Ahmet Boynukara

Ben Ahmet Boynukara. İstanbul'un pekte iyi olarak bilinmeyen gecekondu bir mahallesinde dünyaya gözlerimi açtım. Çocukluğum sıradan bir çocuğun hayatı gibi iyi ve güzel bir şekilde geçmedi diyebilirim. Bunun nedeni ise yaşadığım mahalle ve mahalledeki maddi durum olabilir. Babam sokaklarda takılan benim bildiğim kararıyla bir işe sahip olmayan fakat parası eksik olmayan bir insandı. Annem ev hanımı aynı zamanda genelde gündelik işlere giderek hem evimizin geçimini sağlamak için uğraşıyor hem de benim ileride büyük bir adam olmam için ve iyi bir insan olmam için uğraşıyordu. Benim hayatım çok küçük yaşlarda zorluklar ile başladı diyebilirim şöyle ki küçük yaşlarda mahallem gereği sokaklar da geçti. Sokaklar benim ikinci bir evimdi küçüklüğümden itibaren bunun sonucunda ise küfür ve ağzı pis biri olarak yetiştim. Oturduğumuz semtte hemen hemen her gece olaylar olurdu ve gece olduğu zaman mahallede gece insanlar dışarıya çıkmaya korkardı, çünkü sabah mahalle her ne kadar bizim olsa da gece olduğu zaman bilmediğimiz kötü olayların döndüğünü duyardık. Bizim evimiz küçük bir müstakil evde oturuyorduk. Mahallemden sizlere bahsetmem gerekirse evlerin duvarlarındaki boyalar çıkmış, sokaklarında kötü bir koku hakim, her yer sigara izmariti ve tozlu bir mahalle olarak nitelendirebilirim. Çocukluğum pekte iyi geçmemişti çünkü mahallemde türlü şeyler gördüm kavgalar,bıçaklanan insanlarlar, vurulan insanlar vs. vs birçok kötü olayla karşı karşıya kaldım ve ailemin maddi durumu pekte iyi olmadığı için hafta sonları ara sıra karton toplayarak para kazanabiliyordum. İlk ve orta öğretim yıllarımı kötü de olsa bir şekilde bitirmeyi başarabildim. Lise yıllarıma geldiğim de ise başıma buyruk kimseyi takmayan ailesi ile görüşmeyen karı kız peşinde günlerini geçiren biri olarak devam ettiriyordum. Bir gün okuldan kaçtığım bir gün babam beni aradı ve görüşmek istediğini söyledi. Gittiğim de bana yüklü bir miktar para verdi ve benim artık büyüdüğümü ve çalışmam gerektiğini söyledi. Bahsettiği iş ise kötü işler diyebilirim ve bunu kabul etmedim ilk etapta verdiği para ile günlerimi geçiriyordum. Fakat bir süre sonra paramı bitirmeye başladığım zamanlar düşünmeye başlıyordum bundan sonra ne halt yiyeceğimi. Mahalledeki arkadaşlarım bir şekilde para bulabiliyorlardı fakat ben onlar gibi bulamıyordum ve bu yüzden onlardan yardım istedim ve onlarla çalışma teklifinde bulundum. Pek istemeselerde kabul ettiler ve işleri bana anlatmaya başladılar yani ben duyduklarımdan tedirgin olmaya başlıyordum sebebi ise illegal işler yapıyor olmaları idi. Bahsettikleri işler gasp, soygun, uyuşturucu satıcılığı gibi kötü işlerdi. Ben maddi durumumdan dolayı onlar ile bu işleri yapmaya başlamıştım ta ki polis tarafından suçüstü baskın yiyene kadar. Yaşımın biraz genç olmasından dolayı para cezası ile bu durumu atlatmıştım. Ben aslında o kadar kötü bir insan değildim sadece bulunduğum durum itibari ile bu kötü işlere sürükleniyordum. Ben vicdan sahibi ve iyi niyetli biri olarak tanıdım kendimi yolda ölü bir kedi bile görsem üzülür, dilenci gördüğüm zamanlar bile yardımcı olmaya çalışan bir insanım. Kötü giyiniş tarzımdan dolayı insanlar benimle pek fazla konuşmak istemez benden uzaklaşmak isterlerdi. Arkadaş ve yakın çevrem beni sempatik biri olarak tanır ve bilir keza öyleyimdir. Benim kendimden en çok nefret ettiğim özelliğim ise Klostrofobi olması yani bunu size anlatmam gerekirse; Dar alanlarda ve kısıtlı alanlarda boğulacağım gibi bir his oluşturuyor içimde. Bu fobiyi uzun süre yenmeye denesem de başarılı olamadım.İnsanların arasına karışmayı seven sorunları kavga yerine konuşarak halledebileceğine inanan bir yapım var. Artık gece dışarıya çıkıyor ve mahallede neler olup bittiğini merak ediyordum bu sebepten dolayı akşamları dışarıya çıkar ve mahalleyi turlar ve işime yarayabilecek olan olayları gözlemlemeye başlardım. Fakat maddi durumum beni bu boktan işlerin içerisine sürüklemeye devam ediyordu. Bir gün içmek için bir satıcıdan uyuşturucu aldım ve mahallede içmek için yürümeye başladım fakat o sırada aklıma bir fikir geldi, mahallenin kuytu bir yerinde beklemeye başladım ve yaklaşık kırk beş dakika sonra on yedi on sekiz yaşlarında bir çocuk geldi ve uyuşturucuyu nerden bulabileceğini sordu bende ona satabileceğimi söyleyince gözleri birden açıldı ve hemen almak istediğini söyledi, fiyat olarak ucuz olan bu malı çocuk bin lira vermeyi önerdi ve alıp devam etti.Ertesi gün tekrardan uzun süre bekledim ve karşı kaldırımda beklerken uyuşturucu satın aldığım Ali'yi gördüm. Yanına doğru gidip Ali dedim ve bana bakıp eliyle sokak arasını gösterdi. Gittim ve konuşmaya başladık. Bana ticaret konusunda yardım etmesini söyledim...Paketleme işleri ile uğraştığımı babamın hapse girdiğinden bahsettim. Suratıma bakarak "beni takip et" dedi ve kapalı tek ampulü olan bir eve girdik. İçeri girdiğimde siyahi altın dişleri, kolyeleri ve yüzüğü olan biri vardı karşımda ve yanında da çokça adam aynı onun gibi.Patron gibi birisi masada oturuyor hem para sayıyordu hemde purosunu içiyordu "Ali" beni ona tanıttı. Beni bir kaç saniye süzdükten sonra ismimi sordu ve söyledim. Benim hakkımda çoğu bilgiye sahip gibiydi ve babamın ismini söyledi. Babamın da satış konusunda ondan yardım aldığını, benim de babam gibi başarısız mı olacağımı sordu. Babam bu işlerle uğraştığını öğrenmiş oldum ve o an bir şok geçirdim diyemem çünkü bu mahalle böyle bir yerdi.Oturduğu koltuğun önünde ki küçük sehpaya bir paket ve silah koydu. Baban gibi olursam yaşamayacağımı ve babamdan ders almamı söyledi. Sehpanın üzerinde ki paketi ve silahı aldım ve evimin mahallesine doğru Ali ile beraber yürüdük.Ali bana inceliklerin ne olduğunu söyledi. Örnek olarak bir adam çok fazla bir yerde beklerse, yanına gideceğimi ve paketi göstererek isteyip istemediğini sormamı istedi. Bunu çokça yapmaya başladım ve günler geçtikçe paramı da biriktiriyordum. Bu maddi geçişleri annem de görüyordu tabii ki.O günün sabahı satış işini bitirdim ve eve gittim. Evde annemin cansız bedenini gördüm ve üzerinde bir not ''Bu hayat yaşamaya değmez''. Ben şoka girmiştim ne yapacağımı bilmiyordum. Babam zaten yakalanmış ve hayatımda tek kalmış biriydim. Bu süre içerisinde mahallede ki çoğu illegal insanla tanışma fırsatım oldu ve o mahalle artık benim evim gibiydi. Bir çok işimi orada gideriyordum ve orada ki herkes bana kardeşim diye hitap ediyordu ve bir bakıma mahalle içerisinde saygı kazanmaya başladım. Annemin ölmesinden sonra hayatımda bir amacım kalmamıştı ve artık yaşamaktan bıkmıştım bir gün bu durumu insanlara anlattım ve arkadaşım bana Amerika'da bir arkadaşının olduğunu söyledi ve bana yardım edebileceğini söyledi. Bir süre sonra çocukla telefonda görüştük ve beni ağırlayabileceğini söyledi. Bende Los Santos'a gitmeye karar verdim ve mahallem ile vedalaştıktan sonra yola koyuldum.