3 DNI: W labirynt za druidem.

> Rankiem Maces budzi się w szpitalu leżąc niedaleko nieprzytomnego Zaako.
>
>

* **Maces:** *Ale boli mnie głowa! [ „Przed tobą jeszcze długa droga”... Tylko to pamiętam!]*

> Nagle chłopiec spostrzega śpiącą na jego nogach Adel.
>
>

* **Maces:** *Adel pobudka! Długo tu śpisz?*
* **Adel:** *Odkąd Bar was przyprowadził z Wybrzeża Czarnej Czaszki.*
* **Maces:** *Czyli 2-3 godziny temu?*
* **Adel:** *Wczoraj wróciliście...*
* **Maces:** *NO NIE! Nie mam czasu!*

> Maces energicznie wybiega z szpitalnego łóżka, gdzie zauważa, że poza fartuchem odkrywającym pupę nie ma nic na sobie.
>
>

* **Adel:** *Niezły tyłeczek!*

> Chłopiec szybko się czerwieni i ucieka do szatni. Po przebraniu się wychodzi ze szpitala, gdzie czeka na niego Adel w formie wilka.
>
>

* **Adel:** *Wskakuj dupeczko!*
* **Maces:** *Wyrobimy się do dwóch dni dni?*
* **Adel:** *Pewnie!*

> Maces wskakuje na Adel, po czym błyskawicznie ruszają.
>
>

...

> W szpitalu budzi się Zaako.
>
>

* **Zaako:** *KURWA! KURWA! KURWA!*

> Zaako wbiega do kryjówki i wybucha gniewem.
>
>

Kryjówka Zwiadowców:

* **Zaako:** *NIE MAMY CZASU! 3 DNI!*
* **Edgar:** *Ochłoń trochę...*

> Zaako nabiera powietrza, po czym wypuszcza.
>
>

* **Zaako:** *Widziałem przyszłość! Czarna dziura pochłonie Unbeaten, a każdy z nas po kolei zapadnie w wieczny sen.*
* **Edgar:** *Bzdury! Jesteśmy świetnie przygotowani.*
* **Zaako:** *Skoro bzdury to dlaczego drżysz Edgarze?*

> Zaako opowiada szczegóły swoich wizji oraz plan działania.
>
>

...

> Maces wraz z Adel błąkają się po egzotycznym lesie, gdzie chłopiec prosi o postój.
>
>

* **Adel:** *W sumie mała przerwa się przyda, bo moja kondycja nie jest już taka jak wcześniej.*

> Adel wraca do formy człowieka, po czym zaczyna się ubierać.
>
>

* **Adel:** *Już się nie czerwienisz? czyżbyś wydoroślał?*
* **Maces:** *Kwestia przyzwyczajenia... Słyszałem, że w egzotycznym lesie znajdę bestie godne oswojenia.*
* **Adel:** *No ba!*

> Adel siada na przerośniętym korzeniu.
>
>

* **Adel:** *Jak dobrze poszukasz to znajdziesz tu wszystko, a czemu chcesz oswoić bestię?*
* **Maces:** *...*
* **Adel:** *Czyli Zaako Cię zainspirował?*
* **Maces:** *Może...*
* **Adel:** *Max jest wspaniały, w oku psa znajduje się fragment efektu furii, a go jak aktywuje to może być ciekawie. Assko i jastrząb Bodek to prawdopodobnie bracia... To nie są zwyczajne bestie.*
* **Maces:** *Chyba żartujesz! Przerośnięta bestia zbratana z jastrzębiem?*
* **Adel:** *Udało mi się porównać ich DNA i wyniki zszokowały mnie! Mniejsza o to... Chodź razem poszukamy Ci bestii.*

> Maces podąża za Adel, gdzie udają się w głąb lasu. Na ogół nie widać nic ciekawego.
>
>

* **Maces:** *To się robi już nudne!*
* **Adel:** *Widzisz tę skorupę żółwia? To musi być ciekawa bestia!*

> Z skorupy wyłania się pomarańczowy dzik, który zaczyna rogami uderzać w drzewo. Z drzewa wypada jabłko, które zostaje zjedzone przez dzika.
>
>

* **Maces:** *Żartujesz sobie? Nie dość, że słaby to jeszcze głupi...*
* **Adel:** *Nie oceniaj po wyglądzie.*

> Idąc przed siebie widzą przepiękne, rzadkie stworzenia : Jelenie z potężnymi rogami, ogromne zające, a nawet na niebie gryfa. Schodząc ze stromej górki zostają strąceni przez uciekającego przed ogromnym niedźwiedziem dzika. Adel i Maces wspólnie turlają się, gdzie chłopiec ląduje na kobiecie, trzymając ją za piersi. Po chwili Maces się strasznie czerwieni.
>
>

* **Maces:** *Wybacz!*
* **Adel:** *Cicho!*

> Adel kładzie się na Macesie, po czym pokazuje mu walkę dzika z niedźwiedziem.
>
>

* **Adel:** *SZEPT: Oglądaj uważnie!*

> Niedźwiedź próbuje uderzyć dzika schowanego w skorupie. Skorupa zaczyna się obracać z niesamowitą szybkością, raniąc niedźwiedzia. Miś odbija skorupę w powietrze, z której nagle wyłania się potężny ogień. Dzik wychodzi ze swojej kryjówki, po czym ponownie podpala przeciwnika. Niedźwiedź upada.
>
>

* **Maces:** *O kurde!*
* **Adel:** *Co do bestii nigdy się nie mylę! Masz tu przysmak, którym go na pewno oswoisz!*

> Maces ostrożnie podchodzi do dzika, po czym kuca i częstuje przysmakiem. Dzik chętnie korzysta z darmowego posiłku.
>
>

* **Maces:** *Chcesz być moim towarzyszem?*

> Dzik zamyka oczy i szczerzy zęby, po czym podąża za chłopcem.
>
>

* **Adel:** *Gratulację! A teraz możemy ruszać dalej.*

> Adel ponownie się przemienia w wilka, po czym Maces na niej zasiada i ruszają dalej.
>
>

...

> Unbeaten odwiedza wysoki mężczyzna o długich, ciemnych włosach, okryty białą szatą. Powoli idzie w kierunku pałacu. Na drodze mężczyzny staje Edgar.
>
>

* **Edgar:** *Co tu robisz? Dość szkód wyrządziłeś?*
* **Mężczyzna:** *Edgarze przyjacielu! Kupę lat!*
* **Edgar:** *Nie zmieniaj tematu...*
* **Mężczyzna:** *Muszę porozmawiać z Zaako.*
* **Edgar:** *Snyk wiesz, że nie jesteś tu mile widziany?*
* **Snyk:** *Od razu niemile widziany... Żyje teraźniejszością dla lepszej przyszłości!*
* **Edgar:** *Ty i te twoje przesądy, więc co chcesz od Zaako?*
* **Snyk:** *Mam do niego propozycje i uciekam.*
* **Edgar:** *Lepiej już uciekaj.*

> Zaciśnięte pięści Edgara zaczynają płonąć.
>
>

* **Snyk:** *Co tak ostro? A właśnie... Dlaczego nikt mnie nie zaprosił na zlot Bractwa Młodych Panów?*
* **Edgar:** *A co chcesz nam pomóc w obronie przed Generals?*
* **Snyk:** *Tego nie powiedziałem, więc gdzie znajdę Zaako?*

> Niespodziewanie ukazuje się Zaako.
>
>

* **Zaako:** *Czego?*
* **Snyk:** *Możemy porozmawiać na osobności?*

> Zaako zaprowadza Snyka do sali tronowej w pałacu, po czym zasiada na tronie.
>
>

* **Zaako:** *Więc słucham.*
* **Snyk:** *Dużo słyszałem o twoich wyczynach, a co byś powiedział na to, że mogę powiększyć twoje umiejętności? Przyłącz się do mnie!*
* **Zaako:** *Rozmawialiśmy już o tym na Świętej Górze, a moje zdanie nic się nie zmieniło.*
* **Snyk:** *Wiesz gdzie mnie szukać! Będę czekać.*

> Snyk znika.
>
>

...
Nagle Adel zatrzymuje się przed tabliczką, na której widnieje:

> *Uwaga: Kto wchodzi do Labiryntowych lasów, ten nie wychodzi. Dusze błądzą po lesie, więc nie ukazuj emocji.*
>
>

> *WCHODZISZ NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!*
>
>

* **Adel:** *Przerażające miejsce!*
* **Maces:** *Damy rade!*

> Nowo oswojony towarzysz lokuje się pod tabliczką, po czym chowie się do skorupy.
>
>

* **Maces:** *Nie musisz z nami iść, więc poczekaj tu!*

> Adel wraz z Macesem wchodzą wgłąb lasu, gdzie zaraz zrobiło się ciemno. Na ogół widać zmutowane, ponure rośliny, mnóstwo ludzkich szczątków, a nawet wisielce. Nagle Adel czuje zapach spalin.
>
>

* **Adel:** *Mam trop! Świeżo rozpalone ognisko! Za mną.*

> Oboje biegną w stronę zapachu. Po chwili znajdują ognisko, jednak nikogo w pobliżu nie ma.
>
>

* **Maces:** *Pamiętasz drogę powrotną?*
* **Adel:** *Dziwne... Nawet dzika nie czuję!*

> Nagle słychać męski, przerażający głos.
>
>

* **Głos:** *Stąd nie ma powrotu.*
* **Maces:** *Kim Ty jesteś?*
* **Głos:** *Też chciałbym to wiedzieć.*

> Zza pleców Macesa pojawia się wysoka postać ubrana w długą, czarną szatę.
>
>

* **Maces:** *Wiesz gdzie znajdę druida Yusa?*

* **Postać:** *Mistrz nie przyjmuje gości.*
* **Maces:** *Zaprowadź mnie do swojego mistrza. Przysyła mnie Cesarz włóczni mrozu!*

> Mężczyzna znika. Robi się zimno i pojawia się mgła.
>
>

* **Głos:** *Musisz pokonać trzy przeszkody, a spotkasz się z mistrzem. Słuchaj mnie uważnie, bo jeden błąd skończy się śmiercią dla ciebie i twojej przyjaciółki.*
* **Maces:** *Dawaj!*

> Maces łapie przerażoną Adel za rękę, po czym uśmiecha się.
>
>

* **Maces:** *Jeśli nie chcesz...*
* **Adel:** *Nie! Idą z tobą i kropka.*
* **Maces:** *Pamiętaj co było napisane na tabliczce! Nie ukazuj emocji.*
* **Adel:** *Postaram się!*
* **Maces:** *Pamiętaj, że póki jesteśmy razem to nic nam nie grozi!*

> Razem wchodzą w mgłę.
>
>

* **Głos:** *Pierwszy etap to zmysły i brak emocji. Idźcie przed siebie.*

> Oboje idą prosto, gdzie przez mgłę nie widać nic. Wokół Adel i Macesa pojawia się pełno dusz, które szepczą, jednak nie robią na nich wrażenia. Nagle Adel zatrzymuje Macesa, który próbuje iść dalej.
>
>

* **Adel:** *Tu jest ogromna przepaść!*
* **Maces:** *Wiem, ale sprawdzałem Cię! Haha...*

> Maces tworzy niewidzialne przejście, które pozwala przejść na drugi koniec przepaści.
>
>

* **Głos:** *Pierwszy etap zaliczony! Teraz próba przeszłości.*

> Adel widzi stado wilkołaków, a Maces w oddali mężczyznę. Oboje się rozdzielają, idąc w stronę swojej przeszłości.
>
>

* **Adel:** *Rodzinko czekajcie!*

.

* **Maces:** *Ojcze! Ty żyjesz?*
* **Dr.XY:** *Pewnie synku!*

> Maces spostrzega, że postać, którą widzi tylko przypomina jego ojca, więc ucieka w przeciwnym kierunku.
>
>

* **Maces:** *ADEL TO ILUZJA! WRACAJ.*

> Ślad po Adel zaginął. Chłopiec nieustannie szuka zagubionej kobiety. Maces spostrzega grupę zjaw rozszarpujących odzienie i raniąc Adel.
>
>

* **Maces:** *ZOSTAWCIE JĄ!*

> Maces biegnie w stronę zjaw, gdzie wyprzedza go dzik, który atakuje zjawy podmuchem ognia.
>
>

* **Maces:** *Świetnie!*

> Zjawy uciekają, a Maces okrywa nagą Adel swoim płaszczem, po czym kładzie ją na skorupę dzika.
>
>

* **Maces:** *Kurwa zboczyliśmy ze ścieżki...*

> Dzik ucieka w mgłę.
>
>

* **Maces:** *Gdzie Ty biegniesz?*

> Maces zauważa, że dzik znalazł właściwą ścieżkę, po której mieli się poruszać.
>
>

* **Głos:** *Można zaliczyć ten etap. Czas na kolejny, ostateczny!*

> Maces czeka na kolejne wyzwanie, jednak głos się nie odzywa.
>
>

* **Maces:** *Co teraz!?*

> Przed Macesem stoi Zaako w formie demona tworzący ognistą kule zniszczenia.
>
>

* **Maces:** *Już to przerabiałem!*

> Maces robi krok do przodu, zasłaniając ranną Adel na dziku.
>
>

* **Maces:** *Nie boję się przyjaciół! Nie boję się już!*

> Maces podchodzi do Zaako, po czym uśmiecha się. Zaako jak i mgła znika. Ścieżka, po której szli zostaje rozświetlona.
>
>

* **Głos:** *Jesteś gotów!*

> Chłopiec wychodzi zza krzaków, gdzie widzi tabliczkę, którą spotkał przed wejściem w labiryntowe lasy.
>
>

* **Maces:** *To wszystko było iluzją?*
* **Głos:** *Tak.*

> Zza pleców Macesa pojawia się wysoki mężczyzna w kapturze.
>
>

* **Maces:** *A gdzie jest Yusa?*
* **Yusa:** *Za tobą!*

> Yusa ściąga płaszcz.
>
>

(Yusa - Wysoki, umięśniony mężczyzna o krótkich, zielonych włosach, oczy koloru białego, charakterystyczne tatuaże na twarzy. Ubrany w skórzane odzienie.)

> Maces klęka.
>
>

* **Maces:** *Przysyła mnie Cesarz włóczni mrozu! Pragnę, abyś mnie szkolił magii lodu.*
* **Yusa:** *Nie.*
* **Maces:** *Błagam! To moja ostatnia deska ratunku!*
* **Yusa:** *Cały czas Cię obserwowałem i nie potrzebujesz tego.*
* **Maces:** *Sens w tym, że dysponuję umiejętnościami defensywnymi, ale nie tylko chcę bronić swoich towarzyszy! Pragnę, aby w chwili kryzysu mógłbym pokonać wroga, który zagraża moim przyjaciołom!*
* **Yusa:** *Magia czasoprzestrzenna jest dość silna, aby pokonać napotkanych przeciwników.*
* **Maces:** *Każda umiejętność mi się przyda, a skoro jestem magiem lodu to może mi pomóc. Dlatego nie odejdę póki nie będziesz moim mistrzem.*
* **Yusa:** *To mi schlebia. Zobaczę co da się zrobić.*

> Yusa otwiera portal, a labiryntowe lasy znikają. Wszyscy wchodzą do portalu, gdzie pojawiają się w pokoju Adel. Widać przez okno, że nastąpił wieczór.
>
>

* **Yusa:** *Zajmij się koleżanką i idziemy.*

> Yusa wychodzi z budynku i czeka na Macesa, który w tym czasie zajmuje się ranną Adel. Po opatrzeniu i umyciu przyjaciółki, chłopiec kładzie ją do łóżka i także opuszcza mieszkanie.
>
>

* **Maces:** *Więc co postanowiłeś?*
* **Yusa:** *Będę Cię trenował!*

> Yusa tworzy portal, do którego oboje wchodzą.
>
>