Podziemna Warszawa

## Historia:

Historia, zaczyna się w zasadzie jakoś w połowie Wojny O Wszystko. Wtedy to, około 10 żołnierzy Polskich, którzy byli odpowiedzialni za ewakuację mieszkańców po za Warszawę utknęło w gruzach, Pałac Kultury I Nauki zawalił się, przy okazji zabijając 7 żołnierzy oraz 9 cywili, jedyną drogą było przejście przez dawne (teraz zawalone) drzwi do Pałacu Kultury, później schowanie się pod ziemią...

Żołnierze oraz cywile siedząc w podziemnych tunelach z malutkim zapasem jedzenia i wody musieli coś zrobić, doszło do walki o jedzenie, która trwała do momentu, kiedy niejaki Bartosz Tarnowski nie wprowadził porządku, powiedział że ma pomysł. Wysłał żołnierzy po jedzenie, chociaż wiedział że to bardzo ryzykowne, chociaż jak żołnierze wyszli na zewnątrz, zauważyli że wokół nie ma żywej duszy, czyżby Rosjanie się wycofali? Otóż nie, ponieważ gdy żołnierze Polscy przeszli ulice dalej, napotkali 2 Rosjan, jeden żołnierz poszedł załatwić potrzeby fizjologiczne, żołnierze to wykorzystali i podeszli do tego Rosjanina z uniesioną bronią, związali go, jego kolega zauważył to, chciał strzelić do jednego z Polskich żołnierzy, ale spudłował. Wtedy to został on zabity.

Żołnierze Rosyjscy stali przy tirze, który jak się okazało, był wypełniony wodą oraz jedzeniem, a także bronią i amunicją. W nogach pasażera był również związany Polski żołnierz, którego podziemni warszawiacy również wzięli ze sobą, ale go związali a za "dług wdzięczności" chcieli żeby się dołączył do Podziemnej Warszawy, żołnierz się zgodził.

Po 4 godzinach żołnierze wrócili do podziemi, wzięli ze sobą związanego Rosjanina oraz nowego kompana a także całe jedzenie. Prezydent był bardzo dumny z żołnierzy, podczas wieczerzy przywitał nowego żołnierza, oraz ogłosił te podziemia "Podziemną Warszawą" która niestety z niewiadomych przyczyn była zapełniona trupami, które trzeba było zlikwidować, niestety podczas likwidacji zginął jeden żołnierz

Dlatego Prezydent nakazał szkolenie cywili w żołnierzy, nakazał żeby Armia posiadała 20 żołnierzy, resztom cywili wyznaczył inne prace, w tym stworzenie w pobliskim parku farmy jedzenia.

Rosyjski żołnierz na początku krzyczał żeby go zabić, ponieważ "nie chce żyć wśród polaków", później jednak, po około 3 latach siedzenia w więzieniu powoli zmieniał nastawienie, coraz bardziej lubiał Polaków, którzy za to jednak nim gardzili...

Farma została zbudowana po miesiącu, była odgrodzona, oświetlona oraz wyznaczono, że chociaż 2 osoby muszą ją pilnować.

podczas jakiś ekspedycji żołnierze spotykali cywili, na początku cywile zawsze byli bezbronni i szukali schronienia, ale z każdym miesiącem cywili było coraz mniej, wkońcu po roku, gdy żołnierze spotykali cywili, nie byli oni przyjaźnie już nastawieni, niektórzy grozili żeby żołnierze się odsuneli, lub nawet dochodziło do rękoczyn, gdzie gineli żołnierze (oraz ci cywile)

Pewnej nocy, gdy żołnierz i cywil pilnowali farmy nagle usłyszeli wołanie o pomoc, szybko i bezmyślnie pobiegli tam na pomoc, ale jak się okazało to była pułapka, zostali oni zatrzymani przez Rosyjskich żołnierzy, którzy jak widać, zostali w Warszawie. Następnie zostali związani i obrabowani z broni i jedzenia jakie mieli przy sobie, następnie farma została również obrabowana i zniszczona, wywieszono jedynie flagę Rosji, cywila przywiązano do niej a żołnierza zabrano.

Gdy następnego dnia wartownicy mieli się zmienić, zauważyli cywila, który jest związany, niewinny człowiek opowiedział co się wydarzyło, żołnierze zaczęli śledztwo. To pierwszy krok do I Wojny Warszawskiej.

Po akcji wojennej, Polacy starali się wrócić do normalności, ale ta wojna nauczyła ich kilku ważnych spraw. Nikomu nie powinno się ufać, Polacy we własnej stolicy nie mogą się czuć bezpieczni i że trzeba zreorganizować wojsko, nauczyć się produkcji amunicji i bronii,

Pokój jednak nie trwał długo, po dwóch miesiącach, gdy w zasadzie Podziemna Warszawa trochę się rozbudowała, oczyściła Warszawę od trupów, zbudowała 2 farmę, nagle grupa 400 Rosjan przyszła pod dawny Pałac Kultury, żołnierze przyszli z głośnikami, zarządca tego korpusu Rosyjskiego przemawiał do mikrofonu, żeby Polacy się poddali, ponieważ jest ich 4 razy mniej i że nie mają szans na wygraną, jeśli polacy nie wyjdą w ciągu 5 minut, do Podziemi zostanie wpuszczony gaz.

Wystraszeni polacy, nie wiedzieli co robić, aż po 2 minutach namysłu, każdy wziął najpotrzebniejsze rzeczy, i jak najwięcej jedzenia i uciekli w głąb korytarzy, szli trochę długo, słyszeli nawet odliczanie do wpuszczania gazu, ale byli trochę daleko od tego, więc mieli jeszcze czym oddychać.

Po kilkunastu minutach chodzenia i chodzenia po korytarzach, znaleziono wkońcu wyjście przez studzienkę, Polacy wyszli nią i ewakuowali się wszyscy po za Warszawę. Wiedzieli że nie mają szans, dlatego jak na razie nie starali się o walki

W końcu żołnierze tego samego wieczoru wzięli dosłownie wszystkie granaty, całą amunicję, broń i wszystko, wiedzieli że Warszawę trzeba oczyścić z nieproszonych gości

Grupa około 30 żołnierzy Polskich bez nadziei że wygrają poszli jednak walczyć z 400 żołnierzami Rosyjskimi, wiedzieli że zginą, ale mówili że ich śmierć nie pójdzie na marne, i to ich trzymało na duchu

Gdy Doszli do obrzeży Warszawy, rozpoczęła się II Wojna Warszawska.