Barış Güneş

## Özgeçmiş

Barış, 1991 yılının ocak ayının soğuk bir gecesinde orta gelirli çekirdek ailenin ilk çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Çocukluğunda hem yaşının verdiği hem de arkadaşlarının da bir o kadar haylaz olması ile ailesinin ve kendisinin başına çok fazla dert açmıştır. Bir keresinde sırf eline arkadaşlarıyla iki kuruş para geçsin ve kendilerine top alabilmek için camcı ile tuhaf bir şekilde anlaşarak okudukları okulun camlarını taşla kırmışlardır. Bu nedenle kamu malına zarar suçundan 6 ay boyunca babası ile her hafta ilgili karakola gidip imza atmışlardır. Bu sadece yaptıklarından birisidir. 17 yaşına geldiğinde sicili kabarmaya ve işlediği suçlar cam kırmadan, bisiklet ve motor çalmaktan öteye geçmiştir. 18 yaşına geldiğinde Barış artık paranın tatlılığına aldanıp daha çok para için daha çok para getirecek işleri yapmak üzere gözünü karartmıştı bir kere. Artık yaptıklarına araçların kelebek camını kırıp araç içerisinde bırakılan eşyaları ve değerli bulduğu(teyp, jant kapağı gibisinden) eşyaları çalmayı da eklemiştir. Bir yandan da evdeki babası, annesi ve kardeşine ise bir şey belli etmemeye çalışıyor fakat babası ve annesi kendi tohumlarının ne olduğunu bildikleri için tedirgin bir şekilde elinden geldiği kadar Barış’ı durdurmaya, vazgeçirmeye çalışıyorlardı. Tabi ki bu nasihatler, uyarılar Barış’ın bir kulağından girip öteki kulağından çıkıyordu. Bu süreçte 2 yıl boyunca okula diye evden çıkıp dışarıda kendi tabirince iş kovalıyordu. Bu işleri tabi ki de tek başına değil okuduğu dönemlerde okul ve çocukluk arkadaşı ile birlikte yapıyorlardı. Artık yaptıkları işlerden kazandıkları paraları kuruş gözüyle bakmaya başlamışlardı. Anlayacağınız iyice kuyunun dibine doğru ilerlemeye başlamıştı. Yaptıkları işler araçların kelebek camlarından girip eşyaları araklamaktan araç çalmaya araç parçalarını çıkma-ikinci el- parça olarak elden çıkarmaya bu işlerle uğraşırken ise kendi tabiriyle yan dallara da bulaşmaktan çekinmez. Fakat bilmediği sularda yüzerken boğulacağından habersizdir. Artık bir yönden araç parçalatıp parçalarını elden çıkarıyor hem de bir yandan birkaç kerede parça satışı yaptığı adamla zamanında anlaştığı gibi parça başına ya da nakit karşılığından toz alıyordu. Tabi ki de toz aldığı adam alınan miktarın azlığından ve az olması eşliğinde tutarının da düşük olmasından bunu Barış’ın kendisi için aldığını düşünerek satıyordu. Fakat barış bu işten de kendine bir pay ve yol ayarlamıştı bile. Araç içerisinde bulduğu değerli eşyaları elden çıkardığı bazı kişilerin tanıdığı züppe zengin çocuklarının partilerine gidip 3 kuruşa aldığı şeyleri 5 kuruşa onlara satıyordu. Barış 21 yaşına geldiğinde yaptığı işler araç üzerine olmaktan diğer işe yoğunlaşmaya değerli eşyaları satmaya ve partilerde elden çıkardığı şeylere yoğunlaşmaya başlamıştır. 21 yaşında yağız bir delikanlı esmer olmasına karşın renkli gözlülüğe sahip olması ve iyi giyinmeyi de bildiği için partilerde sırıtmayıp içerideki havaya uygun kalabiliyor ve bu sayede daha çok tanınıp daha çok iş yapabiliyor hale gelmişti. Tabi artık nakit ve parça ile malzeme aldığı kişi ile kendi tabiri ile siparişlerine yetişemediği için başka tedarikçilerle de anlaşma sağlamıştır. Fakat bu iş böyle gitmezdi. İlk zamanlarda bu işe başladığı zaman ki malzeme tedarikçisi ona hem kullanıcı olduğunu düşündüğü için toz paketi hem de gelir sağlamak adına elden çıkarmak için değerli eşyalar(saat, altın kolye ,telefonlar vs.) veriyor ve kendi aralarında bu değerli eşyalardan gelen parayı kırışıyorlardı. Bu işler ta ki bu adam Barış’ın başkasından da malzeme tedarik ettiğini duyana kadardı. Bunu duyan tedarikçi bozuntuya vermeyip her zaman ki gibi davranarak gene alışverişi tamamladı. Fakat Barış’ın bilmediği bir şey vardı. Aldığı paketlerin içi beyni uyarılar gönderen özellikli madde değil bildiğimiz un ile doludur. Barış bu mevzuyu anlamaz çünkü elinde bir sürü mal ve o malların satılacağı çok büyük bir zenginlerin olduğu parti vardır. Yani anlayacağınız daha çok para daha çok körlük mantığıyla mallara bakmadan elden çıkarmaya çalışır. Birkaç tanesini elden çıkarmayı başarmıştır bile. Kendi kafasında her şey çok güzel ilerlemekteydi. Ta ki elden çıkardığı malların sahipleri o malları kullanmaya başlayınca kadardı. Bu malların un olduğu anlayan kişiler Barış’ı kıskıvrak yakalayıp tenha bir yere götürüp bu durumun hesabını çok ağır bir şekilde Barış’tan çıkarmışlardır. Barış’ı hem bir güzel benzetip hem de cebindeki paraları alıp bir yere çöp gibi fırlatıp atmışlardır. Barış yediği dayağın etkisiyle kolunu kaldıracak hali kalmamakla beraber nefesini bile zorla almaktadır. Bir zaman sonra kendini yavaş yavaş toparlayan Barış, ortasına düştüğü durumdan kendisini nasıl kurtaracağını düşünmeye başlar. Barış kendisine iki hedef koymuştur. Bu duruma kendisini soktuğu malları aldığı kişiden intikamını almak ve diğer malları/eşyaları aldığı kişiye de borcunu ödemektir. İlk iş olarak kendisini oyuna getiren kişiden intikamını almak için plan yapmaya başlar. İntikam adına gözlerinin karartan Barış, bir tanıdığıyla konuşup anlaşır ve tanıdığını sözde mal almak için kendisine oyun oynayan kişiyi oyalaması için yola koyulurlar. İki tarafta birbiri ile konuşurken Barış yavaş yavaş kendisine oyun oynayan kişinin arkasından yaklaşarak kılıfında sakladığı bıçağı kılıfından çıkartıp bacağına saplar. Büyük bir acı ile yere düşen ve kıvranan adam Barış’ı görünce hem şaşırır hem de öfke dolu gözler ve sözlerle Barış’a tehditler savurur. Barış bu laflar eşliğinde de iyice delirerek adamın sırt çantası ve üstündeki her şeyi alarak oradan arkadaşı ile uzaklaşır. Çantanın içinde hem bir tomar para hem de satılmayı bekleyen değerli eşyalar vardı. Barış’ın kendi kafasında tıkır tıkır işleyen planın ikinci adımı ise borcunu ödemekti. Hiç vakit kaybeden adamın çantasında ki değerli eşyalar ve bir tomar para ile borcunu kapatmak için adamın yanına gitti. Elinde ki nakidin borcunu kapatmasına yetmemesi üzerine değerli eşyaları da orada bırakan Barış borcunu zar zorda olsa kapatmayı başarmıştır. Barış’ın kafasında ki plan kendi düşüncesi ile tamamıyla kusursuz bir şekilde tamamlanmıştır. Fakat düşünemediği bir şey vardır. Bıçakladığı kişinin yakınları ve onun çalıştığı büyük patron da artık Barış’ın peşine düşmüştü. Anlayacağınız Barış kaş yapayım derken göz çıkarmıştı bile. Barış ortamlarda olan bir arkadaşından peşine düşüldüğünü duymuş ve kendisini aşırı rahatsız eden korku duygusu kaplamıştır. Adeta her tarafı korkudan zangır zangır titremekteydi. Bir çözüm bulup içine düştüğü durumdan bir an önce peşine düşenlerden kurtulmalıydı. İlk işi yanına alabileceği-para, telefon, birkaç kıyafet gibi- eşyaları alıp doğruca yurtdışına çıkmak için havalimanında soluğu almıştır. Barış’ın pasaportu olduğu zaten sıkıntısız bir şekilde ülke dışına çıkabilecekti. İlk önce Yunanistan’a Kavala Alexandros havaalanı’na giden ve Yunanistan da 1 ay geçirmeyi başardıktan sonra da elinde biraz para kalmış ve bu paranın neredeyse yarısıyla da buraya gelmiştir. Burada kaçak göçek yaşamaya başlayan Barış bir zaman sonra ucuz eleman olarak birkaç yerde çalışıp para biriktirebilince de olabildiğince az bir sıkıntıyla yaşamak adına para ile buranın vatandaşı olan Alissa adında bir ile geçici süreliğine evlenmiştir. Daha sonrasında ağırlıklı olarak balık tutmakla ilgilenen Barış eski alışkanlıklarından başına gelebilecek olan olaylardan korkması ile bu tür muhabbetlerden kendini olabildiğince uzak tutmaya çalışmıştır. Bu zaman diliminde de Alissa’ya karşı oluşan duygularını da Alissa’ya dile getirmiş ve olumlu karşılık almıştır. Yani anlayacağınız formaliteden evlilik gerçek bir evliliğe dönüşmüştür. Aradan geçen iki yılın ardından Barış kendisini toparlamaya çalışsa da Alissa’dan gizli birkaç işe bulaştığı da olmuştu. Bunu Barış’ın telefonuna gelen mesajı görüp okuyarak öğrenen Alissa büyük bir yıkımla Barış’ı evden kovar ve bu süre zarfında Barış’tan boşanır. Barış çaresizce kafasını sokacak bir motel bulmuş ve ne olacak şimdi sorusuna yanıt aramaya başlamıştır.