Astair, Margaret

**Lady Margaret Astair** – angielska baronowa, znana na świecie filantropka, założycielka i przywódczyni organizacji "Azazel".

## Wygląd

Lady Astair opisana została jako siwa pani niesłychanie sympatycznej powierzchowności. Z jasnobłękitnych oczek za złotym *pince-nez* wyzierały bystrość i serdeczność. Baronowa miała nieładną ruchliwą twarz z kaczym noskiem i roześmianymi szerokimi ustami, która sprawiała, że ludzie od razu byli do niej pozytywnie nastawieni.

## Życiorys

Lady Astair od lat .30 XIX wieku zajmowała się opieką nad sierotami. Przez czterdzieści lat wychowywania dzieci wyprowadziła na właściwą drogę 16 893 osoby. Początkowo baronowa chciała uratować biedne, skrzywdzone dzieci i uszczęśliwić tyle z nich, ile zdoła. Jednak wkrótce przekonała się, że w ten sposób niczego nie osiągnie, bo w czasie gdy ona ratuje jedno dziecko, światy niszczy tysiące lub miliony innych. Wtedy lady Astair postanowiła poświęcić się całkowicie celowi swojego życia - założeniu organizacji "Azazel". Baronowa zaczęła zakładać esternaty - instytucje charytatywne zajmujące się wychowywaniem osieroconych dzieci. Przytułki przygarniały sieroty, a następnie wychowawcy szukali w w dzieciach wrodzonych talentów, doskonalili je i pomagali wykorzystać dla dobra świata. Lady Astair pragnęła, aby kolejne pokolenia wychowanków "Azazela" stały się w przyszłości przywódcami świata, którzy napiszą mądre prawa, odkryją tajemnice przyrody, stworzą arcydzieła sztuki, czyli zmienią świat na lepsze tak, aby żadne dzieci nie musiały więcej cierpień.

Jesienią 1875 roku lady Astair otworzyła pierwszy esternat w Rosji, w Petersburgu. Drugi rosyjski esternat został otwarty w maju 1876 roku w Moskwie.

25 maja 1876 roku Erast Pietrowicz Fandorin odwiedził lady Astair w moskiewskim esternacie. Młody śledczy podejrzewał, że kobieta mogła mieć coś wspólnego z samobójstwem Kokorina oraz zamachem na Achtyrcewa. Baronowa oprowadziła go po swojej instytucji i opowiedziała o panujących tu zasadach. Filantropka wyznała, że wierzy, iż w każdym dziecku tkwi naturalny talent, a zadaniem esternatów jest znalezienie tego ukrytego daru, a następnie pielęgnowanie go i doskonalenie. Gdy Fandorin przekonał się, że lady Astair jest całkowicie poświęcona działalności charytatywnej, poczuł się głupio, że podejrzewał ją o malwersacje związane z testamentami Kokorina i Achtyrcewa.

Erast Pietrowicz ponownie spotkał się z baronową 28 czerwca 1876 roku, gdy przyjechał do moskiewskiego esternatu, aby wypytać ją o Geralda Cunnighama. Fandorin wiedział już wtedy, że Cunningham był wysoko postawionym członkiem organizacji "Azazel", a członkowie organizacji rekrutowani są spośród wychowanków esternatów. Młody śledczy podejrzewał, że cały proceder dzieje się w tajemnicy przed niczego nieświadomą lady Astair. Jednak w trakcie rozmowy z baronową Fandorin zdał sobie sprawę, że Cunnigham był w podobnym wieku jak pozostali członkowie "Azazela", więc to niemożliwe, żeby zarządca rosyjskich esternatów wychował ich samodzielnie. Erast Pietrowicz domyślił się, że prawdziwym przywódcą i założycielem "Azazela" jest lady Astair. Kobieta potwierdziła jego przypuszczenia i opowiedziała mu prawdę o utworzonej przez siebie organizacji. Następnie baronowa wyznała, że polubiła Fandorina i dlatego była z nim szczera, lecz i tak nie pozwoli mu opuścić esternatu. Do gabinetu weszli służący lady Astair, którzy uśpili Erasta Pietrowicza chloroformem i zabrali go do laboratorium w celach eksperymentów. Gdy młody śledczy uwolnił się i uciekł, zaczął szukać w budynku baronowej. Ostatecznie znalazł ją w pokoju ukrytym w podziemiach esternatu. Po wejściu Fandorina do środka kobieta zamknęła drzwi i oznajmiła, że nie może pozwolić, żeby Erast Pietrowicz zniszczył dzieło jej życia. Baronowa uruchomiła bombę zegarową i wyjaśniła, że ona zginie razem z chłopakiem, lecz "Azazel" będzie kontynuował swoją działalność nawet po jej śmierci. Erast Pietrowicz zaczął błagać lady Astair, żeby go wypuściła, gdyż jest on zakochany w Jelizawiecie i nie chce umierać. Kobieta zgodziła się go uwolnić, jeżeli obieca, że polowanie na wychowanków "Azazela" nie stanie się celem jego życia. Młody śledczy dał słowo i został wypuszczony z piwnicy. Chwilę po tym, jak Erast Pietrowicz wybiegł z esternatu w podziemiach doszło do wybuchu.

Baronowa rzekomo zginęła w wybuchu bomby w piwnicy moskiewskiego esternatu. Policji udało się później znaleźć jedynie zakrwawiony strzęp jej sukni. 29 września Fandorin otrzymał w przesyłce bombę, do której dołączony był list napisany pismem lady Astair. Prawdziwe losy baronowej nie są znane - list przekazany Erastowi Pietrowiczowi mógł zostać napisany wcześniej, a baronowa jednak zginęła w wybuchu lub też kobieta uciekła z esternatu, a zakrwawiony fragment ubrania podrzuciła w celu zmylenia śledczych.

## Charakter

Baronowa była kobietą pogodną i uprzejmą. Patrząc na nią i rozmawiając z nią, ludzie instynktownie czuli do niej sympatię. Lady Astair była wykształcona i inteligentna - potrafiła mówić po angielsku i francusku, lecz miała problemy z nauczeniem się języka rosyjskiego.

Jako przywódczyni organizacji "Azazel" lady Astair zdawała sobie sprawę z nielegalnych działań podejmowanych przez członków organizacji dla jej dobra. Baronowa ubolewała z tego powodu i szczerze żałowała każdego człowieka, który musiał zginąć, aby "Azazel" mógł osiągnąć swój cel. Żałowała także śmierci Kokorina i Achtyrcewa, ale uważała, że ich majątki znacznie lepiej mogły przysłużyć się większemu dobru, jeżeli zostaną wykorzystanie do wychowywania kolejnych pokoleń, które zmienią świat na lepsze.

Lady Astair uważała, że Erast Pietrowicz odznaczał się znakomitym refleksem, był śmiały, miał wyjątkową intuicję i potrafił myśleć bardzo logicznie. Kobieta polubiła Fandorina i liczyła, że mogłaby wychować go na swojego podopiecznego po tym, jak doktor Blanck usunie mu wspomnienia.

## Wystąpienia

* "Azazel"
* "Gambit turecki" (wspomniana przez Mizinowa w kontekście tego, że w jednym z jej zachodnich esternatów dorastał Anwar)