Gdzieś gdzie zajdzie Słońce odc.12 Czerwone róże i białe stokrotki

**Czerwone róże i białe stokrotki** — 12 odcinek z serii pt. :Gdzieś gdzie zajdzie Słońce". Wystąpiła w nim piosenka śpiewana przez Korala i Oktavię.

## Streszczenie

Octavia wraz z Koralem wyruszają za miasto na misję. W tym odcinku Koral próbuje poderwać Octavię.

## Fabuła

Klejnoty myły naczynia po obiedzie. Octi wraz z Koralem je wycierali.

- I jak mniej więcej czujesz się w nowej formie Koral? - zapytała się Perła czyszcząc zabrudzenia po zapiekance warzywnej.

- Wiesz teraz to czuję się taki ,,poręczny" - zażartował sobie klejnot. Cymofan i Octavia zrozumiały to i się zaśmiały. Koral w pewnym momencie tak bardzo zapatrzył się na uśmiechniętą Octavię, że upuścił talerz i go potłukł.

- Koral ty niezdaro!-nakrzyczała na klejnot fioletowo włosa.

- Aj, wybaczcie posprzątam to- zdenerwował się i zaczynał sprzątać resztki potłuczonej porcelany.

- Może Ci pomóc?- zapytała się Octavia.

- Nie! Jeszcze coś ci się stanie-powiedział gwałtownie- S-sam to potłukłem, więc sam to posprzątam.

Dziewczyna podeszła do szafki i wyciągnęła szufelkę i miotełkę.

- Ale ja Ci pomagałam wycierać- przychodzi i zgarnia na szufelkę resztki talerza-poza tym razem szybciej to posprzątamy i szybciej skończymy wycierać naczynia.

- N-no w sumie... - zarumienił się spuszczając głowę-... razem raźniej.

- Poczekajcie zaraz wracam- powiedziała podekscytowana Cymofan. Wyszła z kuchni do swojego pokoju. Wraca po 5 minutach z uśmiechem na twarzy- Perełko potrzebuje twojej pomocy. Na wzgórzach pojawiły się mutanty i musimy je zniszczyć.

- A co z misją za miastem?- zdziwiła się odkładając na suszarkę widelce.

- Najwyraźniej Koral i Octi muszą się tym zająć- puściła oczko do Korala- Poza tym to nic wielkiego. Wierz mi dadzą sobie radę.

- Hmmmm... - zaczyna się zastanawiać- Wiesz. Chyba masz rację. Niestety dziś Octavio nie będziemy w komplecie. Poradzicie sobie?

- Pewnie!- krzyknął zadowolony Koral- Bo jak nie my to kto.

-Dokładnie- mówi pewnie dziewczyna.

.

**Piosenka: "Ta misja czeka na nas" ( oryginalna: "Wiedzie nas szlak")**
**Oktavia**

Już czas by się ruszyć,w tych beztroskich zabaw kres.
Spójrzmy na ten piękny świat, bo ta misja czeka gdzieś.
 Nie traćmy czasu więc, gnajmy na nią co tchu.
**Oktavia i Koral**

Bo ta misja tam gdzieś czeka na nas.
(instrumental)
**Oktavia W tle**

Czeka na naaaaas
**Koral**

Wiem że to wyzwanie dla nas wielkie jest.
 W duecie ciężko będzie lecz nie poddamy się.
 Patrzę ja na Ciebie i szczerze powiem że
**[Oktavia i Koral]**

Razem to my nie damy się.
 Ta misja czeka na naaaaas.
Koral i Octavia ciągle jechali pociągiem.

- Zobacz Koral-pokazała palcem- jakie piękne pola stokrotek. Wyglądają jak chmurka.

-Faktycznie- kiwnął głową- nazbieram Ci takich.

- Słucham?- uśmiechnęła się zarazem była zdziwiona. Zanim się obejrzała klejnot wziął ją na ręce i zeskoczyli razem z wagonu.

- Proszę- odstawił ją na ziemię- pięknie tu prawda?

-Tak tu jest bajecznie- oglądała się na wszystkie strony- ale co z misją?

- Niedaleko- idzie przed siebie- z 500 metrów mamy do teleportera.

Poszli razem przed siebie. Weszli na portal i przenieśli się w przepiękne miejsce. Świątynia pod wodospadem.

- Wow- powiedziała Octavia- byłam tu.

- Serio?

- Podczas wyprawy z Wolfem odwiedziliśmy to miejsce. Znaleźliśmy je dzięki holoperle.

- To ty spotkałaś tam holoperłę?

- Tak- przejeżdża dłonią po wyrytych w skale symbolach- opowiedziała mi dość dużo o zabytkach związanymi z klejnotami.

- A właśnie -podrapał się po brodzie- dowiedziałaś się czegoś z tego nagrania?

-Oczywiście- wchodzi do środka pomieszczenia- zobaczyłam nowy klejnot na nagraniu i widziałam Homeworld.

- Widziałaś Homeworld?!

- Tak- przechodzą tunelem- A ten klejnot nazywał się... chwila... mmmmmm.... Imperialny Granat, coś takiego.

- Czekaj. To imię obija mi się o uszy- drapie się po brodzie- Jestem pewien że... Uważaj!!!

W tym momencie z dziury wychodzi macka, która o mało co nie zabiła Octavii. Koral aktywował topór. Kij miał chyba z 1,5 metra. Już miał go atakować lecz Octavia go zatrzymała.

-Czekaj!- łapie go za ramie- Atak frontalny nic tu nie zdziała. Musimy zastosować dobrą taktykę.

-Racja...-powiedział zakłopotany Koral- to jaki jest plan?

-Hmmm... Najpierw to my gdzieś się schowajmy aby to coś nas nie dziabnęło a ja dopracuje swój plan.

-Tak jest szefie! -zabrał ją na ręce i skakał skała na skałę wysoko, aż wreszcie byli na kamiennej półce. Obok w ścianie znajdowała się szczelina. Weszli do niej. Octavia usiadła i zastanawiała się nad taktyką. Koral z kolei bardzo się zarumienił. Nie dlatego że był na misji tylko ze swoją ukochaną, ale i znajdował się tuż naprzeciwko niej. Zrobiło się trochę gorąco.

- Uchhh- wzdycha Octavia- duszno się trochę zrobiło.

-Aj. Wybacz już wychodzę.

Klejnot wyszedł ze szczeliny i usiadł na półce. Rozmyślam nad radami Cymofan dotyczącymi podrywania dziewczyn.

- Już wiem!- krzyknęła dziewczyna wychodząc ze środka- Ale najpierw chwilę poczekajmy.

-Emmmm... - odwraca wzrok i drapie się po głowie- Wiesz cieszę się że jestem na misji z taką osobą jak ty.

-Serio??

- Jesteś taka inteligentna i... mądra i... myślę że twój plan jest wręcz świetny.

-Em. Dzięki. Uznam to za komplement.

Potem zaczynali realizować plan Octi. Bestią był krakenonica. Wystarczyło sprytnie zawiązać macki i... no właśnie. Koral nie posłuchał rozkazu i zamiast uderzyć w czubek głowicy uderzył w sam środek paszczy co spowodowało pęknięcie klejnotu. Octavia nie była zadowolona z tego powodu. Wyszła ze świątyni za pomocą portalu.

-Nie! Octi zaczekaj ja nie chciałem!- biegnie za nią. Przeszedł przez portal. Zanim się obejrzał ona już siedziała na wagonie tam gdzieś.

-Octavia!!!!

Na wieczór Octi rozmawiała z Cymofan.

- I tak po prostu zaatakował?- spytała się Cymofan.

-Mhm- kiwnęła głową hybryda- Myślałam że pierwszy raz moje pomysły na coś się zdadzą a... Tak naprawdę doszło do skruszenia klejnotu.

-O rety- zmartwiła się- wiesz co? Myślę że to tak naprawdę faktycznie jego wina. Ale pomyśl. 5000 lat z jedną zmutowaną kończyną, nigdy nie możesz iść na żywioł bo jeszcze komuś stanie się krzywda. Myślę że bardzo on teraz żałuje swego zachowania i pewnie chce,abyś ty mu wybaczyła.

-Tak myślisz?- zasmuciła się.

Wtem do domu wbiega Koral. Zdyszany bardzo. Dziewczyna wystraszyła się. Zauważył to. Powoli się opanował. Podszedł do sofy. Coś trzymał za plecami.

-Em...-podrapał się po głowie-To tylko ja...

-Oum... Wybacz- wstaje z sofy- Przestraszyłam się.

-W-wiesz chciałem... -zarumienił się- chciałem Cię przeprosić. Tak bardzo chciałaś aby twój plan wypalił a ja... Wszystko zniszczyłem. Może to wszystko dlatego że pierwszy raz poczułem się silniejszy niż byłem wcześniej. Przyjmij te kwiaty na znak moich przeprosin.

-Stokrotki- uśmiechnęła się- uwielbiam stokrotki. Dziękuję.

- I wiesz co?- rzekł - Od dziś przysięgam, że będzie wszystko tak jak ty powiesz. Jesteś świetna, odważna i zdecydowana. Czyli taka jaka jest przywódczyni.

-Dziękuję- lekko rumieni się- Przyjmuje twoje przeprosiny.

**Postacie**

* Octavia
* Koral
* Cymofan
* Imperialny Granat (wspomniana)
* Wolf(wspomniany)