Gazetka/Bohaterowie pod lupą (tudzież jakiś inny tytuł, jeśli tematycznie to nie pasuje, bo mogłem za bardzo odfrunąć w wynurzeniach)

### Chloé Bourgeois: cóż począć z tą dziewczyną?

Dziś na tapecie niejaka Chloé Bourgeois. Zdaję sobie sprawę, że była już pod lupą, niemniej było to dość dawno temu, a przez ten dość długi czas właśnie wokół niej działo się najwięcej. Nie chodzi mi tutaj o jej życiowe perypetie, co raczej o fakt, iż decyzje twórców – choć może raczej jednego twórcy – jego późniejsze tłumaczenia i podejście do jej postaci sprawiło, że sporo osób zaczęło uznawać Chloé za postać dobrą, wręcz najlepszą, acz niedocenianą i wyklętą przez autora, który otwarcie uważa ją za zło wcielone. I o ile nie zgadzam się z takim podejściem do jakiejkolwiek postaci ‒ szczególnie gdy samemu się ją stworzyło ‒ tak dziś postanowiłem pominąć kwestie zakulisowe i wziąć Chloé pod drugą lupę. Przyjrzę się jej osobie, jej historii i spróbuję ocenić, na ile jest tak zła, jak sugerują nam twórcy, oraz na ile jest tak dobra, jak twierdzą jej wielbiciele.

Trudno nie zgodzić się z faktem, że Chloé od samego początku nie pokazuje się w najlepszym świetle. Zarozumiała i traktująca wszystkich z góry, w pełni przekonana o tym, że każdy powinien być na jej skinienie: od kolegów i koleżanek z klasy; po Sabrinę, zdawałoby się najlepszą przyjaciółkę; na swoim ojcu kończąc. Z pewnością jest osobą, którą bardzo trudno polubić. Jej obraz zmienia się w momencie, gdy możemy dokładniej przyjrzeć się jej rodzinie, w szczególności jej matce, tak samo aroganckiej jak jej córka, ale na znacznie większą skalę. Aczkolwiek bardziej prawidłowo byłoby powiedzieć, że to Chloé aspiruje do bycia młodszą wersją Audrey Bourgeois. Starając się za wszelką cenę zdobyć jej uwagę, naśladowała jej zachowanie i sposób bycia, w efekcie stała się równie wyniosła i okrutna dla innych ludzi. Również i ojciec miał na nią wpływ, zamiast ukrócić jej zachowania, pozwolił córce wejść sobie na głowę i dawał się traktować jako portfel oraz środek nacisku na każdego, który się z nią nie zgadzał.

Choć Chloé z domu wyniosła zdecydowanie złe wzorce, nie można jednoznacznie stwierdzić, że jest osobą złą. Potrafi dostrzec błędy w swoim zachowaniu, potrafi się do nich przyznać i jest gotowa owe błędy naprawiać; zarówno na mniejszą skalę, jak w momencie, gdy zapomniała o prezencie urodzinowym dla swojej nauczycielki; jak i na dużo większą, gdy w jej ręce trafia Miraculum Pszczoły. I właśnie ten drugi przykład jest tym najbardziej wyrazistym, jeśli chodzi o jej zdolność do stania się lepszą osobą. Kiedy Chloé po raz pierwszy korzysta z miraculum, z początku kieruje się egoistycznymi pobudkami. Próbuje wykreować się na super-bohaterkę, omal nie doprowadzając tym do katastrofy, niezrozumiana ‒ jej zdaniem ‒ przez wszystkich staje się ofiarą akumy. Gdy zostaje już powstrzymana przez Biedronkę, dociera do niej jednak jej złe postępowanie. Żałuje tego, co zrobiła, szczerze za to przeprasza i naprawia swoje czyny, oddając miraculum. To pokazuje jasno, że Chloé mimo wszystko nie jest tak złą osobą, na jaką wygląda, wydawać by się zatem mogło, że faktycznie dołączyła ona do grona postaci pozytywnych.

Owszem, sezon drugi ukazał jej osobę w zupełnie innym świetle. Rozwydrzona pannica jawi się nagle jako pozbawiona przyjaciół dziewczyna, starająca się zdobyć za wszelką cenę choć cień uwagi, w szczególności od pozbawionej wszelkiego zainteresowania swoją córką matki. Jej wredny charakter spowodowany wychowaniem w toksycznym środowisku okazuje się jednak tylko zasłoną, za którą skrywa się dobroć, wystarczy jedynie, by zaznała odrobinę ciepła, a z pewnością tym ciepłem się odwdzięczy… co mimo wszystko nie zmienia faktu, że Chloé jest, jaka jest. Z pewnością nie jest osobą złą do szpiku kości, bez żadnej szansy na to, by się zmienić, nie można jednak powiedzieć, że ta zmiana już zaszła. Sezon trzeci nadal ukazuje Chloé taką, jaką już dobrze znamy, zarozumiałą i nieprzyjemną dla innych. Nie unika okazji do poniżania innych, stając się nawet przyczynkiem do opętania niektórych przez akumy, oraz nadal traktuje Sabrinę bardziej jako służącą niż faktyczną przyjaciółkę. Mimo to wciąż miała szansę, by stać się dobrą osobą. Niestety zarówno ona, jak i Biedronka utraciły tę szansę. A co ma tu Biedronka do rzeczy?

Jeśli ktokolwiek mógłby mieć pozytywny wpływ na Chloé, to Biedronka właśnie. Dziewczyna uważa się za największą fankę paryskiej bohaterki, co nie jest tylko kolejną próbą wywyższenia się ponad innych. Biedronka bowiem okazuje się dla niej kimś więcej niż idolką, jawi się wręcz jako jej autorytet. Tak samo jak naśladuje okrutne zachowania swojej matki, tak samo próbuje upodobnić się do super-bohaterki. Przebiera się za nią, stara się jej nawet pomagać, będąc przy tym zdolna choćby do postawienia się opętanej akumą Audrey, by odciągnąć jej uwagę od Biedronki. W pewnym sensie można to uznać za symboliczne, że Chloé nie staje tutaj po stronie matki, już wtedy ukazując się z tej dobrej strony. Z kolei gdy ofiarą Władcy Ciem pada jej ojciec, po awanturze jaką mu zrobiła wespół z matką, to właśnie przed Biedronką zdejmuje swoją maskę. Otwiera się przed nią, nie tylko uznając swoją winę w opętaniu akumą taty, ale też ukazując twarz, jakiej nigdy nikomu nie pokazuje: samotnej i opuszczonej dziewczyny, nielubianej przez swój sposób bycia. Biedronka staje się jedyną osobą, z którą może być naprawdę szczera, która nie ocenia jej w żaden sposób, daje ona wreszcie szansę Chloé na stanie się lepszą, powierzając jej Miraculum Pszczoły. I faktycznie, jako Królowa Pszczół pokazuje, że jest godna zaufania, walcząc dzielnie u boku super-bohaterów, zarówno z Dyktatyranem, jak i później ze Szkarłatnym Władcą. Ten ogromny wpływ Biedronki oraz chęć Chloé, by być bohaterką, mógłby sprawić, że dziewczyna naprawdę zmieni się na lepsze. Tak się jednak nie stało z trzech powodów: dalszych działań Biedronki, zafiksowania Chloé na punkcie Królowej Pszczół i ostatecznie reakcji Władcy Ciem na oba te fakty.

Dla każdego z tych powodów punktem wspólnym jest Miraculum Pszczoły. W pewnym sensie jest ono dla Chloé punktem centralnym i symbolem jej rozdarcia między dobrem a złem (jakkolwiek górnolotnie to brzmi). Kiedy po raz pierwszy go użyła, kierowały nią zarówno chęć udowodnienia matce swojej wyjątkowości, jak i pragnienie bycia super-bohaterką; w pewnym sensie Królowa Pszczół jest efektem naśladowania zarówno Biedronki, jak i Audrey. O ile jako bohaterka sprawia się niezgorzej, to jednak jako Chloé bardzo często wywyższa się z tego powodu, wspominając o tym przy każdej możliwej okazji. Chęć stawiania się na świeczniku jako Królowa Pszczół okazała się później sporym problemem, również dla Biedronki. W przeciwieństwie do niej i pozostałych bohaterów, którym powierzała miracula, tożsamość Chloé była wszystkim doskonale znana, w tym Władcy Ciem, który mógł ją szantażować uderzeniem w jej bliskich. To sprawiało Biedronce spory kłopot; obawiając się takiego działania ze strony złoczyńcy, długo się wahała przed ponownym daniem Chloé miraculum, aż ostatecznie – kiedy już się na to zdecydowała – stwierdziła, że nie może więcej jej go powierzać. O ile taka decyzja nie jest niczym zaskakującym, biorąc pod uwagę okoliczności, tak Biedronka popełniła błąd, nie będąc szczerą od początku.

Trudno jednak stwierdzić, czy ta szczerość faktycznie mogłaby cokolwiek zmienić, biorąc pod uwagę zachowanie samej Chloé względem Miraculum Pszczoły. Dziewczyna irytuje się, gdy nie dostaje go, ilekroć miasto atakuje kolejna ofiara akumy; zwłaszcza gdy widzi innych bohaterów, których Biedronka wzywa na pomoc zamiast niej. Jest bardzo zafiksowana na punkcie bycia Królową Pszczół, nawet gdy dowiaduje się, że nie może więcej nią być ‒ choć pozornie się z tym godzi ‒ nadal jest pewna, że ostatecznie i tak znów dostanie miraculum. Niemniej nawet jeśli jej intencje bardziej sprowadzały się do chęci udowodnienia wszystkim swojej wyższości i wyjątkowości, tak przez długi czas niezmiennie postrzegała się jako partnerkę Biedronki. Szczególnie widać to w momencie, gdy Władca Ciem stara się ponownie wykorzystać negatywne emocje Chloé. Pomimo złości i zniecierpliwienia nie poddaje się swoim emocjom, nie słucha złoczyńcy i stara się z nim walczyć, ostatecznie będąc w stanie oprzeć się akumie. Mimo wszystko Władca Ciem już wtedy zdawał sobie sprawę, że cierpliwość Chloé względem Biedronki w końcu się wyczerpie.

Stało się to w momencie, gdy ten zdecydował się ponownie uderzyć w jej rodziców. Dziewczyna na tym etapie wciąż jest pewna tego, że znów będzie Królową Pszczół, szczególnie gdy ofiarą akumy ponownie padają jej bliscy. Jest więc podwójnie zmotywowana, by walczyć po stronie Biedronki, ta jednak waha się nad daniem jej miraculum, ostatecznie wybierając zupełnie inną osobę. Tę błędną decyzję wykorzystuje Władca Ciem, korzystając z wściekłości Chloé, która widzi, że Biedronka wybrała do pomocy kogoś innego. Tym razem skutecznie przekonuje ją do przyłączenia się do niego, ofiarując jej Miraculum Pszczoły. Czy to oznacza, że Chloé, która nie mogła się doprosić bycia super-bohaterką, zdecydowała się stanąć po tej złej stronie barykady? W pewnym sensie tak, lecz po porażce w walce z Biedronką jako Królowa Miraculów nie ukazuje się jako sojuszniczka Władcy Ciem. Nie próbuje też wrócić na stronę dobra, tym razem nie próbuje zrozumieć swoich błędów, pewna tego, że nie ma co więcej liczyć na miraculum od Biedronki. I znów: wszystko rozbija się o Miraculum Pszczoły. Chloé nie może liczyć ani na Biedronkę, która po tym wszystkim nie ma zamiaru nawet rozważać dania jej miraculum; ani na Władcę Ciem, który ponownie poniósł sromotną porażkę. Traci ona zatem jakiekolwiek szanse na stanie się Królową Pszczół.

Po wszystkim Chloé wraca do starego sposobu bycia, napędzana dodatkowo urazą do Biedronki. Nadal wszystkich uważa za gorszych od siebie, nadal się wywyższa, nadal traktuje wszystkich przedmiotowo. W skrócie: ponownie swoim zachowaniem upodabnia się do Audrey. Jest to choć o tyle pozytywne, że zdołała znaleźć z matką wspólny język, nawet jeśli sprowadza się do gnębienia innych, z ojcem/mężem na czele. W pewnym sensie cała przygoda z Biedronką i miraculami sprawiła, że utwierdziła się w swoim sposobie bycia oraz sposobie myślenia o sobie i innych, traktując to jako swoją strefę komfortu. Na wszystko zaś, co tę strefę narusza, reaguje agresją, czego przykładem jest pojawienie się w jej życiu jej przyrodniej siostry. W momencie, gdy Zoé ‒ którą z początku traktowała na swój sposób zwyczajnie, próbując ją podporządkować sobie i swojemu postrzeganiu jej osoby ‒ nie spełnia jej oczekiwań, a wręcz przeciwstawia się jej, staje się jej wrogiem. Zaczyna postrzegać ją jako zagrożenie: jest ona zdecydowanie bardziej lubiana, przede wszystkim przez znajomych z jej klasy, staje się przez to o nią zazdrosna; znajduje nić porozumienia z jej ojcem, przez co André staje się mniej skłonny do spełniania zachcianek Chloé, odmawiając choćby wysłania jej siostry z powrotem do Nowego Jorku. Poza tym – choć Chloé nie jest tego świadoma – zajmuje również jej miejsce u boku Biedronki jako nowy posiadacz Miraculum Pszczoły. Nawet jeśli nie wie, że jest to Zoé, wciąż jest wściekła o to, że Biedronka znalazła kogoś innego na jej miejsce. Biorąc pod uwagę to wszystko, nikogo nie powinno dziwić, że jako Faulerka znów przechodzi na ciemną stronę. Ale czy na pewno?

Z pewnością nie bierze ona strony Władcy Mroku. Kiedy Chloé próbuje wyłgać się z gry w piłkę, Sabrina proponuje jej wezwanie ojca, którym zazwyczaj wysługiwała się w takich sytuacjach, ta nie decyduje się tego zrobić: zapewne mając w pamięci fakt, że André przeciwstawił się jej otwarcie już raz, do tego stając w obronie znienawidzone przyrodniej siostry. Zamiast tego decyduje się zaczekać, aż Władca Mroku wyśle do niej akumę. To pokazuje, że Chloé nie traktuje złoczyńcy jako kogoś, z kim faktycznie sympatyzuje, a raczej podobnie do ojca ‒ jako narzędzie, dzięki któremu może dostać to, czego chce. Całkiem prawdopodobne (choć nie zostało to jeszcze wystarczająco szczegółowo pokazane), że tak samo będzie działo się z Lilą, z którą Chloé zdaje się nawiązywać nić porozumienia. Obie mają wspólnego wroga w postaci Marinette, obie żywią urazę do Biedronki, dlatego całkiem możliwe, że będą współpracować w celu zdyskredytowania obu dziewczyn (w rzeczywistości jednej, lecz tego przecież nie wiedzą). Oba te fakty, swego rodzaju sojusze z Władcą Mroku i Lilą mogą sprawić, że uwikłana w walkę między bohaterami a złoczyńcami opowie się po tej złej stronie. To już jednak jest rozmyślanie o tym, co może się wydarzyć, a tego typu teorie to już zupełnie inna sprawa.

Chloé jest nie tyle osobą złą, co o złym charakterze i tak, jak było to opisywane w poprzednim artykule na jej temat, są za to odpowiedzialni jej rodzice. Nie oznacza to wcale, że nie może się zmienić, lecz sposób bycia, jakiego się nauczyła, znacząco jej to utrudnia. Pokazała to przygoda z Miraculum Pszczoły: choć wahanie Biedronki miało znaczący wpływ na wydarzenia, również sama Chloé nie ułatwiała sprawy, usilnie dopraszając się miraculum, pewna tego, że jej się ono należy. Sam problem związany z faktem, że tożsamość Królowej Pszczół była znana od początku, również wynika z jej zachowania. Dopóki nie użyła miraculum przy wszystkich, nikt nie miał nawet pojęcia, że je ma. Nie zrobiła jednak tego z premedytacją, a pod presją Audrey, co również świadczy o tym, jak wielki wpływ na jej zachowanie ma dzieciństwo. Chloé jest więc przykładem nie tylko tego, że nikt nie jest z gruntu złą osobą i w każdym drzemie dobro; jej historia pokazuje też, że pozbycie się złych zachowań i nawyków ‒ w szczególności tych wpajanych od najmłodszych lat ‒ może okazać się wyjątkowo trudne.