Lakinten

**Lakinten** (pal. **Lak In Ten**, urs. pal. **Lak En Ten** (czasami **Lakn Ten**), stork. pal. **Lak An Ten** (czasami **Lak Ten**) - takie państwo na kontynencie Kalcedonia na planecie Olbus.

## Historia

Historia Lakintenu rozpoczyna się od rozpadu Wielkiego Królestwa Arańskiego i Narodu Ursaryjskiego w roku 1600. Państwo rozpada się na dużo mniejszych państw. Na samym południu części ursaryjskiej dawnego państwa dwa szlacheckie rody - Lakowie i Tenowie - posiadały rozległe posiadłości. Kiedy państwo ursaryjsko-arańskie się rozpadło, zamieszkujący tamte ziemie Lepd ur Lak-Ten wziął sprawy w swoje ręce i ogłosił się wielkim księciem nowego państwa, które zajmowało całą powierzchnię tamtych posiadłości i otrzymało nazwę oznaczającą w tłumaczeniu z pallasyjskiego na polski dosłownie "Lak [człowiek o nazwisku Lak] w Tenie [w człowieku o nazwisku Ten; w znaczeniu: będący związanym z człowiekiem o nazwisku Ten]".

Lepd ur Lak-Ten swego czasu nasłuchał się historii o starożytnym Nasetonie, który został stworzony przez Gerańczyków, którzy wyodrębnili się z czasem kulturowo od Geranii i pozostałych Gerańczyków. Ur Lak-Ten chciał postąpić identycznie w stosunku do Ursaryjczyków. To odkryto jednak w 2021, a do tej pory myślano, że tak to jakoś wyszło, że Lakinten się wyodrębnił z Ursarii na dobre.

Większość ludzi uznaje ten rok (chodzi o 1600) za koniec renesansu i początek baroku, bo to był najważniejszy rok dla zmian kulturalno-społecznych tego typu zmierzających w tę stronę.

Lakinten nie angażował się w żadne konflikty oraz był państwem ursaryjskim, skąd najmniej ludzi spierdalało za ocean. Byli też jednym z takich państw w całej Kalcedonii.

W 1608 został zawiązany Związek Państw Północnoursaryjskich, który początkowo nie miał celu, ale w 1609 obrał sobie za cel zjednoczenie Ursarii. Ursaryjczycy z Lakintenu nie chcieli tego, jednak nie mówili o tym na głos.

W 1616 najwyżsi ludzie w ZPP zaczęli namawiać władców państw południowoursaryjskich do dołączenia do nich i zjednoczenia się. Lakinten odmawiał, jednak nie robił tego w sposób głośny.

W 1618 powstała Wspólnota Południowej Ursarii jako odpowiedź na północnoursaryjskie myśli zjednoczeniowe. Do WPU nie dołączyło najniżej położone państwo ursaryjskie, czyli, nie uwierzysz, Lakinten. To działanie wywołało kontrowersje. Władze Lakintenu ogłosiły, że nie chcą jednoczyć się z Ursarią i chcą pozostać przy własnej państwowości.

W 1619 miała miejsce wojna północno-południowa, czyli wojna między ZPP a WPU. Wygrało ZPP, ale nie doszło do zjednoczenia ze względu na powstałe napięcie między organizacjami.

W 1628 WPU ogłosiło swój koniec.

W 1638 ZPP też.

W 1648 Damadania zaatakowała Królestwo Lapryntii i Wielkie Księstwo Afancji, które powstały 48 lat temu po rozpadzie Ursarii, i je podbiła. Niektórzy uznają ten rok za koniec renesansu i początek baroku ze względu na wydarzenia za wschodnią granicą Pallasu.

Po aneksji dwóch ursaryjskich państw wschodnie ursaryjskie państwa półtajnie prosiły Pallas o pomoc. Powstał wtedy Sojusz Wschodniej Ursarii Przy Pallasie.

W 1658 celem SWUPP stało się zjednoczenie Ursarii. W związku z reprezentowanymi agresywnymi poglądami na temat władz zachodnioursaryjskich państw te tajnie prosiły Damadanię o pomoc. Wtedy powstała półoficjalna Koalicja Ursaryjczyków Zachodu.

W związku z tajnymi relacjami państw ursaryjskich z Damadanią Ursaryjczycy (zwłaszcza na zachodzie) wykazują pod niektórymi względami podobieństwa kulturowe do Damadańczyków.

W 1668 KUZ ogłosiło swój koniec.

W 1678 SWUPP też.

W 1688 Ursaria się zjednoczyła, ale nie odzyskała Lapryntii i Afancji oraz Lakinten zachował niepodległość. Kilka dni po Ursarii zjednoczyła się Arania i od razu wzięła się za odbicie Storkii z rąk Damadanii, bo chcieli mieć jakieś państwo zależne, które by im pomogło w pójściu do przodu.

Zachowanie niepodległości przez Lakinten nie spodobało się pozostałym Ursaryjczykom w sposób szczególny. Nie utrzymywali więc z Lakintenem żadnych głębszych relacji międzypaństwowych.

Tym wszystkim wydarzeniom towarzyszyła jeszcze chęć wprowadzenia kolejnych zmian, bo stwierdzono, że tak naprawdę jeszcze nigdy nie było takiego czegoś jak "dobre czasy", więc rozpoczęto kolejne zmiany społeczno-kulturalne mające zmienić wszystko. To wszystko zdaniem zdecydowaniem większości zapoczątkowało epokę oświecenia, kończąc barok.

W 1698 zależna od Aranii Storkia podjęła niezależną decyzję zaatakowania Lakintenu i uzależnienia go od siebie. Udało im się i od tej pory Lakinten był państwem zależnym od państwa zależnego :P Od tamtej pory zaczęła się kształtować świadomość odrębności narodowej Lakinteńczyków od Ursaryjczyków z powodu narzucania Ursaryjczykom z Lakintenu wpływów storkijskich oraz masowemu wprowadzaniu się tam pallasyjskojęzycznych Storkijczyków.

Król Storkii ożenił się wówczas z wielką księżną Lakintenu i od tej pory ród królewski Storkii oraz ród ksiażęcy Lakintenu stanowiły jedność.

Na teren Lakintenu zaczęli się licznie wprowadzać pallasyjskojęzyczni Storkijczycy, aż w końcu zaczęli oni stanowić większość. Dodatkowo władze storkijskie nakazywały lakinteńskim Ursaryjczykom używanie przed swoim nazwiskiem storkijskiego przedimka "stor" oraz nakazywały szlachcie lakinteńskiej pochodzenia ursaryjskiego rezygnować z ursaryjskiego szlacheckiego przedimka "ur" na rzecz wyżej wspomnianego przedimka wstawianego przed każdym storkijskim nazwiskiem. Początkowo niewielu się na to zgadzało.

W 1759 miała miejsce rzecz, która zachwyciła cały naród storkijski. Storkia po ok. 1,5 tys. lat istnienia zyskała niezależność. Storkijczycy świętowali długo. Dalej jednak trzymali Lakinten w zależności od siebie.

Po uzyskaniu niezależności Storkijczycy zaczęli liczniej osiedlać Lakinten i wtedy zaczęli stanowić większość, a działania mające na celu zmiany przedimków przed nazwiskami zaczęły być silniejsze niż dotychczas. Ursaryjska szlachta była z tego tym bardziej niezadowolona, ale było paru szlachciców proponujących kompromis w postaci przyjęcia obu przedimków dla szlachty: powszechny przedimek storkijski stawianoby na pierwszym miejscu, a szlachecki przedimek ursaryjski na drugim. Czasami to przechodziło, ale zwykle to nie :[

W 1789 Pallas za przyzwoleniem Ursarii dokonał jej aneksji, co pomogło Ursaryjczykom, bo weszli na ten sam poziom rozwoju, co ich przyjaciele, oraz odzyskali ziemie odebrane im przez Damadańczyków. Ten moment zdecydowana większość uważa za koniec oświecenia i początek romantyzmu. Wówczas Pallas zawarł unię personalną z Lakintenem.

Ciekawe było to, że Lakinten był w unii personalnej z Pallasem, ale jednak nadal był zależny od Storkii, czyli był rozdzielony jeśli chodzi o władzę. To sprawiło, że pallasyjska rodzina rządząca miała przez pewien okres wspólną linię ze storkijską rodziną rządzącą. Dodatkowo sama storkijska rodzina rządząca powstała od pallasyjskiej rodziny rządzącej, więc de facto jest ona jej "odnogą".

W 1811 Lakinten odzyskał niezależność. Wtedy zaczęto coraz częściej na poważnie mówić o narodowości lakinteńskiej. Ten naród powstał z połączenia narodów ursaryjskiego i storkijskiego. Wielu Storkijczyków i Ursaryjczyków nie chciało takiego czegoś i pozostało przy swojej dotychczasowej tożsamości narodowej, więc Lakinteńczycy stanowią do dzisiaj ok. 60% w swoim państwie.

Nazwiska lakinteńskie do dzisiaj wyglądają identycznie jak storkijskie: są poprzedzone słowem "stor". Wyjątek stanowią nazwiska szlacheckie, która są poprzedzone słowami "stor ur".

Po powstaniu niezależnego państwa lakinteńskiego część Lakinteńczyków wyjechała za ocean, bo nie potrafiła się odnaleźć w nowej rzeczywistości.

W 1813 Pallas i Lakinten zakończyły unię personalną.

W 1826 unia personalna Pallasu i Lakintenu powróciła.

31.12.1849 Pallas dał niepodległość Ursarii. Ten moment uważa się za koniec romantyzmu i początek realizmu (w Pallasie pozytywizmu). Wtedy również unia personalna Pallasu i Lakintenu zakończyła się.

W 1914 Damadania oddała Anaronowi Lakaton i Aranii Laryngię i zajętą część Dermacji z nadzieją, że oba państwa zgodzą się na dołączenie do sojuszu antypallasyjskiego, bo Damadańczycy chcieli odzyskać Lapryntię i Afancję. Arania nie przyjęła propozycji, ale Anaron już tak. Lakinten stanął w tym konflikcie po stronie Pallasu. Wybuch I wojny światowej zakończył epoki realizmu i nowożytności, a zapoczątkował epokę współczesności.

W 1918 Anaron przeszedł na stronę Pallasu i Ursarii, dzięki temu Damadania przegrała. Odebrano jej prawie wszystkie kolonie.

Po zakończeniu wojny rząd storkijski wnioskował o zjednoczenie Storkii z ursaryjsko-damadańską Sutalią i utworzenie państwa storkijsko-sutalskiego. Wnioski zostały odrzucone.

W 1939 Damadania odnowiła swój sojusz mimo zakazu i ponownie zaatakowała Pallas i Ursarię. Tak wybuchła II wojna światowa.

W 1945 Damadania została rozjebana, ale skądś znaleźli jeszcze jakieś wojska i rozpoczęli III wojnę światową, która skończyła się jeszcze tego samego roku, bo Damadania była po prostu wykończona. No ale prawdziwym problemem byli komuniści ze wschodu. Chciano, żeby Damadania pomogła w zwalczeniu ich, więc Ursaria oddała im ziemie, które odzyskała od nich lata temu. W zamian za zgodę na pomoc z komunistami obiecano pomoc Damadanii w odbudowie. Damadania się zgodziła i odbudowała się w 5 lat. Tak rozpoczęła się zimna wojna między wspólnikami kapitalistycznego Pallasu a wspólnikami komunistycznego Wspólnotowego Związku Komunistycznych Republik i Gmin Socjalistycznych.

31.12.1989 zakończyła się zimna wojna. WZKRiGS (w skrócie WZK lub WZKR) rozpadło się jednak dopiero w 1991, ale chuj to kogo obchodzi.

W latach 1990-2012 działo się dużo różnych rzeczy i nie chce mi się ich wszystkich wymieniać.

W 2021 Pallas anektował Ursarię i Storkię, a Lakinten uczynił autonomicznym państwem zależnym. Od tamtej pory znowu dzieją się tam fajne rzeczy ;P

W 2022 Łeczowie zaczęli w różne sposoby manifestować swoją niepodległość. Jedynie na ziemiach Pallasu nie posiadali autonomii, co łeczyjscy politycy wykorzystywali przeciwko pallasyjskim, a władze pallasyjskie krytykowały dążenia niepodległościowe Łeczów. Na terenie Ikronanu doszło do reakcji zbrojnych i Ikronan wypowiedział Łeczom wojnę. Na szczęście wszystkie działania wojenne toczyły się w ikronańskiej części Łeczystanu. Najwięcej łeczyjskich uchodźców znalazło się w Pallasie. Jakiś czas później Ikronanowi wojnę wypowiedziała Rotenia. Najwięcej uchodźców ikronańskich znalazło się również w Pallasie, a w pallasyjskim Łeczystanie dochodziło do wielu zadymek nierzadko ze skutkami śmiertelnymi po obu stronach konfliktu, bo jednocześnie trwała wojna Łeczów z Ikronanem.

Z powodu niestabilnej sytuacji politycznej na kontynencie od Pallasu niepodległość otrzymało sześć państw: Ursaria, Storkia, Bafania, Amalenia, Świeńsk i Koszbia. Jednocześnie Lakinten odzyskał resztki niezależności. Dzień później swoją niepodległość nielegalnie ogłosił Łeczystan, przy czym zabrał Pallasowi kilka powiatów należących do województwa roswomskiego ze stolicą w mieście Ros Wom. Dzień później Pallas również nielegalnie odzyskał je sobie bez negocjacji czy wysyłania wojsk na granicę, tylko po prostu straż graniczna przesunęła granicę w korzystną dla państwa stronę. Przez to działanie Pallas nie odzyskał jednego powiatu, ale otrzymał zupełnie nowy.

Wojna roteńsko-ikronańska zakończyła się wygraną Ikronanu, a władzom Rotenii został wytoczony proces o ludobójstwo, który przegrały i na ich miejsce weszli inni.

Później wojna ikronańsko-łeczyjska zakończyła się wygraną Łeczów, a władzom Ikronanu został wytoczony proces o ludobójstwo. Proces zakończył się przegraną władz ikronańskich, na których miejsce weszli inni.

Aktualnie trwa również proces Łeczystanu o nielegalne stworzenie państwa, na początku którego nowe władze Ikronanu odzyskały sobie swoje ziemie i doprowadziły do wymiany granic między Pallasem a Ikronanem.