Serafina

## Rodzina

Isabella (matka)
Bastiaan (ojciec)
Desiderio (brat)
Vallerio (wuj)
Moruadh (przodek)

## Przynależność

rodzina królewska Miromary
mieszkańcy Miromary

**Serafina** - właściwie: Serafina di Merrovingia di Miromararegina Miromary (przedtem principessa), córka Isabelli i Bastiaana, siostra Desideria i siostrzenica Valleria, potomkini Moruadh. Główna protagonistka *Sagi Ognia i Wody.*

## Biografia

Gdy do Miromary przybyli Matalowie, Serafina poznała swojego przyszłego męża Mahdiego, księcia koronnego Matali, podczas gdy jej narzeczony miał 16 lat, a ona 14. Początkowo uciekała od tego związku, jednak z czasem ich więź zaczęła się zacieśniać.

Ich pierwsze spotkanie odbyło się przypadkiem. Serafina słuchała akurat muszli w ogrodach Południowego Dworu, gdy przechodzili tamtędy Mahdi i Akmal. Podsłuchała ich rozmowę, podczas której usłyszała, jak książę użala się opiekunowi, że to nie on wybiera swoją przyszłą małżonkę. Gorgonia, na której siedziała syrena załamała się pod nią, w skutek czego Serafina została nakryta. Mahdi poprosił, aby zostawiono go z principessą samą. Syrena wyznała mu wtedy, że nie chce za niego wyjść.

Podczas kolejnego ich spotkania, na początku książę uznał Serafinę za Akmala, więc nakrzyczał na nią. Szybko ją jednak przeprosił. Gdy syrena chciałą odejść, poprosił ją aby został i wręczył jej wyrzeźbioną z kawałka kości figurkę Sylvestra.

W trakcie zabawy w chowanego, Mahdi odciągnął Serafinę na bok, mówiąc, że ją znalazł, choć to nie on szukał. Syrena pomyślała, że książę po prostu nie rozumie zasad gry. Wtedy jednak jej narzeczony oznajmił, że w końcu odnalazł coś, co może należeć tylko do niego i pocałował ją.

Z upływem kolejnych dni, ich relacja się rozwijała. Przed wyjazdem Mahdi podarował Serafinie pierścionek, a po powrocie do Matali wysyłał do niej muszle z wiadomościami, które z czasem zmieniły się jednak z prywatnych na oficjalne. Potem do syreny zaczęły dochodzić pogłoski o przemianie narzeczonego, jednak nie chciała w nie wierzyć i żywiła nadzieję, że są nieprawdziwe.

### Przygotowania do Dokimi

Na początku pierwszej części sagi czytamy o rzecznych czarownicach, śpiewających swą pieśń, aby utrzymać w niewoli potwora Abbadona. Okazuję się to snem Serafiny, przygotowującej się do Dokimi, pełnej niepewności co do czekających ja prób i przyszłego męża. Nie może się natomiast doczekać, kiedy do Miromary przybędzie jej przyjaciółka Neela. Gdy opowiada matce o śnie, ta mówi, że to nic ważnego, choć w dzieciństwie principessy opowiadała, że jeśli zostaje się wezwanym przez iele, nie wolno tego zignorować, choć jak sama oznajmiła, wmawiała tak córce jedynie aby była grzeczna. Według principessy Isabelli w ogóle nie zależy na sprawach które matka normalnie omawiałaby z córką, a jedynie na tym, aby ceremonia wyszła perfekcyjnie. Serafina dowiedziała się, że Matalowie dotarli bezpiecznie do Miromary, zaś jej brat Desiderio został odesłany wraz z innymi żołnierzami do zachodnich granic. Matka powiedziała jej o ataku na wioskę Acqua Bella i uprowadzeniu stamtąd ponad dwóch tysięcy jeńców. Principessa zasugerowała odłożenie Dokimi, a zamiast niej zwołanie Rady Sześciu, jednak Isabella odrzuciła propozycję. Serafina rozpaczliwie pragnąć akceptacji ze strony matki podała kolejny pomysł, a mianowicie wysłanie na zachód jeszcze jednego regimentu. Ta propozycja również został odrzucona. Z rozmowy wywiązała się kłótnia, która przerwał paź Valleria z wieściami o kolejnym ataku i prośbą o natychmiastowe przybycie reginy do prywatnej komnaty. Choć principessa chciała udać się z Isabellą, matka nie pozwoliła na to.

Zanim Serafina poszła szykować się do Dokimi usłyszała głosy. Początkowo myślała, że to któraś syrena ją woła. Jednak zrozumiała, z jest w pokoju sama. Gdy spojrzała w lustro, ujrzała vitrinę, która oznajmiła, że ktoś jeszcze przebywa wśród nich. Ujrzała Vrăję, która ją przywoływała. Czarownica krzyknęła a jej ciało potłukło się, zaś zamiast niego w tamtym miejscu wiły się węgorze, które wkrótce *zanurzyły się w ciekłym srebrze*. Po chwili jednak w lustrze pojawił się również ubrany na czarno terragog, który ugryzł ostatniego węgorza. Człowiek zaczął powoli wynurzać się z lustra, jednak wtedy Tavia weszła do pokoju. Choć Serafina powiedziała jej o dziwnych vitrinach, nie wyjawiła, kim dokładnie były.

Potem, podczas przygotowań do Dokimi, Serafina usiłowała ćwiczyć swą pieśń na użytek nadchodzącej uroczystości. Przeszkadzały jej w tym toczące się w westybulu rozmowy, między innymi lady Giovanny i lady Ottavi oraz baronowej Agnety i lady Cosimy. Przerwała jej Tavia przynosząc śniadanie. Zaczęła dzielić się ze starającą się pozostać obojętną principessą najnowszymi plotkami, między innymi o ekscentrycznym wyglądzie księcia koronnnego Matali. Wywiązała sę z tego kłotnia o miłości, konieczności zawarcia małżeństwa i nowym wizerunku Mahdiego. Zaraz po tym przybyły Lucia Volnero i Bianca di Remora. Rozpoczęły cichą rozmowę, w której obrażały Serafinę. Ta natomiast podsłuchała między innymi wieść o wycieczce młodej Volnero, księcia i małej grupki syren do Laguny - wód ludzkiej osady, połączonej z ławicowaniem, co było powszechnie uznawane za bardzo niebezpieczne. Lucia zaczepiła principessę, pytając o jej suknię, za czym kryła się kolejna kpina. W dalszej rozmowie podstępem zawarła wiadomość o syrenie Mahdiego. Serafinie udało się jednak wyjść z sytuacji z twarzą i pokonać rywalkę. Spełzło to jednak na niczym, bo pokonaną zaatakował Sylvestre, a ona poszczuła go skorpionem Avarusem, powodując niemałe zamieszanie w westubulu. Przerwała je Thalassa, wkraczając w sam środek awantury. Dogryzła Lucii i Biance, a następnie i wyrzuciła z pomieszczenia wszystkich poza principessą, z którą rozpoczęła ćwiczenia śpiewu. NIe bardzo im to szło. Nakłoniła Serafinę do zwierzeń, w skutek czego obie pokazały sobie nawzajem pieśni krwi. Młodsza syrena ujawniła wspomnienia o Mahdim. Ich rozmowę przerwała Neela, dopiero co po skończeniu podróży.

## Wygląd

Serafina ma długie, miedziane włosy, ciemnozielone oczy, oliwkową skórę oraz wysoko umieszczone kości policzkowe. Jej płetwy mają odcień koralowy z częstymi przebłyskami zielonego, co dawało niesamowity efekt. Potem Neela ścina włosy Sery i farbuje je na kolor czarny, aby nikt nie rozpoznał principessy i nie wydał Valleriowi, ale jakiś czas później znowu wraca do wcześniejszego koloru.

W *Wielkim Błękicie* Sera przed przejęciem władzy w Miromarze przez Valeria, jako principessa, nosiła bogato zdobione suknie z najlepszych materiałów w całym królestwie. Często ubierała jasnoniebieskie suknie oraz te w podobnych kolorach, które podkreślały jej ogon i miedziane włosy. Po uciecze z Cerueli Serafina była zmuszona ubierać się w znoszone oraz brudne ubrania, do czego - na szczęście - szybko przywykła.

W *Gniewnej Fali* syrena rzadko zmienia ubrania, ale zdarzały się sytuacje, gdzie Serafina ubierała inne rzeczy, aby nikt jej nie rozpoznał lub przy bardzo wyjątkowych zdarzeniach. Jednym z nich były jej potajemne zaręczyny z Mahdim, gdzie miała na sobie marynarkę oraz dopasowaną sukienkę.

W *Mrocznym Przypływie* Serafina jako liderka Czarnych Płetw nosi ciemnoniebieską marynarkę z naszywką. Odświętnie, na spotkanie z władcą jednego plemienia goblinów, Sera zakłada błękitną, lśniącą suknię, czarną marynarkę, naszyjnik pełen różnych klejnotów i koronę.

W *Pomyślnych Wiatrach* przed atakiem na Ceruelę, syrena nadal ubiera marynarkę, którą nosiła także w poprzedniej części. Ale po zwycięskiej bitwie, obejmuje tron Miromary i jako nowa regina, ponownie ubiera się w piękne, bardzo zdobione suknie.