Amithara Lerver

Amithara Lerver

Krąg Lanneidh

Elina Lerver (synowa)

Kazurieth Lerver (wnuczka)

Erranda Lerver (córka)

Tybalt Lerver (zięć)

Brina Lerver (wnuczka)

Mike Ardatan (przybrany syn)

Leanna Ardatan (synowa)

Ifer Ardatan (wnuk)

Naurel Ardatan (wnuk)

Merit Ardatan (wnuczka)

Dar'aatrine (teściowa)

Ulfric Lerver II (teść)

Quushaih (przewodniczący Kręgu)

Cybba (ojciec)

Urithiana (matka)

Devellerid (siostra)

Hrovvhaand (siostra)

4 siostry o nieznanych imionach

Elina Lerver

Mike Ardatan

Leanna Ardatan

Erranda Lerver

Krąg Lanneidh

Agekath

Ezaki Evidar

Dorin Erkas

**Amithara Eiran Lerver -** pół valkatis, pół kotokrwista szlachcianka pochodząca z Kręgu Lanneidh. Posiada ainhardzkie pochodzenie.

## Przeszłość

### Wczesne życie

Urodziła się w Kręgu Lanneidh jako siódma córka kotokrwistej żbiczki o imieniu Urithiana i valkatis rysia o imieniu Cybba. Imię Amithara (wiąz) zostało jej nadane z powodu wypadku, który nowonarodzona przeżyła cudem - podczas porodu na jej matkę prawie spadło drzewo wiązu, jednak zatrzymało się parę centymetrów od brzucha Urithiany. 3 księżyce po narodzeniu przeszła przez inicjację do Kręgu, poprowadzoną przez Quuishaha, ówczesnego przewodniczącego Kręgu. Otrzymała też wtedy złoty medalion swojego Kręgu.

Od najmłodszych lat Amithara wykazywała szczególną więź z naturą, a język druidzki jakby przychodził jej naturalnie, szybciej niż innym dzieciom. Zdawała się też widzieć duchy natury i inne nadprzyrodzone istoty. Żywo interesowała się również zielarstwem i ogrodnictwem, w wieku 12 lat dołączając do grupy medyków w swoim kręgu.

Mając 13 lat była świadkiem jak jej ojciec ginie, topiąc się w pobliskiej rzece. Dziewczyna bardzo to przeżyła, od tamtego czasu starając się unikać wody jak ognia. Po roku stwierdziła jednak, że ma dość poddawaniu się swojemu strachowi i zaczęła regularnie chodzić nad rzekę, gdzie zmarł jej ojciec, najpierw jedynie mocząc stopy, potem wchodząc coraz głębiej, aż w końcu mając 15 lat jako jedna z nielicznych w swoim Kręgu nauczyła się pływać.

Wkrótce po nauczeniu się pływania Amithara zaczęła zapuszczać się coraz głębiej w las, ku wzburzeniu jej matki i starszych w Kręgu. Raz zawędrowała aż na skraj lasu, gdzie zauważyła chatę młodego, rosłego chłopaka, którym potem okazał się być Henry Lerver. Nie znając życia poza Kręgiem, Amithara coraz częściej przychodziła na skraj lasu, popatrzeć jak chłopak pracuje, aż w końcu Henry ją złapał. Okazało się, że pomimo pewnych różnic kulturowych dwójka świetnie się dogaduje i ma sporo wspólnych tematów. Oprócz tego Henry zdał się jej bardzo zabawny i polubiła go, od tamtego czasu regularnie odwiedzając jego polanę.

Potajemne schadzki Henrego i Amithary szybko wyszły na jaw, gdy jej siostry postanowiły ją śledzić. Pomimo tego, że starsi z Kręgu nie podzielali entuzjazmu dziewczyny w stosunku do obcego, nie zabronili jej oficjalnie spotykać się z nim. Tuż przed coroczną wędrówką na południe Amithara poprosiła swoją najstarszą siostrę, Devellerid, aby ta zrobiła dla niej prosty medalion z głową kota. Naszyjnik na rzemyku dziewczyna przekazała Henremu tuż przed wyjazdem, aby ten o niej pamiętał.

W czasie zimowych miesięcy Amithara nawiązała kontakt z wieśniakami mieszkającymi pod Surheld, ciekawa ich życia. Z pomocą ręcznie zrobionego papieru udało jej się zrobić sobie notatnik, w którym zapisywała wszystkie rzeczy, których dowiadywała się o nowym sobie świecie.

Po powrocie na północ 16 letnia Amithara spędziła noc z Henrym, która poskutkowała zajściem w ciążę przez dziewczynę. Wnioskując po zdobytych o ludziach spoza Kręgu informacjach, założyła że Henry nie byłby zainteresowany wychowywaniem dziecka z kimś, kto nie jest jego żoną, ucięła więc z nim kontakt, postanawiając że dziecko wychowa sama, z pomocą od Kręgu.

Po porodzie otrzymała sekretną wiadomość z pogróżkami od Ulfrica Lervera II, dlatego gdy tylko skończyła karmić piersią oddała dziecko zaskoczonemu Henremu. Początkowo Amithara chciała dać synowi na imię Shaerden, jednak po porozumieniu się z Henrym, zdecydowali się na imię Vincent. Dziewczyna wiedziała, że Henry nie będzie w stanie wychować samotnie dziecka, jednak nie chciała narażać siebie i swojego Kręgu poprzez pozostawianie go przy sobie. Nie protestowała gdy chłopak oddał Vincenta zaprzyjaźnionej parze w pobliskiej wiosce.

W ciągu następnego roku Amithara spotykała się z Henrym dość rzadko, skupiła się zaś na nauce strzelania z łuku, jak wszyscy członkowie Kręgu w jej wieku. Nie była w tym znakomita, ale rozwinęła tę umiejętność na tyle, aby potrafić obronić siebie i innych.

Po wyjeździe na południe Amithara zmuszona była bronić swojego Kręgu przed atakiem elfickich zbirów. Krąg nie poniósł zbyt dużych strat w ludziach, jednak podczas obrony zmarł Quushaih, przywódca Kręgu. Na nowego przywódcę starszyzna wybrała drugą najstarszą siostrę Amithary, Hrovvhaand, z której dziewczyna była bardzo dumna.

### Życie poza Kręgiem

Kiedy Amithara znów wróciła na północ, Henry postanowił pokazać jej jeszcze bardziej życie poza Kręgiem i regularnie zabierał ją do wioski, gdzie mogła z daleka obserwować, jak rozwija się jej syn. Pewnego dnia na własną prośbę została zabrana do Ekreonu, gdzie miała okazję uczestniczyć we Florariach. Stolica Ainhardu absolutnie ją oczarowała, dlatego gdy przyszła jesień, dziewczyna postanowiła nie wracać ze swoim Kręgiem na południe, ale zdecydowała się zamieszkać wraz z Henrym. Jej decyzja zasmuciła jej dotychczasowych pobratymców, jednak pozwolili jej odejść, wcześniej jednak przygotowując jej solidną wyprawkę złożoną z kocy, ubrań, materiałów, narzędzi, jedzenia, przedmiotów codziennego użytku i oczywiście wozu.

### Praca jako zielarka

Po opuszczeniu Kręgu Amithara wprowadziła się z całym dobytkiem do Henrego, który zaczynał powoli robić się samotny od mieszkania samemu, poza wioską, przyjął ją więc z otwartymi rękoma. Mimo mieszkanie razem stosunki między nią, a gospodarzem pozostały przyjacielskie.

2 miesiące po wprowadzce do chaty Lervera Amithara odkryła istnienie Cechu Zielarzy, gdzie od razu dołączyła, zdumiewając wszystkich swoimi niesamowitymi zdolnościami nabytymi w Kręgu. Oprócz tego przedstawiła Cechowi mnóstwo dotąd niespotykanych zastosowań ziół, a także użycia roślin, które do tej pory uznawane były za bezużyteczne, pasożytnicze, a nawet trujące.

Po roku zaproponowano jej miejsce przewodniczącej Cechu, jednak odmówiła, nie chcąc zwalać sobie zbyt dużo na głowę. Zamiast tego przygarnęła do siebie paru wybranych uczniów, których uczyła przez następne 3 lata. Jednym z tych uczniów był Xavier Rumahel.

Gdy miała 21 lat zatrudniła się jako medyczka w ekreońskim okręgu Bractwa Łowców. Praca ta bardzo zbliżyła ją z Henrym i wkrótce pomiędzy dwójką pojawiło się nieco cieplejsze uczucie.

Gdy miała 23 lata Henry przyprowadził do domu osieroconego Vincenta. Zobaczenie z tak bliska swojego syna ponownie rozbudziło w Amitharze macierzyńskie uczucia i po znalezieniu sobie zastępcy odeszła z Bractwa, powracając do pracy w Cechu. Oprócz tego stała się nieoficjalnym medykiem wioski Ferhan, skąd przybywali do niej wieśniacy z prośbą o leki nasenne, nastawianie złamanych kończyn, czy przyjmowanie porodów. Amithara zawsze z chęcią pomagała swoim sąsiadom, nie zawsze oczekując w zamian pieniędzy, godząc się również na handel wymienny.

### Dalsze życie

Mając 24 lata ona i Henry postanowili wziąć oficjalny ślub, który odbył się w ich dotychczasowym domu. Amithara zaprosiła na niego większość osób ze swojego Kręgu. Dowiedziała się też wtedy że przed miesiącem jej matka zakończyła swój piąty żywot podczas wypadku przy pracy, a jej ciało tradycyjnie spalono. Miała też wtedy szansę spotkać dzieci swojej najstarszej siostry, z czego z jakiegoś powodu była pewna, że niemowlę jest szóstym żywotem jej matki.

Gdy miała 30 lat poznała przyprowadzoną przez Henrego do domu Errandę. Ona i dziewczynka były tak różne, jak ogień i woda, ale w Errandzie było coś, co sprawiało że rozmowa z nią płynęła niesamowicie gładko i Amithara nigdy nie była znudzona jej osobą. Nie dała rady przekonać dziewczyny, aby ta nauczyła się sztuki zielarstwa, ale widząc jej zapał do literatury i języków zaczęła uczyć ją języka druidzkiego z pozytywnym skutkiem. Po roku razem z Henrym zaadoptowali Errandę.

W tym samym roku razem z Henrym przyjęli do siebie Mike'a Mathalatha, nagle opuszczonego przez swojego Mistrza. Na początku chłopak nieco ją irytował, będąc energiczny, głośny i narwany, szybko jednak zobaczyła, że jest to siłacz o złotym sercu, gotowy nawet i umrzeć za kogokolwiek z jej rodziny, którą traktował jak swoją.

Amithara absolutnie pokochała Leannę Ardatan, która rok później zaszła w ciążę z Mike'iem. Tak bardzo jak tylko mogła wspierała kobietę w jej ciąży, a po urodzeniu się dziecka bardzo pomagała jej przy małym Iferze, a potem również przy Naurelu, jak i Merit. Odbierała również jej wszystkie 3 porody.

Gdy miała 35 lat przyjęła do domu zrozpaczoną Elinę Willmont, która zaszła w ciążę z jej synem, Vincentem. Nigdy nie krytykowała bezpośrednio dziewczyny, starając się jej przekazać tak prosto jak tylko umiała tajniki zwykłego, codziennego życia.

W tym samym roku Amithara była bezpośrednim świadkiem porwania Vincenta przez Dorina Erkasa, który dźgnął ją przy tym nożem. Kobieta ledwo doczołgała się do pustego domu i udzieliła sobie samej pierwszej pomocy, cudem unikając śmierci. Jej naoczne świadectwo pomogło odnaleźć kryjówkę Dorina, a po powrocie syna kobieta zajęła się fizycznym i psychicznym wsparciem Vincenta.

W 5 miesiącu ciąży Eliny za pomocą swoich naparów uratowała ją przed skutkiem zatrucia przez ojca dziewczyny, Thiesina Willmonta. Na odchodne postrzeliła z łuku mężczyznę w kolano.

Krótko po tym wydarzeniu musiała pilnie wyjechać do pobliskiej wioski w celu odebrania porodu. W tym czasie jej dobry przyjaciel, Gwine Elwulf, kowal, poważnie oparzył się przy pracy i przyprowadzono go do chaty Lerverów. Z powodu braku jakiegokolwiek medyka na miejscu leczeniem zajęła się Elina, od wielu tygodni bacznie obserwująca z daleka pracę Amithary. Po powrocie do domu kobieta zdumiona była, jak dobrze jej synowej udało się odtworzyć miksturę na podstawie samej obserwacji jej przygotowania - rana kowala leczyła się bowiem dobrze, w miarę szybko. Amithara dokonała drobnych poprawek w miksturze, a po powrocie do domu uważnie wypytała Elinę o jej zakres wiedzy. Gdy stwierdziła, że dziewczyna ma wystarczająco spory potencjał, zaczęła szkolić ją na Zielarkę, a już po roku pomogła jej dołączyć do Cechu.

Brała udział w porodzie Kazurieth Lerver, za pomocą ziołolecznictwa zmniejszając cierpienia Eliny.

Mając 40 lat powitała w rodzinie Tybalta Varethara, partnera Errandy, a 9 miesięcy później - ich córeczkę, Brinę, która stała się absolutnym oczkiem w głowie kobiety. Od tamtego czasu Amithara przyjeżdżała częściej do Ekreonu, starając się jak mogła, aby ulżyć choć trochę swojej córce.

Przebywając w Ekreonie przypadkiem natrafiła na dyrektorę Akademii Ainhardzkiej, która, słysząc o jej niesamowitych umiejętnościach zielarskich, zaproponowała jej posadę profesorską w Akademii, po nagle zmarłym nauczycielu zielarstwa. Na początku kobieta była niepewna, ale po dłuższym przemyśleniu sprawy zadecydowała się przyjąć się pracę, tymczasowo wprowadzając się do kwater profesorskich. Pracowała tam w wieku 41-42 lat i uchodziła za jedną z najlepszych nauczycielek zielarstwa w historii szkoły, po roku jednak zrezygnowała, tęskniąc za domem. Na swoje miejsce od razu znalazła swojego byłego ucznia, Xaviera Rumahela, który z listem polecającym od niej dostał pracę od ręki, jednak jako nauczyciel chemii i biologi, dzięki czemu w wieku 24 lat stał się najmłodszym profesorem w Akademii.

Mając 47 lat ponownie przyjęła do swojego domu Errandę, pogrążoną w żałobie po utracie córki i męża. Za pomocą ręcznie robionych naparów i maści starała się ulżyć w bólu i choć trochę ukoić córkę.

2 lata później, po fali potwornych ulew nękających cały Ainhard przez jedną z cięższych jesieni wystąpiła do Rady Siedmiu z prośbą, o wybudowanie kamiennej drogi z Ferhan do Ekreonu. Na początku jej pomysł był nieustannie zbywany, jednak dzięki sile perswazji udało jej się wynegocjować warunki budowy, do której dołożyła się finansowo wraz z Henrym. Dzięki temu czynowi jeszcze bardziej zyskała w oczach mieszkańców Ferhan, co doprowadziło do tego, że w wieku 51 lat wybrano ją na Starościnę wioski Ferhan. Kobieta zrezygnowała jednak z funkcji, nie chcąc czuć się przytłoczona pracą i zamiast tego zdecydowała się dalej żyć w chacie Lerverów, pracując jako prosta Zielarka.

## Wygląd

Amithara jest bardzo wysoką, dość umięśnioną kobietą o jasnej cerze, pokrytej delikatnym, jasno-beżowym meszkiem na całym ciele, z nieco większą ilością przy żuchwie. Ma niezbyt duże, jaskrawo zielone oczy, gęste, cienkie brwi, małe usta i prosty, nieco płaski nos delikatnie zaróżowiony na końcówce. Na policzkach ma delikatne wgłębienia w futerku, wyglądem przypominające kocie wąsiki. Na karku, łokciach i kolanach ma mnóstwo ciemnych, rysich cętek. Jej włosy są bardzo grube, ciemno brązowe z przebłyskami szarości i dość szorstkie w dotyku. Kobieta zazwyczaj spina je w niski kitek lub luźnego koka. Ma beżowe kocie uszy zakończone długimi, ciemnymi włoskami. Ma krótkie, dość grube palce i długie paznokcie, przypominające szpony. Na dłoniach i stopach w "najmiększych" miejscach ma kocie poduszeczki. Zazwyczaj porusza się bardzo cicho i szybko.

Amithara zazwyczaj nosi długą, ciemno-zieloną, prostą suknię,z prostym, jasno-brązowym gorsetem z ramionami, co zazwyczaj przepasa specjalną chustą z kieszeniami, albo też jasną bluzkę z dość szerokimi, lekko napompowanymi rękawami, brązową, długą spódnicę i zieloną chustę z kieszeniami. Zazwyczaj chodzi boso, ale czasami nosi niskie, szerokie kozaki o miękkiej podeszwie. Zawsze nosi, żółty medalion kręgu Lanneidh, a ostatnio zaczęła nosić okulary połówki w cienkich, metalowych oprawkach.

## Charakter

Jest spokojną, ale bardzo stanowczą kobietą - jeśli się uprze, nie ma mocnych żeby ją przekonać. Nie jest jednak nierozsądna i zawsze trzy razy pomyśli i rozważy wszystkie możliwości zanim cokolwiek zadecyduje. Ma bardzo silną osobowość i zazwyczaj wystarczy jedno jej spojrzenie, aby ktoś się wycofał. Często zdaje się też, że nieustannie ocenia innych.

Jest okropną perfekcjonistką, co często doprowadza jej bliskich do szału. Uważa, że jeśli coś nie jest zrobione perfekcyjnie, to najlepiej w ogóle się za to nie zaczynać, a poprzez perfekcyjne ma na myśli - tak, jak ona to robi. Nie jest jednak kimś, kto będzie krytykował innych słownie, raczej wyraża się poprzez czyny, mruknięcia i spojrzenia.

Nie wtrąca się w osobiste sprawy innych i nie lubi, gdy inni się wtrącają w jej, ale jest za to bardzo ciekawa świata, jego funkcjonowania i działania. Kocha dowiadywać się nowych rzeczy i uwielbia robić szczegółowe notatki.

Kocha naturę, las uważa za swój drugi dom, zdaje się też móc rozmawiać z roślinami. Odnosi się z wielkim szacunkiem do wszystkich żyjących stworzeń, nie ważne czy młodszych czy starszych od siebie, nieistotnie od rangi, chociaż widać że ma spory szacunek do starszych od siebie. Jest też bardzo rodzinna, kocha dzieci i kocha opiekować się innymi, czuje się wtedy najbardziej spełniona.

Chociaż z pozoru wydaje się ostra i dość ponura, tak naprawdę kocha się śmiać i gdy pozna się ją bliżej okaże się, że ma bardzo proste poczucie humoru.

Za nic ma sobie ustalony porządek świata, czy normy obyczajowe. Nie łamie ich dla samej idei, ale jeśli jakaś jej nie podpasuje albo wydaje jej się zbędna czy nielogiczna, nie będzie mieć żadnych oporów przed odrzuceniem jej.

## Umiejętności

* strzelanie z łuku
* zaawansowana wiedza i umiejętności w zakresie medycyny tradycyjnej i ziołowej
* języki: druidzki,wspólny, kotokrwisty, krasnoludzki (w stopniu ograniczonym), elficki nocny (w stopniu ograniczonym)

## Ciekawostki

* kocha puszczać kaczki
* jest leworęczna
* jest siódmą córką siódmej córki, co daje jej możliwość widzenia nadnaturalnych rzeczy w sposób, w jaki nie widzą tego inni
* jej imię oznacza "drzewo wiązu"