Wojna Imperium Meekhańskiego z Se-kohlandczykami

**Wojna Imperium Meekhańskiego z Se-kohlandczykami**rozpoczęła się około trzydzieści lat przed wydarzeniami mającymi miejsce w "Opowieściach z meekhańskiego pogranicza".

## Tło konfilktu

Stutysięczna armia koczowników dowodzona przez Ojca Wojny atakuje Imperium Meekhańskie, aby zebrać łupy wojenne, niewolników oraz zwierzęta hodowlane.

## Przebieg

Przez pierwsze trzy lata konfliktu Imperium Meekhańskie przegrywało wszystkie bitwy i niezliczone potyczki. Owocem trzech lat konfliktu było przegranie pięciu dużych bitew i niezliczonych potyczek oraz starć. Armia Imperium, której trzonem była ciężka piechota tak skuteczna we wcześniejszych wojnach, w starciu z koczowniczą armią jeźdźców nie dawała sobie rady. Koczownicy poruszali się szybciej niż cesarska piechota, co dawało im przewagę. Unikali bitew, jeżeli nie mieli co najmniej dwukrotnej przewagi liczebnej, atakowali tylko tam gdzie byli pewni swego zwycięstwa. Ta taktyka w pierwszych latach wojny okazała się idealna wobec mniej mobilnej imperialnej armii. W międzyczasie armia Imperium zaczęły szkolić oddziały jazdy oraz ściągano najemniczą kawalerię. Przez pierwsze dwa lata kawaleria była wysyłana, aby wspomóc oddziały piechoty, lecz mała liczebność takich oddziałów nie dawała dużych korzyści.

Dopiero po tych dwóch latach Generał Genno Laskolnyk dostał wolną rękę w tworzeniu konnicy przez samego cesarza Imperium. Generał zakazał używania nowo powstałych pułków w bitwach, aby stworzyć z nich prawdziwą armię i nie tracić nadaremno świeżo wyszkolonych kawalerzystów.

Momentem przełomowym w wojnie była Obrona doliny Wares, gdzie armia Imperium w liczbie około tysiąca żołnierzy broniła się przez mającą ogromną przewagę liczebną armią koczowników. Ostatecznie bitwę wygrali koczownicy, lecz było to pyrrusowe zwycięstwo. Stracono 3000 żołnierzy oraz dwóch Źrebiarzy, a liczba rannych wynosiła ok. 6000, tyle za cenę życia 800 żołnierzy z Siedemnastego Pułku Piechoty. Była to pierwsza taktyczna porażka armii Se-kohlandczyków.

Kolejną bitwą, o której nie wiemy za dużo, jest bitwa o Wielką Bramę, czyli o przełęcz, która prowadzi z centralnych prowincji na ziemię Wessyrskie. Jest to kolejna wielka klęska armii koczowników.

Po czterech latach konfliktu, Genno Laskolnyk sformował Pierwszą Armię Konną liczącą 30000 kawalerzystów, zajęło mu to dwa lata. Przez okres formowania jazdy cesarska piechota musiała radzić sobie sama. Doprowadziło to m.in do przegranej Bitwy pod Grenolyt, gdzie utracono 18000 meekhańskich żołnierzy. Przez okres w którym szkolono imperialną kawalerię w różnych bitwach zginęło około 80000 piechoty, a koczownicy spustoszyli połowę północnych prowincji.

Bitwą, która przesądziła losy wojny, jest Bitwa o Meekhan, gdzie armia Imperium wystawiła konnicę w liczbie ok. 30000. Po bitwie Imperium od razu przeszło do ofensywy, mającej na celu wyparcie najeźdźcy za granice Imperium. Złamane morale koczowników oraz szybka ofensywa zapewniła Imperium Meekhańskiemu wygranie trwającego kilka lat konfliktu.

## Skutki

Wiele ziem Imperium została spustoszonych, a ogromne ilości ludności zostały zamordowane, wielu mieszkańców Imperium skończyło jako niewolnicy sprzedawani potem m.in. w Białym Konoweryn. Wojna ukazała słabość piechoty przeciw konnym koczownikom, przyczyniło się to do powstania imperialnej konnicy. Na wschodniej granicy zaczęto budować fortyfikacje oddzielone od siebie co kilkadziesiąt mil, mające na celu zatrzymać bądź opóźnić przyszłe ataki Se-kohlandczyków.

## Znane Bitwy

* Obrona doliny Wares
* Bitwa o Wielką Bramę
* Bitwa pod Grenolyt
* Bitwa o Meekhan
* Bitwa pod Serentay
* Długi Pościg
* Bitwa o bród na Siyi