Krucze Wzgórze

Krucze Wzgórze było starożytną, otoczoną górskimi szczytami, siedzibą rodu Ravenrose. Opowieści przekazywane z pokolenia na pokolenie, podają że jego początki sięgają czasów samego Thomasa Ravenrose'a - założyciela rodu. Ponoć sam król Gilneas podarował ziemię Gór Czarnego Poranka, Thomasowi, w zamian za jego przyjaźń i niezrównane umiejętności kowalskie. Wykuty przez Ravenrose'a miecz podobno ocalił władcy życie, gdy podczas walki z trollami, ostrze nie pękło pod nawałnicą ciosów rozwścieczonego dzikusa.

Legenda to jednak legenda...jak było naprawdę, nie wie nikt. Faktem jest natomiast to że pierwszym budynkiem który powstał na przyszłym Kruczym Wzgórzu była kuźnia, a kowadło Thomasa znajdowało się w podziemiach posiadłości aż do czasów Drugiej Wojny. Ze Starej Kuźni korzystano niezwykle rzadko i tylko Arcymistrz Kowalski, obeznany w technikach rodu mógł z niej skorzystać. Ogień pod nią rozpalano tylko przy w dwóch wypadkach - przy narodzinach i śmierci głowy rodu. Nowe życie celebrowano wykuciem medalionu z herbem rodu, talizmanu który towarzyszył dziecku już od najmłodszych lat, z kolei śmierć sprawiała że medalion zostawał przetopiony i wraz z użyciem metalu uzyskanego w ten sposób, kuto ceremonialny sztylet, mający przypominać Zaginione Ostrze.

## Czasy Świetności

Wraz z upływem lat posiadłość rozrosła się, powstała właściwa rodowa siedziba, a u jej podnóży budynki gospodarcze: stajnie, magazyny i duma rodu - magiczne kuźnie, stworzone wspólnie przez Thomasa i Catherine z Dalaranu. W górach otaczających dwór znajdowały się kopalnie, z których urobek był dostarczany bezpośrednio na kowadła Mistrzów. Na szlaku prowadzącym do posiadłości zawsze panował ruch.

Podziemia posiadłości były rozległe, wdzierając się w trzewia wzgórza. Oprócz Starej Kuźni, znajdującej się na wyższych poziomach, innym wartym wspomnienia miejscem była rodowa zbrojownia, w której też trzymano Ravenrose'a, przynajmniej dopóki ostrze w tajemniczych okolicznościach nie przepadło w odmętach historii. Na najniższych poziomach, znajdowały się niesławne lochy Lorda Liama - jednego z przywódców rodu, zabitego na swoim własnym stole do tortur, po wydarzeniach Dekady Krwi - bratobójczej wojny o przywództwo w rodzie, która wyniszczyła Góry Czarnego Poranka, a pole pali, ponuro wzbijające się ku niebu na wybrzeżu, po dziś dzień przypomina o tamtych wydarzeniach.

W podziemiach znajdowały się również całkiem prozaiczne miejsca jak spiżarnie, kuchnia, piwniczki na wino czy pomieszczenia dla służby. Mieszkali tam też Arcymistrzowie, którzy w dolnych salach tuż przy Starej Kuźni przekazywali wiedzę o technikach Ravenrose'ów następnym pokoleniom.

Wokół posiadłości wyrosły wioski. Głównie małe osady górników, pracujących w górskich kopalniach, ale na wybrzeżu wyrosło też kilka rybackich osiedli, zapewniających stały dopływ pożywienia do tych bądź, co bądź nieurodzajnych rolniczo ziem.

## Oczyszczenie Kruczego Wzgórza

Czasy świetności rodu zostały brutalnie zakończone, gdy Lord Charles Ravenrose dopuścił się zdrady stanu. Król Genn Greymane nakazał swoim żołnierzom pomaszerować na posiadłość, i zniszczyć wszystko na swej drodze. "Martwy pies nie kąsa" - tak podobno brzmiały słowa króla, spytanego czy to nie są aby zbyt radykalne środki. Zaskoczone Krucze Wzgórze nie stawiało oporu, szlachciców pojmano, rozpędzono mieszkańców wiosek, spalono magazyny i kuźnie. Siepacze Króla splądrowali posiadłość, zabierając wszystko co miało jakąkolwiek wartość - w tym kowadło Thomasa. Ravenrose'ów wkrótce stracono, powieszono ich na sklepieniu ich własnej posiadłości, zostawiając na pożarcie krukom i wronom. Przeżyło tylko dwoje dzieci Lorda Ravenrose'a, i to tylko dlatego że gniew Greymane'a nie mógł dosięgnąć ich w Kirin Torze oraz w Zakonie Srebrnej Dłoni

Obecnie posiadłość gnije na deszczu, zrujnowana i opuszczona. Z utęsknieniem czekając na dzień kiedy Ravenrose odzyska swoje dziedzictwo.