Królestwo Scotty

**Królestwo Scotty**, ***Scotta*** — królestwo położone w zachodniej części Khorgentu. Graniczy z Raedesem od wschodu i Taezją od północy, posiada dostęp do Lśniącego Morza i Oceanu Caraba od zachodu. Zostało założone przez ludzkich przybyszy z terenów obecnej Fanhelii, w czasach prehistorycznych. Gospodarka państwa opiera się głównie na rzemieślnictwie, wydobyciu marmuru oraz hodowli zwierząt. Posiada silną piechotę oraz kawalerię, która swoją jakością nadrabia liczebność odstającą od pozostałych krajów tego regionu Allenforu. Ważne dla sił zbrojnych kraju są także dwie kluczowe organizacje: jednym z nich jest Zakon Granicy, czyli krąg ciężkozbrojnych, żyjących w odosobnieniu rycerzy stacjonujących na liniach granicznych Scotty, drugim zaś Czerwona Bandera, czyli gildia wojowników, organizująca liczne turnieje, prowadząca akademie wojskowe i udzielająca się licznie w sprawach militarnych Scotty.

## Geografia

Scotta to kraj położony w Khorgencie, zachodnim regionie Allenforu. Graniczy od wschodu z Raedesem (z którym łączy ją konfliktowa przeszłość), od południa z Karantanią oraz od północnego zachodu z Taezją, która jest objęta jej protektoratem. Ukształtowanie jej terenu jest dość nieregularne - ziemia jest pofałdowana, z licznymi dolinami (głównie na północnym wschodzie) i wzgórzami oraz górami (na południowym zachodzie). Scotta to państwo bardzo mocno zalesione - na większości terenów zabudowanych dawniej prowadzone były wyręby lasów liściastych i mieszanych, drewno zaś do dziś jest zasobem, którego Scottyjczykom nie brakuje: wykorzystują je przede wszystkim do budowy i rzemieślnictwa, a także w handlu, jako towar eksportowany m.in. do Golvoru i Raedesu. W lasach występuje dość bogata i liczna fauna. Ważna jest także rzeka Rarbourg przebiegająca przez zachodnią połowę terytorium kraju, z którą ściśle związane są niektóre osady, m. in. Loneford i Paravale.

## Historia

### Pierwsi Scottyjczycy

W prehistorii Scotta była regionem zasiedlanym stopniowo przez osiadające w nim plemiona, parające się głównie hodowlą zwierząt, uprawą roli, myślistwem i prostym rzemiosłem. Podejrzewa się, że część z nich pochodziła z północy (być może to w wyniku zmieszania kodu genetycznego z krasnoludami obecnie Scottyjczycy są średnio niższego wzrostu niż mieszkańcy innych państw), ale większość to koczownicy z terenów obecnej Fanhellii. Na jej terenie pojawiały się także grupy wrogo nastawionych barbarzyńców, którzy budując swoje osady stanowili poważny problem dla swobodnej ekspansji jednoczących się stopniowo pokojowych klanów. Rozbijanie ich siedlisk było długim i żmudnym procesem, z którym scottyjskie klany miały do czynienia jeszcze na chwilę po uformowaniu państwa. Finalnie uformowane państwo po części przyjęło kulturę dawnych wrogów, tym samym samemu dopuszczając się barbarzyńskich najazdów już po upaństwowieniu.

### Rozkwit religijny

Obecna pobożność Scottyjczyków miała swój początek w okresie schyłku I i początku II Ery, kiedy to na ich ziemie dotarł raedeński prorok Yrial, a głoszone przez niego nauki trafiły do nich jak do żadnego innego narodu. Kultem zaczęto otaczać pojedynczego boga, Eldaara, pozostałych, otaczanych kultem dotychczas traktując jedynie jako podległe mu istoty wyższe. W Scotcie założono zakon mnichów, znany jako Zakon Eldaara, dziś obecny także na terenach innych krajów, jednak raczej w postaci pojedynczych klasztorów - jego siedzibą pozostaje Scotta. Główną doktryną eldaryzmu jest konieczność zaprowadzania sprawiedliwości i czynnej walki ze złem, które definiuje tak zwany Kodeks Yriala. Przez następne rozdziały historii był on niesiony na ustach wielu słynnych scottyjskich wojowników, będąc największą motywacją zahartowanej armii tego kraju.

### Wojna z Raedesem

W wyniku napięć między Scottą a Raedesem na wielu polach - od konfliktów religijnych i odmienności struktury politycznej, przez spowodowane nimi sankcje gospodarcze, aż po zapotrzebowanie na towary i ekspansję - w 1181 roku wybuchła wojna między tymi dwoma państwami, rozpoczęta zuchwałym atakiem Raedeńczyków na zachodnie, scottyjskie miasto Maryfort. Jego dziesięciomiesięczne oblężenie zakończyło się sukcesem, a zajęcie tego strategicznego punktu umożliwiało agresorom szybsze przegrupowania, dostawę towarów oraz bazę do dalszych najazdów. W rezultacie, zajęcie okolicznych miast, a w końcu także i królewskiego Dallistaru, zajęło niespełna rok. Scotta została bezwzględnie podporządkowania Raedesowi, jej król - zdetronizowany, a tron obsadzony przez cesarza Androsa III. Na ówczesnych mapach zaczęto zaliczać najechany kraj jako prowincję, której terytorium zaznaczano tymi samymi barwami, co Raedes, mimo swoich odmienności politycznych.

### Scotta Podziemna i odzyskanie niepodległości

Jednak mimo bezprawnej detronizacji króla Ghollara, który zaraz później umarł z powodu doznanych ran, duch Scottyjczyków nie został złamany. Ich potajemna od tamtej pory państwowość zeszła do podziemia - zaczął jej przewodzić syn zmarłego władcy, dawny książę Loghert, mając pod swoim rozkazem siatkę agentów konspiracyjnych, byłych urzędników, niezwykle licznych partyzantów oraz cały scottyjski lud, ubolewający nad stratami tak mocno, jak wściekle pragnący niepodległości.

Przez kilkadziesiąt późniejszych lat Scotta Podziemna rozwijała siatkę koneksji oraz swoje tajne struktury pod względem militarnym, modernizując swoje zasoby i otwierając się na pomoc zewnętrzną; Loghert zawarł potajemny sojusz z Triumwiratem Golvoru.

03.06.1198r. doszło do jednoczesnego ataku Scottyjczyków i Golvoru na Raedes - Triumwirat posiadał własne interesy w wojnie, między innymi potrzebę ekspansji w głąb lądu. Wojna trwała dwa lata, a ostatnie miesiące były dla raedeńskich sił krytycznie wyczerpujące: cesarz Cordaz wykonywał przez cały pierwszy rok nieprzemyślane i raptowne manewry, powodując wiele strat w swoich szeregach. Wojna skończyła się 1 grudnia 1200 roku kongresem w Ysgaros. Podczas odbytych wówczas obrad cesarz przystał na warunki podyktowane przez obradujących władców, w tym golvorskich wodzów, scottyjskiego króla oraz neutralnych senatorów fanhelskich.

Od tamtego czasu Scotta pozostaje autonomiczną, prężnie rozwijającą się feudalną monarchią o władzy przekazywanej dziedzicznie na zasadach majoratu. Znacząco podniósł się komfort życia większości scottyjskiej ludności, wyłoniła się scottyjska szlachta, wybudowano wiele miast i zmodernizowano stare miejscowości. Jednocześnie zachowano wojownicze tradycje kraju, co ukazuje jego silne wojsko, a także znacząco rozwinięto wpływy Zakonu Yriala.

## Polityka

### System

Ustrój Scotty to monarchia feudalna, co oznacza, że najwyższą instancję władzy stanowi król, pod którym stoi rada złożona z pięciu lordów ziemskich, posiadających też własnych, pomniejszych (głównie ludzi pokroju burmistrzów, starostów włości itp.). Obok nich stoi także równouprawniony generał, nie posiadający jednak własnej ziemi (chyba, że nada mu ją król ze swojej własnej ziemi). Posiadają oni całkiem sporo swobody — każdy z nich może sprawować faktyczną władzę we własnym lordostwie, przeznaczać pomniejsze połacie ziemi dla swoich wasali, dowodzić własnym wojskiem oraz organizować przedsięwzięcia, jednak obowiązują ich dwie ważne zasady posłuszeństwa wobec króla:

* udzielanie pomocy wojskowej, gdy armia zostanie zwołana przez króla lub generała za pozwoleniem króla;
* płacenie podatku feudalnego.

Tytuł i ziemia mogła zostać lordowi odebrana przez króla tylko w wypadku niewypełniania powinności lordowskich wobec państwa lub w wyniku decyzji przynajmniej ośmiu głosów na zwołanym posiedzeniu narodowym. Są to obrady, które król może zwołać w dowolnym momencie, a lord raz na dwa lata. Każdy z lordów, generał oraz król ma obowiązek wystąpienia na obradach. Podczas nich uzgadniane są decyzje w związku z ważnymi sprawami krajowymi.

Wszystkie własności lordowskie (tytuł, ziemia, prawa), podobnie jak tytuł króla, są przekazywane dziedzicznie na zasadach patriarchalnego majoratu. Generał jest wybierany zawsze przez króla, jednak nie ma on możliwości zmiany generała przed upływem przynajmniej dwunastu lat jego służby na tej pozycji (wyjątek to szczególna niesubordynacja lub przynajmniej dziewięć głosów na zwolnienie generała podczas posiedzenia narodowego).

### Możnowładztwo

1. **Król:** Kayden — trzydziestoletni władca, przyjaciel generała. Przed śmiercią ojca uczył się walki w służbie Czerwonej Bandery, gdzie szybko został wysoko postawionym wojownikiem. Jest także należycie wykształcony. Cieszy się aprobatą większości ludu, ale pozostaje w konflikcie z niektórymi lordami.
2. **Generał:** Jaxon Fairose — znany pojedynkowicz, dawny agent specjalny i przyjaciel ojca Kaydena, króla Wallena IV. Posiada opinię osoby nie dającej upustu emocjom, o chłodnym umyśle i zaostrzonym temperamencie.
3. **Lordowie:**
	* Elias Gunn — pan Lardmere i okolicznych ziem, najstarszy z lordów. Znany z wewnętrznego spokoju, którym wręcz emanuje. Był najbardziej zaufanym człowiekiem zmarłego króla Wallena IV. Wykazywał się wówczas wysoce rozwiniętym zmysłem taktycznym oraz umiejętnością dbania o obywateli swoich włości, a i całego państwa. Obecnie do jego ulubionych zajęć należy lektura książek, szachy oraz strzelectwo.
	* Martin Donnelly — pan Gearhold i ziem (głównie porośniętych lasem) rozciągających się aż do rzeki Rarbourg, za której brzegiem mieści się Swancairn, należące już do lorda Fecgora Henderlynna. Ma trzydzieści pięć lat, znany jest głównie z zamiłowania do walki (głównie bronią białą) i wprowadzenia bardziej dogodnych warunków dla żołnierzy. Udało mu się znacząco zmodernizować wielkie koszary w Gearhold i wybudować arenę, wprowadził także w wielu miastach udogodnienia w poligonach Czerwonej Bandery, której przywódca jest jego przyjacielem. Na swoich ziemiach organizuje liczne turnieje i wydarzenia sportowe. Znana jest także jego przyjaźń z Łowcami Czarownic, których wielokrotnie sponsorował.
	* Lylon Inglyde — pan Artstall i pobliskich ziem, na których znajduje się wiele młodych, niewielkich wiosek. Jest to owiany sławą bardzo przedsiębiorczego człowieka pięćdziesięciolatek. Posiada opinię nieco aroganckiego, butnego i wyniosłego człowieka, jednak z pewnością nie można mu odmówić smykałki do handlu i dyplomacji, gdyż udało mu się otworzyć wiele nowych faktorii i farm na terenie swojego lordostwa, co z kolei podniosło zyski i poziom gospodarki całego kraju.
	* Myleson Warvell — pan Oxrath i okolicznych ziem, położonych przy granicy z Taezją. Trzydziestoparoletni lord, który od swojego ojca - Icara Warvella - otrzymał dobrą edukację i wychowanie, w wyniku czego wyrósł na sprawnego ekonoma i niezgorszego inżyniera. Posiada on sporą wiedzę na temat maszyn oblężniczych, w których budowie się pasjonuje. Jest bardzo sympatyczną, a zarazem rozsądną osobą, choć niektórzy lordowie uważają go za nieco naiwnego, patrzą na niego mniej poważnie także przez pryzmat jego depresji i uzależnienia od alkoholu, z którymi się zmaga.
	* Fecgor Henderlynn — pan Swancairn i północnych, leśnych ziem scottyjskich. Jako jedyny z lordów zajmuje się sztukami magicznymi, co często doprowadza do krzywych spojrzeń ze strony lorda Donnelly'ego i Łowców Czarownic. Lord ma pięćdziesiąt lat i jest nieco aroganckim, acz bardzo inteligentnym uczonym człowiekiem, który zajmuje się zgłębianiem magii od najmłodszych lat. Od jakiegoś czasu zbiera kapitał na otwarcie akademii magii w Swancairn, jego powołaniem jest także podniesienie poziomu oświaty w całym kraju i zapewnienie dostępu do niej większemu gronu młodych ludzi.

## Kultura

Scotta od czasów prehistorycznych kształciła swoją odmienną i klarowną kulturę, ściśle związaną z charakterystycznym honorem Scottyjczyków, ich poczuciem sprawiedliwości i zuchwałego powołania do jej wymierzania, przywiązaniem do narodu i patriotyzmu, wychwalaniem odwagi i pracowitości, a nawet z ich nietypowym, sarkastycznym humorem. Wiąże się to jednak także z wyraźnie zarysowanym stereotypem Scottyjczyka, panującym w innych krajach.

### Symbole narodowe

#### Hymn

Hymnem Scotty jest stara pieśń, której powstanie datuje się na okolice działalności proroka Yriala. Zwie się "*Shalling Ordes*", co po scottyjsku oznacza "głos pokoleń". Została napisana przez Andrena Sieglera, wybitnego scottyjskiego muzyka, sztukmistrza, podróżnika i dyplomatę.

#### Flaga

Na fladze Scotty widnieją dwa kolory:

* Zielony, symbolizujący scottyjski krajobraz, a także wolność i swobodę, zgodę z naturą
* Biały, symbolizujący wiarę i sprawiedliwość.

Ponadto, na środku białego krzyża w kształcie litery "X", rozciągającego się na całą flagę, znajduje się zielony myszołów lub sokół, symbolizujący potrzebę aktywnej zmiany i nie osiadania na laurach. Jest to wartość rzekomo bardzo ceniona przez naród scottyjski.

### Język

Językiem urzędowym kraju jest język scottyjski, określany jako dźwięczny i wyraźny język, przez jednych lubiany, przez innych nienawidzony, ze względu na swoje "nieokrzesane" brzmienie. Według zagranicznych poliglotów, jest stosunkowo łatwy do wyuczenia.

### Stereotypy

Przeświadczenia o "typowym Scottyjczyku" są bardzo popularnym tematem żartów i kpin wśród obywateli innych krajów. Wynika to w dużej mierze z historii owego kraju i postawy Scottyjczyków podczas szczególnych dla niej zdarzeń.

Najczęściej przywoływane stereotypy o "typowym Scottyjczyku" (mężczyźnie):

* Zawsze uważa, że inne kraje po prostu nie są w stanie zrozumieć jego honorowych potrzeb;
* Zawsze oskarża cudzoziemców o nieuczciwość, jeśli wiedzie im się lepiej;
* Częściej pije piwo, niż wodę;
* Jest słabo wykształcony lub niewykształcony;
* Nie przykłada wagi do dobrych manier;
* Wszędzie wplata wolę Eldaara, nawet, jeśli nie ma to pokrycia z Kodeksem jego wiary;
* Uwielbia bijatykę, popijawy i śpiewanie ludowych pieśni.

Najczęściej przywoływane stereotypy o "typowej Scottyjce" (kobiecie):

* Jest silna i zahartowana, mało kobieca;
* "Trzyma krótko" swojego męża, pilnuje go;
* Ma dobrą relację z rodziną;
* Umie dobrze gotować.