Dragon Rider Film 1

**Dragon-Rider** to film fantastyczno-naukowy opowiadajacy o znanym z kart komiksów wydawnictwa The Vigilantes superbohaterze o tym samym imieniu. W główną rolę wcielił się Adrian Dragneel, a sam film rozpoczyna The Vigilantes Cinematic Universe. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Produkcja, scenariusz i reżyseria autorstwa Noah Nairdeal. Obrazki zaczerpane ze znanych mang i anime.

 Plik:KenYoung.png  10 Października 2001 roku w mieście Urbem to dzień, który pomimo tego, że wypadał w jeden z pierwszych tygodni jesieni był zaskakująco przyjemny. W atmosferze nadal utrzymywał się klimat lata dzięki czemu z zachmurzonego nieboskłonu dało się dojrzeć przebłyski błękitnego nieba, na zewnątrz dostrzec można było wiele wciąż zielonych drzew i krzewów, a ciepła i zarazem wilgotna bryza sprzyjała spacerom na świeżym powietrzu.

Pewien czarnowłosy mężczyzna postanowił więc wziąć tego dnia na spacer swojego malutkiego synka. Mężczyzna poza wspomnianymi wcześniej czarnymi włosami, które swoją drogą były bujne i rozczochrane na wszelkie możliwe strony, charakteryzował się czarnymi oczyma oraz kozią bródką która dla nieodmiany też była czarna.

Synek mężczyzny był jeszcze małym dzieckiem około 2 lat. Ubrany w białą piżamę z kolorowymi plamkami oraz czerwoną czapkę. Gdy tata zdjął mu czapkę można było zauważyć, że chłopiec odziedziczył po nim czarne jak heban włosy, a jedyne co różniło ich twarze (poza zarostem i zmarszczkami charakterystycznymi dla 30 latka) były czerwone niczym płomień oczy chłopca.

Jako, że mały już umiał chodził, tata wziął go za rękę i razem spacerowali ścieżkami miejskiego parku. Chłopczyk oczywiście był jeszcze dość nieporadny i tata musiał go podnosić co chwilę, ale nie zmienia to faktu, że mile spędzali dzień. W pewnym momencie minęli stoisko kobiety z różnymi rzeczami dla turystów. Mały chopiec oczywiście gdy tylko zobaczył błyszczące rzeczy natychmiast pobiegł w ich stronę. Najwięcej jego uwagę przykuł naszyjnik w kształcie smoka.

Sprzedawczyni: O jeny, mały, ale ty chyba nie posiadasz przy sobie gotówki.

Ken: Adi! <zawołał synka mężczyzna> Tu jesteś urwisie.

Adi: Dada! <zaczął wymachiwać naszyjnikiem>

Ken: Chcesz naszyjnik? Czy ty nie jesteś na to ciutkę za młody? Czy twoja mama nie urwie mi głowy?

Sprzedawczyni: To Pański synek?

Ken: Tak! <mężczyzna uśmiechnął się> Ma na imię Adrian, jedynak.

Sprzedawczyni: To chyba kochający ojciec nie powinien odmawiać jedynemu dziecku zabawki?

Ken: Ma Pani rację, dobrze, że ja nie jestem kochającym ojcem. <odwrócił się> Chodź Adi idziemy.

Sprzedawczyni: Jaki cham!

Adi: <łzy w oczach>

Ken: No dobra już! Przecież żartuje! <kupił młodemu naszyjnik>

 Plik:Ken.png  Powoli jednak błękit nieba zostaje przysłonięty przez szare chmury, gwar życia w mieście cichnie wraz ze spadajacymi na głowy mieszkańców kroplami deszczu, które spadając w coraz wiekszej ilości zagłuszają wszystko... i wszystkich dookoła. Cóż a przynajmniej tak by sie mogło wydawać, gdyby nie krzyk, gdyby nie płacz dziecka, gdyby nie rozpacz małego chłopca nad leżącymi w kałóży krwi zwłokami ojca... Aż w pewnym momencie i to zostaje zagłuszone, jedyne co zostaje to dźwięk deszczu i rozmazany obraz jak policja oddaje dziecko w ręcę zapłakanej blondynki.

Wkońcu deszcz zalewa wszystko, widać tylko ciemność, a w tle słuchać głos narratora. 10 Października 2001 roku... dzień śmierci Kena Dragneela. Może to tylko dowód na to, że los ma poczucie chumoru, ale tego samego dnia doszło do jeszcze innego wypadku - tak zwanego Dnia Zero, gdy to doszło do wycieku supernowoczesnego wirusa, nazwanego później przez media wirusem Doppelgängera, który oficjalnie być może nie, ale według zeznań świadków zamienia ludzi w potwory. Epidemia się rozpoczęła.

Przenosimy się teraz na salę wykładową w Urbemskiej Uczelni Wyższej gdzie to czerwonooki student o delikatnych rysach twarzy i bladej cerze. Ma czerwone niczym płomień oczy oraz krótkie, czarne, kolczaste, opadnięte po bokach oraz sterczące na czubku głowy włosy, a jego charakterystyczną cechą jest znajdujący się pod prawym okiem pieprzyk. Chłopak kończy czytać swój referat po czym spogląda na wykładowczynię.

Wykładowczyni: Etto... kiedy powiedziałam, że na zaliczenie opiszcie jakiś współczesny problem i podajcie jakieś rozwiązanie nie chodziło mi do końca o...

Adi: Ależ Psorko, wybuch epidemi wirusa Doppelgängera o którym krąży więcej plotek niż faktów i na dobrą sprawę nikt nadal nie znalazł antidotum no to dość poważny problem. No nie stety nie jestem studentem medycyny by szukać leku, ale przynajmniej podałem pewne fakty z wydarzeń jakie miały miejsce 10 października 2001 roku.

Wykładowczyni: No tak, ale to... opisałeś tak spokojnie śmierć ojca.

Adi: No Psorko no niestety nie moja, że się zbiegły w jednym terminie. Proszę mi uwierzyć, no ja tak tego nie układałem, co najwyżej Bóg no ale do niego jakoś ciężko się umówić na jeden termin by obgadać zażalenia.

Wykładowczyni: No dobrze no...

Adi: To co 5?

Wykładowczyni: Masz 4, ale na drugi raz słuchaj poleceń.

Adi: Wiadomo! Dziękuje ślicznie! <chłopak zszedł z podium po czym pomachał do studentów znajdujących się na wykładzie i pięknie dodał> "Trust Me! I'M Engineer!"