Kryzys AF 1293-1294

## Przebieg zdarzeń

### Era Hansena

Wszystko zaczyna się od tego, że były generał o imieniu Hansen von Gorroros z poglądami o charakterze epronistycznym wygłasza kilka bardzo patriotycznych (w stosunku do AF) wieców na ulicach miast. Władze są do niego sceptycznie nastawione. Wygłasza kolejne przemówienia wychwalające Eprona i jego ideologię, a następnie tworzy "Gorror Militariya" czyli niewielką armię stworzoną z ludźmi z jego poglądami. To alarmuje Państwo, a w końcu jego władca, Hamadik Tabarnok, wzywa Hansena do natychmiastowego stawienia się w pałacu.

W końcu do pałacu przybywa pewien człowiek, lecz nie jest to Hansen, a człowiek nasłany przez niego. W międzyczasie, Hansen planował ucieczkę do Nowego Epronu. Człowiek nasłany jest przesłuchany, a następnie dzięki systemowi szybkiego reagowania władze wszystkich państw, przez które planował ucieczkę, zostały powiadomione o ucieczce Hansena von Gorrorosa (obrazek dołączony).

W niespodziewanym momencie Hansen i część jego eskorty zostaje porwana przez wysłanników Edela, władcy Nowego Epronu. Izeryjski milioner Oarr van Dorrini oferuje wysoką cenę za przyprowadzenie żywej żony Hansena lub jej ciała.

Odbywają się negocjacje między Państwem a Edelem w sprawie Hansena. Państwo ogłasza skazanie von Gorrorosa na śmierć. W końcu, Hansena udaje się odzyskać z rąk ludzi Edela drogą negocjacji, a Hansen zostaje sprowadzony do Państwa i odbywa karę śmierci poprzez powieszenie.

### Era Hoszrara

Jeszcze w tym samym roku od zabicia Hansena Gorror Militariya zostaje rozwiązane, acz jej członkowie przechodzą na absurdalną wiarę o nazwie Hansenizm.

Władca AF, Gyzrif I przez ostatni konflikt abdykował i odszedł z posady, a więc zgodnie z prawem lokalnym przeprowadzono wolne wybory. Początkowo wygrywał najpopularniejszy Segito Łomber z najlepszym planem na władzę. W ostatnim sektorze wyborów padł jednak zwrot akcji, gdyż osoby zajmujące się wyborami pobrały łapówkę i wybory zostały sfałszowane na korzyść Ekloża Hoszrara, możnego z południowej AF. Był to wyznawca Hansenizmu na chorym poziomie, miał obsesję na Epronie i Hansenie, a także chciał dołaczyć do armii noworodków i starców, wszystkich ludzi, w razie niebezpieczeństwa.

Jego rządy rozpoczęły się kilkoma buntami, które bez rozlewu krwi stłumił. Wygłosił trochę propagandowych przemówień i ufundował wybudowanie stadionu w Lazurii, niestety na placu budowy budowniczy mieli okropne warunki.

Nie czekał zbyt długo i szybko wprowadził upragniony obowiązek wyznawania Hansenizmu, za co został skarcony przez władze Państwa. Obowiązek zniesiono, acz niedługo potem wyszły na jaw kompromitujące informacje na temat Hoszrara. Ekloż bowiem poddawał się niemoralnym aktom wobec grobu Hansena, a takze całował jego nagrobek przez 20 minut bez przerwy.

Szybko wygłosił przemówienie uspokajające mieszkańców oraz dementujące plotki, niestety nie udało mu się trzymać języka za zębami, gdyż wyjawił, że za życia był w romantycznej relacji z Hansenem von Gorrorosem oraz całował go za życia. Za ową wypowiedź omal nie został zabity, ale schronił się w ostatnim momencie.

Kilka dni później pewien duchowny z północnej AF wypowiedział mu wojnę za jego przemówienie, choć w jego religii takie zachowania nie były zakazane.

Do wojny szybko dołączyli powstańcy z AF, którzy chceli wyzwolić się z rządów Hoszrara sami. Na teren AF wkroczyło jednak wojsko Państwa będące dywizją pacyfikacyjną, wyszkoloną do zatrzymywania zamieszek. Tym samym, w AF ustanowiono stan wojenny.

Niektórzy powstańcy odpuścili, a Hoszrar był poszukiwany listem gończym. W końcu, po krótkich walkach, wojnę zaprzestano, gdyż wszyscy powstańcy odpuścili.

Niestety, po wygranej Państwa wyłonili się Hoszrarowcy. Państwo wygrywało nad nimi na dłuższą metę, ale Hoszrarowcy stawiali opór. W końcu, doszło do starcia, w którym namioty Hoszrarowców zostały zdobyte, a w końcu Ekloż Hoszrar zginął. Wszystkie zbrodnie jego wspólników zostały rozliczone.

Dopiero rok później w AF zniesiono stan wojenny.