Jaskinie Elfów Cienia

Głęboko pod Złamanymi Ziemiami, Królestwem Alfheim, Królestwem Darokin i Księstwami Glantri, w ziemi znajdują się tunele będące domem Elfów Cienia. To kraina do której część Elfów uciekła gdy Mystarę spustoszył kataklizm zwany Wielkim Deszczem Ognia. Wędrowały długo aż znalazły jaskinię z kamiennymi tablicami na których wypisane zostało 14 zasad życia - Droga Rafiela, Nieśmiertelnego który postanowił wziąć je pod swoją opiekę. Z czasem Elfy Cienia wybudowały czworo miast, po jednym na klan, w tym największe, Miasto Gwiazd, dom króla Telemona oraz szamanów. Cztery klany które wykształciły się to Celebryl, najbardziej liczny z klanów z którego wywodzi się król; Felestyr, górnicy i poszukiwacze magicznych kryształów; Gelbaf, rzemieślnicy wytwarzający między innymi stwoje z pajęczego jedwabiu; Parador, hodowcy grzybów, ślimaków i wielkich nietoperzy oraz pterodaktyli, które służą Elfom Cienia za środek transportu, gdyż podróżowanie między miastami jest zbyt niebezpieczne.

Od czasu do czasu wysyłały ekspedycje na powierzchnię, zawsze jednak trafiały one na zniszczone pustkowia Złamanych Ziemi. Minęły millennia nim na jaskinie natrafiła grupa ludzi, która poinformowała Elfy Cienia, że nie tylko większość powierzchni ma się dobrze, ale istnieje też całe państwo Elfów, Alfheim. Elfy Cienia wysłały do swych pobratymców ambasadorów, błagając o wpuszczenie ich do ojczyzny ich przodków. Sylvańskie Elfy z Alfheimu odmówiły jednak, co Elfy Cienia poczytały jako zdradę. Przez ostatnie 800 lat dwie rasy Elfów walczą ze sobą, a po dwóch nieudanych inwazjach Elfy Cienia szukają innych strategii aby wygnać swych zwyrodniałych krewnych z utraconej ojczyzny.

Życie pod ziemią nie było łatwe - Elfy Cienia muszą radzić sobie z atakami podziemnych bestii, najazdami z powierzchni, trzęsieniami ziemi, tąpnięciami, zagrożeniem jakie prezentują podwodne rzeki wody lub magmy, jaskinie grzybów czy niebezpieczna pogoda w ogromnych jaskiniach dorównujących rozmiarem całym włościom na powierzchni. Pobyt w tych niezwykle trudnych warunkach, walcząc o przeżycie, odmienił je. Elfy Cienia mają niezwykle bladą skórę i białe włosy, widzą w mroku o wiele lepiej od innych Elfów, ale światło jest dla nich nieznośne. Elfy Cienia są pracowite, skrupulatne i pokojowe, a zbrodnia między nimi jest niemal nieznana, jednak w sytuacji zagrożenia są skore do gniewu i bezlitosne. Nienawidzą Sylvańskich Elfów, ich ludzkich sojuszników, krasnoludów które próbują rabować ich święte kryształy oraz mieszkańców Złamanych Ziem jak Orkowie, Goblinoidy, Koboldy i Ogry, które najeżdżają ich ojczyznę. Jednakże, o ile potrafią być zdradliwe względem wszystkich tych ras, są śmiertelnie lojalne wobec siebie nawzajem. Elf Cienia który zdradzi innego Elfa Cienia jest nie lepszy od najgorszego z powierzchniowców.

Jest od tego jeden wyjątek. Król Telemon jest uwielbiany przez swych poddanych, jednak ukrywa przed nimi wiele sekretów aby podsycać nienawiść wobec Elfów z Alfheimu. Wśród jego wewnętrznego kręgu wiadome jest, że torpeduje on wszelkie plany powrotu na powierzchnie które nie są jednoznaczne z wybiciem Sylvańskich Elfów i odebraniem im ich królestwa. Niektórzy, w tym jego córka, legendarna wojowniczka Tanadeleyo, uważają, że nienawiść zamgliła mu oczy i knują przeciwko niemu. Jednak nie odważą się jawnie wystąpić przeciwko jego rządom póki nie będą mieli silnej alternatywy i żelaznych dowodów do przekonania reszty społeczności do ich racji.

Droga Rafiela to religia Elfów Cienia, której głównymi wykonawcami są szamani. Jaśniejąca Szamanka Porphyriel jest najbardziej wpływową osobą po królu i księżniczce. Droga Rafiela to zbiór 14 praw określających sposoby przyrządzania posiłków, ubioru, polowań, upraw a nawet przeznaczenie dzieci - Rafiel naznacza wybrane przez siebie dzieci jako przyszłych szamanów, co jest powodem wielkiej radości i zaszczytu dla rodziców. Rafiel wymaga jednak, żeby niepełnosprawni lub zbyt starzy aby pracować członkowie rasy zostali porzuceni na śmierć w podziemiach. Czego Elfy Cienia nie wiedzą, to, że Rafiel używa swojej magii aby nadać takim Elfom wygląd członka z którejś potwornej rasy i upewnia się, ze jakaś grupa tejże rasy otoczy ich opieką.

Najświętszym reliktem Elfów Cienia są purpurowe kryształy których mogą używać do używania magii. Jak wierzą, zawierają one dusze ich jeszcze nienarodzonych dzieci. Widząc taki kryształ w posiadaniu członka innej rasy, Elf Cienia zrobi wszystko aby go odzyskać, jeśli nie słowem ani pieniędzmi, to podstępem, kradzieżą i przemocą. Krasnoludy, dla których są to po prostu kolejne błyskotki zaskarbiły sobie ich szczególną nienawiść, chociaż kilka z nich potrafi zbić niezłą fortunę na wykradaniu takich klejnotów i sprzedawaniu ich Elfom Cienia.

Legendy głoszą, że swego czasu Elfy Cienia przyjęły inną grupę uchodźców z powierzchni, zwanych Schattenalfen, którzy jednak porzucili ich gościnę i udali się szukać własnego domu jeszcze głębiej, zostając czcicielami Nieśmiertelnego Atzanteotla. Słuch o nich zaginął, jednak niektórzy wierzą, że plotki o wyjątkowo bladych i okrutnych Elfach Cienia które wydają się wręcz stawać w ogniu przy kontakcie ze światłem słonecznym, mogą odnosić się do Schattenalfen.