Kenku

Kenku złodziej

Kenku byli rodowodem nielotnych ptasich humanoidów. Byli samolubni i skryci z natury i często angażowali się w spiski, aby zdobyć bogactwo i władzę. Działali w małych gangach i często mieszkali w dużych miastach ludzkich, gdzie pracowali jako szpiedzy, zabójcy lub złodzieje.

## Opis

Chociaż wyewoluowali z ptaków, kenku nie mieli skrzydeł ani zdolności do latania. Zamiast tego mieli ramiona zamiast skrzydeł i, przypominające ptasie, szpony zamiast dłoni i stóp. Zachowali jednak ptasie rysy, z czarnymi i paciorkowatymi oczami i długim, ciemnym dziobem. Głowa i tułów były pokryte miękkimi piórami o ciemnobrązowym kolorze, a ich chude kończyny były nagie i pokryte łuskami jak u ptaka. Najbardziej przypominały kruki, oraz wrony.

Kenku wydawali się być nieco mniejsi niż przeciętni ludzie, mając około 5 stóp. Ponieważ mieli częściowo wydrążone kości, byli lżejsi niż większość stworzeń ich wzrostu. Nie byli więc tak silni, ale byli bardziej zwinni i zręczni.

Zazwyczaj nosili nijakie brązowe szaty, pod którymi ukrywali narzędzia i broń.

## Osobowość

Kenku byli z przyzwyczajenia skrytymi, samolubnymi i przebiegłymi stworzeniami. Miały tendencję do przyjmowania neutralnych lub nieprzychylnych poglądów i zachowań; większość była zła, ale można było wśród nich znaleźć prawdziwie neutralne i dobre kenku. Byli oportunistyczni i pozbawieni skrupułów, nie zatrzymując się na nielegalnych lub niemoralnych czynach.

Mimo że byli samolubni, kenku działali zaskakująco dobrze razem i z sojusznikami. Kenku był najskuteczniejszy, gdy wspomagał lub pomagał sojusznikowi.

## Umiejętności

Kenku potrafili dokładnie naśladować wszelkiego rodzaju dźwięki, głosy i akcenty. Utalentowany naśladowca kenku może oszukać wroga, by uwierzył, że słyszał głos, który dobrze znał. Kenku nie posiadali swoich własnych głosów, zamiast tego musieli porozumiewać się tylko za pomocą naśladowania dźwięków, które słyszeli.

Kenku mieli wrodzoną umiejętność ukrywania się.

## Społeczeństwo

Kenku żyli w zwartych gangach, grupach rodzinnych lub klanach, powszechnie nazywanych „stadami”. Te stada nie ufały obcym, nawet innym kenku. Zakładali gniazda, zwykle ukryte i często w pobliżu dużych miast lub przynajmniej na cywilizowanych ziemiach.

Po wykluciu się z jaj kenku pozostawali w swoich domowych gniazdach ze swoimi rodzinami. Kiedy osiągnęli dorosłość w wieku dziewięciu lat, na zawsze opuszczali swoje gniazda. Niechętny do samotnego podróżowania, najczęściej związywali się z innymi młodymi dorosłymi kenku o podobnych nawykach dla wzajemnej ochrony i zysku, tworząc nowe stada. Kilka z nich działało na własną rękę lub nawiązało współpracę z innymi stworzeniami, które potrzebowały ich usług.

Te gangi kenku zakładały swoje domy w miastach, gdzie włóczyli się po ciemnych zaułkach lub razem przemierzali ulice. Dzięki swoim umiejętnościom i nawykom oraz brakowi skrupułów rozkwitali w przestępczym świecie, wymyślając plany wzbogacenia się i zdobycia siły. Mogli prowadzić wszelkiego rodzaju nielegalne przedsiębiorstwa, ale woleli sztuczki i intrygi. Przemoc rzadko była ich pierwszym wyborem. Gromadzili skradzione, lśniące złoto.

Kenku, w gangach lub samotni, byli zwykle zatrudniani jako złodzieje lub bandyci, a nawet jako zabójcy i szpiedzy.

Typowe łotry kenku byli niewyrafinowanymi wojownikami, którzy polegali na liczbach, aby pokonać wroga. Prawdziwy wojownik kenku uprawiał sztukę walki, w której przemykał tu i tam, pozornie przypadkowo, ale uderzając szybko. Dokonywali również brutalnych ataków na tych, nad którymi mieli przewagę.

Służąc jako zabójcy i szpiedzy, kenku często byli łotrami, którzy szczególnie polegali na ukryciu i współpracy, a także na działaniu w pierwszej kolejności. Niektórzy mogli zniknąć wśród swoich towarzyszy, zanim wynurzyli się i uderzyli ponownie. Niektórzy poświęcali się ścieżce zabójcy.

Prowadząc ich do napadów i najazdów, przywódca gangu kenku był zdolnym awanturnikiem, który potrafił nakłonić swój gatunek do ataku, do poruszania się i rozproszenia lub ucieczki, gdy przeciwko nim walczono.

Kenku mieli czarodziejskie tradycje wykorzystujące magię powietrza i świecące pióra mocy, aby przeszkadzać i szkodzić. W przeciwieństwie do innych kenku potrafili nawet latać przez krótki czas dzięki swojej sztuce. Woleli bezpieczeństwo wysokości. Rzadko zdarzało się spotkać kleryka kenku, ale nieliczni z nich zwykle podążali za bogami tajemnic.

Niektórzy kenku służyli władcy demonów Pazuzu, patronowi złych latających istot. Ci, którzy byli dobrzy czcili skromnego i nieudolnego, ale pomocnego boga Quorlinna.

## Rzadsze podgatunki

* Karasu - To unikalni kenku powiązani z Kruczą Królową. W odróżnieniu od innych kenku są uskrzydleni i posiadają wrodzone umiejętności w magii nocy, krwi, lub śmierci.
* Byodhar - To nietypowy rodowód wywodzący się od normalnych, kruczych kenku, przypominający pingwiny i zamieszkujący odległą arktyczną północ. Mieli ostre zęby w dziobie, dzięki czemu mogą z łatwością przedzierać się przez różne rzeczy. Mają również mieć brązowe oczy zamiast czarnych.
* Gołębie kenku - Ten podgatunek Kenku miał pomarańczowo-czerwone oczy, a ich pióra były najczęściej białe, lub szare. Posiadali wrodzone umiejętności oczarowywujące.