Mariusz Wegański

**Mariusz** **Wegański**, **Pół-Człowiek Pół-Litra**, **Panda, Mariusz Bez Banderoli** (ur. 09.12.1987 w Brzesku) jest jednym z kolegów Laurentego Pszemełki z czasów studiów.

Słynny z zamiłowania do alkoholu (powinien nosić nazwisko Wódecki), ale i zaskakująco dobrych wyników w nauce. Jego stypendium naukowe było jednym z najwyższych w historii Wydziału Podróżniczego. Miał aspiracje do osiągnięcia choć części władzy na Uczelni. Mimo nazwiska, nie był weganinem - potrafił nawet ukraść sąsiadom Laurentego kiełbasę, gdy był głodny.

Bywał uciążliwym współlokatorem, potrafił bowiem oddać mocz (pijanym będąc) na ścianę, czy też (uwaga, opcja ekstremalna) do lodówki, mocząc jedzenie współlokatorów. Sypiał często na dywanie, niekoniecznie z zasuniętym rozporkiem, spadał z krzesełek, uderzając głową w podłogę lub kant biurka, jak mawiał potem – „*to wszystko przez baby: z nimi źle, ale bez nich jeszcze gorzej*”. Miał opinię moczymordy, i to takiego, który nigdy nie przestanie. Podczas jednego z grillowych spotkań na terenie Wesołego Miasteczka dziewczyna, która była rok niżej niż Panda, opowiadała coś o swoich przyjaciołach i wplotła tam żywot Mariusza. Mieszkała obok niego na którymś roku studiów i często musiała wysłuchiwać retorycznych pytań Buromira: „*Znowu ten trup?*”. Dodała też, że ujęło ją słynne powiedzenie Mariusza Bez Banderoli: „*Co robi szklarz, jak nie ma szkła? Pije z gwinta!*”, po czym, delikwent przechylał butelkę wódki, ładując całą jej zawartość w gardziel.

Podczas praktyk zabawiał się z jeżem. Otóż, wracający z papierosa wpadł na pomysł wszech czasów. Na zewnątrz znalazł małego jeża i zabrał go do domku w małym wiaderku, aby samemu się nie pokaleczyć. Cicho otworzył drzwi do dolnego pokoju, w którym spał Laurenty i jego współmieszkańcy. Powoli położył jeża na łóżku stojącym najbliżej drzwi. Pech chciał, że było to łoże Pszemełki, co wiązało się z występującą później aferą.

W późniejszych częściach sagi, Mariusz pracował fizycznie, głównie przy rozbudowie autostrady Kraków - Rzeszów, raz nawet prowadził nawet pokazy dla dzieci, podczas których tłumaczył, skąd się biorą pieniądze na tak ważne inwestycje i jak łatwo można je defraudować.

Cytaty o Mariuszu:

```
Było ukrytych w akademickim środowisku krakowskim wiele miejsc, w których
rezydowali legendarni bohaterowie, znani przede wszystkim z zamiłowania
do dobrej zabawy. Jednym z nich był Mariusz Wegański, który wolał być
określany pseudonimem Panda. Może miało to związek z żebraniem o ocenę
z zaliczenia, zwane w ostatniej epoce popularnym „*pan da* trzy*”, a może*
*po prostu była to ksywka, tego już sam Mariusz nie* wiedział. Skupiał się
głównie na tym, jak zorganizować średniej jakości trefny alkohol medyczny,
który da się wykorzystać do celów spożywczych, liczył karty w studenckich
pokerach i bajerował nieświadome studentki pierwszego roku zdrobnieniem:
„*och, jakie pikne oczątka”, na co dziewczęta czerwieniły się nieśmiało,*
*jednak nawet mimo tego, były chętne na* dalszą rozmowę z młodym alkoholikiem.

```

```
Panda był sławny między innymi z tego, że gdy miał urodziny, cały akademik
wiedział o tym miesiąc wcześniej, a najbliższe mu otoczenie, to jest sąsiedzi,
oraz skład naprzeciwko, wyjeżdżali dla bezpieczeństwa z akademika do rodzinnych
domów. Jednak ten, kto był zaproszony, nie żałował. Delikwenci prawie cały czas
chodzili na rauszu, a kiedy tylko się dało, było pite. Nikomu nie przeszkadzała
zakrwawiona twarz Mariusza, który próbował golić się jeszcze pod wpływem
i troszeczkę zboczył żyletką.

```