recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Casus 2

Je bent arts-assistent op de afdeling interne geneeskunde. Op de afdeling is een
63-jarige man opgenomen met kortademigheid.

Aandoeningen waaraan men kan denken zijn;

COPD

Decompensatio
cordis

Pneumonie

Longemfyseem

Longcarcinoom

Pneumothorax

Astma

Longembolie

- Empyeem

Hieronder zijn de beelden uitgewerkt die niet
in voorgaande casus stond.
Pneumonie wordt uitgebreid in casus 5 besproken. Dit geeft koorts, hoesten (vaak
met sputum). Crepitaties zijn te horen bij het lichamelijk onderzoek. Behandeling
is meestal met amoxicilline bij S. Pneumoniae (komt meeste voor.

Longcarcinoom kan kleincellig en grootcellig
zijn. Kleincellig verloopt erg agressief. Symptomen zijn hoesten, haemoptoë,
gewichtsverlies, moeheid, koorts, pneumonie, dyspnoe. Diagnostiek is meestal
met X-thorax/CT en een biopt van de tumor om histologisch bewijs te leveren.
Behandeling is met chirurgie als de tumor beperkt blijft tot de longen. Dit is
in curatieve opzet. Mocht een operatie niet mogelijk zijn dan wordt
radiotherapie gebruikt. Kleincellige tumoren zijn vaak zo agressief dat hierbij
de voorkeur gaat naar chemotherapie. Hierbij is namelijk meestal al
metastasering bij stellen van de diagnose. Longkanker heeft een slechte prognose.

 Pneumothorax ontstaat plotseling en patiënten
zijn dan ook plotseling kortademigheid en voelen pijn. Bij lichamelijk
onderzoek is er hypersonore percussie en geen ademgeruis aan de aangedane
zijde. Behandeling is met een thoraxdrain.

 Empyeem: bij aandoeningen zoals hartfalen, levercirrose, pneumonie en kanker, kan zich overmatig vocht in de pleuraholte ophopen. Het vocht kan waterig (transsudaat) of eiwitrijk (exsudaat) zijn. Pus in de pleuraholte = empyeem. Dit kan zich ophopen als een pneumonie of longabces uitbreidt naar de pleuraholte Schimmels en (myco)bacteriën (in het bijzonder de mycobacterie die tuberculose veroorzaakt) zijn meestal verantwoordelijk voor pleura-effusie. Empyeem kan ook een complicatie zijn bij een geïnfecteerde borstwond, thoraxoperatie, slokdarmruptuur of buikabces. Symptomen zijn kortademigheid en pijn in de borst. Diagnose m.b.v. een thoraxfoto, waarop vocht in de pleuraholte te zien is.CT-scan brengt het vocht duidelijker in beeld en kan een pneumonie, longabces of longtumor laten zien. Met echografie kan de plaats van een kleine hoeveelheid pleuravocht worden vastgesteld. Therapie bij empyeem door een infectie: drainage en intraveneuze antibiotica.
Casus 6

Je bent huisarts en op je spreekuur zie je
## een 57-jarige man met een zwelling boven de clavicula.

Hierbij denk je direct aan de klier van
Virchow en daarbij aan een maagcarcinoom.
Symptomen van maagcarcinoom zijn;

Koorts

Gewichtsverlies

Vermoeidheid

Horror
Carnis

Minder
eetlust

Positieve
Klier van Virchow

Anemie

Dysfagie

Melena

Vaak hebben mensen al een ulcus van de maag in de
voorgeschiedenis staan. Verder is het maagcarcinoom in het begin vaak
asymptomatisch.

Diagnostiek wordt gedaan met gastroscopie en daarbij een biopt. Stadiëring
gebeurt door middel van CT met contrast.

Curatie wordt gedaan via chirurgie en mogelijk (neo-)adjuvante therapie. Bij
metastasen (vaak het geval, omdat het zo vaak laat wordt opgemerkt) wordt er
systemische therapie gedaan met chemotherapie of HIPEC in het geval van
metastasen in het peritoneum.
Als er sprake is van een lage stadiëring (bijvoorbeeld T1N0M0) kan er via
endoscopie de tumor worden verwijderd.

Andere mogelijkheden:

cyste

ontsteking

non-Hodgkin lymfoom
Casus 33

Je bent huisarts. Op je spreekuur komt een 36-jarige vrouw die klaagt over pijn op de

borst en kortademigheid. Ze vertelt dat de pijn minder wordt bij zitten, en toeneemt

als ze gaat liggen. De klachten duren nu een week. Bij lichamelijk onderzoek is er

sprake van temperatuursverhoging, de pols is snel, de bloeddruk is 115/75 mmHg,

pols regulair equaal 90 slagen/minuut. Bij auscultatie van het hart wordt soms een

ruis gehoord. Je vermoedt dat er sprake is van pericarditis.

Wat is doorgaans de verwekker (oorzaak) van een pericarditis bij gezonde

personen?

a een bacterieel infectie

b een schimmelinfectie

**c een virale infectie**

d een prioninfectie

e een parasitaire infectie
Calyx of Caylar

Calyx is the ruler of both the city Caylar and the jungle region it is located in.

In Caylars ancient tradition each ruler was named Calyx, symbolising the eternity of the first leader named Calyx who supposedly built the mighty city of Caylar.

Each Calyx rules from the High palace in the center of the city.
Casus 52

**Je bent huisarts en je bent gevraagd als lid van de NHG werkgroep voor het ontwikkelen van de indicatorenset voor cardiovasculair risicomanagement bij patiënten met bekende hart- en vaatziekten in de huisartsenzorg.**

Er zijn 3 soorten indicatoren:

1.    **Procesindicatoren**

Geven een indicatie over het verloop van processen in een organisatie, bijvoorbeeld over de doorlooptijd van een aanvraag van een cliënt voor thuiszorg tot het  moment dat de zorg wordt ingezet.

Procesindicatoren hebben dus met name te maken met hoe de zorg in gang wordt gezet of wanneer de patiënt ervoor in aanmerking komt. Bijvoorbeeld in een geval van een melding van een aankomende bevalling moet er binnen een uur na de melding een kraamverzorgende bij de cliënt aanwezig zijn.

In het geval van deze casus zou een procesindicator kunnen zijn: het percentage patiënten binnen een huisartsenpraktijk die een pakje per dag rookt met hypertensie en hypercholesterolemie dat in aanmerking komt voor cardiovasculair risicomanagement.

2.    **Structuurindicatoren**

Geven informatie over de organisatorische voorwaarden waarbinnen een instelling verantwoord kan leveren, bijvoorbeeld over het percentage medewerkers dat  heeft deelgenomen aan bijeenkomsten op het gebied van deskundigheidsbevordering of over het ziekteverzuim onder medewerkers. Structuurindicatoren zijn dus indicatoren die met de inrichting van de zorg te maken hebben, de organisatie om de zorg heen.

Een structuurindicator in deze casus zou bijvoorbeeld kunnen zijn: het aantal huisartsen dat 4 keer per jaar hun patiëntenpopulatie met een hoog risico op cardiovasculaire events in de praktijk gaat controleren.

3.    **Uitkomstindicatoren**

Geven een indicatie over de uitkomst van de zorg,  bijvoorbeeld over de mate van tevredenheid van patiënten, over de bejegening door medewerkers of over het percentage cliënten met complicaties na een bepaalde operatie.

Bijvoorbeeld in deze casus: het aantal patiënten dat na een hartkatheterisatie nog een week in het ziekenhuis moeten blijven.
Casus 43

Je bent dermatoloog. Je vervolgt een meisje van 3 maanden vanwege een hemangioom op de bil.

Incidentie 4-10%. Vaker bij meisjes, prematuren en tweelingen.

60% hoofd en nek, 25% romp, 15% extremiteiten.

Solitair of multipel. Oppervlakkig, diep of gecombineerd. Nodulair of segmenteel.

Een hemangioom heeft de volgende kenmerken:

- Niet aanwezig bij de geboorte, vaattumor (niet afwijkend maar teveel wildgroei vaatjes);

- Groei (verhoogde mitotische activiteit) en involutie gedurende de tijd verstrijkt;

- Geen pijn (alleen bij ulceratie), geen volumeverandering, geen uitvloed;

- Niet wegdrukbaar, geen verkalkingen, geen hyper- of hypotrofie van onderliggend weefsel;

- Pulsatie voelbaar tijdens de proliferatiefase.

 Klinische diagnose! Eventueel duplex, MRI, angiografie.

3 fases te onderscheiden bij het hemangioom:

1. Groeifase, disproportionele groei (6-9 maanden)

2. Stabiele fase

3. Involutiefase: te herkennen aan grijze vlekken in het hemangioom, spontane regressie

Complicaties: ulceratie (centraal door snelle groei), bloeding, pijn. Functionele schade: visus, gehoor, luchtweg. Cosmetische schade, (cardiale belasting).

Behandeling:

- Expectatief

- Topicale therapie: propanolol 1% crème, timolol 0,5% oogdruppels

- Systemische therapie: β-blokkers (atenolol, propanolol)

- Chirurgie, lasertherapie, tatoeage.

 Adequate verwijzing voor multidisciplinaire aanpak: WEVAR (werkgr. vasculaire afw. R’dam)
Casus 25

Je bent huisarts. Je gaat op huisbezoek bij
een 82-jarige man met een pijnlijk rood been.

Er zijn in deze casus drie waarschijnlijke opties; DVT, cellulitis en
erysipelas.

DVT

Een been met diep veneuze trombose glanst, is
rood (meestal), pijnlijk, voelt warm aan en er soms sprake van ongezette venen.
Van belang is hoe het is ontstaan (plotseling/geleidelijk) en of de patiënt ook
koorts heeft. Risicofactoren zijn gebrek aan beweging, stollingsafwijking (Factor
V Leiden), zwangerschap, OK en oestrogeengebruik.
Met echo duplex kan aangetoond worden of er echt sprake is van DVT.
Behandeling gebeurt door steunkousen of zwachtelen of medicatie. Medicatie is
vaak starten met LMWH en opladen met coumarinederivaat.

Celullitis

Deze infectie geeft een pijnlijk rood been
met onscherpe begrenzing van de roodheid. Het geeft ook koorts en
algehele malaise. Het is infectie van de dieper gelegen subcutis. Meestal wordt
dit door S. Aureus veroorzaakt. Behandeling is met antibiotica, vaak
flucloxacilline.

Erysipelas

Deze infectie geeft een pijnlijk rood been
met scherpe begrenzing. Patiënten hebben (vaak) ook koorts en hebben
last van algehele malaise. Men kent dit ook wel als wondroos, vaak is een
wondje dan ook de porte d’entrée. Meestal is de verwekker S. Pyogenes. Complicaties
kunnen zijn abcessen, sepsis, fasciitis necroticans.
Behandeling is met penicilline. Mocht het een ernstig geval zijn, moet een
patiënt opgenomen worden voor penicilline iv.

Je bent huisarts en een 35-jarige vrouw komt op het spreekuur met een rood, pijnlijk rechter onderbeen. Ze is net terug na een vakantie in India. Medicatie: orale anticonceptie. Bij lichamelijk onderzoek vind je een ademhalingsfrequentie van 20 teugen per minuut, een temperatuur 37,9 °C (oorthermometer) en een scherp begrensde roodheid tot aan de onderzijde van de kuit. Je twijfelt tussen een trombosebeen en erysipelas.

Drie mogelijke beweringen over de betekenis van bevindingen tijdens het lichamelijk onderzoek zijn:

1 Een ademhalingsfrequentie van 20 teugen per minuut past bij longembolie bij een trombosebeen.

2 Een temperatuur van 37,9°C (oor) past bij een trombosebeen en maakt een erysipelas onwaarschijnlijk.

3 De scherp begrensde roodheid past bij erysipelas.

Welke bewering is of welke zijn juist?

a alleen 1

b alleen 2

c alleen 3

d alleen 1 en 2

*e alleen 1 en 3*

f alleen 2 en 3

g 1, 2 en 3

h geen
Casus 34

Je bent huisarts en een moeder komt met haar zoon van 4 weken op je spreekuur in verband met klachten van diarree.

Je bent huisarts en een moeder komt met haar 4 weken oude zoon op je spreekuur. Het kind drinkt iets minder dan anders, spuugt niet, heeft diarree en bij het meten een rectale thermometer stelde moeder 38,4°C vast. Bij lichamelijk onderzoek zie je een zuigeling, temp 39,0°C rectaal, ademhaling frequentie 50 p.m. cor 140 p.m, over de longen en cor zijn geen afwijkingen te horen.

Wat is de aangewezen vervolgstap?

a Je stelt moeder gerust en vraagt haar terug te komen na 2 dagen.

b Je schrijft paracetamol zetpillen voor om de temperatuur te verlagen.

*c Je verwijst het kind na telefonisch overleg met spoed naar de kinderarts.*

dJe stelt moeder gerust en vraagt haar terug te komen bij alarmsymptomen.
Casus 54

Je bent geneeskunde student en je bereidt je voor op de integratietoets. Je neemt onder andere de stof uit Thema 3C door.

Je bent arts-assistent in opleiding tot huisarts. Voor je volgende terugkomdag van de opleiding moet je een drietal NHG standaarden doornemen, waaronder NHG-Standaard diabetes mellitus. In het hoofdstuk Richtlijnen diagnostiek staat een aantal richtlijnen over opsporing en vaststellen van diabetes mellitus 2.In de paragraaf opsporing lees je dat de huisarts wordt geadviseerd om in het kader van een spreekuurbezoek 3-jaarlijks de bloedglucosewaarde te bepalen bij onder andere personen van Turkse, Marokkaanse of Surinaamse afkomst ouder dan 45 jaar en mensen van Hindoestaanse afkomst ouder dan 35 jaar.

Van welke type preventie is er sprake in deze casus?

a universele preventie

b selectieve preventie

c geïndiceerde preventie

dzorggerelateerde preventie

Je bent huisarts en een 60-jarige man met COPD komt op het spreekuur voor zijn follow-up gesprek volgens de Minimale Interventie Strategie (MIS). Hij is twee maanden geleden gestopt met roken en vindt het moeilijk om dit vol te houden ondanks zijn ziekte. Wat is volgens de MIS het meest waarschijnlijke stadium van gedragsverandering waarin deze patiënt zich bevindt?

a precomtemplatie

b contemplatie

c preparatie

d actie

e gedragsbehoud fase

Je bent student en volgt Thema 3.C. Je hebt net een college gevolgd over preventie.Preventie kan worden onderscheiden in primaire, secundaire en tertiaire preventie, zo ook in de preventie van myocard infarct. Lees onderstaande casus.

Casus 1

Je bent cardioloog en een 68-jarige man komt op het spreekuur ter controle. Hij heeft een hartinfarct gehad en een dotterbehandeling ondergaan. Hij heeft verder geen klachten. Je schrijft hem statines en ACE-remmers voor.

Casus 2

Je bent huisarts en schrijft statines voor aan een 68-jarige man bij wie na routine check-up een totaal cholesterol gehalte van 7.2 mmol/l is gemeten. Je adviseert hem te stoppen met roken. Verder heeft hij een normaal bloedsuikergehalte, geen verhoogde bloeddruk en een normaal lichaamsgewicht.

Van welke type preventie van hartinfarct is er sprake?

Casus 1 Casus 2

a primaire preventie secundaire preventie

b primaire preventie tertiaire preventie

*c secundaire preventie primaire preventie*

d secundaire preventie tertiaire preventie

e tertiaire preventie primaire preventie

f tertiaire preventie secundaire preventie

Bij de uitvoering van de Zorgverzekeringswet speelt het zogenoemde risicovereveningsysteem een belangrijke rol.Wat wordt bedoeld met “risicoverevening” in het kader van deze wet?

a Een compensatie die ouderen en chronisch zieken ontvangen van de overheid.

b Een compensatie die een huisarts van de zorgverzekeraar ontvangt voor oude en chronisch zieke patiënten.

c Een compensatie die ziekenhuizen van de zorgverzekeraar ontvangen voor oude en chronisch zieke patiënten.

d Een compensatie aan zorgverzekeraars van het College voor zorgverzekeringen (CVZ) voor oude en chronisch zieke verzekerden.
Casus 32

Je bent huisarts. Op je spreekuur komt een
26-jarige vrouw met 'spataders' ter hoogte van de rechter knie.

Varices op deze leeftijd komen niet vaak idiopathisch voor, heeft ze echter al
kinderen gehad dan kan het wel als gevolg daarvan zijn. Het kan in dit geval
alsnog een spatader zijn, maar er zijn ook nog een aantal andere mogelijkheden.
Classificeren gebeurd door middel van het CEAP systeem. Dit staat voor klinisch
beeld, etiologie, anatomie en pathofysiologie.
Het kan het syndroom van Klippel-Trenaunay zijn, maar ook een vasculaire
malformatie, een haemangioom of een Bakers’ cyste. Hieronder kort een
beschrijving van bovenstaande aandoeningen.

De vene in de knieplooi wat de meeste spataders veroorzaakt is vena saphena parva.

Syndroom van Klippel-Trenaunay

Een persoon met dit syndroom kan last hebben
van; wijnvlekken, hypertrofie van ledematen, varices (vaak ook op de
ledematen). Soms zijn er ook afwijkingen aan de handen (poly- of syndactylie).
Het syndroom is niet te genezen, behandeling gaat naar aanleiding van de
symptomen. De wijnvlekken kunnen met lasertherapie deels verwijderd of minder
duidelijk worden gemaakt. De varices worden vaak behandeld met steunkousen
(vaak de eerste keus), echo geleide sclerotherapie (voor de kleinere vaten),
endolaser (voor iets grotere vaten – hierbij worden de vaten verbrand) of met
een echo gevolgd door flebectomie (verwijderen van het vat door middel van
sneetjes).

Vasculaire malformatie

Is aanwezig vanaf de geboorte. Bestaat in
verschillende vormen, namelijk arterieel (high-flow), veneus (low-flow) en
lymfatisch (no-flow). Deze aandoening groeit mee met het lichaam, kent geen
involutie, kan pijn doen en heeft wegdrukbare roodheid.
Diagnostiek gebeurt door middel van duplexecho (flow), MRI met contrast
(uitbreiding bepalen) en een biopt (glut1-kleuring).
Behandeling kan expectatief, maar ook met sclerotherapie (chemisch laten
verkleven van het vat), met laser, chirurgisch en door middel van tatoeage.

Bakerse cyste

Dit is een met vocht gevulde ruimte in de
knieholte. Dit kan het gevolg zijn van artrose, reuma of een blessure. Meestal
doen deze cysten geen pijn. Behandeling is vaak door middel van behandeling van
onderliggend lijden. Ook kan het chirurgisch verwijderd worden of door middel
van pijnstilling een kniebrace als er teveel klachten zijn.

Haemangioom

Dit is een vaattumor die vanaf de
kinderleeftijd aanwezig is. Is nog niet aanwezig bij de geboorte, maar groeit
in de eerste levensmaanden snel. Meestal komen deze voor bij vrouwen,
prematuren en/of tweelingen. Meestal zitten de haemangiomen op het hoofd.
Uiteindelijk gaat een haemangioom vaak in spontane regressie. Vandaar dat deze
optie niet erg waarschijnlijk is bij deze casus. Behandeling is vaak
expectatief. Mocht er reden zijn (zoals bijvoorbeeld esthetiek) om het te
willen behandelen s de eerste keuze een B-blokker. Daarna wordt er gekozen voor
systemische therapie (B-blokker of corticosteroïd). Daarna kan nog gekozen
worden voor lasertherapie of chirurgie. Dit heeft echter niet de voorkeur,
omdat dit lelijke littekens kan geven. Dat kan erg vervelend zijn, zeker in het
gelaat.
Casus 56

**56.**
Casus: Je werkt als spoedeisend hulp arts in een klein landelijk ziekenhuis. Er
komt een 28-jarige vrouw die tijdens een picknick in het park is gestoken door
een wesp.

Deze casus gaat waarschijnlijk over
anafylaxie.

Een allergische anafylaxie kan IgE-gemedieerd
zijn of niet IgE-gemedieerd.

Een van de definities van anafylaxie is een
acute reactie(minuten tor uren) met betrokkenheid van huid of mucosa
(urticaria, pruritus, oedeem lippen, tont en uvula) en tenminste een van de
volgende verschijnselen:

·
Respiratoire klachten of
insufficientie (dyspnoe, broncospasme, stridor afgenomen piekstroom, en/of
hypoxie)

·
Verlaagde bloeddruk of hiermee
gepaard gaande symptomen.

Een insectensteek kan een unifasische
anafylaxis, protracted anafylaxis (langdurig) en een bifasische anafylaxis
optreden.

**Bifasisiche**
anafylaxis: **de patiënt krijgt eerst snel klachten door**
het allergeen. Deze klachten verdwijnen weer helemaal, maar komen met een
interval tussen de 1 en 78 uur (meestal binnen 8 uur) weer terug. Een bifasische
reactie komt in maximaal 20% van de gevallen voor. De tweede reactie kan
milder, even ernstig of ernstiger zijn.

Bij een insectenallergie is het belangrijk om
de ernst van reageren te classificeren volgens de schaal van Müller.

 van Müller
  Graad II
 oedeem, misselijkheid, braken, licht gevoel in hoofd, niet uitstralende
  Graad III
  Graad IV
 bewusteloosheid, ernstige hartritmestoornissen, al of niet met klachten van
 graad I, II of III

 lokale reactie (LLR)
 Piek 24 - 48 uur

·
Geen verhoogde kans op systemische
reactie

·
Behandeling: preventie
maatregelen, eventueel NSAID, of bij zeer forse reactie orale steroïden

·
Allergie onderzoek niet zinvol; 25
– 40% in algemene bevolking heeft aantoonbaar IgE tegen wespengif zonder dat
deze patiënten allergisch reageren

·
Immuuntherapie niet zinvol

**Farmacotherapie**
anafylatische reacties

Adrenaline.

a.
Subcutaan/intramusculair (0,01
mg/kg)

b.
I.V. (0,01 mg/kg maar 10x verdund)

Antihistaminicum

a.
Clemastine (Tavegil)
intramusculair/intraveneus;

i.     2mg/2ml bij volwassenen;

ii.     0,025 mg/kg bij kinderen

Corticosteroiden

a.
Bijvoorbeeld hydrocortison,
dexamethason 2mg/kg

·
Epipen is een auto injector waar
0,3 mg adrenaline in zit. In de epipen junior, die tot 25 à 30 kg gebruikt kan
worden zit 0,15 mg adrenaline.

**￼Beleid**
anafylaxie wesp

Huidtest met wespengif die positief blijkt te zijn:

·
Starten met VIT (wespengif
immuuntherapie) Altijd vanaf graad II, Müller.

·
Adrenaline auto-injector
voorschrijven. Niet meer nodig nadat de instelfase van VIT is afgerond.

·
Er is geen kans op kruisallergie.
Persoon mag doorgaan met bijvoorbeeld imker vak, bij voorkeur nadat VIT
instelfase is afgerond.
Badges

## Badges: What They Are

Badges were a recent update that Storybird put out, added January 17th, 2018. They mark achievements each user has gotten, such as a certain number of views, hearts etc.. There are also 'Secret' badges, where the user does not know how to get them and can earn them by experimenting.

## Standard Badges

The current standard badges (not including the different levels) are:

* Laureate (earned by making a certain amount (depending on the level of the badge) of poems)
* Author (earned by creating a certain amount (depending on the level of the badge) of picture books)
* Novelist (earned by creating a certain amount (depending on the level of the badge) of longform books)
* Challenger (earned by creating and submitting a certain amount (depending on the level of the badge) of challenge entries)
* Hearts (earned by getting a certain amount (depending on the level of the badge) of hearts on a single book)
* Reposts (earned by getting a certain amount (depending on the level of the badge)of reposts on a single book)
* Reads (earned by getting a certain amount (depending on the level of the badge) of reads on a single book)
* Discovered (earned by being featured on the marquee)
* New and Noted (earned by getting on the N&N page)
* Round Up (earned by being chosen for a challenge round up)

## Daily Writing Badges

There are also Daily Writing Badges, which are earned by writing for a specefic amount of time. They don't need to be earned by writing every day in a streak. The current writing badge levels are (in order):

* 1 Writing Days
* 2 Writing Days
* 3 Writing Days
* 7 Writing Days
* 30 Writing Days
* 60 Writing Days
* 120 Writing Days
* 200 Writing Days
* 365 Writing Days

## Challenge Badges

Challenge badges are badges that you can earn once your challenge entry comes out of moderation. Whether or not you are chosen for the round up, you will still get the badge. The badges and the artwork will vary depending on the challenge.

## Secret Badges

Secret badges are badges that are a mystery on how to get. They are generally earned unexpectedly as you play and experiment with Storybird's many features.
Casus 63

*Je bent huisarts en je ziet een 80-jarige vrouw met haar 86-jarige echtgenoot op je spreekuur. Sinds 2 weken bemerkt zij dat haar echtgenoot in toenemende mate last heeft van verwardheid, agitatie en visuele hallucinaties.*

**Lewy body dementie**

Progressieve cognitieve achteruitgang, m.n. aandacht, frontale en visuospatiele vaardigheden. Lewy lichaampjes in de schors en substantia nigra

Twee van de drie symptomen:

1. Fluctuatie (ene dag goed, andere dag slecht): cognitie, aandacht en alertheid
2. Recividerende visuele hallucinaties
3. Spontaan parkinsonisme

Ondersteunende criteria: vaak vallen, syncope, tijdelijke bewustzijnsdaling, hallucinaties, verminderde perfusie occipitaal bdz.

Therapie: cholinesteraseremmers (rivastigmine=Exelon, galantamine=Reminyl, tacrine, aricept)

**Delier**

Dopamine overschot in het mesolimbisch systeem (n. accumbens – tegmentum).
Aandachts- en bewustzijnsstoornis, acuut begin (uren-dg), overdag fluctuerende ernst symptomen, verandering in cognitie of waarnemingsstoornis (hallucinaties), soms wanen

Oorzaken: reeds aanwezige aandoenind, infectie, insufficiente voeding en vochtinname, medicatie, middelenonttrekking, visus- en gehoorbeperking, slaaptekort

Lischamelijk onderzoek: hypoxie, hydratie, temp, BD< pols, auscultatie hart en longen, buikonderzoek, neurologische uitvalsverschijnselen

Aanvullend:

* Glucosespiegel
* Nitriettest, evt dipslide of urinesediment
* Zuurstofsaturatie bij dyspneu

Behandeling

* Haloperidol
* Lorazepam bij blijvende onrust

**Psychose**

* Hallucinaties

* Wanen

* Desorganisatie van denken/gedrag
Casus 19

Je bent gynaecoloog. Op je spreekuur verschijnt een 34-jarige, zwangere vrouw met het verzoek voor een vlokkentest.

*Deze vraag valt samen met casus 20.*

Hierbij neem je chorionvilli weg vanaf de 11e tot de 14e zwangerschapsweek. De uitslag is vaak binnen 2 weken bekend. Je kijkt hiermee of de baby een chromosoomafwijking heeft zoals het syndroom van down.

Je kan de vlokkentest op 2 manieren uitvoeren

·     Transcervicaal: via baarmoederhals: 0,4% risico op miskraam. Weefsel afnemen met een dun tangetje/slangetje

·     Transabdominaal: via buikwand: 0,3% risico op miskraam. Weefsel wordt afgenomen met een naald.

Beide onder geleide van de echo.

De betrouwbaarheid van de vlokkentest is iets kleiner dan die van een vruchtwaterpunctie omdat het kan zijn dat er alleen een chromosoomafwijking in de placenta aanwezig is.

Soms mislukt de test omdat er te weinig weefsel is afgenomen of omdat de uitslag zelf onduidelijk is. Dan moet de test opnieuw worden gedaan. Dit gebeurt in 1-2% van de gevallen. Bij een vruchtwaterpunctie is de kans op een onduidelijke uitslag maar 0,2%. Verder is de kans op een miskraam bij een vlokkentest ook iets groter dan bij een vruchtwaterpunctie.

Als er een chromosomale afwijking wordt vastgesteld, wordt er een afspraak gemaakt met de gynaecoloog, de klinisch geneticus of een andere kinderspecialist.

Als er na de test wordt besloten om de zwangerschap af te breken kan dit via een vacuümcurettage. Hierbij wordt de baarmoeder leeggezogen met een dun slangetje. Een abortus mag tot de 24e week van de zwangerschap. Indien langer dan 16 dagen over tijd, dan een verplichte bedenktijd van 5 dagen. Na 24 weken mag een arts een zwangerschap alleen afbreken om zeer zwaarwegende medische redenen.

oefenvraag:

je bent gynaecoloog. Op je spreekuur verschijnt een 34-jarige zwangere vrouw met het verzoek voor een vlokkentest. Drie coassistenten discussiëren met elkaar over de noodzaak om bij deze vrouw dit onderzoek te verrichten. Zij doen de volgende beweringen:

- Coassistent 1 beweert dat de meeste kinderen met Down syndroom worden geboren uit zwangerschappen van moeders van 36 jaar en ouder. En dus is een vlokkentest niet nodig.

- Coassistent 2 beweert dat een vlokkentest geschikt is voor het opsporen van neuraalbuisdefecten, welke onafhankelijk zijn van de maternale leeftijd.

- Coassistent 3 beweert dat kans op iatrogeen verlies van de zwangerschap groter bij het verrichten van een vlokkentest is dan de kans op het vinden van een afwijking.

Welke coassistent heeft of welke hebben gelijk?

alleen coassistent 3
Casus 10

Je bent dienstdoend arts op de afdeling Spoedeisende Hulp. Een 53-jarige man
wordt door de ambulance aangevoerd nadat hij bewusteloos onderaan zijn trap is
gevonden. Hij heeft een hoofdwond.

## Glasgow Coma Scale (EMV)

Vermoedelijk bestaat deze casus uit het benoemen van de EMV-score, deze vraagstelling is ook in het reguliere tentamen gesteld.

Met deze schaal wordt de bewustzijn van een patiënt in kaart gebracht. Er worden drie typen reacties vastgesteld:

### Eyes

 Op aanspreken
 Op pijn
 Afwezig

### Movement

 Pijn lokaliseren
 Afweren
 Buigreactie
 Strekreactie
 Afwezig

### Verbal

 Verward
 Onaangepast
 Onverstaanbaar
 Afwezig

## Cerebrovasculair accident

Omdat meneer een val heeft gemaakt waarbij zijn hoofd een flinke klap heeft gekregen zou er sprake kunnen zijn van een hersenbloeding. Zie hiervoor de uitwerking van casus 7.

## Tentamenvraag

> De man blijkt al in het ziekenhuis bekend te zijn. Hij is alcoholist en het is al de derde keer in vier jaar tijd dat hij na zo'n val op het hoofd in het ziekenhuis belandt. Patiënt voert geen opdrachten uit. Hij buigt met links, waarbij hij niet verder komt dan borsthoogte en strekt met rechts bij een supraorbitale pijnprikkel. Zijn ogen blijven daarbij gesloten en hij maakt geen geluid.
>
>

> Wat is de EMV score van patiënt?
>
>

**a E1M2V1**

**b E1M2V2**

**c E1M3V1**

**d E1M3V2**

**e E1M4V1**

**f E1M4V2**

**g E2M4V1**

**h E2M4V2**

Het juiste antwoord is hier E, omdat de ogen (1) geen kik geven, zelfs niet bij prikkeling; de arm bij beweging (4) aardig bewogen wordt maar de pijnlocatie niet raakt; en verbaal (1) ook geen kik gegeven wordt.

## Bronnen

1. ↑ https://nl.wikipedia.org/wiki/Glasgow-comaschaal
Casus 21

Je bent gynaecoloog. Op je spreekuur komt een 36-jarige vrouw die 32 weken zwanger is van haar derde kind. Ze is verwezen door haar verloskundige in verband met een verhoogde bloeddruk.

**Pre-eclampsie**(zwangerschapsvergiftiging).

Dit is een combinatie van een verhoogde bloeddruk (15-20% tov normaal) en eiwitverlies (>300mg/dag) via de urine. Het komt ongeveer voor bij 3-5% van de vrouwen die voor de eerste keer zwanger zijn.

Het ontstaan hiervan kan komen door een verstoorde groei van het placentaweefsel door een auto-immuun reactie van de moeder op antigenen van de toekomstige vader.

Symptomen van pre-eclampsie zijn een hoge bloeddruk, duizeligheid en/of vochtophoping.

Bevallen is de enige manier om de pre-eclampsie te laten verdwijnen. Daarnaast is er goede monitoring van belang. Wanneer de ziekte nog niet ernstig genoeg is om het kind gelijk te laten bevallen, kan er medicatie worden gegeven:

·     Perifere vasodilatoren

·     Anti hypertensiva

·     Magnesiumsulfaat of diazepam tegen eclampsie

·     pijnstilling

uiteindelijk kan het leiden tot orgaan-schade aan de:

·     lever

·     hersenen

·     nieren

**Eclampsie**

Bij eclampsie heb je dezelfde symptomen als bij pre-eclampsie alleen heb je dan ook stuiptrekkingen. Hierbij krijg je trekkingen van je armen en benen.

**Helpp-syndroom**

Dit geeft in eerste instantie dezelfde symptomen als bij pre-eclampsie. Door bloedonderzoek kan je onderscheid maken tussen beide.

Bij het helpp syndroom is er sprake van afbraak van rode bloedcellen, een gestoorde leverfunctie en een tekort aan bloedplaatjes. Het ontstaat vaak pas na de 22e-24e week van de zwangerschap. Je kan heel snel heel ziek en moet gelijk worden opgenomen in het ziekenhuis.

Behandeling: bedrust, medicatie voor de bloeddruk en het kind geboren laten worden.

Je bent gynaecoloog. Op je spreekuur komt een 36-jarige vrouw die 32 weken zwanger is van haar derde kind. Ze is verwezen door haar verloskundige in verband met een verhoogde bloeddruk. De bloeddruk was 120/80 mmHg aan het begin van de zwangerschap. Je meet een bloeddruk van 150/100 mmHg. Patiënte heeft geen klachten. Eerder verricht routine echoscopisch onderzoek bij 19 weken toonde toen een foetus met een normale groei (foetale biometrie op de P50). De twee voorgaande zwangerschappen waren uit een eerdere relatie. Die kinderen werden a terme geboren met geboortegewichten tussen de 3000 en 3400 gram. De huidige zwangerschap is tot stand gekomen met IVF. Bij uitwendig bimanueel onderzoek valt op dat de fundus uteri reikt tot boven de navel op ¼ navel-xyphoid afstand. De afstand tussen de symphyse en fundus uteri bedraagt 26 cm. Aanvullend laboratoriumonderzoek toont een proteinurie 3+ (met albustick). Echoscopisch onderzoek laat een disproportionele groei van de foetus zien.

Wat is het aangewezen beleid?

a Je maakt een controle afspraak voor over 1 week.

*b Je laat patiënte direct opnemen voor bedrust en antihypertensieve therapie.*

c Je laat een amniocentese doen om een chromosomale afwijking uit te sluiten

d Je stelt patiënte gerust dat alles met het kindje orde is, en stuurt haar terug naar

de verloskundige.
Casus 16

Je bent huisarts. Op je spreekuur komt een
46-jarige vrouw met de klacht dat ze onwillekeurig urine verliest.

*Deze casus valt samen met casus 17.*

Er zijn twee belangrijke vormen van
incontinentie, namelijk stress- en urge-incontinentie.
Stressincontinentie gebeurt vaak als gevolg van inspanning, zoals hoesten,
niezen of lachen. Dit kan in de vorm van urethrale hypermobiliteit (komt het
meeste voor) of intrinsieke sphincter deficiëntie (vrijwel altijd reden voor
een man met stressincontinentie) zijn. UH kan als gevolg van bevalling,
cystocele en menopauze komen. ISD is als gevolg van chirurgie, radiotherapie,
trauma (alle drie in het kleine bekken) of neurologische oorzaken.
Behandeling bestaat als eerste uit fysio (versterken bekkenbodemspieren).
Daarna volgt de tension-free vaginal tape (TVT) als behandeling. Bij een
ernstige vorm kan en ook open colposuspensie, autologe fasciesling of
artificiële sphincter prothese (bij ISD) gedaan worden.
Urge-incontinentie is urineverlies gepaard gaand met aandrang of direct volgend
op aandrang. Dit is als gevolg van onwillekeurige samentrekkingen van de
blaasspier (m. detrusor). Oorzaken zijn idiopathisch, cystitis, blaasca.,
subvesicale obstructie of neurogeen blaaslijden.
Behandeling is als eerst minder drinken samen met fysio (bekkenbodem). Indien
dat niet voldoende is, kan er een anticholinergicum gegeven worden (zoals
oxybutynine). Dit ontspant de blaasspier.

Er bestaat ook nog overloopincontinentie wat
betekent dat de druk in de blaas de maximale druk in de urethra overstijgt. Dit
betekent vaak dat de blaasspier te weinig functie heeft/niet goed samentrekt.
Behandeling is door aanleggen verblijfkatheter en/of voorschrijven medicatie
die zorgen voor beter uitstroom van urine (zoals tamsulosine).
Reflexincontinentie is incontinentie door reflectoir samentrekken van de
blaaswand zonder dat er genoeg urine in de blaas zit.
Casus 41

Je bent kinderarts. Je ziet een adipeus meisje van 12 jaar oud. Ze heeft pijn in haar linker heup/bovenbeen.

**Epifysiololysis capitis femoris**.(Het is zeldzaam, komt 1:10.000 jongeren voor, 50% heeft adipositas.) Komt voor bij meisjes tussen de 12 en 14 jaar, die zich bevinden in het begin van de pubertijd en snel groeien en bij jongens tussen de 13 en 15 jaar met uitgesproken ***adipositas***. Epifysiololysis capitis femoris is het langzaam afschuiven van de epifyse van de heupkop, t.g.v. een hypertrofie van de groeischijf. De hypertrofische groeischijf is niet bestand tegen de krachten, de epifyse verschuift in een caudale, mediale en dorsale richting. Gebeurt geleidelijk maanden tot jaren, soms na trauma treedt acute afglijding op. De pijn ontstaat meestal geleidelijk, de exorotatie van de epifyse geeft de eerste pijnklachten.

Kind loopt mank. Beperking van de abductie en endorotatie. In 25-50% komt de afwijking beiderzijds voor. In liggende houding en bij het lopen neigt het zieke been tot exorotatie.

Röntgenopname. Bij bevestiging onmiddellijk operatieve behandeling (Deze aandoening kan níet conservatief behandeld worden). Epifysiololysis capitis femoris is een spoedgeval - kans op heupkop necrose -> invaliditeit voor de rest van het leven.

Operatie - situ fixeren (metalen schroeven) van de epifyse op de hals van de femur, géén repositie van de anatomische stand , dat herstelt vanzelf.

Ondanks operatieve behandeling zal bij een grotere afglijding een gedeformeerd heupgewricht ontstaan. Secundaire coxatrose in het derde tot vijfde decennium van het leven is dan het gevolg.

Osteochondritis capitis femoris/ ziekte van Perthes (leeftijd 5-10 jaar) is vrij zeldzaam. Beperkte bewegelijkheid van de heup in alle richtingen. Loopt mank. Deze ziekte berust op een aseptische necrose van de heupkop bij het groeiende kind. De heupkop kan hierdoor in elkaar zakken, door vermindering van de doorbloeding van de heupkop. Dit geeft pijn in de knie! Behandeling bestaat uit met krukken lopen, maar wel blijven bewegen. Operatie vindt pas plaats als de heupkop niet meer in de kom past, door afplatting of verbreding.

Onwaarschijnlijk: Tuberculeuze coxitis (leeftijd 0-5 jaar), coxitis fugax/ transient coxitis (leeftijd 0-10 jaar).

Je bent huisarts en ziet op je spreekuur een jongen van 13 jaar oud. Hij loopt mank en heeft pijn in zijn rechter knie. De klachten zijn een aantal weken geleden begonnen en zijn belastingsafhankelijk. Als hij stil ligt, heeft hij geen pijn. Bij lichamelijk onderzoek zie je een mollige jongen. Het functieonderzoek van zijn rechter knie toont geen afwijkingen. Het functieonderzoek van zijn heupen toont 10 graden beperking van zijn endorotatie van zijn rechter heup. Wat is de meest waarschijnlijke diagnose?

a dysplastische heupontwikkeling

*b epifysiolysis capitis femoris*

c osteochondritis dissecans knie

d ziekte van Osgood Schlatter

e ziekte van Perthes

f ziekte van Scheuermann
Vasil Veldt

**Grand Admiral Vasil Veldt** was an officer of the Imperial Navy who briefly ruled over Aeldrum during the collapse of the Mage Imperium.

## Personality

*This section is incomplete. You can help The Aeldrum Wiki by expanding it*.

## History

*Main article: Mage Imperium III*
As part of the naval Admiralty Board, Veldt helped to run a provisional government on Aeldrum with Prince Grigori Levin and Seer Malthan in the aftermath of the destruction of the Seventh Spire in 0 A.S.. The tenuous alliance was short-lived, however, and in 2 A.S. Veldt had Levin arrested and executed on charges of sedition. Veldt declared himself Supreme Admiral and ruled Aeldrum as a military dictatorship for 6 months, before he was defeated by Corron Lecht's revivalist forces and hanged as a heretic.
Casus 4

Je bent huisarts en op je spreekuur komt een
27-jarige vrouw. Ze komt wat gejaagd over en klaagt dat ze zich de laatste tijd
zo onrustig voelt. Ze denkt dat het van de stress op haar werk komt.

Bij deze casus denk je meteen aan hyperthyreoïdie. Hieronder de belangrijkste
oorzaken van hyperthyreoïdie uiteengezet.

Graves; hyperthyreoïdie op basis van antistoffen die TSH receptoren stimuleren
(het is dus een auto-immuunziekte). Hierdoor wordt fT4 verhoogd aangemaakt en
door negatieve feedback is het niveau TSH in het serum juist lager. Symptomen
zijn; gejaagdheid, exophtalmus, gewichtsverlies, laterale ,
tachycardie, warmte-intolerantie etc. Behandeling gebeurt door middel van
thyreostatica (zoals carbimazol), een radioactieve slok (met radioactief
Jodium) of een thyreodectomie. Bij de laatste twee behandelingen moet er thyrax
gegeven worden, omdat er anders een tekort aan fT4 ontstaat.

Hashimoto; dit is een auto-immuunziekte die
een thyeoïditis veroorzaakt. In het begin is er vaak sprake van hyperthyreoïdie
waarna een langere periode met hypothyreoïdie volgt. Er zijn antistoffen,
anti-TPO en anti-TG. Komt meestal voor bij vrouwen in de leeftijd 30-50. Als
een persoon in de periode zit met hypothyreoïdie (het eindstadium) dan wordt er
thyrax voorgeschreven.

Ziekte van De Quèrvain; als gevolg van een
virus ontstaat deze zeldzame vorm van thyreoïditis. Het verloop is gelijk aan
dat van de ziekte van Hashimoto. Echter is deze aandoening self-limiting in een
aantal maanden.

Toxisch adenoom; er kan sprake zijn van een
tumor in de schildklier die fT4 produceert. Dit is benigne, maar kan wel
klachten geven. Behandeling is afhankelijk van de klachten die patiënt ervaart.
Curatief is behandeling met radioactief Jodium. Anders kan er thyreostatica
worden gegeven en eventueel Thyrax.
CIP B

Je bent klinisch geneticus. Op je spreekuur komen 3 patiënten in verband met een mogelijk erfelijke aandoening.

Soorten overerving:

·      X – gebonden recessief

o   Hemofilie

o   Ziekte van Duchenne

o   Ziekte van Fabry

o   Agammaglobulinemie

·      X – gebonden dominant

o   Fragiele X-syndroom (anticipatie)

o   Rett syndroom

·      Autosomaal-dominant

o   Huntington (anticipatie)

o   BRCA1/2

o   APC

o   Fronto-temporale dementie

o   Syndroom van Marfan

·      Microsatelliet afwijking

o   HNPCC

·      Autosomaal-recessief

o   Cystic fibrosis

o   Hemochromatose

o   MCAD – deficiëntie

o   Factor V leiden

·      Mitochondrieel

o   Diabetes mellitus

o   Mitochondriële myopathie

·      Somatisch mozaïek

o   Somatische mozaïek is waarbij de afwijkende genen maar in een deel van het lichaam voorkomen. De patient wordt wel ziek, maar het kan niet worden doorgegeven aan diens kinderen.

·      Constitutionele mozaïek

o   Constitutionele mozaïek is waarbij er wel genen aanwezig die kunnen worden doorgegeven aan diens kinderen, maar in sommige cellen zitten er minder of juist meer gemuteerde cellen. Hierdoor kan de patiënt dus een ergere versie van het syndroom hebben of juist een minder erge vorm.

Vraag van regulier:

Je bent klinisch geneticus. Op je spreekuur komen vier patiënten in verband
met een mogelijk erfelijke aandoening. Aandoening die willen weten wat eventuele risico’s zijn voor hun kinderen. Vul per situatie de meest passende
kenmerken bij iedere kolom in, zodat er vier logische, coherente casus
ontstaan.

Instructies:

Vul de tabel op
het antwoordformulier in.

Maak gebruik
van de genummerde antwoordalternatieven onder in de tabel in afbeelding 6, zie
bijlage.

Items uit kolom
A kunnen slechts 1 keer worden gebruikt, items uit kolom B, C en D kunnen
meerdere keren worden gebruikt.

* zie het tentamen bijlage van 2015 - 2016 voor de foto van somatische mozaïek en constitutionele mozaïek
Casus 1

**Casus 1**

Je bent huisarts en ziet een 49-jarige man op
het spreekuur. Hij klaagt over hartkloppingen en sinds kort kortademigheid na
## het rennen.

Deze casus lijkt er veel op casus 1 van het
reguliere tentamen. De mogelijke aandoeningen zijn te verdelen in longen en
hart.

COPD

Dit is een obstructieve longziekte waarbij er
een chronische neutrofiele ontsteking is van de bronchiën. Er is meer
slijmproductie, maar het wordt minder goed afgevoerd, want de bronchiën zijn
elasticiteit kwijt. Er treedt vaak emfyseem op bij COPD, wat leidt tot een
tonthorax en bij lichamelijk onderzoek een verminderde beweeglijkheid van de
longgrenzen.
Bij lichamelijk onderzoek wordt vaak het volgende gevonden; hypersonore
percussie (in het geval van emfyseem), weghoestbare crepitaties, verlengd
expirium, laagfrequente rhonchi, een tonthorax en een verminderde
beweeglijkheid van de longgrenzen.

Astma

In dit geval zou het dan inspanningsastma
kunnen zijn. Dit komt vrij vaak voor, ook bij mensen die normaliter geen astma
hebben. Bij lichamelijk onderzoek vindt je dezelfde dingen als bij een ‘gewone’
aanval, namelijk gebruik van hulpademhalingsspieren, hyperinflatie van de
longen, normale/hypersonore percussie, verlengd expirium en piepende rhonchi. Gebruik
van B-2-agonisten zorgt ervoor dat uithoudingsvermogen en kracht verbeterd.

Ook kan er gedacht worden aan pneumothorax
(maar dit is acuut, dus in deze situatie niet heel waarschijnlijk), pneumonie
(dan ga je meestal niet rennen, omdat je al ziek bent).

Decompensatio Cordis

Lichamelijk onderzoek kan de volgende bevindingen
geven; oedeem in de enkels, longoedeem (niet plat kunnen liggen, dyspneu),
verhoogde CVD, crepitaties (door longoedeem), derde harttoon, een systolische
souffle, vergroot hart (dat wil zeggen dat het hart niet binnen de
midclaviculairlijn ligt).
Bij lab onderzoek zal proBNP verhoogd zijn.
X-thorax kan gedaan worden om grootte van het hart te bepalen en longoedeem te
zien.

Angina pectoris

Er zou dan wel pijn op de borst moeten zijn,
dus dat is in deze casus niet erg waarschijnlijk.

Longembolie

Is ook niet erg waarschijnlijk, want dit komt
acuut voor. In deze casus lijkt het niet acuut te zijn.
Bij lichamelijk onderzoek wordt vaak niet zoveel gevonden. Mogelijk is wel
pleurawrijven.
Behandeling hangt af van de ernst van de embolus. Kan met LWHM in
therapeutische dosis, maar soms is het nodig om heparine iv te geven.

Anemie

Door verlaagd niveau van Hb zal er minder
zuurstoftransport zijn waardoor er dyspnoe kant ontstaan. Meestal uit zich dit
in vermoeidheid en/of palpitaties.
Bij lichamelijk onderzoek kan je een verhoogde pols voelen en de conjunctivae
zijn bleek.

Paniekaanval

Dit geeft klachten als hyperventilatie,
dyspnoe, misselijkheid (soms braken). Dit is hier echter niet heel
waarschijnlijk.
Casus 29

Je werkt als assistent interne geneeskunde in het ziekenhuis te Gouda. Op de
afdeling geriatrie hebben in een aantal dagen tijd 6 patiënten en ook
3 verpleegkundigen last van heftige diarree.

In de 2KR bundel van dit jaar stond diarree vrij uitgebreid beschreven:

diarree is **NAAR**!

**N**orovirus, **A**strovirus, **A**denovirus, **R**otavirus. Virale verwekkers -> waterig aspect

ezelsbruggetje bloederige bacteriele verwekkers:

diarree is **SSYC (sick :p)!**

**S**higella, **S**almonella. **Y**ersinia, **C**ampylobacter.

Niet bloederige bacteriele verwekkers: Vibrio Cholerae en E.coli.

parasieten:

bloederig: entamoebiasis

waterig: giardia lablia = meest voorkomend.

**ORS:** orale toediening, bevat chloor, glucose, kalium, natrium en water (5)

bij ernst: intraveneuze rehydratie, niet te snel!
Casus 36

Je bent kindercardioloog. Je beoordeelt een afbeelding van het hart gemaakt via echocardiografie.

Tijdens een training in ECG lezen, hebben twee studenten onenigheid over de ECG kenmerken van supraventriculaire tachycardie (SVT).Zes bevindingen op het ECG zijn:

1een atriale frequentie van 240 tot 300 slagen/minuut

2een irregulair QRS ritme

3afwezigheid van normale p-toppen

4diepe Q

5verlengde QT tijd

6verlaagd ST segment

Welke twee van deze bevindingen zijn een kenmerk van atriumflutter? Antwoord: 1 en 3
Casus 5

## Je bent huisarts en op je spreekuur zie je een 28-jarige man met klachten van hoesten, het opgeven van vies sputum en koorts.
Vanwege deze symptomen denk je snel aan een pneumonie. Bij vies sputum snel aan een typische verwekker en daarbij is de grootste kans dat het door S. Pneumoniae komt (behandeling met amoxicilline). Bij typische verwekkers is er vaak sprake van hoge(re) koorts. Als deze jongeman geen gecompliceerde pneumonie heeft (dus geen bilaterale, immuuncompromissie etc.), kan hij thuis blijven met orale antibiotica.

Atypische verwekkers zullen eerder wit/geen sputum of bloed bij het hoesten geven. Vaak is het verloop minder heftig dan bij typische verwekkers, maar dit hoeft niet. Legionella geeft bijvoorbeeld een heftige pneumonie (is de pt op reis geweest?).
In voorgaande tentamens kwamen er vragen wat het meest waarschijnlijk is als verwekker. De meest voorkomende verwekkers *in de eerste lijn* zijn het Influenza A virus, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae en Mycoplasma pneumoniae.

Veelvoorkomende typische verwekkers zijn;
Onder de verwekker staat de behandeling kort genoemd (indien van belang).

-          S. Pneumoniae (meest voorkomend)
Amoxicilline (1e keuze), doxycycline (2e)

-          S. Aureus

-          H. Influenza (vaker bij patiënten met obstructieve longziekten)
Augmentin

-          E. Coli

-          Pseudomonas Aeruginosa

Atypische verwekkers;

-          Mycoplasma pneumoniae

-          Legionella (ernstig beloop)
Doxycycline

-          RSV (komt veel voor bij kinderen onder de 1 jaar)

-          Adenovirus

-          Mycobacterium Tuberculosis
Gedurende 2 maanden; isoniazide, rifampicine, pyrazinamide, ethambutol)

Bijzondere andere verwekkers;

-          Aspergillus (bij immuungecompromiteerden)

-          Pneumocystis Jiroveci (bij immuungecompromiteerden
Casus 61

**60 (2p)     meerkeuzevraag  Je bent**
huisarts. Op je spreekuur komt een 68-jarige man omdat het zijn                  omgeving
opvalt dat hij slechter ziet, met name in het donker.

DD:

Nachtblindheid (Nyctalopie)

* Genetische vorm (onbehandelbaar)

* Vitamine A def. , Behandeling voedingssupplementen.

* ADEK vitamine def. (vet oplosbare vitamines). Kan een onderliggend oorzaak hebben aan de mdl.

Cataract (Door leeftijd)

* Vertroebeling van het lens, behandeling: kunstlens plaatsen.

(Chronische) glaucoom (onwaarschijnlijk)