Idziesz za tymi dwoma pindami zachowującymi się jak lesbijki

W dawnych, zapomnianych już przez karty kronik spisywanych przez najświetlejszych historyków, czasach, kiedy to na powierzchni Ziemi żydzi bili się z brudasami w Afryce nie zaśmiecając swoją wątpliwie przyjemną obecnością Europy, na terenach współczesnego Olsztyna mieszkało plemię wstrętnych, nie do końca ludzkich istot. Było to plemię nadzwyczaj podłe i złośliwe. Za dnia parali się mordem i porywaniem nieupilnowanych bachorów, aby w nocy ucztować na ludzkim mięsie i odprawiać dzikie rytuały, które nie miały końca. Zaprawdę był to pośledni gatunek ludzki i niechybnie zniknąłby z biegiem czasu w czeluściach niepamięci, jednakże tak się nie stało...

Pod sam koniec ich panowania przewodziła im najsparszywiała istota jaka została zrodzona w sposób naturalny, choć i to było kwestią sporną, gdyż legenda głosiła, iż została poczęta przez na wpół rozmiękłą glistę, która wypełzła ze swojej nory w deszczową noc i cudownie trafiła prosto do macicy beznogiej kaleki leżącej odłogiem niczym kozie ścierwo odrzucone w kąt lepianki do zakopania pod dębem w późniejszym czasie. Tak zrodzony nieczysty pomiot został otoczony nadzwyczajną czcią i cieszył się szacunkiem starszych, a gdy ówczesny wódz utopił się w gnoju podczas powodzi Łyny, została bezspornie okrzyknięta nową władczynią. Znana była jako Wielki Zaropiały Pryszcz Wyciśnięty Do Misy Bigosu. Za czasów jej panowania plemię nadzwyczaj prosperowało i rozrastało się, podbijając, paląc, gwałcąc i pożerając swoich sąsiadów, wykazując się potwornym okrucieństwem i dzikimi zapędami. Jednak szybki rozwój i sukcesy nigdy nie zachodzą bez przyciągnięcia niechcianej uwagi.

Było to u szczytu rozwoju plemienia, kiedy to na ohydne istoty padł wzrok niezwykle badawczy i zachłanny. Otóż Bochenek, wszechpotężny anatom, a ówczesny jeszcze szaman, potrzebował nowych obiektów do badań, aby wykorzystać je do zbliżającej się niechybnie wojny - wojny, która trwać miała od zarania dziejów aż po czasy, które wciąż jeszcze nie nadeszły. Schwytał część zwyrodniałych obrzydów, a resztę wyrżnął jak świnie zdychające na afrykański pomór i spławił rzeką, na zawsze ją zanieczyszczając. Najbardziej upodobał sobie przywódczynię, gdyż była najpośledniejszym i najbardziej wykoślawionym i zdeformowanym tworem jaki kiedykolwiek widział. Nazywał ją z niedorzecznym sentymentem swoim Zapyziałem Czopem Wielokrotnego Użytku, gdyż siedziała w klatce niczym utytłana brudna szmata w koszu na brudne łachy, z wyjątkiem sytuacji gdy wysyłał ją do walki ze Stołem Anatomicznym Morysia lub wykorzystywał do kolejnych testów.

I tak mijały całe stulecia i milenia, a odwieczny cykl trwał bez zmian. Było tak przynajmniej do momentu, kiedy to Bochenek nie przewidział nowego i niezwykle przebiegłego manewru Morysia i został poważnie ranny, przez co musiał zamknąć się w tajnej komorze regeneracyjnej w Bełchatowskich kopalniach. Nie mając czasu na dotarcie do swoich najpotężniejszych współpracowników, zmuszony był oddać władzę nad swoim stronnictwem pomniejszemu anatomowi - Polgnojowi. Kiedy doszło do kolejnej potyczki, ten, obok dzikich małp wykradzionych z łódzkiego zoo, wysłał do boju Zapyziałego Czopa Wielokrotnego Użytku, jednak mylił się, myśląc, że taka niegodziwa gnida może zawładnąć najobrzydliwszą larwą jaka stąpała kiedykolwiek po Ziemi. Po krwawym starciu zbiegła do olsztyńskich kamienic na Zatorzu i za dnia ukrywała się w zatęchłych piwnicach i na zagrzybiałych strychach wiele lat, aż oswoiła się niczym dziki bezczelny szczur, który nie przejmuje się już ludźmi i ordynarnie obszczywa masło w kuchni pod ich obecność, przyjmując nową tożsamość. A brzmiało ono Nowicka, stając się tym samym ekwiwalentem najgorszych przekleństw jakie tylko cisną ci się na język.

Z początku nie mogła odnaleźć się w nowym życiu, ale to była tylko kwestia czasu, gdyż ostatecznie wytropiła ją łowczyni talentów Marzena, dostrzegając nieistniejący potencjał w obrzydliwej safandule i zatrudniła w swoim hitlerjugend. Jednak to wciąż były wyłącznie pozory normalności, gdyż pasożyt z odkrawanej końcówki banana nosi w sercu jedynie psie posłuszeństwo i uległość wpojone przez doskonałego tresera. Miernota unika publicznego wzroku, niestety przeznaczone było tobie ją spotkać...

Ruszyłeś więc za dwoma pindami, na pierwszy rzut oka już bez wątpienia głupimi. Miały modne białe adidasy, odsłonięte kostki, żółte przyciasne legginsy (co ciężko nazwać spodniami, ale żyd bez wątpienia opchnąłby je za podwójną cenę jako spodnie, gdyż rajstopy nie sprzedają się tak dobrze), białe Iphony i tonę generycznego i zdecydowanie zbyt grubego makijażu, wliczając w to brwi narysowane trwałym markerem używanym do pisania po murach. Razem zestaw ten sprawiał, że gdyby przeszła obok jakaś kolejna dowolna z pustych krów, jakich pełno teraz na ulicach, bez wątpienia zgubiłbyś trop, nie wiedząc, za którą iść. Niestety twoja drobna postać nie została na długo w ukryciu i łamchmyty zauważyły, że są śledzone. Skręciły w jedną z pobocznych uliczek przywodzących na myśl wszystkich zaszczanych żuli przebywających tam co noc, głównie zapachem, a ty podążyłeś za nimi, lecz zanim zdążyłeś spróbować się tam wcisnąć, usłyszałeś okropny jazgot głupich pind, które w stadzie piszczą tym bardziej im więcej liczy ich trzoda. I wtedy spostrzegłeś powód ich piekielnego skowytu. Na drugim końcu uliczki stała jakaś zwyrodniała istota, a na sam jej widok, miałeś ochotę zepchnąć ją z urwiska i umyć sobie oczy. Uświadomiłeś sobie natychmiast, że żadna z nich nie jest Liposukcją, gdyż ta bez chwili wahania poradziłaby sobie z przeszkodą. Nie miałeś czasu do stracenia, a wiedziałeś, że najbliższa droga do miejsca, gdzie zobaczyłeś Tą w Żółtych Spodniach wiedzie przez uliczkę, postanawiasz:

1. Wykorzystać puste krowy jako tarczę podczas szarży na skundloną istotę

2. Skopać bezlitośnie na wpół przetrawioną kluskę tarasującą ci przejście

3. Zwyzywać od najgorszych tego śmierdzącego czopa