Waterloo 2022

#### *Boże Ciało (czwartek)*

Zwyrole postanowiły spotkać się już o godzinie 10.00 przy parkingu na miejscu zbiórki w Gdańsku. Obóz rozstawiliśmy na znajdującej się niedaleko Hevelianum - polanie. Położyliśmy graty i miło poczekaliśmy na świeżym powietrzu oczekując na autokar. Transport pojawił się około godziny 12:30. Już wtedy zwyrole nie wytrzymały i musiały coś odwalić. Podczas oczekiwania narodził się pomysł ogolenia części czubka głowy Andrzeja, aby móc z niej spożywać tabakę. Długo się nie zastanawialiśmy i za zgodą świni maszynka poszła w ruch (jest to uwiecznione na rekovlogu #10).

Ogolony Andrzej dawał głowę każdemu kto chciał wciągnąć tabaczki z jego łysiny. Skała bez wyrzutów sumienia jako pierwszy postanowił dostąpić tego zaszczytu. Niestety Ojciec Tabaczny jak to się okazało nie mógł z nami jechać na Waterloo co wielce zasmuciło wszystkich obecnych. Gdy autokar nadjechał niezwłocznie zaczęliśmy pakować wszelakie torby, namioty, plecaki, karabiny itd. do pojazdu. Byliśmy gotowi do drogi.

####  *Początki*

Na początku oswajaliśmy się z autokarem i rozkręcaliśmy powoli atmosferę. Antek wraz z Kłosem postanowili stworzyć kącik krawiecki w którym doszywali guziki do kamaszy oraz lejbika. "Trzecia C" jak to w zwyczaju usadowiła się z tyłu. Sztab wraz z 60-ną i resztą nie-zwyrolskiej sfery usadowili się z przodu, aby odgrodzić się od najlepszej imprezy. Pozytywne nastawienie natychmiast wywołało w nas pragnienie śpiewania oraz picia. Mechu, Kacper, Szymon, Kłos, Antek, Mumin, Mateo i Andrzej bawili się najlepiej z wszystkich osób siedzących na tyle. Po drodze dołączali do nas inni, zarówno z naszego pułku jak i z innych, wciąż zachowując przewyższający stan liczebny 12-stki. Na parkingu "Hotelu 500" w Strykowie doczepiła się największa grupka około 10 ludzi. W tym momencie nasza ferajna osiągnęła liczbę około 30 osób. Impreza nabrała tępa. Klemens z tyłu pijący rum z pepsi, Kłos i Mechu ściągający skarpety, ekstra piosenki i śpiew Szymona, wszelakie teksty, eliksiry Władka/Barmana i wszystko inne czego się spodziewasz po nas. Na ostatku odebraliśmy Dawida i naszego ulubionego Bąbelka którego duża część z nas oczekiwała.

#### *Dalsza część podóży*

Sztab wraz z kierowcami niezmiernie się wkurzyli ze względu na ciągłe postoje co 2,5h i po różnych mniej przyjemnych zdarzeniach podczas podróży. Atmosfera ucichła... większość już przestała pić (a jeżeli już to tylko dopijała) natomiast duch 12-stki pomimo chwili słabości cały czas trzymał się mocno.

"Teraz już tylko prosta droga do Niemiec!" *Narodziło się też pytanie...* Czy na granicy będzie spokojnie? O 22.55 zatrzymaliśmy się na ostatnim postoju przed opuszczeniem Polski. Oczywiście ktoś musiał się spóźnić o dokładnie 6 minut. Tym kimś był Wiktor, który gadał z babką w kantorku *(przy. red. Szymon - chciałem usunąć ten wątek z wypomnieniem Wiktorowi 6 minut xD Ale brzmi to tak abstrakcyjnie, że Mateo zapamiętał kilkuminutowe spóźnienie, że niech już każdy do końca świata będzie wiedział, że dał dupy :D) .* 23.36 wyjechaliśmy w stronę granicy. O 23:43 przejechaliśmy most na rzece Odrze oficjalnie tym samym wkraczając na teren Niemiec. Powoli wszyscy zaczynali zasypiać.

## **Dzień 2 (piątek)**

Poranek był nad wyraz spokojny. Kierowca mógł bez kłopotów dotrzeć nieopodal Dortmundu. O godzinie 5:15 zarządzono pierwszy postój za granicą gdzie wybudzali się rekoni. Około 7:40 przekroczyliśmy granicę niemiecko-belgijską gdzie o 8:30 zrobiliśmy większy postój, już ostateczny przed celem podróży! Punkt 11:00 Waterloo! Z uśmiechem na mordkach powoli wyładowaliśmy autokar z całego sprzętu jakiego mieliśmy. Niestety początek dnia w tym przepięknym miejscu nie był dla nas zbyt łaskawy.

Upał, duszność i brak organizatorów dała nam w kość. Wielokrotnie przemieszczaliśmy namioty, bagaże i regimentówkę na polecenie komendanta obozu. Popołudnie spędziliśmy odpoczywając pod regimentówką, jedząc, rozmawiać z ludźmi z innych pułków i ogólnie spędzając spokojnie wolny czas. Część 12-stki, która była już od czwartku na miejscu vanem, pojechała do Brukseli i nie wróciła aż do godzin wieczornych. Mała grupka zwyroli na czele z sierżantem zdecydowała zajść do lokalnego baru na zwykłą integracje. Naszym oczom z kolei koło baru ukazał się sam Schneider odgrywający rolę Napoleona! Cała wiata z przeróżnymi osobami i żołnierzami zawitała i śpiewała na cześć cesarza. Mieliśmy szczęście, ponieważ później gdy usiedliśmy do stołu, Schneider przybył osobiście do nas, aby chwilę porozmawiać (wszystko jest uwiecznione na kamerkach). Wieczorem odbyliśmy mały trening.

## Dzień 3

Punkt 7:00 rano Krzysiek dobosz zagrał nam na pobudkę. Każdy powoli się wybudzał i szykował na najbliższe manewry batalionu. O 9:00 oficjalnie rozpoczęto zbiórkę oraz manewry. 12-stka została przypisana jako 2 pluton w skład który wchodził sztandar wraz z strażą orłową. Należy zaznaczyć iż nasz pluton był jako jedyny złożony z ludzi jednego i tego samego pułku. Główna część treningu odbyła się na pobliskiej, oddalonej o 1km polanie. Oczywiście w tym czasie trenowały również inne francuskie bataliony piechoty wraz z kawalerią (dragonami, huzarami i kirasjerami). Żabojady natomiast okazali być się leniwymi żołnierzami(przy. red. - ich dowódcy okazali się bardziej ludzcy) i postanowili w większości czasu przebywać w cieniu oraz przeprowadzać trening bez karabinów. Batalion złożony z Polaków oraz Czechów jako jedyny trenował nieustanne z całym sprzętem. Trwało to mniej-więcej godzinę. Po zakończeniu manewrów batalion marszem podróżnym powrócił do obozu. Przy końcówce marszu natknął się na nas Napoleon na koniu (prawdopodobnie przejeżdżające). Polacy jak w zwyczaju wykrzykiwali vi le Napoleon i wiwat cesarz. 10:30 zakończyliśmy już trening, ustawiliśmy kozły i niezwłocznie rozpoczęliśmy kręcić patrony na przyszłe bitwy. Razem mieliśmy do wykorzystania aż 15kg prochu dla całego pułku! O 11:40 mała grupka wyruszyła na Waterloo. 12:15 dotarliśmy do Muzeum Lion nieopodal słynnego kopca z pomnikiem.

### Pierwsza Bitwa

Polsko-czeski batalion zarządził zbiórkę przed wymarszem w pole. Po ogarnięciu się żołnierze wyruszyli do autokarów, które miały nas zawieść w pobliże bitwy. Okazało się iż armia francuska na bitwę musiała czekać kolejne 2 godziny. Tuż przed wymarszem wojsk pułki uformowały korytarz ze szczeliną równą szerokości pasa jezdni. Z nudów i niezadowolenia czekaniem 12-stka postanowiła dołączyć do śpiewu. Wtedy 4 i 108 pułk francuski poszedł w nasze ślady, wywiązała się rywalizacja na najlepszy chór. Podniosło to niezmiernie morale żołnierzy.
Maszerując przez pole pszenicy widać było w oddali anglików, szkotów, prusaków, armaty i kawalerie. Było to dosyć widowiskowe jednakże francuzów było z pewnością o wiele więcej. Nastąpiła chwila ciszy... żołnierze stali i czekali na moment rozpoczęcia bitwy. Myśli i rozmowy skierowane były wśród nas o tym co może się wydarzyć. Jedna z francuskich armat w tym momencie wystrzeliła dając znak o rozpoczęciu batalii. Tradycyjnie, pierwszą akcją była wymiana ognia baterii artylerii.

Po chwili ruszyła woltyżeria francuska, słychać było z daleka "wspaniałego" sygnalistę. Andrzej zapodał że zapewne brytyjscy jegrzy chowają się w zbożu jednakże nikt tego nie brał pod uwagę. Świnka nie myliła się... Gdy tylko francuscy woltyżerowie zbliżyli się, zauważono dym tuż nad pszenicą. Wyłonili się jegrzy. Zauważono, że po lewej od nas francuski batalion wyruszył do ataku. W jego ślady batalion polski wydał rozkaz do wymarszu. Sprawy zaczynały się komplikować. Wielokrotnie nie wykorzystywano szans na szarże dzięki czemu okazało się pod koniec że w ogóle nie zetknęliśmy się bagnetami z wrogiem.

Uratowała nas końcówka bitwy gdzie już po bitwie Klemens otrzymał od nas szpadę, który przekazał w ręce naszego dowódcy sam Napoleon (Schneider) ten sam który awansował Klemensa 3 lata temu.

## Dzień 4 i 5

Niedzielna Noc była dla nas okrutna. O 1 rano nieustanny wiatr i zimno zmusiło nas do rozebrania regimentówki, aby ta nie przewróciła się, czy też zniszczyła podczas spania. Płachtę od niej użyto jako kołdrę dla 6 żołnierzy, którzy byli zmuszeni spać na zewnątrz.

Mumin natomiast brawurowo stał na warcie całą noc.

### Bitwa niedzielna

Batalion 2 (polski) zarządził zbiórkę i wymarsz do autokarów. Równocześnie ze zbiórką zaczął padać ulewny deszcz, który utrzymywał się przez cały czas czekania na autobusy. Tym razem krótko oczekiwaliśmy na bitwę - bo jedynie godzinę. Lekki chłodek, mały wiatr i brak upału po deszczach, orzeźwiły żołnierzy przed bitwą. Punkt 10:30 armaty zagrzmiały i rozpoczęła się ostatnia, druga bitwa całego wydarzenia. Dowództwo tym razem nie narażało żołnierzy na bezsensowne zagrania, dzięki czemu komendy wydawane przez nich były o niebo lepsze i bardziej zrozumiałe niż poprzedniego dnia. Więcej strzelania, maszerowanie rozciągniętym batalionem podobały się chyba każdemu. Wystąpiły też straty, ranni byli zabierani na noszach przez medyków na rozkaz naszego głównego chirurga Fea. Jednakże nadal nie było ani jednego starcia na bagnety. Zakończenie było podobne, ponieważ staliśmy w tym samym miejscu w czworoboku co wcześniej.

### Droga powrotna

Po bitwie, w stosunkowo szybkim tempie zapakowaliśmy się do autokaru, nie obyło się to bez pomocy części ludzi, która pozostała wcześniej w obozie 12-stka spakowała cały sprzęt i wpakowała do naszego pojazdu. Jeden gagatek legii oczywiście musiał się zagubić w akcji, dzięki czemu autokar zamiast o 14:15 wystartował o 15:15. Po zagubionego kolegę poszedł po chwili drugi gałgan jednak on również się zgubił xD Dalsza część drogi minęła bardzo szybko, około 6.00 przekroczyliśmy Polską granicę wyrzucając wszystkich po drodze z autobusu.