Protektorat Mariacki

Po śmierci Wiktorii I jej kraj zaczął się coraz wyraźniej dzielić na dwie części - północną która tylko symbolicznie uznawała zawierzchniość nowego księcia Miłobrata, oraz południową, gdzie leżał Wierzbogród i osobista domena władcy. Miłobrat chciał zyskać legitymację władzy na północy, więc w 724 utworzył nowy tytuł książęcy - Księstwa Północnowierzbickiego. Dzięki jego niebywałym umiejętnościom dyplomatycznym trzymał państwo w całości. Jednak po śmierci Miłobrata, i wstąpieniu na tron Nawoi I możni z północy mieli dosyć i otwarcie się zbuntowali popierając Andrzeja z Człymkowa, który miał słabe roszczenia do tronu, i zażądali ustąpienia księżnej. Nawoja odmówiła, ale buntownicy byli zbyt silni. W 753 pokonali armię lojalistów w bitwie, a na początku następnego roku zdobyli Wierzbogród mordując i paląc wszystko co się dało. Nawoja dowodziła więc nie było jej w grodzie, ale gdy dotarła do niej wiadomość o śmierci męża i większości dzieci(przeżyły tylko syn Sieciech, i córka Wiktoria) popadła w depresję, chcąc się poddać. Sytuację ocalił jej mistrz szpiegów zabijając pretendenta, przez co wojna zakończyła się bez konkluzji i wszyscy wrócili do domu. Wasale z północy zawiązali wielki sojusz, w którym chcieli walczyć z księżną. Księżna opłakiwała śmierć swoich dzieci do końca życia, aż do samobójstwa w 762. Na tron wstąpił Sieciech chcący pomścić rodzinę zabitą podczas rzezi. Jednak wiedział że do tego musi być silniejszy więc w 768 napadł na Sześciopalczastych zdobywając dużo złota , które w razie wojny planował użyć na najemników. Sfinansował także budowę jednego grodu na północy(Cieślin), który miał leżeć na północy, i zwiększyć tam jego pozycję. W 777 roku odkryto że jeden z północnych wasali a więc Marian sfabrykował roszczenia do północnego tytułu książęcego. Sieciech nakazał go aresztować co się nie udało i cała północ się zbuntowała. Król wynajął najemników i wezwał maksimum wojska zbierając 5000! armii, co jest największą liczbą w średniowiecznej historii Wierzbogrodu. Buntownicy mogli liczyć tylko na 300 wojów + 5 tanów. Unikali więc wroga wiedząc że Sieciechowi albo skończy się złoto, albo straci wojsko z powodu walki podjazdowej i braku zaopatrzenia dla tak ogromnej armii, której nie widziano od czasów Sześciopalczastych. Mieli rację książę zdobywając pierwszy gród stracił już połowę armii. Czekali więc w lasach na rozwój wypadków. Sieciech nie dokonał zemsty, bo możni przed oblężeniem ewakuowali swe rodziny. Książę w desperacji zaczął brać grody szturmem ponosząc olbrzymie straty. Lud Dariasza, mieszkający w pięciu piramidach na zachód od Wierzbogrodu zaczął rajd na Księstwo Wierzbickie więc Sieciech się wycofał , ci wykorzystali rebelianci odbijając grody wyludnione przez atakujących. Sieciech pokonał ostatecznie Dariaszów miał on jednak jedynie 800 wojów, oraz resztki złota. Wkroczył znowu na wrogie tereny, ale skończyło mu się złoto, więc zwolnił wszystkich najemników ufając że skoro armia wroga nie stanęła z nim do bitwy, to nie istnieje. Przypuścił szturm na Gmowsk, i po jego zakończeniu jego pozostałych 150 wojów było zdemoralizowanych. Na ten moment czekali wrogowie, zebrali się i zniszczyli armię księcia, po tej bitwie przeszli do ataku zdobywając grody na południu, i mszcząc się straszliwie, zabijając mężczyzn, kobiety, dzieci, bydło, paląc wsie, lasy, i zdobyte grody. Sieciech zdołał uratować swoją rodzinę zabierając ją do lasu. Oczywiście północ nie niszczyła wszystkiego, bo jak najwięcej zabierała do siebie, aby jak najszybciej wyjść ze strat jakie zadała im ta wojna. Najstarsi ludzie przez wiele lat opowiadali dzieciom o "Czarnej Wojnie" , nazywanej tak od dymu z palonych wsi pokrywającym całe niebo ! Później pokonali niedobitki armii księcia, nie biorąc jeńców. Splądrowali także świątynie, co spotkało się z oburzeniem świata. Wymusili wtedy pokój. Nowym księciem północy został Marian, który zmienił nazwę swego księstwa na Mariackie, od swojego imienia. W księstwie Mariackim przed wojną mieszkało 20 tysięcy ludzi, podczas wojny zginęło 13 tysięcy, ale na wojnie zdobyto dużo niewolników, i bydła, więc straty nie były tak bolesne. Księstwo Wierzbickie natomiast zostało zmiażdżone. Przed wojną mieszkało tam 90 tysięcy ludzi, w wyniku wojny zginęło, bądź zostało porwane 30 tysięcy, ale bydło i uprawy zostały zniszczone, zapanowała więc klęska głodu w wyniku której zginęło 30 tysięcy ludzi, a 15 tysięcy uciekło. Dodatkowo wszystkie grody i miasta były zniszczone państwo nie miało więc wojska, poza garstką uzbrojonych chłopów. W wyniku tej ośmioletniej wojny (777-785) Wierzbogród stracił swą pozycję jako silne i bogate państwo. Sieciech nie zdołał odbudować kraju i zginął przebijając się mieczem w 792 roku.