recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Jan Maria Gołoń

**Jan Maria Gołoń** (ur. 1 maja 1943 w Lasęcicach Wragieżbońskich) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny ostrowsko-wragieżboński w latach 2003-2018.

## Życiorys

Urodził się 1 maja 1943 w Lasęcicach Wragieżbońskich, pochodzi z rodziny Gollon, która w 1941 spolszczyła nazwisko do formy Gołoń. W 1962 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie, ukończył je w 1968. W latach 1968-1972 był wikariuszem parafii św. Jakuba Apostoła w Dzieżbarku, a w latach 1972-1978 – parafii św. Józefa Oblubieńca NMP w Sieraszynie. W 1978 wyjechał do Polski wstępując na wydział liturgiczny KUL, ukończony w 1986 z tytułem doktora. W 1986 został wikariuszem parafii konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich, a w 1988 proboszczem tej parafii. Od 1987 wykładał liturgikę na seminarium we Wragieżbonie. Od 1988 kanonik kapituły konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich. 1991 został podniesiony do rangi prałata. W 1993 został prepozytem kapituły konkatedralnej w Ostrowie Królewskim i proboszczem parafii MB Zwycięskiej w Ostrowie Królewskim. W 1995 papież Jan Paweł II podniósł go do rangi biskupa pomocniczego ostrowsko-wragieżbońskiego. Święcenia biskupie otrzymał 19 października 1995 w konkatedrze w Ostrowie Królewskim z rąk ks. bpa kard. Marcina Cieciorki, a współkonsekratorami byli ks. abp kardynał Jan Antoni Byszewski ks. abp Karl Gabriel Jüngst. Pozostał prepozytem kapituły ostrowskiej. W 2003 został biskupem diecezjalnym ostrowsko-wragieżbońskim, a w 2005 wybrany przewodniczącym Konferencji Episkopatu Darencji. Nie ubiegał się o reelekcję na to stanowisko w 2015 ze względu na nieodległe przejście na emeryturę. W lipcu 2018 złożył rezygnację ze stanowiska biskupa diecezjalnego ostrowsko-wragieżbońskiego zaznaczając w liście iż zrzeka się również funkcji administratora diecezji do czasu wybrania nowego biskupa, tym samym administratorem został ks. bp. pomocniczy Maciej Dubowski. Od 2018 mieszka w Ostrowie Królewskim.

Płynnie posługuje się językiem polskim, niemieckim i łaciną.
Ludwik Godawski

**Ludwik Gaweł Godawski** (ur. 11 marca 1934 w Kołku, zm. 29 października 2015 w Kopłotach) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny ostrowsko-wragieżboński w latach 1995-1997, arcybiskup metropolita jaroszowski i z urzędu nuncjusz apostolski na Darencji w latach 1997-2009.

## Życiorys

Urodził się 11 marca 1934 w Kołku. W 1953 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, w 1959 otrzymał święcenia kapłańskie, po czym wyjechał do Polski wstępując na Katolicki Uniwersytet Lubelski. W 1964 otrzymał licencjat, a w 1969 doktorat z teologii dogmatycznej. W tym samym roku wrócił do Darencji a na potrzeby wragieżbońskiego seminarium duchownego inkardynowano go do diecezji wragieżbońskiej i mianowano wykładowcą teologii na nim oraz rezydentem parafii św. Mateusza we Wragieżbonie. W 1973 mianowany kanonikiem mierzyńskiej kapituły kolegiackiej, a w 1976 podniesiony do godności prałata. W 1977 został proboszczem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Mierzynie oraz prepozytem tamtejszej kapituły kolegiackiej. W 1987 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji wragieżbońskiej. Święcenia biskupie otrzymał 4 marca 1987 w katedrze we Wragieżbonie. Sakry biskupiej udzielił mu ks. bp Marcin Cieciorko, a współkonsekratorami byli ks. abp Jan Antoni Byszewski i ks. bp senior Wojciech Klemens Gis-Guziński. W kwietniu 1987 zrezygnował z funkcji prepozyta w Mierzynie. W listopadzie 1994 mianowany biskupem diecezjalnym ostrowsko-wragieżbońskim. Diecezję objął kanonicznie 1 stycznia 1995, a 5 stycznia odbył ingres do katedry we Wragieżbonie. W lipcu 1997 został przeniesiony na stanowisko arcybiskupa metropolity jaroszowskiego i tym samym nuncjusza apostolskiego na Darencji. 8 sierpnia 1997 odbył ingres do archikatedry w Jaroszowie, podczas którego objął kanonicznie diecezję. W 2000 wybrany na stanowisko przewodniczącego Konferencji Episkopatu Darencji. W 2005 otrzymał reelekcję. W styczniu 2009 złożył rezygnację ze stanowiska arcybiskupa metropolity ze względu na nieodległe osiągnięcie wieku emerytalnego. W 2010 zakończył pełnienie funkcji przewodniczącego Konferencji Episkopatu Darencji. W 2012 zdiagnozowano u niego nowotwór żołądka, na którego zmarł 29 października 2015 w szpitalu w Kopłotach.
Prokatedra Najświętszej Maryi Panny Kwietnej Pani Darenckiej w Omiatach

**Prokatedra Najświętszej Maryi Panny Kwietnej Pani Darenckiej** – świątynia parafialna w Omiatach, prokatedra diecezji polskokatolickiej.

## Historia

Pierwszy kościół w tym miejscu poświęcono w 1489 roku. Była to świątynia szachulcowa. W 1545 przeszedł w ręce luteran. Po pożarze w 1775 odbudowano go jako świątynię barokową, murowaną. Kościół ponownie spłonął w 1888 – płonąca konstrukcja dachu spadła na sklepienie zawalając je i niszcząc elewację północną. Po pożarze zawalono pozostałe ściany, a na miejscu spalonego kościoła organizowano nabożeństwa pod gołym niebem, a w okresie zimy w pastorówce. Jako, że było to jedyne miejsce w okolicy pełniące funkcje sakralne, w nabożeństwach, również przed pożarem, uczestniczyło około 120 osób. Dzięki takiej wielkiej liczebności w krótkim czasie zebrano pieniądze na budowę nowego kościoła. W 1890 architekt Franz Schlosser z Lipnia sporządził plany kościoła. 11 marca 1892 roku wmurowano kamień węgielny. Gotowy kościół poświęcono w 1894 roku. Pierwotnie miał dużo wyższy hełm wieży niż obecnie oraz nie posiadał sygnaturki. Od początku kwietnia 1940 roku we wsi stacjonowała armia niemiecka. Wojsko urządziło w wysokiej wieży punkt obserwacyjny. Starcie zbrojne 19 kwietnia 1941 roku z wojskami darenckimi spowodowało zniszczenie kościoła, gdyż jeden z Dareńczyków podpalił wieżę. Zniszczony został hełm wieży oraz dwa dzwony. Podczas wojny, w 1942 roku, osiadli w Omiatach (wtedy Ohmit) żołnierze darenccy urządzili w kościele stołówkę – w prezbiterium znajdowała się kuchnia, a w nawie stoły i krzesła. Po skończonej wojnie część żołnierzy została w Omiatach, a część wyjechała do rodzinnych miejscowości. W 1945 ewangelicy urządzili kościół w zaadaptowanym na cele sakralne spichlerzu w Gościmiu (dawny Gassenthin). Budynek przekazano parafii śś. Aniołów Stróżów w Przedoborsku (chociaż formalnie nie znajdował się na jej terenie). Ta nie remontowała kościoła, a ocalałą część wyposażenia, np. drewniany krzyż z ołtarza głównego, sprzedała innym parafom. W 1953 sprzedała sam kościół parafii polskokatolickiej w Jaroszowie. Po skończeniu prac remontowych, polegających na renowacji drewnianego sklepienia, usunięcia wilgoci i zadaszeniu wieży, kościół poświęcono pod obecnym wezwaniem w 1964. W tym samym roku do kościoła sprowadzono kopię figury Kłodnickiej MB Kwietnej. W 1968 roku utworzono parafię w dotychczasowej filii we Wragieżbonie, a kościół w Omiatach stał się jej filią. Według spisu ludności w 1970 wieś zamieszkiwało 5 rodzin polskokatolckich, jedna rzymskokatolicka i dwie protestanckie, co świadczy o konwersji miejscowej ludności do Kościoła polskokatolickiego. W 1972 powołano parafię Zesłania Ducha Świętego z siedzibą w kościele w Omiatach. Proboszczem został tymczasowo proboszcz parafii we Wragieżbonie, ks. Paweł Walkowski. W 1979 na dachu kościoła wzniesiono sygnaturkę, a w 1986 wymieniono zwykłe szyby na witraże. W 1994 roku, by uczcić jubileusz poświęcenia świątyni odlano trzy dzwony, a w 2006 odlano czwarty dzwon. Decyzją biskupa polskokatolickiego Rajmunda Wojanowskiego, w 2007 roku kościół podniesiono do rangi prokatedry.
Nagroda im. Bohdana Pniewskiego

**Nagroda im. Bohdana Pniewskiego** (potocznie **Scandius**) – przyznawana przez marszałka parlamentu AndraPM nagroda za najładniejszą bądź najpraktyczniejszą budowlę. Wręczana od grudnia 2020 do lutego 2022 co miesiąc (tamtą nagrodę przyznano za listopad), od tego czasu wręczana nieregularnie. Do stycznia 2021 przyznawano również antynagrodę za najgorzej wyglądający budynek (potocznie Makascandius).

## Zwycięskie budowle

1. ↑ Część zabudowy zamku jest autorstwa Mat\_EuszaPL (kolegiata) i AndraPM (domy kanoników)
2. ↑ W lipcu przyznano dwie nagrody, gdyż Księżyc został ukończony już po przyznaniu nagrody graczowi Mat\_EuszPL
3. ↑ W budowie pomagała xNicla
Andrzej Leśniak

**Andrzej Gabriel Leśniak** (ur. 16 października 1899 w Kazimierzu, zm. 11 stycznia 1987 w Jaroszowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, arcybiskup metropolita jaroszowski i z urzędu nuncjusz apostolski na Darencji w latach 1963-1975.

## Życiorys

Urodził się 16 października 1899 w Kazimierzu. W 1918 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, w 1924 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został wikariuszem parafii św. Józefa Robotnika w Raczenicy, a w 1931 przeniesiony do parafii św. Andrzeja Apostoła w Międzywzgórzu. W 1934 wyjechał do Polski i wstąpił na Katolicki Uniwersytet Lubelski, w 1939 uzyskał licencjat z Teologii. Planował wyjechać na studia doktoranckie do Rzymu, lecz przez wybuch II wojny światowej uciekł z powrotem do Darencji. W 1940 został wikariuszem parafii św. Jana Marii Vianney’go w Strzeszowie, a po roku – proboszczem parafii św. Krzysztofa w Żytnowie. W 1946 został kanonikiem kapituły katedralnej w Jaroszowie. W 1948 wstąpił na uniwersytet *Ateneo del Pontificio Seminario* w Rzymie, w 1951 uzyskał doktorat z teologii moralnej. W tym samym roku wrócił do Darencji i został wykładowcą teologii moralnej na seminarium w Kazimierzu oraz rezydentem tamtejszej parafii Nawrócenia św. Pawła. W 1956 papież Pius XII wyniósł go do godności prałata. W 1958 ustanowiony proboszczem parafii Nawrócenia św. Pawła w Kazimierzu, a w 1960 przeniesiony do kazimierskiej kapituły kolegiackiej i kreowany jej prepozytem. W 1961 papież Jan XXIII mianował go biskupem pomocniczym jaroszowskim. Święcenia biskupie przyjął 27 maja 1961 w archikatedrze w Jaroszowie z rąk ks. abpa Waleriana Pompla, a współkonsekratorami byli ks. bp Witalis Skopcy i ks. bp Stanisław Leski. W październiku 1963 papież Paweł VI kreował go arcybiskupem metropolitą jaroszowskim. Diecezję kanonicznie objął 18 listopada, a 30 listopada 1963 odbył ingres do archikatedry w Jaroszowie. W tym samym roku wybrany wiceprzewodniczącym, a w 1968 – przewodniczącym KED. W 1975 papież Paweł VI przyjął jego rezygnację z funkcji arcybiskupa metropolity i mianował następcę, ks. bpa Jana Antoniego Byszewskiego. W tym samym roku zrezygnował z funkcji przewodniczącego KED. Zmarł w swoim mieszkaniu, w Jaroszowie, 11 stycznia 1987, w wieku 87 lat. Jego pogrzeb odbył się 17 stycznia tego roku, pochowany w archikatedrze w Jaroszowie.
Gustaw Tomaszewski

**Gustaw Kazimierz Tomaszewski** (ur. 25 stycznia 1961 w Milewie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, od 2013 proboszcz parafii katedralnej w Czarnolesiu i prepozyt czarnoleskiej kapituły katedralnej.

## Życiorys

25 stycznia 1961 w Milewie. Jego rodzina pochodzi z Kołka. W 1980 rozpoczął studia na Wyższym Seminarium Duchownym w Czarnolesiu. W 1986 przyjął święcenia kapłańskie i został wikariuszem parafii św. Apolonii w Błękowie, a w 1989 przeniesiony do parafii św. Stanisława BM w Grzebrzęcicach. W 1993 rozpoczął studia z historii Kościoła na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, ukończone w 1998 ze stopniem magistra, a w 2002 uzyskał doktorat. W 2003 wrócił do Darencji i objął funkcję wykładowcy historii Kościoła na czarnoleskim seminarium. Został rezydentem parafii katedralnej w Czarnolesiu, a w 2009 ustanowiony kanonikiem czarnoleskiej kapituły katedralnej. W 2010 na swoją prośbę przeniesiony na urząd wikariusza czarnoleskiej parafii katedralnej, a po roku zrezygnował z pracy wykładowcy. W 2013 ustanowiony proboszczem parafii katedralnej Podwyższenia Krzyża Świętego w Czarnolesiu i prepozytem czarnoleskiej kapituły katedralnej. W latach 2016-2018 ponownie pracował jako wykładowca historii Kościoła.
Marian Karolak

**Marian Andrzej Karolak** (ur. 26 stycznia 1926 w Strzeszowie, zm. 26 grudnia 2018 w Turzymiu) – darencki duchowny rzymskokatolicki, prałat, kanonik kapituły konkatedralnej w Turzymiu, proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Morza w Skrydźnej w latach 1979-2001.

## Życiorys

Urodził się 26 stycznia 1926 w Strzeszowie. W 1945 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1951 roku i został wikariuszem parafii Świętych Archaniołów w Czaszowie. W 1954 wyjechał do Polski i wstąpił na Katolicki Uniwersytet Lubelski, w 1959 uzyskał magistrat z teologii (zwany licencjatem w prawie kościelnym), a w 1962 uzyskał doktorat z Historii Kościoła. w 1963 wrócił do Darencji. Od 1963 był rezydentem parafii św. Jana Jałmużnika w Gryfii oraz wykładowcą historii kościoła na seminarium w Gryfii. W 1978 zrezygnował z pracy wykładowcy, a w 1979 został mianowany proboszczem parafii Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Morza w Skrydźnej. W 1980 ustanowiony kanonikiem kapituły konkatedralnej w Turzymiu, a w 1985 podniesiony do godności prałata. W 2001 osiągnął wiek emerytalny i przeprowadził się do Domu Księży Emerytów w Turzymiu, gdzie zmarł 26 grudnia 2018.
Juliusz Pawełek

**Juliusz Zygmunt Pawełek** (ur. 27 czerwca 1954 w Jaroszowie, zm. 8 kwietnia 2022 tamże) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy jaroszowski w latach 2011-2017, ordynariusz Wojska Darenckiego w latach 2017-2022, ordynariusz senior w 2022.

## Życiorys

Urodził się 27 czerwca 1954 w Jaroszowie. W 1973 wstąpił Wyższego Seminarium Duchownego w Jaroszowie, ukończył je w 1979. Jeszcze w tym samym roku wstąpił do Institut Catholique de Paris, w 1984 uzyskał licencjat, a w 1986 – doktorat z teologii. Po powrocie do Darencji został wikariuszem parafii Nawrócenia św. Pawła w Kazimierzu, a w 1989 został przeniesiony do parafii archikatedralnej w Jaroszowie i ustanowiony wykładowcą teologii na tamtejszym seminarium. W 1992 został rektorem rektoratu św. Krzysztofa w Staryni Łęskiej, zakończył tym samym pracę wykładowcy. W 1999 został proboszczem parafii św. Marka w Łęgach. W 2003 został członkiem Łęskiej Kapituły Konkatedralnej, a w 2007 został podniesiony do stopnia prałata.. W 2010 został ponownie wykładowcą teologii w Wyższym Seminarium Duchownym w Jaroszowie. W 2011 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym jaroszowskim. Święceń biskupich udzielił mu ks. abp. Henryk Jackowski w towarzystwie ks. abp. Ludwika Godawskiego i ks. bp. Jana Pawła Grudzinowicza. Mimo pełnienia funkcji biskupa do 2021 był wykładowcą w seminarium. 10 lipca 2017 papież Franciszek mianował go ordynariuszem Wojska Darenckiego. Ordynariat kanonicznie objął 3 sierpnia 2017, a ingres do archikatedry odbył 11 sierpnia 2017. Ze względu na stan zdrowia zrezygnował z urzędu 10 lutego 2022 roku. Zmarł 8 kwietnia 2022 na cukrzycę.
Kalikst Poplewski

**Kalikst Sławomir Poplewski** (ur. 16 stycznia 1914 w Prasowie, zm. 25 maja 1985 we Wragieżbonie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy migronowski w latach 1966-1970, biskup diecezjalny wragieżboński w latach 1970-1985.

## Życiorys

Urodził się 16 stycznia 1914 w Prasowie. W 1933 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii, w 1939 otrzymał święcenia kapłańskie i został wikariuszem parafii św. Wojciecha w Borzcach. W 1942 inkardynowano go do administratury apostolskiej Czarnolesia, gdzie posługiwał przy parafii św. Krzysztofa w Kryszewie. W 1943 został postrzelony w palec serdeczny lewej podczas działań wojennych, przewieziono go do szpitala w Strzeszowie i tam go amputowano. Po wyjściu ze szpitala pozostał w diecezji migronowskiej i w 1944 został wikariuszem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Trzeptowie. W 1951 wyjechał do Rzymu i wstąpił na Anselmianum, w 1955 uzyskał licencjat z teologii, a w 1959 doktorat z liturgiki. Po powrocie do Darencji został wykładowcą liturgiki na seminarium w Gryfii oraz proboszczem parafii św. Jana Marii Vianney’go w Strzeszowie. W 1964 podniesiony do godności prałata, a w maju 1966 został kanonikiem kapituły katedralnej w Migronowie. W lipcu 1966 papież Paweł VI mianował go biskupem pomocniczym migronowskim. Święcenia biskupie otrzymał 10 września 1966 z rąk ks. bpa Stanisława Leskiego, a współkonsekratorami byli ks. abp Andrzej Leśniak i ks. bp Wojciech Klemens Gis-Guziński. W 1970 przeniesiony na urząd biskupa diecezjalnego wragieżbońskiego. Diecezję objął kanonicznie 6 lipca, a 18 lipca 1970 odbył ingres do katedry we Wragieżbonie. W 1983 zdiagnozowano u niego nowotwór jelita grubego. Zmarł 25 maja 1985. Pochowany w konkatedrze w Lasęcicach Wragieżbońskich.
Karl Gabriel Jüngst

**Karl Gabriel Jüngst** (ur. 13 listopada 1914 w Równie, zm. 21 października 2008 w Ostrowie Królewskim) – darencki duchowny rzymskokatolicki, w latach 1949-1993 proboszcz parafii prokatedralnej w Ostrowie Królewskim, od 1962 do śmierci arcybiskup tytularny Ostrowa Królewskiego, w latach 1962-1993 administrator apostolski Niemczyzny.

## Życiorys

Urodził się 13 listopada 1914 w Równie. W 1933 rozpoczął studia na Wyższym Seminarium Duchownym we Wragieżbonie, ukończone w 1939 i skierowany do pracy w parafii św. Lamberta w Równie jako wikariusz. W 1947 przeniesiony na urząd wikariusza parafii prokatedralnej w Ostrowie Królewskim, a w 1949 ustanowiony jej proboszczem. Jednocześnie mianowano go wikariuszem generalnym administratury apostolskiej Niemczyzny. W 1957 wyniesiony do godności prałata. 19 lutego 1962 papież Jan XXIII nominował go na urząd administratora apostolskiego Niemczyzny, arcybiskupa tytularnego Ostrowa Królewskiego i nuncjusza apostolskiego na Niemczyźnie. Dwa dni później kanonicznie objął administraturę. Święceń biskupich udzielił mu 21 września 1962, w bazylice watykańskiej, sam papież, a współkonsekratorami byli ks. abp Francesco Carpino i ks. abp Pietro Parente. Ingres do prokatedry w Ostrowie Królewskim odbył 29 września 1962. Zachował pracę jako proboszcz w Ostrowie. W 1993 część administratury włączono z diecezji wragieżbońskiej a abp Jüngst przeszedł na emeryturę. W tym samym roku został odwołany z urzędu proboszcza w Ostrowie. Zmarł na przeziębienie 21 października 2008 na plebanii Ostrowie Królewskim, pochowany w prezbiterium tamtejszej konkatedry.[1][2]
Mateusz Hajduga

**Mateusz Józef Hajduga SCI** (ur. 4 lipca 1975 w Krakowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, sercanin, od 2014 przełożony klasztoru sercanów w Lipniu i proboszcz tamtejszej parafii Nawiedzenia Świętej Elżbiety.

## Życiorys

Urodził się 4 lipca 1975 w Krakowie. W 1995 rozpoczął studia na Wyższym Seminarium Misyjym Księży Sercanów w Stadnikach, ukończone w 2001. W latach 2001-2007 był wikariuszem parafii Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła i Świętej Barbary w Bełchatowie, w latach 2007-2011 parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Glisnem, a 2011-2014 – parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Krakowie. W 2014 skierowany do pracy na Darencji i mianowany pierwszym sercańskim proboszczem parafii Nawiedzenia Świętej Elżbiety w Lipniu i przełożonym tamtejszego klasztoru sercanów. W 2018 wyniesiony do godności kanonika kapituły kolegiackiej w Czarnolesiu.
Kościół Matki Bożej Łaskawej i św. Wawrzyńca we Wragieżbonie

**Kościół Matki Bożej Łaskawej i św. Wawrzyńca** – rzymskokatolicka świątynia we Wragieżbonie, w dzielnicy Onterda. Siedziba parafii pod tym samym wezwaniem. Pod względem liczby miejsc siedzących jest największym kościołem katolickim w mieście. Do 1940 świątynia luterańska.

## Historia

Kościół wzniesiono w latach 1898-1901 jako świątynia protestancka. Miał on służyć ludności luterańskiej zamieszkującej Onterdę i północną część Starego Miasta. Kościół został zaprojektowany przez Reinholda Schnitzera (1847-1916). Kościół konsekrowano 17 listopada 1901 roku i nadano mu imię kościoła Pokoju. Z powodów finansowych nie zrealizowano hełmu wieży i nie zainstalowano dzwonów. Hełm wieży, dużo niższy od pierwotnie planowanego, wzniesiono w 1929 roku. W 1940, podczas okupacji darenckiej, aresztowano proboszcza parafii, pastora Hermanna Noldego. Kościół przekazano rzymskokatolickiej parafii św. Mateusza jako filia i konsekrowano 3 czerwca pod obecnym wezwaniem. W 1946 kościół przekazano w ręce cystersów. W 1956, w związku z utworzeniem diecezji wragieżbońskiej, powołano parafię Matki Bożej Łaskawej i św. Wawrzyńca, a rok później włączono do niej parafię św. Michała Archanioła, dzięki czemu parafia otrzymała nowy kościół filialny (obecny kościół św. Wojciecha). Parafia, przez koszty, które przeznaczono na remont kościoła i częściową wymianę jego wyposażenia, wpadła w długi, przez co zdecydowano się wystawić na sprzedaż kościół św. Michała. Tego udało się sprzedać dopiero w 1965 roku Kościołowi starokatolickiemu mariawitów. W podzięce, w 1968 roku parafii przekazano kaplicę położoną w parku im. Marii Skłodowskiej-Curie (kaplica była eksklawą parafii MB Łaskawej i św. Wawrzyńca, znajdowała się ona na na granicy parafii NSPJ i parafii katedralnej), tę jednak również sprzedano w 1968 roku Staroprawosławnej Cerkwi Staroobrzędowców. W 1971 na wieży zawieszono 4 dzwony. Od 1976 kościołem opiekują się duszpasterze diecezjalni.
Tomasz Ważny

**Tomasz Włodzimierz Ważny** (ur. 29 czerwca 1946 w Kazimierzu, zm. 8 lipca 2021 we Wragieżbonie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii św. Jana Chrzciciela w Lasęcicach Wragieżbońskich w latach 2006-2021. Kanonik kapituły konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich.

## Życiorys

Urodził się 29 czerwca 1946 w Kazimierzu. W 1949 jego rodzina przeprowadziła się do Wragieżbony. W 1965 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie. W 1971 przyjął święcenia kapłańskie i został wikariuszem parafii Matki Bożej Łaskawej i św. Wawrzyńca we Wragieżbonie, w 1975 przeniesiony do parafii św. Rocha w Kąblewie, a w 1983 do parafii św. Jakuba Apostoła w Dzieżbarku. W 1990 został proboszczem parafii św. Bonifacego w Kościelnej Wsi. W 2005 brał udział w ekumenicznych uroczystościach setnej rocznicy konsekracji kościoła w Byszborku. W 2006 został proboszczem parafii św. Jana Chrzciciela w Lasęcicach Wragieżbońskich. W 2011 mianowany kanonikiem kapituły konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich. W maju 2021 zdiagnozowano u niego nowotwór żołądka. W czerwcu tego roku osiągnął wiek emerytalny i przeszedł na emeryturę. Zmarł 8 lipca 2021 w szpitalu ratunkowym we Wragieżbonie. Jego pogrzeb odbył się 17 lipca 2021 w lasęcickiej bazylice św. Jana Chrzciciela. Uroczystościom pogrzebowym przewodniczył ks. bp Edward Klinz.
Paweł Mały

**Paweł Lech Mały** (ur. 26 sierpnia 1929 w Gryfii, zm. 27 listopada 2018 we Wragieżbonie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, profesor, prałat, rektor Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie w latach 1986-1997.

## Życiorys

Urodził się 26 sierpnia 1929 w Gryfii. W 1948 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii, studia ukończył w 1954. Został wikariuszem parafii św. Jana Marii Vianney’go w Strzeszowie. W 1956 wyjechał do Polski i wstąpił na wydział teologiczny Akademii Teologii Katolickiej. Po ukończeniu studiów w 1961 wyjechał do Rzymu i wstąpił na Papieski Instytut Liturgiczny Świętego Anzelma, w 1967 uzyskując doktorat z liturgiki. Do Darencji wrócił w 1968, został inkardynowany do diecezji wragieżbońskiej, mianowany rezydentem parafii katedralnej we Wragieżbonie oraz wykładowcą liturgiki na seminarium we Wragieżbonie. W 1977 został kanonikiem wragieżbońskiej kapituły katedralnej, a w 1979 podniesiony do godności prałata. W 1978 mianowany wicerektorem tegoż seminarium, a w 1986 jego rektorem. W 1994 uzyskał tytuł profesora. W 1997 zrezygnował z funkcji rektora, pozostał wykładowcą seminarium. W 2004 przeszedł na emeryturę. Zmarł 27 listopada 2018.
Darencja Wiki

**Witamy na Darencja Wiki!**
Darencja Wiki jest "wikipedią" o Darencji!

**Wszystkie zawarte tu informacje są okazane za zgodą graczy!**

*Potrzebujesz pomocy z rozwojem społeczności?*

* Podstawy
* Jak edytować?
* Zarządzaj swoją nową społecznością
* Zawartość
* Wszystkie strony pomocy

Możesz stać się również częścią większej rodziny społeczności Fandomu. Odwiedź Centrum Społeczności!

*Do założycieli społeczności*: W sekcji powitalnej napiszcie ciekawy akapit o tematyce tej wiki. Pozwolicie w ten sposób czytelnikom łatwiej się w niej odnaleźć i dodacie do niej kilka podstawowych informacji. Następnie odwiedźcie panel administratora po więcej wskazówek.
Eugeniusz Bubicz

**Eugeniusz Ireneusz Bubicz** (ur. 16 sierpnia 1956 w Jasłowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, wykładowca akademicki, od 2005 prepozyt kapituły kolegiackiej w Kilborku i proboszcz tamtejszej parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela.

## Historia

Urodził się 16 sierpnia 1956 w Jasłowie. W latach 1975-1978 studiował historię na Uniwersytecie w Gryfii. 1979 rozpoczął studia na Wyższym Seminarium Duchownym w Gryfii, ukończone w 1985. Po otrzymaniu święceń kapłańskich na własną prośbę inkardynowano go do archidiecezji jaroszowskiej, objął urząd wikariusza parafii Trójcy Świętej i św. Marcina w Przedzamczu.W 1986 rozpoczął studia z historii Kościoła na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, ukończone w 1993 z doktoratem. Po powrocie do Darencji został wykładowcą na Wyższym Seminarium Duchownym w Kazimierzu i rezydentem parafii św. Małgorzaty w Światowiczu. W 2001 ustanowiony kanonikiem kilborskiej kapituły kolegiackiej. W 2005 został proboszczem parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Kilborku i prepozytem kapituły.
Przemysław Jagusiewicz

**Przemysław Gwidon Jagusiewicz** (ur. 19 czerwca 1931 w Jacentowie, zm. 29 maja 2005 w Migronowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy czarnoleski w latach 1988-1993, biskup diecezjalny migronowski w latach 1993-2005.

## Życiorys

Urodził się 19 czerwca 1931 w Jacentowie. W 1951 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii. W 1957 otrzymał święcenia kapłańskie i został wikariuszem parafii św. Jana Jałmużnika w Gryfii. W 1959 wyjechał do Francji i wstąpił na Institut Catholique de Paris, w 1968 uzyskał doktorat z nauk teologicznych. W 1969 wrócił do Darencji, inkardynowany do diecezji czarnoleskiej i mianowany wykładowcą przedmiotów teologicznych na seminarium w Czarnolesiu. W tym czasie mieszkał przy parafii św. Apolonii w Błękowie, a w 1972 został jej proboszczem. W 1973 podniesiony do godności kanonika kapituły kolegiackiej w Czarnolesiu, a w 1981 podniesiony do godności prałata. W 1982 mianowany wicerektorem czarnoleskiego seminarium i mianowany rezydentem parafii Najświętszej Maryi Panny Opiekunki Świata w Czarnolesiu. W 1988 papież Jan Paweł II wyniósł go do godności biskupa pomocniczego diecezji czarnoleskiej. Święcenia biskupie przyjął 13 lipca 1988 z rąk ks. bpa Bernarda Andrzejczaka, a współkonsekratorami byli ks. kard. Jan Antoni Byszewski i ks. bp Wojciech Klemens Gis-Guziński. W 1993 przeniesiony na urząd biskupa diecezjalnego migronowskiego. Ingres do katedry w Migronowie odbył 6 marca 1993. Zmarł 29 maja 2005 w Migronowie, przyczyną śmierci był wylew krwi do mózgu. Pogrzeb odbył się w środę, 8 czerwca 2005. Pochowany w obejściu katedry.
Krzysztof Czop

**Krzysztof Czop** (ur. 9 czerwca 1976 w Prawinach) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii Matki Bożej Anielskiej w Postoradzu od 2014.

## Życiorys

Urodził się 9 czerwca 1976 w Prawinach. W 1995 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii. Studia ukończył w 2001 i został wikariuszem parafii św. Jana Chrzciciela w Łuczanach, w 2005 przeniesiony do parafii Wniebowzięcia Najśw. Maryi Panny i śś. Wojciecha i Wolfganga w Natanowie, a w 2010 do parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Turzymiu. W 2014 mianowany proboszczem parafii Matki Bożej Anielskiej w Postoradzu.
Otton Lechner

**Otton Lechner** (ur. 1 grudnia 1948 w Jaroszowie, zm. 7 sierpnia 1980 tamże) – darencki duchowny metodystyczny.

## Życiorys

Urodził się 1 grudnia 1948 w Jaroszowie, syn pastora Michała Lechnera. W 1968 przyjął święcenia kapłańskie z rąk swojego ojca. Był wikariuszem parafii w Jaroszowie, a po rezygnacji ojca, w 1974, został jej proboszczem. Zmarł w 7 sierpnia 1980 kiedy spadł ze schodów w swoim mieszkaniu. Pogrzeb odbył się 12 sierpnia 1980, zgodnie z wolą jego matki Anny prochy rozsypano do Okulicy.
KolegaMichal

KolegaMichal, 11 kwietnia 2023

**KolegaMichal** (dawniej **Wadek**, **lubietory69** i **Mixhu**) – gracz Darencji, przewodniczący Jodanu przez większość istnienia partii. Następnie członek Korpusu, Krysji, Krysji Wydnickiej. Od 29 kwietnia do 19 czerwca 2023 ponownie przewodniczący Jodanu oraz minister finansów i gospodarki.

## Życiorys

Nie jest znana data dołączenia Wadka na serwer piomine.com. Początkowo był członkiem S.H.I.E.L.D-u, następnie założył partię Jodan i kandydował w wyborach prezydenckich w listopadzie 2020. Uzyskał 7 głosów, co dało wynik 24,2%. Grę na Darencji rozpoczął na przełomie grudnia 2020 i stycznia 2021. W kwietniu 2021 kandydował na urząd prezydenta Darencji z ramienia swojej partii, zajął pierwsze miejsce w I turze, uzyskując 5 głosów (45,5) i dostając się do II tury z KonkonemGames z Korpusu. Przegrał rywalizację w II turze, w której również uzyskał 45,5% głosów. W tamtym czasie został wójtem gminy Fliniewo. W listopadzie 2021 zarządzany przez Wadka Jodan został zlikwidowany, Wadek dołączył do Korpusu, a następnie Krysji. W grudniu 2021 zarządzone zostały wybory na wójta gminy Fliniewo, w których kandydował, uzyskując 1 z 6 głosów i przegrywając z Mat\_EuszemPL. 22 kwietnia 2022 przywrócony na urząd wójta tejże gminy przez marszałka okręgu jaroszowskiego, Kluskola, w gminie założył miejscowość Ligno i został jej sołtysem. W maju i czerwcu 2022 był kilkukrotnie banowany, do gry wrócił na przełomie 2022 i 2023 roku i został członkiem Krysji Wydnickiej. 16 marca 2023 objął urząd wiceministra edukacji i spraw obywatelskich w trzecim rządzie AndraPM. 11 kwietnia 2023 przeszedł z Krysji Wydnickiej do Korpusu i zrezygnował ze stanowiska wójta gminy Fliniewo, pozostając na stanowisku sołtysa Ligna. 29 kwietnia 2023 reaktywował Jodan i został przewodniczącym partii, tegoż dnia objął urząd ministra finansów i gospodarki w czwartym rządzie AndraPM. 7 maja 2023 został wójtem gminy Likszyce, a 10 maja 2023 został przywrócony na urząd wójta gminy Fliniewo. 19 czerwca 2023 ogłosił odinstalowanie gry Minecraft, jego partia została usunięta a on sam odwołany z urzędu ministra finansów i gospodarki. Sam jednak wstąpił do partii Korpus. 31 października 2023 przeszedł do Federacji Poru.
Janusz Zawrażański

**Janusz Grzegorz Zawrażański** (ur. 25 listopada 1962 w Świminie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, od 2015 proboszcz parafii św. Józefa Oblubieńca NMP w Sieraszynie.

## Życiorys

Urodził się 25 listopada 1962 w Świminie. W 1981 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie, studia ukończył w 1987. W latach 1987-1993 był wikariuszem parafii św. Jana Chrzciciela w Lasęcicach Wragieżbońskich, w latach 1993-1998 – parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa we Wragieżbonie, a w latach 1998-2002 parafii św. Jakuba Apostoła w Dzieżbarku. W 2002 ustanowiony proboszczem parafii śś. Wojciecha, Szymona i Judy Tadeusza w Bodzanach, a w 2015 przeniesiony na urząd proboszcza parafii św. Józefa Oblubieńca NMP w Sieraszynie.
Włodzimierz Bol

**Włodzimierz Andrzej Bol** (ur. 21 stycznia 1930 w Wyszomierzu, zm. 16 sierpnia 1997 w Czarnolesiu) – darencki duchowny rzymskokatolicki, ordynariusz Wojska Darenckiego w latach 1983-1993, biskup diecezjalny czarnoleski w latach 1993-1997.

## Życiorys

Urodził się 21 stycznia 1930 w Wyszomierzu. W 1949 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu. W 1953 został członkiem Wojsk Obrony Wybrzeża, a rok później Wojsk Obrony Terytorialnej. W 1955 ukończył studia, inkardynowany do Ordynariatu Wojska Darenckiego. Pracował jako kapelan polowy będąc rezydentem parafii w Swarzęcicach. W 1958 mianowany proboszczem nowo erygowanej parafii św. Joanny d’Arc w Rysinie. W 1959 rozpoczął budowę kościoła, ukończoną w 1962. W 1971 mianowany sekretarzem kurii ordynariackiej Wojska Darenckiego. W 1972 mianowany kanonikiem kapituły konkatedralnej w Kopłotach. W 1974 wyjechał do Polski wstępując na Wydział Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, w 1979 uzyskał magistrat (w terminologii kościelnej zwany licencjatem). Po powrocie został ponownie sekretarzem kurii ordynariatu. W styczniu 1983 papież Jan Paweł II mianował go ordynariuszem Wojska Darenckiego. 26 lutego 1983 odbył ingres do archikatedry w Jaroszowie, podczas którego otrzymał święcenia biskupie z rąk poprzednika, ks. bpa Ewarysta Pieńkowskiego (zastępował przebywającego w areszcie kard. Byszewskiego), a współkonsekratorami byli biskupi pomocniczy jaroszowscy: ks. bp Marcin Cieciorko i ks. bp Augustyn Kowalski. W 1993 został przeniesiony na urząd biskupa diecezjalnego czarnoleskiego. Ingres do katedry w Czarnolesiu odbył 19 listopada tegoż roku. Od 1995 chorował na rogowiaka kolczystokomórkowego, a w 1996 zdiagnozowano u niego niewydolność serca. Zmarł 16 sierpnia 1997 w kurii biskupiej w Czarnolesiu. Jego pogrzeb odbył się w piątek, 22 sierpnia 1997. Pochowany w jednej z kaplic katedry w Czarnolesiu.
Дискография/Выживут только мечтатели

На этой странице вы можете найти все песни эры Выживут только мечтатели.

## Выживут только мечтатели

Космический китСойти с умаЭкипажПотолокНе курюРисункиКакая жалостьМечтателиРок-звёздыЗа рукуСколькоНа руинахЛисты
## Синглы

Космический китМамблТанатонавтПод парусом
### Отдельные синглы

Ивангай и Марьяна Ро(((ГОДНЫЙКОНТЕНТ100 строкБлогерМне Нужны Деньги100 строк (Jipexa Remix)
Aleksander Gis-Guziński

**Aleksander Przemysław Gis** herbu **Guziński** (ur. 25 stycznia 1882 w Kopłotach, zm. 2 kwietnia 1928 tamże) – darencki szlachcic i polityk, w latach 1914-1928 burmistrz Kopłot.

## Życiorys

Urodził się w Kopłotach, 25 stycznia 1882 roku. W 1901 poślubił Janinę Bieńkowską, w 1902 urodził się im pierwszy syn, Antoni Aleksander. W 1904 urodziła się im córka Emilia, w 1908 syn Aleksander Jan, który zmarł dzień po narodzeniu, a w 1910 syn Wojciech Aleksander. W 1911 zmarł ich najstarszy syn, Antoni.

Od 1906 należał do Stronnictao Współpracy z Państwem. W 1914 objął urząd burmistrza Kopłot, mianowany przez króla. Zmarł 2 kwietnia 1928, prawdopodobnie w skutek nowotworu.
Jaromir Kurowicz

**Jaromir Mariusz Kurowicz** (ur. 31 grudnia 1945 w Jagodzicach) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Cietrzycach w latach 1997-2021, kanonik kapituły kolegiackiej w Chomlinie od 2010.

## Życiorys

Urodził się 31 grudnia 1945 w Jagodzicach. W 1964 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii. Studia ukończył w 1970 i na własną prośbę inkardynowano go do archidiecezji jaroszowskiej. Został wikariuszem parafii śś. Apostołów Bartłomieja i Mateusza w Jaroszowie, w 1976 przeniesiony do parafii św. Marka Ewangelisty w Łęgach, a w 1982 – do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Słupicach. W 1988 został proboszczem parafii Matki Bożej z Lourdes w Radwance oraz kapelanem tamtejszego szpitala. W 1997 został przeniesiony na stanowisko proboszcza parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Cietrzycach. W 2010 ustanowiony kanonikiem kapituły kolegiackiej w Chomlinie. W 2021 skierowany na emeryturę.
Мам, купи!/Мерч

Мерч Миши из мем-ателье "Мам, купи!".

## Мерч эры Выживут только мечтатели

### Фотосессия для космического мерча

В конце 2018 года у Миши состоялась фотосессия для его первого мерча в Мам, купи! в тему клипа песни *Космический кит*. Есть маленькое видео про фотосессию на канале YouTube *Мам, купи!*.

Фотограф и дата съёмки неизвестны.

#### Фотографии Миши

* Космонавт
* В белом
* В чёрном
* Новогоднее
* За кадром

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

#### Фотографии товаров

* Одежда
* Канцелярия
* Посуда
* Аксессуары

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

### Фотосессия для мерча по альбому

#### Фотографии Миши

* Вид 1
* Вид 2
* Вид 3
* Вид 4
* Новогодний
* За кадром

АуттейкАуттейк

Редактировать эту секцию

Ауттейк

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

#### Фотографии товаров

* Одежда
* Канцелярия
* Посуда
* Аксессуары

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

Редактировать эту секцию

## Мерч эры Надписи на стенах

На стриме 2 января 2022 года Миша сказал, что мерч его второго альбома *Надписи на стенах* выйдет тогда, когда его альбом будет готов и на руках.

4 марта 2022 года Дарья Зарыковская проводила прямой эфир в своём телеграм-канале и отвечала на вопросы. Один из них был про мерч:

> -Будет ли ещё мерч Совергона?
>
>

> -Я не знаю. Миша два года пишет альбом, и у нас уже два года всё готово, так что вопросы тут к Совергону.
>
>

## Примечания

1. ↑ https://www.youtube.com/watch?v=Vyqgn4LdgzU
2. ↑ https://youtu.be/ThY3OcoV79w
Antonina Kleban

**Antonina Katarzyna Kleban** (ur. 25 września 1962 w Dzieżbarku) – darencka pastorka luterańska, od 2011 proboszcz parafii w Czarnolesiu.

## Życiorys

Urodziła się 25 września 1962 w Dzieżbarku. Jej mężem jest pastor Helmut Kleban (ur. 1958). W latach 1981-1984 studiowała na Akademii Teologicznej we Wragieżbonie, w 1984 przyjęła święcenia diakonatu. W latach 1985-1990 pracowała przy parafii w Gostomiu, a w latach 1990-1997 przy parafii w Czarnolesiu. W 1997 została wikariuszką tejże parafii. W latach 1998-2006 była członkinią Synodu Kościoła. W 2011 wybrana proboszczem w Czarnolesiu. W 2019 bezskutecznie ubiegała się o urząd biskupa wragieżbońskiego, przegrywając w II turze z Marią Gryn (zdobyła 8 głosów wobec 10 dla swojej oponentki). W 2022 ponownie została członkinią Synodu.
Lech Kornaś

**Lech Władysław Kornaś** (ur. 9 czerwca 1958 w Jasłowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii Trójcy Przenajświętszej w Chomlinie.

## Życiorys

Urodził się 9 czerwca 1958 w Jasłowie. W 1977 rozpoczął studia na Wyższym Seminarium Duchownym w Kazimierzu, po ich ukończeniu w 1982 został wikariuszem parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Wydnicy, w 1986 – parafii Trójcy Świętej i św. Marcina w Przedzamczu, w 1989 – parafii śś. Apostołów Bartłomieja i Mateusza w Jaroszowie, a w 1996 – parafii Przemienienia Pańskiego w Łęgach. W 2001 ustanowiony proboszczem parafii śś. Biskupów Stanisława i Gotarda w Aligórze, a w 2007 przeniesiony na urząd proboszcza parafii Trójcy Przenajświętszej w Chomlinie. W 2008 został kanonikiem chomlińskiej kapituły kolegiackiej.
Święta Narodowe

**Lista Świąt Narodowych**

 Tęczowy Piątek | Ostatni piątek października
 Dzień Zwycięstwa | 12 listopada
 Dzień Wiedzy | 6 grudnia
 Święto Niepodległości | 8 grudnia
 Święto Demokracji | 9 grudnia

**Lista Świąt Zwyczajowych**

Dni zwyczajowe są również uznawane jako dni wolne. Najczęściej są to święta kościelne.

 Święto Objawienia Pańskiego (Trzech Króli)
 Triduum Paschalne + Wielkanoc
 Boże Ciało
 Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
 Święto Reformacji
 Uroczystość Wszystkich Świętych
 Boże Narodzenie
 Sylwester
Дисс На Хайп

Прошлый трек"**Не трогайте Илью**"

"**Дисс На Хайп**" - это песня русского блогера, певца и автора песен Совергона, вышедшая[нужна дата] как отдельный сингл. 11 марта 2022 года песня была перевыпущена в микстейпе *Старые песни о главном*. Это двадцать четвёртая песня в трек-листе микстейпа.

## Лирика

Из лирики песни убрана *нецензурная лексика*, поэтому, если вы хотите увидеть её, вы можете найти оригинальную лирику на других сайтах.

Думаешь правишь нами? Ты не прав, парень
Не нужно шарить, чтоб влезть на волну
Сегодня я в ударе буду популярен
Хайпим-хайпим пока не умру

Да, я на слуху, власть в моих руках
Я могу дать огонь и не развеять прах
Колизей творцов вряд ли что-то даст
Разрываем картины, вступаем в пляс

Брать ли меч ко ли достал этот фарс?
Выхожу на тропу войны, да здраствует Марс
Потыкать Аресу? Нет, я пас, брат
Я бы мог крошить пукан, но я не Макс Брандт

Да я выбрал Класс Барт не могу поднять щит
Думал что нашёл год, но ещё рано-он скрыт
Ищи-ищи не наткнись на лещи
Во всё горло кричи, твой голос так чист

Они пойдут за ним за горизонт
Пускай прольётся вода, сгорит зонт
Что-то будет гореть, но не то что мы строили
Война не должна рушить нашу историю

Я не могу стать взрослее судящих
У нас есть силы, но *блин* что мы тащим
С пером в руках и обзором горящим
Когда я заткнусь, я стану не настоящим

Простите, меня впустите в Неверленд обратно
Я не знаю что сегодня не хочу что будет завтра
Я разучусь летать но все чернила вылью на лист
Я выдавлю на максимум ведь я максималист

Простите, меня впустите в Неверленд обратно
Я не знаю что сегодня не хочу что будет завтра
Перетасуйте карты, раздайте заново
Мне так надоело играть, закройте занавес

Хей, Питер Пен, послушай
За окном не альбион
До встречи на арене
Детство принимает бой (бой)

### Связи между песнями

* Тема Неверленда связывает эту песню с песней:
	+ Космический кит: "Откройте снова врата в Неверленд, пустите назад..."
	+ Утренняя звезда: "Послушай, Главарь Неверленда! Мне поздно быть глупым."

## Мелочи

* Несмотря на то, что песня называется "Дисс На Хайп", в микстейпе *Старые песни о главном* песня была выпущена под названием "Дисс на хайп".
* Несмотря на наличие нецензурной лексики в песне, на стриминговых площадках она не сопровождается пометкой Explicit.
Piomine.com

**Piomine.com** – serwer rywalizujący z Darencją. Wielu obywateli darenckich dawniej zamieszkiwało tereny Piomine.com, lecz ci zostali wygnani w grudniu 2020 po założeniu Darencji, po czym na serwerze zlikwidowano władzę demokratyczną, wprowadzono rządy totalitarne PioMina. Miał opinię państwa autorytarnego. Po znacznym spadku aktywności na serwerze 12 listopada 2022 został zlikwidowany.
Diecezja wragieżbońska

**Diecezja wragieżbońska** – najważniejsza z trzech diecezji Kościoła ewangelicko-augsburskiego Republiki Darenckiej. Obecną siedzibą biskupa jest Wragieżbona. Granice diecezji są utożsamiane z granicami historycznej Wragieżbońszczyzny.

## Parafie

W skład diecezji wchodzi 18 parafii:

1. Ogólna miejska parafia ewangelicko-augsburska we Wragieżbonie;
2. Parafia ewangelicko-augsburska w Bęgardowie;
3. Parafia ewangelicko-augsburska w Bogusławowie;
4. Parafia ewangelicko-augsburska w Czarnolesiu;
5. Parafia ewangelicko-augsburska w Dzieżbarku;
6. Parafia ewangelicko-augsburska w Gostomiu;
7. Parafia ewangelicko-augsburska w Jeżynie Jeziornym;
8. Parafia ewangelicko-augsburska w Kąblewie;
9. Parafia ewangelicko-augsburska w Komorycach;
10. Parafia ewangelicko-augsburska w Kościelnej Wsi;
11. Parafia ewangelicko-augsburska w Kwiciewie;
12. Parafia Jakuba Apostoła w Lasęcicach Wragieżbońskich;
13. Parafia Piotra Apostoła w Lasęcicach Wragieżbońskich;
14. Parafia ewangelicko-augsburska w Liwgoszczy;
15. Parafia ewangelicko-augsburska w Lubienicach-Polanie;
16. Parafia ewangelicko-augsburska w Naklifiu;
17. Parafia ewangelicko-augsburska w Nowej Wsi Bogusławowskiej;
18. Parafia ewangelicko-augsburska w Przekoniu;
19. Parafia ewangelicko-augsburska w Swarzęcicach;
20. Parafia ewangelicko-augsburska Świmin-Nojbork.
Witold Jóźwiak

**Witold Ignacy Jóźwiak** (ur. 20 kwietnia 1976 w Wysokiem) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii św. Jana Pawła II w Szymicach od 2015.

## Życiorys

Urodził się 20 kwietnia 1976 w Wysokiem. W 1995 rozpoczął studia na Wyższym Seminarium Duchownym w Jaroszowie, w 2001 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został wikariuszem parafii św. Kazimierza w Kazimirsku, w 2007 przeniesiony do parafii św. Jakuba Większego w Chomlinie, a w 2012 do parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Kłodnicy. W 2015 ustanowiony proboszczem nowo erygowanej parafii św. Jana Pawła II w Szymicach, za jego inicjatywą w latach 2016-2017 wzniesiono kościół parafialny, a w latach 2017-2018 – plebanię.
Diecezja ostrowsko-wragieżbońska

"Mała katedra" we Wragieżbonie – siedziba diecezji

### Bazyliki

• Bazylika konkatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lasęcicach Wragieżbońskich,• Bazylika konkatedralna Matki Bożej Zwycięskiej w Ostrowie Królewskim

• Bazylika św. Jana Chrzciciela w Lasęcicach Wragieżbońskich

• Bazylika kolegiacka Matki Bożej Bolesnej w Mierzynie

**Diecezja ostrowsko-wragieżbońska** – rzymskokatolicka diecezja wchodząca w skład metropolii jaroszowskiej.

## Parafie

1. Parafia śś. Wojciecha, Szymona i Judy Tadeusza w Bodzanach;
2. Parafia św. Jakuba Apostoła w Dzieżbarku;
3. Parafia św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Gostomiu;
4. Parafia Świętego Ducha w Grędzborku;
5. Parafia św. Rocha w Kąblewie;
6. Parafia Matki Bożej Pocieszenia w Klęborku;
7. Parafia św. Bonifacego w Kościelnej Wsi;
8. Parafia Chrystusa Króla w Lasęcicach Wragieżbońskich;
9. Parafia św. Jana Chrzciciela w Lasęcicach Wragieżbońskich;
10. Parafia konkatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lasęcicach Wragieżbońskich;
11. Parafia Jezusa Chrystusa Odkupiciela w Łękowie;
12. Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Mierzynie;
13. Parafia św. Stanisława Kostki w Naklifiu;
14. Parafia konkatedralna Matki Bożej Zwycięskiej w Ostrowie Królewskim;
15. Parafia św. Lamberta w Równie;
16. Parafia św. Józefa Oblubieńca NMP w Sieraszynie;
17. Parafia św. Jakuba Młodszego w Spokójnie;
18. Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego w Strzegominie;
19. Parafia św. Antoniego Padewskiego w Strzybniku-Zdroju;
20. Parafia śś. Apostołów Piotra i Pawła w Świminie;
21. Parafia św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Wilczycach;
22. Parafia katedralna św. Mateusza Apostoła we Wragieżbonie;
23. Parafia Matki Bożej Łaskawej i św. Wawrzyńca we Wragieżbonie;
24. Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa we Wragieżbonie;
25. Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Świętych Apostołów we Wragieżbonie.

## Rektoraty

1. Rektorat Zesłania Ducha Świętego w Lasęcicach Wragieżbońskich;
2. Rektorat św. Eliasza we Wragieżbonie;
3. Rektorat Ofiarowania Pańskiego we Wragieżbonie.
Wenzel Zich

**Wenzel Jakob Zich** (ur. 19 listopada 1914 w Kirchhofie, ob. Kryszewo, zm. 21 sierpnia 2006 w Lipniu) – niemiecki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii Nawiedzenia św. Elżbiety w Lipniu w latach 1946-1992.

## Życiorys

Urodził się 19 listopada 1914 w mieście Kirchhof, obecnie Kryszewo. W 1934 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Czarnolesiu, w 1940 otrzymał święcenia kapłańskie. Przez wybuch wojny nie został skierowany do żadnej parafii, przeniósł się w głąb kraju i zamieszkał w Lipniu, w plebanii parafii Nawiedzenia św. Elżbiety i służył tam de facto jako wikariusz. 1944 zmarł proboszcz tej parafii, ks. Jakob Geiler, W 1946 inkardynowany do nowo powołanej administratury apostolskiej Niemczyzny oraz mianowany proboszczem lipieńskiej parafii. W 1966 papież Paweł VI podniósł go do godności prałata. W 1989 osiągnął wiek emerytalny 75 lat, w związku z czym powinien przejść na emeryturę, lecz przez niedobór księży na Niemczyźnie zachował pracę proboszcza. Na emeryturę przeszedł w 1992, kiedy proboszczem mianowano ks. Bronisława Dąbrowskiego, późniejszego arcybiskupa. Zmarł 21 sierpnia 2006 przez mocne osłabienie organizmu podczas przeziębienia. Jego pogrzeb odbył się 25 sierpnia tego roku. Pochowany w nawie bocznej kościoła parafialnego.
Augustyn Kowalski

**Augustyn Kowalski** (ur. 19 stycznia 1927 w Kopłotach, zm. 3 lipca 2015 tamże) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy jaroszowski w latach 1981-2002, biskup pomocniczy senior tejże diecezji od 2002 do śmierci.

## Życiorys

Urodził się 9 stycznia 1927 w Kopłotach. W 1946 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu. W 1952 otrzymał święcenia kapłańskie i został wikariuszem parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Kłodnicy. W 1955 wstąpił na Uniwersytet w Bonn, na wydział teologiczny. W 1960, po uzyskaniu magistratu (licencjatu wg. terminologii kościelnej) wyjechał do Rzymu, gdzie w 1964 otrzymał doktorat z teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. W 1965 wrócił do Darencji, został wykładowcą przedmiotów teologicznych na seminarium w Kazimierzu i rezydentem tamtejszej parafii św. Małgorzaty w Światowiczu, a w 1968 ustanowiony jej proboszczem. W 1969 wyniesiony do godności kanonika kapituły kolegiackiej w Kilborku. W 1972 podniesiony do godności prałata, a w 1973 został dyrektorem diecezjalnego Cartias, z funkcji tej zrezygnował w 1977. W 1978 przeniesiony na urząd proboszcza parafii śś. Apostołów Bartłomieja i Mateusza w Jaroszowie. W 1981 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji jaroszowskiej. Święceń biskupich udzielił mu 1 sierpnia 1981 ks. abp Jan Antoni Byszewski, a współkonsekratorami byli ks. bp Marcin Cieciorko i ks. bp Witalis Skopcy. W 1985 wybrany sekretarzem KED, urząd sprawował do 1990. W 2002 papież Jan Paweł II przyjął jego rezygnację z urzędu biskupa pomocniczego złożoną ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego. W lutym 2015 zdiagnozowano u niego nowotwór nerki, na którego zmarł 3 lipca 2015 w szpitalu w Kopłotach.