Feriv Quelmar

### Obecna Rozgrywka

Feriv Quelmar był postacią odgrywaną przez Wofama. Uczestniczyła ona w kampanii "Krwawa Rzeka"

## Wygląd Postaci

Feriv jest młodym chłopakiem, o niewielkim wzroście, niebieskich oczach, oraz czarnych włosach. Ubrany był zazwyczaj w czarną, skórzaną kurtkę, której kaptur zdobiony był futrem. Poza ubiorem, Feriv zawsze miał ze sobą stos pergaminów, ołówków, oraz atramentu,

gdyż zawsze starał się spisywać, bądź też rysować wydarzenia, które go interesowały.

Oprócz Feriva, towarzyszył mu pozaziemski sprzymierzeniec - Ruzzen (Nazwany tak przez Feriva). Jest on pseudo-smokiem, oraz nowymi ustami dla Feriva, gdyż chłopak stracił umiejętność mówienia lata temu.

## Historia

           Jako dziecko Feriv żył w małej wiosce rybackiej położonej blisko lasu i był wychowywany przez matkę - prostą pomocniczkę właściciela gospody. Dni spędzał głównie nad wodą, zazwyczaj samotnie przez brak rówieśników w wiosce. W wiosce nie było osób bogatych a społeczność trzymała się dość blisko.

           W wieku 11 lat do wioski przybyła grupa: dwóch orków oraz czarnoksiężnik - ojciec Feriva w towarzystwie sług, poszukujący dziecka które niegdyś spłodził. Togradd-Sath Qemuar poszukując nowych źródeł mocy chciał zapieczętować wyższy byt by mógł z paktu pozyskać całą jego moc. Matce Feriva nie udało się uchronić syna przed spotkaniem z ojcem. W wiosce brakowało straży a rybacy nie mieli szans z uzbrojonymi orkami pilnującymi budynku w którym znajdował się Togradd-Sath . Pieczętowanie się nie powiodło lecz Feriv został połączony paktem z lopokiem zwanym Whaliathanem. Zaniepokojony mocą syna Togradd chciał zobaczyć co stanie się z dzieckiem więc nie odebrał mu życia które i tak miało być krótkie. Czarnoksiężnik odebrał mu mowę by ten nie mógł użyć mocy którą obdarzył go lopok. Po wymazaniu wspomnień chłopca, ojciec ponownie zniknął z życia młodego Fevira. Przy chłopcu matka znalazła tylko dziennik. Gdy tylko zrozumiała co się wydarzyło, pobiegła z tym do portu do zaprzyjaźnionego kapitana – Gorfa, a ten bezzwłocznie zwerbował 11-sto latka do załogi i wyruszył na dalekie wody.

Feriv nie wiedział czemu musiał opuścić swoją rodzinną wioskę lecz przez 15 lat Feriv pomagał załodze na statku z statusem małego "pomocnika kapitana", zajmował się łowieniem, gotowaniem oraz prostymi obowiązkami jak układanie lin. Gorf wychowywał Feriva jak syna z szacunku do jego matki lecz jako kapitan musiał być dla niego wymagający. Pomimo trudności z komunikacją załoga przyzwyczaiła się do niego i była dla niego rodziną. Marynarze troszczyli się o niego współczując mu, nie rozumiejąc w pełni jego sytuacji. Od najmłodszych lat był miły i nie mógł znieść patrzenia na ból innych. Gorf próbował utwardzić jego charakter bojąc się o jego przyszłość lecz natura chłopca pozostała niezmienna. Feriv mógł narzekać na głód lecz żył w warunkach takich jak reszta marynarzy. Po kilkuletnim stażu zyskał oficjalną range, a jego głównym obowiązkiem stało się dokumentowanie i opis miejsc które odwiedzała załoga Gorfa. Sprzyjało to jego ciekawości oraz pozwoliło na dyskretne szukanie informacji na temat matki.

Podczas pewnej nocy dopływając do okolic statek na którym płynął Feriv został zaatakowany przez piratów. Atak był zaskoczeniem dla marynarzy którzy myśleli że są już blisko celu. Wybuchła krawa walka podczas która wyglądała na przegraną. Interwencja pobliskiego okrętu straży morskiej odstraszyła piratów lecz poniesione zostały straty. Kapitan Grof został zabity razem z większością załogi. Gdy statek z trójką ocalałych dobił do brzegu wszyscy w milczeniu zebrali swoje rzeczy i poszli szukać dalszych losów żegnając Feriva słowami „teraz to twój statek kapitanie”. Młody „kapitan” wiedział że statek nie jest w stanie ponownie wypłynąć na pełne morze a naprawa była zbyt kosztowna. Zebrawszy swoje rzeczy i notatki postanowił sprawdzić kajutę kapitana. Nie znalazł tam pieniędzy ani kosztowności, a jedynie niemożliwy do przeczytania dziennik z pewnym listem. List zawierał prośbę od matki Feriva oraz opis wydarzenia sprzed 15 lat temu.

*„Drogi Gorfie,*

*Przepraszam że nie mogłam ci tego wyjaśnić osobiście lecz nie mogłam sobie pozwolić na chwilę zwątpienia. Togradd odnalazł Fera i zmusił go do paktu. Nie byłam w stanie go obronić i muszę polegać na tobie. Rozmawiałam z naszym znachorem i pokazałam mu dziennik który został znalazłam w domu. Powiedział mi że Feriv jest teraz połączony z kreaturą zwaną lopokiem, która może go zabić. Jedynym sposobem na uratowanie go jest uspokojenie potwora, czyli pozwolenie mu zaspokoić ciekawość przez oczy Fera. Sama nie jestem pewna czy to prawda lecz nie mogę sobie pozwolić na ponowne ryzykowanie jego życia żadnym kosztem.  Wiesz że nie mam wiele lecz tylko ty mi zostałeś, zaopiekuj się mym synem gdy ja spróbuje odszukać Togradda.*

                                                                                                                                *Bądźcie zdrów*

                                                                                                                                *Lifenra Qemuar”*

           Poniekąd bojąc się wracać na wody Feriv postanowił wybrać się w głąb miasta. Bojąc się zostawać w miejscu chciał również odnaleźć ojca a co za tym idzie, dawno utęsknioną matkę. Szukając informacji o klątwie która na nim spoczywa natrafił na sklep maga. Ten widząc problem z mową Feriva zaoferował mu pomoc. Po użyciu zaklęcia przed Ferivem pojawiła się łasica a w jego uszach zabrzmiało przywitanie głosem młodego mężczyzny. Głos ten należał do samej łasicy. Zdziwiony tym faktem Feriv zastanawiał się jak to możliwe po czym zaskakująco usłyszał te przemyślenia mówione tym samym głosem który przed chwilą go przywitał. Mag widząc jego zakłopotanie wyjaśnił „Jest to przyzwany chowaniec, jest on częścią ciebie więc pomoże ci rozmawiać, a teraz powiedz czego potrzebujesz...”. Gdy łasica wypowiedziała sentencje „pakt z lopokiem” Mag wstał i w mgnieniu oka spróbował zaatakować. Feriv przyzwyczajony do niebezpiecznych sytuacji, wybiegł ze sklepu i uciekł słysząc w oddali „złapać go”. Gdy zatrzymał się na skraju lasu poza miastem zauważył że nowy kompan ciągle przy nim jest. Nie potrafiąc jeszcze wykorzystać mocy jaką jakoby posiadał w zamian za bycie zmysłami lopoka, Feriv wyruszył przed siebie poszukując odpowiedzi na wszystkie męczące go pytania.