Bella

Baza od Barok ❤

**Bella [z ang. Bella]** - przywódczyni Klanu Miedzianego Jastrzębia. Niegdyś pieszczoszka, ale dołączyła do dzikich kotów, by z nimi żyć.

## Wygląd

Za czasów bycia pieszczoszkiem, sylwetka Belli była tak jak każdego kota domowego - dość otyła. Koty domowe nie skupiają się na walce czy polowaniu, więc nie mają zbytnio po co się ruszać. Po dołączeniu do klanu, kotka schudła i nabrała masy w łapach. Długie nogi pozwalały jej szybko i skutecznie biegać, więc została wytrenowana na świetną łowczynię.

Futro przywódczyni jest dość długie. W szczególności na pyszczku, gdzie zawija się pod głowę. Prócz tego, posiada długi i puchaty ogon. Sama sierść jest odcienia srebrnego z czekoladowymi pręgami klasycznymi.

Prócz tego, że przywódczyni tak jak każdy kot posiada futro, to kotka ma jeszcze inne cech. Między innymi blizny, pojawiające się na tylnej łapie czy nosie. Na szyi kotki widoczna jest pamiątka po byciu pieszczochem - limonkowa obróżka z zawieszką w kształcie błękitnego diamencika. Oczy Belli są błękitnomorskie.

## Historia

### Kociak

Bella narodziła się w pewnym domostwie dwunożnym wraz z Rdzą, Rudym i Ostronoskiem jako dzieci Płomyczki i Korniszona. Matka troskliwie dba o swe maluchy, podczas gdy ojciec dba, by karmicielka cały czas miała świeże jedzenie. Największa z miotu była Bella, więc to ona jako pierwsza otworzyła oczy. Zaraz po niej do zabawy była chętna Rdza, która również mogła już na świat spoglądać swym wzrokiem. Siostry bawiły się wyśmienicie, spacerując po ogrodzie dwunogów, poznając przy tym krzewy i drzewa. Jako iż Korniszon nie był kotem domowy tylko samotnikiem, potrafił walczyć i polować na zwierzynę. Tą wiedzę ojciec postanowił przekazać swym dzieciom. Córki nie były zbytnio zainteresowane treningami walki jakie dawał im ojciec, ale co jakiś czas przychodziły by sobie popatrzeć lub spróbować jakiegoś ruchu. Bella przepadała za wspinaczką na drzewa oraz polowaniem na szczury i myszy. Jako jedyna z całego rodzeństwa odziedziczyła po Korniszonie długie pazury i silne nogi, więc obie te czynności nie sprawiały jej takiego problemu jak jej braciom i siostrze.

Pewnego razu do domostwa przyjechali nowi dwunożni z dwoma małymi dwunogami, prawdopodobnie samicą i samcem. Młode dwunożnych z chęcią bawiły się z kociakami, jednak do ich ulubieńców zaliczał się Ostronosek i Rdza. Wieczorem, kiedy rodzina dwunogów już wychodziła, opiekunowie Płomyczki wzięli ulubieńców młodych dwunożnych i włożyli ich do potwora. Potwór zamknął swe drzwi i odjechał z rodzeństwem Belli. Koteczce było niezwykle smutno bez siostry. Całymi dniami ją nawoływała, lecz ani razu nikt jej nie odpowiedział. Kilka dni później sytuacja się powtórzyła, i domownicy oddali nowej rodzinie Rudego. Srebrny kociak całymi dniami chodził smętnie z opuszczonym ogonem, wzdychając i wspominając szczęśliwe chwile spędzone z rodzeństwem. Jedynym pocieszeniem dla pręguski była zabawa z ojcem w ,,polowanie na mysz" lub „wspinanie się na drzewa". Wtedy Korniszon zabierał swą córkę poza płot i cały dzień skakali z drzewa na drzewo, a wieczorem Płomyczka przytulała koteczkę. Bella uwielbiała mieć trochę spokoju, lecz od ponad księżyca nikt nie zawrócił jej głowy, czego miała już dość. Po ukończeniu piątego księżyca do domu znowu przyszli dwunożni, z kilkuletnią samiczką. mała dwunożna cały czas biegała za Bellą, łapała ją za ogon i ciągnęła za jej wąsy. Niestety, los tak chciał że dwunodzy zabrali pręgowaną koteczkę, a maluch już nigdy więcej nie zobaczył rodziny.

Bella nie chciała wysiąść z potwora. Pragnęła tylko wrócić do swej rodziny! Dorośli domownicy byli dużo delikatniejsi niż ten mały, złapali delikatnie kotkę i wnieśli do nowego domu. Nowy domek był dość podobny do starego. Również posiadał ogród, rosło w nim kilka krzaczków i drzew. Wnętrze za to było zupełnie inne. Ściany były utrzymane w jasnych barwach, przeważnie białych. W największym pokoju stało duże, miękkie coś, nazywane kanopą - przynajmniej tak kociak usłyszał od poprzednich właścicieli. Na przeciwko kanopy stało coś dużego, prostokątnego i czarnego. Tajemnicze urządzenie wyglądało bardzo zachęcająco, więc pręguska postanowiła je dokładnie zbadać, jednak przedmiot nie współpracował z nią. Kotka próbowała rozmawiać z nim, ale urządzenie wciąż milczało. Bella już miała wskoczyć na przedmiot, kiedy do pokoju wszedł dorosły dwunóg i kliknął jakieś podejżane urządzenie. Po naciśnięciu guzika, czarny przedmiot zaczął rozmawiać. Bella cieszyła się, że przedmiot zaczął rozmawiać, ale czuła się troszkę urażona, że jej nie chciał odpowiedzieć, tylko dwunogowi.

Dotychczasowe życie koteczki tak się właśnie toczyło. Całymi dniami bawiła się z swoimi dwunogami, którzy bodajże nazywali się: ,,mama", ,,tata" i ,,Karolcia". Bella uwielbiała bawić się z mamą, ponieważ Karolcia jak i tata byli nieostrożni i często ciągnęli Bellę za ogon lub futerko. O zabawach z swym rodzeństwem kotka niemal zapomniała. Przez 3 księżyce nie widziała żadnego z nich i z dnia na dzień o rodzicach również zapominała. Głównie dwunożni trzymali kotkę w zamknięciu, a gdy noc była pogodna, Bella była wypuszczana do ogrodu. Właśnie podczas jednej z pogodnych nocy, gdy pręguska została wypuszczona zdarzyła się rzecz, która odmieniła jej życie już na zawsze.

Kotka siedziała na ogrodzeniu swych dwunożnych, obserwując krajobrazy znajdujące się w zasięgu jej wzroku. Najbardziej Bellę zaciekawiła raczej pusta przestrzeń znajdująca się stosunkowo niedaleko niej. Koteczka zeskoczyła z płotu i niezbyt szybkim biegiem udała się w kierunku miejsca. W końcu po kilku minutach do jej nozdrzy dostał się zapach różnorodnych zwierząt i kotów. Wtedy na pieszczoszkę wskoczył rudy pręgowany kocur, przewracając ją na plecy. Kotka starała się zrzucić przeciwnika z siebie, ale to i tak nic nie dało. Widać było iż kot ćwiczył walkę, więc Bella nie miała z nim najmniejszych szans. Gdy zawołała, że się poddaje i żeby z niej zszedł, o dziwo rudzielec posłuchał. Usiadł przed koteczką i zawarczał by nie wchodziła już więcej na teren Klanu Miedzianego Jastrzębia, po czym zniknął za kępką krzaków. Kotka zapytała jak się nazywa, a ten pomimo tego, iż już jej nie widział odparł - Rdzawa Łapa. Zdziwiona i delikatnie nastraszona pręguska postanowiła wrócić do swych dwunożnych spędzając tam resztę nocy.

Minęło już kilka dni odkąd Bella spotkała Rdzawą Łapę, jednak coś sprawiało że nie mogła przestać o nim myśleć. Mimo to, że Karolcia zaczęła się częściej z kotką bawić, Bella nie mogła przestać myśleć o kocurze. Wreszcie, po siedmiu nocach łapy koteczki zapragnęły kolejnej przygody i postanowiła ponownie spotkać rudego kocura, by dowiedzieć się czegoś więcej o Klanie Miedzianego Jastrzębia. Gdy noc była przejrzysta jeden z dwunożnych wypuścił kotkę na świeże powietrze. Bez dłuższych namyśleń, pręguska skierowała się w miejsce w którym ostatnio spotkała Rdzawą Łapę. Nagle zza pleców usłyszała znajomy głos.

'' - Szukasz mnie?''

Bella gwałtownie się odwróciła, by sprawdzić kto ją zawołał. Okazało się, że był to rudy kocurek na którego poszukiwania właśnie miała się wybierać.

" - Nie. Tak. Może. Tak! " - ostatnie słowo wykrzyknęła. Koty chwilę pogawędziły ze sobą, przez co Bella dowiedziała się o istnieniu klanów. W jej okolicy, znajdowały się trzy; Klan Rudego Krogulca, Klan Miedzianego Jastrzębia i Klan Czarnego Orła. Kocurek należał do tego drugiego, gdzie był uczniem i szkolił się by stać się wojownikiem klanu. Pieszczoszka z zafascynowaniem słuchała opowieści o bitwach, polowaniach i walkach. Nagle uczeń zeskoczył z płotu i upolował niewielką myszkę. Podarował ją kotce, by spróbowała jak dobra jest świeżo upolowana zwierzyna. O dziwo, koteczce bardzo przypadła do gustu i poprosiła by kocur nauczył ją polować. Rdzawa Łapa powiedział, że może jej zaoferować coś więcej. Uczeń poprosił ją by przyszła na płot jutro gdy wejdzie na niebo słońce i na nią poczekał.

Bella niecierpliwie czekała na kolejne spotkanie z uczniem Klanu Miedzianego Jastrzębia - Rdzawą Łapą. Poprzedniego wieczoru koty ze sobą dość długo pogadały, a pieszczoszka poczuła że rudas jest jej dobrym przyjacielem. Teraz czekała na kocurka, bo ten poprosił ją o to, by czekała na niego przy płocie, gdy wzejdzie słońce. Wreszcie na niebie pojawiło się źródło słonecznej kuli, a za krzakami usłyszała szelest. Koteczka od razu domyśliła się kto się tam ukrywa i bez namysłu skoczyła na zielsko. Uczeń bez problemu rozłożył pieszczoszkę na łopatki, lecz ta nie była na niego zła. Śmiała się od ucha o ucha. Przez pewien moment wzroki kotów się spotkały, tworząc niezręczną ciszę. Gdy Bella poczuła że się rumieni, niechętnie odwróciła spojrzenie. Wtedy Rdzawa Łapa poprosił przyjaciółkę, by pobiegła za nim, a ta bez problemu się zgodziła. Kocur wbiegł w wysoką trawę, ale cały czas się upewniając że kotka się nie zgubiła. Po niedługiej chwili koty wyszły z traw mając przed oczami wejście do miejsca, gdzie czuło kotami. Dużo kotów. Uczeń zachęcająco kiwnął głową w stronę wejścia, a pieszczoszka go posłuchała i niepewnie weszła o środka. Ku jej zdumieniu, nie miała się czego bać.

" - To jest Obóz Klanu Miedzianego Jastrzębia" - miałknął rudzielec. Koteczka rozejrzała się wokół. Stała na przeciwko legowiska z dorosłymi kotami, z opowieści Rdzawej Łapy Bella wywnioskowała że jest to legowisko wojowników. Po prawej znajdowało się podobnej wielkości legowisko, podejże uczniów. Z lewej strony legowiska wojowników było legowisku z którego było niezwykle mocno czuć ziołami, czyli prawdopodobniej medyków. Dalej, tuż przy legowisku uczniów był żłobek z młodymi kociętami a za nim legowisko starszych. Obok legowiska medyków znajdowało się najmniejsze z wszystkich legowisk, czyli przywódcy. Pręguska była zafascynowana obozem klanu. Każdy kot wiedział co ma robić i nie było żadnych konfliktów. Nagle Rdzawa Łapa popchał ją na bok. Wtedy zauważyła że musiała się przesunąć, by zrobić przejście dla kotów wchodzących do obozu z zwierzyną. Uczeń opowiedział jej, że jest to patrol łowczy, w którym znajdowali się: Zamarznięte Jezioro, Podskakująca Łapa i Złoty Dym. Ideę idealnego kociego świata bez problemów zniszczyła Kosodrzewinowa Łapa, która zaczęła oskarżać Rdzawą Łapę o przyprowadzenie pieszczocha dwunożnych do obozu. Bella lekko zawstydzona spoglądnełą na przyjaciela z udawanym uśmiechem, a ten odwzajemnił to, również się uśmiechając. Gdy Kosodrzewinowa Łapa odeszła, rudy uczeń wziął kotkę by przedstawić ją przywódcy, Rysiej Gwieździe.

Przywódca spoglądnął na Bellę, oceniając ją i sugerując że byłaby świetną łowczynią. Później ponownie oglądał kotkę, ale w milczeniu. Po chwili zapytał się Rdzawą Łapę, czy nie zabrał by swej przyjaciółki na polowanie, na co się chętnie zgodził. Pręguska niepewnie zerknęła na Rysią Gwiazdę, po czym podążyła za rudzielcem. Wychodząc z obozu, pieszczoszka zauważyła kilka kotów patrzących na nią i szepczących między sobą. Kotka troszkę posmutniała, zważywszy na fakt że cierpiała na tym przede wszystkim reputacja Rdzawej Łapy. Kocur tak dzielnie stawił czoła klanowym kotom nie ukrywających tego, że się z niego po prostu bezczelnie śmieją. Uczeń po prostu dumnie uniósł głową i pomaszerował w kierunku wyjścia. Bella starała się zrobić tak samo jak jej przyjaciel, po prostu zignorować problem. Ale coś jej nie pozwalało zrobić... Czuła się paskudnie nosząc pieszczoszkową krew. Wolałaby urodzić się klanowa wojowniczka i uniknąć takich problemów jak ten.

Bella czuła się uradowana faktem że nie musi już znosić wzroku innych kotów. Był on kłujący i mówił na tyle wiele, że kotka wiedziała że nie jest w klanie tolerowana. Dziwiła się że Rdzawa Łapa chce z nią polować i rozmawiać, a nawet sprawia mu to przyjemność.

RIP

## Fabuła

### Ślady Przeszłości

#### Prolog

Bella po raz pierwszy jest widziana w prologu, gdy proponuje wszystkim zebranym by wyrazili swoją opinię na temat Tygrysiej Pręgi. Wiele kotów osądzało go o różne rzeczy, a ona słuchała.

#### Rozdział 1

W pierwszym rozdziale jest zauważana, gdy wraz z innymi przywódcami wskakuje na Wielką Skałę. Zajmuje ona miejsce obok Reniferowej Gwiazdy i nerwowo drga końcówką ogona, a jej mina oznajmiała że jest zestresowana. Kocica rozpoczęła zgromadzenie, wspominając Tygrysią Pręgę, tyrana pochodzącego z Klanu Miedzianego Jastrzębia. Później przywódczyni oznajmiła, że wśród zebranych wciąż jest kot noszący krew Tygrysiej Pręgi który zamierza kontynuować dziedzictwo swego ojca. Wymieniony zostaje Lotny Pył, młody wojownik mieszkający w Klanie Belli. Kilka chwil później kotka jest ponownie dopuszczona do głosu, osądzając Albinosa za zamordowanie dwóch kotów oraz nielegalnie spotykanie się w niezwykle pięknej i uroczej wojowniczki Klanu Rudego Krogulca - Miodowego Żwirka. Po przeprosinach rudej kotki, Lotny Pył zostaje wygnany z Klanu Miedzianego Jastrzębia za pośrednictwem Belli.

#### Rozdział 2

W rozdziale 2 kotka zostaje tylko wspomniana. A dokładniej zostają przypomniane jej słowa które groziły potraktowanie Lotnego Pyła jak włóczęgę gdy będzie próbował wrócić do swego klanu.

## Ceremonie

### Ceremonia Ucznia

[B]: Przepraszam! Ale czy mogłabym nosić swoje imię pieszczocha? To naprawdę wiele dla mnie znaczy, oraz przypomina mi o rodzinie...
[RG]: Rozumiem, możesz nosić swoje pierwotne imię. Szkolić cię biedzie Jodłowa Igła. Powitajmy nową uczennicę!

### Ceremonia Wojownika

[B]: Oczywiście że tak, postaram się być najlepszą wojowniczką i wiernie będę służyć klanowi.
[RG]: Powitajmy więc tych dwojga wojowników, Rdzawego Orła i Bellę!

### Ceremonia Zastępcy

[B]: Dziękuję, Rysia Gwiazdo. Oraz żegnam cię Jodłowa Igło, mój mentorze. Do zobaczenia w Klanie Gwiazdy.

### Ceremonia Przywódcy

[RG]: Ja jestem Bello. Witam cię, oraz przekazuję ci pierwsze z twych dziewięciu imion. Otrzymujesz od de mnie przebaczenie. Korzystaj z niego mądrze.
[BS]: Ja ci ofiarowuję nadzieję. Pamiętaj że ona nigdy nie zgaśnie.
[WO]: Z tym życiem daję ci miłość. Podążaj za sercem, zwłaszcza jeżeli chodzi o pewnego rudego pręgowanego kocura. Ono ci podpowie co masz robić.
[MG]: Witam cię kolejno przywódczynio mego klanu. Ja ci daję przywództwo. Przyda ci się.
[R]: Cześć Bello! Jestem Rzeczek i chciałem ci z tym życiem ofiarować matczynną miłość. Taka cecha może ci się przydać. Tobie i pewnemu kotu...
Resztę ceremonii autorka dopisze później!