Peregrin Tuk

**Peregrin Tuk** (2990 TE - 65 CE) − hobbit z Shire, członek Drużyny Pierścienia. Zdrobniale zwany był **Pippinem** lub **Pipem**.

## Biografia

### Młodość

Peregrin Tuk urodził się jako syn Paladina Tuka i Eglantiny Banks. Był bratem Perły, Pimprnel i Pervinki Tuków. Od dzieciństwa przyjaźnił się z Frodem Bagginsem, Samem Gamgee, Fredegardem Bolgerem, Folko Boffinem oraz swoim bratem ciotecznym Meriadokiem Brandybuckiem. Razem z nimi często wędrował po całej krainie Shire.

W 3018 TE razem z Samem i Frodem Bagginsem wyruszył w podróż do Bucklandu do nowego domu Froda, w Ustroni. Po drodze kilkakrotnie natknęli się na Czarnych Jeźdźców oraz na elfów zmierzających do Szarych Przystani. Pippin zaprowadził swoich towarzyszy na farmę Maggota, a stamtąd poprzez prom Bucklebury, do Bucklandu. Po drodze dołączył do nich Merry.

### W podróży do Rivendell

Następnie we czterech podróżowali do Bree. W Starym Lesie Pippin został zaatakowany przez Starą Wierzbę, która starała się go pochłonąć w całości. Został jednak uratowany przez Toma Bombadila, który później przyjął hobbitów w gościnę. Tom Bombadil uratował go również na Tyrn Gorthad, gdzie z razem z towarzyszami został zaatakowany przez Upiora Kurhanów. W Bree, a dokładniej w gospodzie Pod Rozbrykanym Kucykiem opowiadał innym gościom o zniknięciu Bilba na jego urodzinach. Gdy w Rivendell, podczas narady u Elronda ustalono, że na wyprawę spośród hobbitów wyrusza tylko Sam i Frodo Pippin był bardzo rozgoryczony. Przeciwstawił się Elrondowi, gdy ten nie chciał się zgodzić na udział dwóch pozostałych hobbitów w niebezpiecznej misji zniszczenia Pierścienia. Dzięki temu mógł wyruszyć w wyprawę razem z Merrym.

### W stronę Mordoru

Podczas przeprawy przez Góry Mgliste to Pippin okazał się najsłabszym członkiem Drużyny Pierścienia, który domagał się rozpalenia ogniska oraz ciepłych posiłków. Gdy pogoda uniemożliwiła przedarcie się przez góry, wraz z Drużyną ruszył do Morii.Gdy znaleźli się w środku to  on wrzucił kamień w studnię, który obudził goblinów i Zgubę Durina, przez co sprowadził na siebie i swoich towaryszy niebezpieczeństwo. Następnie wraz z całą Drużyną Pierścienia udał się do Lothlorien, gdzie tak samo jak reszta hobbitów, otrzymał płaszcz utkany przez samą Galadrielę.

### Po rozpadzie Drużyny Pierścienia

Gdy drużyna minęła Rauros i zatrzymała się na Amon Hen została zaatakowana przez orków z Isengardu. Razem z Merrym został porwany przez grupę Uruk-hai dowodzona przez Uglúka, która na rozkaz czarodzieja Sarumana miała dostarczyć hobbitów do Isengardu. Podczas podróży Pippin, korzystając z momentowego rozkojarzenia ukradł miecz. Przeciął nim swoje więzy i aby nakierować Aragorna i resztę towarzyszy na swój ślad odpiął swą zapinkę i rzucił ją na ziemię. Jednak orkowie nie dotarli do celu. Zostali rozbici przez oddział Rohirrimów pod dowództwem Éomera. Podczas walki, korzystając z okazji, Pippin wraz z Merrym uciekli do Fangornu, gdzie spotkali Drzewca. Początkowo wziął on ich za orków, lecz tą pomyłkę szybko naprostowali. Drzewiec opowiadał im historię Entów i zaginionych Entowych żon. Hobbici spróbowali wody z Entowego źródła, która sprawiła, że sporo urośli. Obaj byli obserwatorami wiecu Entów i wraz z nimi ruszyli na Isengard.

Gdy Isengard został zdobyty a Orthank oblężony przez entów, Hobbici zaczęli sprawdzać spiżarnie Sarumana, gdzie znaleźli jedzenie jak i fajkowe ziele z Południowej Ćwiartki. Tam spotkali się z poszukującymi ich pozostałymi członkami drużyny, którzy przybyli tam po bitwie o Rogaty Gród. Pippin znalazł tam porzucony przez Sarumana Palantir. Gdy w nocy Drużyna obozowała na wzgórzach Dol Baran, Pippin zabrał palantír i spojrzał w niego. Dzięki niemu przypadkowo skontaktował się z Sauronem, który wziął go za Powiernika Pierścienia. Z tego powodu nie pozostał w Rohanie tak jak Merry, ale wyruszył wraz z Gandalfem do Minas Tirith.

### W Gondorze

Po ich przybyciu, udał się wraz z czarodziejem na rozmowę do namiestnika Gondoru Denethora. W wyniku rozmowy Pippin ofiarował mu swoje usługi, przez co został mianowany Strażnikiem Wieży. W mieście poznał Beregonda, żołnierza Gondoru i jego syna Bergila z którym szybko się zaprzyjaźnił. W Minas Tirith poznał również Faramira, od którego dowiedział się, że Frodo oraz Sam cały czas żyją i podążają do Mordoru. Gdy Faramir wrócił z walk o Osgiliath ciężko ranny, jego ojciec oszalał i usiłował spalić jego i siebie. Pippin odnalazł Gandalfa i poinformował go o sytuacji. Wraz z czarodziejem uratowali młodszego syna namiestnika i zanieśli go do Domu Uzdrowień. Tam po bitwie Pippin odnalazł swojego kompana, Merry’ego, który przebywał tam po starciu z Czarnoksiężnikiem z Angmaru. Wszedł w skład wojsk Gondoru, które wraz ze swoimi sojusznikami wyruszyły z pól Pellennoru do Czarnej Bramy. Tam w bitwie Pippin wykazał się odwagą, zabijając trolla i ratując przez to życie Beregonda. Po zwycięstwie wziął udział w koronacji i ślubie Aragorna.

### Z powrotem do domu

Następnie wraz z resztą hobbitów udał się do Shire. Po drodze podążali wraz z orszakiem Aragorna do Rohanu, aby wziąć udział w pogrzebie króla Theodena. Odwiedzili Bree i karczmę Barlimana Butterbura. Gdy dojechali do Shire, sytuacja tam bardzo się zmieniła, ponieważ władzę w krainie objął Saruman oraz jego ludzie. Pippin wraz z Merrym był jednym z głównych dowódców podczas powstania przeciw czarodziejowi, które zakończyli prowadząc hobbitów do wygranej bitwy nad Wodą.

### Po Wojnie o Pierścień

Po powrocie do Shire był jednym z dowódców powstania hobbitów. Po pożegnaniu się w Szarej Przystani z przyjaciółmi, którzy odpłynęli na zachód. Pippin wiódł zwyczajne życie hobbita w Shire. W roku 6 CE poślubił Perłę z Long Cleeve. Trzy lata później doczekał się pierworodnego syna Faramira. W roku 13 CE otrzymał tytuł thana, który odziedziczył po ojcu. Na mocy dekretu króla Elessara stał się także członkiem Rady Królestwa Północy. W roku 63 CE Pippin zrzekł się urzędu thana, na rzecz swojego syna i wyruszył wraz z Merrym w podróż do Rohanu i Gondoru. Nigdy więcej nie powrócili do Shire. Do śmierci króla Eomera przebywali w Edoras. Następnie udali się do Gondoru i tam pozostali aż do śmierci. Pochowano ich w grobowcach Rath Dinen wśród najznakomitszych wodzów Gondoru, między ich grobowcami spoczął Aragorn.