บันทึกแวมไพร์วานิทัส 3

* เล่มไทย
* เล่มญี่ปุ่น

```
*โนเอ้​ อัสชีวิสต์​
```

**บันทึกแวมไพร์วานิทัส 3** เป็นมังงะเล่มที่สามซึ่งเขียนและวาดโดยอาจาย์โมจิซุกิ จุน ผู้เขียนซีรี่ย์บันทึกแวมไพร์วานิทัส สยามอินเตอร์คอมมิกส์ได้ประกาศวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2563 พร้อมกับเล่มสี่

ส่วนสำนักพิมพ์อเมริกันเยนเพรสวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2560

คำเตือนสปอย!

บทความนี้มีการสปอยเกี่ยวกับซีรีย์ บันทึกแวมไพร์วานิทัส.
กรุณาอ่านด้วยความระมัดระวัง

## หน้าปก

ตัวละครหลักที่อยู่อยู่บนหน้าปกคือวานิทัส และ โนเอ้ อัสชีวิสต์ ซึ่งทั้งสองนอนอยู่ท่ามกลางสายน้ำสีน้ำเงินเข้ม วานิทัสเงยหน้าขึ้นแล้วมองด้วยรอยยิ้ม เสื้อคลุมใหญ่หลุดออกจากไหล่ ส่วนแขนขวาจับการอบกระจกไว้เบาๆ เขานั้นไม่ได้สวมถุงมือจึงเผยให้เห็นตราสัญลักษณ์ที่เรียกว่า "มาร์กิ้ง" ของแวมไพร์จันทราสีน้ำเงิน รวมทั้งคอข้างขวาของเด็กหนุ่มผมดำมีรอยเปื้อนเลือดสีแดงที่อยู่บริเวณใต้คอเสื้อซึ่งสื่อถึงตราสัญลักณ์ของฌาน แล้วรอยเปื้อนข้างซ้ายสีม่วง ที่อยู่บนหน้าอกของเขามีตำราวานิทัสซึ่งวางไว้อยู่ โซ่ที่คล้องตำรามีสีม่วงเข้มซึ่งลากไปตั้งแต่ขึ้นเหนือศีรษะของวานิทัสไปยังตำแหน่งที่โนเอ้นอนอยู่ โนเอ้เงยหน้ามองขึ้นไปด้วยสีหน้าจริงจังขณะจับโซ่ยาวและพาดผ่านไหล่ซ้าย มันเคลื่อนลงมาเรื่อยๆ แล้วพันรอบแขนซ้ายของเขาอย่างแน่นหนา แม้ว่าโนเอจะนอนอยู่ข้างๆ วานิทัสในน้ำกับเขาก็ตาม แต่แวมไพร์หนุ่มกลับถูกกรอบกระจกครอบจนดูเหมือนภาพเสมือนจริง กรอบสีทองนั้นจมอยู่ใต้น้ำครึ่งหนึ่งในสระ ขณะที่ี่ครึ่งท่อนบนยังคงอยู่และล้อมกรอบของโนเอ้ แต่ครึ่งล่างทั้งคู่เหมือนจะจมใต้ผิวน้ำ

กรอบกระจกถูกตกแต่งด้วยลายหัวกระโหลกทั้งหมด แม้ว่ากระโหลกแวมไพร์ชนชั้นสูงที่ถูกตกแต่งหลักจะมีรอยร้าว และด้านข้างของมันก็ถูกปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์รก และโครงร่างของฟันเฟื่อนสีทองที่อยู่พื้นหลัง

## เรื่องย่อในเล่มสอง

แม้งานเต้นรำสวมหน้ากากจะจบลงทว่าเสียงเพลงยังไม่หยุดพัก ท่วงทำนองสมคบคิด นำไปสู่หลุมศพใต้ดิน เวทีหวนคืนสู่ปารีสอีกครั้งและเปิดม่านแห่งการต่อสู้ขึ้น มนุษย์กับแวมไพร์ฝ่ายไหนจะเป็นผู้ถูกล่ากันแน่

## ภาพประกอบสีในมังงะ

ตัวละครหลักที่อยู่ในภาพประกอบสีเล่มสามของมังงะคือโดมินิก เดอ ซาด เพื่อนสมัยเด็กของโนเอ้ที่กำลังยืนยิ้มอย่างสงบ แล้วเกือบจะเย่อหยิ่ง เธอโพสท่าอย่างสง่างามขณะที่ถือดาบที่หุ้มไว้ด้วยปลอกสีดำ มูร์ก็นั่งอยู่ข้้างหลังเธอซึ่งอยู่บริเวณทางด้านขวาของโดมิ ไครสเลอร์ (หุ่นจักรกล)ก็พัดเป่ากลีบกุหลาบพายุลูกเล็กๆ ออกมาทางด้านซ้ายของเธอ ซึ่งปลิวไสวมาทางเธอให้ความรู้สึกราวกับหิมะที่โปรยปรายในฉากอันแสนงดงาม

## หน้าสารบัญ

* Mémoire 11: Deux Ombres — จุดเริ่มต้น
* Mémoire 12: Pause — 𝄻
* Mémoire 13: Glissando — การไล่เรียงตัวโน๊ต
* Mémoire 14: Catacombes — สถานที่ซึ่งมรณาหลับใหล
* Mémoire 15: ชาสเซอร์ — ผู้ล่าโลหิต

## โบนัส (omaka)—โอเมเกะ

**เรื่องราวอบอุ่นของสาวน้อย**

เหตุการ์ณหลัง Mémoire 12: Pause ฌานได้เต้นรำกับโดมิท่ามกลางเสียงเพลงที่ไพเราะ เธอก็ได้ติดโดมิและอบากเข้าไปทักทาย กลับรู้สึกลังเลแต่ลูก้านั้นได้ช่วยสนับสนุน ฌานจึงเข้าไปหาโดมิและเสนอว่าเธอไปพบเธอหลังจากที่ออกจากอัลทัส ลูก้้ายิ้มด้วยความยินดี ส่วนโดมิรู้สึกเอ็นดูแล้วตระหนักว่าฌานชอบเธอ และจับมือด้วยความยินดี

**ขนมจากแอ๊ปเปิ้ล**

โนเอ้ชอบทาร์ตตาแตงซึ่งเป็นขนมฝรั่งเศสมาก แต่วานิทัสกลับไม่ชอบ ทั้งๆ ที่ทำอาหารเก่งและบ่นว่าวัตถุหรืออาหารเหมือนกันหมดนั่นแหละ แต่ฌานกลับจ้องมองเขม็งแล้วบอกให้เขาขอโทษเซฟที่ทำขนามเดี๋ยวนี้ เพราะเธอไม่ชอบคนที่ดูถูกอาหาร ในฉากนี้ทำให้รู้ว่าฌานเป็นที่กินเก่งและเร็วมาก ซึ่งอ้างอิงใน Mémoire 12: Pause

## หน้าพิเศษเพิ่มเติม

โบนัสอธิบายชุดวานิทัสหน้าตัวอย่างตอนต่อไปหน้าขอบคุณ
## ข้อความจากผู้เขียน

*ฉันชอบไปเที่ยวต่างประเทศค่ะ ได้ลองใช้ภาษาอังกฤษกระท่อนกระแท่นกับกิริยาท่าทางเพื่อสื่อความคิด ต้องทุ่มเทพละกำลังทั้งหมดเพื่ออยู่รอดแต่ละวัน นั่นทำให้รู้สึกว่า [อา เรามีชีวิตอยู่...!] และสนุกมากเลย แต่พอเล่าอย่างนี้ ก็มักจะโดนมองแปลกๆ ล่ะ*

## โบนัสและของแถม

โบนัสการ์ดของตัวละครตามสาขาต่างๆ ของอนิเมะญี่ปุ่นเช่น วานิทัส โลร็องต์ โนเอ้ ลูก้าและรูธเวน

## ช่องทางการจำหน่าย

**สำนักพิมพ์ภาษาอื่น**

* yenpress (เยนเพรส) สำนักพิมพ์อเมริกัน
(รหัส "***NA ISBN" :*** 978-0-316-41284-1)

**อีบุ๊ค**

* book walker — ญี่ปุ่น และ อังกฤษ (โกลบอล)

## เรื่องที่ไม่สำคัญ

* ภาพของวานิทัสได้สปอยถึงรอยมาร์กิ้งสีม่วงของวานิทัสที่จะได้รับในอนาคต
* กรอบกระจกที่แสดงให้เห็น แล้วหัวกระโหลกแวมไพร์ชนชั้นสูง แล้วเศษกระจกที่เขียนเป็นตัวอักษรของใครสักคนที่มีคำว่า M กับ J และ Van
* \_าพสองคนหันหลังกันแสดงให้เห็นถึงภพภูมิที่ต่างกันระหว่างนรกกับสรรค์