Hunria

**Hunria** (hun. **Muneparesfat**) - takie państwo na kontynencie Kalcedonia na planecie Olbus.

## Historia

W 313 doszło do rozpadu Wielkiego Pallasu. Tam, gdzie obecnie jest Hunria, nie było w tamtym czasie nic. A czemu? O tym w dalszej części.

W 378 doszło do rozpadu Zrajzji. Do Kalcedonii przywędrowali stamtąd niejacy Hunrowie (hun. **Muneparefeltip**), którzy stworzyli sobie państwo zabierając dużą część ziemi sąsiadującemu z Hokią Ostrutowi, potem sąsiadującym z Morarią Delanom i jeszcze znajdującej się bardziej na południe Seranii. Niektórzy uważają rok 378 za koniec starożytności i początek średniowiecza, bo ich zdaniem to wtedy zaczęły się te gigantyczne przemiany społeczno-kulturowe. Tak naprawdę one się tylko nasiliły z powodu rozpadu multikulturowego imperium.

Państwo Hunrów przyjęło nazwę Hunria i starało się od początku jako obcy przybysz utrzymywać pozytywne relacje z innymi państwami. Zaczęli od Pallasu, ponieważ to było najpotężniejsze państwo i chcieli być u boku najmocniejszego, bo wierzyli, że wtedy mniej im grozi.

Od 476, po wygranej przez Pallas i Ursarię serii wojen z Damadanią, Hunrowie chcieli rozwijać relacje z Ursarią, bo widzieli, że to również potężne państwo.

W 486 w Ostruciakach nagle obudziła się nienawiść do Hokijczyków, którą postanowili okazać. Wtedy to Ostrut całymi swoimi wojskami zaatakował Hokię. Wojna hokijsko-ostrucka zakończyła się "remisem" i przez tą wojnę oba państwa wykończyły się militarnie.

Niedługo później sąsiadująca z Ostrutem Hunria zaatakowała sąsiadujące z Hokią Delany, bo Hunrowie też nagle poczuli nienawiść do Delańczyków. Wojna delańsko-hunryjska zakończyła się tak samo. Legenda głosi, że to dlatego, że Delańczycy blokowali Hunrom komunikację z Ursarią.

Niektórzy twierdzą, że to jest koniec starożytności i początek średniowiecza, ale już najważniejsze zmiany zaszły jakieś 10 lat wcześniej, a to, co się działo wtedy, to była co najwyżej finalizacja tych przemian, która też potrwała trochę.

Po tym wszystkim Hunria, oprócz z Pallasem i Ursarią, zaczęła rozwijać relacje z Damadanią, bo widziała, że to też jest potężne państwo, ale wrogie Pallasowi. Hunrowie nie chcieli stawać po jednej stronie i chcieli mieć dobre relacje z wrogimi sobie mocarstwami.

W 529 Hokia i Delany, dalej mając trudności z odbudową militarną i gospodarczą, jednak będąc blisko osiągnięcia tego celu, oraz patrząc na swoje podobieństwo kulturowe, zadecydowały o połączeniu swoich państw. Tak powstały Hokiodelany z dwoma stolicami: pierwsza w hokijskim Pranie, druga w delańskim Brahsalu. Niektórzy akurat to zdarzenie uważają za koniec starożytności i początek średniowiecza, bo to zdarzenie też zapoczątkowało zmiany podobne do poprzednich, ale najważniejsze zmiany zaszły dawno, a to było, że tak powiem, dopełnienie dzieła.

W 565 w Zrajzji pojawiła się nowa religia będąca zdaniem Pallasyjczyków podróbą ich religii oraz zagrożeniem dla kontynentu. Niektórzy moment powstania tej religii uważają za koniec starożytności i początek średniowiecza, ale jak już mówiłem najważniejsze zmiany zaszły już dawno, a to to było dokańczanie tego wszystkiego.

W roku, kiedy w/w religia zaczęła się rozprzestrzeniać, odbudowani już militarnie i gospodarczo Hokijczycy i Delańczycy zaczęli się skupiać na tworzeniu państwa obronnego przeciw tej wierze. W 566 postanowili spróbować swoich sił i zaatakowali Ostrut w celu zemszczenia się za wojnę. Król hokijsko-delański miał wymówkę, że on chce zająć Ostrut, żeby chronić go przed musanizmem (tą niebezpieczną religią). Atak się udał. Hokiodelany nie anektowały Ostrutu, tylko wprowadziły tam swoją dynastię na tron. W 567 zaatakowana została również Hunria z identycznym skutkiem.

Król hokiodelański dostał zapędów imperialistycznych i przygotowywał się dwa lata do zaatakowania Ursarii. W końcu w 569 Hokiodelany zaatakowały Ursarię i udało im się zająć trzy ursaryjskie województwa. Nie doszło do aneksji, tylko do przejęcia kontroli z zachowaniem ich w granicach Królestwa Ursarii.

Zapędom imperialistycznym króla nie było końca, bo on postanowił przygotowywać się trzy lata do zaatakowania Pallasu. W 572 doszło do ataku, który Pallas odparł, ale mimo to uzależnionych od Hokiodelan pozostało 5 pallasyjskich hrabstw.

W 622 w regionie Rytolnia w Aranii rozpowszechnił się język pallasyjski, co było następstwem przyjaźni ursaryjsko-arańskiej (bo Ursaryjczycy używali (i do dziś używają) języka pallasyjskiego). Niektórzy twierdzą, że wtedy zakończyła się starożytność, a zaczęło średniowiecze, ale to była już ostatnia z tego cyklu zmian.

W tym samym roku król hokiodelański postanowił, żeby zmienić nazwę Hokiodelan na Hokia. Tak też zrobił, co nie spodobało się Delańczykom, więc oddzielili się od Hokii, tworząc na nowo swoje Delany (tylko że tym razem jako księstwo), na skutek czego Ostrut, Hunria, część Ursarii i część Palasu odzyskały niezależność. Wtedy to Hokia stała się księstwem.

W 1492 do Zjednoczonych Stanów Amii zaczęła przybywać ludność z różnych państw. Jako że ZSA było za dawnych lat ulubioną kolonią Pallasu, król chciał zawrzeć z prezydentem umowę, że wszelkie innowacje, jakie przyniesie ze sobą jakikolwiek naród do ZSA (albo jak Amijczycy zrobią w końcu coś swojego), tamtejszy rząd ma przenieść do Pallasu. Debil się zgodził i dzięki temu Pallas szedł jeszcze bardziej do przodu. Hunrowie też przybywali i przez ten tajny układ pallasyjsko-amijski rozwiązania przywiezione za ocean przez Hunrów dostawały się do Pallasu, co sprawiało, że Pallas znowu zaczął wyprzedzać wszystkie inne państwa.

W 1494 Hunria zaatakowała zrajzyjski Ikronan i zajęła 1/6 jego ziem.

Od 1500 popularność w Hunrii zaczął zdobywać pochodzący z Anflii anflizm, aż w 1505 stał się w Hunrii religią państwową.

W 1631 Hunria zaatakowała ponownie Ikronan i zajęła 1/5 jego ziem.

W 1700 Ostrut i Hunria połączyły się ze sobą, bo chciały się zemścić na Hokijczykach i Delańczykach.

W 1701 Ostruto-Hunria zaatakowała Hokiodelany i je zajęła.

W 1811 Hokijczycy i Delańczycy wystąpili przeciwko Ostruto-Hunrii. Walczyli 10 lat i uzyskali niepodległość. Państwo hokijskie otrzymało nazwę Hokia i Moraria, gdzie jednak Pallasyjczycy nazywali je Banemia i Moraria, mimo że krainę Banemii już od kilkuset lat wszędzie indziej nazywano Hokią, a tylko w Pallasie pozostała w użytku tradycyjna nazwa.

W 1831 Wielki Król Ostruto-Hunrii przyznał z jakiegoś powodu części hunryjskiej autonomię, co bardzo spodobało się Hunrom.

W 1851 wielki król Ostruto-Hunrii zmienił nazwę Ostruto-Hunrii na po prostu Ostrut, co spotkało się ze sprzeciwem ze strony Hunrów.

W 1861 wielki król zlikwidował autonomię hunryjską, co spotkało się z dużym sprzeciwem ze strony Hunryjczyków i spowodowało liczne wystąpienia, które miały na celu wywalczenie niepodległości, jednak jedyne, co się udało wywalczyć po pięciu latach, to powrót do poprzedniej nazwy, ale jego wywalczono dopiero na drodze dyplomatycznej. Walczono na niej także o powrót autonomii, ale nie udało się. Dopiero w 1882 autonomia hunryjska powróciła. W 1883 została ona ograniczona, w 1884 powróciła do poprzedniego stanu, w 1885 została rozszerzona, a w 1886 powróciła do dawnego stanu. W 1887 zachodnia Hunria zachowała dawną autonomię, a wschodnia wywalczyła powrót do szerszej. Taki stan rzeczy przetrwał do końca państwa.

W 1914 rozpoczęła się I wojna światowa. Ostruto-Hunria w tym konflikcie poparła Damadanię.

W 1918 dzięki przejściu Anaronu na stronę Pallasu to Sojusz Pallasyjski wygrał I wojnę światową.

Po zakończeniu wojny zadecydowano o podziale Ostruto-Hunrii na Ostrut i Hunrię. Zadecydowano, że Hunria utraci ziemie zajęte w 1494 i 1631. Większość odzyskał Ikronan, a część przejęły Delany.

Wtedy religią państwową ustanowiono pallasyzm klasyczny, bo anflizm w czasie istnienia Ostruto-Hunrii stracił tam na popularności i pozostał znaczącą wiecej wiarą jedynie wśród diaspory hunryjskiej.

W późnych latach 10., delańscy wróżbici, jasnowidzowie, czarodzieje i inni oszuści, widząc, co robią ich hokijscy koledzy po fachu w Ostrucie, wyruszyli z taką samą misją na Hunrię. Misja się udała i gdzieś od 1921 większość Hunrów wierzy w te wszystkie przesądy.

W 1937 Hokiodelany potajemnie zajęły kilka hunryjskich miejscowości.

W 1938 Hokiodelany potajemnie zajęły kilka hunryjskich gmin.

W 1939 Hokiodelany potajemnie zajęły kilka hunryjskich powiatów.

W tym samym roku wybuchła II wojna światowa. Ówczesny król Hunrii stanął po stronie Damadanii, jednak w 1940 dokonano zamachu stanu, co spowodowało rocznym bezkrólewiem, a w 1941 ktoś ogłosił się prezydentem Hunrii i dopiero w 1945 stanął po stronie Pallasu.

Po zakończeniu II wojny światowej kalcedońskie mocarstwa miały zadecydować, jak będą przebiegały północna i południowa granica Hunrii.

W III wojnie światowej Hunria stanęła po stronie Ostrutu, jednak w połowie zmieniła stronę na sojuszników Pallasu.

Po zakończeniu III wojny światowej odebrano Hunrii południowy kawałek ziemi licznie zamieszkany przez Serańczyków i Delańczyków (przejęła go Królewska Republika Zjednoczonej Strongii), a oddano ziemie odebrane przez Hokiodelany w latach 1937-1939 z naddatkiem.

Niedługo po III wojnie światowej pojawił się nowy wróg, czyli Wspólnotowy Związek Komunistycznych Republik i Gmin Socjalistycznych, w skrócie WZKRiGS, w większym skrócie WZKR, a w jeszcze wiekszym skrócie WZK. Kalcedońskie mocarstwa skupiły się więc na połączeniu sił w celu ochronienia się przed nim. Prezydent Hunrii chciał być oryginalny i stworzyć trzecią stronę, ale gdy widział, że nikt nie chce być z nim, pod koniec 1945 stanął po stronie komunistów.

31.12.1989 zakończyła się zimna wojna. WZK rozpadło się jednak dopiero w 1991, ale chuj to kogo obchodzi.

Od ostatniego dnia 1989 Hunria była ponownie kapitalistyczna i od następnego dnia przez całe lata 90. otrzymywała pomoc od Pallasu.

W 2000 Hunria otrzymywała pomoc od aż trzech państw: Pallasu, Ostrutu i Ursarii.

W 2001 Pallas i Ostrut się od tego odłączyły, a w 2007 Ursaria przestała pomagać Hunrii i zaczęła to robić Damadania.

W 2009 Damadania skończyła dawać swoją pomoc Hunrom, a zaczęło to robić ZSA.

W 2012 ZSA przestało pomagać Hunrii i zaczęła to robić Duża Barania.

W 2014 Duża Barania przestała pomagać Hunrii i od tej pory nikt jej nie pomagał, bo wszyscy uznali, że jest już wystarczająco mocna.

Przez 7 lat nie działo się nic ciekawego, ale od 2021 zaczynają dziać się ciekawe rzeczy.

## Rzeczy, które stworzyła Hunria oraz następstwa stworzenia tych rzeczy

Język hunryjski - język Hunrów. Co tu więcej mówić? Nauka zajmująca się nim to hunrystyka (inaczej zwana muneparestyką :P).

Hydrochemia - Hunrowie jak inne narody chcieli mieć swoje jakieś osiągnięcia naukowe. Również jak inni kradli cudzą wiedzę naukową celem stworzenia swojej. Połączyli w taki sposób ocypańską hydrologię i ursaryjską chemię i tak powstała hunryjska hydrochemia.

Wyrób pieczątek - Hunrowie przerobili ostruckie rzemiosło i tak powstały pieczątki.

Muzyka - w Hunrii stworzono własne instrumenty, w tym najbardziej rozpoznawalny, czyli lira. Nawet bez tego folklor hunryjski różnił się od pozostałych kalcedońskich.

Brandy - Hunrowie chcieli mieć swój alkohol i jako kolejni przerobili damadański narodowy alkohol.

Cybernetyka - odpowiedź na ostrucką biomechanikę. W pewnym okresie swojego istnienia Hunrowie zaczęli się zmagać z identycznymi problemami, co Ostruciacy. Z niektórymi Hunrami działo się tak źle, że musieli dostawać mechaniczne części w miejsce niektórych narządów. Hunrowie podkradli to rozwiązanie ale to nie wystarczało. Takiego człowieka trzeba było bardziej zintegrować z mechanizmami, przez co mechaniczmy musiały co najmniej wspierać, a nawet realizować jego funkcje życiowe. Tak powstały cyborgi i cybernetyka. Do tej pory w Ostrucie i Hunrii jest najwięcej półludzi-półrobotów.

## Geografia

Hunria to państwo położone na wschodzie Kalcedonii. Jest to państwo wyżynno-górzyste. Po podziale Wielkiego Pallasu Hunria nie powstała od razu, a te ziemie były zajmowane w większości przez Ostrut, a także przez Delany i Seranię. Hunrowie napłynęli dopiero w 378 i zbrojnie zajęli swoje ziemie. Zlikwidowali całkowicie dotychczasową administrację na tych ziemiach i wysiedlili wielu ludzi, ale nie wszyscy się dali. Zlikwidowano także wszystkie jednostki osadnicze. Na ziemiach odebranych Ostrutowi do tej pory spośród trzech typów jednostek osadniczych (miasto, wieś, osada) najwięcej było osad, na ziemiach zabranych Delanom - wsi, a na ziemiach zabranych Seranii - miast. Hunrowie chcieli tu odtworzyć swoje systemy plemienne i założyli od nowa wszystkie miejscowości, pośród których najwięcej było miast.

W 476 w Ostrucie nagle zadecydowano o podwyższeniu większości osad do rangi wsi, przez co to ich było najwięcej w całym państwie. Władze Hunrii postanowiły więc odebrać większości miast prawa miejskie i tym samym zdegradować większość miast do osad. Z czasem jednak poprzednie standardy w obu państwach powróciły.

W 529 Hokia i Delany się zjednoczyły. Nowe państwo przyjęło w kwestii typów jednostek osadniczych model hokijski, czyli spośród miast, wsi i osad to miast było najwięcej. Jednocześnie w Ostrucie i w Hunrii władze zdecydowały się na przywrócenie poprzednich standardów.

W 622 Delany zostały odtworzone, a dawny porządek administracyjny przywrócony (czyli większość nad miastami i osadami znowu stanowiły wsie). Identyczny powrót nastał w Ostrucie (większość zaczęły stanowić osady) i w Hunrii (większość zaczęły stanowić miasta).

W 1455 Ursaria wykupiła Storkię i zamieniła wszystkie tamtejsze osady na wsie. Wtedy też władze hokijskie sprawiły, że ponownie większość miast stało się osadami. Jednocześnie w Delanach większość zaczęły stanowić miasta, w Ostrucie - wsie, a w Hunrii - osady. Z czasem wszystkie 5 państw przywróciły swoje dawne porządki.

W 1494 Hunria zajęła część Ikronanu i przeprowadziła przesiedlenia ludzkości w różne strony. Część mieszkających tam od lat Ostruciaków i Serańczyków nagle znalazła się w głębi Zrajzji albo na drugim końcu Kalcedonii. Dodatkowo całkowicie zmieniono podział administracyjny.

W 1600 Storkię zajęła Damadania i wtedy wszystkim osadom nadano tam prawa miejskie. Również w tym samym roku doszło do zjednoczenia Anaronu i Anory. Po tych wydarzeniach władcy Hokii, Delan, Ostrutu zadecydowali o przywróceniu swoich dawnych proporcji związanych z liczbą poszczególnych typów jednostek osadniczych (w Hokii większość zaczęły stanowić osady, w Delanach miasta, w Ostrucie - wsie, a w Hunrii - też osady). Z czasem jednak przywrócono poprzednie standardy (w Hokii najwięcej zaczęło być miast, w Delanach wsi, w Ostrucie - osad, a w Hunrii - też miast).

W 1602 doszło do rozpadu na Ostrut Północny i Ostrut Południowy. Ostrut Północny zachował wszystko, a w Ostrucie Południowym zmieniono wszystko, w tym przyjęto hunryjski model administracyjny, czyli teraz to miast było najwięcej. W Hunrii za to przejęto model serański, czyli wielu miastom odebrano prawa miejskie i stały się one wsiami.

W 1603 Ostrut Południowy się rozpadł i to spowodowało w Hunrii przywrócenie poprzednich standardów. Te wydarzenia wkurwiały bardzo Hunrów.

W 1631 Ikronan został znowu zaatakowany, podział administracyjny ponownie radykalnie zmieniony, a ludzie znowu byli przesiedlani gdzie się dało.

W 1648 Hokia i Delany się zjednoczyły. Nowe państwo przyjęło model hokijski, czyli to miast było najwięcej, za to w Ostrucie sprawiono, że to wsi było najwięcej, a w Hunrii - osad.

W 1688 Storkię zajęła odtworzona Arania, a storkijskie osady stały się znowu wsiami. Władze Ostrutu przywracały dawne osady, żeby to ich było najwięcej, a w Hunrii przywracano dawne miasta. Z czasem jednak Storkia przywróciła swoje osady, Ostrut - miasta, a Hunria - wsie. Hunrowie powoli się przyzwyczajali.

W 1700 Ostrut i Hunria się zjednoczyły. Część hunryjska przyjęła standard ostrucki, czyli większość stanowiły miasta. Po stronie hunryjskiej zmieniono także podział administracyjny na bardziej zbliżony do tutejszego podziału z czasów, kiedy tu były jeszcze Ostrut, Delany i Serania

W 1701 doszło do aneksji Hokiodelan przez Ostruto-Hunrię. Państwo przejęło model hokiodelański, czyli nadawano wielu miejscowościom prawa miejskie.

W 1821 Hokia i Delany wywalczyły niepodległość. W Hokii pozostał model ostruto-hunryjski, czyli większość wciąż stanowiły wsie, w Delanach większością były osady, a w Ostruto-Hunrii to były miasta.

W 1849 Hokia i Delany się połączyły oraz Pallas dał niepodległość Ursarii. W Hokiodelanach większość zaczęły stanowić osady, a w Ostruto-Hunrii - miasta.

W 1911 Hokiodelany się ponownie podzieliły. W Delanach i w Ostruto-Hunrii przywrócono dawne porządki.

W 1918 podzielono Ostruto-Hunrię na Ostrut i Hunrię. To nic nie zmieniło po stronie ostruckiej, ale po hunryjskiej już tak. Hunria straciła ziemie odebrane lata temu Ikronanowi i w związku z tym odzyskała część Hunrów stamtąd, ale znowu przeprowadzała potajemne tym razem przesiedlenia. Ja tu jednak nie opisuję sytuacji z ludźmi, tylko sytuację związaną z jednostkami osadniczymi. W Ostrucie spośród trzech typów miejscowości wciąż stanowiły osady, a w Hunrii przywracano dawne miasta. Dodatkowo wprowadzono w Hunrii podział administracyjny zbliżony bardziej do tutejszego podziału z czasów Wielkiego Pallasu.

W 1923 Hokia i Delany ponownie się zjednoczyły. To oznacza powrót poprzedniego standardu na ziemiach ostruckich, czyli większość stanowiły ponownie wsie. Identycznie się stało w Hunrii, czyli przywrócono dawne osady.

W 1937 Hokiodelany zajęły kilka hunryjskich miejscowości w taki sposób, że nikt się nie dowiedział. Podobna sytuacja miała miejsce w 1938, ale już z gminami, a w 1939 z powiatami. Hunrowie w sporej części zostali stamtąd wywiezieni do Hunrii i pozostawieni samym sobie w byle jakich miejscach. Większość tam jednak pozostała.

W 1939 Hokiodelany się rozpadły. W Ostrucie przywracano dawne osady, a w Hunrii dawne miasta.

W 1945 Hunria utraciła Wodznię na rzecz Seranii oraz odzyskała z naddatkiem ziemie utracone w latach 1937-1939. Jako że Hunria miała trudną sytuację w trakcie dwóch ostatnich wojen światowych, nie przesiedlała Delańczyków chuj wie gdzie, tylko z samej północy na samo południe, a głównie do Wodznii. Dodatkowo Hokia i Delany ponownie się zjednoczyły, a Ostrut podzielił się na Północny i Południowy. W Hokiodelanach najwięcej było miast, w Ostrucie Płn. wsi, w Ostrucie Płd. - osad, a w Hunrii - też miast.

W 1947 stworzono podział administracyjny uzależniony od gęstości zaludnienia na danym terenie. Zgodnie z tą ideą ponowne zmiany zaszły w 1961, 1975 i 1987.

W 1990 doszło do zjednoczenia Ostrutu i przyjęcia standardu północnego, za to w Hunrii władze postanowiły wprowadzić wcześniejszy model południowoostrucki. Dodatkowo znowu zmieniono podział administracyjny.

W 1993 Hokiodelany się podzieliły na dwa państwa. W Ostrucie wprowadzono dawny standard południowy, czyli to osad było najwięcej, a w Hunrii przywrócono dawne miasta. Wyjątek stanowił rok 2021, kiedy Ursaria i Storkia były częścią Pallasu. Wtedy w Hunrii powstało wiele wsi i to ich było najwięcej. Stary stan rzeczy powrócił jednak w 2022.

## Ludzie

Na początku swojego istnienia Hunria była państwem wielokulturowym, bo na tych ziemiach pozostało wielu Ostruciaków, Delańczyków i Serańczyków, a nawet Pallasyjczyków, którzy albo z czasem się zasymilowali i/lub zmieszali z Hunrami, albo zostali przesiedleni w różnych okolicznościach. W 1700 Ostrut i Hunria połączyły się w Ostruto-Hunrię i w czasie istnienia tego tworu państwowego ziemie hunryjskie przestały wyróżniać się wielokulturowością. Przed powstaniem Hunrii większość spośród trzech typów jednostek osadniczych stanowiły w Ostrucie osady (ale najchętniej zamieszkiwane były wsie), w Delanach wsie (najchętniej zamieszkiwane), a w Seranii miasta (ale najchętniej zamieszkiwane były osady). Hunrowie po wpierdoleniu się na te ziemie zlikwidowali całkowicie dotychczasowy podział terytorialny i wprowadzili wzorowany na swojej hierarchii plemiennej i od tej pory na całym tym terenie najwięcej było miast, ale najwięcej mieszkańców było w osadach. W 476 władze Ostrutu postanowiły, żeby większość osad przekształcić na wsie. Wówczas władze Hunrii stwierdziły, że wielu miastom odbiorą prawa miejskie i uczynią je osadami. Wtedy wielu ludzi zamieszkało tereny wiejskie. Z czasem akurat dawne standardy w obu państwach powróciły.

W 529 Hokia i Delany się zjednoczyły i część delańska przejęła standard hokijski, czyli większość stanowiły miasta oraz ludność wiejska. Wówczas w Ostrucie przywrócono dawne wsie, a populacja wiejska wciąż stanowiła większość, a w Hunrii przywrócono dawne osady, a ludzie zamieszkali na wsiach. W 622 Delany powróciły, a wraz z nimi dawne proporcje między typami jednostek osadniczych zarówno w Delanach, jak i w Ostrucie oraz w Hunrii. W 1455 w Delanach przywrócono większość dawnych miast, ale ludzie dalej chętniej osiedlali się na wsiach. W Ostrucie za to przywrócono większość dawnych wsi, ale ludzie zamieszkujący wsie dalej stanowią większość, a w Hunrii przywrócono większość dawnych osad, a ludzie przeprowadzali się na wieś. Z czasem jednak w obu państwach przywrócono poprzednie standardy.

W 1494 Hunria zajęła część Ikronanu i władze przeprowadzały takie przesiedlenia, że niektórzy Ostruciacy, Delańczycy, Serańczycy, Pallasyjczycy i Ikronańczycy znaleźli się w głębi Zrajzji, a inni jeszcze po drugiej stronie Kalcedonii. W 1600 Storkię zajęła Damadania i wtedy wszystkim osadom nadano tam prawa miejskie. Również w tym samym roku doszło do zjednoczenia Anaronu i Anory. Po tych wydarzeniach władcy Hokii, Delan, Ostrutu i Hunrii zadecydowali o przywróceniu swoich dawnych proporcji związanych z liczbą poszczególnych typów jednostek osadniczych (w Hokii większość zaczęły stanowić osady (ludzie głównie mieszkali w miastach), w Delanach miasta (ludzie głównie mieszkali na wsiach), w Ostrucie - wsie, a w Hunrii - też osady (ludzie głównie mieszkali na wsiach)). Z czasem jednak przywrócono poprzednie standardy (w Hokii najwięcej zaczęło być miast (a ludzie zamieszkiwali wsie), w Delanach wsi, w Ostrucie - osad (a ludzie zamieszkiwali wsie), a w Hunrii - też miast (a ludzie zamieszkiwali osady)). W 1602 doszło do rozpadu na Ostrut Północny i Ostrut Południowy. Ostrut Północny zachował wszystko, a w Ostrucie Południowym zmieniono wszystko, w tym przyjęto hunryjski model administracyjny, czyli teraz to miast było najwięcej (i ludzie osiedlali się w osadach). W Hunrii za to przejęto model serański, czyli wielu miastom odebrano prawa miejskie i stały się one wsiami (ale ludność osadnicza wciąż stanowiła większość). W 1603 Ostrut Południowy się rozpadł i to spowodowało w Hunrii przywrócenie poprzednich standardów. Te wydarzenia wkurwiały bardzo Hunrów.

W 1631 Hunria znowu przejęła część ziem ikronańskich i przeprowadziła podobne akcje, co w 1494. W 1648 ponownie Hokia i Delany dokonały zjednoczenia, a część wschodnia przyjęła model zachodni, czyli najwięcej było osad, a najchętniej zamieszkiwane były miasta. W Ostrucie również doszło do zmiany, bo przywrócono dawne miasta, ale to wsie były najbardziej zamieszkane. W Hunrii również przywrócono dawne wsie i były wciąż chętnie zamieszkane, Sytuacja uległa zmianie w 1688, kiedy większość osad w Hokiodelanach przekształcono na wsie, a w Ostrucie większość miast przekształcono w osady, a ludzie ze wsi, co zadziwiające, masowo spierdalali do miast. W Hunrii za to stworzono wiele nowych miast, ale dalej udział populacji wiejskiej nie spadł. Z czasem wrócił poprzedni stan rzeczy w obu państwach.

W 1700 Ostrut i Hunria się zjednoczyły i stworzyły Ostruto-Hunrię, co po części zachodniej nic nie zmieniło, ale część wschodnia przyjęła standard zachodni, czyli najwięcej było miast, ale po obu stronach to wsie były najchętniej zamieszkiwane. W 1701 Ostruto-Hunria podbiła Hokiodelany i doszło do dużych zmian. Przyjął się hokiodelański typ proporcji między typami jednostek osadniczych i populacją poszczególnych typów, czyli w całym państwie osad było najwięcej, ale to miasta były najchętniej zamieszkane. W 1821 Hokia i Delany wywalczyły niepodległość. W Hokii większość stanowić zaczęły osady oraz ludność miejska, w Delanach miasta i ludność wiejska, a w Ostrucie wsie i ludność wiejska. W 1849 doszło do ponownego zjednoczenia Hokii i Delan. W nowym państwie przejęty został znowu model hokijski, czyli tym razem najwięcej z trzech typów miejscowości było osad. Dodatkowo w tamtym okresie Delańczyków ponownie zainteresowały wyprowadzki do miast, że populacja miejska zaczęła stanowić większość. W Ostruto-Hunrii za to większość wsi stała się miastami, a ludzie z miast nawiewali na wsie. W 1911 Hokiodelany się ponownie podzieliły. W Delanach i w Ostruto-Hunrii przywrócono dawne porządki.

W 1918 podzielono Ostruto-Hunrię na Ostrut i Hunrię. To nic nie zmieniło po stronie ostruckiej, ale po stronie hunryjskiej doszło do zmian, w wyniku których przywrócono pradawny porządek, czyli dawne miasta, a ludzie osiedlali się w dużo mniejszych osadach. Dodatkowo w wyniku utraty ziem zabranych w czasach średniowiecznych Ikronanowi wzrosła gęstość zaludnienia Hunrii, bo Hunrowie z tamtych ziem powrócili, ale jednak znowu przeprowadzono przesiedlenia na masową skalę, ale w taki sposób, żeby nie wyszło nic na jaw. W 1923 Hokia i Delany ponownie się zjednoczyły. To oznacza powrót poprzedniego standardu na ziemiach ostruckich, czyli większość stanowiły ponownie wsie. Identycznie się stało w Hunrii, czyli przywrócono dawne osady oraz większość ponownie zaczęli stanowić wieśniacy. W 1937 Hokiodelany zajęły kilka hunryjskich miejscowości w taki sposób, że nikt się nie dowiedział. Podobna sytuacja miała miejsce w 1938, ale już z gminami, a w 1939 z powiatami. Hunrowie w sporej części zostali stamtąd wywiezieni do Hunrii i pozostawieni samym sobie w byle jakich miejscach. Większość tam jednak pozostała. W 1939 Hokiodelany się rozpadły. W Ostrucie przywracano dawne osady, a w Hunrii dawne miasta, a osadnicy również powrócili.

W 1945 Hunria utraciła Wodznię na rzecz Seranii oraz odzyskała z naddatkiem ziemie utracone w latach 1937-1939. Jako że Hunria miała trudną sytuację w trakcie dwóch ostatnich wojen światowych, nie przesiedlała Delańczyków chuj wie gdzie, tylko z samej północy na samo południe, a głównie do Wodznii. Dodatkowo Hokia i Delany ponownie się zjednoczyły, a Ostrut podzielił się na Północny i Południowy. W Hokiodelanach najwięcej było miast i mieszkańców wsi, w Ostrucie Płn. wsi i ich mieszkańców, w Ostrucie Płd. - osad i mieszkańców wsi, a w Hunrii - też miast i mieszkańców osad. W 1947 stworzono podział administracyjny uzależniony od gęstości zaludnienia na danym terenie. Zgodnie z tą ideą ponowne zmiany zaszły w 1961, 1975 i 1987. W 1990 doszło do zjednoczenia Ostrutu i przyjęcia standardu północnego, za to w Hunrii władze postanowiły wprowadzić wcześniejszy model południowoostrucki. Dodatkowo znowu zmieniono podział administracyjny. W 1993 Hokiodelany się podzieliły na dwa państwa. W Ostrucie wprowadzono dawny standard południowy, czyli to osad było najwięcej, a w Hunrii przywrócono dawne miasta i ludzie powrócili do osad. Wyjątek stanowił rok 2021, kiedy Ursaria i Storkia były częścią Pallasu. Wtedy w Hunrii powstało wiele wsi i to ich było najwięcej oraz one były najludniejsze. Stary stan rzeczy powrócił jednak w 2022.

Na początku swojego istnienia na kontynencie Kalcedonia Hunrowie wyróżniali się swoją innowacyjnością i poniekąd egzotycznym podejściem do niektórych spraw. Większość z nich była rozpoznawana jako centrowcy i liberałowie. Na tę stronę przeszły również z czasem w dużej części mniejszości narodowe, które tutaj pozostały. W 476 Hokia zajęła Morarię, a Morariacy stali się Hokijczykami, więc Morariacy przejęli poglądy Hokijczyków. Wtedy Hunrowie stali się głównie centrowcami i konserwatywnymi liberałami; po części przywracali swoje dawne obyczaje praktykowane jeszcze w czasach mieszkania w Zrajzji. W 496 wyodrębniła się narodowość storkijska, która reprezentowała również swoje poglądy. Storkijczycy byli centroprawicowymi liberałami, Ostruciacy - na powrót centrowymi konserwatywnymi liberałami, a Hunrowie - na powrót centrowymi liberałami i byli rozpoznawani jako kultura nadzwyczaj postępowa.

W 529 Hokia i Delany zjednoczyły się i w związku z posiadaniem wspólnej władzy oraz życiem w tym samym państwie Delańczycy także stali się w większości centroprawicowymi liberalnymi konserwatystami. Ostruciacy stali się za to ponownie centrowcami i konserwatystami, a Hunrowie - ponownie centrowcami i konserwatywnymi liberałami, przez co znowu ozywieniu ulegała część zrajzyjskich tradycji. W 622 Delany się odłączyły i Delańczycy z powrotem stali się narodem centrowo-konserwatywnym, Ostruciacy - narodem centrowym i konserwatywno-liberalnym, a Hunrowie - ponownie narodem centrowym i liberalnym.

W 1455 Pallas sprzedał Storkię Ursarii i Storkijczycy przejęli w dość szybkim czasie model ursaryjski, czyli stali się prawicowcami i konserwatywnymi liberałami, a Hokijczycy na powrót centroprawicowymi liberałami, a także Delańczycy stali się znowu centroprawicowymi liberalnymi konserwatystami, Ostruciacy znowu stali się centrowymi konserwatystami, a Hunrowie ponownie stali się centrowcami oraz konserwatywnymi liberałami. W 1494 Ursaria połączyła się z Aranią. Władzę przejęli politycy prawicowo-liberalni. Szybko jednak zależne władze storkijskie stały się centroprawicowe i socjalistyczne, a za nimi poszli ludzie. W Hunrii władza wpadła w ręce centrolewicowców i konserwatystów. Za nimi poszli ludzie.

Rozpad państwa ursaryjsko-arańskiego spowodował wielkie zmiany na świecie. Wśród Ostruciaków zauważalne były skłonności do reprezentowania poglądów centrolewicowych i konserwatywno-liberalnych, a po zjednoczeniu Anaronu i Anory - centrolewicowych i konserwatywnych. U Hunrów za to zauważalne był skłonności do reprezentowania poglądów centrolewicowych i liberalnych, a po zjednoczeniu Anaronu i Anory - centrolewicowych i konserwatywno-liberalnych.

Po zjednoczeniu ursaryjskich Murarii i Tynkii doszło do niedużej zmiany w światopoglądzie typowego Hunra: większość z nich stała się centrolewicowcami i liberałami. Po zjednoczeniu ursaryjskich Betonii i Zbronii doszło do kolejnej zmiany wśród Hunrów: większość z nich przypisywała siebie do poglądów centrolewicowych i liberalno-konserwatywnych. Po aneksji Lapryntii i Afancji przez Damadanię znowu zmienia się przeciętny światopogląd typowego Hunra: przeważnie jest on centrolewicowcem i socjalistą. Szybko Hunrowie zmienili swój pogląd po zjednoczeniu Hokii i Delan: większość z nich stała się centrolewicowcami i liberalnymi konserwatystami.

W 1688 doszło do zjednoczenia Ursarii. Wówczas władze damadańskie szybko z centroprawicowo-socjalistycznych stały się, jak dawniej, prawicowo-liberalne. Podobny porządek chciano zaprowadzić w Storkii, jednak kilka dni po Ursarii zjednoczyła się Arania, która szybko przejęła Storkię z rąk Damadanii. Odtworzoną Aranią rządzili prawicowcy, liberałowie i radykałowie, więc identyczny zestaw pogladów szybko przejęli Storkijczycy. W Ibandii za to do władzy doszli centroprawicowcy i konserwatyści, w Hokiodelanach - centroprawicowcy, konserwatyści i radykałowie, w Ostrucie - centroprawicowcy i liberałowie, a w Hunrii - centroprawicowcy, liberałowie i radykałowie.

W 1700 Ostrut i Hunria się zjednoczyły. To nic nie zmieniło w poglądzie przeciętnego Ostruciaka, ale w poglądzie przeciętnego Hunra już tak - przestał być radykałem. W 1701 Ostruto-Hunria podbiła Hokiodelany. Wtedy większość Ostruciaków i Hunrów stała się centroprawicowcami, konserwatystami i radykałami. W tamtych czasach ożyło wiele obyczajów ostruckich i hunryjskich. Od 1713 obserwuje się, że Storkijczycy zaczęli się skłaniać ku poglądom centroprawicowym, konserwatywnym i radykalnym. Wówczas Hokijczycy, Delańczycy, Ostruciacy i Hunrowie skłonili się ku poglądom centroprawicowym i liberalnym. W 1738 Storkijczycy zaczęli się skłaniać ku poglądom o charakterze centroprawicowym, konserwatywnym i religijnym. To nic nie zmieniło w poglądach Ostruciaków i Hunrów. W 1759 Storkia uzyskała niezależność. To nic nie zmieniło u Ostruciaków i Hunrów.

W 1789 Pallas anektował Ursarię. Władzę w Ostruto-Hunrii przejęli wówczas centroprawicowcy i socjaliści. Ludzie szybko przejęli takie poglądy. W 1809 w Ostruto-Hunrii władzę przejęli centroprawicowcy i konserwatywni liberałowie, a za nimi poszli ludzie. W 1821 Hokia i Delany odzyskują niepodległość. Władzę w Hokii przejmują centroprawicowcy i konserwatywni liberałowie i tacy stają się ludzie. Władzę w Delanach przejmują centroprawicowcy i liberałowie i tacy stają się ludzie. Władzę w Ostruto-Hunrii przejmują za to centroprawicowcy i liberalni konserwatyści. W 1829 władze przechodzą na stronę centrolewicowo-liberalną i, jak ciężko się domyślić, idą za nimi ludzie. W 1849 Hokia i Delany ponownie się zjednoczyły. Władze kontynuowały idee władz hokijskich, a Delańczycy się z tym zgodzili. Władze ostruto-hunryjskie przejęły za to ideały dawnych władców Delan, a Ostruciacy na to poszli, czyli Ostruciacy w tamtym okresie w większości byli centrolewicowcami i konserwatystami. Ostatniego dnia 1849 Ursaria otrzymała niepodległość, a następnego dnia przejęli tam władzę prawicowcy, konserwatyści i ludowcy. Władzę w Hokiodelanach przejmują wtedy centroprawicowcy i liberałowie, tym samym powracając do tradycji politycznych państwa hokijskiego i ciągnąc za sobą większość ludu. W Ostruto-Hunrii władza wpada w ręce centroprawicowców, liberałów i ludowców. Ożywiona zostaje kultura ludowa Ostruciaków oraz Hunrów.

W 1911 dochodzi do podziału Hokiodelan. Władzę w Hokii utrzymują centroprawicowcy i liberałowie, a w Delanach przejmują ją centroprawicowcy, liberałowie i ludowcy. W Ostruto-Hunrii władzę przejmują za to centrowcy i konserwatyści, powracając do tradycji politycznych Ostrutu. W 1914 Anora odzyskała niepodległość. Nowe władze ogłosiły się jako centroprawicowe i konserwatywno-liberalne. Identycznie było u początków państwa. Ludzie poszli na takie coś. Poparcie i władzę w Ostruto-Hunrii otrzymali w tamtych czasach centrowcy oraz konserwatywni liberałowie. W 1918 Ostruto-Hunria zotała podzielona na Ostrut i Hunrię. W Ostrucie utrzymała się władza centrowców i konserwatywnych liberałów, a w Hunrii rządzić zaczynają centrowcy i liberałowie.

W 1921 doszło do dużych zmian w polityce. Władzę w Anaronie przejęli prawicowcy i umiarkowani konserwatyści, w Anorze - prawicowcy i umiarkowani liberałowie, w Ostrucie - centroprawicowcy i liberalni konserwatyści, a w Hunrii - centroprawicowcy i umiarkowani konserwatyści. Takie innowacje nie miały w latach 20. wysokiego poparcia wśród społeczności. Sytuacja uległa również zmianie w momencie ponownego połączenia Hokii i Delan - władzę utrzymali centroprawicowcy i konserwatywni liberałowie, w Ostrucie przejęli ją centroprawicowcy i liberałowie, a w Hunrii - centroprawicowcy i liberalni konsewatyści. W latach 30. wzrosły akceptacja i poparcie dla takich idei, a w latach 40. popierało to naprawdę dużo ludzi. W 1945 Ostrut został podzielony na Ostrut Północny i Ostrut Południowy. Władzę na Północy utrzymali centroprawicowcy i liberałowie, a na Południu przejęli ją centroprawicowcy i liberalni konserwatyści. Władzę w Hunrii mieli od tej pory za to centroprawicowcy i umiarkowani konserwatyści. Od ok. 1947 władze miały poparcie ludu.

W 1990 Ostrut się zjednoczył, a władzę utrzymali centroprawicowcy i liberałowie. Wówczas władzę w Hunrii przejęli centroprawicowcy i liberalni konserwatyści. W 1993 doszło do podziału Hokiodelan i zmiany władzy ostruckiej. Rządzić zaczęli centroprawicowcy i liberalni konserwatyści. W Hunrii za to powróciła poprzednia władza, a ją poparli ludzie. Utrzymało się to do 2021, kiedy Pallas anektował Ursarię i Storkię. Władzę na pół roku przejęli wtedy centrowcy i socjaliści, ale szybko doszło do zamachu stanu i władzę otrzymali ludzie reprezentujący centrum i konserwatyzm. Sytuacja uległa ponownie zmianie w 2022, kiedy od Pallasu oddzielają się: Ursaria, Storkia, Świeńsk, Koszbia, Bafania i Amalenia. Władze zmieniły swoje poglądy i przeszły na stronę prawicową i liberalną. Niewiele to jednak zmieniło, ale każda władza miała swoje poparcie wśród ludzi.

## Polityka

W Hunrii władzę od 2021 sprawuje król (hun. *rezarat*), który od 1914 do 2021 był prezydentem (hun. *prezidenterat*). Drugą osobą co do ważności jest premier (hun. *primenzilost*). Zastępcą króla jest wicekról (hun. *vigyrezarat*), a zastępcą premiera wicepremier (hun. *vigyprimenzilost*). Po wicepremierze jest parlament (hun. *Parlamentor*) liczący 200 członków, a po parlamencie - podparlament (hun. *Felparlamentor*) liczący 100 członków i 50 członków honorowych oraz 25 osób aspirujących na urząd parlamentarzysty.

Politycy byli tacy, jak ludzie, a jacy byli ludzie, rozpisałem wam wyżej i nie chce mi się tego drugi raz pisać.

## Religia

Od zawsze dominującą religią był pallasyzm. Od podziału w 1054 to był pallasyzm klasyczny. Po nastąpieniu odłamu zachodniego popularność zdobywał westalizm, a po wydzieleniu się jego odmian popularność zdobywała jedna z nich, a konkretniej anflizm. Stał się religią państwową w 1505. Po powstaniu Ostruto-Hunrii anflizm zaczął tracić na popularności wśród Hunrów na rzecz pallasyzmu klasycznego. Pozostał jednak do dzisiaj wśród Hunrów jednym z istotnych wyznań. W późnych latach 10. do Hunrii przybyło wielu wróżbitów, jasnowidzów i innych oszustów. Większość z nich pochodziła z Delan. Zaczęli tutaj swoją działalność. Hunrom z jakiegoś powodu ciężko się było przyzwyczaić do powojennej rzeczywistości i stali się ludźmi przesądnymi.

Oprócz pallasystów klasycznych i anflistów w Hunrii są jeszcze inni westaliści, pallasyści ezoteryczni, wakupiści, nilfiści, ateiści, agnostycy, deiści, teiści-agnostycy, ateiści-agnostycy i bezwyznaniowi teiści (świadomie odrzucili wiarę w poszczególne instytucje twierdząc, że one szerzą zakłamaną interpretację; tutejsi głównie wierzą w świętą księgę pallasyzmu).

## Kultura

Z poprzedniej części artykułu wiadomo, z jakimi poglądami można utożsamić Hunrów i nie będę o tym pisał trzeci raz, bo nie ma sensu.

Kultura hunryjska zawsze była niepodobna do innych, co zbliżyło Ostrut do Hunrii. Najbardziej rozpoznawalny instrument ludowy w Hunrii to lira. Reszta jest w dużej części podobna do liry.

Hunrowie są znani ze swoich odkryć hydrochemicznych, najlepszych pieczątek, najlepszego brandy i najlepszych cyborgów.

Hunrowie są także znani z tego, że często zmieniają miejsce zamieszkania, bo taka jest ich natura, bo od średniowiecza często się przeprowadzali z osad na wsie i odwrotnie. Dodatkowo przy zmianach granic państwa część ludzi była wysiedlana daleko we wszystkie strony świata. Niektórzy Hunrowie (a także inni mieszkańcy państwa) pojawili się w związku z tym w głębi Zrajzji albo na zachodzie Kalcedonii.

Stereotypowy Hunr pracuje jako cybernetyk albo wyrabiacz pieczątek. W pracy często pije brandy. W drodze do niej i po niej też lubi. Jako dzieciak wyprowadził się z rodzicami z rodzinnego miasta, po ukończeniu kształcenia wyprowadzi się jeszcze gdzie indziej i tam urodza się dzieci, z którymi wyprowadzi się jeszcze w inne miejsce. Ewentualnie stał się cyborgiem w pewnym momencie swojego życia.

Od momentu powstania Hunria była państwem wielokulturowym, bo powstało ono na ziemiach trzech innych państw: Ostrutu, Delan i Seranii. Tamtejsza ludność dalej pozostała na tamtych ziemiach i po części się zmieszała z napływowymi Hunrami. Po części dzięki temu Hunrowie z żółtoskórych stali się z czasem białoskórzy. Główny jednak powód to klimat Kalcedonii, który ich odżółcił i wybielił. W momencie aneksji części ziem ikronańskich wielu Hunrów, Ostruciaków, Delańczyków i innych było nie wiadomo czemu wysiedlanych daleko od państwa. W 1700 powstała Ostruto-Hunria i w ten sposób tamtejsi Ostruciacy, Delańczycy i Serańczycy mieli lepszą możliwość powrotu do swojego państwa. Dzięki temu multikulturalizm hunryjski zaniknął gdzieś w XIX wieku, a odtworzone w 1914 państwo hunryjskie multikulturowym już nie było.

## Język

Językiem urzędowym Hunrii był zawsze hunryjski. Pierwsze stadium rozwoju języka hunryjskiego to starohunryjski. Powstał gdzieś w III wieku. Języki kalcedońskie były podzielone na dialekty, a te na gwary. Język hunryjski różnił się od języków kalcedońskich pod tym względem, bo dzielił się na narzecza, a te dopiero na dialekty. Przez długi czas wśród ludzi rozpowszechniały się firmy pośrednie między narzeczami a dialektami. One z czasem stały się nowymi dialektami języka. Na ich powstanie mieli również wpływ mieszkający tu Ostruciacy, Delańczycy, Serańczycy, Pallasyjczycy i Gnidzi. Od 872 mówi się o języku średniohunryjskim, który miał nowe dialekty. Przez późniejszy czas kształtowały się również gwary lokalne języka.

W latach 1600-1608 wysiedlano Gnidów z Hunrii i bardzo opustoszał jeden z regionów, któy przez pewien czas uległ dehunryzacji i tamtejsza ludność zaczęła się nazywać Gnidami. Zasiedlono go innymi Hunrami i stał się on najczystszą językowo częścią Hunrii.

W latach 1945-1990 starano się o wytępienie regionalnego zróżnicowania językowego, bo władzom komunistycznym zależało na tym. Nie udało im się to do końca. Hunrowie skłonni do przeprowadzek przekazują również swoje regionalne naleciałości w słownictwie i po tym często widać, skąd ma się przodków. W związku z tym ciężko ocenić, jaki osdetek narodu zna jakikolwiek dialekt regionalny, a kto nie.

Najpopularniejszym językiem obcym jest tutaj damadański. Potem jest ostrucki i dopiero pallasyjski.