Niziołki

(*znani także jako Lkien, Halfling, hal-Humna i Dorm)*

## Historia

Niziołkowie nie posiadają jakiegoś konkretnego mitu stworzycielskiego, ani nie przypisują swemu powstaniu jakiegoś nadnaturalnego znaczenia. Faktem jest, że jeszcze przed założeniem Cesarstwa Arlan archipelag Srebrnych Wysp zamieszkiwały dwa żyjące w zgodzie gatunki - ludzie z rasy Tasqwa i Lkienowie, potem ochrzczeni mianem "Halflingów". Był to prosty pastersko-rolniczy lud, a jego jedynym wojowniczym odłamem byli mieszkający w górach Wallasi. Prawdopodobnie to od Lkienów ludzkość nauczyła się podstaw druidyzmu, jako że silny był u nich kult "Oddechu" i "Wielkiej Matki".

Jako, że Halflingowie mnożyli się szybko i skutecznie, ich norkowate osady przestały być w stanie utrzymywać tak dużą ilość młodego pokolenia. Rozpoczęło to pierwsze ważne wydarzenie w ich historii zwaną "Wielką Migracją Lkien". Młode niziołki setkami opuszczały Srebrne Wyspy w poszukiwaniu miejsca do życia, a ich pokojowe usposobienie i szybka zdolność adaptacji sprawiły, że szybko znalazły miejsce pośród innych gatunków takich jak ludzie, krasnoludy czy nawet ogry.

Niziołki wyrobiły sobie opinię pracowitych i uległych, dlatego też podczas inwazji Arlan na Srebrne Wyspy pozostawiono większość ich osad w spokoju, żądając jedynie minimalnej daniny.

Nie spodobało się to bardziej wojowniczej części Tasqwa, a także Wallasom, którzy uznali to za akt tchórzostwa i zdradę. Te dwa ludy najdłużej opierały się obcej agresji, aż w końcu musiały ulec. Wallasi nigdy nie wybaczyli do końca pozostałym Halflingom, że nie wsparli ich w odpieraniu Arlan i pewne niesnaski są widoczne aż do dzisiaj.

 Biologia

Wzrost przeciętnych niziołków waha się pomiędzy 80 a 110 cm. Mają nieproporcjonalnie duże, dla ludzi wręcz neoteniczne, głowy i duże oczy. Ich głosy zazwyczaj są nieco wyższe niż ludzkie, a mutacja nie występuje u wszystkich mężczyzn. Włosy występują we wszystkich podstawowych "ludzkich" odcieniach. Ze względu na stosunkową kruchość i lekkość ich kośćca, złamania są dla Halflingów bardzo groźne i wymagają natychmiastowej interwencji medyka. Niziołki dożywają do 80 lat, chociaż wśród druidów zdarzają się egzemplarze dużo starsze. Dojrzałość płciową osiągają w wieku około 20 lat.

 Kultura

Większość Halflingów kulturowo wywodzi się ze Srebrnych Wysp, skąd pochodzi większość ich zwyczajów. Są ludem bardzo muzykalnym, ze świetnym słuchem i poczuciem rytmu. W zasadzie każdy Niziołek potrafi przynajmniej śpiewać, a słuch muzyczny jest u nich czymś tak naturalnym, jak wyprostowana postawa.

Lkienowie zakładają ogromne rodziny, liczące nawet do kilkudziesięciu członków, a ich domostwa to często wykopane w ziemi norki, które rozrastają się z każdym nowym pokoleniem.

Poza Srebrnymi Wyspami wielu Halflingów bezproblemowo przyjmuje lokalną kulturę i jest traktowana podobnie do niewysokich ludzi.

Ich wiara w Yvę i jej boski "Oddech" ma charakter bardziej panteistyczny, a Matka widziana jest bardziej jako życiodajna siła, niż osoba.

Niziołki są znakomitymi kucharzami, jako że dysponują nadzwyczaj wyczulonymi kubkami smakowymi, a także przejawiają naturalny talent do opieki nad zbiorami i zwierzętami, co czyni ich znakomitymi producentami żywności.

 Podrasy

Wyróżnia się tak naprawdę dwie podrasy Halflingów, aczkolwiek ostatnie odkrycia pokazują, że może być ich więcej.

### Lkienowie

Lkienowie stanowią najbardziej klasyczny obraz Niziołka, a na Erlathan przybyli razem z ludzkimi osadnikami, gdzie założyli wieś Ghan. To doskonale adaptujący się lud o pasterskiej historii, skłonny zarówno do niezwykłego bohaterstwa, jak i stoczenia się na drogę przestępstwa. Uważa się, że są niezwykle weseli i optymistycznie nastawieni do świata, ale jest to raczej kwestia wrodzonej i wyuczonej grzeczności.

### Wallasi/Wallasowie

Powiedzieć Wallasowi, że jest silny jak mrówka to nie obelga! Ten silny, górski lud niziołków ceni sobie te stworzenia właśnie ze względu na zdolność dźwigania ciężarów wielokrotnie większych od nich samych. Podobno są w stanie rzucać kłodami i siłować się z dzikami. A przynajmniej tak sami twierdzą. Umiłowali sobie ekstremalne warunki pogodowe, żyjąc na zboczach zaśnieżonych gór. Są doskonałymi wojownikami i kowalami, a do ich ulubionych broni można zaliczyć łuki i claymore'y (dla ludzi będące po prostu długimi mieczami).

Na Erlathanie mówi się , że niewielka ich społeczność pomieszkuje aż w Górach Orczych, chociaż dużo bardziej znana jest niesławna rodzina Tossów, która co prawda nie jest stuprocentowo Wallaska, ale bardzo chętnie praktykuje niektóre ich zwyczaje.

Niepotwierdzone plotki mówią również o małych, ciemnoskórych ludziach, gdzieś głęboko w dżunglach Słonecznego Południa, ale póki co pogłoski te można włożyć między bajki....