Irkuck

## Flaga

**Irkuck**, właściwie **Irkutsk** - stolica Mongolii oraz największe i pierwsze w historii miasto powstałe wzdłuż brzegu Bajkału. Założone zostało w listopadzie 2018 roku, przez polsko-pruskich kolonizatorów którzy postanowili osiedlić się u ujścia rzeki Angary. Jego założycielami i tym samym pierwszymi obywatelami byli Dgzee oraz kuba03082004, którzy po wycięciu części przybrzeżnego lasu wybudowali tam proste drewniane konstrukcje i utworzyli niewielkie pole uprawne.

## Warunki przyrodnicze

Irkuck położony jest na terenach rozprzestrzeniającej się na większość regionu tajdze, porośniętej w głównej mierze drzewami świerku, oraz w mniejszej ilości brzozy i dębu. Leży on w miejscu ujścia rzeki Angary, która w wyniku szybkiej industrializacji i ekspansji miasta, została całkowicie odcięta od Bajkału, a w konsekwencji jej południowa część nie przetrwała do dnia dzisiejszego. Taki stan rzeczy wynikał bezpośrednio z ingerencji mongolskich osadników w strukturę rzeki, oraz rozbudowie budynków i infrastruktury. Irkuck jest również najbardziej rozwiniętym miastem położonym u wybrzeży Bajkału.

## Historia

### Okres przedirkucki

Początków i przyczyn powstania Irkucka, należy doszukiwać się w konflikcie polsko-pruskim, oraz rządach Mlecza, który sprawował wówczas władze nad Królestwem Polski. Był on otwarcie negatywnie nastawiony do jednego z przyszłych kolonizatorów, a jego obecność i rezydentura w królestwie nie podobała się królowi, który zagroził ówczesnemu prezydentowi Warszawy, że ten zostanie obarczony sankcjami, jeśli nie wygna nieprzychylnego mu Dgzee z miasta.

Kilka dni po tych wydarzeniach, Bartek, który był wówczas właścicielem Warszawy, postanowił razem z Dgzee opuścić Polskę, w celu założenia kolonii w afryce północnej. Plan ten jednak okazał się fiaskiem, w wyniku czego ich drogi się rozeszły, a Bartek powrócił do kraju.

Wkrótce, podróżujący wraz z jego towarzyszem Kubą03082004, otrzymał propozycje od Króla Prus, który zaoferował im zamieszkanie w Królewcu, mieście położonym około 200 kratek od ówczesnej granicy polsko-pruskiej. Po krótkim czasie zgodzili się oni na otrzymanie obywatelstwa Pruskiego, mimo tego że państwo pruskie toczyło w tym czasie wojnę z polską, w której brali oni czynny udział. Byli odpowiedzialni między innymi za atak i zniszczenie półwyspu Helskiego, oraz kilku graniczących z Gdańskiem (ówczesną stolicą polski i miejscem rezydencji Mlecza) monumentów. U boku innych pruskich wojowników stoczyli również kilka starć w obronie Konigsberga i innych włości należących do Prus, między innymi z Mleczem podczas oblężenia Królewca, oraz ze Snowyy\_b, który czynnie przeprowadzał ataki na pruską infrastrukturę.

W tymże okresie została założona pierwsza osada należąca do przyszłych kolonizatorów Bajkalskich. We współpracy z resztą obywateli prus, na terenie województwa warmińsko-mazurskiego, powstał Sensburg. Nie istnieją dzisiaj jednak żadne namacalne dowody które mogły by potwierdzać jego istnienie, ponieważ składał się on tylko z jednego prostego budynku, a opuszczony został około 2 dni od jego założenia.

W wyniku niskiej aktywności obywateli państwa Pruskiego, Dgzee wraz z Kubą opuścili je, a ono samo zostało pewien czas później upadło.

U początków wędrówki przez Azję, która musiała zostać odbyta by dotrzeć na tereny okolic Bajkału, kolonizatorzy zatrzymali się w niedawno powstałym Białymstoku, który niejednokrotnie w przyszłości stanowił swoistą bazę wypadową dla polaków mieszkających w Azji.

### Okres złotej ery

Kolonizatorzy, odbywając wędrówkę transsyberyjską, brali pod uwagę kilka potencjalnych miejsc w których mogła by powstać polska kolonia syberyjska. Rozważane były między innymi takie miasta jak Tobolsk, czy Nowosybirsk, bądź też jedno z miast położonych na terenach Kamczatki lub Jakucji, jednak ostatecznie decyzja padła na leżący nad jeziorem bajkalskim Irkuck. Decyzja ta poparta była wieloma argumentami, między innymi łatwością w przystosowaniu terenu pod budowę i wygładzenia go, a także możliwość przejęcia hegemonii nad terytorium Syberii północnej, oraz Mongolii.

Irkuck ostatecznie założony został prawdopodobnie w drugiej części listopada 2018 roku. Miasto rozwijało się w zrównoważonym tempie, a jako pierwsze wybudowane zostały proste drewniane chaty, oraz założono pierwszą, niewielką farmę, która obsiewana była nasionami zborza, z którego natomiast wytwarzano prowiant. Mimo obiektywnie i w praktyce małej ilości pozyskiwanych plonów, całkowicie wystarczały one by zaspokoić potrzeby osadników.

Tereny obfite w różnych gatunków drzewa i zwierzęta, szybko zaczęły dostarczać znaczne pokłady dóbr, co przyczyniło się do wybudowania obór, a wkrótce kolonistą udało się otrzymać i rozmnożyć wszystkie możliwe wówczas gatunki zwierząt hodowlanych. Populacja Irkucka sięgnęła w tym okresie również ilości 5 osadników, dzięki czemu miasto mogło pozwolić sobie na sporą ekspansje terytorialną.

Wybudowano także wtedy wiele nowych budynków, między innymi kuźnie, przepalarnie, bank czy ratusz. Powstał też wtedy główny plac miejski, oraz pomnik, który w lekko zmienionej formie, jako jeden z nielicznych obiektów przetrwał do dnia dzisiejszego.

U schyłku złotej ery, zaczęły powstawać również pierwsze małe osady w okolicach Bajkału, między innymi North Heaven, z którymi Irkuck wszedł swego czasu w konflikt, jednak został on załagodzony w wyniku działań dyplomatycznych Kuby03082004, oraz potwierdzenia lojalności nowej osady wobec planów "Księstwa Syberyjskiego", tak jak określali ich formacje obywatele Irkucka.

Miał wtedy również miejsce niepisany cichy konflikt z Rosją sowiecką, której rzekomy działacz pojawił się w okolicach Bajkału, i założył tam bazę wypadową. Nigdy nie potwierdziły się teorie, że rząd sowiecki wiedział o całym zajściu, natomiast fakt obecności jednego z sowieckich graczy w okolicach jeziora, i założenia przez niego bazy, jest autentyczny i rzeczywiście miał miejsce.

### Okres Darkhan

W wyniku zaniedbania miasta przez zarząd i władce, oraz jego ich mierną aktywność, miasto popadło w ruinę, a jego właściciel dowiedział się o tym dopiero jakiś czas po fakcie. Około pół roku od upadku Irkucka, krążyła teoria że miasto zostało wyprzedane przez jednego z jego obywateli, Maksea, jednak po tym czasie tytularny Kniaź Irkucka Dgzee, oficjalnie potwierdził jego niewinność w tej sprawie, ze względu na brak logicznych argumentów które mogły by poprzeć tą tezę, oraz kilka mocnych dowodów na brak udziału Maksea w tej sprawie.

Niedługi czas po upadku Irkucka, na tereny istniejącego niegdyś miasta przybyli Mongolscy osadnicy, na czele z EternalFlavourem i DoctorSnakesem, którzy założyli na nich mongolską osadę Darkhan, która wkrótce stałą się stolicą państwa Mongolskiego. Dowiedziawszy się o tym fakcie byli właściciele, udali się w drogę powrotną do Polski, którą rządził wówczas POGKPP, więc mogli bezpiecznie się tam osiedlić, zakładając istniejące zaledwie jeden dzień miasto Kartuzy.

W tym czasie, Irkuck został w dużym stopniu zindustrializowany. Praktycznie każdy budynek wybudowany przez polskich kolonistów został przebudowany lub zrównany z ziemią, powstały 2 ogromne magazyny, a ratusz został przebudowany na wielki pałac w którym uważa się, że były przeprowadzane mongolskie narady i spotkania. W oparciu o podział pracy mieszkańców Irkucka, i Darkhanu, z historycznego punktu widzenia powstał podział na starówkę, oraz dwie Mongolskie dzielnice zbudowane w większości już po upadku polskiego miasta.

Mongołowie, ukończyli również budowę wielkiego muru, którego zasięg obejmował całe miasto, oraz przebudowali stary drewniany port, na kamienny, szczegółowo ozdobiony oraz znacznie większy niż jego poprzednik. Ustawiono wtedy również pierwszy rozwinięty stół do zaklinania, który zlokalizowany był w piwnicach wybudowanych pod fundamentami istniejącej niegdyś kuźni.

Kres okresu Darkhan nadszedł w momencie gdy już drugi właściciel miasta postanowił opuścić tereny nadbajkalskie, a mongolscy obywatele miasta, zaczęli wykazywać zobojętnienie wobec jego losów. W tym czasie, tytularny Kniaź i jego towarzysze rezydowali w Kopenhadze, oraz zawarli rozejm z osadnikami mongolskimi, z którymi mieli jawnie napięte relacje przez większość istnienia Darkhanu. W końcu, nastąpił już dawno przesądzony upadek miasta, które to przez długi czas później pozostawało opuszczone i popadało w ruinę. W międzyczasie, na północy byłego miasta, powstała źle zlokalizowana, mała osada tytułująca się mianem Irkucka, jednak nie udało się odtworzyć jakichkolwiek szerszych informacji na ten temat, a o owym mieście, wiadomo tylko tyle że rzeczywiście istniało.

### Okres odrodzenia

Okresem odrodzenia, nazwany został czas, w którym pierwsi polscy osadnicy i twórcy miasta Irkuck, powrócili na terytoria Syberii południowej, i ponownie odtworzyli polskie miasto. Ogromny wkład w to przedsięwzięcie, miał władca Białegostoku, Majoor\_, który udzielił dotacji Kniaziowi Irkucka, w momencie gdy ten pozostawał bez środków z których mógłby sfinansować ponowne zorganizowanie rządu i utworzenie miasta, które odrodziło się ponownie jako osada polskich kolonistów 15 września 2019 roku.

Miasto, w momencie gdy jego pierwotni mieszkańcy ponownie założyli na tych terenach osadę, było w opłakanym stanie, mimo wszystko większość budynków pozostała nienaruszona, bądź miała lekkie wady konstrukcyjne. Jedynymi obiektami, które nie zmieniły w większym stopniu swojej pierwotnej formy, był pomnik na głównym placu oraz przetwórnia trzciny cukrowej. W miejscu gdy niegdyś kończył się owy plac, został utworzony wąski mur, sięgający wysokością około 170 kratek. Nie można jednak dzisiaj obliczyć jego dokładnej wysokości, gdyż w tym okresie podejmowano już dwie próby skrócenia go, więc jego dokładna pierwotna wysokość jest obecnie nie możliwa do odtworzenia i oszacowania.

Dzisiejszy Irkuck nie obejmuje powierzchnią terytoriów istniejącego niegdyś Darkhan. Spekuluje się że było ono około 5 razy większe niż dzisiaj. Nie udało się dotychczas odbudować wszystkich budynków i doprowadzić ich do optymalnego stanu, a rozwój miasta stanął w miejscu, gdyż obecna ilość obywateli nie pozwala mu na ekspansje i zajęcia reszty miasta.

Do dzisiaj w Irkucku nie przetrwało żadne zwierzę. Byli mongolscy właściciele miasta twierdzą że mogły one zwyczajnie zniknąć, jednak nigdy nie uda się potwierdzić co się z nimi stało.

## Gospodarka Irkucka

### Rolnictwo w Irkucku

Przez większość czasu Irkuck słynął w całym regionie z masowej produkcji cukru. Dzięki masowym sztucznym rozprzestrzenianiu trzciny cukrowej na wybrzeżach jeziora bajkalskiego, Irkuck mógł na masową skale prowadzić produkcje cukru, co miało wpływ nie tylko na gospodarkę regionu ale i na architekturę, bo bezpośrednio przyczyniło się do wybudowania zakładów mających na celu tylko i wyłącznie przetwarzać trzcinę, oraz składować w ich magazynach zdobyty w ten sposób cukier. Budynek który był przystosowany do takiego działania, słynie między innymi z tego że jako jedyny przetrwał wszystkie okresy historii miasta, i w niezmienionym stanie istnieje do dzisiaj.

Ważną gałęzią rolnictwa w Irkucku była również pszenica, która była hodowana na terenach miasta od jego początku. Głównym zastosowaniem pszenicy było to, że dzięki jej uniwersalności można było wykorzystać ją i w celach konsumpcyjnych, a także przy hodowli zwierząt. Zwierzęta w Irkucku dostarczały mieszkańcom pożywienie, wełnę, nabiał, a także do produkcji strzał, czy do transportu. Uważa się, że ostatnie zwierze wyginęło, lub zniknęło z Irkucka jakiś czas po upadku Darkhan, i nigdy nie sprowadzono ich z powrotem. W wyniku tego w okresie odrodzenia, całkowicie zrezygnowano z produkcji pszenicy, przestawiając całą gospodarkę rolną na hodowle marchwi. Ostatnim miejscem w mieście w którym rośnie zboże, jest stara farma podziemna, wybudowana już za czasów osadnictwa mongolskiego, i mimo swojej nowoczesności i wielkości, nie jest używana przez dzisiejszych osadników, z powodu znajdowania się poza granicami miasta. W użyciu natomiast obecnie jest jedno niewielkie pole znajdujące się w środku miasta, jest to jednak była działka która została przystosowana do funkcji rolniczej tymczasowo, gdyż znajduje się ona najbliżej centrum miasta, a jej pojemność nie jest problemem jeśli chodzi o wyżywienie obecnej populacji miasta.