ჯუჯები

ჯუჯები დაბალი ტანის მქონე,  ჩაფსკვნილი, ხშირთმიანი, ბანგვლიანი არსებები არიან. მათთვის დამახასიათებელია გრძელი წვერი, როგორც კაცებისთვის, ასევე ქალებისთვის. მათი სხეულის საშუალო სიმაღლე 110 სმ-დან 130სმ-მდე მერყეობს.

ხანდაზმული ჯუჯები, ადამიანებთან შედარებით ძალასა და შესაძლებლობებს თითქმის არ კარგავენ, ზოგადად კი ჯუჯები 90-100 წელი ცოცხლობენ.

ჯუჯები წარმოშობით არიან დღევანდელი დემონთა მიწებიდან. ჯუჯათა ყველაზე მჭიდრო დასახლება დღესდღეისობით რკინის მთებში არსებული ცვერგჰოლმია, მის შემდეგ კი კაგამის იმპერიის ჩრდილოეთით მყოფი კოგ’ჰოგის სამეფო. ჯუჯები ასევე გაფანტულები არიან დიდი დრაკონის კონტინენტის სხვა ნაწილებშიც, უფრო მცირე ჯუჯების რაოდენობა კი პატარა დრაკონის კონტინენტზეც სახლობს.

ჯუჯების დასახლებები ჯერ კიდევ შემორჩენილიa დემონთა მიწებზე, რადგან დემონთა გამოღვიძების დროს, ჯუჯათა ორმა კლანმა დარჩენა და  მათთან ბრძოლა გადაწყვიტა.

ჯუჯებს მტრული დამოკიდებულება აქვთ ორკებთან, გობლინებთან და ელფებთან. ყველაზე მეგობრული ურთიერთობა ადამიანებთან აქვთ, თუმცა ზოგჯერ მათთანაც მოსდით უთანხმოებები.

## წარმომავლობა

ჯუჯათა რელიგიის მიხედვით, ისინი ღმერთმა თუდმა შექმნა კუნძულ დურხ’რუგზე, სადაც ათასწლეულთა მანძილზე ცხოვრობდნენ. თავდაპირველად ჯუჯები დურხ’რუგისა და გუზ’დრაკის კუნძულებზე (თანამედროვე დემონთა მიწები) იყვნენ გავრცელებული, სადაც  არსებობდა ჯუჯათა 5 კლანი:

1.დომგრუნები (ხუთივე კლანის მმართველი კლანი)

2. ოქროწვერები

3. მუხცხვირები

4. თეგბურნები

5. დვერგლინგები

ხუთივე კლანი დურხ’რუგზე ცხოვრობდა - ციხე-ქალაქ ვოგ’გარუმში, თუმცა სეპარატაიზმისკენ მიდრეკილმა დვერგლინგებმა ცალკე სამეფოს დაარსება გადაწყვიტეს და კუნძულ გუზ’დრაკზე გადავიდნენ და დააარსეს მულდჰეიმის სამეფო. მზისა და მთვარის ამოსვლიდან მეშვიდასე წელს მოხდა ცეცხლოვანი წვიმა. ამ მოვლენას მრავალი ჯუჯა ემსხვერპლა და  შეშინებულმა ჯუჯებმა სამუდამოდ მიწისქვეშეთში ჩასვლა გადაწყვიტეს. მათ საკუთარი მაღაროების ჩაღრმავება დაიწყეს, რათა მიწისქვეშა ქალაქები გაეშენებინათ. საბოლოოდ, ჯუჯები ძალიან ღრმად ჩავიდნენ მიწისქვეშ და დემონები გამოაღვიძეს, რომელთა არსებობის შესახებ მათ არაფერი იცოდნენ. დემონები სწრაფი იერიშებითა და სასტიკი ბრძოლებით ორ კუნძულზე გავრცელდნენ და ჯუჯებს სამშობლოს დატოვება აიძულეს.

მხოლოდ დომგრუნთა კლანი დარჩა ვოგ’გარუმში და დვერგლინგები მულდჰეიმში, რადგან ისინი საკუთარ სამეფოებს ვერ შეელივნენ და დემონთათვის წინააღმდეგობის გაწევა სისხლის ბოლო წვეთამდე გადაწყვიტეს. აქ დარჩენილი ჯუჯები ფიზიკურად შეიცვალნენ, კონკრეტულად კი გასცვივდათ წვერი და კანი გაუმუქდათ.

სამმა კლანმა: ოქროწვერებმა, მუხცხვირებმა და თეგბურნებმა დატოვეს ვოგ’გორუმი  და ამავე კუნძულზე დასახლებულ ადამიანთა ფლოტს გაყვნენ. ფლოტი პირველად კაგამის იმპერიის პორტში გაჩერდა. აქ ჩამოვიდა თეგბურნთა კლანი. ისინი კაგამის იმპერიაში არ მიიღეს, რის გამოც მოუწიათ ჩრდილოეთით გადაადგილება, სადაც ნისლიან მთებში, ალბას სამხრეთ საზღვარზე, კოგ’ჰოგის სამეფო დააარსეს.

დანარჩენი ორი კლანი ბალერიის პორტში ჩამოვიდნენ. ბალერიიდან რამსეიას იმპერიაში გადავიდნენ, შემდეგ ახლოს მდებარე რკინის მთებში დაიდეს ბინა, სადაც ოქროწვერებმა და მუხცხვირებმა ციხე-ქალაქი ცვერგჰოლმი დაარსეს, რომელიც დღესდღეისობით ჯუჯათა ყველაზე დიდი დასახლებაა, თუმცა ჯუჯები ასევე მთელი დიდი დრაკონის კონტინენტზე არიან გაფანტულები.

## ზოგადი ისტორია

ჯუჯათა პირველი სამეფო ვოგ’გარუმი იყო (დურხ’რუგის კუნძულზე), რომელიც ჯერ კიდევ ბნელეთის ეპოქიდან არსებობდა. აქ თავიდან ხუთივე კლანი ცხოვრობდა. მმართველობდა დომგრუნთა საგვარეულო. პირველი მეფე, რომელიც წყაროებშია ნახსენები თორგრიმ I ოქროსწერაქვი იყო. სწორედ მან გააშენა ციხე-ქალაქი  ვოგ’გარუმი. მისი მმართველობის დროს ჯუჯებმა აღმოაჩინეს ოქროსა  და სხვა ძვირფასი ლითონის უამრავი საბადო და ისწავლეს მაღალი ხარისხის იარაღების დამზადება.

მრავალი წლის მანძილზე ჯუჯათა ხუთივე კლანი ერთად ცხოვრობდა, თუმცა  მზისა და მთვარის ამოსვლიდან 184 წელს, დვერგლინგთა მეფე - გოტრეკი, უკმაყოფილო იყო დომგრუნთა დომინირებით და ცალკე სახელმწიფოს დაარსება გადაწყვიტა. ის გადავიდა გუზ’დრაკის კუნძულზე, თავის კლანთან ერთად და მულდჰეიმის სამეფო დააარსა.

მზისა და მთვარის ამოსვლიდან 253 წელს, დურხ’რუგის კუნძულზე ადამიანთა საექსპედიციო ჯგუფი ჩამოვიდა. მათ ნელ-ნელა დაიწყეს დასახლება და საზღვაო ქალაქის მშენებლობა, კუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილზე. ჯუჯათა იმ დროინდელმა მეფემ - გურგრიმ მზისწვერმა, გადაწყვიტა ურთიერთობა დაემყარებინა ადამიანებთან და ისინი მოეწონა კიდევაც. ჯუჯებმა და ადამიანებმა ერთმანეთში ვაჭრობა დაიწყეს. რამდენიმე წელში დურხ’რუგზე ელფთა საექსპედიციო ჯგუფი ჩამოვიდა, რის დროსაც პირველად ნახეს ერთმანეთი ჯუჯებმა და ელფებმა.

ელფები ვოგ’გარუმთან ახლოს მდებარე მიწებზე დასახლდნენ. ჯუჯათა წყაროების მიხედვით ელფებმა საკუთარი მაღაროების თხრა და ჯუჯათა ძვირფასი ლითონის მითვისება დაიწყეს. ერთ დღესაც გურგრიმ მზისწვერმა მათთან მცირე ამალა გაგზავნა და ელფებს კუნძულის დატოვება მოთხოვა. ელფებმა ეს ბრძანება არ შეასრულეს, ასე რომ გურგრიმს ძალის გამოყენება მოუწია და თავს დაესხა ელფთა ქალაქს. ჯარს იგი თავად მეთაურობდა. წყაროების მიხედვით  ელფთა რიცხვი 5.000-ს აღწევდა, ჯუჯები კი 15.000 მეომრით დაესხნენ თავს. ორივე მხარეს მრავალი მებრძოლი დაიღუპა. მხოლოდ ათასამდე ელფი გადარჩა, რომლებიც ჯუჯებმა ტყვეებად აიყვანეს და მაღაროებში ამუშავეს, მათი ქალაქი კი მიწასთან გაასწორეს.

ამ ბრძოლიდან რამდენიმე წელში გურგრიმ მზისწვერი გარდაიცვალა და ტახტზე მისი შვილი - გრაინ მოწყალე ავიდა. გრაინმა დამონებული ელფები გაათავისუფლა, თუმცა მათ კუნძულზე დარჩენის ნება არ დართო. ელფები ადამიანებმა გადაიყვანეს დიდ

ი დრაკონის კონტინენტზე. ასე დასრულდა პირველი კონფლიქტი ელფებსა და ჯუჯებს შორის. მომდევნო საუკუნეების განმავლობაში დურხ’რუგზე მშვიდობა სუფევდა, ჯუჯები კიდევ უფრო მდიდრდებოდნენ, ადამიანთა ქალაქში კი მეზღვაურობა და გემთმშენებლობა ვითარდებოდა. მზისა და მთვარის ამოსვლიდან მეშვიდასე წელი
სრულდებოდა. ვოგ’გარუმში გურგრიმ II მეფობდა, მულდჰეიმში - დარინ რკინისჩაქუჩი. ორივე სამეფო ძლიერი და მდიდარი იყო, თუმცა ამ ეპოქაში მოხდა უდიდესი უბედურება - ცეცხლოვანი წვიმა. ადამიანებმა და ჯუჯებმა მოასწრეს მაღაროებში შეფარება. როდესაც კატასტროფა დამთავრდა და ისინი გარეთ ამოვიდნენ, მთელი კუნძული გადამწვარი დახვდათ. განადგურდა ვოგ’გარუმისა და მულდჰეიმის ციხე-ქალაქების მიწისზედა ნაწილები. ადამიანთა ქალაქისგან მხოლოდ ფერფლიღა დარჩა. ამ მოვლენის გამო ჯუჯებმა სამუდამოდ მიწისქვეშეთში გადასვლა გადაწყვიტეს, რადგან ეშინოდათ ცეცხლოვანი წვიმის განმეორების. ადამიანები კვლავ დასახლდნენ ძველი ქალაქის ადგილზე და თავიდან დაიწყეს პორტის აშენება. ჯუჯები გაუჩერებლად თხრიდნენ და მიიწევდნენ მთის სიღრმეში.

ცეცხლოვანი წვიმიდან 37-ე წელს ჯუჯებს ახალი უბედურება დაატყდათ თავს, მათ მთის ქვეშ მცხოვრები დემონები გამოაღვიძეს, საუკუნო ძილიდან. არავინ არაფერი იცოდა ამ არსებათა წარმომავლობის შესახებ. ჯუჯები ეცადნენ მათთვის წინაარმდეგობა გაეწიათ, თუმცა დემონებმა მაინც შეძლეს დურხ’რუგის აღება, მათ მოკლეს მეფე გურგრიმ II. მალე მეორე კუნძულ, გუზ’დრაკზეც გადავიდნენ, და მულდჰეიმის სამეფოს დაესხნენ თავს. ადამიანები საკუთარი გემებით გამოიქცნენ დურხ’რუგის კუნძულიდან. მათ ჯუჯათა სამი კლანი: ოქროწვერები, მუხცხვირები და თეგბურნები გაყვნენ. ვოგ’გარუმის მმართველი საგვარეულო - დომგრუნები არ დანებდნენ და საკუთარ სამეფოში დარჩნენ, ასევე მოიქცნენ დვერგლინგები მულდჰეიმში. უცნობია კიდევ თუ შემორჩნენ მათი შთამომავლები დემონთა მიწებზე.

 ადამიანთა ფლოტი პირველად კაგამის იმპერიის პორტში გაჩერდა, სადაც ჩამოვიდა თეგბურნთა კლანი, რომლებიც იმპერატორმა არ მიიღო და იმპერიის ჩრდილოეთით, მთებში მოუწიათ გადაასახლა, სადაც კოგ’ჰოგის სამეფო დააარსეს და იქვე მყოფ თავისუფალ ქალაქთა გაერთიანებასთან მეგობრული კავშირი დაამყარეს. ოქროწვერთა და მუხცხვირათა კლანები გაყვნენ ადამიანთა ფლოტს და საბოლოოდ რამსეიას იმპერიაში მოხვდნენ. აქაურ იმპერატორს ჯუჯები მოეწონა და იმპერიაში დარჩენა შესთავაზა. მრავალი მათგანი დარჩა, თუმცა უმეტესობა იმპერიასთან ახლოს მდებარე რკინის მთებში დასახლდნენ და ცვერგჰოლმის სამეფო დააარსეს, სადაც მმართველი კლანი ოქროწვერები გახდნენ. ცვერგჰოლმის ჯუჯებს ხშირად ჰქონდათ უთანხმოებები აღმოსავლეთით მცხოვრებ დორკუზის ორკებთან.

== მმართველობა
და საზოგადოებრივი მოწყობა ==
ჯუჯების სახელმწიფოებში პირველი პირი არის მეფე.

მეფის შემდეგ მოდიან კლანთა მმართველები ე.წ. წვერბრძენები. მეფე სხვადასხვა საკითხებს წვერბრძენებთან ერთად განიხილავს. მეფესა და წვერბრძენებს ყავთ ორ-ორი მრჩეველი. ჯუჯებისთვის მეფის სიტყვაზე მაღლა არაფერი დგას. სამეფოებში სადაც მხოლოდ ერთი კლანი ცხოვრობს, მეფეებს ჩამოყალიბებული აქვთ გენერალთა და მრჩეველთა საბჭო, სადაც განიხილავენ სახელმწიფოს სამხედრო, ეკონომიკურ თუ სხვა საკითხებს. ჯუჯები ერთმანეთის თანასწორებად მიიჩნევენ თავს, ქალი, თუ კაცი. მრავალი ქალი ჯუჯა კაცთა მხარდამხარ იბრძვის არმიაში.

საზოგადოებრივი ფენის ერთ-ერთი ყველაზე პატივცემული წარმომადგენლები ქურუმები არიან.

ჯუჯებს, ახალ სამეფოებში მოშინაურებული ყავთ ტახები და დათვები, რომლებსაც ხშირად ბრძოლებში იყენებენ.

## რელიგია და კულტურა

ჯუჯათა რელიგიის თანხმად ისინი ღმერთმა თუდმა (რომელსაც ხი’ნიზდურულსაც ეძახიან) შექმნა, ქვისგან და ოქროსგან, კუნძული დურხ’რუგის მთებში.  ჯუჯებს აქვთ თუდის ტაძრები, სადაც ქურუმები მსახურობენ, რომლებიც სხვა ჯუჯებისგან განსხვავებით მაგიურ ძალებს ფლობენ. მთავარი ქურუმის წოდებას ადუნინი ქვია.

ადუნინი არასდროს ერევა საერო საქმეებში. ქურუმებს მიბარებული ყავთ ისეთი ჯუჯა მეომრები, რომლებსაც სურთ მაგიას დაეუფლონ. დღესასწაულებზე ქურუმები ხარშავენ სპეციალურ, საცერემონიო ლუდს - ბუნაზგარს.  ღმერთ  თუდს გამოსახავენ როგორც დიდ, ჰუმანოიდ არსებას, ხელში წერაქვითა და ჩაქუჩით.

როდესაც ჯუჯებმა დემონები გამოაღვიძეს და სამმა კლანმა, ვოგ’გარუმი დატოვა, დომგრუნთა საგვარეულოს უკანასკნელმა ადუნინმა ჯუჯათა კლანების კვლავ გაერთიანება იწინასწარმეტყველა. ჯუჯები გამოირჩევიან მჭედლობითა და საუკეთესო ლუდით. იშვიათია მათ ნაკეთობებზე ბასრი და გამძლე იარაღები. დიდ ბრძოლებში ყოველთვის მიაქვთ ლუდი, უზარმაზარი კასრებით და არავის უმხელენ თავიანთ რეცეპტებს.