Johann Tobiasson

## Wygląd

Johann jest... zwyczajnie przeciętny i nie wyróżnia się w tłumie. Jest jednym z tych ludzi opisywanych jako "podobni do wszystkich". Twarz - ni brzydka, ni ładna pokryta jest już
pierwszymi zmarszczkami. Blond włosy są w wyraźnym nieładzie i od jakiegoś
czasu nie widziały nożyc - najwyraźniej właściciel zapomina o zadbaniu o swoją
fryzurę - co jednak może wydać się dziwne, pamięta jednak o regularnym goleniu.
Jest średniego wzrostu i takież postury - i choć ręce noszą ślady pracy fizycznej,
to najwyraźniej nie zdołała zahartować ona jego ciała. Strojem nie odróżnia się
od okolicznych wieśniaków, jednak na rękawach kubraka można dostrzec
ciemnoniebieskie plamy. Spojrzenie niebieskich oczu zazwyczaj błądzi gdzieś w
oddali, jakby ich właściciel pogrążony był w myślach - jednak gdy coś go
zainteresuje, wyraźnie ożywia się, a w jego oczach dojrzeć można żywą
inteligencję, podczas gdy zazwyczaj obojętną twarz ozdabia szeroki uśmiech.

## Charakter

Charakter Johana najlepiej określa jedno słowo - ciekawość.
W jego przypadku jest ona wręcz niezdrowa - zżera go i napędza. Uwielbia
czytać, słuchać opowieści czy nawet obserwować otoczenie. Każdy rodzaj wiedzy
jest dla niego cenny - od metod produkcji tradycyjnych niziołczych kiltów, aż
po historię Cesarstwa, choć z oczywistych względów jego największe
zainteresowanie budzi wszelka wiedza magiczna. Gdy coś go zainteresuje,  potrafi przestać zauważać świat wokół - i
grożące mu zagrożenia. Ciekawość łączy się u niego z szacunkiem do słowa
pisanego i naturą archiwisty - pisze na wszystkim i o wszystkim co uważa za
ważne - a gdy brakuje mu papieru, będzie pisał węglem po ścianie albo po
brzozowej korze. Johann jest młodym i dość naiwnym człowiekiem - chociaż nie
waha się zastosować przemocy w obronie własnej, to zasadniczo uważa, że
większość ludzi jest z natury dobra - i każdemu należy się szacunek. Zamiast
walczyć woli więc rozmawiać. Chętnie dzieli się swoją wiedzą, jednak przy tym
nie lubi opowiadać o sobie i swoim talencie, który ukrywa. Strach przed demaskacją
tkwi w nim jak zadra i sprawia, że zrobi wszystko aby ukryć to, że jest magiem
- o jego zdolnościach wie tylko lokalny leśniczy - przyjaciel Johanna z
dzieciństwa. Chociaż Johann wygląda na chuderlawego mola książkowego, to tkwi w
nim upór i determinacja prawdziwego mieszkańca pogranicza, który potrafi znieść
wiele i nie użala się na swój los. Jeżeli coś jednak potrafi wzbudzić gniew
Johanna, to jest tym pogarda dla wiedzy i historii. Niszczenie książek czy
zabytków jest dla niego zbrodnią, porównywalną z morderstwem i chyba niczego
nie strzeże i nie hołubi jak swojej niewielkiej kolekcji książek.

## Historia

Johann, syn Tobiasa i Ursuli, pochodzi z Marmor i w nim po
dzień dzisiejszy zamieszkuje. Matka zmarła gdy Johann miał osiem lat - od tego
czasu samotnie wychowywał go ojciec - wioskowy cyrulik, po którym Johann
odziedziczył fach. Johann był uważany za "dziwne" dziecko - drobny i
blady, włóczył się po okolicy, wykazując przy tym niezdrową ciekawością.
Zamęczał także wszystkich wokół pytaniami na dosłownie każdy temat. Często
zdarzało mu się także, pozornie bez celu siadać gdzieś i patrzeć w przestrzeń.
Żywy umysł dziecka dostrzegł wioskowy nauczyciel - zachęcając Johanna do nauki.
Chłopiec zaczął więc dodatkowo siedzieć z nosem w tych kilku książkach, które
znaleźć można było w osadzie - i rychło przeczytał chyba każdy zapisany kawałek
papieru który trafił w jego ręce. Talent do magii ujawnił się niedługo po czternastych
urodzinach Johanna - gdy oganiając się od goniących go pszczół, niespodziewanie
wystrzelił z palców ognistymi iskrami. Swój "dar" trzymał w ukryciu,
będąc jednocześnie przestraszonym i zafascynowanym. Przez wiele miesięcy
próbował (głównie nieskutecznie) wywoływać kolejne magiczne manifestacje.
Chociaż ojciec prawdopodobnie wiedział o zdolnościach synach, to nie zdradził
się ze swą wiedzą - a opinia wioskowego dziwaka (choć sympatycznego), pozwalała
Johannowi na bezkarne znikanie i uzasadniała dziwne zachowania - które
większość ludzi tłumaczyła złym wpływem przeczytanych ksiąg. Zima dwa lata
później była niezwykle ciężka i Tobias zmarł na chorobę płuc - tym samym Johann
został wioskowym cyrulikiem. Życie toczyło się powoli i bez większych zmian - aż
do momentu, gdy miejscowy przynieśli do niego znalezionego na szlaku podróżnego
- napadnięty przez bandytów o mało nie wyzionął ducha. Johann kierowany jak to
on - niezdrową ciekawością, zajrzał do sakwy podróżnego. Co prawda wszystko co
było w niej cenne zabrali bandyci, ale znalazł w niej tajemniczą księgę - która
jak się okazało, traktowała o magii. Johann, wykorzystując całą swą wiedzę
zdołał zawrócić rannego spod bram śmierci - ten okazał się być białym magiem.
Widząc w rękach cyrulika księgę, początkowo sądził, że czeka go lincz - Johann
jednak zamiast tego zasypał go pytaniami, wiedząc że jest to dla niego
prawdopodobnie jedyna taka szansa w życiu. Nigdy nawet nie poznał imienia maga
- ten zmarł kilka dni później, osłabiony przez liczne rany - mimo najlepszych
starań medyka. Przez te kilka dni, opowiedział jednak o magii tyle ile zdołał -
i choć nie było tego wiele, to dzięki umierającemu czarodziejowi, Johann
dowiedział się czegokolwiek na temat magii - i zrozumiał, że nie jest jedyną
taką osobą na świecie - a także, że gdzieś tam nadal znaleźć można okruchy
wiedzy... Poszukiwanie ich to z pewnością lepsze zajęcie niż uprawa rzepy i
opatrywanie ran od świńskich zębów - a z pewnością ciekawsze...

## Trivia

* Każdy użyty do tej pory przez Johanna czar Uśpienia, zrykoszetował w Mariosa
* Johann rozpalił kiedyś ognisko na podłodze własnego domu
* Ma specyficzne motto życiowe.
* Ma swój grób w Marmor, w którym spoczywa jego ciało, które zresztą sam pochował.