Recap Sessie 27

## Trageon en de zeven Dwergen

**Door Wouter**

Suleiman zet na het gevecht met de Duergar de achtervolging in op de laatste vijand die op de vlucht is geslagen. Het mag echter niet baten: de Duergar weet te ontkomen in het labyrint van steegjes waar dit gedeelte van Stonebridge om bekend staat. Eenmaal herenigd bij de schuilplaats van de Duergar fouilleert de groep de lichamen. Dit levert enkele giften (in zowel flesjes als handige capsules!), antigiften en een magische scroll op. Ook vinden zij weer enkele van de magische bollen op die zij eerder ook al vonden. Het lijkt er nu op dat de Duergar via deze bollen hun onderlinge communicatie in stand houden. De laatste vondst is een bronzen penning met het wapen van Stonebridge er op gegraveerd. Dit ambtsteken wordt normaliter alleen gebruikt door de hoogste gezagsdragers van de stad. De groep herinnert dat zijzelf eigenlijk alleen Thantal en de raadsheren van prins met dit symbool hebben zien rondlopen. Zou dit betekenen dat één van hen de Duergar heimelijk bijstaat? Onze helden besluiten om Thontal (die zij eigenlijk het meest vertrouwen) voor het blok te zetten. Ze willen hem confronteren met de penning en met de legendarisch zinsnede "the jigg is up!" te bluffen dat zij weten dat hij de verrader zou zijn. Afhankelijk van Thontal's reactie hierop zullen zij dan weten of hij wel of niet een verrader is. Een briljant plan. Trageon stelt daarnaast nog voor om de koppen van de Duergar af te hakken als bewijs van hun dood. Dit onsmakelijke plan wordt door Walster en Suleiman echter afgewezen.

Omdat het een lange dag is geweest houdt de groep het gezien voor vandaag. Walster keert terug naar de barakken terwijl Trageon en Suleiman zich naar de Gouden Rots begeven. Zij worden onderweg nog staande gehouden door de stadswacht vanwege de avondklok. Dit is voor onze helden een mooi moment om de werking van de penning uit te oefenen: wanneer zij deze als volleerd FBI-agenten tonen aan de wachters lijken deze enigzins onder de indruk. Trageon en Suleiman zijn vrij om hun weg te vervolgen. De penning blijkt een handig snuisterij waar zij nog lang plezier van hopente hebben! Terug bij de herberg worden er enkele kopstoten genuttigd: een befaamd dwergenbrouwsel dat de naam eer aandoet. Constitution saves worden gefaald en Suleiman en Trageon gaan tollend op de benen respectievelijk kruipend naar hun bedje. Zózeer bedwelmd zijn ze dat zelfs de aanwezigheid van Mormel hun nachtrust niet kan storen.

Wanneer de volgende ochtend de groep bij Thontal aankomt en hun toneelstukje ten uitvoer brengt is de opperste verbazing van Thontal reden genoeg voor de groep om hem te vertrouwen. Ze leggen hem uit waaróm zij hem wel zo op de proef moesten stellen en vragen meer informatie over de penning. Er blijken slechts tien van deze penningen te bestaan. Ook Dwalan heeft zo'n penning in zijn bezit maar draagt hem eigenlijk nooit. De drie penningen die op dat moment niet in roulatie zijn liggen veilig opgeborgen in het stadsarchief. De boys besluiten te controleren of het archief inderdaad echt zo veilig is. Samen met Thontal wordt bij het archief gevraagd om de opgeslagen penningen te zien. Tot grote schrik van de ambtenaar in dienst blijkt één van de penningen inderdaad verdwenen te zijn! De groep besluit om het huis te bezoek van de ambtenaar die dienst had rond de tijd dat de penning verdwenen moet zijn verdwenen. Thontal belooft te onderzoeken waar de ambtenaar woont en de groep te informeren zodra hij meer weet. Daarnaast worden de magische bollen die de Duergar gebruiken besproken. Thontal oppert dat Dwalan wellicht de aanwezigheid van deze artefacten kan detecteren met magie. Zo zou de lokatie van de overige Duergar kunnen worden achterhaald!

De groep besluit meteen naar de tempel van Torag te gaan, wellicht kan Dwalan hen ook enige genezing geven want tijdens het gevecht met de Duergar hebben zij enkele rake klappen gehad. Suleiman besluit in de tussentijd een drankje te doen in de taveerne gelegen tegenover de kerk: als ongelovige is hij niet welkom in de tempel. In de tempel wordt met Dwalan overlegd. Walster doet op een een gebed in de kerk van Torag. Hij voelt een hand die vaderlijk op zijn schouder gelegd wordt en een licht kneepje geeft. 'Goed gedaan, jongen,' hoort Walster een stem zeggen. Wanneer hij zich omdraait, ziet Walster dat hij alleen is in de kerk. Zou het zijn Torag geweest die hem vergiffenis schenkt? Dwalan geneest ook de wonden van de Trageon en Walster. Trageon doet een genereuze donatie aan de tempel om zijn dankbaarheid te tonen. Minder enthousiast dan dat je zou verwachten van een paladijn evenaart Walster het goede voorbeeld van zijn vriend. (Had Dwalan nog iets vertelt verder? En de scrymagie nog geopperd?)

Ondertussen geniet Suleiman in de taveerne van een wijntje en valt zijn oog op één van de tafeltjes naast hem. Daar zit een tweetal oude dwergen een bordspel te spelen. De kranige mannetjes gaan helemaal op in hun spel en de interesse van Suleiman is gewekt. Hij stelt enkele vragen over het spel dat 'tugg' blijkt te heten. De oude baasjes blijken maar wat blij met hun jonge leerling en vertellen honderduit over de spelregels en de geschiedenis van het spel. Het doel van het spel is met je speelstukken het fort van je tegenstanders te veroveren. Tugg stamde uit de tijd dat de Five Kingdoms nog in onderlinge strijd gewikkeld waren. Het werd uitgevonden zodat de dwergen in plaats van hun agressie op elkaar te laten botvieren via oorlog zij dit voortaan via het tugg-bord konden doen. Suleiman speelt enkele potjes en hoewel hij een snelle leerling is blijkt hij bij lange na geen match voor de oude meesters. Er wordt beloofd dat hij altijd welkom is in de taveerne voor een revanche, de tuggspelers zitten hier eigenlijk elke avond. Suleiman neemt enthousiast afscheid van zijn nieuwe kameraden en neemt zichzelf voor om zodra hij tijd heeft een marktkraam op te zoeken zodat hij een spel tugg voor zichzelf kan kopen.

Teruggekomen uit de tempel geeft Trageon aan dat het hem toch niet helemaal lekker zit dat de zak met loot die hij had gedumpt in de steeg na het akkefietje met de inbrekers daar nog steeds moet liggen. Hij weet zijn kompanen te overtuigen om terug te gaan en te kijken of deze inmiddels al niet gejat is en om de zak zo mogelijk terug te brengen naar de rechtmatige eigenaar. Hiervoor moeten onze vrienden zich wel weer in het gebied van de Schaduw begeven. Wanneer zij aankomen bij de poort die toegang geeft tot de wijk zien zij dat zij in de gaten gehouden worden door de zwerver die ook de vorige keer de contactpersoon was van de Schaduw. Ze lopen maaar snel door naar de steeg. Daar aangekomen vist Trageon de zak achter enkele kratten vandaan waar hij deze verstopt had. Het valt de groep alles mee dat deze er nog is. Wanneer de zak echter wordt opengedaan blijken er geen zilveren kandelaars of gouden munten in te zitten maar het  afgesneden hoofd van de laatst ontsnapte Duergar! De boodschap van de Schaduw is duidelijk: hij kan zowel een machtige vriend als een verschrikkelijke vijand zijn voor de groep.

Omdat het de groep het nu een beetje dun door de broek loopt wordt de zak gedropt alsof hij hot is. Zo casual mogelijk verlaten ze de steeg en gaan ze linea recta naar de uitgang van het Schaduwkwartier. Trageon loopt achteraan omdat hij de zak nog moest dumpen. Op dat moment voelt hij een naaldenprik in zijn nek en wordt het hem even licht voor de ogen. Het lijkt alsof iemand hem een gifpijl heeft proberen uit te schakelen. Trageon vermant zich en weet het effect van het gif af te schudden. Maar in plaats van meteen zijn vrienden te waarschuwen kijkt hij om zich heen waar de dader vandaan kwam. Hij vindt ze al snel in een steegje en probeert verhaal te halen bij de bandieten. Dat is helaas niet helemaal goed doorgedacht. De ongure types zijn niet makkelijk geïntimideerd en al snel zijn de rolllen omgedraaid: Trageon moet rennen voor zijn leven om niet gelynced te worden! Achtervolgd door zeven dwergen en een regen van kruisboog bolts zet hij het op een lopen en weet net op tijd een wachtpost te bereiken. Wanneer de criminelen de wachters zien druipen ze af. Suleiman en Walster waren Trageon al kwijt en zijn blij hun vriend heelhuids terug te zien. Dit akkefietje is wel reden voor Suleiman om te opperen of het niet een goed idee is om maar te doen wat de Schaduw wilt en de zegelring van prins Torald te stelen?

De wachters weten te vertellen dat Thantal naar de groep op zoek is. Hij is namelijk nagegaan waar de ambtenaar die meer van de penningen zou moeten afweten woont. De groep besluit een huisbezoek af te leggen. Daar aangekomen doet echter niemand open. De deur blijkt open te staan en binnen treffen zij het lichaam van de ambtenaar aan. Zijn keel is doorgesneden en de zak met de goudstukken waarmee hij waarschijnlijk door de Duergar is omgekocht ligt er nog: blijkbaar wist hij teveel en hebben de Duergar hem het zwijgen opgebracht. Trageon of Suleiman oppert nog om aan Dwalan te vragen of hij via magie met de dode man kan praten. Walster steekt hier echter een stokje voor. Hij legt uit dat dat soort magie een strikt taboe is voor dwergen: dood is dood en dat moet gerespecteerd worden. Trageon en Suleiman leggen zich hierbij neer maar het betekent wel dat de helden er nu niet meer achter kunnen komen hoe de Duergar precies aan de penning zijn gekomen en hoever het complot reikt.

Omdat dit spoor is doodgelopen stelt Suleiman voor om dan nu maar het klusje voor de Schaduw te klaren. Hoewel Trageon zich liever niet verder inlaat met dat figuur wordt besloten dat het voor de eigen veiligheid dit toch maar nodig is. Met een doortastendheid die kenmerkend is voor onze helden wordt een plan gesmeed om de zegelring te stelen:

1. We gaan naar prins Torald gewapend met een fles jenever.
2. ???
3. Profit!

De oplettende lezer heeft opgemerkt dat stap 2 nog niet helemaal was uitgekristalliseerd. Wanneer de groep al eenmaal bij de prins op de stoep staat constateren zij dat zelf ook en worden er twee varianten geopperd:

1. We veranderen Trageon met een magisch drankje in een bevallige dwergenvrouw die de prins verleidt en hem er toe beweegt zijn zegelring af te doen.
2. We doen iets anders.

Er wordt gekozen voor variant 2.

Prins Torald onthaalt zijn vrienden warm: hij verveelt zich te pletter in het kasteel en is dus maar wat blij om hen te zien. Ze gaan in de rookkamer zitten waar zij eerder ook zijn geweest en de fles jenever wordt soldaat gemaakt. Trageon en Suleiman zorgen er hierbij voor dat de prins volle glazen krijgt terwijl zij zelf slechts een bodempje drinken. Om hun doel te vereenvoudigen proberen zij ook de aanwezige wachter dronken te voeren maar deze blijkt teveel plichtsbesef te hebben om hier in mee te gaan. De gelegenheid om de ring te bemachtigen doet zich voor wanneer de groep een spel tugg opmerkt in de kamer. Suleiman vraagt onschuldig hoe het spel werkt en Torald legt het hem uit. Tijdens enkele oefenpotjes laat Suleiman zich expres verslaan om het vertrouwen van Torald te versterken. Dan stelt de groep een weddenschap voor: een laatste potje tugg met als inzet Trageon's krokodillenlederen laarzen tegen Torald's ring. Torald gaat akkoord. In zijn gedachten zijn de krokodillen laarzen al van hem: wat zullen de vrouwtjes daar van onder de indruk zijn! Hij kijkt echter lelijk op zijn dwergenneus wanneer Suleiman opeens de trukendoos opendoet en hem weet te verslaan. De teleurstelling is echter maar van korte duur. Lachend schenkt hij zijn ring aan zijn vrienden en in zijn dronkenschap claimt hij alsnog de laarzen van Trageon. Onze helden weten wel beter dan te protesteren: zij hebben waar ze van gekomen en zijn en opvallend nuchter verlaten zij het paleis met hun buit.