Wielki Radż

**Wielki Radż** to tropikalne państwo znajdujące się w Oriencie, pomiędzy Bliskim Wschodem a Han-Pai, którego liderem jest potężny Maharadża. Wielki Radż powstał kiedy prymitywne plemiona ludzi zaczęły się ze sobą łączyć poprzez wspólną religię.

Założony w latach przed wprowadzeniem systemu czasu przez legendarnego wojownika Sadiga Radżadę, Wielki Radż jest jedną z najstarszych cywilizacji które przetrwały próbę czasu i wieczne wojny, wraz z Imperium Aaronów, jednak zdecydowanie nie aż tak potężną. Toczą od czasu do czasu walki z Radżem Słoni - złowrogimi kultystami bogini Kali oraz sprzymierzeńcami Zakonu Czarnego Krzyża, a także grupkami Gnolli i Goblinoidów.

## Historia

### Powstanie

Tereny Wielkiego Radżu od zawsze były zamieszkiwane przez prymitywne plemiona ludzi o przyciemnionej skórze wyznających ten sam panteon bogów z mniejszymi zmianami od plemiona, do plemiona. Około -290 roku pojawił się w tym regionie potężny wojownik Sadig Radżada, który namówił plemiona do buntu przeciwko Goblinoidom, które okupowały dżungle i zmuszały ludzi do niewolniczej pracy.

Kiedy Goblinoidy odeszły, ludzie zaczęli łączyć się w większych wioskach, budując je na ogół na obrzeżach dżungli i w pobliżu rzek.

### Wojna z Elfami

   Około -172 roku powstało w regionach dżungli Królestwo Khurii, cywilizacja Rakshasa. Elfy, które de facto rządziły tymi regionami w ówczesnym czasie uznały to za jawną prowokację dla ich władzy; w szczególności dlatego, że plemionami elfów żyjących w dżungli dowodził król Turanduil, znany ze swojego uprzedzenia do nie-Elfów, wliczając w to nawet ludzi.

Rakshasa dowiedziały się o tym i zdecydowały się wykorzystać raczkujący Wielki Radż zrzeszający większość ludności dżungli w jedno do walki z Elfami; posłańcy Rakshasa udali się do niebronionych samotnych ludzkich wiosek umieszczonych na szlakach handlowych, aby poinformować podróżujących ludzi o tym, że Elfy prawdopodobnie planują dokonać na nich ludobójstwa.

Elfickie armie wyruszyły na Khurię i Radż kilka miesięcy później, ale ludzie i Rakshasa byli już przygotowani na atak. Pierwsza bitwa rozległa się na trawiastych równinach Kabatu na granicy Khurii i Radżu, gdzie wojska Radżu wspierane przez Rakshasa rozgromiły Elfy, korzystając głównie ze swojej znajomości głębokiej dżungli.

   Podczas tej wojny także po raz pierwszy oddzielił się Radż Słoni; ekstremistyczni wyznawcy bogini Kali, którzy dostrzegli w chaosie wojny doskonałą okazję, aby przejąć władzę za pośrednictwem intryg i knucia, zwłaszcza że Elfy powoli zaczynały wygrywać, w szczególności na terenach, na których założyły już swoje miasta, a nie tylko osady.

Radż Słoni stał się trzecią stroną wojny, walcząc zarówno z Elfami, jak i z Radżem i Rakshasa, wszystko byle tylko przejąć władzę nad orientalnymi dżunglami. Przez ten cały czas Han-Pai ignorowało konflikt, albowiem odbywał się on na tyle z dala od ich granic, aby uznać go za niegodny uwagi i nieszkodliwy; co prawda Cesarska Armia mogłaby interweniować i przejąć cały Radż, ale wtedy orientalnemu imperium zagroziłoby niebezpieczeństwo agresji ze strony całej cywilizacji Elfów, które mogłyby odebrać przejęcie de facto będącego w ich posiadaniu Radżu za inwazję.

### Pokój w Kabatu

Minęło wiele miesięcy, podczas których zjednoczone siły Radżu i Królestwa Khurii najpierw zepchnęły Radż Słoni na trzęsawiska Pagatu, a później oblężyły i zniszczyły Elfickie miasto Faalshara, oraz garnizon Elfickiej armii Ari Aethel i powoli zbliżały się do zamku Turanduila, fortecy Oshath Edhil umieszczonej nieopodal gór Kimalaya Joh-Ahsa.

Po utraceniu garnizonu umieszczonego blisko rzeki, którą Elfickie łodzie rozprowadzały po kontynencie żołnierzy i surowce, wojska Turanduila były osłabione i zaczęły się wycofywać do zamku, a ostało się ich zaledwie kilka tysięcy, większość bowiem bez swoich dowódców i rozkazów zaginęła w dżungli, lub została wybita przez armie Khurii i Radżu. Nie mając innego wyjścia, Turanduil musiał podpisać pokój z obiema nacjami, a podpisał go w świątynii w Kabatu.

### Roczna Wojna

    W latach 700-710, krajem dowodził Maharadża Ćamdrakupta, a wielu uważa, że gdyby nie jego taktyczny geniusz, Wielki Radż, oraz Królestwo Khurii stałyby się ofiarami Waelt i Północnej Federacji, które chciały razem zdobyć odrobinę terenu Khurii i Radżu i przeprowadziły inwazję na szeroką skalę przez Góry Samotne na dżungle. Ćamdrakupta, oraz generał Śeran z Khurii walczyli z oddziałami z Federacji i Waelt przez cały rok, aż w końcu zdecydowano się wycofać z walki z jego wojskami i Wielki Radż został pozostawiony samemu sobie.

Podczas Wielkiej Wojny, Maharadża Ćandeker II poprowadził wojska Radżu do zwycięstwa nad Nieumarłymi z wsparciem Królestwa Khurii, oraz naczelnego generała Han-Pai i jego wojsk. Nieumarli sprzymierzyli się co gorsza z infiltrującym Wielki Radż Radżem Słoni, którego Maharadża, Molus Ćsiram sprzymierzył się z Nieumarłymi.

### Pościg Kupców

Około roku 1117 do 1119, kupcy z Swergje, na czele z kupcem Fyrgisem Kelgiem próbowały prześcignąć się w posiadaniu kakao z naczelnym kupcem-przedsiębiorcą z Wielkiego Radżu, Kulumarem Tamalem, ku oburzeniu Swergów jednak, Radżowie wygrali, a Swergje zerwało wszelakie kontakty z egzotycznym państwem.

## Geografia

Wielki Radż porasta gęsta, nieprzebyta dżungla, która nie jest jednak aż tak niebezpieczna i zarośnięta jak śmiertelny gąszcz Mondares, czy busze Starego Kontynentu. Kraina ta jest w dużej mierze równinna, choć zdarzają się rozmaite wzgórza, a nawet małe pasma górskie, te jednak całkowicie przykrywa dżungla do tego stopnia, że nie są umieszczane na mapach.
Wielki Radż jest pełen osad, wsi i kilku mniejszych lub większych miast, z czego największymi miastami Wielkiego Radżu są Bondaradż i Sudagar Radż, w którym to znajduje się pałac Maharadży, władcy kraju. Władza Maharadży jest dziedziczna i zostaje nim zawsze najstarszy syn obecnego Maharadży.
Od Wschodu Wielki Radż graniczy z górami Kimalaya Joh-Ahsa, z których czasami schodzą Yeti i w których znajdują się siedziby lokalnych kultów Czarnego Krzyża sprzymierzone z Radżem Słoni.

## Kultura

    Mieszkańcy Radżu i ich wiara jest wyjątkowo interesująca, wierzą oni bowiem w to, że człowiek może się odrodzić po śmierci za pomocą procesu zwanego reinkarnacją, oraz prawo akcji i reakcji które nazywają karmą, jakie najczęściej określa się też jako Powracające Dobro i Powracające Zło - każdy dobry uczynek sprawia, że los uśmiechnie się dla osoby która go wykonała, podobnie każdy zły sprawi, że stanie się jej coś złego. Wierzą w wiele bóstw pod wieloma formami, takimi jak Śiwa, Ganeśa, czy bogini Kali.

Symbolami tej religii są przypominająca zawijasy litera OM, oraz swastyka, a świętymi księgami tej religii są Wedy, których to oryginalna kopia zamknięta jest w pałacu Maharadży od tysiącleci.
Mieszkańcy Radżu nie jedzą też wołowiny, ponieważ uznają krowy za zwierzęta święte, oraz posiadają specyficzny system kast.
Kilka z ciekawszych tradycji popularnych w Radżu to między innymi medytowanie celem kontemplacji, czarowanie i hipnotyzowanie węży i tygrysów, połykanie ognia i stąpanie po gorących ogniach. Najczęściej tego typu czynności wykonują biedni, żebrzący mnisi zwani fakirami, pochodzący z Bliskiego Wschodu.

Mieszkańcy Eauty mają bardzo niskie mniemanie o społeczeństwie Radżu, które uznają za dziwne, szalone, a nawet za obrzydliwe. Legendy o gwałtach, porywaniu kobiet, wymiotowaniu i defekowaniu się na ulicach i produkowaniu przez wizjonerów z Sudagar Radż tysięcy dziwacznych wizji z kolorowymi, przerażającymi postaciami i nawiedzaniu nimi dzieci na zlecenie boga Ganeśa są wyjątkowo popularne pośród Jermańskich czy Latreńskich geografów i etnografów. Pomimo tego, wielu podróżników którzy spotkali mieszkańców Radżu, uważa ich za wyjątkowo pomocnych i miłych, choć do pewnego stopnia ekscentrycznych.

## Wojskowość

O armii Wielkiego Radżu wiadomo bardzo mało, ponieważ jest rzadko mobilizowana - ochrona przed kultystami Czarnego Krzyża i najeźdźcami ze Słoniego Radżu leży w interesie lokalnych milicji, składających się z mężczyzn ubranych w turbany i uzbrojonych w muszkiety, rzucane dyski nazywane czakramami i zakrzywione miecze.

Z Wielkiego Radżu pochodzą Najemni Muszkieterzy Radżu, którzy służą w wielu armiach jako najemnicy, a następnie powracają do Radżu z doświadczeniem i pamiątkami dla rodziny.

## Fauna i Flora

    Fauna Wielkiego Radżu jest niemziernie bogata i wielu ciężko wymienić wszystkie istoty żyjące w dżunglach tego regionu, od ptaków po małpy. Na szczycie łańcucha pokarmowego Radżu znajdują się tygrysy i dzikie psy zwane cyjonami.

W lasach Wielkiego Radżu warto mieć się na baczności, albowiem wiele stworzeń żyjących w nich jest wobec ludzi agresywnych, od mogących czaić się wszędzie tygrysów i Mantykor, po znajdujące się w najgłębszych odmętach dżungli Radżu plemiona dzikich małpoludów Kalabandar i Barmanu (powstałe kolejno z langurów i makaków) powstałe z powodu skażenia Magią populacji małp, aż po pożerające krowy mięsożerne drzewa, wielkie Gigantopiteki, a nawet wielkie węże, których jad jest wyjątkowo nieprzyjemny.

Legendy krążące wokół Radżu i docierające do uszu podróżników opowiadają też o jeszcze gorszych bestiach - duchach Preta i przerażających potworach Piśāca które pożerają wszystko, w tym ludzi, hordach Nieumarłych sprzed wieków szukających zemsty, oraz wreszcie o ogromnych cyklopach Kabandha. Wszystko to sprawia, że mieskzańcy Radżu nie opuszczają wiosek w nocy, a ogień noszą ze sobą niemal zawsze.