Μία ανάλυση των μεταφυσικών συστημάτων πεποίθησης (κείμενο 1)

Παραχωρώ αυτό το κείμενο για οποιαδήποτε χρήση.

Γράψετε και σε βιβλίο θρησκευτικών κάτι σχετικό, διότι είναι ΑΝΕΝΤΙΜΟ οι ανήλικοι να μην ενημερώνονται αντικειμενικά για όλο το φάσμα των ιδεών σε μία Δημοκρατία δυστυχώς είναι μερικώς ανεξίθρησκη (η Σημαία της Ελλάδας και το Σύνταγμα της Ελλάδας έχουν θρησκευτική αναφορά σε σχισματική σέχτα του ιουδαϊσμού, αυτό δεν αποτελεί εκδήλωση πλήρους ανεξιθρησκίας. Οι εκδηλώσεις διαβαθμίζονται [they are gradient].).

Στην Ελληνική Δημοκρατία είναι νόμιμο η κριτική χωρίς ύβρεις προς το οτιδήποτε.

Είναι χρέος μας μάλιστα η κριτική προς το λάθος, το ψέμα και το ΑΔΙΚΟ.

Η αρχή της πλειοψηφίας δεν δικαιοδοτεί την εθνικοποίηση μεταφυσικής κοσμοθεωρίας στην Σημαία της Ελλάδας και το Σύνταγμα της Ελλάδας.

Οι νόμοι και το αύνταγμα γράφτηκαν από ανθρώπους και εξελίσσονται παράλληλα με την εξέλιξη της κοινωνίας.

\_\_\_\_\_\_\_\_\_

Μία ανάλυση των μεταφυσικών συστημάτων πεποίθησης (κείμενο 1)

Η μεταφυσική, ακαδημαϊκά σημαίνει η μελέτη των πρώτων αρχών θεμελίωσης του οτιδήποτε (συνηθέστερα αφορά σημαντικά ερωτήματα). Είναι ο κλάδος της φιλοσοφίας που ασχολείται με τις πρώτες αρχές των πραγμάτων, συμπεριλαμβανομένων αφηρημένων εννοιών όπως το είναι, η γνώση, η ταυτότητα, ο χρόνος και ο χώρος.

Το υπερφυσικό είναι η ανυπαρξία λογικής διαδικαστικότητας και λογικής θεμελίωσης (εξωφυσικό, εξωλογικό, εξωδιαδικαστικό).

\_\_\_\_\_

Τα μεταφυσικά συστήματα πεποιθήσεων γύρω από τη θρησκεία και το υπερφυσικό αποτελούν εδώ και πολύ καιρό αντικείμενο φιλοσοφικής συζήτησης και προβληματισμού. Μέσα σε αυτό το πεδίο αναδύεται ο σκεπτικισμός, ο οποίος αμφισβητεί την αυθεντικότητα και το συγκεκριμένο υπόβαθρο αυτών των εννοιών. Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι η θρησκεία και το υπερφυσικό στερούνται συγκεκριμένων εμπειρικών βάσεων, βασιζόμενοι κυρίως σε υποκειμενικές ερμηνείες, διφορούμενες απόψεις και τελετουργικές διαδικασίες. Η αυταιτιότητα (αυθυπαρξία) της πραγματικότητας είναι ένα ζήτημα που αφορά και τον αυστηρό ορθολογισμό και την θρησκεία και τον ευρύτερο υπερφυσισμό (supernaturalism). Η θρησκεία και ο υπερφυσισμός (supernaturalism: η δογματοποίηση του υπερφυσικού) στερούνται συγκεκριμένων αυστηρών θεμελίων και ενός αυταιτιώδους λογικού αξιωματικού μηχανισμού. Η ίδια η ουσία των υπερφυσικών εννοιών πάντα εξαρτάται από τον αγνωστικισμό (μεταφυσική αγνωσία), μια στάση που αναγνωρίζει την αβεβαιότητα σχετικά με θέματα πέραν της εμπειρικής παρατήρησης (πχ δεν υπάρχει ενδελεχής περιγραφή της διαδικασίας των θαυμάτων και της θείας υπόστασης). Ωστόσο, ορισμένοι υποστηρίζουν ότι αυτός ο αγνωστικισμός μπορεί να θεωρηθεί ως διανοητικά ανειλικρινής, καθώς λειτουργεί με διαφορετικούς όρους από την ευρύτερη κοσμοθεωρία της θρησκείας. Η βαθύτερη θεμελίωση της ουσίας της θρησκείας (θεία θεμελίωση, θαυματουργικής διαδικαστικότητα) είναι δηλαδή αγνωστική (οι αναλυτικές περιγραφές αφορούν γεγονότα και όχι ενδελεχή οντολογική θεμελίωση χωρίς λογικά κενά. Τίθεται επίσης το ερώτημα αν η εξωλογική/το υπερφυσικό έχει εφικτή θεμελίωση χωρίς συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, διότι αν έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά θα ήταν μία διαφορετική ορθολογικά διαδικαστική φυσική).

Ο αγνωστικισμός, στη γενική του μορφή, μπορεί μερικές φορές να παραμελήσει τον εγγενή ρόλο της λογικής ως θεμελιώδους πυλώνα. Αυτό το κενό στη σφαίρα του γενικού αγνωστικισμού μπορεί να οδηγήσει σε αβεβαιότητα χωρίς δομημένο πλαίσιο. Ο ορθολογικός αγνωστικισμός (rational agnosticism), όπως τον υπερασπίζονται φιλόσοφοι όπως ο Μπέρτραντ Ράσελ, ευθυγραμμίζεται περισσότερο με τις αθεϊστικές πεποιθήσεις. Ο αθεϊσμός είναι η άρνηση της ύπαρξης Θεού (η απόρριψη της προσωποπαγίωσης του Παντός), αλλά μια άρνηση δεν μπορεί να είναι η φυσική θεμελίωση, οπότε ένας προτιμώμενος όρος είναι ο λογικοφυσικισμός (βασισμένος στις απόψεις των David Deutsch και Sean M. Carroll και όχι στον νοητικό μονισμό-φυσικισμό που περιπλέκει άσκοπα τα πράγματα χωρίς δρόμο προς τη γνώση). Οι λογικοφυσικιστές (άθεοι), ενώ αναγνωρίζουν την απειρότητα των μη καταγεγραμμένων θεωριών και της άπειρης γνώσης, κλίνουν προς τη θέση ότι δεν υπάρχει υπερφυσική οντότητα (διότι η λογική είναι θεμελιωδέστερη της προσωπότητας και της κοσμοθεμελίωσης) κι ευρύτερο υπερφυσικό (διότι η εξωλογική δεν θα είχε συγκεκριμένη ταυτότητα και εφικτώς πληρούμενα προαπαιτούμενα θεμελίωσης). Αυτή η προοπτική συνδέεται με τον φυσικισμό (Deutschian physicalism), μια κοσμοθεωρία που υποστηρίζεται από στοχαστές όπως ο David Deutsch και ο Sean M. Carroll, η οποία υποστηρίζει ότι το σύμπαν έχει φυσική λογικοδιαδικαστική θεμελίωση (βλ. quantum foundations), χωρίς να απαιτεί υπερφυσικές εξηγήσεις· αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλες οι λογικές αποδείξεις της φυσικής θεμελίωσης έχουν εύκολα παρατηρήσιμη φυσικότητα, και αν το πολυσύμπαν είναι μια λογική αξιωματική αναγκαιότητα, αυτό δεν σημαίνει ότι γίνεται προσβάσιμο έξω από το δικό μας σύμπαν (βλ. το σφάλμα της ψευδεμπειρικής υπερρεπιστημονοποίησης [ψευδ- λόγω της εσφαλμένης αξιωματικής ταύτισης των μαθηματικών με την φυσική ως γνώμη και χωρίς απόδειξη [η οποία δεν υπάρχει γιατί είναι λάθος]).

Ο λογικός θετικισμός (βλ. logical positivism), μία άλλη σχολή σκέψης, ευθυγραμμίζεται στενά με την μεταφυσική φυσιοκρατία (metaphysical naturalism). Και οι δύο θέσεις απορρίπτουν την αποδοχή εννοιών που στερούνται εμπειρικών αποδείξεων ή λογικής συνοχής. Αυτή η θέση συντονίζεται με τον ορθολογιστικό αγνωστικισμό που αναφέρθηκε προηγουμένως, καθώς αναγνωρίζει τη θεμελιώδη αναγκαιότητα της λογικής για τη διαμόρφωση πεποιθήσεων και την κατανόηση του κόσμου. Από την άλλη πλευρά δεν υπάρχει μόνο ο εμπειρικός λογικοφυσικισμός. Η λογική και αξιωματική θεμελίωση της υποστατότητας (οτιδήποτε υπάρχει) είναι μια σημαντική άποψη, διότι το υπερφυσικό στερείται ακόμη και της δυνατότητας λογικής διαδικαστικότητας, και η εμπειρική υπερρεπιστημονοποίηση (ο ισχυρισμός ότι η φυσική έχει να κάνει μόνο με το σύμπαν) είναι μια αυτοακυρούμενη αντίληψη, διότι η φυσική χρησιμοποιεί τα μαθηματικά που είναι λογικώς συμβατά με αυτήν αλλά όχι αξιωματικώς ταυτόσημα ως αυτόνομα αξιωματικά συστήματα ή αυτούσιοι λογικοί μηχανισμοί, και ο υποτιθέμενος περιορισμός της φυσικής μόνο εντός του σύμπαντός μας δεν αποδεικνύεται μαθηματικά και αντιβαίνει στην αναζήτηση βαθύτερων κατασκευαστών Deutsch (βλ. θεωρία κατασκευαστή: David Deutsch και Chiara Marletto) δηλαδή θεμελιωδών μηχανισμών.

Ένα σημαντικό μέρος που λείπει από τη σύγχρονη επιστήμη είναι η κβαντική θεμελιακή θεωρία (quantum foundations) και το υπερώνυμό της, τα αξιωματικά προαπαιτούμενα της φυσικής θεμελίωσης (γενικότερα, όχι μόνο για το δικό μας σύμπαν), επειδή πρέπει να γίνει κατανοητή η συστημική αυταιτιότητα των εφικτών κόσμων. Το πολυσύμπαν μπορεί να είναι απαραίτητο ως καίριο στοιχείο της φυσικής θεμελίωσης ενός ανοικτού αξιωματικού συστήματος. Τα κλειστά αξιωματικά συστήματα είναι ασυνεπή. Η πίστη χωρίς εξήγηση στην αυθυπαρξία και την κοσμογονικότητα της προσωπότητας δεν επιλύει κανένα από αυτά τα ερωτήματα και μπλοκάρει κάθε πιθανή εξέλιξη της επιστήμης. Η προσωπότητα εκδηλώνεται σε προσωποϊκανό υπολογιστή (εγκέφαλο που αποδίδει προσωπότητα) και δεν αποτελεί μερολογικό απλό (mereological simple) διότι προϋποθέτει κέντρα μνήμης και κέντρα πολλών πληροφοριοεπεξεργαστικών τροπικοτήτων. Ο εγκέφαλος υπάρχει σε χώρο (δεν αποτελεί μερολογικό απλό = σημείο) και επεξεργάζεται τις πληροφορίες με το πέρας χρόνου. Ο χωροχρόνος είναι θεμελιωδέστερος της προσωπότητας και με αιτιωδέστερη αξιωματική θεμελίωση από την δομή του προσωποϊκανού υπολογιστή, ο οποίος ουδεμία σχέση έχει με την κοσμοθεμελίωση (physical foundations) και την κοσμογονία (cosmogony). Η παντογνωσία είναι στατική κατάσταση και δεν αποτελεί ευφυΐα. Η ευφυΐα προϋποθέτει πληροφοριοδιαχειριστική ικανότητα και διανοητική ευελιξία.

Η λογική είναι θεμελιωδέστερη από την προσωπότητα και την κοσμική θεμελίωση. Όλες οι θρησκείες και οι υπερφυσισμοί (supernaturalisms: υπερφυσικές δοξασίες) περιλαμβάνουν είτε μία σαφώς κυρίαρχη επί των πάντων αυθύπαρκτη προσωπικότητα όπως στις αβρααμικές θρησκείες, είτε ασθενέστερα (όχι απαραίτητα κοσμογόνα) υπερφυσικά πρόσωπα όπως τα ιαπωνικά κάμι, είτε μια αισθητικά αν όχι ηθικά προσωποκρατική και ανθρωπική θεμελίωση των πάντων στον αθεϊστικό Βουδισμό (βλ: βαθμούς μεροληψίας υπέρ της προσωπότητας [προσωποπαγίωσης] στη θρησκεία και το υπερφυσικό· η μεροληψία υπέρ της προσωπότητας [προσωποπαγίωση] μπορεί μερικές φορές να είναι ηπιότερη από τον καθαρό ανθρωποκεντρισμό που σχετίζεται ειδικά με τα ανθρώπινα πρόσωπα και τις ιδιότητές τους, [βλ. μελέτες επί της προσωπότητας/personhood του υπερωνύμου της προσωπικότητας]).

# περί εμπειρισμού (about empiricism)

Παραχωρώ αυτό το κείμενο για οποιαδήποτε χρήση.

Αυτά δεν τα εξηγεί καθόλου το Υπουργείο Παιδείας ενώ είναι απλή γνώση.
Εγώ γράφω σύνθετα για να κατοχυρώσω ιδέα.
Ένας φιλόλογος περιγράφει το ίδιο και με λίγες εύληπτες προτάσεις.
Η εύκολη και βασική γνώση πρέπει να διδάσκεται στα σχολεία.

προσθήκη:

περί εμπειρισμού (empiricism)

Στον εμπειρισμό βασίζεται ο μεθυσμένος που έχει παραισθήσεις, και το άτομο που βίωσε θαύμα (δεν είναι απαραίτητο το θεωρούμενο θαύμα κάποιου να είναι συμβατό με την δική μας μεταφυσική κοσμοθεωρία).

Η επιστήμη βασίζεται στον μεθοδολογικό εμπειρισμό (πείραμα, παρατήρηση) ο οποίος ενδέχεται να είναι εσφαλμένος, αλλά η επιστήμη προβλέπει μηχανισμούς κριτικής, επανάληψης, σφαλματανίχνευσης και επιδιόρθωσης.

Επίσης η επιστήμη (εδώ ως υπερώνυμο/ υπέρθετος/ευρύς όρος) βασίζεται και στην λογική περιγραφή διαδικασιών και καταστάσεων, πχ με την χρήση των μαθηματικών. Δεν είναι εύκολα (εμπειρικώς) προσβάσιμα όλα τα δεδομένα που αποτελούν τις βαθύτερες αιτίες, και ίσως κάποια δεν είναι καθόλου (πχ πτυχές του πολυσύμπαντος, διότι έχει πολλές ερμηνείες). Η επιστήμη προσπαθεί βάσει της λογικής (προτιμάται η μαθηματική λογική διότι τα μαθηματικά είναι αποδεικτικό αξιωματικό σύστημα [βλ. John Stillwell - proof system[s] ] [οι γεωμετρίες υπάγονται στα μαθηματικά]) [επανέρχομαι: Η επιστήμη προσπαθεί βάσει της λογικής] να εξηγήσει τα φαινόμενα και την βαθύτερη θεμελίωση των φαινομένων. Και πάλι η επιστήμη βασίζεται στην μεθοδολογική λογική τεκμηρίωση (απόδειξη, θεωρητική πληρότητα) η οποία ενδέχεται να είναι εσφαλμένη, αλλά η επιστήμη προβλέπει μηχανισμούς κριτικής, επανάληψης, σφαλματανίχνευσης, επιδιόρθωσης ή απόρριψης παλιών προσεγγίσεων και αντικατάσταση με ορθότερες θεωρίες. Το αποδεικτικό σύστημα "μαθηματικά", σχετίζεται λογικά αλλά δεν ταυτίζονται με την κβαντική θεωρία θεμελίωσης (quantum foundations, δεν έχει ολοκληρωθεί, και τα ανοιχτά αξιωματικά συστήματα που δείχνει να είναι [βλ. η λογική ασυνέπεια των κλειστών αξιωματικών συστημάτων] ποτέ δεν ολοκληρώνονται ως κλειστά). Η κβαντική θεωρία θεμελίωσης θα πρέπει να πληροί το κριτήριο της λογικής αυταιτιότητας (οποιοδήποτε λογικό αξιωματικό σύστημα που θεμελιώνει σύμπαν είναι υπαρκτό [το σύμπαν δεν υπάρχει με σκοπό την ευκολία στις αποδείξεις, αλλά υπάρχει διότι έχει αξιωματικότητα που σχετίζεται με την θεμελίωση φυσικού χωροχρόνου [η φυσική πληροί διαφορετικά κριτήρια θεμελίωσης από τα μαθηματικά που είναι αξιωματικό σύστημα αποδείξεων, όμως λόγω της λογικής μαθηματικά και φυσική είναι συμβατά]). Δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι η φυσική σταματά στο σύμπαν μας, διότι η λογική του θεμελίωση έχει ευρύτερες λογικές επιπτώσεις. Αν θα θέλαμε να περιορίσουμε την φυσική βάσει της ενδελεχούς λογικής θα έπρεπε και να την χρησιμοποιήσουμε (αλλά δεν προκύπτει ο περιορισμός της φυσικής θεμελίωσης και των λογικών επιπτώσεών της).

Λαϊκότροπα και πρόχειρα κάποιοι που θεωρούν την μονάδα σημαντικότερη από άλλους αριθμούς (που εκφράζουν ποσότητα) (στην θεμελίωση των μαθηματικών/ foundations of mathematics δεν προκύπτει ενδελεχής απόδειξη της υπεροχής της μονάδας), έχουν επιχειρήσει να παρουσιάσουν τις λογικές αποδείξεις ως υπαγόμενες στον λογικό μεθοδολογικό εμπειρισμό, όμως τα μαθηματικά είναι ανοιχτό αξιωματικό σύστημα, και η φυσική (ως αυτούσιο αξιωματικό σύστημα) δεν ταυτίζεται με τα μαθηματικά (σχετίζεται μα δεν έχει την ίδια αξιωματική θεμελίωση). Τα μαθηματικά είναι ανοιχτό αξιωματικό σύστημα (υπάρχουν εγγενή = χωρίς ευθύνη της ανθρώπινης αδυναμίας αλλά ουσιαστικά και αέναα λογικά κενά θεμελίωσης [πχ στα ανώτερα μαθηματικά υπάρχουν άπειρα προβλήματα για τα οποία δεν υπάρχουν άπειρα αξιώματα]).

Η προσέγγιση αυτή (ότι η μαθηματικά λογική αποδείξη ταυτίζεται με τον μεθοδολογικό εμπειρισμό μέσα σε φυσικό σύμπαν το οποίο όμως ΔΕΝ έχει ταυτόσημη αξιωματική θεμελίωση με τα μαθηματικά, κι ας είναι συμβατή η φυσική με τα μαθηματικά λόγω της λογικής) δεν στέκει εγγενώς.