Biedroneczka

Biedroneczka (ang.Ladybugkit)- kociak pochodzący z Klanu Bodziszka. Liczy sobie sześć księżyców, lecz wciąż nie została mianowana na uczennicę. Córka Miodnej Pszczoły i nieznanego kocura. Wraz z nią na świat przyszły jej cztery siostry: Kępka, Łupinka, Słodka oraz Świetlik. Niestety tej pierwszej dwójki kotka nie miała okazji poznać, gdyż urodziły się one martwe. Po wygnaniu jej matki z klanu, opieką nad miotem zajęła się Kichająca Mżawka. Biedroneczka zyskała tym samym dwójkę przybranego rodzeństwa- Ślizga i Chlupotkę. Regularnie uczęszcza do Mroczne Puszczy, gdzie jej szkoleniem zajmuje się Miodna Pszczoła. Z łap młodej kotki zginęły dwa koty.

## Wygląd

Gdy spojrzymy na to kociątko widzimy samą słodycz- duże, głębokie oczęta w barwie ciemnego bursztynu, mięciutkie niczym puch futerko, mały, gruby ogonek i piegowaty nosek... Te wszystkie elementy sprawiają, że na pierwszy rzut oka Biedroneczka wygląda wręcz idealnie. Koteczka jest z pozoru drobnej postury, jednak, gdy dłużej się jej przyjrzymy, zauważymy jej mocne, umięśnione ciało. Choć ma ona ukończone sześć księżyców, w budowie wciąż przypomina młodszego kociaka. Głowę ma nieproporcjonalnie dużą, a łapy grubiutkie i krótkie. Długie futerko młodej kotki jest barwy ciemno szylkretowej. Oznacza to, że  ciemna, prawie że czarna sierść jest przyozdobiona rudymi łatami pokrytymi ciemniejszymi plamkami. Jedynie jej biała mordka jest jaśniejszej barwy. Biedroneczkę charakteryzuje ciemnoróżowy , nakrapiany nos. Podobnej barwy są także niewielkiego rozmiaru uszy kociaka oraz opuszki jej drobnych łapek. Jeśli już o nich mówimy, warto wspomnieć o jej długich, połyskujących pazurach, ostrych niczym igiełki. Podobnie jak zęby szylkretki, które są wyjątkowo duże, jak na tak młodego kota. Podsumowując, wygląd Biedroneczki jest wprost urzekający.

## Charakter

Może i z zewnątrz Biedroneczka wygląda słodko i milutko, ale nie dajmy się zwieść pozorom. W rzeczywistości aż tak idealnego charakteru nie ma.

[Reszta Wkrótce]

## Historia

Pewnego burzliwego dnia przywódca Klanu Bodziszka siedział przed swoim legowiskiem pogrążony w głębokich rozmyślaniach i spoglądał w stronę żłobka. Niedawno narodziła się w nim piątka kotek- dwie z nich urodziły się martwe, przeżyła tylko trójka. Jedna z nich, nieduża szylkretka, ledwo przeżyła powód, jednak okazała się być wystarczająco silna, aby przetrwać. Dla Żurawiej Gwiazdy powinien być to powód do radości, ale fakt ten nieco go niepokoił. Jakiś czas wcześniej bowiem, otrzymał od klanu Gwiazdy ostrzegawczą wizję dotyczącą tego właśnie malucha. On nigdy nie powinien się narodzić... Ale teraz już na to za późno. Musi więc zrobić wszystko, aby ocalić klan przed niemal że nieuchronną zgubą.

Tymczasem minął jeden księżyc od narodzin kociąt. Młoda szylkretowa kotka, która została nazwana Biedroneczką, była cała i zdrowa. Na ten moment przebywała jedynie na terenie żłobka, wraz ze swoimi siostrami- Słodką i Świetlikiem. Matką kociąt była Miodna Pszczoła, która nie cieszyła się dobrą sławą wśród innych członków klanu. Wręcz przeciwnie, większość kotów miała negatywne zdanie na temat kocicy. To jednak w żaden sposób nie wpływało na uczucia Biedroneczki do matki, gdyż uważała ją ona za niezwykle mądrą i silną kocicę, która stanowiła dla niej autorytet. Cóż, zapewne myślicie, że koteczka miała również kochającego ojca, który wspierał jej matkę i opiekował się kociakami. Jednak w tym przypadku było inaczej- rodzeństwu nigdy nie było dane poznać drugiego rodziciela, a nawet jego imienia. Biedroneczce niespecjalnie przeszkadzał ten fakt. Poprostu przyzwyczaiła się, że opiekę nad nią sprawuję tylko jeden kot, którym była jej ukochana matka. Za to Świetlik i Słodka często zazdrościły rówieśnikom dzieciństwa wśród obojga rodziców i za wszelką cenę chciały się dowiedzieć czegoś o ojcu. Jednak Miodna Pszczoła nie przepadała za rozmowami o swoim byłym partnerze, więc zawsze odmawiała córkom udzielenia im informacji na ten temat.

Z biegiem dni Biedroneczka stawała się coraz większa i samodzielna, zdążyła także wyrobić sobie swój charakter, który niekoniecznie był pozytywnie odbierany przez inne koty. Kotka bowiem nie szczędziła sobie okazji do dogryzania innym rówieśnikom. W jej kocięcym życiu nie zabrakło również dnia bez jakiejś kłótni, którą rozpoczynała zwykle właśnie ona. Jeśli chodzi o jej relacje z rodzeństwem, nie była ona bardzo zżyta z siostrami z miotu. Uważała ich zabawy za nudne i dziecinne, sama pragnęła jedynie jak najszybciej rozpocząć swe uczniowskie szkolenie. Takie bowiem były jej ambicje- zostać wielką wojowniczką, a może i przywódczynią. Młoda szylkretka wręcz uwielbiała rządzić innymi kotami.

Biedroneczka ukończyła wiek trzech księżyców. Atmosfera w klanie była dość napięta, gdyż ich stosunki z klanem Łopianu nie były przyjazne. Młoda koteczka, która znacznie różniła się od rówieśników swą powagą i inteligencją, wyrobiła sobie własne zdanie na temat tej sytuacji. Cóż, w jej opinii Żurawia Gwiazda był głupcem i słabeuszem, skoro czekał bezczynnie na atak przeciwników. Czyż nie lepiej byłoby od razu zaatakować wrogów, gdy nie będą na to przygotowani? Biedroneczka była pewna, że wojownicy jej klanu z łatwością by zwyciężyli. Potrzebny był im tylko rozumny i silny przywódca, który nie boi się stawić czoła siłom przeciwnika.

W końcu nadeszła sytuacja, której wszyscy wojownicy wyczekiwali, a mianowicie atak Klanu Łopianu. Biedroneczka, tak jak i inne kocięta, miała grzecznie siedzieć w żłobku pod opieką starszyzny. Ach, nie miała zamiaru spędzać czasu w  marnym towarzystwie tych staruchów. Wolała wykraść się ze żłobka i z bliska obserwować bitwę. Oczywiście starsze koty zajęte snuciem opowieści o dawnych czasach nie zauważyły jej zniknięcia, więc kotka znalazła sobie wygodne miejsce do obserwacji. Jakże żałowała, że nie umie dobrze walczyć! Niech tylko Klan Łopianu poczeka aż zostanie uczennicą! Jednak Biedroneczka nie dostrzegała wśród walczących kotów Miodnej Pszczoły ani Żurawiej Gwiazdy. Koteczka postanowiła więc rozejrzeć się po obozie, aby upewnić się, czy jej matce nic nie grozi. W końcu odnalazła kocicę, jednak widok, który się jej ukazał, przeszedł oczekiwania młodego kociaka. Ujrzała bowiem złotą wojowniczkę stojącą nad zakrwawionym ciałem przywódcy. W tej właśnie chwili Miodna Pszczoła odwróciła się w stronę córki. Najwyraźniej nie spodziewała się jej obecności, więc obie kotki stały wpatrzone w siebie z zaskoczeniem. W końcu to starsza z nich jako pierwsza się odezwała. Wytłumaczyła Biedroneczce, że dokonała tego okrutnego czynu dla dobra jej oraz reszty swoich kociąt. Według słów kocicy, Żurawia Gwiazda wyrządził jej i innym kotom wiele krzywdy, więc nie miała wyboru i musiała dopuścić się morderstwa.

Później wszystko potoczyło się bardzo szybko. Oszołomiona Biedroneczka wróciła do żłobka, a jej matka została nakryta przez innych wojowników. Niestety było już za późno na pomoc przywódcy - Żurawia Gwiazda stracił swoje ostatnie żywoty i dołączył do Klanu Gwiazdy. Rządy w klanie objął jego zastępca, Jodłowy Zagajnik.Młoda szylkretka musiała przyglądać się procesowi wygnania Miodnej Pszczoły z klanu, nie mogąc nic na to poradzić. Już w tamtym momencie znienawidziła nowego przywódcę za tą decyzję i obiecała sobie, że pewnego dnia zemści się na tych, którzy sprawili, że resztę życia spędziła bez matki.

Po tym incydencie opiekę nad Biedroneczką i jej siostrami przejęła Kichająca Mżawka. Miała ona dwójkę własnych dzieci- Chlupotkę i Ślizga, do których koteczka nie żywiła najlepszych uczuć. Ściślej mówiąc, nienawidziła nowej "rodziny". Jej przybrana matka nie traktowała kotek najlepiej, a została ich opiekunką tylko z przymusu. Z jej kociętami Biedroneczka również najlepszej relacji nie miała, gdyż zawsze znajdowali oni okazję, żeby gnębić kotkę, na co ona odpowiadała tym samym. Choć miała ona mocny charakter i psychikę, często zachowanie tych kotów wprawiało ją w nie za dobry stan, czasem poprostu nie wytrzymywała ciągłych męk ze strony przybranej rodziny i miała tego dość.

Pewnego dnia, gdy Kichająca Mżawka znowu odmówiła jej posiłku, wpadła na wprost znakomity plan. Dlaczego by nie pozbyć się kocicy, a wraz z tym ciągłych męk z jej strony? Biedroneczka wiedziała, że byłaby w stanie dokonać zbrodni. Teraz pozostaje tylko pytanie: jak? Odpowiedź szybko sama przyszła do kotki. Podczas spaceru po obozie, przechodząc koło legowiska medyka, usłyszała to kluczowe słowo: jagody śmierci. Nic bardziej prostego, niż podsunąć swojej opiekunce ten zabójczy owoc. Nie wymaga to od niej żadnych skomplikowanych działań, wystarczy tylko zwędzić od medyków kilka czerwonych kulek i niepostrzeżenie dodać je do posiłku Kichającej Mżawki, która niczego się nie spodziewając umrze w mękach zatrucia.

Z uzyskaniem narzędzia zbrodni nie było większego problemu, gdyż, jak wcześniej usłyszała, Zczerniała Chmura miał w swoich zapasach odrobinę interesujących Biedroneczkę składników. Nie zastanawiając się, do czego są mu potrzebne, podczas nieobecności kocura zakradła się do jego legowiska i przywłaszczyła sobie odrobinę jagód.

Jeszcze tego samego dnia przystąpiła do następnej części swojego planu. Szczęście jej dopisywało, gdyż wszystkie kocięta opuściły legowisko, a jedyna karmicielka, czyli ofiara Biedroneczki, smacznie spała po całym dniu użerania się z maluchami. Młoda szylkretka szybko dosypała jagody śmierci do kreta kocicy, dbając o to, aby nie zostawić po sobie żadnych śladów i nikt nie domyślił się, że coś jest nie tak ze zwierzyną. Miała pewność, że posiłek zostanie spożyty przez tą konkretną osobę, ponieważ żadne z młodych kotów nie przepadało za smakiem tego zwierzęcia.

I wszystko poszło zgodnie z planem- jakiś czas później odnaleziono zwłoki Kichającej Mżawki nad resztkami jej obiadu. Nikt nie wiedział jak do tego doszło, ale na pewno mała Biedroneczka, która nie skończyła nawet sześciu księżyców, nie była choćby w najmniejszym stopniu podejrzana. I tak Chlupotka oraz Ślizg zostali osieroceni (ich ojciec poległ w tej samej bitwie, po której została wygnana Miodna Pszczoła), a Biedroneczka pozbyła się tego okropnego utrapienia, jakie stanowiła dla niej przybrana matka.

Po śmierci Kichającej Mżawki nikt nie widział sensu w szukaniu dla kociąt, które w wieku pięciu księżyców były już wystarczają samodzielne, nowych przybranych rodziców. Jednak kontrolę nad nimi miała sprawować Konwaliowa Słodycz, która niedawno wprowadziła się do żłobka, oczekując swoich kociąt. Obowiązek ten polegał jedynie na doglądaniu ich raz na jakiś czas, jednak Biedroneczka miała wrażenie, że kocica cały czas za nią chodziła i traktowała ją jak małe kociątko. Młodą kotkę bardzo irytowało to zachowanie, więc pewnego dnia poprostu wykrzyczała jej prosto w pysk co myśli, co najgrzeczniejsze na pewno nie było. Jednak i tak wołała już taką postawę, niż tę, którą pokazała jej poprzednia opiekunka.

Pewnego dnia, gdy zmęczona Biedroneczka w końcu udała się na odpoczynek w przytulnym legowisku, w śnie, zamiast obrazu jej jako silnej przywódczyni klanu, ukazał się jej nie kto inny, a Miodna Pszczoła. Początkowo młoda kotka myślała, że jest to tylko zwykły, nic nie znaczący sen, wspomnienie matki. Jednak po chwili okazało się, że stała przed nią prawdziwa złota kocica, lecz nie żywa, a martwa. Szylkretka bardzo ucieszyła się z widoku matki i jeszcze raz zapewniła ją, że pewnego dnia zemści się za jej wygnanie. Chciała się również dowiedzieć jak doszło do jej śmierci, jednak ta odpowiedziała, iż dowie się tego w swoim czasie. Okazało się, że dawna wojowniczka cały czas obserwuje córkę, więc jej uwadze nie umknęło także popełnione przez nią morderstwo. Miodna Pszczoła wyraziła swoją dumę z tego powodu. Cieszyła się, że córka poszła w jej ślady i w tak młodym wieku była na tyle silna i odważna, aby dokonać owego czynu. Później została jeszcze jedna kwestia do wyjaśnienia, a mianowicie to, w jakim miejscu koty się znajdują. Klan Gwiazdy to na pewno nie był, patrząc na bezlistne, mroczne drzewa, ciemną ziemię pod łapami, na której nie było ani śladu trawy, i przeraźliwe kocie wrzaski rozbrzmiewające w tle. Biedroneczka dowiedziała się, że jest to Mroczna Puszcza- miejsce, do którego trafiają koty, które dopuściły się za życia wielu okrutnych występków. Miodna Pszczoła dodała też, że wojownicy Mrocznej Puszczy są silniejsi od słabych kotów Klanu Gwiazdy. Na koniec spotkania kotka oprowadziła Biedroneczkę po tajemniczych ziemiach Ciemnego Lasu i pożegnała się z nią, obiecując kolejną wizytę w tym miejscu.

Przez następne kilka nocy codziennie trafiała do Mrocznej Puszczy, gdzie Miodna Pszczoła dawała jej cenne wskazówki i prowadziła treningi bitewne. Biedroneczka cieszyła się, że po mianowaniu na uczennicę będzie miała przewagę nad rówieśnikami, więc chętnie brała udział w szkoleniu. Pewnego dnia spotkała podczas niego młodego ucznia z Klanu Lucerny- Hikorową Łapę. Kotka miała ćwiczyć z nim nowe ruchy. Przez ten czas zdążyła bardzo polubić kocura. Był on dla niej bardzo miły i wyrozumiały, idealnie do siebie pasowali.

Niestety Biedroneczka nie mogła tego powiedzieć o swoich towarzyszach ze żłobka. Nastawienie Chlupotki i Ślizga nie zmieniło się, a wręcz jeszcze bardziej pogorszyło. Szczególnie młody kocurek cały czas znęcał się nad rówieśniczką, co coraz bardziej doprowadzało ją do szału. Pewnego dnia, gdy znowu jej dogryzał, rzuciła się na niego powalając szarego kociaka na ziemię. Była pewna, że z łatwością mogła zadać mu silne obrażenia dzięki treningom w Mrocznej Puszczy, ale wtedy do  głowy przyszło jej inne rozwiązanie. A co, gdyby pozbyła się go raz na zawsze? Mogłaby rozegrać to tak, aby nic nie wskazywało na nią. Wszyscy pomyśleliby, że Ślizg przypadkowo potknął się podczas zabawy... I wtedy, w nagłym przypływie gniewu, Biedroneczka uderzyła głową przybranego brata o twarde, kamieniste podłoże. Ten jeden ruch wystarczył, aby kocurek osunął się bez życia na ziemię. "Zrobiłam to... Naprawdę to zrobiłam"- pomyślała kotka. Poczuła nagły przypływ satysfakcji, wiedziała, że sprawia jej to radość. Jednak świętowanie z powodu śmierci drugiego kota, który stał jej na drodze do szczęścia, odłożyła na później, gdyż musiała jak najszybciej ulotnić się z miejsca zbrodni. Jak gdyby nigdy nic udała się z powrotem do żłobka, gdzie wkrótce usłyszała o śmierci Ślizga.

Cały klan poruszyła ta nowina, a szczególnie Chlupotkę, która straciła wszystkich swoich bliskich po kolei. Biedroneczka jednak ani śmiała jej współczuć, a gdzie tam. W końcu role się odwróciły- jeszcze kilka księżyców temu, ona sama została bez rodziców, a Chlupotka nie okazała jej ani odrobiny współczucia. Młoda szylkretka postanowiła więc zachować się tak samo jak ona kiedyś. Na każdym kroku próbowała dogryźć szarej kotce, która teraz nie była już taka śmiała.

Pewnego dnia Chlupotka podeszła do Biedroneczki, chcąc przeprosić ją za swoje zachowanie w stosunku do niej i pogodzić się z przybraną siostrą. Lecz koteczka ani śmiała przystać na ową propozycję. W jednej chwili rzuciła się na nią i zadała jej pazurami cios w ucho. Powalona kotka zapiszczała z bólu, kuląc się pod przeciwniczką. Tak jak podejrzewała Biedroneczka, była zbyt przerażona i zdezorientowana, żeby podjąć jakąkolwiek próbę samoobrony. Mogłaby ją z łatwością zabić, ale zdecydowała się tego nie robić. Powoli zaczęła poluźniać uścisk i całkowicie puściła kotkę. I tak dała jej jasny przekaz, że nie zamierza wybaczać jej męki, jakiej niegdyś doświadczyła z jej strony.

Po tym incydencie Chlupotka omijała Biedroneczkę szerokim łukiem, nie próbując więcej prosić jej o zmianę decyzji. Jednak przestała też jej dokuczać, więc młoda kotka znów uzyskała taki efekt, o jaki jej chodziło.

W tym czasie w klanie panowała epidemia zielonego kaszlu, która na szczęście nie dotknęła Biedroneczki, jednak spowodowała jej ceremonię mianowania na uczennicę, która powinna odbyć się już jakiś czas temu, gdyż Biedroneczka i jej rodzeństwo miało już ukończone sześć księżyców. Jednak uczniowskie szkolenie zastąpiały jej treningi prowadzone przez Miodną Pszczołę w Mrocznej Puszczy. Kotka prawie każdej nocy spotykała się z matką, aby nauczyć się czegoś nowego. Po jakimś czasie zaczęła uczęszczać do Ciemnego Lasu także w innym celu, jakim były spotkania z Hikorową Łapą. Koty szybko zaprzyjaźniły się i zaczęły spadać ze sobą coraz więcej czasu. Podsumowując, odkąd Biedroneczka pozbyła się Kichającej Mżawki i Ślizga, wiodła spokojne i całkiem szczęśliwe życie. W przyszłości jednak miało się to zmienić...

## Relacje

**• Słodka**

Cóż, Biedroneczka miała z siostrą dość burzliwą i zmienną relację. Raz chętnie przebywała w jej towarzystwie, a raz niemal że jej nie cierpiała. Kotka uważała się za lepszą od Słodkiej pod każdym względem, jednak czasami była w stanie przyznać, że jej siostra w gruncie rzeczy wcale taka zła nie jest i nie chciałaby jej stracić. Poza tym z kim miałaby się wtedy droczyć? O tak, dokuczanie pręgusce należało do jednej z ulubionych zabaw Biedroneczki. To przecież dużo lepsze, niż dziecinne zabawy rodzeństwa.

**• Świetlik**

W opinii Biedroneczki ta bardziej nudna i pod każdym względem gorsza siostra. Jak można nie mieć dość tego męczącego wrzoda na ogonie, jakim była Świetlik? kotka postrzegała siostrę jako małą, słabą, piszczącą kulkę, która tylko jej przeszkadzała. Nie dało się jej nic powiedzieć, od razu leciała z płaczem na skargę do matki. Biedroneczka dziwiła się, jak można być aż takim tchórzem. Gdy pewnego dnia rzuciła siostrze wyzwanie, aby wykradła się z obozu i spróbowała zapolować, ta od razu odmówiła. W ogóle nie dało się z nią bawić! Chyba że mówimy o typowych kocięcych zabawach... Takie Biedroneczki nie interesowały. Jednym słowem, szylkretowa kociczka za siostrą nie przepadała.

**•Miodna Pszczoła**

Jej kochana matka, najważniejsza osoba w życiu Biedroneczki. Jak ktoś w ogóle śmiał pozbawiać jej kontaktu z Miodną Pszczołą? Trudno wyobrazić sobie uczucia, jakie wtedy odczuwała. Nic więc dziwnego, że była w stanie zrobić wszystko, aby pomścić wygnanie matki. W przyszłości będzie dane jej przejść wiele trudnych sytuacji powiązanych z chęcią zemsty, jednak dla zrozpaczonego kota po stracie ukochanej osoby nic nie stoi na przeszkodzie do celu.

Już od pierwszych chwil Biedroneczki, Miodna Pszczoła była przy niej, otaczając ją troską i miłością. Szylkretka nie przepadała za spędzaniem czasu z rówieśnikami, więc matka była jej główną towarzyszką, z którą spędzała niemal całe dnie. Mogła jej się zwierzyć na każdy możliwy temat, a starsza kocica uważnie jej słuchała i okazywała jej pełne zrozumienie oraz wsparcie. Niczego innego Biedroneczka nie mogła od niej oczekiwać.

Jakież było jej zaskoczenie, gdy po kilku księżycach ponownie spotkała się z matką w Mrocznej Puszczy. Wtedy jeszcze bardziej nasiliła się u niej tęsknota za złotą wojowniczką i chęć zemsty. Zaufała radom Miodnej Pszczoły i wiernie uczęszczała na zaoferowane przez nią treningi. Na każdej lekcji Kocica pokazywała Biedroneczce swą niewyobrażalną dumę, która bardzo motywowała kociaka.

```
Chlupotka

```

[Reszta Wkrótce]
•**Ślizg**

**• Kichająca Mżawka**

**• Jodłowa Gwiazda**

**• Hikorowa Łapa**

• **Kępka i Łupinka**

• **Słodka Konwalia**

## Ciekawostki

* Jej imię wojowniczki będzie brzmiało Biedronkowy Bzyk
* W pierwszym zamyśle miała być biała w czarne łatki
* Później pojawiła się druga wersja jej wyglądu, w której była ona ciemno ruda nakrapiana
* Ostatecznie jednak autorka zdecydowała się na obecny design kotki, jednak kolor oczu uległ zmianie, gdyż pierwotnie miała być to ciemna oliwkowa zieleń.
* Po śmierci trafi do Mrocznej Puszczy
* Hikorowa Łapa zostanie jej partnerem
* Kotka nie przepada za kocurami, jednak Hikorową Łapę wyjątkowo polubiła
* Jej ulubioną zdobyczą jest szpak

## Galeria

### Arty

Art autorkiArt od Śnieżnego PodmuchuArt od KokosankiOd Truskawkowego FutraOd Ognistej Rzeki
### Bazy

Oryginalna baza jako kociakDruga wersja bazy