Commanizm

Sztandar Commanistyczny

**Commanizm** - nurt polityczno-ideologiczny zapoczątkowany w 1920 roku w Unii Wolnych Miast przez Hermana Makseorisa.

## Historia

### Powód powstania i ideologia

Na przełomie XIX i XX wieku w całej Juropie obserwowano politykę klas i grup społecznych, uporządkowanych głównie według majątku. Taki stan rzeczy powodował ogromne różnice majątkowe wśród różnych grup i klas społecznych.

Aby temu zapobiec, pochodzący z Tercrafta Herman Makseoris stworzył samodzielnie podstawy nowego nurtu ideologicznego, który jego zdaniem, byłby w stanie załagodzić różnice wśród klas i wprowadzić równość wśród społeczeństwa. Stworzył więc 5 zasad, które stanowiły myśl przewodnią swojej ideologii:

1. Uznanie ludzi za równych w społeczeństwie, niezależnie od zajmowanych pozycji, przynależności do klasy, czy grupy społecznej oraz zarobków
2. Uznanie pracy za główny czynnik kształtujący organizm społeczny
3. Uznanie dorobku ludzkości za dobro wspólne, które nie należy do jednostki, a ogółu obywateli
4. Odejście od konsumpcjonizmu, na rzecz rozważnego wykorzystywania dóbr
5. Scentralizowanie gospodarki celem sprawiedliwego przydziału dóbr obywatelom

### Utworzenie partii i nowa ideologia

Wkrótce Makseoris zaczął wdrażać swoją doktrynę w życie. Nazwał ją Commanizmem od słowa *Command* (komenda). Z niewielkim wsparciem założył partię Commanistyczną. Nie znalazł jednak poparcia wśród jakichkolwiek państw w Juropie. Postanowił więc odsprzedać partię Feliksowi Kely'emu, który miał się zająć jej dalszym wdrażaniem w życie. W 1953 roku, Kely postanowił zmodyfikować pojęcie Commanizmu. Wprowadził następujące poprawki w pięciu zasadach Makseorisa:

1. Ludzie są równi wobec siebie niezależnie od statusu majątkowego, jednakże pieczę nad nimi stanowi jednostka wyższa, która wyznacza im cele i przydziela dobra
2. Praca jet głównym czynnikiem kształtującym organizm społeczeństwa, ma ona być obowiązkowa dla absolutnie każdego obywatela, który jest w stanie ją wykonywać
3. Dorobek ludzkości stanowi dobro wspólne, a jakakolwiek własność może podlegać konkfiskacie
4. Konsumpcjonizm nie może mieć miejsca. Przydział dóbr ma być odgórnie ustalany.
5. Wyżej wymieniony przydział ma być realizowany przez jednostkę wyższą, a zapewniać ma on obywatelom dobro, lecz nie przesadny dobrobyt.

Tak ustalone zasady stały się oficjalnie nową ideologią Commanistyczną, jednakże na ich konrowersyjny wydźwięk, były one często zatajane, a za oficjalne zasady przyjmowano nadal reguły Makseorisa. Kelu zmodyfikował także partię, m. in. zmienił nazwę na Partia Rozwój i Ludzie (P.R.L)

Kely wykorzystał ówczesny kryzys panujący w Unii Wolnych Miast. Zaproponował współpracę, która miała być realizowana przez funkcjonujące w każdym Wolnym Mieście oddziały partyjne. Przedstawił jednak starsze zasady ideologiczne, skutkiem czemu zyskał natychmiastowe poparcie. Od tej pory, P.R.L miała realizować swój program we wszystkich Wolnych Miastach.

### Panowanie partii w Unii Wolnych Miast

Kely ogłosił się Pierwszym Sekretarzem P.R.L i zaczął wdrażać nową ideologię w życie. Nie zależało mu jednak na dobru wspólnym, a na własnych korzyściach majątkowych. Za główny cel obrał sobie ingerencję partii w niemal wszystkie sfery życia obywateli. Za pośrednictwem oddziałów w Wolnych Miastach zarządził następujące programy społeczne:

1. Program *Mirabelka*, który zakładał centralizację gospodarki oraz równomierny przydział produktów w sklepach. W teorii program miał zapewnić sprawiedliwy dostęp do dużej ilości produktów żywnościowych, jednak w praktyce doprowadził do opustoszenia półek sklepowych i problemów w kupnie nawet najbardziej podstawowych produktów.
2. Program *Wersal*, który miał na celu rozbudowę infrastruktury Wolnych Miast. Można powiedzieć, że został on połowicznie zrealizowany z sukcesem, jednak wszelkie budynki jak i inne obiekty miejskie były urządzane możliwie najniższym kosztem i przy użyciu najtańszych materiałów. Zdarzało się, że budowano całe blokowiska z form.
3. Program *Chaplin* zakładał popularyzację kina. W rzeczywistości stanowił jednak oczywisty pretekst do siania propagandy commanistycznej. Na początku wybudowano najmniejszym kosztem kilka kin w największych Wolnych Miastach. Następnym krokiem było utworzenie *Studia Partii Rozwój i Ludzie* oraz *Kroniki Filmowej Partii Rozwój i Ludzie*. Podczas gdy studio wyprodukowało jedynie kilka mocno propagandowych, godzinnych filmów fabularnych, to kronika filmowa realizowała propagandę w sposób trwały - dziesięciominutowe kroniki były bowiem obowiązkowym elementem seansu w każdym kinie powstałym z budżetu P.R.L. Następnym krokiem był dobór filmów - wybierano tylko te, które były zgodne z ideologią commanistyczną, natomiast pozostałe filmy mocno cenzurowano i okrajano z treści.

### Reakcje społeczeństwa

Zadłużona i niepopularna P.R.L ze względu na liczne protesty została zdelegalizowana przez Unię Wolnych Miast i przestała ją finansować. Niestety ślady po istnieniu partii były widoczne przez następne lata i niemal nieodwracalne w skutkach. Aby uchronić państwa Juropy od propagandy i zadłużenia, w Versoix podpisano **Traktat antycommanistyczny**, podpisany przez:

* Rzeszę Weimarską
* Królestwo Lyrii
* Królestwo Krytanii
* Cesarstwo Kredyta oeliksowskiego
* Shangapur
* Ostfalię

Na mocy traktatu funkcjonowanie albo tworzenie partii commanistycznych oraz rozpowszechniania ideologii commanistycznej zostało zdelegalizowane we wszystkich krajach podpisujących traktat.

## Krytyka i obrona ideologii

Większość krytyków ideologii wskazuje na jej inwazyjne działanie i proste narzędzie do przejęcia całkowitej władzy w państwie. Głosy popierające commanizm wskazują na ograniczenie różnic społecznych prowadzących do zadłużenia i dyskryminacji. Należy jednak pamiętać, że za oficjalną ideologię commanistyczna uznaje się poprawki naniesione przez Kely'ego.