Mythology of The Peace of Three Rivers

Üç Nehir Barışı mitolojisi, Dava'nın ortaya çıkmasından önce Saye, Eski Çapa, Alazdiyar başta olmak üzere medeni dünyada insanların çoğunluğu tarafından inanılan ve zamanla Nidabendler ile Tanrıdöllerinin inanışlarının senkretik haline dönüşen inancı ifade etmektedir.

## Kaynaklar

Yüzlerce yıllık efsaneler arasında farklı varyantlar olsa da, yazıyı ilk kullanan halk olan Nidabendlerin kaynakları, dönemin ortodoks inancının aydınlatılması konusunda yardımcı olmuştur.

## Söylence Çemberi

Kronolojik olarak, insanların huzur içerisinde yaşadığı Daimyeşil diyarından, Büyük Mülteci tarafından kandırılarak götürülmesi, bunun üzerine kalpleri kırılan tanrıların ise diyarda kalan insanları terk ederek Sırrakadem Günleri'nin gelmesiyle başlar.

İnanışa göre Sırrakadem Günleri sırasında, Daimyeşil'de kalan inançlı insan topluluğu arasından İyi Çoban olarak anılan bir peygamber çıkarak, kavmine tanrıların gönüllerinin alınabilmesi için onların ayak izlerinin takip edilmesi gerektiğini tebliğ eder. İyi Çoban'ın tebliğine iman edenler, onunla birlikte Daimyeşil'i terk edip, bir denizin kıyısını takip ederek yollara düşerler. Bu dönemden, Üç Nehir Barışı ilan edilene kadar geçen süreye Büyük Takip adı verilir. Efsaneye göre bu, tanrıların eski diyarından, çıkıştan 50 yıl sonra büyük bir deprem şehri tamamen yok eder ve İyi Çoban'a iman etmeyen halkın tamamı yok olur.

Büyük Takip günlerinde, Nidabendlere on üç lider önderlik eder. İyi Çoban, Mukız, Rahim, Mümin, Cihangir, Mimar, Şifacı, Meyancı, Tüccar, Hakim, Hilebaz ve Aşık isimli on iki liderin zamanında Nidabendler tanrıların ayak izlerinde ilerlemeye tüm sıkıntılara rağmen devam ederler ve Aşık'ın emri altında bugünkü Eski Çapa topraklarına ayak basarlar. Bu topraklarda, sapkın ve vahşi kavimler ile bu kavimler tarafından tapınılan, o zamanlar kanlı canlı bir şekilde görülebilen, insanların düşmanı ve fesatçı canlar ile karşılaşıp savaşırlar. İnançları sayesinde galip gelirler ve gemilerini sökerek, üçüncü ve son şehri kurarlar. Aşık, gizemli bir şekilde hamile kalarak Boynuzlu Kral'ı doğurur. Boynuzlu Kral zamanında, vahiyler gelmeye devam etmektedir ve Nidabendler Batı, Doğu ve Kuzey'e üç sefer düzenlerler. Boynuzlu Kral tüm seferlerden galip çıkar. Kuzey'de Dünya'nın sınırını oluşturan, Dünya'nın Çivisi'ne ulaşır. Efsaneye göre burası tanrıların istirahat ve inziva yeridir. Boynuzlu Kral, tüm silahları ve zırhından arınmış bir şekilde dağlara ilerler ve yetmiş yedi gün sonra halkının yanına döner. Bu sırada Nidabendleri inançlarına sıkı sıkıya sadık kalmış bir şekilde görür ve sevinir. Ardından tanrıların kendisine verdiği bilgeliği paylaşır, kendisinin tanrı-krallığını ilan eder ve Onikiler inancının temellerini oluşturur.

## Karakteristiği

Onikiler inancının Boynuzlu Kral tarafından ilan edilen temelleri şu şekildedir;

1. Tanrılar, bütün incinmişliklerine rağmen Nidabendlerin bu zorlu arayışıyla mutlu olmuşlardır.
2. Tanrılar, Nidabendleri Dünya üzerinde varis kılmışlardır.
3. Yaşlı Onikiler artık insanların işlerine karışmayacaklar ancak Vuslat Zamanı geldiğinde tekrar uyanarak, Dünya üzerinde gezineceklerdir.
4. Vuslat Zamanı'nda, Boynuzlu Kral ve soyuna emanet edilmiş olan insanoğlunun artık kendilerinden uzaklaştığını görürlerse kalpleri iyileştirilemeyen bir acıyla dolacak ve gözyaşları tüm Dünya'yı sular altında bırakacaktır.
5. Bu yolculuk boyunca insanlarına önderlik eden 12 peygamber artık tanrılar ile birdir, aynıdır. Boynuzlu Kral, tanrıların hain on üçüncü kardeşleri yerine tanrılık makamına yükseltilmiş ve Büyük Mülteci ile mücadele etmek üzere aydınlıkla donatılmıştır.
6. Tanrıların gücü ve bilgeliği Dünya'nın Çivisi'nde canlar tarafından da görülmüştür. Canlar ve vahşi kavimler ile barış yapılmıştır. Bu barışın getirisi olarak, Nidabendler üç nehir boyunca rahatsız edilmeden yaşayacak ve yeryüzü cennetini kurarak, Daimyeşil'in anısını kendi ülkelerinde yaşatacaklardır.

Özünde, peşine düşülen bir değerin yolunda ödenen bedeller sonucu aslında bu değerin ta kendisine dönüşme motifini içeren Onikiler inancına göre tanrı-kral ve soyu dokunulamaz ve kutsaldır. Sırra kadem basan on iki tanrı ve tanrıçanın suretleri yapılır ancak bunlara direkt bir tapım yapılmaz. Zira mühim olan, Vuslat Zamanı geldiğinde onlara olan borcun unulmadığını göstermektir. Yaşlı Onikiler'den herhangi bir şey istemek büyük bir tabu olarak kabul edilir. İsteklere cevap verebilecek tanrı, sadece tanrı-kraldır. Tapınma da ona ve Büyük Takip boyunca liderlik eden ve özleri her zaman kadim soyda tekrar tekrar doğan tanrı-peygamberlere yöneliktir. Zira Büyük Takip günlerinde kendilerine önderlik eden ve tanrılarla bir olmuş 13 tanrı-peygamber, tanrı-kralda teşekkül eder.

Üç Nehir Barışı'nın inancında, Doğu'dan Tanrıdöllerinin gelerek kendilerine katılmasıyla bu katı bir şekilde, Yaşlı Onikiler'e tapınılmasını yasaklayan tutumundan uzaklaşma görülür. Tanrı-kral her ne kadar kutsallığı sorgulanamaz olsa da, kendileriyle benzer bir dil konuşan yeni göçmenlerin Onikiler'e direkt olarak da tapınıyor olması ortodoks inançta biraz çocuksu ama tolere edilebilir şekilde yorumlanmıştır.

## Kayboluşu

Davay-ı Kadim'in ortaya çıkması ve Alemtaç Pavanı'nın eski başkente girmesi ile Üç Nehir Barışı ortadan kalkmış, İki Kıyı'nın kurulmasından sonra Hadım İmparatorlar zamanında ise bu inanç tamamen kafir olarak ilan edilmiştir. Tanrı-kralların soyu ise Cedide-i Ahir zamanında Sayendarlık'tan sürülmüş ve böylece Onikiler inancı da sadece folklorik bir kimliğe bürünmüştür.