Klejnoty Dusz

***Klejnoty Dusz***

Klejnoty zostały stworzone i osadzone w naszyjniku Durilmir na początku Pierwszego Milenium jako insygnium władzy krasnoludzkiego króla Durana Szlachetnego. Każdy z tych klejnotów wywodził się z innej rodziny kamieni szlachetnych. a było ich sześć: Rubinowy, Ametystowy, Szmaragdowy, Jadeitowy, Topazowy i Obsydianowy. Za panowania Durana I Szlachetnego ,oprócz tego że były piękne to nie miały one szczególnego znaczenia dla losów świata ... do czasu. Do czasu gdy nie wpadły one do rąk elfa Reivilo Dinuela - Jednego z uciekinierów z Lonthomiru - który dostał naszyjnik od krasnoluda Ornana - syna Durana Szlachetnego - za pomoc w walce z olbrzymem w twierdzy Denefarr - Stolicy krasnoludzkiego królestwa Ormiliore

***Konspekt . Po drugim Upadku Raju (lub jak kto woli Drugim Kataklizmie) ludzie zostali na Gruzach Świata i podzielili się na trzy plemiona:***

***Belvratów - Dowodzonych przez Lyunę - córkę Bela***

***Jarvratów - Dowodzonych przez Skatiego - Syna Jara***

***Golvratów - Dowodzonych przez Grimolda- Syna Gola***

***Zaś elfy i krasnoludy pozostały w jedności i razem pobudowali swoje królestwa.- Belfamir (z miastem Lonthomir) i Ormiliore (z miastem Denefarr) . Niedługo po tym do świata śmiertelników stąpiły anioły - Pięcioro z aniołów ofiarowano ludziom, byli to :***

***Gamrystiel i Morfistiel - Anioły Losu - Od tamtej pory decydowali oni o ludzkim przeznaczeniu. Gamrystiel przybrał formę blondwłosego człowieka, zaś Morfistiel białowłosego elfa.***

***Z kolei trójka z nich : Vaynar, Rahara i Oberon przybrali postacie zwierzęcych władców.***

- ***Vaynar stał się siwogrzywym rumakiem i został ofiarowany Lyunie***

- ***Rahara przybrała formę groźnego szablozęba i odtąd służyła Skatiemu***

- ***Oberon przeistoczył się w czarnego niedźwiedzia i towarzyszył Grimoldowi***

***Zaś resztę aniołów przypisano elfom i krasnoludom . Elfom w walce z Niedobitkami Foribala (Władcy Upadłych Aniołów) pomagali Niella i Laruis, z kolei krasnoludom Ephrys. W roku 96 Pierwszego Milenium narodził się Reivilo Dinuel - elf, syn Meilina. Revi miał czwórkę rodzeństwa, trzy młodsze siostry i brata. Szybko zyskał on miano , najwybitniejszego poety i pieśniarza wśród elfów z Lonthomiru. Zaprzyjaźnił się on z Laurisem - Aniołem który walczył u boku swego pana Foribala jeszcze przed pierwszym upadkiem Raju, a który to poddał się osądowi Nue (Stwórcy) po jego porażce. Jednakże Laruis ciągle był podatny na podszepty upadłego anioła. Foribal raz jeszcze chciał zstąpić do świata śmiertelników. Obmyślił on plan dzięki któremu mógłby tego dokonać. W czeluści swojego przeklętego królestwa nakazał on Danaerowi (Argarothowi) - Aniołowi który pozostał mu wierny po przegranej Wojnie Niebios i Pierwszym Upadku Raju - by ten omamił obietnicami potęgi , jednego z wodzów ludzi - Grimolda. Sam z kolei skontaktował się z Laurisem , przekazując mu wiedzę na temat tzw. Pieśni Zagłady - Po której wykonaniu Foribal wraz ze swymi sługami mogliby przedrzeć się na powierzchnię. Dawny sługa uległ podszeptom swego uwięzionego pana i począł pracować nad pieśnią, lecz by w pełni ją ukończyć potrzebował wsparcia jednego z dówch najwybitniejszych pieśniarzy - Reviego. Tak też anioł zwrócił się o pomoc do niczego nieświadomego elfa. Pieśń zagłady została ukończona i w roku 134 Pierwszego Millenium pierwszy raz w dziejach świata wybrzmiała ona głosem Reviego i dźwiękami jego lutni. Elfickie Miasto Lonthomir w oka mgnieniu zaczęło być oblegane przez spadające z nieba demony. Lauris widząc do czego doprowadził, oprzytomniał nagle i ze łzami w oczach patrzył na śmierć niosącą się ulicami Lonthomiru. W tym samym czasie Krasnoludzkie miasto Deneffar także zostało zaatakowane. W obronie Lonthomiru poległy wszystkie trzy siostry Reviego, osłaniające odwrót pobratymców. Uciekinierzy udali się na południe, po drodze mijając Denefarr pogrążone w ataku nieprzyjaciela. Revi postanowił przedostać się na dwór króla Durana, gdyż tam obecnie znajdował się jego młodszy brat Gilian. W środku elf zastał króla Durana walczącego z jednym z olbrzymów. Duran został w tym starciu śmiertelnie ranny lecz, od rychłej śmierci uratował do Revi. Zaczął on grać na swojej lutni i w ten sposób zaczarował olbrzyma, wtedy to Ornan - Syn krasnoludzkiego króla - zgładził wielkoluda. Potem młody Ornan uklęknął nad konającym ojcem, a ten oddał mu Naszyjnik Dulirmir przekazując w ten sposób insygnium władzy synowi. Nim skonał , przeprosił syna za swoją oschłość wobec niego i za to że nie był lepszym ojcem. Po łzawym pożegnaniu, krasnolud w akcie podziękowania oddał Reviemu naszyjnik i sam zebrał swoich ziomków, by razem z nimi i elfami udać się do portu Mormoth. Tam elfy i krasnoludy rozdzielili się . Revi wraz z bratem Gilianem pokierowali flotą uciekinierów na zachód, rzeką Lyrią. Tam młody elf poznał piękną dziewczynę Soranę Linbow, która tak jak on utraciła bliskich w oblężeniu Lonthomiru. Zaprzyjaźnił się z nią i w sekrecie począł darzyć większym uczuciem. Po prawie rocznej wędrówce ,elfowie osiedli w końcu w zatoce Horoth , a stamtąd udali się w głąb chłodnego lądu. Weszli do krainy Shenovien, położonej na zachod od Forbelionu ( tam skąd przyszło im uciekać) . W momencie inwazji Foribala, ofiarą ataku padły elfy i krasnoludy, lecz w tym czasie ludzie pod przywództwem Lyuny Skatiego i Braci Losu (Gamrysa i Morfisa) udali się w wielką pieszą wędrówkę na zachód.***

***Revi wraz z innymi elfami nawiązali kontakt z ludźmi i osiedli wśród nich. W między czasie zmarł Skati (jeden z wodzów ludzi) , schedę po nim objął jego syn Hati, który wówczas począł zakochiwać się w Soranie, jednakże ona wybrała syna Grimolda - Grana. Po kilku miesiącach młoda elfka zaczęła jednak dostrzegać mrok w swoim ukochanym ... mrok odziedziczony po swoim ojcu . Zbliżyła się zatem Sorana do Hatiego. Jakiś czas później Gran dowiedział się o zdradzie swojej żony i wypowiedział dawnemu przyjacielowi wojnę .. Wojnę o Serce. Armie Hatiego i Grana stanęły naprzeciw siebie w Okrągłej Dolinie.***

***Na włosku wisiał zatem los ludzi. Aniołowie mieli ich doprowadzić do krainy w której będą mogli oni żyć w pokoju, lecz ludzie po raz kolejny chcieli walczyć między sobą. W takim wypadku ich los miał przypieczętować Morfistiel - Anioł Sprawiedliwości - , a nie Gamrysitel - Anioł Miłosierdzia .***

***Lecz wtedy Revi wybłagał anioła by ten wstrzymał się od osądu i pozwolił mu spróbować uratować ludzi. Pognał on na przeciwległe wzgórze i nim starły się armie skłóconych o kobietę Hatiego i Grana, zaczął grać na lutni znaną już pieśń ... Pieśń Zagłady . W momencie gdy z nieba poczęły spadać Demony a bramy światów rozwierały się, ludzie widząc wspólnego wroga, zjednoczyli się i walczyli z nim ramię w ramię. Wtedy to Hatiego od ciosu demona, uratował Gran, przypłacając to życiem. Sorana przybyła na pole bitwy i gorzko zapłakała nad ciałem ukochanego. Amok walki z wolna ustawał, a krótko po tym elfka w asyście Hatiego pognała na wzgórze. z którego elf śpiewał. Zastali go leżącego na wznak, w ręku trzymał swą lutnie ze spękanymi strunami. Pierwsza Pieśń Zagłady wykonana w Lonthomirze zabrała Reviemu sporo życiodajnej energii , wykonanie jej raz jeszcze (chociaż nie do końca) przypieczętowało los młodego elfa. Konając pobłogosławił Hatiemu i Soranie i poprosił by zaopiekowali się jego bratem Gilianem , oraz by przekazali mu naszyjnik Dulirmir. Revi pouczył ich że wykorzystał klejnoty w nim zawarte jako ogniwa pomiędzy światem śmiertelnym i niematerialnym, przez co klejnoty te stały się od tamtej pory Klejnotami Dusz. Revi skonał w ramionach ukochanej elfki, a ta przysięgła przyjacielowi że zajmie się małym Gilianem.***

***Tak Naszyjnik przez kolejne wieki był w posiadaniu Giliana, aż do momentu jego śmierci pod koniec Trzeciego Millenium, gdy na elfickie królestwo Korfamir atak przypuścił Pierwszy Nekromanta w dziejach świata - Androus Rinch. Dowodzący oblężeniem Korfamiru , Wilhelm Neverant - Czempion Rincha - Stoczył pojedynek z Gilianem na śmierć i życie. Po klęsce elfa, naszyjnik wpadł w ręce Neveranta , a ten zaniósł go swemu panu by pogłębić potęgę władzy nad umarłymi. Rinch zgromadził moc pięciu klejnotów w Filarze Dusz, a szósty z nich - Ametystowy - przez kolejne dziesięciolecia stanowił jego osobiste żródło potęgi.Prawie dwieście lat później, sprzymierzone armie ludzi i elfów stoczyły bitwę pod górą Amos Rinch. Neverant został pokonany przez Aranonha Lontho i Oberona, lecz i sam niedźwiedzi król wtedy poległ. Z Rinchem pojedynek stoczył Anthon Radikin - Spadkobierca płomienia Gamrysa, i jego przyszywany syn. Pokonał on Nekromantę i tym samym zniszczył w ten sposób Ametystowy Klejnot, zaś reszta z nich została wydłubana z Filaru Dusz. Nieumarli zostali rozgromieni, a klejnoty powróciły do Dulirmiru, naszyjnik został powierzony pod opiekę Heinricha Trauma - Zasłużonego Czarodzieja i szpiega w szeregach Androusa Rincha w czasie Wojen Mrozu. Niestety Dwadzieścia lat później Traum postanowił wykorzystać klejnoty do własnych celów. Klejnotem którego od tamtej pory sam używał był ten Szmaragdowy .Rozpoczęła się trwająca kilka lat tzw. Rebelia Trauma. Swą porażkę nowy nekromanta zawdzięczał Anthonowi Radikinowi , dawnemu przyjacielowi , który tym razem nie przetrwał pojedynku ze swym przeciwnikiem - Tak też roztrzaskał się Szmaragdowy Klejnot Dusz,. Później ocalałe klejnoty przekazywane były z pokolenia na pokolenie kolejnym Traumom. Począwszy od Armina Trauma (syna Heinricha), Rainera Trauma (wnuka Heinricha) - Który swego czasu wykorzystał do własnych celów Topazowy (żółty klejnot) , lecz ostatecznie został on pokonany przez swojego syna Ulbrechta.***

***W Czwartym Milenium - wtedy już Wielki Gelfhratcki rycerz - Ulbreht Traum, (prawnuk Heinricha), postanowił oddać naszyjnik z klejnotami, krasnoludom (W które istnienie mało kto wtedy wierzył, bowiem od Pierwszego Milenium nikt o nich nie słyszał)***

 ***Sir Ulbreht wybrał się za morze Anaranth do legendarnej krainy Dalloway (W której istnienie też mało kto wierzył). Słyszał pogłoski że po drugiej stronie wyspy, za Górami Kryształowymi , krasnoludy założyły swoje królestwo - Nowe Ormiliore.***

***Lecz rycerzowi podróż do krasnoludów bardzo się przeciągała. Ulbreth zaprzyjaźnił się z ówczesmu, królem Dalloway - Edmundem Peregrinnem i sam stworzył Zakon Rycerzy Dalloway. Wciąż będąc w posiadaniu Naszyjnika Klejnotów Dusz.***

***Zgromadził wokół siebie niezrównanych bohaterów, którzy od tej pory stanowili elitę wśród armii Peregrinna. Byli to : Sir Leynart Lioncoure, Sir Lusoe Liverteun, Sir Racreddy , Sir Crusoe Dachshundue***