Waffenträger: Dziedzictwo (fabuła)

Ten artykuł jest artykułem zbiorczym dotyczącym tła fabularnego Waffenträger: Dziedzictwo.

## Filmy

Film "*Waffenträger: Dziedzictwo*" to zwiastun wprowadzający w klimat eventu, dodatkowo podkład muzyczny to cover znanego z poprzedniej edycji eventu utworu.

W filmie, oprócz Blitzträgera auf E 110 ścierającego się ponownie z zastępem Chartów, widać również Waffenträgery auf E 100 niszczące bez wysiłku przeciwników w zwykłych pojazdach, niebędących Chartami i nieposiadającymi ich uzbrojenia.

W fabułę wydarzenia wprowadza nas film "*Waffenträger: Dziedzictwo* | *Wszystko o trybie gry*". Choć jest to głównie film dotyczący trybu, to zawiera elementy fabularne. W pierwszym fragmencie, Villanelle Rapière składa raport na temat sytuacji, drugi fragment (od 3:41) to monolog podekscytowanej Ermelindy Jung na temat Chartów.

>    *"Po wykryciu bazy von Kriegera Sojusz postanowił po raz kolejny wysłać Brygadę Chartów, by stawiła mu czoła. Ale gdy tam przybyli, spotkał ich niecodzienny widok: von Kriegera nigdzie nie było. Wyglądało na to, że mogliby zabrać wszystko, co nie było na stałe przymocowane do ziemi. Ale czy Sojusz przypuszczał, że przebiegły Niemiec zostawi swoją bazę bez dozoru? Na nieszczęście dla Chartów wkrótce spotkała ich niemiła niespodzianka. Pojawiła się Ermelinda, córka von Kriegera, by "ciepło" powitać najeźdźców w swoich włościach. Była gotowa okazać im odrobinę gościnności, z której słynie jej rodzina. W tym długim konflikcie nigdy nie było dobrej i złej strony. Jak zawsze, obie strony miały swoją moralność, motywacje i własne wizje przyszłości."*
>
>

## SWATT

Film "*Dołącz do Akademii SWATT z Prime Gaming*" to film reklamujący dodatkowy pakiet nagród związany z eventem. Początek filmu przedstawia od strony fabularnej czym jest **Akademia SWATT** i jaki ma związek z wydarzeniami eventu.

>     *"Akademia SWATT poszukuje nowych rekrutów! Zaciągnijcie się teraz i wykażcie męstwem, siłą oraz inteligencją – dołączycie do elitarnej Brygady Chartów oraz staniecie do walki przeciwko nieprzewidywalnemu inżynierowi Ermelindzie Jung i jej bezlitosnemu czołgowi Blitzträger auf E 110! Sojusz Was potrzebuje!"*
>
>
>

## Waffenträgery powrócą – i to w tysiącach

Tekst fabularny ze strony World of Tanks:

### *Wyjątki z osobistego dziennika Ermelindy Jung*

> *„Zachowuj powściągliwość” – mawia często mój ojciec. „Powściągliwość to klasa. Pasuje przyzwoitej Jungfrau jak ładna, skromna sukienka”.*
> *Stary, dobry Papi. Maximilian Leonard von Krieger-Witthoffen. Baron Ledensburgu. Doskonale wie, że zawsze będę wolała brudny od smaru kombinezon mechanika niż najlepszą suknię – nawet nieskromną. Jednak wciąż postrzega mnie jak małą dziewczynkę. Owszem, nazywa mnie czasem swoim "małym dzikusem" (pewnie wtedy, gdy jego monokl jest na swoim miejscu). Ale bądźmy poważni... Dzikusem? Mam dyplom z inżynierii! Jestem po prostu trochę kapryśna i nieobliczalna. Nie będę za to przepraszać.*
>
>     *Mój ojciec jest szlachetnie urodzony – i ma szlachetną duszę. To błyskotliwy naukowiec, niedoceniany i niezrozumiany geniusz. Jego dokonania służą rozwijaniu wiedzy ludzkości. A mimo to psy Sojuszu próbują go dopaść. Ośmielają się atakować jego bazę, odciągają jego uwagę od pracy i marnują jego cenny czas. Jestem pewna, że za wszystkim stoi ta nikczemna kobieta ze swoją wendetą przeciwko mojemu ojcu. Jak ona się nazywała? Evillanelle?*
>
>
> *Jaki ma sens powściągliwość? Papi kilka razy okazał im litość. Nie uczą się z doświadczenia. (Klecenie banalnych trzeszczących dynksów na gąsienicach się nie liczy). Są jeszcze do tego tak zadufani w sobie, że zaatakują nas ponownie, myśląc, że w najgorszym razie dostaną po prostu nauczkę i najedzą się wstydu.*
>
>
> *Czas trochę zmienić podejście. Bardziej im dopiec. Strzelić tym szkodnikom Chartom jeszcze mocniej. Jeśli niektórych skrzywdzę... Cóż, uznam to za poświęcenie w imię nauki. A jeśli – nie daj Boże – wiedzą o nieobecności mojego ojca i mają nadzieję na wygraną przeciwko jego asystentce, to mam dla nich mnóstwo paskudnych niespodzianek.*
>
>
> *Papi jest zbytnim idealistą. W sumie nic dziwnego – to teoretyk. Mózg. Wymyśla potężne i wspaniałe maszyny. Ja jestem inna. Jestem rękami, które budują te maszyny. A ręce mogą być troskliwe, ale mogą też uderzyć. UWIELBIAM być okrutna. I potrafię uderzyć o wiele mocniej niż mój ojciec.*
>
>
>
> *Prawdopodobnie myślą, że mogą mnie przyprzeć do muru na moim terenie. Doprawdy? Ha, ha. Pyszny żart. Gdy Charty (dlaczego w ogóle piszę to wielką literą...?) wtargną w moją przestrzeń, wyślę trochę prezentów do ich świata. Kilka tysięcy wystarczy. To ja stworzyłam i dostroiłam Strażników – masowo produkowane czołgi służebne. Tym, czego na pewno się nie spodziewają, są masowo produkowane Waffenträgery.*
>
>

> *Drogi Pamiętniku, gdybyś tylko mógł myśleć i mówić, prawdopodobnie krzyknąłbyś ze zgrozy (i zachwytu?): „Och, Ermelindo! Zaczynasz właśnie jakąś wielką zawieruchę! Cóż powie twój ojciec, gdy powróci ze [wielokrotnie skreślone] i zobaczy to słodkie, wyśmienite, pyszne zniszczenie, które spowodowałaś?”.*
>
>
> *Otóż, Pamiętniku, mogę być przepotężna i niezwykle bystra, ale wciąż jestem małą dziewczynką mojego Papi. A małe, samotne dziewczynki często swawolą. Doświadczenie podpowiada mi, że ta psota ujdzie mi płazem...*
>
>
>
> *Tak łatwo, jakbym zgniotła robaka.*
>
>

## Mechanika zwycięstwa: tajemnice rodziny von Krieger i taktyka Chartów

Poniższy opis fabularyzowany był dostępny na stronie gry jedynie w wersji rosyjskiej, tłumaczenie własne:

> *„Weterani i nowicjusze kampanii przeciwko Maxowi von Kriegerowi! Sojusz potrzebuje Waszej pomocy. Szalony naukowiec powraca, a stawka jest większa niż kiedykolwiek. Porządek świata zależy od twoich poczynań, więc walki z von Kriegerem nie można uznać za zwyczajną. Samotna walka oznacza przegraną, utratę nadziei! Ale nie jesteśmy sami, Sojusz wierzy w was czołgistów…”*
> *Zapamiętał słowa z postrzępionej ulotki.*
>
>     *— Więc – powiedział pułkownik, wracając do stołu z mapą z kwatery głównej Sojuszu i wskazując na punkt – to tutaj znacznik Blitzträger auf E 110 został przypięty po raz ostatni. Czy znowu pomyłka?*
>
>
> *— Bez wątpienia – powiedział major. – To właśnie te dane przesłaliśmy rok temu naszym żołnierzom, którzy pokonali Inżyniera.*
>
>
> *— Tak, wszyscy tak myśleliśmy – pułkownik położył mapnik na stole i przesunął go w stronę rozmówcy. – Ale jak to wytłumaczyć?*
>
>
> *— Skąd? – tylko tyle mógł powiedzieć mężczyzna. Nie wierząc własnym oczom, obejrzał każdy milimetr zdjęcia.*
>
>
> *— Co za różnica? Tysiące – pułkownik otworzył szafkę i zaczął układać na wypolerowanej powierzchni stołu zakurzone teczki z dokumentami. – Ty-sią-ce maszyn w pełnej gotowości bojowej.*
>
>
> *— Ale Maxa von Kriegera nie ma – major przejrzał raport na podkładce i podszedł do stołu. – Myślicie, że to ona?*
>
>
>
> *— Jestem pewien. Młoda Ermelinda najwyraźniej odniosła sukces w tak krótkim czasie. Zdecydowanie musimy odświeżyć wszystko, co zostało zaangażowane przeciwko Inżynierowi podczas ostatniej operacji.*
>
>

### *Polowanie na duchy*

> *Po wybraniu kilku teczek pułkownik wręczył je przedstawicielowi sztabu:*
>
>
> *— Zbierzcie dane o uczestnikach ostatnich kampanii. Przyda nam się każda pomoc, zarówno doświadczonych żołnierzy, jak i ochotników.*
>
>
> *Major zebrał dokumenty i skierował się do wyjścia z gabinetu. Ale przypomniawszy sobie coś jeszcze, odwrócił się na progu:*
>
>
> *— Pułkowniku, trzeba też podać informacje o drugim typie wroga. Czołgiści powinni być gotowi na ewentualne spotkanie z Blitzträger auf E 220.*
>
>
> *— A wy znowu swoje? Znowu „Biały Tygrys”? Spocznij!*
>
>
> *Major w milczeniu uniósł rękę i pokazał medal z wizerunkiem białego czołgu, który trzymał w dłoni. Pułkownik wstał od stołu, rzucając ukradkowe spojrzenie na dolną szufladę, w której leżało aksamitne pudełko.*
>
>
>
> *— Działajcie – wydał rozkaz i odwrócił się do okna...*
>
>

## Koniec Waffenträgera: Dziedzictwo

### *Wyjątki z osobistego dziennika Ermelindy Jung*

> *Nareszcie. Wszystko wróciło na miejsce, tak, jak to było jeszcze kilka dni temu. Ale mimo tego wiatr jeszcze nie przewiał zapachu przepalonych kabli, który powoli zaczyna mnie denerwować. Wróciliśmy do punktu wyjścia i zapewniliśmy sobie trochę czasu, by przygotować się na kolejną bezsensowną inwazję. Jeśli oczywiście jakaś nastąpi. Sytuacja jest skomplikowana. Z jednej strony mamy Sojusz z ich opętańczą żądzą „rozwiązania” problemu, który sami stworzyli. A z drugiej strony jest mój ojciec ze swoją stoicką cierpliwością, którego zmuszano raz po raz do odpowiedzi na tę agresję.*
> *Ala przy tej bitwie go nie było i to nie był przypadek. Osoba, która zawsze planuje swoje posunięcia na kilka ruchów w przód, jak dobry szachista, z pewnością wiedziałaby o zbliżającym się ataku. Tak czy inaczej, Sojusz nie mógł wiedzieć, że jego tu nie będzie, chyba że ich psy coś wywęszyły. A biorąc pod uwagę ich kolejne śmieszne próby zdobycia naszych umocnień, nie chce mi się wierzyć, że byliby zdolni do czegoś takiego.*
>
>     *Ale jeśli mój ojciec wiedział, że nadchodzą i zostawił mnie, bym broniła naszej ziemi, to co to miało być? Sprawdzian? Po co? By upewnić się, że wyszkolił godnego zastępcę? Nigdy nie dałam mu powodu, by powątpiewał w moje umiejętności, a tata nie odszedłby, wiedząc, ile zostało do zrobienia. Nie, to niemożliwe. To, że przegoniłam Charty z taką łatwością jest w sumie całkiem uzasadnione. Bezustannie ulepszaliśmy nasze systemy obronne, zbierając wiedzę, tworząc nowe algorytmy i usprawniając metody przeciwdziałania atakom. Zwycięstwo było jedyną możliwością. Z drugiej strony, mieliśmy przeciwko nam Villanelle (w końcu przypomniałam sobie jej imię) i z tego, co wiem, tylko ona spośród tych wszystkich wydumanych oficerów Sojuszu rozmawiała z moim ojcem. Osobiście. Twarzą w twarz. A więc nie ma możliwości, by wiedzieli, że go tu nie będzie.*
> *Na szczęście nikt nie będzie czytał tego dziennika. Nie chciałabym, żeby ktokolwiek dowiedział się jak kiepskie są moje umiejętności analityczne w porównaniu do technicznych. Zdecydowanie przewaga jest po mojej stronie. Nawet jeśli Charty powrócą, nie prędko to nastąpi. Więc mam ważniejsze rzeczy na głowie. Mojego ojca wciąż nie ma. Jeśli to był test, to już by mi wypominał, że zrobiłam taki bałagan (podkreślone, z notatką na marginesie: „Przekształcić jeden pluton Strażników na WZT”) i wychwalał za umiejętności.*
>
>

> *Gdzie jesteś? Sojusz (i słusznie) uważa mnie za siłę, z którą muszą się liczyć, ale tylko ty wiesz, jak ciężko mi tu samej. Bez Twojego wsparcia. Bez tego „Dlaczego klucze walają się po całym garażu?” Nie jestem wojowniczką, nie do tego mnie wychowałeś. Ale jednak gdy zastanawiam się nad tą furią, która ogarnęła mnie, gdy niszczyłam napastników nacierających na mój... NASZ dom, to widzę, że żyją we mnie dwie całkowicie odmiennie osoby. I nie wiem, którą Ermelindę wolałbyś mieć w swojej drużynie.*
>
>
> *Już od dawna nie pozwalałam sobie na takie zwierzenia. A to wszystko dlatego, że najgorsze, co może się przytrafić, to utrata kontroli nad sytuacją. A obawiam się, że ja właśnie straciłam. A to wszytko przez te demony zwątpienia, które nachodziły mnie przez ostatnie kilka dni.*
>
>
> *Skup się. Dość tej gadaniny. Pora na zmianę nastroju i odrobinę radości z tu i teraz. W końcu moi stalowi przyjaciele nadal miażdżą Sojusz, a ja jakoś zupełnie zapomniałam cieszyć się przyjemnym smakiem... zemsty? Będziesz ze mnie dumny, Papi, obiecuję. Ale wróć szybko. A tam... Kto wie, może następnym razem przywitamy Charty... razem?*
>
>
>
> *Kawa. Potrzebny mi kolejny kubek.*
>
>

## Opis wydarzeń

Skrócony opis wydarzeń.

Akcja rozgrywa się prawdopodobnie w 1960 r., około rok po wydarzeniach Powrotu Waffenträgera. Sojuszowi nie udało się wówczas schwytać ani pokonać Kriegera ani jego pojazdu. Sprawą Kriegera nadal zajmuje się z ramienia tej organizacji oficer Villanelle Rapière. Z raportu Rapière wynika, że inżynier zniknął, jednakże zostawił swoje technologie pod opieką swojej niebezpiecznej córki, Ermelindy Jung. Wspomina również, że "od 6 lat Sojusz nie mierzył się z inwazją na taką skalę". Wiedza i systemy obronne rodziny von Kriegerów stoją na znacznie wyższym poziomie, niż wcześniej.

Obecność Ermelindy wykryto w trzech różnych miejscach: Murowanka, Linia Zygryda oraz Stepy, umie szybko zmieniać swoje położenie i podróżować między odległymi miejscami. W celu pokonania Ermelindy, Sojusz ponownie wysyła doświadczoną Brygadę Chartów, w tym biorących udział w poprzedniej operacji dowódców: Igora Letowa, Elisę Day oraz Armanda. Siły Brygady są jednak niewystarczające, aby poradzić sobie tym razem z zagrożeniem. Plan Ermelindy zakładał, że po wkroczeniu Chartów w pobliże bazy jej ojca, uwolni ona kilka tysięcy sztuk własnoręcznie skonstruowanych, autonomicznych Waffenträgerów auf E 100.

W obliczu takiej armii, Sojusz nie może polegać jedynie na dotychczasowej sile Brygady Chartów i rozpoczyna mobilizację weteranów jak i rekrutację nowicjuszy do **Akademii SWATT**. Brygada Chartów odnajduje Ermelindę i stosuje sprawdzoną taktykę. Ponownie ścierają się ze Strażnikami, których szeregi składają się z starszych konstrukcji Ermelindy, nie zaś Waffenträgerów (oznacza to, że Ermelinda priorytet postawiła na inwazję, nie zaś obronę. Z unieszkodliwionych Strażników Charty pozyskują ładunki plazmy, których następnie używają do przeciążania generatorów osłon energetycznych, czyniących pojazd Jung praktycznie niezniszczalnym i umożliwiających podróże w podprzestrzeni, czyli teleportację Blitzträgera.

W krótkim czasie może wykonać tylko krótkie skoki, na przygotowanie długiego skoku, umożliwiającego pokonanie o wiele dłuższego dystansu i ewakuację potrzebuje więcej czasu. Brygada wie, że musi w tym czasie przeciążyć wszystkie generatory, po raz kolejny zadanie przejęcia Blitzträgera nie zostaje jednak ukończone. Choć Sojuszowi udaje się powstrzymać inwazję, to w tym starciu utracił inicjatywę i sytuacja wraca do punktu wyjścia.