Ethan/Cytaty

**Wampiry**
 **Ethan**
 **Obrazy**
 ****Cytaty****
 **Ścieżka**
Ethan**Czy staniesz się jego wybawieniem? Czy pomożesz mu odnaleźć spokój?**

* Do Heloizy Inne Ścieżki
* Inne
* Wyróżnione

"Hej, kogo my tu mamy?"  Prolog
##### Ścieżka Beliatha

"Więc, teraz chcesz zgrywać mola książkowego, ale nie jesteś dostatecznie ciekawa, by się zanurzyć we wspaniałe zabytkowe klasyki? Wiesz, jeśli nie masz ani mięśni, ani mózgu, to sprawy mogą zacząć się komplikować."  RII / Ścieżka Beliatha
"Masz cięty język, ale słabe nerwy, co?"  RII / Ścieżka Beliatha
"Przyznaję, że chętnie wykazałbym się moją niesamowitą kreatywnością, ale Beliath nigdy nie lubił kłusowania w jego zwierzynie. I przestań mówić do mnie tak nadęcie, nie jestem taki stary jak Vladimir."  RII / Ścieżka Beliatha
"Och, mówisz tak, ponieważ wyglądam na kogoś zbyt fajnego, by się kłopotać otwieraniem książek? To moja siła, kochanie. Mam mięśnie ORAZ mózg. "  RII / Ścieżka Beliatha
"Głupia, niekoniecznie, ale bez wątpienia niezbyt bystra. Ale śmiało, zadziw mnie swoim mistrzowskim chorwackim, wybitnym polskim akcentem albo twoją znajomością greckich filozofów, nie krępuj się..."  RII / Ścieżka Beliatha
"Chodź, skoro jestem miły i czuję, że będzie z tego kupa śmiechu, to idziesz dzisiaj ze mną. Chcę zobaczyć, jaka jesteś odważna."  RIV / Ścieżka Beliatha
"Więc, teraz się uśmiechnij i wyglądaj na podekscytowaną byciem ze mną, dobrze?"  RIV / Ścieżka Beliatha
"Podstawowa zasada: jeśli masz słabą głowę, to nie przesadzaj z nim."  RIV / Ścieżka Beliatha
"Po latach walenia wódy, kochanie, nazywają mnie dumnym Generałem Kolejek. Posadź tutaj swój tyłek, to będziesz miała lepszy widok, by szukać twojego wampira."  RIV / Ścieżka Beliatha
"Masz rację. Nie mogłem cię znieść, kiedy przybyłaś. Gdyby to zależało tylko ode mnie, to byłbym za tym, żeby cię wykopać i dać ci umrzeć."  RIV / Ścieżka Beliatha
"Jeśli chcesz tak na to patrzeć, w porządku. To jednak nie oznacza, że będę dla ciebie miły w rezydencji, łapiesz? Nie nazywam się Raphael i nie jestem twoim przyjacielem. Ale nie zamierzam cię trzymać w zamknięciu."  RIV / Ścieżka Beliatha
"Kim ja jestem, by zatrzymywać młodą kobietę na drodze ku pijaństwu? W porządku, kupię ci następnego, ale potem bądź ostrożna. Nie krępowanie się niczym jest fajne, ale lepiej nie skończyć z głową w muszli klozetowej."  RIV / Ścieżka Beliatha
"Wow, kiedy jest się facetem, to jest właśnie to, co należy powiedzieć, jeśli chce się u kogoś zapunktować, wiesz o tym? Nic nie działa lepiej niż pozwolenie, by ktoś mógł mówić osobie. Poważnie, czy to ze mną chciałabyś flirtować?"  Eloise pyta, czy nie opowie czegoś o sobie RIV / Ścieżka Beliatha
"To nie tak. Wampiry mają "pasywną" umiejętność przyciągania ludzkiej uwagi. Jesteśmy stworzeni do tego, by oczarowywać i przyciągać ludzi, bo są źródłem naszej żywotności i potęgi."  RIV / Ścieżka Beliatha
"Może i moje serce bije dzięki krwi innych, ale to nie sprawia, że jest niewrażliwe. Musiałbym być cholernym draniem, żeby nie rozumieć, jak to jest być... zawiedzionym, kiedy się miało na coś nadzieję."  RIV / Ścieżka Beliatha
"Prawdopodobnie tak jak wszystkim biednym śmiertelnikom na świecie. Ale tak czy siak, nawet jeśli od tamtego czasu stałem się prawdziwym dupkiem, to nigdy nie udało mi się o tym zapomnieć."  RIV / Ścieżka Beliatha
"Ok, przyznaję, że to podejście mi się podoba. Ale będziesz musiała trzymać się mnie. Myślisz, że jesteś na to gotowa?"  RIV / Ścieżka Beliatha
"Przestań się zastanawiać, Eloise, opuść swoje bariery i zacznij żyć, choć raz!"  RIV / Ścieżka Beliatha
"Hej, hej i to nawet nie tylko trochę, ale niestety wiem, że to jest skazane na porażkę. "  W odpowiedzi na pytanie Eloise, czy go pociąga RIV / Ścieżka Beliatha
"Ten wielki przygłup nie wie, co traci..."  RIV / Ścieżka Beliatha
"A ty nie jesteś taka spięta i irytująca jak mi się wydawało. Widzisz, ta noc nie jest taka zła."  RIV / Ścieżka Beliatha
"Uważaj na siebie w drodze powrotnej. Jest bezpiecznie, ale nigdy nie wiesz."  RIV / Ścieżka Beliatha
"Zrelaksuj się, czy myślisz, że mogą cokolwiek zrobić? Trzymaj się mnie, a wszystko będzie dobrze"  RIV / Ścieżka Beliatha
"Dobry boże, to duch! Zaczynałem się zastanawiać, czy nie skończy się na tym, że wyważymy drzwi do twojego pokoju tylko po to, by sprawdzić, czy w ogóle tam jesteś."  RV / Ścieżka Beliatha
"Hej, mała, mogło być gorzej. Może Beliath myśli tylko o jednym, ale jest daleki od bycia przegrywem. Mogłaś mieć mniej szczęścia. Mogłaś trafić na mnie."  RV / Ścieżka Beliatha
"Tak, tak już to jest... raz w roku planety ułożą się odpowiednio i wtedy czasem mi się zdarza pomyśleć o kimś innym niż o sobie."  RV / Ścieżka Beliatha
"I pomyśl o tym, co ci powiedziałem. Pójdź się zobaczyć z Beliathem, zanim opadnie z sił i z głodu będzie chodził na czworaka. Taki widok lubię tylko w określonych okolicznościach..."  RV / Ścieżka Beliatha
"To powiedziawszy, zrozumielibyśmy, że jesteś tą laską, która myśli, że gorąca woda z trawą jest smaczna. Mogę się wysilić, żeby się upić, ale z tym czymś to w ogóle nie ma zabawy."  Eloise patrzy się w filiżankę RVI / Ścieżka Beliatha
"Och, coś jak wtedy, gdy Eloise wyleciała przez okno na drugim piętrze z powodu rozentuzjazmowania Ivana, którego także uratowaliśmy po wspólnych "konsultacjach"? To dobrze wróży."  RVI / Ścieżka Beliatha

""Nie możesz ty umrzeć beze mnie ani ja bez ciebie." To wers z rzeczy, którą recytował kiedyś Raphael. Miłość jakaś tam... Nie pamiętam reszty. Ale to pasuje do Ciebie i Beliatha, prawda?"  RX / Ścieżka Beliatha
##### Ścieżka Ivana

"Proszę, proszę. Jaka zadziorna. Co za szkoda, że nie wybrałaś mnie. Z przyjemnością dałbym ci lekcje lub dwie.."  RI / Ścieżka Ivana
"Vladimir poprosiłby nas o zaprzestanie oddychania, gdyby ten odgłos mu przeszkadzał. Jest fizycznie niezdolny do bawienia się. Z kolei ona... Czuję, że z nią będziemy dobrze się bawić!"  RI / Ścieżka Ivana
"Ja nic nie zrobiłem. Raph również nie. To nie nas wybrałaś. Musisz mieć naprawdę nie po kolei w głowie, skoro wybrałaś szaleńca, który..."  RI / Ścieżka Ivana
"Ta, dobra, zajmę się tym. To cześć, kochanie. Jeśli będziesz potrzebowała pomocy... to mnie nie szukaj."  RI / Ścieżka Ivana
"Spójrz prawdzie w oczy, kochanie: jesteś obiadem. Przyzwyczaj się do tego."  RII / Ścieżka Ivana
##### Ścieżka Vladimira

"Czyżbyś miała wrażliwy żołądek, moja droga?"  RIII / Ścieżka Vladimira

##### Rozdział I

"Twój obrońca. Twój mistrz. Twój żyjący bóg."
"W każdym razie... jestem Kersantti. Nie, czekaj. Możesz mówić na mnie Ethan. Dwadzieścia cztery lata. Wciąż mam wszystkie zęby."
"Ty naprawdę mi nie wierzysz, racja? Ale jestem pewny, że nie masz większego problemu z zaakceptowaniem tego, że ludzie stworzyli bombę atomową."
"Chcesz dowodu? Spójrz na tych złych chłopców. Myślałaś, że przesadzam?"
"Uratowałem ci życie. Więc teraz będziesz mnie karmić do końca swoich dni."
"Ta, najlepszymi! Wszystko robimy razem. Nie możemy znieść rozłąki. Najlepsi. Przyjaciele. Na zawsze."
"Nah, naprawdę nie mam ochoty gadać. Teraz wychodzę... Rzeczo. Ta, tak będę cię nazywał. Rzeczo. To pasuje do ciebie."
##### Rozdział II

"Dobrze wiesz co tutaj robię... Tak poza tym było milej gdybyś otworzyła bardziej oczy i wytarła ślinę z buzi."
"Nie planuję wychodzić. To zabawne widzieć Cię taką zdenerwowaną... Jesteś jak mały pająk, który nie
potrafi wydostać się z umywalki w łazience..."
"Naprawdę jesteś mięczakiem, co? Mam nadzieję, że nie będziesz królową dramatu za każdym razem, gdy będzie się to dziać. Mogę stracić cierpliwość."
"Ethan: Co chcesz żebym Ci powiedział? Spodziewałaś się czegoś konkretnego? Nie przyszedłem tutaj na pogawędkę. To nie moja sprawa. Poszukaj Raphaela, jeśli masz ochotę porozmawiać.
Eloise: Po prostu myślałam...

Ethan: Nie, nawet nie próbuj. To nie jest tego warte. Po prostu zostaniesz zraniona. W każdym razie... Do zobaczenia jutro, Rzeczo. PA! Nahdaan!"
"W każdym razie... Tak, to prawda. Więc wszscy przychodzą do mnie ze swoimi małymi bubu. Chociaż podobno mamy być wampirami..."
"Nie byliśmy w trakcie rozmowy. Eloise właśnie tu wpadła, to wszystko. Czego ode mnie chcesz?"
"Mi? Potrzebuje Twojej pomocy? Beliath musi być naćpany. Nie wierzę w to."
"Pomyślałeś, że fajnie byłoby mieć świnkę morską, która przetestuje Twoje teorie. Nie, dziękuję. Staram się zapomnieć o tych wspomnieniach. Nie chcę, żeby ktoś przyszedł i przyprowadził je z powrotem. Naprawdę nie rozumiem co by to dało, wspominając moje życie jako człowieka."
"Nie mogłeś poczekać, aż Rzecz odejdzie, zanim o tym porozmawiasz, co? Musimy wietrzyć naszą brudną bieliznę na oczach całej rodziny?"
"Jesteś tu... Zastanawiałem się, czy się pojawisz... Pomyślałem, że możesz stchórzyć."
"Tak, tak. Jestem po prostu ciekawy, to wszystko. Ale nie odmówię małej przekąski. Okej... więc gdzie mam Cię ugryźć?"
Nie odrywał ode mnie wzroku. Prawdopodobnie próbował zobaczyć, jak bardzo byłam zdeterminowana. Tym razem nie zamierzałam zamykać oczu. Musiałam być silna.

"Więc też lubisz smak krwi... Interesujące... Cóż, jestem pełny. Wyglądasz, jakbyś była w dobrej formie, więc tym razem nie będę musiał być Twoją pielęgniarką. Do zobaczenia jutro!"
##### Rozdział III

"Ah, Rzeczo, jesteś tutaj! Spędziłem conajmniej pięć minut szukając Cię po dworze. Co Ty do cholery robisz?"
"Tak jak to widzę, Twoja szyja jest zaledwie kilka cali od faceta, który chciał nie tak dawno Cię ugryźć..."
"On jest wampirem, Rzeczo. Wampirem. To tylko małe bubu. W najgorszym przypadku przez chwilę będzie go bolało."
"Dobrze wiedzieć, że mam wybór... Nie martw się, zrobię to. Jak tylko wyniesiesz stąd swój tyłek."
"Eloise, skoro tu jesteś, możesz być moją asystentką. Najpierw musisz założyć rękawiczki. Następnie poproszę Cię o ustabilizowanie jego ręki."
"W porządku... Prawie gotowe. Nie bądź mięczakiem. Jeszcze tylko trochę... tutaj. To najlepsze, co możemy teraz zrobić. Będziesz musiał trochę odpocząć."
"Nie możesz usprawiedliwiać jego zachowania tylko dlatego, że jest w tym nowy. Nie możesz pozwolić, żeby uchodziło mu to na sucho za każdym razem."
"Oczywiście, że nie rozumiesz. Nadal jesteś nastolatką. Nie masz pojęcia, jak naprawdę wygląda życie."
"Nic nie zrobiłaś, Rzeczo... Wpadłaś na Ivana przypadkowo i się obudziłem. To wszystko. Szczerze mówiąc, żadne z nas nie może sobie tego przypisać."
"Zaczynasz rozumieć. Oczywiście nie mam żadnych moralności. Jestem cholernym wampirem. Może nie jestem najbardziej autentycznym przykładem, ale mimo to..."
"Nie. Nie martw się. Robi mi się niedobrze, kiedy grasz męczennice i postępujesz cnotliwie. Nigdy nie powinienem był wychodzić z pokoju. Przypomnij mi, żebym następnym razem zamknął drzwi."
"Okej, jest coś co musisz wiedzieć. Nie odwaliłaś takiej złej roboty, wcześniej. Dobra, powiedziałem to. Dobranoc."
"Właśnie pokłóciłem się z Vladimirem i naprawdę przydałoby mi się trochę krwi, żeby mnie uspokoić."
"Więc o co chodzi, Rzeczo? Zaczynasz to lubić? Nie musisz się tłumaczyć. Zawsze myślałem, że jesteś trochę dziwna..."
"W porządku. Wygląda na to, że nie jesteś takim mięczkiem jak myślałem... Chociaż nigdy nie oczekiwałem od Ciebie zbyt wiele... Tak czy inaczej, nie przeszkadza mi to. Zwłaszcza jeśli to oznacza, że nie będziesz takim wrzodem na dupie... Więc ugryzę Twój nadgarstek. W ten sposób łatwiej będzie regulować bicie serca. Powinnaś także usiąść. To trochę potrwa. Trzymaj się wanny."
"Cóż, dostałaś to, czego chciałaś? Czy czujesz się jak prawdziwy Kielich, od stóp do głów?"
"Cóż, masz swoją odpowiedź. Jestem pełny. Ide teraz. Nie ma sensu się tu kręcić. Czy jesteś w stanie samodzielnie wstać, czy powinienem odprowadzić Cię do Twojego pokoju?"
"Hej, Rzeczo. Właśnie znaleźliśmy ciało w pobliżu dworu, wciąż ciepłe. Krew wciąż płynie... Kiedy patrzy się na twarz, prawie słyszy się krzyki bólu... Pomyślałem, że spodoba Ci się to przedstawienie. Idziesz?"
##### Rozdział IV

"Rzućmy okiem, Rzeczo. Musisz zobaczyć, jak naprawdę wygląda świat nocy... i zrozumieć, że mogło być dla Ciebie znacznie gorzej. Jestem też pewny, że będzie to pierwsze martwe ciało, jakie kiedykolwiek widziałaś..."
"Naprawdę? Byłoby to tak głupie, jak pozostawienie niewidomego samego z ciałem?"
"Tak, grozi Ci niebezpieczeństwo. Twoja soczysta szyja może być całkiem apetyczna."
"Taa... Kilka dni temu to Rzecz prawie skończyła martwa... Chociaż wtedy to była wina Ivana."
"Wydymasz wargi jeszcze bardziej niż zwykle. Ale będziesz musiała się do tego przyzwyczaić. To nie jest gra. Założę się, że Twoim największym problemem jest wybór tapety lub stroju do wyjścia na miasto. Cóż, to nie są prawdziwe problemy. Dla większości z nas, ta egzystencja to tylko jeden kłopot po drugim. Możesz więc zapomnieć o spokojnym, małym życiu, które miałaś."
"Biedna, mała Eloise właśnie dowiaduje się, że ktoś zginął i jest smutna... Boisz się, że pewnego dnia będziesz musiała walczyć?"
"Coż, przynajmniej zdajesz sobie sprawę z tego, że jesteś bezużyteczna. To jest początek. Musisz więc być dobrą dziewczyną i robić to, co powiem. Płakanie jest niedozwolone. Zrobię co w mojej mocy, by utrzymać nas przy życiu. Łapiesz?"
"Co Ty tutaj robisz? Myślałem, że idziesz do ogrodu... Nie mówiłem Ci, żebyś trzymała się z dala ode mnie?"
"Oh, to zwykłe przyjęcie... Korzystamy z gości, kiedy są wstawieni i jemy tyle, ile nam się podoba. W każdym razie, do zobaczenia jutro, Rzeczo. Postaraj się nie spóźnić."
"To nie jest tak rzadkie jak myślisz. W tej chwili nie mam ochoty na jedzenie. Poza tym spowolni metabolizm i sprawi, że poczujesz się zmęczona. Nie chcę Cię męczyć całą noc."
"Dobrze? Czujesz się tu bardziej komfortowo? Kiedy światła są słabe, to nie jest tak strasznie, prawda?"
"Nie jestem pewien, dlaczego zadałaś mi takie pytanie... To nie Twoja sprawa. I zdecydowanie nie mam ochoty o tym rozmawiać. Zwłaszcza z Tobą."
Próbował patrzeć na mnie z góry, zbliżając się do mnie, aż jego twarz znajdowała się zaledwie o cal od mojej. Byłam wystarczająco blisko, by zaatakować go ciosem głowy. Wystarczająco blisko, by go pocałować. Ale zdecydowałam się nie ruszać. Patrzyliśmy na siebie bez słowa. Nawet nie mrugnął swoimi niebieskimi oczami.

"Nie możemy tak stać całą noc! Powiedziałeś mi, żebym nic nie mówił, Vladimir, ale skoro sam jej nie możesz powiedzieć, równie dobrze mogłaby to zobaczyć na własne oczy. Nie wiem dlaczego próbujesz ją chronić. Myślisz, że zemdleje?"
##### Rozdział V

"O tak? Naprawdę się pojawiłaś? Nie sądziłem, że masz odwagę. Miałaś dziwny wyraz twarzy, kiedy zobaczyłaś martwe ciało i tę całą krew..."
"Świetnie. Teraz mamy do czynienia z jakimś super-wampirem, który ma z nami na pieńku. Czy ktoś nadal myśli, że pojawił się przypadkowo?"
"Tak... Cóż, może powinieneś pomyśleć samodzielnie. Wtedy zdasz sobie sprawę, jak głupio brzmisz, Ivan. Olet tyhma kuin saapas."
"Ty mały mięczaku. Co się stanie jeśli za nami pójdzie? Myślisz, że cokolwiek zmieni, jeśli wszyscy przeniesiemy się do Wimpville? Z mojego doświadczenia wynika, że kiedy ktoś chce Cię zabić, nie przestanie szukać, dopóki Cię nie znajdzie."
"Nie denerwuj się, Rzeczo. Przyszedłem tylko sprawdzić, czy jeszcze żyjesz. Powinnaś być szczęśliwa."
"Cieszę się, że przyszłaś, mimo że nie wniosłaś wiele do dyskusji."
"Nie jestem dzieckiem. Nie muszę jeść co dwie godziny... Możesz to sobie wyobrazić? Nie byłoby to zbyt praktyczne. W każdym razie... Nie mam harmonogramu karmienia. Więc nie przyzwyczajaj się do tej rutyny."
Przygryzał wargi, jakby powstrzymywał się od słów. Byliśmy jak dwoje aktorów stojących na scenie po wzniesieniu kurtyny. Żadne z nas nie było pewne, czy powinniśmy pozostać w roli, czy nie.

"To narazie tyle zabawy. Nie mam zbyt wiele czasu na przygotowania przed jutrem. Lepiej odpocznij, Eloise."
"Nie pozwolę Ci zgnić na świeżym powietrzu. Pochowanie Cię to ostatnie co mogę zrobić..."
"To wszystko moja wina... ale przynajmniej próbowałem. Przysięgam... przepraszam. Naprawdę przepraszam. Gdybym nadal był człowiekiem, może byłbyś w stanie mi wybaczyć... ale wiesz, że nie mogę nic na to poradzić. Nie mogę, po prostu już nie mogę..."
"Och... Oto mój pyszny Kielich... a ja dopiero zaczynałem być głodny. To musi być to świeże powietrze."
"Tak... Cóż, zdecydowanie nie ufam komuś takiemu jak Ivan w moim życiu."
"Ivan może i jest dzieckiem, ale Ty jesteś niemowlęciem, Rzeczo. Nie pomogłabyś nam na zewnątrz."
"Pośpiesz się. Przy okazji, Eloise, dzięki za wcześniej."
"Dobra... Słuchaj, wychodzę teraz. Jesteś gotowa ruszać?"
"Naprawdę myślisz, że będę na Ciebie czekać? Po prostu się tam spotkajmy. Wiesz gdzie to jest?"
"Nie jesteś taka głupia, na jaką wyglądasz. W każdym razie, do zobaczenia później!"
"No cóż... To było wspaniałe wrażenie damy w opałach."
"Więc... Podoba Ci się tu? Dobrze się czujesz?"
"Nie. Wiesz, że nie mogę pić i nie mam ochoty wydawać dla Ciebie pieniędzy. Nie bądź śmieszna."
"Tutaj jesteś... i masz w ręku drinka. Ei hitto... Naprawdę przydałby się teraz, ze wszystkim, co się ostatnio dzieje. Co za gówniana noc..."
"Posłuchaj, Rzeczo, powiedzmy, że to dobrze, że mnie obudziłaś, ponieważ miałem rzeczy do zrobienia. Ale w przyszłości zostań kumplem i pozwól mi samodzielnie rozwiązać swoje problemy. To nie Twoja sprawa i nie chcę słuchać Twoich rad."
"Nie ma powodu, żeby się tym przejmować. To była przygoda na jedną noc. Było ekscytujące, ponieważ było nowe dla nas obojga. Nie martw się, to się więcej nie powtórzy. Masz więcej takich pytań? Bo otrzymasz tę samą odpowiedź!"
"Wiesz, byłaś niesamowita ostatniej nocy."
"Jesteś taka naiwna, Eloise. Nie o tym mówiłem."
"Chodź tu, maleńka. Nie bój się. Chcę tylko z Tobą porozmawiać."
"Ćśś... Nie płacz. Proszę, nie płacz. Wiem, że Twojej mamy teraz tu nie ma. Zgubiłaś swój kocyk... ale musisz mnie posłuchać."
"Tak mi przykro... Próbowałem ich powstrzymać, żeby Cię nie skrzywdzili. Próbowałem Cię uratować. Ale nie mogłem."
"Chciałem być dla Ciebie bohaterem. Chciałem, żebyś mogła się śmiać, bawić się i żyć swoim życiem. Ale zawiodłem. Tak bardzo Cię zawiodłem."
##### Rozdział VI

"No błagam, Beliath. Już Ci powiedziałem, nic nie możemy na to poradzić. Więc spadaj. Nie idę z Tobą dziś wieczorem."
"Tutaj się mylisz. Jesteś moim cholernym Kielichem. Nie jestem Ci niczego winien. Zupełnie niczego. Twoim zadaniem jest się zamknąć i dawać mi swoją krew. Otóż to."
"Wow, to było naprawdę dobre. Niekoniecznie najlepsze, jakie kiedykolwiek jadłem, ale wcale nie takie złe."
"Nie. Ale może potrafisz mnie zabawić. Jesteś moim Kielichem, więc równie dobrze możesz się przydać. Wiesz, jak grać w szachy?"
"Ładnie wykonane. Wygrałaś. Jesteś oczywiście doskonałym graczem. Chcę rewanżu."
"Tak... Cóż... Naprawdę nie mam ochoty ciągnąć Cię ze sobą w podróż tylko dlatego, że się nudzisz. Nie jestem opiekunką!"
"O tak? Czemu nie? Ponieważ jesteś moim Kielichem? Naprawdę myślisz, że jesteś taka ważna? Niektórzy ludzie są tak nieświadomi..."
"Ja... Wystarczy! Przestań być taka dramatyczna! Pójdę na tę głupią pielgrzymkę. A potem miejmy nadzieję, że zejdziesz mi z głowy."
"Tak. Odprowadzę Cię z powrotem do Twojego pokoju. Możesz wstać? Tutaj, oprzyj się na moim ramieniu."
"Rzeczo? Eloise? Idę. Do zobaczenia wkrótce."
"Umierałem. Straciłem wszystko. Świat wokół mnie płonął. W oddali słyszałem egzekucje mężczyzn z zimną krwią. Natknąłem się na innego umierającego mężczyznę i odebrałem mu jego broń. To był ten pistolet. I udało mi się stamtąd wydostać. Uciekłem z piekła. Po tej strasznej wojnie broń pomogła mi przeżyć. Od tamtej pory mam go zawsze przy sobie. Proszę, dobrze się tym zajmij. I nie zapomnij o siebie zadbać. Do zobaczenia wkrótce, Eloise. Nahdaan!"
##### Rozdział VII

"Tak, to ja. Wróciłem. Tęskniłaś za mną?"
"Naprawdę? Dlaczego wszyscy robią takie zamieszanie? Nie było mnie tylko kilka nocy. Nie zachowuj się jak dzieciak, który wrócił z odwiedzin u swoich dziadków."
"Cholera... Zostawiasz Kielich bez nadzoru na kilka godzin, a ona zaczyna zachowywać się jak idiotka. Saatana..."
"Próbujesz ze mną pogrywać czy co? Mówię ci, że umieram z głodu, a ty chcesz nadrobić zaległości w plotkach?"
"Nie jesteś tu lekarzem. Co za głupie pytanie. Naprawdę myślisz, że chciałem wrócić do odosobnionego dworu, gdzie nikt mnie nie znosi?"
"Mam cię dość, Ivan! Nazywasz siebie wampirem, a nie potrafisz nawet chodzić prosto! Jesteś ciężarem dla nas wszystkich. Jesteś nieudacznikiem. Zawsze marnujesz mój czas. Wynoś się stąd! Mene pois!"
"Tak, tak... Śmiało, wypłacz sobie oczy. Trzeba było być bardziej ostrożnym. Nie próbuj dawać mi żadnych głupich wymówek."
##### Rozdział VIII

"Oh! To Ty, Eloise! Wystraszyłaś mnie! Właśnie miałem zamiar zejść na dół. To wszystko, co robiłem."
"Nie myśl, że czekałem na ciebie, czy coś w tym stylu."
"Przysięgam, jeśli spróbujesz mnie zmusić do rozmowy, powiem Vladimirowi, że zdeptałaś jego hortensje! I szczerze mówiąc, po tym, co się wczoraj stało, też nie mam ochoty grać z Tobą w szachy."
"Proszę bardzo. Stań tak i czekaj, aż poczujesz się pewnie. Cel powinien być jedyną rzeczą, o której myślisz. Wtedy pociągnij za spust."
"No tak... Przynajmniej to miejsce sprawia, że czuję, że żyję. Lubię przebywać z prawdziwymi ludźmi, którzy nie tkwią w przeszłości."
"Wampiry, ludzie... Oni wszyscy są zepsuci... ale przecież urodziłem się człowiekiem..."
"Słuchaj... Kuule... Wiem, że nie jestem łatwym facetem do życia. Ale teraz, kiedy mnie poznałaś, możesz zrozumieć, dlaczego taki jestem... Nigdy wcześniej przed nikim się nie otworzyłem. Nigdy nie sądziłem, że tak będzie. Szczególnie nie z Tobą. Ale muszę przyznać, że masz cholernie silną osobowość. Jak wtedy, gdy poprosiłaś mnie, żebym pił Twoją krew, aż będę pełny... To było coś innego. To naprawdę mnie rozwaliło. Myślę, że właśnie dlatego zaufałem ci na tyle, by opowiedzieć ci moją historię."
"To bardzo miło z Twojej strony... Nie jestem pewien, co czuję. To jest nawet trochę przytłaczające. Ale choć raz, nie zamierzam wyładowywać swojej frustracji na Tobie. Eloise... Dzięki. Tym razem wygląda na to, że mnie uratowałaś..."
"Nie jestem pewien, czy wcześniej wyraziłem się jasno. Czasami trudno mi powiedzieć, co mi leży na sercu... Obawiam się, że nie byłem zbyt wyartykułowany."
"Zdaję sobie sprawę, że jesteś dla mnie ważna. Nie wiem, czy to dlatego, że jesteś moim Kielichem, czy może chodzi o coś innego. Ale to prawda. Nawet jeśli nie potrafię do końca wyjaśnić dlaczego."
"Tak... Masz rację. Może powinniśmy posłuchać jego rady. To chyba najmądrzejszy facet, jakiego znam."
"Ostatnim razem, gdy to robiliśmy, było dużo zabawy."
"Proszę, przestań ze mną zadzierać i zostaw mnie w spokoju na jedną noc. Nie chcę powiedzieć czegoś, czego będę jutro żałować."
"O tak? Naprawdę? Myślisz, że wiesz o mnie wszystko... Dlatego, że jesteś tu od niedawna? Bo piję Twoją krew? Bo opowiedziałem ci kilka rzeczy o moim życiu? Pozwól, że coś Ci powiem. Gdybyś naprawdę znała mnie tak dobrze... nigdy byś nie zasugerowała, żebym znowu zaczął eksperymentować... Byłabyś zbyt przerażona, żeby nawet o tym mówić."
"Nigdy tak naprawdę nie żyłaś. Nic nie wiesz. I wydaje ci się, że możesz wymyślić magiczne rozwiązanie, ot tak, po prostu. Biedny dzieciak. Jesteś taka naiwna. Wynoś się stąd, do cholery. Zabierz swoje głupie pomysły i dobre intencje i włóż je tam, gdzie słońce nie dochodzi. Jesteś dla mnie bezużyteczna. Prawdziwym ciężarem. A teraz spadaj!"
"Wracaj do łóżka, Eloise. Jest jeszcze wcześnie. Mogę poczekać."
"Tak. Teraz zdaję sobie z tego sprawę. Jesteś zbyt miła, by życzyć mi krzywdy."
"Ty, mój Kielich... Może moglibyśmy... Nie. Nie, nie pozwolę Ci na to. Nie wiesz, w co się pakujesz. Nie masz pojęcia, jak to jest."
"Słyszę, jak tam chodzisz... Przestań być głupia i wejdź już."
"O tak, prawie zapomniałem... Nie wspominaj nikomu o tym, co robimy. Oni nie zrozumieją. Liczę na Ciebie."
##### Rozdział IX

"Jestem ci bardzo wdzięczny... Chciałbym znaleźć słowa, by wyrazić to, co czuję. Ale nie mogę."  RIX / Ścieżka Ethana
"Posłuchaj... Nie wiem co się ze mną dzieje. Ale nie mogę tego kontrolować. Od tak dawna chciałem cię pocałować i... nie wiem. Po prostu musiałem to zrobić. Nie mogłem się powstrzymać."  RIX / Ścieżka Ethana
##### Rozdział X

"Nie... Nie. Kocham cię, Eloise. Rakastan sinua. Wiem, że nie znamy się bardzo długo, ale właśnie zdałem sobie sprawę, że... nie jestem gotowy, że cię stracić... "  RX / Ścieżka Ethana
"Whoa, rzecz, wyglądasz, jakbyś wstała dziś rano po złej stronie! Myślę, że możesz potrzebować świeżego powietrza!"  RX / Szczęśliwy finał
##### Rozdział X

"I na litość boską uspokój się. Robi mi się niedobrze jak widzę, jaki jesteś spięty."  RI / Ścieżka Ivana
"Dziewczyna wie, gdzie uderzyć, żeby zabolało...Zaczynam ją lubić."  RII / Ścieżka Beliatha
"Zawsze są Ci sami, którzy muszą wykonywać brudną robotę ..."  RIII / Ścieżka Vladimira
"Cholera, Raph, jesteś takim utrapieniem z tymi twoimi nawykami szybkiego niewidomego gościa "  RVI / Ścieżka Beliatha
"Lepiej być tchórzem przez minutę, niż martwym na wieczność. Tak zawsze mówiono żołnierzom."  RX / Ścieżka Beliatha

* RII/Ścieżka Beliatha
* RIII/Ścieżka Beliatha
* RIX/Ścieżka Beliatha
1/3