Slugterra BNJR v.1

## Prolog

Targowisko. Trzech kupców przekomarzało się, kto sprzedaje lepszy towar. Jeden z nich posunął się za daleko. Już miało dojść do bójki, gdy wszyscy trzej cofnęli się gwałtownie. Gdyby tego nie zrobili, być może zginęli by stratowani przez mechabestię. Odgrażali się nieuważnemu jeźdźcowi.
Ale on nie słyszał. Był zajęty.
Po jakimś czasie zniknął ludziom z oczu. Nie przejęli się tym. Dokładnie na to liczył chłopak. Odnalazł znajomą szczelinę w skale i wślizgnął się do środka, nawet nie martwiąc się się o to, czy ktoś ukradnie mu mechabestię. Nikt nie zapuszczał się w tamte okolice. Kiedy poczuł grunt pod nogami zaczął biec. Kiedy zobaczył fioletowe światło, udał się w jego stronę. Wbiegł do rozległej sali, która mimo oświetlenia w tymże kolorze wydawała się ciemna. Zdyszany powiedział:
- Szefie... Nie zgadniesz, kto wrócił...

## Rozdział 1 - "Moje imię?"

***Dwa tygodnie wcześniej***

To był zwykły, pozornie nieistotny dzień. Nasi bohaterowie odpoczywali w kryjówce Shane'a. Miłej atmosfery dodawał śpiew Slirena w protoformie (niestety, wszyscy stali się senni). Pronto jednak nie mógł się uspokoić.
- Mówię wam, coś przełomowego się wkrótce wydarzy! - powiedział
- Co takiego niby miałoby się wydarzyć, Pronto? Ja uważam, że teraz powinniśmy odpocząć po tych wszystkich przygodach we Wschodnich Jaskiniach - odpowiedział mu Eli.
- Lepiej sobie nie drwij z Pronto Wspaniałego i jego przeczuć!
- Pronto bez urazy, ale od kiedy ty masz trafne albo jakiekolwiek przeczucia? - wtrącił się Kord.
Pronto nie odpowiedział. Sądząc po nim obraził się.
- Nie kłóćcie się, przyjaciele. Na razie wszystko jest w porządku. Obaj macie rację. Odpoczynek jest ważny, ale nigdy nie powinniśmy całkowicie usypiać naszej czujności - rzekł Junjie.
- Fakt - podsumował Shane.
Kord nagle zaczął rozmyślać. Po chwili powiedział.
- Przecież teraz jest pora na nowy turniej Śluzostrzelców! - Kord przeczytał ulotkę. - To idealna okazja na relaks z małym dreszczykiem!.
- Kord... jeśli przegramy, musimy oddać śluzaka... - odpowiedziała Trixie.
- Och... To niech Eli sam weźmie udział. Bez wątpienia wygra. Patrzenie na dobry pojedynek też dobra rozrywka!
- Może masz rację... Spróbować zawsze można...chociaż...
- Nie spinaj się Eli!! Na pewno wygrasz! - Kord pocieszył przyjaciela.
Pronto i Junjie nic nie powiedzieli. Ten pierwszy nerwowo się rozglądał, a drugi siedział w spokoju nawiązując kontakt wzrokowy z jednym ze swoich śluzaków. Eli wyruszył sam na mechabestii, pozostali obiecali go dogonić. Pronto nadal pozostawał wierny przeczuciu. Po jakimś czasie reszta Gangu Shane'a dotarła na teren turnieju. Spotkali tam Eli'a.
- Zaraz zaczyna się turniej! Mam pierwszą walkę!!! - powiedział.
- Pronto Wspaniały mówi ci, że przegrasz! Przeczuwam to!
- Cicho, Pronto... - powiedział. - Nie kracz, bo coś się stanie...
Rozpoczęła się walka. Przeciwnikiem był mężczyzna wysokiego wzrostu. Miał twarz skrytą pod hełmem. Nosił długi skórzany płaszcz, a przy pasie miał dwa żółte blastery... bez Mega Morphu.
 - Pronto, kim on jest? - zapytał Kord.
 - Nie wiem, ale wygląda na godnego przeciwnika - odpowiedział Molenoid.
Tymczasem rozpoczęła się walka.
- Nie masz akceleratora Mega Morpha? Wszyscy teraz tego używają. Jeśli chcesz mogę ci załawić jakiś, bo bez tego walka może być trochę nierówna... - powiedział Eli.
- Nie potrzebuję... - odpowiedział mężczyzna.
Zrzucił płaszcz i oczom wszystkich zebranych ukazała się żółta zbroja bojowa.
- Masz jeszcze jakieś pytania? - mężczyzna zdawał się lekceważyć przeciwnika.
- Jakbyś przegrał, to nie wezmę żadnego z twoich śluzaków, dobra? - Eli okazał charakterystyczną dobroduszność.
- Dziękuję za twoją dobroć, Eli Shane. W przypadku twojej porażki odwzajemnię się tym samym. Znam twoje przywiązanie do nich...
- Widzę, że się rozumiemy! No to zaczynamy!
Rozpoczęła się walka. Młodzieniec Shane wystrzelił Zbijaka w Mega Morphie. Trafiłby on w wojownika, ale został odepchnięty jakby niewidzialną siłą i upadł na ziemię.
Eli bardzo się zdziwił i zapytał:
- Jak to zrobiłeś? To twoja zbroja?
- Skup się na wlace, to może jeszcze coś ugrasz. Na razie ja wygrywam. - odpowiedział tajemniczy jegomość - Spin, protokół B94... to znaczy... daj mi "wiesz co".
Spin, będący śluzakiem Tormato wskoczył do kieszeni płaszcza. Po chwili wyciągnął z niej dziwny przedmiot i podał go właścicielowi. Wojownik przyczepił ów przedmiot to blastera niczym tłumik. Eli z lekkim opóźnieniem, wywołanym zachowaniem przeciwnika, wystrzelił Joulesa.
- Co to jest? - zapytał Eli, odnośnie sprzętu człowieka w żółtej zbroi.
- Ćśśśśś! Jak będziesz grzeczny to ci powiem. Póki co - skup się chłopaku! - odpowiedział facet.
- Cała publika i młody Shane zamarli pod wpływem nietypowego zachowania nieznanego strzelca. Uśmiechał się tylko jeden chłopak w pierwszym rzędzie, którym miał ręce brudne od smaru. Tymczasem zuchwalec bez trudu uniknął ataku Tazerlinga.
Mężczyzna wystrzelił Zębacza. Ten nabrał prędkości i niebieskiej aury. Na rękach pojawiły mu się ostre dyski. Śluzak rzucił nimi, a potem sam zaczął rotować. W odpowiedzi na to Eli wystrzeliła AquaBeeka, Pajęczaka i Skałowca w Mega Morphie. Czuł się już bardzo niekomfortowo. Zębacz pokonał wszystkie jego śluzaki. Trafienie nadeszło w mgnieniu oka. Komentator ogłosił:
- Wygrywa strzelec o przezwisku "Player 1".
Mężczyzna oddał Eli'owi jego wystrzelone Śluzaki, po czym rzekł:
- Panie sędzia! To była nierówna walka! Nie zabieram żadnych śluzaków! - Twoja sprawa - rzekł sędzia.
Człowiek w żółtej zbroi pomógł Eli'owi wstać.
- Prawdę mówią. Gdyby nie mój sprzęt, to byś wygrał.
Eli uśmiechnął się.
- To było niesamowite!... A tak w ogóle... Jakie jest twoje imię?
- Moje imię? - odrzekł mężczyzna. - Zwę się Striker. Max Striker. Do usług.

## Rozdział 2 - Niepodważalnie niepokonany

Max Striker zdjął hełm. Oczom Gangu Shane'a i zebranych ukazała się twarz mężczyzny w średnim wieku. Miał włosy i średnio gęsty zarost w kolorze ciemnego blondu. Z trybun zaczął schodzić chłopak. Ten sam, który jako jedyny uśmiechał się podczas przepięknej akcji Strikera.
- A więc Eli... Jestem sprzedawcą blasterów. Co prawda nie owianym legendą i otoczonym powszechnym podziwem jak Czerwony Hak, ale myślę, że również zdolnym. Udzielam się również w Instytucie Inżynierii Genetycznej Slugterry... - powiedział Max.
- Opowiedz jak twój Zębacz dostał takiej mocy i czym jest ten "protokół", o którym rozmawiałeś ze swoim śluzakiem!... - Eli sprawiał wrażenie zachwyconego całą osobą Maxa Strikera.
- Na razie wystarczy. Jeszcze nie udowodniłeś, że jesteś grzeczny - tą wypowiedź Striker zakończł jednostronnym uśmiechem.
Po zakończeniu tych słów Max zagwizdał, natychmiast pojawił się żółty motocykl, na który szybko wsiadł.
- Ale... czeka pana jeszcze przynajmniej jedna walka! - zawołał sędzia.
- Trudno - odpowiedział Max Striker. - Powiedzmy, że się poddaję...
I odjechał bez pożegnania. Tymczasem chłopak z brudnym rękoma zdążył się przecisnąć przez tłum. Bardzo się zasmucił, gdy zobaczył, że Striker odjechał. Poźniej odszedł w swoją stronę. Eli i jego grupa nie zwrócili na to wielkiej uwagi.

- Musimy znaleźć tego Maxa Strikera! - od tych słów Eli zaczął następny dzień. - Pronto! Kord! Nie wiecie może, gdzie jest warsztat tego gościa?
- Hmm... - mruknął Kord. - Obiło mi się o uszy jego nazwisko. Chyba udziela nauk dla młodych ludzi, którzy chcą poznać tajniki techniki... Ale nie mam pojęcia, gdzie to jest...
- Pronto Wspaniały chyba wie... - powiedział molenoid - ...w pobliżu jaskini Futuria... na obrzeżach. Niewielki budynek... oznakowany... bodaj czerwoną, albo pomarańczową Zębatką. Mój przyjaciel ma bar na przeciwko tego warsztatu...
- Czemu tak bardzo ci zależy Eli? - wtrąciła Trixie.
- No, bo widzisz... - zaczął nieśmiało młody Shane - ...chcę poznać sekret mocy jego śluzaków i jeszcze raz stoczyć z nim pojedynek!
- Po prostu podoba ci się jego 'image', mam rację? - rzekła dziewczyna. - To typ idealnego idola dla kogoś w twoim wieku. To tak jakbyś spotkał ulubioną filmową postać.
- To też... - powiedział Eli.
- No to potwierdzone! Jedziemy! Wszyscy! Na mechabestie! - zakomenderował Kord.
Junjie jako jedyny milczał. Jego Infurnus, Juju, przyglądał mu się uważnie. "Rzeczywiście", pomyślał Junjie, "Czuję to. Pronto ma rację... Coś się wydarzy. I ktoś, kogo już znamy ma z tym coś wspólnego...".

Gang Shane'a zajechał do Futurii. Wszędzie dookoła widać było rozwiniętą infrastrukturę. Eli'owi przypomniała się rozgrywana tutaj ongiś walka z Quentinem, który używał robo-śluzaków. Młody Shane pogrążył się w zadumie nad tą chwilą i ani się obejrzał usłyszał głos Pronto:
- No już, to koniec. Jesteśmy na miejscu.
Rzeczywiście. Całą grupa mogła zobaczyć dość ubogi na pierwszy rzut oka budynek, ozdobiony czerwoną zębatką. Dopiero teraz zdali sobie sprawę z tego, że ten sam symbol widniał na zbroi Maxa Strikera. Ze środka dało się słyszeć znajomy głos i piski śluzaków.
- Hej, hej! Spin! Spikes! Breakdown! Rocky! Przynieście mi zaraz tutaj klucz dwunastkę i...
W tym momencie Eli wszedł do środka. Rozejrzał się. Na ścianach porozwieszane były ziemskie plakaty różnych zespołów rockowych. Mimo ubogiego wyglądu (w porównaniu z innymi budowlami Futurii), który mógłby świadczyć o podobnym stanie całego budynku, wnętrze było bardzo przytulne. Za ladą stał Striker, a dookoła niego hasało mnóstwo śluzaków.
- Witaj - powiedział Eli. - Ciekawość nie dawała mi spokoju i musiałem cię odwiedzić...
- Wiedziałem - podsumował Max Striker - Wiedziałem, że tak będzie... No cóż, siadajcie! Czym chata bogata! Chcecie coś przekąsić?
- Myślałem raczej o zadaniu ci paru pytań... - Eli chciał wpłynąć na bieg sytuacji...
- A udowodniłeś, że jesteś grzeczny? No właśnie! Będziesz miał do tego znakomitą okazję. Jeśli przejdziesz moją próbę, odpowiem na wszystkie pytania. Póki co - żadnych pytań! - wtrącił Striker.
...ale mu się nie udało. Zakłopotany Shane usiadł z przyjaciółmi. Jego uwagę przykuł śluzak, którego jeszcze nigdy nie widział. Wyglądał jak Burpy, ale był żółto-niebieski. Co jakiś czas materializował przed oczami "szklaną" osłonę. Eli już chciał zadać pytanie, gdy przypomniał sobie słowa właściciela warsztatu. Westchnął głęboko i pochwycił filiżankę z herbatą najładniej jak umiał. Max Striker skomentował to jednostronnym uśmiechem. Eli nie wiedział, czy ten uśmiech wyrażał pogardę, czy zadowolenie. "Muszę zdać tę próbę za wszelką cenę!", myślał chłopak, "Przecież w szkole opowiadali nam takie rzeczy..."