Święte Cesarstwo Franków

**Święte Cesarstwo Franków (ŚCF)** (Formalnie "Zjednoczone Święte Imperium Niemców Francuzów Sasów i Nordlingów") - kraj powstały w 410 roku 4 Ery.Znajduje się w zachodniej części Pangei.Sięga od Wielkiej Pustyni na południu, aż po ziemie nordlingów na północy oraz Bałtę na zachodzie.

**Dewiza**

Einigkeit und Recht und Freiheit (niem. *Jedność i prawo i wolność*)

**Języki urzędowe**

ŚCF posiada kilka języków urzędowych.Są to m.in. Saski, Niemiecki wyższy, Nordlandzki oraz klasyczny Francuski.

**Proklamacja**

Dowodem, dokumentującym powstanie Imperium jest Ugoda Niemiecko-Franusko-Saska podpisana w roku 155.

**Forma Rządów**

ŚĆF jest federacją kilku państw, zależnie od państwa występuje inna forma rządów.

II Rzesza - Monarchia konstytucyjna

Francja - Monarchia absolutna

Saksonia - Republika Federalna (dyktatura)

Nordland - Monarchia absolutna

**Stolica kraju**

Z racji, iż jest to państwo federacyjne, istnieją 4 stolice tego państwa, z czego 1 jest stolicą główną.Są to:

II Rzesza - Altmark

Francja - Paris

Saksonia - Dresden

Nordland - *Åland*

**Waluta**

Zależnie od terenu kraju, który jest głównym elementem federacji istnieją inne systemy monetarne.Najważniejszymi z nich są:

II Rzesza - reichmark, który dzieli się na 100 reichspfennigów

Francja oraz Nordland - Liwr, który dzieli się na 20 solidów (sou), które dzieli się na 12 denarów za 1 (czyli 1 liwr = 240 denarów)

Saksonia - vereinsthaler, który dzieli się na 30 neugrosche, które dzielą się na 10 saxopfeningów za 1 (czyli 1 vereinsthaler = 300 saxopfenigów)

**Ludność**

Ludność Imperium od swojego powstania była wielokulturowa oraz wieloetniczna.Około 25% stanowią Francuzi, 15% Sasi, 15% Nordlingowie oraz 10% Niemcy, aż 20% stanowią ludy południowe oraz pustynne, a 15% - reszta ludów zamieszkujących tereny Imperium.

**Podział administracyjny**

Imperium Franków dzieli się na 54 prowincji, z czego 34 księstwa (Fürstentümer und Herzogtümer), 11 wielkich księstw (*Großherzogtümer*), 6 królestw (*Königreiche*) oraz 3 wolne miasta (*Freie und Hansestädte*).

**Podział polityczny**

Politycznie ŚCF dzieli się na terytoria rdzenne (Urzeitlich Lande), tereny cesarskie (Kaiserliche Lande) oraz terytoria zewnętrzne, zwane potocznie zagranicznymi (Ausland).

Władcy

Od początku istnienia tego państwa głową kraju jest Cesarz, który posiada tytuł króla Francji oraz który mianuje 3 Protektorów (urząd łączony lub podobny do roli króla) danych państw związkowych.Cesarzami byli:

Z dynastii Liwów (Lives)

Jan II (410-420)

Michał V (420-467)

Jan III (467-502)

Gustaw XVII (502-533)

Piotr X (533-534)

Piotr XI (Jako interrex 534-538)

Gustaw Adolf (538-600)

Fryderyk (600-636)

Fryderyk II (636-679)

Z Dynastii Hohenzollernów

Fryderyk Wilhelm (679-702)

Fryderyk III (702-727)

Wilhelm II (727-749)

Wilhelm III (749-780)

Wilhelm V (780-dziś)

***Historia Świętego Cesarstwa Franków***

**Początek Imperium**

Po krwawej wojnie między trzema krajami:Francją, Rzeszą Niemiecką oraz Saksonią zostało powołane Imperium, które jednoczyło władzę trzech państw w rękach jednego władcy.Pierwszy władca, Jan II starał się ustabilizować sytuację oraz wprowadzić dostatek w państwie.Dodatkowo postanowił wspomóc Rzeczpospolitą podczas wojny domowej, za co otrzymał większość praw i przywilejów zapisanych w czerwonym traktacie.Zawarł porozumienie z wodzem Nordlingów - Gustawem XVI, poślubiając jego córkę Zofię.Zmarł ze starości w wieku 420 roku.

**Michał V**

Michał V starał się wciągać wiele państw w swoje sfery władzy.Mocno wspierał Wilhelma IV w jego wysiłkach sabotowania Rzeczpospolitej.Starał doprowadzić do wojny między Slavią, a Rzeczpospolitą, co pozwoliłoby mu na zaatakowanie obu krajów i zdobycie terytoriów bądź złota.Poza akcjami interwencji w innych państwach skupiał się na dokończeniu reformy Michała V, choć nie udało mu się w pełni dokończyć reformy Jana II, jego działania pozwoliły na dokończenie reformy przez następcę.Zmarł w 467 roku z przyczyn naturalnych.

**Jan III**

Jan III otrzymał od swojego poprzednika kraj, który był stabilny, lecz dalej miewał problemy, spowodowane przez wojnę trzech królestw.Oficjalnie przyłączył do Cesarstwa tereny Nordlingów, jednocześnie umacniając swoją pozycję, jako prawnego władcy Nordlandu.Udało mu się dokończyć wielką reformę, która była zwieńczeniem powstania Cesarstwa.Od tego momentu ŚĆF stało się krajem w pełni rozwiniętym, wyznaczającym kierunek zachodu oraz wielką potęgą zarówno technologiczną i religijną, jak i militarną oraz handlową.Zmarł w 502 roku z powodu krwotoku wewnętrznego.

**Gustaw XVII i podboje na zachodzie**

Gustaw XVII okazał się bardzo dobrym strategiem, nie zainteresowanym kwestiami politycznymi skupił się na atakach na sąsiednie kraje, leżące na zachodzie.Udało mu się podbić Królestwo Navary, wykazując się swym talentem wojskowym.Za jego rządów Cesarstwo jednak było trapione przez problemy ekonomiczne i gospodarcze.Duży obszar zdobytych ziem oraz brak umiejętności rządzenia państwem zaowocowały kryzysem państwowym i serią buntów w przejętej Navarze.Zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach w 533 roku.

**Piotr X**

Piotr X zmienił główny kierunek, który wyznaczył Gustaw XVII i postanowił ruszyć na zachód, przyłączając do ŚCF wiele ziem Rzeczpospolitej, głównie bogate kopalnie węgla oraz żelaza.Starał się wejść w układ sojuszniczy z Carstwem Slavii, jednak lata rozmów okazały się nieudane.Resztę swojego życia poświęcił rozbudowując Altmark i tworząc kilka innych wielkich miast m.in. Åland - nową stolicę Nordlingów.Zmarł z powodu raka płuc w 534 roku.

**Złota Era**

Następcą Piotra X poprzez głosowanie wybrano jego młodszego, dwunastoletniego syna Gustawa Adolfa.Przez cztery pierwsze lata, aż do osiągnięcia przez niego pełnoletności władzę jako Interrex miał sprawować jego starszy brat, Piotr XI.Obaj, pierwsze Piotr, a później Adolf ustanowili złotą erę Cesarstwa.Piotr przyczynił się do rozwoju gospodarczego, a Gustaw Adolf stworzył silną armię, która okazała się najnowocześniejszą i najefektywniejszą w tym stuleciu, dzięki tej armii udało mu się podbić dużą część kupieckich miast południa, co zdestabilizowało kraj, ale jednocześnie poprzez zajęcie Cieśniny Iberyjskiej zapewniło Cesarstwu znaczną dominację handlową.Gustaw Adolf odszedł w pełni swej sławy w 600 roku.

**Srebrny wiek, czyli Fryderyk i jego syn**

Fryderyk od czasów swojego dzieciństwa przejawiał tendencje socjopatyczne oraz halucynacyjne.Przez czas jego rządów starał się stabilizować region zajęty przez poprzednika, co udało się jedynie częściowo, małe bunty dalej występowały.Choroba ta odbiła się także na jego synu, Fryderykowi II, który przez negatywny wpływ ojca stał się paranoikiem, będącym częściowo odklejonym od rzeczywistości.Jednak jego brutalność, paranoja oraz chłodna kalkulacja pozwoliła na pełną stabilizację zdobytych ziem i poprawienie zasad panujących w kraju (to on wprowadził pobór oraz zaniechał używania zasad władzy absolutnej).Zmarł bezdzietnie w roku 679.

**Fryderyk Wilhelm i Dynastia Hohenzollernów**

Po bezdzietnej śmierci Fryderyka II władzę przejął jego marszałek, Fryderyk Wilhelm von Hohenzollern.Zreformował on wiarę w święty ogień, stworzył pierwsze elementy socjalne, np.Ubezpieczenia oraz wprowadził pojęcie kolonizacji krajów o odmiennych kulturach.Unowocześnił armię oraz zmilitaryzował kulturę, wprowadzając (głównie na terenach Prus) kult wojskowy, który zakładał m.in. bardzo wysoki szacunek do wojskowych, duży pobór wojskowych z młodych mieszkańców oraz pruski dryl, który wprowadził bardzo wysoki stopień zdyscyplinowania żołnierzy.Prowadził szeroko zakrojone działania militarne, mające na celu zaognianie wojen wewnętrznych w krajach sąsiadów.Zmarł z przyczyn naturalnych w 727 roku.

Wilhelm II oraz czas ciągłej wojny

Wilhelm II skupił się na kolejnych reformach wojskowych, które miały na celu unowocześnienie potężnej armii Cesarstwa.Czasy jego rządów wyznaczały wiele nowych rozwiązań wojskowych, m.in. powolne wprowadzanie stałej armii, złożonej z żołnierzy tylko i wyłącznie pochodzących z rdzennych ziem Cesarstwa, były to też czasy recesji oraz powolnego upadku gospodarczego kraju.Zmarł podczas jednej z prowadzonych wojen w 749 roku.

Wilhelm III oraz tragiczny zamach

Wilhelm III starał się ustabilizować sytuację społeczną, ponieważ recesja okazała się być większa, niż Cesarscy ekonomiści początkowo się spodziewali.Cesarstwo zaczęło się masowo zadłużać w bankach i u kupców, przez co zaczęły powstawać organizacje, których cele były skierowane ku obaleniu cesarstwa oraz powołaniu nowych, stabilnych państw.Efektem podburzeń nowo powstałych organizacji było powstanie chłopskie, które wybuchło blisko stolicy Cesarstwa, jednak mimo wygranej pierwszej bitwy, po kolejnych walkach powstanie zostało stłamszone.Starając się polepszyć nastroje w terenach podbitych, wysłał swojego następcę - Wilhelma IV.Podczas wiecu poparcia Wilhelm IV został zastrzelony podczas zamachu w 775 roku.Po śmierci następcy tronu Wilhelm III rozpoczął wielką falę represji na zamachowcach.Zginął w nieznanych okolicznościach w 780 roku.