Bill Hearthblossom

### Profession

druïde / tempelbewaarder van Silvanus the OakfatherSjabloon:Infobox Character/ProfessionCategorization

## Stats

### Level

4

Bill Hearthblossom groeide op in de halfling gemeenschap Shauburns Woods iets ten noordwesten van Rose lake. Bij zijn vader Hank en moeder Lilly. Hij had een mooie jeugd in de bossen en op het water. De gemeenschap had weinig contact met de buitenwereld en niet veel reizigers weten de plaats te vinden en als ze als weten waar ze moeten zijn, dan zijn het vrienden, die erheen geleid zijn door inwoners. Dit biedt de halfling gemeenschap een goede bescherming. En in harmonie met de natuur leefden ze al generaties hier bij Rose lake. Hier aanbidden ze Silvanus the Oakfather, god van de wilde natuur.  Men geloofd dat hij voortkomt uit de eerste druïde cirkel bestaande uit goden. En elke week wordt er een bezoekje gebracht aan het altaar van Silvanus, om te bidden voor raad.  Bij Silvanus gaat het om balans, bijvoorbeeld tussen groei en verval of water en droogte, maar hij heeft een hekel aan vuur, die kan namelijk zijn geliefde bomen doden. Bij het altaar zien ze vaak een stille man die het altaar schoonmaakt, Bill weet dat hij een druïde is die veel tijd in het bos doorbrengt.

Als Bill opgroeit begint hij al snel vragen te stellen over de planten, de dieren, druïden en over hoe het is buiten het dorp. Ook op school stelt hij altijd vragen over deze onderwerpen en samen met zijn goede vriend Bob Barkskin spelen ze dan ook altijd dat ze samen op avontuur gaan buiten het dorp, weg van Rose Lake. Naast het spelen van avonturen met Bob, waren de twee altijd in de bossen te vinden, waar ze af en toe de man van het altaar van Silvanus ontmoeten. De halfling is meestal stilletjes kruiden aan het plukken. Hij zei misschien niet veel maar op de één of andere manier leek hij te kunnen communiceren met de dieren om hem heen. De dieren werden kalm als hij in de buurt was en dan glimlachte de man naar de jongens en dan konden ze de dieren aaien. De man heet Garret Orgulas, een druïde, en was al op leeftijd. Ook zagen ze dat de man zieke en gewonde dieren die ziek of gewond genas en verzorgde en de jongens gingen erbij helpen. De jongens leerden alles wat een druïde moest weten. De jongens gingen ook vaak op avontuur in het bos en af en toe vingen ze een glimp op van mensen en andere wezens, maar ze lieten zich niet zien. Maar op en dag toen Bill een jaar of 20 was en volwassen werd geacht, pakten hij en Bob hun rugzak om de wijde wereld in te trekken. Hun ouders wilden er niets van weten en gaven Garret hier de schuld van. Ze vroegen hem waarom hij die gekke ideeën in hun hoofd plant. Maar Garret schudde zijn hoofd en legde uit dat jonge halfling mannen soms behoefte hebben avontuur en nieuwe ervaringen en dat het misschien beste is om ze goed voorbereid op pad te sturen, in plaats van de tocht te verbieden. Anders knijpen de jongens er misschien onvoorbereid ertussenuit. De ouders weten diep van binnen ook wel dat Garret gelijk heeft en die avond vertellen ze de jongens over de steden waar niet alleen mensen wonen maar ook andere rassen. Ook benadrukken ze dat niet iedereen vriendelijk is en dat dit moeilijk om voor te stellen is voor halflings. Toen gingen de jongens op weg naar het noorden, door de bossen tot ze uitkwamen bij het plaatsje Nightwind, er leek een festival aan de gang en de jongens vermaakten zich goed maar ze moesten overal koper en zilverstukken betalen en dat kenden ze niet normaliter doen de halflings aan ruilhandel in het dorp. Ze hadden wel wat geldstukken meegekregen van hun ouders en al snel viel het op dat ze niet zo goed met geld konden omgaan. En doordat ze lekker aan het uitgeven waren vielen ze wel op. Helaas werden ze tegen de avond een steegje ingedrukt waar ze hun geld moesten afstaan aan een man met een lang mes met een saffier erop, halflings houden niet van dit soort oneerlijk gedrag en pikten het niet, door de biertjes werden ze ook wat onstuimig. Bob gebruikte zijn staf en ging in de aanval en ook Bill kwam voor zichzelf op. De twee hadden weinig gevechtservaring en delfden het onderspit. Het enige wat Bill nog weet is dat hij een visioen kreeg, in het visioen zag hij Garret die bezorgd keek en zei dat hij niet veel meer kon doen voor Bob en dat hij zich in veiligheid moet brengen. Garret zegt dat hij moest terugkomen en zijn opleiding als druïde voort moet zetten in veiligheid. En dan gaan werken aan zijn weerbaarheid. Daarna werd hij wakker werd in een steegje onder het bloed. Bob leg naast hem, roerloos. Bill probeerde Bob nog wakker te schudden maar het hield niet, hij was vermoord door de man met de saffier op zijn mes. Bill schreeuwde het uit en de wachters vonden hem en brachten hem naar een healer. De dader werd nooit gevonden en Bill rende zodra hij kon het woud in, terug naar huis, naar de dieren, naar het woud. Garret ving hem op en leerde hem hoe hij een volwaardige druïde moest zijn en hij het verdriet een plaats moest geven door te bidden naar Silvanus dat er ooit zal er balans komen zoals Silvanus altijd heeft gezegd Bill denkt vaak na over hoe hij die balans kan herstellen, is het door wraak of juist door te leven of te zorgen voor nieuw leven? Op een dag is Garret spoorloos verdwenen, Bill kan hem nergens vinden. Die nacht krijgt hij weer een visioen, waarin Garret zegt dat hij nu de Druïde is van dit gebied, hij moet zorgen voor de dieren en de planten en hij moet een priester zijn van Silvanus door het altaar te onderhouden en de mensen te helpen waar hij kan. Garret zegt dat hij geroepen is om een groter probleem op te lossen, meer informatie krijgt hij niet. Garret heeft alle vertrouwen in Bill, hij is er klaar voor. De jaren verstrijken en Bill heeft het allemaal wel onder controle hij zorgt voor de dieren, de dorpelingen en het altaar van Silvanus. Maar de hang naar avontuur is er nog steeds. Ook al liep het de vorige keer zo slecht af, inmiddels had Garret hem geleerd zich te verdedigen dus een volgende keer zou het niet zo aflopen en ook zou hij zich niet zo opvallend gedragen.  Inmiddels heeft hij zelf leerling druïdes aangenomen. Hij leert ze de kneepjes van het vak en zorgt ervoor dat de jongens zich leren verdedigen. Nu begint hij ruimte te krijgen om wat te gaan reizen en de verantwoordelijkheden over te dragen. Hij heeft namelijk gehoord van anderen die Silvanus aanbidden en er zullen ook druïden zijn die hem nog wat kunnen leren. En hoewel het jaren geleden is, denkt Bill nog vaak aan Bob en de man die het mes met de saffier in handen had. Wie weet kan hij de balans herstellen maar als hij de man zal zien, kan hij zich dan wel bedwingen? En waar is Garret eigenlijk? Dan volgt er weer een visioen, maar die is onduidelijk, het is meer een naar gevoel. Zou er iets met Garret zijn? Hij bid tot Silvanus maar krijgt geen antwoorden. Weer een visioen, maar nu van een bos en dan wordt er ingezoomd op een grote eik. Op 1 van de takken zit een krachtige verschijning met een helm op en een warhammer het is Silvanus en die zegt: “Bill, Garret is in gevaar, trek erop uit om hem te vinden. Dan wordt Bill wakker, hij weet wat hem te doen staat  en instrueert zijn leerlingen en zorgt ervoor dat ze zich zo redden en dan gaat hij op weg naar Four Tower Bridge.