2.Bundesliga

De **2. Bundesliga** is de op een na hoogste divisie van het Duitse betaalde voetbal. De liga bestaat uit 18 teams. De nummers 1 en 2 promoveren naar de hoogste divisie, de 1. Bundesliga. De nummer 3 speelt een tweetal promotie-/degradatiewedstrijden om een plaats in de 1. Bundesliga tegen diens nummer 16. De nummers 17 en 18 van de 2. Bundesliga degraderen naar de 3. Liga; de nummer 16 speelt een tweetal promotie-/degradatiewedstrijden tegen de nummer 3 van de 3. Liga.

In 1963 werd in Duitsland als een van de laatste Europese landen de hoogste speelklasse ingevoerd. Tegelijk werden er ook vijf Regionaliga's (Süd, Südwest, West, Nord, Berlin) als tweede klasse ingevoerd, waarvan de kampioenen op het einde van het seizoen play-offs speelden om naar de Bundesliga te promoveren. De overgang van de Oberliga's (toen de nieuwe derde klasse) naar de Bundesliga en vijf Regionalliga's legde wel een wonde bloot: de Regionalliga kampte met veel financiële en sportieve problemen waardoor degradatie uit de Bundesliga een club gemakkelijk kon ruïneren. Daarnaast was toen enkel de Bundesliga professioneel, de Regionalliga was voor amateurs. Dat probleem bereikte zijn hoogtepunt in het seizoen 1970/71 met het Bundesligaschandaal. Arminia Bielefeld en Rot-Weiß Oberhausen waren in ernstig degradatiegevaar geraakt en kochten om die reden verschillende ploegen en spelers om. De omkoopaffaire was bijna gelukt, ware het niet dat de voorzitter van Kickers Offenbach, de degradant van dat seizoen samen met Rot-Weiß Essen, Hans-Gregorio Canellas geluidopnames had waarop duidelijk te horen was dat spelers van onder andere 1. FC Köln Offenbach 'hulp' aanboden om niet te moeten degraderen. Door het schandaal besloot de DFB voor het seizoen 1974/1975 een 2. Bundesliga in twee reeksen (Nord en Süd) in te voeren om zo de kloof tussen de amateurreeksen en de professionele reeksen te sluiten. Er werd wel gedacht dat de invoering van de 2. Bundesliga tot een fusiegolf in verschillende steden zou leiden, onder andere in Berlijn en Mannheim, maar zover kwam het uiteindelijk niet.

In 1974 werd dan de tweede Bundesliga ingevoerd. In het begin bestond de 2. Bundesliga uit 40 ploegen in twee reeksen (Nord en Süd) waarvan de kampioenen direct naar de Bundesliga promoveerden. De vicekampioenen streden in twee play-offwedstrijden om de promotie. Daarvoor kwamen de drie degradanten uit de Bundesliga in de plaats. Omdat soms twee tot drie Bundesligaploegen uit Süd of Nord degradeerden en de vicekampioen verloor, telden de competities weleens 21 of 22 ploegen. De 2. Bundesliga won al snel aan populariteit: de stadions werden beter, verschillende grote trainersnamen trainden tweedeklassers en de wedstrijden lokten steeds meer supporters.

Voor het seizoen 1981/1982 vond een grote herstructurering plaats: de tweede klasse zou vanaf dat seizoen nog maar 20 ploegen in een competitie tellen. Er werd een regeling ingevoerd om te bepalen wie zich zou plaatsen voor de eengemaakte tweede klasse: de drie Bundesligadegradanten en de vier hoogst geplaatste ploegen waren automatische gekwalificeerd. De andere deelnemers werden geselecteerd door een 'rangcijfer' op basis van de eindpositie in de seizoenen 78/79 tot 80/81 te berekenen: hoe lager dit cijfer was, des te meer kans maakte een ploeg om zich voor de tweede klasse te plaatsen. Daarnaast moesten in het stadion ook 15.000 supporters passen en binnen afzienbare tijd over een lichtmastinstallatie beschikken als die er nog niet was. Ook de promotieregeling was iets anders: de twee eerste ploegen promoveerden direct, maar de derde moeste play-offs spelen tegen de 16de uit de Bundesliga.

De volgende herstructurering volgde na de Wende. Het seizoen 1990/1991 was het laatste seizoen van de DDR-Oberliga, de eerste klasse van de voormalige DDR en de voetbalhereniging werd in het seizoen 1991/92 voltooid. Daarvoor werd de competitie opnieuw in tweeën gedeeld. Elke reeks telde dat seizoen 12 ploegen. Op het einde degradeerden in totaal vijf ploegen naar de Oberliga en promoveerden er drie uit de Oberliga. Daarnaast degradeerden er ook eenmalig vier Bundesligaploegen en promoveerden er maar twee. De totale som kwam daardoor opnieuw op 24 ploegen uit. Op vraag van de clubs werd er opnieuw een tweede klasse van een reeks ingesteld, maar die telde 24 ploegen, waardoor het tot nooit geziene 46 speeldagen in het seizoen 92/93 kwam. Dat seizoen moesten er echter zeven ploegen naar de Oberliga degraderen en promoveerden er maar drie, zodat er in het seizoen 1993/94 nog maar 20 ploegen waren. Het volgende seizoen werd het aantal ploegen definitief op 18 vastgelegd.

Vanaf het seizoen 1996/97 steeg het aantal toeschouwers explosief door de degradatie van verschillende vaste waarden uit de Bundesliga: Eintracht Frankfurt en 1. FC Kaiserslautern in 1996, 1. FC Köln in 1998 en Borussia Mönchengladbach in 1999. Ook de stadions verbeterden waardoor er tegenwoordig ongeveer 17.000 toeschouwers naar een wedstrijd komen kijken. In het seizoen 2004/2005 kwam de 2. Bundesliga veelvuldig in het nieuws. In een wedschandaal werd Robert Hoyzer ervan verdacht wedstrijden te hebben gemanipuleerd. De wedstrijd tussen LR Ahlen en Wacker Burghausen moest opnieuw gespeeld worden.