recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Shirae

De Shirae of natstroom is een rivier die ontspringt in de Kaglasach bergen in Kaglas. De naam natstroom komt voort uit het feit dat de Shirae een trage, ondiepe, meanderende rivier is die gekenmerkt wordt door vele moerassige gebieden rondom zijn loop. De Shirae stroomt vanuit de Kaglasach richting het zuiden en mond uiteindelijk uit in de oostelijke Haraebal, ten hoogte van Hatras. Het is samen met de Kùrae één van de rivieren die van groot belang is voor de watervoorziening van Hatras en zijn duizenden inwoners.
Nandeas

Het Nandeas gebergte (Tsuirogh voor Zuidmuur) is een langgerekt gebergte op de grens tussen Kuma Rem Mer en Tsuirogh. In Kuma Rem Mer staat het ook wel bekend als Kitaminus of Noordgrens gebergte. Het is onderdeel van dezelfde bergketen als de Kaneam. De Nandeas strekt zich uit vanaf het meer van Takárd tot aan de Wao Kita baai in de noordelijke zeearm. Het is een hooggebergte dat reikt tot ruim 15000 voet hoogte en het vormt de natuurlijke scheiding tussen Tsuirogh en Kuma Rem Mer. De hoogste pieken bevinden zich aan de oostelijke zijde, terwijl de westelijke zijde, dichter bij de zee beduidend minder hoog is en nauwelijks boven de 8000 voet uit stijgt. Het westelijk deel van de Nandeas is ook al vroeg doorkruist door mensen. Het oostelijk deel minder vaak. De Samefaclan en Spiorashim eilanden in de noordelijke zeearm zijn in feite onderdeel van de Nandeas bergrug die onderwater doorloopt.

In het Nandeas gebergte ontspringen een aantal belangrijke rivieren. De Adeas stroomt vanaf de bergen door het noordelijke hoogland van Gurkantan en geeft leven aan het westen van Tsuirogh en het vruchtbare Tohcasah land. Ook de Senwaflum en de Einikuru, de twee voornaamste rivieren van Kuma Rem Mer ontspringen in de Nandeas en stromen uit in de Aqor Sent. Het is de delta van de brede Einikuru die vorm geeft aan de hoofdstad Roshimer. Ten oosten van Roshimer loopt de Nandeas uit in het hoogland van Udakorum. De zuidelijke wanden van de Nandeas zijn een populair uitzicht voor de inwoners van Kuma Rem Mer.

In de Nandeas en de aangrenzende Kaneam leven meerdere nomadische volkeren die vermoedelijk afstammen van Kaglasí en Tsuirogh inwoners.
Dare Petrum

Dare Petrum is een schiereiland in Asuterum, het oostland van Kuma Rem Mer. Het is een ontoegankelijk, winderig en grotendeels onbewoond gebied wat desondanks een bepaalde aantrekkingskracht heeft op sommige kunstenaars en wetenschappers die er komen om te schilderen of om onderzoek te doen.

Dare Petrum is een heuvellandschap dat ligt ingeklemd tussen het hoogland van Udakorum aan de ene kant en het Kapalas moeras aan de andere kant. Aan de zuidkant loopt het uit in de Aqor Sent. Eeuwen van erosie door de vele stroompjes en rivieren uit de Kaneam bergen en het Kapalas moeras hebben de heuvels van Dare Petrum diep uitgesleten en een landschap gecreëerd van diepe kloven, canyons en ravijnen, dat zeer moeilijk toegankelijk is voor mensen. Veel van deze rivieren zijn inmiddels opgedroogd, en het drogere landschap en de harde zeewind heeft er voor gezorgd dat Dare Petrum niet dicht begroeit is. Het is een land zonder beschutting en van een ruige schoonheid. Wetenschappers zoeken er soms naar overblijfselen van de geschiedenis die door aardverschuivingen naar boven komen, en kunstenaars waarderen de ongereptheid van het landschap. Er wonen echt weinig tot geen mensen langdurig.

Het land loopt glooiend af naar de zee, waar het eindigt in een kust van kliffen. Soms, In de lente, als het smeltwater vanuit de Kaneam en Kunifin toeneemt en er veel regen is gevallen, vullen de vele kloven en canyons van de Dare Petrum zich met water, en verandert de kliffenkust is een reeks van watervallen. Dit is een aanzicht wat veel bekijks trekt vanaf de zee, maar komt slechts 1 keer bij 10-20 jaar voor.
Nishlitor

Nishlitor is een wijk in Roshimer, de hoofdstad van Kuma Rem Mer. De naam Nishlitor betekent letterlijk Westoever in de standaardtaal, en dat is dan ook waar de wijk gelegen is. Nishlitor is voornamelijk een industriële wijk en is één van de grootste wijken van de stad. Gelegen langs de levende tak van de rivier de Einikuru bevinden zich in Nishlitor de grote scheepsdokken, pakhuizen en aanlegsteigers voor de vele handelsschepen die Roshimer bezoeken.

Nishlitor is gelegen op een vlak terrein aan de westkant van de stad en was oorspronkelijk niet dichtbevolkt. Nadat Aslitor steeds meer afgesloten raakte van het water werd Nishlitor echter havenwijk en dat is het sindsdien altijd gebleven. Kleine handelaren varen vaak ook nog naar andere wijken toe, maar de groothandel vindt plaats in Nishlitor. Over de jaren hebben zich hier ook steeds meer grote bedrijven gevestigd, van glasblazers, steenmakers en kledingmakers tot smeden, meubelmakers en scheepsbouwers. Nishlitor is het economisch hart van de stad. Het is echter geen populaire wijk om te wonen. Nishlitor staat bekend als een wijk die nooit slaapt en waar het werk nooit stil ligt. Altijd wordt er wel ergens iets gebouwd, gemaakt en vervoert.

In het verleden heeft Nishlitor regelmatig te maken gehad met branden, en om die reden is het nu verboden houten huizen te bouwen aan deze kant van de stad.
Ruar

Ruar (2969- onbekend) was een militaire leider en volksheld uit het noorden van Kaglas tijdens de eerste oostelijk oorlog.

Ruar was een succesvolle commandant van de noordelijke Kaglasí legers in de eerste fase van de eerste oostelijke oorlog, en ondersteunde het officiële leger van Lugg met zijn vrijwillige troepen. Hij was een tegenstander van het noordelijke invasieplan. Nadat deze ondoordachte invasie van de noordelijke Kaglasí legers in Tsuirogh in 2991 uitliep op een mislukking nam hij de macht over de noordelijke rebellen over en opereerde onafhankelijk van het reguliere leger. Hij wist jarenlang de Beath milities tegen te houden langs de linie van de Midrae, ondanks hun numerieke overwicht. Tegen het einde van de oorlog werd hij gedwongen zijn troepen terug te trekken in het hoge noorden, waar hij het landschap goed wist te benutten.

Na de vrede van Asapotum bleef hij met een kleine groep getrouwen verder vechten in het noorden. Nadat zijn laatste mannen definitief verslagen werden in een hinderlaag aan de Hirae in 3031 wist hij te ontkomen via de Anamtani naar Bailcarrag en volgens overlevering vandaar naar de bergen van Kaneam. Het is onbekend hoe en wanneer Ruar uiteindelijk gestorven is. Volgens sommige verhalen heeft hij nog jaren geleefd onder de Kaneamísi in de bergen.

In de 32e eeuw schreef de dichter Moal een geromantiseerd epos over Ruar wat hem tot een nationale held maakte en het verhaal van zijn vlucht en ontsnapping tot één van de beroemdste van Kaglas.
Zes zeeën

De Zes zeeën is een verzamelnaam voor de zes grootste watergebieden van de wereld. Het merendeel van deze zeeën maakt onderdeel uit van het zelfde waterlichaam en in sommige gevallen is het onduidelijk waar de ene zee begint en de ander ophoudt. Desondanks wordt deze term veelvuldig gebruikt in de meeste landen. De zes zeeën zijn: De noordelijke zeearm, de ijszee, de oostelijke zeearm, de Aqor sent, de dode wateren en de naamloze leegte.

De uitdrukking 'een reiziger van de zes zeeën' wordt gebruikt voor iemand die veel gereisd heeft, zonder letterlijk alle zeeën bevaren te hebben.
Standaardtaal

De standaardtaal is de taal van Kuma Rem Mer. In de oudheid was de standaardtaal de taal van Talatok, maar sinds de opkomst van Kuma Rem Mer als dominante macht in de wereld is de taal van dat land de standaardtaal geworden, Wat voorheen de standaardtaal heette staat nu bekend als de 'oude taal'. De standaardtaal stamt af van het dialect van Nishterum, wat dominant werd in Roshimer in de 28e eeuw. De taal vertoont enige verwantschap met de oude taal en met het Kaglasí, maar heeft een heel eigen structuur en grammatica.

Na de eerste oostelijke oorlog, toen Kuma Rem Mer de dominante macht werd op het Noordereiland werd de taal van Roshimer, de grootste handelshaven de standaardtaal voor handel in het hele rijk, en ook daarbuiten. Ook op Murkan is het de standaardtaal en zelfs handelaren uit het Koninkrijk der Wateren spreken het vaak als tweede taal.

De standaardtaal is efficienter en zakelijker van toon dat het Kaglasí of Tsuirogh, maar kent niet de sterke literaire traditie van Kaglas. Desondanks bestaat er een redelijk aantal succesvolle schrijvers in de taal en is er momenteel een kleine renaissance gaande waarbij er een unieke literaire traditie aan het ontstaan is in de standaardtaal. Satirische gedichten en een subtiel gevoel voor ironie spelen daarin een grote rol.
Multiverse

**Welcome to the Multiverse Wiki!**
Welcome to Multiverse! Here, you can find articles about crazy worlds, powerful beings, and the Multiverse in general! Since this is a personal project, there isn't much that would need editing outside of grammar, so should you find grammatical errors and love to lend a helping hand, that is greatly appreciated!

While you are here, care to gaze into some of these interesting questions?

* How are characters are scaled in Multiverse?
* What rules do the inhabitants of Multiverse follow?
* Who is the creator of this?
* What/who are the Makatru?
* What are some important places in Multiverse?
* More than just Matter and Energy?

*Need help building out this community?*

* Getting Started
* How to Contribute
* Managing your new community
* Guides
* All Help articles

You can also be part of the larger Fandom family of communities. Visit Fandom's Community Central!
Anvek Rolig

Anvek Rolig was een fort en wachtpost aan de westelijke kust van de Verloren landen. Het is onbekend wanneer Anvek Rolig gebouwd werd, maar het maakte onderdeel uit van de reeks van verdedigingswerken van de Verloren landen. De naam Anvek Rolig betekent in de oude taal zoveel als 'wachter van de kalmte' en verwijst naar het feit dat dit fort de baai bewaakte waaraan de stad Rolignato lag. Samen met Anvek Sikre en Anvek Sodan bewaakte Anvek Rolig de westelijke kust van het land. Anvek Rolig was gelegen op een helling, uitkijkend baai waarin de havenstad Rolignato lag, de Take Shida eilanden en de Aqor Sent

Anvek Rolig werd in navolging van Anvek Kit, Anvek Min, en Anvek Ork in 1980 verlaten tijdens de sociale ineenstorting van de 20e en 21e eeuwen. Hierna verviel het tot een ruïne. De huidige staat van het voormalige fort is onbekend.
Tempel van de Orde der Tempeliers

De Tempel van de Orde der Tempeliers was de voornaamste tempel en het spirituele thuis van de Orde der Tempeliers, de voornaamste religieuze en politieke macht in de Verloren landen. De Orde bouwde vele tempels in het land, maar de tempel in de bovenstad van Sodan Seligt was de voornaamste. De Tempel kreeg nooit een andere naam. De tempel was gelegen in het complex waartoe ook het paleis van de Abt behoorde.

De Tempel werd in de 14e eeuw gebouwd als privétempel voor de Abten en de leden van de centrale raad. Deze eerste tempel bestond uit een simpele hal met binnenplaats en een hoge, piramidevormige toren. Gedurende de 16e en 17e eeuw werd de tempel uitgebreid en kreeg het zijn functie als spiritueel hart van het geloof. De Tempel bleef echter enkel toegankelijk voor hooggeplaatste leden van de Orde.

De Tempel had een opengewerkte structuur bestaande uit verschillende paviljoenen, hallen en binnenplaatsen. De oorspronkelijke toren werd ook uitgebreid en sterk verhoogd. In de 18e eeuw gebeurde dit voor het laatst, en werd de Tempel bewust hoger dan het paleis van de Abt, om de afgenomen macht van de Abten te benadrukken. De Tempel bevatte de belangrijkste heiligdommen en relieken van het geloof. Helaas is onbekend welke dit precies waren en zijn ze vermoedelijk allemaal verloren gegaan tijdens de sociale ineenstorting van de 20e eeuw.

In 1981, te midden van de chaos van de 20e eeuw, werd de Tempel officieel verlaten, kort na het paleis van de Abt officieel verlaten werd. Dit moment wordt meestal aangehouden als het officiële einde van de Verloren landen. Het is onbekend wat de huidige staat van de Tempel of de rest van het paleiscomplex is. De onderzoekster Soía hoopte het complex te verkennen, maar moest helaas terugkeren voor zij de stad bereikte.
Satuspero

Satuspero, standaardtaal voor 'begin van hoop' is een stad in Kuma Rem Mer. Satuspero is gelegen op de zuidelijkste punt van de Nishterum en is vaak de eerste plaats die schippers vanaf de Aqor Sent in zicht krijgen, wat de naam verklaard. Het is de tweede stad van Kuma Rem Mer, na de hoofdstad Roshimer, en is een belangrijke internationale haven.

Satuspero is vermoedelijk al bewoond sinds de vroege 28e eeuw, maar groeide pas in de 30e eeuw uit tot de belangrijke havenstad die het nu is. Rond de haven verrezen de hoge herenhuizen die de havenkom zijn karakteristieke gezicht geven. Buiten de oorspronkelijke havenkom werd een tweede haven gebouwd, met grotere pieren en ruime dokken aan de noordoost kan van de stad. De oude stadsmuren uit de 30e eeuw zijn nog steeds grotendeels zichtbaar al is de stad sindsdien wel uitgebreid. De muren waren in de 32 eeuw niet meer noodzakelijk na het einde van de eerste zee-oorlog. Het beroemde fort van de stad met zijn kenmerkende ronde vorm bleef wel bestaan en wordt nog steeds gebruikt als militair bastion.

Satuspero is een drukke, dichtbevolkte stad en de straatjes achter de markante boulevard zijn smal en volgebouwd met allerhande oude huizen variërend van rijke villa's tot armoedige sloppen. De stad is beroemd om zijn handel, zijn vissersvloot en de kleurrijkheid en levendigheid van zijn straten die elke zomer vele mensen trekken uit de omgeving. Daarnaast is Satuspero ook een belangrijke militaire haven en een aanzienlijk deel van de vloot van Kuma Rem Mer is hier gelegerd. In zowel de eerste- als de tweede zee-oorlog speelde de stad een grote rol in de bevoorrading van de landingsvloot en de haven werd in die tijd dan ook streng bewaakt uit angst voor een aanval van Murkan of het Koninkrijk der Wateren.

De inwoners van de stad staan bekend als vrolijke, lichthartige mensen. Het feit dat de stad meer zonuren krijgt dan eender welke stad op het noordereiland draagt hier vermoedelijk sterk aan bij. De locale cuisine is voornamelijk gebaseerd op visgerechten en brood uit het achterland van Nishterum.
Shini-Jort

De Shini-Jort is een grote, uitgestrekte woestijn die het grootste deel van het noorden en oosten van de Verloren landen beslaat. De woestijn grenst in het noorden aan de Oostelijke zeearm, in het westen aan de bergen die Muk Shak Tar omringen en in het zuiden aan de rivier de Inosodan. Soms wordt de Arech Sor woestijn, ten zuiden van de Inosodan ook tot dezelfde woestijn gerekend, maar het is een duidelijk ander gebied door zijn hogere ligging en koudere klimaat. Het is onbekend wat er aan de oostkant van de woestijn ligt, aangezien niemand dat gebied ooit in kaart gebracht heeft of een reis er doorheen heeft overleefd. Al zijn er historici die menen dat de legende van Kotokuru zich deels in deze woestijn afspeelt, maar daar is geen bewijs voor.

De naam Shini-Jort betekent in de oude taal 'dood land' en dat is ook hoe de vroegere bewoners van de Verloren landen het gebied zagen: als een land van de dood, waar men het liefst zo ver mogelijk van weg bleef. De woestijn kent een ongenadig klimaat met ijskoude nachten en zeer warme dagen. Er valt zelden regen en de grond bestaat uit grotendeel onvruchtbare rotsen en zandbergen. De Shini-Jort was een constante bedreiging voor de inwoners van de verloren landen aan de oostgrenzen van hun gebied, en zij besteden veel tijd en moeite aan het tegengaan van de verwoestijning en het beschermen van de Inosodan rivier.

De Shini-Jort kent weinig leven en is een grotendeels leeg gebied. Toch zijn er zeldzame planten en dieren die er leven, zoals de Charuvek, een zeldzame plant die uitsluitend voorkomt in de rotsachtige delen van de Shini-Jort. De Charuvek is een bijzondere plant die eeuwenoud kan worden en jarenlang kan overleven zonder water. De plant werd vermoedelijk gebruikt door de inwoners van Sodan Seligt en Anvek Kit vanwege zijn stimulerende effect, en soms ook voor zich giftige effect bij verkeerd gebruik.

In 2692 landde de beroemde wetenschapster Soía aan de noordkust van de woestijn, en maakte vanuit de ruïnes van Anvek Kit meerdere tochten door de woestijn om onderzoek te doen naar de dieren en planten die konden overleven in dit klimaat. Zij schreef hierover in haar magnum opus de Faclaio Fán.
Oostereiland

Het Oostereiland is één van de twee grote landmassa's in de wereld, naast het Noordereiland. Het Oostereiland is onbewoond woestijn- en berggebied, omringt door de Oostelijke zeearm, de Aqor Sent en de Naamloze leegte. In het verleden was het Oostereiland wel bewoond, en het vormde de basis van de rijke beschaving van Talatok, beter bekend als de Verloren Landen. De beschaving van de Verloren landen nam het hele eiland zo algeheel over dat de naam van het land vrijwel gelijk is komen te staan aan de naam van het continent. De naam Oostereiland wordt dan ook vrijwel niet gebruikt buiten de wetenschap. In de 20e en 21e eeuwen zorgden verwoestijning en het ineenstorten van de sociale structuren ervoor dat het land verlaten werd door zijn inwoners. Zover bekend wordt het lands tegenwoordig niet meer bewoond.
Wao Kita

De Wao Kita of 'noordbaai' is een baai in de Noordelijke zeearm aan de monding van de Senwaflum. De baai ligt op de grens van Kuma Rem Mer en Tsuirogh. De zuidkust behoort tot Kuma Rem Mer, en aan deze kust ligt ook de belangrijke havenstad Potolisol. Op de landtong waar de Wao Kita over gaat in de Aqor Seishi of noordelijke zee-arm ligt het fort Nokiturim, wat de baai bewaakt. Deze zuidelijke oever is zacht glooiend en heeft enkele fraaie stranden. De noordelijke oever daarentegen kent steile kliffen, die de rand vormen van het Nandeas gebergte. Ook de enkele onbewoonde, scherpe rotseilanden die in de baai liggen zijn onderdeel van de onderzeese aftakking van deze bergrug. Het maakt de baai moeilijk te navigeren voor schippers, één van de redenen dat Potolisol nooit zo groot geworden is als Roshimer of Satuspero, ondanks zijn gunstige ligging aan de Senwaflum en vlakbij de graanvlaktes van Nishterum.

Aan de noordwestelijke punt van de baai ligt het kleine havenstadje Abadeas, aan de monding van de Adeas rivier. Dit stadje is de meest zuidelijk gelegen plaats van Tsuirogh en is de enige plaats in het land die rechtstreeks uitkijkt op Kuma Rem Mer.
Measilva

Measilva is een klein park op Terashimo, het heilige eiland, in Roshimer. De naam Measilva betekent 'bos der geesten' in de standaardtaal. Het is het laatste stukje van het oerbos dat ooit het grootste deel van het eiland en de buureilanden bedekte. Over de eeuwen werden de meeste bomen gekapt om huizen, tempels en kloosters mee te bouwen. Gezien de grote heiligheid van de tempels die gebouwd werden met het hout uit dit bos, werd in de 30e eeuw besloten het laatste stuk bos te bewaren en beschermen. Het bos is verboden toegang voor iedereen, zelfs voor de senatoren en geestelijken van de staatskerk. Het is gelegen in het uiterste noord-oosten van het eiland en is een dichtbegroeid, woud, begrenst door hoge kliffen die de Kamilapus genoemd worden: de godenstenen.
Nikau

De Nikau zijn een clan van het Koninkrijk der Wateren. De Nikau zijn een relatief kleine clan, die leven aan de zuidwestelijke kant van het koninkrijk, voor een deel in hetzelfde gebied als de Ngae. De Nikau zijn een relatief vreedzame, democratische clan, waarin belangrijke beslissingen genomen worden in volksvergaderingen, bij consensus. De Nikau zijn vrij uniek in de zin dat zij als één van de weinige clans meer tijd op land dan op zee doorbrengen, en grotendeels leven van de landbouw. Zij verhandelen deze landbouwproducten met vele andere clans en hebben hierdoor goede contacten met vrijwel alle clans. De reden dat zij in staat zijn van landbouw te leven is het feit dat de eilanden in dit deel van het koninkrijk groter en vlakker zijn en vruchtbare grond kennen.

Er is verder weinig bekend over de geschiedenis of cultuur van deze clan, de naam Nikau verwijst naar een specifiek soort palmboom die veel groeit op de westelijke eilanden, en die veel geoogst wordt door de Nikau. Militair gezien spelen de Nikau geen rol van betekenis en zij namen in tegenstelling tot veel andere clans geen actief deel aan de Tweede zee-oorlog. Wel speelden zij een ondersteunende rol voor andere clans.
Hiri

De Hiri is een van de clans van het Koninkrijk der Wateren. De Hiri zijn een middelgrote clan, maar houden zich grotendeel afzijdig van internationale verwikkelingen, en speelden in tegenstelling tot veel andere clans geen grote rol tijdens de Tweede zee-oorlog. De naam Hiri betekent 'zegel' maar het is onduidelijk waar deze naam vandaan komt. De Hiri leven in het noorden van het koninkrijk en zijn een betrekkelijk vreedzaam volk dat weinig om strijd geeft. De Hiri worden bestuurd door een erfelijke leider uit de voornaamste familie van de clan. Deze de facto koning heeft echter beperkte macht over de leden van de clan en kan afgezet worden door de stamoudsten.

De Hiri leven traditioneel van visserij en van de handel in de waardevolle Ātupār stenen. Zij verhandelen deze stenen niet zelf met andere landen, maar verkopen ze aan andere clans met internationale contacten, voornamelijk aan de Ani, met wie de Hiri goede banden onderhouden. De Hiri zijn een relatief gesloten gemeenschap met een vrij liberale religieuze overtuiging. Het geloof in de Koning op het water is niet heel sterk in deze gemeenschap en veel rituelen die bij andere clans een grote rol spelen doen er voor de Hiri niet enorm toe. Dit leidt er toe dat de Hiri ook eenvoudiger emigreren en opgaan in andere clans.
Charuvek

De Charuvek of kelkplant is een vetplant die groeit in de Shini-Jort woestijn in de Verloren landen. Zijn naam ontleent de plant aan het feit dat de onderkant de vorm heeft van een kelk of beker en dat de plant hierin water opslaat. Het is een vrij zeldzame plant die alleen groeit op moeilijk bereikbare rotsachtige plekken, diep in de woestijn. De vruchten van de plant kunnen een stimulerend effect hebben op mensen, maar bij verkeerd gebruik is hij zeer gevaarlijk. De Charuvek kan vele jaren oud worden. De ringen op plant geven zijn leeftijd aan, waar elke ring gelijk is aan ongeveer twaalf jaar.

De Charuvek plant heeft aan de onderkant een kelkvormig deel waar hij in een open ruimte extra water bewaart om de extreme hitte van de woestijn te overleven. Met de rand van deze kelk zuigt de plant zich vast stenen of rotsen op de grond. Via die rand zuigt de plant ook voedingsstoffen op uit de grond. Soms wordt hier ook het water voor gebruikt door het te laten lopen en dan weer op te zuigen. Wanneer de plant op de juiste manier van de bodem of steen waaraan hij zich heeft vast geklemd word los gehaald kan het aanwezige water in kelk worden gedronken. Als dit echter verkeerd wordt gedaan of de plant loopt schade op tijdens het proces dan maakt hij gifstoffen aan die hij in water verspreidt.

De planten kunnen wanneer zij zich losmaken van hun ondergrond laten meevoeren door harde winden en zich migreren naar nieuwe locaties. De drie armen zijn door de capillaire werking van de cellen instaat om te bewegen waarmee de plant zich aan een nieuwe bodem kan vast klemmen. De Charuvek wordt alleen gevonden op harde zandstenen of rotsen, en dan nog het liefst in halfschaduw. Om te overleven gebruiken ze voedingsstoffen uit de bodem, mist en regen als bron van water. Dauwdruppels die vormen op de plant worden verzameld en opgenomen.

De kleine vruchten op de armen komen in drie kleuren voor: groen, oranje en rood. De rode vruchten zijn eetbaar en hebben een stimulerend effect op mensen, waardoor men een korte periode sneller bewegen kan en meer spierkracht of uithoudingsvermogen hebt. De Charuvek plant zich voornamelijk aseksueel voort: hij kan bij hevige regen sporen loslaten vanuit kleine oppervlakteklieren die in plassen tot bevruchting van nieuwe planten kan leiden. De meeste kennis die we hebben over de plant komt uit de beroemde Faclaio Fán van de onderzoekster Soía.
Parlement van Tsuirogh

Het parlement van Tsuirogh is samen met de Raad van Cultuur één van de twee regerende organisaties van Tsuirogh. Het parlement wordt elke zeven jaar gekozen door alle inwoners van Tsuirogh die militaire dienst hebben gedaan of zich anderszins onderscheiden hebben in de samenleving. Dit stemprivilege wordt toegekend door de Raad van cultuur. Het parlement heeft 90 zetels, waarvan er 30 voorbehouden zijn aan de Tempel. De macht van het parlement is beperkt, aangezien Tsuirogh voor buitenlands beleid en defensie afhankelijk is van Kuma Rem Mer. Het parlement komt tegenwoordig bijeen in de Daotaig hal in Umibuile.

Voor de burgeroorlog van 3023-3028 werd Tsuirogh bestuurt door de Tempel in Ballingschap, in samenwerking met de volksraden in verschillende gebieden van het land. Na de burgeroorlog, waar de officiële tempel en de Beath milities tegenover elkaar stonden werd tijden de vredesbesprekingen afgesproken dat er een parlement ingesteld zou worden waarin beide partijen een rol speelden, om de vrede te bewaren in het land en de zeggenschap eerlijker te verdelen. Door hun overwinning in de oorlog wist de regering te bedingen dat één derde van de zetels toegewezen bleven aan de Tempel.

In de eerste jaren werd het parlement beheerst door twee partijen: de Toitspart, de partij van de regerende elite, en Beath, de partij die ontstond uit de milities die in de burgeroorlog tegen de regering vochten. De parlementsleden waren meestal veteranen uit de oorlog en oorlogshelden uit de Eerste oostelijke oorlog. Gedurende het grootste deel van de 31e eeuw was de Toitspart dominant, maar er kwam tegen het einde van de eeuw steeds meer kritiek op het gebrek aan hervormingen door de conservatieve partij. Hieruit ontstond in 3089 Fearn ag Beatu, een ietwat volkse, boerenpartij die vooral sociale hervorming voorstond en een serieuze machtsfactor werd in het parlement. In 3011, nadat de nederlaag van Kuma Rem Mer in de Eerste zee-oorlog de wens naar onafhankelijkheid deed toenemen, werd Saors an Toit opgericht, een democratische, progressieve onafhankelijkheidspartij. De partij trekt soms samen op met Fearn ag Beatu, maar wordt door de elites van Toitspart en Beath gewantrouwd en gezien als gevaarlijk en radicaal.
Motu

De Motu zijn één van de sterkste en meest gevreesde clans van het Koninkrijk der Wateren. De Motu zijn een centrale clan die zich voornamelijk ophouden rond de grotere eilanden in het centrale en oostelijke deel van het rijk. De naam Motu komt vermoedelijk van een oud woord voor land of eiland, aangezien de clan in tegenstelling tot vrijwel elke andere clan relatief veel tijd op het land doorbrengt om te jagen en voedsel te verbouwen. De Motu zijn één van de machtigste clans in het rijk, niet door hun grootte of door hun rijkdom, zij nemen bijvoorbeeld nauwelijks deel aan de lucratieve handel in Ātupār stenen. De Motu zijn vooral beducht om hun kwaliteiten als strijders. Krijgskunst en jacht zijn belangrijke elementen van de clancultuur, en geen clan durft de strijd aan te gaan met de Motu behalve misschien de machtige Wai of Ani clans.

De Motu kennen een simpel regeringssysteem, waarin een leider gekozen wordt voor onbepaalde tijd, vaak een ervaren en bewezen krijger. Deze leider heeft macht, maar staat in dienst van de clan en als er twijfel is aan zijn geschiktheid kan hij eenvoudig afgezet worden. Ten alle tijden kan iemand de leider uitdagen en gekozen worden als nieuwe leider, dit gebeurt in de praktijk niet heel vaak. Stabiliteit wordt door de Motu gewaardeerd. De Motu waren de eersten die de strijd aangingen met kolonisten van Kuma Rem Mer, en zo de Tweede zee-oorlog veroorzaakten, waarin zijn een grote rol speelden.
Hasmogr

Hasmogr is god der Shaktrahmi. Hij is de zoon van Varnoz, de god van de oude zon. Hasmogr is de god van de jonge zon. Weinig is bekend over Hasmogr en Varnoz. Hasmogr wordt meestal afgebeeld als een schone jonge man. Hij staat er bekend om onschuldigen te misleiden en tot kwaad te brengen, maar er zijn weinig verhalen over hem bekend. Wie de moeder van Varnoz was, of zij überhaupt ooit bestaan heeft of wat hun verhaal is, is helaas onbekend. De verhalen daarover zijn verloren gegaan. Aan beide zonnegoden wordt weinig aandacht besteed behalve bij rituelen rondom de zonnewenden.
Saors an Toit

Saors an Toit is een politieke partij in het parlement van Tsuirogh. De naam staat voor Vrijheid in Eenheid. De partij wordt gezien als de meest radicale van het land en mengt progressieve en sociale politiek met een nadruk op nationale bevrijding. De partij is omstreden vanwege verhalen over zijn banden met verboden rebellenbewegingen in het Nandeasgebergte, waar de partij veel aanhang heeft. De partij heeft 5 zetels in het huidige parlement.

Saors an Toit werd opgericht in 3011, nadat de nederlaag van Kuma Rem Mer in de Eerste zee-oorlog de wens naar onafhankelijkheid deed toenemen. De partij stelde zich tot doel deze gelegenheid te gebruiken om de onafhankelijkheid van Tsuirogh weer op de agenda te zetten en te strijden voor nationale bevrijding. De machtsbasis van de partij ligt in de Nandeas en Kaneam bergen, waar al langer verzet was tegen Kuma Rem Mer. De Kaneamísi van de bergen, genegeerd door de reguliere partijen, vormden de leiding van de partij. Die maakte het tot een paria in het parlement, zeker de eerste decennia. Daarnaast werd de partij verdacht van samenwerking met Kaglasí rebellen tegen Kuma Rem Mer, al is er nooit enig bewijs gevonden hiervoor.

Over de jaren is Saors an Toit een stabiele factor geworden in het parlement, al zijn ze nooit echt doorgebroken in de meeste delen van het land. Hun aanhang blijft sterk aan de grenzen en in de bergen, en verrassend genoeg ook ik Umibuile, waar ze aanhang hebben onder de intelligentsia van de stad, al komt men hier zelden openlijk voor uit. De partij trekt soms samen op met Fearn ag Beatu op sociale vlakken, maar beschouwt die partij verder als conservatief en te religieus.
Tupi

De Tupi is een van de clans van het Koninkrijk der Wateren. De Tupi zijn een middelgrote clan, maar houden zich grotendeel afzijdig van internationale verwikkelingen. Zij speelden echter wel een rol in de Tweede zee-oorlog, waar zij onder leiding van de Wai enkele overwinningen boekten op Kuma Rem Mer. De oorsprong van de naam Tupi is onbekend. De Tupi leven in het uiterste noorden van het koninkrijk en zijn een betrekkelijk vreedzaam volk dat weinig om strijd geeft. De Tupi worden bestuurd door een leider die elk jaar gekozen wordt. Deze leider heeft echter beperkte macht over de leden van de clan en kan afgezet worden door de stamoudsten.

De Tupi leven traditioneel van visserij en handel over de Noordelijke zeearm. In tegenstelling tot andere clans zijn zij meer gericht op handel met Tsuirogh dan met andere landen. De Tupi zijn een relatief gesloten gemeenschap met een vrij liberale religieuze overtuiging. Het geloof in de Koning op het water is niet heel sterk in deze gemeenschap en veel rituelen die bij andere clans een grote rol spelen doen er voor de Tupi niet enorm toe.
Geitendans

Geitendans is een beroemde dichtbundel van de Kaglasí dichter Ulta. De bundel bevat veelal korte humoristische gedichten die soms een verrassend reflectieve blik schenken op de cultuur van Kazetir. Een deel van de gedichten is algemeen bekend in Kazetir en wordt vaak voorgedragen. Enkele van de gedichten zijn ook op muziek gezet.
Shaá

Shaá is een godin van de Shaktrahmi. Zij is de enige dochter van Varhaf, de godin van de zee.

Shaá wordt vaak verbeeld als reusachtige slang. Zij is de Godin van de rivieren. Zij wordt weinig genoemd in verhalen, maar zeer gevreesd aangezien overstromingen een dodelijk gevaar zijn in steden als Roshimer en Umibuile. De dodelijke overstromingen in de Verloren landen in het rampjaar 1924 worden aan haar wraakzucht toegeschreven, alsmede de verschrikkelijke droogtes die volgden nadat de rivieren ingedamd werden. Zij is daarmee direct verantwoordelijk voor de ondergang van de Verloren Landen maar ook voor de verspreiding van de Shaktrahmi over de wereld.
Seí Carrag

Seí Carrag, Kaglasí voor 'rotskerk' is een klein heiligdom, geleden aan de voet van de heilige berg Mhair an Damh in Kaglas. De ligging van deze tempel, hoog in de Kaneam, maakt hem zeer moeilijk bereikbaar en de tempel is dan ook niet constant bewoond, maar staat grote delen van het jaar leeg. Het werd gebouwd begin 29e eeuw als eerbetoon aan de godin Omlan door ontdekkingsreizigers op zoek naar de bron van de rivier Harae. De tempel is beroemd onder reizigers. De tempel is gebouwd in de stijl van een typische rotshut, zoals die gebruikt worden door de Kaneamísi.
Kogo

Kogo 'de kwade' was een geestelijke uit Kuma Rem Mer en tussen 2959 en 2961 abt van de staatskerk.

Kogo kreeg de bijnaam 'de kwade' omdat er voortdurende geruchten waren over zijn connecties met de verboden sekte der Shaktrahmi. De voornaamste reden van verdenking was Kogo's vriendschap met de geestelijke Akurai, een zeer omstreden charismatische kloosterleider en mysticus. Er zijn vele onbevestigde verhalen over de relatie tussen beide mannen die suggereren dat dat hun relatie feitelijk intiemer was, zij het in de vorm van een mentor-leerling relatie, samenzweerders (de officiële lezing van de Staatskerk) of zelfs een liefdesrelatie.

Weinig is bekend over Kogo behalve zijn negatieve imago in de kerkgeschiedenis. In 2961, slechts anderhalf jaar nadat Kogo aan de macht kwam werd hij vergiftigt door een samenzwering van hoge geestelijken. De senaat en de staatskerk lieten na zijn dood alle gegevens over zijn bewind vernietigen. Dit gold helaas ook voor alle informatie over zijn banden met verschillende mystici en mogelijke banden met de Shaktrahmi. Al wat rest zijn verhalen en geruchten.
Shussalitor

Shussalitor is een plaats op het heilige eiland Terashimo in Roshimer. De naam Shussalitor betekent 'Strand van de geboorte' in de standaardtaal. Shussalitor is een leeg stuk strand in het zuid-oosten van het eiland en wordt traditioneel gezien als de plek waar de eerste vluchtelingen uit de Verloren landen in de 21e of 22e eeuw aankwamen. De rest van Terashimo en daarna Karashimo werd vermoedelijk kort daarop gekoloniseerd, en in de eeuwen daarop de rest van wat nu Roshimer is. Shussalitor wordt gezien als de basis van het land en de verbinding met een mythisch verleden. Het is één van de meest heilige plekken op Terashimo en mag alleen betreden worden door hooggeplaatste geestelijken.
Bailcarrag

Bailcarrag is een havenstad in het hoge noorden van Kaglas. De stad is gelegen op een hoge klif aan de voet van de Anamtani kloof, waar de rivier de Hirae in de zee stort. De stad kijkt uit over de Fatabal baai en de noordelijke Ijszee, en zijn vele eilanden. Door de kalme wateren in de baai groeide Bailcarrag uit tot de voornaamste handelsplaats aan de noordkust. De handel maakte Bailcarrag tot een redelijk succesvolle stad die veel contact heeft met handelaren van Kazetir in het oosten tot Tsuirogh in het westen.

Door zijn hoge ligging op een rots is Bailcarrag grotendeels veilig voor stormen en overstromingen. Het klimaat is er koud en ruig, en de stad bestaat dan ook uit grotendeels gesloten, lage huizen van steen, hout en zeeklei. De schepen worden elke dag de rots opgehesen aan touwen, en hangen zo onder de huizen. De stad kent in tegenstelling tot veel andere steden in Kaglas minder pleinen en gemeenschappelijke ruimten, vermoedelijk door het koude klimaat, maar kent desondanks een hechte gemeenschap. De inwoners waarderen hun stad om zijn schoonheid en ligging. De naam Bailcarrag betekent in het Kaglasí zoveel als rotshaven of klifhaven.
Ita Shukum

Ita Shukum, de Weg der zegeningen, is de benaming van de enige weg van de Tsupon brug naar de Jinkosui tempel op het heilige eiland Terashimo in Roshimer. De Ita Shukum is een brede laan van aangestampte grond, aan beide zijden gemarkeerd door eeuwenoude rotsblokken. Het is verboden de weg te betreden zonder specifieke toestemming van de Abt van de Staatskerk, en over het algemeen wordt de weg enkel begaan door vooraanstaande burgers, senatoren en geestelijken, op hun weg naar Jinkosui. De weg is 's nachts altijd verlicht door fakkels die langs de weg geplaatst worden.
Admiral Cera

> A ghost with the body of a stuffed doll is probably the last thing that would reasonably be an, "Admiral," but it did happen! Cera is the small doll with a huge personality. With her sister Admiral, Saiah, the two become an unstoppable combo! Admiral Cera would do anything to stop those who harm her friends because at the end of the day, she is not a bloodthirsty spirit.
>
>

## Biography

Admiral Cera was once a small stuffed doll until the Announcer got a hold of it. Using unknown means to achieve his goal, he brought the doll to life by inserting a spirit into it and turned it into an Experimental Admiral. Ceria was the name the spirit called itself, but it preferred to be called Cera by everyone instead.

Cera and fellow doll, Saiah always work as a team and are believed to be sisters somehow. Out of the two, however, Cera shines forth, being much more social and talkative. She will always answer for her sister and will attack anyone who speaks ill of her. Despite this, she does not consider herself violent and would much rather play with everyone.

## List of Known Powers and Abilities

Cera is not afraid to use her abilities and powers to protect others, but her complete listing is unknown, as she does not use her attacks frequently. Regardless of this information, the following is her list of known powers and abilities.

* Black Hole Laser (Firing a massive laser, the beam tears open space and generates an unstable, temporary black hole wherever shot)
* Espance (Opening rifts, Cera can send multiple targets at a time to a nightmarish realm where evil spirits reign free. It may also be capable of sending targets to a dream realm as well)
* Cerafuse (Cera fuses with Saiah to generate Cerisayah, a massive entity of unquestioned power. The ability can activate regardless of Saiah's condition)
* Mar (Cera summons a mass of cursed orbs which will apply various effects, ranging from poisoning, to pestilence, to petrification; anything that can impede the target can be applied)
* Elemental manipulation
* Regeneration
* Teleportation

## Appearances

Similar to most of the Experimental Admirals, Cera lacks a defined list of notable appearances in media. Most notably, she was present in the game, *Sciskiin,* alongside Admiral Saiah. The two of them were a lot less mobile than the comic series, *Detective*, portrayed them. Despite this, they are rumored to be appearing in a more recent series that has yet to begin development. Their role would likely be as side characters, however.
Thugado

Thugado, of Westwacht, is een klein fort aan de westzijde van Umibuile, de hoofdstad van Tsuirogh. Thugado is samen met Eargado en Dubglas onderdeel van de verdedigingswerken die gebouwd werden naar aanleiding van de burgeroorlog die tussen 3023 en 3028 woedde in het land. Thugado is een versterkte toren met verdedigingswal, gelegen op een heuvel aan de westelijke rand van de Aokruik heuvels. Ironisch genoeg is het fort gebouwd kort na de laatste oorlog die in Tsuirogh werd uitgevochten. Het fort is dus in zijn bijna tweehonderd jaar oude geschiedenis nooit in een oorlog betrokken geweest.
Eerste contact

Het 'Eerste contact' is de ceremoniële eerste officiële ontmoeting tussen vertegenwoordigers van Kaglas en Kuma Rem Mer, en daarmee de eerste vastgelegde ontmoeting tussen het oostelijk en zuidelijk deel van het Noordereiland.

*Geschiedenis*

In 2760, bij zijn aantreden, beloofde de nieuwe Koning Seimus van Kuma Rem Mer dat hij de wereld zou laten verkennen en in kaart brengen. Twee jonge, ambitieuze wetenschappers, Monmu en Korbunus kregen de opdracht om een tocht te organiseren door de Kaneam en te onderzoeken wat er zich bevond ten oosten van de landsgrenzen. In 2761 vertrokken zij vanuit Asapotum richting het oosten. In eerste instantie konden zij geen goede doorgang vinden door het moerassige en slecht begaanbare gebied en zij verbleven de winter in Militakum, een kleine militaire basis aan de rand van de Kaneam. In de lente waagden zij een tweede poging. Deze maal trokken zij langs de Kaneam omhoog en kwamen via het meer van Takárd in het midden van de Kaneam. De weg langs de oostzijde van het meer was niet langer begaanbaar en zij besloten om over de bergruggen van het centrale deel van de Kaneam te trekken en vonden na een lange tocht de smalle bovenloop van de rivier de Harae, die zij verder stroomafwaarts volgden. Gedurende de winter verbleven zij enige tijd in een rotshut nabij de voet van de Mhair an Damh.

Midden 2761 was ook een kleine expeditie vertokken uit Hatras, in Kaglas, onder leiding van de avonturier Abbán en de monnik en wetenschapper Emer, met als doel de bron van de Harae te vinden. Deze expeditie was al maanden op een moeizame reis steeds verder de hoge pieken van de Kaneam in toen zij begin 2762 de expeditie van Monmu en Korbunus ontmoetten. Dit moment wordt in de geschiedenis van zowel Kuma Rem Mer als Kaglas gevierd als het eerste contact en de basis van de relatie tussen beide landen. Beide expedities wisselden kennis uit, en Monmu en Korbunus werden de eerste zuiderlingen die te gast waren in Hatras. Op de plaats van de ontmoeting tussen beide landen staat een herinneringssteen, langs de over van de Harae.

*Kritiek*

In recentere tijd is er kritiek gekomen op deze lezing van de geschiedenis en de 'heldenrol' van vooral Monmu en Korbunus. Ten eerste zijn er nationalisten in Kaglas die deze ontmoeting zien als het begin van het verlies van zelfstandigheid van Kaglas en een symbool van het imperialisme van Kuma Rem Mer. Daarnaast zijn er de inwoners van Tsuirogh die al eerder, vrij onopvallend, contact hadden gelegd met Kuma Rem Mer, zonder dat die eerste ontmoetingen veel aandacht hebben gekregen in de geschiedenisboeken. Als laatste is er de serieuze kritiek van historici dat het bestaan van beide landen al bekend was bij een deel van de inwoners, en de expedities vooral een publiciteitsstunt waren of voor handelsdoeleinden. Er zijn aanwijzingen dat een deel van de nomadische inwoners van de Kaneam al reizen maakten tussen Kaglas, Tsuirogh en Kuma Rem Mer in de 27e eeuw, of wellicht zelfs al eerder. Desondanks is het 'eerste contact' nog steeds een gevierd moment in de geschiedenis van Kuma Rem Mer en Kaglas.
Meinefel

Meinefel is een rotsachtig labyrint, gelegen in de verder vlakke Kinodan vlakte nabij Sodan Seligt in de Verloren Landen. Meinefel is een curieuze constructie waarvan onduidelijk is hoe het ontstaan is. Het lijkt een uit de grond opgestuwde heuvel te zijn geweest die door weer en wind en mettertijd is veranderd in een verzameling diep uitgesleten kloven, kliffen en gaten. De naam Meinefel betekent zoveel als 'Labyrinthsteen'.

**Gevaar**

Meinefel kreeg een slechte naam in de Verloren landen en mensen bleven er grotendeels bij uit de buurt, vooral na het vallen van het donker. In eerste instantie had dit te maken met de verraderlijkheid van het gebied: gladde stenen, onzichtbare gaten, steile kliffen maakten het gebied gevaarlijk, daarnaast is het eenvoudig te verdwalen in het gebied zonder de uitweg te vinden.

**Shaktrahmi**

Over de jaren kreeg het gebied echter ook om een andere reden een slechte naam. Er werd namelijk beweerd dat Shaktrahmi sektes hier bijeenkwamen en hun rituelen uitoefenden. Er zijn vele verschillende verhalen en getuigenissen hierover en het is veilig aan te nemen dat de Meinefel in elk geval enige tijd gebruikt is door Shaktrahmi voor geheime bijeenkomsten. De Shaktrahmi meensen in dit rotsachtige labyrinth de poort naar een andere wereld te kunnen vinden. Dit noemden zij de 'Ifrin Hislid': de poort naar de onderwereld. Shaktrahmi gingen er vanuit dat de god Hasfjell in dit gebied leefde, nadat hij zich in schaamte over zijn affaire met zijn zuster Shatil had teruggetrokken diep in de aarde. Hasfjell was een gevreesde god, maar toch zochten sommige Shaktrahmi hem op in het gevaarlijke gebied. Na de val van Sodan Seligt en de ondergang van de verloren landen raakte deze plek echter in onbruik en tegenwoordig wordt hij vermeden zelfs door de weinigen die de verloren landen nog bezoeken. Het is onbekend of er enige waarheid schuilt in het geloof van de Shaktrahmi in deze plek en of 'Ifrin Hislid' ergens op berust.
Namaqor

Namaqor is een eiland en wijk in Roshimer, de hoofdstad van Kuma Rem Mer. Namaqor ligt grotendeels in de stroom van de Einikuru en is via een smalle landbrug alleen verbonden met Karashimo, en met twee kleine eilandjes die vlak tegen het hoofdeiland aanliggen: Namimaqor en Torishima. De naam Namaqor betekent 'traan van de zee' in de standaardtaal. Deze naam komt voort uit de vorm van het eiland en zijn ligging aan de Wao Rem baai.

Namaqor is één van de rijkste en meest exclusieve stadsdelen en wordt bewoond door de rijke elite van de stad. De wijk is ruim opgezet en bestaat uit villa's afgewisseld met groene parken en lanen. De drooggevallen rivierbedding om de wijk heen bestaat uitsluitend uit park en niet, zoals in het oosten en noorden van de stad, uit sloppenwijken. Namaqor is alleen toegankelijk voor bewoners of genodigden en is gedurende de nacht afgesloten van de rest van de stad.
Captain Petaria

> There are few things that are capable of damaging a Sterivim, being mostly Servitrak, but then there is the captain of the Vesko division. While not appearing to be much, she is a powerful leader and an even stronger combatant. She reserves the honor of calling her by name to those who are worthy.
>
>

## Captain Petaria

### Aliases

Captain, Nightmare, Soulless Being, Distortion Killer

### Goals

Destroy Sterivim, Lower the number of weak Servitrak

## Biography

The captain is a [height] redhead who is known for her immense strength and ability to damage, even killing, Sterivim without using distortion powers. She has a cold personality and has no problem sending troops on deadly missions to reduce the number of Servitrak with lacking capabilities. According to her own philosophy, knowing her name is privilege earned through respect and refuses to allow anyone to call her by her own name unless that individual has obtained the right to.

Strangely, she commands Servitrak but lacks the Transformation Keys that normal Servitrak use. This is either because she is not a Servitrak or has never owned any for some reason or another.

## List of Known Powers and Abilities

Her list of powers and abilities are strange because it is unknown if she is a true Servitrak. As shown on the right side, she is listed under the traditional power ranking as well as the Sterivim status ranking. Out of the two, the latter is likely more accurate, as the upper limit of her power was never established. Regardless, the following are the known list of powers and abilities she is known having or using.

* Extreme durability/strength
* Incredible speed/reflexes
* Bypassing Sterivim immunity (Sterivim and Servitrak are immune to dying by means other than distortion, but she is capable of completely ignoring this)
* Distortion destruction (She is capable of breaking Sterivim elemental powers with physical attacks)
* Distortion immunity (Despite close proximity to many distortions, she is either inhuman- Sterivim or Servitrak- or somehow immune to secondary distortion)

## Appearances

The Servitrak captain's only known appearances are in the *Razondev* series so far; featured as a side character and minor antagonist, she is the commanding officer over the protagonist, Zeridex (also known as Razondev). While capable of making appearances in other series, she has not yet.
Taipon

Taipon, de Brug van de Zon, is één van de twee bruggen tussen Karashimo en het heilige eiland Terashimo. Taipon is de kleinste van de twee bruggen en wordt maar enkele keren per jaar gebruikt. In de 30e eeuw, toen Kuma Rem Mer enorm groeide, kwam er steeds meer vraag van gelovigen om de resten te kunnen aanschouwen van de oorsprong van de kerk op het zuidelijke deel van Terashimo. Om dit mogelijk te maken en in goede banen te leiden werd de muur van Senkanus gebouwd om de pelgrims weg te houden van de rest van het eiland en de Jinkosui tempel. Taipon, de brug van de zon werd gebouwd voor toegang tot het zuidelijke eiland vanaf Karashimo. De brug is simpel van vorm en bestaat enkel uit enkele stenen bogen en een enkele poort. De brug wordt vooral gebruikt bij ceremoniële begrafenissen in Meaterum, de begraafplaats van de koningen en abten, en één keer per jaar voor de pelgrimstocht naar Terashimo.