Nörtcliff

### Położenie

Nortcliff jest krainą rozciągającą się na północnych wybrzeżach kontynentu. **Morze Łez**
 opływa brzegi tej krainy rzeźbiąc w niej setki fiordów oraz klifów.
Nieustana furia morza co jakiś czas wyrywa kolejne fragmenty podmytego
wybrzeża. Morze Łez na północnych krańcach tej skalistej krainy łączy
się z **Oceanem Lodowym**.

Na południe od wybrzeża rozciąga się kraina pełna wzgórz i kamienistych
zbocz. Kiedyś to miejsce musiało być potężnymi masywami górskimi, jednak
 tysiąclecia wygładzania ich przez lodowce ukształtowały krainę o
setkach wzniesień unoszących się, i opadających niczym fale morza.
Zachodnie granice sięgają dawnych lasów Morskich Łez, dokładnie na
wodach **rzeki Akra**, lub po elficku Ilira. Rzeka wpada
do Morza Łez po drodze przepływając przez ruiny dawnej stolicy elfów
Listral. Na południowym zachodzie granicę tworzą **Góry Njorn**.
 Ich wyniosłe szczyty oddzielają Nortcliff od reszty kontynentu od
południowego zachodu aż po wschodnie jego granicę. Góry Njorn mimo że
mniejsze od Nebal, nadal stanowią barierę nie do przebycia dla
większości podróżnych. Zaradni Nortcliffczycy dawno już znaleźli
wszystkie przejścia i pilnie ich strzegą.

Zachodnia granica przebiega na rzece Akra, a przesmyk między Górami
Njorn, a wybrzeżem doskonale nadaje się do obrony. Od południa Nortcliff
 bronią góry. Jedynym dogodnym podejściem pod tą krainę jest wschodnia
granica z **królestwem Rokan**, i właśnie przez nią zwykle przychodziło niebezpieczeństwo.
Na wschodzie kraju Góry Njorn się kończą przechodząc w ogromne knieje **Puszcz Kentarskich**
 ciągnących się po samą granicę Rokanu. W przeciwieństwie do Rionu czy
Penaru Nortcliff ma oficjalną granicę z Rokanem, i co za tym idzie może
utrzymywać z nim kontakty.

Z Gór Njorn wypływa kilkadziesiąt niedużych rzeczek. Wszystkie łączą się ostatecznie w **Jeziorze Nosfar**, z którego zamiast małych wypływają trzy duże rzeki. Pierwsza która płynie na zachód i wpada do Morza Łez to **Nesfa**. Następna, **Nofrba**, ciągnąca się przez samo serce państwa w tym **stolicę Nortberg**, ostatecznie wpada na północnym wybrzeżu do Oceanu Lodowego. Ostatnia  **Nisfra**, płynie na wschód by w końcu również skręcić na północ i rozlewając się w szerokiej delcie wpaść do Oceanu.

Norcliff jak każde królestwo ma króla. Tytuł jest dziedziny, jednak jak
do tej pory żadna dynastia nie utrzymała się dłużej niż dwa pokolenia.
Obecnie Królem jest **Robert VII, klanu Bluckandów**. Jego
władza jest bardziej tytularna, na użytek innych państw w tym koalicji
Królestw Capelli. Prawdziwą władzę w Norcliff mają rody szlacheckie, a
raczej klany. **Klany** te są niczym innym jak rodzinami,
często bardzo rozbudowanymi. Liczne związki między poszczególnymi
członkami wzmacniają linie więzów samego klanu, zwiększając jego
liczebność i znaczenie. Obecnie w Norcliff istnieje ponad pięćdziesiąt
klanów z czego tak naprawdę dziesięć jest na tyle dużych i bogatych by
mieć znaczenie.

Klany te stanowią większość społeczeństwa Norcliff. Są one ściśle
związane z zajmowanymi przez nie terytoriami które praktycznie nigdy nie
 podlegają zmianom. Mimo przynależności do jednego narodu nie są to
bynajmniej kochający się bracia i siostry. Nie, między klanami panuje
praktycznie ciągła rywalizacja która zbyt często jak na dość nieliczne
społeczeństwo, przeradza się w otwarte krwawe walki. Między klanami
bardzo rzadko dochodzi do sojuszów czy układów. Jeśli już, są to bardzo
niepewne, i nie stałe kontakty między nimi mające na celu osiągniecie
jednego konkretnego celu po którym sojusz się rozpada, zwykle w formie
zdrady jednej ze stron.

Władze w państwie pełni **Rada Klanów**, w skład której
wchodzą wszystkie głowy klanów nie zależnie od ich pozycji czy historii.
 Ma to swoje plusy i minusy. Niewątpliwym plusem jest to że każdy ma
swój głos i musi on zostań wysłuchany. Minusem jest to że jeśli jakiś
projekt czy pomysł ma zdobyć poparcie i akceptacje, musi być poparty
przynajmniej połową głosów. Każdy klan ma jednak swoje interesy, sfery
wpływów. I żaden z nich nie jest niepodatny na korupcje lub groźby.
Bardzo częste są też konflikty, nie raz i krwawe na samej Sali Obrad.
Król jest głową jednego z tych klanów i nie ma w żadnym stopniu większej
 władzy od innych. Tytuł ten wymyślono kilkaset lat temu na użytek **Koalicji Królestw Północy**,
 i zwykle wybiera się na niego najbardziej ugodowego z głów klanów. Ma
on reprezentować Norcliff za granicą, z myślą że w każdej chwili może
stracić tytuł albo i głowę.

Walki między klanami są na porządku dziennym, i nie są niczym
niezwyczajnym w całym Norcliff. Nikt też nie mówi o nich jako o wojnie
domowe, to zwyczaj praktykowany od tak dawna że nikt nie pamięta już od
czego zaczęła się ta wieczna rywalizacja i nieufność. Jedynym momentem, w
 którym spory klanowe idą na bok jest zagrożenie utraty niepodległości.
Wszyscy Nortcliffczycy cenią sobie wolności swojej i tylko swojej
krainy. Każda forma narzucenia im władzy innej niż sami sobie wybrali
lub wywalczyli może być powodem do nagłego zjednoczenia i buntu.

Norcliff przez długie lata swojego istnienia, jako niezależna nacja z
własną kulturą, podnosiło bunty przeciwko władzy zewnętrznej tyle razy,
że wojny domowe w Rionie wydają się przy nich śmieszne. Dawniej było to
królestwo Penaru, które dręczone przez ciągłe buntu niesfornych górali,
zmuszone było utrzymywać w okolicy ogromne garnizony, tym samym
wystawiając się na kolejne ciosy Torrath. Wiele lat później kiedy
kontynent zdominowało Cesarstwo Torrionu, bynajmniej na północy nie
zapanował spokój. Ciągłe walki, powstania spowodowały tak jak wcześniej z
 Perionem, ogromne kłopoty w granicach Norcliff i okolicy. Dopiero
Koalicja Królestw Północy dostrzegła, że okupacja nie jest najlepszą
drogą do ujarzmienia górali. Norcliff w końcu odzyskało całkowitą
niezależność i mogło już spokojnie wrócić do swoich wewnętrznych
konfliktów.

Klany są najliczniejszą grupą społeczną w Norcliff. Po za nimi są
nieliczni mieszczanie którzy z różnych powodów nie są członkami klanów,
oraz chłopstwo oraz Bezklanowi. Chłopstwo w Norcliff ma się znacznie
lepiej niż w większości krajów z systemem Feudalnym. Każdy klan dba o
swoich chłopów, co za tym idzie mają oni sporo przywilejów zapewniając
im wygodne funkcjonowanie. Od lat mówi się o tym że chłopi żyjący na
terytorium danego klanu są de facto członkami tego klanu. Przykładem
tego może być chętny udział chłopstwa w walkach międzyklanowych. Liczne
odziały chłopskie nazywane są **„Nunbra”** i stanowią znaczną cześć armii klanowych.

**Bezklanowi** tak naprawdę nie są częścią tego
społeczeństwa, bo Bezklanowcem można zostać wyłącznie poprzez banicję.
Jest to zdecydowanie najgorsza z kar w Norcliff. Bezklanowiec traci
prawo do nazwiska, jego imię zostaje wymazane i całkowicie zapomniane.
Staję się on renegatem na całym terytorium Norcliff i uważa się go za
martwego. Nikt nie zaczepi Bezklanowca, kalając tym samym swój honor i
nazwisko. Nikt się do niego nie odezwie, nie zwróci na niego uwagi,
chyba że po za możliwością że ktoś chce skrócić „ jego męki” i zabije
nieszczęśnika z czystej litości. Bezklanowiec nie ma żadnych praw,
zabicie go nie wiąże się z żadną kara czy potępieniem. To akt łaski na
który te ścierwa zwykle nie zasługują.

Kultura w Nortcliff jest ściśle związana z pochodzeniem tej nacji. **Jest to naród wywodzący się z dalekiego Nortlandu, jedno z trzech plemion jakie niegdyś zamieszkiwało krainę lodów**.
 Podobnie jak Vestlanderzy, przyszli Norcliffczycy opuścili Nortland w
poszukiwaniu lepszego terenu do osiedlenia kilka wieków wcześniej,
podczas migracji ludów.

Miło upływu wpływy dawnej kultury się zachowały, a co za tym idzie dalej
 są kultywowane. Niektórzy mówią że Nortcliffczycy są jedynie trochę
bardziej ucywilizowanymi barbarzyńcami z północy. W rzeczywistości
jednak są to tradycjonaliści którzy nie chcieli się odcinać od swych
korzeni. Zamiast tego wybrali z różnych kultur niektóre co ciekawsze
zwyczaje i stworzyli coś nowego, oryginalnego.
Nortcliffczycy są
zakochani w swych górach i wzgórzach. Słusznie uważa się ich za górali,
na kontynencie nie mają sobie równych traperów i przewodników. Z górami
mają niezwykle dużo wspólnego co eksponują na przykład poprzez **kult Silvany**,
 a konkretnie ziemi. Nienawidzą za to wody. Mimo długiego wybrzeża nie
korzystają z darów morza. Bardzo niechętnie korzystają nawet ze swoich
trzech dużych spławnych rzek które mogły by pomóc w rozwoju kraju.
Nieliczni umieją pływać.

Głównym materiałem rzemieślniczym jest drewno, wszystkie miasta osady,
budynki i zagrody. Wszystko zbudowane jest z drewna na typowo góralski
unikatowy dla regionu sposób. Ponadto Nortcliffczycy są mistrzami rzeźby
 w drewnie. Każdy ich budynek nie jest zbitą z dech stodołą, a małym
dziełem sztuki na które poświecona czas i siły by uczynić go pięknym i
unikatowym.

Jednak to system klanowy jest najbardziej znanym symbolem kultury Nortcliff, a konkretnie **kilty**.
 Są ta rodzaje szat przypominające tuniki kończące się na kolanach. Co
złośliwsi mawiają że to bardziej spódniczki, jednak nie jest to prawdą.
Jest to ubiór zaprojektowany tak by nadawał się do długich wypraw w
góry. Każdy kilt ma swój unikatowy dla każdego klanu wzór składający się
 z różnych rodzajów nici, kolorów oraz szwów. Każdy kilt jest inny i
każdy Nortcliffczyk potrafi je rozpoznać z pamięci. Jedynie Bezklanowi
mają jeden styl kiltu, a jego nienoszenie uznawane jest za ostateczną
obrazę i udowodnienie tego jest równoznaczne z natychmiastową egzekucją.

Nauka w Nortcliff jest czymś bardzo mało znaczącym. Wiedza, zwyczaje,
tradycje i historie przekazuje się z ust do ust poprzez starszyznę
klanu. Nieliczni najbogatsi synowie klanów zostają wysyłani na nauki do
Penaru lub Celezji, jednak ze względu na panujący w tym ostatnim kraju
ustrój jest to znacznie rzadsze.

W Nortcliff dominującym wyznaniem jest Silvana, a konkretnie kult ziemi.
 Ludzie ci są niezwykle przywiązani do swojej krainy, wręcz fanatycznie.
 Każdy klan ma swojego patrona w jakiejś górze, każda osada ma obowiązek
 założyć nieduża kapliczkę ku czci Pani Ziemii. Inne wyznania są
tolerowane, jednak są na tyle nie liczne że mało kto wie o innych
bóstwach.

Magia w Nortcliff jest bardzo zmarginalizowana. Nie ma tu ani jednej
uczelni magicznej, cała magia ogranicza się do znachorstwa i szamaństwa.
Nieliczni magowie mogą się cieszyć tutaj spokojem i
zainteresowaniem. Do czasu aż mag nie zrobi czegoś głupiego lub się nie
narazi w inny sposób, może spokojnie praktykować swoją sztukę. Usługi
magiczne są nierzadko dobrze opłacane. Większość Nortcliffczyków którzy
prezentują talenty ku magii uczy się po za granicami kraju.

Ekonomia Nortcliff opiera się na jedynym na całym kontynencie realnym
szlaku handlowym z Rokan. Szlak ten jest pilnie strzeżony, cła i inne
podatki płyną szerokim strumieniem do kieszeni górali.

Oprócz tego Nortcliff ma kilka dużych kopalni platyny oraz adamantu w
Górach Njorn. Nieprzetworzony kruszec sprzedawany jest do różnych
krajów, głównie Penaru, gdzie dalej jest przetwarzany przez osiadłe tam
krasnoludy.

Płody rolne zaspokajają potrzeby krajowe, nieliczne duże plony zwykle są
 składowane w oczekiwaniu na gorszy rok, niż sprzedawane.
Nortcliff
słynie ze swoich dzieł sztuki z drewna. Są one bardzo ważna gałęzią
ekonomi tej krainy, a artyści je produkujący często są znani na całym
świecie i uznawani za mistrzów jedynych w swym rodzaju. Prawdą jednak
jest to że oprócz nielicznych prawdziwych mistrzów, są to zwykli
rzemieślnicy którzy praktykują w ten sposób własną kulturę i tradycje.

Nortcliff blisko od stu lat nie musiało toczyć żadnej wojny w obronie
swoich granic. Po za konfliktami wewnętrznymi między klanami, kraina ta
jest spokojna i bezpieczna. Wchodząc w skład Koalicji Królestw Capelli,
Nortcliff zostało niejako zmuszone do utrzymywania kontaktów z innymi
jej członkami. Dobre relacje mają z Rokańczykami i Riończykami z
Północy. Nieco gorsze z Celezjanami i Merańczykami, głównie przez
burzliwą historię na granicach. Zarówno imperialistyczna Celezja, jak i
wiecznie spragniona bitki Merani nie dała Nortcliffczykom specjalnych
powodów do zaufania i miłości.

Zaciekłym wrogiem sprzed lat są Elfy Morskich Łez. Pielęgnowana
nienawiść oraz porażka w wojnie dwudziestoletniej jedynie pogłębiła tą
przepaść, która powstałą głównie z winy Celezjan. Drugim wrogiem jest
Torion który brutalnie próbował zmusić do posłuchu upartych górali w
czasach swojej obecności na północy. Z pewnością nie pozostanie to
prędko zapomniane...