Barcus Monarojnaki

## Genel Bilgiler

Mutlu bir ailenin tek çocuğu olarak dünyaya gelmişti. Annesi ve babası ne kadar işlerinin başında olsalar da çocuklarına zaman ayırabiliyorlardı. Annesi çizimle uğraşıyordu. Hatta sattığı düzinelerce tablosu mevcuttu. Aynı zamanda müşterilerinin de istekleri bitmiyordu. Sadece evden 2 sokak ilerisinde bir atölyesi mevcuttu. Babası ise, yazarlıkla ilgileniyordu. Bir gazeteye köşe yazılarını paylaşılıyordu. Kendince bir ofisi vardı. Tüm gün ekrana baktığı için bazen gözleri kızarmış şekilde eve gelirdi. Ama geldiğinde eşi rahatlaması için sırtına masaj yapıp, vücudunun dinlenmesi için çeşitli ama sağlıklı çaylar yapardı. Genellikle de hepsi rahat uyuması için olurdu. Barcus, 10 yaşındayken babası yanlış zamanda yanlış yerde olduğundan hayatını kaybetmişti. Arkadaşlarıyla sadece 2 saatlik takılıp kafa dinlemek istemişti. O gittikleri bara soyguncular girip, babasını rehin almışlardı. Soyguncunun yakalanma korkusu ile kontrol edemediği korkuyla, tetiği çekmişti. Böylece bir hayatı ve aynı zamanda huzuru bir aileden aldı. Bunun üzerine amcası, Barcus ve annesini yanına aldı. Babasının vefatından dolayı devletin ödediği para ve biriktirdiği paraların hepsi Barcus'a geçmişti. Yaşı gelene kadar o parayı kullanamazdı. Ama bir başkası da o parayı elleyemezdi. Tabi sadece "o" dokunabilirdi. Buna rağmen ailesine yardım etmek istemiş, kendi geleceğini de garanti altına almak için amcasının yanında çalışmak istemişti. Amcası, bir ticaret merkezinde malların doğru bir şekilde gidecekleri yere gitmesinden sorumluydu. Çeşitli kargo taşıma işleri vardı. Barcus da amcasına yardım ediyor ve bir şeyler öğreniyordu ticaret hakkında. Derslerine, babası mezarında huzurlu olması adına daha fazla önem verdi. Dileği ise, babası gibi bir yazar olmak ve iyi bir üniversiteyi kazanmaktı. Annesiyse, ağır bir depresyona girmişti. Aldığı ilaç tedavisi, intihar girişimini unutturmasa da düzeltmeye başlıyordu onu. Gittiği toplantılarda onun gibi sıkıntılar yaşamış insanlar olduğundan yararlı oluyordu. Barcus, 14 yaşında olduğunda annesi o toplantıda bir kişiye gönlünü kaptırdı. 3 ay sonrasında ise evlenme kararı vermişlerdi. Ama o bu evliliğe tamamıyla karşıydı. Ne kadar sene geçerse geçsin babasının anıları etraftaydı. Hem sonuçta kötü alışkanlıkları olan bir geçmişe sahip olan o adama asla güvenemezdi. Ama annesi kararını vermişti. Ona bile sormamıştı bu kararı verirken. Bu onu ne kadar kırdıysa da belli etmemeye odaklıydı. Sonuçta annesinin mutlu olmasına yönelikti her bir fedakarlığı. Evlendiklerinden 5 ay sonra ise, tamamıyla bir kabusa dönmüştü hayatları. Barcus o adama güvenilmeyeceğini biliyordu. Uyuşturucu satmaya başlamış, kendi de tekrardan kullanmaya başlamıştı. Annesi de bu alışkanlığı o adam yüzünden kazanması çok moralini bozuyordu. Adam Barcus’un tüm parasını almaya çalışıyordu ama başaramamıştı. 16 yaşında ise, Barcus'a saldırmış ama amcası onu korumaya çalışmıştı. Onu kurtarmak için hayatından olmuştu. Adam amcasına eline geçen ilk mutfak bıçağını saplamıştı. O evlilikten sonra yeni aldıkları evden bol bol kaçıp amcasına sığınıyordu halbuki. Ama artık kaçacak bir yeri yoktu. Bu olaylardan sonra her şey daha kötüye gidiyordu. Pis işlere Barcus’u da katmıştı. Seneler sonrasında kendini bir mafya babasının oğlu olarak buldu. Yapmadığı kirli işler de kalmadı. Hayalleri yok olmuştu. Üvey babası olan o adam, Barcus’u işkencelere maruz bırakarak terbiye etmeye çalışıyordu. Bunlara rağmen annesi de bir şey yapamıyordu korkusundan. Barcus, 21 yaşında geldikten sonra bir şekilde üvey babasının elinden kaçmayı başarmıştı. Gizli bir şekilde, halen onun güvendiği insanların yardımı ile kısa da olsa özgürlüğünü kazandığını hissetmişti. İlk önce New York’a gitmişti. Hayatını orada toparladıktan sonraysa Los Santos’a gidiş biletini almıştı. Bavulunu toparladıktan sonra masadaki iki dal kalmış sigarasını da yanına alarak yolculuğuna hazırlanmıştı. Telefonunu ise, havalimanındaki bir çöpe kırıp, atmıştı. Artık tek başınaydı. Dahası yoktu. Kendi ayaklarının üzerinde durmalıydı.