Alaz Kuzgun

## Özgeçmiş

Alaz Kuzgun 2003 yılının mart ayında, Türkiye'nin Aydın şehirinde bir kasabada mavi gözlü bir albino bebek olarak dünyaya geldi. Albino olarak dünyaya gelmesi, Alaz'ın farklılığını ve dikkat çekmesini sağlıyordu. Bu durum Alaz için zorlayacı olsa da ailesi her zaman Alaz'a güçlü kalmasını ve farklılığının bir avantaj olduğunu söylemekteydi. Alaz için ailesi, hayatının önemli bir parçasıydı ve karakterini şekillendiren birçok etkiye sahipti. Babası, Annesi ve dedesi Alaz'ın büyüme sürecinde ona farklı değerlerler ve tutkular kazandırıyordu. Babası, bir lojistik firmasında tırcı olarak çalışıyordu. Babasının ne kadar yoğun bir iş temposu olsa da Alaz'a her zaman destek verirdi. Babası ile Alaz'ın arasındaki ilişki bir arkadaş, bir mentör gibi geçiyordu. Alazın babası ile bu ilişkisi onun kendisine olan güvenini artırıyor ve saygılı bir şekilde büyümesini sağlıyordu. Annesi ise dünya çapında tanınan bir şirkette araba tasarımcısı olarak çalışıyordu. Alaz'ın annesi, arabalara çok düşkün olduğundan dolayı Alaz'ın arabalarla dolu bir çoçukluk geçirmesini sağlıyor ve Alaz'a arabaları sevdiriyordu. Alaz'ın çocukluğundaki çoğu oyuncak arabalardan oluşuyordu. Annesinin Alaz ile birlikte arabalar hakkında konuşup ve araba modellerini incelemeleri Alaz'ın büyümesinde önemli bir etkendi. Annesi, Alaz'ın merakını ve ilgisini besleyerek yaratıcılığını geliştiriyordu. Dedesine gelecek olursak, Alaz'ın hayatında en önemli role sahip kişiydi. Tam bir futbol fanatiği olan dedesi, Alaz ile birlikte amatör futbol maçlarına gider takımları desteklerlerdi. Alaz ile dedesinin maçlara gitmesi, Alaz için müthiş bir keyif kaynağı oluşturuyordu. Dedesi, Alaz'a futbolun yanı sıra hayattaki hedeflerine ulaşmak için çalışma disiplini ve azimin ne kadar gerekli olduğunu öğretiyordu. Alaz'ın dedesi ile ilişkisi, yaşlılara karşı saygılı olma ve büyüklerine değer verme gibi önemli değerler katıyordu. Alaz'ın ailesine karşı tavrı ve bakış açısı, sevgi dolu ve saygılı bir biçimdeydi. Alaz, ailesinin kendisine verdiği ilgiden ve destekden dolayı çok mutluluk duyuyordu. Alaz, çocukluğunu oldukça zorlu ve karmaşık bir kasabada geçiriyordu. Bu kasaba, Alaz için hem özgür hemde kısıtlayıcı bir ortamdı. Özgür yönü, kasabanın doğa ile iç içe olması ve sıcak komşuluk, arkadaşlık ilişkileri sayesinde Alaz'ın kendini güvende hissetmesini sağlıyordu. Kısıtlayıcı yönü ise, kasabada az insanın bulunması ve farklılıkların daha fazla dikkat çekmesi ile ilgiliydi. Bu durum Alaz'ın albino olmasının göze batmasına ve bazı zorbalıklar ile karşılaşmasına sebep oluyordu. Kasaba, Alaz'n doğaya olan sevgisini ve macera tutkusunu besliyordu. Ormanlık alanlarda gezmek, sahil kenarlarında keşif yapmak ve gece yıldızları izlemek Alaz için eşsiz bir hazineydi. Bu ortam, Alaz'a huzur veriyordu ve kendi benliğini keşfetmesine yardımcı olmaktaydı. Alaz, ilk okula başladığında çok heyacanlı bir döneme girmişti. Okuldaki çocukların Alaz'a karşı farklı tavırlar göstermesi onunu motive olmasını engelliyor ve içine kapanık biri olmasını sağlıyordu. Durumu farkeden öğretmenleri bu olayı tersine çevirmek için Alaz ile sınıftaki çocukları sürekli kaynaştırmaya ve eğlendirmeye çalışıyordu. Alaz artık daha canlı ve sınıfta etkin bir çocuk haline geliyordu. Alaz'ın, düzenli bir çalışma alışkanlığı kazanması için ailesi, Alaz'a ödevlerini düzenli olarak yaptırıyor ve derslerine özen göstermesini sağlıyordu. Ailesi, onun akademik başarısını teşvik ediyor ve öğrenmeye olan ilgisini artırıyordu. İlkokul yıllarında Alaz, sınıf arkadaşlarıyla etkileşime girerek sosyal becerilerini geliştiriyor ve arkadaşlık ilişkileri kuruyordu. Hafta sonları ise arkadaşları ile kasabada bulunan, küçük bir futbol sahasında saatlerce top oynayıp vakit geçiriyorlardı. Alaz, biraz daha olgunlaşıp orta okula başlamıştı. Eğitim hayatında bağımsızlık ve sorumluluk alanlarını genişletiyordu. Evdeki eğitim ve okuldaki derslerin yanı sıra, öğretmenlerinin öncülüğü ile daha fazla derinlemesine çalışmalar yapmaya başlamıştı. Ortaokul yıllarında Alaz, fotoğraf ve videolara olan ilgisini keşfedip bu alanda daha fazla çalışma yapıyordu. Örneğin dikkatini çeken bütün herşeyin fotoğraflarını çekip sosyal mecralarda paylaşıyordu. Fotoğraflara gelen yorumlar ve beğeniler Alaz'ın egosunu tatmin ediyordu ve hoşuna gidiyordu. Alaz, aynı dönemde tam bir anime boya bürünmüştü. Saçlarını boyatıyor , anime mangaları okuyor ve anime dizileri izlemeye bayılıyordu. Bu durum Alaz'ın kendisine karşı özgüvenini artırıyor ve çevresindeki insanların ona bakış açısını iyimser kılıyordu. Alaz, artık büyümüş ve liseye başlamıştı. Alaz'ın yaşadığı kasabada, lise bulunmadığı için otobüs ile şehire gidip orada eğitim görüp, akşam yine otobüs ile eve dönmesi gerekiyordu. Okulun kasabadan uzakta olması Alaz için heyecanlı ve endişelendiriciydi. Çünkü yeni bir çevreye ve insanlara alışması gerektiği anlamına geliyordu.İlk gün okula gittiğinde, gözleri ile etrafı keşfetmeye çalışıyordu. Lise'nin karmaşık koridorlarında sınıfı bulmakta zorlanıyordu, ancak sıcak bir gülümseme ile karşılayan birkaç arkadaş edindi.Bu jest Alaz için büyük bir rahatlama kaynağıydı. Okulun genel yapısı, öğretmenler ve dersler Alaz için alışılması gereken yeni bir düzendi. Alaz, liseye geçişle birlikte derslerine odaklanıyor ve gelecekteki kariyer planını çizmeye fırsat buluyordu. Ancak, sadece derslerine odaklanmakla kalmıyor, aynı zamanda spor ve sosyal alanlara da ilgi gösteriyordu. Alaz'ın futbol tutkusu ve Fenerbahçe fanatikliği, okulun futbol kulübüne katılmasına ve takımında yer almasına yol açtı. Bu durum Alaz için mükemmel anlatılamaz bir duyguydu, Antrenmanlarda takımı ile vakit geçirmek Alaz'ın karakteristik yapısını ve becerilerini şekillendirmekle kalmayıp, Takım çalışması ,liderlik, iletişim ve sorumluluk gibi özelliklerini geliştiriyordu. Zaman su gibi geçerken, Alaz bir gün dedesi ile fenerbahçe vs galatasaray futbol derbisine gitmeye karar verdiler. Stadyuma geldiklerinde, tribünlerin çoşkusu ve futbol heyecanı herkesi sarmıştı. Alaz, dedesiyle birlikte sahayı en iyi gören yerlerden birini bulup maçın başlamasını heyecanla bekliyorlardı. İki takımında oyuncuları sahaya çıkmış, maç başlamıştı. Ancak maçın 7.dakikasında Alaz'ın neşesi yerini hüzne bıraktı.Telefonu çalan Alaz, endişeyle arayan babasının sesini duydu. O an yaşadığı üzüntü ile babasından annesinin trafik kazası geçirdiği haberini almıştı. İçi resmen paramparça olmuştu, annesini çok seviyordu ve bu acı haberi maç esnasında almak Alaz'ı derinden etkiledi. Dedesi Alaz'a dönerek gözlerindeki hüznü fark etmiş ve hemen onu dışarıya çıkardı. Dedesiyle birlikte hızla hastaneye giden Alaz, annesinin yoğun bakımda olduğunu öğrendi. Ne yazık ki,tüm çabalara rağmen annesi kurtarılamadı ve hayatını kaybetti. Bu acı olay, Alaz'ın hayatında derin bi yara açmıştı. Futbol artık geri plandaydı ve artık futbol sahalarında bulunmak istemiyordu, çünkü daha önemli ve değerli birşey vardı: ailesini desteklemek ve annesini sonsuz sevgiyle anmak. Alaz'ın annesinin ölümünün ardından, babası başa çıkamıyarak alkolün derin kuyularına sürüklendi. Babası zamanla alkolik olup, kendi dünyasında yaşamaya başladı. Bu durum Alaz'ın içindeki acıyı dahada artırıyordu. Çaresizce bir yandan annesinin yokluğunu diğer yandan babasının düştüğü bu karanlık dönemi izliyordu. Alaz babasına ne kadar destek olsa da, içindeki acı ve kayıp hissiyle bunu yapmak her geçen gün daha zor hale geliyordu. Dedesi ise yaşının ilerlemesi ile zihinsel sağlığını yitirip, alzheimer hastalığıyla mücadele etmek zorunda kalır. Alaz bu durumun üstesinden gelemiyeceğini anlayıp, dedesini bir huzur evine yerleştirir. Bu acı dolu süreçlerden sonra, Alaz ailesini ne kadar çok sevse de psikolojisi için onlardan uzak kalmak ister. Bir süre sonra, ailesine olan bağlılığını korurken kendi geleceği için de bir şeyler yapma arzusu ile baş başa kalır. Günler geçerken, Alaz tesadüfen bir gün, bir arkadaşı ile yaptığı sohbette, Amerikada bir gönülülük programı hakkında bilgi alır. Bu program, farklı kültürel yapıları deneyimleme ve yeni insanlarla tanışma fırsatı sunmaktadır. Alaz için bu program annesine olan özlemiyle baş etmek ve kendi içsel yolculuğuna başlamak için mükemmel bir fırsattır. Bu kararını babasına anlatır, babasının destekleyici ve anlayışlı tutumu Alaz'ı daha da cesaretlendirir. Bu olayların üzerine, Alaz programa katılır. Alaz, annesine olan sevgisini ve özlem duygusunu yanında taşırken, yaşayacağı yeni deneyimler onun için kendi içsel gücünü keşfetme yolculuğunda önemli bir adım olacaktır.