Lijgeszka

**Lijgeszka** - to nazwane nieco z rosyjska zwierzę zwane jest też Ekhodukhem (czyt. ekodukjem) bądź Veterokhem (czyt. weterokjem).

## Występowanie

Lijgeszki zamieszkują głównie tereny podmokłe, lesiste i o mocnym natężeniu sihirycznym (czyli po prostu magicznym. Natężenie magii jest w takich miejscach tak wielkie, że wpływa na przyrodę. Na mapach geograficznych natężenie sihiryczne zaznacza się złotymi, nieregularnymi liniami). Największą ich ilość można znaleźć w Roanreście, kilku cieplejszych miejscach w Catavrii oraz większości lasów psiowyjskich.

## Charakterystyka

Lijgeszki charakteryzują się dość krępym ciałem o średniej długości łap. Przednie wyglądają jak u kaczki z tą różnicą, że palce są mocniej wyodrębnione, a pazury ostrzejsze, zaś tylne łapy wyglądają na typowo żabie. Mają trzy pary nozdrzy umiejscowionych jedne nad drugimi, im znajdują się wyżej tym są mniejsze. Język i oczy są wężowe. Na podbródku, dolnej części ogona, ,,łokciach" i na szyi (to ostatnie pełni rolę osłaniania delikatnych skrzeli) posiadają coś w stylu kryzy. Mają dwie pary uszu, jedną jak u ptaków i żab, a drugą nieco przypominającą królicze uszy. Na czubku głowy mają dwie pary niewielkich rogów - nie wiadomo, do czego mają one niby służyć. Z barków wyrastają im skrzydła, które pomagają im bardziej w pływaniu niż lataniu (co prawda potrafią latać, ale na krótkie dystanse - od metra do trzech). Ich długie ogony zakończone są czymś na kształt kitki powstałej z włosów czuciowych zasłaniających kolec jadowy. Posiadają bardzo krótkie pyski. Pokryte są niezwykle delikatną skórą w często fluorescencyjnych kolorach od żółci po fiolet - najczęściej jednak przybierają barwy zielone i niebieskie. Niektóre osobniki potrafią zmieniać swój kolor, jednak czynią to głównie dla sygnalizacji swoich emocji, nie kamuflażu, bo po co im - w końcu mają sześć kolców jadowych, niezwykle ostre pazury, a ich skóra wydziela toksyny.

Dodatkowo ich struny głosowe i uszy również są doskonałą bronią. Potrafią usłyszeć wszystko w zasięgu sześćdziesięciu metrów, a ich struny głosowe są przystosowane do dźwiękonaśladowstwa, przez co łatwiej im zwabiać ofiary (bo tak, lijgeszki są mięsożercami). Polują zazwyczaj w małych grupkach liczących maksimum dziewięciu osobników, zaś kiedy już upolują ofiarę następują pomiędzy nimi walki o jak największą ilość pożywienia często kończące się śmiercią.

Mimo, że największe osobniki nie osiągają nawet kilograma wagi potrafią zjeść niesamowicie dużo. Ich długość ciała wynosi ok. 4 decymetry (ogon zajmuje dwa), zaś w kłębie mają zazwyczaj ok. 15cm, czasem nieco więcej. Samce są mniejsze od samic o 5-12%.

Nie łączą się w pary na stałe - zazwyczaj po prostu, kiedy w okolicach lipca spotkają się dwie lijgeszki różnych płci, kopulują ze sobą, a następnie samiec ucieka, bojąc się zostać rozszarpanym na strzępy przez samicę.

## Rozmnażanie

Samice - po ciąży trwającej dwa miesiące (w porywach trzy) - składają 9-22 jaj. Po następnym miesiącu młode lijgeszki się wykluwają. Samice opiekują się swoimi dziećmi do czerwca, a następnie przegania je niczym intruzów. Po dwóch latach życia młode lijgeszki osiągają dojrzałość płciową. Jeśli nic ich nie zabije, mogą żyć do 8 lat, w porywach do 10, ale to bardzo rzadko. Nie mają własnych terytoriów, zwykle nie zostają w jednej siedzibie dłużej niż przez miesiąc.

## Polowanie i pokarm

Lijgeszki, mimo niewielkich rozmiarów, są niezwykle groźnymi drapieżnikami. Polują w przypadkowych grupach liczących ok. 9 lijgeszek. Taką grupą potrafią zabić nawet dorosłego antropomorficznego psa, zaś zjeść go potrafią chociażby we dwójkę. Jad jednej lijgeszki zabija w minutę, maksymalnie dwie, tak więc nie mają przymusu polować grupach - po prostu tak jest łatwiej i cała operacja trwa znacznie krócej, zwłaszcza naganianie ofiary.

Polują zazwyczaj wieczorami, nocą i porankami, wtedy też zwykle są aktywne. Kiedy zachodzi potrzeba, mogą być aktywne również w dzień chociaż nie działa to na nie pozytywnie, ponieważ wtedy ich skóra zbyt mocno się nagrzewa, co powoduje wśród lijgeszek poparzenia (często drugiego stopnia) i groźne choroby.

## Ciekawostki

* Mają ogromne żołądki.
* Boją się zbyt wielkiej ilości światła.
* Ciepło działa na nie bardzo niekorzystnie.
* Największym zagrożeniem dla lijgeszek są inne lijgeszki. Inne istoty na ogół im nie zagrażają, chyba, że mają pochodnie lub inne źrodło ciepła. Lijgeszkę najbezpieczniej jest zabić przy pomocy ognia, przy próbie dźgnięcia bądź zmiażdżenia może ukąsić.
* Jedynym antidotum na ich jad jest tzw. *habrus pavis* (po ludzku: chaber pawi) - roślina, która występuje tylko w cieplejszych miejscach o natężeniu sihirycznym. Jest to zagrożony gatunek chwastu.
* Roanrestanie umieją przyrządzić z nich całkiem smaczną, bezpieczną do zjedzenia potrawkę, zaś ich jadu używają do zatruwania strzał.
* W Catavrii uważane są za zły znak przynoszący pecha, chociażby widziane z daleka.
* Catavriańczycy przed wejściem do jakiegokolwiek, nawet zasypanego śniegiem, czyli nie dobrego terytorium dla lijgeszek, lasu bądź bagien, najpierw coś krzyczą. Jeśli coś im odpowie choć lekko podobną frazą, nawet, jeśli to będzie zwykłe echo, za nic w świecie nie wejdą.
* Póki co bezpośrednio przez nie (tzn. nie dzięki zatrutym strzałom Roanrestan) zginęła w serii jedna nazwana osoba - Zaychy Nai.