Kijk niet omhoog!

**Kijk niet omhoog!** is een creepypasta.

## Proloog

Het was 19.30 en het was buiten al vrij donker. Ik was net met mijn ouders en twee jongere broers klaar met eten en we gingen zoals iedere avond rond de televisie zitten om het journaal te kijken en daarna misschien nog een serie of een film. Ik weet nog goed dat het buiten opeens een stuk lichter werd, alsof iemand een enorme lamp op straat scheen. Eén van mijn broertjes liep meteen naar het raam om naar buiten te kijken. Toen we vroegen wat er te zien was, zei hij niets en hij bleef met zijn rug naar ons toe staan. Net toen mijn moeder op wilde staan om te zien wat er aan de hand was, hoorden we opeens een vreemd geluid uit de tv komen. Het was een EAS-alarm, met een waarschuwing voor onze omgeving.

## Alarm

*De County Weather Service heeft een waarschuwing afgegeven voor een meteorische gebeurtenis. Deze waarschuwing is onmiddellijk van kracht en duurt tot de zonsopgang morgenochtend.*
*Burgers wordt geadviseerd deze gebeurtenis niet waar te nemen met het blote oog.*

## Een meteorologische gebeurtenis?

Was er een storm aan de gang, ofzo? Is dit waarom we niet naar buiten mogen kijken? Iedereen werd supernieuwsgierig en vroeg aan mijn broertje wat hij zag, terwijl hij nogsteeds uit het raam stond te staren. Opeens sprak hij met een tergend langzame stem, hij zei dat wij ook naar buiten moesten kijken. Vrijwel iedereen stond meteen op, tot de tv-zender plotseling weer aan sprong.

## Waarschuwing opgeheven?

*Uw plaatselijke provinciale autoriteiten hebben een burgergevaarwaarschuwing afgegeven. De County Weather Service heeft de volgende correctie uitgegeven voor de geldende weerwaarschuwing: Blijf voor uw veiligheid binnen. Kijk niet naar de nachtelijke hemel. Meer informatie volgt.*
...
*DE METEORISCHE GEBEURTENIS IS VOOR IEDEREEN VEILIG OM TE BEKIJKEN. WAARSCHUWING IS OPGEHEVEN.*
...
*GA NU NAAR BUITEN*
...
*ALS U DIT KUNT LEZEN*; *KIJK NIET NAAR DE MAAN*; *BLIJF BINNEN*
*KIJK NIET NAAR DE NACHTELIJKE HEMEL*; *KIJK WEG VAN ALLE RAMEN*; *BLIJF UIT DE BUURT VAN SPIEGELS*; *KIJK NIET OMHOOG*

## Gebeurtenissen

'Oké, wat is er precies aan de hand? Eerst mochten we niet naar buiten kijken… en nu opeens wel. En waarom was die tweede stem ineens anders?' Mochten we nou wel of niet uit het raam kijken? En waarom moesten we uit de buurt van spiegels blijven? Iets klopte hier niet, iedereen voelde het. In plaats van uit het raam te kijken, draaide mijn moeder mijn broertje om. Zijn ogen waren volledig wit en er leek wel een licht uit te stralen, alsof hij door iets bezeten was. Hij stond daar voor een paar seconden, tot hij een oorverdovende schreeuw liet. Alle lampen in ons huis sprongen, iedereen viel naar de grond met de handen over de oren. Na een paar seconden kwam ik weer overeind… met nogsteeds een harde piep in mijn oren. Ik zag dat mijn broertje verdwenen was. Mijn vader en moeder negeerden de waarschuwing van de overheid en renden de voordeur uit om mijn broertje achterna te gaan. Ze riepen nog dat wij binnen moesten blijven, met alle deuren op slot. In mijn kamer had ik de gordijnen altijd dicht, dus mijn middelste broertje en ik besloten om ons daar te verstoppen. We waren allebei zwaar geschrokken en we wisten niet wat we moesten doen. Ik besloot om de tv aan te zetten om te kijken of er misschien nog nieuws was over wat er gebeurde. Maar alle zenders stonden op zwart, op eentje na en deze herhaalde de eerdere berichten continu. Ik en mijn overgebleven broertje vroegen ons af wat we moesten doen. We probeerden onze ouders te bellen, maar de verbinding werd meteen verbroken. We hoorden buiten mensen op straat lopen en de lucht voelde… vreemd aan, deze werd opeens een stuk drukkender. Ademhalen werd zwaarder en het voelde net alsof we continu aangekeken werden. Ik draaide mijn kamerdeur snel op slot, toen de tv plotseling weer aan sprong.

## Veiligheidsmaatregelen

*Sluit en beveilig alle mogelijke toegangen tot uw woning.*
*Doe alle lichten uit.*
*Kijk niet uit een raam.*
*Reageer niet op eventuele kloppen op uw ramen of deuren totdat alles veilig is.*
*Blijf te allen tijde stil.*
*Probeer niet met iemand buiten uw huis te communiceren.*
*Probeer geen geluid te onderzoeken dat van buiten uw huis komt.*
*Probeer geen licht te onderzoeken dat van buiten uw huis komt.*
*Als u een ongeïdentificeerd figuur in uw huis*; *of vanuit uw ooghoeken ziet*; *Probeer het dan niet te onderzoeken.*
*Kijk niet naar het plafond.*
*Blijf te allen tijde kalm.*
*Mocht een lid van uw gezin vermist raken, probeer dan niet naar hem/haar te zoeken.*

## Angst

'Probeer contact te leggen? Ze zit nu op het plafond?' Nu waren we echt bang. We besloten de tv aan te laten en om te wachten tot de ochtend. Misschien kwamen onze ouders dan wel terug en zou blijken dat dit allemaal maar een droom was. Slapen was absoluut uitgesloten, want dat konden we allebei niet. We dachten iemand in ons huis te horen, er leek wel gekras van achter mijn raam vandaan te komen, alsof iemand met zijn nagels over het glas ging. Iets wat niet kon, want mijn slaapkamer was op de tweede verdieping. De tv sprong plotseling weer aan, mijn blik ging naar het raam, maar ik zag - terwijl ik mijn hoofd draaide - dat de tv nu beelden van de maan liet zien. In de seconde dat ik de maan zag, voelde het alsof er een warme deken over me heen gelegd werd. Al mijn zorgen verdwenen. Het enige wat er nu nog toe deed was de maan. Ik moest naar buiten… Ik moest de maan aanraken… Net voordat ik mezelf bijna compleet overgaf, draaide mijn hoofd automatisch door naar het raam. Toen herinnerde ik plotseling dat ze op tv zeiden dat we niet naar buiten of naar boven mochten kijken. Het was iets, er was iets met de maan. Ik moest vechten om niet naar de tv te blijven kijken en richtte mijn blik strak op de grond. Ik probeerde met mijn broertje te praten, maar hij bleef gehypnotiseerd naar de tv staren.
Hij sprak twee woorden: 'Zijn troon.' Zodra hij deze woorden uitgesproken had, stond hij op, draaide mijn deur van het slot en liep naar buiten. Hij had zich overgegeven aan datzelfde gevoel, ik wist het zeker. Ik rende mijn kamer uit en riep hem na, ik kon hem nog net aan het eind van de gang zien staan. Hij liep recht op een vreemd wezen af. Omdat het wezen zo groot was, stond het gebocheld in de gang. Zijn lichaam was dun, vel over been en zijn ogen straalden een dof wit licht uit. Hetzelfde licht dat uit de ogen van mijn jongste broertje kwam, toen hij voor het raam stond. Het wezen spotte mij en sprong op de deur af. Ik wist deze nog snel dicht te duwen en op slot te draaien. Ik zag hoe het wezen doodstil aan de andere kant bleef staan. De schaduw van zijn poten kwam onder mijn deur vandaan. Ik was inmiddels drie uur verder en het wezen stond er nogsteeds. Mijn broertje fluisterde mijn naam door het sleutelgat en hij vroeg of ik naar buiten kon komen. Het duurde nog zeker vier uur voordat het weer licht zou worden.

## Epiloog

Ik probeerde dit verhaal op het internet te krijgen, in de hoop dat mensen het zien en ook kunnen vinden. Gebeurde dit nu overal ter wereld? Ik wilde weg en dat er hulp gestuurd werd. Eén van de laatste dingen die ik op de tv zag, was het wezen dat de maan als het ware aan kon raken.
Vervolgens verscheen er een korte tekst: 'WEES BLIJ.' Toen ging alles op zwart en had ik de stekker uit de tv getrokken.