Wojna Trzech Narodów

Hotel Luxor w Fetham zniszczony w trakcie ostrzału daustriackiej artylerii

### Przyczyna

Chęć zemsty na krajach Sprzymierzonych, ekspansje terytorialne Daustrii oraz nienawiść władcy daustriackiego do obu krajów.

### Wynik

Porażka i podział Daustrii, uwięzienie władcy oraz pojednanie trojga narodów oraz początek procesu powstawania Republiki Ostfalskiej

## Strony konfliktu

### Styria i Falklandia

350 tysięcy żołnierzy, 472 czołgów, 80 haubic, 50 bombowców, 245 myśliwców, 2 niszczyciele, 2 okręty podwodne, 50 kutrów torpedowych, 2 trałowce oraz 4 stawiacze min

### Daustria

628 tysięcy żołnierzy, 1000 czołgów, 500 haubic, 200 bombowców, 410 myśliwców, 3 niszczyciele, 4 okręty podwodne, 95 kutrów torpedowych i jeden mały lotniskowiec

**Wojna Trzech Narodów** (zwana również *Wojną Szaleńców) -* wojna, jaka wywiązała się pomiędzy rządnym ekspansji Księstwem Daustrii a Sprzymierzonymi - Republiką Styryjską i Demokratyczną Republiką Falklandii na terenie wschodniej Juropy. Rozpoczęłą się ona 15 kwietnia 1940 roku a zakończyła się 28 lipca 1940.

## Przyczyny wojny

Główną przyczyną wojny była chęć zemsty Daustrii na Styrii za dawne interwencje i podboje. Również motywowane było to wyrównaniem porachunków z Falklandczykami oraz chęci pozyskania bogatych w surowce mineralne terenów zachodniej Falklandii i północnej Styrii. Sam książę wyrażał wielką pogardę do styryjskiej i falklandzkiej kultury i narodowości, nawet publicznie znieważył konstytucje obu krajów paląc je na stosie i wykrzykując nacjonalistyczne hasła.

## Przebieg wojny

### Początek ("Operacja Poltergeist")

Zgodnie z planami operacji "Poltergeist", o godzinie 5:25 armia Księstwa Daustrii znalazła się nad falklandzką granicą i bez wypowiedzenia wojny zaatakowała dwa prawie bezbronne posterunki przygraniczne "Velstrosund" i "Monikakommunn". W ciągu 5 godzin liczebna, lecz bardzo siermiężna i przestarzała armia daustriacka przeszła bez żadnego oporu 70 kilometrów w głąb kraju. Armia falklandzka mimo, że była nowocześniejsza od armii najeźdzcy, to na wschodnich krańcach była słabo uzbrojona i mniej liczebna. Stale wycofywali się wgłąb kraju - aż dotarli do Ballybricken, gdzie wraz z tamtejszym 9. Dywizjonem Piechoty "Rammstad" oraz styryjskim 85. Regimentem Zmechanizowanym z Callis odpierali wroga przez 5 dni. Obrona zakończyła się sukcesem - wojska daustriackie wycofały się i ofensywa zatrzymała się na tydzień. Jednak po przegrupowaniu, 1. Pułk Pancerny "Daustria" wykorzystał lukę w obronie i przedarł się, niszcząc siły Sprzymierzonych na terenie wschodniej Falklandii. Armia Daustrii bez większych przeszkód przedarła się wgłąb kraju i w ciągu 10 dni podbiła Falklandię. Ocalałe wojska falklandzkie i styryjskie kontygenty wojskowe w Falklandii wycofały się do Styrii, gdzie wraz z innymi przygotowywali się do obrony i kontrataku...

### Operacja Thunder: Przepuszczenie ("Misja Wolna Droga")

Gdy Styria zdała sobie sprawę, że może ona podzielić los Falklandczyków, natychmiast rozpoczęła przygotowania do wojny. Rząd nakazał niepodnoszenie cen produktów i surowców, natychmiastowe otwarcie i przygotowanie magazynów wojennych oraz rozpoczął mobilizację ludzi do armii oraz na stanowiska cywilne przydatne podczas obrony. Jednak Styryjczycy mieli w planach również niekonwencjonalny plan obrony - nazwano go "Operacja Thunder". Dzieliła się ona na 3 moduły: przepuszczenie, przekopanie i eliminacja. Operacja ta miała polegać na celowym wycofaniu ze wschodnich granic Styrii wojsk i ludności 400 km wgłąb kraju. Gdy wróg doszedłby do Fetham, zostałby on zaskoczony nagłym, zmasowanym atakiem wojsk styryjskich i falklandzkich. Potem wróg miałby być stopniowo wypychany ze Styrii i okupowanej Falklandii. 15 maja 1940 roku wojska daustriackie, zdziwione brakiem ochrony granic, weszli na terytorium Republiki Styryjskiej. Wojska w trakcie swojej wędrówki nie napotkały żadnego oporu, szły przez prawie wyludnione obszary wschodnich terenów Styrii i rabowały wszystko co popadnie. Marsz armii wgłąb kraju trwał do 6 czerwca 1940 roku. W międzyczasie pojawił się problem - Książęca Marynarka Wojenna zaatakowała port Republikańskiej Marynarki Wojennej Styrii w Port Stewart i stacjonujące tam falklandzkie okręty. Zaszkodziło to trochę przebiegowi tej operacji, gdyż marynarka wojenna musiała skupić się bardziej na obronie portu a nie ostrzeliwaniu wojsk lądowych wroga z morza. Siły sprzymierzonych odpierały atak od 28 maja do 2 czerwca 1940 roku. Co prawda odnieśli zwycięstwo, lecz było ono okupione dużymi stratami w ludziach i sprzęcie - Sprzymierzeni stracili około 4,5 tysiąca marynarzy, wszystkie kutry torpedowe, jeden niszczyciel oraz uszkodzono poważnie infrastrukturę portu (podczas ataku zrównana z ziemią została słynna twierdza, ***Almond Castle***). Natomiast wojska daustriackie straciły około 8 tysięcy marynarzy, dwa niszczyciele, wszystkie 4 okręty podwodne oraz połowę kutrów torpedowych. Sprzymierzeni wiedzieli, że mimo zwycięstwa, na morzu nie dadzą sobie rady - dlatego rozpoczęto ewakuację statków oraz armii do bardziej oddalonych portów (jak np. Brayhire). W porcie Celestine pozostał jedynie jeden styryjski niszczyciel, jeden trałowiec i dwa falklandzkie stawiacze min. Mimo wszystko, Daustria już do końca wojny nie odważyła się zaatakować maniakalnie broniących się Sprzymierzonych z morza. Natomiast wojska lądowe wciąż maszerowały wgłąb kraju, aż 6 czerwca 1940 roku ostrzelały prewencyjnie 250 tysięczne miasto Fetham, gdzie kończyła się linia przepuszczenia. Miasto nie zostało wyludnione przez niespodziewany atak daustriackiej marynarki. Daustria rozpoczęła ostrzał artyleryjski i naloty dywanowe na prawie bezbronne miasto. Gdy 7 czerwca oddziały 2. Pułku Kawalerii Konnej "Annbruck" weszły do miasta, a bombowce leciały wgłąb kraju celem dalszego bombardowania, zostali oni otoczeni przez 60. Regiment Piechoty i 15. Dywizję Pancerną. Natomiast styryjskie i falklandzkie myśliwce, głównie Hawker Fury i Fokkair D.XXI, rozgromiły pozbawione eskorty 2. i 4. Eskadrę Lotnictwa Bombowego "Blitzstadt". Po wyeliminowaniu 90% bombowców wroga przy stratach własnych sięgających 42%, Sprzymierzeni mogli się skupić na kolejnym module operacji: przekopaniu, zwanym również "*Bitwą pod Fetham" ...*

### Operacja Thunder: Przekopanie ("Bitwa pod Fetham")

Oblężone w mieście oddziały kawalerii konnej zostały osaczone przez wojska pancerne i piechotę. 16 czerwca wojska Sprzymierzonych wyparli z miasta dobrze uzbrojone i zgrane oddziały kawalerii konnej. Daustriacy, zaskoczeni atakiem i wyparciem z miasta, zaczęli wycofywać się w stronę okupowanej Falklandii. Międzyczasie w okupowanym kraju falklandczyków, tamtejszy Ruch Oporu rozpoczął zmasowane akcje dywersyjne i zamachy na ważne osobistości. Od 20 czerwca do 5 lipca Ruch Oporu zdołał rażąco zmniejszyć zdolności bojowe wroga w okupowanej Falklandii. Zagłuszane wojska daustriackie dostały fałszywy komunikat wspomożenia wojsk inwazyjnych - nie zdawali oni sobie sprawy z tego, że zostaną oni wyeliminowani...

### Operacja Thunder: Eliminacja ("Inwazja na Daustrię")

Gdy wojska agresora znajdujące się na okupowanej Falklandii dostały fałszywy komunikat, wysłany przez Główne Biuro Wywiadowcze w Callis, natychmiast ruszyły w celu wspomożenia 2. Pułku Kawalerii Konnej, 6. i 9. Regimentu Piechoty. Nie wiedzieli, że siły inwazyjne zostały wyparte i wycofywane w stronę Falklandii. Gdy nieswiadome zagrożenia wojska spotkały się w mieście East Burbank na Pustyni Kerczyńskiej, zostały natychmiast otoczone przez styryjskie i falklandzkie wojsko oraz falklandzki ruch oporu. W końcu, 8 lipca 1940 siły wroga zostały wyparte ze Styrii, a Falklandia została wyzwolona w ciągu 4 dni. Wojska sprzymierzonych zaprzestały pościgu za wycofującymi się wojskami wroga i postanowili odłożyć kontrofensywę do 18 lipca. 18 lipca, wojska obu krajów bez trudu przedarły się przez słabo bronioną główną linie obrony Daustrii i rozdzieliły się na 4 armie: "Chesapeaque", "Lord Hyke", "Archer" i "Brenton". Siły zbrojne Sprzymierzonych stopniowo przesuwały się wgłąb kraju, jednak wróg wykorzystał te 6 dni przerwy w atakowaniu i zdołali przygotować kolejną linię obrony. Podczas ataku na Gross Nordhagen, armia "Chesapeaque" została zdziesiątkowana i pokonana. Natomiast armia "Brenton" została w 75% wyeliminowana, głównie przez ataki artyleryjskie. Niedobitki obydwu armii przegrupowali się i jako armia "Fulcrum" dołączyli do sprawnie atakujących armii "Lord Hyke" i "Archer". 21 lipca sprzymierzeni przebili się przez linie obrony i 23 lipca weszli do stolicy kraju, Eberstadt. "Książęca armia", mimo znacznych braków w sprzęcie i amunicji oraz odcięciu od zaopatrzenia broniła się 4 dni. Po wyeliminowaniu głównych sił obronnych, niedobitki rzucili broń i się poddali. Wojska Sprzymierzonych wtargnęły do Pałacu Książecego, gdzie wywieszono flagę Falklandii i Styrii oraz pojmano księcia Arnolda IV Wagnera z jego ministrami. 28 lipca 1940 roku, o godzinie 17:42, w więzieniu nieopodal Kensington, książę Arnold (pod groźbą śmierci) podpisał z prezydentem Styrii, Marcusem Waltersem oraz prezydentem Falklandii - Bryanem Vandergrenem akt kapitulacji i został zamknięty w samotni na dożywocie. Jednak zmarł 17 lutego 1943 roku.

## Wynik i skutki wojny

Wojnę bez dwóch zdań wygrały sprzymierzone wojska Styrii i Falklandii. Jednak straty były duże po obu stronach:

* Sprzymierzeni stracili w ciągu feralnych 3 miesięcy około 70 tysięcy ludzi, prawie wszystkie czołgi, 75% marynarki wojennej i 1/4 samolotów.
* Daustriacy natomiast stracili w ciągu 3 miesięcy około 240 tysięcy ludzi, połowę marynarki wojennej, wszystkie bombowce i 3/4 czołgów.

Do 1943 roku Daustria była podzielona na strefy okupacyjne - zachodnią cześć, Lantancję, zajmowała Falklandia. Natomiast wschodnią cześć, Terrancję, kontrolowała Styria. W 1943 roku doszło do pojednania trzech narodów i powstania I Republiki Ostfalskiej. Teoretycznie założenie republiki złożonej z trzech narodów miało zażegnać konflikty i przywrócić dawny dobrobyt, jednak wojna tak odcisnęła swoje piętno, że do 1972 roku w kraju dochodziło do regularnych konfliktów narodowościowych. Natomiast wojna tak obciążyła gospodarki krajów, że nowo powstała republika borykała się z problemami finansowymi do końca jej istnienia, gdy została trwałym sojusznikiem Rzeszy Weimarskiej. Od 1943 roku istniało więc wielonarodowe, wielokulturowe i wielojęzykowe państwo, które przez wojny i socjalistyczną władzę zubożało i szerzyły się w nim przeróżne rodzaje patologii i konfliktów. Jednak w 1972 roku, gdy do władzy doszła demokratyczna, proweimarska partia "*Liberitum Ostfalia"* i oficjalnie powstała *II Republika Ostfalska*, która istnieje po dziś dzień.

Wojna Trzech Narodów została nazwana *"Wojną Szaleńców"*, gdyż wszystkie kraje uczestniczące w tej wojnie prowadziły chaotyczną walkę - popełniały wielokrotnie błędy, maniakalnie skupiali się na mniej oczywistych rzeczach oraz zajadliwie walczono o każdy skrawek ziemi. Również podczas tej wojny zginęło prawie 700 tysięcy cywilów, którzy w trakcie ataków padali ofiarom mordów, gwałtów i rabunków.

## Ciekawostki

* Była to najbardziej krwawa i najbardziej wyczerpująca wojna w historii trojga narodów, jak również jedna z najbrutalniejszych wojen w historii świata.
* Podczas tej wojny doszło do jednego z pierwszych ataków bakteriologicznych, na podstawie tych ataków stworzono w 2000 roku horror wojenny - "Wojenna Zaraza".
* Wojna ta stała się tłem powieści sensacyjnej, pt. "Sabotażysta" autorstwa ostfalskiego powieściopisarza ckowskiego pochodzenia, Randalla Jamesa Chesterfielda.
* Była to jedna z niewielu wojen, w które nie wmieszało się obce mocarstwo.
* Mimo ciężkiej przeszłości, obywatele obecnej Ostfalii żyją bez większych konfliktów i w pełnym dobrobycie.
* 28 lipiec jest Świętem Pokoju i Dobrobytu, gdyż po 28 lipca zakończył się okres konfliktów zbrojnych i ogłoszono wieczystą neutralność, która trwa do dziś.
* Pojęcie "*Wojna Szaleńców*" nadali tej wojnie ostfalski historyk, Ronald Wilcox Braxter oraz weimarski martyrolog - Franz Johann von Salzberg w książce historycznej "***Dla ojczyzny po trupach - i dalej***" w roku 1975. Książka ta okazała się znakomitym bestsellerem i osiągnęła szczyty popularności w Ostfalii i Rzeszy Weimarskiej.
* W czasie tej wojny popełniono więcej błędów taktycznych i wojskowych niż w poprzednich bitwach z udziałem trojga narodów.
* Atak Książęcej Marynarki Wojennej na port w Celestine była działaniem niezaplanowanym, powstałym "na kolanie" ówczesnego dowódcy sił morskich Daustrii - Phillippa Markusa Schwalbsteina. Atak ten nosił nazwę -"***Operacja Seelöwe***".
* Jest to jedna z najbardziej znanych wojen na kontynencie Juropejskim.
* Mimo, że Styria była w sojuszu z Weimarem, to jednak nie uczestniczył on w tej wojnie bezpośrednio - Weimar przysłał Styrii w ramach sojuszniczej pomocy 15 maszyn KF-109 w celu całkowitego wyeliminowania daustriackich samolotów z walki.
* Podczas tej wojny, niedaleko rybackiego miasta Ravenhamn w Falklandii, czterem partyzantom (wykorzystując pewność siebie marynarzy) udało się zatopić ikonę daustriackiej marynarki - mały lotniskowiec "***DKM Brennermann***", która akurat cumował w pobliskiej przystani rybackiej. Tragedia ta tak dotkła Daustriaków, że sam minister obrony kraju popełnił samobójstwo, a książę Arnold IV Wagner ogłosił tygodniową żałobę narodową.
* Jest to jedyna wojna w historii Juropy, gdzie władca pokonanego państwa nie został zabity lecz został pojmany, groźbą zmuszony do podpisania aktu kapitulacji, a następnie zamknięty w samotni na dożywocie.

###