Nara

**Nara** (jap. 奈良市 *Nara-shi*) to stolica prefektury Nara w Japonii. Na dzień 1 kwietnia 2019 r. Nara posiada szacunkową populację 359 666, co czyni ją największym miastem w prefekturze Nara i szóstym co do wielkości w regionie Kansai w Honsiu. Nara to główne miasto położone w północnej części prefektury Nara, graniczącej z prefekturą Kioto. Nara była stolicą Japonii w okresie Nara od 710 do 794 jako siedziba cesarza przed przeniesieniem stolicy do Kioto. Nara jest domem dla ośmiu świątyń, kapliczek i ruin, w szczególności Tōdai-ji, Saidai-ji, Kōfuku-ji, Kasuga Shrine, Gangō-ji, Yakushi-ji, Tōshōdai-ji i Pałacu Heijō, wraz z Puszczą Kasugayama, wspólnie tworzą zabytki starożytnej Nary, wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

## Etymologia

W okresie Heian do reprezentowania nazwy Nara używano różnych znaków: 乃楽, 乃羅, 平, 平城, 名良, 奈良, 奈羅, 常, 那良, 那楽, 那羅, 楢, 諾, 諾楽, 寧, 寧楽 i 儺羅. Zaproponowano szereg teorii dotyczących pochodzenia nazwy „Nara”, a niektóre z bardziej znanych są wymienione tutaj. Druga teoria z listy, autorstwa znanego folklorysty Kunio Yanagity (1875-1962), jest obecnie najszerzej akceptowana.

* Nihon Shoki (The Chronicles of Japan, druga najstarsza książka w klasycznej historii Japonii) sugeruje, że „Nara” pochodzi od słowa narasu (spłaszczyć, wyrównać). Według tej relacji, we wrześniu dziesiątego roku panowania cesarza Sujina „prowadzący wybranych żołnierzy (buntowników) poszli naprzód, wspięli się na Nara-yama (wzgórza leżące na północ od Heijō-kyō) i uporządkowali je. Teraz cesarski siły zebrały i spłaszczyły drzewa i rośliny. Dlatego góra nazywana jest Nara-yama." Chociaż sama narracja uważana jest za etymologię ludową i niewielu badaczy uważa ją za historyczną, jest to najstarsza zachowana sugestia i jest językowo podobna do następującej teorii Yanagity.

* Teoria „płaskiej ziemi” (obecnie najszerzej akceptowana): W swoim studium nazw miejsc z 1936 r. [1] autor Kunio Yanagita stwierdza, że ​​„topograficzna cecha obszaru o stosunkowo łagodnym nachyleniu na zboczu góry, który nazywa się taira we wschodniej Japonii i hae na południu Kiusiu, w regionie Chūgoku i Shikoku (środkowa Japonia) nazywa się naru. Od tego słowa pochodzi czasownik narasu, przysłówek narashi i przymiotnik narushi. Potwierdzają to wpisy w słowniku dialektu [2] dla rzeczowników odnoszących się do płaskich obszarów: naru (znajdujący się w dystrykcie Aida, prefekturze Okayama i dystrykcie Ketaka, prefekturze Tottori) oraz naro (znajdujący się w prefekturze Kōchi); a także przymiotnikiem narui, który nie jest standardowym japońskim, ale występuje w całej środkowej Japonii, w znaczeniu „delikatny”, „delikatnie pochylony” lub „łatwy”. Yanagita komentuje dalej, że sposób, w jaki tak wiele z tych nazw miejsc jest zapisanych za pomocą znaku 平 („płaski”), lub innych znaków, w których jest on elementem, świadczy o słuszności tej teorii. Powołując się na dokument z 1795 r., Inaba-shi (因幡志) z prowincji Inaba, wschodniej części współczesnego Tottori, wskazuje na czytanie naruji dla słowa 平地 (standardowe czytanie heichi, co oznacza „poziom/płaski teren/ziemia/kraj, równina”), Yanagita sugeruje, że naruji był tam używany jako rzeczownik pospolity aż do czasów nowożytnych. Oczywiście fakt, że historycznie „Nara” była również napisana 平 lub 平城 jak powyżej, jest dalszym wsparciem dla tej teorii.

* Pomysł, że Nara wywodzi się od 楢 nara (po japońsku „dąb, liściasty Quercus spp.”) jest kolejną najczęstszą opinią. Pomysł ten zasugerował językoznawca Yoshida Togo.[3] Ten rzeczownik oznaczający roślinę można zobaczyć już w Man'yōshū (VII w.) i Harima-no-kuni Fudoki (715). Ta ostatnia książka stwierdza, że ​​nazwa miejsca Narahara w Harima (wokół dzisiejszego Kasai) pochodzi od tego drzewa nara, co może wspierać teorię Yoshidy. Zauważ, że nazwa pobliskiego miasta Kashihara (dosłownie „równina żywego dębu”) zawiera semantycznie podobny morfem (japońskie 橿 kashi „żywy dąb, wiecznie zielony Quercus spp.”).

* Nara może być zapożyczonym słowem ze starokoreańskiego, spokrewnionym z środkowokoreańskim narah i współczesnym koreańskim nara (나라: „kraj, naród, królestwo”). Pomysł ten został przedstawiony przez językoznawcę Matsuokę Shizuo.[4] Amerykański lingwista Samuel E. Martin zauważa, że ​​najwcześniejsze poświadczenie tego słowa w źródłach koreańskich – podane w tekście hyangga z VIII wieku, w formie fonograficznej 國惡 – powinno być odczytywane jako NAL[A-]ak. Jest to podobne do formy sugerowanej przez starojapońskie pisma Nary, w których druga sylaba jest transkrypcją 楽 (raku), a Martin zauważa, że ​​nazwa miasta była „od dawna podejrzewana o zapożyczenie od koreańskiego słowa”. Kusuhara i in. twierdzi, że ta hipoteza nie może wyjaśnić faktu, że oprócz tej Nara istnieje wiele miejsc o nazwach Nara, Naru i Naro. Istnieje pogląd, że Nara jest podobna do Tungusic na.[7] W niektórych językach tunguskich, takich jak orok (i prawdopodobnie język goguryeo), na oznacza ziemię, ziemię lub tym podobne. Niektórzy spekulują o związku między tymi tunguskimi słowami a starojapońskim nawi, archaicznym i nieco niejasnym słowem, które pojawia się w wyrażeniach czasownikowych nawi furu i nawi yoru („występuje trzęsienie ziemi, aby mieć trzęsienie ziemi”).[8] Teoria „płaskiej ziemi” została przyjęta przez Nihon Kokugo Daijiten (największy słownik języka japońskiego), różne słowniki nazw miejsc,[6][9][10] podręczniki historyczne dotyczące Nary[11] i tym podobne dzisiaj, oraz jest uważany za najbardziej prawdopodobny.

## Historia

### Przed Narą/Początki

Istnieje wiele kofunów w Nara, w tym Gosashi Kofun, Hishiage Kofun (ヒシアゲ古墳), Horaisan Kofun (宝来山古墳), Konabe Kofun (コナベ古墳), Saki Ishizukayama Kofun (佐紀石塚山古墳), Saki Misasagiyama Kofun (佐紀陵山古墳) i Uwanabe Kofun (ウワナベ古墳). Na mocy edyktu z 11 marca 708 r. cesarzowa Genmei nakazała sądowi przeniesienie się do nowej stolicy, Nara. Niegdyś znane jako Heijō lub Heijō-kyō, miasto zostało założone jako pierwsza stała stolica Japonii w 710 r. n.e.; było siedzibą rządu do 784 roku n.e., aczkolwiek z pięcioletnią przerwą, trwającą od 741-5 roku n.e. Heijō jako „przedostatni dwór” został jednak porzucony na rozkaz cesarza Kammu w 784 r. n.e. na rzecz tymczasowego miejsca Nagaoka, a następnie Heian-kyō (Kyoto), które zachowało status stolicy przez 1100 lat, aż do cesarz Meiji dokonał ostatecznego przeprowadzki do Edo w 1869 roku n.e. Ta pierwsza relokacja była spowodowana transformacją dworu z cesarskiej szlachty do siły elit metropolitalnych i nową techniką porzucenia dynastycznego, która przekształciła relacje między dworem, szlachtą i krajem. Co więcej, starożytna stolica nadała swoją nazwę okresowi Nara. Jako reakcyjny wyraz politycznej centralizacji Chin, miasto Nara (Heijō) było wzorowane na stolicy Tang w Chang’an. Nara została ułożona na siatce – opartej na systemie Handena – w którym miasto było podzielone czterema wielkimi drogami. Podobnie, zgodnie z chińską kosmologią, miejsce władcy zostało ustalone jak gwiazda polarna. Dominując w stolicy, władca sprowadził niebo na ziemię. Tak więc, pałac skierowany na południe, wyśrodkowany na północy, przeciął starożytne miasto na pół, ustanawiając strefy „prawej stolicy” i „lewej stolicy”. Ponieważ Nara stała się epicentrum buddyzmu w Japonii i ważnym miejscem pielgrzymek, plan miasta obejmował różne świątynie z okresu przed Heijō i Heijō, z których nadal stoją Yakushiji i Todaiji.

### Polityka

Wielu badaczy scharakteryzowało okres Nara jako czas karnego i administracyjnego porządku prawnego. Kodeks Taiho wzywał do ustanowienia sekt administracyjnych pod rządem centralnym i wzorował wiele kodeksów z chińskiej dynastii Tang. Kodeks ostatecznie rozwiązany, ale jego treść została w dużej mierze zachowana w Kodeksie Yōrō z 718. Zajmujący tron w tym okresie stopniowo przenieśli swoją uwagę z przygotowania wojskowego na obrzędy i instytucje religijne, próbując wzmocnić swój boski autorytet nad ludnością.

### Religia i świątynie

Wraz z ustanowieniem nowej stolicy, Asuka-dera, świątynia klanu Soga, została przeniesiona do Nara. Cesarz Shōmu nakazał budowę świątyni Tōdai-ji (największego drewnianego budynku na świecie) i największego na świecie posągu Buddy z brązu. Świątynie Nary, znane pod wspólną nazwą Nanto Shichi Daiji, pozostały duchowo znaczące nawet poza przeniesieniem stolicy politycznej do Heian-kyō w 794, dając w ten sposób Narze synonim Nanto (南都 "Południowa Stolica"). Dnia 2 grudnia 724 r., w celu zwiększenia wizualnej „świetności” miasta, rząd wydał edykt dla szlachty i bogatych, aby odnowić dachy, filary i ściany ich domów, chociaż w tym czasie było to niewykonalne. Zwiedzanie miasta Nara stało się popularne w okresie Edo, podczas którego opublikowano wiele map Nary. W okresie Meiji, świątynia Kofukuji straciła część ziemi, a jej mnisi zostali przemienieni na kapłanów Shinto, ze względu na powiązania buddyzmu ze starym szogunatem.

W tym starożytnym mieście są trzy grupy zabytków światowego dziedzictwa, z których część jest wpisana na *Listę światowego dziedzictwa UNESCO*: (1) historycznych starożytnej stolicy Nara, (2) buddyjskich w rejonie świątyni Hōryū-ji, (3) miejsc świętych i szlaków pielgrzymkowych w paśmie górskim Kii.

## Klimat

Klimat prefektury Nara jest ogólnie umiarkowany, chociaż istnieją wyraźne różnice między północno-zachodnim obszarem basenu a resztą prefektury, która jest bardziej górzysta.

Klimat obszaru dorzecza ma charakter wewnętrzny, co odzwierciedla zmienność w wyższych temperaturach dziennych oraz różnica między temperaturami letnimi i zimowymi. Zimowe temperatury wynoszą średnio około 3 do 5 °C, a od 25 do 28 °C w lecie, a najwyższe odczyty sięgają blisko to 35 °C. Od 1990 roku nie odnotowano ani jednego roku z ponad 10 dniami opadów śniegu zarejestrowanych przez lokalne obserwatorium meteorologiczne Nara.

Klimat w pozostałej części prefektury jest wyższy, zwłaszcza na południu, z -5 °C, który jest ekstremalnym minimum zimą. Obfite opady deszczu obserwuje się często latem. Roczna suma opadów wynosi aż 3000 do 5000 mm.

Temperatury wiosny i jesieni są umiarkowane. Górzysty region Yoshino słynie z kwitnącej wiosną sakury (ponad 30 tys. drzew), a jesienią z kolorów liści.

## Geografia

Miasto Nara leży na północnym krańcu prefektury Nara, bezpośrednio granicząc od północy z prefekturą Kioto. W wyniku ostatniej fuzji, obowiązującej 1 kwietnia 2005 r., która połączyła wioski Tsuge i Tsukigase z miastem Nara, miasto graniczy z prefekturą Mie bezpośrednio na wschodzie. Całkowita powierzchnia wynosi 276,84 kilometrów kwadratowych (106,89 mil kwadratowych). Miasto Nara, a także kilka ważnych osad (takich jak Kashihara, Yamatokōriyama, Tenri, Yamatotakada, Sakurai i Goze), znajdują się w dorzeczu Nara. To sprawia, że ​​jest to najgęściej zaludniony region prefektury Nara. Centrum Nary znajduje się po wschodniej stronie starożytnego pałacu Heijō, zajmując północną część tzw. Gekyō (外京), dosłownie zewnętrznej stolicy. Wiele urzędów publicznych (np. Urząd Miejski, rząd prefektury Nara, siedziba policji Nara itp.) znajduje się na Nijō-ōji (二条大路), podczas gdy oddziały głównych banków ogólnokrajowych w Nara znajdują się na Sanjō-ōji (三条大路), z obiema alejami biegnącymi ze wschodu na zachód. Najwyższy punkt w mieście znajduje się na szczycie Kaigahira-yama na wysokości 822,0 m (dystrykt Tsugehayama-cho), a najniższy znajduje się w dzielnicy Ikeda-cho, na wysokości 56,4 m.).

* Dorzecze Nary
* Murō-Akame-Aoyama Quasi-Park Narodowy
* Quasi-Park Narodowy Yamato-Aogaki
* Puszcza Kasugayama
* Staw Sarusawa (猿沢池)

Góra Wakakusa

## Demografia

Szacuje się, że na dzień 1 kwietnia 2017 r. populacja miasta wynosi 359 666, a gęstość zaludnienia wynosi 1300 osób na km2. W Nara mieszkało 160 242 gospodarstw domowych. Największa koncentracja zarówno gospodarstw domowych, jak i ludności, odpowiednio około 46 000 i 125 000, występuje w nowszych dzielnicach miast, wzdłuż linii Kintetsu łączącej z Osaką. W mieście było około 3 000 zarejestrowanych obcokrajowców, z których Koreańczycy i Chińczycy to dwie największe grupy, liczące odpowiednio około 1200 i 800 osób.

## Zabytki i kultura

### Świątynie buddyjskie

* Tōdai-ji, włączając Nigatsu-dō i Shōsōin
* Saidai-ji
* Kōfuku-ji
* Gangō-ji
* Yakushi-ji
* Tōshōdai-ji
* Shin-Yakushi-ji
* Akishino-dera
* Byakugō-ji
* Daian-ji
* Enjō-ji
* Enshō-ji
* Futai-ji
* Hannya-ji
* Hokke-ji
* Kikō-ji
* Ryōsen-ji
* Shōryaku-ji

### Świątynie Shinto

* Himuro Shrine
* Kasuga Shrine
* Tamukeyama Hachiman Shrine

### Muzea

* Nara National Museum
* Nara Municipal Buried Cultural Properties Research Centre
* Nara City Historical Materials Preservation House
* Nara Prefectural Museum of Art
* Irie Taikichi Memorial Museum of Photography Nara City
* Nakano Museum of Art
* Neiraku Museum
* Shōhaku Art Museum
* Yamato Bunkakan

### Gardens

* Ukimidou Pavilion in Nara Park
* Sunazuri-no-Fuji (kwiat wisterii) w Kasuga-taisha
* Dawne Ogrody Daijō-in (旧大乗院庭園)
* Isuien Garden
* Kyūseki Teien
* Manyo Botanical Garden, Nara
* Yoshiki-en
* Ogród Yagyū Iris, Nara (柳生花しょうぶ園)

### Inne

* Naramachi
* Nara Park
* Nara Hotel
* Nara National Research Institute for Cultural Properties
* Yagyū
* Zutō (頭塔)

### Events

* Palenie martwej trawy na Górze Wakakusa i Suzakumon Pałacu Heijō
* Nara Marathon
* Nara Centennial Hall
* Nara Kasugano International Forum Iraka
* Shuni-e

## Jelenie

Na terenach parkowych wokół świątyń spacerują swobodnie jelenie wschodnie (*sika*), wymuszając jedzenie od ludzi. Ich smakołyk, rodzaj ryżowych krakersów (*senbei*), można zakupić na okolicznych straganach. Według legendy chramu Kasuga, bóg Takemikazuchi przybył do Nary na białym jeleniu, aby czuwać nad nowo wybudowaną stolicą Heijō-kyō. Z tego powodu jelenie uważane są za zwierzęta niebiańskie, chroniące miasto i kraj.

## Źródła

* https://pl.wikipedia.org/wiki/Nara\_(miasto\_w\_Japonii)
* https://en.wikipedia.org/wiki/Nara\_(city)