Chapter VII

Wchodząc do garderoby, próbuję opanować szybko bijące serce. Opieram się dłońmi o toaletkę i biorę kilka uspokajających oddechów. W lusterku zauważam zaróżowione policzki. Cholera. Najwidoczniej etap zawstydzania się na każdy gest Lauren będzie trwał jeszcze długo.

Odwracam się i przecieram twarz dłonią. W tej samej chwili moje ciało zostaje przyciśnięte do mebla za mną, a ciepłe usta napierają na moje. Jęczę cicho, wplatając palce we włosy zielonookiej. Te pocałunki rozpoznałabym wszędzie.

- Nie mogłam się powstrzymać - mamrocze w moje wargi, lekko ściskając biodra. Wyginam się w łuk i zerkam zawstydzona na dziewczynę. Też od dawna chciałam to zrobić. Od pierwszej chwili, gdy tylko ją zobaczyłam. - I myślę, że powinnam się zrewanżować.

*Co?*

*Czy ja śnię?*

- Chcesz tego, Camz? - szepcze mi do ucha, na co przymykam powieki, a szatynka składa kilka czułych całusów na mojej skórze. - Wiem, że tak, choć jesteś za bardzo niewinna, żeby to przyznać - skubie małżowinę uszną. Jęczę, wypychając biodra w jej stronę. Szatynka podnosi mnie gwałtownie do góry, sadzając na toaletce, więc mogę swobodnie objąć jej talię nogami.

- Oh, Lo... - sapię i wyginam się w łuk pod wpływem dotyku dziewczyny. Z radością odkrywam, że nadal nie ubrała koszulki i nie zdążyła się przebrać, bo biała ciecz w dalszym ciągu widnieje na spodenkach.

Ściskam uda. Umrę chyba dzisiaj przez nią. Czy to w ogóle możliwe, aby być takim seksownym?

- Wiem, maleńka - mruczy i przyciąga mnie bliżej.

Jeszcze bardziej rozszerza moje nogi i dociska swoje przyrodzenie do mojego centrum. Jęczę. Zielonooka o dziwo nadal jest twarda, a jej podniecenie nie zmalało nawet na chwilę. Zresztą, w moich majtkach też panuje wręcz powódź.

Lauren zaczyna się powoli ocierać, przyciągając mnie do pocałunku. Oddaję go od razu i ciągnę delikatnie za włosy dziewczyny. Ta syczy cicho, pogłębiając pieszczotę. Napalam się jeszcze bardziej. *Czy już jestem w niebie?*

Wypycham biodra, łapiąc z szatynką wspólny rytm. Z każdym pchnięciem zbliżamy się do siebie, aż nie ma między nami wolnej przestrzeni. Moja kobiecość jest taka pulsująca, że tylko błaga o uwagę Jauregui.

Zielonooka całuje mnie bardziej agresywnie, lokując dłonie w okolicy bioder. Wyginam się w łuk i dociskam się do niej mocniej. *Już tak niewiele brakuje...*

Kiedy dziewczyna przejeżdża całą swoją długością po moim centrum, to ostatni bodziec, jaki czuję, nim rozpadam się na kawałki. Orgazm całkowicie przejmuje nade mną władzę. Czuję delikatne drżenie na ciele. A właściwie drżenie w ramionach Lauren.

- Grzeczna dziewczynka - szepcze cicho w moje włosy, a następnie składa czuły pocałunek na czole. Rumienię się mocno, chowając twarz w ramię szatynki. - Jeżeli nie masz żadnych planów, odwiozę cię do domu.

\*\*\*

- Może wejdziesz? - zerkam na Jauregui, uśmiechając się lekko. Nadal robi mi się gorąco na wspomnienie z garderoby.

- Nie dziś, Camz - chwyta moją dłoń i całuje czule jej wierzch. Ponownie rumienię się na gest szatynki, ale nie komentuję tego w żaden sposób. - Muszę załatwić jeszcze kilka spraw. Ale mam nadzieję, że widzimy się jutro na bankiecie?

- Um... Nie myślałam o tym... - jąkam cicho. - Pewnie zabrzmię jak typowa kobieta, ale nie mam się w co ubrać.

Zielonooka śmieje się i ściska moją dłoń. Przez chwilę patrzy na mnie i oblizuje lekko usta. Przygryzam wargę, chcąc zapytać, o czym myśli, ale odzywa się pierwsza.

- Przyjadę po ciebie rano - uśmiecha się, a w jej oczach błyszczy radość. Jak u dziecka, któremu dano lizaka. - Wybierzemy się na jakieś zakupy. Też muszę kupić coś nowego.

- Dobrze - mruczę niepewnie, ale wzrok dziewczyny wskazuje, że nie przyjmuje odmowy. Żegnam się z nią i wracam do domu.

Wcale nie dziwią mnie otwarte drzwi i Dinah Jane Hansen z chipsami na kanapie. Spoglądam na przyjaciółkę, marszcząc brwi, gdy słyszę ciche jęki dobiegające z jej telefonu.

- Co robisz? - pytam, na co podskakuje gwałtownie, rozsypując przekąskę dookoła. - Idiotko, to nowy dywan!

- Przestraszyłaś mnie, Karla - unosi teatralnie dłoń do serca. - A ty, co tu robisz?

- Mieszkam? - unoszę brew.

- Nie o to pytałam - wywraca oczami i zbiera bałagan, który zrobiła. Chwilę później rozkłada się na kanapie i włącza jakiś filmik. Prawie dostaję zawału, kiedy słyszę chrapliwy głos Lauren.

- C-co o-oglądasz? - niemal piszczę, rumieniąc się mocno.

- Porno. Z naszą zielonooką pięknością w roli głównej - odwraca głowę i spogląda z uśmiechem w moją stronę. - Chcesz dołączyć?

- Nie!

- To nie - wzrusza ramionami i jak gdyby nigdy nic zajada chipsy, które nadal zostały w paczce. - Wolisz patrzeć na żywo, nie?

- Dinah Jane Hansen! - krzyczę, zakrywając rumieńce włosami.

- Jej kutasa to chyba rzeźbił sam Lucyfer - mówi rozmarzona, aż mam ochotę wyrwać jej telefon z dłoni. *Skończona idiotka.*

- Przestań!

- No tak, zapomniałam, że wolisz patrzeć i dotykać na żywo.