Wysadzić biały dom, aby trafiając do muzlimskiego raju strawić Mahometa

Godzina W. W jak wszystko gotowe do wielkiego bum! Plan zamachu masz opracowany w najdrobniejszych szczegółach, lecz teraz gdy stoisz w swoim kamuflażu(brudne, poprzecierane ręczniki niemal zupełnie zakrywające ciało) przed Białym Domem naszły cię pewne wątpliwości.

„A co jeśli ten brudas w ogóle nie istnieje i wysadzę się na darmo?”

„Nie, nie wysadzisz się na darmo tłuściochu, pociągniesz za sobą do grobu te kapitalistyczne świnie!”

„Niby tak, ale w zasadzie to nie na nich chciałem się zemścić. No i kapitalizm dał nam Mc-a”

„Jakiego Mc-a grubasie? Chcesz dostać Zespół Nabyty? Zastanów się trochę tłuściochu”

I gdy toczysz tak ze swoim wewnętrznym ja zażarte dyskusje, kątem oka dostrzegasz, jak jeden z konfidentów kręcących się wokół Białego Domu niczym muchy dookoła słoju z miodem zaczyna wskazywać na ciebie palcem i krzyczeć coś w twoim kierunku.

Nie masz już czasu, jeśli chcesz, żeby plan twój się powiódł musisz niezwłocznie wyruszyć do akcji! Z dzikim bojowym okrzykiem(„BLYPBLYPBLYP!!!!”) na ustach taranujesz bramę wjazdową, miażdżysz kości rzucających ci się pod nogi konfidentów, niczym kundel co wylazł z wody strzepujesz z siebie kolejnych, by wreszcie z impetem słonia przebić się na wylot przez drzwi wejściowe. Twoim oczom ukazał się bogato zdobiony hol, pełen obrazów przedstawiających martwych prezydentów oraz zbroi płytowych. Zanim jednak się wysadzisz musisz się upewnić, że prezydent jest w swoim gabinecie. Wyważasz więc wszystkie drzwi na oślep, by wreszcie dojrzeć prezydenta Nixona(w końcu znalazłeś się w innej strefie czasowej!) w otoczeniu szepcących mu coś na ucho Reptilianów.

-Ssssss! – zasyczeli zbiorowo na twój widok, po czym z mordem w oczach rzucili się na ciebie swymi pazurami.

Unik. Zwód. Flinta. Sztych. Cios. Parowanie. Przeskok. Walka jest niesamowicie dynamiczna, co jednak sprawia ci pewną trudność, albowiem ty dynamiczny nigdy nie byłeś. Wreszcie masz tego po dziurkę w brzuchu(pępek) i detonujesz się z pełnym impetem. Zanim umierasz czujesz jak ścierwo rozrywa się na drobny mak, jak żyły pękają pod ogromnym ciśnieniem obryzgując Nixona i jego poprzedników na portretach, jak pęcherzyk żółciowy napełnia się powietrzem by wystrzelić ku sufitowi niczym przedziurawiony balon, jak wątroba, twoja drogocenna wątroba, toczy się po schodach piętro niżej, jak galaretowa breja twojego mózgu zostawia plamę na tapicerowanej ścianie gabinetu owalnego.

Szum. Błysk. Światło. Luminescencja.

Miejsce w którym się znalazłeś nie przypomina raju, lecz zwykły burdel. Tanie portowe dziwki zadowalają brudasów za bezcen, a ich czasu i przestrzegania zasad pilnuje nie kto inny jak sama burdelmama Czyżyk, cała osnuta w lateks, pochylona właśnie z pejczem nad jedną z par. Cholera jasna! Przecież to nikt inny jak Talerz Głupek Erlopat oraz Płaski Mózg! Nawet jednak z pewnej odległości wyraźnie dostrzegasz, że brudas odtrąca od siebie sławną showgirl.

„Złaź ze mnie, złaź powiedziałem ci kretynko!” – dociera do twych uszów, lecz hurysa pozostaje niewzruszona na te prośby. Burdelmama również próbuje ściągnąć dziewczę z muzlima. "Natychmiast zejdź z niego, słyszysz?! Nie masz prawa!" krzyczy, jednak wszystko to na nic, ta wiejska dziewucha ma nie lada zapał! Nie przyszedłeś tu jednak oglądać scen rodem z rtl-u po 22. Gdzie do cholery jest ten ciapak Muhammed? I wtedy go dostrzegasz. Siedzi jak pan(czyli sutener) na tronie u szczytu haremu.

-Allahu Akbar! – drzesz ryja powtarzając klasyczną mantrę zamachowców, a gdy ten rozpościera swe ramiona w powitalnym geście wbijasz mu nóż prosto w sercę.

„To za mój obiad. Dług pozostał spłacony” – wyszeptałeś umiejącemu prorokowi do ucha, po czym ni stąd ni zowąd dodałeś – „Działamy w mroku by służyć światłości!”

Teraz wreszcie masz okazję przyjrzeć się lepiej twarzy Mohmmeta, tak owianej tajemnicą. Zupełnie nie dziwisz się już czemu wkładają w to tyle trudu. Cóż to jest za brzydal! Rozbiegane wąskie śleputy i nos zadarty jak u brudnej świni, napuchnięte usta ala Angelina Jolie, czy wreszcie obwisłe jak u mopsa pućki. Wygląda jak jakieś nieudane dzieło Picasso albo eksperyment badaczy z katedry biochemii uniwersytetu Rektora Rolnika.

Nie czujesz jednak satysfakcji, odnosisz wrażenie, że stanowczo za dużo wysiłku włożyłeś dla tak miernego efektu. Mogłeś jednak wyrżnąć ich naród. Być może będziesz miał jednak jeszcze okazję, bowiem cały harem zwrócił się z nienawiścią w twoją stronę.

1.Czas się zmierzyć!

2.Innym razem. Bierzesz nogi za pas.