Aree'li Cruse

Aree'li Cruse - Twi'lekanka urodzona 1 ATC. Jest Padawanem służącym w Tarczy Republiki.

## Charakter

Bardzo luźne podejście, lubi wycinać głupie kawały, jest także buntownicza i chodzi często swoimi własnymi ścieżkami. Do tego pełna wątpliwości, ale wie co chce osiągnąć. Uparta, porywcza, a kontrola nad emocjami daleka od prawdziwego Jedi. Jednakże jest także współczująca, pomocna, wierna sobie i tym, których uważa za przyjaciół. Do tego ciekawska i choć siedzenie i wygrzebywanie wiedzy z zapisków świątynnych mało ją interesuje, bardzo dużo czasu poświęca na dbanie o formę i szlifowanie walki mieczem oraz uczenie się nowych ruchów, kiedy nie śpi, bo bywa i leniwa. Potrafi się wziąć w garść na tyle, by robić postępy, zamiast się cofać. Dodatkowo ma problemy z koncentracją, głównie objawia się to przy próbach medytacji, za to wykazuje podzielną uwagę, podczas kiedy coś się dzieje. Dodatkowo jest odważna, jednak nie tyczy się to raczej kontaktów z innymi. Mimo że jest młoda i nie posiada obszernej wiedzy, jest bystra. Potrafi łączyć fakty i improwizować.

Z jakiegoś sobie znanego powodu prowadzi nocny tryb życia i nie zamierza tego zmieniać. Wielu jedi patrzy na nią jak na potencjalnego podejrzanego za kawał z nexu, wojnę na jedzenie w stołówce i kilka innych numerów z mniejszym rozgłosem.

## Historia

Aree nie pamięta rodziców, a domem dla niej stał się Zakon. Od najmłodszych lat pokazywała swój niesforny charakter, ale także determinację. Jako dziecko była pilna, bardzo dużo trenowała i od początku ciągnęło ją do walki, nie zaniedbywała jednak pozostałych zajęć. Była mimo wszystko dużo bardziej ułożona niż obecnie. Dni mijały zgodnie z planem zajęć, a czas wolny poświęcała na odpoczynek lub dodatkowe nauki walki mieczem. Tak mijające dni zamieniły się w tygodnie, tygodnie w miesiące, a miesiące w lata. Nie znała życia poza świątynią na Tython.

W wieku jedenastu lat została poddana próbom i jako już padawan trafiła pod opiekę Rycerza Quriesa-dana. Rada miała pewne obiekcje co do tego połączenia, gdyż mistrz małej Aree także był jednym z tych Jedi uważanych za nieco kontrowersyjnych. Z czasem się jednak okazało, że to połączenie działało bardzo dobrze. Mistrz był wymagający, ale jednocześnie miał poczucie humoru i niejednokrotnie używał przeciwko padawanowi jej własnej broni, czyli głupich kawałów, czy naśladując jej charakter. Przez to bardzo dobrze zaczęli się rozumieć. Dużo razem podróżowali, oczywistością jest iż najlepszym sposobem nauki jest nabywanie nowych doświadczeń, niż suchej wiedzy niczym niepopartej. Quries-dan sam walczył podwójnym mieczem, stąd najprawdopodobniej u Aree wzięła się fascynacja taką bronią. Zdecydowanie to nie broń dla tak młodej osoby, więc zaczynała od kija, później przeszła na miecz treningowy. Siniaki, otarcia czy porażki nie zniechęcały dziewczyny, wręcz przeciwnie, determinowały do dalszych ćwiczeń. Mając wsparcie swojego mistrza, z upływającymi latami szło jej coraz lepiej.

Wszystko nagle runęło, kiedy zaatakowało Zakuul. Na dodatek Aree w całym tym chaosie straciła swój miecz świetlny. Mistrz postanowił ukryć się wraz z padawanem na Nar Shaddaa, jej szkolenie nie było kompletne, wiele wciąż brakowało, by mogła podejść do prób. Bezsensowna śmierć by w niczym nie pomogła. W ukryciu, w dolnych częściach miasta mistrz i uczeń kontynuowali swoją powinność. Miejsca o słabej ochronie lub całkowicie jej pozbawione, pełne przestępczości, biedy i okrucieństwa były wymagające dla tej dwójki. Musieli działać, jednocześnie nie pokazując, kim są. Znów mijały dni, ciężko jednak było o zorganizowany plan szkoleniowy w takim miejscu, wiele działań wynikało z nagłej konieczności. Niestety pewnego dnia ktoś, kto wiedział, że nie są tylko biednymi mieszkańcami, ich znalazł. Niewielka grupa najemników, jak się okazało dobrze przygotowanych, zabiła Rycerza Jedi. Aree, której jedyną bronią był miecz treningowy, nie mogła się skutecznie bronić. Ranny mistrz, który zdawał sobie sprawę z tego, że jego rany nie pozwolą mu już uciec, przekazał swoją broń padawanowi, by zwiększyć jej szansę. Musiała uciekać, by ratować siebie. Jedyne, co mogła zrobić, to spełnić prośbę swojego mistrza. Nie widziała już, czy powstrzymał pozostałych agresorów przed pościgiem, czy ktoś ją ścigał, czy będą jej szukać, a może chodziło tylko o mistrza. Możliwości było wiele, jedyne czego była pewna to jego śmierci, poczuła to.

Kolejne lata dziewczyna spędzała samotnie w innych częściach Nar Shaddaa. Nie zostawała długo w jednym miejscu w obawie, że mordercy mogą wrócić. Młoda Twi'lekanka, do tego bez opieki, nie miała łatwo, nauczyła się podstaw walki bez użycia broni, nauczyła się wyciągać przeciwników tak, by nie było świadków, by mogła użyć Mocy. Na początku tylko uciekała, z czasem zaczęła zabijać, uznając że to najlepszy sposób by ochronić siebie i innych, po których gangsterzy przyjdą. To oczywiste, nie przyjdą, jeśli będą martwi. Tak spędziła dwa i pół roku, z dala od Zakonu, zapominając o wielu zasadach, jakie wpoili jej Jedi - zdana całkowicie na siebie, żyjąc wedle swoich reguł i nadużywając coraz bardziej swoich umiejętności. Jednak stało się coś, co sprawiło, że Aree się opamiętała. Niedługo potem pojawił się znikąd Jedi, który zabrał ją do świątyni na Valirii. Tam na nowo próbuje się odnaleźć, jednak lata spędzone na Nar Shaddaa odcisnęły swoje piętno.

Podczas jednej z dalszych wycieczek napotkała "Sitha", który tak naprawdę był rdzennym mieszkańcem Valirii, straciła w pojedynku swój miecz. Całe szczęście, że nie była sama. Teraz uczy się znów na mieczach treningowych. Walka jednym jednak sprawia, że, mając wolna drugą rękę, czuje się niekomfortowo, więc próbuje walki dwoma. Praktyka w walce podwójnym mieczem sprawiła, że nie ma z tym większego problemu, jednak odmienność broni sprawia, że niezbyt efektywnie wykorzystuje tą drugą rękę i tego wpierw musi się nauczyć. Wcześniej obie ręce skupiała na jednej broni, teraz musi na dwóch osobnych.