recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
C;\Dalek

Ten dzień zaczął się niewinnie. Słońce świeci, ptaszki ćwierkają. Włączyłem komputer. Zobaczyłem że coś przyszło na mój E-Mail. Było to dziwne, gdyż nikt nie znał mojego Maila. Otworzyłem tę wiadomość. Zatytułowana była "C:\Dalek ". Oto jej treść:

Byłem pewien, że to kod binarny. Wszedłem na jego tłumacza. Przetłumaczyło mi na:

Nie mogłem się oprzeć temu zdjęciu. Zapomniałem o "NIE OTWIERAJ" i je otworzyłem. Samo zdjęcie przedstawiało Daleka z mojego ulubionego serialu Doctor Who, nadawanego na BBC. Nie widziałem w tym zdjęciu nic dziwnego. Zamknąłem je, wyłączyłem komputer i wyszedłem do kumpli.

Wróciłem do domu. Włączyłem komputer. Najdziwniejsze było to, że komputer był już włączony, a go wyłączałem! Sprawdziłem, co się stało, gdy mnie nie było. Pierwszym, co przykuło moją uwagę, był Dalek na mojej tapecie. Wszedłem w Mój Komputer. Wszystkie dyski ("C:", "D:", "E:", "F:", "G:" i "H:") Zmieniły się w "C:\Dalek ". Wszedłem w ten dysk. Był w nim folder "Daleks". W tej chwili bałem się jak mała dziewczynka, gdyż nie wiedziałem, co tam jest. Poczułem siłę i otworzyłem go. Było tam 10 zdjęć. Pierwsze 5 nazywały się "Dalek #1", "Dalek #2" itd. Szóste nazywało się "Mad Dalek". Zdjęcie przedstawiało zniszczonego Daleka. Siódme nazywało się "Angel of Dalek". Przedstawiało ono tego samego Daleka, co poprzednie zdjęcie, lecz jednak Coś było w tym Daleku. Jakaś istota. Ósme i dziewiąte były kopiami "Mad Dalek" i "Angel of Dalek". Ostatnie zdjęcie, które się nazywało "What", przeraziło mnie nie na żarty. Przedstawiało to zdjęcie  Daleka z poprzednich zdjęć, lecz naprawionego. Za nim było Coś, co zniknęło po dwóch sekundach patrzenia na niego. Na ekranie pokazał się napis "Dalekowie są z nami. Cokolwiek teraz zrobisz, nie otwieraj zdjęcia "D:\Dalek"!! ". Nie wiedziałem, gdzie jest to zdjęcie. Po 10 sekundach ekran się wyłączył i włączył z powrotem. Wszystko już było normalne, oprócz nowego zdjęcia na pulpicie "D:/Dalek". Teraz już nie byłem ciekawy. Usunąłem je. Próbowałem się skontaktować z osobą, która mi wysłała pierwsze zdjęcie. Odpisała:

Wpisywałem w Google "C:\Dalek",  żeby zobaczyć, czy ktoś miał podobny przypadek. Znalazło tylko jedną osobę. Była przy zdjęciu "What", lecz go nie otworzyła. Zaradziłem jej, by go otworzyła, spojrzała się na istotę za Dalekiem, pojawi się jej napis, system wróci do normalności, i żeby usunęła "D:/Dalek". Zrobiła co napisałem i mi podziękowała. Po tym zdarzeniu nie spotkałem się już ze zdjęciem "C:\Dalek". I bardzo dobrze.
Kokani Sankokon

Kokani Sanakokon to stwór mający jedną nogę (drugą zastępuje mu
czarna maź), z dwiema parami rąk oraz trzema palcami. Twarz (o ile mogę
to tak nazwać) jest zdeformowana i pokryta śluzem. Jego tułów zasłania
czarna, podarta bluza.

Skąd o nim wiem? Będąc dzieckiem, spotkałem go. Gdzie? Nieważne, opowiem Ci całą historię.

Miałem wtedy 13 lat, lubiłem po zmroku chodzić z latarką po
lasach. Pewnego dnia, gdy wybrałem się do lasu obok starego domu,
znalazłem martwą sarnę. Była cała wypatroszona. Jej brzuch rozcięto
niezgrabnie na całej jego szerokości. Krew prowadziła do starego domu.
Poszedłem tam i przez dziurę w ścianie zobaczyłem go, czyli Kokani
Sankokon. Właśnie kończył jeść wnętrzności sarny, zauważył mnie, więc
zacząłem uciekać. Jednak on był szybszy. Gdy biegłem, wywróciłem się i
mnie złapał. Kopnąłem go w twarz, przez co mnie puścił.

Kiedy wróciłem do domu, nie było go za mną, jednak ja wiem, że on
 tam był, śledził mnie, obserwował mnie, on... On jest na moim podwórku!
 Wszedł do domu, muszę to wysłać. Proszę ostrzeż moich przyjaciół, by
mnie nie szukali, bo on ich zabije. Idzie do mojego pokoju, idzie po
mnie. Może mu ucieknę, jak mi się uda, to zadzwonię. Żegnaj...
Kiedyś śnił ci się Ten Mężczyzna?

W styczniu 2006 roku pacjentka znanego nowojorskiego psychiatry narysowała twarz mężczyzny, którego

często widywała w snach. Człowiek ten udzielał jej życiowych rad, aczkolwiek nigdy nie spotkała go w realnym świecie.

Portret leżał zapomniany na biurku psychiatry przez kilka dni, dopóki inny pacjent nie rozpoznał tej twarzy. Powiedział, że ten mężczyzna często odwiedza go w snach. Twierdził również, że nigdy w życiu go nie widział.

Psychiatra zdecydował przesłać portret do kilku jego kolegów, którzy również zajmowali się pacjentami z powtarzającymi się snami. W przeciągu kilku miesięcy czterech pacjentów powiedziało, że człowiek z portretu pojawiał się w ich snach. Co ciekawsze, wszyscy odnosili się do niego jako "TEN MĘŻCZYZNA".

Od stycznia 2006 roku do dnia dzisiejszego co najmniej 2000 osób z wielu miast na całym świecie, takich jak Los Angeles, Berlin, Sao Paulo, Teheran, Pekin, Rzym, Barcelona, ​​Sztokholm, Paryż, Nowe Dehli, Moskwa itd. sądziło, że widziały tego człowieka w snach.

Na tą chwilę nie można ustalić, co łączy osoby, które spotkały nieznajomego ze snów. Co więcej, nigdy nie odnotowano żadnego żyjącego człowieka, który przypominałby mężczyznę, którego opisywali pacjenci.

Jest wiele teorii dotyczących tej tajemniczej postaci. Jedna z nich, uznawana za najbardziej interesującą mówi, że mężczyzna jest prawdziwym człowiekiem, który "wchodzi" do snów za pomocą specyficznych mocy psychologicznych. Niektórzy wierzą, że człowiek ten wygląda tak samo w realnym świecie, inni twierdza, że jego wygląd zupełnie różni się od tego ze snów (co wyjaśnia, że żaden z pacjentów nigdy go nie widział).

Powstała strona internetowa, której celem jest:

- Pomoc tym, którzy widzieli człowieka w swoich snach i ułatwienie im kontaktu między sobą,

- Zrozumieć, kim jest ten człowiek i dlaczego pojawia się w tak małym wachlarzu sytuacji w snach tak różnych ludzi.
Haczykoręki.

Była ciemna straszna noc.

Mój kuzyn Harold spał jak niemowle w swoim ciepłym łóżku.

Ja niestety nie mogłem zasnąć i myślałem: Czy ta noc kiedyś minie?

Nagle z cudownie zapowiadającego się snu wyrwało mnie pukanie do drzwi.

Założyłem kapcie i zbiegłem po schodach aby zobaczyć kto to jest.

Kiedy jednak otworzyłem drzwi ujrzałem trupio bladą twarz, która miała krzywy szerzący się uśmiech.
Mamumuno

Mamumuno jest kontem na Moviestarplanet.pl

Pewnego dnia zobaczyłam ją w moim pokoju. Zaprosiła mnie do znajomych, myślałam, że po prostu znalazła moje konto. Zaakceptowałam zaproszenie. Po około dwóch minutach napisała do mnie

Mamumuno: Widzę cię

Nie odpisałam na jej wiadomość bo myślałam, że robi sobie ze mnie żarty.

Mamumuno: Nie możesz mnie ignorować

Ja: Przestań robić sobie ze mnie żarty!

Mamumuno: Pożałujesz

Po tej konwersacji usunęłam ją ze znajomych. Tego samego dnia wieczorem chciałam zalogować się na konto. Nie mogłam tego zrobić. Moje konto zostało usunięte, a w mojej skrzynce e-mail zostawiona była wiadomość.

,,To dopiero początek''
Garry The King

Garry The King - By Marukson123

Czesc! Nazywam sie Mike (Majkus). Mam 13 lat i mieszkam w Angli.
29 Marca 2011 rok.
Szedłem z moim kolegom do galeri.
-Mike! Czemu sie nie cieszysz?
-Po co mam sie cieszyc? Moi rodzice sie rozwiedli a ojciec wpadl pod pociag...
-A wes zapomnij! Nic sie nie stalo!
-nic sie nie stalo.... NIC SIE KURWA NIE STALO! GDYBYS WIE-
-wiem....
-co?
-moja kuzynka zmarla na raka pluc.
-aha...
-dobra Mike juz cicho chodzmy do tej galeri.
31 Marca 2011 rok.
(Pamietnik) juz wiem... wiem ze ten rozwod i wypadek z pociagiem to nie przypadek.
Na dworcu kolejowym znalazlem notatke z podpisem "Garry The King".
Niewiem co planuje ten dupek lecz napewno nic dobrego...
1 Kwietnia 2011 rok
-Ziomek...
-O co chodzi Mike?
-Czuje ze cos mnie podglada
-Ty na serio masz mikser w mozgu!
-Mowie na serio... widzialem kogos przez chwile gdy wygladnolem przez okno. I znalazlem cos na temat "Garrego the sringa" w internecie.
-I co?
-I nie jestem jedynom ofiaram...
-Co masz na mysli Mike?
-Mam namysli twoja stara!
-To bylo nie mile...
-Wiem. Dobra, tak na serio. "Garry The King seryjny morderca i psychopata zabija kolejnych ludzi!"
-weri skeri
-Ty to masz humor, co nie?
-Ty masz cos do mojej starej.
5 Kwietnia 2011 rok
(Pamietnik) Juz mam tego typa na wyciagniecie reki. Teraz tylko zglosic wszystko na policje, lecz mam do niego inne zamiary. Wiem gdzie trzyma swój "arsenal" (Nie mylic z klubem pilkarskim Arsenal) Zakradne sie tam i zabije tego gnoja jego wlasna bronia!
10 Kwietnia 2011 rok
-Choc tu gnoju! Kici Kici Gruby Garrusie jeden!
-Nie chcesz tego zobaczyc...
-Czego?
-Ja nikogo nie zabilem...
-Pierdolisz!
-Nie...
-Udowodnij!
-Strych...
-Sprawdze... ale dla pewnosci! MASZ KULKE W NOGE!
Strzelilem go w nogi i zostawilem zeby sie wykrwawil.
-O kurw
Cala sterta ludzi... jak?
-Juz spokojnie... Garry zaraz sie wykrwawi...
-Co to za dzwiek? - Odezwal sie jeden zakladnik...
-O KURW.. UCIEKA!
-Z kim?
-Z..... Ticci Toby?
-Pierdo-
-Zamknij pysk!
-Okej
-Wyciagne was
23 Kwietnia 2011 rok
(Pamietnik) Wszystko wrocilo do normy... rodzina w komplecie... az lezka w oku sie kreci...

Koniec
Copyright Garry The King
GTA 4: Lodziarka

Parę dni temu mój znajomy dziwnie zachował się wobec mnie. Zaprosił mnie na multiplayer Playstation Network niedługo po tym, jak został on wprowadzony. Dokładniej, dostałem zaproszenie do GTA 4.

Jednak kiedy tylko dołączyłem do jego gry, on wyszedł i gra się skończyła (zapewne znany tutaj przypadek rozłączania się na multiplayerze).

Po chwili wysłał mi zdjęcie samochodu lodziarki z Grand Theft Auto, czyli nic specjalnego.

Potem pocztą dostałem dysk z jego save'ami gry, gdyż chciał mi udowodnić że z jego kopią GTA jest coś nie tak. Nic złego jednak się nie działo. Kilka usterek, jak ludzie na ulicy w nietypowych ubraniach czy samochody eksplodujące zaraz po wylądowaniu w wodzie. Jednak pewnego dnia... Wczytałem jego zapis i gdy wyszedłem z domu, nie było żadnych pieszych na ulicach Liberty City. Żadnych gliniarzy, żadnych sprzedawców, nikogo. Uruchomiłem mapę i powoli obszedłem miasto.

Nikogo, nigdzie. Tylko ja. I wtedy to usłyszałem.
 Ten dźwięk. Brzmiał jak pierwszy dżingiel z samochodu-lodziarki.mieniłem ustawienia kamery i zobaczyłem lodziarkę jadącą prosto na mnie. W środku nie było kierowcy. Kiedy trwał pościg, próbowałem zniszczyć ten upiorny samochód.
Dżingiel stawał się coraz bardziej zniekształcony. Tym akurat się nie przejąłem, gdyż dzieje się tak zawsze, gdy ten wóz zaczyna się uszkadzać. W końcu wyglądało na to, że ciężarówka ma dość.
Słyszałem próby odpalenia silnika (pamiętajcie, że samochód nie miał kierowcy - przyp.tłum.).
Jednak za którymś razem silnik zaskoczył. Zmieniła się też muzyczka.
To był dzwonek Liberty City Hardcore puszczony od tyłu i zniekształcony. Lodziarka nie ruszała się, a potem stanęła w płomieniach. Gra wyłączyła się. Sprawdziłem dysk, ale nie uszkodził się.
Uznałem jednak, że coś na pewno jest nie tak i przeniosę filmy na przenośny dysk. Niestety... Mój komputer odszukał tylko jeden plik do odczytu: 666.avi... Dane zostały uszkodzone. Próbowałem wielu innych metod, aby uzyskać swoje materiały.
Folder z muzyką wygląda tak: 666.mp3 i uszkodzone, z obrazami: 666.jpg i uszkodzone, itd.

Ponadto, nie mogę skontaktować się z przyjacielem. Nie odpowiada na telefony, maile ani SMS-y...
Mike the killer

Wycinek z gazety

NIEZNANY ZABÓJCA DALEJ MORDUJE

Jestem Mike i chciałbym wam opowiedzieć dlaczego jestem i zostałem zabójcą

Jestem wielkim fanem Jeffa zawsze próbuję wyreżbić sobie jego uśmiech ale kurwa nie mam dostępu do żadnych ostrych rzeczy przez matkę. Lecz nie na tym polega historia. Byłem normalnym 11-letnim chłopcem i czytałem wiele creepypast bardzo polubiłem historię Jeffa i od tego się kurw wszystko zaczęło. Moja matka jak zwykle chowa noże w przewidywalnych , więc gdy poszła do sklepu sięgnąłem po nóż w jej szawce nad kuchnią. Prawde mówiąc wziołem duży nóż i zaczełem się nim bawić , wiecie podrzucałem go kręciłem i w ogóle. Następnego dnia gdy nadszedł czas szkoły poszedłem z moim bratem Carlem na przystanek autobusowy zaczepiło nas 3 gości. Jeden wysoki 2 niski , a trzeci to chyba był fan tatuażów

Powiedział do nas że nazywają się Kith , Justin i oczywiście król bandy Kuba.Powiedziałem im że lepiej żeby od nas spierdalali bo dobrze się to dla nich nie skączy. Jeden z nich złapał mojego brata. Powiedziałem puść Carla skurwysynie. Gdy to powiedziałem doznałem uczucia że muszę ich zabić. Kuba wyją nóż i pogiegł na mnie z zamiarem zaatakowania lec ja byłem bardziej zwinny od niego i uderzyułem go w brzyuch po czym zabrałem mu nóż i zaczełam dżgać w plecy. Justin puścił Carla po czym razem z Kithem spierdolili. Po szkole poszedłem do domu jak zwykle do kompa i zaczełem czytać creepypasty. Po jakieś godzinie usłyszałem że mama mnie woła więc zbiegłem po schodach. Moim oczą ukazała się policja z zamiarem aresztowanie mnie a zabicie chłopca. Carl wybiagł z kuchni z zamiarem zaatakowani psów. Przy biegu krzykną JA ZABIŁEM TEGO CHŁOPAKA!!!!!!Policjant wyją broń i postrzelił Carla w nogę. I powiedział do mnie. Nie aresztujemy ciebie tylko twojego brata.

Ja krzyczałem że ja go zabiłem ale gliny nie słuchały. Następnego dnia w drodze do mojego kolegi spotkałem Justina i Kitha. Więc zaczełam spierdalać a oni wyjeli broń i zaczeli strzelać ale pudłowali. Wbiegłem do swojego domu do łazienki z zamiarem schowania się ale to nic nie dało Kith mnie złapał i wziął wybielacz i wódkę w jednej chwili poczułem się jak Jeef. Po wylaniu na mnie wszystkiego żucił we mnie zapalniczkę a ja krzyczałem NIE . Obudziłem się w szpitalu doktor powiedział że gdyby nie mój sąsiad spaliłbym się dosczętnie. Wstalem po czym poiszedłem do lustra po zobaczeniu siebie powiedziałem o kurwa wyglądam jak Jeef. Jakąmś godzinę póżniej przyszła po mnie matka i krzykneła gdy mnie zobaczyła.

Poszliśmy do domu. Tej nocy poszedłem do łazienki wziełem nóż i wyciolem sobie uśmiech a jako iż chciałem wyglądać jak Jeef ale nie chciałem palić sobie powiek wziełem czarną śminkę mamy i pomalowałem nią sobie okrężnie oczy. Poszedłem do pokoju mamy i taty po czym zabiłem ich mówiąc przy tym "Ciiiiiii Idzcie spać"

Od tej pory tylko zabijam nie mam dla nikogo litości

MTK
Dlaczego mój rywal? część 2 Zemsta berry

Fanowska druga część creepy pasty Dlaczego mój rywal? to nie ma celu nikogo urazić oke zaczynamy.

Po tym co zagrałem nie chciałem już grać w gry saphhire i ruby i nawet emelard.Dostałem od rodziców pokemon plantinum nie spowiedziałem się tam można było zdobyć zangoose znalazłem zangoose złapałem znalazłem skarmory expiłęm i nazwałem jak berry była nr1 jutro moje pokemony były fainted a nie było zangoose potem zostałem przeniesionym na tą polane tam była zangoose i skarmory mój został zabity potem zangoose zapytał to samo czy mnie kochasz była tylko odpowiedź tak więc tak ale też miałem innego ulubieńca mogłem zadawać pytania powiedziałem mam ulubieńca innego powiedziała AlE JAK TO? pisało że straciłem przytomność byłem na league pokemon i była moja postać ale liga była zniszczona był ten poprzedni rywal berry nie chciałem grac wyłączyłem ds.

Zrobiłem posta o tej grze na moim Twitterze. Ludzie pisali że prawdopodobnie jest to kupione w sklepie z używanymi grami w których zawsze są shakowane pokemonowe utwory szatana.Przypomniałem sobie o pokemon ruby... WSZYSTKO BYŁO TAKIE SAME ALE BERRY TO TROCHĘ ZMIENIŁA.Pokemon plantinum shakowane przez berry.To wszystko była takie same. Berry potem wyskoczyła z ds'a i próbowała mnie zabić ale biegłem i uciekłem i ludzie zauważyli jakiegoś stwora i dzieciaka od razu zadzwonili na policje. Policja przyjechała nie zdążyli mnie uratować Berry powiedziała "D-DL-ACZEG-o Mn-ie z-o-stawi-łeś" Zabiła co udało jakimś cudem zobaczyć zatrzymali Berry. Berry nie trafiła odżiwo ale żyje! to tylko był sen że pokemon wyskoczył.A obudziłem się w szpitalu prawdopodobnie dostałem zawału że zobaczyłem coś takiego Strasznego jak na mnie Rodzice wyrzucili pokemon plantinum i nie grałem w gry pokemon gdzie jest zangoose grałem już tylko pokemony od kanto do johto

KONIEC
Kuchnia

Obudziłem się o jakiejś 4:19,miałem sucho w gardle więc postanowiłem pójść do kuchni po coś do picia. Usłyszałem grzmot naczyń,grzmot jakby ktoś rozbijał moje naczynia ,myślałem że to był to mój kot Andrzej i robi sobie pałaszowanie w nocy.Wszedłem do kuchni,boże jak to piszę to dalej mam łzy w oczach,mój kot...on był martwy wylegiwał się na stłuczonym...talerzu,był cały we krwi a na dodatek miał ucięty ogon.Tak..płakałem przy nim jak mały chłopiec...gdy nagle pojawiła się dziewczynka ubrana w białą suknie, podobną do sukni ślubnej mojej mamy miała błękitne oczy .Kucnęła do mnie i powiedziała ====

-Nie bój się Antonio...na ciebie też będzie czas..

Po tym co powiedziała trzymam od tamtego czasu broń pod poduszką na wszelki wypadek...
Mgła

Witam. Nazywam się Adam, mam 16 lat. Od urodzenia mieszkam na wsi. Gdzie dokładnie? Nie, nie powiem wam. Niedaleko mojego miejsca zamieszkania mieści się dość duży las. Uwielbiam do niego chodzić na spacery zawsze, gdy nie mam co robić. Tydzień temu jednak stała się rzecz straszna.

Była godzina 20:00, kiedy wyszedłem z domu udając się w stronę wspomnianego wcześniej lasu. Na zewnątrz panowała mgła. Minęło około 10 minut, gdy tam dotarłem. Mgła zrobiła się przez ten czas jeszcze bardziej gęsta sprawiając, że ledwo widziałem cokolwiek nawet z odległości jednego metra. Przez moment przeszła mi nawet myśl, by sobie dziś odpuścić, ale była to tylko zwykła mgła. Przecież mnie nie zje, prawda?

Nabierając odwagi wkroczyłem w las. Do dziś żałuję tej decyzji. Po około 5 minutach usłyszałem dziwny dziecięcy chichot. Przestraszyłem się, ale uznałem jednak, że się przesłyszałem. Kiedy znów go usłyszałem postanowiłek jednak wrócić do domu. Gdy się odwróciłem to ujrzałem dwie postacie. Pierwszą był wysoki, zakapturzony człowiek z siekierą w ręku. Drugą 7 czy też 8 letnia dziewczynka z tasakiem. Gdy spytałem kim są i co tu robią, postać z siekierą powiedziała jakieś niezrozumiałe słowo, po czym zaczęła iść w moim kierunku. Uznałem, że jedyną logiczną możliwością w tej sytuacji była ucieczka. Zacząłem biec.

Przystanąłem na chwilę, by sprawdzić czy za mną pobiegli, jednak nikogo nie było. Niestety, problem był taki, że nie wiedziałem, gdzie dokładnie jestem. Mgła skutecznie ograniczała mi widoczność, więc nie wiedziałem, w ktrórym kierunku mam iść. Nagle wyłoniła się ta dziewcznka. Przerażony wziąłem kamień i rzuciłem nim w jej kierunku. Jakież było moje zdziwienie, gdy kamień poprostu przeleciał przez nią. Nagle coś uderzyło mnie w tył głowy. Padłem na ziemię nieprzytomny. Gdy się obudziłem był ranek, a mgła zniknęła. Byłem cały brudny, do tego cholernie bolała mnie głowa. Nie widząc innego wyjściak, udałem się do domu. Gdy przyszedłem zastałem wściekłą matkę i ojca. Przez całą resztę dnia zasypywali mnie pyatniami, czemu dopiero teraz wróciłem. Nie zamierzałem im opowiedzieć mojej histori, bo i tak by nie uwierzyli. Zamiast tego powiedziałem, że się potknąłem i przy upadku na ziemię straciłem przytomność.

Postanowiłem już nigdy tam  nie wracać. Nie wiem kim bądź czym były te osoby. Nie, ja... Raczej nie chcę tego wiedzieć. Od tamtej pory nic takiego się w moim życiu nie przytrafiło.

Czasem tylko gdy budzę się o 3 w nocy i wyglądam przez okno to widzę jakieś postacie patrzące w moim kierunku.
Mr. Psycho

Nazywają mnie Pan Psycho, co lubi bawić się czyimś życiem, którego nikt nie potrafi zatrzymać. Ma zabawa zwie się śmierć, która może do ciebie przyjść, kiedy źle poprowadzisz swój los. A kiedy się już spotkamy, będziesz ze strachu gryzł swe wargi, wypływa z nich lepki gęsty sok, podobny do zgniłej wiśni. Będziesz próbował się bronić, lecz nic ci to nie pomoże, bo ja biorę siłą i gniewiem twe nędzne życie i dusze. A gdy już wejdziesz w stan agonii, ja będę poić się twoim bólem, strachem, pożerać będę twe trzewia. Z twoich kości zrobię łoże, na którym me ofiary będą błagać o litość. Sznur zrobię z twoich jelit.Twoja krew będzie moją farbą i płótnem. Sztukę stworzę przeklętą, by móc poczuć się lepiej, bo gdy krew się leje, ja czuję, że życie mnie wypełnia. Powieszę cię na sznurze żelaznym, aby twe ciało poczuło, że ze mną nie wygra. A gdy już z tobą skończę, oczy twe posłużą mi za guziki, które zdobić koszule będą mi, kusząc innych ludzi, by znów zabawić się w śmierć.
Kingford

**Website** | kingford.mi

**Kingford**, officially the **City of Kingford**, is the capital and most populous city of Ivy Valley and Maplia. Situated on the eastern coast of the island, Kingford consists of fifteen boroughs centered around the famed Downtown. Kingford is also the political centre of the country, home to the Parliament, Governor of Ivy Valley and Royal Family of Maplia. It is also home to one of Europe's largest natural harbours, Kingford Harbour.

Many Kingfordian landmarks and monuments have become widely recognized, and the city received 8 million tourists in 2015, a record in its history. Although small, the Kingford Subway plays a crucial role in transportation and is famous for its architecture. A 2015 census showed that 210,500 people currently live in Kingford.
Hatsune, ona... nie żyje...

Znacie pewnie jak większość z nas w japońskie piosenki. Było to dawno, w latach w których jeszcze byłem dzieckiem. Te słowa nie pokoją tysiące japończyków, zwłaszcza gdy informacja dotarła do mnie z japońskich medii.

,,Albowiem Miku Hatsune" w polskiej telewizji mało o tym było słychać. Lecz wyświetleń było dużo, nie miałem zielonego pojęcia, Vocaloid 02,03,04,01 - Pomyslałem: Co to może być, syntezator mowy z Yahama? Czy większość niż tysiąc słów, tak, to dziwne lecz.... Nie będzie to ranić fanów lecz będzie ich znać. Miku Hatsune... Plotka że ona nie żyje wstrząsneła fanów, albowiem historia wyglądała tak:

Rankiem po wczorajszym .,braku koncertu" Rin Kagamine oraz Len siedzą na przystanku autobusowym czekając na (wiadomo co,) Autobus...

W szkole: Rin siada przy swoim stoliku, Po lewej stronie siedzi jej koleżanka, Miku. Rin pyta z ciekawości:

- Ehh, No i co, wytłumaczysz ten koncert?

- Rin, przecież, ale... Jaki koncert?

Rin od początku zaczynała mieć wyrzuty sumienia. Po dzwonku.

Len przysiada się spóźniony, był za długo w świetlicy, nie miejąc pojęcia że już 45 minut po dzwonku.

Miku pyta z wystrzeżonymi oczami.

- Len, Rin mówiła coś o koncercie, o co jej chodzi?

Len spojrzał miną na Miku, jakby widział ją 1-szy raz.

- Na serio?

- No.

- Ale na serio , serio?

- Oczywiście !

Po nie przerywanej rozmowie, Następnego dnia

W wiadomościach słychać zamach zabójców z gangu japońskiego. Nazwa nieznana lecz są ranni, Miku Hatsune...

Ciąg dalszy nastapi...

Pozdrawia Sadler //MTA

Kopie przeznaczane na innych Creppy-pediach lub Creppypasta Wiki sa SUROWO ZABRONIONE
Całe moje życie to kłamstwo

No więc zacznę od przestawienia się... Nataniel Iwanow. Mam 17 lat moja matka pochodzi z Rosji, a tata z Ameryki. Nie jesteśmy biedni, wprost przeciwnie, jesteśmy bogaci. To co ja zechcę, to dostaję. Pewnie stwierdzicie, że jestem dupkiem i egoistą, ale nie. To moi rodzice są....

Lubię pomagać chorym dzieciom, biednym i starszym osobom. Moi rodzice zawszę mówili, że jeśli nie będę się uczył i będę się zadawał z takimi osobami jak one, skończę tak samo jak one. Zabraniali mi się z nimi spotykać i dawać pieniądze oraz jakieś ubrania lub jedzenie. Ponieważ wydaję na jakichś nierobów. W dzieciństwie kochałem moich rodziców, lecz z czasem wraz z ludźmi na tym świecie stali się okrutni i zawistni. Ludzie pracujący w firmie mojego taty musieli zostawać na dłuższe zmiany. To doprowadziło do choroby córki jednego z pracowników mojego taty. Kiedy poszedłem do szkoły, moi rodzice kazali mi siedzieć tylko w domu, aby zdobywać same dobre oceny, nagrody i paski na świadectwie. Krótko mówiąc, nie miałem życia w domu tylko w szkole. Miałem tylko najlepszych dwóch przyjaciół, Rafała i Marka. Inni byli tylko znajomymi. Rafał był spoko luzakiem, kilka lat później zarywaliśmy do dziewczyn i chodziliśmy na imprezy. Marek wolał czytać książki. Niestety, jego rodzice byli bardzo wierzący i w przyszłości miał zostać księdzem. Kilka lat później musieliśmy się rozstać....

Miałem wszystko, z czasem zaczeło coś znikać w naszym domu. Potem w całej dzielnicy, w szkole. Aż potem wszystko znikło wraz z moimi rodzicami. Byłem sam...

Zdałem sobie sprawę, że umarłem...
Floyd

Floyd is the child of Richie. He has a special weapon called the Super Slice.

The sword is inherited from future Richie after he dies. He comes from the future to prevent Neonik from taking over the world.

## Stats

His stats are the opposite of his dad's with super high luck and super low speed.

Base Power: 35

Base Speed: 20

Base Luck: 60

Base Magic: 15

Base Skill: 15

Base Resistance: 45

## Backstory

Floyd is the child of Richie from the future. He is a mercenary that can destroy any enemies. His luck is super high allowing all of his weapons to almost always activate their other effects.He is known as a world famous mercenary and has alot of money with him. His father died when he was only 7 and he waited 10 years until he could go into the past with his friends.
BEN II

BEN II

OPARTE NA CREEPYPASCIE JADUSABLA "BEN DROWNED"

Jadusable włączył swój N64 i powiedział sobie

"W porządku. Nawiedzony czy nie pokonam cię BEN!"

Zatem Jadusable dostał swój cartdridge z Majora's Mask by odkryć że przyklejona była do niego jakaś kartka. Czytała\*

"Teraz jestem wolny idę po ciebie Alexannder" Podpisano Gra

Jadusable NIE uznał tego za groźbę więc zerwał kartkę z cartdrige i włożył grę do N64

Ekran tytułowy pojawił się normalnie? ALE zamiast maski można było zobaczyć BEN'a i napis "IDŹ SPAĆ".Jadusable nacisnął START i zobaczył jeden plik zapisu o nazwie ŚMIERĆ.Jadusable wybrał ten plik. Ekran przeszedł w czerń i przeszedł w POSĄG LINKA pole tekstowe się pojawiło mówiąc "Twój przypadek tego jest online ale nikt nie zna prawdy" Podpisano Gra.? Gdy rozległ się straszny śmiech który zaczął podążać za nim Jadusable zresetował grę ale nie zobaczył ekranu tytułowego N64 a taki sam jak wcześniej ekran z napisem 'IDŹ SPAĆ'. Jadusable podbiegł do komputera i włączy go. Loguje się na twittera i tweeteuje do BENa jest darmowa pomoc!\*\* Biegnie do swojego samochodu by odjechać gdzieś daleko. Komputer dalej był włączony BEN na niego wszedł i zatweetował na stronie Jadusable TO JA BEN. JADUSABLE POJECHAŁ GDZIEŚ DALEKO TERAZ GO ZABIJĘ. Podpisano Gra."

BEN pojawił się na samochodzie Jadusable i wskoczył do samochodu. CZEŚĆ ALEKS A MOŻE POWINIENEM POWIEDZIEĆ ŻEGNAJ ALEKS. BEN zhakował samochód Jadusable i skierował go prosto do basenu "ALEX DROWNED" powiedział BEN.
Jadusable umarł.

Koniec.

?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?

\*W oryginale napisane zostało "It read", najprawdopodobniej w odniesieniu do treści kartki; może również oznaczać to, że protagonista to przeczytał, natomiast autor nie znał jego płci, choć wtedy powinno być raczej "They read".

Tak, autor nie potrafi napisać "cardrige".

\*\* To zdanie w oryginale też nie ma sensu, nie mam pojęcia jak przetłumaczyć je poprawnie.

"He logs on to twitter and tweets BEN is free help!"

Oryginał: https://trollpasta.wikia.com/wiki/BEN\_II
Cyrkowiec

**Hej to znowu ja! Ponownie jak inna pasta i ta ma swoją wersję poprawioną ale zasługujecie by widzieć oryginał więc oto wersja sprzed poprawy!**

Cześć! To moja pierwsza creepypasta, więc proszę o wyrozumiałość oraz przepraszam za wszelkie błędy ortograficzne, tak więc zaczynając...

Było ciemno i zimno, jak na zimę przystało. Wracałam z imprezy u starej dobrej kumpeli, przechodząc przez ciemny park miałam wrażenie, iż ktoś za mną idzie. W myślach powtarzałam sobie, że mój umysł kreuje to uczucie tylko dlatego, że wypiłam trochę za dużo piw. Chciałam się odwrócić, lecz po wielokrotnych maratonach horrorów, wiedziałam, że może się to dla mnie źle skończyć. No cóż, raz się żyje. Odwróciłam się i miałam racje, ktoś mnie śledził. To był mój chłopak, Jack.

– Jack, nie strasz mnie tak! Nie śledzi się ludzi, to dziwnie wygląda.

– Daj spokój Anita, tylko szedłem za tobą.

– To jest właśnie śledzenie!

Ja i Jack mieszkaliśmy dość blisko siebie, więc dalej szliśmy razem. Jeszcze przez pół drogi krzyczałam na niego, bo co jak co, ale mnie wystraszył.

Byłam już u siebie, gdy usłyszałam głośne pukanie do drzwi mojego pokoju. Wzięłam gaz pieprzowy z szafki nocnej, podeszłam do drzwi i szybkim ruchem otworzyłam je. Ku mojemu zdziwieniu, nikogo nie było po drugiej stronie. Nagle ni stąd ni zowąd, okno otworzyło się. Wszedł wysoki mężczyzna ubrany w długi, czerwony płaszcz z kolorowymi plamkami i duży różnobarwny kapelusz. Wyglądał jak klaun, lecz jedna rzecz mi w nim nie pasowała, a mianowicie uśmiechał się jakoś nienaturalnie. Gdy podszedł bliżej, byłam w stanie zobaczyć jego czarne, przepełnione pustką oczy oraz ostre, żółte zęby. W prawej ręce trzymał tasak, a w lewej worek, z którego kapały różne płyny. W mgnieniu oka, klaun podbiegł do mnie i złapał mnie za włosy, przechylając całe moje ciało do tyłu. Gdy patrzyłam w jego przerażające oczy, spostrzegłam, że w tej samej chwili przyłożył mi tasak do szyi.

– Wybacz, że to zrobię, naprawdę nie chcę, ale on mi każe.

– On? Jaki on?!

Nie uzyskałam odpowiedzi. Po chwili w bezruchu i przyciskania mi tasaka do gardła rozległ się huk. Policja wbiegła do mieszkania i schwytała klauna, a mi udzieliła pomocy. Zemdlałam. Gdy się obudziłam, byłam w szpitalu, pielęgniarka stojąca obok, powiedziała, żebym odpoczęła. Na stoliku obok mojego łóżka, leżała gazeta;

WYCINEK Z LOKALNEJ GAZETY

"Niedawno schwytany klaun morderca, okazał się być chory psychicznie, więc przeniesiono go do ośrodka dla obłąkanych, z którego w nocy zdołał uciec. Wszystkich mieszkańców prosimy o ostrożność oraz o niewychodzenie po zmroku najbardziej jak to jest możliwe."

– Proszę mieć się na baczności, może po panią wrócić.

Pielęgniarka poklepała mnie po ramieniu i wyszła, po niej wszedł lekarz. Gdy spojrzałam na jego twarz, uświadomiłam sobie, że to ten sam człowiek, który usiłował mnie zabić. Szybko się podniosłam i wybiegłam ze szpitala, nie wiem czego ode mnie chciał, ale nie dostanie tego. Wsiadłam do pierwszego lepszego autobusu i odjechałam.

Nie wiem, czy on jeszcze żyje, jak dobiera ofiary, ale pamiętajcie, możecie być jego kolejną zdobyczą, kto wie gdzie on teraz jest...
Cień 88909

Gdybym wiedziała, że nienawiść może niszczyć nie tylko nas samych, pozwoliłabym ci odejść.

Jestem nastolatkiem. Przyznam również, że prostym gimnazjalistą, który niezbyt trawi swojej szkoły. Mam często spięcia z rodzicami, zbytnio zwierzam się swoim "przyjaciołom", a moje poszanowanie do cudzej pracy wcześniej było...dosyć nie miłe. Wcześniej. Kurczę, pozwólcie, że poprawię to zdanie. Miałem często owe spięcia, zwierzałem się i nie szanowałem. To brzmi lepiej. Wszystko zaczyna się od momentu kiedy to odkryłem stronę z creepypastami, a mój umysł pokochał czytanie past. Nałogowo czytałem powieści, często komentowałem je na różnych forach i poznawałem ludzi, którzy "doświadczali" różnych horrorów, w co zbytnio nie wierzyłem. Wtedy.

Nie jestem pisarzem, nie miałem dobrych ocen z wypracowań, tak więc nie opowiem Wam poetycko mojej historii. To zbędne. Przedstawię Wam suche fakty.

Początek roku szkolnego był przełomem. Konkretnie 9 września, kiedy to postanowiłem wykreować własnego "potwora" do creepypast na stronie Wiki. Miał być przerażającym cieniem, który nie potrzebował wiele by zabijać. Losowe cyfry utworzyły liczbę 88909, która miała być dodatkiem do tytułu. Zarys historii trochę banalny, gdyż stwór zabija bezbronne dzieci w nocy. Bezsensowne hektolitry krwi i krzyków. Banał. Ale cóż innego mógł wymyślić, tak szczerze, gimbus?

I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że za bardzo zacząłem wierzyć w mojego potwora. Rozdrażnienie, drżenie rąk, cięte słowa do znajomych i rodziny, bóle głowy i nudności. Zaczęło się od tego. Koszmary nocne, a nawet paraliż senny.

Wtedy zdałem sobie sprawę, że coś działo się nie po mojej myśli. Ktoś uporczywie chciał kierować moim ciałem. Miałem halucynacje i słyszałem słowa echem. Częsta suchość w ustach i zimne dłonie. W Internecie to zwykłe objawy, jeżeli dobrze pamiętam, przewiania lewej półkuli czy coś w tym stylu. Jednakże wrzesień i mocne wiatry?

Czując narastające nerwy i coraz to gorsze koszmary, zwróciłem się do księdza, z którym odbywałem lekcje religii w szkole. Był to miły mężczyzna, z którym każdy miał dobry kontakt. Jako, że wstydziłem się mówić o tym swoim rodzicom, którzy byli w trakcie rozwodu, postanowiłem zaufać pasterzowi. I usłyszałem jeden z najgorszych wyroków jakie mogły mnie spotkać.

Drodzy czytelnicy, nie jest to pasta czy inne głupstwo. Staram się przekazać powagę, którą będziecie dźwigać. Tworząc jakieś wymysły i wierząc w nie z całych sił, wasz umysł myli rzeczywistość z fikcją. Każdy dzień będzie z wolna zmieniał się i upadał w gruzach. Wyobraźnia jest cudną rzeczą, jednakże ma swoje granice. Nie mówię tu o schizofrenii, choć jest to rzecz uderzająco podobna. Ja tylko piszę to, by ostrzec Was przed wciągnięciem w sidła podmiotu.

Nikt nie chce by jego życie uległo zmianie. Tęsknie za nią, za jej dotykiem, biciem serca. Miała być ona moim Cieniem 88909, jednakże stała się częścią tej chorej wojny, którą toczę z moim umysłem.

Chęć wieczności może zaboleć, moi drodzy.
Filmik z Internetu.

Każdy chyba zna Google, Youtube, lub Facebooka. Są to jedne z najpopularniejszych sieci w Polsce, Ameryce, Francji, Niemcach, Portugalii, i w ogóle, na całym świecie. Niektórzy ,, mądrale "upierają się, że są najlepsi w dziedzinie komputera i ,, Już wszystko dokładniusieńko wiedzą o Youtube, i innych sieciach". Dlaczego akurat o Youtubie? Ano, dlatego, że właśnie na nim skupi się dzisiejsza Creepypasta.

Oglądałam sobie właśnie Youtube. To naprawdę S U P E R  rzecz!!! To właśnie tu poznałam Dinopociąg, My Little Pony, i Atomówki. Pewnego dnia, a konkretnie wczoraj wieczorem, poszłam na kompa. Byłam na youtube. Nie wiedziałam co mam puścić. Ponieważ od niedawna mam kanał MiniMini+ i Disney Junior, nie chciało mi się akurat puszczać My little Pony , Jake i Piraci z Nibylandii, czy czegoś w tym stylu. Bezsensownie wpisałam "Jakiś filmik" i kliknęłam "Enter". Jak zwykle na ekranie ukazał się napis "Proszę czekać" a kilka sekund później lista filmików. Wybrałam piąty licząc od dołu. Powiększyłam ekran i zgasiłam światło, aby było jak w kinie. Sięgnęłam po popcorn i pluszowego misia, tak na wszelki wypadek. Ekran był czarny. Wreszcie coś głośno zaszumiało, i zagwizdało. Na ekranie pojawiły się żółte, wybałuszone kocie oczy. Wyglądały jakby były żywe, gdyby nie błękitne fale światła idące od ekranu, powiedziałabym nawet że w tym pomieszczeniu jest kot. - Spójrz mi w oczy.- zadudnił męski, basowy głos. Na ekranie strzelił piorun. Spadłam z krzesła a popcorn wysypał się na dywan. Miś zanurkował pod stołem. Byłam przerażona. Zdawało mi się że piorun wyleciał z ekranu. Gdy wstałam, kocie oczy znacznie się powiększyły. - Spójrz mi w oczy. Jeśli nie chcesz być następna. Sssss...- zasyczała ciemność, i kocie oczy zniknęły. Rozległo się ciche pohukiwanie sowy, i szuranie liści. Wtem pach, sowa wyleciała z czeluści ekranu i wpadła do pokoju. Z płaczem i krzykiem wpadłam pod kołdrę mamy. - Spójrz mi w oczy. Inaczej zginiesz w krwawej przepaści...- pohukiwał ostry głos z echem. Mama spała w najlepsze. Na czubkach palców aby jej nie obudzić, zakradłam się do komputera, aby wyłączyć ten przerażający filmik. Wtem zauważyłam, że komputer zniknął. - Pewnie zasnęłam, i to mi się wszystko śni- Zaśmiałam się. Wtem wpadłam po ciemku na krzesło. To był dowód że nie śpię. Zakradłam się do swojego pokoju. Lekko zaniepokojona ułożyłam się pod kocem, i już, już miałam zasnąć gdy usłyszałam świdrujący basowy głos. - Spójrz mi w oczy, laleczko...- przerażona wyskoczyłam z łóżka - Ktoś mi robi kawały!!! Żebym tylko ja mu nie zrobiła kawału!!!- zdenerwowałam się. Ale zorientowałam się, że okna są zamknięte, w domu jest tylko śpiąca mama ze mną, o drzwiach zamkniętych na klucz nie wspominając. Dałam sobie spokój i poszłam spać. Dziwny głos chyba też, bo do rana go nie usłyszałam. I dotąd go nie słyszę. Jak narazie...
Jakiś Duch

Zanim walne gejzera, który doleci do Madakasgaru to opowiem wam moją historie :

Był słoneczny dzień i zachciało mi się srać, ale po drodze się zesrałem bo nie doleciałem do domu.

Dobra, doszłem do domu bo musialem sobie zmienić spodnie bo się zesrałem ale w szafie wyleciały mi jakieś gołe baby ależ uczucie.

Znowu mnie zamuliło, ale teraz nie w dupie ale w brzuchu i na 1 gołą babe się zrzygałem ale co mnie tam to obchodziło.

W nocy obudziłem się bo musiałem siku i była tam jakaś biała osoba i srała ... Powiedziałem - Spi\*\*\*\*laj bo chcę sikać -  a ona - RYJ BO CIE ZABIJE .

A ja odpowiedziałem - JA CHCE SIKU.

Nie dopusciła mnie więc wziąłem moją tajną broń czyli strzały z dupy ale to przenikało więc co miałem zrobić? miałem posprzątać łazienke ? Ale przecierz to przez nią to gówno przeleciało ..

I tak doszlismy do gejzera i magadaskaru...
"Policz do pięciu

jednego słonecznego dnia ja moja rodzina uczyłem mojego smrodzika policzyć do pięciu

gdy się zmenczyłem i posłem spać obudziłem się o 3:00

słyszałem dziwne piski w pokoju mojego dziecka

posłem po cichutku

i gdy weszłem wszystko mnie zadziwiło

załuważyłem ze niema mojego smroda

o nieeee gdzie jest mój smrod

i była to chyba krew ale po posmakowaniu okazało się że to nie krew

i wtedy zauważyłem jedynke która żyje i po chwili pów niema

narazie koniec jeszcze do kończe
Aktalion

Aktalion jest piekielnym demonem. Niewiele osób go zna, Pismo św. nic o nim nie mówi, a jest najważniejszą istotą w czeluściach piekieł tuż po szatanie. Przyzwanie go nie jest łatwe, a ci, którzy się na to zdobyli ginęli w męczarniach - na skutek strachu lub chorób psychicznych. Aby przywołać demona nie można się nie bać. Będzie potrzebna tablica do wywoływania duchów, kilka kropel krwi, 5 świeczek i cierpliwość.

1. Kładziemy tablicę do wywoływania duchów na stole (Ważne! Musi być godzina 1:00 w nocy).
2. Nalewamy na tablicę kilka kropel krwi. Jeśli ich nie masz, zrób sobie ranę.
3. Rozkładamy świeczki wokół tablicy (Ważne! Świece trzeba rozłożyć o godzinie 2:00 w nocy)
4. Wypowiadamy zaklęcie: *Aktalionie przybądź! Wiem, że tam jesteś, przybądź na me wezwanie!*(Ważne! Zaklęcie trzeba wypowiedzieć o godzinie 3:00)
5. Czekamy 6 minut, 6 sekund i 6 setnych sekundy. Po tym czasie pojawi się istota z ogonem zamiast nóg, z kosą w ręku. Będzie na ciebie patrzeć ze wściekłością, chcąc cię zabić.

Ważne jest, aby przygotować sobie krzyż na łańcuszku, gdyż dzięki niemu demon nie może cię zabić. Bez tego nie masz szans przeżycia. Jedyną rzeczą jaką może ci zrobić demon jeśli posiadasz łańcuszek jest dźganie, robiąc ranę, a krew oddaje swojemu panu, szatanowi. Będzie to się dziać o 3 w nocy. Jeśli nie uda ci się przed śmiercią (jeśli posiadałeś łańcuszek na szyi w chwili waszego pierwszego spotkanie to zostaje ci rok życia, po czym medalion traci ochronną moc) go wygonić pójdziesz do piekła. Aby się go pozbyć trzeba złożyć mu w ofierze ludzkie mięso, ludzkie oczy i 2 litry krwi. Demon weźmie podarunek i cię zostawi. Większość osób pewnie będzie się pytać: Czemu przywołanie go jest takie długie? Otóż dlatego, żeby zdążyć się wycofać. Jeśli wymówiłeś zaklęcie nie ma odwrotu! Nie popełniajcie tego błędu, gdyż nawet jeśli dacie mu podarunek, może wasz zabić choroba psychiczna, albo strach, jeśli nie dacie mu tego podarunku w ciągu tygodnia...

Jednak niewiele osób zna historię Aktaliona... Był bratem Adama, a jego ulubionym zwierzęciem był wąż. On skusił Ewę do zjedzenia owocu poznania dobra i zła na prośbę szatana który mu się ukazał pod postacią węża. W Piśmie Św. chcąc zataić sprawę Aktaliona, zamieniono go na węża. Demon posiada ogon zamiast nóg, jak wąż jego ulubione zwierze. Dostał tą formę od szatana w nagrodę...
Czy wierzysz koszmary?

Nie jest to niczym dziwnym, że każdy z nas miewa koszmary. Zdarza
się, że są częste lub niespotykane. Jednakże są koszmary, które
przepowiadają twój los... Często o śmierci... Takie koszmary są
najgorsze.... Widzisz w nich śmierć swoją lub bliskiej Ci osoby. Budzisz
 się wtedy zlany potem, ze łzami w oczach bądź zdyszany. Jednakże wierz
mi drogi czytelniku.... Nie chcesz spotkać JEJ.... Bo wtedy wiedz, że
jej zwiastunek najokrutniejszej śmierci jaka istnieje...

Pewnego młodego chłopaka na oko dziewiętnastoletniego od
dłuższego czasu męczą koszmary, w którym widzi swoją nie żyjącą już od 7
 lat starszą siostrę, zginęła w wypadku samochodowym. Przeżył tylko on,
jego ojciec i druga siostra. Mało osób wie, że to on był winowajcą tej
tragedii. Zapytasz "Czemu?". Otóż podciął hamulce samochodu, w którym
jechali. Tego dnia wybierali się razem nad grób matki. Tego też dnia w
rocznicę śmierci matki zginęła ukochana siostra, która jako jedyna
rozumiała jego ból, jako jedyna nie winiła go... W przeciwieństwie do
ich ojca i siostry, którzy nienawidzili chłopaka z całego serca.
Podcinając hamulce miał nadzieję, że zginą ich ojciec i Selena. Pustym
wzrokiem patrzył za okno pustym wzrokiem, nagle przyszedł jego ojciec

– Chodź smarkaczu... Czas jechać do psychologa.

Chłopak bez słowa wstał i udał się na dwór, gdzie stał
zaparkowany samochód. Bez słowa wsiadł, a zaraz po nim ojciec i ruszyli w
 drogę. Na miejscu zastali czekającą już Vivian. Jak zwykle wypytywała
go, "Jak się masz?", "Czy koszmary nadal ci dokuczają?" itd. Chłopak
nienawidził jej z całego serca... Tak samo jak i reszty. Wizyta minęła
wyjątkowo szybko. Damon wyszedł z budynku. Jako że jego ojciec nie
interesował się jak chłopak wróci do domu, więc Damon postanowił przejść
 się. Droga wiodła przez opustoszałe ulice miasta. Po drodze czuł dziwne
 uczucie obserwacji. Podejrzliwie rozejrzał się po okolicy, jego wzrok
objął sylwetkę kobiety... W długiej do ziemi czarnej sukni o głębokim
dekolcie, rękawy i dół sukni obejmował czerwony niczym ogień kolor, na
szyi miała srebrny krzyż, a jej twarz skryta pod czarnym, głębokim
kapturem, spod którego świeciły czerwone oczy... To nie jej wygląd był
przerażający, lecz kosa, która była cała z krwi.

– Masz ciężar na sobie czyż nie?

Chłopak nie czekając na nic uciekł ile sił w nogach, jedyne co
słyszał za sobą to psychopatyczny śmiech dziewczyny. Na miejscu zastał
podłogę całą we krwi... Kawałek dalej napotkał wypatroszonego ojca, z
góry natomiast usłyszał łkanie Seleny. Odruchowo pobiegł na górę by
zastać ją w podobnym stanie co ojca.

– Nie ładnie uciekać... Zwłaszcza przed koszmarami.

Za nim stała ta sama dziewczyna, którą widział wcześniej.
Spokojna i opanowana, a oczy świeciły przerażającym czerwonym
poblaskiem. Mimo kaptura na głowie była piękna na swój sposób... Chłopak
 nagle poczuł diabelne zimno... Jak się okazało postać w kapturze
przebiła go na wylot...

– K-Kim t-ty je-jesteś....?

To jedyne pytanie jakie zdąrzył zadać nim wyzionął ducha.

– *Mam na imię Nightmare... Jestem tutaj z polecenia twojej siostry, którą wysłałeś na śmierć...*
Młodzi Tytani: Akcja

Jestem wielką fanką starej wersji Młodych Tytanów, ale gdy usłyszałam że wychodzi ich nowsza wersja, rozczarowałam się. Kreska była ohydna, a fabuła okropna. Wiedziałam o tym, że pokazywane są tam głupoty, jednak obejrzałam dwa odcinki. I jeden z nich zapadł mi w pamięci na zawsze...

W nocy postanowiłam zrobić sobie mały maraton seriali na Cartoon Network. Już na początku usłyszałam głos z telewizora: "Za chwilę: Specjalny odcinek Młodych Tytanów!" Nie przełączałam. Myślałam, że będzie puszczona ich stara wersja (Nie wiem czemu, po prostu tak myślałam). Myliłam się. Nie byli też to zwykli, nowi Młodzi Tytani. Sam odcinek był krótki...

Już samo intro mnie zaszokowało. Wszystkie postacie były szaleńczo uśmiechnięte, tło było czerwone, a w tle zamiast piosenki były tylko dźwięki, a raczej śmiechy grane w rytm melodii. Co chwila były pokazywane krwiste uśmiechy pięciu postaci: Robina, Gwiazdki, Raven, Cyborga i Bestii. Ten piąty szczególnie mnie przeraził. Ale nie przełączyłam (rany, jaka ja wtedy byłam głupia...). Intro wydawało się zabawne... Na końcu intra usłyszałam tytuł: "Młodzi Tytani: Akcja", a po tym "Śmierć szaleńczo piękna". Na mojej twarzy wylądował lekki uśmiech z powodu tytułu, ale szybko znikł. Ukazał się Robin. Był przed lustrem i z wielką starannością wycinał sobie krwisty uśmiech na twarzy. Scena trwała około pół minuty, ale już zdąrzyła wywołać u mnie strach, tym bardziej, że oczy chłopaka, tak jak u innych Tytanów, były czarne i wydobywała się z nich szkarłatna ciecz. Poszedł do salonu. Były tam zmasakrowane ciała dziewczyn. "Kamera" zbliżyła się teraz na twarz Robina, który uśmiechnął się w przerażający sposób. Po tym Bestia zamienił się w ogromną waszkę, a Cyborg po chwili ciszy się rozpadł. "Śmierć" Cyborga okropnie mnie wystraszyła. Wyglądało to jak rozpadająca się przeglądarka Google. Spada na "podłogę", można to podnieść...

Robin zgniótł Bestię nogą. To była scena, która najbardziej zapadła mi w pamięć, bo wtedy kreska się zmieniła i były pokazane nawet najmniejsze szczegóły. Po tym chłopak znowu się uśmiechnął w przerażający sposób, poszedł do swojego pokoju, wziął młotek i zaczął masakrować sobie nim ciało. Jego rany były straszne, sączyła się z nich nie tylko krew, ale i ropa, a skóra w niektórych miejscach była zgniłozielona. Po tym odcinek się skończył.
Ashley

Nazywam się Daniel Smith,mam 27 lat i mieszkam w Los Angeles i chciałem wam opowiedzieć moją historię związaną z jedną dziewczyną.Miałem wtedy 14 lat i chodziłem z Ashley.Była bardzo miła i piękna ale było w niej coś dziwnego a mianowicie cały czas się do mnie dziwnie uśmiechała,czułem wtedy strach i bałem się,że lada moment podejdzie do mnie i mnie zabije,mimo to bardzo ją kochałem.Pewnego dnia podeszła do mnie i oznajmiła,że nie możemy już być razem.Mimo,że była jakaś dziwna to w głębi duszy nadal ją kochałem i chciałem ją odzyskać,więc postanowiłem wtedy,że z nią o tym pogadam.Następnego dnia na przerwie podszedłem do niej,żeby z nią porozmawiać.

-Proszę cię daj mi jeszcze szansę-powiedziałem.

-Będziesz następny-odpowiedziała.

Przez cały dzień zastanawiałem się nad tym o co jej chodzi.Nazajutrz spytałem się co miała na myśli,lecz ona udawała,ze o niczym nie wie.Pewnie zgrywała głupią,żebym się od niej odczepił.Postanowiłem,że przez kilka dni nie będę się do niej odzywał.Kilka dni później podeszła do mnie i powiedziała,że chce się pogodzić.Zaskoczyło mnie to,ponieważ słyszałem,że zakochała się już w kimś innym.Mimo to postanowiłem,że się z nią pojednam.Po szkole poprosiła mnie,żebym przyszedł do niej na chwilę do domu.Zgodziłem się.Ach...gdybym tylko wiedział co planuje.Jak dotarliśmy do jej domu poprosiła mnie,żebyśmy poszli do piwnicy bo ma coś dla mnie.Zgodziłem się.Po wejściu do podziemi usiadłem na krzesło natomiast Ashley stała nade mną,powiedziała,że zaraz wraca.Przyszła z liną i nożem.

-Ashley po co ci to?-spytalem.

-Spokojnie nie będzie bolało-odparła.Po czym przywiązała mnie do siedzenia,wzięła nóż i przystawiła mi go do gardła.Dobrze,że chwilę później wieszli jej rodzice.

-Ashley gdzie jesteś?-spytała mama Ashley po czym oboje z jej rodziców zobaczyli,że drzwi do piwniczki są otwarte,więc postanowili,że podejdą do drzwi i zobaczą co się dzieje.Ashley stała do nich plecami,więc ich nie widziała.

-Ashley co robisz?-spytał tata Ashley po czym ona schowała kosę za plecami i udawała,że nic się nie wydarzyło.Rodzice Ashley wezwali policję po czym Ashley została aresztowana i wsadzona do poprawczaka do 21 roku życia.Już nigdy o niej nie słyszałem.

Źródło: http://pl.creepypasta.wikia.com/wiki/Ashley?cb=6924