Katryn Kuhlman

**Katryn Kuhlman** - Amerykańska "uzdrowicielka", inspiracja duchowa charyzmatyka Benny Hinna, urodzona w 1907 roku, w 1972 udała się do Rzymu, gdzie została pobłogosławiona przez Papieża, zmarła w wyniku powikłań po operacji serca w 1976 roku. Wywołała publiczną kontrowersje po wyjściu na jaw że odbiła umyślnie męża innej chrześcijance z którą był w oficjalnym związku, mimo wywołania skandalu nie ustąpiła do końca życia ze swojej pełnionej funkcji.

Przed swoją śmiercią w latach 70-tych wygłosiła proroctwo o pokoleniu młodych siedzących w sali w której głosiła, że jest to ostatnie żyjące pokolenie przed wielkim uciskiem, proroctwo okazało się fałszywe.

Została wywyższona do statusu "generała Bożego" wiary charyzmatycznej przez charyzmatyka Robertsa Liardona w propagandzie "Boży Generałowie".

"**Otrzymałam Boskie Objawienie którego nie otrzymałam nigdy wcześniej i to jest powodem tego dlaczego moja wiadomość tego ranka jest tak ważna, ponieważ dzieją się rzeczy, młodzi ludzie, dzieją się rzeczy.**

**I dzieją się tak szybko, i to jest powodem dla którego czuję że to ważne, że abyście mogli zrozumieć że On może użyć ciebie w końce zamykania się tego okresu.**

**Otrzymywałam słowa tego od dłuższego czasu i wierze w każde z nich; wierzę, pamiętajcie tym, że nasze wielkie odnowienie, wszystko co stało się we wczesnym kościele, zostanie odnowione do kościoła teraz.**

**Wszystko, i to dzieje się tak szybko, to dzieje się tak szybko. Wierzę że to już ostatnie młode pokolenie przed nastaniem wielkiego ucisku, wierzę w to, muszę w to wierzyć znając słowo prorockie które mam.**

**To jest ostatnie młode pokolenie przed wielkim uciskiem; siedzące tutaj w tym zgromadzeniu tego poranka w poniedziałek, stawcie temu czoła, stawcie czoła rzeczywistości, zmierzcie się z prawdą.**

**Wy młodzi ludzie siedzący tutaj, jesteście ostatnim młodym pokoleniem w tym okresie**."

- Fałszywe proroctwo Kathryn Kuhlman, 1976 rok

„**Nabożeństwo dobiegło końca. Ludzie w długich kolejkach nadal oczekiwali na wejście na podwyższenie, aby powiedzieć o swoim uzdrowieniu, ale o piątej, po końcowej pieśni i błogosławieństwie, pokaz został zakończony. Panna Kuhlmann opuściła podwyższenie, a zgromadzeni wyszli z budynku. Przed udaniem się na rozmowę z panną Kuhlmann, przez kilka minut obserwowałem ludzi w wózkach inwalidzkich. Wszyscy poważnie chorzy nadal pozostawali w wózkach. Człowiek z rakiem nerki i biodra, który przybył tu w pożyczonym wózku, a potem pokazał się na podwyższeniu jako uzdrowiony, teraz znowu był w wózku. Jego „uzdrowienie”, jeżeli było tylko histeryczne, trwało bardzo krótko. Gdy stałem na korytarzu i obserwowałem wychodzących z tak zwanymi beznadziejnymi przypadkami oraz gdy widziałem łzy rodziców prowadzących swoje dzieci do windy, życzyłem sobie, aby panna Kuhlmann była wtedy ze mną. W czasie nabożeństwa narzekała kilka razy na „odpowiedzialność, wielką odpowiedzialność”, mówiła jak „boli ją serce z powodu tych, którzy nie zostali uzdrowieni”, ale czy naprawdę kiedykolwiek dokładnie im się przyjrzała?**

**Zastanawiałem się, czy naprawdę szczerze przeżywała radość „uzdrowionych” od bólu głowy czy artretyzmu, co miało rekompensować cierpienia odchodzących z uschłymi kończynami, z niedorozwiniętymi umysłowo dziećmi, z rakiem wątroby? Zastanawiałem się czy ona naprawdę wiedziała o krzywdzie, jaką im wyrządziła. Nie byłem w stanie w to uwierzyć.**

**Oto niektóre aspekty medycznego procesu uzdrowienia, o których wielu z nas nic nie wie, a nikt nie wie wszystkiego. Co się tyczy uzdrowienia ciała, Kathryn Kuhlmann często powiadała: „Ja nie uzdrawiam, to Duch Święty uzdrawia przeze mnie”. Jak przypuszczam, są dwa powody, dla których panna Kuhlmann stale powtarzała to stwierdzenie: po pierwsze, jeżeli pacjent nie doznaje poprawy, winien temu jest Duch Święty, a nie Kathryn Kuhlmann; po drugie, nie ma ona żadnego pojęcia o uzdrawianiu i dlatego, obciążając za to odpowiedzialnością Ducha Świętego, na pytanie o uzdrawiające siły zawsze mogła powiedzieć: „Nie wiem. Wszystkiego tego dokonuje Duch Święty**”.

- William Wolen, " Uzdrowienie: lekarz poszukujący cudu", Nowy Jork: Random House", 1974 rok, strona 60