Pal Burg

**Pal Burg** - największe, najstarsze i najlepsze miasto w Pallasie, na kontynencie Kalcedonia i planecie Olbus. Siedziba gminy Pal Burg, powiatu palburskiego i województwa palburskiego, a także stolica Pallasu.

## Historia

Miasto Pal Burg powstało w roku 4000 pne wraz z państwem Pallas. Założył je Pal, a nazwa miała oznaczać *miasto Pala*. Pal w końcu ogłosił się Palem I i ogłosił, że od teraz rządzi Pallasem, a za swoją siedzibę będzie miał Pal Burg. Oprócz tego założył jeszcze 4 miasta i 1 wieś. Pal I ogłosił też, że miastami będą rządzić burmistrzowie, a wsiami sołtysowie i oba urzędy będą dziedziczne. Początkowo Pal Burg nie wyróżniał się spośród innych miast: jego centrum stanowił rynek, gdzie przebywali kupcy i sprzedawali swoje towary.

Z czasem, jak Pallas się rozrastał, pojawiła się konieczność wprowadzenia jakiegoś podziału. Wprowadzono podział na komuny (pal. *koms*), a Pal Burg stał się siedzibą komuny Pal Burg. Urząd władcy komuny nosił nazwę komunista i stanowisko też było dziedziczne. Król Pallasu rządził za to jednocześnie miastem i komuną, a burmistrzowie/sołtysowie miejscowości, gdzie mieściła się siedziba komuny, byli jednocześnie ich komunistami. Pierwszymi komunistami byli synowie króla. Z czasem komuny zastąpiono jednak gminami (pal. *gmins*), a komunistów nazwano wójtami. Na każdy urząd władczy król obstawiał swoich kolegów z zamku. Kiedy Pallas się rozrastał, podział na gminy był niewystarczający. Wprowadzono nową jednostkę podziału, ale nie wiedziano, czy nazwać ją powiat (pal. *powt*), czy hrabstwo (pal. *hrabv*), więc zaakceptowano obie. Powiatem/hrabstwem rządził hrabia i też był to urząd dziedziczny. Hrabiami stawali się wójtowie gmin, w których siedzibę hrabstwa ustanawiano.

Z czasem postanowiono podzielić kraj na województwa (pal. *woj wod lands*), bo powiaty i gminy to dalej było za mało. Na początku były tylko trzy województwa, a województwami rządzili wojewodowie. Stawali się nimi hrabiowie tych powiatów, w których urządzano siedzibę województw. W związku z tym król Pallasu rządził jednocześnie miastem Pal Burg, gminą pal Burg, hrabstwem Pal Burg, województwem palburskim i Pallasem. W czasach wprowadzenia województw odkryto, że kilometry od granic Pallasu mieszkają ludzie mówiący bardzo podobnie i w pełni zrozumiale dla Pallasyjczyków. Mieli również podobne obyczaje, więc nazwano ich Pallasyjczykami. Regionalne odmiany języka pallasyjskiego nazwano dialektami, a za standard językowy uznano dialekt centropalski (czyli wariant mowy używany przez ludzi z województwa palburskiego).

Pal Burg był pierwszym miastem, które powiększyło swój teren. Doszło do zburzenia fragmentu murów miejskich i szerszej ich odbudowy. Niektórzy ludzie z obrzeży chcieli mieszkać w Pal Burgu, bo uważali, że to dużo zmieni. Dzięki nim to zaczęło naprawdę dużo zmieniać. Pal Burg był też pierwszym miastem, które wchłonęło inne miasto, a także pierwszym miastem, które wchłonęło wieś. Był jednocześnie pierwszym miastem, które zrobiło jedno i drugie. O znaczeniu Pal Burgu ostatecznie świadczy to, że pojawiła się konieczność stworzenia pomocniczego rynku. Od tej pory rynek w centrum nosił nazwę Główny Rynek, a mniejszy, położony na północny wschód od Głównego, otrzymał nazwę Mały Rynek.

Pal Burg był także pierwszym miastem, gdzie momentami przebywało więcej ludzi niż mieszkało, bo z całego Pallasu potrafili się tu zjeżdżać kupcy i rzemieślnicy, żeby na którymkolwiek z rynków oferować swoje towary i usługi, a także różni dostojnicy tu przybywali ~~chlać~~ biesiadować. W Pal Burgu także rozwijała się turystyka, bo wielu ludzi zwyczajnie ciekawiło, jak wygląda siedziba samego króla oraz największe miasto, więc tu przyjeżdżali, żeby tylko popatrzeć. Dodatkowo artyści i technicy z Pal Burga mogli dużo pozwiedzać z Pallasie, bo byli pragnieni przez mieszkańców z różnych stron państwa. Podejrzewa się też, że w pewnym momencie ok. 10% mieszkańców Pal Burga nie pochodziło z niego, a z odległego miejsca w Pallasie.

W 313 doszło do rozpadu Wielkiego Pallasu, a co za tym idzie, zmniejszenia wpływów Pal Burga. Wzrosła gęstość zaludnienia Pallasu i powstawały nowe miasta, ponieważ nie każdy Pallasyjczyk chciał mieszkać w którymkolwiek z nowo powstałych państw, tylko dalej chciał mieszkać w Pallasie. To doprowadziło do tego, że Pal Burg musiał powiększyć się czterokrotnie. Pal Burg został podzielony wtedy na 4 części. 1. część otrzymała nazwę Stare Miasto i tam znajdowały się oba rynki, 2. część była częścią mieszkalną dla tutejszych, 3. część powstała dla wprowadzających się tu przybyszy z dawnych ziem Pallasu, a 4. część była dla jednych i drugich. W wyniku rozrostu miasta powstały dwa nowe rynki. Dotychczasowy Główny Rynek zmienił wtedy nazwę na Stary Rynek, a w jednej z nowych części miasta powstał nowy Główny Rynek oraz tzw. Średni Rynek, którego rola była, jak sama nazwa wskazuje, średnia. Równocześnie zamek króla przeszedł rozbudowę.

Dodatkowo burmistrzowie i sołtysowie przestali być wójtami, bo dokonano w pewnym momencie rozdziału obu urzędów i od tej pory burmistrz/sołtys byli odrębną osobą, co wójt. Równocześnie władze powiatowe zostały podobnie rozdzielone i władza nad miastem będącym siedzibą powiatu przypadała jedynie burmistrzowi, ale gminą, w której to miasto się znajdowało, wspólnie rządzili burmistrz i hrabia. Wojewoda za to rządził tylko hrabstwem, gdzie miała miejsce siedziba województwa, a samą siedzibą i jego gminą rządziła ta sama osoba. Równocześnie Pal Burgiem i jego gminą rządziła ta sama osoba, a król rządził tylko województwem palburskim i Pallasem. Hrabstwem Pal Burg obaj za to rządzili nadal wspólnie.

W 337 Pallas rozpoczął kolonizowanie Amii, więc niektórzy mieszkańcy Pal Burga wyjechali mieszkać na koloniach, dzięki czemu trochę mieszkańców ubyło, ale samo państwo się wzbogaciło na nieznanych dotąd surowcach. Równocześnie stworzono w Pal Burgu 5. część, w której mieszkali Gnidzi. Wtedy też gminy, gdzie miała miejsce siedziba hrabstwa, przestawały być rządzone przez burmistrza i hrabię, tylko wprowadzano urząd wójta, a wojewodowie wciąż rządzili hrabstwami. Hrabstwo palburskie otrzymało swojego hrabię, ale wspólnie z burmistrzem Pal Burga rządził on gminą Pal Burg, a wspólnie z królem Pallasu województwem palburskim. W 378 część, gdzie znajdował się Średni Rynek, nazwano Średnie Miasto i po drugiej stronie miasta stworzono nową część dla lokalnych mieszkańców. Mieszkańców też przybyło, bo to był też rok, kiedy powstało nowe państwo, czyli Hunria, i stamtąd niektórzy Pallasyjczycy zostali przegonieni, a niektórzy Gnidzi dobrowolnie poszli za nimi. Wtedy wojewoda przestawał rządzić hrabstwem, a miastem wojewódzkim i jego gminą zaczęły rządzić różne osoby. W przypadku Pal Burga i okolic nic się nie zmieniło.

W 395 zmarł król Pal III Wielki, a jego następca Pal IV w końcu rozdzielił wszystkie te wyżej wspominane urzędy, czyli miastem, gminą, powiatem, województwem i państwem rządzili w końcu różni ludzie. W 476 zawarty został sojusz pallasyjsko-ursaryjski, w wyniku którego niektórzy Pallasyjczycy przybyli do Pallasu, więc ludność m.in. Pal Burga wzrosła. Po dwóch wojnach pallasyjsko-damadańskich Pallasyjczycy również uciekali i byli przeganiani z Damadanii, przez co ludzi w Pallasie przybyło. Kiedy w 496 powstało takie coś jak naród storkijski, niektórzy Pallasyjczycy ze Storkii wyprowadzali się do Pallasu. Z czasem w Kalcedonii rósł także brak tolerancji wobec Gnidów, których też przybywało w Pallasie (ale jednak nieznacznie). Z czasem, jak Pal Burg się rozrastał, władze postanowiły zastąpić części osiedlami (po prostu każda część otrzymała nazwę).

W 1453 Zjednoczone Województwa Amii wywalczyły niepodległość, ale nie każdy mieszkający tam Pallasyjczyk tego chciał, więc niektórzy zjechali do Pallasu. Niektórzy z nich od setek pokoleń nawet nie wiedzieli, jak Pallas wygląda. Wtedy to w Pal Burgu osiedla zastąpiono dzielnicami, a także znowu powiększono Pal Burg. Pojawiła się dzielnica o nazwie Nowe Miasto i na niej stworzono Nowy Rynek, bo ze Średniego też uciekano. Równocześnie przedłużono Główny Rynek i znowu rozbudowano Zamek Królewski. Od tej pory Pal Burg miał aż 5 rynków, co świadczyło o jego potędze. W 1455 Pallas sprzedał Storkię Ursarii, co spowodowało kolejny przypływ ludności pallasyjskiej i konieczność powiększenia Pal Burga.

W 1492 Pallas sprzedał niektóre kolonie innym państwom i rozpoczął kolonizowanie innych kontynentów, więc na początku ludzi przybyło, ale z czasem się trochę wyrównało, ale ludzi znowu przybyło, jak Netarlandia ogłosiła niepodległość. W 1517 państwo ursaryjsko-arańskie zajęło Bafanię i Świeńsk. Z Bafanii wysiedlono prawie wszystkich Pallasyjczyków, a ze Świeńska tylko nieliczni uciekli. Wielu z nich wszystkich przybyło do Pal Burga. Brakowało już miejsca na tych wszystkich ludzi i trzeba było wchłaniać coraz więcej zamieszkanych już miast i czasami jakieś wsie. Miasto nie likwidowało już rynków dawnych miast, bo nie było na to czasu, a były one przydatne. Dodatkowo dzielnice nazwano osiedlami, ale osiedla zaczęto łączyć w dzielnice. To stawało się coraz bardziej typowe dla dużych miast. W 1526 Pallas zaatakował i uzależnił od siebie Dagardejan i nieliczni stamtąd Pallasyjczycy zamieszkali w Pallasie. Dodatkowo w 1527 Anflia zajęła pallasyjski Kipier i niektórzy z jego mieszkańców uciekli do Pallasu, w tym też niektórzy do Pal Burga. W XVI wieku coraz więcej mieszkańców miasta nie pochodziło z niego. Rok 1527 to też był rok kolejnej rozbudowy Zamku. Powoli jednak mieszkańców niepochodzących z miasta ubywało w wyniku kolonizacji przez państwo coraz to odleglejszych ziem, a ci bardziej ciekawi świata wyprowadzali się do kolonii.

W 1600 Pallas odzyskał Bafanię i potomkowie Bafańczyków mieszkający w Pal Burgu wrócili tam, więc populacji trochę ubyło. Świeńsk został za to zajęty przez Hokię i niektórzy Pallasyjczycy stamtąd zamieszkali w Pallasie (większość w Pal Burgu). Po tym wszystkim zależna od Damadanii Storkia zajęła pallasyjską Amalenię i tamtejsi Pallasyjczycy zostali wysiedleni do Pallasu, więc liczba ludzi w Pal Burgu się wyrównała. Dodatkowo Pallasyjczycy ze Storkii nie chcieli być zależni od znienawidzonej Damadanii, więc liczba ludzi w Pal Burgu trochę wzrosła. W 1621 niektórzy hokijscy Pallasyjczycy uciekli do Pallasu (głównie do Pal Burga albo i dalej). W 1648 Rugalion, Dagardejan i Orminkia się zjednoczyły, a to się niezbyt spodobało niektórym Pallasyjczykom z Dagardejanu i przyjechali oni do Pallasu (duża część z nich do Pal Burga). W 1688 Pallas odzyskał Amalenię i potomkowie Amaleńczyków wrócili tam. Równocześnie Pallas odzyskał Świeńsk i władze postanowiły zasiedlić go, bo miał dosyć niską gęstość zaludnienia, więc liczba ludności w Pal Burgu odrobinę spadła. Znalazło się więc miejsce na rozbudowę Zamku Królewskiego :P Wtedy postanowiono, że niektóre osiedla staną się częściami dzielnic, a osiedla zostaną podzielone na części osiedli, bo miasto już było dosyć duże i wszystko to w celu ułatwienia wielu spraw.

W 1720 doszło znowu do rozbudowy Zamku Królewskiego. Kiedy miasto się rozrastało, stworzono kilka nowych rynków, ale nie miały one nigdy jakiegoś gigantycznego znaczenia. W 1759 Storkia stała się niezależna, więc niektórzy Pallasyjczycy znowu wrócili do Pallasu, bo oni w Pallasie wciąż widzieli swoją ojczyznę. W 1770 miała miejsce kolejna rozbudowa zamku. Wtedy wszystkie osiedla stały się częściami dzielnic, a to części dzielnic zaczęły dzielić się na osiedla, a osiedla dalej się dzieliły na części osiedli :P Problemy wielkiego miasta i te sprawy. W 1789 doszło do aneksji Ursarii przez Pallas, a brak granicy wykorzystali niektórzy Pallasyjczycy, żeby wrócić do Pallasu. Część z nich była nieoryginalna i zamieszkała w Pal Burgu. Wtedy też zauważono, że tworzenie nowych rynków było bezcelowe, bo handlarze uciekali na giełdy, a rynki coraz częściej służyły do spotykania się. Władze zaczęły wtedy tworzyć place miejskie, żeby ludzie na nich się spotykali. Próbowano ściągnąć handlarzy i kupców na rynki, ale bez skutku. W 1800 znowu rozbudowano zamek, a niektóre miejscowości, które Pal Burg chciał przyłączyć, nie za bardzo tego chciały, bo miały dobre źródła dochodów. Władze miasta wymyśliły więc coś oryginalnego i pozwoliły całym gminom istnieć w obrębie miasta Pal Burg. Istnieją więc tzw. miasta w mieście. Kiedy nie udawało się ściągnąć handlarzy i kupców z powrotem na rynek, zaczęto tworzyć targi. To był tak dobry pomysł, że ludzie sami też zaczęli je tworzyć. Oryginalne rynki były więc głównie ciekawostką historyczną (ale Mały Rynek do dzisiaj poniekąd działa i realizuje swoje zadanie handlowe).

W 1850 Ursaria odzyskała niepodległość i niektórzy Pallasyjczycy stamtąd przyjechali do Pallasu, bo chcieli dalej w nim mieszkać. Równocześnie Pallas i Duża Barania zaczęły walczyć o Kipier, więc część Pallasyjczyków przyjechała do Pallasu, żeby uniknąć oglądania walk. Częśc z nich zamieszkała w Pal Burgu, ale duża część na wyspach. W 1910 ponownie rozbudowano zamek, a w 1912 pallasyjskie półkolonie otrzymały niepodległość z powodu odrębności kulturowej. Ci jednak, co dalej czuli przywiązanie do Pallasu, zamieszkali w nim. Głównie w Pal Burgu, bo byli nieoryginalni. W latach 1914-1918 miała miejsce I wojna światowa. Rząd damadański wysiedlał wtedy wielu Pallasyjczyków i zostawiał ich samym sobie. W 1918 Kipier oficjalnie był niepodległy, ale ludzie dalej ze sobą walczyli. Ci, którzy nie chcieli tego widzieć, zamieszkali w Pallasie (wiadomo, w jakim przeważnie mieście się osiedlali).

W latach 1939-1945 miała miejsce II wojna światowa, a zaraz po niej miała miejsce III wojna światowa. Ponad 90% światowej populacji Gnidów wyginęło, co oznaczało spore wyludnienie Pallasu. Wielu Pallasyjczyków też pomarło, a wielu w 1945 wyjechało do Dużej Baranii, w 1950 do Rajfandii, w 1960 do Seronkii, w 1970 do Damadanii, w 1980 do Aranii, w 1985 do Netarlandii, a w 1990 do Ursarii. Popularnym celem także było ZSA i czasami Zaoralia, więc przyrost ludności nie był jakiś gigantyczny. W 1960 zaczęto również otwierać galerie handlowe, bo w latach 50. ludziom powoli się odechciewało chodzenia na targi. Kiedy istniały już galerie handlowe, ludzie stwierdzili, że targi też są fajne :P A w 1990 doszło do kolejnej rozbudowy Zamku Królewskiego. W 2012 Pallas stał się państwem wielokulturowym, bo wielu ludzi z wielu państw przyjechało do Pallasu i Pallasyczycy z 90% zaczęli stanowić 60%. Wielu nich chciało do Pal Burga i wtedy Pal Burg musiał znowu poszerzyć swoje granice (i to mocno), a galerie handlowe zmieniły swoje zastosowanie i nie były tylko centrami handlowymi, ale również rozrywkowymi, usługowymi itp. itd. etc. Przynajmniej ci obcokrajowcy w tym Pallasie nie będą się nudzić. Równocześnie w niektórych miastach handlarze powoli wracają na dawne rynki.