Khazad-Rim

**Khazad-Rim** *(derel. Miasto-Dom)* - Miasto kupieckie położone na południowym wschodzie Księstwa Wilka tuż przy głównym trakcie. Słynące z lokalnej żyły many, drzewa stworzonego z piorunów i wieży alchemika. Od roku 500 przed erą imperialną pod władaniem Gedeona Tvardowskiego.

## Gospodarka

Khazad-Rim to miejscowość w dużej mierze handlowa. Położenie przy głównym szlaku prowadzącym od Twierdzy Wilczego Kła na północy do Szarego Boru na południu sprawia, że w Khazad-Rim można spotkać zarówno produkty lokalne jak i towary pochodzące z południa, tak tego odleglejszego jak Lingadria czy Ardent jak i tego bliższego - Księstwa Kruka. Do Khazad-Rim często przyjeżdżają karawany kupieckie by następnie sprzedać swoje towary na lokalnym rynku tudzież zakupić tam miejscowe wyroby. Miasteczko to również słynie z produkcji dobrej jakości miodu. Bartnik Bartek, posiadający swoją pasiekę na skraju miasta przy lesie, nie tylko sprzedaje swój miód przyjeżdżającym kupcom ale także zaopatruje nim lokalną szlachtę. Miejscowi robotnicy za odpowiednią opłatą świadczą usługi budowlane, a że miasto dość prężnie się rozwija nie narzekają na brak zamówień. Odkąd zostali wynajęci przez pana Tvardowskiego do przekopu tunelu do żyły many, nieoficjalnym symbolem khazad-rimskiego cechu robotników stał się wisiorek z kryształu manicznego. W Khazad-Rim sprzedawane są też plony z licznych gospodarstw rolnych koło Khazad-Morgulis. Ponadto z uwagi na dość nietypowe punkty orientacyjne takie Wieża Tvardowskich czy Grzmiący Modrzew miasto posiada również znaczne walory turystyczne co skrzętnie wykorzystuje lokalny karczmarz.

## Demografia

Khazad-Rim jest w większości zamieszkiwane przez ludzi imperialnych którzy stanowią 80% populacji. Pozostałe 20% stanowią Derelingowie. Pomimo dawnych tarć między oboma tymi grupami wielopokoleniowa koegzystencja i tolerancyjne dla obu narodowości rządy lokalnych władz sprawiły, że obecnie ich relacje są pokojowe i nastawione na współprace. Występuje dość częste mieszanie się populacji i rodziny imperialno-derelińskie są nierzadkim widokiem.

## Ważne obiekty

### Wieża Tvardowskich

Wieża maga należąca do lokalnego włodarza. Przed Gedeonem Tvardowskim była w posiadaniu jego twórcy Telesphore'a Tvardowskiego. Znajduje się w niej zaawansowane laboratorium alchemiczne z różnorakim osprzętem niezbędnym do alchemii i mutagenistyki. Mieści się tam też biblioteka ze zbiorem różnych ksiąg na tematy magii, alchemii i astronomii. W wieży jest też wiele pomieszczeń mieszkalnych tak dla samych jej lokatorów jak i przyjmowanych gości. Na jej szczycie znajduje się obserwatorium z imponującej jakości teleskopem. Podziemia wieży są również bardzo rozległe.

### Żyła many i Grzmiący Modrzew

Blisko Wieży Tvardowskich znajduje się dość spory lej w ziemi z którego wypływa mana krystalizują się na jego brzegach. Nad żyłą many błyskawice układają się w krztałt przypominający drzewo. Jest to duże skupisko energii dzięki obecności many manifestujące się w postaci wyładowań elektrycznych. Grzmiący Modrzew przywołuje do siebie ptaki gromu w dość sporych ilościach. Sama żyła many jest połączona z piwnicą Wieży Tvardowskich za pomocą podziemnego tunelu przez który przeciągnięte są rury prowadzące do aparatury od skraplania many.

### Karczma "Pod Wieżą"

Gospoda specjalizująca się w goszczeniu przyjezdnych kupców, najemników chroniących karawany czy też po prostu podróżników i turystów. Mimo dość dużego skupienia na obsługiwaniu przyjezdnych karczma "Pod Wieżą" cieszy się też sporą popularnością wśród miejscowych. Jest to przybytek dostępny dla wszystkich stanów i narodowości. Można tu spotkać zarówno zwykłego chłopka pracującego w budowlance, jak i zamożnego kupca z dalekich stron, a nawet od czasu do czasu samego pana Tvardowskiego załatwiającego alkoholowe interesy z właścicielem karczmy. Dereliński mag, imperialny robotnik i ardencki kupiec, przy jednym stole opróżniający flaszeczkę nalewki ziołowej "Homunkuna", nie są tu wcale dziwnym widokiem. Karczmarz tej gospody to człowiek pracowity i przedsiębiorczy a do tego prawdziwy koneser etanolu. Dobrze wykorzystuje wszelkie możliwości rozwoju swego biznesu co procentuje dużymi zyskami, nie jest jednak też sknerą i potrafi dobrze wynagrodzić ciężką pracę swoich bimbrowniczych kontrahentów.

### Świątynia Sevtra i cmentarz

Najważniejszą, obecnie funkcjonującą świątynią w Khazad-Rim jest ta poświęcona bogu śmierci - Sevtrowi. Sevtryci odpowiedzialni są za zajmowanie się zmarłymi. Organizują pogrzeby, zajmują się cmentarzem, dbają by miasto nie musiało się borykać z nieumarłymi. Po bitwie o Khazad-Rim duża część Sevtrytów sama trafiła do swego bóstwa, lecz ci co pozostali przy życiu dalej sumiennie wykonują swoją pracę. Nie w bezpośrednim sąsiedztwie świątyni acz dalej pod jurysdykcją Sevtrytów znajduje się wcześniej wspomniany cmentarz. Nie wyróżniałby się on niczym szczególnym gdyby nie grobowiec Kovalskich zbudowany tu w -500 roku. Spoczywają w nim zwłoki Charlesa I Kovalskiego, Violet Rosalyn Kovalskiej, i popioły spalonego w pożarze lasu Jana Kovalskiego. Według popularnej anegdoty Bastian Arcanus po zorganizowaniu pogrzebu Kowalskich rzekł do Gedeona Tvardowskiego: *"Fajny macie ten cmentarz, taki nie za duży, taki zwyczajny."*.

### Kapliczka na skraju miasta

Mały kościółek ulokowany na przeciwległym skraju miasta względem głównej bramy wjazdowej. Na początku swego istnienia świątynia ta służyła jako miejsce kultu bogini Arkany wyznawanej przez Derelingów. Wraz z napływem ludności imperialnej dawna świątynia Arkany została przerobiona na świątynię Aurelii, gdyż pomoc medyczna jej kultu była bardziej mile widziana przez niemagów żyjących w miasteczku. Z czasem jednak konkurencja ze strony kultu Val'ris sprawiła, że Aurelianie posuneli się do dość drastycznych metod poprawienia swojej konkurencyjności. Nieświadomie zaczęli oddawać cześć Verxinosowi i wykonywać jego plugawą wolę. W końcu wypaczeni przez Verxinosa Aurelianie zostali wybici przez kult krwii który to następnie zajął kaplicę dla siebie. Niestety i kult krwii został wypaczony, tym razem nie przez Verxinosa, a Roth'gaara. Bóg gniewu i zniszczenia chciał zanieczyścić khazad-rimską żyłę many swoją mocą, lecz mu się to nie udało. Wypaczony odłam kultu krwii został pokonany, lecz sama świątynia dalej pozostała spaczona, a w jej podziemiach dalej zalega gęsta maź będąca czystym skondensowanym gniewem Roth'gaara. Owa maź w zetknięciu z dowolną rozumną istotą ma właściwości wypaczające o czym mogła się przekonać dotknięta nią hierofankta Kultu Wilczej Krwii z niedalekiej Lucciny.

## Historia

Od dawna było to jedno z najbardziej wysuniętych na północ derelińskich miasteczek po tej stronie pasma górskiego. Drzewiej była to jedynie wioska w całości zamieszkana przez Derelingów. Jednak jej umiejscowienie sprawiało, że kontakt z imperialnymi plemionami z północy był wręcz nieunikniony. Kolonizacja tej wioski przez północne plemiona nie tylko przyczyniła się do jej rozrostu, ale także spowodowała stopniowe wypieranie ludności derelińskiej i zastępywanie jej imperialną. Można by rzec, że od już bardzo dawna derelińskie i imperialne schematy myślowe ścierały się tu i łączyły w unikatowe koncepty różniące się zarówno od tych panujących w Khazad'Arin jak i tych w reszcie Imperium.

Stopniowo na znaczeniu zyskał ród Tvardowskich wywodzący się z lokalnej, derelińskiej mag'naterii. Tvardowscy o ile byli wybitnymi magami i uczonymi tak nie zawsze dobrze dogadywali się z władzami w Khazad'Arin. Owe różnice zdań znacznie się uwypukliły gdy lokalnie władzę przejął Telesphore Tvardowski, a w stolicy Księstwa Czarnej Róży, po obaleniu monarchy, zapanowały rządy WRACA. Telesphore często krytykował Błękitną Cytadelę i ich podejście do edukacji. Słynne stały się jego prześmiewcze tyrady na temat punkcików za egzaminy magiczne, tudzież śpiewny niczym na aureliańskiej mszy okrzyk "podstawa proograamoowaa". To właśnie Telesphore wymyślił nazwę Khazad-Rim będącą parodią nazwy Khazad'Arin. W języku derelińskim zarówno "arin" jak i "rim" znaczą to samo - dom, tyle że o ile w przypadku stolicy magów jest to dom jako koncept tak w przypadku włości Tvardowskiego jest to dom jako budynek. Z uwagi na starania Telesphore'a dawna nazwa Khazad-Rim nie jest dziś znana. Na wszystkich mapach zawierujących to miasteczko figuruje już ono pod obecną nazwą.

Z czasem zniesmaczony radą arcymagów Telesphore, korzystając ze sprzyjającej koniunktury politycznej, postanowił raz a dobrze oderwać Khazad-Rim od Księstwa Czarnej Róży poprzez złożenie hołdu lennego księciowi Rudolfowi von Lauftowi z Księstwa Wilka. Dzięki wsparciu Charlesa I Kovalskiego do Księstwa Wilka zostało włączone także Khazad-Morgulis, a wkrótce do secesjonistów dołączyło także Khazad-Thelnai. Tereny te potocznie nazywane północną Derelingią stały się obszarem spornym między Księstwem Wilka a Czarnej Róży.

W czasach wojny domowej w Księstwie Wilka rządzone przez Telesphore'a Khazad-Rim stało się jednym z ważniejszych ośrodków lojalistów księcia Karla. Miasto mimo wojny radziło sobie dość dobrze, a jego umiejscowienie przy ważnym szlaku handlowym łączącym Księstwo Wilka z południem Imperium przynosiło zyski nawet w trakcie konfliktu. Wtedy też zmarł Telesphore Tvardowski i na czas reszty wojny domowej zwierzchnictwo nad Khazad-Rim, przynajmniej oficjalnie, przeszło na księcia.

Po tym jak problem z pretendentem został rozwiązany, Khazad-Rim zostało nadane przybranemu synowi Telesphore'a - Gedeonowi Tvardowskiemu. Gedeon był homunculusem stworzonym przez Telesphore'a, jednak mimo tego widać było, że światopoglądowo jest bardzo podobny to swego twórcy. Kontynuował on zarówno politykę wierności wobec księcia jak i ambicje grania na nosie radzie arcymagów. Wspierał lokalne przedsiębiorstwa i ekipy budowlane.

W wyniku pewnych eksperymentów magicznych prowadzonych przez ucznia Gedeona - Montdreadta von Baummarder, przy Wieży Tvardowskich otworzył się lej w ziemi z którego zaczęła wypływać mana. W miejscu tej nowopowstałej żyły many, z uwagi na duże skupisko energii, pioruny i błyskawice tworzą kształt drzewa. Fenomen ten miejscowi nazywają Grzmiącym Modrzewiem. Żyła many otworzyła dla miasta nowe możliwości rozwoju. Khazad-Rim stało się drugim Khazad'Arin nie tylko z nazwy.

W przedzimiu -500 roku do Khazad-Rim zawitał nowo zrodzony na ten świat bóg gniewu i destrukcji - Roth'gaar. Wraz ze swoimi kultystami przy pomocy świętego kielicha kultu krwii próbował zanieczyścić lokalną żyłę many. Na szczęście jego próby zostały udaremnione w trakcie bitwy o Khazad-Rim w której Gedeon Tvardowski wraz z margrabią Kazimierzem Gostycki, hierofantką Kunegundą van Bleitenhoff, Dominusem Młodszym i innymi zacnymi, praworządnymi personami pokonał owe bóstwo chaosu. Ponadto by uchronić żyłę many przed zanieczyszczeniem, dzięki mocy Grzmiącego Modrzewia, wokół Khazad-Rim powstała bariera powstrzymująca siły Roth'gaara przed wtargnięciem do miasta.