Innrás Þjóðverja í Danmörku og Noregi

***Innrás þjóðverja í Danmörku og Noregi.***

Í upphafi seinni heimstyrjaldarinnar vissi enginn við því að það yrði gerð innrás á Norðurlönd og Danmörk eða Noreg. Danir höfðu átt við stríð árið 1864, þá börðust þeir við Prússa og Austruríkismenn, Norðmenn höfðu ekki fengið séns að stríði síðan árið 1814 við Svía. Her beggja þjóðaðanna voru taldinn fremur veikir.

**Ástæða fyrir Innrás :**

Þjóðverjar höfðu ástæður til að ráðast inn á Norðmenn og Danmörku. Þeir voru hræddur um að vesturvöldin myndu senda her til skandavíu eins og þeir ætluðu að gera í Finnlandsstríðinu.

Það hefði þá þýtt fyrir þýskaland ógnun úr Noðri. Þjóðverjarirnir  gætu líka nýtt nátturuauðæfi Danmerku og Noregs. Í Danmerku gátu þeir fengið matvæli og frá Noregi gátu þeir unnið molybden og málm og líka fisk og lýsi og notað efnin úr því til að gera sprengju úr.

**Innrás í Danmörku :**

  Í byrjun apríl fór breska herstjórnin að gruna að það væri einhvað í gangi hjá þjóðverjum, eftir smá tíma fréttu bretar að það hafa mörg þýsk skip farið frá landi en  ekki datt þeim í hug að þeir væru að fara að ráðast á Danmörk né Noreg.

Morguninn 9 Apríl 1940 réðust Þýskar hersveitir á Slévík í Danmörku og á sama tíma lögðu Þjóðverjar herskipum sínum í mörgum borgum í Danmörku, nokkur skip voru dulbúin sem venjuleg kaupför en hermenn í felum undir þilförinni. Danska stjórnin fengu seinustu valkostina frá sendiherra þjóðverja og þjóðverjum, Danar áttu að lofa því að halda sjálfstæði sínu, áttu að viðurkenna vernd þýskalands og að Danar myndu ekki veita neina mótspyrnu. Staða Danmerkur var slæm þannig þau urðu að samþyggja þetta.

**Innrás í Noregi :**

Noregur var lítið land og því pældu þau ekki mikið í varnarmálum í millistríðsárunum. 9 Aprí réðust Þýskar hersveitir á Noreg og helstu borgir landsins til dæmis Oslo, Bergen og Stavanger. Hinsvegar voru Þjóðverjar ekki eins fljótir að ná völdum í Noregi og var mjög erfitt að berjast við þá af því það voru svo margir firðir sem Þjóðverjar þyrftu að ráðast inní og Norðmenn voru mjög klár að fela sig og skjóta á Þýsku hermennina. Þjóðverjar náðu að gera mörg slæm skemmdarverk við Noreg til dæmis eyðilögðu Þjóðverjar símalínurnar þeirra þannig Noregur gat ekki hringt til hjálpar. 10 Apríl talaði Þýskur sendiherra við Hákon Noregskonung um að Hákon ætti að leyfa Quisling að vera forsætisráðherra en það vildi Hákon ekki, það voru mjög stór mistök hjá kónginum að leyfa ekki Vidkun að verða forsetisráðherra því eftir að Hákon hafnaði þjóðverjum þá hötuðu Þýskar konginn það mikið að þeir reyndu að drepa hann. Þann 11 Apríl var kóngurinn í litlu þorpi í Heiðmörk sem hét Nybergsund og þar gerðu Þjóðverjar mikla loftárás á þorpið, en Hákon noregskóngur, Ólafur krónprins og ráðherrar þeirra náðu að komast í skjól í skógi þarna nálægt. Eftir þessa loftáras á Nybergsund flúði kónungsfjölskyldan og ríkisstjórnin í Guðbrandsdal og næst til borgarinnar Molde sem er staðsett á vesturströndinni og þar fóru þau með skipi til Norður Noregs. Baráttan í Noregi hélt þó áfram í mánuð, 7 Júní náði Hákon konungur og fjölskyldan hans að flýja úr Noregi til Bretlands. Allur Norski herinn gafst upp þann 10 Júní og eftir það átti Noregur að lúta stjórn þjóðverja í 5 ár.