Akaru Akume

**Uwaga, spoilery!**
**Poniższa treść zawiera spoilery do gry pt. "Roseline" tworzonej przez autorkę!**

Czytasz na własną odpowiedzialność!

## Akaru Akume

### Pseudonimy

* Akaruś
* Aru
* Karuś
* Karu
* Ćpun
* Diabeł

## Inne

### Fandom

"Roseline"

**Akaru Akume** - Stusiedemdziesięciodwuletni demon o bardzo łagodnym usposobieniu, który chciałby aby każdy człowiek był szczęśliwy. Nie wierzy w zło i jest bardzo naiwny. Jąka się niestety cały czas i bardzo łatwo nim manipulować. Chciałby aby każdy człowiek na świecie był szczęśliwy i aby pomagał innym.

## Ksywki

### **które lubi**

😺 Akaruś

😺 Aru

😺 Karuś

😺 Karu

### **których nie lubi**

👿 Ćpun

👿 Diabeł

## Wygląd

Akaru to istotka o delikatnej urodzie i uroczym uśmiechu, którym obdarza każdego dookoła nawet przypadkowo. Należy do istot raczej wysokich, bo mierzy 186 cm. Jest także dosyć szczupły, ale nie ma co się dziwić, bo ogólnie to żywi się samymi roślinkami, które to głównie sam uprawia w swoim przydomowym ogródku. Mięśni jednak u niego nie zobaczysz, nie ważne jak długo byś się tej uroczej istotce nie przyglądał. A przynajmniej o ile dopuści ciebie do oglądania go bez ubrań, bo to dosyć niepospolity widok w przypadku Akaru. Tak czy owak - Akaruś jest bardzo delikatną istotą i to widać. Jest także posiadaczem czerwonych, prostych włosków oraz oczków w tym samym kolorze. Posiada także małe różki i skrzydełka, a także i spiczaste uszy niczym u elfa. Ubiera się w swoje stare ubrania, jeszcze z epoki wiktoriańskiej.

## Osobowość

Jak już wielokrotnie wspominałam - Akaruś to dobra duszyczka, która pragnie dobra na tym świecie i wierzy, że każdy w skrócie dobry jest. Lubi wszelkiego rodzaju zioła, przez co parę osób stwierdziło, że pewnie ćpun z niego, to go tak nazywa. W skład tych osób oczywiście wchodzą osoby, które z Akaru styczności nie miały, bo widać przecież, że nie ćpa, tylko sobie dodaje ziół do herbatki, aby zdrowiej było. Lubi też inne roślinki. Przepada na ogół za ciepłymi rzeczami, kocykami, termosami, herbatkami, itp, dlatego też często można go zobaczyć w domku pod kocykiem oglądającego seriale, bo o dziwo - ogarnął sobie telewizor. Oczywiście telewizor ten nie jest nawet z tego wieku i długo mu zajęło przyzwyczajenie się do tego pudła, ale lubi z niego korzystać, nawet jeżeli głównie ogląda wiadomości, albo rzeczy pokroju "na wspólnej". Gustuje w muzyce klasycznej, albo relaksacyjnej, grunt, że ani nie za głośnej, ani nie za szybkiej. Należy także do istot, które chciałyby w przyszłości mieć dziecko, ale troszku jest problem, bo Akaru nie może w ogóle, bo po prostu bezpłodny jest i strasznie nad tym ubolewa i płacze po nocach niestety... W sensie - nie płacze dosłownie, ale wiadomo o co chodzi! Jest bardzo przywiązany do medaliku, który dostał od matki. Jest w stanie wybaczyć każdemu, chociaż nie ma czego, bo w ogóle nawet nie zaczyna darzyć nikogo urazą.

## Styl życia

Akaru prowadzi najzdrowszy tryb życia jak tylko potrafi prócz jednej rzeczy - ćwiczeń. Nie ukrywajmy, Akaruś na swój sposób jednak drobnym leniem jest, a że mu to wręcz wybitnie nie wychodzi od urodzenia to się poddał całkowicie. Oczywiście z ruchu nie zrezygnował - broń boże! Po prostu nie biega, nie podnosi ciężarów, ani nic z tych rzeczy, w szachy ci najwyżej kiedyś zagra, albo w inny sport, który nie wymaga za dużo siły. Zazwyczaj po prostu intensywnie pracuje w ogrodzie, albo wychodzi na spacerki. Jest wegetarianinem, z weganizmem coś mu już nie wyszło, chociaż stara się ograniczać wyroby ze skóry itp. Jednocześnie unika chemii jak ognia, więc zazwyczaj leczy domowymi sposobami, czyli po prostu ziołami, ciepłymi herbatkami, zupkami, itp. Stara się odżywiać zdrowo i każdemu to poleca, na ogół jest dosyć spokojny i bardzo mu się to podoba, niczego by nie zmienił, prócz znalezienia sobie kogoś, bo Akaruś w końcu jest samotny. Rzec by można, że żyje w zgodzie z naturą i nic dziwnego - w końcu mieszka w samym środku lasu.

## Historia

Historia akaru nie jest jakoś wybitnie skomplikowana. Urodził się jako długo wyczekiwane i kochane dziecko swoich rodziców w lekko ubogiej rodzinie, lecz bez przesady, kto wie, może można ich było nawet nazwać przeciętnymi? Od małego miał dostęp do dużego ogródka swoich rodziców, w którym to spędzał większość swojego czasu pomagając mamie i tacie w utrzymywaniu domu poprzez właśnie sprzedaż ziół oraz leczenie. Był bardzo słodkim dzieckiem o dużym sercu, które pomagało komu i czemu tylko potrafiło. Rzec by można, że jego dzieciństwo było bardzo beztroskie i nie brakowało mu niczego, miał wszystko w końcu co mu potrzeba: miłość rodziców, jedzenie oraz możliwość rozwijania swoich pasji, którymi były oczywiście roślinki, zwierzątka oraz medycyna, ale z użyciem właśnie ziół. Jako, że bardzo kochał swoich rodziców i żyło mu się bardzo dobrze to wyrósł na lekkiego mamisynka, że się tak wyrażę. Nigdy więc się od nich nie wyprowadził, bo po prostu jakoś nie odczuwał potrzeby ku temu. Nawet nie miał za bardzo pieniędzy na zakup własnego mieszkania, a z jego "pracy" nie bardzo mu starczało na to. Racja, praca. Oczywiście, że mieszkając ciągle w tym samym domu zajmował się ogródkiem i leczeniem. Od zawsze kochał to robić i nie przestawał, problem był jednak w tym, że Akaruś od urodzenia był dzieckiem, które miało mały kontakt z ludźmi, więc był bardzo nieśmiały i miał ogólne problemy z komunikacją. Zajęło mu na prawdę wiele lat, aby w ogóle się przyzwyczaić do obecności kogokolwiek i aby nauczyć się mówić zrozumiale w obecności takowych osób. Tak też więc skończyło się, że Akaruś po... kilkudziesięciu latach w końcu w miarę dojrzał i stał się samodzielny. Akaruś oczywiście dalej nie wyprowadził się od rodziców, ale to głównie dlatego, że uważał od zawsze to miejsce za swój dom i w innych miejscach po prostu czuł się nieswojo, a w dodatku - przecież nie zostawi rodziców, prawda? Mijały więc lata, a świat się rozwijał, podczas kiedy Akaruś był odizolowany od społeczeństwa i ogólnej cywilizacji. Jasne - coś tam rozmawiał, ale nie na tyle, aby ogarniać co się dookoła dzieje. Lata więc mijały, świat się rozwijał, tak samo z resztą jak i wszechobecny rasizm, który to wcale Akarusiowi w przystosowaniu się nie pomagał. Los jednak chciał tak, że pewnego dnia Akaruś musiał pilnie trafić do normalnego szpitala. Dlaczego? W jakim celu? Nikt tego nie wie, wiadomo jednak, że zupełnie przypadkowo zaobserwowano jego bezpłodność i poinformowano go o tym. Akaruś oczywiście mocno to przeżył, bo wprawdzie nie miał jeszcze nikogo, ale chciał w przyszłości mieć. Na całe szczęście jego rodzice go pocieszali i przynajmniej obiecali, że ich będzie mieć na zawsze, co go trochę pocieszało, ale nie na długo, bo ojciec stosunkowo szybko tą obietnicę złamał odchodząc na drugi świat. Dlaczego tak się stało? Rasizm. Został w skrócie zamordowany, a Akaruś został jedynie ze swoją kochaną mamusią. Oczywiście mocno się w sobie zamknął po tym i nawet pocieszania mamy na wiele się nie zdały. W taki więc sposób Akaru tym bardziej nie komunikował się z innymi i zaczął się dużo bardziej jąkać. Było to oczywiście dla wrażliwej psychiki Akaru sporym wyzwaniem, zwłaszcza, że po kilku latach odeszła w podobny sposób także jego matka i został sam. Poskutkowało to tym, że odrzucił całe swoje starania o zdobycie kogokolwiek, chociażby znajomego, i zamknął się w swoim domku płacząc pod kołderką. Dotąd się do końca nie pozbierał i ciężko przechodzą mu rozmowy z nieznajomymi. Pomimo tego jednak dalej nie wierzy w to, że na tym świecie istnieje takie coś jak zło. Wprawdzie boi się wyjść z domku i ma powody co do tego, ale i tak pewnie by wybaczył mordercom rodziców. Pewnego dnia kiedy zbierał zioła z lasu - zaatakowano go i zabrano medalik jego matki, który oczywiście był dla niego strasznie ważny. Skończyło się na tym, że skulił się i zaczął płakać. Właśnie w takim stanie spotykamy go w grze...

## Relacje

### **mama**

Ciężko je do końca opisać, gdyż nie spotykamy kobiety w grze. Wiadomo, że Akaruś mocno przeżywa jej śmierć oraz, iż kochał ją całym swoim serduszkiem, tak samo z resztą jak ojca. No i cóż, uczucia te były oczywiście odwzajemnione, bo Akaruś był jej oczkiem w głowie Po jej śmierci Akaru kompletnie zamknął się w sobie.

### **ojciec**

Podobnie jak w przypadku matki - kochali się i to mocno. Akaru był zdruzgotany po jego śmierci i prawdopodobnie gdyby nie mama, to by się zamknął w sobie kompletnie i nie wychodziłby przez dłuższy okres czasu spod kołderki. Oczywiście dla taty Akaruś był najważniejszym stworzonkiem na świecie, którym trzeba się opiekować i chronić, **ZWŁASZCZA** kiedy był maluszkiem, bo był uroczym maluszkiem i takim nieporadnym życiowo.

### **ludzie**

Na ogół to resztę można skwitować tym określeniem. Akaruś nie ma **NICZEGO** do **ŻADNEGO** człowieka, nawet do morderców jego rodziców. Nawet do kryminalistów. Nawet do kuźwa Hitlera, który w jego świecie nie istniał i nie istnieje. **ZAWSZE** uzna, że dana osoba była albo chora, albo zraniona i, że wystarczyłoby jej pomóc, a na pewno by wszystkich przeprosiła i postarałaby się naprawić to co zaszło.

## Umiejętności

😻 **Zielarstwo**

😻 **Leczenie**

😻 **Magiczne leczenie**

😻 **Leczenie zwykłe (mniej od magicznego, ale jednak)**

😻 **Ogrodnictwo**

😻 **Orientacja w przestrzeni**

😻 **Tworzenie map**

😻 **Dobra pamięć**

😻 **Empatia**

😻 **Gotowanie**

## Anty-skille

😟 **Komunikacja z innymi**

😟 **Sport (jakikolwiek fizyczny)**

😟 **Ogarnianie kiedy jest niebezpiecznie**

😟 **Walka**

😟 **Rozróżnianie zła od dobra**

## Ciekawostki

* Jest chrześcijaninem, pomimo bycia demonem.
	+ Próbował nawet zostać księdzem, ale z jakiegoś powodu mu nie pozwolono. Sama nie wiem czemu...
* Ma bardzo delikatne rysy twarzy.
* Jego twarz jest w kreatorze oznaczona jako damska