Elle B'eanshie

## Przyjaciele

Tuathe B'eanshie, Elias Méadbh

**Elle B'eanshie -** wiedźminka elfiego pochodzenia. Ukończyła szkolenie w Wiedźmińskiej Szkole Cechu Niedźwiedzia, której przewodziła potem przez piętnaście lat. Obecnie mieszka w Brokilonie.

## Wygląd

Elle jest wysoką dziewczyną o bardzo jasnej cerze. Ma długie, czarne włosy i błękitnoszare oczy. Cechą charakterystyczną w jej wyglądzie jest to, że posiada kły znacznie krótsze od przeciętnego człowieka (zawdzięcza to swojemu elfiemu pochodzeniu). Ubiera się przeważnie w jasnoszarą tunikę i obcisłe, granatowe spodnie. Nie nosi pełnej zbroi, co najwyżej metalowy napierśnik. Przy pasie trzyma swój miecz, a w cholewie - sztylet. Zakłada wysokie, skórzane buty. Na szyi ma medalion z wizerunkiem paszczy niedźwiedzia.

## Etymologia

Imię dziewczyny, *Elle*, oznacza olchę, natomiast jej nazwisko - *B'eanshie* - zjawę. Całość można więc przetłumaczyć jako *Olchową zjawę* lub *Zjawę z olchowego lasu*. Bardziej prawdopodobna jest ta druga opcja.

## Biografia

### Wczesne życie

Elle przychodzi na świat w Mariborze, jako córka żyjącej tam rodziny elfów. Jest odcięta od świata swojej rasy, ponieważ jej ojciec został wygnany z elfiej społeczności za poślubienie dziewczyny będącej w połowie człowiekiem. Razem z Elle przychodzi na świat jej młodsza siostra Laura. Od małego dziewczynka najlepiej dogaduje się z mieszkającym niedaleko Tuathem B'eanshie, swoim kuzynem. Kiedy wychodzi na jaw, że Laura ma zdolności magiczne i zostanie uczennicą czarodziejki Triss Merigold, rodzice zaczynają faworyzować młodszą córkę, a Elle i Tuathe zostają oddani na wychowanie do Wiedźmińskiej Szkoły Cechu Niedźwiedzia. Jako jedynym z dziesięciorga dzieci udaje im się prztrwać mutację i Próby Traw. W wieku ośmiu lat rozpoczynają szkolenie.

### Nauka w Wiedźmińskiej Szkole Cechu Niedźwiedzia

Głównym nauczycielem dziewczynki jest Elias Méadbh, przywódca szkoły. Specjalnością Elle okazuje się strzelanie z kuszy z ukrycia. Ponieważ cechuje ją wyjątkowa finezja w broni, przylega do niej przydomek Finta. Dwa lata później do warowni przybywa nowy uczeń: Maxim de Lettenhove. Zaczyna rwalizować z dwojgiem kuzynów o wyniki w nauce walki, okazuje się jednak słabszy id nich pod większością względów. W wieku czternastu lat Elle odkrywa w sobie talent do sporządzania eliksirów. Ponieważ Maxim okazuje się mieć podobne zainteresowania, rywalizacja między młodymi wiedźminami nieco słabnie. Dziewczyna spędza w Wiedźmińskiej Szkole Cechu Niedźwiedzia jeszcze dwa lata, po czym zostaje wypuszczona na szlak.

### Na szlaku

Pierwszym potworem, którego zabija, jest żyjący w lesie skolopendroform, pokonany wspólnie z kuzynem. Większą część roku spędza w rodzinnej Temerii, wykonując niedrogie zlecenia. Przyjmuje również bardziej skomplikowane misje, takie jak ukatrupienie żyjącego w okolicach Anchoru bazyliszka. Na zimę wraca do Haern Caduch - siedliszcza wiedźminów z jej cechu. Tam poznaje Coëna z Poviss, z którym się zaprzyjaźnia. Zostaje również nauczycielką młodego adepta o imieniu Adalbertus. Szkoli go przez zimę i część wiosny, po czym ponownie wyrusza na szlak. W drodze do Cintry napotyka grupę awanturników i dezerterów atakujących Brokilon i mordujących dziwożony. Dziewczyna staje po stronie driad, czym zaskarbia sobie ich ograniczone zaufanie. Po tym wydarzeniu rusza do Cintry, gdzie przez dwa lata pozostaje w służbie u królowej Calanthe. Następnie wyjeżdża do Mariboru, by spotkać się ze swoją siostrą Laurą. Początkowo wiedźminka i czarodziejka są do siebie przyjaźnie nastawione, dopóki Elle nie dowiaduje się, że jej siostra na rozkaz króla Foltesta szpieguje i morduje elfów (ich rodzinne plemię). Oburzona Elle natychmiast wyjeżdża, po drodze wstępując do Triss Merigold po zioła potrzebne w Haern Caduch.

### Przywódczyni Haern Caduch

Jesienią po raz pierwszy od trzech lat dziewczyna odwiedza wiedźmińskie siedliszcze, gdzie jest świadkiem śmierci Eliasa Méadbh. Obejmuje po nim funkcję przywódcy Wiedźmińskiej Szkoły Cechu Niedźwiedzia. Zimę spędza razem z kuzynem i Adalbertusem w warowni. W styczniu, podczas polowania, razem z Tuathem spotykają w lesie elfie rodzeństwo około trzynastoletnich dzieci - chłopaka i dziewczyny. Zabierają je do Haern Caduch i udzielają im schronienia. Okazuje się, że Irtie i Varus zostali wygnani z plemienia za zdradę ich ojca, który szpiegował elfy na rzecz ludzi. Elle i Tuathowi bardzo przypomina to ich własną historię, więc pozwalają dwojgu rodzeństwa zostać w warowni. Varus, który chce zostać wiedźminem, nie przechodzi Próby Traw i umiera. Irtie, jak się okazuje, zupełnie nie interesuje się wiedźmińskim fachem, nie zna się również na eliksirach i nie ma zdolności czarodziejki. Ostatecznie dziewczynka zgadza się zostać driadą i Elle przekazuje ją Srebrnookiej Eithne.

### Wojna z Nilfgaardem

Na początku wojny z Nilfgaardem Elle i Adalbertus razem z czarodziejami walczą pod wzgórzami Sodden. Dziewczyna jest świadkiem śmierci towarzysza. Po bitwie zajmuje się udzielaniem pomocy rannym, a następnie wraca do Haern Caduch. Tam zastaje swojego kuzyna Tuathe, trenującego z nieznaną jej dziewczynką. Szybko okazało się, że mała nazywa się Riana i jest córką Laury B'eanshie. Szkolą ją przez jakiś czas, ukrywając się w warowni, ale potem Elle postanawia bardziej zaangażować się w wojnę. Wstępuje do partyzanckiej armii królowej Meve, gdzie walczy przez dłuższy czas. 31 sierpnia 1267 bierze udział w bitwie o most na Jarudze, gdzie spotyka wiedźmina Geralta i jego kompanię. Podczas wspólnej wędrówki obu drużyn zaprzyjaźnia się z Jaskrem i Milvą. Po rozstaniu z drużyną wiedźmina odjeżdża do Temerii, aby walczyć w tamtejszej armii. Jest bardzo zdziwiona, kiedy spotyka tam Tuatha i Rianę. Tuathe, jak się okazuje, zaczął pracować w wojskowym wywiadzie, a Riana jest sanitariuszką. Wszyscy troje biorą udział w bitwie nad Brenną. Elle walczy wówczas ramię w ramię z Coënem z Poviss. Po tym, jak mężczyzna zostaje zraniony, dziewczyna jest ostatnią osobą, która rozmawia z nim przed śmiercią. Po zakończeniu wojny wraca z powrotem do Haern Caduch, gdzie nadal przewodzi Wiedźmińskiej Szkole Cechu Niedźwiedzia.

### Późniejsze życie

Latem wyrusza na szlak, a na zimę wyjeżdża na Wyspy Skellige. Spędza tam rok, zabijając dla jarla morskie potwory. Następnie odwiedza grób siostry w Mariborze. Spotyka Triss Merigold, u której zatrzymuje się na dłuższy czas. Razem eksperymentują z magią i zaklęciami, co doprowadza do wynalezienia nowego znaku: Znaku Gynvalu (powodującego zamarzanie cieczy). Elle wraca do warowni, w której spędza kilka lat na szkoleniu coraz to nowych wiedźminów. W wieku trzydziestu ośmiu lat postanawia sprawdzić, jak radzi sobie Irtie, wobec tego wyjeżdża do Brokilonu. Obecnie wciąż tam przebywa, chociaż niedługo zamierza przyjechać z powrotem do Haern Caduch.

## Ciekawostki

* Często zwraca się do Riany jej drugim imieniem (Irmgard)
* Kiedy wykonuje Znak Gaath, jej drogowskaz ma kolor błękitny, a ozdobiony jest morskimi falami.