จักรวรรดิไฮราส ( - ส.ศ. 2694)

ไรช์บานเนอร์ - ธงจักรวรรดิ

> "ณ ใจกลางทวีปเรเนียร์ริส นับตั้งแต่ที่คนเราเริ่มจดจำเรื่องราวของตนได้ มีดินแดนหนึ่งที่ต้องใช้เวลายาวนานกว่าจะรวมเป็นหนึ่งได้ กลุ่มชนที่ต้องใช้เวลานานร้อยกว่าปี กว่าจะเรียกตัวเองว่าไฮราสได้อย่างเต็มปาก พวกเราเป็นใคร? พวกเรามาจากไหน? พวกเราจะไปในทิศทางใด? นี่คือคำถามต่อประวัติศาสตร์ไฮราสนับพันปี"
>
>

**ไฮราเซีย** หรือชื่อทางการ **จักรวรรดิไฮราส** (ไฮราส: Heirases Reich) เป็นประเทศในเรเนียร์ริสตอนกลาง ตัวจักรวรรดิเป็นรัฐราชาธิปไตยในรูปแบบกึ่งสหพ้นธรัฐภายใต้รัฐธรรมนูญอันประกอบไปด้วยรัฐสมาชิกสี่สิบสี่รัฐ ภายใต้การปกครองของประธานคือราชอาณาจักรเบรนนาบวร์ก ราชวงศ์ซิกมาริงเงิน (Sigmaringen) ไฮราเซียถือว่าเป็นหนึ่งในรัฐมหาอำนาจในเวทีโลก โดยอิทธิพลส่วนใหญ่จะอยู่ในรัฐเรเนียร์ริสตะวันออกและบางส่วนของบอลข่าน

จักรวรรดิไฮราสเป็นหนึ่งในรัฐที่มีความสืบเนื่องจากสมัยโบราณ โดยจักรวรรดิในยุคปัจจุบันเกิดจากการปฏิรูปจักรวรรดิ นับตั้งแต่การสถาปนาพระเจ้าซีกิสมันด์แห่งเบรนนาบวร์กขึ้นเป็นไกเซอร์หรือจักรพรรดิในวันที่ 18 มกราคม ส.ศ. 2621 หลังจากที่เบรนนาบวร์กเป็นหัวหอกในการปกป้องแคว้นไฮราสต่างๆ ในสงครามปีศาจครั้งสุดท้าย ถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของยุคไร้จักรพรรดิอันยาวนาน

ในฐานะที่ตนเป็นหนึ่งในมหาอำนาจเรเนียร์ริส ไฮราสเซียเป็นหนึ่งในสามมหาอำนาจผู้นำสัมพันธมิตรเรเนียร์ริส มีอิทธิพลเหนือรัฐเรเนียร์ริสตะวันออกที่ตนช่วยปลดแอกจากจักรวรรดิวาร์เรียในมหาสงคราม มีความร่วมมือทางทหารและเศรษฐกิจกับรัฐสกาเนียและจักรวรรดิมาเรียราส อีกทั้งยังมีอาณานิคมในทวีปอัสตาน่า

ไฮราเซียมีพรมแดนทางเหนือติดกับทะเลเหนือและทะเลบอลติก มีช่องแคบแคเทอกัตติดกับคาลโมส ทางตะวันออกติดกับเลเคียและจักรวรรดิวาร์เรีย ทางใต้ติดกับจักรวารรดิมาเกียราส เออร์เบียโน่และชไวเซอร์ลันด์ ทางตะวันตกติดกับอาร์ลีเซียและกิลเดอริส ส่วนอาณานิคมอัสตาน่าของไฮราสมีพรมแดนติดกับอาณานิคมชาติเรเนียร์ริสอื่นๆ ทั้งลูซาเนีย เฮสเปอเรีย อาร์ลีเซียและอาณานิคมจักรภพของกิลเดอริส

## ประวัติ

### ดินแดนของจอมพราน

ดินแดนไฮราเซียและชนเผ่าไฮราส ชื่อเหล่านี้ล้วนแต่มาจากบุคคลเดียวคือ "ไฮรัน จอมพราน" (Heiran der Jäger) ... ที่เราต้องเรียกบุคคลท่านนี้ว่าบุคคล เพราะเราไม่อาจบอกได้อย่างแน่ชัดว่าเขามีตัวตนเป็นอย่างไร หากเป็นพวกมนุษย์ พวกเขาก็จะบอกว่าเขาเป็นมนุษย์ หากเป็นเอลฟ์ พวกเขาก็จะบอกว่าเขาเป็นนักสำรวจเผ่าเอลฟ์ หรือหากเป็นออร์ค พวกเขาก็จะบอกว่าเขาเป็นนักรบผู้เก่งกาจ ... ชายคนนี้เป็นทุกอย่างและแต่ละเผ่าต่างก็มีภาพจำในแต่ละรูปแบบ แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ชายคนนี้มอบไว้ก็คือดินแดนและกลุ่มคนจากดินแดนแห่งนั้นที่ต่างก็ใช้นามของเขา

ตำนานเล่าว่า ดินแดนไฮราเซียแต่ก่อนเป็นดินแดนป่าไม้หนาทึบ เต็มไปด้วยเงามืดและปีศาจร้าย แม้แต่แสงของเทพก็ยังส่องลงมาไม่ถึง ดินแดนนี้คือดินแดนที่เต็มไปด้วยอันตรายต่างๆ ผู้คนที่อาศัยต่างต้องทนทุกข์กับสภาพแวดล้อมที่ไม่ต่างจากนรก จนกระทั่งมีบุคคลหนึ่งเดินทางมาถึงดินแดนแห่งนี้ จอมพรานที่ใช้ศรยิงลำแสง สามารถพิฆาตปีศาจได้อย่างง่ายดาย ... บุคคลลึกลับนี้มีพลังราวกับเทพเจ้า ซึ่งเขาก็ใช้พลังนั้นทำให้ดินแดนแห่งนั้นกลายเป็นดินแดนสงบสุขและปลอดภัย ซึ่งต่อมา คนก็เรียกเขาว่า "ไฮรัน" คาดว่าเป็นคำจากภาษาเอลฟ์โบราณแปลว่า "พระเมตตา" ซึ่งในเวลาต่อมา พวกเขาก็นับถือไฮรันในฐานะเทพบรรพชนและวีรบุรุษยุคดึกดำบรรพ์

ตามตำนานท้องถิ่น ไฮรันคือเทพที่ยังรวบรวมกลุ่มคนเข้าเป็นชนเผ่าเข้าด้วยกัน ทำให้เป็นต้นกำเนิดของคำว่า "ไฮราส" (Heiras) หรือคนภายใต้คุ้มครองของไฮรัน โดยแต่เดิม คำนี้เป็นแค่คำที่แสดงความนอบน้อมต่อเทพเท่านั้น แต่ต่อมา มันจะกลายเป็นชื่อชนชาติและชื่อดินแดน โดยตั้งแต่ก่อนเข้าถึงสมัยประวัติศาสตร์ คนท้องถิ่นก็เริ่มเรียกดินแดนแถบนี้ว่าดินแดนของกลุ่มชนแห่งไฮรันตั้งนานแล้ว โดยเชื่อว่า ดินแดนและคนในดินแดนนี้ต่างอยู่ใต้การคุ้มครองของไฮรัน แต่อย่างไรก็ตาม หลักฐานที่ปรากฏว่า ชนเผ่าไฮราสเรียกตัวเองแบบนี้จริงๆ ส่วนใหญ่จะมาจากดินแดนไฮราสตะวันตกเป็นหลัก ในขณะที่ชนเผ่าอื่นๆ ที่พูดภาษาตระกูลเดียวกันต่างก็มีชื่อเรียกตัวเองและดินแดนแตกต่างกันไป เช่น พวกดอยช์ พวกทิวท์ เป็นต้น

### ชนเผ่าไฮราสกับพรมแดนของจักรวรรดิ (ประมาณ ส.ศ. 810 - 1220)

ดินแดนไฮราเซียยุคโบราณเป็นดินแดนที่มีความเคลื่อนไหวไปมาหาสู่ของกลุ่มชนต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นชนเผ่าเจ้าถิ่น ชนเผ่าต่างถิ่นหรือรัฐจากภายนอกที่เริ่มมอบความเจริญให้กับดินแดนนี้ ให้เริ่มมีการรวมกลุ่มแบบเป็นเรื่องเป็นราวในฐานะอาณาจักรชนเผ่า

พวกชนภายนอกกลุ่มแรกที่เข้ามาในดินแดนนี้คือกลุ่มชนที่มาจากทะเล พวกนักผจญภัยและพ่อค้าเผ่าเอลฟ์ที่มาจากนครรัฐอาณานิคมตามแนวชายฝั่ง โดยเฉพาะจากบริเวณดินแดนกิลเดอริสได้เริ่มออกสำรวจดินแดนชั้นในและติดต่อ ค้าขายกับชนเผ่าต่างๆ ในดินแดนไฮราเซีย ทำให้ชนเผ่าท้องถิ่นเริ่มเข้าถึงวิทยาการโลหะกรรมขั้นสูงมากยิ่งขึ้น และในขณะเดียวกันก็เริ่มมีพัฒนาการด้านศาสนา โดยพัฒนาศาสนาบรรพบุรุษให้มีลำดับขั้นและระบบคล้ายศาสนาเอลฟ์

แต่กลุ่มชนที่จะสร้างความเปลี่ยนแปลงให้ดินแดนไฮราเซียมากที่สุดก็คือพวกอิมเพียรัน จักรวรรดิที่เพิ่งขยายอำนาจเข้าปกครองดินแดนข้างเคียงซึ่งปัจจุบันคืออาร์ลีเซียและชไวเซอร์ลันด์ โดยในช่วงทศวรรษที่ 810 จักรวรรดิอิมเพียรันเริ่มแผ่อิทธิพลเข้ามาถึงดินแดนแม่น้ำไรนาร์ ก่อตั้งฐานที่มั่นและสถานีการค้าซึ่งต่อมาจะกลายเป็นเมือง โดยพวกอิมเพียรันเรียกดินแดนแถบนี้ว่า มณฑลแกร์มาเนีย อิงจากเผ่าแกร์มันซึ่งเป็นเผ่าไฮราสที่ตั้งรกรากใกล้ชายแดนมากที่สุด และเมื่อเวลาผ่านไป จักรวรรดิก็ยิ่งแผ่อิทธิพลมากขึ้น ดินแดนมณฑลแกร์มาเนียยิ่งกว้างใหญ่ขึ้น ขณะที่ชนเผ่าไฮราสหลายเผ่ากลายเป็นเผ่าบริวาร อยู่ใต้การคุ้มครองของอิมเพียร่า

สิ่งที่จักรวรรดิอิมเพียร่ามอบให้คือการเผยแพร่ศาสนาพหุเทวนิยมแซงค์เทรี่ยนเข้ามาในดินแดนนี้ โดยมันเข้ามาพร้อมกับชาวอิมเพียรันที่มาตั้งรกรากในชายแดนจักรวรรดิ ซึ่งชาวไฮราสก็เริ่มซึมซับวัฒนธรรมและศาสนาของชนต่างถิ่นเหล่านี้นำไปผสมผสานกับวัฒนธรรมของตน เช่นการตีความว่า ไฮรัน เทพท้องถิ่นของตน คืออีกภาคของทราโยส เทพแห่งท้องฟ้าของศาสนาแซงค์เทรี่ยน และในเวลาต่อมา ชนเผ่าในคุ้มครองของอิมเพียร่าก็จะเริ่มพัฒนาตัวเองกลายเป็นอาณาจักรชนเผ่าที่เริ่มมีวัฒนธรรมเชิงวัตถุคล้ายพวกอิมเพียรัน ในขณะที่ชนเผ่าชั้นนอกยังคงขนบธรรมเนียมเก่าแก่อย่างเข้มข้น และต่อต้านการขยายอำนาจของอิมเพียร่าอย่างแข็งขัน ... นี่คือจุดเริ่มต้นของการแบ่งเผ่าไฮราสออกเป็นสองจำพวก ... พวกเหนือ-ใต้. .. พวกที่ห่างไกลหรือใกล้เคียงความเป็นอิมเพียรัน

ต่อมา ตั้งแต่ช่วงทศวรรษ ส.ศ 1010 ในขณะที่จักรวรรดิอิมเพียร่ากำลังตกอยู่ในภาวะสงครามกลางเมือง สภาพอากาศในดินแดนแคว้นเหนือก็เริ่มเลวร้ายลงยิ่งขึ้น ทำให้ชนเผ่าไฮราสชั้นนอกเริ่มอพยพเข้ามาในเขตจักรวรรดิ และมันก็จะยิ่งรุนแรงยิ่งขึ้นเมื่อเข้าศตวรรษที่ 12 เมื่อชนเผ่าออร์คเร่ร่อน "ครูติเกอร์" เริ่มบุกเข้ามาจากตะวันออก ทำให้ชนเผ่าไฮราสทยอยอพยพเข้ามามากยิ่งขึ้น และเมื่อพวกครูติเกอร์บุกเข้าดินแดนจักรวรรดิในศตวรรษที่ 13 กองทัพชนเผ่าไฮราสก็ร่วมมือกับกองทัพอิมเพียรันที่ยังหลงเหลือในพื้นที่ ต่อต้านการรุกรานของพวกออร์คเร่ร่อนจนได้รับชัยชนะ

แต่ทว่า ในช่วงเวลานั้น ดินแดนไฮราเซียก็เปลี่ยนแปลงไปแล้ว จักรวรรดิอิมเพียรันกำลังล่มสลาย และนับตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 จักรวรรดิก็เริ่มถอนกำลังทหารออกจากแนวชายแดนแม่น้ำไรนาร์ ทิ้งไว้เพียงหัวเมืองและอาณาจักรชนเผ่าบริวารที่เริ่มกลายเป็นแคว้นอิสระ

### อาณาจักรมิตเติลวัลด์และจักรวรรดิเก่า (ส.ศ. 1220-2559)

ไฮราสคือชื่อชนชาติที่อิงมาจากเทพดั้งเดิมของดินแดน ... ไฮราเซียก็อิงมาจากชื่อชนชาตินี้ ... แต่มีคนหนึ่งที่ทำให้ชื่อเหล่านี้กลายเป็นชื่อโด่งดัง แพร่หลาย สถิตกับดินแดนใจกลางทวีปเรเนียร์ริสตลอดกาล

คาร์ล ... ขุนศึกไฮราสเผ่าเชรุสกีจากตระกูลวีดูคินิด และหนึ่งในแม่ทัพเผ่าไฮราสที่ร่วมรบเคียงข้างกองทัพบริกันเทียและกองทัพสันนิบาตกิลเดอริสในสงครามต่อต้านครูติเกอร์ และต่อมาเขาก็นำทัพเข้าปราบฝ่ายมารในอิมเพียร่าร่วมกับออเรเลี่ยน วีรบุรุษแห่งอาร์ลีเซีย

หลังจากที่ปราบพวกมารที่อิมเพียร่าได้แล้ว คาร์ลก็กลับมาที่ดินแดนมิตเติลวัลด์ซึ่งเป็นดินแดนบ้านเกิด ซึ่งเขาก็ได้ตั้งอาณาจักรมิตเติลวัลด์ในปี ส.ศ. 1220 ซึ่งประกอบไปด้วยชนเผ่าเชรุสกีของเขา ชนเผ่าไฮราสอื่นๆ ในพื้นที่ และชาวอิมเพียรันที่ยังหลงเหลือในอดีตเมืองชายแดนต่างๆ

นี่คือต้นกำเนิดของอาณาจักรมิตเติลวัลด์ ซึ่งแต่เดิมเป็นหนึ่งในอาณาจักรชนเผ่าที่ปรากฏขึ้นหลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิอิมเพียรัน แต่อาณาจักรนี้มีความพิเศษคือผู้ปกครองมีกำลังทหารที่เข้มแข็ง มีประสบการณ์ และความฝันอันยิ่งใหญ่ โดยคาร์ลเชื่อว่า ดินแดนไฮราเซียควรจะรวมกันเป็นหนึ่งเพื่อป้องกันตัวจากภัยภายนอก ไม่ว่าจะจากชนเผ่าตะวันออกหรือจากมารร้าย ดังนั้น เขาจึงเริ่มการขยายอำนาจ ด้วยการเชื้อเชิญแคว้นใกล้เคียงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งใน "ไรช์" (Reich) ดินแดนแบบสมาพันธรัฐในสัญญาพันธมิตรนิรันดร (ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นจักรวรรดิ) ซึ่งจะมีหลายเผ่า หลายดินแดนอยู่ร่วมกัน ภายใต้ผู้นำแข็งแกร่งที่จะดูแลทุกเผ่า และทุกเผ่าจะมีสิทธิ์มีเสียงอย่างเท่าเทียม

คำเชิญของคาร์ลได้รับการตอบรับจากดินแดนข้างเคียง จากแว่นแคว้นชนเผ่าไฮราสและหัวเมืองอิมเพียรันเดิม ไปจนถึงดินแดนนอกไฮราเซียในปัจจุบัน เช่นแคว้นดยุคบริกันเทีย (ปัจจุบันคือดินแดนตะวันออกเฉียงเหนือของอาร์ลีเซีย) และสันนิบาตกิลเดอริส (เจ็ดแคว้นก่อตั้งของกิลเดอริส) ส่วนแคว้นที่ไม่ยอมเข้าร่วม โดยเฉพาะชนเผ่าไฮราสชั้นนอกก็จะถูกโจมตี ยึดครองและตั้งเจ้าองค์ใหม่มาเป็นบริวารภายใต้อำนาจของมิตเติลวัลด์

ไม่นานนัก อาณาจักรของพระเจ้าคาร์ลก็มีอาณาเขตครอบคลุมตั้งแต่ดินแดนอาร์ลีเซียตะวันออกเฉียงเหนือในปัจจุบัน ดินแดนที่ราบต่ำกิลเดอริส และไฮราเซียตะวันตก ในขณะที่ดินแดนทางเหนือและตะวันออกยังคงอยู่นอกการควบคุม

พระเจ้าคาร์ล มีฉายาว่าเป็นมหาราช เนื่องจากพระองค์ปกครองดินแดนด้วยขันติธรรม ไม่ว่าจะชาวไฮราส ชาวอิมเพียรัน ชาวเอลฟ์กิลเดอร์ หรือชนเผ่าต่างๆ ทุกเผ่าต่างก็ได้รับความยุติธรรม ไม่มีการแยกปฏิบัติ โดยในช่วงเวลานี้เอง พวกอิมเพียรันเดิมในไฮราเซียต่างก็เริ่มเสนอให้พระเจ้าคาร์ลสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิ เพื่อปกครองดินแดนในแบบอิมเพียร่าเดิม และในตอนที่พระองค์กำลังนำทัพไปช่วยนครอิมเพียร่า ชาวอิมเพียรันแถบนั้นต่างก็ยกย่องกันว่า พระเจ้าคาร์ลคืออวตารของเทพไคซาร์ เทพสงครามและวีรบุรุษของมนุษยชาติ

ต่อมาในปี ส.ศ. 1235 พระเจ้าคาร์ลได้ตั้งจักรวรรดิ โดยพอนติเฟ็กซ์-แม็กซิมุสแห่งอิมเพียร่าได้ให้เกียรติขนานนามพระองค์ว่าเป็น "Caesar Incarnatus" และ "Imperator" แปลว่า อวตารไคซาร์ กับ จักรพรรดิ ตามลำดับ ซึ่งในเวลาต่อมา อวตารไคซาร์ จะเพี้ยนเป็นไกเซอร์ ตำแหน่งจักรพรรดิของชาวไฮราส และเป็นตำแหน่งยอดนิยมแทน กลายเป็น Kaiser-Imperator ซึ่งชอบเรียกสั้นๆ ว่า ไกเซอร์

จักรวรรดิของคาร์ล มหาราชคือพวกแรกที่เริ่มเรียกตัวเองว่า ไฮราส อย่างแพร่หลาย และในช่วงเวลาท้ายรัชกาล จักรวรรดินี้ก็เริ่มแผ่ขยายอำนาจไปทางตะวันออกและทางเหนือ กำราบชนเผ่าต่างๆ ให้เข้ามาอยู่ใต้ปกครองมากยิ่งขึ้น

แต่ทว่าปัญหาของจักรพรรดิคาร์ล มหาราชก็คือ พระองค์ไม่มีทายาทให้สืบบัลลังก์ เนื่องจากพระองค์มีแต่พระธิดา ส่วนพระโอรสก็มักจะสวรรคตตั้งแต่ยังเยาว์ ดังนั้นเมื่อพระองค์ใกล้สวรรคต พระองค์ก็แนะนำให้พวกขุนนางแคว้นต่างๆ ทำการเลือกตั้งกัน และให้คณะนักบวชกับเหล่าประชาชนแห่งนครหลวงอาเคิลทำการรับรอง ซึ่งเมื่อพระองค์สวรรคตไปจริงๆ ในปี ส.ศ. 1288 ด้วยพระชนมายุ 98 พรรษา จักรวรรดิก็ได้จักรพรรดิองค์ใหม่จากการเลือกตั้ง คือจักรพรรดิคอนราดจากราชวงศ์แห่งลิวท์ดอลฟ์ (Liutdolfing)

ธรรมเนียมการเลือกตั้งจักรพรรดิถือว่าเป็นลักษณะเด่นของจักรวรรดิเก่า โดยเหล่าขุนนางจะเลือกทายาทและทำการรับรองตำแหน่งจักรพรรดิให้ทายาทตั้งแต่ในสมัยที่จักรพรรดิยังมีพระชนม์ชีพ โดยส่วนหนึ่งจะเป็นทายาทที่จักรพรรดิเสนอขึ้นจากคนในราชวงศ์ตัวเอง แต่หากจักรพรรดิองค์นั้นไม่ได้รับความนิยม กลุ่มขุนนางก็อาจจะเลือกทายาทจากตระกูลอื่นขึ้นมาแทน โดยยังอิงความเกี่ยวข้องทางสายโลหิต โดยความเกี่ยวข้องที่นิยมใช้มากที่สุดคือสายเลือดพระธิดาของพระเจ้าคาร์ล มหาราช

ราชวงศ์แรกที่ขึ้นมามีอำนาจหลังจากที่จักรพรรดิคาร์ล มหาราชสิ้นคือราชวงศ์แห่งลิวท์ดอลฟ์ ซึ่งทำการปฏิรูปแคว้นชนเผ่าต่างๆ ให้กลายเป็นรัฐศักดินาที่เข้มแข็ง ตามด้วยราชวงศ์อื่นๆ อย่างพวกบาเบินแบร์ก (Babenberg) พวกโฮเฮนไฮม์ (Hohenheim) และตระกูลต่างๆ ที่ขึ้นมามีอำนาจในช่วงไร้จักรพรรดิ ภาวะวุ่นวายเมื่อตระกูลขุนนางไม่สามารถเลือกและแสดงความเห็นชอบในตัวจักรพรรดิได้

ในขณะเดียวกัน มันก็เกิดพัฒนาการทางดินแดนสองแบบ โดยอย่างแรกคือการขยายดินแดนไปทางตะวันออก (Ostsiedlung) ผ่านการตั้งอาณานิคมและการขยายอำนาจด้วยการทหาร ซึ่งมันทำให้เกิดแคว้นใหม่ๆ ที่มักจะเป็นดินแดนขนาดใหญ่จนกลายเป็นขั้วอำนาจหลักของจักรพรรดิ อย่างแคว้นเบรนนาบวร์กหรือแคว้นเอิสเตอร์มาร์ก หรือไม่ก็นครรัฐใหม่อย่างสันนิบาตฮานซ่า กลุ่มนครรัฐการค้าที่คุมการค้าในทะเลบอลติก ... ส่วนพัฒนาการด้านดินแดนในแบบที่สองคือการแตกสลายของแคว้นฝั่งตะวันตกจากเหตุผลต่างๆ ทั้งธรรมเนียมการแบ่งมรดกดินแดนแบบไฮราส สงครามระหว่างตระกูล การปราบกบฎและเรื่องการเมืองต่างๆ แคว้นชนเผ่าที่เคยเป็นปึกแผ่นกว้างใหญ่ก็ยิ่งแตกกระจายกลายเป็นแคว้นขุนนางน้อยใหญ่ที่ในเวลาต่อมาจะมีเป็นร้อยกว่าแคว้น ตั้งแต่ที่ดินอัศวิน ที่ดินวัด เสรีนคร จนถึงแคว้นขุนนางขนาดใหญ่ ซึ่งมีสถานะเท่าเทียมและมีอำนาจในตัวเอง อิงจากหลักการขึ้นตรงต่อจักรวรรดิ (Reichsunmittelbarkeit) ซึ่งมันทำให้จักรวรรดิไฮราสเก่ากลายเป็นรัฐที่แตกแยกและยุ่งเหยิง ในขณะที่อาณาจักรต่างๆ เริ่มรวมเข้ากันภายใต้อำนาจศูนย์กลาง

จักรวรรดิอยู่ในภาวะกำกวมและวุ่นวายเนื่องจากโครงสร้างที่ไร้รูปแบบชัดเจนของมัน จนกระทั่ง ส.ศ. 2109 เมื่อมีการประกาศใช้ธรรมนูญจักรวรรดิที่กำหนดระบบโครงสร้างจักรวรรดิอย่างชัดเจน ทั้งสภาไรช์ชทาก สภาจักรวรรดิที่ประกอบไปด้วยขุนนางและรัฐต่างๆ ที่ขึ้นตรงกับจักรวรรดิ และระบบเจ้าผู้คัดเลือกทั้งเจ็ดที่จะเป็นผู้ชี้ขาดในการเลือกตั้งจักรพรรดิ

ในช่วงศตวรรษที่ 22 หลังจากที่สิ้นราชวงศ์เลเนินบวร์ก (Lenenburg) คณะเจ้าผู้คัดเลือกก็ลงคะแนนเลือกดยุคเฟอร์ดินันด์ ฟอน วาเรนสบวร์ก (Ferdinand von Varensburg) ดยุคแห่งเอิสเตอร์มาร์ก ซึ่งสมรสกับเจ้าหญิงราชวงศ์เลเนินบวร์ก ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของราชวงศ์ที่ปกครองจักรวรรดิเก่ายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์

#### **จักรวรรดิไฮราสเก่าในช่วงยุคสมัยใหม่ตอนต้น (ส.ศ. 2200-2559)**

ราชวงศ์วาเรนสบวร์กปกครองจักรวรรดิเป็นเวลายาวนาน โดยมีนโยบายคือการไม่แทรกแซงการเมืองของพวกเจ้าไฮราส ต่างจากจักรพรรดิองค์ก่อนๆ ที่บางพระองค์พยายามสถาปนาพระอำนาจขึ้นมา โดยพวกวาเรนสบวร์กนิยมการเสริมอำนาจในดินแดนปกครองโดยตรง และปล่อยให้เจ้านายไฮราสจัดการกิจการต่างๆ เอง โดยจักรพรรดิจะเข้ามายุ่งก็ต่อเมื่อเกิดกรณีพิพาทร้ายแรงที่ต้องตัดสินผ่านสภาจักรพรรดิหรือไรช์ชทาก

ในข่วงศตวรรษที่ 23 เกิดสถานการณ์ใหม่ขึ้นในจักรวรรดิและภูมิภาคตะวันตก กระแสการศึกษารากเหง้าและการฟื้นฟูศิลปะทำให้ชนชาติต่างๆ เริ่มสนใจรากเหง้าตัวเอง นำไปสู่การฟื้นฟูวัฒนธรรมท้องถิ่น โดยเฉพาะในเรื่องศาสนา ทำให้เกิดนิกายกลุ่มใหม่เรียกว่า "โนวา แซงค์เทรี่ยน" การรื้อฟื้นรากเหง้าศาสนาโบราณและตีความแบบใหม่ เป็นการผสมผสานความเชื่อเก่าและความเชื่อใหม่เข้าด้วยกัน รวมถึงการตีความตัวตนและความสัมพันธ์ของเทพใหม่

แต่มันก็ไม่ใช่แค่นั้น ทางศาสนจักรอิมเพียร่าก็เข้าสู่ช่วงเวลาการปฏิรูปทำให้ศาสนาแซงค์เทรี่ยนของตนมีโครงสร้างเป็นระบบระเบียบยิ่งขึ้น มีหลักคำสอนและความเชื่อที่เป็นมาตรฐานมากขึ้น โดยองค์พอนติเฟ็กซ์-แม็กซิมุสกลายเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณที่มีอำนาจทรงพลังที่สุดคนหนึ่งในดินแดนตะวันตก ไม่ต่างจากกษัตริย์

การปรากฏของนิกายใหม่ไม่ได้เป็นสิ่งที่เจ้าทุกองค์หรือนักบวชทุกองค์นิยมชมชอบ เนื่องจากคนเหล่านี้มองว่านิกายใหม่และการแผ่ขยายในดินแดนไฮราเซียเหนือ ถือว่าเป็นการรื้อฟื้นอำนาจของพวกไฮราสเหนือ ไฮราสชั้นนอก พวกชนเผ่าที่ห่างเหินและพวกคนนอกที่แตกต่างจากพวกไฮราสใต้ที่ใกล้ชิดกับอารยธรรมมากกว่า

การปฏิรูปของนิกายเก่าเองก็ไม่ได้เป็นที่นิยมชมชอบของพวกไฮราสบางส่วนด้วยเช่นกัน โดยพวกเขามองว่านี่คือการปฏิรูปตัวเองให้กลายเป็นศาสนารวมศูนย์ ผิดจากหลักการพหุเทวนิยมที่มีความหลากหลายและมีขันติธรรมต่อกัน และบางส่วนก็มองว่าหากปล่อยให้พวกอิมเพียรันครอบงำไปมากกว่านี้ รากเหง้าโบราณหลายอย่างอาจจะถูกทำลายจนหายไปเลย

นี่คือจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งสองขั้วคือพวกทางเหนือและทางใต้ พวกลัทธิใหม่และลัทธิเก่า พวกที่อยู่กับอารยธรรมและพวกบ้านนอก

สืบเนื่องจากความตึงเครียดที่เกิดจากการเผยแพร่นิกายใหม่และการเสริมความเข้มแข็งของลัทธิเก่า ดินแดนของจักรวรรดิจึงแบ่งออกเป็นสองกลุ่มหลักคือพวกนิยมอิมเพียรันกับพวกนิกายใหม่ ซึ่งประกอบด้วยเจ้านายของสองนิกายและดินแดนในปกครองของพวกเขา โดยแต่เดิม จักรพรรดิก็ได้กำหนดแค่ว่า เจ้าองค์ไหนนับถือศาสนาอะไร ดินแดนนั้นก็ควรจะเป็นศาสนานั้น แต่เนื่องจากศาสนาสองนิกายมีการแข่งขันด้านการเผยแพร่ศาสนา ทำให้พรมแดนอิทธิพลสลับสับเปลี่ยนไปมา เริ่มมีการจับกลุ่มพันธมิตรทางศาสนาที่เข้าแทรกแซงสงครามในกรณีพิพาทในดินแดนสมาชิกจักรวรรดิที่เกิดปัญหาเรื่องศาสนาและการสืบทอดมรดก ทำให้จักรวรรดิเข้าสู่ความขัดแย้งมากขึ้น โดยในช่วงเวลานี้ จักรพรรดิก็ไม่ได้เข้าแทรกแซง ตามหลักการความเป็นการของจักรพรรดิที่ไม่อยากให้ตนไปเข้าร่วมกับเรื่องการเมืองที่อาจทำให้สถานการณ์บานปลายกว่าเดิม

ความขัดแย้งเริ่มปะทุแรงขึ้นเรื่อยๆ ตั้งแต่ช่วงกลางศตวรรษที่ 24 เป็นต้นมา เมื่อความขัดแย้งทางดินแดนจากเรื่องศาสนาและการเมืองมรดกในดินแดนใกล้เคียงกับดินแดนจักรพรรดิทำให้จักรพรรดิต้องเข้าไปแทรกแซง โดยเฉพาะในแคว้นที่พระญาติปกครอง และแคว้นที่มีความสำคัญด้านยุทธศาสตร์ ทำให้พวกเจ้านายโนวา แซงค์เทรี่ยนต่างก็ระแวงว่าจักรพรรดิกำลังเลือกข้าง พวกเจ้านิกายใหม่จึงเริ่มติดอาวุธตัวเอง ส่วนพวกเจ้านายนิกายอิมเพียรันก็เริ่มตั้งพันธมิตรป้องกันตัวเองเช่นกัน

ในปี ส.ศ. 2370 ความขัดแย้งทางศาสนาและความไม่ไว้วางใจทำให้เกิดสงครามสี่สิบปีในจักรวรรดิ ซึ่งมันทำให้ประชากรมากมายต่างพากันล้มตาย ในขณะที่ดินแดนบางส่วนแยกตัวออกไป หรือไม่ก็ถูกต่างชาติยึดครอง

สนธิสัญญานอร์ดฟาเลีย ส.ศ. 2410 ทำให้สงครามสี่สิบปียุติลง สันติกลับคืนสู่จักรวรรดิ ส่วนรัฐสมาชิกต่างๆ ก็มีอำนาจเพิ่มขึ้นจนแทบไม่ต่างจากประเทศ

ต่อมาในปี ส.ศ. 2433 จักรวรรดิไฮราสก็ต้องทำสงครามต่อต้านผู้รุกรานต่างถิ่น เมื่อจักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยน จักรวรรดิชาวตรุกที่ขยายอำนาจจากตะวันออกกลาง ข้ามเอเดรียนาสเข้ามาจนถึงบอลข่าน เริ่มรุกรานเข้ามาเกียราส ราชอาณาจักรนอกจักรวรรดิที่อยู่ใต้ราชวงศ์วาเรนสบวร์กสายรอง ทำให้จักรวรรดิไฮราส พร้อมกับรัฐอื่นๆ อย่างเฮสเปอเรียและศาสนจักรอิมเพียร่าต้องร่วมมือกันทำสงครามต่อต้านสแกนเดอร์เรี่ยน จนถึงปี ส.ศ. 2451 ซึ่งการรุกคืบของสแกนเดอร์เรี่ยนถูกต้านทานไว้ได้

ราชวงศ์วาเรนสบวร์กสายหลักปกครองจักรวรรดิ และดำรงตำแหน่งอาร์คดยุคแห่งเอิสเตอร์มาร์กอย่างยาวนาน จนกระทั่งปี ส.ศ. 2493 เมื่อจักรพรรดิคาร์ลที่หกสวรรคต และตำแหน่งอาร์คดยุคตกเป็นของมากาเรธ ฟอน วาเรนสบวร์ก เจ้าหญิงที่แต่งงานกับลุดวิก ฟอน เรเวนชไตน์ ฟาล์ซกราฟ (Pfalzgraf - เคานต์พระราชวัง) แห่งไรนาร์ ทำให้ตำแหน่งจักรพรรดิตกเป็นของตระกูลเรเวนชไตน์ ตระกูลอื่นที่ได้มีโอกาสขึ้นสู่ตำแหน่งจักรพรรดิอีกครั้ง ผ่านการเลือกตั้งที่แลดูเป็นพิธีการนับตั้งแต่ราชวงศ์วาเรนสบวร์กขึ้นครองอำนาจ แต่ราชวงศ์วาเรนสบวร์กฝั่งราชอาณาจักรมาเกียราสได้ประกาศอ้างสิทธิ์ว่าตนคือทายาทของดินแดนราชวงศ์วาเรนสบวร์กในจักรวรรดิทั้งหมด แต่ทางขุนนางไฮราสบางส่วนก็ไม่ยอมรับเนื่องจากเห็นว่าเป็นเจ้าผู้ปกครองดินแดนต่างชาติและปกครองดินแดนที่ทรงพลัง ทำให้กลัวว่าพวกวาเรนสบวร์กสายมาเกียราสจะเข้ามาครอบงำจักรวรรดิด้วยขุมอำนาจจากภายนอก ทำให้เกิดสงครามสืบราชบัลลังก์เอิสเตอร์มาร์ก โดยในช่วงเวลานี้เอง เบรนนาบวร์ก ดินแดนตะวันออกเฉียงเหนือที่เคยมีหน้าที่เป็นหัวเมืองหน้าด่าน โดยหลังจากสงครามสี่สิบปี แคว้นนี้ก็เริ่มสะสมอำนาจทางทหารจนเข้มแข็งภายใต้ตระกูลซิกมาริงเงิน จนกลายเป็นขั้วอำนาจใหม่ในจักรวรรดิ ซึ่งความช่วยเหลือของเบรนนาบวร์กต่อราชวงศ์เรเวนชไตน์ทำให้เบรนนาบวร์กถูกยกสถานะขึ้นเป็นแคว้นดยุค โดยเมื่อสงครามจบลง สองฝ่ายก็อยู่ในภาวะชะงักงัน และยุติสงครามลงด้วยข้อตกลงที่ว่า ราชวงศ์วาเรนสบวร์กจะปกครองเอิสเตอร์มาร์กและดินแดนวาเรนสบวร์กเดิมในฐานะดินแดนปกครองร่วมประมุขที่ยังคงสถานะเป็นสมาชิกจักรวรรดิต่อไป อีกทั้งยังต้องยอมรับจักรพรรดิราชวงศ์เรเวนสบวร์ก ด้วยการจ่ายภาษีจากดินแดนในจักรวรรดิให้แก่จักรพรรดิ

หลังจากช่วงเวลาความขัดแย้ง สงครามภายในและภายนอกจักรวรรดิในช่วงทศวรรษที่ 2490 - 2530 จักรวรรดิก็เข้าสู่ช่วงเวลาสงบสุข แต่มันก็เป็นช่วงสั้นๆ เท่านั้น เพราะในช่วงทศวรรษที่ 2540 กระแสเวทมนตร์ในโลกเริ่มปั่นป่วน ตามด้วยสงครามปีศาจ ซึ่งจักรวรรดิและเรเนียร์ริสกลางได้รับผลกระทบอย่างหนัก ตั้งแต่การลอบสังหารจักรพรรดิอูเรียล ฟอน เรเวนสไตน์ การเปิดประตูมิติที่ทำให้พวกมารหลั่งไหลออกมา สงครามที่แพร่กระจายไปทั่วดินแดนต่างๆ และยุทธการปิดประตูมิติที่เมืองเชินเกรนบวร์ก ส.ศ. 2559 ยุทธการครั้งยิ่งใหญ่ครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ของดินแดนไฮราส เมื่อกองทัพไฮราส อาร์เลส์และกิลเดอร์ ร่วมมือกันต่อสู้กับกองทัพปีศาจขนาดใหญ่ และบุกเข้าไปในดินแดนมารเพื่อสร้างความเสียหาย ก่อนจะปิดประตู ทำให้พวกมารหยุดโจมตี สงครามปีศาจจึงยุติไปพักหนึ่ง แต่มันก็มาพร้อมกับความสูญเสียอย่างมาก ทั้งความเสียหายที่เกิดกับแคว้นต่างๆ และการสิ้นชีพของจักรพรรดิวิลเฮล์ม ฟอน เรเวนสไตน์ จักรพรรดิและทายาทคนสุดท้ายแห่งราชวงศ์เรเวนสไตน์ ที่ยอมสละชีพขณะต่อสู้กับเจ้าแห่งมารในศึกเชินเกรนบวร์ก

### ยุคไร้จักรพรรดิ การฟื้นฟูและการปฏิรูปจักรวรรดิ (ส.ศ. 2560 - 2623)

หลังจากสิ้นจักรพรรดิวิลเฮล์มที่สองและราชวงศ์เรเวนสไตน์ จักรวรรดิก็เข้าสู่ยุคไร้จักรพรรดิ เนื่องจากเหล่าขุนนางและรัฐที่เหลือรอดจากสงครามปีศาจไม่อาจตกลงได้ว่า ใครสมควรได้รับตำแหน่งจักรพรรดิต่อไป ดังนั้น หลังจากที่ประชุมกันนานเกือบปี สภารีเกินสบวร์กก็ไม่อาจตกลงกันได้ พวกขุนนางต่างก็ทยอยกันถอนตัวจากสภา กลับไปดูแลและฟื้นตัวแคว้นของตน ปล่อยให้สภาจักรวรรดิในนครรีเกินสบวร์กกลายเป็นรัฐบาลจักรวรรดิโดยปริยาย ขณะที่แคว้นต่างๆ เริ่มดำเนินนโยบายการเมืองภายในและภายนอกจักรวรรดิ ประหนึ่งรัฐเอกราช

ยุคไร้จักรพรรดิคือยุคสมัยของการฟื้นฟูและการปฏิรูปดินแดนขนานใหญ่ โดยบรรดาดินแดนเล็กๆ ระดับหมู่บ้าน ที่ดินอัศวินและที่วัด ต่างก็ถูกผนวกเข้าแคว้นใหญ่กว่าแล้วตั้งแต่สมัยสงครามปีศาจ เนื่องจากโดนทำลายโดยปีศาจหรือโจรผู้ร้าย หรือไม่ก็ยอมเข้าเองเพื่อความปลอดภัย และในช่วงหลังสงคราม บรรดาแคว้นเล็กแคว้นน้อยต่างก็เริ่มเข้าร่วมกับรัฐใหญ่กว่าที่เริ่มปฏิรูปตัวเองกลายเป็นแคว้นแกรนด์ดยุคหรือไม่ก็ราชอาณาจักร ขณะที่บรรดาแคว้นราชรัฐบางส่วนยังคงสถานะเดิมไว้ด้วยการตั้งสัมพันธมิตรกับแคว้นเล็กๆ ในพื้นที่ใกล้เคียง

ในช่วงเวลานี้เอง สามัญชนไฮราสเริ่มได้รับอิทธิพลจากแนวคิดเสรีนิยมและชาตินิยมที่ก่อกำเนิดในอาร์ลีเซียในระหว่างสงครามปีศาจ และเริ่มเผยแพร่แนวคิดเหล่านี้ในไฮราเซียมากยิ่งขึ้น ทำให้รัฐต่างๆ ในจักรวรรดิอันไร้จักรพรรดิต้องมารวมตัวกันในเครือข่ายสัญญาที่มีหน้าตาแลดูรัดกุมกว่าข้อตกลงสมัยยังมีจักรพรรดิเสียอีก โดยเฉพาะสัญญาสหภาพศุลกากร (Zollverein) ที่ทำลายกำแพงภาษีระหว่างรัฐไฮราสและทำให้ตลาดไฮราสเป็นมาตรฐานเดียวกัน

ต่อมาเกิดการปฏิวัติ ส.ศ. 2593 เมื่อมวลชนลุกฮือต่อสู้กับระบอบราชาธิปไตยโบราณ รัฐต่างๆ ก็ได้รับผลกระทบจากการปฏิวัติ โดยถึงแม้พวกเขาจะปราบมวลชนลงได้ พวกเขาก็ต้องปฏิรูปตัวเองกลายเป็นระบอบราชาธิปไตยใต้รัฐธรรมนูญ โดยในช่วงเวลานี้เอง มวลชนต่างก็เรียกร้องให้มีการตั้งจักรพรรดิใหม่ โดยการเสนอตำแหน่งจักรพรรดิให้พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่สาม ราชาแห่งเบรนนาบวร์ก แต่พระองค์ไม่ยอมรับ เนื่องจากคิดว่าตนไม่คู่ควร แต่โดยส่วนตัวแล้ว พระองค์เชื่อว่าตำแหน่งจักรพรรดิจากมวลชนไม่ได้มีความศักดิ์สิทธิ์เลย เมื่อเทียบกับตำแหน่งจักรพรรดิแบบเก่าที่เหล่าขุนนางเสนอให้ ซึ่งมันก็ยากมากที่จะเสนอแต่งตั้งจักรพรรดิในช่วงเวลาอันแตกแยกและเนิบนาบเช่นนี้

ปี ส.ศ. 2610 พระเจ้าซีกิสมันด์ที่สองแห่งเบรนนาบวร์กได้แต่งตั้งให้อ็อตโต ฟอน เม็ตเตอร์นิคเป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งราชอาณาจักร โดยเม็ตเตอร์นิคเชื่อว่าจักรวรรดิไฮราสยังไม่ถึงแก่การพินาศ มันยังฟื้นคืนชีพกลับมาได้อยู่ และรอบนี้ จักรวรรดินี้จะฟื้นกลับมาในฐานะจักรวรรดิใหม่ ในฐานะรัฐชาติที่มีระบบเป็นเรื่องเป็นราว สามารถยืนอยู่บนเวทีโลกได้ และป้องกันตัวเองจากภัยตะวันออกอย่างจักรวรรดิวาร์เรียที่ขยายอำนาจไปทั่ว

เม็ตเตอร์นิคได้ทำการปฏิรูปประเทศให้มีความเป็นสมัยใหม่ ทำให้เบรนนาบวร์กกลายเป็นยักษ์ใหญ่ด้านอุตสาหกรรม จากนั้นก็กระชับความสัมพันธ์กับบรรดารัฐเล็กรัฐน้อยในไฮราเซีย ทำให้เกิดการสถาปนาสันนิบาตไฮราสเหนือ กลุ่มพันธมิตรทางทหารและทางเศรษฐกิจเพื่อรวมตัวกันสร้างความเข้มแข็ง จากนั้นก็เริ่มสร้างกระแสชาตินิยมไฮราสโดยมีเบรนนาบวร์กเป็นผู้นำ ด้วยการเรียกร้องให้จักรวรรดิมาเกียราสยกเลิกกฏหมายฝ่ายชาตินิยมมาเกียรอยที่กำลังผนวกดินแดนวาเรนสบวร์กเดิมที่อยู่ในจักรวรรดิไฮราสเดิม แต่ด้านจักรวรรดิมาเกียราสก็ไม่สนใจเรื่องนี้แต่อย่างใด ยังคงเดินหน้าออกกฏหมายชาตินิยม จนกระทั่งตรารัฐธรรมนูญพฤศจิกายน ส.ศ. 2616 ซึ่งผนวกดินแดนวาเรนสบวร์กในจักรวรรดิ ให้เข้าเป็นส่วนหนึ่งกับจักรวรรดิมาเกียราสโดยสมบูรณ์ ซึ่งเบรนนาบวร์กและบรรดารัฐไฮราสต่างก็คัดค้าน นำไปสู่สงครามระยะสั้นที่เบรนนาบวร์กและเหล่ารัฐพันธมิตรสามารถเอาชนะมาเกียราสได้อย่างรวดเร็วและเด็ดขาด ทำให้จักรวรรดิมาเกียราสต้องยอมถอนตัวออกจากดินแดนวาเรนสบวร์กเดิม ซึ่งเบรนนาบวร์กก็ได้เสนอให้รัฐสภาจักรวรรดิที่รีเกินสบวร์กแต่งตั้งขุนนางตระกูลใหม่ๆ ให้แคว้นเหล่านี้ ซึ่งทางสภาและรัฐไฮราสต่างๆ ก็เห็นชอบที่จะให้เบรนนาบวร์กเป็นผู้ตัดสินใจเด็ดขาด เนื่องจากเบรนนาบวร์กเป็นผู้นำหลักในสงครามครั้งนั้น

สงครามปีศาจครั้งสุดท้ายระหว่างปี ส.ศ. 2620-2621 ถือว่าเป็นช่วงเวลายิ่งใหญ่และเสี่ยงตายที่สุดที่เบรนนาบวร์กต้องเผชิญ แต่ในรอบนี้ เบรนนาบวร์กที่มีกองทัพสมัยใหม่ประจำการในรัฐไฮราสต่างๆ ตามสนธิสัญญาเม็ตเตอร์นิคก็พร้อมต่อกรกับพวกปีศาจ โดยในสงครามไม่กี่เดือน จนกระทั่งกำแพงเวทมนตร์กลับมาเสถียรในปี ส.ศ. 2621 ซึ่งเป็นจุดจบของสงครามปีศาจทั้งปวง รัฐไฮราสได้รับชนะอย่างเด็ดขาด โดยที่ไม่ได้รับความเสียหายเหมือนสงครามครั้งก่อน อีกทั้งยังให้ความช่วยเหลือต่อมาเกียราสได้อีกด้วย ซึ่งทั้งหมดนี้เกิดขึ้นภายใต้การนำของเบรนนาบวร์ก ดังนั้น ในปี ส.ศ. 2623 บรรดาเจ้านายไฮราสจึงพร้อมใจกันเลือกพระเจ้าซีกิสมันด์ที่สอง ให้เป็นพระเจ้าไกเซอร์ ซีกิสมันด์ที่สามแห่งจักรวรรดิไฮราส ถือว่าเป็นครั้งแรกในรอบหกสิบกว่าปี ที่บัลลังก์จักรพรรดิมีผู้ถือครองอีกครั้ง

นี่คือจุดเริ่มต้นของ Die Reformierung หรือการปฏิรูปจักรวรรดิ โดยเม็ตเตอร์นิคได้ร่างรัฐธรรมนูญจักรวรรดิฉบับใหม่โดยกำหนดให้ตำแหน่งจักรพรรดิผูกโยงและสืบทอดอำนาจตามสายเลือดของกษัตริย์เบรนนาบวร์ก ถือว่าเป็นการละทิ้งกระบวนการและธรรมเนียมการเลือกตั้ง แต่จักรพรรดิวงศ์ซิกมาริงเงินจะรับรองอำนาจปกครองตัวเองของบรรดารัฐสมาชิก โดยให้คงโครงสร้างปัจจุบันไว้ และจะไม่เข้าแทรกแซงกิจการใดๆ ภายในรัฐสมาชิก เว้นเสียแต่รัฐนั้นจะร้องขอ โดยเฉพาะในกรณีฉุกเฉิน เช่นการปฏิวัติ รัฐต่างๆ จะมีสิทธิ์ในการคงกำลังทหารตามอัตราที่อนุญาต และต้องส่งกำลังทหารบางส่วนเข้ามาเป็นกองทหารประจำการในกองทัพจักรวรรดิ ซึ่งพระเจ้าไกเซอร์เป็นผู้บังคับบัญชาสูงสุด แต่สามารถเปิดใช้งานได้ผ่านความเห็นชอบของสภาจักรวรรดิและสภาผู้แทนรัฐสมาชิก

นอกจากเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างจักรพรรดิและรัฐสมาชิก ยังมีเรื่องการปฏิรูปรัฐสภาระดับจักรวรรดิ ด้วยการแบ่งออกเป็นสภาจักรวรรดิ ไรช์ชทาก (Reichstag) ที่จะเป็นสภาผู้แทนราษฏรที่ประชาชนเลือกมาจากพลเมืองจักรวรรดิ โดยแต่ละรัฐสมาชิกจะมีจำนวนสัดส่วนผู้แทนราษฏรตามระบบเขตเลือกตั้ง มีหน้าที่เป็นสภานิติบัญญัติส่วนกลางของจักรวรรดิโดยรวม มีหน้าที่เสนอกฏหมายส่งให้สภาสูงและพระเจ้าไกเซอร์พิจารณา เป็นผู้พิจารณาเห็นชอบหรือปัดตกกฏหมายที่ฝ่ายสภาสูงเสนอมา และมีอำนาจอนุมัติงบประมาณจักรวรรดิ ... และสภาสูง ไรช์ชราท (Reichsrat) จะเป็นสภาของผู้แทนจากรัฐสมาชิกต่างๆ ตามที่ถูกแต่งตั้งจากประมุขรัฐสมาชิก ถือว่าเป็นสภาสูงสุด มีหน้าที่หารือในเรื่องการบริหารจักรวรรดิโดยรวม สามารถเสนอ เห็นชอบหรือปัดตกร่างกฏหมายที่สภาไรช์ชทากส่งขึ้นมา และทำการแก้ไขปัญหาพิพาทระหว่างรัฐสมาชิกและปัญหากฏหมายของจักรวรรดิที่มีต่อกฏหมายรัฐ โดยใช้ระบบออกเสียงตามคะแนนเสียงที่รัฐสมาชิกต่างๆ ถือในจำนวนที่ไม่เท่ากัน ตามขนาดของรัฐ

### ยุคสมัยแห่งผู้สถาปนาใหม่ (ส.ศ. 2622-2667)

Neugründerzeit หรือยุคสมัยแห่งผู้สถาปนาใหม่ คือยุคสมัยหลังจากการปฏิรูปจักรวรรดิจนกระทั่งเกิดมหาสงครามโดยในช่วงเวลานี้เอง เม็ตเตอร์นิคได้ดำเนินนโยบายการต่างประเทศที่เน้นสร้างสันติกับเพื่อนบ้านรอบตัวเพื่อปูทางสู่พันธมิตรเตรียมรับมือกับจักรวรรดิวาร์เรียที่เพิ่มแผ่ขยายอำนาจเข้ามาปกครองบอลข่าน ส่วนในเรื่องการเมืองมหาอำนาจ จักรวรรดิไฮราสได้เข้าร่วมการประชุมซานโตญ ส.ศ. 2637 ที่กำหนดอาณาเขตอาณานิคมในทวีปอัสตาน่า ทำให้ไฮราเซียได้รับดินแดนอาณานิคมบางส่วน ซึ่งเป็นที่ตั้งของนิคมการค้าและดินแดนชนเผ่า ซึ่งทั้งหมดต่างถูกปกครองในรูปแบบเขตอารักขา ภายใต้การคุ้มกันของกองทหารอาณานิคมไฮราส เหล่าทัพใหม่ภายในกองทัพบกจักรวรรดิ

### มหาสงคราม (ส.ศ. 2667-2671)

ในระหว่างสงครามปีศาจและช่วงเวลาหลังจากนั้น จักรวรรดิวาร์เรียซึ่งได้รับผลกระทบค่อนข้างน้อยและสามารถรับมือกับภัยปีศาจได้ กลายเป็นมหาอำนาจที่ทรงพลัง และดุลอำนาจของทวีปก็เสียไปในปี ส.ศ. 2633 เมื่อจักรวรรดิวาร์เรียเข้าโจมตีจักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยน จักรวรรดิตรุกที่กำลังบอบช้ำจากสงครามปีศาจและกระแสชาตินิยมในบอลข่าน หลังจากสงครามครั้งนั้น จักรวรรดิวาร์เรียก็ก่อตั้งรัฐบริวารต่างๆ ในบอลข่าน และกลายเป็นมหาอำนาจที่ทรงพลังที่สุดในทวีปเรเนียร์ริสขณะนั้น

กระแสชาตินิยมในบอลข่านยังคงรุนแรงอย่างต่อเนื่อง และคราวนี้มันแพร่กระจายเข้าไปในดินแดนฝั่งตะวันออกของจักรวรรดิมาเกียราส โดยตอนแรกมันก็เป็นแค่ความขัดแย้งภายในเขตปกครองของมาเกียราสเท่านั้น แต่มันก็รุนแรงมากขึ้นเมื่อมีข่าวลือว่าพวกรัฐบอลข่านกำลังให้การสนับสนุน ซึ่งมันก็เป็นความจริง ไม่ได้จากรัฐบาลโดยตรง แต่มาจากเหล่าผู้นำทหารที่มีหัวชาตินิยม ซึ่งให้การสนับสนุนกลุ่มกบฏอย่างลับๆ

วันที่ 6 มิถุนายน ส.ศ. 2667 ในระหว่างที่อาร์คดยุคเฟเรนซ์-กุซตาฟ เจ้าชายรัชทายาทแห่งมาเกียราสกำลังเยือนเมืองซาโลน่า เมืองเอกประจำแคว้นวอสเนีย กลุ่มผู้ก่อการร้ายชาวซอร์บได้เปิดฉากโจมตีเมืองทำให้เกิดการรบพุ่งภายในดินแดนวอสเนีย โดยถึงแม้ว่าอาร์คดยุคจะหนีรอดไปได้ แต่การกบฏรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และเมื่อกองทหารมาเกียรอยระดมพลในบริเวณนี้ พวกรัฐบอลข่านก็ระดมกองทหารเตรียมป้องกันตัวเอง ทำให้สถานการณ์รุนแรงหนักกว่าเดิม โดยในช่วงกลางเดือน เกิดการยิงปะทะระหว่างกองทหารมาเกียรอยและกองทหารซอร์บ ทำให้เกิดสงครามอย่างไม่เป็นทางการ เมื่อกองทหารรัฐบอลข่านเริ่มระดมพลตามแนวชายแดนมาเกียราสและมีการปะทะมากขึ้น รวมถึงการลักลอบเข้าพรมแดนและการจู่โจมสวนกลับแบบข้ามพรมแดน

พอถึงช่วงปลายเดือนกรกฏาคม การกบฏส่วนใหญ่ถูกปราบลงได้ และกองทัพมาเกียรอยก็เริ่มจ่อพรมแดนรัฐบอลข่าน ในช่วงเวลานี้เอง จักรวรรดิวาร์เรียก็เริ่มเคลื่อนไหวด้วยการระดมกำลังทหารและเรียกร้องให้จักรวรรดิมาเกียราสยุติปฏิบัติการทางทหารภายในบอลข่านทั้งหมด อีกทั้งยังให้พรมแดนมาเกียราสด้านบอลข่านให้กลายเป็นเขตปลอดทหาร ในขณะที่วาร์เรียจะเจรจาให้พวกรัฐบอลข่านยุติความรุนแรงเอง ซึ่งคำขาดเดือนสิงหาคมนี้เป็นสิ่งที่ฟังไม่ขึ้นสำหรับจักรวรรดิมาเกียราส ซึ่งทำการปฏิเสธหลังจากพิจารณาไปสองวัน จักรวรรดิวาร์เรียจึงประกาศสงครามและเปิดฉากโจมตีมาเกียราสทันที

เมื่อวาร์เรียเปิดฉากทำสงครามกับมาเกียราส จักรวรรดิไฮราสก็เริ่มระดมกองทัพเพื่อกดดันให้วาร์เรียถอยออกจากมาเกียราส แต่มันก็ไม่เป็นผล วาร์เรียได้เปิดฉากโจมตีแบบสายฟ้าแลบใส่ไฮราเซีย ซึ่งการกระทำอันก้าวร้าวนี้ทำให้ไฮราเซียจำเป็นต้องจับมือเป็นพันธมิตรกับมาเกียราส อาร์ลีเซียและกิลเดอริส เป็นจุดเริ่มต้นของสัมพันธมิตรเรเนียร์ริส

ในช่วงมหาสงครามที่กินเวลายาวนานสี่ปี ไฮราเซียรับหน้าที่รบกับวาร์เรียในแนวรบตะวันออกของเรเนียร์ริส ไม่ว่าจะเป็นแนวรบเลเคียกับแนวรบบอลติกที่อยู่หน้าบ้าน หรือแนวรบมาเกียราสที่เป็นเพื่อนบ้านทางใต้ นอกจากนี้ก็ยังส่งกองทหารบางส่วนไปช่วยรบที่ปูยอในแนวรบตะวันออกไกล ทำให้กองทัพยาชิม่ามีศักยภาพในการรบมากยิ่งขึ้น โดยในสงครามที่ยาวนานสี่ปีนี้ ไฮราสสูญเสียทหารไปประมาณสามล้านนาย และเมื่อถึงช่วงพฤศจิกายน ส.ศ. 2671 ความล้าสงครามก็เริ่มเกาะกุมกับทั้งสองฝ่าย นำไปสู่การประกาศพักรบที่มีผลตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน ส.ศ. 2671 และการทำสัญญาสันติภาพซานโตญในปีถัดมา ซึ่งในฝั่งเรเนียร์ริส วาร์เรียสูญเสียดินแดนเลเคีย ซึ่งหลุดออกมาในฐานะราชรัฐ และวาร์เรียต้องยอมปล่อยรัฐบริวารบอลข่าน ซึ่งดินแดนเหล่านี้กลายเป็นรัฐในบริวารของไฮราส (ยกเว้นซอร์เบียที่กลายเป็นของมาเกียราส)

### ช่วงหลังมหาสงคราม (ส.ศ. 2672-2691)

ช่วงเวลาหลังมหาสงคราม สำหรับจักรวรรดิไฮราส มันคือช่วงเวลาของการฟื้นตัว โดยในช่วงเวลานี้เอง เป็นช่วงเวลาความเปลี่ยนแปลงทางการเมือง โดยความเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนที่สุด คือการที่พรรคสังคมนิยมประชาธิปไตยแห่งไฮราเซีย (SPH, เอสเพฮา - Sozialdemokratische Partei Heirasien) ซึ่งถือว่าเป็นพรรคการเมืองสังคมนิยมสายนุ่มนวลเมื่อเทียบกับพวกสังคมนิยมอาเวนตินิสต์ที่กำลังหัวรุนแรงมากยิ่งขึ้น ได้ขึ้นมาครองเสียงค่อนข้างมากในสภาไรช์ชทากตั้งแต่ปี ส.ศ. 2672 ถึง ส.ศ. 2677 โดยในช่วงเวลานี้เอง พระเจ้าไกเซอร์ฟรีดริชที่สามก็เริ่มแต่งตั้งอัครมหาเสนาบดีจากพรรคเอสเพฮาระหว่างปี ส.ศ. 2673-2675 ในฐานะผู้นำรัฐบาลผสมที่จัดตั้งร่วมกับพรรคสายเสรีนิยมอื่นๆ ซึ่งก็เกิดปัญหาความไม่ลงรอยภายในรัฐบาล ทำให้รัฐบาลประสบปัญหาบ่อยครั้ง

ภายใต้รัฐบาลผสมสังคมนิยม-เสรีนิยม จักรวรรดิไฮราสลดงบประมาณกองทัพลงเพื่อเน้นไปที่การฟื้นฟูประเทศหลังมหาสงครามและรับมือกับวิกฤติเศรษฐกิจ โดยลดการสนับสนุนสัมพันธมิตรลง ทำให้จักรวรรดิไฮราสลดบทบาทการทหารลงไปมากๆ โดยปฏิบัติการทางทหารขนาดใหญ่ที่สุดในช่วงเวลานี้คือการเข้าร่วมปฏิบัติการกองทัพสัมพันธมิตรเพื่อคุ้มครองนครรัฐการค้าเสินโจวตะวันออก ในช่วงสงครามกลางเมืองเสินโจว (ส.ศ. 2673-2688) โดยมีเหตุผลหลักคือการคุ้มครองพลเมืองไฮราสในนครรัฐการค้าเหล่านั้น โดยเมื่อสงครามกลางเมืองจบลงในปี ส.ศ. 2688 จักรวรรดิไฮราสภายใต้รัฐบาลฝ่ายอนุรักษ์นิยมก็ได้รับเอกสิทธิ์ทางเศรษฐกิจในภูมิภาคเสินโจวตอนใต้ เนื่องจากกองทหารรับจ้างไฮราสที่ได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มทุนไฮราสเป็นผู้ช่วยปราบปรามกบฏเสินโจวใต้ในสงคราม ซึ่งจักรวรรดิไฮราสก็มอบเอกสิทธิ์เหล่านี้ให้กลุ่มทุนไฮราส ทำให้เกิดคณะกรรมาธิการกำกับดูแลการบริหารโดยรวมแห่งอาซาเนียร์ตะวันออก (AOG, อาโอเก - Aufsichtsrat der Ostasanirischen Generalverwaltung) ดินแดนสัมปทานในปกครองของกลุ่มทุนไฮราส อาณานิคมอย่างไม่เป็นทางการของจักรวรรดิ

เมื่อจักรวรรดิวาร์เรียมีท่าทีแข็งกร้าวหลังจากที่กลุ่มชาตินิยม สันนิบาตทมิฬ เริ่มขึ้นมามีอำนาจ และเอลีเซียก็เริ่มมีท่าทีจักรวรรดินิยมแข็งกร้าว โดยเฉพาะในตะวันออกไกล จักรวรรดิไฮราสก็เริ่มเปลี่ยนท่าทีกลับมาเป็นการเฝ้าระวังภัยอีกครั้ง ในขณะที่สัมพันธมิตรเริ่มเติบโตมากยิ่งขึ้น

หลังจากที่แนวร่วมอนุรักษ์นิยมชนะการเลือกตั้งและการแต่งตั้งอัครมหาเสนาบดีจากพรรคอนุรักษ์นิยม จักรวรรดิไฮราสก็ฟื้นฟูอำนาจการทหาร ทั้งในพรมแดนจักรวรรดิและในรัฐบริวาร เพื่อเตรียมป้องกันการรุกรานจากวาร์เรีย ในขณะที่ภายในจักรวรรดิ บรรยากาศการเมืองก็เริ่มไปในทิศทางอนุรักษ์นิยม-ชาตินิยมมากยิ่งขึ้น ภายใต้บรรยากาศการครองอำนาจของแนวร่วมอนุรักษ์นิยมระหว่างพรรคอนุรักษ์นิยมไฮราส (HkP, ฮาคาเพ – Heiraskonservative Partei) และพรรคจักรวรรดิไฮราส (HRP, ฮาเออร์เพ – Heiras Reichspartei)

### ช่วงเวลาร่วมสมัย (ส.ศ. 2692 - )

ในปี ส.ศ. 2692 จักรวรรดิวาร์เรียและจักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยนทำสงครามเหนือดินแดนฮายาสถาน ซึ่งในตอนแรก สัมพันธมิตรเรเนียร์ริสได้ประกาศประนามและเรียกร้องให้วาร์เรียถอนกำลังออกจากจักรวรรดิตรุก ซึ่งวาร์เรียก็ไม่ตอบรับแต่อย่างใด

สถานการณ์เริ่มตึงเครียดมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะในพรมแดนเลเคีย-วาร์เรีย ซึ่งมีข่าวว่ากองทหารเลเคี่ยนและกองทหารวาร์เรี่ยนพยายามกระทำการยั่วยุกัน จนกระทั่งเกิดสงครามจริงๆ ในวันที่ 1 กันยายน ส.ศ. 2692 เมื่อกองทหารเลเคี่ยนกับกองทหารวาร์เรี่ยนเปิดฉากยิงกัน และต่อมา กองทัพวาร์เรี่ยนก็ยกระดับปฏิบัติการด้วยการโจมตีเข้าเลเคียและจักรวรรดิไฮราสพร้อมกัน เป็นจุดเริ่มต้นของสงครามสัมพันธมิตร-วาร์เรีย

เมื่อสงครามเอลีเซีย-ยาชิม่าเริ่มข้นในปี ส.ศ. 2694 เริ่มขึ้น จักรวรรดิไฮราสในฐานะหนึ่งในสมาชิกมหาอำนาจสัมพันธมิตรก็ได้ประกาศประนามการกระทำของเอลีเซีย และเริ่มพิจารณาให้การสนับสนุนต่อยาชิม่าต่อไป

## การเมือง

ไฮราเซียเป็นรัฐราชาธิปไตยแบบกึ่งสหพันธรัฐ ภายใต้รัฐธรรมนูญ ภายใต้การปกครองของพระเจ้าไกเซอร์ หรือ Kaiser-Imperator ตำแหน่งจักรพรรดิซึ่งเป็นของพระราชาธิบดีแห่งเบรนนาบวร์กโดยถาวร

รัฐธรรมนูญจักรวรรดิ ส.ศ. 2621 ระบุไว้ว่า อัครมหาเสนาบดีจักรวรรดิ (Reichskanzler) และรัฐบาลจักรวรรดิ (Reichsregierung) ถูกแต่งตั้งโดยพระเจ้าไกเซอร์ และขึ้นตรงกับพระองค์เท่านั้น

ฝ่ายนิติบัญญัติประกอบด้วยสภาสองส่วนคือสภาทั่วไป คือสภาจักรวรรดิ ไรช์ชทาก (Reichstag) ซึ่งประกอบด้วยผู้แทนราษฏรที่มาจากการเลือกตั้งด้วยระบบสิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป ที่พลเมืองจักรวรรดิทุกเพศ ทุกเผ่าพันธุ์ที่บรรลุนิติภาวะแล้วสามารถเลือกตั้งผู้แทนได้ มีหน้าที่เสนอร่างกฏหมาย พิจารณาเห็นชอบหรือปัดตกร่างกฏหมายจากสภาสูง มีหน้าที่อนุมัติงบประมาณ ... และสภาสูง ไรช์ชราท (Reichsrat) สภาที่ประกอบด้วยตัวแทนจากรัฐสมาชิก มีหน้าที่ประชุมนโยบายจักรวรรดิโดยรวม ไกล่เกลี่ยปัญหาเชิงกฏหมายระดับจักรวรรดิและรัฐสมาชิก เสนอร่างกฏหมาย พิจารณาหรือปัดตกร่างกฏหมายจากไรช์ชทาก ... พูดง่ายๆ ก็คือสองสภามีหน้าที่พิจารณาเห็นชอบหรือปัดตกร่างกฏหมายของกันและกัน และมีหน้าที่สำคัญอีกอย่างที่ต้องกระทำร่วมกันคือประกาศความเห็นชอบในการดำเนินการทูตระดับจักรวรรดิ ไม่ว่าจะการทำพันธมิตรหรือประกาศสงคราม และประกาศความเห็นชอบในการใช้งานกองทัพจักรวรรดิ

แม้ว่าระบบนี้จะมีหน้าตาค่อนข้างอำนาจนิยมและมีกลิ่นอายระบบศักดินาแว่นแคว้นเหลืออยู่ แต่ระบบการเมืองเยอรมันก็ถูกออกแบบให้เอื้อกับระบบรัฐบาลผสมแบบแนวร่วมหลายพรรคเป็นอย่างมาก ซึ่งแนวร่วมจะตกลงกันเป็นกลุ่มคะแนนเสียงข้างมากเพื่อให้ได้เป็นอัครมหาเสนาบดี ซึ่งพระเจ้าไกเซอร์จะดำเนินการแต่งตั้งต่อไป โดยแนวร่วมรัฐบาลปัจจุบันประกอบไปด้วยพรรคอนุรักษ์นิยมไฮราส (HkP) พรรคอนุรักษ์นิยมฝ่ายขุนนางที่เป็นแกนหลัก พรรคกลาง (Zentrumspartei) ซึ่งเป็นตัวแทนฝ่ายนิกายอิมเพียรัน และพรรคจักรวรรดิ (HRP) พรรคการเมืองชาตินิยมฝ่ายขวา ซึ่งมีฐานคะแนนอยู่ในรัฐสมาชิกชายแดนตะวันออก ส่วนแนวร่วมฝ่ายค้านในปัจจุบันนำโดยพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย (SDH)

## โครงสร้างรัฐ

จักรวรรดิไฮราสหลังการปฏิรูปจักรวรรดิถือว่าเป็นรัฐที่ผสมผสานระหว่างความเก่าและความใหม่

ความเก่าในที่นี้คือระบบดินแดนที่ประกอบไปด้วยแคว้นต่างๆ ที่มีสถานะเป็นรัฐสมาชิกของจักรวรรดิ โดยสถานะสมาชิกภาพของรัฐดังกล่าวมาจากหลักการ ไรช์ชอุนมิตเติลบาร์ไคต์ (Reichsunmittelbarkeit) แปลว่าสถานะการขึ้นตรงต่อจักรวรรดิ หมายความว่ารัฐนั้นมีอธิปไตยเหนือดินแดนตัวเอง เป็นรองก็แค่จักรพรรดิ ไม่ได้ขึ้นกับขุนนางคนกลาง ทำให้ตนมีสถานะเป็นรัฐสมาชิกของจักรวรรดิและสามารถลงคะแนนในสภาจักรวรรดิได้ ดังนั้น สิ่งนี้มันเลยทำให้จักรวรรดิมีความเป็นรัฐสหพันธ์มากกว่า

ความใหม่ในที่นี้ก็คือ บรรดารัฐสมาชิกในสมัยหลังปฏิรูปจักรวรรดิถือว่าแตกต่างจากสมัยเก่าก่อนมาก เพราะบรรดาแคว้นเล็กแคว้นน้อย โดยเฉพาะหมู่บ้าน อัศวินหรือวิหารอิสระ บัดนี้ต่างก็ถูกกลืนเข้าแคว้นใหญ่ไปแล้ว ส่วนบรรดาขุนนางระดับเล็กก็เข้าร่วมกับขุนนางระดับใหญ่ ทั้งการรวมตัวกันในระบบสันนิบาต หรือไม่ก็การสวามิภักดิ์ตามลำดับศักดินา ซึ่งเป็นผลมาจากสถานการณ์สมัยสงครามปีศาจ และเมื่อมีการเลือกจักรพรรดิองค์ใหม่และปฏิรูประบบจักรวรรดิใหม่ บรรดารัฐสมาชิกในจักรวรรดิจึงเหลือแค่ 44 รัฐ ต่างจากสมัยจักรวรรดิเก่าที่มีเป็นหลักร้อย และที่สำคัญที่สุดคือ ประมุขของรัฐสมาชิกต้องถือครองดินแดนภายในจักรวรรดิเท่านั้น ไม่อาจเป็นประมุขหรือถือครองรัฐภายนอกจักรวรรดิได้ ต่างจากสมัยจักรวรรดิเก่าที่เจ้าสมาชิกสามารถเป็นเจ้าภายนอกหรือถือครองดินแดนภายนอกได้ ทำให้เกิดความสับสนทางอำนาจอธิปไตย

ในเชิงกฏหมาย รัฐสมาชิกของจักรวรรดิต่างมีศักดิ์เท่ากันในด้านเกียรติยศ แต่ในเชิงปฏิบัติ ดินแดนเหล่านี้มีความต่างกันในขนาดซึ่งทำให้คะแนนเสียงในสภาสูงมีความแตกต่างกันไป โดยราชอาณาจักรเบรนนาบวร์กเป็นรัฐที่มีความสง่าผ่าเผยและสูงส่ง ด้วยสถานะผู้กอบกู้จักรวรรดิและผู้ถือครองตำแหน่งจักรพรรดิอย่างถาวร ต่างจากระบบเลือกตั้งในยุคก่อนหน้า โดยตำแหน่งจักรพรรดิของจักรวรรดิไฮราสคือ "ไกเซอร์ไฮราส" (Heiraser Kaiser) ไม่ใช่ตำแหน่ง "ไกเซอร์แห่งไฮราเซีย" (Kaiser von Heirasien) ซึ่งสื่อนอกบางพวกเคยเข้าใจผิด และตำแหน่งนั้นมีแต่จะทำให้รัฐสมาชิกต่างๆ รู้สึกเคืองเพราะตนถือว่าตัวเองเป็นรัฐอธิปไตย เพียงแค่ยอมสละอำนาจบางส่วนให้กับพระเจ้าไกเซอร์และอยู่ในสัญญาพันธมิตรนิรันดรเหมือนสมัยจักรพรรดิคาร์ล

ในปัจจุบัน ดินแดนของจักรวรรดิไฮราสประกอบด้วยรัฐสมาชิก 44 รัฐ ดังต่อไปนี้

รัฐเจ้าสมาชิกแบบเอกรัฐ : รัฐภายใต้เจ้าแคว้นที่ปกครองแบบรวมศูนย์อำนาจเข้าส่วนกลาง

* ราชอาณาจักร 4 รัฐ
	+ หนึ่งในนั้นคือ ราชอาณาจักรเบรนนาบวร์ก ที่ถือตำแหน่งไกเซอร์
* แคว้นอาร์คดยุค 1 รัฐ
* แคว้นแกรนด์ดยุค 3 รัฐ
* แคว้นดยุค 12 รัฐ
* แคว้นมาร์กราฟ 1 รัฐ
* ราชรัฐ 11 รัฐ

รัฐแบบเสรีนคร : นครรัฐที่ขึ้นตรงกับจักรวรรดิ : 4 รัฐ

* หนึ่งในนั้นคือ เสรีนครหลวงรีเกินสบวร์ก เขตปกครองส่วนกลางซึ่งทำหน้าที่เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิ เป็นที่ตั้งของรัฐบาลและหน่วยงานระดับจักรวรรดิ รวมถึงพระราชวังของจักรพรรดิ

รัฐแบบคณาธิปไตยขุนนาง : รัฐที่รวมกลุ่มกันภายใต้ขุนนางเพื่อวัตถุประสงค์บางอย่าง ทั้งเรื่องเศรษฐกิจและความมั่นคง โดยมีโครงสร้างแบบกระจายศูนย์อำนาจ แต่ให้รัฐประธานทำหน้าที่เป็นผู้แทนของทั้งกลุ่มในการเมืองระดับจักรวรรดิ : 8 รัฐ

รวมทั้งสิ้น 44 รัฐ

แต่ละรัฐจะสั่งผู้แทนมามายังสถาสูง ไรช์ชราท โดยผู้แทนเหล่านี้จะถูกแต่งตั้งโดยผู้นำรัฐสมาชิก ผ่านการตัดสินใจหรือการแนะนำจากสภาท้องถิ่น และในแต่ละรัฐก็จะมีเขตเลือกตั้งที่พลเมืองสามารถลงคะแนนเสียงเลือกผู้แทนราษฏรเข้ามาในสภาไรช์ชทากได้

ถ้าเกิดกรณีพิพาทในจักรวรรดิ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกฏหมายหรือการสืบบัลลังก์ กรณพิพาทเหล่านี้จะดำเนินการผ่านสภาไรช์ชราท

ระบบจักรวรรดิในปัจจุบัน รัฐสมาชิกจะมีอำนาจปกครองตัวเองในเรื่องกิจการภายในแคว้น เช่นการคงกำลังทหารท้องถิ่นตามขีดจำกัด ระบบไปรษณีย์ ระบบเศรษฐกิจภายในเป็นต้น โดยนโยบายเรื่องนโยบายการทหาร การต่างประเทศและเศรษฐกิจกับภายนอกจะเป็นหน้าที่ของหน่วยงานระดับจักรวรรดิ

ระบบจักรวรรดิไฮราส แม้จะเป็นแบบสหพันธรัฐ มันก็มีบางอย่างที่แลดูแปลก ก็คือรัฐไฮราสบางส่วนที่เคยเป็นเอกรัฐ ยังมีอิสระด้านการต่างประเทศในขอบข่ายที่จำกัดมากๆ โดยส่วนใหญ่จะเป็นการทูตระหว่างรัฐสมาชิก และการทูตกับรัฐภายนอกในเชิงพิธีการ โดยหน้าที่การต่างประเทศส่วนใหญ่จะเป็นหน้าที่ของจักรพรรดิ ผ่านกระทรวงการต่างประเทศของจักรวรรดิ ที่สามารถทำสัญญาพันธมิตร ทำสัญญาระหว่างประเทศ และการทำสงครามเป็นต้น

นอกจากนี้ ดินแดนภายนอกจักรวรรดิ กล่าวคืออาณานิคมและเขตปกครองอื่นๆ

อาณานิคมจักรวรรดิจะถือว่าเป็นอาณาเขตภายใต้จักรวรรดิ คือขึ้นกับกระทรวงอาณานิคมที่เป็นหน่วยงานระดับจักรวรรดิ โดยอาณานิคมไฮราสประกอบไปด้วยเขตอารักขา (Schutzgebiet) 3 เขต อันได้แก่

* โทโก
* นามิส
* วอลวิส

## การข่าวกรอง

บรรดารัฐสมาชิกต่างๆ ของจักรวรรดิมักจะมีหน่วยข่าวกรองในฐานะหน่วยตำรวจลับ ซึ่งหน่วยตำรวจเหล่านี้ต่างก็รวมกันภายใต้องค์กรสหภาพตำรวจลับ (Geheimer Polizeiverein) ซึ่งเป็นองค์กรระดับจักรวรรดิ ทำหน้าที่แลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างกองกำลังตำรวจลับของรัฐสมาชิกต่างๆ โดยมันเป็นผลผลิตจากยุคปฏิวัติ มีหน้าที่สอดส่องดูแลข่าวกรองภายในและการต่อต้านสายลับ

สำหรับหน่วยข่าวกรองภายนอก จักรวรรดิมีเพียงหน่วยข่าวกรอง อับแวร์ (Abwehr) หน่วยข่าวกรองทหาร ขึ้นกับกระทรวงสงครามของจักรวรรดิ แต่เดิมมีหน้าที่ป้องกันสายลับต่างประเทศในฐานะแนวป้องกันด่านหน้าสุด ซึ่งต่อมาก็ขยายไปสุ่การเก็บข่าวกรองในต่างแดน โดยแต่ละเขตทหารจะมีสถานีอับแวร์ของตัวเอง และอับแวร์ก็ยังมีการร่วมมือกับหน่วยข่าวกรองต่างๆ ในสัมพันธมิตร โดยเฉพาะการสนับสนุนหน่วยข่าวกรองของรัฐบริวารทางตะวันออก

## การทหาร

### กองทัพบกจักรวรรดิ - Reichsheer

กองทัพจักรวรรดิไฮราส ถือว่าเป็นกองทัพที่ใหญ่ที่สุดในบรรดารัฐสมาชิกสัมพันธมิตร โดยมันประกอบไปด้วยกองกำลังสองส่วน คือกองทัพบกจักรวรรดิ (Reichsheer) และกองทัพบกของรัฐสมาชิก

โดยพื้นฐานแล้ว บรรดารัฐสมาชิกจะมีหน้าที่ระดมทหาร ฝึกทหาร ติดอาวุธและจัดสรรกำลังพล ซึ่งจะกระทำภายในท้องที่ของตัวเอง แต่รัฐสมาชิกเหล่านี้จะต้องส่งกองทหารเข้าประจำอยู่ในสายการบังคับบัญชาของกองทัพจักรวรรดิ ตามจำนวนโควต้าต่อรัฐ ซึ่งอิงในรูปแบบหน่วยกำลังทหารเช่นกรมกอง โดยกองทหารของรัฐสมาชิกต่างๆ ที่ถูกส่งเข้าประจำการกับกองทัพส่วนกลางจะถูกเรียกว่า กองทหารไรช์ชดีนสต์ทรุปเปอ (Reichsdiensttruppe) แปลว่า กองทหารราชการจักรรรดิ โดยจะถูกจัดรวมกันเป็นกองทัพน้อยหรือเขตทหารตามภูมิภาค

กองทัพจักรวรรดิ จะเป็นกองทัพหลักที่มีหน้าที่ป้องกันจักรวรรดิ รวมถึงอาณานิคม ทำสงครามกับศัตรูภายนอกและทำปฏิบัติการทหารภายนอกประเทศ โดยสายการบังคับบัญชาจะแยกจากรัฐสมาชิก ขึ้นกับกองเสนาธิการทหารจักรวรรดิ (Reichsgeneralstab) ซึ่งประกอบไปด้วยนายพลจากรัฐสมาชิกต่างๆ ซึ่งขึ้นกับกระทรวงกลาโหมของจักรวรรดิอีกที โดยกองทัพจักรวรรดิจะสามารถเคลื่อนไหวและเรียกรวมกำลังพลด้วยการถ่ายโอนกองทหารจากรัฐสมาชิก ผ่านคำสั่งใช้งานหรือ Aktivierung ที่สภาจักรวรรดิและสภาสูงเป็นผู้อนุญาตตามระดับ ตั้งแต่การเปิดใช้งานบางส่วนหรือการเปิดใช้งานทั้งหมดที่กระทำการในยามสงครามเป็นหลัก ซึ่งเมื่อมีการใช้งานแล้ว กองทัพจักรวรรดิจะขึ้นต่อพระเจ้าไกเซอร์ ซึ่งพระองค์จะถ่ายโอนคำสั่งให้คณะเสนาธิการทหารจักรวรรดิดำเนินการต่อไป

หลักนิยมทางทหารของกองทัพจักรวรรดิจะเน้นการตั้งกองทัพขนาดใหญ่ที่ครอบคลุมแนวรบขนาดใหญ่ตามหลักนิยม แผนการรบขนาดใหญ่ (Großer Schlachtplan) เนื่องจากจักรวรรดิไฮราสมีหน้าที่รับศึกวาร์เรียเป็นหลัก ทำให้มีแนวรบครอบคลุมกว้างขวาง แต่กองทัพรัฐสมาชิกต่างๆ ก็จะมีหลักนิยมของตัวเองแตกต่างกันไป

ในส่วนการติดอาวุธ กองทัพส่วนใหญ่ไม่ว่าจะกองทัพรัฐสมาชิกหรือกองทัพจักรวรรดิมักจะติดอาวุธจากโรงงานสรรพาวุธที่ผลิตอาวุธตามมาตรฐาน โดยส่วนใหญ่จะเป็นโรงงานในเขตตะวันตกและเขตเบรนนาบวร์ก

### กองทัพเรือจักรวรรดิ - Reichsmarine

กองทัพเรือจักรวรรดิอาจเรียกได้ว่าเป็นเหล่าทัพระดับจักรวรรดิโดยสมบูรณ์ โดยกองทัพเรือทั้งหมดจะอยู่ใต้กระทรวงทหารเรือของจักรวรรดิ ถูกสร้างจากการระดมเงินทุนของรัฐสมาชิกและมีการสั่งการจากส่วนกลาง อยู่ใต้คำสั่ง Aktivierung เหมือนกองทัพบก

กองทัพเรือจักรวรรดิไฮราสเป็นกองทัพเรือขนาดใหญ่ระดับสามของสัมพันธมิตรเรเนียร์ริส โดยมีพื้นที่ปฏิบัติการหลักคือทะเลบอลติก และทะเลเหนือ โดยเฉพาะตามแนวชายฝั่งภูมิภาคสกาเนีย มีเพียงไม่กี่ลำเท่านั้นที่ประจำการอยู่ในอาณานิคมไฮราส และอาณานิคมของชาติสมาชิกสัมพันธมิตร ในฐานะส่วนหนึ่งของกองกำลังปฏิบัติการร่วม

### กองทัพอากาศจักรวรรดิ - Reichs Luftstreitkräfte

กองทัพอากาศจักรวรรดิประกอบด้วยกำลังสองส่วน คือกองกำลังส่วนจักรวรรดิ และกองกำลังรัฐสมาชิก แต่มันจะมีความแตกต่างตรงที่ กองบินในส่วนจักรวรรดิจะได้รับการสนับสนุนและการสร้างตามความรับผิดชอบของกระทรวงสงครามของจักรวรรดิโดยตรง ไม่ได้อยู่ในการรับผิดชอบของรัฐสมาชิก ส่วนกองบินรัฐสมาชิกจะมีขีดความสามารถจำกัด อยู่แค่ฝูงบินขับไล่และฝูงบินสอดแนม โดยจะประจำอยู่กับกองทัพบก

## ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

จักรวรรดิไฮราส ในฐานะที่เป็นประเทศสมาชิกสัมพันธมิตรเรเนียร์ริส จึงมีความสัมพันธ์อันดีกับประเทศสมาชิกอื่นๆ โดยเฉพาะกับอาร์ลีเซียและกิลเดอริส ในฐานะรัฐมหาอำนาจระดับเดียวกันและรัฐเพื่อนบ้าน

เนื่องจากจักรวรรดิไฮราสมีหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์ด้านตะวันออก จักรวรรดิจึงมีสัญญาตั้งทหารในพรมแดนของรัฐสมาชิกที่มีพรมแดนติดกับจักรวรรดิวาร์เรีย โดยเฉพาะกับมาเกียราสที่มีสนธิสัญญาด้านการทหารเป็นพิเศษ ... และด้วยจักรวรรดิไฮราสมีสถานะเป็นผู้พิทักษ์เหนือบรรดารัฐบริวารด้านตะวันออกหรือ Ostsstaaten ซึ่งตนปลดแอกจากอิทธิพลวาร์เรียเมื่อครั้งมหาสงคราม อันได้แก่เลเคีย โบลการิส เกตาเชียและเอเดรียนาส ทำให้จักรวรรดิไฮราสสามารถวางกำลังทหารในประเทศเหล่านั้น และสามารถเข้าควบคุมกองทัพได้ในยามสงคราม

ในดินแดนเสินโจว จักรวรรดิไฮราสมีที่มั่นคือเขตคณะกรรมาธิการกำกับดูแลการบริหารโดยรวมแห่งอาซาเนียร์ตะวันออก (AOG, อาโอเก - Aufsichtsrat der Ostasanirischen Generalverwaltung) ดินแดนภายใต้สัมปทานและอิทธิพลของกลุ่มทุนไฮราส ซึ่งในเชิงนิตินัย ดินแดนนี้คือดินแดนภายใต้จักรวรรดิเสินโจว แต่ในเชิงปฏิบัติ ดินแดนนี้คืออาณานิคมปกครองตัวเองภายใต้คณะกรรมาธิการที่มีกองกำลังเป็นของตัวเอง และอยู่ภายใต้การคุ้มครองของจักรวรรดิไฮราส ผ่านกองกำลังไฮราสที่กำลังปฏิบัติการคุ้มครองนครรัฐการค้าเสินโจวตะวันออก ในฐานะส่วนหนึ่งของกองกำลังสัมพันธมิตรแห่งตะวันออกไกล

จักรวรรดิไฮราส ในฐานะที่เป็นประเทศสมาชิกสัมพันธมิตรเรเนียร์ริส อยู่ในสภาวะสงครามกับจักรวรรดิวาร์เรียตั้งแต่ปี ส.ศ. 2692

## วัฒนธรรม

ด้วยความที่จักรวรรดิไฮราสเป็นดินแดนที่มีความหลากหลายตั้งแต่สมัยจักรวรรดิเก่า จักรวรรดินี้จึงเป็นแหล่งรวมของอารยธรรมและวัฒนธรรมทั้งหลายทั้งในระดับชาติและระดับท้องถิ่น โดยวัฒนธรรมระดับชาติมีทั้งวัฒนธรรมมนุษย์ เอลฟ์ ออร์ค คนแคระ วุลฟ์เฟินและเผ่าพันธุ์ต่างๆ ส่วนวัฒนธรรมท้องถิ่นคือวัฒนธรรมย่อยตามรัฐสมาชิกต่างๆ โดยหนึ่งในนั้นก็คือกลุ่มชนชาวไบอา ในดินแดนไบอาไฮม์

ศาสนาของจักรวรรดิไฮราสคือศาสนาแซงค์เทรี่ยน ซึ่งมีทั้งรูปแบบอิมเพียรัน-ยูนิเวอร์ซาลิส และโนวาแซงค์เทรี่ยน โดยในดินแดนทางใต้ จะเป็นนิยายอิมเพียรันเนื่องจากความเก่าแก่และความสัมพันธ์อันเคยชินกับอิมเพียร่า ส่วนรัฐทางเหนือจะเป็นโนวาแซงค์เทรี่ยนที่พยายามรื้อฟื้นระบบพหุเทวนิยมแบบเก่าและผสมผสานกับแซงค์เทรี่ยน ตามความเชื่อที่ว่า เทพเหล่านั้นต่างกันแค่ชื่อ แต่มีคุณลักษณะคล้ายกัน อาจเป็นอีกภาคหรือเป็นองค์เดียวกัน โดยมีนิกายแยกย่อยตามท้องถิ่น และยังมีศาสนาอื่นในดินแดน เช่นศาสนาบรรพบุรุษของเอลฟ์ คนแคระและศาสนาของเผ่าต่างๆ

ตำแหน่งจักรพรรดิไฮราส หรือ ไกเซอร์ ก็เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่ได้รับอิทธิพลทางศาสนามาเต็มๆ โดยอิงมาจากเทพไคซาร์ เทพวีรบุรุษของมนุษย์ ซึ่งมักจะถูกสักการะบูชาในเชิงวีรบุรุษที่ใกล้ชิดกับโลก มากกว่าเทพเจ้าผู้สูงส่ง โดยเนื่องจากพระเจ้าคาร์ล ปฐมจักรพรรดิ ถูกขนานนามว่าเป็นอวตารของเทพไคซาร์ และได้ตำแหน่ง Caesar Incarnatus กับ Imperator จากพอนติเฟ็กซ์-แม็กซิมุสแห่งอิมเพียร่า ซึ่งต่อมาก็เพี้ยนเป็น Kaiser-Imperator หรือที่นิยมเรียกกันว่า พระเจ้าไกเซอร์

## เกล็ดประวัติศาสตร์

จักรวรรดิไฮราส ได้รับอิทธิพลจากประเทศเยอรมนีสามสมัยคือ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (Holy Roman Empire) สมาพันธรัฐเยอรมัน (German Confederation) และจักรวรรดิเยอรมัน (German Empire) โดยเป็นการผสมสานดังนี้ คือสุนทรียภาพอิงจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ระบบการเมืองสมัยใหม่อิงจากจักรวรรดิเยอรมัน ระบบโครงสร้างรัฐอิงจากสมาพันธรัฐเยอรมัน โดยอิทธิพลสมัยสมาพันธรัฐที่เห็นได้ชัดสุดคือระบบกองทัพ และระบบเมืองหลวง ซึ่งสมาพันธรัฐมีเมืองหลวงที่แฟรงค์เฟิร์ต-อัม-ไมน์ (Frankfurt-am-Main) ที่มีสถานะเป็นเสรีนคร

ตำแหน่งจักรพรรดิที่อิงกับเทพ อิงรูปแบบมาจากศาสนา Imperial Cult ของโรมันที่ยกให้จักรพรรดิเป็นเทพเจ้า โดยเป็นคติการยกย่องบุคคลสำคัญหรือวีรบุรุษให้เป็นเทพ ตามคติพหุเทวนิยม