Koszbia

**Koszbia** (pal. i ksz. **Kshbja**) - kraina historyczna i geograficzna przez większość swojego istnienia należąca do Pallasu, lecz od 2022 będąca samodzielnym państwem.

## Historia

Koszbia była od lat zamieszkiwana prze ludy spokrewnione z Pallasyjczykami, jednak od nich się pod wieloma względami różniące. W 4000 pne grupa Pallasyjczyków stworzyła państwo o nazwie Pallas i rozpoczęła jego powiększanie. W końcu na długo przed 3500 pne dostali się do ziem noszących obecnie nazwę Koszbii. Król Pallasu poszedł z Koszbami na układ, że zachowają elementy swojej kultury, akceptując jednocześnie kulturę pallasyjską, a swoją nazwą regionalną. Dodatkowo język koszbijski miał stać się dialektem koszbijskim bez jakichkolwiek zmian, a sami Koszbowie mogli zachować swoją nazwę, tylko mieli się również nazywać Pallasyjczykami. Wtedy zgadzając się jeszcze na przyłączenie się do Pallasu otrzymaliby dostęp do nowoczesnych technologii i do porządnych insstrumentów. Praktycznie wszyscy się zgodzili. Nic nie jest jednak idealne, bo alfabet pallasyjski nie zawierał wystarczającej ilości liter, żeby odwzorować wszystkie koszbijskie głoski, więc przez lata próbowano coś wymyślić (ale z czasem coś wymyślono).

Koszbia była pod wpływami pallasyjskimi oraz pod wpływami Puserów, którzy zostali po części zasymilowani przez Pallasyjczyków, a po części przez nich wybici.

Z Koszbią pokrywało się województwo ganskie z siedzibą w mieście **Gansk** (ksz. **Gunsk** albo **Gunsch**).

Język koszbijski od początku wykazywał wiele różnic w stosunku do języka pallasyjskiego, jednak prawdopodobnie w danwych czasach oba języki były do siebie bardziej zbliżone, więc dlatego język koszbijski w końcu nazwano dialektem koszbijskim języka pallasyjskiego.

Kiedy Pallas zajął Bafanię, chętnie ją zamieszkiwali Koszbowie. To dzięki nim i dzięki tamtejszym małym skupiskom kultury pallasyjskiej powstali Bafańczycy, którzy również później osiedlali się w Amalenii, a Amaleńczycy u nich.

W 313 doszło do rozpadu Wielkiego Pallasu. Koszbia znalazła się w Pallasie i sąsiadowała od zachodu z Bafanią. Dodatkowo doszło do zmiany w podziale administracyjnym: 1/3 województwa samfińskiego znajdująca się na wschodzie znalazła się w granicach województwa ganskiego.

Również od 313 mówi się o zastąpieniu języka staropallasyjskiego językiem średniopallasyjskim na terenie Pallasu. Polegało to po prostu na utworzeniu nowego standardu językowego. Pallasyjczycy nie używali już dialektu centropalskiego, tylko nowy standard zawierał w sobie elementy ze wszystkich dialektów funkcjonujących na terenie Pallasu, w tym również koszbijskiego. Z czasem również dialekty pallasyjskie zaczęły czerpać ze standardu językowego, w tym koszbijski. Pomimo to dialekt koszbijski zaczynał się powoli coraz bardziej różnić od języka pallasyjskiego.

Również w 1453 postanowiono utworzyć nowy standard językowy języka pallasyjskiego. Nowy standard tym razem czerpał z dialektów centropalskiego i stosunkowo niedawno wykształconego forstyjskiego. Od tamtej pory mówi się o powstaniu języka wczesnego nowopallasyjskiego. Wówczas istniejące dialekty zaczęły więc się umiarkowanie zmieniać pod wpływem nowego standardu językowego. Koszbijski też.

Również w 1453 doszło do kolejnej zmiany w podziale administracyjnym: województwo samfińskie odzyskało ziemie przekazane województwu ganskiemu w średniowieczu i przypadła mu jeszcze 1/3 tego województwa.

W 1517 państwo ursaryjsko-arańskie zaatakowało Pallas i zajęło Bafanię i Świeńsk. Nie wzięło jednak tych ziem, które wcześniej należały do województwa ganskiego, co oznacza, że faktycznie należą do Koszbii, a nie do Bafanii.

Również w 1517 w Pallasie pojawiły się reformy językowe polegające na utworzeniu nowego standardu. Wykorzystane zostały tym razem dialekty mniejszopalski i większopalski. Umiarkowanie czerpały z niego również dialekty funkcjonujące na terenie Pallasu.

W 1600 państwo ursaryjsko-arańskie się rozpadło, co poskutkowało uzyskaniem niepodległości przez Bafanię i Świeńsk. Od razu Pallas odzyskał Bafanię, ale nie udało mu się odzyskać Świeńska.

Ziemie, które przez lata były wymieniane między województwem ganskim a samfińskim zostały wyodrębione jako województwo sopskie ze stolicą w mieście **Sopsk**. Mowa regionalna tam używana była wówczas nazywana mową przejściową miedzy dialektami koszbijskim a bafańskim.

W 1650 stworzono nowy standard językowy w Pallasie inspirowany dialektem centropalskim i zawierającym elementy innowacyjne nieznane do tej pory żadnemu z dialektów. Tak powstał współczesny język pallasyjski używany w Pallasie do dziś. Z czasem dialekty pallasyjskie zaczęły umiarkowanie czerpać z nowego standardu, w tym koszbijski.

W XIX wieku Koszbowie odkryli swoją historię i coraz częściej dialekt koszbijski zaczęto nazywać językiem koszbijskim, a Koszbowie zaczynali się coraz częściej deklarować jako osobny naród, a nie grupa etnograficzna w ramach narodu pallasyjskiego. W takiej sytuacji mieszkańcy województwa sopskiego będący skrzyżowaniem Bafańczyków i Koszbów nie wiedzieli, co robić. Ostatecznie swój region nazwali Solpia (pal. **Solp Ja**) i z czasem wykształcili własny dialekt solpijski.

W 2021 Pallas anektował Ursarię i Storkię.

W 2022 w wyniku niestabilnej sytuacji politycznej na kontynencie Ursaria, Storkia, Bafania, Amalenia, Świeńsk i Koszbia odzyskały niepodległość.