Niezależni

Jeżeli wampir o innych Spokrewnionych mówi „godna pogardy
arystokracja nieumarłych”, z pewnością należy on do wolnomyślicieli - tych, których
inne wampiry nieco mylnie nazywają „niezależnymi” bądź „niezrzeszonymi”. Są oni
buntownikami, banitami i ikonoklastami wampirzej społeczności, tymi, którzy chętnie
(a często również zupełnie przypadkiem) lekceważą tak zwaną władzę starszych
nad swymi pobratymcami. Niezależni Spokrewnieni mogą być również wampirami
apolitycznymi, godzącymi się tylko na swoją własną władzę nad sobą, ale nie
obnoszącymi się ze swoją buntowniczością przed miejscowymi Książętami i Regentami.
Niemal każdy Spokrewniony spośród niezrzeszonych ma swój własny powód, by
wyprzeć się istoty wszelkich zgromadzeń: od zwykłego buntu, poprzez ogólną
niechęć do władzy, aż po osobiste, dziwaczne filozofie czy nawet herezje. Niezrzeszeni
wściekle pragną niezależności, a wielu z nich prędzej stanęłoby twarzą w twarz
z porannym słońcem, niż spędziło całe wieki w uległości wobec innej istoty
nocy. Chociaż niezależni nie tworzą w istocie zgromadzenia, indywidualnie
bywają często niezauważani lub też traktowani jako jedna zbieranina z tymi, którzy
myślą podobnie do nich. Jednakże pomiędzy niezrzeszonymi istnieje tyle punktów
wspólnych, że omawia się ich jako jednolity fenomen, nawet jeśli nie stanowią
oni formalnie zgromadzenia. Jeśli wampir patrzy z pogardą na wszelkie struktury
rządowe, ale sam nie należy do żadnego zgromadzenia, reszta społeczeństwa
Spokrewnionych zawsze uznawać go będzie za niezrzeszonego.

### **ZARYS OGÓLNY**

„Niezależni” Spokrewnieni są niechętni neofeudalnej
strukturze współczesnej społeczności Spokrewnionych lub też otwarcie nią
gardzą. Istnieją równie długo jak zgromadzenia - za jedyny powód mogłoby im
wystarczyć to, że ilekroć pojawia się jakiś ruch polityczny, ktoś mu się przeciwstawia
lub przynajmniej się nim interesuje. Niegdyś niektóre niezależne politycznie
wampiry nazywano „anarchistami” lub „autokratami”, co stanowiło odwołanie do
ich niechęci względem twardych praw i porządku społecznego Spokrewnionych. Wampiry
te nie interesowały się proklamacjami i dekretami Książąt i zwykle pragnęły
tylko, by zostawiono je w spokoju. W tamtych czasach uznawano niezależnych za
głupców - niegroźnych, dopóki dany wampir miał dość oleju w głowie, by nie
narażać siebie i sobie podobnych swymi bezprawnymi działaniami. Zmiany przyszły
wraz z nieformalną popularyzacją sympatii wobec niezrzeszonych. Wielu
zbuntowanych, nieostrożnych Spokrewnionych dokonało istotnych rzeczy, by w krótkim
czasie zatrząść wampirzym społeczeństwem w posadach. Pewne granice uległy
zamazaniu, przekroczono pewne ograniczenia i podjęto pewne straszliwe decyzje.
Chociaż to, co uznano za „ruch polityczny” niezależnych, uspokoiło się (albo przynajmniej
wycofało z powrotem w cienie domen, w których żyją niezrzeszeni), pewne szkody
już się dokonały. Dzisiaj niewielu starszych zgromadzeń uznaje działania szczególnie
zadzierzystych niezależnych za reprezentację ich postaci ogólne... lub też
zbudowało na nich kapitał polityczny, pozwalający podjąć przeciw buntownikom
zdecydowane kroki.

### **CZŁONKOWIE**

O ile Invictus przyciąga szczególnie starszyznę, o tyle
szeregi niezależnych wydają się działać jak magnes na młodych i drobnych członków
społeczności Spokrewnionych. Neofici stanowią największy procent niezrzeszonych,
a co noc kolejne wampiry odkrywają w sobie chęć bycia niezależnym. Wiele wampirów
zmienia swoje zapatrywania po otwierających oczy na prawdę lub upokarzających
doświadczeniach związanych ze zgromadzeniami. Czasami zdarza się to jeszcze na
wczesnym etapie, kiedy to zgorzkniały neofita ogłasza wszem i wobec swą
niezależność, by poczuć się lepiej. Czasami jednak smak wolności przyciąga
także ancillae, którzy po dziesiątkach lat politycznych gier dali się
wymanewrować lub poczuli niesmak na myśl o cenie, jaką przychodzi im za swe działania
zapłacić. Niezależni prawdopodobnie przyjmują w swe szeregi więcej „konwertytów”
niż jakiekolwiek zgromadzenie, co jest kolejnym powodem jak najgorszej opinii,
jaką mają o nich prawdziwe zgromadzenia. Chociaż bardzo wielu niezależnych
Spokrewnionych to neofici lub młodzi ancillae, nie można powiedzieć, by
starszyzna nigdy nie wyrzekała się życia w sekcie. Wielu starszych
Spokrewnionych, szczególnie z klanów Mekhet i Gangrel, ceni sobie niezależność i
wolność i chce wykorzystać swe wpływy oraz zjednoczyć lokalnych niezależnych w
celu stworzenia neozgromadzeń mających realizować ich własne plany. Ta
niewielka grupa zdolnych do manipulacji starszych odpowiada za wrogość niektórych
komórek niezależnych wobec bardziej sformalizowanych grup Spokrewnionych. Nie
można jednak powiedzieć, że każdy starszy staje się niezależnym po to, by zbudować
sobie prywatną armię. Wielu członków starszyzny niezrzeszonych ignoruje po
prostu nakazy społeczne, które uznają za niestosowne. W oczach wielu Spokrewnionych
wraz z mocą starszeństwa na wampira spada odpowiedzialność, która
niejednokrotnie zmusza ich do przyłączenia się do zgromadzeń, chociaż lepiej
byłoby im istnieć bez brzemienia związanych z nimi obowiązków.

### **FILOZOFIA**

Zasadniczym filozoficznym przesłaniem odpowiadającym za sposób
myślenia niezależnych jest fundamentalne przekonanie, że każdy wampir - jak każdy
człowiek - jest wolny. Bez względu na klan czy wiek, żaden Spokrewniony nie
powinien być zmuszany do oddawania pokłonów przed nieumarłym gubernatorem niczym
najniższy sługus. Co w najmniejszym stopniu nie dziwi, niezależni wampirze
tytuły i obowiązki uznają za godne pogardy. Nie znają „Książąt”, którym winni
są posłuszeństwo i uznają całą ideę formalizowania społecznych długów za ogólnie
niepotrzebną. Każdy z Przeklętych jest, z definicji, indywidualistą usuniętym z
braterstwa ludzi i na całą wieczność skazanym na samotność. Niezrzeszeni uznają
często, że gatunek wampirów nie potrzebuje sztucznego systemu kontraktów, by
mieć pewność, że każdy Spokrewniony dotrzyma słowa i uhonoruje swoją obietnicę.
Będąc zupełnie samotnymi, wampiry zdają sobie sprawę z tego, że mają tylko
własne słowo - niewymagające wspomagania ze strony nienaturalnej i sztucznej hierarchii
- by działać słusznie. Ci, którzy tak nie postępują, zostaną odsiani w sposób
naturalny, bez ingerencji arbitralnej woli starszyzny. Ta pojedyncza idea
stanowi bazę niezależnej ideologii, ale jak każdy solidny fundament objawia się
w rożnych praktycznych zastosowaniach. Trendy ogólnego sposobu myślenia niezrzeszonych
dają pojedynczym Spokrewnionym poczucie bycia sobą, potrzebne do przetrwania w
rzeczywistości pośmiertnego istnienia. Po raz kolejny należy podkreślić, że
poniższa lista nie zawiera formalnych zasad czy wierzeń niezależnych. Każdy
niepodległy Spokrewniony jest swoim własnym Księciem - lub przynajmniej pragnie
nim być. Są to jedynie najczęstsze punkty wspólne pośród niezrzeszonych w
zgromadzeniach wampirów-indywidualistów.

#### **Wampir jest z natury samotnikiem**

Dla niezrzeszonych bliźniacze pojęcia wolności i
indywidualizmu - tworzące wampirzą egzystencję - wywodzą się z prostej prawdy,
że wampiry są istotami samotnymi. Dusza Spokrewnionego to dusza samotnika.
Odcięta jest od świata, który znała przed Przeistoczeniem i zmuszona do trwania
niczym wilk pomiędzy owcami. Wciąż wkracza w granice społeczeństwa śmiertelników,
ale nigdy się z nim nie integruje. Podobnie jest ze światem, w który wrzuca się
Spokrewnionego w chwili Przemienienia. Chociaż wielu uważa wampirzą społeczność
za istniejącą wewnątrz społeczności śmiertelników, niezależni zwykle odrzucają
to twierdzenie. Dla nich pojęcie „wampirzej społeczności” jest sztucznie
wymuszonym działaniem żądnej władzy starszyzny, chcącej siłą stworzyć strukturę
społeczną i porządek tam, gdzie ich nie ma. Zmuszanie ich do egzystencji w sztucznym
systemie stanowi drogę do zniszczenia. Tylko poprzez respektowanie naturalnego stanu
Spokrewnionych - wyizolowanej, niezależnej równości - można ustanowić harmonię
pomiędzy Przeklętymi.

#### **Władza deprawuje**

Niezależni nie są głupcami (w większości). Zwykle dostrzegają,
jak bardzo władza deprawuje żywych. Jeśli połączyć ten problem z istotą
pośmiertnej egzystencji, prawdziwą żądzą krwi i perspektywą wiecznej
niezmienności, to wiadomym staje się, że wampiry kroczą ścieżką zniszczenia.
Niezależni mogą wierzyć, że Spokrewnieni są ostatnimi istotami, którym powinno
się dawać władzę. W końcu nie bez powodu nazywa się ich Przeklętymi - zatem
Przeklęci nie powinni władać Przeklętymi. Taka karawana może dotrzeć co
najwyżej pod bramy samego piekła, a niezrzeszeni są zbyt mądrzy, by do niej
dołączać. Lepiej, żeby każdy wampir na swej drodze zajmował się tylko swoim
własnym rozwojem. Nie oznacza to jednak, że niezależni wystrzegają się potęgi i
wpływów. Wciąż są wampirami i mogą uznać, że ogień zwalczyć można tylko ogniem.
Nawet ci, którzy nie są takiego zdania, wciąż mogą doceniać zysk płynący z
wielkiego bogactwa czy obracania się w pewnych kręgach śmiertelników. Różnica
leży we wpływie, jaki ich potęga wywiera na inne wampiry. Świadomość bycia
samotnikiem nie oznacza udawania, że inni Spokrewnieni nie istnieją. Ta pomyłka
przysporzyła już niejednemu niezależnemu znacznych problemów. Cała sprawa
polega na zyskiwaniu władzy w zgodzie z potrzebami i pragnieniami swoich sąsiadów.
Oczywiście zyskiwanie władzy wampirzej oraz stosownych wpływów jest uznawane pośród
niezrzeszonych za niebezpieczne, co powoduje, że częściej bliżej trzymają się
śmiertelnych stref wpływów.