Vincenzo De Aguera

Vincenzo urodził się w Anchalos, jako syn tutejszej szlachcianki i calijskiego kupca.

### Historia i wczesne życie

Dorastał w mieście ucząc się kupieckiego fachu i dorosłego życia pod okiem swojego ojca. W wieku dwudziestu paru lat wstąpił do straży miejskiej, ponieważ nie w smak mu było kupczenie czy praca urzędnicza. Zawsze był człowiekiem czynu, chciał działać i pomagać ludziom. W służbie dorobił się rangi sierżanta. Ojciec Vico wrócił do Calii i tam zmarł po ciężkiej gangrenie spowodowanej złamaną nogą.

### Sturla

Parę lat później został oskarżony o morderstwo młodej szlachcianki i tylko interwencja jego rodziców uratowała go od szafotu bądź więzienia. Poprzez sfałszowanie dokumentów udało się go przenieść, zdegradowano go do rangi szeregowego i umieszczono w najgorszej, dziewiątej dzielnicy - Peggiore. Tam służył kolejne lata, głównie jako śledczy w terenie i agent straży pod przykrywką. Na przestrzeni tego czasu w niewyjaśnionych okolicznościach zginęła trójka jego partnerów, o śmierć których, natychmiast posądzono Vico. Po raz kolejny ocaliło go wstawiennictwo, tym razem jego bezpośredniego przełożonego.

Vico uchodzi w straży za raczej ponurego typa, bez mrugnięcia okiem wykonującego najgorsze polecenia i bezsprzecznie lojalnego i posłusznego względem swoich przełożonych. Jednocześnie wydaje się nie mieć życia prywatnego poza strażą i bywa obsesyjnie zaangażowany w kolejne sprawy i śledztwa.

### W kieszeni u Prato

Vincenzo niezadowolony z działań w Sturli podpisał umowę z Romildą Prato - jedną z członkiń magistratu miejskiego. Ta zaoferowała jego kandydaturę do awansu i choć nie wszystko poszło po jej myśli, to mimo wszystko Vincenzo został "kapitanem wizytującym" w Sturli i podlegał pod Prato, zamiast pod La Forgię. Co nie spodobało się ani patronce Sturli ani jego byłym zwierzchnikom. Pośrednio ta sytuacja doprowadziła do zrzucenia ze stołka kapitana Giovanniego Buscardo i posadzeniu na jego miejscu byłego kaprala - Umberto Capiego.

### Problemy rodzinne

W międzyczasie matka Vico zachorowała ciężko i szczęśliwie nie dożyła by zobaczyć, jak reszta życia jej syna rozpada się jak domek z kart. Vincenzo miał żonę "na niby" (ze względu na swoje upodobanie do mężczyzn), która miała przez lata sporo romansów na boku (w tym z jednym z szeregowych ze Sturli, Klausem Müllerem) i ostatecznie nie mogła dalej znieść takiego życia w kłamstwie. Zostawiła więc domostwo za sobą i udała się do Calii, by tam zacząć nowe życie.

### Kariera wojskowa

Po tym jak członkowie straży ze Sturli rozpracowali kult Lirke w mieście rozwiało ich na cztery wiatry. Vincenzo, rozgoryczony i zrezygnowany, sprzedał swoje włości i wstąpił do jednej z kompanii najemniczych z Anchalos, pływał na okręcie i zabijał tych, za kogo płacili.

Ze swoimi dawnymi towarzyszami z Peggiore spotkał się przypadkiem, gdy oddział Vico pojawił się w Gordaku by wesprzeć rojalistów w walce z Sułtanatem Vemenu.

### Powrót do Anchalos

Vico, mimo odniesionych ran, przeżył ofensywę w Gordii. Po jakimś czasie, pod nagłym napływem wspomnień, postanowił wrócić do Anchalos, do Peggiore. Pierwszego wieczora po przybyciu udał się Jednookiego Zakapiora i wymieniał przy piwie wspomnienia z wojny z Yusufem. Potem w karczmie doszło do bitki. Według zeznań obecnych biesiadników Vico, wkurzony, że ktoś przerywa mu wspominki, postanowił poskładać awanturników. W walce pechowo został trafiony ławką w tył głowy i zginął na miejscu.