สงครามปลายบูรพาทิศ

(ส่วนหนึ่งของ
สงครามพระเจ้าอานติโอโคส)

* การลงนามในสนธิสัญญาอาลินัวร์
* จักรวรรดิเอลีเซียเสียดินแดนชายขอบและอ่อนแอจากสงครามกลางเมือง
* ความอ่อนแอของสัมพันธมิตรเรเนียร์ริสและการรวบอำนาจของจักรวรรดิไฮราสทำให้เกิดความระส่ำระส่ายในอาณานิคมต่างๆ

## ประเทศคู่สงคราม

 **จักรวรรดิยาชิม่า**

* วงไพบูลย์มหาบูรพา
	+ ราชอาณาจักรปูยอ
	+ สมาพันธรัฐเฝิงเทียน

* การสนับสนุนจากต่างชาติ(สปอย)

 สาธารณรัฐอาร์เลส์
 จักรวรรดิไฮราส
 สาธารณรัฐแห่งสหรัฐเกลเดอร์แลนด์

(หลังจากเริ่มสงครามโลก
วันที่ 18 ธันวาคม ส.ศ. 2694
สปอย SS6-7)

 **จักรวรรดิยาชิม่า**

* วงไพบูลย์มหาบูรพา
	+ ราชอาณาจักรปูยอ
	+ สมาพันธรัฐเฝิงเทียน (จนถึงวันที่ 6 มิถุนายน ส.ศ. 2695)

**ราชอาณาจักรหิรัญภูมิ** (หลังจากวันที่ 20 ธันวาคม ส.ศ. 2694)

* ขบวนการกู้ชาติอันนาม (ไกเซิน)

**สัมพันธมิตรเรเนียร์ริส**

* สาธารณรัฐอาร์เลส์

* จักรวรรดิไฮราส

* สาธารณรัฐแห่งสหรัฐเกลเดอร์แลนด์
	+ จักรภพซินโดสนีเซีย

 **รัฐบาลกองทัพพิทักษ์ชาติแห่งจักรวรรดิเสินโจว** (หลังจากวันที่ 1 มิถุนายน ส.ศ. 2695)

* รัฐข่านตังเกียเซีย
* รัฐบาลทหารเปลี่ยนผ่านแห่งสามมณฑลตงเป่ย (หลังจากวันที่ 6 มิถุนายน ส.ศ. 2695)

(หลังจากการสถาปนามหาพันธมิตร
วันที่ 1 สิงหาคม ส.ศ. 2695
สปอย SS7-8)
**มหาพันธมิตร**

* จักรวรรดิยาชิม่า
	+ วงไพบูลย์มหาบูรพา
		- ราชอาณาจักรปูยอ

* ราชอาณาจักรหิรัญภูมิ
	+ รัฐบาลเฉพาะกาลแห่งราชอาณาจักรอันนาม

* สาธารณรัฐอาร์เลส์

* จักรวรรดิไฮราส

* สาธารณรัฐแห่งสหรัฐเกลเดอร์แลนด์
	+ จักรภพซินโดสนีเซีย

* จักรวรรดิเสินโจว
	+ รัฐข่านตังเกียเซีย
	+ รัฐบอยโดลอด

* สมาพันธรัฐสินธูสถาน
	+ ราชอาณาจักรภาวัลย์
	+ ราชรัฐฟูสฎาน
	+ สหพันธ์พาณิชย์แห่งกัญจยา
	+ ราชอาณาจักรฟาจา

* จักรวรรดิฟาร์ซิส

* จักรภพเอสเปริโตส (ตั้งแต่วันที่ 7 ธันวาคม ส.ศ. 2695)

* จักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยน (ตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม ส.ศ. 2695)

* สหราชรัฐอาราเมีย (ตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม ส.ศ. 2695)

* ราชอาณาจักรเคเมต (ตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม ส.ศ. 2695)

* รัฐชีคคูริส (ตั้งแต่วันที่ 8 ธันวาคม ส.ศ. 2695)

เขตอุปราชซีเบียร์ (รัฐขุนศึกวาร์เรีย)(ตั้งแต่วันที่ 24 ธันวาคม ส.ศ. 2695)

 **จักรวรรดิเอลีเซีย**

## ผู้บังคับบัญชา

 สมเด็จพระจักรพรรดินี มิยาโอกะ โนะ ฮิโรโกะ

 เจ้าชาย นากาโตมิ โนะ โทโกนามิ
 เมกาส-วาซิลยาส อานติโอโคสที่สิบเอ็ด อิเซาร์ริโอส

**สงครามปลายบูรพาทิศ** (ยาชิม่า:極東戦争 - Kyokutosenso / เอเดรียนอย:Άπω Ανατολή πόλεμος - Apo Anatoli polemos) หรือที่เป็นที่รู้จักในนามว่า **สงครามยาชิม่า-เอลีเซีย** (ยาชิม่า: 八エリ戦争 - Yashi-Eri Senso / เอเดรียนอย:Ελυσιο-Γιασιμανικος Πολεμοσ - Elysio-Giasimanikos Polemos) คือสงครามใหญ่ภายในภูมิภาคตะวันออกไกล เริ่มต้นตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ส.ศ. 2694 ด้วยการโจมตีฉับพลันใส่กองเรือยาชิม่าโดยเอลีเซีย

สงครามนี้มีสาเหตุมาจากความตึงเครียดระหว่างจักรวรรดิยาชิม่าและจักรวรรดิเอลีเซีย สองมหาอำนาจแห่งมหาสมุทรไอรีนีโกส ที่มีความสัมพันธ์ย่ำแย่มานานเกือบทศวรรษ ซึ่งความสัมพันธ์ดังกล่าวมีภาวะตึงเครียดร้อนแรงยิ่งขึ้นเมื่อเรืออิโปมารุ เรือพาณิชย์สัญชาติยาชิม่าถูกจมโดยเรือรบเอลีเซี่ยน นอกบริเวณหมู่เกาะอัลฟอนซีนส์ เขตปกครองของเอลีเซีย ทำให้ทั้งสองฝ่ายเตรียมความพร้อมด้านการทหาร โดยในท้ายที่สุด เอลีเซียเป็นฝ่ายเปิดฉากโจมตียาชิม่าก่อน ในวันที่ 1 พฤษภาคม ส.ศ. 2694 เมื่อฝูงบินจากเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือเอลีเซี่ยน เปิดฉากโจมตีใส่กองเรือยาชิม่าภายในฐานทัพเรือแห่งต่างๆ ทำให้กองทัพเรือยาชิม่าเสียหายและเสียเปรียบในช่วงต้นสงคราม

ในช่วงเริ่มต้น สงครามนี้เป็นสงครามระหว่างสองมหาอำนาจ อันได้แก่ จักรวรรดิยาชิม่า (และบริวารในวงไพบูลย์มหาบูรพา) กับจักรวรรดิเอลีเซีย โดยมีพื้นที่การรบส่วนใหญ่ภายในมหาสมุทรไอรีนีโกส โดยเฉพาะภายในอาณาเขตยาชิม่าเป็นหลัก

**(เนื้อหาส่วนนี้เป็นส่วนหนึ่งของ Into the Light - ภาคสงครามปลายบูรพาทิศ - สปอย)**

แต่เมื่อสงครามดำเนินยาวนานยิ่งขึ้น ยาชิม่าก็ได้รับการสนับสนุนจากนานาชาติ และในเวลาต่อมา เมื่อสงครามพระเจ้าอานติโอโคสขยายวงกว้างกลายเป็นสงครามโลก สงครามระหว่างยาชิม่ากับเอลีเซียจึงขยายวงกว้างครอบคลุมภูมิภาคอื่นๆ ของทวีปอาซาเนียร์ เมื่อมีประเทศอื่นๆ เข้าร่วมสงคราม ทำให้สงครามนี้กลายเป็นแนวรบตะวันออกไกลของสงครามโลกที่ใหญ่กว่า

แนวรบที่หนักหน่วงที่สุดของสงครามนี้คือแนวรบภายในหมู่เกาะยาชิม่า ซึ่งเอลีเซียเปิดฉากโจมตีตั้งแต่ต้นสงคราม โดยแรกเริ่ม เอลีเซียได้ส่งกองทัพยกพลขึ้นบกในหมู่เกาะแผ่นดินแม่หลายจุด โดยมีเป้าหมายจะยึดนครหลวงไคเกียวและปิดฉากสงครามให้รวดเร็วที่สุด แต่เมื่อเผชิญหน้ากับการต่อต้านอย่างหนักจากกองทัพยาชิม่าและกองกำลังท้องถิ่น กองทัพเอลีเซี่ยนก็ได้รับความเสียหายหนัก ขณะที่การรุกรานไร้ความคืบหน้า

เมื่อสงครามนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสงครามโลก แนวรบก็ได้ขยายวงออกไป โดยมีแนวรบเพิ่มขึ้นมา 3 แนวรบ อันได้แก่ แนวรบอาซาเนียร์ตะวันออกเฉียงใต้พื้นทวีป, แนวรบเสินโจวเหนือ-ซีเบียร์ และแนวรบตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร-โอเซียเนีย

แนวรบอาซาเนียร์ตะวันออกเฉียงใต้พื้นทวีปเริ่มขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม ส.ศ. 2694 เมื่อราชอาณาจักรหิรัญภูมิ ประเทศที่ได้รับการสนับสนุนโดยยาชิม่า ได้ประกาศสงครามต่อเอลีเซีย และส่งกองทัพเข้าโจมตีเขตอุปราชเอ็กซาร์คแห่งครีเซ โดยมีเป้าหมายทวงคืนดินแดนเวียงจามปาและเจนละ รวมถึงการปลดแอกราชอาณาจักรอันนามและการตั้งรัฐบาลใหม่ภายใต้กลุ่มไกเซิน สงครามในแนวรบนี้ดำเนินอย่างรวดเร็วภายในพื้นที่ป่าทึบ กองทัพหิรัญภูมิและกองทัพยาชิม่าได้เผชิญกับการต่อต้านอย่างหนักจากกองทัพอันนามและกองทัพเอลีเซี่ยนที่ทำสงครามเต็มรูปแบบควบคู่กับสงครามกองโจร แต่ในท้ายที่สุด แนวรบนี้ถูกปิดลงเป็นแนวรบแรก เมื่อวันที่ 20 กรกฏาคม ส.ศ. 2695 เมื่อกองทัพอันนามและกองทัพเอลีเซี่ยนยอมจำนนที่นครหลวงทังล็อง เมืองหลวงของราชอาณาจักรอันนาม เมื่อกองทัพเสินโจวจากทางเหนือ และกองทัพหิรัญภูมิ-ยาชิม่าจากทางใต้บุกขึ้นมาบรรจบกัน

อีกแนวรบที่ดุเดือดคือ แนวรบอาซาเนียร์ตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร ซึ่งแต่เดิมครอบคลุมบริเวณซินโดสนีเซียและอัลฟอนซีนส์ โดยแนวรบนี้เปิดฉากขึ้นตั้งแต่วันที่ 18 ธันวาคม ส.ศ. 2694 เมื่อสงครามโลกเริ่มขึ้น กองทัพเอลีเซี่ยนจากเมาร์เรี่ยสและอัลฟอนซีนส์เปิดฉากโจมตีใส่จักรภพซินโดสนีเซีย อาณานิคมปกครองตัวเองของกิลเดอริส ทำให้ยึดดินแดนหมู่เกาะฝั่งตะวันออกได้ และมีการรบอย่างหนักหน่วงที่เกาะยวากาทวีป โดยกองทัพกิลเดอร์ กองทัพซินโดสนีเซียและกองทัพยาชิม่าพยายามป้องกันนครปรีไอเซีย เมืองหลวงซินโดสนีเซียอย่างสุดความสามารถ ขณะที่กองเรือกิลเดอร์และกองเรือยาชิม่าพยายามรักษาเส้นทางเสินโจวใต้ เพื่อเปิดเส้นทางส่งเสบียงระหว่างยาชิม่าและอาซาเนียร์ตะวันออกเฉียงเหนือ

ในเวลาต่อมา หลังจากวันที่ 1 สิงหาคม ส.ศ. 2695 วันที่มีการสถาปนามหาพันธมิตร กลุ่มพันธมิตรที่ร่วมมือกันต่อต้านเอลีเซีย มหาพันธมิตรได้เริ่มเปิดฉากโจมตีรุกกลับในแนวรบภาคพื้นสมุทร โดยการโจมตีใส่เขตอุปราชเอ็กซาร์คแห่งอัลฟอนซีนส์ เขตหมู่เกาะไอรีนีโกสของเอลีเซีย และตอบโต้กลับในแนวรบซินโดสนีเซีย และต่อมาหลังจากที่เอสเปริโตสเข้าร่วมสงครามในวันที่ 7 ธันวาคม ส.ศ. 2695 แนวรบนี้ก็ขยายรวมภูมิภาคโอเชียเนีย โดยเอสเปริโตสเปิดฉากโจมตีหมู่เกาะไอรีนีโกสใต้ของเอลีเซีย และบุกใส่เขตเดสโปตาโตน เมาร์เรียส แต่ประสบกับความล้มเหลว

แนวรบที่รุนแรงที่สุดหลังจากที่สงครามขยายวง คือแนวรบเสินโจวเหนือ-ซีเบียร์ ซึ่งเปิดฉากขึ้นตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ส.ศ. 2695 หลังจากที่กองทัพเอลีเซี่ยนเข้ายึดนครคันยาซีวอสต็อกและแนวชายฝั่งซีเบียร์ตะวันออกของวาร์เรีย ซึ่งขณะนั้นกำลังเผชิญกับการปฏิวัติ กองทัพเอลีเซี่ยนเหล่านี้ได้เปิดฉากโจมตีรัฐในอารักขาของยาชิม่าบนดินแดนพื้นทวีป คือสมาพันธรัฐเฝิงเทียนและราชอาณาจักรปูยอ ทำให้เกิดการะปะทะอย่างรุนแรงกับกองทัพรัฐในอารักขาและกองทัพยาชิม่าพื้นทวีป โดยเฉพาะกองทัพกวานตง

หลังจากการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ในเสินโจวเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ส.ศ. 2695 ที่โค่นล้มรัฐบาลเป่ยหยางที่นิยมเอลีเซีย และแทนที่รัฐบาลกองทัพพิทักษ์ชาติที่เป็นฝ่ายต่อต้านเอลีเซีย เสินโจวก็เข้าสู่สภาวะพันธมิตรโดยพฤตินัยกับยาชิม่า ทำให้เสินโจวเข้าร่วมสงครามด้านแนวรบเสินโจวเหนือ ซึ่งการเข้ามาของเสินโจวทำให้สงครามแนวรบนี้รุนแรงมากยิ่งขึ้น ขณะที่เฝิงเทียนถูกยุบและแทนที่ด้วยรัฐบาลทหารเสินโจวซึ่งรับผิดชอบการเปลี่ยนผ่านก่อนถูกผนวกดินแดนกลับคืนสู่เสินโจวอย่างเป็นทางการ

ต่อมา หลังจากวันที่ 24 ธันวาคม ส.ศ. 2695 กองทัพตะวันออกไกลของวาร์เรียเดิมก็ได้เข้าร่วมสงครามข้างมหาพันธมิตรเพื่อขับไล่เอลีเซียออกจากซีเบียร์ ขณะที่เอลีเซียเริ่มอ่อนแอลงจากสภาวะผลัดแผ่นดิน ก่อนจะล่มสลายลงจากภายในด้วยภาวะสงครามกลางเมืองตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน ส.ศ. 2696

สงครามในภูมิภาคนี้ดำเนินต่อไปจนกระทั่งวันที่ 25 เมษายน ส.ศ. 2696 เมื่อกองทัพเอลีเซี่ยนที่คันยาซีวอสต็อกยอมจำนนต่อกองทัพมหาพันธมิตร ซึ่งหลังจากนั้น สงครามในตะวันออกไกลก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ นอกจากการเข้ายึดหมู่เกาะไอรีนีโกสของเอลีเซีย

สงครามนี้ยุติการรบลงด้วยการประกาศหยุดยิงในวันที่ 21 พฤษภาคม 2696 และยุติลงอย่างเป็นทางการในการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพที่นครอาลินัวร์ เครือจักรภพเอลฟ์

สงครามนี้ได้สร้างความเสียหากอย่างมากให้กับประเทศต่างๆ ในภูมิภาคอาซาเนียร์ตะวันออก โดยเฉพาะยาชิม่าซึ่งเป็นแนวรบหลักตั้งแต่เริ่มสงครามในปี 2694 ยาชิม่ายังคงรักษาสถานะมหาอำนาจไว้ได้ แต่ต้องเสียดินแดนเพื่อแลกกับพันธมิตรคือเสินโจว ซึ่งกลับมาทรงอำนาจในฐานะมหาอำนาจตะวันออกไกลอีกครั้ง ซึ่งต่อมา หลังจากที่มหาพันธมิตรถูกยุบลง สองมหาอำนาจนี้และประเทศอื่นๆ ในภูมิภาคอาซาเนียร์จะร่วมกันจัดตั้งสัมพันธมิตรอาซาเนียร์ขึ้นเพื่อคานอำนาจกับไฮราส มหาอำนาจเดียวที่ยังเหลือรอดอยู่ในทวีปเรเนียร์ริส

สถานการณ์หลังสงครามก็ไม่ได้นำพามาซึ่งความสงบสุข ทั้งสถานการณ์ในภูมิภาคนี้และภูมิภาคห่างไกล โดยเฉพาะการแผ่ขยายอำนาจของจักรวรรดิไฮราสภายในทวีปเรเนียร์ริสทำให้อาณานิคมกิลเดอร์ในตะวันออกไกลพบกับความระส่ำระส่าย ดินแดนอาณานิคมบางส่วนถูกประเทศในภูมิภาค ทำให้เกิดกรณีพิพาทต่างๆ ในเวลาต่อมา ขณะที่ซินโดสนีเซียกลายเป็นประเทศเอกราชสมบูรณ์

จักรวรรดิเอลีเซียในฐานะผู้ก่อสงครามต้องเสียเงินค่าปฏิกรรมสงครามเพื่อชดใช้ค่าเสียหาย และเสียดินแดนหมู่เกาะต่างๆ ในฐานะดินแดนในอาณัติ ที่ยาชิม่าและเอสเปริโตสจะคุ้มครองเพื่อจัดตั้งรัฐบาลอิสระต่อไป เขตปกครองครีเซและอัลฟอนซีนส์ถูกยุบเพื่อคืนดินแดนเวียงจามปา-เจนละให้หิรัญภูมิ ราชอาณาจักรอันนามและสาธารณรัฐอัลฟอนซีนส์กลายเป็นประเทศเอกราช ขณะที่เอลีเซียอ่อนแอลงจากสงครามกลางเมือง ซึ่งในเวลาต่อมา มีการผ่อนปรนด้านอำนาจ ทำให้เขตเดสโปตาโตนเดิมกลายเป็นประเทศในเครือสมาพันธรัฐจักรวรรดิเอลีเซีย ประเทศกึ่งเอกราช

## ประวัติศาสตร์ภูมิหลัง

### ความเปลี่ยนแปลงภายในภูมิภาคตะวันออกไกลหลังมหาสงคราม

> "ยุคปีศาจมันก็แค่จุดเริ่มต้น ... มหาสงครามนี่แหละคือจุดเปลี่ยนผ่านของแท้ ... โลกเข้าสู่ยุคมืดก็หลังจากนี้แหละ"
> - ซินเดียน่า เบซิล ไนเดลล์, นักประวัติศาสตร์ชาวอัลเบียนิช, 2694 – มหาสงคราม (ส.ศ. 2741)
>
>

หลังจากที่มหาสงครามมหาสงครามจบลงในปี ส.ศ. 2671 ความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองและภูมิรัฐศาสตร์ก็เกิดขึ้นทั่วโลก โดยภูมิภาคที่ได้รับผลกระทบมากที่สุดและเป็นรูปธรรมชัดเจนที่สุดคือภูมิภาคตะวันออกไกล

ราชอาณาจักรเฮสเปอเรีย หลังจากที่ทำสงครามกับเอลีเซียและเสียดินแดนหมู่เกาะแอนติลิสไป เศรษฐกิจก็ตกต่ำ สถานการณ์การเมืองภายในประเทศแม่ก็ระส่ำระส่าย ดังนั้นเมื่อสงครามประกาศเอกราชอัลฟอนซีนส์อุบัติขึ้นในปี ส.ศ. 2673 มันจึงเป็นสงครามระยะสั้น เฮสเปอเรียไม่สามารถรักษาอาณานิคมตะวันออกไกลไว้ได้ จึงได้แต่ถอนกำลังออกไปและยอมรับเอกราชของสาธารณรัฐอัลฟอนซีนส์

แต่ทว่า สิ่งที่สร้างลูกคลื่นได้รุนแรงที่สุดกลับเป็นสงครามกลางเมืองเสินโจวที่เริ่มขึ้นในปี ส.ศ. 2673 ที่ทำให้มหาอำนาจตะวันออกไกลระส่ำระส่าย เข้าสู่สภาพรัฐล้มเหลว ราวกับว่าตนจะกลับไปเป็นรัฐล้าหลังในสมัยจักรวรรดินิยมตะวันตกอีกครั้ง

การล่มสลายของอำนาจเสินโจวส่งผลกระทบให้ตะวันออกไกลอย่างมหาศาล ทำให้อำนาจเสินโจวในภูมิภาคนี้พังพินาศและเกิดสูญญากาศทางอำนาจขึ้น ซึ่งมหาอำนาจอื่นๆ ต่างก็เริ่มเข้ามาแทนที่ โดยที่ชัดเจนที่สุดคือการแทรกแซงสงครามกลางเมืองเสินโจวภายในพื้นที่ต่างๆ ทั้งโดยเปิดเผย (การเข้าคุ้มครองเขตนครการค้าชายฝั่งตะวันออกโดยห้ามหาอำนาจ) และโดยอ้อม (การหนุนขุนศึกต่างๆ ด้วยอาวุธและทหารรับจ้าง)

แต่สุญญากาศที่ชัดเจนที่สุด เกิดขึ้นในเขตรัฐอารักขาของเสินโจวเดิม ซึ่งขณะนี้ไร้ผู้ปกป้อง ดังนั้น พื้นที่เหล่านี้จึงกลายเป็นพื้นที่ว่างที่มหาอำนาจสามารถขยายอิทธิพลเข้าไปได้

โดยมหาอำนาจที่พร้อมขยายอำนาจภายในภูมิภาคนี้มากที่สุดคือจักรวรรดิยาชิม่าและจักรวรรดิเอลีเซีย เนื่องจากสามมหาอำนาจแห่งสัมพันธมิตรเรเนียร์ริส อันได้แก่ไฮราเซีย อาร์ลีเซียและกิลเดอริสต่างมีที่ตั้งไกลจากภูมิภาคนี้และประสบปัญหาวิกฤติเศรษฐกิจโลกปี ส.ศ. 2677 หนักหน่วงที่สุด ขณะที่ยาชิม่าและเอลีเซียมีที่ตั้งใกล้เคียงกว่ามาก โดยทั้งสองเริ่มขยายอิทธิพลอย่างจริงจังในช่วงปี ส.ศ. 2683 เป็นต้นมา เนื่องจากสองมหาอำนาจสามารถฟื้นตัวจากวิกฤติเศรษฐกิจโลกได้แล้ว

### ความตึงเครียดระหว่างเอลีเซียและยาชิม่า

ความตึงเครียดระหว่างสองอำนาจเริ่มขึ้นจากกรณีใด นักประวัติศาสตร์ยังคงถกเถียงอยู่ แต่ความตึงเครียดเหล่านี้เกิดขึ้นจากการที่สองมหาอำนาจต่างแข่งขันกันสร้างอิทธิพลภายในภูมิภาคนี้ ตับตั้งแต่ปี ส.ศ. 2683

ความตึงเครียดปรากฏขึ้นชัดเจนเมื่อยาชิม่าเริ่มเข้าไปมีส่วนร่วมในสงครามกลางเมืองอัลฟอนซีนส์ สงครามกลางเมืองที่ดำเนินมาได้สักพักหนึ่ง นับตั้งแต่ปี ส.ศ. 2680

สงครามกลางเมืองอัลฟอนซีนส์เป็นสงครามระหว่างรัฐบาลชนเผ่าตาโกลันที่เป็นชนพื้นเมืองดั้งเดิม และชาววิเซยัน กลุ่มชนต่างถิ่นจากสินธูสถานที่เข้ามาตั้งรกรากภายในดินแดนส่วนนี้ ซึ่งในสมัยอาณานิคมถูกใช้เป็นข้าราชการและทหารประจำอาณานิคม ทำให้หลังจากได้รับเอกราช กลุ่มชนเหล่านี้จึงถูกเหยียดเชื้อชาติอย่างหนัก ทำให้มีการลุกฮือขึ้นต่อต้านอย่างรุนแรง โดยในช่วงปี ส.ศ. 2685 รัฐบาลตาโกลันเริ่มเสียเปรียบเนื่องจากการเมืองภายในที่ไม่เสถียร ทำให้รัฐบาลเริ่มหาทางออก ด้วยการขอเข้าร่วมกับวงไพบูลย์มหาบูรพา

ยาชิม่ายินดีตอบรับการเข้าร่วมครั้งนี้ด้วยการส่งกองทัพรบนอกประเทศภายใต้พลโท เจ้าชายอาริสึงาวะ โนะ โยรินากะ เข้าไปสมทบกับกองทัพรัฐบาลตาโกลันตั้งแต่ช่วงกันยายน ส.ศ. 2685 และร่วมรบในสงครามกลางเมือง ทำให้รัฐบาลกลับมาได้เปรียบอีกครั้ง แต่หลังจากนี้เอง ท่าทีของเอลีเซียก็เริ่มมีความเปลี่ยนไป และในเวลาต่อมา ด้านเอลีเซียก็ประกาศเข้าแทรกแซงในสงครามกลางเมืองข้างฝ่ายวิเซยัน เพื่อป้องกันชีวิตและทรัพย์สินชาวต่างชาติที่ถูกฝ่ายรัฐบาลทำลาย อีกทั้งยังเรียกร้องให้กองทัพยาชิม่าถอนกำลังออกจากประเทศในทันที

ในช่วงแรก ยาชิม่ายังมีท่าทีลังเลต่อคำประกาศนี้ แต่ทางเอลีเซียไม่รอช้า ทำการส่งกองเรือและหน่วยนาวิกโยธินเข้าโจมตีอัลฟอนซีนส์ในทันที ขณะที่กองทัพยาชิม่ายังตั้งทัพอยู่ในบริเวณดังกล่าว ทำให้เกิดกรณีพิพาทอัลฟอนซีนส์ เมื่อกองทัพเอลีเซี่ยนและกองทัพยาชิม่าต่างประจันหน้ากัน และมีการปะทะประปราย ส่วนรัฐบาลสองมหาอำนาจก็เข้าใกล้สภาวะสงครามเต็มรูปแบบมากยิ่งขึ้น เมื่อแต่ละรัฐบาลเตรียมระดมกำลังพลเพื่อทำสงครามกับอีกฝ่าย

แต่ในท้ายที่สุด รัฐบาลยาชิม่าก็ยินยอมทำตามข้อเรียกร้องให้กองทัพยาชิม่าถอนกำลังออกมา แต่ระหว่างทาง กองทัพยาชิม่าก็โดนกองทัพกบฏวิเซยันโจมตีอย่างหนัก ทำให้เกิดความสูญเสียหนัก หนึ่งในนั้นคือเจ้าชายโยรินากะที่สิ้นชีพลงขณะที่ถูกกองทัพกบฏซุ่มโจมตี

เมื่อกองทัพยาชิม่าถอนทัพออกไปแล้ว รัฐบาลตาโกลันก็ไม่อาจทำสงครามต่อไปได้ จึงพ่ายแพ้ต่อกองทัพเอลีเซี่ยน ซึ่งในเวลาต่อมา เอลีเซียก็ได้ประกาศจัดตั้งเขตอุปราชเอ็กซาร์คแห่งอัลฟอนซีนส์

นอกจากอัลฟอนซีนส์แล้ว ในปีเดียวกัน เอลีเซียก็ได้เข้าแทรกแซงในสงครามกลางเมืองอันนามด้วยเหตุผลเดียวกัน ซึ่งกรณีของอันนาม ราชอาณาจักรได้ยอมเป็นรัฐในอารักขาของเอลีเซีย ทำให้ตนยังเป็นเขตปกครองตัวเองภายในเขตอุปราชเอ็กซาร์ค ซึ่งข้อสังเกตของที่นี่ก็คืออันนามเองก็เป็นหนึ่งในเขตที่ได้รับอิทธิพลยาชิม่าหลังจากที่เสินโจวเกิดสงครามกลางเมือง แม้ว่าอิทธิพลนั้นจะไม่มากเท่าในอัลฟอนซีนส์ก็ตาม

แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่ปี ส.ศ. 2685 เป็นต้นมา ความสัมพันธ์ระหว่างเอลีเซียและยาชิม่าก็ตกต่ำลงเรื่อยมา ความตึงเครียดและความไม่เป็นมิตรดำเนินมาอย่างยาวนาน โดยฝ่ายยาชิม่าคอยเฝ้ามองเอลีเซีย เพราะเล็งเห็นว่าเอลีเซียกำลังขยายอำนาจและการทหารภายในภูมิภาคนี้มากยิ่งขึ้น ส่วนเอลีเซียก็กล่าวหาว่ายาชิม่ากำลังเผยแพร่อำนาจด้วยลัทธิทหารนิยม และพยายามสร้างความไม่เสถียรภาพภายในภูมิภาคเพื่อทำการขยายอำนาจ รวมถึงการสนับสนุนกลุ่มกบฏภายในเขตปกครองของเอลีเซียอีกด้วย

ความตึงเครียดจะระอุถึงขีดสุดในช่วงเมษายน ส.ศ. 2694

### กรณีพิพาทเรืออิโปมารุ

วันที่ 21 เมษายน ส.ศ. 2694 ... เรือพาณิชย์นาวีสัญชาติยาชิม่า อิโปมารุ ถูกจมขณะแล่นผ่านพื้นที่อาณานิคมอัลฟองซีนส์ของเอลีเซีย โดยเรือพิฆาตเอลีเซี่ยน

ฝ่ายเอลีเซียอ้างว่า เรืออิโปมารุกำลังรุกล้ำน่านน้ำเอลีเซียเพื่อสนับสนุนการกบฏตาโกลัน ดังนั้นตนจึงต้องจมเรือลำนี้

แต่ฝ่ายยาชิม่าอ้างว่า เรืออิโปมารุกำลังแล่นอยู่ในน่านน้ำสากลระหว่างเดินทางลงใต้ ดังนั้นการที่เอลีเซียจมเรือลำนี้จึงถือว่าเป็นการกระทำก้าวร้าว ไม่สมควรให้อภัยและต้องจ่ายค่าชดเชยให้ยาชิม่า

เนื่องจากสองฝ่ายไม่มีการยอมถอยให้กัน ความตึงเครียดจึงกลับมารุนแรงหนักหน่วงยิ่งขึ้น เมื่อทั้งสองฝ่ายสั่งให้กองทัพของตนอยู่ในสภาพพร้อมรบ ขณะที่ฝ่ายการทูตกำลังเจรจาหาทางลงอย่างทรงเกียรติที่สุด โดยในระหว่างช่วงเวลานี้เอง เรือรบทั้งสองฝ่ายก็แล่นผ่านน่านน้ำสากลและเผชิญหน้ากันเป็นครั้งคราว ซึ่งยังดีที่การเผชิญหน้านั้นไม่ได้ลงเอยด้วยการใช้อาวุธ

การเจรจาทางการทูตไม่มีความคืบหน้าใดๆ และสองฝ่ายต่างก็กล่าวหาซึ่งกันและกัน โดยเอลีเซียกล่าวหายาชิม่าว่าเป็นตัวการบ่อนทำลายความสงบภายในเขตปกครองเอลีเซี่ยนและภูมิภาคตะวันออกไกล ขณะที่ยาชิม่าก็กล่าวหาว่าเอลีเซียคือผู้บ่อนทำลายสันติภาพโลกจากการขยายอำนาจต่างๆ โดยเฉพาะการโจมตีหิรัญภูมิเมื่อปี ส.ศ. 2688 ที่เข้ายึดครองแคว้นเวียงจามปาและเจนละเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเขตอุปราชเอ็กซาร์คแห่งครีเซ

เมื่อการเจรจาไม่มีความคืบหน้า ความเป็นไปได้ของสงครามก็เพิ่มมากยิ่งขึ้น

แต่ฝ่ายเอลีเซี่ยนเป็นฝ่ายที่เปิดฉากก่อน เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ส.ศ. 2694

(เนื้อหาส่วนนี้เป็นส่วนหนึ่งของ Into the Light - ภาคสงครามปลายบูรพาทิศ - สปอย - Season 1-6)

อ่านต่อใน - สงครามหมู่เกาะยาชิม่า