"Straszniejszy Troll z bagien, czy Koza?"

Uciekał. Uciekał szybciej niż kiedykolwiek. Nie wiedział jak długo, nie wiedział jak daleko. Nadal czuł śmierdzący zapach potwora. Nadal słyszał krzyki bólu i rozpaczy nowo poznanych towarzyszy, Padli oni od jednego ciosu potwora. Przed oczami ciągle miał zmiażdżone ciała i ryczące nad nimi ogromne cielsko. Biegł tak długo aż zobaczył pięć postaci... i konia.

Drużyna szła w kierunku bagiennej wioski. Już byli niedaleko wyjścia z bagien, aż usłyszeli mocne uderzanie stopami o deski. Wpadł na nich człowiek, ubrany w strój pogrzebowy Z Idkaris, dzierżąc w ręce lagę i zdobiona tarczę. Nazywał się Hayss.

Po szybkiej wymianie uprzejmości, Hayss ostrzegł drużynę przed potworem z bagien. Opowiedział on jak spotkał poszukiwaczy przygód, którzy okazali mu wyrozumiałość i poczęstowali go jedzeniem. Niestety zaraz po tym pojawiło się ogromne stworzenie, które bez żadnego problemu zabiło wszystkich prócz niego.

Drużyna zaproponowała Hayssowi wspólną podróż. Wszyscy więc udali się do wioski na bagnach.

Wszystko zaczęło się drużynie udawać. Zdobyli dla siebie mała opuszczona chatkę całkowicie za darmo, w karczmie było pyszne jedzenie, wszyscy byli chętni do współpracy, a Hayss spodobał się pewnej staruszce. Wszyscy w wiosce byli szczęśliwi, ponieważ pewien bohater zabił bagiennego trolla grasującego na bagnach.

Jednak drużyna znała prawdę. Domyślili się ze „bohater” niczego nie ubił, a oszukał tylko ludzi z wioski, burmistrz był w śmiertelnym zagrożeniu, ponieważ nikt mu już nie ufał, a staruszka - zachowaniem przypominając kozę - chciała od Hayssa czegoś więcej... dodatkowo przez cały pobyt w wiosce, od czasu do czasu widzieli ja na dachu jakiegoś domu, jak stała i patrzyła przez okno, albo po prostu słyszeli jej kozi śmiech - kiedy jej samej nie było nigdzie widać...

Towarzysze najpierw chcieli zdemaskować „bohatera”. Udali się za nim do karczmy, w której Hayss, Bertus i Brat Clement zajmowali go urzekająca rozmowa i historiami, a Burim dostając się przez okno pokoju oszusta, okradł go, szukając dowodów jego kłamstw.

Następnego ranka, do domu przyjaciół przyszła córka Burmistrza, prosząc ich o pomoc. Elfka chciała udać się do wieszcza na bagnach, aby dowiedzieć się, gdzie zaginął jej narzeczony - śnieżny Elf. Niestety usłyszała od drużyny przykre nowiny - bowiem okazało się ze zwłoki odnalezione na szlaku prowadzące do wioski, należały właśnie do jej narzeczonego.

Elfka teraz chciała udać się do wieszcza aby dowiedzieć się kto i dlaczego go zabił jej partnera. Wszyscy zgodzili się jej pomoc.

Wychodząc z wioski i udając się w stronę wieszcza, wszyscy zauważyli jak wściekły „Bohater” opuszcza wioskę przeciwna droga niż zmierzała drużyna.

Droga do wieszcza minęła bez żadnych problemów. Chatka była bardzo skromna, a sam wieszcz wyglądał jakby od wielu lat nie miał kontaktu z cywilizacja.

Mimo mylnego pierwszego wrażenia, okazało się ze zna wszystkich obecnych. Jego dar pozwolił mu poinformować Elfkę o tym, ze jej narzeczonego zabił towarzysz, niedawno obecnego w wiosce oszusta.

Za to drużynie powiedział, ze wyspa Idkaris - ich rodzinny dom - jest w niebezpieczeństwie i tylko oni mogą zapobiec jego katastrofie. Zdziwiona drużyna dostała cel. Wyższy cel. Wieszcz dając wszystkim te informacje, ostrzegł ich ze „coś” się zbliża, po czym sam sobie skręcił kark.

Elfka wybiegła, Clement zabrał kilka rzeczy zmarłemu i razem wyszli z chatki.

Drużynę zamurowało. W ich stronę biegł rozwścieczony, ogromny, potężny bagienny troll. Hayss widział wcześniej dokładnie tego samego potwora. Wszyscy zatem wzięli nogi za pas, niestety droga była kreta, a potwór bez problemy przebijał się przez bagna aż w końcu dogonił drużynę.

Na zmianę uciekali i walczyli, powoli oddalając się od potwora. Bertus, Burim i Elfka szyli ze strzał i bełtów próbując osłabić jak najbardziej stworzenie, a Hayss - swoją rodzinna tarcza - i Brat Clement - swoją magiczna, roślinna osłona - próbowali dać im jak najwięcej czasu. Niestety potwór okazał się za silny i ogromnie wytrzymały. Nie widać było po nim żadnego osłabienia, a kilkoma ciosami zniszczył tarcze Hayssa i osłonę Clementa.

Drużyna znowu podjęła ucieczkę, modląc się ponieważ tylko to im pozostało.

Po kilku trzymających w napięciu chwilach, gdzie na przemian próbowali unikać ciosów potwora i uciekać, bagienny troll zrezygnował z pościgu. Odwrócił się jakby nagle stracił zainteresowanie i pobiegł w przeciwna stronę.

Wszyscy odetchnęli z ulga, chociaż zaintrygowani byli, czy aby na pewno nie wystarczyło jeszcze trochę ciosów aby bestia padła.

Wszyscy wrócili do wioski i udali się do Burmistrza. Tam Elfka podjęła decyzje ze pójdzie zabić winnych śmierci jej narzeczonego. Burmistrz opowiedział drużynie także o świecie, opowiedział o krainach leżących obok, o ważniejszych postaciach i to co mniej więcej wie o zbliżającej się wojnie.

Drużyna podjęła decyzje, ze pomoże Elfce w zemście, mimo zbliżającego się cienia wojny...