Mimiki

**Mimiki** to niezwykle zabójcze zmiennokształtne wynaturzenia, stworzone przy pomocy
 magii przez czarodziejów z Gór Mglistych w Drugiej Erze. Ich ciała otoczone są twardą zewnętrzną muszą, okrywającą
delikatne organy wewnętrzne. Posiadają zdolność zmiany kształtu i
ubarwienia, co wykorzystują w celu zwabiania nieświadomych ofiar, które
następnie pożerają. Najczęściej przybierają kształt przedmiotów, na
przykład skrzyń wypełnionych skarbami, posągów, drzwi, mebli. Dodatkowo
ciała mimików są pokryte niezwykle lepkim klejem, który unieruchamia
ofiary, pozwalając na zadawanie im ciosów przy pomocy wypuszczanych z
ciała nibynóżek. Klej jest bardzo mocny i tylko wyjątkowo silny śmiałek
jest w stanie uwolnić się o własnych siłach. Jedynym znanym
rozpuszczalnikiem jest alkohol, klej rozpuszcza się również po śmierci
mimika.

Sama istota jest w stanie w każdej chwili uwolnić przylepionego
delikwenta. Oprócz kleju, mogą wydzielać również wodnistą substancję o
zapachu gnijącego mięsa, którą przyciągają do siebie pomniejszych
padlinożerców, na przykład szczury. Mimiki są odporne na kwas oraz na działanie rozmaitych pleśni i śluzów.
 Poruszają się bardzo wolno, pełznąc. Ich zmysły pochodzą z
rozmieszczonych na całym ciele sensorów optycznych, wrażliwych na
światło i ciepło, co pozwala im obserwować ruch nawet w całkowitej
ciemności. Bezpośrednie silne światło jest dla nich bolesne i trudne do
zniesienia.

Istnieją dwa podgatunki mimików - mniejszy, posiadający inteligencję na poziomie ludzkim **mimik pospolity** i większy, nieco tylko bystrzejszy od bydlęcia **mimik zabójczy**.
 Ciało mniejszego z nich ma objętość nieco ponad czterech metrów
sześciennych - wielkość dużej skrzyni lub drzwi. Zabójcze mimiki są
większe i osiągają objętość 5,5 metrów sześciennych. W naturalnej
postaci ciała tych istot ubarwione są na szaro, na podobieństwo granitu.
 Mimetyzm pozwala im upodabniać się do drewna, marmuru i rozmaitych
metali. Zmiana kształtu pozwala im na znaczne modyfikacje wyglądu, nie
są jednak w stanie zmienić swej masy. Pospolite mimiki potrafią się
porozumiewać a nawet uczyć nowych języków. Zabójcze mimiki są na to zbyt
 mało inteligentne. Seledil stwierdził kiedyś, że nigdy nie było ich więcej niż pięćdziesiąt...

## Zwyczaje

Mimiki żyją pod ziemią, w miejscach niedostępnych światłu
słonecznemu. Są samotnikami, zainteresowanymi tylko najprostszymi
potrzebami, takimi jak zdobycie pożywienia. Mimiki pospolite są na tyle
bystre, że niekiedy handlują informacjami w zamian za pokarm. Zabójcze
mimiki ograniczają swą aktywność do polowania. Nigdy nie zaobserwowano
jakichkolwiek znamion moralności czy kultury tych istot. Magowie
korzystający z ich usług dostrzegają jedynie brak zachwytu przy
wypełnianiu poleceń.

Pierwsze mimiki zostały stworzone przez czarodziejów, szukających
 ochroniarzy przed łowcami skarbów. Posiłek złożony z jednego-dwóch
humanoidów zaspokaja głód tych istot na kilka tygodni. Rozmnażają się
przez pączkowanie, a rozmiary dorosłego osobnika osiągają po kilku
latach rozwoju. Wydzieliny mimików, zarówno klejowa jak i zapachowa, są
substancjami użytecznymi w procesach alchemicznych. Ich organy
wewnętrzne są natomiast używane do wyrobu perfum, a w niektórych
społecznościach konsumowane jako wybitny rarytas.