Mit o Rycerzu i Smoku

*Threański mit o Rycerzu i Smoku jest nieodzowną częścią kultury tej planety oraz fundamentem legitymizacji władzy Pięciu Giermków. Jego treść ma także wyjaśniać pochodzenie pięciu artefaktów znanych jako Miecz Rycerza, Lanca Rycerza, Tarcza Rycerza, Kusza Rycerza oraz Zbroja Rycerza. Zwyczajowo opowiada się go w czasie ceremonii państwowych, często w formie dramatyzowanej, jednakże tutaj przedstawiona zostanie forma, jaka znajduje się w Muzeum Kultury Ludowej na terenie Plemienia Xelajax (wym.: Szeladżasz) i jest uznawana za najstarszą. Została ona napisana na kamiennych tablicach starym językiem Xelajax w stylu poetyckim charakterystycznym dla tej grupy*

**Tablica 1**

W pradawnych dniach gdy ludzie nie znali jeszcze ognia.

W pradawnych dniach, gdy ludzie nie znali jeszcze słów.

W pradawnych dniach, gdy Dyus i Phtera byli małżeństwem.

W pradawnych dniach, gdy Słońce wschodziło i zachodziło w jednym miejscu.

W tych pradawnych dniach nie znano strachu.

W tych pradawnych dniach nie znano cierpienia.

W tych pradawnych dniach nie znano zła.

W tych pradawnych dniach nie odróżniano człowieka od zwierza.

Wtedy to dziwy zaczęły dziać się na niebie i ziemi.

Słońce zamiast iść biegło po niebie.

Gwiazdy zamiast jaśnieć blado były jak Słońce.

Wschód i zachód rozdzieliły się targane niebiańską burzą.

Ludzie po raz pierwszy spojrzeli w niebo i powiedzieli:

„Oto dzieje się zło na niebie!”

Ludzie po raz pierwszy zlękli się i zebrali razem mówiąc:

„Przy ogniu tak nie straszno!”

**Tablica 2**

Wtedy Smok zakrył gwiazdy i rzucił cień na Three.

Jego ogniste cielsko zeszło na ziemię paląc lasy.

Wszelki zwierz ptak i ryba ginęły w ogniu.

Ze smokiem spadały gwiazdy i paliły ziemię.

Niewysłowiona groza i śmierć zstąpiły z nieba.

Po swym upadku smok spał trzy dni i noce.

Gdy zgasło jego cielsko powstał głodny i wściekły.

Nie zadowalało go jednak mięso zwierząt.

Spojrzał on na ludzi i rzekł:

„Oto moja strawa!”

I zaczął pożerać plemiona ludzi.

I wysłał swój pomiot na cały świat

Tak świat pochłonęła ciemność nieprzebrana

Nie było dnia ani nocy

Słońce nie wschodziło ani nie zachodziło

Dyus i Phtera odwrócili wzrok

**Tablica 3**

W piątym pokoleniu światło zawitało z powrotem

Słońce i gwiazdy powróciły na nieboskłon

Ludzie zobaczyli jak światem rządzi niepodzielnie śmierć

Zawołali więc ku niebiosom:

„O Boskie małżeństwo, ześlijcie nam mocarza!”

Wtedy Phtera opuściła swego męża.

Ulitowała się nad ludźmi i ze łzami prosiła męża:

„Wszechmocny Dyusie! Ześlij im mocarza!”

Dyus usłuchał ludzi i swej żony i zesłał swego syna.

Niczym kometa runął on na smoka spośród gwiazd.

Ciskał gromami i ogniem popieląc pomiot smoka.

Gdzie się nie zjawił towarzyszył mu ryk trąb i burze.

W boju niebo i ziemia zaczęły krwawić

Świt i zmierzch nie następowały po sobie

W końcu jednak Smok zwyciężył.

Rozdarł rycerza na pięć części i cisnął na ziemię.

**Tablica 4**

Złamane ciało znaleźli wodzowie plemion, które przetrwały.

Xelajax o przenikliwym wzorku.

Chelal o wielkiej mądrości.

Zhxoch o zręcznych dłoniach.

Jexos o silnych barkach.

Zhujax o niezłomnym charakterze.

Przywrócili go oni do zdrowia, dali strawę i napój.

On w podzięce mianował ich swymi giermkami.

Rycerz wysłał ich na poszukiwanie swych sprzętów.

Xelajax o przenikliwym wzorku ruszył poszukiwać Miecza.

Chelal o wielkiej mądrości ruszył poszukiwać Lancy.

Zhxoch o zręcznych dłoniach ruszył poszukiwać Kuszy.

Jexos o silnych barkach ruszył poszukiwać Tarczy.

Zhujax o niezłomnym charakterze ruszył poszukiwać Zbroi.

Wszyscy dokonali czynów niezwykłych odzyskując części rycerza.

Wszyscy też powrócili i wspólnie uzbroili rycerza, który ruszył na nowo w bój.

**Tablica 5**

Rycerz wzbił się w niebo w towarzystwie ryku trąb i burz.

Starł się ponownie ze smokiem w morderczych zapasach.

Znów niebo i ziemia zaczęły broczyć krwią.

Znowu zmierzch i świt nie następowały po sobie.

Tym razem smok był jednak osłabiony

Najpierw przebiły go gromy z Kuszy.

Potem rycerz poraził go Lancą.

W końcu na nieboskłonie przebił jego głowę Mieczem

Dyus ucieszył się widząc zwycięstwo Syna i rzekł:

„Podaruj truchło mej małżonce”

Rycerz podarował więc truchło Phterze.

Ta przyjęła dar i go pożarła po czym rzekła:

„Póki smok będzie w mym brzuchu nie wydam życia”

Bogowie uzdrowili także Three, która znów wydawała rośliny i zwierzęta

Rycerz podarował też części siebie swoim Giermkom.

Od tamtego dnia opiekują się oni ludźmi.

**Tablica 6**

Gdy dzieło się dokonało rzekł rycerz:

„Com miał uczynić, uczyniłem, czas mi teraz wracać”

Ludzie na to uderzyli w płacz:

„Mości rycerzu! Nie pozostawiaj nas w mroku i strachu!”

Uspokoił ich jednak mówiąc:

„Nie lękajcie się! Gdy będę potrzebny moi giermkowie mnie odnajdą!”

Giermkowie zapytali go:

„Panie, jak mamy tego dokonać?”

Zwrócił się więc do giermków:

„W trwodze pójdźcie pośród gwiazdy, do kraju w którym mieszka Bóg Gór.

Poznacie ten kraj po tym, że ludzie mówią tam złotem

On wskaże wam drogę do studni na dnie której śpi Słońce,

Ono wskaże wam w grobie którego świata leży Klucz,

Gdy zdobędziecie klucz udajcie się do mojego Domu,

Leży on w krainie Urumi, gdzie cuda dzieją się na co dzień.”

Po tych słowach Rycerz odszedł do nieba