Wspólnota Krwi

**Wspólnota Krwi**, znana również jako **Kongregacja** - Wspólnota wyznaniowa skupiająca się wokół wiary w Panią Krwi, finansowana w większości z funduszy dwóch księstw Konfederacji Imevardzkiej, Veutheim oraz Argath. Powstała w 1660 roku na skutek schizmy wśród członków Konkordu, pierwotnej wspólnoty zrzeszającej wyznawców Krwi, poprzez podział ideologiczny jej członków. Jej siedziba znajdowała się w Świątyni Bram Konkordu na terytorium Thalvonu, nieopodal miasta Raglan. Wspólnota została zdelegalizowana większością głosów Regentów podczas trwania pierwszych obrad nowego parlamentu Republiki Imevardzkiej w roku 1824 na wyspie Arcaibh.

## Geneza powstania

### Podziały wewnątrz Związku

Ideologia, która miała przerodzić się w nową wspólnotę religijną, organizację całkowicie niezależną od jej pierwowzoru, zakorzeniła się jeszcze na długo przed jej samym powstaniem. Około roku 1620, u schyłku Federacji Pięciu Księstw, zaczęły narastać pierwsze niespójności ideologiczne pomiędzy członkami Konkordu, których frustracja związana z zawieraniem związków małżeńskich pomiędzy ludźmi, mieszkańcami Federacji (w większości z Veutheim oraz Argath) oraz elficką częścią ludności tychże księstw, Eilenn'tudami, sięgała powolnego zenitu. Ci bardziej zawzięci i zakorzenieni w swych przekonaniach członkowie Konkordu byli przekonani, że małżeństwa ludzko-nieludzkie są skazą na kulturze oraz honorze (jakkolwiek by to nie brzmiało) narodów avgardzkich. Jeśli sięgnąć pamięcią do ciężkich początków wyznania jak i samej Federacji, przekonania i kultura z którymi zrodziły się późniejsze ideologie Konkordu, od zawsze krzewiły wszem i wobec w przekonaniu o ludzkiej wyższości nad każdym innym gatunkiem oraz ich czołowej roli w oczach najświętszej Pani Krwi. Całokształt niespójności, które wynikały czas za czasem w środku Konkordu jak i na zewnątrz, w umysłach zwykłych mieszkańców, musiały w końcu dobrnąć do niepewnej mety, która mogła oznaczać tylko jedno.

### Audiencja u księcia-reformatora

W 1660 roku na wniosek połowy członków Związku Krwi, trzech delegatów organizacji wybrało się na ryzykowną audiencję u ówczesnego księcia Veutheim, Friedhelma van Deregena, który znany był z pobłażliwości dla elfickiej części mieszkańców Veutheim jak i samej Konfederacji. Złożyli oni na jego stole kilkustronicowy wniosek ustawy, który miał przewidywać zakaz pobierania się pomiędzy ludźmi a elfami oraz eliminację takich osób ze społeczeństwa, nie zwracając uwagi na gatunek. Początkowo książę wyśmiał wniosek, wrzucił go do kominka i nakazał wyprowadzenie delegatów z jego biura na zamku książęcym w Athail. Jakże szybka była jego zmiana zdania, gdy pod naporem swojego syna, Ludviga van Deregena, który to z kolei nienawidził elfów, postanowił znów zaprosić ów delegatów i ponownie rozważyć przyjęcie wniosku ustawy do rozważenia przez Parlament, którego obrady miały rozpocząć się niedługo w Learpholl.

### Wygrana delegatów

Parę miesięcy później, w poniedziałek 14 dnia ziaren 1660 roku, wniosek został rozpatrzony i ów ustawę przyjęto z większością głosów strony veuthckiej i argathckiej na 5. wielkim posiedzeniu Parlamentu Konfederacji. Ustawa weszła w życie dzień później a jej pierwsze żniwo zostało zebrane cztery dni po jej rozpatrzeniu i przyjęciu, które zapisało się później w historii Imevardu jako Schwarze Freitagnacht.