Raemn

Płeć
 Klasa
(*fabularna*)
* Poszukiwacz Przygód
 Klasa
(*mechaniczna*)
 Wiek
 Tytuł
 Status
 Przynależność
 Motyw muzyczny

*Historia jednego człowieka może być historią całej ludzkości.*

Paulo Coelho

**Raemn**, urodzony w nieistniejącym już miasteczku w Lordaeronie jakieś 30 lat temu. Wyspecjalizowany w swym fachu wojownik, wprawny szermierz, idealny człowiek do... wszystkiego?

## Wygląd

Mężczyzna w kwiecie wieku, około 26-28 lat. Wysoki, około 2 metrów. Ciało umięśnione, opalone, wręcz czerstwe. Twarz szlachetna, z zarysowanymi kościami policzkowymi, naznaczona wieloma bliznami po stoczonych bitwach. Posiada *niedogolony* zarost, który dodaje mu męskości. Nos duży, jednakże dość ładny, prawdopodobnie wielokrotnie złamany, co można poznać po bardzo lekkim skrzywieniu. Ślepia ma oliwkowe, można by rzec *pełne*. Włosy ułożone w lekkim nieładzie w brunatnej barwie. Prawie zawsze można zobaczyć go w pełnej zbroi płytowej, bez żadnego problemu jest zdolny przebiegnąć się w niej truchtem, podnieść coś z ziemi, co świadczy o jego sile. Chodzi spokojnym, rytmicznym, marszowym krokiem.

## Charakter

***Walczę o jaśniejsze jutro.***

Przez kilka lat charakter Raemna wiele razy drastycznie się zmieniał. Z początku był beztroskim młodzieńcem, dość nawet nieposłusznym. W końcu jednak spoważniał, może za przyczyną spraw sercowych, chociaż wciąż potrafił zirytować wszystkich wokoło. Lecz wszystkich szanował i szanuje, a najbardziej kobiety. W ich otoczeniu staje się raczej nieśmiały, nie potrafi spojrzeć im w oczy. Jednak jest gadatliwy i towarzyski, z chęcią mógłby zagrać w jakiekolwiek gry. Stara się podejmować decyzje, które będą najmniej nie opłacalne. Za przyjaciół mógłby oddać swoje życie, wskoczyć za nimi w ogień. W swoich poglądach widzi *równość i sprawiedliwość* dla wszystkich ras. Nie ma dla niego takich ograniczeń jak Horda, bądź Przymierze. Ma to związek z jego wieloma metamorfozami, którą zaznał w swoim życiu. Pomimo tego, iż jest *zadeklarowanym* pacyfistą, nie boi się zadać ciosów w obronie uciśnionych, słabszych.

## Historia

**Przed RP**

Urodzony w bliżej nieznanej już wiosce w Lordaeron jako owoc związku porucznika i szlachcianki. Wychowany więc był w dostatku. Zainteresowany fechtunkiem zaczął trenować u znanego w Arathi szermierza. Początkowo nie szło mu za dobrze, zarzucano mu za dużą sztywność i brak gracji, którą zresztą nigdy nie *opanował*. Uczył się pilnie, był znakomitym uczniem, a przy tym idealnym synem, który dumnie wspierał swoją rodzinę.

Jako dziecko przeżył ogromny wstrząs, który chyba na zawsze zmienił jego życie. Było to gdy udał się wraz z jego ojcem pojechali do jednego z obozów internowania. Widział orczych więźniów, którzy byli zamknięci w małych klatkach, przy własnych odchodach. Dostawali marne racje żywnościowe. Byli traktowani jak bydło. W ich oczach nie było niczego, pustka. Pod nieobecność ojca, próbował uwolnić ich. Ukradł klucz klawiszowi i otworzył kilka cel. Ku jego zgrozie, nikt nie wyszedł. Próbował ich nawołać, aby uciekli. Żadnej reakcji. Nic. Chwilę później strażnik zorientował się, że klatki są otwarte, zabrał młodego do swojego rodzica, który go ostro skarcił, nic nie tłumacząc.

Kolejny *wstrząs* Raemn doznał, gdy poznał swoją pierwszą miłość. Była dla niego najpiękniejszą istotą jaka chodziła po tym globie. Początkowo myślał, że jego sympatia podzieli jego uczucia, na co się zresztą zanosiło. Niestety, jak to z pierwszymi miłostkami w wieku dojrzewania było, nie odwzajemniła jego miłości. Pomimo ciągłych prób i zalotów zawsze spotykał się z odmową. Speszył się ogromnie i zamknął się w sobie na kilka miesięcy.

Kilka lat później, ojciec Raemna został wysłany do Stolicy Lordaeronu, wraz z prawie wszystkimi jednostkami, by walczyć z Plagą Nieumarłych. Niestety, także i tutaj spotkał się z ogromnym bólem i rozpaczą. Ojciec jego umarł, zamieniony prawdopodobnie w bezmózgiego zombie, którego celem egzystencji było zarażenie największej ilości ludzi Plagą nieumarłych. Kilka tygodni później Plaga nawiedziła i jego wioskę. Zniszczyła wszystko co było dla niego bliskie, każde drzewo, każdy krzew, wszystko co kochał.

Wraz z Ekspedycją Przymierza dowodzoną przez charyzmatyczną Lady Jainę Proudmoore, młodzieniec jako młody żołnierz walczył z orkami, przed oczyma zawsze miał obraz z obozu internowania. Było to dla niego straszne przeżycie. Musiał wziąć się w garść i przeżyć narastające wobec niego oczekiwania. Poprzez suche pustynie Kalimdoru, walki z wiwernami orków, spotkanie z Wyrocznią a na końcu wielką bitwę o Górę Hyjal, młodzieniec musiał sprostać wyzwaniom. Mimo swojego dość młodego wieku, tych dwudziestu-kilku lat, mógł już się uważać za weterana wojennego.

Osiadł na krótko w Theramore, by wyruszyć statkiem do zniszczonego Lordaeronu, by próbować chociaż ratować co się dało. Chciał ocalić tych, dla których już nie było ocalenia. Był w wielu organizacjach najemniczych, walczył o różne sprawy, ale nigdy podczas jego kariery żołnierza nie złamał się na tyle, by spocząć na laurach. Ponoć próbował się ustatkować w Stormwind... ale czy to prawda?

**Podczas RP**

Znikąd zjawił się w tajemniczym mieście Summerbridge.

## Plotki

* Lubi ser.
* Czasami bez powodu wchodzi na drabinę.
* Lubi się śmiać z głosu pani Hanny Gronkiewicz-Waltz
* Jest daltonistą.
* Widział nagiego taurena, który niósł kaganek oświaty.
* Uczestniczył w masowym mordobiciu.