II

- I co? - marszczę brwi, kiedy Dinah przekracza próg mojego gabinetu. Blondynka trzyma w dłoni teczkę, prawdopodobnie z wynikami z analizy, ale jej twarz wyraża pewnego rodzaju niepokój.

- Pustka - mamrocze, układając plik dokumentów na moim biurku. - Facet jakby zapadł się pod ziemię, a na ciele ofiary nie znaleziono żadnych śladów. Sekcja zwłok wykazała, że zmarł na skutek przypaleń. Rany były dosyć rozległe.

- Szlak by to - wzdycham, zajmując miejsce przy biurku. Przeglądam uważnie przyniesioną przez Dinah analizę oraz dołączone do niej zdjęcia. Wygląda to nieco niepokojąco, zważając na fakt, że SweetPoison czuje się bezkarny w tym, co robi. - Nasi rozmawiali już z rodzicami pierwszej ofiary?

- Nie powiedzieli nic konkretnego w tej sprawie. Dopiero, gdy ich syn zaginął zorientowali się, że był dręczony - blondynka spogląda na mnie w zamyśleniu, siadajac tuż obok. - Nie tylko przez SweetPoison, ale także przez rówieśników.

- Tak samo jak Cabello... - zerkam na tablicę ze zdjęciami osób zaginionych. - Myślisz, że przekupił wszystkich, żeby tak traktowali jego ofiary? Dziwnym zbiegiem okoliczności ginął w podobny sposób.

- Przez tyle lat nie nauczyłaś się, że w tej pracy nie ma zbiegów okoliczności? - Hansen unosi brew, patrząc na mnie wymownie.

- Eh... Masz rację - pocieram skronie w nerwowym ruchu, a następnie prostuję się na krześle. Nie mija chwila, kiedy do mojego gabinetu wbiega jeden z naszych funkcjonariuszy.

- SweetPoison przed chwilą wrzucił jakieś video - mówi, na co zrywam się z krzesła. Mężczyzna prowadzi nas do sali konferencyjnej, gdzie zebranych jest kilkanaście osób. Na wielkim ekranie telewizora wyświetlane jest właśnie video, prawdopodobnie z kolejnego morderstwa.

- Liczba wyświetleń rośnie z sekundy na sekundę - marszczę brwi, patrząc uważnie w ekran. - Namierzyliście IP komputera?

- Tak, próbujemy ustalić jego lokalizację. Jeśli tak się stanie, od razu wyślemy tam naszych.

Kiwam lekko głową i przyglądam się uważnie. Na nagraniu pojawia się obraz mężczyzny siedzącego w pewnym zbiorniku, wypełnionym do połowy wodą. Moją uwagę przykuwa napisany wzór kwasu na zbiorniku, który stoi nieco wyżej i ma podłączenie z tym pierwszym. Kiedy liczba wyświetleń przekracza ponad 10 000 woda pomieszana z jakimś kwasem powoli zaczyna wypełniać zbiornik z mężczyzną.

- Mamy lokalizację, już tam jedziemy - mamrocze Wren, zabierając ze sobą chłopaków oraz grupę techników.

- Nie zdążą - mrużę oczy, gdy kwas zaczyna powoli wypalać ubrania ofiary, a liczba wyświetleń wciąż rośnie. - On coś mówi - usta mężczyzny cały czas się poruszają, nawet wtedy, kiedy zbiornik wypełnia się cały.

- Main Street 654 - mówi jeden z chłopaków, na co od razu zwracam się w jego stronę. - Pomocy. Inni też są w niebezpieczeństwie.

- Dinah, jedziemy tam. Trzeba sprawdzić ten adres, niech technicy będą w pogotowiu.

\*\*\*

- Mieszkanie jak moeszlanie. Wygląda na puste - stwierdza blondynka, na co wywracam oczami. Czasami mam wrażenie, że lepiej by było, gdybym wszędzie jeździła sama.

- Sprawdzałaś wszystko? - zerkam na nią przez ramię, naciskając lekko stopą na panele. Nie wiem, co SweetPoison ma do skrzypiących podłóg, przecież są one bardzo irytujące.

- No tak, zajrzałam w każdy kąt - przsz chwilę zaczynam ignorować przyjaciółkę, kiedy w jeden z kanap znajduję bluzę, należącą do Cabello. Miała taką samą w dniu zaginięcia. W jednej z kieszeń jest dołączona jakąś karteczka.

*"Cały czas depczecie mi po piętach i jesteście tuż o krok od rozwiązania zagadki. Gratuluję wam :) Niestety nie ma za mną tak łatwo, prędzej czy później się spotkamy, ale teraz nie czas na ujawnianie tożsamości. Także, powodzenia w dalszym tropieniu, pieski :) ~SweetPoison"*

- Trzeba będzie oddać to do analizy - Przełykam ciężko, spoglądając na zakrwawiony materiał.