Sith

**Sith** - miasto leżące u skraju Lasu Lerven. Znajduje się ono w południowej części krainy.

## Opis fabularny z gry

Miasto jest gajem ogromnych drzew, na gałęziach których znajdują się domy i pomieszczenia zbudowane za pomocą magii. Wygląd jest iście baśniowy. Kręte schody wokół konarów z misternie zdobionymi poręczami, piękne szałasy, pomosty łączące poszczególne drzewa i umożliwiające łatwe przemieszczanie się.

Tysiące lat temu, na skraj Lasu Lerven przybyły pierwsze elfy. Nie byli oni jednak tą samą silną i potężną rasą, którą są dziś. Żyli wówczas jako niewielki wędrowny lud nękany przez wiele problemów. Mieli kłopoty ze zdobyciem pożywienia, nie potrafili bronić się przed ciągłymi napaściami potworów, które władały wówczas ostępami tego świata. Marzyli o domu, o miejscu, gdzie mogliby wreszcie poczuć się bezpieczni.

Według podań starożytnych elfickich legend znaleźli to miejsce właśnie na skraju Lasu Lerven. Gdy tam przybyli, znużeni wielotygodniową wędrówką, olśniło ich piękno natury, która bujnie się tam rozwijała. Ciepłe promienie słońca, przebijające przez liście olbrzymich wiązów, opadały miękko na twarz przywódcy niewielkiej grupy elfów. On juz wiedział, wiedział, że to właśnie to miejsce stanie się ich opoką, upragnionym domem. To właśnie on, pierwszy znany nam z legend przywódca nazwał to miejsce Sith, legenda głosi, że imię to nosił także jego pierworodny syn, który przyszedł na świat w noc poprzedzającą ich przybycie do Lasu Lerven.

Kolejne lata upływały elfom na ciężkiej pracy. Nie znali oni jeszcze wówczas czarów, więc pierwsza osada została zbudowana siłą ich rąk. Las stał się ich życiodajnym źródłem, znajdowali tam pożywienie, schronienie, uczyli się stopniowo korzystać z jego dobrodziejstw. Odkryli moc rosnących tam ziół, zaczęli więc zakładać plantacje, odkryli także drzemiące w nich moce. Powstała pierwsza szkoła magii, gdzie młode elfy uczyły się wiedzy tajemnej. Nie było to jednak życie pozbawione niebezpieczeństw. Osada była atakowana przez potwory zamieszkujące las, dlatego domy budowano na drzewach. Dziś jest to już tradycją. W rozłożystych koronach powstały okrągłe chaty, budowane wokół przysadzistych pni. Po kilkuset latach w koronach drzew powstał gąszcz linowych mostów, domów i drabin. Drzewa służyły elfom, które nauczyły się o nie dbać, dlatego powoli zacierały się granice między tym, co stworzyli mieszkańcy Sith, a tym co było dziełem natury. Miasteczko tętniło życiem, stało się zieloną oazą; idyllą, gdzie życie upływało w spokoju i harmonii. Spokój ten mąciły jednak ciągłe ataki dzikich mieszkańców lasu, którzy niszczyli plantacje ziół. Elfy postanowiły więc wybudować wielkie mury wokół swego miasta. Praca ta zajęła im pięćdziesiąt lat. Najsilniejsi mężczyźni zwozili olbrzymie kamienne bloki, które następnie ciosali w taki sposób, aby każdy blok stanowił jedno przęsło osadzone pomiędzy przysadzistymi pniami drzew. W tej ciężkiej pracy pomagali elfom mieszkańcy Elakki. Warto tu wspomnieć, że Elakka już wtedy była wielką metropolią, w cieniu której rosło w siłę miasto Sith. Mur zataczał krąg wokół miasta, który otwarty był tylko w jednym miejscu; pomiędzy dwoma ogromnymi bukami było to bowiem wymarzone miejsce na bramę. Korony olbrzymich drzew splatały się ciasnym węzłem nad tą powstałą w magiczny sposób bramą. Porozrzucane kawałki skał spoiły w jedno wijące się odnogi bluszczu. Pomiędzy pniami buków powstały kamienne wrota, które otwierały się tylko przed ludźmi o czystych sercach.

Mijały kolejne stulecia, a Sith stało się stolicą magii w królestwie Amorion. Zaopatrywało stolicę w mikstury, ale także w drewno niezbędne do budowy broni. Przed dwustu laty urodził się tam elf Namor Hierdag, który sprzeniewierzył się idei braterstwa i współpracy. Bardzo wnikliwie studiował on magię, stał się najlepszym alchemikiem w Amorion, jednak jego serce zatrute było jadem, pożądał władzy, chciał zasiąść na tronie królestwa. Zbudował on pracownię, nie taką jak inne, które podobne były do elfickich domów i mieściły się na drzewach, ale prawdziwą plątaninę podziemnych korytarzy w północnej części miasta. Spędził tam całe lata, hodując potwory, sporządzając mikstury i szykując podbój krainy. Na szczęście wyrocznia elfów w porę przepowiedziała ten straszliwy zamiar. Do boju ruszyło wojsko ze stolicy, jeden z jego oddziałów stanowili najznakomitsi magowie i elfy z Sith. Na równinach w pobliżu Lasu Lerven rozpętała się straszliwa bitwa, która trwała dwa miesiące. Nietrudno sobie wyobrazić jak wielkie poczyniła spustoszenie w armii króla Amorion. Szale przechylały się to na jedną, to na drugą stronę, wycieńczone wojsko dzielnie odpierało ataki krwiożerczych bestii Hierdaga, ale ostateczne zwycięstwo przyniósł armii dopiero cud. Kapłanki w świątynni w Elakce modliły się tak gorliwie, że Bóg Illuminati zszedł ze swego tronu na pole bitwy. Wejrzał on w serce Namora i widząc jak mocno jest przesiąknięty złem, skazał go na wieczną tułaczkę po lesie, rozgromił także jego wojsko, które rozpierzchło się po Amorion. Od tej pory w kraju znów zapanował pokój. Tylko z rzadka zdarza się, że potomkowie potworów Hierdaga napadają na samotnych wędrowców.