Camavil Oryginał

```
Alovedra to stolica Camavilu, założona przez małżeństwo Camor i Avorę. Obydwoje przypłynęli z ziem Uwendale. Tam przez setki lat utworzono najpiękniejsze miasto na północy, które przez Petrucyt, biały surowiec, który chronił miasto przez magię zewnętrznego świata została zbudowana większość. Zamek wznosił się do chmur, a czerwone drzewo nigdy nie traciło liści. Jednak okazało się, że ogromne szczęście w takich znaleziskach różnych surowców zapewniło im ostrze zwane Świętością. Potężny, magiczny artefakt pozwalający na kontrolę nad duszami jakiejkolwiek formy ciała.
Niestety miecz został źle wykorzystany przez Anduriana, ówczesnego władcę tej krainy i używał Świętości aby zdobywać i gromadzić dusze. Taka lekkomyślność doprowadziła do kataklizmu w którym to świat duchowy oraz materialny się połączyły. Wody opadły pozostawiając suche porty, a góry przykryły większość miasta.
Król zmarł przez prawowitego władcę tronu: Viego Molach vol Kalach. Rozpoczął on odbudowę wielkiego imperium, a Świętość pochował w krypcie pod zamkiem królewskim który się ostał przez kataklizm.
Duchy i upiory nadal błąkały się po Alovedrze powodując śmierć, a ci którzy mogą, używają broni z prawdziwego światła, które unicestwia demony.

```

```
Minęło ledwo kilka miesięcy od katastrofy żywiołowej a spod kamienia zaczęła rosnąć zieleń. Powstają pola w zatrważającym tempie, a wszystko to dzieje się prawdopodobnie za sprawą Ostrza Świętości, której to wchłonięte dusze wszystkich upiorów z miasta siłą woli naturalizują wokół teren. Mieszkańcy powoli wracają, powstaje też niezależne miasto-państwo Santoras założone przez uchodźców przed kataklizmem. Zamek Santoras wzniósł się pełen chwały i co 5 obrotów księżyca udają się tam królowie miast-państw w całym Camavilrze oraz goście z innych, odległych krain takich jak Kraloviec, czy Rzeczpospolita Nowolwowska.

```

```
Ogłoszone zostało królestwo Camavilu, zaś Alovedra jest jego stolicą. Polemia zaczyna wznosić się poprzez swoje żyzne pola, a pierwsze dwa zakony rycerskie - żelazny legion oraz rycerze bladości ruszyli budować miasto Santoras położone przy Forcie Takan na zachodnim wybrzeżu Camavilu.

```

```
Drzewa petrucytowe - potężne białe drzewa, które tłumiły w sobie wielkie pokłady magii chroniąc przy tym mieszkańców owej doliny. Jeden z tych drzew jest położony w Kralovcu, który chroni miasto przed różnymi zaklęciami tego świata. Petrucytowy las znajduje się obecnie w Camavilrze i dzięki niemu powstają narzędzia zdolne do rozproszenia magii. Wszyscy jednak omijają ruiny Alshalaan, którego magia jest tak potężna, że rozniosło miasto w pył.

```

```
Ruiny Alshalaan - Niegdyś wielkie miasto, dawna stolica Camavilu, a teraz wielka ruina z latającymi wyspami. Emituje energię na tyle potężną aby powstrzymać petrucytowe narzędzie przed jego użyciem. Jest szczególnie unikane ze względu na niebezpieczeństwa jakie mogą się tam kryć.

```

```
Rycerze Ultimos - Dawniej najwięksi strażnicy granic Alovedry składający się tylko z wybranych. W 754 roku drugiej ery miecz Świętość wybrał jedynie dziewięciu, podarował im nieśmiertelność, a następnie wymazał im kawałek duszy odpowiadający za pamięć z ostatnich sytuacji. Świętość zmieniło rzeczywistość i wskazało im drogę do pobliskiego lasu. Kiedy rycerze dotarli, zapomnieli co się działo przez ostatnie dwa dni.
Nie byli w zwykłym lesie. To był Petrucytowy las, świecący się, czysty las. Poprzez twarde drewno jakim dysponowały drzewa, Ultimos stworzyli pełną zbroję i dobyli mieczy dzięki czemu byli chronieni przez silną magię ówczesnego świata.
Minęło kilka wieków, na tereny Alovedry przypłynęli Camor i Avora, małżeństwo z Kralovca, którzy zobaczyli moc drzew i łącząc siły razem z Ultimos stworzyli Alshalaan, miasto stolicę, w której drzewo rosło przez setkę lat. Tam została też odnaleziona Świętość, którego Ultimos poprzysięgli chronić.
Lecz Andurian zobaczył w tym ostrzu coś więcej niż władzę. Zobaczył dwa światy - duchowy i materialny. Widział potencjał wielkiego imperium, więc zaczął wykorzystywać miecz do kradzieży dusz zmarłych osób przez ostatnie stulecia. Rycerze Ultimos nie widzieli w tym nic dobrego, dlatego powstrzymali króla ale on był szybszy. Jeden z rycerzy - Slan - doznał objawienia w postaci wielkiego meteorytu nad miastem widmo jak tylko król zaprzesta obecnych działań. Próbował przekonać resztę swoich kompanów aby dołączyli do króla, aby uratować tysiące istnień.
Ultimos nie chcieli dyskutować i próbując powstrzymać króla doszło do implozji dawnego zamku, ziemia się zatrzęsła, zaczęła się unosić, a petrucytowe drzewo zaczęło gnić.
Taka moc rozgromiła same korzenie wielkiego drzewa, a teren wokoło miał zakrzywioną grawitację. Implozja wyglądała jakby zatrzymała się w czasie i do dzisiaj widać jej moc na wielkiej wieży.
Wokół była tylko śmierć.

```

```
(c.d.) Ultimos cudem uszli z życiem, ale to tylko zasługa zbroi, która w jakimś stopniu stłumiła magię wywołaną przez implozję. Próbowali odnaleźć w ruinach Slana ale zniknął. Odnaleźli za to zmiażdżone ciało Anduriana. Widać było wyraźny ślad po ostrzu na jego klatce oraz puste oczy.
Ktoś go zabił, posiadacz miecza byłby w stanie to przeżyć.
Rycerze udali się na wygnanie wiedząc, że nie odbudują tego co budowali przez setki lat. Petrucyt ich zawiódł, więc udali się daleko na wschód gdzie założyli miasto Panthas. Tam pełnili pełną władzę aż do ówczesnych czasów miasto żyło tylko swoimi prawami. Stworzyli przez te lata niewidzialną barierę, która pozwalała im się odizolować od świata zewnętrznego. Odkryli nowy odpowiednik Petrucytu - Mircuraan, który był w stanie ciekłym i chronił poprzez wielką mgłę miasto Panthas.
Władca i jeden z dziewiątki - Iaval - utworzył zewnętrzną organizację zwaną Iron Dreek, która miała infiltrować wszelkie problemy w ich własnym świecie.

```

```
Hymn Camavilu

***Drodzy kamraci, mam pytanie,***
*Czy ruszycie, by kręgosłup złamać tym*
*co zabrali dom mój w krwistym*

*Ci tchórze,*
*Zdradzili, oszukali,*
*Nie będę więcej tolerować zbrodni słów*
*Zacznijmy więc ten łów*

*Siedem tysięcy dusz, przerażonych, to historia w ból.*
*Nie tak dawno ta, wioska była złotym*
*symbolem nadziei.*

*To jest rozliczeń czas,*
*By wskrzesić pokój, ład,*
*Przywrócić chwałę,*
*I by żyć wiecznie.*

*Obalmy ciemny rząd,*
*ja wiem jak dawną mam uwolnić władzę,*
*wprowadzi do ładu.*
*Jestem niosącym blask!*

*Drodzy kamraci, pytam was,*
*Czy ma kampania ma jeszcze trwać?*
*tak dużo do pomszczenia jest.*

*Setki milionów dusz,*
*Żyje w tej sferze bez nadziei,*
*Nie tak dawno to, królestwo było złotym*
*symbolem nadziei.*

*To jest rozliczeń czas,*
*By wskrzesić pokój, ład,*
*Przywrócić chwałę,*
*I by żyć wiecznie.*

*Obalmy ciemny rząd,*
*ja wiem jak dawną mam uwolnić władzę,*
*wprowadzi do ładu.*
*Jestem niosącym blask.*

```

```
Po długo oczekiwanej ustawie podpisanej przez 15000 obywateli Camavilu (1/5 kraju) władze rozpoczęły projekt powiązany bezpośrednio z ziemiami zwanymi Polemia. "Farma Petrucytu musi być przewożona w bezpieczny sposób. Ziemie Polemia muszą być zamieszkane, a pola uprawne będą dominować nad tą częścią naszego kraju. Jednocześnie zostanie podwojona straż na przejściu do lasu Petrucytowego. Specjalne maszyny - Nedurraki, które wydobywają Petrucyt z drewna muszą być pod ścisłą ochroną, nikt niepożądany nie może mieć naszego świętego lasu wskazanego przez Świętość." Tak głosi ustawa, którą król Viego podpisał.

```