Desmond

Część 6 kampanii Dziennik manokradcy

Za świata fantazji, powróciliśmy do świata polityki kończącego się Sword and Crown. Zwerbował nas kandydat na biskupa Coeranys – **Desmond**, kanclerz i skarbnik miejscowej kapituły katedralnej. Chciał, byśmy po powrocie do Coeranys przekonali naszych znajomych baronów i duchownych do poparcia jego kandydatury. Na początek dał nam list żelazny, dzięki któremu mogliśmy – niezależnie od win niektórych z nas – powrócić do Ruorven. W przypadku zwycięstwa, zaprzysiągł nam amnestie i nadanie wsi w lenno. Swoje kompetencje jak kandydata przedstawiał prosto: od 20 lat służy Kościołowi, dysponuje szóstym kręgiem magii, a jako skarbnik napełni skarbiec zrujnowany przez świętego poprzednika. Przyjęliśmy propozycję. Dla mnie takie tournee po klerykach było wprost wymarzoną okazją do hakowania magii.

Najpierw odwiedziliśmy prezbitera Deepshadow – wychowawcę Savany i przyjaciela jej bratowej baronowej. Nasza wajdelotka wiedziała, że słabostką kapłana jest nieszkodliwa próżność. Jego głos pozyskaliśmy obietnicą nadania dotychczasowego stanowiska Desmonda – kanclerza kapituły katedralnej Ruorven – dygnitarza wiecznie otoczonego wieńcem czapkujących akolitów i wysyłanego w najbardziej ceremonialnych poselstwach.

Następnie incognito odwiedziliśmy stolicę baronowej Duornil, której kuzynkę Sini – niegdyś skrzywdziła Vulgata podczas pieśni Savany. Miejscowy prezbiter, domorosły geniusz sztuk wszelakich zgodził się głosować na Desmonda, jeśli ten zagwarantuje mu wyłączność na dokończenie budowy katedry w Ruorven. Nasz mocodawca przystał na ten warunek, choć jak się później okazało, ani Desmond nie zamierzał dotrzymać słowa, ani jego wyborca nie zamierzał niczego w nawiedzonej świątyni malować, a raczej jako okultysta chciał tam odprawiać mroczne rytuały. Ale nie uprzedzajmy faktów... ważne, że zagłosował.

Poparcie trzeciego prezbitera – niejakiego Hugona – zorganizowali Lorran i jego ojciec **Caelan**. Łatwość z jaką tego dokonali była wprost proporcjonalna do śmiercionośności intrygi w jaką nas przez to wciągnęli. Spisane poniżej fakty są skondensowaną wersją informacji, które nasz szermierz i jego rodziciel nieufnie, i wstydliwie dawkowali nam przez wiele miesięcy. Jestem pewien, że nie jest to wersja ostateczna, a na drodze do prawdy czekają nas jeszcze rozliczne i niemiłe zaskoczenia.

Ojciec naszego szermierza był baronem **Moergen**. Żył w mieście **Fellwood**. Podczas **Przerwanej Krucjaty** (1350- 1354) zakochał się w Saracence i spłodził Lorrana. W chwili narodzin został magicznym sposobem pozbawiony krwi bożej i zmuszony do abdykacji, a jego luba okazała się awnsheghlienką zwaną **Lamią** uprawiającą podstępną inwestyturę za pomocą zajścia z pomazańcem w ciążę i zaczarowanie płodu. Caelan wespół z przyjacielem Hugonem (prezbiterem Moergen) wykradł syna z pałacu matki, upozorował własną śmierć, zmienił tożsamość i uciekł do Ilien. Podczas odbijania malca z miasta awnsheghlienki (**Cravengate**) przyjaciele zdobyli *efreeti bottle* z uwięzionym w niej dżinnem **Dashidem Astronomem**, dawnym sługą **Magiana**, a potem Lamii. Dżinn w zamian za wolność zaoferował Hugonowi trzy życzenia. Pierwszym wszyscy zabezpieczyli się przed magiczną lokalizacją. Drugim ifryt został zobowiązany do pomocy Caelanowi i Lorranowi, gdyby zaatakowała ich Lamia lub jej agenci. Trzecie życzenie wciąż nie zostało sformułowane, a czarodziejska lampa leży w kufrze Hugona.

Caelan poświęcił się wychowaniu następcy zdolnego do samoobrony przed matką i kreowanie w Moergen legendy o powrocie za kilkanaście lat prawowitego dziedzica.

Caelan na czas udziału w Przerwanej Krucjacie zostawił baronię pod opieką żony **Calindry „Wilczycy”** i jej syna z poprzedniego małżeństwa **Ghoriena „Wilka”.** To oni zawłaszczyli władzę nad Fellwood i Moergen, ale więź z ziemią przez krew ma Lamia, a Wilk jest tylko jej marionetką.

Nie zmienia to faktu, że cieszy się opinią bohatera. Kariera Wilka zaczęła się niedługo po Przerwanej Krucjacie, gdy książę Wschodnich Marchii **Shaemas „Pseudo-Roele”** pokłócił się ze swoim bratem Michaelem Mhorem. Wówczas z więzienia „Pseudo-Roele’a” uciekła nastoletnia prawowita dziedziczka okupowanego Osoerde – **Kara Moergen**. Schronienia w Fellwood udzielił jej właśnie Wilk. Wkrótce w Moergen zjawił się Michael Mhor z armią, poparł dążenia Kary, zdobył Coeranys i na jego nową hrabinę namaścił **Dianę Haneire**, a na biskupa Le Orffena. Gdy później zginął „Pseudo-Roele”, Kara odzyskała Osoerde, a Ghorien był jej prawą ręką.

Potem na Krucjatę na Druidów spadła fala klęsk. Druidyczny następca „Pseudo-Roele’a” rozbił w Lesie Duchów templariuszy, w ich tunikach podstępem zdobył **Gulfport**, wziął do niewoli i torturował Le Orffena, zdobył resztę **Osoerde** (w tym zamek w Fellwood), korzystając ze śmierci papieża **Benedictusa Wielkiego** utrwalił władzę kondotiera-tyrana **Cesariego** w Ilien, wreszcie zdobył Ruorven i zajął Coeranys.

Hrabina Diana Haneire, Kara Moergan, Wilk i garstka najwierniejszych zbiegli do **Baruk-Azhik**, skąd organizowali partyzantkę. Ich wytrwałość nagrodzili bogowie: Le Orffen zbiegł z niewoli, nowy papież Silvestrus zapowiedział kontynuację **Krucjaty na Druidów**, a **Lannaman** zawarł z ginącym z braku rąk do pracy Baruk- Azhik umowę handlową. Z krasnoludzkich gór zeszła armia kondotierów **La Hire’a** i odbiła Coeranys, zakładając trzyletnie oblężenie Ruorven. Ghorien był zawsze w pierwszej linii.

Z pomocą **Wielkiego Mongoła** Diana odzyskała Ruorven, zatrudniła **Deepshadowa**, który zbudował **Linię Deepshadowa**, której sercem (i elementem **Mithralowego Szlaku Lannamana**) jest stolica Wilka – Fellwood, a potem w kilka lat podbił Wschodnie Marchie. Diana Haneire wyszła za Mongoła, została księżną, Kara Moergen zrzekła się praw Osoerde do baronii Moergen, po wsze czasy oddając ją Coeranys i została hrabiną **Roesone**. Jej nowonarodzony synek **Astore** został odebrany matce przez awanturników **Arbelina** z **Aeld Moriel** i osadzony na tronie hrabiowskim Osoerde.

W 1369 spowodowana przez **Moridaena the Wolfa** zaraza wilkołactwa ogarnęła Coeranys. Graniczący z Lasem Duchów zamek Fellwood padł jako pierwszy. Ghorien przetrwał, ale od tej pory stał się zdradliwy, okrutny, roztrwania glorię bohatera wojennego i unika dworu w Ruorven.

Podsumowując, nasz szermierz jest kuzynem dwojga hrabiów i prawowitym baronem Moergen, a na jego głowę dybią baron-uzurpator z Fellwood i tamunzada- awnsheghlienka z Khinasi. Wbrew pozorom, najtaniej pozyskany głos Hugona okazał się najdroższy.

Desmond wygrał wybory. Został biskupem i regentem Coeranys oraz tytularnym zwierzchnikiem Wschodnich Marchii i dowódcą Krucjaty na Druidów.

W zamian za pomoc nadał nam leżący w baronii Wilka folwark **Uroczysko**.

## Słowniczek

Desmond - nie istniał

Caelan ojciec Lorrana - ?

Moergen - istnieje, prowincja w Matranys

Fellwood - istnieje

Przerwana Krucjata - na wpół legendarna historia

Lamia - istnieje, ale długo nie poistnieje

Cravengate - istnieje

Dashid Astronom (dżinn) - może istnieć

Magian (pomiotnik) - nie istnieje

Calindra „Wilczyca” i jej syn z poprzedniego małżeństwa Ghorien „Wilk” - ?

Shaemas „Pseudo-Roele” - na wpół legendarna historia

Kara Moergen - ?

Diana Haneire - ?

Gulfport - nie ma tego miasta

Osoerde - Pojezierze

Benedictus Wielki - na wpół legendarna historia

Cesari - ?

Baruk-Azhik - istnieje, choć może zmienię nazwę

Krucjata na Druidów - nigdy nie miała miejsca

Morel Lannaman - istnieje jako zarządca w Moorland, a nie najbogatszy człowiek świata

La Hire - nie istniał

Wielki Mongoł - nie istniał

Morgan Deepshadow - żyje jako generał Legionu Adler

Linia Deepshadowa - nie istniała

Mithralowy Szlak Lannamana - nie istniał

Roesone - Eagleheart

Astore - nie istniał

Arbelin z Ald Moriel - nie istniał

Moridaen the Wolf - żył, ale zabiła go Iludrigara

Uroczysko - może być