Urodziny Piotrusia

**Urodziny Piotrusia** to trzeci rozdział części pierwszej Jestem w dżungli i trzeci rozdział powieści W sercu dżungli

## **Bohaterowie**

* Profesorka Sylwia
* Robaczek Piotruś
* Koko
* Mambo
* Woko
* Papuga ara
* Bartek
* Szymek
* Rózia
* Klara
* Olek
* Lola

## **Streszczenie**

Profesorka Sylwia uświadomiła, że robaczek Piotruś ma już dwa lata. Najpierw wzięła ze szuflady miskę. Potem wyciągnęła z lodówki ciasto, miód, cukier, masło, precle i wiśnie. Następnie wsypała do miski sto gramów cukru, a następnie wlała do miski dwieście mililitrów wystudzonego miodu z przyprawami. Dokładnie wymieszała łyżką cukier i miód. Potem odcięła nożem dwa kawałki masła i wrzuciła je do miski. Potem mieszała cukier z miodem i masłem. Następnie wrzuciła trzy żółtka do miski. Potem mieszała żółtka i trzy składniki, które przygotowała wcześniej. Następnie wzięła pięć łyżeczek mąki i wsypała pięć łyżeczek mąki do miski, a następnie mieszała wszystkie składniki. Potem wlała łyżką wszystkie wymieszane składniki z miski do ciasta, następnie mieszała, a potem zagniotła kwadratowe ciasto. Potem włożyła do tacy folię i wstawiła do niej ciasto. Następnie włożyła tacę z ciastem do piekarnika i ustawiła piekarnik na dwadzieścia pięć minut i na sto stopni Celsjusza. Gdy ciasto było gotowe, Sylwia założyła na siebie fartuch kuchenny i żaroodporne rękawice, następnie wyciągnęła z piekarnika tacę z gorącym ciastem, a następnie postawiła gorące ciasto na talerzu. Około godziny później udekorowała tort preclami i wiśniami. Potem zapaliła ogień z pudełka, następnie postawiła dwójkę do środka tortu, a potem podpaliła świecę. Następnie wzięła z tylnego stołu tort urodzinowy i postawiła tort urodzinowy na przednim stole. Potem śpiewała piosenkę zatytułowaną „Sto lat”. Koko, Mambo i Woko bardzo mocno klasnęli. Potem przepełzły sześć robaczków: Bartek, Szymek, Rózia, Klara, Olek i Lola. Najpierw Piotruś niepotrzebnie dotknął tort urodzinowy i od razu puścił tort urodzinowy. Potem przysunął się bliżej świecy. Następnie dmuchał świeczkę bez celowania w ogień. Kilka minut później zadmuchnął świeczkę. Sylwia, Koko, Mambo, Woko, Bartek, Szymek, Rózia, Klara, Olek i Lola krzyknęli "Brawo!". Następnie przyszła do nich papuga ara trzymająca dwa balony i siedem prezentów. Okazało się, że Piotruś otrzymał masę prezentów. Potem ara rozwiązała kolorowe wstążki i otworzyła pudełka. Piotruś zjadł kawałek tortu urodzinowego, a ara wyciągnęła z pudełek zabawki dla Piotrusia. Piotruś otrzymał piłeczki do turlania i raczkowania za nimi, grzechotki, wagoniki, samochodziki, układanki, taczki i różnokształtne klocki do budowania wież i zamków.

## **Tekst**

Robaczek Piotruś potrafi czasami zaskoczyć Profesorkę Sylwię, Koka, Mambo i Woka. Dzieje się tak w dwóch przypadkach: gdy Piotruś wytrzymuje bez kłótni dłużej niż pół dnia i gdy z własnej woli oświadcza, że ma już dokładnie dwa lata. Tak właśnie było ostatnio.

– Piotrusiu, już masz dwa latka! – oświadczyła Sylwia.

– Da jest! – przytaknął jej Piotruś.

   Profesorka Sylwia wzięła ze szuflady miskę i postawiła ją na stoliku. Potem zamknęła szufladę i otworzyła lodówkę. Wyciągnęła z niej ciasto, miód, cukier, masło, precle i wiśnie.

– Mamy miskę, ciasto, miód, cukier, masło, precle i wiśnie. – rzekła Sylwia.

   Najpierw Profesorka Sylwia wzięła ze stolika ciasto i postawiła na stole. Potem otworzyła pudełko z cukrem i wsypała do miski sto gramów. Potem otworzyła pudełko z wystudzonym miodem i wlała do miski dwieście mililitrów wystudzonego miodu z przyprawami. Potem wzięła łyżkę ze stolika i dokładnie wymieszała cukier i miód.

– I co? – huknęła Sylwia tuż nad oczami Piotrusia. – Czy to będzie tort urodzinowy?

– Ni, ni budzie tortu urodzinowego! – zirytował się Piotruś.

– Jak to, nie będzie tortu urodzinowego?! – zdziwiła się Sylwia. – Przecież już masz dwa latka.

   Następnie Profesorka Sylwia otworzyła lodówkę, wyciągnęła z pudełka wypełnionego trzy jajka i położyła te jajka na stoliku. Potem wzięła mąkę, zamknęła lodówkę i postawiła mąkę na stoliku. Profesorka Sylwia otworzyła masło, wzięła ze stolika nóż i odcięła dwa kawałki masła i wrzuciła te kawałki masła do miski. Potem mieszała cukier z miodem i masłem. Potem wzięła ze stolika trzy jajka, stłukła te jajka do miski.

– Patrz! Trzy żółtka! – Sylwia zerknęła na Piotrusia.

– Nu! Wizę te tsi ziółtka. – wtrącił Piotruś.

Potem Sylwia wrzuciła trzy żółtka do miski i mieszała żółtka i trzy składniki, które przygotowała wcześniej. Następnie Sylwia otworzyła pudło z mąką, wzięła ze stolika łyżeczkę do herbaty i wzięła pięć łyżeczek mąki i wsypała pięć łyżeczek mąki do miski, a następnie mieszała wszystkie składniki.

– Mamy wszystkie składniki wymieszane. – bąknęła Sylwia.

   Następnie Sylwia wzięła ze stolika miskę pełną wszystkich mieszanych składników i postawiła tą miskę na stole. Potem wlała łyżką wszystkie składniki wymieszane z miski do ciasta, wszystkie składniki mieszała, a następnie zagniotła kwadratowe ciasto. Potem otworzyła piekarnik, wzięła ze stołu tacę i folię. Następnie włożyła do tacy folię i wstawiła do tacy ciasto. Następnie Sylwia włożyła tacę z ciastem, zamknęła piekarnik i ustawiła piekarnik na dwadzieścia pięć minut i na sto stopni Celsjusza.

– Piotrusiu, musisz czekać, aż ciasto upiecze się. – powiedziała Sylwia. – Jeszcze mam wyciągnąć tacę z piekarnika i jeszcze mam udekorować tort.

   Kiedy ciasto było gotowe, Profesorka Sylwia założyła na siebie fartuch kuchenny i żaroodporne rękawice, następnie wyłączyła piekarnik, potem otworzyła piekarnik, wyciągnęła z piekarnika tacę z gorącym ciastem, następnie zamknęła piekarnik, a następnie postawiła gorące ciasto na talerzu.

– A teraz poczekaj, aż gorące ciasto wystygnie. – poprosiła Piotrusiowi Sylwia.

   Gdy kilkadziesiąt minut później ciasto wystygło, Profesorka Sylwia udekorowała tort czternastoma preclami i czternastoma wiśniami. Potem wzięła ze szuflady dwójkę i pudełko z zapałkami i zamknęła szufladę. Postawiła dwójkę i pudełko z zapałkami na stole. Potem otworzyła pudełko z zapałkami i wyciągnęła z pudełka jedną zapałkę. Potem zapaliła ogień z pudełka, potem podeszła do stołu, wzięła ze stołu dwójkę, postawiła dwójkę do środka tortu i podpaliła świecę i świeca zaczęła się palić.

– Pali się świeczka! Pali się! – wrzasnęła Sylwia.

– Mam dwa latka. – powiedział spokojnie Piotruś.

Następnie Sylwia wzięła ze stołu tort urodzinowy i postawiła tort urodzinowy na drugim stole i zaczęła śpiewać piosenkę pt. „Sto lat”.

**STO LAT**

Sto lat, sto lat, niech żyje, żyje Nam.

Sto lat, sto lat, niech żyje, żyje Nam.

Jeszcze raz, jeszcze raz, niech żyje, żyje Nam.

Niech żyje Nam!

Profesorka Sylwia przestała śpiewać piosenkę pt. „Sto lat” i Koko, Mambo i Woko bardzo mocno klasnęli.

– Dwa lata, dzisiaj! – wrzasnęli Sylwia, Koko, Mambo i Woko.

   Robaczek Piotruś zaczął z trudem zadmuchiwać świeczkę. Przyszły do Sylwii, Piotrusia, Koka, Mamba i Woka sześć innych robaczków.

– Cześć! Ja jestem Bartek. Mam pięć lat. – powiedział Bartek.

– Ja jestem Szymek. Mam sześć lat. – bąknął Szymek.

– Ja Rózia. Mam trzy latka. – jęknęła Rózia.

– Ja jestem Klara. Mam cztery latka. – powiedziała spokojnie Klara.

– Ja jestem Olek. Mam siedem lat. – powiedział Olek.

– A ja Lola. Mam osiem lat. – irytowała się Lola.

– Nasz Piotruś jest najmłodszy ze wszystkich innych robaków. – powiedziała Sylwia.

   Bartek miął pięć lat i był w większości błękitny. Miał kilka żółtych plam z pomarańczowymi konturami. Szymek miał sześć lat i był w większości fioletowy. Miał kilka jasnopomarańczowych plam z ciemnozielonymi konturami. Rózia miała trzy lata i była w większości różowa. Miała kilka jasnozielonych plam z ciemnozielonymi konturami. Klara miała cztery lata i była w większości pomarańczowa. Miała kilka błękitnych plam z granatowymi konturami. Olek miał siedem lat i był w większości zielony. Miały kilka różowych plam z bordowymi konturami. A Lola miała osiem lat i była w większości żółta. Miała kilka czerwonych plam z błękitnymi konturami.

   Na początku Piotruś dotknął niepotrzebnie tort urodzinowy.

– Nie! Nie dotykaj! – poprosiła Sylwia. – Bez dotykania!

Robaczek Piotruś puścił tort urodzinowy i spróbował dmuchać świeczkę.

– No, prawie. – bąknęła spokojnie Sylwia.

Potem Piotruś przysunął się bliżej świecy.

– Uważaj! – poprosiła Sylwia. – Nie tak blisko!

Gdy Profesorka Sylwia zauważyła, że robaczek Piotruś nie umiał zadmuchiwać świeczkę, ulękła się jeszcze bardziej. Piotruś dmuchał świeczkę, ale nie celował w ogień.

– W ogień celuj! – powiedziała Sylwia. – Celuj w ogień.

Ale Piotruś nie chciał zadmuchiwać świeczki. Profesorka Sylwia czuła się obrażona.

– No, dmuchaj w ogień! – wtrąciła Sylwia, pokazując palcem ogień świecy.

– Ale ni chcę dmuchać świćki! – zirytował się Piotruś.

– Piotruś! – wtrąciła Sylwia. – Dmuchaj!

– Co?! – zirytował się Piotruś.

– No, dmuchaj! – wrzasnęła Sylwia.

– Piotrusiu, co się stało? – zapytała Rózia.

– Ni wim. – rozpromienił się Piotruś.

Profesorka Sylwia przyglądała się w milczeniu Piotrusiowi.

– No co, będziemy z palącą się świeczką. – rzekła spokojnie Sylwia.

– Aha! – rozpromienił się Bartek. – Od razu widać, prawda?

– No, genialne urodziny Piotrusia! – dodała Klara.

– Mam brata i siostrę: Szymka i Klarę. – powiedziała Lola.

– Mam młodszego brata i młodszą siostrę: Bartka i Rózię. – dodał Olek.

Nastała chwila milczenia.

   Robaczek Piotruś zaczął zadmuchiwać świeczkę.

– Dmuchaj świeczkę, Piotruś! – powiedziała Sylwia.

– Raz, dwa i trzy! – wrzasnęli Koko, Mambo i Woko.

– Raz, dwa i trzy! – powtórzyli Bartek, Szymek, Rózia, Klara, Olek i Lola.

– Dmuchaj, i… – bąknęła Sylwia. – …raz.

I robaczek Piotruś od razu zdmuchnął świeczkę.

– Brawo! – wrzasnęli Koko, Mambo i Woko.

– Brawo! – powtórzyli Bartek, Szymek, Rózia, Klara, Olek i Lola.

– Brawo! – wrzasnęła Sylwia. – Brawo, Piotruś! Brawo! Brawo!

   Potem przyszła do Profesorki Sylwii, robaczka Piotrusia, Koka, Mamba, Woka, Bartka, Szymka, Rózi, Klary, Olka i Loli papuga ara z balonami i prezentami.

– Ooo… Piotrusiu… Patrz… Prezenty i balony… – bąknęła emocjonalnie ara.

Okazało się, że Piotruś otrzymał masę prezentów.

– Patrz! Siedem prezentów i dwa balony. – bąknęła Sylwia.

Następnie papuga ara rozwiązała wszystkie kolorowe wstążki i otworzyła wszystkie pudełka. Piotruś zaczął jeść kawałek tortu urodzinowego, a ara wyciągnęła ze wszystkich pudełek wszystkie zabawki dla Piotrusia.

– Patrz, Piotrusiu! – ara zerknęła na robaczka Piotrusia. – To jest siedem typów zabawek: to są piłeczki do turlania i raczkowania za nimi, grzechotki, wagoniki, samochodziki, układanki, taczki i różnokształtne klocki do zbudowania wież i zamków.

I Piotruś otrzymał piłeczki do turlania i raczkowania za nimi, grzechotki, wagoniki, samochodziki, układanki, taczki i różnokształtne klocki do budowania wież i zamków. To były udane urodziny Piotrusia.

## **Wideo**

https://www.youtube.com/watch?v=PsPABywD54Q