Slawische Migration

Zur Migration der Slawen zw. 600-700 nach Chr.

Die Slawen sickerten in unterschiedlicher, aber geringer Anzahl vom Norden in den Balkan hinein. Die meisten Chroniken deuten darauf hin, dass es sich um Landbevölkerung aus Galizien, der Ukraine oder Polen handelte. Sie waren Züchter und Jäger, aber keine technisch oder kulturell fortgeschrittenen Menschen. Sie waren ländlich orientiert und es trieb sie aufgrund von Hungersnot und Klimavorteilen in den Süden.

Sie waren ausgesprochen einfache Völker mit einer eher gering entwickelten Sprache und ohne militärischer Organisation. Sie waren auch weniger politisch organisiert und wenig am Handel interessiert. In Anbetracht dessen, wer und was sie waren, manövrierten sie zu besser organisierten Gesellschaften wie den Magyaren, und fanden territoriale Lücken in verschiedenen Teilen des Balkans. Im Osten standen sich russische und kiewische Rus (andere Slawen) und um Bulgarien und Belgrad türkische Gruppierungen gegenüber. Sie beide werden Teil der slawischen Grenze. Sie profitierten davon an der Hauptstrecke der Kreuzfahrer von Westeuropa in das Land des östlichen Mittelmeers zu gelangen.

Sllavët, në kasolle të ndryshme që përbënin një numër të vogël, depërtuan në Ballkan nga veriu. Shumica e historive sugjerojnë se ata ishin "bujq" nga Galicia, Ukraina, apo Polonia. Ata ishin vreshtarë dhe gjuetarë, por popullsi aspak e përparuar teknikisht ose nga ana kulturore. Ata ishin të shtyrë popullsi fshatare dhe të shtyrë në jug nga nevoja për ushqim dhe përfitime klimatike.

Ata ishin në mënyrë të padyshimitë popullsi me një gjuhë pak të sofistikuar dhe pa organizim ushtarak. Ata ishin gjithashtu edhe më pak të organizuar politikisht dhe më pak të interesuar në tregti. Duke marrë parasysh kush dhe çfarë ishin ata manovruan rreth shoqërive të mirë-organizuara si Hungarezët dhe gjetën boshllëqet territoriale në pjesë të ndryshme të Ballkanit.

Në lindje rusët dhe rusët e Kievit (Sllavë të tjerë) ishin duke u përballur me grupet turke, në dhe përreth Bullgarisë dhe Beogradit. Të dy u bënë pjesë e kufirit sllav. Ata përfituan nga të qenit në rrugën kryesore të kryqtarëve nga Europa Perëndimore për në tokat e Mesdheut lindor. (Übersetzt von Besir Bajrami).

Originaltext: The Slavs in various but consistently small numbers seeped into the Balkans from the north. Most histories suggest that they were “Land people” from Galicia, Ukraine or Poland. They were growers and hunters but not at all technically or culturally advanced peoples. They were rural and driven southward by the need for food and the climate benefits. They were decidedly basic peoples with a less sophisticated language and without military organization. They were also less politically organized and less interested in trade. Given who and what they were, they maneuvered around better-organized societies like the Magyars and found territorial gaps in various parts of the Balkans. To the east Russian and Kievian Rus (other Slavs) were confronting Turkic groups in and around Bulgaria and Belgrade. Both become part of the Slavic frontier. They benefit from being on the main route of the Crusaders from Western Europe to the land of the eastern Mediterranean.

Quelle: Democratization in the Balkans: prescription for a badly scarred body politic: Richard P. Farkas: UPNE, 2007 https://trove.nla.gov.au/work/20990247?q&versionId=39073505