Altay Çağlar

## Çocukluğu

Altay ÇAĞLAR, 04.06.1997 tarihinde İstanbul’da doğmuştur. Ailenin tek çocuğu olan Altay Beyaz tenli, saçları sarı, gözleri yeşil renktir ve yakışıklılığı ile kendinden sürekli bahsettiren bir çocuktur. Bu özelliklerini babasından almıştı. Altay’ın ismini babası koymuştur ve bu ismin en belirgin özelliği özgürlükçülüktür. Motosikletlere olan ilgisi çocukluğundan gelmektedir, bunun sebebi ise küçük yaşlarda babası ile izlediği Isle of Man TT yarışları ve babasının bir motor kulübü üyesi olmasıdır.

## Aile Hayatı

Altay, 10 yaşındayken babasını bir trafik kazasında kaybetmiştir ve annesi ile yaşamaktadır. Babası ile bu süreçte her ne kadar çok anısı olmasa da babasını hep üstündeki Yamalı üzerinde anarşi simgeli yeleği ile hatırlamaktadır. Altay’ın babası ve annesi çok genç yaşta çocuk sahibi olmuştur ve bu yüzden ebeveynliklerini ilk süreçte yerine getirememişlerdir. Annesi bir uyuşturucu bağımlısı keşti ve hamilelik sürecinde uyuşturucu kullanmaya devam etti. Babası ve annesinin ayrılık sebepleri de bu olmuştu. Ayrılık sürecinde Altay’a Büyükannesi bakmıştır. Babasının da vefatından sonra annesi uyuşturucu tedavisi gördüğü rehabilitasyon merkezinden çıktıktan sonra Altay’ı yanına alıp yaptığı hataları telafi etmek istemiştir. Annesi Altay’ın okuyup kendi ayakları üzerinde durması ve babasının izinden gitmemesi için çok çabalamıştır babasının kişisel notlarını ve fotoğraf albümlerini Altay’dan hep saklamıştır. Altay geçmişini bilmeyerek büyümüştür.

## Okul Hayatı

İlkokul ve Lise hayatı hep sıkıntılı geçmişti babasız büyüdüğü için bu içindeki nefreti ve siniri dışarıya vuruyordu ve bu yüzden sorunlu öğrenci olarak görülüyordu. Neyse ki bu süreçleri de zamanla atlatmıştır. Kendisine büyüdükçe yeni alışkanlıklar ve yaşam tarzı belirleyen Altay yeniliklere açık olduğundan modaya ayak uyduran bir yapısı vardır. Bu yüzden Altay giyimine ve tarzına çok önem vermektedir. Dövüş sporlarına ilgisi var ve MMA müsabakalarını takip etmeyi çok sever. Country tarzı rahatlatıcı müzikleri dinlemeye bayılır. Altay her ne kadar babasını tanımasa da kan aynı kandır. Monoton bir yaşam ona göre değil. Bulunduğu ortam onu mutlu ediyor olsa bile oraya bağlanmak istemiyor ve hayatının her alanında böyle davranıyor. Kısıtlanmayacağı işlerde bulunmak istiyor ve özgürlüğüne gelen en ufak bir tehdit oradan uzaklaşmasına neden olabiliyor. Bu yüzdende genç yaşlarında bunu kanıtlayan Altay’ın ne sabit bir konumu ne de sabit bir hayatı vardı. Hayatındaki tek düzenli ilerleyen şeyler eğitim hayatı ve üniversitede tanıştığı kız arkadaşı Gamze’dir. Altay’ın hedefleri 4 yıllık Makine Mühendisliği bölümünü bitirip sonrasında yüksek lisansını yapıp hayata bir an önce atılmaktı fakat karşısına çıkan engeller hayatını tamamen değiştirmişti.

## Aşk Hayatı

Üniversitesinden yeni mezun olan Altay, mezuniyetinin ardından çok kötü bir haberle yıkılır, bu haber kendisi gibi motosiklet hayranı olan kız arkadaşının motor kazası geçirip yağmurlu bir havada tırın altında kalması sonucu yaşamını yitirmesidir. Bu olay Altay’ın bütün düzenini alt üst etmesiyle beraber karakterinde hatta hayatında bazı değişikliklere gitmesine yol açmıştır. Bu kaza Altay’ı motosikletlerden uzaklaştırmak yerine tam tersine motosikletlere olan bağını sıkılaştırmıştır ve ona kız arkadaşının ruhunu yaşattırdığını düşündüğü için motosikleti onun kırmızı çizgisidir.

## İş Hayatı

Altay'ın Los Santos öncesi iş tecrübesi olarak bir tamirhanede Mekaniker olarak çalışmıştır. Fakat üniversite öğrencisi olduğu için yeteri kadar devam etmemişti bütün yoğunluğunu derslerine vermekteydi.

## Los Santos'a Geliş Sebebi

Yaşadıkları sonrasında mantıklı kararlar verememeye başlamış kendisini sürekli baskı altında hissetmiş ve duygusal kararlar vermeye başlamıştır. Hayatında büyük bir değişiklik kararı alan Altay geride kalan özgür ruhunu yanına alıp yeni bir hayata başlamak ve yeni maceralar yaşamak için doğduğu şehri terk etme kararı almıştır. Bu büyük kararını en iyi şekilde değerlendirmek istiyordur. Yolcuğu sırasında sırt çantasından not defterini almak isteyen Altay çantasının içerisinden büyük bir kese kağıdının içerisinde kağıt dosyası ve ona bağlanmış şekilde küçük bir not defteri çıkmıştır. İçini açtığında babasının eski fotoğraf albümleri, kişisel notları ve günlükleri çıkmıştı. Daha da karıştırdığında annesinin oğlu için içine bıraktığı küçük not kağıdı görür. Kağıdın üzerinde şu sözler yazmaktaydı; Bunlar babanın mektupları bu zamana kadar senden saklamamın sebebi kalbinin kırılmasını istemediğimdendir. Çünkü benim kalbim yeterince kırıldı. Ayaklarının üstünde duran bir adam oldun ve sırların ne kadar tehlikeli olabileceğini artık daha iyi biliyorum. Senin de gerçeği öğrenme zamanın geldi. Baban ailesi ve kulübü için yapabileceği her şeyi yaptı. Sen babansın o senin içinde, kanında, o senin kimliğin mektupları oku. Babanı bir de babanın gözünden gör.

## Babasının Kişisel Notları

### BEŞ YAŞIMDAN BERİ TEK İSTEĞİM BİR HARLEY VE YELEKTİ

Oğlum doğduğundan beri her sabah içimde hastalıklı bir düşünceyle uyanarak, “bugün kim ölecek?” diye düşünüyorum. Bu ödümü koparıyor ve bu sabah uyandığımda artık o his de kaybolmuştu. Sanırım bu daha da çok ödümü koparıyor. Beş yaşımdan beri tek isteğim bir harley ve yelekti. İşte bu kulüp için böyle hissediyorum. Artık eskiden olduğum kişiden çok uzaktayım. Sevdiğim kişiden, olmak istediğim kişiden, bütün hayallerimden çok uzaktayım. Bu kulübü bir arada tutan şeyler sevgi ve kardeşlik değil artık sadece korku ve aç gözlülük kulübün ne kadar zamanı kaldığını bilmiyorum ama bu kulüp yolunu artık kaybetti. Böyle bir hayatta geleceğim yok sahip olduğum tek şey vicdan azabı artık nefret mantıklı olan tek duygu kimseden saklayacak bir sırrım kalmadı. Bu kulüp de yanlış olan şeyleri, yanlış olan kişileri silmeden bir yere gitmeyi düşünmüyorum bu kulüp benim her şeyim bu kulüp benim ailem ve ona zarar veren her ne ise karşısında bir azrail bulacak.

### KENDİ HAKİKATİNİ BUL

Hayatımın değiştiğini hissediyorum. Daha önce hiç girmediğim bir yolda ilerliyorum. Hiçbir şey tanıdık gelmiyor. Gördüğüm işaretler bana bir anlam ifade etmiyor. Yoldan çıkmalı mıyım, yoksa sürmeye devam mı etmeliyim? Tek başıma mı gitmeliyim? Yoksa yanıma başkalarını da almalı mıyım? Bu yolculuk için kime güvenebilirim. Lider olmanın niye kendini başkalarından soyutlamayı gerektiğini şimdi anlıyorum. Kendimi, verdiğim kararlardan etkilenen insanlardan uzaklaştırmam gerekiyor. Hem sevdiklerimden, hem de nefret ettiklerimden. Verdiğim kararlar, bir babanın vermesi gereken kararlar olunca kardeşlerime kardeşlik yapmak giderek zorlaşıyor. Bu hayattan bir anlam çıkaracak kadar büyüdüğünde hakkımda her şeyi öğrenmiş olacaksın. Hem gurur duyduğum şeyleri hem de pişman olduklarımı, ardından kendi kararlarınla karşı karşıya kalacaksın. Her ne kadar sana yardım etmek, neyi nasıl yapacağını söylemek istesem de o kararlar kendi başına vereceğin kararlar olmalı. Sana verebileceğim tek tavsiye bir erkek olarak kim olduğunu ne olduğunu incelemen kendin için nelerin önemli olduğuna karar vermen. Oğlum, kendini tanı, kalbinde neyi taşıdığını bil. Korku, geçmiş ya da başkalarının düşünceleri seni yolundan saptırmasın. Kendi hakikatini bul. O seni sevdiklerine götürecektir.

### NEFRET ETMEMEK ZOR

Nefret etmemek zor insanlardan, eşyalardan, geleneklerden, senin azmini kırıp, kanamanı seyretmekten zevk aldıklarında, nefret mantıklı gelen tek his oluyor. Ancak ben nefretin adama ne yaptığını bilirim. Paramparça eder. Olmadığı birisine dönüştürür. Asla olmayacağına dair söz verdiği birisine. İşte sana bunu söylemem gerek. Sana, kalbimde hissettiğim onca berbat şeyin ağırlığı altında ezilmemek için ne kadar çok çabaladığımı anlatmalıyım. Bazen hayatım ölümcül bir denge yarışına dönüşüyor. Yapmak istediklerimle, yapmam gerekenler birbiriyle çarpışıyor. Anlık gösterdiğim tepkiler, beynim daha onları planlayamadan sorunları çözmeye yönelik oluyor. Günüme baktığımda, büyük bir kısmının bir önceki günün hasarlarını temizlemekle geçtiğini anlıyorum. O hayatta, geleceğim yok. Sahip olduğum tek şey dikkat dağıtmak. Ve pişmanlık. En iyi arkadaşımı üç gün önce gömdüm. Kulağa ne kadar klişe gelse de, o Tabutta bir parçamı bıraktım. Çok az bildiğim bir parça. Bir daha asla göremeyeceğim bir parça. Her gün yeni bir kutu, evlat. Açıyorsun, içinde ne olduğuna bakıyorsun. Hediye mi yoksa tabut mu olduğuna karar verecek olan sensin.

### KORKAK, KATİL VE SAHTEKAR

Öyle günler gelecek ki, sevdiğin herkesi etkileyen, seni sonsuza dek değiştirecek seçimler yapmak zorunda kalacaksın. Bir adam olmanın gücüyle ya da sana gösterilen saygıyla alakalı olmadığını anladığın bir yaş var. Adam olmak, etki ettiğin her şeyin farkında olmaktır. Çocuklar kendilerini düşünür, kendi ihtiyaçlarını gidermeye çalışırlar. Erkekler ise herkesi düşünür, diğerlerinin ihtiyaçlarına göre hareket ederler. İşte ben o yaşa geldim, Oğlum. O seçimlerden birisiyle karşı karşıyayım. Bu geçmişle alakalı seçim bana “korkak, katil, sahtekar” diyor. Karşısında korkmamı, kaderimden bir korkak gibi kaçmamı istiyor. Fakat bugün, bunu yapmayacağım. Bugün, Babamın olmaya çalıştığı adam olacağım. Seni gururlandıracağım.

### SENİ ÖLDÜRMEYEN ŞEY GÜÇLÜ KILAR

Yolda 150 kilometreyle giderken her şey farklı bir hal alır. Egzozlar tüm gürültüyü boğar. Motor kalp hızında titreşir. Görüş alanın tek anlıktır ve bir bakarsın yolun üstünde değil içindesindir. Onun bir parçası olmuşsundur. Trafik, manzara, polisler hepsi esen rüzgara karşı duran karton mankenlere dönüşür. Bazen bu duyguyu unuttuğum oluyor. Bu yüzden, uzun yola çıkmayı seviyorum. Tüm sorunların, hayatın tüm gürültüsü yok oluyor. Yolun üstündekiler dışında hiçbir şey seni ilgilendirmiyor. Belki de benim için bugünün dersi budur; bu küçük anlara sımsıkı sarılmak, onlara gereken değeri vermek. Ne de olsa onlardan fazla kalmadı. Senin bu hale düşmeni hiç istemem. Sonuçta seni mutlu edecek şeyleri bulmak bu kadar zor olmamalı. İleride acıyla, güçlüklerle ve zor kararlarla karşılaşacaksın, biliyorum ama bunların seni boğmasına mutluluğunu çalmasına izin veremezsin. Ne olursa olsunlar, seni seven bir şeyler bulmalı onlarla beraber olmalısın. “Seni öldürmeyen şey güçlü kılar.” Derler. Bence saçmalık. Bence seni öldürmeye çalışan şeyler, seni mutsuz ve üzgün kılar. Asıl güç ise sevdiklerinden gelir. Ailenden, arkadaşlarından, sıkı çalışmanın doyumundan. Bunlar seni bütün tutan şeylerdir. Zarar gördüğünde sarılacağın şeyler…

### NEFRET ETTİĞİM ŞEY, KİŞİ HALİNE GELDİM

Bu notlarda alınacak dersler var. Ama bunu daha çok beni tanıman için yapıyorum. Son zamanlarda bu satırları senin için olduğu kadar kendim için de yazdığımı fark ettim. Tamamen dürüst olabileceğim tek yer burası, kağıtla kalemin yargılama, oy verme gücü yok. Sadece gerçekleri kaydedip, sayfayı geride bırakmamı sağlıyor. Bugünkü gerçeklerim bunlar, Çoğunlukla büyük korku içindeyim. Geçmişte ve şu anda yaptıklarımdan ve yapmak zorunda kalacaklarımdan korkuyorum. Elimi, ayağımı kesen türde bir korku değil. Hatta tam tersi. Güç veriyor. İhtiyaç duyuyorum. Sabahları yataktan kalkmak için o dehşet akınına ihtiyacım var. DNA’ma işlemiş. Şiddet dolu hareketlerimden dolayı büyük pişmanlık duyuyorum. Hem planlı, hem de aniden gelişenlerden. Ama galiba beni daha da üzen bu davranışlara gerçekler bulmayı öğrenmiş olmam. Suçluluk duygumu yabani köşesine tıkmama yardımcı olan karma misali bir merhem gibi bir nedeni bir sebep, bir amaç buluyorum daima. Nefret ettiğim şey, kişi haline geldim. Bu farkındalıkla, aynaya bakmaktan kaçınmam gereken günler bazen haftalar oluyor. Kendime duyduğum nefret öyle derin, öyle belirgin ki kendi görüntüme saldırmaktan, aynayı kırıp kendi yansımamın kırık parçalarıyla kendimi keseceğimden korkuyorum. En yakın arkadaşım öldürüldüğünden beri dengem bozuldu. Kuşku ve sahtekarlık hislerim kafamın içinde öyle yüksek sesle bağırıyor ki, çoğunlukla başka bir şey duyamıyorum. Sevgi, dostluk, özgürlük bu hayattan istediğim her şey gürültünün içinde kayboldu. Kusura bakma, kendime engel olamıyorum. Oğlum, ama bugün hepimizin hatırlayacağı bir gün olabilir. Dönüm noktası. İleride bir gün bu yazıyı okuduğunda hiç değişe babanın son derece dürüst olduğunu bilmeni istiyorum. Hayatımdaki en önemli şey olduğunu söylerken gerçeği söylediğimi bilmeni istiyorum. Seni asla üzmem. Asla terk etmem. Seni seviyorum Altay. Her şeyden ve herkesten daha fazla. Daima seveceğim. Her şeyi senin için yapıyorum.

### ELVEDA...

Sanırım yaşadığım mücadelede en iyi anladığım hatta bu kulüp için istediğim her şeyden hatta dönüştüğüm kişiden bile daha çok, en çok hissettiğim şey aklın savaşı. Hem ailen hem de yama için doğrusunu yapmak istediğinde oluyor. Bu korku ve suçluluk elimi kolumu bağladı. Şimdi fark ediyorum ki, sanırım babam da fark etmişti. İyi bir baba ve iyi bir haydut aynı adamın içinde yaşayamaz. Hiçbir şeye inanmayan açgözlü adamların ağırlığı altında ezilmekten bıktım. Üzgünüm baba, benim için çok geç. Ben zaten tüm bunların içinde doğmuştum. Ve annemin ise biliyorsun ki planları vardı. Ama Altay için geç değil söz veriyorum, bu kaos dolu hayatı asla bilmeyecek. Artık senin kim olduğunu biliyorum. Ne yaptığını da, seni seviyorum baba. Hayatımız gibi sonumuz da aynı bitecek. Elveda…