Druid

Elficki druid

Druidzi byli pierwotnymi magami o znacznej mocy i wszechstronności, którzy zdobywali swoją moc poprzez jedność z naturą lub poprzez połączenie z potężnym bóstwem lub pierwotnym duchem. Strażnicy dziczy, druidzi uważali się mniej za panów naturalnego porządku, a bardziej za przedłużenie jego woli.

## Kultura

Znani ze swojej tajemniczej natury, większość druidów nazywała dzicz swoim domem, naśladując dzikie bestie i inne stworzenia natury. Wierząc, że zdrowie natury zależało od niepewnej równowagi, druidzi wierzyli, że cztery elementy świata naturalnego – powietrze, ziemia, ogień i woda – musiały być zabezpieczone przed zdobywaniem przewagi nad sobą, aby świat nie został zdominowany przez siły płaszczyzny żywiołów. Podobnie druidzi wierzyli, że natura istnieje poza cywilizowanymi koncepcjami dobra, zła, porządku lub chaosu, zamiast tego dążąc jedynie do utrzymania naturalnego stanu istnienia, którego większość cywilizowanego świata nie może lub nie będzie w stanie zrozumieć. Ale chociaż druidzi mogli zaakceptować okrucieństwo w naturze, większość brzydziła się tym, co było im obce, gwałtownie sprzeciwiając się istnieniu aberracji i nieumarłych, z których obaj byli afrontami dla naturalnego porządku.

Potężni wartownicy świata przyrody, druidzi byli często postrzegani przez osoby z zewnątrz jako kontrolujący dzicz. Jednakże, chociaż druidzi czerpali wielką moc z natury, druidzi, niemal powszechnie, nie uważali się za panów dziczy, lecz raczej za jej sługi, podobnie jak kleryk mógł służyć swemu bogu. Dla druida twierdzenie o władzy nad dziką przyrodą było czymś, co mogli wyznawać tylko ci, którzy nie mieli odpowiedniego zrozumienia natury. Pierwotna moc, z której czerpali druidzi, docierała do nich nie dzięki kontroli, ale dzięki duchowej jedności z siłami natury.

Druidzi nie byli jedynymi opiekunami dziczy, choć byli najbardziej znani. Porównywalnie do czarodziejów, druidzi byli strażnikami wiedzy, posiadającymi ogromną wiedzę o mieszkańcach, miejscach i zjawiskach w Sidrillonie. Jednakże, podczas gdy czarodzieje często poszukiwali tej wiedzy dla samej wiedzy (lub mocy), druidzi działali na rzecz tego, co studiowali. Czcząc świat przyrody w systemie wierzeń znanym czasem jako Stara Wiara, lub druidyzm, druidzi cenili nieskazitelną dzicz, akceptując jej okrucieństwo i brzydotę wraz z jej cudownością i pięknem. W związku z tym, chociaż druidzi rzadko zachowywali się samolubnie, było jednak równie prawdopodobne, by byli dobrzy lub źli.

Druidzi dzielili swego rodzaju braterstwo ze wszystkimi innymi druidami, choć często było to luźne stowarzyszenie, a nie ściśle powiązana sieć. Ignorując sztuczne granice królów i książąt, druidzi szanowali i chronili wszystkie ziemie świata, współpracując z druidami z odległych krajów równie chętnie, jak z tymi, których znali osobiście. Komunikację w tym społeczeństwie wspomagało używanie tajnego języka wspólnego dla wszystkich kręgów druidycznych, zwanego druidyjskim. Wprowadzanie do tych stowarzyszeń często wymagało znajomości tajnych rytuałów i przejścia niebezpiecznych testów, ale druidzi, raz zaakceptowani jako członkowie, rzadko byli wyrzucani i pozwalano im mniej lub bardziej wykonywać swoją pracę na swój własny sposób. Wiele z tych społeczeństw miało charakter religijny i było związanych z jakimś kościołem, ale nie wszystkie były, a większość druidów wolała pewien stopień dystansu między cywilizowanymi kościołami a Starą Wiarą. Spośród bogów czczonych w całym Sidrillonie druidów najczęściej przyciągały takie bóstwa jak Auril, Chauntea, Eldath, Malar, Mielikki, Silvanus, Thor i Krauna.

## Umiejętności

Druidzi byli zdolni do wielu różnorodnych umiejętności związanych z dbaniem o świat przyrody, takich jak zdolność dostrzegania zmian w środowisku czy pokojowego współdziałania z dzikimi bestiami. Jeśli chodzi o zdolności bojowe, wszyscy druidzi byli do pewnego stopnia biegli w posługiwaniu się lekką lub średnią zbroją i tarczami, a także maczugami, sztyletami, strzałkami, oszczepami, buławami, kijami, sejmitarami, sierpami, procami i włóczniami. godnym uwagi wyjątkiem było to, że druidzi nie używali zbroi ani tarcz wykutych z metalu. Nie wielu znało powód tej cechy, ale druidzi wiedzieli, że metal blokował magię fey, oraz natury, z których druidzi czerpali swoją moc. Druidzi byli również zdolnymi zielarzami, biegłymi w tworzeniu różnych mikstur i remediów.

Oprócz swoich bardziej przyziemnych umiejętności, druidzi byli również biegli w rzucaniu zaklęć zrodzonych z pierwotnej magii do tego używając świętych rośliny, takich jak jesion, lub jemioła, a także za pomocą skonstruowanych narzędzi, takich jak laski lub totemy. Podobnie jak klerycy czy czarodzieje, druidzi również wiedzieli, jak odprawiać rytuały. Dodatkowo, przy wystarczającym doświadczeniu, bliski związek między druidami a pierwotną magią, którą władali, stawał się tak silny, że spowalniał ich starzenie się, do poziomu około jednej dziesiątej wartości zwykłych członków ich gatunku.

Wśród najgroźniejszych umiejętności znanych druidom była forma zmiany kształtu znana jako Dzika Forma. Ta umiejętność pozwalała druidom na zmianę kształtu w dowolną bestię, lub inne istoty, w niektórych nietypowych przypadkach. Zdolność do Dzikiego Kształtu miała jednak pewne ograniczenia. Druidzi neofici, na przykład, nie byli w stanie przyjąć bestii zdolnej do pływania i tylko po długim treningu druidzi mogli opanować formę latających stworzeń. Jednak wraz z praktyką umiejętność ta mogła stać się dość wszechstronna, a doświadczeni druidzi nauczali się rzucać zaklęcia w formie bestii. Najbardziej doświadczeni druidzi, znani jako arcydruidzi, potrafili nawet dowolnie zmieniać kształt.

Inni druidzi mieli mniej powszechne umiejętności. Niektórzy druidzi mieli, oprócz swoich dzikich kształtów, zwierzęcych towarzyszy, którzy wypełniali niektóre funkcje zapewniane przez dzikie formy. Kilku druidów było wrodzonymi ekspertami w dziedzinie botaniki i zoologii, instynktownie identyfikując różne gatunki z doskonałą dokładnością. Podobnie druidzi mieli naturalne poczucie bezpieczeństwa wody pitnej i wielu było odpornych na działanie chorób. Kilku druidów było również mistrzami w poruszaniu się po dziczy z dużą prędkością, ignorując hamujące skutki zagrożeń naturalnych, takich jak ciernie czy wrzosowiska. Przy wystarczającym szkoleniu druidzi nie zostawiali nawet śladu swojego ruchu w dziczy.

## Kręgi druidów

* **Krąg Ziemi** - Krąg Ziemi składał się z mistyków i mędrców, którzy chronili starożytną wiedzę i obrzędy poprzez bogatą tradycję ustną. Ci druidzi spotykali się w świętych kręgach drzew lub stojących kamieni, aby szeptać pierwotne sekrety po druidycku. Najmądrzejsi członkowie kręgu przewodniczyli jako naczelni kapłani wspólnot, które trzymały się Starej Wiary i służyli jako doradcy władców swego ludu. Na magię członków tego kręgu, wpływ miała kraina, w której zostali wprowadzeni w tajemnicze rytuały kręgu.
* **Krąg Księżyca** - Druidzi z Kręgu Księżyca byli zaciekłymi strażnikami dziczy. Ich krąg zbierał się podczas pełni księżyca, aby dzielić się wiadomościami i handlować ostrzeżeniami. Nawiedzali najgłębsze zakątki puszczy, gdzie mogli przebywać całymi tygodniami, zanim krzyżowali ścieżki z innymi humanoidalnymi stworzeniami, nie mówiąc już o innym druidzie. Zmienny jak księżyc, druid z tego kręgu mógł jednej nocy krążyć jako wielki kot, następnego dnia wznosić się nad wierzchołkami drzew jak orzeł i przedzierać się przez zarośla w postaci niedźwiedzia, by odpędzić potwora. Dzikość była we krwi druida.
* **Krąg Zarodników** - Druidzi z Kręgu Zarodników odkrywali piękno w rozkładzie. Widzieli w pleśni i innych grzybach zdolność do przekształcania martwego materiału w obfite, choć nieco dziwne, życie. Ci druidzi wierzyli, że życie i śmierć były częścią wielkiego cyklu, w którym jeden prowadził do drugiego, a potem z powrotem. Śmierć nie była końcem życia, ale zmianą stanu, w której życie zmieniało się w nową formę. Druidzi z tego kręgu mieli złożone relacje z nieumarłymi. Nie widzą nic złego w nieśmierci, którą uważali za towarzysza życia i śmierci. Ale ci druidzi wierzyli, że naturalny cykl był najzdrowszy, gdy każdy jego segment był żywy i zmieniał się. Nieumarli, którzy starali się zastąpić całe życie nieśmiercią, lub którzy próbowali uniknąć przejścia do ostatecznego spoczynku, naruszali cykl i musieli zostać udaremnieni.
* **Krąg Gwiazd** - Krąg Gwiazd pozwalał druidom czerpać z mocy światła gwiazd. Ci druidzi śledzili niebiańskie wzorce od niepamiętnych czasów, odkrywając tajemnice ukryte pośród konstelacji. Odkrywając i rozumiejąc te tajemnice, Krąg Gwiazd starał się wykorzystać moce kosmosu. Wielu druidów z tego kręgu prowadziło rejestr konstelacji i wpływu gwiazd na świat. Niektóre grupy dokumentowały te obserwacje na megalitach, które służyły jako enigmatyczne biblioteki wiedzy. Repozytoria te mogły przybierać formę kamiennych kręgów, piramid, petroglifów i podziemnych świątyń; każda konstrukcja wystarczająco wytrzymała, aby chronić świętą wiedzę kręgu nawet przed wielkim kataklizmem.
* **Krąg Dzikiego Ognia** - Druidzi w Kręgu Dzikiego Ognia rozumieli, że zniszczenie jest czasami prekursorem stworzenia, na przykład wtedy, gdy pożar lasu sprzyjał późniejszemu wzrostowi. Ci druidzi łączyli się z pierwotnym duchem, który krył w sobie zarówno niszczycielską, jak i twórczą moc, pozwalając druidom tworzyć kontrolowane płomienie, które wypalały jedną rzecz, ale dawały życie drugiej.
* **Krąg Snów** - Druidzi, którzy byli członkami Kręgu Snów, pochodzili z regionów silnie związanych z Feywildem i jego magicznymi królestwami. Opieka druidów nad światem przyrody tworzyła naturalny sojusz między nimi a dobrymi fey. Ci druidzi starali się wypełnić świat feywildowskim cudem. Ich magia leczyła rany i przynosiła radość przygnębionym sercom, a chronione przez nich krainy to lśniące, urodzajne miejsca, w których cuda i rzeczywistość mieszały się ze sobą i gdzie znużeni mogli znaleźć odpoczynek.
* **Krąg Pasterzy** - Druidzi z Kręgu Pasterzy obcowali z duchami natury, zwłaszcza duchami zwierząt i fey, i wzywali te duchy na pomoc. Ci druidzi zdawali sobie sprawę, że wszystkie żywe istoty odgrywały pewną rolę w świecie przyrody, jednak skupiali się na ochronie zwierząt i stworzeń fey, które miały trudności z samoobroną. Pasterze, jak byli znani, postrzegali takie stworzenia jako swoich podopiecznych. Odpędzali potwory, które im zagrażały, ganiali myśliwych, którzy zabijali więcej ofiar niż to konieczne, i zapobiegali wkraczaniu cywilizacji do rzadkich siedlisk zwierząt i miejsc poświęconych fey. Wielu z tych druidów było najszczęśliwszych z dala od miast i miasteczek, zadowalając się spędzaniem dni w towarzystwie zwierząt i dzikich stworzeń.
* **Krąg Zmierzchu** - Krąg Zmierzchu dążył do eksterminacji nieumarłych stworzeń i zachowania naturalnego cyklu życia i śmierci, który rządził kosmosem. Ich magia pozwalała im manipulować granicą między życiem a śmiercią, wysyłając wrogów do ostatecznego spoczynku, jednocześnie chroniąc sojuszników przed tym losem. Ci druidzi poszukiwali ziem skażonych przez nieumarłych. Takie miejsca były ponure i złowrogie. Niegdyś tętniące życiem lasy stawały się ponure, nawiedzone miejsca pozbawione zwierząt i wypełnione roślinami umierającymi powolną, powolną śmiercią. Krąg Zmierzchu udawał się do takich miejsc, aby wygnać nieumarłych i przywrócić życie.
* **Krąg Starożytnych** - Głęboko w niezbadanych dżunglach świata, niektóre plemiona jaszczuroludzi były prowadzone przez przerażający Krąg druidów, którzy czcził pradawne gady znane jako dinozaury. Członkowie tego Kręgu odwoływali się do wspomnień tych starożytnych bestii, które płynęły w ich krwi, by zasiać strach w sercach wrogów.
* **Krąg Głębin** - Kręgi Druidów można było znaleźć w każdym środowisku, od najwyższych szczytów górskich, przez prastare gaje leśne, po gorące pustynie. Najdziwniejszy z tych druidycznych kręgów znajdował się w najciemniejszych głębinach, gdzie ślepe istoty spały czekając na swe ofiary. Druidzi z Głębin spędzali życie na monitorowaniu dziwnych ekosystemów, które istniały w głębinach i dzierżyli aberracyjne moce, które rozwijały się w niekończącej się ciemności.
* **Krąg Strażnika** - Podczas gdy wszyscy druidzi nawiązywali relacje ze światem przyrody, ci, którzy dołączali do Kręgu Strażnika, poświęcali swoje życie ochronie starszych i świętych miejsc w dziczy. Znani jako Strażnicy, druidzi czerpali swoją magię ze starożytnych lasów, które chronili. Te starsze gaje były miejscami źródeł wielkiej druidycznej mocy, często powiązanymi z planem Fey.
* **Krąg Żniw** - Cykliczność życia była głównym przekonaniem każdego druida, bez względu na krąg. Jednak dla członków Kręgu Żniw ten cykl życia miał ogromne znaczenie. Ci druidzi spędzali swoje życie na egzekwowaniu tego cyklu życia. Byli obrońcami natury i gniewnymi wojownikami, którzy zabijali każdego, kto nadużywał prawa naturalnego. Byli śmiertelnymi wrogami nekromantów i wszelkiego rodzaju nieumarłych. Nieugięci w swoich przekonaniach Druidyczni Mściciele bezwzględnie polowali i niszczyli wszystko, co naruszało naturalne prawa świata.
* **Krąg Łusek** - Podczas gdy większość druidów chroniła miejsca o naturalnej mocy lub władała siłami natury, niektórzy tworzyli swoje Druidyczne Kręgi w służbie potężnych smoków. Starając się obronić swoje legowisko, starsze smoki przekazywały część swojej mocy druidom, którzy dbali o otaczające środowisko. Im starszy smok, tym większy był jego wpływ i większy krąg. Był to popularny krąg wśród koboldów.
* **Krąg Siewców** - Krąg Druidów, który był najbardziej szanowany przez cywilizowane ludy, to Krąg Siewców. Opowieści ludowe opowiadały o starożytnym druidzkim mędrcu, który poprowadził śmiertelników ku odkryciu rolnictwa. Czerpiąc z mistycznej wiedzy o świecie przyrody, druid poprowadził dawne ludy do założenia pierwszych farm i miast. Ci, którzy dołączali do Kręgu Siewców, naśladowali przykład tego starożytnego mędrca. Wędrowali po wsiach i oferowali magiczną pomoc rolnikom, ogrodnikom i wszystkim, którzy uprawiali ziemię.
* **Krąg Nieba** - Wojownicy żywiołu powietrza łączyli się z bardziej eterycznymi elementami natury, stając się jednością z kłębiącymi się i potężnymi wiatrami. Druidzi tego kręgu prowadzili tryb życia bardziej nomadyczny niż inni, podążając za zawołaniami wiatru. Nigdy nie pozostawali na długo w tym samym miejscu i musieli zostawiać to, co kochali najbardziej, aby wiecznie podążać za swoją jedyną muzą i mentorem. Wierzyli, że niewykonalne zadanie złapania wiatru związałoby ich z głosami natury.
* **Krąg Fal** - Niewiele sił natury wywierało na śmiertelników tak duży wpływ jak wody świata. Deszcz, szalejące burze i kręte rzeki wpływały na śmiertelników przez całe ich życie. Druidzi z Kręgu Fal obserwowali relacje między cywilizacją a dzikimi oceanami, rzekami i ożywiającymi stawami. Często możnabyło spotkać druidów fal wykorzystujących życiodajną moc wód, aby uzdrawiać chorych, zapewniać odpoczynek zmęczonym i pielęgnować plony zwykłych ludzi.
* **Krąg Szkodników** - Druidzi z kręgu szkodników mieli dwie wspólne cechy: przywiązanie do małych i ignorowanych stworzeń tego świata, jak szczury, oraz pragnienie bycia takimi jak one. Druidzi z tego kręgu działali w ukryciu, z cienia. Nie lubili być znani ani rozpoznawani, ale byli niebezpieczni.
* **Krąg Wydm –** Druidzi z kręgów wydm pokonywali palące piaski i palący upał. Doświadczając surowości jednej z krain natury, mogli według własnego uznania przywoływać samą esencję pustyni. Posiadali władzę nad ciepłem, oraz piaskiem. Byli znacznie bardziej przystosowani do takiego klimatu.
* **Krąg Zimy –** Mroźne temperatury i ostre zimne wiatry to to, co druidzi z kręgu zimy, nazywali swoim domem. Dzierżąc lodowaty pocałunek natury na czubku palców, bronili mroźne i śnieżne krainy przed wrogami.
* **Krąg Skał -** Spędzając czas na szczytach gór i dolin, obserwując chmury toczące się pod nimi i doświadczając adrenaliny płynącej w ich żyłach z każdym podejściem. Ci druidzi wykorzystywali moc poszarpanych skał i wyzywającego męstwa swojej ziemi, by stać się lepszymi niż inni.
* **Krąg Mroku** - Podziemne środowisko mogło być dość bezlitosne dla tych, którzy nie byli zaznajomieni z jego naturą. Ukryty przed światłem dziennym, chłodem i wilgocią, Podmrok to wyjątkowy biom, który oferował druidom, którzy wybierali tę krainę na swój dom, sekrety, które można było znaleźć tylko pod ziemią.
* **Krąg Bagien** - Podczas gdy wielu uważało bagna za niegościnne, wielu druidów wybierało tutaj swoje powołanie. Poznawanie ziemi, która dawała życie wielu dziwnym, ale, na swój sposób, cudownym stworzeniom. Chociaż każda istota miała inny punkt widzenia na bagna, ci druidzi mogli skierować różne oblicza swojej krainy przeciwko swoim wrogom. Druidzi bagien zazwyczaj panowali nad truciznami, ale i kwasem.
* **Krąg Wykutych** - Co było naprawdę naturalne? Automatony były żywymi stworzeniami, mimo że byli zbudowani z drewna i stali. Druidzi, którzy przyjmowali tradycje Kręgu Wykutych, odkrywali potencjał wojowniczej formy, łącząc zwierzęce kształty z stalową wytrzymałością. To młoda ścieżka, zapoczątkowana przez garstkę zbrojnokutych, z świata Eberronu, którzy szukali lepszego zrozumienia swojej roli w świecie i przybyła na Sidrillon z zewnątrz. W ciągu ostatnich kilku dekad wielu automatonów przyjęło Krąg Wykutych; jednak nie ograniczał się on tylko do nich; skalny gnom lub aspirujący rzemieślnik mógł szukać pierwotnej mocy jako sposobu na przekroczenie ograniczonego ciała, z którym się urodził. Tylko garstka druidów podążała za tym Kręgiem. Ci druidzi odkryli sposoby, aby metal ich ciała nie blokował magii natury.
* **Krąg Zarazy** - Ci, którzy kierowali magią życia i natury, często czuli się przyciągani do konkretnej świątyni lub naturalnego miejsca, wiążąc swoje ciało i ducha z tymi miejscami mocy. Tacy druidzi czerpali witalność z wybranego miejsca, chroniąc je swoim życiem — ale nie wszystkim udało się obronić te święte krainy. Czy to poprzez subtelne zepsucie nikczemnej magii, skażoną obecność starożytnego terroru, czy też straszny błąd wywołany przez samych druidów, kraina mogła zostać przeklęta magią, która wypaczała każdego druida związanego z tą krainą. Powykręcani przez swoje połączenie z nieświętym terytorium, ci druidzi ucieleśniali splugawioną naturę, której służyli, wywyższając naturalny proces rozkładu i wykorzystując go do realizacji swoich celów – lub czasami do szukania sposobu na zakończenie dręczącej ich klątwy.
* **Krąg Ichoru** - Druidzi z Kręgu Ichoru skupiali się na przenoszeniu życia i śmierci. Manipulowanie własną krwią i krwią wrogów, aby pomóc chronić naturę. Nawet złe stworzenia mogły zostać wykorzystane w śmierci jako nawóz dla natury i paliwo dla pierwotnej magii. Ci druidzi mieli tendencję do skupiania się na ciemniejszej magii, której większość wolała unikać. Znają wartość tej magii mogli ją wykorzystać z korzyścią dla wszystkich nieskażonych stworzeń.
* **Krąg Sakury -** Mistrzowie walki wręcz, druidzi z kręgu sakury byli niezwykle zahartowani w boju. Ci, nazwani od wiśniowych drzew z Shihoro, byli wojownikami-druidami, strażnikami lasów i zaciekłymi łowcami tych, którzy odważyli się okaleczać i wypaczać świat przyrody. Często sprzymierzali się z druidami z kręgu księżyca, wraz z paladynami przysięgi starożytnych, lub przysięgi ostrza. Ci druidzi starali się zachowywać i chronić naturalny świat i procesy za pomocą absolutnie wszelkich niezbędnych środków.
* **Krąg Duszy -** Druidzi z kręgów duszy zdobywali swoją moc z prymitywnego połączenia do przepływu magii przez naturę i dusze żywych istot. Jedni używali te magiczne zdolności do dobrych celów, broniąc ziemi lub swojej społeczności, podczas gdy inni używali ich do swoich interesów.
* **Krąg Burz** - Druidzi, którzy byli częścią Kręgu Burz, naśladowali siłę i potęgę naturalnego gniewu burzy. Wykorzystywali swoje połączenie z silną pogodą, aby bronić tego, co uważali za swoje święte ziemie. Członkowie tego kręgu byli nieliczni, spotykali się z innymi członkami kręgu tylko przy specjalnych okazjach.
* **Krąg Cierni -** Druidzi z Kręgu Cierni żyli w tych częściach natury, które większość istot uważała za szczególnie nieproszone, usidlając intruzów ze śmiertelną skutecznością. W swoim odosobnieniu rozwijali szczególne uznanie dla dzikich winorośli i ciernistych roślin, które rosły niekontrolowanie w dziczy. Naśladowali w sobie cechy, które najbardziej cenili, wzmacniając je potężną magią. Ci druidzi starali się naśladować odporność i wszechstronność tych nieproszących roślin i często trzymali się na uboczu nawet wśród druidów. Działalią jako strażnicy odległych gajów, starożytnych grot i dawno zapomnianych wąwozów, niezłomni i bezkompromisowi w wypełnianiu obowiązku ochrony delikatnej równowagi natury.
* **Krąg Chaosu -** Ci druidzcy piromanci swoją moc czerpali z bliskości do natury pozwalającej na nowe rozumienie piromancji i pierwotnej natury jednych z najbardziej pierwotnych istot, czyli demonów. Druidzi z kręgu chaosu używali ich pierwotnych mocy nie do przeobrażania się w bestie, ale do otaczania się demoniczną mocą.
* **Krąg Słońca** - Druidzi szanowali aspekty natury, a żaden nie był bardziej centralnym dla cyklu życia niż słońce, źródło światła i życia. Druidzi tego kręgu nie byli klerykami boga słońca, lecz reprezentowali jego aspekt w cyklu życia, światło i ciepło, które przynosiło, ognisty blask, który rządził światem. Druidzi z Kręgu Słońca często stali w opozycji, przeciwko temu co pełzało w ciemności i chociaż wciąż skłaniali się do neutralności, którą wielu druidów wyznawało, mieli tendencję do pochylania się do ekstremów, chętni do wypalania tego co złe. Do tego kręgu należeli także jaszczurzoludzcy druidzi powiązani z słonecznymi drzewami.
* **Krąg Zgnilizny -** Ci słudzy naturalnego cyklu rozkładu i wzrostu pochodzili z tradycji założonej przez popielne elfy z szkarłatnych pogorzelisk Feywildu. Druidzi z kręgu zgnilizny wykorzystywali magię zgnilizny do wykonywania swoich zadań i jako tacy byli często odrzucani przez innych druidów, podczas gdy zwykli ludzie się ich bali. Wszystkie martwe stworzenia musiały na nowo użyźnić ziemię, aby tchnąć nowe życie, bez względu na to, jak brutalne mogło się to wydawać.
* **Krąg Samsary -** Ci amratańscy druidzi uważali, że samsara, cykl destrukcji i odnowienia, śmierci i odrodzeń był naturalną częścią świata. Druidzi z kręgu samsary czcili ten cykl reinkarnacji, powiązane z nim aspekty amratańskich filozofii i mistyczne umiejętności mistyków i mnichów.
* **Krąg Dżungli** - Druidzi z Kręgu Dżungli zajmowali się cudami natury, jakimi były lasy deszczowe, chronili rośliny i zwierzęta przed wdzieraniem się cywilizacji. Ci druidzi mieli szczególne upodobanie do roślin i nauczyli się zmieniać kształt i przyzywać roślinopodobne stworzenia.
* **Krąg Horyzontu** - Krąg Horyzontu pozwalał Druidowi przywołać odrobinę najbardziej niezwykłego ciała niebieskiego, jaki kiedykolwiek znaleziono; osobliwość; lub czarna dziura. Używając swojej magii natury, aby utrzymać osobliwość, druidzi tego Kręgu manipulowali i kontrolowali swoje czarne dziury, aby kontrolować pole bitwy: wciągać stworzenia, uszkadzać wrogów, a nawet manipulować magicznymi efektami.
* **Krąg Bezkształtnych** - Większość druidów z Kręgu Bezkształtnych praktykowało szalony kult Jubilexa, Władcy Bez Twarzy, demonicznego władcy śluzu i szlamu. Członkowie uważali, że był to ostateczny wyraz przetrwania; doskonała istota, niezwiązana prawem lub drobnymi intrygami, istniejąca tylko po to, by konsumować, trawić i przekształcać wszelką żywą materię w więcej siebie. Chętnie ofiarowali swoje ciała i tożsamość, aby zostać pobłogosławieni jego dotykiem, by sami stali się świadomymi szlamem.
* **Krąg Chimery** - Druidzi z Kręgu Chimery wykorzystywali swoją wiedzę o królestwie zwierząt do tworzenia własnych stworzeń. Jak powstali druidzi z tego kręgu, pozostawało tajemnicą. Niektórzy twierdzili, że ci, którzy stworzyli te zdolności, oddzielili się od sekty druidów Kręgu Snów, aby realizować swoje cele na swój własny sposób lub skupić się na planie materialnym. Następnie wykorzystali swoje połączenie z fey, aby zmienić swoje transformacje. Inni twierdzą, że te zdolności były po prostu wynikiem bycia ciekawą duszą lub pragnienia większej mocy. Najpopularniejszą teorią jest to, że nauczyli się, jak sprawiać, by ich zwierzęce kształty były bardziej plastyczne, a następnie przekazali swoją wiedzę. Bez względu na ich pochodzenie, inne kręgi druidów zwykle unikali ich ze względu na potworny wygląd ich unikalnych przemian. Bardziej purystyczni druidzi oskarżali nawet członków tego kręgu o korumpowanie ich zwyczajów. Nie pomagała w tym reputacja tego Kręgu jako szalonych druidów naukowców ze względu na ich bardziej odważnych lub głośnych członków.
* **Krąg Rojów** - Druidzi z Kręgu Rojów rozumieli, że każdy umysł, nieważne jak prosty z pozoru, był ze sobą połączony. Ul pszczół, ławica ryb lub stado ptaków mogły być zbiorowiskiem osobników na powierzchni, ale jako kolektyw tworzyły jedną całość, która poruszała się i działała w parze ze sobą. Członkowie tego kręgu ćwiczyli, aby doprowadzić to zrozumienie do naturalnego wniosku; byli w stanie tworzyć symbiotyczne relacje z tymi koloniami i mogli kształtować i rozdzielać własne ciała, aby same stać się jednym.
* **Krąg Mchu** - Niektóre istoty, które znalazły spokój wśród mchów i winorośli, obejmowały je; co więcej, stawały się nimi. Z gniewem natury w dłoniach ci druidzi atakowali każdego, kto chciał zaszkodzić ich domom. Otuleni mchem, kontrolując swoje otoczenie, wielu niedoszłych wrogów zbyt późno zdało sobie sprawę z siły tych druidów. Dopiero gdy winorośle były już wokół ich kostek, a mech już w płucach, zdali sobie sprawę, że niektóre części natury najlepiej pozostawić nietknięte.
* **Krąg Pieśni** - Członkowie Kręgu Pieśni, często nazywani słowikami, używali muzyki do wplatania mocy życia i witalności w otaczający ich świat przyrody. Z każdą nutą ich piosenek świat zaczynał rosnąć na nowo. Ci druidzi działali jako kanały sił natury poprzez muzykę i inspirowali te siły do ruchu.
* **Krąg Oszusta** - Druidzi z kręgu oszusta podążali za przykładem opowieści o bestiach, które wykorzystywały swój rozum aby osłabiać przeciwników. Byli inspirowani przez istoty takie jak duch kojota, pająka, zająca, szopa, albo kruka. Ci druidzi cenili swoją wolność oraz wolność swojego ludu. Przekraczali granice kulturowych tradycji i używali swoją wiedzę i zdolności aby powodować szkodę.
* **Krąg Uroków** - Druidzi z Kręgu Uroków to wilki w owczej skórze, wiodące zwyczajne życie w cywilizacji, jednocześnie skrywające sekretną tęsknotę za emocjami polowania. Druidzi ci znajdowali niewytłumaczalną i niezaprzeczalną satysfakcję w stosowaniu przemocy. Chociaż niektórzy odrzucali swoje impulsy i walczyli z zadawaniem bólu, inni przyjmowali wewnętrzne szaleństwo i rozkoszowali się mocą, jaką ono niesie.