Beatrice de Novavero

**Beatrice de Novavero** was een legendarische Arcaniaal die was gespecialiseerd in Schaduwmagie. Ze vertegenwoordigde lange tijd de Schaduwtovenaressen in de Lagere Daiyne van het Zusterschap van Tovenaressen tijdens de Eeuw der Tranen.

## Geschiedenis

### Jeugd in Novavero

Beatrice werd geboren in Novavero, een van de belangrijkste van de vele stadstaten in de Graafschappen van Tissan, in de laatste jaren van het Vierde Tijdperk. Novavero ligt aan de Zee van Malan, in een zeer vruchtbaar gebied in de buurt van de delta van de Talga. Beatrice's ouders waren de graaf en gravin van de stad, een positie die hen veel macht en rijkdom gaf. Ze kwam uit een lange lijn van aristocraten die al eeuwenlang grote invloed hadden in Tissan en er een grote welvaart hadden opgebouwd. Beatrice groeide dan ook op als een echte edelvrouw. Op jonge leeftijd leerde ze al de meest ingewikkelde regels van de strenge etiquette die er was in Tissan- en Beatrice pakte die regels verassend snel op. De jonge edelvrouw werd een van de bekendste gezichten in Tissan. Ze reisde regelmatig af naar verschillende steden, zoals Cathedrale, Borcoza en Prestas, om daar het hof van vriendschappelijke families te bezoeken. Hier maakte ze veel vrienden en bondgenoten, en ze werd door iedereen geliefd. Beatrice ontpopte zich tot een zeer beschaafde jonge vrouw met een grote interesse voor kunst en cultuur.

### Universiteit van Bregge

Beatrice de Novavero ging op een gegeven moment studeren aan de Universiteit van Bregge in de stad Bregge toen ze nog vrij jong was. Dit deed ze vanuit de interesses die ze ontwikkelde op het gebied van voornamelijk kunst en cultuur. Gedurende haar jaren in Bregge werd ze een van de best presterende studenten van de gehele universiteit. Beatrice maakte veel vrienden, had enkele romantische relaties, en nam deel aan allerlei activiteiten. Daarnaast ontdekte ze dat ze een talent had voor schilderen, wat ze dan ook veel begon te doen. Beatrice tekende en schilderde talloze landschappen, stillevens en portretten, waaraan ze zeer gehecht raakte. Op een gegeven moment ging ze zelfs zo op in haar schilderwerk dat ze de buitenwereld af en toe compleet leek te vergeten. Regelmatig praatte Beatrice schijnbaar in zichzelf, zachtjes en bijna op een fluistertoon. Op die momenten kwam haar grootste wens uit: ze waande zich écht in een van haar schilderijen, lopend door de betoverde bossen van Inyunë met de gezegende Elenwë of vliegend over de bergen op de rug van een draak. Beatrice begon vaker en vaker enigszins los te geraken van de werkelijkheid, maar dat gebeurde slechts in buien. Op andere momenten leek het alsof er niets aan de hand was.

### Oorlog van Tranen

Aan Beatrice's vredige leven aan de Universiteit van Bregge kwam uiteindelijk op ruwe en nogal gewelddadige wijze een einde. Op een dag voelde ze een vreemd gevoel in haar hart, een soort duistere aanwezigheid die ze niet goed kon omschrijven. Wat ze niet wist, is dat meerdere andere arcanialen over de hele wereld, waaronder Eirwen Dwehir aep Graig, op hetzelfde moment een vergelijkbaar gevoel hadden. Beatrice durfde er niemand iets over te vertellen uit angst dat ze nog meer als gek bestempeld zou worden. De volgende dagen en weken voelde ze de duisternis echter steeds groter worden, totdat ze er zelfs fysieke pijn van ondervond. Nog steeds zei ze niets. Dit kwam haar uiteindelijk duur te staan. Op een dag verduisterden de hemelen plotseling en was er een enorm gerommel in de lucht. Beatrice voelde de pijn in zich weer opkomen, nu sterker dan ooit. Het was op dat moment dat de "hemelen zich openden" (zoals sommigen het later beschreven) en de Legioenen van de Nacht hun intrede deden. De duistere legers, bestaande uit demonen, Ondoden maar ook de dienaren van de Nachtkoning, waren begonnen aan hun onvoorstelbaar grote invasie van de wereld. Ze trokken als een storm van schaduwen over de onvoorbereide landen, en verwoestten alles op hun pad. Ook de Universiteit van Bregge werd aangevallen in deze Oorlog van Tranen. Hier kostte het de Legioenen echter relatief veel tijd om het te veroveren, wat voornamelijk te danken was aan de inspanningen van Beatrice. De pijn in haar hart werd op een gegeven moment zo groot, dat het werd omgezet in magische vaardigheden (een zeer zeldzaam proces). De aristocrate uit Novavero, die vaak ervan had gedroomd om een arcaniaal te zijn, kon nu ineens omgaan met magie- en wel met Schaduwmagie. Dit gebruikte ze tegen de aanvallende troepen, en samen met enkele andere arcanialen wist ze de Universiteit enkele dagen lang te verdedigen.

### Val van de Universiteit

De paar dozijn arcanialen, gecombineerd met geïmproviseerde wapens uit de diepe opslagplaatsen van de Universiteit, konden echter niet eeuwig standhouden tegen de overdonderende macht van de Legioenen. Beatrice en de andere vochten dapper, maar konden niet voorkomen dat de Teronthir uiteindelijk de gebouwen van de Universiteit binnendrongen. Hier veroorzaakten ze een enorme slachtpartij onder de ongewapende studenten, die zich nauwelijks konden verweren. Beatrice probeerde zo goed als ze kon haar medestudenten te beschermen, maar ze was niet opgewassen tegen de eindeloze hordes van de vijand. Er waren nog slechts een handjevol overlevenden aanwezig, en de meesten bevonden zich in een kleine kamer waar Beatrice ook was. Ze hoorden de Teronthir aankomen en op de deuren kloppen. Beatrice zag in dat er geen enkele manier was waarop deze mensen zouden kunnen overleven: ze zaten gevangen in een hoekje, en konden niet onkomen aan de naderende legers van de schaduw. Beatrice de Novavero nam toen een moedige beslissing. Ze dompelde zichzelf volledig onder in de duistere magie die ze af kon tappen van de vijand, concentreerde zich volledig en liet toen een gigantische schokgolf los. Deze schokgolf doodde al het leven nog over in de Universiteit op een plotselinge, pijnloze manier. Hierbij kwamen de honderden vijandelijke krijgers om het leven, maar ook de weinige studenten die nog over waren. Beatrice legde later uit dat ze dit deed zodat de weerloze studenten niet in de klauwen van de Teronthir zouden vallen en een pijnlijke dood zouden sterven; daarnaast wilde ze het niet laten gebeuren dat de kwade legers haar prachtige schilderijen in handen zouden krijgen.

### Na de slag

Beatrice de Novavero stortte neer, uitgeput en sterk verzwakt. Ze had gigantische hoeveelheden duistere magie gebruikt, en dit bracht haar aan het randje van de dood. Beatrice zwierf een tijdlang rond door de nu verlaten, levenloze gangen van de Universiteit. Er was niemand meer. Alle lichamen, alle afgerukte ledematen en bloedspetters op de muur: alles was weg, en niets wees erop dat hier niet lang daarvoor een vreselijke slachtpartij had plaatsgevonden. Beatrice was geschokt met wat ze had gedaan. Ze weende voor de gestorvenen, en voor de talloze schilderijen die ze had moeten vernietigen- werelden waar ze zich zo vaak in had verloren. Ook twijfelde ze aan zichzelf: had ze een juiste daad verricht, of was ze een monster net als die verschrikkelijke Teronthir? Beatrice was de weg kwijt. Haar vredige leven, haar bestaan als aristocrate ondergedompeld in verfijnde cultuur, leek nu zo ver weg; en haar zorgen waren nu zo veel groter dan eerst. Enkele weken lang zwierf Beatrice de Novavero door de lege Universiteit die ze eerst zo goed had gekend en waarvan ze eens zo had gehouden, nu beroofd van alle leven en vreugde. Ze zat in de schaduwen en staarde vaak uren voor zich uit, haar eens zo fijne kleding gescheurd, haar huid vuil met bloed en zweet, haar gitzwarte haren warrig en onverzorgd- en ze voelde zich verloren.

### Tocht naar Agosta

Uiteindelijk besloot Beatrice om het Zusterschap van Tovenaressen op te zoeken. Hier had ze over gelezen en geleerd tijdens haar tijd aan de Universiteit, en ze wist dat het een plek was voor vrouwelijke arcanialen om te leren om te gaan met hun vaardigheden- precies wat ze wilde. In haar eentje reisde Beatrice de Novavero naar het zuiden, richting Agosta in de stormachtige Ghalzas Lahr. Dit duurde weken en weken, aangezien de jonge vrouw nog steeds aardig verzwakt was. Ook moest ze constant op haar hoede zijn: de Oorlog van Tranen was in volle gang, en de Legioenen van de Nacht konden overal opduiken. De weinige keren dat Beatrice vijanden tegenkwam, wist ze die uit de weg te ruimen met haar Schaduwmagie of haar magische vaardigheden te gebruiken om te ontsnappen. Op haar reis doorkruisde Beatrice de Witte Heuvels, zag ze de rokende ruïnes van talloze eens grootse steden, stak ze de woeste Aren Fendar over, trok ze door de Overstroomde Landen en kwam ze uiteindelijk aan in de desolate Ghalzas Lahr. Ze wist de vesting Agosta te vinden en werd verwelkomd door het Zusterschap. Beatrice deed haar verhaal bij de Tovenaressen, die haar onderdak boden en haar verzorgden.

### Zusterschap van Tovenaressen

Beatrice de Novavero voelde zich vrij snel thuis bij het Zusterschap van Tovenaressen. Na enkele weken was ze opgeknapt en was ze weer de oude, hoewel ze nog altijd twijfelde over de juistheid van haar beslissing in de Universiteit. Erilaile, de toenmalige Hoogste, verzekerde haar ervan dat het de juiste beslissing geweest was, en Beatrice werd enigszins gerustgesteld. Ze kwam in aanraking met andere tovenaressen, zoals Avalle Petori en Chovi Valerian, en voelde zich erg op haar gemak bij hen. De andere Schaduwtovenaressen hielpen haar om haar vaardigheden onder controle te krijgen, en hier was ze grotendeels succesvol in. Na enkele jaren werd Beatrice een volledig lid van de Schaduwtovenaressen. Niet lang daarna werd ze zelfs verheven tot de Lagere Daiyne, waaruit goed blijkt hoe zeer de andere tovenaressen haar respecteerden. De wereld was inmiddels veroverd door de Teronthir en hun IJzeren Rijk, maar Beatrice zwoor om het verzet nooit op te geven. Na verloop van tijd kwam ze in aanraking met personen als de krachtige Nezara Ghaze, Vanesh Glaine en Elisa Veri. Ook ontwikkelde ze een goede vriendscahp met Drazhira Vayas, een vrouwelijke Teronthir die op een gegeven moment overliep naar de Vrije Legers. Aangezien Beatrice's krachten grotendeels afkomstig leken te zijn van de Teronthir, was Vayas bereid om Beatrice te helpen om haar krachten beter te begrijpen. Hier was Beatrice zeer dankbaar voor.

### Eeuw der Tranen

Gedurende de Eeuw der Tranen vocht Beatrice de Novavero dapper aan de kant van het verzet tegen het IJzeren Rijk. Ze nam deel aan verschillende veldslagen en geheime operaties, waar ze vaak van grote waarde was, aangezien haar magische vaardigheden haar toestonden de Teronthir op afstand te voelen. Beatrice liet de dingen uit haar verleden echter nooit volledig gaan: op een gegeven moment begon ze weer met schilderen, en leefde ze zich weer helemaal in in de prachtige fantasiewerelden die ze eens zo vaak gemaakt had. Andere zusters bewonderden Beatrice's kunsten en waren erg op haar gesteld. Beatrice werd gezien als een van de meest beschaafde, verfijnde zusters uit het hele Zusterschap, maar ze had ook een erg kleurrijke persoonlijkheid. Beatrice de Novavero bleef haar krachten ontwikkelen door de Eeuw der Tranen, en werd steeds vaardiger. Ze vocht in de Laatste Opstand aan de kant van leiders als Theron Bel Messar en Artemis Bren, en kwam meerdere keren in de duistere hoofdstad Tharamost om informatie in te winnen. Haar smalle bouw en natuurlijke vaardigheid om zich ongezien voort te kunnen bewegen hielpen haar hier erg bij.

### Relatie met Adrianne Pontificaro

Beatrice kreeg een romantische relatie met Adrianne Pontificaro, de leider van de Lichttovenaressen in de Lagere Daiyne. Dit was een innige en vurige relatie, die door velen als bijzonder werd gezien, vanwege het contrast tussen Schaduwmagie en Lichtmagie en de historische rivaliteit van de Licht- en Schaduwtovenaressen. Velen hoopten dan ook dat hun relatie de kloof tussen de twee ordes zou kunnen overbruggen. Beatrice hielp Adrianne bij het verwerken van diens grote verdriet na het verliezen van haar persoonlijke leerling. Ook vulden de twee elkaar aan in de strijd en werkten ze vaak samen. Het was één van de enige relaties binnen de Daiyne die lang standhield; de andere was de relatie tussen Ladicia Ferro en Mirabelle Khossis. De verhouding van Beatrice en Adrianne wordt nog steeds als zeer bijzonder en memorabel gezien.

### Oorlog van de Schaduw

Toen de Oorlog van de Schaduw aan het einde van de Eeuw der Tranen uitbrak, sloot Beatrice de Novavero zich samen met de rest van het Zusterschap aan bij het Zilveren Verbond, dat geleid werd door legendarische personen als Elenwë en Thenarian de Lichtbrenger. Gedurende de Oorlog van de Schaduw vocht ze dapper tegen de Legioenen van de Nacht en gebruikte ze haar inmiddels gigantische vaardigheden tegen de Teronthir. Ze was een van de enige mensen die Zwarte Magie konden gebruiken zonder daar negatieve neveneffecten van te ondervonden. Dit gebruikte ze tot haar voordeel. Op een gegeven moment, vroeg in de oorlog, bevond Beatrice zich samen met een groep strijders van de Vrije Legers in een veldslag in een heuvelachtig gebied even ten zuiden van het Fendargebergte. Het leger van de vijand leek vele malen groter te zijn dan dat de leiding van het Verbond in Morenhal had gedacht, en Beatrice en haar bondgenoten werden omsingeld. Op een gegeven moment waren er nog slechts een paar dozijn krijgers over, waaronder ook Nezara Ghaze. Er hing een storm boven hun hoofden, en de hemelen waren duister. Het leek erop dat iedereen om zou komen in de slag. Dit tafereel deed Beatrice terugdenken aan de val van de Universiteit van Bregge, zo lang geleden. Beatrice nam op dit moment, waarin alles verloren leek, wederom een dappere beslissing. De raadselachtige magische verbinding die ze leek te hebben met de Teronthir, die versterkte ze zo ver dat zij en de Nachtelven om haar heen bijna één wezen werden. Vervolgens liet Beatrice zulke grote hoeveelheden magie door zich heen lopen door zichzelf volledig te omringen door de levensstromen, dat er een gigantische explosie van licht plaatsvond. Beatrice viel bewusteloos op de grond. Toen ze ontwaakte, waren alle vijandelijke troepen verdwenen. Beatrice de Novavero keek naar boven, en zag dat het licht van de zon de schaduwen aan de hemel nu eindelijk verdrong. Haar medestrijders waren veilig- ze had hen gered. Op dat moment nam Nezara Ghaze, waarmee ze erg bevriend was geweest, haar in haar armen en sprak haar zachtjes toe. Beatrice glimlachde, wetend dat ze haar doel had volbracht. Van pure uitputting en van de enorme hoeveelheden magie die door haar heen hadden gestroomd, stierf ze toen. Beatrice's dapperheid en opoffering werden herinnerd door het Zusterschap, en ze was één van de personen die in het rijtje van Erilaile, Elenwë, Thenarian, Zao Min, Daghar Kwaadtemmer, Artemis Bren, Theron Bel Messar en anderen werd geëerd nadat de Nachtkoning verdreven was. Na haar dood werd ze in de Lagere Daiyne opgevolgd door Drazhira Vayas. Het wordt wel opgemerkt dat een lot vergelijkbaar aan het hare zich meerdere keren door de geschiedenis heen heeft herhaald bij Schaduwtovenaressen, onder andere bij Nezara Ghaze en Verena Sacri.

## Uiterlijk en persoonlijkheid

Beatrice de Novavero was een aantrekkelijke verschijning. Ze had een erg jeugdig ogend gezicht, met sproeten op haar huid en opvallend grote groene ogen. Haar zwarte haren droeg ze meestal kort en in een fraai kapsel, een overblijfsel van haar tijd als aristocrate. Beatrice hield van kleding en mode, en droeg het liefst zwart en paars. Beatrice de Novavero had een erg kleurrijke persoonlijkheid. Ze stond bekend als een vrolijke vrouw die vaak lachte en bijna altijd positief bleef, zelfs al leek verlossing ver weg. Ze was erg vriendelijk en had een goed gevoel voor humor. Ook was ze zeer beschaafd en verfijnd, kende ze alle regels van de etiquette, en was ze erg gesteld op sociale evenementen als een bal of een diner. Beatrice hield van alles dat te maken had met kunst en cultuur. Ze las dan ook vaak in boeken, zoals filosofie en fictie, en maakte haar eigen schilderijen. In het laatste stopte ze altijd heel veel tijd, aangezien het haar grootste passie was. Haar schilderijen waren voor haar een manier om te ontsnappen naar een fantasiewereld, en later ook om de wereld te herinneren zoals die eens was geweest, voor de komst van de Legioenen. Een lange tijd was Beatrice nog niet helemaal comfortabel met haar vaardigheden in de Schaduwmagie en de Zwarte Magie, aangezien ze dat erg associeëerde met het kwaad. Uiteindelijk aanvaardde ze echter dat dit nu eenmaal haar talenten waren, en dat ze die moest gebruiken om de wereld een betere plek te maken.

## Magische vaardigheden

Beatrice de Novavero was een machtige Schaduwtovenares wiens krachten direct verbonden leken te zijn met de komst van de Teronthir en de Legioenen van de Nacht. Het werd wel gespeculeerd dat ze een soort geestelijke, magische band had met de Teronthir, die sterker en sterker werd hoe langer hun dictatuur zich voortzette. Hoe die band precies tot stand kwam, dat is niet bekend- zeker is echter wel dat het Beatrice grote krachten gaf, haar liet voelen wanneer er vijanden in de buurt waren, en uiteindelijk ook in staat stelde om zich een laatste keer op te offeren. Beatrice had regelmatig gezegd dat ze af en toe stemmen in haar hoofd hoorde die haar leken te roepen, leken te willen verleiden om naar de duistere kant van de magie te gaan. Hier gaf ze echter nooit aan toe. Wel maakte ze gebruik van Zwarte Magie, dat door het Arcanium officiëel was verboden, aangezien het gebruik ervan bijzonder gevaarlijk was voor de meeste mensen. Beatrice's band met de Teronthir maakte echter dat zij geen negatieve effecten had bij het gebruik van Zwarte Magie. Samen met Drazhira Vayas was ze dan ook een van de enige tovenaressen die Zwarte Magie gebruikten- maar wanneer ze het gebruikten, waren ze er wel zeer effectief in.