URP - Universal Rover Platform

Universal Rover Platform to produkt współpracy frakcji GVS (Global Vehicle Systems) oraz AINN (Artificial Intelligence and Neutral Networks) służący jako podstawowa platforma do produkcji wszelakich łazików - zarówno tych jeżdżących jak i latających.

Projekt URP powstał już w roku 2020 jednak produkcja rozpoczęła się dopiero przy okazji przedsięwzięcia pierwszego projektu kolonii w roku 2036 z okazji 70 rocznicy lądowania na księżycu. W ciągu 5 lat wyprodukowano 10 łazików księżycowych na bazie platformy, w następnych latach produkowano ich około 100 rocznie w różnych wariantach.

Powszechnie mianem URP określa się po prostu łazik.

**Wersje**

Seria A - produkowane w latach 2036-2050 łaziki marsjańskie oraz księżycowe wyposażone w panele słoneczne. Dwustanowiskowe. Waga maksymalna 200 kg.

Seria P - produkowane w latach 2046-2050 prototypowe łaziki z reaktorem jądrowym. Dwustanowiskowe. Waga maksymalna 450 kg.

Seria A2 - produkowane w latach 2051-2075 łaziki wyposażone w panele słoneczne nowego typu, pierwszą sztuczną inteligencję ECHO. Wersje dwu i czterostanowiskowe. W przypadku dwustanowiskowych zastosowano dodatkową przestrzeń ładunkową. Wielki sukces komercyjny.

Seria AW - produkowany w latach 2065-2140 łazik latający przeznaczona do eksploracji chmur Wenus. Protoplasta serii CX. Wyposażony w reaktor zimnej fuzji, dwustanowiskowy ze zbiornikiem wielodzielnym do przechowywania pierwiastków gazowych. Wyposażony w sztuczną inteligencję JORDAN. Waga własna 100kg.

Seria G - produkowany w latach 2077-2093 łazik przeznaczony do eksploracji powierzchni Wenus. Jest to wersja A2 dwustanowiskowa wzmocniona materiałami odpornymi na wysokie ciśnienie. Waga własna łazika to 4000kg. Zamiast paneli słonecznych posiada reaktor ciśnieniowy wykorzystujący panujące ciśnienie do wytwarzania nieograniczonej energii. Wyposażony w sztuczną inteligencję JORDAN2.

Seria B - produkowane w latach 2076-2100 łaziki wyposażone tak samo jak Seria A2, ulepszone materiałowo i po liftingu. Waga maksymalna wynosi teraz 900 kg, w wersji ze stopów lekkich 500 kg. Wyposażone w sztuczną inteligencję ELO.

Seria CX - produkowane wersje prototypowe w latach 2090-2094 łaziki latające przeznaczone do eksploracji gazowych olbrzymów. Wyposażone w reaktor wodorowy oraz tarcze osłaniające od promieniowania kosmicznego. Sztuczna inteligencja GORDON. Posiadają zbiornik wielodzielny na pierwiastki gazowe. Waga maksymalna wynosi 300kg.

Seria C - produkowane w latach 2100-2141 łaziki latające jako następca CX. Wyposażone podobnie jednak pojawiły się wersje transportowe dwustanowiskowe oraz klasyczne czterostanowiskowe. Zamiast reaktora wodorowego użyto transformatora fal krótkich. Sztuczna inteligencja ECHELON. Waga maksymlana 250kg.

Seria D1 - produkowane w latach 2101-2131 łaziki jeżdżące wyposażone w reaktory emisyjne pozwalające na znaczną redukcję zużycia energii. Z uwagi na wielkość reaktora, wersja jedynie dwustanowiskowa. Sztuczna inteligencja EVA. Waga maksymalna 1300kg.

Seria D2 - produkowane w latach 2101-2141 łaziki jeżdzące na bazie Serii B w wariancie dwu, cztero oraz szcześcioosobowym. Wykorzystują reaktor protonowy. Sztuczna inteligencja ERIS. Waga maksymalna 1400kg.