Liga Handlowa

Jeden z najmłodszych graczy na kontynencie, za to jeden z najbogatszych. Liga powstała około 480 lat temu podczas secesji od Królestwa Sulbern. Państwem zarządzała gildia handlowa, która po ogłoszeniu niepodległości przeistoczyła się w republikę pod władzą wybieralnego dożywotnio doży. Za jego wybór odpowiadało *arego*, czyli zgromadzenie głów dziesiątki najbogatszych rodzin w Telmons. W odpowiedzi Królestwo Sulbern chciało wypowiedzieć wojnę nowemu tworowi, jednak wojnę powstrzymała interwencja elfów, które nadal nie wybaczyły ludziom zagarnięcia miasta dla siebie. Opowiedziały się po stronie Ligii, powstrzymały krasnoludy przed włączeniem się oraz wysłały niewielki kontyngent żołnierzy i statków, aby zabezpieczyć cieśniny na morzu Leonolan. Oczywistym było, że całe wsparcie nie było z dobroci serca, ale miało zamierzone cele. Jednym z nich było rozszerzenie elfiej dzielnicy zwanej Małą Wyspą. Drugim, znacznie ważniejszym, było wprowadzenie jednej z elfich rodzin do *arego*. Wybór padł na rodzinę Sinaran, której głową był Norkas Sinaran, dotąd będący najbardziej znanym handlarzem magicznych przedmiotów. Nacisk dał odpowiednie skutki i królestwo wycofało się z otwartej wojny, a Liga uzyskała niepodległość.

Pierwszym dożą został Andreas Bertillon, dotąd będący przywódcą gildii handlowej i głównym architektem niepodległości. Oczywistym było, że stosunki z Sulbern są zaprzepaszczone na lata, jeśli nie na zawsze. Z tego względu Liga zwróciła się w stronę południa, najpierw pogłębiając stosunki z elfami, następnie budując relacje z Chanatem Ratubi, aż finalnie zawiązując dziwną relację z ludem Yuan-Ti. Szczególnie elfom nie pasowały te relacje, ze względu na pochodzenie wężowych ludzi od Wyklętego Boga Ssetha. Dopiero po 100 latach Królestwo Sulbern i Liga zasiadły do jednego stołu, aby unormować stosunki między państwami. Wypracowany traktat handlowy, zwany później Porozumieniem Morskim, otworzył cały kontynent na handel z Telmons. Na wyspę napłynęła masa kupców i towarów, a skarbiec ówczesnego doży Ehmena Canni został napełniony, jak żaden skarbiec wcześniej. Kolejne lata upłynęły relatywnie spokojnie, dopóki na wyspę nie przybyło Dominium.

Przybycie zagranicznej potęgi sprowadziło na kontynent wojnę, która głównie skupiła się wokół ziem Sulbern. Liga skrzętnie wykorzystała okazję do zarobku, sprzedając broń wszystkim sąsiadom, zagrożonym przez agresora. Wojna trwała dwa lata, aż obie strony podpisały traktat pokojowy w stolicy krasnoludów. Dominium otrzymało ziemie, Sulbern reparacje oraz dziesięcioletni pokój. W trakcie rozmów obecny był doża Kada Suunthid, który miał swój udział w pertraktacjach. Wykorzystując wsparcie udzielone północnemu sąsiadowi, niemal wymusił podpisanie nowej umowy handlowej, utwierdzając swoją dominującą pozycję na morzu. Ten ruch wzbudził jedynie odrazę królowej Elysande Sulbern, która od tego czasu uważnie przyglądała się działaniom Ligii.

Teraźniejszym dożą pozostaje Kada Suunthid. Jego działania pozostają skupione na polepszaniu pozycji Ligi na kontynencie oraz ciekawym projekcie, którego szefem jest gnom Quomin Bronzeboots. Wygnany za swe „zbyt niebezpieczne” wynalazki spośród krasnoludów, osiadł w Telmons, gdzie doża nakazał mu zbudowanie armii automatonów. Wykonani ze stali i drewna żołnierze mieli zabezpieczyć Ligę i odciążyć ją finansowo, gdyż utrzymanie armii pożerało sporą część skarbca. Mając w pamięci wydarzenia, które poprzedziły Wojnę Bogów, niektórzy z *arego* drżą na myśl o zabawie w bogów i tworzeniu nawet sztucznego życia.