Rapor 53022 - Ireos Obruğu: Kefaret

Ben Dremogg Şövalyelerinden Ser Brandon Blackwood, Ser Krothus tarafından aldığımız görevi arz ederim. Daha önce gittiğimiz ateşkes görüşmelerinin bir devamı niteliğinde Bhkick kabilesi ile de görüşmek için Ireos Obruğu'nun yolunu tuttuk. Yol boyunca herhangi bir sıkıntı ile karşılaşmadık. Obruğun sınırına vardığımızda Bhkick'lerin sınırları diğerlerine göre çok daha anlaşılır bir şekilde işaretlenmişti. Biz de gerginlik çıkmaması adına sınırın girişinde bir süre bekledik. Yarım günlük bir bekleyişin ardından bir grup Bhkick savaşçısı bizi buldu. Meramımızı onlara anlattığımızda daha rütbeli birkaç kişiyi getirmek üzerine aramızdan ayrıldılar. Yaklaşık bir günlük bir bekleyişin ardından rütbeli savaşçılarıyla birlikte geri döndüler ve bizi kuzeydeki karakollarına götürmeye başladılar. Bu yolculukta hareketlerini incelediğimizde diğer kabilelere göre çok daha rahat ve disiplinsiz hareket ettiklerini fark ettik. Ayrıca diğer kabilelere kıyasla bizimle olan iletişimleri daha insancıl, daha düzgün bir ifadeyle daha sakindi. İçlerinden birinin adının Tuzas olduğunu öğrendiğimiz bu grup bizi karakola götürdükten sonra yanımızdan ayrıldı. Biz de karakolun lider anası Viis ile görüşmeye gittik. Görüşme esnasında eskiden bütün kabilelerin tek bir çatı altında olduğunu ve "Büyük Olan" adında bir yeşil ejderhanın boyunduruğu altında olduklarını, daha sonra kabilenin şimdiki yüksek şamanı Drizz'in büyük annesi zamanında Zephyros'un onlara yol göstermesi ile bu boyunduruktan kurtulup özgür kaldıklarını öğrendik. Lakin bundan bir kaç nesil önce diğer iki kabile kanlarını daha kutsal görerek Malkos'un yolunu tercih etmiş ve kabile üç parçaya bölünmüş. Açıkçası onların Zephyros'a olan bu inancı başlangıçta çok hoşuma gitmedi. Lakin sonrasında Kaosun Rüzgarının kardeşlerinden bahsettiğimde bu duruma oldukça şaşırdılar. Anladığımız kadarıyla Malkos ve Zephyros haricindeki tanrılardan henüz bir haberleri yok. Ve bu kötücül tanrıları da algılayış şekilleri bizimkinden farklı. Dremogg'un lütfu ile en azından Bhkick'lerin doğru yola döndürülebileceklerine inanıyorum. Her neyse, Viis ile olan konuşmalarımız hoşuna gitmiş olacak ki bize ana merkezlerine girebilmemizi sağlayan bir nişane verdi. Benzer konuşmaları güneydeki ve ormandaki karakolların liderleriyle de yaparsak ilişkilerin daha iyiye gidebileceğini ve şu anda orman karakolunun başındaki kardeşi Retas'ın yardıma ihtiyacı olabileceğini de ekledi. Bu konuşmaların ardından bize kalacağımız bir yer tahsis edildi. Kalede kaldığımız sürenin geri kalanı boyunca en çok dikkatimizi çeken şey bu kabilenin zanaatkarlığa olan düşkünlüğü ve içlerinde bulundukları yerin bir ada olduğunun farkında olmaları oldu. Ertesi sabah orman karakoluna hareket etmek için ayrıldık. Yolumuz esnasında bir owlbearın saldırısına uğradık lakin kayıpsız bir şekilde işini bitirip gittiğimiz yere bir hediye olarak etini topladık. Orman karakoluna vardığımızda getirdiğimiz hediye memnuniyetle karşılandı. Başlarındaki dert ise bir grup grickin anormal bir şekilde kendilerine saldırmalarıydı. Ateş ile saldırmayı önerdik lakin ormanı yakmak istemediklerini, kabileleri yok olsa da ormanın yok olmaması gerektiğini söylediler. Biz de bir sonraki saldırıda onlara destek olma kararı verdik ve batı cephesini kendimize siper tuttuk. Kıran kırana bir mücadele oldu ve bulunduğumuz taraf büyük kayıplar verdi. En büyüğü de kardeşimiz Handrick oldu. Savaşın son demlerinde bizi hayatta tutabilmek için gricklerin alfasına saldırdı ve onu öldürürken kendisi de kahramanca bir biçimde can verdi. Savaş sonrasında Bhkickler hem kendilerine yardım ettiğimiz, hem de bu yolda kendi kanımızdan birinin ölmüş olmasından ötürü bize hem teşekkür ettiler, hem de önceden bizi zayıf gördükleri için özür dilediler. Handrick'in cenazesini alıp geri dönüş yoluna çıkmadan önce Davut karakolun lideri Retas'a önceki yolculuğumuzda Husk'ların bizden bir Bhkick kellesi istemesi durumunu anlattı. Retas bize onlardan birinin kellesini alamayacağımızı, lakin bize bir kan borcu olduğunu söyledi ve kendi oğlunu yanına çağırtarak kellesini kesip bize teslim etti. Orada ilk defa bu varlıkların kendi ölülerine karşı duydukları hüzne şahit oldum. Bu olayla birlikte Exaron'a geri döndük ve Handrick kardeşimizi defnettik.

- Brandon Blackwood