IRA

Jesteśmy IRA. Grupa, której celem jest wyzwolenie obywateli spod obecnych rządów wyspy. Mówią też, że jesteśmy grupą terrorystyczną. Jest to tylko propaganda rządu, który usiłuje nas oczernić. Powstaliśmy z ugrupowań ETA, LEGION i NFWA. Każda z grup działała w pojedynkę, każdy z nas dążył do destrukcji, każdy z nas chciał anarchii. Po kolei w każdej z grup zaczynały się rozłamy, członkowie zaczynali się sprzeciwiać i powstały kolejne mini gangi, które w kontynuacji stworzyły swoje ideologie. Były całkowicie odmienne od pierwotnych. Wiele osób, które należały do tych organizacji, były wysoko postawionymi urzędnikami, którzy próbowali pokojowo obalić rząd, jednak nic to nie dawało. W końcu policja i służby zorganizowały olbrzymią akcję pod kryptonimem "KEBAB". Miała ona na celu zlokalizowanie i unicestwienie głównych dowodzących. Oczywiście wszystko było nielegalne i sprawa nigdy nie wyszła na światło dzienne. Z połowy osób która była jeszcze w tych organizacjach, dowiedziała się od informatorów, że taki przekręt od rządu ma się pojawić, że chcą zniszczyć ostatnią barierę, która uniemożliwiła im całkowite opanowanie  państwa. Akcja służb miała się rozpocząć dnia 16/06/15. Skontaktowaliśmy się z resztą członków i ustaliliśmy plan, oczywiście nie byliśmy jeszcze zjednoczeni. Mieliśmy za zadanie zneutralizowanie głowy służb specjalnych. Była to bardzo krwawa droga, wiele osób straciło życie, jak ze strony naszej i ich. Jednak rząd nie dawał za wygraną, gdyż byli jak Hydra lernejska - na miejsce pokonanego, pojawiał się nowy. Po wielu nieprzespanych dniach i wypitych kawach, nadarzyła się okazja, aby całkowicie sparaliżować rządzących. Miała wystąpić ich (PROKURATURA GENERALNA) która zajmowała się wszystkim łapankami ludności sprzeciwiającej się rządowi. Przemówienie zaplanowano na 12/10/15. Niestety misja ta nie była łatwa. Podniesiono stan zagrożenia, uruchomiono godzinę policyjną, każdy z punktów strategicznych otoczono kordonami. Zaczęliśmy więc przygotowania wcześniej. Zdobyliśmy sprzęt, plany budynku i rozmieszczenia ludzi. Zwołaliśmy więc ostatnie zebranie. Pamiętam, jak wszyscy pierwszy raz się spotkaliśmy, nikt nie chciał nikogo zabić, każdy chciał tylko jednego - Zwycięstwa. Wtedy wyszedłem ja, żołnierz z karabinem w ręce. Zorganizowałem małe przemówenie, w którym podziękowałem wszystkim za przybycie. Zapytałem też, czy ktoś chce się wycofać, ponieważ jest na to ostatnia szansa i zagwarantowałem, że nikt nie będzie potępiony za taką decyzję. Wielu z tych, co przybyło, miało rodziny. Widziałem ten gniew i chęć mordu za to wszystko, co nam wyrządzili. Ostatecznie ruszyliśmy z krzykiem HURAAA!!

Do akcji zostały nam już tylko 2 godziny, prokuratura miała przyjechać w limuzynie. Wtedy mieliśmy zajechać jej drogę dwoma striderami. Po 4 z przodu i z tyłu. Reszta miała obstawiać okolicę. Wiedzieliśmy, że nadchodzi ta godzina, aż w końcu słyszymy pisk opon. Biała limuzyna wyłania się zza zakrętu. Nasz strider wjechał prosto w maskę samochodu. Kierowcy nie musieliśmy dobijać, gdyż już nie żył. Drugi strider zastawił drogę z tyłu. Otworzyliśmy drzwi. Jeden z naszych kompanów upadł na kolana i zaczął krawić. Został postrzelony przez jakąś szuję. Była uzbrojona, ale kolba w łeb szybko załatwiła sprawę. Ten od nas, który dostał, niestety zmarł w wyniku poniesionych ran. Jednak zawsze o nim będziemy pamiętać.

Wszystko szło jak po maśle, wrzuciliśmy do striderów prokuratorów i udaliśmy się w kierunku naszej kryjówki. Po drodze nie napotkaliśmy żadnych problemów. W końcu dotarliśmy na miejsce. Mieliśmy urządzić krwawą egzekucję i ją nagrać. Niestety tak się nie stało, gdyż nasi kochani prokuratorzy mieli chip, który podawał ich namiary służbom.Po chwili byliśmy otoczeni. Zaczęła się krwawa jadka. Heliktoptery i APC ruszyły na nas. Byliśmy jednak dobrze przygotowani i nie poddaliśmy się tak łatwo. RPG zneutralizowało ich główne pojazdy uzbrojone. Umożliwiło to nam ucieczkę. Niestety wielu z nas zginęło - braci którzy oddali życie dla wolności.

Byliśmy zawiedzeni, nasza akcja się nie powiodła, ale prawie wszystkim udało się przeżyć. Po tych wydarzeniach musieliśmy się ukryć, każdy z nas musiał zorganizować sobie przykrywkę. Zerwaliśmy ze sobą kontakt.

Po dłuższej przerwie - rok od naszej nieudanej akcji, wyjawili się trzej liderzy z każdego z ugrupowań. Wtedy wszyscy postanowiliśmy wrócić do dawnego życia, i połączyć siły stając ramię w ramię, jako jedna rodzina. Czyli IRA !!!