Bolid Formuły C

**Bolid Formuły C** - jednomiejscowy samochód wyścigowy o otwartym nadwoziu i z kołami wychodzącymi poza profil nadwozia. Budowany jest według regulacji FIA. Na przestrzeni lat bolidy zmieniały swój wygląd i specyfikę. Bolidy takie są kosztowne w projektowaniu i produkcji, oraz mocno ewoluują w trakcie sezonu. Początkowo koszt zaprojektowania i wyprodukowania bolidu wynosił około 600 tysięcy dolarów. Jednak wraz z ewolucją i podniesieniem się rangi serii koszty wzrastały aż do poziomu nawet 10 milionów dolarów.

## Silnik

Bolidy w Formule C są napędzane poprzez silniki zasadniczo w takiej samej specyfikacji, jak te w Formule 1. Dostawcami silników są Mercedes (4 zespoły), Ferrari (3 zespoły), Chevrolet (2 zespoły), Ford-Cosworth (1 zespół) oraz Lamborghini (1 zespół). Silniki te mają 1,6 litra pojemności oraz układ cylindrów V6. Moc wacha się w okolicach 800 KM. Mercedes, Ferrari oraz Lamborghini posiadają silniki z układem hybrydowym, natomiast Chevrolet oraz Ford-Cosworth są klasycznymi jednostkami benzynowymi. Obie specyfikacje mają swoje wady i zalety. Hybrydowe jednostki muszą być wyposażone w sporej wielkości, ciężki akumulator, dodatkowe układy odzyskiwania energii (MHU-K oraz MGU-H) oraz dodatkową elektronikę. Przez to taka jednostka może ważyć około 60 kg więcej od klasycznej jednostki. Jednak plusem jest możliwość używania dodatkowej dawki mocy na prostych odcinkach, co może dać przewagę zespołom zaopatrzone w takowe silniki.

## Skrzynia biegów

Bolidy używają półautomatycznych, sekwencyjnych skrzyń biegów z ośmioma biegami do przodu i jednym do tyłu. Kierowca zmienia biegi używając manetek na kierownicy. Dzięki takiemu rozwiązaniu kierowca ma możliwość zmiany biegów bez odrywania rąk od kierownicy. System elektryczno-hydrauliczny umożliwia zmianę biegów nawet w ciągu kilkudziesięciu milisekund, co jest rozwiązaniem dużo wydajniejszym niż w klasycznych przekładniach. Do każdego bolidu przysługuje jedna skrzynia biegów na weekend wyścigowy. Wymiana skrzyni w trakcie weekendu Small Prix powoduje nałożenie kary na kierowcę w postaci przesunięcia na polach startowych o 10 pozycji.

## Konstrukcja

Elementy konstrukcji bolidów są zbudowane głównie z różnych kompozytów włókna węglowego. W o wiele mniejszej części nadwozia stosowane są inne, drogie i lekkie materiały (np. tytan). Podczas projektowania konstruktorzy muszą zadbać o to, żeby cała konstrukcja była jak najlżejsza. Z tego właśnie względu stosuje się takie, a nie inne materiały. Głównym elementem konstrukcji bolidu jest monokok. W nim właśnie siedzi kierowca. Wokół niego znajdują się inne elementy, takie jak podłoga, silnik, nadwozie czy skrzydła. Nadwozie i podwozie musi być idealnie stworzone tak, żeby było jak najbardziej wydajne aerodynamiczne (stawiało jak najmniejszy opór i generowało jak najwięcej docisku). Dodatkowo w bolidach stosowane są przednie i tylne skrzydła (spojlery), które generują docisk. Dzięki nim bolid może szybko pokonywać zakręty. Od sezonu 2022-1 można zauważyć podział konstrukcji bolidów na dwa typy - klasyczne z płaską podłogą i dyfuzorem oraz z podłogą wykorzystującą efekt przypowierzchniowy. Regulacje techniczne nie zakazują stosowania efektu przypowierzchniowego, więc kolejne zespoły wprowadzają to rozwiązanie, wzorując się na bolidach Formuły 1. Pionierem w takim wykorzystaniu podłogi był zespół Octan Racing oraz ich konstrukcja Octan FC5. Nie okazał się on jednak wystarczający w osiągach. Następca był już bardziej dopracowany. Drugim, i na razie ostatnim, zespołem wykorzystującym efekt przypowierzchniowy jest Savanna Force Cactus. Pierwszy ich bolid z taką koncepcją zdobył tytuł Mistrza Świata Kierowców w sezonie 2022-2.