რაჟა სარჩიმელია

რაჟა სარჩიმელია წარმოშობით ნორდმარკის ჩრდილოეთ მთების ერთ-ერთი ფერდობიდან, კავკასიიდან გახლავთ. ის არის გენეზისის მეომარი.

## უცნაური ბერიკაცი

რაჟა დაიბადა ღარიბ ოჯახში. მისი ოჯახი თავს ვაჭრობით ირჩენდა. როდესაც რაჟა წამოიზარდა, ოჯახის რჩენაში გარკვეული ვალი მასაც დაეკისრა. მას შემდეგ ხშირი მიმოსვლები დაიწყო სხვადასხვა სოფლებში. ერთ დღეს, როდესაც რაჟამ ეტლიდან გარეული ნესვით სავსე კალათები ჩამოტვირთა, იქვე ბერიკაცი შენიშნა, რომელიც ლუკმა პურის საშოვნელად მათხოვრობდა. რაჟამ დაუფიქრებლად მისცა მას რამდენიმე ნესვი და ხურდა ფულიც სახარჯოდ. მადლიერმა ბერიკაცმა იგი თან წაიყვანა და უღრანი ტყის გულში ერთ ქოხში. ქოხს გარშემო ატმისა და ვაშლის ხეები შემოჰხვეოდა, მარცხნიდან კი თევზით სავსე მდინარე ჩამოუდიოდა. რაჟა დაფიქრდა, საზამთროები ხომ არ დავაბრუნებინოო, მაგრამ გადაიფიქრა. ბერიკაცმა რაჟას თავისი თავი გააცნო, როგორც გვანჯი ტაბაღუა, ფარიკაობის დიდოსტატი. მან რაჟას შესთავაზა მოწაფეობა, მაგრამ რაჟამ უარი განაცხადა და გაბრუნდა სოფლისკენ.

## მოლანდებები და ეჭვები

სახლის გზაზე მიმავალმა რაჟამ თავისი სახლის თავზე კვამლი შენიშნა. მისულს ოჯახი და სახლი უვნებელი დახვდა, უბრალოდ ოჯახი მწვადს წვავდა. დაღლილი და მშიერი რაჟაც სიამოვნებით მიუჯდა გაშლილ სუფრას. როგორც კი პირველი ლუკმა გადაყლაპა, დაფიქრა: *"საიდან ეს ხორცი? ნუთუ..."* რაჟამ მაშინვე იკითხა რისგან იყო მწვადი დამზადებული. ყველა გაჩუმდა. რაჟა მაგიდიდან წამოვარდა, სახლის მეორე მხარეს გაეშურა, მაგრამ თავისი ძაღლი ადგილზე დახვდა. მისულს მამამისი აედევნა: რა მოგივიდა შვილო, ირემი მოვინადირე და იმის მწვადიაო. რაჟაც სუფრას დაუბრუნდა და ჭამა განაგრძო.

## კეთილი საქმის კეთება

მთელი ღამე ფიქრობდა რაჟა ბერიკაცის სიტყვებზე, მისი ოჯახისა და ხალხის სიდუხჭირესა და მებატონეების ასეთ აგდებულ დამოკიდებულებაზე მათდამი. იქვე, საწოლში, რაჟამ გადაწყვეტილება მიიღო, რომ სიკეთისთვის ებრძოლა. მეორე დღეს გაეშურა ბერიკაცთან. იქ 2 წელი დაჰყო. ბერიკაცმა მას ხმლის ხმარება ასწავლა საიდუმლო საბრძოლო ხელოვნებით, რომელსაც "ზეცუ"-ს უწოდებდნენ. აგრეთვე განათლებაც მიაღებინა (საკმაოდ ჭკვიანი გამოდგა ბერიკაცი). როდესაც რაჟამ ვარჯიში დაასრულა, ჩათვალა, რომ უკვე მზად იყო "აბრაგობისთვის". რაჟასგან, მართლაც რომ, კარგი აბრაგი დადგა. იგი "მდიდარს ართმევდა და ღარიბს აძლევდა". დიახ, ეს წინადადება პირველად სწორედ რაჟას შემხედვარე ხალხმა წარმოსთქვა.

## პიროვნება და ხასიათი

რაც შეეხება რაჟას ხასიათს, რაჟა ოხუნჯი მეომარი იყო. არასდროს კარგავდა ხალისს, მაგრამ, როდესაც რაჟა მოთმინებიდან გამოდიოდა, თავს ვერ აკონტროლებდა და მზად იყო ნაცნობი ადამიანიც კი მოეკლა. ვერ იტანს, როცა ულვაშს წიწკნიან. მისი საყვარელი კერძია გებჟალია, ხოლო მისი საყვარელი ფრაზაა: *"შენი წონა ცხენი მაქ მოპარული."*

## სიკვდილი

რაჟას მოთმინებიდან გამოსვლა ხალხს, საბედნიეროდ, სულ ორჯერ ენახა. პირველად მაშინ, როდესაც რაჟამ სახლში თავისთვის გადანახულ კუპატის ნაჭერს ვერ მიაგნო და მეორედ მაშინ, როდესაც მტერთან ბრძოლისას მტრის მხარეს თავისი მასწავლებელი, გვანჯი ტაბაღუა ამოიცნო. ბერიკაცმა ფულის სანაცვლოდ მტრის მხარი დაიჭირა. რათქმაუნდა რაჟასა და ბერიკაცს შორის სისხლისმღვრელი ბრძოლა გაიმართა. რაჟამ ბერიკაცი დაამარცხა და მანამდე არ მოისვენა, სანამ თავის ქალა არ ჩაუმტვრია. როცა რაჟა გონს მოეგო და წინ მკვდარი მასწავლებელი დაინახა, ცრემლი წამოუვიდა, თითქოს ნანობდა თავის საქციელს, მაგრამ არც მასწავლებლის საქციელს არ ამართლებდა. ამ ფიქრებში გართულს უკნიდან მტრის მებრძოლი ეკვეთა და მახვილი ჩასცა ზურგში. რაჟამ ვერც დაინახა მკვლელის სახე, მაგრამ რომც ენახა, რა ხეირი. რაჟა უკვე მკვდარი იყო.

## მეორე ცხოვრება

რამდენიმე საუკუნის შემდეგ გარდაცვლილი რაჟას სული მოხმობილ იქნა საბრძოლო ხელოვნების დიდოსტატ, ბაში-აჩუკის მიერ. რაჟას თავიდან გაუკვირდა, რომ ცოცხალთა სამყაროდან ვიღაცამ მისი მოხმობა შეძლო. გაკვირვებისგან პირიც დარჩა ღია. ბაში-აჩუკმა მას პირი დაუხურა. მადლიერი რაჟაც ვალში არ დარჩა და შესთავაზა მისი სული ნებისმიერ საქმეში გამოეყენებინა. მრავალი წელი იმოგზაურა რაჟას სულმა ბაში-აჩუკთან ერთად მთელი მსოფლიოს გარშემო და როგორც კი ბაში-აჩუკმა მკვდარ მიწებზე მოგზაურობა დაასრულა, რაჟაც, სხვა მეომრებივით, ახალ, უკვდავ სხეულში გააცოცხლა.