Sesje (Dolina Lazuru)

**W związku z dużymi brakami w dziale z góry dziękuję za pomoc w uzupełnianiu tego działu. Dodatkowo w zamian ze tę pomoc oferuję jednorazowy bonus w wysokości 100x poziom postaci złota i punktów doświadczenia dla każdej postaci która swoimi słowami opisze którąś z jeszcze nieopisanych sesji.**

## Styczeń 2018

### Sesja 1 - Poszukiwany: węgiel, jaskinie pod Żelaznym Dworem

Kontynuacja sesji z zeszłego roku. Drużyna składająca się z Vesii, Portii Merkeling, Nadziei, Grimwolda Topora wyruszyła na polecenie Konsorcjum Alchemicznego w Podgórku do Żelaznego Dworu aby zbadać brak dostaw węgla. Okazało się że pod Żelaznym Dworem otworzyło się przejście do dziwnych jaskiń pełnych ślepych człekokształtnych istot roboczo nazwanych przez bohaterów troglodytami. Mimo ataków troglodytów bohaterowie zapuścili się w dziwaczne jaskinie pełne gigantycznych ślimaków i podziemnych jezior. Okazało się jednak że przeciwników jednak było za dużo i drużyna została pojmana a potem rzucona na pożarcie olbrzymiemu golemowi. Pokonali go jednak i zniszczyli kryształ zasilający golema wywołując magiczną eksplozję która przeniosła ich do domu.

### Sesja 2 - Niespokojne pogranicze, droga do Widokówki

Vesia, Portia, Niunia, Smoła i Grimwold Topór wyruszyli razem by zbadać sprawę braku dostaw węgla z malowniczo położonej w górach miejscowości Widokówka.
Mimo ich przebiegłości i sprytu (jechali konno, zamiast iść pieszo) w czasie drogi zastała ich noc, dlatego też Vesia rzuciła czar "Tyciej chatki Leomunda" i w niej drużyna mogła udać się na spoczynek- po wcześniejszym wystawieniu wart.
Warta Vesii i Portii przebiegła bez większych problemów, co jakiś czas jedynie wśród wiatru dało się słyszeć jakby śmiech w oddali. Gdy warta niziołki dobiegała końca i ta zbudziła Grimwolda przed ich schronieniem znikąd pojawiła się koza z czerwonymi oczami. Jako, że reakcja drużyny była raczej znikoma, to dziwne stworzenie zmieniło swoją postać i przez chwilę ukazało im się jako oni sami. Niestety i to nie wywołało jakieś dużego poruszenia, więc stwór znów przybrał postać kozy i zniknął.
Kilka chwil później drużyna dostrzegła w oddali ciężko rannego krasnoluda, wołającego o pomoc, lecz i to nie sprawiło, że ktokolwiek miał ochotę opuścić bezpieczne schronienie. Vesia, Smoła i Portia zgodnie stwierdzili, że to nie ich problem i już układali się do snu, gdy nagle Grimwold oznajmił, że nie jest w stanie zostawić brata krasnoluda w potrzebie i ruszył ku rannemu. Kiedy tylko Topór zbliżył się do leżącego, ten jednym ruchem pociągnął krasnoluda na ziemię. Wywiązała się krótka szapanina z której Grimwoldowi cudem udało się ujść cało.
Stworzenie zniknęło, ale do końca nocy drużyna była bacznie obserwowana przez dodatkową parę czerwonych, końskich oczu.
Wstał kolejny piękny dzień. Tycia chatka zniknęła, a drużyna udała się w dalszą drogę. Nikomu nie umknął fakt, że zamiast trzech koni, było ich cztery, ale wtedy wszyscy zgodnie starali się to ignorować, a przynajmniej do czasu, gdy koń na którym jechał Grimwold nie okazał się być tym czerwonookim. Kiedy tylko jeden z członków drużyny zwrócił na to uwagę, stworzenie znów zmieniło się w kozę i zniknęło im z oczu.
Lekko zaniepokojona drużyna mimo wszystko ruszyła w dalszą drogę. Na szlaku, lekko nieobecna wcześniej Vesia, wyrwała się nagle z zadumy i oznajmiła wszystkim spokojnym tonem, że właśnie spotkali Orczego Bożka "Koziorka", po czym ruszyła przed siebie.
Gdy drużyna dotarła do przełęczy, zobaczyła przed sobą zniszczoną karawanę. Po zbadaniu jej szybko ustalono, że to zapewne jedna z zaginionych karawan węgla. Dalsze oględziny okolicy pozwoliły drużynie znaleźć grotę, która zdawała się być zamieszkana.
Po wejściu do środka drużyna stoczyła walkę z dwoma olbrzymimi wilkami, które były przykute do ściany i pilnowały wejścia. Gdy padły pokonane, grupa ruszyła dalej.
Po lewej strone jaskini napotkali drzwi, za którymi była główna sala w której stacjonowaly Jelenie Kordona- grupa bandytów. Po pokonaniu i wyciągnięciu wszystkich potrzebnych informacji z oszczędzonych, bohaterowie związali ich, a następnie ruszyli schodami na górę, gdzie mieli znajdować się kolejni bandyci. Po krótkich negocjacjach przez drzwi, drużyna użyła standardowego argumentu siłowego w postaci Grimwolda i wpadła do pustej komnaty z dwutygodniowymi zwłokami.
Po przeszukaniu pomieszczenia, grupa opuściła je i kolejny raz trafiła na Koziorka czekającego na nich przy wyjściu, to był ten moment, gdy nasi bohaterowie powiedzieli sobie dość i postanowili wrócić do Doliny, by powiadomić o losach zaginionej karawany straż miejską.

## Luty 2018

### Sesja 5 - Kultyści w Starym Lazurze

Po potyczce z kultystami w lesie Vesia otrzymała raport od sowieckiej sowy z maczetą, wisiorem z uszu i mroczną przeszłością jakoby kultyści znajdowali się głównie na murach miasta, w dzielnicy handlowej oraz w dworku szlacheckim. Vesia poskładała dwa szkielety do kupy oraz je uzbroiła, Reginard zaczął sztukować kultystów i mielić szkielety na mączkę, pieseł Portii próbował dobierać się do kości. Drużyna udała się w kierunku Starego Lazuru z zamiarem przekradnięcia się do dworku.
Skradanie się nie przysporzyło zbyt dużego problemu, ale gdy dotarli do siedziby, okazało się, że nie ma na miejscu żadnych kultystów. Uznali to za podejrzane, ale mimo to ruszyli do środka. Odkryli kuchnię na parterze, ale nic więcej nie było im dane, ponieważ różnorakie sprzęty wokoło zaczęły lewitować. Przy próbie otwarcia kolejnych drzwi rozpoczął się ostrzał, panika i chaos. Vesia była w stanie zidentyfikować źródło problemu, poltergeisty, ale nie miała rozwiązania. Gdy sam Grimwold zaczął lewitować po próbie złapania jednego z kuchennych noży, drużyna uznała, iż czas się ewakuować. Wciąż obrzucani nożami, krzesłami, stołami i innym wyposażeniem wybili drzwi i po krótkiej naradzie wyruszyli do dzielnicy handlowej.
Na miejscu zauważyli kultystów łupiących ruiny sklepów... oraz karczmy. Grimwold nie mógł oprzeć się pokusie łatwego alkoholu, więc poszedł, jak gdyby nigdy nic razem z nimi grabić. Kultyści dość szybko zrozumieli, że coś jest nie tak i zaatakowali krasnoluda. Reginard wezwał na pomoc oddział wielkich nietoperzy, które praktycznie pożarły biednych głupców żywcem.
W tym miejscu skończyliśmy.

## Kwiecień 2018

### Sesja 9 - Kultyści w Starym Lazurze: Obóz Kultystów

Po pośpiesznej ewakuacji z nawiedzonego dworku w bogatej dzielnicy Starego Lazuru grupa udała się na spoczynek w mrocznym lesie pełnym zwiadowców Kultystów. Było to możliwe dzięki magii Vesii, która przynajmniej teoretycznie powinna ich uchronić przed zauważeniem.

Tak się nie stało.

Przed świtem nad magiczną kopułą przeleciało kilka cieni, a trochę potem zjawili się węszący Kultyści. Dosłownie. Wyczuli oni kryjących się bohaterów, ale walka z nimi nie sprawiła większego problemu. Jeden z nich miał przy sobie opis dziwnego rytuału, który zdaje się tłumaczył, czemu kultyści biegają po Lesie Wisielców. Okazało się również, że mają oni bardzo zaostrzone kły.

Drużyna ruszyła tropem rytuału i natrafiła na wisielca. Emanował on silną magią transpozycyjną. Po wielu próbach udało się wpłynąć na czar przez zniszczenie ciała. Bohaterowie potraktowali jeszcze jednego dyndacza smołą i pochodnią, po czym dotarli do centrum rytuału. Smoła zauważył wejście do jaskini, a przy nim roślinę, która rośnie jedynie w miejscach wyjątkow niebezpiecznych. Ruszył, by ją zebrać. W tym samym momencie jakby znikąd zjawiła się mgła. Słychać było trzaski łamanych drzew i coś jakby wielkie kroki. Drużyna, minus łowca, ruszyła w kierunku jak najdalej od źródła tych mrożących krew w żyłach dźwięków.

Gdy mgła zrzedła zdali sobie sprawę, że już nie są w tym samym lesie. Drzewa zdawały się martwe, jakby poskręcane, ale i większe i straszniejsze. Z braku innych możliwości i nieobecności łowcy ruszyli po  prostu przed siebie. Niedługo zajęło nim dotarli do kolejnego wisielca. Został on potraktowany tak samo, jak reszta, a Portia przy okazji postanowiła się wspiąć na jedno z drzew i zauważyła przecinkę i obóz otoczony palisadą. Zdecydowano za ruszeniem w tamtym kierunku. By pozostawić Smole jakąś wskazówkę, Vesia i Portia ułożyły strzałkę z jedynego dostępnego materiału - wnętrzności wisielca - ku zniesmaczeniu innych.

Po drodze odcięto kolejne dwa wisielce i wszystko szło dobrze, dopóki grupa nie usłyszała ujadania. Zostali zaatakowani przez jedną grupę dwugłowych bestii. Walka była zacięta, a drużyna nie uszła bez szwanku. Ujadanie nie ustawało, tym razem z innego kierunku. Zaczęli obawiać się o swoje życie, lecz usłyszeli znajomy skrzek. Były to wielkie orły Reginarda Maddocka, które dostarczyły grupie śródków leczniczych.

Bohaterowie ledwo zdążyli się opatrzyć, gdy uderzyła wataha bestii. Drużynie zaczęły kończyć się środki mordu oraz siły. Smole w końcu udało się odnaleźć towarzyszy w ogniu walki, zdjął jednego ogara strzałem z kuszy. Vesia cisnęła w kolejne trzy kulą ognia. Niestety, las w tym dziwnym wymiarze był nadzwyczaj suchy i zajął się płomieniem. W czasie, gdy ogień się rozprzestrzeniał,  drużynie udało się rozprawić z rezztą przeciwników. Teraz mieli większy problem na głowie.

Pobiegli jak najszybciej szukając czegokolwiek, co choć trochę by ich osłoniło od pożogi. Dzięki współpracy i dużej dozie szczęścia wyszli z tego śmiertelnie zmęczeni, ale żywi. Postanowili trochę odpocząć.

Gdy jeszcze magia Vesii trzymała pieczę nad śpiącymi, Smoła ruszył na zwiad w kierunku teraz wyraźnie widocznej palisady. Trochę później wrócił z wieściami - żadnego ruchu, dziwne kościane konstrukcje przy wejściu. Z braku innych wyraźnych opcji bohaterowie udali się w stronę zrujnowanego teraz obozu. Znaleźli tam dziwne ślady walki, jakby zaatakowano jeszcze przed pożarem. Wyruszyli w stronę zachowanych kamiennych budynków. We wnętrzu natknęli się na 3 niedokończone, kościane golemy. Po ich pokonaniu zastanowili się, co dalej...

## Maj 2018

### Sesja 10 - Polowanie na gobliny: Rozpierducha pod wzgórzem

Smoła wraz z zaczerpniętym do pomocy półorkiem Fedainem Victus, wyruszył na kontynuowanie zlecenia z ratowaniem nieszczęśników z gobliniej niewoli. Po drodze zaczerpnął pomocy wynalazcy Viktora Fugama i druida Reginarda Madoca. Straż również przybyła na miejsce, jednak już tylko by zabezpieczyć opustoszoną siedzibe goblinów. Okazało się, że wiele przytrzymywanych tam jeńców w goblinich ukrytych jaskiniach nie przetrwało. Tych Mężczyzn których udało się uratować byli w okropnym stanie, a kolei z kobietami... Wszystkie wróciły z obszernym \*"brzuchem"\*. Nic nie wiadomo by sprawa jednak pomimo wszystkiego, dobiegła końca. Ludzie nadal mogą obawiać się możliwych kolejnych porwań.