Narodziny Zuzi

**Narodziny Zuzi** to szósty rozdział części pierwszej Jestem w dżungli i szósty rozdział powieści W sercu dżungli

## **Bohaterowie**

* Profesorka Sylwia
* Robaczek Piotruś
* Robaczek Zuzia
* Koko
* Mambo
* Woko
* Pan Roman
* Ginekolog Ireneusz
* Doktor Dorota

## **Streszczenie**

Robaczek Piotruś chciał pokazać, jak jego siostra - Zuzia - ma narodzić się. Do Profesorki Sylwii, Piotrusia, Koka, Mamba i Woka podszedł pan Roman. Sylwia zapytała, gdzie jest szpital. Roman powiedział, że szpital jest przy ulicy Tukanowej. Piotruś pożegnał się z Kokiem, Mambem i Wokiem. Profesorka Sylwia otworzyła furtkę, a następnie weszła do szpitala. Tam spotkała ginekologa Ireneusza. Chwilę później na korytarz weszła doktor Dorota. Sylwia zaniepokoiła się przez stan zdrowia Doroty. W ten sposób Ireneusz otworzył wejście do gabinetu nr 12. Potem Sylwia, Piotruś i Ireneusz weszli do gabinetu pod numerem 12. Następnie Sylwia usiadła na łóżku. Następnie do tego gabinetu weszła Dorota. Następnie wzięła z szafy deskę do krojenia, karteczkę z notesu i długopis. Potem usiadła na krześle bliżej łóżka. Potem pisała list do mamy i taty, a Ireneusz badał jajko. Chwilę później Dorota włożyła list do torby Profesorki Sylwii. Następnie Ireneusz wziął ze stolika laboratoryjnego jajko, potem zbliżył się do szafy, a następnie stłukł jajko o szafę. Od razu narodził się nowy robaczek. Ireneusz uświadomił, że ten robaczek jest dziewczynką. Potem wziął ją ze stolika i położył ją na wagę. Ważył ją, a następnie powiedział, że ten robaczek waży trzysta gramów. Następnie położył tego robaczka do łóżeczka. Dorota wzięła ze stolika linijkę i zmierzyła szerokość główki. Zauważyła, że dziewczynka ma pięć milimetrów szerokości. Potem zmierzyła długość ciała. Następnie powiedziała, że dziewczynka ma osiem centymetrów długości ciała. Potem rzuciła linijkę do łóżka. Następnie zapytała Sylwię, jak ma na imię ten robaczek. Sylwia odpowiedziała, że ten robaczek ma na imię Zuzia. Potem powiedziała, że dżungla jest krainą pokrytą gęstym lasem i splątaną roślinnością, zwykle w klimacie tropikalnym. Następnie podniosła Zuzię z łóżeczka. Potem opuściła gabinet numer 12, a następnie wyszła ze szpitala.

## **Tekst**

Pewnego dnia tuż po walce z Dżunglowcem-Tropikalowcem, Profesorka Sylwia była bardzo szczęśliwa, że Piotruś chce pokazać, jak jego młodsza siostra - Zuzia - ma narodzić się.

– No co?! – zapytała Sylwia. – Zobaczymy, jak rodzi się robaczek?

– Da! – ucieszył się Piotruś.

– Bo my nie możemy się nudzić. – dodał Koko.

– Wszystko będzie dobrze. – rechotał Mambo.

– Świetnie! Świetnie! – rechotała Sylwia. – Idziemy do szpitala i tam położni odbiorą poród.

– Poród robaczka. – wpadł jej w słowo Mambo.

   W tym momencie do Profesorki Sylwii, Piotrusia, Koka, Mamba i Woka podszedł pan Roman.

– Przepraszam, panie Romanie, gdzie jest szpital? – Sylwia chciała wiedzieć.

– Szpital znajduje się przy ulicy Tukanowej. – wrzasnął Roman. – Idźcie prosto, następnie idźcie w lewo, na ulicę Tukanową.

– Aaaa… – jęknęła Sylwia. – To rozumiem, że szpital jest przy ulicy Tukanowej.

Profesorka Sylwia zrozumiała, że szpital jest przy ulicy Tukanowej.

– Pa, pa! – wrzasnął Piotruś, żegnając się z Kokiem, Mambem i Wokiem.

Profesorka Sylwia trzymająca w lewej ręce Piotrusia szła prosto, a następnie skręciła w lewo.

– Piotrusiu, patrz! – wtrąciła Sylwia. – Szpital.

   Profesorka Sylwia otworzyła prawą ręką furtkę, a następnie szła ścieżką do szpitala i zamknęła drzwi. Na korytarzu był ginekolog Ireneusz.

– Odzyskam przytomność. – powiedziała Sylwia.

– Mam stetoskop na piersi. – bąknął Ireneusz.

   W tym momencie na korytarz weszła pani Dorota.

– Słabo mi jest. – zemdlała Dorota.

Profesorka Sylwia zaniepokoiła się przez stan zdrowia Doroty.

– Sylwio, czemu się boisz? – powiedziała spokojnie Dorota. – Czemu ty się boisz, kobieto? Co się stało?

– Nic się nie stało. – jęknęła Sylwia. – Robaczek Piotruś chce mi pokazać, jak narodzi się robaczek.

– Co chce Piotruś pokazać? – zapytał Ireneusz.

– Robaczka. – odpowiedziała Dorota. – Pamiętajcie o zabawce Piotrusia?

– Mambo powiedział, że jutro ma przywieźć zabawki. – powiedziała Sylwia.

   Ginekolog Ireneusz otworzył wejście do gabinetu nr 12.

– Chodź, zapraszam cię na badanie. – zaprosił Ireneusz.

– Proszę. – odpowiedziała Sylwia.

Profesorka Sylwia z Piotrusiem i Ireneusz weszli do gabinetu pod numerem 12. Następnie Ireneusz zamknął drzwi.

– Sylwio, proszę siadać tutaj. – poprosił Ireneusz.

Sylwia usiadła na łóżku.

– Chcecie o coś prosić… – bąknął Ireneusz.

Potem do gabinetu pod numerem 12 weszła doktor Dorota. Następnie otworzyła szafę, wzięła z niej deskę do krojenia, karteczkę z notesu i długopis, a potem zamknęła szafę. Potem usiadła na krześle bliżej łóżka, a Ireneusz zaczął badać jajko.

– Kochani Mamo i Tato! – pisała Dorota.

– Jeśli czytacie te słowa, oznacza to, że mniej już nie ma na całym świecie. – powiedziała Sylwia.

– Nie myśl. – wtrącił Ireneusz. – Niech narodzi się robaczek.

– Oni muszą się dowiedzieć prawdy. – pisnęła Sylwia. – Uważają, że być sługą z serca dżungli to największy honor.

– Pisz. – poprosiła Dorota.

– Nie wierzcie. – jęknęła Sylwia. – Jeśli będę wam wmawiać, że wasz syn jest sługą z serca dżungli.

– Zachowajcie mnie w dobrej pamięci. – poprosił Ireneusz.

– Wasz kochający Piotruś. – pisała Dorota.

Ireneusz spokojnie zbadał jajko.

– Podpis. – poprosiła Sylwia.

I doktor Dorota złożyła podpis.

– Zapisz adres. – poprosił Ireneusz.

– Sylwia Kowalczykowska. – pisała Dorota. – Gejderich, ulica Tukanowa 8.

Dorota pokazała Profesorce Sylwii ten list, który napisała.

– Teraz włóż tutaj. – poprosiła Sylwia.

I Dorota włożyła list do torby.

– Pa, pa! – zirytowała się Sylwia.

– Nie wolno ci tak mówić! – krzyknął Ireneusz.

Profesorka Sylwia, robaczek Piotruś i doktor Dorota wlepili w niego zdumione spojrzenia.

– Obiecaj mi. – poprosił Ireneusz.

– Obiecuję. – dokończyła Sylwia.

   Ginekolog Ireneusz popatrzył spokojnie na jajko.

– Czy ten robaczek już się narodził? – zapytał właśnie Ireneusz.

– Nie, jeszcze nie narodził się. – odpowiedziała Sylwia.

– Zaraz wbiję jajko o szafę. – powiedział Ireneusz.

   Ginekolog Ireneusz wziął ze stolika laboratoryjnego jajko z nienarodzonym robaczkiem, potem zbliżył się do szafy i stłukł jajko o szafę, aż w końcu narodził się nowy robaczek.

– Ooo… Zobacz! – zaciekawiła się Dorota. – Nowy robaczek!

– No, widzę nowego robaczka. – jęknęła Sylwia.

– To jest dziewczynka. – uświadomił Ireneusz.

Ginekolog Ireneusz zauważył, że ten robaczek jest dziewczynką.

– Ona jest całkiem zdrowa. – wyjaśnił Ireneusz.

   Ireneusz wziął dziewczynkę ze stolika i położył ją na wagę.

– No co?! – spytała Dorota. – Ile gramów waży dziewczynka? Ireneusz odczytał masę dziewczynki.

– Trzysta gramów. – odliczył Ireneusz.

– Dziękuję! – podziękowała Dorota.

Następnie Ireneusz podniósł dziewczynkę i położył ją do łóżeczka. Najpierw Dorota wzięła ze stolika linijkę i zmierzyła szerokość główki.

– Pół centymetra. – odczytała Dorota.

Doktor Dorota zauważyła, że dziewczynka ma pół centymetra szerokości. Potem Dorota zmierzyła długość ciała.

– Osiem centymetrów. – odczytała Dorota.

Dorota zauważyła, że dziewczynka ma osiem centymetrów długości ciała. Potem rzuciła linijkę do łóżka.

– Dziękujemy bardzo! – podziękowali Ireneusz i Dorota.

Ginekolog Ireneusz i doktor Dorota przyglądali się w milczeniu dziewczynce.

– Jak ona ma na imię? – zapytała Dorota.

– Zuzia. – odpowiedziała Sylwia.

– Zuzia… – powtórzył Ireneusz.

Sylwia postanowiła, że ta dziewczynka ma na imię Zuzia.

– Co to jest dżungla? – zapytała Dorota.

– Dżungla to kraina pokryta gęstym lasem i splątaną roślinnością, zwykle w klimacie tropikalnym. – wyjaśniła Sylwia.

Ireneusz jęknął głośno.

– No co?... – rzekła Dorota. – Sylwio, możesz wyjść ze szpitala.

– Mogę. – dodała Sylwia.

   Profesorka Sylwia podniosła Zuzię z łóżeczka. Następnie otworzyła drzwi, opuściła gabinet ginekologiczny numer 12 i zamknęła drzwi. Potem otworzyła drzwi wyjściowe, opuściła szpital i zamknęła drzwi. Potem szła drogą od szpitala do furtki i zamknęła furtkę.

## **Wideo**

https://www.youtube.com/watch?v=lXg6-Vta7AI