Apsyda:Exodus

1 września 2019, Warszawa, Mokotów

Budka telefoniczna zmaterializowała się w garażu jednego z budynków do rozbiórki. Baniak wyłonił się z niej powoli, ściskając w ręce model iqosa, który miał wyjść dopiero za rok, a pomimo tego był już mocno wysłużony. Z budki głowę wystawił również Viton.

- Szefie, ja lecę dalej, do roku 1969. Muszę wziąć udział w castingu do filmu “Herkules w Nowym Jorku”

Baniak jedynie skinął głową przyzwalająco i zatrzasnął drzwiczki. Jego najwierniejszy partner, który był z nim od początku do końca musiał w końcu zacząć coś własnego i robić to co kochał. Ale dlaczego do cholery takie głupie nazwisko? Schwarzenegger - czarny czarny.

Baniak zaciągnął się heetsem jabłko-mięta, po czym ruszył w stronę Montessori. Przemierzając ulicę Słoneczną zauważył swoją o wiele młodszą wersję, idiotycznie wyglądającą na pierwszy dzień szkoły. Zerknął na zegarek. Czy było już po rozpoczęciu roku? Jakaś nieścisłość? Dobra chuj nieważne. Trzeba jak najszybciej zdobyć telefon i dodzwonić się do Działu Obsługi Podróżników w Czasie u Illuminatów. Oni powinni ogarnąć mu odpowiednie środki aby rozpocząć przedsięwzięcie. Najpierw jednak najważniejsza część misji.

Szambiarka zatrzymała się kilka przecznic od nowej szkoły. Baniak dopalił szóstego już heetsa i podszedł do pojazdu. Wiedział dokładnie co musi zrobić. Stary Różyka wysadził swojego kumpla po fachu, z którym przez całą noc nurkowali w gównie i robili inne rzeczy, które mogą robić ściekowcy, po czym zawołał syna. Oczywiście wszystkie gównojady mieszkały w jednym budynku, więc nawet nie musiał nigdzie jechać. Baniak wślizgnął się za brudasem na klatkę i skrył w cieniu. Spod marynarki wyciągnął pistolet z tłumikiem. Czekał na Jeremiasza. Zobaczył zmęczonego chłopaka w powyciąganym dresie. Nie tak go zapamiętał, ale nie grało to roli. Wyszedł za chłopakiem z budynku. Usłyszał jak ojciec Różyka mówi, że najpierw dopali szluga. To był jego moment. Zerknął pod podwozie gigantycznej maszyny i jednym, precyzyjnym strzałem, nie głośniejszym od szmeru wiatru, przestrzelił jedną z linek hamulcowych szambiarki. Zadowolony ruszył w kierunku WMHS, aby dopilnować, że jego wróg nigdy tam nie dojedzie.

W tej linii czasowej wszystko wydarzy się tak, jak powinno, a on tego dopilnuje.

Ale dlaczego? Ale jak?

22 Listopada, 1963, Dallas, Texas, USA

Właśnie minęło południe. Baniak dokonał lekkiej korekty przyrządów celowniczych i spojrzał w lunetę. Po paru chwilach usłyszał w słuchawce głos Johna McCone, który powiedział mu, że zaraz prezydent będzie na swoim miejscu. Z drugiego budynku mignął do niego Patricio, dając sygnał, że zaraz się zacznie. Baniak wycelował w głowę Kennedy’ego.

11 Września 2001, Międzynarodowa przestrzeń powietrzna

“Wszyscy kurwa na swoich miejscach bo będę strzelał!” krzyczał Patricio, kiedy Baniak przejmował stery boeinga.

28 Maja, 2016, Cincinnati, zoo

Baniak przyglądał się wielkiemu gorylowi na wybiegu poniżej. Poprawił mundur strażnika, który miał na sobie od rana. Jakim cudem nikt się nie zorientował? Mniejsza o to. Zobaczył w tłumie Patricia, który za dwie minuty miał dokonać aktu najwyższego poświęcenia. Czekali na ten moment. Heets, który jeszcze nie powinien istnieć, wylądował w koszu. Nagle matka uniosła swoje dziecko, aby to lepiej zobaczyło małpę. W tym momencie Patricio wpadł na nią, a dzieciak spadł do wybiegu. “Przepraszam, Harambe” wyszeptał baniak i przeładował strzelbę.

20 Września, 2019, Nevada

Baniak przyglądał się Strefie 51. Wiedział, że dziś jest moment w którym dostanie się do środka. Wiedział, że musi wykraść stamtąd najważniejszy przedmiot. Inaczej nic nie wyjdzie z jego misji odwrócenia biegu wydarzeń. W ten sposób zatrzyma produkcję Marosława, ale także zgładzi Prosiaka - znanego antyszczepionkowca i foliarza.  Nagle zobaczył, że strażnik mocuje się z jednym z raidujących. Prześlizgnął się obok niego, przebiegł przez podjazd i złapał teczkę. Na szczęście jego wtyka wywiązała się. Metalowa walizka przeszła niezauważona, bo kiedy wychodził zamieszki trwały już w najlepsze.

13 listopada 2019, Wuhan, przytułek dla bezdomnych

W garnku, którego pojemność przekraczała 90 litrów, gotował się bulion. Pływały w nim najróżniejsze warzywa, wcześniej gotowały się w nim kości wołowe i wieprzowe. Właściwie wrzucano tam wszystko na granicy zepsucia, co udało się znaleźć i odzyskać. Już niedługo przeszło 300 osób miało zostać nakarmione wywarem. Patricio podszedł do kucharza i zapytał go o coś po mandaryńsku. Tamten odpowiedział, a Patricio pokazał Baniakowi kciuk w górę. Metalowa walizka otworzyła się, a Baniak ze środka wyciągnął wielkiego, zasuszonego nietoperza zapakowanego próżniowo. Delikatnie rozciął folię i wrzucił zwierzę do garnka. Patricio znów wydał parę poleceń w języku azjaty, po czym wyszli z kuchni tylnym wyjściem.

8 Września 2022, Balmoral, UK

Baniak uśmiechnął się do staruszki i podał jej herbatę. Skinął głową kiedy powiedziała, że ręce już nie te, po czym zamieszał w filiżance, ukradkiem dodając do naparu trochę białego proszku. “Nic nie szkodzi, Wasza Wysokość” odpowiedział po angielsku z perfekcyjnym oxfordzkim akcentem.