Elron Lannister

Namiestnik Zachodu

Tarcza Lannisportu

Jaime Lannister- brat

Cersei Lannister-siostra

Tyrion Lannister-brat

Arianna Lannister-żona

Madril Lannister-syn

Jeyne Lannister-córka

Elia Lannister-córka

> Sprzeciwiłem się okrucieństwu mego ojca. I za to mnie wygnano .– Elron to Aragorna o swojej przeszłości
>
>

**Lord Elron Lannister-**Drugi syn Tywina Lannistera i Joanny Lannister, młodszy brat Jaimego i Cersei oraz starszy brat Tyriona. Przyjaciel Eddarda Starka i Roberta Baratheona, wychowanek i giermek Jona Arryna. Mąż Arianny Martell oraz ojciec Madrila, Jeyne i Eli. Brał udział w Rebelii Roberta Baratheona. Został wygnany przez swego ojca z Westeros na 15 lat. Przybywał w Essos i Śródziemiu. Wsparł w wojnie Aegona VI Targaeryna. Po wojnie został Lordem Casterly Rock. Był nim w latach 300-330. Zmarł śmiercią naturalną w 330 roku o.P.

## Biografia

### Młodość

Elron urodził się w 269 roku jako drugi syn Tywina i Joanny. Jego nauką zajął się Maester Wylan. Gdy miał 4 lata, zmarła jego matka, rodząc skarłowaciałego brata, Tyriona. Gdy miał 6 lat rozpoczął szkolenie walki mieczem i łukiem (Elron się tą bronią bardzo interesował) pod okiem zbrojmistrza ser Adrila Lefforda. Jednocześnie rozwijał swą pasję do czytania książek o historii Westeros. W wieku 10 lat, ojciec wysłał go jako podobiecznego a jednocześnie giermka do starego lorda Jona Arryna. Tam zaprzyjaźnił się z Eddardem Starkiem i Robertem Baratheonem. Gdy miał 16 lat został pasowany na rycerza. Dwa lata później Szalony król, Aerys II Targaryen po zabiciu Lorda Starka i jego syna, którzy przybyli do Czerwonej Twierdzy prosić o ukaranie księcia Rhaegara, który porwał Lyanne Stark, zażądał od lorda Arryna głowy jego podopiecznych. Arryn wolał jednak zbuntować niż pozwolić by coś stało się tym, których obiecał chronić. Elron walczył u boku Neda i Roberta.

### Rebelia Baratheona

W momencie wybuchu powstania Elron przybywał w Dolinie. Gdy Eddard ruszył zwołać swe chorągwie, a Jon zdusić opór Gulltown, Elron wysłał prośbę o dołączenie do rebeliantów swemu ojcu, Tywinowi Lannisterowi, po czym udał się z Robertem do Końca Burzy by zwołać wasali Baratheona. Międzyczasie otrzymał kruka z Casterly Rock odmowę oraz żądanie by wrócił do siedziby Lannisterów. Elron odmówił ojcu i pozostał przy Robercie. Część lordów pozostała lojalna Targaryenów i zgromadziła wojska pod zrujnowaną rezydencją Targaryenów, Summerhall. Młody Lannister wraz Baratheonem ruszyli z wojskami na nich. Robert powierzył dowództwo nad częścią wojska właśnie Elronowi, który rozbił armię lorda Fella s samego lorda wziął w niewolę. Po tych zwycięstwach pokonani lordowie przeszli na stronę buntowników. Potem doszło do bitwy o Ashford, którą przegrali, jednak dzięki taktyce Elrona, Robertowi udało się ujść cało z pola bitwy. Uciekli armią do Kamiennego Septu przed ścigającą armią Jona Connigtona. Elron z rannym Robertem ukrywali się przed żołnierzami Targaryenów. Nim ich odnaleziono, przybyła odsiecz Starków i Tullych, którzy odparli siły Namiestnika. Bitwa ta została później nazwana Bitwą Dzwonów. Bo bitwie zgromadzone siły ruszyły ku Królewskiej Przystani. Nad Tridentem starły się z wojskami Targaryenów dowodzonych przez księcia Rhaegara. Elron dzielnie walczył, udało mu się pokonać słynnego Ser Barristana Selmego, ale oszczędził rycerza. Na własne oczy widział śmierć Rhaegara, zabitego młotem przez Baratheona. Niedługo po bitwie usłyszał maszerowaniu armii ojca na stolicę. Co koń wskoczył wziął najszybszego rumaka i popędził ku stolicy. Spóźnił się, bo gdy przybył wojska Lannisterów wtargnęły do miasta i zaczęły jego plądrowanie. Elron odszukał ojca w Czerwonej Twierdzy. Widział jak układa na czerwonym płaszczu ciało noworodka. Elron pokłócił się na ojca, o zamordowanie bezbronnego dziecka. Ten tylko mu wytknął, że go nie posłuchał i nie wrócił do domu. Doszło to tego, że wygnał go z Westeros. Zanim opuścił Siedem Królestw był jeszcze na ślubie siostry, Cersei z królem Robertem Baratheonem.