Aura

***Aura (ang. Aura) -*** założycielka Szczepu Wizji. Dawniej przebywała w Czarnej Krwi Zemsty, wcześniej samotniczka. Została partnerką Kawy.

## Wygląd

Aura jest piękną młodą kotką o długim miękkim i gładkim futrem. Pod nim znajduje się parę blizn, jednak i tak widać tylko tą na lewym barku. Jej nogi jak i ogon są długie. W sprawie ogona warto też wspomnieć, że ma ona go puszystego i miękkiego. Oczy kotki są lodowo - niebieskie, pasujące do jej koloru futra. Jest ono bowiem jasnoszare w ciemniejsze cętki. W niektórych miejscach: łapach, pysku, brzuchu i końcówce ogona jest ono białe. Nos jak i środek uszu młodej kotki jest w kolorze malinowym. Wiele kocurów starało się o kotkę z powodu jej pięknego wyglądu i jeszcze więcej zawiodło się gdy wybrała na partnera Kawę - kulawego potarganego kocura.

## Charakter

Mimo pozorów Aura nie jest taką łagodną i miękką kotką. Przywódczyni jest bowiem twardą i zamkniętą na innych kotką. Nigdy nie szuka na siłę towarzystwa, bo zwyczajnie nie czuje takiej potrzeby. Kotka jest zamknięta na innych i swoje uczucia. Nie znosi, wręcz nienawidzi gdy ktoś wtrąca się w jej życie. To ze partner nie naciska na tak głęboką relację kotce w zupełności odpowiada i jest to pewnie też powód, dlaczego to właśnie go wybrała. Poza tym jest ona surowa, ale i w pewnym sensie... tolerancyjna? Potrafi zrozumieć decyzję niektórych kotów i nie robi im na siłę poczucia winy. Cechą, której kotka najbardziej nienawidzi jest brak dyscypliny, nie punktualność itp. Spóźnianie się uważa za brak szacunku, podobnie jak brak dyscypliny. Kotka nie ma jednak za bardzo z tym problemów, ponieważ jej pobratymcy są przyzwyczajeni do jej zachowania i wiedzą, co może wiązać się ze spóźnieniem albo nie wyginaniem polecenia. Mimo tego Aura cieszy się szacunkiem z strony pobratymców.

## Historia

Aura nie pamięta jak do końca wyglądali jej rodzice, ale pamięta ciepło matki i przyjemny głos ojca. Od kiedy miała cztery księżyce sama dla siebie polowała. I mimo że z początku miała z tym problem w końcu opanowała tą sztukę. Nie polowała za dużo, robiła jednak to tylko w tedy kiedy musiała. Na początku udawało jej się łapać stare ptaki albo ranne myszy. Pewnego razu po zjedzeniu takiej myszy lekko się zatruła, jednak nic większego się nie stało. Po księżycu kotka umiała już złapać sobie świeżą zwierzynę.

Nadchodzi pora spadających liści. Kotka pełznąc pod paprociami skrada się do myszy, która gryzie ziarno nieświadoma niebezpieczeństwa. Aura przykuca i spogląda. Robi jeszcze jeden krok to przodu i zadeptuje na gałązkę. Mysz zrywa się i ucieka. Aura warczy z złością jednak nie daje za wygraną. Kopiąc tylnymi nogami, jednocześnie zostawiając za sobą chmurę piasku, skacze za nią. ląduje o długość mysiego wąsa od uciekającego stworzenia i wyciąga łapę i wbija pazury w mysz. Stworzenie piszczy i umiera. Zadowolona Aura popycha ją nosem. Jest jeszcze ciepła. Ponieważ nie ma ustalonego legowiska chce zjeść ją już teraz aby móc delektować się ciepłym posiłkiem. Nagle jednak słyszy za sobą trzask. Odwraca się napięcie jeżąc futro.

Kotka jest bardzo przestraszona. W powietrzu wyczuwa zapach jakiegoś kota. Spłoszona łapie mysz i gna przed siebie. Nie zamierza zostawić świeżo co złapanej zdobyczy. W panicznej ucieczce Aura wpada do strumienia, który zanosi ją w dół. Kaszląc wypuszcza zdobycz. łapiąc pazurkami za piasek na dnie próbuje się zatrzymać. Udaje je się złapać gałąź, która wpadła do rzeki i podciągnąć się na brzeg. Mysz jednak przepadła. Aura przeklinając wszystko co tylko możliwe udaje się w poszukiwanie schronienia. Jest cała przemoczona, głodna dodatkowo idzie noc. Oczywiście panuje pora spadających liści przez co noce, jak i z resztą dnie, robią się coraz to zimniejsze.

Schronienie znajduje pod krzewem dzikiego bzu. o dziwo jest tu w miarę sucho, niedaleko znajduje się strumień, a pod nim na ziemi rośnie trochę trawy. Przemęczona Aura zwija się w schronieniu. Dopiero teraz zauważa iż cała się trzęsie. Samotniczka nie musi jednak długo czekać na sen. Budzi się gdy słońce jest już wysoko na niebie. Otrzepawszy futro wychodzi z legowiska. Koteczka czuje jaka głodna jest. Na szczęście nie daleko niej spostrzega wróbla. Mimo że jest jeszcze bardzo drobna, nawet jak na swój wiek postanawia go złapać. Podkrada się do niego swoim wymyślonym sposobem i gdy jest od niego o długość ogona, ptak postanawia odlecieć. Aura skacze na niego i łapie za jego ogon, ale temu i tak udaje się uciec.

Karci sama siebie Aura. Odwraca się i idzie dalej, próbując coś znaleźć. Koteczka szuka pożywienia bardzo długo, do puki nie udaje jej się złapać wychudzonego małego szczura, który z pewnością był już stary i za słaby aby uciekać. Aura z utęsknieniem wspomina mysz, którą złapała wczoraj. Mimo tego zaciąga szczura pod krzew i zjada. Powoli czuje jak jej głód słabnie.

wip

## Statystyki

1. Wzrok - ●●●○○ - wzrok ma przeciętny.
2. Słuch - ●●●○○ - podobnie jak w przypadku wzroku, ma go przeciętny.
3. Węch - ●●●○○ - tak samo jak w przypadku wzroku oraz słuchu.
4. Szybkość - ●●●●○ - kotka jest całkiem szybka, jednak zdarzają się koty potrafiące go prześcignąć.
5. Walka - ●●●●○ - Aura bardzo dobrze walczy, jest grozą dla wielu kotów.
6. Polowanie - ●●●○○ - kotka nie jest jakoś wybitna, jednak polować zdecydowanie potrafi
7. Planowanie - ●●●●● - wychodzi jej to bardzo dobrze. Praktycznie zawsze jej plany wychodzą z powodzeniem.
8. Dowództwo - ●●●●● - kotka jest urodzoną przywódczynią. Potrafi zachować spokój w trudnych chwilach oraz z rozwagą poprowadzić koty. Jest też wyrozumiała.
9. Pływanie - ●○○○○ - nie tylko tylko nie umie ale i nie znosi.

## Cytaty

**Wiśniowy Pazur:** Spokojnie maleńka. Przyszłam cię ostrzec. Miej oczy dookoła głowy, nigdy nie wiesz gdzie czai się niebezpieczeństwo. Chroń swój dar Auro. To moja rada.

## Ciekawostki

* Jako wojowniczka nazywałaby się "Obłoczne Pierze",
* Bardzo ciekawi ją kim byli jej rodzice i często o nich myśli,