Yaman Çakıcı

**Yaman Çakıcı,** Yaman tarafından canlandırılan hayali bir Roleplay karakteridir.

## Karakter Hikayesi

Yaman, Haziran'ın ilk günü yağmurlu bir Ankara sabahında gözlerini dünyaya açtı. Annesini adı Songül, babasının adı Sedat'dı. Bu iki ebeveyn oğullarını şartlarına göre ellerinden geldikçe el bebek, gül bebek bakmaya çalıştılar. Fazla paraları yoktu ama üçü birlikte çok mutluydu. Bu böyle şekilde bir kaç yıl gitti. 3 yıl sonra Yaman'ın annesi Songül tekrardan hamile kalmıştı. Yaman kardeşi olacağı için mutluydu.

Fakat kız mı olacak yoksa erkek mi diye hep merak ederdi. Gün geldi çattı annesinin sancıları arttı. Hemen apar topar hastaneye gittiler. Gittiklerinde hemen annesini doğumhaneye aldılar. Aradan bir kaç saat geçti, annesi odaya alındı. Hemen babasıyla birlikte annesinin odasına gittiler. Konuştular, oturdular. Bir kaç dakika sonra odaya bir hemşire kucağında bir kız çocuğu ile girdi. Hemşire kızı Songül'ün kucağına yatırdı.

Ailesi kıza parlayan gözlerle bakıyordu. Kızın ismini aralarında tartıştılar ve en sonunda '' Nur. '' diyip. Nur adını koydular. Sonrasında Yaman ve babası eve gittiler. Annesi ve kardeşi bir gün hastanede kalacaklardı. Ertesi gün oldu babası, annesi ve kardeşini aldı getirdi. Güzel bir kahvaltı yaptılar. Daha sonra haftalar, aylar geçti. Yaman 7 yaşına gelmişti. Artık onun için yeni bir dönem başlıyordu. Çünkü okula gidecekti.

Bunun için Yaman azda olsa heyecanlıydı. Çünkü yeni arkadaşlar edinecekti. Annesi ve babası onu okulun başlayacağı gün formasını güzelce giydirdiler, çantasını yemeğini ayarladılar. Sonrasında okula doğru yola koyuldular. Okulun kapısına geldiler. Yaman'ın heyecanı daha çok artmıştı. Çünkü okulun bahçesi çocuk ile doluydu. Daha yeni başladığı için üst sınflar yoktu. Sadece onun yaşıtları vardı. Bu yüzden hepsiyle tanışabilecekti. Zil çaldı, ailesi onu sınıfına bıraktı. Yaman sınıfa girip bir yere oturdu. Bir kaç dakika sonra öğretmen içeri girdi. ''Merhaba, çocuklar.'' dedi.

Ama Yaman bir anda öğretmene kanı çok ısındı. Okulun ilk haftaları Yaman için iyi geçmişti. 15 gün sonra üst sınıflarda okula başlayacaktı. O gün Yaman'ı her zamanki gibi annesi okula bıraktı. Yaman okula gelince kendisinden üst sınıfları görünce biraz şaşırdı. Çünkü tanışıp arkadaş edindiği çocuklar gibi değildiler. Daha uzun ve daha şımarıktılar. Çocuklar ordan oraya koşup insanları rahatsız ediyorlardı. Yaman onları görmezden gelip sırasına doğru ilerliyordu.

Çocuklar Yaman'ın yanından koşa zıplaya geçiyordu. Arkadan gelen bir çocuk Yaman'ın yanından geçerken bilerek ona çarpıp yere düşürdü. Sonrasında arkadaşlarını çağırıp onunla alay edip, güldüler. Yere yıkılan Yaman o gülüşleri duyunca daha çok sinirlenmişti. Bir sinirle yerden hızlıca kalkıp '' Neye gülüyorsunuz!'' dedi. Yerden kalkınca da hemen onu düşüren çocuğu ittirdi. Sonrasında çocuklar Yaman'ın üstüne doğru geldiler.

Bunu gören öğretmenlerden biri hemen olaya müdahale edip çocukları ayırdı. Öğretmen çocukları ayırdıktan sonra Yaman üstündeki tozları elleriyle silkti ve sınıfına doğru gitti. Aradan saatler geçti son ders zili çaldı ve o günki okul bitti. Yaman çantasını topladı, kapattı ve sırtına taktı. Sonrasında arkadaşlarıyla vedalaştı ve okuldan çıkıp evine doğru yürümeye başladı. Eve doğru giderken ilerde bir grup çocuk gördü. Bu çocukları biraz daha yaklaşınca tanıdı. Çocuklar sabahkilerdi. Yaman onlara aldırmadan, bakmadan yoluna devam edip geçiyordu.

Daha sonra aralarından, sabah onu düşüren çocuk laf atmaya başladı. Yaman duymamazlıktan geldi. Fakat çocuklar peşini bırakmayıp önünü kesip, aralarına aldılar. İttirip durdular. Sonrasında Yaman da aralarından birini itip yere düşürdü. Çünkü oradan çıkmak istiyordu. Fakat çocuğu düşürdükten sonra onu tutup daha çok ittirmeye başladılar. Hatta bu sefer ittirmekten daha çok vuruyorlardı. Bir süre sonra Yaman sinirlendi aralarından en büyük denilebilecek olanına bir yumruk atıp yere serdi. Sonrasında boşluk bulup kaçmaya başladı. Çocuklar yere düşen arkadaşlarıyla ilgilendiler, kovalamadılar. Yaman uzaklaşıp evine bir solukla gitti. Kaşından ve dudağından itişme sonucu kanlar damlıyordu. Annesi kapıyı açtı, oğlunu o halde görünce korktu.

Yaman annesine hemen sarıldı ve gözlerinden yaşlar aktı. Annesi Yaman'ın yaralarını temizledi, yarabandı yapıştırdı. Ertesi gün Yaman'ı annesi okula götürdü ve öğretmeniyle konuştu. Durumu anlattı, Yaman da olayı anlattı. Sonrasında öğretmenleri olaya el attı. Çocukları çağırtı, özür diletti. Birbirlerinden özür dileyip barıştılar. Bu durumda böyle bitti. Sonrasında ilkokulu sıkıntısız bir şekilde güzel notlar ile bitirdi. Yaz tatilinde ailesi ona bir bilgisayar almıştı. Yaman bu bilgisayarla oynamayı çok seviyordu. Yaz tatili boyunca bilgisayarın herşeyini kurcaladı.

Bilgisayar hakkında bütün bilgilere neredeyse ulaştı. Yaz tatilini bu şekilde sıkılmadan geçirdi. Ama artık yaz tatili bitmişti. Yaman yaz tatilinden sonra ortaokula başlıyacaktı. Normal bir şekilde yeni okuluna yazıldı. Bir hafta sonra da okul başladı ilk derslere girdi. Bu sefer alışma raddesi olacaktı. Ama Yaman bunu hızlı geçti. Çünkü derslere farklı öğretmenlerin girmesi onu çok rahatsız etmedi, aksine daha iyi hissediyordu. İlk yılını hızlı ve sıkıntısız bir şekilde geçirdi. Altıncı sınıfa geldiğide sınıflar tekrardan karma yapılmıştı. Yeni arkadaşları edinecekti ama zaten bir kaç kişiyi tanıyordu gerek ilkokuldan, gerek bir önceki seneden. Bu yüzden dolayı bir sıkıntı çekmedi. Bir kaç hafta geçti. Artık sınıftaki herkesi tanıyordu, arasının kötü olduğu birisi yoktu.

İlerleyen günlerde Yaman, Sıla adında bir kıza karşı bir şeyler hissetmeye başlamıştı. Artık hayat onun için daha farklı daha güzeldi. Çektiği havanın kokusu, renkler bambaşkaydı. Bu böyle bir kaç hafta gitti. Bu haftalar içinde Yaman yattığı her gece Sıla'yı düşünerek uyuyordu. Birkaç gün geçti hafta bitiyordu. Yaman cesaretini topladı son teneffüste Sıla'ya açıldı. Fakat Sıla, Yaman'a herhangi bir olumlu, olumsuz cevap vermedi. Araya haftasonu girdi. Yaman'ın merakı arttı. İki gün hızlıca göz açıp kapayana kadar geçti. Pazartesi geldi, okula gitti. Ders başlayana kadar konuştular. Yaman herşeyi anlattı. Sıla'da ona karşı bir his beslemeye başlamıştı. Böylelikte yavaş yavaş aralarında ki bağ artmaya başladı.

Son yıla kadar bu böyle gitti, aralarında çok mutlulardı. Birer olgun çift gibiydiler. Yine bir gün okul çıkışı parkta biraz oturdular, sonra evlerine gittiler. Yaman eve giderken içinde bir his vardı. İyi hissetmiyordu. Ama bir şekilde eve geldi. Ailesi ile birlikte yemeklerini yediler. Televizyon başına geçtiler. Bir süre sonra Yaman sıkılıp odasına geçip, bilgisayarına oturdu. Oyun oynadı. Bir süre sonra kapı çaldı. Ev sahibi geldi. Babası ev sahibi ile konuşmak için dışarı çıktılar. Konuşurlarken arada biraz bağrışma sesi geldi. Bu sesler adamın Yaman'ın babasına bağırmasıydı. Sonra Yaman'ın babasıda bu bağrışmaları sakinleştirmeye çalıştı. Ama başarısız oldu. Ondan dolayı biraz sinirlendi. Karşılıklı bağrıştılar. Sonra adam gitti. Adamın gitmesiyle birlikte babası eve geldi.

Oturmaya devam ettiler. Akşam olunca yatma zamanı geldi. Herkes yattı, ama anne ve baba aralarından odalarında konuşuyorlardı. Bu sesler az da olsa duyuluyordu. Ama anlaşılmıyordu. Yaman bir süre dinlemeye çalıştı sonra anlayamayınca ''Neyse.'' dedi. Yattı. Sonraki sabah haftasonu olduğu için Yaman geç kalkıyordu. Yaman uyurken annesi kahvaltı hazırlıyor babası da ekmek almaya gidiyordu. Babası ekmek almaya geldiğinde ev sahibini gördü. Ev sahibi Sedat'ın üstüne yürüdü. Sedat da dünkü gibi sakin kalamadı. Bir sonra aralarında kavga başladı.

Sonrasında ev sahibi Sedat'ı itince, Sedat'ın ayağı kayıp yere düştü. Yere düştüğü esnada kafasını kaldırım taşına vurup bayıldı. Bayıldığı gibide öldü. Bunu gören ev sahibinin eli ayağına dolaştı, kaçmaya başladı. Olayları uzaktan izleyen bir çocukta Yaman'ın okuldan arkadaşıydı. Hızlıca Yaman'ın evine doğru haber vermek için koşmaya başladı. Eve geldi hızlı hızlı kapıyı çaldı. Kapı sesine Yaman da uyandı. Sonrasında annesi kapıyı açtı Yaman da arkadan bakıyordu. Gelenin arkadaşı olduğunu görünce kapıya doğru yaklaştı. Gelen çocuk olayı anlattı, durumu söyledi. Sonra Yaman ve annesi donakaldı.

Apar topar hazırlandılar ve hastaneye doğru gittiler. Ama geçti. Yaman ve annesi hastanede beklerken ameliyathaneden çıkan bir doktora doğu yaklaştılar. Doktor;'' Maalesef, elimizden her geleni yapmamıza rağmen kurtaramadık.'' dedi. Annesi orada yere yıkıldı Yaman ise ne yapacağını bilemedi yere çöktü, ağladı. Sonrasında ise zaman geçti ertesi gün oldu. Babası mezara, ev sahibi ise hapise girmişti. Sonrasında birkaç ay geçti. Yaman ve geriye kalan ailesi o evden taşınıp İstanbula gittiler. Bir ev bulup, yerleştiler. Bu yüzden dolayı artık önceki herşey gitmişti. Ailesi ve kendisi için yeni bir hayat başlıyordu.

Yaman artık okula gidemeyecekti. Çünkü ailesinin geçim sıkıntısı çekmesini istemiyordu. Bu yüzden bir işe girip çalışacaktı. Aradı, aradı kendine göre bir iş buldu. Çalışmaya başladı. Bir tamircide çalışıyordu. Bir kaç yıl bu tamircide çalıştı. Bir gün gene bir şeye sinirlendikten sonra çalışıyordu. Öğlen saatlerinde yaşıtı bir oğlan gelmişti. Gelen oğlan bir süre sonra Yaman ile tanışmak için yaklaşır. Fakat Yaman'ın tarzı biraz farklıydı. Çok küfür ediyordu. Tanışmada ''Yaman bende amınakoyim, memnun oldum aminakoyim.'' demiştir. Oğlanın ismi Cenk'ti. Cenk ile arasında dönen muhabbetten çok zevk alan Yaman ileride birbirleriyle can dostu olacağından habersiz birbirlerinin numarasını aldılar. Daha sonrasında birbirleriyle takılmaya başladılar. İkisininde hayali neredeyse aynıydı. Amerikaya gidip kendi hayatını kurmak. Bir gün Cenk, Yaman'a iş aradığını, yazılım bildiğini söyledi. Yaman da, Cenk'e ''Arabalara yazılım atabilir misin?'' diye sordu.

Cenk biraz düşünüp bu işi yapabileceğini söyledi. Birlikte çalışmaya başladılar. Para getirileri de iyiydi. Aradan bir kaç ay geçtikten sonra Yaman'ın annesi kanser olup hayatını kaybetti. Kardeşi ve Yaman kaldı. Kardeşi okumaya devam ediyordu. Yurtdışında okumak istiyordu. Yaman ona yardım edip yurtdışında bir okula yazdırdı ve sonrasında o da kendi hayatına başladı. Böyle 1 2 hafta geçti. Yaman tekrardan Cenk ile işine geri döndü. Bir yıl daha para biriktirdiler. Aralarında iyice konuşurlar, ne iş yapacaklarını düşünürler. Burada yaptıkları işi yapmakta karar kırarlar. Sonrasında vizeleri aldılar, biletleri hazırladılar.

Gün gelince uçağa bindiler. İkisi de cam kenarında oturmak istiyordu. Birbirlerini yediler. Ama en sonunda cam kenarını kapan Yaman olmuştu. Camdan uçağın kalkışını izlediler. 2 saat boyunca camdan bulutları izlediler. 2 saat sonunda uçak ilk inişini Almanya'ya yaptı. Bir sonraki seferin hazırlakları başladı. Cenk ve Yaman bir saatlik bekleme süresinin ardından uçağa bindiler. Dile kolay 12 saatlik bir uçuş vardı karşılarında. Yaman ilk defa bu kadar uzun bir uçuşa çıkacaktı. İkili yol boyunca uyudu. İnişe son kalan bir saat boyunca da tekrardan camdan dışarı seyretmeye başladılar. Artık Amerikadalardı. İkiside hayalini gerçekleştirdi. Bakalım ileride yaşam onlar için nasıl geçecekti.

## Karakter Gelişimi

Amerika'ya ilk gittiklerinde geçim sıkıntısından illegale yönelim. İllegalde başarıyla gelen silah kullanımı.