Inwazja na leże Ghazabarana

**Inwazja na leże Ghazabarana** - Próba przyłączenia półwyspu Pizgate do Sierszewa podjęta przez Adzida I Potężnego.

## **Geneza**

Po zakończeniu serii podbojów rozpoczętych przez AdziXa I Zdobywce (około 1050 roku), władcy Sierszewa przestali zdobywać terytoria i postawili na rozwijanie państwa. W 1338 roku Adzido I Potężny postanowił wznowić proces podbijania okolicznych terenów. Zmotywowała go obecność morderczego demona - Ghazabarana, który uniemożliwiał życie na całym półwyspie. Ludzi od demona odgradzało pasmo górskie Mordi, które stanowiło północno-wschodnią granice państwa. Adrian uznał, że z pomocą zdolnego, doświadczonego egzorcysty jakim był Asparuch jest w stanie pokonać demona raz na zawsze.

## **Przebieg**

Planowanie ataku zajęło około roku, przedsięwzięcie musiało pozostać ściśle tajne, gdyż w inwazji miał brać udział zarówno Adzido jak i Galmistrz, gdyby nieprzyjaciele Sierszewa dowiedzieli się o tym bez wątpienia najechaliby królestwo. Gdy wszystko było przygotowane, król zebrał 700 żołnierzy, w tym 50 wiedźminów, 10 egzorcystów, Gala i Asparucha w stolicy. Oddział musiał być stosunkowo niewielki, by nie narażać się na wykrycie przez wroga. Po wyruszeniu z Adzioz i pokonaniu gór Mordi (kolor szary na mapie) oddziały podzieliły się na 2 równe części i ruszyły na północ pod przewodnictwem Adzida i południe pod przewodnictwem Gala, zostawiwszy za sobą obozy od strony gór (kolor czarny), otoczyły tereny wskazane jako te o największym zagęszczeniu demonów, po drodze również zostawiając obozy, by spotkać się na wschodzie, tworząc symbol w kształcie kwiatu lotosu (kolor czerwony). Po dotarciu na miejsce w głąb półwyspu zostali wysłani zwiadowcy (kolor niebieski). W ustalonym czasie wszystkie pozostawione obozy miały ruszyć w stronę centrum.

> "No nie wiem Aspa, bardziej mi to wygląda na kutasa niż na kwiat lotosu"
>
>

~Adzido I Potężny

Wyruszyli z Sierszewa za dnia, gdy demony pozostawały w ukryciu, by dotrzeć na miejsce i zakamuflować obozy o zmroku. Wtedy był czas na odpoczynek i przygotowania, gdyż atak został zaplanowany na około godzinę przed świtem, by zaskoczyć potwory gdy jeszcze żerowały i jednocześnie ograniczyć ich przewagę z uwagi na zbliżający się wschód słońca. Odprawa Adzida brzmiała:

"Plan jest prosty i niezbyt dopracowany, na trzy cztery wyskakujemy zza kamienia i walimy na pizdę czereśniaka. Jakieś pytania?"

Po kilku godzinach odpowiadania na pytania zatroskanych poddanych Adrian rozkazał przejść do ofensywy. Odziały bez strachu ruszyły na zastępy zaskoczonych demonów i zdobyły niezbędną przewagę. Dalej, idąc wgłąb leża po ścieżce zrobionej przez szarżującego Gala, oddział ze wschodniego obozu łączył się z pozostawionymi za sobą obozami z północy i południa. Żołnierzy przybywało i ubywało na zmianę w miarę zbliżania się do szczytu góry demona. Gdy w końcu Ghazabaran został zlokalizowany i otoczony, król nakazał poddanym się odsunąć i wspólnie z Galem i Asparuchem zaczęli osłabiać demona w celu jego zapieczętowania.

Walka była zacięta ale nawet prastary, potężny demon nie mógł się równać z elitą Sierszewa. Adrian i Galu walczyli z Ghazabaranem aż wstało słońce, wtedy jego los był przesądzony. Asparuch okiełzał i zapieczętował demona, po czym został on zabrany do Sierszewa.