Rozdział 6

**Promyk Nadzieji** (jap. 希望の光線, *Kibō no kōsen*; eng. Ray of Hope) to szósty rozdział Sekai no Nanafushigi. Opowiadanie jest częścią Akt Miasteczko Śmiechu.

Chodź Cud Umiejętności jest ciut narwanym członkiem Siedmiu Cudów Świata to jednak udaje mu się odnosić sukcesy dzięki temu, że potrafi w razie czego schować swoją dume do kieszeni i skupić się na podjęciu działań, które pomogą mu wygrać. Dlatego chodź śmiało ogłosił swój włam w nocy to poczekał do godziny gdy świt będzie coraz bliżej i w razie czego mógł polegać na swojej mocy.

   Lupin natychmiast teleportował się (czy raczej ruszył z prędkością światła) do środka rezydenji, a zaraz za nim wbiegł Ezekiel oraz Stella i Ariel. Dżentelmen włamywacz widząc znajome twarze darował sobie maskaradę i błyskawicznie się przebrał ujawniając swój prawdziwy wygląd. Tak naprawdę jest niezwykle przystojnym młodym mężczyzną z długimi blond kolczastymi włosami opadajacymi na ramiona. Posiada złote oczy oraz umięśnioną sylwetkę. Wzrostem dorównuje Izaakowi (180 cm). Zakłada czarną przylegającą koszulkę na krótki rękaw. Na szczególną uwagę zasługuje noszony przez niego na łańcuszku srebrny naszyjnik w kształcie mieczyka. Nosi niebieskie workowate spodnie oraz długi czarne skórzane buty. Dodatkowo ciekawy jest fakt, że w przeciwieństwie do pozostałych Cudów na swoim liście gończym jest bardzo podobny chodź ma dużo krótsze włosy.

**Ezekiel**: Więc to jest twoja twarz. <stał się bardzo rozmowny> Widzę, że ty też uznajesz moje zdolności prawie tak jak ja uznaje twoje.

**Lupin**: Ariel-Chan, Stella-Sama! <całkowicie olał Ezekiela> Co Wy Tutaj Robicie?

**Ariel**: Czy to nie oczywiste?! Po dziesięciu latach pora wkońcu zebrać Siedem Cudów Świata!

**Ezekiel**: SIEDEM CUDÓW ŚWIATA?! <doznał ataku szoku> *Co prawda jakiś strażnik rangi brązowej meldował, że spotkał Kapitana Siedmiu Cudów Świata, a jeden z najsilniejszych strazników królestwa podobno nie był w stanie wykonać misji ze względu na udział przeciwnika przerastającego poziomem range złotą.* <pomyślał> ... <ale tylko to wypowiedział gdy zdał sobie sprawę, że na chwilę stracił swój fajny luz>

**Ariel**: Swoja drogą super, że się zjawiłeś wiesz? Nie miałysmy pewności, że Ty to Ty, a Pani Stella straciła pamięć i jej moce są zapieczętowane, a Ja musiałam wyleczyć Kapitana więc narazie jestem wyczerpana.

**Stella**: Ej, a może przy przeciwniku nie zdradzaj naszych słabości!!!

**Lupin**: Izaak tutaj jest?!

**Ezekiel**: Hehehehe... <wtrącił się do rozmowy pewny siebie> Dwójka z Siedmiu Cudów Świata narazie nie będzie walczyć, a więc muszę pokonać tylko jednego... <pewny siebie uwolnił swoją moc>

* **Upiór** (jap. スペクター, *Supekutā*) to moc posiada przez Ezekiela. Aktywując tą moc użytkownik otacza pole bitwy ciemną dymopodobną substancją samemu z kolei przeistacza się w bardziej cienistą formę przypominająca upiora. Dzięki wytworzonej mgle jest w stanie wpełni kontrolować pole walki i wytwarzać różne efekty oparte na upiorach i duchach. Z kolei transformacja upodobabnia go do widma dzieki czemu staje się nietykalny na ataki fizyczne.

**Ariel**: Moc dwuobszarowa?!

**Ezekiel**: Jestem wkońcu strażnkiem rangi srebrnej. Posiadam niewiarygodny poziom 12 i gdy przyprowadze trzech członków Siedmiu Cudów Świata napewno zyskam złoto.

**Lupin**: Ja tam brałem takie błyskotki jakie Mi się podobały. <wtrącił dumnie niewzracając uwagi na postawę Ezekiela>

**Ezekiel**: Swoją drogą... <wzrócił się do niego> Żebyś był jednym z Siedmiu Cudów Świata! Haaaa kiedyś byliście dumą Asgardu, a teraz upadłes tak nisko.

**Lupin**: Pffff... <jego duma nie lubiła gdy ktoś niżej od niego postawiony próbuje mu coś uświadomić> Dałem radę wynieść cały majatek strażników z Globus! Nie masz ze mną szans!

**Ezekiel**: Jesteś taki pewnien? <zaczął pochłaniać wytworzony przez siebie mrok by stać się jeszcze większy> Jesteś w porównaniu do mnie pchłą!

**Lupin**: Pchłą?! <mocno się wkurzył>

**Stella**: Ariel nie powinnaś mu jakoś pomóc?

**Ariel**: Spokojnie Pani Stello! To człowiek, który za dnia jest w stanie rywalizować z Kapitanem!

**Ezekiel** Jestem nietykalny i potrafię manipulować przestrzenią! Niby jak chcesz ze mną rywalizo... <nagle zdał sobie sprawo, że odczuwa ból w swoim niematerialnym ciele>

**Lupin**: <uwolnił swoją świetlistą aurę i już same promienie wytworzyły tak czystą moc, że dały radę rozwiać upiorną moc Ezekiela i zadać mu obrażenia> Poziom 12? Wspołczuje ci, Ja mam **Poziom 26**.

**Stella**: Jakie przyjemne i ciepłe, rodzinne światło. <była zafascynowana harmonijną mocą blondyna>

**Ezekiel**: CZEMU?! Mimo różnicy poziomów nadal powinieneś odczuwać efekty mojej mocy.

**Lupin**: <zdjął swoją koszulke odsłaniając złoty znak rycerza> Wiesz Cuda mówią, że mam dość gadatliwą naturę, ale po prostu chcę żebyś doskonale wiedział kto cie pokonał.

**Ariel**: Zaczyna się... <powiedziała znużona poetycka naturą złotookiego, która była tak dla niego charakterystyczna, że nawet podejrzliwość nie zdąrzyła jej się załączyć>

**Lupin**: Jestem Gawain <chłopak pokazał swój symbol rycerza na klatce piersiowej> **Złoty Cud Umiejętności**  oraz zwiadowca Siedmiu Cudów Świata!

**Ezekiel**: Ty... nic dziwnego, że dałeś radę okreść wszystkich mistycznych strażników w Globus. Książe Złodzieji, który obrabował Złote Miasto!

**Gawain**: Odkrywca... <był mocno zniesmaczony, że jego reputacja którą tak długo budował teraz jest przyrównywana do zwykłego złodzieja, chodź przydomek księcia>

**Ezekiel**: Że też Król wybrał takiego na jednego ze swojej elity...

**Gawain**: <postanowił naprawić swoją reputacje opowiadając historie swojego życia szeregowemu strażnikowi na którego liczył, ze będzie świetną plotkarą... cóż chyba nie słyszał trzech kropek Ezekiela> Moje umiejętności chodź napewno większe od twoich to jednak od urodzenia nigdy nie przejawiałem talentu do używania mocy.

**Ezekiel**: Jak więc ktoś tak słaby może teraz bez dotyku zadać mi niematerialnemu obrażenia?!

**Gawain**: Jednak... poznałem kogoś kto dał mi szanse. <wytworzył jeszcze więcej światła całkowicie niwelując dymopodobną energię Ezekiela>

* **Świetlista Alchemia** (jap. ルミナスアルケミー, Ruminasuarukemī) to Legendarna Moc rasy aniołów. Ponieważ jest to naturalna umiejętność aniołów, bazuje na elemencie światła. Jest nazywana alchemią gdyż polega na zrozumieniu, dekonstrukcji i rekonstrukcji wszechobecnych cząsteczek światła. Umiejętność ta umożliwia tworzenie i manipulowanie światłem oraz wywoływanie określonych efektów. Użytkownik jest w stanie stworzyć promienie słoneczne porównywane do lasera i dowolnie nimi manipulować, ale również zyskać prędkość światła. Światło potrafi przeniknąć wszędzie. Element ten nazwanym jest "świętym", w wyniku czego przeciwnicy zostają "osądzeni świętym światłem".

**Ezekiel**: Moje upiory?! <zdał sobie sprawę, że jego moc znacznie osłabła> Ale jak?! Powinieniem stworzyć przestrzeń, która nie przepuszcza nawet światła?!

**Gawaian**: Tym kimś był Anioł. Może i posiadasz potencjał, ale Ja mam najwiekszy potencjał spośród Siedmiu Cudów Świata.

**Ezekiel**: Przestań ciagle nawijać! <nadal mógł zastosować właściwości swojej transformacji widmo z czego postanowił skorzystać atakując Gawaina>

**Gawain**: Władam Najczystszym, Świętym Światłem! <powstrzymał atak mistycznego strażnika i wytworzył laserowe wstęgi, które oplotły go i oczyściły z upiornych mocy> **Osąd Światła**. Masz pecha, żeby podrzędny upiór trafił na Wysłannika Aniołów.

**Ezekiel**: Nieeeeeeeeeee!!! A przecież miałem być jednym z Sześciu Wspaniałych!!!

Mistyczny Strażnik został powalony aurą Cudu Umiejętności. Jego transformacja całkowicie zniknęła i pokonany upadł na ziemię. Gawain spojrzał na królewską pieczęć trzymaną w dłoni i rzucił nią w pokonanego, ale przytomnego Ezekiela.

**Gawaian**: To Sześciu Wspaniałych dali ci tą pieczęć? <zapytał donośnym tonem co tylko podkreślało jak ważna to była dla niego sprawa>

**Ezekiel**: Ekhe, ekhe! <zaczął kaszleć>... Więc to na tym Ci zależało cały czas. Ale chodź mnie pokonaliście to i tak jesteśmy w sytuacji patowej.

**Ariel**: Co masz na myśli?

**Ezekiel**: Chłopak z którym przyjechaliście... Duncan? Chodź to pewnie zmyślone imię. To też pewnie członek Siedmiu Cudów Świata. Widziałem jak stracił przytomność więc specjalnie posłałem po niego moją elitarną gildię Shining Knights!

**Gawain**: Izaak stracił przytomność?!

**Stella**: <wściekła się> Nie lekceważ naszego Kapitana!

W tym momencie okno rezydencji przebiła ognista kula. Izaak w ubraniach zamiennych bo nowe od Stelli zostawił jako prezent na później, jak się okazało w pełni odzyskał siły i rzucił pokonanymi Shining Knights w Ezekiela.

**Izaak**: Ktoś zamawiał rycerza w puszce?

**Stella**: Izaak!

**Kitsune**: Ja też tu jestem! <powiedział schowany pod kurtką Izaaka lisek>

**Ariel**: Już mu siły wróciły?

Gawain nic nie powiedział tylko uśmiechnął się widząc swojego przełożonego.

**Izaak**: <rozejrzał się po pomieszczeniu i poskładał wszystkie fakty> Znalazłyście go, jestem dumny! Potem pewnie uratowałyście mu skóre <skomentował wrednie>

**Gawain**: Oj Izaak! <nie mógł milczeć gdy jego duma jest obrażana> A czy to nie ty czasem przespałeś całą akcję?!

**Stella**: <znowu zaczeła sobie wyobrażać kłótnie kochanków> Między nimi naprawde iskrzy.

**Izaak**: Twoje klejnoty są użyteczne jak żarówki w dzień. <Izaak nie wdawał się w zbędną dywagacje tylko od razu przeszedł do poważnych argumentów>

**Gawaian**: <początkowo był dumny że kapitan chwali jego no, ale gdy dotarła do niego użyteczność żarówki w dzień trochę się zirytował> To daj potre twoje smocze kule, a wtedy Twój shen long pokaże mi jak powinny działać?

**Izaak**: No taaa... słoneczko grzeje twoje baterie słoneczne to od razu wiesz jakiej elektrody użyć by żarówka zapłoneła.

**Ariel**: Znowu się zaczyna... <strzeliła facepalma wiedząc co zaraz nastąpi>

**Gawain**: No chodź kapitanie! <rozłożył dłonie i skumulował światło> Przyznam, że brak mi było wyzwania od dawna!

**Izaak**: Hehehehe! <zacisnął pieść w dłoni i skumulował płomienie> Ile to już 123 do 117 dla Mnie? <uradowała go świadomość pojedynku z starym przyjacielem>

**Gawain**: 122 dla Ciebie, 117 dla Mnie i jedna nieroztrzygnieta przez ingerencje wściekłych przyjaciół.

**Stella**: Oj Ariel. <jej entuzjazm opadł gdy zamiast rzucić się sobie w ramiona postanowili się bić> Nie powinniśmy ich powstrzymać?

**Ariel**: Spokojnie Pani Stello. <zaczeła cieszyć się pod nosem> Powinnyśmy się tlyko odsunąć bo oni tak zawsze. Oficjalnie Gawain ma jakiś uraz do smoków, a Izaak jest w jakiś sposób z nimi powiązany, ale powołując się na*Prawo #1: Cuda uznane są za dokonania równe. Zabrania się porównywania ich wagi oraz zwalnia się członków gildii z obowiązku ujawniania tej informacji.* obaj zawsze unikają tego tematu między sobą. Chodź ja myśle, że tak naprawdę to się lubią.

Cud Radości zaczeła rozwijać nieco temat rywalizacji Izaaka i Gawaina. Żyją ze sobą jak samuraj z rycerzem, ketchup z musztardą oraz jak smok z rycerzem. Chodź Gawain jest posłuszny rozkazom Izaaka jako kapitana to w wolnych chwilach potrafi się z nim kłócić i tłuc w niemalże każdej sytuacji.

Rozwineła tez kwestie nieroztrzygniętej walki. Kiedyś wyruszyli wspólnie na misje. Po trzech dniach Cuda się ciut martwiły więc poszły ich poszukać. Okazało się, że zadanie zajeło im kilka godzin, a pozostały czas poświęcili na obtłukwianie się. Stella wściekła na Izaaka, ze tyle się martwiła... obu tak stłukła, że potrzebowali lodowego gipsu przez miesiąc.

Izaak uderzył w Gawaina ognistą pięścią ten jednak z prędkością światła zdołał uniknąc tego ataku, jak i następnych uderzeń pokrytych płomieniami. Wkońcu podobnie jak Adi wzmocnił swoje ciało światłem i uwolnił mini novą uderzając w kapitana. Atak był silny ale no jednak Cud Męstwa również do słabych nie należał dzięki czemu po chwili się otrząsnął.

**Izaak**: **Ryk Ognistego Smoka** <próbował uderzyć w blondyna swoim rykiem>

**Gawain**: Za wolno! <jednak ponownie uniknął uderzenia po czym przygotował się do wystrzelenia kolejnej nocy> **Pięść Nova**!

**Izaak**: <tym razem wyczekał odpowiendi moment tj. wtedy kiedy blondyn zamiast uników przygotuje się do ataku i chwycił go> Zbyt oczywiste. <wzmocnił swoją siłe fizyczną ognistym wzmocnieniem i rzucił złotookiem nad sobą wciskając go w posadzkę i roztrzaskując przy tym całą rezydencje w drobny mak>

**Gawain**: <obolały na gruzie wydał z siebie kilka dźwięków> Kur... de...

**Izaak**: 123 do 117 dla Mnie! <dumnie ogłosił zwycięstwo ciesząc się przy tym jak małe dziecko> Stella prosze zapisać to na moje konto!

**Stella**: <doznała lekkiego szoku> Zmietli cały budynek od siłowania się?!

**Ariel**: Hahahahahaha! Jak Najbardziej! <wykrzyczała radosna>

**Ezekiel**: *Jeden rozbił cały mój oddział w drobny mak i bez ataków rozprawił się z moją mocą. Drugi bez problemu poradził sobie z moją elitą... a walcząc między sobą zniszczyli cały pałac w drobny mak?! To jest siła Siedmiu Cudów Świata?!*

Siedem Cudów Świata pozamykali wszystkich mistycznych strażników mając na jakiś czas spokój. Wiedzieli, że niedługo przyjazd kolejnych spowoduje ich uwolnienie, ale do tego czasu mogli trochę zabalować w mieście. Stella i Ariel padły się wyspać po tak pracowitym dniu, a między nimi grzeczny Kitsune robił za lisią poduszkę.

Izaak się wyspał cały poprzedni dzień więc dzisiaj postanowił trochę zużyć swojej energii. Złożył nowy strój od Stelli, który wyglądał identycznie jak jego ulubiony zestaw. Nastepnie podszedł do siedzącego na balkonie Gawaina. Nigdy nie spał za dnia. TO jedyna pora gdy posiada moce więc nie chce zmarnować ani chwili. Izaak podzielił się z nim jedzeniem po czym zaczął rozmowę.

**Izaak**: To co? Wracasz do gildii?

**Gawain**: No jasne. Macie sami zdobywac sławe. <trochę się roześmiał> Ale Izaak muszę z Tobą w sumie z Dziewczynami też o czymś porozmawiać... Powód dla którego stworzyłem tożsamość dżentelmena włamywacza Lupina.

***Ciąg dalszy nastąpi...***

*Słowo od Cudotwórcy: Izaak, Ariel i Gawain to oficjalnie wprowadzone trio Cudów. Stella narazie nie pamięta, że Cudem jest więc powróciła do gildii nieoficjalnie. Tak czy siak kolory tej tójki Czerwony, Niebieki i Żółty (teoretycznie podstaowe) to odwołanie do Tria Power Rangersów Dino Grzmot, Furia Dżungli, Ninja Storm czy Beart Morphers.*