Kilc

**Kilc** - duże miasto w Pallasie, stolica województwa kilckiego.

## Historia

Osadnictwo na tym terenie rozwinęło się na pewno po 4000 pne, a te ziemie częścią Pallasu stały się jeszcze przed 3000 pne. Zauważono, że mieszkańcy tutejszej okolicy mówili podobnie i mieli podobne zwyczaje, co mieszkańcy okolic miasta Kar Row, więc te tereny przyłączono do województwa karrowskiego. Za przekształcenie osady w miasto o nazwie Kilc odpowiada delegatura z Kar Rowa, która tam przybyła i zamieszkała (i się zmieszała z jej mieszkańcami po jakimś czasie).

Miasto stało się od razu siedzibą powiatu kilckiego i jeden z synów wojewody karrowskiego został tu osadzony jako hrabia.

Miasto przez długi czas nie było znane z niczego konkretnego. Wiadomo jednak, że znajdowało się w pobliżu trasy Pal Burg - Kar Row. Kilc dostał bezpośrednie połączenie z Kar Rowem, ale stworzono jeszcze zachodnią bramę, od której trasa wbijała się w to połączenie stolicy z Kar Rowem. Kilc wsławił się w starożytności tym, że od strony tamtej bramy zdarzały się napady na kupców (i nie tylko) jadących z Pal Burga i okradanie ich. W ten sposób Kilc się mocno wzbogacił.

W 313 doszło do rozpadu Wielkiego Pallasu. Również do Kilcu wprowadzili się ludzie z ziem utraconych przez Pallas. Było w państwie więcej ludzi i ciężej było zarządzać, więc tworzono nowe jednostki administracyjne. W ten też sposób hrabstwo kilckie (jak zresztą wiele innych) się zmniejszyło. W 320 miasto rozrosło się tak, że miało bliżej do bezpośredniego połączenia Pal Burga z Kar Rowem, ale zaczęto walczyć z grupami napadającymi ten odcinek i ubiegano się o uprawnienia podatkowe dla miasta dotyczące tego odcinka. W VII wieku doszło do kolejnego poszerzenia, tylko że trasa zaczęła stanowić zachodnią granicę miasta. Bandy napastników zostały praktycznie zwalczone, ale walka o prawo do ściągania podatków dalej trwała. Tymczasem studenci w Kar Rowie powoli się nie mieścili, więc w Kilcu postanowiono zbudować filię jednej z tamtejszych uczelni, co nieznacznie podniosło prestiż miasta. W 983 hrabstwo Kilc i kilka sąsiednich zostało wydzielonych jako województwo kilckie. Doszło do ponownego powiększenia terytorium tym razem w ten sposób, że wspominany już odcinek trasy między stolicą a Kar Rowem znalazł się na terenie miasta, co dało miastu prawo do ściągania ceł z kupców i innych przejezdnych. A że były to dwa najbogatsze miasta w Pallasie (i przy okazji również na świecie), pomogło to Kilcowi się rozwinąć. Władze miasta zaczęły się zastanawiać, jak wykorzystać nowy potencjał. Hm. Skoro istnieje tu już filia jednej z karrowskich uczelni, to w takim razie można utworzyć pierwszą samodzielną uczelnię. Istniały w mieście dwie szkoły średnie, a od lat widziano w mieszkańcach chęć studiowania, więc czemu nie? Chuj. Od razu otworzono dwie. Pojawiali się nowi studenci z różnych państw.

Po jakimś czasie filia karrowskiej uczelni połączyła się z jedną z tych dwóch uczelni, przez co wzrósł koszt uczenia się i jej utrzymania. Na co wpadły władze miasta? Otworzono 7 mniejszych uczelni :D Stwierdzono, że będzie więcej studentów, czyli do miasta napłynie więcej pieniędzy. Z czasem jednak coraz więcej ludzi jeździło na studia do Pal Burga albo jeszcze chętniej do Kar Rowa i w XV wieku Kilc jako miasto studenckie zaczął podupadać. Zamknięto 1 większą i 4 mniejsze uczelnie, a tych, co się zdążyli wykształcić, zaczęto namawiać do robienia biznesów. W 1453 nastąpił rozwój Kilcu jako miasta biznesowego. Kilc był bliżej Pal Burga niż Kar Row i chciano się rozwinąć jako miasto biznesowe i w okolicach tych miejsc, gdzie do tej pory kwitło życie studenckie, starano się rozwijać przedsiębiorstwa. Przedsiębiorcy z Kilcu inwestowali swoje ciężko zarobione fortuny w... sadzenie drzew. Uznali, że skoro miasto ma dużo wolnej przestrzeni, a nie ma co z nią zrobić, to można nasadzić drzew i narobić w chuj zieleni. W ten sposób wielu z nich ok. 1492 się spłukało i zamiast zbliżenia się do Pal Burga wyszło zielone miasto.

W 1517 Ursaria zajęła Bafanię i wtedy wielu ludzi stamtąd zamieszkało w Pallasie. Spora część z nich zaczęła tworzyć własne miejscowości. Tak też się stało w województwie kilckim, gdzie powstało wiele nowych miast i wsi założonych przez Bafańczyków. W 1600 sporo z nich opustoszało, bo Bafania wróciła do Pallasu, więc i ich mieszkańcy, pamiętając o swoim pochodzeniu, uznali, że tam wrócą, a na ich miejsce przybyli ludzie z okolic.

Tym samym w XVII wieku w Kilcu pojawiło się wielu Netarlów, którzy zakładali fabryki rowerów. Do dzisiaj przetrwała jedna.

W 1790 Kilc przyłączył do siebie wieś, która powstała w 378 jako siedlisko Delańczyków.

W 1830 Kilc przyłączył do siebie nowe tereny, a paru radnych miasta Lun wpadło na pomysł wysiedlenia luńskiej patodzielnicy i zasiedlenia jej mieszkańcami nowej dzielnicy Kilcu. Do dzisiaj nie wiadomo jak, ale to przeszło. W luńskiej patodzielnicy pozostało jeszcze kilka rodzin, ale dzielnica została na nowo zaludniona, a nowi mieszkańcy stali się tak samo patologiczni i niebezpieczni, jak poprzednicy. W 1850 przeprowadzono drugą falę wysiedleń do Kilcu (za co w ramach złośliwej zemsty mieszkańcy Kilcu zaczęli jakieś 10 lat później rozpowszechniać między sobą stereotyp, że Lun jest nudnym miastem, a mieszkańcy Lunu jakieś 20 później zaczęli identycznie mówić o Kilcu) i jednocześnie w 1850 po ok. 200 latach ponownie pojawili się netarlscy inwestorzy, którzy tym razem chcieli zmodyfikować infrastrukturę miejską miasta, żeby była lepiej dopasowana dla rowerów. Nie za bardzo im to wychodziło, dlatego złożyli wniosek o stworzenie nowego osiedla, gdzie mogliby się popisać. W 1870 powstało osiedle, którego nazwa w wolnym tłumaczeniu na polski brzmi *Osiedle Rowerowe*, czy jakoś tak. Tam rozwinięto infrastrukturę dla rowerów oraz otworzono 3 zakłady produkcji rowerów, ale jeden z nich zbankrutował w 1971 i do dzisiaj działają dwa. W 1890 ci netarlscy biznesmeni wrócili do siebie, ale wygląd osiedla i produkcja rowerów tam przetrwały.

W 1951 do Kilcu zostało włączone miasto, przez które przewijało się przez lata wielu różnych ludzi - w 378 pojawiło się tam wielu Delańczyków, w 1492 wielu Pallasyjczyków z nowo powstałej Netarlandii, w 1517 wielu Bafańczyków, a także sporo Świeńszczan (którzy prawie wcale nie uciekali, a to miasto było ich największym skupiskiem poza Świeńskiem), w 1600 zniknęło niewielu Bafańczyków, ale pojawiło się wielu Amaleńczyków i znowu sporo Świeńszczan (zarówno Pallasyjczyków, jak i Ursaryjczyków). To tutaj dużo Świeńszczan uciekło w 1621 przed masowym mordowaniem ludzi wierzących w Hokii i to stąd w 1688 dużo ludzi wprowadziło się do Świeńska, kiedy ten wrócił do granic Pallasu. W 1789 pojawiło się tu dużo Ursaryjczyków i Pallasyjczyków z Ursarii, kiedy Ursarię anektował Pallas, a także w 1850 pojawiło się tu dużo Pallasyjczyków z Ursarii, kiedy Ursaria odzyskała niepodległość, a w okresie międzywojennym pojawiło się tu dużo Gnidów, którzy w latach 1945-47 zniknęli stąd w szybkim tempie.

No i w sumie trochę nudno tu było, nie?