Fenumener

## Dane:

Imię: Fenumener

Wiek: Dużo

Rasa: Elf spaczony przez Morgotha

Ród: Chyba brak

Dodatkowe informacje: Pali dużo trawy, niektórzy sądzą, że jego dillerem jest Yogurt. Ma miecz jeden, który nazywa się Abyss.

## Historia wersja skrócona:

Siedział sobie i patrzył w gwiazdy gdy nagle wielka postać złapała go i wrzuciła do wora gdzie wyczuł inne elfy. Później Morgoth nagiął go do swojej woli jednak nigdy nie użył na polu bitwy, za to dużo czasu spędził pod ziemią gdzie wraz z innymi spaczonymi elfami ćwiczył różne rzeczy. Nie przepada za innych członkami swojego gatunku bo ci nigdy go nie szukałi. W TE gdy usłyszał o powrocie Saurona postanowił wyjść z kryjówki jaką zapewniała mu twierdza Utumno  i ruszyć wesprzeć prawą rękę Morgotha. Od orków z Angmaru dowiedział się że Sauron gromadzi armię w Dol Guldur, jednak nie znał drogi i przez przypadek wylądował w Shire gdzie nauczył się palić trawę. Później z pomocą orków w końcu dotarł do Dol Guldur jednak okazało się że ten frajer pompka zwany też Sauronem został przepędzony i znowu musiał zapierdzielać przez całe środziemie by do niego dotrzeć. Gdy już mu się to udało okazało się że Sauron zgubił pierścionek i bez niego to nie może się nawet podrapać po dupie (jest duchem), więc musi wysyłać po niego jakiś Darthów Nihilusów którzy czują obecność pierścienia. Od spotkania z Sauronem siedzi sobie gdzieś w Mordorze i pociąga za sznurki niczym Palpatine w prequelach.

### Historia wersja reżyserska Prokrzak's cut:

Po przebudzeniu Elfów na jeziorem Cuiviénen siedział sobie i patrzył w gwiazdy, nawet nie zauważył gdy cześć z jego braci zaczęła się oddalać. Siedział tak może z godzinę może z dwie aż nagle pojawiła się nad nim jakaś wielka postać, która pochwyciła go jedną ręką tak szybko że nie zdążył nawet zareagować. Wielkolud cisną nim o drzewo, po tym stracił przytomność. Gdy się obudził był w jakimś ciemny i zimnym miejscu nic nie widział ale wyczuł kilku innych elfów. Po kilku godzinach w mroku pojawiło się światło, to światło okazało się być ognistym demonem Balrogiem. Otworzył on cele w której się znajdował Fenumener i kilku innych elfów, zabrał on słabych niemogących stawić oporu więźniów do pomieszczenia gdzie siedział sam Melkor, z jego rozkazu grupę elfów poddawano codziennym torturą. Po wielu miesiącach udało się stworzyć mu pierwszych orków, jednak trójka elfów pozostała prawie cała. Gdy Valarowie zniszczyli warownie Melkora i zabrali go do Amanu by odpowiedział za swoje winy nie zniszczyli całych twierdz Morgotha. Fennumener wraz Hyartiel i Tyaldo zdołali przeżyć i udali się na zachód do większego zbiorowiska sił swego Pana. W ruinach twierdzy Angband dokończyli swoje szkolenie bojowe, następnie udali się w świat by zwiedzić Beleriand, tam poznali wiele gatunków drzew i kwiatów pomimo że byli spaczenie i pragnęli zniszczyć wszystko widok pięknych miejsc tak ich urzekł że porzucili swój cele i na prawie 400 lat aż Melkor nie powrócił do swojej siedziby, wtedy zaczął zwoływać swoje armie i wiernych mu ludzi. Trójka przyjaciół była już za słaba by mu się sprzeciwić więc wrócili do Angbandu oraz opowiedzieli o tym co widzieli. Podczas wojny Morgoth nie użył żadnego z nich na polu walki, nawet gdy do twierdzy weszli Beren i Luthien Melkor nie wydał im rozkazu zabicia ich. Gdy porażka była blisko zdecydowali się uciec co udało się tylko dwójce, Tyaldo został zgnieciony przez upadające wieże Thangorodrimu. Gdy kurz opadł i zobaczyli rzeź niedobitków orków uciekli na wschód gdzie wrócili do swojego domu Utumno.

Podczas Drugiej Ery robili jeszcze mniej niż podczas Pierwszej. Ze strachu przed gniewem Valarów siedzieli prawie cały czas pod ziemią. Od czasu do czasu wychodzą po pożywienie, podczas polowań wpadali na ludzi lub orków którzy błądzili po północy od nich zdobywali informacje o wydarzeniach na świecie. Gdy usłyszeli że Sauron powrócił i planuje przy pomocy jakiś sztuczek zawładnąć śródziemiem chcieli go wesprzeć jednak po powrocie do Utumno i zebraniu swoich przedmiotów doszły ich wieści że Sauron przegrał wojnę i został jeńcem zabranym na Numenor. Przestraszyli się bardzo jednak zdecydowali się wyruszyć i zwiedzić trochę świata, wtedy nauczyli się przyrządzać podstawowe leki i używać przypraw. Pewnego razu postanowili się udać do innych elfów gdyż wciąż byli nimi. Jednak gdy dotarli do Rivendell zostali zaatakowani przez oddział który patrolował okolice. Nie spodziewali się ciepłego przyjęcia jednak atak bez żadnego uprzedzenia sprawił że się wściekli i zmasakrowali odział 5 jeźdźców. Wieść o zaginięciu zwiadu szybko dotarła do Elronda który samodzielnie poprowadził poszukiwania. Dwójka przyjaciół zdążyła jednak oddalić się z terenów kontrolowanych przez elfy. Gdy mieli udać się dalej na południe ziemia za trzęsła się i od zachodu powiał potężny wiatr, wtedy jeszcze nie wiedzieli że był to upadek Numenoru. Trzęsienie ziemi sprawiło że zrezygnowali z dalszej podróży i postanowili wrócić. Podczas drogi powrotnej napotkali grupę orków którzy uciekali przed elfami. Postanowili nie ingerować i uciec bokiem gdy elfy będą zajęte walką. Jeden z elfów biorąc zamach zauważył skradającą się dwójkę i gdy skończyli z orkami powiadomił swojego dowódcę, który zarządził pościg. Elfy trzymały dystans od Fenumenera i Hyartiel w okolicach Ettenmoors zdecydowali się zaatakować. Gdy udało im się dogonić na tyle dwójkę spaczonych elfów zasypali ich deszcze strzał. Pancerz Fenumenera był mocniejszy i zdoła zatrzymać więcej strzał jednak zbroja Hyartiel była słabsza i więcej strzał trafiło ją. Elfy nie sprawdziły nawet czy zdołali zabić swoje ofiary po oddaniu dwóch serii odeszli tam skąd wyruszyli. Elf pomimo ran zdoła zrobić prowizoryczne opatrunki dla siebie i swojej towarzyszki, jej jednak nie udało się uratować, umarła na oczach swojego przyjaciela. Wtedy to na zawsze zatracił się w gniewie do elfów, pragnienie zemsty na nich było tak silne że mimo ran dotarł do Utumno i sam rozpoczął przygotowania walki z elfami. Udało mu się zebrać kilku innych spaczonych elfów i wyszkolić ich na zabójców. Wysyłał ich na zwiady i do ataków na małe grupy elfów.

W późnej Trzeciej Erze usłyszał o powrocie Saurona i postanowił połączyć z nim siły. Po wyjściu z Utumno ruszył na południe nie znał drogi jednak dobrze gdyż prawie dwa tysiące lat przebywał w podziemnej twierdzy zabłądził on i trafił do krainy małych ludzi zwanej Shire. Tam nauczył się palić fajkowe ziele a także zabrał kilka nasion by zasadzić je koło swojego domu. Nie wiedząc gdzie iść dalej pytał małe istoty gdzie można się udać by zdobyć większą wiedzę geograficzną. Ci kazali iść mu na wchód do Bree. Podczas podróży wszedł do Starego Lasu, gdzie miał wrażenie że jest obserwowany i wydawało mu się że słyszy jakieś głosy pomimo że nikogo nie było w okolicy. Gdy przeszedł ten dziwny las znalazł się w okolicy Kurhanów, wyczuł tam wielkie niebezpieczeństwo. Postanowił ominąć las od strony północnej czyli skręcił w lewo. Podczas okrążania Kurhanów znaleźli go wyszkoleni przez niego zabójcy, przyprowadzili oni mu orka, który próbował samemu ograbić wioskę w krainie Bree, ork ten zdradził mu gdzie powinien się udać by spotkać Saurona. Gdy ork nie był już przydatny to znaczy gdzie w okolicach miasta Bree zabili go a ciała użyli jako przepustki do miasta. W mieście uzupełnili zapasy i zebrali więcej informacji o krainach przez które mieli się przemieszczać. Po opuszczeniu Bree skierowali się na wschód w stronę Rivendell, tym razem jednak nie weszli na tereny Ukrytej Doliny tak jak w drugiej erze. Kierowali się gościńcem na schód przez Góry Mgliste, przeprawa była zaskakująco łatwa. Po drugiej stronie gór spotkali spory oddział orków które wyraźnie uciekały przed czymś, niestety Fenumenerowi nie udało się złapać żadnego z nich. Po dotarciu nad brzegi Anduiny postanowili kierować się z jej nurtem i znaleźć miejsce gdzie będą wstanie się przeprawić. Szli aż do zapadnięcia zmroku. Gdy nastała noc rozbili obóz pogadali chwilę i wyznaczyli warty po czym zasnęli. Po przebudzeniu zjedli skromne śniadanie i ruszyli dalej na południe. Gdy znaleźli odpowiednio płytkie miejsce by się przeprawić zrobili to, gdy znaleźli się po wschodniej stronie Anduiny zatrzymali się na krótki postój. Gdy słońce było nad ich głowami ruszyli na wschód do granic Mrocznej Puszczy. Gdy było widać już pierwsze drzewa lasu zauważyli że ptaki są bardzo niespokojne, gdy zbliżyli się zobaczyli elfy walczące z wielkimi pająkami. Po dwóch godzina walki elfy ostatecznie zniszczyły te potwory i gdy zbierały się do odwrotu zostały napadnięte przez Fenumenera i jego kompanów, w mgnieniu oka zabili prawie wszystkie elfy, przy życiu została tylko dwójka zapytali ich o twierdzę Dol Guldur. Elfy powiedziały że została opuszczona przez orków i pająki gdyż Sauron został stąd przegnany. Po usłyszeniu o tym zabili jeńców i ruszyli sprawdzić czy mówili prawdę. Szybko przemieszczali się po puszczy gdy dotarli do ruin zamku przekonali się że elfy nie kłamały. Nie wiedząc co robić dalej przeszukały twierdze w poszukiwaniu ocalałych którzy mogli by im zdradzić nowe miejsce pobytu Saurona. Na najniższych poziomach lochów spotkali grupę orków którzy zdradzili im gdzie udał się Sauron jednak w prawie całkowitych ciemnościach nie zdołali zdać sobie sprawy że ich rozmówcy to nie elfy ale spaczone elfy i zaatakowali ich gdy ci szykowali się do opuszczenia twierdzy. Nie przygotowani do obrony kompani Fenumenera zostali prawie zabici jednak szkolenie jakie odbyli zapewniło im zwycięstwo, tylko dwójka z nich umarła od ran jakie ponieśli, bowiem okazały się one zbyt głębokie. Po opatrzeniu i pogrzebaniu towarzyszy ocaleli ruszyli na południe do krainy Mordor.

Trzy dni po opuszczeniu granic Mrocznej Puszczy trafili na Rhovanioński gościniec, na który skierowali się na południe w stronę Mordoru. Przez długi czas podróżowali sami, nikogo nie było w pobliżu drogi, żadnych zwierząt, ptaków nawet bandytów którzy napadają na karawany. Gdy zbliżał się wieczór z północy usłyszeli głosy, szybko skryli się w zaroślach by zobaczyć kto jedzie. Gdy podróżnicy znaleźli się w polu widzenia Fenumenera i jego kompanii zobaczyli nieznane im zbroje i sztandary, jednak nie wyglądali na oddział ale raczej na dobrze chronioną karawanę. Elfy i jego po zobaczeniu kto nadjeżdża wyszli z zarośli na drogę nie zauważenie i ruszyli w dalszą drogę gdy obstawa karawany zauważyła kompanie elfa ruszyli by ich zniszczyć bez zastanowienia. Fenumener wyczuł zagrożenie i kazał ukryć się swoim ludziom jednak atak straży karawany był szybszy tylko piątka zabójców zdołała się ukryć i uniknąć śmierci. Ci którzy nie zdążyli, stanęli do walki i zabili kilku wrogów jednak zabójcy średnio sprawdzają się w otwartej walce bez przygotowania. Jednemu z zabitych wrogów spadł hełm i Fenumener zobaczył kto ich zaatakował. Były to elfy z nieznanego mu królestwa. Strażnicy karawany pochowali poległy towarzyszy a ludzi Fenumenera ograbili z wyposażenia i spalili ich ciała. Gdy nastał świt a karawana była już daleko, ocaleli zebrali się w miejscu gdzie zostali zaatakowani i ocenili straty. Ponad połowa towarzyszy została zabita przy życiu pozostało ich tylko pięciu plus Fenumener. Przywódca postanowił że zniszczą elfy z królestwa które ich zaatakowało, a także będą unikać gościńca by nie wpaść na kolejną karawanę. Zeszli na pobocze drogi i oddalili się od niej o kilka metrów. Dalej kierowali się w stronę Mordoru, trzeciego dnia po ataku usłyszeli w oddali przed nimi jakieś głosy. Poczekali na zmierzch gdy było już ciemno zbliżyli się do obozu tajemniczych ludzi. Zakradli się na sam środek i wtedy dopiero zostali zauważeni, jednak nie wyciągnęli broni, pomimo to cześć ludzi z obozy którzy nie spali ale stali gdzieś koło namiotów chwycili za broń i obudzili resztę. Przywódca bandytów który domyślił się że przybysze nie mają wrogich zamiarów, zrozumiał bowiem gdyby chcieli ich zabić zrobili by to wcześniej, kazał opuścić broń. Poczęstował on drużynę Fenumenera jedzenie jakie mieli, Fenumener z początku nie ufał bandytą, jednak po dwóch dniach spędzonych razem nabrał pewności że ci ludzie nie są źli. Po tygodniu podróży na południe Fenumener opowiedział o napaści elfów z nieznanego mu królestwa, dowiedział się wtedy od dowódcy jest on dezerterem z armi Rhun która walczyła przeciwko elfom z podobnymi kolorami i flagami. Były to elfy z królestwa Dorwinionu, które zajmuje się produkcją i sprzedażą win. Jako iż Yolak (przywódca dezerterów) był lepszy wojownikiem niż zabójcy nauczył on ich posługiwać się mieczem i włócznią w stopniu w jakim sam potrafił. Nauczenie się tych podstaw i udoskonalenie swoich technik zajęło oddziałowi Fenumenera dwa lata, przez ten czas bardzo zżyli się dezerterami z którymi plądrowali wioski na pograniczy Rohanu i w okolicach Anduiny. Po trzech latach życia bandytów, zaatakowali oni karawanę która jechała w stronę Dale z Rohanu. Podczas walki życie straciło wiele osób po obu stronach w tym Yolak, po stracie dowódcy dezerterzy postanowili że nowy przywódcą powinien zostać Fenumener, który świetnie dowodził wieloma akcjami. Po roku od zastania przywódcą Fenumener przypomniał sobie o swoim celu i oznajmi swojej kompani że zmierzają od teraz do Mordoru. Następnie wędrowali dwa miesiące unikając większych kłopotów.