Jar

**Jar** - miasto w Pallasie znajdujące się w województwie kuovckim, ale kulturowo związane z Kar Rowem. A dlaczego? Tu wam się przyda...

## Historia

Tereny współczesnego Jaru znalazły się w granicach Pallasu już przed rokiem 3000 pne, ale samo miasto powstało ok. 2500 pne. Początkowo było częścią hrabstwa karrowskiego i gminy <nie znamy nazwy>, ale mieszkańcy w dużej części pochodzili z Kar Rowa.

Przez długie lata miasto nie było w sumie znane z niczego konkretnego. Było sobie po prostu na obrzeżu województwa. W 313 doszło do podziału Wielkiego Pallasu i do Pallasu wprowadzali się Pallasyjczycy z utraconych terenów. Do Jaru wprowadziły się maksymalnie 3 osoby. W 883 województwo kuovckie zostało podzielone między województwa karrowskie, ponskie i vasuańskie. I to już na zawsze odmieni dzieje miasta Jar. W 1453 odtworzono województwo kuovckie, ale teraz ono było większe o kawałek województwa vasuańskiego, fragment na północy, większopalską wieś Zawz i... mniejszopalskie miasto Jar. Miasto się wtedy rozrosło na wschód i wchłonęło tereny, które wcześniej były częścią województwa karrowskiego. Do miasta wprowadzili się też ludzie z okolic mieszkający do tej pory po stronie województwa karrowskiego i od tej pory miasto zawsze podkreślało swoją odrębność od Świeńska. Jakiś czas później Jar stał się siedzibą gminy, co miało na celu zjednoczyć Jar ze Świeńskiem.

Zaczęto częściej podróżować między Kar Rowem a Kuovcem, a Jar znajdował się praktycznie pośrodku trasy, co pozwalało miastu się rozwijać. Zdarzali się też tacy, którzy atakowali kuovckich podróżnych i ich łupili, ale to była rzadkość. W końcu w 1517 Ursaria anektowała Świeńsk, a dokładniej teren oryginalnego województwa kuovckiego, ale tak się też złożyło, że... również Jar. Wtedy Jar utracił część swoich połączeń z Kar Rowem.

Wtedy mieszkańcy Jaru jeszcze bardziej chcieli podkreślać swoją odrębność od Świeńska, ale też bardziej próbowano ich z nim złączyć. Świeńsk był ogólnie ważnym centrum przemysłowym oraz regionem z tradycjami górniczymi. W Jarze przemysł praktycznie nie istniał, więc zaczęto tam stawiać zakłady przemysłowe (czyli głównie fabryki, ale jednocześnie dużo kopalń). Część osób z pozostałych miejscowości gminy Jar wprowadziło się tu, czyli wprowadzali się Świeńszczanie. W pozostałych regionach Świeńska 50% populacji stanowili Ursaryjczycy, którzy napłynęli, ale ich starano się nie wpuszczać. W całym Świeńsku rozwijało się budownictwo wielorodzinne, a Jar był regionem, w którym ono się nie rozwinęło (pojawiło się tylko jedno osiedle, gdzie one występowały). Jar zaczął więc ciekawić coraz więcej Świeńszczan, więc go odwiedzali i stał się raczkującą atrakcją turystyczną. Dodatkowo w Jarze znajdowało się przejście graniczne, więc tu kwitł przemyt oraz istniały inne nielegalne interesy, więc niektórzy politycy świeńscy z tego powodu obrażali ten region. W pewnym momencie wszystkie miejscowości gminy Jar stały się częścią tego miasta, żeby było ono większościowo położone na terenie Świeńska i w większości zamieszkane przez Świeńszczan.

W 1600 Świeńsk został odbity przez Hokię i wielu Hokijczyków tu się wprowadziło. Za wyjątkiem standardowo Jaru, gdzie mieszkańcy się sprzeciwiali temu. Dodatkowo władze hokijskie rozwijały domy wielorodzinne poprzez dobudowywanie pięter oraz przerabianie podziemi pod możliwość zamieszkania. Ten proces ominął Jar, bo praktycznie nie było czego tu rozwijać. Dodatkowo Hokijczycy budowali centra handlowe, bo skoro powstawały budynki mieszkalne o dużym zagęszczeniu, to czemu i nie budynki handlowe? W Jarze też protestowano i w ten sposób zabudowany został jedynie fragment jednego z osiedli. Na szczęście zamknięto kopalnie, ponieważ Jar nie dysponował żadnymi sensownymi złożami, a to tylko pochłaniało fundusze. Kiedy w 1621 władze hokijskie zaczęły mordować niewierzących i z rozpędu wybiły prawie całe państwo, Jar się bronił najmocniej jak mógł. Liczba tych, co przeżyli była zakłamana i pokazana jako wyższa niż naprawdę, ale jednak Jar wyszedł na tym polu najlepiej. Kiedy 75% Hokijczyków zostało ateistami, na Świeńsku przetrwała jeszcze wiara - było tu nadal dużo wierzących, a zwłaszcza w Jarze, który zachował oryginalną pallasyjską postać wiary. Niestety jednak drugie pokolenie masowo odeszło od wiary, ale trzecie już do niej powróciło. Równocześnie do Jaru przeniesiono stolicę powiatu. Ludzie mieli jakoś z dupie to, że hrabia jarski był Świeńszczaninem :P Cieszyli się, że ich wyróżniono.

W 1688 Pallas odzyskał Świeńsk, a także odzyskał Jar. W Pallasie nigdy nie było miast-gmin, więc dawna gmina Jar została odtworzona, a wojewoda karrowski podarował Jarowi fragment województwa, więc województwo kuovckie ponownie urosło (ale nieznacznie) - po prostu do Jaru dołączyło parę wiosek. Po odzyskaniu przez Pallas do Świeńska wprowadzali się Pallasyjczycy z całego Pallasu - populacja regionu urosła dwukrotnie, a sam region był o połowę bardziej zagęszczony niż reszta. Do Jaru też się wprowadzali ludzie z całego Pallasu i jego populacja też urosła dwukrotnie, a po kilkudziesięciu latach do Jaru wprowadzili się jeszcze masowo ludzie z okolic Jaru zza granicy województw, przez co populacja miasta wzrosła o połowę.

Nie dość, że Jar został miastem powiatowym, to jeszcze znajdował się w połowie drogi między Kar Rowem a Kuovcem, a wcześniej jeszcze zarabiał jako miasto z przejściem granicznym. Zabudowa przejścia granicznego pozostała do dzisiaj jako symbol, a zachodni wjazd został wystylizowany również na przejście graniczne, co ma symbolizować, że gdyby nie to, że wojewoda kuovcki posiadł Jar w czasach nowożytnych, to byłby on pallasyjskim miastem granicznym. Dodatkowo w cazsach, gdy Świeńsk był częścią Ursarii, zaczęto się interesować nim i jego odrębnością. Zainteresowanie przetrwało czasy hokijskie i było kontynuowane w czasach pallasyjskich. I tak jest do dzisiaj. I mimo podkreślania swojej oddzielności, przynależność administracyjna wpłynęła na mowę i obyczaje tego miasta. I w sumie to z tego znany jest Jar. Z niczego więcej. Mieszkańcy często studiują w Kar Rowie, a pracują w Kuovcu i chuj. A jak studiują w Kuovcu, to w 99,8% przypadków pracują w Jarze. No.