Wielki Kryzys Aberheimski

### Główni uczestnicy

Wulf syn Wulfera, Gutti Guttson, Bobunga, Emanuelle Krieglieben, Drak von Drakenhaus, Korok

### Przyczyny

Udany zamach na księcia Wulfa podczas rutynowej inspekcji Królewskiej Wieży, wcześniej zawiązany spisek Opozycji Wschodniej

### Skutki

Wojna domowa, zniszczenie aberheim w wyniku otworzenia bram osnowy przez Koroka

**Wielki Kryzys Aberheimski** — przewrót o charakterze politycznym zapoczątkowany wiosną 2524 r. według starej rachuby, według Kalendarza Oberzoeskiego 220 r.

### Przebieg Kryzysu

W początkach roku 220, książę Wulf dokonywał osobiście rutynowej inspekcji najważniejszego fortu północnej granicy, strzegącego przejścia do ziem północnych. Przypadkowo dokonano kastracji jego wierzchowca, a jądra ogiera zostały przyrządzone jako element obiadu. Posiłek został skropiony potem (prawdopodobnie chorego) niziołka, co wywołało zatrucie pokarmowe. Gdy książę dowiedział się o wydarzeniach zaszłych w stajni, zszedł na zawał.

Gdy informacje o śmierci księcia dotarły do Aberheim, zawiązany wcześniej spisek Opozycji Wschodniej, został wdrożony w życie. Planowano bezpośrednie przejęcie władzy przez ród Krieglieben. W tym samym momencie nieświadoma układów rada miasta ogłosiła wybory, mając zdecydowaną większość w radzie książęcej i mogąc samodzielnie zmieniać prawo. W ciągu kilku dni zmieniono ustrój na republikański oraz osadzono na tronie Dożę Guttsona.

W reakcji na całkowitą zmianę praw oraz umniejszenie roli arystokracji, Drak, znany jako lojalista wobec zmarłego księcia Wulfa, dołączył do Opozycji Wschodniej, łącząc siły z przewodzącą jej Emanuelle Krieglieben. W kilka godzin zorganizowano armię złożoną z pierwszego i drugiego rzutu stanowiącą podstawę sił zbrojnych Marchii Wschodniej. W pierwszej kolejności zajęto ościenne wsie należące do mniej znacznych rodów, po czym ruszono w stronę Aberheim.

W pierwszym dniu oblężenia założono warowny obóz w rejonie Bagien Aber, gdzie połączyły się armie Marchii Wschodniej oraz Hrabstwa Drakenhausu. Po krótkim czasie przybyła również armia najemna złożona z pieszej zbieraniny z ziem położonych bardziej na wschód.

Oblegający, zdecydowali się na szybki szturm przy użyciu dość licznych bombard i moździerzy. Decyzja dowództwa była poparta kilkoma czynnikami: brak złota na opłacenie żołdów, obozowanie na mokradłach oraz przytłaczająca przewaga liczebna. Podczas szturmu w wyniku bliżej nieokreślonych zjawisk o magicznej genezie, doszło do całkowitego zawalenia zamku stanowiącego punkt dowodzenia obroną. W niewielkim odstępie czasowym nad miastem pojawiła się magiczna bariera, powodująca że wszyscy wewnątrz niej zamknięci zostali objęci szałem. Martwi żołnierze i cywile zmieniali się w nieumarłe upiory. Część nich tworzyła autonomiczne oddziały.

W walkach brały udział również bojówki Bobungi, przyczyny pozostają nieznane. Zdaje się, że wspomagały oblegających, oraz otworzyli im bramy miasta. Prawdopodobnie to oni również odpowiadali za rozgłaszanie sfalsyfikowanej informacji o śmierci doży.

Bariera utrzymywała się do końca lata 220r. Grupa magów Nowego Oberzoeku rytualnie odczarowała okolicę. W towarzystwie tych zdarzeń miała miejsce śmierć Barona Buttona z rąk upiorów, które zapuszczały się na tereny coraz dalsze od Aberheim, zagrażając ościennym prowincjom. Po upadku bariery powróciło (do życia?) większość ludności zaginionej podczas krysysu.

### Zdarzenia Powiązane

Na kilka godzin przed zniszczeniem bariery ogłoszono śmierć Baronowej Krieglieben. Za zamachem stać miało kilku tajemniczych cyrkowców.

### Kontrowersje

Nierozwiązana pozostaje kwestia dokładnej przyczyny powstania bariery i z czym ją wiązać. Również kwestią sporną pozostaje władza w Aberheim.