Lenburt

**Lenburt** (len. **Lën Bourrt**, pal. **Len Burt**, dam. **Lienburté**) - takie państwo ma kontynencie Kalcedonia na planecie Olbus.

## Historia

Lenburt jest jednym z najmłodszych państw na kontynencie Kalcedonia, bo powstał dopiero w 1601. Powstał z powodu rozpadu Netarlandii. W tamtym okresie miały tam miejsce konflikty wewnętrzne. 1601 to był również rok, kiedy część ówczesnej Netarlandii zamieszkała dosyć duża liczba Damadańczyków. Zamieszkali oni netarlską część regionu zwanego Lawortim. Wraz z Netarlami zamiekszującymi region zwany Faleria stworzyli własne państwo, które nazwali Bralcja. Od początku swojego istnienia Netarlandia była idealnym prostokątem, a Bralcja podzieliła dotychczasowe terytorium Netarlandii na trzy równe części, z czego sama była podzielona idealnie na pół. Południowy prostokąt powstały z rozpadu Netarlandii przejął ursaryjski szlachecki ród Lenów. Istnienie państwowości lenburskiej zawdzięcza się Zimtowi un Len-Burtowi zamieszkującemu wieś Len Burt znajdującą się w centrum tamtej ziemi. On przekształcił tę wieś w miasto, a ten teren w państwo. Miasto stało się stolicą, a państwo otrzymało nazwę po stolicy.

Od momentu powstania nic większego się nie działo w Lenburcie aż do roku 1698. Damadania zainspirowana działaniami Storkii, która zaatakowała Lakinten i uzależniła go od siebie, zaatakowała Lenburt. Atak się udał, a Lenburt stał się państwem zależnym od Damadanii.

W 1789 Pallas za przyzwoleniem Ursarii dokonał jej aneksji oraz odzyskali ziemie odebrane im przez Damadańczyków. Wówczas Pallas zawarł unię personalną z Lakintenem, która zakończyła się w 1813, a wróciła w 1826. Lenburcjanie widzieli w powstaniu granicy pallasyjsko-lenburskiej szansę na odzyskanie niezależności, jednak stała się inna korzystna rzecz. Doszło do rozmów miedzy władzami Damadanii a władzami Bralcji i uzgodniono, że Bralcja i Lenburt wejdą w stan unii personalnej, co jednocześnie oduzależniło Lenburt od Damadanii.

31.12.1849 Pallas dał niepodległość Ursarii. Ten moment uważa się za koniec romantyzmu i początek realizmu (w Pallasie pozytywizmu). Wtedy również unia personalna Pallasu i Lakintenu zakończyła się.

W 1870 doszło do rozbioru Bralcji. Faleria stała się częścią Netarlandii, a Lawortim został podzielony na pół między Ursarię a Damadanię. To zakończyło również unię personalną Bralcji i Lenburtu i spowodowało, że Ursaria zaatakowała również Lenburt i go anektowała.

W 1889 Bralcowie ogłosili niepodległość, jednak zaborcy ją zakwestionowali i wybuchła wojna o niepodległość Bralcji.

Kiedy Bralcja została rozebrana, zaborcy wprowadzili tam swoje systemy edukacji. Bralcowie zaczęli z powodzeniem wprowadzać od podstaw swój nowoczesny system edukacji od 1889, czyli od roku, kiedy ogłosili swoją niepodległość, ale nikt jej nie uznał, bo najpierw musieli ją sobie wywalczyć.

W 1890 Bralcja teoretycznie wygrała wojnę, bo udało się Bralcom z powrotem wytyczyć granice Bralcji takie, jakie były one dawniej, ale zaborcy wciąż się nie zgadzali z tym i walka dalej trwała.

Dopiero w 1891 zaborcy uznali wygraną Bralców.

Jednak dopiero w 1892 ostatnie oddziały wojsk zaborczych zostały wyprowadzone z Bralcji.

We wczesnych latach 90. XIX wieku w Bralcji stosowano jednocześnie aż trzy waluty, walutę netarlską, walutę ursaryjską i walutę damadańską zależnie od zaborcy, u którego znajdował się dany region. To sprawiało duzo problemów Bralcom i dawnym ich zaborcom. W 1894 w Bralcji dopiero ustanowiono nową walutę (czyli przywrócono przedzaborową).

Przy rozbijaniu Bralcji na trzy części zaborcy zaburzyli tam dawny porządek administracyjny pozostawiony jeszcze po czasach, gdy państwo należało do Netarlandii. Wprowadzili tam swoje systemy podziału administracyjnego, a nowe jednostki administracyjne w dużej części nie pokrywały się z dawnymi. Po odzyskaniu niepodległości zaborowy podział administracyjny jeszcze funkcjonował i dopiero w 1899 przeprowadzono w Bralcji reformę administracyjną.

W 1912 Lenburt wywalczył niepodległość.

Ursaryjczycy zaprowadzili na terenie Lenburtu całkiem inny porządek administracyjny oraz zmienili wszystko na swoje podobieństwo (bo zresztą Lenburt stał się częścią ich państwa, więc musiał być identyczny). Nowy rząd lenburski powołany w 1912 powołał trzy plany dotyczące odbudowy państwa: Trzyletni Plan Odbudowy Na Lata 1912-1915 (pal. *Tre Rok Plan Re Bud An Roks 1912-1915*), Sześcioletni Plan Odbudowy Lenburtu Na Lata 1912-1918 (pal. *Ses Rok Plan Re Bud Len Burt An Roks 1912-1918*) i Dziewięcioletni Plan Odbudowy Państwa Lenburtu Na Lata 1912-1921 (pal. *Dew Rok Plan Re Bud Len Burt Las An Roks 1912-1921*), jednak wszystkie te plany poszły w pizdu, bo w 1914 wybuchła I wojna światowa. Władze lenburskie tym bardziej sobie nie pomogły, opowiadając się w tym konflikcie po stronie Damadanii, która nie dość, że ten konflikt rozpoczęła, to jeszcze go przegrała w 1918, przez co ona i jej wspólnicy zostali ukarani.

Na Lenburt, który się odtworzył dopiero 2 lata przed wojną po ponad 40 latach niepojawiania się na mapach świata, zostały nałożone sankcje, które jeszcze bardziej utrudniły państwu rozwój. Dotychczasowa prodamadańska władza została odsunięta decyzją zwycięzców. Wielu lenburskich polityków chciało przywrócić przedwojenne plany odbudowy, jednak oni stanowili niecałą połowę. O kilku więcej było tych, którzy twierdzili, że żadne projekty nie są potrzebne, a odbudowa ma pójść naturalnie niczym rozwój. Nie uwzględniano jednak nielicznych chcących odbudowy odbiegającej od przedwojennych idei celem przystosowania się do powojennych realiów. Nie uwzględniano także chcących realizacji jednocześnie dwóch albo wszystkich trzech pomysłów.

W 1939 Damadania pomimo zakazu odtworzyła swój sojusz i zaatakowała Pallas ponownie. Międzywojenne władze lenburskie okazały się również prodamadańskie, bo Lenburt w słabej kondycji walczył ponownie po stronie Damadanii. Przez całą wojnę obywatele protestowali przeciwko wspieraniu Damadanii i chcieli być po stronie Pallasu, bo podejrzewali, że Damadania znowu przegra.

W 1945 Damadania ponownie przegrała, jednak skądś znalazła nowe wojska i rozpoczęła III wojnę światową. Lenburt osłaniony 42-oma latami zależności, 4-letnią wojną 2 lata po wyzwoleniu, 21 latach sankcji i 6-letnią wojną zawalczył ponownie u boku Damadanii. Damadania przegrała trzeci raz. Planowano nałożyć cięższe sankcje na Damadanię, jednak na wschodzie pojawiło się zagrożenie w postacu Wspólnotowego Związku Komunistycznych Republik i Gmin Socjalistycznych (w skrócie WZKRiGS, WZKR lub WZK). Świat podzielił się na dwa bloki: kapitalistyczny (wspólnicy Pallasu) i komunistyczny (wspólnicy WZK). Lenburt znalazł się po stronie kapitalistów.

W 1945 Netarlandia i Bralcja zawiązały współpracę gospodarczą, która pomogła im się odbudować po wojnie. W 1946 identyczną współpracę zawarły Netarlandia i Lenburt, a rok później - Bralcja i Lenburt. W 1948 władze tych trzech państw zadecydowały o spisaniu jednego dokumentu o współpracy gospodarczej zamiast trzech różnych. Działania z 2. połowy lat 40. XX wieku w końcu pomogły Lenburtowi na pełną odbudowę i umożliwienie rozwoju gospodarczego.

W 1985 dialekt lenburski ursaryjskiej odmiany języka pallasyjskiego został wydzielony z języka i otrzymał nazwę język lenburski.

31.12.1989 zakończyła się zimna wojna. WZKRiGS (w skrócie WZK lub WZKR) rozpadło się jednak dopiero w 1991, ale chuj to kogo obchodzi.

W latach 1990-2012 działo się dużo różnych rzeczy i nie chce mi się ich wszystkich wymieniać.

Od tamtej pory dużo się tam nie dzieje :()

## Rzeczy, które stworzył Lenburt oraz następstwa stworzenia tych rzeczy

Język lenburski - język Lenburcjan. Do 1985 dialekt ursaryjskiej odmiany języka pallasyjskiego. Nadal nie stanowi obiektu zainteresowania żadnej nauki.

Język pallasyjski - w odmianie ursaryjskiej występuje w Lenburcie od zawsze.

Język damadański - pojawił się w Lenburcie w momencie uzależnienia go od Damadanii w 1698 i nie zniknął stamtąd po przywróceniu Lenburtowi niezależności w 1789.

Hulajnogi - Lenburcjanie porzucili język netarlski zupełnie na rzecz pallasyjskiego i chcieli zachować jakieś podobieństwo do Netarlów. Ktoś postanowił stworzyć więc alternatywę dla popularnego netarlskiego pojazdu, czyli roweru. Tak powstały hulajnogi.

## Geografia

Lenburt jest państwem nizinnym, a wiele miejsc jest położonych pod poziomem morza. Historia do roku 1601 jest znana, a w 1601 od Netarlandii wyodrębnił się Lenburt. W nowym państwie zlikwidowano typ jednostki osadniczej, jakim było miasteczko i zastąpiono go miastem, przez co miast było wtedy więcej niż wsi. Jedynie w latach 1870-1912 więcej było wsi niż miast, ponieważ Lenburt był częścią Ursarii i ursaryjskie władze wprowadziły tam swoje przepisy. W 1912 powróciły dawne proporcje.

## Ludzie

Kiedy państwo Lenburt powstało, rządził nim założyciel Zimt un Len-Burt - prawicowiec i narodowy socjalista. Takie same poglądy przejęli Lenburcjanie - nowy naród powstały od Netarlów. W 1602 władze netarlskie zmieniły poglądy na centroprawicę i narodowy liberalizm, bralckie - centroprawicę i narodowy socjalizm, a lenburskie - centrum i narodowy konserwatyzm. Szybko doszło do kolejnej zmiany i władze netarlskie stały się centroprawicowe i narodowo-konserwatywne, władze bralckie centroprawicowe i narodowo-liberalne, a władze netarlskie - centroprawicowe i narodowo-socjalistyczne. W 1603 Netarlowie, Bralcowie i Lenburcjanie stawali się kolejno prawicowcami i narodowymi liberałami, prawicowcami i narodowymi socjalistami oraz centroprawicowcami i narodowymi konserwatystami. W 1604 stawali się kolejno prawicowcami i narodowymi konserwatystami, prawicowcami i narodowymi liberałami oraz prawicowcami i narodowymi socjalistami, w 1605 - lewicowcami i socjalistycznymi liberałami, prawicowcami i narodowymi konserwatystami oraz prawicowcami i narodowymi liberałami, w 1606 - lewicowcami i liberalnymi socjalistami, lewicowcami i socjalistycznymi liberałami oraz prawicowcami i narodowymi konserwatystami, w 1607 - lewicowcami i socjalistami, lewicowcami i liberalnymi socjalistami oraz lewicowcami i socjalistycznymi liberałami, w 1608 - lewicowcami i liberalnymi konserwatystami, lewicowcami i socjalistami oraz lewicowcami i liberalnymi socjalistami, w 1609 - lewicowcami i liberałami, lewicowcami i liberalnymi konserwatystami oraz lewicowcami i socjalistami, w 1610 - lewicowcami i konserwatywnymi liberałami, lewicowcami i liberałami oraz lewicowcami i liberalnymi konserwatystami, a w 1611 - lewicowcami i konsrewatystami, lewicowcami i konserwatywnymi liberałami oraz lewicowcami i liberałami, żeby w 1612 wszystko wróciło do stanu sprzed 1603.

W 1622 Netarlowie stawali się centrolewicowcami i liberalnymi socjalistami, Bralcowie centrolewicowcami i socjalistycznymi liberałami, a Lenburcjanie lewicowcami i konserwatystami. Po zjednoczeniu ursaryjskich Murarii i Tynkii Netarlowie stawali się centrolewicowcami i socjalistycznymi liberałami, Bralcowie lewicowcami i konserwatystami, a Lenburcjanie lewicowcami i konserwatywnymi liberałami. Po zjednoczeniu ursaryjskich Betonii i Zbronii Netarlowie stawali się lewicowcami i konserwatystami, Bralcowie lewicowcami i konserwatywnymi liberałami, a Lenburcjanie lewicowcami i liberałami. Po aneksji Lapryntii i Afancji przez Damadanię Netarlowie stają się lewicowcami i konserwatywnymi liberałami, Bralcowie lewicowcami i liberałami, a Lenburcjanie lewicowcami i liberalnymi konserwatystami. Po zjednoczeniu Hokii i Delan wszyscy cofnęli się do stanu sprzed aneksji Lapryntii i Afancji. W 1648 Bralcja podzieliła się na Falerię i Lawortim. Falerowie pozostali lewicowcami i konserwatywnymi liberałami, a Lawortowie stali się lewicowcami i liberałami. Lenburcjanie stali się wtedy lewicowcami i liberalnymi konserwatystami. W 1688 Bralcja się jednoczy i wszyscy Bralcowie są tacy sami jacy byli do tej pory Falerowie. Lenburcjanie też stali się tacy, jak dotychczasowi Lawortowie, czyli jak dawniej. Równocześnie Ursaria i Arania się jednoczą. Władzę w Netarlandii przejmują prawicowcy i narodowi liberałowie, w Bralcji prawicowcy, narodowi liberałowie i radykałowie, a w Lenburcie centroprawicowcy i narodowi konserwatyści. W tym samym roku w Netarlandii władze się zmieniły na prawicowe, narodowo-konserwatywne i radykalne, w Bralcji na prawicowe i narodowo-liberalne, a w Lenburcie na prawicowe, narodowo-liberalne i radykalne, żeby w 1690 powróciły poprzednie. W 1693 Netarlowie stali się prawicowcami i narodowymi konserwatystami, Bralcowie prawicowcami, narodowymi konserwatystami i radykałami, a Lenburcjanie prawicowcami i narodowymi liberałami.

W 1698 Lenburt stał się zależny od Damadanii w wyniku udanego ataku. Władzę przejęli damadańscy prawicowcy i liberałowie, ale nie zmieniło to poglądów ludzi. W 1700 Lenburcjanie stali się prawicowcami, narodowymi konserwatystami i radykałami, w 1701 - prawicowcami i narodowymi konserwatystami, w 1711 - lewicowcami, liberałami i radykałami, ok. 1713 - lewicowcami i liberałami, a w 1721 - lewicowcami i konserwatystami. Od ok. 1738 Bralcowie przeszli na poglądy centrolewicowe, liberalne i religijne, a Lenburcjanie się nie zmieniali. W 1740 Anflia i Kopsja zjednoczyły się w państwo o nazwie Duża Barania. Władcy reprezentowali poglądy centrowe, liberalne i religijne, władcy Rajfandii - centrolewicowe i konserwatywne, władcy Netarlandii - centrolewicowe, konserwatywne i religijne, władcy Bralcji - centrolewicowe i liberalne, a władcy Lenburtu - dalej prawicowe i liberalne, ale ludzie z kolei centrolewicowe, liberalne i religijne. W 1789 Netarlowie stali się lewicowi i konserwatywni, Bralcowie lewicowi i liberalni, a Lenburcjanie lewicowi i socjalistyczni. W 1809 Netarlowie stali się centrolewicowcami i konserwatystami, Bralcowie centrolewicowcami i konserwatywnymi liberałami, a Lenburcjanie centrolewicowcami i liberałami. W 1821 w Netarlandii zaczynają rządzić centrolewicowcy i liberałowie, w Bralcji centrolewicowcy i liberalni konserwatyści, a w Lenburcie lewicowcy i konserwatyści. W 1822 w Netarlandii do władzy dochodzą centrolewicowcy i konserwatywni liberałowie, w Bralcji centrolewicowcy i liberałowie, a w Lenburcie centrolewicowcy i liberalni konserwatyści.

W 1826 Bralcja i Lenburt zawierają unię personalną. Bralcją rządzić zaczynają więc centrolewicowcy i liberałowie, ale Lenburcjanie jednak dalej pozostają centrolewicowcami i liberalnymi konserwatystami. W 1829 Netarlowie stają się prawicowcami i narodowymi konserwatystami, Bralcowie prawicowcami i narodowymi liberałami, a Lenburcjanie centroprawicowcami i narodowymi konserwatystami. W 1849 Netarlowie stają się centroprawicowcami i narodowymi konserwatystami, Bralcowie centroprawicowcami i narodowymi liberałami, a Lenburcjanie centrowcami i narodowymi konserwatystami.

Ostatniego dnia 1849 Ursaria otrzymała niepodległość, a następnego dnia przejęli tam władzę prawicowcy, konserwatyści i ludowcy. Pierwszego dnia 1850 niepodległość otrzymał Kipier i władzę wtedy przejęli centrolewicowcy, konserwatyści i ludowcy, w Netarlandii władza przypadła centrolewicowcom i liberałom, a w Bralcji i Lenburcie centrolewicowcom, liberałom i ludowcom. Lenburcjanie poglądowo różnili się od władców i stali się lewicowcami i konserwatystami. W 1870 doszło do podzielenia terytorium Bralcji. Faleria przypadła Netarlandii, a Lawortim został podzielony między Damadanię a Ursarię. W części netarlskiej ludzie przyjęli poglądy centrolewicowe i liberalne, w części ursaryjskiej prawicowe, konserwatywne i ludowe, a w części damadańskiej prawicowe i liberalne. W tym samym roku Ursaria anektowała Lenburt i ludzie przyjęli wtedy poglady prawicowe i konserwatywno-liberalne. Lenburt odzyskał niepodległość dopiero w 1912 i rządzili nim lewicowcy, konserwatyści i ludowcy. W 1914 władza zmienia się na lewicową i liberalną, w 1916 na lewicową i liberalno-konserwatywną, żeby w 1918 zmieniła się na prawicową i narodowo-konserwatywną. Rok 1921 to duże zmiany w społeczeństwie; władze lenburskie stały się centrolewicowe i umiarkowanie konserwatywne. Miały niskie poparcie, a sprawy nie polepsza fakt, że w 1923 władze uznały, że przechodzą na centrolewicę i liberalny konserwatyzm.W momencie przejściowym między 31.12.1928 a 1.01.1929 Duża Barania odzyskała Rajfandię Północną, a rząd drugiej Rajfandii stał się centrowy i umiarkowanie konserwatywny, rząd Kipieru stał się centrowy i umiarkowanie liberalny, rząd Netarlandii stał się centrolewicowy i konserwatywny, a za to rząd Bralcji stał się centrolewicowy i konserwatywno-liberalny, a rząd Lenburtu centrolewicowy i liberalny. W latach 30. trochę wzrosło poparcie dla władz, a w 1939 prezydent Netarlandii stwierdził, że jest centrolewicowcem i konserwatywnym liberałem, prezydent Bralcji - centrolewicowcem i liberałem, a prezydent Lenburtu - centrolewicowcem i liberalnym konserwatystą.

Od ok. 1947 władza w końcu miała sensowne poparcie w społeczeństwie. W 1990 władzę w Lenburcie przejmuje lewicowiec i konserwatysta, a w 1993 lewicowiec i konserwatywny liberał. W 2006 rządzić zaczyna lewicowiec i liberał, w 2021 centrowiec i socjalista, a po pół roku narodowy prawicowiec i umiarkowany liberał. W 2022 Lenburtem rządzić zaczynają politycy centroprawicowi, liberalni i religijni.

Przez długie lata w Bralcji większość ludzi zamieszkiwała miasta, a społeczność wiejska była mniejsza. W latach 1870-1912 sytuacja wyglądała trochę inaczej, ponieważ wtedy tamto terytorium należało do Ursarii. W tamtym okresie większością były wsie, ale najwięcej ludzi zamieszkiwało miasta, bo doszło do wielu przesiedleń. W 1912 Lenburt się odrodził i przywrócił większość dawnych miast, a przeprowadzka była kwestią wyboru.