Mistpoot/Donkere wending

## Inleiding

Hé daar katten! Welkom bij mijn tweede verhaal! Ik heb nog een eerste verhaal, maar dat staat nog niet op de wiki. Normaal gezien was het de bedoeling dat mijn eerste verhaal eerst op de wiki zou staan, maar toen kwam er een evenement en dus heb ik ervoor gekozen om dit verhaal voorrang te geven. Het gaat een short story zijn omdat ik 'iet zo heel veel inspiratie heb. Ik hoop dat jullie veel plezier gaan hebben met deze ff!

   Zilverhart heeft de geweldige cover gemaakt! Echt duizend maal dankje <3
De kat op de cover is Bat (hij is echt mooi!)

## Personages

Hier is een linkje naar de hoofdpersonages en belangrijke personages. Naar gelang het verhaal verder gaat zullen er meer personages bij komen. Het is beter als je eerst het verhaal leest want op de personagepagina's kunnen spoilers staan!

* Bat
* Dracu

## Achterflap

Bat, een speelse kit, is geboren op 31 oktober, de dag waarin de voorouders van alle katten worden herdacht. Deze dag wordt ook wel 'Halloween' genoemd. Wanneer het katertje één jaar wordt, merkt hij iets vreemds op in het bos. Alles veranderd, en Bat lijkt de enige te zijn die het doorheeft. Alleen niemand wil geloven dat er iets vreselijk mis is. Hij verlangt wanhopig naar bewijs, en wanneer hij weer een zoveelste discussie heeft met zijn soortgenoten gaat hij opzoek. Bat speurt de hele omgeving af, tot hij plots op een mysterieuze grot stuit. Nieuwsgierig besluit hij om naar binnen te gaan. Helaas was dat de domste keuze ooit. Hoe geraakt hij hier levend uit?

## Proloog

*Morgen is het zover, morgen is het zover!* Ik sprong van opwinding op en neer terwijl ik dacht aan wat er zou komen. Ik kon niet wachten tot ik eindelijk een jaar oud was. Binnen een paar uur behoorde ik tot de groep Hallow. Je had verschillende groepen: De Weens, de Hallows, de Vampies en de Wollies. Jonkies behoorde tot de Weens en deden eigenlijk niets speciaals. Hallows, deden leuke feesten, zoals De Jaarlijkse Wedstrijd of de Herdenking van overledenen. Vampies wisselde nieuwtjes uit over prooi en al dat soort dingen. De laatste groep waren de Wollies. Zij zijn enorm wijs en vergaderen over wat er allemaal gebeurd en wat er veranderd moet worden aan de leefregels van de WildeWoudkatten. Het leek me erg saai, maar dat zou ik nooit in het openbaar zeggen. De Wollies werden namelijk gerespecteerd en gehoorzaamd door alle katten.
*Puh, waarom moeten we hen gehóórzamen? Het zijn ook maar katten!* Langzaam schudde ik mijn kop. Het had geen zin om er over na te denken, want er was iets veel leukers om over te peinzen. *Morgen is het zo ver, morgen is het zo ver!*
Ik bleef die zin maar herhalen in mijn kop, in de hoop dat de tijd sneller ging. Uiteindelijk riep Dracu, mijn moeder: ‘Bat! Het is tijd om je nest in te kruipen!’ Gedwee liep ik naar haar toe en stapte ons warm nest van mos en veren in. Ik krulde me tegen haar op. ‘Morgen is je grote dag.’ murmelde Dracu. ‘Ik weet het.’ Na die woorden sloeg ik mijn staart over mijn neus en viel in slaap.

Ik droomde, zoals altijd. Maar dit was geen droom, nee, dit was een nachtmerrie. Ik stond in een bos, vlak voor een rivier. Eerst was alles normaal. Maar toen veranderde alles.
De rivier transformeerde in een stroom vol stinkend bloed. Elk grassprietje werd een kattenbot en de bladeren aan de bomen vervormde in stukken kattenvacht. Ik sloeg bang mijn oren tegen mijn kop. ‘Bat!’ Een stem spuugde mijn naam uit. ‘Bat!’ Daar was het weer. ‘Wie ben je? Wat wil je?’ krijste ik, en doodsangst werd baas van mijn lichaam. Met grote sprongen rende ik door de bomen, mijn poten scheerde langs de bosgrond. Verder en verder het donkere bos in.

Plots kreeg ik een stomp in mijn zij. Met zwoegende flanken knipperde ik met mijn ogen. Dracu stond gebogen over me en hield vragend haar kop schuin. ‘Bat, alles kits? Je bewoog in je slaap en ik maakte me zorgen.’
Versuft en nog na rillend van de schrik, knikte ik langzaam ja. ‘Gewoon een nachtmerrie, dat is al.’ Ik gaf haar een begroetings lik. Vervolgens stapte ik met zware poten mijn nest uit. ‘Zo meteen is de Herdenking. Ik wil dat je je gaat fatsoeneren en klaarmaken.’ miauwde mijn moeder streng, maar als je dieper in haar blik keek kon je warme trots en liefde bespeuren.
‘Ja mam!’ Het sprak voor zich dat ik er goed uit moest zien voor mijn eerste activiteit als officiële Hallow. Ik had altijd geleerd dat de eerste indruk belangrijk was. Het zou maar stom zijn als ik daar met een onverzorgde vacht zou aankomen. In mijn gedachten zag ik al voor me hoe ik daar vuil en vies door alle katten minacht werd. Ik schudde mijn vacht uit.
Dat zou niet gebeuren, toch? ‘Mam, denk je dat ik nieuwe vrienden ga maken?’ Ik vroeg het voor de zekerheid aan mijn moeder. ‘Natuurlijk wel, schat.’ antwoordde zij, en ze duwde liefdevol haar snuit tegen de mijne. ‘Kom, ik zal je helpen met wassen.’

***Het tweede deel komt weet ik veel wanneer, als ik tijd heb xD***