Adolfsburg

**Reichskomissariat Adolfsburg, Adolfsburg** - państwo istniejące w latach 1955-1958 na obszarze północno-zachodniej Rosji. Państwo było satelitą IV Rzeszy oraz bazą wypadową Reichspaktu na azjatycką część Rosji.

## Historia

### Powstanie

Reichskomissariat Adolfsburg powstał w wyniku szeregu przewrotów organizacji pronazistowskich na terytorium Rosji. W zaledwie kilka dni, zorganizowane siły paramilitarne skutecznie rozbiły rosyjskie lokalne siły garnizonowe oraz milicyjne, co umożliwiło utworzenie tam struktur Reichskomissariatu.

Siłom nazistowskim udało się opanować terytoria rozciągające się od Rygi po Archangielsk. Główną siedzibą tego quasi-państwa stał się Adolfsburg - dawniej Leningrad, lecz przemianowany po zajęciu miasta przez hitlerowców. Niedługo później do nowej stolicy przybył, wyznaczony przez Berlin, przywódca owego tworu - Zigfrid Schultz, weteran walk z Polakami z okresu II wojny światowej.

## Działanie państwa

### Administracja

W administracji państwowej panował szowinizm - stanowiska wyższe i średnie mogli sprawować jedynie Niemcy lub osoby pochodzenia niemieckiego. Administracją niższego szczebla zaś mogły zajmować się osoby pochodzenia innego, głównie rosyjskiego. Wykluczeni z jakichkolwiek prac administracyjnych, z uwagi na brak praw obywatelskich, byli Żydzi.

### Ekonomia

Ekonomia Reichskomissariatu działała w oparciu o system gospodarczy zarządzany w całości przez niemieckie korporacje, przy czym większość fabryk jest jednak zależna od głównego urzędu Reichskomissariatu. Do pracy umysłowej zatrudniani byli, sprowadzani zza granicy, obywatele Niemiec, zaś do pracy siłowej - przymusowi niewolnicy, w postaci lokalnej ludności. Produkcja dóbr obejmowała wszystko, od przetworzonych surowców po części pojazdów czy lodówki. Prawie cała produkcja wysyłana była bezpośrednio na zachód, do właściwych Niemiec. Przedstawiciele ludności słowiańskiej, którzy to wykazywali większe zaangażowanie i efektywność pracy od reszty, nagradzani byli małymi pensjami, nie przekraczającymi 1/8 zarobków przeciętnego Niemca.

### Wojsko

Reichskomissariat posiadał jak na taki kraj duże, 200 tysięczne siły zbrojne, będące jednak miernej jakości - blisko ~150.000 żołnierzy było poborowymi, przymusowo wcielonymi do armii lub ochotnikami pochodzącymi z IV Rzeszy. Siły te były średnio wyekwipowane - podstawową bronią żołnierzy Reichskomissariatu był stary, drugowojenny karabin Kar98k, którego to używała większość żołnierzy, zaś pozostała reszta wyposażona była w mieszankę najrozmaitszej, poniemieckiej broni. Najlepiej wyekwipowane były oddziały SS, będące gwardią przyboczną Reichskomissara Schultza.

Państwo posiadało wąską liczbę armat i moździerzy - na stanie oddziałów znajdowało się jedynie 19 dział przeciwpancernych i armat PaK 38, moździerzy zaś ~30, na co wskazują zachowane dokumenty z oddziałów logistycznych z tamtego okresu.

Siły pancerne państwa były dobrze rozwinięte, choć małe - sformowano zaledwie jedną dywizję pancerną, której podstawowym czołgiem na składzie był Panzer IV, lecz znajdywało się również kilka modeli Panzerów III i II. Na wyposażeniu jednostki znajdowały się również wozy opancerzone - kilkadziesiąt sztuk Sd.Kfz.251, pamiętających czas inwazji na Polskę. Dywizja liczyła w sumie 328 czołgów oraz ~80 wozów bojowych.

### Polityka rasowa

Dzięki dziesiątkom akcji propagandowych w nękanych kryzysem Niemczech, udało się zachęcić dużą liczbę Niemców do emigracji - blisko 60.000 ludzi postanowiło przeprowadzić się do Reichskomissariatu. Zostali oni głównie zakwaterowani w Adolfsburgu, skąd wyrzucono z własnych mieszkań rdzennych obywateli miasta. Zajmowane również były majątki ziemskie i inne pałacyki przez wysoko postawionych urzędników państwa, w których to osiedlały się potem wielodzietne, niemieckie rodziny.

Reichskomissariat prowadził politykę brutalnej germanizacji, uwzględniającej w tym ludobójstwa - prowadzone były w tajemnicy systematyczne czystki całych wsi, co miało przygotować w przyszłości te ziemię pod kolonizacje jej przez Niemców w ramach "Lebensraumu". Tworzone były specjalne wsie i miasteczka wydzielone, do którego rdzenna populacja nie mogła się nawet zbliżać. Prowadzona była również tzw. "polityka jednego dziecka" - pary, niebędące Niemcami nie mogły posiadać więcej niż jednego dziecka, zaś w przypadku złamania takowych przepisów, cała rodzina wysyłana była do dawnych sowieckich więzień, a następnie do przystosowanych do nowych zadań, postsowieckich obozów pracy i zagłady.

Polityka ta jednak działała biegunowo odlegle w stosunku do Niemców - germańscy obywatele państwa mieli obowiązek posiadania minimum czwórki dzieci, zaś większa ilość nagradzana była dodatkowymi benefitami w postaci m.in. wyższej pozycji społecznej.

### Polityka kulturowa

W Reichskomissariacie była prowadzona polityka kultywacji tradycji i kultury niemieckiej - wszystko, co nie mieściło się w jej ramach, było niszczone. Szacuje się, iż na terytorium kontrolowanym przez Reichskomissariat zniszczono 90% zabytkowych pomników, kapliczek czy innych obelisków pamiątkowych. Systematycznie grabiono i niszczono dobra naukowe i kulturalne - wszystkie rosyjskojęzyczne książki czy inne dzieła kultury były palone. Niszczono również wszelkie ślady bolszewizmu lub socrealizmu.