Defony

**Defony** (def. **Defn Ny**) - takie państwo na kontynencie Kalcedonia na planecie Olbus.

## Historia

Aspirujący rewolucjoniści przeciwko Wielkiemu Pallasowi zbierali wspólników z całego państwa. Trafili na miasto Boits w obecnych Żulicach na granicy pallasyjsko-ursaryjskiej. Tam mieszkał ich kolejny znajomy - Stans Ser. Jako że był bogaty, to miał kilku ludzi wykupionych na własność. Jednym z tak wykupionych przez niego był niejaki Fir Palf. Pochodził on z krainy Ny, jednak w okresie nastoletnim zamieszkał w Krainie An, a jako dorosły został wykupiony przez w/w Stansa Sera. Został zaangażowany w rewolucję i otrzymał od właściciela swój samochód. Zebrani rewolucjoniści zajechali pod zamek króla Wielkiego Pallasu w Pal Burgu i rewolucja się udała. Stans Ser otrzymał położony daleko na południe nizinno-górzysty Teren Nja (pal. *Tern Nja*) oraz kilka mniejszych krain, a Fir Palf ziemię z pogranicza Ziemi An, Wzniesionej Płaszczyzny i Ziemi Rogu. Założył tam państwo, którego nazwe na pallasyjski przekłada się jako Ślepa Ny (pal. *Def Ny*), ponieważ on pochodził z krainy Ny i w tym skrawku ziemi, który otrzymał, widział dużo podobieństw do niej, a zarazem dużo różnic, ale i tak mu ją ta ziemia przypominała.

W 337 żądny przygód Pallasyjczyk Krisf Kol był tak żądny przygód, że aż poprosił samego króla Pala III Wielkiego (pal. *Pal III Grand*) o jakąś przygodę. Ten mu kazał zebrać ludzi i płynąć w chuj za zachód. Tak też zrobił. Dopłynął na nieznany ląd. Krisf Kol nazwał ten ląd Amią od imion swojego przyjaciela Ama Palsna (jego imiona to Am Jan).

Defony orania i reszta Kalcedonii zaczęły rozwijać się w stronę inną niż Pallas, ale trochę nie wyszło, kiedy w 337 Pallas skolonizował Amię, dzięki czemu był dalej do przodu w porównaniu do reszty. Niektórzy uważają tamten moment za koniec starożytności i początek średniowiecza, bo wtedy ich zdaniem te zmiany społeczne i kulturowe dopiero się zaczęły. Tak naprawdę one tylko przybrały na sile, bo Pallas znalazł miejsce z całkiem nowymi surowcami i robolami, którzy tam robili dla pallasyjskich lokatorów, którzy efekty ich pracy przywozili do swojej ojczyzny i na tym Pallas wychodził jeszcze bardziej do przodu w porównaniu do innymi państwami kalcedońskimi.

W 378 doszło do rozpadu Zrajzji. Do Kalcedonii przywędrowali stamtąd niejacy Hunrowie, którzy stworzyli sobie państwo zabierając dużą część ziemi sąsiadującemu z Hokią Ostrutowi, potem sąsiadującym z Morarią Delanom i jeszcze znajdującej się bardziej na południe Seranii. Niektórzy uważają rok 378 za koniec starożytności i początek średniowiecza, bo ich zdaniem to wtedy zaczęły się te gigantyczne przemiany społeczno-kulturowe. Tak naprawdę one się tylko nasiliły z powodu rozpadu multikulturowego imperium.

W 476 Serania zawarła sojusz z Horanią, który rok później przekształcił się w unię personalną. Chociaż w sumie kogo to tutaj, kurwa, obchodzi?

W 488 Arania zajęła Defony.

W 565 w Zrajzji pojawiła się nowa religia będąca zdaniem Pallasyjczyków podróbą ich religii oraz zagrożeniem dla kontynentu. Niektórzy moment powstania tej religii uważają za koniec starożytności i początek średniowiecza, ale jak już mówiłem najważniejsze zmiany zaszły już dawno, a to to było dokańczanie tego wszystkiego.

W 575 Abalowie i ich musanizm dotarły już do Anaronu i Aranii, a potem w 600 ta religia przedostała się do Damadanii. Potem, w 601, zaczęło się nagle pojawiać wielu musanistów w Seranii, a potem w pozostałych państwach z tamtej części kontynentu, w tym też w Defonach będących wówczas jednak częścią Aranii, ale jednak niestety w Defonach pojawiło się trochę musanistów. Dominacja musanistów w Seranii spowodowała zakończenie unii personalnej Seranii i Horanii. W końcu, dopiero w 635 musaniści zostali przegonieni z tamtej części kontynentu, jednak prawie połowa Serańczyków dalej była musanistami, a w pozostałych państwach musanizm zniknął praktycznie całkowicie.

W 682 Defony otrzymały niepodległość.

W 738 na tereny Seranii, Horanii, Basetu i Prancyzji, Murononcji, Defonów i kliku państw bardziej na wschód przywędrował nurt religijno-filozoficzny pochodzący ze Zrajzji - wakupizm. Zdobył on popularność w tamtych stronach i od tej pory większość Defończyków była jednocześnie pallasystami klasycznymi oraz wakupistami.

W 1492 do Zjednoczonych Stanów Amii zaczęła przybywać ludność z różnych państw. Jako że ZSA było za dawnych lat ulubioną kolonią Pallasu, król chciał zawrzeć z prezydentem umowę, że wszelkie innowacje, jakie przyniesie ze sobą jakikolwiek naród do ZSA (albo jak Amijczycy zrobią w końcu coś swojego), tamtejszy rząd ma przenieść do Pallasu. Debil się zgodził i dzięki temu Pallas szedł jeszcze bardziej do przodu. Defończycy też przybywali i przez ten tajny układ pallasyjsko-amijski rozwiązania przywiezione za ocean przez nich wszystkich dostawały się do Pallasu, co sprawiało, że Pallas znowu zaczął wyprzedzać wszystkie inne państwa.

W 1493 państwo ursaryjsko-arańskie zajęło Defony, ale rok później oddało im niepodległość.

W 1495 Ostrut w szybkim tempie zajął kilka państw na południu, w tym Defony.

W 1505 religią państwową Ostrutu stał się lodiryzm. Wśród Defończyków lodiryzm nie wybił wakupizmu, a Defończycy byli w zdecydowanej większości jednocześnie lodirystami i wakupistami.

W 1515 religią państwową Ostrutu stał się filozofializm. Duża część Defończyków zaczęła łączyć filozofializm z wakupizmem, jednak większość pozostała nadal lodirystami.

W 1602 zmarł król, który miał synów bliźniaków. Obaj się pokłócili, co doprowadziło do rozpadu Ostrutu na Ostrut Północny i Ostrut Południowy. Ostrut Północny zajmował teren oryginalnego Ostrutu sprzed podbojów na południu, a Ostrut Południowy to było właśnie to podbite południe. W 1603 Ostrut Południowy rozpadł się na te kilka państw, które były na tym miejscu wcześniej, w tym m.in. na Defony, a Ostrut Północny zachował swoją nazwę jeszcze przez 13 lat, mimo że on był już tym właściwym Ostrutem.

Przy podziale Ostrutu Południowego wyodrębnił się również tzw. Defonland leżący na ziemiach należacych kiedyś do Defon, ale Defonland został w 1603 zajęty przez Horanię.

W nowo powstałych Defonach lodiryzm i wakupizm były religiami państwowymi. Większość Defończyków wyznawała obie na raz.

W 1603 Serania zajęła Horanię i zmieniła nazwę na Wielka Serania.

W 1604 Wielka Serania zajęła południe Basetu i Prancyzji.

W tym samym roku zdążyła zająć resztę w/w ~~antyludzkiego~~ państwa.

W 1605 Wielka Serania zajęła Defony.

W 1606 Wielka Serania zajęła Murononcję.

W 1607 Wielka Serania zajęła Kokanię.

W 1608 Wielka Serania zajęła Burabułbargię.

W 1609 Wielka Serania zajęła Naseton.

W 1610 Wielka Serania zajęła Geranię.

W 1611 Wielka Serania zajęła Pomas.

W 1612 Wielka Serania zaatakowała Hunrię i Abalię Zamańską. Atak się nie udał i wtedy Hunrowie podzielili Wielką Seranię, a Abalowie zaczęli okupację nowych państw.

Wszyscy walczyli z narzucanym im musanizmem poza Basetanami, którzy bez problemu w końcu przyjęli musanizm.

W tym czasie wszystkim Abalowie narzucili alfabet pallasyjski.

W latach 1622-1688 wszystkie te państwa były częścią Abalii Zamańskiej, ale dzięki wielu rewolucjom udało im się odzyskać niepodległość.

Jako że wielu przez długi czas błędnie uważało Defony za jedno z państw arańskich, to Arania po zjednoczeniu w 1688 i odbiciu Storkii z rąk Damadanii ruszyła na Defony w 1689 i błyskawicznie je zajęła, jednak oddała im niepodległość w 1690.

W 1711 Ostruto-Hunria zajęła Seranię, a w 1721 Horanię, Defony, Baset i Prancyzję oraz Murononcję.

W 1831 Wielki Król Ostruto-Hunrii przyznał z jakiegoś powodu części hunryjskiej autonomię, co bardzo spodobało się Hunrom. W 1832 ten sam los spotkał Seranię.

W międzyczasie do użytku w języku serańskim powrócił dawny alfabet, który od tamtej pory obowiązywał obok alfabetu pallasyjskiego.

W 1851 wielki król Ostruto-Hunrii zmienił nazwę Ostruto-Hunrii na po prostu Ostrut, co spotkało się ze sprzeciwem ze strony Hunrów.

W 1861 wielki król zlikwidował autonomię hunryjską, co spotkało się z dużym sprzeciwem ze strony Hunrów i spowodowało liczne wystąpienia, które miały na celu wywalczenie niepodległości, jednak jedyne, co się udało wywalczyć po pięciu latach, to powrót do poprzedniej nazwy, ale jego wywalczono dopiero na drodze dyplomatycznej. Walczono na niej także o powrót autonomii, ale nie udało się. Dopiero w 1882 autonomia hunryjska powróciła. W 1883 została ona ograniczona, w 1884 powróciła do poprzedniego stanu, w 1885 została rozszerzona, a w 1886 powróciła do dawnego stanu. W 1887 zachodnia Hunria zachowała dawną autonomię, a wschodnia wywalczyła powrót do szerszej. Taki stan rzeczy przetrwał do końca państwa.

W tym samym roku pozostałe autonomie też zostały polikwidowane. W 1882, kiedy Hunrowie mieli tą autonomię, reszta dalej walczyła. Na przełomie 1882 i 1883 wywalczyli. Na przełomie 1883 i 1884 te autonomie zostały wydzielone z państwa i były państwami zależnymi.

W 1912 wielki król Ostruto-Hunrii zjednoczył Seranię, Horanię, Basetię i Prancyzję, Defony i Murononcję. Nowe państwo otrzymało nazwę Zjednoczone Księstwo Serańczyków, Horantów i Defończyków.

W 1914 rozpoczęła się I wojna światowa. Ostruto-Hunria w tym konflikcie poparła Damadanię, a co za tym idzie również Zjednoczone Księstwo Serańczyków, Horantów i Defończyków mające potoczną nazwę Strongia.

W 1916 Strongia wyrwała się z Sojuszu Damadańskiego i dostała się do Sojuszu Pallasyjskiego.

W 1918 dzięki przejściu Anaronu na stronę Pallasu to Sojusz Pallasyjski wygrał I wojnę światową.

Po zakończeniu wojny zadecydowano o podziale Ostruto-Hunrii na Ostrut i Hunrię. Wtedy to Strongia zyskała niepodległość, a na początku 1919 zmieniła swoją oficjalną nazwę na Zjednoczona Strongia.

Na początku 1920 Zjednoczona Strongia zmieniła nazwę na Królestwo Strongii.

Na początku 1921 Królestwo Strongii zmieniło nazwę na Republika Strongii.

Na początku 1922 Republika Strongii zmieniła nazwę na Królewska Republika Strongii.

W 1939 wybuchła II wojna światowa. Strongia stanęła po stronie Pallasu.

W 1945 skończyła się II wojna swiatowa. Wygrał Pallas.

Również w 1945 wybuchła III wojna światowa. Strongia stanęła początkowo po stronie Ostrutu, ale szybko przeszła na stronę Pallasu.

Po III wojnie światowej pojawił się nowy wróg w postaci Wspólnotowego Związku Komunistycznych Republik i Gmin Socjalistycznych, w skrócie WZKRiGS, w większym skrócie WZKR, a w jeszcze wiekszym skrócie WZK. Strongia stanęła wtedy po stronie komunistów i zmieniła nazwę na Królewska Republika Zjednoczonej Strongii. Strongia otrzymała wtedy część ziem hunryjskich zamieszkanych licznie przez Serańczyków i Delańczyków.

Od końca III wojny światowej władze strongijskie różnie traktowały różne narody, jeśli chodzi o swobodę wyznania, np. Serańczycy nie mieli żadnych ograniczeń, Horanatom tego zabraniano, z Basetanami próbowano walczyć, ale przestano, a Muronońcom ograniczano możliwość wierzenia i praktykowania. Wśród Defończyków sytuacja wyglądała różnie: w jednych regionach ludzie nie mieli ograniczeń pod tym względem, gdzie indziej mieli ograniczone możliwości praktykowania, a gdzie indziej wcale nie mogli, co jednak nie poskutkowało zmianami w strukturze wyznaniowej i lodiryzm dalej pozostał główną wiarą Defończyków.

W 1946 Królewska Republika Zjednoczonej Strongii zmieniła nazwę na Królestwo Zjednoczonej Strongii.

W 1947 Królestwo Zjednoczonej Strongii zmieniło nazwę na Republika Zjednoczonej Strongii.

W 1948 Republika Zjednoczonej Strongii zmieniła nazwę na Zjednoczone Królestwo Strongii.

W 1949 Zjednoczone Królestwo Strongii zmieniło nazwę na Zjednoczona Republika Strongii.

W 1950 Zjednoczona Republika Strongii zmieniła nazwę na Zjednoczona Królewska Republika Strongii.

W tym samym roku Strongia dostała pozwolenie od WZK na odłączenie się od bloku komunistycznego przy jednoczesnym zostaniu komunistami. Strongia tak też zrobiła.

W 1960 Strongia wprowadziła rządy komunistyczno-kapitalistyczne.

W 1970 Strongia dołączyła do bloku kapitalistycznego.

W 1980 Strongia wprowadziła rządy w pełni kapitalistyczne.

31.12.1989 zakończyła się zimna wojna. WZK rozpadło się jednak dopiero w 1991, ale chuj to kogo obchodzi.

W 1990 Strongia się rozpadła. Serania i Murononcja stanowiły jedno państwo i były potocznie nazywane Strongią.

Od tamtej pory gdzieś do 2015 działy się fajne rzeczy (chociaż niektórzy by powiedzieli, że tam od początku nudy), potem przez 6 lat nic ciekawego, a teraz dzieje się coś tam fajnego.

## Rzeczy, które stworzyły Defony oraz następstwa stworzenia tych rzeczy

Język defoński - język Defończyków. Bardzo podobny do serańskiego i horańskiego. Nauka badająca ten język to defonistyka.

Elektrohydraulika - paru Defończyków po powrocie z Damadanii, Aranii i Horanii zdobyło wiedzę hydrauliczną i elektryczną oraz powiązane komponenty (niekoniecznie uczciwie), które już w ojczyźnie połączyli i tak powstała elektrohydraulika.

## Geografia

Defony są państwem przede wszystkim wyżynno-górzystym, gdzie nieznacznie przeważają jednak góry. Defony są podzielone jedynie na gminy, a te na miasta lub wsie. W czasach, kiedy te ziemie zajął Pallas, najwięcej było tutaj miast. Później były wsie, osady, grody i podgrodzia. W 313, kiedy powstały Defony, wszystkie miasta przekształcono w grody, a wsie i osady w podgrodzia (o ile się znajdowały obok miast, bo jak nie, to stawały się kolejnymi grodami). To podgrodzi było jednak najwięcej, bo każdy gród miał co najmniej 3 podgrodzia (nie wynikało to z żadnego przepisu prawnego, tylko tak po prostu wyszło). W 378 część ziem serańskich zajęli Hunrowie i stworzyli swój zupełnie nowy podział terytorialny, gdzie przyjęto model serański, czyli tam miast było najwięcej spośród trzech typów jednostek osadniczych. W Prancyzji zaczęto powoli tworzyć miasta. W 476 władcy hunryjscy zdegradowali większość swoich miast do rangi osad. Doszło również do zjednoczenia Basetu i Prancyzji. Zlikwidowano tam całkowicie grody, przywrócono miasta, wsie i osady, ale w taki sposób, żeby i tu to osad było najwięcej. W Murononcji zaczęto również zakładanie miast. W 488 Arania anektowała Defony i wszystkie grody stały się miastami, a podgrodzia wsiami, więc to wsi było najwięcej.

W 682 Defony otrzymały niepodległość. Większość wsi stała się miastami i to miast od tej pory było najwięcej. W 1493 państwo arańsko-ursaryjskie zajęło Defony i przywróciło dawne wsie, ale po roku państwo odzyskało niepodległość, a także przywrócono w nim dawne miasta, żeby w 1495 zostało zajęte przez Ostrut. Władze ostruckie utworzyły osady z miejscowości, które przez cały ten czas zmieniały swój status. W 1602 Ostrut się rozpada na Ostrut Północny i Ostrut Południowy. Defony stanowią część Ostrutu Południowego, gdzie większość osad staje się teraz miastami. W 1603 Defony odzyskują niepodległość, a wszystkie osady stają się miastami. Od Defon oddziela się również tzw. Defonland, ale on zostaje szybko zajęty przez Horanię. W 1605 Defony zostały zajęte przez Wielką Seranię i wtedy stworzono nowe osady, a także wiele nowych wsi, przy czym wiele miast także straciło prawa miejskie, więc od tej pory na tych ziemiach wsi było najwięcej.

W 1612 Wielką Seranię pokonują Hunria i Abalia Zamańska. Dawne państwa zostają odtworzone, a w każdym z państw również dawne proporcje pomiędzy typami jednostek osadniczych. W Murononcji i w Defonach ponownie przestają istnieć osady, a miast jest więcej niż wsi. W 1622 Abalia Zamańska anektuje te państwa, które kiedyś były częścią Wielkiej Seranii, w tym również Defony. Zostają zlikwidowane wszystkie miejscowości, a w 1688 wszystkie te państwa odzyskują niepodległość, a jednostki osadnicze zostają odtworzone w dawnych proporcjach, czyli w Murononcji i w Defonach po staremu. W latach 1689-1690 Defony należały jednak do Aranii i w tamtym okresie większość miast nie miała praw miejskich, więc większość stanowiły wsie. W 1711 Ostruto-Hunria anetkowała Seranię, co nic nie zmieniło w Defonach. Doszło do zmiany dopiero w 1721, kiedy Ostruto-Hunria anektowała Defony i wprowadziła swój porządek, czyli większość miast stała się osadami. W 1821 Hokia i Delany wywalczają niepodległość. Większość osad ostruto-hunryjskich otrzymała wówczas prawa miejskie. W 1849 Hokia i Delany się jednoczą, a także Pallas oddaje niepodległość Ursarii, co nic nie zmienia w Ostruto-Hunrii. W 1911 Hokiodelany się rozpadają, przez co większość ostruto-hunryjskich osad staje się wsiami.

W 1912 dochodzi do wydzielenia Zjednoczonego Księstwa Serańczyków, Horanatów i Defończyków, gdzie większość wsi staje się osadami. W 1914 Anora odzyskała po latach niepodległość, a większość osad strongijskich stała się miastami. W 1918 Ostrut i Hunria się rozpadły. W Ostrucie większością pozostały osady, w Hunrii stworzono nowe miasta, a w Strongii nowe wsie poprzez odebranie miastom praw miejskich. W 1923 większość wsi w Strongii stała się miastami, a w 1939 przywrócono poprzedni stan rzeczy. W 1945 Hokia i Delany znowu się zjednoczyły, a Ostrut rozpadł na Ostrut Północny i Ostrut Południowy, więc w Strongii nie doszło do żadnych zmian. W 1990 doszło do zjednoczenia Ostrutu i rozpadu Strongii. Serania i Murononcja stanowiły jedno państwo potocznie dalej nazywane Strongią. W Basecie i Prancyzji najwięcj było osad, a w Defonach zlikwidowano wszystkie osady poprzez nadanie im praw miejskich oraz stworzono nowe miasta poprzez nadanie wielu wsiom praw miejskich, dzięki czemu to miast było najwięcej.

## Ludzie

W czasach, kiedy na tych ziemiach był Pallas, najwięcej ludzi mieszkało w miastach. W 313 powstały Defony i pozostały tu jedynie grody i podgrodzia. Podgrodzi było więcej i to w nich mieszkało więcej ludzi. W 488 Arania podbiła Defony i wszystkie grody stały się miastami, a wszystkie pogrodzia wsiami, więc mieszkańców wsi było na tych ziemiach najwięcej. W 682 Defony odzyskują niepodległość, a większość wsi staje się miastami, więc większość mieszkańców państwa zamieszkuje miasta. W 1493 Defony zostały podbite przez państwo arańsko-ursaryjskie, które przywróciło dawne wsie, więc znowu najwięcej mieszkańców było na wsiach, ale państwo odzyskało niepodległość po roku, gdzie przywrócono dawne miasta. W 1495 Ostrut podbił Defony i te "problematyczne" miejscowości stały się wówczas osadami, ale ludzie szybko wyprowadzili się do miast. W 1602 Ostrut rozpadł się na Ostrut Północny i Ostrut Południowy. Defony były częścią Ostrutu Południowego. Większość osad stała się miastami, ale ludzi wysiedlano na wieś. W 1603 Defony odzyskują niepodległość i wszystkie osady stają się miastami, a ludzie powracają do miast.

W 1605 Defony zostały zajęte przez Wielką Seranię i wtedy stworzono nowe osady, a także wiele nowych wsi, przy czym wiele miast także straciło prawa miejskie, więc od tej pory na tych ziemiach wsi było najwięcej, a ludzi wysiedlono do osad. W 1612 Hunria i Abalia Zamańska pokonują Wielką Seranię i po staremu odtwarzają dawne państwa. W Murononcji i Defonach powracają dawne standardy, czyli nie istnieją już osady, a miasta i populacja miejska dominują. W 1622 Abalia Zamańska anektuje jednak dawne państwa składowe Wielkiej Seranii i likwiduje wszystkie jednostki osadnicze. Państwa odzyskują niepodległość w 1688, a w Murononcji i w Delanach powracają dawne standardy, jednak w 1689 Arania podbija Defony i odbiera prawa miejskie większości miast, więc wsie i populacja wiejska zaczynają stanowić większość. Defony odzyskują niepodległość w 1690 i przywrócony zostaje poprzedni standard.

Kolejna zmiana zachodzi dopiero w 1721, kiedy Defony zostają anektowane przez Ostruto-Hunrię. Większość miast staje się osadami, a osadnicy zostają wysiedleni do miast. W 1821 Hokia i Delany wywalczają niepodległość. Większość osad staje się miastami i to na wieś wyprowadza się wielu mieszkańców. W 1849 Hokia i Delany się łączą, a Ursaria odzyskuje niepodległość. Nie zachodzi żadna zmiana. W 1911 Hokia i Delany się łączą, a w Ostruto-Hunrii większość miast staje się osadami, a to w miastach zamieszkuje najwięcej ludzi. W 1912 dochodzi do wydzielenia Strongii, w której... a, dobra, kurwa, nie chce mi się. Juz tyle razy na ten temat pisałem. Dodam tylko tyle, że w 1990 Defony powstają na nowo i powraca dawny stan rzeczy, czyli miast i ich mieszkańców jest najwięcej.

Kiedy w 313 powstały Defony, większość ich mieszkańców utożsamiała się z poglądami lewicowymi i konserwatywnymi. Tworzyli oni swoją nową tożsamość. W 378 Hunrowie najechali Kalcedonię i utworzyli tu swoje państwo. Większość Defończyków stała się wówczas lewicowcami i konserwatywnymi liberałami. Zmieniali się chcąc dopasować się do zmieniającego się świata. W 476 większość z nich powróciła do lewicy i konserwatyzmu. W tym samym roku Baset i Prancyzja się zjednoczyły. W wyniku zmian na świecie większość Defończyków stała się centrolewicowa i liberalno-konserwatywna. W 477 Serania i Horania stworzyły unię personalną. Władzę w Defonach przejmują centrolewicowcy i liberałowie, ale społeczeństwo się nie zmieniło. W 488 Arania podbija Defony, a ludzie stają się w większości prawicowcami i liberalnymi konserwatystami. Dochodzi więc do radykalnej zmiany w światopoglądzie przeciętnego Defończyka, który zaczyna pielęgnować bardziej tradycję. W 682 Defony odzyskują niepodległość, a Defończycy stają się w większości lewicowcami i konserwatywnymi liberałami.

W 732 jacyś Serańczycy z północnego zachodu mieli jakieś problemy o coś, więc król zadecydował o oddzieleniu ich od państwa. Nowe państwo otrzymało nazwę Serania Zachodnia. W wyniku zachodzących zmian Defończycy w większości stali się lewicowcami i liberałami. W 733 jacyś Horanaci z północy mieli problem o coś i książę Horanii zadecydował o oddzieleniu ich. Tak powstała Horania Północna. Defończycy w większości stali się lewicowcami i liberalnymi konserwatystami. W 1455 Pallas sprzedał Storkię Ursarii. To wywołało w tamtej części kontynentu ponowne zmiany. Defończycy powrócili do lewicy i liberalizmu. W 1493 Arania anektuje Defony i Defończycy zmienili się radykalnie, stając się w większosci prawicowcami i liberalnymi konserwatystami. W 1494 Ursaria i Arania się jednoczą, a władzę przejmują prawicowcy i liberałowie, którzy dali niepodległość Defonom. Władzę w Defonach przejmują centroprawicowcy i narodowi konserwatyści. W 1495 Ostrut anektował Defony. Ostrutem rządzili w tamtych czasach centrowcy i socjaliści. Tacy sami stali się Defończycy.

Rozpad państwa ursaryjsko-arańskiego spowodował wielkie zmiany na świecie. Wśród mieszkańców Ostrutu zauważalne były skłonności do reprezentowania poglądów centrolewicowych i konserwatywno-liberalnych, a po zjednoczeniu Anaronu i Anory - centrolewicowych i konserwatywnych.

W 1602 Ostrut się rozpadł na Ostrut Północny i Ostrut Południowy. Władze Ostrutu Południowego reprezentowały centrolewicę i konserwatywny liberalizm. W 1603 Ostrut Południowy się rozpadł i powstały m.in. Defony i tzw. Defonland. Defończycy stali się lewicowcami i liberalnymi konserwatystami, a ludzie z Defonlandu - lewicowcami i socjalistami. Defonland szybko został jednak zajęty przez Horanię. W 1603 Serania właściwa odzyskała Seranię Zachodnią, a Horania odzyskała Horanię Północną. Mieszkańcy Geranii stawali się wówczas lewicowcami i konserwatystami, a Defon - lewicowcami i konserwatywnymi liberałami. Jeszcze tego samego roku Serania anektowała Horanię i zmieniła nazwę na Wielka Serania. W każdym nowo zajętym państwie ludzie się sprzeciwiali aneksji, ale chcąc nie chcąc większość przyjmowała zestaw poglądów typowego Serańczyka. Mieszkańcy Geranii stawali się wtedy centrolewicowcami i socjalistycznymi liberałami, a mieszkańcy Defon - lewicowcami i konserwatystami. W 1604 Wielka Serania zajęła południe Basetu i Prancyzji. Ludzie stamtąd przejmowali poglądy typowego Serańczyka. W tym samym roku udało się zająć resztę państwa i tam też ludzie przeszli taką zmianę. Wtedy przeciętny Gerańczyk stawał się centrolewicowcem i liberalnym socjalistą, a przeciętny Defończyk centrolewicowcem i socjalistycznym liberałem. W 1605 Wielka Serania zajęła Defony i przeciętny Defończyk stawał się centrolewicowcem i liberałem.

W 1612 Wielka Serania zaatakowała Hunrię i Abalię Zamańską. Atak się nie udał i wtedy Hunrowie podzielili Wielką Seranię, a Abalowie zaczęli okupację nowych państw. Muronońcy stali się w znacznej większości centrolewicowcami i liberalnymi socjalistami, a Defończycy stali się wtedy w większości centrolewicowcami i socjalistycznymi liberałami. W latach 1622-1688 wszystkie te państwa były częścią Abalii Zamańskiej, ale dzięki wielu rewolucjom udało im się odzyskać niepodległość. W tamtym okresie nikt tam nie był ani prawicowcem, ani lewicowcem, ani konserwatystą, ani liberałem, ani nikim podobnym. Ludzie wtedy stali się obojętni politycznie, kulturowo i światopoglądowo, bo stali się darmową siłą roboczą i byli przez władze przesiedlani tam, gdzie brakowało rąk do roboty. Nowe pokolenia od najmniejszego miały wpajane przez władze abalskie, że żyją jedynie po to, żeby zapierdalać na państwo za prawie nic. Najmniej przesiedlano Gerańczyków, a najrzadziej też na ich ziemie przywożono ludzi. Byli jednak ludzie, którzy się temu nie poddali i przejęli jakieś poglądy na jakieś sprawy. Była to przede wszystkim połowa tamtejszych Pallasyjczyków mieszkających tam od średniowiecza. Znaczna część tamtejszych Pallasyjczyków ogółem mając dość takiego życia zjechała do Pallasu po ponad tysiącu lat. Ten cały pierdolnik doszedł końca w roku 1688, kiedy Serania i inne państwa otrzymały niepodległość. To było już po zjednoczeniu Ursarii i Aranii, więc wyzwolone, ale zdezelowane mentalnie narody Południa musiały przyzwyczaić się do nowej rzeczywistości panującej wokół na kontynencie. W zjednoczonej Ursarii do władzy doszli prawicowcy, konserwatyści i radykałowie, a w zjednoczonej Aranii prawicowcy, liberałowie i radykałowie. Władza nad niepodległą Murononcją przypadła centrowcom, liberałom i radykałom, co sprawiło, że państwo trochę bardziej się unowocześniło i dopasowało do nowych kontynentalnych warunków. Niepodległymi Defonami rządzili więc centrolewicowcy i konserwatyści.

W 1688 Defony zostały zajęte przez Aranię, a ludzie stali się ponownie prawicowcami i liberalnymi konserwatystami. W 1690 państwo jednak odzyskało niepodległość, a do władzy wrócili centrolewicowcy i konserwatyści. W 1700 Ostrut i Hunria się zjednoczyły. Władze muronońskie stały się centrowe i liberalne, a władze defońskie stały się centrowe, liberalne i radykalne. W każdym państwie władze otrzymały poparcie ludzi. W 1701 Ostruto-Hunria anektowała Hokiodelany. Władze w Murononcji stały się centrowe, konserwatywne i radykalne, a w Defonach - centrowe i liberalne. W 1711 Ostruto-Hunria zajęła Seranię. Muronońcy w wyniku zachodzących na świecie zmian stawali się głównie centrowcami i konserwatystami, a Defończycy - centrowcami, konserwatystami i radykałami. Od 1713 obserwuje się, że Storkijczycy zaczęli się skłaniać ku poglądom centroprawicowym, konserwatywnym i radykalnym. Muronońcy stali się głównie centrowcami, konserwatystami i radykałami, a Defończycy - centrowcami i liberałami. W 1721 Ostruto-Hunria anektowała Horanię, Baset i Prancyzję, Murononcję i Defony, ale z ich mieszkańcami nie podziało się aż tak źle, jak z ludnością serańską. Ludzie szybko stali się w większości centroprawicowcami i liberałami.

Od ok. 1738 Storkijczycy zaczęli się skłaniać bardziej ku poglądom centroprawicowym, konserwatywnym i religijnym. W społeczności ostruto-hunryjskiej nie spowodowało to żadnych zmian. W 1759 Storkia uzyskała niezależność, co nic nie zmieniło ani w Storkii, ani w Ostruto-Hunrii. W 1789 Pallas anektował Ursarię. Władzę w Ostruto-Hunrii przejęli wówczas centroprawicowcy i socjaliści. Ludzie szybko przejęli takie poglądy. W 1809 w Ostruto-Hunrii władzę przejęli centroprawicowcy i konserwatywni liberałowie, a za nimi poszli ludzie. W 1821 Hokia i Delany odzyskują niepodległość. Władzę w Ostruto-Hunrii przejmują centroprawicowcy i liberalni konserwatyści. W 1829 władze ostruto-hunryjskie przechodzą na stronę centrowo-liberalną i, jak ciężko się domyślić, idą za nimi ludzie. W 1849 Hokia i Delany ponownie się zjednoczyły. Władze ostruto-hunryjskie przeszły na centrolewicę i konserwatyzm oraz otrzymały poparcie ludzi. Ostatniego dnia 1849 Ursaria otrzymała niepodległość, a następnego dnia przejęli tam władzę prawicowcy, konserwatyści i ludowcy. W Ostruto-Hunrii władza wpada w ręce centroprawicowców, liberałów i ludowców. W 1911 dochodzi do podziału Hokiodelan. Władzę w Ostruto-Hunrii przejęli centrowcy i konserwatyści, a za nimi poszło społeczeństwo.

W 1912 wielki król Ostruto-Hunrii zjednoczył Seranię, Horanię, Basetię i Prancyzję, Defony i Murononcję. Nowe państwo otrzymało nazwę Zjednoczone Księstwo Serańczyków, Horantów i Defończyków. W skrócie było nazywane Strongią. Nowy książę Strongii był Ostruciakiem o poglądach centrowych i konserwatywnych. W 1914 Anora otrzymała niepodległość. W tamtym czasie w Ostruto-Hunrii władze stały się centrowe i konserwatywno-liberalne. Dotychczasowy książę Strongii nie pasował więc władzom. Zamieniono go na innego. Był to Hunr o poglądach także centrowych oraz konserwatywno-liberalnych. Ludzie wciąż mieli nadzieje na odzyskanie niezależności, ale niespodziewanie wybuchła I wojna światowa. Wielu mieszkańców Strongii chwyciło wówczas za broń i walczyło u boku Damadanii, ale już od 1915 ludzie przestali mieć nadzieje na wygraną sojuszników tego państwa. Dlatego też w wyniku ogólnej sytuacji w Strongii doszedł do władzy Serańczyk o poglądach centrowych i liberalnych. Za nim poszli ludzie, a nowy książę dołączył do sojuszu Pallasu. Jak się okazało, dobrze zrobił, bo to Pallas wygrał wojnę. Po wojnie Ostruto-Hunria została podzielona została podzielona na Ostrut i Hunrię, a Strongia stała się niezależna. Książę zmienił swoje poglądy i stał się centrowcem i liberalnym konserwatystą. Za nim poszli ludzie, bo był uznawany za strongijskiego bohatera.

Z początkiem 1920 książę Strongii ogłosił się królem Strongii, a z początkiem 1921 - prezydentem. Również w 1921 zaszło wiele zmian w światowej polityce. Władzę w Anaronie przejęli prawicowcy i umiarkowani konserwatyści, a w Anorze - prawicowcy i umiarkowani liberałowie. Od tego wiele się zaczęło. Prezydent Strongii zmienił swoje poglądy na centroprawicę i umiarkowany liberalizm i stracił już swoje poparcie, bo ludzie nie rozumieli zmiany. Zaczął irytować ludzi z początkiem 1922, kiedy znowu zmienił swój tytuł i nazwał siebie królem. Tym samym zresetował swoją kadencję i przedłużył ją z 4 do 5 lat. Jest on więc współcześnie postacią mieszaną jeśli chodzi o bycie dobrym lub złym oraz kontrowersyjną. W 1923 doszło do kolejnej unifikacji Hokii i Delan. Wtedy znowu ten król zmienił swoje poglądy. Stał się centroprawicowcem i umiarkowanym konserwatystą. Wkurwiał już ludzi totalnie, bo był bardzo zmienny. Jego idee były kontynuowane przez następców, ale już w latach 30. takie coś miało większe poparcie. W 1939 Hokia i Delany się rozdzieliły, a ówczesny król też się zmienił i stał się centroprawicowcem i umiarkowanym liberałem. W latach 40. miał już całkiem duże poparcie, bo wspierał lud podczas wojny. W 1945 Hokia i Delany znowu się zjednoczyły, a Ostrut został podzielony na Ostrut Północny i Ostrut Południowy. W Strongii nic to nie zmieniło. Jedyna zmiana była taka, że król Strongii poparł komunistów, a państwo dołączyło do bloku komunistycznego.

W 1946 król Strongii ogłosił, że likwiduje swoją kadencję i jest królem dożywotnim, a władza będzie przekazywana dziedzicznie. Jednocześnie powoli zaczynał wprowadzać dyktaturę, a w 1947 ogłosił się prezydentem i zlikwidował prawo dziedziczenia władzy. Jego kadencja trwać miała tym razem nie 5, a 3 lata. Miał już poparcie całkowite, bo odbudowywał państwo po wojnie. Mieszkańcy Strongii też w większości stali się centroprawicowcami i umiarkowanymi liberałami. W 1948 prezydent znowu ogłosił się królem, żeby zmienić zdanie po roku i znowu stać się prezydentem, którego kadencja miała potrwać tym razem 6 lat. W 1950 ogłosił się na nowo królem, ale ogłosił 10-letnią kadencję. Ludzi zaczął wkurwiać on oraz cały komunizm. On więc ubiegał się o prawo do odłączenia się od bloku komunistycznego. Dostał pozwolenie i prowadził dyktaturę po swojemu.

Co 10 lat jego następcy robili coraz lepsze rzeczy, żeby być coraz bliżej kapitalizmu. W końcu w 1990 Strongia się rozpadła. Serania i Murononcja były jednym państwem, które dalej nosiło potoczną nazwę Strongia. W tym samym roku doszło do zjednoczenia Ostrutu. W Basecie i Prancyzji rządzili centrowcy i konserwatyści, w Nasetonie centrowcy i konserwatywni liberałowie, a w Defonach centrowcy i liberałowie. W 1993 Hokiodelany się rozpadły, a władzę w Defonach przejęli centrowcy i liberalni konserwatyści. W 2006 Strongia się rozpadła, a władzę w Defonach przejęli centrowcy i umiarkowani konserwatyści. W 2021 do władzy doszli lewicowcy i liberałowie, ale w połowie roku doszło do zamachu stanu, przez co do władzy doszli centrolewicowcy i liberałowie. W 2022 w Defonach zaczęli rządzić ludzie o poglądach prawicowych, liberalno-konserwatywnych i religijnych.