Kuo-toa

Kuo-toa, byli zdeprawowaną, rybim rodowodem stałocieplnych i ziemnowodnych stworzeń, które zamieszkiwały Podmrok. Złowrogie sekrety czaiły się pod powierzchnią ich obcych umysłów, ponieważ kuo-toa byli fanatykami nękanymi przez mentalną niestabilność, którzy widzieli rzeczy, których inni nie mogli i czcili bogów, którzy nie istnieli – przynajmniej dopóki nie uwierzyli wystarczająco mocno.

## Opis

Kuo-toa miały zwykle 5 stóp wysokości. Z ich dużymi kształtami kontrastowały ręce i nogi, smukłe i gibkie, mimo że były stosunkowo krótkie. Na końcu każdej kończyny były szerokie, rozdęte i częściowo błoniaste ręce i stopy. Ich ciała miały kształt pocisków, rybie głowy z ustami pełnymi ostrych zębów i parę wyłupiastych srebrno-czarnych oczu zdolnych do niezależnego obracania się, aby obserwować sytuację.

Ich ciała były pokryte szarymi łuskami z żółtawymi odcieniami, w przypadku mężczyzn, które mogły różnić się pigmentacją w zależności od ich stanu emocjonalnego, na przykład ciemnoczerwony, gdy kou-toa był zły i upiornie biały, gdy był przerażony. Ich gumowatą skórę i rybie łuski pokrywała warstwa śliskiego śluzu, który nadawał ich ciałom migotliwy połysk. Zwykle jedyną odzieżą, jaką nosili, były skórzane paski do trzymania ich ekwipunku, ponieważ ich szlam sprawiał, że konwencjonalna zbroja i skóra były bardzo niewygodne, chociaż niektórzy zakładali zbroje wykonane z muszelek. Mieli sentyment do akcesoriów z kości, muszli i klejnotów. Z ich ciał stale wydobywał się lekki smród zgniłych ryb.

## Osobowość

Kuo-toa byli niezwykle podejrzliwi, a także obłudni, zdradzając czyjeś zaufanie dla własnej korzyści tak długo, jak wierzyli, że mogą to zrobić z powodzeniem. Z łatwością oddawali członków rodziny, których podejrzewali o przestępstwa, urzędnikom społecznym i jako tacy byli zwykle postrzegani jako okrutne potwory przez większość innych rodowodów, ale nie było to do końca dokładne.

Ucisk umysłowy, którego doświadczali z rąk innych rodowodów, złamał i tak już proste umysły większości kuo-toa i w rezultacie szaleństwo było powszechną dolegliwością wśród ich rodzaju. Kuo-toa niekoniecznie byli źli, ale w ramach ich represyjnej teokracji, zwykli kuo-toa nie posiadali wystarczającej siły woli, by przeciwstawić się rządzącym kastom.

Podczas gdy krwiożerczy władcy tego rodzaju zwykle pasowali do odrażającego wizerunku, jaki przywołują ich pobratymcy, milczącej większości z nich brakowało tego samego okrutnego zapału, dostosowywali się do presji rówieśników i strachu przed nadużyciami bardziej niż cokolwiek innego. Te pospolite kuo-toa były bardziej neutralne niż szlachta (niektóre czasami były dobre), a po oddzieleniu od tych społeczeństw, kuo-toa mogły przyjąć filozofię, taką jak pacyfizm.

## Społeczeństwo

Społeczeństwa Kuo-toa były opresyjnymi teokracjami feudalnymi rządzonymi przez *Vi-Poolgola*, co tłumaczy się jako „kapłan-król” i dziewięciu *Oorg-Poolgoopanów*, znanych również jako „książęta-kapłani”. Książęta-kapłani tworzyli religijne ciało kierownicze znane jako Zatopiona Rada, która sprawowała całkowitą kontrolę nad życiem obywateli. Każdy członek rady dyktował inny element społeczeństwa kuo-toa, z książętami zajmującymi się rybołówstwem, handlem, wojnami, rolnictwem, górnictwem, pielgrzymkami, świętymi miejscami, niewolnictwem i wychowywaniem dzieci. Podczas gdy król i książęta teoretycznie sprawowali absolutną władzę nad swoimi poddanymi, skłonność kuo-toan do szaleństwa zmuszała elity szlacheckie do zawierania sojuszy z innymi elitami w celu złagodzenia wewnętrznych walk. Bezpośrednio poniżej książąt-kapłanów znajdowali się *Ba-Poolgol*, baronowie-kapłani, którzy mogli rządzić mniejszymi miastami. Niektóre elity kuo-toan posiadały konkubiny, które były leniwymi przedstawicielami płci przeciwnej.

Pod szlachtą kuo-toan służyli inkwizytorzy i zwykli kapłani znani odpowiednio jako Oczy Kapłana-Króla i Szczypce Kapłana-Króla. Zajmowanie się ofiarami było zadaniem pomniejszej kasty kapłanów zwanych rzęsami. Władzę Zatopionej Rady na podzielonych społecznościach kuo-toa egzekwowali *Va-Scour*, inaczej zwani biczami, fanatycy, którzy zainspirowali milicję kuo-toan do żarliwej walki za arcykapłanów i ich bogów. Ich moc została im przekazana przez arcykapłanów, a nie przez własną wiarę. Bicze były zwykle tylko dziećmi arcykapłanów i walczyły na śmierć o zaszczyt zajęcia jego miejsca po jego śmierci, chociaż bicze, które nie podobały się swoim panom, mogły zostać pozbawione boskiej mocy, a nawet zabite.

*Blib-sanvu*, bardziej znani jako obserwatorzy, byli, żyjących w celibacie, zakonem elitarnych mnichów-wojowników, którzy działali jako tajna policja społeczeństwa kuo-toan, której obowiązki obejmowały zabijanie słabych oraz zabijanie i ujarzmianie przestępców i szalonych. Obserwatorzy ćwiczyli specjalny rodzaj sztuki walki kuo-toan, który polegał na sprawowaniu kontroli umysłowej i kierowaniu wewnętrznego szaleństwa przez poprzez pięści. Inne techniki stosowane przez obserwatorów obejmowały rozmazywanie kleju za pomocą ich uderzeń i rzucanie się z nienormalną prędkością. Zarówno bicze, jak i obserwatorzy przechodzili ciężkie ćwiczenia umysłowe, aby zmniejszyć ich zdolność do szaleństwa.

Bicze i obserwatorzy byli wspomagani przez elitarnych wojowników zwanych harpunnikami, których zadaniem było asystowanie w chwytaniu i więzieniu oszalałych obywateli przy użyciu ich harpunów, chociaż byli również zdolni do używania ich do walki z najeźdźcami. Kuo-toa, którzy ulegli szaleństwu, zostawali chwytani i, albo zesłani do regionów poza osadą, aby działać jako pierwsza linia obrony, lub wprowadzeni do komórek więziennych wbudowanych w mury pozycji obronnych, aby działać jako jednorazowe oddziały uderzeniowe. Istnieli także maruderzy kuo-toa, ci z lekkimi śladami szaleństwa, którzy polowali w Podmroku w poszukiwaniu stworzeń do zniewolenia i poświęcenia.

Zwykli kuo-toa wykonywali pracę służebną, taką jak rybołówstwo, rolnictwo lub wartę, chociaż bez nadzoru bicza lub obserwatora zwykle uciekałyby przed niebezpiecznymi sytuacjami bojowymi. Kuo-toa byli doskonałymi rybakami, potrafiącymi nurkować głęboko, by zbierać mięczaki, skorupiaki i ryby z głębin swoich basenów. Chociaż preferowana była dieta oparta na mięsie, były one równie zdolne do życia z materii roślinnej i tworzyły pola grzybów i wodorostów oświetlonych przez fosforyzujące grzyby, którymi opiekowali się niewolnicy. Ze względu na słabe umiejętności górnicze zatrudniali niewolniczą siłę roboczą do prowadzenia prac górniczych. Chociaż mieli łagodne zamiłowanie do kamieni szlachetnych, o wiele bardziej woleli święte relikwie, muszle lub perły i chętnie wymieniliby te pierwsze, aby uzyskać którekolwiek z tych drugich.

W ramach sztywnego systemu kastowego kuo-toa, ci o wyższym statusie byli fanatycznie uwielbiani, podczas gdy podwładni byli traktowani jak niewolnicy. Jednak społeczeństwo kuo-toa było również niezwykle merytokratyczne, a umiejętności były głównym wyznacznikiem miejsca jednostki. Chociaż istniała zdolność do wznoszenia się i upadku, same umiejętności dawały jednostkom prawo do panowania nad innymi, i na tym polegała jej prawdziwa sztywność. Powszechne było, że kuo-toa spiskowali przeciwko swoim przełożonym, aby zyskać przewagę nad nimi, nawet planując ich zabicie, chociaż obserwatorzy zwykle zapobiegały temu drugiemu.

Główną wadą ich systemu było połączenie skłonności kuo-toa do szaleństwa i struktury wymiaru sprawiedliwości. Ponieważ system został zaprojektowany tak, aby nie usuwać tych, którzy nie nadawali się do władzy, szlachta cierpiąca z powodu własnego szaleństwa zachowałaby swoje pozycje, zmuszając obserwatorów do stosowania interpretacji do ich nauk, przy czym niektórzy obserwatorzy sami stawaliby się nieefektywni z powodu własnych zaburzeń psychicznych.

## Imiona

Przykładowe imiona kuo-toa to:

**Męskie:** Churg, Dopilp, Foor, Horriik, Ippthoosh, Miuum, Oogmiirg, Priithaloth, Rrooshiirrirr, Thiibruup, Urpvoom

**Żeńskie:** Billbiibp, Blaabp, Blibli, Bliiploolp, Blooblipl, Bloolpli, Lloolbi, Oollbli, Ploollthoop, Theeplool