Henry Marshall

Sezon 8

> *"Nadal nie kminisz mojej ideologii? TO PRZECZYTAJ KURWA MOJĄ BIOGRAFIĘ!"*
>
>

Była Alpha prawie zniszczyła Koszmar (po postawieniu wielu krain na kolana) przy pomocy zabójczej broni. Zdołałem się jednak z niej wydostać ja, Henry Marshall i opamiętałem się w ostatniej chwili, że jednak nie muszę zniszczyć wszystkiego i wszystkich, a mogę współpracować z Nowym Świtem, ba! Nawet zacząć tam kogoś szanować, a może nawet z kimś tam zaprzyjaźnić. Poznajcie teraz dowódcę o niezbyt dobrze traktowanej ideologii, czyli mnie!

## **📓Charakter**

Można powiedzieć, że charakter mój charakter zmieniał się diametralnie. Na początku byłem po prostu biednym dzieckiem skrzywdzonym przez los i wszystkich wokół. Później gdy otrzymałem szansę postanowiłem, że nie spieprzę tego i będzie walczył o to by Koszmar stał się taki jaki ja chce by był. Chciałem, by wszyscy cierpieli tak jak ja cierpiałem. Byłem jebanym samolubem, mówiąc szczerze. Byłem również dość kochliwy, bo kiedy nikt nie patrzył, pisałem liściki miłosne do Gammy czy Bety, których i tak nigdy im nie pokaże, bo uważam że to było idiotyczne zachowanie jak na kogoś kto miał przejąć władzę w wielkim Koszmarze. Po nawróceniu zmieniłem się o 180 stopni. Zacząłem być chujem wobec każdego, nie ważne czy ważnego dla mnie czy nie. Jechałem po każdym równo. Ale dlaczego to robiłem? Sam nie wiem. Może brakuje mi miłości czy czułości kiedy widzę same szczęśliwe pary wokół? Za Fleur i rzadziej Kaya oddałbym swoje życie, bo wiem, że sam wkopałem ich na złą ścieżkę i się za to obwiniam. Można, więc powiedzieć, że jestem również wiernym przyjacielem.

## **📓Historia**

Moja historia doprowadziła mnie do tak radykalnych wyborów, przez które stałem się Alphą. Nigdy nie chciałem być jak babcia Rina. Ale urodziłem się anomalią. Mężczyzna w krainie szlachetności z nielegalnego związku, bo samuraja i panienki. Bo co mogło pójść nie tak. Mój ojciec... W szale pewnego wieczora zabił matkę, a sam się powiesił. Zostałem sam ze sobą do momentu aż poznałem Astrid van der Linde potomkę doktora Krugera, która szybko stała się moją bliską przyjaciółką, oparciem, a może nawet podchodziła dla mnie pod rodzinę. Kiedy ją poznałem szybko zszedłem na gorszą ścieżkę. Mimo że nadal byłem zmuszony chodzić w damskich ciuchach i byłem cały czas bity i opluwany w szkole ze względu na swoją płeć to nie poddawałem się, bo nareszcie miałem dla kogo żyć. Pewnego razu zasnąłem i obudziłem się we wspomnieniach babci, gdzie znalazłem Czarną Biblię, chwyciłem ją rzecz jasna i przebudziłem się... z księgą w rękach. Oczywiście była to robota Genezy, o którego istnieniu jeszcze nie wiedziałem. Przyszła Alpha, czyli ja i przyszła Gamma, czyli Astrid odkrywali coraz to nowe tajemnice Księgi, która pewnego razu uratowała nam życie, kiedy wbiegłem do płonącego budynku z zamiarem ratowania swojej przybranej siostrzyczki. Następnej nocy dostałem wizji, w której Astrid zaproponowała mi dar od Genezy. Niestety nie wiedziałem, że w ten sposób zaprzedaje swoją dusze stworzycielowi wszystkiego. Wystarczyło ugryźć jabłko, takie proste... Oczywiście to zrobiłem. Co noc widziałem różne wizje związane z moją babcią, jej życiem, a nawet śmiercią. Pewna noc zapadła mi szczególnie w pamięć. Obudziłem się w ciele babci, widziałem maszynę narysowaną w Czarnej Księdze i podpisaną "zbuduję go". Znalazłem nareszcie swój antagonistyczny cel. Zbudować Mekhane, oszukać Genezę... I zniszczyć Koszmar by potem odbudować wszystko na jego zgliszczach. To ja miałem być nowym Bogiem Zła. Brakowało mi do tego wszystkiego Bety, ale nie musiałem zbyt wiele szukać, gdyż Geneza i Gamma pomyśleli o tym przede mną. Niedługo pierwszy raz spotkałem się z Fleur, która na starcie wymiękła i nie przyjęła daru Genezy, nie powiem, jednocześnie uważałem ją za uroczą i ciekawą kobietę, jednak jednocześnie była pizdą. Już wtedy wiedziałem, że kiedyś sprowadzi mnie ona na dno, ale postanowiłem zaryzykować. Moją pierwszą udaną misją było porwanie Kaya Akabane, pseudonim Rudzielec, co z łatwością mi się udało. Kiedy większość Nowego Świtu walczyła z Megatronem, zacząłem działać ze swoją armią stworzoną dzięki Czarnej Biblii. Moim głównym celem było tępienie Jeagerów, nie mam pojęcia czemu, tak jakoś wyszło. Zdobywałem jedną krainę po drugiej, toczyłem walki na wielu frontach, miałem wygrane bitwy, ale i przegrane. W międzyczasie Mekhane był budowany przy pomocy czerwonowłosego. Oczywiście po śmierci Astrid byłem załamany, nie miałem niestety na to czasu przez ciągłą walkę. Kiedy byłem niemalże gotowy do Koszmaru zszedł Geneza świadomy moich planów ojebania go. Wysłał mnie oraz dwójkę moich znajomych, nową Gammę - Kaya oraz nawróconą już Fleur. Po tym postanowiłem nie niszczyć Koszmaru, sam też zostałem nawrócony i stałem się ponownie zwykłym Henry'm Marshallem. Wsadziłem serce w Mekhane razem z najbliższymi. Wyparliśmy Genezę tam gdzie jego miejsce, czyli spowrotem do SkyLandu. Nie ominęła mnie rzecz jasna kara za to co uczyniłem w Koszmarze... Miała czekać mnie kara śmierci, czyli egzekucja. Uciekłem z więzienia z którego podobno nie dało się uciec. Wtedy Kenny dostrzegł we mnie potencjał i stanął po mojej stronie w ponownym procesie. Karę zmniejszono mi do dożywotniego spłacania długu. Wszystko zmieniło się jednak siedem lat później, kiedy pewnego dnia pojawiłem się nie w tym miejscu co trzeba było i trafiłem do innego wymiaru gdzie stałem się... Członkiem Nowego Świtu. W innym wymiarze znalazłem sobie równie zabawnego i jebniętego jak ja przyjaciela, jakim był Elias Tagayashi. Niestety podzieliłem los Nowego Świtu i po ponownym spotkaniu babci oraz spotkaniu i nawróceniu oraz śmierci Astrid zginąłem z rąk Rhala nazywanego przezemnie "Sir Lewitujący Zegar w Garniturze". Ale to nie koniec mojej historii... To dopiero początek!