Johan Fox

## Özgeçmiş

Johan Fox, 14.05.1995 yılında Amerika'nın Montana eyaletinde dünyaya gelmiştir. Bababası Johan doğar doğmaz trafik kazasından ölmüştür. Annesi Jessica, Johan'a 2 yaşına kadar bakmış sonra ekonomiksel sorun yaşadığı için onu kilisenin önüne bırakmıştır. Annesi, Johan'ı kilisenin önüne bıraktıktan sonra yeni bir koca bulup evlenmiştir. Evlendikten sonra Fransa'ya taşınmışlardır. Devlet Johan'ı alıp yetimhaneye yerleştirmiş ve onu 18 yaşına kadar büyütmüştür. Yetimhanede derslerinde çok başarısız olmuştur ve ona arkadaşları tembel lakabı takmıştır fakat Johan akılsız olduğu için değil üşendiğinden dolayı derslerine çalışmamıştır. Ardından Johan 18 yaşına geldikten sonra yetimhaneden ayrılmıştır. Yetimhaneden ayrıldıktan sonra onu zor bir süreç bekliyordu. Uyuyabileceği sıcak bir yatağı, düzenli yiyebileceği bir yemeği yoktu. Bir süre annesini arayıp ulaşamadıktan sonra öldüğünü düşünmüş ve gidecek bir yeri olmadığı için sokakta kalmaya başlamıştır. İlk başlarda sokaklara uyum sağlamada zorlanmış 2 gün boyunca hiç bir şey yiyip içmemiştir. Sokakta hayatta kalmaya çalışmak Johan için çok zordu. Para bulabilmek için aklına bir sürü yol geliyor ama yapmakta cesaret edemiyordu. Önce insanları gasp etmeyi düşündü ama bunun sonucunda başına gelebileceklerin farkındaydı. "Neden düzgün bir dille istemeyeyim ki?" diye düşündü. İnsanlardan para istemekten ilk başlarda çekinmişti. Bir süre daha çekinmeye devam edemeyeceğini, böyle aç kalmaya devam ederse öleceğini anlamıştı. Utangaçlığını bir kenara bırakıp bir kişinin yanına doğru yaklaştı ve sakin bir dille "Af edersiniz acaba bana verebileceğiniz bozukluğunuz var mı?" dedi. Karşısındaki kişi çok bakımlı ve temiz kıyafetli biriydi. Adam Johan'ı garip bir bakış ile süzdü. Kafasını hafif Johan'ın sağ omuzuna çevirip "Neden istiyorsun?" şeklinde net bir soru yöneltti. Johan o sorudan sonra duruşunu dikleştirip şaşkın gözlerle adama doğru baktı. Böyle bir sorunun sorulması yerine terslenebileceğini veya parayı alabileceğini düşünmüştü. "Tek başıma yaşıyorum ve bir şeyler yemeye ihtiyacım var." dedi Johan. Adam ceketinin iç cebinden bir kalem çıkardı, sağ cebinden ufak bir kağıt. Üstüne bir numara yazdıktan sonra $20 ile Johan'ın eline sıkıştırdı. Johan'ın omuzuna iki kere yumuşak bir dokunuş yaptıktan sonra yoluna devam etti. İlk gün sadece 20$ kazanabilen Johan süpermarkete gidip su ve ekmek alıp yemeğini yemiştir. Yemeğini yerken aklında sürekli adamın verdiği numara vardı. "Neden bana bu numarayı verdi cep telefonum bile yok." dedi. Kağıdı buruşturup pantolonun cebine sıkıştırdı. Sonra ki günlerde daha çok para kazanmak için şehrin en işlek yerlerine gitmiştir. İşlek caddelere alışkın olmayan Johan, insanlardan para istemeye çekiniyor ve sürekli kendini bu durumdan nasıl kurtarabileceğini düşünüyordu. Yavaş adımlarla yürürken bir çıkmaz sokakta birinin ufak bir tezgahta bıçak,çakı,sopa ve değişik kesici aletler sattığını görür. Dilenmekle para kazanılmadığını anlayan Johan bir bıçak satın alıp insanları gasp edebileceğini düşünür. Satıcının yanına yaklaştıktan sonra eliyle işaret ederek sarı saplı bıçağı gösterip "Bunu istiyorum." demiştir. Yemek aldıktan sonra cebinde kalan 8 doları bıçağa harcayan Johan parasız bir şekilde sokaklara geri dönüşmüştür. Hava kararmaya başlamıştı ve bir sokak arasında cebinden çıkardığı bıçak ile bakışmaya başlamıştır. Sokaklarda insan seslerinin azaldığını ve ortalığın sakinleştiğini duyabiliyordu. Kendisini cesaretlendirmesi gerekiyor ve hayatta kalabilmesi için bunu yapması gerektiğini biliyordu. Gece yarısı olduğu ay ışığına bakarak az çok anlıyor ve kendini hazırlıyordu. Bıçağı cebine koyup hırkasının şapkasını iyice kapatmıştı. Kafası öne eğik yüzü sadece ışık vurduğunda yarısı görülebilecek şekildeydi. Bulunduğu sokağın çıkışına doğru ilerleyip duvara tek omuzuyla yaslandı. Derin bir nefes çekip şapkasını düzeltti ve gözüne kestirdiği kişinin peşine takıldı. Takip mesafesini koruyup dikkat çekmemeye çalışıyordu. Tam sokağa döndüğünde arkasından hızlıca yaklaşmaya karar verdi. Bıçağına sarılıp kişinin kolundan tuttu ve kendine çevirdi. Hızlı bir şekilde karşısındaki kişinin ceplerini yoklayıp parasını aldı. Ne kadar elinde bıçak tutmuş olsa da karşısındakine zarar vermeyeceğini kendisi de biliyor ve elleri titriyordu. Bütün parayı aldıktan sonra karşısındakini sertçe kendinden itip koşarak uzaklaşmaya başladı. İlk bulduğu tenha bir sokakta parayı saymaya başladı. Çok terlemişti ve tedirgindi. Kişiden 512 dolar almıştı. Aldığı para ile ne yapabileceğini planlamaya başladı. Daha önce adını duyduğu ve merak ettiği marijuanayı alabileceği satıcı aramaya başladı. İlk başlarda aramakta zorlanıyor ararkende yeni insanlar tanıyordu. Tanıdığı insanlardan biri Johan'a aracı olabileceğini ve marijuana satan bir arkadaşı olduğunu söyledi. Johan yerini öğrenip azandığı paranın 15 doları ile marijuana satın almıştır. Marijuanayı içtikten sonra afallayan Johan yine de tadını beğenmişti. Neredeyse her gün bütün parasıyla marijuana satın alıp içmeye başlamıştır. Johan takıldığı sokaklarda artık tanınmaya başlamış ve sokak çeteleri tarafından saygı değer biri olarak görülmeye başlamıştır. Yaptığı gasplardan ve çevresinden dolayı yavaş yavaş polislerin radarına girmişti. Kazandığı paranın bir miktarını ayırıp biriktiriyor geri kalanını marijuana almak için kullanıyordu. Marijuana satın almakta zorlanmaya ve satıcıları azalmaya başlamıştı. Johan başka şekilde kendini tatmin etmenin yollarını arıyordu. Sokak arasında bunu düşünürken polislerin sesini duyup çıkmaz sokaktan hızlıca çıkıp polislerin önünden koşmaya başlamıştı. Sokakları artık avucunun içi gibi bildiği için kaçmakta çok zorlanmadı ve kendisini bir süre saklayabileceği bir sokak arasına attı. Polisler Johan her yerde arıyor kafasını çıkartacak delik bırakmıyordu. Johan 2 hafta boyunca polislerden kaçmış ve kendini unutturmaya çalışmıştır. 2 hafta sonra Johan sokağa çıkmıştır. Polislerin onu görmemesi için ara sokaklardan ulaşmak istediği yerlere gidiyordu. Çaldığı 512 doların hepsini harcamıştır. Aradan uzun bir zaman geçtikten sonra aklına $20 aldığı kişi gelmişti ve aramaya karar verdi. Numarayı aradığında ulaşamamıştı. Çevresinde tanıdığı insanlardan birine numarayı verip bulup bulamayacağı hakkında bilgi aldı. Öğrendiği bilgide bu numaranın kullanım dışı olduğu ve en son sahibinin ise Los Santos'a gittiğini öğrenmişti. Johan Montana'da insanları gasp ettiği paradan kenara attığı kadarıyla bir uçak bileti satın alıp Los Santos'a gelmiştir.