ლისბურგი

ლისბურგი არის დამოუკიდებელი ქალქ-სახელმწიფო, რომელიც მდებარეობს თავისუფალი ქალაქების კავშირის სამხრეთით, ცოცხალი ტალღების ოკეანესა და ნისლიან მთებს შორის.

   მხარეს, სადაც ლისბურგი მდებარეობს, ედესტი ჰქვია, რაც ძველ მალდერულ ენაზე "ქვიან ადგილს" ნიშნავს. ეს არის მეჩხერად დასახლებული მთაგორიანი ქვეყანა, სადაც დასამუშავებლად ვარგისი, თუ საძოვრად გამოსადეგი მიწები ცოტაა და მათ გამო ხშირია შეტაკებები და თავდასხმები. აქ არ ცხოვრობს ერთი რომელიმე ხალხი, არამედ სხვადასხვა ქვეყნებიდან გამოქცეული თუ წამოსული მოსახლეობა. რთული რელიეფის გამო, ედესტს გვერდს უვლიან კაგამისკენ მიმავალი სავაჭრო გზებიც. ამგვარი არასახარბიელო გარემოებებიდან გამომდინარე, ირგვლივ მდებარე სამეფოები ნაკლებად ინტერესდებიან, თუ რა ხდება აქ და მათ რუკებზე ედესტი "მშიერი მიწების" სახელით მოიხსენიება.

## ისტორია

ლისბურგი დაარსებულია ცეცხლის წვიმიდან 436 წელს, კერეუტელი ავანტურისტის, ლაიოს ლისის მიერ, რომელიც ამ მხარეში საკმაოდ დიდი რაზმით მოვიდა და საუკეთესო მიწებს დაეუფლა. მდგომარეობის გამტკიცების შემდეგ, მან ნისლიანი მთების ძირში ციხესიმაგრე აიშენა და მას ლისბურგი უწოდა, თავი კი ბარონად გამოაცხადა.
დროთა განმავლობაში, ციხესიმაგრის ირგვლივ ხალხმა დაიწყო დასახლება, რადგან ბარონის მიწა ამ მხარის სხვა ნაწილებთან შედარებით უფრო დაცული და უსაფრთხო იყო. ბოლოს, ლაიოსი მიხვდა, რომ მისი ციხესიმაგრე ქალაქად ვითარდებოდა და დასახლებას ხის გალავანი შემოარტყა. ეს 447 წელს მოხდა.
ამჟამად, ლისბურგს ლაიოსის შვილიშვილი მართავს. ბარონი მანფრედ ლისი მშიერი მიწების ალბათ ყველაზე გავლენიანი ფიგურაა და მისი სამფლობელო რჩება შედარებითი უსაფრთხოების კუნძულად აქაურ გამუდმებულ დაპირისპირებებში.

თავისი არსებობის მანძილზე, ლისბურგი ჯერჯერობით აუღებელი სიმაგრის სახელით სარგებლობს. მართალია, მას დიდი ლაშქარიც არასოდეს მისდგომია, მაგრამ მშიერ მიწებზე მოთარეშე წვრილი რაზმები არაერთხელ გაერთიანებულან ქალაქზე თავდასხმისათვის. ბოლო ამგვარი შემთხვევა 493 წელს მოხდა, როცა ცნობილმა ავაზაკმა ლორომ ათასამდე მებრძოლი მიაყენა ლისბურგს, თუმცა პირველივე იერიშზე იქნა მოკლული და მისი ჯარიც უცებ დაიფანტა.

## ქალაქი და მისი შემოგარენი

ლისბურგში რამდენიმე ათასი მოსახლე ცხოვრობს. მის შუაგულში დგას ბარონის ქვის ციხესიმაგრე, რომლის კარიბჭის წინ ქალაქის მთავარი მოედანი მდებარეობს. ამ მოედანზე იმართება ბაზრობები, ცხადდება მნიშვნელოვანი სიახლეები და ეწყობა ტურნირები. ქალაქის შენობების უმეტესობა 2-3 სართულიანია. ისინი მიჯრით დგანან ერთმანეთთან. ქალაქის გალავანი ხისა და ქვისგან არის აშენებული და ორი კარიბჭე აქვს, რომელთაგან ერთს "ჭიშკარს" ეძახიან, ხოლო მეორე კარიბჭეს კი ლისბურგელებმა ხუმრობით საიქიოს კარი შეარქვეს, რადგანაც მის სიახლოვეს, გალავნის მიღმა, ქალაქის სასაფლაოა.

ლისბურგიდან არცთუ შორს მდებარეობს დიდი ტბა, რომელსაც აქაურები კუს ტბას ეძახიან. ლეგენდის თანახმად გადამწყვეტი ბრძოლა ლაიოსს ლისის და მისი მოწინააღმდეგეების ჯარებს შორის, რომელსაც ამ მიწების ბატონპატრონი უნდა გამოევლინა, ტბის ნაპირებზე გაიმართა. ბრძოლის არეულობაში, ლაიოსი მოწყდა თავის რაზმს და სანამ ლელიანის საფარქვეშ ცდილობდა თავისიანებთან მიღწევას, მტრის ჯარისკაცს გადაეყარა. ორთაბრძოლაში ორივე მეტოქემ დაკარგა იარაღი და ჭიდაობისას, ლაიოსმა ხელთ მოხვედრილი მძიმე საგნით, რომელიც ქვა ეგონა, მოახერხა მტრისათვის თავის გატეხვა. სული რომ მოითქვა, დაინახა, რომ თურმე რაც ქვა ეგონა, კუ ყოფილა.

ბრძოლის შემდეგ, ლაიოსმა ეს კუ ტბასთან მიიყვანა და უთხრა: "შენ დამეხმარე ამ მიწის დაპყრობაში, ამიტომ, მადლობის ნიშნად, მიიღე ჩემგან ეს ტბა, რომელსაც ამიერიდან შენი სახელი ერქმევა".

ასე ეწოდა ამ ტბას კუს ტბა.

ქალაქიდან სამხრეთით თუ წახვალთ, რამდენიმე მილის გავლის შემდეგ მიადგებით დიდ მრგვალ ორმოს, რომელიც არენის წრედ არის ცნობილი და აქ მებრძოლები ერთმანეთს საბრძოლო ხელოვნებაში ეჯიბრებიან. ეს არენა მთელს დრაკონის კონტინენტზეა ცნობილი და აქ მსოფლიოს ყველა კუთხიდან ჩამოსული მებრძოლი შეიძლება იხილოთ.

## დიდი დრაკონის ჯარები ლისბურგის მისადგომებთან

ბოლო ორი წელია, ლისბურგის მახლობელ მთებიდან შემაშფოთებელი ხმები მოდის. დაიწყო დემონების თავდასხმები ადამიანებზე. ეს დემონები არ გამოირჩევიან დიდი ძალით და შესაძლებლობებით და რაც მთავარია, ხორცშესხმული არსებები არიან. შედეგად, კარგ მებრძოლს თავისუფლად შეუძლია მოკლას ასეთი დემონი ერთი-ერთზე ბრძოლაში. თუმცა, ბოლო დროს გამოჩნდენ დემონებიც, რომელთა მოკლვას რამდენიმე კარგი მებრძოლი სჭირდება და ეს დემონები სულ უფრო ხშირად ჩნდებიან.

ამავე დროს, ტყეებში გამოჩნდენ დათვკაცები, რომლებიც ასევე თავიდან ცოტანი და დაქსაქსულნი იყვნენ, მაგრამ ბოლო ხანებში გაერთიანება დაიწყეს.

ამ ყველაფერმა საკმაოდ შეაშფოთა ბარონი ლისი და მოკავშირეების ძებნა დაიწყო. სწორედ ამ დროს, მარილიანი ომიდან დაბრუნებული ჰანზა მელანთოსთან იყო დაბანაკებული, საჭურველთან დაკავშირებული საკითხების მოსაგვარებლად. ბარონმა გაიგო, რომ ჰანზას შემადგენლობაში სხვებთან ერთად, დემონები და ანიმორფებიც ირიცხებოდნენ და გადაწყვიტა, რომ სწორედ ამგვარი მოკავშირე სჭირდებოდა. მოლაპარაკებამ წარმატებით ჩაიარა და ჰანზა სამხრეთისკენ გაეშურა.

ამავე დროს, სამხრეთში, ცოცხალი ტალღების ოკეანის ნაპირზე დიდი ალიანსის ფლოტს ჰქონდა ჩაშვებული ღუზა, რათა კერეუტისკენ გასაცურად მარაგები შეევსო. აქ მათ გაიგეს, რომ ჩრდილოეთში, მშიერ მიწებად ცნობილ მხარეში დემონები გამოჩნდენ. ინკვიზიციამ დაუყოვნებლივ მიიღო გადაწყვეტილება, აღმოეფხვრა დემონური ენერგიის წყარო. სამეფო ელფებმა ამაყი სახით დაუქნიეს თავი, მოვდივართო. წითელი ლოტუსის ორდენის მეთაურს ახალი ცოდნის შეძენის პერსპექტივაზე თვალები წითლად აენთო, ხოლო ქორის რაზმმა ნადავლის მესამედი მოითხოვა.

ალიანსის რაზმებმა სამ ნაკადად მიაშურეს ჩრდილოეთს.