Audax

**Audax (ang. *Audax*)** - kot domowy mieszkający w Japonii gdzieś na wybrzeżu, pojawiający się niekanonicznie w RolePlayu o nazwie "Japońskie Wybrzeże".

## Wygląd

*Umaszczenie:* półdługa sierść, lśniące białe futerko

*Budowa ciała:* Ma wyjątkowe twarde poduszki łap, a uścisk jego szczęk jest mocny - zęby bardzo wytrzymałe. Duży, wysoki.

*Blizny, okaleczenia:* Brak lewego oka

*Rasa:* Kot Turecki Angora

## Pochodzenie imienia

'Audax' oznacza w łacinie "Odważny" (a w każdym razie tak tłumaczy Tłumacz Google). Nie jest to dokładne tłumaczenie słowa "Odważny", jednak brzmi ładnie jak dla kota domowego.

## Charakter

Zazwyczaj realistyczny, spokojny, obiektywny kocur. Patrzy na świat i stara się dostrzegać w nim zarówno dobre, jak i złe rzeczy. Jednak jego wyjątkową cechą jest odwaga. Jest niezwykle ofiarny i dla przyjaciół rzuci się w ogień. Potrafi być rozważny, lecz kiedy sytuacja tego wymaga to czasami działa nieprzemyślanie. Jest pomocny i stara się najpierw słuchać, potem być wysłuchanym. Jednak, jeszcze jedna rzecz. Zazwyczaj na początku trzyma się na uboczu, nie rzuca się w oczy. Dopiero gdy nabierze odpowiedniej wiedzy, spróbuje się zaprzyjaźnić, dlatego nie ma wielu przyjaciół. Lubi towarzystwo kotek.

Kocur niechętnie wdaje się w bójki po bitwie z plemieniem. Wszelkie sprawy stara się załatwiać pokojowo. Wykazuje się też dużą cierpliwością i lojalnością wobec swoich Dwunożnych, posłusznie oczekując na moment, w którym zdejmą mu kołnierz i nabiorą do niego zaufania.

## Umiejętności

• Polowanie - Audax...hm...niezbyt może się pochwalić postępami w tej dziedzinie. Nigdy nie polował, a jedynie słuchał opowieści, plotek innych kotów. Kto miał go nauczyć, matka pieszczoszka, ojciec kot domowy czy Dwunożni? Bez przesady. Kocur po prostu nigdy nie zdobył tej wiedzy i nie umie polować, ale chciałby się nauczyć.

• Walka - Tu jest lepiej. W dzieciństwie często walczył w zabawie z rodzeństwem, ale jego brat był bardzo zagorzałym przeciwnikiem. Audax dobrze walczy, umie ocenić taktykę przeciwnika i swoje możliwości. Oczywiście nie jest tak dobry jak kot plemienny, ale na pewno nie jest w tej kategorii zaliczany pod zwykłych domowników.

## Historia

### **Początki**

Urodził się w hodowli razem z dwójką rodzeństwa. Wzięli go pewni dwunożni, właściciele Misaki. Tam zadomowił się. Niedługo potem Misaki została gdzieś wywieziona. Właściciele Audaxa znaleźli jej inny dom, gdyż koteczka uwielbiała świat poza domostwem i źle czuła się w siedlisku. Audax podejrzewał, że zamieszkała gdzieś, gdzie swobodnie mogła sobie chodzić po całym terenie. Jednak on również zainteresował się światem zewnętrznym. Na początku w ogrodzie (wtedy jeszcze razem z Misaki) spotkali kocura o imieniu Ace. Później Audax po raz pierwszy wyszedł za płot odgradzający go od lasu i tam... zgubił się.

### **Dołączenie do Dzikich Harpii**

Znalazł się nad mostem, przy którym spotkał dwóch kocurów - Ace'a i Garfielda, byłych pieszczochów, którzy uciekli i zostali samotnikami. Oboje zaproponowali mu współuczestnictwo w tworzeniu grupy, która miała zrzeszać tułaczy i domowników. Opowiedzieli, jak niesprawiedliwie są rozdzielone tereny zamieszkujących w pobliżu plemion i że włóczędzy oraz samotnicy nie mają dla siebie żadnego miejsca. Grupa miała na celu odebrać niektóre tereny plemionom i stworzyć azyl dla tułaczy. Ich argumenty spodobały się białemu kocurowi, który zgodził się do nich przystać. W zamian pokazali mu drogę do jego siedliska. Od tej pory wymykał się z domostwa, by uczestniczyć w spotkaniach grupy, nazwanej Dzikie Harpie. W ciągu księżyca grupa zjednoczyła dużo kotów, niektórych walecznych, innych zdecydowanych pomagać. Garfield wraz z Ace'm zostali przywódcami grupy, a następnie zaczęli planować atak na Plemię Błękitnej Toni. W ramach grupy prowadzone były wzajemne treningi - uczono się walki, polowania i przetrwania w lesie.

### **Atak**

Przyszedł czas, gdy stwierdzono, że wszyscy są gotowi do walki. Audax nieco obawiał się bitwy, lecz zagrzany adrenaliną i, jak mu się wydawało, logicznymi argumentami towarzyszy, był zdecydowany walczyć za Dzikie Harpie. Grupa napadła na obóz plemienia, początkowo słownie wyrażając swoje żądania. Jednak lider plemienia nie przystał na nie i wywiązała się walka. W czasie potyczek jedna z kotek walcząca z Audaxem zaatakowała go i oślepiła na jedno oko. Ból był tak potworny, że ten nie był w stanie walczyć, więc słyszał tylko, jak wszyscy zaprzestają walczyć i ustalają decydujący pojedynek między Skorpionem, jednym z członków grupy i arcymistrzem plemienia. Wygrał Iglasta Gwiazda, więc Dzikie Harpie musiały się wycofać. Jednak Audax nie był do tego zdolny. Znalazł się w legowisku uzdrowicielki, dokąd zaprowadził go jeden z przyjaciół w grupie, a tam zajęła się nim medyczka. Tam też poznał Krzywą Łapę. Była ona siostrą jednej z uczennic, którą zaatakował w trakcie napadu. Przeprosił ją za to i w tym momencie zdał sobie sprawę, że koty z plemienia nie są okrutnikami i bezwzględnymi istotami zagarniającymi wszystko dla siebie. Rozmawiał z Krzywą Łapą, dopóki jego oko nie przestało krwawić, a między nimi wywiązała się przyjaźń - zalążek przyszłej bliskiej więzi.

### **Kwarantanna w domu**

Gdy Audax wrócił po bitwie do swoich Dwunożnych, ci przerazili się stanem jego oka i bardzo szybko zabrali go do weterynarza. Ten stwierdził, że kocur musi zrezygnować z wychodzenia poza dom, aby nie narażać rany na zakażenie. Aby oko się leczyło, nałożono mu miękki biały opatrunek, który dotykiem przypominał mech, oraz kołnierz, żeby nie drapał rany. Audaxowi niezbyt się to podobało - kołnierz go uciskał i był niewygodny, ponadto czuł się za bardzo obciążony. Jednak postanowił zaufać swoim Dwunożnym, wiedząc z doświadczenia, że ci odkąd pamiętał chcieli dla niego dobrze. Cierpliwie czekał, aż zdejmą mu kołnierz, spędzając tygodnie w domu, wykorzystując czas na zbudowanie sobie zaufania swoich właścicieli. Pozwalali mu jedynie wychodzić do ogrodu. Pewnego razu Audaxowi przyśniło się, że ktoś ukrył prezenty w jego domostwie. Gdy się obudził, sen okazał się prawdą. Wyruszył zatem na ich poszukiwania i dały się zapamiętać jako bardzo owocne. W czasie kwarantanny odwiedzili go także Krzywa Łapa i Mżawkowopręgi, przyjaciel z Dzikich Harpii.

### **Wyjście na świat po księżycu**

W końcu Dwunożni zdjęli mu kołnierz i opatrunek i Audax po długim czasie kwarantanny wyszedł do lasu, gdzie... ponownie się zgubił. W szaleńczym pędzie radości nie zauważył, że zboczył z drogi prowadzącej do obozu Dzikich Harpii i zabłądził gdzieś nad jeziorem. Spotkał Osikową Łapę, która tak po prostu rzuciła się na randomowego lisa i go zabiła. A potem oboje usłyszeli jakąś rozmowę, więc postanowili śledzić rozmówców. Jednak ci zaczęli sobie zdawać sprawę z ich obecności, dlatego Audax i Osikowa Łapa rozbiegli się bez pożegnania, by uniknąć wykrycia. Spotkanie tej kotki wydawało mu się dziwne, zwłaszcza że ta upolowała lisa (z jego małą pomocą polegającą na rzucaniu w niego kamieniami XD) i zabrała jego truchełko ze sobą. Był zmęczony, zagubiony i pozbawiony pomocy, więc zwyczajnie zasnął nad jeziorem. Obudził go jakiś kot, który się o niego potknął - okazała się nim być mała płowa koteczka przypominająca orientala. Nawiązali rozmowę, z której dowiedział się, że kotka nazywa się Ślimaczek, należy do Dzikich Harpii i jest córką Skorpiona oraz Milo. Był oczywiście zdziwiony, że między dwójką kotów coś zaiskrzyło w czasie jego nieobecności. Wytłumaczył płowej orientalce, że jest znajomym Skorpiona i że zgubił się na terenach. Ta z kocięcym entuzjazmem zaprowadziła go do obozu. Droga trochę im zajęła, zaczął zbliżać się wieczór. W obozie Audax przywitał się ze Skorpionem, który przedstawił mu swoją rodzinę oraz poprosił o stawienie się na rozmowie następnego dnia z rana. Audax więc spędził resztę dnia na oglądaniu obozu i zmian, które w nim nastąpiły. Rankiem odbył z szaro-białym orientalem rozmowę na temat wszelkich bitw Dzikich Harpii. Okazało się, że wielu członków odeszło od grupy i ta drastycznie się zmniejszyła. Ponadto Skorpion wykazywał niechęć do walki, tłumacząc ją troską o swoją rodzinę. Audax też negatywnie podchodził do tematu potyczek z plemieniem ze względu na uczucia do Krzywej Łapy. Oboje zgodzili się, że Dzikie Harpie powinny przestać być grupą walczącą i zadowolić się terytoriami, które już posiadały. Pozostawało tylko przekazać ich opinie Garfieldowi, liderowi grupy. Audax tego dnia wrócił do domu, a jego myśli wróciły na dobrze znane tory zauroczenia. Postanowił wyznać swoje uczucia Krzywej Łapie. (Dalej patrz: Wyznanie miłości).

### **Pożar domostwa**

Minęło parę dni od tamtego spotkania z szarą kotką, w domu Audaxa panował względny spokój. Do czasu. Pewnego ranka było coś nie tak. W domu czuć było zapach dymu. Biały kocur był niespokojny, starał się dowiedzieć, co się dzieje, i wtedy... zauważył płomienie w górnej części domu. Ale przecież tam właśnie spali Państwo! Usłyszał przerażone krzyki i z dołu schodów zobaczył, jak dwójka Dwunożnych siłuje się z klamką, aby następnie znaleźć się przed ścianą ognia. Pożar zablokował im przejście na dół. Audax nie wiedział co robić. Instynkt nakazywał mu chronić siebie. Próbował coś wymyślić, jednak nic sensownego nie przychodziło mu do głowy. Okno na górze byłoby dobrą opcją ratunku dla Państwa, jednak ci nie byli w stanie go otworzyć. Zanim się obejrzał, płomienie dotarły na dół. Nie mógł się dłużej zastanawiać. Jego właściciele dusili się na górze, a on uciekał przed ogniem w stronę ogrodu, do którego przejście szczęśliwie było otwarte. Gdy tylko wymknął się na trawę, biegł ile sił w łapach, nie oglądając się na płonący drewniany dom. Łzy stanęły mu w oczach - wmawiał sobie, że z powodu dymu. Gdy tylko dotarł na koniec ogrodu, do płotu, odważył się zerknąć za siebie. Pożar trawił dom. Już nie słyszał krzyków Dwunożnych. Przerażenie zmieszało się z rozpaczą. Już nigdy ich nie ujrzy...

### **Śmierć**

Biegł dalej, w stronę granicy Dzikich Harpii z Plemieniem Błękitnej Toni. Tam jednak zatrzymał go ryk. Niedźwiedź wypadł zza drzewa, idąc w jego stronę. Audax dostał zawału, próbując skręcić gdziekolwiek, jednak w panice potknął się i zahaczył nogą i wystający korzeń, który uwięził jego kończynę. Chwilę później dopadł go drapieżnik. Wyrywał się i miauczał o pomoc. Czuł ból w ciele, gdy zębiska rozrywały jego sierść, gryzły i masakrowały. W końcu zwiotczał w szczękach ogromnego zwierzęcia. Życie uciekało z niego. Ostatnim wspomnieniem białego kota była szara uczennica, Krzywa Łapa. Jego oko teraz było puste i nijakie. Niedźwiedź upuścił zmasakrowane ciało na ziemię, znudzony tą szybką ofiarą. Białe futro domownika legło na samej granicy, pozbawione teraz życia. Śmierć dopadła Audaxa... zabierając go na zawsze ze świata.

## Sprawy miłosne

Kiedyś bardzo chciał się zakochać. Pierwsze zauroczenie przyszło bezpośrednio po bitwie z Plemieniem Błękitnej Toni. Wtedy poznał kotkę z owego plemienia, Krzywą Łapę, z którą rozmawiał podczas opatrywania ran przez uzdrowicielkę. Wydała mu się bardzo miła. Przeprosił za zaatakowanie jej siostry, wybaczyła mu. Zaprzyjaźnili się. Potem nadszedł czas na kolejne spotkania, podczas których zbliżali się do siebie. W końcu ten wyznał jej miłość. Nie zauroczył się w żadnej innej kocicy.

## Wyznanie miłości

*Audax pewnego wieczoru wyszedł poza dom z zamiarem znalezienia ukochanej i wyznania jej miłości. Zabrał ze sobą dary zdobyte podczas poszukiwania prezentów: trzy małe turkusowe kamyczki i róg jelenia. Tachając je ze sobą, odnalazł mały pieniek, za którym je położył. Nad jeziorem, przy którym przystanął, wyczuł znajomy zapach - była to upragniona kotka. Szare futro nie pozostawiało wątpliwości. To była ona!*

*— Krzywa Łapa! — Audax był szczęśliwy, że zobaczył kotkę. Podszedł do niej, zaczął mruczeć. Ona przytuliła się do niego, również ciesząc się z jego obecności. Miał coś ważnego do powiedzenia.*

*— Krzywa Łapo, ja...chciałbym ci coś powiedzieć...to proste słowa, jedyne, na które umiem się zdobyć...jesteś najlepszą kotką, jaką znam. Kocham cię. — wyszeptał do niej. Kiedy spojrzał na nią i usłyszał miauknięcie, usłyszał słowa...przytulił ją, mrucząc, kochając i otulając ogonem.*

*Po wyznaniu miłości, spędzili razem tyle czasu, ile się dało, rozmawiając i tuląc się. Potem Audax zaprowadził ją do małego pieńka, łapą przesunął do niej podarunki. Kamyczki błyszczące turkusem i róg jelenia, prawdziwa zdobycz. Cieszył się, czując bicie serca. Pomógł zanieść młodej kotce prezenty aż do granicy, gdzie pożegnał się z nią - w końcu musiała kiedyś wrócić do plemienia, jej nieobecność zostałaby zauważona. Patrzył za nią długo, dopóki nie zniknęła mu z oczu, a on sam oddalił się do siedliska.*

## Galeria

Scena z okresu kwarantanny, odwiedziny Krzywej Łapy w ogrodzie Audaxa. Autorstwa SzkarAudax obok potoku (autorstwa Zuccini#9255 z Discorda)Nocny marek. Autorstwa jehsjsjsjzj#4542 z Discorda.