Αποκοπή ομοαιτιότητας μεταξύ δύο χωροχρονικών σημείων

(Το κείμενο αφορά την ομοαιτιότητα όσο αφορά τη δυνατότητα επικοινωνίας δύο χωροχρονικών σημείων και δευτερογενώς για τις αποστάσεις πολλών όγκων Hubble [βλ. Hubble volume] περιγράφεται η πιθανότητα εύρεσης δύο απόμακρων σημείων στο ίδιο σύμπαν/τον ίδιο χωροχρόνο)

Για να υπάρχει η δυνατότητα δύο χωροχρονικά σημεία να αλληλεπιδράσουν, θα πρέπει είτε:

1. να είναι κβαντικώς συμπλεγμένα (όμως τότε:
	1. περιγράφονται από την ίδια κυματοσυνάρτηση.
	2. μπορούν να αλληλεπιδράσουν ακαριαία,
	3. είναι φαινομενικά δύο σημεία σε σχέση με τα άλλα στον χωροχρόνο όμως δεν είναι εσω-δομικώς κι εγγενώς δύο διαφορετικά σημεία και
	4. η κβαντική σύμπλεξη δεν μπορεί να μεταφέρει ανθρωπογενώς αξιοποιήσιμη ακαριαία πληροφορία [όσο αφορά καθαυτή τη σύμπλεξη, διότι η ίδια η σύμπλεξη βοηθά στη δημιουργία αλληλουχίας κβαντικών δεδομένων - παρέχει τη δομή για συστήματα κβαντικής επικοινωνίας με την ταχύτητα του φωτός και όχι ακαριαία, γιατί δεν είναι η ίδια της η εμπλεκόμενη κατάσταση η ελεγχόμενη πληροφορία, αλλά οι δευτερογενείς παράμετροι **επί** της διεμπλοκής])
2. να είναι ή σχετικιστικά στατικά (το ένα [μη κβαντικώς συμπλεγμένο] σημείο σε σχέση με το άλλο), ή να να συγκλίνουν, ή να απομακρύνονται μεταξύ τους με οποιοδήποτε ταχύτητα κάτω από την ταχύτητα του φωτός στο κενό, δηλαδή επιτρέπεται να απομακρύνονται υποφωτοταχικά (subluminally)

Το σύμπαν διαστέλλεται με αυξανόμενη επιτάχυνση. Αυτό αποτελεί παρατηρησιακό δεδομένο (βραβείο Νόμπελ φυσικής του 2011 στους Saul Perlmutter, Brian P. Schmidt, Adam G. Riess).

Οποιοδήποτε σημείο στο Σύμπαν, βρίσκεται στο κέντρο διαφορετικής νοερής υποφωτοταχικά διαστελλόμενης σφαίρας, που ονομάζεται **σφαίρα αιτιότητας** ή Hubble σφαίρα (Hubble volume, Minkowskian future cone remapped to 3D space) συγκεκριμένου παρατηρητή (δεν ταυτίζεται με το ορατό σύμπαν/observable universe, αυτά που βλέπουμε δεν ταυτίζονται με την τωρινή θέση της ύλης). Οτιδήποτε πέρα από έκαστη σφαίρα αιτιότητας διαστέλλεται υπερφωτοταχικά (superluminally) και δεν μπορεί να επικοινωνήσει αμεσοδυνητικά (με άμεση δυνητικότητα/εφικτότητα μέσα σε άλλες πιθανές εκδοχές - όμως υπάρχει η έμμεση μεταλαμπάδευση αιτιότητας με μεσάζουσες περιοχές με την προσθήκη θορύβου) με το κεντρικό σημείο της σφαίρας (εκτός κι αν είναι κβαντικά συμπλεγμένο σημείο).

Επειδή η αιτιότητα (causality) μεταφέρεται με την προσθήκη θορύβου και από μεσάζοντες, υπάρχει η πιθανότητα μεταφοράς αιτιότητας (αλληλουχία γεγονότων) και εκτός έκαστης σφαίρας αιτιότητας. Όμως όσο απομακρυνόμαστε από την σφαίρα αιτιότητας αυθαίρετου κεντρικού σημείου, τόσο μικρότερη πιθανότητα έχουμε να συσχετιστούμε με αυτό. Δηλαδή αν απομακρυνθούμε αρκετές σφαίρες αιτιότητας (με διάμετρο την ηλικία του Σύμπαντος σε έτη φωτός**·** περίπου διότι η χωρική επέκταση του διαστήματος δεν είναι γραμμική) από αρχικό σημείο, αν γυρίσουμε πίσω να το συναντήσουμε, η πιθανότητα να το βρούμε είναι μηδέν (στα μαθηματικά λέμε μηδέν, δημωδώς και φιλολογικά μηδενική). Αυτό σημαίνει ότι δύο σημεία τα οποία απέχουν πολλούς όγκους Hubble μεταξύ τους, έχουν σχεδόν ακριβώς μηδενική πιθανότητα να βρίσκονται στο ίδιο σύμπαν/τον ίδιο χωροχρόνο (το Σύμπαν μας με Σ κεφάλαιο, ενώ η ευρύτερη έννοια γράφεται σύμπαν). Για αποστάσεις πολλών όγκων Hubble (σφαιρών αιτιότητας) ως μονάδα μέτρησης της απόστασης δεν χρησιμοποιείται το έτος φωτός αλλά η πιθανότητα.