Papillon

## Herkomst

De **Papillon** is een van de opvallendste en geliefde konijnenrassen. Ondanks zijn 'franse rasnaam' is dit konijn gefokt in Engeland, zoals vele konijnen rassen. Het ras werd in het midden van de 19e eeuw gefokt uit rasloze, gevelkte konijnen die overeenkomst vertoonden met de *Lotharinger*. Het werd voor het eerst omschreven in 1849. Vanaf het begin af aan waren de fokkers niet zo ermee bezig om een vlees of pelsdier te fokken. Normaal gesproken in die tijd was dat de fokkers zijn belangrijkste fokdoel, maar om een mooi konijn te fokken met een bijzondere aftekening een 'luxe' ras dus. Het ras was erg populair tussen 1850 en 1860 in Engeland, maar daarna niet echt meer. Twintig jaar later doken de dieren weer op, en deze keer bleven ze blijvertjes. De eerste Papillon hadden een zwart vlektekening. Pas later werden de driekleurige, konijngrijze, blauwe en chocoladekleurige konijnen gefokt. De eerste raszuivere Papillons kwamen in 1889 op het vasteland van Europa terecht, waar ze in het begin voornamelijk veel belangstelling kregen voor Duitse konijnenliefhebbers. Een probleem was wel dat in Duitsland in die tijd alleen konijnenrassen op tentoonstellingen beoordeeld werden die behoorden tot de zogenaamde erkende 'nutrassen' rassen die men van nut zijn middrels het vleese en of pels. De Papillon was en is daar nog nooit voor bedoeld geweest en fokkers hadden het dan ook moeilijk met de instandhouding van het ras. Gelukkig gelden deze regels toen niet in omliggende landen, waar Papillons langzaam maar steeds vaker op tentoonstellingen te zien waren. Er werden veel nieuwe kleuren ontwikkeld. Het gevolg hier van is dat de Papillon op het vasteland van Europa in veel meer verschillende kleuren bekend is dan in Engeland en de Verenigde Staten, waar men vasthoudt aan het oorspronkelijke kleuren, dat zwart, konijngrijs, driekleurig, blauw en chocoladekleur omvat. Dat uit zich in de lichaamsbouw, de bekende kleuren en het tekeningbeeld, die van land tot land op verschillende punten kunnen afwijken. De naam Papillon betekent vlinder in verwijzing naar de vlindertekening op zijn neus, die ook bij andere rassen voorkomt. In Engelstalige landen staat dit dier bekend onder de naam *The English*. De Papillon zelf heeft veel betekend voor de ontwikkeling van andere konijnenrassen.

## Eigenschappen

De Papillon is een vrij populair ras dat niet alleen bij fokkers veel gefokt word, maar vanwege het grappige uiterlijk en het handzame formaat ook als huisdieren voor kinderen erg populair is. Het karakter van de dieren is te omschrijven als vriendelijk, attent en levendig. Het fokken van Papillons is niet zo gemakkelijk. Dat komt omdat het kruisen van twee Papillons een nestje geeft van voor de helft Papillons, een kwart eenkleurige konijntjes en nog eens een kwart witte konijntjes.

## Uiterlijke kenmerken

De Papillon is een slank konijn en heeft een lang lichaam, waarop de voorgeschreven lichaamstekening het beste uit kan komen. De hals heeft een normale lengte en duidelijk zichtbaar. De stevige poten zijn recht en qua lengte in verhouding met het lichaam. De oren

## Vacht

De Papillon heeft een korte, glanzende pels die dicht ingeplant is en tegen het lichaam aan ligt. De pels voelt zacht aan.

## Kleuren

Papillons worden in veel verschillende kleuren gefokt, maar niet alle kleuren zijn in alle landen erkend. De meeste voorkomende kleuren zijn zwart en blauw, maar ook konijngrijs, ijzergauw, blauwgrijs, havanabruin, madagaskar en isabella komen voor. Daarnaast zien we dieren van dit ras ook in driekleuren, dat wil zeggen dat de tekening op de witte ondergrond uit twee verschillende kleuren bestaat, net als bij de Rijnlander. In verschillende landen word dit als apart ras op tentoonstellingen gekeurd. De oogkleur is aangepast aan de lichaamskleur, wat inhoud dat de zwarte, konijngrijze, ijzergauwe en madagaskarkleurige Papillons bruine ogen hebben en de blauwe, blauwgrijze en isabellakleurige Papillons blauwe of grijsblauwe ogen.

## Tekening

De lichaams en koptekening zijn bij dit ras erg belangrijk. De meningen over hoe deze tekening op het lichaam eruit moet zien verschillen van land. In vrijwel alle landen ziet men tentoonsetellingen graag dat de dieren een aalstreep hebben die onderbroken is, en mooi recht en scherp is afgetekend. Over de vlekjestekening op de flanken, en dan met name over de grootte ervan, zijn de meningen op internationaal niveau verdeeld. In Nederland bijvoorbeeld, worden vlekjes ter grootte van erwten gevraagd, terwijl in de meeste andere landen de vlekken groter mogen zijn. Een belangrijke rasmerk van de Papillon is de zogenaamde 'ketting'. Hiermee bedoeld men een dubbel rijtje stippen dat vanaf de hals schuin naar beneden breder word en overgaat in de vlektekening op de achterhand. Hoewel er over de lichaamstekening op de kop. Deze behelst de vlinder, doorn oorringen, wangstip en de gekleurde oren. De vlinder is een donkere vlek in de vorm van een vlinder op de snuit. Deze behoort scherp afgetekend te zijn en loopt tot aan beide mondhoeken. De doorn is een vlek die precies op de neusrug zit. De oorringen zijn verplichten aftekeningen deze behoren rond het oog overal even breed te zijn. Verder is er aan elke zijde van de kop een enkele wangstip. De oren behoren volledig gekleurd te zijn.

## Bijzonderheden

Het fokken van Papillons kent zo zijn ups en downs. Het bijzondere kleurpatroon dat voorgeschreven is voor, tentoonstellingensdieren laat zich namelijk niet fokzuiver vastleggen. Dit houdt in de praktijk in dat er in een nestje Papillons naast goed getekende dieren vrijwel altijd effen gekleurde jongen en ook vrijwel witte dieren voorkomen. Deze laatste hebben een karige vlektekening met soms nog een beetje tekening op de neus een snorretje dat ze bijnaam 'Chaplins' geeft, naar de bekende komiek Charlie Chaplin. In Duitslandige landen worden deze dieren vaker 'Weiszlinge' genoemd.