recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Laemreril I

Laemreril I

Ród Therharne

Ród Morhvand

Ród Artaiin

Ród Hellvighym

Ród A'Dareear

Ród Quarr'nghym

**Z Bożej Łaski Miłościwie nam Panujący Król Laemreril I** - anioł, założyciel i pierwszy historyczny władca Ainhardu.

## Przeszłość

Nie wiadomo skąd się wziął, ale po raz pierwszy zaobserwowano go na południu Canavaru, skąd przeszedł pieszo do Ainhardu. Zdawał się ranny, więc zatrzymał się w nienazwanej wiosce na północnym wschodzie Ainhardu.

Na początku Drosa IV3852 przyłączył się do ainhardczyków walczących w I Krucjacie i z ich pomocą pokonał swojego brata, Salathiela. Po zakończeniu I Krucjaty ogłosił się królem Ainhardu i ogłosił Ekreon stolicą państwa.

W IV3859 przeżył zamach na swoje życie, po którym z obawy o własne zdrowie utworzył Strażników.

Rządził państwem przez 121 lat, po czym zauważył, że ludzi przeraża jego długowieczność. Stworzył więc z siebie swojego potomka, po czym się unicestwił, stając się jedną z gwiazd.

## Wygląd

Laemreril miał śnieżnobiałą skórę i białe włosy. Był raczej chudy, z długimi, kościstymi palcami i wyraźnie zarysowanymi kośćmi policzkowymi. Jego wzrost nieustannie się zmieniał i według kronik najwyższy zanotowany wzrost króla to 5.30 metrów, w momencie gdy zdenerwował go władca Canavaru. Mężczyzna miał jasne, prawie białe włosy i jasno fioletowe oczy, ciemniejące pod wpływem emocji. Zawsze nosił perfekcyjnie białe ubrania, niezależnie od pogody, oraz białą tiarę z fioletowym kryształem. Po koronacji na króla zaczął nosić również białą, półokrągłą koronę z fioletowymi kryształami szlachetnymi.

## Charakter

Laemreril zawsze wydawał się nieco dziwny, jakby zagubiony i na skraju obłędu. Nie zdawał sobie sprawy z obowiązujących ogólnie zasad i praw społecznych, nie potrafił odnaleźć się w świecie. Dużo się poruszał, szybko mówił i szybko chodził. Gdy nie potrafił stworzyć u kogoś poczucia szacunku wobec siebie, wymuszał to siłą. Ludzie nie przepadali za nim, uważając go za fałszywego, a on nie zdawał się zwracać na nich uwagi, nie przywiązywał szczególnej uwagi do nikogo, chociaż czasami zgrywał pozory uprzejmego, wesołego człowieka.

## Umiejętności

* kontrola światła
* walka mieczem anielskim

## Ciekawostki

* jego imię oznacza "umiłowany syn"
* uwielbiał uliortriańską kuchnię
Dav'eenn Va'sseithioth

Dav'eenn Va'sseithioth

Nivan Cereme

Agekath

**Dav'eenn Va'sseithioth** - elf nocy, mieszczanin ainhardzkiego pochodzenia, profesor sztuki i poetyki na Akademii Ainhardzkiej.

## Przeszłość

### Wczesne życie

Niewiele wiadomo o przeszłości Dav'eenna, a spytany o nią, zawsze odpowiada wymijająco.

### Kariera akademicka

Dav'een rozpoczął pracę w Akademii Ainhardzkiej w VIE5064, po nagłej śmierci poprzedniego nauczyciela sztuki i poetyki, Dantego Petrauta. Dav'eenn odznaczał się wysoką wiedzą i pasją na temat swojego przedmiotu, dzięki czemu udało mu się pokonać wszystkich 54 innych kandydatów na to stanowisko.

Rozpoczął naukę jako doktor i pomimo swoich nie ortodoksyjnych metod szybko zdobył uznanie uczniów. Pięć lat po rozpoczęciu nauki udało mu się zdobyć profesorat i wydał nawet parę książek o malowaniu i nauce rysunku.

## Wygląd

Jest smukłym elfem o ciemnej, granatowej skórze i długich uszach. Nie posiada elfickich znaków, dlatego niemożliwe jest określenie jego płci. Ma długie i falowane złote włosy, które lśnią w słońcu. Jego oczy są również złote i elf często je maluje kolorowym tuszem. Dużo gestykuluje.

Ubiera się dość nietypowo, często nosząc długie, półprzezroczyste spódnice z symbolami gwiazd i księżyców. W kieszeniach i włosach zazwyczaj ma pochowane pędzle i ołówki.

## Charakter

Jest chaotycznym, ale przyjaznym mężczyzną, który nie lubi się stresować niepotrzebnymi rzeczami. Uwielbia kreatywne rzeczy, jest istnym elfem orkiestrą, ma wiele zainteresowań z dziedziny sztuki. Wiele osób nie rozumie go, gdy mówi bo lubi mówić zagadkami, które dla większości nie mają sensu. Nie lubi gdy ktoś nie docenia sztuki i wtedy łatwo się denerwuje. Nie wierzy w elitarność tworzenia czegokolwiek, dlatego do zajęć plastycznych i muzykalnych zachęca nawet tych uczniów, którym nie za bardzo wychodzi, wierząc, że w sztuce chodzi głównie o wyrażanie siebie. Dużo się rusza i rzadko można zobaczyć go siedzącego. Obchodzi się bardzo o dobro mentalne uczniów, czasami nawet robiąc im drzemki w jego klasie.

## Umiejętności

* zaawansowane umiejętności malarskie
* zaawansowane umiejętności rzeźbiarskie
* średnio-zaawansowane umiejętności taneczne
* podstawowe umiejętności śpiewackie
* gra na elfim flecie
* gra na lutni
* wróżenie z kart
* oszukiwanie w karty
* lewitacja

## Ciekawostki

* pali długą fajkę, której dym pachnie jak mieszanka whisky, kwiatów, ziół i dymu z ogniska
* często zadaje uczniom zagadki, których do tej pory nikt nie rozwiązał, ale za których rozwiązanie daje ocenę 6
* jego imię oznacza "upadek"
Harpie

czerwony

brązowy

rudy

niebieski

szary

czerwony

zielony

fioletowy

żółty

brązowy

czarny

**Harpie** - jeden z potworów występujący na Uliortrii.

## Podział

Harpie to duchy powietrza, przybierające fizyczną formę. Potrafią poruszać się tak samo szybko, jak wiatr. Wyglądają jak ptak z głową człowieka. Rodzaj zwierzęcia różni się w zależności od klimatu. Większość harpii ma błyszczące, opalizujące pióra. Ludzka część potwora jest zazwyczaj odrażająca i potrafiąca naśladować ludzką mowę. Harpie nie posiadają zębów, mają za to podwójny język i ostre szpony. Harpie żyją w wysoko położonych miejscach, z dala od ludzi, a ich dieta jest głównie wegetariańska. Harpie często polują na jaja innych ptaków, zwłaszcza kur.

## Działanie i metody ochrony

*"Wbrew obiegowej opinii, harpie nie są ani mięsożerne, ani padlinożerne - jak to ptaki, żywią się głównie ziarnami i suszonymi owocami, czasami wzbogacając swoją dietę o jajka. Nie wykazują też więcej terytorialności niż taka na przykład gęś, a na szczęście dla ludzi upatrzyły sobie głównie tereny z dala od inteligentnego życia. Harpie nie są też w żaden sposób spokrewnione z ptakami - tak naprawdę to kuzyni żywiołaków, jedynie przybierając formę podobną do ptasiej. Jeśli by się jednak złożyło, że harpie staną się dla ludzi zbyt uciążliwe, chociażby poprzez niszczenie plonów, należy pamiętać aby na misję zabrać ze sobą sprzęt wspinaczkowy, jak i sporo haków i harpunów. Na harpie najlepiej polować w niedużych grupach, bowiem potwory te lubią gnieździć się w wąskich częściach gór, ale nigdy w pojedynkę, tak, aby jeden zawsze zabezpieczał drugiego przed spadnięciem w przepaść. Na harpie warto również wziąć kuszę. Po zabiciu harpii jej duch stanie się widoczny i uleci z powłoki cielesnej, wracając do swojego wymiaru."* (K.B.Ł, rozdział 8.3)
Isylnor

**Magikratyczne Dominium Isylnor** - południowy kraj nowożytnej Uliortrii, ojczyzna elfów nocy.

## Kultura

W Isylnorze wierzy się głównie w elfickich Bogów, jak i istnieje tam kult Wszechrodziców. Oprócz tego silny jest kult Księżyca i Gwiazd. Rzadko spotyka się Bóstwa innych ras.

Społeczeństwo Isylnoru jest bardzo zamknięte i wrogo podchodzi do obcych. Każdy, kto jest inną rasą traktowany jest jako potencjalny szpieg i wróg. Isylnorzy komunikują się z innymi krajami głównie w celach handlowych, a nawet wtedy zachowują się chłodno i co najwyżej uprzejmie. Bardzo widoczny jest podział pomiędzy poszczególnymi stanami społecznymi (zwłaszcza, że ożenek z osoby z innego stanu jest zakazany z uwagi na "czystość krwi"), jak i grupami pośród tych stanów.

Dieta isylnorczyków składa się głównie z pieczywa, nabiału i sfermentowanego jedzenia. Ich kuchnia jest bardzo kwaśna i słona, posiadają oni sporo bardzo specyficznych przypraw.

Głównym środkiem transportu dla ludności Isylnoru są lamy i alpaki, rzadziej gryfony, jak i magiczne portale, z których Isylnor słynie.

Kanonem piękna dla kobiet w Isylnorze są uszy uniesione wysoko do góry, proste, ciemne włosy, orli nos, wąskie usta, małe oczy i długie palce ze szczupłymi dłońmi. Kobiety powinny być wysokie i lekko umięśnione.

Kanonem piękna dla mężczyzn w Isylnorze są uszy uniesione do góry, lśniące, grube i proste włosy, w które wplecione jest mnóstwo warkoczyków, zarumieniona i perfekcyjnie gładka skóra, małe oczy z grubymi rzęsami, pomalowane, długie paznokcie i orli nos. Mężczyźni powinni być smukli i delikatni.
Chata Henrego

**Chata Henrego** - wiejski dom usytuowany na południe od Ferhan.

## Historia

Chata została wybudowana przez nieznaną osobę około VIE5033. Najpewniej służyła za zimowe schronienie myśliwego. W VIE5037 była już na pewno opuszczona na stałe

W VIE5046 wprowadził się tam Henry Lerver, który zaczął remontować budynek. Po wprowadzce Henrego w budynku udało się zainstalować kanalizację.

## Wygląd

Jest to drewniany budynek z kamiennymi fundamentami posiadający dwa piętra i piwnicę. Dach zrobiony jest z dachówek. Koło domu znajduje się niewielka przybudówka, a nieco dalej niewielki budynek robiący za stajnię. Na podwórzu znajduje się wydzielony teren dla drobiu. Cała parcela ogrodzona jest drewnianym, nierównym płotem. Zewnętrzne deski zostały wybielone. Okna są prostokątne, drewniane, wyłożone grubymi szybami. Niedaleko domu znajduje się duży las i łąka.

Na pierwszym piętrze znajduje się główna izba z kominkiem, kuchnia, spiżarnia, toaleta i mały pokój, w którym zazwyczaj śpią goście, a który kiedyś najpewniej robił za miejsce do oprawiania zwierząt. Na piętrze znajdują się pokoje gdzie śpią Henry i Amithara, a także byłe pokoje Vincenta i Errandy. Oprócz tego znajduje się tam pralnia i łazienka, a także 2 pokoje dla gości.

## Znani mieszkańcy

* Henry Lerver
* Amithara Lerver
* Vincent Lerver
* Erranda Lerver
* Elina Lerver
* Kazurieth Lerver
Jereshak

**Jereshak** - jedna z 2 głównych rzek Ainhardu, tzw. "rzeka prawa".

## Flora i Fauna

Jest to druga największa rzeka Ainhardu, w czasach Aingardu uznawana za świętą - wierzono, że czuwa nad nią duch Jereshaka, który ochrania wszystkich tych, którzy się w niej kąpią. Canavarskie wpływy sprawiły jednak, że zapomniano o kulcie Jereshaka i rzeka stała się głównym ośrodkiem rybołóstwa. Odkryto też w niej duże złoża gliny. Czasami służyła także za środek transportu, głównie dla barek i galer.

W wielu miejscach rzeki można spotkać rusałki i nimfy, rzadko pojawiają się też syreny.
Aldergate

**Aldergate** - niewielka wioska w południowo-wschodniej części Ainhardu.

## Historia

Aldergate zostało założone około IVE3756 przez Nargara Artaiina. Od czasu swojego założenia wioska nie rozrosła się za bardzo.

## Geografia i demografia

W VIE5082 Aldergate posiadało 289 mieszkańców, z czego mniej więcej 66,8% to ludzie, 18% wilkokrwiści, 8,7% elfy (z czego elfy nocy stanowią 54,8%) i 4,5% krasnoludy. Nierasy, z racji niemożności posiadania obywatelstwa ainhardzkiego, nie zostały doliczone do spisu, jednak w wiosce czasami widuje się jeleniokrwistych. Dominującym językiem jest język wspólny i zwierzęcy.

Aldergate położone jest na płaskim, nieco bagnistym, ale żyznym terenie, otoczone niewielkimi polami. Niedaleko wioski znajduje się wodospad, który jest ujściem rzeki Iether. Większość budowli zbudowana jest z drewna, rzadziej gliny. Największym budynkiem jest dom sołtysa, zbudowany z gliny. Większość ludności zajmuje się rybactwem lub uprawą roli (97%).
Deldras

**Deldras** - miasto znajdujące się w północno-zachodnim Ainhardzie.

## Historia

Deldras zostało założone w IIIE3742 przez canavarskiego uczonego, Norfarena de Moorwena, który ulokował się w tym miejscu z grupą 238 innych uczonych, z którymi miał badać teren. Z czasem canavarski cesarz zaczął wysyłać tam coraz więcej ludzi, aby w końcu w IVE3801 nadać Deldras prawa miejskie.

Podczas II Krucjaty Deldras zostało prawie zrównane z ziemią, a ogromna ilość ksiąg zgromadzonych w mieście przetrwała jedynie dzięki roztropności mnichów, którzy wewczas ukryli je w podziemnych korytarzach.

## Geografia i demografia

W VIE5082 Deldras miało 149 989 mieszkańców. Pośród nich 66,67% stanowią krasnoludy (co czyni z Deldras największy ośrodek krasnoludzki w Ainhardzie), 22,65% ludzie i 10,68% elfy (z czego 97% to elfy nocy). Nierasy, z racji niemożności posiadania obywatelstwa ainhardzkiego, nie zostały doliczone do spisu, jednak w mieście często widuje się valkatisy i niziołki. Dominującym językiem jest język wspólny i krasnoludzki.

Deldras jest miastem położonym na zboczu góry, co bardzo wpływa na jego budowę. Nie posiada głównego rynku, jedynie główną ulicę, pnącą się w górę przez całe miasto. Większość budynków zbudowana jest z ciosanych kamieni i grubych bel drewna. Dachy są w większości drewniane i zbudowane pod dużym kątem nachylenia. Wiele budowli ukrytych jest w wgłębieniach w skale. Miasto otoczone jest średnio grubym murem z 61 basztami. Większość mieszkańców utrzymuje się z kupiectwa (59%), rzemiosła (31%) lub kariery naukowej (5%). Deldras podzielone jest na 5 dzielnic: Laenkaster (największa dzielnica, zbudowana na podwalinach "starego" Deldras), Thelogr (dzielnica, w której znajduje się ratusz. Stacjonuje tam też obecny rządzący miastem), Moldur (tzw. "Dzielnica Nauki", znajduje się tam Uniwersytet Północy, jak i wiele instytutów badawczych), Kradel (najbiedniejsza dzielnica miasta, tzw. slumsy) i Finmor (dzielnica-schron, w razie ataku wroga).

## Znani mieszkańcy

* Dalla Pendolf
* Dar'aatrine Lerver
* Norfaren de Moorwen
Lud Darunii

**Lud Darunii** - niewielkie plemię, liczące około 500 osób, zamieszkujące głównie wyspę Darunię.

## Podział

Daruńczycy nie dzielą się na żadną podrasę. Ich przedstawiciele są niezbyt wysocy: sięgają od 1.35 metra do około 1.55 m. Wszyscy mają jasne włosy i opalone cery, a na ich dłoniach, stopach i plecach często zobaczyć można specjalne znaki. Daruńczycy mają małe, nieco spiczaste uszy i białe oczy bez tęczówek. Rzadko występują u nich piegi. Wszyscy daruńczycy mają bardzo melodyjne głosy i umiejętność widzenia i porozumiewania się z pozaziemskimi bytami.

## Kultura

Daruńczycy są bardzo rodzinni i całe plemię jest ze sobą niesamowicie zżyte, pozostając między sobą bardzo otwarte i nie posiadając sekretów. Jednocześnie, dopóki ktoś z zewnątrz nie zostanie uznany przez nich za rodzinę, potrafią być wrogo nastawieni, uznając go za zagrożenie dla wspólnoty.

Zżytość daruńczyków sprawia, że nie mają oni nazwisk, uznawając siebie wszystkich za jedną, wielką rodzinę. Uznawają też oni dzieci za wspólną własność i dlatego wszyscy opiekują się nimi wspólnie, nie pozwalając, aby jakiekolwiek dziecko było niezadbane lub czuło się odrzucone.

Daruńczycy są bardzo związani z naturą, co wiąże się ze specjalną naturą ich magii. Używają oni wszystkich żywiołów i starają się niczego nie marnować.

Daruńczcy nie posiadają konceptu pieniądza.

W Darunii każdy ma z góry narzuconą rolę na podstawie swoich umiejętności i musi się jej trzymać, jeśli nie chce zostać wydalony ze wspólnoty.

Najgorszymi przywarami dla ludności Darunii są chciwość i niegościnność w stosunku do innych.
Golemy

czerwony

zielony

**Golemy** - jeden z potworów występujący na Uliortrii.

## Podział

Golemy to bezpłciowe, człekokształtne istoty, które nie występują naturalnie w żadnym miejscu. Wszystkie golemy stworzone są albo z kamienia, albo z gliny, rzadko mają jakiekolwiek włosy. Ich oczy najczęściej są białe, szare lub czerwone, ale zdarzają się być również zielone - wtedy najczęściej jest to golem przyjaźnie nastawiony. Golemy są wysokie i niesamowicie silnie, potrafiące miażdżyć kości własnymi rękoma.

## Działanie i metody ochrony

*"Golemy nie występują naturalnie w żadnym miejscu na Uliortrii, zawsze powstając w wyniku jakiejś mrocznej magii, nieudanej nekromancji lub opętania Naczynia poprzez złego (rzadziej dobrego) ducha.*

*Każdy stworzony specjlanie golem ma na karku specjalną pieczęć, której zniszczenie gwarantuje "zabicie" golema. W przypadku golemów "opętanych" złymi ducham należy zidentyfikować typ ducha, a potem wystarczy zniszczyć fizyczną formę golema i za pomocą metod typowych dla tego rodzaju bytu, zniszczyć ducha. Należy jednak zachować szczególną ostrożność, ponieważ podczas niszczenia Naczynia duch zyskuje na sile."* (KBŁ, rozdział 8.1.1.)
Bractwo Łowców

**Bractwo Łowców** - ainhardzka organizacja założona w VIE3810 w celu zrzeszenia wykwalifikowanych fachowców do chronienia kraju przed potworami, kontrolowania nieras, jak i łapania najgroźniejszych przestępców.

## Historia

Bractwo Łowców zostało powołane w IVE3810 przez pierwszego historycznego władcę Ainhardu, Laemrerila I, wtedy nie posiadającego jeszcze tytułu króla. Tak naprawdę jednak Bractwo zostało założone o wiele wcześniej, w różnych miejscach Ainhardu, jako odpowiedź na zakładnie kręgów, jako damskich sfer dla potrzebujących kobiet. Na początku Bractwo pełniło właśnie rolę bezpiecznych sfer dla mężczyzn dotkniętych przemocą i biedą i dopiero Laemreril zamienił je w organizację paramilitarną, dzieląc Bractwo na 30 okręgów.

## Ślubowanie

Podczas zaprzysiężania każdy z Łowców musi ślubować wierność Ainhardowi i jego mieszkańcom. Treść przysięgi brzmi następująco:

*Ja, [imię i nazwisko],*

*Uniżony sługa mojego ludu,*

*Stoję tu przed wami, moi Bracia.*

*Naznaczcie mnie, abym i ja dostąpił zaszczytu,*

*Niech przyjmę to jarzmo, ten ogień, to żelazo,*

*Niech rękawice i płaszcz będą moim honorem,*

*Niech ten miecz nigdy mnie nie zawiedzie.*

*Służę nie srebru, nie złotu, nie klejnotom,*

*Służę nie możnym tego świata,*

*Ale tylko i jedynie mojemu ludowi.*

*Ślubuję służyć i ochraniać*

*Wszystkich ludzi na terenie Ainhardu,*

*Niezależnie od ich pochodzenia,*

*Rasy, płci, czy zamożności.*

*Proszę dziś moich Bogów,*

*Niech udzielą mi swej łaski,*

*A ja ślubuję wierność i posłuszeństwo,*

*Oddanie i odwagę,*

*Jako jeden z was,*

*Jako Łowca, do końca mych dni.*

## Znani członkowie

* Kapitan Rudobrody
* Elnarin Ureus
* Mike Ardatan
* Leanna Ardatan
* Henry Lerver
* Vincent Lerver
* Kazurieth Lerver
* Ezaki Evidar
* Xavier Rumahel
* Kapitan Epilas
* Tanlon Malland
* Aramis Flaen
* Briard Qunird
* Ihaldor Galeraros
* Konrad
* Bolach
* Bertrand Houtren
* Drystan, syn Drauga
* Arathor Venarberg
Lesisko Stynear

**Lesisko Stynear** - najbardziej wysunięty na zachód las Ainhardu.

## Flora i Fauna

Jest to ogromny las liściasty, który stanowi ważny punkt zaopatrzenia w drewno dla Ainhardu. Oprócz tego regularnie prowadzony jest tam odstrzał wilków, które z jakiegoś powodu mnożą się w nim na potęgę.

Las stanowi miejsce zamieszkania dla wielu elfów, które postanowiły "powrócić do korzeni", oprócz tego często widuje się tam satyry i niziołki. Często można spotkać tam biesy i bazyliszki, a także rusałki i harpie. Widywano też gorgony.

## Ciekawostki

* znajduje się tam świątynia dla wilkokrwistej Boginii Stynethii. Datuje się ją na czasy poprzedzające przybycie wilkokrwistych do Ainhardu, dlatego nie wiadomo, kto ją zbudował. Aktualnie często modlą się do niej elfy
* znajduje się w nim jedno przejście do Podziemi
Eurod Tardmar

Eurod Tardmar

Mysz (pies)

Sigeth Egen Feradhin

Isemund Vegil

Dav'eenn Va'sseithioth

**Eurod Tardmar** - ludzki mieszczanin ainhardzko-canavarskiego pochodzenia, profesor broni na Akademii Ainhardzkiej.

## Przeszłość

### Wczesne życie

Jego rodzice zmarli zanim mógł ich poznać, przez większość czasu żył więc bez nazwiska. Zajął się nim Mira Weylin, Strażnik, który według jego opowieści, był bliskim przyjacielem jego rodziny. Mira wychował Euroda jak własnego syna, a kiedy zrozumiał, że chłopak nie chce zostać Strażnikiem, zapłacił za jego edukację w Akademii, pozwalając mu się rozwijać w dowolnym kierunku.

### Życie w Akademii

Mając 15 lat poszedł do Akademii Ainhardzkiej, gdzie uczył się dość przeciętnie, ale był szeroko znany i lubiany przez uczniów jak i profesorów.

W szkole poznał też swojego przyszłego męża - Luciana Tardmara, który był o 2 lata starszy od niego. Po skończonej szkole Eurod wybrał się z Lucianem na eskapadę badawczą do Hedreath jako eskorta. Mężczyźni spędzili tam 4 lata, pobierając się w zimie na końcówce 3 roku. Eurod przyjął wtedy nazwisko Luciana.

### Dalsze życie

Po powrocie Eurod rozważał wstąpienie do Strażników, jednak zaoferowano mu stanowisko nauczyciela przystosowania obronnego (tzw. sztuk walki) w Akademii Ainhardzkiej. Stanowisko to przyjął.

## Wygląd

Był wysokim i niesamowicie barczystym i umięśnionym mężczyzną o opalonej karnacji i wiecznie czerwonej twarzy z pucołowatymi policzkami i porowatą skórą. Swoje jasno brązowe włosy ścinał praktycznie na łyso i zawsze dbał żeby jego mała bródka mu nie przeszkadzała. Miał jasne, czujne oczy i krzaczaste brwi. Na jego prawym ramieniu znajdywał się tatuaż. Miał donośny głos, który często zdawał się wręcz krzykiem.

Zazwyczaj nosił ubrania, które pozwalały mu na dużą swobodę ruchów, jak i szybkie przejście do intensywnych ćwiczeń w każdej chwili. Pomimo że dużo się pocił w ciągu dnia, zawsze starał się nie śmierdzieć.

## Charakter

Eurod to mężczyzna, który nienawidzi obijania się i takie osoby bardzo szybko kara. Ma duże pokłady cierpliwości, chociaż z powodu swojego głosu zawsze wydaje się zdenerwowany. Nienawidzi gnębienia słabszych i dba o to, aby w jego klasie każdy czuł się dobrze. Zawsze stara się popychać uczniów w stronę wiecznego rozwoju i zmusza ich do wychodzenia z utartych schematów i strefy komfortu. Wie jednak, gdzie leżą granice i stara się ich nie przekraczać.

## Umiejętności

* walka mieczem dwuręcznym
* walka mieczem jednoręcznym
* walka rapierem
* walka szablą
* strzelanie z kuszy
* walka włócznią
* języki: wspólny, elficki nocny

## Ciekawostki

* jego imię oznacza "bezpieczny brzeg"
* ma psa o imieniu "Mysz"
Bastian Dolvalur

Bastian Dolvalur

Ilta Dolvalur (siostra)

Strażnicy Królewscy

Agekath

Hirealia

Elina Lerver

Erranda Lerver

Rhysand Dolvalur

**Bastian Faolan Dolvalur** - ludzki mieszczanin ainhardzkiego pochodzenia, Strażnik Królewski o stopniu porucznika*.*

## Przeszłość

Bastian jest najstarszym synem jednego z królewskich myśliwych, Iomhaira. Za pomocą pieniędzy swojego ojca udało mu się uzyskać gruntowne wykształcenie i w wieku 17 lat dołączył do Strażników, szybko pnąc się w górę i już po 3 latach dołączył do Strażników Królewskich, pod dowództwem Kapitan Adrane, o której rękę rywalizował razem z Vid'aarem. Dzięki oddaniu organizacji i sprawnemu umysłowi w ciągu roku udało mu się zostać porucznikiem.

## Wygląd

Bastian jest wysokim, umięśnionym mężczyzną o wąskiej posturze. Ma rude włosy, opadające mu delikatnie na czoło, lekki zarost i ciemnoniebieskie oczy. Większość jego ciała pokryta jest piegami. Na plecach ma dwie, krzyżujące się, bardzo głębokie blizny. Nie posiada środkowego palca lewej ręki.

Bastian zazwyczaj ubiera się dość normalnie, chociaż lubi nosić kolorowe ubrania.Zazwyczaj nosi czarną, luźną koszulę, kolorową narzutę i kontrastujące z nią spodnie, oraz długie, jasnobrązowe kozaki. Jeśli akurat pracuje, nosi brązowe ubrania, jasną, matową zbroję z elementami białego oraz błękitno-lawendową peleryną zawieszoną na ramieniu. Na plecach trzyma dwa czarne miecze z rubinami przymocowanymi do rękojeści.

## Charakter

Bastian zazwyczaj jest dość markotny i nie lubi wdawać się w niepotrzebne konwersacje z tymi, których uważa za niższych od niego. Szanuje innych głównie wtedy, gdy wydaje mu się, że może coś z tego mieć, ale nie cierpi lizusostwa. Dogaduje się dobrze z innymi Strażnikami Królewskimi, robiąc za kogoś, komu można powierzyć każdy sekret. Ceni się mu jego błyskotliwość i to, że więcej myśli niż mówi, a jeśli już się odzywa, to raczej z sensem.

## Umiejętności

* walka dwoma mieczami
* medycyna tradycyjna
* polowanie i tropienie zwierząt

## Ciekawostki

* jeden z jego braci jest Łowcą
* pomimo że nigdy nie szkolił się na myśliwego, zna podstawy myślistwa i tropicielstwa
Ganoldahr

**Ganoldahr** - niewielka wioska w centralnej części Ainhardu.

## Historia

Ganoldahr zostało założone około IVE4018 przez Adelaidę Daraln, która często używała rzeki Iether do podróżowania. Gdy pewnej nocy robiła postój na brzegu rzeki, przyśniło jej się, że świetlista postać rozkazuje jej założyć w tym miejscu wioskę. Kobieta tak też zrobiła i od tamtego czasu Ganoldahr dość mocno się rozrosło.

## Geografia i demografia

W VIE5082 Ganoldahr miało 8714 mieszkańców. Pośród nich 56% było ludźmi, 31% elfami (z czego elfy nocy stanowią 61%), 10% krasnoludami i 3% wilkokrwistymi. Nierasy, z racji niemożności posiadania obywatelstwa ainhardzkiego, nie zostały doliczone do spisu, jednak w wiosce czasami widuje się gobliny. Dominującym językiem jest język wspólny i staroelficki.

Ganoldahr położone jest na dość mokrych terenach, z dużą ilością drzew. Większość budynków zbudowana jest z kamieni i drewnianych bali, rzadziej z gliny. Dachy zrobione są głównie ze słomy i drewna. Wioska posiada sporej wielkości kamienny rynek główny. Większość mieszkańców zajmuje się rzemiosłem (36%) lub pracą nad rzeką (32%). Reszta zazwyczaj zajmuje się pracą w licznych sklepach.
Nadd'ahara

**Zjednoczone Emiraty Nadd'ahara** - południowo-centralne państwo nowożytnej Uliortrii, ojczyzna Valkatisów.

## Ważniejsi przedstawiciele

* Ród Savlhin

## Gospodarka

Na'ddahara jest gospodarką opierającą się głównie o przemysł kopalniany jak i sprzedaż artefaktów związanych ze Starożytnymi (których na tych terenach jest sporo). Jest to państwo, w którym większość produktów pochodzi z importu, ale dzięki licznym kopalniom złota ceny utrzymują się na umiarkowanym poziomie.

Z racji na swój bardzo gorący klimat większość handlu i życia w Nadd'aharze rozgrywa się przy trzech głównych rzekach państwa - Arvie, Jebirahu i Dubadzie.

## Kultura

Głównymi religiami w Nadd'aharze jest wiara w Bogów ludzkich jak i Starożytnych. Istnieje tam też ogromny kult Księżyca i Słońca, jak i kult duchów żywiołów (zwłaszcza ognia). Liczni są szamani. Wierzy się tam również w wiele pomniejszych Bóstw.

Społeczeństwo nadd'ahardzkie jest umiarkowanie otwarte, często widując obce rasy z racji licznych wymian handlowych. Miasta portowe są bardziej otwarte niż te bardziej wgłąb kraju. Często dochodzi do mieszania się ras, jednocześnie istnieje odwieczny nierozwiązany konflikt pomiędzy kotokrwistymi i valkatisami żyjącymi na tych terenach. Różnica między stanami społecznymi nie jest aż tak widoczna, jedynie rodzina królewska odznacza się pośród innych.

Głównym pożywieniem dla ludności Nadd'aharu są pierogi, fasola, i ryby. Kuchnia nadd'aharska jest bardzo ostra, a wiele potraw gotowana jest w dymie.

Głównym środkiem transportu w Nadd'aharze są wielbłądy i osły, często zaprzęgane pojedyńczo do wozów. Popularne są też rydwany. Ostatnio coraz częściej można spotkać tam portale, których liczba na rok VIE5082 wynosi 44.

Kanonem piękna dla kobiet w Nadd'aharze jest opalona, zarumieniona cera, prosty lub orli nos, duże usta, jasne, duże oczy i kręcone, ciemne włosy. Kobiety powinny być niskie i mieć figurę klepsydry.

Kanonem piękna dla mężczyzn w Nadd'aharze jest opalona, piegowata cera, orli nos, krótka ciemna broda, jasne oczy oraz krótkie, ciemne i kręcone włosy. Mężczyźni powinni być wysocy, umięśnieni i mieć włosy na większości ciała.

## Polityka

Nadd'ahara jest krajem o władzy skupionej w rękach Wielkiego Emira, który z kolei włada 15 emiratami, rządzonymi przez Emirów Mniejszych.

Cała edukacja w Nadd'aharze jest darmowa i obowiązkowa od 6 do 21 roku życia.

Nadd'ahara nie posiada zbyt silnej armii, a jej większość złożona jest z lekkiej piechoty i lekkiej kawalerii. Pomimo braków militarnych Nadd'ahara ma stabilną sytuację z racji wieloletnich odpowiedzialnych rządów i mądrze zawieranych sojuszy.

W Nadd'aharze zlegalizowane są związki jednopłciowe i pomiędzyrasowe, jednak zabronionym jest żenić się pomiędzy stanami społecznymi.

## Miejsca

#### ABC

* Adeb
* Ain Hamed
* Al Dhabagat
* Birkar
* Cytadela Falaihan

#### DEF

* Dubad

#### GH

* Haleidat
* Hamrat

#### IJ

* Jazair
* Jebirah

#### PR

* Pustynia Khasid
* Pustynia Qadam
* Pustynia Sharhah

#### OST

* Salma
* Sabrat
* Shazaaib
* Theimar
* Twierdza Adirah
* Twierdza Khor Ralain
* Twierdza Mahad
* Twierdza Samat
Dżiny

brązowy

niebieski

fioletowy

niebieski

fioletowy

**Dżiny** - jeden z potworów występujący na Uliortrii.

## Podział

Dżiny nie mają podziału. Są to byty duchowe potrafiące przybrać dwie postacie: ludzką i duchową (gdy służą swojemu panu). Ich ludzkie postacie zazwyczaj mają opalone kolory cery. Duchowa postać dżina ma półprzezroczystą, fioletową lub niebieską cerę. Większość dżinów ma długie włosy. Włosy dżinów zostają ścięte jedynie przez ich panów, jako symbol hańby i zaniedbania obowiązków. Dżiny noszą zwiewne, półprzezroczyste ubrania.

## Działanie i metody ochrony

*"Wolne dżiny zazwyczaj są przyjaźnie lub neutralnie w stosunku do innych ras. Dżiny agresywne zazwyczaj posiadają panów, lub są na wygnaniu. Większość dżinów zamieszkuje specjalne lampy. Wiele z nich potrafi zmieniać postacie lub zamieniać się w zwierzęta. Dżiny potrafią hipnotyzować ludzi, wywoływać u nich specjalne sny i spełniać ich życzenia (co jednak może przyczynić się do śmierci dżina).*

*Aby udobruchać dżina należy podarować mu złoto i błyskotki, lub wyczyścić jego lampę.*

*Aby pokonać dżina należy uwięzić go w zapieczętowanej lampie i spalić w ogniu świątyni. Nie należy niszczyć lampy przed zapieczętowaniem dżina, ponieważ spowoduje to nie tylko rozzłoszczenie go, ale też uwolnienie pełni jego mocy. Innym sposobem jest stanie się panem dżina i rozkazanie mu zniszczenia samego siebie."* (KBŁ, rozdział 8.4)
Jama Meduzy

**Jama Meduzy** - potoczna nazwa na jaskinię krasową znajdującą się na północ od Ekreonu, gdzie zamieszkiwała Meduza. Od momentu zamieszkania w niej Meduzy robiła za schronienie dla kobiet z przemocowych domów.

## Historia

Jaskinia najpewniej powstała około IE7927 i robiła za schronienie dla zwierząt. Około IIIE1001 najpewniej była zamieszkiwana przez którąś z ras, o czym świadczą malunki na ścianach.

Około VIE5030 zamieszkała tam Meduza, szukając schronienia przed wściekłym tłumem. Od czasu przybycia Meduzy w jamie z okolicznych wiosek zaczęły znikać kobiety, głównie z przemocowych domów.

## Ciekawostki

* jaskinia posiada korytarze o łącznej długości 2 km
* w jaskini znajduje się 5 głównych jam
* otoczona jest licznymi pułapkami
* robi za jedno z pomniejszych miejsc hibernacyjnych nietoperzy w tym rejonie
Faserin

**Faserin** - niewielka wioska w zachodnio-północnej części Ainhardu.

## Historia

Mówi się, że Faserin zostało założone około IIIE3670 przez Haldira Altrula, który, według legendy zakochał się w syrenie żyjącej w jeziorze i z tego powodu zbudował swoją chatę na terenie dzisiejszej wioski. Nie mogąc z nią być pojął za żonę Yesfir z domu Trugiel, która wkrótce potem urodziła mu syna - Bronimira. Gdy Bronimir miał 15 lat jego ojciec utopił się w jeziorze, nie mogąc znieść bólu złamanego serca. Na początku chłopak zamierzał pomścić ojca, zabijając syrenę, ale gdy zrozumiał, że Haldir w końcu zaznał spokoju i szczęścia, zamieniając się w perłę, zawarł pakt z syrenami żyjącymi w jeziorze, aby zawsze już potem były przyjaciółkami ludzi. Dlatego też wioska nazywa się Faserin, co oznacza "pokój ryb".

## Geografia i demografia

W VIE5082 Faserin miało 872 mieszkańców, z czego około 44% stanowiły elfy (z czego elfy nocy stanowiły około 75%), 41% ludzie i 15% krasnoludy. Nierasy, z racji niemożności posiadania obywatelstwa ainhardzkiego, nie zostały doliczone do spisu, jednak w okolicach wioski często widuje się syreny. Dominującym językiem jest język wspólny i elficki nocny.

Wioska położona jest na dość bagnistych terenach, duża jej część położona jest na platformach wystających nad jeziorem. Większość budowli zbudowana jest z kamienia, dachy zazwyczaj zrobione są z kamienia i drewna. Posiada główną, długą ulicę, która potem przechodzi w molo wystające na jezioro. Większość mieszkańców zajmuje się rybołóstwem nad rzeką Iether (49%), pracuje w okolicznym tartaku (31%) lub zajmuje się pracą nad jeziorem (15%).

## Znani mieszkańcy

* Haldir Altrul
* Yesfir Altrul z domu Trugiel
* Bronimir Altrul
Diabelski złocień

diabelski złocień - kwiaty, pąki i liście

**Diabelski złocień** - pospolita roślina wykorzystywana w zielarstwie, rzadziej alchemii. Ma silne właściwości trujące.

## Historia

Diabelski złocień od praktycznie zawsze używan był przez ludzi do trucia innych. Jego kwiaty są silnie trujące, a znajdujący się pod nimi meszek jest bardzo łatwopalny. Z niedojrzałych jednak jeszcze kwiatów zazwyczaj robi się lekarstwa na kaszel i grypę. Liście i łodygi często wykorzystywane są do opału z powodu swojego długiego czasu spalania, pomimo faktu, że wydziela się z nich wtedy niezbyt przyjemny zapach. Z diabelskiego złocienia można zrobić czerwony barwnik/farbę, która potem ma szerokie zastosowanie w alchemii. W notatkach alchemika Errula spisanych za jego młodzieńczych czasów diabelski złocień pojawia się wielokrotnie jako preferowany składnik do tworzenia farby, później wykorzystywanej do malowania pieczęci i kręgów.

## Występowanie

Diabelski złocień rośnie w większej części Uliortrii. Rzadko jest uprawiany, ale z powodu swojego meszku potrafi rozrastać się na naprawdę spore tereny. Przez większość uważany jest za odmianę chwastu.
Merford

**Merford** - miasto obronne znajdujące się na wschodniej granicy Ainhardu.

## Historia

Merford zostało założone w IVE3831 przez Khtalosa Uhrena na polecenie króla Laemrerila I, w celu obrony W tym samym roku otrzymało prawa miejskie.

W VE4108 miasto obroniło linię brzegową Ainhardu przed atakiem morskim z Magor.

## Geografia i demografia

W VIE5082 Merford miało 204 367 mieszkańców. Większość z nich stanowili ludzie - 73,41%, wilkokrwiści 19,86%, elfy 5,49%, kotokrwiści 1,03% i krasnoludy 0,21%. Nierasy, z racji niemożności posiadania obywatelstwa ainhardzkiego, nie zostały doliczone do spisu, jednak w mieście często widuje się syreny i selkie. Dominującym językiem jest język wspólny i elficki nocny.

Merford jest miastem położonym na wzgórzu, u krańcu rzeki. Zbudowane jest głównie z cegieł i gliny, ma dachy zrobiony z kamienia i dachówek. Miasto otoczone jest grubym, ceglanym murem i posiada 55 baszt. Nie posiada rynku głównego, jedynie długą, główną ulicę. Większość ludności zajmuje się rybołóstwem (51%) lub rzemiosłem (38%). Dzieli się na 2 dzielnice: Merford górny i dolny.

## Znani mieszkańcy

* Khtalos Uhren
* Althaia Aegbor
Ferhan

**Ferhan** - nieduża wioska znajdująca się w północno-centralnym Ainhardzie.

## Historia

Ferhan zostało założone około IV3802 przez bliżej niezidentyfikowany kult Bogini Hirdy. Kultyści znani byli ze składania w miejscu obecnej wioski krwawych ofiar ze swoich wrogów, ale także bardzo dbali i chronili swoich przyjaciół, dlatego udało im się zachęcić ludzi do osiedlania się w Ferhan. Na początku wioska składała się głównie z kultystów i innych wyznawców, ale szybko zaczęła się powiększać.

W VE4336 kult Hirdy został całkowicie wyparty z Ferhan przez kapłanów Jeryny.

W wyniku wydarzeń Krwawego Poniedziałku w Ferhan powieszono 49 krasnoludów, reszta z nich w większości opuściła wioskę.

## Geografia i demografia

W VIE5082 Ferhan miało 3811 mieszkańców, z czego około 52% stanowili ludzie, 31% elfy (z czego elfy nocy stanowiły około 66%), krasnoludy 12%. wilkokrwiści 4% i kotokrwiści 1%. Nierasy, z racji niemożności posiadania obywatelstwa ainhardzkiego, nie zostały doliczone do spisu, jednak w wiosce czasami widuje się niziołki i nimfy. Dominującym językiem jest język wspólny i staroelficki.

Ferhan jest niedużą wioską ulokowaną we wgłębieniu w terenie. Większość budynków zrobiona jest z drewna, rzadziej z kamienia. Dachy zrobione są głównie ze słomy i drewna. Posiada niewielki piaskowy placyk główny. Większość mieszkańców pracuje na roli (77%) lub w niedużym tartaku (10%).
Caprealia

**Caprealia** - święto honorujące poświęcenie Starożytnych, jednocześnie będące dla ludzi świętem ziemi. Świętuje się je 7 Welosa, w najdłuższą noc zimy.

## Obrządki

W sam ranek capreali należy oczyścić się w świątyni za pomocą mieszanki dymu, mleka, krwi, specjalnie uświęconej wody, miodu i oliwy z oliwek. Przyjmuje się, że daje to oczyszczanemu ochronę do zakończenia zimy, ale najbardziej podczas nocy capreali, gdy złe duchy są najsilniejsze.

Caprealia są okresem postu, ale często daje się innym podarki - najczęściej srebrne monety, miód, owoce pracy, oleje, suszone rośliny i kozy.

Caprealia jest okresem, podczas którego święci się ziemie i nasiona, w oczekiwaniu na siewy po zimie. Ziemia niepoświęcona podczas uroczystości ma stać się jałowa i niezdatna do siania, a niepoświęcona nasiona mają zgnić.

Podczas capreali obowiązuje szarobrązowy ubiór. Większość osób nosi też głębokie kaptury, aby zmylić złe duchy.

Na cześć Starożytnych i ich święta powstało mnóstwo hymnów i pieśni, które często można usłyszeć śpiewane w katedrach i świątyniach. Większość z nich przeznaczona jest do słuchania wśród grubych murów, gdzie dobrze rozchodzi się dźwięk, nadając przyjemny pogłos.

Podczas święta mówi się, że fortuna sprzyja odważnym, dlatego caprealia nieoficjalnie są też świętem wróżbiarek i hazardzistów.

Podczas najczarniejszej godziny nocy każda osoba zapala mnóstwo świec i świateł, rozjaśniając ją, pomagając duchom Starożytnych odnaleźć drogę wśród ciemności, a take przepędzić złe duchy.
Ogry

jasnobrązowy

niebieski

**Ogry** - jeden z potworów występujący na Uliortrii.

## Podział

Ogry nie posiadają typowego podziału, danego innym potworom. Wszystkie są wysokie i masywne, ale nie wydzielają tak mocnego zapachu jak trolle. Mają zwierzęce, małe uszy podobne do myszy, małe różki i masywne, duże dłonie będące w stanie rozerwać krowę na strzępy. Ogry mają ogromne, ludzkie zęby i potrafią wyczuwać zapach krwi z dwóch kilometrów. Mają nieliczne włosy i zielono-szare, rzadziej niebieskawe, tłuste skóry. Ogry preferują albo bardzo mokre, albo bardzo suche klimaty. Ogry są prawie całkowicie ślepe, poruszając się głównie za pomocą węchu i słuchu. Polują albo wcześnie rano, albo późnymi wieczorami.

## Działanie i metody ochrony

*"Ogry z łatwością można uznać za jedne z najbardziej niebezpiecznych potworów Uliortrii. Nie posiadają one magii, ani żadnych specjalnych umiejętności, ale ich wielkość i siła wpisały się już w historię jako dziesiątkujące nie tylko Bractwo, ale i całe armie. Na nasze szczęście nie są bardzo szybkie ani nie potrzeba specjalnych sposobów na zabicie ich, ale zwykłe strzały nie są w stanie przebić ich skóry - zaleca się używanie specjalnych, wzmocnionych bełtów. Oprócz tego na ogry najlepiej polować w większych grupach, nie mniejszych niż 6 osób na jednego ogra."* (K.B.Ł, rozdział 8.1.3)
Ilonela Moonard

Ilonela Moonard

### Rodzina

Morgar Moonard (praprapra...pradziadek)Nadarella Moonard (praprapra...prababcia)

Erian Moonard (praprapra...pradziadek)

Morgena Moonard (matka)

Odric Moonard (brat)

Jeffan Moonard (brat)

Ideryna Moonard (siostra)

Urig Moonard (ojciec)

Nelvar Moonard (brat)

Meara Moonard (szwagierka)

Oriel Moonard (bratanek)

Idrila Moonard (bratanica)

Lebrida Moonard (bratanica)

Ród Moonardów
I Elfia Wojna

**I Elfia Wojna** - wojna toczona w latach IIIE3327-IIIE3801 na terenach dzisiejszego Isylnoru i Anfaelen.

## Przyczyny

* zatłoczenie miast elfickich, brak miejsca do życia dla nieśmiertelnych elfów
* rozwój i brak stabilizacji w elfickiej magii
* brak ruchu, osiadanie się elfów w miastach, stagnacja
* rozwój bezdomności, pogorszenie sytuacji gospodarczej, utrata pracy przez wiele elfów
* Epidemia Odmętu

## Skutki

* Masakra Trzystu
* elfy zaczęły starzeć się z powodu polaryzacji ich magii
* powiększenie się niepokojów społecznych wśród elfów
* rozwój wrogości wśród elfów różnych podras
Demony

biały

złoty

demoniczny szał

**Demony** - jedna z ras istniejących na Uliortrii.

## Podział

Demony nie dzielą się na żadne podtypy, czasami jedynie nadają sobie tytułu takie jak np. "Arcyksiążę" w zależności od swojej władzy w Daiemoenie, rodzimym miejscu zamieszkania demonów. Wiadomo, że większość z nich, jeśli nie wszystkie, mają szare, zazwyczaj popękane skóry, czerwone, czarne lub białe oczy (bez źrenic) i zazwyczaj ciemne włosy, chociaż z opowieści Agekath wynika że istnieją też demony mające szare lub złote włosy. Wszystkie demony zdają się mieć długie pazury, a niektóre z nich mają również ogony.

## Religia

Demony zdają się nie posiadać własnej religii, ani czcić samych siebie. Ich religijne potrzeby zdają się być wypełniane przez samo zaprzeczanie wierze aniołów i kwestionowaniu istnienia Istoty Wyższej.

## Historia

Jedynym znanym na Uliortrii demonem jest Agekath, żyjąca w Ainhardzie. Zdaje się ona nie dbać zbytnio o dziedzictwo kulturowe swojej rasy, nie prowadzi żadnych dzienników i atakuje wszystkich kronikarzy, którzy odważą się do niej podejść. Na podstawie tego, co jednak opowiadała w drobniejszych tawernach, wiadomo że pochodzi z Daiemoenu, krainy poza Uliortią, gdzie mieszkają wszystkie demony. Owa kraina składa się z 9 kręgów, a każdym z nich rządzi inny demon. Z jej opowieści wynika, że w 4 kręgu mieszka demon zwany Dagatakth, którego włosy zrobione są z płynnego złota, którym czasami torturuje ludzi znajdujących się w owym kręgu. Wiadomo też, że 9 kręgiem rządzi demon zwany Zogroth i właśnie stamtąd pochodzi Agekath.

Nie wiadomo dlaczego ani w jaki sposób demonica pojawiła się na Uliortrii, czy może wrócić, ani czy ktokolwiek jest w stanie się tam dostać i potem wydostać, wiadomo natomiast, że Agekath dostała się na Uliortrię około IIE1024 i pozostała na niej, bez żadnych przerw, aż do dzisiejszych czasów.

W IVE2100 II Konwencja w Knox miała w planach dodać do listy ras tzw. istoty niebiańskie, w które wliczałyby się anioły, jak i demony, jednak po licznych zażaleniach ze strony aniołów Konwencja zamierzała ograniczyć listę do samych aniołów. Agekath użyła siły i tzw. demonicznego szału, przez który zdemolowała miejsce posiedzenia i dzięki temu udało jej się ostatecznie dodać demony do listy ras.
Kwiaciarka z Wolfrod

**Kwiaciarka z Wolfrod** - mieszczanka o nieznanym imieniu (chociaż przypuszczalnie ma na imię Ynatra) zajmująca się sprzedażą kwiatów na rynku w Wolfrod.

## Historia

Niewiele wiadomo o kwiaciarce z Wolfrod. Była starszą, zubożałą kobietą, codziennie sprzedającą kwiaty na rynku w Wolfrod. Najpewniej urodziła się i przez całe życie żyła w tym samym miejscu.
Erian Moonard

### Rodzina

Morgar Moonard (ojciec)Nadarella Moonard (matka)

Anara Moonard (siostra)

Cirian Moonard (brat)

Laiana Moonard (siostra)

Andra Moonard (praprapra...prawnuczka)

Hige Moonard (praprapra...prawnuk)

Oriand Moonard (praprapra...prawnuk)

Zordian Moonard (praprapra...prawnuk)

Edrietta Moonard (praprapra...prawnuczka)

Kiaraella Moonard (praprapra...prawnuczka)

### Sojusznicy

Morgar Moonard Nadarella Moonard

Anara Moonard

Cirian Moonard

Laiana Moonard
Leoda Nuktarr

**Leoda Nuktarr** - ludzka mieszczanka pochodzenia ainhardzkiego, służka Księżniczki Hiraeli III.

## Historia

Leoda urodziła się około VIE5066 jako córka cieśli we wschodniej części Ekreonu.

W VIE5082 rozpoczęła pracę jako służka Księżniczki.

## Wygląd

Była niską kobietą o wątłej posturze i szarawych, cienkich włosach.

## Charakter

Leoda była nieśmiałą, bojaźliwą młodą kobietą, starającą się sumiennie wypełniać swoje obowiązki i nikomu się nie naprzykrzać.
Bagnisko Arkalei

**Bagnisko Arkalei** - bagniste tereny znajdujące się w centralno-południowym Ainhardzie.

## Flora i Fauna

Jest to rozległy teren bagienny, który ze względu na swoje bliskie położenie wioski Almethur posiada w sobie wiele szczątków zwierząt gospodarczych. Dookoła bagna rośnie wiele czarnych olch, które kiedyś próbowano ścinać ze względów przemysłowych, jednak koszty okazały się większe od zysków i pomysł ten porzucono.

Na bagnach żyje parę ogrów i gnomów, widywano też nieliczne driady i gobliny. Znajduje się tam też kamienna chatka.
Anfaelen

**Elficki Trumwirat Anfaelen** - południowy kraj nowożytnej Uliortrii, ojczyzna elfów dnia.

## Kultura

Głównymi wierzeniami elfów w Anfaelen jest religia Elficka. Oprócz tego istnieje tam kult Słońca, kult ziemi i kult Wszechrodziców, głównie Wszechmatki.

Społeczeństwo anfaeleńskie jest dość zamknięte i chłodno nastawione do obcych, chociaż stara się to maskować. Każdy kto nie jest elfem uznawany jest za potencjalnego wroga. Rzadko dochodzi też do mieszania się ras. Widnieje spora różnica pomiędzy klasami społecznymi, a nawet pomiędzy określonymi grupami w danej klasie. Anfaeleńczycy wierzą, że władza dawana jest szlachcicom przez Boginię, dlatego się jej nie sprzeciwiają.

Dieta anfaeleńczyków składa się głównie z roślin, warzyw i owoców, zwłaszcza tych bardzo soczystych. Anfaeleńczycy bardzo szanują jedzenie i nie marnują żadnej jego części. Jedzenie jest prawie że święte. Kuchnia anfaeleńska jest bardzo słodka i ostra, pełno jest też w niej marynowanych rzeczy.

Głównym środkiem transportu dla ludności Anfaelen są gryfy (często zaprzęgane w rydwany i wozy), rzadziej konie, portale i transport wodny. Anfaelen posiada również zaawansowaną sieć podziemnych przejść, którą lokalni znają na pamięć, a która dla obcych jest śmiertelnym labiryntem.

Kanonem piękna dla kobiet w Anfaelen jest opalona cera, lekko zagięty w górę nosek, długie uszy skierowane do dołu, duże, pełne usta, piegi i duże oczy. Kobiety powinny mieć duże biodra i uda, oraz być wysokie.

Kanonem piękna dla mężczyzn w Anfaelen jest opalona cera, duże oczy, okrągłe twarze, piegi i lokowane lub falowane, lśniące włosy. Mężczyźni powinni być smukli, delikatni i nie posiadać włosów na ciele, a ich skóra powinna zawsze być gładka i zadbana.
Cirian Moonard

### Rodzina

Morgar Moonard (ojciec)Nadarella Moonard (matka)

Erian Moonard (brat)

Anara Moonard (siostra)

Laiana Moonard (siostra)

Andra Moonard (praprapra...prawnuczka)

Oriand Moonard (praprapra...prawnuk)

Hige Moonard (praprapra...prawnuk)

Zordian Moonard (praprapra...prawnuk)

Danether Moonard (praprapra...prawnuk)

Shanri Moonard (praprapra...prawnuczka)

Edrietta Moonard (praprapra...prawnuczka)

Kiaraella Moonard (praprapra...prawnuczka)

Ród Moonardów

### Sojusznicy

Morgar Moonard Nadarella Moonard

Laiana Moonard

Ród Moonardów
Oniralia

**Oniralia** - ludzkie święto zbiorów i jedzenia. Obchodzone jest w sam środek jesieni, 22 Laomedeiosa.

## Obrządki

Oniralie przyjmuje się za świetny czas na wzięcie ślubu, wierząc, że ślub pobłogosławiony w ten dzień zawsze będzie pełen dostatku.

Oniralia to święto dla rodziny i współpracowników, pełne celebracji słońca i jasnych barw. Składa się wtedy w ofiarach, jak i spożywa wino, chleb, jabłka, zboża, baranki, miętę i mirrę. Ze zboża robi się także wianki.

Na święto robi się także słomiane lalki z uwydatnionymi cechami płciowymi. Mają one za zadanie przynieść błogosławieństwo robiącemu.

Jakiekolwiek dary na oniralie zawsze idą na całopalenie.

Podczas święta często tańczy się w spirali na rynku głównym miasta, lub jakimkolwiek innym, dużym placu. Spirala ma symbolizować krąg życia - teraz jesteśmy wdzięczni za zbiory, potem będziemy mieć nadzieję na porządny siew.
Krwawy świetlik

**Krwawy świetlik** - legendarna roślina wykorzystywana głównie w alchemii, rzadziej w zielarstwie. Ma właściwości trujące i chłodzące.

## Historia

*"Nie obchodzi mnie jak ciężko jest zdobyć parę głupich kwiatków, nie płacę wam za marudzenie. Nie, nie obchodzi mnie to, że krwawy świetlik można znaleźć tylko głęboko pod ziemią, ani to że pilnują go wywijce. Macie mi przynieść 15 gramów świetlika, albo to nie ze mną, ale z moim mistrzem będziecie rozmawiać. I módlcie się żeby zmiany w oczach nie były nieodwracalne."*

~Notatka przekazana przez alchemika Errula do jego prywatnej grupy dostawców ziół.

## Występowanie

Krwawy świetlik jest rośliną bardzo wymagającą, potrzebującą nieustannej ciemności do wzrostu. Nawet najmniejsza ilość światła jest w stanie go zabić. Oprócz tego potrzebuje regularnych, niedużych ilości dostaw wody lub krwi, zazwyczaj pobieranej od robactwa poprzez kolczaste korzenie (stąd jego nazwa). W dobrych warunkach świetlik rozrasta się w zastraszającym tempie, szybko zabijając rodzime gatunki roślin.