True Kazamarith : THe Basics ( Novel 2 ) -TH-

เขียนโดย/Written By : Azenkl

## ตอนที่ 1

Sarn ตื่นขึ้นมาบนเตียงในบ้านของนางตามปกติแต่ว่าทุกครั้งที่นางตื่นขึ้นนั้น นางกลับไม่รู้สึกคุ้นเคยกับสิ่งรอบตัวของนางเลย Sarn นั้นเดินไปในห้องครัวและเอาอาหารในตู้เย็นมาอุ่นกิน ก่อนที่นางจะออกไปเดินเล่นนอกบ้านเล้วนางก็คิดว่า { ฉันรู้สึกไม่คุ้นเคยกับอะไรสักอย่างเลยแฮะทั้งๆที่ใช้ชีวิตมานานแล้วนะ...แต่สิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกไม่คุ้นเคย น่าจะเพราะฉันเห็นเทวทูติ และปีศาจเป็นบางครั้งหรืออะไรกันนะ } แล้ว Sarn ก็เดินไปในป่าเพราะอยากจะหาที่พักผ่อนที่ไม่มีเสียงรบกวนอื่นๆนอกจากสิ่งที่อยู่ในป่าเป็นธรรมดาอยู่แล้ว Sarn นั้นเดินหาต้นไม้แปลกๆอยู่สักพัก...แล้วนางก็เจอกับต้นไม้ต้นหนึ่งที่สูงกว่าต้นไม้แบบเดียวกันถึง 5 เท่า Sarn นั้นยืนมองต้นไม้ต้นนั้นอยู่นาน แล้วนางก็ไปนอนพิงต้นไม้ต้นนั้นเพราะนางรูสึกเพลียนิดหน่อย...{" นี่เธอน่ะ "} Sarn นั้นได้ยินเสียงแปลกๆในหัวไม่สิน่าจะในความฝันซะมากกว่า Sarn มองหาคนที่พูดกับนางอยู่ในฝัน {"ฉันนั้นไม่มีร่างกายทางกายภาพหรอกนะ ไม่มีแม้แต่ในรูปแบบของแนวคิด ฉันในตอนนี้นั้น แค่การปรากฏตัวให้เห็นยังทำไม่ได้ในตอนนี้"} แล้ว Sarn ก็คิดสงสัยและกล่าวว่า "แล้วที่มาคุยเนี่ยมีอะไรรึปล่าวคะ?" แล้วสิ่งนั้นก็ตอบ Sarn ไปว่า {" ฟังดีๆล่ะเพราะอีกเดี๋ยวเจ้าจะตื่นแล้ว เจ้านั้นเคยถูกลบตัวตนโดย Absolute Nothingness ย่อยภายในจักรวาลนี้ และฉันที่เป็นตัวตนแยกของเธอนั้น ไม่ได้ถูกลบไปและมาอยู่ในตัวตนใหม่อย่างเธอนั้นนะ มันทำให้เธอไม่คุ้นเคยกับโลกที่ถูกเขียนใหม่โดย Absolute Nothingness ย่อยภายในจักรวาลนี้... หากเจ้าเข้าใจแล้ว ความทรงจำและพลังทั้งหมดของตัวเธอ ในตอนล่าสุดในการดำรงอยู่ของจักรวาลที่แล้วที่ถูกลบไปนั้น ก็จะกลับมาเองผ่านตัวตนของฉันที่เป็นสิ่งผิดปกติไปแล้ว... ไว้คุยกันใหม่นะ Sarn ตนใหม่"} Sarn ตื่นมาในโลกแปลกๆที่นางไม่คุ้นเคยจริงๆแล้ว มีเพียงสิ่งเดียวที่นางคุ้นเคยคือต้นไม้ที่นางนอนพิงไป

**จบตอนที่ 1**

## ตอนที่ 2

Sarn เดินสำรวจรอบๆสถานที่ๆนางอยู่แล้วนางก็คิดว่านี่น่าจะเป็นต่างโลก แล้ว Sarn ก็เดินไปทั่วป่าที่นางอยู่เพื่อที่จะหามอนส์เตอร์ ที่นางคิดว่าสามารถกินได้ Sarn เลยสำรวจป่าต่อจนไปเจอกับหมูยักษ์ตัวนึง แล้ว Sarn ก็คิดว่า { หมูตัวนั้นตัวใหญ่ดีนะวจะเอามันไปทำอะไรกินดี...ว่าแต่ฉันจะสู้ไหวเหรอ } แล้วก็มีเสียงของ อีกตัวตนตนของ Sarn ในหัวของนางว่า {"ก็เอาหินไปทำอาวุธสิ"} เมื่อ Sarn ได้ยินแบบนั้นนางก็คิดอยู่สักพักก่อนจะเอาหินมาสร้างหอกจำนวนหนึ่ง และ ขวานใหญ่มาอันนึง Sarn ดูรูปร่างของหมูขนาดใหญ่ตัวนั้นว่ารูปร่างมันเป็นยังไง แล้ว Sarn ก็เห็นว่าหมู่ตัวนั้นมีเขายาวเหมือนกับแรด แต่มันคือหมูที่มีเขา แล้ว Sarn ก็ขว้างหอกที่นางทำมาจากไม้กับหินใส่หมูตัวนั้น ทำให้หมูขนาดใหญ่ตัวนั้นพุ่งใส่ Sarn เพื่อจะใช้เขาของมันแทง Sarn แต่ Sarn ก็ขว้างหอกอีกอันเข้าตาข้างขวาของมัน ทำให้หมูตัวนั้นตาบอดไปข้างนึง แล้ว Sarn ก็เอาขวานใหญ่มาฟันคอหมูขนาดยักษ์ที่ไม่ได้ตัวใหญ่มากนักทีเดียวตาย. แล้วทั้งตัวของ Sarn ก็โชกเลือดของหมูขนาดยักษ์ตัวนั้น แล้ว Sarn ก็ทำการชำแหละหมูยักษ์ตัวนั้น และย่างกินตรงนั้นเลย เมื่อ Sarn กินจนอิ่มแล้วนั้น Sarn ที่ทั้งตัวเต็มไปด้วยเลือดนั้น ก็เดินหาแอ่งนำ้ในป่าที่นางอยู่และไม่รู้ว่าจะหาเจอไหม เมื่อ Sarn เจอแอ่งนำ้แล้ว แทนที่ Sarn จะลงไปล้างตัวเลยนางก็ชะงักไป เพราะ Sarn คิดขึ้นว่าในนำ้นันจะมีตัวอะไรอยู่รึปล่าว... อีกตัวตนของ Sarn นั้นก็ถอนหายใจในหัวของ Sarn และ ชำระล้างแอ่งนำ้นั้นแบบไม่มีแบคทีเรีย หรือ สิ่งมีชีวิตขนาดเล็กอยู่เลย และเปลี่ยนมันเป็นที่อาบนำ้ซะงั้น Sarn ก็ขอบคุณอีกตัวตนของนางและลงไปอาบนำ้ซะเลย ระหว่างที่นางอาบนำ้อยู่นางก็เห็นถำ้บางอย่าง Sarn ก็คิดจะไปสำรวจและเกือบลุกออกไป แต่ยังดีที่ อีกตัวตนตนของ Sarn ห้ามไว้ทันโดยบอกว่า {"เฮ้ย!?เดี๋ยวเถอะ! ถ้านั่นเป็นรังก็อบลิน!เดี๋ยวเราชิบหายแน่ๆ!"} เมื่อ Sarn ได้ยินแบบนั้น Sarn เลยนั่งแช่นำ้ต่อไปสักพักและเอาดาบออกมาเพราะไม่อยากเจอก๊อบลินในตอนนี้ แล้ว อีกตัวตนตนของ Sarn ก็พูดว่า {"เดี๋ยวนะแล้วชุดเปลี่ยนล่ะ"} แล้ว Sarn ก็กล่าวว่า "ใครส่งฉันมา ตอนแรกฉันกะจะพักผ่อนในป่า แล้วไหงฉันถึงมาเจอเหตุการณ์แบบนี้" อีกตัวตนตนของ Sarn ก็กล่าวว่า {"งั้นใครมาก็สังหารไปให้หมดเลย"} Sarn ถามตัวนางอีกตนว่า "เธอสร้างชุดให้ไม่ได้เหรอ?" แล้ว อีกตัวตนตนของ Sarn ก็กล่าวว่า {"ก็พลังของฉันน่ะ มันหมดไปตั้งแต่ที่ฉันชำระล้างแอ่งนำ้ และเปลี่ยนมันเป็นที่อาบนำ้ไปแล้วนี่!?"} แล้ว Sarn และตัวของนางอีกตนก็ถอนหายใจและพยายามคิดหาวิธีแก้ปัญหานี้

**จบตอนที่ 2**

## ตอนที่ 3

ระหว่างที่ Sarn นั้นคิดว่าจะแก้ปัญหานี้ยังไงอยู่นั้น ก็มีแสงบางอย่างที่สว่างมากส่องตาของนาง Sarn เลยหันไปดูว่ามีอะไร แล้วนางก็เห็นกับเห็ดเรืองแสง แล้ว อีกตัวตนตนของ Sarn ก็คิดอะไรได้ เลยสร้างผ้าเรืองแสงมาให้ Sarn แล้ว Sarn ก็ลุกขึ้นจากที่อาบนำ้แล้วเอาผ้าเรืองแสงมาใส่แทนชุดซะเลย แล้ว อีกตัวตนตนของ Sarn ก็เลยกล่าวว่า {"ก็ช่วยไม่ได้แหละ ถ้าจะทำเสื้อจริงๆด้วยผ้าเรืองแสงนั่น ตาคงบอดแหงๆ"} แล้ว Sarn ก็เดินไปสำรวจถำ้ที่นางเห็นในสภาพนั้นแหละ แล้วมอนส์เตอร์ที่เห็นนางก็ตาบอดเพราะผ้าเรืองแสงมันสว่างโครตๆ Sarn เดินไปที่ห้องบอสแล้วถีบประตูพังมันซะเลย และเจอบอสที่ยืนแสบตาอยู่... แล้ว Sarn ก็คิดว่า { หลังจากจัดการเจ้านี่คงต้องหาชุดจริงๆใส่ซะละ } แล้ว Sarn ก็เอาขวานใหญ่ฟันคอบอสของก็อบลินขาดตายไป แล้วประตูลับในห้องนั้นก็เปิดขึ้น Sarn เดินไปในห้องลับ และเจอกล่องสมบัติมากมาย แล้วนางก็เปิดกล่องสมบัติแล้วเอาของมีค่าทั้งหมดมา แล้วนางก็เจอชุดบางอย่างอยู่ในกล่องสมบัติกล่องนึง Sarn เลยหยิบชุดนั้นมาใส่แทนผ้าเรืองแสง แต่นางนั้นยังคงเก็บผ้าเรืองแสงเอาไว้อยู่ Sarn นั้นเอามือจิ้มกำแพงเพราะกำแพงที่นางเห็นมันดูแปลก แล้วประตูที่พื้นก็เปิิดออกทำให้ Sarn ร่วงลงไปอีกที่นึง แล้วนางก็เจอกับบ่อมานา Sarn จิ้มนำ้ในบ่อมานาแบบเล่นๆแล้วก็มีประตูมาพา Sarn ไปอีกที่นึง

**จบตอนที่ 3**

## ตอนที่ 4

Sarn นั้นมองไปรอบๆและพบว่านางนั้นมาอยู่ในโลกแปลกๆ ที่เต็มไปด้วยความมืดที่มืดสนิท Sarn นั้นลองเดินไปรอบๆแล้วจู่ๆนางก็คิดว่าจะเดินไปทางด้านหลัง ทำให้ร่างกายของนางนั้นหยุดเดินไปทันที แล้ว Sarn ก็เอามือของนางมาดู แล้วจู่ๆความทรงจำของนางก็กลับมารวดเดียวซะงั้น มันทำให้ Sarn นั้นรู้สึกปวดหัวมากๆ อีกตัวตนตนของ Sarn ก็บอกให้นางทำลายที่นี่ซะเพราะที่ๆนางอยู่นั้นก็คือ ภายในแกนกลางของกาลเวลาของ Sarn เองหากนางไม่ทำลายมัน ตัวตนของ Sarn ในอีกกาลเวลาก็จะเกิดขึ้นและตายไปเรื่อยๆไม่รอดเลยสักตนเดียว อีกตัวตนตนของ Sarn กล่าวว่า {"แล้วเธอจะเอายังไงล่ะ ต่อให้เราทำลายกาลเวลาหรือความเป็นไปได้และความเป็นไปไม่ได้ของ กาลเวลาของ Sarn นั้น มันก็จะมีสิ่งอื่นมาควบคุมความเป็นไปได้และความเป็นไปไม่ได้ของเธออยู่ดีนะ และสิ่งที่จะควบคุม ความเป็นไปได้และความเป็นไปไม่ได้ แทนกาลเวลานั้นก็คือ **กฏแห่งกรรม** มันควบคุมความเป็นไปได้และความเป็นไปไม่ได้ของทุกสิ่งในชั้นที่สอง และไม่แน่สิ่งที่เธอคิดจะทำก็คงถูกกำหนดไปแล้วล่ะ"} แล้ว Sarn ก็ขว้างดาบใส่บางอย่างที่ดูจะเป็นแกนกลางของที่นี่และมันทำให้ Sarn ถูกวาร์ปไปที่อื่นเพราะ กาลเวลาของ Sarn นั้นได้หายไปแล้ว **Sarn นั้นไม่ถูกผูกมัดไปกับอดีต ปัจจุบัน และอนาคตอีกต่อไปแล้ว** Sarn มองไปรอบๆและพบว่านางมาอยู่ที่แปลกๆอีกแล้ว อีกตัวตนของ Sarn บอกให้นางนั้นลองมองรอบๆดูดีๆ แล้ว Sarn ก็พบว่าในตอนนี้นางนั้นมาอยู่ภายนอกจักรวาล แล้ว Sarn ก็คิดว่าทำไมนางหายใจได้ แล้วอีกตัวตนของ Sarn ก็เลยกล่าวว่า { "ในตอนแรกเธอน่ะเป็นสิ่งมีชีวิตกึ่งไร้ตัวตนอยู่แล้ว และในตอนนี้เธอก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไร้ตัวตนแล้วล่ะ และสิ่งไร้ตัวตนก็สามารถดำรงอยู่ได้โดยไม่จำเป็นต้องกินหรือหายใจ แต่พวกเขาก็ยังกินได้อยู่หากพวกเขาต้องการอ่ะนะ" } แล้ว Sarn ก็เอ่ยออกมาว่า "โอ้...แล้วทำไรต่อดี?"

**จบตอนที่ 4**

## ตอนที่ 5

ระหว่างที่ Sarn กับอีกตัวตนของ Sarn กำลังคิดอยู่นั้นก็มีสิ่งมีชวิตปริศนามาถาม Sarn ว่ามีอะไรให้ช่วยรึปลาว Sarn ก็เลยขอให้สิ่งนั้นพาทัวจนถึงต้นไม้โลกที่แท้จริง แล้วสิ่งนั้นก็ตกลง แล้วสิ่งนั้นก็กล่าวว่า "เขตที่เธออยู่นั้นคือภายนอกจักรวาลเธอน่าจะอยู้อยู่แล้ว และที่นี่นั้นเป็นอาณาเขต Infinite Multiverse ที่เต็มไปด้วยฟองจักรวาลนับอนันต์ที่ ในแต่ละจักรวาลนั้นบรรจุ Infinite Vector Space ภายในหนึ่งพหุภพนั้นมีจักรวาลจำนวนมากราวๆ 0=1 Axiom ในเขตนี้มีลำดับขั้นของมันหรือที่เรียกว่า Hierarchy Infinite Multiverse แล้วพหุภพแต่ละที่ก็มี ความเป็นไปได้ และ ความเป็นไปไม่ได้ที่แตกต่างกัน" แล้วสิ่งมีชีวิตก็พาขึ้นไปด้านบนที่ไม่มีอะไรมากมีเพียงแค่ Megaverse, Gigaverse และ Omniverse แล้วพวกเขาก็มาถึงที่ **0=1 Axiom ~~Mana~~ Seas** สิ่งมีชีวิตตนนั้นกล่าวว่า "ที่นี่นั้นเป็นทะเลที่บรรจุ 0=1 Axiom และคณิตศาสตร์ที่มีอยู่และไม่มีอยู่จริง" แล้วสิ่งมีชีวิตตนนั้นก็กล่าวต่อว่า "ช่วงนี้รู้สึกแปลกๆแฮะเหมือนเรื่องร้ายกำลงจะเกิดขึ้นแฮะ" แล้วสิ่งมีชีวิตตนนั้นก็ชี้ไปที่ **True World Tree** และกล่าวว่า "นี่คือต้นไม้ที่บรรจุคณิตศาสตร์ทั้งหมดรวมถึง 0=1 Axiom, Apophatic Theology, Apophatic Absolute Infinity, Philosophical Absolute Infinity และ The Infinite Absolute ที่เป็นการรวมกันของ A.A.I และ P.A.I, T>F Trancendence ที่เหนือกว่า R>F Trancendence และองค์ประกอบของจักรวาลต่างๆที่ฉันกล่าวถึงนั้นมันโคจรรอบๆ **True World Tree**" Sarn มองไปด้านหลังต้นไม้โลก และเห็นบางอย่าง ก็เลยชี้ให้สิ่งมีชีวิตตนนั้นหันไปมอง และเมื่อสิ่งมีชีวิตตนนั้นหันไปมองแล้วก็เห็นว่าเป็นเทพเจ้าแห่งความชั่วร้านจำนวนนับไม่ได้กำลังมาทาง **True World Tree** สิ่งมีชีวิตตนนั้นก็เลยขอให้ Sarn ช่วยสักทางนึง แล้ว Sarn ก็คุยกับอีกตัวตนของ Sarn อยู่สักพักและดูเหมือนว่า Sarn ทั้งสองจะเลือกที่จะรวมเป็นหนึ่งเดียว และไปยืนขวางทางของเหล่าเทพเจ้าแห่งความชั่วร้าย

**จบตอนที่ 5**

## ตอนที่ 6

เมื่อเหล่าเทพเจ้าแห่งความชั่วร้ายเห็น Sarn แล้วเทพเจ้าแห่งความชั่วร้ายก็เริ่มโจมตีใส่ Sarn ในทันทีแต่ Sarn นั้นหลบไปด้านข้างได้แล้วนางก็พุ่งไปโจมตีพวกเทพแห่งความชั่วร้ายในทันที สิ่งมีชีวิตตนหนึ่งที่ขอให้ Sarn ช่วยนั้นจะคิดอะไรออกเลยรีบไปหาคนมาช่วย Sarn ในระหว่างที่ Sarn กำลังสู้กับเทพแห่งความชั่วร้ายจำนวนมากอยู่นั้น ก็มีเทพแห่งความชั่วร้ายตนนึงที่ม่ได้ร่วมสู้กับเทพแห่งความชั่วร้ายตนอื่น มาช่วย Sarn สู้ซะงั้น เทพเจ้าแห่งความชั่วร้ายตนนั้นร่วมมือกับ Sarn ในการจัดการ เทพแห่งความชั่วร้ายตนอื่นได้ดีราวกับว่าเคยสู้ด้วยกันมาก่อน Sarn นั้นวาร์ปไปหักคอเทพเจ้าแห่งความชั่วร้ายตนหนึ่ง และเทพเจ้าแห่งความชั่วร้ายที่ช่วย Sarn สู้นั้นก็จัดการตนอื่นไปเรื่อยๆ Sarn ก็จัดการเทพปีศาจไปเรื่อยๆจนกระทั่งพวกเทพปีศาจส่วนมากยอมแพ้ไป Sarn นั้นเหนื่อยมากนางเลยหลับไปตรงนั้นเลย ส่วนเทพแห่งความชั่วร้ายที่ช่วย Sarn ก็ลอยไปจัดการพวกที่ไม่ถอยกลับและไม่ยอมแพ้...

...Sarn ตื่นมาก็พบว่าตัวของนางนั้นมาอยู่อีกที่นึงแล้ว Sarn มองลงไปด้านล่างและเห็นว่ามีการดำรงอยู่มากมายที่อยู่ข้างล่างนั้น ที่นี่คือ **True Complex เป็นสถานที่ๆบรรจุการดำรงยู่ ทั้งหมดที่มีจำนวนไร้ที่สิ้นสุดไปเรื่อยๆแบบไม่สิ้นสุด,** Sarn นั้นก็เดาว่าที่นี่น่าจะเป็น **True Universe ที่บรรจุทุกสิ่งที่นางเจอมาและที่นี่นั้นยังเป็นพหุภพรูปแบบเอกภพ ที่นี่นั้นเป็นรูปแบบ จักรวาลในจักรวาล มิติในมิติ และ แนวคิดของมิิติภายในแนวคิดของมิติ** และดูเหมือน Sarn จะเดาถูกเพราะนางคาดเดาได้ตรงกับข้อมูลจริงๆของ True Universe แล้ว Sarn ก็คิดอีกว่า พหุภพที่แท้จริงหรือ **True Multiverse นั้นเต็มไปด้วย True Universe จำนวนมาก พวกมันมีจำนวนมาจนเป็นลำดับขั้น และอาจจะใหญ่กว่านั้นโดยการเป็น Complex Hierarchy** แล้วในส่วนของ **True Megaverse นั้นก็บรรจุ True Multiverse และ True Omniverse ก็บรรจุ True Megaverse** เมื่อ Sarn เผลอกระพริบตา Sarn ก็ถูกส่งไปที่ **ความว่างเปล่าสีฟ้า/นำ้เงิน** Sarn มองเห็น**ประตูจำนวนมหาศาลอยู่ที่นี่และดูเหมือนประตูแต่ละบานก็บรรจุตัวมันเองเช่นกัน** Sarn นั้นเดินเข้าไปในประตูบานหนึ่ง แล้วนิยายในภาคของ The Basics ก็จบลง

จบ