Anenita

Stan granic na rok 849

**Królestwo Anenity** to jedno z młodszych państw na kontynencie Sores. Spośród wszystkich istniejących narodów, jest to najstarszy, który powstał gdy upadłe narody były już historią.

Anenita jest monarchią elekcyjną, a władcy wybierani są przez szlachtę dożywotnio. Obecnym władcą wybranym w roku 833 jest Artus III.

## Geografia

### Naturalne ukształtowanie

Anenita jest krajem względnie płaskim. Dużą część terenów zajmują łąki i pola uprawne, a zabudowa najczęściej ma formę folwarków szlacheckich. Tereny te są bogate w zasoby naturalne, dziką zwierzynę i rudy metali, a gleby pozwalają na bezproblemową hodowlę wszelkich upraw.

Północ Anenity jest chłodniejsza, ale różnica temperatur nie jest duża. Najbardziej wyróżniają się pod tym kątem wyspy i archipelag, które mają bardziej tropikalny klimat. Pogoda przez większość roku utrzymuje się w tym samym stanie - jedynie lipiec można opisać mianem realnie wysokich temperatur, a styczeń jest jedynym miesiącem kiedy pada tam śnieg.

Najbardziej wyróżniającym się regionem Anenity jest półwysep południowy oraz otaczające go wsypy. Z niewiadomych przyczyn region ten ma warunki tropikalne, a temperatury nigdy nie spadają tam poniżej 25 stopni. Region ten jest bardzo bogaty w zwierzynę morską.

### Prowincje i miasta

Jako mocno zaludnione państwo, Anenita pełna jest miast i osad, które często przyjmują formę folwarków zarządzanych przez szlachtę. Nie jest to jednak jedyny typ miast, gdyż jako kraj nastawiony na produkcję i eksport, w Anenicie wymagane są również osady górnicze i miasta pełne manufaktur. Można rzec, że krajobraz Anenity jest pod tym kątem najbardziej różnorodny, gdyż nie ma dwóch identycznych miast w całym królestwie.

#### Covioriagus

Covioriagus to miasto w centralnej Anenicie. NIe jest to miasto duże, ale jest ono popularne, szczególnie wśród schorowanych i emerytów. Jest to miasto skupione na wypoczynku i rekreacji, chociaż ma też swoje drugie obicze. Miasto to przez długi czas było w stanie wewnętrznego konfliktu między gildią łowiecką, która zajmowała się kontrolą i ochroną przed dziką zwierzyną, a strażą miejską. Problemem było młode Salamandra, który jest gatunkiem chronionym, a który osadził się niedaleko powodując duże szkody rolne. Dzięki interwencji Zarazy udało się jednak rozwiązać ten konflikt. Było to też miasto, w którym osiedlił się dawny bohater Anenity, rycerz imieniem Kaelicius, jednak na starość popadł on w alkoholizm, a jego legenda rozmyła się z czasem. Od jakiegoś czasu nawet ci, którzy wiedzieli co się z nim stało od jakiegoś czasu nie są w stanie znaleźć go na ulicach miasta.

### Cedlas

Stolica Anenity, jedno z nielicznych milionowych miast na kontynencie. Pałac w centrum miasta góruje nad innymi budynkami. Służy on nie tylko jako siedziba króla i jego doradców, ale również jako więzienie, główna baza straży miejskiej oraz miejsce obrad sejmików szlacheckich, na które zjeżdżają się szlachcice z całego państwa.

Miasto dzieli się na dwanaście dzielnic, a odnalezienie się w labiryncie ulic stanowi wyzwanie dla niejednego podróżnika, jak i dla niektórych mieszkańców. Jest to jedno z bardziej rozwiniętych technologicznie miast, a po ulicach jeżdżą publiczne powozy mające za zadanie przewozić mieszkańców między wyznaczonymi przystankami.

## Historia

### Ukształtowanie państwa

U schyłku wojny pomiędzy Eskelą, Uclad i Praosią - wojny, która doprowadziła do upadku wszystkich trzech państw, na ziemiach zachodu zapanowała anarchia i chaos. Kryminaliści zaczęli kontrolować szlaki, a wioski, które przetrwały pogromy, popadły w skrajną biedę.

Pozostali przy życiu politycy trzech państw widzieli to i aby powstrzymać ten koszmar postanowili zakopać topór wojenny i podjąć wspólnie wyzwanie zbudowania nowego rządu. Nie było to proste, a uformowanie struktur trwało latami. Przyjęcie jednolitej formy rządu to jednak dopiero pierwszy z wielu kroków, jakie musieli podjąć. Pozostawały jeszcze dwie inne kwestie - ludzie, którzy jeszcze kilka lat wcześniej toczyli między sobą wojny, a teraz byli terroryzowani przez kryminalistów, musieli przyjąć ich jako władzę, a sąsiadujące państwa, które zdążyły zająć część ziem należących do niedawna do trzech narodów, musiały oddać to co zabrały.

Wypowiedzenie wojen sąsiadom, kiedy twoi obywatele cię nie traktują jako lidera mija się jednak z celem. Miliony sztuk złota zostały przesypane by sfinansować propagandę pro-państwową, ale były to pieniądze warte wydania, albowiem z czasem coraz więcej ludzi dostrzegało sens w zjednaniu. Tak też, 56 lat po upadku Trzech Narodów, oficjalnie uformowane zostało państwo ochrzczone Anenitą - nazwa pochodząca od słowa Anenis, znaczącego jedność w języku pradawnych.

Następnym krokiem było odzyskanie ziem, które zostały odebrane im przez sąsiadów - Nuridię, Krudlandię i Eskos. Postawiony warunek mówił wprost - oddajcie należne nam ziemie lub szykujcie się do wojny. Żaden z sąsiadów nie bał się nowo powstałego państwa, w związku z czym Anenita rozpoczęła wojnę na długości całej swojej linii granicznej. Walki były krwawe, ale wszystkie państwa z czasem zrozumiały, dlaczego Eskela, Uclad i Praosia upadły - każde z tych państw było liderem w jednym kierunku rozwoju. W połączeniu jednak ich siły były o wiele większe niż coś, z czym jedno państwo mogłoby się uporać. Jedyne co powstrzymywało totalną porażkę było to, że walczyli z trzema państwami naraz.

### Walka o zaniechanie wojen

Po odzyskaniu ziem straconych przez dawne konflikty, Anenita chciała jednak zaniechać wojen. Nie było to proste, ponieważ wszyscy ich przeciwnicy podejrzewali oszustwo, które miało na celu przyspieszenie podbojów. Lata mijały, a żołnierze obu stron tracili niepotrzebnie życia. W roku 587 wybrany został nowy król, który postanowił ostatecznie zaniechać walk.

Pierwszym krokiem w tym kierunku była oferta dana Eskos, które najbardziej ucierpiało na tym konflikcie. Władca zaoferował wsparcie w odbudowie i rozwoju miast i wiosek w zamian za zaniechanie walk. Po długich rozmowach, władca Eskos dodał jeden warunek - utworzenie szlaków handlowych między narodami, które miały zapewnić Eskos bezpieczeństwo w razie, jakby następca króla postanowił wznowić wojnę. Przyjęcie tych warunków nie było dla Anenity problemem i tak zakończyła się pierwsza część wojny.

Widząc, że Anenita pomaga odbudować to, co zniszczyła, Krudlandzka władza przestała być głucha na oferty swojego przeciwnika. Podpisanie pokoju z Krudlandią było o wiele prostsze i tańsze dla zachodu. Jedyny wymóg postawiony przez Teokrację albowiem mówił, że żaden czarownik, w szczególności taki, którego magia pochodzi z paktu z istotą z innego świata, nie przekroczy granicy Anenity i Krudlandii.

Największym wyzwaniem było zakończenie walk z Nuridią. Kolejne dziesięć lat musiało być poświęcone na rozmowy z cesarzem Dan'Dahleonem, aby ten podjął się chociażby próby zakończenia konfliktu. Pokój był kosztowny i niepewny, albowiem Nuridii nie brakowało wielu towarów, które Anenita mogła zaoferować. Kosztem poniesionym przez Zachodnie Państwo była technologia, którą musiała podzielić się aby zapewnić koniec wojen.

### Szlaki handlowe

Długotrwały handel z Eskos uświadomił rządowi Anenity, że przy ilości i różnorodności zasobów które posiadali pozwalał im wzbogacić się w bardzo dużym stopniu. Tygodnie zbierania i analizy informacji doprowadziły polityków do faktu, że każdy naród potrzebował czegoś, co oni mogli zapewnić.

Dotarcie do Krudlandii i Nuridii było zaskakująco proste. Oba te narody doświadczyły z pierwszej ręki siłę Anenity, dzięki czemu widzieli oni wartość w zasobach tego państwa. O ile utworzenie linii szlaków handlowych i regulacji nie było proste, logistycy z obu stron granic podołali temu zaskakująco szybko.

Największym wyzwaniem dla ówczesnej Anenity było dotarcie do Lanmyy i Yuenu, z którymi dotychczas nie mieli żadnej styczności. Oba narody były wysoce sceptyczne do oferty. Zaskakująco to relacje Anenity z Eskos doprowadziły do tego, że oba państwa postanowiły zaryzykować i zgodziły się wpuścić na swoje ziemie powozy handlowe. Nie ucierpiały na tym, a wręcz przeciwnie. Przyspieszenie rozwoju obu tych państw, a przede wszystkim rozrost Akademii Lanmiijskiej miały miejsce dzięki Anenicie.

Nowy warunek zarzucony przez Anenitę został narzucony, kiedy po narodzinach Marhii, która od samego początku wspierana była przez Państwo Zachodu, ta rozpoczęła wojnę z Nuridią. Warunek mówił, że żadne państwo z ustalonymi szlakami handlowymi nie może zatrzymać karawany handlowej jadącej do państwa z którym toczą wojnę. Złamanie tej zasady było automatycznym zerwaniem wszelkich transakcji między narodami.

Nowo ustalone prawo przydało się ponownie kilkadziesiąt lat później, kiedy w roku 840 założone zostało państwo Midlinii. Utworzenie szlaku handlowego nie było niczym zaskakującym dla kogokolwiek, kto znał politykę Anenity, ale i tak nadszarpało ich relację z Nuridią.

## Polityka

### Polityka wewnętrzna i struktury

Anenita jest monarchią elekcyjną. W pierwszych latach formowania się państwa funkcję władzy sprawowali politycy z trzech upadłych państw, ale z czasem doszli do wniosku, że naród potrzebuje reprezentanta. Z racji niemożności dojścia do porozumienia, kogo obsadzić na tronie, postanowili zwrócić się do szlachciców ze wszystkich ziem które podlegały państwu. Funkcja króla jest dożywotnia i nie jest dziedziczna.

Król otacza się doradcami, którzy specjalizują się w wielu dziedzinach zarządzania państwem. W ten sposób nie spada na niego pełna odpowiedzialność za wszystko co dzieje się w państwie, aczkolwiek wszelkie duże decyzje muszą zostać przez niego zaakceptowane. Rada Anenity liczy sobie dwudziestu członków.

Inną ważną instytucją jest Sejm Walny - parlament w którym miejsce ma jeden reprezentant każdej rodziny szlacheckiej w Anenicie. Zbiera się on dorocznie i w sytuacjach kryzysowych, a na obradach podejmowane są decyzje związane z relacjami międzynarodowymi i zmianami w strukturach państwa.

Przez długi czas państwo stworzone z trzech przeciwników miało dużo wewnętrznych konfliktów, a większość wczesnych sejmików szlacheckich kończyło się pojedynkami i mordobiciami. Z czasem sytuacja się uspokoiła, dawne tradycje narodowe się przemieszały, a w dzisiejszych czasach niewiele osób już pamięta czasy, kiedy Anenita była trzema regionami stale ze sobą walczącymi.

### Stosunki międzynarodowe

Anenita jest sojusznikiem każdego państwa ulokowanego na kontynencie. Nie angażuje się w wojny między narodami, ale wszystkich po równo zaopatrza w wymagane towary. Dlaczego Anenita nie robi nic w kierunku rozwiązania konfliktów i zakończenia wojen nie jest wiadome, ale większość ludzi zarówno z samego państwa, jak i spoza granic podejrzewa, że władze Anenity widzą w wojnie zbyt dobry biznes, by stanąć między wrogimi stronami.

### Społeczeństwo

Anenita jest państwem o bardzo zróżnicowanym społeczeństwie. W każdym większym mieście znajdują się obiekty skupiające zarówno myśliwych, farmerów jak i górników i robotników. Władze Anenity dają dużą wolność pod kątem opcji rozwoju i promują dołączanie do gildii.

Łowiectwo jest silną tradycją w Anenicie, do tego stopnia, że nawet w miastach wypoczynkowych jak Covioriagus znajdzie się budynek gildii łowieckiej, a w sytuacji w której dzika zwierzyna zbliża się zbytnio do granic miejskich, myśliwi szybko się z nim uporają nie pobierając za to zwyczajowo opłaty.

Wiele wiosek jest objętych patronatem szlachty. Większość szlachciców znana jest z dbania o swoje regiony i mieszkających tam obywateli, dlatego też robotnicy rzadko kiedy są przeciwni podleganiu szlachcie. W sytuacji, w której jednak szlachcic zaniedbuje przydzielone mu ziemie, klasa pracująca jest w stanie zebrać się i ukrócić jego rządy, co zostało niejednokrotnie udowodnione w krótkiej historii tego państwa. Zwykle wiązało się to z opustoszeniem tych regionów, ale i od tej zasady zdarzały się wyjątki

## Ciekawostki

* To w Anenicie pierwszy raz spotkali się członkowie-założyciele Zarazy
* Anenita była pierwszym państwem, które zwróciło pełnię uwagi na otaczające kontynent wyspy. Przed ich podbojami morskimi większość państw albo wyspy ignorowała, albo zajmowała tylko te, które uważali za szczególnie ciekawe