Teen Titans Go!: Robin vloog uit het kippenhok

***Robin vloog uit het kippenhok*** is een creepypasta.

## Leeswaarschuwing

Dit is een tragisch verhaal, als u extreem gevoelig bent, raad ik u af om dit verhaal te lezen.

## Proloog

Ik ben altijd een fan geweest van Cartoon Network. 's Ochtends wakker worden en naar *Tijd voor avontuur* kijken met een kom ontbijtgranen was een hoogtepunt uit mijn kindertijd, dus toen ik erachter kwam dat ik bij Cartoon Network kon solliciteren, kon ik niet wachten... en toen voegden ze me toe aan de *Teen Titans Go!* afdeling. Ik ben nooit een grote fan geweest en ben na seizoen 3 gestopt met kijken, maar ik ben tevreden met het werken met Cartoon Network, of het nu een show is die ik leuk vind of niet. Terwijl we lunchpauze hadden, begon ik wat rond te lopen om te verkennen en ik vond een licht gebarsten open deur met een zwak licht. Ik liep naar binnen en er stonden torens op torens met *Teen Titans Go!* inhoud. Merchandise-geschrapte concepten en afleveringsideeën, noem maar op! Dus elke keer dat we tijdens de lunchpauze gingen, heb ik het altijd tot mijn plicht gemaakt om alle geschrapte afleveringen te bekijken om te zien hoe ze eruit hadden kunnen zien... en toen kwam ik er één tegen die *Robin vloog uit het kippenhok* heette. Nieuwsgierig zette ik het op de tv en besloot het te bekijken. Alvorens de rest van het verhaal te lezen: wees gewaarschuwd, de titel klinkt misschien grappig, maar de aflevering is dat niet.

## Aflevering

De aflevering begon normaal, de intro was hetzelfde en de muziek was nogsteeds zo goed als ik me herinner. Na de intro verscheen de titelkaart en begon met Robin die depressief de keuken binnenliep, met zijn haar rommelig en smerig en met flodderige ogen, terwijl de rest van de Titans ontbijtgranen at.
'Hé broer, weet je welke dag het is?' zei Beast Boy tegen Robin. Robin reageerde niet en begon met gebogen hoofd naar het keukenblad te lopen.
Cyborg begon toen zijn hoofd naar hem uit te strekken en riep: 'Sla het leven uit Robin!' en begon hem op de grond te slaan, waarbij Raven een vuist vormde en hem sloeg en Beast Boy een specht draaide en hem pikte. Robin begon in te storten en te huilen.
'Waarom!?' zei hij met tranende ogen. Toen begonnen ze met bezorgde blikken langzamer te meppen.
'Eh, is alles in orde?' vroeg Raven, terwijl Robin nu brulde en de keuken uit rende.
'Wat is er met hem aan de hand?' vroeg Beast Boy. Cyborg begon te praten, maar om de één of andere reden was er geen audio, alleen lipsynchronisatie.
'Oh, wat vind ik het vreselijk om Robin zo te zien,' zei Starfire met een bedroefde blik. Ze begon toen de keuken uit te vliegen, terwijl de Titans nogsteeds aan tafel aten. De volgende scène begon te spelen, maar veranderde abrupt in storyboard.
Starfire vloog richting Robins kamer en klopte drie keer.
'Robin?' zei ze. Geen antwoord.
'Robin?' zei ze opnieuw, met een bezorgde uitdrukking op haar gezicht. Opnieuw geen sjoege.
'Ik ben hier om te helpen,' zei ze, zwetend en met een geforceerde glimlach.
Toen opende ze de deur en in het volgende frame lag Robin stilletjes in bed te snikken. Starfire slaakte toen een lange zucht en ging naast hem zitten.
'Robin?' zei ze, met hetzelfde stemfragment van tevoren.
'Waarom help je mij?' vroeg Robin.
'Omdat je belangrijk bent voor mij, voor ons en ik haat het om je zo te zien,' antwoordde ze.
'Waarom slaan jullie mij dan in elkaar? Weet je hoe pijnlijk het is om vrienden te zijn en tegen de grond te worden geslagen?' zei Robin terwijl hij hyperventileerde. Het leek alsof Starfire iets wilde zeggen, maar ze bleef stil.
'Ik weet dat het voor jullie misschien overkomt als een micromanager, maar als leider wil ik ervoor zorgen dat jullie allemaal scherp blijven. Ik wil niet falen. Als leider wil ik uit de schaduw van Batman stappen en meer zijn dan alleen een sidekick,' zei Robin.
'Robin...' zei Starfire en legde haar hand op zijn schouder. Robin begon nog meer te snikken, terwijl Starfire over zijn schouder wreef en het tafereel begon te vervagen. In het volgende beeld waren Starfire en de anderen te zien die naar een grafsteen liepen, met bloemen, wat leek op Robins haargel en de Darkside-knuffel vanaf de zijkant van hun bank. Cyborg droeg een zwart pak en Beast Boy droeg er ook één, maar iets sjofeler en minder netjes dan dat van Cyborg. Raven had haar mantel af met gotische kleding en Starfire zag er helemaal niet netjes uit, met haar haar dat niet verzorgd was en haar kleren waren ook niet goed verzorgd, ze zaten vol met vlekken.
'Ik heb hem in de steek gelaten...' zei ze, terwijl de andere Titans haar troostten.
Het zoomde langzaam uit en vervaagde naar zwart, terwijl ze allemaal zeiden: 'Dat hebben we allemaal gedaan.'
De aftiteling werd afgespeeld, maar met een meer rustige en sombere toon, waarbij de laatste tekst luidde: 'Aan mijn beste vriend, David Morris.'

## Epiloog

Plotseling ging mijn wekker en onze baas kondigde iedereen aan terug te gaan naar hun station, waardoor mijn hart een slag oversloeg en ik de kamer uit liep. Na drie jaar ben ik nogsteeds verbaasd dat de aflevering bestaat, maar ik betuig mijn condoleances aan David Morris en zijn dierbaren. Als ik genoeg tijd heb, kan ik proberen een update en de volledige tape online te plaatsen.