Strażnica

Dawniej silnie obsadzona baza wypadowa Łowców Wampirów. Początkowo niewielka osada w Uroczysku, później otoczona gęstą palisadą oaza spokoju na granicy Krainy Zgromadzenia, Averlandu i Stirlandu.

Strażnica przez wiele miesięcy stanowiła bezpieczną przystań dla Łowców Wampirów. To tutaj większość z nich się poznała, tutaj wracali po ukończonych misjach, tutaj mogli odpocząć, uzupełnić zapasy i planować swoje kolejne posunięcia. Stanowiła ona również schronienie dla wielu ludzi, którzy mogli żyć za jej murami, nie przejmując się niebezpieczeństwami błotnistych terenów na około.

Strategiczne położenie Strażnicy pozwalało Grufbadowi i Łowcom na sprawne kontrolowanie całego terenu Uroczyska, była też ważnym punktem obronnym. Bywała nazywana ostatnim bastionem w Brachlandzie.

Choć prawowitym zarządcą Strażnicy był Grufbad Kazadorsson, gdy w wyniku podstępnego trucia przez nekromantę Ethezula zachorował tak poważnie, że nie był w stanie wyjść z łóżka, jego obowiązki przejął Lord-Generał Magnus Gault. Pod jego zarządem, łowcy czarownic przegonili lub zamordowali wielu mieszkańców osady. Zniszczyli dom i sklep Amendila, oraz zmusili do ucieczki Khamûla. W Strażnicy zapanował terror.

Gdy w tym stanie zastali ją Łowcy Wampirów, czekało ich niemiłe powitanie. Zostali rozbrojeni i przeszukani, tracąc w ten sposób *Geometricum Corpus*. Elmira została aresztowana i wtrącona do lochów za stawianie im oporu, a jej niedźwiedź Stiepa został oddany kapitan Rainie Landau, która zaczęła przeprowadzać na nim eksperymenty z użyciem narkotyków.

Dawni mieszkańcy Strażnicy, którzy nie godzili się na zamordyzm łowców czarownic, zawiązali Ruch Oporu z siedzibą w Zagajniku.

Echo, z pomocą drużyny Grego, zdołała dostać się do Strażnicy po kryjomu i odzyskać skonfiskowany przez Ordo Fidelis Rilyamacil, jak także zdobyć informacje co do planowanego transportu *Geometricum Corpus*, losu Chorągwi Rycerskiej, oraz tożsamości Ethezula. Korzystając z tych informacji, doprowadziła do rozstrzelania nekromanty przez Magnara Kamiennobrodego, co ocaliło życie Grufbada i pomogło mu odzyskać część sił i władzę w Strażnicy.

## Koniec Strażnicy

Łowcy Wampirów dowiedzieli się od Ethezula, działającego pod przykrywką Sullivana Strażnika, o planowanym przez Archibalda Krwawego oblężeniu Strażnicy. Gdy później Lothar von Falkenhayn zgładził Wilka, atak Templariuszy Drakenhofu stał się nieunikniony. Łowcy Wampirów ujrzeli przemarsz ogromnych nieumarłych wojsk w stronę swojej bezpiecznej przystani. Musieli działać szybko.

Podczas gdy pozostali w Strażnicy przygotowywali ją na oblężenie, Łowcy spędzili wiele tygodni podróżując po Sylvanii, szukając sojuszników gotowych stawić czoła wampirom w obronie ostatniego bastionu w Brachlandzie. W pośpiechu i desperacji, Łowcy potrafili tygodniami nie zmrużyć oka. Ich misja zawiodła ich od Schwartzhafen, przez Leicheberg, aż do Miasta Przeklętych, Mordheim.

Gonieni czasem, choć wciąż niepewni co do powodzenia swojej misji, Łowcy Wampirów powrócili do Strażnicy na dwa tygodnie zanim miała dotrzeć do niej armia Archibalda. Ponownie czekało ich niemiłe powitanie, gdyż jeszcze tego samego wieczora Magnus Gault zdecydował się urządzić im proces pozorowany i dokonać próby ich rozstrzelania, a chwilę później na Strażnicę opadła chmara Vargheistów i ogromnych nietoperzy. Po przegonieniu przeciwników, Ordo Fidelis i Łowcy Wampirów zgodzili się na zawieszenie broni. Pozostały im dwa tygodnie. Czas ten spędzili na ostatnich przygotowaniach, budując krzepiące kapliczki, rozwiązując spory czy witając przybywających sojuszników.

Gdy Templariusze Drakenhofu dotarli pod mury Strażnicy, tysiące nieumarłych starło się z setkami dzielnych obrońców żyjących. Walka okazała się bardziej wyrównania niż którakolwiek ze stron mogłaby się spodziewać. W wyniku bitwy śmierć poniósł Archibald Krwawy, ale również wielu bohaterów po stronie Łowców, w tym sierżant Betram, który wraz ze swoją chorągwią walczył jak lew, za pomocą garstki ludzi dzielnie utrzymując fragment muru przez niemal cały czas trwania oblężenia, oraz sam Grufbad Kazadorsson.

Gdy walka chyliła się ku końcowi, a wycieńczeni obrońcy ścierali się z powstałymi ciałami własnych pobratymców, z chmur nad Strażnicą wyłoniły się niespodziewanie trzy Zhufbarskie barki, które przeprowadziły bombardowanie, równając Strażnicę z ziemią i dobijając resztki armii Templariuszy, podczas gdy pozostali ludzie kryli się przed spadającą z nieba śmiercią. Z ostatniego bastionu w Brachlandzie nie został kamień na kamieniu.

Zaledwie dzień po zakończeniu oblężenia, ruiny Strażnicy czekał kolejny atak, tym razem ze strony lykan. Szalone bestie opadły zrujnowaną osadę, mordując wszystkich napotkanych ocalałych. Dopiero po odnalezieniu i porwaniu Reinmara von Falkenhayn, opuściły zgliszcza Strażnicy. Dopiero teraz niedobitki jej mieszkańców mogli w spokoju opatrzeć swoje rany, zebrać resztki swojego dobytku i odejść, szukając nowego bezpiecznego schronienia.

## Galeria

Strażnica, jaka była kiedyśPole bitwy, jakie zostało po oblężeniu
## Lokacje

### Karczma "Zagrobek"

Przytulna, stosunkowo dobrze zaopatrzona karczma, prowadzona przez karczmarza Johanna.

### Świątynia Morra

Miejsce kultu Morra, pod pieczą Ojca Gustava.

## Mieszkańcy:

* Grufbad
* Magnar
* Magnus Gault
* Edgar
* Karczmarz Johann
* Ojciec Gustav
* Bertram
* Kartograf Leopold (dawniej)
* Hans Drwal (dawniej)
* Alchemik Amendil (dawniej)
* Khamûl el-Rashid (dawniej)