Krasnoludy

niebieski

szary

zielony

piwny

czerwony

rudy

blond

**Krasnoludy** - jedna z "nowszych" ras występujących na Uliortrii.

## Podział

Wszystkie krasnoludy są niskie i dość masywne. Mają duże uszy, grube brwi i duże, proste lub rzymskie nosy. Zdecydowana większość krasnoludów ma również gęste, lśniące brody, robiące za naturalny filtr powietrza. Krasnoludy dzielą się na 2 kategorie:

* **krasnoludy jaskiniowe/górskie**

Bardzo niskie, ich wzrost zaczyna się już od 0.5 m i kończy się na 1.2 m. Z powodu życia głównie pod ziemią nie są tak masywne jak ich nadziemni kuzyni. Mają bardzo gęste, długie brody i takie również włosy, zazwyczaj występujące w kolorach takich jak czarny i brązowy, rzadziej czerwony. Ich skóra jest bardzo blada i często ma szarawy odcień. Mają duże, przyzwyczajone do mroku oczy, które zazwyczaj są czarne, brązowe lub szare, rzadziej jasno niebieskie. Mają niskie, jakby zachrypnięte głosy.

* **krasnoludy skalne/nizinne**

Nieco wyższe od krasnoludów górskich, ich wzrost waha się w przedziale od 1.1 m do 1.5 m. Są też nieco bardziej masywne. Dzięki życiu ponad powierzchnią ich skóra jest nieco bardziej opalona od swoich górskich kuzynów, nie występują też szare odcienie. Mają rzadsze brody, chociaż zbudowane z takiego samego włosia. Ich włosy o wiele częściej są mocno falowane lub kręcone, najczęściej występują w kolorach takich jak rudy, czerwony, brązowy, rzadziej blond. Ich oczy są głównie brązowe lub zielone, ale czasami zdarzają się też kolory piwne i niebieskie. Zazwyczaj mają niskie, ciepłe głosy.

## Kultura

Krasnoludy są bardzo rodzinne i towarzyskie, aż do stopnia, gdzie można powiedzieć, że nie znają pojęcia przestrzeń osobista. Kochają się przytulać i dotykać siebie nawzajem. Zdają się nie mieć pojęcia wstydu.

Mają niesamowicie silne głowy jeśli chodzi o alkohol, kochają ciężko pracować i kochają porządnie się zabawić po pracy. Uwielbiają naukę i nowe, skomplikowane wynalazki, co jest zaskakujące, jeśli chodzi o ich niechęć do nagłych zmian.

Nienawidzą monarchii ani władzy absolutnej z powodu swojej historii w niewoli, samemu zazwyczaj żyją w klanach, gdzie każdy stara się każdego słuchać i razem podejmują decyzję.

Hucznie świętują każde urodziny, a przy narodzinach każde dziecko otrzymuje specjalną, indywidualną runę, którą rozwinie w momencie 170 urodzin (jest to wiek uznawany przez krasnoludów za pełną dorosłość umysłową, emocjonalną, fizyczną i zdolnościową). Na każde urodziny i święta krasnoludy bogato dekorują swoje brody, z których się bardzo szczycą. Częstą praktyką jest także doczepianie sobie dodatkowych włosów, tak, aby broda wydawała się dłuższa i jeszcze bujniejsza.

Rzadko się przenoszą, są bardzo silnie związane z miejscem narodzin i jeśli jest taka możliwość, zawsze będą starały się tam wrócić.

Krasnoludy żyjące w klanach nie mają podziału na klasy społeczne, uznają, że wszyscy są sobie równi i każdy powinien sobie pomagać (chociaż są okropnie rywalizujące, jeśli chodzi o wyroby i umiejętności). Pozwolić komuś głodować, to dla krasnoluda największa hańba.

Głównymi siedliskami krasnoludów są:

* Hedreath
* Canavar
* Ainhard

## Historia

Krasnoludy najprawdopodobniej pojawiły się w Hedreath już na początku IIE, o czym świadczą wybudowane przez nich miasta, jednak od zawsze żyły pod ziemią/w głębokich jaskiniach, co sprawiło, że odkryto ich dopiero w IVE3805 przez ainhardzką kolonię badawczą. W listach do ówczesnego króla Ainhardu pisano tak:

*Najjaśniejszy Panie,*

*piszę do Ciebie ja, Twój uniżony sługa Avourel, aby móc Cię, o najłaskawszy, ostrzec.*

*Dotarły do mnie wieści o Twoim jakże chwalebnym planowanym przybyciu do wyspy Hedreath, na której się w tym właśnie o to momencie znajduję, jednak musisz wiedzieć, mój Dobrotliwy Władco, że z powodu poczynionych przez nań odkryć pomysł ten zdać Ci się może nad wyraz nierozsądny.*

*Jak zapewne Ci wiadomo z poprzednich raportów, Panie, co pewien czas niektórzy z naszych kopaczy znikali w niewyjaśnionych okolicznościach. Nie frasowaliśmy się tym jednak zbytnio, oczywiście, ponieważ w głębi duszy wiedzieliśmy, że nasze wspaniałe królestwo Ainhard bogate jest w siłą roboczą, toteż rąk do pracy nigdy nam nie brakło. Uznaliśmy więc wszyscy zgodnie, jak wskazywałyby na to wszelkie zasady logiki, że zbiegli oni, mąceni nadzieją rychłej wolności, której zapewne i tak nie zaznali, wpadając w zasadzkę zdradzieckiego ułożenia terenu, jak i niesamowicie niekorzystnej pogody.*

*Wszystko wyjaśniło się jednak tak szybko, jak się rozpoczęło, gdy zaczęliśmy kopać nieco tylko głębiej. Rzeczywiście, Wasza Mość miał oczywiście rację, gdy stwierdzał, że na wyspie znajdują się niekończące się wręcz morza surowców, to jest, metali, kamieni i drogocennych kamieni zdolnych zamącić w głowie nawet najtęższym umysłom. Znaleźliśmy jednak też skomplikowany szlak jaskiń by się zdawało, a przy wejściu do pierwszej z nich powieszone na żelaznych hakach ciała naszych pobratymców, na ścianach zaś wypisane ich krwią nieznane, pogańskie symbole.*

*Oczywiście Mój Szlachetny Panie, nie poprzestaliśmy w tamtym miejscu i po wzięciu kilku jeszcze ziomków, wprawnych wojów, zadecydowaliśmy się wkroczyć głębiej. Tam spotkaliśmy właśnie ich - tubylców. Widok ich był przerażający, zdołający przyprawić o drżenie nawet najśmielsze serca. Było ich co najmniej z tuzin, wszyscy niscy i umięśnieni, porośnięci grubym futrem, sklejonym i brudnym od krwi, sadzy i potu, niczym dzikie zwierzęta, zapach ich jak gdyby w życiu wody nie widzieli. Wszyscy co do jednego mieli szał w oczach i piana im toczyła się z ust, a w masywnych dłoniach trzymali ciężkie narzędzia, to jest młoty, siekiery i topory, chociaż najczęstsze były włócznie, składane na cztery części, zakończone grotami z obu stron. Ruszyli oni na nas bez ostrzeżenia, nie po rycersku, krzycząc niczym kie bestie, wymachując na wszystkie strony swoją bronią.*

*Wasza Wysokość, wielu z naszych poległo w tym straszliwym boju, walczyli jednak zacięcie, wysłaliśmy ich więc z powrotem do miłej nam wszystkim ojczyzny, co by zostali pochowani jak prawdziwi wojowie. Ja sam z życiem ledwo uszedłem i nawet teraz, pisząc do Ciebie niestrudzenie, zwijam się z bólu od poniesionych w bitwie ran.*

*Wybacz mi więc za tę śmiałość, Mój Panie, ale błagam Cię na moje własne życie, z uwagi na własne zdrowie i Twój kraj, porzuć plany osobistego przyjazdu i przyślij raczej wojsko, abyśmy mogli stawić się tym dzikusom, lub flotę, cobyśmy mogli jeszcze uratować nasze nędzne życia.*

*Twój uniżony,*

*Lord Avourel Orochar Turlon Leventis*

*Wielki Inspektor Koronny*

Najprawdopodobniej obecności krasnoludów w górach w Hedreath domyślano się już wcześniej, jednak nikt wcześniej nie zapuszczał się na tamte tereny na większą skalę. Ślady pojedyńczych, pomniejszych krasnoludzkich kolonii odkryto również na wyspach na południe od Hedreath, jednak nie miały one większego znaczenia kulturowego. Po odkryciu krasnoludów wpisano je na listę Potworów i wkrótce potem do Hedreath zaczęły przybywać floty z innych państw, zachęconych ideą szybkiego zysku. Krasnoludy przez prawie 300 lat prowadziły nieustającą wojnę z większością świata, gdzie ich największymi wrogami stały się elfy. Podczas walk krasnoludy zaczęły budować proste wioski na powierzchni i okazało się, że ich ciała bardzo łatwo przystosowują się do nowych warunków, z czego powstała nowa kategoria krasnoludów - krasnoludy nizinne (zwane też skalnymi). W IVE4100 krasnoludy ostatecznie przegrały walkę o własną niepodległość i rozpoczęła się trwająca równe 500 lat niewola krasnoludzka. Zakończyła się ona nagłym zrywem krasnudów na Canavarze, o którym wieść rozniosła się do krasnoludów mieszkających na całym świecie. Canavar był jednym z pierwszych krajów, który uznał krasnoludy za równych sobie, usuwając im status niewolników, jednocześnie tworząc azyl dla wszystkich przedstawicieli tej rasy.

W VE4570 podczas III Konwencji w Kox po 3 miesiącach nieustannych zebrań i debat krasnoludy oficjalnie wpisano na listę Ras, gwarantując im wolność i równość obywatelską.