recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Atahbah

"*Niewielu Khajiitów może pochwalić się, że odwiedziło Skyrim.*"

**Atahbah** – Khajiitka żyjąca w Czwartej Erze. Handlarka i paserka należąca do karawany Ri'saada.

## Historia

### Wcześniejsze życie

O przeszłości Atahbah nie wiadomo praktycznie nic. Przed 4E 201 zgodziła się ruszyć razem z Ri'saadem do Skyrim. Na miejscu Khajiitka nie kryła swojej tęsknoty za domem, ale też cieszyła się, że dostała szansę odwiedzenia tak odległego od jej domu miejsca.

### Smoki, wojna i osobiste problemy

W 4E 201 smoki wracają do życia i terroryzują Skyrim. Atahbah szczerze współczuje Nordom i boi się, że stracą oni wszystko, gdy bestie zabiorą się za niszczenie ich osad i miast.

Jednocześnie u Atahbah ukazują się objawy uzależnienia od księżycowego cukru. Khajiitka z trudem się kontroluje i tylko żelazna dyscyplina narzucona przez Ri'saada chroni ją przed całkowitym stoczeniem się na dno.

Dodatkowo, trwająca wojna domowa i ciężka sytuacja w Skyrim bardzo niepokoi Atahbah. Khajiitka próbuje nawet namówić Ri'saada do powrotu do domu, ale bezskutecznie.

### Paser

W czasie trwania wojny domowej, Ri'saad i jego karawana podejmują współpracę z Gildiią Złodziei. Atahbah, po zawarciu układu między karawaną a gildią, staje się główną paserką w grupie.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 The Elder Scrolls V: Skyrim
2. ↑ Dialog między **Atahbah** a Ma'randru-jo z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
3. ↑ Dialog z **Atahbah** z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
4. ↑ 4,0 4,1 Dialog między **Atahbah** a Ri'saadem z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
5. ↑ Zadanie: Dostarcz Ri'saadowi księżycowy cukier z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
Anchorite Garmar

**Anchorite Garmar** (pl. *Anachoreta Garmar*) – Nord i nekromanta żyjący w Drugiej Erze. Członek Zakonu Czarnego Robaka.

## Historia

### Wcześniejsze życie

O przeszłości Garmara wiadomo bardzo niewiele. Przed 2E 582 wstąpił do Zakonu Czarnego Robaka, gdzie zyskał stopień anachoreta. Nord miał, w szeregach formacji, opinię beztalencie w dziedzinie nekromancji, ale też na swój sposób zdolnego i przydatnego maga.

### Plaga nieumarłych

W 2E 582, Garmar zostaje wysłany do Pękniny z misją wywołania w mieście plagi nieumarłych. Nekromanta wykorzystuje zamieszanie wywołane niedawnym atakiem Sinmura, aby ukryć swoją działalność przed strażnikami i żołnierzami.

Po pewnym czasie, kilku nieumarłych, wskrzeszonych przez Garmara, przeprowadza ataki na poszczególnych mieszkańców Pękniny, w tym na Densorra. Uchodźcy i obywatele miasta zaczynają się orientować, że coś jest nie tak. Z tego powodu, Gullveig wysyła do miasta skrytobójcę, który miał uciszyć, Yiri, córkę Densorra. Zamach się jednak nie udaje, a Vestige zdobywa trop i dowiaduje się o działaniach Zakonu Robaka w mieście.

Niedługo po nieudanym zamachu, Vestige odnajduje Garmara w dokach Pękniny. Nekromanta próbuje zgladzić bohatera, i dołączyć go do swojej armii nieumarłych, jednak ginie w czasie walki.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 The Elder Scrolls Online
2. ↑ 2,0 2,1 Note from Gullveig – Gullveig
3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Zadanie: Pulled Under z gry The Elder Scrolls Online
4. ↑ Kwestie wypowiadane przez **Anachoreta Garmara** z gry The Elder Scrolls Online
Anutwyll

**Anutwyll** (ayl. *Studnia Anu*) – ayleidzkie ruiny w Cyrodiil. Znajdują się na obszarze Doliny Nibenay, na północnych przedmieściach Bravil.

## Historia

O przeszłości Anutwyll wiadomo bardzo niewiele. Miejsce to zostało wybudowane przez Ayleidów w Erze Meretycznej lub w Pierwszej Erze. Mieszkańcy Anutwyll byli lojalnymi wyznawcami Daedr.

Na skutek Rebelii Alezjańskiej, klan zamieszkujący Anutwyll uciekł do Puszczy Valen. Jednak przed samym wyjazdem, Dzicy Elfowie zapieczętowali wejście do swojej siedziby. Od tamtego czasu, dawne siedliszcze stało całkowicie opuszczone i zapomniane.

W czasie trwania wojny frakcji, żołnierze wielkich sojuszy odwiedzali Anutwyll, aby skorzystać z mocy znajdującej się przy wejściu Ayleidzkiej studni.

Przed 3E 433, drzwi do wnętrza Antwyll zostały otwarte. To prawdopodobnie wtedy, dawna siedziba Dzikich Elfów stała się siedliskiem dla różnego rodzaju zwierząt, stworzeń i potworów.

W okolicach 3E 433, Anutwyll stało się obiektem zainteresowania ze strony Carandiala, maga z pobliskiego Bravil. Czarodziej regularnie odwiedzał ruiny, badał je, a także poszukiwał w nich skarbów i artefaktów.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 The Elder Scrolls IV: Oblivion
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 The Elder Scrolls Online
3. ↑ 3,0 3,1 Ayleid Survivals in Valenwood — Cuinur of Cloudrest
4. ↑ Dialog z Carandialem z gry The Elder Scrolls IV: Oblivion

## Galeria

Anutwyll w 2E 582Mapa dolnych poziomów Anutwyll w 3E 433
Chodala's Writings

## Treść

I acquired something remarkable during my sojourn in the wilderness. Thanks to my benefactor, I learned that a group of Nycotic cultists were conducting a ritual to channel unfathomable power into a simple staff. It was easy enough to convince the Red Exiles to retrieve the staff for me. Now Sunna'rah is mine, just as my benefactor foretold!

With the power of Sunna'rah coursing through me, there is nothing beyond my reach! I must step forward and fulfill my destiny—I am the Nerevarine, the savior of our tribes! I always suspected as much, but the power of Sunna'rah solidifies my claim. It makes me fearless, invincible. Let the Houses tremble, let the Tribunal quake in fear, for Chodala the Nerevarine will bring them down and save our cherished traditions.

The time has come to cast down the false gods and restore our lost traditions. The time has come to cleanse the land with a holy war! Then and only then, Morrowind shall be great again.

## Tłumaczenie (nieoficjalne)

Zdobyłem coś niezwykłego podczas mojego pobytu w dziczy. Dzięki mojemu dobroczyńcy dowiedziałem się, że grupa nykotycznych kultystów przeprowadziła rytuał, żeby skierować niezgłębioną moc do zwyczajnej laski. Dość łatwo było przekonać Czerwonych Wygnańców, by odzyskali dla mnie tę laskę. Teraz Sunna'rah jest moja, tak jak przepowiadał mój dobroczyńca!

Teraz, gdy moc Sunna'rah przepływa przeze mnie, nic nie jest poza moim zasięgiem! Muszę wystąpić i spełnić moje przeznaczenie — jestem Nerevaryjczykiem, zbawcą naszych plemion! Zawsze tak podejrzewałem, ale moc Sunna'rah umacnia mnie w tym przekonaniu. Sprawia, że jestem nieustraszony, niezwyciężony. Niech zadrżą Rody, niech Trójca trzęsie się ze strachu, bo Nerevaryjczyk Chodala zmiażdży ich i uratuje nasze cenne tradycje.

Nadszedł czas, by obalić fałszywych bogów i przywrócić nasze utracone tradycje. Nadszedł czas, by oczyścić ziemię świętą wojną! Wtedy i tylko wtedy Morrowind odzyska swoją dawną świetność.
Arlof

"*I need to escape this place. I … I can't think.*"

**Arlof** – Nord i wampir żyjący w Drugiej Erze. Ofiara eksperymentów Krwawej Królowej.

## Historia

### Fałszywa gościnność

O przeszłości Arlofa wiadomo bardzo niewiele. Był on członkiem czteroosobowego, niewiele znaczącego klanu wampirów. Przed 2E 582, jego klan otrzymał zaproszenie od Krwawej Królowej, która zaoferowała im bezpieczeństwo i chwałę w murach swojej siedziby.

Zaraz po dotarciu do domu Krwawej Królowej, Arlof został uwięziony razem z innymi wampirami. Następnie został poddany bolesnym i okrutnym eksperymentom. Zmuszano go do picia dziwnych specyfików, a także robiono mu bolesne zastrzyki. W efekcie tych działań, Arlof zaczął regularnie wymiotować. Bał się też realnie o swoje życie i zdrowie, a także gardził zapewnieniami Krwawej Królowej, iż te eksperymenty mają na celu odblokować ich prawdziwą, ukrytą moc.

W czasie wymuszonego pobytu w laboratoriach. Arlof usłyszał plotki o Popielnym Lordzie. Był też świadkiem tego, jak Adusa została wyznaczona jako obiekt doświadczalny do kolejnych, bardziej zaawansowanych eksperymentów.

### Cena wolności

W 2E 582, Vestige i Gwendis włamują się do siedziby Krwawej Królowej, aby odnaleźć Adusę. Arlof, słysząc wymianę zdań między dwójką, zwraca ich uwagę i oferuje im układ. W zamian za uwolnienie jego i innych wampirów, Nord opowie im co wie o Khajiitce.

Arlof, zaraz po tym jak Vestige uwalnia więźniów, próbuje skorzystać z powstałego zamieszania i uciec. Zostaje jednak zatrzymany przez Gwendis. Chwilę później, Nord, pod naciskami bohatera i wampirzycy, niechętnie opowiada o Adusie i o eksperymentach. Wspomina też o Popielnym Lordzie i o okrucieństwie Krwawej Królowej.

Po przesłuchaniu, Tułacz i Gwendis wypuszczają Arlofa, który ucieka z laboratorium z zamiarem odnalezienia kogoś, kto pomoże dojść mu do siebie po eksperymentach.

## Przypisy

1. ↑ The Elder Scrolls Online: Greymoor
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Dialog z **Arlofem** z gry The Elder Scrolls Online: Greymoor
3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Zadanie: The Lady of Blood z gry The Elder Scrolls Online
Agni

"*Lubisz magię? Falion mówi, że szybko się uczę. Lubię uczyć się o magii.*"

**Agni** – dziewczynka mieszkająca w Morthal w Czwartej Erze. Podopieczna Faliona.

## Historia

### Wcześniejsze życie

O przeszłości Agni wiadomo jedynie tyle, iż przed 4E 201 jej rodzice zmarli. Trafiła wówczas pod opiekę Faliona, który przygarnął ją.

### Nauka u Faliona

Agni stała się niejako uczennicą Faliona. Redgard uczył ją podstaw magii i koncentracji a także niebezpieczeństw związanych z używaniem zaklęć. Sama Agni chciałaby w przyszłości udać się na dalszą naukę do Akademii Magii w Zimowej Twierdzy, lecza Falion nie zgadza się na to tłumacząc, iż on sam nauczy ją znacznie więcej niż Akademia.

## Ciekawostki

* Jako jedna z nielicznych w Morthal ma dobre zdanie o Falionie.
* Czasem ma sny w których widzi jak Falion przywołuje potwory w lesie. Nie wiadomo jednak czy są to wizje związane z jej mocą, czy tylko sny.

## Przypisy

1. ↑ The Elder Scrolls V: Skyrim
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Dialog z **Agni** z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Dialog między **Agni** a Falionem z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
4. ↑ Zadanie: Tajemnica Faliona z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
Boyoagh

"*I'll face what's out here on my feet instead of kneeling to a would-be king behind stone walls.*"

## Boyoagh

### Frakcja

Królestwo Pogranicza
 Wayward Guardians

### Zdrowie

25974

**Boyoagh** – Pogranicznik żyjący w Drugiej Erze. Członek Samowolnych Strażników i zadeklarowany przeciwnik Ard Caddacha.

## Historia

### Klątwa

O przeszłości Boyoagha wiadomo bardzo niewiele. Należał on kiedyś do pewnego klanu. Cierpiał też na formę traumy związanej z walką. Za każdym razem gdy kogoś zabijał, zaczynał słyszeć krzyki zamordowanych przez siebie osób. Mężczyzna liczył, iż kontynuując walkę sprawi, że krzyki ucichnął. Było jednak dokładnie na odwrót.

W pewnym momencie, przed 2E 582, klan Boyoagha został zaatakowany i wybity do nogi przez członków innego klanu. Sam Boyoagh ocalał, ale został złapany przez grupę wiedźm, które przeprowadziły na nim dziwny rytuał. Mężczyzna nie wiedział co to za rytuał, ale od tamtego czasu nie czuł się sobą. Cały czas miał wrażenie otępienia, a wszelkie odczucia czy emocje docierały do niego jakby słabiej.

### Samowolni Strażnicy

W 2E 582, Boyoagh dołącza do grupy buntowników pod wodzą Arany. Jego główną motywacją był fakt, iż nienawidził Ard Caddacha, którego uważał za tyrana i despotę. Poza tym, mężczyzna uważał Markart za przeklęte miejsce i wolał zmierzyć się z Szarym Zastępem w dzikich ostępach Pogranicza, niż ukrywać się za murami miasta i oddawać hołd znienawidzonemu władcy.

## Ciekawostki

* Od czasu zniszczenia jego klanu, Boyoagh nie czuł silnej więzi ze strukturami klanowymi Pogranicza.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 The Elder Scrolls Online
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Dialog z **Boyoaghem** z gry The Elder Scrolls Online
Alessandra

"*Myślisz, że ktoś tu ruszy szpadlem, żeby mi pomóc?*"

**Alessandra** – kapłanka Arkaya urzędująca w Pękninie w Czwartej Erze.

## Historia

### Wcześniejsze życie

Alessandra od małego była uczona na kapłankę przez swojego ojca, który też był kapłanem Boga Śmiertelników. Przez to, czym się zajmowała, nie miała przyjaciół a rówieśnicy postrzegali ją jako dziwaczkę. Ona sama też nigdy nie chciała zostać kapłanką, ale ojciec nie dał jej żadnego wyboru.

### Inicjacja

Ojciec Alessandry zmarł nim ta została mianowana kapłanką. Wówczas odziedziczyła ona po nim jego rytualny sztylet. Było to jawne pogwałcenie tradycji, gdyż taki sztylet przyszła kapłanka Arkaya mogła przyjąć tylko i wyłącznie z rąk najwyższego kapłana w dniu swojej inicjacji. Nie mniej Alessandra przyjęła podarunek od ojca.

Jakiś czas później Alessandra przeszła inicjację i została pełnoprawną kapłanką. Wówczas też przyjęła swój nowy sztylet, ale też zachowała ten po ojcu.

### Pęknina

W 4E 201 Alessandra opiekuje się Komnatą Umarłych w Pękninie. Nie jest jednak z tego powodu zadowolona. Boli ją fakt, iż nikt z mieszkańców nie chce jej pomagać przy pracach fizycznych, takich jak kopanie grobów. Cierpi też z tego powodu, iż ostatecznie została kapłanką Arkaya, czego nigdy nie chciała.

Pewnego dnia Alessandrę odwiedza Ostatnie Smocze Dziecię. Kapłanka zwierza mu się ze swoich kłopotów. Jak sama przyznaje, już dawno chciała udać się do Białej Grani i przekazać sztylet swojego ojca Andursowi, aby ten złożył artefakt do jego grobu. Bohater decyduje się jej pomóc i zanosi sztylet do Białej Grani.

Po tym jak Andrus schował sztylet w grobie ojca Alessandry, kapłanka poczuła coś na kształt ulgi. Jak sama twierdzi to był duch jej ojca, który w ten sposób wyraził swoje zadowolenie.

## Przypisy

1. ↑ The Elder Scrolls V: Skyrim
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Dialog z **Alessandrą** z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
3. ↑ 3,0 3,1 Zadanie: Pielgrzymka z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
Alezer Kotu

**Alezer Kotu** – ruiny znajdujące się na obszarze Pustyni Alik'r, na południowy-wschód od Wartowni.

## Historia

O przeszłości Alezer Kotu nie wiadomo praktycznie nic. W 2E 582 znajdowała się tam kuźnia pozwalająca wykonać uzbrojenie z zestawu Bastion Alessi.

Poza tym, ruiny służyły jako swego rodzaju schronienie dla rzemieślników, którzy chcieli w spokoju doskonalić swój kunszt.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 The Elder Scrolls Online
2. ↑ Sheltered
Castle Bloodmayne

**Castle Bloodmayne** (pl. *Zamek Krwawej Grzywy*)– twierdza w Cyrodiil. Znajdowała się na obszarze Nibenay, na wschód od Czarnych Butów, na północny-zachód od Bravil i na południe od Cesarskiego Miasta.

## Historia

W okresie Wojny Frakcji, Zamek Krwawej Grzywy był potężną twierdzą z grubymi murami i silnie umocnionym stołpem. W 2E 582, znajdował się pod kontrolą Aldmerskiego Dominium i był ważnym obiektem strategicznym, gdyż bronił dostępu do Świątyni Pradawnego Zwoju Mnem i Wschodniej Bramy Elsweyr. Do końca trwania konfliktu, zamek przechodził z rąk do rąk wielokrotnie.

W okresie Kryzysu Otchłani w 3E 433, po Zamku Krwawej Grzywy nie pozostał żadne ślad.

## Ciekawostki

* W pobliżu twierdzy znajduje się Jaskinia Krwawej Grzywy, która przetrwała do Trzeciej Ery.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 The Elder Scrolls Online
2. ↑ 2,0 2,1 The Elder Scrolls IV: Oblivion
Artisan's Oasis

**Artisan's Oasis** (pl. *Oaza Rzemieślników*) – niewielkie obozowisko w Hammerfell. Znajdowało się na obszarze Pustyni Alik'r, na południowy-zachód od Ostrza Lekiego i na północ od Bergamy.

## Historia

O historii obozowiska wiadomo bardzo niewiele. W 2E 582 służyło ono jako miejsce wypoczynku dla podróżujących rzemieślników.

Poza tym, w obozowisku znajdowała się kuźnia, w której można było wykonać uzbrojenie z zestawu Pocałunek Wampira.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 The Elder Scrolls Online
2. ↑ An Artisan's Oasis
Before the Ages of Man: The Dawn Era

**Before the Ages of Man: The Dawn Era** (pol. *Przed Erą Ludzi: Era Świtu*) - książka autorstwa Aicantara z Shimerene występująca w The Elder Scrolls Online. Jest to kronika najważniejszych wydarzeń Ery Świtu i Ery Meretycznej.

## Treść

Before man came to rule Tamriel, and before the chronicles of the historians recorded the affairs of the rulers of Tamriel, the events of our world are known only through myths and legends, and through the divinely inspired teachings of the Eight Divines.

For convenience, historians divide the distant ages of prehistory into two broad periods of time: the Dawn Era and the Merethic Era.

### The Dawn Era

The Dawn Era is that period before the beginning of mortal time, when the feats of the gods take place. The Dawn Era ends with the exodus of the gods and magic from the World at the founding of the Adamantine Tower.

The term "Merethic" comes from the Nords, literally, "Era of the Elves." The Merethic Era is the prehistoric time after the exodus of the gods and magic from the World at the founding of the Adamantine Tower and before the arrival of Ysgramor the Nord in Tamriel.

The following are the most notable events of the Dawn Era, presented roughly in sequence as it must be understood by creatures of time such as ourselves.

The Cosmos formed from the Aurbis (chaos, or totality) by Anu and Padomay. Akatosh (Auriel) formed and Time began. The gods (et'Ada) formed. Lorkhan convinced (or tricked) the gods into creating the mortal plane, Nirn. The mortal plane was at this point highly magical and dangerous. As the gods walked, the physical make-up of the mortal plane and even the timeless continuity of existence itself became unstable.

When Magic (Magnus), architect of the plans for the mortal world, decided to terminate the project, the gods convened at the Adamantine Tower (Direnni Tower, the oldest known structure in Tamriel) and decided what to do. Most left when Magic did. Others sacrificed themselves into other forms so that they might stay (such as the Ehlnofey). Lorkhan was condemned by the gods to exile in the mortal realms, and his heart was torn out and cast from the tower. Where it landed, a volcano formed. With magic (in the Mythic Sense) gone, the cosmos stabilized. Elven history, finally linear, began (ME 2500).
Atifwe

"*I've got one rule: only do good if you're getting paid like someone who does bad. Leave the charity work for priests and simpletons.*"

## Atifwe

### Zdrowie

39959

**Atifwe** – Altmerka i najemniczka żyjąca w Drugiej Erze. Właścicielka Ruffera.

## Historia

O życiu czy przeszłości Atifwe nie wiadomo praktycznie nic. Pochodziła ona z Summerset i w pewnym momencie swojego życia została właścicielką małego wilczka o imieniu Ruffer.

Przed 2E 582, Atifwe pracowała jako najemniczka. Altmerka była bardzo często proszona o wykonywanie różnych przysług i dobrych uczynków, za które nie dostawała praktycznie żadnego wynagrodzenia. Przez to, w 2E 582, Atifwe była zmuszona pomieszkiwać w schronieniu banitów w Leyawiin.

W czasie swojego pobytu wśród przestępców i żebraków, Atifwe doszła do wniosku, iż nie warto spełniać dobre uczynki, jeśli nie dostaje się nic w zamian. Dlatego też Altmerka zaczęła wyznawać zasadę, iż będzie przyjmować tylko i wyłącznie takie zlecenia za które będzie mieć zagwarantowaną zapłatę. Jako dodatkowe kryterium przyjęła też zasadę, że będzie wybierać pracodawców, którzy są słabsi od niej fizycznie.

## Ciekawostki

* Atifwe miała też bardzo negatywną opinię o Brygadzie Białej Kości. Altmerka wierzyła, iż jej członkowie są jedynie naiwnymi prostakami w ozdobnych zbrojach, którzy zdezerterują na widok prawdziwego zagrożenia.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 The Elder Scrolls Online: Blackwood
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Dialog z **Atifwe** z gry The Elder Scrolls Online: Blackwood
Cinnar's Notes

## Treść

1) Only targets Altmer
— Racial motives? Grudge? Fraud?

2) Only steals objects of personal value
— Ransom? Revenge?

3) Leaves messages for victims
— Victims refuse to discuss them! Why?

Remaining citizens to question:
Mendreval
Rilding
Kuralit
Talqua
Zuzik

## Tłumaczenie (nieoficjalne)

1) Celem złodzieja są wyłącznie Altmerowie
— Motywy rasowe? Uraza? Oszustwo?

2) Kradnie wyłącznie przedmioty o wartości osobistej
— Okup? Zemsta?

3) Zostawia wiadomości dla ofiar
— Ofiary nie chcą o nich rozmawiać! Dlaczego?

Pozostali mieszkańcy do przesłuchania:
Mendreval
Rilding
Kuralit
Talqua
Zuzik
Baradin

**Baradin** – Nord żyjący w Drugiej Erze. Członek Gildii Magów.

## Historia

O życiu czy przeszłości Baradina nie wiadomo zbyt wiele. Przed 2E 582 wstąpił on w szeregi Gildii Magów.

W 2E 582 Baradin stacjonuje w siedzibie gildii w Pękninie. Tam próbuje czytać książki i prowadzić własne badania, ale nie może się skupić przez niekończącą się dyskusje między Danirem a Beelą.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 The Elder Scrolls Online
2. ↑ Dialog z **Baradinem** z gry The Elder Scrolls Online
Athel Newberry

**Athel Newberry** – detektyw żyjący w Czwartej Erze.

## Historia

O Athelu nie wiadomo praktycznie nic. W okolicach 4E 201 Rune wynajął go, aby ten odnalazł jego rodziców. Pomimo dostępu do wysokiej jakości źródeł, detektyw nie był wstanie wykonac zadania. Nie mniej, zapewnił złodzieja, iż będzię kontynuować poszukiwania.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 Jeszcze nic – **Athel Newberry**
Anafira

"*A wilder can hardly breathe in this great stone tomb. I'm this close to just leaving and heading back to my forest. I don't care what's out there.*"

## Anafira

### Zdrowie

25974

**Anafira** – Pograniczniczka żyjąca w Drugiej Erze. Członkini klanu Mglistych Biegaczy.

## Historia

O życiu czy przeszłości Anafiry nie wiadomo zbyt wiele. Urodziła się jako członkini klanu Mglistych Biegaczy. Kobieta odznaczała się szczególną miłością do dzikiej przyrody, oraz bardzo dużą niechęcią do ludzi, których uważała za nudnych i prostych. Nie miała też szacunku dla swojego klanu, ani nie obchodziły ją inne klany żyjące na Pograniczu.

W 2E 582, Anafira jest jedną z wielu mieszkanek Pogranicza, którzy schronili się przed Szarym Zastępem za murami Markartu i szukali ochrony u Ard Caddacha. Kobieta nie była jednak zadowolona z warunków panujących w mieście. Brak dzikiej przyrody ją wręcz dusił, a kamienne konstrukcje pozostawione przez Dwemerów miały, przynajmniej według niej, zły wpływ na ludzi. Anafira zwróciła uwagę na te problemy Caddachowi, ale ten zignorował jej rady.

W czasie pobytu w Markarcie, Anafira pomagała Laeryll w jej misji zazielenienia miasta. Kobieta jednak nie ukrywała faktu, iż życie w obrębie murów ją męczy i planowała wrócić na łono natury lada dzień, nie zważając na zagrożenie ze strony Szarego Zastępu.

## Ciekawostki

* Anafira porównywała Markart do kamiennego grobowca.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 The Elder Scrolls Online
2. ↑ 2,0 2,1 Dialog z Laeryll z gry The Elder Scrolls Online
3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Dialog z **Anafirą** z gry The Elder Scrolls Online
Athis

"*Nie spodziewałem się, że kiedykolwiek zdołam dostać się w szeregi Towarzyszy. Wygląda na to, że przyjmują teraz praktycznie wszystkich.*"

## Athis

### Umiejętności

Ciężki Pancerz
 Broń Jednoręczna
 Łucznictwo
 Blokowanie

**Athis** – Dunmer i członek Towarzyszy żyjący w Czwartej Erze.

## Historia

### Wcześniejsze życie

O przeszłości Athisa wiadomo bardzo niewiele. Prawdopodobnie mieszkał kiedyś w Morrowind ale na skutek zniszczenia krainy przez Czerwony Rok, opuścił on swoją ojczyznę i przeniósł się do Skyrim.

### Towarzysze

Przed 4E 201 Athis wstępuje w szeregi Towarzyszy. Początkowo Dunmer w ogóle nie wierzył, iż zostanie przyjęty, ale Skjor przytoczył mu cytat z historii Henantiera Przybysza, jako wyjaśnienie.

Jako Towarzysz, Athis radził sobie całkiem dobrze. Pomimo tęsknoty za Morrowind, przyjął norskie zasady życia, takie jak honor, waleczność czy dążenie do chwały. Był też wstanie zawiązać pozytywne relacje z Torvarem i często dyskutował o broni z Farkasem.

Athis popadł też w konflikt z Njadą Kamiennoręką, jednak nie wiadomo czym on był spowodowany.

W 4E 201 Athis ma już ambicję zostania kolejnym Heroldem Towarzyszy.

### Nowy rekrut

W 4E 201 Ostatnie Smocze Dziecię wstępuje w szeregi Towarzyszy. Athis odnosi się do nowego rekruta raczej neutralnie. Odpowiada na jego pytania, ale też nie lubi się powtarzać.

Niedługo później Srebrna Ręka przeprowadza atak na Jorrvaskr. Athis bierze udział w walce po stronie Towarzyszy, ale zostaje ranny. Nie mniej bardzo szybko wraca do zdrowia i bierze udział w pogrzebie Kodlaka.

### Nowy Herold

Niedługo po ostatecznym pokonaniu Srebrnej Ręki, Dovahkiin zostaje mianowany nowym Heroldem. Athis składa bohaterowi zdawkowe gratulacje.

## Ciekawostki

* Athis unika podróży do Wschodniej Marchii. Jak sam mówi, nie wie dlaczego, ale źle się tam czuje.

## Przypisy

1. ↑ The Elder Scrolls V: Skyrim
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 Dialog z **Athisem** w grze The Elder Scrolls V: Skyrim
3. ↑ Dialog między **Athisem** a Torvarem z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
4. ↑ Kwestia wypowiadana przez Skjora w czasie pojedynku na pięści między **Athisem** a Njadą Kamiennoręką.
5. ↑ Zadanie: Honor krwi z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
6. ↑ Zadanie: Zaplanowany odwet z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
7. ↑ Zadanie: Chwała poległym z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
Brenuin

"*Bogowie uśmiechają się do tych, którzy okażą łaskawość. Pamiętaj o tym.*"

**Brenuin** – Redgard i żebrak mieszkający w Białej Grani w Czwartej Erze.

## Historia

O przeszłości Brenuina nie wiadomo praktycznie nic. W 4E 201 jest żebrakiem, który ma opinię pijaka. Żebrze pieniądze od innych mieszkańców miasta, a następnie wydaje je na alkohol. Jest też złodziejem, a nawet potrafi namawiać inne osoby do kradzieży.

W okolicach 4E 201 Brenuin pomaga Lucii przetrwać na ulicach Białej Grani. Uczy dziewczynkę jak żebrać i doradza jej.

## Ciekawostki

* Mimo iż jest Redgardem, w czasie rozmowy z Ysoldą, mówi o sobie jakby był Nordem. Prawdopodobnie jest to niedopatrzenie twórców gry.
* Jest miłośnikiem argoniańskiego piwa.

## Przypisy

1. ↑ The Elder Scrolls V: Skyrim
2. ↑ 2,0 2,1 Dialog z **Brenuinem** z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
3. ↑ 3,0 3,1 Dialog między **Brenuinem** a Ysoldą z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
4. ↑ Dialog między **Brenuinem** a Anoriathem z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
5. ↑ Dialog między **Brenuinem** a Carlottą Valentią z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
6. ↑ Dialog z Lucii z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
Aslfur

"*Dla mnie liczy się tylko bezpieczeństwo mojej żony. Nie pozwolę, by ktoś ją skrzywdził.*"

## Aslfur

### Miejsce występowania

Morthal
 Błękitny Pałac (w razie przegrania wojny domowej)

### Frakcja

Królestwo Skyrim
 Trzecie Cesarstwo

### Umiejętności

Lekki Pancerz
 Łucznictwo
 Blokowanie
 Broń Jednoręczna
 Broń Jednoręczna

**Aslfur** – Nord żyjący w Czwartej Erze. Mąż Idgrod Babokruk i ojciec Idgrod Młodszej i Jorica.

## Historia

### Wcześniejsze życie

O przeszłości Aslfura nie wiadomo praktycznie nic. W nieznanym momencie swojego życia ożenił się z jarl Idgrod, która urodziła mu dwójkę dzieci: Idgrod Młodszą i Jorica.

### Rządy Idgrod

Aslfur pełnił na dworze swojej żony funkcję zarządcy. Był jednak bardziej skupiony na dbaniu o zdrowie i bezpieczeństwo swojej rodziny niż na dbaniu o sprawy włości. Krytykował też mieszkańców Morthal, że ci zawracają głowę jarl swoimi problemami i nie rozumieją jej porad. Nie mniej rozmawia z nimi i przejmuje się ich opinią.

### Bunt Gromowładnych

W 4E 201 wybucha Bunt Gromowładnych. Wieści o wojnie domowej i o powrocie smoków docierają do Morthal pod postacią plotek które wywołują słuszne obawy wśród mieszkańców. Dodatkowo, dopiero co doszło do tajemniczego pożaru w domu Hroggara. Aslfur stara się uspokoić poddanych ale bezskutecznie. Dlatego też zwraca się do żony z propozycją usunięcia Faliona, tajemniczego maga który niedawno osiadł w Morthal, z miasteczka aby uspokoić nastroje społeczne. Idgrod jednak odmawia mówiąc, że ludzie potrzebują czasu aby przyzwyczaić się do nowego sąsiada.

### Wynik wojny

Jeśli Gromowładni wygrają wojnę domową, Aslfur wraz z rodziną ucieknie z Morthal i ukryje się w piwnicy Błękitnego Pałacu w Samotni. Tam Aslfur będzie się głównie niepokoić o los swojej rodziny i przyszłość Morthal.

Jeśli natomiast wojnę domową wygra Cesarski Legion, Aslfur zostanie wraz z żoną w Morthal gdzie nadal będą sprawować rządy.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 The Elder Scrolls V: Skyrim
2. ↑ 2,0 2,1 Dialog z **Aslfurem** z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
3. ↑ 3,0 3,1 Dialog między **Aslfurem** a Idgrod Babokruk z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
4. ↑ Dialog między **Aslfurem** a Jonną z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
5. ↑ Rozmowa między **Aslfurem** a Jorgenem i Thonnirem z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
Captain Viveka's House

**Captain Viveka's House** (pl. *Dom Kapitan Viveki*) – dom znajdujący się w Pękninie w Drugiej Erze. Ulokowany był w północno-wschodniej części miasta, na północ od domu Rozdartych-Wiatrów, tuż obok północnej bramy.

## Historia

O przeszłości domu nie wiadomo praktycznie nic. Powstał on przed 2E 582 i należał on do kapitan Viveki. Był to jednoizbowy, parterowy budynek w norskim stylu.

W 2E 582, gigant Sinmur zaatakował Pękninę i dokonał poważnych zniszczeń w północnej części miasta. Dom pani kapitan jednak uniknął losu budynków położonych kawałek dalej.

W 4E 201 po domu kapitan Viveki nie ma żadnego śladu.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 The Elder Scrolls Online
2. ↑ The Elder Scrolls V: Skyrim
Addvild

"*Razem z żoną lubimy samotność.*"

**Addvild** – mąż Leonary Arius. Rolnik pracujący na Farmie Śnieżnych-Stóp w Czwartej Erze.

## Historia

### Wcześniejsze życie

O przeszłości Addvilda wiadomo niewiele. W nieznanym nam momencie Vulwulf Śnieżna-Stopa powierzył mu pieczę nad Farmą Śnieżnych-Stóp za co Nord jest dozgonnie wdzięczny.

W okolicach 4E 201 bierze on ślub z Leonarą Arius. Farmer bardzo kocha swoją żonę i to z wzajemnością.

### Bunt Gromowładnych

Po wybuchu wojny domowej, Addvild zaczyna się martwić o bezpieczeństwo farmy. Obawia się, że on sam i strażnicy z pobliskiej Pękniny nie wystarczą aby obronić ją przed zagrożeniem.

Nord był też światkiem pożaru w Posiadłości Złotoblask. Szczerze bał się, że cała posiadłość spłonie do reszty.

## Przypisy

1. ↑ The Elder Scrolls V: Skyrim
2. ↑ 2,0 2,1 Dialog z **Addvildem** z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
3. ↑ 3,0 3,1 Dialog między **Addvildem** a Leonarą Arius z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
Cienie z Summerset

**Cienie z Summerset** (ang. *Summerset Shadows*)– gildia złodziei działająca na obszarze Wysp Summerset.

## Historia

Nie wiadomo kiedy dokładnie organizacja powstała. Można jedynie przypuszczać, iż jej narodziny miały miejsce między zakończeniem Wojny Frakcji w Drugiej Erze, a wybuchem Buntu Gromowładnych w Czwartej Erze.

Organizacja działała na terenie Wysp Summerset. W dużej mierze przypominali pod wieloma względami Gildię Złodziei.

W Czwartej Erze, grupa postanawia rozszerzyć swoją działalność i objąć swoją strefą wpływów Skyrim. W okolicach 4E 201, grupa Cieni z Summerset, pod przywództwem Linwego, przybywa do Wschodniej Marchii. Tam zakłada swoją siedzibę w Jaskini na Wzgórzach Mówców i rozpoczyna swoją działalność.

Niedługo później Gildia Złodziei działająca w Skyrim, dowiedziała się o nowej konkurencji. W celu pozbycia się Cieni z Summerset, a także odzyskania wpływów we Wschodniej Marchii, gildia wysyła Ostatnie Smocze Dziecię, w celu zabicia Linwego.

Po śmierci przywódcy grupy, Cienie z Summerset w Skyrim rozpadły się, a organizacja utraciła swoje wpływy w ojczyźnie nordów.

## Działalność

Struktura wewnętrzna, zasady i normy panujące w organizacji były bardzo podobne do tych które panują w Gildii Złodziei. Obie grupy zakazywały swoim członkom mordowania postronnych w czasie akcji. Jedyną różnicą między obiema organizacjami, było to, iż członkowie Cieni z Summerset nie mieli oporów przed okradaniem zmarłych.

## Ciekawostki

* W grze The Elder Scrolls V: Skyrim, wszyscy członkowie organizacji są altmerami.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Dialog z Niranye z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
2. ↑ The Elder Scrolls Online
3. ↑ 3,0 3,1 The Elder Scrolls V: Skyrim
4. ↑ Pierwszy list od Linwego – Linwe
5. ↑ 5,0 5,1 Drugi list od Linwego – Linwe
6. ↑ 6,0 6,1 Zadanie: Cienie z Summerset z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
Averio Brassac

"*I never thought I'd stay in Markarth, but I can't bring myself to leave. Like the Reachmen say, you've got to listen to the spirits*"

## Averio Brassac

### Miejsce występowania

Markarth Mercantile
 Sticks and Stones

### Zdrowie

25974

**Averio Brassac** – Breton żyjący w Drugiej Erze. Właściciel sklepu Patyki i Kamienie w Markarcie.

## Historia

O przeszłości Averio nie wiadomo praktycznie nic. Pochodził z Wysokiej Skały i miał bardzo złą opinię o Emericu i jego współpracownikach. Uważał ich za podstępnych i nieprzewidywalnych.

Przed 2E 582, Averio przybywa do Markartu. Breton nie planował zostawać na dłużej w stolicy Pogranicza, ale z nieznanych powodów nie potrafił zmusić się do opuszczenia miasta. Dlatego też postanowił otworzyć tam swój własny sklep, w którym sprzedawał meble.

W 2E 582 Averio nadal prowadzi swój sklep w Markarcie, gdzie starał się zadowolić wszystkich swoich klientów.

## Ciekawostki

* Averio miał dosyć dobrą opinię o Ard Caddachu. Wiedział, że jest on okrutnym władcą, ale szanował go za jego szczerość i stałość w poglądach.
* W pewnym momencie Averio uwierzył, iż jego decyzja o pozostaniu w Markarcie była spowodowana przez ingerencję duchów.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 The Elder Scrolls Online
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Dialog z **Averio Brassac** z gry The Elder Scrolls Online
Asgeir

**Asgeir** – Nord żyjący w Erze Meretycznej. Członek załogi okrętu Kaal Kaaz. Uczestnik Powrotu.

## Historia

O życiu czy przeszłości Asgeira nie wiadomo praktycznie nic. Nawet jego imię nie jest pewne, gdyż został tak nazwany w dużo późniejszych dziełach i pieśniach. Wiadomo jednak, iż był członkiem Pięćsetki Towarzyszy i brał udział w Powrocie.

Po śmierci Ysgramora, Asgeir wyruszył z pól Przesłoniętego Słońca, aby powiadomić załogi innych statków o tragedii. Dotarł miedzy innymi do obozowiska Rhorlaka u podnóża Czerwonej Góry.
Aval Atheron

"*Mam sporo do zaoferowania i jestem dyskretny*"

**Aval Atheron** – Dunmer żyjący w Czwartej Erze. Członek Rodu Atheron, brat Faryla i Suvaris. Handlarz pracujący w Wichrowym Tronie.

## Historia

### Życie w Wichrowym Tronie

O przeszłości Avala nie wiadomo praktycznie nic. Razem ze swoim rodzeństwem mieszkał w Szarej Dzielnicy i zajmował się handlem używanym towarem. Dunmer szczycił się tym, iż jest w stanie zdobyć wszystko czego klient akurat potrzebuje, a jednocześnie potrafi zachować najwyższy poziom dyskrecji.

Aval, podobnie jak wielu innych Dunmerów mieszkających w Wichrowym Tronie, nie miał zbyt dobrej opinii o wielu Nordach i Szarej Dzielnicy. Krytykował też swoje rodzeństwo za to, iż pracują dla Nordów. Jednocześnie nie był on radykałem i nie zgadzał się z poglądami Ambarysa Rendara, mimo iż go bardzo szanował.

### Bunt Gromowładnych

W 4E 201, pomimo trwającej wojny domowej, Aval nadal prowadzi swój mały biznes w Wichrowym Tronie. Handluje używanym towarem, a także załatwia różnego rodzaju interesy. Zobowiązuje się pomóc Torstenowi w zdobyciu nowych wideł, a także pomaga Tovie w spieniężeniu rzeczy po Frigi. Stara się też pomagać Revynowi po przez reklamowanie jego sklepu.

Dodatkowo Aval był zwolennikiem działalności Brunwulfa Wolnej-Zimy. Dunmer starał się mu odwdzięczyć dając różnego rodzaju zniżki, mimo iż ten chciał płacić tyle ile inni klienci.

### Cesarstwo w Wichrowym Tronie

Jeśli Cesarstwo zwycięży w wojnie domowej, to Wichrowy Tron znajdzie się pod kontrolą Legionu i Brunwulfa. Sam Aval doskonale rozumie, iż zmiany wymagają czasu i cierpliwości. Nie mniej jest bardzo zadowolony z faktu, iż Brunwulf został jarlem Wschodniej Marchii i wierzy, że dzięki niemu nastaną lepsze czasy dla Dunmerów mieszkających w Wichrowym Tronie.

## Ciekawostki

* Pomimo iż Aval reklamuje swoje towary jako żywność i ma rozłożone na ladzie różnego rodzaju mięsiwa, to nie handluje on nimi.
* Aval może stać się potencjalnym celem zadania Wilk w owczej skórze.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 The Elder Scrolls V: Skyrim
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Dialog z **Avalem Atheronem** z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
3. ↑ Dialog z Farylem Atheronem z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
4. ↑ Dialog między **Avalem Atheronem** a Torstenem z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
5. ↑ Dialog między **Avalem Atheronem** a Tovą z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
6. ↑ Dialog między **Avalem Atheronem** a Brunwulfem Wolną-Zimą z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
7. ↑ Zadanie: Wilk w owczej skórze z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
Ahjisi

**Ahjisi** – myśliwy i wyznawczyni Hircyna żyjąca w Czwartej Erze.

## Historia

O życiu czy przeszłości Ahjisi nie wiadomo praktycznie nic. Była ona myśliwym i czciła Ojca Ludzkich Bestii.

W 4E 201 Hircyn organizuje łowy na Sindinga, wilkołaka który ukradł jego pierścień. Ahjisi, podobnie jak inni myśliwi, odnajduje bestię w Grocie Pasibrzucha. Tam Khajiitka, zgodnie z wolą Hircyna, podejmuje próbę zabicia Sindinga, ale ginie z ręki wilkołaka lub Dovahkiina.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 The Elder Scrolls V: Skyrim
2. ↑ Zadanie: Księżycowa choroba z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
Carusian Matius

"*Before the anchors started falling in Cyrodiil, I was a man of means. Respected! Envied! Now? Now, I'm just a mark for these bloody Rimmenites.*"

## Carusian Matius

### Zdrowie

25974

**Carusian Matius** – Cesarski szlachcic żyjący w Drugiej Erze.

## Historia

### Wymuszona zmiana

O przeszłości Carusiana nie wiadomo praktycznie nic poza faktem, iż wywodził się ze szlacheckiej rodziny. Przed 2E 582 mieszkał w Cyrodiil, gdzie miał się cieszyć bardzo wysoką pozycją społeczną.

Na skutek rozpoczęcia Zlania Płaszczyzn, Carusian jest zmuszony opuścić Cyrodiil. Przeprowadza się do Rimmen w Elsweyr.

### Życie wśród Khajiitów

W 2E 582, Carusian nadal mieszka w Rimmen. Mężczyzna nie jest jednak zadowolony ze swojej sytuacji. Ubolewa on nad utratą swojego uprzywilejowanego statusu społecznego, a także obawia się napaści ze strony lokalnych Khajiitów, których postrzega jako pospolitych złodziei i bandytów. Cesarski nawet ostrzega innych przyjezdnych przed mieszkańcami Rimmen i głośno mówi o tym, iż miasto potrzebuje żelaznej dyscypliny.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 The Elder Scrolls Online: Elsweyr
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Dialog z **Carusianem Matiusem** z gry The Elder Scrolls Online: Elsweyr
Bal Foyen

**Bal Foyen** to niewielki rejon leżący w Morrowind.

## Geografia

Bal Foyen leży przy Morzu Wewnętrznym, na wschód Kamiennej Kaskady. Jako że leży blisko Popielnej Góry, krajobraz rejonu jest mocno wulkaniczny i bagienny. Rosną tam typowe wielkie grzyby z Morrowind.

## Gospodarka

Okoliczni mieszkańcy zajmują się hodowlą guarów oraz uprawą solnego ryżu. Jako że to nadmorski region to prawdopodobnie również rybołóstwem.

## Historia

O historii regionu przed 2E 582 nie wiadomo praktycznie nic, choć leżący w regionie Fort Zeren został najpewniej wybudowany dużo wcześniej.

W połowie Drugiej Ery na mocy Paktu Ebonheart większość terenów została przekazana argonianom którzy osiedlili się, budując wieś Dhalmora.

W 2E 581 w regionie zaobserwowano przypadki zarażenia Spaczeniem.

W 2E 582 Przymierze Daggerfall najechało na wyspę Ponurej Skały w ramach wielkiej inwazji na terytorium Paktu. Wyspa Ponurej Skały została splądrowana a lokalni mieszkańcy uciekli statkami do Bal Foyen. Uchodźcy, przy wsparciu lokalnych mieszkańców oraz żołnierzy z Fortu Zeren zdołał zorganizować obronę lecz Pakt poniósł ciężkie straty podczas walk zarówno w stoczni, jak i w Fort Zeren, co mocno sparaliżowało region pod względem handlu i populacji. Na szczęście, lokalny bohater zdołał dotrzeć do Strażnicy Davona i ostrzec lokalne władze o ataku Przymierza.

## Galeria

Krajobraz Bal FoyenMapa regionuDhalmoraFort Zeren
## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 The Elder Scrolls Online
2. ↑ Kyne's Challenge: A Hunter's Companion
Aberius Geta

**Aberius Geta** – Cesarski żyjący w Drugiej Erze. Brat Enidy.

## Historia

### Wcześniejsze życie

O przeszłości Aberiusa wiadomo bardzo niewiele. Przez całe lata był skonfliktowany ze swoją siostrą, i to do tego stopnia, iż dochodziło między nimi do rękoczynów.

### Chorrol

W 2E 582 Aberius wynajmuje pokój w domu Castoriusa. Mężczyzna dosyć zazdrośnie broni swojego miejsca noclegu, a nawet wygania niechcianych petentów.

W czasie swojego pobytu w Chorrol, Aberius otrzymuje wiadomość od Vestigea o tragicznej śmierci Enidy. Mężczyzna wówczas przyznaje, że nie znosił swojej siostry, ale też nigdy nie życzył jej śmierci.

## Przypisy

1. ↑ The Elder Scrolls Online
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Dialog z **Aberiusem Getą** z gry The Elder Scrolls Online
3. ↑ Zadanie: The List z gry The Elder Scrolls Online
Aloysius Fulvianus

"*Please, understand. I do this for you. Were I to see you again while under this curse, I might cause you harm. I couldn't live with myself if that happened, so I won't. I leave you the ring I never gave you. It was meant for you and no one else.*"

 ―Aloysius's Note

## Aloysius Fulvianus

### Zdrowie

0

**Aloysius Fulvianus** – Cesarski żyjący w Drugiej Erze. Niedoszły narzeczony Terti Falto.

## Historia

### Niefortunne oświadczyny

O życiu czy przeszłości Aloysiusa nie wiadomo praktycznie nic. Przed 2E 582 poznał Tertię Falto, w której się szczerze zakochał.

W 2E 582, Aloysius postanawia oświadczyć się Terti. Mężczyzna planował zrobić to w czasie nocnego spaceru po Leyawiin, ale jego plany zostały pokrzyżowane przez pojawienie się tajemniczego psa. Za namową Terti, Aloysius próbuje pogłaskać zwierzaka, ale ten ugryzł go w rękę. Z powodu bólu i cieknącej krwi, mężczyzna postanawia przełożyć oświadczyny na inną okazję, i biegnie znaleźć uzdrowiciela.

### Śmiertelne lekarstwo

Argoniański uzdrowiciel opatrzył zranioną rękę Aloysiusa i podał mu silny środek przeciwbólowy, po czym odesłał go do domu. Lekarstwo okazuje się być jednak bardzo silne i nad ranem mężczyzna zaczyna cierpieć na halucynację. Wydaje mu się, iż jest wilkołakiem, rozrywa swoją koszulę i zaczyna biegać po całym mieście, wyjąc jak wilk. Przy okazji atakuje przynajmniej jedną zagrodę i zabija mieszkające tam kury.

Po odzyskaniu przytomności, Aloysius budzi się pokryty krwią i ptasim pierzem. Mężczyzna bierze wówczas halucynacje za prawdziwe wspomnienia i zaczyna się bać, że spotkany wcześniej pies zaraził go likantropią. Z tego powodu, Cesarski wierzy, iż stanowi zagrożenie dla Terti i postronnych. Dlatego też ucieka z Leyawiin, pisze list pożegnalny do swojej ukochanej i popełnia samobójstwo.

### Po śmierci

Jakiś czas później, Vestige znajduje ciało Aloysiusa wraz z jego listem i plecakiem, w którym trzymał pierścień zaręczynowy. Zgodnie z prośbą zapisaną w liście, bohater dostarcza pierścień i notatkę do Terti Falto. Kobieta szybko orientuje się, iż obawy jej ukochanego były wywołane zwykłymi halucynacjami, po czym zaczyna go opłakiwać.

Niedługo później, Tertia zaczyna się poważnie zastanawiać, czy kapłan Arkay mógłby poślubić ją z martwym Aloysiusem powołując się na jego list.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 The Elder Scrolls Online: Blackwood
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Aloysius's Note — Aloysius Fulvianu
3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Dialog z Tertią Falto z gry The Elder Scrolls Online: Blackwood
4. ↑ Zadanie: Dog Days z gry The Elder Scrolls Online: Blackwood
Blue Road Keep

**Blue Road Keep** (pl. *Twierdza Błękitnej Drogi*) – twierdza w Cyrodiil. Znajdowała się na obszarze Śródlądzia, na wschód od Cesarskiego Miasta i na zachód od Cheydinhal.

## Historia

Twierdza Błękitnej Drogi powstała prawdopodobnie przed wybuchem Wojny Frakcji. W czasie trwania konfliktu, obiekt był potężną warownią o grubych murach i umocnionym stołpie.

Na początku 2E 582 twierdza znalazła się pod kontrolą Paktu Ebonheart. Jednak do końca trwania wojny, zmieniała ona właścicieli nie jeden raz.

W tym samym roku, Cienista Ścieżka również planowała przejęcie Twierdzy Błękitnej Drogi. Ich wysłanniczka, Alma Desticus, miała za zadanie wskrzesić zmarłych w pobliskich ruinach Nagastani i wykorzystać ich do ataku na warownię. Plan nekromantki zostaje jednak udaremniony przez Vestigea.

W 3E 433 po Twierdzy Błękitnej Drogi nie ma żadnego śladu.

## Ciekawostki

* Twierdza prawdopodobnie wzięła swoją nazwę od Błękitnej Drogi, która biegnie od Cesarskiego Miasta do podnóża gór Valus.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 The Elder Scrolls Online
2. ↑ Letter to Alma – Dreadlord Naucratius
3. ↑ The Elder Scrolls IV: Oblivion
4. ↑ Dialog z Borbą gra-Uzgash z gry The Elder Scrolls IV: Oblivion
Angrenor Raz-Uhonorowany

"*Nie unoszę się dumą i przyznaję, że od czasu do czasu potrzebuje pomocy*"

**Angrenor Raz-Uhonorowany** (ang. *Angrenor Once-Honored*) – Nord i żebrak żyjący w Czwartej Erze. Weteran Wielkiej Wojny i były żołnierz Gromowładnych.

## Historia

### Wielka wojna

O przeszłości Angrenora nie wiadomo praktycznie nic. W czasie Wielkiej Wojny służył w Cesarskim Legionie w randze piechura. O samym przebiegu służby Norda nie wiemy nic, poza faktem, iż w skutek konfliktu stracił dosłownie wszystko.

### Bunt Gromowładnych

W okolicach 4E 201, Angrenor wstępuje w szeregi Gromowładnych, gdzie zostaje żołnierzem. Nord podobno zdobywa wśród buntowników miano jednego z najlepszych wojowników.

W tym samym roku, Angrenor bierze udział w potyczce z grupą legionistów. W trakcie walki zostaje przebity mieczem przez jednego z wrogich żołnierzy. Nord przeżył starcie, pomimo śmiertelnej rany. Niestety, na skutek obrażeń wewnętrznych, miał on problemy z oddychaniem, co zmusiło go do odejścia z szeregów Gromowładnych.

### Ciężka dola

Po opuszczeniu armii buntowników, Angrenor wylądował jako bezdomny żebrak na ulicach Wichrowego Tronu. Nord miał duże trudności z przystosowaniem się do nowej sytuacji. W ramach wyładowywania frustracji wspierał Rolffa w jego rasistowskiej krucjacie przeciwko Dunmerom mieszkającym w mieście, a także regularnie upiła się za zdobyte pieniądze.

## Ciekawostki

* Prawdopodobnie to klęska w Wielkiej Wojnie i utrata majątku wywołały u Angrenora radykalizację poglądów i wrogość wobec Cesarstwa, i skłoniły go do wstąpienia w szeregi Gromowładnych.
* Pomimo iż Angrenor wspiera Rolffa w jego rasistowskich atakach na Dunmerów, nie jest przy tym aż tak zafiksowany na tym punkcie jak jego współtowarzysz.
* Angrenor twierdzi, iż pokonał raz w walce sześciu przeciwników na raz. Nie wiadomo jednak czy to prawda, czy jedynie przechwałki.
* W początkowe wersji gry, po ukończeniu zadania Utracona Niewinność, Angrenor miał wprowadzić się do Posiadłości Aretino. Nord miał wówczas powoływać się na dobre relacje z Aventusem i jego rodziną.

## Przypisy

1. ↑ The Elder Scrolls V: Skyrim
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Dialog z **Angrenorem Raz-Uhonorowanym** z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
3. ↑ Dialog między **Angrenorem Raz-Uhnorowanym**, Rolffem Kamienną-Pięścią i Suvaris Atheron z gry The Elder Scrolls V: Skyrim
Chalman

**Chalman** – twierdza w Cyrodiil. Znajduje się na terenie Śródlądzia, na północny-wschód od Cesarskiego Miasta.

## Historia

### Druga Era

Nie wiadomo kiedy dokładnie Twierdza Chalman powstała. W trakcie Zlania Płaszczyzn i Wojny Frakcji, była ona już potężną twierdzą z grubymi murami i silnie umocnionym stołpem.

Na samym początku Wojny Frakcji, twierdza znalazła się pod kontrolą Paktu Ebonheart, lecz w pewnym momencie trafiła w ręce Przymierza Daggerfall. W 2E 582 dochodzi do bitwy o Twierdze Chalman między obrońcami warowni z Przymierza a wojskami Paktu i Dominium. Ostatecznie bitwa zakończyła się zwycięstwem wojsk Dominium. Ci wykorzystali to zwycięstwo aby koronować jednego z wojowników na cesarza i umocnić swoją pozycje w Cyrodiil.

Dominium jednak nie cieszyło się zwycięstwem zbyt długo. Nowo koronowany cesarz zginął niedługo później w jednej z potyczek, a Chalman zostało zdobyte przez wojska wrogiego sojuszu.

Do końca Wojny Frakcji, Chalman jeszcze wielokrotnie zmieniał właścicieli.

### Trzecia Era

Między zakończeniem Wojny Frakcji a Kryzysem Otchłani, twierdza została poważnie rozbudowana o kolejne pomieszczenia i katakumby. Jednak ze względu na dosyć spokojny okres Cesarski Legion porzucił fortyfikacje.

W okresie Kryzysu Otchłani w 3E 433 Chalman leży w ruinie. Ocalały jedynie katakumby i część zewnętrzna twierdzy. Dodatkowo podziemia twierdzy stały się domem dla nieumarłych.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 The Elder Scrolls IV: Oblivion
2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 The Elder Scrolls Online
3. ↑ 3,0 3,1 3,2 Those Who Stood at Chalman Keep
4. ↑ Dialog z Nerussa z gry The Elder Scrolls IV: Oblivion
Aduros Nau

**Aduros Nau** – święto odejścia zimy i nadejścia wiosny, obchodzone 28 dnia Wschodzącego Słońca w Hammerfell.

Jest szczególnie popularne w lesie Bantha. Ludzie obchodzą Aduros Nau w celu ulżenia wiosennym potrzebom i pożegnania zimowego letargu.

Kapłani kultu Dziewięciu Bóstw potępiają to święto i dążyli w przeszłości do zakazania go w całej Tamriel.

## Przypisy

1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Wzmianka w The Elder Scrolls Adventures: Redguard