recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
I need a SOUL

Na początek wakacji umówiłem się z kolegami na imprezę, po 3 minutach doszliśmy na miejsce, było bardzo tłoczno, jednak jedna osoba się wyróżniała... nie umiem jej opisać, jest po prostu wyróżniająca się. Po 3-4 godzinach zabawy ledwo przyszedłem do domu, i poszedłem od razu na łóżko, mimo że musiałem do toalety. Nie wiedziałem nawet co robię, więc w narobiłem na łóżko...

**DZIEŃ PÓŹNIEJ**

Kolejny dzień, Nie mam siły, nie wyspałem się... kolega do mnie zadzwonił i zaczęliśmy rozmawiać:

Kolega - Idziesz dzisiaj na imprezę.

Ja - Nie, nie wyspałem się, no chyba że chcesz patrzeć jak siedzie i pije 5 butelek w ciągu minuty...

Kolega - Dobra, poddaje się.

Po czym się rozłączył, jednak od razu po rozłączeniu się mojego kolegi, zadzwonił nieznany numer, odebrałem:

Ja - halo?

Nieznany - \*zakłócenia\*

Ja - halo? wszystko w porządku?

Nieznany - \*zakłócenia\*

Jak najszybciej się rozłączyłem, wiedząc, że to nie był dobry znak. Jak najszybciej włączyłem komputer i jak najszybciej wpisałem nieznany numer, trochę się przeraziłem, ponieważ 2 osoby też miały styczność z tym numerem, jednak te 2 osoby miały z nim inny problem, pierwsza słyszała piski, a druga krzyki, pomyślałem:

- Dobra, mam nadzieje że to tylko żartowniś żartuje sobie z ludzi

Przez to całe zamieszanie spóźniłem się do szkoły, przez co opuściłem 1 zajęcie.

**PO SZKOLE**

Idę do domu, zobaczyłem tą samą postać co na imprezie, jednak wtedy cały czas myślałem o tym numerze przez co nie zwróciłem na nią uwagi, po chwili spojrzała się na mnie, matko... miała całe białe oczy, był bardzo chudy, chyba nikt na świecie by nie mógł być tak chudy, miał bardzo ostre końcówki palców, nie wiem czemu, ale kiedy go zobaczyłem, chciałem popełnić samobójstwo, jednak kiedy zerwałem z niego wzrok, od razu to uczucie znikło bez śladu, jak wchodziłem do domu, ujrzałem... Ciała, wszystko z nich wylatywało, flaki, płuca... wszędzie była krew, nie wiem czemu, ale zamiast dzwonić po policje rozglądałem się po domu, w końcu znalazłem karteczkę na której pisało:

- To ofiary, które zabiłeś, jesteś z siebie dumny?

Nagle przyjechała policja, jak mnie zobaczyła przez okno w zakrwawionym pokoju i ze mną, od razu wyważyli drzwi i do mnie biegli, wiedziałem że nie ma ucieczki, więc po prostu stałem w miejscu, policja mnie aresztowała na 2 lata więzienia.

**2 LATA PÓŹNIEJ**

W końcu wyszedłem z więzienia, policja się mnie bała wypuścić na wolność, ponieważ myślała że zrobię to co widzieli w moim domu, kiedy wyszedłem z więzienia to była ta sama postać, powiedziała:

- Potrzebuje duszy, a twoja jest idealna

po czym na mnie skoczyła, rozerwała mnie na strzępy, i nie wiem jakim sposobem, ale nie poszedłem ani do nieba, ani do piekła, teraz mnie zastanawia jedna rzecz, czy ta kreatura czy co to jest naprawdę zabrała moją duszę...
Moje drugie oblicze.

Witajcie. Pozwólcie, że wprowadzę was w mój świat. To ja tu rządzę. Mam władzę absolutną. A wy? Jesteście niczym pionki, które w każdej chwili mogę strącić z planszy, którą nazywacie życiem. Pewnie chcesz zapytać, kim jestem... Jestem tym, kim jestem. Panem twojego losu. Kieruję tobą, całym twoim życiem. Jeśli zechcesz, pokażę ci właściwą drogę. Jeśli nie... No cóż... Twoja strata. Pamiętaj, że mimo tego, że mnie nie widzisz, ja ciągle istnieję. Karmię się całym twoim żalem, bólem i cierpieniem. Czekam tylko na odpowiedni moment, by dać o sobie znać. Zechcesz zapytać, dlaczego? Cóż... Na to pytanie musisz odpowiedzieć sobie sam... Niektórzy z was są słabi, i nie wytrzymują. Nazywam ich egoistami. Jeśli ktoś odbiera sobie życie, jest niegodzien. Myśli tylko o sobie. Ale ci, którzy są silni, zostają wynagrodzeni. Czy już wiesz, kim jestem...?  Tak... Jestem tobą, tym prawdziwym tobą... Nie tą powłoką, którą uważasz za siebie. Jestem tym, kto żyje w tobie... Dzięki mnie podejmujesz decyzje, jesteś w stanie żyć...  Szanuj mnie, bo mogę ci się pokazać... Wtedy już nie będzie tak miło... Po spotkaniu z prawdziwym sobą ludzie popadają w szał.  Do zobaczenia... Kiedyś...
Dziwna płyta

Dostałam nauczkę, by nie brać podejrzanych rzeczy z chodnika. Zacznę od początku. Był to pochmurny, deszczowy dzień, a ja jak zawsze poszłam przejść się po mieście. Nagle na widoku zobaczyłam album, wyglądał mi jakby był albumem muzycznym. Otworzyłam album i zauważyłam płytę. Na końcu przeczytałam, że to mój ulubiony zespół. Nawet ucieszyłam się, ale to było dla mnie dziwne, że ktoś zostawił (prawdopodobnie) nietanią płytę na chodniku i to na samym środku. Wzięłam ją do domu. Album był brudny, więc wyciągnęłam płytę i umyłam album wilgotną szmatką, natomiast płytę przetarłam suchym ręczniczkiem. No więc zasiadłam do mojego komputera i włożyłam do niego płytę. Wszystko zrobiłam dobrze, weszłam w folder. Już chciałam odtwarzać pierwszą piosenkę. Odtworzyłam. Ale zdziwiłam się, ponieważ nie usłyszałam piosenki, tylko dziwne odgłosy i szumy, które tak trwały około 3 minuty. Zamknęłam, bo nie chciałam tego dłużej słuchać. Trochę się bałam, co będzie w drugim pliku, ale jak mówią, ciekawość to pierwszy stopień do piekła. To prawda. Włączyłam. Tym razem było to wideo. Ciemny ekran i szepty. Nie mogłam nic z nich zrozumieć, raczej nie było to po polsku. Trwały one 1 minutę. Trzeci plik. Byłam trochę wystraszona, ale otworzyłam. Dziwne piski i jaskrawa biel. Pomyślałam "O co tu chodzi?". Wyłączyłam to, bo miałam już dosyć. Ostatni, czwarty plik. Dobra, otworzyłam go z niechęcią. Na koniec po prostu była moja ulubiona piosenka, tyle że od tyłu i z dziwnymi szeptami. Bałam się trochę, ale wiedziałam, że ktoś to pewnie zrobił specjalnie i zostawił to na chodniku. Wyjęłam płytę, połamałam ją na kawałki i wyrzuciłam ją do kosza.

Nigdy więcej nie będę podnosić podejrzanych rzeczy z ulicy.
Hedwig Bow.Exe

Witajcie mam 15 lat , wole nie podawać imienia . Ostatnio zepsuł mi się komputer..zabrałem swoje kieszonkowe i poszedłem poszukać dość tanich komputerów. Nigdzie nie było ale, ale jak wracałem przechodziłem obok złomowiska widziałem tam tutejszego żula , więc się spytałem

-Dzień dobry. Wie pan gdzie są jakieś tanie komputery? - spytałem się

-tak ja mam jeden jakiś..jak to się nazywa laptop? Mogę ci dać za darmo wraz z gratisem - odpowiedział z wielkim uśmiechem i zniknął za górą śmieci , byłem ciekawy jaki był ten gratis .. Nagle zauważyłem zdjęcie . Zdjęcie z gry Fran Bow , czyli była tam fran i jej rodzina ale...była tam jeszcze jedna dziewczynka była też ubrana w żółtą sukienkę miała długie brązowe włosy , miałem nadzieje że to będzie ten gratis nagle przedemną pojawił się ten starzec, dał mi do rąk laptopa i jakąś płytę

-masz i idź już - powiedział

pobiegłem do domu od razu włączyłem co dziwne naładowanego i odblokowanego laptopa wszystko było normalnie postanowiłem wlączyć płyte od razu zauwarzyłem coś dziwnego włączyło mi się intro z Fran Bow! ale zamiast napisu Fran Bow Było napisane Hedwig Bow i w miejscu Frani była ta dziewczynka , postanowiłem zacząć graćccćcććć .

Nie było cutsceny z śmiercią rodziców fran, moja postać była w lesie to nie byłą Fran to była hedwig byłem w lesie , postanowiłem pójść do przodu . Wszędzie drzewa co jakiś czas jakiś krzaczek nagle był pojawił się tam jakiś ludzi moja postać się spytała

-widziałałeś gdzieś moiom SOSTRE!

-nie

nagle pojawiła się krew na całym ekranie

zaczołem uciekać od komputera i wyszuciłem komputer przez oknooooooooooooooo

całą nocmi się sniła ta dziewcyna

ona w śnie mnie chciała zabić

następnego dznia było jeszcze gorzej ona się pojawiła u nas w klasie

nie wytżymam ona jej diablemmmm`wJTREWQDFDGHJKIU6RTDHJLK;[PO876REFD

pomóżcie mi!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ona was dorwie i was zabije by znaleść siostre!
Cień Luigiego

Znasz grę Luigi's Mansion? To przygodówka na GameCube stworzona przez firmę Nintendo. W grze wcielamy się w Luigiego, brata Mario, a naszym zadaniem jest wypłoszyć duchy z pewnej starej posiadłości.

W grze istnieje pewien sekret. Na jednym z etapów, kiedy Luigi rozmawia przez telefon strzela błyskawica. Przez chwilę widzimy cień... wisielca. I to nie byle jakiego wisielca. To cień Luigiego...
Kowalski298

TO NIE TROLLPASTA Kowalski298 jest bardzo straszny! Jest prze straszny! Boję się go! Jest zuy! Jest okropny! Sam jego wygląd jest straszny! Niby, niby, niby zwykły użytkownik wiki A TAK NAPRAWDĘ CZYSTE ZŁO!!! Zabił mnie ale jestem nieśmiertelny i magiiiczny! Więc nie umarłem!!! Moją muchę mi zabił! Ehhh to w sumie dobrze, bo mnie wkur\*\*\*ła! Ale później mnie chciał zabić swoją packą na muchy! EEEEj, a może ja wcale nie jestem magiczny, może po prostu packa na muchy jest za słaba by mnie zabić. Nie!!! Napewno jestem magiczny! Ale uważajcie na kowala! Najpierw miły użytkownik, a potem was zbanuje! Gdy uważasz to za trollpastę, to się wal! Bo przez niego nie mogłem spać przez 3 tygodnie! Uważajcie na użytkownika o nicku Kowalski298! Jest bardzo straszny!
Baciamisia część druga do pana końskiego

/uwaga wiadomość historia ta jest prawdziwa/ elo to ja dawid ostatnio widziałem po raz drugi babciemisie

kolejnego dnia dzisiaj wysłem na dwór pojechałem na wojciechów rowerem spotkałem tam mojego kolegę antka pojechaliśmy do domu pana końskiego on niezył wesliśmy tam było tam 999 martwych ludzi 10 zywych

jeden okazał być się sebą strasznie tam było inne pokoje były krwi
01110000 01110101 01101011 00100000 01110000 01110101 01101011

01001110 01100001 00100000 01011010 01101001 01100101 01101101 01101001 00100000 01111010 01101111 01110011 01110100 01100001 11000101 10000010 00100000 01101100 01100001 01110011 01110100 00100000 01101000 01101111 01101111 01101101 01100001 01101110 00101110 00100000 01110101 01110011 01111010 11000101 10000010 01111001 01110011 01111010 01100001 01110101 00100000 01110000 01110101 01101011 01100001 01101110 01101010 01100101 00100000 01100100 01101111 00100000 01100100 01110010 01111010 01110111 01101001
Allegro

Pewnej pochmurnej soboty, moi rodzice, wraz z  moją starszą siostrą, wyjechali do rodziny. Uznali, że mogę zostać sam w domu, gdyż nie jestem już małym dzieckiem. W tym samym domu mieszka moja babcia z dziadkiem.

Więc, wracając do tematu, nudząc się jak mops postanowiłem zadzwonić do mojego kolegi Michała i zaprosić go na noc. Zgodził się bez najmniejszego oporu. Około godziny 15.30 był już u mnie w domu i próbowaliśmy znaleźć sobie jakąś rozrywkę.

Przeglądając sklep internetowy "Allegro" trafialiśmy na wiele naprawdę dziwnych aukcji. Przyszedł nam do głowy pomysł, aby wystawić coś do sprzedaży.

W pewnej chwili Michał powiedział mi, żebyśmy wystawili swoje dusze, i zobaczyli ile ludzie zapłacą za coś, czego nigdy nie zobaczą i nie pozyskają. W pierwszej chwili pomyślałem, że coś mu odbiło, ale po dłuższym zastanowieniu uznałem, że to może być fajna zabawa.

Aukcję rozpoczęliśmy natychmiast, a cenę początkową ustaliliśmy na 10 złotych. Zadowoleni z solidnej pracy, postanowiliśmy, że będziemy grać na konsoli PlayStation 3. Gdy tak graliśmy, nie zauważyliśmy upływającego czasu. Musieliśmy pójść spać, bo była już późna godzina a mieliśmy jeszcze do odrobienia lekcje.

Tej nocy źle spałem, zasnąłem około godziny 3 w nocy i w ogóle budziłem się przerażony nie wiedząc czemu. Śniło mi się na przykład, że gram w gry komputerowe i nie wiedząc czemu nagle się budziłem z ciężkim oddechem, jakby to był jakiś koszmar. Następnego dnia na śniadaniu rozmawiałem o tym z Michałem, gdy wyjawił mi, że on miał podobnie. Wystraszyliśmy się nie na żarty. Gdy się uspokoiliśmy, zaczęliśmy znowu grać na konsoli. Potem odpaliliśmy komputer i weszliśmy na stronę Allegro, by zobaczyć jak tam nasza aukcja. Na razie były tylko dwa oferty: 12 i 13 złotych. Uznaliśmy, że ten kraj jest pełen niezbyt ogarniętych ludzi. Nie wiedzieliśmy, jak się skończy ta aukcja.

Dwa dni później gdy wracaliśmy ze szkoły, podszedł do nas mężczyzna i zachrypniętym głosem oznajmił nam, że wygrał naszą aukcję, wręczył nam pieniądze i pokazał papiery z allegro, chciałem zaprotestować, ale w tym człowieku było coś dziwnego, gdy spojrzał mi w oczy. Zamurowało mnie, z budzącym grozę uśmiechem oznajmił, że po towar zgłosi się w odpowiednim czasie... Szybko poszliśmy do domu Michała sprawdzić aukcję, w pewnym momencie oznajmił mi, że aukcję wygrała jakaś Lucy, weszliśmy na jej profil by zobaczyć kto to w ogóle jest, nazwa użytkownika brzmiała Lucy. Fer... Od tego dnia żyję w strachu, nie wiem, kim była ta osoba, którą spotkaliśmy w drodze ze szkoły i nie chcę się tego dowiedzieć, żałuje teraz, że dałem się namówić na tę głupią aukcję... Tak bardzo się boję...
Dziewczynka

Siedziała, bawiąc się lalkami. Przynajmniej tak myślała mama. Śliczna 6-latka ubrana w różową sukienkę do kolan, różowe buciki po czym poprawiła różową, poplamioną krwią kokardę na swojej głowie. . Jej babcia leżała teraz martwa na ziemi. Do pokoju weszła mama. Zuzia trzymała w malutkiej rączce nóż kuchenny. Odwróciła się do swojej mamusi. Zielone oczy kobiety zabłyszczały ze strachu. Podeszła do córki, by po chwili jej biały szlafrok zrobił się cały czerwony i mokry. Kobieta upadła z bezwładnie na ziemię,a mała dziewczynka zaczęła się śmiać... Kobieta obudziła się w swoim łóżku, ubrana w biały szlafrok. To tylko sen, pomyślała. Kobieta usłyszała stłumiony krzyk z pokoju swojej matki. Zaniepokojona, poszła do sypialni. Tam zobaczyła swoją córkę : różowa sukienka I Różowa kokarda splamiona krwią... Dziewczynka się odezwała - O,cześć mamusiu! Za pierwszym razem Nam się nie udało, ale nie szkodzi - po tych słowach dziewczynka zaczęła wolno podchodzić do niej z nożem.
15 minut

Byłam u koleżanki chłopak ją rzucił. Była załamana, jej rodziców nie było w domu. Jutro była niedziela więc mogłam zostać u niej na noc żeby nie była sama moi rodzice od razu się zgodzili. Poszłyśmy do mnie po moje rzeczy. Mieszkałam na tej samej ulicy więc szybko wróciłyśmy do niej. Dom był duży i taki pusty. Zaświeciłyśmy światła wszędzie bo się trochę bałyśmy.Weronika była w okropnym stanie ciągle płakała i myślała o byłym chłopaku. Była już 22 poszłam do kuchni zrobić nam coś do jedzenia i picia. Nagle usłyszałam hałas w pokoju Weroniki pobiegłam najszybciej jak mogłam... zobaczyłam ją powiesiła się na sznurku a ten hałas był spowodowany krzesłem z którego skoczyła. Na biurku zostawiła list pisała w nim że nie mogła znieść tego że on kocha inną. Przecież zostawiłam ją tylko na 15 min samą.. Gdy doszłam już do siebie zadzwoniłam po policję i po jej rodziców.
Dom od ojca

Pasta pochodzi z pl.creepypasta.wikia.com

Pewnego feralnego dnia mój ojciec zmarł na zawał. Nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Zostawił nam majątek 250 000 zł i różne rzeczy w tym stary dom na obrzeżach miasta. Pojechaliśmy tam żeby go wycenić, lecz coś mnie pokusiło żeby zabrać stary zepsuty telefon. Kiedyś bawiłem się z bratem w pizzerie, on mi przynosił pizzę a ja mu płace ,dobre czasy. Lecz pewnego dnia brat zaginął. Mama się załamała, że go nie ma. Gdy była noc usłyszałem telefon, więc poszedłem zobaczyć co to. Ku mojemu zaskoczeniu ,stary zniszczony telefon dzwonił. Odebrałem i usłyszałem krzyk mojego brata. Szybko zawołałem mamę, ale nie odpowiadała, więc zadzwoniłem na policje. Przyjechała ale nic nie znalazła więc dała mi pouczenie za to, że do nich zadzwoniłem. Po burzy od mamy znowu usłyszałem telefon postanowiłem sam rozwiązać sprawę. Poszedłem do starego domu, lecz wcześniej wziąłem nabity pistolet z szafki ojca. Gdy byłem blisko miejsca poczułem dziwne zimno. Powiedziałem ` Czemu tata musiał kupić to miejsce?". Kiedy wszedłem do domu zobaczyłem związanego brata. Wtedy coś lub ktoś mnie opętało. Obudziłem się na podłodze w kałuży krwi nie mojej, lecz mojego brata powiedziałem "O Boże zabiłem go" i zauważyłem na podłodze napis:

"On będzie mój!

Twój kochany tata

PS: Niedługo przyjdę po mamę i po ciebie".

Wtedy przestraszyłem się i uciekłem do domu, kiedy policja weszła do mojego domu. Zauważyła dwa ciała mnie i moją mamę było tam napisane "Na zawsze razem". Teraz jestem w niebie z rodzicami i bratem.

Uważajcie, jeśli ktoś z waszej rodziny umrze!
Film ,,Samobójstwo w wannie"

Jakiś czas temu, szukając jakichś ciekawych filmików w internecie, udało mi się dostać na tą słynną tzw. "ciemną stronę" YouTube’a. No, ale do rzeczy...

Przez przypadek udało mi się znaleźć nagranie, które pokazuje, jak dziewczyna popełnia samobójstwo w wannie. Co do całego filmu, to nie wiem, czy jest on autentyczny, ale to, co zobaczyłam na nim, trochę mnie zszokowało. Nie będę tutaj szczegółowo opisywać całej sytuacji, bo może to stać się nudne. Po prostu opiszę mniej więcej, jak to wyglądało.

Najpierw pokazane było, jak czyjaś ręka odkręca kran. Po jakimś czasie ta sama ręka zapaliła kilka świec i zaczęła układać na brzegu wanny różne pierścionki i żyletkę. Przez pewien czas wyglądało mi to na jakiś rytuał. Nie umiem wyjaśnić czemu. Najzwyczajniej w świecie było to pierwsze, o czym pomyślałam, gdy zobaczyłam to nagranie. Dalej pokazane były plecy jakiejś dziewczyny. Miała fioletową bluzę w kratkę. Po chwili osoba widoczna na nagraniu zdjęła ją i weszła do wanny. Po chwili zakręciła kurek od kranu i usiadła w niej. Po pewnym czasie dziewczyna widoczna na nagraniu wyjęła żyletkę, przystawiła ją do ręki, wbiła ją w skórę i zaczęła robić długie cięcie. Od razu zaczęła lecieć krew. Na jej twarzy było widać grymas bólu, ale mimo to nie przestała. Kontynuowała... Na dalszej części nagrania pokazane było, jak sądzę, to, że dziewczyna umiera. Po dłuższym czasie pokazana była ta sama dziewczyna, ale tym razie w wannie pełnej krwi. Ta scena widniała na ekranie przez dłuższy czas, po czym ekran zaczął się zaciemniać i nastąpił koniec filmu. Nie wiedziałam, co mam o tym sądzić. Jak to możliwe, że YouTube udostępnił takie nagranie? Przecież to nie możliwe! Ale niestety jednak prawdziwe…

Kilka dni po obejrzeniu tego filmu zaczęłam mieć przerażające wizje. Poszarzałe twarze bez oczu, z których płynęła czarna ciecz, opuszczone domy, które wyglądały przerażająco, itd. Co noc słyszałam krzyki, pomimo tego, że mieszkałam sama... Zawsze w nocy budziłam się ogodz. 3:00. W lustrach widywałam różne zdeformowane twarze. Światła w moim domu, niezależnie od tego, ile razy wymieniałam żarówki, najpierw mrugały, a potem gasły. W końcu któregoś wieczoru zauważyłam ciemną postać biegnącą wzdłuż korytarza.

Dodam tylko, że zanim obejrzałam tamten film, nie wierzyłam w duchy, ani tym bardziej w przeklęte nagrania... Teraz już wierzę... Teraz zamieszczę tutaj to nagranie, jednak nie radzę Ci go oglądać. Ale, ponieważ wiem, że ciekawość jest większa, niż zdrowy rozsądek, i wiem też, że z pewnością znajdą się osoby, które z zaciętością będą szukać tego filmu, to wstawiam go tutaj. Jednak powtórzę jeszcze raz... Nie radzę...

https://www.youtube.com/watch?time\_continue=180&v=DXE6P0wJsc0
Caton

Eh, po tym, co się zdarzyło.. Ja muszę Wam to powiedzieć. Był 15 czerwca 2018 roku. Nie chciało mi się spać, była 23.00. Moi rodzice pojechali na imprezę 1 godzinę temu. Włączyłam swój laptop. Gdy się załadował, wystraszyłam się. Na tapecie zamiast krajobrazu widniał napis ,,Ja tu jestem, czarny humor to prawda" po czym włączył się dzwonek. Poszłam do kuchni.

Osoba, która stała za furtką była ubrana w kostium złotego królika i wyglądała jak szkielet. Moje serce szybko biło. Mam obecnie 9,5 lat, to był mój ulubiony youtuber. Nazywał się Caton. Wszystko byłoby okej, gdyby nie to, że wyglądał jak na avatarze. Wyszłam na dwór, podeszłam i... Zemdlałam. Byłam bardzo głupia, bo się nawet nie ubrałam.

Obudziłam się związana, wszędzie była krew i ciała martwych dzieci. Usłyszałam głos podobny do tego, co miał youtuber, powiedział ,,Kochana, jesteś słodka.. Przetrzymam Cię na dłużej. Dave, idź po nią!". To było niepokojące. Dave był wytworem twórcy gry Five Nights at Freddy's. Myliłam się. Fioletowy psychopata przyszedł po mnie z nożem, odwiązał i mocno ściskał, gdy szedł do Catona. Catonowi się krew lała z nosa obficie.

Następnego dnia usłyszałam głos Dave'a ,,No cóż, pora umierać" i mnie podźgał nożem. Cudem przyszedł po Dave'a i usłyszałam to: ,,Dave, może dla pewności włożymy ją do kostiumu?". Wystraszyłam się, szybko uciekłam. Krew się ze mnie lała. Zatrzymałam się na ulicy Wspólnej 12. Bardzo daleko było do mojego domu. Kilka godzin później przyszłam do domu. W końcu. Mój pies spał na moim łóżku, a rodzice..Byli w piwnicy zabici. Pewnie przez Catona i Dave'a.

Teraz moją opiekunką jest prababcia. Jest dobrze, pracuję jako listonosz. Oby nie zdarzyło się nic złego.. ZNOWU..
Czarny Anioł

Ta historia zaczęła się w 1890 roku przy jednym z opuszczonych domów na obrzeżach Anglii. Pewien chłopiec o imieniu Sam był sierotą, żył na ulicy, w skrajnej nędzy i ubóstwie. Codziennie doskwierał mu głód i pragnienie. Pewnej zimnej nocy, znowu śpiąc na ulicy, zauważył dziwny zarys postaci stojący nieopodal niego. Nie było by w tym nic dziwnego, gdyby nie to że postać wyglądała, jakby miała skrzydła. Sam powoli wstał i zaczął przyglądać się postaci. Przypomniał sobie starą legendę opowiadającą o Czarnym Aniele.

Legenda ta opowiadała o losie anioła odrzuconego przez innych aniołów z powodu koloru jego skrzydeł. Były czarne. Anioł pogrążony w smutku przybył na ziemię. Smutek z czasem zamienił się w złość. Podobno każdej nocy zabija on jedną osobę, by zapomnieć o swoim losie. By patrzeć jak inni cierpią tak samo jak on. Samowi zrobiło się słabo. Chciał powoli odejść od miejsca w którym znajdowała się postać. Niestety, nadepnął on na szkło znajdujące się za nim. Postać usłyszała ten dźwięk. Rozpostarła skrzydła i uniosła się trochę w górę, by móc zobaczyć zagrożenie. Światło księżyca oświetliło postać. Sam ujrzał dziewczynę z krótkimi, brązowymi włosami, białą elegancką koszulą i czarnymi spodniami.

- Kim jesteś? - zapytała postać.

- J-ja? Ja j-jestem n-nikim... - przeraził się wzroku Anioła, był on zimny i pozbawiony emocji.

- Boisz się?

- Proszę nie zabijaj mnie… - z oczu zaczęły mu lecieć łzy.

- Czemu miałabym to zrobić?

- Bo jesteś Czarnym Aniołem. Zabijasz dla zabawy...

- Legendy kłamią... Nie zabijam dla zabawy…

- T-to czemu to robisz?

- Bo wy wszyscy kłamiecie…

Wtedy właśnie z oczu, nosa, uszu i ust Sama zaczęła lecieć krew. Po chwili chłopak padł na ziemię nieżywy. Wszyscy kłamiecie… Myślała odlatując w nieznanym kierunku. Czemu wy wszyscy kłamiecie? Myślała i myślała, aż w pewnym momencie zaczęły lecieć z jej oczu łzy. Zrozumiała że jeśli chce zmienić świat na lepszy to musi zabić wszystkich kłamców... A przecież wszyscy kłamią…

To moja pierwsza Pasta więc proszę o wyrażenie opinii na jej temat :)
Fałszywy przyjaciel

Cześć, mam na imię Karolina. Chciałabym podzielić się z wami czymś, co spotkało mnie zaledwie miesiąc temu. To co piszę, nie jest czymś, co ma na celu po prostu przyciągnąć uwagę, a ostrzeżeniem.

Jestem osobą aktywną w internecie. Lubię pisać z osobami, których nie znam. Czasami nasze relacje zmieniają się w przyjaźnie na parę godzin, a czasami na znajomości na całe lata.

Pewnego dnia, losując osoby do pisania na Gadu Gadu, trafiłam na niejakiego "Wiktora". Na początku rozmowa się kleiła, był bardzo miły i przyjazny. Pomagał mi w różnych rzeczach, a jednak często nie wiedział co powiedzieć i przeczył samemu sobie. Tłumaczył to stresem związanym ze szkołą, konfliktami z bratem czy złą oceną w szkole.

Z czasem jednak się zmieniał. Potrafił przesiadywać na portalu prawie całą dobę, nie pozostawiając mi innej opcji niż wyłączanie komórki. Zapominał informacji, które przekazał mi zaledwie minutę temu, pisał nowe, sprzeczne ze sobą. Często pisał w różnych osobach, zdarzało mu się nawet pisać jako kobieta. Raz pisał, że jego rodzice są martwi, innym razem, że niedługo urodzi mu się siostra.

Po pewnym czasie nie wytrzymałam i zablokowałam go. Napisałam do mojej koleżanki i opowiedziałam jej o wszystkim.

Okazało się, że zna mojego "przyjaciela". Chodzili do tej samej klasy. Jednak osoba taka jak Wiktor nigdy nie istniała. Istnieje jednak Wiktoria, dziewczyna lecząca się na wiele chorób psychicznych, w tym rozdwojenie jaźni.

Uważajcie z kim piszecie, bo nie zawsze osoba ta może być tym, za kogo się podaje. Jeśli się "wkręcicie" w kontakt z taką osobą, może wam zaszkodzić bardziej niż myślicie. Konto Wiktora istnieje dalej, możecie je z łatwością znaleźć przy odrobinie szczęścia, albo raczej pecha.
Jane vs Nina

Jane obudziła się w środku nocy. Zauważyła wtedy, że okno było otwarte, a nie powinno. Wstała, aby je zamknąć. To właśnie wtedy ogarnęło ją dziwne uczucie, jakby była obserwowana. Jane szybko zaczęła się rozglądać po pokoju, ale nic nadzwyczajnego nie zauważyła.

Położyła się do łóżka, po czym spojrzała się na swojego śpiącego męża.

-Dobranoc, kochanie - uśmiechnęła się, a następnie zamknęła oczy.

- Dobranoc, Jane - głos wydawał się zbyt kobiecy by należał do męża.

Jane szybko się zerwała po czym ujrzała pewną postać w kącie pokoju. To była Nina.

- Czego chcesz?! - spytała Jane z niepokojem i złością.

- Zabiłaś Jeff'a, suko i zapłacisz mi za to! - odpowiedziała Nina po czym rzuciła się na nią z nożem.

Jane chwyciła ją za kołnierz i przerzuciła przez drzwi, wytrącając jej nóż z ręki.

- Nadal masz to coś, Jane! - zaśmiała się Nina wstając z podłogi.

- Zostaw moją rodzinę w spokoju! - krzyknęła Jane.

- Właśnie tak, walcz ze mną! - zaśmiała się Nina.

Jane próbowała zaatakować, lecz jej przeciwniczka była zbyt szybka i powaliła ją na ziemię a następnie zaczęła ją kopać z całej siły.

Jane wykręciła jej nogę, a ta padła na ziemię. Kładąc się na Ninę zaczęła ją okładać pięściami lecz ona zdołała zrzucić ją z siebie. Wstając złapała lampę którą uderzyła Jane w głowę. Dziewczyna straciła przytomność.

Gdy się obudziła, była przywiązana do krzesła.

- O, widzę, że nie śpisz... - Powiedziała stojąca nad nią Nina, która zaczęła polewać Jane wybielaczem i wódką…

- Nieee! - zaczęła krzyczeć Jane.

- Przykro mi. - zaśmiała się Nina i odpaliła zapalniczkę, a następnie spytała - Jakieś ostanie słowo?

- Tak! Pierdol się! - powiedział mąż Jane stojący za Niną, po czym dźgnął ją dużym ostrym nożem kuchennym, a kiedy przeciwniczka Jane leżała martwa. Para małżonków przytuliła się, mówiąc jak bardzo siebie kochają i dziękując sobie. Ciało Niny zakopali na swoim podwórku pod piaskownicą dla przyszłych dzieci.

Kiedy Nina leżała martwa z rozwaloną czaszką, Jane i jej mąż poszli sobie na kawkę.

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

Autor: DizzY
Kocham się bać

Była już 23 i kończyłem właśnie papierkową robotę w biurze, spędzając cały dzień na robieniu bóg-wie-czego przy komputerze, tylko po to, by później wrócić do domu i spędzić kolejne bezsensowne godziny przy moim własnym sprzęcie padając następnie z wyczerpania na łóżko. Jednakże cieszyłem się niezmiernie, ponieważ kończyłem właśnie ściągać film „Argento”. Ostatnimi czasy strasznie chciałem go obejrzeć i miałem nadzieję, że zrobię to jeszcze przed pójściem spać i w ten sposób pobłogosławię moją podświadomość jednym lub dwoma koszmarami nocnymi. Kocham się bać.
Zwróciłem moją głowę w kierunku budzika stojącego na mojej nocnej szafce dowiadując się w ten sposób, że właśnie wybiła 1 w nocy. Nie tak późno, ale postanowiłem, że go nastawię, bo zdaje się, że jutrzejszy dzień będzie bardzo długi.

„Sprawdzę tylko maile” bąknąłem do siebie. Jedna nowa wiadomość, bez tytułu. Nadawca nieznany.

Zajrzyj pod łóżko.
*Od bardzo bliskiego przyjaciela.*

Zaoszczędzę Ci opisywania tego, jak wtedy się czułem i co sobie myślałem. Wystarczy powiedzieć tylko, że byłem przerażony, szczególnie, że nie miałem przyjaciół, nie mówiąc już o bardzo bliskich przyjaciołach. Zważając na to, że jestem jedną z takich osób, które radzą sobie z problemami szybciej niż później, zdecydowałem zedrzeć szybko przysłowiowy „plaster” i naprędce zajrzałem pod łóżko. Nie dostrzegłem jednak żadnego kształtu ani niczyjej obecności, w związku z tym odrzuciłem ten głupi wymysł, że ktoś mógłby się u mnie czaić pod łóżkiem i powróciłem na swoje miejsce przed komputerem. Byłem jednak niezadowolony, ponieważ mój nieomylny instynkt kazał mi wierzyć, że to, co mogło się znajdować pod moim łóżkiem nie było kimś, tylko czymś… Postanowiłem, że zacznę szukać po omacku ręką i wtedy może na coś natrafię. Zacząłem więc macać ręką dookoła aż coś poczułem. Było zimne i ostre. Nieustraszony I lekceważący powagę sytuacji, chwyciłem to i wyciągnąłem spod łóżka. Topór. Topór umazany krwią…

„Jest rano, Frank! Oh, nie wyglądasz najlepiej, kiepska noc, co? Ojej przepraszam, skarbie, nie masz o niczym pojęcia, czyż nie? Czy to nie zabawne, że wciąż zapominam o twoim zapominalstwie? Jaka z nas śmieszna para! Przyniosę Ci trochę kawy i notatki. Nie ma dzisiaj zbyt dużo danych do wprowadzenia, więc możesz wstać trochę później i odpocząć”

„Tak, to byłoby miłe. Z jakiegoś powodu nie spałem dziś dobrze.”

„Cóż, spójrz na to z tej strony, gdyby to było spowodowane jakimś lękiem lub czymś w tym stylu, to twoja krótkotrwała pamięć pozbyła się go za Ciebie.”

„Hehe. Taaa, myślę, że rzeczywiście z mojego zapominalstwa wynikają pewne zalety. Czasem przerażam sam siebie.”

„Taaak. Cały Ty. Cóż, będę za minutkę z Twoją kawą”

„Dzięki, Allison”

Cholera, lubię ją. Dobra, to na czym stanąłem?

Ah tak…

Witaj Frank…
Lalka Suzu

Historia ma miejsce 25 lipca 2010 r. Imię bohaterki nie jest znane, więc nazwijmy ją Sekai.

Pewnego wakacyjnego poranka ktoś zadzwonił. Sekai była w domu sama. Miała zakaz otwierania drzwi, ale ciekawość była zbyt duża. Ujrzała listonosza, który podał jej dziwną paczkę i odszedł. Dziewczyna otworzyła paczkę z tego samego powodu, co drzwi. Była w niej lalka. Bardzo dziwna lalka. Obok niej była kartka, na której było napisane: "Jej imię to Suzu. W końcu zobaczysz, dlaczego." Około 18:00 czasu lokalnego zadzwoniła komórka Sekai. Dzwonili do niej rodzice. Oznajmili jej, że niestety wrócą dopiero jutro. Najpierw w ogóle nie przeszkadzało jej to, ale około północy poczuła się niekomfortowo. Nie mogła zasnąć. Nagle usłyszała dźwięk dzwonka. Zapaliła świeczkę i ujrzała na stole lalkę Suzu. Trochę się przestraszyła, ponieważ lalkę na pewno zostawiła w paczuszce. Zgasiła świeczkę i poszła spać. O pierwszej obudził ją kolejny dźwięk dzwonka. Sekai ponownie zapaliła świeczkę. Lalki już nie było na stole. Nie było jej nawet na podłodze...

Nagle usłyszała drganie drzwi. Myślała, że to rodzice wracają do domu, więc zeszła na parter domu. Drzwi były otwarte, ale rodziców nie było. Znów usłyszała dźwięk dzwonka. Postanowiła wrócić do łóżka, ale nie mogła się w ogóle poruszyć. Nagle przed Sekai zjawiła się lalka Suzu. Szepnęła: "Umrzesz.". Dziewczyna zaczęła krzyczeć. Lalka Suzu wzięła nóż i wbiła go prosto w jej klatkę piersiową, krew zaczęła tryskać strumieniami, a Sekai dławiła się swoją krwią.

Na drugi dzień rodzice Sekai wrócili do domu. Znaleźli Sekai w kuchni, leżącą na ziemi w kałuży krwi. Lalki Suzu już nie było.

Dlaczego Sekai słyszała dźwięk dzwonka? Ponieważ "Suzu" znaczy właśnie "dzwonek"...

Jeśli usłyszysz około północy dźwięk dzwonka, lepiej uciekaj. Nigdy nie wiadomo, czy w Twoim domu nie ma czasem lalki Suzu...
Baby Doll

W północnej części stanu Illinois pewna firma produkująca zabawki rozpoczęła sprzedaż "realistycznych" lalek, skierowanych do kobiet w ciąży. Miały one za zadanie zapewnić przyszłym matkom pewien rodzaj "treningu". Były bardzo realistyczne. Z całym tym wydarzeniem powiązane są dziwne wydarzenia.

Lalki zaraz po porodzie zaczynały przeraźliwie płakać. W opisie produktu zaznaczona była klauzula, że gdy zabawka zacznie płakać, należy kołysać ją jak żywe dziecko. Reklamowany sposób jednak nie działał, lalką należało mocno potrząsnąć, aby ją uspokoić. Ewentualnie, innym sposobem było "bicie" lalki, jednakże za każdym razem rodzice musieli robić to coraz mocniej i mocniej. Jedyną rzeczą, która niszczyła mechanizm sterujący lalką, było roztrzaskanie główki zabawki o ścianę.

W tym samym czasie do policji napływały coraz częstsze zgłoszenia od zatroskanych sąsiadów, którzy zgłaszali przypadki przemocy domowej. Gdy funkcjonariusze przyjeżdżali na miejsce, odnajdywali krwawe szczątki dziecka, rozmazane na ścianie i podłodze. W większości przypadków matka nie potrafiła zrozumieć, czemu policja nachodzi ją, ona przecież tylko "pozbyła się głupiej lalki". W większości przypadków mówiąc to, kołysała i tuliła do siebie małą, uderzająco podobną do dziecka lalkę.
Homoseksualny Liu (Homosexual Liu)

[Taka mała uwaga, ta pasta jest NSFW, więc jeśli jesteś wrażliwy to nie czytaj xD]

[Poniższe opowiadanie to trollpasta][Nie chcę tą pastą urazić uczuć mniejszości seksualnych, szanuje każdego to ma na celu tylko ośmieszenie oryginalnej creepypasty]

Liu Woods był dobrym chłopakiem. Zawsze robił, jak mu kazano, miał dobre oceny, zawsze próbował trzymać z dala swojego starszego brata od kłopotów. Odstawał jednak od innych gdyż miał umiłowanie do analnych zabaw z innymi osobnikami tej samej płci.

Gdy Jeff został oskarżony o zabójstwo, Liu zaproponował siebie zamiast jego, ale nie dlatego, że kochał swojego brata, ale słyszał o tym że w więzieniu panuje powszechny homoseksualizm, nie mylił się, nasz bohater został szybko więziennym "cwelem" a do jego odbytu lały się codziennie hektolitry nasienia. Liu bardzo się to podobało i gdy ogłoszono, że jest niewinny i wychodzi zareagował ze smutkiem, gdyż musiał wrócić do nudnej, szarej codzienności.

Liu przychodził do szpitala bardzo często, siadał przy szpitalnym łóżku i głaskał Jeffa po głowie, ten jednak nie mógł nic zrobić gdyż jego obrażenia nie pozwalały mu na to, czasami Liu wkładał rękę w takie miejsca, że Jeff czuł się zawstydzony i szeptał mu do ucha: cii, to będzie nasz mały sekret.

W końcu Jeff wyzdrowiał na tyle, by lekarz mógł go zwolnić, Liu był zdenerwowany, w duchu jednak cieszył się, że będzie mógł w końcu wsadzić swojego członka bowiem codzienna masturbacja zaczęła go nudzić. Gdy lekarz zdjął bandaże Liu tylko westchnął, trzeba bowiem wam wiedzieć, że oprócz swoich seksualnych upodobań miał również fetysz szpetnych ludzi.

Tej nocy, Liu wszedł do pokoju brata, który leżał na łóżku tylko w samych slipach i walił przysłowiową gruchę, gdy tylko zobaczył brata schował zawstydzony swoją sporą jak na jego wiek knagę.

- L, Liu nie słyszałem jak wszedłeś - powiedział zmieszany Jeff

- Cii braciszku - powiedział Liu po czym obnażył się przed nim

- Liu, co robisz? - zapytał zdziwiony Jeff

- Chapaj dzidę gnojku - odpowiedział Liu, po czym włożył swój fallus do jego ust.

Jeff był zmuszony do zrobienia mu laski, gdy skończyli zapytał tylko: "Czemu" na co jego brat odpowiedział mu: "muszę się jakoś wyładować po pobycie w więzieniu".

Następnej nocy Liu obudził się ponieważ zawładnęło nim dziwne uczucie, w pokoju ktoś był, i była to bardzo znajoma osoba.

- Jeff? - zapytał Liu

- Tak braciszku - powiedział Jeff, po czym jebnął go w głowę, następnie ściągnął swoje slipy, które nosił od wczoraj i majtki Liu i zaczął zabawiać się z nim od tyłu.

Gdy Liu się obudził Jeffa nie było, a jego bardzo bolał tyłek. Zobaczył tylko kartkę z napisanym tekstem:

"Kochany braciszku, otworzyłeś mi oczy, bardzo podobało mi się to, co z tobą robiłem i chciałbym spróbować tego z innymi

Twój, Jeff"

Po pewnym czasie Liu spotkał Jeffa i zawarli pakt, od tego momentu bracia Woods terroryzują miasto gwałcąc każdego mężczyznę jaki im się nawinie.
Broken Mal & Wolfie

Nazywam się Julka i chodzę do gimnazjum razem z moją koleżanką Malwiną. Żyliśmy normalnie jak każdy człowiek . Lecz pewnego dnia w gimnazjum pobiliśmy się z takim jednym patałachem o imieniu Witek który nas podrywał po całej akcji wylądowaliśmy u dyrektora po tym wszystkim poszliśmy już do domu. Na następny dzień w szkole, w Malwinie coś pękło. Zachowywała się dziwnie. Zapytałam o co chodzi i powiedziała mi, że wczoraj jak po dyrektorze wróciliśmy do domu mama Malwiny pokłóciła się z nią o to, że się biliśmy. I wtedy to się stało Malwina pobiegła do kuchni i dziwnym trafem na stole leżały nożyczki fryzjerskie XD. Wzięła je i wbiła jej nożyczki prosto w serce. I ją zabiła. I oto cała historia tego co jej się stało. Potem po szkole szłam do domu oczywiście i na drodze spotkałam znowu tego chuja Witka!!!!. Zaczął mnie podrywać jak zwykle ale teraz mam już dość!. Akurat byliśmy przy jakiejś tam szopie leżała obok niej siekiera i wzięłam ją. Zrobiłam zamach i przepołowiłam go na pół. Więc na kolejny dzień tak znowu w szkole rozmawiałam z Malwiną o tym czy zostaniemy mordercami i Malwina się zgodziła ja też. Malwina nazwała się Broken Mal a ja Wolfie i tak stworzyliśmy team morderców. Wygląd mój : czarna skurzana kurtka z lwem na plecach i złotymi paskami, jensy ( Czytaj : dżinsy), czerwone szpilki i to , że lubiłam wilki sztuczny ogon wilczy i opaska z wilczymi uszami oraz różowe włosy, błękitna koszulka i brązowe oczy. Wygląd Malwiny : czerwona sukienka, krótkie czarne rękawiczki brązowe włosy, turkusowe oczy przez soczewki i naszyjnik. Ja zabijałam siekierą a ona nożyczkami fryzjerskimi. I tak zaczęła się nasza przygoda. Koniec.
Morderstwa...

Pasta ta opowiada o przeżyciach Michała, który parę tygodni temu stracił kilkunastu swoich przyjaciół, ale to co odkrył potem zmieniło go na dobre...

Michał nadal próbował dojść po tym jak zginęli jego przyjaciele, gdy nagle zadzwoniła pani Kowalska. (matka najlepszego przyjaciela Michała - Zdzisława)

- Halo. - powiedział Michał.

- Dzień dobry Michale. - W jej głosie czuć było smutek.

- Czy coś się stało pani Kowalska? Czemu pani płacze?

- Michale... Zdzisław... Zdzisław... nie żyje.

- Ale.. ale jak to?!

- Został dziś znaleziony martwy w krzakach na obrzeżach miasta.

- Dzi-dziękuje za powiadomienie, do widzenia.

Po tym jak odkrył śmierć Zdzisława popadł w całkowitą depresje. Postanowił jakoś złagodzić ból emocjonalny idąc do baru się opić. Tam poznał nową osobę.

- Jak się nazywasz? - spytał Michał.

- Marian, ale przezywają mnie dżin, bo pojawiam się gdy ktoś odkręca wódkę. Huehuehue. A ty jak się nazywasz?

- Michał.

- Michał, tak? No dobra, masz jakąś panienkę?

- Nie.

- Okay, a masz jakichś przyjaciół?

- Nie, znaczy miałem.

- Jak to znaczy miałem?

- Wszyscy zostali bestialsko zamordowani...

- Uuu, no to smutne, Michał.

- Tia, smutne.

Rozmawiali tak i pili przez parę godzin, gdy nagle Michał stracił przytomność. Obudził się na obrzeżach miasta i poczuł straszny odór porozglądał się. Nagle zobaczył ciało Mariana bestialsko zmasakrowane. Na jego plecach zostało wycięty nożem napis "NASTĘPNY". Michał postanowił sprawdzić kurtkę Mariana. Znalazł w niej wycinek z gazety.

### **Fragment gazety** Edytuj

UWAGA UWAGA

Ostatnio w mieście ██████ zostało odnalezione paręnaście ciał osób w wieku od 19 do 23 lat. Ciała zostały podpalone, pocięte, uduszone, na plecach ofiar zostały wycięte nożem napisy "Następny". Ofiary miały także cięcie na klatce piersiowej, a z wnętrza ciał zostały wyjęte serca.

Oto lista ofiar:

Marcin ██████

Hubert ██████

Dariusz ██████

Natalia ██████

(dopisane markerem) + Zdzisław Kowalski

I wtedy Michał zaczął sobie przypominać, każdy jego przyjaciel ginął po tym jak poszedł z nim na imprezę i wypił razem z nim za dużo. Wtedy to Michał uświadomił sobie, że to ON ich wszystkich zabił. Po prostu był za słaby nerwowo, by pić alkohol...
Labirynt

Któregoś dnia w wakacje siedziałem sobie i się nudziłem.

Przypomniałem sobie jednak, że właśnie zaczął się sierpień i mój limit internetu odnowił się wczoraj. Wynosił 15gb. Pomyślałem więc, że nie ma sensu siedzieć bezczynnie i postanowiłem sprawdzić swój e-mail w poszukiwaniu nowych wiadomości. Przeglądam i w pewnym momencie zobaczyłem, że dostałem kod do gry "Minininjas" z "Humble Bundle-a", którego kupiłem jakiś czas temu. Zupełnie o nim zapomniałem. Cieszyłem się, że w końcu znalazłem swoje 2 dolary, lecz niezbyt chciało mi się grać w tę grę. Ale skoro już sobie o tym przypomniałem to wszedłem na "www.humblebundle.com" w poszukiwaniu nowych promocji. Cóż... nic dla mnie... Wśród reklam zobaczyłem jednak coś co mnie zaintrygowało. Była to animowana reklama nie przedstawiająca niczego specjalnego. Był to labirynt kolorowych kresek, które nieustannie poruszały się i zmieniały barwę. Trochę bolały mnie od tego oczy. Wpatrywałem się w to aż w końcu zmieniło się w normalną reklamę jakiegoś MMO. Nie znalazłem nic dla siebie na "Humble Bundle"-u, ani żadnego ciekawego maila w swojej skrzynce, więc wyłączyłem komputer i postanowiłem nudzić się dalej. Nadeszła noc, więc położyłem się spać. Gdy rano wstałem nie czułem się najlepiej. Byłem strasznie niewyspany. Nie wiadomo skąd od razu przyszło mi na myśl włączenie komputera. Włączyłem go i uruchomiłem Firefoxa. Ku mojemu zdziwieniu, żadna strona nie chciała się wczytać. Postanowiłem sprawdzić co się stało i zobaczyłem, że skończył mi się limit! W jeden dzień, a właściwie niecałą godzinę nie zdołałbym zużyć całych 15gb! Nie wiedziałem co myśleć. Właściwie nie myślałem nic. Zacząłem przeglądać swój dysk. Znalazłem na nim folder o nazwie "Scary". Co ciekawe ważył on około 15gb (jakieś 14,7). Zajrzałem do środka. Był on pełen dziwnych obrazków, filmików oraz dźwięków. Nie chciało mi się ich oglądać. Otworzyłem tylko jeden obrazek. Wydawał mi się znajomy... Myślałem o tym całą resztę lata. Gdy ponownie odnowili mi limit wpadłem na pewien pomysł. Zastosowałem wyszukiwanie obrazem w Googlu. Wyszukałem paroma obrazami z folderu "Scary". Co się okazało wszystkie pochodziły z różnych creepypast. Filmy i nagrania zresztą też. Do końca nie rozumiałem o co chodzi. Starałem sobie przypomnieć co się działo dzień przed znalezieniem folderu "Scary" na moim komputerze. "Ta dziwna reklama..." - pomyślałem. Zajrzałem znów na "humblebundle.com". Ta reklama znów się pokazała. Tym razem byłem sprytniejszy. Kliknąłem w nią. Przekierowała mnie na "creepypasta wiki". Jednak na pasku u góry, na którym zwykle pokazuje się nazwa strony widniał napis: "Podziel się wrażeniami" więc szybko zarejestrowałem się i dodałem tę pastę.
GTA SAN ANDREAS.exe

Jacek miał 15 lat. Marzył o tym aby zagrać w którąś z części gry Grand Theft Auto. Wpisał w przeglądarce GTA download. Wszedł na stronę i wcisnął Download. Gra się pobrała w 1 minutę. To zdziwiło Jacka, ponieważ nigdy żaden plik mu się tak szybko nie pobrał. Na szczęście nie trzebabyło instalować więc gra się włączyła. Nie było ani jednego loga firmy gry ani karty graficznej. Jacek był zdziwiony ponieważ oglądał różne gameplay z gry.

Nacisnął start. Gra się włączyła bez żadnego intra. Od razu był Carl i rower. Jacek zobaczył że niego jest czerwone, a ludzie zabici. Wszędzie była krew. Jacek poszedł w grze do lasu, a tam był dziwny facet z piłą mechaniczną zabijających ludzi. Facet zabił też Carla. Jacek natychmiast wyłączył grę i wszedł z pokoju do kuchni. Nagle nie było prądu. Jacek zapalił świecę i widział jakiś cień koło niego. Gdy się odwrócił postać wydłubała mu oczy i zabiła całego.

Więc uważajcie na to co pobierajcie bo mogą to być demoniczne wersje gier
Baloniki

Wszyscy mamy wspomnienia. Kiedy byłem mały, mój ojciec sprzedawał balony. Były tam też bardzo

kolorowe balony. Każdego dnia, mój tata dawał mi jednego. Każdy z nich utknął mi w pamięci.

Na każdym z moich zdjęć widniał balonik, w mojej ręce lub obok mnie. Ale chciałbym je odzyskać, ponieważ one zabierają mi życie.

Nie czułem się dziś zbyt dobrze: czułem się nieswojo i dziwnie. Położyłem się na kanapie niespokojny, lecz nie miałem pojęcia dlaczego tak dziwnie się czułem. Wtedy zasnąłem.

Serce podskoczyło mi do gardła. Poszedłem to sprawdzić, mając nadzieję, że to nie jest nic, o czym śniłem.

Ale niestety, duży czerwony balon był tuż obok mnie. Balon stawał się coraz większy. Rósł i rósł, aż w końcu pękł. Krew zabryzgała całe ściany, mnie i podłogę.

Szybko zbiegłem po schodach i zobaczyłem mnóstwo czerwonych baloników, gotowych do pęknięcia. Wmawiałem sobie, że to tylko moja wyobraźnia. Ale ten dźwięk. Był po prostu zbyt realistyczny.

Piszę to, żeby cię ostrzec. Miłe wspomienia nie zawsze są "miłe".

Tłumaczenie: FRoST
In the ghetto

Ostatnio zacząłem interesować się Elvisem Presleyem. Słuchałem jego energicznych i szybkich piosenek, coś wtedy odczuwałem; były to jakby nagłe wybuchy szczęścia. I wtedy natrafiłem na utwór "In the Ghetto".

Miał powolną rytmikę, był jakiś dziwnie przytłaczający, niespodobał mi się. A jednak zacząłem go sobie tłumaczyć. Było to o dziecku mieszkającym w getcie, dziecku pozbawionym matczynej opieki. Opinie na temat utworu były takie: "Smutne", "Wzruszające", czy wreszcie "Szkoda mi Żydów". Nie rozumiałem tego. W końcu to tylko piosenka, a Żyd to Żyd. Sama mi się wydawała żenująca.

Następnego dnia mi się coś śniło. Widziałem Presleya wchodzącego do mojego pokoju. Mówił: "To, co było w mojej piosence, było prawdziwe... Getto to smutek i bieda...". Nagle się obudziłem. Wydało mi się to dziwne. Po za tym, co się tak wszyscy tym gettem przejmują? Zwykła izolatka dla Żydów.

W szkole, przyszedł do nas weteran wojenny na historię i opowiadał, co widział w getcie. Nie słuchałem tego, co mówił, tylko jeszcze bardziej się zdenerwowałem, no bo co w tym getcie jest niby tak strasznego? Za komuny wszystko kupowali na kartki, w sklepach pustki...

Wieczorem, rodzice oglądali serial wojenny. Wtedy chciało mi się wybuchnąć. Poszedłem spać wściekły. Rano, po obudzeniu się spojrzałem na mój pokój; nie było komputera, sprzętów, wszystkich moich modeli samochodów, książek. Po prostu NICZEGO nie było! Sądziłem, że to sprawka brata. Po wyjściu na dwór, to, co ujrzałem, wprawiło mnie w strach. Wszędzie było dziwnie szaro. Kamienice były w opłakanym stanie, po ulicy biegały smutne i wychudzone dzieci, natomiast kobiety z niemowlętami też wyglądały nie lepiej...

Spojrzałem na siebie; byłem ubrany dokładnie tak samo jak oni! Stara, podarta koszula, brudne spodnie... Zrozumiałem wtedy, że jestem w getcie. Byłem okropnie głodny. Poprosiłem moją mamę o śniadanie; ta rzuciła mi tylko kawał czerstwego chleba.

A więc to kara za moją postawę... Do getta wjechali Niemcy i kazali nam wchodzić do ciężarówek. W podświadomości usłyszałem głos Elvisa: "In the ghetto..."