Caryca

* Biografia

* Inne tytuły
* Kategorie

 * Jej Wysokość

 * NPC

> Jej Cesarska Wysokość tak naprawdę ma łagodną duszę. Właściwie to zbyt łagodną i dlatego musiała się zahartować. Wypowiedziała wojnę całemu światu, tylko dlatego że marzy o pokoju.
>
> Tartaglia

**Caryca** (ros. Царица) jest Archontem Cryo i członkinią Siedmiu rządzącą Snezhnayą. Jej archonckie imię i ideał nie są jeszcze znane.

Ma absolutną władzę nad Snezhnayą; wykorzystuje swoich lojalnych wyznawców z Fatui do manipulacji i zastraszania innych nacji Teyvatu. Jej celem jest zdobycie Gnoz reszty Archontów, a chociaż jej motywy nie są znane, to prawdopodobnie powiązane są z jej celem "wypalenia starego świata".

Caryca może przyznawać swoim podwładnym niezależne od Wizji moce zwane Deluzjami. Korzystają z nich Świetlikowi Magowie, Agenci Pyro i Lustrzane Panny, ale też wszyscy z Jedenastu Wysłanników Fatui.

## Profil

### Wprowadzenie

Caryca nie jest jedną z pierwszych Siedmiu, którzy odnieśli zwycięstwo podczas wojny archonckiej. Póki co nie wiadomo, jak i kiedy została Archontem Cryo, ale na pewno było to przed Kataklizmem 500 lat temu, po którym zaszła w niej duża przemiana.

W *Zapowiedzi rozdziału Teyvatu* Dainsleif mówi o Carycy i Snezhnayi: "Jest bogiem, który już nie ma w sobie miłości do swojego ludu, a on nie ma jej dla niej. Jej wyznawcy chcę być tylko po jej stronie w dzień nadejścia rebelii przeciwko boskości". Prawdopodobnie odnosi się to do Celestii albo kogoś lub czegoś znajdującego się w niej.

### Osobowość

Niewiele wiadomo o Carycy, ale wielu jej wyznawców jest jej głęboko oddanych. Nie jest do końca jasne, czy wynika to z ich szczerej wiary czy strachu, ale na pewno prawdziwe jest oddanie Tartaglii. Opisuje ją on jako "łagodną duszę, która musiała się zahartować". Mówi również, że jej działania, które pozornie ogarnęły świat wojną, mają na celu przyniesienie pokoju. W swoich historiach nazywa ją "prawdziwą wojowniczką".

Zdarzenia sprzed 500 lat wywołały u niej wielkie rozgoryczenie i przemianę. Zaszło wtedy coś, czym Barbatos wywołał jej gniew; rozkazała Signorze bez uprzedzenia zaatakować go i odebrać mu Gnozę. Było to zgoła inna metoda od negocjacji, które odbyła z Moraxem.

Kiedy Zhongli mówi o latawcach przedstawiający Siedmiu, nie przypisuje Carycy żadnej cechy tak jak innym Archontom. Zaczyna mówić "tak jak Archont Cryo, gdy...", ale nie dokańcza zdania, lecz przerywa je westchnieniem. Sugeruje to, że Caryca nie ma już cechy, którą chciał wymienić Zhongli.

### Wygląd

O wyglądzie Carycy wiadomo tylko tyle, że jej śmiertelna forma jest kobietą. Tartaglia opisuje w swoich historiach jej spojrzenie jako "zimne, lecz czyste".

## Historia

### Przeszłość

Caryca przejęła rolę od poprzedniego Archonta Cryo. Nie należy ona do oryginalnego składu Siedmiu, który zwyciężył wojnę archoncką. Wydarzenia podczas Kataklizmu, których doświadczyła, doprowadziły do jej rozgoryczenia.

### Zadania Archontów

Chociaż Caryca nie pojawia się w żadnym zadaniu, to jej Wysłannicy wykonują jej wolę i przyczyniają się do rebelii przeciwko boskości poprzez zdobywanie Gnoz Archontów. Zebranie ich zleciła Signorze. Z powodu żywionej do niego urazy Gnoza została odebrana Barbatosowi siłą. Z Moraxem przeprowadziła negocjacje, skutkiem których zyskała Gnozę w zamian za coś, co on uznał jako "kontrakt, który zerwie wszystkie kontrakty". Kiedy Paimon zapytała Zhongliego, śmiertelną formę Moraxa, co zaoferowała Signora, ten odparł, że przekonają się z Podróżnikiem podczas swojej podróży po Teyvacie.

## Ciekawostki

* Z wszystkich Siedmiu tylko ideał Carycy nie jest potwierdzony. W *Zapowiedzi rozdziału Teyvatu* Dainsleif w pierwszym zdaniu o Rozdziale Snezhnayi, nazywa ją "bogiem, który nie ma w sobie już miłości". W reszcie zapowiedzi na wstępie pojawiała się informacja o ideale Archonta. Podczas zadania *Downtown* Zhongli wspomina o ideałach Archontów, ale nie podaje tego Carycy. Możliwe, że jej ideał zmienił się po Kataklizmie.
	+ W chińskiej nazwie Jadeitu Shivada i zestawie jego przedmiotów, zamiast "Shivada" pojawia się 哀叙冰 (*Āixù Bīng,* "zrozpaczony lód"), co oznacza dosłownie "lód opowiadający o rozpaczy". Wymowa znaku "rozpacz" (哀 *āi),* brzmi podobnie do wymowy "miłości" (爱 *ài).*