Feniks

## Wygląd

### Kolor oczu:

Może być różny, najczęściej artyści malują go z pasującymi do jego piór czyli taki ognisty

### Kolor piór

Ognisty

**Feniks (ang. Pheonix) -** Mistyczny zwierzak z rodziny ptaków. Uznawany jest, jako symbol słońca oraz wiecznego odradzania się.

## Feniks w literaturze historycznej

### Herodot

Był znany wszystkim pisarzom starożytności klasycznej, poczynając już od Herodota,
 który jednak podawał jego istnienie w wątpliwość. Opisywał jednak
związane z nim legendy. Feniks miał mieć wielkość i wygląd orła ze
złoto-czerwonym upierzeniem. Przybywał do Egiptu z Arabii co 500 lat, przynosząc w kuli mirry szczątki swego poprzednika, którego składał na ołtarzu słońca w Heliopolis.

### Filozof grecki nieznanego autorstwa

Wedle
 książki Feniks miał przylatywać z Indii, skąd po 500 latach życia
udawał się do Lasu Lebannon, gdzie „kąpał skrzydła w zapachu”. Następnie
 leciał do Egiptu, gdzie na ołtarzu słońca w Heliopolis, w miesiącu Adar
 kapłani przygotowywali specjalny stos, na którym się spalał i
zmartwychwstawał po 3 dniach.

### Owidiusz

Według Owidiusza miał się żywić kroplami kadzidła i sokami kardamonu, zaś po 500 latach życia budował gniazdo wypełnione korą kasji, kolcami nardu, żółtą mirrą
 i cynamonem, następnie zaś umierał i odradzał się sam z siebie, zaś
gniazdo zanosił do miasta Hyperion, ponownie na ołtarz poświęcony
słońcu.

### Pliniusz Starszy

Wedle
 Pliniusza na świecie miał być tylko jeden Feniks. Jego ubarwienie było
purpurowe ze złotą głową oraz niebiesko-różowym ogonem. Na głowie
dodatkowo posiadał grzebień z piór. Żyć miał 540 lat, potem zaś budował
gniazdo z wonności i przypraw, w którym ginął. Z kości i szpiku odradzał
 się najpierw w czerwia, który przemieniał się w pisklę i ostatecznie w
nowego ptaka Feniksa. Gniazdo z resztkami poprzednika zanosił wedle
Pliniusza do Miasta Słońca nieopodal Panchai.

### Laktancjusz

Laktancjusz
 napisał cały poemat o ptaku Feniksie. Ponad istniejące opisy dodaje, iż
 ptak mieszkał w dalekiej, przepięknej krainie, gdzie co rano pił 4 razy
 wodę ze strumienia życia i machał skrzydłami witając Febusa (słońce).
Po 1000 latach życia wybierał się do Syrii, gdzie na drzewie palmowym
budował sobie grób z soczystych ziół, akantu i mirry. Tam, śpiewając
pieśni pogrzebowe, spalał się, a następnie przybierał postać jakby
nasionka, następnie jajka, w końcu zaś dorosłego ptaka. Był
złoto–czerwony, z ogonem żółtym z kropkami purpury, dziobem białym ze
szmaragdowym połyskiem, oczami szafirowymi, pazurami różowymi i złotymi
łuskami na nogach.

### Izydor z Sewilli

Do
 istniejących opisów, Izydor z Sewilli dodaje, iż ptak po zbudowaniu
stosu z gałęzi i przypraw czeka na wschód słońca. Jego promienie
zapalają gniazdo, Feniks zaś roznieca je machając skrzydłami i tak spala
 się i odradza z popiołów.

### Bartłomiej Anglik

Podaje,
 iż Feniks mógł żyć 300 lub 500 lat, zaś jego odrodzenie trwać miało 3
dni, pierwszego dnia powstawał robak o zapachu słodszym niż róża i każdy
 inny kwiat, drugiego pisklę, trzeciego przekształcało się w dorosłego
Feniksa.

Według różnych innych autorów Feniks miał żyć od 300, poprzez
340, 500, 540, 1000 aż do 1461 lat. Był bezpłciowy, ponieważ rozmnażał
się sam z siebie. Jego kolorystyka różni się niekiedy, jednak zwykle
przeważa barwa złota i purpurowa. Zazwyczaj budował gniazdo lub stos z
przypraw i gałązek wonnych roślin, w którym umierał lub spalał się, a
następnie odradzał. Związany był z kultem słonecznym, toteż zazwyczaj
legendy opowiadały, iż zanosił gniazdo lub szczątki swego poprzednika do
 świątyni słońca w Egipcie. Przez autorów chrześcijańskich był
przyrównywany do Chrystusa,
 gdyż miał zdolność zmartwychwstawania. W wielu mitologiach można
znaleźć ptaki podobne Feniksowi zarówno w opisie i charakterystyce, jak i
 konotacji ze słońcem.

Według niektórych to greckie podanie jest być może związane ze świętą egipską czaplą, która jest symbolem wiecznie się odradzającego wschodzącego Słońca. Jej złote i purpurowe upierzenie symbolizowało wschód Słońca w Egipcie.

## **Ciekawostki**

* Feniks najczęściej był portretowany na tle Słońca ze skrzydłami wzniesionymi do lotu.
* Podobno Feniks siadał tylko na paulowni cesarskiej, bo to drzewo posiada zdolność odradzania się ze ściętego pnia.