Altijd winter

*Lees hier het verhaal:* https://wijschrijvenonline.nl/viewtopic.php?f=32&t=100&p=605#p605

**Altijd winter** is een verhaal over de Wildemannen, de oorspronkelijke bewoners van Haldar, dat zich afspeelt tijdens het tijdperk waarin de Dwergen voor het eerst aankwamen op Haldar en vanuit Khizûm hun rijk Abârninsâk stichtten en uitbreidden. De Geheime Vrede, een overeenkomst gesloten tussen de Wildemannen en de kwaadaardige Nachtkoning, blijkt niet stand te houden: de Nachtkoning trekt zich terug naar achter de Akon Dhaur en laat de Wildemannen, door henzelf het *Ware Volk* genoemd, aan hun lot over. De hoofdpersoon is een mannelijke krijger die Bravod, zijn dorp, tot op het laatst verdedigt. Hij ziet in dat het in het noorden gelegen Bravod de aanval van de Dwergen, die hij de *Winterlingen* noemt nooit zal overleven, en is er ondertussen getuige van dat de overgebleven Wildemannen óf sneuvelen in de strijd, óf elkaar afslachten. Op het laatst verdedigt hij de muren van Bravod in een beslissende strijd met de Dwergen. Hij maakt vrede met zijn lot, en gaat op in de razende sneeuwstorm. Aangenomen wordt dat hij vervolgens sterft. Personen die genoemd worden in het verhaal, zijn onder andere de Nachtkoning, Beoll Bergkliever en de legendarische Vjorlund Wijdbaard, die de laatste Wildemannen naar het noorden voorbij de Aren Duir leidde en zich in het Wilde Noorden vestigde. Een belangrijk thema van het verhaal is het einde van de zomer, die het einde van de Geheime Vrede betekent en samenvalt met de teloorgang van de Wildemannen, die lang in vrede hadden geleefd met de natuur. Ook de eeuwige cyclus van het leven, waarbij het oude plaatsmaakt voor het nieuwe, komt terug.

## Citaten

* *"De nacht is jong, de lucht is donker om me heen, en diep in mijn hart weet ik wat eraan zit te komen. De Grote Heer heeft ons verlaten. De Legioenen hebben zich teruggetrokken naar voorbij de bergen, en wij blijven achter, alleen en overgeleverd aan de woede van de monsters die vanuit het oosten oprukken. Ze komen met bijlen, ze komen met zwaarden en ze komen met vuur. Met die bijlen vellen ze onze bomen, met die zwaarden doden ze onze vrouwen en met dat vuur verbranden ze onze bossen. Ze zijn niet te stoppen."*

* *"Ik sta opnieuw wacht op de muur en kijk naar de landen erachter. Sneeuw is gaan vallen de laatste tijd. Winter is gearriveerd in al haar ijzige glorie, en de vallei is koud en bevroren zoals het zo vaak is. Zo is hetaltijd al gegaan. De wisseling van seizoenen is de cirkel van het leven. In de lente ontstaat er leven, in de zomer gedijt het, in de herfst neemt algehele neerslachtigheid langzaam over en in de winter sterft het leven wederom af, om na een lange periode van haast eindeloze slaap weer te ontwaken wanneer de cirkel rond is. Een eindeloze cyclus, waaruit wij, het Ware Volk, onze kracht putten."*

* *"De winterlingen zijn met duizenden, wij misschien met honderden. De straten van Bravod zijn leeg, de huizen verlaten en de boerderijen van onze voorouders overwoekerd met een dikke deken van mos. Eten is schaars. De mensen zijn uitgehongerd. Het weer zit alles behalve mee. Het zijn de ingrediënten voor een ramp.En die ramp vindt echt niet enkel plaats op het slagveld. De jagers en dappere strijders die hun zwaarden ter hand nemen en de vallei in trekken om de veroveraars te vertragen, zij zijn echt niet de enigen die sterven. Oorlog is ook uitgebroken binnen de muren van Bravod. Mensen vechten openlijk op straat, vrienden snijden elkaar de keel door voor een stukje brood, broeders branden elkaars huizen af uit pure verveling en frustratie. [...] Dode mannen hangen te waaien in koude wind, slap als de banieren van onze tegenstanders, maar de wandaden zullen niet ophouden. Ik vrees dat de vijand niets dan as en lijken zullen vinden wanneer ze Bravod belegeren."*

* *"Het moment is eindelijk gekomen. Het einde van de zomer hangt boven ons hoofd, en de lange duisternis doet zijn intrede temidden van strijdgewoel en doodsschreeuwen. Ik sta met mijn laarzen op de ijzige grond, de afbrokkelende muren van Bravod als een schaduw achter mij, en kijk naar voren. De strijd is losgebarsten. Ik spreek niet meer figuurlijk. De vijand heeft zijn ware gezicht eindelijk laten zien. Duizenden van hen staan tegenover enkele honderden van ons. Een bloedbad. Een moordpartij. We zijn terecht gekomen aan de poorten van de verdoemenis."*

* *"De zomer is voorbij, weet ik nu. En de lange winter is begonnen. Maar niet voor mij. Voor mij liggen de zalen van mijn voorvaderen in de verte. En ze glimlachen naar me."*