Prens Louis Martell

**𝐏𝐫𝐞𝐧𝐬 𝐋𝐨𝐮𝐢𝐬 𝐌𝐚𝐫𝐭𝐞𝐥𝐥**

Prens Louis Martell, Prens Mygor Martell ile Leydi eşi Leydi Allyrion'un en büyük çocuklarıdır. Aynı zamanda da Prens babası hayatta olduğu zamanlarda Güneş Mızrağı varisi olarak anılmıştır.

## **𝐆𝐨̈𝐫𝐮̈𝐧𝐮̈𝐦 𝐯𝐞 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐤𝐭𝐞𝐫**

Kısa hafif kırlaşmış saçları ve sakalı vardır, mızrak ve metal kalkanı ustaca kullanabilmesinin yanında yanında ikinci plan olarak bir kısa kılıç taşır, çeviktir ve genelde hareketli şekilde savaşır, soğuk havaya dayanamamasının yanında sıcağa karşı yetiştiği iklimden kaynaklı dirençlidir, vücudunda gezilerinde aldığı birden fazla yara vardır.

Hırslı ve gözü karadır risk almayı sever, ukala bir kişiliğe sahiptir, çok kişiyle tanıştığından kurnazdır ve insanlara kolay kolay güvenmez, Targaryenleri genel olarak sevmez ancak krallığa dahil olmadıkları için savaşla yüz yüze gelmemek için iki yüzlü davranır, ahlaksız birisi ve pezevenktir , ticari zekası çok gezdiğinden yüksektir ve maldan anlar genel olarak zekidir, kadınlarla iyi anlaşır ve onlara karşı manipülatiftir, aşırı çıkarcıdır ve onur, ahlak, nam gibi şeyler onun için önemsizdir.

## **𝐇𝐢𝐤𝐚𝐲𝐞**

*Louis Martell FS 46 tarihinde Dorne bölgesinin Martell hanesine ait Sunspear şehrinde doğmuştu. Babasının ilk karısından olan abisi Mygor ile farklı annelere sahip olduğundan çocukluktan beri anlaşamayan Louis mümkün oldukça Sunspear içlerinde durmayarak ailesinin gözünden ayrılmaya çalışıyordu ve zaten ailesinin genelde umrunda olmadığı için kimse onu aramaya gelmezdi. Louis'in koca şehirde iyi anlaştığı tek kişi babasının zahmet edip emrine verdiği koruması Rohar'dı, Rohar Louis'e karşı bir rol model ve baba gibiydi. Mızrak ve kalkan kullanan uzun boylu kahverengi saç ve sakala sahip orta yaşlı Rohar kendisi kullandığı gibi işinin bir kısmı olmasa bile aynı zamanda Louis'e nasıl savaşılacağını öğretiyordu. Ergenliğine girmiş olan Louis zamanla mızrak ve kalkan kullanımında ustalaşmasıyla büyük yeteneğiyle artık zamanla yaşlanan Rohar'ı yenmeye başlamıştı. Rohar'dan öğrenecek bir şeyi kalmadıkça onunla geçirdiği zamanı azaltmaya başlamıştı ve haliyle tekrar yalnız hissediyordu. Sıkıntısından yeni arayışlar içine giren Louis artık kendini yetişkin gibi hissettiğinden bol bol tek başına Sunspear dışlarına çıkmaya başlamıştı. Sunspear dışındaki gezilerinde etrafı öğrenmeye ve gelen kervanlarla konuşmaya başlayan Louis hem yeni insanlar tanıyıp hem onlardan bilgiler öğreniyordu. Louis bazı günler geceyi dışarıda bile geçiriyordu ve hali hazırda yaşlanmış babası ile ölü annesi bunu çok umursamıyordu, Louis dışarıda geçirdiği günlerde kendince hayatta kalmayı öğrenmeye başlamış ve yakın zamanda bir tehlikeyle karşılaşmadığından kendine güveni artmıştı. Surların dışında bol bol vakit geçiren Louis dışarıda birbirinden farklı hayvanlar görüp öğrenmiş ve çoğunu avlamasıyla bazen onları keyifle yiyerek günlerine devam ettiğinde tekrar geceyi çölde geçirdiği bir günde gecenin köründe uyandığı gibi yüzünün önünde gördüğü yılanla karşılaşmasıyla nefesi kesilmişti. Rohar'ın kendisine anlattıklarını uygulayarak kılını kıpırdatmadan bekleyen Louis yılanın üstüne çıkıp sürünmeye başlamasıyla kalbinin küt küt atması aynı anda olmuştu. Vücudunu sarmaya başlayan yılana karşı gözünü kırpmadan tedirginlikle bekleyip elini hafifçe hançerine doğru yaklaştırırken yılanın gözlerinin önüne gelmesiyle kaskatı kesilmişti. Yılanın dilini çıkartıp tıslamasını izlerken alnından boncuk boncuk terler damlıyordu. Hançerinin sapını sıkıca tuttuktan sonra yılanın bir anlığına gardını indirmesini bekliyordu. Louis'e bir süre baktıktan sonra sürünerek kumda ilerleyen yılanı hançeriyle deşen Louis biraz sonra ayağa kalkıp pılını pırtını toplayarak hızlıca oradan Sunspear'a doğru uzaklaşmıştı. Günler geçtikçe Louis yaşadığı olayın şokunu atlatamamış ve uzun süre Sunspear'dan ayrılmamıştı. Gençlik dönemine girmiş Louis artık dışarılara çıkmadığından sıkıntısını genelevlerde vakit geçirerek gidermeye çalışmıştı. Zamanının çoğunu genelevde geçiren Louis içerideki fahişelerle içli dışlı olmuştu ve zaman zaman işlerinin dışında onlarla beraber oluyordu. 16 yaşına basan Louis babasının ölmesiyle üvey abisi Mygor'un Sunspear lordu ve Dorne azam lordu olduğunu öğrendiğinde birkaç fahişeyle birlikte yattığı yatağından hızlıca kalkıp kıyafetlerini aldıktan sonra genelevden ayrılırken bir taraftan giyinip altın dolu keseyi resepsiyondaki yaşlı kadına verdikten sonra genelevden çıkıp Rohar'ı bulmak için içmekle meşgul olduğunu umarak han yolunu tutmuştu. Han kapısını yavaşça aralayıp içeri gördükten sonra masanın birinde kafasına dikleyen Rohar'ı görüp yanına yanaşmıştı.*

*Louis: Hey... olayları duydun mu? yaşlı adam sonunda öldü, artık burada kalmam için herhangi bir sebep yok.*

*Rohar ile eskisi kadar samimi olmayan Louis onunla konuşurken biraz şüphe duymuştu. Rohar'ın saçları yaşlanmasıyla aklanmaya başlamıştı ve yüzündeki kırışıklıklar ile ifadesinin değiştiği belli olabiliyordu. Louis Rohar'dan alacağı cevabı merak ederken adamın bardağını masaya vurmasıyla ürkülmüş ve aralanan dudaklarına doğru bakarak pür dikkat kesilerek kulak kabartmıştı.*

*Rohar: "Duydum evlat. Senin için üzüldüm, ben de bugün bu topraklardan gidiyorum, seninde yolun açık olsun."*

*Rohar'ın cevabıyla gerçekten aralarındaki dostluğun bittiğine ikna olan Louis cevabına karşılık vermeden masaya bir yumruk indirerek hızlıca handan çıktıktan sonra sokağa çıktığında gerektiğinden fazla muhafızın devriye gezdiğini fark etmişti. Muhafızlar'ın etraflarındaki herkese dikkatlice bakmasıyla telaşa kapılan Louis muhafızlardan olabildiğince uzak durup seri adımlarla çantasını unuttuğunu fark ettiğinde ara sokaklar aracılığıyla geneleve doğru saklanarak gitmeye koyulmuştu. Ara sokaklarda ilerken karşısına çıkan birkaç muhafızdan saklanarak nefesini sıkıca tutarak yoldan geçmelerini beklemişti. Muhafızlar gittikten sonra devam ederek genelevin bulunduğu sokağa doğru ilerlemişti ve ara sokaktan çıkarken etrafı önce bir kolaçan ederken genelevin askerler tarafından basıldığını görmüştü. Sokağa çıkarılmış pezevenk ve fahişeler darp edilirken bir taraftan sorgulanıyorlardı, Louis birkaç fıçının arkasına eğilip gizlice olayları izlerken sokakta yaşanan izdihamdan dolayı halk etrafa toplanmıştı. Alt üst edilen genelev'in her yeri dağıtılıp dökülüyordu ve camlardan atılıyordu. Camlardan yere yağmur gibi fırlatılan eşyalar aşağıdaki dövülen çalışanların üstlerine düşerken bir taraftan toplanan halk tarafından yuhalanıyorlardı. Louis gördüklerinden kanı donmuş bir şekilde şoka uğramışken oraya ilerlemekten korkarken halkın "Katil Louis!" diye bağırışlarını duyuyordu. Arkasını dönüp oradan uzaklaşma niyetiyle kafasını çeviren Louis ellerinde mızraklarıyla başında dikilmiş birkaç muhafızın kendisine doğru gelen sert bakışlarına maruz kalmıştı. Oradan kaçmak isteyen Louis tabanları yağlayarak koşmaya başlarken önündeki fıçıları yere devirmiş ve takip edilmesini biraz zorlaştırmasıyla beraber sokaktaki insanların ve askerlerin dikkatini çekmişti. Kalabalık arasından yankılanan bağırışlara rağmen peşinden gelen askerlerden önüne gelen herkesi ittirerek şehirin dış kesimlerine kadar gelmeyi başarmıştı. Louis izini kaybettirmek için kaçışı boyunca bol bol kalabalık yerlere girmeyi tercih edip aralarında kaybolmayı hedeflemişti. Şehrin yaşadığı kargaşadan dolayı halk evlerine çekilmeye başlamıştı ve sokakların boşalmasıyla Louis kendini artık daha zor saklayacağından bir ara sokağa girip takip edilmediğinden emin olmak için sokağın başında beklemişti. Kimse gelmediğini gören Louis Rohar'dan son bir defa daha yardım istemek için gemisine gidebileceğini ve şehirin ablukaya alınmadığını umarak limana doğru yolunu değiştirmişti. Son sürat limana doğru ilerlerken sonunda oraya varmıştı ve limandaki ticaret ve seyahat amaçlı gemileri gördüğünde kurtulduğunu düşünüp topukları kıçına vurana kadar denizden karaya doğru esen rüzgar sayesinde yüzüne gelen biraz kum ve geriye yaslanan saçlarının altında kaçışının verdiği mutlulukla gülümseyen dudakları vardı. Koşa koşa gittiği limanın eski tahtalarına ayak basmasıyla gelen gıcırtı sesi hoşuna gitmişti. Rohar'ın hangi gemide olduğunu merak ederek etrafını düzgünce bir süzmüş ve derin bir iç çekmişti. Kargaşanın tekrar yükseldiğini duyan Louis arkasını döndüğünde toplanmış olan asker birliğini görür ve tekrardan telaşa kapılır, işlemediği bir suç için öldürülmek istemiyordu. Her ne kadar bir açıklama almamış olsa bile neler olduğunu anlayabiliyordu çünkü annesi öldüğünden beri babasının gözünden düşmüştü ve abisi Mygor onu sadece tehdit oluşturan bir düşman olarak düşünüyordu ve Louis bunun sorumlusunun o olduğunu çıkartabiliyordu. Aklındaki düşünceler bitince kendisine gelmekte olan birliği gören Louis ne yapacağını bilememişti ve bir kaçış yolu için etrafına göz gezdiriyordu. İskelenin ucu sarıldıktan sonra artık gidebileceği hiçbir yer olmayan Louis mızrağı ya da kılıcı yanında olmadığı için çok pişmandı ancak son pişmanlık çare getirmez diye düşünerek kemerindeki hançerini çıkartıp hazırda bekliyordu. Mızraklarıyla kendisine doğru saldırıya geçen birkaç askerden sıyrılıp birinin mızrağını boşa çıkarttıktan sonra üstüne basarak kırmış ve hançerini boğazına saplayarak adamdan fışkıran kanın kafası iskele zeminine düşerken denize karışmasını izlemişti. Üstüne doğru gelen bir mızrak darbesinden sıyrılmaya çalışırken ayağı takılıp yere düşmüştü. Üstüne doğru mızrağını saplamak üzere olan adama bir çelme takıp yere düşürmüş ve hançeriyle işini bitirdikten sonra hızlıca ayağa kalkıp diğer askerler onu yakalamadan iskelenin sonuna gitmişti. İskele bir düzine askerle dolduğunda Louis köşeye sıkışmıştı. Louis hayatının sonuna geldiğini düşünüp umutsuzluğa kapıldığı sırada tüm askerler arkalarından gelen gürültüye doğru bakmaya çalışırken Louis'in gördüğü havaya sıçrayan kandı. Rohar kılıcıyla birlikte iskelenin arkasından yaklaşıp birkaç askeri doğramış ve geri kalanıyla savaşıyordu. Bunu fırsat bilen Louis karmaşada arkası dönük askerlere saldırmış ve sırayla önündeki iki askeri hançeriyle öldürmüştü. Rohar'ın durumuna bakayım derken bacağına mızrak saplanmış olduğunu gördüğünde artık başka yolun olmadığını anlar. Louis nefesini tutup iskeleden direkt olarak denize atlar ve kilometrelerce kendi başına yüzdükten bir süre sonra Sunspear açıklarında bayılır. Louis gözlerini açtığında gördüğü şey başında bekleyen bir adam ve zincirlenmiş elleriydi. Etrafına baktığında buranın bir gemi olduğunu düşünmüştü ve bu fikrini peşi sıra gelen sallantılar doğrulamıştı. Louis kafasını kaldırıp başında bekleyen adama doğru çevirerek onu baştan aşağıya süzmüştü. Adam 1.75 boylarında çelimsiz ve bakımsız saç ve sakalıyla ile ortada birleşmiş olan tek kaşıyla birlikte evsiz birisinin görünüşüne sahipti. Louis karşısındaki adama dikkatle bakıp susuzluktan kurumuş dudaklarını aralayarak konuşmuştu.*

*Louis: "Hey... Burası neresi tek kaş?"*

*Gergin Görünüşlü Adam: "Benim naçizane gemimde bulunuyorsun güzel oğlan. Prens Mygor senin için etraftaki tüm denizcilere yüklü bir ödeme vaat etti, eğer seni ona götürürsem bir daha çalışmama gerek bile olmayabilir."*

*Gergin Görünüşlü Adam balgam atılmış olan ayağıyla Louis'in yüzüne bir tekme atmıştı ve Louis'i saçlarından tutup yere yapıştırmıştı. Louis ne yapacağını bilemeyip telaşa kapılmıştı ve aklına bu zamana kadar ihtiyaç duymadığı yediye dua etmekten başka bir fikir gelmiyordu. Gergin Görünüşlü Adam tarafından yere yapıştırılan Louis debelenip adamdan kurtulmaya çalışırken onun vücuduna ellemeye başladığını fark etmişti.*

*Gergin Görünüşlü Adam: Nasıl hissettiriyor ha güzel oğlan? Lord Mygor seni ona götürmeden önce biraz eğlenmemden rahatsız olmaz diye umuyorum."*

*Louis'in adamın dedikleriyle adeta kanı donmuştu. Vücuduna sapıkça ellemeye devam edip pantolonunu indiren adam Louis'i yavaşça zorla elde ederken yüzünde iğrenç bir gülümsemeyle Louis'in çıplak vücuduna bakıyordu. Her şey bittikten sonra acıyla yerinden kalkamayan Louis geminin duraksadığının farkına varmıştı. Yanına gelen iki iri yarı adam Louis'i iki kolundan tutup çıplak bir şekilde dışarıya çıkardıktan sonra Sunspear sokaklarında saraya doğru üstüne tezekler, taşlar ve bazı meyve sebzeler atılarak yuhalanıyordu. Saraya gittiğinde üvey abisi ile konuşmadan zindanlara atılan Louis sıkıca zincirlenmiş ve zindanlara düzinelerce nöbetçi dikilmişti. Günlerini zindanda geçiren Louis defalarca hafif işkencelere maruz kalarak hızlı bir ölüme layık görülmemiş ve bu süreçte ölümünden sonra ölen annesinin cesedi mezarından çıkartılıp yanına getirilmişti ve Louis kokudan ve hüzününden dolayı mental olarak ölmek üzereydi. Louis günlerini buradan nasıl kaçabileceğini düşünerek harcarken aklına hiçbir gerçekçi fikir gelemiyordu. Louis 18 yaşına geldiğinde halen daha öldürülmemiş ve Mygor tarafından aklını yitirmesi beklenmişti. Louis bu süreç boyunca delirmeye başlamış ve kendi aklında kurduğu şeyleri görmeye başlamıştı özellikle Rohar'ın kendisiyle konuştuğunu ve neden Louis'i kurtarmak istediği hakkındaki pişmanlığını söyleyerek yakındığını görüyordu. Bu zamana kadar Louis'in başındaki gardiyanlar neredeyse hiç yok denecek kadar azdı ve duranlarda ilgisizdi çünkü Louis'in kaçamayacak kadar aklını kaybettiğini düşünüyorlardı fakat yanılmışlardı. Son yılların en sıcak yazlarından birinde Louis zindanlarda kendini pişmiş gibi hissederken her zamanki gibi bir halüsinasyon görmüştü. Demir parmaklıklar arasından kıvrıla kıvrıla Louis'e doğru ilerleyen, hayatında ilk defa öldürdüğü yılan vücudundaki hançer yarasından akan kanla birlikte korku ve pişmanlıktan dolayı odanın bir köşesine kaçan Louis'e doğru yaklaşan yılan dilini dışarı çıkartıp tıslayarak konuşmaya başlamıştı. Louis yılanın ne dediğini anlayamayıp korkarak odanın köşesine sinemişti ve gitmesini beklerken elleriyle yüzünü kapıyordu. Louis'in paçasından içine giren yılan Louis korkudan kendini kaybetmek üzereyken yılanın göğsünü ısırmasıyla bayılıp yere yığılmıştı. Kendine gelip uyanan Louis bunca zaman neler olduğuna şaşırıp ayağa kalkmış ve demir parmaklıkları elleriyle tutup eğilerek etrafa bakınmıştı. Gecenin geç saatlerinde kimsenin etrafta olmadığını gören Louis bunca zaman neler yaptığı hakkında kendini sorgulamaya başlayıp kapıyı zorlayıp eliyle tutarak kilidi sarsıp çıkartmaya çalışmıştı ancak başarılı olamadı. Hücresinde volta atarken ne yapabileceğini düşünürken 2 gardiyanın kapısına gelip artık idam vaktinin geldiğini söylemesiyle son şansını bulduğunun farkına varmıştı. Kapının açılmasıyla gardiyanlar tarafından iki kolundan tutulup götürülen Louis zindanın koridorlarında güçten düştüğünün her ne kadar farkında olsa bile şansını denemesinin vaktinin geldiğini anlamıştı. Tüm kuvvetiyle solundaki gardiyanı duvardaki meşaleye doğru ittirip bastırarak yüzünü yakmış ve diğer gardiyanı tekmeledikten sonra yere düşürüp tekmeleriyle yüzünü dağıtmıştı.*

*Yerde baygın halde yatan gardiyanın mızrağını alan Louis yüzü yanıp afallamış olan gardiyanı şişledikten sonra yerde yatan gardiyanın kafasını delmişti. Gardiyanlardan birini görülmemek için hücresine sürükleyip kıyafetlerini giymiş ve hızlı adımlarla şehirden ayrılmak için kimseye gözükmeden çevikliğini kullanarak sokaklara çıkmayı başarmıştı. Kendisi için hazırlanan idam meydanını gördüğünde kanı donmuş ve üvey abisi için büyük bir kin besleyerek bir gün onu öldüreceği hakkında kendine yemin ederek Sunspear'dan bir gemiye kaçak binerek Özgür Şehirlere gizlice gitmiş ve 18 yaşındayken hayatının 2 yılını orada geçirip kendisine bir genelev ağı kurmuş ve Dorne'a döneceği gün için kendisine bir hazine hazırlamak istemişti. Ticari zekası Essosta geçirdiği süre boyunca gelişen Louis eski dövüş yeteneklerini kazanmak için Köle Körfezine giderek oradaki çukur dövüşlerini yakından izlemiş ve pek çok savaşa katılıp hepsinden galip ayrılmıştır. Kendini eskisi gibi zinde hissettiği zaman edindiği pek çok deneyim, savaş yeteneği ve çapkınlığı ile ticari zekasına güvenerek Westeros'a iç savaştan dolayı kolay girebileceğini düşünerek 22 yaşında Sunspear'a tanınmayacağını umarak giriş yapmıştı. Dorne halkı ve haneleri Mygor Martell'e hali hazırda yaşanan iç savaşta krallığa dahil bile olunmamasına rağmen Targaryenler tarafında savaşma isteğine karşı çıkıp Mygor'un Targaryenlere karşı yalaka ve zayıf biri olduğunu savunmuştu. Louis bunu bilerek halkın Mygor'a karşı olan öfkesini kullanma fikriyle Sunspear'da babasının eski hizmetlileri, ustaları ve muhafızları ile dikkatli bir şekilde konuşup babasının ölümü hakkında bilgi edinmeye çalışırken kendisini fısıldamayanları zalimce katledip babasının ölümü hakkındaki gerçeği ortaya çıkartma konusunda diğerlerini abisi Mygor'u öldürdüğünde kendisine destekçi olmaları için geçirdiği onca zaman tanıdığı onca insanla konuşmasının sayesinde geliştirdiği ikna yeteneklerini ortaya dökerek olay hakkında bilgisi olanları ikna etmişti. Louis tüm hazırlığını yapıp planını işlemeye koymuştu. Bundan iki gün sonra abisi Mygor halkına açıklama yapıp kararını tamamen vermek adına bir konuşma ayarlatacaktı. Louis bu konuşmada ortaya çıkıp Mygor'a kızgın olan pişman ve gariban halkın desteğini arkasına alarak Mygor'u basit bir duelloya çağırmaya karar vermişti. Açıklama günü geldiğinde Mygor meydanda halkının karşısına geçmiş ve konuşmasına hazırlanmak için boğazını temizlemişti. Louis uzun zaman önce lanet yüzünü ilk defa gördüğü üvey abisine lanet okuyarak kalabalığın içinden biraz önlere doğru ilerlemişti. Konuşmasına başlayan Mygor sözünü verdiği Louis'in idamı hakkında 4 yıl sonra tekrar bir özür konuşması yapmaya başladığında yuhalanmaya başlanmıştı. Mygor alnından akan terlerle sinirden patlayacakken çaresiz hissediyordu ve bunu sadece savaşla yatıştırıp Dorne'u tek bir kuvvette toplayabileceğini düşünüp konuşmaya başlayacakken Louis kalabalığın arasından çıkıp en ileriye ilerlemişti ve yanından geçtiği muhafızların umursamaz bakışlarıyla geçmesine izin verilmişti. O sırada daha önceden konuştuğu kişiler kalabalığın arasında beklerken daha önceden ayarladığı kendine ait fahişeler ortalığı galeyana getirmek için halkın arasına karışmıştı. Anlaştığı muhafızlar meydanın etrafında konuşlanmışken hazır şekilde Louis'in konuşması için bekliyorlardı.*

*Louis: "Mygor Martell, korkak ve akraba katili! Babamızı sen öldürdün, senin o taht sevdan ve hainliğin, zalim Mygor kurduğun komplonun artık sonuna geldin! Ben artık hapsettiğin o çocuk değilim, sen beni elinden kaçırdın ve sen rahat içinde kıçını büyütüp piç çocuklarını etrafa yayarken ben sana bir yılan gibi kin beslemeye devam etmiştim! Yargılanmadan mahkum edildiğim idamın mahkemesine karar verilmeden bütün Sunspear halkı karşısında seni Duello ile belirlenecek bir duruşmaya davet ediyorum! Sen ve ben, korkak hamleler yok, güçlü olan kazanır Mygor."*

*Halkın Mygor'u yuhalamaya başlaması ve fahişelerin ortalığı iyice kızıştırmak için Mygor'a çığlık ata ata hakaret etmeleriyle Mygor kendini köşeye sıkışmış hissetmeye başlamıştı. Mygor'un etrafındaki ailesi kendisine bakarken yanındaki muhafızların tepkisi mızraklarını sıkıca tuttuklarından anlaşılıyordu. Babasının yaveri özel olarak mızrağını kalabalığın arasına gizlice girip Louis'e getirmek için meydana atlamış ve mızrağı verdikten sonra koşarak kalabalığa tekrar karışmıştı. Mızrağını eline alan Louis meydanın ortasına doğru ilerleyip Mygor için beklerken halkın yuhalaması devam ederken Louis'in anlaştığı kişiler halkı galeyana getirmek için Louis'i öven sözler sarfetmeye başlamışlardı. Mygor artık tepkilere dayanamayarak başka seçeneğinin olmadığını fark ettiğinde zırhını ve kılıcıyla kalkanını yaverinin getirmesini emrettikten sonra 1 saat sonra meydanda karşı karşıya gelmişlerdi. Rakibine doğru ilerleyen Louis mızrağıyla akrobatik hareketler yaparak Mygor'un kılıç darbelerinden kaçarken onu kızdırmak için kalkanına ufak darbelerle saldırıyordu. Artık yaşlanmaya başlayan Mygor Louis'in hızına ve savaş deneyimine ayak uyduramayarak öfkesi altında ezilmiş ve daha da rezil olmuştu. Sinirlenerek bir savaş narası atarak tüm gücüyle kılıcını Louis'e doğru savuran Mygor üstünde çevik bir hareketle saldırısından kaçıp kendisine çelme takarak yere düşüren Louis'i görüyordu. Mızrağını rakibinin eline saplayan Louis kılıcını elinden bırakmasını sağlayıp yüzüne bir tekme atarak yerden kalkmasını engellemek amacıyla göğsüne bastırıyordu. Kıyafetinin kolunu açıp içinden yılanı Magnus'un çıkmasını bekleyerek onu Mygor'un yüzüne salmıştı. Yılanın ısırıklarıyla zehir içinde acıyla yüzü morarmış ve kanlar içinde kalmış bir şekilde ölen Mygor'un ölümü Louis hakkında yazılan şiirler ve şarkılar ile yıllarca kutlanmıştı. Dorne ve Martell hanesinin başına kan hakkıyla geçen Louis 28 yaşına kadar kendisini asla tekrar güçten düşürmeyeceğine yemin edip zihinsel sorunlarını çözerek Dorne'u en iyi şekilde yönetmeye çalışmış ve bu yolda büyük çaba sarf ederek krallıkta büyük yatırımlar yaparak kendisine ait genelevlerde bir casus ağı oluşturmuş şekilde hayatına devam etmişti.*