Amarand Ognisty Rycerz

**Amarand Ognisty Rycerz** zwany również **Honorowym Rycerzem, Zabójcą Widłogona, Rycerzem Cnoty, XVI Baronem Kitern, Amarandem II Rycerskim** - znany Porentski rycerz, który zasłynął z wielu honorowych pojedynków, swoich umiejętności, szlachetności i honoru. Sam w pojedynkę zabił widłogona, który był zagrożeniem dla lokalnych mieszkańców. Aktualnie jest już wiekowym drakonem, który zbiegiem losu odziedziczył tytuł szlachecki.

## Wygląd

Amarand jest całkiem przystojnym drakonem o łagodnych rysach twarzy i przyjaznym wyglądzie. Pomagało mu to nieraz aby rozmawiać z obcymi, którzy nie lękali się go. Kolce na jego głowie są dosyć niewielkie co ułatwia mu zakładanie zbroi. Łuski mają jasno czerwony odcień i są dosyć małe. Oczy są koloru piwnego. Mierzy aż 2 metry co sprawia, że jest wysokim drakonem. Jest on niezwykle mocno umięśniony co jest widoczne na pierwszy rzut oka. Zazwyczaj nosi proste szaty bez widocznych zdobień.

## Cechy i charakter

Amarand słynie przede wszystkim z honoru. Działa zgodnie z kodeksem honorowym i stara się go przestrzegać zawsze kiedy tylko to możliwe. Z tego powodu nie pogardza innymi, jest sprawiedliwy, nie brakuje mu odwagi, walczy bez oszukiwania i hojnie obdarowuje tych, którzy tego potrzebują. Sam w sobie jest niezwykle przyjacielski, radosny i pogodny. Lubi towarzystwo innych i nie gardzi innym wyznaniem, kulturą czy rasą. Nie jest jednak zbyt inteligentny i nie ma dużej wiedzy. Stara się za to jak może, aby się rozwijać i pomagać swoim poddanym.

## Umiejętności

### Walka bronią białą

Amarand od młodych lat interesował się walką bronią białą i już w wieku 8 lat wybłagał od rodziców naukę. Nauczał się od kilku profesjonalnych nauczycieli i najemników jak posługiwać się bronią. Nauczył się władać mieczami, młotami, bronią drzewcową i włóczniami. Od najemników nauczył się jak należy się bić i uprawiać zapasy co nieraz uratowału mu życie.

### Atletyka

Amarand jest potężnie zbudowanym, wysokim drakonem. Potrafi przenosić i przesuwać niezwykle ciężkie rzeczy. Oprócz tego podczas życia na szlaku ćwiczył wspinaczkę i pływanie w trudnych warunkach w razie potrzeby. Podobno podczas swoich podróży podniósł nawet cieniostwora.

### Opieka nad zwierzętami

Amarand ma niezwykłą umiejętność dogadywania się ze zwierzętami. Umie się nimi opiekować, oswajać, tresować. Już w dość młodym wieku udało mu się oswoić swojego pierwszego varosa. Potrafił też uspokajać zwierzęta i je tresować. Podczas swoich wędrówek próbował też oswoić kilka dzikich zwierząt, ale z marnym skutkiem.

### Jeździectwo

Amarand w młodym wieku kiedy oswoił varosa szybko się zaczął uczyć na nim jeździć. Stał się bardzo dobrym jeźdźcem, ale dopiero podczas swojej wędrówki zaczął uczyć się prawdziwej jazdy i walki z wierzchowca.

### Charyzma

Dzięki swojemu wyglądowi i pozytywnemu nastawieniu cechuję go całkiem spora charyzma. Wie jak rozmawiać z innymi. Jak przekonywać ich do swojego zdania. Jak wydobywać z nich informacje plotkując. Potrafi też kogoś zagadać dzięki swojemu urokowi.

### Dowodzenie

Kiedy odziedziczył tytuł szlachecki wiedział, że musi nauczyć się dowodzić swoimi podwładnymi. Dlatego poprosił o pomoc kilku znanych i szanowanych dowódców, aby nauczyli go tej sztuki. Szybko chłonął wiedzę i udało mu się nauczyć jak dowodzić i nakierowywać do walki swoich podwładnych.

### Śpiew i poezja

Podczas swoich wędrówek Amarand aby inny słyszeli o jego wyczynach i dokonaniach nauczył się śpiewać i składać piosenki. Słuchacze docenili jego piosenki i opowieści co przyniosło mu sławę.

### Gra na lutni

Aby jego piosenki brzmiały lepiej nauczył się też grać na lutni. Na początku nie szło mu to dobrze, ale po kilku latach stał się sławny ze swojego nietypowego zachowania jak na rycerza. W końcu kiedy osiadł w swoim zamku jako baron zaczęło przybywać do niego wielu minstreli z prośbą o pomoc i pokaz swojego talentu. Amarand ucieszony swoją sławą ufundował ze swojego skarbca szkołę dla minstreli w których kształtują się nowi muzycy.

## Rodzina

Kiedy Amarand odziedziczył tytuł w serii nieszczęśliwych wypadków musiał znaleźć żonę. Szybko znalazł sobie skromną córkę lorda, który był wasalem Amaranda. Ożenił się z nią i dał jej uczucie miłości. Mimo, że są razem ze sobą tylko 17 lat to mają już 4 dzieci, a 5 jest w drodze. Amaranda stara się im wpajać prawdziwe rycerskie tradycje, sam je naucza i sprowadził też uczonych aby jego potomkowie wyrośli na wielkie osoby.

## Historia

### Młodość

Amarand urodził się 17.8.1530 roku na zamku Manershlat w baroni Kitern. Przyszedł na świat w rodzinie szlacheckiej Hamoteren, która miała zamek i tytuł od wielu wieków. Był 5 dzieckiem, a 3 synem więc dbano o niego, ale nie przesadnie. Nie wymagano od niego wielu rzeczy, ale też nie uczono do bycia kimś ważnym czy też władcą. Jego starszy brat miał odziedziczyć tytuł i ziemię. Amarand kiedy dorastał prosił po prostu o nieco atencji, kilku nauczycieli walki i jeździectwa i tak mijały jego lata. Dosyć często też bawił się z kuzynami, którzy nauczyli go jak pić alkohol.

### Turniej rycerski

Kiedy Amarand w końcu osiągnął wiek 20 lat stał się oficjalnie dorosły i mógł robić co chciał. Następnego roku podczas wiosny odbywał się turniej rycerski. Amarand jako, że miał doświadczenie w walce i jeździectwo postanowił wziąć w nim udział reprezentując swoją rodzinę. Odpał co prawda dosyć szybko, ale obserwatorzy i inni rycerze docenili jego chęć do walki i wytrwałość. Zyskał sobie tym podziw jak również szacunek od rodziny.

### Sprzeciw rodziny

Po dwóch latach od turnieju i wielu treningach Amarand poczuł, że musi wyruszyć w podróż aby szerzyć cnoty rycerskie. Ojciec jednak mocno się z nim pokłócił ponieważ nie chciał aby jedyny rycerz w rodzinie gdzieś wyjeżdżał. Ojciec rozkazał strażą zamknąć Amaranda w pokoju i pilnować go dniami i nocami. Przez 8 dni dostarczano mu jedzenie, ale 9 dnia rankiem znaleziono pusty pokój. Amarand wykorzystał wszystko co miał w pokoju i wyszedł przez okno opuszczając się po ścianie. Nie znaleziono jego zbroi, broni, części majątku i varosa.

### Wędrówka

Amarand rozpoczął swoją wędrówkę od ucieczki z rodzinnego zamku i od tułania się. Dla pewności wyruszył daleko od domu, aż do Lewanu. Mieszkańcy widząc jego błyszczącą zbroję, wyposażenie, wierzchowca, jak również słysząc jego głos wiedzieli, że to rycerz. Przyjmowali go pod swoje dachy prosząc o pomoc w zabijaniu strasznych bestii. Amarand jako rycerz nie mógł odmówić i pomagał każdemu. Nie przyjmował pieniędzy, a jedynie nocleg i pożywienie.

### Pogodzenie

Kiedy o jego wyczynach zrobiło się głośno rodzina wysłała po niego grupę najemników aby przekonać go do powrotu do domu, albo w razie potrzeby zrobić to w mniej przyjazny sposób. Amarand zgodził się, ale pod warunkiem że będą zatrzymywać się tam gdzie mu to pasuje. Najemnicy zgodzili się, a Amarand zazwyczaj nocował w domach prostych chłopów. Do rodzinnego zamku dotarł dosyć szybko i odbył długą rozmowę z rodziną. Po 3 latach pogodził się z ojcem, a ten mu wybaczył i przeprosił za to co zrobił. Ostatecznie Amarand mógł dalej wieść żywot błędnego rycerza,

### Zabicie widłogona

Po wróceniu na szlak Amarand usłyszał od wędrowców i kupców o widłogonie, który pustoszy okolicę. Nikt nie chciał go zabić, a sprawiał poważne problemy. Amarand postanowił wyruszyć do wskazanego miejsca i samemu zabić widłogona. Kiedy dotarł do wsi zobaczył zniszczoną wieś i brak oznak życia poza widłogonem. Zaszarżował na niego ze swoją lancą i wbił się w niego jak w masło. Potem zeskoczył z varosa, spłoszył go aby uciekł, a sam wyciągnął miecz i zaczął długą walkę. Nie miał na sobie zbroi, a jedynie proste ubranie, które nie krępowało ruchów i wizji. Walka trwała długie godziny aż Amarand całkowicie poranił nogi potwora. Ten padł i w tym samym czasie Amarand podbiegł obok jego głowy i wbił swój długi miecz w jego głowę. Doprowadziło to do śmierci widłogona, a Amarand padł ze zmęczenia. Obudził się następnego dnia, a kiedy mieszkańcy którzy powrócili do domostw go zobaczyli zaczęli wiwatować i wyprawili ucztę na jego cześć. Od tego wydarzenia Amarand dodał do swojego prywatnego herbu łeb widłogona przebity mieczem.

### Cnota

Amarand w wieku 34 lat został doceniony przez księcia Porentu i wezwany na dwór. Został oficjalnie pasowany na rycerza cnoty. Jest to tytuł przyznawany rycerzom, którzy kierują się etosem rycerskim niemalże całkowicie i to w każdym aspekcie życia. Amarand podziękował z całego serca i obiecał, że utrzyma ten tytuł do końca swego życia i będzie nim podążał. Następnego dnia wyprawiono olbrzymie przyjęcie na cześć rycerza i zaproszono na nie samego króla Zavrentu.

### Starzy wrogowie

Amarand mimo, że stał się przykładem cnót i nie szukał wrogów przypadkiem ich sobie zrobił. Pewnego razu pomógł grupie podróżnych obronić się przed bandytami na szlaku. Większość zabił, ale część uciekła. Nie byli to jednak zwykli bandyci, a należący do szajki przestępczej rekieterzy. Udało im się wrócić do swojego szefa i wszystko opowiedzieć. Wtedy nie mogli jednak zrobić wiele ponieważ nie wiadomo gdzie był rycerz. Natrafiła się jednak okazja dzięki jego sławie. Grupa postanowiła się zemścić na rycerzu i zabić go na oczach osób, które go pokochały. Zamach miał odbyć się na placu miasta Hemberarad kiedy to Amarand miał się po nim przechadzać. Zamachowcy nie spodziewali się jednak, że Amarand nie umrze tak szybko jak chcieli. Grupa obserwatorów przytrzymała całą zgraję, a Amarand swoim mieczem dwuręcznym wszystkich ogłuszył. Następnego dnia jakimś cudem strażnikom miejskim udało się rozpracować całą grupę i wraz z liderem wszyscy zawiśli na placu. Amarand udowodnił swoje męstwo i umiejętności.

### Głupia odwaga

Amarand podczas następnych lat swojej wędrówki doświadczył wielu przygód. Nie tylko walczył i zabijał potwory, ale też spotkał się z dużą ilością poszukiwaczy przygód, najemników, kuglarzy, cyrkowców i wielu więcej. Z niektórymi spędzał czas, innym pomagał, a jeszcze z innymi walczył aby pokazać swoje umiejętności. Jedno wydarzenie jednak zapisało się na kartach historii. Amarand chcąc pomóc mieszkańcom w walce z cieniostworem wyruszył do lasu gdzie ten się czaił. Okazało się jednak, że nie ma jednego cieniostwora, a całe stado. Amarand miał szansę na ucieczkę, ale nie chciał splamić swego honoru ucieczką i zaszarżował. Cztery cieniostwory były dla niego problemem i zginął by tam gdyby nie pomoc grupy najemników, która została wynajęta do ich zabicia. Pomogli Amarandowi, opatrzyli jego rany i odprowadzili do pobliskiej wsi. Pochwalili Amarand za jego waleczność, ale też przestrzegli że bycie odważnym jest ważne, ale graniczy z głupotą. Amarand nie zgodził się z nimi, ale ci jedynie odebrali zapłatę i się ulotnili.

### Nowy przyjaciel

Amarand po pewnym czasie napotkał na swojej drodze innego błędnego rycerza. Nazywał się Hemetir Aderal i pochodził z Deghatu. Przybył do Porentu aby spotkać się z samym Amarandem i zobaczyć jego umiejętności. Amarand słysząc jego opowieści i wychwalanie pozwolił mu towarzyszyć przez pewien czas. Ten czas to było kilkanaście lat świetnej przyjaźni, niesamowitych walk i wspólnych podróży. Obaj rycerze stali się przyjaciółmi na lata i razem wędrowali do pewnego momentu.

### Dziedzic

Dziwnym zbiegiem okoliczności, kiedy Amarand wrócił do swojej rodziny aby spotkać się z nią doznał szoku. Jego ojciec zmarł jakiś czas temu z powodu wieku i choroby. Władzę przejął jego brat, ale ten nie rządził długo. Po krótkim czasie zmarł z powodu niewydolności serca, a władzę przejął młodszy brat. Ten też długo nie rządził, ponieważ zaraził się nieznaną chorobą i zmarł w męczarniach. Amarand przybył dzień po jego śmierci. Dowiedział się też, że w takiej sytuacji jest aktualnym władcą tych ziem i nowym baronem. Trudno było mu to zrozumieć, ale pogodził się z takim losem. Sam przygotował pogrzeb dla brata. Potem razem z pomocą doradców zrozumiał co się dzieje w polityce i zaczął rządzić. Wziął ślub z córką jednego ze swoich wasali. Przyjacielowi zaproponował zostanie miejsce na dworze jako osobisty rycerz i obrońca, a ten się zgodził. Amarand zaczął rządzić swoimi ziemiami i mimo, że chciał wrócić na szlak to jego nowy obowiązkiem stało się sprawiedliwe władanie zgodnie z kodeksem rycerskim. Władanie to trwa po dziś dzień, a Amarand świetnie się z niego wywiązuje.