Sheo Siva

**Sheo z rodu Siva** (Znany niegdyś jako Mglisty Komodor) - kalashtar, który utracił połączenie ze swoim przodkiem Sivą. Zawarł on kiedyś przymierze z morzem, by chronić swoją rodzinę. Przyjmując Klątwa Głębin stał się czarnoksiężnikiem, zostawiając za sobą karierę komodora w armii Twardej Warii.

"Mówią mi Sheo, od długiego czasu podróżuje po świecie w poszukiwaniu dawnego życia. Pochodzę z zamożnej rodziny. Wykształcenie i wychowanie, które wyniosłem z domu arystokracji, przyczyniły się swego czasu do uzyskania stopnia komodora nad armadą, służącą pod flagą Twardej Warii. Pływając lata po morzu, przeżyłem wiele historii.

  Zdarzyło się, że podczas pewnego rejsu staliśmy się świadkami abordażu sojuszniczego okrętu, na którym znajdowała się rodzina rodu Crescent. Kapitanem była córka głowy rodziny. Niejaka Hannah. Po zatopieniu statku pirackiego, musieliśmy wesprzeć sojuszniczą załogę, gdyż ich statek - Gwiazda Polarna, powoli schodziła na dno. Od tego spotkania ja i Hannah staliśmy się nierozłączni, a po roku wzięliśmy ślub. Chwilę później czekaliśmy już na dziecko.

  Wybraliśmy się w podróż do Desdinny, na audiencję u króla Folrasisa. W trakcie podróży na horyzoncie pojawiły się statki Githów. Wiedziałem, że to koniec. Nie było dla nas szans. Wyszedłem na dziób i odrąbując galion Zorzy, złożyłem modły do oceanu. "Wodo wieczysta i nieskończona, miejże w opiece rodzinę mą, za ten oto znak mego oddania". Przed nami zaczął pojawiać się wir, sztorm znikąd otoczył nasz statek. Macki wyszły z głębin i wciągnęły mnie pod wodę. Koniec był bliski. Słyszałem tylko krzyk Hannah'y, a pod wodą "*Dla niej już nie żyjesz...*". W tym momencie błyskawica rozjaśniła głębiny, rażąc przy tym lewiatana i mnie. Straciłem przytomność.

  Obudziłem się na lądzie, a przede mną stał starzec. Spojrzał na moją rękę, za która złapała mnie macka.

*- **Oddech głębin... Ile zyskałeś za takie piętno?** -* Wtedy zrozumiałem co się stało i czym za to przypłaciłem. Stałem się przeklęty. Klątwa uratowała mnie od przepalenia mojego organizmu podczas porażenia piorunem. Zyskałem moc głębin.

*- **Kim jesteś?***

*- **Jestem Ardul. Strażnik Szafirowego Księżyca. Zostałem wyznaczony do zbadania anomalii, która miała miejsce na Morzu Środkowym... I chyba nie potrzebuję więcej informacji... Chodź, pójdziesz ze mną.***

  Rada Szafirowego Księżyca po wysłuchaniu mojej historii, uznała, że skoro nie mam się gdzie podziać, to osoba z takim doświadczeniem i piętnem może przydać się w oddziałach Szafirowego Księżyca. Tak zostałem się agentem w służbie Kar'tha Moona, mistrza bractwa. Po roku służby, stałem się rzecznikiem mistrza oraz zostałem oddelegowany do Doliny Czerwcowej, w sprawie tajemniczej broni, nad którą trzyma pieczę Zorath."

# **Hannah Crescent**

  "Nigdy nie szukałem bratniej duszy. Byłem człowiekiem czynu i własnych fascynacji. Gdy pojawiła się Hannah wszystko się zmieniło. Jak okręt z kapitanem, tak ja nie rozstawałem się z moją ukochaną. Pierwsze jednak chwilę po ocaleniu jej statku z abordażu nie były intensywne, a wręcz chłodne. Gdy tylko odbiliśmy atak Hannah nie dawała za wygraną - chciała, abym zostawił ją, gdyż da sobie radę na swojej Gwieździe Polarnej. Widziałem potem jak przytula maszt płacząc przy tym lekko. Polarna Zorza, bo tak była nazywana na wodach Hannah, nie mogła się pogodzić ze stratą swojego okrętu. W trakcie powrotu, w objęciach nocy, siedzieliśmy na bukszprycie. Parę godzin słuchałem tego ile przeszła z tym statkiem. Ile musiała udowodnić, aby jako kobieta stać za jego sterem. Ten czas nad zbliżył. Gdy tylko wróciliśmy zaproponowałem jej dowództwo nad jednym z nowych żaglowców - Białej Łunie. Była niesamowicie ucieszona.

  Po dziesięciu miesiącach pływania razem, zostałem zawiadomiony, że za pół roku, mam wyruszyć w imieniu króla Sevana Wiernego, na audiencje na Nowy Kontynent. Następnego dnia powiedziałem o wszystkim Hannah'ie. Była zszokowana. Wyszliśmy razem na wybrzeże, z którego widać było kierunek, w którym będzie nam dane płynąć w tak ważnej sprawie. Powiedziałem jej, że ona też stanie u mego boku na tej audiencji. Zdziwiona zapytała, jako kto jest proszona przed oblicze króla Nowego Kontynentu. Uklęknąłem i odsłaniając ręką pierścionek poprosiłem ją o rękę. Do czasu podróży nie widziałem jej smutnej, a nie rozstawaliśmy się na krok. Ani choroby, czy znużenia nie było dane mi oglądać. W ciągu tych sześciu miesięcy Hannah oznajmiła mi, że zostanę ojcem. Nie mogło być lepiej.

Gdyby tylko wiedziała jak za nią tęsknię."

# **Ród Siva**

  "Matka Evelinn i ojciec Marcus, byli szanowaną arystokracją na dworze Twardej Warii. Dorobili się tego jeszcze moi dziadkowie. Ojciec Marcusa był głównym traserem-architektem w stoczni, dzięki któremu flota grewaryjska stała się niedościgniona na terenach mórz i oceanu okalanego przez stary i nowy kontynent. Nawet Githowie w pojedynczych starciach nieraz sięgali dna.

  Marcus mimo wielkiego szacunku, nie chciał rezygnować i spoczywać na laurach swego ojca. Od małego zafascynowany potęgą grewaryskiej floty, szkolił się w sztuce wojennej. Przy otwartej drodze do mistrzów rzemiosła, został zbrojmistrzem w usłudze jego królewskiej mości, który trzymał pieczę nad wszelkim uzbrojeniem statków pływających pod flagą Twardej Warii.

  Dziwić się, także nikt nie powinien, z powodu tego, iż ma osoba od małego wprawiona w morskie życie, chciała go zasmakować. Lekcje fechtunku, setki godzin na statkach, prywatne lekcje geografii i historii nie zdały się nas marne.

      Po wielu latach przygotowań wyruszyliśmy pod moim dowództwem na wielką wyprawę na Nowy Kontynent, skąd mieliśmy przywieźć cenny Skarb Chmur. Los postawił mi jednak na drodze międzyplanarny okręt Githów. Wiedząc, iż ryzykowna to może być walka, postanowiliśmy uniknąć potyczki. Ruszyliśmy z wiatrem, w kierunku lekko zmienionym względem docelowego azymutu. Kiedy odległość zwiększyła się znacząco przed nami pojawiły się Krucze Skały. Załoga straciła wiarę w uniknięcie krwawej walki. Bosman naciskał, aby spróbować ominąć nawały skalne, lecz w zaistniałej sytuacji byłoby to jednoznaczne z nieuniknionym przyjęciem salwy armatniej w bakburtę, co stanowczo przechyliłoby szalę zwycięstwa na stronę najeźdźców. Postanowiłem - płyniemy z wiatrem. Z zimną krwią przeprowadziłem załogę statku Srebrnej Linii, przez mordercze Krucze Skały. Statek Githów oberwał, uderzając o jedną z nich. Wpłynęliśmy w gęstą mgłę. Ustawiając statek od razu po maksymalnie wychylonej prawej stronie mgły i opuszczając żagle, w ferworze pościgu daliśmy się niezauważenie wyprzedzić. Githowie spowolnieni wypłynęli z mgły. Zaskoczeni zaczęli nawracać. W tym momencie Srebrna Linia oddała salwę w bok okrętu wroga. Nie zdążyli nawrócić, gdy woda sięgnęła steru, a wojownicy ratowali się ucieczką na wystające skały. Po powrocie ze zwycięskiej eskapady, zostałem mianowany Komodorem Grewaryjskiej Floty Jego Królewskiej Mości, Króla Sevana Wiernego. Na wodach natomiast zyskałem przydomek Mglistego Komodora."