Pinto Seriphayat

***"*** พวกคุณมั่นใจนะ ที่อยากจะได้งานนี้? ***" -*** เสริผยัฐิ์ ศรีบญคโฑบลิ์ต์ (ปิ่นโต)

## ข้อมูลเบื้องต้น (สมมติ)

### ชื่อเต็ม (ชื่อจริง)

เสริผยัฐิ์ ศรีบญคโฑบลิ์ต์, Seriphayat Sribonkathoblit

### การศึกษา

* โรงเรียนอดีต: ราชตรีโกณถวาลัย
* มหาวิทยาลัย: โอรสญีวาสนาร์ณี
* จบการศึกษาในระดับ: ปริญญาตรี

### สถานะ

* มีชีวิต
* โสด

## ลักษณะทางกายภาพ

### สี

* ผม (สีน้ำตาลอ่อนบวกกับสีดำ)
* ผิว (สีไข่กับสีขาว)
* ดวงตา (สีเขียวอ่อน)

### ชุด

ชุดสูท (สีดำกับสีน้ำเงินผสม เนคไทสีแดง ชุดข้างในเป็นสีขาวถกแขนเสื้อ รองเท้าสีดำกับสีน้ำเงินพื้นสีเทาขาว)

### ด้านอารมณ์

* ร่างปกติ: นิ่ง, เย็นชา, จิตใจเข้มแข็ง, จริงใจ
* ร่างไม่ปกติ: นิ่ง, โกรธ, กระจิตกระใจแน่วแน่, กล้า, ไม่กลัว

## ครอบครัว

### พ่อแม่

* พ่อ: นายผจญฑีร์ ศรีบญคโฑบลิ์ต์ (Phachonthi Sribonkathoblit) (ชื่อเล่น "ศุภ") ไม่ทราบวันเกิด (เกิดปีคริสต์ศักราช 1987, อายุ 36 ปี)
* แม่: (ไม่ทราบชื่อจริง) (ชื่อเล่น "ลีญ์ฯ") ไม่ทราบวันเกิด (เกิดปีคริสต์ศักราช 1981, อายุ 42 ปี)

## อดีต

### ในอดีต

เป็นเด็กที่นิสัยดี แต่แม่ได้เสียชีวิตลง ทำให้พ่อไม่ดูแลใส่ใจปิ่นโต อยากให้ลูกทำอะไรให้ทำหมด แต่ปิ่นโตไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อจึงไม่เอาใจใส่สิ่งที่ตัวเองรัก เช่นการที่ปิ่นโตโชว์สิ่งประดิษฐ์ พ่อปิ่นโตก็เบี่ยนเบงความสนใจเพื่อทำงานต่อ ทำให้ปิ่นโตรู้สึกภายในใจตัดขาดทำให้ได้ไปสังหารพ่อของเขาด้วยปืนพกที่ไปซื้อมา ลั่นไกที่พ่อของเขา ก่อนที่จะได้รู้ว่าพ่อของเข้าเขียนโน้ตบางอย่างให้ปิ่นโต..

## ปัจจุบัน

### ในปัจจุบัน

เป็นคนที่มีความเย็นชาในด้านปกติ อยู่นิ่ง ชอบสื่อสารกับผู้อื่นแม้กระทั่งพูดคุยกับตนเอง เป็นคนใฝ่รู้ใฝ่เรียน เข้าใจคนง่าย ไว้ใจคนอื่นยาก ทำงานเป็นที่บริษัทกะดึก (คิดถึงอนาคตเสมอ ไม่เข้าใจถึงอดีต)

## ข้อมูลเกี่ยวกับ

### พบครั้งแรก

Trailer: อภิมหากะดึก - Night Shift [OFFICIAL TRAILER]

### นำแสดงโดย

นายณฐภณ เที่ยงแท้ (คุณมิว)

**เสริผยัฐิ์ ศรีบญคโฑบลิ์ต์** (นามสมมติ) หรือ **คุณปิ่นโต** เกิดวันที่ **31 มกราคม 1996** อายุปัจจุบัน **27 ปี** (แสดงโดย "**นายณฐภณ เที่ยงแท้**") เป็นเจ้าของผู้ก่อสร้าง **Kaduek Company** (บริษัทกะดึก) ที่รับพนักงานรุ่นอื่นๆ เข้ามาทำงานในที่แห่งนี้โดยไม่เคร่งเครียดเรื่องการให้เงินเดือน แต่เคร่งเครียดในเรื่องของการทำงานของพนักงานแต่ละคนว่าดีมากแค่ไหน อยากให้ทุกคนได้ทำงานกะดึก พร้อมเล่นเกมกับพวกเขา ที่พนักงานรุ่นอื่นๆ ไม่ทราบเรื่องของการเล่นเกมจึงทำให้พนักงานที่ได้ทำงานที่บริษัทกะดึกแห่งนี้ค่อยๆ หายไปที่ละรุ่นที่ละรุ่น จนหมดรุ่นที่ **172** จนมีพนักงานรุ่นใหม่เข้ามารับหน้าที่แทนของพนักงานรุ่นก่อน และปิ่นโตหวังว่าพวกเขาจะไม่หายไปเร็วเสียก่อน..

## แรงบันดาลใจ

**นายณฐภณ เที่ยงแท้** ผู้แสดงตัวละครอย่าง **"ปิ่นโต"** เนื่องแรกเขาได้ทำการคุยกับเพื่อนของเขาภายในโปรแกรมพูดคุยออนไลน์อย่างเช่น Discord เขาได้ไล่เปลี่ยนชื่อให้ไม่น่าเบื่อจนเกินไปตอนแรกก็เปลี่ยนเป็น ซันไลต์ แต่แล้วก็ถูกเปลี่ยนไปเป็นปิ่นโต โดยไม่ทราบสาเหตุ โดยที่เขาเปลี่ยนไปโดยไม่ทราบว่าทำไมต้องเป็นปิ่นโต แต่เป็นชื่อที่เขานึกถึงการทำบุญตักบาตรของพระ จึงนึกสิ่งของที่เก็บอาหารได้เป็นชั้นเป็นชั้น ทำให้ได้เป็นปิ่นโต เนื่องจากมีคนส่วนน้อยชอบตั้งชื่อให้บุคคลนั้นชื่อปิ่นโตน้อยมาก

การดีไซน์ตัวละครของปิ่นโตนั้นเริ่มมาจาก คุณมิว กำลังนอนหลับอยู่ภายในคืนหนึ่งแล้วฝันถึงว่ามีหน้าคนคนหนึ่งปรากฎให้เขาเห็นต่อหน้า เป็นใบหน้าที่ใหญ่มากคล้ายๆ วงกลมแบบแบนแล้วก็มีตาที่สมจริงนิดๆ หน่อยๆ แล้วก็มีฟันแหลมๆ แบบไม่ตรงซี่บ้าง รู้สึกกลัวมากถึงนึกคิดถึงปัจจุบันเลยทำตัวสกินภายในไมน์คราฟต์มาลอง Adapt ใช้กับบุคคลที่เห็นอยู่ภายในฝันจึงออกมาเป็นปิ่นโต (เสริม: มีวิญญาณสีดำที่มีชื่อแต่เป็นวิญญาณของโลกที่คล้ายซึ่งโลกที่มนุษย์อาศัยกันแล้วค่อยจะเข้าสิงร่างของบุคคลที่ทำมิร้ายในอดีต)

คุณมิวก็ฝันถึงหมู่บ้านของปิ่นโต ฉากของข้างหน้าเขาเป็นรั้วสีขาวคล้ายๆ ที่ต่างประเทศแล้วมีพุ่มไม้แบบเป็นบล็อกแต่ละบล็อก แล้วข้างหน้าของเบื้องหนังเป็นบ้านของปิ่นโต ชั้นล่างของบ้านเป็นบล็อกสี่เหลี่ยมบ้านปกติ แล้วมีโรงรถอยู่ข้างๆ บ้านเป็นรถคันสีขาว หรือสีฟ้าไม่แน่ใจ แล้วชั้นบนก็เป็นบ้านก็งอกออกมาผ่านตรงหน้าประตูของชั้นล่าง แล้วมีเสาตั้งทั้ง 2 เสาวางข้างๆ แล้วตรงพื้นเป็นอิฐแบบเรียบไปกับพื้น ไม่งั้นก็เป็นหินเป็นก้อนใหญ่ๆ ที่มีลักษณะและพื้นผิวที่เหมือนกันวางไว้คล้ายๆ เป็นทางเดินเข้าบ้าน และทั้งหมดก็เป็นพื้นหญ้า แต่ต้องโรงรถเป็นพื้นคอนกรีตทั่วไปสีเทาอ่อนๆ และข้างๆ บ้านของปิ่นโต ก็เป็นบ้านเพื่อนบ้านกั้นด้วยรั้วสีขาวพร้อมกับพุ่มไม้สีเขียว แต่บ้านเพื่อนบ้านไม่เหมือนกับปิ่นโต แต่จำบ้านของเพื่อนบ้านไม่ได้เนื่องจากมันโฟกัสให้แค่บ้านของปิ่นโต และสภาพอากาศคล้ายๆ สีส้มๆ เหมือนพระอาทิตย์กำลังตก และคล้ายๆ สภาพอากาศเป็นใบไม้ผลิ

คุณมิวได้ทำการคุยกับพีคว่าเราควรตั้งชื่อจริงให้แก่ตัวละครต่างๆ และทำไมต้องทำชื่อให้ยาก เนื่องจากภายในกลุ่มของเรามีคนที่ชื่อยากๆ และง่าย พีคกับมิวจึง Adapt ชื่อให้ดูทางการมีความไทยใช้ การันต์ และสระที่ใช้น้อยมาผสมกันออกมาเป็นชื่อที่สามารถอ่านได้ แต่เข้าใจได้ยาก เรื่องวันเกิดก็คิดบางส่วน ส่วนอีกเรื่องก็เป็นของชีวิตจริงบ้าง เรื่องครอบครัวก็เป็นเรื่องสมมติเช่นกัน

## เนื้อเรื่อง

ปิ่นโตแต่ก่อนเกิดมาภายในครอบครัวของ **ศรีบญคโฑบลิ์ต์** เป็นครอบครัวรุ่นต่อรุ่นของปิ่นโตคล้ายๆ ตระกูลใหญ่ๆ ที่มีความรู้จักสูง แต่ก่อนเป็นผู้บูชาพระสัคคะณินะยมเป็นผู้คุ้มครองช่วยเหลือคนภายในตระกูลของ **ศรีบญคโฑบลิ์ต์** แต่ความมั่งคั่งที่มีให้แก่พระสัคคะณินะยมก็ได้พรากชีวิตอันหลายร้อยคนภายในตระกูล **ศรีบญคโฑบลิ์ต์** ครอบครัวของปิ่นโตได้ทำการห่างเหินจากพระสัคคะณินะยม ตัดขาดความเป็นมงคลให้แก่สิ่งที่พรากชีวิตและทำลายอนาคตของทุกคน

ปิ่นโตเกิดมาเป็นเด็กที่ปกติตั้งใจขยันหมั่นเพียรให้สิ่งที่ตัวเองต้องการ และครอบครัวก็หวังว่าเขาจะเป็นเด็กที่ใฝ่รู้ใฝ่เรียนให้หน้าที่การงานการเรียน ตั้งแต่ที่ปิ่นโตเกิดมาได้ไม่นานหนัก คุณแม่ของปิ่นโตได้เสียชีวิตลงโดยไม่ทราบสาเหตุ เหลือเพียงแค่พ่อ เมื่อปิ่นโตโตได้มาประมาณหนึ่งที่เริ่มมีวุฒิภาวะเพื่อที่จะไปเรียนต่อ แต่เขาเริ่มไม่เข้าใจพ่อของตนว่าทำไมถึงไม่เอาใจใส่เขา ปล่อยให้เขาทำอะไรก็ให้ทำ เขาจึงเริ่มไม่ชอบที่พ่อเขาได้ทำแบบนี้รู้ว่ายังไงก็ตามคงทำให้เขาก็บ้าตายแน่ๆ ตั้งแต่ที่เขาไม่มีแม่ทำให้ทุกอย่างได้เปลี่ยนไป จนเขาเริ่มคิดถึงพ่อเขาว่าทำไมพ่อของเขาถึงเป็นแบบนี้ อาจเป็นเพราะตัวเขาเอง หรืออาจเป็นเพราะแม่ที่เสียไป เขาจึงไม่มีทางเลือกหากอยู่แบบนี้ต่อไปคงทำให้เขารับและทนกับสิ่งนี้ไม่ได้แน่ๆ จึงได้นำใบเซ็นต์สัญญาการอนุญาตของประชาชนว่าควรมีอาวุธให้การป้องกันตนเองหรือเปล่า เขาจึงมุ่งตรงไปที่ร้านค้าขายอาวุธ พร้อมให้ใบอนุญาตประชาชนครอบครองอาวุธป้องกันทำให้เขาได้รับอาวุธด้วยตัวตนเอง เมื่อวันหนึ่งที่ปิ่นโตกำลังนั่งทำงานจึงทำให้ปิ่นโตเริ่มปฏิบัติการแผนที่จะรอบสังหารพ่อของตน เขาเตรียมอาวุธปืนพร้อมบรรจุกระสุนแล้วลั่นไกไปที่หัวของพ่อของเขา เสียงดังโป้งลั่นบ้านของเขา ทำให้พ่อของเขาที่กำลังนั่งเขียนโน้ตบางอย่าง ภาพช้านั้นเป็นภาพที่ปากกาเริ่มตกจากมือของพ่อของปิ่นโต พร้อมกับล้มเอียงไปด้านตรงข้ามของลูกกระสุนที่ผ่านหัวของพ่อของปิ่นโต และจบลง ปิ่นโตที่ลั่นไกไปแล้วได้ตัดขาดความรู้สึกที่เขาได้รับมาหลายปีได้จบลง ณ ตรงนี้ แต่เมื่อที่เขาจะทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลัง จึงไปดูโน้ตที่พ่อของเขาได้เขียนไว้จึงหยิบขึ้นมาอ่านบทความได้เขียนว่า "ศุภ พ่อขอโทษนะลูก การที่พ่อทำให้ลูกต้องเชื่อมั่นในสิ่งที่ลูกอย่างทำให้ดูด้วยตนเองไม่ได้ แต่ยังไงก็ตามการที่พ่อต้องทำให้ลูกอยู่แบบนั้น ตั้งแต่ที่แม่เสียไปทำให้พ่อต้องเปลี่ยนไปทำงาน เพื่อให้ลูกได้อยู่ถึงวันที่ลูกไม่มีพ่ออีกต่อไป พ่อขอโทษนะ.. - ปิ่นโต"

ในตอนนั้นทำให้ปิ่นโตรู้สึกเศร้าเสียใจที่ตนนั้นได้กระทำลงไปโดยตั้งใจ แต่มันก็สายไปแล้วเนื่องจากเหตุที่เกิดไม่สามารถกลับมาแก้ไขได้อีกแล้ว

ในมุมมองของพ่อปิ่นโตตอนนั้นเป็นตอนที่ปิ่นโตได้บอกพ่อเรื่องการที่พ่อไม่เอาใจใส่เขา ทำให้พ่อกับลูกได้ทะเลาะกันไปทะเลาะกันมาทำให้ปิ่นโตทนไม่ไหวจึงวิ่งหนีขึ้นไปห้องของตน พ่อของปิ่นโตก็รู้สึกผิดเล็กน้อยที่ยังไม่ได้บอกความลับของเขาให้ลูกได้รับฟัง แต่ยังไงก็ตามเขาก็ได้ไปพบกับจดหมายฉบับหนึ่งวางไว้ตรงพื้นมานานมากแล้ว พ่อจึงหยิบขึ้นมาอ่าน โดยเริ่มแกะซองจดหมายออกมาอ่านเนื้อความภายในจดหมายเขียนว่า "ลีญ์ฯ ขอบคุณที่ฉันจะต้องตายไปก็เพราะว่าฉันไม่มีความหมายให้แก่ชีวิตได้อีกต่อไป จนกระทั่งลูกเกิดมามันก็ทำให้ฉันทำมันไม่ลง แต่ยังไงก็ตามฉันก็ต้องทำเพื่อให้คุณรู้สึกว่าคุณจะต้องมีความหมายต่อลูกมากแค่ไหน ฉันฝากที่เหลือด้วยนะศุภ ลาก่อน - ศุภ"

พ่อของปิ่นโตแทบจะน้ำตารินไหลออกจากตา เป็นน้ำตาที่ชั่งบริสุทธิ์ใสและสะอาดที่พึ่งจะออกมาจากตาของเขา เนื่องจากจดหมายนี้ไม่เคยเห็นมาก่อน เมื่อพ่อมาเจอก็ทำให้เขารู้สึกถึงในตอนที่แม่ของปิ่นโตได้หนีออกไปพรากชีวิตของเธอ ทำให้ไม่มีความหมายอีกต่อไป ทำให้เขาได้คิดถึงตนในครั้งนั้น จนกระทั่งวันนี้เป็นวันที่เขาจะต้องบริยายให้ลูกของเขาได้เข้าใจ แต่ยังไงก็ตามลูกของเขาก็ได้สังหารพ่อของตนเองไปซะแล้ว

## ตัวละคร

นายพีค (ศรัณยกร)นายมิคกี้ (ปฏิญญา)นางสาวคริสต์ (ณิชากร)นายภูล์ (พีรวิชญ์)น้องหนึ่ง (พลภัทร)