Morgenpoots fanfictions/Paars

Paars is het eerste deel over de pokémon trainer Lua die samen met haar Mewtwo het kwaad bestrijd. Op haar reis staat ze bekend als 'Purple'. Maar dan komt er een kwaad dat zo groot lijkt dat het niet overwonnen kan worden... iets dat legendarische pokémon duistere doelen voor ogen laat zien.

Dit is mijn eerste fanfic hier, en ik hoop dat mensen het lezen.

Verwacht:

Morgenpoots fanfictions/Bloedrood

Morgenpoots fanfictions/Helderblauw

Morgenpoots fanfictions/Mintgroen

## ​Hoofdstuk 1

### ​De duisternis komt

Lua stond op en pakte haar rugzak. Brood voor onderweg, pokéballs, haar pokédex, haar kleren... Ja, ze had echt alles. In haar hand klemde ze een pokéball, en anders dan de andere pokéballs was deze paars geverfd. Lua zuchtte toen ze aan het moment terugdacht. Ze zat aan een tafel, in haar tuin, en pakte haar enige bal, toen nog rood met wit. Ze was toen 10, de leeftijd waarop de meeste kinderen hun eerste pokémon krijgen. Ze doopte haar kwast in de pot verf, en verfde het rode gedeelte zorgvuldig paars. Niet gek, want haar eerste pokémon was een Mewtwo. Al haar klasgenoten van de Kalos Pokémon School, de nationale school van de Kalos regio, hadden een starter gekregen: een Fennekin, een Froakie of een Chespin. Maar zij was hem tegengekomen. Op haar achtste, verdwaald in het bos. Mewtwo had haar geholpen en thuis gebracht. Vanaf toen hadden ze een hechte band, en toen ze bij professor Sycamore stond en twijfelde tussen de starters was hij naar binnen gerend, en had een pokéball gepakt die hij aan Lua had gegeven. De professor was zichtbaar onder de indruk, want het gebeurde tenslotte niet vaak dat er een wilde pokémon naar binnen rende bij zijn laboratorium... Nu was ze 12, en nog steeds had ze de hechtste band met haar Mewtwo. Ze pakte haar andere pokéballs, waarin een Buizel, een Luxio, een Raichu, en een Grenninja zaten. Ze had nu vijf pokémon, maar ze had er zes nodig om aan de Kalos League mee te kunnen doen, áls ze tenminste in de finale of de halve finale kwam. Anders had je er maar drie nodig. Lua liet haar Mewtwo uit zijn pokéball. 'Het is tijd om te gaan' fluisterde ze, en de pokémon knikte. Samen slopen ze naar het raam en klommen, langs de muur, naar beneden.

Het was nacht, en Lua keek op haar telefoon. 12 uur 's nachts, de pérfécté tijd voor misdadigers. Maar gelukkig voor Kalos was zij er, de held waarover vaak werd geschreven maar waarvan de identiteit nooit werd onthuld. Ze noemden haar Purple, natuurlijk omdat ze een Mewtwo had. Haar baas? Niemand. Ze ging haar eigen weg, maar werd soms gebeld door mensen die in gevaar verkeerden. Hier zou het moeten zijn: Lumiose City. Ruw werd ze opzij gesmeten door een pokémon. 'Zapdos!' riep ze uit. Mensen gilden en renden alle kanten op, terwijl Zapdos zijn bliksemstralen alle kanten op vuurde. Het licht viel uit, en er rezen nog twee pokémon op aan de hemel, met dezelfde rood gloeiende ogen als Zapdos. Moltres en Articuno. Mewtwo sprong naar voren. 'Mewtwo, doe psyschok!' riep Lua boven het gegil uit. Mewtwo deed de zet prima, maar de drie vogels ontweken hem alsof het niets was. Nu vuurde Articuno een ijsstraal op haar af. 'Ontwijk!' gilde ze een dook opzij. Precies op dat moment deed Moltres een vlammenwerper, die de schouder van Mewtwo raakte. 'Mewtwo, nee!' riep Lua, maar Zapdos' klauwen grepen de pokémon vast en de drie vlogen weg. Lua zakte op haar knieën. 'MEWTWO!'