Yelven Winddreamer

## Wygląd

Yelven jest wysokiej postury leśnym elfem, który podobnie jak inni przedstawiciele jego rasy posiada jasną, zielono-miedzianą skórę. Jest on tak szczupły, że jego mięśnie są wyraźnie widoczne, mimo, że nie jest on zbytnio wysportowany. Na jego pieczołowicie zadbanej cerze nie można zauważyć nawet najmniejszego pieprzyka, czy też innej tego typu niedoskonałości. Z jego głowy wyrastają lśniące i gęste kruczoczarne włosy, które sięgają mu aż do pasa. Niekiedy spina je w niecodzienne upięcia, które bardziej przypominają sztukę nowoczesną niżeli fryzurę. Twarz elfa jest smukła i wyciągła. Często gości na niej szeroki uśmiech jego pełnych, aczkolwiek mimo wszystko wąskich ust. Jego kości policzkowe są wysokie i naturalnie wydatne, ale nie przeszkadza to mu w nakładaniu na siebie wszelakiego rodzaju makijażu. W turkusowych, a wręcz prawie cyjanowych oczach Winddreamer'a widoczny jest swego rodzaju błysk, który jest jedynie uwydatniony przez czarną maskarę na jego rzęsach.

Najczęściej można go spotkać ubranego w srebrzyście białą, przypominającą jedwab koszulę, na którą narzuconą ma skórzaną ramoneskę o krótszym kroju. Delikatne srebrzyste zdobienia podkreślają jej głęboką zieleń. W podobnym odcieniu zwężane spodnie, jednak wyraźnie ciemniejsze i bardziej zdesaturowane kontrastują z górną częścią jego odzieży. Ciemnoszare botki dopełniają całą tę kreację. Widać, iż każdy element jego stroju jest inspirowany tradycyjnymi elfickimi szatami, jednak w bardziej współczesnym wydaniu.

## Osobowość

Elfa można opisać jako dość specyficzną postać. Jest zadufanym w sobie narcyzem, który poza sobą, najbardziej na świecie kocha boginię Leonon. Być może sama jego fanatyczna wiara sprawiła, że ów patronka postanowiła ingerować w świat przez jego osobę i natchnęła go swoją boską magią. Poza religią, głównym zainteresowaniem Winddreamer'a jest moda. Potrafi się stylowo ubrać, ustanawiać nowe trendy, a także doradzić innym w kwestii gustu. Do tego przez pracę w salonie fryzjerskim zna się na strzyżeniu i stylizacji włosów.

Yelven jest do tego straszną gadułą, jednak rzadko kiedy ilość słów płynących z jego ust jest proporcjonalna, do ilości faktycznej treści zawartej w wypowiedzi. Kocha plotkować i dowiadywać się najnowszych wieści o znanych mu osobach.

Elf nienawidzi się brudzić, ani niszczyć swoich starannie dobranych ubrań. Najmniejsza plama, którą można zetrzeć przy najmniejszej ilości wysiłku, staje się dla niego wielogodzinnym tematem do narzekań i płaczu.

Mimo swoich widocznych wad, Yelven dba o swoich bliskich i stara się czynić dobro, jak tylko jest to w zasięgu jego możliwości. Ma wbrew pozorom przyjazną naturę i szybko zżywa się z nowo poznanymi osobami.

## Historia

Na północy II Cesarstwa znajdowało się miejsce dla osób różnych ras. Miejsce to stanowiło schronienie dla każdego, kto w zamian był w stanie zapomnieć o swojej zawiści i żyć w zgodzie z innymi mieszkańcami. Ta niewielka mieścina nie należała do najbardziej zaawansowanych technologicznie, czy też do najstabilniejszych gospodarczo jednostek administracyjnych Cesarstwa. Wszystkie swoje wady jednak nadrabiała nieporównywalną z niczym przyjazną i przytulną atmosferą. W celu przystosowania się do potrzeb różnego rodzaju mieszkańców, miasto to doprowadziło do praktycznie idealnej harmonii pomiędzy zamieszkałymi tu rasami. Krasnoludy miały dostęp do podziemnych kopalni, lekkich wzgórz, a także wspaniałych konstrukcji ich własnej roboty. Niziołki i gnomy znalazły dla siebie pagórki i lekkie wzniesienia, które zawierały w sobie wystarczający kontakt z naturą, a jednocześnie pozwalały na budowę wygodnickich lokali mieszkaniowych. Elfy mogły zaś zamieszkać niesamowite konstrukcje, przepełnione zdobieniami, światłem i ogólnym poczuciem dobrobytu, lub też dzikie puszcze, przeznaczone dla prawdziwych fanatyków życia w przyrodzie.

Pomimo wszelkich starań mieszkańców, miejsce to nie było idealne. Konflikty, napaści i przestępstwa na podstawie rasy i narodowości nie zostały wyeliminowane. Lokalna straż i władze miasta próbowały wszelkich środków, ale walka ta zdawała się być niemożliwa do wygrania. Problem ten jednak stanowił niewielką część właściwości i codziennych perypetii mieszkańców tego miejsca, które zwało się Shylha Dorei.

Jednym z mieszkańców tego pięknego miejsca był Yelven, z urodzenia leśny elf. Wychowywał on się pod dachem dosyć zamożnej elfickiej rodziny Sylran'a i Valsys'y Wintersmile'ów. Błogie dekady młodości, które po prawdzie trwały blisko stu wiosen, spędził on na radosnych swawolach, zbieraniu przeróżnych przyjaciół, plotkowaniu i innych tego typu aktywnościach. Od kiedy tylko pamiętał, interesował się stylem i szykiem. Musiał mieć zawsze najnowsze ubrania i przedmioty, stanowiące krzyk lokalnej mody, co niejeden raz doprowadzało jego żywiciela do szewskiej pasji. Kiedy był już w stanie samemu zapracować na swoje zachcianki zatrudnił się w salonie fryzjerskim "Pod ostrą brzytwą". Potrzebował on wiele czasu, aby wprawić się w zawodzie, jednak osiągnął on swego rodzaju mistrzostwo w swoim fachu. Zdarzało mu się ignorować zamówienia klientów i robić z ich fryzurami co sam uważał za słuszne, ale jeszcze się nie zdarzyło, aby ktoś złożył na niego skargę, a wręcz przeciwnie. Potrafił dobrać doskonałą kreację do każdej indywidualnej osoby. Niejeden mieszkaniec Shylha Dorei chciał być strzyżonym przez niego.

Wintersmile'owie byli bardzo religijnymi osobami i takie same wartości przekazali młodemu elfowi. Razem wielbili boginię Leonon, pełną gracji i dobroci strażniczkę podróżnych. W ich wspólnym domostwie znajdowało się wiele statuetek, obrazów i innych przedmiotów nawiązujących do tej postaci. Można powiedzieć, że z czasem, najbardziej gorliwym wyznawcą tej belle femme był sam Yelven. Niektórym nawet się zdawało, że głupiec się w niej zakochał. On czuł przed nią ogromny respekt i chciał żyć z zgodzie z jej słowem bożym. Niczym dziwnym więc nie było, gdy wola bogini zaczęła się manifestować w formie boskiej mocy elfa. Potrafił on wykonywać proste zaklęcia, sztuczki i rytuały, jednak bez konkretnej intencji użycia, moc ta nie rozwijała się wyraźnie przez dłuższy czas. Nie wyczuwał żadnego boskiego powołania, dla którego potrzebne były te mistyczne umiejętności.

Już jako dorosły leśny elf, Yelven dalej prowadził swój prosty, aczkolwiek satysfakcjonujący żywot. Zgodnie z panującym w II Cesarstwie kalendarzem, rozpoczynała się już tysiąc pierwsza dekada Szczura. Pewnego dnia sprzątając dom, natknął się na stare listy, liczące prawdopodobnie tyle dekad co on, a może i więcej. Jego wścibska natura nie pozwoliła mu tego tak zostawić i ów listy zapragnął przeczytać. Świat przed jego oczami się rozmazał, a tętno przyspieszyło. Zaczął ciężej oddychać, a do jego oczu nabrały się łzy. Ci, których wcześniej uznawał za rodziców, byli niczym innym, jak oszustami. Całe jego życie trzymali w tajemnicy, iż jego biologiczni rodzicie zginęli podczas podróży do Shylha Dorei. Wintersmile'owie byli jedynie bliskimi znajomymi, którzy przyrzekli zająć się małym elfiątkiem. Jego nazwiskiem rodowym okazało się być Revarkess, co w języku wspólnym tłumaczyło się jako Winddreamer.

Zdruzgotany nie wiedział co począć. Ostatecznie postanowił się skonfrontować z jego przybranymi rodzicami. Oni potwierdzili wersję zdarzeń z listów. Było to dla nich wszystkich bardzo emocjonujące przeżycie, jednak Yelven opamiętał się po pewnym czasie. Zrozumiał, że mimo iż Wintersmile'owie nie byli jego biologicznymi rodzicami, byli oni równie prawdziwi. To oni się nim zajęli, przygarnęli i traktowali jak swoje własne dziecko. Nie mógł im tego odjąć, ani o tym zapomnieć. Przywdział jednak swoje prawilne nazwisko, aby upamiętnić dziedzictwo jego rodu.

Już jako Winddreamer, elf dowiedział się, że jego rodzice wraz z kilkoma innymi elfickimi rodzinami wywodzili się z Zielonej Puszczy, znajdującej się na południe od Księstwa Stellarahm. Pod wpływem zdarzeń nazwanych przez historię jako Kryzys Krwawej Twierdzy, miejsce to stało się niemożliwe do zamieszkania i wymagało od dotychczasowych mieszkańców szybkiej emigracji.

Winddreamer'owie mieli ponoć umrzeć z powodu chorób nabytych podczas zajścia mgłą Zielonej Puszczy. Wiele innych byłych mieszkańców tego miejsca spotkał podobny los. Był to jeden z powodów przemianowania jej na Gnijącą Puszczę. Utrzymywali się jednak ze swoją przypadłością niezwykle długo, gdyż musiało minąć ponad dwieście wiosen zanim padli trupem. Ich miejsce pochówku nie było dostępne dla nikogo, ze względu na możliwość rozniesienia się choroby. Na szczęście Yelven nie wykazywał żadnych objawów podobnej mutacji.

Ponadto, młody elf został poinformowany również o tym, że jego rodzina miała należeć do jednej z wyżej postawionych w hierarchii społeczności Zielonej Puszczy. Szczegóły ich dokładnego zajęcia dalej stanowiły dla niego tajemnicę, gdyż Sylran i Valsys'a poznali jego rodziców dopiero w trakcie podróży, a tamci nie należeli do zbytnio wylewnych.

Wiedział natomiast, że cały dorobek rodziny Revarkess miał spoczywał w tamtym miejscu i Księstwie Stellarahm. Nie mógł tego tak zostawić. Pragnął dowiedzieć się więcej o jego przodkach. W mniej więcej tym samym czasie zasłyszał on o magicznych anomaliach w wyżej wymienionym księstwie. Uznał to za znak od jego bogini i wyruszył w drogę, aby dostać się do tamtego miejsca. Liczył, że dowie się czegoś więcej na temat jego rodu, o samej już Gnijącej Puszczy, a także rozwinie swój magiczny potencjał w takim stopniu, aby mógł przeciwstawić się niebezpieczeństwom tego zapomnianego przez bogów miejsca.

## Zainteresowania

- bogini Leonon

- najnowsza moda

- fryzjerstwo

## Relacje

- członek rodu Revarkess (Winddreamer)

- przybrany syn Sylran'a i Valsys'y Wintersmile'ów