Baśń z Tęczowej Polany

Czwórka bohaterów wybudziła się z długiego snu, w zupełnie nieznanym im miejscu pokrytym piękną, zieloną trawą. Nad nimi początek miała tęcza prowadzącą za horyzont. Pierwszy z herosów postanowił wytężyć wzrok aby się rozejrzeć, lecz wypadły mu gałki oczne i został ślepcem. Trzeci wojak został zaatakowany przez Drugiego, w wyniku czego poniósł śmierć. Postanowił jednak zmartwychwstać w swoim poniszczonym już ciele, niestety, zmarł po raz drugi, chwilę po powrocie do niego. Czwarty bohater zapadł w śpiączkę.

Po niedługiej chwili ślepiec urwał przyrodzenie drugiemu herosowi, gdy po omacku, nieudolnie usiłował znaleźć jakiś punkt. Po szybkiej i bezbolesnej utracie przyrodzenia, eunuch uklęknął i zaczął obwiniać boga o swój los.

Trzeciemu członkowi drużyny udało się odrodzić pod postacią konika polnego.  Wskakując na załamanego eunucha, postanowił go ugryźć, lecz ten nawet tego nie poczuł. Podczas śpiączki, czwartemu towarzyszowi zaczęły śnić się koszmary, dotyczące masowych gwałtów na jego osobie oraz bycia środkową personą ludzkiej stonogi. Ślepiec po wcześniejszym rozkopaniu ziemi i napiciu się błota, potknął się i uderzył głową w ziemię, dzięki czemu otrzymał dziwną umiejętność "wzroku". Następnie prowadzony przez tęczę, postanowił dotrzeć do jej końca.

Eunuch wystrzelił z palca konika polnego w kierunku końca tęczy - doleciał on do jej końca, gdzie spotkał dziwnego gnoma w zielonym cylindrze i kubraczku tego samego koloru. Po krótkiej chwili "ślepiec" dołączył do niego. W międzyczasie z ziemi wyłonił się sympatyczny dżdżownikot, który postanowił wesprzeć drużynę w realizacji ich celu, jakim było odkrycie  tajemnicy końca tęczy. Eunuch postanowił zemścić się na osobie, która pozbawiła go najważniejszej części ciała, więc udał się za "ślepcem". Dżdżownikot postanowił również popełznąć za nimi, lecz wcześniej musiał przepełznąć przez śpioszka. Gdy wpełzł na niego, śpioszek wybudził się ze śpiączki i postanowił - przez traumę spowodowaną makabrycznymi koszmarami-  zmiażdżyć go w dłoniach. Zwinnej istocie udało się jednakże uniknąć śmierci z jego rąk i dotarł bezproblemowo do reszty grupy. Śpioszek postanowił pobiec za nim.

Gdy wszyscy zebrali się razem, spostrzegli jak mały konik polny wskakuje na gnoma. Następnie karzeł zmiażdżył w dłoniach biednego insekta, po czym wytarł jego resztki swój o kubraczek. Drużyna postanowiła porozmawiać z gnomem, w celu wyciągnięcia z niego informacji. Nie było to wyszukanie trudne zadanie, gdyż gnom inteligencją nie grzeszył i praktycznie sam wszystko wygadał. Pod koniec rozmowy jednak strażnik tęczy zauważył swoją głupotę - wydał tajemnicę skarbu- i zdecydował zabić bohaterów za to, że tak go "upokorzyli" - zamienił się w ogromnego demona ze skrzydłami.

Eunuch próbójąc zrobić cokolwiek przywołał demona Paradontaxa -  patrona dresów, który był bratankiem Elektroluxa. Paradontax z łatwością odciął demonowi skrzydła oraz żuchwę. Wykorzystując dekoncentrację Demono-gnoma  dżdżownikot miał szansę wślizgnąć się mu do odbytu i dotrzeć do samego mózgu (a raczej przestrzeni gdzie się kiedyś znajdował), tym samym przejmując kontrolę nad wrogiem. Paradontax nie wiedząc, że w głowie przeciwnika znajduje się ich sojusznik, odciął mu głowę; na szczęście jednak dżdżownikotowi udało się uniknąć obrażeń. Po zakończonej bitwie śpioszek  zdradził ukochany klub Paradontaxa i zaatakował go, lecz został z łatwością ogłuszony przez demona. W tym samym czasie dusza konika polnego przekroczyła granicę trzeciej sfery, rozmywając się w czwartej, a następnie całkowicie tracąc świadomość. Przed totalnym zniknięciem udało mu się jeszcze zobaczyć dziwny błysk światła.

Eunuch pożegnał się z Paradontaxem i podziękował mu za służbę.  Dręczony wyrzutami sumienia- spowodowanymi zamordowaniem towarzysza na początku przygody-postanowił odprawić niebezpieczny rytuał odrodzenia jego duszy we własnym ciele. Po zebraniu odpowiednich składników dusza konika polnego odrodziła się w nim, kontrolując całą prawą stronę jego ciała. Reszta bohaterów postanowiła wykopać dziurę w miejscu gdzie tęcza się kończyła  oraz przeszukać ciało demona. Na szyi demono-gnoma znaleźli klucz, natomiast w dziurze skrzynię zapieczętowaną dziwną magią. Prawa strona eunucha postanowiła otworzyć skrzynię bez korzystania z klucza, co skończyło się tragiczną utratą ręki. Po chwili do skrzyni podszedł "ślepiec" i przekazał klucz dżdżownikotowi, który wyszedł z odciętej głowy demono-gnoma. W momencie wetknięcia klucza do dziurki wszyscy bohaterowie doznali wizji. w Przemawiała w niej do nich piękna kobieta, mówiąca, że w skrzyni znajduje się wiedza, która jest w stanie zapewnić potęgę, władzę nad światem, wyleczyć wszelkie choroby oraz zapewnić nieśmiertelność. Ostrzegła ich jednak mówiąc : "skorzystanie z tej wiedzy wiąże się z niewyobrażalnie wielką odpowiedzialnością". Po tych słowach dżdżownikot przekręcił klucz pyszczkiem i otworzył skrzynię. Gdy zerkał do niej, wszystkich bohaterów oślepiło dziwne białe światło, to samo, które wcześniej widział trzeci bohater.

Gdy światło zgasło, wyłonił się obraz małego, tymczasowego obozowiska w spokojnym lasie na terenach Normiki. Okazało się, że cała ta historia była wizją, spowodowaną długotrwałym paleniem bagiennego ziela przez Zjaranych Trubadurów. Trubadurzy postanowili ją spisać jako baśń i rozpowszechnić na całym świecie, co przyniosło im sławę w niespełna rok od jej opublikowania. Baśń została zakończona morałem: "gdy odnajdziesz to czego szukasz, nie zawsze jest to tym czego się spodziewasz".