Yunuen

**Yunuen** - teokratyczne państwo zajmujące archipelag wysp na południu mapy. Kulturalnie i religijnie nieco odstający od północy, owiany złą sławą ze względu na bycie prowokatorem wielu konfliktów na arenie międzynarodowej.

## Historia

Niewiele wiadomo gościom z zewnątrz o dalekiej historii Yunuen - wiadomo jednak, że jest ona długa i barwna, z pewną nutą ekscytującej egzotyki i tajemniczości. W kraju tym bowiem zawsze dominowały silnie zarysowane struktury plemienne - wpierw ze sobą walczące, wkrótce jednak organizujące się w jedną całość. Podobne w kulturze oraz wierzeniach, przez lata budowały potęgę Yunuen pod przewodnictwem Najwyższego Kapłana, władcy otaczanego niemalże boską czcią i uwielbieniem. Absolutyzm takowej monarchii i, dzięki temu, szybkie tłumienie wszelakich buntów w zarodku sprawiło, że kraj rozwijał się w zawrotnym tempie, przynajmniej w porównaniu do swych sąsiadów.

Na kontynentalnej części Yunuen nie cieszy się zbyt dobrą sławą; przez lata eskalował wiele konfliktów i wojen, ruszając na podbój sąsiednich ziem i narzucając swą kulturę podbitym państwom. Brutalne sprawowanie władzy nad wasalami i przejętymi terenami wykreowały na północy obraz bezwzględnego Yuna, w bezkompromisowy sposób wpływającego na politykę i zwyczaje innych państw.

Ważną - o ile nie kluczową - rolę w historii Yunuenu pełnili ich bogowie, tak zwani Opiekunowie. To oni prowadzili Yunów przez większą część ich zwycięstw i to oni mieli wielki wpływ na wiele ich decyzji. >tu będzie coś o tej wojnie z Imperium kiedyś tam<.

## Biom

Mocne upały, niekończące się dżungle oraz nieznośny dźwięk latających moskitów - choć wydaje się to być niezbyt przyjemnymi warunkami dla standardowego mieszkańca, rdzenny lud Yunuen doskonale przystosował się do tej codzienności. Południe jest ciepłe - wszak nigdy nie spadł tu nawet śnieg - i bardzo zróżnicowane pod względem terenu. Niedoświadczony podróżnik, który wejdzie do dżungli, najprawdopodobniej z niej nie wyjdzie - a nie chodzi tu jedynie o dzikie zwierzęta, lecz również źródła nieokiełznanej magii, anomalie i czyste szaleństwo, które dotyka słabe umysły i zdaje się stopniowo przejmować nad nimi kontrolę...

Rzecz jasna nic, co opiera się na samym życiu w dżungli, nie zbudowałoby potężnej cywilizacji. Liczne wyznaczone ścieżki, duże miasta i mniejsze wioski... wszystko musi być naniesione na mapie, bo tylko w ten sposób można zachować porządek. To, co dla gościa z zewnątrz może wydawać się niezorganizowaną zbitką plemion, w rzeczywistości jest potężnym systemem, działającym jak dobrze naoliwiona maszyna.

## Kultura i społeczeństwo

Bogowie dla mieszkańców Yunuen to sprawa niekwestionowalna - ich wpływ, a raczej konsekwencje ich rozbudowanego kultu, są bardzo mocno odczuwane w życiu codziennym. Przez wieki swej historii ludność wysp mogła cieszyć się mniej lub bardziej widocznym wsparciem ze strony Opiekunów, choć miało to swoje podłoże w hojnych ofiarach i codziennych modłach.

W społeczeństwie wyraźnie zarysowane są zarówno grupy społeczne, jak i przynależność plemienna. W życiu przeciętnego Yuna najważniejsze są trzy rzeczy: Opiekunowie, rodzina i słowność. Taki człowiek zatem modli się codziennie, o trzech porach dnia, do swych bogów; dba z należytą czcią o dobre imię swoich przodków oraz plemienia, a także dopełnia złożonych przysiąg. Choć stereotypowo uważa się Yunów za naród raczej okrutny i zdeterminowany do walki, należy im oddać, że jeżeli coś przysięgli, zwłaszcza powołując się na drogie im wartości, z pewnością dotrzymają słowa.

W Yunuen istnieje coś w rodzaju kultu siły fizycznej - od dziecka młodzi Yunowie ćwiczeni są w lekkoatletyce oraz walce. Magia jest darzona tutaj ogromnym szacunkiem, chociaż stosunek do niej wygląda nieco inaczej, niż w Imperium. Osoby z potencjałem magicznym są traktowane za błogosławionych przez bogów i to właśnie Opiekunom dziękują za tak ważny dar.

## Administracja i prawo

Zarządcy zajmują się poszczególnymi regionami - dbają o ludność, podział plonów, wystawianie wojska na potrzeby władcy i ewentualne ugoszczenie go w swoim regionie. Ich władza jest dziedziczna - ale tylko mądry i sprawiedliwy syn lub córka może zostać następcą. Dzieci kształcone są w stolicy pod opieką władcy; powstrzymuje to zarządców przed zbuntowaniem się. Zarządcy są nadzorowani przez tokrikoka - ma on nad nimi jurysdykcję, zarządcy mogą odwołać się w razie czego do władcy. Wszystko jest ściśle chronione, by nie było korupcji ani niesprawiedliwości; nieprzestrzeganie tego jest uważane za zdradę i surowo karane.

Chłopi i mniejsi urzędnicy są sądzeni przez zarządców.

Wyżej postawieni są sądzeni przed władcą - mogą być pozbawieni swojej władzy, wsadzeni do więzień lub zabici wraz z całą swoją rodziną.

Do przykładowych przestępstw zalicza się m.in. zaniechanie obowiązków, niewykonanie rozkazu władcy, nie obchodzenie świąt państwowych, nadużycia w stosunku do poddanych, rebelia. Kary są bardzo surowe.

Dość powszechne jest w Yunuenie niewolnictwo - niewolnikami zostają zazwyczaj jeńcy wojenni i sprzedawani są na specjalnych targach. Zazwyczaj pracują wówczas na plantacjach lub w kopalniach; co szczęśliwszym uda się być służącym w domu jakiegoś bogatszego Yuna.

## Kult Opiekunów

Opiekunów jest całe mnóstwo - choć, jak wiadomo, niektóre są potężniejsze od innych. Za najwyższe bóstwo uznaje się Inti, czyli Słońce, stąd bardzo wiele odniesień w kulturze Yunuen do tego symbolu (choćby w hymnie czy na fladze). Cała mnogość innych dziedzin i zjawisk również ma swoich patronów: zaczynając od nocy czy świecie pośmiertnym, idąc przez sztukę wojny, na rzemiośle i artyzmie kończąc. Ingerencja Opiekunów w życie codzienne jest niepodważalna - ze skutkami ich łaski lub gniewu można spotkać się bez większego trudu. Nic dziwnego, że Yunowie są tak blisko swych bogów - to oni wzięli wyspy pod swój protektorat, to oni uczynili z nich potęgę, to oni uważają rdzennych mieszkańców za swój lud wybrany. Zdawałoby się, że żaden z innych bogów nie poświęca swym wyznawcom tyle uwagi.

Z punktu widzenia Imperium Opiekunowie to nic innego jak zbuntowane anioły i demony, które zostały spaczone i przestały uznawać zwierzchnictwo Stwórcy i Navara. Przez standardowego wyznawcę Stwórcy Opiekunowie są zatem renegatami, "innymi demonami"; zrozumienia nie znajdą również u zwolenników Navara, którego zwierzchnictwa bogowie yunueńscy nie uznają. Opiekunowie sami chcą zdobyć władzę i obalić obu swoich twórców, zyskując jak najwięcej wyznawców i tym samym rosnąc w siłę. Definitywnie mają więcej mocy od zwykłego anioła i demona, czego przyczyny można doszukiwać się w wielkiej czci im oddawanej oraz mnogości rytuałów i ofiar im składanych.

Sam świat spirytualny jest zresztą bardzo skomplikowany, ale najbliższy życiu codziennemu - to z jego pomocy korzystają tutejsi magowie i szamani. Zresztą, jak było już wspomniane, magia jest tu zgoła inna, niż na kontynencie; obraca się głównie wokół czerpaniu łaski Opiekunów - a przynajmniej tak to się tu postrzega. Jest to kult szamanizmu, medytacji i transu... który może przybierać destruktywne skutki. Czarna magia nie jest w żaden sposób dyskryminowana - nie ma tu nawet takiego określenia. Tutejsi magowie zdają się inaczej pojmować i wykorzystywać tę energię - czerpią ją nie o tyle ze swojego wnętrza, co ze świata wokół siebie.

Jakiekolwiek inne wierzenia są w Yunuen zakazane, a obnoszenie się z nimi skutkować może nawet karą śmierci. Osoby, które nie przyjęły Łaski - czyli czegoś w rodzaju ichniejszego chrztu - nie mogą brać udziału w życiu publicznym i są wyjęci spod prawa.

Według tej wiary ciało zmarłego nie może zostać spalone, inaczej dusza nie będzie w stanie się zreinkarnować.

Wysłannikiem Opiekunów jest Najwyższy Kapłan - władca państwa. To on ma najbliższy kontakt z bogami i uznawany jest za osobę, przez którą przemawiają, stąd traktowany jest z boską czcią. Było parę przypadków w historii, gdy Najwyższy Kapłan zostawał awatarem Opiekunów - sam stając się niesamowicie potężny, niemniej tym samym zatracając swoją tożsamość i uczucia na rzecz bogów. Obecna władczyni - Ixcatzin - właśnie ów status osiągnęła.

## *Głusza*

Ciężko opisać Głuszę - co w niej jest? A może łatwiej - *czego w niej nie ma?* W istocie jest to miejsce, którego obawiają się nawet najbardziej zatwardziali Yunowie, którzy wędrują szlakami dżungli od lat. To, co tam się dzieje, to sprawa niewyjaśniona...

Ale warto zacząć od początku. Głusza - a przynajmniej tak nazywana przez tutejszych - to dżungla. Ale dżungla nie jako las tropikalny, jako fauna i flora, jako potoki i nieodkryte ścieżki - to niemalże osobny organizm, wszechobecny, niezrozumiały. Co bardziej przesądni Yunowie stwierdzą, że Głusza to oddzielny byt, samoświadoma istota; niektórzy dopatrują się w niej jednego z Opiekunów.

Same rubieże nie zdają się być niczym niezwykłym - ot, las, należy uważać na dzikie zwierzęta czy trujące rośliny. Ale biada temu, kto wpadnie na szalony pomysł wędrówki do Serca Głuszy. Po paru godzinach drogi ów podróżnik ma wrażenie, że zaczyna mieć omamy - a to gorzej się poczuje, a to gdzieniegdzie usłyszy jakieś głosy czy zobaczy nieznany mu cień. Później zwidy są coraz potężniejsze, coraz bardziej inwazyjne. Niektórzy mówią o niespotykanych wcześniej zwierzętach i roślinach, o organizmach, które nie mają prawa bytu. O niewyjaśnionych zjawiskach, które przeczą znanym zasadom fizyki i wszelkiej logiki. O anomaliach magicznych, wybuchach niekontrolowanej energii magicznej, przed którą zadrżałby niejeden mag...

Nic więc dziwnego, że wielu, którzy podjęli wędrówkę ku Sercu Głuszy, albo nie wróciło wcale, albo nabawiło się problemów z psychiką. Uznani za kolejną ofiarę Głuszy, traktowani są niekoniecznie jako szaleńcy, a poszkodowani przez swoją własną głupotę. Inni przynoszą ze sobą jakieś byty czy duchy; nieraz zdarzało się, że osoba pozbawiona umiejętności magicznych zyskiwała je po powrocie do domu.

Natura Głuszy jest niewyjaśniona, jednak jej zagadkowość przyciąga wielu. Mówi się, że w Sercu mieszkają Opiekunowie, a ten, kto tam dotrze, może zażyczyć sobie, czego dusza zabraknie, i poznać odpowiedzi na wszystkie pytania dotyczące świata.

## Hymn

Hymn Yunuenu, *Pieśń do Słońca*, jest śpiewana każdego dnia na wschód, południe i zachód słońca - a we wszystkich trzech wersjach nieco różni się brzmieniem. Jest śpiewany przez kapłanów Opiekunów w każdym większym mieście czy w klasztorach; we wsiach zaś, gdzie nie ma do nich takiego dostępu, rytuału dopełnia najstarszy mieszkaniec.

Słowa nie są skomplikowane - to po prostu śpiewne wymawianie imion wszystkich opiekunów, raz po raz, nie pomijając żadnego z bogów, by nie sprowadzić jego gniewu. Hymnowi zazwyczaj nie towarzyszą żadne instrumenty - jest to sam chóralny śpiew, który wprowadza śpiewających i słuchaczy w niejaki trans.

## Armia

Wojsko, chluba i trzon Yunuenu, jest nieodłącznym elementem kraju. Ze względu na wspomniane zamiłowanie do umiejętności walki i niejaki szacunek do ludzi zaradnych i silnych, armia Yunów jest stosunkowo naprawdę bardzo duża i wykwalifikowana, będąc cichym, choć niemałym zagrożeniem z południa dla całego Imperium. Najwyższym zwierzchnikiem armii jest sam władca. Potęga armii tkwi głównie w pomocy Opiekunów oraz magii.

**Piechota** wyposażona jest we wszelkie rodzaje broni, bardzo często obsydianowej - od mieczy jedno- i dwuręcznych aż po broń drzewcową. Silni, wytrzymali wojownicy, uzdolnieni zarówno w używaniu swojej głównej broni, jak i walce wręcz.

**Żołnierze dystansowi** to w dużej mierze łucznicy i kusznicy, czasem - choć nieczęsto - używający strzał zatrutych bądź podpalonych.

**Kawaleria** dzieli się na lekką i ciężką, choć ta druga używana jest jedynie w podbojach: wszak ciężka jazda w ciepłym Yunuen nie byłaby zbyt efektowna.

**Szamani**, inaczej magowie, to jeden z ważniejszych elementów armii. Wspomagani przez swych bogów i zgoła inne pojmowanie magii są największym postrachem wśród wrogów. Przed bitwami Kapłani, najczęściej również będący magami, składają modły i ofiary do bogów, którzy chętnie im pomagają.

**Minerzy** tworzą ładunki wybuchowe - czasem, choć rzadziej, magiczne. Nie są to co prawda bomby mogące zmieść miasto z powierzchni ziemi, ale zaminowane pole skutecznie odstrasza potencjalnego wroga.

**Zwiadowcy** zajmują się niczym innym jak, oczywiście, zwiadami oraz sabotażem.

**Szpiedzy** specjalizują się w wywiadzie i kontrwywiadzie.

**Medycy** są niejako dumą Yunuen. Ze względu na swe przeróżne historyczne praktyki znajomość anatomii i działań różnych substancji na ciało jest na wysokim poziomie.

## Ważne postacie

* Najwyższa Kapłanka Ixcatzin
* Yarah (tokrikok)
* Taavi (zarządca regionu)
* Hadassah (zarządczyni regionu)
* Izel (zarządca regionu)
* Xiuhcoatl (zarządca regionu)
* Camaxtli (zarządca regionu)
* Nenetl (generał, kobieta)
* Itzcali (generał, mężczyzna)
* Cadmael (generał, mężczyzna)
* Sacniete (generał, kobieta)