Krucjata na Bosję

## Tło konfliktu:

Przyczyną konfliktu było zamordowanie, w dniu 11 listopada 1204 roku, grupy Chrystianistycznych misjonarzy. Zostali oni powieszeni przez Bosyjczyków po próbie przekroczenia granicy begnamsko - bosyjskiej. Ich dokładna liczba nie jest znana, źródła bartolandzkie szacują ją na 400, zaś begnamskie na przynajmniej 800. Bosja zaprzecza tym informacjom, natomiast nie podaje żadnych konkretnych danych. W odpowiedzi na zbrodnię, pież Chykstus I zażądał od Bosji zapłaty 50, a po negocjacjach 20 wozów złota, grożąc krucjatą. Bosyjczycy odrzucili żdania Christovii i rozpoczęli przygotowania do walki. Po stronie pieża opowiedziały się Konfederacja oraz Begnamskie Cesarstwo Kongresowe. Wsparcia Bosji udzieliły wszystkie państwa Układu Północnego (z wyjątkiem Begnamu), gotowość do pomocy zadeklarowało także Imperium Ekolandzkie. Pozostałe kraje zachowały neutralność.

## Początek wojny:

W dniu 29 listopada 1204 roku z terenów Konfederacji wyruszyła na Bosję I Krucjata. Mimo deklarowanego poparcia dla sprawy i udziału w wyprawie wojsk begnamskich,Cesarz Begnamu nie pozwolił na przejście armii przez swoje tereny. Decyzja ta znacznie ułatwiła obronę Bosji, ze względu na znaczne zmniejszenie zagrożonego odcinka granicy.

1 grudnia całe dowództwo nad armią krzyżowców przeszło w ręce Begnamu. Wkrótce po tym rozpoczął się rozejm związany z obchodami Święta Noceli i wspólnym świętowaniem wrogich stron. W międzyczasie potajemnie pozycję na północy zajęła licząca około 22 tysięcy ludzi Armia UP pod dowództwem Sefa Tabarnoka. W tym samym czasie bosyjscy Strzelcy szykowali na granicach pułapki, a Edger von Haafingar przygotowywał swoje stacjonujące w Ezuron wojska do walki. 2 grudnia spokój zmąciła informacja o porwaniu Pieża, jednak mimo tego aż do 12 grudnia trwał rozejm. Pod nieobecność pieża władzę w Christovii przejęła Rada Papieska.

## Wznowienie walk:

Pierwsze bardziej znaczące starcia rozpoczęły się 15 grudnia, kiedy to maszerująca na stolicę Bosji armia Konfederancko-Begnamska wpadła w przygotowane przez Strzelców zasadzki. Wojska bosyjskie wysłały gońca, który mimo pościgu zdołał dotrzeć do Ezuron i powiadomić o bitwie von Haafingara. W tym czasie Tabarnok ze swoją armią zajął pozycję do ataku na tyłach wroga, cały czas pozostając niezauważony. Krzyżowcy po początkowym przełamaniu granicy rozpoczęli palenie i plądrowanie wsi. Z Ezuron wyruszyła na granicę odsiecz pod dowództwem samego von Haafingara. Posiłki przybyły 18 grudnia i uderzyły na najeźdźców, rozpoczynając tym samym największą bitwę w dotychczasowych dziejach świata.

## Bitwa pod Nascūn:

W początkowej fazie bitwy wojska Bosyjskie wpierane przez niewielkie oddziały Państwa zwarły się w strefie granicznej z siłami Krzyżowców. Wkrótce armia begnamsko-konfederancka została zmuszona do wycofania się. Przebiegający pod ciągłym ostrzałem odwrót wiązał się z dość poważnymi stratami, jednak walka wciąż nie była jeszcze rozstrzygnięta.

Ostatecznie szalę zwycięstwa przechyliło dopiero uderzenie wojsk Sefa Tabaroka. Szarża 5000 elitarnej jazdy rozbiła szyki przeciwnika, a 17 tysięcy piechoty pozwoliło zamknąć wroga w kotle. Otoczenie Krzyżowcy zaczęli panikować. Doszło nawet do walk miedzy Begnamczykami a Konfederantczykami. Jedynym zorganizowanym działaniem była próba wyrwania się z okrążenia przez grupę żołnierzy. Mimo olbrzymiej odwagi i poświęcenia walczących nie powiodła się ona. 20 grudnia zawarty został rozejm i rozpoczęto rokowania pokojowe.

## Pokój:

Po długich negocjacjach 6 stycznia 1205 roku zawarty został układ pokojowy. Na jego mocy żołnierze Konfederacji zostają wypuszczeni z kotła po uprzednim rozbrojeniu. Dodatkowo przegrani zostają zobowiązani do zapłacenia zwycięzcom reparacji, a Konfederacja dodatkowo do ograniczenia armii. Zostaje także zwarty pokój na 10 lat. Podczas rozmów okazało się także, że pież został stracony w bosyjskim więzieniu. Jego ciało zostało zwrócone Christovii. W ramach zemsty cesarz bosyjski zginął z ręki Christovskiego zamachowca.

Warunki pokoju jednak ostatecznie nigdy nie weszły w życie w całości. Mimo zwolnienia jeńców i zapłacenia reparacji, Konfederacja odmówiła ograniczenia siły militarnej. Wobec braku możliwości wyegzekwowania postanowień, w roku 1206 doszło do renegocjacji warunków pokoju. Ostatecznie 15 października tego roku został zawarty traktat między Konfederacją a Państwem, na mocy którego Konfederacja została zwolniona z obowiązku rozbrojenia się w zamian za wyższe reparacje. Dodatkowo jako gwarancję pokoju zdecydowano się na wysłaniu królewskich synów na dwory drugiej ze stron.

## Skutki:

Podstawowym skutkiem wojny było zachowanie przez Bosję niepodległości. Dodatkowo wojna wiązała się z licznymi stratami zaangażowanych w nią państw. Największe poniosła Konfederacja, która mimo uniknięcia traktatu rozbrojeniowego i tak nigdy nie wróciła do dawnej potęgi. Kolejnym istotnym skutkiem była śmierć przywódców dwóch państw - pieża i cesarza bosyjskiego.

Mimo tak dużego konfliktu, pokój zawarty po wojnie przetrwał do współczesności.