Oashisu

**Regering**
 **Ligging**
 **Landschap**

*"Oashisu. De perfecte stad. Qua ligging"*

> -- Admiraal Mathijs van Rooij
>
>

Oashisu was de hoofdstad van sector zuid, en later hoofdstad van de Centraliteit. De stad speelt een sleutelrol in vrijwel alle veldslagen tussen 22 en 158. De stad was de geboortegrond van legerofficier Bahrat Wenner.

## Geschiedenis

### Oprichting

Oashisu is opgericht in de tijd van grote welvaart tussen 12 en 15. In het jaar 12 werd de naam Oashisu al vermeld in vergaderingen van de Republieke senaat, maar de officiële oprichting vond plaats op 1 Frosda 14. De oprichting werd bijna volledig uitgevoerd door generaal Max Deinzen en zijn rechterhand, korporaal Klara Stratien; dit vanwege het feit dat Oashisu op een strategische plaats werd gesticht zodat een aanval op de inheemse bevolking makkelijk te coördineren was. Ook was de ligging ideaal: doordat het omsingeld was door een woud, een ravijn en bergen was de stad niet te bereiken. Alle vracht zou via luchtschepen gaan verlopen.

### Hulp uit een onverwachte hoek

Niet veel later vond in het jaar 15 een lawine plaats tijdens een officieel bezoek met enkele onderleiders van de Inkaza. Tijdens deze lawine waren de bezoekers op een veilige plaats, maar het regionale bestuur kwam klem te zitten. Ironisch genoeg, gezien de reden waarom de stad gesticht werd, werden de bestuurders gered door een team dat vooral bestond uit de inheemse Inkaza. De Republiek stuurde echter geen hulp. Hieruit bloeide een sterke relatie tussen de inheemse stammen en een afkeer tegen het Republieke bestuur; deze relatie zou de komende jaren de toekomst van beide volkeren bepalen.

### Burgeroorlog

De jaren 16 tot en met 22 verliepen voorspoedig voor de stad en de Republiek; er waren nauwelijks problemen om grondstoffen te vinden en er was vrede. Dit alles veranderde toen leden van de anti-Inkaza Rhatese solidariteitspartij (RSP) het Ecalta incident veroorzaakten; leden van deze partij en de co-existentie partij(COEP), die voor samenwerking met de Inkaza waren, gingen in grote steden met elkaar op de vuist. In Oashisu was er echter nauwelijks sprake van rellen: de stad was bijna volledig bestuurd door leden van de COEP. Wel was de stad een veilige haven voor vluchtelingen uit de RSP-steden zoals de hoofdstad Nieuw Rhatia; Oashisu stelde (bewapende) luchtschepen beschikbaar om sympathisanten te kunnen evacueren en om hulp te verlenen. Een van de vluchtelingen was Klara Stratien, die later een sleutelrol zou spelen in belangrijke veldslagen en diplomatieke onderhandelingen. Deze evacuatie stond bekend als de grote coup, vanwege de naam van de partij. De zware onderhandelingen die volgden tussen het regionale bestuur van de sector zuid en de regering van de Republiek liepen vast, en veroorzaakten de grote knip. Hierbij splitste deze sector zich af van de rest van de Republiek, en vormde een soevereigne staat: de Centraliteit.

### Schone lei

Omdat de Inkaza een belangrijk onderwerp waren voor de burgers en politici van de Centraliteit, werden er al gauw na de grote knip plannen voor handel en andere samenwerking gemaakt. Dit werd vooral veroorzaakt door het feit dat de Centraliteit over prima grondstoffen beschikte in de vorm van hardhout, mineralen, (edel)metalen en kraakhelder bronwater. De Centraliteit en vooral Oashisu zelf hadden een tekort aan vis, een traditioneel voedsel voor de bevolking, doordat ze geen voedsel meer kregen uit de graanschuur van de Republiek. Ook waren er geen geschikte rivieren in de buurt, waardoor vissen onmogelijk werd. Uiteindelijk bereikten beide partijen op 13 Somda 22 een akkoord: een deel van Oashisu's militaire luchtschepen werd omgebouwd tot vrachtschepen die voedsel ophaalden uit Kiel, en hout en water mee terug brachten. Al gauw merkten beide landen de economische boost uit de handel met de Inkaza, en werd er besproken of de samenwerking geen permanentere rol kon krijgen. Na het overleg van Kiel werd in het jaar 23 de Confederatie voor Harmonieuze Samenwerking (CHS) opgericht, waarbij beide staten hun soevereigniteit behielden.

## Omgeving

Ten noorden van de stad lag een enorm ravijn; een natuurlijk obstakel dat aanvallen van de Inkaza verhindert. In dit ravijn was een natuurlijke waterbron met onnatuurlijk zuiver water. Dit water werd omhoog gepompt naar de stad zelf. Ook lagen er dieper in het ravijn grote mineraaladers, dat met luchtschepen van beneden naar boven gebracht. Ten oosten en ten westen lag een enorm woud. Dit voorkwam net als de bergen in het zuiden aanvallen met oorlogsmachines. Dit woud bestond uit voornamelijk Waka-bomen; bomen die enorm snel groeiden en over een ongekende stevigheid beschikten. Ook was het Waka-hout vrijwel onbrandbaar, wat het een stuk veiliger maakte.