ-2FT1 posłużyła do wystrzelenia na orbitę stacji Tiangong 1.

15 września 2016 roku rakieta wyniosła na orbitę stację Tiangong 2, a 16 października pierwszą jej załogę (Shenzhou XI).

Chiny ogłosiły, że rakieta Long March 2F zostanie wycofana z eksploatacji i zastąpiona przez Long March 7.
Survivor: Classified Information

**Survivor: Classified Information**was the 12th season of survivor. A fan vote took place to vote 3 former players into the game. The players up to be voted in were divided in 3 groups based on when they played, one player from each group was voted in

 Kevin Black
 Brian Banks

 Tony Marazka
 Joe Redding

 Tay Jung
 Maddox Leland
Бомба-жучок

**Бомба-жучок** (англ. *Bug Bomb*) — миниатюрный летающий дроид Тодина, предназначенный для диверсий.

## История

В серии 1.1 "Я поклоняюсь Его Тени" Тодин использовал Бомбу-жучок для вывода из строя системы контроля Кластера. Тодин был заранее подготовлен к возможному заключению и доставке его на Кластер. В его носу был спрятан миниатюрный дроид, он аккуратно выполз из его ноздри, разыскал кабель, по которым шел сигнал от особой тюремной камеры Тодина, взорвал нужный кабель и освободил Тодина. Возникший в результате хаос полностью изменил голографический суд, вплоть до того, что прибывших для награждения судят за преступления, а Тодина благодарят и награждают за его образцовую работу.

Дрон внешне похож на стрекозу и соответствует ей по размеру. Он обладает искусственным интеллектом и, хотя он несколько раз терпит неудачу во время своей миссии, он способен самостоятельно принимать решения для поиска цели, находить путь для обхода препятствий и восстанавливаться в случае повреждений.

## Цитаты

* Бомба-жучок активизирована. Бомба-жучок ищет Тодина.
* Поворачиваю налево. Бомба-жучок ищет Тодина.
* Неисправность в бомбе-жучке.
* Бомба-жучок активизируется. Бомба-жучок ищет Тодина.
* Не могу обнаружить правильный сигнал.
* Сигнал поиска цели вновь обнаружил Тодина. Неисправность. Неминуемая детонация.

## См. также

* Кадры с Бомбой-жучком en:Category:Bug Bomb/images

## Галерея

Бомба-жучокЖучок вылезает из носаЖучок упалЖучок сломалсяЖучок снова упалЖучок взорвался
Miranda

Miranda (Uran 5) – najmniejszy spośród pięciu głównych księżyców Urana. Miranda posiada najbardziej złożone struktury geologiczne spośród wszystkich satelitów tej planety. Została odkryta przez Gerarda Kuipera w 1948 roku.
Do tej pory jedyne zdjęcia Mirandy w zbliżeniu pochodzą z sondy Voyager 2, która dokonała obserwacji księżyca w styczniu 1986 roku. Południowa półkula była wtedy skierowana w stronę Słońca, więc tylko ta część została sfotografowana. Sonda minęła Mirandę w odległości około 29 000 km, co było największym zbliżeniem do jakiegokolwiek księżyca w trakcie całej misji i pozwoliło na uzyskanie zdjęć powierzchni w wysokiej rozdzielczości[2].

## Powierzchnia

Powierzchnię Mirandy może pokrywać lód z małą ilością skał tworzonych przez krzemiany oraz związki organiczne zawierające metan. Licznie występują kaniony o głębokości dochodzącej do 20 kilometrów oraz regiony świadczące o wzmożonej w przeszłości aktywności geologicznej. Rozległe wyżłobione struktury mogą być wynikiem ogrzewania się lodu. Niska gęstość wskazuje, że lód jest głównym składnikiem wnętrza Mirandy, zatem zalicza się ona do księżyców lodowych.
Wydaje się[komu?], że tak silna aktywność tego stosunkowo niewielkiego księżyca, spowodowana była przyciąganiem Urana. Zapewne w przeszłości Miranda znajdowała się w rezonansie orbitalnym 1:3 z Umbrielem, a jej orbita była bardziej ekscentryczna, co powodowało ogrzewanie wnętrza księżyca przez siły pływowe. W miarę ewolucji układu księżyc opuścił rezonans, a jego orbita stała się bliska kołowej, zachowując jednak nietypowe nachylenie[3]. Inna, mniej prawdopodobna teoria, sugeruje, że Miranda została w pewnym miejscu uderzona przez masywny obiekt, który zniszczył jej powierzchnię. Fragmenty osiadły ponownie w innych miejscach, tworząc obecną, dziwną strukturę powierzchni. Miranda zawiera największy uskok w Układzie Słonecznym – Verona Rupes. Jego wysokość oszacowano na 5 km.
Ariane 5

Ariane 5 – europejska ciężka rakieta nośna zaprojektowana przez Europejską Agencję Kosmiczną i francuski Państwowy Ośrodek Badań Kosmicznych w celu dostarczania satelitów na orbitę geostacjonarną i do wysyłania ładunków na niską orbitę okołoziemską. Wszystkie starty przeprowadzane są z Gujańskiego Centrum Kosmicznego.

Ariane 5 to rakieta produkowana przez EADS Astrium i zarządzana przez Arianespace. Stanowi całkowicie nowy projekt należący do rodziny Ariane, nie czerpiący pomysłów z poprzednika – Ariane 3. Rakieta składa się z trzech segmentów. Pierwszy z nich to dwie rakiety boczne napędzane paliwem stałym. Główny człon Ariane 5 aktualnie stanowi Ariane 5 EPC, który wykorzystuje mieszankę ciekłego tlenu i ciekłego wodoru. Ostatni ucieczkowy człon różni się w zależności od wariantu.
In The End

> I tried so hard, and got so far,
> but in the end, it doesn’t even matter.
>
>

In The End was the final story arc, recovered from the rubbled offices of the SRC.

It covers the destruction and subsequent disappearance of the group. Unreleased to the public as it was never finished before the event that wiped out the SRC, scraps of information are now being pieced together from what remnants could be salvaged and picked out from the dust and decay.

## The Day The Bombs Fell

The day the bombs fell, we lost.

The day the bombs fell, we died.

The dates now lost to time, it will go forgotten and fade into obscurity, as the best of stories are often wont to do.
Super Megaforce Red

Super Megaforce Red is a 1 Star Guardian introduced to the game during its launch. He requires 9 pieces in order to be summoned.

## Methods to Obtain

* [Hard] Moving Machine (4-9)
* Valor Shop (10/350)

## Skills

* Legendary Red Ranger
	+ Type: Active
	+ Cooldown: 20s
	+ Increases Attack Speed of all teammates within range by 50% for 5s
		- Increases by 5% Attack Speed and 1s for every enhancement

* Turbo Falcon Zord
	+ Type: Passive
	+ Increases Dodge by 7% for 3 Melee Rangers
		- Increases by 1% for every enhancement

* Super Mega Skyship
	+ Type: Passive
	+ Increases Max Health by 10%
		- Increases by 2% for every enhancement

* Super Mega Saber Blast
	+ Type: Active
	+ Cooldown: 30s
	+ Deals damage equal to 180% Power to all enemies within range
		- Increases by 5% for every enhancement
	+ Area of Effect:

## Combo Attributes

* Super Megaforce
	+ Own 3 or more Super Megaforce Rangers
	+ Type: Passive
	+ Increases Max Health of all teammates by 5%
	+ 10% for 4 Rangers, 15% for 5

* Red Passion
	+ Own 3 or more Red Rangers
	+ Type: Passive
	+ Increases Max Health of all teammates by 2%
	+ 3% for 4 Rangers, 4% for 5 Rangers

## Equipment

* Consumes:
	+ Element G
	+ Red Solution Vial
	+ Red Clay Mold
	+ Red Anvil
	+ Red Dyed Leather
	+ Red Cloth
	+ Red Steel Hammer
	+ Red Crystal Chisel
	+ Power Coin: Super Megaforce
Wostok 8K72

Wostok 8K72– jedna z pierwszych radzieckich rakiet nośnych. Rakieta była zmodyfikowaną wersją rakiety Łuna 8K71, zbudowanej na bazie rakiety balistycznej ICBM R-7. Została użyta do wynoszenia prototypów pierwszego radzieckiego załogowego statku kosmicznego Wostok oraz do wystrzelenia pierwszego w historii człowieka w przestrzeń kosmiczną, Jurija Gagarina.

## Starty

22 grudnia 1960, 07:45:19 GMT; s/n L1-13A; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Korabl-Sputnik 4; Uwagi: start nieudany – nie osiągnął pierwszej prędkości kosmicznej – stopień główny wyłączył się w 432 sekundzie lotu. Ładunek wykonał lot suborbitalny na
odległość 3500 km z twardym lądowaniem na Syberii

9 marca 1961, 06:28:48 GMT; s/n E103-14; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Korabl-Sputnik 4; Uwagi: start udany

25 marca 1961, 05:54:00 GMT; s/n E103-15; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Korabl-Sputnik 5; Uwagi: start udany

12 kwietnia 1961, 06:07 GMT; s/n E103-16; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Wostok 1; Uwagi: start udany – pierwszy lot załogowy w historii ludzkości

6 sierpnia 1961, 06:00 GMT; s/n E103-17; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Wostok 2; Uwagi: start udany

11 grudnia 1961, 09:39:02 GMT; s/n ?; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Zenit-2 1; Uwagi: start nieudany – przedwczesne wyłączenie się silnika RO-7. System samodestrukcji zniszczył rakietę i ładunek w 407. sekundzie lotu. Szczątki spadły około 100 km od miejscowości Wilujsk, na Syberii (między Nowosybirskiem a Jakuckiem)

26 kwietnia 1962, 10:02 GMT; s/n ?; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Kosmos 4; Uwagi: start udany

11 sierpnia 1962, 08:30 GMT; s/n ?; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Wostok 3; Uwagi: start udany

12 sierpnia 1961, 08:02:17 GMT; s/n ?; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Wostok 4; Uwagi: start udany

14 czerwca 1963, 11:58:58 GMT; s/n ?; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Wostok 5; Uwagi: start udany

16 czerwca 1963, 09:29:52 GMT; s/n ?; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Wostok 6; Uwagi: start udany – pierwszy lot kosmiczny kobiety

30 stycznia 1964, 09:45:09 GMT; s/n ?; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Elektron 1, Elektron 2; Uwagi: start udany

10 lipca 1964, 21:51:02 GMT; s/n ?; miejsce startu: Bajkonur (LC1), Kazachstan
Ładunek: Elektron 3, Elektron 4; Uwagi: start udany
Oberon

Oberon (Uran 2) – drugi co do wielkości, najbardziej zewnętrzny satelita spośród pięciu głównych księżyców Urana. Został odkryty 11 stycznia 1787 przez Williama Herschela.

## Nazwa

Nazwy tego oraz pozostałych czterech największych satelitów Urana zostały zaproponowane przez syna Herschela w 1852 roku jako życzenie Williama Lassella, który rok wcześniej odkrył Ariela oraz Umbriela.
Wszystkie księżyce Urana nazwane są imionami postaci z dzieł Williama Szekspira lub Aleksandra Pope’a. Nazwa Oberon pochodzi od króla elfów, Oberona ze Snu nocy letniej Szekspira.

## Powierzchnia

Jedyne wysokiej jakości zdjęcia Oberona pochodzą z sondy kosmicznej Voyager 2, która sfotografowała księżyc podczas jego przelotu w odległości 470 600 km od księżyca w styczniu 1986 roku[3]. Wykonane zdjęcia pokrywają około 40% powierzchni[potrzebny przypis], przy czym tylko dla ok. 25% powierzchni uzyskano rozdzielczość do 6 km, pozwalającą na sporządzenie mapy geologicznej. Zdjęcia pochodzą z południowej półkuli księżyca, która podczas przelotu była oświetlona przez Słońce[4].
Oberon jest księżycem lodowym, składa się w około 50% z lodu, w 30% z krzemianów oraz w 20% ze składników węglowo-azotowych wiązanych metanem. Na jego powierzchni znajdują się liczne kratery, które pokryte są nieznanym ciemnym materiałem.
Naukowcy rozpoznają jedynie dwa typy struktur geologicznych Oberona: kratery uderzeniowe oraz wąskie depresje.
Księżyce Neptuna

Neptun ma 14 naturalnych satelitów.

## Larissa

Larissa (Neptun 4) – księżyc Neptuna, piąty pod względem odległości od planety.
Księżyc ten został odkryty przez Harolda Reitsemę i jego zespół w wyniku obserwacji zakrycia gwiazdy przez Neptuna w maju 1988 roku; otrzymał tymczasowe oznaczenie S/1988 N 1. Bezpośrednio został zaobserwowany dopiero podczas przelotu sondy Voyager 2 w 1989 roku, kiedy to otrzymał oznaczenie S/1989 N 2.
Nazwa księżyca pochodzi od nimfy z mitologii greckiej[4].

## Proteusz

Proteusz (Neptun 2) – drugi pod względem wielkości księżyc Neptuna, odkryty w 1982 roku przez Stephena Synotta. Jego nazwa pochodzi od mitologicznego bożka morskiego, który potrafił dowolnie zmieniać swój wygląd[4]. Mimo że Proteusz jest większy od zaobserwowanej w 1949 roku Nereidy, nie został odkryty przez ziemskie teleskopy. Jednym z powodów jest znacznie mniejsza odległość od Neptuna, drugim zaś to, że jest to jeden z najciemniejszych obiektów w Układzie Słonecznym. Podobnie jak Febe (księżyc Saturna), odbija on zaledwie 6% padającego nań światła. Powierzchnia Proteusza jest gęsto pokryta kraterami i nie przejawia śladów jakiejkolwiek aktywności geologicznej[4]. Jedyny nazwany krater na jego powierzchni to Pharos.
Istnieje również podobnie nazwana planetoida, (9313) Protea.

## Triton

Triton (Neptun 1) – największy księżyc Neptuna. Został odkryty przez Williama Lassella 10 października 1846 roku. Triton jest jedynym dużym księżycem w Układzie Słonecznym, który porusza się ruchem wstecznym wokół macierzystej planety (nachylenie orbity do równika planety wynosi 157°). Taki ruch wyklucza powstanie księżyca w tym samym rejonie dysku planetarnego co planeta, wokół której krąży. Triton został więc przechwycony przez pole grawitacyjne Neptuna, najprawdopodobniej z pasa Kuipera. Średnia odległość od planety wynosi 354,8 tys. km i jest bardzo podobna do odległości Księżyca od Ziemi. Triton powoli zbliża się do Neptuna i przypuszczalnie za 1,4 do 3,6 miliarda lat zderzy się z planetą bądź rozpadnie się na niewielkie fragmenty, tworząc system pierścieni o wielkości porównywalnej z tymi posiadanymi przez Saturna. Przechwycenie Tritona może tłumaczyć kształt orbity Nereidy, krążącej dalej od planety niż sam Triton, po orbicie o największym mimośrodzie spośród znanych księżyców w Układzie Słonecznym. Sam Triton obecnie porusza się po orbicie prawie idealnie kołowej, ale tak zapewne nie było w przeszłości. Po przechwyceniu jego orbita przecinała orbity regularnych księżyców i w wyniku oddziaływania grawitacyjnego wytrącił Nereidę na obecną orbitę, przypuszczalnie powodując także zmiany orbit księżyców krążących bliżej Neptuna[3].
Ares I-X

Ares I-X – testowy suborbitalny lot rakiety Ares I. Celem lotu był test pierwszego stopnia rakiety. Został on wydłużony o makietę drugiego stopnia i pojazdu Orion. Lot pierwotnie miał odbyć się już jesienią 2007 roku, później przesunięto go na początek roku 2009. W marcu 2009 ostatecznie zatwierdzono datę lotu na 27 października 2009.
Rakieta została zmontowana w VAB w miejscu na rakietę SRB. 20 października odbył się przejazd rakiety na wyrzutnię. 27 października z powodu złej pogody lot przełożono na kolejny dzień. 28 października rakieta wystartowała. Planowo oddzielono pierwszy stopień, który wylądował w Oceanie Atlantyckim. Lot trwał 6 minut[1], a rakieta osiągnęła wysokość 46 km[2].
Sam lot był udany, choć w trakcie startu uszkodzeniu uległa wyrzutnia startowa, a ponadto wystąpił problem z jednym ze spadochronów, w wyniku czego pierwszy stopień rakiety doznał kilku uszkodzeń w trakcie wodowania, gdyż uderzył w powierzchnię wody pod kątem i ze zbyt dużą prędkością[3].
Mimo sukcesu lotu program Constellation został anulowany. Ostatecznie jednak rakieta Ares I i pojazd Orion zostały zachowane w wersji odchudzonej.
Enceladus

Enceladus (Saturn 6) – księżyc Saturna, odkryty w 1789 przez Williama Herschela. Enceladus jest szóstym pod względem wielkości naturalnym satelitą Saturna, jego średnica wynosi około 500 kilometrów.

## Budowa i powierzchnia

Enceladus jest księżycem lodowym, zbudowanym w znacznym stopniu z lodu. Jego powierzchnia jest stosunkowo młoda, bogata w twory takie jak kratery, gładkie równiny oraz rozległe szczeliny i grzbiety. Przypuszcza się, że ukształtowała się około 100 milionów lat temu wskutek wydobywania się wody z wnętrza księżyca. Pokrywający ją świeży, czysty lód sprawia, że Enceladus ma największe albedo ze wszystkich obiektów w Układzie Słonecznym – odbija on 94%[4] padającego nań światła. Niewielka ilość pochłanianej energii słonecznej powoduje, że temperatura powierzchni tego księżyca wynosi w południe zaledwie –198 °C. Mimo to na tym niewielkim księżycu występują aktywne lodowe wulkany lub gejzery.
Rozmiary Enceladusa nie są na tyle duże, by zachodzące w jego wnętrzu reakcje rozpadu pierwiastków promieniotwórczych mogły obecnie dostarczać znaczące ilości energii. Jednak występujące na powierzchni księżyca pęknięcia, szczeliny i inne deformacje terenu świadczą, że zachodzą na nim złożone zjawiska tektoniczne, pomimo że jego wnętrze powinno ostygnąć już dawno temu. Źródłem ciepła może być tutaj grzanie pływowe, wynikające z istnienia rezonansu orbitalnego Enceladusa z innym księżycem, Dione, w stosunku 1:2.
H2-A

H2-A to japońska rakieta nośna z rodziny H-II, operowana przez Mitsubishi Heavy Industries i Japońska Agencja Eksploracji Aerokosmicznej, wykorzystywana głównie do startów satelitów na orbitę geostacjonarną, jak również użyto jej do wysłania sondy księżycowej i orbitera Wenus. 97-procentowy wskaźnik udanych startów klasyfikuje H-IIA jako jedną z najbardziej niezawodnych rakiet na świecie, tuż obok rakiet Atlas V i Ariane 5.
Delta IV

Delta IV – amerykańska rakieta nośna rodziny Delta, stanowiąca największy wariant tej rodziny. Wszystkie jej człony używają paliw kriogenicznych. Osłona aerodynamiczna ładunku ma 5 metrów długości.

Zbudowana głównie na potrzeby armii Stanów Zjednoczonych, wynosi również ładunki komercyjne. Została również użyta jako rakieta nośna podczas misji Exploration Flight Test 1 5 grudnia
2014 r.

## Starty

21 grudnia 2004, 21:50:00 GMT; s/n D4-4 (310) 4050; miejsce startu: Stacja Sił Powietrznych Cape Canaveral (SLC37B), Stany Zjednoczone
Ładunek: HLV-OLDSP, 3CSat 1 Sparky, 3CSat 2 Ralphie; Uwagi: start udany

11 listopada 2007, 01:50 GMT; s/n D4-8 (329) 4050; miejsce startu: Stacja Sił Powietrznych Cape Canaveral (SLC37B), Stany Zjednoczone
Ładunek: DSP 23; Uwagi: start udany

18 stycznia 2009, 02:47 GMT; s/n D4-9 (337) 4050; miejsce startu: Stacja Sił Powietrznych Cape Canaveral (SLC37B), Stany Zjednoczone
Ładunek: NROL-26 (USA-202); Uwagi: start udany

21 listopada 2010, 22:58 GMT; s/n Delta 351; miejsce startu: Stacja Sił Powietrznych Cape Canaveral (SLC37B), Stany Zjednoczone
Ładunek: NROL-32; Uwagi: start udany

20 stycznia 2011, 21:10:30 GMT; s/n Delta 352; miejsce startu: Baza Sił Powietrznych Vandenberg (SLC6), Stany Zjednoczone
Ładunek: NROL-49; Uwagi: start udany

29 czerwca 2012, 13:15 GMT; s/n Delta 360; miejsce startu: Stacja Sił Powietrznych Cape Canaveral (SLC37B), Stany Zjednoczone
Ładunek: NROL-15; Uwagi: start udany – pierwszy lot Delty IV z silnikami RS-68A.

28 sierpnia 2013, 18:03 GMT; s/n Delta 364; miejsce startu: Baza Sił Powietrznych Vandenberg (SLC6), Stany Zjednoczone
Ładunek: NROL-65; Uwagi: start udany

5 grudnia 2014, 12:05 GMT; s/n Delta 369; miejsce startu: Stacja Sił Powietrznych Cape Canaveral (SLC37B), Stany Zjednoczone
Ładunek: Orion EFT-1; Uwagi: start udany – pierwszy bezzałogowy lot testowy kapsuły Orion. Pierwszy lot Delta IV Heavy z Rakietowym Systemem Ratunkowym. Ostatni start wykorzystujący standardowe silniki RS-68.

11 czerwca 2016, 17:51 GMT; s/n Delta 374; miejsce startu: Stacja Sił Powietrznych Cape Canaveral (SLC37B), Stany Zjednoczone
Ładunek: NROL-37; Uwagi: start udany

12 sierpnia 2018, 8:31 GMT; miejsce startu :Stacja Sił Powietrznych Cape Canaveral (SLC37B), Stany Zjednoczone
Ładunek: Parker Solar Probe; Uwagi: start udany
Стенли Твидл

**Стенли Твидл** (англ. *Stanley H. Tweedle*) — персонаж сериала Лексс, которого сыграл канадский актер Брайан Дауни.

## Биография

Стенли Твидл родом с планеты Острал Б из сектора Планет Реформ, служил Помощником Заместителя Вспомогательного Курьера. Он должен был доставить на базу важную информацию, спрятанную в его зубы, но по дороге Стенли отвлекся на транспорт удовольствий Целес.

Когда Его Тень разрушил базу, он остался одиноко дрейфовать в космосе, медленно задыхаясь без воздуха, и был вынужден довериться первому, кто просканировал его маломощный сигнал в этой части вселенной, и предложил помощь. Так Стенли попал в руки наемников, был подвергнут пыткам и выдал важную информацию.

Наемники передали его Священному Порядку. Его Божественная Тень оставил Стена в живых, рассчитывая в дальнейшем воспользоваться оставшейся информацией, но про него все забыли. Эта информация, которую Стен разгласил, позволила Его Тени уничтожить 94 планеты Реформы, и погубить 685 миллиардов 304 миллиона безвинных душ.

Прослужив охранником 4-го класса восемь лет на Кластере, Стенли попадает в неприятную историю с вышестоящим по званию, подвергается наказанию — три донорских органа для протеинового банка.

Стенли решает сбежать с Кластера и ему удается оказаться в нужное время в нужном месте и получить ключ к Лекссу — чуду биоинженерной мысли того времени. И вот Стенли Эйч. Твидл, капитан Лексса, путешествует по Вселенной Света и Темной Зоне, попадая в разные приключения и выпутываясь из них с помощью Зев, Рабы Любви; Кая, последнего из Брюннен-Джи и Божественного Убийцы, и головы робота 790.

Стенли единственный на Лекссе истинно биологически живой человек. Он космический жеребец и верный друг. Как бы Стену ни было страшно, как бы он не возмущался, что друзья вечно впутывают его в какие-то приключения, он всегда с ними, и никогда не бросит их в беде.

## См. также

* Актёр Брайан Дауни
* Брайан Дауни в роли Стенли Твидла
* Интервью с Брайаном Дауни

## Галерея

Стенли ТвидлПомощник Заместителя Вспомогательного Курьера Стенли ТвидлСтенли Твидл. Предатель планет РеформПобег Стенли Твидла с КластераСтенли Твидл сдаётсяКапитан на мостике
Saturn V

Saturn V to amerykańska rakieta firmy NASA.
Została wykorzystana przez agencję w programach załogowych lotów kosmicznych Apollo[1] i Skylab[2]. Była to największa z rakiet należących do rodziny Saturn. Została zaprojektowana przez zespół pod kierownictwem Wernhera von Brauna i Artura Rudolpha w instytucie Marshall Space Flight Center przy udziale firm Boeing, North American Aviation, Douglas Aircraft Company oraz IBM.
Głównym powodem budowy rakiety Saturn V był program Apollo, którego celem było lądowanie ludzi na Księżycu (zrealizowany misją Apollo 11). Rakiety typu Saturn V wykorzystywano w latach 1967–1973 podczas 13 misji, w tym 10 załogowych[3] (21 grudnia 1968 – 6 grudnia 1972 roku). Godny zauważenia jest fakt wysokiej bezawaryjności tej konstrukcji, bowiem podczas eksploatacji doszło jedynie do dwóch niewielkich awarii rakiety (podczas misji Apollo 6 i Apollo 13 nastąpiła awaria jednego z silników, jednak komputer pokładowy zdołał wyrównać spadek mocy).
Ziemia

Ziemia to 3-cia planeta od Słońca. Jest jedyną planetą w Układzie Słonecznym, która ma życie.

## Struktura

Wnętrze Ziemi można podzielić ze względu na chemiczne lub mechaniczne (fizyczne) właściwości. Pod względem budowy chemicznej, planeta składa się z krzemianowej skorupy, bogatego w krzem, magnez i żelazo płaszcza oraz żelaznego jądra. Pod względem właściwości mechanicznych, wyróżnia się stałą litosferę, plastyczną astenosferę, stałą mezosferę, płynne jądro zewnętrzne i stałe jądro wewnętrzne. Badanie właściwości poszczególnych warstw odbywa się z użyciem pomiarów sejsmologicznych. W górnych rejonach skorupy ziemskiej możliwe jest pobieranie próbek geologicznych. Najgłębszym odwiertem na świecie jest SG-3, o głębokości 12 262 m[89].
Temperatura środka planety może wynosić 4000–7000 K, a ciśnienie dochodzić do 360 GPa[93]. Prawdopodobnie początkowo ciepło wewnętrzne Ziemi pochodziło głównie z kontrakcji grawitacyjnej, w okresie formowania się planety. Obecnie, najwięcej ciepła (45 do 90%) pochodzi z rozpadu radioaktywnego izotopów potasu (40K), uranu (238U) i toru (232Th)[94]. Czas połowicznego rozpadu tych pierwiastków wynosi, odpowiednio, 1,25 mld, 4 mld i 14 mld lat[95]. Źródła ciepła upatruje się też częściowo w ochładzaniu się płaszcza, tarciu wewnętrznym wywołanym siłami pływowymi i zmianami w prędkości obrotu Ziemi. Część energii termicznej jądra transportowana jest do skorupy ziemskiej poprzez pióropusz płaszcza, który może powodować powstawanie plam gorąca i pokryw lawowych[96]. Szacowana ilość ciepła wypływającego z jądra Ziemi wynosi od 4 do 15 TW, a wypływ ciepła na powierzchnię ma wartość ok. 46 TW[97][98]. Jest to niewiele w bilansie energetycznym powierzchni Ziemi – ok. 1/10 W/m², co stanowi około 1/10000 energii promieniowania słonecznego docierającego do Ziemi.

## Satelity

Luna
S2016H3

## Ciekawostki

Planeta Ziemia i Księżyc (Luna) są jedynymi ciałami niebieskimi na którym stanąl człowiek. Mars jest planetą, którą chcemy skolonizować w ciągu 15 lat ( przypuszcalnie ).
Влад

**Влад** (англ. *Vlad*) — это Божественный Палач, показанная в 4-м сезоне сериала. Она слуга Его Божественной Тени для выполнения особых миссий.

## Биография

Божественные Убийцы иногда отказывались исполнять приказания Его Тени и сбегали с Кластера. Для их укрощения были выращены Божественные Палачи. В подземелье в глубинах планеты, в особых генераторах, под воздействием чудовищных разрядов энергии, растили воплощенное зло - Божественных Палачей. В отличие от Божественных Убийц, которых делали из умерших и декарбонизированных тел, Палачей выращивали в специальных установках, чтобы сделать их абсолютно неуязвимыми в схватке с Убийцами. Это была уникальная разработка Брайзона.

В серии 4.8 "Влад (эпизод)" говорится о единственном известном Божественном Палаче по имени Влад. Несколько столетий назад она начала свою охоту за Божественным Убийцей, преследовала его и проникла через Фрактальную Дыру в Темную Зону. Она оказалась на Земле, что породило распространенную мифологию про вампиров в Трансильвании. Когда у неё закончилась протокровь, она затаилась на многие годы в своем криогробе в надежде найти новый источник протокрови. Её поклонницы, Мандрагора с подругами, добывают для неё порцию протокрови и пробуждают Влад к жизни.

Встретившись с Каем, она говорит ему: "У меня есть новая протокровь, и ты можешь только догадываться, что я сделаю людям этой планеты. Вот что я сделаю: я с огромным удовольствием заражу местных жителей паракровью, а затем прикажу им рассеяться по всему миру. Каждый заразит сотню других, которые в свою очередь заразят еще по сотне. И однажды все: матери и отцы, сыновья и дочери - все станут моими рабами. И я прикажу роду человеческому, лишь загрязняющему эту планету, испытать такой убийственный ужас, какой не снился им в самых кошмарных снах… И уничтожение последнего из Бруннен-Джи будет великолепным надгробием для могилы моего удовлетворения.".

## Цитаты

* Влад: Кровь - это жизнь. Дайте ее сюда, дети мои.
* Кай: Если Божественный Убийца - воплощенная смерть, то Божественный Палач - апокалипсис во плоти.
* Кай: Его Тень вывел специальную породу убийцы, для выслеживания и уничтожения убийц, переставших служить его целям. Их называли Божественными Палачами. Как и мне, Божественным Палачам нужна протокровь, чтобы функционировать, но их тела также наполнены специальным биоядом, называемым паракровью. Будучи введена в человека, она превращает его в раба Палача, и, как вирус, размножается в теле хозяина, навсегда закрепляя его зло.

## Интересные факты

* У Влад, как и у Кая, есть выдвижное лезвие, которым убивают жертв.
* Влад очень быстра, она смогла уклоняться от атак Кая с молниеносной скоростью.

## См. также

* Минне Аалтонен в Википедии (англ. яз.)
* Биография Минны Аалтонен (рус. яз.)
* Кадры с Влад en:Category:Vlad/images

## Галерея

Влад в исполнении Минны АалтоненВлад обрела силуВлад в криогробе
Клирик

**Клирик** (англ. *Divine Cleric*) — жрец Ордена, наиболее преданный власти Божественного Порядка.

## История

Клирики впервые появляются в серии 1.1 "Я поклоняюсь Его Тени" в момент подготовки нового носителя для жизненной сущности Его Тени. Они стирают память у человека-носителя, а после переноса сущности Его Тени удаляют мозг прежнего носителя, чтобы сохранить его как Божественного Предка. Клирики являются единственными, кому Его Божественная Тень доверяет проведение таких священных ритуалов касающихся Предков и Его Тени.

В серии 1.4 "Гига-Тень" клириков можно увидеть в последний раз в сериале, где они пытаются совершить ритуал Возрождения, который должен привести к появлению Гига-Тени. Однако, в момент ритуала, где Клирики должны были уничтожить друг друга, процесс нарушается из-за Йоттскри и некоторых других ставших не верными Его Тени. Ритуал прерывается на значительное время. Впоследствии Йоттскри и некоторые другие Клирики реанимируются протокровью исходящей от Гига-Тени. Сущность Насекомого вселяется в тело Йоттскри, которому не удаётся сопротивляться её воле и Йоттскри становится частью организма Гига-Тени.

В серии 2.13 "Сумерки" показан склеп, в котором хранились тела Божественных Предков на этой планете. Возможно, что Рода, правитель планеты Рума мог принадлежать к Клирикам, поскольку он следил за этим склепом.

Предположительно, клирики делились на старших и младших. Священники носят пурпурные балахоны с капюшонами с пряжками в форме символа божественного порядка. Как правило, Клирики носят с собой церемониальный кинжал изогнутой формы.

## Цитаты

* Быстрее, быстрее! Мы его теряем...
* Божественная Тень! Вы должны произвести Поцелуй! Божественная Тень! Поцелуй!
* Мы поклоняемся тебе, Священный Предок!
* Рода: С падением Священного Порядка, все мои слуги бросили свои посты, оставив меня самого, мою любимую жену и красавицу дочь втроем заниматься усопшими.

## Интересные факты

* Клирики появлялись на планете Б1Б в удалённых сценах “Rated Lexx”, где они отдыхали, посещая бары.

## Галерея

КлирикиСовершение ритуалаКлирики готовятся к ВозрождениюКлирик в серии Гига-Тень
Божественный Палач

**Божественный Палач** (англ. *Divine Executioner*) — это особая форма био-дроида, созданная в специальных установках Биовизирями Божественного Порядка, с целью уничтожать неисправного Божественного убийцу.

## История

Божественные Палачи реанимируются с использованием протокрови, но созданы из нескольких технологий, а не из одного реанимированного тела, как у стандартных Божественных Убийц. Можно предположить, что палачи декарбонизированы так же, как и Божественные Убийцы, что делает их невосприимчивыми к большинству видов оружия.

Единственный известный Божественный Палач — Влад, который показал себя чрезвычайно быстрым, способным летать и парить в своей накидке так же, как и Его Божественная Тень. Влад вооружена оружием, похожим на браслет на запястье, который использовал Кай, и оружие, способное высосать протокровь из Божественного Убийцы, что является единственным способом надежно остановить такие неразрушимые конструкции, и скорее всего, это оружие является стандартным предметом для Божественных Палачей.

Палач также обладает необычным веществом, называемым *паракровью*, которое способно «промывать мозги» большинству живых существ и превращать их в рабов. Считается, что паракровь — это переработанная форма протокрови, однако назначение такой субстанции имеет неопределенное значение для роли палача, и поэтому неизвестно, является ли паракровь стандартной или чем-то уникальным для палача.

Другой примечательной особенностью Божественного Палача является то, что она, кажется, стареет, когда у нее мало протокрови, в отличие от Божественных Убийц, таких как Кай, которые просто перестают функционировать, когда их запасы заканчиваются. Возможно, что для облегчения их роли палачей им дана форма зависимости от протокрови, однако это также может быть просто эксцентричностью Влад, поскольку полноценная зависимость может сделать Палача нестабильным.

## Интересные факты

* У Влад, как и Кая, также есть выдвижное лезвие, которым убивают жертв.
* Потребность в Божественных Палачах была предметом многочисленных споров, поскольку Божественные Убийцы должны быть непоколебимо лояльными, и вероятность того, что кто-то станет предателем, кажется невероятно низким, поскольку единственным известным случаем был Кай, который случайно столкнулся с Божественным Предком и, убивая его, смог восстановить свободу воли.
* Если Влад считается типичным Божественным Палачом, то они опасно могущественны, легко превосходя Его Божественную Тень по силе. Если предположить, что Божественный Убийца может даже стать предателем, то вероятность того, что Божественный Палач подвергнется такому же влиянию, сделает их существование серьезной проблемой для Божественного Порядка.

## Появления

* Вальпургиева ночь
* Влад (эпизод)
* Мягенький папочка

## См. также

* Кадры с Божественным Палачом en:Category:Divine Executioner/images
* Статья о Минне Аалтонен в Википедии (англ. яз.)
* Биография Минны Аалтонен (рус. яз.)

## Галерея

Божественный Палач в исполнении Минны АалтоненБожественный Палач высасывает КаяКлыки Божественного Палача
Ключ (эпизод)

«**Ключ**» (англ. *The Key*) — 8-й эпизод 3-го сезона сериала «Лексс».

Премьера этого эпизода состоялась в Канаде 26 марта, 2000 года.

Сценарий: Пол Донован. Режиссёры: Chris Bould.

## Аннотация

Перевоплотившись в Ксев, Принц узнаёт способы получить ключ от Лексса у Кая, 790 и Стенли. 790 диагностирует Стенли, и Кай определяет, что ключ передаётся во время полового экстаза близкого к ощущению смерти, очень знакомого Принцу. Затем Ксев (перевоплощённый Принц) проводит сложный сексуальный ритуал и получает от Стенли ключ от Лексса. Кай подозревает самозванца и проверяет дважды с помощью поцелуя, сравнивая с тем, как целуется реальная Ксев. После получения ключа Ксев (перевоплощённый Принц) отменяет приказ уничтожить планету Огонь и отдаёт новый приказ на уничтожение планеты Вода. Кай раскрывший самозванца убивает его и возвращает ключ ужаснувшемуся Стену, после чего Стенли отменяет приказ уничтожить планету Вода.

## Сюжет

Внимание! Текст может содержать спойлеры.

Описание сюжета серии «Ключ» в свернутом виде.

## Персонажи

* Главные персонажи
	+ Стенли Твидл
	+ Кай
	+ Ксев
	+ 790
	+ Принц

* Все персонажи

См. Категория:Персонажи
## Ссылки

* IMDb The Key
* English transcript en:The Key (transcript)
* Русский транскрипт Ключ (транскрипт)
* Кадры из эпизода en:Category:The Key/images

## Галерея картинок

* Добавьте изображение в галерею и его описание:
*(имя файла в виде The Key 003.jpg, где 003 - порядковый номер)*

Обложка эпизода «Ключ»Кадр из эпизода *Ключ*Кадр из эпизода *Ключ*
Atlas V

Atlas V – rakieta nośna z rodziny Atlas. Konstrukcyjnie zbliżona do rakiet Titan, wykorzystuje jednak technologie zapożyczone z rakiety Atlas IIAC. Dawniej obsługiwana przez firmę International Launch Services, obecnie jest eksploatowana przez United Launch Alliance (ULA) – przedsiębiorstwo joint venture firm Lockheed Martin i Boeing.

Rakiety typu Atlas IIAC i Atlas V w członie napędowym pierwszego stopnia wykorzystują skonstruowany przez NPO Energomasz silnik rakietowy RD-180. Silniki są sprowadzane do USA przez spółkę joint venture ich producenta oraz amerykańskiego przedsiębiorstwa Pratt & Whitney Rocketdyne. Wraz z pogorszeniem wzajemnych stosunków, spowodowanym rozwojem sytuacji na Ukrainie, wprowadzaniem przez USA i kraje UE sankcji przeciw Rosji i groźbą wprowadzenia przez Rosję sankcji odwetowych, zapisano w budżecie USA środki na prace projektowe nad amerykańskimi zespołami napędowymi do rakiet Atlas V. Przedsiębiorstwo Aerojet Rocketdyne zapowiedziało, że gotowy silnik planują wprowadzić na rynek w 2019 roku.
Прист

**Прист** (англ. *Reginald J. Priest*) — персонаж, который служит Принцу в 3-м сезоне сериала, а в 4-м сезоне становится Президентом США.

## История

В серии 3.10 "Битва" Прист появляется на планете Вода в качестве верного слуги Принца. Он почитает правителя и выполняет приказы, но в тайне его ненавидит. Когда Принц объясняет своему рабу, что тот должен обрубить стропы, связывающие гондолу с шаром, он повинуется. Но когда Принц говорит, что он — лишний вес, который должен спрыгнуть с гондолы, слуга убивает Принца и сам запрыгивает на шар в надежде спастись. Но Принц пристреливает его из арбалета и он замертво падает вниз.

В серии 3.13 "Небеса и пекло" после разрушения планет Огонь и Вода, его душа с тысячами таких же душ переселилась на Землю. Там он обрёл имя Реджинальд Джей Прист' и стал новым президентом США, так как Принц объявил его "героем Вьетнамской войны", который несколько лет скрывался в джунглях. На самом деле, никаким героем он не был, а был пешкой Принца, мечтающем от него избавиться, но как только злой дух во плоти появлялся перед ним, он тут же унижался и целовал ему руку.

В серии 4.04 "Долой Стена" Прист пытался подговорить Стенли Твидла, чтобы тот с помощью Лексса покончил с Принцем, но корабль перепутал мишень и стёр с лица город Орландо. Принц решил проучить президента и, убив старую жену, подсунул ему новую первую леди, которой стала Банни с планеты Вода из 3-го сезона.

В конце сериала президент Прист и первая леди Банни улетают на космическом корабле "Ноах" прочь с планеты Земля, а вскоре к ним присоединяется их любимый Принц.

## Цитаты

Принц: Я красивый?

Прист: Как бог!

Принц: Умный?

Прист: Как дьявол!

Принц: Ты любишь меня?

Прист: Безумно!

Принц: Ты умрешь за меня?

Прист: На месте!

Прист: Отличный план!

Принц: Хитрый.

Прист: Блестящий!

Принц: Мудрый.

Прист: Гениальный!

Прист: Чудесно!

Принц: Удобно.

Прист: Волшебно!

Принц: Неизбежно.

Прист: Схватка.

Принц: Турнир.

Прист: Битва.

Прист: Разгром.

Принц: Разгром?

Прист: Для них. Для нас победа.

Принц: Именно.

## См. также

* Кадры с Пристом en:Category:Reginald J. Priest/images
* Актер Рольф Канис (англ. яз)

## Галерея

Прист в исполнении Рольфа КанисПрист — слуга ПринцаПрист — президент США