Kroniki Neckoarnionu (Lata 59 p.P. - 20 o.P.)

**Kroniki Neckoarnionu "Złoty Czas"**, to zbiór notatek spisanych ręką maestra Turmona obejmujących czasy (59 p.P. - 20 o.P). Opisują one rządy dwóch ostatnich królów Neckoarnionu oraz pierwszego lorda Neckoarnionu, który przysiągł wierność Targaryenom jeszcze jako król.

## Cerell I Morenor

### Początek rządów i czasy niepokoju

Rok 59 p.P. był dla Neckoarnionu niezwykle smutny. Po długich, pokojowych i trwałych rządach król Teron III Morenor zmuszony był oddać tron w ręce swego syna Cerella Morenora. Król Teron władał królestwem od ponad czterdziestu dwóch lat, nadal miał dużo sił jednak choroba zabrała mu możliwość dłuższego władania. "Stary" król stracił rozum i nie wiedział nawet jak się nazywa. Nie potrafił zjeść posiłku bez pomocy służby a o prowadzeniu sensownej rozmowy z kimkolwiek nie było mowy.

Cerell Morenor został królem zgodnie ze starym prawem Neckoarnionu mówiącym iż dziedzic króla może przejąć władzę przedwcześnie gdy wielki maester stwierdzi, że monarcha nie jest wstanie dalej pełnić urzędu.

Tak oto na początku roku 59 p.P. odbyła się uroczysta lecz niezwykle skromna koronacja młodego monarchy. Brało w niej udział wyłącznie kilku ważniejszych lordów z całego Neckoarnionu w tym też przyjaciel Cerella, Rickard Seymar.

Maester Turmon tak pisał o tym wdarzeniu - "Skromna i zarazem krótka uczta dała do zrozumienia wszystkim, że nowy król nie chełpi się pozycją oraz bogactwem. Przez całą uroczystość to jego żona królowa Josene zabawiała gości rozmową. Nowy monarcha z posępną miną przyglądał się zebranym jakby chciał wyczytać z ich twarzy komu może zaufać a komu nie."

Kilka dni po koronacji król musiał wybrać skład swojej rady. Rada królów Neckoarnionu składała się z czterech osób: Królewskiego namiestnika, wielkiego maestra, zarządcy monety oraz zarządcy armią. Nowym królewskim namiestnikiem został lord Gyshall, Rickard Seymar zastępując na tym miejscu Cerella Morenora. Inni członkowie rady zachowali swoje stanowiska.

Król Cerell Morenor w roku 58 o.P. doczekał się kolejnego potomka, tym razem córki. Myrcella (Takie imię wybrała królowa Josene) w całości przypominała typowego potomka rodu Lannisterów. Jedynie kolor jej oczu był cechą zgodną z cechami charakterystycznymi dla rodu Morenorów, gdyż to właśnie ten ród cechował się żółtawymi oczyma. Królowa Josene odsyłała każdą mamkę jaką przysyłał Cerell chcący ażeby żona pomogła mu władać królestwem. Księżniczkę Myrcellę zwano "Potomkiem Lwów" i nie był to napewno pozytywny przydomek.

Pierwsze spotkanie rady królewskiej odbyło się dopiero z końcem roku 58 o.P. Król zadeklarował wtedy budowę nowego traktu prowadzącego z Barton do Lannisportu oraz kolejnego tzw. "Byczego Traktu" prowadzącego z Vegportu do Terholdu. "Byczy Trakt" miał także przechodzić przez rozwijającą się z każdym dniem stolicę Neckoarnionu - Hurlton. Budowa owych traktów miała potrwać aż dziesięć lat i pochłonąć miała sporą część monet znajdujących się w królewskim skarbcu. Król Cerell wydał także specialny edykt mówiący iż od tej pory w Neckoarnionie będzie obowiązywało prawo pierworództwa. Dziedzicem króla od tej pory będzie potomek który narodzi się jako pierwszy i nie ważne będzie to jakiej będzie płci. Wielki maester Turmon napisał wtedy - "Przez stulecia w Neckoarnionie kobiety nie mogły zupełnie nic. Gdy na tron wkroczył jeden z kolejnych królów kobiety mogły osiąnąć wszystko." - maester Turmon uważał ową sytuację za paradoksalną, lecz ludność Neckoarnionu cieszyła się z owego edyktu.

Rok 58 o.P. był niezwykle tragiczny dla losów całego kontynentu. Na początku ów roku rozpoczęła się sroga zima która trwać miała niezwykle długo jak zapewniali wszyscy maesterzy. Śniegi sięgały połowy murów w Mountain Eyes, lord Gerwon Fitzroy odmówił jednak królowi i nie porzucił zamku na czas owej pamiętliwej zimy.

- "Nam zima nie jest straszna. Jesteśmy wstanie ponieść wielkie straty lecz nie opuścimy swego zamku z powodu jakiegoś śniegu." - powiedział ponoć wtedy ambitny lord Mountain Eyes.

W całym Neckoarnionie podobnie jak i na kontynencie ceny jedzenia rosły z każdym dniem niewyobrażalnie wysoko. Za bochenek chleba niektórzy musieliby oddać połowe swojego majątku w wyniku czego wielu prostaczków cierpiało głód. Król Cerell miał jednak zbawienny pomysł dzięki któremu chciał ocalić swoje królestwo od klęski głodu. Na czas zimy drastycznie obniżył cła dzięki czemu kupcy chętniej przybywali do Neckoarnionu a i ich produkty nieco staniały. Dodatkowo młody król obniżył także na czas zimy podatki ażeby prostaczkom było łatwiej sięgnąć po jedzenie. Królewskie spichlerze były prawie pełne dlatego król postanowił rozjacjonować żywność na poszczególne rejony tak aby każdy mógł chociaż w małym stopniu nepełnić swój żołądek. Skupowano też wiele produktów z Essos oraz południa, transporty przybywały bez przerwy do Terholdu oraz Vegportu, a niektóre statki kupieckie nie mogły się w ów portach pomieścić.

W Winterfell jednak nie było tak dobrze jak w Hurlton. Król Cerell I Morenor postanowił wysłać na Północ wozy wypełnione jedzeniem ażeby skrępowana przez śniegi Północ mogła odetchnąć od głodu i niepowodzenia. Podobne wozy wysłano także na mur oraz do Tarnathu. Co prawda żywność kosztowała lecz król nie przejmował się tym faktem gdyż zawarł korzystną ofertę z żelaznym bankiem. Pożyczka którą wziął została spłacona jeszcze przed końcem zimy jak zapewnia maester Turmon.