Gansk

**Gansk** - czwarte co do wielkości i piąte do co ludności miasto w Pallasie, a także czwarte co do wielkości i szóste co do ludności miasto na planecie Olbus. Poza Pallasem bardziej ludny jest Urs Gord.

## Historia

Nie wiadomo dokładnie, kiedy powstała jednostka osadnicza na terenie dzisiejszego Ganska, ale wiadomo, że te ziemie stały sie częścią Pallasu przed rokiem 3500 pne. Mieszkało tu spokrewnione z Pallasyjczykami plemię Koszbów, które dodatkowo posługiwało się mową całkowicie odmienną niż Pallasyjczycy. Zajechała tu delegacja z Pal Burga w towarzystwie zmotoryzowanych wojowników i przybysze chcieli przekonać lokalsów, że są Pallasyjczykami, a ich mowa jest regionalną odmianą niepodobnego języka pallasyjskiego. Przybyło tu także paru ludzi z Ponu i chcieli oni tutaj wybudować swoje miasto mające być siedzibą nowego wojewody. Teren był już gotowy, ale ludzie z Pal Burga uświadomili ich, że przecież osadę obok można uczynić miastem wojewódzkim. Stwierdzono więc, że połączy się obie osady w jedno miasto i tak powstał Gansk.

Gansk był unikatowym miastem, ponieważ od początku posiadał dwa rynki oraz był pierwszym nadmorskim miastem Pallasu. Dodatkowo część mieszkańców miała korzenie większopalskie, ponieważ mieszkańcy Ponu odpowiadali za rozbudowę miasta, a regionalny dialekt był w chuj niepodobny do innych dialektów pallasyjskich. Mimo to z czasem odrobinę się upodobnił pod wpływem dialektu centropalskiego funkcjonującego jako standard językowy. Dodatkowo ludzie z Ponu są odpowiedzialni za założenie wielu koszbijskich miast.

Pallas poszerzał się dalej na zachód. Odkryto małe i oddalone od siebie skupiska Pallasyjczyków. Do jednego z nich przybyło paru mieszkańców Ganska oraz nieliczni mieszkańcy Ponu i jedno z takich skupisk przekształcili w miasto. Otrzymało ono nazwę Sam Fin i stało się miastem wojewódzkim. Mieszkańcy Ponu założyli dużo nowych miast w Bafanii, ale jednak większe zasługi mają mieszkańcy Ganska.

W późniejszym czasie na zachodzie województwa ponskiego ludność zaczęła wykazywać odrębność kulturową od reszty Większopalczyków. Amaleńczycy i Bafańczycy mieli na to wpływ. W ten sposób powstała grupa etnograficzna Lubszów, która przez długie lata była jedynie częścią większej grupy Większopalczyków i jedyne, co się stało, to gród Lus stał się siedzibą powiatu/hrabstwa, a sam hrabia luski pochodził z Ponu.

Gansk był pierwszym miastem, które wchłonęło w siebie sąsiadującą osadę. Już wcześniej inne miasta zdążyły się rozszerzyć o inne miejscowości. Mimo że miasto było ważne dla Pallasu, ponieważ powstał tu port oraz rozwinęło wędkarstwo, nigdy nie znalazło się tak wysoko jak Pal Burg, Kar Row i Pon.

Pal Burg cechuje się tradycjami biznesowymi, Kar Row edukacyjnymi, Pon kulinarnymi, a Gansk rybackimi. Gansk znajduje się nad morzem, a także przepływa przez niego rzeka oraz znajduje się na jego terenie jezioro, więc mieszkańcy mają duży wybór, jeśli chodzi o to, gdzie łowić ryby.

Z czasem w Pal Burgu i w Kar Rowie stworzono również dodatkowe rynki, ale pełniły one funkcje pomocniczne dla głównych rynków. Rynki w Gansku były wobec sobie równorzędne.

Z Ganska i okolic w dużej części pochodzili także mieszkańcy wysp, które znajdowały się na morzu i do dzisiaj są częścią Pallasu. Chociaż w sumie oni mieli mieszane pochodzenie i pochodzili po równo z każdego miejsca :P

W 313 doszło do rozpadu Wielkiego Pallasu. Do nowego Pallasu wprowadzać się zaczęli Pallasyjczycy, którzy nie chcieli mieszkać w nowych państwach. Do Ganska też się więc wprowadzali. Spowodowało to konieczność poszerzenia granic miasta. Miasto zostało podzielone na 3 części: okolice jednego z rynków zostały nazwane Starym Miastem, a sam rynek Starym Rynkiem; okolice drugiego rynku nazwano Głównym Miastem, a sam rynek Głównym Rynkiem. Trzecia część była po prostu częścią mieszkalną. Z czasem Gansk połączył się z sąsiadującym miastem, a jego rynek otrzymał nazwę Średni Rynek, a centrum dawnego miasta zostało nazwane Średnim Miastem. Dodatkowo wtedy Główne Miasto i Główny Rynek nieznacznie się poszerzyły.

Wracając jeszcze do tego, co się stało w 313, województwo ganskie utraciło 1/3 swoich terenów na rzecz województwa samfińskiego. Doszło więc do tego, że na tamte tereny wprowadziło się iluś tam Bafańczyków, czyli miejscami tamtejsi Koszbowie przemieszali się z napływowymi Bafańczykami i nie do końca wiedzieli, kim w sumie są. Niektórzy Koszbowie tego nie chcieli i w tamtym momencie wyprowadzili się do województwa ganskiego, w tym też do Ganska.

W 1453 Gansk połączył się z innym sąsiadującym miastem, a tam powstały Nowe Miasto i Nowy Rynek. Równocześnie województwo ganskie odzyskało swoje dawne terytoria, a także przejęło 1/3 ziem oryginalnego województwa samfińskiego. Przez to część Bafańczyków się wyprowadziła z tamtych ziem, ale zasiedlili je również Koszbowie, więc ponownie doszło do częściowego wymieszania się dwóch grup etnograficznych.

W 1517 państwo ursaryjsko-arańskie zajęło Bafanię i Świeńsk. Zajęli więc też tę część "okupowaną" przez wojewodę ganskiego, ale nie zajęli za to tej, która kiedyś była "okupowana" przez wojewodę samfińskiego, czyli zajęli zachodnią połowę ziem, gdzie Bafańczycy i Koszbowie żyli wspólnie i byli miejscowo wymieszani, a wschodnia pozostała w Pallasie. Większość mieszkańców tamtych ziem została wysiedlona i w ten sposób wielu Bafańczyków trafiło m.in. do Ganska. Najmniej Bafańczyków zostało wysiedlonych z tego "wymieszanego" wschodu, ale jednak. Dodatkowo tamtejsi Koszbowie też byli wysiedlani i też byli rozsiewani po całym Pallasie. Nieznaczna większość z nich zamieszkała w Koszbii, głównie w Gansku. Z czasem również w Koszbii osiedlali się Ursaryjczycy z Bafanii, którzy uważali, że za wschodnią granicą osiągną więcej. Najchętniej osiedlali się w Gansku i w pobliskim mieście Gind. Ich pobyt sprawił, że Gind się szybko rozrósł i rozbudował oraz zaczął uzupełniać niektóre funkcje Ganska. Z czasem Gansk i Gind tak się rozrosły, że wspólnie zajęły całą powierzchnię gminy Gansk i tylko te dwa miasta były w gminie. Sporo Ursaryjczyków było ciekawych nowego państwa i z Ganska powędrowało do województwa nolskiego.

W 1600 znaczna większość Ursaryjczyków z północy Pallasu wróciła do Ursarii, która się rozpadła. Dodatkowo Pallas odzyskał Bafanię, więc wielu Bafańczyków tam powróciło, a tamtejszych Ursaryjczyków wysiedlano. Gansk i Gind otrzymały potoczną nazwę Dwumiasto, ponieważ wspólnie bardzo dobrze się uzupełniały i funkcjonowały trochę jak jedno miasto. Ziemie wymieniane przez lata zostały wyodrębnione jako jedno województwo. Zostało utworzone miasto Sopsk i stworzono województwo sopskie. Mieszkańcy województwa byli głównie połączeniem Koszbów i Bafańczyków.

W 1700 gmina Gansk połączyła się z jedną z sąsiadujących gmin zachowując dalej swoją nazwę, a dwa największe miasta dalej był nazywane Dwumiastem. W 1789 Pallas anektował Ursarię i wielu Ursaryjczyków wracało do Ganska. W 1800 Dwumiasto przestało być nazwą potoczną, a stało się faktycznym ośrodkiem miejskim, a w XIX wieku Koszbowie odkryli swoją historię i często deklarowali odrębność narodową. Mieszkańcy wspomnianego już województwa sopskiego nie wiedzieli za bardzo, co mają zrobić. Powstał nowy region etnograficzny, który otrzymał nazwę Solpia, a mieszkańców nazywa się Solpianami. W 1849 Ursaria odzyskała niepodległość, więc Ursaryjczycy z Ganska tam w dużej części powrócili, ale ich skupiska były dalej widoczne w Gansku, dopóki się nie wymieszali z rdzenną ludnością. Trwało to mniej więcej do III wojny światowej.

W 2012 bardzo dużo mieszkańców przybyło do Ganska, ponieważ to był rok, kiedy Pallas stał się wielokulturowy. Pallasyjczycy/Koszbowie od tej pory stanowili ok. 60% populacji miasta. Pojawiło się tu duże skupisko Ursaryjczyków. W 2021 trochę obcokrajowców ubyło z miasta, ponieważ Pallas anektował wielokulturową Ursarię i jednokulturową Storkię, więc część cudzoziemców zamieszkała na terenach storkijskich. W 2022 województwo ganskie wyodrębniło się od Pallasu jako Koszbia, a także doszło do podziału województwa sopskiego: wschodnia część przypadła państwu koszbijskiemu. Nowe państwo przestało być wielokulturowe, bo cudzoziemców przebywających tu od 10 lat w zdecydowanej większości przesiedlono do Morengii. Ursaryjczykom pozwolono tu jednak zostać, ale części z nich rząd załatwił robotę w Morengii, a części z nich zalecono przeprowadzenie się do innego miasta niż Gansk czy Gind.