Egzer Vacano

<nomobile>

Autor: Uriel34
lternatywy</nomobile><mobile>

</mobile>
Szablon:WTrakcie

Egzer Vacano

Biografia

**Data urodzenia**
80 BBY

**Miejsce pochodzenia**
Zerion

Wygląd zewnętrzny

**Płeć**
Mężczyzna

**Gatunek, rasa**
Człowiek

**Wzrost**
1,85 m

**Kolor oczu**
Brązowe

**Kolor włosów**
Blond (później siwe)

**Kolor skóry**
Biała

Polityka i społeczeństwo

**Profesja, ranga**
* Kanclerz Zerionu (40 BBY – 32 BBY)
* Kanclerz Stormway (28 BBY – 20 BBY)

**Przynależność**
* Zeriański Zarząd Demokratyczny (48 BBY – 32 BBY)
* Wielka Unia (28 BBY – 20 BBY)

**Pojawienia**
Aberration

**Egzer Vacano** – kanclerz sektoru Stormway rządzący nim w czasie dwóch kadencji w latach 28 BBY – 20 BBY. Po zakończeniu pełnienia urzędu został poddany pod sąd za rzeczy, których nie popełnił, chociaż można by mu przypisać inne zbrodnie. Nie dostał żadnej kary i cudem się wybronił, ale został odrzucony przez społeczeństwo, a jego dom jest nieustannie od tego momentu pilnowany przez specjalną policję.

Biografia
Dzieciństwo
Egzer urodził się w bardzo bogatej i wpływowej rodzinie Vacano, która właśnie połączyła się z inną podobną do nich rodziną Leiseger, z której pochodziła jego matka, a dziecko miało być potwierdzeniem takiej transakcji. Rodzice pozwalali małemu Egzerowi na właściwie wszystko, ale nie poświęcali mu tyle czasu, ile powinni – dotyczyło to i matki, i ojca. Kiedy chłopiec chciał się bawić, zamykali go samego w pokoju i nie zwracali uwagi na jego płacz. Mimo posiadanego majątku rodzina ta nie była szczęśliwa, małżeństwo się nie kochało, a wręcz czasami nienawidziło, co odbijało się na Egzerze, który był zmuszony do słuchania ich wiecznych kłótni. Nie miał on też kolegów, cały czas przebywał w swoim domu, a czasami tylko opiekowała się nim dobroczynna i miła niania, którą uważał za jedyną mu bliską osobę. Po kilku latach, gdy nadszedł czas pójścia małego Egzera do szkoły rodzice postanowili wynająć dla niego specjalnych nauczycieli, którzy mieli go uczyć od razu zupełnie innych rzeczy niż dzieci w jego wieku. Zmuszali go do trudnych działań matematycznych, pisania wypracowań albo czytania długich tekstów. Było ich trzech – jeden od matematyki i języków, drugi od przedmiotów przyrodniczych, a trzeci od finansów i wydatków, bo ojciec chciał, by jego dziecko wyrosło na biznesmena, a także specjalnie wynajął samych mężczyzn do opiekowania się nad jego potomkiem, bo uważał że będą oni bardziej "szorstcy" i "twardzi" od kobiet. Matka nie popierała tej decyzji i stereotypowych poglądów męża, lecz nie miała tu nic do dodania.

Nauka i rozwód rodziców
Kiedy mały Egzer się uczył, konflikt między jego rodzicami wciąż narastał, a on był tego świadkiem. Jednak w miarę dorastania zaczął widzieć w nich tylko jego bezdusznych właścicieli, którzy kompletnie się nim nie interesują i faktycznie tak było. Mimo że Egzer był zmuszony do nauki przedmiotów bardzo trudnych w jego wieku doskonale sobie z nimi radził, czym zaciekawił swojego ojca, który po pewnym czasie zaczął w nim widzieć swojego następcę. Małemu Vacano nauka sprawiała wiele przyjemności, po kilku latach nawet się do niej przyzwyczaił, a swoich nauczycieli polubił za to, że nie wykazują wobec niego żadnych uczuć. Jednak cały czas brakowało mu prawdziwych rodziców, którzy mogliby się nim zająć tak jak należy. Tymczasem oboje zajmowali się swoimi sprawami i rzeczami dotyczącymi głównie jakichś inwestycji lub podobnymi. Egzer zaczął wchodzić powoli w okres dojrzewania i kształtować powoli swoje poglądy. Próbował sobie wpoić, że nie potrzebuje rodziców, chociaż doskonale wiedział, że tak nie jest. Kiedy chłopak miał 13 lat jego rodzice doszli do wniosku, że wezmą rozwód, co Egzer przeszedł bardzo ciężko, mimo że prawie ich nie znał. Miał trafić pod opiekę tej osoby, do której chciał – wybrał swojego ojca, a swojej matki już nigdy w życiu nie zobaczył.

Początek edukacji w szkole średniej
Ojciec chciał kontynuować rozwój intelektualny jego syna, ale postanowił też nauczyć go obcować z innymi ludźmi. Dotychczas Egzer nie miał żadnych przyjaciół, każdą minutę spędzał samotnie. Odosobniony chłopiec miał stanąć na drodze nowego, brutalnego życia, do którego wcale nie był przyzwyczajony. Trafił do najbardziej elitarnej szkoły średniej w całym Tronie oraz właściwie całym Zerionie. Nie doszłoby do tego, jakby nie znajomości ojca, bo jego syn nie musiał wcale przechodzić testów, a po prostu "zaliczył" je na 100%. W szkole tej panowały rygorystyczne zasady, były udzielane przedmioty na podstawie wyboru i klasyfikacji ucznia. Zadaniem nauczycieli było nauczenie najlepszych z najlepszych w bardzo różnych dziedzinach. Ojcowi Egzera udało się przekonać osoby z komisji, żeby jego syn był szkolony na biznesmena, jak on. Klasa młodzieńca składała się głównie z mężczyzn, a kobiet było zdecydowanie mniej. W nowej szkole, wśród tylu nowych twarzy chłopiec nie czuł się dobrze. Ciężko było mu nawiązać jakąkolwiek znajomość, a kontakty z ludźmi były dla niego strasznie męczące. Główny nauczyciel i wychowawca Egzera dostrzegł w nim jednak coś, czego inni nie umieli. Mimo to że nie wyróżniał się od innych pod względem intelegencji, tak pod względem charakteru na pewno. Młody Vacano miał go dopiero odkryć.