Murononcja

**Murononcja** (mur. **Murnon Nontja/Мурнон Нонтја**) - takie państwo na kontynencie Kalcedonia na planecie Olbus.

## Historia

Aspirujący rewolucjoniści przeciwko Wielkiemu Pallasowi zbierali wspólników z całego państwa. Trafili na miasto Boits w obecnych Żulicach na granicy pallasyjsko-ursaryjskiej. Tam mieszkał ich kolejny znajomy - Stans Ser. Jako że był bogaty, to miał kilku ludzi wykupionych na własność. Jednym z tak wykupionych przez niego był niejaki Nes Mit. On również chciał wziąć udział w rewolucji. Właściciel kupił mu samochód i obaj dołączyli do rewolucji. Zebrani rewolucjoniści zajechali pod zamek króla Wielkiego Pallasu w Pal Burgu i rewolucja się udała. Stans Ser otrzymał położony daleko na południe nizinno-górzysty Teren Nja (pal. *Tern Nja*) oraz kilka mniejszych krain, a Nes Mit otrzymał ziemie otoczone naturalnym Murem Bez Ścian (stpal. slang. *Mur Non Sja*, stpal. *Mur Wmiat Non Sjasr*, pal. *Mur Waut Sjas*). Ziemie te nazwał Murononcją, naród Muronońcami, a język wówczas obowiązywał wyłącznie serański.

W 337 żądny przygód Pallasyjczyk Krisf Kol był tak żądny przygód, że aż poprosił samego króla Pala III Wielkiego (pal. *Pal III Grand*) o jakąś przygodę. Ten mu kazał zebrać ludzi i płynąć w chuj za zachód. Tak też zrobił. Dopłynął na nieznany ląd. Krisf Kol nazwał ten ląd Amią od imion swojego przyjaciela Ama Palsna (jego imiona to Am Jan).

Murononcja i reszta Kalcedonii zaczęły rozwijać się w stronę inną niż Pallas, ale trochę nie wyszło, kiedy w 337 Pallas skolonizował Amię, dzięki czemu był dalej do przodu w porównaniu do reszty. Niektórzy uważają tamten moment za koniec starożytności i początek średniowiecza, bo wtedy ich zdaniem te zmiany społeczne i kulturowe dopiero się zaczęły. Tak naprawdę one tylko przybrały na sile, bo Pallas znalazł miejsce z całkiem nowymi surowcami i robolami, którzy tam robili dla pallasyjskich lokatorów, którzy efekty ich pracy przywozili do swojej ojczyzny i na tym Pallas wychodził jeszcze bardziej do przodu w porównaniu do innymi państwami kalcedońskimi.

W 378 doszło do rozpadu Zrajzji. Do Kalcedonii przywędrowali stamtąd niejacy Hunrowie, którzy stworzyli sobie państwo zabierając dużą część ziemi sąsiadującemu z Hokią Ostrutowi, potem sąsiadującym z Morarią Delanom i jeszcze znajdującej się bardziej na południe Seranii. Niektórzy uważają rok 378 za koniec starożytności i początek średniowiecza, bo ich zdaniem to wtedy zaczęły się te gigantyczne przemiany społeczno-kulturowe. Tak naprawdę one się tylko nasiliły z powodu rozpadu multikulturowego imperium.

W 476 Serania zawarła sojusz z Horanią, który rok później przekształcił się w unię personalną.

W międzyczasie w Murononcji zaczęto używać nowego alfabetu, jakim była nepalica powstała w Zrajzji stosowana od dawna w Seranii.

W 486 Serania i Horania zaczęły rozwijać relacje z Basetem i Prancyzją, bo w krainie Prancyzja mieszkało dużo Serańczyków i Horanatów.

W 565 w Zrajzji pojawiła się nowa religia będąca zdaniem Pallasyjczyków podróbą ich religii oraz zagrożeniem dla kontynentu. Niektórzy moment powstania tej religii uważają za koniec starożytności i początek średniowiecza, ale jak już mówiłem najważniejsze zmiany zaszły już dawno, a to to było dokańczanie tego wszystkiego.

W 575 Abalowie i ich musanizm dotarły już do Anaronu i Aranii, a potem w 600 ta religia przedostała się do Damadanii. Potem, w 601, zaczęło się nagle pojawiać wielu musanistów w Seranii, a potem w pozostałych państwach z tamtej części kontynentu, w tym też w Murononcji. Dominacja musanistów w Seranii spowodowała zakończenie unii personalnej Seranii i Horanii. W końcu, dopiero w 635 musaniści zostali przegonieni z tamtej części kontynentu, jednak prawie połowa Serańczyków dalej była musanistami, a w pozostałych państwach musanizm zniknął praktycznie całkowicie.

W 738 na tereny Seranii, Horanii, Basetu i Prancyzji, Murononcji i sąsiednich państw przywędrował nurt religijno-filozoficzny pochodzący ze Zrajzji - wakupizm. Zdobył on popularność w tamtych stronach i od tej pory większość Muronońców była jednocześnie pallasystami klasycznymi oraz wakupistami.

W 752 popularność w Murononcji zaczął powoli zdobywać język horański.

W 1492 do Zjednoczonych Stanów Amii zaczęła przybywać ludność z różnych państw. Jako że ZSA było za dawnych lat ulubioną kolonią Pallasu, król chciał zawrzeć z prezydentem umowę, że wszelkie innowacje, jakie przyniesie ze sobą jakikolwiek naród do ZSA (albo jak Amijczycy zrobią w końcu coś swojego), tamtejszy rząd ma przenieść do Pallasu. Debil się zgodził i dzięki temu Pallas szedł jeszcze bardziej do przodu. Muronońcy też przybywali i przez ten tajny układ pallasyjsko-amijski rozwiązania przywiezione za ocean przez nich wszystkich dostawały się do Pallasu, co sprawiało, że Pallas znowu zaczął wyprzedzać wszystkie inne państwa.

W 1603 Serania zajęła Horanię i zmieniła nazwę na Wielka Serania.

W 1604 Wielka Serania zajęła południe Basetu i Prancyzji.

W tym samym roku zdążyła zająć resztę w/w ~~antyludzkiego~~ państwa.

W 1605 Wielka Serania zajęła Defony.

W 1606 Wielka Serania zajęła Murononcję.

W 1607 Wielka Serania zajęła Kokanię.

W 1608 Wielka Serania zajęła Burabułbargię.

W 1609 Wielka Serania zajęła Naseton.

W 1610 Wielka Serania zajęła Geranię.

W 1611 Wielka Serania zajęła Pomas.

W 1612 Wielka Serania zaatakowała Hunrię i Abalię Zamańską. Atak się nie udał i wtedy Hunrowie podzielili Wielką Seranię, a Abalowie zaczęli okupację nowych państw.

Baset i Prancyzja utraciła przez ten podział część swoich ziem. Część państwa zwana Dodatkowa Prancyzja znalazła się w granicach Murononcji. Reszta Prancyzji zwana Główna Prancyzja pozostała w Basecie i Prancyzji. Taki wygląd granicy basecko-murononckiej przetrwał do dziś.

Wszyscy walczyli z narzucanym im musanizmem poza Basetanami, którzy bez problemu w końcu przyjęli musanizm.

W tym czasie wszystkim Abalowie narzucili alfabet pallasyjski.

Dopiero ok. 1618 język horański stał się równie popularny, co serański.

W latach 1622-1688 wszystkie te państwa były częścią Abalii Zamańskiej, ale dzięki wielu rewolucjom udało im się odzyskać niepodległość.

W 1711 Ostruto-Hunria zajęła Seranię, a w 1721 Horanię, Defony, Baset i Prancyzję oraz Murononcję.

W 1831 Wielki Król Ostruto-Hunrii przyznał z jakiegoś powodu części hunryjskiej autonomię, co bardzo spodobało się Hunrom. W 1832 ten sam los spotkał Seranię.

W międzyczasie do użytku w języku serańskim powrócił dawny alfabet, który od tamtej pory obowiązywał obok alfabetu pallasyjskiego.

W 1851 wielki król Ostruto-Hunrii zmienił nazwę Ostruto-Hunrii na po prostu Ostrut, co spotkało się ze sprzeciwem ze strony Hunrów.

W 1861 wielki król zlikwidował autonomię hunryjską, co spotkało się z dużym sprzeciwem ze strony Hunrów i spowodowało liczne wystąpienia, które miały na celu wywalczenie niepodległości, jednak jedyne, co się udało wywalczyć po pięciu latach, to powrót do poprzedniej nazwy, ale jego wywalczono dopiero na drodze dyplomatycznej. Walczono na niej także o powrót autonomii, ale nie udało się. Dopiero w 1882 autonomia hunryjska powróciła. W 1883 została ona ograniczona, w 1884 powróciła do poprzedniego stanu, w 1885 została rozszerzona, a w 1886 powróciła do dawnego stanu. W 1887 zachodnia Hunria zachowała dawną autonomię, a wschodnia wywalczyła powrót do szerszej. Taki stan rzeczy przetrwał do końca państwa.

W tym samym roku pozostałe autonomie też zostały polikwidowane. W 1882, kiedy Hunrowie mieli tą autonomię, reszta dalej walczyła. Na przełomie 1882 i 1883 wywalczyli. Na przełomie 1883 i 1884 te autonomie zostały wydzielone z państwa i były państwami zależnymi.

W 1912 wielki król Ostruto-Hunrii zjednoczył Seranię, Horanię, Basetię i Prancyzję, Defony i Murononcję. Nowe państwo otrzymało nazwę Zjednoczone Księstwo Serańczyków, Horantów i Defończyków.

W 1914 rozpoczęła się I wojna światowa. Ostruto-Hunria w tym konflikcie poparła Damadanię, a co za tym idzie również Zjednoczone Księstwo Serańczyków, Horantów i Defończyków mające potoczną nazwę Strongia.

W 1916 Strongia wyrwała się z Sojuszu Damadańskiego i dostała się do Sojuszu Pallasyjskiego.

W 1918 dzięki przejściu Anaronu na stronę Pallasu to Sojusz Pallasyjski wygrał I wojnę światową.

Po zakończeniu wojny zadecydowano o podziale Ostruto-Hunrii na Ostrut i Hunrię. Wtedy to Strongia zyskała niepodległość, a na początku 1919 zmieniła swoją oficjalną nazwę na Zjednoczona Strongia.

Na początku 1920 Zjednoczona Strongia zmieniła nazwę na Królestwo Strongii.

Na początku 1921 Królestwo Strongii zmieniło nazwę na Republika Strongii.

Na początku 1922 Republika Strongii zmieniła nazwę na Królewska Republika Strongii.

W 1939 wybuchła II wojna światowa. Strongia stanęła po stronie Pallasu.

W 1945 skończyła się II wojna swiatowa. Wygrał Pallas.

Również w 1945 wybuchła III wojna światowa. Strongia stanęła początkowo po stronie Ostrutu, ale szybko przeszła na stronę Pallasu.

Po III wojnie światowej pojawił się nowy wróg w postaci Wspólnotowego Związku Komunistycznych Republik i Gmin Socjalistycznych, w skrócie WZKRiGS, w większym skrócie WZKR, a w jeszcze wiekszym skrócie WZK. Strongia stanęła wtedy po stronie komunistów i zmieniła nazwę na Królewska Republika Zjednoczonej Strongii. Strongia otrzymała wtedy część ziem hunryjskich zamieszkanych licznie przez Serańczyków i Delańczyków.

Od końca III wojny światowej do końca istnienia państwa strongijskiego wśród Horanatów rosły uczucia antyreligijne, bo lokalne władze strongijskie na terenach zamieszkanych przez Horanatów stwierdziły, że będą ograniczać Horanatom możliwości praktykowania swoich religii. Od tamtej pory Horanaci zaczęli odchodzić od pallasyzmu klasycznego, jednak nie odchodzili od wakupizmu, który był zarówno nurtem religijnym, jak i nurtem filozoficznym, więc jako pallasyści mogli być jednocześnie wakupistami, a przechodząc na ateizm mogli traktować wakupizm tylko jako filozofię. Sytuację ułatwia też to, że religijne praktyki wakupistyczne nie były w większości jakoś popularne w tej części Kalcedonii, gdzie wiara w Wakupa tradycyjnie cieszyła się i do dziś się cieszy popularnością.

Basetanom początkowo też utrudniano mozliwość praktyk religijnych z racji tego, że oni byli od dawna musanistami, a nie pallasystami klasycznymi, jednak w końcu przestano.

W kolei u Muronońców też rosły uczucia antyreligijne, ale nie aż tak silne, jak u Horanatów. Władze strongijskie też nie pozwalały Muronońcom praktykować swoich religii, ale nie byli oni tak radykalni w tym, jak to było w przypadku traktowania Horanatów. Skutkowało to tym, że tak jak wśród Horanatów szerzył się ateizm, tak wśród Muronońców szerzył się agnostycyzm.

W 1946 Królewska Republika Zjednoczonej Strongii zmieniła nazwę na Królestwo Zjednoczonej Strongii.

W 1947 Królestwo Zjednoczonej Strongii zmieniło nazwę na Republika Zjednoczonej Strongii.

W 1948 Republika Zjednoczonej Strongii zmieniła nazwę na Zjednoczone Królestwo Strongii.

W 1949 Zjednoczone Królestwo Strongii zmieniło nazwę na Zjednoczona Republika Strongii.

W 1950 Zjednoczona Republika Strongii zmieniła nazwę na Zjednoczona Królewska Republika Strongii.

W tym samym roku Strongia dostała pozwolenie od WZK na odłączenie się od bloku komunistycznego przy jednoczesnym zostaniu komunistami. Strongia tak też zrobiła.

W 1960 Strongia wprowadziła rządy komunistyczno-kapitalistyczne.

W 1970 Strongia dołączyła do bloku kapitalistycznego.

W 1980 Strongia wprowadziła rządy w pełni kapitalistyczne.

31.12.1989 zakończyła się zimna wojna. WZK rozpadło się jednak dopiero w 1991, ale chuj to kogo obchodzi.

W 1990 Strongia się rozpadła. Serania i Murononcja stanowiły jedno państwo i były potocznie nazywane Strongią.

W nowo powstałym państwie muronońskim ponad 60% to byli (i do dziś są) agnostycy, a znaczna większość z nich jest jednocześnie wakupistami.

Dopiero w 1990 powstało takie coś jak język muronoński. Jest on blisko spokrewniony z serańskim i horańskim, jednak początkowo używał jedynie alfabetu pallasyjskiego tak jak horański. Serański i horański utracił status języków urzędowych. Co najciekawsze, popularność języka horańskiego w okresie istnienia państwa strongiańskiego spadła do poziomu z początku istnienia narodowości muronońskiej.

Przez całe lata 90. Baset i Prancyzja była dotknięta wieloma wojnami. Udało im się jedynie przejąć dużą część ziem serańskich w 2000. Serańczycy obecnie je nazywają Ziemiami Utraconymi. Basetanie twierdzą, że oni je tylko odzyskali i nazywają je Ziemiami Odzyskanymi.

Z kolei od 2000 zaczęły się masowe przesiedlenia w tamtej części kontynentu. Chodzi dokładniej o Murononcję i pobliskie ziemie. Z początkiem 2001 skończyły się wojny baseckie, ale przesiedlenia muronońskie trwały aż do połowy 2007, na skutek których w Murononcji mieszka wielu Serańczyków, Horanatów i Basetan.

W połowie 2007 nowa konstytucja wprowadziła alfabet serański jako dodatkowy w języku muronońskim.

Gdzieś do 2015 działo się dużo fajnych rzeczy, a potem przez 6 lat nic ciekawego. W końcu od 2021 znowu dzieją się fajne rzeczy.

## Rzeczy, które stworzyła Murononcja oraz następstwa stworzenia tych rzeczy

Język muronoński - język Muronońców. Powstał dopiero w 1990. Blisko spokrewniony (a co za tym idzie, bardze podobny) z horańskim i serańskim, ale jednocześnie paradoksalnie bardzo się od tych dwóch języków różni. Nauka badająca język muronoński to murononistyka.

Socjolingwistyka - muronońscy naukowcy zainspirowali się damadańską socjologią i w oparciu o wiedzę o językach stworzyli swoją socjolingwistykę.

Karpiniarstwo - swego czasu Murononcja zarosła drzewami i grupka Muronońców, która powróciła z Ursarii, zainspirowała się tamtejszym drwalstwem i zaczęła sama ścinać drzewa, a potem robić coś, czego nie robiono w Ursarii, czyli usuwać karpiny, co oni nazwali karpiniarstwem.

Muzyka - w Murononcji stworzono własne instrumenty, w tym najbardziej rozpoznawalny, czyli lutnia, dzięki czemu folklor muronoński różnił się od pozostałych.

Wino bezalkoholowe - Muronońcy sprofanowali arański alkohol narodowy usuwając z niego C2H5OH i nazwali taką wersję swoim napojem narodowym.

Piwo bezalkoholowe - w latach 90. XX wieku, czyli w czasie wojen basetańskich, część Basetan była zmuszona do przesiedleń do innych państw, a w okresie przesiedleń muronońskich, czyli we wczesnych i środkowych latach 00. XXI wieku, Basetan pojawiło się więcej, przez co od ok. 2007 Muronońcy chcą nazwać piwo bezalkoholowe swoim napojem narodowym, na co Basetanie nie dają zgody, więc pozostaje ono co najwyżej napojem państwowym.

Bimber - w okresie przesiedleń muronońskich, czyli we wczesnych i środkowych latach 00. XXI wieku, pojawiło się wielu Serańczyków, przez co od ok. 2007 Muronońcy chcą nazwać bimber swoim alkoholem narodowym, na co Serańczycy nie dają zgody, więc pozostaje on co najwyżej alkoholem państwowym.

Rakija - w okresie przesiedleń muronońskich, czyli we wczesnych i środkowych latach 00. XXI wieku, pojawiło się wielu Horanatów, przez co od ok. 2007 Muronońcy chcą nazwać rakiję swoim alkoholem narodowym, na co Horanaci nie dają zgody, więc pozostaje ona co najwyżej alkoholem państwowym.

Hydropneumatyka - kilku Muronońców pojawiło się najpierw w Horanii, a potem w Basecie i Prancyzji. W obu państwach zdobyli wiedzę w zakresie hydrauliki siłowej i pneumatyki. Zdobyli również sprzęt, a po powrocie do ojczyzny połączyli zdobytą wiedzę i zdobyte części i tak powstała hydropneumatyka, która za oceanem największą popularność zdobyła jako część większych układów mechanicznych.

## Geografia

Murononcja to górzyste państwo, gdzie jednak występują niskie góry, wg niektórych będące już wyżynami. Początkowo państwo było podzielone na województwa, a z czasem podział zmieniono hrabstwa, później na ziemie, a ostatecznie na kraje.

W czasach, kiedy te ziemie należały do Pallasu, najwięcej spośród wszystkich typów jednostek osadniczych było tu miast. Po otrzymaniu niepodległości w 313 wszystkie miasta oraz większość wsi i osad przerobiono na grody, a wsie i osady znajdujące się w sąsiedztwie miast stały się podgrodziami. Od tej pory grody stanowiły większość. Podgrodzi było mniej, a osad wcale. W 378 część ziem serańskich zajęli Hunrowie i stworzyli swój zupełnie nowy podział terytorialny, gdzie przyjęto model serański, czyli tam miast było najwięcej spośród trzech typów jednostek osadniczych. Władcy serańscy byli o to źli i większości swoich miast odebrali prawa miejskie, czyniąc je wsiami. Równocześnie władze horańskie zmienili większość swoich wsi w osady, bo też nie chcieli mieć identycznych proporcji, co inne państwo. Władcy baseccy stwierdzili więc, że zechcieli się zbliżyć do Pallasu. Przyznali wszystkim osadom prawa miejskie i przez to miast było więcej niż wsi. W Prancyzji powoli zaczęto przyznawać niektórym grodom prawa miejskie. W Murononcji wciąż większość stanowiły grody. W 476 władcy hunryjscy zdegradowali większość swoich miast do rangi osad. Wtedy w Seranii większość dawnych miast odzyskała swoje prawa, a w Horanii większość osad powróciło od bycia wsiami. W Basecie przywrócono dawne osady oraz dokonano zjednoczenia z Prancyzją. Nowe państwo otrzymało nazwę Baset i Prancyzja. Zlikwidowano całkowicie grody, przywrócono miasta, wsie i osady, ale w taki sposób, żeby i tu to osad było najwięcej. W Murononcji za to rozpoczęto nadawanie niektórym grodom nadawanie praw miejskich oraz uprzednie łączenie ich z podgrodziami. Z czasem w Seranii przywrócono dawne wsie, w Horanii dawne osady, a w Basecie i Prancyzji zlikwidowano osady poprzez nadanie im praw miejskich. W Murononcji kontynuowano tworzenie miast.

W 529 w Hunrii przywrócono dawne osady, dzięki czemu to one znowu stanowiły większość w państwie. Wtedy to w Seranii odtworzono dawne miasta, w Horanii dawne wsie, a w Basecie i Prancyzji dawne osady. W Murononcji w dalszym ciągu tworzono nowe miasta, ale grodów i podgrodzi było więcej. Zaczęto również zakładać wsie. W 622 zmiany w czterech pierwszych państwach zostały cofnięte, a w Murononcji wsi było już więcej niż podgrodzi, a miast w dalszym ciągu mniej niż grodów.

W 732 jacyś Serańczycy z północnego zachodu mieli jakieś problemy o coś, więc król zadecydował o oddzieleniu ich od państwa. Nowe państwo otrzymało nazwę Serania Zachodnia. W Seranii właściwej wciąż większość wśród typów jednostek osadniczych stanowiły wsie, a w Seranii Zachodniej większość z nich przemianowano na osady. W Horanii za to władze stwierdziły, że chcą się unowocześnić i upodobnić do Pallasu. Ogłoszono więc radykalną urbanizację państwa, przez co wszystkie horańskie osady otrzymały prawa miejskie oraz założono nowe miasta. Teraz tutaj to miast było najwięcej. W Basecie i Prancyzji było identycznie, więc nie wprowadzano żadnych zmian. W Murononcji miast było już więcej niż grodów, ale grodów było więcej niż wsi. W 733 jacyś Horanaci z północy mieli problem o coś i książę Horanii zadecydował o oddzieleniu ich. Tak powstała Horania Północna. W nowym państwie dalej większość stanowiły miasta i nie odtworzono osad. To nie powodowało żadnych zmian w Basecie i Prancyzji ani w Murononcji.

W 1111 ostatni gród otrzymał prawa miejskie. Od tej pory najwięcej było miast. W 1495 Ostrut w szybkim tempie zajął kilka państw na południu, w tym Seranię Zachodnią i Horanię Północną. W Seranii właściwej nic to nie zmieniło, ale w Horanii właściwej już tak - odtworzono większość dawnych osad, wiele miast założonych na potrzeby upodobnienia się do Pallasu stało się osadami oraz założono nowe osady, a tym samym zaczęły one stanowić większość w Horanii. Nic to jednak nadal nie zmieniło w Basecie i Prancyzji, gdzie wciąż było więcej miast niż wsi i zero osad. W Murononcji od ok. 200 lat nie było już ani jednego grodu, a miast było więcej niż wsi.

W 1602 Ostrut rozpadł się na Ostrut Północny i Ostrut Południowy. Wtedy w Seranii większość wsi stała się osadami, a władze Horanii znowu chciały się radykalnie unowocześnić i upodobnić do Pallasu, likwidując osady nadając im prawa miejskie oraz nadając prawa miejskie wielu wsiom. W Basecie i Prancyzji oraz w Murononcji taki stan trwał nadal. Niedługo po tym Ostrut Południowy podzielił się na kilka państw i z tego na nowo powstały m.in. Serania Zachodnia i Horania Północna. To spowodowało powrót poprzedniego standardu w Seranii, zapanowanie tymczasowego standardu w Seranii Zachodniej i brak zmian w Horanii, a także przyjęcie nowoczesnego standardu horańskiego w Horanii Północnej oraz brak zmian w Basecie i Prancyzji oraz w Murononcji. W 1603 Serania odzyskała Seranię Zachodnią i wprowadziła tam swoje standardy. W tym samym roku Horania odzyskała Horanię Północną i podbiła krótko istniejący Defonland. Wówczas w Horanii powróciły dawne osady, które ponownie przejęły większość, a cała inwestycja okazała się bez sensu. Dla Basetu i Prancyzji oraz dla Murononcji oznacza to ciagły brak jakichkolwiek zmian. Niedługo po tym Serania zajęła Horanię i zmieniła nazwę na Wielka Serania oraz w każdym podbitym przez siebie państwie wprowadzała swój standard. Wtedy już władze Bsaetu i Prancyzji wprowadziły zmianę, bo wiele miast straciło swoje prawa miejskie i stało się wsiami lub osadami (głównie osadami). Władze muronońskie nie zmieniły nic w związku z tym. W 1604 Wielka Serania zajęła południe Basetu i Prancyzji, bo od początku było ono zamieszkane głównie przez Serańczyków i Horanatów. W tym samym roku jeszcze zajęła resztę państwa, gdzie większość osad zamieniono na wsie. Dopiero wtedy władze muronońskie odebrały większości miast prawa miejskie i przekształciły je w osady. Wiele miast było również zbyt dużych, żeby nadawały się na osady, więc uległy podziałowi. W 1605 Wielka Serania zajęła Defony, a w 1606 - Murononcję i wtedy większość osad muronońskich stało się wsiami. W 1607 - zajęła Kokanię, w 1608 - Burabułbargię, w 1609 - Naseton, w 1610 - Geranię, a w 1611 - Pomas.

W 1612 Wielka Serania zaatakowała Hunrię i Abalię Zamańską. Atak się nie udał i wtedy Hunrowie podzielili Wielką Seranię, a Abalowie zaczęli okupację nowych państw. W Seranii zachowały się dotychczasowe proporcje jednostek osadniczych, czyli wsie stanowiły większość. W Horanii za to powróciły dawne proporcje, czyli osady stanowiły większość. W Basecie i Prancyzji oraz w Murononcji tak samo, czyli zlikwidowano osady, a miasta stanowiły większość. W latach 1622-1688 wszystkie te państwa były częścią Abalii Zamańskiej, ale dzięki wielu rewolucjom udało im się odzyskać niepodległość. W tamtym okresie polikwidowano tam wszystkie miejscowości, a po 1688 odtwarzano je. W Murononcji odtworzono je po staremu.

W 1700 Ostrut i Hunria się zjednoczyły. Oznaczało to brak zmian w Murononcji. W 1701 Ostruto-Hunria anektowała Hokiodelany. W Murononcji w dalszym ciągu to nic nie zmieniło. W 1711 Ostruto-Hunria anektowała Seranię. Wtedy w Murononcji stworzono wiele nowych osad poprzez odbieranie miastom praw miejskich. W 1721 Ostruto-Hunria anektowała Murononcję i kilka innych państw. W dalszym ciagu osad było tu najwięcej. W 1821 Hokia i Delany wywalczyły niepodległość. W Ostruto-Hunrii wiele miejscowości stało się wsiami. W 1849 Hokia i Delany się połączyły oraz Pallas dał niepodległość Ursarii. W Ostruto-Hunrii nic się nie zmieniło. W 1911 Hokiodelany się podzieliły. W Ostruto-Hunrii większość zaczęły stanowić wsie.

W 1912 wielki król Ostruto-Hunrii zjednoczył Seranię, Horanię, Baset i Prancyzję, Defony i Murononcję. Nowe państwo otrzymało nazwę Zjednoczone Księstwo Serańczyków, Horantów i Defończyków, a potocznie nazywano je Strongia. W nowym państwie większość zaczęły stanowić osady. W 1914 w Strongii większości osad nadano prawa miejskie. W 1918 Ostrut i Hunria się rozpadły. W Ostrucie większością pozostały osady, w Hunrii stworzono nowe miasta, a w Strongii nowe wsie. W 1923 większość wsi w Strongii stała się miastami, a w 1939 przywrócono poprzedni stan rzeczy.

W 1945 Hokia i Delany znowu się połączyły, a Ostrut podzielił się na Północny i Południowy. W tamtym czasie wciąż w Strongii najwięcej było wsi.

W 1990 doszło do zjednoczenia Ostrutu i rozpadu Strongii. Serania i Murononcja stanowiły jedno państwo potocznie dalej nazywane Strongią. W nowej Strongii większość zaczęły stanowić miasta. Sytuacja uległa jednak zmianie w 1993, kiedy Hokiodelany się podzieliły. Wtedy ponownie większością w Seranii i Murononcji stały się wsie. W 2006 Murononcja odłączyła się od Seranii. W Seranii większością pozostały wsie, w Horanii osady, a w Basecie i Prancyzji miasta. W nowo pwostałym państwie muronońskim większości wsi oraz wszystkim osadom nadano prawa miejskie, przez co to ten typ jednostki osadniczej stanowi tu obecnie większość.

## Ludzie

Kiedy Murononcja powstała, była z zasady państwem jednokulturowym, jednak istniały nieliczne regiony wielokulturowe będące skupiskiem innych narodów, a dokładniej Serańczyków, Horanatów, Basetan, Barabułbargów, Pallasyjczyków i Gnidów. Zanim państwo powstało, najwięcej było tutaj miast i ich mieszkańców. W 313 powstała Murononcja i wszystkie miasta oraz większość wsi i osad przekształcono w grody, a wsie i osady w sąsiedztwie miast stały się podgrodziami. Mieszkańcy grodów stanowili większość. W 378 część ziem serańskich zajęli Hunrowie i stworzyli swoją zupełnie nowy podział terytorialny, gdzie przyjęto model serański. Władcy serańscy byli o to źli i większości swoich miast odebrali prawa miejskie, czyniąc je wsiami, ale udział mieszkańców osad nie zmienił się. Władcy horańscy zmienili także swój model, bo nie chcieli mieć go identycznego z innym państwem, no bo jak to tak? Większość wsi horańskich stała się osadami, a osadnicy wciąż stanowili większość w społeczeństwie horańskim. Władcy baseccy stwierdzili wtedy, że wszystkim osadom dadzą prawa miejskie, bo chcieli unowocześnić szybko swoje państwo i zbliżyć się do Pallasu. Wtedy miast i ludności miejskiej było najwięcej. W Prancyzji za to rozpoczęto proces powolnego nadawania grodom praw miejskich. Wciąż jednak mieszkańców grodów było najwięcej. W 476 władcy hunryjscy zdegradowali większość swoich miast do rangi osad, a ludzie osiedli w większości na wsiach. Wtedy w Seranii większość dawnych miast odzyskała swoje prawa, a liczba osadników nie zmalała. Równocześnie w Horanii większość dawnych wsi powróciła, a liczba osadników nie zmalała; co najwyżej ludzie z nowych wsi osiedlili inne osady. W Basecie przywrócono wtedy dawne osady i ludzie je zasiedlali, a część tam po prostu też wysiedlano. W Prancyzji kontynuowano tworzenie nowych miast, aż w końcu postanowiono o stworzeniu nowego państwa z tych dwóch. Nowe państwo otrzymało nazwę Baset i Prancyzja. Kraina Prancyzja przyjęła standard basecki, czyli zlikwidowano grody na miejsce miast, wsi i osad. To osad było najwięcej, a populacji osadniczej również. No i chuj wyszedł z tych idei założyciela :P W Murononcji za to rozpoczęto nadawanie niektórym grodom praw miejskich oraz uprzednie łączenie ich z podgrodziami, ale mieszkańcy grodów dalej stanowili większość. Z czasem we wszystkich czterech państwach poprzednie standardy powróciły. Jesli chodzi o Baset i Prancyzję, to na całym obszarze państwa obowiązywał standard basecki, czyli najwięcej miast, mniej wsi i zero osad oraz dominacja ludności miejskiej.

W 529 w Hunrii przywrócono dawne osady, dzięki czemu to one znowu stanowiły większość w państwie, a ludzie wyprowadzali się głównie na wieś. Wtedy to w Seranii odtworzono dawne miasta, a ludzie pozostali w osadach. W Horanii odtworzono dawne wsie, a ludzie pozostali w osadach. W Basecie i Prancyzji odtworzono dawne osady i przesiedlono tam kilka rodzin, żeby to osadników było najwięcej. W Murononcji w dalszym ciągu tworzono nowe miasta, ale to grodów i podgrodzi wciąż było więcej, a w grodach mieszkało wciąż najwięcej ludzi. Zaczęto również zakładać wsie. W 622 zmiany w czterech pierwszych państwach zostały cofnięte, a w Murononcji wsi było już więcej niż podgrodzi, a miast w dalszym ciągu mniej niż grodów. Dalej jednak najwięcej ludzi zamieszkiwało grody.

W 732 jacyś Serańczycy z północnego zachodu mieli jakieś problemy o coś, więc król zadecydował o oddzieleniu ich od państwa. Nowe państwo otrzymało nazwę Serania Zachodnia. W Seranii właściwej wciąż większość wśród typów jednostek osadniczych stanowiły wsie, a najwięcej mieszkańców było w osadach, a w Seranii Zachodniej większość z nich przemianowano na osady i większość dalej stanowili osadnicy. W Horanii za to władze stwierdziły, że chcą się unowocześnić i upodobnić do Pallasu. Ogłoszono więc radykalną urbanizację państwa, przez co wszystkie horańskie osady otrzymały prawa miejskie oraz założono nowe miasta. Teraz tutaj to miast było najwięcej, a tak samo ich mieszkańców. W Basecie i Prancyzji było identycznie, więc nie wprowadzano żadnych zmian. W Murononcji miast było już więcej niż grodów, ale grodów było więcej niż wsi. Dalej jednak więcej ludzi zamieszkiwało grody. W 733 jacyś Horanaci z północy mieli problem o coś i książę Horanii zadecydował o oddzieleniu ich. Tak powstała Horania Północna. W nowym państwie dalej większość stanowiły miasta i ludność miejska i nie odtworzono osad. To nie powodowało żadnych zmian w Basecie i Prancyzji. W Murononcji za to już najwięcej ludzi zamieszkiwało miasta. Wynikło to z wyższego przyrostu naturalnego oraz kilku przeprowadzek.

W 1111 ostatni muronoński gród otrzymał prawa miejskie. Od tamtej pory nie istnieją tam grody i podgrodzia, a populacja miejska przewyższa liczebnie wiejską. W 1495 Ostrut w szybkim tempie zajął kilka państw na południu, w tym Seranię Zachodnią i Horanię Północną. W Seranii właściwej nic to nie zmieniło, ale w Horanii właściwej już tak - odtworzono większość dawnych osad, wiele miast założonych na potrzeby upodobnienia się do Pallasu stało się osadami oraz założono nowe osady, a tym samym zaczęły one stanowić większość w Horanii. Nic to jednak nadal nie zmieniło w Basecie i Prancyzji ani w Murononcji, gdzie wciąż było więcej miast niż wsi i zero osad oraz więcej mieszkańców miast niż wsi.

W 1602 Ostrut rozpadł się na Ostrut Północny i Ostrut Południowy. Wtedy w Seranii większość wsi stała się osadami i większość wciąż stanowili osadnicy, a władze Horanii znowu chciały się radykalnie unowocześnić i upodobnić do Pallasu, likwidując osady nadając im prawa miejskie oraz nadając prawa miejskie wielu wsiom i przesiedlając niektórych wieśniaków do miast. W Basecie i Prancyzji oraz w Murononcji taki stan trwał nadal. Niedługo po tym Ostrut Południowy podzielił się na kilka państw i z tego na nowo powstały m.in. Serania Zachodnia i Horania Północna. To spowodowało powrót poprzedniego standardu w Seranii, zapanowanie tymczasowego standardu w Seranii Zachodniej i brak zmian w Horanii, a także przyjęcie nowoczesnego standardu horańskiego w Horanii Północnej oraz brak zmian w Basecie i Prancyzji oraz w Murononcji. W 1603 Serania odzyskała Seranię Zachodnią i wprowadziła tam swoje standardy. W tym samym roku Horania odzyskała Horanię Północną i podbiła krótko istniejący Defonland. Wówczas w Horanii powróciły dawne osady, które ponownie przejęły większość, a ludzie tam powrócili, więc cała inwestycja okazała się bez sensu. Dla Basetu i Prancyzji oraz Murononcji oznacza to ciagły brak jakichkolwiek zmian. Niedługo po tym Serania zajęła Horanię i zmieniła nazwę na Wielka Serania oraz w każdym podbitym przez siebie państwie wprowadzała swój standard. Wtedy już władze Bsaetu i Prancyzji wprowadziły zmianę, bo wiele miast straciło swoje prawa miejskie i stało się wsiami lub osadami (głównie osadami), a ludzie osiedlali się chętnie tam. Władze muronońskie w dalszym ciagu nic tu nie zmieniały. W 1604 Wielka Serania zajęła południe Basetu i Prancyzji, bo od początku było ono zamieszkane głównie przez Serańczyków i Horanatów. W tym samym roku jeszcze zajęła resztę państwa, gdzie większość osad zamieniono na wsie. Wtedy władze muronońskie postanowiły większości miast odebrać prawa miejskie i przekształcić je na osady. Dużo miast było zbyt dużych, żeby być osadami, więc uległy podziałowi. Wtedy mimo wszystko większość zaczęła stanowić populacja osadnicza. W 1605 Wielka Serania zajęła Defony, w 1606 - Murononcję i wtedy na tych ziemiach większość osad stała się wsiami, a wielu wieśniaków przesiedlono do osad, żeby to poulacja osadnicza stanowiła większość. W 1607 Wielka Serania zajęła Kokanię, w 1608 - Burabułbargię, w 1609 - Naseton, w 1610 - Geranię, a w 1611 - Pomas.

W 1612 Wielka Serania zaatakowała Hunrię i Abalię Zamańską. Atak się nie udał i wtedy Hunrowie podzielili Wielką Seranię, a Abalowie zaczęli okupację nowych państw. W Seranii zachowały się dotychczasowe proporcje jednostek osadniczych, czyli wsie i ludność osadnicza stanowiły większość. W Horanii za to powróciły dawne proporcje, czyli osady i populacja osadnicza stanowiły większość. W Basecie i Prancyzji oraz w Murononcji tak samo, czyli zlikwidowano osady, a miasta i ich mieszkańcy stanowili większość. W latach 1622-1688 wszystkie te państwa były częścią Abalii Zamańskiej, ale dzięki wielu rewolucjom udało im się odzyskać niepodległość. W tamtym okresie polikwidowano tam wszystkie miejscowości, a po 1688 odtwarzano je. W Basecie i Prancyzji odtworzono je po staremu.

W 1700 Ostrut i Hunria się zjednoczyły. Oznaczało to brak zmian w Murononcji. W 1701 Ostruto-Hunria anektowała Hokiodelany. W Murononcji w dalszym ciągu to nic nie zmieniło. W 1711 Ostruto-Hunria anektowała Seranię. Wtedy w Murononcji stworzono wiele nowych osad poprzez odbieranie miastom praw miejskich, a populacja osadnicza zaczęła stanowić większość. W 1721 Ostruto-Hunria anektowała Murononcję i kilka innych państw. W dalszym ciagu osad było tu najwięcej, ale ludzie masowo przeprowadzili się na wsie, żeby zapewnić sobie lepsze warunki w obcym państwie. W 1821 Hokia i Delany wywalczyły niepodległość. W Ostruto-Hunrii wiele miejscowości stało się miastami, ale to wsie były chętniej zamieszkane. W 1849 Hokia i Delany się połączyły oraz Pallas dał niepodległość Ursarii. W Ostruto-Hunrii nic się nie zmieniło. W 1911 Hokiodelany się podzieliły. W Ostruto-Hunrii większość zaczęły stanowić wsie i populacja wiejska.

W 1912 wielki król Ostruto-Hunrii zjednoczył Seranię, Horanię, Baset i Prancyzję, Defony i Murononcję. Nowe państwo otrzymało nazwę Zjednoczone Księstwo Serańczyków, Horantów i Defończyków, a potocznie nazywano je Strongia. W nowym państwie większość zaczęły stanowić osady, ale ludzie wyprowadzali się na wieś w poszukiwaniu lepszych perspektyw. W 1914 w Strongii większości osad nadano prawa miejskie, ale ludzie ze wsi tym razem wyprowadzili się do osad. W 1918 Ostrut i Hunria się rozpadły. W Ostrucie większością pozostały osady, w Hunrii stworzono nowe miasta, a w Strongii nowe wsie poprzez odebranie miastom praw miejskich, ale najwięcej ludzi wciąż zamieszkiwało osady. W 1923 większość wsi w Strongii stała się miastami, a w 1939 przywrócono poprzedni stan rzeczy. Udział mieszkańców osad w populacji strongijskiej przez cały ten czas nie uległ zmianom.

W 1945 Hokia i Delany znowu się połączyły, a Ostrut podzielił się na Północny i Południowy. W tamtym czasie wciąż w Strongii najwięcej było wsi oraz ludności osadniczej. W 1990 doszło do zjednoczenia Ostrutu i rozpadu Strongii. Serania i Murononcja stanowiły jedno państwo potocznie dalej nazywane Strongią. W nowej Strongii większość zaczęły stanowić miasta, a wśród ludności najwięcej dalej było osadników. Sytuacja uległa jednak zmianie w 1993, kiedy Hokiodelany się podzieliły. Wtedy ponownie większością na ziemiach serańskich stały się wsie, a najwięcej ludzi wciąż mieszkało w osadach. W 2006 Murononcja oddzieliła się od Seranii. Wtedy większość wsi i każda osada otrzymały prawa miejskie, czyli populacja miejska zaczęła ponownie stanowić największy odsetek.

Kiedy Murononcja powstała, ludzie chcieli odejść od pallasyjskiej tradycji i kultury. Większość Muronońców w tamtych czasach to byli centrolewicowcy i liberałowie. Swoją skłonnością do zmian poróżnili się od reszty kontynentu. W 378 Kalcedonia została najechana przez plemię Hunrów. Odebrali oni Serańczykom część ich ziem. Sami również byli w większości centralnymi liberałami i byli kojarzeni z gigantycznym postępem cywilizacyjnym mimo pochodzenia z egzotycznej dziczy. Serańczycy nie chcieli być podobni do dzikusów i stali się w większości centrowcami i liberalnymi konserwatystami. W tamtych czasach zaczęli częściowo utrwalać jakieś swoje obyczaje. Horanaci i pozostali mieszkańcy Horanii w wyniku przemian społecznych stali się w większości centrolewicowcami i konserwatystami, przez co kształtowali silniej swoją kulturę i jakieś obyczaje, ale jednak chętnie je zmieniali, żeby nie być jak Pallas. Wówczas Basetanie stali się w większości centrolewicowcami i konserwatywnymi liberałami, a Serańczycy prancyzyjscy i Horanaci prancyzyjscy - centrolewicowcami i liberałami. Muronońcy chcieli zatrzymać przy sobie jakieś obyczaje i w związku z zachodzącymi w okolicy przemianami społecznymi stawali się centrolewicowcami i liberalnymi konserwatystami. W 476 Hunrowie nagle przeszli na poglądy centralne i konserwatywno-liberalne. To spowodowało wśród Serańczyków powrót do centrum i liberalizmu, co było następstwem utrwalania pewnych norm kulturalnych w państwie. Horanaci powrócili za to do centrum i liberalnego konserwatyzmu, Basetanie powrócili do centrolewicy i konserwatyzmu, a Serańczycy prancyzyjscy i Horanaci prancyzyjscy powrócili do centrolewicy i konserwatywnego liberalizmu. W tym przypadku Muronońcy powrócili do centrolewicy i liberalizmu.

W tym samym roku Baset i Prancyzja się połączyły w jedno państwo. Mieszkańcy Prancyzji stali się tak jak mieszkańcy Basetu w większości centrolewicowcami i konserwatystami. Władze muronońskie stały się wówczas centrolewicowe i konserwatywno-liberalne. Ludzie stali się tacy sami. W 477 Serania i Horania zawarły unię personalną. Nic to nie zmieniło w Horanii poza tym, że władcą został centrowiec i liberał. W Basecie i Prancyzji za to zmienił się szybko władca i stał się on centrowcem i liberalnym konserwatystą. W Murononcji także zmienił się władca i był on centrolewicowcem i konserwatystą. W 496 wyodrębniła się narodowość storkijska, w związku z czym władze hunryjskie wraz ze społeczeństwem stali się ponownie centrowcami i liberałami, a Serańczycy zostali ponownie centrowcami i liberalnymi konserwatystami, co wynikło z zapragnienia ciągłych zmian społeczno-kulturowych. Horanaci zostali ponownie centrolewicowcami i konserwatystami, ale władcy Horanii byli centrowcami i liberalnymi konserwatystami, bo władze Seranii i Horanii były wspólne. Mieszkańcy Basetu i Prancyzji stali się centrolewicowcami i konserwatywnymi liberałami, a władcy tego kraju stali się centrolewicowcami i konserwatystami. Mieszkańcy Murononcji stali się centrolewicowcami i liberałami, a władcy centrolewicowcami i konserwatywnymi liberałami.

W 529 Hokia i Delany się zjednoczyły, a to wydarzenie spowodowało zmiany w tej części kontynentu. Serańczycy ponownie zwracali się w stronę poglądów centralnych i liberalnych, Horanaci - w stronę poglądów centralnych i liberalno-konserwatywnych, Basetanie i pozostali - w stronę poglądów centrolewicowych i konserwatywnych, a Muronońcy - w stronę poglądów centrolewicowych i konserwatywno-liberalnych. Władca Seranii i Horanii był centrowcem i liberałem, a władca Basetu i Prancyzji - centrowcem i liberalnym konserwatystą. Władca Murononcji był więc centrolewicowcem i konserwatystą. W 613 unia personalna Seranii i Horanii została zerwana i w Horanii do władzy doszli centrowcy i liberalni konserwatyści, do władzy w Basecie i Prancyzji centrolewicowcy i konserwatyści, a do władzy w Murononcji - centrolewicowcy i konserwatywni liberałowie. W 622 Delany się odłączyły i wszystko wróciło do stanu sprzed prawie 100 lat, czyli Serańczycy stali się na powrót centrowcami i liberalnymi konserwatystami, Horanaci centrolewicowcami i konserwatystami, Basetanie i reszta centrolewicowcami i konserwatywnymi liberałami, a Muronońcy centrolewicowcami i liberałami.

W 732 jacyś Serańczycy z północnego zachodu mieli jakieś problemy o coś, więc król zadecydował o oddzieleniu ich od państwa. Nowe państwo otrzymało nazwę Serania Zachodnia. Serańczycy właściwi dalej pozostawali głównie centrowcami i liberalnymi konserwatystami, a Serańczycy zachodni stali się w większości centrolewicowcami i konserwatystami. Horanaci wówczas w większej części stali się centrolewicowcami i konserwatywnymi liberałami, a tak samo władze państwa, więc to wszystko prowadziło do gwałtownego unowocześnienia się państwa. Mieszkańcy Basetu wraz z władzami stali się wtedy centrolewicowcami i liberałami, więc państwo w tamtym okresie szybko się unowocześniało. Mieszkańcy Murononcji za to stali się centrolewicowcami i liberalnymi konserwatystami, co wiele nie zmieniło. W 733 jacyś Horanaci z północy mieli problem o coś i książę Horanii zadecydował o oddzieleniu ich. Tak powstała Horania Północna. Horanaci północni stali się w większości centrolewicowcami i liberałami, więc byli ludnością jeszcze bardziej idącą do przodu niż Horanaci właściwi. Basetanie i pozostali stali się wtedy centrolewicowcami i liberalnymi konserwatystami, więc wykonali delikatny zwrot w stronę przywiązania do tradycji. Muronońcy stali się wówczas lewicowcami i konserwatystami. Dokonali wtedy rewolucji obyczajowej, a to, co wtedy udało się zmienić, pozostało na długie lata.

W 1455 Pallas sprzedał Storkię Ursarii. To wywołało w tamtej części kontynentu ponowne zmiany. Serańczycy właściwi powracali do centrum i liberalizmu, Serańczycy zachodni stawali się centrowcami i liberalnymi konserwatystami, Horanaci właściwi powrócili do centrolewicy i konserwatyzmu, Horanaci północni stali się centrolewicowcami i konserwatywnymi liberałami, Basetanie, Serańczycy baseccy i Horanaci baseccy stali się centrolewicowcami i liberałami, a Muronońcy centrolewicowcami i liberalnymi konserwatystami. W 1494 Ursaria połączyła się z Aranią. Władzę w nowym państwie przejęli prawicowi liberałowie. W Seranii władzę zdobyli centrolewicowcy i liberałowie, w Seranii Zachodniej centrolewicowcy i socjaliści, w Horanii lewicowcy i konserwatyści, w Horanii Północnej lewicowcy i liberałowie, a w Basecie i Prancyzji lewicowcy i socjaliści. W Muronocji władzę przejęli za to... no, ciekawe kto. Nową władzę stanowili prawicowcy i narodowi konserwatyści. Społeczność wykonała zwrot ku wartościom tradycyjnym, a władze obok tego głosiły również wartości narodowe, więc ówcześni Muronońcy przywiązali się do tradycji narodowych. Nie potrwało to wszystko za długo, bo w 1495 Ostrut w szybkim tempie zajął kilka państw na południu, w tym m.in. Seranię Zachodnią i Horanię Północą. W Seranii właściwej nic to nie zmieniło, a w Zachodniej tak - tamtejsi Serańczycy stali się szybko centrowcami i socjalistami. W Horanii właściwej większość mieszkańców wraz z władzami stała się centrolewicowcami i socjalistami, a w ziemiach północnohorańskich ludzie stali się centrowcami i socjalistami. Mieszkańcy Basetu i Prancyzji stali się zatem lewicowcami i konserwatystami, a Muronońcy - lewicowcami i liberałami.

Rozpad Ursarii i Aranii w 1600 przyniósł wiele gigantycznych zmian społeczno-kulturowych na świecie. Przykładowo u Serańczyków zaczęły się szerzyć poglądy o naturze centrolewicowej i liberalno-konserwatywnej, a po zjednoczeniu Anaronu i Anory - centrolewicowej i liberalnej. Horanaci za to stawali się centrolewicowcami i socjalistami, a po zjednoczeniu Anaronu i Anory - centrolewicowcami i liberalnymi konserwatystami. W Basecie i Prancyzji za to ludzie stawali się centrolewicowcami i liberalnymi socjalistami, a po zjednoczeniu Anaronu i Anory - centrolewicowcami i socjalistami. Muronońcy za to stawali się centrolewicowicowcami i socjalistycznymi liberałami, a po zjednoczeniu Anaronu i Anory - centrolewicowcami i liberalnymi socjalistami. Ten okres historycy i etnografowie wspominają źle. 1602 Ostrut rozpadł się na Ostrut Północny i Ostrut Południowy. Niedługo po tym Ostrut Południowy rozpadł się na kilka państw, przez co nic nie zdążyło się zmienić. Z Ostrutu Południowego powstała m.in. Serania Zachodnia, której mieszkańcy byli głównie centrolewicowcami i liberalnymi konserwatystami. Mieszkańcy Horanii stali się w związku z zachodzącymi zmianami społecznymi centrolewicowcami i socjalistami. Niepodległość otrzymała również Horania Północna, której mieszkańcy stali się centrolewicowcami i liberalnymi socjalistami. Mieszkańcy Basetu i Prancyzji stali się więc centrolewicowcami i socjalistycznymi liberałami, a mieszkańcy Murononcji lewicowcami i konserwatystami. W 1603 Serania właściwa odzyskała Seranię Zachodnią i tamtejsi ludzie stali się szybko tacy sami poglądowo jak Serańczycy z "Centrum". W mentalności jednak różnice pozostawały przez jeszcze jakieś kilkadziesiąt lat, ale z czasem zniknęły. Równocześnie Horania odzyskała Horanię Północną i mieszkańcy nowego państwa stali się centrolewicowcami i liberalnymi konserwatystami, chociaż miedzy dwiema częściami państwa było widać różnice w mentalności. Wtedy też mieszkańcy Basetu i Prancyzji stali się centrolewicowcami i socjalistami, a mieszkańcy Murononcji centrolewicowcami i liberalnymi socjalistami. Jeszcze tego samego roku Serania anektowała Horanię i zmieniła nazwę na Wielka Serania. W każdym nowo zajętym państwie ludzie się sprzeciwiali aneksji, ale chcąc nie chcąc większość przyjmowała zestaw poglądów typowego Serańczyka. Mieszkańcy Basetu i Prancyzji stawali się wtedy centrolewicowcami i liberalnymi konserwatystami, a mieszkańcy Murononcji - centrolewicowcami i socjalistami. W 1604 Wielka Serania zajęła południe Basetu i Prancyzji. Ludzie stamtąd przejmowali poglądy typowego Serańczyka. W tym samym roku udało się zająć resztę państwa i tam też ludzie przeszli taką zmianę. Wtedy przeciętny Murononiec stał się centrolewicowcem i liberalnym konserwatystą. W 1605 Wielka Serania zajęła Defony, a w 1606 Murononcję, po czym Muronońcy stali się głównie centrolewicowcami i liberałami. W 1607 zajęła Kokanię, w 1608 - Burabułbargię, w 1609 - Naseton, w 1610 - Geranię, a w 1611 - Pomas.

W 1612 Wielka Serania zaatakowała Hunrię i Abalię Zamańską. Atak się nie udał i wtedy Hunrowie podzielili Wielką Seranię, a Abalowie zaczęli okupację nowych państw. Serańczycy pozostawali w dalszym ciągu w znacznej większości centrolewicowcami i liberałami, Horanaci stali się centrolewicowcami i liberalnymi konserwatystami, Basetanie, Serańczycy baseccy i Horanaci baseccy - centrolewicowcami i socjalistami, a Muronońcy - centrolewicowcami i liberalnymi socjalistami. W latach 1622-1688 wszystkie te państwa były częścią Abalii Zamańskiej, ale dzięki wielu rewolucjom udało im się odzyskać niepodległość. W tamtych latach zatarły się różnice między Serańczykami wschodnimi a zachodnimi, bo w tamtym okresie nikt tam nie był ani prawicowcem, ani lewicowcem, ani konserwatystą, ani liberałem, ani nikim podobnym. Identycznie stało się miedzy Horanatami południowymi a północnymi. Ludzie wtedy stali się obojętni politycznie, kulturowo i światopoglądowo, bo stali się darmową siłą roboczą i byli przez władze przesiedlani tam, gdzie brakowało rąk do roboty. Nowe pokolenia od najmniejszego miały wpajane przez władze abalskie, że żyją jedynie po to, żeby zapierdalać na państwo za prawie nic. Byli jednak ludzie, którzy się temu nie poddali i przejęli jakieś poglądy na jakieś sprawy. Była to przede wszystkim połowa tamtejszych Pallasyjczyków mieszkających tam od średniowiecza. Znaczna część tamtejszych Pallasyjczyków ogółem mając dość takiego życia zjechała do Pallasu po ponad tysiącu lat. Ten cały pierdolnik doszedł końca w roku 1688, kiedy Serania i inne państwa otrzymały niepodległość. To było już po zjednoczeniu Ursarii i Aranii, więc wyzwolone, ale zdezelowane mentalnie narody Południa musiały przyzwyczaić się do nowej rzeczywistości panującej wokół na kontynencie. W zjednoczonej Ursarii do władzy doszli prawicowcy, konserwatyści i radykałowie, a w zjednoczonej Aranii prawicowcy, liberałowie i radykałowie. Zjednoczone narody poparły nowe władze. Władze niepodległej Seranii przynależały do centrowców i konserwatystów. Za nimi poszli ludzie. W tamtych czasach ożywały tradycje i obyczaje kultury serańskiej, a przede wszystkim sama kultura serańska, która była prawie martwa przez ostatnie kilkadziesiąt lat. W niepodległej Horanii do władzy doszli centrowcy, konserwatyści i radykałowie. Za nimi poszli ludzie i w tym państwie kultura ożywiona została szybciej oraz nastał głębszy powrót do korzeni. Władze niepodległego Basetu i Prancyzji należały do centrum i liberalizmu. Za nimi poszli ludzie i tamtejsi Serańczycy i Horanaci trochę się poróżnili od Serańczyków z Seranii i Horanatów z Horanii. Z tego wszystkiego wynika, że władza nad niepodległą Murononcją przypadła centrowcom, liberałom i radykałom, co sprawiło, że państwo trochę bardziej się unowocześniło i dopasowało do nowych kontynentalnych warunków.

W 1700 Ostrut i Hunria się zjednoczyły. Niepodległa od 12 lat Serania była państwem rozchwianym i władze stały się centroprawicowe, liberalne i radykalne. Za władzami i tak poszli ludzie, którym ciężko nadal było w nowej rzeczywistości. W Horanii za to władze stały się centrowe i konserwatywne, czyli przestały po prostu być radykalne. Za nimi poszli ludzie. W Basecie i Prancyzji władze stały się centrowe, konserwatywne i radykalne. Nastał powrót do tradycji i kolejne poróżnienie tutejszych Serańczyków i Horanatów od pozostałych. W Murononcji władze stały się centrowe i liberalne, czyli po prostu przestały być radykalne. To jedynie spowolniło gwałtowne zmiany społeczne. W 1701 Ostruto-Hunria anektowała Hokiodelany. Władze serańskie przestały być radykalne, a ludzie tak samo. Stwierdzono po prostu, że nie tędy jednak droga. Władze Horanii stały się za to centroprawicowe, konserwatywne i radykalne. Za nimi poszli ludzie, bo po prostu uznano, że głębszy powrót do obyczajów to jest sposób na wejście w nową rzeczywistość, w którą naród jeszcze nie umiał wejść. Władze Basetu i Prancyzji stały się wtedy centroprawicowe i liberalne, a wraz z nimi ludzie. Władze Murononcji stały się więc centroprawicowe, liberalne i radykalne, czyli wykonały delikatny zwrot w stronę tradycji i częściowo powracając do obyczajów przyśpieszyli swoje zmiany obyczajowe w kulturze. W 1711 Ostruto-Hunria zajęła Seranię. W tamtym czasie Serańczycy także stali się centroprawicowcami, konserwatystami i radykałami. Bali się o siebie jako o społeczność, bo po latach nieludzkiego traktowania i niszczenia kultury odzyskali niepodległość, żeby po mniej więcej identycznym czasie znowu ją stracić. Wywołało to także niepokój Serańczyków baseckich, bo Serańczycy właściwi dalej byli ich rodakami. W czasie tych przemian w tej części kontynentu Horanaci stali się w większości centroprawicowcami i liberałami, mieszkańcy Basetu i Prancyzji - centroprawicowcami, liberałami i radykałami, a mieszkańcy Murononcji - centrowcami i konserwatystami. Od 1713 obserwuje się, że Storkijczycy zaczęli się skłaniać ku poglądom centroprawicowym, konserwatywnym i radykalnym. Wówczas większość mieszkańców Ostruto-Hunrii (w tym również Serańczyków) skłoniło się ku poglądom centroprawicowym i liberalnym, a mieszkańcy Horanii w większości stali się centroprawicowcami, liberałami i radykałami. Tymczasem mieszkańcy Basetu i Prancyzji stali się centrowcami i konserwatystami, a mieszkańcy Murononcji - centrowcami, konserwatystami i radykałami. Znudził im się ten cały postęp, jak widać. W 1721 Ostruto-Hunria anektowała Murononcję i kilka innych państw, ale z ich mieszkańcami nie podziało się aż tak źle, jak z ludnością serańską. Ludzie szybko stali się w większości centroprawicowcami i liberałami. Nic potem nie zmieniło to, że od ok. 1738 Storkijczycy zaczęli się skłaniać bardziej ku poglądom centroprawicowym, konserwatywnym i religijnym, a w 1759 Storkia uzyskała niezależność.

W 1789 Pallas anektował Ursarię. Władzę w Ostruto-Hunrii przejęli wówczas centroprawicowcy i socjaliści. Ludzie szybko przejęli takie poglądy. W 1809 w Ostruto-Hunrii władzę przejęli centroprawicowcy i konserwatywni liberałowie, a za nimi poszli ludzie. W 1821 Hokia i Delany odzyskują niepodległość. Władzę w Ostruto-Hunrii przejmują centroprawicowcy i liberalni konserwatyści. W 1829 władze przechodzą na stronę centrolewicowo-liberalną i, jak ciężko się domyślić, idą za nimi ludzie. W 1849 Hokia i Delany ponownie się zjednoczyły. Władze ostruto-hunryjskie przeszły na centrolewicę i konserwatywny liberalizm oraz otrzymały poparcie ludzi. Ostatniego dnia 1849 Ursaria otrzymała niepodległość, a następnego dnia przejęli tam władzę prawicowcy, konserwatyści i ludowcy. W Ostruto-Hunrii władza wpada w ręce centroprawicowców, liberałów i ludowców. Ożywiona zostaje kultura ludowa Ostruciaków, Hunrów, Serańczyków, Horanatów, Basetan i Muronońców, co wywołuje w świadomości serańskiej poczucie bezpieczeństwa o swoją tożsamość kulturalną, która w niektórych miejscach akurat słabła, co powodowało w tamtych miejscach niepokoje społeczne. Horanaci i Basetanie też zaczęli walczyć o swoją tożsamość, ale nie mieli aż tak dużej konieczności, co Serańczycy, jednak przeciągali niektórych ludzi do siebie. Muronońcy walczyli najsłabiej, bo nimi przez rok rządzili prawicowcy i narodowi konserwatyści, więc zdążyli sobie utrwalić wartości narodowo-tradycyjne.

W 1911 dochodzi do podziału Hokiodelan. Władzę w Ostruto-Hunrii przejęli centrowcy i konserwatyści, a za nimi poszło społeczeństwo. Zaczyna się ożywienie obyczajów serańskich, horańskich, baseckich i muronońskich oraz przywracanie świadomości narodowej w niektórych lokalnych społecznościach. W 1912 wielki król Ostruto-Hunrii zjednoczył Seranię, Horanię, Basetię i Prancyzję, Defony i Murononcję. Nowe państwo otrzymało nazwę Zjednoczone Księstwo Serańczyków, Horantów i Defończyków. W skrócie było nazywane Strongią. Nowy książę Strongii był Ostruciakiem o poglądach centrowych i konserwatywnych. Z takimi samymi poglądami utożsamiała się większość mieszkańców państwa, którzy byli podekscytowani nadzieją na niepodległość. Były nadzieje, że w 1913 Strongia stanie się niezależna. Tak się jednak niestety, ale nie stało. W 1914 Anora otrzymała niepodległość. W tamtym czasie w Ostruto-Hunrii władze stały się centrowe i konserwatywno-liberalne. Dotychczasowy książę Strongii nie pasował więc władzom. Zamieniono go na innego. Był to Hunr o poglądach także centrowych oraz konserwatywno-liberalnych. Ludzie wciąż mieli nadzieje na odzyskanie niezależności, ale niespodziewanie wybuchła I wojna światowa. Wielu mieszkańców Strongii chwyciło wówczas za broń i walczyło u boku Damadanii, ale już od 1915 ludzie przestali mieć nadzieje na wygraną sojuszników tego państwa. Dlatego też w wyniku ogólnej sytuacji w Strongii doszedł do władzy Serańczyk o poglądach centrowych i liberalnych. Za nim poszli ludzie, a nowy książę dołączył do sojuszu Pallasu. Jak się okazało, dobrze zrobił, bo to Pallas wygrał wojnę. Po wojnie Ostruto-Hunria została podzielona została podzielona na Ostrut i Hunrię, a Strongia stała się niezależna. Książę zmienił swoje poglądy i stał się centrowcem i liberalnym konserwatystą. Za nim poszli ludzie, bo był uznawany za strongijskiego bohatera.

Z początkiem 1920 książę Strongii ogłosił się królem Strongii, a z początkiem 1921 - prezydentem. Również w 1921 zaszło wiele zmian w światowej polityce. Władzę w Anaronie przejęli prawicowcy i umiarkowani konserwatyści, a w Anorze - prawicowcy i umiarkowani liberałowie. Od tego wiele się zaczęło. Prezydent Strongii zmienił swoje poglądy na centroprawicę i umiarkowany liberalizm i stracił już swoje poparcie, bo ludzie nie rozumieli zmiany. Zaczął irytować ludzi z początkiem 1922, kiedy znowu zmienił swój tytuł i nazwał siebie królem. Tym samym zresetował swoją kadencję i przedłużył ją z 4 do 5 lat. Jest on więc współcześnie postacią mieszaną jeśli chodzi o bycie dobrym lub złym oraz kontrowersyjną. W 1923 doszło do kolejnej unifikacji Hokii i Delan. Wtedy znowu ten król zmienił swoje poglądy. Stał się centroprawicowcem i umiarkowanym konserwatystą. Wkurwiał już ludzi totalnie, bo był bardzo zmienny. Jego idee były kontynuowane przez następców, ale już w latach 30. takie coś miało większe poparcie. W 1939 Hokia i Delany się rozdzieliły, a ówczesny król też się zmienił i stał się centroprawicowcem i umiarkowanym liberałem. W latach 40. miał już całkiem duże poparcie, bo wspierał lud podczas wojny. W 1945 Hokia i Delany znowu się zjednoczyły, a Ostrut został podzielony na Ostrut Północny i Ostrut Południowy. W Strongii nic to nie zmieniło. Jedyna zmiana była taka, że król Strongii poparł komunistów, a państwo dołączyło do bloku komunistycznego.

W 1946 król Strongii ogłosił, że likwiduje swoją kadencję i jest królem dożywotnim, a władza będzie przekazywana dziedzicznie. Jednocześnie powoli zaczynał wprowadzać dyktaturę, a w 1947 ogłosił się prezydentem i zlikwidował prawo dziedziczenia władzy. Jego kadencja trwać miała tym razem nie 5, a 3 lata. Miał już poparcie całkowite, bo odbudowywał państwo po wojnie. Mieszkańcy Strongii też w większości stali się centroprawicowcami i umiarkowanymi liberałami. W 1948 prezydent znowu ogłosił się królem, żeby zmienić zdanie po roku i znowu stać się prezydentem, którego kadencja miała potrwać tym razem 6 lat. W 1950 ogłosił się na nowo królem, ale ogłosił 10-letnią kadencję. Ludzi zaczął wkurwiać on oraz cały komunizm. On więc ubiegał się o prawo do odłączenia się od bloku komunistycznego. Dostał pozwolenie i prowadził dyktaturę po swojemu.

Co 10 lat jego następcy robili coraz lepsze rzeczy, żeby być coraz bliżej kapitalizmu. W końcu w 1990 Strongia się rozpadła. Serania i Murononcja były jednym państwem, które dalej nosiło potoczną nazwę Strongia. W tym samym roku doszło do zjednoczenia Ostrutu. W Seranii i Murononcji władzę przejęli centroprawicowcy i umiarkowani konserwatyści. W 1993 Hokiodelany się rozpadły, a władze serańska, horańska i basecka się zmieniły. Władzę w Seranii przejęli centroprawicowcy i umiarkowani liberałowie. W 2006 Murononcja oddzieliła się od Seranii, ale u władzy pozostali w Seranii wciąż ci sami ludzie, a społeczność się nie zmieniła. Władcy i ludzie w Horanii pozostali centrowcami i konserwatystami, a w Basecie i Prancyzji centrowcami i konserwatywnymi liberałami. Władzę w Murononcji pozyskali za to centrowcy i liberałowie, a za nimi poszli ludzie. Pewna zmiana zaszła dopiero w 2021, kiedy Pallas anektował Ursarię i Storkię. Władze serańskie zmieniły wtedy swoje poglądy na centrolewicę i konserwatyzm, ale po pół roku doszło do zamachu stanu i władzę przejęli centrowcy i liberałowie, którzy otrzymali poparcie ze strony ludu. Władze horańskie za to zmieniły poglądy na centrolewicę i liberalizm, a za nimi poszli ludzie. W połowie roku także doszło tu do zmiany władzy, którą tym razem stanowili centrowcy i umiarkowani konserwatyści. Władze baseckie przejęły wówczas poglądy centrolewicowe i socjalistyczne, ale po pół roku doszło do zamachu stanu i zmiany władz na centrowe i umiarkowanie liberalne. Władze muronońskie przejęły więc poglądy lewicowe i konserwatywne, ale po pół roku także doszło od zamachu stanu, a nowe władze stały się centrolewicowe i konserwatywne, więc zmiany dużej nie było. Sytuacja uległa ponownie zmianie w 2022, kiedy od Pallasu oddzielają się: Ursaria, Storkia, Świeńsk, Koszbia, Bafania i Amalenia. Władze Seranii zmieniły swoje poglądy i przeszły na stronę prawicową, liberalną i radykalną. Za nimi, jak ciężko się domyślić, poszli ludzie mimo wszystko. Władze Horanii za to zmieniły się na prawicowe, liberalne i religijne, a za nimi poszli ludzie. Odnotowano przyrost ludzi wierzących oraz większe przywiązanie do wakupizmu. W Basecie i Prancyzji władzę więc przejęli prawicowcy, liberałowie i ludowcy. Ożywieniu uległa kultura ludowa w tamtym państwie, przez co Serańczycy baseccy mieli bardziej bogaty folklor niż Serańczycy właściwi. W Murononcji za to do władzy doszli prawicowcy i liberalni konserwatyści, co było gigantycznym zwrotem społeczności w stronę tradycji oraz przywiązania do niej.

## Polityka

W dawnych czasach Murononcją rządził książę (ser. *prnc*, mur. *prenc*). Po oddzieleniu się od Seranii w 2006 władzę zaczął tu stanowić prezydent (ser. *przidenter*, mur. *presim dentor*). Prezydent pełni również funkcję szefa rządu. Potem jest również wiceprezydent (ser. *vicprzidenter*, mur. *vicam presim dentor*), a po wiceprezydencie jest Parlament (ser. mur. *Prliment*) mający 400 członków narodowości muronońskiej, 200 członków narodowości serańskiej, 100 członków narodowości horańskiej i 50 członków narodowości baseckiej.

Politycy są tacy, jacy są ludzie, a jacy są ludzie, opisywałem wam już wcześniej, a drugi raz mi się nie chce. Wyjątek stanowiły lata 477-613, kiedy Serania i Horania miały wspólnego władcę. Władza muronońska była wówczas identyczna poglądowo, co społeczność basecka.

## Religia

W momencie powstania państwa w 313 domunijącą religią był pallasyzm. Od 601 w Seranii zaczęło się pojawiać wielu musanistów, którzy rozeszli się na pozostałe państwa w okolicy i w ten sposób stali się znaczącą mniejszością m.in. w Basecie i Prancyzji. W 635 musaniści zniknęli z tego państwa i znowu pallasyści stanowili znaczną większość, a ci, którzy pozostali przy musanizmie, byli zmuszeni do ukrywania się. W 738 na południu Kalcedonii pojawił się nowy nurt religijno-filozoficzny przybyły ze Zrajzji, czyli wakupizm. Przyjął się on bardzo dobrze wśród ludzi. Od tej pory większość mieszkańców Basetu i Prancyzji była jednocześnie pallasystami i wakupistami. Nauki tej religii dały im nową nadzieję po burzliwym stuleciu pobytu musanistów na tych ziemiach. W 1054 doszło do podziału na pallasyzm klasyczny i pallasyzm ezoteryczny. Ludzie z tego państwa pozostali pallasystami klasycznymi. Od 1612 Basetanom i innym narodom narzucano ponownie musanizm. Basetanie przyjęli nową wiarę, a dotychczas ukrywający się musaniści się ujawnili. Duża część ukrywających się musańskich Serańczyków i Horanatów po 1688 zamieszkała w Basecie i Prancyzji.

W 1945 po III wojnie światowej władze strongijskie umiarkowanie ograniczały Muronońcom możliwość praktykowania swojej wiary, jeśli nie był to wakupizm. Z tego powodu wielu Muronońców odeszło zarówno od pallasyzmu, jak i musanizmu i po zimnej wojnie zdecydowaną większość stanowili agnostycy, którzy jednocześnie byli wakupistami. Innymi mniejszościami religijnymi są również pallasyści-wakupiści, zwykli agnostycy i zwykli wakupiści oraz małe społeczności musanistów.

## Kultura

Z poprzedniej części artykułu wiadomo, z jakimi poglądami można utożsamić Muronońców, więc nie będę o tym pisał trzeci raz, bo nie ma sensu.

Kultura muronońska początkowo jak każda inna była bardzo zbliżona do pallasyjskiej, jednak Basetanie, Serańczycy, Horanaci z tych regionów od początku dbali o utworzenie własnych zwyczajów i zatrzymanie ich. W 1494 poróżnili się na chwilę od reszty, kiedy władzę przejęli na rok prawicowcy i narodowi konserwatyści. Poróżniali się też w okresach, kiedy rządzili tu lewicowcy i konserwatyści. Utrwalili tutaj swoje obyczaje dzięki takim władzom. Odróżniła ich też od reszty naturalna, stopniowa urbanizacja zamiast natychmiastowych decyzji o zmianach dotyczhacych jednostek osadniczych.

Muronońcy są znani ze swoich odkryć socjolingwistycznych, najlepszej likwidacji karpin, najlepszego wina bezalkoholowego (co ciekawe, oni potrafią tworzyć dobre) i najlepszych podzespołów hydropneumatycznych. Tutejsi Serańczycy, Horanaci i Basetanie korzystają z dokonań swoich rodaków z właściwych państw.

Stereotypowy Murononiec pracuje jako socjolingwistyk, karpiniarz, twórca wina bezalkoholowego albo hydropneumatyk. Jego zainteresowania to badania socjolingwistyczne, likwidacje karpin w lasach, picie wina bezalkoholowego, gra na lutni, kłótnie z Serańczykami, biznesy z Horanatami, potajemne szkalowanie Basetan, wjeżdżanie Kokańczykom samochodami w domy, tępienie Defończyków, bo inni tak robią, a także wyrażanie swojego obrzydzenia Nasetończykami.

Murononcja zawsze była państwem jednokulturowym, ale po 1990 w wyniku różnych przesiedleń powstały tu duże skupiska wielokulturowe. Gromadzą się tu kultury: serańska, horańska i basecka.

## Język

Za dawnych czasów w Murononcji używano jedynie języka serańskiego. Tutejszy język serański rozwijał się identycznie, jak w Seranii. Od ok. 337 ludzie zaczęli się posługiwać również gwarami, a od ok. 378 zarzucili dialekty i gwary, jednak pozostawili przy sobie naleciałości regionalne. Mniej więcej w roku 476 ludzie zaczęli kształtować u siebie formy półdialektalne. Szybko jednak, bo już od ok. 477, przestali ich używać i używali głównie standardowych form językowych. Ok. 752 w użytku z jakichś przyczyn pojawił się tutaj również język horański, który do 1618 stał się równie popularny, co serański. Przed 1990 język horański zdążył jednak zniknąć spomiędzy społeczeństwa narodowości Muronońców.

Mniej więcej od lat 70. XX wieku zaczęły się kształtować dialekty muronońskie, a lepiej się ukształtowały w latach 80. Od 1990 istnieje takie coś jak język muronoński, a jego standard jest tworzony dopiero od 2007. W powszechniejszym użytku jest dalej jednak język serański. Większość mieszkańców państwa w którymkolwiek języku mówi raczej w formie standardowej zamiast regionalnej.