Aramir Wieczny

Pan widm

Widmowy Władca

Podziemny Król

Aramir Wieczny

Aramir Nieśmiertelny

Aramir Straszliwy

Ten którego oczy nie widzą

Królestwo Podziemia

> "Dziesięć tysięcy lat czekałem..."
>
>

**Aramir Wieczny** lub **Aramir Nieśmiertelny** zwany **Podkrólem** był straszliwym Ainu, Maiarem zwiedzionym ongiś przez Morgotha, który sprzymierzył się z Kaeciliusem a po jego upadku pozostał na wschodzie by nękać wolne ludy. Jako pan i władca królestwa podziemi najechał Palisor, Rhun a potem Westlandy i został ostatecznym antagonistą Czwartej Ery.

## Charakterystyka

Aramir był potężnym (ale nie tak jak Fankil czy Sauron) Ainurem o mrocznej sylwetce budzącej niepokój nawet wśród sojuszników (tych zresztą miewał rzadko), a ciało jego spowite było ciemnością tak gęstą, że chyba jedynie najczystsze ze świateł potrafiłoby ją przebić. Nie był szczególnie uzdolnionym ani charyzmatycznym wodzem, lecz nadrabiał to pomysłowością oraz cierpliwością jakiej zwykle brakuje Czarnym Panom, cierpliwością która pozwoliła mu czekać dziesięć tysięcy lat na odpowiedni moment do ataku. Potrafił też doskonale zastraszać przeciwników, zmuszając ich do uległości, a przekonując ich że wszelki opór jest bezcelowy czynił ich swymi wasalami.

## Królestwo

Aramir władał nad Podziemną Dziedziną zwaną niekiedy Domeną Podkróla, wielkim podziemnym obszarem hal i jaskiń będącym pozostałością po przedwiecznym królestwie samego Morgotha jakie wydrążył pod powierzchnią Ardy w Drugiej Erze Latarni i którą to po Wojnie Potęg na zawsze opuścił. Tam zawędrowawszy i zdobywszy władzę w północnych jej, najmniej uszkodzonych po wojnie regionach i zebrawszy coraz to liczniejszych sługów i popleczników ustanowił tam swe królestwo, które przez dziesięć tysiącleci odtąd umacniał i rozszerzał, stają się niekwestionowanym władcą wszystkich złych istot Podziemia.

## Historia

Został stworzony przez Eru Ilúvatara przed czasem, uczestniczył w pieśni
 Ainurów. Gdy została stworzona Arda, zstąpił na nią i przyłączył się do
 Morgotha, zawsze bowiem miłował mrok i grozę. Razem z nim osiadł w Utumno.

W tamtych dawnych czasach Melkor widząc, że nie jest jeszcze wstanie pokonać Valarów i zazdroszcząc im wspaniałości ich krain postanowił w najgłębszych podziemiach świata utworzyć własne królestwo. Pod Utumno wykuto liczne korytarze.

Aramir nie uczestniczył w Wielkiej Bitwie Potęg, gdyż uciekł daleko
na południe, a wraz z nim kilka mniejszych duchów i orków.

Chociaż na
początku był lojalny wobec Czarnego Nieprzyjaciela Świata, nie wstąpił
ponownie do niego na służbę po jego ucieczce z Amanu. Uwierzył bowiem Kaeciliusowi, że Czarny Pan osłabł, stając się możliwym do pokonania i sprzymierzył się z nim, gdy ten obiecał mu władze nad wszystkimi krainami podziemia. Panowie ci trochę przeliczyli się w swych kalkulacjach, bowiem Czarny Pan choć rzeczywiście okazał się osłabiony - był wciąż tysiąc razy potężniejszy od nich.

Aramir cudem przeżył ruinę Utumno oraz śmierć Kaeciliusa i uciekł na wschód gdzie przez wiele lat krył się przed gniewem swego pana. Długo błąkał się po Formenorze aż w końcu powrócił do ruin dawnej twierdzy Morgotha. Przez jedyne zachowane przejście przedostał się do podziemnego świata.