Zadzwonić po Magdę Gessler, aby zrobiła porządek z tym burdelem!

Udając rozwolnienie, szybko wybiegasz z szopy i lecisz do sracza, po czym wyciągasz fatphona spod fałdy i serdelkowatymi paluszkami wybijasz numer do Grubej. Odbiera niemal natychmiast:

*Czy to dostawca słoniny? Najwyższy czas, bo czekam już od godziny, jak ja mam niby podawać sałatki bez tego?!*

*Nie, na miłość boską, tu twój producent, masz narychmiast udać się do Bogdańca, zapowiada się niezły burdel w spelunie Siemaszków* – tłumaczysz krowie

*Ale...*

*Żadnego ale, albo tam jedziesz, albo odetniemy twój obustronny kontrakt z Sano!*

*Już jadę!!!*

Przy okazji wytłumaczyłeś torbie, że czekać będzie na nią kamerzysta w twojej osobie. Musiałeś szybko zdobyć kamerę. Przypomniałeś sobie, że Wajda właśnie kręci kolejną reedycję Krzyżaków z Borysem Szycem i Karolakiem w roli głównej, na którą pójdą szkoły z przymusu i poloniści z przyjemności, dlatego szybko wbiegłeś na plan, zdzieliłeś na odlew zramolałego odtwórczego dziada, wyrywając mu kamerę z łap i dotarłeś akurat na czas dojazdu wielkiego SUVa z podwójnymi tylnymi drzwami.

[słuchasz intra (bez późniejszego wstępu!)]

*Witam Państwa, znaleźliśmy się dzisiaj w Bogdańcu, śmierdzącej zapyziałej dziurze szpecącej mapę Polski. Czy speluna, do której mnie dzisiaj zaciągnięto, może być jeszcze gorsza? Oto ona – tandetny kurnik już od progu krzyczący „pijacka dziupla” dzięki wywieszonej darmowej komunitycznej reklamie Żywca nad progiem. Wejdźmy do środka.*

*Matko Jedyna, takie rzeczy widziałam tylko w najgorszych snach. Zagracone barachłem wnętrze i świńskie boksy niczym prywatne strefy w klubach ze striptizem. Usiądźmy i zobaczmy co mają do zaoferowania, mam nadzieję, że nie złapię grzyba od tej wstrętnej tapicery ani nie oblezą mnie pchły.*

\*Ku Magdzie, po obdrapanej posadzce, zaczął sunąć kelner\* - zaintonował lektor

*Guten Morgen/Witam* – oznajmił Karol Siemaszko

*Dzień dobry* – odpowiedziała bambaryła

*...*

*...*

*...*

*...*

*...*

*No halo! Czekam aż ktoś przyjmie moje zamówienie!* – pretensjonalnie zakwiliła klucha

*To na co żeś czekasz niedorzeczna kobieto, przecież widzisz, że tu stoję* – odpowiedział darmowy pracownik

*A więc co tu warto zjeść?* – zapytała się pacjentka diabetologiczna

*Toż masz kobieto kartę i se wybierz, przecież nie zrobię tego za ciebie, bo nie wiem co lubisz żreć, choć patrząc na ciebie to wszystko co podetchnie się pod mordę* – wyjaśnił ślepak

*Dobra, przynieś cokolwiek* – skwitowała maciora

*Będzie trzeba zaczekać, rodowici niemcy mają pierwszeństwo obsługi, takie zarządzenie Frau Laputy* – uprzedził binoklista

*Co za niedorzeczność! Pewnie farsz z pizzy też najpierw wpierdziela zanim zje samo ciasto! I zdejmij te idiotyczne okulary przeciwsłoneczne z tego zarośniętego łba pierdolęgo! Gdzie tu szacunek do klienta! Zaraz wylejesz na kogoś te popłuczyny robiące za zupę!*  – zaczęła się pruć nieboda

*Spójrz na siebie najpierw niemoto! Powinienem wypędzić cię stąd za psucie apetytu gościom tymi zwisającymi fałdami i obciśniętymi kośpyrami upchniętymi w buty niczym mortadela we flak i wcale nie o innym składzie! –* odszczeknął się wiochacz

*I te włosy! Prowadzisz człowieku salon fryzjerski, kapelę glamrockową czy usługujesz gościom?! Ludzie muszą je potem przeżuwać! Wstręt i rzygi!* – obrzydziła się słonina

*Jak kilka zeżresz to może trochę przeczyści twoje otłuszczone jelita i minie w końcu twoje przewlekłe wzdęcie! Idę przynieść ci coś do żarcia, żebyś to wpierdzieliła i jak najszybciej stąd wyszła, o ile w ogóle zmieścisz się we framugę po nażarciu!* – splunął jadem niewolnik Laputy

*O ile to co podajecie jest jadalne! I zmień ten upieprzony ciemny sweter, bo wyglądasz jak fleja a nie kelner!* – zakrzyknęła pampasowa muza

*Mam jeszcze szarą bluzę w paski!* – pochwalił się brudny harleyowiec bez motoru, i ją założył.

*Zobaczmy co mają w cukiernicy! Cukier. Na pewno najtańszy i najgorszej jakości! Ta wysuszona kobieta za barem ciągle mi się przygląda. Hej kobieto, dzień dobry! Hmpf, poszła sobie. Widać, że obsługa nie stoi tu na wysokim poziomie. Ale nie brakuje klientów, choć co do jednego szwabi, co jest więc problemem? Czyżby niemcy płacili żydowskimi łupami, które przejmują natychmiast muzea zanim właściciele zdążą spieniężyć? Ej wy tam, z tej podrzędnej kapeli! Przestańcie rzępolić, bo mi łeb pęknie! Doprawdy kto ich tu wpuścił, powinni grać pod budą z piwem... czyli w sumie grają w odpowiednim miejscu. I czemu tu tak śmierdzi! O, nadchodzi danie!*

*Co to jest?*

*Tłuszcz przysłonił ci oczy?! Toż widać, że udo z kurczaka!* – wyjaśnił podawacz żarcia

*Tragedia ludzie, tragedia. Wy to klientom podajecie? Za pełną cenę?! Przecież to wygląda jak najgorszej jakości ochłapy wyciągnięte z kubła na resztki po obiedzie przeznaczone dla kur! I co z tą surówką?! Podając dwa liście byście zbankrutowali? Nie wspomnę o braku jakiegoś dodatku w formie kartofla, nawet w średniowieczu mieli większe pojęcie o gotowaniu od was! Zabierzcie to gówno, nie będę tego żarła!* – napowietrzyła się baryła

*To nie żryj* – stwierdził koślawiec i poszedł, po czym chwilę później wrócił z kolejnym daniem.

*A to niby co? Ktoś zwymiotiował grzybami i marchewką do misy, a wy to posypaliście koprem tworząc wykwintne danie?! Co to ma być ja się pytam!* – oburzyła się sadlina

*Jak co wieczór latasz do sracza rzygnąć, żeby tylko móc zjeść więcej żarcia na kolację, bo czeka cię długa przerwa od żarcia na sen, to potem ci się te wymiociny w oczach troją, ale to ty jesteś obrzydliwa, a nie nasze dania!* – zapluł się właściciel ReyBenów

*Po prostu zabierz to stąd, bo tylko dopełnię tę misę do końca!* – wykwiliła fałdziara. Karol Siemaszko zabrał misę, dbając o to, aby tylko przypadkiem nie spojrzeć w zawartość, po czym powrócił z następnym daniem.

*Co to za zaduch, to grzybem śmierdzi czy azbest ze ścian podrażnia moje nozdrza? Zresztą jestem potwornie głodna, mam nadzieję, że w końcu coś zjem! Dawaj to żarcie!*

*Czym tym razem postanowiliście mnie uraczyć z łaski swojej?! Wygląda normalnie, acz wyjątkowo nieapetycznie, aż wolałabym nie wiedzieć w jaki sposób spaczyliście tak proste danie!* – zafafluniła wciągara żarcia

*Głupia kobieto, uchodzisz za znawczynię kulinarną, a nie rozpoznajesz podstawowego dania tych okolic! Przecież widać, że to fiżbiny po mazursku z paprykarzem i jagodami, polane majonezem i posypane cukrem! Delicje!* – z całą pewnością siebie zawyrokował usługiwacz

*Majonez rozumiem, cukier rozumiem, paprykarza rozumiem, ale na cholerę co tam robią jakieś cholerne jagody! Chcesz mnie otruć?! Teraz weźmiesz łyżkę, i starannie wszystkie wyskrobiesz z tych pierogów, bo takich rzeczy tolerować nie będę! To poniżej jakichkolwiek standardów!* – zarządziła brzuchata terrorystka. Karol Siemaszko nie mając wyjścia usiadł przy stole i z precyzją zegarmistrza wyskrobywał jagódki, czasem myląc je ze wstrętnymi kawałkami warzywnopochodnymi z paprykarza, co kończyło się ich rozsmarowaniem w pomarańczowej masie.

*A teraz je zeżryj, skoro to gościom podajesz!* – rozkazywała dalej niebrzemienna ciężarna

*Nie będę tego żarł, sama to zeżryj jak masz ochotę* – zapierał się mierny student

*Zeżresz to i już, ja już tego dopilnuję!* – odgrażała się kałduniasta niewiasta

*Nie zeżrę! Nie zeżrę!* – wykrzykiwał okalurnik przymrużając śleputy, a następnie z podłym uśmieszkiem na parzywej mordzie chwycił w garść jagódki i wtarł je w jej prosięcą gębę, pracując sprawnie nadgarstkiem

*Jak śmiesz nędzny kiepie!* – wydarła się gruba, stłumiona przez poruszające się zwały tłuszczu wokół szpary jamochłonnej, po czym chwyciła za przydługie kudły żłoba i pociągnęła w dół. Porządnie unurlała łeb włosiarza w paprykarzu, przy okazji zbijając optyczne cuda na jego gębie. Wśród pisków i jęków, przychlast chwycił za widelec i wbił jej w brzuch. Dopiero po wykonaniu tej czynności zrozumiał jak bezcelowa była ta próba, w końcu walczy z grubasem, a zatem z góry skazany jest na porażkę. Spaślaczka, nic nie odczuwając, odrzuciła go od niechcenia w przeciwległą ścianę, w której wybił potężną dziurę i zażądała: przynieś kolejne danie natychmiast! Pokonany szlauf niebawem powrócił z jednym z najnowszych dań, które wymyśliła Laputa powracając z jakiegoś wesela:

    *Botwinka Dziadka Morysia!* – zaintonował zarośnięty cieleban

*Zeskwarzone kartofle? Wygotowane buraki? Chore połączenie, ale muszę coś w końcu zjeść! \*zachłanne siorbnięcie\* yhym, tak, to danie jest bardzo dobre* – zawyrokowała przerośnięta cysta

*Naturalnie* – stwierdził napiwkarz

*A teraz deser!* – upomniała się wielka celebrytka. Tym razem nędznik już nie czekał, tylko wystrzelił do piwnicy po danie i po chwili powrócił niczym bumerang.

*Zmrożona tłusta śmietana na liściu pokrzywy z dodatkiem Schnitzplacka* – zapowiedział potarganiec

*Nie ważne, to słodycz!* – wrzasnęła tłuśnica i pożarła cały talerz – *A teraz idziemy do kuchni* – zarządziła. Ledwie przepchnęła się przez framugę i nie stoczyła po schodach do piwniczej kuchni. W najdalszym kącie zauważyła jakieś posłanie – *co do cholery, pies tu mieszka?!*

Jednak zanim zdążyła powiedzieć cokolwiek więcej, przy wejściu do piwnicy zaczęły narastać nierówne odgłosy kroków, niewątpliwie wściekłych. Odruchowo odsunąłeś się w kierunku ściany. Chwilę potem pojawił się zgrymaszony biały łeb z drążącym duszę zabielonym okiem, a za nim podążyła czarna garsonka z białą broszką na piersi i czarne płaskie pantofle pokrywające białe rajstopy. Laputa!

*Co ona tu robi!* – krótko ucięła babka

*Jestem Magda Gessler, przyjechałam przeprowadzić...* – Laputa niezwykle energicznie machnęła ręką jak przy strzepywaniu cholernej muchy latającej wokół przepoconego łba, skutecznie ucinając monolog natrętnego prosiaka.

*Co ona tu robi?!* – powtórzyła babka przez zaciśnięte zęby, kompletnie ignorując jej obecność

*Ja myślałem...*

*Kompletnie nie obchodzi mnie to co ty sobie myślałeś drętwy bękarcie! Nie wiem jakim cudem możesz nazywać się MOIM potomkiem! A teraz wynoś się stąd, policzymy się potem!* – przerwała Laputa Karolowi Siemaszko i go wygnała

*Przepraszam, ale nie sądzę, aby takie traktowanie pracowników...*

*Zamknij się nędzna wywłoko! Sam fakt, że wpakowałaś się do MOJEJ kuchni jest już wystarczającą potwarzą, ale pouczać to mnie już na pewno nie będziesz!* – wydarła się stara baba na spaślunę

*Nie życzę sobię..*.

*Nie! ... Nie! To ja sobie nie życzę! Nie życzę sobie takiego bezczelnego zachowania wobec MOJEJ osoby! Nie ujdzie ci to bez konsekwencji, nikomu nie uchodzi! Nie łudź się melepeto!* – wysyczała Laputa

*Ale...* – wydusiła desperacko baryła, jednak zanim zdążyła powiedzieć cokolwiek więcej, pięści Jakuba Trzciny-Cukrowej, który znając babkę, zrozumiał niewygłoszony sygnał, dosięgnęły jej brzucha. Naturalnie nie były w stanie wyrządzić żadnej krzywdy i w przypływie adrenaliny szybko zdzieliła go na odlew, ale wystarczyło to, aby odwrócić jej uwagę, co wykorzystała Matka Siemaszko, zaduszając ją błoną płodową. Co prawda oberwała potężnie łokciem w brzuch, jednak udało się jej przydusić na tyle natrętną grubaskę, że ta stała się ociężała (i to nieznacznie bardziej niż zwykle!) i upadła na jedno kolano, wtedy to Laputa bez pośpiechu wyjęła z szuflady wielką strzykawkę dwudziestkę i wbiła w udo słoniny z wyjątkową wprawą i bezwzględnością, a następnie bezpardonowo wpuściła zjełczałe masło w krwioobieg małpy. Padła sparaliżowana acz przytomna. Laputa niespiesznie pochyliła się nad zwałem i przygasiła peta o przedramię pokonanej bulwy. Podpowiadasz, aby:

1.    1.   Zrobić kontrrewolucję w restauracji kaszalota

2.    2.   Zamknąć tłustego babsztyla w szopie

3.    3.  Zrealizować ten genialny plan, który właśnie wpadł ci do otłuszczonego łba