recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Mobilna forteca

## Charakterystyka

Krasnoludzcy inżynierowie potrafili tworzyć cuda. Aż trudno uwierzyć, że tak wielka machina porusza się bez pomocy magii. Uzbrojenie pozwala na wystrzeliwanie stalowych pocisków nie gorszych niż wylatujące z klasycznych katapult, ale obsługa jest chroniona tak dobrze jak załoga zamku. Krasnoludy nazwały ten wynalazek „Ruchomym fortem”. I jak tu nie odmówić racji mistrzom fortyfikowania?

Krasnoludy wyposażają swe maszyny bojowe w kolczaste koła i instalują stalową płytę z przodu, aby odpychać kamienie i skały. Dzięki tym ulepszeniom mobilna forteca może z łatwością jeździć po wzgórzach i skalistym terenie. Ruch takiej maszyny jest w ogóle możliwy dzięki silnikowi parowemu – cudownemu wynalazkowi mistrzów krasnoludzkich inżynierów.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
2. ↑ http://fantasywars.1cpublishing.eu/index.php?page=units
Goblini niszczyciele

## Charakterystyka

Niezwykle trudno znaleźć człowieka, który powie że widział goblinich niszczycieli. A to dlatego, że niszczyciele zabijają wszystko, co zdołają dogonić, i uciekają przed wszystkim, czego nie zdołają zabić. Powiada się też, że niszczyciele rzadko mają powody do ucieczki. Nawet orkowie wolą z nimi nie zadzierać. Odbieranie im znakomitej broni i pancerzy jest zbyt niebezpieczne.

Te gobliny czują żądze krwi. Zostawiają za sobą tylko ciała poległych. Ale pragnienie zabijania pochłania je tak bardzo, że czasami zapominają o ostrożności.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Essentil

Elficki czarodziej, mentor elfickiego ludu i opiekun Wielkiego Drzewa. Wiele tysiącleci temu poprosił smoki o obdarzenie go mocą zdolną zamknąć magiczny wir wyludniający elficką rasę, powstały w wyniku zazdrosnych działań pewnego czarnoksiężnika, który pragnął posiąść moc swego mistrza.

Był autorem wielu potężnych zaklęć, które zostały zebrane w almanachu znanym dzisiaj jako Księga Essentila.

1. ↑ Elven Legacy
Zakon Rycerzy z Ticsus

## Opis

Zakon braci odłączonych, zwany również Zakonem Marcusa. Nie uznają Świętego Tronu. Podczas schizmy uciekli z głównego kontynentu w znacznej liczbie i osiedlili się na wyspie Ticsus, na której spoczywa  święta relikwia – miecz Marcusa, którego strzegą po dziś dzień. Na czele zakonu stoi Wielki Mistrz. Zgodnie z tradycją wiary, Zakon uważa magię za bluźnierstwo, a wszystkich magów za heretyków.

W 633 roku doszło do podziału w samym zakonie. Wielkim mistrz któregoś dnia uznał, że mocy miecza należy czynnie używać do walki ze złem i tylko on może go posiadać. Pociągnął na swoją stronę znaczną część rycerzy. Drugi obóz był wierny starej przepowiedni, że żaden człowiek nie może dotknąć artefaktu i że powinien on niezmiennie spoczywać na swoim miejscu. Konflikt zakończył się zdobyciem miasta przez drugą stronę i zabiciem wielkiego mistrza.

Na początku 635 roku władze Zakonu zdecydowały o przeniesieniu swojej siedziby na stały ląd, głównie ze względu na przemieszczenie Miecza Marcusa - ich najświętszej relikwii do Leranse. W tym celu wysłali przez wielkie morze swego ambasadora, aby uruchomił działające na stałym lądzie kontakty Zakonu, a także negocjował z władcami Illis o przydzielenie Zakonowi odpowiednich terytoriów.

Pomimo swej izolacji, Zakon Marcusa miał na stałym lądzie kilku działających agentów, dzięki którym z uwagą śledził rozgrywające się tam wydarzenia. Aktywnie wspierał powstanie chłopskie, które wybuchło Mirralii w 635 roku, ponieważ widział w tym doskonałą okazję do obalenia dotychczasowych rządów despotycznego księcia Ricaro Alivareza, a następnie dzięki posadzeniu na tronie marionetkowego władcy, uzyskać nadania ziemskie na stałym lądzie.

Misja Zakonu zakończyła się powodzeniem. Wojska Ticsus zdobyły Ralin, brat Lucius pod fałszywą tożsamością koronował się na nowego władcę. Zgodnie z ustaleniami, kilka lat później przekazał koronę Wielkiemu Mistrzowi Zakonu. W zamian za poparcie aneksji Mirralii, Zakon Marcusa został lojalnym sojusznikiem Leranse.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Elven Legacy: Ranger
Dzikie trolle

## Charakterystyka

Magowie, którzy badali trolle doszli do wniosku, że są to tylko zwierzęta, posiadające zaledwie śladową ilość inteligencji. Odkryli także, że trolle uwielbiają przebywać w górach i nie są stworzeniami zbyt przyjacielskimi. Orkowie nie zastanawiają się nad tym, czy trolle w ogóle myślą. Używają ich do walki ze względu na ich monstrualne wymiary i gigantyczną siłę. Podczas bitwy trolle nie muszą korzystać z żadnej broni, miażdżąc wrogów przy pomocy swoich twardych jak skała pięści.

Oddech jego matki przywodzi na myśl przybój rozwścieczonych fal oceanu. Ogromna broń zdaje się być lekka jak piórko w masywnych łapskach, a wielgachne ślepia zdają się świdrować głębię twojej duszy. Serca wrogów przepełnia strach, gdy ujrzą takiego giganta w swoim pobliżu.

Gruba skóra i niewyobrażalna siła czynią z trolla cel trudny do zabicia. Najpoważniejsze nawet rany zasklepują się po chwili, a odcięte kończyny odrastają. Jeśli choć jedna iskierka życia tli się w trollu, będzie on regenerował się w zastraszającym tempie. Trolle, nie bez racji, zwane są stworzeniami grubskórnymi. Ich skóra jest bowiem tak gruba, że nie tylko nie czują lekkich kopnięć, ale i silniejszych trafień z broni. Strzelanie to najlepszy sposób na walkę z każdym potworem. Ale te bestie potrafią zatrzymywać strzały głowami - ich najsilniejszą, najlepiej chronioną częścią ciała. Ich super grube czaszki są lepszą obroną przed każdym ciosem niż najtrwalszy hełm. Dzikie trolle są zbyt powolne, by dopaść żywe ofiary, zatem często zadowalają się padliną. Trolle te zdają sobie sprawę, że podczas bitwy spełniają się wszystkie ich pragnienia. Gdy już poczują świeże mięso, ruszają do walki nie bacząc na obronę.

Troll ma tak twarde pięści, że bez problemu może przechodzić przez ściany domostw atakując tych, którzy się w nich znajdują. W trollach drzemie siła dziczy. Czasami nawet nie zdają sobie sprawy jaką potęgą dysponują. Patrzą ze zdziwieniem na swoje maczugi strzaskane niezręcznym machnięciem ręki. Trollowi wystarczy parę kroków, by pokonać milę. I nie ma znaczenia, czy przemierzy wzgórza, skały, bagna czy lasy – nawet nie zauważa tych przeszkód.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Miecz gniewu

## Opis

Miecze takie są poświęcane w katedrze Świętego Marcusa w Versonie albo przy okazji powołania na urząd nowego Inkwizytora. Żaden z kapłanów nigdy nie porzuci tego oręża. Jeśli je zatem znajdziesz, wiedz, że dzierżący je przed tobą brat zginął za wiarę. Posiadacz tego miecza może przywołać gniew Marcusa na głowy swoich wrogów.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Magiczny długi łuk

Strzały i inne pociski pod wpływem tego zaklęcia lecą znacznie dalej niż zwykle. Nawet najbardziej utalentowani strzelcy są zaskoczeni kiedy zdają sobie sprawę, z jak dużej odległości można teraz trafić w cel. Ta magia trwa krótko, ale jest w stanie odwrócić losy bitwy w decydującym momencie.

1. ↑ Elven Legacy
Freiburg

## Opis

„Ja, nieszczęsny mnich, pochylam głowę

do tego skamieniałego wojownika, którego chwała,

chociaż wzniosły się wysoko, nigdy nie upadną."

Advitius, mnich z zakonu Talimian

Surowe kamienne wieże miasta wznoszą się nad wściekłą rzeką. Wysokie mury z płaskimi blankami, jakby wyrastały z klifu, na którym stoją. Wąskie, zimne otwory strzelnicze, niczym nigdy nie śpiące oczy, uważnie wpatrują się w dal. Mostek z liści wykonany z poczerniałego drewna jest podwyższony ze względu na starożytną tradycję. Freiburg jest gotowy do odparcia ataku wroga o każdej porze dnia i nocy, w zimie lub w ulewnych deszczach - twierdza strzeże ziem króla i Kościoła Świętego jak za dawnych czasów. A kolory Królów Freiburga dumnie powiewają nad gigantycznym głównym bastionem.

1. ↑ http://fantasywars.1cpublishing.eu/
Słowo śmierci

## Opis

Niektóre czary są tak straszne, że poznają je tylko wybrani magowie. Słowo śmierci jest jednym z nich. Ten, kto je wypowiada, przyzywa potężną moc. Płomień totalnego zniszczenia spada na ofiary, a posłańcy śmierci zabierają ich dusze. Świątynia uznała ten czar za ostateczny dowód na diabelskie korzenie magii.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Drzewny Książę

Tak zwany Drzewny Książę jest wodzem wszelkiej maści rzezimieszków i rabusiów, najlepiej czujących się w cieniach drzew, z których od czasu do czasu napadają na nieostrożnych wędrowców. Drzewny Książe i jego banda przyłączyli się do rewolty Mirralii w 634 roku, kąśliwie nękając ze swego leśnego fortu flankę armii Leranse. Przebiegłość watażki jednak nie mogła równać się zmysłowi taktycznemu króla Derricka, więc głowa Drzewnego Księcia jako pierwsza została wetknięta na pal. Po przegranej potyczce próbował uciekać z fortu, lecz zasztyletowali go jego własni ludzie.

1. ↑ Elven Legacy
Ludzie

Nie wiadomo kiedy ludzie jako rasa pojawili się na Illis. Nie ma o tym żadnej wzmianki, aby żyli wcześniej lub później od jakiekolwiek innej rasy, która żyje na tym świecie. Niegdyś, jeszcze przed upadkiem gwiazdy, która przyniosła na ten świat demona Farrakha, ludzie w większości byli zjednoczeni w ramach jednego imperium, które zwało się Eolia. Później, w wyniku demonicznej inwazji, wewnętrznych konfliktów oraz barbarzyńskich najazdów z przygranicznych ziem, Eolia rozbiła się na pomniejsze kraje, rządzone przez osobnych władców. W wyniku tych podziałów centralna Illis jest obecnie zajęta przez niezależne od siebie ludzkie krainy.

Ludzka cywilizacja w Illis najbardziej przypomina tę z Ziemskiej epoki średniowiecza. Można spotkać na ich terenach wiele imponujących zamków, machiny oblężnicze, zakute we wspaniałe zbroje rycerstwo piesze oraz konne, a także dobrze znany podział społeczny na uprzywilejowaną szlachtę, chłopstwo i plebs. Ludzka sztuka wojenna opiera się głównie na dobrze zdyscyplinowanej armii konnej, zaopatrywanej w słynną derenhalską stal, która w ludzkich krainach jest najlepszej jakości.  Najbogatsi rycerze, sierżanci, generałowie i królowie na polu bitwy mogą pochwalić się wyśmienicie wykonanymi zbrojami płytowymi, obfitującymi w liczne kolorowe zdobienia na płaszczach i kropierzach. Doborowe jednostki ludzi prezentują się kolorowo niczym paw, jednak wszyscy wiedzą, że to ludzka jazda właśnie jest najlepsza w całym Illis.

Magia jest obecna w ludzkiej rzeczywistości i mogą oni nauczyć się nią władać. Jednak nie jest to mile widziane przez przedstawicieli urzędu kościelnego, który w ludzkich krainach stanowi najwyższą władzę. Ludzie mają swoich królów, jednak to Kościół św. Marcusa ma w każdej dziedzinie życia ostatnie słowo. Wzrost znaczenia religii wzrósł drastycznie podczas inwazji Farrakha, którego zwyciężył generał Marcus - oddany wyznawca kultu Solitariusa – kultu, na którego fundamentach powstał później cały Kościół. Wtedy też za przyczynę takiego nieszczęścia zaczęto obwiniać magię żywiołów oraz czarowników nią władających. Z ramienia Kościoła powstała inkwizycja zajmująca się tępieniem uzdolnionych magicznie ludzi, a jej urząd funkcjonuje w Illis do dziś. Jedynym dozwolonym przejawem nadnaturalnych zjawisk w obrębie życia ludzkiego są cuda, tzw. akty wiary wykonywane przez Kapłanów Miecza – oddanych sług Kościoła św. Marcusa.

Z wyglądu czy charakteru człowiek, jaki jest, każdy widzi. Pod tymi względami nie różnią się niczym od Ziemskich ludzi z epoki średniowiecza.

1. ↑ Elven Legacy
2. ↑ Fantasy Wars (gra)
Buty z piór

## Opis

Zabawne buty z poprzywiązywanymi do nich pękami piór nie budzą śmiechu wśród orków, którzy wierzą, że ptaki latają dzięki temu, że posiadają pióra. A hexerzy sprawili czarami, że buty te są lekkie jak samo powietrze. Jednak przebywające w pobliżu stwory czują gniew siły wyższej i nie mogą skutecznie i celnie atakować.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Wojny Tyrolskie

Okres w dziejach Illis około między 0 – 100 rokiem ab Marcii Victorium. Wojny tyrolskie obejmowały szereg długotrwałych konfliktów toczących się między Imperium Eolia, a obcym ludem przybyłym z północy, zwącym siebie Tyrolingami. Wyczerpująca wojna zakończyła się zwycięstwem najeźdźców, które poskutkowało rozpadem imperium na mniejsze królestwa. Od tego czasu Eolia przestała istnieć.

1. ↑ Elven Legacy
Leranse

## Opis

Na północ od Derenhalle leży Leranse, główne i najpotężniejsze ze wszystkich nowych królestw, dawna centralna prowincja Imperium. Jest ośrodkiem życia wyższego i religijnego. Wspaniała rycerska kawaleria lerańska słusznie uważana jest za najlepszą armię na świecie. To właśnie w Leranse hoduje się doskonałe wierzchowce, przeznaczone jedynie dla królów i paladynów. Znajduje się tu również główna forteca Miecza Trójcy. W stolicy Leranse, czyli mieście Verson, znajdują się rezydencje króla i papieża. W Leranse od dziesięciu pokoleń rządziła dynastia Gillangian. Ostatnim królem Leranse był król Stefan, który poległ w bitwie przeciwko Hordzie Ugrauma Grablega pod koniec roku 632. Obecnym papieżem jest zaś Ildebard III.

Zniszczenie Verson w 632 roku doprowadziło do decyzji, aby nową stolicą Leranse ogłosić Sylent. Mimo sprzeciwu Rady Handlowej Wolnego Miasta, dekret ten wszedł w życie po koronacji nowego króla w osobie Derricka Pfeila w 633 roku, głównie dzięki porozumieniu zawartemu między akademią magów, a kapłanami Świętego Tronu.

1. ↑ http://fantasywars.1cpublishing.eu/index.php?page=world\_desc&id=2
2. ↑ Fantasy Wars (gra)
3. ↑ Elven Legacy: Ranger
Goblini łucznicy

## Charakterystyka

Każdy goblin, który miał choć raz łuk w ręku, nazywa siebie łucznikiem i jest tak dumny z własnych umiejętności, że nie przejmuje się celowaniem podczas walki – po prostu strzela w miejsce, w którym widział wroga. Braki w wyszkoleniu gobliny kompensują liczebnością. Kilka strzał zazwyczaj trafia w cel. Do obrony własnej używają toporków oraz siekier.

Gobliny wiedziały, że proste strzały mają większe szanse trafić w cel. Ale z wrodzonej głupoty i takiegoż lenistwa strzały, które produkowały, nie zawsze bywały proste. Zazwyczaj zbywały to uniwersalną odzywką „sam zrób lepszą”, co traktowano jako najlepszą wymówkę. Jednak żołnierze tej jednostki nieustannie pracują nad poprawą jakości swojej amunicji. Taka dokładność jest czymś niezwykłym wśród goblinów, lecz przynosi efekty.

Pozwól wielkiemu orkowi wdać się w walkę wręcz! Łucznicy wolą inne sposoby na trenowanie celności. Dodaj kroplę jadu (może być sok z trujących pleśni) do grotu strzały, a wówczas wystarczy jedynie musnąć wroga i bitwa okaże się dla niego końcem żywota.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Rycerze Marcusa

## Charakterystyka

Rycerzy Marcusa wyróżnia niezwykła dyscyplina, która sprawia, że są niezrównani w walce. Tylko najwybitniejszych wojowników powołuje się do obrony wiary. Wszyscy oni noszą na tarczach symbole braterstwa jako znak przynależności do świętego zakonu. Świątynia może zawsze znaleźć oparcie w ostrzach ich ciężkich włóczni, nawet podczas polemik teologicznych. Oni są tak pewni swojej potęgi, że spokojnie przechodzą obok swoich wrogów, nie obawiając się nawet ataku. Ta jednostka nigdy się nie ugnie w obliczu wroga, nawet gdyby oznaczało to śmierć wielu jej żołnierzy. Oni nie znają strachu. Będą walczyć do końca, a wróg nigdy nie zobaczy ich pleców.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Rycerze bez ziemi

## Charakterystyka

To szlachta pozbawiona szczęścia. Młodsi synowie nawet w najznamienitszych rodach nie otrzymywali nic poza tytułem i prawem noszenia herbu podczas walki. Nie mogli liczyć na pieniądze i nadania ziemi. Z tego też względu rycerze bez ziemi poświęcali swoje życia wojnie, do której zresztą byli przygotowywani od dziecka. Przyłączali się na ochotnika do każdej armii, wyruszającej w bitwę. To był jedyny sposób na przeżycie i udowodnienie prawa do tytułu, a nawet na zdobycie tak bardzo upragnionej ziemi, którą za wielkie zasługi nadawał król.

Ci wojownicy mają przeświadczenie, iż są najlepsi na polu bitwy. Wszyscy inni wiedzą, że są najbardziej aroganccy. Widząc wroga, z pewnością ruszą na niego, nie czekając na jakiekolwiek rozkazy, a swojego dowódcę niesubordynacją przyprawią o ból głowy. Uzbrojeni są głównie w piki oraz szerokie miecze, a jako pancerz używają kolczug, hełmów oraz tarcz.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Banda orków

## Charakterystyka

Takie bandy budzą przerażenie nie swoją siłą, ale liczebnością. Uzbrojeni jedynie w zwykłe drewniane albo kościane pałki, odziani w skórzane kurtki, orkowie stanowią zagrożenie, gdy jest ich wielu. A jest to rasa tak liczna, że klany nie liczą nawet ponoszonych strat. Zawsze znajdą się następni ochotnicy.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Dayaranie

Był to starożytny elficki lud, być może odrębny szczep zamieszkujący najbardziej wysunięte na wschód obszary Illis, zgodnie z tym co podają mapy świata. Praktycznie nic nie wiadomo o tej pradawnej społeczności, która żyła równolegle z pierwszymi elfami lub może była pierwszymi elfami. Dayaranie oficjalnie uznani są za wymarłych, a miejsce pochówku jednego z nich znajduje się w górach Sullen. Z grobu tego emanowała potężna, negatywna moc, której pożądały prawie wszystkie rozwinięte rasy. Prawdopodobnie to wskutek zdrady jednego z Dayarańczyków właśnie, o domniemanym imieniu Ashgra, elfy zostały niemalże unicestwione całe tysiąclecia temu.

1. ↑ Elven Legacy
Patergo

## Opis

Zamek w księstwie Mirralii, miejsce spotkania między przedstawicielami księcia Ricaro, a emisariuszami elfów Sagittela. Negocjacje ewentualnego połączenia sił przeciwko Leranse w konflikcie trwającym od końcówki 634 roku nie doszły do skutku, ze względu na zamach zaplanowany przez siły specjalne Leranse. Elfy zostały zamordowane zanim dotarły na miejsce.

1. ↑ Elven Legacy: Ranger
Król Stefan

## Charakterystyka

Władca Leranse z dynastii Gillangian. Młody Stefan pragnie sławy równej tej, jaką cieszyli się jego przodkowie przed wiekami. Ale póki co zyskał sobie miano najagresywniejszego spośród królów. Ufny w swoją wielkość i mądrość, Stefan działa wbrew radom swoich marszałków.

## Biografia

Zawsze miał ambitne plany do podporządkowania sobie wolnego miasta Sylent. Dokonał takich prób kilka, wszystkie nieudane. Jedna kampania miała miejsce w 630 roku, zaś druga w roku 632, wykorzystując fakt, że najemna armia ruszyła na południe na pomoc królowi Victorowi. Jego zuchwałość była co najmniej taka jak jego temperament, co w końcu przyniosło mu śmierć. Wbrew radom sojuszników, samotnie ruszył ze swoją armią na Hordę Ugrauma Grablega. Chciał być bohaterem, który powstrzymał orków, a został zapamiętany przez polityków jako nieprzewidywalny głupiec. Zginął na polu bitwy niedaleko miasta Nauoren w Leranse w grudniu 632 roku. Uchodził za człowieka religijnego, który respektował postanowienia Świętego Tronu bardziej niż swoje własne postanowienia.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
2. ↑ Elven Legacy
Kanion Trzech Wierzchołków

Przejście w Górach Sullen na terenach granicznych Leranse i Derenhalle, jedna z dróg prowadzących do Ołtarza (Totemu) Ashgry. Kanion Trzech Wierzchołków jest w znacznym stopniu zamieszkany przez dziko żyjące ogry, ostatnio często niepokojone w tym regionie przez bandy polujących na nie orków.

1. ↑ Elven Legacy
Książę Kalry

Imię tego księcia pojawiło się na ustach Lorda Sagittela, przy okazji wspominania trwającej dwa tysiące lat wojny pomiędzy elfami, a ludźmi, którzy najechali Quendaylon z zamiarem podbicia go. Nie wiadomo było, czy był to książę ludzki czy elficki. Wiadomym było jedynie, że w historii elfów zapisał się niechlubną sławą, dokonując zdradzy, która przyniosła korzyść ludziom.

1. ↑ Elven Legacy
Seelberg

## Opis

Obok Freiburga najważniejsza forteca Derenhalle, która leży w centrum kraju. Podczas inwazji Hordy w 632 roku król Victor opuścił Freiburg i schronił się w tej fortecy, z której dowodził swoimi wojskami. Seelberg ostatecznie padło latem tego roku, chociaż królowi cudem udało się uciec.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Illis

## Opis

Nikt nie wie, kiedy Illis stał się światem, który teraz znamy. Nawet w najstarszych kronikach elfów nie ma nawet wzmianki o tym, kiedy ludzie, krasnoludy, orkowie i elfy pojawili się w tym świecie. Tylko smoki wciąż pamiętają, jak wyglądał ten świat kilka tysiącleci temu.

Illis pod względem swojego wyglądu, budowy, struktury geologicznej nie różni się niczym od Ziemi. Świat ten jest jednak o wiele bogatszy w rozmaite rasy rozumne i mniej rozumne. Oprócz ludzi żyją tutaj m.in. elfy, krasnoludy, orkowie, gobliny, trolle, ogry, smoki, istoty nieumarłe, takie jak zombie oraz zjawy.

Od samego początku Illis stało się areną wojny. Podczas gdy mieszkańcy walczyli o ziemie, skarby i mądrość, znacznie więcej sił walczyło o magiczną energię, która wypełnia ten świat.

1. ↑ Fantasy Wars (http://fantasywars.1cpublishing.eu/)
2. ↑ Elven Legacy
Sho-doon

## Charakterystyka

Hexer zwany Sho-doon nie zaznał w swoim goblinim życiu wiele szczęścia. Kiedy żyjesz w cieniu potężniejszych orków, na twoje talenty zwracają uwagę tylko współplemieńcy. Czym jest wiedza o wywarach i używania czarnej magii, gdy grozi ci przypadkowa śmierć w zwykłej bójce? I dlatego Sho-doon był tak nieszczęśliwy. I nieustannie poszukiwał. Szukał potężnego protektora, który mógłby obronić małego hexera i pozwolił mu kontynuować jego podejrzane interesiki.

## Biografia

Był czarownikiem oraz sługą Ugrauma, którego zdradził po bitwie o Verson, przechodząc na stronę Ash-hoona. Zginął pod fortecą Sumgan, kiedy powtórnie zdradził Ugrauma, mając mylną nadzieję, że jego pan tym razem na dobre zgładzi wielkiego wodza.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Mag renegat

## Charakterystyka

Nie wszyscy magowie kończyli akademie. Niektórzy opanowali czary, oddając się rytuałom czarnej magii. Wielu magów renegatów krąży po tych krainach, zamieniając swoje usługi za złoto, nie rozróżniając dobra od zła. Niektórzy z władców decydują się ich wynajmować, nawet za cenę popadnięcia w niełaskę samej Inkwizycji. Nieważne co ludzie gadają, wsparcie magią na polu walki warte jest ryzyka.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Ugraum Grableg

## Biografia

Ugraum Grableg to silny i sprytny lider. Szybko został wodzem, ale nie zatrzymał się. Po zrozumieniu, że orki mogą być niezwyciężone, jeśli się zjednoczą, Ugraum zaczął gromadzić Hordę. Udało mu się zjednoczyć wszystkie klany zielonoskórych wojowników pod swoim dowództwem. Wieści o nowym przywódcy orków, przynoszone przez zwiadowców, nie interesowały władców ludzkich królestw. Tak lekceważące potraktowanie Ugrauma okazało się błędem fatalnym w skutkach. Ugraum jak na orka okazał się wybitnym taktykiem, który zdolnościami przywódczymi mógł konkurować z osławionym Derrickiem Pfeilem.

Ugraum stojąc na czele Hordy zdołał pobić Derenhalle, Leranse oraz mało brakowało, a zdobyłby również wolne miasto Sylent. Być może mapa Illis wyglądałaby zupełnie inaczej, gdyby nie zdrada wśród dowódców jego armii, która doprowadziła do wycofania się Hordy spod Sylentu. Pierwszy hexer bowiem, Ash-hoon, postanowił zdradzić Ugrauma dokonując zamachu na jego życie, które się jednak nie powiodło. Mimo to wielki herszt do końca nie wiedział, że ma on w osobie hexera przeciwnika, dopóki ten nie sprowadził na swoją stronę Sho-doona, a także znaczną część Hordy, a następnie pod Sylentem dokonał najazdu na tyły wojsk Ugrauma. W bratobójczej bitwie Ugraum został ranny i pojmany, jednak w drodze na egzekucję został uratowany przez lojalne mu oddziały, którym zastępczo dowodził Besargar. Wielki wódz dokonał swojej zemsty pod fortecą Sumgan koło Verson, do którego Ash-hoon wycofał się po bitwie pod Sylentem.

Po zburzeniu jedności Hordy, Ugraum zawzięcie szukał sposobu na jej ponowne zjednoczenie. W tym celu udał się na ziemie krasnoludów, albowiem w górach Tarndorin miały żyć legendarne białe ogry, których inkorporowanie do swej armii byłoby symbolem wielkiej siły, pod której sztandarem warto znowu się zjednoczyć.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
2. ↑ Elven Legacy
Sumgan

## Opis

Demoniczna forteca, która została stworzona w ciągu jednego dnia przez Glenderina koło Verson latem 633 roku, co  miało związek z próbą wskrzeszenia demona Farrakha przez elfiego króla, a także sprzymierzonego z nim pierwszego hexera Hordy – Ash-hoona. Przywódca Rady przeniósł tam sarkofag demona, oraz opętane przez niego wojska.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Erich

## Charakterystyka

Erich jest bogatym i wpływowym kupcem, a także szpiegiem na usługach Wielkiego Księcia Mirralii. Choć z pewnością nie wygląda groźnie, Erich jest w bitwie niebezpiecznym przeciwnikiem dzięki różnym artefaktom, które nabył od mrocznych magów zatrudnionych przez Mirralię.

Głównodowodzący armią Mirralii w kampanii wojennej przeciwko Leranse z lat 634-635. Został skrytobójczo zamordowany wiosną 635 roku przez tropiciela Corneliusa z Ticsus, który był wtedy na usługach króla Derricka Pfeila. Dowódca księcia Ricaro zginął zaraz po wojennej naradzie pod zamkiem Amberson.

1. ↑ Elven Legacy: Ranger
Strażniczki gromu

Ich żywiołem jest błyskawica, a strażniczki gromu potrafią wykorzystać tę moc. Ciosy ich toporów bojowych przynoszą śmierć, przebijając pancerz i powstrzymując najsilniejsze ataki. Stając naprzeciw nim w bitwie, wielu poległych wrogów uwierzyło, że napotkało prawdziwe wcielenie grzmotu. Piękno elfickich dziewic jest sławione w legendach. Ludzcy bardowie chwalą je przy każdej okazji, a nawet małomówne krasnoludy spoglądają z aprobatą na elfią dziewczynę w zbroi. Nic dziwnego, że takie piękno inspiruje wielu do podejmowania wielkich czynów.

Żywioły są wieczne. Bez względu na to jak długo potrwa spokój, wichura w końcu zerwie się ponownie. Elfickie strażniczki używają tej mocy żywiołów by pokonać śmierć. Nawet najcięższe rany goją się bez najmniejszej blizny, a odcięte kończyny odrastają, o ile żyje choć jedna wojowniczka. Prawdą jest jednak, że ta magia z czasem wietrzeje.

Chociaż ci, którzy stoją z tą jednostką w jednym szeregu mogą nie zauważyć tego od razu, ale wkrótce przekonają się, że ich zbroja staje się mocniejsza, a tarcze lżejsze. Właśnie tego typu obszarowe zaklęcia obronne przyniosły elfickiej magii taką sławę.

1. ↑ Elven Legacy
Oswojony orzeł

## Charakterystyka

Ten piękny i potężny ptak przykuwał uwagę człowieka od niepamiętnych czasów. Teraz, gdy ludzie nauczyli się oswajać orły, żyjące w górach Leranse, uczynili z nich idealnych żołnierzy. Podniebni łowcy dają wielką przewagę posiadającym je armiom. Oprócz zdolności widzenia pola walki z lotu ptaka, co nie jest dane żadnej naziemnej jednostce, orły mogą walczyć, tak na ziemi, jak i w przestworzach, używając ostrych dziobów i szponów. Orły z Leranse są naprawdę imponujących rozmiarów. Ich wielkie skrzydła zasłaniają słońce, ich cień rzucany na oddziały wroga budzi niepewność w sercach wojów. Ponadto wielka rozpiętość skrzydeł pozwala tym ptakom chwytać każdy, najlżejszy nawet prąd powietrzny i całymi godzinami unosić się w przestworzach bez zbędnego wysiłku. Dzięki takim warunkom mogą one dotrzeć znacznie dalej zanim będą zmuszone do odpoczynku.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Super Star

*“I finally found it and now no one can stop me!”*
— Bowser

**Used the Star:**
Mario
Luigi

The **Super Star** (simply referred to as the **Star**) is an important item featured in *The Super Mario Bros. Movie*. It is a power-up that Bowser steals and can grant any given user invincibility for an extended period of time and heals all injuries that the user sustained.

## History

The star is found by Bowser at the beginning of the film. After toppling the Penguin King and his army, Bowser proceeds to open the castle’s door with his fire breath, and locate the Super Star to claim for himself. With the star in his hands, he plans to use it to impress the Mushroom Kingdom monarch, Princess Peach. The mention of the star is also one of the verses in his love song.

However, when he does come face to face with Peach and states he stole the star for her, the princess is unimpressed by his accomplishment. The star would later play an important role in the climax, where it was one of the many items that was transported to Brooklyn upon the Bomber Bill's explosion. Here Mario attempts to obtain the star, but is blocked by Bowser, who in response, viciously attacks him. When Mario gains the courage to attempt and obtain the star again, he is nearly scorched by Bowser, but that attack is shielded by Luigi. The two brother then are able to obtain the star's powers, turn invincible, and triumph over Bowser and his army.
Horda

## Opis

Wielki konglomerat wszystkich orkowych klanów z Pustkowi Verks zbierających się pod jednym sztandarem oraz jednym wielkim wodzem, aby ruszyć na podbój nowych terenów. Horda jest tym, co jednoczy wiecznie zwaśnionych ze sobą orków przeciwko wspólnemu wrogowi. Ci, którzy mieli pecha stawać na polu bitwy przeciwko Hordzie, mieli okazję widzieć w niej cały przekrój orkowego społeczeństwa: od gobliniej hołoty, przez elitarnych orkowych wojowników, aż po potężnych hexerów dysponujących przerażającą magią. Dla wspólnej sprawy w szeregi Hordy włączają się nawet trolle.

Zjednoczenia Hordy są wydarzeniami zazwyczaj przełomowymi na kartach historii Illis, albowiem mrowie dzikich, żądnych krwi i bogactwa brutalnych osiłków ukierunkowanych w jednym celu stanowi potencjał zmiany układu sił geopolitycznych na całym kontynencie. Ostatnie odnotowane zjednoczenie Hordy miało miejsce na przełomie 631/632 roku a M.V. Przewodził jej Ugraum Grableg, dokonując straszliwego w skutkach najazdu na ziemie Derenhalle, Leranse, a także Wolne Miasto Sylent. Horda została ostatecznie powstrzymana przez siły sprzymierzonych oraz w wyniku wewnętrznych konfliktów na szczeblach władzy.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Trolle bojowe

## Charakterystyka

Wytresowany troll staje się bronią masowej zagłady. Taka bestia przełamie każdą linię obrony. Wrogowie nie mogą się czuć bezpiecznie nawet za grubymi murami warowni, jeśli zaatakuje ich ta żywa machina oblężnicza. Na dodatek troll taki potrafi przeżyć istny grad pocisków.

W krwi trolli wciąż kryje się zdolność wywodząca się od dalekich przodków. Jest to forma kamienia. Dawno temu, u zarania dziejów, trolle podróżowały tylko nocą, w dzień zamieniając się w granitowe głazy. Ale sporo wody upłynęło w rzekach od tamtych czasów. Eony minęły od chwil, gdy trolle przestały się lękać słońca i zapomniały o formie kamienia. Dzisiaj umiejętność zamiany w kamień, nawet na krótko, jest bardzo rzadka. Zdolność ta jest jednak niezwykle przydatna podczas wojny, bowiem skamieniało giganta nic nie jest w stanie zranić.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Sylent

## Opis

*„Jeśli odwiedziłeś Sylent, to widziałeś wszystkie miasta świata”.*

*Haigred Srebrny Ząb*

Na wybrzeżu między Mirralią a Leranse, podobnie jak między młotem a kowadłem, stoi wolne miasto Sylent. Złoto to najcenniejsza rzecz w tym mieście. To miasto, w którym można wszystko kupić i sprzedać. Jest to miasto, którego skarby od dawna przyciągają uwagę sąsiednich krajów. Murów Sylentu strzeże najlepsza armia najemników. Znajduje się tutaj Akademia Magii - to ostatnia szkoła magii, w której najpotężniejsi i najodważniejsi magowie, którzy przetrwali łowy Trybunału Miecza, studiują tam i nauczają. Najemnicy i magowie stanowią dwie poważne przeszkody dla królów Leranse, którzy chcą przejąć kontrolę nad tym wolnym miastem.

Każdy, kto wdrapie się na najwyższą wieżę Akademii, zobaczy bajeczny widok na Sylent. Znajduje się tam wielce pretensjonalny port, gdzie maszty i stosy towarów konkurują ze sobą na wysokość, gdzie szum morza topi się w krzykach pijanych robotników portowych i gdzie każdy może znaleźć swoje ostatnie schronienie w nocy. Główny plac, który zawsze jest pełen ludzi, z czego połowa to zawodowi kieszonkowcy; budynek rady handlowej, w którym zawsze odbywają się obrady i zawsze można wysłuchać przemówień; niekończące się rzędy straganów, gdzie można kupić coś niezbędnego za prawie nic lub zapłacić fortunę za drobiazg; gildie i warsztaty, produkujące wszystko, co tylko można sobie wyobrazić - od cukierków po kapsułki żelatynowe z cyjankiem. Tylko w Sylencie można zobaczyć wszystko na raz, tylko tutaj życie toczy się dzień i noc, przy każdej pogodzie.

Najważniejszym organem w mieście jest Rada Handlowa. To ona podejmuje kluczowe decyzje dotyczące funkcjonowania miasta. W Sylencie stacjonuje na co dzień armia najemna dowodzona przez legendarnego taktyka Derricka Pfeila.

W szóstym stuleciu zanotowano cztery bitwy o Sylent. Pierwsza w 630 roku, w której magowie Sylentu bronili się przed pierwszą inwazją Leranse zjednoczonym z krzyżowcami inkwizytorów z Trybunału Miecza; w 632 roku kiedy obrona Sylentu stawiła czoła armii króla Stefana z Leranse, natomiast trzecia bitwa rozegrana została wiosną 633 roku. Wtedy Sylent był ostatnim bastionem, który powstrzymał pochód Hordy dalej na północ. Ostatnia bitwa miała miejsce wiosną 635 roku, kiedy Ricaro, książę Mirralii zdecydował się na pełnoskalową inwazję.

W 633 roku Sylent został nową stolicą sąsiedniego państwa Leranse, co de facto oznaczało aneksję Wolnego Miasta przez Leranse. Stało się to za sprawą porozumienia między Świętym Tronem, a akademią magów Sylentu. Decyzji przeciwna była Rada Handlowa Sylentu, której rewoltę stłumił Derrick Pfeil – nowy król Leranse.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
2. ↑ http://fantasywars.1cpublishing.eu/index.php?page=world\_desc&id=3
3. ↑ 3,0 3,1 Elven Legacy: Ranger
Laska wieczności

## Opis

Powiadają, że laski te wystrugano ze świętego wiecznego drzewa elfów Siirta, które ścięto, zanim świat poznał dzieło Marcusa. Oczywiście elfy temu zaprzeczają, ale kto by ich słuchał, skoro wiadomo, iż posiadacze owych lasek nader rzadko giną w walce. Wydaje się, że ma na to wpływ magiczna ochrona. Egzemplarz odnaleziony w 632 roku spoczywał na czarnym ołtarzu na bagniskach na wschód od fortecy Arledon w Leranse, którego kamienie zatrzymują w sobie mrok i ból. Na początku dziejów potężny bóg Farrakh zabił w tamtym miejscu całą armię.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Tyrolingowie

## Opis

Barbarzyński lud przybyły do Eolii około 600 lat temu z ziem leżących na północ od Imperium. Prowadzeni przez błyskotliwych generałów, w błyskawicznej kampanii pokonali niezwyciężone legiony imperium, a następnie osiedlili się na terenach będących dzisiaj w granicach Leranse. Przywiedli oni ze sobą nowy odłam kultu Solitarius, który stał się przyczyną wojen religijnych. Dzisiaj ten kult jest dominującą religią we wszystkich królestwach ludzi, znaną jako Kościół św. Marcusa. Jedyną znaną dynastią ludu tyrolingów jest dynastia Gillangian, której ostatnim przedstawicielem był król Stefan.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Orli jeździec

## Charakterystyka

Czasami w gniazdach orłów znajdowane są pisklęta, których rozmiary budzą szacunek najbardziej doświadczonych łowczych. Przyucza się je od początku do noszenia uprzęży. Gdy dorosną, są na tyle silne, by nieść na grzbiecie jedźca i zapas pocisków. Żołnierze, którzy dosiadają te ptaki i miotają z nieba pociski na wroga, zwią się orlimi jeźdźcami. Takie orły chronione są nierzadko stalowymi płytami przyczepionymi do piersi oraz skrzydeł. Osłony takie chroniły przed atakami łuczników, ale były zbyt ciężkie na długie loty.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Straż królewska

## Charakterystyka

Tylko najbardziej doświadczeni z najemników, ludzi, którzy przeżyli wiele bitew, mogło zostać królewskimi strażnikami. W czasie służby dorabiali się oni niemałych fortun, zatem stać ich było na najlepsze szaty i mundury, zaś zdobienia ich toporów bojowych przypominały małe dzieła sztuki. Jednak dowódcy przymykali oko na takie ekstrawagancje, ponieważ strażnicy należeli do najskuteczniejszych żołnierzy, walczących z każdym, kto był na tyle szalony, by  zaatakować ich najeżone pikami szeregi.

Halabardnicy to jednostki znane z tego, że podczas bitew potrafią chronić nie tylko siebie. Oczywiście, nie rzucają się na pomoc każdej jednostce w pobliżu, po prostu pokazują, czym jest skuteczna obrona formacji, co inne jednostki mogą wykorzystać do swojej obrony. W walce wręcz ci wojownicy przebiją nawet najsilniejszy pancerz, jeśli dać im zaklętą broń. Jednak to nie w magii czy w wytrzymałości stali tkwi sekret, lecz w umiejętności znalezienia słabego punktu w zbroi wroga.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Goblini snajperzy

## Charakterystyka

A jednak nawet gobliny potrafią się nauczyć celować i brać poprawkę na wiatr! Czasami metody szkoleniowe orków są zaskakująco skuteczne. Po kilku przetrzepaniach skóry gobliny zaczynają przyswajać wiedzę w piorunującym tempie. I dotyczy to także celnego strzelania. Stąd biorą się goblini snajperzy, a ich strzały zawsze są celne. No, prawie zawsze.

Łuki produkowane przez inne gobliny budziły szyderczy śmiech tych weteranów. Podczas walki używali oni łuków kompozytowych, wytworzonych z kości i skóry, a nie kawałków suchego drewna. Prawdę mówiąc, łuki te nie wyglądały na ich własną robotę. Może nawet zostały komuś skradzione. Ale ze względu na doskonałą celność swojej broni, te gobliny już nie za bardzo pamiętają jak się walczy wręcz.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Elfi poborowy

Pomimo krążących w świecie legend, nie wszystkie elfy są mistrzami łuku od urodzenia. Wiele elfów poświęca swoje życie bardziej uduchowionym zajęciom, takim jak architektura, poezja, nauki ścisłe i filozofia. Jednak wszystko się zmieniło, gdy pierwszy lord Quendaylon nakazał wszystkim elfom noszącym jego barwy wstąpić w szeregi armii. Chociaż tym poborowym elfom może brakować naturalnego ducha walki, ich wrodzony bystry wzrok i mocne ręce pozwoliły im szybko stać się zręcznymi żołnierzami.

1. ↑ Elven Legacy
Potężni jeźdźcy

## Charakterystyka

Potężni jeźdźcy dosiadali tylko najdorodniejszych byków. Żądza krwi siedziących w siodłach potworów napawała lękiem nawet towarzyszące im gobliny. Jeden błąd oznaczał śmierć! Te byki w każdym momencie gotowe były do szarży na wroga, nabicia go na rogi lub zatratowania na śmierć. W ich ślepiach odbijała się krew, a chrapliwy ryk zlewał się w jedno z okrzykami jeźdźców.

Orkowie nie skąpią drogiej stali na żelazne rogi dla swoich wierzchowców. Kiedy stal pokryje i tak straszne rogi byka, zmienia je w przerażającą broń, zdolną przebić każdy pancerz i zmienić każdego wroga w krwawą miazgę. Jeśli nawet wróg przeżyje to starcie, rany zadane rogami długo nie pozwolą mu zapomnieć o tej porażce.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Irand

## Opis

Zamek o strategicznym znaczeniu, który umiejscowiony w górach, pilnuje wejścia w głąb Derenhalle. Został zdobyty przez Hordę wiosną 632 roku.

Po rozpadzie Hordy forteca wciąż była w rękach orków i używana była jako główna baza wypadowa dla rajdów w głąb kraju. Została odbita przez króla Victora dopiero jesienią 633 roku ad M.V.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
2. ↑ Elven Legacy
Kult Solitarius

## Opis

Kult Solitarius funkcjonował co najmniej 600 lat przed wydarzeniami z Fantasy Wars, jeszcze kiedy na Illis funkcjonowało wielkie imperium zwane Eolia. Kult po inwazji demona Farrakha przekształcił się w znany obecnie Kościół św. Marcusa, któremu ostateczny kształt nadało plemię Tyrolingów - barbarzyński lud przybyły z ziem na północ od granic imperium. Jednym z najsławniejszych wyznawców kultu Solitarius był właśnie generał Marcus.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Szaleniec szaleńców

## Charakterystyka

Szał bitewny stał się jego naturą już bardzo dawno temu. Dzień bez zabicia wroga jest dniem straconym! Szaleniec szaleńców góruje nad pozostałymi orkami jak potężny dąb nad młodnikiem. Ale szaleniec, który został wodzem klanu, jest niebezpieczny nie tylko dla wrogów. Nawet jego poddani obawiają się takiego wodza i wolą mu schodzić z drogi.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Jazda orków

## Charakterystyka

Dziki zwierz to nie tylko mięso na strawę! W dawnych czasach orkowie wierzyli, że tylko jadąc na grzbiecie wołu do boju, zasługiwało się na miano wojownika. Potomkowie owych rodów zachowali tę tradycję, dając podstawy byczej jeździe. Byki od zawsze były główną bronią tej formacji. Te potężne zwierzęta nie boją się bitewnego zgiełku i potrafią przebić najlepszą zbroję jednym uderzeniem rogów. Byczy jeźdźcy doskonale czują się w lasach – przeciwieństwie do ludzkich konnych. Byki same znajdują najprostszą drogę przez zarośla.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Krasnoludzcy kusznicy

## Charakterystyka

Kusze zaprojektowane przez krasnoludzkich kowali przebijały na wylot najlepszą zrboję. Jakkolwiek żarty o słabym celu krasnoludów były rozpowszechnione, to jednak deszcz bełtów padających na wroga powodował, że traktowano te formacje bardzo poważnie. Jeśli zaś dochodziło do walki wręcz z tymi oddziałami, napastnicy przekonywali się, że pancerze strzelców są grube, a oni sami potrafią nieźle walczyć inną bronią, na przykład toporami.

1. ↑ Fantasy Wars (gra)
Dzikie smoki

Najprawdopodobniej dzikie smoki są bezpośrednimi potomkami prawdziwych smoków, jednak wydaje się, że nie mają takich samych zdolności umysłowych. Mimo to dzikie smoki to magiczne stworzenia, a ich pazury i ogień są tylko nieznacznie mniej niebezpieczne niż ich potężniejszych przodków. Ich silne skrzydła pozwalają podróżować na wielkie odległości.

1. ↑ Elven Legacy
Chaz Chadwick

**Charles Nigel Worthington "Chaz" Chadwick** (born November 13, 2000) is an NSSR NR2003 Offline Series driver. He drives the No. 18 Dodge Challenger in the Sylvania Cup Series and the No. 18 Honda Ridgeline in the Eastern Division of the UnderArmour Super Ambush Trucks, both for LFG Motorsports, a team he formed alongside best friend Ewan Whatarmy. His primary sponsor in both series is Cadbury, while his secondary sponsor is SpaceX.

Chadwick has competed in two seasons of the USA Trucks thus far, starting with the inaugural one in 2022. Both times he had gotten two wins, the regular season championship, and a third place points finish. He also has one win in the Sylvania Cup Series thus far. Like Ewan, he is known for being friendly off the track but aggressive on the track.

## Trivia

* Chaz is born from an American mother and a British father. He was born and grew up in England but had to move to the US with his mother when she and his father split up. He runs a Union Jack/Stars and Stripes combination flag on his truck to show his dual citizenship.
* Chaz likes to dance when he's happy or when something good happens to him, including when he wins races. He is very terrible at it, but he doesn't let that stop him.
* Chaz considers fellow driver Atley Wiese as his biggest rival, and it is said that the feeling is mutual. Jack Ross also considers Chaz as a rival and often tries to sabotage him, but his plans often backfire.
* Unlike his best friend and teammate Ewan, who is single, Chaz has a girlfriend.
Tayden Berggren

**Tayden Berggren** (born February 11) is an NSSR NR2003 Offline Series driver. He drives the No. 43 Chevrolet Camaro in the Sylvania Cup Series for Chip Ganassi Racing, and the 43 Chevrolet Silverado in the Eastern Division of the UnderArmour Super Ambush Truck Series for Burnt Money Racing. His primary sponsor in Cup is Runza, while in Trucks it is Sirius XM.

Tayden was born in Saint Paul, Nebraska, where at the age of 9, he started driving go-karts. At 11, he won his first race, and by the time he was 15, his career took off. He began driving Sprint Cars at 16 and around this time he was getting noticed in Europe. In 2018 he joined the Ferrari driver's academy. Even though he got all the way up to Formula 2, he left Europe and went back home to Nebraska. This is when he joined the USA Truck series.

In his first season Tayden got zero wins 2 top 5s, 6 top 10s, and 5 DNFs. For 2023 Tayden will be driving for Gavin Legend in the Busch Lites and for himself as a 3-truck team owner in the trucks. Currently Tayden is 20 years old and has a Girlfriend and one son who is 2 months old.
Szermierze weterani

Elfy żyją długo i szybko się uczą. Ci szermierze to zręczni i niebezpieczni weterani wielu bitew. Ich miecze dobrze znają smak krwi wroga. Ci, którzy chcą dożyć sędziwego wieku, z pewnością będą unikać starcia z nimi. Dla elfów doskonalenie się w sztuce bitewnej jest świętą tradycją. Każdy z nich był kiedyś młody i niedoświadczony, i każdy był kiedyś uczniem mistrza, który przeżył setki bitew, przez stulecia doskonaląc swe umiejętności. Elfy po szkoleniu u takiego mistrza stają się prawdziwymi wojownikami.

Głównym sekretem elfickiej zbroi nie jest kunszt wykonania czy specjalne stopy, ale magia. Tworząc swoje dzieła, elficcy płatnerze rzucają dziesiątki zaklęć, nasycając rozgrzany metal licznymi magicznymi esencjami. W rezultacie powstaje zbroja, która jest bardzo mocna i lekka jak piórko.

1. ↑ Elven Legacy
Al Bunch

**Al Michael Bunch** (born September 17, 1998) is an NSSR NR2003 Offline Series driver. He drives the No. 81 Dodge Challenger full-time in the Sylvania Cup Series and the No. 15 Honda Ridgeline part-time in the UnderArmour Super Ambush Truck Series, both for LFG Motorsports. He is also the first driver to win 4 races in a row in a NSSR national touring series and is currently the leader of all time wins in the Sylvania Busch Light Series.

Bunch was born in the small backwater town of Othello in the state of Washington. He was the youngest of four. When Al was 4, he started to watch NASCAR with his Grandpa Dennis. When Al was 6, his Grandpa bought him a quarter midget for his kindergarten graduation and Al would soon race across dirt and asphalt short tracks across Washington State, where he would become good friends with Jacob Shangle, who would go on to race in the Sylvania Cup Series. Once Al was 9 he started racing bandoleros and at the age of 13, Al would race Legend Cars and by the time he was 14 he had won over 100+ feature wins in quarter midgets as well as 3 championships in a quarter midget, as well as over 10 bandolero wins as well as a rookie of the year award and a championship. While racing in legend cars he would begin to race in the southeast and would win at Charlotte and would win the rookie of the year honors. Also at the age of 14 Al would lose his Grandpa after a long fought battle between colon cancer, which would deeply effect the young man. When Al was 15 Al would win the Legend Car championship and moved on to racing dirt street stocks. And in his rookie year he would win the junior league championship. After that Al would race dirt late models and would win a dozen races in the process and 2 championships and at the age of 17 he would attempt to drive a sprint car and would go on to win the Chili Bowl in an upset. When Al was 18 he made the switch back to asphalt and would compete in the Snowball Derby and would win as a rookie. Soon enough Al would move up to ARCA and would win 3 championships in a row. At the age of 24 he began running in Trucks and would have an up and down season by scoring a win at Williams Grove after holding off a charging Tim Kourting and as well as having 8 DNFs. Although in The Sylvania Busch Light Series Al would be shot out of a cannon and would have 4 straight wins In Busch after a rough season when he started out the season running under the alias “Driver X”.

Al lives in a $115,000,000 mansion in Mooresville, North Carolina, just about 3 miles from his shop. It includes an indoor pool, a personal office, a large library, a kitchen where his food is made by his own personal chefs, a whole room dedicated to his racing simulator, a sauna room, a comfy bedroom, a trophy room, and a private theater to watch movies in.
Tulua

Ruiny zamku w północnym Leranse, znajdujące się w zakazanej strefie opanowanej przez siły Potępionych. Obiekt zainteresowania elfów Sagittela, co nie uszło uwadze agentom władz Nowego Ticsus. W ruinach spoczywała bowiem tajemnicza płaskorzeźba, której elfom zależało na odzyskaniu. Ubiegł ich wysłannik Corneliusa, zdolny dowódca imieniem Adrian. Rajd na ziemie potępionych był wsadzeniem kija w mrowisko, który sprowokował nieumarłych do wzmożonej mobilizacji. Zaraz potem granice królestw miały zmagać się z hordami potępieńców, dla których zabijanie było jedynym sensem istnienia.