Trisshiana Galadus

**Trisshiana Galadus** - Sith Czystej krwi wychowywany na Tatooine przez Jedi.

## Wygląd

Istotnym jest fakt, iż na lewym policzku ma niewielką bliznę. Nie mówi skąd. Jako że jej kolor skóry ma piękny odcień czerwieni, tym ciekawiej kontrastują z nią złote ozdoby na szyi, uszach i w nosie. Wprawdzie Orpheelin sprzeciwiał się kolczykowi w prawej dziurce od nosa, ale ona zawsze miała w sobie coś z buntownika. Używa ciemnych szminek, a złociste oczy nie wyrażają ani empatii ani nie emanują ciepłem.

## Charakter

Z początku można by uznać, że skoro Triss jest Sithem, to jej charakter można z góry ocenić na dość negatywny i chaotyczny. Poniekąd jest to prawda. Chaotyczna jest i to bardzo, ale nie w negatywnym tego słowa znaczeniu. Bardziej chodzi o to, że ma własne zdanie i nie daje sobie narzucać wizji lub przekonań innych osób. Bez względu na to czy by była w Imperium, czy tak jak obecnie jest w Republice, rozkazy to jedno, ale jej własne sumienie to drugie. A gdy sumienie każe olać rozkazy i ratować kogoś - tak uczyni. Jeśli coś jej podpowiada, że idzie w pułapkę, potrafi zawrócić, rozwalić szyk, przekonać kilku chłopa i zmienić plany. Wymaga to naturalnie charyzmy, ale i ta cecha jest w niej wyraźnie zauważalna. Nie wiadomo, czy to zasługa genów, czy wychowania, chociaż to drugie chyba odpada, ale Triss ma wręcz "męski" talent do porywania swymi słowami i przekonywania. Nie bawi się nigdy w sentymenty, wali prosto z mostu, szczerze - nawet zdarzało jej się mówić wprost dowódcy, gdy uznawała, że plan ataku jest zbyt narażony na niepowodzenie. Po części to zasługa szkolenia w celu infiltracji i sabotażu. Percepcja i przewidywanie są dla takich oddziałów najważniejszymi cechami, jeśli chce się przeżyć i zakończyć misję sukcesem. Podsumowując, jeśli ktoś szuka kogoś, kto zawsze szczerze i niekiedy boleśnie, odpowie na wasze pytania czy obawy, to Triss jest taką właśnie osobą. Ale na tym się nie kończy. Nie wystarczy jej powiedzieć, że coś się nie uda, albo jest nie tak. Zamiast tylko narzekać, jak to niektórzy, ona od razu zaczyna zastanawiać się i planować, jak sytuację polepszyć. Jest przy tym pozbawiona wszelkich kobiecych dyrdymałów, jak chęć plotkowania i ciągłego gadania, zamiłowanie do otwierania jej drzwi przed nosem i strojenia się. Triss zachowuje się jak facet i gdyby nie kobiece kształty to spokojnie za takowego by mogła ujść. Pewnie dlatego wiele osób woła na nią "Tristan". Co do sfery typowo prywatnej, to Triss jest taka sama jak w wojsku. Z tą różnicą, że potrafi być odrobinę ciepła i wykrzesać z siebie nieco troski - ale niezwykle rzadko. Normalnie w sytuacjach, gdzie górę u ludzi biorą emocje - ktoś płacze, dziecko się tuli, ludzie świętują wokół itd. - Triss czuje się nieswojo, bo ona sterczy jak ten słup soli z maślanymi oczami, nie wiedząc, co zrobić, bo w szkoleniu nie było mowy o pocieszaniu małej dziewczynki chociażby. Zabawne, że gdyby pocieszenie tej małej dziewczynki leżało w interesie jej misji i było jej zadaniem w trakcie infiltracji, to byłaby w stanie to zrobić - zupełnie jakby przełączała się między trybami "infiltracja/bycie sobą". Niestety ze względu na swój młody wiek, wiele osób nie bierze jej na poważnie - jakby to jej winą było, że wychowanie przez przybranego ojca sprawiło, że dorosła o wiele za wcześnie i traktuje wszystko zbyt serio.

W sytuacjach "emocjonalnych", gdzie ktoś np. płacze, denerwuje się, panikuje itd. Triss nie bardzo wie, jak się zachować - umie tylko sztywno uspokajać albo odpowiadać. Zawsze wtedy rozgląda się za kimś, kto potrafi nieco lepiej "korzystać z emocji", bo nie był wychowany przez Jedi. Zawsze zanim Triss się komuś/czemuś postawi - znaczy powie, że jej zdaniem to błąd itp. - wpierw krzyżuje ręce na piersi i robi "minę", która wyraźnie daje do zrozumienia, że ona już rozmyśla i za chwilę "da głos".

Unika Jedi, bo zawsze boi się, że będą jej mieli coś do przekazania od "taty", albo że wraz z nimi będzie on i będzie obciach.

## Historia

Para uciekinierów z dwiema córkami, z których jedna była niemowlęciem, schroniło się na Tatooine. Znaleźli pracę i własny kąt w niewielkiej osadzie na pustyni i przez pierwsze dwa lata było dobrze. Niestety pech chciał, że osadę zaatakowali jacyś rabusie. Tamtego dnia rodzice zmarli, jak i większość mieszkańców osady. Jednymi z niewielu ocalałych były dwie małe dziewczynki. Ośmioletnia Zrearte i dwuletnia Trisshiana. Obie czerwonoskóre, o złotych oczach, wyróżniały się i to bardzo. Rzadko spotyka się Sithów Czystej Krwi, a takimi właśnie były. Gangsterzy porwali je i sprzedali w niewielkiej osadzie, która była pod ich kuratelą. Ich nowym domem był warsztat. Zrearte musiała od najmłodszych lat nauczyć się życia jak dorosła, pracować, by móc oszczędzić cierpień rosnącej siostrzyczce. Ich chlebodawca słynął z "przygarniania" sierot od Handlarzy, bo hodował sobie w ten sposób dożywotnich niewolników.

Gdy tylko Triss była na tyle duża, by również móc pracować, natychmiast zaczęto zaganiać ją do roboty, ale Zrearte zawsze starała się odciążać siostrzyczkę. Mimo to nie dała rady oszczędzić Triss przykrych doświadczeń. Od najmłodszych lat, widząc ciężką pracę starszej siostry, Trisshiana przysięgła sobie, że nie będzie nigdy płakać, skarżyć się, okazywać ból, słabość czy jakiekolwiek emocje, aby nie martwić siostry i nie dodawać jej zmartwień i problemów. I tak wyrosła na bardziej droida niż człowieka, patrząc na jej zdolność empatii i posługiwania się emocjami. Acz i droidy bywają w tym lepsze.

Skończyła 11 lat, a Zrearte miała obecnie lat 17, gdy stało się coś niezwykłego. Właśnie jakieś starsze dzieciaki dawały Triss niezły wycisk - chociaż i ona nie pozostawała im dłużna, ale była w mniejszości - gdy znalazła ich Zrearte. Wściekła krzyknęła w ich stronę, a oni polecieli do tyłu. Nikomu o tym nie powiedziały, ale chuligani najwyraźniej i owszem, bo nie minęło wiele dni, a do warsztatu przybyło kilku agentów Imperium oraz zakapturzona postać. Mężczyzna był tej samej rasy, co one, a dodatkowo był Sithem, o czym świadczył miecz świetlny u pasa. Bez pytań i rozmów, rzucili kilka monet na podłogę pod nogi zarządcy, chwycili Zrearte za rękę i wyszli. Krzyki starszej siostry błagające, by zabrali też Triss, urwały się dopiero, gdy wepchnęli ją na statek. Jedenastoletnia dziewczynka próbowała biec za nimi ile sił w nogach, ale szybko znikli jej z oczu. I została całkiem sama.

W ten sposób siostry zostały rozdzielone być może na zawsze. Bo gdy Zrearte leciała aby zostać Sithem, Triss przemierzała zagubiona pustynię, nie wiedząc, gdzie jest, ale chcąc odnaleźć siostrę. Zapewne umarłaby skulona, gdzieś na piaszczystych wydmach, albo pożarta przez wija, gdyby nie kolejna zakapturzona postać, przejeżdżająca nieopodal. Mężczyzna był ubrany w biel tak jasną, że aż radziła oczy. Zresztą cały był "biały". Triss wydusiła tylko "oddajcie moją siostrę", nim straciła przytomność.

Ocknęła się w pięknym, eleganckim pokoju. Czekały na nią kąpiel, jedzenie, picie i nowe, czyste ubrania. Potem poznała swego wybawcę. Nazywał się Orpheelin Galadus i był Mistrzem Jedi. Ciekawy z niego jegomość, gdyż był cyborgiem i do tego albinosem. Pozwolił jej ze sobą zamieszkać, posłał do szkoły, a także sam szkolił. Chciał sprawdzić, czy posiada Moc tak jak jej siostra - o której mu opowiedziała - ale niestety nie miała ani odrobinki. Żałował, bo chciał pokazać, iż Sith może zostać Jedi. Trzynastoletnia Triss powiedziała mu wtedy, że nawet, jeśli nie może być Jedi, to może zostać żołnierzem. Że będzie walczyć za Republikę z Imperium, aż w końcu odnajdzie siostrę i ją uratuje.

Takim właśnie zdaniem rozpoczęła się długa droga pełna ciężkiej pracy, treningów, szkoleń, nauki i wyśmiewania się z niej naturalnie. Niemniej "kamienna" Triss nie złamała się ani razu. Lekcje Orphe o byciu Jedi bardzo jej pomogły i chociaż po odkryciu, iż na pewno ani krztyna Mocy się w niej nie kryje, nie przekazywał jej już nauk Jedi tak często, to i tak raz po raz coś chlapnął, a Triss to chłonęła.

Rozstali się, gdy skończyła 17 lat i tak jak siostra, ale z własnej woli, została włączona w szeregi wojsk Republiki. Spędziła tam, ciężko pracując, trzy lata, aż w końcu przydzielono ją do oddziału sabotażu oraz infiltracji.

## Umiejętności

Przeszła szkolenia saperskie i doskonale zna się na ładunkach wybuchowych oraz ich tworzeniu. Zajmuje się głównie sabotażem lub infiltracją - to drugie zaproponowano jej ze względu na to, że jest Sithem, ale radzi sobie bardzo dobrze.

### Sztuki walki

W terenie bardzo ważna umiejętność, zwłaszcza że nie zawsze można polegać na broni. Uczyła się od dziecka, chociaż z początku była to po prostu dzika bijatyka, co zakręt, a teraz porządne przeszkolenie i systematyczne treningi.

### Włamywanie

Nadal się uczy, ale potrafi złamać całkiem sporo zabezpieczeń i chociaż jej sprzęt jest taki sobie to w razie czego może liczyć na wsparcie M4-16.

### Saper

Rozbrajanie, czy uzbrajanie, demontowanie lub montowanie, w jedną i drugą stronę, to nie problem.

### Znajomość mechaniki i technologii

Niestety jeszcze wiele nauki przed kimś tak młodym, zwłaszcza gdy temat tak obszerny, ale każdy sabotażysta musi zgłębiać tę wiedzę, bo nigdy nie wiadomo, co się przyda.

### Infiltracja

Mimo iż normalnie brak jej wielu cech i umiejętności potrzebnych do infiltracji, to jako Sith i do tego raczej bez emocji, doskonale umie się wpasowywać w role infiltracji, a i udawanie pewnych ról, emocji czy zamiarów idzie jej dobrze do momentu, gdy wróci do bazy i powie jej się, że koniec zadania. Wtedy znów jest takim trochę słupem.

### Znajomość Jedi i Sithów

Chodzi o znajomość ich kodeksu, postępowania itp. ojciec sporo jej o tym naopowiadał za młodu.

### Wykonywanie rozkazów

Wszystko jest w miarę okej dopóki, coś jej się nie spodoba i nie uzna, że lepiej będzie "inaczej" to zrobić.

### Zdolności przywódcze/Perswazja

Zależy czy mowa o normalnej rozmowie, czy o omawianiu jakiegoś planu ataku itp. W sferze prywatnej jest mniej przekonywująca niż w służbowej, a to zawdzięcza morderczej szczerości.

### Strzelanie

Niestety trening wciąż trwa i dopiero powoli uczy się strzelać precyzyjnie. Póki co lepiej dawać jej granaty do rzucania, albo jakieś działka obszarowe itp. bo z precyzyjnym strzałem u niej kiepsko obecnie.

### Znajomość języków/Zwyczajów

Zna się na swojej rasie oraz na Jedi i Sithach i na tym koniec, więc można ją określać mianem "mistrzyni braku wyczucia chwili, wpadek dyplomatycznych" itd. Oczywiście przed misją infiltracji potrafi wkuć jakieś info, ale bardzo szybko wylatują jej z głowy zaraz po wykonaniu zadania, a i tak bez M4-16 wiele rzeczy robiłaby "nie tak".