Wyspa Dyś

**Wyspa Dyś** to trzeci rozdział części pierwszej *Pirat mówi "Arrr!"* i trzeci rozdział powieści Skarb piratów

## **Bohaterowie**

* Czesław
* Aleksander
* Ksawery
* Zenon
* Hapaczeszko
* Pavla

## **Streszczenie**

Czesław, Aleksander, Ksawery, Zenon, Hapaczeszko i Pavla udali się do wyspy Dyś. Czesław, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla wyszli ze statku pirackiego. Potem zobaczyli lisy, wilki i sarny. To było wspaniale. Następnie przeszli przez labirynt. Potem udali się do Grabowa. Czesław otrzymał turkusowy kryształ. Pavla postanowiła iść do parku. Czesław, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla udali się do parku. Najpierw zobaczyli szlaki, drzewa, krzewy, kwiaty i jeziora, potem długie i krzywe mosty. Nadeszła noc. Czesław, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla poszli na polowanie. Ksawery zauważył, że most został podniesiony do góry. Czesław i Ksawery przewieźli linę a most spadł aż do ziemi nad rzeką Aphroditus. Potem Czesław, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla szli przez most. Następnie poszli zwiedzać klify i zobaczyli mnóstwo mew, maskonurów i innych ptaków. Potem Czesław i Ksawery pojechali kolejką gondolową, a Hapaczeszko i Pavla latały wzdłuż kolejki gondolowej. Potem czwórka bohaterów dotarła do jeziora Niobe. Zrywali kilkadziesiąt niezapominajek dla Zenona, i kilkanaście tataraków dla Aleksandra. Potem wrócili na statek piracki. Czesław dał Zenonowi niezapominajki. Następnie Ksawery dał Aleksandrowi tataraki. Wszyscy opuścili wyspę Dyś.

## **Tekst**

Wreszcie Aleksander, Czesław, Ksawery, Zenon, Hapaczeszko i Pavla dotarli do wyspy Dyś.

– Już dotarliśmy do wyspy Dyś. – oświadczył Ksawery.

– Idziemy szukać turkusowy kryształ. – rzekł Czesław.

– Wiesz, gdzie znajduje się turkusowy kryształ? – zapytał Ksawery.

– Turkusowy kryształ znajduje się w miejscowości Grabów. – odparł Czesław.

– Ale konkretnie, ile kilometrów znajduje się ta miejscowość stąd? – spytał Ksawery.

– Ta miejscowość znajduje się około 10 kilometrów od Nas. – odparł Czesław.

– Aha! To już niedaleko. – wtrącił Hapaczeszko.

– No to w takim razie, idziemy powoli, powoli, żeby nie spieszyć się. Bo jeszcze mamy dużo czasu. – rzekł Czesław.

– A może wezmę papugę Pavlę? – zapytał Ksawery.

– Tak, mogę. – odparł Czesław.

Czesław z Ksawerym, Hapaczeszkiem i Pavlą wyszli ze statku pirackiego. Poszli ścieżką przez las, i zobaczyli lisy, wilki i sarny. To było wspaniale.

– I co? Czy tu jest ładnie? – zapytał Ksawery.

– Tak, jest ładnie na tej wyspie. – odparł Czesław.

– To dobrze. – zgodził się Hapaczeszko.

W ten sposób Czesław, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla szli tą ścieżką dalej. Potem skręcili w prawo, potem w lewo i przeszli przez labirynt.

– Czesławie, to jest labirynt, prawda? – zaciekawiła się Pavla.

– Tak, to jest labirynt, w którym znajdziemy miejscowość Grabów. – dodał Ksawery.

– Ile mieszkańców ma ta miejscowość? – zapytał Hapaczeszko.

– Ta miejscowość nalicza około 500 mieszkańców. – odparł Ksawery.

– Aha! Czyli ta miejscowość jest o dwa razy mniejsza niż Błaszków. – rzekła Pavla.

Gdy Hapaczeszko przeleciał do samego końca witacza miejscowości Grabów, wpadał jeszcze w większy atak paniki za swoją porywczość.

– Czesławie, tutaj jest witacz. – dodał Ksawery. – Dotrzemy do Grabowa.

Czesław parsknął śmiechem, po chwili przyłączyła się do niego Pavla.

– Cha! Cha! Co to za pomysł? – śmiał się Czesław.

– I masz znaleźć turkusowy kryształ. – dodał po chwili Ksawery.

– Przy jakiej ulicy znajduje się ten kryształ? – spytał Ksawery.

– Ten kryształ znajduje się przy ulicy Topolowej. – odparł Czesław.

Potem poszli najpierw przez ulicę Leśną, potem przez Poprzeczną, potem przez Lipową, potem przez Ogrodową, a potem przez Topolową, przeszli przez drugi labirynt.

– To jest drugi labirynt. – rzekł Hapaczeszko.

– Aha! Przeszliśmy przez pięć ulic. – dodał Ksawery.

I wtedy Czesław otworzył skrzynię fioletową.

– Oho! A co to? – zaciekawił się Hapaczeszko.

– O! To jest turkusowy kryształ. – odparł Czesław.

– Arrr! Nareszcie, że znalazłeś! – wtrącił Ksawery.

– Ja już wygrałem! – szepnął Czesław.

– Możemy pójść do parku. – rzekła Pavla.

– Tak. – stwierdził Czesław.

– A gdzie jest park? – zapytał Hapaczeszko.

– Arrr! Park znajduje się przy ulicy Parkowej. – odparł Ksawery.

Pewnego dnia poszli do parku najpierw prze Topolową, potem przez Wesołą, potem przez Fiołkową, a potem przez Parkową.

– Już dotarliśmy do parku. – rzekł Hapaczeszko.

– Jesteśmy w parku. Możemy wejść. – odrzekł Ksawery.

Weszli do parku i zobaczyli szlaki, drzewa, krzewy, kwiaty i jeziora.

– Patrz! Jakie są piękne krajobrazy! – zaciekawił się Hapaczeszko.

– Dobrze. – potwierdził się Czesław.

Poszli szlakiem dalej. Ale Ksawery i Pavla wspomnieli, że w parku są również mosty. Mosty były piękne, dobre, długie i krzywe.

– Zobacz! Jakie piękne mosty. – oświadczył Hapaczeszko.

– No, widzę. – dodał Ksawery. – Są długie i piękne, ale krzywe.

– Aha! To jest ciekawe. – zaciekawiła się Pavla.

Wszyscy skończyli zwiedzać park, i poszli dalej. Nadeszła noc.

– No co. Idziemy na polowanie. – rzekł Ksawery.

Ksawery i Czesław wraz z Hapaczeszkiem i Pavlą poszli na polowanie. Ksawery zauważył, że most został podniesiony do góry.

– O nie. Most został podniesiony do góry. – rzekł Hapaczeszko.

– Co zrobimy z tym mostem? – zapytał Ksawery.

– Pójdę na górę i przewiążę linę. – odparł Czesław.

– I co planujesz skoczyć? Mamy srebrny pas. – odrzekł Ksawery.

Mimo niezbyt korzystnych warunków Ksawery wraz z Czesławem wzięli z siana linę, i lina sięgnęła aż na samym szczycie wywierzyska. Wspięli się na samą górę liną aż do szczytu wywierzyska. Następnie przewieźli linę a most spadł aż do ziemi nad rzeką Aphroditus, czyli w mitologii greckiej boginią miłości i piękności. Potem wracali z powrotem na dół i szli przez most.

– Nareszcie przywieźliśmy linę i most spadł aż do ziemi nad rzeką Aphroditus. – oświadczył Czesław.

– Arrr! Tak jest! – potwierdził Ksawery.

Czesław patrzył na Ksawerego ze zdumienia.

– Oj Ksawery, Ksawery! Ja Cię przecież wcale nie dałem żadnego skarbu. – rzekł Czesław.

– Tutaj jest pusto. – dodał Ksawery. – Tu nie ma ani domów, ani ludzi.

– A może tutejsze miejsce jest bezludne. – przestraszył się Czesław.

Ksawery tylko westchnął.

– Hmmm… Nie słyszałeś saren na polowaniu? – zapytał Hapaczeszko.

– Jeszcze nie słyszałem saren w lesie. – odparł Ksawery.

Potem Czesław i Ksawery wraz z Hapaczeszkiem i Pavlą poszli zwiedzać klify. Tam były mewy, maskonury i inne ptaki.

– Czy możemy pojechać kolejką gondolową? – zapytał Ksawery.

– Tak, możemy. – odparła Pavla.

Ksawery i Czesław pojechali kolejką gondolową, a Hapaczeszko i Pavla latały wzdłuż kolejki gondolowej. I to było wspaniale. To była podróż kolejką gondolową. Następnie nasi bohaterowie dotarli do jeziora Niobe, która w mitologii greckiej była córką Tantala. Zrywali kilkadziesiąt niezapominajek dla Zenona, i kilkanaście tataraków dla Aleksandra.

– Arrr! Co wy robicie? – zapytał Hapaczeszko.

– My zrywamy niezapominajki i tataraki. – odparł Czesław.

– A dlaczego zrywacie te kwiaty? – zapytała Pavla.

– Chcemy dać niezapominajki Zenonowi, a tataraki – Aleksandrowi. – odparł Ksawery.

Skończyli zbierać kwiaty i wrócili na statek piracki.

– To są niezapominajki dla Ciebie. – powiedział Czesław Zenonowi.

– Dziękuję. – podziękował Zenon.

– To są tataraki dla Ciebie. – rzekł Ksawery Aleksandrowi.

– Dziękuję. – podziękował Aleksander.

Dali dwom piratom kwiaty, opuścili wyspę Dyś i popłynęli statkiem dalej.

## **Wideo**

https://www.youtube.com/watch?v=YUde6EXxMxk