Liarel

Znajomi: Mona, Kora, Iren

Wrogowie: Dalkar Dein, Lan Krund

## Wygląd

Liarel to półelfka o długich rudych włosach i niebieskich oczach, ubiera się ona tradycyjnie, jej strój nie wyróżnia się niczym szczególnym, zazwyczaj nie rozstaje się ze swoją lutnią. Na szyi nosi **wisiorek z symbolem drzewa na srebrnym okręgu**.

Elfie uszy trzyma zazwyczaj ukryte we włosach. Bruno podczas jednej z rozmów powiedział, że Lia mimo 30 lat na karku, wygląda na 17 lat, a zachowuje się jak 12 latka.

## Przeszłość

Nie zna swojej rodziny, ani swojego pochodzenia, jako niemowlak została znaleziona w nieznanej wiosce z przytroczonym listem, z którego dało się odczytać tylko imię "Liarel" i wisiorkiem, który nosi zawsze ze sobą. Wychował ją człowiek z pewnej grupy bardowskiej, w której nauczyła się strzelać z łuku, grać i śpiewać. Jednak jej dzieciństwo nie było spokojne, ponieważ ludzkie dzieci dręczyły ją i wyśmiewały przez to, że w przeciwieństwie do nich jest ona elfem.

Dorosłe życie spędziła na śpiewaniu i występach, a od czasu do czasu zdarzały jej się burzliwe i rozczarowujące romanse. Zarabiając jako bardka wędrowała od osady do osady, aż trafiła pewnego razu do karczmy w Mived, gdzie po występie poznała Bruna i Kelda.

## Usposobienie

Jest zwykle wesołą i ma pozytywne nastawienie do świata i spore poczucie humoru. Potrafi, jednak pokazać swoją wredniejszą stronę gdy jakaś osoba jej się nie spodoba co widoczne było przy początkowych interakcjach z Iren. W odróżnieniu reszty towarzyszy podróży często traci ona zimną krew, a gdy się denerwuje lub jest przestraszona uruchamia jej się słowotok.

## Relacje

### Bruno

Gdy Lia była niemowlęciem została zabrana na wzgórze niedaleko wsi Blenark, tam z pewnego powodu musiała być ratowana przez Bertiego. Ten uciekał z nią przez las. Goniony był przez ghoule i biesa, gdy sytuacja była fatalna pojawił się Bruno, który pokonał ghoule i obiecał zapewnić dziecku bezpieczeństwo. Przytroczył zawiniątko z malutką Lią do swojego konia, którego puścił, aby ten dziewczynkę jak najdalej, a sam stoczył walkę z biesem.

Kiedy Bruno spotyka Liarel w Mived rozpoznaje w niej dziecko, które uratował 30 lat temu na wzgórzu niedaleko Blenark.

### Keld

Początkowo Lia nie zgadzała się w wielu sprawach z Keldem, ponieważ ich charaktery są skrajnie różne, ona jest otwarta, gadatliwa i unika robienia krzywdy, a mag mówi mało o sobie, posiada liczne sekrety i ma skłonności sadystyczne, jednak w toku kampanii udaje im się znaleźć wspólny język.

Lii zdarza się pisać o swoich towarzyszach piosenki, których to odbiór niekoniecznie stawia Kelda w dobrym świetle, jednak mimo tego, jak czarodziej jest przez nią przedstawiany w pieśniach, to bardka stara się pomagać magowi wyjść z twarzą z wielu sytuacji, np. gdy trzeba było oszukiwać Juriego odnośnie profesji Kelda.

## Zdolności

~~Lia jest urodzoną artystką potrafi grać na lutni i cudownie śpiewać, aczkolwiek teksty, które komponuje zwykle opisują postacie o, których śpiewa w negatywnym świetle. W pierwszym utworze obraża publikę wytykając im braki w uzębieniu, w drugim przedstawia swoich towarzyszy jako Piromantów a w trzecim ilustruje Kelda (poniekąd słusznie) jako kłamcę i amanta córki Juri’ego. Zwykle przysparza to drużynie bohaterów niesławę ale Lia twierdzi, że sztuka rządzi się swoimi prawami i nie zamierza zmieniać swojego postępowania. W walce opiera się zazwyczaj na swoich łuczniczych kompetencjach, które ma wysoce rozwinięte po latach ćwiczeń.~~

## Pieśni Lii

#### Odcinek 1

> *Hej pijani ludzie! Posłuchajcie Barda;*
>
>
> *Rzućcie trochę grosza, pieśń jest tego warta;*
>
>
> *Sto uśmiechów proszę, nie pytajcie czemu;*
>
>
>
> *Chętnie pokazujcie, braki w uzębieniu.*
>
>

#### Odcinek 4

> *Zjawił się on,*
>
>
> *Dzierżył swą broń,*
>
>
> *Wilkołak padł,*
>
>
> *Zanim mnie zjadł,*
>
>
> *Spalił się ciul,*
>
>
> *Od ognistych kul,*
>
>
> *To Bruno i Keld,*
>
>
> *Podpalą Cię,*
>
>
> *Lepiej wiej stąd,*
>
>
> *Bo spalą Ci dom,*
>
>
> *Spłonie twój syn,*
>
>
> *Więc nie bluzgaj im,*
>
>
> *To ognisty dzień,*
>
>
> *Wciąż coś pali się,*
>
>
> *Zapłać i wiej,*
>
>
> *Bo spłoniesz,*
>
>
>
> *Ty też!*
>
>

#### Odcinek 11

> *Pewnego dnia poznałam go, zakręcił bujny wąs;*
>
>
> *Popatrzył na nas groźnie, powiedział "poszli stąd!";*
>
>
> *To Juri z domu Breza poznał zięcia swego wtem;*
>
>
> *Gdy schodził on z pięterka, to popsuł mu się dzień;*
>
>
> *Za drzwi go zięć wyrzucał, Juri nie dał się;*
>
>
> *Zięcia swego przyjął niechętnie, no i źle;*
>
>
> *Odpalił swoją fajkę, nie wiedział jednak, że:*
>
>
> *Każde słowo zięcia to tylko tani blef;*
>
>
> *Córkę mu zbałamucił, w jego łożu spał;*
>
>
> *Zjadł jego śniadanie, nalewkę wypił sam;*
>
>
> *Wykiwał na pieniążki, naraził życie, bo:*
>
>
>
> *Zięć był ścigany, a Juri stracił dom.*
>
>