recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Entowie

**Entowie** - Pasterze Drzew, jedna z ras Śródziemia, stworzona przez Eru Ilúvatara na prośbę Yavanny.

## Historia

Entowie zostali stworzeni na prośbę Yavanny, która chciała chronić lasy przed Krasnoludami. W Pierwszej Erze mieszkali w Dorthonionie, na Rozlewiskach Sirionu, w Ossiriandzie i w Eriadorze. Dołączyli po stronie Elfów w trakcie Bitwy nad Sarn Arthrad.

W Drugiej Erze, przez Númenorejską wycinkę lasów, tereny entów zmniejszyły się. Wtedy entiany zamieszkały na Brunatnych Polach. W tym czasie obie płcie nie spotykały się; entowie woleli przebywać wśród dzikich terenów lasu Fangorn, podczas gdy entiany mieszkały w swoich ogrodach. W czasie Wojny Ostatniego Sojuszu Sauron spalił Brunatne Pola. Wiele entian spłonęło, a te które przetrwały, uciekły do Mrocznej Puszczy, na wschód i na południe.

W Trzeciej Erze enty mieszkały dalej w lesie Fangorn, od czasu do czasu szukając swych żon. Po jakimś czasie zaprzestali tych wędrówek. W 3001 TE Halfast Gamgee widział enta na Północnych Moczarach. W 3019 TE Merry i Pippin trafili do Fangornu. Tam spotkali Drzewca - jednego z najsarszych entów. Widzieli też Ostatni Marsz Entów na Isengard. Zniszczyli mury i tamę zalewając ziejące szyby. Gdy z Dol Guldur przybyli orkowie, entowie ich pokonali.

Po Wojnie o Pierścień król Elessar oddał Nan Curunír entom. Tam też zołożyli ogród i strzegli Orthanku.
Amroth Amdírion

**Amroth** – elf, władca Lórien w Trzeciej Erze. Był zakochany w Nimrodel, wraz z nią podążył ku przystaniom i umarł w 1981 TE, rzucając się w morze, by nie odpłynąć bez niej.

## Biografia

### Przed objęciem rządów w Lórien

Amroth był synem Amdira, księcia ze szczepu sindarów, władającego Lorien. Gdy ten zginął w Bitwie na Dagorlad w 3434 DE, Amroth został jego następcą. W Trzeciej Erze Celeborn i Galadriela śledząc wieści o Cieniu ze wschodu gościli przez dłuższy czas w jego królestwie.

### Amroth jako władca Lorien

Amroth był władcą dzielnym i mądrym. Był też jednak nieszczęśliwie zakochany w Nimrodel, która odrzuciła go, ponieważ pochodził z zachodu. Mimo iż był potomkiem sindarów, na modłę Galadhrimów mieszkał w koronach drzew, ze względu na ukochaną. Osiadł w Caras Galadhon, stolicy Lórien, na warownym wzgórzu nazwanym na jego cześć Cerin Amroth (Wzgórze Amrotha). Jego talan był położony najwyżej w całym Lorien, służył bowiem także do obserwacji Dol Guldur, w którym od ok. 1050 TE zagnieździł się Cień, co mocno niepokoiło władcę Lorien.

### Podróż z Nimrodel na południe i śmierć Amrotha

Gdy w 1981 TE Nimrodel uciekła przed orkami na południe, Amroth ruszył jej śladem, odnajdując ją na skraju Fangornu. Tam wyznał jej miłość, i aby go pobrała obiecał porzucić dla niej Lorien i zawieść ją do kraju gdzie panuje pokój, czyli do Amanu. Podczas wędrówki przez Gondor na południe Nimrodel zabłądziła w lasach, Amroth zaś, poszukując jej dotarł do elfickiej przystani Edhellond w Belfalas, u ujścia rzeki Morthond, gdzie znalazł gotowy do podróży ostatni statek elfów i jego skromną załogę. Zamieszkawszy na nim, opóźniał rejs, oczekując na przybycie ukochanej, a gdy sztorm porwał statek na morze, rzucił się wpław w stronę brzegu i utonął z imieniem Nimrodel na ustach. Nie pozostawił po sobie potomka. W miejscu jego śmierci zbudowano Dol Amroth.

## Charakterystyka

Amroth był wielkim żeglarzem i architektem, był również genialnym inżynierem i uczonym. Był wyższy od innych Sindarów, miał 2 metry wzrostu. Posiadał piaszczyste włosy i błękitne oczy.
Aulë

**Aulë** – Ainur, jeden z Valarów, których Eru wysłał na Ardę. Jeden z Aratarów.

## Biografia

U zarania dziejów został stworzony przez Eru Ilúvatara jako jeden z Ainurów. Brał udział w Pieśni Ainurów, dzięki której stworzono Ardę. Jego małżonką została Yavanna.

Został wyznaczony przez Eru, żeby razem z innymi Valarami ukształtował Ziemię. Na początku najbardziej współpracował z Manwëm i Ulmem. Ukształtował lądy, wzniósł góry i stworzył różne substancje i cenne kruszce we wnętrzu Ziemi. Melkor zazdrościł mu, obaj chcieli tworzyć swoje własne rzeczy. Jednak w przeciwieństwie do Morgotha, Aulë był wierny Eru i to Jemu podporządkowywał wszystko, co stworzył.

Morgoth przeciągnął na swoją stronę jednego z uczniów Aulëgo – Saurona, i z jego pomocą po raz pierwszy zaatakował Ardę, jednak został zwyciężony przez Tulkasa. Potem Aulë, na prośbę swej małżonki, wykuł dwie ogromne latarnie: Ormal i Illuin, które stały się latarniami oświetlającymi całe Śródziemie. Jednak Melkor znów zaatakował i je zniszczył. Po tym zdarzeniu Valarowie opuścili wyspę Almaren, gdzie dotychczas mieszkali i zamieszkali w Amanie.

Aulë, nie mogąc się doczekać przebudzenia elfów, sam postanowił stworzyć własne Dzieci i ukształtował krasnoludów, których Eru potem obdarzył bytem.

Po przebudzeniu się elfów nad Cuiviénen, Valarowie postanowili zaatakować Morgotha, co Aulë przyjął ze smutkiem, wiedział jakie szkody wyrządzi Ziemi wojna. Melkor został skuty Angainorem, nierozerwalnym łańcuchem Aulëgo. Był on wykuty z materiału stworzonego przez niego po zmieszaniu sześciu metali Ardy – tilkalu. Był on tak twardy i wytrzymały, że tylko Aulë potrafił go obrabiać. Z tilkalu wykute też zostały obejmy Ilterendi oraz Vorotemnar. Gdy Valarowie sprowadzili elfów do Amanu, szczególnie zaprzyjaźnili się z nim Ñoldorowie, których nauczył wielu umiejętności związanych z rzemiosłem.

Po zniszczeniu Drzew Valinoru przez Ungoliantę i Morgotha, Aulëmu przekazano ostatni kwiat Laurelinu i ostatni kwiat Telperionu. Ten stworzył dla nich naczynia i oddał je Manwëmu. Później Varda zawiesiła je na Firmamencie. Tak powstały Anar i Isil, czyli Słońce i Księżyc.

Krążyły legendy, że Krasnoludowie po śmierci mieli przygotowane specjalne miejsce w Salach Mandosa, aby ćwiczyć się w kowalstwie. Dlatego po Dagor Dagorath Aulë wraz ze swoimi Dziećmi miał odbudować zniszczony świat.
Celairant

**Celairant** - (*Sin. Wspaniały Dar*) to Dúnadan, który dołączył do Szarej Kompanii i podróżował do Gondoru podczas Wojny o Pierścień. Jest towarzyszem Langlasa, z którym przez jakiś czas przebywał w Loży Thrasiego.

## Biografia

Celairant przez pewien czas przebywał w Ered Luin. Tam spotkał elfa Penglira i zyskał jego szacunek.

Następnie dołączył do Szarej Kompanii, gdzie szkolił napotkanych wojowników w Enedwaicie. W Rohanie dołączył do Aragorna. Przebył ścieżkę umarłych i walczył z korsarzami w Pelargirze. Zginął w Biwie na Polach Pelennoru.
Nirnadel

Nirnadel - grafika wygenerowana przez AI

**Nirnadel** - (1384 - 1415 TE) ostatnia księżna Cardolanu panująca w latach 1409 - 1415 TE. Chociaż była Dúnedainem, to jednak nie pochodziła z linii Isildura.

## Biografia

Nirnadel była jedynem dzieckiem Ostohera. Gdy miała 25 lat, jej ojciec poległ w bitwie wraz z ostatnim królem Rhudauru. Resztki wojsk księstwa zostały wyparte na Kurhany, zaś ona sama musiała bronić się w Tharbadzie. W tych oto trudnych czasach przyszło jej rządzić. W krótce po objęciu władzy Tharbad dostał się pod oblężenie Górali z Rhudauru. Po kilku miesiącach oblężenia miasto padło. Księżnej udało się zbiec tunelami z miasta i przez rok uciekała przed będącymi wszędzie patrolami Angmaru.

Ostatecznie udało się jej uciec do Fornostu, gdzie przebywała 3 lata. Wtym czasie siły Angmaru zostały wyparte i Nirnadel postanowiła odzyskać Tharbad. Zgromadziła niedobitki wojsk Cardolanu oraz posiłki z Arthedainu i ruszyła na południe. W trakcie jednej z bitew udało się Dúnedainom pokonać Górali pod murami miasta. Księżna Nirnadel odzyskała swe miasto, jednak nie mogła się nacieszyć tym zbyt długo, gdyż niedługo później została zamordowana przez ludzi nasłanych przez Króla Nazguli.

Niedługo po jej śmierci nastał Wielki Mór i większość mieszkańców zginęła. Ci którzy przeżyli zbiegli do Arthedainu. Dlatego Nirnadel była ostatnią władczynią Cardolanu.
Leśni Ludzie

**Leśni Ludzie** - potomkowie Giudmarin, mieszkali w Mrocznej Puszczy. Założyli takie miasta jak Leodholt i Rhosgobel.

## Historia

Leśni Ludzie zamieszkali w Mrocznej Puszczy w trakcie Trzeciej Ery. Mimo dużego niebezpieczeństwa ze strony goblinów, wargów i wielkich pająków, nie opuścili swych domów. Bali się za to Wielkich Orłów, które czasami porywały im owce.

W 2942 TE Leśni Ludzie, Maethelburgczycy, Mangeranie i Éothéodzi obwołali Beorna wodzem Doliny Anduiny.
Alqualondë

**Alqualondë** (quen. łabędź-port) – główne miasto i port Telerich, zwane także Łabędzią Przystanią. Znajdowało się w Eldamarze, na północ od Calaciryi. Zostało zbudowane przez Telerich po ich przybyciu do Amanu. Jego władcą był Olwë. Rolę wejścia do portu pełnił wielki naturalny łuk.

W tym miejscu po buncie Fëanora dokonało się pierwsze bratobójstwo, gdy Ñoldorowie zamordowali wielu Telerich odbierając im statki. Zapewne też tutaj, w północnej części miasta została wybudowana Biała Wieża Elwingi.
Aldan

Aldan - Mistrz Polany Rzemieślników w Lórien. Był znakomitym rzemieślnikiem. Po zostaniu Mistrzem przebywał bliżej Caras Galadhon niż w czasach młodości, lecz raz na księżyc wyprawiał się na wędrówkę po dalszych krańcach Lórien.

Miał 2,10 metra wzrostu i ważył 109 kilogramów. Dzięki długiemu przebywaniu na słońcu jego włosy stały się jaśniejsze, a jego skóra przybrała rumiany odcień.

## Źródła

* Middle Earth Role Playing MERP: Elves (1995)
Gladhir

**Gladhir** - Strzelec z Ithilien. W trakcie jednej z misji wpadł zasadzkę Haradrimów. Udało mu się jednak zbiec. Następnie wraz z Faramirem bronił Osgiliath i wycofał się do Minas Tirith. Walczył w Bitwie na Polach Pelennoru. Następnie ruszył pod Czarną Bramę gdzie przeżył. Po tym wyruszył z Armią Faramira pod Minas Morgul i brał udział w oblężeniu Cirith Ungol.
Merethien

**Merethien** (sin. *kobieta biesiadująca*) - mistrz handlu żywnością z Minas Tirith i przebywała wewnątrz Kopuły Słońca.

## Biografia

W trakcie oblężenia Minas Tirith zarządziła wraz z Mirudilem sprawdzenie zawartości sklepów.

Merethien później uczestniczyła w weselu Aragorna i Arweny i była na uczcie w sali biesiadnej Merethrondu po ceremonii ślubnej gdzie była odpowiedzialna za pożywiienie.
Krebainy

**Krebainy** - gatunek Wielkich Wron. Występowały w Dunlandzie i w Fangornie. Herb Królestwa Dunlandu przedstawiał właśnie Krebaina. Używały tego samego języka co Wielkie Wrony.

## Historia

Krebainy zostały wysłane przez Sarumana do szpiegowania Drużyny w Dunlandzie. W kolejnych erach wykorzystywał je do szpiegowania Artamdir.
Rhûdaurczycy

**Rhûdaurczycy** - Mieszkańcy Rhudauru, potomkowie ludzi z Kultury Umarłych i Easterlingów Bóra.

## Historia

Po upadku Królestwa Rhudauru górale przejęli władzę nad tymi ziemiami. Ludzie z tych terenów przyłączyli się jawnie do Czarnoksiężnika i pod jego chorągwiami walczyli przeciwko Arthedainczykom. Jednak w 1975 TE ponieśli sromotną klęskę z rąk wolnych ludów. Ostatecznie większość z nich mieszkających w Rhudaurze i w Siedzibach Trolli wyginęła. Przetrwali jedynie ci, którzy uciekli do ziem Angmaru.

W trakcie Wojny o Pierścień walczyli w armiach Agandaûra. Jednak wraz z upadkiem Saurona rozpierzchli się i zostali wybici co do jednego przez Dúnedainów.
Radagast Bury

**Radagast Bury**, pierwotnie **Aiwendil** – Majar, jeden z pięciu Istarich, którzy przybyli do Śródziemia na początku Trzeciej Ery, by wspomagać Wolne Ludy w walce z Sauronem.

## Biografia

Radagast był jednym z Majarów stworzonych z myśli Iluvatara. Po stworzeniu świata zstąpił z wieloma innymi Ainurami na Ardę, gdzie przybrał imię Aiwendil. Mieszkał w Amanie i był sługą Yavanny.

Około 1000 roku Trzeciej Ery został na prośbę Yavanny jednym z Istarich. Miał chronić w Śródziemiu przyrodę przed złem. Został przydzielony Sarumanowi za towarzysza, co stało się jednym z powodów niechęci Sarumana do niego.

W Śródziemiu Radagast zamieszkał w Rhosgobel na wschodnich obrzeżach Mrocznej Puszczy. Przyjaźnił się ze zwierzętami i ptakami, był także znajomym Beorna. Uznawano go za mistrza zmian barw i kształtów. Zapewne brał udział w obradach Białej Rady. Założył Dębowy Zakon druidów. Uczył tamtejszych ludzi sztuki leczniczej za pomocą ziół. W 3001 TE Radagast opuścił swoją siedzibę w Rhosgobel.

Radagast nie brał udziału w Wojnie o Pierścień, choć nieświadomie przyczynił się do uwięzienia Gandalfa w Orthanku, a potem jego uwolnienia. Ze względu na jego miłość do roślin i zwierząt oraz ekscentryzm stał się obiektem drwin Sarumana, po tym jak zdradził on Białą Radę. Niewykluczone, że pojawienie się Wielkich Orłów w czasie bitwy pod Morannonem było zasługą Radagasta.

Po Wojnie o Pierścień nie odpłynął do Amanu, ponieważ uznał za swój obowiązek chronienie roślinności przed ludzmi. Jednak niedługo potem zginął z ręki zdrajców z Dębowego Zakonu.
Farin

**Farin** (2560 TE – 2803 TE) – krasnolud, pochodzący z Plemienia Durina, syn Borina, ojciec Gróina i Fundina.

## Biografia

W młodości Farin zamieszkiwał Góry Szare, gdzie wówczas zgromadziło się najwięcej krasnoludów z Plemienia Durina, którymi władał Dáin I.

Gdy król razem ze swoim synem zostali zabici przez olbrzymiego zimnego smoka, Plemię Durina opuściło Góry Szare. Farin powędrował razem z Thrórem do Ereboru i tam osiadł razem ze swoim ojcem Borinem i synami: Gróinem i Fundinem.

W 2770 smok Smaug napadł na Erebor i wypędził mieszkających tam krasnoludów. Wtedy Farin towarzył Thrórowi i zamieszkał w Dunlandzie. Brał udział w Bitwie w Dolinie Azanulbizar. Potem Farin udał się wraz z synami w Góry Błękitne, gdzie spędził resztę życia.
Gor

## Król Gor

**Gor** - Władca Królestwa Gór Błękitnych w Trzeciej Erze.

## Biografia

Urodził się około 2630 TE. W 2799 TE po śmierci ojca w Bitwie w Dolinie Azanulbizar został władcą Ognistobrodych i Szerokobiodrych. Zamieszkał w Halach Thorina. Po abdykacji Dwalina został ich władcą.

W 3017 TE przybył do niego posłaniec Mordoru. Najprawdopodobniej był Nazgûlem. Powiedział mu że Sauron da mu trzy takie pierścienie jakie rozdawał w zamian za to, by przekonał króla Dáina żeby tamten powiedział gdzie jest Bilbo. Gor odmówił mówiąc że Sauron wiele razy oszukiwał krasnoludów i pewnie chce ich zniewolić. Posłaniec się wściekł i krzyknął: „Może nie chcecie służyć Wielkiemu Sauronowi, ale kiedy znajdzie Jedyny Pierścień, to wtedy zobaczycie jego potęgę. On to już zrobi z wami porządek.” Następnie posłaniec spotkał się z grupką Ponuro Urodzonych i Ponurorękich.

W 3018 TE olbrzymia armia goblinów, ludzi z Angmaru oraz zbuntowanych Ponuro Urodzonych ruszyła śniegami Forodwaith na Ered Luin. W połowie zimy przekroczyła granicę Eriadoru i zaatakowała Hale Thorina. Krasnoludy broniły się dzielnie pod wodzą synów Gora, Graina i Nara, gdyż był za stary na walkę. Walki przedłużyły się aż do wiosny, kiedy upadł Sauron. Wtedy krasnoludy zadały ostateczny cios panicznie uciekającej armii. Powiadano iż żaden goblin i zły człowiek nie wrócił do swoich stron.

Gor umarł w 2 roku Czwartej Ery. Po nim władzę przejął jego syn Grain.
Magor

**Magor** - (2966 TE - 20 CE) Beorning, zięć Beorna i władca Rhosgobel w czasach Wojny o Pierścień.

## Biografia

Magor urodził się w 2966 TE w Halach Beorna. Jego ojciec zginął w walce z orkami z Dol Guldur gdy miał 5 lat. Wtedy zaopiekował się nim Beorn. Gdy miał 20 lat poślubił córkę Beorna, Farranę.

Gdy orkowie zaczęli intensywnie atakować leśnych ludzi, Beorn wysłał Magora do Rhosgobel. Tam poznał Radagasta i jego Dębowy Zakon.

W czasie Wojny o Pierścień orkowie z Dol Guldur zaatakowali Beorningów. Pierwszy impet napaści poszedł na Rhosgobel i Duinburg. Jednak dzięki swej wytrwałości obronił miasto.

## Przedmioty

* Kolczuga Éothéodów
* Włócznia
Angband

*Jeśli szukasz pojęcia Nowy Angband, kliknij tutaj.*

**Angband** (pierwotnie **Angamaido**)– druga twierdza Morgotha, wzniesiona w trakcie trwania Lat Drzew, jako twierdza mająca chronić Utumno. Znajdowała się na zachodzie Śródziemia, na północ od Beleriandu.

## Historia

Morgoth zbudował tę twierdzę, by zabezpieczyć się przed atakami Valarów, a dowództwo powierzył Sauronowi. W czasie Wielkiej Bitwy Potęg Valarowie pokonali Melkora, zniszczyli Utumno oraz Angband. Jednak najgłębsze lochy drugiej twierdzy przetrwały. Kiedy Mroczny Władca po 300 latach Drzew (niemal 3000 lat słońca) powrócił z niewoli, odbudował fortecę, która stała się jego główną siedzibą. Stąd też wysyłał swoje armie, które miały podbić Beleriand a potem świat. Jednak po bitwie Dagor Aglareb, twierdza została oblężona. Oblężenie Angbandu trwało 395 lat i zakończyło się bitwą Dagor Bragollach, po której Melkor stopniowo przejmował władzę nad Endorem. Ze wszystkich śmiertelników do jego komnat dotarli tylko Beren i Lúthien, aby zdobyć Silmaril. Angband został ostatecznie zniszczony w czasie Wojny Gniewu, kiedy Morgoth poniósł ostateczną klęskę.
Elfhelm

**Elfhelm** – (Roh. *Elfia Ochrona*) marszałek Rohanu za czasów Wojny o Pierścień.

## Biografia

Był Thanem Wschodniego Emnetu dopóki w 3012 TE został Marszałkiem Wschodniej Marchii. Dowodził garnizonem Edoras oraz jeźdźcami mobilizowanymi w okolicach stolicy. Podczas ataku Sarumana na Rohan Elfhelm został wysłany ku brodom na Isenie, by wesprzeć oddziały Théodreda siłami czterech éoredów. Walczył więc w pierwszej bitwie u brodów na Isenie. Uratował Grimbolda przed zabiciem z rąk orka Morflaka. Za późno pomógł jednak Théodredowi, przez co tamten zginął. W drugiej batalii, wraz z Grimboldem, dowodził całością sił Marchii. Odepchnięty przez wojska Sarumana na wschód, spotkał Gandalfa Białego, który poradził mu, by wycofał się do Edoras, aby strzec stolicy.

Elfhelm wziął następnie udział w odsieczy Minas Tirith. W Bitwie na Polach Pelennoru dowodził prawym skrzydłem. Gdy Armia Zachodu pod wodzą Aragorna II, wyruszyła na Morannon, marszałek pozostał w Minas Tirith, obejmując komendę nad trzema tysiącami Rohirrimów, którzy tam pozostali. Na ich czele rozbił oddziały Mordoru w Anórien. Po pokonaniu Saurona był obecny na koronacji Elessara. Później został przybocznym króla Éomera, który mianował go marszałkiem Wschodniej Marchii.
Ludzie z Gondoru

**Gondorczycy** – lud zamieszkujący Gondor, będący pomieszaniem Dúnedainów i ludzi zamieszkujących Gondor.

## Historia

Po Upadku Westernesse Isildur i Anarion rozbili się u ujścia Anduiny. Wraz z ojcem zaczęli budować królestwo Gondoru. Koloniści przyjęli ich życzliwie i uznali za swoich władców; również Górale (w tym Umarli z Dunharrow) składali im przysięgi na wierność. Wygnańcy z Númenoru stali się elitą i możnymi nowego państwa.

Po śmierci Najwyższego Króla – Isildura – Gondor uniezależnił się od Arnoru, ponieważ Meneldil nie chciał uznać Valandila za swojego zwierzchnika.

Gondorczycy rozwijali się spokojnie i wzrastali w bogactwie aż do czasów Królów Żeglarzy, którzy podbijali sąsiednie ziemie i państwa. Za panowania Hyarmendacila I i Atanatara II Gondor osiągnął szczyt swojej potęgi, przypominając chwałę dawnego Númenoru. W ciągu następnych wieków Dúnedainowie zaczęli się mieszać z pomniejszymi ludami, głównie Nortami. Waśń Rodzinna spowodowała śmierć przedstawicieli wielu znakomitych rodów, dodatkowo Wielki Mór zdziesiątkował ludność, w tym dynastię królewską. Od Waśni wielu Ludzi Północy zaczęło napływać do Gondoru i mieszać się z dotychczasowymi mieszkańcami.

Po śmierci Eärnura, z obawy o nową wojnę domową, uznano iż lepiej będzie nie wybierać nowego monarchy, lecz oddać rządy namiestnikom. Tym samym Mardil został pierwszym panującym Namiestnikiem. Z biegiem lat Kraj Kamienia coraz bardziej podupadał, aż w końcu Sauron uznał, że dojrzał do klęski; zaczęła się Wojna o Pierścień. W tym czasie Dúnedainowie zamieszkiwali głównie Anórien, Minas Tirith i Pelargir, natomiast górskie doliny, np. w Lossarnach i Lamedonie, czy na nizinach w Lebenninie zamieszkiwali przeważnie potomkowie Ludzi Średnich.

Po objęciu tronu przez Aragorna II Gondorczycy odzyskali dawną świetność i potęgę, lecz wiek Dúnedainów nadal się kurczył.
Folcred

**Folcred** - (2961 TE - 21 CE) Hobbit z plemienia Stoorów, wódz Hobbitów z Doliny Anduiny.

## Biografia

Urodził się Nad Wodą w 2961 r. Trzeciej Ery. Miał za przodków Stoorów. W wieku 27 lat wyruszył w podróż na zachód. Po trudnej przeprawie przez Góry Mgliste znalazł się w Dolinie Anduiny. Tam zachwycony ziemią postanowił się osiedlić. Wrócił do Shire i zaczął nakłaniać innych hobbitów do zamieszkania w odkrytej przez siebie ziemi. Mimo że Hobbici z Shire'u nie chcieli z nim iść, postanowiła osiedlić się za Górami Mglistymi grupka hobbitów z Bree. Tam założyli wioskę Fenholm, a Folcred został jego burmistrzem.
Góry Mgliste

**Góry Mgliste (Hithaeglir, Góry Mgieł)** – pasmo górskie, biegnące pomiędzy Eriadorem a doliną Wielkiej Rzeki Anduiny. Zostało wypiętrzone przez Melkora w Latach Drzew, aby utrudnić Oromëmu jego podróże na wschód. Były wówczas dużo wyższe. Po przemianie świata zmalały a pomimo to były prawie nie do przebycia. Pod górami została wykuta Moria, kraina krasnoludów. Po upadku Thangorodrimu pod tymi górami schronił się jeden z Barlogów, Bubogzol. W górach tych istniało miasto goblinów, mieli swoje kwatery też orkowie oraz przez długi czas mieszkał Gollum. W swoich wyprawach przeprawiali się przez nie zarówno Bilbo Baggins jak i Frodo.

## Położenie

Na dalekiej północy wznosi się ostatni szczyt Gór Mglistych: Góra Gundabad, a potem pozostałości po królestwie Angmaru. U podnóża Gór ze strony wschodniej leżą: Góry Szare, Brama Goblinów, Samotna Skała, Pola Gladden, Dolina Półmroku, Lothlórien i Fangorn. Strona zachodnia to Wrzosowiska Etten, Rivendell, Eregion, Wrota Morii oraz Dunland. Na południowych krańcach pasma znajdują się Wrota Rohanu oraz Isengard. Przez Góry można przejść przez dwie przełęcze: Przełęcz Czerwonego Rogu i Wysoka Przełęcz. Ponadto można przejść pod Górami przez Morię.
Imrahil

**Imrahil** (2955 TE - 34 CE) – Dúnadan z domieszką krwi elfów, dwudziesty drugi książę Dol Amroth, syn Adrahila.

## Biografia

Imrahil urodził się w 2955 roku TE, miał dwie siostry, Ivriniel i Finduilas, która poślubiła namiestnika Gondoru Denethora II. Władzę objął w 3010 roku TE.

Był silnym władcą i wiernym lennikiem Gondoru. Wsparł go w czasie Wojny o Pierścień, prowadząc 1200 żołnierzy przeciwko wojskom Saurona w Bitwie na Polach Pelennoru. Po śmierci Denethora objął tymczasowo władzę w Minas Tirith, a potem uczestniczył w bitwie pod Morannonem.

Po upadku Saurona uczestniczył w koronacji króla Elessara na polach Cormallen. W późniejszych czasach zasiadał w Radzie Gondoru i był najważniejszym dowódcą wojsk króla.

Władzę po nim przejął Elphir, jeden z jego trzech synów.
Nain Bezlitosny

## Náin

**Náin Bezlitosny** - władca Żelaznych Wzgórz. Jest bratem króla Thorina III i stryjem księcia Durina.

Ma złote ucho i agatowe oko od ran otrzymanych w bitwie o Erebor i Bitwie Pięciu Armii.

## Biografia

Náin Bezlitosny prowadził krasnoludy Gabil'akkâ z Żelaznych Wzgórz do Gundabadu. Później towarzyszył swemu siostrzeńcowi w Ukrytym Ogrodzie Abnankâra.
Glóin

**Glóin** (2783 TE - 15 CE) – krasnolud z Plemienia Durina, syn Gróina, brat Óina i ojciec Gimliego. Był uczestnikiem wyprawy do Ereboru, a później brał udział w Naradzie u Elronda.

## Biografia

### Wczesne życie

Urodził się w 2783 roku Trzeciej Ery w Dunlandzie, gdzie przebywała większa część Plemienia Durina po zajęciu Ereboru przez Smauga. Po Bitwie w dolinie Azanulbizar razem z Thorinem i Thráinem II wyruszył w podróż do Gór Błękitnych.

### Wyprawa do Ereboru

W 2941 roku Thorin II Dębowa Tarcza spotkał się z czarodziejem Gandalfem. Mędrzec zasugerował krasnoludowi, aby zorganizował niebezpieczną wyprawę do Samotnej Góry, w celu pokonania smoka Smauga i odzyskania utraconych dawno temu bogactw. Gandalf zaproponował, aby pośród dwunastu towarzyszy Thorina znalazł się hobbit Bilbo Baggins. Glóin uważał niziołków za prostaków, którzy nigdy nie odważyliby się zbliżyć na odległość niucha do najbardziej nagiego smoczątka, świeżo wyklutego z jaja.

W tym samym roku, w Hobbitonie odbyło się generalne spotkanie członków wyprawy. Glóin zjawił się na nim ze swoim bratem Óinem. Nosił wówczas biały kaptur. W przeciwieństwie do pozostałych krasnoludów, nie pomagał im w przygotowywaniu stołu, oraz nie przyniósł ze sobą żadnego instrumentu muzycznego.

W trakcie wyprawy, Glóin i Óin byli *mistrzami w rozpalaniu ognisk,* więc takie zadanie przypadło im w udziale podczas wyprawy, chociaż dochodziło między nimi do bójek.

Podczas ataku wargów, Glóin schronił się na wysokiej sośnie.

Po ucieczce w beczkach z pałacu króla Thranduila, gdy Glóin był wyciągany ze swojej beczki, wydawał się być na wpół żywy.

Glóin walczył w Bitwie Pięciu Armii i przeżył. Po wyprawie osiadł w Ereborze.

### Wojna o Pierścień

Jesienią 3018 roku Trzeciej Ery, Glóin został razem ze swoim synem Gimlim wysłany do Rivendell, aby zdobyć informacje na temat kolonii założonej przez Balina w Morii. W domu Elronda spotkał również Frodo Bagginsa i opowiedział mu o wydarzeniach jakie miały miejsce w Dzikich Krajach.

Na Naradzie u Elronda, Glóin poruszył sprawę posłańca z Mordoru, który domagał się informacji na temat powiernika pierścienia od krasnoludów.

Syn Glóina, Gimli, był członkiem Drużyny Pierścienia.

Po naradzie Glóin wysłał Gimliego do pokonania Skorgríma Ponurą Dłoń. Kiedy Drużyna wyruszyła z Rivendell, Glóin wraz z Glorfindelem walczył z goblinami. Wyruszyli na Wrzosowiska Ettenmoors i pokonał Gorkila, króla goblinów. Następnie wraz Glorfindelem udali się w Góry Błękitne by pokonać smoka Drogotha. Potem wyruszył do Ereboru, jednak nie zdążył i dotarł tam po pokonaniu Saurona. Dowodził krasnoludami w oblężeniu Dol Guldur.
Bill Ferny

**Bill Ferny** – człowiek z Bree, zamieszkujący miasto Bree.

## Biografia

Bill Ferny mieszkał w ostatnim domu w Bree. Był mało lubiany przez szanowanych mieszkańców tego miasteczka. Pracował jako szpieg dla Nazgûli, przekazywał im informacje o Shire oraz o hobbitach.

Ferny był w karczmie "Pod Rozbrykanym Kucykiem" 29 września, gdy czwórka hobbitów przebywała we wspólnym pomieszczeniu. Gdy zobaczył znikającego "pana Underhilla", udał się poinformować o tym Nazgûli.

Po ataku Upiorów, on i jego sojusznicy poszli do stajni obok gospody i wypuścili wszystkie wierzchowce. W całym Bree został tylko jeden kucyk, którego właścicielem był Bill. Sprzedał go za dwanaście srebrnych groszy Aragornowi i Hobbitom. *Jako pożegnalny prezent*, Samwise Gamgee rzucił w jego głowę jabłkiem.

Pewnego razu Bill i kilku jego towarzyszy, otworzyli wrota do miasta, w celu zajęcia Bree, przez co doszło do małej potyczki, w wyniku której zginął Rowlie Appledore.

Gdy Shire zostało zajęte przez opryszków Sarumana, Bill strzegł bramy u Mostu na Brandywinie. Dopiero, gdy Merry, Pippin, Sam oraz Frodo wrócili z wyprawy, udało im się wygonić tego człowieka z Shire. Na koniec, jego stary kucyk kopnął go w plecy.

Umarł w lasach zabity przez wilki.
Grimbold

**Grimbold** – (Roh. *groźny*) rohirrim, marszałek Rohanu podczas Wojny o Pierścień.

## Biografia

Grimbold pochodził z Zachodniej Bruzdy. Walczył u Brodów na Isenie, lecz odparty przez Sarumana spotkał Gandalfa. Gandalf zaproponował mu aby dołączył do Erkenbranda i pomógł w bitwie o Helmowy Jar. Grimbold brał udział w wyprawie pod Minas Tirith i walczył w Bitwie na Polach Pelennoru, dowodząc lewym skrzydłem, lecz poległ.

W filmowej adaptacji Petra Jacksona Grimbold pojawia się dwa razy. Najpierw w Dunharrow mówi królowi Théodenowi o liczbie wojowników nadchodzących z Zachodniej Bruzdy, a później król Théoden rozkazuje mu dowodzić prawym skrzydłem podczas bitwy na Polach Pelennoru.
Amarië

**Amarië** - Elfka ze szczepu Vanyarów. Była ukochaną Finroda, lecz nie popłynęła razem z nim i została w Valinorze czekając na jego powrót. Po jego powrocie z zaświatów zamieszkali razem w Amanie.

Amarië była bardzo piękna, posiadała długie, bogate blond włosy i szmaragdowozielone oczy.

## Źródła

* Silmarillion
* Middle Earth Role Playing MERP: Elves (1995)
The Rake (Roblox)

The rake serves as the main antagonist of the game with the same title.

#### Powers, Skills, Abilities

Superhuman physical characteristics, Reality warping (potentially), Fear and paranoia inducement, Channeled anger, Immortality

#### Attack potency:

Superhuman level (casually obliterates humans in 3 hits, should scale above them), Wall level (destroyed the safe house roof, his blood hour initial scream is enough to disable the power around the map and block it until his rampage is over), Unknown (during blood hour, he can one hit anything), potentially 7-A (turns the entire sky red for a short period, which energy output would equate to city level, but could just be mental effects)

#### Durability:

Human level (weak to stun sticks and light), Superhuman level, Unknown(able to tank the eerie and traps without apparent damage to the rake), Unknown (immortal)

#### Speed:

Human level (runs faster than a human can walk), Superhuman level (runs at least 3 times faster than a human with adrenaline)

#### Lifting/striking strength:

Unknown (No documented feats of this kind), (Striking scales to attack potency)
Dialga

the lord and creator of time itself, dialga is a part of the creation trio.

Age: Infinite

Gender: None

### Attack Potency:

Universal+ (created it's own dimension) ,Multiversal (scales above the cosmology), Low Outerversal (stated numerous times to be the concept of time/created time/has complete dominion over it), Potentially Boundless (the true form would vastly outscale dark matter, which should have this power)

### Durability:

Universal+ (tanks attacks from pokemon of this quantity), Low Outerversal (tanks attacks from palkia, which should be equal to dialga), Likely 0 (tanks attacks from origin palkia)
Dunlendingowie

**Dunlendingowie** – dzicy ludzie z Dunlandu, plemię wywodzące się od Daenów, najzagorzalsi wrogowie Rohirrimów.

## Historia

### Początki

Arhunerimowie wyruszyli z okolic Gór Białych, aby dotrzeć do Beleriandu. Niektórzy ludzie zostali jednak w Enedwaicie i Minhiriath, widząc porastające je puszcze. W Drugiej Erze Númenorejczycy założyli Lond Daer, jednak rdzenna ludność ich nie atakowała. Zmieniło się to, kiedy ludzie z Westernesse zaczęli coraz bardziej wycinać lasy. Tubylcy zostali wtedy przegnani przez Númenorejczyków: ci z Minhiriathu uciekli na Eryn Vorn, a ci z Enedwaithu przenieśli się na południowo-wschodnie stoki Gór Mglistych, będąc protoplastami Dunledingów.

### Trzecia Era

W Trzeciej Erze znaleźli się oni pod panowaniem Gondoru, który jednak nie był zainteresowany tymi terenami. W trzecim tysiącleciu znowu stali się niezależni. W 2510 roku Dunledingowie zostali wyparci z Calenardhonu, do którego przenikali w poprzednich latach. Wtedy zaczęła sie ich nienawiść do Éothéodów. Po śmierci króla Aldora, Dunledingowie znowu zaczęli osiedlać się w Emnecie Zachodnim. Déor wygnał ich i wysłał dobre słowo do Isengardu, lecz okazało się, że nieprzyjaciele Rohirrimów przejęli tam władzę. Król nie mógł zdobyć twierdzy, ponieważ Gondor nie był w stanie pomóc Rohanowi. Później jednym z najważniejszych Dunledingów był Freka, który miał duże wpływy w Rohanie, dlatego też ubiegał się o tron, co niekoniecznie akceptował ówczesny król, Helm Żelaznoręki. Podczas jednej z narad Freka obraził majestat króla, co zmusiło go do ucieczki wraz z rodziną z Rohanu. W cztery lata później syn Freki, Wulf, wyruszył ze swoją bandą do królestwa Rohirrimów. Na Rohan napadły również wojska Easterlingów ze wschodu, a Korsarze z Umbaru odcięli Rohan od posiłków z Gondoru. Wulf zdobył Edoras, zabił Haletha, starszego syna Helma, i ogłosił się królem. Helm zbiegł wraz z młodszym synem do doliny Helmowego Jaru. Niedługo potem, gdy zima się skończyła, Freleaf, syn Hildy, wyruszył z Dunharrow i odzyskał Edoras. Następnie przegnał Dunlendingów z Rohanu.

Za panowania Wulfa II Dunlendingowie wzmogli ataki. Lecz dopiero za panowania Yagtháka, który ogłosił się królem Dunlandu, Saruman otwarcie zaatakował Rohan. Dunlendingowie wspomagali orków w napadach na Rohan, a także brali udział w Bitwie o Rogaty Gród.

Po Wojnie o Pierścień Frëka II złożył przysięgę Eomerowi, że Dunlendingowie zbrojnie nie przekroczą Iseny.
Déorwine

**Déorwine** - (Roh. *Dzielny Przyjaciel*) Rohirrim żyjący w czasie Wojny o Pierścień

## Biografia

Déorwine był wodzem Królewskich Jeźdźców podczas Wojny o Pierścień. Został zabity wraz z sześcioma swoimi rycerzami w bitwie na Polach Pelennoru w Gondorze. Zginął, gdy Czarnoksiężnik zaatakował Théodena. Został pochowany w Kopcach Mundurowych i upamiętniony w Pieśni o Kopcach Mundburga.
Angbor

## Angbor Nieustraszony

**Angbor** (sin. *żelazo*) – człowiek z Gondoru. Był prawdopodobnie Dúnadanem i władcą Lamedonu podczas Wojny o Pierścień. Dowodził armią idącą na odsiecz Minas Tirith, a poprzednio bronił Linhiru przed korsarzami z Umbaru. Był mężem Terenis, siostry Denethora.

## Biografia

Angbor w przeciwieństwie do władców okolicznych lenn (Duinhira i Imrahila), nie posłuchał wezwania Namiestnika Denethora o pomoc, gdyż Imrahil nakazał mu bronić południowych lenn przed najazdem Korsarzy z Umbaru. Angbor pozostawił więc swego syna Drambora pod opieką swego zamku Calembel i poprowadził swych wojowników do obrony miasta Linhir, aż do przybycia Aragorna i Szarej Kompanii. Następnie zwołał mężczyzn z zachodniego i środkowego Gondoru, by towarzyszyli Aragornowi do Pelargiru, a stamtąd do Minas Tirith. Podczas gdy Aragorn i Szara Kompania podróżowali statkiem do Harlondu, a następnie do Pelennoru, Angbor i jego czterotysięczny zastęp maszerowali drogą przez wschodni Gondor, przechodząc przez Górny Lebennin i Lossarnach do Minas Tirith.
Arwena

**Arwena** (241 TE – 121 CE) – półelfka, córka i najmłodsze dziecko Elronda i Celebríany. Żona Aragorna II, królowa Zjednoczonego Królestwa Arnoru i Gondoru. Zwana była również **Undómiel**, czyli **Gwiazdą Wieczorną**, lub **Tinuviel**, ze względu na podobieństwo do Lúthien.

## Biografia

### Wczesne Lata

Arwena urodziła się w roku 241 TE, jako młodsza siostra Elladana i Elrohira. Ze względu na to, że jej ojciec był półelfem, otrzymała możliwość wybrania swojego losu, mogła wieść życie elfa, lub człowieka. Mieszkała w Lórien, krainie, z której wywodziła się jej matka. Jednak czasami odwiedzała krainę swojego ojca, Rivendell.

W roku 2951 TE Arwena, po swoim powrocie z Lóthlorien, spotkała Aragorna, który był wodzem Dúnedainów i przebywał w Imladris, jako gość oraz przybrany syn Elronda. Aragorn zakochał się w pięknie Arweny, mimo, że ona nie przejawiała do niego wyjątkowych uczuć. Elrond dostrzegł uczucie Aragorna do jego córki i rzekł, że mogą się pobrać jedynie wtedy, gdy Aragorn zostaje królem Zjednoczonego Królestwa Arnoru i Gondoru. Arwena pobierając się z nim, dokonałaby wyboru, czy pozostaje elfem i zostaje z Elrondem, czy wybiera los człowieka, wychodząc za Aragorna.

Arwena ponownie spotkała Aragorna w Lothlórien w roku 2980 TE w Caras Galadhon, gdzie Arwena odwzajemniła miłość do Aragorna i zadecydowała w swym sercu, że wybiera życie człowieka, a nie elfa. Spędzili razem całą wiosnę, przechadzając się po lasach Lorien. Otrzymała tam od niego Pierścień Barahira. Przez następne 39 lat czekała, aż Aragorn spełni postawione przez Elronda warunki, pod jakimi zgodził się na ich ślub.

Podczas Wojny o Pierścień, Arwena utkała dla Aragorna sztandar, który ten pokazał w Bitwie na Polach Pelennoru. Dała mu również swój naszyjnik, Evenstar.

Potem Arwena wraz z ojcem wyruszyli do Gondoru. Po przeprawie przez Góry Mgliste zatrzymali się w Beorninghús, wiosce Beorningów. Była zachwycona oglądając łąki Doliny Anduiny i wielkie pszczele pastwiska.

Arwena przybyła w najdłuższy dzień lata do Minas Tirith, wraz ze swoim ojcem i braćmi i pobrała się z Aragornem II Ellesarem, królem Zjednoczonego Królestwa Arnoru i Gondoru. Ostatecznie przypieczętowała swój wybór i wybrała przez to los człowieka, a odrzuciła przyszłość życia jako elfka i utraciła możliwość popłynięcia na Zachód, razem ze swoim ojcem. Swoją możliwość odpłynięcia za morze oddała Frodowi, ze względu na wagę misji, którą wykonał.

Stała się królową Gondoru i Arnoru, urodziła Aragornowi pięć córek oraz jednego syna, następce tronu, Eldariona, a przez pewien czas Elanor Gamgee (córka Sama) służyła jej jako dworka. Po śmierci Aragorna, opuściła Gondor w roku 120 CE i udała się do Lóthlórien, gdzie w 121 roku CE, umarła i została pochowana w Cerin Amroth.
Golodir

**Golodir** - doświadczony kapitan Strażników Północy, uważany za wielkiego przez tych, którzy go poznali. Jednak sprzeciwił się rozkazowi Aragorna i przyprowadził kompanię na północ, do Angmaru.

## Biografia

Pewnego dnia do Aragorna przybył sokół z Esteldinu, niosąc wiadomość, że przynajmniej jeden członek kompanii Golodira wciąż żyje, w Aughaire. Wielu z kompanii Golodira ukryło się w ukrytej jaskini o nazwie Gath Forthnír, a wśród nich jego córka, Lorniel. Jednak sam Golodir nie został odnaleziony. Wtedy doszła wiadomość że został uwięziony w Carn Dum. Udało się go jednak szczęśliwym trafem uwolnić. Ostatecznie Golodir ponownie oddał się na służbę swemu wodzowi, Aragornowi.

Następnie odwiedził Rivendell, gdzie wraz z Halbaradem usłyszeli o tym, że Aragorn potrzebuje pomocy. Postanowili zebrać drużynę, by pomóc wodzowi. Golodir ruszył z kompanią przez Enedwaith i Dunland, aż wreszcie znaleźli Aragorna, do którego dołączyli. Następnie przebył Ścieżkę Umarłych i walczył w Bitwie na Polach Pelennoru, gdzie zginął.
Smoki

**Smoki** - gatunek wyhodowany przez Morgotha, z Majarów którzy się do niego przyłączyli. Pierwszy z nich był Glaurung.

## Historia

Początkowo smoki były Majarami. W Latach Latarń przyłączyły się do Melkora i przyjęły postacie potężnych latających (lub nie latających) stworzeń. Po powrocie Morgotha do Angbandu wróciły na jego służbę. On tymczasem je hodował i ulepszał. Pierwszy wyrosnął i zdobył wystarczającą potęgę Glaurung, zwany ojcem smoków. Miał służyć jako wsparcie dla Balrogów i orków. Po śmierci Glaurunga Morgoth na szeroką skalę rozpoczął hodowlę tych stworzeń. Część z nich rozesłał po północy na wypadek porażki, inne zachował w Angbandzie. Smoka Galdicuza wysłał do Gondolinu. Największym ze smoków stał się Ancalagon Czarny. W trakcie Wojny Gniewu wysłał wszystkie smoki z Angbandu do bitwy. Żaden z nich nie przetrwał.

W Trzeciej Erze smoki zaczęły wracać. Ich głównym ośrodkiem rozmnażania stały się Zwiędłe Wrzosowiska na północ od Ereboru. Wkrótce też zaczęły nękać krasnoludów i pobliską ludność. Smoka Skata, terroryzującego Éotheodów, zabił Fram. Tymczasem inny smok zimny, Dilgukan, zabił Dáina I i jego syna Fróra. Potem smok Smaug napadł na Erebor i zniszczył Dale. Gdy przybyła Kompania Thorina, Smaug w ramach zemsty zniszczył Esgaroth, lecz sam zginął z ręki Barda Łucznika.

W trakcie Wojny o Pierścień znane były trzy smoki: Draigoch (ognisty smok zamieszkujący Enedwaith), Urgost (ognisty smok z Gór Szarych; zamieszkał w Carn Dûm po zniszczeniu twierdzy) i Drogoth Król Smoków (mieszkał na Zwiędłych Wrzosowiskach, został zabity przez Glorfindela i Glóina).

## Podział

* Smoki Zimne (Dilgukan)
* Smoki Ogniste Latające (Ancalagon Czarny, Skat, Smaug, Draigoch, Urgost, Drogoth)
* Smoki Ogniste Nielatające (Glaurung, Galdicuz)

## Źródła

* Lord of the Rings Online: Isengard (Draigoch)
* Wojna na Północy (Urgost)
* Władca Pierścieni: Bitwa o Śródziemie II (Drogoth)
Lurtz

**Lurtz** – pierwszy, a jednocześnie najsilniejszy i najbardziej agresywny ze stworzonych przez Sarumana Uruk-hai. Z jego rozkazu miał dowodzić oddziałem, któremu powierzono zadanie schwytania Froda .

Po szkoleniu został mianowany dowódcą. Wyposażono go w lekką zbroję zrobioną ze sztywnej skóry. Dzięki temu mógł poruszać się szybko i być dobrze chroniony. Używał długiego łuku, oraz strzał opierzonych sierścią wargów. Oprócz tego uzbrojony był w tarczę i miecz.

Saruman powierzył mu misję ścigania Drużyny Pierścienia i pojmania każdego hobbita, jakiego napotka. Wyruszywszy na czele oddziału liczącego 200 uzbrojonych wojowników, dopadł Drużynę na wzgórzu Amon Hen. To on zabił Boromira, strzelając do niego z łuku. Trzykrotnie przeszył go strzałą. Gdy podszedł, by zadać Boromirowi ostateczny cios, został zaatakowany przez Aragorna. Zginął w walce z nim.
Brunatne Pola

**Brunatne Pola (Brunatne Ugory)** – pustkowie, położone po wschodniej stronie Anduiny, na wysokości Fangornu. To tam swoje sady miały entiany, czyli żony entów.

## Położenie

Teren ten leży na południe od Mrocznej Puszczy. Na południe znajdowały się wzgórza Emyn Muil oraz równiny Dagorlad. Po wschodniej stronie rozpoczynały się pustkowia. Od zachodu pustkowie było ograniczone przez Anduinę. Otacza je Północny Wąwóz, łączący się z Południowym Wąwozem leżącym po przeciwnej stronie Anduiny. Oba wąwozy wykorzystywane były przez Balków i Éothédów podczas Bitwy na Polach Celebrantu w celu łatwiejszej przeprawy przez Anduinę.

## Historia

Za dawnych czasów entowie i entainy żyli razem. Jednak entowie różnili się od swoich żon. Lubili oni chodzić po lasach, rozmawiać z ptakami. Za to entiany lubiły porządek, spokój, chciały same kształtować przyrodę. Z powodu różnic wyprowadziły się one i założyły własne sady na drugim brzegu Anduiny. Ale pomimo to entowie spotykali się z nimi co jakiś czas. Jednak przez kraj entian przetoczyła się wojna z Sauronem. Ich sady zostały zniszczone, pola zmieniły się w ugory, a entiany zniknęły. Teren ten został nazwany **Brunatnymi Ziemiami**. Entowie nigdy nie znaleźli entian, pomimo długich poszukiwań.
Aelin-uial

**Aelin-Uial** (sin. *jezioro-zmierzch*) – jedna z krain i zarazem część Doriathu zwana także **Stawami Półmroku**. Rozciąga się wzdłuż biegu Sirionu, między ujściem Arosu i Zapadliskiem Sirionu. W tym miejscu rzeka rozdzielała się na wiele rozlewisk i kanałów, a straże graniczne Doriathu utrzymywały promy. Teren pokryty był mgłą, a gdy istniała Obręcz Meliany także jej czarami.
Terenis

## Lady Terenis

**Lady Terenis** - jedna z dwóch sióstr Namiestnika Denethora (drugą jest Vanyalos).

## Biografia

### Wczesne Życie

Terenis urodziła się jako starsza córka Namiestnika Ectheliona. Wychowywała się w Minas Tirith. Jej mąż zginął w walce z orkami.

### Wojna o Pierścień

Terenis mieszkała dalej w Minas Tirith. Jednak tuż przed Oblężeniem Gondoru została odesłana do fortecy Tumladen. Po Bitwie o Pelargir została poinformowana o zwycięstwie przez Angbora. Była też obecna na koronacji Aragorna. Terenis także była n ślubie Aragorna i Arweny.
Ardûval

**Ardûval** - (sin. *Władca Wysokości*) samotny mistrz wzniosłego obserwatorium Ardany Menelcarca (sin. *Kieł Niebios*). Wiernie służył Mrocznej Sprawie, a jego zasługą było m.in. zepsucie Gwiezdnego Zgromadzenia. Legendy mówią, że Menelcarca, położona na samotnej, stromej górze, była tak wysoka, że Ardûval mógł rozmawiać z Morgothem w Pustce. Nie ma jednak podstaw dla takich teorii.

## Charakterystyka

Był czarujący, ale nieco samotniczy. Ardûval miał 2 metry wzrostu, smukłą sylwetkę, kręcone brązowe włosy i jasnoniebieskie oczy.
Gléowine (Éothéod)

## Gléowine

**Gléowine** - (2957 TE - 17 CE) wódz Éothéodów w czasie Wojny o Pierścień, zięć Beorna i władca Framsburga.

## Biografia

Gléowine urodził się w 2957 TE w Framsburgu. Był potomkiem młodszego brata Eorla Młodego, który postanowił zostać na północy.

W 2986 TE zaślubił Nienor, córkę Beorna. Zaś w 3001 TE został wodzem Éothéodów. Bronił Framsburga przed Śnieżnymi Orkami. W 3003 roku poprowadził nieudaną kampanię w celu odzyskania ruin Kamienia Eorla i Wrakyaburgu.

Umarł w 17 CE dożywając wieku 81 lat.

## Przedmioty

Przedmioty posiadane przez Gléowine'a:

* Kolczuga Éothéodów
* Włócznia

## Charakterystyka

Gléowine był rozsądnym władcą. Mądrze zarządzał swymi ziemiami.

Był również obiecującym dowódcą. Najbardziej spokojny był mając przewagę liczebną.
Imloth Melui

**Imloth Melui** - osada położona na terenie Lossarnach we wschodnim Gondorze.

## Historia

Był to dom Ioreth, uzdrowicielki, która później służyła w Domach Uzdrowień w Minas Tirith i leczyła Faramira i Éowynę. Kiedy na wschodzie szalała wojna, a cienie Mordoru powiększały się z każdym dniem, Imloth Melui wraz z zamkiem Tumladen zapełniały się uchodźcami z Białego Miasta.

## Geografia

Imloth Melui to duże miasto rozłożone po obu stronach rzeki, znane jest z pól kwiatów, zwłaszcza róż.
Elrohir

**Elrohir** – (sin. *Elf-Jeździec*) półelf, syn Elronda i Celebríany, młodszy brat bliźniak Elladana i brat Arweny.

## Biografia

Wychował się w Rivendell. Jego młodszą siostrą była Arwena. W 2509 roku TE odbił z bratem matkę, pojmaną w czasie podróży przez orków. Odtąd zawsze tępili ich i wspierali Strażników Północy, chcąc pomścić cierpienia Celebríany. U ich boku, podczas jednej z potyczek, zginął Arathorn II. W ich wyprawach często towarzyszył im jego syn, Aragorn.

Kiedy Elrond miał sen, w którym Skorgrím się przebudził, wysłał obu braci do Ered Luin. Tam Elrohir uzdrowił chorych krasnoludów. Potem wraz z Elladanem, Dwalinem i Nosem Ponurą Pieśnią zaatakował Grobowiec Skorgríma. Próbował z bratem znaleźć drogę żeby okrążyć Ivara i zaatakować go. Ostatecznie pomogli uciec stamtąd innym ukrytymi drzwiami.

W Siedzibach Trolli bracia przebywali w Thorenhad. Potem dowodzili obroną Brodów Bruinen przeciwko armii Angmaru dowodzonej przez Níngrata. Później szukali śladów po Czarnych Jeźdźcach. W trakcie poszukiwań pokonali Smoczą Matronę terroryzującą okoliczne tereny. Następie walczyli z Corcurami w twierdzy Helegrod.

Przed wyruszeniem Drużyny Pierścienia z Rivendell, Elladan z Elrohirem odbyli podróż do Lothlórien, gdzie zanieśli wieści o podróży Froda Bagginsa i jego towarzyszy.

Podczas Wojny o Pierścień obaj bracia przyłączyli się do Halbarada i Szarej Drużyny. Spotkawszy w Rohanie Aragorna, przemierzyli z nim cały szlak przez Ścieżkę Umarłych i południowe prowincje Gondoru, aż do Minas Tirith. Walczyli w bitwie na polach Pelennoru i w batalii pod Morannon. Po pokonaniu Saurona byli świadkami uroczystości na polach Cormallen oraz koronacji Aragorna, uczestniczyli również w jego ślubie z Arweną. Po odpłynięciu Elronda na Zachód w 3021 roku TE, Elrohir pozostał w Rivendell. Opóźniał podjęcie decyzji, do której rasy (elfów czy ludzi) chce należeć i przez 15 lat pozostał w Śródziemiu. Ostatecznie tak jak brat odpłynął do Amanu.
Amras

Amras autorstwa BellaBergolts

**Amras** (1355 LD - 538 PE) – Elf ze szczepu Ñoldorów, siódmy i ostatni syn Fëanora i Nerdaneli, urodzony razem z bratem bliźniakiem Amrodem, w Amanie, w Latach Drzew.

## Biografia

Razem z ojcem i braćmi złożył przysięgę, iż odzyska Silmarile i wyruszył z nimi w pościg za Morgothem do Śródziemia, do którego przepłynął na statkach odebranych Telerim po Pierwszym Bratobójstwie. Walczył w Dagor-nuin-Giliath, a później wraz z innymi synami Fëanora i zastępem Ñoldorów przepędził Balrogów, którzy osaczył jego ojca. Wkrótce potem stał się świadkiem śmierci Fëanora od ran. Był obecny na spotkaniu z posłami Morgotha, w wyniku którego został porwany Maedhros. Po tych wydarzeniach ufortyfikował z braćmi obóz założony w Hithlumie.

Amras dzielił losy Amroda w Beleriandzie. Razem z nim osiedlił się na rozległych obszarach Beleriandu Wschodniego, współrządząc rozproszonymi tam Ñoldorami, zajmującymi się przede wszystkim łowiectwem. W trakcie trwania Dagor Aglareb tropił i niszczył oddziały orków, jakie wtargnęły do Beleriandu. Podczas Dagor Bragollach do jego kraju przybył Caranthir z częścią swoich poddanych, zmuszonych opuścić Thargelion po zdobyciu go przez wojska orków. Amras i Amrod zapewne wycofali się za Ramdal wraz z nimi, a dzięki pomocy Elfów z Ossiriandu oraz utrzymaniu załogi na Amon Ereb nieprzyjaciel nie przedostał się dalej na południe.

Wraz ze swoim ludem dołączył do Ligi Maedhrosa i wziął udział w Nírnaeth Arnoediad. Mimo niemal całkowitego zniszczenia własnych wojsk, nie został zabity, a jedynie raniony. Wraz z pozostałymi braćmi i niektórymi innymi Ñoldorami oraz Naugrimami uszedł na wschód. Następnie błąkał się po u podnóży Ered Luin.

Dręczony wciąż niedotrzymaną przysięgą dotyczącą odzyskania Silmarili, dołączył do Maedhrosa, Maglora oraz Amroda. Bracia wyprawili poselstwo do Przystani Sirionu, żądając oddania im klejnotu. Po odmownej odpowiedzi dokonali Trzeciego Bratobójstwa, w którym Amras zginął razem ze swoim bratem.

W walce posługiwał się długim łukiem o nazwie Aracu (sin. *Szlachetny Łuk*).

## Źródła

* Silmarillion
* Middle Earth Role Playing MERP: Elves (1995)
Durin III

**Durin III** – krasnolud, król Plemienia Durina i władca Khazad-dûm. Był potomkiem i jednym z następców Durina Nieśmiertelnego. Za jego rządów krasnoludy utrzymywały przyjazne stosunki z elfami z Eregionu. Ponoć to właśnie Durin III otrzymał od złotników z Gwaith i Mírdain jeden z Siedmiu Pierścieni. Podczas wojny elfów z Sauronem (1695 – 1701), udzielił wsparcia przyjaciołom – jego poddani (wraz z grupą Elfów z Lothlórien) zaatakowały wojska Władcy Ciemności od tyłu, dzięki czemu Elrond zdołał schronić się w Imladris (1697 rok). Krasnoludy zaś obroniły się przed odwetem Saurona, wycofując się w porę i zamykając za sobą bramy kopalni.

Potomkiem i jednym z następców Durina III był Durin IV.