Freya Mikaelson

Freya Mikaelson (*Fuþark starszy: ᚠᚱᛖᛁᚨ ᛗᛁᚲᛇᛚᛊᛟᚾ*) to potężna czarownica, będąca pierworodnym dzieckiem Mikaela i Esther. Jest również starszą siostrą Finna, Elijaha, Rebekah, Kola i Henrika oraz starszą przyrodnią siostrą Klausa, a także ciotką Seleny, Jamala i Circe. Jej żoną jest wilkołaczyca, Keelin.

Gdy Freya miała pięć lat Esther powiedziała swojemu mężowi, że ich córka zmarła na dżumę, jednak w rzeczywistości jej ciotka Dahlia zabrała ją jako zapłatę, za wykonanie czaru płodności, który umożliwił Esther zajście w ciąże.

Przez kolejne kilkadziesiąt lat Freya wychowywała się u Dahlii, która wymyśliła nową formę mocy w postaci hibernacji przez 100 lat, aby zachować jej i swoją młodość. Po przebudzeniu obie mogły żyć przez rok, następnie ponownie Dahlia nakładała na Freyę zaklęcie snu. Gdy Freya dorosła, po przebudzeniu uciekła z dala od swej ciotki. Pragnąc dowiedzieć się więcej o swojej rodzinie w 1914 roku wzięła udział w przyjęciu świątecznym zorganizowanym przez Klausa Mikaelsona. Po świątecznym spotkaniu Freya umieściła się w szklanej trumnie w Fauline Cottage, gdzie kontynuuje swój cykl hibernacji do dnia 31 grudnia 1999 r.

Gdy po przebudzeniu odkryła, że ​​jej siostra Rebekah została uwięziona w azylu, w ciele młodej czarownicy, postanowiła jej pomóc . Udając więźnia, była świadkiem konfrontacji Rebeki z Cassie. Używając swojej magii, Freya uratowała Rebekah przed Spokrewnionymi i złamała zaklęcie Azylu, uwalniając siebie i siostrę. Następnie po jakimś czasie objawiła się swemu rodzeństwu, i wyznała im prawdę. Chodź z początku Klaus nie wierzył i nie ufał siostrze, to z czasem przekonał się do niej jak reszta rodzeństwa.

Freya stawia rodzinę ponad wszystko, choć często kłóci się z Klausem. Nie jest zła, ani okrutna, ale potrafi posunąć się do najgorszych rzeczy w obronie bliskich. Czuje się odpowiedzialna za resztę rodzeństwa, jako najstarsza siostra. Dzięki swojemu pochodzeniu i wiedzy pozyskanej od ciotki Dahlii jest jedną z najpotężniejszych, żyjących czarownic.

## Osobowość

W dzieciństwie Freya była psotnikiem, gdyż wraz z Finem wspinała się na drzewa i planowała figle. Przez wiele lat wykazywała niezależną, nieustępliwą i buntowniczą naturę, ponieważ uciekała przed swoją potworną ciotką Dahlią

Freya ma bardzo stoicką osobowość, zachowuje spokojny, trudny do odczytania wyraz twarzy przez niemal cały czas. Gdy poznała swoje rodzeństwo, żyła w pogardzie dla swojej ciotki Dahlii za maltretowanie i terror, który znosiła z jej rąk oraz dla swojej matki Esther za porzucenie jej. Kiedy dowiedziała się, że Klaus ma dziecko, jedyną oznaką jej szoku było złapanie się za naszyjnik. Podobnie, nie okazała zaskoczenia na widok nowej formy Finna i zachowała spokój nawet podczas wspominania starych czasów.

Freya to osoba niezwykle wierna i skłonna do poświęceń. Od początku wzbudzała zaufanie, choć nie od razu je zdobyła. Wiele w życiu przeszła, ale nie rozmawia o tym zbyt chętnie. Swój ból skrywa w sobie. Nie ufa od razu, jest bardzo podejrzliwa jeśli ma złe przeczucie. Ma bardzo ciepłe i opiekuńcze usposobienie i zawsze była gotowa pomóc tym, których kocha, często wykorzystując do tego swoje ogromne magiczne zdolności. Jest twardą, niezależną kobietą i niezwykle potężną czarownicą, która bardzo dobrze kontroluje samą siebie. Ma również silne poczucie honoru. Ma sentyment do swojej młodszej siostry Rebekah.

## Wygląd zewnętrzny

"Uderzająco piękna kobieta o zdecydowanej prezencji (...) Jej średniej długości, złotobrązowe włosy miękkimi falami opadały na smukłe ramiona, obramowując jej ostre rysy. Jej oczy były jasnoniebieskie, przeszywające i intensywne, odzwierciedlające jej siłę i mądrość. Freya była wysoka i szczupła, a jej sylwetka zgrabna i emanująca pewnością siebie. Jej kości policzkowe były wysokie, nos wydatny, a usta pełne. Jak każdy członek rodziny Mikaelsonów miała wyrafinowany i elegancki styl, choć jako jedyna preferowała styl boho i wyrazistą biżuterię".

## Imię

Freya to imię żeńskie pochodzenia nordyckiego (freɪə). Oznacza "panią". Wywodzi się z mitologii norweskiej, Freyja bogini miłości, piękna, wojny i śmierci. (W języku staronordyckim: ᚠᚱᛖᛃᚨ ᛗᛁᚲᚨᛖᛚᛋᛟᚾ).