"Diamentowa karoca"/"Między wierszami" - Streszczenie

Wsiewołod Witaljewicz Doronin, konsul rosyjski w Jokohamie, oczekuje na nabrzeżu przybycia nowo mianowanego zastępcy Erasta Pietrowicza Fandorina. Konsul jest do niego negatywnie nastawiony ze względu na młody wiek. Spodziewa się, że Fandorin będzie zapatrzonym w siebie snobem, ale z drugiej strony potrzebuje pomocy przy codziennych obowiązkach. Fandorin za to jest zawiedziony Jokohamą, która wygląda jak typowe europejskie miasto, a nie jak orientalna kraina, czego oczekiwał. Po drodze do konsulatu Doronin opowiada o japońskich zwyczajach i historii, a Fandorin jest co raz bardziej rozczarowany obecną sytuacją. W konsulacie poznaje kancelistę i tłumacza Shirotę oraz odbiera swoje pierwsze zadanie wicekonsula – zanieść rosyjskiej obywatelce, pannie Błagolepow, kondolencje po śmierci ojca, wręczyć zapomogę na pogrzeb oraz wyprawić ją do Rosji.

Shirota i Fandorin odwiedzają Sofię Błagolepow, która zapłakana opowiada im o ostatnich chwilach życia ojca. Dziewczyna prosi wicekonsula, aby odzyskał dla niej należności ojca z lokalu Rakuen. Fandorin mimo sprzeciwu Shiroty zgadza się i cała trójka udaje się do lokalu.

W lokalu Rakuen, należącym do przywódcy wrogiej bandy, Tanuki, członek yakuzy Chobei-gumi, z niepokojem obserwuje grę w kości. Czeka aż przy drzwiach wejściowych znajdzie się tylko jeden strażnik, aby powalić go i wpuścić pozostałych członków yakuzy. Czeka tu już od wczorajszego dnia. W końcu przegrywa ostatnie pieniądze i ze wstydem musi opuścić lokal. Po drodze chce rzucić się na strażników, aby zginąć honorowo, ale wtedy do lokalu wchodzą Shirota, panna Błagolepow oraz Fandorin.

Semushi, właściciel Rakuena, twierdzi, że wszystkie pieniądze wypłacił ojcu Sofii, ale dziewczyna oskarża go o kradzież. Bez spisanej umowy nie można nic udowodnić. Semushi oferuje grę w kości, na co Fandorin przystaje i wygrywa dużo pieniędzy. Obecni w lokalu (poza palącymi opium) są bardzo zainteresowani grą, co wykorzystuje Tanuki, ogłuszając pozostałego przy drzwiach strażnika i otwierając wejście. Do środka wpada yakuza Chobei-gumi. Rozpoczyna się walka okupiona stratami po obu stronach, ale ostatecznie wygrywa banda Semushiego. Przy życie pozostaje tylko Tanuki, którego Semushi chce zabić, ale sprzeciwia się temu Fandorin, więc właściciel postanawia wybić na ciele chłopaka oznakę zdrady, aby go upokorzyć. Fandorin oferuje grę w kości o wolność Tanukiego i wygrywa.

Po wyjściu z lokalu Tanuki oświadcza, że Fandorin od teraz jest jego panem. Opowiada o swojej przeszłości oraz o swoim spotkaniu z kapitanem Błagolepowem w Rakuenie – kapitan opowiadał wszystkim o tym, jak woził na statku trzech samurajów z Satsumy, którzy planowali zamach na ministra Ōkubo, jeden z nich miał „uschniętą rękę” oraz miecz z papierem ściernym na rękojeści. Kapitan drzemał w lokalu, gdy jakiś pijany dziadek, zataczając się, musnął jego szyję. Potem kapitan wstał, oznajmił, że źle się czuje i poszedł do domu. Fandorin zaczyna podejrzewać, że kapitan został zabity i chce przeprowadzić sekcję jego zwłok. Shirota poleca mu lekarza Lancelota Twiggsa.

Doktor w obecności Fandorina dokonuje sekcji zwłok, ale stwierdza, że kapitan był wyjątkowym okazem zdrowia jak na swój wiek i to dziwne, że tak nagle zmarł. Razem odkrywają ślad jak po oparzeniu wielkości odcisku palca na karku kapitana. Twiggs porównuje go z odciskiem palca na kołnierzyku zmarłego i stwierdza, że to ten sam. Fandorin pyta go o możliwość zabicia jednym palcem, a doktor opowiada mu historię o technice odroczonego zabójstwa, ale zaznacza, że to tylko bajki. Po wyjściu z mieszkania Shirota opowiada Fandorinowi o przeszłości doktora. Fandorin wraz z Shirotą i Sofią wracają do konsulatu, gdzie Doronin przygotowuje się do balu kawalerskiego. Fandorin relacjonuje mu historie o kapitanie, a konsul jest przejęty samurajami planującymi zamach na Ōkubo i postanawia koniecznie go o tym poinformować, a Fandorin powinien przeprowadzić śledztwo w sprawie tajemniczej śmierci kapitana. Doronin prezentuje Fandorinowi sztukę battōjutsu – sztukę wyciągania miecza. Fandorin przyjmuje do siebie Masahiro Shibatę (prawdziwe imię Tanukiego) na służącego a pannę Błagolepow na sekretarkę opłacaną z własnej pensji.

Fandorin, Doronin i jego konkubina, Obayashi, jadą na bal do Don Tsurumakiego, japońskiego miliardera i filantropa żyjącego na zachodnią modłę. Na balu Fandorin poznaje rosyjskiego attaché morskiego - kapitana-lejtnanta Bucharcewa; brytyjskiego posła będącego głównym doradcą cesarza japońskiego i w efekcie głównym wrogiem dyplomacji rosyjskiej – Algernona Bullcoksa; ministra Ōkubo; japońskiego księcia Onokoji oraz wiceintendenta japońskiej policji – Kinsuke Suga. Fandorin dostrzega konkubinę Bullcoksa – O-Yumi. Nie zamienia z nią ani słowa, ale jest oczarowany jej pięknem. Don Tsurumaki oraz Ōkubo dla rozbawienia gości toczą ze sobą po angielsku spór słowny o sprawowaniu władzy w Japonii. Rosyjscy dyplomaci opowiadają Sudze i Ōkubo o samurajach planujących zamach na ministra. Ōkubo zgadza się pozostać pod policyjną ochroną i daje im tydzień na udaremnienie spisku. Ze strony rosyjskiej sprawą ma się zajmować Fandorin. Suga oferuje przydzielenie swojego najlepszego policjanta.

Fandorin odbywa naradę z naczelnikiem policji municypalnej – sierżantem Walterem Lockstonem oraz inspektorem japońskiej policji – Goemonem Asagawą. Wspólnie ustalają, że jeśli satsumscy samuraje mieli coś wspólnego ze śmiercią kapitana, to będą wiedzieli o jego śmierci i nie przyjdą wieczorem na nabrzeże na umówiony z Błagolepowem rejs. Drugim tropem jest Rakuen, gdzie często przesiadywał kapitan oraz jego właściciel Semushi, którego Fandorin podejrzewa o udział w morderstwie. Wieczorem udają się z policją na nabrzeże, ale nikt nie przychodzi.

Masa, przygotowując się do roli służącego, goli warkoczyk i włosy (ale te mu szybko odrosną) oraz ubiera się po europejsku (z wyjątkiem drewnianych sandałów). Przygotowuje dla Fandorina śniadanie, a potem odbywa z nim lekcję japońskiego i jujitsu. Fandorin chce go wypytać o wygląd starca podejrzanego o zamordowanie kapitana, ale nie jest w stanie się porozumieć. Dyplomata wychodzi złożyć raport Doroninowi. Konsul każe mu zająć się przede wszystkim śledztwem, a dopiero potem sprawami dyplomatycznymi, gdyż tymi póki co może zająć się Shirota. W między czasie Masa wygląda przez okno i widzi jak Sofia oraz Shirota siedzą na ławce w ogrodzie i o czymś rozmawiają, po czym rozchodzą się, a panna zostawia na ławce książkę. Masa zauważa też służącą Doronina i, goląc się w oknie, próbuje zwrócić na siebie uwagę pokojówki konsula. Gdy mu się to udaje, dziewczyna znika, a sam Masa nagle czuje się dziwnie senny i zasypia na podłodze. Fandorin spotyka się z Sofią, która trzyma tomik poezji Puszkina i mówi, że zapomniała go z ogrodu. Zapytana przez Fandorina o ulubiony wiersz odpowiada, że to zbyt intymny poemat napisany w rodzinnym albumie przez trzeciego mechanika ze statku „Święty Pafnucy”, więc napisze mu na kartce i prześle. Fandorin przez pół godziny bezskutecznie próbuje nauczyć Sofię obsługi maszyny do pisania, a potem wchodzi do swojego pokoju, aby przebrać się przed spotkaniem z Doroninem, ale w sypialni zastaje śpiącego na podłodze Masę i małego staruszka o czarnych oczach stojącego nad nim. Fandorin próbuje go zatrzymać w celu wyjaśnień, ale tajemniczy gość z łatwością obezwładnia dyplomatę, a z jego rękawa wysuwa się żmija, która siada Fandorinowi na piersi. Fandorin jest pewny, że wąż go ukąsi i zabije, ale nic takiego nie następuje. Na korytarzu nagle słychać głos konsula. Staruszek wyskakuje przez okno, a Doronin wchodzi do pokoju, zrzuca żmiję z Fandorina i zabija ją. Konsul podejrzewa, że dyplomata oraz Masa byli pod wpływem narkotyków. Fandorin decyduje się nie mówić przełożonemu o dziwnym spotkaniu.

Fandorin spotyka się z Asagawą, Lockstonem oraz Twiggsem i opowiada im o tajemniczym staruszku, który według zeznań Masy wyglądał identycznie jak ten podejrzany o zabójstwo kapitana. Fandorin nabiera podejrzeń, że opóźnione zabójstwo jednym palcem jest jak najbardziej możliwe. Twiggs porównuje odcisk palca z kołnierzyka kapitana z odciskiem pozostawionym przez staruszka na lusterku leżącym na parapecie, gdy wyskakiwał przez okno z pokoju Fandorina. Odciski są identyczne. Doktor i Asagawa zgodnie stwierdzają, że to musiał być shinobi. Twiggs opowiada historie sekty mistrzów zabójstwa – shinobi zwanych także ninja. Fandorin jest przekonany, że staruszek zatem musiał być ninja, ale Asagawa i doktor wyjaśniają, że shinobi nie istnieją od trzystu lat. Goemon referuje wyniki przeprowadzanej inwigilacji Semushiego – garbus spotkał się z trzema satsumskimi samurajami, z których jeden miał niewładną lewą rękę i miecz z papierem ściernym na rękojeści. Inspektor przedstawia plan aresztowania samurajów – wraz z dwoma najlepszymi strzelcami uda się do magazynu, gdzie przebywali samurajowie i ich aresztuje. Lockston sprzeciwia się, gdyż uważa, że on strzela lepiej. Asagawa zabiera ich na strzelnicę gdzie okazuje się, że Japończyk jest doskonałym strzelcem. Nocą Fandorin i Goemon oczekują przy magazynie powrotu samurajów, ale ci nie wracają. Zrezygnowany Fandorin wraca piechotą do konsulatu. Na nadmorskich bulwarach widzi powóz ciągnięty przez rozpędzonego konia. W środku siedzi niepanująca nad koniem kobieta. Fandorin wiesza się na szyi konia i zatrzymuje go. Okazuje się, że pasażerką jest O-Yumi. Kobieta dziękuje mu za ratunek. Rozmawiają przez chwilę, a potem O-Yumi odjeżdża. Wieczorem Fandorin wraca piechotą do konsulatu ze spotkania z sierżantem i inspektorem. Mija go powóz, którym jedzie Bullcox oraz O-Yumi.

Następnego dnia do Jokohamy przybywa Bucharcew, aby poznać rezultaty śledztwa. Podkreśla jak ważna jest to kwestia, gdyż może zwiększyć rosyjskie wpływu na dworze cesarskim albo wzbudzić niechęć ministra Ōkubo do Rosji. Spacerując przez plac, mijają idącą samotnie O-Yumi. Po odejściu Bucharcewa kobieta podchodzi do Fandorin i ostrzega go, aby uważał na Bucharcewa, gdyż tylko udaje miłego, a w rzeczywistości życzy Fandorinowi jak najgorzej. Zapytana skąd to wie, O-Yumi opowiada o sztuce czytania z ludzkiej fizjonomii *ninsō*, na której ona się zna, ale jej ojciec jest w tym prawdziwym mistrzem. Kobieta wyczytuje z twarzy Fandorina, że ten dziś zabije człowieka i ucieka przerażona. Nagle z pobliskiego komisariatu policji municypalnej dobiega głos wybuchu i krzyki sierżanta Lockstona. Fandorin przybiega na miejsce, a Walter pokazuje uciekającego mężczyznę. Razem gonią go, a sierżant wyjaśnia, że uciekający zniszczył dowody pozostawione na biurku. Po drodze do pościgu dołącza konstabl z karabinem i napotkany w kawiarni doktor Twiggs. Gdy uciekinier ma już wbiec na teren Miasta Tubylczego stanowiącego labirynt ulic, Lockston wyrywa konstablowi karabin i strzela. Uciekający pada. Mężczyźni powoli podchodzą, ale uciekinier wstaje i biegnie dalej. Twiggs wyrywa sierżantowi rewolwer i strzałem ponownie powala uciekiniera, ale ten znów wstaje. Fandorin zabiera konstablowi naładowany karabin i strzela mężczyźnie w nogi. Gdy podbiegają do niego, uciekinier odwraca się i odcina sobie twarz, wypowiada słowo *Kongōjō*, po czym podcina gardło. Fandorin jest przerażony tym widokiem. Sierżant sprawdza ciało zabitego i stwierdza, że przeżył dwa postrzały, bo miał pod ubraniem pancerz z cienkiej, hartowanej stali. Doktor stwierdza, że to bez wątpienia był shinobi. Fandorin wraca do konsulatu, gdzie następnego dnia zdaje relację ze wszystkiego Doroninowi, łącznie z wizytą dziwnego staruszka w pokoju. Konsul podsumowuje co udało się ustalić w wyniku śledztwa: ninja zabił Błagolepowa; następnie próbował zabić Masę, bo ten był świadkiem i widział mordercę; w pozorowaniu zabójstwa z użyciem żmii przeszkodził Fandorin, którego także próbowano zabić, bo teraz świadków było już dwóch; w morderstwie przeszkodziło wejście Doronina; następnie ninja w tajemniczy sposób dowiedzieli się o dowodach w postaci odcisku palca i zniszczyli je, poświęcając jednego ze swoich; całym spiskiem kierują bardzo bogaci ludzie, gdyż trzech samurajów nie byłoby stać na wynajęcie ninja. Doronin wyjaśnia znacznie okrzyku wydanego przez shinobi przed poderżnięciem gardła. Oznacza on ‘Diamentowa Karoca’, czyli jedna z trzech dróg buddyzmu – pierwsza droga, Mała Karoca, oznacza życie w celu zbawienia tylko własnej duszy, druga droga, Wielka Karoca, oznacza życie w celu zbawienia wszystkich innych, a trzecia jest drogą najbardziej tajemniczą, która głosi, że można stać się buddą za życia, ale wymaga to szczególnego utwierdzenia wiary. Fandorin podsumowuje wnioski wypływające z dotychczasowego śledztwa: ninja mają swojego informatora wśród osób zajętych śledztwem, gdyż wiedzieli o dowodzie w postaci odcisku palca; jedyny trop, Semushi, nie nawiąże kontaktu z samurajami, więc trzeba go do tego sprowokować. Fandorin za zgodą Doronina ma przeprowadzić samodzielne działanie, które zmusi Garbusa do kontaktu z samurajami, ale dyplomata nikomu nie powie co to za działanie, gdyż każdy może być informatorem shinobi. Doronin oferuje swoje usługi przy realizacji, ale Fandorin oświadcza, że wystarczy mu Shirota. Dyplomata idzie porozmawiać z Shirotą, który również chce coś Fandorinowi powiedzieć. Fandorin pyta Japończyka o powód służby dla Rosji. Shirota odpowiada, że Japonia potrzebuje pośrednika w zbliżaniu się do zachodnich mocarstw i tym pośrednikiem może być Rosja łącząca w sobie zachód i wschód. Shirota wyraża nadzieję, że za dwadzieścia, trzydzieści lat Japonia stanie się światową potęgą. Fandorin nie komentuje tego, ale uważa, że to niemożliwe. Następnie Shirota pyta Fandorina o jego zamiary wobec panny Błagolepow, którą Shirota kocha. Fandorin stanowczo zaprzecza jakoby miał jakiekolwiek plany bliższej relacji z Sofią i przypomina sobie, że wczoraj wieczorem znalazł kopertę z obiecanym przez Sofię ulubionym wierszem i włożył go między książki na półce.

Późnym wieczorem Fandorin, Masa i Shirota przeprowadzają swoją akcję. Na odgłos psiego wycia wydanego przez Fandorina (nauczył go tego Masa), ukryty pod mostem Masa wychodzi z kryjówki i ogłusza policyjnego agenta udającego żebraka siedzącego na moście, a następnie się pod niego podszywa. Zza rogu uliczki wychodzi samotny Semushi. Fandorin pociąga za sznurek przymocowany do wózka, który nagle się rozpada i z beczki na ulicę za Garbusem wylewa się smoła. Szpicel idący za Semushim wdepnął w smołę i został unieruchomiony. Wielka kałuża oddziela też pozostałych trzech agentów. Masa nagle wyskakuje z ukrycia, wyciąga miecz i krzyczy do Semushiego, że przybył zemścić się za Chobei-gumi. Garbus zgodnie z planem ucieka na odludzie. Masa goni go, ale celowo pozwala uciec. W tym czasie Fandorin powraca do konsulatu, przebiera się w strój do spania i siada w fotelu. W nocy przychodzi do niego Asagawa, który tłumaczy, że Semushi uciekł i inspektor czuje się winny. Fandorin bez słowa zamyka drzwi i idzie do sypialni, gdzie w łóżku spotyka O-Yumi. Spędzają wspólnie długie upojne chwile, a nad ranem Fandorin pyta, czy z nim zostanie, lecz kobieta zaprzecza. Dyplomata pyta, czy jeszcze przyjdzie, ale wtedy O-Yumi uciska nerwy w jego głowie i Fandorin zapada w długi sen. Fandorina budzi Shirota, który przybył z raportem z nocnej prowokacji. Erast Pietrowicz poszukuje śladów, które potwierdziłyby, że w nocy O-Yumi była u niego w sypialni, ale nic nie znajduje.

Fandorin udaje się z Shirotą poza granice miasta nad pole zalewowe do uprawy ryży. Po środku znajduje się wzgórze z opuszczoną świątynią, do której w nocy uciekł Semushi. Przez lornetkę Fandorin dostrzega samurajów, z których jeden nie ma lewej ręki. Dyplomata wysyła sekretarza z informacją do Lockstona oraz, z pouczeniem, aby się nie spieszył, do Asagawy. Walter przybywa z szóstką konstabli z karabinami i ma otoczyć nimi wzgórze z pozostałych trzech stron i otworzyć ogień, gdyby ktoś zaczął uciekać, ale tak, aby nie zabić, lecz zagonić uciekinierów z powrotem do świątyni. Lockston domyśla się, że Fandorin ściągnął policję municypalną dlatego, że nie ufa Japończykom. W południe do pobliskiej wioski przyjeżdża wiceintendent policji Suga na czele batalionu piechoty. Suga nakazuje otoczyć wzgórze z trzech stron. Okazuje się, że na końcu kolumny przybył Asagawa z piętnastoma policjantami. Fandorin i oficerowie udają się na naradę do stajni. Japończycy chcą dokonać ataku za dnia dwoma grupami po dwóch ludzi. Reszta zacznie szturmować, gdy akcja się rozpocznie. Japończycy spierają się między sobą o wybór ochotników do grup. Suga pyta Fandorina o zdanie, a ten odpowiada, że plan jest dobry, ale nie zakłada wzięcia spiskowców żywych. Wiceintendent odpowiada, że samurajowie nie pozwolą się wziąć żywcem. Fandorin deklaruje, że musi być wśród atakujących, bo zapewni pochwycenie przynajmniej jednego żywego spiskowca dzięki sztuce, której nauczył się w tureckiej niewoli. Japończycy są oburzeni, że Fandorin nie popełnił samobójstwa będąc w niewoli. Oficerowie oznajmiają, że Fandorin nie może być wśród atakujących, bo jest za wysoki i ma zły odcień skóry, więc nie będzie mógł udawać rolnika. Ostatecznie decydują się, że dyplomata będzie się pochylał i wysmarują go końskim łajnem, aby nie był taki blady. Fandorin wraz z komisarzem policji Iwaoką podkradają się do świątyni. Suga i Asagawa, udając kapłana i służącą, podchodzą od frontu. Iwaoka atakuje trzech samurajów, dwóch zabija, ale sam ginie pocięty mieczem Suchorękiego. Fandorin łapie na arkan samuraja, a Suga i Asagawa przyprowadzają związanego i zakneblowanego Semushiego. Suchoręki patrzy ze strachem i nienawiścią na wiceintendenta i, wykorzystując chwilę nieuwagi policjantów, z rozbiegu rozbija głowę o narożnik świątyni. Fandorin odprowadza na bok Asagawę i tłumaczy mu, że nie ufał japońskiej policji i dlatego przeprowadził swoją akcję sprowokowania Garbusa. Inspektor mu wybacza. W między czasie Suga przeszukuje świątynię, ale nie znajduje żadnych dowodów. Spostrzegają się, że Semushi przegryzł wiązanie knebla i na ich oczach odgryza sobie język, po czym wykrwawia się i umiera. Wszyscy podejrzani nie żyją, nie ma dowodów, ale Suga jest zadowolony, że udaremniono spisek na życie ministra. Fandorin, Shirota i Masa wracają do konsulatu. Następnego dnia o 11 rano Fandorina budzi Doronin i informuje, że Ōkubo został zamordowany na drodze do pałacu cesarskiego przez sześciu samurajów, prawdopodobnie z Satsumy. Fandorin i Doronin udają się do Tokio na spotkanie z ambasadorem Korffem i Bucharcewem. Zabójcy ministra oddali się w ręce policji i ogłosili, że Ōkubo był uzurpatorem i wrogiem narodu. Wszyscy pochodzili z Satsumy. Tokijscy dyplomaci ganią działania jokohamskich. Podkreślają, że teraz Japonia odwróci się w kierunku Brytanii, a w dodatku obcy dyplomaci podejrzewają, że to Rosjanie stali za zamachem. Doronin wyraża opinię, że teraz Japonia bez silnego przywódcy, który trzymałby ją w ryzach rozpocznie ekspansję i stanie się światowym mocarstwem. Bucharcew nie zgadza się i odpowiada, że Japonia pozostanie krajem gorszej kategorii i będzie podległa Rosji lub Brytanii. Ambasador przyznaje mu rację i nakazuje wrócić Doroninowi i Fandorinowi do swoich obowiązków. W drodze powrotnej Doronin i Fandorin kontynuują rozmowę o przyszłości Japonii na arenie międzynarodowej. Doronin krytykuje podejście Petersburga do dyplomacji, gdyż Rosja wpycha się do Europy, gdzie jej nie chcą, zamiast zająć się interesami na Wschodzie. Konsul dodaje, że za kilkadziesiąt lat kolonie przestaną istnieć, a państwa, które zdobywały zamorskie terytoria siłą przestaną być tak potężne. Najtrwalszą ekspansję obecnie stosują Chiny, które najpierw uporządkowały sytuację wewnętrzną, a dopiero potem rozpoczęły ekspansję i to nie siłą, ale sposobem życia. Zdaniem Fandorina za kilkadziesiąt lat dominującym krajem będą Stany Zjednoczone, których styl obejmie cały świat.

Następnego dnia Fandorin, zajmując się zwyczajnymi obowiązkami dyplomatycznymi, widzi przez okno powóz wiozący Bullcoksa i O-Yumi. Po południu do mieszkania wicekonsula przychodzi Asagawa, który oświadcza, że Fandorin miał rację i wśród śledczych był przeciek. Zdrajca musiał działać na najwyższych szczeblach, gdyż minister został zabity od razu, jak tylko zrezygnowano z ochrony po zabiciu Semushiego i trzech samurajów, więc zamachowcy musieli o tym wiedzieć. Asagawa sprawdził knebel, który rzekomo przegryzł Garbus, ale wiązanie było przecięte, a zrobić to mógł tylko Suga, który przybył pod świątynię, aby osobiście zadbać, aby spiskowcy nie trafili żywi w ręce śledczych. Wiceintendent wiedział o przebiegach śledztwa, bo Asagawa na polecenie Sugi wysyłał mu na bieżąco raporty. Inspektor ustalił, że w archiwach brakuje trzech raportów: o tym, że Masa widział zabójcę Błagolepowa, o planowanej zasadzce na samurajów oraz o dowodzie w postaci odcisku palców. Asagawa i Fandorin postanawiają wspólnie ujawnić spisek Sugi i aresztować go. Umawiają się na kontakt listowny i inspektor wychodzi. Pozostawiony samemu w mieszkaniu Fandorin rozmyśla o sytuacji i sposobie, w jaki mogą pokonać wiceintendenta. O północy Masa przynosi kartkę z pilnym wezwaniem do Hotelu Grand, pokój numer 16. Fandorin udaje się na miejsce, gdzie oczekuje Asagawy, ale w pokoju czeka O-Yumi. Kobieta zaczyna go całować, ale dyplomata odpycha ją i wypytuje o jej rolę w zamachu na ministra. Urażona O-Yumi wybiega z pokoju i zamyka w nim Fandorina na klucz. Urzędnik wyrzuca sobie swoją głupotę i postanawia wyjaśnić wszystko ukochanej. Wyskakuje przez okno i wraca do konsulatu, gdzie odnajduje adres Bullcoksa. Welocypedem Fandorin jedzie do Bluffu, gdzie po sąsiedzku do rezydencji Tsurumakiego stoi willa brytyjskiego dyplomatu. Wejścia na teren posiadłości bronią psy, których pozbywa się niespodziewanie przybyły Masa. Fandorin podkrada się pod okna willi i słyszy, jak w gabinecie Bullcox rozmawia z księciem Onokoji o kimś, kogo czeka reprymenda, a potem awans i posiadłość Takarazaka w nagrodę. Fandorin dowiaduje się, że Onokoji handluje listami i pamiętnikami wysoko postawionych osób. Po rynnie Fandorin wdrapuje się na wyższe piętro i próbuje diamentem w pierścieniu rozciąć szybę. Niespodziewanie okno otwiera O-Yumi, która wciąga go do środka. Para całuje się, a kobieta oznajmia, że już nie kocha Bullcoksa, ale jeśli on dowie się o jej relacji z Fandorinem, to ją zabije. Słysząc kroki na korytarzu, Fandorin wyskakuje do ogrodu, gdzie powróciły psy strażnicze. Dyplomata zostaje przez nie przyparty do ogrodzenia, ale nagle otwiera się furtka i Fandorin przechodzi przez nią do posiadłości Dona Tsurumakiego. Za nim furtka się zamyka, zostawiając psy do drugiej stronie. Fandorin dostrzega na tarasie posiadłości Tsurumakiego, który przyzywa go gestem. Na miejscu okazuje się, że Don ma lunetę, z której wszystko widział, a jego posiadłość jest w pełni zelektryfikowana i to on otworzył furtkę. Tsurumaki opowiada o jōjutsu, sztuce miłości, a Fandorin orientuje się, że O-Yumi tylko udawała ich miłość i każde spotkanie było tylko etapem w grze. Tsurumaki wręcza mu klucz do bramy posiadłości i obiecuje drugi dać O-Yumi, aby mogli się spotykać w ogrodowym pawilonie jego posiadłości.

Następnego dnia Fandorin rozmyśla, czy powinien pójść na spotkanie z kobietą. Ostatecznie wieczorem wychodzi z konsulatu i wchodzi do pawilonu, gdzie zastaje O-Yumi. Kobieta wyjaśnia, że faktycznie postępowała zgodnie ze sztuką jōjutsu, ale inaczej nie potrafi, bo tego ją nauczyli i to nic złego, bo szczerze kocha Fandorina. Po wspólnej nocy Fandorin pyta, jak kończy się jōjutsu. O-Yumi odpowiada, że tak, aby zapewnić obu stronom piękne wspomnienia, bez urazy i goryczy i ona wymyśli dla niego coś szczególnie pięknego. Przez następny tydzień Fandorin przychodzi nocami do pawilonu w ogrodzie Tsurumakiego i spotyka się z O-Yumi. Jednego wieczoru, wracając do bramy z pawilonu, dostrzega w oknie rezydencji światło. Podejrzewa, że to złodziej i zagląda do środka. Zauważa księcia Onokoji, który przeszukuje gabinet Tsurumakiego. Zaalarmowany skrzypnięciem okna książę ucieka, a Fandorin donosi o wszystkim Donowi. Miliarder nie jest zły, ale raczej zakłopotany, bo nie może wyrzucić księcia, bo jego ojciec był *onjinem* Tsurumakiego, ale Onokoji i tak nie otworzy sejfu, bo Tsurumaki ma jedyny klucz, w kształcie złotej róży z kolcami, który zawsze nosi pod ubraniem. Szóstego dnia O-Yumi nie przychodzi na spotkanie, a Fandorin postanawia oświadczyć się jej, aby mogli wyjechać bez względu na Bullcoksa. Następnego dnia podczas spotkania w pawilonie mówi kobiecie, że chce ją poślubić, ale ta odmawia, uzasadniając to sztuką *ninsō*, według której Fandorin ożeni się około sześćdziesiątki, a O-Yumi nigdy nie wyjdzie za mąż. Dotknięty Fandorin oświadcza, że w takim razie nie mogą się więcej spotykać.

Następnego dnia Fandorin próbuje zagłuszyć ból serca sportem. Podczas biegania po parku z krzaków akacji woła do Asagawa, który wypytuje o pomysły na ujawnienie spisku Sugi. Fandorin zajęty miłością O-Yumi nic nie wymyślił, a Asagawa z braku pomysłów postanawia napisać list do cesarza i popełnić samobójstwo w dowód swoich racji. Prosi Fandorin, aby został jego sekundantem, czyli odciął mu głowę. Asagawa wspomina, że intendent został zdymisjonowany, a jego stanowisko zajął Suga, który jednocześnie wygrał w karty posiadłość Takarazaka. Fandorin kojarzy nazwę posiadłości i opowiada Asagawie o podsłuchanej rozmowie księcia Onokoji i Bullcoksa. Wspólnie postanawiają zatrzymać księcia i wypytać go o spisek na życie ministra. Chcą, aby w zamtuzie, gdzie często bywa podstawiono mu małoletnią dziewczynkę, obywatelkę Rosji, a oni go aresztują. Fandorin powraca do konsulatu, gdzie relacjonuje wszystko Doroninowi. Konsul wyraża zgodę na przeprowadzenie planu, ale nie podoba mu się pomysł, że w przypadku niepowodzenia cała wina spadnie wyłącznie na Fandorina. Wicekonsul odpowiada, że Doronin musi przede wszystkim myśleć o dobru ojczyzny, a nie swojej roli. Sierżant Lockston także zgadza się wziąć udział w spisku. Tego samego wieczoru do konsulatu przychodzi wysłannik sierżanta z informacją, że złapano księcia w towarzystwie niepełnoletniej poddanej rosyjskiej, którą nakłaniał do nierządu. W gabinecie Waltera Fandorin zastaje księcia i dziewczynę, która twierdzi, że ma 13 lat. Do gabinetu wchodzi Asagawa, którego Onokoji bezskutecznie próbuje przekupić, aby go wypuścił. Fandorin w zamian za wolność domaga się wyjawienia informacji o spisku Sugi. Książę stanowczo odmawia. Asagawa i Lockston wykorzystując powolność machiny biurokratycznej postanawiają potrzymać księcia w areszcie.

Wkrótce do Fandorina przychodzi konstabl policji z wezwaniem na komisariat. Książe zaczął się dziwnie zachowywać. Na miejscu, gdzie został wezwany także doktor Twiggs, okazuje się, że Onokoji jest silnie uzależniony od morfiny i nie wytrzymuje bez niej. Choć Fandorinowi wydaje się to nieludzkie, oferują, że dostanie dawkę morfiny w zamian za informacje. Początkowo książę nie mówi niczego, czego już by nie wiedzieli, ale wyjawia także, że dawniej miał kontakt z shinobi z klanu Momochi, którzy przetrwali oraz że Suga ma w swoim gabinecie tajną skrytkę, gdzie przechowuje wszelkie cenne informacje. Onokoji mówi, że Suga ma także teczkę o samym księciu i dlatego w przeszłości wynajął shinobi, aby ci odnaleźli skrytkę i wykradli jego teczkę, ale im się to nie udało.

Asagawa z Fandorinem jadą do Tokio, gdzie w nocy zakradają się do gmachu policji i włamują się do gabinetu Sugi. Po długich poszukiwaniach Fandorin odkrywa przycisk w postaci chrześcijańskiego krzyża wiszącego na ścianie. Po naciśnięciu go otwiera się ukryte przejście w ścianie. W schowku są regały z setkami teczek z aktami. O 1:58 inspektor i wicekonsul wchodzą do środka i zaczynają przeglądać dokumenty. Znajdują informacje o ministrach, członkach Rady Państwa, rodzinie cesarskiej, w tym cesarzowej. Ostatecznie znajdują też teczkę o spisku na ministra. Wewnątrz są zaginione raporty Asagawy, spis samurajów-zamachowców oraz dziwny schemat, który rozszyfrowują jako schemat spisku. W środku znajduje się okrąg z tajemniczym napisem. Inspektor postanawia zniszczyć całe tajne archiwum, ale w tym momencie drzwi do skrytki się zamykają. Jest godzina 2:18. Fandorin stwierdza, że to drzwi z zamkiem zegarowym ustawionym na dwadzieścia minut i przyjdzie im tu umrzeć z pragnienia lub się uduszą. Asagawa postanawia przed śmiercią przynajmniej podrzeć jak najwięcej dokumentów. Nagle w ścianie uchyla się niewielki otwór, przez który do skrytki zagląda Suga. Przez wizjer widzi wyłącznie Fandorina i to z nim rozmawia. Wicekonsul próbuje strzelić przez otwór, ale intendent się uchyla. Suga chce zostawić Fandorina aż się udusi, ale dyplomata proponuje, aby go wypuścił, a on w zamian nie zniszczy jego archiwum. Suga zgadza się wypuścić Fandorina, który potem ma natychmiast opuścić Japonię. Wicekonsul wyrzuca pistolet przez otwór oraz zdejmuje ubranie, aby udowodnić, że nie ma więcej broni ani nie zabrał żadnych dokumentów. Suga otwiera drzwi, a Fandorin wychodzi ze skrytki. Kierując się do drzwi gabinetu, odciąga intendenta od archiwum. Suga zbliża się do Fandorina w postawie gotowości do walki wręcz, ale w tym momencie od tyłu ciosem w kark ogłusza go Asagawa. Intendent zostaje przywiązany do fotela biurka i zakneblowany. Inspektor zostawia mu jedną rękę, w którą wkłada pióro, aby mógł pisać, odpowiadając na pytania. Suga chce popełnić honorowe samobójstwo, na co Fandorin się zgadza pod warunkiem, że poda jedno z nazwisk spiskowców, to zapisane wewnątrz okręgu. Suga pisze w alfabecie sylabowym ‘Bu-ru-ko-ku-su”, co Fandorin odszyfrowuje jako ‘Bullcox’. Intendent domaga się sztyletu, aby popełnić samobójstwo, ale Asagawa odmawia i oferuje, aby zamiast tego odgryzł sobie język jak Semushi. Jeśli zdradzi nazwiska pozostałych spiskowców, zostawi mu rewolwer z jedną kulą. Suga w przypływie gniewu i determinacji odgryza sobie język i wykrwawia się. Fandorin i Asagawa zacierają po sobie wszelkie ślady i niszczą pozostałe dokumenty, zabierając ze sobą tylko teczkę o spisku na życie ministra. W drodze powrotnej do Jokohamy Fandorin stwierdza, że głową spisku mógł być Bullcox: Ōkubo próbował zachować równowagę między wpływami rosyjskimi i brytyjskimi, więc Brytania miała motyw, aby się go pozbyć; po śmierci ministra władzę przejmie partia dążąca do ekspansji terytorialnej, a zaplecze militarne Japonii będzie mogła zapewnić tylko największa potęga morska, czyli Brytania; kolejnym motywem była potencjalna ekspansja, w efekcie której cały Daleki Wschód dostanie się pod wpływy brytyjskie; Bullcox zajmuje się szpiegostwem; według O-Yumi zdolny jest do okrutnych i drastycznych kroków; rząd brytyjski raczej nie był świadomy machinacji Bullcoksa, ale ten z natury jest bardzo ambitny i dążył do osobistego sukcesu; opłacenie shinobi wymagało bardzo dużych pieniędzy, a Bullcox jest bogaty. Wspólnie z Asagawą dochodzą do wniosku, że książę Onokoji celowo wpuścił ich w pułapkę – w tajnym archiwum nie było jego teczki, więc ninja jednak ją wykradli, a książę liczył, że Suga zabije Fandorina i inspektora. W areszcie ich teoria się potwierdza, gdy Lockston wyznaje, że książę przechwalał się, iż rano wyjdzie na wolność. Onokoji jest przerażony, widząc, że oni żyją i domyśla się, że w takim razie Suga jest martwy. Wpada w panikę i krzyczy, że teraz on z pewnością go zabije i muszą go chronić, a on w zamian wszystko im powie. Sierżant, inspektor i wicekonsul domyślają się, że Onokoji boi się Bullcoksa. Niespodziewanie w więzieniu pojawia się Twiggs, który podsłuchuje rozmowę i wyjawiają mu, że to brytyjski dyplomata stał za zabójstwem ministra. Doktor postanawia pomóc w ujęciu spiskowców. Fandorin zabiera księcia z aresztu i przywozi go do konsulatu, gdzie nakazuje Masie zamknąć go w składziku i pilnować. Zaraz potem Fandorin wynajmuje powóz i jedzie do rezydencji Bullcoksa, któremu oświadcza, że zabiera ze sobą więzioną przez niego O-Yumi. Anglik jest oburzony. Dochodzi między nimi do szarpaniny i walki bokserskiej, którą przerywa przybycie O-Yumi. Mężczyźni każą jej zdecydować którego z nich wybiera. Kobieta bez zastanowienia wybiera Fandorina. Bullcox biegnie na górę, a para ucieka. Anglik strzela do nich ze sztucera przez okno, ale nie trafia. Fandorin i O-Yumi wskakują do powozu, który zawozi ich do rosyjskiego konsulatu. Na miejscu kobieta oznajmia, że przykro jej, iż tak skończył się związek z Bullcoksem, ale z Fandorinem zakończy się pięknie i w zgodzie ze sztuką jōjutsu. O-Yumi wyrusza na zakupu z pieniędzmi otrzymanymi od Fandorina, a dyplomata powraca na posterunek, gdzie wspólnie postanawiają podzielić się dowodami – Asagawa weźmie raporty, Lockston przysięgi samurajów, Twiggs schemat spisku w celu rozszyfrowania go, a Fandorin ma już księcia Onokoji. Na prośbę Fandorina Asagawa zgadza się przejąć opiekę nad księciem i poleca spotkać się nocą przy trzydziestym siódmym pirsie. Wracając do konsulatu, Fandorin kupuje O-Yumi pończochy i zauważa, że wszyscy go obserwują. Stwierdza, że to dlatego, że jest przystojny. W konsulacie od razu wzywa go Doronin, który żąda wyjaśnień, gdyż porwanie kochanki Bullcoksa wywołało skandal w mieście. Fandorin domyśla się, że to dlatego wszyscy na niego patrzyli i oznajmia, że wyjaśni wszystko konsulowi jutro. Wchodzi do swojego mieszkania, które O-Yumi udekorowała na swój sposób. Okazuje się, że kobieta kupiła mnóstwo rzeczy i większość otrzymała pokazując wizytówkę Fandorina, czyli wicekonsul będzie musiał jeszcze za nie zapłacić. Erast Pietrowicz domyśla się, że to dlatego w sklepach ludzie się na niego patrzyli. Wieczorem O-Yumi wyznaje, że studiuje sztukę miłości od czternastego roku życia, bo tak jej kazał ojciec. Fandorin pyta o jej ojca, a kobieta nie odpowiada i robi się smutna, więc dyplomata domyśla się, że nie żyje. W nocy w sypialni kobieta wyznaje, że cała nauka miłości okazała się bezużyteczna, bo chyba straciła głowę dla Fandorina.

Nocą Lockston zostaje sam w budynku komisariatu, aby pilnować dokumentów. Gdy do gmachu dobija się pokojówka z hotelu, meldując o morderstwie, sierżant nie wpuszcza jej i każe przyjść rano. Walter wraca do biura, ale przez drzwi słyszy, że ktoś jest w środku i przeszukuje jego rzeczy. Wskakuje do pokoju z wyciągniętą bronią i dostrzega małego nagiego chłopca, który próbuje uciec, przeciskając się przez wąski lufcik w oknie. Lockston łapie go za nogę i wciąga do środka, żądając wyjaśnień. Chłopiec nic nie odpowiada. Nagle z jego ust wysuwa się rurka, z której strzela strzałką w pierś sierżanta. Policjant pada na ziemię i umiera, a chłopiec zabiera mu dokumenty.

Tego samego wieczoru Asagawa wraca do hotelu, gdzie mieszka. Spędza kilka upojnych chwil ze swoją kochanką, właścicielką hotelu. Gdy próbuje zasnąć, z dołu dobiegają go krzyki. Okazuje się, że dwóch pijaków urządziło awanturę. Inspektor z łatwością wytrąca im broń, która upada pod nogi rybaka jedzącego makaron w kącie. Gdy Asagawa już ma się rozprawić z pijakami, rybak rzuca ostrzem, które wbija się w plecy inspektora. Goemon odwraca się w jego stronę, a awanturnicy wykorzystują chwilę nieuwagi, wyciągają ukryty krótki miecz i ścinają Asagawie głowę.

Tego samego wieczoru Twiggs w swoim gabinecie próbuje odszyfrować napisy na schemacie spisku. Dochodzi do konkluzji, że napis w głównym kręgu oznacza ‘don’ lub ‘donu’. Nagle do mieszkania doktora dzwoni dzwonek. Przybył roztrzęsiony mężczyzna, który pilnie potrzebuje pomocy lekarza, bo jego ciężarna żona została ranna w wypadku. Twiggs próbuje go odprawić, ale ostatecznie przypomniawszy sobie o powołaniu lekarskim wpuszcza go do środka. Lancelot idzie do gabinetu, aby zabrać przyrządy medyczne, a mężczyzna wchodzi za nim, chcąc pocałować rękę swojego wybawcy. Przybysz ściska dłoń Twiggsa, który zostaje przypadkiem ukłuty w palec pierścieniem rodowym mężczyzny. Doktor robi kilka kroków, po czym upada na ziemię, a przybysz zaczyna przeszukiwać jego biurko.

W nocy Fandorin udaje się z księciem na umówione miejsce spotkania z Asagawą, aby przekazać mu Onokojiego. Na przystani oczekuje ich ninja, którego Fandorin po oczach rozpoznaje jako staruszka, który próbował zabić jego i Masę. Przerażony Onokoji rzuca się do ucieczki, a Fandorin strzela do shinobi, ale żadna kula go nie trafia. Staruszek ciosem odpycha Fandorina, który uderza głową o pomost i wpada do wody. Gdy wychodzi, czuje pulsujący ból w czaszce. Przy pomoście pod latarnią znajduje ciało księcia ze stalową gwiazdką wbitą w szyję Onokojiego. Dyplomata stwierdza, że shinobi celowo go nie zabił, bo zamiast biec do niego, unikając kul mógł zabić go rzutem gwiazdką, a i cios zrzucający z pomosty mógł być śmiertelny. Okazuje się, że książę jeszcze żyje, ale nie da się go już uratować. Fandorin wyjaśnia mu, że to ninja przysłany przez Bullcoksa ich zaatakował. Onokoji wyznaje, że to nie Bullcox go przysłał, ale Don Tsurumaki, a potem umiera. Wicekonsul traci przytomność.

Rankiem Fandorin budzi się we własnej sypialni ze straszliwym bólem głowy. Nad nim stoją Shirota i Masa. Opowiadają mu, że w nocy O-Yumi miała złe przeczucia odnośnie Fandorina i poszła z Masą go szukać. Znaleźli go leżącego nieprzytomnego we krwi. Kobieta zatamowała krwotok, a potem pobiegła, mówiąc, że musi przynieść specjalną trawę, aby zrobić z niej wywar lecznicy. Masa przyniósł ciało wicekonsula do konsulatu. Z opowieści Shiroty Fandorin domyśla się, że Masa przeniósł zwłoki Onokojiego, aby w śledztwie nie podejrzewano Fandorina o morderstwo. Rankiem, gdy Fandorin jeszcze spał, do jego mieszkania przybiegł Doronin. Fandorin czuje, że obaj Japończycy coś przed nim ukrywają, każe się ubrać i wychodzi. Na mieście Fandorin dowiaduje się, że Asagawa zginął w pijackiej awanturze, Lockston zmarł na apopleksję, a Twiggsowi pękło naczynko w mózgu. Dodatkowo zniknęły wszystkie dowody. Fandorin wraca do konsulatu, gdzie przybywa Bucharcew, domagając się wyjaśnień. Wicekonsul opowiada mu o całym śledztwie i bierze winę wyłącznie na siebie. Doronin przyznaje, że Don Tsurumaki rzeczywistości może być głową spisku. Kapitan-lejtnant dodaje, że kilka dni temu Suga wygrał od Tsurumakiego wspaniałą posiadłość w karty. Bucharcew wyznaje, że przemyślał ich wcześniejszą rozmowę w ambasadzie i faktycznie nie docenia Japonii, ale jego zdaniem to Chiny stanowią azjatyckie zagrożenie dla świata. Fandorin dowiaduje się, że Bullcox wyzwał go na pojedynek na śmierć i życie. Bucharcew stanowczo zabrania mu wzięcia w nim udziału i daje dobę na doprowadzenie śledztwa do końca. Po jego wyjściu Doronin stwierdza, że kapitan nie będzie czekał doby i już teraz wyśle raport o wszystkim do stolicy i tajnej policji. Konsul dodaje, że porzuci służbę w dyplomacji i osiądzie na stałe w Japonii. Fandorin stwierdza, że ma plan, jak ujawnić machinacje Tsurumakiego.

Wieczorem w gabinecie Fandorin zdaje relację Doroninowi i Shirocie. Udał się do Tsurumakiego i zasygnalizował mu, że może być potencjalnym zagrożeniem dla interesów Dona – wyznał, że to on prowadzi śledztwo w sprawie śmierci ministra; że wie, iż to ninja zabili Asagawę, Twiggsa i Lockstona; że głównym podejrzanym jest Bullcox; był nawet świadek – książę Onokoji, który w ostatnich słowach przed śmiercią zaprzeczył jakoby to brytyjski dyplomata był szefem spisku i wskazał na kogoś sobie bliskiego. Fandorin chciał, aby Tsurumaki poczuł, że wicekonsul wkrótce domyśli się prawdy i będzie chciał zlikwidować Fandorin, czym się zdradzi. Erast Pietrowicz poprosił Tsurumakiego, aby został jego sekundantem i poradził mu jak wyjść z problemu z pojedynkiem z Bullcoksem. Don doradził mu, aby wybrał walkę bronią białą, gdyż Bullcox ostatnio spadł z konia i złamał nadgarstek, więc Fandorin z łatwością go rozbroi, po czym odejdzie i nikt nie będzie musiał zginąć. Fandorin czuje, że Tsurumaki jednak jest niewinny. Doronin mu zaprzecza i mówi, że właśnie się zdradził, bo Bullcox wcale nie złamał nadgarstka, a w dodatku jest jednym z najlepszych szermierzy w Jokohamie, więc Don chce jego rękami zabić Fandorina. Wicekonsul oświadcza, że i na to ma plan po czym wychodzi. Na korytarzu mdleje od bólu głowy i budzi się w swoim łóżku, gdzie doznaje halucynacji. Jest przy nim O-Yumi, która poi go obiecanym wywarem z trawy i oznajmia, że znowu musi odejść.

Rankiem Fandorin ze straszliwym bólem głowy udaje się z Tsurumakim na wzgórze, gdzie ma się odbyć pojedynek z Bullcoksem. Według planu wicekonsul ma zapytać o nadgarstek Brytyjczyka, a gdy ten zaprzeczy jakoby go złamał, Fandorin ujawni machinacje Dona. Jednakże Bullcox stanowczo odmawia rozmowy przed walką i przystępuje do pojedynku, agresywnie nacierając na Fandorina. Początkowo wicekonsul próbuje porozmawiać z nim w trakcie starcia, ale ten w ogóle go nie słucha. Fandorin nagle potyka się na korzeniu i Bullcox ma już mu zadać śmiertelny cios, gdy niespodziewanie pada nieprzytomny na Fandorina. Lekarz stwierdza, że to nagły atak apopleksji wywołany nadmiernym wysiłkiem i emocjami, a pojedynek musi zostać zakończony. Fandorin powraca do konsulatu, gdzie relacjonuje przebieg wypadków. O-Yumi ponownie poi go wywarem z trawy i Fandorinowi całkowicie przechodzi ból głowy. Wicekonsul obmyśla kolejny plan. Chce włamać się do sejfu Tsurumakiego – Don się tego nie spodziewa, bo myśli, że Fandorin wciąż jest ledwie żywy; w willi nie ma ochrony; Fandorin domyśla się, że sejf jest w bibliotece i wie gdzie jest klucz. Fandorin wybiera Shirotę do udziału w akcji – ma obserwować posiadłość i dać sygnał błękitnym lampionem, gdy światło w willi zgaśnie. Shirota oświadcza, że na wszelki wypadek oficjalnie złoży wniosek o dymisję. Doronin też oferuje swój udział, ale Fandorin nie chce go w to mieszać i oświadcza, że pójdzie sam z Masą. Shirota dodaje, że po otwarciu sejfu przyjdzie do willi, aby w razie czego pomóc rozszyfrować dokumenty po japońsku. Fandorin wraca do sypialni, gdzie w łóżku leży zmęczona O-Yumi. Kobieta wyjaśnia, że przebiegła piętnaście ri, aby zdobyć świeżą trawę maso na wywar, który uleczył Fandorina. Fandorin opowiada jej o śledztwie i planowanym włamaniu do posiadłości Dona. Kobieta domyśla się, że akcja źle się skończy. Fandorin wychodzi z sypialni, aby przygotować się do włamania. Po jakimś czasie słyszy lekki szelest dobiegający z sypialni, ale po wejściu przekonuje się, że jest tam tylko śpiąca O-Yumi. Wygląda przez okno i dostrzega cień na dachu sąsiedniego budynku. Szybko wybiega z konsulatu i wbiega na dach Club Hotelu, gdzie dostrzega ninja, który zeskakuje z dachu. Fandorin wraca do mieszkania i oświadcza Masie, że ten zostanie, aby pilnować O-Yumi, a na akcję pójdzie tylko wicekonsul. Wieczorem na wzgórzu nad Bluffem kilkukrotnie miga błękitne światło i Fandorin rusza do posiadłości Tsurumakiego, a przebrany za niego Masa siedzi w oknie, aby zmylić ewentualnych ninja obserwujących Fandorina. Wicekonsul jedzie welocypedem do Bluffu, gdzie spotyka Shirotę i razem wchodzą do posiadłości Dona. Fandorin udaje się do sypialni skąd, nie budząc Tsurumakiego, zabiera złotą róże z szyi pana domu. Fandorin i Shirota znajdują i otwierają sejf w bibliotece, ale w środku znajdują wyłącznie złoto. W tym momencie zostają przyłapani przez Tsurumakiego i zapala się światło. Gabinet zapełnia się ochroniarzami Dona, którzy wychodzą z różnych kryjówek. Fandorin wyjmuje pistolet i celuje do Tsurumakiego. Na jego rękę rzuca się Shirota i wicekonsul strzela w podłogę. Ochroniarze obezwładniają Fandorina, który oskarża Shirotę o zdradę. Sekretarz wyjaśnia, że nie służy już Rosji, bo podał się do dymisji oraz podsłuchał przemowę Bucharcewa o żółtym zagrożeniu i wie, że Rosja nie traktuje Japonii jako równorzędnego państwa, dlatego przystąpił do Tsurumakiego, który działa dla dobra kraju. Wcale nie obserwował posiadłości, ale od razu przyszedł wyjaśnić wszystko Donowi. Fandorin wyrzuca asystentowi, że będzie musiał zrezygnować z miłości do Sofii, ale Shirota odpowiada, że oświadczył się i został przyjęty, więc Sofia zostanie z nim w Japonii. Shirota podkreśla, że Fandorinowi nic nie grozi, bo tak obiecał Tsurumaki, zostanie jedynie aresztowany przez policję za włamanie i zmuszony do opuszczenia kraju. Na polecenie Tsurumakiego Shirota wychodzi z gabinetu. Fandorin domyśla się, że nie będzie żadnej policji, a jego zwyczajnie zabiją i oświadczą, że stało się to przy próbie ucieczki. Nagle na korytarzu rozlega się hałas i do pokoju ludzie Dona wprowadzają Masę. Służący zeznaje, że został przez otwarte okno trafiony usypiającą strzałką, a gdy się obudził nie było O-Yumi. Don oświadcza, że shinobi porwali ukochaną Fandorina. Wicekonsul zostaje wypuszczony, a Tsurumaki przyznaje się, że to on stał za zabójstwem Ōkubo. Don pojmuje życie jako ciągłą walkę między Ładem i Chaosem. Ōkubo utożsamiał Ład i jego rządy doprowadziłyby do tego, że Japonia zostałaby drugorzędnym państwem. Tsurumaki natomiast jest Chaosem i on chce wydźwignąć Japonię do rangi mocarstwa. Don wyjaśnia, że nie kazał zabijać Asagawy, Twiggsa i Lockstona, a jedynie odzyskać dowody. Ale to, że Fandorin nie zginął na pomoście i w pojedynku z Bullcoksem to zasługa Dona, który uważał go za swojego przyjaciela. Bullcox zgodził się udawać atak apopleksji, a shinobi byli poinstruowani, aby nie zabijać Fandorina. Klanowi Momochi obecnie przewodzi Tamba Jedenasty, który porwał O-Yumi, bo według Tsurumakiego zaczął prowadzić jakąś własną grę, której Fandorin jest elementem i chce mieć na niego wpływ. Tsurumaki proponuje, aby połączonymi siłami pokonali shinobi i uwolnili ukochaną Fandorina. Wicekonsul się zgadza.

Przed świtem ekspedycja ludzi Tsurumakiego wraz z Fandorinem i Masą wyruszają w góry do twierdzy ninja, której położenie odkryli zwiadowcy Dona. Nocą zatrzymują się w wiosce, gdzie spotykają mnicha-pustelnika, który zgorszony nie chce patrzyć na Europejczyka. Przybycie Fandorina wzbudza też sensację i strach u tubylców.

Następnego dnia wyprawa dociera przez wąwóz do doliny, gdzie po drugiej stronie znajduje się twierdza shinobi. Kamata, przywódca ekspedycji, pokazuje Fandorinowi przez lornetkę wioskę ninja – znajduje się ona po drugiej stronie górskiej przepaści, która w najwęższym miejscu ma ponad 20 metrów. Fandorin obmyśla plan, aby wzniecić pożar, który następnie za sprawą wiatru przeniesie się na drugą stronę, a to zmusi shinobi do wyjścia z ukrycia. Pomysł nie podoba się Kamacie, gdyż musieliby czekać kilka dni na burzę, aby wywołać pożar, żeby ninja uwierzyli, że to z przyczyn naturalnych. Okazuje się, że w ekwipunku ludzie Tsurumakiego mają karabiny i haubice, a ich plan zakłada frontalny atak. Pod osłoną nocy Fandorin i Masa przedostają się po przerzuconej linie na drugą stronę przepaści i wchodzą do wioski shinobi, gdzie nie zastają żywej duży. Wchodzą do domu Tamby stojącego nad przepaścią, ale i tam nikogo nie ma. Rozdzielają się w poszukiwaniach i gdy Fandorin woła Masę, okazuje się, że służący gdzieś zniknął. Fandorin próbuje wyjść z budynku, ale drzwi są zamknięte, a on zostaje zablokowany przez przesuwające się ściany. Fandorin dostrzega na suficie wiszącego ninja i strzela do niego, ale shinobi odtrąca rękę z bronią. Nagle pod wicekonsulem otwiera się podłoga i wpada on na poduszki do pomieszczenia, gdzie siedzi Tamba Jedenasty. Staruszek wyjaśnia, że oczekiwał Fandorina i ten w końcu przybył. Wicekonsul oskarża shinobi o porwanie O-Yumi, ale starzec opowiada swoją wersję wydarzeń.

Tamba wcale nie porwał O-Yumi, która w rzeczywistości nazywa się Midori i jest jego córką, najlepszym ninja w klanie Momochi. Fandorina domaga się natychmiast zobaczyć ukochaną. Tamba odsuwa ścianę, za którą siedzi O-Yumi. Wicekonsul widzi, że nic jej nie dolega, aczkolwiek kobieta w ogóle się nie odzywa. Starzec wyjaśnia, że gdy żmija usiadła Fandorinowi na piersi, Tamba chciał zamordować Masę i dyplomatę, ale zachowanie węża podpowiedziało mu, że Fandorin jest niezwykłą osobą. Potem potwierdziła to Midori, która przyznała, że Fandorin może im się jeszcze przydać i dlatego zabroniła go zabijać. Klan Momochi od wielu lat przyjmuje zlecenia od Dona Tsurumakiego i przyjął też zlecenie ochrony samurajów, którzy mieli zabić ministra Ōkubo. Shinobi z łatwością sami mogli go zabić, ale konieczne było, aby morderstwo było dokonane przez samurajów. Agenci Dona dowiedzieli się, że kapitan Błagolepow może wyjawić ich spisek, więc ninja zabili go. Tsurumaki dowiedział się od Sugi, który miał raport od Asagawy, że istnieje świadek mogący rozpoznać zabójcę kapitana i zlecił zamordowanie go. Tą samą drogą Tamba dowiedział się o dowodzie w postaci odcisku palca i wykorzystał shinobi, aby go zniszczyć. Gdy niespodziewanie dla wszystkich Fandorin wyśledził Semushiego i trójkę samurajów, Tsurumaki zaczął się niepokoić o swoje losy, ale sytuację uratował Suga, którego wkrótce i tak zdemaskował wicekonsul. W tym momencie Tsurumaki zlecił zabicie Lockstona, Asagawy, Twiggsa oraz przede wszystkim Fandorina, którego Don uważał za największe zagrożenie. Jednakże Tamba nie zabił go, bo Midori chciała, aby żył. Podczas pojedynku z Bullcoksem Anglik zgodnie z planem Dona miał zabić Fandorina, ale O-Yumi schowana w zaroślach uśpiła go strzałką. Później w powozie Tsurumaki znalazł kolec i zrozumiał, że shinobi rozpoczęli własną grę. Midori wiedziała, że Tsurumaki zabije Fandorina w swojej posiadłości dlatego uśpiła Masę i upozorowała własne porwanie, aby Don zaczął podejrzewać, że ninja prowadzą własną grę, której uczestnikiem jest Fandorin. Tsurumaki darowałby Fandorinowi życie i przeciągnąłby go na swoją stronę, aby dowiedzieć się jakie plany mają ninja.

Tamba wyjaśnia, że jest słaby, gdyż ulega swojej córce, której największą słabością jest Fandorin. Kobieta potwierdza, że kocha dyplomatę. Fandorin przyznaje, że Tamba i tak jest jego wrogiem, bo zabił jego przyjaciół. Dyplomacie zostaje zwrócona jego broń, a Tamba proponuje, aby zabił go, ale nie chował urazy do Midori. Fandorin celuje do shinobi, ale strzela obok jego głowy. Starzec komentuje, że w ten sposób zginął jego wróg Tamba i został jego przyjaciel Tamba. Nagle z zewnątrz dobiegają hałasy. Tamba domyśla się, że to Kamata rozpoczął ostrzał wioski po tym jak zobaczył, że brakuje Fandorina i Masy, więc prawdopodobnie znajdują się u shinobi. Okazuje się, że ninja doskonale wiedzieli o przybyciu ekspedycji i o ich planach. Shinobi wybiegają w las, a wraz z nimi biegnie Fandorin ciągnięty przez Midori. Wicekonsul zatrzymuje kobietę i zaczynają się kochać na ziemi w ostrzeliwanym lesie. Po pewnym czasie Midori odpycha mężczyznę i pospiesza go, aby biegł szybciej. Razem spuszczają się z lin do przepaści, a następnie podziemnymi tunelami trafiają na szczyt góry, skąd ludzie Tsurumakiego prowadzili ostrzał. Okazuje się, że shinobi zaskoczyli napastników i zabili wszystkich.

Fandorin pozostaje z wiosce shinobi, gdzie poznaje ich zwyczaje i pod okiem Tamby zaczyna przyswajać ich nauki z zakresu filozofii oraz ćwiczeń fizycznych. Wieczory i noce spędza z Midori, każdego dnia przeżywając inną lekcję sztuki miłości. Jednej nocy Fandorin porusza temat ich wspólnej przyszłości. Midori odpowiada, że w języku japońskim nie ma czasu przyszłego i dodaje, że jeszcze nie zdecydowała w jaki sposób przyjdzie jej się rozstać z wicekonsulem. Czwartego dnia kobieta pragnie rozmawiać o pięknie i dyskutują na temat poezji. W trakcie rozmowy z zewnątrz rozlega się japoński okrzyk rozkazujący atak.

Masa podczas swojego pobytu wziął sobie za cel uwieść jedną z kobiet ninja, aby przekonać się jak to jest z nimi współżyć. Wypytuje o dziewczynę w najbardziej zbliżonym wieku, Etsuko, i ostatecznie udaje mu się ją przekonać do nocnego spotkania. Czwartego dnia o północy spotykają się przy przepaści obok spalonej sosny. Po kilku upojnych chwilach Etsuko, aby się popisać wspina się na drzewo. Tam zostaje trafiona strzałą w plecy. Masa próbuje do niej podejść, ale dziewczyna odpycha go i każe mu uciekać. Po chwili Etsuko zostaje otoczona przez odzianych na czarno ludzi, którzy wychodzą z przepaści. Napastnicy zabijają dziewczynę i kierują się do wioski. Masa ukryty w ciemności biegnie do domów, aby ostrzec ninja, ale rani się o wystający sęk i krzyczy. Napastnicy domyślają się, że zostali zauważeni i nie kryją się już z atakiem. Rozpalają mnóstwo pochodni, aby rozświetlić wioskę i zaczynają strzelać do ścian domów. W międzyczasie Masa dostrzega oddalonego napastnika, zabija go i zakłada jego strój. Po ustaniu ostrzału wrogowie wyciągają z chat ciała i dobijają rannych – łącznie 9 dorosłych i 4 dzieci. Okazuje się, że agresorami dowodzi mnich-pątnik spotkany w wiosce. Czarne kurtki wchodzą do domu Tamby i po kolei przeczesują pomieszczenia. Tracą kilku ludzi, ale Mnich zabija jednego z ninja. Wzięty za jednego z napastników Masa z polecenia dowódcy wchodzi do jednego z pokoi, gdzie wpada przez podłogę do piwnicy i spotyka Fandorina oraz Midori. Wspólnie uciekają na dach, gdzie są Tamba oraz jego prawa ręka Tanshin, ostatni ocalali shinobi. Tamba rozmawia z córką po japońsku, czemu przysłuchuje się Masa, ale Fandorin nie rozumie ani słowa – starzec każe córce zabrać wicekonsula i uciekać, bo dalszy opór jedynie sprowokuje czarne kurtki do podpalenia domu; nakazuje też córce, aby pamiętała o umowie. Tamba nakłada na siebie specjalny strój i zeskakuje na dół, gdzie zabija Mnicha i skacze w przepaść, unosząc się na zbudowanych skrzydłach. Midori, Fandorin i Masa zjeżdżają po lince na platformę w lesie, a Tanshin zabezpiecza ich ucieczkę, lecz samemu ginie. Fandorin chce wrócić i walczyć. Nakazuje Masie zabranie stąd Midori. Dyplomata rozmawia z ukochaną po angielsku, a potem kobieta paraliżuje go i wyjaśnia Masie, że Fandorinowi przejdzie za godzinę. Sparaliżowała go, bo nie pozwoliłby zrobić jej tego, co musi, czyli ściągnąć napastników do budynku i go wysadzić, zabijając wszystkich w środku. Midori idzie w kierunku domu, gdzie zostaje dostrzeżona przez czarne kurtki, którym mówi, że pokaże im tajną skrytkę Tamby. Gdy wszyscy wchodzą do domu, budynek wybucha i zapada się. Masa dostrzega, że z otwartych oczu Fandorina płyną łzy. Przed świtem do obu mężczyzn przychodzi idący z lasu Tamba, który oświadcza, że zabił pozostawionych po drugiej stronie rozpadliny napastników. Masa opowiada mu co zaszło i że jego córka nie żyje. Tamba nie wydaje się tym zasmucony i postanawia osobiście wyciągnąć jej ciało ze zgliszczy. Na polecenie ninja Masa buduje stosy pogrzebowe. Tamba nakazuje Fandorinowi wstać i prowadzi go do zbudowanych stosów, na których razem z Masą, zebrali ciała poległych shinobi. Sam Masa zostaje wysłany do Tokio po Dena, shinobi studiującego medycynę w stolicy. Starzec podpala stos, a potem wskazuje na drugi, gdzie spoczywa ciało Midori. Tamba zabrania podchodzić Fandorinowi blisko, aby nie zobaczył jak zniszczone jest jej ciało, bo ona by tego nie chciała. Wicekonsul jednak wyrywa się do przodu i dostrzega, że połowa twarzy Midori jest piękna, a druga czarna i spalona w pożarze. Fandorin odchodzi w las i zaczyna czuć, że ma problemy z oddychaniem. Tamba tłumaczy mu, że to lód ściskający serce i rozbić go można tylko wywierają zemstę na Tsurumakim. Starzec dodaje, że teraz bez córki nie ma już żadnej słabości, a Fandorin jest młody i pozna inne kobiety. Wicekonsul odpowiada, ze jego miłość przynosi tylko zniszczenie i nie może kochać.

Fandorin i Tamba udają się do Jokohamy. Wicekonsul idzie się do konsulatu, gdzie przeszukuje swoją biblioteczkę. Zastaje go tam Doronin, który opowiada, co zaszło pod jego nieobecność – Bucharcew wysłał donos do III Oddziału, ale Mizinow stanął po stronie Fandorina, a kapitan popadł w niełaskę u ambasadora, który chce dać Fandorinowi order. Ponadto Obayashi jest w ciąży. Doronin złożył podanie o dymisję, bo chce się ożenić i osiedlić w Japonii. Ma nadzieję, że Fandorin przejmie po nim jego obowiązki. Prosto z konsulatu Fandorin udaje się do Bluffu, ale po drodze spotyka Dena, który prowadzi go na spotkanie z Tambą. Starzec wyjaśnia, że obserwował dom Tsurumakiego i nie można się tam dostać, bo Don wzmocnił ochronę. Fandorin opowiada im o swoim planie.

Fandorin wysyła pocztą do Shiroty przebywającego w posiadłości Dona wiersz napisany kiedyś przez Sofię. Shirota, podejrzewając, że jego narzeczona jest w niebezpieczeństwie, jedzie jej na spotkanie. Na moście obok herbaciarni, gdzie czeka Fandorin do Shiroty podchodzi Tamba przebrany za żebraka. Shirota rzuca mu monetę, a ten w podziękowaniu całuje go w rękę. Shirota nagle spada z konia, ale zostaje podniesiony przez Dena podającego się za studenta medycyny. Wprowadzają Shirotę do lokalu, gdzie Fandorin tłumaczy, że wypuszczą go, ale najpierw ten chce mu zadać jedno pytanie – czy służba ojczyźnie tłumaczy każdą podłość. Sekretarz odpowiada, że Tsurumaki obiecał mu, że nie zabije Fandorina. Wicekonsul opowiada, że Don wielokrotnie próbował go zabić, a teraz przez niego nie żyje jego ukochana. Shirota zastanawia się i wychodzi, mówiąc, że potrzebuje czasu do namysłu.

W nocy Fandorin, Tamba i Den przebrani w stroje shinobi zakradają się do posiadłości Tsurumakiego przez posiadłość Bullcoksa. Na umówiony odgłos cykady Shirota otwiera im furtkę w ogrodzeniu. Wcześniej zdradził im, że Don noce spędza w pawilonie, a w jego sypialni leży sobowtór. O podstępie wiedzą tylko Shirota i dwóch ochroniarzy. Po uśpieniu strażników Tamba i Fandorin wchodzą do pawilonu, gdzie śpi Tsurumaki. Tamba wręcza wicekonsulowi pałeczkę z zatrutym ostrzem, którego jedno draśnięcie spowoduje natychmiastową śmierć wyglądającą jak atak serca. Fandorin nie jest w stanie zabić śpiącego, więc Tamba budzi Dona. Przerażony Tsurumaki wyciąga rewolwer, a wtedy Fandorin rani go pałeczką i Don umiera. Fandorin czuje, że nadal nie może normalnie oddychać i chce dalej atakować Tsurumakiego, ale Tamba powstrzymuje go, tłumacząc, że zostaną ślady i nikt nie uwierzy, że to była naturalna śmierć. Starzec klepie Fandorina w plecy i ten nagle zaczyna normalnie oddychać. Fandorin domyśla się, że to wszystko było spiskiem Tamby – na pogrzebie Midori, powstrzymując go przed podejściem do stosu, starzec ścisnął Erastowi Pietrowiczowi pierś, aby nie mógł oddychać i wmówił mu, że uratuje go tylko zemsta na Tsurumakim; Tamba sam mógł zabić Dona, ale wiedział, że organizacja Tsurumakiego jeszcze mu się przyda i domyślił się, że władzę po nim przejmie jego nowa prawa ręka – Shirota; tylko Fandorin wiedział jak przeciągnąć Shirotę na ich stronę i dlatego Tamba nakłonił wicekonsula do zemsty. Fandorin, domyślając się, że został wykorzystany, próbuje zaatakować starca zatrutą bronią, ale ten unika ciosu i mówi, że wszystko mu wytłumaczy.

Fandorin, Tamba i Den wracają do Masy. Erast Pietrowicz podejrzewa, że teraz ninja zabiją ich obu, bo wcześniej nie mogli tego zrobić, gdyż zepsułoby to wersję o naturalnej śmierci Tsurumakiego. Wicekonsul wysyła Masę do Doronina z notatką, w której prosi o natychmiastowe przeniesienie Masy do ambasady w Tokio. Tamba odsyła Dena i razem z Fandorinem udaje się na wzgórze, skąd obserwują wschód słońca nad morzem. Erast Pietrowicz pyta, dlaczego Tamba go nie zabił. Starzec odpowiada, że Midori przed śmiercią miała dwie prośby – nie zabijać Fandorina i wyjaśnić mu, czym jest Diamentowa Karoca. Tamba tłumaczy, że w rzeczywistości nie ma ani Dobra, ani Zła, bo wszystko jest względne i nie można jednoznacznie określić co jest dobre, a co złe. Należy żyć w zgodzie z samym sobą bez względu na normy moralne, prawne i etyczne i to właśnie jest Diamentowa Karoca. Fandorin odpowiada, że nie zgadza się z tą filozofią. Tamba odpowiada, że nie miał przekonać go do Diamentowej Karocy, a jedynie wytłumaczyć. Razem rozpoczynają szkolenie sekretów ninja.

(list Akrobaty)

**27 maja 1905 roku**

Akrobata w liście wyjaśnia, że Fandorin jest jego ojcem. Midori nie zginęła, a jedynie wykonywała polecenia ojca. Tamba wymógł na niej, że jeśli chce, aby ojciec darował życie Erastowi Pietrowiczowi, córka musi zrobić dokładnie to, co nakazał jej ojciec, czyli upozorować własną śmierć, bo tylko wtedy Fandorin zrobi to, czego oczekiwał od niego Tamba. Midori nauczyła swojego syna jednego zdania, które miał przekazać ojcu, gdyby go spotkał, chociaż sam nie wiedział co to znaczy: YOU CAN LOVE.