Jacek Kaczmarski

**Jacek Kaczmarski** (ur. 22 marca 1957 w Warszawie, zm. 10 kwietnia 2004 w Gdańsku) - polski bard i piosenkarz.

## Biografia

Jacek Kaczmarski to jeden z najgorszych przestępców którzy kiedykolwiek uciekli przed uczciwą Gdańską ręką sprawiedliwości. Jego główne zbrodnie na początku stanowił jedynie proglobalizm i rusofilia, jednak w 1989 roku do jego zbrodni doszły napaści z bronią w ręku, a w zasadzie z samą ręką w istocie będącą jego bronią. Kaczmarski wydobył bowiem z tajnego laboratorium w ZSRR prototyp maszyny znanej jako silnik mięśniowy, która wszczepiona w kręgosłup zwiększała twardość kości i prędkość ciosów, dając bardowi możliwość atakowania pięścią o sile uderzenia młota pneumatycznego z prędkością kilkudziesięciu uderzeń na sekundę.

Z tego powodu stał się zagrożeniem nie tylko dla swojej żony - często wyzywał Gdańszczan na pojedynki bokserskie po czym posyłał ich jednym uderzeniem na matę, po czym zamykał ich cenne pieniądze które mogliby przeznaczyć na żywność w swoim banku w Monachium. Kiedy w 1990 roku wrócił do Polski, Lech Wałęsa próbował skonfiskować jego silnik mięśniowy; w tym okresie potrafił odczepiać swoją lewą rękę i uderzać nią innych ludzi jak maczugą. Obawiając się planów Kaczmarskiego, prezydent Gdańska Jacek Starościak udał się do głębin Bałtyku żeby obudzić jednych z ostatecznych obrońców Gdańska - Rokk-menów Atosa, Portosa i ACDC. Bitwa rozegrała się w nocy w jednym z bałtyckich lasów nad morzem; jako że Kaczmarski nie był upośledzony, Rokk-meni nie mogli zmienić go w morską formę życia, przez co pozostała im walka wręcz.

Podczas walki, w starciu z maszynowymi pneumatycznymi łapami Kaczmarskiego wszyscy Rokk-meni stracili łącznie 95% tkanki swojego ciała, a ACDC został wykatapultowany przez ziemię z powrotem do Bałtyku. W końcu pokonał wszystkie trzy niebiańskie istoty i ruszył w kierunku tajnej hacjendy Starościaka. Gdy już dotarł do Hacjendy, Jacek Kaczmarski próbował pobić Gdańszczanki z morskiego zapacho-smażonego barłogu osobistego haremu Starościaka i jego asystenta Maćka Małej Bródki, jednak został fortelem wypierdolony kopniakiem na ukryty w ścianie lewitujący fotel prezydenta który uruchomiono na pełnię mocy baterii. Kaczmarski wessany w fotel przez siłę ciążenia dosłownie wyleciał z całym fotelem przez ścianę wrzeszcząc jak demon i odlatując w stronę miesiączka zawieszonego nad bałtykiem.

Wydawałoby się, że Kaczmarski zmarł po tym jak został ceremonialnie wypierdolony na orbitę, ale wrócił kilka tygodni później z kolejną piosenką. Publika nigdy się nie dowiedziała o silniku mięśniowym Kaczmarskiego dzięki którym stał się najlepszym damskim bokserem w III RP, potrafiąc rozbić kobietą dziesięć ścian. Z czasem zakupił na czarnym rynku od gangu Pizera Pavouci usprawnienia silnika pozwalające mu na wypuszczanie z palców miniaturowych rakiet wypełnionych ładunkami bakterii czerwonki wprowadzanych bezpośrednio do krwiobiegu. Ponadto, potrafił ugryzieniem dystrybuować do organizmu czerwonkę poprzez nano implant umieszczony w zębach podczas operacji w Abchazji, oraz skakać na wysokość 30 metrów z powodu zainstalowania w ścięgnach drugiego silnika mięśniowego. W roku 2000, Kaczmarski został zaskoczony przez Gdańskie studentki kiedy próbował je pobić, co doprowadziło go do upadku - Gdańszczanki zataczały się właśnie na uniwersytet z nowym projektem będącym w istocie słabym Magnetronem. Ten został uruchomiony przez przypadek gdy jedna wpadła na niego widząc wylatującego z krzaków z wrzaskiem rozjuszonego byka Kaczmarskiego; urządzenie dosłownie wyrwało z Kaczmarskiego jego mechaniczne implanty przez usta, pozostawiając go w istocie organiczną, ale uszkodzoną istotą. Trafił do szpitala, gdzie przeżył, ale niestety pobił wszystkie pielęgniarki temblakami i kroplówką. Kilka lat później, zmarł w Gdańsku na raka.