Kartel HelpMate

21.04.2021

Dzis wreście poszedłem do nowego liceum po długiej sprawie karnej związanej z „zamachem na szkołe”. Dołączyłem do Warsaw Montessori Highschool, które zapowiadało się prawie tak debilnie jak brzmi. Przy wejściu zawitały mnie piękne odgłosy godowe małpy, albo jak montessoriańczycy mają w zwyczaju to nazywać, komunikacje między członkami ACSu. Nie mam bladego pojęcia od czego ten skrót stoi, ale po zobaczeniu wyjebanego w powietrze kibla stagowanego tymi trzema literkami, boje się zapytać. Zanim poszedłem na moją pierwszą lekcje angielskiego, dyrektorka tego burdelu, którego zwą szkołą wzięła mnie na dywanik i zaczęła tłumaczyć o CASie. Była to krótka rozmowa, w której zostały mi wytłumaczone wszystkie szczegóły tego debilnego systemu. Władczyni szkoły szczególnie wychwalała jeden sposób zaliczania CASu, HelpMate. Jak ja mam uczestniczyć w projekcie uczących debili jak sam nim jestem. Ja kurwa zdałem matme w ósmej klasie, bo typiara powiedziała, że nie wytrzyma ze mną kolejnego roku. W tym momencie refleksji przyszedł mi niecny plan. Ojebię system IB i sam będę miał korki za darmo. Zanim rozpocząłem pierwszą lekcje już szukałem spadkobiercę i prowadzącego HelpMate’a, Dawida Moniuszko. Podpytałam zatem ucznia pre-IB 2 o obecną lokalizacje tego szlachetnego człowieka, lecz ten jak jedynie wspomniałem jego imię uciekł od mnie z przerażoną miną pod pretekstem przerwy obiadowej. Jedyny problem był taki, że dopiero wybiła godzina 10, jest to trzy godziny przed wspomnianą przez dzieciaka chwili odpoczynku. Uznałem, że gościu jest pojebany i podszedłem do pierwszego rówieśnika Dawida, maturzysty. On mnie prędko zaprowadził do Moniuszki, który właśnie delektował się papierosem marki Winston. Męższczyzna o umięśnionej figurze ubrany w różową koszulę wyglądał zarazem przyjaźnie jak i stanowczo. Jego rozpuszczone krótkie brunetne włosy kontrastowały z szorstka brodę, sprawiając, że 18-latek wyglądał schludnie i przystojnie. Maturzysta spojrzał na mnie z góry i wypowiedział trzy słowa swoim głębokim głosem:

-Czego chcesz dzieciaku?

-Eeee…nooo…. chciałbym zapisać się do Pana do Pana projektu jako uczeń… Byłoby to możliwe…?-wykrztusiłem niepewnie.

-PANA?!? Hhahahahha, dobra weź przyjdź na spota jutro o 7:30, omówimy szczegóły- odpowiedział mi widocznie rozbawiony moją wypowiedzią.

Reszta dnia po tym spotkaniu przeleciała mi dziwnie szybko.

22.04.2022

Dzisiejszego dnia wstałem szczególnie wcześnie, aby tylko nie spóźnić się na umówione spotkanie na spocie. Dalej mnie zastanawia czemu jebany licealista używa tego słowa na określenia palarni. Może to jest ta, za którą płaci się w sekretariacie 20zł. W sumie będę musiał to zrobić jutro.

KURWA

KURWA

Poszedłem spotkać się z Moniuszko. Spotkanie rozpoczęło się normalnie. Maturzysta zapytał mnie jakiego przedmiotu chciałbym się uczyć, lecz z czasem zadawał coraz dziwniejsze pytania. Zaskoczył mnie pytaniem o w sposób dojazdu do szkoły(był to zapakowany autobus, w którym zasady COVID były równie szanowane jak prawa ludzkie podczas wojny w Bośni). Następne pytanie dotyczyło mojej relacji z rodzicami i czy często znikam z domu. Po tym ostatnim wyjął różową chusteczkę i zapytał czy dziwnie pachnie. Ja z grzeczności powąchałem ją i w tym momencie walnął mnie charakterystyczny słodkawy zapach - JEBANY CHLOROFORM.

Obudziłem się w bagażniku małego samochodu. Obok mnie leżał juul pod i filtr walący ziołem. Dwie rzeczy, które mogą świadczyć tylko o jedynym, był to Panek. W głowie cholernie mi się kręciło i przypominało mi to uczucie jakbym wyjebal 2 L denaturatu z budowlańcami. Uczucie i notabene wspomnienie niezbyt przyjemne, gdyż jak ostatnio tak zrobiłem w 6 klasie podstawówki budole zajebały mi moją ulubioną kartę piłkarską.

Po lekkim wytrzeźwieniu, mój mózg został zalany różnym myślami, lecz jedna wystawała z tłumu, była nią ucieczka. Musiałem szybko wymyślic jakiś plan. W głowie przypomniały mi się wszytskie kreskówki i filmy Jhona Wicka, jakie ogladalem jako dzieciak. Miałem nóż w bucie na dokładnie takie sytuacje. Plan był następujący: Wyjąc cicho niezawodne ostrze nie zwracając przy tym uwagi mojego napastnika, wstać na nogi(a bardziej kolana, bo jebaniutki Moniuszko nie mógł wziąć porządnego Panka, tylko wynajął Yariskę za czasów, gdy w polskim języku słowo na auto brzmiało „ło kurwa”) , rzucić w kierowcę stalową bronią, przeskoczyć na przód i zawieść Dawida do moich przyjaciół na tarchominie. Niestety jednak mój niecny plan zakończył się na etapie wstawania, bo jebnąłem potylicą o dach troche zbyt mocno i znowu wróciłem do niezbyt rozkosznego stanu kimy.

Obudzilem się, tym razem związany, na opuszczonym parkingu przy lekko zaniedbanym budynku w Tarchominie. Technicznie rzecz biorac mój plan wypalił w pewnym stopniu, choć fajnie byłoby faktycznie znaleźć się pośród moich pato-przyjaciół w tej pięknej dzielnicy białołeki. Moniuszko wypakował mnie z mojego prowizorycznego loża i postawił na nogi. Rozebrał mnie do naga i przeszukał moje ubrania. Jak znalazł nóż zaśmiał się i schował do kieszeni. Znalazł też mój czarny pamiętnik i pióro. Chwile na mnie się gapił, po czym wykrztusił po długim śmiechu

-JA PIERDOLE, PIERWSZAK DRUGIEGO STOPINIA PROWADZI PAMIĘTNIK. hahah, dobra dzieciaku, masz go i zrob nam promocje H e l p M a t e.

Nazwę swojego projektu powiedział w dziwnym głosie. On chyba wciągał powietrze mówiąc? Pojebany. Cieszyłem się, że dostane mój pamiętnik.

Po sprawdzeniu reszty ubrań i zajebaniu mojego Vape’a podszedl do mnie i powiedział, że musi wykonać rytuał przyjęcia do HelpMate. Zaprowadził mnie do metalowego kosza w kształcie walca, w którym szalał ogień podniecany plastikiem, oponami i jakims dziwnym drewnem. Jak przybliżyłem się do owego ogniska(choc zapach raczej przypominał typowy kominek w śląsku) muskularny mężczyzna kazał mi wrzucić moje ubrania do ognia i wyrzeknąć się swoich bogów powtarzając frazę „Nie będę mieć cudzych bogów, Dawid Moniuszko i HelpMate to moi jedyni zbawiciele”. Biorąc pod uwagę, że Moniuszko był 2x mojej wielkości i trzymał pałkę teleskopową w prawej ręcę, uznałem, że może faktycznie poddam się perswazji mojego porywacza i zmienię religie z chrześcijaństwa na CAS.

Po nadmiernie dramatycznym rytuale, Dawid Moniuszko wyjął z dziko tańczącego ognia metalowy pręt z rozgrzaną do czerwoności końcówką z napisem „HelpMate”. Nagłym ruchem przycisnął gorącą palę do mojego prawego ramienia. Jęczałem z bólu przez około 30 sekund póki maturzysta nie wsadził mi do ust szmatę mówiąc:

-Zamknij pysk debilu, obudzisz moich więź… znaczy uczniów. Zmniejsza to znacznie efektywność produkcji „service’u”

„O Kurwa”, pomyślałem. Jak to innych uczniów. Wkrótce dowiedziałem się o co chodzi. Wprowadzono mnie do wielkiej sali, chyba magazynu, w której były rzędy szmat, na których spało mnóstwo dzieci. Pokazał mi moje miejsce. Był to kawałek materiału udekorowany plamami o różnych kolorach, których raczej wolałbym nie interpretować. Usiadłem na najmniej skażonej części mojego łóżka i zacząłem płakać pisząc następny wpis do mojego pamiętniczka

30.04.2021

Już ponad tydzień siedzę w tym magazynie i napierdalam głową w klawiaturę udając głupa przed szczęśliwymi montessoriańczykami, którzy myślą, że potrzebuje po raz kurwa setny usłyszeć co to pierwiastek. Jedyną rzeczą jaką karmią nas w tym więzieniu to obiadami z stołówki szkolnej, które zostały zajebane przez Moniuszko. Najgorsze są dni, w których w szkole podają pizze, gdyż nic nam kurwa nie zostaje. Jako wypychacz do jedynego posiłku dnia, dostajemy ukradzione z nieznanego mi laboratorium, dziwną niebieska substancję uzbrojoną w nikotynę. Byłoby to fajnie, gdyby nie waliła benzyną i faktycznie mielibyśmy vape do utylizacji liquidu. Władze HelpMatu oszczędzają na kosztach poprzez zbieranie jednorazówek z śmieci i przemienianie ich w konstrukcję, w której kable nie są izolowane i porażają okazjonalnie użytkownika. Wszystkie grzałki są też przepalone przez co nasze płuca wyglądają jak ulubione źródło energii w Polsce. Już chyba z trzech pierwszaków padło na raka płuc.

Nasze miejsca pracy, choć praca to dużo powiedziane biorąc pod uwagę, że mamy mniej praw niż chińskie dzieci w fabrykach, składają się z biurka, krzesła zawalonego z śmietnika i komputera, który został złożony w dużej części z komponentów ukradzionych od szkolnych PC'ów. Te maszyny są tak słabe, że ENIAC przy nich to ikona prędkości. Czasem Moniuszko nagradza swojego ulubionego pracownika, który najmniej płakał za dnia, dodatkowym stickiem RAMu, aby mógł jeszcze więcej lekcji wysłuchiwać równolegle. Wszystkie stacje pracy są ułożone w rządku, jedna po drugiej, na przeciwko naszych "łóżek". Jest to zrobione z premedytacją, aby uzbrojony w gazrurkę Mołisz mógł chodzić w prostej lini "zachęcając" dzieci do cięższej pracy. Mołisz to osoba ciekawa. Rozpoznanie go nie jest trudne, wystarczy wejść do najbliższej kawiarenki, gdzie 9/10 razy zobaczylibyśmy go chlejącego kawę w hektolitrach. Kiedy nie ma go cafejce, na 100% znajduje się w szkole waląc shotami czystą kofeinę w płynie. Jestem przekonany, że ten człowiek ma ciśnienie obracające się w okolicy 300. Jeszcze za czasów kolegowania się z uczniami szkoły WMHS (A nie kurwa harowania dla nich) słyszałem historie o mężczyźnie. Chłopak jako, że ma bliskie relacje z ACS był zaangażowany w zamachy stanu w Sudanie, Zimbabwe oraz ostatnio 1 lutego 2021 roku w Mjanmie. On był wykonawcą skrytym, nikt nie spodziewał się jego odpałów, ale też nikt kto je widział, nie ma możliwości ujrzenia światła dziennego. Dlatego więc jak go zobaczyłem w tym magazynie KARTELU HelpMate przeraziłem się. Ja wiem co jest w stanie zrobić z wcześniej wspomnianą bronią. Raz wziął jednego pierwszaka, który rozpoczął powstanie pierwszakowe pół miesiąca przed moim przybyciem, do kibla i podobno słychać było potworne krzyki i histeryczny płacz. Mołisz wyszedł potem z gazrurką zaplamioną bardzo podejrzanie wyglądającymi substancjami. Drogi pamiętniczku, Ja się KURWA BOJE

Chyba Maj?.2021

Jak już utknąłem w tej dziurze to uznałem, że równie dobrze mogę dowiedzieć się wszystkiego co mogę o HelpMate’cie. Znalazłem dzieciaka, który „pracuje” dla tej organizacji 10 roku życia. Opowiedział mi o on o histori powstania grupy i przeobrażeniu jej w to co widze teraz. Rozpoczął od wychwalania wczesnej fazy projektu. Wszystko zaczęło się od bandy dziewczyn, która chciała pomóc biednym dzieciakom z problemami z nauką. Założyły grupę na facebooku i po niecałym miesiącu osiągały niezłe zasięgi. CAS zdobywany za pośrednictwem HelpMat’a był autentyczny i dobrowolny. Wszytsko natomiast zmieniło się po przekazaniu władzy bratu jednej z założycielek. On był bardziej ambitny i niestety też skłonny do lenistwa. Zrozumiał, że etyczne sposoby zdobywania dzieciaków do nauki są monotonne i trudne w egzekucji. Do zdobycia podopiecznego trzeba było przeprowadzić długą rozmowe z rodzicem i umawiać na sesje, aby przeprowadzić lekcję. Ugadał się więc z Moniuszko i zaczął „pożyczać” dzieciaki z wycieczek szkolnych. Widziałem raz osobiście, nieświadomy przyczyn, jak ta dwójka psychopatów przy pałacu kultury, zainspirowani filmem „Quo Vadis Aida”, podchodzi do grupki kaszojadów i rozkazuje chłopakom iść w prawo, a dziewczynkom w lewo. Następnie pod pretekstem badań na IA z psychologii wypytywali o sytuacje rodzinną i czy rodzice odbierają ich ze szkoły. Tych najbardziej zaniedbanych potem pytali o adres szkoły i plan lekcji. Jak jeden dzieciak powiedział im, że mieszka w skromnej chatce pod mostem to bez zastanowienia wykonali jeden telefon. Chwile później jakiś typ w kominiarce zasuwający 40 km/h na Lime’ie zgarnął ofiarę i odjechał zanim ktokolwiek mrugnął. Kilka miesięcy później mieli już cały batalion „zbieraczy towaru” i nawet kilku policjantów, który chętnie za chudą kopertę przywozili im szczyli, którzy popełnili małe wykroczenie. Macki kartelu nawet sięgają najwyższych szczebli instytucji publicznych. Podobno mają układ z Czarnkiem, aby co jakąś chwile zmieniał ten zjebany system edukacji na potrzebę większego zapotrzebowania „uczących się” za pomocą HelpMate. Podobno też kartel Helpmate ugadał się z uberem i lokalnymi taksówkami. Jako, że te pieprzone banany z Montessori uznają jazdę komunikacją miejską za „Urban exploring” to był jeden z ich najbardziej lukratywnych sposobów poboru do projektu. Jak ktos zamawiał podwózkę z pod szkoły to kierowca w mgnieniu oka zamykał drzwi, zakładał maskę gazową i wpuszczał gaz usypiający do klimy. Następnie ustawiał nawigację, aby pokazywała najszybszą drogę do tarchomina lub innych magazynów „towaru” i zasuwał do celu. Na miejscu czekał na nich jeden z ludzi Helpmate’a z rurką i kubłem. Jako zapłatę znajdywali najbliższego panka przez aplikacje, odblokowywali go i wykorzystując starą PRLowską technikę wkładali rurkę do baku panka i wysysali 3/4 paliwa. Swoją zdobycz przelewalo do samochodu posłusznego kierowcy.