recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Spekira II

**Spekira II** is a lush green forested planet located in an unknown star system.

## Landscape

Spekira II contains both large green forests as well as large bodies of water. The grass is green and there are small pink flowers. The sky is completely clouded and is a white colour with a tint of green. It occasionally rains on the planet. There are buildings on Spekira II which may indicate the existence (or pre-existence) of a civilization.
Yavil

Yavil is a moon of the planet Balari V in the Grafningard VI system. From space, Yavil appears to be an island moon with the surface consisting entirely of one giant green-in-colour ocean dotted with islands. This is interestingly very different from Yavil's mother planet as Balari V is a snowy, forested planet.

On the surface, Yavil is temperate and lush; an ocean planet with bright red trees and clear blue water, flush with life. Many aliens are attracted to this planet so don't expect to be alone. Yavil's temperature is known to be 20.4°C.
Usnusven II

**Usnusven II** is a desolate desert planet located in an unknown star system.

## Landscape

Usnusven II is a rocky desert world covered with decaying shrubs and grasses. The planet is constantly being devastated by sand storms. It's thin atmosphere has a colour reminiscent of the surface. There are structures on the planet, some of which appear to be ruins and others which look technologically advanced in some way.

## Notable Places

No notable places thus far.

**NOTE**: This planet has been seen in two different occasions, both that look

different from each other. This is because a different seed was used, changing the way the world looks.
Oria V

**Oria V** is a tropical-marsh planet located in the Paroi Major System.

## Landscape

Oria V consists of hilly terrain, a few mountains, and light-green coloured water. The ground is mostly covered in reddish-orange grass as well as sand around watered areas. There are small rocks scattered across the ground along with blue and green scrubs, and blue and white flowers. The majority of the planet is covered in red palm and baobab trees. The atmosphere is a light-green color similar to the water, and wispy white clouds can be seen in the sky. Huge caves can be found on Oria V. There is a building of sorts in the background, as seen from Sean Murray's exploration video. This means civilization exists — or has existed — on Oria V.

## Animal Life

There is a wide variety of animal life on Oria V.

- **Daplokarus** (large/tall sauropod, orange & spotted, non-violent omnivorous)

- Large/tall sauropod, darker colour, fin-like objects protruding from neck

- Smaller-size horned quadrupedal gazelle-like creature, brown, partially striped

- Large rhinoceros-like creature with huge horns

- Small blue/black butterfly

- Small armadillo-like creature

- Small tusked four-legged "jumping" creature

- Medium-sized flying pterodactyl-like orange creature

- Small darker-coloured flying gull-like bird

- Small blue-colored fish

## Notable Locations

There is one notable location on Oria V.

- **Oria V Caves** (contains Heridium, small mushrooms, stalagmites)
Morze Północne

Znaczna część oceanu leży pod powierzchnią lodu

**Morze Północne** czyli **Forogaer** zwane też **Oregaerem** to zapewne trzeci co do wielkości akwen wodny Alderonu, położony na północ od Lasanny, Panem, Ennoru i Darengrastu a także ciągnący się pod kontynentem Dor Bendor. Oprócz kontynentu leżało też na nim kilka wysp a przedstawiciele fauny i flory toczą tu dość barwne i niezwykłe życie.
Zielony Księżyc

### Przyczyny

Przyrost ludzkiej fantazji oraz nieprawdopodobne załamanie się krzywej nieprawdopodobieństwa

### Skutki

Trudno przewidzieć

> "A tak, tak pamiętam. To było w ostatni Zielony Księżyc"
>
>

**Zielony Księżyc** zwany od czasu wystąpienia **Dziwopełnią** to zjawisko tak rzadkie, że w ogóle nigdy nie występuje, charakterystyczne dla zmyślonych historii i bajek opowiadanych dzieciom przez staruszków z bujną wyobraźnią. Do cech zjawiska należą: pojawianie się gadających zwierząt, nagły wzrost heroizmu i zdolności u niezdar i tchórzy, przyrost szczęśliwych zakończeń oraz inne tego typu zjawiska.

Magowie oszacowali prawdopodobieństwo jego wystąpienia na "mniej więcej żadne". Co jednakowoż znaczy, że jakimś wszechświecie jest ono możliwe o ile w innym nastąpi na odwrót. I w ten sposób Alderon doczekał się jednorazowo Zielonego Księżyca w 4411 CE co doprowadziło do ciągu dziwacznych i niezrozumiałych zdarzeń skutkiem których niemal doszło do końca świata a doszłoby napewno gdyby nie ciąg zdarzeń w których główną rolę odegrał pewien świniopas, pradawny zwój i gadający pies.
Carnil

> "Ale istnieją też inne światy: lodowy Nenar, pustynny Carnil..."
>
>

**Carnil**, zwany **Czerwoną Gwiazdą**, w rzeczywistości był nazwą którą Sindarowie i inne ludy określali planetę **Mars**, znaną również jako **Gormok** a położoną w centralnym układzie Ardhon niedaleko Alderonu.Wraz z innymi planetami został ukształtowany przez bogów na początku świata, lecz na skutek rebelii Tartarosa nigdy nie został w pełni ukończony, choć bardzo prawdopodobne, że w czasach Czwartej Ery wciąż pracowali nad nim dość liczni bogowie.

 Większość powierzchni Carnilu stanowiły olbrzymie czerwone pustynie,
przeplatane nielicznymi rzekami i jeziorami a także przepastnymi
rozpadlinami i kraterami będącymi pozostałością po pradawnych wojnach
między bogami. Planeta ta była prawdopodobnie zamieszkana przez nieliczne i niezbyt dopracowane istoty stworzone na początku Alderonu przez Alkhara Melkora
 i kilku innych pomniejszych bogów. Zdaje się, że dominującą rasą byli tam
Malacandrianie - przedziwne dwunogie istoty żyjące zwykle na wybrzeżach marsjańskich mórz i w nielicznych oazach w głębi lądu.

## Notatki

* Jako, iż temperatury na Carnilu wahały się od 80' do zaledwie

-90' byty zamieszkujące jego krainy musiały być niezwykle odporne na
wahania temperatur.

* Pewnego razu odejście Carnilu z trajektorii normalnego ruchu niemal doprowadziło do zagłady świata.
* Zasadniczo w atmosferze Carnilu mogą przez czas jakiś wegetować ludzie bez znaczniejszych skutków ubocznych, ale zawarte w powietrzu gazu w przeciągu kilku miesięcy zatrułyby organizm powodując powolne osłabienie i w końcu śmierć.
Jednorożce

### Pochodzenie

Przybyły na Alderon w czasach jego największego piękna i rozkwitu. Być może pochodzą z najdawniejszej ojczyzny bogów

### Języki

Kontaktują się podobno bezpośrednio między umysłami

## Cechy

### Cechy szczególne

Róg

**Jednorożce** to dawno już zapomniane w większości regionów świata uświęcone istoty ongiś zamieszkujące zaczarowane lasy Alderonu, widok nader rzadki nawet w Błogosławionym Królestwie.
 Mimo podobieństwa do koni, jednorożce nie są z nimi bliżej związane
(chyba, że jako ich protoplaści) - są to według legend niebiańskie byty
kroczące pośród baśniowych krain, a ich biała sylwetka lśni niczym
gwiazdy. Nie ma we wszechświecie istot bardziej niż one cudownych i magicznych
chyba, że sami bogowie.

Te pradawne istoty były jednymi z pierwszych jakie stąpały po Ennorze za czasów Wiosny Świata, gdy Alderon nieskażony jeszcze aż tak mocno złem, kwitł i piękniał w oczach. Może stworzyła je ongiś Aldenna a może same się stworzyły - dziś już nie wiadomo, gdyż ostatni
przedstawiciele tego gatunku dawno opuścili już nasz świat. Legendarnymi
 rodzicami tej rasy są Eachthighern i Lurue - święci albo też inne pradawne byty.

Zawsze z czoła jednorożca wyrasta pojedynczy, spiralny róg z kości,
którego dotyk może leczyć choroby i rany. Jego uszy wyłapują słowa i
szepty innych stworzeń zamieszkujących okolicę. Jednorożce znają mowę elfów
 i leśnych stworzeń, za to ich własny język pozostaje tajemnicą. Za Dawnych Dni wpuszczały one istoty o dobrym sercu do swoich
lasów, pozwalając im polować lub zbierać jedzenie, lecz powstrzymują
każdy przejaw zła. Ci, w czyich sercach mieszka zło, rzadko (albo co pewniejsze - nigdy) opuszczali lasy jednorożców żywi.

Ale niestety - jednorożce żyć mogą tylko na czystej albo i nawet
uświęconej ziemi. Od czasu Wojen Bogów gdy świat pogrążył się w
mroku istoty te zaczęły zanikać. Podobno większość przedstawicieli tej
rasy opuściła skażony Alderon w Pierwszej Erze, choć jeszcze w Czwartej na planecie naszej żyło kilka ich gromad.

Ponadto kiedy ciemność i zło czyhają aby zmiażdżyć śmiertelny świat, bogowie czasami uważają za właściwe wysłać w odsieczy swojego czempiona i
jednorożca jako jego wierzchowca. Ten jednak nigdy nie pozwoli się
dosiąść istocie o nieczystym sercu... A no i oczywiście "jeździec" ten
musi być dziewicą - takie jednorożcowe prawo.

## Notatki

* Wydaje się, że potrafią podróżować między Siedmioma Światami albo i nawet po za ich granicę przez krainy multiwersum.
* Ich liczna populacja zamieszkuje Nielluin.
* Ostatnią osobą w dziejach świata, która miała okazję dosiąść jednorożca była królewna Artanis z Adrinu.
No Man's Sky Planets Wikia

<hero description="Welcome to the No Man's Sky Planets wiki! Here you will find all of the planets that I or others have found in the game. Each planet is unique, all 18 quintillion of them! So get out there and start exploring!" imagename="" cropposition=""></hero>Welcome to the ***No Man's Sky Planets Wiki***!

**Here you will find all of the planets that I or others have found in the game. Each planet is unique, all 18 quintillion of them! So get out there and start exploring!**

**RELEASE DATE:** *August 9, 2016* (PS4) and *August 12, 2016* (PC)

**CHECK OUT:**

List of Pre-Release Planets

List of Pre-Release Star Systems

Evan50505's Discoveries

Other Discoveries

## Latest activity

Photos and videos are a great way to add visuals to your wiki. Find videos about your topic by exploring Wikia's Video Library.

File:Placeholder
Darengrast

Kontynent **Darengrast** zwany też **Labeladem** był niegdyś wielkim półwyspem i częścią nieistniejącego już kontynentu Easternesse.
 Ten ląd leżący na północny wschód od Śródziemia, oraz na północ od Agatei co jakiś czas był oddzielany przez morze od
właściwego kontynentu (tak jak Ardala),
 tworząc tym samym nowy ląd (np. w 1262 CE). Nie mijało jednak dwieście
lat a już z powrotem złączał się z Easternesse, więc nie zachowało się
zbyt wiele jego map. Gdy w Czwartej Erze
 kontynent zatonął, Derengrast jako położony wyżej nad poziomem morza
trwał znacznie dłużej i zyskał miano kontynentu północno-wschodniego, lecz
 zaczął tonąć niedługo później i do połowy Piątej Ery zniknął z mapy świata.

Za czasów Czwartej Ery zwie się go też **Zapomnianym Królestwem** lub **Krainą Praczasów** gdyż w regionie tym przerwały i żyły liczne pradawne zwierzęta niespotykane już od tysiącleci nigdzie indziej na świecie.
Krull

**Kem-annikinatha** (S. AV. „Kraina długiej białej chmury”) bliżej znana jako **Krull** była dużą wyspą (lub w Piątej Erze dwiema wyspami) położoną na Morzach Zewnętrznych (Enegaer) u wybrzeży najbardziej wysuniętych na południe i wschód ziem Ardali. Pierwotnie znana była Atlantom jako **Sinyanendënóre** co oznacza, że zbadano ją już w Drugiej Erze - leżała wtedy za Eaternesse
 na krańcu świata (albo raczej za krańcem świata, świat jest bowiem bardzo dziwny). Ze względu na jej znaczne rozmiary, przez wiele lat
uważano ją za kontynent lub wielki półwysep.

Zamieszkuje ją naród astrologów i rybaków (z przewagą astrologów) starających się znaleźć odpowiedzi na nurtujące ich odwieczne pytania o złożoność wszechświata itp. Kiedyś mieli potężne flotylle, które ponoć jako pierwsze zbadały Nowe Ziemie, ale z czasem kiedy już zbadali wszystko co było ich zdaniem godne uwagi, zaprzestali podróży i znaczna część floty odeszła w niebyt (co nie zmienia faktu, że tylko Andronia, Imperium Umbarejskie, Bellakar i Palisor mają większy zasób okrętów). Należy dodać, że astrologowie ci nie są zbyt przyjaźni i mają zwyczaj skłądania ofiar bogom.

## Notatki

* Wydaje się dość dziwaczne, że w krainie tej panują klimaty tropikalne podczas gdy leżący na wschodzie kontynent Dorne jest sześć miesięcy w roku pokryty śniegiem.
Kulthea

**Kulthea** (zwana z nieznanych przyczyn światem cieni) to nazwa planety, być może równoległej do Alderonu, istniejącej we wszechświecie,
 ale raczej w innej płaszczyźnie czasowej lub rzeczywistości. Została utożsamiana
 z Cerilem VII, planetą podobną do Ziemi, siódmą z piętnastu planet o
średniej długości 98 milionów mil jego pierwotna gwiazda typu G. Miał
nachylenie osiowe około 25 stopni i rok 350 dni. Średnica świata
Kulthea wynosiła około 8600 mil, co czyni ją większą niż Ziemia. Wiadomo, że swego czasu istniały nieliczne załamania rzeczywistości stanowiące przejścia między Kultheą i Alderonem (w czasach Czwartej Ery jedno z nich otworzyło się w barmirańskim lesie inne zaś istniało gdzieś w Xadii). Skutkiem tego kilku znanych podróżników przypadkiem miało okazję zbadać co nieco krainy tego świata. Podobno jest dość piękny, ale z jakiegoś powodu przebywający w nim zawsze odczuwali niepokój...

## Geografia

* Kulthea składa się z 14 masywnych wysp, które są wystarczająco duże, aby nazwać je kontynentami: Jaiman , Emer , Mulira, Govon, Gaalt, Palia, Folenn, Murlis, Mythenis, Iyxia, Thuul, Agyra, Falias i Kelestia.

* Wczesna aktywność sejsmiczna tak zawiła powierzchnię planety, że istnieje tu kilka set tysięcy wysp i zasadniczo tylko jeden ocean.
Bethany Calpico

Rachel Morigan

**Bethany Calpico** to energiczna, białowłosa nastolatka i kluczowa bohaterka jednej z ważniejszych historii z udziałem Azraela, mieszkająca w mieście Sinnoh w Wakoku na dalekim wschodzie Ennoru, potomkini elderejskiego żeglarza Joana de Calpico, którego okręt rozbił się na północy Wakoku przed stoma laty. Od tego czasu kolejni potomkowie nieszczęsnego kapitana i jego załogi zmuszeni są do życia w tym dalekim od ojczyzny kraju a rodzina Bethany utrzymuje się ze sprzedaży owoców roślin, które znajdowały się na statku Joana i które tutaj nie występują.

Choć jej rodzina już dawno zrezygnowała z prób powrotu do ojczystych ziem, Bethany nie traci nadziei - owszem nie można powiedzieć, że nielubi kraju w jakim przyszło jej żyć, podejrzewa jednak, że w pewnych regionach życie wygląda nie co inaczej i że owo inaczej bardziej by jej odpowiadało - np. ma mocne przypuszczenia, że w większości krain psy nie służą do jedzenia.

Jak wiadomo po kilku przygodach spowodowanych spotkaniem największego (podobno) z bohaterów Alderonu oraz jej wrodzoną skłonnością do ładowania się w kłopoty, ostatecznie osiągnęła swój cel i po długiej podróży dotarła do Eldereen gdzie po zaaklimatyzowaniu się założyła bar mleczny. Od tego czasu niemal nigdy już nie pojawiła się w żadnej znanej opowieści (z wyjątkiem "Legionu Drugiej Szansy", kiedy obsługiwała kilku gości), choć niekiedy herosi wspominali o niej, szczególnie w kontekście jej zaręczyn z Kenethem Anworthem, słynnym poszukiwaczem przygód i archaologiem.

Słusznie zaznaczono, że "zaręczyła się" z Kennethem. Z ślubem pojawił się ten problem, że ilekroć próbowali się pobrać akurat tuż obok następowała wielka przygoda/wojna/koniec świata a na ogół wszystko na raz, skutecznie uniemożliwiając ukończenie ceremonii. Nigdy nigdzie nie wspomniano o ostatecznym ślubie, choć wydaje się wielce prawdopodobne że musiał mieć w końcu miejsce - choć minęło minimum jakieś siedem lat od pierwszej próby. Siedem nie udanych ślubów Kena i Bethany jest powszechnym tematem żartów herosów znad morza kwadratowego.

## Notatki

* Założony przez nią w Eldereen bar mleczny z czasem zaczął cieszyć się tak wielką popularnością, że z czasem mogła otworzyć całą sieć restauracji mlecznych mającą swe lokale od Cirdanis aż po leżące nad wielką rzeką Ahwen.
* To ona zapoczątkowała ponoć wśród dziewcząt z południa Westorii modę na "dziwaczne zagraniczne ubrania" i krótkie spódnice.
* Choć uważana jest za zwyczajną ludzką kobietę, kolor jej włosów sugeruje iż mogła posiadać celadrimskich przodków.
Lasanna

## Dane ogólne

### Lokalizacja

Na północ od Panem i Krainy Wiecznej Zimy, na południe od Dor Bendor i na zachód od Krain Nordlingów i Wysp Nordinge

## Życie

### Rasy

Nieznane

**Lasanna** zwana (ironicznie) **Zieloną Ziemią** to odległa kraina i kontynent lub też wielka wyspa położona na zachód od Krain Nordlingów po przeciwnej stronie oceanu Belegaer. Została odkryta w już dawno temu, w Pierwszej Erze przez żeglarza Eärendila podczas jego wielkiej podróży na zachód, lecz mimo to wielu wciąż uważa ją za mityczną. Być może była jednym z kontynentów zwanych potem Nowymi Ziemiami, choć jeśli tak była zdecydowanie najmniejsza. Mówi się, że kiedyś należała do ziem okalających Błogosławione Królestwo (w Exaronie), lecz po upadku Atlantydy została przeniesiona w kręgi Alderonu.

   W Czwartej Erze ląd ten był znany też jako **Lathan**, a podróżnicy przeprawiali się niedaleko niego "Nową drogą do Amanu".

 Z tego czasu pochodzą liczne opowieści o niej i jej mieszkańcach - tajemniczej cywilizacji budowniczych mostów, nigdy
 jednak nie znalazły one potwierdzenia w kronikach tamtych czasów.

Swego czasu Nordlingowie próbowali skolonizować południowe wybrzeża Lasanny, lecz musieli porzucić swe plany na skutek pasma wyjątkowo nieprzyjaznych zim i ataków nieznanych istot.

## Notatki

* Nic nie wiadomo o domniemanych mieszkańcach Grenlandii, jednak Eärendil wspomina o tajemniczych lodowych mostach, ciągnących się wzdłuż jej wybrzeża a zbudowanych przez nieznane istoty. Także inni żeglarze potwierdzili potem pogłoski o mostopodobnych konstrukcjach.

* Zdaje się, że swego czasu za Dawnych i Zapomnianych Dni podczas przeprawy do Beleriandu lud Fingolfina przeszedł przez te ziemie. Być może część z elfów zaprzestała wówczas ciężkiej wędrówki i wyczerpana pozostała na zawsze w Lasannie, tworząc zaczątki cywilizacji.

* Nikt nie wie czemu nazywają tą ziemię "zieloną". Może dwadzieścia tysięcy lat temu był tam lepszy klimat?
Targner

**Targner** to dawny kontynent Alderonu, który powstał najwyraźniej po rozłamie Nori Landar podczas Wojny Latarni. Nie był to przesadnie duży ląd a jedynym obiektem na nim godnym w ogóle uwagi była góra Queso. W kronikach dawnych dni wspomniano, że za Pierwszej Ery istniała tu cywilizacja elfów-rozbitków, którzy trafili tu po zatonięciu swych okrętów po środku wszechoceanu. Ostatecznie u krańca Dawnych Dni ten nie stabilny kontynent powoli pochłonęło morze i nigdy już nie wrócił na mapy świata, choć mówi się, że to z właśnie jego zaginionej masy lądowej bogowie stworzyli potem Atlantydę.
Morze Podziemnego Świata

**Morze Podziemnego Świata to** ogromny obszar położony w głębokich podziemiach Alderonu. Składa się na niego samo morze, mała wyspa
 na jego środku (obecnie jej dymiące zgliszcza) oraz słone mokradła
okrążające całe morze. Jest ono wiecznie pogrążone w ciemności jako że światło tu nigdy nie dochodzi. Jest ono zamieszkiwane przez potworne, ślepe ryby, czarne małże (w tym tzw. paznokcie diabła) oraz według legendy straszliwego potwora zwanego Lewiatanem - mocarnego sługę Alkhara uwięzionego tu po wojnach bogów trzydzieści tysięcy lat temu. Występujące tu odmiany "roślin" i "zwierząt" stanowią jedno z głównych źródeł pożywienia dla Mrocznych Elfów.
Gorogohl

**Gorogohl** is a rocky desert planet located in the Xonnas system.

## Landscape

Gorogohl consists of orange rocky terrain with snake-like rock bridges protruding horizontally across the planet surface. The planet also contains red crystals that presumably contain a resource. The sky is sandy coloured. There is a portal beside a tall building and crashed spaceship that takes you to Yaasrij.
Otyugh

**Otyughy** (ang. *otyugh*), znane też jako **Gulgutry**
to groźne potwory żyjące pod ziemią lub kryjące się w stertach gnoju i
odpadków. Żywią się przede wszystkim padliną i nawozem, lecz jeśli
nadarzy się okazja, nie gardzą też świeżym mięsem. Na całym świcie żyli jedynie bardzo nieliczni przedstawiciele tego gatunku, a stworzył ich Alkhar
podczas Wojny Gniewu, kiedy rozpaczliwie starał się wynaleźć coś co
pomogłoby mu wygrać wojnę.

Jajowate i jakby napęczniałe cielsko otyughów ma 10 m średnicy i
waży kilka ton. Ich skóra jest twarda i strukturą przypomina nieco
kamień.
Zazwyczaj pokryte jest grubą warstwą brudu i zgnilizny. Cielsko wspiera
się na trzech klockowatych nogach, które pozwalają na powolne
przemieszczanie się i szybkie obroty wokół osi ciała istoty. Troje
otyughowych oczu umiejscowionych jest na łodygowatej, ruchliwej macce
wyrastającej z grzbietu. Pozwala im to na szybkie lustrowanie terenu,
pozostając zagrzebanymi w ziemi lub gnoju. Macka służy również jako
transmiter telepatyczny. Pośrodku cielska otyugha znajduje się ogromna
paszcza, wyposażona w ostre zębiska. Dwie długie macki zakończone
kolczastymi tarkami służą do dostarczania do paszczy pokarmu, czy to
żywego czy martwego.
Ruiny Nilfgaardu

**Ruiny Nilfgaardu** lub **Królewskie Usypiska** to nazwa nadana rozległemu, niemal bezludnemu obszarowi położonemu na południe od Nineliph i Hardalanu oraz na północ od Etolii, temu pasowi ruin u wybrzeża wielkiego morza, którego od wieków żadne państwo nie potrafi bądź też nie chce wziąć w posiadanie.

## Opis

Ongiś, w czasach tak zamierzchłych, że pamiętają je tylko wiekowe elfy było to centrum wielkiego Imperium Nilfgaardu, mocarstwa władającego nad ziemiami Enedwaithu, Dunlandu, Andronii i Królestw Centralnych, które to przez lata dominowało nad narodami Westorii. Stolica tego państwa położona była nad zachodnim wybrzeżem u ujścia rzeki Elleriny, wówczas jeszcze zwanej Albą, a u szczytu swej chwały przyćmiewało przepychem i majestatem wszystkie zachodnie metropolie. Miasto to słynęło z potężnych, misternie zdobionych złotych wież i iglic oraz zamków i pałaców z białego marmuru, pełnych wszelkiego bogactwa.

Nie mniej jednak wszystko co dobre ma swój koniec. Koniec Nilfgaardu był raczej marny. Królestwo zostało spustoszone przez zarazę, wyniszczone gwałtownymi huraganami, zalane powodziami, zdemolowane przez deszcz meteorów, osłabione przez zatrucie wody oraz nagłą suszę, na koniec zniszczone przez wszczęte naraz we wszystkich dwudziestu trzech ichniejszych prowincjach rebelie i ostatecznie zdobyte przez północnych sąsiadów, którzy nie omieszkali nie wykorzystać takiej okazji do zlikwidowania dotąd niezwykle groźnego sąsiada. Złamany i wykończony lud Nilfgaardzki przegrał w wojnie obronnej, zaś upokorzeni Nilfgaardzcy szlachcice którzy zmuszeni zostali do natychmiastowej ucieczki na południe do Etolii (do dziś będącej jedyną pozostałością po tym niegdyś świetnym państwie), pozostawili większość swego dobytku w naprędce porzucanych włościach, pochowawszy skarby gdzieś w tajnych skrytkach, ukrytych skarbcach bądź też zakopane w pobliskich lasach - w nadziei że kiedyś jeszcze wrócą tu i odzyskają swe majątki. Nie wrócili.
Ocean Elficki

**Ocean Elficki** lub **Morze Elfie** czyli **Eldanaer** lub **Elvenaer** to wielki akwen wodny rozmiarów bliżej nieokreślonych (jak wszystko co istnieje na granicy światów) położony na wschód od wybrzeży Błogosławionego Królestwa. Kiedyś był on równoznaczny z wschodnią częścią Beegaeru, ale od upadku Atlantydy i rozłamu świata, znajduje się on w Exaronie. Choć Błogosławione Królestwo zostało oddzielone od świata ludzi, wciąż istnieją jeszcze nieliczne przejścia i uskoki w czasoprzestrzenni dzięki którym da się przedostać z Belegaeru lub też Enegaeru na jego piękne wody.
Kenneth Anworth

Mistrz Przegranych Ślubów

Archaolog czwartego poziomu

**Kenneth Anworth** znany jako **Ken** to znany, lubiany, acz niezbyt szanowany poszukiwacz przygód i archaolog, wspominany w wielu rozmowach między herosami i powszechnie znany, choć bardzo rzadko biorący udział w poważniejszych historiach i całym tym ratowaniu ludzkości. U początku swej kariery (nie co przypadkiem) odnalazł jeden jedyny pozostały flakon zawierający wodę ze mitycznego źródła wiecznej młodości, które przed laty miał odnaleźć Merland Żeglarz - miał jednak to nieszczęście, że nie on jeden go poszukiwał. O całej tej historii bardowie z Bardocji spisali kilka ballad, dość jednak powiedzieć, że po kilku pościgach, próbach zabójstwa, eksplozjach, zwrotach akcji i innych dziwactwach charakterystycznych dla każdej historii Alderonu oraz po finałowej walce ostały się tylko dwie krople.

Skutkiem tego wypicie ich nie starczyło by dać właścicielowi wieczną młodość - Ken starzeje się wbrew opinii wielu w całkiem normalnym tempie. Po prostu wygląda jakby się wcale nie starzał (skutkiem tego kiedy umierał w wieku dziewięćdziesięciu lat, wciąż wyglądał na ledwo trzydzieści). Z tego powodu jego koledzy po fachu i przyjaciele mają w zwyczaju nazywać go "Młodym Answorthem" albo "Młodzieńczym Kenem". Fakt, że jest znacznie starszy niż wygląda miał w zwyczaju wychodzić w najmniej odpowiednim momencie, co spowodowało rozpad kilku związków (wśród renomowanych bohaterów i podróżników ma opinię uwodziciela).

W końcu zaręczył się z pochodzącą z dalekiego kraju Bethany Calpico (z ślubem pojawił się ten problem, że ilekroć próbowali się pobrać akurat tuż obok następowała wielka przygoda/wojna/koniec świata a na ogół wszystko na raz, skutecznie uniemożliwiając ukończenie ceremonii; nigdy nigdzie nie wspomniano o ostatecznym ślubie, choć wydaje się wielce prawdopodobne że musiał mieć w końcu miejsce) z którą miał dwójkę dzieci: Linę Calpico i Juriego Anwortha.
Ocean Mistyczny

**Ocean Mistyczny** lub **Mysticaer** to spory (ale nie aż tak) akwen wodny leżący na południowym zachodzie wybrzeża Błogosławionego Królestwa. Jest to miejsce gdzie świat materialny styka się z światem myśli, snów i marzeń. Oprócz tego swą nazwę zawdzięcza wodzie, która jest nie tyle dziwna co rzeczywista - zdecydowanie za bardzo rzeczywista,w ten sposób, że ludzie zdają się przy niej być iluzją.
Narnia

> "A tu mamy szafę prawdopodobnie prowadzącą do innego wymiaru. Prawdopodobnie bo jak na razie nikomu tutaj nie chciało się tego sprawdzić"
>
>

**Narnia** lub też **Nirm** to określenie na dziwaczną (nawet w zestawieniu z Alderonem) krainę, położoną zapewne gdzieś w innym wymiarze multiwersum a zarazem na krańcu jakiejś starej szafy, stworzona przez boga imieniem Władca Zzamorza. Przypuszczalnie gdyby (jak twierdził mag Edgar z Isengardu) dowolne dziecko weszłoby do dowolnej starej szafy i przecisnęłoby się przez wiszące w niej stare płaszcze trafiłoby do tej krainy pełnej mówiących zwierząt i goblinów, ale jak widać nie było to warte wysiłku (żaden wielki heros nie wspominał nigdy o tym by kiedyś się tam wybrał).

## Notatki

* W Isengardzie przetrzymywano szafę z prawdopodobnym przejściem do Narnii ale jako że wszyscy jakoś mieli ważniejsze zajęcia nikt nie chciał tego sprawdzić. Z czasem trafiła do magazynu z notką "przypuszczalnie przejście do innego wymiaru - uwaga na lwa".
Marlakcor

**Marlakcor** zwany też **Starym Mulamburem** lub **Lemurią**, zaś w opowieściach Palisoru znany pod nazwą **Tianxia** to legendarno-hipotetyczny niewielki kontynent, który miał istnieć niegdyś u wschodniego wybrzeża Haranu. O ile wiadomo nigdy nie zaznaczono go na żadnej ze starych elfich, gnomich lub krasnoludzkich map ale Gajusz Lucjusz Kartografiusz i jemu podobni badacze doszli do wniosku, że musiał istnieć głównie dlatego, że nie byli wstanie wyjaśnić inaczej obecności pewnych zwierząt lądowych na bardzo oddalonych od siebie wyspach. Także w opowieściach żeglarzy wschodu zachowały się wzmianki o dużej wyspie gdzieś u wybrzeży pradawnego Mumakanu. Pozostałością po kontynencie jest podobno wyspa Mulambur.
Soleth Prime

**Soleth Prime** is a desolate-rocky desert planet located in the Paroi Major System.

## Landscape

Soleth Prime consists of orange sandy-mountainous terrain. There are many floating islands made of red rock. On the surface, there are some large black crystal-like materials (most likely a resource). There is not much for vegetation, but there are some large thorn bushes as well as small patches of baobab trees. Large fuel tank-like structures span the landscape, possibly for mining purposes. There are also tall buildings of unknown purpose. The sky is a sandy-blue color and it contains small wispy orange clouds.

In another view of Soleth Prime, it appears to have the same terrain but covered in snow. This is most likely a different seed.

## Animal Life

- Yellow flying pterodactyl-like creatures

## Notable Locations

No notable locations have been discovered thus far.
Pierwotni

Pierwotni

### Pochodzenie

Powstali wraz z wszechświatem, geneza ich powstania sugeruje że jest to proces naturalny i każdy inny wszechświat mógł na pewnym etapie mieć jakieś ich odpowiedniki

## Cechy

### Długość życia

Tak długo jak zjawisko

**Pierwotni** aka **Primoridiale** znani też jako **Wędrowcy przez Wymiary** to najstarsza z rodzimych ras Wszechświata - w odróżnieniu od Bogów i Aniołów, którzy stanowią dla tegoż byt inwazyjny oraz po nich jedna z najpotęzniejszych jeśli nie najpotężniejsza w ramach uniwersum, istniejąca najpewniej od momentu jego powstania lub zaraz po nim. Mogą być interpretowani jako kosmicznej skali odpowiednik tytanów, jednak ich geneza nie jest jasna.

## Opis i geneza

Podobnież jak co potężniejsze od nich byty Ainuryczne są oni powiązani z jakimś konkretnym aspektem istnienia. Jednak rodzaj i stopień tego powiązania zdają się być całkowicie różne. Bóg odpowiedzialny za dajmy na to Czas po prostu go kontroluje. Nie jest jednak aż tak z nim związny, teoretycznie ma nawet możliwość zmiany profesji co kilka się zdarzało. Tymczasem Pierwotny Czasu jest w zasadzie jego odbiciem, personifikacją tej siły w ramach wszechświata, narodził się wraz z nią i wraz z nią zniknie (aczkolwiek najwyraźniej działa to tylko w jedną stronę, zabicie Primodiala odpowiedzialnego za dane zjawisko nie spowoduje zniknięcia tegoż, co może mieć związek z tym że wciąż istniałby Bóg je utrzymujący). W sensie czysto technicznym Primoridiale nie kontrolują swoich dziedzin, **po prostu nimi są**, co czyni ich moc znacznie bardziej nieprzewidywalną i chaotyczną.

## Wygląd

Zasadniczo istoty te są są czymś więcej niż bytami lub bóstwami - są pojęciami, żywymi siłami. Pierwotni są słowa, nazwy, idee itp., co zasadniczo utrudnia ich opisywanie. Dlaczego? A spróbuj opisać **jak** **wygląda** muzyka. Kilku z nich na przestrzeni historii było czasem opisywanych lub przedstawianych w formie antropomorficznej, jednak formy te były nieuchronnie nieodłączne od ich rodzimego elementu, a za jedyną cechę wspólną można uznać fakt posiadania przezeń tylko jednego oka, a przynajmniej skupiska enrgii w pewien sposób do oko imitującego, jest bowiem mało prawdopodobne żeby istoty o takiej mocy do odbierania rzeczywistości używały czegoś tak pospolitego i w swej istocie wadliwego jak narząd wzroku.

## Notatki

* Prawdopodobnie nie da się ich zabić w ścisłym znaczeniu słowa, a co najwyżej - podobnież jak Ainurów - zredukować ich do fromy "niewiele bardziej rzeczywistej niż urojenie" i "słabszej niż najsłabsze widmo". Przyczyną jest fakt że jako lustrzane odbicie i personifikacja jakiejś konkretnej mocy w ramach wszechświata i będą tak długo być jak ona jest. Koniec tej mocy, oznaczałby więc też koniec Pierwotnych.
* Za jednym wyjątkiem, w starciu Pierwotnego z odpowiadającym mu Bogiem zawsze wygrywa Bóg
* Jedyny wyjątek od powyższej reguły stanowiła walka Silma z Borosem, gdyż Bóg mocy po przedwiecznej walce z Alkharem ma już mocy raczej niewiele.
Morze Cieni

**Mroczne Morza** lub **Morze Cieni** czyli **Morigaer** to rozległy obszar wodny rozciągający się od zachodniego wybrzeża Morenoru aż do wybrzeży Dorne. Tak jak i Morenor jest to obszar spowity mgłą i zamieszkany przez cienie oraz złe istoty, które dawno już powinny być martwe. Podobno najbliżej najdalszej północy tego kontynentu woda robi się czarna.
Westlandy

Od zawsze głównym i najsłynniejszym z regionów Ennoru są **Westlandy** czyli **Krainy Zachodu**, obszar pełen bogatych królestw, pięknych księżniczek, wielkich wynalazków,
rozsądnych magów i niezliczonych Czarnych Panów. To tu rozegrało się
wiele z zachowanych do naszych czasów historii. W zasadzie nigdy nie określono konkretnych granic regionu (zwłaszcza granica z Nordlandami, która przebiega po środku niczego) - to raczej intuicyjne, jesteś w Westlandach lub też nie.

## Krainy i Królestwa

Wszystkie ważniejsze regiony zaznaczono na widocznej tu mapie.
Exaron

Królestwo Rzeczy Ukrytych

Świat Elfów

Świat Bogów

Otherworld

33 % magia

12 % pierwotna materia

1% boskość szczątkowa

1% argon

0.5% beztlenek węgla

2% fizyczny czas

17% wizje

2% marzenia senne

2% inne

Też nie wiemy jak to działa

**Exaron** lub **Exambar** zwany też **Królestwem Rzeczy Ukrytych** to świat i kraina bogów, a także elfów, syren, wróżek i żywiołaków oraz wielu innych istot, które niegdyś żyły w Alderonie, lecz z czasem odeszły tu i tu też pozostały. Kiedyś był on częścią naszego świata lecz po kryzysie wiary i upadku Atlantydy bogowie zdecydowali przenieść tę część gdzie żyli wraz z innymi im podobnymi istotami po za kręgi świata by już nigdy nie groziła im duma i uprzedzenia ludzi.

Jeśli chodzi o jego lokalizację to można śmiało powiedzieć, że Exaron Jest. I to tyle. Tu kończy się nasze pojmowanie. Bowiem choć przypuszczalnie istnieje na naszym planie materialnym, ba istnieje nawet gdzieś w pobliżu Alderonu. Ale istnieje w sposób nie pojęty, w typie przestrzeni zupełnie innym niż nasza. Na przykład syreny oraz elfy zachowały kilka przejść między Alderonem a Exaronem skutkiem czego można czasem do niego trafić przez jakąś zapomnianą cieśninę - ale nie jest on położony na tej planecie. Logika sugerowałaby też wyciągnąć wnioski z nieba - gwiazdy nad Exaronem są nieco w znacznie innych pozycjach, przemieszczone i położone inaczej niż z perspektywy ludzkiego świata. Co powinno oznaczać, że Królestwo Rzeczy Ukrytych leży bardzo daleko. Ale też za razem nie.

Bowiem jeśli popłynąć na północ Exaronu do krańca świata (co jest tam możliwe) to zobaczymy unoszącą się w kosmosie planetę Alderon w bardzo niewielkim oddaleniu. Z czego wynika, że Exaron jest zarazem bardzo daleko i gdzieś w pobliżu. Z tego wynika też jedna inna ciekawa rzecz - tak w kraina bogów ma najwyraźniej krawędź. Ale i zarazem nie. Ci którzy próbują z niej płynąć od Błogosławionego Królestwa przez Ocean Elficki prędzej czy później znowu dopłyną do Błogosławionego Królestwa. Wniosek z tych a także wielu innych cech Exaronu sam się nasuwa: "tego rozumem nie pojmiesz". Leży od po prostu w innej systematyce współrzędnych.

## Co większe lądy

* Avon czyli Błogosławione Królestwo (w samym centrum)
* Helcaraxe (na północy)
* Regiony Północne (na dalszej północy)
* Hyarnor (na południu)
* Tol Eressea (u wschodniego wybrzeża Avonu)
* Kyonin (na wschodzie)
* Nowy Lombanor (na południowym zachodzie)
Ogry

**Ogry** (Orc.„Drangu”) są tajemniczą rasą zamieszkującą
niezbadane tereny Śródziemia. Do dziś dyskutuje się, czy ogry są
olbrzymimi orkami, poległymi demonami, rasą gigantów, a może wszystkimi
trzema na raz. W dawnych czasach znane były dwa plemiona lub rasy ogrów:
północni Hongwirowie i Sarqindi z Wysp Południa.

## Charakterystyka

Ogry to wielkie, brutalne humanoidy,nieznanego pochodzenia. Za
Dawnych Dni były potężnymi sługami Alkhara walczącymi między innymi
podczas Wojny Potęg i Oblężenia Utumno. Preferowały krainy niezamieszkane przez orków i nie widywano ich w pobliżu osiedli innych
ras.

Kultura ogrów skupia się wokół przemocy, siły i wojny. Jedyną
formą
zdobycia wyższego szczebla w hierarchii ogrów jest eliminacja
przeciwnika. Podziwiają tych, którzy potrafią pokonać ich w walce, a
zachwyt ten potrafi przełamać nawet ich zwyczajną nienawiść do orków i
ludzi. Istnieją rzadkie, ale znane przypadki ogrów oddających hołd innym Władcom Ciemności.

W przeciwieństwie do reszty "Goblinoidów", nie posiadają aż tak spiczastych uszu,
 natomiast posiadają typowy dla tych stworzeń łuk brwiowy, u ogrów
prawdopodobnie najbardziej widoczny.

## Notatki

* Przynajmniej znaczna część ogrów a w szczególności Saraquindi praktykowała kanibalizm.
* Być może są spokrewnione z trollami, lecz w przeciwieństwie do nich nie pali ich światło słoneczne.
Grungi

### Kolor skóry

W zależności od kasty: zielony, niebieski, fioletowy, czerwony, pomarańczowy i złoty

### Cechy szczególne

Żaby

> Świadome, trujące żaby, które żyją na drzewach. Doprawdy, bogowie nas nienawidzą...
>
>

**Grungi** lub **Żaboidy** są agresywnymi, żabowatymi istotami, spotykanymi w lasach

deszczowych i tropikalnych dżunglach Amaji. Są bardzo terytorialne i
postrzegają siebie jako lepsze od większości innych stworzeń. Ich społeczeństwo jest zorganizowane w "kastach" określanych kolorem każdego grunga.Na ogół atakują trującymi strzałkami wszystko co wejdzie na ich teren (także na ogół ze skutkiem śmiertelnym). Zdaje się, że pochodzą od bogini Measse.
Vanquelin Rossen-Modares

Podstarzały Rossen-Modares

Hrabia de Rossen

Diuk di Farqad

Król **Vanquelin Rossen-Modares di Farqad** to ekscentryczny arystokrata i obecny władca Farleen. Choć zaczynał jako prosty posiadacz ziemski, dzięki intrygom i wrodzonemu sprytowi szybko piął się po szczeblach państwowej hierarchii aż dzięki ślubowi z Elimeną Modares udało mu się osiągnąć pozycję księcia. Po najeździe armii Androńskiej sprzed wielu laty, podczas którego zginął dotychczas panujący szlachcic, Vanquelin obwołał się księciem i szybko przekonał lud do uznania swej władzy (tzn. przekonał ich, że lepiej żeby go uznali niż by zostali na pal nabici) a po kilku intrygach pokonał rywalizujące z nim rody.

Nowy władca, choć nieco okrutny, zwiększył znacząco wydatki na służby bezpieczeństwa, wojsko i straż miejską, które oprócz pomocy w zachowaniu jego władzy przyczyniły się też do niemal całkowitego rozbicia dotychczas potężnych rodzin mafijnych. Pomimo okrutnego charakteru władcy, obywatele szybko przystosowali się a nawet polubili te nowe spokojne i wolne od zorganizowanej przestępczości czasu. Tymczasem Vanquelin kontynuował swe plany - szczytem i punktem kulminacyjnym jego kariery była wojna szesnastodniowa z Andronią i podległą jej Nową Cervezą, podczas której to błyskawiczny i niespodziewany atak wojsk Farleeńskich na niedawno (czyt. 17 lat wcześniej) zdobyte przez nich prowincje, dzięki któremu androńska ekspansja na czas dłuższy została zatrzymana a Farleen odzyskało swe dawne wielkie miasto Astendath. Tryumf ten bardzo dodał mu popularności i pozwolił zdobyć Farleen dawno temu utraconą pozycją królestwa.

Ogólnie rzecz biorąc król jest dość niejednoznaczną osobą - fakt, zna
się na zarządzaniu i robieniu interesów a pod jego rządami Farleen
rozwija się jak nigdy dotąd. Problem tylko w tym, że król Vanquelin Rossen Modares
 (bo tak właśnie ów władca się nazywa) ma skłonność do ryzykownych
projektów i nigdy nie wie kiedy się wycofać, skutkiem czego nie raz już
doszło do sytuacji w której dzikie bestie/upiory z widmowych
wymiarów/uciekinierzy z więzienia/oszaleli superżołnierze/cokolwiek
innego chodziły po ulicach stolicy i pożerały ludzi.
Humbaby

**Humbaby** to wysokie na 6 metrów nieumarłe olbrzymy, dawne istoty stworzone przez Alkhara na niedługo przed Wojną Gniewu. Ostatecznie (ze względu na niepłodność)
 nigdy nie zasiliły jego armii a ze czterech przedstawicieli tego
gatunku dwóch zginęło podczas runięcia Thangorodrimu, zaś dwóch
pozostałych podobno uwięziono w Piekle.

## Notatki Edytuj

* Podobne do nich istoty pojawiają się w niektórych starożytnych mitach oraz legendach opowiadanych w krainach Haradu, lecz nie wiadomo czy ma to coś wspólnego z nimi samymi.
Morze Ognia

**Morze Ognia** lub też **Valaraukaer** to niewysłowienie wielki podziemny ocean, rozciągający się przez tysiące mil od granicy Piekieł w którym zamiast wody pływa tylko przypominająca magmę ciecz o wielkiej temperaturze. Zamieszkują go podobno ogniste bestie i obsydianowe smoki, lecz trudno stwierdzić na pewno, gdyż mało kto kto miał okazję je zobaczyć był jeszcze widziany w świecie żywych. Podobno przeprawa przez Morze Ognia jest jednym z trzech znanych sposobów na dostanie się ze powierzchni do Piekła.
Rachel Morigan

Azrael

**Rachel Morigan** która od dłuższego czasu przedstawia się jako **Raven** zaś przez elfy zwana jest **Evnestią** to jedna z najsłynniejszych kobiet w dziejach świata, dziedziczka Seledila Czerwonego i ulubienica Diany, bohaterka licznych historii związanych z losami świata magii oraz pierwsza kobieta od co najmniej dwóch tysięcy lat która została magiem, a w późniejszym okresie członkini Kapituły.
Morze Południowe

**Morze Krull** zwane **Krullaerem**, w Ennorze bliżej znane jako **Morze Południowe** lub **Elthereaer** to duży i dziwaczny akwen wodny, nieco naginający zasady wszechświata. Mianowicie jeden jego brzeg znajduje się w naszym świecie, ale drugim jest już Hyarnor w Exaronie. Albo przynajmniej tak się zdarza - w każdym razie nikt nigdy (nie wliczając żeglarzy z Zatoki Kem) nie odnalazł brzegu w Alderonie. Z tego powodu trudno oszacować jest jego obszar i skład. Wiadomo za to, że w jego wodach żyje wiele stworzeń uznanych już dawno w Ennorze za wymarłe lub mityczne.
Lombanor

> "Lombanor? Ten Lombanor!? Mistyczna kraina skarbów o której mawiają, że Valarowie ukryli tam swe największe dzieła..."
>
>

**Lombanor** (Q. "Sekretna Kraina") znany również jako **Stary Lombanor**, był niegdysiejszym kontynentem na Alderonie. Niewiele wiadomo o tej ziemi i często uważa się ją za mit. Według legendy stworzyli go bogowie jako teren na którym testowali nowe pomysły dotyczące świata. Był położony na najdalszym południu świata, podczas Ery Latarń i był podobno

 najpiękniejszą ziemią Alderonu oprócz morze Altaren. Mawiają, że wiecznie
skąpany był w blasku Latarni i zatonął wraz z jej upadkiem. Jednak
 nawet na kilku mapach z okresu Drugiej Ery na wschód o Morenoru, zaznaczony jest nieznany lodowy kontynent będący być może pozostałością Lombanóru.
Vael

Drugi Księżyc

**Drugi Księżyc Alderonu** czyli **Vael** lub **Krwawa Gwiazda** to naturalny satelita Alderonu (dla dość nagiętej definicji naturalności), znacznie mniejszy od właściwego księżyca, a ze względu na swe zabarwienie na ogół niewidoczny nawet dla najdokładniejszych teleskopów. Zresztą nawet z najbardziej specjalistycznym sprzętem zwykle nie da się go zauważyć, gdyż okrąża świat z prędkością 16 mil na minutę i to w okolicach Atmory.

## Opis

### Geografia

Drugi Księżyc ma powierzchnię jakiś 50 mil kwadratowych - w porównaniu do Isilu jest więc mikroskopijny. Jego zewnętrzna pokrywa
składa się głównie z magmy, magnezu oraz miedzi, a także czegoś pokrewnego widocznie z uranem, który z nieznanych powodów tam nie promieniuje radioaktywnie.

### Widoczność

Jego czerwona poświata nie odbija światła, lecz niekiedy tworzy słabe o krwistej barwie. Krąży albo raczej lewituje nad ziemią w regionie Morenoru, Atmory, Iveredu i innych spowitych mrokiem ziem, gdzie czasem tak bardzo zbliża, się do ziemi, że wygląda jakby miał rozmiar kilka razy większy normalnego księżyca. Sugeruje się, że stworzono go tylko po ty by sprawiał by Mroczne Regiony Południa były jeszcze straszniejsze. Niezależnie od tego w jakiej pozycji by się nie znajdował widać go tylko z okolic Morenoru - nad innymi kontynentami niebo maskuje jego niebezpieczną poświatę.

### Ryzyko

Astrologowie z Krulla obliczyli, że Vael zbliża się do powierzchni planety o kilkanaście metrów rocznie i jeśli dalej będzie się tak działo to za jakieś 2000 lat spadnie na Alderon. Jako, że jednak (jak wyliczono) będzie to Morenor, straty raczej nie przekroczą kilku talarów.
Tarden

Tumidowie

**Tarden** to położone wśród wysokich wzgórz westlandzkie królestwo o długiej historii i bogatej tradycji militarnej. Przypuszczalnie nie ma w świecie innego państwa o podobnym zagęszczeniu twierdz na kilometr kwadratowy (tyle tam samotnych fortec, że nie ma gdzie się ruszyć) a sąsiedzi już wieki temu zrezygnowali z choćby nawet myślenia o najechaniu tego kraju. Raczej nie ma też kraju, który stworzył by tak wiele narzędzi do zabijania ludzi.

## Opis

### Władza

Władzę sprawuje król będący prawowitym dziedzicem tronu lub w przypadku jego braku - arcyksiążę. Nadzór administracyjny z zasadzie nie jest potrzebny gdyż ludzie sami z siebie (może lekko powodowani widokiem warowni za oknem) płacą właściwie podatki.

### Gospodarka

Mieszkańcy Tarden żyją z wypasania koni, krów i innych zwierząt gospodarczych, wydobywania i formowania rud metali oraz wyrobu podstawowych mechanizmów. Ze względu na wysokie zachmurzenie i dość częste opady deszczu a także górzystą formę krajobrazu pół nigdy nie próbowano tu zakładać. W zasadzie nie ma tu też miast a jedynie niewielkie wioski położone w okolicy twierdz oraz twierdze same w sobie. Także stolica - Dol Tardis, jest po prostu bardzo dużą twierdzą. O ile wiadomo nie ma tu też żadnej przestępczości chyba, że taka krótkotrwała kończąca się zwykle po dwóch tygodniach egzekucją wśród oklaskującego tłumu.

### Armia

Wbrew powszechnej opinii armia nie jest tu wcale aż tak liczna. Sam widok twierdz wystarczy by odstraszyć każdego potencjalnego najeźdźcę - po co więc marnować pieniądze jeszcze na utrzymywanie wielkiej armii. Jednakże na wypadek ewentualnego najazdu stacjonujące w twierdzach wojska mają dokładne instrukcje co robić by wyglądało na to, że są liczniejsze.
Fournaise de Xenon

La **Fournaise de Xenon** est le fluide des Xénons.

## Origine

   La Fournaise de Xénon est le nom donné au fluide utillisé par l'équipe de football de la planète des Xénons

## Capacité

   La Fournaise de Xénon est l'un des fluides les plus puissants de la Galaxie. Il est caractérisé par des trainées vertes qui entourent les joueurs. Il permet aux Xénons d'immobiliser quelque chose ou quelqu'un en le recouvrant d'une substance visqueuse. Il augmente de beaucoup la puissance de celui qui l'utilise.

Aucun joueur en dehors de Rocket (ex-capitaine des Snow Kids) et D'Jok, n’ont su se libérer de ce fluide pendant la Galactik Football Cup en utilisant leur Souffle comme défense.

Luur est le capitaine et le joueur star de cette équipe. C’est l’un des joueurs les plus terrifiants et les plus imposants de la Galactik Football Cup. C’est un joueur surprenant. Il fait l’équipe à lui tout seul et est capable de marquer les buts des plus stupéfiants.

il inspire terreur et respect face à ses adversaires. Il ne craint rien, et la Fournaise des Xénons, son souffle le rend assez sûr de lui et taquin.
Bobołaki

### Pochodzenie

Stworzeni przez nieznane siły pod koniec Czwartej Ery, być może potomkowie orków północy

## Cechy

### Cechy szczególne

Spiczaste zęby

> "*Namnożyło się wszelkiego plugastwa. W Mahakamie, w górach, aż roi się od bobołaków"*
>
>

**Borcoraki** zwane przez ludzi **Bobołakami** to

humanoidalne istoty przypominające "ni to orków ni to ludzi" o niskim
wzroście. Mówi się, że pojawili się dopiero pod koniec Czwartej Ery i
nigdy nie było ich na świecie więcej niż pięć tysięcy. Przypuszczalnie są spokrewnieni z orkami.

## Charakterystyka

Bobołaki są niskie, nieznacznie wyższe od krasnoludów. Większość z
nich sięga dorosłemu mężczyźnie do piersi. Ich małe, całkowicie czarne
oczy są mniej sprawne od ludzkich, co rekompensuje im jednak doskonały
słuch. Palce bobołaków zakończone są ostrymi pazurami. Bobołaki wykazują
 się dużą odwagą, są również dumni z tego, że są inni. Lubią górskie
masywy oraz przyległe wąwozy i doliny, to czyni z te istoty podobne do
krasnoludów i gnomów, chociaż w przeciwieństwie do tych dwóch ras nie
wydobywają bogactw ziemi.

Są dobrymi tropicielami i myśliwymi, a kilka z nich zostało nawet
 znanymi najemnikami lub bandytami. Zawody takie jak te pozwalają im
dobrze wykorzystać swoją zwinność.

## Historia

Nie wiadomo, kiedy dokładnie bobołaki pojawiły się na świecie.
Niektórzy twierdzą, że istnieją wystarczające poszlaki, aby stwierdzić,
że pochodzą sprzed tysięcy lat z początku Czwartej Ery (co i tak czyniłoby je najmłodszą liczniejszą rasą świata). W czasach, gdy
obszary zamieszkane obecnie przez Nordlingów zdominowane były tylko
przez gnomy, orków i krasnoludy, bobołaki mieszkały zapewne gdzieś w
Formenorze.

Przez tysiąc lat bobołaki żyły spokojnie w swych górskich
siedzibach, aż do czasu pojawienia się człowieka. Mimo prób asymilacji z
 ich strony, ludzie uznali bobołaki, znacznie odmienne od innych
rozumnych ras, za potwory, które należy wytępić i starali się odebrać im
 ich ziemie siłą. Gdy bobołaki zaczęły przeszkadzać ludziom i krasnoludom w budowie
kopalń i szybów w bogatych w złoża górskich krainach, zaczęto je tępić i
 zamykać ocalałych w rezerwatach.