Willow Person

* Anime Kızı
* Pyro

## Ana Hikayesi

Kadının söğüt ağacından sarkan çıplak ayaklarını gördüğünde hemşire çığlık atarak yere yığılmıştı. Onu kimse görmeden bir an önce oradan indirmeliydi, bu yüzden hademeler hemen harekete geçti. Oysa meraklı gözler camların ardındaydı, aynı meraklı gözler kapıların deliklerinden bakar, duvarlara kulaklarını yaslar ve o noktaya gelinceye dek olan biten her şeyden haberdardılar fakat hiçbiri hiçbir zaman konuşmayacaktı. Kadının soğuk bedeni müşahede altına alındı. Boynu kırılmamıştı fakat omuriliği zedelenmişti ve hemşire sabah mesaisi için gelene dek uzun süre orada nefes alamayarak sarkmıştı. Muhtemelen bir daha asla uyanmayacağı yönündeydi doktorun teşhisi. Onu hayatta tutmaları için tek bir sebepleri vardı artık ellerinde, o da karnındaki bebeğe kuluçkalık etmesiydi. Suzy’nin cılız, hasta bedeni ilaçlar yardımıyla doğuma dek canlı tutuldu. Her geçen gün biraz daha zayıflıyor ve fonksiyonlarını birer birer yitiriyordu ve bebek sezaryenle alabilecekleri kadar büyüdüğünde doktor bir saniye daha kaybetmemişti. Kimse zaten Suzy’nin o ameliyathaneden çıkmasını beklemiyordu. Hemşire bebeği kollarının arasına aldığında başta onun ölü doğduğunu zannetmişti çünkü ağlamıyordu, ciğerlerine dolan o ilk havayla çığlık çığlığa bağırması gerekiyordu Hemşire Olive’in doğumuna yardım ettiği belki de yüzüncü bebekti ve ilk kez böyle bir şeyle karşılaşıyordu. Bebeğin üzerindeki kanları temizlerken kollarının arasında, dünyaya ilk kez açtığı gözleriyle ona sessizce bakıyordu. Olive ilk kez bir bebekten korktuğunu hissetti. Hemşireler bir araya gelerek ona Willow adını koymaya karar verdiler, annesinin kendisini astığı ağaca ithafen. Willow, annesinin yıllar önce kapatıldığı Parsons Rehabilitasyon Merkezinde dünyaya geldi ve bütün hayatı bu duvarların arasında geçecekti. Normal bir gebelik sürecinden geçmemişti ve anne karnındayken aldığı hasar büyüdükçe kendisini belli etmeye başlıyordu. Küçük kızın evreni; içerisine ufak yatağının ancak sığdığı odası, akşam yemeğinden sonra aldığı renkli hapları ve her gün bir yenisini giydiği o tıpatıp aynı açık mavi elbisesinden ibaretti. Tabii bir de katılmasının zorunlu olduğu ama hiçbir zaman ilgi göstermediği dersleri ve terapileri... Onun bakımından Hemşire Olive sorumluydu, Doktor Willson belki de özellikle bu işin başına kendisini geçirmişti. Olive olan bitenin gayet farkındaydı ve Willow’a bakmak bir yandan cezası bir yandan da günah çıkartması gibi hissettiriyordu. Olive ve diğer pek çok hemşire, Doktor Willson’ın hastalardan yararlandığını biliyorlardı. Suzy’de onlardan biriydi ve herkesin aklından geçen düşünce aynıydı; Willow’un, doktorun gayrimeşru çocuğu olduğu... Suzy’nin ölümünün ardından Willson’un istediği olmuştu, kimse bu düşüncelerini dile getirmeye cesaret edemiyordu fakat Olive, Suzy’yi intihara meyilli olmadığını bilecek kadar tanıyordu, üstelik de hamileyken ve Willow, Parsons’ın duvarları ardında yavaş yavaş büyürken her ne kadar herkes onun hiçbir şeyin farkında olmadığını düşünse de bu gizli düşünceleri duyuyordu, dedikoduları ve üstü örtülen diğer nice sırları... Her yıl sayısı ve renkleri değişen haplarının arasında bir yaş daha atlarken sevdiği tek bir şey vardı; doğum günleri. Her seferinde bir mum, bir kibrit, bir çakmak kaçırıp sakladığı o özel günler. Bütün hayatı boyunca anne sevgisinden mahrum kalmanın soğukluğunu taşıyordu içinde. İlk kez ateşi gördüğünde ona aşık olduğunu biliyordu. Özgürce dans edişini, gözlerini kamaştırıp etrafı aydınlatışını ve ilk kez ona uzattığında parmaklarını nasıl sıcak olduğunu hatırlıyordu. Sonrasında derisi yanıp kanayana dek dokunmaya devam etmişti, verdiği acı güzelliğinin yanında hiçbir şeydi. Willow bir piromanikti, içindeki soğukluğu bir bu geçirebilirdi biliyordu, ufak renkli haplar değil. Willow, Parsons’un beyaz duvarları arasında sessizce büyüdü ta ki sesini çıkartacağı o güne dek. Doktor Willson’un nöbetçi olduğu bir gün, uyku vaktinden sonra odasından kaçmış, çıplak ayaklarıyla soğuk koridorlarda ofisine doğru ilerlemişti. Mavi elbisesinin ceplerinde 19 yıl boyunca biriktirdiği çakmaklar, yüzünde bir gülümseme ve Willow işe perdelerden başladı... Saniyeler içerisinde Parsons Rehabilitasyon Merkezi’nde dumanlar ve çığlıklar yükselirken Olive o karmaşanın içinde alevlerin arasında sakince duran tek hastayı gördü. Öksürükleri arasında Willow’u mavi önlüğünden çekiştirerek yangın merdivenine çıkartmış ve kaçmasına izin vermişti. Doktor bunu yapanın kendisi olduğunu öğrenecekti ve o zaman Willow’u öldürmesi yalnızca ilaçlarında yapacağı bir miligramlık oynamaya bakardı. Suzy’yi kurtarmak için geç kalmıştı fakat Willow’u hala kurtarabilirdi. O karmaşa içerisinde arka bahçenin duvarları üzerine kaldırdı ve kızı doğduğu zamandan bu yana hiç terk etmediği hapishanesinin dışına saldı.