Fikołek

[[File:|80px]]NO NO! NIE TAKI MAŁY! BYŁEM NAJWYŻSZY W MIOCIE!!!*Ta strona zawiera mało informacji. Możesz nam pomóc rozbudowując ją.*
**Fikołek** - księżycowy elf, artysta, cyrkowiec i performer pojawił się jako ostatni w tzw. Drugim Party. Jako sorcerer, zajmuje głównie rolę spellcastera, w walkach skupia się na mocnej ofensywie. Poza tym, specjalizuje się w iluzjach oraz magii performatywnej - podkręca z jej pomocą swoje występy.

## Wygląd

Zdecydowanie od razu rzuca się w oczy - jasnoniebieski odcień skóry, szpara między jedynkami, naderwane prawe ucho czy symetryczne pieprzyki pod oczami - to praktycznie już jego wizytówka, po której jest rozpoznawany. Fikołek ma 195 cm wzrostu, bardzo długie palce u dłoni oraz długie nogi. Nosi czarny golf z długim rękawem, obcisłe rękawiczki bez placów, a do tego czarne krótkie spodenki z żółtymi guzikami i wszytymi fioletowymi skrawkami. Pod spodenkami ma dwukolorowe rajstopy w paski - niebiesko-żółte na prawej nodze, a zielono-czerwone na lewej. Na to wszystko narzuca stary, znoszony lawendowy sweterek z szerokimi rękawami.

Ważnym i bardzo spersonalizowanym elementem jego ubioru jest jego kapelusz. Wielki, w fioletowo-żółte paski, przyozdobiony jest najróżniejszymi rzeczami znalezionymi podczas podróży. Na ten moment na kapeluszu znajduje się mała czaszka ptaka, dwie lotki innego drapieżnego ptaka, czarna kokarda, dwie gałązki magicznego ziela, a na końcówce przywiązane złote zdobienia z drogim, zielonym kamieniem (oczywiście skradzionym).

Po zażyciu jednej z mikstur Godfryda, oczy Fikołka zmieniły kolor na czerwone. Wygląda na to, że to efekt na stałe... Elf nie jest z tego faktu zadowolony.

## Osobowość

Wiecznie sfrustrowany bajerant o ciętym języku i kleptomańskich skłonnościach. Rzadko cokolwiek mu się podoba, lubi dużo narzekać i mało robić. Mimo swojej leniwej natury, zawsze daje z siebie 100% jeśli chodzi o jego występy artystyczne.

Mimo swej dobrej gadaniny, nie można nazwać go czarującą osobliwością. Im bardziej mu zależy, tym bardziej niezręczny się robi, i w tym jak się zachowuje, i w tym jak się wypowiada. Na szczęściem bardzo zręcznie udaje mu się ukryć pozostałe cechy osobowości, mając większość czasu na sobie maskę artysty i performera. Dla bliskich jest często opryskliwy, sarkastyczny i lubi sobie z nich żartować - tak przynajmniej okazuje swoje zainteresowanie. Ma tendencje do robienia różnych rzeczy dla własnej zabawy, bo są po prostu śmieszne, niezależnie od tego jak odbiorą to obcy. Dobra zabawa jest dla niego najważniejsza.

Mimo swojej wesołej i psotnej energii, Fikołek większość życia kieruje się poczuciem wstydu i strachu. Bardzo boi się przywiązania, zranienia tym siebie jak i innych. Wie, że nie powstrzyma swoich uczuć wobec Zarazy, jednak stara się ich trzymać na dystans na tyle ile jest w stanie. Nie myśli o przyszłości, a o przeszłości stara się zapomnieć poprzez bycie pobłażliwym.

## Historia

Najstarszy z pozostałej dwójki rodzeństwa, Fikołek żył jak to inne księżycowe Elfy wraz z rodziną w niewielkiej elfiej grupie liczącej około 20-30 osób. Żyli koczowniczym trybem życia, osiadając się na cięższe okresy w lasach, a podróżując w letniejsze pory roku. Mimo wychowania i życia wśród swoich, Fikołek nigdy nie pasował do reszty. Od dziecka się buntował, robił wszystko po swojemu, a gdy był już nastolatkiem - często uciekał na pare dni do pobliskich miast. Zawsze podczas swoich samotnych wypraw mógł nauczyć się czegoś nowego. W jednym z miast spotkał pewnego człowieka - **Wiktora**. Był miejscowym artystą, zajmował się wieloma dziedzinami sztuki - muzyką, malarstwem, był bajkopisarzem i krawcowym. Poznali się, kiedy Fikołek próbował podkraść mu zarobione monety podczas jego występu. Szybko znaleźli wspólny język, Wiktor zaczął uczyć Fikołka wszystkiego, co potrafił. Elf zaczął regularnie go odwiedzać, pobierając u niego stałe nauki.

Inną, najważniejszą w życiu osobą Fikołka był jego młodszy brat, **Findar**. Mimo różnicy wieku, dogadywali się między sobą niemalże jak bliźnięta. Obiecali sobie kiedyś, że wyruszą razem samotnie w podróż, zostawiając rodzinę jak i ich całą elfią grupę za sobą. Oboje zawsze czuli się nieco inni, mało kto potrafił ich naprawdę zrozumieć. Młodszy brat mimo wszystko zawsze był bardzo wrażliwy i przywiązany do swojej rodziny, w szczególności do matki, która go faworyzowała przez jego bardziej delikatną i sympatyczną naturę. Pewnego wieczoru, Fikołek znów pokłócił się z matką, do tego stopnia, iż doszło do bardzo nieprzyjemnych wymian słów. Ojciec zareagował, uderzając Fikołka, by ten się opamiętał. Doszło między nimi ostatecznie do szarpaniny, a w złości zostały powiedziane słowa, których każdy potem żałował. Findar był obecny podczas tej kłótni, jednak nie był w stanie zareagować. Gdy skończyli się kłócić, Nevan postanowił jeszcze tej samej nocy uciec z obozu. Oczekiwał, iż jego młodszy brat zacznie się wraz z nim pakować, jednak ten nie czuł się na to gotowy. Nevan poczuł się przez to zdradzony, pokłócił się z afekcie z bratem i uciekł, nie oglądając się za siebie. Od tamtego momentu podróżuje sam.

Podczas swoich podróży, Fikołek napotkał pewną grupę cyrkową składającą się z młodych, otwartych i niezwykle utalentowanych indywidualistów - Nena (Harengon), Olivier (Człowiek), Bum (Półork), Bumble (Fairy) oraz ich podopieczne szczurki - Finny, Milly i Winny. Razem tworzyli bardzo nietypową grupę cyrkową, nadal bez nazwy, gdyż istnieli od niespełna miesiąca. Widząc ich występ przed tawerną, Fikołek poczuł niesamowity napływ inspiracji i ekscytacji, która sprawiła, że dołączył do ich występu, kiedy prosili o udział widowni. Szło im razem tak dobrze, że po występie liderka Nena zaproponowała mu dołączenie do trupy. Fikołek zgodził się praktycznie od razu bez żadnego wahania, w końcu nie miał na ten moment nikogo bliskiego, nie miał też stałego miejsca swojego pobytu. Miał też z tyłu głowy słowa swojego nauczyciela, który zawsze mu mówił, by nie zmarnował swojego potencjału. Po dołączeniu do grupy cyrkowej pod kierownictwem zająca, Fikołek wybuchał wręcz kreatywnością i co chwila proponował nowe pomysły na występy, choreografie czy scenariusze opowieści, które odgrywali na scenie. Wszyscy też mieli jedną wspolną cechę - uwielbiali obserwować nocne niebo. Tematyka nieba, kosmosu i gwiazd stała się ich motywem przewodnim, dzięki czemu nadali nazwę swojej grupie - **Cirque Borealis**. Zaczęli być rozpoznawani po swoich ręcznie szytych strojach w kolorach nieba, wyszyte we wzory konstelacji i ciał niebieskich.

Kariera cyrkowa Fikołka trwała 15 lat, co dla większości członków Cirque Borealis było ogromnie długim i ważnym etapem ich życia. Obecnie, grupa nadal oficjalnie istnieje, jednak występują wyjątkowo rzadko, gdyż każdy zaczął układać sobie własne spokojne życia. Olivier został ojcem dwóch dzieci, Nena zarobiła sobie na własny dom z ogrodem, w którym chciałaby spokojnie się zestarzeć ze swoją partnerką, Bum zbudowała schronisko i azyl dla dzikich zwierząt, któremu poświęciła praktycznie całe swoje życie, jedynie Bumble nadal aktywnie zajmuje się występowaniem solo, podobnie jak Fikołek. Elf nadal utrzymuje stały kontakt ze swoją trupą cyrkową, piszą do siebie regularnie listy i opowiadają, co ostatnio wydarzyło sięw ich życiach. Fikołek opisuje im do dziś swoje przygody z nowo poznanymi towarzyszami, zwanymi Zarazą.

## Relacje

### Sojusznicy

Adyn - równy gość, z głową na karku, wie, że może na nim polegać. Lubi się z nim droczyć i pożartować. Od momentu wyznawania swoich sekretów, Fikołek bardzo docenił, jak bronił tematu dotyczącego jego prawdziwego imienia, a kiedy Adyn opowiedział swoją historię, Fikołkowi zapaliła się lampka w głowie. Czuje, że od tamtych wyznań, ma z Adynem ciche wspólne zrozumienie, o którym nie muszą mówić na głos. Bardzo to w nim docenia.

Birk - nie wymienił z nim za dużo zdań. Był w jego oczach dosyć nudny, na tyle, iż nawet nie zauważył jego zniknięcia.

Carrier - Fikołek nigdy wcześniej nie miał styczności z żadnym robotem, więc znajomość z Carrierem jest dla niego niesamowicie ciekawym doświadczeniem. Szybko go polubił, jest świetny do rozmawiania i robienia na nim niegroźnych psikusów. Czuje do niego dużą sympatie, bardzo chciałby pomóc mu w odnalezieniu jego "pana".

Godfryd - z początku był sceptycznie nastawiony, jednak szybko załapali wspólny język. Czuje duże oparcie w Godfrydzie, wie, że zawsze go wesprze w jego działaniach. Czuje, że muszą trzymać się razem, w końcu ciężko o towarzysza o podobnym sposobie myślenia.

Fikołek zapełnia Godfrydem pustkę po utracie swojego młodszego brata, dlatego zawsze stara się dbać o niego i pomagać mu, jeśli jest w stanie. Mimo wszystko, widzi, iż mają podobe problemy, i oboje nadal nie wiedzą o sobie tyle, ile Fikołek by chciał. Ciężko jest mu się przed nim otworzyć, mimo że jest jego najbliższym kompanem z całej Zarazy.

Laviett - od początku dołączenia do grupy, cicho obserwuje drugiego elfa - nigdy wcześniej nie miał bliższej styczności z elfami innymi niż księżycowe. Fikołek widział w nim zawsze kogoś wartościowego, jednak woli go jak na razie podziwiać z dystansu. Bardzo imponują mu jego waleczne zdolności i uważa, że jak najbardziej nadaje się na lidera ich grupy. Fikołek bardzo chciałby się zbliżyć do Lavietta, jednak przez to, jak bardzo mu zależy, wychodzą między nimi bardzo niezręczne konwersacje.

Lughar - wraz z Trokarem, byli pierwszymi osobami z jakimi poznał się Fikołek. Widząc, jak obaj nie są zbyt bystrzy, od razu zaczął ich wkręcać o swojej tożsamości. Oni natomiast przez przypadek wkręcili go do reszty towarzystwa. Z Lugharem z początku Fikołek się jedynie droczył, lubił wykorzystywać jego naiwność i łatwowierność - ich dyskusje zawsze skutkowały czymś niesamowicie dla elfa zabawnym. Fikołek nigdy nie traktował go na poważnie, dopóki nie doszło do incydentu z koniem. Lughar znalazł nieświadomie bardzo czuły punkt Fikołka, przez co doszło do dalszych nieporozumień i kłótni. Mimo dużej różnicy poglądów i zdań, finalnie udało im się pogodzić. Fikołek nie trzyma urazy do Lughara, jednak czuje momentami przy nim lekki niepokój. Po sytuacji z koniem, Fikołek stara się nie grać mu już tak na nerwach i zostaje przy drobnym droczeniu.

Trokar - wraz z Lugharem, byli pierwszymi osobami z jakimi poznał się Fikołek. Mimo dużych różnic w temperamencie i poglądach, uważa Trokara za wartościowego sojusznika. Bardzo docenił spersonalizowany prezent w postaci nauszników, który mu sprawił bo nieprzyjemnej sytuacji z Lugharem. Ma to zawsze z tyłu głowy i bardzo chciałby się odwdzięczyć.

Ormila - tak jak poglądowo są sobie zdecydowanie blisko, tak temperamentem nie mogą przestać sobie dogryzać. Fikołka bardzo denerwuje rozbujałe ego i pewność siebie gnomki, nie rozumie też za dobrze jej fachu. Mimo ciągłych sprzeczek, elf odczuwa swego rodzaju przyjemność ze wspólnych interakcji tego typu. Lubi w Ormilii jej inteligencje i cięty język. Mimo różnicy charakterów, w chwili grozy i niepewności stanu swoich towarzyszy, bardzo ciepło się powitali. Widać, że Fikołek ceni sobie gnomkę i jej dobrobyt.

## Popełnione zbrodnie

* kradzież drogich kamieni
* nielegalne występowanie w przestrzeni publicznej
* niebezpośrednie przyczynienie się do śmierci
* bezpośrednie przyczynienie się do śmierci
* podpalenie
* napad
* Udział w spisku
* Nielegalne przekraczanie granicy

## Cytaty

>
> * "*KOOO KO KO KO KO KOOO! uhggh... koo... k... UAAGGHHDHFHH. Zabiłem ostatnią kurę.*" - Fikołek do tajemniczego głosu po drugiej stronie słuchawki.
>