Cesarstwo Swadii

Państwo, które znajdowało się w Caladri. Pierwsze i jedyne, które kontrolowało ją całą jednocześnie.

## Skrócona Historia Cesarstwa Swadii.

**Ivan I**

Za początek istnienia księstwa Swadii uznaje się zdobycie Górogrodu przez Ivana I. ludzie zaakceptowali go i jego armię, ponieważ Ivan przyjął religie światła i ich kulturę oraz ułaskawił wtrąconych wcześniej do lochów chłopów za nieodrabianie pańszczyzny. Jednak drużyna obalonego Rolonsa pozostała mu wierna i uciekła do Vengardu ogłaszając niepodległość. Ivan postanowił oddać wshodnią część wielkiej puszczy ludziom z czarnoboru wzamian za sojusz. Kilka lat później, kiedy sytuacja stała się już spokojna, Ivan zaczął działać. Najpierw ożenił się z córką z jednego z bardziej znacznych rycerzy, aby przekonać do siebie rycerstwo. Ogłosił także, że żaden jego potomek nie wyjdzie za kobiete etnicznie nieswadyjską (Biali Caladrianie). Obiecał także w najbliższym czasie łupieszczą wyprawę wojenną. Tymi sposobami przekonał do siebie wyższą klasę. Następnie swoich ludzi, z którymi przypłynął zaczął nadawać ziemię i tytuły. Pod koniec swojego żywota zgodnie z obietnicą zaatakowali i złupili Vengard. Podsumowując za panowania Ivana I podłożono podwaliny pod rządy dynastii Ivanowiczów.

**Ivan II Mądry.**

Ivan otrzymał po ojcu dość stabilną sytuację. Był jedynym synem, a żyjący jeszcze kompani Ojca i ich potomkowie byli gotowi go bronić. Postanowił się skontaktować ze swoimi dwoma wujkami, aby razem wspierać się na tym nowym kontynencie. Delegacja do Hermana została zabita. Okazało się, że Herman oszalał i obwołał siebie Bogiem. Natomiast emisariusze wysłąni do Sulneja odnieśli sukces.Ten Objął władzę w jednej z hord i był gotowy współpracować z Ivanem. Spisano kilka umów handlowych oraz w razie ataku Nordów mieli sobie wzajemnie pomóc. Jakiś czas po objęciu władzy Ivan postanowił ugruntować jeszcze bardziej swoją władzę i wyższość rodzin Kompanii Ivana. Wraz z uczonymi z uczelni górogrodzkiej opracowano nowy język. Był on mieszanką rodzimego języka Ivana oraz Swadyjskiego. Nakazano się go uczyć wszystkim urzędnikom i ważnym osobom, aby w przyszłości mógł się stać językiem urzędniczym. Nazwano ten język Swadyjskim urzędowym. Ivan II czuł, że nastała pora na podboję. Postanowił przedłużyć sojusz z księciem Wielkiej Puszczy poprzez mariaż z jego córką. Wybudowano także na granicy z Kingshill pas zamków które miały by pomóc w razie wojny. na wiosnę roku xxx Naczelnik wolnej prowincji Vengard umarł, a jego wasale zaczęli walczyć o dominacje. Ivan wykorzystał tą okazję i zaatakował najsilniejszego dowódcę, który kontrolował Vengard. Ten jednak posiadał sojusz z księciem Kingshill, który dołączył się do tej wojny. Przystąpili także ludzie z Wielkiej Puszczy, którzy stanęli po stronie Swadii. W okolicy Vengardu toczyły się walki Swadii z Vengardem. Na szczęście po stoczeniu walnej bitwy pod Venagrdem, którą wygrała armia swadyjska armia wroga została rozbita i wróg nie stanowił już zagrożenia . Natomiast na południu Swadii walczyli ludzie z Wielkiej Puszczy i Kingshill. Dzięki zamkom, które wcześniej wybudowano udało się utrzymać tamten rejon pod kontrolą, ale splądrowano jednak kilkanaście wsi swadyjskich. Wojna zakończyła się w roku XXX, kiedy zdobyto Vengard a poprzedniego władce zabito. Przez następne lata nic większego się nie działo poza tym, że cały czas wdrażano Swadyjski urzędowy. W roku XXX książe wielkiej puszczy zmarł. Posiadał on dwóch synów i córkę. Młodszy syn sprzeciwił się starszemu który objął tron i wraz z popierającymi go rycerzami zbuntowali się. Tą okazje postanowił wykorzystać Ivan. Prawo wielkiej puszczy mówiło, że w wyjątkowych sytuacjach po śmierci ojca władze może przejąć córka. Ivan uznał powstanie za sytuacje wyjątkową. Wraz ze swoją armią ruszył do Wielkiej puszczy. Pomimo liczebności swojej armii nie zdobył Wielkiej puszczy a Starszy brat zgasił bunt. Został podpisany biały pokój. W międzyczasie nordowie złupili północne miasta. Veaghirzy próbowali pomóc, ale także ich zaatakowano. Ivan uznał, że osobiście musi zadbać o bezpieczeństwo. Na północy Caladrii znajdował się wielki las. Nikt nie przemierzył go jeszcze całego, ale rozciągał się na całym pograniczu z nordami. Ponieważ nikt tam nie mieszkał Ivan przywłaszczył do korony te ziemię i nazwał Ivaforet Wybudowano kilka fortów a przy ujściu lokalnej rzeki założono miasto Ivanport, później znane jako Nilfgard. Do nilfgardu zsyłano drugich i dalszych synów rycerzy, którzy normalnie nie dostali by spadku. Natomiast tam wzamian za wierność królowi i obronę granicy otrzymywali włości. Siłą roboczą w koloniach byli niewolnicy albo chłopi, których sprowadzono z serca swadii. Zadaniem ludzi z Ivaforet było odciąganie uwagi nordów od centralnej części Swadii, przez co toczyła się tam nigdy nieustająca wojna. Co chwila grupy nordów atakowały wsie lub rycerze z wojskiem atakowali wioski nordów aby zadać im straty w ludziach i opóźnić kolejny rajd. Korzenie drugoplanowych synów, niewolnicza praca chłopów i niewolników oraz trudne warunki spowodowały że ludziom z Ivaforet wykrztałciła się nowa świadomość społeczna. Uważali się za lepszych od innych, bo tylko dzięki nim Swadia nie leży w gruzach przez najazdy nordów. Nastał czas dłuższego pokoju. Ivan ostatecznie wprowadził do użytku nowoswadyjski. Ponieważ pogłoski o Ivanie i jego osiągnięciach rozciągały się już na całe medium a Swadia odgrywała pierwsze skrzypce w Caladrii postanowił obwołać siebie królem Swadii. Kontrolowali wrzystkie tereny Swadii właściwej więc nie było innych pretendentów. Ivan umarł w XXX roku.

**Ivan III**

Ivan mądry miał dwóch synów blizniaków. Ostatecznie na następce wybrał Ivana III. Ivan kilka lat wcześniej zanim objął tron zwiedzał medium. Wraz z przejęciem władzy postanowił, że zdobędzie dla Swadii ziemie poza Caladrią ,aby Całe Medium mogło zobaczyć jej potęge. Zaczęła się budowa wielkiego portu w Vengard. Znowu Nordowie spróbowali najechać Swadię. Teraz nie udało im się przedrzeć w głąb kraju dzięki armii Nilfdardu. Kiedy budowa portu została ukończona wyruszyła ekspedycja z Arthurem Ardo w celu opłynięcia medium i opisania żyjących tam ludów. Misja płynęła wzdłuż linii brzegowej na południe. Wtedy pierwszy raz odkryto wyspy walahali. Odkryto także finię. Ivan uznał, że pierwszym dobrym miejscem na kolonie będzie Szwardzwald. Tamtejszy lud nie miał zscentralizowanej władzy i regularnej armii. W roku XXX na lini brzegowej szwardzwaldu pojawiła się swadyjska armada i rozpoczęła desant. Szybko rozbito zorganizowany ruch oporu i postawiono pierwsze jednostki administracyjne. Okazało się, że szwardzwalczycy są gotowi dołączyć do Swadii, Jeśli będą mogli zachować w swoim regionie język, kulturę i tradycję. Ziemie te formalnie należały do swadii, ale praktycznie było to po prostu państwo z placówkami i armią swadii w sobie. Kolejnym celem było założenie faktorii handlowych na niezamieszkanych wyspach. Pierwszą wyspą na której założono placówkę była finia znajdująca się w północnozachondim medium. Było to idealne miejsce, Ponieważ było od niego blisko do arcycesarstwa oraz beduinów. Kiedy zeszli na wyspy szczęścia okazało się że żyją tam agresynie nastawieni ludzie. Postanowili z nimi nie walczyć i uciec. Dużo później już zorganizowano ekspedycje na wyspy valahali, to wtedy dowiedziano się o jej miejscy przebywania. Wszelkie próby osielenia się kończyły się fiaskiem ze względu na niszczenie tamtejszych przyczułków przez valahale. W roku XXX zdziwiony Ivan dostał wiadomość o jakimś buncie w wielu miastach. Okazało się, że to jego brat wraz z przychylnymi mu rycerzami ogłosił powstanie. Przyłączyła się także do niego część wojska. Kiedy zaczęły się pierwsze walki, Ivaforet postanowiło opowiedzieć się po stronie brata, ponieważ ten obiecał im większą swobode