Cobain Nicholson

**Cobain Nicholson** jest prokuratorem sądowym w lokalnym biurze. Niegdyś płatny zabójca, obecnie jurysta z wieloletnim doświadczeniem, znany na sali sądowej z dziecinnego, podłego humoru i ostrych jak brzytwa gróźb.

## Młodość

Cobain nie wspomina swojego dzieciństwa zbyt dobrze. Ze stwierdzeń jego opiekunek wynika, że jego matka urodziła go w dosyć młodym wieku i porzuciła natychmiast, nie nadając mu nawet imienia. Brak formalnie zapisanego imienia szybko stał się jego oznaką rozpoznawczą - Cobain sądzi, że stało się to ponieważ jego akt narodzin zgubił się gdzieś w urzędzie.

Cobain został nazwany przez opiekujące się sierocińcem siostry zakonne Bezimiennym i wychowany przez nie razem z garstką innych dzieci. Będąc najstarszym w całej wspólnocie szybko przejął rolę najstarszego brata gromady. Zawsze pomagał innym maluchom w ich problemach, pocieszał gdy przechodziły trudne chwile i zabawiał je, gdy się nudziły. Bezimienny znany był głównie ze swojego poczucia humoru i dowcipu, które zawsze poprawiały nastrój wszystkich dzieci, przez co chętnie przebywały w jego towarzystwie. Często opowiadał im też samodzielnie wymyślone przez siebie bajki na dobranoc oraz uczył zabawnych i brzydkich wierszyków z książek znalezionych w biblioteczce. Mimo wzorowej reputacji jako kochającego i roześmianego brata, Bezimienny chętnie wywijał psikusy siostrom zakonnym i przeszkadzał im w najróżniejszych rzeczach. Po latach wspomina że robił to aby "msza święta się przedłużyła lub nie zaczęła".

Mając osiem lat Bezimienny podsłuchał rozmowę, z której wynikało że sierociniec ma zostać zburzony. Według planu jego miejsce miał zająć dom handlowy, a wszystkie dzieci rozdzielone i przetransportowane do innych placówek. Chłopak nie chciał stracić bliskiego mu miejsca i dzieci, które były dla niego jak rodzeństwo, jednak ze względu na swój wiek nie mógł nic zrobić. Pozostało mu tylko ukrywać prawdę przed innymi dziećmi i cieszyć się każdym momentem, który spędzali razem. Parę miesięcy później do sierocińca przybył nieznany mężczyzna, który wcześniej dostrzegł Bezimiennego podsłuchującego rozmowę. Stwierdził otwarcie, że sierociniec da się ocalić zbierając pieniądze i że może mu pokazać prosty sposób na ich zarobienie, na co ośmiolatek przystał bez chwili zawahania. Okazało się, że mężczyzna był wieloletnim zabójcą, próbującym znaleźć następcę w postaci naiwnego dziecka.

Cobain twierdzi, że "pamięta swoje pierwsze zabójstwo idealnie i że było ono obrzydliwe do tego stopnia, że prawie się zrzygał". Ofiarą był młody biznesmen, który okrutnie zraniony w brzuch przez chłopca zmarł natychmiast. Bezimienny usiłował się wycofać, jednak mężczyzna groził mu za każdym razem. W ten sposób ośmiolatek aż do trzynastego roku życia miał na swoim koncie osiemnaście ofiar. Ciągle udawało mu się godzić zabójstwa z obowiązkami szkolnymi i opieką nad dziećmi. Zarobione za morderstwa pieniądze nie starczyły jednak na ocalenie sierocińca, który został zburzony tej samej nocy, w której chłopak akurat zajmował się kolejną ofiarą. Wpadając w rozpacz z powodu straty kochanego miejsca i niemożnością pożegnania się z przybranym rodzeństwem, w przypływie gniewu Bezimienny zamordował swojego mentora, a jego zwłoki zakopał w lesie. Lata później prokurator przyznaje, że "zrobił to pod wpływem impulsu i była to możliwie najgłupsza rzecz, jaką zrobił w całym swoim życiu". Samego mężczyznę nigdy nie uznawał za przyjaciela, co dopiero ojca, regularnie nazywając go człowiekiem, który "odebrał mu dzieciństwo". Do osiemnastego roku życia Bezimienny mordował osoby z nim powiązane, co było dla niego formą wyzbycia się gniewu.

Bezimienny trafił do o wiele bardziej surowego sierocińca, który nie przejmował się zdrowiem wychowanków. Tam został nazwany Sydem i ze względu na swój wiek był traktowany gorzej od reszty. Uświadamiając sobie, że nie posiada żadnych innych umiejętności, a jego prace dorywcze nie przynoszą zbyt wielu zysków, Syd zdecydował się zostać płatnym zabójcą. Z uzbieranych przez to pieniędzy udało mu się kupić mieszkanie i ustabilizować się. Wtedy też wyniósł się z sierocińca, porzucił nadane mu tam imię i rozpoczął życie na własną rękę. Wśród przestępczych szajek zyskał uznanie i każdego dnia otrzymywał nowe zlecenia. Odmawiał jedynie tych, które dotyczyły zabicia dzieci, które jego zdaniem zasługiwały na przeżycie całego życia. Przez to zyskał pseudonim policyjny "Anonim", stając się jednym z najbardziej poszukiwanych zabójców.

W 2002 poproszony został o zabicie mężczyzny, który rzekomo miał się pojawić w konkretnej lokacji. Anonim czekał tam, aby w końcu stać się świadkiem zabójstwa dziecka przez wysokiego mężczyznę. Natychmiast rzucił się na pomoc małemu, jednak było już za późno. Chłopiec zmarł w jego rękach, a sprawca uciekł. W takim stanie, usiłującego reanimować małego, znalazła go policja. Trafił do aresztu jako główny podejrzany w sprawie masowych zabójstw dzieci, które miały miejsce w tej dzielnicy, a także jako osoba najbardziej odpowiadająca rysopisowi Anonima. Widząc, jak uparcie mężczyzna sprzeciwia się jakiemukolwiek powiązaniu ze śmiercią dziecka, wezwano profesjonalnego detektywa, aby wydobył z niego informacje. Wtedy też bezimienny poznał Kurta Nicholsona, który później miał zostać jego najlepszym przyjacielem i partnerem. Kurt obiecał skrócenie wyroku za pomoc w śledztwie i wydanie osób, dla których pracował, na co mężczyzna przystał. Dla łatwiejszej identyfikacji mordercę pracującego z detektywem nazwano Cobainem.

[epicka przygoda Kurta i Cobaina, kiedyś się zrobi] Po zakończeniu sprawy i aresztowaniu faktycznego mordercy Cobain został postawiony przed sądem, broniony przez Kurta w towarzystwie wskazanego przez policję prawnika. Ze względu na okoliczności łagodzące nie został skazany na śmierć, a na dożywocie.

## Początek kariery prawniczej

Podczas pobytu w więzieniu Cobain, zaintrygowany, zaczął czytać mnóstwo książek na temat prawa. Rok później został wypuszczony z więzienia za łapówkę i przekazany Kurtowi jako osobie mającej go kontrolować. Wtedy też przysiągł sobie, że już nigdy nikogo nie zabije i będzie walczył, aby niegdyś osoby takie jak on otrzymały najwyższą możliwą karę, która powstrzymałaby ich od popełniania tych samych błędów. Wtedy też podjął studia prawnicze, a w 2005 otrzymał odznakę prokuratora. W czasie ich trwania zamieszkał u Kurta, z którym w 2006 wziął ślub.

### Ta sprawa z rodzicami Dave'a, która nie ma nazwy

W 2007 Cobain został wybrany przez policję jako prokurator w sprawie Marii Brady oskarżonej o dzieciobójstwo oraz jej męża Paula rzekomo namawiającego ją do popełniania zbrodni. Szczególnie wrażliwy na dziecięcą krzywdę, Cobain podjął się sprawy natychmiast. Podczas procesu kobieta nie protestowała, dzięki czemu prokurator łatwo udowodnił jej winę. Jej mąż ciągle się opierał, a dzięki finalnemu dowodowi Cobain, udowodnił że nastąpił szantaż. Po całym zajściu poinformowano go, że ich mały syn trafi do sierocińca. Prokurator, nie chcąc, aby maluch wychowywał się w takim miejscu, namówił Kurta do przygarnięcia małego. Po procedurach adopcyjnych ostatecznie zostali jego rodzicami i nazwali go Dave. Po wszystkim Cobain spalił swoją kopię dokumentów ze sprawy przybranego syna, bojąc się o jego przyszłość.

## Kariera prawnicza

### Turnabout Family

"Wpadł Roman do kuchni i porwał mięsa ćwierć

A jeden Cobain głupi, zarąbał go na śmierć

A drugi Kurcik mądry co litość w sercu miał

Postawił mu nagrobek i taki napis dał:

Bóg sprawiedliwości zdechł"

[Jeszcze nieukończone]

### Turnabout Classroom

"Dextery w rosole

Dextery w rosole

A ja je posolę

A ja je posolę

I smacznie zjem"

[Jeszcze nieskończone]

## Osobowość

Cobain jest beztroski, wyluzowany i przyjacielski, pomimo swojej przeszłości. Największą rozrywkę znajduje w humorystycznym znęcaniu się nad innymi - straszy Romana, dręczy Richarda i chętnie znęca się nad świadkami. W tym celu zamienia rymowanki z dzieciństwa na własne wersje przestawiające osoby, które zna, wykorzystuje okazje, aby nastraszyć innych z ukrycia lub opowiada straszne historie. Pomimo że w odczuciu Cobaina jest to żart, nie potrafi on dostrzec, jak wielką szkodę może komuś wyrządzić i uświadamia ją sobie dopiero, gdy jest już po wszystkim. Ma czarne poczucie humoru i często żartuje na najróżniejsze tematy. W głębi duszy bardzo jednak troszczy się o bliskie mu osoby - martwi się o Dave'a i Kurta, a także skrzywdzone przez działania oskarżonych osoby. Na sali sądowej nie zachowuje powagi, zdaje się ją traktować jak salę do popisów. Mimo to, gdy sprawa zaczyna przybierać niekorzystny dla niego obrót, staje się śmiertelnie poważny, czasami nawet grożąc przeciwnikowi śmiercią. Z tego powodu prokurator ma mnóstwo problemów - regularnie przepytywany jest przez policję i kontrolowany. Cobain ma niesamowitą determinację i samokontrolę - odmawia powrotu do skrytobójstwa, każdy swój zamierzony cel stara się zrealizować z dokładnością. Nauczony doświadczeniem z dzieciństwa nie pozwala sobą manipulować, dlatego bardzo ciężko jest na niego wpłynąć. Zawsze robi to, na co sam ma ochotę i niechętnie słucha innych. Jest też bardzo infantylny, często przejawiając typowe dla dzieci zachowania - lubi się dąsać, mieć to, czego chce i być chwalony. Czasami też radośnie tańczy w miejscu, wymachuje rękami lub podśpiewuje pod nosem. Kurt przyznaje, że prywatnie Cobain jest bardzo rodzinnym człowiekiem, wrażliwym na krzywdę innych, rozpaczliwie potrzebującym poczucia bezpieczeństwa. Cobaina cechują olbrzymie problemy z zaufaniem innym - do każdej osoby pochodzi sceptycznie i z dystansem, choć z przyjaźnią. Każde podejrzane działanie bierze jako atak, po czym odpycha. Nie interesuje go też nawiązywanie innych bliskich relacji, a prawdziwie ufa jedynie Kurtowi i Dave'owi.

### Lubi i nie lubi

* Jest poetą, a główne tematy, które porusza w swoich utworach dotyczą śmierci i nieszczęśliwej miłości. Parę jego utworów przekazywanych jest ustnie w środowisku prawniczym.
* Nie posiada potrawy, której szczerze nienawidzi.
* Regularnie wspomina Kurta jako najlepszą rzecz, która przytrafiła mu się na świecie. "Cobain" jest też jego ulubionym imieniem, jakie posiadał.
* Jest całkiem dobrym kucharzem, choć Kurt opowiada że "jedzenie Cobaina to loteria - raz jesz najpyszniejszą potrawę w całym życiu, a drugi raz dostajesz najbardziej usmażone gówno w całym wszechświecie".
* Bardzo kocha dzieci, które uważa za najbardziej niewinne i wymagające ochrony istoty.
* Bardzo rzadko zdarza mu się przeklinać.
* Uwielbia rzeczy uznawane za typowo dziecinne - ogląda bajki, słucha dziecięcej muzyki i chętnie czyta książki dla maluchów. W szczególności lubi "Tabalugę".
* Posiada prawo jazdy, ale ku jego zdziwieniu wszyscy odmawiają gdy proponuje im podwózkę.
* Jego ulubionym świętem jest halloween.