Einred Wróg Zimna

### Pseudonimy

Wróg Zimna, Biały Najemnik, Cvunerczyk, Przeklęty Zimnem, Ośmieszony przez Bogów

## Informacje osobowe

### Relacje

Bjurt Żelazna Szczęka (stary znajomy)Jest bardzo wesoły, przyjaźny i towarzyski, ma wiele znajomych w różnych zakątkach Cvuneru

**Einred Wróg Zimna** zwany również **Białym Najemnikiem, Cvunerczykiem, Przeklętym Zimnem, Ośmieszonym przez Bogów** - sławny najemnik z Cvuneru, który zyskał rozgłos przez swoją boską odporność na zimno. Wielu bogaczy się o niego biło i targowało przez jego umiejętności i zdolności aby walczył po ich stronie. Aktualnie jest już stary i coraz słabszy i chcę się na kimś zemścić za dawne krzywdy.

## Wygląd

Einred na pierwszy rzut oka wygląda jak typowy Cvunerczyk, wyróżnia go jednak postura. Einred jest nad wyraz wysoki jak na człowieka, mierzy prawie 2 metry. Jego skóra jest bardzo jasna przez długie wystawienie jej na słabe słońce Cvuneru. Wiadomo, że ma już 84 lata ponieważ nie chowa swojego wieku. Ma krótkie blond włosy oraz gęstą brodę. Od pasa w dół ma na sobie krótkie do kolan spodnie. Buty są wykonane z grubej skóry, a na podeszwach są kolce do łatwiejszego poruszania się. Od pasa w górę jego ciała jest przepasane pasami na których są przypięte kawałki skóry.

## Cechy i charakter

O Einredzie można wiele powiedzieć ponieważ jest towarzyską osobą. Często przesiaduje w karczmach gdzie opowiada o swoich przygodach i dokonaniach. Mówi wtedy nad wyraz głośno, a często nawet krzyczy. Taki jest sposób w jaki się wyraża. Nie da się z nim rozmawiać cicho. Jest odważny, ale nie głupi. Uważa, że zbytnia odwaga jest głupotą i nieraz mówi, że odwaga jest blisko głupoty. Walczy z tym czym i może i jeśli musi zawalczyć zawalczy, ale nie będzie się rzucał na głęboką wodę. Dotrzymuję danego słowa, nigdy żadnego nie złamał. Krzywoprzysięstwo jest dla niego zbrodnią. W pewnym sensie jest chciwy bo zależnie od trudności misji żąda mniej lub więcej zapłaty.

## Umiejętności

### Walka bronią

Einred w swoim życiu nauczył się walczyć bronią najlepiej jak się tylko da. Przez bycie najemnikiem i łowcą potworów musi wiedzieć jak posługiwać się każdym rodzajem broni. Potrafi nawet korzystać z bardzo specyficznych broni, które dla większości wojowników sprawiają spory problem. Nigdy w swoim życiu nie miał łuku i uważa go za broń dla tchórzów. Do kuszy ma neutralne podejście, ponieważ trzeba wiedzieć jak jej używać, żeby była sprawna.

### Tropienie

Einred jako najemnik nie interesował się tym tematem, ale wraz z rozpoczęciem polowań na potwory musiał się w to zagłębić. Tropienie tam gdzie ziemia jest często twarda i zasypana śniegiem nie jest łatwe. Trzeba wiedzieć jak to robić i szukać śladów. Einred jako rodowity mieszkaniec od małych lat przejawiał umiejętności do wypatrywania rzeczy. Dzięki temu tropienie nie jest dla niego trudne i potrafi on wykorzystywać informacje, na które inni by nie wpadli.

### Skórowanie i zdobywanie trofeów

Pozostawienie zabitej bestii nigdy nie jest dobrym pomysłem. Drapieżniki i padlinożercy zwęszą okazję do najedzenia się. Einred nigdy nie zostawia ciał w takim stanie. Jeśli może przenosi je gdzie indziej aby nie kusić mięsożerców i dopiero wtedy skóruje i wyrywa trofea. Jeśli nie da się przenieść robi to na miejscu, a ciało zostawia na pastwę losu. Potrafi wycinać skóry z ogromną precyzją w krótkim czasie. Wyrywanie kłów, rogów czy też poroży również jest dla niego bułką z masłem.

### Poliglota

Einred podróżował nie tylko po samym Cvunerze, ale też po Lagdrze i Drunr. Sam Cvuner jest tak duży i różnorodny, że dialekty zmieniają się co kilkanaście wsi i miast. Dzięki temu potrafi płynnie mówić niemal we wszystkich Cvunerskich dialektach oraz zna język krasnoludzki oraz zna trochę języków Lagdrańskich. Sam ma też dobre ucho do akcentów, więc ktoś kto go nie zna nie pozna, że jest obcy dla jego ziem.

### Wiedza

Einred podczas swojego życia zebrał w swojej głowie pokaźną ilość wiedzy. Zna obyczaje wielu mieszkańców. Potrafi wymienić miasta i wsie i je rozrysować. Jego wiedza o potworach jest również imponująca. Einred posiada praktyczną wiedzę potrzebną do przeżycia i walki.

### Odporność na zimno

Niektórzy mówią, że to dzięki opatrzności bogów, inni mówią o pakcie z demonami, a jeszcze kolejni o jego magicznej naturze. Einred jest odporny na mróz, żadna niska temperatura nie robi na nim wrażenia. Niektórzy mówią, że wypił eliksir z Blekotu, lecz on sam temu zaprzecza, a pierwsza osoba która go wypiła mogła być w ciepłych miejscach. Einred niestety nie może wyruszać w ciepłe tereny. Kiedy temperatura rośnie Einred musi uciekać jak najdalej na północ gdzie jest ciągły chłód. Temperatura normalna dla Cvunerczyka Einreda zabija. Raz prawie umarł przez to i od tego momentu uważa.

## Historia

### Młodość

Einred mimo swojej otwartości niewiele mówił o swoim dzieciństwie. Wiadomo, że pochodzi z jakiegoś mało znaczącego rodu z Wemii. Był jednym z młodszych dzieci, więc ojciec nie za bardzo o niego dbał. Wykształcił się w walce i już w młodych latach miał pasję do wojowania. W wieku 23 lat wyruszył i porzucił swoją rodzinę i tytuły. Został najemnikiem błąkającym się po kraju i wtedy zaczęła się jego historia.

### Pierwsze lata i wojna

Przez pierwsze 3 lata po odejściu z rodzinnego miejsca Einred pomagał w różnych sytuacjach. Służył jako ochroniarz, najemnik, robotnik i łowca małych potworów. Nie zarabiał z tego wiele i trzymał się na granicy ubóstwa. Czasami ktoś mu lepiej zapłacił, była to dla niego wielka nagroda i szczęście. Pewnego dnia jednak nastała wojna i służył w niej jako niezależny najemnik. Mimo, że była ona krótka to zarobił dosyć sporo. Dzięki zdobytym funduszom uzbroił się i zdobył przez to jakąś sławę w okolicy. Coraz częściej został wynajmowany aby zajmować się ochroną oraz najemnictwem.

### Ścieżka łowcy potworów

W wieku 36 lat po wielu latach bycia najemnikiem i służenia w innych rolach postanowił w końcu ukierunkować swój zawód. Został łowcą potworów na pełny etat. Teraz polował na wielkie bestie, które pustoszyły okolice wiosek i miast. Stał się bardzo sławny w Cvunerze oraz sąsiednich państwach. Nawet więksi władcy zaczęli go zatrudniać aby zaijać potwory. Nawet pomagał martwemu już Bjurtowi Żelaznej Szczęce podczas walki ze smokoidami.

### Odporność na zimno

Pewnego dnia Einred poczuł coś dziwnego. Nie wiedział dlaczego, ale jego ciało nagle odczuwać niesamowity gorąc. Miał na sobie wtedy grube skóry, które broniły go przed chłodem zimy. Ściągnął je i poczuł się nagle o wiele lepiej. Stał na mroźnej wichurze, ale ta nie robiła na nim żadnego wrażenia. Wybrał się do najbliższego miasta aby znaleźć jakiegoś czarodzieja. Na szczęście szybko się spotkał z pewnym szamanem wody, który sprawdził czy jest wokół niego magia, ale nic nie wyczuł.

Einred był bardzo zaskoczony tym faktem, ale uznał to za coś pozytywnego. Mógł teraz walczyć nie tylko w lato, wiosnę i jesień kiedy nie było śniegu i w była miarę dobra pogoda. Nadszedł jednak dzień kiedy przyszło ciepło i Einred był szczęśliwy, że nie będzie śniegu. Jednak nie czuł się dobrze, było mu okropnie, zbyt ciepło, nie mógł tego wytrzymać i prawie umarł. Uciekł na daleką północ gdzie nikt nie mieszka, a panuje ciągła zima. Od tego momentu Einred pracuję tylko w zime i każdy już słyszał o jego klątwie.

### Dalsze walki

Po tej sytuacji Einred toczył udział w wojnach i walkach, a przez swoją odporność był szanowanym żołnierzem podczas zimy. Był wynajmowany przez wielu możnych, którzy przebijali ceny aby służył w ich armiach, ponieważ był cennym nabytkiem. W pewnym momencie jednak przerwał to i od teraz przyjmował zlecenia i ich nie łamał. Trzeba było być szybszym aby go wynająć. Z czasem jednak odchodził od tego zajęcia i przerzucił się na polowanie na potwory, które przynosiło mu większe zyski.

### Spotkanie ze śmiercią

Mimo, że religi w Cvunerze jest wiele to łączy je jedna specyficzna cecha jaką jest obraz śmierci. Dla każdej wiary jest ona zjawiskiem w którym przychodzi wielka wichura i zabiera dusze ledwo żyjących. Einred był w jednej takiej wichurze. Wiało tak mocno, że nikt z jego towarzyszy nie był w stanie stać. Dodatkowo śnieg wpadał im w oczy i ledwo coś widzieli. Wtedy pogoda jeszcze bardziej się pogorszyła i wszyscy padli z zimna oprócz Einreda, który jeszcze się trzymał. Widział on ledwo cokolwiek, ale dojrzał dziwną sylwetkę. Podchodziła do każdego z poległych i wyciągała z nich coś świecącego. Na samym końcu podeszła do Einreda i go dotknęła, ale ten ją odtrącił i odciął dłoń. Istota się spłoszyła i odeszła, a wraz z nią wichura. Ujrzał wtedy Einred swoich martwych od zimna towarzyszy i zrozumiał, że śmierć chciała go zabrać i tylko jego klątwa go uratowała. Od tego wydarzenia trochę oszalał i nieraz ma okresy kiedy nie chcę się z nikim spotykać. Co roku przychodzi w tamto miejsce aby oddać hołd swoim towarzyszom i kpić ze śmierci.

### Teraźniejszy czas

Mimo okropnego wydarzenia jakim było niemalże doświadczenie śmierci Einred ciągle zajmował się czym się zajmował. Walczył z potworami polując na coraz większe i niebezpieczniejsze bestie. Jego marzeniem jest pokonanie Widłogona Mahekskiego, ale przez jego klątwę nie jest w stanie tam wyruszyć i z nim walczyć. Aktualnie przez swój podeszły wiek oraz dużą ilość ran przechodzi powoli na emeryturę jeśli można to tak określić. Mówił to najbliższym znajomym, ale oni słysząc jego marzenia od razu zaczęli o nich opowiadać. Chciał znów się zmierzyć ze śmiercią i spojrzeć jej w oczy jak równy z równym. Postanowił jednak zrobić to w nietypowy sposób. Wyruszył na daleką północ aby zbudować łódź i zbliżyć się do magicznej bariery, ponieważ sądzi, że tam zimno będzie tak niewyobrażalne duże, że go zabiję. Powiedział o tym ledwo 2 tygodnie temu i wtedy zniknął. Nikt go od tego czasu nie słyszał i nie widział.