Czarnowroni - Czarna Tarcza Nyi

Herb: Czarnowron

Protoplasta/założyciel: Wojciech Rozjemca

Zawołanie rodowe: "Tarcza w tarczę!"

Barwy rodowe: czerń i czerwień

Bóg Opiekun: Perun

Głowa rodu: Sulig Czarnowron

Status: ród możnowładców

Tytuły: Czarna Tarcza Nyi

Pochodzący od Wojciecha Rozjemcy – brata krwi Semka i człowieka pokoju, prawa i sprawiedliwości. Ród przez wieki stał na straży Nyi, zapewniając spokój w jej granicach oraz chroniąc ją przed zewnętrznymi wrogami. Należy przy tym zauważyć, że z czasem ród zaczął rozumieć “spokój w granicach” jako “wszystko ma być tak jak my tego chcemy… no i jak tego chce oczywiście ród Semkowy”, zaś “chronienie przed zewnętrznymi wrogami” jako nienawiść do wszystkiego co nie jest człowiekiem. Rodzina jest liczna i odgałęzień ma wiele kuzynów, kuzynek, ciotek i wujów, siódmej wody po kisielu krewnych tu dostatek.

Warownia Czarnowronów trzyma w szachu Rzezimira. To Czarnowroni wykrwawiają się na walkach z dragonami i najemnikami knezia. Nie bez powodu zwą ich “Czarną Tarczą Nyi”.

Najważniejsze persony rodu:

Kniaź Sulig Czarnowron

Człek wiekowy, widać wychowany “po staremu” i podług honorowych tradycji. Wierny koronie, gotów na każde wezwanie. Ponoć skrywa skarby niesamowite jeszcze z czasów smoczych wojen – co widać po kunsztownym uzbrojeniu rodziny Suliga, którzy wychowani twardą ręką są całkiem słynnymi wojakami na szlakach i niejeden z możnych nająłby ich do swej służby. Ci jednak wolą swoją kompanię i na wyprawy ruszają zawsze razem. Jak wcześniej wspomniano ród Czarnowronów liczny jest ponad miarę, zaś sam Sulig ma siedmiu synów.

Wojciech XIII Jednooki

Najstarszy syn Suliga. Wiele o szlachcicu może powiedzieć to jaki malunek wisi w jego jadalni. W wypadku Wojciecha jest to ogromny obraz przedstawiający Wojciecha stojącego z jakiegoś powodu z gołą klatką piersiową przed wrotami Nyi, trzymającego w jednej ręce swój rodowy miecz półtoraręczny, zaś w drugiej wagę, na której każdej szali znajdują się głowy zdrajców z buntu Rzezimira (oraz z jakiegoś powodu głowa elfa) – na te rekwizyty Wojciech patrzy jednym zdrowym okiem, bowiem na drugim ma opaskę. Przedstawienie ojca rodu na malowidle mniej więcej pokrywa się z rzeczywistością. Wojciech to odważny wojownik i świetny dowódca pałający gorejącą nienawiścią do każdego kto nie jest czystej krwi Nyjczykiem, do której to grupy zalicza: przybyszów zza portalu, chołote (czyt. chłopstwo, bandyctwa, biedactwa, dezerterów, zdrajców), sługusów Rzezimira, nieludzi, wiekszość Arkończyków.
Mimo, że uważa bardzo dużą część społeczeństwa za podludzi, to jeżeli zauważy, że jakiś człowiek jest godny jego szacunku bywa skłonny typować go do nobilitacji – zgodnie z tradycją rodzinną, bowiem ta rodzina ma na swoim koncie najwięcej wyniesionych do szlachectwa pomniejszych rodów. Co więcej Wojciech kochany jest przez żołnierzy, którymi dowodzi.

Wojciech XIV i Czedrog – pierwszy i drugi syn Wojciecha Jednookiego. Pierworodny odziedziczył po ojcu jego zmysł dowódcy, Czedrog zaś nie potrafiłby dowodzić stodołą, natomiast jest całkiem dobrym fechmistrzem. Wojciech XIV podczas rokoszu Rzezimira wsławił się śmiałym manewrem, w którym wykorzystał przebrane za wojów chłopstwo, by wciągnąć zdrajców w zasadzkę. Z chłopów nikt nie przeżył, z otoczonych zdrajców również, z wojów Wojciecha tylko kilku rannych było – wielkie zwycięstwo. Czedrog zwykle nie odstępuje bystrzejszego brata na krok, wpatrzony jest weń jak w obrazek .

Dobromiła

Jedyna córka Wojciecha. Ojciec wybitnie nie wiedział jak wychować córkę, więc oddał ją na wychowanie niańkom. Jest to zdecydowanie kwiat rodu i oczko w głowie tatusia. Jest to niewiasta niska, ale za to bardzo urodziwa i przez opiekę ojca też bardzo rozpuszczona. Jednak nie jest typową kneziówną, która jedynie siedziałaby w swoim pokoju i szyła. Co to to nie, ponieważ jej ulubionym zajęciem jest… strzelanie do żywych tarcz z łuku. Dobromiła to być może najlepsza łuczniczka w Nyi. Zresztą czemu się tu dziwić? Jej ojciec często wykupuje dla ukochanej córeczki więźniów z Nyjskich lochów, zwłaszcza nieludzi – ruchomy cel to najlepszy trening.

Wielkie wydarzenie odbyło się w Arkonie, kiedy to Dobromiła w późnym miesiącu ciąży poszukiwała męża, coby syna w rodzinnych wartościach wychować. Ród Czarnowronów zorganizował turniej strzelecki, w którym udział wzięło kilku znamienitych bohaterów. Wygrany mógł być tylko jeden i okazał się nim młody, arogancki bawidamek znany szerszej publiczności jako Garret, którego od tamtej chwili Czarnowronem mianują. Historia wprawdzie wielce zawiła, wszak i on prawowitym ojcem się okazał. Powiadają też, że para z nich iście wybuchowa wszak Dobromiła zarzekła się, że jeżeli go znajdzie w łożu innej kobiety to chłopak nie ma co szukać ratunku nawet wśród Bogów...

Mezamir

Najmłodszy i czwarty syn Wojciecha (lub jak twierdzi  Blizbor – to jego zdaniem miękki żałosny zboczeniec zajmujący się chłopskimi pracami i ożeniony ze skrzywioną na ciele i umyśle degeneratką). Wojciech dokłada szczególnej staranności w jego wychowaniu nie chcąc, by wpływ matki sprawił, że kolejny z jego synów będzie zawodem. Zresztą matka nie żywi chyba do Mezamira zbyt ciepłych uczuć. W każdym razie ten zaledwie trzynastoletni chłopak szykuje się na twardego woja, który już zdążył odebrać pierwszych kilka żyć.

Niestanka – żona Wojciecha XIV pochodząca z pomniejszego rodu. Kobieta znana dawniej z niezwykłej urody i bycia całkowitym przeciwieństwem swojego męża – ciepła, przyjazna, zawsze uśmiechnięta. Dziś niewiele o niej można powiedzieć, bowiem większość czasu spędza w swoich izbach, do których nawet nie wpuszcza służby. W zależności kogo spytasz, to co innego ci powie o jej izolacji – jedni gadają, że to przez to, iż zepsuła mężowi trzeciego syna, który zamiast wojownikiem został kuchtą i taką sobie nałożyła pokutę, inni że to kara nałożona przez Wojciecha na żonę za to przewinienie.

Pozostali synowie Suliga:

Blizbor Starszy

Blizbor Młodszy

Doman Kędzierzawy

Paweł Laskonogi

Borzuj

Sulig ponadto ma jeszcze córkę - niespełna siedemnastoletnią Zuzankę, swoje oczko w głowie.

Majątek:
Wieś Ślemień
Wieś pod Nyją, należąca do rodu Czarnowronów. Słynie z produkcji doskonałego piwa, którego skład jest pilnie strzeżoną tajemnicą, przekazywaną z pokolenia na pokolenie. Wieś niewielka, założona została tuż po słynnej arkońskiej bitwie i przyznana jednemu z przodków za zasługi w bitwie. We wsi znajduje się niewielka kuźnia, w której Sulig Czarnowron wykuwa całkiem przyzwoitej jakości pawęże i tarcze.