Shane Ronan Hunter III

Komandor Styryjski, Sygnatariusz Poległych, Serce Kraju, Honorowy Lord Ostfalii, Obrońca Praw i Godności Ludzkiej, Reprezentant Narodu Ostfalskiego, Obrońca Wiary i Kościoła, Prezydent II Republiki Ostfalskiej, Kapitan Sił Powietrznych, Główny Zwierzchnik Ostfalskich Sił Zbrojnych etc.

Zdjęcie Shane'a Ronana Huntera III

## Inne informacje

### Profesje

filantrop, mechanik-monter, kapitan Sił Powietrznych, parlamentarzysta, sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta, Prezydent Ostfalii (obecnie)

### Przynależność

II Republika Ostfalska

**Shane Ronan Hunter III** (wł. Shane Ronan Patrick Francis Hunter III, znany również jako *Head Hunter*) - *Prezydent* Ostfalii. Dawniej również kapitan Sił Powietrznych, parlamentarzysta oraz sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta.

## Życiorys

### Młodość

Urodził się w bogatej rodzinie wojskowo-politycznej w East Burbank na Pustyni Kerczyńskiej. Jest synem Harolda Huntera, generała OSZ oraz synem Anne Marie Hunter (z domu Liverstone), prezydent miasta East Burbank. Ukończył szkołę techniczną na profesji technik awionik. Pracował przez pół roku w fabryce samolotów jako mechanik-monter. Potem zaciągnął się do armii. W wieku 21 lat wstąpił do Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych, gdzie w ciągu 8 miesięcy awansował na kapitana. Był zawodowym żołnierzem do 1978 roku. W wieku 25 lat został wybrany z ramienia partii ORD (Ostfalski Ruch Demokratyczny) jako parlamentarzysta - był nim do roku 1984. Później został zatrudniony jako sekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta i piastował tą funkcję niepełny rok. W 1986 roku, gdy prezydent Bernard Kreuzberger złożył dymisję ze względu na swój zły stan zdrowia, za namową rodziny i bliskich zgłosił się do wyborów. Wygrał 30 punktami procentowymi ze swym rywalem, Rudolfem Neilem Schweitzerem.

### Panowanie i wkład w wojny

Gdy młody polityk doszedł do władzy, czekało go wiele problemów, które musiał rozwiązać w zasadzie sam, gdyż ponad połowa parlamentu była przeciwko niemu. Cieszył się poparciem w całym kraju. Dzięki jego "*Dekretowi o pomocy socjalnej"* wiele ubogich rodzin dostało dofinansowania, ulgi podatkowe (m.in. zwolnienie z opłaty za wodę, prąd i gaz) oraz renty. Polepszył natomiast sytuację w armii, gdyż zmniejszył liczbę generałów oraz wprowadził bonifikat całościowy. Bonifikat ten był nagrodą pieniężną, przyznawaną żołnierzowi raz na 6 lat za wzorową służbę - wynosił on trzy pensje żołnierza (w zależności od stopnia). W październiku 2000 roku, roku rozkazał wysłanie na pomoc Weimarowi liczącego 100 tysięcy żołnierzy *Ostfalskiego Korpusu Ekspedycyjnego.* Za swoje zasługi został odznaczony dwukrotnie *Komandorią Styryjską, Gwiazdą Poległych i Czerwonym Sercem* za swoją działalność na rzecz praw człowieka. Został również odznaczony *Krzyżem Żelaznym Rzeszy Weimarskiej* za wysłanie Ostfalskiego Korpusu Ekspedycyjnego.

## Służba w armii

Gdy młodemu technikowi nie odpowiadała praca w fabryce samolotów, chciał spróbować czegoś nietypowego w swoim życiu - pójść do armii. Zwolnił się z dotychczasowej pracy i zgłosił się do Wojskowej Komisji Ewidencji. Po przejściu miesięcznego szkolenia w 15. Brygadzie Piechoty w Callum, złożył wniosek o przeniesienie do 8. Dywizji Lotnictwa Taktycznego w Telkington, gdzie znajdowała się Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych. Wstąpił do tejże szkoły i po 8 miesiącach żmudnej pracy został Kapitanem Sił Powietrznych. Podczas swojej służby w armii młody oficer był powszechnie szanowany - mówiono o nim jako solidnym, rzetelnym i sprawiedliwym żołnierzu. Za swoje zasługi dla armii został dowódcą 9. Batalionu Lotnictwa Zwiadowczego w Elisetown. Mimo powszechnego szanowania, był on jednak nietypowym dowódcą - odrzucił regulaminowe i sztabowe metody szkolenia pilotów i szkolił ich po swojemu. Dzięki przelataniu wielu godzin za samolotem oraz wiedzy posiadanej jeszcze sprzed pójścia do armii, 22 letni oficer znakomicie i pierwszorzędnie wyszkolił pilotów, którzy w ciągu roku zyskali miano najlepszych pilotów zwiadowczych w Ostfalii. W 1978 złożył wniosek o przeniesienie w stan spoczynku (zwolnienie ze służby przedterminowo) i zajął się karierą polityczną. Został pożegnany z honorami, należną odprawą oraz licznymi nagrodami pieniężnymi, listami pochwalnymi a nawet i z wartą honorową. Mimo tego, do dzis jeździ i spotyka się z żołnierzami, weteranami oraz organizacjami paramilitarnymi i patriotycznymi.

## Ciekawostki

* Jest najmłodszym prezydentem Ostfalii - gdy dostąpił urzędu głowy państwa miał 32 lata.
* Jest bardzo szanowany przez oficerów i żołnierzy. Cztery razy do roku jeździ po jednostkach i spotyka z żołnierzami i członkami organizacji paramilitarnych.
* To on stworzył ideę organizacji paramilitarnych w Ostfalii.
* Jest to jedyny prezydent, który miał styczność z armią zanim dostąpił swojego urzędu.
* Jest przeciwnikiem kary śmierci. Zakazał jej stosowania w 1995 roku w swoim "*Dekrecie o prawach człowieka*".
* To on jest autorem słów - "*Po to są prawa człowieka, by można było żyć godnie.. ale i żeby mieć powód do walki" .*
* Jest on zagorzałym katolikiem wyznania rzymskokatolickiego.
* Bardzo kocha zwierzęta. Dzięki jego "*Rozporządzeniu o zdrowiu zwierząt*" opieka weterynaryjna w kraju jest darmowa dla zwierząt i ich właścicieli.
* Jest fanem motoryzacji - jego wozy to daustriacka limuzyna, Royer Gütmann z 1924 roku oraz ostfalskie samochody sportowe: Ashton Marthin DB5 z 1964 roku oraz Barrey Fenwick z 1947 i 1989 roku.
* Jest jedyną głową państwa w historii kraju, która nie posiada małżonki/małżonka oraz żadnego potomstwa.
* W CKo nie cieszy się dużą popularnością, nie mniej jednak cesarz Oeliks I docenił jego działania filantropijne.