Lenore T'sarran

Przedsiębiorca

Adan T'sarran (starszy brat)

Connor de Vere (zmarły mąż)

Nienke de Vere (córka)

Calienne de Vere (córka)

Etienne de Vere (syn)

**Lenore T'sarran** — imperialna arystokratka pochodzenia elfickiego, wdowa po byłym pośle iterhańskim, najważniejsza imperialna patronka Loży Cerridwen.

## Wygląd i charakter

Rzekłoby się — szlachta jak szlachta, podstępna i nieprzewidywalna, a przy okazji fałszywa i obłudna. Może i racja. Może taki jest urok stanu szlacheckiego. Nudne bankiety, spotkania biznesowe, chłodne kalkulacje... nie wiadomo, w którym momencie swojego życia Leni stwierdziła, że jest ponad to wszystko. Tak więc otrzymujemy obraz fircynelli, będącej wręcz podręcznikowym przykładem prześmiewczego stereotypu damy modnej o niezrozumiałym guście i impulsywnych zachowaniach.

Choć nie należy do najmłodszych dam, Lenore na pewno się na takową kreuje. Robi wszystko, by zachować młodzieńcze piękno, choć nigdy nie słynęła ze szczególnej urody. Włosy, na modłę yunueńską, uczesała w burzę dredów poprzeplatanych złotymi ozdóbkami. W ubiorze zaś czerpie wszelkie egzotyczne inspiracje, a większość jej kreacji jest szyta na zamówienie wedle własnego projektu. Nieobce jest zatem wykorzystanie piór, drogich kamieni czy kościanych elementów. A wszystko po to, by pokazać swoje bogactwo i ekscentryzm.

Jeżeli chodzi o charakter... to już delikatna sprawa. Wdowę de Vere albo się kocha, albo nienawidzi — ale na pewno respektuje, gdyż taki wizerunek zdołała sobie zaskarbić przez lata przebywania na dworze. Dlaczego specjalnie wylała wino na swoją drogą, haftowaną suknię na jednym z balów? Dlaczego kiedy indziej rozpuściła drogą perłę w winie, by zaraz ją wypić? Odpowiedź jest prosta: *bo ją na to stać*. Leni całą tę szlachecką otoczkę i sztywną etykietę ma gdzieś: wie, że nikt jej nie naskoczy, bo jest zbyt ważna w całej tej sieci koneksji. Swoje dzieci zawsze uczyła, że muszą sobie radzić i nie polegać na nikim; surowe wychowanie dało swoje skutki. Lenore jednak nie jest głupia; wie, jak grać, co może, a co lepiej odpuścić. Wprawnie posługuje się wpływami i polityką, by poszerzać swoje wpływy, a i mówi się, że pomimo wieku ma spore grono mężczyzn pragnących małżeństwa.

## Życiorys

Lenore nigdy nie zdołała poznać swej matki, która zmarła przy jej porodzie. Może to właśnie wychowanie przez ojca i towarzystwo starszego o cztery lata brata sprawiło, że już od najmłodszych lat daleko jej było do uroczej damy. Zawsze żyła nieco w swoim świecie; nie zachowywała się szczególnie reprezentatywnie na licznych bankietach, na które zabierał ją ojciec, wiele natomiast czasu spędzała w swej pracowni, gdzie zajmowała się nauką matematyki i astronomii, do których miała niemałą smykałkę.

To chyba właśnie temperamentność i cięty język Leni (jak nazywają ją bliscy) tak przypadł do gustu Connorowi de Vere, ówczesnemu posłowi iterhańskiemu, którego poznała na jednego z polowań. Mówi się, że, pokłóciwszy się z nim o zdobycz, rozeźlona wypaliła z rewolweru tuż obok jego nogi. Kto się czubi, ten się lubi — jak to mawiają. Hrabia de Vere zdawał się kompletnie zauroczony tym oryginalnym indywidualizmem. Nic dziwnego, że elaveńska rodzina T'sarran była wręcz wniebowzięta, gdy upchnęli taki beznadziejny przypadek, jakim była Lenore, w tak korzystny wizerunkowo związek.

Tak więc dwudziestoletnia elfka wyszła za mąż za bajecznie bogatego posła, jak się później okaże — raz na zawsze opuszczając Elaven. Po roku doczekała się pierworodnej córki, Nienke, a później trzy lata młodszych bliźniąt, Calienne i Etienne. Małżeństwo nie było jednak takie bajeczne, jak by się wydawało — ani beztroska i pijaństwo Connora, ani skrzętnie skrywana rozwiązłość Leni nie sprzyjały dobrej atmosferze w domu. Dziwnym przypadkiem, gdy elfka miała trzydzieści jeden lat, bardziej pijany niż zwykle Connor uległ nieszczęśliwemu wypadkowi na jednym z polowań.

Od tego czasu można rzec, że biznes zaczął rozkwitać. Lenore wzięła wszystkie majątki ziemskie i spółki pod swoją opiekę, mądrze dysponując środkami i rozwijając swoją sieć koneksji. Wkrótce, z nienazwanej "wdowy po pośle" stała się poważanym graczem politycznym, z którym należy się liczyć. Rozbudowała dworek w Elesport w Iterhanie, odziedziczony po mężu, i rozwinęła w tym miejscu istotny punkt kupiecki i przeładunkowy. Poszerzyła swoje kontakty o handlarzy yunueńskich, co jeszcze bardziej pomnożyło jej bogactwo. Każdego, kto chciał podważyć jej prawa do majątku, sprytnie eliminowała.

Co doprowadziło Lenore do znajomości z Vainirą Hart, niegdysiejszą przywódczynią Loży Cerridwen? Nie wiadomo. Wszak Vainira miała niezaprzeczalny talent do przypadkowego pojawiania się w dogodnych miejscach o dogodnej porze, Leni zaś — do wykorzystywania takich przypadków. Obie kobiety, choć charakterologicznie absolutnie różne, połączyła jedna wspólna cecha — wiara w postęp. T'sarran nigdy nie kryła się z tym, że sympatyzuje z Lożą; wręcz przeciwnie, podarki od jej członków w ramach podziękowania za hojne finansowanie zawsze wystawiała w widocznym miejscu. Tak więc mówi się, że w Elesport, prócz swych niemagicznych instrumentów naukowych, kryje różne ważne dla Cerridwen przedmioty... ta plotka jednak nigdy nie została potwierdzona.

## Majątek

Elesport pierwotnie było nazwą dworku należącego do de Vere'ów oraz jego okolic. Jednak po przejęciu tegoż miejsca przez Lenore definitywnie nabrało ono charakteru, stając się częstym miejscem spotkań dla przedsiębiorców i ludzi nauki. Dzięki korzystnemu położeniu przy morzu, udało się rozwinąć tutejszy port i dogodne połączenie morskie na trasie Imperium-Yunuen. Ponadto zajęła się wydobyciem bursztynu i pereł, które — dzięki sporemu popytowi wśród bogatszych — przyniosły jej niemało pieniędzy. Miasteczko Elesport stało się punktem przeładunków i handlu, zapewniając Lenore coraz większe korzyści. Dzięki swym inwestycjom i zakładaniu spółek na terenie całego Imperium, stała się współwłaścicielką wielu owocnych interesów. Cóż można powiedzieć — nie można jej odmówić smykałki do biznesu.