Pieski poznają dwa nowe pieski

## Obsada

Psi Patrol, Ryder, Eyra, Ray, Kieran, bandyci, Mart, Kardie, dawni właściciele Eyry, Lingo, Loe, Brinal, CDN

## **Większość fragmentów poprzedniej wersji staną się non-canon po remoncie, jak i w trakcie jego trwania!**Rozdział 1

**W Zatoce Przygód zapowiadał się spokojny, niepozorny, słoneczny, wiosenny dzień. Ptaki powoli zaczęły się budzić świergocząc radośnie. Jasnoniebieskie niebo pokryte było miejscowo, głównie od strony północnej chmurami piętra wysokiego, przypominające białe pociągnięcia pędzla. Słońce powoli wspinało się po nieboskłonie. Oświecając swoimi ciepłymi, żółtymi promieniami Zatokę Przygód. Dając ciepło mieszkańcom. Ludzie zaczynali swój dzień. Wszystko zdawało się być spokojne. Zdawało…Przez ciemnoszarą asfaltową nawierzchnię mknęły policyjne radiowozy. Niebieski bez zadaszenia prowadził.**

-Dylan! Jak dotrzemy na miejsce i damy kres temu bałaganowi Ty zakujesz w kajdanki tych bandytów.-polecił przez komunikator Chase, nadal skupiony na drodze. Mimo tego lekko skierował spojrzenie swoich jasnobrązowych oczu do tyłu, gdzie mknął wóz policyjny syna psiego dowódcy drużyny. Jego futro lekko falowało na wietrze, gdy psi kapitan piesków docisnął gazu w swoim radiowozie wysuwając się do przodu.

-Tak jest tato!-odrzekł pewnym głosem Dylan i pokiwał zdecydowanie głową. Pieski zbliżały się do budynków o szarych dachach. Ich ściany wyłożone były kremową kostką. Tworzyły one zwarty szereg. Jechali do przodu, z dużą prędkością. Musieli się spieszyć.

**Pieski dojechały na miejsce. Na miejscu stały na przedzie dwa psy, mające na sobie kominiarki. Nosili plecaki, z których na metalowych ramionach wysunięte były pistolety. Będące cały czas w gotowości do ostrzału. Był jeszcze jeden pies. Trzeci członek grupy wychodził tyłem z budynku, mając wszytskich przebywającyc w budynku na celowniku. Oprócz plecaka miał przerzucony worek z pieniędzmi przez swój korpus. Alays zawyła jednorazowo syreną. Psy stanęły w miejscu z wywiniętymi wargami w warkocie. Teraz dwójka wymierzyła lufy w kierunku zatrzymujących się radiowozów.**

-Gliny...-mruknął wściekle jeden z nich.

-Ruf! Ruf! Megafon!-zaszczekała Saluki ubrana w czerwony mundur.- Odłóżcie broń! To jest nasze pierwsze i ostatnie ostrzeżenie!-zawołała przez swój megafon w plecaku Martine. Jej ton głosu był bardzo stanowczy.

-Hah! Jasne! Lepiej ty piesku uważaj. Bo ta ładna kulka wyceluje możliwe, że w ciebie!-zadrwił jeden z bandytów będący Dalmatyńczykiem. Jego wspólnicy wymienili szyderczy chichot. Martine zmierzyła ich wzrokiem.

-To jest groźba policji! Uważaj co mówisz.-odcięła się chłodnym tonem głosu Saluki. Wiedziała doskonale, że są przez to w jeszcze większych kłoptach. Jeden z nich uniósł drwiąco brew. Najpewniej był Cockapoo. Zaczął cmokać i kręcić głową.

-Odważne słowa jak na kundla, w którego się celuje.-przemówił występując na przód. Stanął bokiem chroniąc towarzysza z skradzionymi pieniędzmi.

-Odważne słowa jak na kogoś, kto jest równie zagrożony postrzeleniem. Czy naprawdę sądzicie, że krzywdząc ją nie odpowiemy? Nie dalibyśmy wam nawet sekundy, aby pociągnąć za spust. Rzućcie broń na ziemię!-odpowiedziała z poczatku chłodno, głośno i pewnie siebie Alays. Jako pierwsza wyszła z jej radiowozu. Złoty materiał na jej mundurze wręcz błyszczał w kąpiących go promieniach słonecznych.

-Debilu! Przecież to tylko gliny z Psiego Patrolu! Mogą tyle nam zrobić co napluć!-zawołał z tyłu rozwścieczony lider grupy. Rzucając mordercze spojrzenie współtowarzyszom. Skupili oni ogony, a także opuściły łby.

**Alays westchnęła ciężko, opuszczając lekko głowę w dół. To będzie chwilowe wyzwanie. *Są uzbrojeni, zatem trzeba działać ostrożnie.* Myślała suczka o złotych oczach, nie chciała tracić swoich członków, podwładnych, przyjaciół. Chwilę myślała, po czym opracowała plan. Zerknęła kątem oka na Niarę. Niezauważalnie kiwnęła do niej głową.**

-Wiecie, nie próbowałabym. Mamy wsparcie z powietrza. Nawet jeśli uciekniecie to, wyśledzą was z góry. A tamci się nie bawią w delikatność.-przemówiła ze spokojem suczka w złotym mundurze. Alays modliła się by chociaż przez chwilę odciągnąć ich uwagę od suczki rasy Wilczak Saarloosa.

-Glino…-fuknął lider grupy z pobłażaniem.-Myślisz, że słówka o waszej sile jakoś nas zatrzymają?-zapytał. Zaśmiał się gromko. Uderzał lewą przednią łapą w asfalt. Alays przygryzła wargi, czując narastającą frustracje zachowaniem psa. Musiała zachować zimną krew. Pies przestał się śmiać.-Nie…nie sądzę.-mówił. Niara mierzyła w jego stronę.-Myślisz policjantko, że nie domyśliłem się, że ty i twoja koleżaneczka szykujecie zasadzkę na mnie?-zapytał, marszcząc czoło.-To popatrz, bo mam prezent ma odchodne.-powiedział uśmiechając się podle.

**Wycelował swoją broń w kierunku Niary. Alays zaczerpnęła powietrza. Naciskał na spust. Zaszczekała w kierunku plecaka. Nie! Nie pozwoli. Jednak usłyszała wystrzał, zanim jej plecak zareagował. Zamknęła oczy, czując bezradność, ból…nie…nie! Otworzyła jednak oko, widząc jak szary kształt walczy z psem na jezdni, a Niara zamiast być postrzelona w głowę, jak celował pies, była ranna w łapę tylko. Krzywiła się z bólu, a krew spływała na czarny fotel. Jednak postrzelona patrzyła z szokiem. Częściowo jako efekt postrzału, ale także tego czego była świadkiem. Biały pyszczek miała lekko otworzony. Na asfalcie toczyła się walka między nieznajomym psem a Cockapoo. Chwilowo przyciskał nieznajomego psa do ziemi. Tamten przestał się szarpać. Rozłożył barki. Poddał się? Cockapoo uniósł dumnie pysk. Stracił czujność. Pies na dole uśmiechnął się pod nosem. Zebrał siły i w zamaszystym wysokimi uderzył barkiem w klatkę przeciwnika. Tamten głośno złapał dech, który utracił. Nieznany pies odwrócił się przez ramie i patrzył jasnoniebieskim oczyma. Jak się okazało to była suczka. Cockapoo z wściekłością w oczach odwrócił się. Szczeknął dziko. Dorwał pistolet. Zaczął strzelać. Suczka biegła bardzo szybko wymijając świszczące pociski. Biegła slalomem, bokami uderzając w stojące przedmioty, które odbijały kule, lub przez nie się przedzierały. Lider wystrzelił kolejny pocisk. Tym razem idealnie wymierzony w suczkę. Jej tęczówki zwężyły się, czuła że zaraz może stracić życie, ale zachowała czysty umysł. Padła na ziemię i przeturlała się po asfalcie. Pies zaczął strzelać w dół. Jednak tamta stojąc przykucnięta wymijała, biegnąc. Wyskoczyła w górę, uderzając bokiem prosto w jego pysk. Nie czekając wzięła broń w zęby. I wycelowała w głowę trzymając łapami za gardło. Patrzyła nań morderczym, zimnym wzrokiem. Cockapoo szarpał się. Podrzuciła broń, przekręcając i uderzyła magazynkiem w głowę. Stracił przytomność. Wyprostowała głowę i odwróciła w lewo, nadal przytrzymując psa. Przed nią w pozycji gotowej do ataku stały dwa psy. Miały wycelowaną broń.**

-I co się jopicie?-zawołała dosadnie. Spojrzała na nieprzytomnego lidera.-Zabawa skończona. Wasz lider witać się będzie z aresztem.

-Chyba nie sądzisz, że się damy?!-warknął Dalmatyńczyk wystawiając zęby w głośnym warknięciu. Suczka rasy Malinois wywróciła niebieskimi oczyma do góry. Ale się uśmiechnęła zadziornie.

-Skoro tak…-powiedziała z wyraźnym zadziornym uśmieszkiem. To była gra nerwów. Kto pociągnie pierwszy za spust. Wpatrywali się w siebie intensywnie. Powietrze gęstniało od napięcia. Kto pierwszy strzeli? On czy ona? Żadne nie chciało zaczynać nie znając szybkości reakcji przeciwnika. Istna gra nerwów. Atmosfera wręcz namacalna. Malinois zerknęła w prawy dolny róg na broń podtrzymując uśmieszek.

**Powietrze przeszył huk przypominający grzmot. Dalmatyńczyk wyłamał się i strzelił pierwszy. Suczka odskoczyła na bok i również wystrzeliła. Kolejny niby grzmot rozdarł ciszę. Do pomocy koledze włączył się drugi pies. Obydwoje mierzyli w Malinois, która strzelając zwinnie schowała się za koszem na śmieci osłaniając siebie. Wychyliła się ostrożnie oddając strzał. Kula świsnęła obok łapy Dalmatyńczyka, prawie go raniąc, gdyby nie odskoczył w bok. W jego tęczówkach zapłonęła złość.**

-IDZIEMY PO CIEBIE!-wrzasnął czując, że oponentka się jakby z nimi bawiła. Wyszedł do przodu. Chcieli ją zajść z boku, toteż dał znak współpracownikowi by poszedł z lewej. Byli bardzo blisko. Prawie dwa metry. Suczka siedząc uniosła broń i wystrzeliła w niebo. Dwa psy stanęły osłupiałe. Potem Dalmatyńczyk wstrząsnął głową i przemówił.-Chyba nie sądzisz, że strzały ostrzegawcze nas wystraszą?

-Nie.-odpowiedziała oponentka zza kosza mówiąc pewnie siebie, ale spokojnie. Pies podszedł bliżej, był już tylko metr od kosza. Gdy powietrze rozdarł huk. Dalmatyńczyk zadławił się powietrzem. Z boku szyi wystawał czerwony pióropusz. Słaniał się na długie i smukłe łapy. Ponownie kolejny huk rozdarł ciszę, pogrążając teraz wszystko w zasłonie dymnej.

**Rozległ sie strzały. Tylko nikłe żółte plamki w trakcie wystrzałów świadczyły gdzie stał. Potem rozległ się jęk. I cisza. Pieski oglądały to nie do końca dowierzając co się dzieje. Z dymu wysunęły się dwa kształty, stojące bokiem nadal. Nikłe. Skąd dwa? Po chwili wyszła nieznajoma ciągnąc kolegę psa za obrożę szarpał się, ale nie miał broni przy sobie.**

-Diablica!-warczał szarpiąc się bezradnie, gdy obroża wbijała się mu w szyję, a oponentka gdyby nic ciągnęła go za sobą. Lewe ucho było nadcięte w połowie. Zerknęła na niego z boku patrząc obojętnie.

-Może.-przemówiła krótko i oschle. Popatrzyła na grupę psów. Zza nią wyszedł drugi kształt ciągnący Dalmatyńczyka. Był to również Malinois, także niebieskooki. Ale gdzie jej oczy były wręcz odcienia lodowatego, jego były wyraziście błękitne. Tamten był nieprzytomny.

-Tch...Jak na osobę martwą od środka nieźle się trzymasz...choć przypominasz trupa.-przemówił pies w zielonej obroży kierując wzrok i słowa do Dalmatyńczyka, a także mijanego Cockapoo. Zmierzył ich wzorkiem niebieskich oczu. Zaskoczone pieski mrugały aby.

**Alays i Chase wymienili krótkie spojrzenia między sobą. Owczarek Niemiecki w niebieskim mundurze i Tamskan Dog w złotym wystąpili do przodu, najpierw wyskakując z swoich pojazdów. Podeszli w stronę psów. Obca dwójka obserwowała ich. Za nią wyskoczyła Niara. Suczka miała wdzięczność w swoich niebieskich oczach. Z piesków, to najbardziej ona chciała podziękować. Wystąpiła zatem do przodu, delikatnie merdając ogonem, by wyrazić przyjazne zamiary.**

**DALSZA CZĘŚĆ W REMONCIE!**