Rzygiel Kerwin-Wikke

**Rzygiel Kerwin Wikke** (ur. 27 kwietnia 1954 roku w Wieśniogradzie, obecnie terytorium Żuliborza) - Wieśniakowski polityk, publicysta, i handlarz bielizny. Mistrz olimpijski w piciu bimbru. Założyciel i prezes partii KERWiN (od 1992). Poseł na **Zgromadzenie Narodowe I**, **II**, **III**, i **V** kadencji (1992-2000, od 2018). **Premier Wieśniakowa** w latach 1992-1996.

## Rzygiel Kerwin-Wikke

Kerwin-Wikke przemawiajcy podczas posiedzenia Zgromadzenia Narodowego

### Data i Miejsce Urodzenia

27 kwietnia 1954 Wieśniograd, Wieśniakowska SSR, ZSRR

### Dzieci

Pizdzislaw Kerwin-WikkeTromboryj Kerwin-Wikke

## Życiorys

Część jego rodziny pochodzi z okolic dzisiejszej Białorusi, osiedlili się w **Wieśniakowie** w XIX wieku. Urodził się 27 kwietnia 1954 roku w zachodnim Wieśniogradzie, obecnie znajduję się to w obrębie administracyjnym Żuliborza. Jest jedynym dzieckiem Włodzimierza Wikke oraz Śmierdzisławy Śmierdzigównej.

Uczęszczał do **Wojskowej Akademi Wpierdolniczej nr. 1 im. Józefa Stalina** w Wieśniogradzie (Obecnie Żuliborz). W latach 1969-1984 pełnił obowiązkową służbę wojskową w Armii Czerwonej Związku Radzieckiego. Już w latach 80. wyznawał silne wartości wolnorynkowe. W 1984 roku, tuż po opuszczenia służby wojskowej, otworzył swój pierwszy stragan z używaną bielizną w Żuliborzu. Niestety, ze względu na komunistyczny model państwa ZSRR, musiał prowadzić interes nielegalnie. W 1987 został skazany na 6 miesięcy obozu karnego o zaostrzonym rygorze, za anty-rewolucyjne działania, a jego towar został skonfiskowany. To wydarzenie jeszcze bardziej utwierdziło jego nienawiść do tego ustroju. W 1992 na **Olimpiadzie w Wieśniogradzie**, zdobył złoty medal w piciu bimbru. Pokonał swoich przeciwników wypijając 16 shotów **Bimbru Plebsu**, bez zgonu.

## Kariera

### **Biznesowa**

Pierwszy stragan z używaną bielizną założył w 1984 roku, tuż po opusczeniu obowiązkowej służby wojskowej. Początkowo odkupował stary towar od mieszkańcow **Wieśniakowskiej SSR**, następne sprzedawał z kilkuktrotnym przebiciem w **Crakosji**. W 1987 roku miał juz 4 stragany i zatrudniał kilku pracowników. Niestety w tym samym roku jego nielegalny interes został dostrzeżony przez lokalne władze, które natychmiast go zamkneły. Towar został skonfiskowany, za sam Kerwin-Wikke został skazany na 6 miesięcy obozu karnego o zaostrzonym rygorze za anty-rewolucyjne zachowanie. Interes straganowy otworzył ponownie po upadku komunizmu, w 1992 roku. Prowadzi go do dzisiaj, a jego placówki można znaleść we wszystkich większych miastach Wieśniakowa, w tym w miastach kolonialnych, takich jak Port Sołtys. Od 2019 roku jest mniejszościowym udziałowcem **Szczóruwka Corporation**, posiadając 6,09% udziałów. Dzięki pieniądzom zarobionym na rynku straganowym, jest dziś jednym z najbogatszych Wieśniarzy.

### **Polityczna**

Działalność opozycyjną do komunistycznego rządu rozpoczął w 1987 roku, po opuszczeniu obozu karnego. Polegała ona na wandalizowaniu symboli komunistycznych oraz roznoszeniu ulotek. Był pomysłodawcą opozycyjnego hasła **,,Bić Komuchów i Pedałów!"**. Do jego największych akcji opozycyjnych zalicza się oszczanie pomniku Lenina na **Placu Rewolucji** (Obecnie Plac Niepodległości) oraz pierdnięcie pod **Mauzoleum Wołodi Wieśniakowicza**. Po upadku komunizmu, 22 stycznia 1992 roku założył partię polityczną o poglądach konserwatywno-liberalnych, pod nazwą KERWiN. W **Wyborach do Zgromadzenia Narodowego I** **Kadencji** poprowadził swoją partię do zwycięstwa, wprowadzając 21 posłów, a samemu zostając premierem. W latach 1996-2000, wraz ze swoją partią, był członkiem opozycji w **Zgromadzeniu Narodowym II** i **III** kadencji, podczas rządów **LWR**. W latach 2000-2018, podczas panowania **Sołtysa Ivana I**, przebywał na wygnaniu w Kostaryce, podczas gdy jego partia była zdelegalizowana. Po powrocie do kraju w 2018 roku, ponownie wraz ze swoją partią wygrał wybory. Aktualnie urzęduje jako poseł na **Zgromadzenie Narodowe V Kadencji**.

### **Publicystyczna**

W 2001 roku, podczas pobytu na wygnaniu w Kostaryce, założył dwutygodnik ,,**Jebać Komunę**", którego celem było szerzenie wolnościowych ideałów w ojczyźnie podczas swojej nieobecności. Pismo zyskało także sukces w Crakosji. Dwutygodnik prowadzony jest do dzisiaj, jednak nie ma wokół niego już takiej kontrowersji jak dawniej.