Liri Parszywy

Imię: Liri

Nazwisko: Nieznane

Przydomek: Parszywy

Rasa: człowiek

Wiek: 21 lat

Wygląd:

Mężczyzna średniego wzrostu posiadający liczne tatuaże na rękach. Ma długie brązowe włosy i bujny, niedbały zarost. Ciężko określić kolor jego oczu bowiem zawsze odbija się w nich niepokojący blask. Twarz całą ma w bliznach i szramach, zupełnie tak jak jego ciało.

Charakter: prawdziwie neutralny

Historia:

Młody Liri urodził się w okolicach arkony na jednej z farm. Przed jego narodzinami matka z pomocą starszego brata zajmowała się rolą. Siostra zaś zwykle opiekowała się domem i ciepłem domowego ogniska. Ojciec rzadko bywał w domu, był on wędrownym kupcem, tu kupił coś taniej, tam sprzedał drożej. W dniu jego narodzin nastąpiła tragedia- matka zmarła w momencie poczęcia go na świat. Brat i siostra byli jeszcze zbyt młodzi by samemu opiekować się domem, lekarz który znał dobrze jego rodziców winien był wysłać list do ich Ojca w którym prosił o jak najszybsze przybycie. Niedługo po tych wydarzeniach Ojciec wziął pod swoje skrzydła trójkę swoich dzieci. Farmę i cały dobytek sprzedał a zdobyte pieniądze zainwestował w swoją karawanę. Życie toczyło się latami spokojnie i jednostajnie jak koła u wozu. Młody Liri dorastał, starszy brat uczył go wszystkiego co sam potrafił- polowań, walki, sztuki i języka oraz opowiadał mu o uprawie roli. Siostra zaś uczyła go pieśni, kołysanek i okazyjnie gdy do sprzedaży znalazły się jakieś instrumenty uczyła go gry na nich. Ojciec pokazywał mu sztuki handlu i perswazji, pokazywał mu jak negocjować ceny i nakłaniać innych by dorzucili coś w "gratisie" I w ten oto sposób spędził on 17 lat swojego życia, w trasie, w podróży i na handlu. Ojciec zważywszy na pogarszający się stan wozu, karawany i ogólnie pojętego majątku zdecydował się wyruszyć do Miry, a potem na pustynię i tam imać się swojego rzemiosła, bowiem tamtejsze karawany zarabiały pieniądze godne i żyło im się dostatnie. Lecz jak wiadomo wszędzie tkwi haczyk.. Na pustyniach w tamtych czasie grasowali bandyci. Osoby znające pustynię jak nikt inny, byli jej mieszkańcami, czuli ją, podporządkowali się jej i nauczyli mordować pośród piasku tak by nikt nie zauważył. I tu zaczyna się właściwa historia.. Podczas odbywania jednego z lepszych zleceń karawana została zaatakowana przez dziwne istoty. Byli to Taudeni, dzikie elfy, władcy pustyni. Zabili Ojca, Liri'ego jego brata oraz siostrę zabrali w niewolę. I tak minął tydzień, kiedy to trójka rodzeństwa zamknięta była w jednej klatce. Siostra najciężej znosiła niewolę, jej psychika załamywała się coraz bardziej z dnia na dzień podczas gdy bracia jakoś starali się trzymać. Wtedy zaczęto ich torturować, i przymuszać do niewolniczej pracy. Tak spędzili kolejny miesiąc.. Aż pewnego razu pod osłoną nocy do obozowiska Taudenów przybyła dziwna osoba odziana w mrok i cień.. podłożył on ogień pod całe tamtejsze obozowisko, konie spłoszył a sam zaczął mordować. Rodzeństwo uznało że jest to doskonała okazja do ucieczki i ostrym kamieniem który zdobyli podczas pracy przecięli więzy klatki. Uciekając dwaj bracia trzymali siostrę pod pachy i próbowali czmychnąć gdy zbłąkana strzała przeszyła pierś jednego z braci. Upadł on odrazu, jego spojrzenie mętnie powędrowało na Liri'ego a ostatnie jego słowa nakazały mu chronić siostrę.  Gdy upadł słychać było z obozu krzyki, kilku Taudenów ruszyło w pogoń ale byli wyczerpani walką z tajemniczym przybyszem i ranni. Jeden z nich złapał zbłąkanego konia, dosiadł go i dogonił teraz już dwójkę rodzeństwa. Pochwycił siostrę i zabrał ją na oklep swojego rumaka i ruszył w nieznanym kierunku jak gdyby zdradził swoich pobratymców. Liri ruszył w pogoń jednakże jego nogi, wątłe i poranione od pracy nie miały prawa nadążyć za śniadym koniem Taudena.

Po wyczerpującym biegu zorientował się że dookoła niego nie widać już żadnego obozu, ani śladu walki, ani siostry. Tak Liri znalazł się na pustyni kompletnie sam bez szans na przeżycie. Maszerował on w stronę wschodu słońca bowiem pamiętał że gdy jechali z ojcem zawsze jechali w stronę zachodu. Po dniu wędrówki dostrzegł w oddali dziwne stworzenia latające nad truchłem. Zbliżył się a jego oczom ukazały się zwłoki wędrowca, trzymał on w swoich sztywnych rękach księgę, a obok niego postawiony był plecak w którym znajdowały się resztki zapasów, nóż i flet. Jednakże to książka przykuła jego największą uwagę. Znajdowały się w niej tajniki magii i sztuki tkania żywicy. Liri wędrował tak dniami i nocami, za pomocą noża polując na pożywienie. Wodę od czasu do czasu udawało mu się znaleźć pod powierzchnią ziemi lub z kaktusów. I tak dorastał on, a w nim rosło pragnienie zemsty na osobach które zabiły jego rodzinę i zniszczyli jego spokojne i dostatnie życie. Wybrał on na Boga patrona zemsty, a on sam powędrował do Miry, skąd wyruszył w drogę do Arkony. O jego siostrze zaginął słuch, słychać było tylko plotki o dziewczynce która własnymi zębami przegryzła szyję Taudena, skradła mu zapasy a na koniu powędrowała przez pustynię.