Próba

**Serafini to** niematerialne oraz nieśmiertelne byty, których powstanie datuje się na ten sam okres czasu co powstanie świata, ludzi i Głównych Bogów. Znajdują się między rzeczywistością widoczną a Niebem, jednak nie czują przynależności do żadnej z nich. Żyją w miejscu zwanym Serafinową sferą lecz w podaniach ludowych mówi się, że zamieszkują góry, czy jeziora.  Są twórcami Dusz, Aniołów oraz pośrednio Demonów. Powołali do życia Alchenników.

## Informacje

Ich aktywność na ziemi jest prawie znikoma. W połączeniu z neutralnym nastawieniem, istnienie Serafinów nie jest w większości znane. Zapisali się w niewielu opowieściach czy mitach (często zapomnianych czy zniekształconych). Jednymi źródłami są podania ludowe. Dobrze znane są jedynie dwa mity: "o dwóch Serafinach" oraz mit "o ostatnim Serafinie".

Serafini są twórcami dusz, a istoty te stworzyli z pomocą Silli i Rodgara, którzy użyczyli im część swojej mocy. Bogowie zastrzegli sobie prawo do odebrania boskiej energii w przypadku wykorzystanie jej wbrew z góry ustalonym zasadom. Kreacja dusz jest dla Serafinów rodzajem swoistego opus magnum - przez ich kreowanie czuli się potrzebni światu.

Po krótkim czasie dom Serafinów wypełnił się obecnością stworzonych dusz. Niektórym z nich pozwolono zamieszkać na ziemi. Do tego celu zostało im przygotowane cielesną powłokę (ciało). Ze względu zwiększająca się ilość stworzonych dusz, Serafiny powołali Anioły, by opiekowali się nimi oraz pomagali swoim stwórcom. W niedalekiej przyszłości powołano także Alchenników.

## Mity

### O dwóch Serafinach [fragment]

Jednym z tajemniczych istot, które jako pierwsze zamieszkiwały ten świat, byli Serafiny. Stworzenia te swoim pięknem oraz mądrością przewyższały ludzi, jednak mocą nie mogli równać się z bogom tego świata.  Stanowili pomost między światem przyrody a niebiańskim sklepieniem. Żyli, nie wpływając na życie innych stworzeń wokół siebie. Nie posiadali żadnych pragnień, byli niezależni od reszty istot. Zamieszkiwali wysokie szczyty górskie oraz głębiny jezior. Nie posiadali cielesnej powłoki, a złowrogie siły przyrody nie były im straszne. Powstali ze szmaragdowego pyłu znajdującego się między niebem a ziemią. Jedyną nieśmiertelną substancją znajdującą się między dwoma światami.

Serafiny nie należeli jednak do żadnego z dwóch światów. Będąc na ziemi, nie czuli się częścią otaczającej ich przyrody. Ich widocznymi działaniami było kierowanie wiatrem, wzmaganie prądów rzek, kierowaniem chmur. Niekiedy pomagali zwierzętom w czasie polowania czy ludziom, gdy ziemia nie dawała obfitych owoców. Lecz ludzie nie doceniali tego. Zwierzęta nie rozumiały ich subtelnej pomocy. A Serafini nie potrafili znaleźć jakiekolwiek więzi z żywymi istotami, przez to stawali się bardziej obserwatorami tego świata.

### O ostatnim Serafinie [fragment]

Serafiny jednak, podczas wojny pragnęli pozostać neutralni. Kontynuowali tworzenie oraz krystalizowane dusz. Właśnie w tym czasie ukształtowała się najmłodsza z serafin-XYZ (ew. Vretiel?).  U XYZ można było zauważyć szczególną opiekuńczość do swoich dzieł. To ona nazywała je swoimi ukochanymi dziećmi. Widząc zło jakie panowało na ziemi oraz napiętą sytuację w niebie, Kreatorka dusz nie chciała by jej dzieci opuściły Serafinowski świat. Gdy jednak jej dusze zdecydowały objąć jedną z dróg, XYZ po czułym pożegnaniu obiecała im, iż nigdy ich nie opuści, będzie zawsze przy nich czuwać.  XYZ codziennie kontaktowała się z aniołami, a gdy te "raporty" nie wystarczały, rozmawiała z Uwanem - jednym z bogów, który był odpowiedzialny za pozbawianie istot ziemskiego życia.