Abidin Gürbaca

## Özgeçmiş

Abidin Gürbaca, 16 Mayıs 1998 yılında İstanbul’un Esenyurt semtinde doğmuştur, annesi hayat kadınıdır ve babası Abidin daha 3 yaşındayken onları terk etmiştir. Babası ailesini terk ettikten sonra annesi bunalıma girmiş ve çalıştığı pavyonda artık sadece masaya değil evlere de gitmeye başlamıştı, kazandığı parayı genelde kendisi yediği için Abidin küçük yaşta part time çalışmaya başlamıştı. Mahallesinde bir dövmeci olan Osman dükkanında çalışacak çırak arıyordu ve Abidin daha 10 yaşındayken bu dükkanda çıraklık yapmaya başlamıştı. Mahallesi alt kesim olduğu için müşteriler çok komplike dövmeler istemiyordu ve bu sebep ile erken yaşta gerçek müşteriler üzerinde çalışmalarını yapmaya başlamıştı. Resim çizmeye yeteneği vardı ve ustası Osman onun kendisi gibi güzel sanatlarda eğitim almasını istiyordu ve onu teşvik ediyordu ama Abidin çok fazla iplemiyordu. O anki aklı ile “zaten para kazanıyorum okula gitmeye yok” diye düşünüyordu. Annesi her iş sonu evde viski ve esrar içiyordu, annesi sızdıktan sonra Abidin de ondan arta kalanları içiyordu(sadece alkol ve içki) ergenlik döneminde alkole başlamıştı. Bir gün dükkana çalışmaya gittiğinde ustasını gömleğini giyerken gördü ve sırtında karalanmış bir dövme görmüştü, dövmeyi neden karaladığını sorduğunda Osman cevap vermeyip geçiştirmişti. Abidin’in de zaten çok umurunda değildi. Osman’ın bir de bir eşi vardı, Yuki, Abidin onu ablası olarak görürdü ve annesinden göremediği sevgiyi Yuki’den görüyordu. Yuki Türkiye’ye öğretim görevlisi olarak çalışmaya gelen bir Japondu. Bir akşam yemeği sonunda Osman tuvalete gittiğinde Abidin’in aklına Osman’ın sırtındaki dövme gelmişti ve Yuki’ye bu dövmeyi sormuştu. Yuki, Osman’ın anlatmasının daha doğru olduğunu söyleyip konuyu Osman gelmeden kapatmıştı, Abidin de o günden sonra bir daha hiç sorgulamamıştı. 20 yaşına geldiğinde artık dükkanda daha tecrübeli ve kendi müşterilerinden aldığı pay daha da artmıştı. Osman durmadan Abidin’i güzel sanatlarda eğitim alması için darlıyordu ama Abidin’in hiç umurunda değildi bu olay, sadece sanatını icraat etmek istiyordu. Bir gün dükkana giderken bağırış sesleri duymuştu. Dükkanın önüne geldiğinde motor kulübü yeleği giyen iki kişi görmüştü ve Osman yerde baygın bir şekilde yatıyordu, o an ustasını korumak için cebindeki çakıyı çıkarıp birinin bacağına diğerinin de sırtına saplamıştı, saldırısı çok etkili değildi ama onların kaçmasına sebep olmuştu. Abidin ambulansı arayıp daha sonra Yuki’yi arayıp olayları anlatmıştı. Yuki hastaneye geldiğinde Osman’ın geçmişinden biraz bahsetti, eski bir motor kulübü çavuşu olduğunu ve pek iyi bir şekilde ayrılmadığını anlattı. Abidin duygu karmaşası içindeydi sigarasını alıp hastane önünde içti. Tekrar içeri girdiğinde de Yuki’nin ağladığını ve başında bir doktorun olduğunu gördü. Osman’ın öldüğünü anlamıştı ve oradan kaçarak evine koşmuştu. Evin kapısına geldiğinde kapının yarı açık olduğunu gördü ve içeri daldı, etraf dağınıktı ve direkt Yuki’yi arayıp kendisine dikkat etmesi gerektiğini söyledi. Ertesi gün Yuki ile buluştuklarında Yuki hayatlarının tehlikede olduğunu ve cenazeden sonra ikisinin Japonya’ya kaçabileceğini söyledi. Abidin için yeni bir sayfa olacaktı. Gideceği gün annesinin yanına veda etmeye gitmişti, annesi alkol ve esrardan yarı baygındı, ona Japonya’ya gideceğini söylediğinde “Tamam” cevabını almıştı. Annesinin evinden çıktığında evin kapısına işeyip öyle binadan çıkmıştı. Hava alanına gittiğinde Yuki’yi görememişti ve uçağın kalkmasına çok kısa bir süre kalmıştı, Abidin Yuki’yi aradı ve Yuki şu an için sadece onun gidebileceğini ve bunun en sağlıklı yol olduğunu söyledi ve Abidin tek başına Japonya’ya gitti. Yuki’den aldığı para ile dövmeci dükkanı açtı ve 5 sene güzel bir şekilde dükkanı işletti, maddi olarak sıkıntısı vardı, bu sebep ile Yuki’den biraz borç para istedi ama Yuki’den cevap alamamıştı. Yuki’den de cevap alamayınca dükkanı satıp hakkında aylar önce haberler okuduğu Los Santos şehrine gitmeye karar verdi.