Lawonderh

**Lawonderh**, czylikoniec trzeciego dnia trzeciej próby: wyzwolenie i objęcie pierwszego awenderi przez Setrena.

## Opowieść mędrców z okolic Bergen

Według legend w czasach sprzed nadejścia Niechcianych, Wojen Bogów i mrocznych wieków bogowie nie chodzili po świecie pod postacią awenderi. Setren jako pierwszy *postanowił zejść między ludzi, aby lepiej się nimi opiekować, aby się do nich zbliżyć.* Ukazał się szamanom związanym ze ścieżkami duchów – nakazał przygotować mocne i potężne naczynie, w które będzie mógł wstąpić.

Pierwszego dnia przyprowadzono wielkiego, szarego wilka schwytanego w lasach Hawennec. Oczy bestii zapłonęły, futro zjeżyło się, a fallus nabrzmiał do znacznych rozmiarów (przypominał trzecią nogę). Ciało wilka nie było w stanie pomieścić mocy boga i spłonęło. Po 10 dniach w kręgu przywołania umieszczono górskiego niedźwiedzia. Setren wstąpił w jego ciało, niedźwiedź ryknął tak straszliwie, że wywołało to lawiny w promieniu stu mil i pęknięcia szczytów. Kapłani w kręgu stracili przytomność, a klatka bestii rozpadła się. Setren w jej ciele postąpił trzy kroki i zwierz zaczął kurczyć się i maleć (jakby ciało wysychało w lodowej pieczarze). Nie mógł utrzymać mocy Nieśmiertelnego.

Kapłani długo wędrowali po ścieżkach snów i naradzali się z duchami przodków. Jednemu z nich przyśnił się ciemnobrązowy stwór z białymi rogami. Tura sprowadzono z południa w ciągu trzech lat. W zamian za 1000 futer srebrnych lisów, 1000 stalowych mieczy i 1000 beczek pitnego miodu południowe plemiona pozwoliły na schwytanie przewodnika stada. Tur miał 15 stóp długości, 7 w kłębie, a rozpiętość rogów dochodziła do 4. Setren oddał cześć sile i pięknu zwierzęcia, nakazał zdjąć pęta i stanął przed nim w chmurze rozświetlonych blaskiem płatków śniegu.

Pokłonił się zwierzęciu przykładając dłoń do serca i zamarł na chwilę. Gdy się wyprostował, byk pochylił łeb, aż rogi uderzyły o ziemię. Setren wstąpił w ciało byka na trzy dni. Zaczął tratować wiwatujący tłum, szalał po górach, niszczył chaty, obalał mury miejskie i atakował ludzi. Jego rogi zmieniły kolor na czerwony, a nogi po brzuch miał umazane krwią. Żaden z kapłanów, szamanów i mędrców nie wiedział, dlaczego Setren, który znalazł naczynie zdolne pomieścić jego Moc, zaczął niszczyć własny lud.

Niektórzy byli gotowi uciekać z rodzinnych stron i pokłonić się innym bogom. Trzeciego dnia wieczorem w krąg zrozpaczonych mędrców i starszyzny plemiennej wkroczył młody wojownik. Powiedział, że to nie Setren niszczy i tratuje góry, ale byk niepotrafiący pojąć rozmiarów nowej mocy. Duch zwierzęcia zgodził się na objęcie i ustąpił miejsca duszy boga, ale jego umysł dzikiej bestii nie może pojąć postrzegania świata poprzez **zmysły Nieśmiertelnego**. Byk nie potrafił udzielić Setrenowi zgody na opuszczenie ciała. Młody wojownik wziął płaszcz, topór i ruszył na spotkanie bestii. Stanęli naprzeciw siebie: pierwszy z bohaterów i bestia, na wpół oszalały bóg. Byk spuchł od przepełniającej go mocy, a jego rogi nabrały barwy głębokiej czerwieni i stały się półprzezroczyste (niczym z kryształu). Młodzieniec spojrzał na byka, pokłonił mu się i powiedział: *„Panie, naczynie nie może być mniej warte od tego, co je wypełnia, a wielkość i siła nie ma znaczenia dla duszy. Ja będę twoim naczyniem”*.

Byk zaryczał i ruszył do ataku, wojownik uskoczył i cisnął toporem w jego łeb. Setren wycofał moc z ciała zwierzęcia, **odebrał mu atrybuty bożego naczynia** i topór rozszczepił łeb bestii na pół. Serce byka przestało bić, duch Setrena opuścił ciało zwierzęcia i objął nowe. Objęcie trwało zaledwie kilka godzin, bo ludzkie ciało nie jest w stanie udźwignąć całej mocy boga (nawet jeśli wypełnia je potężny i dzielny duch) i wypala się od środka.

Wersja Jawena Oderenna (**kultu bitwenego na północy**): Byk padł po jednym ciosie, ciało zniknęło, a na jego miejscu pojawił się piękny młodzieniec – Setren we własnej postaci. Był to pierwszy i jedyny raz, gdy Nieśmiertelny zaszczycił ludzi swoją bezpośrednią obecnością. Była to nagroda za wiarę i odwagę wojownika, który został żywcem uniesiony do dziedziny Setrena. Kapłani spierają się, po ilu ciosach padł byk (1 v 3), ile miał stóp w kłębie (8 czy 8,5), czy rogi były czerwone jak świeża krew, czy na wpół zaschnięta.