Odcinek 5 (fikcja)

BOHATEROWIE

Główni:

Kasia – mama, 25 lat

Daria – przyjaciółka Kasi, 25 lat

Mikołaj – synek, 3 miesiące

Drugoplanowi:

Dorota

Zuzia

Brygida

Regina

Karol

Na rozmowę w sprawie pracy przychodzi 46-letnia Dorota. Najpierw opowiada parę słów o sobie. Pracowała przez kilkanaście lat jako księgowa, doświadczenie w opiece nad dziećmi zdobyła, zajmując się własnymi oraz znajomych. Potem kandydatka wypytuje Kasię i Darię, czy są lesbijkami. Dziewczyny zaprzeczają, tłumaczą jej, że są tylko przyjaciółkami. Dorota twierdzi, że homoseksualiści w ogóle nie powinni mieć prawa do wychowywania dzieci, że takie osoby stosują mowę nienawiści, pogardzają heterykami, a adopcja przez pary jednopłciowe sprawi, że dziecko będzie mieć trudniej w życiu, bo będzie wyśmiewane, nie będzie mieć normalnej rodziny. Kobiety jeszcze raz jej mówią, że są przyjaciółkami. Dorota upiera się przy swoim zdaniu, uważa, że one kłamią i ukrywają swoją orientację, bo się wstydzą. Między dziewczynami i kandydatką dochodzi do ostrej wymiany zdań. Kandydatka wstaje od stołu i wychodząc, straszy, że zawiadomi opiekę społeczną.

Jeszcze tego samego dnia na rozmowę kwalifikacyjną przychodzi 21-letnia Zuzia. Opowiada smutną historię, w której rodzice zginęli w wypadku samochodowym, kiedy ona miała 20 lat. Musiała zrezygnować ze studiów i zająć się swoim rodzeństwem: 3-letnią siostrą i rocznym bratem, dla których stała się później opiekunem prawnym. Potrzebuje pieniędzy na utrzymanie dzieci i siebie, dlatego poszukuje pracy. Przyjaciółki pytają, czy potrafi wykonać takie czynności, jak przewijanie, karmienie, usypianie. Zuzia przytakuje. Następnie pytają ją o stawkę godzinową. Zuzia mówi, że chciałaby zarabiać 15 złotych za godzinę. Kasia i Daria mówią, że muszą wspólnie przedyskutować decyzję i dadzą jej znać telefonicznie.

Dzień później przychodzi na dzień próbny zaproszona Zuzia. Kasia pokazuje jej, gdzie znajdują się naczynia, pieluchy i jedzenie uszykowane dla Mikołaja. Przyjaciółki wychodzą z domu i udają się do przyczepy, skąd obserwują kandydatkę na nianię. Niania zadowolona, uśmiechnięta dzwoni do koleżanki i chwali się jej, że dostała pracę. Wyraźnie mówi, że wcisnęła pracodawczyniom kit o tym, że rodzice zginęli i że pilnie potrzebuje pieniędzy na utrzymanie rodzeństwa. Mówi jeszcze, że jest minus w tej sytuacji, bo „musi grzebać w gównie” i „zajmować się jakimś smarkaczem srającym w gacie”. Kończy rozmowę i idzie przygotować jedzenie dziecku. Wyciąga miskę i wsypuje kaszkę, a następnie wlewa mleko. Idzie z miską do dziecka i próbuje je nakarmić, jednak Mikołaj odwraca główkę, gdy niania chce włożyć mu łyżkę do buzi. Trzyma jego głowę tak mocno, by nie mógł się odwrócić i karmi dziecko. Gdy widzi, że niechętnie zjada, to wylewa kaszkę do zlewu. Idzie do łazienki i grzebie w szafkach w poszukiwaniu lakieru do paznokci. Znajduje go, idzie z nim do pokoju i maluje sobie paznokcie. Potem idzie z lakierem do dziecka i maluje mu paznokieć jednego palca dłoni. Późnej chowa ten lakier do kieszeni. Zuzia udaje się do dużego pokoju i śpi przez kilkanaście minut. Budzi ją płacz dziecka, którego trzeba przewinąć. Z trudem wstaje i idzie do Mikołaja. Bierze pieluchę i zaczyna mu ją zmieniać. Niedokładnie zakłada mu pieluchę. Kiedy jej nie wychodzi, „za karę” daje klapsa dziecku. Przyjaciółki natychmiast przychodzą do pokoju dziecka i zaczyna się awantura. Daria pokazuje niani nagranie, w którym uderza dziecko. Kasia bierze brudną pieluchę i smaruje kałem jej twarz, a potem ciągnie ją za włosy, popycha ją do wyjścia i wyprowadza za drzwi. Niania ucieka.

Na rozmowę kwalifikacyjną przychodzi 50-letnia Brygida. W czasie rozmowy zapewnia, że jest najlepszą nianią, że tylko kobiety dojrzałe wiedzą, jak trzeba dziećmi się zajmować, a młode matki powinny się uczyć od takich, jak ona. Chwali się, że jako młoda dziewczyna służyła w wojsku przez kilka lat, więc liczy się dla niej rygor i dyscyplina. Daria zadaje jej pytanie, czy mogłaby przyrządzić dziecku coś do jedzenia. Odpowiada, że tak, pod warunkiem, że na to zasłuży. Chodzi jej o to, że jeśli nie będzie płakało i będzie grzeczne, to dostanie jedzenie, w przeciwnym razie będzie głodować do momentu, w którym się uspokoi. Kasia pyta ją, czy wie, że jak dziecko płacze, to nie dlatego, że jest niegrzeczne, ale dlatego, że może ma pełną pieluchę, jest głodne albo je coś boli. Brygida nic nie odpowiada. Kasia i Daria mówią, że nie chcą takiej opiekunki, więc żegnają się z nią. Niania mówi, że lepszej partii, jak ona, to nigdzie nie znajdą.

Niedługo potem na casting przychodzi 62-letnia Regina. Na początku rozmowy kandydatka opowiada parę słów o sobie (przez wiele lat była położną, potem zrezygnowała z tej pracy i zaczęła zajmować się dziećmi, do tej pory pracowała u dwóch rodzin, ma też własne dzieci i jednego wnuka). Daria pyta, czy zdarzyła się u Reginy kiedyś przykra sytuacja w czasie opieki nad dziećmi, ona odpowiada, że nie było nigdy żadnych problemów. Na koniec Kasia pyta ją, jakie są jej oczekiwania finansowe. Odpowiada, że dla niej wystarczy 12 złotych za godzinę. Dziękują jej za rozmowę i odprowadzają panią do wyjścia.

Kolejnego dnia na dzień próbny przychodzi zaproszona pani Regina. Niania poznaje dziecko, a dziewczyny wychodzą z domu i idą do przyczepy. Czuje, że śmierdzi pielucha, więc zmienia ją dziecku. Następnie usadawia go na jego krzesełku i zaczyna karmić. Potem bawi się z nim w zabawę „Gdzie jest niania?”, w której niania zasłania twarz dłońmi i mówi „Gdzie jest niania?”, a po paru sekundach odsłania twarz, pokazuje śmieszną minę i mówi „Tu jest niania!”. Potem podchodzi do kuchni i zmywa naczynia. Gdy wychodzi z kuchni, zauważa w pokoju leżący laptop na stole. Wpada na pomysł, aby włączyć dziecku bajki, jednak Regina nie jest obeznana w komputerach i internecie, dlatego prosi o pomoc swojego wnuka, do którego dzwoni. Pyta się go, jak się włącza internet i na jaką stronę trzeba wejść, aby obejrzeć bajki. Wnuczek odpowiada jej, że trzeba wejść na stronę „PornXXX.pl”. Regina otwiera przeglądarkę i wpisuje podany przez niego adres. Doszukuje się tam bajek, jednak ich nie znajduje. Gdy przegląda stronę, mówi, że dziwne rzeczy tutaj są. Ostatecznie wyłącza komputer i opowiada dziecku zmyśloną bajkę. Kasia i Daria wracają do domu i dziękują niani za dzień próbny. Zapraszają ją na rozmowę następnego dnia. Niania wychodzi z domu.

Dzień później na rozmowę przychodzi 28-letni Karol. Kiedy opowiada o sobie, mówi, że jego pasją jest podróżowanie i działa w grupie charytatywnej. Zwiedził wiele najbiedniejszych państw, gdzie wraz ze znajomymi niósł pomoc biednym, zagłodzonym dzieciom. Wtedy odkrył w sobie miłość do dzieci, dlatego zdecydował się odpowiedzieć na ogłoszenie Kasi i Darii. Twierdzi, że dla chłopczyka niania mężczyzna nada się idealnie. Zapewnia, że z przewijaniem nie będzie problemu, bo nauczyła go tego jego mama, kiedy musiał się zająć młodszą siostrą. Kiedy Karol się odwraca, dostrzega drzewko stojące przy balkonie. Pyta się dziewczyn, jakie to jest drzewko, bo bardzo mu się spodobało. Odpowiadają mu, że to jest drzewo laurowe, które Kasia przywiozła z Anglii rok temu. Karol jest zafascynowany rośliną, mówi, że oprócz dzieci kocha też naturę. Chciał kiedyś zostać biologiem, jednak zrezygnował z nauki, aby bezinteresownie nieść pomoc. Dziewczyny dziękują mu za rozmowę i informują, że skontaktują się z nim w najbliższym czasie.

Nazajutrz przychodzi do domu poznany na ostatnim castingu Karol. Wita się z Mikołajem, bierze go na ręce. Kasia pokazuje jemu, gdzie są pieluchy i obiad, po czym wychodzi wraz z Darią z domu. Nianiek próbuje zabawić dziecko. Wyciąga z plecaka samochodziki i pokazuje mu „wyścig”. Później kładzie Mikołaja do łóżeczka i go usypia. Mówi mu, że za chwilę musi się zająć swoją dziewczyną. Idzie do dużego pokoju i bierze drzewko, którym zainteresował się na castingu. Zaczyna je głaskać, mówi do niego „Hej, Lauro, ja jestem Karol”, „Kocham cię”. Całuje drzewko i przytula. Bierze konewkę, wlewa do niej wodę i podlewa Laurę. Potem dalej całuje i przytula. Wyciąga telefon i robi sobie zdjęcia z drzewkiem. Podnosi Laurę i zaczyna z nią tańczyć. Dzwoni do swoich rodziców i zaprasza do domu Kasi, aby przedstawić im jego nową dziewczynę (przez telefon nie mówi, że chodzi o drzewko). Potem idzie do sypialni i grzebie w szafie w celu znalezienia garnituru, koszulki i krawatu. Znajduje, zabiera strój do łazienki i się przebiera. Ubrany w galowy strój idzie do pokoju, gdzie dalej przytula i całuje drzewko. Przychodzą jego rodzice, dzwonią do drzwi, on podchodzi do nich i wpuszcza do środka. Każe im zamknąć oczy, mówi, że jego dziewczyna to niespodzianka. Zaprowadza ich do pokoju i mówi, że mają otworzyć oczy. Gdy otwierają oczy, pytają, gdzie jest ta dziewczyna, i rozglądają się. Karol pokazuje palcem na drzewko. Pytają się ze zdziwieniem „To jest twoja dziewczyna?!”. Karol mówi, że to jest Laura, którą kocha. Kasia i Daria idą do domu i proszą Karola oraz jego gości o opuszczenie domu. Karol próbuje wyjść z domu z Laurą, jednak Kasia zabrania mu wynoszenia drzewka. Karol za wszelką cenę chce wyjść z drzewkiem, ale Kasia wyrywa mu je z rąk. Karol ponownie podbiega do drzewka, rodzice go odciągają od Laury i wychodzą razem z nim z mieszkania. Karol krzyczy, że on tu jeszcze wróci.

Wieczorem tego samego dnia przychodzi do domu Kasi pani Regina. Na wstępie dziewczyny przyznają się do tego, że w domu przez cały czas były ukryte kamery i że na żywo obserwowały nianię. Pokazują jej nagranie z kamery, w którym widać, jak przegląda stronę porno. Niania nie wie dalej, o co im chodzi. Kasia pyta, dlaczego ona przeglądała stronę dla dorosłych w obecności dziecka. Niania tłumaczy się, że wnuczek podał jej taki adres, a ona chciała tylko włączyć bajki. Mówi, że nie zna się na komputerach, sama bardzo rzadko korzystała z internetu i też nie wiedziała, że takie treści można znaleźć. Kasia i Daria rozumieją ją i dają niani drugą szansę, mama Mikołaja chce ją zatrudnić. Regina cieszy się, że one nie przestały jej ufać.