Damadania

**Damadania** (dam. **Damadanijya**) - takie państwo ma kontynencie Kalcedonia na planecie Olbus.

## Historia

Damadania powstała w 313 w wyniku buntu przeciwko Wielkiemu Pallasowi. Do miasta Deu Ris (obecnie Deuris) przyjechał aprisujący rewolucjonista Urs Kerl z chęcią zabrania ze sobą swojego przyjaciela stamtąd, który nazywał się Dam Dan. Udało mu się i objechali jeszcze kilka innych oddalonych od siebie miast celem wzięcia ze sobą swoich przyjaciół stamtąd. Zgromadzili ich trochę i wspólnie najechali na Zamek w Pal Burgu. Straż zamku została pokonana, wojowie nie dogonili ich, a policja przybyła za późno. Rewolucja się udała i Wielki Pallas się rozpadł. Dam Dan otrzymał Krainę Jeleni (pal. Der Land, dam. Hirf Ladue) i zmienił swoje imię i nazwisko na Damadanijyan Akkterependerommnon i ogłosił się królem Damadanii. Z czasem nie używał publicznie nazwiska, tylko zaczęto go nazywać Damadanijyan I.

Damadania i reszta Kalcedonii zaczęły rozwijać się w stronę inną niż Pallas, ale trochę nie wyszło, kiedy w 337 Pallas skolonizował Amię, dzięki czemu był dalej do przodu w porównaniu do reszty.

W 476 Pallas i Ursaria zawarły sojusz, bo tak. Niedługo po tym miała miejsce I wojna pallasyjsko-damadańska. Damadania szukała guza, więc zaatakowała najmocniejsze państwo w Kalcedonii. Damadańczycy przegrali, bo, wiadomo, Pallasyjczycy byli silniejsi.

Po tej wojnie sojusz pallasyjsko-ursaryjski rozwinął się i stał się sojuszem wieczystym pallasyjsko-ursaryjskim. Wtedy Damadańczycy postanowili zaatakować Ursarię. Wojnę ursaryjsko-damadańską Damadania też przegrała, bo była po prostu osłabiona po poprzedniej wojnie.

Krótko po tym sojusz wieczysty zamieniono na przyjaźń, która, mimo że już niedokumentowana, trwa do dzisiaj. Krótko po tym Damadańczycy zaatakowali pallasyjską enklawę sąsiadującą z Ursarią i Damadanią (tą, która wygląda jak prostokąt). Jak można się domyślić, II wojnę pallasyjsko-damadańską Damadańczycy też przegrali. Od tej pory Pallasyjczycy i Damadańczycy się nienawidzą. Ursaryjczycy wyznają zasady: "wróg mojego przyjaciela to też mój wróg" oraz "wróg mojego brata to też mój wróg". Damadańczycy za to wyznają zasady: "przyjaciel mojego wroga to też mój wróg" oraz "brat mojego wroga to też mój wróg". I tym samym Ursaria i Damadania też się nienawidzą, ale niekoniecznie aż tak.

Większość uznaje ten moment za koniec starożytności i początek średniowiecza. I tak samo stwierdzili badacze. Na dodatek te wszystkie zmiany trwające od lat wreszcie dobiegały końca (chociaż niektórzy twierdzą, że zdążyły one zajść między zawarciem sojuszu pallasyjsko-ursaryjskiego a końcem II wojny pallasyjsko-damadańskiej).

Damadańczycy byli dostatecznie rozjebani, ale najwidoczniej było im mało, bo jeszcze resztkami swojej armii najechali wyspiarską Anflię. Jako że byli w chuj osłabieni, przegrali.

W 486 Damadania zaczęła skłócać się z Aranią, Anaronem i Anorą. Arańczycy, Anarończycy i Anorczycy należą do tej samej rodziny narodów, co Damadańczycy, więc to była taka w sumie kłótnia między rodzeństwem. Niektórzy twierdzą, że to jest koniec starożytności i początek średniowiecza, ale już najważniejsze zmiany zaszły jakieś 10 lat wcześniej, a to, co się działo wtedy, to była co najwyżej finalizacja tych przemian, która też potrwała trochę.

W 1492 Pallasyjczycy dalej mieli za mało ***f o r $ y***, więc postanowili sprzedać kilka kolonii innym państwom. Jedną ze sprzedanych kolonii była sąsiadująca od północy z ZSA Takana, którą otrzymali Damadańczycy. W tamtym okresie Pallasyjczycy udali się na kolonizację reszty świata. Zajęli trochę ziem na kontynentach takich jak Ufrynkia (który był wcześniej znany Kalcedończykom) i Zaoralia (nowo odkryty) oraz Zrajzja. Dzięki temu również inne państwa zaczęły kolonizować tamte kontynenty. Damadania też się do tego dołączyła. Posiadała kilka kolonii w Ufrynkii.

Również w 1492 do Zjednoczonych Stanów Amii zaczęła przybywać ludność z różnych państw. Jako że ZSA było za dawnych lat ulubioną kolonią Pallasu, król chciał zawrzeć z prezydentem umowę, że wszelkie innowacje, jakie przyniesie ze sobą jakikolwiek naród do ZSA (albo jak Amijczycy zrobią w końcu coś swojego), tamtejszy rząd ma przenieść do Pallasu. Debil się zgodził i dzięki temu Pallas szedł jeszcze bardziej do przodu. Damadańczycy też przybywali i przez ten tajny układ pallasyjsko-amijski rozwiązania przywiezione za ocean przez Damadańczyków dostawały się do Pallasu, co sprawiało, że Pallas znowu zaczął wyprzedzać wszystkie inne państwa.

Także w 1492 pewien damadański ksiądz Adlbart Lodirre wygłosił swoje kontrowersyjne poglądy na temat ówczesnego Kościoła Pallasyjskiego i chciał stworzyć Kościół Pallasyjski obrządku damadańskiego, jednak w krótkim czasie jego poglądy na ten temat stały się bardziej radykalne i chciał stworzyć całkowicie nowy odłam pallasyzmu, który nazwał westalizm (dam. **veoustallaisme**, z dam. *veoust* - zachód). Mówi się też na niego po prostu pallasyzm zachodni. W przyszłości powstały inne odłamy westalizmu, przy czym ta pierwotna otrzymała nazwę lodiryzm (dam. **lodirraysme**) od nazwiska ks. Lodirre'a.

Te wydarzenia były przełomowe dla zmian społeczno-kulturalnych w ówczesnym świecie, więc większość uznała rok 1492 za koniec średniowiecza i początek nowożytności i renesansu.

W 1517 Amijczycy pochodzenia damadańskiego zaczęli stanowić największą grupę w narodzie Amijskim.

W 1600 Pallas chciał odkupić od Damadanii Takanę, jednak Damadania odsprzedała im tylko jej wschodnią część. Niedługo po tym państwo arańsko-ursaryjskie rozpadło się na kilkanaście mniejszych państw. Wówczas Storkia zależna do tej pory od ursaryjskiej strony upadłego państwa stała się państwem zależnym od Damadanii. Pallas odzyskał Bafanię, ale nie udało im się odzyskać Świeńska, bo zdążyła go zająć Hokia. Wtedy Storkia zaatakowała Pallas celem zajęcia Amalenii pokrywającej się z woj. vasuańskim z siedzibą w Va Suan. Podbój się udał.

Większość ludzi uznaje ten rok za koniec renesansu i początek baroku, bo to był najważniejszy rok dla zmian kulturalno-społecznych tego typu zmierzających w tą stronę.

Również w tym samym roku Amijczycy pochodzenia damadańskiego przestali stanowić najliczniejszą grupę w swoim narodzie.

W 1601 duża grupa Damadańczyków zamieszkała w Netarlandii (prostokątne państwo będące przed laty eksklawą Pallasu) borykającą się z konfliktami wewnętrznymi. Netarlowie z Falerii utworzyli swoje państwo wraz z Damadańczykami zamieszkującymi region Lawortimu i nazwali je Bralcja i to był prostokąt zajmujący centrum dawnej Netarlandii, a południowy prostokąt był władany przez ursaryjski ród Lenów. Niejaki Zimt ur Len-Burt przekształcił wieś Lenburt, gdzie mieszkali netarlscy Lenowie, w miasto i ustanowił je stolicą nowo powstałego państwa.

W 1648 Damadania zaatakowała Królestwo Lapryntii i Wielkie Księstwo Afancji, które powstały 48 lat temu po rozpadzie Ursarii, i je podbiła. Niektórzy uznają ten rok za koniec renesansu i początek baroku ze względu na wydarzenia za wschodnią granicą Pallasu.

Po aneksji dwóch ursaryjskich państw wschodnie ursaryjskie państwa półtajnie prosiły Pallas o pomoc. Powstał wtedy Sojusz Wschodniej Ursarii Przy Pallasie.

W 1658 celem SWUPP stało się zjednoczenie Ursarii. W związku z reprezentowanymi agresywnymi poglądami na temat władz zachodnioursaryjskich państw te tajnie prosiły Damadanię o pomoc. Wtedy powstała półoficjalna Koalicja Ursaryjczyków Zachodu.

W związku z tajnymi relacjami państw ursaryjskich z Damadanią Ursaryjczycy (zwłaszcza na zachodzie) wykazują pod niektórymi względami podobieństwa kulturowe do Damadańczyków.

W 1668 KUZ ogłosiło swój koniec.

W 1678 SWUPP też.

W 1688 Ursaria się zjednoczyła, ale nie odzyskała Lapryntii i Afancji oraz Lakinten zachował niepodległość. Kilka dni po Ursarii zjednoczyła się Arania i od razu wzięła się za odbicie Storkii z rąk Damadanii, bo chcieli mieć jakieś państwo zależne, które by im pomogło w pójściu do przodu.

Niedługo po zjednoczeniu Ursaria uczyniła Lenburt państwem zależnym i dużo Ursaryjczyków wprowadziło się Bralcji, a dokładniej do wschodniego Lawortimu. Narodowość ursaryjska miała gigantyczny wpływ na ukształtowanie się kultury bralckiej.

W tym samym roku Pallas i Damadania zawarły umowę takańską, na mocy której Takana Wschodnia (kolonia Pallasu) i Takana Zachodnia (kolonia Damadanii) zjednoczyły się i stały się wspólną kolonią pallasyjsko-damadańską.

Tym wszystkim wydarzeniom towarzyszyła jeszcze chęć wprowadzenia kolejnych zmian, bo stwierdzono, że tak naprawdę jeszcze nigdy nie było takiego czegoś jak "dobre czasy", więc rozpoczęto kolejne zmiany społeczno-kulturalne mające zmienić wszystko. To wszystko zdaniem zdecydowaniem większości zapoczątkowało epokę oświecenia, kończąc barok.

W 1698 zależna od Aranii Storkia podjęła niezależną decyzję zaatakowania Lakintenu i uzależnienia go od siebie. Udało im się i od tej pory Lakinten był państwem zależnym od państwa zależnego :P To zainspirowało Damadanię, która rok później zaatakowała Lenburt i go uzależniła od siebie, odbierając władzę nad nim Ursarii.

W 1789 Pallas za przyzwoleniem Ursarii dokonał jej aneksji oraz odzyskali ziemie odebrane im przez Damadańczyków. Wówczas Pallas zawarł unię personalną z Lakintenem, która zakończyła się w 1813, a wróciła w 1826. Pallas jednak nie odzyskiwał Lenburtu, bo Damadania poszła na układ z Bralcją i ta zawarła unię personalną z Lenburtem. Odebrał również Damadanii władzę w Takanie czyniąc ją swoją półkolonią. Jak by tego było mało, Damadanię zaatakował Anaron zajmując część damadańskich ziem, a niedługo po Anaronie identycznie postąpiła Arania. Te wydarzenia zdecydowana większość uważa za koniec oświecenia i początek romantyzmu.

31.12.1849 Pallas dał niepodległość Ursarii. Ten moment uważa się za koniec romantyzmu i początek realizmu (w Pallasie pozytywizmu). Wtedy również unia personalna Pallasu i Lakintenu zakończyła się.

1.01.1850 Damadania zaatakowała Anaron celem odzyskania dawnych ziem. Udało im się, a na dodatek zajęli anaroński Lakaton. Niedługo potem zaatakowali Aranię i kilka minut przed północą udało im się zająć Pneumonię i Onkię.

W 1914 Damadania oddała Anaronowi Lakaton i Aranii Pneumonię i Onkię z nadzieją, że oba państwa zgodzą się na dołączenie do sojuszu antypallasyjskiego, bo Damadańczycy chcieli odzyskać Lapryntię i Afancję. Arania nie przyjęła propozycji, ale Anaron już tak. Wybuch I wojny światowej zakończył epoki realizmu i nowożytności, a zapoczątkował epokę współczesności.

W 1918 Anaron przeszedł na stronę Pallasu i Ursarii i dzięki temu Damadania przegrała. Odebrano jej prawie wszystkie kolonie, a na dodatek Ursaria zajęła kolejny kawałek damadańskiej ziemi.

W 1939 Damadania odnowiła swój sojusz mimo zakazu i ponownie zaatakowała Pallas i Ursarię. Tak wybuchła II wojna światowa.

W 1945 Damadania została rozjebana, ale skądś znaleźli jeszcze jakieś wojska i rozpoczęli III wojnę światową, która skończyła się jeszcze tego samego roku, bo Damadania była po prostu wykończona. No ale prawdziwym problemem byli komuniści ze wschodu. Chciano, żeby Damadania pomogła w zwalczeniu ich, więc Ursaria oddała im ziemie, które odzyskała od nich lata temu. W zamian za zgodę na pomoc z komunistami obiecano pomoc Damadanii w odbudowie. Damadania się zgodziła i odbudowała się w 5 lat. Tak rozpoczęła się zimna wojna między wspólnikami kapitalistycznego Pallasu a wspólnikami komunistycznego Wspólnotowego Związku Komunistycznych Republik i Gmin Socjalistycznych.

31.12.1989 zakończyła się zimna wojna. WZKRiGS (w skrócie WZK lub WZKR) rozpadło się jednak dopiero w 1991, ale chuj to kogo obchodzi.

W latach 1990-2012 działo się dużo różnych rzeczy i nie chce mi się ich wszystkich wymieniać.

Od tamtej pory dużo się tam nie dzieje :()

## Rzeczy, które stworzyła Damadania oraz następstwa stworzenia tych rzeczy

Język damadański - Damadańczycy swoimi prowokacyjnymi antypallasyjskimi zachowaniami przyciagnęli zainteresowanie sobą i sprawili, że ten obrzydliwie brzmiący język ma duże znaczenie na świecie, a szczególnie na kontynencie. Badaniem języka damadańskiego zajmuje się damadanistyka.

Socjologia - Damadańczycy jako pierwsi rozpoczęli badania ogólnie nad społeczeństwem. Badali normy społeczne i jakieś inne pierdoły. Po aneksji ursaryjskich Lapryntii i Afancji przybyli tam Damadańczycy zaczęli jakoś wiązać ze sobą historię i socjologię i naukowcy stamtąd nierzadko prowadzili wspólne badania.

Futurologia - to tu do dzisiaj prowadzi się najwięcej badań dotyczacych przyszłości i próbuje się ją przewidzieć. Po aneksji Laprytnii i Afancji ursaryjscy historycy wykorzystywali damadańskie opisy przyszłości do zbadania, jak sobie kiedyś wyobrażano przyszłość. Dosyć popularny był pogląd, że Pallas upadnie, ale nigdy się na to nie zapowiadało.

Statystyka - Damadańczycy jako pierwsi przeprowadzali spisy ludności i gromadzili inne dane statystyczne. Po tym, jak Pallas po aneksji Ursarii odzyskał Lapryntię i Afancję, sam zaczął prowadzić spisy statystyczne, a pallasyjscy matematycy uznali, że statystyka to dział matematyki i oskarżali damadańskich naukowców i statystyków o splagiatowanie pallasyjskiej dziedziny nauki i przez cały okres romantyzmu toczył się nikogo nieinteresujacy spór między naukowcami z obu państw.

Botanika - powstała dzięki bogatej i zróżnicowanej florze tego kraju. W późnym średniowieczu uznana za dział biologii. Zainteresowanie Damadańczyków roślinami wpłynęło na to, że zaczęli oni ulepszać metody uprawy roślin i do dzisiaj w tym ~~antyludzkim~~ państwie bardzo popularne jest posiadanie co najmniej jednej (przynajmniej kilku) roślin.

Geografia - Damadańczyków zainteresował nowy podział świata po rozpadzie Wielkiego Pallasu. Tak powstała geografia :P

Biochemia - Damadańczycy ~~podjebali~~ wykorzystali osiągnięcia Pallasyjczyków w dziedzinie biologii i osiągnięcia Ursaryjczyków w dziedzinie chemii, połączyli to i stworzyli swoją naukę. Naukowcy z Pallasu i Ursarii byli na to źli, ale to nikogo nie interesowało.

Sadownictwo - damadańscy rolnicy niezadowoleni z tego, że damadańskie rolnictwo nawet do pięt nie dosiega pallasyjskiemu rolnictwu stwierdzili, że zainspirują się tymi, którzy stworzyli rybactwo, czyli stworzą coś swojego. Stworzyli więc sady i sadownictwo, dzięki czemu damadańskie działki zaczęły wyglądać lepiej (przynajmniej od tyłu, bo oni sady robili z tyłu). Po zajęciu Laprytnii i Afancji pojawiły się stwierdzenia, że sadownictwo to dziedzina ogrodnictwa i że Damadańczycy znowu nie zrobili nic swojego. Po aneksji Ursarii przez Pallas i odzyskaniu w/w krain twierdziło tak więcej ludzi i miał miejsce kolejny nikogo nie interesujący spór.

Muzyka - w Damadanii stworzono własne instrumenty, w tym najbardziej rozpoznawalny, czyli gitarę klasyczną, dzięki czemu folklor damadański różnił się od pozostałych. W południowym regionie Damadanii, czyli w Ocypanii, ludzie stworzyli swoje instrumenty, w tym swój najbardziej rozpoznawalny, czyli gitarę akustyczną, dzięki czemu folklor ocypański różnił się od folkloru damadańskiego.

Rzeźbiarstwo - dopiero w Damadanii zaczęto tworzyć co najmniej dobrze wyglądające rzeźby. Starożytne rzeźbiarstwo było okropne i dopiero Damadańczycy umieli w rzeźby. Dzięki temu rzeźbiarstwo w Damadanii do dzisiaj jest popularne i jest tam najwięcej galerii sztuki na świecieobok Ursarii. Również damadańskie galerie sztuki są najpopularniejsze obok tych ursaryjskich. Rzeźby w Damadanii są dla niektórych cennym źródłem wiedzy historycznej.

Piłkówka zimowa - jest to sport narodowo-państwowy Damadanii i Damadańczyków z tą różnicą, że mecze gra się zimą (chociaż da się też latem i też się gra latem; podobnie ze standardową piłkówką), a to powstało tylko dlatego, bo nie chcieli mieć wiele wspólnego z Pallasem, ale jedyne co zrobili, to tylko pozmieniali kilka przepisów i kazali grać w zimę.

Wino - Damadańczycy wymyślili swój narodowy alkohol, którego obecnie piją najwięcej (sytuacja lekko uległa zmianie w trakcie podziału Ursarii na mniejsze państwa, kiedy te zachodnie chciały pomocy Damadanii w zjednoczeniu Ursarii, co poskutkowało wpływami kulturalnymi Damadańczyków na kulturę ursaryjską).

Narkotyki - one tam powstały i przez pewien okres były najczęstszą przyczyną śmierci. Damadania to też jedyne państwo, gdzie narkotyki są nielegalne, przez co to tam jest najwięcej ćpunów.

Złotorączkowanie - Damadańczycy to dosyć agresywny naród i denerwowało ich to, że w ich państwie dużo rzeczy się psuło i że musieli się wkurwiać, jak oddali to komuś do naprawy, więc postanowili, że będą się uczyć, jak naprawić cokolwiek, co by mieli w domu. I udało im się.

Remontownictwo - Damadańczyków zaczęła w końcu wkurwiać konieczność mieszkania w popallasyjskich ruderach, ale nie umieli budować domów jak Ursaryjczycy, więc stwierdzili, że zaczną odnawiać swoje gówna. I tak Damadańczycy zapoczątkowali remonty.

Hydraulika - dopiero Damadańczycy wymyślili takie coś, jak doprowadzanie wody z odległych źródeł. W końcu nie trzeba było zapierdalać do najbliższego zbiornika wody, jak potrzebna była woda. Dzięki położeniu instalacji wodnych Damadańczycy zaczęli myć się częściej niż reszta Kalcedończyków oraz prali ubrania częściej. Łatwiejszy dostęp do wody wpłynął również na rozwój kuchni damadańskiej, gdzie obecnie wykorzystuje się dużo wody.

Blacharstwo samochodowe - skoro Damadańczycy ulepszyli pod względem wizualnym swoje działki i domy, to stwierdzili, że tak samo zrobią z samochodami. Zaczęli używać blach i stworzyli karoserię do samochodów. Duża część samochodów była pallasyjska, bo to oni robili najlepsze, i zyskiwały one po prostu na wartości dzięki blacharce.

Mechanika lotnicza - Damadańczycy zaczęli szukać alternatywy dla samochodów. Udało im się. Samoloty, w przeciwieństwie do samochodów i motocykli, latały, a z czasem zaczęły dostawać więcej niż jeden silnik (ale to już nie za sprawą Damadańczyków). Obecnie damadańskie samoloty są najlepsze na świecie, a w tym kraju ten środek transportu stanowi ok. 50% pojazdów. Wiele osób woli latać w powietrzu niż jeździć drogami, dzięki czemu na Damadańskich drogach jest mniej gęsty ruch drogowy.

Ślusarstwo - mechanicy samochodowi z Damadanii wymyślili alternatywę dla samochodów i motocykli w postaci samolotów, ale dalej im było mało. Dowiedzieli się o istnieniu takiego ursaryjskiego zawodu i rzemiosła jak ślusarstwo, które czerpało dużo z mechaniki samochodowej i kowalstwa, więc Damadańczycy postanowili zainspirować się w inny sposób. Jako że ursaryjskie ślusarstwo zajmowało się maszynami mechanicznymi, tak damadańskie miało zajmować się kluczami i okuciami (to drugie już robili pallasyjscy kowale, ale Damadańczycy postanowili się w tym wyspecjalizować) oraz obróbką metali na zimno. Ursaryjczycy byli niezadowoleni, że Damadańczycy coś swojego nazwali nazwą czegoś, co stworzyli oni.

Technika grzewcza - powstała we wschodniej Ocypanii. W końcu nie trzeba było kopcić piecem albo ogniskiem po domu w zimę, tylko wykorzystano rozwiązania hydrauliczne i woda przenosiła ciepło do domu.

Technika sanitarna - powstała w zachodniej Ocypanii. Tamtejsi ludzie zaczęli się częściej myć od reszty kontynentu, a jak chciało się któremuś szczać albo srać, to nie musieli zapierdalać na pole albo (najgorzej) kopać dół w domu i tam się załatwiać, tylko normalnie idziesz, kurwa, do sracza, nie, i tam ogarniasz swoje sprawy.

Winiarstwo - tworzenie wina ze zwyczajnej działalności rozwinęło się w rzemiosło, a potem w przemysł.

Szklarstwo - Damadańczykom zaczęły się podobać ich domy, ale przeszkadzały im okna, więc wymyślili szkło i zaczęli je wstawiać w dalej brzydko wyglądające okna.

Hydrologia - nauka stworzona przez Ocypańczyków. Ocypańczyków zainteresowała woda, więc wykorzystując wiedzę Damadańczyków z tego regionu (zwaną geografią fizyczną) stworzyli naukę o wodzie, czyli hydrologię.

Hydrotechnika - technika stworzona przez Ocypańczyków. Zainteresowało ich wykorzystywanie zasobów wodnych na więcej sposobów niż do tej pory umiało państwo. Tak powstała hydrotechnika.

Inżynieria złotorączkowa - dzięki niej rozwija się złotorączkowanie.

Inżynieria remontowa - dzięki niej rozwija się remontownictwo.

Inżynieria hydrauliczna - dzięki niej rozwija się hydraulika.

Inżynieria blacharska - dzięki niej rozwija się blacharstwo samochodowe.

Inżynieria lotnicza - dzięki niej rozwija się mechanika lotnicza.

Inżynieria mechaniczna - dzięki niej rozwijają się ślusarstwo i mechanika samochodowa.

Inżynieria grzewcza - dzięki niej rozwija się technika grzewcza.

Inżynieria sanitarna - dzięki niej rozwija się technika sanitarna.

Inżynieria hydrotechniczna - dzięki niej rozwija się hydrotechnika.

Transport - Damadania zaczęła zamawiać od Pallasyjczyków nowy typ samochodów, a dokładniej taksówki, bo damadańskie władze chciały zarobić na przewożeniu ludzi, żeby ci nie kupowali aż tak często na własność samochodów. Udało się. Do dzisiaj ok. 50% tych, którzy nie latają wszędzie samolotami, woli wozić dupy taksówkami.

Logistyka - dzięki niej w Damadanii rozwinął się transport kradzionymi z Ursarii ciężarówkami, bo logistycy zaczęli planować trasę przewozu i zajmować się innymi rzeczami ważnymi w transporcie.

Lotnictwo - przez niektórych kiedyś uznawane za dziedzinę transportu, ale w końcu przestano.

Ochroniarstwo - dzięki niemu Damadańczycy czuli się bezpieczniej (bo oprócz tego mieli jeszcze policję, która im pozostała po czasach należenia do Pallasu).

Brukarstwo - Damadańczykom spodobało się bardzo dekorowanie działek kamieniami przez Ursaryjczyków. Oni też chcieli, ale każdy miał do nich problemy, że nie robią nic swojego. Postanowili to zmodyfikować i wymyślili kostkę brukową. Mieli dalej obawy, ale tym razem niesłusznie. Potem dodali inne materiały, z których robiło się kostkę brukową, a potem również granitową.

Przemysł złotorączkowy - jako że rosło zainteresowanie samodzielnym naprawianiem wszystkiego, postanowiono, że będzie się produkować narzędzia do napraw na skalę przemysłową.

Przemysł remontowy - odnawianie domów tak bardzo zainteresowało Damadańczyków, że materiały remontowe zaczęto produkować w fabrykach.

Przemysł hydrauliczny - powstanie hydrauliki było takim sukcesem, że rozpoczęto produkcję materiałów instalacyjnych w zakładach przemysłowych.

Przemysł blacharski - upiększanie samochodów montażem blach tak zafascynowało Damadańczyków, że aż blach było za mało, więc pootwierano fabryki, w których produkowano części do karoserii.

Przemysł lotniczy - samoloty zyskały gigantyczne zainteresowanie ze strony Damadańczyków, więc postanowiono o rozpoczęciu ich produkcji przemysłowej.

Przemysł samochodowy - na jego rozwój miały wpływ powstanie i rozwój przemysłu blacharskiego.

Przemysł mechaniczny - wzrosła produkcja samolotów, samochodów i kluczy oraz okuć budowlanych.

Przemysł brukarski - kostka brukowa to był świetny wynalazek, więc jego produkcję rozszerzono na skalę przemysłową.

Przemysł szklarski - Damadańczykom spodobało się wstawianie szkła w okna, więc postanowiono, że szkło będzie się produkowało w tzw. hutach szkła.

Przemysł winiarski - Damadańczykom tak posmakowało wino, że zaistniała potrzeba powiekszenia produkcji tego trunku i stworzenie fabryk tego napoju.

Przemysł grzewczy - Damadańczykom (w sumie to bardziej Ocypańczykom) spodobało się grzanie z pomocą wody, więc postanowiono, że urządzenia grzewcze będzie się produkowało metodami przemysłowymi.

Przemysł sanitarny - Damadańczykom (w sumie to bardziej Ocypańczykom) spodobały się urządzenia sanitarne, więc postanowiono, że urządzenia sanitarne będzie się produkowało metodami przemysłowymi.

Przemysł hydrotechniczny - Damadańczykom (w sumie to bardziej Ocypańczykom) spodobały się budowle hydrotechniczne, więc postanowiono, że będzie się je produkowało metodami przemysłowymi.

Branża złotorączkowa (złotorączkówka) - dzięki niej najlepiej naprawiali (i dalej najlepiej naprawiają).

Branża remontowa (remontówka) - dzięki niej najlepiej remontowali (i dalej najlepiej remontują).

Branża hydrauliczna - dzięki niej mieli najlepsze instalacje wodno-kanalizacyjne i grzewcze oraz urządzenia hydrauliczne, grzewcze i sanitarne (i dalej najlepiej mają).

Branża blacharska - dzięki niej ich auta miały najlepsze blacharki (i dalej mają).

Branża lotnicza - dzięki niej mieli najlepsze samoloty i najlepsze lotnictwo (i dalej mają najlepsze samoloty i lotnictwo).

Branża mechaniczna (mechanika) - dzięki niej najlepiej wyrabiali i dorabiali klucze i okucia (i dalej najlepiej wyrabiają i dorabiają).

Branża samochodowa - bo blacharstwo wymyślili.

Branża brukarska - dzięki niej mieli najlepszą kostkę brukową (i dalej mają).

Branża logistyczna - dzięki niej najlepiej planowali trasę przewozu i zajmowali się innymi kwestiami związanymi z transportem (i dalej tak to robią).

Branża grzewcza - dzięki niej mieli najlepsze ogrzewanie (i dalej mają).

Branża sanitarna - dzięki niej mieli najlepsze sracze itp. (i dalej mają).

Branża hydrotechniczna - dzięki niej mieli najlepsze urządzenia hydrotechniczne (i dalej mają).

Pallasyzm - przyjęli tą religię, bo każdy inny ją przyjął.

Westalizm/pallasyzm zachodni - Damadańczykom zaczęło coś przeszkadzać w pallasyzmie i stworzyli swój jego odłam. W Damadanii religią państwową pozostał najpierwszy, tradycyjny odłam westalizmu, czyli lodiryzm.

Kościół Pallasyjski - jeszcze w średniowieczu główny kościół Damadanii.

Kościół Damadanii - powstał niedługo po uznaniu westalizmu za religię państwową i został uznany za kościół państwowy.

Homoseksualizm - kary za niego zostały poraz pierwszy zniesione w Damadanii. Rząd damadański zniósł palenie gejów i lesbijek na stosie za preferencje seksualne tylko dlatego, żeby wkurwić Pallasyjczyków, ale tak naprawdę oburzył się cały kontynent. Tak naprawdę oni dalej mieli ochotę palić homoseksualistów, ale chodziło o zirytowanie Pallasu. Na dodatek osób homoseksualnych było najwięcej w Damadanii (średnio niewiele więcej niż w innych państwach), a zniesienie kar za niego spowodowało wzrośnięcie ich liczby. Taka sytuacja trwa do dzisiaj.

Ateizm - sytuacja analogiczna do powyższej, tylko że obecnie są państwa, gdzie ateistów jest więcej niż w Damadanii.

## Geografia

Damadania jest położona w zachodnio-środkowej Kalcedonii. Północno-zachodnia połowa Damadanii to niziny, pojezierza i pobrzeża, południowo-wschodnia 1/3 to wyżyny, a pozostała 1/6, a konkretnie tereny przy granicach z Aranią, Storkią i Ursarią to góry.

Damadania jest podzielona na regiony (dam. *régionneré*), które z kolei są podzielone na departamenty (dam. *depártémanteré*), a te z kolei na gminy (dam. *mindsé*). Gminy dzielą się na miejskie (dam. *mindsé* *burguealre*), czyli takie, gdzie są same miasta, wiejskie (dam. *mindsé* *conautealre*), czyli takie, gdzie są same wsie, oraz miejsko-wiejskie (dam. *mindsé* *burguealret-conautealre*), czyli takie, gdzie znajdują się zarówno miasta, jak i wsie. Specyficzną odmianą gminy wiejskiej jest wieś-gmina (dam. *conauteré-minde*), czyli wieś niezaliczająca się do żadnej gminy, ponieważ sama jest gminą. W jednym z powiatów tego typu gminy stanowią większość, a reszty rodzajów gmin jest tam po jednym. Wśród miejscowości (miast i wsi) większość stanowią miasta. Po powstaniu Damadanii dotychczasowe pallasyjskie województwa, hrabstwa i gminy przybrały nieco inne kształty i w ten sposób stały się damadańskimi regionami, departamentami i gminami.

W 1789 Pallas anektował Ursarię i wtedy większość w Damadanii zaczęły stanowić wsie. Stary stan rzeczy powrócił, kiedy w 1850 Ursaria odzyskała niepodległość.

Od 2021 region Ocypania jest regionem autonomicznym.

W 2021 zaistniała sytuacja identyczna, co w 1789. Stary stan rzeczy powrócił w 2022.

Pierwszą stolicą Damadanii było miasto Deuris noszące za czasów Wielkiego Pallasu nazwę Deu Ris. Było wówczas stolicą województwa deuriskiego i powiatu/hrabstwa deurskiego oraz gminy Deu Ris oraz krainy historyczno-geograficznej Deuria (pal. *Deu Rja*, dam. *Deurié*). Po powstaniu Damadanii Deuris został stolicą regionu Deuria, departamentu deurskiego (dam. *depártémanté deuriálé*) i gminy Deuris (dam. *minde Deuris*).

W 1492 miało miejsce wyodrębnienie się westalizmu od pallasyzmu klasycznego. Wtedy bez powodu władze Damadanii zadecydowały o przeniesieniu stolicy do mało znaczącego miasta Souzegal w regionie Aquet. Zburzono tam kościół klasycznopallasystyczny i postawiono w innym miejscu kościół westalistyczny (potem lodirystyczny), gdzie przez długie lata mieściła się siedziba Kościoła Damadanii. W 1789 Pallas odzyskał Lapryntię i Afancję od Damadanii dla Ursarii i władze damadańskie zadecydowały o powrocie do zastanego Deurisu. Zajęto stary zamek, który wyremontowano, a stary kościół klasycznopallasystyczny przemianowano na nową siedzibę Kościoła Damadanii.

## Ludzie

Od 1970 Damadania jest państwem multikulturowym z powodu nagłego przypływu imigrantów. Od tej pory Damadańczycy stanowią 65% populacji w Damadanii. Do 1970 stanowili 85%. Większość ludzi zamieszkuje wsie, bo w momencie założenia Damadanii większość mieszkańców uciekła z miasta do wsi, bo po prostu życie na wsi wychodziło taniej (chuj, że biedniej; ludzie wtedy wyszli z założenia, że tańsze życie pozwoli na rozwój państwa).

W 1789 większość w Damadanii zaczęły stanowić wsie i ludność wiejska masowo zasiedliła miasta. Wtedy ludność miejska zaczęła stanowić większość. Poprzedni stan rzeczy powrócił w 1850, kiedy z powrotem miasta zaczęły dominować, a wsie zostały z powrotem tak licznie zamieszkane.

W 2021 zaistniała sytuacja identyczna, co w 1789. Stary stan rzeczy powrócił w 2022.

Na początku istnienia państwa większość Damadańczyków można było utożsamić z zestawem poglądów o profilu prawicowym i liberalnym, przez co już od początku porzucano pallasyjskie obyczaje i nie pielęgnowano własnych, które się uformowały z czasem. To spowodowało uformowanie się zmiennej kultury damadańskiej. Spowodowało to również stworzenie stereotypowego wizerunku Damadańczyka jako człowieka nowoczesnego i odrzucającego to, co stare, ale sprawdzone.

Po połączeniu się Ursarii i Aranii Damadańczycy początkowo dalej reprezentowali głównie te same poglądy, co wcześniej, jednak szybko skłonili się bardziej ku poglądom prawicowym i socjalistycznym, co spowodowało gigantyczne zmiany w społeczeństwie damadańskim i w kulturze kraju.

Po rozpadzie Ursarii i Aranii Ursaryjczycy przystosowywali swoje poglądy do poglądów władz. Chociaż w sumie chuj to kogo obchodzi? W tamtym okresie władzę w Damadanii przejęli ludzie reprezentujący centrum i konserwatyzm. Były to więc czasy przywrócenia części obyczajów damadańskich i zatrzymaniu paru innych. Po zjednoczeniu Murarii i Tynkii władzę w Damadanii przejęli centroprawicowcy i socjalistyczni liberałowie. Ludzie szybko przeszli na ich stronę i to spowodowało zaprowadzenie gwałtownych zmian w społeczeństwie. Po zjednoczeniu Betonii i Zbronii władze damadańskie zmieniły poglądy na centroprawicowe i liberalno-socjalistyczne, co w praktyce nie oznaczało wielkich zmian, ale jakieś jednak były. Po aneksji Lapryntii i Afancji władze damadańskie ponownie zmieniły swoje poglądy polityczne i przeszły do obozu centroprawicowo-socjalistycznego, co powodowało większe i bardziej radykalne zmiany niż kiedykolwiek do tej pory.

W 1688 doszło do zjednoczenia Ursarii. W tamtym czasie również w Damadanii zmieniły się władze, które zamiast centroprawicy i socjalizmu zaczęły reprezentować prawicę i liberalizm, tak jak to było u początków państwa. Byli to przeciwnicy aż tak gwałtownych i radykalnych zmian. Społeczeństwo szybko poszło za nimi, jednak zmian, które zdążyły zajść, nikt nie cofnął. W tamtych czasach tym bardziej utrwalił się również stereotyp Damadańczyka jako człowieka bardzo nowoczesnego i jednocześnie ten stereotyp uległ drobnym zmianom w czasach podziału Ursarii.

W 1789 doszło do aneksji Ursarii przez Pallas i odzyskania Lapryntii i Afancji od Damadanii. W sumie to nic nie zmienia.

W 1809 władzę przejmują politycy z obozu prawicowego i konserwatywno-liberalnego. Rozpoczął się kolejny okres powrotów do tradycji.

W 1829 władzę ponownie przejmują prawicowcy i liberałowie.

W ostatnim dniu 1849 Ursaria odzyskuje niepodległość, a pierwszego dnia 1850 władzę tam przejmują prawicowcy, konserwatyści i ludowcy. To jednak nic nie zmienia i raczej nikogo nie interesuje, więc idziemy dalej.

Po I wojnie światowej, a dokładniej w 1921, nowe władze Ursarii chciały powrotu do korzeni państwa i identyfikowały się jako władze prawicowe oraz konserwatywno-liberalne. Nowe władze chciały na nowo uczynić Ursarię "ostoją *tradycji nowoczesności*". To chyba nadal nikogo nie interesuje.

W 2021 doszło do drugiej aneksji Ursarii. To w sumie chuja zmienia.

W 2022 niepodległość od Pallasu otrzymały: Ursaria, Storkia, Amalenia, Bafania, Koszbia i Świeńsk. Wówczas do władzy doszli ludzie o innych poglądach niż poprzednicy. Nową władzę stanowili prawicowcy, konserwatywni liberałowie i ludowcy. Oznacza to, że Damadania ma kolejny w swojej historii epizod ożywiania obyczajów. Dodatkowo staje się rzecz niespodziewana, bo w narodzie damadańskim pojawia się większe niż kiedykolwiek wcześniej zainteresowanie folklorem i ludowizną.

## Polityka

Władzę sprawuje król (dam. *rear*), a drugą co do ważności osobą jest premier (dam. *premàirre*). Urząd premiera pojawił się w Damadanii po aneksji Lapryntii i Afancji. Zastępcą króla jest wicekról (dam. *vicé-rear*), a zastępcą premiera - wicepremier (dam. *vicé-premàirre*). Po premierze jest parlament (dam. *parlámenté*) liczący 475 członków. Damadania jest znana z utworzenia instytucji parlamentu. Premier sprawuje władzę nad rządem zwanym Radą Ministrów (dam. *Ministráilré Comearre/Comearre dá Ministráilré*), z powodu czego jest też nazywany Pierwszym Ministrem/Głównym Ministrem (dam. *Primé Ministrée*). W Pallasie i Ursarii parlament pojawił się po odzyskaniu Lapryntii i Afancji.

A jacy byli politycy w większości, to popatrzcie, jacy byli ludzie, to może ogarniecie, bo tam już popisałem, a tu już mi się nie chce.

## Religia

W czasach średniowiecznych dominującą religią był pallasyzm (po podziale z 1054 pallasyzm klasyczny), jednak Damadania była w średniowieczu państwem, gdzie było najwięcej ateistów, dlatego Damadania została pierwszym państwem, gdzie zniesiono całkowicie kary za ateizm. W 1492 ks. Adlbart Lodirre wygłosił swoją negatywną opinię na temat Kościoła Klasycznopallasystycznego. Początkowo planował stworzyć jego damadański obrządek, jednak w końcu stworzył całkiem nowy odłam religii pallasystycznej, która otrzymała nazwę westalizm. Westalizm szybko przejął większość w Damadanii. Z czasem westalizm uległ podziałowi, a dominującym jego odłamem w Damadanii pozostał lodiryzm nawiązujący do początków westalizmu i reform Lodirre'a. Do dzisiaj lodiryzm jest religią dominującą, choć w 1970 większy udział zaczęły mieć inne wyzwania w związku z dużym napływem ludności z innych państw.

Oprócz lodirystów występują również inni westaliści, pallasyści klasyczni, pallasyści ezoteryczni, musaniści, wakupiści, nilfiści, ateiści, agnostycy, deiści i agnostycy-teiści.

## Kultura

Z poprzedniej części artykułu wiadomo, z jakimi poglądami można utożsamić Damadańczyków i nie będę o tym pisał trzeci raz, bo nie ma sensu.

Dopiero w 2022 zainteresowanie zyskała muzyka ludowa i rzeźbiarstwo ludowe (pomijając czasy średniowiecza, renesansu i baroku, kiedy muzyka ludowa była jednym z głównych rodzajów muzyki). Najbardziej rozpoznawalny instrument ludowy Damadanii to gitara klasyczna. Reszta jest w dużej części podobna do tej gitary. Mało osób wie, że również hi-hat jest tu instrumentem ludowym.

Damadańczycy są znani z najlepszych samolotów, najlepszych remontów, najlepszych systemów hydraulicznych, najlepszych rzeźb, najlepszego wina i najlepszych narkotyków oraz najlepszych sadów. Stereotypowy Damadańczyk lata sobie do roboty swoim osobistym samolotem i słucha sobie swojej ulubionej muzyki klasycznogitarowej popijając najlepsze wino w okolicy. Na drugim końcu wsi posiada zajebiście wielki sad, gdzie zaprasza znajomych, żeby pooglądali jego kolekcję rzeźb, porozmawiali o planowanym remoncie u niego i naćpali się razem z nim. Po powrocie z imprezy naprawia połowę domu oraz 3/4 instalacji wodnej, bo przed wylotem tak się wkurwił albo naćpał (albo oba), że rozjebał parę rzeczy.

Akcent damadański ma agresywne brzmienie, stąd też się przyjęło, że Damadańczycy to ludzie często odczuwający złość. To akurat prawda, bo Damadańczycy są najbardziej zdenerwowanym narodem na Olbusie.

## Język

Językiem urzędowym Damadanii jest język damadański. Jest to również oficjalnie język używany, chociaż od 1970 w użytku języków jest dużo więcej, jednak nie w takim stopniu, co damadański.

W 313 powstał język średniopallasyjski, który był na razie w użytku jedynie w Pallasie. Powstał również język starodamadański i w tamtych czasach Damadańczycy powtarzali pallasyjską tendencję do posługiwania się dialektami obok języka standardowego. W 337 język średniopallasyjski pojawił się również w Ursarii i wtedy Ursaryjczycy zaczęli się również często porozumiewać gwarami. Taki nawyk zagościł szybko również w Damadanii. Rok 378 to początek istnienia języka średniodamadańskiego. Wtedy również zdecydowana większość Damadańczyków zrezygnowała z posługiwania się dialektami i gwarami na rzecz porozumiewania się jedynie standardem językowym. Ta tendencja językowa trwa tam do dzisiaj, przez co znajomość dialektu w Damadanii wynosi od tamtej pory do dziś 8-10%.

Damadańczycy identycznie jak reszta świata wyrażają rosnącą chęć nauki języków obcych. Mimo że to pallasyjski jest najpopularniejszym celem osób uczących się obcych jezyków, Damadańczycy praktycznie wcale nie chcą się go uczyć, bo Pallasyjczycy to ich wrogowie. Największą popularnością cieszą się języki arański i anaroński.