Kokoulan

> – Boże, błogosław Zewnętrzne Wybrzeże, a z nim Kolegium Agio Harang!
>
>
>
>

## Wstęp

Zewnętrzne Wybrzeże niemalże w całości, łącznie z najdalej wysuniętą wyspą, jest, a raczej było, kontrolowane przez potężne Kolegium Agio Harang – Kościół Wielkiego Dzwonu, rzeszę oddaną jednemu bogu i jego uniwersalnemu atrybutowi, bogatą w obsesyjne podejście do kwestii czystości ciała i umysłu. Kokoulan jako taki jest bezsprzecznie największym w Kraterze przeciwnikiem magicznych abominacji, a także naturalnym wrogiem każdego, kto choć raz pomyślał o zgłębianiu wiedzy na ich temat, nie mówiąc już o faktycznym wykorzystaniu Stygmatu.

## Zewnętrzne Wybrzeże

Był taki czas, gdy całe Zewnętrzne Wybrzeże kontrolował umownie jeden lud, przedstawicieli wyblakłej karnacji i niemal zawsze ciemnych oczu. Rdzenni mieszkańcy znad Barmudry to wysocy ludzie atletycznej budowy, o charakterystycznych przerostach kostnych nieznanej przyczyny, dobrze znoszący skrajne temperatury. Biegunowość zawsze była podstawową cechą ich ziemi, poprzez chłodne prądy zawijające nad północne, górzyste tereny zewnętrznego pasa, utrzymujące tam wiecznie surową zimę, oraz cieplejsze wpływy dopływu Barmudry, otulające większy ląd, łącznie z zamykającym go Czarnym Klifem, zwanym też Ołtarzem Boszorkany. Wąski przesmyk w środku granicznego lądu kilka razy do roku zostaje kompletnie zalany, wtedy wody oceanu łączą się z Hexenmarem. Zjawisko skutkuje obfitością morskiego życia, uzupełniającego dietę i zasoby Kokoulańskich osadników, ale jest też skrajnie niebezpieczne. Z tego względu nikt nie osiedla się w tym wąskim gardle.

## Niebiański Dzwon

Kult Niebiańskiego Dzwonu zagnieździł się wśród białoskórych stosunkowo wcześnie, wyrastając na plemiennych legendach o bóstwie sprawującym opiekę nad murem odcinającym Krater od niebezpiecznego oceanu. Postać przedstawiana była uparcie jako unoszący się nad ziemią gigant z głową ukrytą w kamiennych, czy też żelaznych amuletach. Z czasem amulety zostały uznane za nic innego, jak dzwony, a sam kolos otrzymał imię Harang. Bożek, przeobrażony w Boga, jawił się teraz jako figura milcząca, stale obserwująca mniejsze istoty oraz ich poczynania, osądzająca i grożąca palcem. Kolegium urosło na tym poczuciu braku intymności, na wiecznym niepokoju o to, co będzie gdy nadejdzie chwila sądu. Sobór Agio Harang przejmował władzę stopniowo, a w końcowej fazie – nagle, nieodwołalnie ścinając trójoką głowę ostatniego władcy wybrzeża, nosiciela Stygmatu. Przy aprobacie ludu, oczywiście.

### Agio Harang a Plaga

Według Nauki Agio Harang, spisanej w wielu księgach i nie mniejszej ilości tablic, obecność plugawej magii w Kraterze jest niczym innym, jak próbą ludzkiej woli. Należy pozostać silnym w obliczu ciemnych mocy, naznaczających swoich wybrańców jeszcze w łonie matki, by ci, pielęgnując w sobie później tę abominację, doprowadzili kraj do ruiny i zburzyli porządek ustanowiony przez Wielki Dzwon. Na terenie Kokoulan plugawców tępi się już w kołyskach (tę praktykę przejęło później również Thalassex), a pochwyconych przetrwałych poddaje się rytualnemu oczyszczeniu, które z jakiegoś powodu w większości przypadków kończy się śmiercią więźnia. Religijna rewolucja Soboru nie przeszła bez echa. Nic w Kraterze nie przechodzi. Południowe kręgi Abominantów wybrzeża, bardziej związane z plemieniem z Asparez, niż swoimi krewniakami z zimowych terytoriów, odpowiedziały, na wymierzony w nich osąd, gwałtownie i zajadle. Wtedy mur pękł pomiędzy Kokoulan a Dataran Alshuk. Ale o powstaniu ciemnej plamy na mapie Krateru pomówimy w innym akapicie...

## Administracja państwa

Budowniczowie Kokoulan lubują się w kamiennych, zimnych miastach. Poza rywalami z południa, mają prawdopodobnie największy rozmach w architekturze, zdolni budować świątynie wysokie, pocięte setkami kolumn. Dwie metropolie są szczególnie rozbudowane – stolica w Feherpoli, na północy, oraz, będące siedzibą Archidiecezji, Rang Otgore. Kler jest z oczywistych względów najważniejszy w państwie, ale brak mu głównego kapłana. Kolegium sterują członkowie Soboru, a ich dokładna liczba nie jest znana nikomu niewtajemniczonemu. Podejmują najważniejsze decyzje na najwyższym stołku. Faktyczną pracą przy urabianiu kraju zajmuje się Synod, wybrany nie tylko z woli bożej, ale przede wszystkim wybrednego Soboru. Legaci Agio Harang rozproszeni są po wszystkich najważniejszych punktach na ziemiach Kokoulan, za czym idzie, w miejscach tych znaczą najwięcej a ich każde słowo jest jak Głos Dzwonu. Mniej wpływową, acz wciąż istotną dla funkcjonowania Kolegium grupą jest kapłański cech łowców, Kynigosi, oprawcy Torot Aima, czyli Abominantów. Ludzie związani z kościołem przywdziewają czarno-białe szaty oraz strzeliste kaptury. Ich broń jest zgrabna, kłująca i upierdliwa w starciu. Wojownicy kościoła są śliskimi typami, stroniącymi od pancerzy, a mimo to, wciąż zabójczymi. Wielu z nich, przynajmniej oficjalnie, prowadzi pokutne życie.

Zdania są podzielone, co do zaangażowania Kokoulan w inwazję Valkean. Magowie z Dataran Alshuk podtrzymują rzekomo naoczną relację, w wersji której Kolegium wpuściło obce Imperium do wnętrza Krateru. Jakkolwiek było, jedno jest pewne – Kokoulan może i stracił dużo krwi w wojnie absolutnej, ale ucisk Valkean odczuł najmniej, pośród wszystkich innych państw.