Incydent PR-7

## Incydent PR-7 (Oskarżenie Noah Whista)

**Sprawa kryminalna nr PR7-280307.1440**, znana szerzej w mediach jako **Incydent** **PR-7** lub "**Morderstwo spadkobierczyni**" odnosi się do morderstwa, do jakiego doszło w kaplicy na cmentarzu w Atelier w Rachingam krótko po pogrzebie założyciela Orion Foods, Oxforda Rally. Ofiarą była jego starsza córka i następczyni, Patricia, dźgnięta w pierś świecznikiem wziętym z ołtarza, a następnie ukryta w pobliskim krematorium i poddana nieudanej próbie spalenia na proch.

## Morderstwo

28 marca 207 o godzinie 13:00 zakończyła się ceremonia pogrzebu Oxforda Rally'ego. Maria Rally, jego młodsza córka, powiedziała swojej starszej siostrze, Patricii, że wczoraj podczas kremacji zostawiła w krematorium swoje rękawiczki i poprosiła ją o zapytanie księdza o klucze. Kiedy wszyscy poza tą trójką opuścili cmentarz, ojciec Whist na prośbę Patricii uargumentowaną rękawiczkami dał im klucze, a następnie poszedł do katakumby kaplicy podpijać wino mszalne. Patricia i Maria spotkały się w kaplicy. Maria zaczęła rozmowę na temat spadku; Patricia była bogata, jako nowa prezes Orion Foods, nie potrzebowała pieniędzy, które zapisał jej ojciec. Maria poprosiła ją o przekazanie pieniędzy jej, wierząc, że też zasłużyła na coś po okropnym tacie. Patricia się nie zgodziła, będąc zawsze w złej relacji z siostrą, która jej zazdrościła respektu ojca, mówiąc, że te pieniądze są jej potrzebne na wyniesienie Orion Foods poza granice kraju. Wściekła Maria wzięła świecznik, z którego stopiła się prawie cała świeca, po czym dźgnęła nim Patricię prosto w pierś. Była godzina 13:10. Kiedy Patricia padła martwa, Maria zastawiła drzwi do katakumby (gdzie był ksiądz) ławką, zerwała z niej kawałek ubrania, wyciągnęła z jej piersi świecznik, ściągnęła świeczkę z drugiego (stojącego na ołtarzu) i nałożyła na pierwszy, maskując tym prawdziwe narzędzie zbrodni. Używając zerwanego kawałka ubrania, by nie zostawić odcisków palców, wbiła fałszywe narzędzie w ranę, wyciągnęła i zostawiła w kałuży krwi. Zapakowała ciało siostry w obrus z ołtarza i przeciągnęła je z kaplicy do krematorium, gdzie do pieca wrzuciła ciało, skrawek ciuchu i obrus, po czym uruchomiła palenie i, zabierając rękawiczki, wyszła o 13:40. Niestety, o 14:10 zabrakło paliwa i piec się wyłączył, nie dopalając ciała do końca (wszystkie materiały zdążyły spłonąć). Kiedy ojciec Whist wydostał się z katakumby, znalazł plamę krwi i zatopiony w niej świecznik, więc wezwał policję, która odkryła resztę.

## Rozprawa

Biuro Prokuratury przypisało do sprawy młodego, ale zaufanego prokuratora o obecnie trzyletnim stażu, Faustino Whista, zaś oskarżona na bazie odkrytych śladów Maria Rally zatrudniła jako obrońcę swoją wieloletnią przyjaciółkę, doświadczoną prawniczkę Holly Someday. Ta dwójka zmierzyła się w sądzie 31 kwietnia 207 pod okiem sędziny Eurydice Lynn, dyskutując z podparciem odkrytych przez policję dowodów oraz zeznań ojca Noah Whista, przełożonego kaplicy, w której doszło do morderstwa, o winie młodszej pani Rally. Holly, wierząc w niewinność swojej klientki i przyjaciółki, jednak nie będąc w stanie jej udowodnić, uciekła się do sfabrykowania dowodu, który zapewnił Marii uniewinnienie - dobiła targu z przełożonym zespołu kryminologicznego, profesorem Abrahamem Rantsteinem, by sfałszował listę zebranych odcisków palców i nie przypisał tych znalezionych na miejscu zbrodni do oskarżonej. Czego niefortunnie nie przewidziała, to że uniewinnienie doprowadzi do aresztowania ojca Whista, a jej fałszywy dowód zostanie użyty w jego rozprawie - bez wiedzy Holly profesor Rantstein przypisał znalezione na miejscu zbrodni odciski ojcowi Whistowi, na którym chciał się zemścić. Ani ona, ani prokurator Whist nie brali udziału w rozprawie ojca Whista, Holly bo nie została przez niego zatrudniona, Faustino bo oskarżony był jego bratem i nie planował wyprowadzać oskarżenia przeciw niemu, wciąż wierząc w winę Marii Rally. Dzięki znalezieniu prawdziwego narzędzia zbrodni, które było pokryte "odciskami księdza", ojciec Whist został skazany na dożywocie w więzieniu.

## Po incydencie

Z Marią Rally oczyszczoną z zarzutów i ojcem Whistem skazanym na więzienie, policja i system sądowniczy Rachingam uznały incydent PR-7 za rozwiązany. Następnych 12 lat temat nie był oficjalnie poruszany - Maria żyła na wolności i w spokoju, wychowując swojego syna, Dextera, który widząc jej rozprawę sam zapragnął zostać prawnikiem. Holly wstydziła się swojego ruchu, ale starała się wierzyć w sprawiedliwy efekt i zadbała by ani ona, ani Dexter, którego przyjęła w 219 jako ucznia i doradcę, nie popełnili drugi raz takiego błędu.

Z goła inaczej potoczyło się życie prokuratora Whista, który wpadł w obsesję na punkcie incydentu i jego ciągłe próby jego prawdziwego rozwiązania przez kolejnych 12 lat zniszczyły mu życie rodzinne, sprawiając że jego żona i syn go opuścili.

Mieszkając w więzieniu ojciec Whist został abstynentem, widząc, jak się na nim odbiło podpijanie.

Niezależnie od przedawnienia czy znalezionych dowodów, Maria nie mogła być już skazana - chroniło ją prawo podwójnego zagrożenia.

## Rozwiązanie

Chociaż Maria nie mogła być skazana za morderstwo Patricii, problemy dla niej zaczęły się w grudniu 219, gdy została aresztowana i oskarżona o zabójstwo detektywa policyjnego, Richarda Harta. Krzywoprzysięstwo Holly zostało odkryte, tak samo jak prawdziwy dowód utwierdzający winę Marii w incydencie PR-7, więc prawniczka została skazana na 6 lat więzienia. Obronę matki przejął Dexter z córką ofiary, Kieszonką, na asyście. Prokuratorem ku własnemu zadowoleniu był Faustino Whist.

Podczas rozprawy wszystko wyszło na jaw - szczegóły zbrodni Holly, wina Marii w incydencie, a także prawda za zabójstwem detektywa Harta - pani Rally była winna. Ojciec Whist został nareszcie uwolniony, a na jego miejsce w więzieniu została umieszczona Maria Rally.

Dexter, zdruzgotany, odciął się od matki, odwiedzając jedynie swoją mentorkę w więzieniu, zdając jej raporty z powodzeń jej kancelarii prawnej, którą przejął.

Życie Faustino się ustabilizowało, mając incydent z głowy i swojego brata na wolności, prokuratora nareszcie nic nie powstrzymywało przed naprawą życia rodzinnego, którą zaczął od poprawiania relacji z synem.