Alp Kılıç

## Özgeçmiş

99 yılında Antalya’da doğdum. Ailem beni ikizim ile birlikte yetiştirme yurduna bıraktı. Kardeşim Can ile vakit geçirirken 11 yaşında bir koruyucu aile ikizimi yanlarına aldılar. 7 sene koruyucu aile ile birlikte yaşadık. Son zamanlarda koruyucu ailemiz şiddetli geçimsizlikten dolayı boşanma kararı aldıklarını öğrendik. Boşanma sebebinden dolayı yaşımızın ilerlemesiyle kendimizi sokakta bulduk. Ben ve kardeşim sokaklarda yaşamaya başladık. Bir gün bir park köşesinde uyandığımda kardeşimi yanımda göremedim. Telefonum olmadığı için kardeşim Can’ı arayamadım. Ben sokakta millete yardım ederek paramı çıkartmaya çalışıyordum. Kendime kazanç elde etmeye çalışıyordum, her şeyden ümidini kesmiştim. Elimden gelen her işi yapıp para kazanmak için elimden geleni ardına koymuyordum. Biriktirdiğim paramla ilk işim kendime bir telefon almak oldu. Telefonumu alır almaz ilk işim Google üzerinde soyadımı araştırmaya başladım fakat bir şey bulamadım. Kardeşimi bulmak için direk en yakın karakola doğru yola çıktım. Karakol'a gidip kardeşimin adını soyadını polislere sordurdum. Ekrandan kardeşime en çok benzeyen tiplere bakmaya başladık. Ekrandaki fotoğrafları incelerken kardeşime en çok benzeyen bir fotoğraf karşılaştım. Polislerden adresini almak için ricada bulundum. Fakat adresini veremeyeceklerini ama sigortalı çalıştığı yerin adresini verebileceklerini söylediler. Polislerden Can’ın bir markette çalıştığını öğrendim ve yola koyuldum. Polislerin bana verdiği adresteki markete gidip kasiyere “Böyle biri çalışıyor mu?” diye sordum. Can *Buyurun benim* diyerek cevap verdi ve o an şaşkınla Can’a bakakaldım. Bundan yıllar önce beraber çekindiğimiz fotoğrafa bakınıp Can’a doğru bakışlarımı çevirdim ve büyük bir heyecanla “Kardeşim” diye seslendim. Can bana doğru bakıp içten bir sesle “Kardeşim” diyerek sarıldı. Kardeşimle tekrardan kavuştuktan sonra gerçek ailemizin kim olduğunu öğrenme fikri içimize bir kuşku düşürdü. Daha önceden Can’ı bulmak için karakola gittiğimde bana yardım eden Komiser Yardımcısı Ahmet Karabudak ile görüşüp bu konuda yardım edebileceğini Can’a söyledim. Can ile birlikte Antalya Bahçelievler Polis Merkezi’ne doğru yola koyulduk. Karakola geldiğimizde Komiser Yardımcısı Ahmet Karabudak ile görüşmek istediğimizi söyledik ve beklemeye başladık. İkimizinde heyecandan elleri titriyordu. Komiser Yardımcısı Ahmet Karabudak bizi odasına çağırdı ve “Buyur Alp hoş geldin kardeşine kavuşmuşsun” dedi. Komisere teşekkürlerimi ilettikten sonra asıl konumuz olan ailemizi bulmamız gerektiğini kendisine anlattık. Kendisi bu konuda elinden geleni yapacağını ve bize yardım edebileceğini söyledi. Ailemizle ilgili araştırmalarını yaptıktan sonra bize annemizin, babamızın ve bir abimizin olduğunu söyledi. Can ile birlikte donakaldık ve ne diyeceğimizi bilemiyorduk. Babamızın Baran KILIÇ, annemizin Naile KILIÇ ve abimizin ise Berk KILIÇ olduğunu söyledi. Bir ailemizin olduğuna çok sevinmiştik fakat içimizde bir yandan zamanında bizi yetiştirme yurduna bıraktıkları için bir öfke vardı. Karakoldan çıkıp Can’ın evine doğru yola koyulduk. Eve geldikten sonra ilk işimiz internetten ailemizin kim olduklarını araştırmaya başlamak oldu. Araştırmalarımızın sonucunda ailemizin inşaat işiyle uğraştığını ve şu anda aktif olarak Los Santos Mirror Park’ta bir proje yaptıklarını öğrendik. Kafamızdaki soruları cevaplayabilmek için Los Santos’a gitmemiz gerekiyordu. Bir süre çalışıp para biriktirdik. Kardeşim benim için Los Santos’a uçak biletini aldı ve yola koyulmak için o günü bekledim. Ve beklenen an geldi…