Opowieść Wigilijna - historia Astvar'a

## Na początek

Witam, oficjalnie poprawiam całe opowiadanie. Niczym się nie różni w tematyce ale jest bardziej rozbudowane. Pozostaje tematyka w humorze. Całość oparta jest na książce autorstwa Charles'a Dickensa pt. "Opowieść Wigilijna".

## Rozdział I

**Śnieg sypał już którąś godzinę. Na przemian seriami mocnego opadu po delikatne opadanie płatków śniegu na grunt. Ulice były już tak zaśnieżone że niektórzy już teraz zabrali się za odśnieżanie by potem nie było większego kłopotu z tym. Łopaty poszły w ruch. W mieście wszystko było świąteczne. No tak. Warto by było wspomnieć że był 24 grudnia. Wigilia Bożego Narodzenia. Wszędzie ozdoby świąteczne, choinki czy lampki. Najróżniejsze pomysły na udekorowanie okolicy. Pobliskie witryny sklepowe były przygotowane na naprawdę kreatywne sposoby. Jak widać właściciele sklepów wprost prześcigali się kto zrobi to lepiej. Jednak jak to w święta nie była to wścibska rywalizacja a przyjazny wyścig. Ranek także oznaczał jeszcze jedno. Ostatnie okazje aby kupić coś dla bliskich. Dlatego też panował nieco większy ruch. Każdemu udzielała się magia świąt. No może nie każdemu. Widocznie lekko z grymasem przez aleję szedł Astvar. Ubrany standardowo w szalik. Na głowie miał czapkę. Co i raz przechodziły po nim ciarki zimna. Zielone oczy z niezadowoleniem patrzyły się na wszystkie rzeczy wokół. A jak już wspomniane było wszystko co świąteczne występowało nagminnie wręcz. Ustalić warto jedno. Świąt nie znosił nawet bardziej od Margit czy Arne’go. Miał tam swoje powody jednak nikomu ich nie zdradzał. Każdy już pożegnał się z myślą że kiedykolwiek uda się to z niego wydobyć. Zawsze na pytanie odpowiadał tym charakterystycznym tonem zwanym ‘’Niech cię nie interesuje’’. Taki był już tego urok. Gromił wzrokiem wszystkie świąteczne rzeczy. Same piosenki świąteczne go irytowały z racji że zostały puszczane już w połowie listopada. W dodatku jego przyrodnia siostra Hedvig lubiła śpiewać ‘’Last Christmas’’. Było to bardzo irytujące. Jednak to nie wszystkie bolączki Islandczyka. Co prawda jego siostra pod groźbą wywalenia jej z mieszkania zgodziła się szczędzić sobie nadmiernego przystrajania domu jednak miała nie raz przejawy buntu i ustroiła bardziej niż miała na to zezwolone. Mówiąc już na koniec. W każde Święta było to samo. Jednak każdy zdołał się przyzwyczaić.**

**Jego droga trwała już 20 minut. Wracał mianowicie z miasta. Mimo iż świąt nie obchodził to lubił sobie sprawić przyjemność. Kupił jakieś pomniejsze rzeczy typu dziennik i tak dalej. Wykorzystał to że sklepy jeszcze są otwarte. Chciał tak bardzo już być w domu. Było mu zimno i wszystko zaczęło go przytłaczać. W końcu po pokonaniu jednego zakrętu ujrzał swoją kamienicę. W końcu pomyślał sobie. Przeszedł przez pasy przez oblodzoną nieco jezdnię po czym skierował się do wielkich masywnych drzwi. Już wyciągał klucze i wkładał je do dziurki. Przekręcił i wszedł do środka. Od razu ruszyła na niego duża ilość ciepła i ogrzewania. Bez zwłocznie udał się po lekko przestarzałych schodach na górę. Będąc przy drzwiach od swojego mieszkania położył torbę raz jeszcze obok siebie.**

-Siostra. Mówiłem że masz już zacząć odśnieżać. Sąsiedzi spod trójki mają na inną godzinę swoją działkę. Tyle tego pada że niedługo trzeba będzie narty wyciągnąć- zaczął mówić spokojnie wchodząc do środka, otworzył drzwi i to co ujrzał nieco nawet nim wstrząsnęło przy czym przerwał swoją wypowiedź a jego pysk wciąż pozostał lekko otwarty.

Całe mieszkanie dosłownie obwieszone świątecznymi dekoracjami. W radiu leciały świąteczne melodie. Wszędzie lampki. Łańcuchy. Wiszące aniołki i wiele innych takich. Astvar przez pierwsze sekundy myślał czy to nie jakiś sen. To był obłęd. Limit wykroczył po za skalę jednak Hedvig nadal kończyła zawieszać lampki na zawsze dostając się tam za pomocą fotelu. Jego zielone oczy latały dosłownie w to i we w tę. Powoli zdejmował czapkę z głowy rozglądając się nadal wokół sprawdzając czy jeszcze czegoś nie ominął. Wszystko w akompaniamencie wesołej świątecznej piosenki w radiu.

-Oh. Jesteś już- powiedziała suczka kończąc już wykonywać swoje. Była w pogodnym nastroju co nieco wzburzyło Astvara. W końcu zerwał się na łapy wychodząc z szoku i podszedł gwałtownie do radia i wraz z końcem piosenki zdenerwowany wyłączył je zaczynając bombardować złymi oczami jego siostrę. Ta obejrzała się i widząc brata przewróciła oczyma. Zeskoczyła z oparcia fotela a następnie zeskoczyła na ziemię. Zaczynała przepychać sam mebel na swoje miejsce gdzie stał. Zdenerwowany Astvar aby wodził oczami po suczce

-Była umowa- mruknął niezadowolony bezpośrednio

-A powiedz ty mi. Szkodzi to ci czymś?- mówiła znacznie innym podejściem od brata Hedvig. Wiedziała że tak będzie jednak zawsze mamiła się że może tym razem będzie inaczej. Że jej brat w końcu zmieni zdanie. Że przestanie mieć na względzie to co wydarzyło się dawno temu. Była znacznie spokojniejsza

-Tak. Oczopląsu dostaje od tego wszystkiego. Czuję się jakby wrzucono mnie do jakieś kreskówki- oznajmił krótko nadal podirytowany wskazując na wszystkie ozdoby. Chciał wywrzeć na siostrze presje zatem gromił ją wzrokiem. Ta aby podniosła brew

-Wielkie mi co- odmruknęła Hedvig

-Wiesz dobrze że to nie tylko ten powód, nie zachowuj się jak mały bachor- upomniał ją Astvar. Mina suczki stała się nieco inna. Znacznie bardziej nieco poważniejsza i nieco poruszona jednak wciąż była mocno postawiona na swoim

-Brat… Proszę cię. Zrób chociaż ten jeden wyjątek- westchnęła suczka o bursztynowych oczach i popatrzyła się na brata zachęcająco. Ten pozostawał taki jak na początku. Zły

-Robię. Bo pozwalam ci zazwyczaj na dużo. Dziś przesada to mało powiedziane. Powiedz ty mi. Skąd ty tak wiele tego miałaś? Obkupiłaś cały sklep na czternastej?- zwrócił uwagę cięto po czym zapytał się rozkładając łapy i oglądając się

-Trzeba było wykorzystać to. Kurzyło się w piwnicy non stop-mówiła dumna z tego że zauważył

-Masz czas do 18:00 aby tu ogarnąć. Nie obchodzi mnie to- mruknął rozkazująco Astvar mocnym tonem po czym wziął torbę i skierował się do stołu który już zdobiły świeczki. Hedvig aby obejrzała się

-Co kupiłeś- zaczęła temat nowy wodząc wzrokiem po bracie

-Rzeczy dla siebie- odparł ponuro

-Egoista-

-Jak?-

-A nie ważne- powiedziała pod nosem opuszczając głowę i machając sobie łapą w miejscu unikając kontaktu wzrokowego i bombardowania nim przez jej brata. Ten położył uszy i zmarszczył brwi. Nagle. Jego uwagę przykuła jedna rzecz. Dwie spakowane walizki w kącie. Z czego jedna należała do niego. Myślał że coś go trafi. To ta mała bachorzyca znów wymyśliła

-Hedvig- zaczął dość cicho

-Ta?- odparła chyba domyślając się o co mu chodzi

-Co to ma znaczyć- mówił nadal podejrzanie spokojnie po czym wskazał na obie walizki

-To? Aaa. Zapomniałam. Otóż-zaczęła mówić jednak przeszkodził jej dźwięk dzwonek od jej telefonu. Ten brzęczał a na wyświetlaczu wyświetlił się napis „Margitszon” i zdjęcie Margit. Leżał na stole. Astvar zobaczywszy kto dzwoni przewrócił oczami i wydał z siebie dźwięk niezadowolenia. Hedvig już domyślała się kto dzwonił. Podeszła po czym odebrała

-Słucham. Heja. No ta. Tak wrócił, jest tutaj. Już? Aaah. No słusznie słusznie. A gdzie? Dobra. Pa pa- zaczęła mówić wsłuchana Hedvig. W międzyczasie Astvar przypatrywał się uważnie i próbował coś wyłapać. Mimo iż słowa siostry na nic nie wskazywały to zaczął się obawiać co wymyśliła

-Co?-rzucił szybko i mocno zaraz po tym gdy suczka odłożyła telefon na bok

-No widzisz. Spakowałam cię gdyż iż azaliż… Jedziemy na święta do bazy!-mówiła niepewnie obawiając się coraz bardziej a bardziej reakcji. Próbowała wesoło zaakcentować koniec rozkładając szeroko dłonie i uśmiechając się nerwowo

Astvar otworzył szerzej oczy. To już grubo, za grubo. Hedvig coraz bardziej uśmiechała się niemrawo. Pies nadal siedział cicho. Leciutko drgnęła mu powieka. Ewidentnie te święta przejdą do historii jako te najbardziej pamiętliwe ze względu na wybryk Hedvig.

-Nie-

-Eh?-

-Nie. Ma. Takiej. Opcji- mówił zły jednak bardzo spokojnie robiąc przerwy przed i po wyrazami. Jego zielone oczy dosłownie drgały. To za daleko

-Ale. My już powiedzieliśmy że będziemy całą piątką. Torvald już przyjechał na parking swoim wozem po nas. Minie sporo zanim dojedziemy. Jest już 16:00, zanim dojedziemy to się zejdzie a i jeszcze te śniegi i-zaczęła tłumaczyć i zaczynała już nieco bez celu nakłaniać brata. Ten aby zamknął zirytowany oczy i kręcił głową marszcząc brwi

-Nie! Jedziecie sami. Beze mnie- zaapelował stanowczo po czym w końcu wstał na nogi i podszedł bombardując siostrę wzrokiem. Dosłownie drżał.

-Astvarrr- zaczęła suczka ciągnąc imię brata przy mówieniu

-Bez takich mi tu. Czyj to był w ogóle pomysł?! Nigdy czegoś takiego nie mówiłem że jadę z wami!-mówił oburzony gestykulując rozdrażniony

-Nie powiem. No ale proszę cię. Nie chce abyś zostawał sam-mówiła próbując zagrać na litość  i troskę o jej przyrodniego brata

-Nie będę obchodził tego święta. Posiedzę sobie sam. Będzie tak jak zwykle. Czyli dobrze i jak powinno być- wycedził z pyska pies z szalikiem patrząc na siostrę. Ta aby przewróciła oczami i westchnęła. Jednak nie chciała się poddawać. Rozległ się dźwięk trąbienia.

-Czekają- stwierdziła Hedvig patrząc się w stronę okna. Już miała mówić dalej jednak tym razem sprawę w swoje łapy przejął pies. Podbiegł niczym burza po walizkę i zaczął kierować się do drzwi. Po drodze zgarną też swoją zdezorientowaną siostrę. Postawił i walizkę i siostrę przed sobą.

-W takim razie pójdziesz tam. Wyjaśnisz tym dwóm bęcwałom, tak chodzi mi o Arne'ego i Margit i wyjaśnisz, bo wiem że Torvald tego nie zrobił, tej dwójce że to strasznie słabo tak mówić i powiadamiać o kimś bez w ogóle uzgodnienia to z nim czegokolwiek. Psiemu Patrolowi powiedziecie że nie przyjechałem ale nie ma co się martwić, mam jakieś sprawy do załatwienia i w ogóle. Kapewu?- zaczął mówić dość szybko i wciąż jeszcze zły ubierając w czapkę i szalik porządnie swojej siostrę na wyjście na ziąb który był na zewnątrz. Po chwili suczka była już w pełni ubrana i gotowa do wyjścia. Astvar czekał na odpowiedź

-Niech ci będzie- mruknęła po czym otworzyła drzwi. Będąc już na klatce schodowej mimo to popatrzyła się na brata sama lekko poirytowana że jej się nie udało

-Wesołych świąt braciszku- powiedziała najbardziej przesłodzonym głosem jakim mogła aby naprawdę dopiec bratu. Ten wyczuł że chciała by tylko i wyłącznie zrobić na złość. Pies zmarszczył brwi i zamknął gwałtownie i głośno drzwi. Ten hałas uruchomił figurkę Mikołaja na komodzie która gdy tylko usłyszała hałas lub poczuła dotyk zaczęła inicjować melodie świąteczne.

-NOSZ!-krzyknął

**Rozbawiona suczka powoli zaczęła schodzić w dół machając ogonem na wszystkie strony. Mimo że nie udało jej się nakłonić tego upartego osła jakim był jej brat jednak udało jej się utrzeć mu nosa nawet taką błahostką. Spokojnym i gładkim krokiem zeszła po schodach po czym otworzyła drzwi i zamknęła za sobą. Pokierowała się do czarnego wozu zaparkowanego przed kamienicą. W środku siedziała pozostała trójka. Torvald za kierownicą z tą samą poważną mimiką spoglądając jak przechodnie przechodzący wywrócili się w poślizgu o zmarzniętą powierzchnie i własną nie uważność uśmiechał się lekko od czasu do czasu. Obok psa w okularach siedział Arne. Ten zaś słuchał sobie świątecznych piosenek w pogodnym nastroju. Z tyłu siedziała zaś Margit która wyraźnie wyglądała za Hedvig**

-Idzie- mruknął niskim tonem kierowca wskazując palcem u łapy na suczkę przechodzącą przez odśnieżoną drużkę. Wszyscy zwrócili uwagę że nie było z nią Astvar'a. Mimo to nikt zaskoczony tym faktem to nie był. Suczka pokierowała się wraz z swoim bagażem najpierw do bagażnika po czym usiadła z tyłu

-Witam- odparła po czym zapięła pasy. Każdy obrócił się w jej stronę patrząc się na nią wyczekująco. Nastała krótka cisza. Suczka przewróciła oczami- Nie ma go-

-Było chociaż blisko?-zapytał Arnę patrząc się znad siedzenia z przodu

-Ta, tak blisko jak stąd na Madagaskar- odparła ironicznie niezadowolona Hedvig po czym założyła łapy na łapy dając do zorozumienia psu z Norwegii że jego pytanie było tak oczywiste. Pies w odpowiedzi aby popatrzył się porozumiewawczo i wrócił na pozycję w której był

-Trudno-skwitowała finka w białym berecie

-Na poważnie. Kto myślał że tak będzie?- zapytał Torvald wkładając kluczyki na miejse. Po chwili każdy mimowolnie podniósł łapę ku górze- Wiedziałem-

-Brutalnie szczerze- mruknął Arne

-Dobra jedziemy bo silnik zamarźnie i będziecie pchać te auto do Zatoki- skrócił pogaduszki w wozie po czym przekręcił klucze w stacyjce przy tym zapalając maszynę. Każdy upewnił się czy aby ma zapięte pasy po czym ruszyli ostrożnie w długą drogę

**Astvar patrzył się ukradkiem przez okno z marudną mimiką pyska. Czarny wóz zniknął tuż za jednym ze zakrętów. Pies w szaliku przewrócił oczyma. Jak było wspomniane. Świąt to on nie lubił i nie obchodził. Zdecydowanie wolał siedzieć sam. Z książką. Sprawami własnymi które musiał pozałatwiać. Tak było w każde święta. Hedvig celebrowała święta gdy to jej brat ani odrobinę. I jakoś utarło się to jako Bożo Narodzeniowa tradycja w rodzeństwie Frissów.**

**Wieczór i TEN moment zbliżał się wielkimi krokami. W domach trwała już krzątanina w przygotowaniu wszystkiego. Wszystkie choinki pięknie uzdobione. Dekoracje świeciły się żarówiasto na tle ciemnej nachodzącej nocy. Ostatni przechodnie przechodzili przez chodniki. W kuchniach zaczęto już dokańczać ostatnie potrawy. Wszystkie zrobione z precyzją aby zachować ten sam przesmaczny coroczny smak. Pierniczki i mleko już czekały na mikołaja który miał zajawić się już niedługo. Dzieciaki już wyglądały za saniami. W tym czas dorosli przygotowali wigilijny stół. Atmosfera świąteczna osiągnęła niemal zenit. Jednak takowy będzie gdy pierwsza gwiazdka wzniesie się na ciemnym wigilijnym niebie. Rodzinny czas właśnie co się zaczynał. Podekscytowanie rosło. Nie we wszystkich. Astvar uważał że gadka o tym pięknym rodzinnym czasie jest przeidalizowana i powtarzana notorycznie i niemal smętnie. Maruda- Znaczy Astvar starał się odciąć od tego wszystkiego jednak sąsiedzi wszem i wobec jakby na złość śpiewali dość głośno kolędy. A co robił pies podczas gdy inni pogrążali się w świąteczny wir? Ano kończył odśnieżać. Oczywiście mrucząc pod nosem swoje niezadowolenia. Bialuśki jak płótno puch z nieba został określany przez psa wieloma określeniami. W całości o negatywnym odbiorze. Natrudził się wielce. Kończył już przerzucać ostatni śnieg na bok. Nagle podszedł do niego jeden ze sąsiadów. Sędziwy starszy pan**

-Pan Friss, pan tak po nocy odśnieża?- mówił śmiejąc się nieco pod wąsem. Najwidoczniej wracał skądś. Widać był w dobrym humorze. Pies aby odłożył łopatę na bok i spojrzał się na mężczyznę

-Ktoś musi. Śniegi nadają na całe święta- wytłumaczył nieco szorstko

-No a wigilia panie Friss?- zwrócił uwagę nadal pozostając w pozytywnym nastroju, upomienie wywołało w psie nie lada skok ciśnienia jednak hamował się

-Wszystko w swoim czasie- wytłumaczył się nie szczędząc lekkiej niechęci do kontynuowania rozmowy. Co mu będzie staruszek kazania prawił

-Zaraz i tak napada znowu. Ciesz się pan świętami-mówił po czym zaśmiał się na głos wielce rozbawiony

"Zaraz to ta łopata znajdzie inne zastosowanie"- powiedział do siebie w myślach panując nad swoim nie zadowoleniem i nad impulsami

-No nic, muszę już wracać. Z żoną jedziemy do syna i wnuków. Żegnam, wesołych świąt!- powiedział po czym wszedł do kamienicy otrzepując buty na wycieraczce przy okazji machając na dowiedzenia psu. Ten odwzajemnił gest jednak czy już tak szczerze. Pomachał niemrawo łapą i przewrócił oczami

-Ale mi krwii napsuł dziad jeden- mruknął pod nosem

* **Zmiana sceny**

**W bazie nie było inaczej. Wielki stół był gotowy. Biały obrus został rozłożony gładko po drewnianej powierzchni. Sztućce i talerze na miejscu. Główna, przeogromna choinka stała dosadnie i przepięknie ustrojona. Z czego już powinno być wiadome że ubieranie jej było nie lada wyzwaniem. Wszyscy piloci pracowali w pocie czoła aby wszystko równo pozostawić. Ubieranie tego drzewa można było porównać równie dobrze z placem budowy. Odplątywanie lampek było działką dla tych o złotych nerwach. Jednak i ci po jakimś czasie padli na deski bezradni. Jednak pozostało jeszcze ustrojenie jednej choinki. Znacznie mniejszej jednak bardzo symbolicznej. W tym czas gdy tamta znajdowała się w hali głównej to i jeszcze jedna choinka musiała znaleźć się przed bazą. A mróz wraz z dalszym wieczorem stawał się coraz bardziej ostrzejszy. Trzeba było szybko się uwijać bo Hera powiadomiła o bardzo prawdopodobnych opadach śniegu który miał się nasilić lada moment.**

-Było wcześniej zacząć to odplątywać! Przecież to do Trzech Króli będziemy rozwiązywać-mruknął Hutch poirytowany gubiąc się w tej całej plątaninie. Świeżo rozplątany supeł okazywał się być częścią kolejnych pięciu supłów

-Mamy jeszcze czas- odparł Roger sam sprawdzając lampki

-Chłopaki chyba mamy problem- poinformował brzmiąc zaniepokojony Conrad. Pozostała dwójka spojrzała na niego migiem sama obawiając się problemu- Wkładam wtyczkę do gniazdka a lampki ni myślą zaświecić się- odparł patrząc się po nich szerokimi oczami.

-Ale to są stare czy nowe?- zapytał Roger

-Nówka sztuka-

-Jak nówka sztuka jak taki numer odstawia?!- warknął Hutch

-No było w pudełku z sztukami kupionymi zeszłego roku-

-A może trzeba posprawdzać lampki pojedynczo, no wiecie, czy się nie poprzekręcały- zaproponował Conard. Jednak wszyscy trzej popatrzyli się po sobie znacząco.

-Trudno. Te muszą wystarczyć- skwitował Hutch. Pozostała dwójka nawet nie raczyła protestować zbytnio

**Grupa piesków kończyła przystrajanie zewnątrz. Liczne lampki. Stroiki. Wieńce. Dzięki spychaczom budowników i ratowników śnieżnym można było odśnieżyć podjazd aby goście nie mieli utrudnień z wjazdem.**

-No nie wierzę!- krzyknął z niedowierzeniem Rubble. Przeciągał w bok kluczyki od jego spychacza. Pojazd sam warknął parę razy jednak na dłuższą metę nie odpalił. Powydawał nieco dziwnych dźwięków a w ostateczności padł

-Przemarzł pewnie silnik od środka- odparła Twister po obserwacjach wstępnych. Uderzyła parę razy łapą o zimną blachę

-To nic, już i tak robota prawie skończona. Cały podjazd jest odśnieżony- odparł Eric także podchodząc do nich

-Na razie niebo jest puste, jednak Hera powiedziała że gdzieś od 22:00 ma zacząć sypać. Jutro na ranku nie wyjdziemy bo kompletnie nas zasypie- powiedział Grant unosząc głowę ku górze

**W środku w kuchni pachniały wigilijne potrawy. Przygotowane z największą starannością. Każdy zaoferował swoją pomoc. Jednak szefem była Cream. Pod jej dyrygencją wszystko obracało się we właściwą stronę. Pierogi starannie lepione. Tak samo pierniczki. Większość już głównie czekała w salonach i po pokojach. Zainteresowani oglądali świąteczne filmy a drudzy śpiewali kolędy. Goście odpoczywali w cieple po podróży. Byli już prawie wszyscy**

-Co to może być?-mówiła Mary trząchając pakunek zapakowany w świąteczny papier. Przyłożyła ów rzecz do ucha i trząchając nasłuchiwała. Mimo wytężenia zmysłu słuchu to wciąż nie potrafiła wsłuchać się dobrze. Siedziała z Arunasem i Dominikiem na pufach blisko choinki. Świąteczne lampki oświetlały ich pyski.

-Dowiesz się już jutro. Ciekawość jeszcze trochę cię pozżera- powiedział Arunas patrząc się na suczkę i uśmiechając. Drugi pies z blizną aby przypatrywał się temu lekko przewracając oczami. Mimo wszystko krył swoje wszelkie niezadowolenie.

-Nie jest ni za ciężkie ani za lekkie- mówiła suczka patrząc na pudełko z białą wstążką. Było naprawdę starannie wykonane

-Coś idealnego dla ciebie- odparł uśmiechając się jeszcze szerzej. Mary aby podniosła wzrok znad pudełka- A ty Dominik? Co nic nie mówisz?-

-Uh. Ja? Cóż- mówił opuszczając wzrok niebieskich oczu. Pozostała dwójka patrzyła się wyczekująco

-Gdzie masz swoje prezenty?- zapytała Mary kierując do niego głowę- No chyba tak z niczym nie przyszedłeś-

-Matyas ma z nimi przyjechać. Kupiliśmy je razem- wyjaśnił szybko nie chcąc robić dłuższych niejasności

-Mam nadzieję że w te święta będzie coś sensownego- mruknął pod nosem Arunas zapominając się nieco. Nie ubiegło to uwadze Dominika który od razu podniósł uszy a następnie zmarszczył brwi w niezadowoleniu

-Sugerujesz coś?-zapytał z ujarzmionym wyrzutem

-O jeju znowu- powiedziała cicho Mary przewracając oczami o różnego koloru tęczówkach.

-Ja? Nic- odparł pies o szmaragdowych oczach unosząc łapy ku górze z niewinną miną.

-Bo wiesz. Teraz nic nie mam, ale jeśli chcesz w te święta zamiast karpia mogę ci ustrzelić pewną dorodną litewską kaczkę, Maryś- mówił pies z blizną na oku wpatrując się złymi oczyma w psa. Ten odpowiedział tym samym. Suczka aby popatrzyła się upominająco na pozostałą dwójkę. Wiedziała jedno. Puki Dmitry z ekpią czy też i Matyas lub Tolys nie przybędą blisko to to wszystko skończy się niemałą wojną.

**Nieopodal siedzieli razem w trójkę Kristian, Erwin i ich parę bliskich znajomych. U nich panowała atmosfera jak zazwyczaj. Każdy chętnie rozmawiał ze sobą. Kristian od czasu do czasu kątem oka przyglądał się Mary z daleka uważając aby nikt tego nie przyuważył. Był coraz ostrożniejszy jeśli chodzi o kwestię jego i suczki. Tak czy owak słuchał opowieści ich bliskich. Ryder stał mniej więcej na środku dumnie patrząc się na całokształt tegorocznych świąt. Pięknie ozdobiona baza. Atmosfera bardzo dobra. Jego samego rozpierało szczęście i świąteczny nastrój. Do właściciela podszedł Chase.**

-Wszyscy goście już się zjechali?- zapytał pies po czym usiadł przy chłopaku

-Jeszcze nie. Jednak większość już przyjechała. Nieźle zasypało drogi. Jest jeszcze trochę czasu- odparł pogodnie bardziej niż zwykle lider

-A kto jeszcze nie dotarł?-zadał kolejne pytanie

-W prawdzie niewiele. Na przykład Margit z jej nordycką ekipą-odpowiedział spokojnie brunet

**Leżąca nieopodal Brick wraz z resztą bandy z pozycji leżącej podniosła głowę. Jej oklapnięte uszy wzniosły się lekko ku górze. Wszystko na wieść o Margit i jej ekipie. Pomyślała że Astvar także przybędzie. Wszak to pierwsze święta ekipy Margit tu w Bazie. Była tym faktem nie lada zadowolona gdyż sam Astvar bardzo jej się podobał. Z resztą warto dodać ze wzajemnością. Mieli liczne dobre interakcje ze sobą. I widocznie coś ciągnęło ją do psa. Zadowolenie suczki zauważyła Kairo. Jednak nie odezwała się słowem jednak podniosła brew po czym uśmiechnęła się spokojnie.**

-Jesteś zadowolona?-zapytała z zamkniętymi oczami przekręcając się na pufie

-Dobrze wiesz że tak- odpowiedziała

* **Zmiana sceny**

**Robota już zrobiona. Na tamtą chwilę śnieg przestał padać. Astvar bardzo się namęczył. Przetarł łapą swoje czoło. W okolicy było już wszystko odśnieżone, a samego śniegu było po uczy. Wokół było strasznie ciemno a okolice rozświetlały uliczne lampy jak i te świąteczne wywieszone przez rząd miasta i zwykłych mieszkańców. Rozejrzał się jeszcze po swojej wykonanej pracy. Tak bardzo cieszył się że już po wszystkim, nie znosił tego robić. Udał się do środka bo sam zdążył przemarznąć. Zaraz po uchyleniu drzwi uderzyła w niego fala ciepła. Było to bardzo miłe uczucie. Pierwsze co pokierował się do schowka. Niedbałym ruchem odłożył łopatę i zamknął za sobą drzwi. Po drewnianych schodach ruszył na górę. Co i raz oglądał się za siebie słysząc różne odgłosy. Jakby ktoś jeszcze wchodził po tej samej konstrukcji co on. Podejrzanym wzrokiem rozglądał się wokół. Nikogo nie było. Wydawało mu się także jakby wszystko ucichło. Nie rozmyślał jednak dłużej nad tym. Może coś mu się przewidziało bo był już zmęczony. Tak bardzo chciał się położyć do łóżka. Dziwne odgłosy jednak nie ucichły do końca. Wciąż latały gdzieś wokół. Astvar naprawdę zaczął się niepokoić. Przyspieszył kroku i już znalazł się przed swoim mieszkaniem. Wyjął kluczę i włożył w zamek. Wszedł do środka i szybko zamknął drzwi ponownie zakluczając ponownie.**

-A, no tak- powiedział jakby od niechcenia patrząc się obojętnie na wystrój wnętrza. Cóż. Te wszystkie dekoracje zostały- Nie, nie sprzątam tego dziś. Nie takiej opcji- mruknął zdejmując czapkę i odwieszając ją na szalik.

**Skoro podjął taką decyzję to wszystkie dekorację bądź co bądź będą chociaż trochę imitować klimat świąt. No i co z tego, skoro Astvar i tak tego czuć nie będzie. Pierwsze co kierował się do siebie. Nie planował już niczego jeść. Tylko i wyłącznie w końcu położyć się i odpocząć. Mimo wszystko przechodząc obok gniazdka z podłączonymi lampkami zrobił zamach i szybko odłączył je z niezadowoleniem. Pokierował się nieźle poirytowany korytarzem prosto przed siebie. Lecz nagle zaczęło mrygać światło, ponownie pojawiły się te odgłosy których nie potrafił rozpoznać.**

-Elektrownia chyba już siada od tego śniegu- powiedział patrząc się w górę a jednocześnie szukając logicznego wyjaśnienia

**Już miał iść dalej jednak wszystkie zjawiska nasiliły się. Astvar jeszcze bardziej się wystraszył. Raz było ciemno a potem znowu jasno. Pies patrzył się szeroko otwartymi oczyma przed siebie. Tęczówki lekko podrygiwały. Nagle po krótkiej chwili ciemności, gdy znowu rozbłysło się światło. Przed nim pojawiła się znajoma postać o niebieskiej poświecie, a wokół niej, tajemnicza łuna. Astvar w szoku zamrugał parę razy. Przepełniały go z początku tak wiele niepewności i samego strachu. Postać przed nim nie była stanem fizycznym. To był duch. Ale co tu do diabła ten duch robił? Kim był? Była to postać mężczyzny o jasnobrązowych włosach. Oczy miał szklisto błękitne**

-Magnus?! Co ty tutaj robisz???- zapytał w końcu jak gdyby nigdy nic Astvar. Rozpoznał istotę. Miał tak wiele pytań. Właściwie nie wiedział dokładnie o co w tym wszystkim chodzi. Skąd jego znajomy z Islandii jest tutaj, a nie w Islandii przecież

-Przyszedłem tutaj aby cię ostrzec. Aby ci pomóc. Świąteczny krampusie- mruknął w odpowiedzi Islandczyk- Wiesz co, nawet podobni jesteście-

-Co?! Co ty w ogóle wygadujesz?! Co ja w ogóle robię?! Rozmawiam z duchem w moim korytarzu! To musza być jakieś złudy. Jestem zmęczony Bardzo zmęczony- zadawał pytania energicznie nie rozumiejąc kompletnie nic a nic. Był tak bardzo zagubiony w wydarzeniach.

-Pozwól się uciszyć! Nie mam za dużo czasu- odparł mu nieco cięcie

-Nie no, mi, mi się to na pewno śni. Jestem zmęczony. Ja mam omamy jakieś- powiedział próbując się uspokoić. Magnus spojrzał na niego z grymasem niecierpliwiąc się. Złapał się łapą za głową i zaczął lekko masować patrząc się przed siebie

-Gościu ja naprawdę nie mam za dużo czasu!- pogonił go

-NO MÓW ŻE-

-Jestem tutaj aby cię ostrzec przed złymi decyzjami które możesz podjąć. Zwłaszcza w tym okresie. Wbrew wszelkim pozorom mogą być tak naprawdę bardzo zgubne. Musisz się ratować puki jeszcze możesz. Jeszcze masz szansę aby to wszystko zmienić- zaczął w końcu dopuszczony do głosu. W jego głosie było słychać dużo chęci do nakłonienia rozmówcy

-Co?- zaczął Astvar unosząc brew zmieszany, nie mógł się skusić aby potraktować to na poważnie

-Tej nocy przyjdą do ciebie 3 duchy świąt. Ten z powszednich świąt, ten teraźniejszych i przyszłych. Będziesz musiał przeżyć to wszystko aby sprowadzić się na dobrą drogę. Chcemy ci pomóc-

-Taaa... I akurat z wszystkich możliwych osób które mogły by mi to przekazać wybrano ciebie? Nie wierze w każde wypowiedziane przez ciebie słowo. Właściwie, zaczynam nie wierzyć w siebie że jeszcze tego słucham. Czekaj, a jak zgaszę i zapalę z powrotem światło to sobie pójdziesz?- zaczął nie będąc zbytnio poruszony. Patrzył na wszystko bardzo realistycznie. Naprawdę wierzył że to tylko omamy i nie dzieje to się na prawdę

-Astvar ty obłudna mał- Znaczy. Eghm... Tak jak powiedziałem. Jestem tutaj aby się ostrzec przed wizytą duchów tej nocy. Twoja nienawiść do świąt może być bardzo zgubna dla ciebie. Bądź gotowy na to co tej nocy ujrzysz- kontynuował nieco poważniej Magnus patrząc się bardzo wymownie

-Pewnie pewnie- mruknął pod nosem.

-Ja chyba rzucę tą robotę-

-Jaką znowu robotę? Czemu w ogóle to ty do mnie przyszedłeś? Moja podświadomość już kompletnie wariuję. Skąd w ogóle mam te zwidy- zaczął Astvar łapiąc się ponownie za głowę

-Za pamiętaj moje słowa-

***REMONT***

Astvar bez problemu zasną . Wybiła godzina pierwsza . W jego pokoju poczuł obecność kogoś jeszcze.Obudził go blask . Patrzał na zjawisko w ciszy i w zdziwieniu ... lecz nagle

-MARGIT ?!-zapytał z niedowierzaniem .

Przetarł oczy ze zdziwenia . Ujrzał unoszącą się w powietrzu suczkę w białym ubranku .

-Jam nie żadna Margit , jam jestem duch minionych świąt ..-powiedziała suczka

-Co było w tej wodziee ?-zapytał i spojrzał na szklankę

Marg- ! yy to znaczy duch minionych świąt tylko przewrócił oczyma

-Chce cie zabrać w pewne miejsce ..-mówił duch i wyciągną łapę do psa

-EEEE... no wiesz , jutro mam do spłacenia podatki , i do urzędu iść no wiesz musze iśc spać bo-mówił Astvar

-NOSZ DAJ MI ŻE TĄ ŁAPĘ!!-rykneła suczka

-No dobra ,dobra-powiedział pies i podał łapę

Przeteleportowali się do pewnej wioski. Kundel od razu poznał miejsce

-Czy to..?-zapytał samego siebie

-Tak , to twój stary dom -powiedział duch- To tutaj ty, najgorszy gbur chodzący na tej planecie. Tu zaczełeś swą marną egzystencje i.-

-TY MASZ MI POMAGAĆ ? CZY UBLIŻAĆ? -spytał wnerwiony

-No fakt -powiedziała krótko i podążyli do domu.

Zajrzeli przez okno . Zastali tam małego Astvara z Hedvig oraz ich właściciela . Siedzieli przy kominku . Obok stała choinka . Ubrana w piękne bombki oraz kolorowe światełka. Astvar przyglądał się zjawisku z niezwykłym spokojem . Duch stał tuż za nim

-Po co my tu jestesmy?-zapytał pies

-Masz tutaj zobaczyć wydarzenie przez które znienawidziłeś święta.. czy coś- powiedział duch

Pies spojrzał na salon w którym działa się akcja

-Thomas ! Thomas !-powiedziała zadowolona Hedvig - Czy to dziś ?-

-Tak , właśnie dziś -powiedział mężczyzna

-Dziś są święta !-powiedział zadowolony mały Astvar

-Szykujcie się , zaraz wyjeżdżamy do mojej rodziny !-zawołał Thomas i wstał z fotela po czym podążył do pokoju obok.

Szczeniaki rozproszyły się . hedvig poszła do legowiska a Astvar wyszedł z domu . Pobiegł przez zaśnieżony chodnik do domu sąsiadów .Astvar ,ten dorosły wraz z duchem podążyli za nim. Zapukał do drzwi . A je otworzyła sąsiadka

-Dzień dobry pani-powiedział psiak - Czy jest Sandy ?-

-Dzień dobry -powiedziała kobieta po czym zawołała suczkę- Wejdź

Psiak wszedł .Uśmiech z jego pyszczka zszedł gdy zobaczył pudła . Nie chciał nic wnioskować ,lecz czuł niepokój.

-Hejj.-powiedziała sunia nieśmiale ,unikała kontaktu zwrokowego z psem

-Co znaczą te wszytskie pudła ?-zapytał pies

-No bo wiesz..-powiedziała suczka po czym spuściła głowe

Astvar patrzał na nią ze smutkiem . Liczył na najgorsze

-Proszę , odpowiedz mi-powiedział psiak

-Wyprowadzamy się .-odpowiedziała krótko

Astvar stana osupiały

-Ale-e jak to ?-zapytał łamiącym się głosem

-Tak , słuchaj przepraszam że nie powiedziałam tego wcześniej -powiedziała z wyrzutami

-Wybaczam -odpowiedział

-Przepraszam że robię taki prezent ..-powiedziała suczka i do oczu napłyneły jej łzy

-Hej .. to nie twoja wina -powiedział po czym otarł głowę swoją o jej

-Ale czuje sie jakby była -powiedziała ze łzami

Astvar przytulił ją

-Spokojnie , niech te ostatnie święta będą radosne -powiedział szczeniak

Otarł łapką łzy swoje i Sandy

Duch i Astvar (ten z teraźniejszości) patrzyli w ciszy

-Po co mi każesz to oglądać ?-zapytał z wyrzutem

-Każdy musi zmierzyć się z przeszłością -odpowiedział

Chwilę po tem to pokoju wparował syn sąsiadki

-Astvar ! Wasz dom się pali !!-powiedział po czym pobiegł do reszty

-Co ?!-zapytał przerażony -Thomas ! Hedvig !-

Wybiegł pospiesznie na zewnątrz , ujżał żywy szalejący ogień . Przez chwilę bał sie tego że najbliższe mu osoby tam są. Na szczęscie nie . Stali z daleka od ognia

-Co się stało ? Nic wam nie jest ?-zapytał przerażony

-Nie-powiedział Thomas

Chwilę potem przyjechała straż . Zamiast kolęd zabrzmiała syrena . Pożar gaszono.

Z daleka patrzyła Astvar i duch

-Wracajmy proszę -powiedział kundel

Margit skineła głową

Astvar obudził się w łóżku . Zerwał sie i spojrzał na zegar . Nadal była pierwsza ,

-Co to było ?-zapytał siebie

Usłyszał dziwny chałas dobiegający z kuchni . Wstał z łóżka i marszem poszedł i ujżał psa grzebiącego po szafkach

-Kim ty jesteś ? I co ty robisz w moim domu ?-zapytał pies wreszcząc

Okazał to sie być Arne ! Miał szatę białą i jego i wieniec na głowię . Mógł latać w powietrzu

-ARNE?-zapytał

-Sie wie -powiedział i przyfruną do niego

-Teraz sie zastanawiać czy to nie przypadek że duchy są w postaci osób których z całego serca nienawidze-powiedział kundel

Arne podniusł brew i przerócił oczami

-No to kim jesteś ?-zapytał z ironią kundel

-Ja jestem duchem tegorocznych świąt-odpowiedział

-No to, słyszałem że już przypomniałeś sobie chwilę od której zacząłeś nienawidzieć świąt - dodał duch i uniósł się w powietrze

-Tak , ale to już za mną-powiedział szorstko

-Zatem czy chcesz wybrać się w pewne miejsce ?-zapytał i wysuną łapę do Astvara

-Eeeehehe .. Mam być szczery-zapytał Astvar

-Spoko , ja se chcesz -powiedział i już miał odlatywać

-Nie no , spokojnie -odpowiedział i ruszył w strone ducha i podał mu łapę

Znaleźli się przed bazą psiego patrolu .

-No , czemu tu jesteśmy ?-zapytał

-Za mną -powiedział duch i polecieli do środka bazy .

Pieski siedziały w salonie.Choinka była ubrana . Lampki świeciały . Kominek grzał . Trwały już ostatnie przygotowania . Stół już był przygotowany . Szczeniaki wyglądały za pierwszą gwiazdką .

-I co tam na horyzoncie ?-zapytała czule Victoria i podeszła do szczeniąt

-Narazie nic nie widać ,ale myślę że już nie długo - odpowiedział Scott

Rozległ się dzwonek do drzwi .

-Otworzę , otworzę , otworzę !!!-oznajmiła z entuzjazem Brick i pognała do drzwi przy okazji potrącając Zuzię nieosącą potrawy . Axe pomógł jej wstać i posprzątać

Gdy suczka otworzyła drzwi ujżała Torvalda, Arne'ego , Hedvig i Margit, szukała kątem okia Astvara

-Wesołych świąt !-powiedziała Margit i weszła przy tym pchając jej prezenty do środka

-A gdzie Astvar ?- zapytał Ryder , Brick popatrzyła wielkimi oczyma na gości

-Pan jędza nie przyjechał -powiedziała Margit

Brick posmutniała

-Ale dlaczego ?-zapytał się Grant

-On jest już taki -powiedział Torvald

-Już jest !!-powiedziała Simi - Już jest 1 gwiazdka !-

-No to chodźmy -powiedział Ryder i poszli do stołu

Brick szła z tyłu smutna

-Ale ja nie chciałem by była smutna-powiedział kundel do ducha

Chwilę potem pieski wymieniły się prezentami i miło spędzali czas. Każdy rozmawiał ,śpiewał kolędy oraz rozdawał swoje prezenty . Tylko jedynie Brick była smutna . Z powodu Astvara który nie przybył na wigilię

-Pieski mają dobrze robią. Pamiętają że święta to czas rodziny i radosny . Taka atmosfera towarzyszy nawet najbiedniejszym !-mówił duch

Duch przeniósł ich do znanego miejsca .

-To moja ulica -powiedziała Astvar i rozejrzał się dokładnie

Ulica była już bez jednej żywej duszy . Każdy siedział w domach z rodziną .

-Spójrz -powiedział duch i podeszli do małego budynku na przeciwko kamienicy kundla

Przez okno ujrzeli rodzinę zasiadającą do stołu . Państwo mieli też psy , byli tam dwoje rodziców i 2 dzieci.

-Antonie ! Chodź już czas !-odezwała się suczka ,matka szczenięcia

Mały zchorowany szczeniak zszedł po schodach do towarzystwa .

-Jaki uroczy malec -odezwał się Astvar

-Moi drodzy mimo naszego stanu nie zapominamy o tym co jest najważniejsze . Pamiętajmy że zawsze mamy siebie i możemy na sobie polegać . Święta to rodziny czas , i razem go spędzamy -powiedział mężczyna , głowa domu i po czym zasiedli do stołu , mimo ubóstwa cieszyli się chwilami spędzonymi razem.

-Razem zawszę jest lepiej-powiedział do siebie

-Niestety jedno krzesło niedługo będzie puste -powiedział duch

-Czy to znaczy że Antonie umrze ?-zapytał zdziwiony pies

-Rodzina nie ma pieniędzy na lek dla pieska-powiedział z powagą duch

-Alee .. można mu jeszcze pomóc ?-zapytał Astvar patrząc przez okno odwracając się nie ujrzał ducha

-Arne-e ? znaczy , duchu ?-zapytał pies

Znalazł się sam , był ciemno . Jedna lampa uliczna oświecała drogę . Psu zaczeło coraz szybciej bić serce. Usłysząc kroki odwrócił się . Ujzał zjawę przykrytą czarnym materiałem , twarzy nie było widać . Przypominał posturą psa.

-To ty jesteś duchem ?Ty pokażesz mi przyszłość ?-zapytał Astvar drżącym głosem .

Duch nie mówił ale wskazał łapą na jego kamienicę . Nagle otoczenie zmieniło się . Był dzień i ruch

-Czy to już przyszłość ?-zapytał pies

Duch wskazał na drzwi do budynku i weszli . Szli schodami aż do mieszkania Astvara. Mieszkanie było otwarte a były tam dwie suczki

-Hah ! Ten co tu mieszkał miał niezwykły luksus -powiedziała jedna

-Dokładnie !-powiedziała druga i wyciągała ubrania i kosztowności z szaf i szuflad

-Co one tu robią ?-zapytał zmieszany pies, duch milczał

-Już nieboszczyk nie zazna potrzeby do tych rzeczy , ale my tak ! To se weźmiemy !-powiedziała suczka i wzieła reszte rzeczy do wora . Wyszły z uśmiechem na pyszczkach

-Niebo-o-szczyk-k ?-zapytał zestresowany pies

Znaleźli się potem w pomieszczeniu . Przed nimi było płótno . Przykrywały zwłoki psa .Leżał na łóżku . Astvar był przerażony

-Czy to Antonie ?-zapytał , nie uzyskał odpowiedzi

Przenieśli się do salonu gdzie rodzina wspominała malutkiego szczeniaka .

-Był taki młody -mówił ojciec

-Mój maluch-powiedziała smutna matka szczenięcia

Smutna atmosfera panowała w ich domu , Astvar z przykrością patrzył na smutną rodzinę . Chciał im pomóc ale nie umiał

Duch wskazał w inny kierunek. Był to cmentarz. Szli przez uliczki oddzielające nagrobki . Ujrzeli przyjaciół Astvara przed pewnym grobem .

-Ehhh... na co mu to było ?-zapytał Arne

-Mógł jeszcze żyć-powiedział smutny Torvald

-Miał całe życie przed sobą-powiedziała Hedvig

-Pff.. wiedziałam że już nie wytrzyma-powiedziała Margit

Spojrzeli się na towarzyszke z uniesioną brwią

-No co ?-powiedziała suczka

Pokręcili tylko głowami i odeszli od nagrobka.Astvar podszedł do mogiły

-Czy tu leży ten szczeniak ?-zapytał kundel

Duch wskazał na nagrobną tablice. Astvar zamarł na widok swego imienia . Patrzył wielkimi oczami na nagrobek . Zrozumiał że to on był tym nieboszczykiem i to on leżał na marach . Padł przed duchem .

-Nie .. NIE ! Proszę daj mi szansę !! Zmienię sie ! już nie będe! Będe kochał święta i spędzał je jak należy ale daj mi szanę !! Błagam !-powiedział przestraszony .

Grób się otworzył a duch wepchną tam Astvara.

-NIEEEEEE!!!!!-powiedział spadając , nagle znalazł się w swoim łóżku

-Co ? Jednak żyje ?! Tak !! Duchy dały mi drugą szansę ! Nie zaprzepaszczę jej !-powiedział po czym wstał z łóżka

Pies zajrzał pospiesznie do szafek . Były w normalnym stanie .

-Tak ! Ciekawe ile wędrowałem z duchami -powiedział do siebie

Rozległ się dzwonek do drzwi . Poszpiesznie do nich

-Czego drzesz się z rana ! daj spać!-powiedziała suczka , sąsiad Astvara

-Jaki mamy dzień ?-zapytał bezpośrednio

-Em.. Boże Narodzenie ?-powiedziała zdziwiona

-TAK! Mam jeszcze czas!-powiedział do siebie

-Okej , to ten , nara -powiedziała suczka i wróciła do ciebie.

Astvar ogarną się i założył szalik . Już miał wychodzić lecz wpadł na pomysł. Wzią pudło i do niego pakował rzeczy potrzebne oraz pieniądze. Wszystko ładnie zapakował i napisał karteczkę . Wyszedł z domu i pognał do domu gdzie w śnie poznał rodzinę . Postawił paczkę przed drzwiami i zapukał potem odszedł.Otworzył drzwi ojciec . Spojrzał na kartkę gdzie było napisane:

,,Szanowni państwo , w tym czasie trzeba pamiętać o innych . Oto mój prezent dla państwa .

Życzę wesołych świąt

Sąsiad z nadprzeciwka"

Mężczyna uśmiechną się i zabrał paczkę do domu.

Astvar gnał przed siebie . Był wesoły i czuł magię świąt. Psiak zatrzymał się przy galerii i kupił trochę prezentów dla piesków. Potem poszedł na dworzec a z niego ruszył do zatoki przygód

W bazie pieski były na nogach. Nagle rozległ się dzwonek do drzwi

-Brick możesz otworzyć drzwi ?-zapytała Kasha

-Tak..-powiedziała suczka . Ku jej zdziwieniu ujrzała Astvara

-Astvar ?!!!-zapytała zadowolona i zdziwiona

-Wesołych świąt !-powiedział wesoły

Rzucili się w swoje ramiona . Przytulali się .Byli szczęsiliwi

- A co ty tu robisz ?-zapytała Margit , podszedł jeszcze Arne

-Zmieniłem zdanie jednak przyjechałem -powiedział zadowolony -Przyjmiecie mnie ?-

-Oczywiście !-powiedział Ryder

-Mam coś dla ciebie -powiedział Astvar do Brick , wyciągną naszyjnik srebrny i założył jej

-Jest piękny , dziękuje -powiedziała i pocałowała go

-Dla was też coś mam !-powiedział Astvar i podszedł do Margit i Arne'go podał i prezenty

-Ale to nie jest węgiel ...?-zapytał Arne

-Nie -

-Napewno ?-zapytała Margit

-Tak !-

Otworzyli i Margit dostała książkę o tematyce którą lubi a Arne dostał dziennik którego potrzebował

-Wow ! Dzięki -odpowiedzieli

O dziwo się przytulili

-Obiecuje że rzadziej będe cie wyzywać Arne ,a tobie Margit że przestanę na chwile ci grozić siekierą-powiedział

-Ooooo.. dziękuje -powiedziała zadowolona

-A ja ci już nie będe grzebać po szafkach w kuchni ..-powiedział Arne

-Aww.. dzi - CZEKAJ CO ?-

**KKOONIIECCC**

Na koniec chciałam by Wam życzyć wesołych świąt i szczęśliwego nowego roku <3333