Chapter XXI

**Lauren's POV**

- To wszystko zaczęło się odkąd mama urodziła Taylor. Po moim porodzie wystąpiły jakieś kompilacje i lekarze właściwie nie dawali żadnych szans na drugą ciążę - wzdycham cicho i zaczesuję włosy do tyłu. - Mimo to upierała się. Gdy miałam pięć lat, pojawiła się siostra. Właściwie jej nie znałam, bo całe dnie spędzała w szpitalu. Wiedziałam jedynie, że jest ciężko chora, a wina za to spadła na mnie.

- To okropne - dziewczyna ściska moją dłoń. - Gdyby posłuchali lekarzy...

- Właśnie - zagryzam wargę. - Do domu wróciły, gdy Taylor mogła samodzielnie oddychać. Jednak ciągle była podpięta do kroplówki, trzeba było pilnować, żeby brała leki - oblizuję usta i spoglądam na brunetkę. - Matka dostała fioła. Codziennie zmuszała mnie do modlitwy, za każde nieposłuszeństwo kazała klęczeć na grochu lub leżeć krzyżem na podłodze.

- Lo... - zerka na mnie zmartwiona, ściskając mocniej moją dłoń.

- Dostawałam od cioci słodycze, które chowałam w kufrze przy łóżku. Pomimo, że nakryte były kilkoma warstwami innych rzeczy, znalazła je - spuszczam wzrok. - Zaczęła krzyczeć, że przeze mnie Taylor będzie bardziej chora, że Bóg mi tego nie wybaczy, że skupiam się tylko na sobie - przygryzam wargę do krwi. Camila od razu uwalnia ją kciukiem i patrzy na mnie zaniepokojona. - Kazała mi wyrzucić słodycze, a potem przez całą noc pilnowała, żebym klęczała na grochu i się modliła. Miałam zaledwie siedem lat...

- Tak mi przykro, Lo - przytula się, uważając jednak na moje obrażenia. Oddycham głęboko i zatapiam nos w jej włosach, zaciągając się ich zapachem.

- Kiedy po raz pierwszy wyszłam z kimś na spotkanie, matce odbiło do tego stopnia, że... - przełykam ciężko i zsuwam się siebie lekko dziewczynę. Spogląda na mnie zaskoczona, ale pozwala, bym odwróciła się na brzuch, na tyle, na ile dam radę.

- Kurwa - wciąga powietrze ze świstem. Chwilę później czuję delikatny dotyk palców w dole pleców, dokładnie na wypukłej bliźnie przypominającej krzyż. - Ona wycięła ci teraz identyczny na sercu...

- Później uciekłam z domu - mówię, z powrotem przekręcając się na plecy. - Trafiłam do starego magazynu, gdzie przebywali bezdomni. Na początku nie akceptowali mnie dlatego, że byłam nowa. Potem dlatego, że trafiłam na Marka i zaczęłam zarabiać. Była tam taka para... Chciała zabrać mi torbę z kasą. Stąd blizna na udzie. Wbił mi scyzoryk, wspólnie... Wspólnie mnie zgwałcili...

Zauważam, że brunetka ma łzy w oczach. Od razu do mnie przylega, przytulając się mocno. Chowa twarz w zagłębienie mojej szyi, a ja zaczynam powoli drapać ją po karku.

- Z czasem zarabiałam coraz więcej, kupiłam własne mieszkanie i trafiłam na szczyt najbardziej rozpoznawalnych gwiazd - szepczę cicho. - Mark uważa, że to jego zasługa. Dlatego teraz...

- Kazał grać ci z kimś innym - wzdycha i odsuwa się, spoglądając na mnie. - Poszłaś tam, prawda?

- Tak - zagryzam wnętrze policzka. - Ale uciekłam, nim ta dziewczyna w ogóle się zbliżyła. Zrezygnowałam i pobiłam się z Markiem. Myślałam, że zacznie mnie szukać, ale wtedy w parku wpadłam na matkę i Taylor. Pokłóciłam się z nimi, ale dostałam czymś w głowę. Zimna woda przyjemnie chłodziła moją twarz i rany. Pamiętam jedynie, jak mnie znalazłaś.

- Serce przestało mi bić, gdy cię zauważyłam - zamyka oczy i łapie moją dłoń. - Nie strasz mnie tak już nigdy więcej.