Markomeria

### Siły zbrojne

9 tysięcy zawodowych marynarzy, 10 tysięcy zawodowej piechoty i 6 tysiące kawalerii na południowej granicy i 9 tysięcy wojsk desantowych do inwazji na Dalvik, magowie ziemi

### Istotne regiony

Góry Złamanych Wiatrów, Podgórze, Roztrzaskane Wyspy, jezioro Bivond, Międzyrzecze, Południowa Granica, Dorzecze Długiego Dirnostu

## Polityka Wewnętrzna

### Model gospodarki

Przemysł wydobywczy i przetwórczy, grabiestwo

## Polityka Zagraniczna

### Rywale

Chazarowie, Dalvik, Wielkie Księstwo Olaine

### Partnerzy handlowi

Farundia, Autokracja Sylvatii

Królestwo **Markomerii** jest wielkim państwem położonym na północnej części Sylvatica rządzonym przez księcia Aurannta Markomera. Zamieszkują je ludzie zwący się Markomerami. Słyną z drugiej po Paramończykach najpotężniejszej floty świata.

### Historia

Markomeria powstała w 81 roku Rachuby oberzoeskiej, z powoli porzucanej przez Imperium Sylvatii kolonii. Przez około setkę następnych lat jednoczyli oni region walcząc z okolicznymi państewkami ostatecznie zajmując teren rozciągający się od Gór Złamanych Wiatrów aż po Krótki Dirnost.

W roku 211 armie Markomerów wkroczyły na tereny Faramundów, gdzie w danym czasie panowało bezkrólewie i osadzili na tronie Farundii księcia Aurannta Markomera.

### Ustrój Polityczny

Władcy żądzą twardą ręką, mają niemal absolutną władzę, a ich słowo stanowi prawo. Rządy władcy wspiera liczna grupa doradców zwanych himarami, którzy są przedstawicielami królestw dawniej istniejących na terenie Markomerii. Przedstawiciele ci nie mogą być jednocześnie doradcami i panami na włościach by nie kierowali się własnym interesem.

W państwie występują cztery stany: nadzorcy, konkwistadorzy, rzemieślnicy, himarowie. Czasami wyróżnia się też piąty stan - chłopów, którzy pracują na polach w południowej części kraju i stanowią dość mało liczebną grupę.

### Polityka Zagraniczna

Obecnie wojska Farundii i Markomerii stawiają twardy odpór hordom Chazarów budując szereg fortyfikacji wzdłuż granicy i przekopując rowy przeciwkawaleryjskie. Armie północne szykują się do inwazji na Dalvik i Wielkie Księstwo Olaine. Mimo wysokiego zagrożenia ze strony Hordy, król przeniósł dużą część wojsk z frontu południowego do planu inwazji na Dalvik.

Król Aurannt zdecydował, że będzie wysyłał swoich marynarzy by wspomogli królestwa walczące z Chazarami.

W związku z odkryciem nowego kontynentu władca jest bardzo zainteresowany jego kolonizacją i zaczął wysyłać zwiadowców na nowy ląd

### Siły Zbrojne

Rdzenna armia Markomerów składa się wyłącznie z samej piechoty, jednakże faramundzka armia wystawiła sześć tysięcy dobrze wyszkolonej kawalerii do walki z najeźdźcami z południa, kawaleria ta przyjmuje najskuteczniejsze z taktyk walki konnej używane przez Chazarów. Wojska na południowej granicy wyspecjalizowały się w prowadzeniu obrony przeciwko wrogom mającym przewagę liczebną oraz kawalerii. Armia ta gdy tylko uda im się odeprzeć wroga bardziej na południe, szybko buduje nowe wysunięte fortyfikacje i przekopuje nowe doły.

Na południu najczęściej można spotkać włóczników o długich drzewcach, by skutecznie zatrzymywać szarżę kawalerii. Na północy zaś najczęściej spotyka się wojowników uzbrojonych w miecze i tarcze. Cała piechota jest uzbrojona w oszczepy. Kawaleria jest uzbrojona w ciężkie zbroje kolcze, włócznie, tarczę, krótki miecz i łuk.

Najgroźniejszymi oddziałami królestwa jest osobista armia króla złożona z himarów, jest to ciężkozbrojna piechota z wielkimi owalnymi tarczami i mieczami. Są niezwykle dobrze wyszkoleni i przewyższają każdą inną formację piechoty w kraju.

W armii można też spotkać magów bitewnych, którzy w większości korzystają z arkan ziemi, których używają by przekształcać teren lub przeobrażać zwykłe przedmioty i otoczenie w śmiertelnie niebezpieczne substancje. Mimo dużego przywiązania do magii, łatwo tu zaobserwować czarowników, którzy sprawnie posługują się bronią.

Wyżej wymienione wojska są jedynie armią zawodową, która plądrując zarabia na swoje utrzymanie, w razie potrzeby lokalni panowie zbierają swoich poddanych i tworzą z nich armię poborową, która musi sama się uzbroić czy to z kieszeni pana czy poddanego.

### Podział Administracyjny

Markomeria dzieli się na prowincje będące dawniej państewkami, które dzisiaj są podbite i włączone do królestwa. W każdej z prowincji rządzi książę, który dzieli ziemie wedle własnego uznania.

Farundia podzielona jest na interfluminie.

### Geografia

Na zachodzie leży ogromny Ocean Zewnętrzny, a na wschodzie granicę stanowi częściowo zamarznięta Zatoka Roztrzaskanej Floty, będąca częścią Oceanu Północnego. Od północy przed zamieciami broniona jest przez Góry Złamanych Wiatrów. Jedynym państwem z jakim graniczy Markomeria jest położona na południu Farundia, od której jest oddzielona Krótkim Dirnostem.

Większość ziemi Markomerów znajduje się na terenach nizinnych. Ludność jest dosyć rozproszona, chociaż większość dużych miast jest położona wzdłuż wybrzeży i w pobliżu dużych ośrodków przemysłowych.

### Demografia

Przytłaczająca część populacji wywodzi się z Rodu Parmenasa, ale można spotkać dość liczne grupy wywodzące się z Rodu Asteriusa.

### Kultura

Kultura Markomerska powstała w wyniku połączenia tradycji i kultury wszystkich podbitych państw. Władcy Markomerii uznali, że łatwiej zasymilować wszystkie kultury niż je wytępić.

Elementem łączącym wszystkich Markomerów jest ubiór. Często można tu znaleźć ubrania z dobrej jakości futer i skóry, z Farundii i południowej części królestwa sprowadza się też len, z którego robi się część elementów garderoby.

### Gospodarka

Gospodarka opiera się głównie na rybołówstwie i wielorybnictwie oraz na przetwórstwie i wydobyciu żelaza, węgla i smoły, w południowej części państwa występuje rolnictwo, a w centralnej pasterstwo. Znaczenie ma też handel futrami eksportowanymi do państw położonych na południu kontynentu.

### Kalendarz i święta

W Markomerii upowszechniony jest dwunastomiesięczny kalendarz z tygodniem o długości siedmiu dni. Nie występują żadne święta związane z kultem bogów, chociaż ludność świętuje rozpoczęcie nowego roku, który jest Dniem Ojców.