Nyr Panteonu

Nyr inancının 12 köşeli yıldızı. Her köşe bir tanrıyı temsil eder.

### Tanrılar

Dephel, Yymrys, Synrana, Osenna, Omyru, Myra, Synshe, Mordra, Mineria ve Thadeius

### Diğer Tanrılar

Voitlius, Jernsier, Buepiir, Kloginde, Lingdra, Jhokien, Orin

### Düşmanlar

Thanis, Belvaso, Ligadru, Kavroch, Baindearg ve Dubhan

### İnananları

İnsanlar, Elfler

Bu inanç sistemi ilk başta yüksek elfler arasında başlamış, ardından insanlarda da hızla yayılmıştır. Tapınmaya layık tanrıların sadece Khadga’dan sonra ortaya çıkan 13 tanrıdan Thanis haricindekiler olduğuna inanır. Bu tanrılar Dephel, Yymrys, Synrana, Osenna, Rors, Arisa, Omyru, Myra, Synshe, Mordra, Mineria ve Thadeius’dur. Thanis ise kötülüğün efendisidir. Nyr inancı büyük tanrıların yanında küçük tanrılara da saygı gösterilmesine itiraz etmez ancak aynı seviyede bakılmalarına ya da küçük tanrılara daha fazla saygı gösterilmesini kâfirlik olarak görürler.

#### Yaratılış

Karmaşanın dalgalı yokluğunda önce Khadga var oldu. Binlerce belki de milyonlarca yıl tek başına yaşadı dalgaların üstünde. Kalbi en sıcak ateştendi ve gözlerine ışık olarak yansıdı. Işıl ışıl ve sıcacık bakışları vardı, teni ise koyu, sert ve pürüzlüydü. Yemyeşil saçları uzamıştı binlerce yıl içinde. Ancak hiçbir şey hissedemedi yalnızlık dışında. Hiçbir şey de üretemedi. Bilmiyordu öğrenemedi de. Giderek hüzün kapladı içini, bakmaz oldu parlak gözleri. Sonunda hüzün dayanılmaz hal aldığında, varlığı bir işkenceye dönüştü ve buna bir son vermek istedi ve verdi de. Ölümcül yaralar açtı bedeninde ve aktı damarlarındaki tüm kan. Bilinci giderek bulanırken belirsiz birkaç figür gördü ve sonsuz ömrünün sonunda ilk kez huzur buldu, mutlulukla yaşardı gözleri ve bu yaşlar sardı bedenini. İlk doğan böylece son buldu ama ondan 11 varlık doğdu.

Rors, en çok Khadga'nın yaşlarından etkilendi. Hiç muhabbet edemeseler de bu yaşlar Khadga’nın sevgisinin kanıtıydı. Başka bir kanıta da ihtiyaç duymadı. Sonra döndü ve “Kardeşlerim bu yaşlar bende karşılık buldu. Ona karşı büyük bir sevgi var içimde. Artık benim korumamda ve hükmümdedir tüm sular” diyerek evrendeki ilk konuşmayı ve ilk buyruğu duyurdu.

Arisa ise “Khadga'nın bedeni de benim sorumluluğunda olsun. Ben korurum ondan kalanı” diye ekledi. Ama Dephel itiraz ederek çıkıştı. “Tek kalanlar ne beden nede yaşlar. Hala kor gibiydi yüreği. En önemlisi de o çünkü ruhudur o Khadga'nın”. “Öyleyse o sorumluluk da olsun senin” diye yanıtladı Rors. Öfkesine artık dayanamayan Thanis “Peki bize ne hüküm kalıyor kardeşim. Her şeyi paylaştınız. Hem sana bu yetkiyi kim verdi. Khadga ölmeden önce tek kelam etmedi nede aramızdan biri seni lider gösterdi.

Bunun üzerine Yymrys bir adım öne çıktı ve “Hepimize bir iş düşecek benim öfkeli kardeşim. Önümüzde sonsuz bir zaman var, çünkü sönmeyecek Khadga’nın Ruhu. Eğer söndürmezsen aklındaki koru, bir kötülük yaparsan eğer adın sonsuza dek lanetlenir” diyerek sakinleştirmeye. Thanis bir süre daha sakinleşmeyi başardı ve sessizce köşesine çekildi.

Binlerce yıl Rors ve Arisa beraber dünyayı şekillendirdi ve Arisa Khadga’nın sağ gözünü göğe dikti ve ilk bitkileri Khadga’ya yaydı. Sonra da canlandırmak için diyarı hayvanları yaydı aralarına. Bu yaptığı iş için nehirleri Arisa’ya hediye etti Rors. Arisa buna çok sevindi ve çok sevdi nehirleri. Memnuniyetini göstermek için Khadga’nın sol gözünü geceye dikti ve “Buda benden sana hediyedir” dedi Arisa. Synrana bu olaydan çok etkilendi. İkisi arasındaki sevgiyi gördü ve kendisi ve diğer herkes için bunu arzuladı.

#### Büyünün Dokunması

İlk canlıların yaratılmasıyla daha önceden sorun olmayan bir şey, dengesiz büyü, büyük bir sorun haline geldi. Olmadık yerlerde ateş patlamaları, su baskınları ve bunun gibi nice büyü dengesiz bir şekilde canlılara zarar verir oldu. Arisa bunun için Rors’a bir şeyler yapmasını istedi. Rors’da “Birinin büyüyü kontrol altına alması gerekiyor. Bu uzun ve zor bir iş, bunun için var mı bir gönüllü” diye sordu. Kimse çıkmadı ilk başta. Rors sonra Thanis’e döndü “Bir şeyler üzerinde hüküm istiyordun kardeşim Thanis, neden sustun şu an” diye sordu. Thanis yine öfkelendi çabucak “Beni senin işlerini görecek bir köle gibi mi görüyordun, kardeşim diyorsun ama böyle karşılıksız sorumluluklar yüklüyorsun. Gereksiz şeyleri korumam için beni kullanmak istiyorsun. Sen liderlik taslayabilirsin ama benim için sadece bir zorbasın” diyerek üzdü Rors’u. “Beni iyice yanlış anlamışsın Thanis, nedendir bu öfke bana karşı” diye sordu Rors. Cevaplayamadan Thanis ama Yymrys araya girdi “Bana düşen görev bu değil, ancak biri çıkarsa onu yalnız bırakmam, görevinde yardımcı da olamam ama ona eşlik ederim bu zor görevde” diye duyurdu. Bunun üzerine Synrana öne çıktı ve “Madem bir eşlik edecek var, ben gönüllüyüm bu işe” dedi Yymrys’e bakarak. Rors “Madem öyle, siz bu işi yapın ve dokuyun büyüyü ki kontrol altında olsun” diye son hükmü verdi.

Synrana Yymris ile beraber Khadga’nın dört bir yanını gezdi ve felaketlerin nedenini keşfetti; doğanın temel güçleri olan ateş, su, toprak ve havanın bilinç kazanmış halleri bu sorunlara neden oluyordu. Bu varlıkların oluşmasına da düzenlenmemiş büyü neden olmuyordu. Önce büyüyü dokudu Synrana sonra Yymrys’in de yardımıyla bu varlıkların her biri için dört boyut oluşturdu. Tanrılar için bile uzun denebilecek bir zaman boyunca bu işle uğraştıktan sonra; elementalleri bu boyutlara gönderdi. Böylece Khadga’daki düzen bir süre için daha sağlanmış oldu.

Yymrys ile döndüklerinde artık onlar ayrılmaz bir bütündü. İlk aşk bu yolculukta Yymrys ve Synrana arasında filizlendi. Bu aşkı gören tüm tanrılar hayranlıkla izledi, Thanis hariç. Bir ziyafet ile birbirlerine olan aşklarını kutladılar. Kutlamada Osenna’nın dansı herkesi etkiledi, Thanis bile etkilenip sakinleşti. Thadeius ilk şiiri okuyup ilk şarkıyı söyledi. Kutlamanın zirvesinde Rors dikkatleri kendine çekti ve birliktelikleri için bir hediye isteyip istemediklerini sordu. Yymrys, Synrana’nın elinden tutup “Tanrıların yalnızlıklarına bir son vermek isteriz. Bunun için, bizlere yakın bilinçli halklar olsun isteriz” diye seslendi. Rors ise endişeyle “Bu büyük bir iş, sonuçları da her şeyi etkiler. Bu bizim için hayırlı mı olur bilemem” dedi. İtiraz eden olmadı. Hepsi düşünceliydi. Sonucu merak ediyordu. Bu sessizlikte Yymrys bir şeyler eklemek istedi “Ben doğduğumuzdan beridir gelecek hakkında görülerim var, onların hepsinde bizim dışımızda halklar var. Sebebi budur” diyerek Rorsun şüphelerini azaltmaya çalıştı.  “Bu zor bir iş, bunun için beraber çalışmalıyız. Ne kadar başarılı oluruz onu da bilemem. Madem sizin isteğiniz bu bizde bu işi beraberce yaparız” diye duyurdu.

#### İlk Halkların Doğuşu

Yynrys’in isteği ile tüm tanrılar bir işe girişti. Bu iş sonucunda üç halk ortaya çıktı; Poblatan, Daomora ve Daobega.

Halklar yaratıldıktan sonra Thanis’in içinde bir karanlık doğdu ve bu halklar üzerinde hüküm kurmak istedi. Öne çıkarak “Şimdi sıra bana geldi Rors. Bu varlıklar benim emrimde artık. Onların hayatları da kaderleri de benim hükmümde olacak” diye gürledi. Yymrys ise öfkeyle yerinden kalkarak, “Onların hiçbir şeyi sana ait değil. Öldüklerinde ruhları huzur bulmak için Khadga’nın kalbine dönecek, kaderleri de ve hayatları da kendilerinin” diye karşılık verdi. Thanis’in aklındaki kor harlandı bu sözlerle “Herkes istediğini aldı karşısında kimse direnmeden. Bana neden bu karşıtlık” diye gürledi yine. Rors seslendi “Çünkü kimse hiçbir bilince hükmetmeye kalkmadı haksız yere, hem de bu işte hepimizin emeği varken”. Thanis iyice öfkelendi “Bana karşı yaptıklarınızı unutmayacağım. En güçlünüz benken lider Rors oldu. Bana gereksiz işler yüklemeyip kullanmaya çalıştınız. Bu son iş için oyuna getirip, ellerimi boş bırakmaya çalışıyorsunuz. Şunu biliniz ki tüm hesaplar görülecek” diye kükredi. Yymrys “Aynen dediğin gibi, hepimizin hesabı elbet görülecek” diye karşılık verdi. Thanis gölgelere karışıp oradan ayrıldı.

Tanrılar Daomora’yı düzlüklere ve ormanlara, Daobega’yı tepelere ve dağlara yerleştirdiler. Daomora diğer halka göre daha uzun boylu ve ince yapılıydı. Poblatan ise diğer halklara göre daha az sayıda ve onlara göre devasaydılar. Nefeslerinde özel güçler vardı ve tanrılarla beraber yaşamalarında karar kılındı.

Rors Modra’yı bu halklara aralarında uyumla yaşamaları için kurallar koyması için görevlendirdi. Modra’nın kuralları ile bu halklar uyum ve huzur içinde yaşadılar. Thadeius ise onlara şiir ve hikayelerin, resim ve müziğin gücünü gösterdi. Onlara şiirler okudu ve efsaneler anlattı. Synshe ise aralarında nasıl takas yapacaklarını öğretti. Yynrys ise halkların tüm dertleri için koşuşturdu ve yardımcı lakabını aldı.

#### İlk Cinayet, Kötülüğün ve İblislerin Doğuşu

Öfkesiyle kinini besleyen Thanis ininde planlar yaptı. Gecenin karanlığından yararlanarak ve kendini de gizleyerek Mineria’yı yakalayıp yeraltındaki inine getirdi ve onu zincirledi. Onla isteği dışında birlikte oldu ve ilk kötülüğünü yaptı. Tüm tanrılar kaybolan Mineria’yı merak edip onu aramaya başladılar. Onu bulan Yymrys ve Rors oldu. Onlar Thanis’in yaptığını anlayınca, ikisi de öfkelendi ve Yymrys ilk konuşan oldu “Bu yaptıklarınla karanlığa kapı açtın, Khadga’ya kötülüğü getirdin ve burada da durmayacaksın. Yaptıkların sana hiç huzur vermeyecek. Asla affedilmeyeceksin. Sana katılanlar da senin kaderini paylaşacak” sonra Rors ekledi “Yaptıkların için yargılanacaksın ya kendi isteğinle diz çök ya da seni zorla götürürüz”. Thanis kahkaha ile kılıcını çekti ve ikisinin üzerine atladı.  Aralarındaki savaşta Thanis üstün geldi çünkü aralarında en güçlüsü oydu. Rors yaralanınca Yymrys’u alıp kaçmak, Mineria’yı da bir süre Thanis’in karanlığına bırakmak zorunda kaldı.

Döndüklerinde Rors tüm tanrıları toplayıp olanları anlattı. Omyru hiddetle savaş nidası attı. Yymrys ise Thanis’in açtığı yaralarla ölmeden önce “Thanis ile savaşıp onu yenecek, döllerini süreceksiniz. Onun af dileklerini duymazlıktan gelin, çünkü yolundan dönmeyecek. Onu Khadboras’a zincirleyin. Döllerini sürün ki Mhankar’ı, büyük yıkımı, gerçekleştirmek için Thanis’i serbest bırakmasın” diyerek son kehaneti yaptı. Synrana Yymrys’i kaybedince göz yaşlarına engel olmadı ve Synrana’nın Yaşlarını döktü. Bu yaşlar taşlaşıp kızardı ve dünyanın dört bir yanına dağıldı.

Böylece halkların kaderleri belirsizliğe, kehanetler ise sessizliğe mahkûm oldu. Tanrıların hepsine silah dövüldü ve savaşa hazırlanıldı. Thanis’de boş durmuyordu halklar arasında kendine asker topladı. Üç halktan da ona katılanlar oldu. Mineria ise istemeyerek de olsa ilk iblisler olan iblis prensleri doğurdu; Belvaso, Ligadru, Kavroch ve Baindearg. Thanis ordusuyla ona boyun eğmeyen halklara saldırdı. Tanrılar bu saldırı ile dehşete kapıldı ama çekinmeden savaşa atıldı. Thanis’in ordusu kalabalıktı bu yüzden tanrılar zorlanıyordu ama savaştaki iki tanrı; Omyru ve Myra düşmana dehşet veriyordu. Sonunda Myra Thanis’i yaraladı ve diz çöktürdü. İblis prenslerde Omyru tarafından benzer bir şekilde diz çöktürüldü. Halklar arasından Thanis’e katılanlar da bunu görünce pes ettiler. Silahlarını bırakıp teslim oldular.

Thanis diğer tanrıların önünde diz çöktürüldü ve yargılandı. Hepsi Thanis’i lanetledi böylece Thanis’in gözü kızardı, derisi karardı, anlından ve çenesinden boynuzlar çıktı ve kara bir kuyruğu çıktı, İblislerin Kıralı oldu. Sonra da Yymrys’in dediği gibi Khadboras’a zincirlendi. Zincir Thanis’in tüm bedenini delip geçti ve bir volkanın kalbine sabitlendi. Böylece Thanis sürekli bir acıya mahkûm edildi. Çocukları da Khadga’dan sürgün edildi. Belvaso Belvard’a, Ligadru Ligard’a, Kavroch Kavrad’a ve Baindearg Bainard’a. Onlarla birlikte Thanis’e katılan Poblatan’ın lideri Kraliçe Tiaxamad ise Eitiner’e sürgün edildi. Geri kalan Poblaran ise Kara Poblaran olarak anıldı. Kara Poblaranlar Thanis’e katılan Daobega ve Daomora ile birlikte tanrılar tarafından lanetlendi.

#### Küçük Tanrılar ve Halkların Çeşitlenmesi

Thanis’in safında yer alan halklar lanetlendiğinde günümüzdeki ilk ırklardan bazıları oluştu. Kara poblatan renksel ejderler olarak bilinen kara, mavi, yeşil, kırmızı ve beyaz ejderhalara dönüştüler. Thanis tarafında yer alan daobega tanrıların lanetiyle goblinlere, daomora ise orklara dönüştüler. Bu lanetin ardından birçoğu Thanis’in yolundan gitmeyi bıraktılar.

Thanis’e katılmayan poblatan ise zamanla metalik ejderler olarak bilinen pirinç, bronz, bakır, altın ve gümüş ejderhalara dönüştüler. Kardeşlerinin aksine iyi huylu ve saygın canlılar oldular. Aralarından Bahamuux, Tiaxamad’in gücüne denk olduğu için kralları olarak seçildi. Ancak tanrıların arasından ayrılıp Khadga’nın dört bir yanına dağıldılar. Çoğunlukla dağların zirvesi ve ıssız adalar gibi ulaşılması zor yerlerde yaşamaya başladılar.

Thanis ile savaşın ardından Omyru ve Myra halkların savaş için eğitilmesi gerektiğini savundular ve sebep olarak da Thanis ilk saldırdığında yaptığı katliamı gösterdiler. Omyru kaslarıyla nasıl savacaklarını ve demiri işlemeyi öğretti, Myra ise akıllarıyla nasıl savaşacaklarını, ok ve yay yapımını öğretti.

Omyru ve Myra’nın eğitimlerinin ardından savaşın da verdiği acıların unutulması için bir şenlik düzenlendi. Bu şenlikte savaşta yitenler anıldı. Bu sebeple şenliğin ismine Yynrys Festivali adı verildi. Bu festivalde eğlencenin ortasında halklardan bir kısmı Omyru ile Myra hakkında bir iddiaya girdiler. Bu iddia aralarındaki bir dövüşü kimin kazanacağıydı. Bunu duyan Omyru “Bu ne takırtıdır, Myra bana dokunamaz bile. Benim gücüme direnemez. O ancak planlar yapar” deyip kahkahayı bastı. Bunun üzerine Myra “Öyleyse aramızda bir düelloya ne dersin. Rakibine ilk dokunan kazansın” diye teklifini sundu.

Omyru gülümseyerek kılıç ve kalkanını kaptı, Myra ise mızrağını ve kalkanını aldı. Omyru kuvvetli ve hiddetliydi ama Myra akıllıca dövüşüyordu. Omyru savaş tanrıçasının hızına yetişemiyordu. Yetişse de Myra onu mızrağı ya da kalkanıyla savuruyordu. Böyle bir müddet dövüştükten sonra Omyru rakibini silahsızlandırdı ve ona doğru bir hamle yaptı. Ancak mızrağı ile vurmak yerine onu öperek düelloyu bitirdi. Omyru buna önce şaşırdı sonra kahkaha attı ve ekledi “Böyle yenilgi canıma minnet, bilge kadın”. O gecenin sabahında Myra dört çocuk doğurdu; savaş tanrısı Voitlius, demirci tanrı Jernsier, avcı tanrıçası Buepiir ve bilgelik tanrıçası Kloginde.

Daha sonra ise Arisa ile Rors’un üç çocuğu oldu; orman tanrıçası Lingdra, nehir tanrıçası Jhokien, dağ tanrısı Orin. Bunlara Minera’nın kızı Dubhan da eklendi. Böylece küçük tanrılar da doğmuş oldu.

Bu olayın ardından Rors ve Arisa tanrıların yaşayacağı boyut olan Nyran’ı yarattılar ve tanrılar orada yaşamaya başladılar. Ancak içlerinden bazıları diğer varlıkların da bu güzel diyara yaşayıp huzur bulmalarını istiyordu. Bunun için Jernsier daobega için Jerngrad’ı oluşturdu, Lingdra ise daomora için Lingrad’ı oluşturdu. Daobegadan Voitgard’a gitmek istemeyenler hobitleri, daomoradan Lingrad’a gitmek istemeyenler de insanları oluşturdu.

Ta ki kara bir olay olana dek bu düzen devam etti. Dubhan Lingrad halkından bir kısmını onları ölümsüz yapmak vaadi ile kandırdı, Lingradan halkıdan olanlar bu işte yalnız olmamak için Jerngrad halkından bir kısmını kandırdı ve hep birlikte Khadga’nın Kalbindeki yaşam gücünü ele geçirmek için Nyran’a gizlice girdiler. Yaptıkları onları ölümsüz yapmadı ömürlerini de uzatmadı. Kandırıldıklarını ilk anlayan Jerngrad halkından olanlar oldu ve hemen Dephel’den af dilediler. Dubhan bu durum karşısında hem eğlendi hem kızdı “Artık ciyaklamak için çok geç küçük sefiller, hepimiz yaptığımız için bedel ödeyeceğiz” dedi. Lingrad halkından olanlar ise af dilemeyecek kadar kibirliydi. Tanrılar hemen gelip Dephel’in yaptığı işe hüzünle baktılar ve Dephel ona “Bu gibi bir kötülüğü neden yaptın?” diye sordu. Dubhan güç arzusunu tatmin etmek için yaptığını itiraf etti. Bu durumda Jerngrad halkından olanları af diledikleri için affettiler ama Dubhan ve diğer takipçilerini lanetlediler. Dubhan karardı ve vücudunun alt kısmı bir örümceğe dönüştü, sonra da onu Sonsuz Çukur’a sürgüne yolladılar. Lingrad halkından olan takipçileri tanrıların lanetinden nasiplerini alarak karardılar ve drow halkına dönüştüler ve ışığı onlar için rahatsız edici kıldılar. Ardından Rors tanrılar ve yarı tanrılar hariç bütün varlıkların Khadga’ya sürülmesini emretti. Sadece güzel bir ömür yaşayıp iyilikler yapanlar Khadga’nın Kalbi yerine huzur bulmaları için Ygrasil’e gönderilecekti. Lanetlenen ırklar ve kötü işler yapanlar ise yaptıkları işlere göre şeytan ve iblislerin diyarlarına gönderilecekler, kaderleri onlara terk edilecekti. Jerngrad halkı ile Lingrad halkı arasında büyük bir husumet bu iş yüzünden başlamış oldu.

Lingrad halkı yeryüzüne döndüğünde Dubhan’a katılanlar güneşten rahatsız olunca kazabildikleri kadar derine kazıp yer altında yaşamaya başladılar. Dubhan’a tapmaya devam edip drow halkını oluşturdular. Bir kısmı akranlarının yaptığını bir nebze olsun affettirebilmek için Nyran tanrılarına tapmaya başladılar ve Yüksek Elfler oldular. Geri kalanlar ise onlarla birlikte Khadga’ya gelen Lingdra’a tapıp ormanda yaşadılar ve nihayetinde orman elfleri oldular.

Jerngrad halkı Khadga’ya döndüğünde zamanında Dubhan’a katılmış olup tanrıların cezasından kurtulmuş olduklarından, kendilerine ceza vererek drowlar gibi yeraltından yaşamaya başlayıp cüceleri oluşturdular. Geri kalanlar da tepelerde yaşayarak gnomlar halini aldılar.