Ród Paramona

**Ród Paramona** - humanoidalna rasa podobna do ludzi, sami są przekonani w pełni o swoim człowieczeństwie oraz obowiązku czuwania nad rozwojem geopolitycznym świata. Paramończycy charakteryzują się niezłomną wolą i nieodpartym poczuciem obowiązku. Ich filozofia władzy skupia się na utrzymywaniu równowagi na całym znanym im świecie. Paramończycy choć nie stworzyli żadnej federacji łączącej wszystkie ich państwa-miasta, poczuwają się do bycia jednym ludem.

### Historia

Paramończycy powstali setki tysięcy lat temu, z całą pewnością przed Wielkim Kataklizmem. Jako jedyna rasa humanoidów byli zdolni przetrwać wielką zagładę cywilizacji. Moment kataklizmu nazywają Wielkim Exodusem.

W okresie Ery Porządkowania, gdy społeczeństwa ludzi wychodziły z chaosu, Paramończycy w bardzo krótkim czasie zdołali odbudować swoją potęgę. Od podstaw zbudowali nowe miasta oraz odbudowali dawną technologię której pilnie strzegą. Jako jedyni odtworzyli technologię budowy autonomicznych konstruktów i prawdopodobnie pozyskiwania energii z wody, która napędza machiny. Również od dawna używają broni zasięgowej wyrzucającej pociski przy pomocy systemu sprężyn lub tłoków ze sprzężonym powietrzem, technologia ta nigdzie poza państwami Paramończyków nie została zbadana i nie wiadomo jak działa.

Większość kosmologów uważa, że Paramończycy są podróżnikami pankosmicznymi, którzy przybyli w nieznany sposób z równoległej rzeczywistości rządzonej przez nieznane bóstwa o diabolicznym charakterze. Spekuluje się, że użyli zaawansowanej technologii, a nie konwencjonalnych portali teleportacyjnych. Z drugiej strony wskazuje się na prawdopodobne wielokrotne przybywanie Paramończyków i słusznie, bądź nie, przypisuje się im zbudowanie części ruin z ery przed kataklizmem.

Obecnie paramończycy zajmują tereny głównie na zachodzie Continentem Sylvatica, ale od od setek lat prowadzą kolonizację, zakładając przyczułki militarno-wydobywcze na całym świecie, by móc monitorować sytuację geopolityczną. Ponadto wojny z miejscowymi barbarzyńcami dostarczają społeczeństwu niewolników.

Od niepamiętnych czasów Paramończycy słyną z posiadania najbardziej rozwiniętej technologii szkutniczej, pozwalającej na żeglugę oceaniczną.

Jedynym ludem, z którym stale współpracują, choć w ograniczonym zakresie, są przedstawiciele Rodu Asteriusza.

### Budowa Fizyczna

Są nieco przygarbieni a ich wzrost przewyższa przeciętnego człowieka o głowę. Są niezwykle muskularni, co czyni ich silniejszymi od zwykłych ludzi, a stawia na równi z półorkami lub krasnoludami. Ze względu na rozmiary i masę ciała, zwiększaną dodatkowo przez ćwiczenia, są dość powolni i mało zręczni. Charakteryzują się dość dużą zdolnością do koncentracji, co przekłada się na lepszą sprawność motoryczną w momencie zagrożenia. Mówi się że również wtedy wyostrzają się ich zmysły, choć nie wiadomo czy nie jest to już przejaskrawienie.

Paramończycy dożywają w sprawności wieku 100 lat. Jeśli nie polegli w licznych wojnach i najazdach grabieżczych, po osiągnięciu tego wieku stają się członkami lokalnej Geruzji. Najstarszy znany paramoński mędrzec zmarł w wieku 212 lat.

Ich skóra wydaje się być grubsza niż przeciętnego człowieka, stąd przybiera szary kolor, typowy dla Żelaznych Ludzi.

### Zachowanie

Paramończycy są zdystansowani wobec otaczającego ich świata, sprawiają wrażenie wycofanych, do momentu gdy nie mają poczucia że powinni interweniować. Szczególnie mocno lojalni są zasadom, czasami różniącym się zależnie od miasta pochodzenia, ale wspólnym mianownikiem jest żelazna dyscyplina. Starsi Paramończycy ponadto są niezłomni, a według obiegowej opinii nie znają uczucia strachu.

### Społeczeństwo i Kultura

Ubiór Paramończyków odzwierciedla ich pozycję społeczną. Choć wszyscy ubierają się podobnie i noszą płaszcze, koszule, krótkie szorty i kamizelki, to o randze decydują takie symbole jak: Ilość meandrów na skraju tkanin, ilość grzebieni na hełmach, podbijanie ubrań futrem dzikich zwierząt, brązowe bransolety oraz ilość dobrze odżywionych i wyedukowanych niewolników stanowiących świtę.

#### Paramońskie Polis

Miasta paramończyków słyną z ascetycznej kultury zarówno materialnej jak i duchowej, choć powszechne są freski i płaskorzeźby pokrywane scenami batalistycznymi. Najbardziej wystawnymi budynkami zawsze są sądy i gimnazjony znajdujące się w każdej miejscowości. Stanowią one zarazem miejsce kultywowania starożytnych tradycji i licznych świeckich obrzędów ku pamięci przodków jak i miejsce planowania intryg politycznych i ćwiczeń militarnych.

W każdym mieście znajduje się pomnik Paramona, oraz przynajmniej popiersia najważniejszych z przodków, którzy zostali wyniesieni do rangi otaczanych czcią herosów. Opiewani są oni w pieśniach, które choć mają bardzo prostą melodię, charakteryzują się niezwykle rozbudowaną formą literacką. Muzyka Paramończyków oddaje ich ducha - jest do bólu uporządkowana i nie ma w niej miejsca na improwizację czy artystyczny polot, przypomina nieraz bardziej dźwięk młota w kuźni, niż królewski bal.

#### Kultura Wojenna

Wojna jest najbardziej rozwiniętą dziedziną życia Paramończyków. Tak bardzo do niej przywykli, że każdy z mężczyzn od najmłodszych lat jest uczony rzemiosła wojennego. Wyprawiają się oni pod wodzą starszych stażem zawodowych wojowników statkami na dalekie tereny zamorskie, by obserwować obce kultury określane jako "barbarzyńskie", zgłębiać nowe technologie oraz podglądać taktykę potencjalnych wrogów. Służą oni często jako najemnicy w armiach państw, które na to stać lub prowadzą wojny na własną rękę, plądrując tereny należące do ludów określanych bezpośrednio jako "złe".

Paramończycy uznają wyższość ogółu swojej kultury w tak wielkim stopniu, że nigdy nie asymilują się, nawet jeśli zostają wyrzutkami, banitami lub osiedlają się wśród ludzi.

Niektórzy mniej lub bardziej doświadczeni wojownicy dochodzą do wniosku, że ludzi należy ucywilizować przekazując im w pokojowy sposób część swojej kultury. Są oni uznawani za wyrzutków w społeczności paramońskiej i obwiniani rozwojowi technologicznemu "barbarzyńców". Grupy paramońskich wojowników przemierzają świat w poszukiwaniu również i takich osobników, by ich pojmać i wydać wyrok przed sądem w rodzimym Polis.

### Filozofia i Religia

Paramończycy pielęgnują swą odrazę do bóstw i religii tak bardzo zatracając się w opowieściach o swych bohaterach, że idealizacja posunęła się niemal do wyniesienia ich na boski piedestał. Najważniejszym z herosów jest Paramon, i niezależnie czy jest to prawda czy nie, wszyscy członkowie społeczności wierzą, że są jego synami i córkami. Również ważne są postaci na wpół mitologiczne czyli jego zwierzęcy towarzysze mówiący ludzkim głosem, czy mitologiczne stwory które niegdyś stanęły po stronie Paramończyków w najważniejszej z wojen - Boskim Konflikcie. Oczywiście jest to jedynie wycinek bogatej mitologii, opisanej w niezliczonych zwojach zawierających cała historię rasy, tak długą, że żaden mędrzec nie jest w stanie jej zgłębić w ciągu swego życia.

Z niewiadomych przyczyn, Paramończycy nigdy nie posługują się magią, ani w historii nie zdarzył się choć jeden przypadek podjęcia nauki magii przez członka tej rasy.