Mięsus Białko

## Historia

Urodził się w czasie wielkiego pogromu nieczystych który przetoczył się ~700 roku po gminach chłopskich. Jako pół elf za młodu niczego innego niż elf nie przypominał, co zapewniło mu spokój aż póki dorastać nie zaczął. Humory nadal nieprzychylne zapędziły jego ojca do grobu, jednak jego samego o nieczystość nie podejrzewano. Kiedy dorastał

zaczęły uwidaczniać się jego cechy ludzkie, niby niełatwe do zauważenia, niemniej obecne, uszy okrąglejsze niż zwykle były, szczęka szersza odrobinkę niż u dzieci innych, brwi soczyste, i tak to zaczęło narastać. Przez długi czas matka ukryła syna, ale na wsi jak na wsi plotkowano. Dożył czasu, że matkę choroba wzięła, ojczyma też, plaga okrutna, mówiło się, że goblinia, i przejął schedę, a była to chata jedna z bogatszych w gminie, były to pola całkiem niekiepskie. Rodzina na tyle bogata, że i pianinko rozstrojone gdzieś tam się tłukło. Ale wieś podejrzewała.

Uciekł ze wsi kiedy humorki były bardzo nie w pytę, osiadł praktycznie z niczym w niewielkim miasteczku. był wtedy w okolicach dwudziestki, pracy szukał, ale albo go okradano, albo do niej raczej za ochłapy zmuszano. Po dwóch latach takiej nędzy zauważono go. Upił się pewnego dnia do nieprzytomności prawie i w pijackiej radości zaczął zagadywać do ludzi. Do zmierzchu gadał i debatował, a nie wiedział, że tylko on sobie z debat sprawę zdaje. Rozmówcy bardzo zaniepokojeni, że im w głowach głosy pieprzą głupoty przy tym opijusie śmierdzącym, zebrali się w wokół niego i zastanawiali się między sobą co to za szarlataneria (a prości to byli ludzie i nie mogli wiedzieć dokładnie). Posyłano po kapłanów, odczyńców i guślaży, ale traf chciał, że przypadkiem zagadało się półelfowi do osoby siedzącej w dostojnej raczej karecie, która przejeżdżała pobliską uliczką.

Talent psioniczny jako rzecz oryginalna, zwłaszcza jeśli jeszcze nie odkryty to coś co chętnie zwraca uwagę ludzi z nią obeznanych, szlachcianka z karety obeznana była. Toteż szybko posłała po półelfa, który zaczął odzyskiwać rozum i siłą kazała zataszczyć do swojego dworku. Szlachcianka była orkiem z raczej szanowanego, jednak nie bardzo znacznego rodu Białków herbu Biceps.

Postanowiła zgodnie z jego wolą, lub przeciwko niej nauczyć utalentowanego elfa sztuki magicznej, sama nie parała się nią może bardzo umiejętnie, ale kontakty miała. Wzięła więc półelfa w opiekę i, żeby nadać mu jako takiej powagi, przekazała swoje nazwisko i przechrzciła. Mięsus Białko herbu Biceps, bo tak się teraz nazywał wkroczył na drogę może jeszcze cięższą niż do tej pory, męczący grafik który ułożyła mu Ścięgna Białko (owa szlachcianka) zajmował czas od rana do późnej nocy, treningi siłowe tradycyjne w rodzinie Białków, nauka akademicka i nauka magii składały się na codzienność mięsusa a efekty przyniosły niemal natychmiastowe. Po roku dawniej-chuchro-Mięsus cieszył się zbliżoną już niemal do cherlaka-orka budową ciała i posiadł władanie nad kolejnym językiem. Z czasem zainteresował się już nie tylko praktyką magii (która w rzeczy samej wymagała ogromnych nakładów energii i przynosiła powolne efekty), ale też jej teorią matematyczną. Lata mijały, a Mięsus kształcił się bez dnia wolnego pod okiem Scięgny i jej zaprzyjaźnionych specjalistów. Zżył się ze starą orczką lepiej niż z własną matką, nie miał przyjaciół poza dworkiem, a Ścięgna dbała o to, by wyciągnąć z Mięsusa jak najwięcej, bo widziała w nim potencjał.

Po latach przyszedł dzień, w którym Mięsus pokonał Ścięgnę w sparingu po raz pierwszy. Był to znak bardzo jaskrawy, że czas już niedługo puścić Mięsusa w dalszą drogę kształcenia. Półelf o sylwetce orkowego boga ewidentnie dorósł do oczekiwań herbu Biceps. Zdołał spełnić wymagania tradycyjne, wtedy stał się prawowitym członkiem rodziny.

Dalsze lata spędził na poznawaniu świata i ludzi, wykształcił się jako stypendysta na Uniwersytecie Magicznym w stolicy, gdzie zdobył tytuł doktora magii kwantowej za pracę „o interferencji fal psionicznych w silnych ośrodkach laserowych” i tytuł doktora matematyki magicznej za pracę „algebra stacheriakowa i jednoznaczność analitycznych rozwinięć odwzorowań muskularnych”. Ta druga stanowiła znaczny przełom zarówno w dziedzinie kulturystyki jak i matematyki magicznej, algebra stacheriakowa której stał się faktycznym ojcem pozwoliła na rozwiązania nierozwiązywalnych dotychczas abstrakcyjnych jak i praktycznych problemów przewidywań reperkusji subtelnych oddziaływań pole magiczne-pole materialne i stała się niezastąpioną częścią modelu standardowego stanowiącego nowoczesną podstawę teorii magicznej.

Habilitował się rozwijając swoją teorię i stosując ją w praktycznych doświadczeniach. Spędził kilka lat na uczelni, jednak kiedy dobiegła go wiadomość o chorobie Ścięgny natychmiast rzucił swoją karierę i granty i wyjechał do niej.

Ścięgna umarła niedługo później nie zostawiając innego powiernika familii niż Mięsus. Niemniej Ścięgna miała też kuzynów którzy nie byli szczególnie pozytywnie nastawieni do wizji w której nie-ork miałby posiąść własność ich bądź co bądź kuzynki. Konflikt prawny rozstrzygnięto na rzecz Białków, Mięsus rozżalony i nadal w żałobie był bliski załamania. W celu odwrócenia uwagi od przykrości wrócił do regularnych treningów. Niedługo później zaczął piąć się po szczeblach kariery wrestlera. Złoty pas zdobył nieraz, ale z czasem jego zapał ustał. Swoje przeżył, swoje widział i robił, znudziło mu się wiele. Stwierdził, że potrzebuje nowego życia, zbudowania czegoś własnego, czegoś z innymi. Traf chciał, że w roku 835, w dniu 141 urodzin usłyszał o planach założenia nowego miasta. Baron James Ponnter miał wizję zgoła ekscytującą. Mięsus zgłosił się do pomysłu jako ekspert w dziedzinie magii, który mógłby pomóc zaplanować kształt uniwersytetu magicznego oraz gildii magów a także wspomóc od strony technicznej ogólne plany miasta.

Pierwsze lata istnienia miasta spędził od rana do nocy projektując Latające Wyspy i wszystkie systemy fizyko-magiczne które je obsługiwały, następnie, podczas napływu migrantów i w pierwszych latach zainteresowania rodów wyższych stanął w gronie pierwszych organizatorów ciała profesorskiego Uniwersytetu Magicznego który zaczął rozwijać się razem z Gildią Magów. Poznał wtedy Profesora Britfana Chlebka (wyśmienitego eksperta od run i symboli magicznych) [reference], wpływowych magów praktycznych i innych ekspertów.

**UNIWERSYTET MAGICZNY**

Szybko objął stanowisko surowego acz kochającego prodziekana do spraw studenckich, zainspirowany swoją przyjaciółką i wybawczynią Ścięgną zapragnął poprowadzić swoich studentów do psychofizycznej doskonałości nie dając im czasu na cokolwiek poza rozwojem w pierwszych latach nauki. Doprowadzał tym samym do płaczu i łez, kolokwia jakie organizował cieszyły się rekordową niezdawalnością, jednak ani rektor, ani nikt inny nie miał dość odwagi, by taki autorytet i tak wpływowego człowieka wydalić z profesji. Profesor Mięsus swoje wymagania podnosił z roku na rok, uczelnia szybko zyskała sławę jednej z najbardziej wymagających w znanym wszechświecie,

Studenci biomagii piszący prace dyplomowe mieli obowiązek egzaminacyjny badania profesora, wymyślił tą regułę on sam w celu wykreślenia swojej legendy. Każdemu studentowi grzebał w myślach tak, by byli przekonani, że znajdują w jego genach ślady orków, elfów, ludzi, mamutów i olbrzymów. Plotki powstałe dzięki tym egzaminom dodatkowo wzmacniały ego Mięsusa.

Znaczne wymagania Mięsusa szybko zaczęły nadawać kształt uniwersytetowi. styl jego nauczania przez wzrost zarobków uczelni (warunki) oraz rosnące zainteresowania wyższych sfer (wymagania i poziom nauczania) przypadł do gustu gronu profesorskiemu. Przez wpływ Mięsusa zrezygnowało co najmniej czterech rektorów, zbyt mało wymagających profesorów (co najmniej 15) wywalono. Wyrzucono nawet jednego woźnego za zbytnie umilanie życia studentom.

Przez lata nauczania szczególnie zaprzyjaźnił się z Britfanem, z którym łączyła go pasja do matematyki magicznej i Hel leną, wyśmienitą iluzjonistką niziołkiem z którą łączyła go pasja do wrestlingu. Razem w trójkę byli raczej nierozłączni przez długi czas, aż póki Britfan nie uciekł na emeryturę zmęczony karierą profesorską. Kontakt z nim zerwał się i od tej pory jedyne przyjazne relacje Mięsusa zachodziły między nim a Hel Leną.

WOJNA

W trakcie wojny uczestniczył w badaniach nad nowym rodzajem broni projektowanym w ścisłej tajemnicy przez najtęższe umysły wszystkich kontynentów. Broń doprowadziła do ruiny Wielką Hegemonię Magów, po wojnie Mięsus wrócił do uniwersytetu kontynuować swoją tyranię pełną miłości i przy okazji zaczął poważnie myśleć o rozpoczęciu poważnego praktykowania sztuki wykonywania magii, w czym jego ekspercka znajomość tematu mogłaby nieco pomóc

## Zainteresowania

Alchemia, Magia, Psionika, Efekt Zheamana, Interferencja Brugha, Interferencja pól psionicznych w reżimie niskich inteligencji, robienie nóg

## Ciekawostki

- Rozpoczynając pracę nad rozszyfrowaniem zagadki uprowadzenia potężnego artefaktu Mięsus wiedział, że jako akademik, profesor i wielka (dosłownie i w przenośni) osobistość nie ma czasu na prowadzenie takiej działalności. W tym celu kożystając ze swoich znacznych przywilejów, naprędce zrekrutował Bodolin Loblwy i Shyanne Satin (do niedawna podejżane o świadomy współudział w kradzieży) na studia pierwszego stopnia, pod swoje skrzydła. To pozwoliło mu uzasadniać czas spędzany na poszukiwaniach w sposób akceptowalny ze strony działalności dydaktycznej (przeprowadzania niehumanitarnych egzaminów poprzedzanych niezrozumiałymi, acz profesjonalnymi wykładami)

- Zginął śmiercią bardziej bohaterską niż to jest możliwe dla zwykłego śmiertelnika. Britfan Hlebek który boleśnie zdradził Mięsusa w ~ połowie serii [**POTRZEBNY LINK**] znalazł sposób na zabicie zagrażającego światu (i akademii) Antropala. Mięsus z Britfanem dokonali transfuzji swojej krwi na demona. Mięsus, ażeby oszczędzić swoim najbliższym cierpienia ostatnim tchnieniem ze wszelkich wspomnień drużyny (i większości innych ludzi) usunął osobę swoją i Britfana. Ostatnie wspomnienie jakie zostało, to słowa britfana "przepraszam za wszystko" wypowiedziane do drużyny.

- Długo po śmierci Dziekana postawiono jemu i Britfanowi wspaniały pomnik wyższy i bogatszy niż jakikolwiek inny kiedykolwiek wcześniej i później postawiony.