Bliski Wschód

**Bliski Wschód** to region rozciągający się pomiędzy Imperium Aaronów aż do granic Północnej Federacji i Wielkiego Radżu. Jest to gigantyczna, niemalże bezkresna pustynia, przecinana jedynie przez pasma gór Ashi Jadar i Kahari, oraz pojedyncze rzeki, płynące z nich do Oceanu Kollomai.

Bliski Wschód to region niebezpieczny, targany wieczną wojną ludu Wajodów z zjednoczonymi siłami Arabów, Tu'qów i krwiożerczych Gnolli, a jedynymi większymi miastami są Reszwajod, Istabadan i Turqce. Poza tym, jest on największym skupiskiem Goblinoidów znanym obecnej ludzkości, ze względu na obecność swoistej "stolicy" Goblinoidów - Orkijskiego fortu Khoradd-Nur, oraz opuszczone Orkijskie miasta Nomadd-Nur i Ashi Aruka.

To wszystko, oraz wyjątkowo nieprzyjemne warunki pogodowe i klimatyczne sprawia, iż na Bliski Wschód zapuszczają się jedynie nieliczni kupcy z Eauty, oraz armie próbujące nieudolnie dokonać szturmów na samo Khoradd-Nur.

## Historia

### Powstanie

Bliski Wschód powstał po tym, jak podczas Wojen Bogów jeden wielki ląd istniejący pośród bezkresnych został rozbity na Eautę, Wschodni Kontynent, Stary Kontynent i Zachodni Kontynent. Bliski Wschód oderwał się wtedy i powstał swego rodzaju mostem pomiędzy Eautą a Wschodnim Kontynentem.

### Zasiedlenie

Bliski Wschód pierwsze zasiedliły powstałe podczas Wojen Bogów Gnolle, a później Arabowie i lud Tu'qów który przeniósł się w te regiony z Starego Kontynentu, gdy przodkowie Imperium Aaronów - cywilizacja Kemuter Ra - zaczęła ekspansję na niemal cały kontynent ze swoją znacznie bardziej zaawansowaną technologią i czarami.

   Na Bliskim Wschodzie, wygnani Arabowie i Tu'qowie dogadywali się całkiem nieźle, ponieważ oba plemiona wierzyły w tego samego Boga, znanego w ich języku jako Allah, dlatego nigdy nie istniały między nimi żadne poważne spory religijne, kulturowe, czy terytorialne. Arabowie osiedlili się w pobliżu pasma górskiego Ashi-Jadar i nazwali swoje pierwsze miasto Istabadan. Tymczasem Tu'qowie osiedlili się w wielkiej oazie blisko morza i nazwali miasto Turqce, co w ich języku oznacza *„Miejsce Tu'qów”*.

Wcześniej czy później wielu Wajodów uciekło z kontrolowanej przez Aaronów Wyspy Robotników, a niektórym udało się jakoś przedostać przez tytaniczne mury graniczne Aarońskiego Imperium, blokujące je przed resztą świata. Ścigani przez Aaronów uciekli na wybrzeże Bliskiego Wschodu i znaleźli miejsce, które mogliby nazwać domem - i nazwali je Reszwajod.

I Arabowie i Wajodzi obaj twierdzili, że region pustynny to ich dom, który został im nadany przez ich Bogów - przez Allaha w wierzeniach Arabskich i przez panteon wielu bóstw u Wajodów - i którego muszą bronić przed innymi ludźmi pustyni. W ten właśnie sposób rozpoczęła się trwająca do tej pory wieczna walka o skrawki pustyni. Wtedy, lud Tu'qów wyciągnął do Arabów pomocną dłoń i zaczęła się ich przyjaźń, również trwająca aż do dziś.

W okresie przed Wielką Wojną, królestwa Latrendii i Waelt rozważały dokonanie na teren regionu pustyni wypraw rycerzy, aby pomóc Wajodom w walce z Arabskimi najeźdźcami, niestety Wielka Wojna kompletnie zniwelowała te plany. Przed Wielką Wojną również doszło do zaprzyjaźnienia się Arabów z Gnollami, za pomocą brawurowych wyczynów generała Chalida Al-Kebaba.

### Wielka Wojna

   Podczas Wielkiej Wojny, Bliski Wschód został prawdopodobnei najbardziej zainfekowany przez fale Nieumarłej armii Sergiora. Armie Wajodów, Tu'qów i Arabów zostały zdziesiątkowane i zmasakrowane przez hordy Nieumarłych, a wszyscy mieszkańcy - poza Gnollami, które trzymały się dzielnie i stawiały czoła hordom - musieli uciekać i przez pewien okres musieli ponownie zostać nomadami na wygnaniu.

Trzy ludy podróżowały do Han-Pai, Eauty, Imperium Aaronów i Wielkiego Radżu, uciekając przed wojną jak tylko mogli, podczas gdy armia Sergiora likwidowała wszystkich Arabskich, Tu'qskich i Wajodzkich mężczyzn, kobiety i dzieci jakich napotkała.

### Wieczne Walki

Kiedy podczas oblężenia Vorkal Kaiser Otto II i król Waelt William Toporodzierżca zabili nekromantę Sergiora, a jego Nieumarłe armie upadły wraz z jego zgonem, Arabowie, Tu'qowie i Wajodzi wrócili do swoich miast. Reszwajod, Turqce i Istabadan, oraz pomniejsze osady i wioski były zdewastowane i zionęły pozostałą po Nieumarłych nekromancją. Samo oczyszczanie Bliskiego Wschodu z nekromancji zajęło pięć lat, podczas których nie wszystkie miejsca zostały wyczyszczone - do tej pory wiele osad i wsi jest opuszczonych i zamieszkują ją hordy Nieumarłych. Momentalnie powróciły też zamrożone przez Wielką Wojnę zarzewia wojen Wajodzko-Arabskich, które trwają aż do dzisiaj.

## Geografia

    Większość Bliskiego Wschodu to dwa typy terenu, pustynia kamienista i pustynia piaszczysta. Kamieniste regiony Bliskiego Wschodu. Kamieniste pustynie są bardziej nierówne i pokryte często głazami oraz małymi, uschniętymi krzewami. Piaszczyste pustynie nie posiadają na sobie nic, poza bezkresnymi wydmami piasku, oraz pojedynczymi małymi oazami i jeszcze rzadziej występującymi dużymi, piaskowymi głazami. Po tym terenie najlepiej poruszać się używając koni lub wielbłądów, najlepiej nie zatrzymując się do czasu odnalezienia celu, albowiem na tych pustyniach wyjątkowo łatwo się zgubić i niechybnie umrzeć z pragnienia.

Jedyna ludzka cywilizacja to trzy oddalone od siebie o bardzo długi dystans i skłócone ze sobą miasta, poza którymi można natrafić jedynie na pojedyncze wioski i osady, złożone często z mniej niż dziesięciu lub dwudziestu mieszkańców żyjących w domach z piaskowca, prymitywnych lepiankach lub namiotach. Choć wszystkie trzy ludzkie cywilizacje - Tu'qowie, Wajodzi i Arabowie - tworzą tego typu prymitywne wioski i osady, to Arabowie tworzą i posiadają ich najwięcej. Oczywiście na pustyni znajdują się też wioski i obozowiska Gnolli i Goblinoidów, ale są to miejsca jakich każdy raczej unika, ze względu na naturę tych stworzeń.

Od czasu do czasu można natrafić pośród piasku na resztki walk Arabów i ich sojuszników z Wajodami, w postaci połaci zwłok, czasami nawet świeżych. Te zbiorowe mogiły całych armii wybite aż do ostatniego wojownika często są miejscem w którym powstają Nieumarli tak infekujący Bliski Wschód od czasów Wielkiej Wojny; pośród piasków pustyni istnieje też wiele ruin miast i wsi, które opuszczono podczas tego wydarzenia.

    Pasma gór Kahari i Ashi-Jadar to miejsca, które przypominają o tym, czym mógł być Bliski Wschód - cywilizacją nie mniejszą, niż ta Aaronów - we wnętrzach obu gór znajdują się opuszczone od dawien dawna przepiękne, misternie kute w skale Elfickie kopalnie, w których w czasach przed Wielką Wojną Elfy wykopywały metale z wykorzystaniem magii i przenosiły Arabskimi Dau do Latrendii, Atgis i Pendekaru. Kiedy nadeszła jednak Wielka Wojna, Elfy zostały wybite co do ostatniego, a ich kopalnie w tym regionie upadły wraz z resztą ich cywilizacji, teraz będąc zaledwie ponurym, fizycznym wspomnieniem.

## Relacje ze światem

W świadomości mieszkańców Eauty, Imperium Aaronów i Orientu, Bliski Wschód jest miejscem, które najlepiej pozostawić w spokoju i do którego nie warto się wybierać, ani nawet z którym nie warto zawierać kontaktów politycznych. Mimo tego, w Istabadanie, pomniejszych arabskich i Tu'qskich miasteczkach, oraz w portach takich jak Abahajar-el-Darizum można napotkać białych ludzi z Eauty, którzy handlują razem z Arabami.

Z portów takich jak Abahajar-el-Darizum czy Arżumun Tahir do Latrendii i Atgis odpływają egzotyczne materiały, takie jak durra, maniok, wielbłądzie mleko i drogocenne kosztowności. Czasami w takowym handlu uczestniczą nawet wysoce postawieni politycy i szlachta, która raz na jakiś czas pobiera od sułtanów i emirów Arabów rzadkie i egzotyczne materiały.

Z Arabami i Tu'qami handlują także Jermańczycy, jednakże w wyniku uprzedzeń i nieufności takowe handle odbywają się stosunkowo rzadziej i są zawsze surowo kontrolowane; wielu Arabów nienawidzi Jermańczyków i ich pasywnie-agresywnego podejścia.

## Fauna

    Bliski Wschód posiada bardzo dziwaczną i niespotykaną faunę, od małych stworzeń takich jak jadowite skorpiony i boleśnie kąsające, włochate solfugi, przez drapieżne szakale i hieny, aż po wielbłądy. Na szczycie łańcucha pokarmowego, pomijając Gnolle, znajdują się lwy, które rozmnożyły się na Bliskim Wschodzie za pośrednictwem osobników które wyemigrowały ze Starego Kontynentu w czasach ekspansji Kemuter Ra.

Wiele istot żyjących na pustyniach Bliskiego Wschodu jest niebezpiecznych dla ludzi i innych stworzeń - jadowite węże, trujące pustynne skolopendry, wielkie skorpiony i chrabąszcze, kolczaste jaszczurki strzelające krwią ze swoich oczu, złośliwe małpy zwane pawianami zamieszkujące niektóre oazy, a przede wszystkim hieny, szakale, lwy i pustynne psy.

Pod faunę Bliskiego Wschodu można też określić żyjących w nim Nieumarłych z bardzo prostego powodu - ze względu na to, że nie podpadają żadnemu nekromancie, podobnie jak inni Nieumarli powstający w wyniku skażenia nekromancją nie posiadają żadnego wyższego celu, po prostu włócząc się po pustyni bez kresu, atakując każdego kto wejdzie im w drogę, a jakiekolwiek próby ich trwałego wytępienia są uznawane za niemalże niemożliwe przez lokalną populację.

## Flora

    Roślinność na terenie Bliskiego Wschodu jest znikoma i ogranicza się do rzek i oaz, oraz brzegów oceanu Kollomai. Jedyne drzewa jakie można odnaleźć na Bliskim Wschodzie to rozmaite tropikalne palmy - daktylowe, kokosowe i różne inne, oraz drzewa liściaste, takie jak drzewa oliwne lub figowe, a jedyne lasy, lub chociaż coś, co je przypomina, to gąszcze palmowe rozmieszczone dookoła większych oaz.

Na kamienistych pustyniach można odnaleźć też pojedyncze grupki ususzonych krzewów, oraz kaktusy i sukulenty, od małych, beczkowatych, po wielkie rozmiarów dorosłych ludzi.