Maximiliano I Sprawiedliwy

Maximiliano I rodu Távros zwany sprawiedliwym, syn Alfonso I i Agathe, najmłodszy brat Blanci, Emilii, Míi, bliźniaczek Valeri oraz Sofí, urodzony w 91 roku p.w.e. w Loures, koronowany na króla Raigos w roku 75 po osiągnięciu 16 roku życia. Zmarł w 11 roku p.w.e. w stolicy z przyczyn naturalnych.

**Książę Maximiliano**

Dziecięctwo księcia minęło błyskawicznie i pracowicie, ponieważ w każdą wolną chwilę czasu spędzał na nauce wszystkiego czego potrzebuje przyszły władca. W wieku 8 lat zmarł jego ojciec i został naznaczony jako przyszły władca królestwa, co spowodowało wiele stresu oraz wycofania z życia towarzyskiego w jego życiu. Ostatecznie w wieku 16 lat został koronowany na króla w stolicy, a jego matka oddała mu władzę nad krajem, oczywiście dalej wspierając swojego syna.

**Król Maximiliano**

Pierwszymi krokami młodego króla było kontynuowanie działań swoich poprzedników, skupiając się na rozwoju gospodarki kraju poprzez inwestycje w istniejące miasta oraz tworząc nowe, takich jak Mexilos czy Tres Hermanas. Sfinansował również kilka dużych świątyń, z czego największą w Sagitario co zyskało w oczach kapłanów oraz wierzących.

W 71 roku p.w.e. odbyło się wesele króla Maximiliano z księżniczką Aristeą a już 2 lata później na świat przyszedł ich syn Leontius.

**Wojna z Wermor**

Niestety plany króla zostały mocno pokrzyżowane przez królestwo Wermor, które wypowiedziało wojnę Raigos o kontrolę trójrzecza oraz kolonię na wyspie Suliste w roku 67 p.w.e.. Maximiliano zasłynął podczas tej wojny z strategicznego ruchu wyprzedzającego, co spowodowało dotkliwy cios marynarce wermorskiej. W 65 p.w.e. w zamachu zorganizowanym przez szpiegów Wermor zginęła królowa Aristea oraz książę Leontius. Walki zakończyły się 62 roku p.w.e. rozejmem z powodu zmęczenia walkami oraz braku przewagi jednej ze stron. Rozejm zakładał pokój między królestwami na 20 lat oraz wypłatę przez Wermor 10,000 sztuk złota jako zadośćuczynienie morderstwa rodziny królewskiej.

**Czas smutku**

Po wojnie południowa część kraju przy granicy z Wermor wymagała naprawy, ponieważ tam odbywały się główne działania wojenne. Król był w depresji po stracie swoich najbliższych i przez kilka lat pozostawał w cieniu, a podczas rozmów pokojowych był rozwścieczony z ustaleń, jednakże uszanował wyniki traktatu uznając go za sprawiedliwy. Dzięki królowej Agathe rok po wojnie udało się królowi wyjść z depresji i powrócić do władania krajem, jednakże w 59 roku p.w.e. królowa umiera w swoim łóżku co pogrążyło kraj w żałobie. Po śmierci matki Maximiliano popada w alkoholizm i nadał większe prawa swoim doradcom pozostawiając sobie tylko ważne decyzje, tak aby kraj dalej działa a on by miał więcej czasu wolnego. W tym czasie było kilka skandali, najczęściej związanych z pijaństwem króla, wielokrotnie był znajdowany zarzyganym w rynsztoku albo leżał nagi na traktach. W końcu doradcy razem z najwyższym czarodziejem i arcykapłanem uradzili że trzeba wysłać Maximiliana na wieś aby odpoczął oraz aby poprawił swoje zdrowie psychiczne.

**Przełom**

Przez kolejne lata władzę w kraju sprawowali doradcy króla ale jako że nie mogli podejmować kluczowych decyzji w królestwie panowała stagnacja, która wstrzymała rozwój kraju. Król natomiast powoli wracał do siebie i odzyskiwał chęci do życia na wsi gdzie przebywał 2 lata do roku 55 p.w.e.. W czasie tamtejszego pobytu wiele osób zabiegało aby Maximiliano poczuł się lepiej, jednak przełom nastąpił dopiero w połowie roku 57 p.w.e., kiedy to w pijackim rauszu król postanowił pójść na polowanie w koszuli nocnej i z butelką wina. Polowanie zakończyło się totalną klapą, Maximiliano zgubił się w lesie, poranił się w poszukiwaniu drogi do dworku przez krzaki i gdy już myślał że gorzej być nie może usłyszał przerażony krzyk. Chwiejnym krokiem ruszył w stronę skąd się dobywał i na miejscu zastał przepiekną lokalną dziewczynę otoczoną przez 3 wilki, król nie czekając i czując że nic nie jest mu straszne, zaatakował pierwszego wilka butelką tłukąc ją na jego głowie, resztą szyjki od butelki dźgnął drugiego wilka w bok a ostatniego kopnął w pysk, a gdy sfora zaczęła uciekać w las, Maximiliano ruszył za nimi krzycząc lecz ich nie dogonił, ponieważ stracił przytomność uderzając głową w drzewo, na jego szczęście został znaleziony później przez uratowaną dziewczynę, która przeciągneła nieprzytomnego króla do swojego domu. Następnego dnia przybył kapłan Myranosa i opatrzył rany Maximiliano ale on dalej nie odzyskał przytomności. W tym samym czasie ludzie króla zaczęli go szukać i jeździć po okolicy wypytując czy nikt go nie widział, ale z jakiejś przyczyny nie dotarli do wsi Beler, gdzie znajdował się dom rodzinny Erathii. Władca obudził się dopiero po 4 dniach, nic nie pamiętając z tamtego wydarzenia, ale dziewczyna opowiedziała mu wszystko i podziękowała po wielokroć za ratunek. On się przedstawił, bo zrozumiał że Erathia nie wie z kim ma przyjemność i poprosił aby przekazała jego rycerzom aby się nie martwili bo jest w bezpiecznych rękach.

Już po kilku dniach było widać że mają się ku sobie i przez kolejne miesiące spotkali się wielokrotnie aż w końcu, 55 roku p.w.e., król Maximiliano oświadczył się Erathii rodu Grifo i powrócił z narzeczoną do Loures gdzie odbyło się huczne wesele.

**Odrodzenie**

Od momentu królewskiego ślubu kraj zaczął przechodzić prawdziwe odnowienie gospodarcze, kulturowe oraz technologiczne. Królewska para podzieliła się obowiązkami, Maximiliano skupił się na aspektach ekonomicznych oraz technologicznych a Erathia na kulturze i dyplomacji. Doprowadziło to polepszenia stosunków ze wszystkimi sąsiadami, powstało wiele traktów handlowych oraz wsi i miast, pojawiło się wielu utalentowanych artystów a także wielu pisarzy i malarzy przyjeżdżało aby pokazać swoje działa w Raigos, a technologia kraju powoli nadrabiała względem tych najbardziej rozwiniętych a co za tym idzie rzemieślnicy tworzyli więcej rzeczy lepszej jakość co skłoniło rzemieślników z innych krajów do osiedlenia się w królestwie. Duet był również niepowstrzymany w łóżku, ponieważ dorobili się przez 30 lat 11 potomków, z czego 3 chłopców i 8 córek, co wyznaczyło trend wielodzietność w narodzie.

**Spisek**

W 25 roku p.w.e. została utworzona grupa Jeźdźców Krwi, sekretne stowarzyszenie, zrzeszające różne indywidua, którym ogólnie przeszkadzała aktualnie panująca para królewska i postanowili ich obalić a na tron koronować marionetkę, dzięki czemu mogłaby sprawować władzę nad krajem. Przez kolejne lata grupa zbierała kolejnych swoich sympatyków, tworzyła fałszywe dowody jakoby Bratis żył i chce odzyskać tron, który prawnie mu się należy, ale musiał się ukrywać przez Alfonsem bo ten chciał go zabić poprzez skrytobójców. Dopiero po 10 latach stowarzyszenie nabrało odpowiedniej siły oraz stworzyło niepodważalne dowody jakoby działali z ramienia pokrzywdzonego. Roku 13 p.w.e. część szlachty wypowiada posłuszeństwo królowi oraz chwyta za broń w celu obalenia władzy, zbierając około 4000 armie i jak później się okaże, różne mroczne siły po swojej stronie. Walki trwały 2 lata, wpierw rebelia odnosiła sukcesy bitewne dzięki zaskoczeniu ale to się zmieniło kiedy armia królewska się zorganizowała i rozbiła większą grupę buntowników spychając ich do defensywy. Kluczowym momentem było oblężenie zamku Fuerte gdzie skrywał się główny organizator wojny domowej, Jorgos Machiavelli i złapanie go zakończyłoby cały konflikt. Niestety podczas oblężenia, kiedy para królewska była razem na obradach doszło do aktu zdrady ze strony nadwornego dyplomaty, który dźgnął sztyletem w plecy króla Maximiliana i uciekł do obleganego zamku. Rana była poważna więc kapłani oraz lekarze musieli się sporo natrudzić aby uleczyć rannego, ale wynik czy uda się uratować króla nie był wtedy znany. Królowa Erathia przepełniona złością oraz chęcią zemsty, chwyciła za miecz i założyła zbroję swojego męża ogłaszając że szturm ma się odbyć natychmiast, co pierwotnie zostało uznane za szalony pomysł, ale determinacja oraz zaangażowanie Erathii podniosło morale armii po ataku na władcę. Ostatecznie szturm zakończył się przytłaczającym zwycięstwem pary królewskiej, a prawie wszystkich Jeźdźców Krwi udało się złapać, łącznie z Machiavellim, a zdrajcą zginął jeszcze w czasie szturmu z ręki królowej. Po powrocie do stolicy wszyscy spiskowcy, na polecenie króla, zostali sprawiedliwie osądzeni i większość została publicznie powieszona a kilku wygnano z kraju co zakończyło wojnę domową.

**Władca królestwa**

W wieku 79 lat król Maximiliano zaczyna podupadać na zdrowiu, wielu czarodziejów, zaklinaczy, kapłanów oraz druidów starało się uzdrowić władce lecz żadnemu się nie udało i ostatecznie 10 roku p.w.e. odchodzi we śnie pogrążając kraj w żałobie. Jedynie przed śmiercią ogłosił że władze nad krajem będzie sprawować królowa do momentu kiedy uzna że czas przekazać władzę. W tym samym roku królowa Erathia zostaje władcą Raigos, a lud okrzyknął Maximiliano mianem sprawiedliwym.