Darwin, Afryka i ludobójstwo

Darwin, Afryka i ludobójstwo

Wsparcie które otrzymałem z Niemiec, jest moim głównym powodem do nadziei, że nasze poglądy ostatecznie zwyciężą.

Karol Darwin do Wilhelma Preyera, 1868 rok

W ostatnich dziesięcioleciach 19-stego wieku, teoria Darwina była coraz bardziej popularna wśród elity intelektualnej Niemiec.

Darwin twierdził, że ludzie i inne ssaki są produktem tego, co na nazwał doborem naturalnym.

Ślepej walki o byt w której przeżyli i rozmnożyli się najlepiej przystosowani a mniej sprawni zginęli

W swojej książce „O pochodzeniu człowieka” (The Descent of Man) Darwin wyjaśnił, że jego idea doboru naturalnego ma wpływ na ludzkie społeczeństwo.

Karol Darwin w sposób jasny był społecznym darwinistą, nie był tak porywczy jak społeczni darwiniści którzy podążali za nim później

Ale uważał w sposób jasny że Darwinizm powinien być stosowany w społeczeństwach ludzkich.

Darwin wyrażał obawy, że cywilizowane społeczeństwa szkodziły ludzkości poprzez pomoc biednym, dbając o chorych i ratując w każdy inny sposób tych których zabiła by natura

Darwin obawiał się że taki humanitaryzm może doprowadzić do ostatecznego zniszczenia rasy ludzkiej.

Darwin przewidywał także, że w przyszłości cywilizowane rasy ludzkie dokonają eksterminacji ras gorszych.

„W przyszłości, niezbyt odległej, w ciągu stuleci, cywilizowane rasy ludzkie z pewnością dokonają eksterminacji i zastąpią dzikie rasy ludzkie na całym świecie”

Karol Darwin, „Pochodzenie człowieka” (The Descent of Man)

Sam Darwin był ambiwalentny co do niektórych społecznych implikacji swojej teorii, ale w Niemczech pomysły Darwina dostarczyły nową generacje przywódców politycznych, myślicieli społecznych i naukowców

W raz z poglądem biologicznie uzasadnionej dominacji nad światem.

Jeśli czytacie ówczesnych naukowców z przełomu 19-stego i 20-stego wieku, wielu z nich promowało rasizm a nawet rasową eksterminacje.

Promowali idee zdobywania przestrzeni życiowej, rywalizację – wszystko to jest społecznym darwinizmem, były to rzeczy promowane do pewnego stopnia przez samego Karola Darwina i innych wiodących biologów.

**Wojna zniszczenia... to naturalne prawo, bez niego świat organiczny, nie mógłby kontynuować w ogóle swojego istnienia.**

- Niemiecki zoolog Gustaw Jager, 1870 rok

**Tak jak w naturze, walka o istnienie jest poruszającą zasadą ewolucji i perfekcji... więc także w historii świata destrukcja słabszych narodów przez silniejsze jest postulatem postępu.**

- Niemiecki Etchnolog Friedrich Hellwald, 1875 rok

**Według teorii Darwina, wojny były zawsze najważniejszej wagi dla ogólnego postępu ludzkiego gatunku... fizycznie słabsi, mniej inteligentni, niżsi moralnie, muszą ustąpić miejsca silniejszym.**

- Niemiecki biolog Henrich Ziegler, 1893 rok

Nie wszyscy niemieccy darwiniści bronili wojny jako biologicznego imperatywu, niektórzy w rzeczywistości istotnie krytykowali to jako podważenie doboru naturalnego.

Obawiali się, że wojny w Europie zabiją zbyt wiele ras wyższych.

Jednak nawet ci „pacyfiści” darwinowscy aprobowali zwykle wojny toczone przeciw rasom które uważali za niższe w skali ewolucyjnej – takich jak rdzennych mieszkańców Afryki.

W kolonii Niemieckiej w południowo-zachodniej Afryce obecnie znanej jako Namibia, społeczny darwinizm niemieckich dowódców wojskowych przeszedł z teorii w praktykę w latach poprzedzających I wojnę światową

Przeciętny Niemiec patrzy i traktuje tutaj rdzennych tubylców jak stworzenia znajdujące się mniej więcej an tym samym poziomie rozwoju co pawian”

* Niemiecki misjonarz w Afryce

W latach 1904-1908 wojsko niemieckie próbowało wyeliminować ludność Herrero w południowo-zachodniej Afryce, co niektórzy uczeni uważają za pierwsze ludobójstwo 20 wieku.

2 października 1904 roku, Generał Lothar von Trotha wydał to co później stało się znane jako rozkaz eksterminacji, deklarując że ludność Herrero musi opuścić niemiecką południowo-zachodnią Afrykę, lub stawić czoła wymarciu

Mężczyźni Herrero zostaną straceni a kobiety i dzieci zostaną wygnane na pustynię gdzie pomrą z głodu lub odwodnienia.

Von Trotha uzasadnił swoją kampanię eksterminacyjną wyraźnym wezwaniu do społecznego darwinizmu, jeden z gazet powiedział że ludzkie uczucia filantropii nie mogą zastąpić prawa Darwina; przetrwania dopasowanych

Kiedy kampania eksterminacyjna von Trotha wywołania w Niemczech sprzeciw, wdrożono nowy plan aby przenieść pozostałych Herrero do obozów koncentracyjnych, gdzie jeszcze więcej w końcu zginie z niedożywienia i wyczerpania.

W tych obozach śmierci Herrero byli poddawani eksperymentom medycznym przez niemieckich lekarzy. Ich czaszki były zbierane i wysyłane do Niemiec w celu ich zbadania w dziedzinie nauk rasowych.

Szacuje się że do 1908 roku ponad 80% mieszkańców Herrero zostało wyeliminowanych w południowo-zachodniej Afryce.

Tymczasem w Europie, niemieccy dowódcy wojskowi przygotowywali się do następnego konfliktu na swoim kontynencie.

W 1912 roku niemiecki generał Friedrich Von Van Bernhardi opublikował swój best-seller „Niemcy i kolejna wojna”

Bernhardi argumentował że walka o byt leży w życiu natury jako podstawa zdrowego rozwoju, a zatem wojna jest koniecznością biologiczną.

Podobne pomysły można znaleźć wśród przywódców wojskowych cesarstwa austro-węgierskiego.

Hrabia Count von Hotzendorf został nazwany przez jednego z uczynnych „architektem apokalipsy” za jego formacyjną rolę w I wojnie światowej.

Szef sztabu generalnego cesarstwa Austro-Węgier von Hotzendorf czytał Darwina już jako młody oficer i wkrótce zastosował darwinowski światopogląd do swoich idei prowadzenia stosunków zagranicznych.

Po wybuchu I wojny światowej, wielu niemieckich myślicieli powoływało się na teorię darwinowską aby uzasadnić konflikt.

W tym także wybitny zoolog Ernest Haeckel **–** wcześniejszy pacyfista.

Gdy to się zaczęło, wiele osób twierdziło że to część darwinowskiej walki o byt, nawet Ernst Haeckel napisał książkę podczas wojny w której mówił o niej jako walce o byt, argumentował tam że Francuzi używają czarnych sił kolonialnych przeciw wyższym Niemcom.

Uznał to za przerażające że zrobili coś takiego. I tak było wielu ludzi którzy uzasadniali wojnę w ramach darwinowskiej walki o byt.

Ostatecznie Niemcy i ich sojusznicy przegrali I wojnę światową, ale ideologia darwinizmu społecznego, która zainspirowała akademickich i wojskowych przywódców, przetrwał na kolejny dzień.

Wśród pokonanych żołnierzy niemieckiej machiny wojennej był młody kapral armii bawarskiej, mocno zgorzkniały po porażce Niemiec i ich sojuszników , kapral odnalazł nowy cel w swoim życiu

Poprzez przyjęcie nawet jeszcze bardziej fanatycznego darwinizmu społecznego niż ten, który został przyjęty przez przywódców II Rzeszy Niemieckiej.

W ciągu dwóch dekad cały świat pozna imię kaprala.

Prawo selekcji istnieje na świecie, i silniejszy oraz zdrowszy otrzymał z natury prawdo do życia... Biada każdemu kto jest słaby, tym którzy nie ostaną się na nogach! Niech nie spodziewają się żadnej pomocy od nikogo.

- Adolf Hitler