Kuovc

**Kuovc** - szóste co do wielkości i czwarte co do ludności miasto w Pallasie.

## Historia

Nie wiadomo, kiedy powstała pierwsza jednostka osadnicza na terenie dzisiejszego Kuovca, ale wiadomo, że było ich kilka. Jeszcze przed ekspansją pallasyjską te ziemie były zamieszkiwane przez ludy spokrewnione z ludami kiltowskimi i przyszłymi rouńskimi. Były jednak nieliczne skupiska ludności, która mogła siebie nazywać Pallasyjczykami. Kiedy dzisiejszy Świeńsk został zajęty przez Pallas, osiedlali się tu chętnie ludzie z Mniejszego i Większego Pallasu. Po połączeniu się ich dialektów powstał dialekt świeński, a na tym terenie utworzono nowe województwo, którego władca miał siedzibę w mieście Kuovc, które wcześniej było największą osadą pallasyjską oraz jedyną, gdzie oprócz Pallasyjczyków mieszkali Kiltowie.

W całym Świeńsku po pewnym czasie ludy kiltowskie uległy asymilacji albo wygonieniu. Mieszkających tam Pallasyjczyków nazywano Świeńszczanami. Z czasem ekspansja Pallasu była kontynuowana na zachód. Świeńszczanie zajęli ziemie na zachód od swojej krainy i po połączeniu się z lokalnymi skupiskami Pallasyjczyków nazwali nową krainę Amalenią, której stolica znalazła się w mieście Va Suan, a siebie Amaleńczykami.

W późniejszym czasie na zachodzie województwa ponskiego ludność zaczęła wykazywać odrębność kulturową od reszty Większopalczyków. Amaleńczycy i Bafańczycy mieli na to wpływ. W ten sposób powstała grupa etnograficzna Lubszów, która przez długie lata była jedynie częścią większej grupy Większopalczyków i jedyne, co się stało, to gród Lus stał się siedzibą powiatu/hrabstwa, a sam hrabia luski pochodził z Ponu.

Na Świeńsku odkryto duże złoża różnych surowców, a że wtedy już istniało górnictwo, to zakładano kopalnie, a później też nowe fabryki, które od razu mogły wykorzystywać wydobyte materiały. W ten sposób Świeńsk stał się regionem o tradycjach przemysłowych.

W 313 doszło do rozpadu Wielkiego Pallasu. Do nowego Pallasu wprowadzać się zaczęli Pallasyjczycy, którzy nie chcieli mieszkać w nowych państwach. Do Kuovca też się więc wprowadzali. Spowodowało to konieczność poszerzenia granic miasta. Miasto zostało podzielone na 3 części: 1. część to Stare Miasto, czyli rynek i okolice, 2. część to część mieszkalna dla lokalnej społeczności, a 3. część powstała po to, żeby napływowcy mogli się osiedlić. Doszło również do zmiany w podziale administracyjnym, ponieważ 1/3 województwa kuovckiego znalazła się w granicach województwa vasuańskiego i na tamtych ziemiach osiedlać się zaczęli Amaleńczycy, którzy z czasem w niektórych miejscach się zmieszali ze Świeńszczanami.

Z czasem region Świeńska odchodził od tradycji przemysłowych i działalność przemysłowa skupiała się głównie na górnictwie, więc Świeńsk stał się regionem o tradycjach górniczych, ale w dalszym ciągu pozostawał ważnym centrum przemysłowym.

W Kuovcu nie powstał Średni Rynek, bo miasto było za małe. Władze miasta zbudowały za to kopalnię na południe od murów miasta, która z czasem znalazły się w granicach miasta.

W 883 decyzją króla województwo kuovckie zostało podzielone na dwie równe części między wojewodów karrowskiego i ponskiego. Wyszło tak, że Kuovc został podzielony na dwie równe części. Doszło do podzielenia rynku i kopalni na pół. Powstały więc dwa miasta, które nosiły nazwę Kuovc. Doszło więc też do podzielenia gminy Kuovc i hrabstwa Kuovc. Zachodnia część gminy połączyła się z gminą Govc i doszło do powstania gminy Kuovc-Govc; gmina miała dwóch wójtów. Zachodnia część hrabstwa połączyła się z hrabstwem govckim i powstał powiat kuovcko-govcki; hrabia miał siedzibę w dwóch miastach. Co do wschodniej części gminy ta stałą się częścią gminy Mivc, a wschodnia część hrabstwa przyłączyła się do hrabstwa Byn.

W wyniku przyłączenia województwa kuovckiego do dwóch nowych województw ich mieszkańcy zaczęli się wprowadzać na te tereny. Od tej pory zaczyna się historia o odrębności Świeńszczan, bo zaczęli oni wtedy podkreślać swoją odrębność od Mniejszo- i Większopalczyków, a niektóre gwary Świeńszczan zaczęły przejmować wpływy gwar wiekszo- i mniejszopalskich, które w małych ilościach przeszły do ogólnego dialektu świeńskiego.

Mieszkańcy dawnego Kuovca w wyniku degradacji wojewody świeńskiego mieli otrzymać tzw. "odszkodowanie za utratę wojewódzkości", ale władze dwóch nowych miast przeprowadziły to tak, że odszkodowanie otrzymali nawet ci, którzy się wprowadzili wtedy z Mniejszego i Większego Pallasu. W późniejszym czasie utworzono po kopalni na miasto.

To był okres, kiedy na znaczeniu zyskało miasto Cews z północy Świeńska. Znalazło się ono w województwie karrowskim i tam zamieszkał dawny woejwoda świeński. Do tego miasta przybyło wielu ludzi, a większość z nich pochodziła z pobliskich miast oraz z Kar Rowa. Doszło też do otwarcia trzech kopalń, w których złoża bardzo szybko się skończyły, bo wydobycie było intensywne.

Kuovc nie był jednak jedynym miastem, które zostało podzielone. Podzielony został także Byn. New Byn pozostał częścią województwa ponskiego, a z czasem powstał tam rynek. Podziałowi uległ także Cews. Cews Lil był długo samodzielnym miastem, ale dużo mniejszym i mniej ważnym. Nie powstał tu nigdy rynek. Dzieliły się też niektóre wsie.

W 1453 doszło do odtworzenia dawnego województwa świeńskiego, które było odrobinę większe niż oryginalnie, bo było większe o mniejszopalskie miasto Jar i większopalską wieś Zawz, a także o fragment hrabstwa lonskiego i o 1/3 województwa vasuańskiego. Jar i Zawz zawsze wykazywały odrębność etnograficzną i kulturową, a na zachodzie Amaleńczycy w niektórych miejscach byli przemieszani ze Świeńszczanami. Ludność z powiatu lonskiego to w zasadzie byli przemieszani Mniejszo- i Większopalczycy, a w przypadku tego zajętego skrawka ziemi dochodziło także do przemieszania ze Świeńszczanami (którzy przez ostatnie kilkaset lat musieli mieszkać wspólnie z Mniejszo- i Większopalczykami, a i tak powstali kilka tysięcy lat wcześniej od Mniejszo- i Większopalczyków). Doszło do połączenia obu miast noszących nazwę Kuovc, gdzie wojewoda kuovcki powrócił z Cewsu.

Kuovc się zjednoczył, ale Byn z New Bynem już nie. Identycznie Cews i Cews Lil.

Ok. 1500 roku powstał Nowy Rynek w Kuovcu i skupione wokół niego Nowe Miasto.

W 1517 państwo ursaryjsko-arańskie podbiło Bafanię i Świeńsk, ponieważ to były ważne centra przemysłowe Pallasu oraz tłumaczyli to pobudkami historycznymi (jak się w przyszłości okazało, jeśli chodzi o Świeńsk, to było bezpodstawne i błędne). W tym państwie więcej było wsi niż miast, więc w obu regionach wprowadzono dezurbanizację poprzez odebranie praw miejskich większości miast. W dalszym ciągu to były najbardziej zurbanizowane ziemie tego państwa, bo dalej było tu najwięcej miast. Kuovc zachował prawa miejskie i w dalszym ciągu pozostał stolicą województwa kuovckiego. W przeciwieństwie do województwa samfińskiego, nikogo nie wysiedlano, tylko po prostu kazano Ursaryjczykom tu zamieszkać, przez co populacja Świeńska wzrosła dwukrotnie. Pojawiło się też kilka rodzin arańskich. Nieliczni Pallasyjczycy uciekli od Pallasu. Pozostali tam Świeńszczanie kultywowali swoją kulturę ludową i zachowali swój dialekt, który od momentu aneksji przez Ursarię został uznany za część ursaryjskiej, a nie standardowej odmiany języka pallasyjskiego. Od tamtej pory też ursaryjska odmiana języka pallasyjskiego czerpała z dialektu świeńskiego i vice versa.

W Ursarii mimo że jest więcej wsi, to najwięcej ludzi mieszka w miastach. Mimo że nie wysiedlono Pallasyjczyków, to po likwidacji świeńskich miast przesiedlano niektórych "nowych wieśniaków" do miast, żeby region nie odbiegał od standardów.

Ursaria przejęła tereny historycznego Świeńska, czyli również ziemie kiedyś "okupowane" przez wojewodę vasuańskiego, czyli wschodnią połówkę tych ziem, gdzie Świeńszczanie i Amaleńczycy żyli ze sobą wspólnie. Tamtejsi Świeńszczanie i Amaleńczycy też zostali na miejsc. Jak z kultywowaniem obyczajów ludowych przez wysiedlonych Bafańczyków było różnie, tak ze Świeńszczanami było lepiej, bo oni wszyscy zachowywali swoje obyczaje ludowe i jak Ursaryjczycy, którzy przybyli do Bafanii, porzucili swoją kulturę ludową, tak ci Ursaryjczycy, którzy zamieszkali w Świeńsku, niekoniecznie. Jak w Bafanii w niektórych społecznościach sąsiedzkich relacje międzynarodowe niekoniecznie były najlepsze, tak w Świeńsku były na tyle znakomite, że niczym nadzwyczajnym nie były małżeństwa mieszane.

W tamtych czasach społeczność ursaryjska i arańska cechowała się poglądami prawicowo-liberalnymi. Świeńscy osadnicy po 1517 zmieniali swoje przyzwyczajenia i oni reprezentowali poglądy głównie lewicowo-liberalne. Ci Pallasyjczycy, co pozostali, dalej trwali przy poglądach prawicowo-konserwatywnych. Trzecie pokolenie osadników ursaryjskich skłaniało się już jednak ku poglądom centrowym, a czwarte ku poglądom centroprawicowym. Jeśli chodzi o potomków par mieszanych, pierwsze ich pokolenie było mało liczne, ale reprezentowało ono głównie poglądy centrowe i konserwatywno-liberalne, drugie pokolenie reprezentowało głównie poglądy centrowe i liberalno-konserwatywne, trzecie - centroprawicowe i konserwatywne, a czwarte - identycznie jak normalni Pallasyjczycy, prawicowe i konserwatywne.

W związku z tym, że niektórzy Ursaryjczycy dalej kontynuowali kultywowanie swoich regionalnych tradycji, doszło do tego, że kultura świeńska łączyła się ze zwyczajami przywiezionymi przez Ursaryjczyków. Dodatkowo gęstość zaludnienia wymusiła tworzenie nowych miast i wsi oraz rozpowszechnienie domów wielorodzinnych.

Pierwsze pokolenie przybyszy ursaryjskich jeszcze posługiwało się swoimi dialektami i gwarami na zmianę z językiem standardowym, żeby ułatwić sobie komunikację. Drugie pokolenie już nie używało dialektów ani gwar, tylko czystego standardu językowego. Trzecie pokolenie natomiast zaczęło się uczyć dialektu świeńskiego od mniejszości pallasyjskiej, która jeszcze pielęgnowała swoje obyczaje. Wtedy dialekt świeński realnie się zmieniał pod wpływem ursaryjskiej odmiany języka pallasyjskiego. W Ursarii, w przeciwieństwie do Pallasu, popularne oprócz posługiwania się dialektami było również posługiwanie się gwarami, co sprawiło, że na terenie Bafanii i Świeńska popularność zyskały gwary tych dialektów.

Mimo że Świeńszczanie łączyli się z Ursaryjczykami, z Jaru i Zawzu Ursaryjczycy zostali przegonieni, a kiedy w 1531 hrabstwo lonskie stało się częścią województwa palburskiego, Centropalczycy osiedlali się również na tych ziemiach, które temu hrabstwu zostały zabrane lata wcześniej przez Świeńszczan. Zachodnia ćwiartka "ostatniego" województwa kuovckiego została zwrócona wojewodzie vasuańskiemu i tam Ursaryjczycy byli jedynie pomieszani z Amaleńczykami.

W momencie dezurbanizacji Świeńska Cews Lil stracił też swoje prawa miejskie, ale po czasie został wchłonięty przez Cews. Dodatkowo sam Cews stracił swoją pozycję, a swoją pozycję wzmocniły miasta z centralnego Świeńska. W Ursarii istnieje takie coś jak miasto będące równocześnie gminą i każde miasto, gdzie siedzibę ma wojewoda, jest takim miastem-gminą. Wszystkie miasta z gminy Kuovc stały się więc częścią Kuovca i powstało miasto gmina Kuovc. Identycznie się powiększyły inne miasta w centrum Świeńska, np. Sons, Govc, Mivc, Byn, Tin oraz New Byn. Wszystkie te nowe miasta-gminy stały się częścią hrabstwa kuovckiego. Govc do tej pory był siedzibą hrabstwa govckiego, ale hrabia przeniósł się teraz do miasta Kow. Powiat kuovcki był więc jedynym, gdzie każda gmina była jednocześnie miastem.

Władze ursaryjskie chciały odnowić starożytne tradycje przemysłowe oraz rozwinąć hutnictwo. Powiedzmy, że trochę im wyszło. Doszło również do założenia Średnich Rynków w Kuovcu i w Tinie, a co za tym idzie wydzielenia Średnich Miast.

W 1600 doszło do rozpadu państwa ursaryjsko-arańskiego, a co za tym idzie, uzyskania niepodległości przez Bafanię i Świeńsk. Bafanię zajął Pallas, ale nie zdążył ze Świeńskiem, bo Hokia była szybsza. Nie wysiedlano ani Pallasyjczyków, ani Ursaryjczyków (nieliczni wrócili do Ursarii albo zamieszkali w Pallasie), tylko wprowadzono Hokijczyków zwiększając populację regionu o połowę, czyniąc Świeńsk 3x gęściej zaludnionym obszarem niż reszta Hokii. Niektóre rodziny arańskie wróciły do Aranii, a reszta się zasymilowała. Wówczas dialekt świeński języka pallasyjskiego został uznany za półdialekt języka hokijskiego. Przybysze hokijscy pochodzili z każdego miejsca w Hokii. Pierwsze pokolenie przybyszy mówiło naprzemiennie swoimi mowami regionalnymi oraz standardem językowym, drugie już mówiło czystym językiem hokijskim, a trzecie zaczęło się uczyć mowy świeńskiej od pozostałych tam Pallasyjczyków pielęgnujących swoje obyczaje. Dodatkowo z powodu bardzo wysokiej gęstości zaludnienia zaczęto rozbudowywać się z osadnictwem w domach wielorodzinnych w głąb ziemi, tak więc piętro -1, a czasami nawet -2 było też zamieszkane.

W tym okresie miasta z powiatu kuovckiego straciły na swoim znaczeniu, a na znaczeniu zyskał przygraniczny Cens. Jako że do powiatu censkiego wprowadzili się Hokijczycy z Oponii, powiat censki został do niej przyłączony, a sam Cens stał się nową stolicą tego regionu. Do tej pory Oponia miała za swoją stolicę miasto Opna, która też była stolicą kraju opńskiego, ale odkąd powiat censki został do niego włączony, stał się on krajem censkim. Dodatkowo stolice krajów są wyodrębnione od powiatów i tak jak Opna była takim miastem-powiatem, tak Cens też się takim stał. Kuovc tak samo, bo był siedzibą kraju kuovckiego.

W Hokii istniał również obok miasta i wsi trzeci typ jednostki osadniczej, jakim była osada. W momencie aneksji osady był dominującym typem jednostki osadniczej, ale to miasta były najbardziej zamieszkane. Jako że wcześniej najwięcej było wsi, wiele z nich przekształcono na osady i pozakładano nowe, ale na Świeńsku w dalszym ciągu było najwięcej miast na całą Hokię. Po krótkim czasie doszło do gigantycznej zmiany i to miast było najwięcej. Większości osad nadano więc prawa miejskie, a wielu mieszkańców świeńskich miast przesiedlono na wieś. Bardzo szybko jednak przywrócono stan rzeczy polegający na dominacji osad oraz populacji miejskiej. Doszło do ponownego przesiedlenia Świeńszczan. To miało na celu oderwanie ich od miejsca, w którym mieszkali od czasów pallasyjskich, żeby przyszłe pokolenia nie miały więzi z tym małym miejscem, tylko z Hokią.

Lokalni Świeńszczanie byli głównie prawicowcami i konserwatystami, a ówcześni Hokijczycy - centrowcami i liberalnymi socjalistami. W wyniku przesiedleń zmieniali swoje przyzwyczajenia i świeńscy Hokijczycy stawali się głównie centrowcami i liberalnymi konserwatystami. Drugie pokolenie przez większość czasu też takie było, ale od ok. 1646 przechodziło na poglądy centrowe i konserwatywno-liberalne, od ok. 1647 - centroprawicowe i socjalistyczne, a od ok. 1648 - centroprawicowe i socjalistyczno-liberalne. Trzecie pokolenie wykazywało się poglądami głównie (centro)prawicowymi oraz konserwatywno-liberalnymi, a o czwartym pokoleniu można było powiedzieć, że reprezentuje głównie prawicę, ale często ma odchyły w lewo, a także jest konserwatywne, ale zliberalizowane (a w niektórych przypadkach zsocjalizowane). W tym przypadku też normą były małżeństwa mieszane. Pierwsze mieszane pokolenie było mało liczne, ale cechowało się głównie poglądami centroprawicowymi i konserwatywnymi oraz skłonnościami liberalnymi. Drugie początkowo też, ale od ok. 1646 porzucało skłonności liberalne, a od ok. 1647 przechodziło z centroprawicy na prawicę i tak w sumie pozostało do końca.

W 1621 doszło do wielkiego ludobójstwa na terenie Hokii. Nowy władca zabijał ludzi za innowierstwo. Z tego powodu 75% populacji hokijskiej zostało zabite. Świeńsk nie był wyjątkiem. Jako że miał 3x więcej populacji niż jakikolwiek inny region w Hokii, dalej tyle miał i był o 25% mniej gęsto zaludniony niż Pallas. Po tych wydarzeniach Hokijczycy masowo przeszli na ateizm poza Świeńszczanami, bo oni jeszcze pamiętali o tym, że mają dużo wspólnego z Pallasyjczykami, chociaż po tej katastrofie spadła mocno świadomość powiązania z Ursaryjczykami. Ze względu na spadek liczby ludności kraj censki został przyłączony do kraju kuovckiego. Kiedy w 1641 Świeńsk został wydzielony jako państwo zależne, w Kuovcu, Censie, Belsie i w New Bynie założono tzw. Świeńskie Rynki oraz wyodrębniono Świeńskie Miasta (na wzór Starych, Średnich i Nowych Miast). Wtedy też New Byn połączył się z miastem Run i powstało miato Min Swesk (w wolnym tłumaczeniu na polski Kopalnia Świeńska).

W 1621 półdialekt świeński został uznany za jedną z gwar morarskich. W 1641 Hokia wydzieliła Księstwo Świeńskie, utrzymując je w zależności od siebie. Wtedy też gwara świeńska została uznana za dialekt języka hokijskiego. Wtedy świeńscy Hokijczycy zaczęli formować półdialekt świeński. W 1648 Hokia połączyła się z Delanami tworząc II Królestwo Hokiodelan. Wtedy też dialekt świeński został uznany za zespół dialektów morarskich, który się wyróżniał od reszty dialektów morarskich swoim podobieństwem do języka pallasyjskiego. W 1651 Hokiodelany włączyły do siebie zależny od siebie Świeńsk. Wtedy też dialekty świeńskie zostały uznane za zespół gwar hokijsko-morarskich.

W 1688 Pallas zaatakował Hokiodelany celem odzyskania Świeńska. Udało się. Cens został podzielony przez granicę, bo zdążył się rozszerzyć w stronę rdzennej Hokii, a od tej pory Kuovc miał ponownie największe znaczenie. Do województwa kuovckiego wprowadziło się wielu Pallasyjczyków, przez co populacja Świeńska wzrosła o połowę i Świeńsk był znowu nieprzeciętnie gęsto zaludniony. Mimo ponownego zmieszania się z napływowymi Pallasyjczykami i wyzbycia się "odchyłów w lewo" oraz innych niepożądanych rzeczy, czuli się odrębnie od reszty Pallasyjczyków. W Pallasie nie istniał miasta-gminy, miasta-powiaty ani osady, więc wszystkim osadom nadano prawa miejskie, a miasta-powiaty włączono do większych, "normalnych" powiatów. Dotychczasowy powiat kuovcki stał się gminą Kuovc, a powiat kuovcki powiększył się o dawny powiat govcki (wtedy już kowski) i dosięgnął granicami do powiatu cewskiego.

Po 1700 część Świeńszczan (głównie z Kuovca) wyprowadziła się głównie do Kar Rowa, Pal Burga i Va Suanu, przez co Świeńsk nie był już tak gęsto zaludniony.

Ziemie wymieniane przez lata między województwami kuovckim i vasuańskim zostały wyodrębnione jako jedno województwo. Zostało utworzone miasto Op i stworzono województwo opskie.

W 1789 Pallas anektował Ursarię i wielu Ursaryjczyków przyjechało do Kuovca. W 1849 Ursaria odzyskała niepodległość, więc Ursaryjczycy z Kuovca tam w dużej części powrócili, ale ich skupiska były dalej widoczne w Kuovcu, dopóki się nie wymieszali z rdzenną ludnością. Trwało to mniej więcej do III wojny światowej.

W 2012 bardzo dużo mieszkańców przybyło do Kuovca, ponieważ to był rok, kiedy Pallas stał się wielokulturowy. Pallasyjczycy od tej pory stanowili ok. 60% populacji miasta. Pojawiło się tu bardzo duże skupisko Ursaryjczyków i Hokijczyków. W 2021 trochę obcokrajowców ubyło z miasta, ponieważ Pallas anektował wielokulturową Ursarię i jednokulturową Storkię, więc część cudzoziemców zamieszkała na terenach storkijskich. W 2022 województwo kuovckie wyodrębniło się od Pallasu jako Świeńsk, a także doszło do podziału województwa opskiego: wschodnia część przypadła państwu kuovckiemu. Nowe państwo przestało być wielokulturowe, bo cudzoziemców przebywających tu od 10 lat w zdecydowanej większości przesiedlono do Morengii. Ursaryjczykom i Hokijczykom pozwolono tu jednak zostać, a jak by tego było mało, dużo Ursaryjczyków się jeszcze wtedy wprowadziło do nowo powstałego państwa i teraz Świeńszczan, Pallasyjczyków, Ursaryjczyków i Hokijczyków jest w sumie po równo.