BartekGM

Bartłomiej Pokorski

**BartekGM** (*Bartek Game Maker* , fanowska nazwa *Game Master*) — Jest jednym z polskich Youtube'rów oraz jednym z najpopularniejszych. Początkowo wrzucał filmiki z Wormsów, jednak największą sławę przyniósł mu program „Najgorsze Gry Wszechczasów”. W swoich produkcjach używa IVOny lecz od trzeciego odcinka „Gier, o których nie słyszeliście” używa swojego głosu (NGW nadal jest prowadzone w IVOnie, ponieważ to on w dużej mierze przyczynia się do swoistego klimatu). Jest to jego drugie konto, gdyż pierwsze zostało usunięte z powodu naruszenia praw autorskich, bo na swoim pierwszym koncie wrzucał też Youtube Poopy (wstawia je teraz na osobnym koncie o nazwie KarmelowaBułka Posiada drugi kanał, na którym umieszcza komentarze do odcinków Najgorszych Gier Wszechczasów własnym głosem oraz intra.

Dawniej był w teamie rozpadłego już *ciapskładu*, tworzącym przeróbki (oto jedna z nich), wspomina o nich również w swoim 5 odcinku programu

## Tymczasowe zawieszenie działalności

Hej. Z tej strony BartekGM.
I już na starcie tego wpisu chciałbym zaznaczyć, że poniższy tekst będzie prawdziwym oceanem myśli. Tych najszczerszych, które miotają mnie od miesięcy, jeśli nie lat. Jeśli zatem nie chcesz się mierzyć z tym, albo chcesz przejść od razu do puenty, oto wersja skrócona poniższego strumienia świadomości – zawieszam twórczość na tym kanale do odwołania. NIE usunięcie profilu wraz z jego zawartością. NIE porzucenie tworzenia. „Zwyczajne” założenie kłódki na moją twórczość.

I wiem, że dla wielu ta informacja może wydawać się dramatyczna, niespodziewana a nawet impulsywna. Aczkolwiek, prawda jest znacznie trudniejsza do przełknięcia. Co zresztą widać doskonale na moim przykładzie, gdy oszukiwałem sam siebie przez długie tygodnie obiecując Wam rzeczy, które zrobić musiałem. A których tak naprawdę w głębi serca robić w stu procentach nie chciałem, bo tworzenie filmów stało się dla mnie nie tyle pasją, a drugą pracą.

Celem jaki przyświecał mi i mnie podobnym był prosty. Zabicie czasu, tworzenie dla zaspokojenia samego siebie. Kreacja sama w sobie. Proces, który (przynajmniej w moim przypadku) nie działa najlepiej w warunkach kontrolowanych, a wychodzi z człowieka naturalnie. I z takim nastawianiem zbudowałem swój kanał (ten pierwszy, usunięty przez Tubę dekadę temu) jako jedenastoletni bachor, który zwyczajnie chciał wyrazić siebie poprzez tworzenie. Budowanie postaci (ta w NGW), przedstawienie siebie w przekolorowany sposób w celach rozrywkowych (Anomalie) czy tworzenie fabuł, gdy nie miało się bladego pojęcia o tworzeniu historii („Stróże Prawa” anyone?)

Lata jednak mijały, a nieustanne tworzenie – w dodatku monotematycznej serii izolującej mnie twórczo od nowych, lepszych rzeczy - prędko doprowadziło mnie do mniejszych lub większych wypaleń. Aż do chwili w której znajdujemy się teraz. Gdzie każda myśl o powrocie, zaczęciu kolejnych produkcji z utrwalonych serii, jednoznacznie kojarzyła mi się ze spełnieniem żądań. Żądań już pięćdziesięciu tysięcy odbiorców, którzy śledzą moje poczynania i domagają się ich kontynuacji.

Nie chcę przez to mówić, że to ta presja sprawia, że nie potrafię z siebie aktualnie (mówiąc aktualnie mam na myśli już trzy miesiące z rzędu) niczego wykrzesać. Owszem, może ona podświadomie służyć jako jeden z czynników, ale nie jest usprawiedliwieniem na moją pustkę w głowie. Podobnie jest z wszystkimi moimi rzeczami wokół. Pracą na pełen etat, którą muszę godzić z ostatnim rokiem studiów. Strefą prywatną, na którą składa się wreszcie coś składa w przeciwieństwie do wielu, wielu poprzednich lat. I innymi drobnostkami, które fizycznie blokowały mi możliwość tworzenia. Czas wbrew pozorom dla osoby natchnionej nie ma znaczenia. Podobnie zresztą było u mnie, gdzie wbrew logice pisałem scenariusze nocami by móc tworzyć.

Tutaj jednak dochodzimy (dochodzę?) do głównego problemu jaki mam ze samym sobą – brak chęci. Hobby z definicji ma być czymś, co wykonuje się w ramach relaksu. Czasie wolnym od obowiązków. Tylko, że dla mnie tworzenie stało się obowiązkiem. Wszystkie te obietnice, które zapewniały o kolejnych obowiązkach to były zapowiedzi produkcji, które były dla mnie czymś do wypełnienia. Nie dla zaspokojenia siebie, lecz dla samego wyprodukowania. Nie muszę chyba mówić, że takie spojrzenie na akt tworzenia może szybko człowieka do niego zniechęcić.

I tak też się stało. NGW, Anomalie i wiele innych produkcji na ten moment są rzeczami, które nade mną wiszą. Nie kreacjami, które pozwalają wziąć mi oddech od życia codziennego, a jedną z pozycji na liście rzeczy do wykonania. Na przysłowiowy ASAP. Nigdy nie chciałem doprowadzić do momentu, gdzie to co sprawia mi przyjemność przeobraża się na moich oczach w prawdziwego potwora, na którego nie chcę patrzeć. Jednak muszę spojrzeć prawdzie w oczy. I wyłuskaną z nich prawdę przelać Wam.

Nie chcę powiedzieć, że zarzucam stuprocentowo to, co na moim kanale YouTube egzekwowałem przez te wszystkie lata. To nadal produkcje, które są ze mną pół życia i ukręcanie im łba zarówno byłoby niesprawiedliwe dla Was jak i samego siebie. Bo przecież to one w znaczący sposób ukształtowały mnie, moje zainteresowania i wreszcie to co robię na co dzień. Nie mówiąc o ludziach, którzy mnie otaczają w życiu prawdziwym i Internetowym.

Zwyczajnie potrzebuję nabrać oddechu pełną piersią. Oderwać się od tego wszystkiego. Tych toksycznych obiecanek, które wypuszczałem w eter by uspokoić na chwilę siebie od presji wewnętrznej, jak i waszej. Tej pełnej brudów głowy, która bez oddechu ciągle mi przypominała o moim zawieszonym hobby. O produkcjach, które MUSZĘ wykonać. Od mydlenia sobie oczu i udawaniu, że ten ogień, który miałem w sobie lada moment zapłonie.

Nie wiem ile mi zajmie proces regeneracji i powrotu do tworzenia wideo. Nie wiem czy nawet taka chwila nadejdzie. Bardzo chciałbym znowu tworzyć i czuć się przy tym tak dobrze jak kiedyś, ale prawdy nie jestem w stanie oszukać. Chciałbym po prostu pozbyć się tych kajdan, które sprawiły, że jestem więźniem swojej twórczości.

Dziękuję wszystkim tym, którzy do tej pory ze mną tutaj byli. Patronom, którzy do tego momentu wspierali mnie finansowo. Trzymających się latami sympatyków, a nawet tym co dopiero wczoraj dowiedzieli się o moim istnieniu. Zwyczajnie każdemu, którzy choćby na moment tu został. Jestem wdzięczny każdemu, który postanowił zostawić cegiełkę na tym kanale.

I z tego miejsca chciałbym przeprosić wszystkich tych, którzy przez te trzy miesiące czekali na jakąkolwiek aktywność na tym profilu. Chciałbym móc to zmienić, ale nie chcę dłużej oszukiwać siebie jak i Was. Ostatecznie mam nadzieję, że uda mi się jednak przezwyciężyć te opory.

W momencie pisania tego elaboratu zawieszam możliwość wsparcia mnie na Patronicie i usuwam wszelkie możliwości wspierania mnie finansowego. Po prostu czułbym się nie w porządku wobec siebie i przede wszystkim osób, które dokonały inwestycji na coś, co nie przynosi już więcej efektów.

Dziękuję jeszcze raz każdemu, kto przebył tę drogę wraz ze mną i doszedł wzrokiem do tej właśnie linijki. Jesteście dla mnie więcej niż wielcy.
Bartek.