recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Aeglos

**Aeglos, Aiglos** (sin. *Śnieżny cierń*) – włócznia Gil-galada, Najwyższego Króla Ñoldorów w Śródziemiu.

## Historia

Używał jej podczas wielokrotnych walk z Sauronem. Walczył Aeglosem podczas wojny Ostatniego Sojuszu. Nikt się nie mógł jej oprzeć w trakcie Bitwy na Dagorlad. Włócznia ta uległa zniszczeniu w trakcie ostatniej walki na stokach Orodruiny (3441 DE), w której zginął Gil-galad. Szczątki włóczni zabrał Elrond do Rivendell.

Gdy Oromendo przybył do Śródziemia i odbudował Ost-in-Edhil, na nowo przekuł tę włócznię. Od tamtej pory zawsze używał jej w walce z Artamdirem.
Ar-Gûlar

**Ar-Gûlar** - zwany także **Turlinem**, podawał się za minstrela z Rhudauru. Był przystojny i utalentowany muzycznie. Jeździł to Cameth Brin, gdzie Górale z Rhudauru słuchali z zachwytem jego muzyki.

Tak naprawdę był jednak synem pewnego Rhudaurskiego możnowładcy i panem upiorengo zamku Herubar Gûlar.
Długobrodzi

**Plemię Durina**, **Długobrodzi** – jeden z siedmiu szczepów krasnoludów, wywodzący się od Durina Nieśmiertelnego. Pochodził z Gundabadu, ale jego ojczyzną był Khazad-dûm. Członkowie plemienia na przestrzeni wieków zamieszkiwali także różne inne rejony północno-zachodniego Śródziemia: Gundabad, Erebor, Góry Szare, Góry Błękitne, Żelazne Wzgórza i czasowo Dunland.

## Historia

Protoplasta plemienia, Durin Nieśmiertelny, był najstarszym z Ojców Kransoludów, stworzonych przez Aulëgo. Zbudził się pod Górą Gundabad w okresie Lat Drzew. Wkrótce wraz z innymi wywędrował na południe i osiedlił się w Dolinie Azanulbizar, gdzie niebawem powstała największa krasnoludzka siedziba: Khazad-dûm. Wszyscy władcy krasnoludów plemienia Durina pochodzili z jego rodu.

Plemię Durina wyrabiało wiele pięknych rzeczy np. Kolczuga Bilba, zbroja dla syna Giriona, złociste harfy i rogi. Umieli się porozumiewać z Wielkimi Krukami pod przywództwem Roaka. Poparli w całości Ostatni Sojusz elfów i ludzi. Handlowali z Bardanami z Dale i Leśnymi Elfami z Mrocznej Puszczy. Jedną z nich organizacji była Kompania Thorina.

Królestwo Khazad-dûm istniało przez wiele tysiącleci. Było jednym z najpotężniejszych i najbogatszych ośrodków Śródziemia. Krasnoludowie czerpali ogromne zyski z wydobycia niezwykle cennego minerału - mithrilu. Utrzymywali też bardzo dobre stosunki z elfami z Eregionu. W XVI wieku Drugiej Ery król Durin III otrzymał od nich jeden z Pierścieni Władzy, wykutych za radą Saurona. Wkrótce wyszło na jaw, że Sauron stworzył także Jedyny Pierścień, dzięki któremu chciał przejąć kontrolę nad właścicielami pozostałych. Między Sauronem a elfami z Eregionu doszło do wojny. Plemię Durina wsparło w niej elfów, jednak Sauron okazał się silniejszy i spustoszył Eregion. Królestwo Khazad-dûm zdołało oprzeć się jego wojskom. Jedynie interwencja Númenoru uratowała przed nim Śródziemie.

W 1980 roku krasnoludowie kopiąc coraz głębiej w poszukiwaniu mithrilu obudziły balroga Bubogzola. Potwór zabił ich króla, Durina IV, a rok później jego syna Naina I. Wtedy Thrain I Stary wyprowadził swój lud z Morii i założył Królestwo pod Górą w Ereborze. Jednak jego syn, Thorin I, wyruszył do Gór Szarych gdzie zamieszkało dużo krasnoludów z Plemienia Durina. Za panowania kolejnych władców krasnoludowie żyli w pokoju. Dopiero w czasach Naina II smoki zaczęły nękać krasnoludów. W końcu Dain I wraz ze swym synem Frórem zginął na progu swej komnaty przez zimnego smoka.
Ered Luin

**Góry Błękitne** – łańcuch górski, nazywany również Ered Luin i Ered Lindon, oddzielający Eriador od Lindonu.

Góry te były wielkim pasmem biegnącym z południa na północ. Do najwyższych szczytów zaliczyć można Górę Rerir oraz Górę Dolmed. W górach tych były źródła wielu rzek Ossiriandu i Eriadoru. Największym jeziorem górskim był Helevorn.

## Historia

W pierwszych erach góry te istniały jako zachodnia część wielkiego muru dokoła morza Helcar. Oddzielając je od Belegaeru i chroniąc Valinor. Górom tym odpowiadało pasmo Orocarni na wschodzie.

To w tych górach zostały zbudzone plemiona krasnoludów Ognistobrodych i Szerokobiodrych. W Pierwszej Erze wybudowali tutaj, niedaleko góry Dolmed swoje siedziby w miastach Belegost i Nogrod, handlując z Doriathem oraz Maedhrosem. Osiedliły się tutaj też Elfy Zielone nazywając pogórze Lindon (kraina śpiewu).

Po Wojnie Gniewu część pasma zapadła się i została zalana umożliwiając przejście rzeki Lhûn i powstanie Księżycowej Zatoki. Niewielka część Lindonu przetrwała. Powstało tu państwo ostatnich Noldorów w Śródziemiu pod wodzą Gil-galada. Krasnoludowie przenieśli się do Khazad-dûm. Stało się to nie tylko z powodu zrujnowania miast, ale też z powodu tego, że balrog Golmul zamieszkał w Buzra-dûm w południowej części gór. Inne siedziby te przetrwały w szczątkowej formie, gdyż Arvedui w 1974 TE przez jakiś czas ukrywał się w starych siedzibach krasnoludów.

Po wojnie Krasnoludów z orkami król Thráin II ustanowił swój tron w północnych obszarach gór. Po ataku Smauga na Erebor wielu tamtejszych krasnoludów osiedliło się ponownie w Ered Luin. Powstały tam Hale Thorina. Władzę nad Szerokobiodrymi i Ognistobrodymi objął Gor, zakładając Królestwo Gór Błękitnych. Wtedy jedno z miast krasnoludzkich zajął smok Drogoth. Jednak Glorfindel i Glóin pokonali potwora i uwolnili góry od grozy. Niedługo potem z pomocą zabójców smoków z Gór Szarych, krasnoludowie pokonali balroga z Buzry-dûm.

## Źródła

* Bitwa o Śródziemie II
* Divide & Conquer
Beorningowie

**Beorningowie** - potomkowie Beorna i jego wojowników. Ich przodkami byli Berningowie.

## Charakterystyka

Beorningowie byli wysocy i mocno zbudowani. Niezbyt lubili krasnoludów, lecz goblinów i orków wręcz nienawidzili. Ich najbardziej charakterystyczną umiejętnością było zmienianie się w niedźwiedzie. Żaden jednak Beorning nie umiał dorównać wielkością Beorna.

## Historia

Jakiś czas po Bitwie Pięciu Armii Beorn zebrał wokół siebie ludzi, którzy obwołali go wodzem. Po śmierci Beorna w 2989 TE, wodzem Beorningów został jego syn, Grimbeorn.

W trakcie Wojny o Pierścień orkowie z Dol Guldur zaatakowali ziemie Beorningów i Leśnych Ludzi. Udało im się obronić swe ziemie, a potem zyskali nowe tereny w postaci długiego odcinka Mrocznej Puszczy.

## Znani Beorningowie

* Beorn
* Grimbeorn
* Magor
* Athanagild
Iminyë

**Iminyë** - pierwsza małżonką jednego z ojców elfów, która została przebudzona w zatoce Cuiviénen. Leżała przy Iminie, pierwszym przebudzonym elfie. Iminyë poślubiła później Imina. Była jedną z trzech najstarszych kobiet, których Oromë nauczył sztuki wytwarzania lembasów.

## Źródła

* *Wojna o Klejnoty*
* *Natura Śródziemia*
Húrin Wysoki

**Húrin** (2943 TE – 27 CE) – Dúnadan, syn Handira, mieszkaniec Minas Tirith, tamtejszy Strażnik Kluczy.

## Biografia

W trakcie oblężenia Gondoru zwalczał złodziei rabujących opuszczone domy. Potem był odpowiedzialny za zorganizowanie armii do obrony. Brał on udział w Bitwie na Polach Pelennoru, a później dowodził oczyszczaniem Pelennoru i Minas Tirith, gaszeniem pożarów w mieście i dostawą do Domów Uzdrowień. Następnie na czas wyruszenia Armii Zachodu pod Morannon został dowódcą sił Minas Tirith. Po ostatecznym rozwianiu Cienia i powrocie króla do grodu, Húrin znalazł się w gronie pierwszych osób witających nowego króla. Następnie wraz z Faramirem i czterema gwardzistami wręczył władcy szkatułkę z Białą Koroną. Po koronowaniu Strażnik Kluczy usunął barierę zagradzającą zniszczoną Bramę, by król mógł wejść do miasta już jako jego władca. W imieniu króla witał orszak ślubny Arweny. Sprawował swoją funkcję aż do śmierci.
Orkowie

**Orkowie** - rasa stworzona przez Morgotha, powstała z elfów, którzy zostali wyłapani, a potem zamienieni w orków drogą powolnych tortur.

## Podział

* Inni Orkowie
	+ Orkowie z Eriadoru
		- Banda Hakknasha w Rhudaurze
		- Księżycowe Gobliny z Popękanych Wzgórz
		- Muklingowie z Podbagna
		- Orkowie z Creb Durgi
		- Orkowie z Przylądka Vorn
		- Dzicy Orkowie z Rast Vorn
		- Leśne Gobliny ze Starego Lasu
	+ Orkowie z Ered Nimrais
		- Agrashaga
	+ Orkowie z Południa
		- Arigagna z Tûr Betark
		- Pustynni Orkowie z Haradwaithu
		- Orkowie z Ered Harmal
			* Naga-ûlurk
			* Ogurk-bâsh
	+ Orkowie z Dalekiej Północy
		- Śnieżni Orkowie z Angclaxu i Uab
		- Lodowi Orkowie z Kala Dulakurth
		- Orkowie z Forochel
			* Rozdwojony Kieł
			* Czerwona Paszcza
			* Lodowa Ręka
			* Upadłe Słońce
	+ Orkowie z Najdalszego Wschodu
		- Orkowie Wiatru

* Orkowie Oka
	+ Kazgûmhoth (Orkowie z Dol Guldur)
		- Blogrum-hai
		- Orkowie Płomienia
		- Shirkag
		- Uruk-harnak
		- Uruk-thang
		- Uruk-torg
	+ Orkowie z Mordoru
		- Uruk-morgûl
		- Uruk-ghâshgîgak (Orkowie z Núrn)
		- Orkowie z Gorgoroth
			* Dâgúlhî
				+ Uruk-buzrik
				+ Skuggá-strígz
				+ Thrakognir
				+ Uruk-snarka
			* Durghaz-nar
			* Skuggák-hai
				+ Jarnkakog
				+ Gorugoltur
				+ Samundlugûth
			* Uruk-burzmal
				+ Duruk-burniz
				+ Uruk-rakshi
				+ Urgdug
				+ Snagaghâsh
			* Uruk-hrizg
				+ Uruk-guniga
				+ Drepa-hai
			* Uruk-Rafshat
				+ Uruk-ongrum
				+ Uruk-ghâshavir
			* Uruk-Udûn
				+ Scara-hai
				+ Hâlraendir
				+ Rûmarzgi
			* Uruk-zôkon
				+ Goth-Skrigûrz
				+ Snaga-ong
				+ Uruk-guniga
		- Orkowie z Ered Lithui
			* Uruk-marzguram

* Wolne Plemiona Północy
	+ Orkowie z Gór Szarych
		- Asharag
		- Kul-uruk
		- Lor-uruk-Shab
		- Uruk-erag
	+ Orkowie z Gundabadu
		- Huvorgha
		- Krach-ul
		- Burzath
		- Ilguz
			* Burzsnutu
	+ Orkowie z Rhûnu
		- Ghnaznak z Rhovanionu
		- Gúlsnaga z Rhûnu i Lotanu
		- Uruk-marzguram z Rhûnu
		- Orkowie z Grzbietu Uldony
	+ Bollug (Żyli w północnej Dolinie Anduiny)
	+ Larzoguhoth (Żyli niedaleko Doliny Dale)
	+ Uruk-uraug (Żyli wzdłuż granicy Angmaru)
	+ Gobliny (Z Goblińskiego Miasta)
	+ Orkowie z Angmaru
		- Askhai
		- Bagronkuz
		- Durbalag
		- Faulgurum
		- Kurkurum
		- Larag-môsh
		- Lughoth
		- Skuthrugrai
		- Snagoth
		- Sulmog-vras
		- Snagahai
		- Thopur-Dorashk
		- Thrakburzum
		- Thûpalog
		- Ulogarûm
		- Uroth-burm
		- Urughâsh
		- Uruk-kosh
		- Uruk-lûgâth
		- Uruk-uflag
		- Zêm-víshturak
	+ Orkowie z Morii
		- Dâgûlhî
		- Durbaghâsh
		- Snagahai
		- Uruk-ungingurz

* Angbandrimowie

* Orkowie Białej Ręki
	+ Barz-thrugrim
	+ Thrak-burzum
	+ Uruk-sharak
Leddon Grumm

**Leddon Grumm** - najstarszy syn i czwarte dziecko Rubba Grumma i Bury Grumm. Właściciel Ostatniej Karczmy. Żył prawie 1400 lat przed Wojną o Pierścień. Miał brata i trzy siostry.

## Historia

Pewnego razu Leddon został uprowadzony przez Trolle niedaleko Siedzib Trolli. Grummowie zaoferowali nagrodę w wysokości dwóch sztuk złota oraz dożywotnie darmowe posiłki i zakwaterowanie dla każdego, kto bezpiecznie wróci z Leddonem lub, co gorsza, kto przyniesie to, co można było zidentyfikować jako szczątki ich ukochanego syna, który był zaginiony od prawie tygodnia. Leddon nosił charakterystyczny pierścień wykonany z kości, wyrzeźbiony w kształcie samca kozy stojącego na nogach i nosił brzydką bliznę na łydce lewej nogi.
Dorwinrimowie

**Dorwinrimowie** - mieszkańcy Dorwinionu, byli zlepkiem kultur Nortów, Easterlingów i Donathów. Byli spokrewnieni z Ludźmi z Bree. Mieli własny język, Folyavultig.

## Historia

Dorwinrimowie byli Donathami, którzy zamieszkali na zachodnim brzegu morza Rhun, w Dorwinionie. Z czasem przemieszali się z Kugathami. Pierwszym miastem Dorwinrimów było Caras Sant. Gdy Avari wrócili do Lasu Windan, Dorwinrimowie szybko się z nimi zaprzyjaźnili. Gdy król Dorwinionu, Herumer II, umarł, Królestwem Dorwinionu zaczęli rządzić regenci.

Pod koniec Trzeciej Ery prowadzili intensywne walki z Bozorganushczykami. Udało im się wtedy odzyskać Wintirion Iaur. Dołączyli do założonego przez Alatara i Pallanda Sojuszu Rhûn. Na początku Czwartej Ery byli pod protektoratem Zjednoczonego Królestwa.

## Znani Dorwinrimowie

* Roald Poważny
* Dewin Sprytny
* Forthwin
* Athalhere
* Fróedhír
* Kelái
* Fréowyna
* Ingrid
* Bergholda
* Asta
* Arva
* Thiudamir
* Vandreren
* Folcwin

## Władcy Dorwinrimów

* Herumer I (?-?)
* Ranulf I (?-?)
* Herumer II (?-?)
* Ranulf II (?-?)
* Heroca (2900 TE - 2949 TE)
* Ranulf III (2949 TE - 2986 TE)
* Hawin (2986 TE - 14 CE)
* Swain
* Withercwen
Półtrolle z Gundabadu

**Półtrolle z Gundabadu** - skrzyżowanie orków i trolli służące w armiach goblinów z Gór Mglistych i śnieżnych orków z Gundabadu.

## Historia

Półtrolle zostały wyhodowane w podziemiach góry Gundabad. Pierwsze półtrolle pojawiły się jednak dopiero 2967 TE. Brały udział w przejęciu Hall Daina przez orków. Później przedstawiciele tego gatunku zostali wysłani również do Morii, żeby obronić przed nadciągającą Ekspedycją Balina. Jeden z nich, Goblok, dowodził oddziałem mającym pojmać Golluma, lecz został zabity przez Aragorna.

Po zdobyciu Gundabadu przez Thorina III w 4 CE, półtrolle pouciekały na daleką północ i zamieszkały w pobliżu Zatoki Udun. Ściągnął ich dopiero spowrotem na początku Szóstej Ery Artamdir, który chciał dokończyć dzieło swego pana, Morgotha.
Grimir

**Grimir** (ur. 2758 TE zm. 41 CE) - krasnolud z Ereboru, po tym jak Dáin został Królem spod Góry stał się członkiem Rady Ereboru.

## Biografia

### Przed Odzyskaniem Ereboru

Grimir urodził się w Ereborze w 2758 TE. Miał 12 lat gdy Smaug zaatakował Erebor. Akurat przebywał wtedy na zewnątrz i był w świcie Thorina.

Po tym wraz z rodziną zamieszkał w Żelaznych Wzgórzach. Mimo bardzo młodego wieku jak na krasnoluda wziął udział wraz z ojcem w Bitwie w Dolinie Azanulbizar. W trakcie jej zginął jego ojciec. Następnie Grimir wrócił do Żelaznych Wzgórz.

Wyruszył wraz Dáinem pod Erebor i brał udział w Bitwie Pięciu Armii. Potem był obecny na koronacji Dáina. Grimir został też mianowany starszym Ereboru i zasiadał w radzie.

### Wojna o Pierścień

Gdy posłaniec przybył do Króla Dáina, Grimir tak jak inni był przeciwny sojuszowi z Sauronem. Nie brał jednak udziału w Bitwie w Dolinie Dale gdyż był za stary. Potem był na koronacji Thorina III Kamiennego Hełma.
Orodreth z Pelargiru

## Orodreth

**Orodreth** - (2948 TE - 5 CE) dowódca obrony Pelargiru w czasie Wojny o Pierścień. Zginął w walce z Haradrimami w wieku 78 lat.

## Biografia

Orodreth urodził się w Pelargirze. W młodości był pomocnikiem pewnego bogatego kupca. Zaczął karierę wojskową w wieku 23 lat. W 2991 TE został dowódcą garnizonu Pelargiru. W trakcie Wojny o Pierścień bronił miasta przed korsarzami. Rad był z przybycia Aragorna. Orodreth został w mieście, lecz brał udział w koronacji Aragorna na króla.

Aktywnie brał udział w potyczkach z Haradrimami w Harondorze. Podczas jednej takiej bitwy został trafiony zatrutą strzałą i umarł.
Rohan

**Rohan**, **Calenardhon** - kraina rozciągająca się między Górami Białymi, Iseną, Górami Mglistymi, Fangornem i Anduiną. Większość krainy pokrywały połacie zielonego stepu. Leżało tam Królestwo Rohanu.

## Historia

Rohan, początkowo nazywany Caleardhonem, był jedną z pierwszych prowincji Gondoru. Została tam zbudowana wieża Orthank u podnóży Gór Mglistych. Terytorium było wielokrotnie najeżdżane przez Dunlendingów.

W 2510 TE Cirion, Namiestnik Gondoru przekazał Calenardhon Rohirrimom. Tam oni utworzyli Królestwo Rohanu.
Sindarowie

### Broń

Sztylety, Pałasze, Łuki, Długie Łuki, Cepy Bojowe, Kije, Miecze Dwuręczne, Oszczepy, Włócznie, Bułaty, Rapiery, Miecze Półtoraręczne

### Inne nazwy

* Elfy Szare
* Elfy Półmroku

**Sindarowie** – jeden z trzech szczepów elfów wywodzących się od Telerich. Byli to ci, którzy zostali w Beleriandzie. Zamieszkiwali Doriath, wybrzeże Falas i Mithrim. W Trzeciej Erze przemieszali się z Silvanami (Leśnymi Elfami). Byli najliczniejszym szczepem Eldarów.

## Historia

Gdy Elwë zaginął, część elfów postanowiła go szukać. Nie odpłynęli oni do Amanu i nazwali się Eglath, "Opuszczeni". Gdy w końcu odnaleźli swego wodza, zamieszkali z nim w Doriacie.

Inną grupą Sindarów byli Falathrimowie. Byli to Teleri, których Ossë poprosił by zostali u wybrzeży Śródziemia. Ich władcą był Cirdan Budowniczy Okrętów.

Część Sindarów zamieszkało w Mithrimie, wokół Jeziora Mithrim. Nazywali się Mithrimowie. Gdy Noldorowie dotarli do Beleriandu, byli pod władzą Fingolfina, który tam się osiedlił. Wodzem Mithrimów był Annael.

W Drugiej Erze Sindarowie rozproszyli się po Rhovanionie. Wielu z nich, np. Oropher czy Amdir, zostawało władcami tamtejszych Silvan.

## Znani Sindarowie

* Elu Thingol
* Lúthien Tinuviel
* Celeborn
* Oropher
* Thranduil
* Legolas
* Amdir
* Amroth
* Beleg Cúthalion
* Mablung
* Annael
Annael

**Annael** – elf należący do gałęzi Mithrimów, przybrany ojciec i opiekun Tuora. Żył w Pierwszej Erze.

## Biografia

Był przywódcom Sindarów mieszkających w górach w Mithrimie, a ich herbem był łabędź. Annael brał udział w Nírnaeth Arnoediad, jako jedyny z Sindarów powrócił z niej. W czasie gdy Ríana była goszczona przez Elfy Szare nad jeziorem Mithrim podczas narodzin jej syna Tuora, poprosiła ich o opiekę nad nim, ponieważ chciała rozstać się z dzieckiem w poszukiwaniu swojego męża Huora. Annael wyjaśnił jej, jak umarł Huor, a ona opuściła ich, dotarła do Haudh-en-Nirnaeth, gdzie umarła. W ten sposób Annael stał się przybranym ojcem Tuora we wczesnych latach jego życia.

Z biegiem lat, aby szukać schronienia przed Easterlingami i orkami, Annael poprowadził swój niewielki lud do jaskiń Androth. Kiedy Tuor miał szesnaście lat, Annael musiał powstrzymać go przed wyprawę na walkę z wrogami jego ludu, przewidując że potęga Morgotha nie zostanie pokonana, dopóki Thangorodrim nie zostanie obalony i że będą musieli maszerować na południe do Annon-in-Gelydh, zbudowany dawno temu przez Turgona. Tuor był bardzo zaintrygowany imieniem Turgona i chciał się z nim spotkać, ale Annael powiedział mu, jak dobrze ukryte było królestwo Turgona.

Podczas przeprawy z jaskiń Androth w Górach Mithrim do Przystani Sirionu, wpadli w zasadzkę orków i Easterlingów. Annael z elfami rozbiegli się, umykając w nocy, podczas gdy Tuor został, by walczyć z wrogami, lecz został pojmany i skończył jako niewolnik wodza Easterlingów, Lorgana. Jednakże Annael i wielu jego ludzi uciekło z Dor-lóminu i dołączyło do Círdana na odległym południu Beleriandu.

## Charakterystyka

Annael był z wyglądu zwykłym Sindarem o piaszczystych włosach i szarych oczach. Był jednak wyższy od zwykłego Sindara mając 2 metry wzrostu.

## Źródła

* *Niedokończone Opowieści*
* *Middle Earth Role Playing MERP: Elves (1995)*
Fanuilond

Mapa z Lindëfirion

**Fanuilond** - miasto w Lebenninie, założone w 1712 TE przez króla Tarondora.

## Historia

### Przed Wojną o Pierścień

Miasto zostało założone przez Tarondora do obrony przed Korsarzami z Umbaru. W trakcie jednej z inwazji miasto zostało spalone. Niedługo potem garstka mieszkańców zginęła w wyniku Wielkiego Moru. Miasto zostało odbudowane do poprzedniego stanu w 1809. Król Telumehtar odwiedził je w trakcie wyprawy na Umbar.

Miasto rozwijało się w spokoju do czasów Wojny o Pierścień.

### Po Wojnie o Pierścień

W trakcie ataku korsarzy Władca Fanuilondu, Hanion bronił miasta wraz ze 150 marynarzami. Po pokonaniu korsarzy Hanion wyruszył z Aragornem.

Po Wojnie o Pierścień miasto dynamicznie się rozwijało, zwłaszcza za panowania Hyarmendacila III.

## Budynki

* Fort
* Labolatorium Alchemiczne
* Strażnica Miejska
Mathilda

Tilda w wieku 11 lat

**Mathilda** lub **Tilda** - (2929 TE - 3012 TE) druga córka i najmłodsze dziecko Barda I Łucznika i Béawyny. Miała siostrę Sigrid i brata Baina.

## Biografia

Gdy miała 11 lat, Smaug zaatakował Esgaroth. Udało się jej jednak uciec z miasta wraz z siostrą, bratem i matką. Po odbudowaniu Dale zamieszkała tam. W 2948 TE wyszła za Halwarda i miała z nim syna Biarna. Gdy jej siostra Sigrid, zachorowała, opiekowała się nią.
Huornowie

**Huornowie** - gatunek zdziczałych entów, którzy upodobnili się do drzew. Mieszkali w Fangornie i Starym Lesie.

## Historia

Najstarszą rasą na Ardzie byli entowie, Pasterze Drzew. Przez długi czas mieszkali spokojnie, a w późniejszych czasach część z nich zaczęła upodabniać się do drzew. Z wyglądu przypominali drzewa, lecz umieli mówić (rzadko to robili) i poruszać się. W końcu duża część entów zdrzewiała zamieniając się w huornów. Czasem jednak poruszali się. W Starym Lesie huornowie podeszli tak blisko domostw hobbitów, że tamci wiele z nich wycięli i rozpalili wielkie ognisko na polanie. Od wtedy huornowie stali się bardzo nieprzychylni do podróżnych.

Huornowie brali także udział w Ostatnim Marszu Entów na Isengard i w Bitwie o Rogaty Gród. W Czwartej Erze pomogli Elfom z Lórien bronić twierdzy Gordburg w Górach Mglistych.

## Charakterystyka

Huornowie byli silni, lecz trudno było ich zobaczyć z racji tego, że rzadko się poruszali, często przebywali w cieniu i byli niezwykle podobni do drzew. Czasem pod wpływem gniewu wyruszali, a wtedy byli bardzo szybcy.
Litash

**Litash** lub **Litash-ishi-Durbaz** "Miejsce Popiołów" - Twierdza strzegąca wschodniego przejścia do Angmaru z Gundabadu.

## Historia

Litash został zbudowany przez Czanoksiężnika około 1300 TE. Czarnoksiężnik ustanowił tu duży garnizon złożony głównie z Angmarczyków. Twierdza upadła tuż przed Carn Dûm.

Pod koniec Trzeciej Ery ruiny z powrotem zajął Agandaur. W odbudowanej twierdzy osiadł Lord Scyld. Ostatecznie Litash został zniszczony przez połączone armie Dunedainów i krasnoludów.

## Geografia

Litash leżał u wschodnich podnóży Gór Angmaru.

## Budynki (2989 r)

* Twierdza
* Strażnica Miejska
* Hala Spotkań
* Świątynia Melkora
Belfalas

**Belfalas** (*Bel* + sin. *wybrzeże*) – półwysep i nadmorski region Gondoru, znajdowała się na nim kraina Dor-en-Ernil. Półwysep był położony na wschód od Anfalas, na zachód Lebenninu, na północ od Zatoki Belfalas z wyspą Tolfalas, oraz na południe od Gór Białych. W czasie Wojny o Pierścień krainą władał książę Dol Amroth - Imrahil.

Belfalas było najpiękniejszą z prowincji Gondoru, w większości zajętą zielonymi wybrzeżami. Główny miastem całego regionu było Dol Amroth położone w północno-zachodniej części krainy. Oprócz tego przy ujściu rzek Ringló i Morthond znajdował się Edhellond - port Elfów. Mieszkańcy tej krainy byli rosłymi ludźmi o szarozielonych oczach, przypominających kolor morza. Występowały tam niewysokie góry. Na ich północnych stokach mieściło się miasto Tarnost.
Mearasy

**Mearasy** - gatunek koni z Amanu. Były potomkami Nahara, konia Oromëgo. Herb Rohanu przedstawiał właśnie Mearasa.

## Historia

Na początku Pierwszej Ery Maedhros przywiózł z Valinoru stadninę wspaniałych koni. Oddał je Fingolfinowi, jako rekompensatę za spalenie okrętów i ciężką wędrówkę przez Helcaraxë. Kilka osobników Mearasów przetrwało i zamieszkały w północnej części Doliny Anduiny.

W 2501 TE Léod, wódz Éothéodów, próbował okiełzać jednego z nich. Wtedy koń zrzucił go, a Léod upadając, uderzył głową o kamień. Kiedy jego syn jego syn, Eorl, o tym usłyszał, postanowił złapać konia. Na jego głos Mearas podbiegł do niego, a on dał mu imię Felaróf - Miłośnik Wolności. Od tamtej pory jeździł na nim, a Mearasy mieszkały w stadninie króla Rohanu.

## Znane Osobniki

* Nahar - przodek całego gatunku
* Felaróf - koń Eorla
* Lekkostopy - koń Thengla
* Śnieżnogrzywy - koń Theodena
* Cienistogrzywy - koń Gandalfa
Hermáth Młot Sztormu

**Hermáth Młot Sztormu** - stary przyjaciel króla Daina Żelaznej Stopy. Hermáth napisał relację o bitwie w Azanulbizarze, wraz z innymi weteranami Szóstej Wojny Orków i Krasnoludów. Jego syn zginął w bitwie pod Samotną Górą pod koniec Wojny o Pierścień. Jest dziadkiem Hersegg.

## Biografia

Hermáth brał udział w Bitwie w Dolinie Azanulbizar. W trakcie niej zdobył swój przydomek. Następnie, za radą Daina spisał przebieg bitwy. Później zamieszkał w Żelaznych Wzgórzach. Wyruszył wraz z synem w armii krasnoludów pod Erebor, gdzie walczył w Bitwie Pięciu Armii. Wtedy zginął jego syn.

Następnie mieszkał w Ereborze, w swoim domu Vosh Torú. Tam opiekował się swoją wnuczką Hersegg. Kiedy armia Saurona dotarła pod Erebor, walczył w Bitwie w Dolinie Dale.

Po Wojnie o Pierścień przybył do Annâk-khurfu, żeby pomóc Gabil'akkâ. Potem brał udział w Inwazji na Gundabad. Następnie powstrzymywał inwazję Angmarczyków na święte jezioro Gloomingtarn.
Neldir

**Neldir** - wysoko postawiony członek rady rządzącej Gondorem, a także dobry przyjacielem Forlonga, władcy Lossarnach, oraz Hirluina, władcy Pinnath Gelin.

## Biografia

Neldir w młodości był dobrym przyjacielem Forlonga i Hirluina. Wszyscy trzej uwielbiali wino "Krew Berena" oraz ser "Stare Calembel". W Minas Tirith poznał Thorongila.

Przed Bitwą na Polach Pelennoru długo przebywał z Forlongiem i Hirluinem w tawernie "Pod Wesołym Łabędziem".
Ardaron

**Ardaron** - (sin. *Leśny Władca*) Lord Stroju Kul na Dworze Ardoru w południowej części Śródziemia.

Ardaron posiadał magiczną kulę, która nie mogła być używana przez nikogo innego, tylko przez niego.

## Charakterystyka

Ardaron był niewielki jak na jednego z Noldorów - miał 1,98 metra i ważył 73 kilogramy - ale jego wyniosła postawa z nawiązką rekompensowała jego względny brak wzrostu.

Ardaron był związany z żywiołem ziemi i nosił szaty z kapturem w kolorze leśnej zieleni, noszone przez pomniejszą szlachtę Kul. Ze wszystkich niezliczonych rzeczy zrodzonych z ziemi, dżungle na północ od Angkiryi rozpalały pasje Ardarona najbardziej. Marzył on o kontynencie w pełni spowitym lasem deszczowym o wiele częściej niż o krainie na zawsze spowitej światłem gwiazd (cel Dworu Ardoru).
Ar-Gimilkhâd

**Ar-Gimilkhâd** - król Ar-Adûnâim, królestwa Czarnych Númenorejczyków.

## Biografia

Gimilkhâd był synem Ar-Rôthzagara. Urodził się na dalekim południu. Królem został w 2981 TE. Podobnie jak ojciec rządził tylko państwami-miastami Númenorejczyków. Jako sprytny, silny i sprawny wojskowo wódz zyskał poparcie w walce o tron. W 2984 poprowadził wyprawę do Umbaru. Po kilku miesiącach oblężenia miasto poddało się. Wtedy Ar-Gimilkhâd ogłosił się władcą Umbaru i rozpoczął zbieranie floty. W 2987 TE zebrał flotę i napadł na Dol Amroth. Jednak Adrahilowi udało obronić się państwo. W 3002 TE został zamordowany przez zamachowców. W Umbarze władzę przejął Câssimir, syn Kathuphazgâna z rodu Berúthiel.

## Osobowość

Ar-Gimilkhâd był nieustraszonym wojownikiem. Podobnie jak jego przodkowie miał w sobie Númenorejską krew. Nie cofnął się przed niczym by odbić Umbar.
Théoden

## Król Théoden

**Théoden** (TE 2948 - TE 3019) – siedemnasty król Rohanu. Był synem Thengela i Morweny z Lossarnach oraz bratem Théodwiny (miał jeszcze trzy inne siostry), wujem Éomera i Éowiny oraz ojcem Théodreda. Był ostatnim potomkiem Eorla Młodego z drugiej dynastii władców Rohanu.

## Biografia

Urodził się 2948 TE, jako najstarszy i jedyny syn Thengela i gondorskiej szlachcianki Morweny z Lossarnach. Jego ojciec był bliskim sojusznikiem Gondoru i członkiem dworu namiestnika Turgona, jednak był skonfliktowany ze swym ojcem, a dziadkiem Théodena, Fengelem. Dlatego też wolał na stałe zamieszkać w Gondorze i nie wracać do ojczyzny, aby nie kontynuować sporów. Z tego powodu Théoden spędził beztroskie dzieciństwo w Gondorze, razem ze swymi czterema siostrami, gdzie nauczył się w pełni posługiwać sindarinem i westronem.

Na tron Rohanu wstąpił w 2980 roku Trzeciej Ery, po śmierci swego ojca. Był jedynym synem Thengela, ale miał cztery siostry. Jedna z nich, Théodwina, mieszkała wraz z nim w Edoras. Poślubiła ona trzeciego marszałka Rohanu Éomunda ze Wschodniej Bruzy. Para wzięła ślub w roku 2989 Trzeciej Ery. Jednak niedługo potem oboje zginęli. Po ich śmierci Théoden zaopiekował się jej dziećmi: Éomerem i Éowiną. Sam poślubił Elfhildę, z którą miał jednego syna – Théodreda. Jego żona zmarła w czasie porodu.

### Podczas Wojny o Pierścień

Gdy nadeszły czasy Wojny o Pierścień, Théoden panował już prawie 40 lat. Umysł władcy był zatruwany przez szpiega Sarumana – Grímę. Korzystając z tego, że król Rohanu nie mógł podejmować szybkich decyzji, Saruman zaatakował brody na rzece Isena. Wojska Rohanu stawiły jednak opór wrogowi. Podczas Pierwszej bitwy u brodów na Isenie jedyny syn króla – Théodred – został zabity. Sama bitwa nie została rozstrzygnięta. Gríma skutecznie opóźniał wyjście posiłków do brodów. Wykorzystując sytuację, Saruman znów zaatakował. Tym razem udało mu się rozbić wojska przeciwnika. Trochę przed drugą bitwą na Isenie do Edoras przybył Gandalf wraz z Aragornem, Legolasem i Gimlim. Czarodziejowi udało się wypędzić Grímę z dworu oraz uwolnić władcę od Sarumana. Dzięki temu król stanął do walki z siłami Curuníra.

Dowodził armią Rohanu w Bitwie o Helmowy Jar, gdzie odniósł zwycięstwo. Wkrótce powiódł swe wojska na pomoc Gondorowi i wziął udział w Bitwie na Polach Pelennoru. W jej trakcie starł się z Czarnoksiężnikiem z Angmaru i umarł, kiedy jego własny koń spadł na niego, przestraszony przez bestię Nazgûla. Na polu bitwy został odnaleziony przez swą siostrzenicę Éowinę. Jego następcą został Éomer.
Ecross

Ecross is an affiliated school that belongs to Solminati Academy and is attended mainly by children around the age of ten.

## Organisation

The purpose of founding this school was to nurture highly capable individuals by providing education to talented and promising children from an early age. Those selected were either legitimate children of prominent figures in their respective countries or those born with rare talents and abilities.
Hadhafang

**Hadhafang** - miecz należący do Elronda, a później do Arweny. Nazywany również Gwemegilem.

## Historia

Miecz ten należał początkowo w Pierwszej Erze do elfki Idril. Gdy jednak postanowili popłynąć na zachód, podarowała go swemu synowi, Eärendilowi. Ten posiadał przy sobie ostrze gdy płynął do Amanu. Później miecz powędrował do Elronda, który używał go w czasie Wojny Elfów z Sauronem i Wojny Ostatniego Przymierza. Później walczył nim także w wojnie z Angmarem. Jakiś czas przed Wojną o Pierścień miecz trafił w ręce Arweny. Ta wzięła go ze sobą do Gondoru i po jej odejściu miecz był przechowywany w Minas Anor.
Finrod

Finrod Felagund (Autorstwa SaMo-art)

**Finrod** – elf; król Ñoldorów, najstarszy syn Finarfina, władca Nargothrondu.

## Biografia

Urodził się w 1340 LD. Podobnie jak inne dzieci Finarfina bardzo przyjaźnił się z potomkami Fingolfina. W dyspucie na temat podjęcia bądź odrzucenia projektu ucieczki Ñoldorów oponował przed opuszczeniem Amanu, głównie ze względu na swojego przyjaciela, Turgona. Podczas samej ucieczki, podobnie jak ojciec, trzymał się z tyłu, niechętnie wyruszając na północ. Jednak, mimo takiego nastawienia, nie powrócił do Valinoru po Pierwszym Bratobójstwie, ponownie chcąc dotrzymać towarzystwa swoich krewniaków. Był jednym z elfów zmuszonych do przejścia Helcaraxë. Należał do przewodników grupy w tym marszu. W czasie, gdy Ñoldorowie szukali miejsca, by założyć trwałe państwo, Finrod wysłał swojego brata, Angroda, by negocjował na ten temat z Thingolem. Finrod osiadł wtedy na Tol Sirion.

Podczas wspólnej wędrówki w górę Sirionu z Turgonem, we śnie przemówił do nich Ulmo. Od tego czasu Finroda często ogarniał niepokój o przyszłość. Mimo, że nie pamiętał dokładnie snu, domyślał się, że Valarowi chodzi o ukryte, obronne fortece. Gościł też razem z Galadrielą u Thingola i Meliany w Doriacie, gdzie wpadł na pomysł stworzenia reminiscencji Menegrothu. Otrzymał od gospodarza radę, dotyczącą lokalizacji w dolinie Narogu. Odkrywszy to miejsce z pomocą przydzielonego przewodnika, rozpoczął z pomocą krasnoludów tworzyć Nargothrond. Otrzymał wtedy przydomek *Felagunda* ("Rębacza Jaskiń") i Nauglamír, największe dzieło jubilerskie krasnoludów. Jego królestwo należało do największych w Beleriandzie, granicząc z Falas i sięgając do rzeki Nenning. Pomagał Círdanowi w przebudowie jego przystani. Finrod i Angrod musieli ponownie rozmawiać z królem Doriathu, gdyż do uszu Thingola doszły wiadomości o czynach Ñoldorów podczas ich ucieczki.

Około 310 roku Pierwszej Ery w Ossiriandzie podczas łowów przypadkowo spotkał pierwszych ludzi, którzy przeszli Góry Błękitne. Niedługo potem ich przywódca, Bëor, wstąpił do Finroda na służbę.

Podczas Dagor Bragollach oddział Felagunda został otoczony na Moczarach Serech i cudem ocalony przez wojowników Barahira, któremu Finrod, w dowód wdzięczności, podarował pierścień i złożył obietnicę przyjaźni i pomocy jemu i jego potomkom. Wypełnił ją, pomagając jego synowi – w 455 roku Pierwszej Ery razem z Berenem i dziesięcioma elfami z Nargothrondu wyruszył po Silmaril. Rządy namiestnicze w swoim królestwie oddał swemu bratu, Orodrethowi. Finrod i jego towarzysze, próbując przejść niezauważeni w przebraniu orków przez wrogie kraje, zostali pojmani przez Saurona. Tam elf stoczył pojedynek na pieśni z Sauronem, a po nim został uwięziony w lochach Tol-in-Gaurhoth. Wilkołak zabijał po kolei jego towarzyszy, a Finrod z rozkazu Saurona miał zginąć jako ostatni. Gdy został sam z Berenem, zaatakował wilkołaka, używając tylko zębów i pięści. Zabił go, jednak sam odniósł śmiertelne rany. Tuż przed śmiercią pożegnał się z druhem, po czym skonał.

### Odrodzenie

Ze względu na swoje bohaterskie czyny Finrod po krótkim pobycie w Domach Mandosa otrzymał nowe ciało. Zamieszkał na stałe w Valinorze i ożenił się z Amarië.
Aglarband

**Aglârband**- Państwo założone przez Herumora w 225 CE. Leżało w Górach Angmaru.

## Historia

### Powstanie

Państwo zostało założone z inicjatywy Herumora, przywódcy Kultu Mekora. Fortecę stworzył wódz czarnoksiężników Hergun, wraz ze swoimi poddanymi wyciągając spod ziemi wielką czarną skałę. W niej otwarły wielkie komory i powstały schody prowadzące na górę. Przez następne pięć lat setki niewolników budowało tą ogromną twierdzę.

### Wielkie Zbrojenia

Już 226 CE Herumor rozpoczął wielkie zbrojenia. Czarny Pan najął na swą służbę Uruk-hai z Północy, Górali z Rhudauru i ocalałych Angmarczyków. Już 230 CE była gotowa armia licząca ponad 500000 żołnierzy.

### Wojna z Zjednoczonym Królestwem

Herumor za swój pierwszy cel obrał Zjednoczone Królestwo. Już w dwóch pierwszych bitwach rozbił wojsko dowodzone przez księcia Arathorna i pomaszerował na Fornost. Oblężenie trwało ponad dwa miesiące, jednak zostało przerwane zostało przerwane i Czarny Pan musiał uciekać do Aglârbandu.

Następnie próbował przejąć kurhany i wyzwolić upiory, lecz drogę zagrodził mu Carnil, syn Carthaena z Tharbadu. Rozegrała się wielka bitwa. Gdy zdawało się że Dunedainowie przegrają, wtedy armię Uruk-hai zaatakował z flanki książę Arathorn na czele swoich rycerzy. Szala zwycięztwa przechyliła się na stronę Arnoru. Herumor ledwo żywy uciekł z pola bitwy.
Faeron

**Faeron** - (Sin. Porywający) to Dúnadan z Północy, który dołączył do Szarej Kompanii i podróżował do Gondoru podczas Wojny o Pierścień.

## Biografia

Faeron był Strażnikiem z Tornhad. Był mistrzem w skradaniu się. Pilnował okolic wioski.

Następnie dołączył do szarej kompanii. Wędrował przez Enedwaith, Dunland i Rohan, gdzie dołączył do Aragorna. Przebył Ścieżkę Umarłych. Walczył w Bitwie na Polach Pelennoru i w Bitwie pod Czarną Bramą. Po tych wydarzeniach był obecny na koronacji Aragorna. Następnie brał udział w Podboju Gorgoroth i oblężeniu Minas Morgul. Poszukiwał wtedy Lhaereth.
Mírthel

**Gladhir** - Strzelec z Ithilien. W trakcie jednej z misji szpiegował Haradrimów z Gladhirem, lecz jego towarzysz został schwytany. Pomógł mu jednak uciec. Następnie wraz z Faramirem bronił Osgiliath i wycofał się do Minas Tirith. Walczył w Bitwie na Polach Pelennoru. Następnie został bronić Minas Tirith. Po tym wyruszył z Armią Faramira pod Minas Morgul i brał udział w oblężeniu Cirith Ungol.
Góry Cienia

**Ephel Dúath** (sin. *zewnętrzna granica mrocznego cienia*), czyli **Góry Cienia** – łańcuch górski położony na zachodniej granicy Mordoru.

## Geografia

Przy Morannonie Ephel Dúath graniczyły z innym pasmem górskim – Górami Popielnymi. Dzięki temu Mordor był z trzech stron bezpieczny od napaści. Góry Cienia można było przejść tylko trzema sposobami: przez Czarną Bramę, przez przełęcz Morgulu, albo przez ścieżkę niedaleko Minas Morgul – Cirith Ungol. Mieściła się tam jaskinia Szeloby, do której można było dojść Prostymi i Krętymi Schodami, oraz wieża strzegąca przejścia.

## Historia

### Wojna o Pierścień

W 3019 roku Trzeciej Ery Frodo Baggins i Samwise Gamgee, za namową Golluma, postanowili przejść Ephel Dúath przez Cirith Ungol. Hobbici przeszli przez Schody i weszli do jaskini pajęczycy, z której ledwo uciekli. Następnie orkowie porwali Froda i uwięzili go w wieży, lecz Sam, przechodząc obok Milczących Wartowników, uratował swojego przyjaciela.

### Ósma Era

W Ósmej Erze Elendil XII zaczął budować w tych górach fortyfikacje przeciwko Nowemu Utumno.
Elladan

**Elladan** – (sin. *Elf-Człowiek*) półelf, syn Elronda i Celebríany, starszy brat bliźniak Elrohira i brat Arweny.

## Biografia

Wychował się w Rivendell. Jego młodszą siostrą była Arwena. W 2509 roku TE odbił z bratem matkę, pojmaną w czasie podróży przez orków. Odtąd zawsze tępili ich i wspierali Strażników Północy, chcąc pomścić cierpienia Celebríany. U ich boku, podczas jednej z potyczek, zginął Arathorn II. W ich wyprawach często towarzyszył im jego syn, Aragorn.

Kiedy Elrond miał sen, w którym Skorgrím się przebudził, wysłał obu braci do Ered Luin. Tam Elladan spotkał się z ekspedycją krasnoludzką w Strażnicy Edhelionu. Od Dorollasa dowiedział się że "Posępny Władca" ze snu swojego ojca to Skorgrím. W Srebrnej Głębi odkrył że ciało Skorgríma zniknęło, zamiast tego pojawił się dziwny, czerwony kwiat ze snu Elronda. Idąc śladem kwiatów spotkał się z Tryggwim, krasnoludem z ekspedycji Dwalina. Wraz z Elrohirem, Dwalinem i Nosem Ponurą Pieśnią zaatakował Grobowiec Skorgríma. Próbował z bratem znaleźć drogę żeby okrążyć Ivara i zaatakować go. Ostatecznie pomogli uciec stamtąd innym ukrytymi drzwiami.

W Siedzibach Trolli bracia przebywali w Thorenhad. Potem dowodzili obroną Brodów Bruinen przeciwko armii Angmaru dowodzonej przez Níngrata. Poźniej szukali śladów po Czarnych Jeźdźcach. W trakcie poszukiwań pokonali Smoczą Matronę terroryzującą okoliczne tereny. Następnie walczyli z Corcurami w twierdzy Helegrod.

Przed wyruszeniem Drużyny Pierścienia z Rivendell, Elladan z Elrohirem odbyli podróż do Lothlórien, gdzie zanieśli wieści o podróży Froda Bagginsa i jego towarzyszy.

Podczas Wojny o Pierścień obaj bracia przyłączyli się do Halbarada i Szarej Drużyny. Spotkawszy w Rohanie Aragorna, przemierzyli z nim cały szlak przez Ścieżkę Umarłych i południowe prowincje Gondoru, aż do Minas Tirith. Walczyli w bitwie na polach Pelennoru i w batalii pod Morannon. Po pokonaniu Saurona byli świadkami uroczystości na polach Cormallen oraz koronacji Aragorna, uczestniczyli również w jego ślubie z Arweną. Po odpłynięciu Elronda na Zachód w 3021 TE, Elladan pozostał w Rivendell. Opóźniał podjęcie decyzji, do której rasy (elfów czy ludzi) chce należeć i przez 15 lat pozostał w Śródziemiu. Ostatecznie odpłynął do Amanu.
Candúr

**Candúr** - Strażnik z Ithilien.

## Biografia

Candúr należał do oddziału broniącego Osgiliath. Później dołączył do Zastępu Zachodu i obozował w Kopcach Zużlu na Pustkowiach, przed głównym zastępem. Po zniszczeniu Jedynego Pierścienia, Candúr przebywał na Pogórzu Udûn w Udûnie. Candúr przyłączył się do Białej Kompanii pod dowództwem księcia Faramira, odzyskując Dolinę Morgulu dla Gondoru. Stacjonował w Barad Arthir, Wyniosłej Strażnicy.
Aegnor (Kowal)

## Aegnor

**Aegnor** - przyjaciel Celebrimbora z czasów pobytu w Nargothrondzie. W czasie Drugiej Ery mieszkał w Ost-in-Edhil. Jako Lord Kowali nadzorował wszystkie czynności związane z wytapianiem w Mírdaithrond ("Salach Jubilerów") w Ost-in-Edhil. Prawdopodobnie zginął w trakcie Spustoszenia Eriadoru.

Był dobroduszny i cierpliwy, ale nigdy nie zwracał uwawgi na Annatara, oraz nigdy się nie podzielił z nikim swoimi sekretami kucia.

Był imponującej postury, miał 1.85 wzrostu. Miał brązowe włosy, a oczy miał tak ciemnoniebieskie, że wręcz fioletowe.

W walce posługiwał się szerokim mieczem o nazwie Morgurth (sin. Czarna Śmierć), wykutym z galvornu. Walczył również łukiem.

## Źródła

* Middle Earth Role Playing MERP: Elves (1995)
Primula Brandybuck

### Rodzeństwo

Amaranth Brandybuck, Asfodel Brandybuck. Dinodas Brandyck, Rorimak Brandybuck, Saradas Brandybuck

### Potomstwo

Frodo Baggins

**Primula (Brandybuck) Baggins** (2920 TE - 2980 TE) – hobbitka, córka Gorbadoka Brandybucka i Mirabelli Tuk (najmłodszej córki Starego Tuka). Miała rodzeństwo: Dinodasa, Saradasa, Asfodel, Amaranth oraz Rorimaka. Była również cioteczną siostrą Bilbo Bagginsa. Wyszła za mąż, za starszego o 12 lat Drogo Bagginsa i urodziła mu syna Froda.

## Biografia

W 2980 roku TE, gdy jej syn miał 12 lat, wraz z mężem wypłynęła łódką na rzekę Brandywinę. Oboje utonęli. Nie wiadomo, dlaczego doszło do tragicznego wypadku. Jedni Hobbici powiadają, że to dlatego, że Drogo ważył za wiele i łódka poszła na dno, a inni, że to Primula pchnęła go do wody, a on pociągnął ją za sobą na dno.

Jej osieroconym synem zajął się Bilbo Baggins.
Uruk-sharak

**Uruk-sharak** - Uruk-hai z Isengardu. Uruk-sharak zostali wyhodowani przez Sarumana w Isengardzie na podobieństwo Uruk-Rafshat z Mordoru.

## Historia

Pierwszym z uruków na służbie Sarumana był Lurtz. W trakcie Wojny o Pierścień dowodził on oddziałem mającym pojmać hobbitów. Gdy zginął z rąk Aragorna, dowództwo nad oddziałem oddał Uglúkowi. Oddział ten został pokonany w Bitwie pod Fangornem przez żołnierzy Eomera.

Uruk-sharak brali udział w Bitwie o Rogaty Gród wraz z Thrak-burzum, Barz-thrugrim i Dunlendingami.

Po Wojnie o Pierścień w większości wyginęli. Tylko małej grupce udało się uciec tajemnymi ścieżkami w Górach Mglistych na daleką północ, gdzie w Szóstej Erze przystali na służbę Artamdira.

## Znani Uruk-sharak

* Lurtz
* Uglúk
* Mauhúr
* Lugdusz
Lossothowie

**Lossothowie** - ludzie zamieszkujący zatokę Forochel, potomkowie Leveäjälatczyków. Wywodzili się od Easterlingów Bóra.

## Historia

Byli potomkami Forodwaithów, którzy mieszkali na tych terenach w Pierwszej Erze. Lossothowie bali się Czarnoksiężnika z Angmaru, gdyż według nich umiał władać pogodą. Jednak nie ulegli mu, prócz małej grupki.

W 1974 TE, Król Arvedui wraz ze świtą szukał schronienia wśród Śnieżnych Ludzi. Natknęli się na ich obóz na wybrzeżu, ale Lossothowie nie kwapili się im z pomocą. Jednak z litości i strachu przed ich orężem, przekazali Dúnedainom trochę jedzenia i pobudowali dla nich chaty ze śniegu.

Gdy Círdan dowiedział się o sytuacji Arveduia, wysłał po niego statek. Pomimo złej sytuacji na morzu, wreszcie dotarł do Forochel. Śnieżni Ludzie na widok okrętu zdumieli się i przerazili, gdyż nigdy w tamtych stronach nie widziano statku. Nabrali jednak większej przychylności dla Króla i jego świty. Przewieźli ich w okolice statku, ostrzegli przed podróżą i poradzili, aby został z nimi. Arvedui podziękował za pomoc i podarował Przywódcy Lossothów Pierścień Barahira.

Statek zatonął, król zginął, a razem z nim Palantíry z Annúminas i Amon Sûl. Pierścień, po wielu latach został wykupiony przez Dúnedainów
Bain I

**Bain I** - (2927 TE - 3007 TE) syn Barda I Łucznika i Béowyny. Król Dale w latach 2986 TE - 3007 TE. Miał dwie siostry: Sigrid i Tildę.

## Biografia

Gdy miał 14 lat, smok Smaug zaatakował Esgaroth. Zdołał uciec z miasta wraz z matką i siostrami. Potem został w obozie, gdy jego ojciec wyruszył do Ereboru. Zamieszkał w Dale po jego odbudowaniu.

Po objęciu władzy zaczął rozszerzać swe państwo na wschód i południe. Podbił mi.in. Grasgard i Bûrh Kaupis. W trakcie swego panowania utrzymywał bardzo dobre stosunki z Leśnym Królestwem i Królestwem z pod Górą.
Mithril

**Mithril** - metal ze Śródziemia wytrzymalszy od stali, wydobywany przez krasnoludów w Khazad-dûm, gdzie było jego jedyne miejsce występowania.

Mithril był bardzo cenny. Za kolczugę z Mithrilu można było kupić całe Shire. Wszyscy cenili ten surowiec. W Gondorze hełmy Strażników Cytadeli były zrobione ze szczerego mithrilu. Jeden z trzech pierścieni elfów był również zrobiony z mithrilu. Sauron też był bardzo łasy na ten materiał. Bilbo Baggins otrzymał od Thorina II Dębowej Tarczy kolczugę z mithrilu. Owa kolczuga wiele razy ocaliła Frodowi życie.
Aerina

**Aerina** - kobieta z Rodu Hadora, Przymusowo żona Easterlinga Broddy.

## Biografia

Aerina urodziła się w Dor-lóminie. Mieszkała niedaleko domu Húrina. W trakcie najazdu Easterlingów została pod przymusem poślubiona przez Easterlinga Broddę, który ogłosił się władcą Dor-lóminu. Potajemnie jednak pomagała Morwenie, za co bił ją jej mąż. Po powrocie Túrina powiedziała mu gdzie odeszły jego matka i siostra. Następnie Túrin w napływie furii zabił jej męża i odszedł. Po jego odejściu podpaliła dom i sama zginęła.
Hamfast Gamgee

**Hamfast Gamgee**, zwany **Dziaduniem** (2926 TE - 7 CE) – hobbit, żonaty z Bellą Goodchild, z którą miał sześcioro dzieci, w tym Sama, jednego z członków Drużyny Pierścienia. Mieszkał w Bagshot Row pod numerem 3, czyli w norce pod Bag End.

## Biografia

Hamfast pracował jako ogrodnik. Przez czterdzieści lat pielęgnował ogród w Bag End, najpierw jako pomocnik ogrodnika Holmana (ciotecznego brata jego ojca), a potem jako ogrodnik. Był uznawany za eksperta w sprawach roślin bulwiastych. Często pytano go o rady co do uprawy warzyw, zwłaszcza ziemniaków.

Jako że przez wiele lat pracował u Bagginsów, wiele wiedział o ich rodzinie. Dlatego, gdy Bilbo wyprawiał swoje sto jedenaste urodziny i wzrósł popyt na wspomnienia o Bagginsach to Dziadunio był najchętniej słuchanym hobbitem, a rozprawiał on w małej gospodzie "Pod Bluszczem" wraz ze swoim przyjacielem, Starym Noakesem. To on opowiedział hobbitom o tym jak zginęli rodzice Froda, jak chłopak spędził dzieciństwo, wspomniał o przygodach Bilba i stwierdził, że obaj Bagginsowie to naprawdę porządni hobbici.

Gdy Bilbo Baggins opuścił Hobbiton, każdemu ze swoich znajomych i przyjaciół coś zostawił. Dziadunio Gamgee dostał dwa worki ziemniaków, nową łopatę, wełnianą kamizelkę oraz butelkę maści na obolałe stawy.

To Hamfast przez przypadek powiedział Khamûlowi, jednemu z Czarnych Jeźdźców, że Frodo sprzedał Bag End i udał się do Bucklandu.

W ostatnim roku życia przeniósł się wraz z Samem do Bag End gdzie zaopiekowała się nim mieszkająca niedaleko wdowa Rumble.
Gothmog (Porucznik Morgulu)

## Gothmog

**Gothmog** – dowódca wojsk Saurona w Bitwie na Polach Pelennoru.

## Biografia

Był dowódcą wojsk Morgulu. W 3019 roku dostał rozkaz by ruszyć do Osgiliath i przejąć dowódctwo nad tamtym oddziałem. Następnie dowodził szturmem na Osgiliath i zabił Madrila, zastępcę Faramira.

W trakcie Bitwy na Polach Pelennoru po śmierci Czarnoksiężnika przejął dowodzenie nad wojskami Mordoru. Poprowadził on Easterlingów z Rhûnu, Variagów z Khandu, Haradrimów z Haradu i południowców w szkarłatnej odzieży, podobnych do trolli, w wir bitwy.

Zginął on w trakcie bitwy z ręki Aragorna.
Gormr Ponury Kowal

## Gormr

**Gormr Ponury Kowal** - krasnolud z plemienia Ponurorękich, potomek Skorgríma. Został mianowany regentem Hal Thorina. Po jego śmierci władcą został Dwalin.

## Biografia

### Młodość

Gormr był potomkiem Skorgríma. W młodości dużo słyszał o swoim przodku. Widział w też nim wzór do naśladowania. Nienawidził Długobrodych.

### Regent Hal Thorina

Kiedy Thorin wyruszał w podróż, mianował Gormra regentem Hal Thorina. Kiedy Gimli poszedł ostrzec górników, Gormr powiedział Gandalfowi o niebezpieczeństwie w Srebrnej Głębi. Gdy troll został pokonany przez Gandalfa, Gormr natknął się na zwłoki Skorgríma.

Gormr dużo przebywał w Berghold, przy wejściu do Grobowca Skorgríma. Potem pozwolił Ivarowi Krwaworękiemu na rytuał przywrócenia życia Skorgrímowi. Próbował powstrzymać Dwalina w przeszkodzeniu odmawiania rytuału. Jednak gdy usłyszał że do tego potrzeba ofiar, uznał że został zdradzony. Mimo to Ivar wskrzesił Skorgríma i zamknął bramę przed Gormrem. Wtedy on zaatakował Dwalina i Nosa Ponurą Pieśń. Zginął od ciosów topora Dwalina.
Guthláf

**Guthláf** (? TE - 3019 TE) – Rohirrim, chorąży wojsk Rohanu.

## Biografia

Guthláf był powiernikiem królewskiej chorągwi. Brał udział w Obronie Helmowego Jaru. Przed bitwą na Polach Pelennoru Théoden wziął od niego róg i zadął w niego tak mocno, że pękł na dwie części. Poległ przy boku swojego pana, gdy Czarnoksiężnik zaatakował Théodena. Potem Éomer wziął od niego sztandar. Guthláf jest wspomniany w pieśni o mogilnych kopcach Mundburga.
Aman

**Aman** – Błogosławione Królestwo; kontynent leżący na zachód od Śródziemia, między oceanami Belegaerem i Ekkaia. Znajduje się na południe od Aramanu.

Aman był siedzibą Valarów, którzy założyli w nim królestwo Valinoru. Wraz z nimi żyły trzy szczepy elfów: Vanyarowie, część Ñoldorów i Telerich. Po odejściu niektórych Ñoldorów do Beleriandu droga do Amanu została zamknięta, zaś pierwszym, który ją przebył od tego czasu, był Eärendil.

Po zakończeniu Wojny o Pierścień do Amanu mogli odpłynąć Powiernicy Pierścienia, by tam zaznać spokoju.

## Miasta

* Valmar
* Tirion
* Formenos
* Alqualondë
* Taniquetil

## Regiony

* Valinor
* Avathar
* Araman
* Lórien