Aerion Brightflame

### Doğum

*Sürgüne gönderilmiş babası, bundan yıllar önce bir kadını sevdi. Lysli bir fahişe... Mor gözlü, esmer tenli ve gümüş saçlı hoş bir kadındı. Onunla beraber, bu dünyada bir olmak istediklerine karar verdiklerinde fahişenin köle sahibine yüklü bir miktarda ödeme yapan Sürgün Maekar, kadını özgür bıraktığında onunla evlendi. Atalarının savaşları kendisi için bir anlam taşımıyor, hayatını yaşamak daha önemli geliyor idi Maekar için. Evliliklerinin ilk senesinde Fahişe Dilella, Maekar'a bir erkek evlat verdi ve onun gözünde iyice yükseldi. Ilık, güzel bir yaz gününde dünyaya gelen Aerion, babasına fazlaca benziyordu. Onun gibi bir yüzü, onun gibi gözleri vardı.*

### Geçmiş

*Aerion, sakin ve ailesine bağlı bir çocuktu. Babası bir şövalye olmasının getirisi olarak çocuğuna fazlaca hikayeler anlatıyor ve eski evlerini bilmesini, nereye ait olduğunu öğrenmesini istiyordu. O günlerin birinde, Aerion yatağında yatıp babasının yeni hikayesini dinlerken aralarında bir konuşma geçti; **"Baba..."** dedi Aerion ince bir sesle. Kafasını yavaşça o tarafa çevirdiğinde, yatağında oturan babasının biraz düşünceli bir surata sahip olduğunu gördü. **"Neyin var baba?"** diye yineledi sorusunu Aerion. Babası Maekar ise kendine geldiğinde derin bir iç çekti ve birkaç saniyelik suskunluğun ardından oğluna doğru gülümseyerek baktı. **"Sana anlattığım hikayeleri hatırlıyor musun oğlum? Evimizi... Yuvamızın nasıl bir yer olduğunu hatırlıyor musun?"** Bu soru ile birlikte Aerion sakince düşündü. Kafasını yavaşça evet anlamında salladı ve konuşmaya başladı. **"Evet... Büyük bir şehir. Surlarla çevrili. Burası gibi ama buradan daha büyük. İçinde çok şey var. Bir de liman! Bir kale... Biz orada yaşıyorduk."** Aerion daha sonrasında yavaşça sustu. Maekar ise oğlunun saçlarına elini koyarak sakince okşamaya başladı. Gözlerini kapatan Aerion kafasını babasının göğsüne yaslarken Maekar konuştu. **"Öyle oğlum... Evimiz. Orayı sana bir gün göstereceğim. Sözüm söz fakat Aerion eğer bunu yapamadan ölürsem oğlum.. Evimden uzaktaysam bana kızma."** Gözleri doldu Maekar'ın hayatında ilk defa. Öyle ki, gözlerinden akan iki damla yaş oğlunun saçlarına düştü. Bu olaylar, Aerion'un ev özlemi çekmesine ve bunun için bir çıkar yol aramasına sebep oldu. Babası, burada yaşamak ve ailesinin karnını doyurmak için kiralık kılıç oldu. Zengin soylular için birilerini öldürüyor ya da sadece onları ve çocuklarını koruyordu. Babası Maekar, artık boş vakitlerinde oğlunu tahta kılıçlar yerine körelmiş metal kılıçlar ile eğitmeye başladı. Kimi günler eve bile gelemez olan adam, boş vakitlerinde karısı Dilella ve oğlu Aerion ile oldukça az ilgilenebilir bir hale geldi fakat Aerion on dört yaşına bastığı gün, Maekar sürgün bile olsa şövalye makamını kullanarak oğlunu şövalye ilan etti ve kanunu hiçe saymış olsa bile ona bu gözle bakmaya başladı fakat Maekar, gerçekten zorlu bir hayat geçiriyordu ve sürgün, artık hem zihnini hem de bedenini yiyip bitiriyordu. Aerion on beş yaşına geldiğinde Maekar, bir sabah gözlerini açamadı yeni güne. Ölüm mü? Aerion işte o zaman gerçekten tanıştı ölümün soğuk gerçeğiyle. Babası, idolü... Şu anda karşısında öylece yatıyordu ve Aerion buna bir şey yapamadı. Ağlamaktan, bağırmaktan ve çığlık atmaktan başka hiçbir şey yapamadı. Annesi Dilella bile çaresiz kaldı. Pazarlarda sattığı birkaç sebze ve elleriyle diktiği kalitesiz kumaşlardan kıyafetler, kendilerine yetecek parayı sağlayabilir miydi, hiç emin değildi fakat artık bir oğlu olduğunun bilinciyle onu utandırabilecek bir şey yapmayacaktı. Şu anda özgürdü ve özgür fahişeler, her zaman çok daha pahalı işler yapsa bile Dilella'nın aklında sadece Aerion vardı. Aşkının, Maekar'ın kendisine mirası ve emaneti Aerion... Dilella ve Aerion, artık açlık ve sefaletin yüzlerine vurmasıyla bitik bir hayat yaşıyorlardı. Evlerinde kalan değerli ne varsa satmış, paralarını tutumlu harcasalar bile dayanamamışlardı. Aerion gündelik işlerde çalışıyor ve gerek hamallık, gerek hathay sürmek olsun hizmet ediyordu insanlara. Bir gün, eve döndüğünde annesinin güzel bir elbise giydiğini ve belki de yıllardır yemedikleri, yiyemedikleri kadar güzel bir sofranın masada kurulu olduğunu gördü. Dilella artık dayanamadı ve oğlunun sefalet içinde büyümesine gönlü el vermedi. Soylu bir tüccarın oğlu ile para karşılığı ilişkiye girdi. Kendisine ve Aerion'a güzel bir kıyafet ve yemek malzemeleri aldı. Aerion bu durumu ilk bakışta anladı ve bir şey söyleyemedi. Annesi Dilella'ya bakarken sadece gözleri doldu; Dilella, kendisine bakan oğlunu gördüğünde gülümsedi ve konuşmaya başladı. **"Aerion... Canım... Gel hadi, karnını doyur."** Oğlunun gözlerinin dolmaya başladığını gördüğünde fark etti bir şeyleri. **"Aerion... Annecim."** Aerion hiçbir şey demeden yavaşça yürümeye başladı ve odasının kapısına geldiğinde annesi Dilella'ya omzunun üzerinden baktı. **"Afiyet olsun Anne..."** Dilella bu ânı hayatı boyunca asla unutamadı fakat bu gece, Aerion'a bir şeyi fark ettirdi. Para bir insana yapamayacağı şeyleri bile yaptırabilir. Annesinin bunu bir daha yapmayacağına inanarak ertesi günlerde hamallık işine devam etti. Limana gelen malları şehir pazarına taşıyacak ve bunun için birkaç sikke ödeyecekti. Zor ve ağır bir gündü fakat yapmaya alıştığı iş artık zor gelmiyordu kendisine. Gün bitiminde işçiler paralarını almak için sıraya girdiklerinde ve sıra Aerion'a geldiğinde karşısında bilmese bile geçen gece annesi Dilella ile birlikte olan genç adam duruyordu. Bunu, tüccarın oğlu fark etmiş olacaktı ki Aerion'a hakkından fazla sikke verdi; **"Bu, fazla oldu efendim."** diyerek fazla sikkeyi uzattı Aerion. Adam ise sırıtarak baktı ve konuştu. **"O kısım senin değil, annenin. Dün bahşiş vermeyi unutmuşum."** Bunu duyan Aerion, hayatında ilk defa kontrolünü kaybetti. Bu olay sonucunda ise Aerion hayatında ilk defa birini öldürdü. Adamın kafasını sokak taşlarına vurarak yardı, üzerindeki keseyi çaldı ve koşa koşa eve döndü. Annesine olanları anlattığında Dilella her şeyi kendi suçu olarak gördü o anda. Öyle ki, oğlu para dolu keseyi kendisine uzattığında kabul bile edemedi. Aerion zorla keseyi annesinin eline tutuşturdu ve limanda kalkacak ilk gemiye tayfa olarak girip, Lys'i terk etti. Essos'ta sürgün hayatı yaşayan bir piç, ölümden kaçmış ve annesini o şehirden kurtarmak için babası gibi kılıcını satarak "Parlak Sancak" paralı asker grubuna katıldı. Aerion bu grupla beraber yaklaşık dört yıl çalıştı. Gerçekten de hamallık ya da hizmetçilik yaparak ömrü boyunca çalışsa kazanamayacağı kadar para kazandı. Öldürmek, işte o anda kendisine bir zevk ya da bir günah gibi değil de bir araç olarak gelmeye başladı. Yaşamak için öldür. Doymak için öldür. Sevmek için öldür fakat, öldürmek için öldürme. Bu, Essos kırlarında hareket ettikleri sırada komutanının kendisine söylediği bir sözdü. Aerion, bu paralı asker birliğinde geçirdiği süre boyunca yükselmiş ve liderleri hayatını aldıkları bir kontratta kaybettiği zaman kendisi grubun başına geçti. Onlarla bir süre Essos'ta kalırken atalarının uğruna sürgün edildiği Blackfyre Hanesi'nin soyunun neredeyse kuruduğu haberi kendisine kadar ulaştı. Bir yandan ejderhalar evini kavuruyor, bir yandan da yıllardır annesini görmüyordu. Parlak Sancak birliği ile gemilere binerek önce annesini Lys'den aldı, sonrasında ise Westeros'a doğru yelken açtılar. Ailesinin bu yarışta yanlış atı desteklediği belliydi. Kendisi aynı hatayı yapmayacak, bu sürgünü bitiren kişi olacaktı.*