Posiadłości zamorskie Limerii

**Posiadłości zamorskie Limerii** to regiony należące do wicekrólestwa Limerii położone na wschodnim wybrzeżu Morza Nikomedyjskiego. Zalicza się do nich także ziemie, które współcześnie nie leżą w granicach tego państwa, lecz zostały założone w przeszłości przez limeryjskich kolonistów. Posiadłościami są prowincje Baoding, Limerii regolskiej i Limerii południowej (zwanej dziś Nadjoterią).

## Historia

### Założenie posiadłości

Limeria od czasów archaicznych kolonizowała wybrzeża Morza Nikomedyjskiego, prowadząc wojny z zajmującymi je ludami oraz starając się utrzymać dominację nad tamtejszym handlem. W epoce przedwellmeńskiej Klovos finansowało liczne wyprawy geograficzne oraz gildie niewolnicze, które miały zbadać i zasiedlić nowe terytoria.

Tradycyjnie najstarszą posiadłością limeryjską na wschodzie Morza Nikomedyjskiego była tzw. Limeria regolska i leżąca między nią a Mederią wyspa Ikagato. Kolonia powstała już 900 lat przed Nocą Cywilizacji. W późniejszym okresie Limerowie założyli kolejne posiadłości – Baoding, Limerię południową (współcześnie zwaną Nadjoterią) oraz zdobyli wyspę Otambę. Dzięki licznym kolonistom, handlowi oraz aktywności gildii niewolniczych regiony te stały się wkrótce bardziej rozwinięte niż mederyjska część kraju.

### W epoce enkantadosjańskiej

Posiadłości zamorskie (łącznie z Otambą) zostały podbite przez Dzikich w epoce enkantadosjańskiej. Wellmeni wprowadzili tam swój język, rozwiązania prawne, zbudowali bazy wojskowe, własne kapliczki i prowadzili politykę asymilacyjną. Terytoria wróciły w posiadanie Klovos dopiero po kilkuset latach w związku z wojnami joterdońskimi, które ostatecznie doprowadziły do załamania potęgi imperium oraz jego późniejszego rozpadu.

### Po pokonaniu Dzikich

Odzyskawszy swoje nikomedyjskie kolonie, Limeria przejęła kontrolę nad handlem morskim, co przez 20 lat pozwoliło jej utrzymać status regionalnego mocarstwa. W Międzyepoce posiadłości ponownie wpadły jednak w ręce agresora, którym tym razem było królestwo Joterdonu. Choć po długotrwałych bojach Klovos odzyskało Baoding, Ikagato oraz Limerię regolską, państwo straciło prestiż i stało się osłabione na uderzenia z zewnątrz. Z tego powodu w następnych dekadach Limeria straciła niezależność stając się protektoratem Durii, zaś Baoding wpadło w ręce Terrasenu. Współczesna Limeria jest zbyt słaba, aby utrzymać samodzielnie swoje posiadłości, zaś ich utratę na rzecz obcych powstrzymuje wyłącznie militarna obecność Durii oraz sąsiedztwo zależnej od niej Joterii.

## Życie i społeczność

Większość mieszkańców tych prowincji stanowią żeglarze, rybacy i kupcy. Sporą częścią tej społeczności są także uchodźcy z całej Androgei szukający spokojnego życia. Posiadłości pełnią również rolę kryjówki dla wielu łowców nagród, najemników, zaś w przeszłości były wykorzystywane jako bazy wypadowe przez gildie niewolnicze.

Ludność ziem zamorskich żyje zwykle w miastach portowych, trudni się żeglugą, pracą przy załadunku statków lub handlu sprowadzonymi towarami na miejskich targach. Z uwagi na codzienne kontakty z zagranicznymi kupcami tubylcy świetnie znają wiele języków i mają dużo znajomości. Są bardzo otwartą społecznością. Mimo przepływu towarów większość mieszkańców jest jednak dosyć biedna i żyje w słabych warunkach – dodatkowym problemem jest brak kanalizacji w większości miast, który ułatwia rozchodzenie się chorób. Marne warunki życia generują wysoką przestępczość i korupcję - zamorskie posiadłości są rajem dla mafii buggitowych oraz innych złoczyńców. Nikomedyjskie osady narażone są na powodzie i fale *tsunami*, które od czasu do czasu nękają region. Popularnym zajęciem wśród tubylców są regaty oraz picie trunku zwanego *torotagmi*.

1. ↑ *Zobacz także:* **Geografia Androgei**
2. ↑ *Zobacz także:* **Medycyna i higiena w Androgei**