Lomenland

## Opis Historii

„Lomenland” jest regionem obejmującym znaczącą ilość terenów zachodniego kontynentu, dzieląc ją z Ronią. Nazwa regionu przypisana jest także państwu, które posiada w swoich granicach większość ów obszaru. Sama nazwa Lomenland, w wolnym tłumaczeniu oznacza „Dolinę Kwiatów".

Początków Lomenlandu można doszukiwać się w pierwszych kolonizatorach w regionie — Ludzi z Tanah. Samo "Tanah" było zbiorowiskiem kilku olbrzymich wysp. Legendy wspominają o nazwie wyspy, z której pochodzą pierwsi Lomenlandczycy — Euforia. Oprócz Ludzi, z Euforii pochodzą także rasy bliskie Ludzkiej — Niziołki oraz Gnomy. Osady założone przez Ludzi były skromnymi obozami, które miały na celu zaopatrzenie odkrywców podróżujących wgłęb niezbadanego lądu.

Plaga "Dorastania", nazwana tak przez Uczonych Lomenlandu, zdziesiątkowała dorosłą populacje Euforii, zostawiając przy życiu niektórych dorosłych, wiele sierot oraz starców. Niedobitki postanowiły opuścić swój dawny dom, uznając wyspę za "przeklętą". „Wyprawa”, bo tak została nazwana migracja dawnych mieszańców Euforii, przeżyło niewiele osób. Wiele statków zagubiło się na wszechobecnym oceanie, oprócz jednego — statek, ochrzczony wcześniej nazwą „Kwiat Jabłoni” miał na swoim pokładzie głównie dzieci oraz starców. Aby uspokajać sieroty, starsze osoby zaczęły opowiadać im legendy, mity oraz podania ludowe, które młodzi chłonęli z wielkim zainteresowanie. Te same dzieci później będą pierwszą generacją osób, które można nazwać Lomenlandzykami.

Jabłoń dotarła do osady, która przyjęła nazwę Hermosa, na część sakralnego miejsca w Euforii. Początek istnienia miejscowości jest uznawany za początek państwowości Lomenlandu.

Dzieci, które przez całą swoją podróż słyszały o wielkich herosach, sprawiedliwych królach i księżniczkach, szlachetnych rycerzach oraz strasznych stworach, tworzyły swoje otoczenia i kodeks moralny kierując się morałami tych historii. Wzorce pierwszej generacji przekładały się na następne i po dziś dzień są kultywowane w każdym zakątku Lomenlandu. Podczas wcześniej wspomnianej „pierwszej generacji” pojawiali się nowi bohaterowie, tacy jak:

* Caelindar, Matka Kwiatów. Była on de-facto liderem nowego państwa,
* Lysandor, Wielki Architekt. Odpowiedzialny za utworzenie „Szlaków dobrej nadziei”, łącząc rozbite kolonie lub
* Valerianne, Dzielne Serce. Waleczna bohaterka, która oddała życie za obronę miasta przed zniszczeniem go od najeźdźców z Podświata.

Osoby, które wsławiły się na rzecz historii, nazywane są w Lomenlandzie „Personami".

## Gospodarka

Agrokultura, wyroby rzemieślnicze oraz luksusowe są głównymi gałęziami gospodarki Arcy-Baronii. Lomenlandzycy doskonale wykorzystali fakt usytuowania klimatycznego, kultywując ziemie na wiele sposobów, siejąc wszelakie gatunki warzyw i owoców — niektóre z nich są spotykane jedynie tutaj.

Wyroby rzemieślnicze, takie jak meble, karoce, rzeźbione materiały budowlane, narzędzia i wiele więcej są jednym z ważniejszych dróg dochodu skarbu państwa. Fachowcy pochodzący z dolin kwiatów są szanowani wśród innych krain ludzkich (i nie tylko). Tradycje przenoszone z pokolenia na pokolenia pozwoliła wyrobić sławę oraz szacunek klientów z całego świata.

Oprócz pożywienia, narzędzi, mebli lub innych Lomenland eksportuje także „kulturowe” wyroby — ubrania, malunki, rzeźby, instrumenty. Dolina Kwiatów kojarzy się z jej wysoko rozwiniętą kulturą, a co za tym idzie ma olbrzymi wpływ na trendy, w takich miejscach jak Bezpor, Clitham czy nawet miasta Matrumii.

Związku dobrze rozwiniętą agrokulturą oraz faktem, iż Arcy-Baronia inwestuje w rozwój miejscowości wytwarzających takowe dobra, urbanistyka w Lomenlandzie zatrzymała się dziesiątki lat temu — Dolina Kwiatów ma jedne z najmniej zaludnionych miast, gdyż osoby mieszające na ich obrzeżach lub dalej od nich nie widzą sensu w przenoszeniu się od winnic, małych wiosek lub też pojedynczych miejsc pracy.

## Religia

Mieszkańcy Lomenlandu starają się żyć godnie z legendami przekazywanymi z pokolenia na pokolenie. Co za tym idzie, ich wierzenia przekładają się z postaciami z legend.

Panteon wierzeń Lomenlandzyków składa się prawie całkowicie z bóstw dobrych, lecz we wierzeniach znajduje się kilka neutralnych istot. Większość z Bóstw zalicza się do "Patronów", czyli istot żywy, które po śmierci zaczęły być uznawane za istoty święte, oddając im część. Miałoby to sens, patrząc na to, że Lomenland przepełniony jest samozwańczymi bohaterami. Do najpopularniejszych bóstw można zaliczyć:

* "Trójkę Założycielską", czyli Caelindar - Matkę Kwiatów, Lysandor - Wielkiego Architekta i Valerianne - Szlachetne Serce.
* Patroni z Panteonu Ducha: Farketara, Vene i Ogni
* Patroni z Panteonu Blasku: Constamia, Aeithen (Anioł) i Idril (Bóg)

Bóstwa ze złej strony Panteonów są szeroko dyskryminowane — ich wyznawcy są prześladowani, więzienie a często też dochodzi do aktów agresji w stosunku do nich (czasami słusznie, a czasami nie). Zasługą takiego traktowania są oczywiście Legendy, w których to dobry bohater zazwyczaj stawał czoła złej istocie, organizacji itd.

## Polityka

Lomenland reprezentuje feudalny styl zarządzania państwem, z władzą nazywanym „Arcy-Baronem”, wasalami nazywanymi „Kontr-Baronami”, oraz lokalnymi zarządcami - „Sommelierami". Co za tym idzie, Lomenland potocznie nazywany jest „Arcy-Baronią” w sferze polityczne. Nieformalną stolicą jest Hermosa - to tam znajduje się pałac Palais di'Arc (w wolnym tłumaczeniu oznacza "Tęczowy Pałac", znany z tego, że materiał wykorzystany do budowy go powoduje częste pojawiania się tęcz), z którego Arcy-Baron wykonuje swoje rutynowe zadania.

Głowa państwa jest wybierana poprzez 5-letni cykl, w którym Arcy-Baron wybierany jest z kandydatów księstwa pierwszego w rotacji. Tradycja ta pochodzi od konfliktu nazywanego "wojnami więdnięć", drastycznej wojny domowej, która pochłonęła tysiące istnień, i skłóciła na dziesiątki lat wiele rodzin szlacheckich. Wspominany wyżej sposób wyboru Arcy-Barona był jednym z wielu sposobów złagodzenia konfliktów.

Podział administracyjny Lomenlandu jest dosyć prosty, patrząc na skomplikowaną kulturę oraz prawo: Państwo podzielone jest na Arcy-Baronie w postaci stolicy, 4 księstwa oraz "Sommy" znajdujące się w ów księstwach. Stolicą Lomenlandu jest Hermosa, lecz jest także jednym z księstw (Nazywane Hermosa Bahia) — księstwo-miasto posiada osobnego księcia. Innymi księstwami są: Aménité, Onore oraz Peskal.

Ustawodawstwo wzorowane jest na Legendach i Mitach — to, co Persona uważała za niesłuszne, niemoralne, lub po prostu złe, jest oczywiście karane w Lomenlandem — takie prawo nazywane jest „Słowami Persony". Prawo nie jest unikatowe dla każdego regionu, gdyż każda kraina miała swoje Persony, które były inspiracją do tworzenia Praw, lecz można natknąć się na takie „kwiatki”, jak (są to jedynie przykładowe prawa):

* „Należy nie spoglądać w oczy przedstawicieli ras Filus Catus na dłużej niż 10.4 sekund. Kara za nieprzestrzeganie prawa jest egzekwowana w publicznym zwyczaju chłosta, 1 bat za każdą dodatkową sekundę.”
* „Poprawny ukłon w stosunku do Błędnego Rycerza jest skłon o dokładnie 45 stopni, położenie przedramion na piersi w kształt litery X, oraz oddalenie stóp od siebie na odległość nie większą niż 10 centymetrów i 36 minimetrów. Kara za błąd podczas przywitania jest zależna od Sądu Polowego wykonanego z mocy prawa przez Błędnego Rycerza.”
* „Ten, co niepoprawnie będzie stąpał po ścieżce złożonej z kamieni, czyli wykonywał długie kroki przekraczające pół metra, będzie karany grzywną procentową zależną od majątku.”

Absurd tych praw jest tak oczywisty, że często nie są egzekwowane. Kiedyś można było uznać to za Taboo wśród Lomenlandzyków, lecz następne pokolenia ujrzały w nich czysty bezsens. Nie znaczy to jednak, że nie można zostać ukaranym za złamanie prawa, o którym nie miało się pojęcia — Rycerze starej daty, wredni urzędnicy lub przeciwnicy polityczni mogą wysunąć Słowa Persony, aby zaszkodzić osobie karanej.

## Geografia & Klimat

Lomenlandu jest zróżnicowany pod względem geograficznym, charakteryzującymi się różnymi klimatami w zależności od lokalizacji:

* Zachód oraz Południe dominuje klimat oceaniczny, lecz głębszy ląd posiada umiarkowany klimat.
* Centrum Regiony przecięte jest przez wysoki pas górski […], który stanowi większą część masywu górskiego […], oryginalnie pochodzącego z Ronii. Region ten jest suchy, z suchymi i zimnymi zimami.
* Wschód regionu dominuje klimat śródziemnomorski, z krótką i lekką zimą i długim umiarkowanym latem.

## Demografia

Lomenland jest jednym z głównych siedlisk ludzkich, posiadając w największym procencie właśnie taką populację. Wraz z Tanah, do regionu przybyły ich bratnie rasy — niziołki oraz gnomy. Oprócz ras Ludzkich Lomenland posiada także spory odsetek Elfów oraz pół-elfów ekspedycji Thalendira z Caldwe - elfy te oryginalnie były częścią misji, która na celu miała odnalezienie Elsandrii - wzgórza, na którym umarł jeden z Arcy-Magów Pierwszej Instancji Rady. Ekspedycja okazała się stratą czasu i zasobów. Część elfów z misji została na żyznych ziemiach, osiedlając się.

Pod Lomenlandem, jak większość kontynentu, istnieje „Podświat”, w którym swój dom znalazło wiele ras — głównie krasnoludów, drakonidów niższych, isektoidów i pestoidów. Krasnoludzi nie byli oryginalnymi mieszkańcami Pod-świata Lomenlandu, lecz rozpad klanu Tvardimirów zmusił ich do podróży aż na drugi kraniec kontynentu. Obecnie posiadają kilka osad w Pod-świecie oraz Miasto Vilkograd, wyryte we górach Carvat

## Kultura

Pierwsze, co można skojarzyć z Lomenlandem to jej bogaty, często skomplikowany „system” kulturowy. Zewnątrz, typowy Lomenlandczyk to osoba bogata duchowo, oczytana, romantyczna i często ekstrawertyczna. Ich częste świętowania, wiele tradycji oraz styl bycia stworzyły nie jeden stereotyp, chwalący lub wyśmiewający Lomenlandczyków.

To, co stworzyło kulturę Lomenlandów taką, jaka jest, są „Persony” — osoby heroiczne, które w jakiś sposób przysłużyły się na rzecz Doliny Kwiatów, czy to sztuką, mieczem, piórem lub każdym po trochu. Pierwsza Generacja osób, w swojej młodości na statku „Kwiat Jabłoni”, słuchała niezliczonych ludowych powieści, aby zapomnieć o panującym chaosie wśród nich. Legendy te ukształtowały ich spojrzenie na świat — Byli życzliwi, pomagali sąsiadom, bliskim oraz nieznajomym, pamiętali o świętowaniu ważnych dni, szanowali zmarłych, w razie kłopotów stawali przed zagrożeniem w trosce o bezpieczeństwo grupy itd. Trudno znaleźć gospodarstwo pośrodku niczego, które nie zaakceptowałoby prośby o przenocowanie strudzonych wędrowców. Do dzisiaj wiele z tych zwyczaj przetrwało, a muzyka grana na festynach dalej gra podczas kolejnych zbiorów, chwaląc dawne Persony.

Kultura taka przekłada się na wiele aspektów życia — architektura jest kolorowa, ambitna, czasami dziwna, lecz charakterystyczna. Moda też jest piękna, z wieloma ciepłymi barwami, często ciekawymi, odważnymi elementami. Sztuka ryta i płótniarska jest widoczna wszędzie, na obrazach, ścianach, podłogach, meblach itd. Pisarze i Trubadurzy są jednymi z najbardziej szanowanych zawodów, do których wiele osób uczy się w Kolegiach Muzyki lub w Akademiach Sztuk Pięknych.

Każdy Lomenlandczyk, z przyczyn społecznych ma poczucie, aby zaistnieć — jeśli nie wykonałeś czegoś wartego uwagi trubadura, pisarza, rzeźbiarza lub innego sztukmistrza, to nie zapiszesz się na kartach historii Lomenlandu. Jest to jedna z tych rzeczy, którą w Lomenlandzie można nazwać „patologiczną” — setki, lub tysięcy młodych Ludzi, Niziołków, Elfów i Pół-Elfów, Krasnoludów i wielu innych bierze plecaki, prowiant, parę pamiątek rodzinnych i wyrusza w świat, próbują upamiętnić się na kartach historii w romantycznym zrywie. Oczywiście, prawdziwe życie to nie mity i baśnie, a osoby, które próbowały iść bezpośrednio śladami Person, kończyły marnie — fizycznie, psychicznie, lub z połączeniem obu krzywd. Wiele rodzin straciło dzieci, mężowie traciły żony i vice versa, umierali Arcy-Baronowie, jak i urzędnicy najniższego stopnia, w drodze do zostania Personą. Co osoba, to opinia na temat tej „kontrowersyjnej” tradycji — inny kochają jej poetycki styl, urealnienie legend. Inny z bólem serc rzucają kamieniami w lutniarzy, którzy krzywdą próbują się wzbogacić, a nawet próbować wspiąć się w hierarchii dokonań.

## Podsumowanie dla Osób Prowadzących

* Wizytówką Lomenlandu jest oczywiście jej kultura — pierwsza generacja, uczona wielu legend i baśni przeniosła opowiadania do świata rzeczywistego, interpretując morały historii dosłownie, i uznawaną ich w pewnym sensie za święte. Odbija się to w wielu płaszczyznach życia w Arcy-Baronii.
* Duża część populacji żyje historiami przenoszonymi poprzez pismo, mowę (opowiadaną lub śpiewaną), sztukę różnej maści lub doświadczając jej bezpośrednio. Lomenlandczycy żyją tymi historiami i sami próbują się stać aktorami w nich.
* Prawo oparte jest na legendach, to też i system jurysdykcyjny dla osoby zewnątrz wydaje się, w najlepszym przypadku „dziwacznym” — krzywoprzysięstwo jest surowo karane, uczęszczanie na świętach jest wymagane (często wiele razy do roku), nieprzyjęcie gościa lub potrzebującego do swojego domu jest karane grzywnami, lub lochami. Jest to oczywiście kilka przykładów, lecz myśląc o prawie w Lomenlandzie, należy mieć w pamięci, że to legendy i opowiadania tworzą tam prawo.
* Kolegia Muzyki, Uniwersytety Sztuk Pięknych, Szkoły Magii — Lomenland ma definitywnie najlepsze szkolnictwo na zachodnim kontynencie, lecz bez wad. Odsetek Analfabetyzmu jest najniższy na kontynencie, wiele osób wybiera wyższe kształcenie, a typowy obywatel wie sporo o otaczającym go świecie. Nawet w pozytywach jednak są wady — nauka w Lomenlandzie jest „romantyzowana”, tzn. wiele tez, odkryć, wynalazków jest specjalnie hiperbolizowana, nadawane są jej niestworzone właściwości, tylko aby zaciekawić osoby.