Courage is not always in the muscles

Woop i Nemi planują pikinik w okolicy Goblinleer.

Nemi - elf, rouge adventurer

Giant Boar

Brown Bear

Giant Octopus

Befrev - cat

Giant Frog - two frogs

## Background

Po ekscytujących aczkolwiek wyczerpujących przygodach Woop i Nemi postanowili zrelaksować się na pikniku przy Goblinleer Cave. Miejsce dwóch wygranych bitew wydawało się dobrym miejscem na świętowanie i ucztę przed kolejną przygodą... bo nie ma niczego gorszego jak wyzwanie z pustym, burczącym brzuchem.

## Walkthrough

### Piknik

Uratowanie Ozette przynosiło Woopowi i Nemi  na tyle odpowiednią ilość klejnotów, że umożliwiło im to zorganizowanie dość dużego i sytego posiłku.

Woop i Nemi stwierdzili, że czas na celebrację. Piknik, będzie w sam raz. Postanowili spakować posiłek i udać się w okolice słynnej Goblinleer jaskini, znaleźć idealne drzewo z idealnym cieniem i zjeść idealny posiłek.

Zlokalizowanie idealnego miejsca na piknik przyjaciołom nie przysporzyło trudności. Znaleźli bardzo ustronne i wygodne miejsce tuż obok wejścia do Goblinleer przy wielkim, dostojnym drzewie. Woop postanowił natychmiast usadowić się wśród konarów drzewa i jak najszybciej przygotować się do ucztowania. Nie zważając na otoczenie jak to Woop mając w zwyczaju łupną ciężko pod drzewem przy największym konarze i jak to  często bywało i tym razem nie było inaczej Woop łupną w dół.

Nemi, która w tym czasie  podkradała truskawki z koszyka i zapijała pysznym wytrawnym czerwonym winem zauważyła kontem oka nagłe zniknięcie Woopa.

Nemi oczywiście mogła porzucić butelkę rozkosznego wina i natychmiast rzucić się za spadającym przyjacielem w .... hm gdziekolwiek Woop spadał ale to nie leżało w naturze elfa.

Wino to trunek delikatny i tak też należało się z nim obchodzić, Woop to mieszanka wytrzymała, niewątpliwie przetrwa mocny wstrząs.

Tak więc Nemi delikatnie dokończyła wyśmienity trunek dopełniając smak soczystą truskawką i odważnie wyruszyła na ratunek swojemu towarzyszowi.

Nemi zawsze przygotowana na niespodziewane i tym razem nie zawiodła, ze swojego plecaka wyciągnęła linę, przywiązała do korna drzewa i rychło spuściła w dół, w którym widziała znikające rozbawione oczy Woopa.

### Woop spotyka Befrev

Woop mocno wstrząśnięty ale i rozbawiony zaistniałą sytuacją powoli otrząsnął się z zaskoczenia i pyłu. Jako zawodowy Adventurer zawsze był gotowy na nową przygodę i zawszę był chętny do odkrywania nowych, nieznanych miejsc, ale co z piknikiem, pomyślał. Czyż nie lepsza jest przygoda z pełnym usatysfakcjonowanym brzuchem? Woop rozglądając się po nieznanej  jaskini zaczął szukać sposobu na wydostanie się z pułapki. Zrobił kilka kroków do przodu i zatrzymał się z małym zaskoczeniem. Przed nim stał szczur co akurat nie było dziwne, w końcu jestem w jaskini, pomyślał Woop, co zastanowiło half-orca to mały kotek wplątany w czerwone konary drzewa, drżący ze strachy przed gotowym do ataku na niego szczurem. Drzewo w jaskini, pomyślał Woop, czyli jest gdzieś wysoko otwór.

Woop nagle usłyszał za plecami dźwięk, obrócił się i zobaczył wiszącą linę. Woop zawsze wiedział, że może liczyć na wiernego przyjaciela, jak tylko ten osuszy butelkę wina. Ale teraz co robić pomyślał, wydostać się po linie czy uratować kotka. Woop nie musiał myśleć długo, obcy mógł mieć Woopa za brutalnego, orka, który bez skrupułu szuka walki i krwi, niszcząc wszystko co napotka, ale Ci co go znali wiedzieli, że wielkim osiłku drzemie ciepłe i litościwe serce. Przegonię szczura, uratuję kotka i wydostanę nas z tej dziury, zaplanował Woop.

Teraz tylko należało wcielić plan do życia.

Po pierwsze tupnę nogą i szczur ucieknie, bo bestyjka jest nie większa od mojego palca. Woop zabrał się do działania. Tupał, stukał, krzyczał, charczał, sapał ale szczur ani drgnął. Wprost przeciwnie nastroszył się bardziej, i sam zaczął tupać, stukać i charczeć.  Woop nie miał wyjścia, musi zabić gryzonia, mimo że mały i wydawałoby się nie groźny. Woop dobył swojej broni, wiernego gnata i chciał rozpocząć walkę. Ale dam szczurowi szansę pomyślał, niech atakuje pierwszy. Ale szczur zignorował Woopa i skupił całą swoją uwagę na małym kotku, ork nie miał wyjścia zamachnął się młotem i rozgniótł gryzonia na papkę. Jako doświadczony Adventurer chciał bliżej zbadać swoją ofiarę, zastanawiając się skąd tyle odwagi w tak małej istocie. Nachylił się i chciał podnieść zwłoki, ciągnął ciągnął ale one ani drgnęły. Krew lała się z zabitego zwierzaka po gruncie i nagle, znienacka, zaskakująco, niespodziewanie Woop znalazł się na polanie z małym kotkiem na swojej głowie.

### Woop spotyka Sassy "D"

Woop był tak zaskoczony niespodziewaną zmianą miejsca, że ta sytuacja oszołomiła nie tylko umysł ale zawsze czujne i gotowe ciało half-orka.

Jedyne co Woop rejestrował to piękna zielona pani, z gracją stojąca przy drzewie i szepcąca do otaczających ją zwierząt: Giant Boar i Brown Bear.

Pani podniosła głowę spojrzała na half-orka i w jej oczach Woop dostrzegł tęsknotę i smutek co go oszołomiło bardziej.

Nagle, znienacka, zaskakująco, niespodziewanie na powierzchni stawu, który najwyraźniej znajdował się na polanie pojawiły się dwie żaby (Giant Frog).

Woop myślał, że już bardziej jego ciało i umysł nie może być w szoku ale się mylił, nagle, znienacka, zaskakująco obok Woopa pojawiła się piękna, zielona Pani i szepnęła:  " Broń mnie".

Woop nie miał wątpliwości, nikt nie tknie jego Pani, jego ciało i umysł należy do Lady i on Woop będzie ją bronił do ostatniego tchu.

Jak tylko Woop skierował się w stronę wrogów, mały kotek wiernie siedzący na jego głowie zerwał się i niepostrzeżenie czmychną przez wysoką trawę w kierunku pięknych krzewów w oddalonej części polany.

Woop nie miał chwili do stracenia, wzywał go obowiązek, więc nie mógł teraz zajmować się swoim nowym przyjacielem. W duch miał nadzieję że mały kotek przetrwa i znów się zobaczą.

Giant Frogs nie miały szansy, Woop miał je na swoim half-orcs celowniku, zawsze wytrwały, zawsze do celu, zawsze na żaby.

Woop nie był odosobniony Giant Boar i Brown Bear również stanęli w obronie Lady, ale to Woop był bohaterem bitwy, to Woop był nieprześcigniony w ściganiu i atakowaniu wroga, to Woop był nieugięty. Owszem Giant Bear próbował ryczeć , stawać na łapach i straszyć, Giant Boar próbował osłaniać Lady, ale to Woop miał najwięcjej trafień w wroga i to Woop był prawdziwym rycerzem i obrońcą.

Przybycie Giant Octopus na życzenie Lady nie miało znaczenia, Woop nie potrzebował pomocy, Woop był maszynką do zabijania bez litości, bez wahania.

Nagle, znienacka, zaskakująco, niespodziewanie w środku bitwy na pole ociekające żabią krwią przybył wróg straszniejszy niż Giant Frog, a był to Giant Toad, po obrońcach przeszedł dreszcz strachu, ale czy na pewno po Woopie? Wojownik nawet nie mrugną okiem tylko skierował się na wroga. W głowie miał  tyko jedną myśl, obronić Lady co równało się zabić wroga.

Giant Toad próbowała urniruchomić Woopa, atakowała, ryczała, straszyła, ale odważny wojownik pokonał ją bez większego wysiłku. Giant Toad nie miała szansy, Woop był bohaterem polany.

### Dwie Burze pod rząd bez ciszy

Po walce  Woop nadal był pod wpływem magicznego szeptu zielonej Pani.

Ale dla half-orca nie miało to znaczenia. Bohater czuł się zadowolony i usatysfakcjonowany wyśmienicie wykonanym zadaniem.

Nagle, znienacka, zaskakująco, niespodziewanie zza pięknych krzewów w oddalnej częsic polany wynurzył się nowy i stary przyjaciel Woopa.

Nemi przybyła z pomocą Woopwi, ale niestetu już było po walce.

Elfka rozejrzała się i szybko próbowała poinformować Woopa, że jest pod wpływem Fey Charm i że muszą ściąć drzewo ,z którym powiązana jest Dryada.

Tłumaczyła że, to drzewo jest jej siłą życiową i po jego zniszczeniu Dryada umrze również.

Woop słuchał oszołomiony i zaskoczony historiią swojej towarzyszki, zastanawiając się nad liczbą wipitą przez nią butelek wyśmienitego wina.

Ale jak tylko dotarła do niego groźba śmierci jego zielonej Lady, Woop nie mógł pozwolić aby Nemi odnalazła i ścięła drzewo Dryady.

Pomimo łączącej ich przyjaźni Woop nie miał wyjaścia,  musiał bronić Dryadę.  Przyjaźń z Nemi jednak była na tyle silna iż Woop nie potrafił jej zranić,  starał się zablokować Nemi aby ta nie mogła dostać się do magicznego drzewa. Do obrony również przystąpiły inne zwierzęta i otoczyły Nemi. Nemi próbowała uniknąć ataków ze stron wrogów i nie potrafiła również wymierzyć żadnego ciosu w stronę swojego starego przyjaciela.

Nemi zmuszona do poddania się postanowiła dojść do porozumienia z Dryadą. Zaproponowała,  że Ona i Woop pomogą Dryadize bronić  jej i polany, w zamian Dryda zdejmie czar z Woopa i oszczędzi im życie.

Dryada zgodziłą się i zdjęła czar z Woopa, który po przebudzeniu z magicznego transu wcale nie był zadowolony z porozumienia jakie zawarła Nemi z Dryada.

Woop mając dziką i wolną duszę poczuł się uwięziony na polanie, z rozpaczą i napięciem próbował znaleźć inne rozwiązanie. Rozwiązanie, które pozwoli mu na uratowanie przyjaciela i siebie  oraz opuszczenie polany.

Po intensywnych rozmowach z Nemi, Woop głęboko zadumał się nad zaistniałym problemem. Pragnienie wolności było w nim zbyt duże, nie mógł związać swojego życia z jednym miejscem. Czuł, że tam na świecie, którego jeszcze zbyt mało doznał czekają na niego nowe przygody. Przygody, które absolutnie nie mogą go ominąć.

Woop mógł oprzeć się o swoją naturę orka i zdradzić swojego przyjaciela, zabić Drydę i bez honoru uciec ku swojemu przeznaczeniu. Ale  Woop nie był orkiem i nie był też zwykłym pół orkiem. Wiedział, że przygoda którą tak pragnie, która ma mu dać poczucie wolności i realizacji właśnie dzieje się na jego oczach. I to właśnie tu i  teraz trwa test jego siły a wynik będzie odpowedzią czy Woop jest gotowy stanąć oko w oko z przyjemnościami i przeciwnościami czekającego go świata.

Woop podjął decyzję. Idelną pozwolę sobie rzec. Zaproponował Drydzie, że gdy znajdzie się w niebezpieczeństwie ma go zawiadomić i on razem z Nemi bez wahania przybędą jej z pomocą.

Dryada bez wahania zgodziła się na propozycję Woopa. Z  tęsknotą w oczach wyznała, że kochała półorka i wie że może zaufać Woopi bo w nim widzi swojego kochanka, który zginął tragicznie ale do końca kochał swoją Drydę i do końca jej bronił.

Dryda wyznała że, kot który cały czas przebywa na głowie Woopa jest magiczny. Jego imię to Befrev i jest portalem, który od tej pory będzie łączył Woopa z nią i polaną. Dryda ujawniła również swoje imię Sassafra. Od tej pory Woop i Nemi będą zawsze mile widziani na polanie Sassafry czy będą chcieli odpocząć, ucztować czy poprostu odwiedzić Sassafrę. Na te słowa twarz Woopa się rozpogodziła, ciało wojownika zrelaksowało wydając z siebie głośny i groźny pomrók. Woop odrzucił głowę do tyłu, rozbrzmiał głębokim głośnym śmiechem i trzymając się za swój trzęsący pusty brzuch powiedział eh cheeky Sassy "D" twoj pierwszy quest to nakarmić orca.