Nawałnica

**Nawałnica** (ang. **Storm**) - siostra Kła i Zawijasa z jednego miotu, córka Jutrzenki. Jej zastępczymi rodzicami zostali Fuks i Marta. Opiekowała się Twardzielem oraz Złotym.

Zadebiutowała w książce W ciemność.

## Wygląd

Nawałnica jest gibką, muskularną, poznaczoną bliznami suczką rasy doberman o lśniącej, brązowo-płowej sierści. Posiada, smukły, spiczasty pysk, jasnobeżową kufę, ostre jak igły zęby oraz krótki, cienki ogon. Jedno z jej małych, oklapniętych uszu jest rozerwane, a oczy mają ciemnobrązowy kolor. Ucho rozerwał jej Kieł.

## Fabuła

### **Oryginalna Seria**

#### **W ciemność**

Nawałnica, wtedy jeszcze nie posiadająca imienia, pojawia się po raz pierwszy, gdy Fuks i Miki słyszą piski szczeniąt dochodzące z Psiego Ogrodu. Fuks sugeruje, żeby to sprawdzić, jednakże Miki jest przeciwny pomysłowi wejścia do Psiego Ogrodu, który był w końcu obozem Psów Bojowych, lecz ostatecznie biało-złotemu mieszańcowi udaje się przekonać towarzysza do wejścia.

Dwójka przyjaciół znajduje tam trójkę samotnych szczeniąt Psów Bojowych. Miki znów ma obawy co do pomocy im i jest przekonany, że ich matka zaraz wróci z polowania, a wtedy rozerwie ich na strzępy. Fuks powątpiewa w to. Jeden ze szczeniaków, największy z rodzeństwa, próbuje przegonić dwójkę przybyłych z Psiego Ogrodu, strasząc ich, że jego sfora zaraz tu wróci. Miki obawia się, że to prawda, jednak Fuks go uspokaja. Biało-złoty mieszaniec próbuje przekonać szczenięta, że nie mają złych zamiarów i chcą im tylko pomóc. Delikatnie uświadamia wtedy młode, że ich Psia Mama nie żyje i proponuje, by wspólnie oddali ją Psu Ziemi. W międzyczasie dwójka przyjaciół z Dzikiej Sfory decyduje się na zabranie szczeniąt ze sobą, co spotyka się z początkową dezaprobatą trójki maluchów. Suczka oraz jej rodzeństwo nie chcą zostawiać swojej zmarłej mamy, ale po tym, jak Fuks opowiada im o Psu Ziemi i swojej Psiej Mamie, ostatecznie zgadzają się ją pochować. Gdy dwa dzikie psy zaczynają kopać dół dla suczki bojowej, szczeniaczka znajduje kolejne, niestety tym razem martwe, młode. Mała stara się pomóc nieżyjącemu towarzyszowi, jednak Miki przerywa jej starania, uświadamiając jej, że nie jest w stanie nic już dla niego zrobić. Fuks następnie pyta się trójki młodych, czy to był ich brat, na co małe pieski gwałtownie protestują. Ostatecznie cała piątka oddaje Psu Ziemi dwa zmarłe Psy Bojowe i decyduje się wyruszyć w podróż do obozu Dzikiej Sfory.

Z powodu młodego wieku wędrówka nie idzie szczeniętom łatwo. Fuks boleśnie uświadamia sobie, że gdyby zostawili je w Psim Ogrodzie, z Mikim na pewno zaszliby już o wiele dalej. Młoda suczka jednak nie poddaje się i stara się wciąż zagrzewać dwójkę braci do dalszego marszu. Po chwili Fuks, widząc nasilające się zmęczenie trójki rodzeństwa, proponuje, aby on i Miki nieśli je na zmianę na swoich grzbietach. Początkowo szczenięta nie wydają się zadowolone z pomysłu biało-złotego mieszańca, jednak Mikiemu udaje się przekonać do tego młode, mówiąc, że on i jego przyjaciel lubią rywalizować ze sobą we wchodzeniu pod górkę, więc dzięki nim będą mogli trochę potrenować. Ostatecznie szczeniaki przystają na propozycję.

Kiedy zapada zmrok, piątka psów postanawia zatrzymać się na odpoczynek przy poskręcanym drzewie i przy odrobinie szczęścia znaleźć coś do jedzenia. Fuksowi oraz Mikiemu udaje się złapać kreta. Następnie przyjaciele z Dzikiej Sfory dzielą zwierzynę na mniejsze kawałki i karmią nimi szczenięta. Następnie Fuks oznajmia młodym, że muszą teraz zrobić coś bardzo ważnego - nadać im szczenięce imiona. Początkowo biało-złoty mieszaniec waha się, jak nazwać młodą suczkę. Miki sugeruje wtedy, by nazwać ją Liza, co spotyka się z aprobatą jego przyjaciela. Liza z zadowoleniem dotyka pyszczkiem psa pasterskiego po nosie. Wkrótce młoda suczka zasypia.

***Więcej wkrótce...***

#### **Przerwana wędrówka**

Liza poluje na białego królika z Fuksem oraz Ognistym dla Kichawy i Kręcioła na Ceremonię Nadawania Imienia. Podczas polowania pyta Fuksa o ceremonie, o której samiec niewiele wie.

Kiedy Liza podsłuchuje Bellę i Fuksa, Fuks wącha ją, po czym ją obszczekuje. Mała suczka podchodzi do dwójki psów oraz przeprasza za podsłuchiwanie. Mówi im, że żałuje, że nie ma obok siebie swoich kolegów z miotu, a także że powinni być wdzięczni temu, że nadal mają siebie nawzajem. Liza wraca do obozu z opuszczonym ogonem i ramionami. Po ceremonii nadania imienia szczeniak próbuje poprosić Alfę, aby również zrobił dla niej taką uroczystość, jednak ten w odpowiedzi warczy .

***Więcej wkrótce...***

#### **Nawałnica Psów**

**Ta sekcja pojawi się wraz z wydaniem książki w polskiej wersji językowej.**

### **W Zapadającej Ciemności**

#### **Podział sfory**

**Ta sekcja pojawi się wraz z wydaniem książki w polskiej wersji językowej.**

#### **Śmierć nocy**

**Ta sekcja pojawi się wraz z wydaniem książki w polskiej wersji językowej.**

#### **Wśród cieni**

**Ta sekcja pojawi się wraz z wydaniem książki w polskiej wersji językowej.**

#### **Wschód czerwonego księżyca**

**Ta sekcja pojawi się wraz z wydaniem książki w polskiej wersji językowej.**

#### **Podróż wygnania**

**Ta sekcja pojawi się wraz z wydaniem książki w polskiej wersji językowej.**

#### **Ostateczna bitwa**

**Ta sekcja pojawi się wraz z wydaniem** ***książki w polskiej wersji językowej.***

## Ciekawostki

* Na początku Fuks myślał, że wybrała sobie takie imię, ponieważ w tym miejscu rozpoczęła się Nawałnica Psów.
* Nawałnica miała około 8 -10 tygodni, kiedy Fuks i Miki ją uratowali.
* Słowa Słodkiej zdają się sugerować, że w przyszłości suczka bojowa być może stanie się alfą Dzikiej Sfory
* Gillian wierzy, że pewnego dnia znajdzie sobie partnera, mimo że nie bardzo podoba jej się ten pomysł. Podejrzewa również, że ​​odpowiednim partnerem dla niej może być nowy pies, chociaż twierdzi, że Nawałnica będzie bardziej cierpliwa wobec tych, których już zna.
* Autorka zapytana o to, jaką Nawałnica mogłaby być partnerką, odpowiedziała, że suczka nie jest tego prawdopodobnie pewna, ponieważ jest bardzo zdezorientowana i w ogóle nie widzi siebie w żadnej romantycznej relacji.
* Zapytana, czy Nawałnica zakochała się w Drzewiastym, Gillian odpowiedziała że nie sądzi, by suczka naprawdę się zakochała w tamtym momencie swojego życia – jest zdeterminowana, aby nie angażować się romantycznie i być może mieć szczenięta, które przeszkadzałyby jej w polowaniu. Jednakże Gillian jest pewna, że wiele samców w sforze ją podziwia.

## Cytaty

**Fuks:** Liza nie należy do ciebie, Koso. Nie jest twoim zwierzątkiem w obroży.
**Kosa:** Chyba się przesłyszałam. Lepiej powtórz. Innymi słowami.
**Fuks:** Szczeniak to nie jest czyjaś własność. Ani twoja, ani żadnego psa. Liza sama dokonała wyboru- chce żyć z naszą sforą. Twoje zdanie w tej kwestii się nie liczy, Koso. Nie jesteś nawet Psią Mamą Lizy.
**Kosa:** Jestem czymś więcej, niż jej Psia Mama. Jestem jej prawdziwą alfą!
**Fuks:** Ale ona nie jest już szczeniakiem ssącym mleko! Koso, dlaczego? Dlaczego tak bardzo chcesz ich mieć?

**Fuks:** Żaden pies nie czuje do ciebie nienawiści, Lizo!
**Liza:** Widzisz? Sam wiesz, że to prawda. A już alfa wprost nie może na mnie patrzeć.
**Fuks:** Och, Lizo. To prawda, nie przywykł do tego, że ma w sforze psa bojowego, ale dlaczego akurat teraz o tym myślisz?
**Liza:** To przez Mruka. Że znowu go widziałam. To znaczy nie Mruka, Kła. Wydaje się w swojej sforze taki szczęśliwy. Jest taki... Cóż, chcą go tam. Ma prawdziwe psie imię, przeszedł inicjację i... Wiesz co, Fuksie? Kieł zaproponował mi, żebym z nim poszła.
**Fuks:** Jak myślisz, pod jakimi względami byłoby ci lepiej w sforze Kosy?
**Liza:** No cóż, Kieł jest zadowolony. Wie, na czym stoi. Wszscy oni wiedzą.
**Fuks:** Czyli znają swoje miejsce. Niżej od Kosy. I co to za inicjacja, o której mówiłaś? Ja widziałem tylko, że pokaleczono mu uszy. Boleśnie i bez powodu!
**Liza:** Przynajmiej sfora Kosy przez calutki czas nie ucieka. A szczenięta porządnie się szkoli.
**Fuks:** Szkoli się je, by zabijały. I nie tylko zwierzynę.
**Liza:** Rozumiem, co myślisz, Fuksie, naprawdę! Ale czy może być aż tak źle? Kieł jest szczęśliwy, a Kosa go kocha! Tak zażarcie walczyła, żeby go odzyskać!
**Fuks:** Lizo, jesteś pewna, że tu chodzi o miłość? To słowo oznacza tak wiele rzeczy i psy mogą je przeinaczyć. Zwłaszcza taki pies, jak Kosa.
**Liza:** Naprawdę? Jesteś pewien, że to nie jest coś prostego, Fuksie?

**Fuks:** O Kle?
**Liza:** Tak. Tylko, że nie przypominało to zwykłego snu. Było takie prawdziwe, zupełnie tak samo, jak przed moim spotkaniem z Kłem za ostatnim obozowiskiem. Staliśmy w miejscu, gdzie rzeka się rozgałęzia, i był tam Kieł. Powiedział, że on też śni. Chciał, żebym się z nim spotkała i wróciła do Sfory Psów Bojowych. I po prostu wiem, że gdybym poszła, on by tam czekał. Ale odmówiłam mu. Powiedziałam, że chcę zostać ze swoją sforą.
**Fuks:** Dokonałaś trafnego wyboru, Lizo.
**Liza:** Tak sądzę. Kieł był bardzo zły. Mówił, że porzuciłam swoją sforę i jeżeli nie przyjdę z własnej woli, to Kosa już wyrusza, a ona zmusi mnie, żebym zobaczyła swój błąd. Wy jesteście moją sforą i nie odejdę. Ale on należy do rodziny. Nie mogę być tylko jednym z dwojga.

**Liza:** Teraz to wiem, Fuksie. Naprawdę mi przykro. Sama nie wiem, co się stało. Powinnam była panować nad sobą, ale... nie dałam rady.
**Fuks:** Lizo, musisz wyciągać wnioski. Ponosisz odpowiedzialność za własne czyny, nie za swoją krew czy rodzinę! Proszę, nie utwierdzaj alfy w tym, co o tobie myśli.
**Liza:** Postaram się.
**Fuks:** Zdecydowałaś się zostać z tą sforą. To oznacza, że rozstałaś się z rodziną Psów Bojowych. Z nami będziesz miała co jeść, będziemy o ciebie dbać, ale... cóż, ty jesteś alfą własnego życia. Musisz przejąć kontrolę nad sobą i swoimi instynktami.
**Liza:** Wydawało mi się, że mamy kierować się instynktem.
**Fuks:** Ale nie możesz pozwolić, by zyskał nad tobą panowanie. Nie jest to łatwe, ale musisz się nauczyć. Musisz zachować spokój, kiedy ktoś cię będzie chciał wyprowadzić z równowagi.

**Alfa:** Liza? Powinienem był się domyśleć, że ten zły szczeniak miał z tym coś wspólnego. Zaprowadziła biednego Ognistego prosto w pułapkę?
**Fuks:** Jak możesz przypuszczać, że to była wina Lizy?! Przecież ona nawet nie zna Długonogich. Do dzisiaj nie widziała żadnego żywego. Jak mogłaby zaprowadzić jakiegokolwiek psa w zasadzkę?
**Alfa:** Przynosi nam pecha. Dokądkolwiek pójdziemy...
**Fuks:** Teraz to zmyślasz! Sam wiesz, że to bzdury, które bierzesz z powietrza. Nie ma pecha, nie ma ,,złego" psa...

**Fuks:** Sam nie wiem, Lizo.
**Liza:** O co chodzi? Jak najszybciej wyruszajmy!
**Fuks:** Nie! To znaczy... Lizo, moim zdaniem nie powinnaś iść. Urodziłaś się w Psim Ogrodzie.
**Liza:** Co z tego? W czym rzecz?
**Fuks:** Lizo, uważam, że nie jesteś gotowa na takie zadanie.
**Liza:** O czym ty mówisz?
**Fuks:** Nie kontrolujesz jeszcze swoich instynktów. Z czasem nad nimi zapanujesz, ale na razie jesteś zbyt młoda. Widywałem, jak tracisz cierpliwość. Niejeden raz. Zbyt łatwo się złościsz i dajesz się ponieść emocjom. Poza tym...
**Liza:** Poza tym?
**Fuks:** W tajemnicy spotykasz się z Kłem. W głębi duszy nadal czujesz się związana z Psami Bojowymi ze swojej rodziny. To zrozumiałe! Wiem, że to potrwa, ale... Moim zdaniem nierozsądnie byłoby zabierać cię z powrotem do Psiego Ogrodu. Przynajmniej na razie.
**Liza:** Jestem oddana tej sforze, udowodnię ci to! Zabierz mnie, przydam się!

**Fuks:** Nie. Nie przeżyje tej rany. Zostaw go Psu Ziemi. Ona go teraz weźmie.
**Liza:** A niech Pies Ziemia sobie go zabiera. Oby go ukarała.

**Fuks:** Nie wiem. Może wcale nie muszę. Jest jasne, że będzie wspaniałą wojowniczką. Psy robią, co muszą, żeby przetrwać, prawda?
**Bella:** Myślisz, że chodzi tylko o to?
**Fuks:** Wszyscy potrafimy walczyć zajadle, prawda? Instynkt wyzwala w nas bestię.
**Bella:** Ale to było co innego.
**Fuks:** Tak... Coś... Ma instynkt zabójcy. Nie dziwota, że w starciu z Terrorem go użyła, prawda?

**Liza:** Nic, Fuksie. Po prostu chciałam być sama. Czuję się... winna.
**Fuks:** Dlaczego?
**Liza:** Nie jestem pewna. Nie podoba mi się nastrój pozostałych. Po prostu jest dziwnie. Nie chodzi o nic konkretnego, ale czuję to. Myślą, że jestem zła, prawda? Podła i okrutna jak Terror.
**Fuks:** Szczerze mówiąc, Lizo, byłem zaskoczony tym, jak walczyłaś z Terrorem. Nie oznacza to, że postąpiłaś niewłaściwie, tylko nie hamowałaś się. Ani trochę.
**Liza:** Powinnam była się hamować? Jestem zła?
**Fuks:** Nie! W głębi duszy wiem, że nie jesteś zła. Masz w sobie gniew, ale nic w tym dziwnego. Jesteś bezwzględnie lojalna i namiętna. Pragniesz chronić przyjaciół. To nie jest zło!
**Liza:** Ale myślę... że... mogłabym taka być. Jak Kosa.
**Fuks:** Lizo. Właśnie dlatego chcę, żebyś trzymała się blisko mnie, blisko nas wszystkich. Zostań ze sforą. Bez niej może się okazać, że furia cię obezwładnia, przejmuje nad tobą kontrolę. Rozumiesz?
**Liza:** Nie wyrosnę na kogoś takiego jak Kosa. Nie chcę! Chcę być dobrą wojowniczką i dobrą towarzyszką w sforze, a nie brutalną zabójczynią. Chcę być dobrym psem!

**Nawałnica:** A ja nie wybaczę tobie, jeśli choć pazurem ruszysz moich towarzyszy ze sfory. Jeśli jakikolwiek pies tknie Martę, Fuksa albo resztę, osobiście obedrę jego pysk z futra i rzucę oczy na pożarcie wodnym ptakom. Nie zostanie pochowany ani przyjęty przez Psa Ziemi, tylko zgnije. Słuchaj mnie uważnie, Kle. Będę walczyć, dopóki nie ostanie się żaden Pies Bojowy, choćby nawet ze mną włącznie.

**Nawałnica:** Ale... ja już wybrałam imię.
**Alfa:** Nie będziemy tu sterczeć całą noc!
**Nawałnica:** Wybieram imię Nawałnica.
**Alfa:** Nie możesz się tak nazywać! Wybrałaś to imię podczas fałszywej Ceremonii Nadawania Imienia. Straciłaś je na zawsze! Wybieraj imię natychmiast albo ja ci wybiorę!
**Nawałnica:** Wybieram Nawałnicę.
**Alfa:** Niech ci będzie. Na Psa Księżyca, jako że zrezygnowałaś z możliwości wyboru swojego miana, ja cię nazwę, bo jako alfie tej sfory takie przysługuje mi prawo i taki mam obowiązek. Takie imię będziesz nosić resztę życia, a inni muszą się nim posługiwać, zwracając się do ciebie. Od teraz znana będziesz jako Dzicz.

**Nawałnica:** Twoje nauki są mi zbędne. Znam swoją naturę i jest zupełnie inna, od twojej. Nigdy nie będę taka jak ty!

**Fuks:** Nie. Sama wybrała sobie imię po starciu z Terrorem. Zupełnie jakby w jakiś sposób wyczuwała, co mi się śniło.
**Słodka:** Sądzisz, że wie coś o bitwie? Może powinniśmy spytać?

**Nawałnica:** Przyrzekłam sobie, że będę z tobą walczyć do końca życia, jeżeli któremuś z moich towarzyszy ze sfory stanie się krzywda! Alfa zginął, a ja wróciłam, by go pomścić!

**Nawałnica:** Czyjej sfory? Odrzucam twoją sforę. Nie wszystkie Psy Bojowe są nikczemne. Moje miejsce jest w Dzikiej Sforze. Przeszłam Próbę Gniewu, ale nie zabiję własnego brata z miotu.

**Fuks:** Myślę, że obrałaś to imię nieprzypadkowo. Że coś ci kazało wybrać właśnie Nawałnicę.

## **Galeria**

Na okładce Nawałnicy psówNa okładce Śmierci nocyNa okładce Wśród cieniNa okładce Podróży wygnaniaNa okładce Podziału sforyNa okładce Ostatecznej bitwyFanart Nawałnicy