Nikolai Avversario Aglio

## Wygląd

Jest on wysokim mężczyzną zazwyczaj ubranym w cięższe pancerze i uzbrojony w swój długi miecz. Ma siwe włosy oraz czerwone oczy co zdradza jego pochodzenie. Ma wampirze kły kiedy się uśmiecha oraz posiada bardzo bladą skórę.

## Osobowość

Jest bardzo prostolinijny i niekiedy nieco zdezorientowany. Jednak lojalność oraz poczucie pełnienia obowiązku to również jego główne cechy.

## Historia

Owoc związku wampira i wiedźmy, wiedzony uczuciami oraz nienawiścią do matki. Urodził się w Milowi, jednak jego matka zabrała go do Lasfose gdzie wychowywała go pośród sobie podobnych wiedźm. Było to miasto Aghrefast w połowie położone w realnym świecie a w feywild gdzie żyły w bezpiecznej przystani. Nie było tam zbyt dobrze dla Nikolaja, codziennie był uczony rzucania czarów i siedział w księgach co nie było jego domeną. Bunt się zaczął u niego dość wcześnie, szczególnie, że jego matka nie była dla niego ciepłą osoba raczej faworyzując jego siostrę która miała całkiem duży talent w porównaniu do ograniczonego talentu Nikolaja. W końcu zebrał się jednak uciekł do ojca w wieku 14 lat w stronę Milowi ponownie gdzie po pewnym czasie dołączył do jego planu oczyszczania świata ze swoich błędów (vampires spawns które przetrwały). Jest on oddany swojemu ojcu który to posiada dość spore bogactwa i własny zamek. Jednak marzeniem Nikolaja jest z pewnością usamodzielnienie się oraz wzięcie życia we własne ręce. W wieku lat 17 postanowił odbyć służbę wojskową w Milowi, która trwała łącznie 5 lat, początkowo służył w straży granicznej Milowi na granicy z Stormią i Bayfrostią. Jednak potem został przeniesiony do oddziału lekkiej kawaleri w bardzo niebezpiecznym miejscu, na granicy między Voshostes i Lasfose. Ten cienki pas ziemi jest szczególnie najeżony bandytami i przemytnikami, brak większych miast również nie pomaga, tylko bagna i głusze. Od zawsze było to legowisko wszelkich złych istot i bandytów a jeden szczególny patrol zmienił życie Nikolaja i pogrzebał jego karierę wojskową.

Patrolowali wtedy tereny drobnej drogi prowadzącej do małego drewnianego fortu w którym trzymano zarekwirowaną kontrabande. Najbliższy większy zamek znajdował się około 20 kilometrów dalej, a Nikolaj jechał wtedy z 22 osobowym małym oddziałem lekkiej kawalerii dowodzonej przez Leosa, kapitana. Prócz tego była tam dwójka jego bliższych znajomych z oddziału, Arval człowiek i Hangor hobgoblin. Patrol miał przewieźć ważny transport do fortu skonfiskowanego narkotyku znalzionego przy przemytnikach z Voshostes. Pech chciał, że przemytnicy byli oddanymi kultystami złych bóstw, mieli przez to dostęp do wielu mocy który nie były z tego świata. Wpierw zaskoczyli oddział w krótkiej choć krwawej leśnej potyczce, zostali odparci jednak kawaleria straciła wtedy kilku swoich ludzi i koni. Czym prędzej pospieszyli do fortu.

W forcie jednak okazało, się że sytuacja nie jest kolorowa. Miał on mało funduszy, garnizon był minimalny a ludzie nie byli pierwszego rzutu w środku niego. Za kawalerzystami nadchodziła jednak zagłada dla małego fortu okrytego teraz w deszczu…

  - Nikolaj - Odezwał się wysoki oficer o jasnych oczach Leos - Mamy niewielkie szanse w polu przeciwko nim. Zajmiesz się wraz z Arvalem zapaleniem ognia sygnałowego na dachu fortu. Musimy czym prędzej skontaktować się z zamkiem inaczej nikt nie wyjdzie z tego żywy.

Tak też uczynił i ruszył w górę wraz ze swoim przyjacielem i widział z góry co wlewało się do fortu. Pół tuzina przyzwanych wyższych demonów konsumowały zwłoki upadłych a przemytnicy wzmocnienie przez moce silnego czarnoksiężnika przebijali się przez kolejne osoby.

Ogień był trudny do wykrzesania, a podpalenie ognia graniczyło z cudem. Wieża pod nimi zmieniła się w krwawą rzeźnię. Nikolaj wiedział, że nie przeżyje. Ostatnim z demonów który wspiął się na górę wbijając swoje szpony w boki wieży. Nikolaj zamknął oczy i podjął wtedy decyzje.

Wykonał krok w przód.

Wleciał niczym pocisk prosto w pysk demona wbijając swój miecz głęboko przebijając się przez czaszkę. Sam jednak nabił się na dwa szpony wystające z pancerza demona. Spadli w dół, demon legł martwy na ziemię jeszcze wierzgając w ostatnich jego porywach życia na tym świecie. Obok leżał Nikolaj, złamana miednica i rany od ostrych jak brzytwy kolców. Czuł jak uchodzi z jego życia, szczególnie, że nad nim znajdowała się jedno z ramion demona. Właśnie! Mięso demona było odsłonięte w miejscu gdzie zniszczył się pancerz, nigdy nie próbował krwi demona, jednak miał to gdzieś czy zginie czy nie. Wgryzł się w ciało wysysając krew a to co się z nim stało było… Niespodziewane. Doznał wizji przyszłości która skrywa bardzo głęboko w sobie, stara się nie myśleć o obrazach które widział. Został znaleziony dwa dni później przez grupę z zamku jednak większośc jego ran się wyleczyła. Choć przeżył on Arval i jeszcze trójka strażników która zdołała się zabarykadować głęboko w piwnicach fortu. Po tym wydarzeniu on i Arval opuścili armię zyskując przy tym order za rany 4 stopnia (z 5 stopniowej skali). Arval założyl w Blacbel karczme a Nikolaj wrócił do posiadłości swojego ojca.

Po dwóch latach pracy u ojca, odkrył, że pewien alchemik zaczął kopiować geny ojca i Ignacio wysyła młodego Nikolaia na ostateczne zadanie po którym dostanie ,,wielką nagrodę’’. Alchemik tworząc nowe i mocniejsze hybrydy z genów Ignacio używał je wedle jego informacji dla własnego zysku lub dla kogoś kto bardzo źle życzył jego rodzinie. Po walce z alchemikiem i pewną hobgoblinką trafił razem z nią do więzienia, jak się potem okazało była to niejaka Najwa w której to zakochał się. Dzięki namówieniu jej na użyczenie jej krwi udało mu się zniszczyć zardzewiałe kraty więzienia w Lasfose i ruszyli w drogę poszukując szczęścia na trakcie z dala od wszystkiego. Jednak mimo to chce dokończyć robotę i pogodzić się jakoś ze swoim losem. Na ten moment jest mobilnym łowcą potworów oraz istot nieumarłych.

Niedawno Nikolaj ukończył swoją misję i powraca do swojego ojca z dobrymi nowinami…

W domenie swego ojca poznaje nową grupę i udają się by uratować Velinaxa Vermiliona. Podczas akcji ratunkowej dowiadują się, że łupieżcy umysłów weszli do jego umysłu a co gorsze, zabrali Oko Tyrana.

## Zainteresowania

Z zawodu o ironio jest łowcą wampirów, dzięki jego pochodzeniu ma większe szanse na powodzenie w zabiciu bestii nocy jak i również innych potworów.

Uwielbia owoce morza, jest fanem tej kuchni i wszelkie ryby i skorupiaki czy inne istoty z mórz to jego ulubione dania.

## Relacje

Najwa - W więzieniu bardzo się do siebie zbliżyli i od tamtej pory ich serca się do siebie zbliżyły. Od tamtej pory dużo podróżują i przeżywają wspólnie przygody.

Nisha - Jest jego przyrodnią młodszą siostrą, bardzo wspierał ją przed wyruszeniem w poznawaniu jej snów oraz starał jej się przekazac, że to przekleństwo może być bardzo przydatne.

Frey - Znajomy Najwy, początkowo podchodził do niego dość sceptycznie przez poznanie go pijanego w karczmie. Szczególnie jego blizny intrygowały Nikolaja. Jednak im bardziej go poznaje tym bardziej uważa, go za osobę sprytną i bardzo pomocną.

Zegni - Przyjaciel(?) jego ojca. Szczerze mówiąc boi się jego mocy i to co żyje w nim. Ma go cały czas na oku. Mimo to uważa, że jest on przyjacielską osobą o przedziwnych upodobaniach.

Rokhed - Absolutnie szalona Maidro-Orczyca produkująca bomby i ogólnie technologię. Nikolaj uważa, że technologia to przyszłość i szanuje jej prace. Szczególnie, że ma zamiar zrobić wymarzonego gnata Najwie.