Ramarak

**Ramarak** jest Czaszkołazem pochodzącym z Wyspy Czaszki pełniącym rolę alfy swojego gatunku oraz największym wrogiem King Konga odpowiedzialnym za śmierć jego rodziców. Zginął w 1973 z ręki wielkiego goryla.

## Historia

### Zabójstwo wrogów

Ramarak przyszedł na świat jako przedstawiciel rasy Czaszkołazów - prehistorycznych potworów, które miliony lat p.n.e. trafiły na Wyspę Czaszki. Ich inwazję próbował odeprzeć gatunek *Titanus Kong*, lecz w wyniku wojny rasa ogromnych goryli niemal całkowicie wyginęła. Sam Ramarak po jakimś czasie urósł do takich rozmiarów, że został alfą wszystkich Czaszkołazów. Pewnego razu, ostatnia para *Titanus Kong* doczekała się potomka. W trakcie jego narodzin, Ramarak na czele grupy Czaszkołazów zaatakował naturalnych wrogów, doprowadzając do ich śmierci. Jednak ich dziecko ocalało, gdyż zawczasu zostało ukryte przez matkę w jaskini. Ocalały goryl został później obrońcą Wyspy Czaszki znanym jako King Kong, a Czaszkołazy na czele z Ramarakiem popadły w uśpienie w podziemiach wyspy.

### Powrót i śmierć

W 1973 na Wyspę Czaszki udało się dotrzeć pierwszej wyprawie badawczej ludzi, którzy zamierzali zbadać ostatni nieodkryty obszar na kuli ziemskiej. Oficjalnie ich zamiarem były badania geologiczne, które miały zostać przeprowadzone poprzez zbombardowanie wyspy - doprowadzili do tego przedstawiciele Monarch, których ukrytym i prawdziwym celem było zmuszenie do ujawnienia się żyjących tam supergatunków. Rzeczone bombardowanie, wywołując wstrząsy, doprowadziło do przebudzenia Czaszkołazów. Z tego powodu, rozwścieczony King Kong zaatakował ludzi, strącając wszystkie ich śmigłowce. Zabił tym samym mnóstwo osób i dowodzący żołnierzami pułkownik Preston Packard zamierzał za wszelką cenę pomścić kompanów, zabijając goryla. Packardowi udało się w końcu zmusić Konga do kolejnej konfrontacji. Goryl zdołał zabić Prestona, lecz opary płonącego napalmu pozbawiły go przytomności. Ujrzawszy, że arcywróg padł, Ramarak postanowił osobiście się ujawnić.

Wyłonił się w stawie, gdzie Kong walczył. Ujrzawszy ludzi, postanowił ich pożreć. Kiedy uciekli oni w głąb dżungli, Ramarak rzucił się na King Konga, który do tego czasu odzyskał przytomność. Ponieważ goryl nadal był osłabiony, Czaszkołaz z łatwością go powalił. Ruszył w pościg za swoimi zdobyczami, goniąc ich aż do świtu, gdy to ludzie dobiegli do miejsca, gdzie czekali na nich kompani z łodzią. Dopadł ich na krańcu wyspy przy zbiorniku wodnym. Naprzeciw niemu postanowił wyjść Earl Cole, który trzymając w rękach granaty zamierzał dać się zjeść, chcąc wysadzić stwora od środka. Jednak Ramarak domyślił się, że to podstęp, więc ogonem posłał żołnierza na skały, gdzie ten zginął wysadzony. Następnie zamierzał się dobrać do reszty ludzi, ale zanim ich dopadł, wrócił King Kong, który z wyskoku roztrzaskał mu głaz na głowie. Czaszkołaz i goryl rozpoczęli ostateczny pojedynek. Ramarak próbował ugryźć przeciwnika i w końcu mu się udało, gdy chwycił w paszczę szyję Konga. Ten w odpowiedzi uderzył go w szyję, a następnie rękoma uwolnił się z uścisku. King Kong rozwarł paszczę Ramarakowi najbardziej jak mógł, a następnie wcisnął go w skalną ścianę. Następnie goryl spróbował ciosu łokciem, ale Czaszkołaz się uchylił i ugryzł przeciwnika w rękę, owinął się wokół niego i powalił. Ponownie próbował z wyskoku ugryźć arcywroga, ale ten w ostatniej chwili zbił go ciosem. Na to Ramarak przewinął się za plecy King Konga i znów próbował ugryźć, ale ten trzymał go za szyję.

Goryl strącił go z grzbietu, a po chwili wziął drzewo i uderzył nim szarżującego Ramaraka niczym maczugą, dla którego był to bardzo bolesny cios, ale mimo wszystko mógł kontynuować walkę. Ponownie spróbował ugryzienia z wyskoku, ale znowu został złapany za szyję. W odpowiedzi owinął przeciwnika ogonem i rzucił nim na kilkadziesiąt metrów. King Kong poleciał w stronę wraku statku, gdzie zaplątał się w łańcuch od kotwicy. Wtedy Ramarak wszedł na Konga i sadystycznie liżąc go po twarzy, przymierzał się do skonsumowania arcywroga. Nagle został zaatakowany bronią konwencjonalną - to ludzie otworzyli do niego ogień z działek swojej łodzi. Choć ostrzał nie robił mu krzywdy, to go zirytował, więc postanowił zająć się ludźmi. Ruszył w stronę łodzi, akurat nie będąc atakowanym, gdyż działko się przegrzało. Jednak Mason Weaver postrzeliła go flarą, która wbiła się tuż obok prawego oka Ramaraka, a następnie wybuchła - solidnie go to zabolało, a po chwili znowu zaczął być ostrzeliwany z działka. James Conrad zaczął się oddalać od kompanów i to właśnie jego Czaszkołaz zaczął gonić. Dywersja ludzi pozwoliła King Kongowi się uwolnić, który cisnął w Ramaraka śmigłem na łańcuchu - wbiło się w jego szyję. Goryl przyciągnął go do siebie i poddusił łańcuchem, powalił, chwycił jego paszczę, zarzucił na plecy, ponownie cisnął o ziemię i chwytając za ogon rzucił Czaszkołaza na pobliskie wzgórze.

Ramarak w odpowiedzi znów chciał na niego skoczyć, ale Kong go odparł, rzucając nim, a następnie uderzając pięścią. Goryl wyjął śmigło w szyi Czaszkołaza i przeciwnicy rozpoczęli kolejną wymianę ciosów. Ramarak oberwał w głowę pięścią i śmigłem, którym Kong następnie rozciął mu gardło i ten padł bez ruchu. Myśląc, iż Czaszkołaz został zabity, goryl poszedł uratować Mason Weaver, która w ferworze walki potworów wpadła do wody. Ramarak wciąż jednak żył i z znienacka rzucił się na Konga, gryząc go w lewą rękę. Przeturlał się w wodzie i raz jeszcze rzucił się na oponenta, próbując wziąć do paszczy jego prawą rękę, gdzie ten trzymał Mason. W końcu dopiął swego, używając chwytnego języka. Wciągnął do środka połowę ręki goryla. Zaczęła się szarpanina. Po chwili King Kong silnym pociągnięciem uwolnił rękę, jednocześnie wyrywając język Ramaraka wraz z resztą organów wewnętrznych i tym samym kończąc życie przywódcy Czaszkołazów.

## Umiejętności

### Walka wręcz

Dzięki rozmiarom dojrzałego Czaszkołaza, Ramarak był zdolny do toczenia wyrównanej walki z młodym przedstawicielem gatunku *Titanus Kong*. Takie zdolności dawała mu między innymi siła fizyczna, dzięki której mógł cisnąć King Konga ogonem na znaczną odległość, choć goryl ważył 158 ton. Budowa ciała zapewniała mu niebywałą zwinność - nawet biegając z maksymalną prędkością mógł wykonywać nagłe skręty. Do tego potrafił szybko biegać, gdyż był w stanie prześcignąć dorosłego człowieka.

Styl walki Ramaraka opierał się na naskakiwaniu na przeciwnika i gryzieniu go, zazwyczaj łącząc jedno z drugim. Wykorzystując gibkość ciała i długość ogona owijał się wokół oponenta i ciskał nim na znaczne odległości. Z kolei kończyny niezbyt się nadawały do zadawania ciosów, więc posługiwał się nimi wyłącznie do poruszania i wspinania.

### Wytrzymałość

Choć Czaszkołazy dzięki swoim rozmiarom wykazują się wysoką wytrzymałością, to Ramarak jako dorosły osobnik szczególnie się wyróżnia w tym aspekcie - nie tylko ledwie odczuwa broń ludzką czy jest w stanie walczyć przez kilka minut, ale również ledwo został draśnięty uderzeniem drzewem przez King Konga, trafienie flarą w pobliżu oka nie raniło go, a ostrzał z działek samolotu ledwie go irytował. Do tego był w stanie kontynuować walkę po oberwaniu głazem czy nawet rozcięciu gardła.

### Język

Jak wszystkie Czaszkołazy, Ramarak posiada niezwykle długi i chwytny język niczym żaby czy kameleony. Jest on potrójnie rozwidlony i może nim łapać i pożerać mniejsze ofiary, a w walce z większymi wrogami używa języka jako broni służącej do unieruchamiania przeciwnika poprzez owijanie nim. Jednakże wspomniany język stanowi również słaby punkt Czaszkołaza, ponieważ jest połączony z resztą narządów wewnętrznych, co oznacza, że wyrwanie języka pociąga za sobą także resztę organów i w konsekwencji śmierć.

### Inne

Podobnie jak GNOL-e, Czaszkołazy potrafią kopać pod ziemią korytarze, co jest związane z faktem, że są to istoty żyjące w podziemiach - robią to za pomocą swoich kończyn. Dzięki posiadaniu skrzeli, mogą żyć również w wodzie, co czyni je istotami wodnolądowymi. Posiadają również zdolność termorecepcji, czyli wyczuwania stałocieplnych stworzeń z odległości kilku kilometrów.

## Wygląd

Jak każdy Czaszkołaz, Ramarak jest jaszczuropodobnym gadem. Posiada wyłącznie przednie odnóża zakończone czterema palcami z pazurami, a zamiast tylnych kończyn, do utrzymania równowagi służy mu mocno wydłużony ogon. Posiada długi pysk w kształcie litery V, w którym znajdują się nozdrza, a zaraz za pyskiem umiejscowione są czarne oczy. Jego skóra była zabarwiona na szaro. Na grzbiecie posiadał jasny rząd płyt kostnych, co wyróżniało go od zwykłych Czaszkołazów. Jako dorosły osobnik swojego gatunku, Ramarak był wysoki na 28,95 metra, długi na 59,13 metra i ważył 100 ton.

## Osobowość

Ramarak jest okrutny i sadystyczny - posiada znacznie lepszą samokontrolę nad instynktem od mniejszych Czaszkołazów, a swoje ofiary atakuje nie z powodu niepohamowanego głodu, a bardziej dla sadystycznej przyjemności, co pokazał liżąc złośliwie Konga po twarzy (lecz tak jak reszta gatunku musiał ciągle jeść, aby kwasy żołądkowe go nie strawiły). Jednak zdecydowanie bardziej woli ludzkie mięso, ponieważ stracił zainteresowanie największym wrogiem, gdy ujrzał Conrada i Weaver. Jest również zdecydowanie inteligentniejszy od mniejszych pobratymców, gdyż domyślił się, że Earl Cole chciał go wysadzić od środka i dlatego zaniechał pożerania tego mężczyzny.

## Ciekawostki

* Jego imię nie padło ani w filmie, ani w książkowej adaptacji.

## Wystąpienia

### Filmy

* *Kong: Wyspa Czaszki*
* *Godzilla kontra Kong* (tylko wspomniany)