Nevrun

**Nevrun** - bagnista kraina znajdująca się na kontynencie [...], w jego północno-zachodniej części, tuż nad Wielkim Lasem.

Wierząc legendom, Orki, gobliny oraz bugbeary zostały umieszczone na bagnach koło pierwszego elfa. To by się zgadzało geograficznie – rasy te najczęściej spotkać można było w miejscu nazywanym „pierdzącymi bagnami”, i pomimo długiej historii, prawie tak długiej jak elfy, nie mogły się szczycić wielkimi osiągnięciami.

Dopóki oczywiście nie powstała cywilizacja hobgoblinów. Nikt nie wie jak dokładnie to się stało – może jest to jakaś zwariowana krzyżówka genetyczna, może jest to rasa która, jak wiele innych, wydostała się z Jamy otchłani. Jedyne co wiadomo, pojawiły się i nie szczędziły nawet sekundy swojego czasu.

Jest to rasa kochająca wojnę i dawkę adrenaliny tak samo jak gobliny czy orki, co ich odróżnia, to dyscyplina i smykałka do strategii, której po prostu nie było przy ich poprzednikach.

Prędkość urbanizacji jaką narzucili na Pierdzące Bagna był niezrównany. W przeciągu 10 lat wybudowali drogi, zbudowali fundamenty, na których mogły trzymać się mocniejsze fortyfikacje niż pozwalała na to bagnista gleba oraz wprowadzili ustrój demokratyczny.

Jednak zrobili to wszystko mając na uwadze, że nie są jedynymi członkami społeczności. Orki, gobliny oraz bugbearzy zostali wcieleni do nowej cywilizacji w sposób mistrzowski. Najważniejsze części ich kultury zostały zasymilowane do Nowego Państwa Nevrun, jak zaczęli nazywać Pierdzące Bagna, nawet jeśli ceną za wprowadzenie tych zmian było utracenie cząstki własnej tożsamości narodowej.

Po 50 latach, Nevrun był silnie osadzonym państwem, które zaczęło zagrażać swoim rozwojem sąsiadującym krainom – Wilkler i Wielki Las. Zwłaszcza, że konsensus Nevruński łakomym okiem patrzył na ziemię niczyją, która składała się z gór oraz luźno prowadzonych gospodarstw. Z umiejętnościami terraformacyjnymi Nevrunu, trudny teren ziemi niczyjej mógł się stać wysoce przydatnym skrawkiem lądu.

(tu nie wymyśliłem jeszcze co dokładnie się odjebało że otwarta wojna Nevrun – Wielki Las się zaczęła, ale coś wymyślę)

Przez krótki czas, świat myślał że Wielki Las ma wygrana w kieszeni. Pomimo technologii Nevrunu, elfy miały po prostu lepsze wojska, lepsze systemy zaopatrzeń, i co najważniejsze, wsparcie sąsiednich państw. Upadek Konsensusu wydawał się coraz bardziej oczywisty.

I wtedy nastąpil Odżywczy Zamach. Revulon posiadał wtedy siły, przed którymi uciekali nawet najstarsi Magowie. Smoki, Wampiry, Istoty z piekielnych wymiarów, oraz inne, niezrozumiałe stworzenia. Zazwyczaj trzymają się one na uboczu, wdrążając własne plany, jednak w roku 926, Ziemię nawiedzało pięć takich stworzeń.

Nie będę tu opisywał ich wszystkich, ale o jednej trzeba wspomnieć. Igwilv, czarodziejka która dostała się do Revulonu przez Jamę Otchłani, która od początku miała niezbyt przyjazne zamiary względem reszty świata. Nie wiadomo dokładnie (czyt. Dopiszę) co ją doprowadziło do tej decyzji, ani jak zdołała namówić resztę. Ale dnia 37 Bevna 926 roku, Igwilv i jej potężni przyjaciele zarżnęli członków Konsensusu Nevrunu, przejmując również przywileje i obowiązki władców Kraju. Był to punk zwrotny wojny, wzmocniony potężnymi siłami Smoków i demonów, Nevrun doprowadził wojnę z powrotem na ziemię niczyją, jednak nie zdołał wygrać. Do dnia dzisiejszego, Długa Wojna zżera zasoby obu krajów, i żadna strona nie może wyjść zwycięsko.