Nina Hunter

📚Księga 2

>> (1), (2), (3), (7), (10)

📚Specjalne

>> (Koniec Legendy), (Otwarty Świat), (Historia Rewolucji)

> "Nie chce mi się z tobą bawić. Jak masz jakąś sprawę, to lepiej się pospiesz."
>
>

### **Legenda Zimna**

Ta, to ja. Czego chcesz? Hah! Może jeszcze frytki do tego? Słuchaj, ja nie mam ochoty nawet patrzeć na ciebie, co dopiero rozmawiać, nie mówiąc już o opowiadaniu o sobie w szczegółach. No dobra... Niech ci będzie, ale nie licz na to, że coś ci powtórzę.

## **Charakter**

Nazywają mnie Lodową Królową nie tylko ze względu na moją magię. Jestem zimna stosunku do kogokolwiek, poza moją rodziną i osób, którym uda się do mnie zbliżyć. Jednak na polu bitwy jestem nieco inna. Tam przejmuję się swoimi jednostkami, bo nie tylko zależy mi na osiągnięciu celu, ale również sama świadomość tego, że znowu stracę osoby, walczące o to samo co ja, a ja nie chce mieć ich na sumieniu. Tak wiem, dużo palę, ale to jedyne co mnie uspokaja w stresujących chwilach.

## **Śmierć za Życia**

Każdemu się szczęście kiedyś skończy. Mnie się to zdarzyło zdecydowanie za wcześnie. To miała być cicha akcja i w zasadzie całkiem prosta. Mieliśmy wkraść się do magazynu z bronią naszego wroga i "pożyczyć" trochę tego co tam trzymali. Gdy razem z moim doświadczonym oddziałem już pakowaliśmy, to co nam się mieściło do naszych skrzyń, usłyszeliśmy charakterystyczny dźwięk uderzania ciężkich butów o ziemię. Ktoś musiał nas wydać, bo inaczej nie było szans by się dowiedzieli o wtargnięciu. Zbyt dobrze się na to przygotowaliśmy. Wydałam rozkaz wycofania się, jednak w trakcie ucieczki ktoś złapał mnie od tyłu i przyłożył nóż do gardła. Zimy metal przejechał po mojej skórze, tnąc ją jak papier, po czym rzucił mną jak śmieciem na ziemię. Nie dane mi już było zobaczyć co dalej.

## **Opinia**

Za pierwszym razem nienawidziłam tego miejsca, przyznaję. Może i po odnalezieniu męża sytuacja się nieco zmieniła, ale zgodziłam się z nim, że nie ma sensu włączać się w to co działo się wokół Legend. Pustka czekała nas wszystkich prędzej czy później, a mieszanie się w to, mogłoby tylko pogorszyć sprawę. Wszystko byłoby piękne, ale nic co piękne nie trwa wiecznie. Któryś z tych antagonistów dopadł i nas. Pamiętam prawie wszystko co się wydarzyło do momentu naszego zniknięcia. Żniwiarz spalił nasz dom, a w czasie gdy ja próbowałam ugasić ogień moją magią, ten perfidnie wykorzystał moją nieuwagę, by mnie zaatakować. Żniwiarz nie był jednak łatwym przeciwnikiem i prawdopodobnie gdyby nie Nathan, który mnie zasłonił swoim ciałem, zdechłabym na miejscu. Po tym nie pamiętam już nic, jakby nagle na całym świecie zapanowała ciemność. Jednak po długim czasie ciemność zniknęła i pierwsze co ujrzałam to jasne światło i mego syna Thomasa, który wtedy nosił już imię Ghilan, by następnie dołączył Norman. To był całkiem niezły początek walki o Koszmar, którego, o ironio, starałam się za wszelką cenę uniknąć.

## **Zdolności**

**Lodowy strażnik** - Ta zwykła zdolność pozwala mi na przyzwanie ogromnego lodowego wojownika, który służy mi do póki się go nie rozwali zupełnie. **Broń? U maga?**: Potrafię za pomocą mojej ultrazdolności przyzwać moją srebrną szablę. I tak w ten o to sposób na chwilę mogę być dwiema klasami na raz. Super, nie?

**Przymrozki**: Tą zdolnością dmucham swoim zimnym oddechem na przeciwników, zamarzając przeciwników na określony czas, albo nawet i na stałe.

## **Płomyk**

Nie łatwo było go złapać do latarni. Mały gnojek się nie poddawał, był uparty i wciąż trwał przy swoim. Skąd ja to znam... Jednak po jakimś czasie udało nam się znaleźć wspólny język i zyskałam swoje lodowe moce i całkiem ciekawe zdolności. Ma na imię Raimu i muszę przyznać, że to chyba moja pokrewna dusza.

## **Transport**

Jestem magiem, więc przemieszczam się za pomocą portali, to chyba oczywiste. Nie będę się męczyć z jakimiś smokami, czy wymyślonymi pojazdami. Wiele osób z tego korzysta, bo to chyba najwygodniejszy sposób podróżowania.