Gazneft

**Gazneft** (ros. *Газнефть)*, ulokowany w **Czukockim Okręgu Autonomicznym** (ros. *Чукотский автономный округ*) – działająca na terenie byłego Związku Radzieckiego korporacja skupiona na handlu ropą naftową oraz gazem ziemnym. Jej przedstawiciele mają faktyczną władzę w Czukockim Okręgu Autonomicznym.

## Historia

19 sierpnia 1991 r. Giennadij Janajew dokonał w Moskwie zamachu stanu wymierzonego w Michaiła Gorbaczowa, w krótkim czasie opanowując ważniejsze punkty w Moskwie, a także istotne połączenia kolejowe łączące główne ośrodki władzy z koleją transsyberyjską. Na pucz zareagował Borys Jelcyn, który ogłosił, że Rosyjska FSRR nie akceptuje decyzji Państwowego Komitetu ds. Stanu Wyjątkowego i do momentu legalnego obrania władzy, to on trzyma tymczasową władzę w Rosji. Oczywiście zebrał wokół siebie paru generałów, którzy poparli jego decyzję. Również CIA sypnęło pieniędzmi dla ludzi Jelcyna w celu dalszego destabilizowania sytuacji. Obie siły trzymały siebie w szachu obawiając się, że druga strona ma dostęp do broni atomowej. Dlatego wkrótce, cały arsenał atomowy został zabezpieczony przez służby Jelcyna, dzięki czemu 1 września 1991 roku doszło do szturmu budynków kontrolowanych przez juntę. Jelcynowi udało się odeprzeć wojsko od Moskwy, a także przekonać wielu dowódców do przejścia na jego stronę. Wkrótce udało mu się odepchnąć siły wojskowe aż do Jekatynburga, a tam umocnić granicę. Komuniści utrzymali się na linii Jekatynburg-Omsk-Nowy Urengoj kontrolując także dalsze obszary na wschodzie i wykorzystując dostępność surowców naturalnych. Wkrótce wybrali oni nowego przewodniczącego - Anatolija Łukjanowa. Warto zaznaczyć, że nie oznaczało to jednak wojny domowej, przepływ osób pomiędzy obszarem kontrolowanym przez komunistów i obszarem kontrolowanym przez liberałów istniał, także zezwalano na wymianę handlową i transportową, która była jednak uzależniona od decyzji obu ośrodków władz. W tym samym czasie w jednym państwie funkcjonowały dwie głowy państwa: Prezydent ZSRR (Anatolij Łukjanow) i przewodniczący Rady Najwyższej Rosyjskiej FSRR, który wkrótce został wybrany na nowo utworzony urząd prezydenta Rosji (Borys Jelcyn).

### Rozwiązanie Związku Radzieckiego

Jelcyn 8 grudnia 1991 roku wraz z przedstawicielami Ukrainy i Białorusi ogłosił w radzieckiej części Puszczy Białowieskiej rozwiązanie Związku Radzieckiego i niepodległość Rosji, Ukrainy i Białorusi. Ludzie nie byli optymistycznie nastawieni do nowego porządku: cały czas obawiano się zagrożenia w postaci sił komunistycznych, a nieostrożnie sprywatyzowane rosyjskie państwowe spółki doprowadziły do wytworzenia się fortun oligarchów. Szybko nastąpił kryzys gospodarczy. Część osób straciła pracę, większość straciła część pensji. Mocno ucierpiała branża wydobywcza, zależna od okupywanej przez komunistów linii żelaznych. Prezydent Jelcyn zdecydował się wtedy na podjęcie planu radykalnych reform, nie tylko gospodarczych, a także politycznych i ustrojowych. W 1993 roku na mocy referendum ogłosił rozwiązanie Rady Najwyższej i powołanie Dumy Państwowej na co nie zgodziła się większość deputowanych postradzieckiego parlamentu, która rozpoczęła okupację Białego Domu. Przeciwko Jelcynowi stanęli nie tylko moskiewscy komuniści, a także studenci, narodowi bolszewicy i część armii obwiniający prezydenta za błędy i kompromitowanie państwa za granicą (prezydent był alkoholikiem, a jego uzależnienie było często komentowane przez zagraniczną prasę). Te trzy ostatnie grupy połączył jeden radykał - Władimir Żyrinowski - lider Liberalno-Demokratycznej Partii Rosji. W tamtym momencie to nie Rada Najwyższa stała się ofiarą historycznych przemian w Rosji, a sam prezydent Jelcyn, który został zmuszony do ucieczki do ambasady USA, co tylko umocniło pozycję Żyrinowskiego.

### Rząd Federacji Rosyjskiej z tymczasową stolicą we Władywostoku

Borys Jelcyn dzięki wsparciu Stanów Zjednoczonych powołał swój rząd we Władywostoku, korzystając z faktu, że komuniści byli skupieni na walce z siłami Żyrinowskiego, przez co ich władza na rosyjskim Dalekim Wschodzie zdecydowanie się osłabiła i coraz częściej przechodziła w ręce watażków. Dzięki amerykańskiemu wsparciu Jelcynowi udało się zorganizować administrację na prawie całym pacyficznym wybrzeżu Rosji. Amerykanie zaczęli jednak dostrzegać zagrożenie w zbyt dużym wzmocnieniu władzy Jelcyna i nie zgodzili się na dalszą integrację terytoriów oraz wykorzystano amerykańską obecność wojskową do zmuszenia watażków do współpracy. W ten sposób większość z nich przekształciła się w quasipaństwa, których łączyło podporządkowanie wobec Stanów Zjednoczonych, akceptacja dla amerykańskich wojsk na swoim terytorium oraz całkowite oddanie wydobycia złóż naturalnych amerykańskim gigantom. Amerykanów nie interesowało kto staje na czele quasipaństw, dla nich liczyło się przede wszystkim to, by ich interesy były nienaruszone.

### Czukocki Okręg Autonomiczny

Czukotka była bardzo biednym regionem, co do zasady podporządkowanym Jelcynowi, który na miejscowego wojskowego gubernatora wyznaczył generała Wiktora Barannikowa, który okazał się być nie do końca lojalnym wobec prezydenta, wspierając siły do niego opozycyjne. W regionie szybko wyprzedawany majątek państwowy zaczął skupować Roman Abramowicz, który wkrótce nawiązał kontakty handlowe z najważniejszymi amerykańskimi handlarzami ropą naftową i amerykańskim światem biznesu.

## Idee narodowe

***Rusoamerykanie -*** W Czukotce dzięki imigracji techników i inżynierów ze Stanów Zjednoczonych zaczyna mówić się o powolnej amerykanizacji regionu. Poza tym wśród Czukczów, Koriaków, a nawet Rosjan pojawiają się grupy osób zafascynowanych Stanami Zjednoczonymi, uważających tamtejszy ustrój za ucieleśnienie rosyjskich ideałów wolnościowych. Tych nowoczesnych zapadników określa się mianem Rusoamerykanów.

***US Army gwarancją wpływów –*** Nietykalność instalacji Gazneftu we wszystkich państwach watażków jest gwarantowana obecnością amerykańskich wojsk rozjemczych, które w założeniu pilnują bezpieczeństwa obszaru, jednak w praktyce dbają przede wszystkim o bezpieczeństwo wydobycia i eksportu do Stanów Zjednoczonych. Jednak amerykańska obecność na tym obszarze budzi pewne kontrowersje. Syberia jest mroźna, a poza tym biedni mieszkańcy często atakują żołnierzy, nie mówiąc już o partyzantce komunistycznej. Jeżeli nasili się społeczny sprzeciw wobec amerykańskiej obecności na tym obszarze, może skończyć się to redukcją wojsk amerykańskich na Syberii, a to z kolei może osłabić wpływy Gazneftu.

***Czym różni się rosyjski oligarcha od amerykańskiego multimiliardera? –*** Niczym. Amerykańscy i wschodniorosyjscy bogacze weszli w znakomite stosunki, wymieniając się doświadczeniami i podpisując kontrakty o ogromnej wartości. Abramowicz i inni mają dzięki temu ogromne wpływy w amerykańskich sferach biznesowych i poniekąd potrafią wpływać na amerykańską politykę, znaną z wszelkiej formy lobbyingu i wpływania na władzę tej lub drugiej partii. To zaskakujące, jak gwiazdy amerykańskiego Forbesa i znienawidzeni przez rosyjskich komunistów oligarchowie się zżyli.

***Wojna na teczki* –** Nastąpił koniec porządku radzieckiego, to prawda, jednak nie nastąpił koniec ludzi służących tamtemu porządkowi. Oni żyją i dalej walczą o wpływy w podzielonym imperium. Wielu z nich, porzuca sentymenty i dawnych kolegów odtajniając coraz to nowsze dokumenty, które wpadną im do ręki. Liderzy samozwańczych rządów, czy watażkowie, poszukują akt w zdobytych miastach, przy czym palą te, które mogłyby ich obciążać. Niektórzy wykorzystują kompromitujące materiały jako as w rękawie w rozmowach przetargowych z innymi ważnymi osobami w strefie postradzieckiej.

***Szarpanina watażków –*** Tereny na wschód od Kraju Krasnojarskiego stały się areną nieustającej walki watażków, którzy napadają na siebie nawzajem celem uzyskania cennych zasobów, a czasami nawet porwania jeńców, których wykorzystuje się do niewolniczej pracy. Zmusza to rządy poszczególnych quasipaństw do stałego utrzymywania wysokich wydatków na zbrojenia i zaspokajania wszelkich zachcianek armii, również tych najbardziej absurdalnych. Naturalnie buduje to bardzo silną pozycję wojskowych w każdym z państw.

## Polityka

Na czele wojska należącego do Czukockiego Okręgu Autonomicznego stoi jego formalny gubernator gen. Wiktor Barannikow. Osobiście jest on przywiązany do wartości komunistycznych i mówi się nawet o jego wsparciu dla sił radzieckich, jednak nad wartości ceni sobie dostatnie życie swoje i swojej żony. Szczególnie małżonka generała - pani Ludmiła - często korzysta z prezentów finansowych Gasneftu, który także chętnie finansuje jej wakacje oraz obsadza jej synów w radach nadzorczych.

Na czele Gasneftu stoi Roman Abramowicz, który faktycznie rządzi państwem. Wszystkie dochody budżetu okręgu to podatki, a właściwie darowizny Gasneftu. Poza tym Abramowicz dysponuje armią najemników, których siła bojowa znacznie przewyższa możliwości wojsk podporządkowanych gubernatorowi okręgu, choć interesy Gazneftu mają skalę ogólnorosyjską. Działalność gospodarcza prowadzona jest na całym obszarze na wschód od Kraju Krasnojarskiego, natomiast Gazneft dysponuje także ogromnymi wpływami w ramach państwa Żyrinowskiego.

Głównym konkurentem politycznym Abramowicza jest Michaił Chodorkowski - oligarcha i właściciel przedsiębiorstwa naftowego Jukos. Dzięki temu, że to Abramowicz stał się pupilkiem Amerykanów, wszystkie przetargi na zakup rurociągów na terenie wschodniej Rosji zostały wygrane przez Gazneft, który pobiera ogromne opłaty od wszystkich innych firm, dążąc do monopolu na rynku. Jest to zarzewiem ciągłych konfliktów między przedsiębiorcami.

## Gospodarka

Dzięki pozycji Gazneftu na całym obszarze na wschód od Kraju Krasnojarskiego naszej firmie udaje zbijać się fortunę na sektorze wydobywczym. Większość tych dochodów trafia do kieszeni Romana Abramowicza, choć to co skapuje na zwykłych pracowników oraz samych Czukczów już jest na tyle ogromnym zastrzykiem gotówki, że w Czukotce można się czuć jak pączek w maśle. Mimo to pojawiają się skargi przede wszystkim tradycyjnych Czukczów narzekających na zanieczyszczanie wód przez działanie rafinerii i handel ropą naftową, co wpływa na środowisko naturalne i zmienia wiele w utrwalonym od wieku trybie życia Czukczów.

## Wojsko

Armia syberyjskich quasipaństw jest oparta na wzorcu radzieckim i radzieckich kadrach dostosowanych do nowoczesnej walki podjazdowej. Ze względu na ciągłe napadanie sąsiednich państw, siły zbrojne tych państw są niezwykle zaprawione w boju, a żołnierze walkę uznają za jedyny sposób na utrzymanie i zabezpieczenie bytu swoich rodzin. Siły zbrojne są potrzebne również do obrony własnych granic przed wojskami innych watażków. To wszystko jest przyczyną niezwykle ważnej roli wojskowych w państwach watażków.

W przypadku Gazneftu oprócz regularnych wojsk Abramowicz dysponuje wyszkoloną