Galeria Sztuki Surreo

## Opis

Należąca do Halida Akima Sayeda galeria sztuki, znajduje się na styku Pętli Portowej i Dzielnicy Zamkowej i Rynku, w jednej z przystosowanych do tego celu dawnych przestrzeni magazynowych. Choć budynek odznacza się na tle innych ukształtowaną w późniejszym okresie architekturą na wzór mulhorandzkiej, łatwo jest go z początku przeoczyć. Kiedy już zwiedzający znajdą się naprzeciwko wejścia, miejsce zdaje się przyciągać ich i kusić…

Pierwsze, co rzuca się w oczy od wejścia to dość surowy, acz odznaczający się wielką dbałością o detale styl tego miejsca. Mówi się, że każdy relief, każda płaskorzeźba i każda statua stanowiąca część wystroju wyszła spod ręki właściciela.

Na szczególną uwagę zasługują dwie rzeźby kobiet, witające interesantów od wejścia, stojące po dwóch stronach czerwonego dywanu. Każda z nich jest bowiem uderzająco podobna do jednej z sióstr właściciela. Siostry są żywo zaangażowane w rozwój galerii, często goszcząc w niej w roli artystów, czy pomagając przy co ważniejszych wydarzeniach.

Recepcja obsługiwana jest zwykle przez parę stałych pracowników. Amara, młoda i bystra brunetka o mulhorandzkich korzeniach, wiecznie uśmiechnięta i pomocna, dba zwykle o terminarz właściciela i anonsuje interesantów, będąc jednocześnie przewodniczką po wystawach. Rahim, wysoki i starszy już chultyjczyk, choć potrafi opowiadać o wystawach równie pasjonująco, pełni raczej funkcję kustosza i ochroniarza w chwilach, gdy pan Sayed załatwia w galerii interesy.

Na pierwszym piętrze urządzono kilka mniejszych sal wystawowych, zaś na tyłach szereg oddzielnych pracowni, które za niewielką opłatą można wynająć na potrzeby pracy artystycznej na dowolnym polu. Mulhorandczyk znany jest powszechnie z filantropii względem młodych talentów, toteż często pieniądze mają znaczenie drugorzędnie względem potencjału ewentualnego najemcy i jego przyszłej renomy, którą właściciel pomaga budować. W kręgach nieco Panu Sayedowi bliższych mówi się, że przysługi i kontakty mają dla niego znaczenie dużo większe niż moneta…

W południowej części znajdują się także dwie pracownie: jedna z nich należy do właściciela i jest miejscem, w którym powstają jego rzeźby. Druga z pracowni pozostaje jednakże zamknięta na klucz, a plotki głoszą, że posiada doskonałe oświetlenie, choć bardzo niewielu widziało jej wnętrze, bo dodatkowo jest zabezpieczona magią, a kluczem do wnętrza dysponują zaledwie dwie osoby…

Również na tym piętrze znajduje się dwudzielna część magazynowa, w której znajdują się elementy potrzebne do dowolnego przemodelowania pracowni, jak i miejsce na przechowywanie dzieł sztuki.

Piętro drugie składa się z kolei z dużej sali wystawowej, wyposażonej w podnoszoną z podłogi scenę i system przesuwnych ścian, pozwalających na dowolną aranżację przestrzeni. Poza tym znajduje się tu także biuro właściciela i niewielka sypialnia; pan Sayed znany jest bowiem z częstego pozostawania w przybytku.

Mówi się także o doskonale zaopatrzonej piwnicy z winem znajdującej się pod budynkiem, aczkolwiek są to jedynie plotki.

W galerii odbywają się wystawy rzeźb, obrazów, biżuterii, czy innych wytworów sztuki, a także koncerty muzyczne czy pokazy taneczne. Częstokroć organizowane są też aukcje, czy lekcje uprawiania sztuk wszelakich przeznaczone dla biedniejszych mieszkańców, szczególnie dzieci i młodzieży. Mówi się, że Pan Sayed często prowadzi je osobiście, lub dogląda ich szukając w ten sposób możliwych do wypromowania talentów.

Powiązane:

* Wrota Zachodu

Autorstwo: ID 83