Wywiad: Simonator11

Drugi wywiad z serii poświęconej budowniczym Projektu Wemisławia. Został on przeprowadzony przez robetjaka, Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Wemisławii w dniu 29 sierpnia 2020 roku.

Celem serii wywiadów "Ludzie Wemisławii" jest zebranie wspomnień i doświadczeń ludzi biorących udział w Projekcie Wemisławia, celem ich opracowania, przechowywania i udostępniania. Wywiady mają służyć także jako źródło do spisywania historii Projektu.

Wywiad ten został przeprowadzony z Simonatorem, jednym z założycieli Projektu.

## Ludzie Wemisławii: Simonator11

**Robetjak:** Dzisiejszy wywiad, podobnie jak ten pierwszy jest wielkiej wagi, bowiem rozmawiamy ze współzałożycielem Projektu Wemisławia, jednak najlepiej o sobie samym z pewnością powie nasz gość. Tak więc kim jesteś i jak wielka była i jest twoja rola w Projekcie?

> **Simonator11:** Nazywam się Szymon Sas, mam 20 lat i na co dzień mieszkam w Niemczech w okolicy miasta Koblenz i studiuję inżynierię urbanistyczną w Luksemburgu, gdzie również mam swój akademik. Wraz z Guciokondą i MrUgulele założyłem 18 października 2014 roku federację o której jest mowa, czyli Wemisławię. Stosunkowo do niedawna zarządzałem republiką składową Marysin, z której wydzielono republikę składową Riwiera i którą teraz zarządzam. Jestem członkiem Rady Narodowej, Pierwszym Sekretarzem Socjalistycznej Republiki Składowej Riwiera, oraz Ministrem Finansów i Rozwoju Gospodarczego.
>
>

**R:** Z wywiadu z Guciokondą wiemy, że pierwotnie pracowałeś nad miastem Marysin. Co skłoniło cię do zawiązania współpracy z Visaliańskiem i utworzenia Projektu Wemisławia?

> **S:** Pod koniec 2013 roku dostałem propozycję przekopiowania Marysina z mojej działki na świat, na którym leżał Orłów i Visaliańsk (wtedy jako "Nowy Jork"). Do czasu zjednoczenia Marysina i Visaliańska w jedno federacyjne państwo istniało nawet przejście graniczne. Różniło nas wtedy wiele w aspektach budowlanych; nasze (marysińskie) auta były szerokie na trzy kratki, a visaliańskie na cztery - zastosowaliśmy coś w stylu “powiększacza aut” na granicy (sic!). Był nawet specjalny próg zwalniający, wykrywający - tak mówiła dawna nomenklatura - orłowskich kapitalistów (gdyż Orłów nie należał wtedy jeszcze do Wemisławii i był jako-tako konkurencyjny dla nas). Na pewno zjednoczenie obydwu miast w federacje dało nowe możliwości w zakresie budowlanym i kooperacyjnym. Teren między miastami wykorzystano najpierw na teren fabryczny, potem jako de facto stolicę "Dystrykt Federalny" nie należący do żadnej z republik, a podlegający bezpośrednio pod zarząd Rady Narodowej. Mimo mniejszych czy większych przeszkód wybudowano też różne połączenia komunikacyjne tak jak np. metro. Także myślę, iż sama ochota kooperacji i ciekawość na nowe osoby skłoniły mnie do współpracy i utworzenia federacji.
>
>

**R:** Jakie były początki tej współpracy - czy wtedy było łatwo o budowniczych, czy też te początki były z jakiegoś powodu ciężkie?

> **S:** Nie było łatwo ustalić, jak ma wyglądać ustrój federacji, ani utwierdzić gdziekolwiek stolicy. Dlatego nie mieliśmy do czasu budowy Dystryktu Federalnego żadnej ustalonej stolicy. Na pewno nie mieliśmy rozgłosu na scenie Minecrafta i za wielu budowniczych - polegaliśmy tylko na tych, którzy byli chętni nam pomoc i grali już na serwerze Aliquam.
>
>

**R:** Obecnie pracujesz nad miastem Riviera. Z którego miasta jesteś obecnie bardziej dumny - z Marysina, czy też obecnego projektu?

> **S:** Jestem dumny zarówno z Marysina, gdzie zacząłem w ogóle moją przygodę z Aliquam, jak i z regionu Riwiery. Niemniej jednak uważam, ze Riwiera to projekt-poprzeczka dla moich umiejętności budowlanych i pole do popisu. Na niej mogłem teraz rozwinąć "skillsy" w budowaniu kamienic z XIX. wieku.
>
>

**R:** Czy Marysin to obecnie w pełni ukończone miasto?

> **S:** Broń Boże, nie jest. Jest tyle do zrobienia, a czasu jak na studenta tak mało. Remonty w centrum (przede wszystkim okolice dworca Marysin Centrum), budowa od podstaw i z założeniami komunikacyjnymi dzielnicy mieszkalnej Podgórzyca. Oczywiście teraz Askonn jako nowy Pierwszy Sekretarz S.R.S. Marysin koordynuje rozwój w Marysinie, ale zawsze jest to współpraca a nie budowa “samemu”. Marysin też nie kończy się na samym mieście z jego dzielnicami, ale posiada też mniejsze miejscowości i fabryki, które też trzeba kiedyś zrobić.
>
>

**R:** Chciałbyś wspomnieć ku pamięci jakichś budowniczych, którzy przyłożyli się do pomocy nad twoimi częściami Projektu? Szczególnie chodzi nam o takich, którzy już nad Wemisławią nie pracują z różnych względów.

> **S:** Tak, wspomnę Leancera, który pokazał mi w ogóle ten serwer. On zbudował np. Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Marysinie. Gracza Suchy962, który zbudował pawilon Lux-u, oraz LouisLeGrand'a, który zrobił gmach zarządu SRS Marysin (moskiewski Uniwersytet Łomonosowa).
>
>

**R:** Jak to się stało, że Orłów stał się częścią Projektu?

> **S:** Krótko i zwięźle - administracja nie wiedziała, co dalej z Orłowem, i doceniła naszą aktywność na mapie. No to nam Orłow podarowała pod naszą kuratelę.
>
>

**R:** Jaką budowlę uważasz za swoje Opus Magnum (z tych które są częścią Projektu Wemisławia)?

> **S:** Nie mam jednej budowli, która szczególnie sobie cenię i się nią chwalę. Może dlatego, ze nie lubię ich dokańczać *(śmiech)*. Ale tak na serio to za bardzo udane uważam perony stacji metra, wnętrza centrum kongresowego Sava Centar albo budynek hotelu Carbonia Plaza w centrum Marysina, pokazujące ciekawą stylistykę z lat 70. ubiegłego wieku.
>
>

**R:** Jakie style spośród tych prezentowanych w Projekcie są twoimi ulubionymi?

> **S:** Lubię budynki oraz style, które dopiero od niedawna są doceniane i nie są mainstreamowe. Takim stylem jest brutalizm, czyli odmiana modernizmu z celowo (“brutalnie”) pokazywana szarością i czystością nieotynkowanego betonu z kolorowymi dodatkami. Cenię sobie też przedwojenny jak i powojenny modernizm oraz generalnie architekturę XIX. wieku. Jestem zagorzałym zwolennikiem twierdzenia “form follows function”, czyli że forma estetyczna jest owszem potrzebna, ale zależna jak najbardziej od funkcjonalności obiektu.
>
>

**R:** Chciałbyś może podzielić się z czytelnikami jakąś ciekawostką, historią lub anegdotą dotyczącą powstawania Wemisławii? Może ona dotyczyć zarówno sfery RP jak i budowania samego miasta.

> **S:** Tak. Lubię budować pomniki wielbiące wielki majestat (pod względem fizycznym jak i psychicznym, rzecz jasna), administratora wszystkich administratorów - Wooziego. Nie bez powodu historia Wemisławii jest okraszona - tak jak pierogi ruskie skwarkami - takimi postaciami jak astronom Smalceliusz, rycerz Jacobe de los Smalces czy taki generał Nerwica-Smalczyk.
>
>

**R:** Pamiętasz może skąd się wzięła "Wemia" w nazwie projektu?

> **S:** Nazwę wymyśliłem ja. “Sławia” odnosi się jako-tako do Jugosławii, też kraju federalnego, na którym poniekąd się wzorujemy. "Wemi" to przekręcone “Wime”, artystyczny skrót od Visaliańska i Marysina.
>
>