Case:01 Interrogation - Stephen Bickford

## **Round 1 | 22.30 น. วันที่ 27 เดือน 4**

**เจ้าหน้าที่สืบสวน “Joel D. Colter”** และ **จิตแพทย์ “Earl M. Berrette”** ทำการสอบปากคำ **“สตีเฟ่น บิคฟอร์ด”**

**โจเอล :** "สวัสดีครับ ต้องการพบสตีเฟ่น บิคฟอร์ด ผมนักสืบโจเอล โคลเตอร์ และจิตแพทย์เอิร์ล บาร์เรตต์ครับ ขออนุญาตสอบปากคำเรื่องคดีของวินเซนต์ ซิลวาครับ"

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ว้าวว ไงเจ้าลูกหมา /เปิดประตูบ้านกว้างเชื้อเชิญคุณให้เข้ามา ไหนบอกป๋าซิว่าซิลวาตายยังไง

**โจเอล :** "ผมไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องนั้นกับคุณ… (1.)ช่วงเวลาเกิดเหตุ คุณทำอะไรอยู่ พอจะมีหลักฐานอะไรยืนยันตัวได้บ้าง?"

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ฉันน่าจะ.... อืม... /นั่งเงียบไปครู่หนึ่ง ดูฟุตบอลสักแมทช์อยู่ที่บ้านคนเดียว แต่.. เฮ้! อย่างน้อยฉันก็บอกได้ว่าคืนนั้น Seahawks ชนะแบบขาดลอย/เขาตอบด้วยสีหน้าภูมิใจในทีมโปรดของตน (สีออร่า สีม่วง)

**โจเอล :** เลิกคิ้ว "ดูคุณไม่ทุกข์ร้อน คุณรู้สึกยังไงกับการเสียชีวิตของวินเซนต์ ซิลวา"

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** แหม..ไม่ต้องบอกมั้ง ให้คุณ..เอิ่ม อะไรนะ เออนั่นแหละ เดาดูสิว่าผมรู้สึกยังไง /ยกยิ้มที่มุมปาก (ออร่าสีม่วง)

**โจเอล :** "ผมไม่เดา บิคฟอร์ด ถามตามตรงเถอะ นี่คุณมีส่วนร่วมการในฆาตกรรมหรือเปล่า"

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** เอ..แต่ผมว่าคุณหน้าตาคุ้นๆนะคุณตำรวจ เราเคยเจอกันที่ไหนรึเปล่า /เขาไม่ตอบ นั่งเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างสบายใจ

**โจเอล :** "งั้นหรือ? อาจจะอย่างนั้น... แล้วคุณคิดว่าใครมีแนวโน้มที่จะเป็นฆาตกร?"

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** คนทั้งโลกมั้ง..ดันแคนยังงี้ ใครๆก็อยากให้ไอ้แก่นี่ตายแหละ เชื่อผมเถอะ /เท้าคางมอง ..ขัดแข้งขัดขาคนอื่นไปทั่วก็แบบนี้

**โจเอล :** "ผมจะจำไว้" ขยับเท้าไขว้กันแล้วถามต่อ "(2.)2 สัปดาห์ก่อนที่วินเซนต์จะตาย คุณมาพบกับเขาแล้วทะเลาะกันเรื่องอะไร คุณตั้งใจมาพบเขาใช่ไหม"

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ก็ตามประสาหมาหวงถิ่น ผมก้าวเข้าถิ่นไอ้แก่ ไอ้แก่โมโหผมก็เรื่องปกติ /เขาตอบสั้นๆ อย่างไม่ใส่ใจ (สีเทาออกแดง)

**โจเอล :** "ผมรู้มาว่าวินเซนต์พยายามขัดขวางไม่ให้คุณก่อตั้งฝูงของตัวเอง ใครๆก็รู้ นี่เป็นแรงจูงใจที่ดีมากนะถ้าคุณคิดจะฆ่าเขา คุณคิดว่ายังไง?"

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** มันก็ใช่ล่ะนะ..แต่เสียใจด้วย มีคนคิดจะทำก่อนที่ฉันจะทำ /พูดพลางยกเล็บมือขึ้นมาดู (สีม่วง)

**โจเอล :** "คุณถูกปฏิเสธเรื่องการตั้งฝูงมา 5 ครั้งแล้วนี่" ท่าทางสบายๆแต่สายตามองอีกฝ่ายตรงๆ "คุณตั้งใจว่าจะพยายามไปถึงเมื่อไรจึงจะยอมแพ้กับเรื่องนี้?”

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** /สายตามองตอบอีกฝ่ายกลับ ก็จนกว่าฝูงของฉันจะถูกต้องตามกฏหมาย /เสียงแข็งกร้าว มีปัญหารึไงไอ้ลูกหมา /เปลี่ยนสรรพนาม (สีแดง)

**โจเอล :** "ไม่รู้สินะ" ยิ้มยียวนตอบกลับ "แล้วการตายของวินเซนต์จะทำให้การยื่นขอตั้งฝูงของคุณง่ายขึ้นมากไหมล่ะ?"

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ก็ง่ายขึ้นนะ เหมือนคนอย่างนายไง ป่านนี้ในฝูงคงวุ่นวายกันใหญ่ล่ะสิ เห็นถนัดแทงข้างหลังกันเป็นธรรมเนียม /แสยะยิ้ม เขาตอบแบบคนพยายามควบคุมอารมณ์ (สีแดง)

**โจเอล :** เขาเงียบไปเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงสงบอารมณ์ "(4)เมื่อกี้คุณบอกว่าดันแคนอยากจะฆ่าซิลวา คุณดูจะรู้จัก เซน ดันแคน ดีนี่... คุณรู้จักเขาเป็นการส่วนตัวหรือเปล่า? เคยติดต่อกันไหม? ทราบข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเขาบ้าง"

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** แน่นอนว่าไม่ เราไม่เคยติดต่อกันแต่ใครๆ ก็รู้จักดันแคน มหาเศรษฐีขนาดนั้นแม้แต่เด็กอนุบาลก็ต้องรู้จักนั่นแหละ แต่..../เขาโน้มตัวลงกระซิบใกล้ๆกับคุณ เขาว่าหมอนั่นมันพวกกลับกลอกตอแหล ระวังยาที่นายกินทุกวันให้ดีละ /ตบแก้มโจเอลอย่างเบามือก่อนจะผละกลับไปนั่งดังเดิม (สีม่วงอ่อน)

**โจเอล :** มองมืออีกฝ่ายที่ตบแก้มตัวเองเบาๆแล้วผละออกลุกขึ้นยืน "ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ คุณบิคฟอร์ด เราได้เจอกันอีกแน่"

## **Round 2 | 22.15 น. วันที่ 29 เดือน 4**

**เจ้าหน้าที่สืบสวน “Milky Renich”** และ **จิตแพทย์ “Earl M. Berrette”** ทำการสอบปากคำ **“สตีเฟ่น บิคฟอร์ด”**

**สถานที่: อพาร์ทเมนต์ของสตีเฟ่น บิคฟอร์ด**

**เอิร์ล :** “สวัสดีครับ ต้องการพบ สตีเฟ่น บิคฟอร์ด ผมจิตแพทย์ เอิร์ล เมทซเจอร์ เบอร์เรตต์ และเจ้าหน้าที่สอบสวน มิลกี้ รีนิช ขออนุญาตสอบปากคำเรื่องคดีของวินเซนต์ ซิลวาครับ”

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ว้าวว ไงเจ้าลูกหมา /เปิดประตูบ้านกว้างเชื้อเชิญคุณให้เข้ามา ไหนบอกป๋าซิว่าซิลวาตายยังไง

**เอิร์ล :** “(6)คุณคิดว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในวันที่วินเซนต์ตาย ทำไมตำรวจที่เก่งแบบเขาถึงไม่ขัดขืนเพื่อต่อสู้กับคนร้าย”

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** เก่ง? /เลิกคิ้ว ถ้าอย่างหมอนั่นเก่ง ฉันคงเอาชนะซุสได้/ยิ้มเยาะ โอ๊ะ เจ้าหมาน้อยของซิลวา อย่าโกรธกันนะ ฉันแค่พูดความจริง (ออร่าสีม่วง)

**เอิร์ล :** “แปลว่าคุณมั่นใจในฝืมือการต่อสู้ของคุณพอตัว คุณคิดว่าเป็นไปได้หรือเปล่าที่คนร้ายจะอาศัยความไวเพื่อโจมตีซิลวาให้สลบ?”

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** แน่นอนว่าเป็นไปได้ ไอ้แก่นั่นมันแก่แล้ว หูตาฟ่าฟางคงตามคนร้ายไม่ทันหรอก หึ(ออร่าสีม่วง)

**เอิร์ล :** ยิ้มจาง “คุณรู้จักกับสตีเฟ่น วิลสันหรือ ไกอัส เฟรตเชอร์ หรือไม่?”

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ไม่รู้จักอะ เป็นชื่อผู้ชายนี่? รสนิยมทางเพศฉันเป็นผู้หญิง ไม่มีคู่ขาชายมาก่อน/ยักไหล่ (ออร่าสีเขียวอ่อน)

**เอิร์ล :** "อย่างนั้นหรือครับ?" ยังคงยิ้ม “แล้วคุณรู้จักกับ อาร์รอน รามิเลส เฮอร์นันเดซ, คริสติน สมิธ ...และเดริค วาร์กาซ หรือไม่?”

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ไอ้แก๊งเด็กเหลือขอสินะ ไอ้คริสตินฉันรู้จักมันดี หมอนี่ปากดีกว่าเพื่อน ฉันก็ไม่อยากทำร้ายเด็กอะนะ มันไม่ใช่วิถีสุภาพบุรุษสักเท่าไร แต่บางครั้งมันก็สมควรจริงๆ นิวยอร์คเราเป็นรัฐที่เจริญอย่างมาก ไม่เคยมีไอ้พวกนี้เป็นจุดด่างพร้อยของสังคม (ออร่าสีส้มเข้ม)

**เอิร์ล :** พยักหน้ารับเล็กน้อย “(7)ฝูงของคุณยังไม่ได้รับการจัดตั้ง แต่ก็มีลูกฝูงจำนวนหนึ่งอยู่ในฝูงของคุณแล้ว มีเจ้าหน้าที่ PBI คนใดอยู่ในฝูงของคุณหรือไม่”
**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** /แสดงสีหน้าอย่างเหลือเชื่อกับคำถามของอีกฝ่ายออกมา นี่พวกนายคิดว่าฉันจะเอาลูกน้องของซิลวามาเข้าฝูงหรือไง โทษที ฝูงฉันปลอดพวกน่ารังเกียจ และตำรวจอย่างพวกนายก็น่ารังเกียจมากๆ ด้วย (ออร่าสีแดงเข้ม)

**เอิร์ล :** “ผมเพียงแต่สงสัย ถ้าอย่างนั้นคุณรู้จักกับเจ้าหน้าที่ PBI คนใดเป็นพิเศษไหม? ถ้ามี พวกคุณมีความสัมพันธ์กันอย่างไร?“

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ไม่มี/เขาตอบเสียงห้วน เลิกถามคำถามเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่ใน PBI สักทีได้ไหม นี่มันน่าเบื่อชะมัดที่ต้องพูดถึงเรื่องที่เกี่ยวกับพวกนายน่ะ (ออร่าสีส้ม)

**เอิร์ล :** “เช่นนั้นเรามาพูดถึงคุณดีกว่า...เมื่อครู่คุณพูดถึงฝีมือการต่อสู้ของตัวเอง แบบนี้คุณเคยฝึกใช้ปืนบ้างไหม ..ปกติมีโอกาสยิงปืนบ่อยหรือเปล่า”

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ฉันใช้ปืนเป็นและฝึกด้วยตัวเองบ่อยๆ สมัยนี้ใครๆก็ใช้เป็น/ยักไหล่ ส่วนมากฉันมักไปฝึกยิงกับคนในฝูงที่สุสานรถยนต์สัปดาห์ละครั้ง มันก็ถือเป็นกีฬาที่ผ่อนคลายอารมณ์ดีอะนะ (ออร่าสีเขียว)

**เอิร์ล :** “เป็นการผ่อนคลายที่น่าสนใจ (8) ระหว่างสภา / ฝูงนอกกฏหมายบิคฟอร์ด / ฝูงดันแคน / คนในฝูงซิลวา คุณคิดว่ากลุ่มไหนจะได้ประโยชน์ที่สุดจากการตายของวินเซนต์ เพราะอะไร”

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ถ้าตอบแบบพวกผู้ดีตีนแดงฉันก็คงตอบว่าดันแคน เห็นว่าเขาขัดผลประโยชน์กันมานานครับ ถ้าตายไปได้ซะก็ดี/เขาทำเสียงล้อเลียนสำเนียงการพูดของเซน ดันแคน แต่ถ้าเอาจากใจเลย ก็ฉันน่ะเซ๋! ถ้าไอ้แก่นั่นตาย ก็ฉัน.. บิคฟอร์ดเดอะแวร์วูล์ฟนี่แหละ!/พูดจบเขาก็หัวเราะเสียงดังลั่นห้อง (ออร่าสีม่วงอ่อน)

**เอิร์ล :** “น่าเชื่อถือมากครับ ..แล้วกลุ่มไหนคือผู้ที่เสียผลประโยชน์มากที่สุด”

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** พวกสภามั้ง ขาดคนเลียแข้งเลียขาไปหนึ่ง หน้าแข้งคงแห้งผากต้องทาครีมแทน (ออร่าสีส้ม)
**เอิร์ล :** ยกยิ้มเล็กน้อย “การสอบปากคำในวันนี้จบแล้วครับ ขอบคุณมากที่ให้ความร่วมมือ คุณบิคฟอร์ด” กล่าวลาก่อนออกจากอพาร์ตเมนต์

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** หาคนทำให้เร็วๆล่ะ ฉันจะไปกราบขอบคุณซะหน่อย /โบกมือ

## **Round 3 | 22.40 น. วันที่ 30 เดือน 4**

**เจ้าหน้าที่สืบสวน “Rusty Lancaster”** และ **นักวิเคราะห์พฤติกรรม “Mary Mcquinn** ทำการสอบปากคำ **“สตีเฟ่น บิคฟอร์ด”**

**รัสตี้ :** “สวัสดีครับ ต้องการพบ สตีเฟ่น บิคฟอร์ด เจ้าหน้าที่สอบสวนรัสตี้ แลนแคสเตอร์ และนักวิเคราะห์พฤติกรรม มารี แมคควินน์ ขออนุญาตสอบปากคำเรื่องคดีของวินเซนต์ ซิลวาครับ”

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ว้าวว ไงเจ้าลูกหมา /เปิดประตูบ้านกว้างเชื้อเชิญคุณให้เข้ามา ไหนบอกป๋าซิว่าซิลวาตายยังไง

**รัสตี้ :** ผมขอเข้าเรื่องเลยล่ะกัน(3.)คุณกับวินเซนต์มีความสัมพันธ์กันยังไง

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** /อ้าปากค้างทันทีทันใด ห๋าาาา แกเห็นฉันเป็นอีหนูที่ชอบนั่งรถเปิดประทุนกับตาแก่ขนดกหรือไง ไม่เคยโว้ย

**รัสตี้ :** (10)เจ้าหน้าที่เทคนิคแลปของเราตรวจพบเส้นผมที่มีDNAตรงกับของคุณครับ คุณจะอธิบายเรื่องนี้ยังไงครับคุณบิดฟอร์ด

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ห๋าาาาาาาาาา /ลากเสียงยาวด้วยความตกใจ จะบ้าหรือไง! เส้นผมฉันจะไปอยู่ที่รถไอ้แก่นั่นได้ยังไง บ้าไปแล้ว! เรื่องนี้มันบ้าชะมัดเลย ฉันไม่เคยไปยุ่งกับไอ้แก่น่ารำคาญนั่น! นี่พวกแกห่วยแตกขนาดจับใครไม่ได้จนต้องมาโยนความผิดให้ฉันใช่ไหม!! <<<< เมื่อตื่นกลัวเขาจะแสดงออกมาเป็นอารมณ์โกรธและการส่งเสียงดังเพื่อปกป้องตนเอง

**รัสตี้ :** แสดงว่ามีคนพยายามใส่ความคุณอยู่นะครับ คุณสงสัยใคร?\

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ถามโง่ๆ จะใครล่ะ? ก็พวกแกน่ะสิ!! /เขาขึื้นเสียงเสียงดังลั่น ไอ้องค์กรห่วยแตกแดกภาษีประชาชนเอ๊ยยย ว่าแล้วว่าทำไมป่านนี้ยังจับคนร้ายไม่ได้สักที แกพยายามจะยัดเยียดข้อหาให้ฉันเพื่อปิดคดีใช่ไหม!! <<<< เมื่อตื่นกลัวเขาจะแสดงออกมาเป็นอารมณ์โกรธและการส่งเสียงดังเพื่อปกป้องตนเอง

**แมรี่ :** จากการสอบปากคำครั้งก่อนคุณเลี่ยงที่จะตอบคำถามที่ว่าคุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมครั้งนี้ไหม? คุณปิดปังอะไรไว้อยู่รึเปล่าคะ

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** บิคฟอร์ดเป็นจริงใจและซื่อสัตย์ที่สุดในแมนฮัตตันแล้วจ้ะ ยาหยี/หันไปตอบแมคควินด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานซึ่งผิดกับเมื่อครู่โดนสิ้นเชิง

**รัสตี้ :** จากการสอบปากคำครั้งก่อนเจ้าหน้าที่โคลเตอร์ถามคุณเรื่องการทะเลาะกันระหว่างคุณกับวินเซนต์เมื่อ2อาทิตย์ก่อน จิตแพทย์ของเราพบว่าแสดงอารมณ์ออกมาได้น่าสนใจ ช่วยบอกได้ไหมครับว่าสรุปแล้วคุณไปทำอะไรในถิ่นของเขาวันนั้นแล้วมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกันแน่

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** โอเค ในเมื่อไอ้แก่นั่นมันตายไปแล้ว ฉันจะพูดเรื่องนี้ บอกไว้ก่อนเลยว่าเหยียบเรื่องนี้ไว้ใต้หลุมศพพ่อแก่เลย

อะแฮ่ม... คือวันนั้นฉันก็ไปบาร์ประจำดื่มไปได้สองสามช็อต แต่ดั๊นนนน ได้ยินไอ้ผีดิบสองตัวมันคุยกันเรื่องบาร์ที่พวกผู้ดีตีนแดงในแมนฮัตตันชอบไปกัน มันน่าโมโหไหมล่ะ!? แค่บาร์เหล้าต้องแบ่งชนชั้นกันด้วยหรอวะ ฉันเลยลองไปที่บาร์นั้นดู ใครจะรู้ล่ะว่าบาร์นั่นเป็นบาร์ประจำของไอ้แก่นั่น พอเห็นหน้าฉันก็ทำหน้ากวนตีนใส่อีก เหอะ!!!

**แมรี่ :** ใจเย็นๆก่อนสิคะ แล้ว...อะไรที่ทำให้คุณไม่ชอบใจพวกเด็กๆแก็งของคริสติน สมิธ ช่วยอธิบายได้ไหมคะ?

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ฉันละรังเกียจพวกไม่หางานหาการทำ บอกเลยว่าร้านเฟอร์นิเจอร์ของฉันพนักงานก็เคยเป็นโฮมเลส หรือไม่มีงานทำมาก่อน แต่พวกนั้นก็ตั้งใจหางาน ตั้งใจทำงานเพื่อเลี้ยงดูตัวเอง ไม่ใช่ขโมยของไปขาย เอาเงินไปเสพยาไปวันๆ /กรอกตาอย่างรำคาญใจ

**รัสตี้ :** (11)คุณรู้ไหมว่าวินเซนต์ถูกฆ่าด้วยปืน Glock G17 Gen5 กระสุนขนาด 9mm คุณเคยรับซื้อหรือว่าได้ขายปืนชนิดนี้ให้กับใครหรือเปล่า?

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** ไม่นะ ฉันไม่รู้มาก่อนว่าไอ้แก่นั่นตายด้วยปืนอะไร ฉันไม่ใช่ตำรวจนี่ และฉันก็มีปืนส่วนตัวอยู่อันเดียว รุ่น CZ 2075 RAMI น่ะ

**รัสตี้ :** ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือกับพวกเรานะครับ

**แมรี่ :** ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือค่ะ

**สตีเฟ่น บิคฟอร์ด :** จะดีมากถ้านายกลับไปตัวเดียวแล้วทิ้งสาวสวยให้อยู่กับฉัน /ปัดมือไล่รัสตี้