Yaratılış

## Yaratılış ve İlk Kavga:

Yalnızca iki şey vardı her şeyin başında. İki
zıtlık. Çünkü her şey zıtlıktan oluşurdu. Yin ve yang, pozitif ve negatif, sıcak ve soğuk, sevgi ve nefret, ölüm ve yaşam…

İkisi Aruka Vadisi denen bir yerde karşı
karşıya geldiler. Burası insanların bildiği vadilerden değildi tabii. Burası
derin uzayda bilinmeyen bir yerdeydi. İçine her şeyi çeken devasa bir girdabın
olduğu bir yerdelerdi. Yalnızca ikisi vardı o zamanlar. Ellerinde birer kılıç
vardı ancak kılıçları kimse dövmemişti, hayır. Kılıçlar da aynı uzuvları gibi
onların bir parçasıydı. Bir sonsuzluk boyunca savaştılar, kanlar galaksinin
dört bir yerine fışkırıyor, kılıçlar birbirlerine nefretle çarpıyordu. Bir
zaman sonra kılıçlar o kadar çok çarpıştı ki şarkı söylemeye başladılar. İşte o
an ‘ses’ dediğimiz şey oluştu.

Bir süre şakıyan silahlarındaki sesi
dinlediler. Onlar sesi dinlerken dökülen kanları tüm evren boyunca seyahat etti. Tortulaştılar, yüz binlerce küçük gezegen, uydu ve yıldız oluştu. Bu gökcisimlerinden hangisinin oluşacağı tortulaşan kanın miktarıyla ilgiliydi. Az tortulaşan uyduları, çok tortulaşan yıldızları oluşturdu. İkisinin arasında olanlar ise gezegenleri oluşturdular. Bir zaman sonra kılıçları kesmemeye başladı, körleşmişlerdi. Kılıçlarını bir kenara bırakıp yumruklarıyla vurmaya
başladılar birbirlerine. Her darbe o kadar kuvvetliydi ki parçalar kırıldı suratlarından, vücutlarından. Bu kırılan parçalar sonsuz uzay boyunca
dolaştılar. Zamanlar çürüdüler, tozlaştılar. Böylece ‘serpinti’ dediğimiz -Büyücüler ve bilim insanları 'Flux' demeyi tercih eder.- büyünün ve yaşamın ana kaynağı olan şey oluştu. Bu serpinti bazı gezegenlere çok yağdı, kimine hiç yağmadı. Bazı parçalar ise hiç çürümedi ve bir bütün halinde kaldı. Serpintinin yağdığı gezegenlerde hayat başladı, diğerleri ise sonsuza kadar
çorak kaldı.

## Myphosis ve İlk Yaşam

Dünyamız
serpinti yağmuruna o kadar maruz kaldı ki Doğa Ana Myphosis oluştu. Myphosis
sayesinde ise dünyamızda ilk çiçekler açmaya başladı. Çünkü Myphosis dünyanın
kendisinden bile daha fazla serpinti taşıyordu içinde. Oluşan çiçekleri gören
Myphosis yüz yıl boyunca onlara baktı, sonra sıkıldı. Gökte yanan yıldızın
rengini verdi içlerinden birine, sonra bu onun çok hoşuna gitti. Dünyadaki tüm
çiçeklere vermeye başladı bu renklerden. O zamanlar dünya yalnızca kırmızı
taşlardan oluşan çorak bir gezegendi. Kısa süre sonra Myphosis sayesinde tüm
dünya yemyeşil oldu. Kırmızı taşlar yer yer kahverengi, yer yer beyaz oldular.
Bu taşlar da zamanla toprağa dönüştü. Myphosis her ne kadar çiçekleriyle mutlu
olsa da bir zaman sonra yine sıkıldı. Bu sefer daha büyük, daha kudretli şeyler
görmek istiyordu. Bu yüzden tüm çiçeklerin tohumlarını alıp birleştirdi ve
toprağa ekti. 3 gün sonra ortada devasa bir ağaç vardı. O ağaca ‘Sapron’ ismini
verdi. Bu ağaç serpinti ile doluydu, o kadar doluydu ki bu ağaçların
serpintileri biz insanlar gibi ışığını yitirmedi. Bildiğiniz gibi biz canlılar
büyü kullandıkça ve yaşadıkça serpintimizdeki parlaklık azalır. Zamanla en yüksek parlaklık aşağıya inerken mevcut parlaklık büyüler ve yorgunluk sebebiyle sönebilir. Dinlenmeden de eski parlaklığını
geri almaz. Sapron ağaçlarının reçinesi de serpinti iksiri yapımında
kullanılır. Nasıl oluyor bilmiyoruz ama reçineleri bizim serpintimizi
parlatabiliyor ancak maalesef en yüksek parlaklığımızı arttırıp bizi sonsuz yaşama kavuşturamıyor.

##### Vynal Matra'nın 'Sapron ve Çocuklar' adlı eseri.

Her neyse, konuya dönelim. Myphosis yaratmak denen şeye
bayılmıştı ancak onun gibi yürüyen, gülen, sıkılan bir şeye ihtiyacı vardı. Ona
benzeyen bir şeye, sohbet edip, çiçek toplayabileceği bir şeye..

## İlk Gerçek Güzel ve İlk Aşk:

Myphosis
omurgasından bir parça söktü ve onu toprağa koydu. Sonra eğildi ve omurgayı
öptü. Bunu 38 gün boyunca her gün tekrarladı. 39. Günün sabahında yerde
güzeller güzeli bir kadın yatıyordu. Gülümsedi bu kadın Myphosis’e. Saçları
yeşildi, teni kahverengiydi. Myphosis aşık oldu ona. Sıkı sıkı kucakladı onu.
Geçen 160 asırın sonunda dünyada istirahat etmeyi en çok sevdikleri yerler
yükselmiş, gezmedikleri yerler ise alçalmıştı. Birlikte ağaçların dallarında,
kayaların üstünde oturdular ve aşk yaşadılar. Ancak tüm bunların sonunda
Matareja eskisi kadar gülmemeye, tepelere çıkarken yorulmaya ve sadece çiçek
toplamak için dünyanın öbür ucuna kadar yürüyememeye başladı. Yaşlanıyordu
artık. İçindeki serpinti o gezip oynadıkça parlaklığını yitirmişti. Myphosis
büyük bir yasa boğuldu bunu fark edince. Matareja’yı (Eski Ana Dilde ‘Anne’
anlamına gelir.) dünyanın merkezine götürdü ve ona kendi serpintisini verdi. O
kadar çok verdi ki Matareja dünyadaki en büyük ağaca dönüştü. Sonra Myphosis
ağlayarak dünyayı terk etti. Myphosis’in göz yaşları ise sonsuza kadar
–canlıların isimledireceği şekilde.- Ana Ağaç’ın yanında kaldı.

## Hayvanların Oluşumu.

Ana Ağacın
içinde olan o inanılmaz serpintiden ötürü etrafta ilk hayvanlar oluştu. Bunlar
şimdiki hayvanların boyutlarından en az 20 kat daha büyüktüler. Ana Ağacın
önünde durdular ve ona sevgilerini, saygılarını sundular. Myphosis’in aşkı
serpinti’nin ‘sevgi’ denen kolunu oluşturamamıştı ancak hayvanların annelerine
duyduğu bu saf, karşılıksız sevgi oluşturabilmişti. Bu sevgiyle Ana Ağacın
gövdesinde olan gözler açıldı. Matareja etraftaki çocuklarına baktı
gülümseyerek. Bir süre Myphosis’in dönmesini bekledi ancak Myphosis dönmedi.
Dönmedikçe sinirlenmeye, öfkelenmeye başladı Matareja. O kadar öfkelendi ki tüm
çocuklarını kovdu. Yalnız kalmak istiyordu. Belki yalnız kalırsa Myphosis geri
dönerdi.. dönmedi. Tüm hayvanlar dünyada farklı farklı bölgelere gittiler.
Kimileri alçaklara, kimileri yükseklere, kimi ise toprağın altına. Orada uykuya
yattılar. Uyuyan bu kadim hayvanlara Hayvan Kral dendi. Şimdilerde pek çok din adamı ve yaratılışı inceleyen bilim adamları onlara Elclark derler. Yani, 'İlk doğan.' Hayvan kralların
içlerinde bulunan serpintiden ötürü ortaya düşünemeyen, yalnızca dürtüleriyle
hareket eden ölümlü varlıklar ortaya çıktı. Hayvan Kralların annelerine duyduğu
açlık bu doğan yeni çocukları hastalıklı yapmıştı. Her biri öfkeliydi ve
yalnızca karnını doyurmak, çoğalmak istiyorlardı. Öyle de oldu. Pantera’nın
çocukları Deretra’nın çocuklarını yedi. Deretra’nın çocukları ise Myphosis’in
yarattığı yaprakları ve otları yediler. Dünyadaki tüm yaratıklar atalarının
sevgisizliğinden ötürü sonsuz bir açlığa sahip oldular ve kıyamete kadar
bitmeyecek bir kavganın içine girdiler. Hayatta kalma kavgasına…

## Çeşitli Doğa Olaylarının Başlangıcı:

Matareja
uzun zaman boyunca yalnız kalmıştı ve Myphosis’in büyük bir parçasını içinde
barındırıyordu. Bu yalnızlığa katlanamadı, çocuklarına seslendi avazı çıktığı
kadar. Bunun sonucunda rüzgar ortaya çıktı. Ne yazık ki çocukları bu sesi
duymadılar ve torunları buna bir mana veremediler. Uyanmaları için toprağı
sarsabildiği kadar sarstı. Ne yazık ki çocukları bu sarsıntıdan etkilenmediler
ve torunları buna mana veremediler. Bunun sonucunda deprem dediğimiz ortaya
çıktı. Matareja hala çocuklarının onu duyabilmesi için rüzgarları estiriyor ve
depremleri oluşturuyor. Yaratılan İlk 8 Hayvan Kral hakkında daha fazla bilgi edinmek için şu sayfaya gidin lütfen: Elclark

## Matareja’nın İkinci Nesli:

Matareja çocuklarının onu duymadığını fark
ettiğinde onları unutturması için yeni çocuklar doğurmaya karar verdi. Bunlar
Myphosis’e ve Matareja’ya benzemeliydi. Bu yüzden enerjisini odakladı ve
topraktan iki insan oluşturdu.

Birinin saçları aynı Matareja gibi uzun ancak
siyahtı. Diğerinin ise aynı Myphosis gibi kısaydı ve saçları aynı Myphosis gibi
sarıydı. Bu iki varlığa ‘insan’ adını verdi Matareja. Ancak bunlar üremeyi
bilmiyordu, dahası Myphosis ve Matereja gibi birbirlerine aşık değillerdi.
Yalnızca yaşıyorlardı ve çok acıkmaya başlamışlardı. Bu kadar çok acıktıkları
için birbirleriyle kavga etmeye başladılar. Matareja bunu engelledi ve meyveler
yarattı. Bu iki insan meyveleri deliler gibi yediler ve bitirdiler. Bunun
üzerine Matareja onların açlığa dayanıklılığını arttırdı ve ağaçtan büyüyen
meyvelerin yanında topraktan büyüyen sebzeler oluşturdu. Böylece insanlar her
şeyi yiyip bitirmediler ve idareli kullandılar. Ancak hala aşık olmamışlardı.
Matareja öfkelendi ve onları birbirlerine hastalıklı bir şekilde ihtiyaç
duymalarını sağlayacak bir lanet verdi. Artık aşıktılar. Ancak o kadar güzeldi
ki aşkları.. Adam kadına meyve ve sebze getiriyor, elleriyle yediriyor ve ona
çiçekten taçlar yapıyordu. Kadın ise Adam için şiirler yazıyor, şarkılar
söylüyordu. Sonunda kadın gebe kaldı ve doğurdu. Doğan bebek o kadar güzeldi ki
ağaçlar aşık oldular. Ağaçlar dayanamayıp Matareja’ya yalvardılar. Onlar da
gebe kalmak, onlar da çocuk yapmak istiyorlardı. Bunun sonucunda Matareja
ağaçların çoğalabilmesi için tohumlarına nefesini üfledi. Bir zaman sonra çok
soğuk bir kış mevsimi geldi. Matareja’nın ilk nesli soğuğa dayanıklıydı ancak
bu yeni nesil o kadar da dayanıklı değildi. Matareja gökteki yıldızla konuşup
anlaştı ve böylece yıldız ışığının yanında ısısını da bahşetti yeryüzüne.
Birkaç yıl sonra ağaçlar da acıkmaya başladığında bu ışığı kullanarak
beslendiler. İnsanlar

## Elflerin Ortaya Çıkışı:

Zamanla
insanlar çoğaldı ve onlara yemeği bahşeden Matareja’ya sevgi göstermeye, ona
şükran bildirmeye, tapınmaya başladılar. Bunun sonucunda Matareja güçlendi ve
onlara hediye olarak kuzenler verdi. Bunlar ise bildiğimiz elflerdi. İnsanların
10 katı kadar yaşıyorlardı ve kulakları dikti, inanılmaz bir güzelliğe, zekaya
ancak kibre sahiptiler. Ayrıca Elfler Matareja’yı bile şaşırtmış, serpintiyi
kullanarak büyü yapmayı keşfetmişlerdi (Buna başka bir konuda daha iyi
değineceğiz). Bu büyünün gücüyle insanları köleleştirdiler ve onlara eziyet
ettiler. Zeki oldukları için toprağı daha iyi işlemek için aletler icat
ettiler. Büyük ve görkemli evlerde yaşamayı sevdiklerinden ötürü mimari denilen
sanatı icat ettiler. Tüm dünyaya yayılıp çoğalmış olan Hayvan Kralların
torunlarını da eğitip kendi çıkarlarına kullanmayı keşfettiler. İnsanların içinde
ise çok korkunç bir duygu filizleniyordu.. Nefret. Elfler hakkında daha detaylı bilgi için şu sayfaya gidiniz: Elfler

## Cücelerin Ortaya Çıkışı:

İnsanların
içindeki bu nefretten, ezilmişlik duygusundan ötürü ağaçtan kısa, kuvvetli ve
her türlü işte doğal bir yeteneğe sahip cüceler ortaya çıktı. Bunlar çok daha
iyiydi Elfler için. Çünkü Myphosis’in toprağın altına da hazineler sakladığını
keşfetmişlerdi. Cüceleri madenciliğe, zanaatkarlığa ve kuyumculuğa zorladılar.
Elfler muhteşem takılar taktılar ve harika görünen giysiler giydiler. Bunun
karşılığında cüceler kirli gömlekler ve her yanı parçalanmış pantolonlar
giydiler. Cücelerin ve İnsanların içinde nefret vardı artık. İkisi de Elflerden
nefret ediyorlardı. Bu iki türün elflerden nefret etmesiyle ağaçtan çok
tehlikeli bir varlık çıkacaktı… Cüceler hakkında daha detaylı bilgi için şu sayfaya gidiniz: Cüceler

## Orkların Ortaya Çıkışı:

İnsanların
ve Cücelerin nefretinden ve Elfleri olduklarından daha çirkin, daha kaba, aptal
ve çirkin hayal ettiklerinden ötürü bir gün ağaçtan Orklar dışarıya çıktı.
Anormal ten renkleri dışında uzun dişleri vardı. Ayrıca Orklar çıktı diyoruz
çünkü nefret o kadar güçlü bir duyguydu ve o kadar çok insan ve cüce elflerden
nefret ediyorlardı ki içlerindeki o necis duygudan yüzlerce Ork doğmuştu.
Orkların Elflere karşı doğal bir nefretleri vardı. Her biri en az 2 metre
boyundaydılar, cücelerle iş birliği yaptılar ve zırhları, silahları icat
ettiler. İnsanların zekası ve yüreği, cücelerin silahları ve zırhları orkların
kuvvetiyle birleştiğinde elfler savaşı kaybettiler. Bundan sonra dört ırk da
farklı yerlere dağıldılar. Her biri dünyanın farklı köşelerine seyahat ettiler.
Bu ırklar farklı farklı gruplar halinde de kendi içlerinde ayrıldı ve ırklar
arasındaki çeşitliliği oluşturdular. Orklar hakkında daha detaylı bilgi için şu sayfaya gidiniz: Orklar