KILLING FIELDS

Był piękny czerwcowy poranek, słonko radośnie przygrzewało, a powietrze wypełniał słodki ptasi trel. Puchatek zaczynał właśnie dochodzić do siebie po imprezie jaką wyprawił z okazji swoich urodzin.

– Co ja kurwa robię w wannie? – pomyślał Kubuś i bezskutecznie usiłował przypomnieć sobie w jaki sposób się w niej znalazł. Postanowił sprawdzić co z kumplami. Z trudem wygramolił się ze swojego legowiska i omijając wymiociny dotarł do drzwi łazienki. Obraz jaki ukazał się jego zapuchniętym oczom przeszedł najśmielsze oczekiwania.

– Cholera to musiała być świetna impreza, szkoda że nic nie pamiętam – pomyślał Puchatek.

Na środku pokoju obejmując pustą butelkę po winie i przykryty drabiną spał Tygrysek. Ubrany w kask motocyklowy Prosiaczek leżał z głową w rozbitym telewizorze, a nieprzytomny Króliczek co i raz z głuchym bulgotem rzygał przez sen na łóżko Puchatka. Kłapouchy również nie prezentował się najlepiej, co prawda siedział przy stole a z pyska sterczał mu dymiący papieros, jednak jego wzrok zdradzał poważne zakłócenia kontaktu ze światem.

– Czołem Kłapouchy – wypalił Kubuś

– …sssichoo…uuurrrwaa – odrzekł Kłapouchy i pokazał mu fucka, co w tej sytuacji znaczyło mniej-więcej „odpierdol się, ale zrób to po cichu”.

Puchatek pojął aluzję i w tej samej chwili uświadomił sobie, że zarówno on jak i jego goście potrzebują klina. Popędził więc przez las, biegnąc najszybciej jak potrafił, o ile oczywiście ciężki trucht skacowanego misia można nazwać biegiem. Cel był oczywisty: domek Babyjagi – Alkohole świata.

– W morde jebane, coś tu nie gra – stwierdził gdy spocony dotarł na miejsce i zobaczył, że konstrukcja domku Abrakadabrahokuspokuskonstantynopolitańczykowianeczkitrzy potocznie zwanej chujem uległa solidnemu naruszeniu. Cała chatka była mocno przekrzywiona na kurzej nóżce, na progu leżał zerwany szyld a drzwi poniewierały się kilka metrów dalej. Mimo to Puchatek uznając, że porządki w obejściu Babyjagi to nie jego sprawa wpadł do środka i wrzasnął do siedzącej w kącie postaci:

– Jeden Herakles na miejscu i osiem z zastawem, gazem kurwa!

– Nie mam wina, wszystko zabrała mafia z Bagiennej Polany – odrzekła Babajaga, a Puchatkowi pociemniało w oczach.

– Jaka kurwa mafia, co ty pierdolisz?! – pienił się Kubuś.

– Rumuńska mafia. Nie chciałam zapłacić im haraczu więc przyszli tu wczoraj, spuścili mi wpierdol, zdemolowali wszystko i zabrali aparaturę do produkcji Heraklesa. Nie będzie wina – łkała Babajaga.

– Jak to nie będzie wina?! Kurwa, musisz coś jeszcze mieć, robiłem wczoraj urodziny, chłopaki są na kacu, jak nie przyniosę klina, to rozpierdolą pół lasu – darł się zdesperowany Puchatek.

– Ok Kubusiu, weź to – ostatnia butelka, chowałam na czarną godzinę, ale ty jesteś stałym klientem – rzekła Babajaga podając misiowi Heraklesa.

– Jedno wino na pięciu!!! Jebani Rumuni już nie żyjecie!!! – zaklinał się Kubuś

– Puchatku, jeśli uda wam się odzyskać moją aparaturę, przez miesiąc będziecie mogli pić Heraklesa za darmo – namawiała Babajaga

– Masz to jak w banku, dej ar ded! – zawieśniaczył Kubuś i pobiegł do domu unosząc ze sobą ostatnią flaszkę wina w całym lesie.

Kiedy dotarł na miejsce Tygrysek, Króliczek, Prosiaczek i Kłapouchy zdołali już z grubsza oprzytomnieć i powitali go gorąco.

– Dawaj! – krzyknął Tygrysek i rzucił się na butelkę.

– Zostaw, to dla wszystkich – bronił jabola miś.

– Przyniosłeś tylko jedno wino? Ochujałeś, czy jeszcze nie wytrzeźwiałeś – pytał Kłapouchy.

– Odjebało mu, odjebało mu – lamentował Króliczek.

– To nie moja wina, to przez Rumunów. Zajebali Babiejadze aparaturę do produkcji Heraklesa, to jedyna flaszka wina w całej okolicy. Abrakadabra… obiecała, że jeśli im dopierdolimy, będziemy przez miesiąc pić Heraklesa za darmo – tłumaczył Kubuś

– Powoli, powoli, rozwalmy może najpierw te flachę, bo łeb mam jak ze szkła – nalegał Tygrysek. Po sprawiedliwym rozdzieleniu zawartości butelki i zebraniu broni nasi bohaterowie w bardzo złych humorach i z nieodpartą chęcią rozwalenia komuś łba ruszyli w kierunku Bagiennej Polany. Gdy dotarli na miejsce ich oczom ukazał się malowniczy widok osiedla domków z dykty, tektury i blachy falistej. Grube baby gotowały coś na ognisku, a dzieci trenowały „grę” na akordeonach. Kilku mężczyzn o wyglądzie alfonsów, ubranych w pedalskie kapelusiki grało w karty i popijało wino.

– Nasz Herakles, ci pokurwieńcy piją nasze wino – pieklił się Prosiaczek.

– Kil em ol – wieśniaczył Tygrysek.

– Cicho, Kłapouchy, jaki masz plan? – zapytał Króliczek.

– Normalny. Zapierdolić ich wszystkich!!!

Poranną sielankę przerwała Rumunom seria z uzi Prosiaczka i grzmot obrzyna Kłapouchego, po czym cała brygada uzbrojona w kije i łańcuchy rzuciła się na obozowisko Rumunów.

– Bij zabij, za Heraklesa – darł się jak opętany Puchatek wywijając łańcuchem.

– Śmierć i płacz za wino przelane – bzdurzył Tygrysek

Nagły atak zaskoczył Rumunów, ale nie na długo. Szybko ochłonęli i chwycili za bejzbole. Brygada poszła w rozsypkę. Kłapouchy widząc nadbiegających wrogów wyjebał z obrzyna, pozbawiając dwu z nich głów, nie zdążył jednak załadować i widząc, że brudasy są zbyt blisko rzucił się na nich z zębami. Prosiaczek pruł z uzi długimi seriami, ale rumuni byli jak szarańcza, wciąż było ich pełno.

– Kurwa ostatni magazynek – pomyślał Prosiaczek i widząc jak Puchatek bierze harmonią po łbie, Króliczek pada pod ciosem flaszki a Tygrysek próbuje odciągnąć kilku brudasów od Kłapouchego, który gryzł i kopał jak wściekły, stwierdził, że sprawy przybrały zły obrót i zadecydował:

– Panowie spierdalamy!

Nie bez trudu nasza brygada oderwała się od Rumunów i potężnie poobijana rzuciła się w kierunku lasu. Nagle za nimi rozległ się huk a Prosiaczek zatoczył się, kwiknął i upadł w trawę. W ferworze walki Kłapouchy zgubił swojego obrzyna, a Rumuni nie zawahali się go użyć.

– Bierzmy go i do pana sowy – krzyknął Kłapouchy

– Zajebię brudasów, zajebię, zajebię – darł się kilka minut później Prosiaczek, gdy Pan Sowa wydłubywał mu z dupy śruciny.

– Wy debile… – próbował zaznaczyć swą wyższość intelektualną Pan Sowa.

– Zamknij dziób i rób swoje jebany puchaczu – przerwał mu Kubuś.

– Przegięli pałę klocki – orzekł Króliczek przykładając sobie worek z lodem na czoło.

– Racja, potrzebne będą bardziej stanowcze środki – stwierdził Kłapouchy.

– No to jedziemy na Stadion – zaproponował Tgrysek.

Kilka godzin później, już po opatrzeniu guzów, ran i siniaków nasi bohaterowie byli już na Stadionie i krążyli w poszukiwaniu znajomego Rosjanina od którego swego czasu kupili spirytus.

– Wania, kałasz u tiebia jest? – zaczął jak zwykle bezpośrednio Puchatek.

– Oruże? Da jest – odrzekł Ruski

– Pakażi – rzucił Kłapouchy

– Haroszaja maszina, granatnik jest, pan bieri, bieri, promocjia, wiadro patronow gratis – namawiał kacap pokazując AK-47 z podwieszanym granatnikiem 40mm.

– Skolko? – zapytał Kubuś

– Dwiesti zielienych – odrzekł Wania

– Bierim tri – uciął sprawę Puchatek

– Przecież jest nas czterech – zauważył Tygrysek

– Tak ale dla Króliczka kałasz jest za ciężki, pożyczy uzi od Prosiaczka – wyjaśnił Kubuś.

Jakiś czas później Tygrysek, Kłapouchy, Puchatek i Króliczek wracali do lasu obciążeni bronią i wiadrami z amunicją.

– Teraz im wpierdolimy – ekscytował się Króliczek

– Zrobimy madafakerom sądny dzień – wieśniaczył Tygrysek

– Szkoda tylko, żę musiałem na ten cel poświęcić prezent urodzinowy od was chłopaki. Kurwa, dwieście pornosów „Człowiek o żelaznej”, „Munrejper”, „Sperminator”, tyle fajnych tytułów, jebany kacap zrobi na tym majątek, a ja nawet nie zdążyłem obejrzeć – klął Kubuś.

– Chodźmy zajrzeć do Prosiaczka – rzucił Kłapouchy.

Prosiaczek czuł się fatalnie. Nie dość że dupa napuchła mu do gigantycznych rozmiarów i bolała nieznośnie, to na dodatek był krańcowo trzeźwy.

Kłapouchy przystąpił do układania planu taktycznego:

– Zrobimy tak: o świcie zaczaimy się na skraju lasu i rozwalimy tę pieprzoną wiochę. Tygrysek i Króliczek bierzecie lewe skrzydło, Puchatek prawe, a ja środek. Strzelajcie do wszystkiego co się rusza, nie brać jeńców, niech nie zostanie kamień na kamieniu.

– Oł kej – przytaknął z wieśniacki akcentem Tygrysek

Noc, która dzieliła naszych bohaterów od ataku na koczowisku Rumunów okazała się najdłuższa w ich życiu. Nie było kompletnie nic do wypicia, w dodatku zaplanowane przez Kłapouchego pokaz filmów instruktażowych: „Pluton”, „Rok w piekle” i „Czas apokalipsy” nie wypalił, bo wideo Prosiaczka było zepsute. Niestety od czasu którejś z imprez gdy Puchatek pomylił je z mikrofalówką i wepchnął do środka zapiekankę nie działało.

Było jeszcze ciemno, niebo ledwie różowiło się na wschodzie, gdy Puchatek, Kłapouchy, Królik i Tygrysek zaczaili się w krzakach na skraju Bagiennej Polany.

– Czas na was brudasy – Puchatek zarepetował kałasza.

Wysmarowany na czarno sadzą, z czerwoną opaską na czole Kłapouchy pośpiewywał:

,,You know the day destroys the night, night divines the day

Try to run, try to hide, Break on through to the other side…”

– Z głębi ran, z haszczy i nor zemsty nadszedł czas i przemoc. Ogień wolno gasł, już życie śpi, czekam aż jęknie wielki dzwon. Cienie skrzydlatych węży – przyszliśmy! – od rzeczy pieprzył naćpany Tygrysek.

Rumuni tymczasem spali spokojnie, nie przeczuwając nadchodzącej masakry. Jeden z nich wypełzł z pudła, chwiejnym krokiem podszedł w kierunku lasu, kucnął niedaleko Króliczka i zaczął się wypróżniać.

– Tego już za wiele, nie będzie mi skurwiel dupy pokazywał – stwierdził Króliczek i pociągnął za spust. Długa seria pozbawiła rumuna nerek, przyrodzenia i życia. Na koczowisko spadł grad kul:

Pociski bez trudu dziurawiły dyktę, tekturę i blachę. Cała czwórka strzelał przez 20 minut, siejąc śmierć i zniszczenie oraz zużywając 17 kilo amunicji.

– Panowie, czas na wykończenie roboty, naprzód! – wrzasnął Kłapouchy.

Puchatek, Kłapouchy, Królik i Tygrysek wpadli do obozowiska.

– DOOM! – ryknął Kłapouchy i jednym strzałem z granatnika zamienił karton po bananach, akordeon, Rumuna i pluszowego misia w trociny. Tygrysek dobił kolbą pełzającego Rumuna a Króliczek wygarnął do innego, który chciał uciekać. Trafił w nogi. Kubuś podszedł do rannego brudasa i przystawił mu lufę do czoła.

– Za co? Za co? – darł się przerażony Rumun, patrząc błagalnie w przekrwione oczy misia.

– ZA PROSIACZKA! – beznamiętnie wycedził Puchatek i pociągnął za spust.

Kiedy już wszyscy Rumuni udali się do krainy wiecznych żebrów, a nasi bohaterowie unosząc odzyskaną aparaturę do wyrobu wina, worek wyżebranych przez rumunów monet i trzy cudem ocalałe butelki Heraklesa szli w kierunku lasu, na polanę wjechał na rowerze gajowy i rzeczowo stwierdził:

– O kurwa!

Zlustrował polanę, która przypominała raczej wysypisko organów niż spokojny leśny zakątek. Nie mogąc wyjść ze zdziwienia zapytał:

– Panowie, co wy tu kurwa robicie?

– Co się gapisz, nas tu kurwa nie było! Spierdalaj pukiś cały – ostrzegał Tygrysek otwierając wino.

Leśniczy jednak nie słyszał, albo był głupi i nie chciał słyszeć:

– Panowie, tak nie można! Co wyście narobili! Przecież tu turyści z Niemiec mieli przyjechać na polowanie, zapłacili by markami, a wy zajebaliście wszystkich bez pardonu i nawet zarobku z tego nie będzie – lamętował gajowy.

Tego było już za wiele jak dla Kłapouchego, krótka seria definitywnie zakończyła konwersację i karierę leśniczego.

– Wyrwałem chwasta – podsumował osioł.

Dwa dni później nasi bohaterowie siedzieli przed domkiem Prosiaczka i raczyli się najnowszym, darmowym produktem Babyjagi: Herakles – Liberator Special Płońsk Aperitif.

– Zajebiście, miesiąc picia za darmo – ekscytował się Prosiaczek.

– I jeszcze drugi za tę kasę z worka zdobytego na rumunach, będzie tego ze 30 kilo, szkoda tylko, że najwyższy nominał to 50 groszy – dywagował podpity Tygrysek.

– Widzieliście jak zajebałem tego srającego Rumuna – chwalił się Króliczek.

– Odpuść, słuchaliśmy tego ze dwanaście razy – nalegał Prosiaczek.

– Ale widzieliście jak go zajebałem…

– Królik skończ! – prosił Kłapouch

– Ale widzieliście…

– Pij, nie pierdol! – ryknął Puchatek

I w ten oto sposób, na tak zajmującej czynności jak chlanie jabola naszej brygadzie mijały kolejne, błogie dni.