Muzyka i Sport

22.05.2018r. Wtorek

Wracanie ze szkoły to rzecz, która odrywa człowieka od rzeczywistości. Właśnie sobie wracałam z tej męczarni. Nie mam przyjaciół, tylko koleżanki. Doszłam do domu, przekręciłam zamek i weszłam do środka. Przywitałam się z rodzicami i młodszą siostrą, a następnie poszłam do swojego pokoju. Odrobiłam zadanie domowe, które nie było łatwe. Trochę mi to zajęło. Po odrobieniu pracy domowej, zjadłam kolację i poszłam spać.

23.05.2018r. Środa

Obudziłam się o **3**:00. Nie chciało mi się spać. Postanowiłam włączyć światło. Gdy to zrobiłam, przeraziłam się. Na moim lustrze był napis: *Biegnij zanim melodia się skończy.*

Było to napisane krwią. Nie za bardzo to zrozumiałam. Starałam się to wytrzeć ale było zaschnięte. Zbiłam lustro. Do mojego pokoju weszła mama, która usłyszała rozbijające się szkło.

- Dlaczego zbiłaś lustro? - Zapytała.

Nie odpowiedziałam jej. Podbiegłam i przytuliłam. Za okna było słychać śmiech, który usłyszała moja mama i ja. Zabrałam siostrę, mama obudziła tatę i uciekliśmy z domu.

- Ktoś nas obserwuje... - Powiedziałam do siebie, tak cicho, że nikt, oprócz mnie, tego nie usłyszał.

Do godziny 6:00 byliśmy na dworze. Potem wróciliśmy do domu. Szkła w moim pokoju nie było. Uszykowałam się i ze strachem poszłam do szkoły. Lekcje były normalne, a po powrocie do domu... Po prostu nie było rodziców. myślałam, że są w pracy ale się myliłam. Byli zamknięci w sypialni, która została zablokowana krzesłem. Odblokowałam i wypuściłam rodziców. Odrobiłam lekcje i starałam się spać. Zasnęłam o 2**3**:20.

24.05.2018r. Czwartek

Dziś miałam szkołę na 9:45, więc mogłam się na spokojnie uszykować. Uszykowałam się ale została mi jeszcze godzina. Zajrzałam więc do mojej siostry. Przestraszyłam się gdy weszłam do jej pokoju. Z ręki siostry leciała krew, a sama ona płakała. Na jej stoliczku była kartka. Był na niej czerwony napis: *Czas tworzy rany.*

Zabandażowałam rękę Zophie (Siostry) i zapytałam się kto jej to zrobił, a ona powiedziała, że nie pamięta kto to był. Odprowadziłam ją do przedszkola i poszłam do szkoły. Spóźniłam się ale to tylko z zamartwienia o siostrę. Odebrałam siostrę z przedszkola i razem poszłyśmy do domu. Kazałam Zophie zostać w moim pokoju. Zazwyczaj była nieznośna ale teraz słuchała się mnie. Pobawiłam się z nią moimi szmacianymi lalkami. Podczas zabawy usłyszałyśmy ten sam śmiech co wczoraj.

- Kto to był? - Spytała przestraszona Zophie.

- Spokojnie... W razie czego zawsze jestem przy tobie. - Powiedziałam i przytuliłam siostrę.

- Lucy! Boję się! - Krzyknęła.

Nie wiedziałam co powiedzieć. Również się bałam. Po chwili, rodzice wrócili z pracy. Zaopiekowali się Zophie. Postanowiłam zasnąć lecz się nie dało. Tak sobie leżałam i byłam coraz bardziej przerażona.

- Co stanie się następnego dnia? - Mówiłam szeptem do siebie.

Pomyślałam, że nie mogę już żyć ale będę dla siostry. Tylko ona może mi pomóc. Rodzice nie wierzą w te obserwowanie, więc mogę liczyć tylko na nią.

25.05.2018r. Piątek

Już po północy, a ja nie śpię Tylko się niepokoję....

Do mojego pokoju weszła Zophie. Również nie może zasnąć.

- Mogę zostać u ciebie? - Zapytała.

- Nie ma problemu. - Powiedziałam i uśmiechnęłam się do siostry, po to by ją trochę rozweselić, choć i tak czułam jej strach.

Położyłam Zophie spać w swoim łóżku. Ona zasnęła... Siostrę obudził wiatr około godziny 5:00. Podziękowała i udała się do swojego pokoju. Jak poszłam do szkoły to... Spałam na lekcji. Może się to wydawać śmieszne ale jak całą noc nie spałam ze strachu to byłam ciągle zmęczona. Choć i tak nigdy mi się to nie zdarzało.

Gdy wracałam ze szkoły i zobaczyłam swój dom. Myślałam, że zemdleję! Cały we krwi, a na oknach było napisane: Lucy. Zastanowiłam się chwilę ale weszłam, a w środku... Moi rodzice nie żyli. Leżeli na podłodze cali we krwi. Z oczu leciały mi łzy. Pobiegłam do pokoju siostry. Ona.. Również była nieżywa. Pobiegłam do swojego pokoju. Na moim ubrudzonym krwią łóżku leżała kartka. Było na niej napisane:

*Ha, ha, ha!*

*Zrobiłyśmy ci prześliczne dekoracje! z rodziną se zrób co chcesz.*

*Music Martissa i Sport Stella.*

Po przeczytaniu tego, już wiedziałam jak się nazywają te psychopatki! Chciałam się zemścić ale właściwie... Miałam tak pomieszane w głowie, że nie wiedziałam co mam zrobić. Nie mogłam do nikogo zadzwonić, bo miałam rozładowany telefon. (Lucy rozładował się telefon już w środę ale o tym nie wiedziała) Pobiegłam więc do sąsiadów. Niestety ich nie było. Poprosiłam o pomoc kogoś z miasta. Tylko jeden z nich zgodził się pomóc. Okazało się, że to ojciec mojej koleżanki z klasy- Marthy. Mężczyzna powiedział, żebym na ten czas została u nich. Miałam pokój gościnny. Ojciec Marthy dał mi starą koszulę nocną córki. Przebrałam się i starałam się zasnąć. Na szczęście mi się udało.

26.06.2018r. Sobota

Obudziłam się dosyć późno. Chciałam przywitać się z Marthą. Weszłam do jej pokoju i... Leżała na podłodze. Miała w klatkę piersiową wbite ostrze. Pobiegłam do jej rodziców ale z nimi było dokładnie to samo.

- Jeśli coś chcecie to wam to dam ale mnie i moich bliskich wtedy macie zostawić! Jasne? - Krzyknęłam zdenerwowana.

Wróciłam do pokoju gościnnego, a w nim były dwie dziewczyny. Jedna miała długą niebieską sukienkę, tatuaż nuty na oku i długą blond kitę, a w ręce trzymała piłę ręczną. Druga miała długie brązowe włosy związane w warkocz, bluzkę odkrywającą jej brzuch i tatuaże. Jeden to był napis *Death*na policzku, a drugi to czarne serce na brzuchu. W dłoni trzymała kij bejsbolowy. Wiedziałam, że to one... Music Martissa i Sport Stella.

- Biegnij - Powiedziała Sport Stella.

- zanim melodia się skończy. - Dokończyła Music Martissa.

Napis z lustra... Stella machnęła kijem, żeby mnie uderzyć. Zrobiłam unik więc nic mi się nie stało. Martissa stała w bezruchu. Stella zrobiła kolejny zamach. Odskoczyłam do tyłu. Dziwnym sposobem z tyłu mnie była Music Martissa. Wbiłam się w jej piłę.