recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Nie Wyczerpujące Się Drzewo

**Nie Wyczerpujące Się Drzewo** – płonące drzewo w mitologii chińskiej . Roślina ta pali się i za dnia, i w nocy. Nie może jej ugasić ani silny wiatr, ani gwałtowny deszcz. Drzewo to stanowi dom dla szczura. Masę tego gryzonia szacuje się na ponad 1000 funtów. Jego ciało porasta sierść o cienkości jedwabiu i długości dwóch stóp (ok. 60 cm). Futro to zmienia swe właściwości zależnie od warunków otoczenia. W ogniu Nie Wyczerpującego się Drzewo jest koloru czerwonego, poza ogniem natomiast przybiera barwę białą. Sierść ta nadaje się do produkcji nici i płótna. Jednak zrobioną z niego tkaninę w razie zabrudzenia należy wrzucić w ogień, by się oczyściła. Podobne płótno prane w ogniu znajduje się w górach Kunlun. Szczur ten zdechł by, gdyby ktoś oblał go wodą. Nie Wyczerpujące Się Drzewo rośnie na Ognistej Górze, poza Południowym Pustkowiem.
Ajgajon

**Ajgajon** – w mitologii greckiej jeden z  hekatonchejrów, przez bogów zwany **Briareos**, a przez ludzi Ajgajon. Sturęki i pięćdziesięciogłowy syn Gai i Uranosa.

Walczył razem z Zeusem przeciw tytanom. Po uwięzieniu tytanów w Tartarze był ich strażnikiem. Według innej wersji Posejdon nagrodził go za udział w walce o Olimp ręką swojej córki Kymopolei i zwolnieniem z pilnowania tytanów.

Podobno, gdy Hera, Atena i Posejdon chcieli zakuć w łańcuchy Zeusa, Tetyda wezwała na pomoc właśnie Ajgajona, który już samym przybyciem na pomoc Zeusowi wzbudził strach wśród spiskowców.

Istnieje w mitologii wersja, że Ajgajon był nie sprzymierzeńcem Zeusa, tylko jego śmiertelnym wrogiem i najzagorzalszym poplecznikiem tytanów.
Anhur

**Anhur** – we wczesnej mitologii egipskiej był pierwotnie bogiem wojny, czczonym w egipskim obszarze Abydos, a szczególnie w Thinis. Z mitów dowiadujemy się, że swoją żonę Menhit, (będącą jego żeńskim odpowiednikiem) poznał w Nubii. Jeden z jego tytułów to Morderca Wrogów. Anhur był przedstawiany jako brodaty człowiek, ubrany w szlafrok, posiadający nakrycie głowy z czterema piórami, trzymający włócznię lub lancę w dłoni. Czasami widniał jako bóg z głową lwa (reprezentujący siłę i moc). Według niektórych źródeł, szata była bardziej podobna do kiltu.

Ze względu na swoją pozycję jako boga wojny, był patronem dawnej armii egipskiej i uosobieniem wojowników królewskich. Jego postać często można spotkać na różnych festiwalach gdzie widnieje na makietach bitewnych. Podczas okresu rzymskiego, cesarz Tyberiusz był malowany na ścianach egipskich świątyń w charakterystycznym pióropuszu Anhura.

Nazwa Anhur może oznaczać Okaziciel Niebios. Ze względu na wspólne nakrycie głowy, Anhur później był utożsamiany z Szu, stając się Anhur-Szu.
Jennings Michael (GM)

Michael Jennings is de CEO van ISG, een onderaanneming van de wereldwijde corporatie Academi, dat private security verkoopt. Hij is een gladde aal, een *corporate SOB* die voor niks of niemand opzij wijkt in de realisatie van goeie kwartaalcijfers. Hij geeft erg om de goede resultaten van Magali, de rijzende ster van zijn lobbybedrijf. Michael spreekt Engels en Frans maar geen Nederlands. Hij bezit een rijk huis vol mooie dingen, een collectie zelfgemaakte houtsculpturen, tal van beleggingen, een grote Range Rover en een dobermann. Zijn interesse beperken zich tot winstbejag, zijn hond 'Jackson', zijn jonge vrouw, hun zoontje en zijn houtsculpturen.
Nemezis

**Nemezis** – w mitologii greckiej bogini zemsty, sprawiedliwości i przeznaczenia. Nazywana kobietą bez winy i wstydu. Znana była także jako **Adrasteja** (nieunikniona). Zsyłała na ludzi szczęście lub niepowodzenie, ścigała przestępców i decydowała o losie w zależności od zasług. Córka Nyks, uważana za uosobienie gniewu bogów. Wraz z Eryniami stała na straży równowagi świata.

Przedstawiana była jako kobieta trzymająca w jednej ręce gałąź jabłoni, w drugiej koło, na głowie miała koronę zwieńczoną jeleniami, a z jej pasa zwisał bicz. Atrybutem Nemezis jest koło, a poświęconym jej zwierzęciem – gryf.
Tatenen

**Tatenen** – w mitologii egipskiej pierwotne bóstwo ziemi, czasu, minerałów, utożsamiane z Ptahem. Z czasem do tego stopnia traci swoją osobowość, że zaczyna występować w synkretycznej (łączącej cechy kilku istot) postaci jako Ptah-Tatenen. Znaczenie jego imienia, pisanego nieraz jako Taczenen, nie jest całkiem jasne, może to być *Ziemia, która się Wyłoniła*, lub *Ziemia Wyniesiona* (z przedwiecznych wód). Traktowany jest niekiedy jako pan nieruchomej, lecz żywej materii ziemskiej. Miał być też gwarantem długiego życia władcy. Głównym miejscem kultu było Memfis, związane z kultem Ptaha.
Penglai

**Penglai** – według różnych chińskich podań legendarna szczęśliwa wyspa leżąca daleko na wschodnim oceanie, uważana za raj. Wiara w jej istnienie popularna była zwłaszcza w folklorze taoistycznym.

Na wyspie Penglai mieszkać mieli różni nieśmiertelni, przede wszystkim Ośmiu Nieśmiertelnych. W tej obfitującej w zasoby cynobru i złota krainie rosnąć miało także poszukiwane przez taoistów ziele dające nieśmiertelność. Wyspa stanowiła cel wyprawy Xu Fu w poszukiwaniu tego właśnie ziela pod koniec III wieku p.n.e., zakończonej prawdopodobnie dopłynięciem do brzegów Japonii.

Wiara w mityczną wyspę Penglai dotarła także do Japonii, gdzie znana jest pod nazwą **Hōrai**. Obecnie wyspa Penglai, wraz z dwoma innymi mitycznymi wyspami, Fangzhang i Yingzhou, bywa przez niektórych utożsamiana z archipelagiem Peskadorów.
Cyklopi

**Cyklopi** – w mitologii greckiej olbrzymy z jednym okiem pośrodku czoła, zajmujące się pasterstwem i budową ogromnych murów. Pracowali też u Hefajstosa w kuźni i kuli pioruny dla Zeusa.

Cyklopi pierwszego pokolenia, Brontes, Steropes i Arges, byli dziećmi Gai i Uranosa. Zostali wtrąceni do Tartaru przez swojego ojca, gdyż ten obawiał się ich wielkiej siły. Jednak Kronos, także syn Uranosa, uwolnił ich oraz gigantów i hekatonchejrów, aby pomogli mu w walce ze swoim ojcem. Jednak po zwycięstwie nad Uranosem, Kronos ponownie zepchnął ich na dno piekieł, gdzie pozostali do czasu uwolnienia ich przez Zeusa, syna Kronosa. Właśnie wtedy wykuli dla niego potężną broń – pioruny, dzięki którym wygrał wojnę z tytanami. Cyklopi stworzyli także hełm Hadesa, trójząb Posejdona oraz łuk i strzały Artemidy. Ponoć zostali zabici przez Apolla po tym, jak Zeus zabił jego syna Asklepiosa, ciskając w niego piorunem.

Drugie pokolenie cyklopów, to Polifem – syn Posejdona i nimfy Toosy, który został oślepiony przez Odyseusza oraz Telemus – wieszcz. Cyklopów Akamansa, Pyrakmona i Adnanosa jako pomocników wykorzystywał Hefajstos.
Troje Czystych

**Troje Czystych** – w taoizmie religijnym triada najwyższych bogów. Zamieszkują trzy pałace niebiańskie.

W skład triady wchodzą:

* Yuanshi Tianzun, zwany też Yuqing. Utożsamiany jest zazwyczaj z Nefrytowym Cesarzem.
* Lingbao Tianzun, zwany też Shangqing.
* Taishang Laojun, zwany też Taiqing. Jest to ubóstwiony Laozi, twórca taoizmu.
Leizu

**Leizu** – według mitologii chińskiej żona Huang Di, wynalazczyni jedwabiu. W jednej z chińskich legend cesarzowa miała pewnego dnia, podczas spaceru po cesarskich ogrodach, zaobserwować jak larwa jedwabnika buduje swój kokon. Zaintrygowana, rozwinęła go i wykorzystała nić jako włókno, dając początek tkactwu.
Panlong

**Panlong** – jeden z pięciu głównych (obok łuskowego  jiaolonga, skrzydlatego yinglonga, rogatego qiulonga i nieposiadającego rogów chilonga) rodzajów smoków chińskich. Wedle starożytnego słownika dialektów *Fangyan* był to „smok, który nie wstąpił do niebios”. Związany był ze zjawiskiem wywoływania deszczu.
Fuxi

**Fuxi**, znany też jako Taihao – w mitologii chińskiej pierwszy z legendarnych Trzech Czcigodnych, pierwszych władców Chin. Według traktatu *Huainanzi* jest bogiem Wschodu i planety Jowisz. Był synem boga piorunów Leishena i dziewczyny z kraju Huaxu. Miał siostrę Nüwę, którą poślubił, wbrew zasadom etycznym późniejszych Chińczyków.

Miał być twórcą heksagramów umieszczonych w księdze Yijing oraz magicznego kwadratu luoshu. Przypisuje mu się także wynalezienie sieci do łowienia ryb, ustanowienie małżeństwa, nauczenie ludzi uprawy ziemi i rozniecania ognia (choć inne legendy jako dawcę ognia wymieniają Żółtego Cesarza lub Suirena).

Fuxi zazwyczaj przedstawiany jest jako pół-człowiek, pół-wąż (lub smok). Na płaskorzeźbach pochodzących z epoki Han Fuxi i Nüwa przedstawiani są często jako ciasno splecione ze sobą węże. Fuxi trzyma w dłoni kątownik, będący symbolem budownictwa, ale także uzdrawiających i magicznych sił. Często przedstawiany jest także jako postać o głowie wołu i ciele smoka pokrytym łuskami.

Według mitu narodowości Yao Fuxi i Nüwa byli parą dzieci, które jako jedyni ludzie ocaleli z wielkiej powodzi, dzięki pomocy boga piorunów i tykwie, w której się schronili. Stąd też ma pochodzić imię Fuxi (brat-tykwa). Po potopie Fuxi miał poślubić swoją siostrę, która urodziła pierwszych ludzi.
Fu Lu Shou

**Fu Lu Shou** – w ludowych wierzeniach chińskich trójca bóstw gwiezdnych. Czczeni także w religijnej wersji taoizmu jako jedni z nieśmiertelnych. W tradycyjnej astronomii chińskiej często identyfikowani z trzema gwiazdami Pasa Oriona. Znani także jako **Sanxing**

 W skład triady wchodzą Fuxing (bóg szczęścia), Shouxing(bóg długowieczności) oraz Luxing (bóg kariery). Bóstwa przedstawiane są razem, a każde z nich posiada charakterystyczny dla siebie atrybut. Fuxing trzyma na ramionach dziecko, Shouxing ma w rękach brzoskwinię oraz laskę, zaś Luxing przedstawiany jest w stroju mandaryna.
He Xiangu

**He Xiangu** – bóstwo chińskie z grupy Ośmiu Nieśmiertelnych, jedyna kobieta w tym gronie. Uznawana jest za patronkę lekarzy. Jej atrybutami są lotos i brzoskwinia. Według legendy została pewnego dnia zaatakowana przez demona. Od śmierci ocalił ją Lü Dongbin, który następnie przyłączył ją do grona Nieśmiertelnych.
Beset

**Beset** – w mitologii egipskiej bogini, żeński odpowiednik boga Besa, od czasów ptolemejskich uznawana za żonę Besa. Jej imię jest żeńską odmianą imienia Bes. Znane są jej wizerunki z I i II tysiąclecia p.n.e. Przedstawiają one postać bardzo zbliżoną wyglądem do Besa, nagą, brzydką, ze szpotawymi nogami i pióropuszem ze strusich piór na głowie.
Tytani

**Tytani i tytanidy** – w mitologii greckiej bogowie z pokolenia olbrzymów, istniejący przed bogami olimpijskimi. Synowie Uranosa i Gai, m.in. Hyperion, Japet, Kojos, Krios, Kronos, Okeanos, należeli do pierwszego pokolenia tytanów, a córki Uranosa i Gai, m.in. Fojbe, Mnemosyne, Rea, Teja, Temida, Tetyda – do pierwszego pokolenia tytanid. Braćmi ich byli hekatonchejrowie (sturęcy) – Ajgajon, Gyges, Kottos i cyklopi niebiańscy – Arges, Brontes, Steropes. Synowie tytanów i tytanid pierwszego (starszego) pokolenia, m.in. tytana Kriosa i Eurybii – Astrajos, Pallas i Perses, tytana Japeta i Okeanidy Klimene (lub Okeanidy Azji) – Atlas, Epimeteusz, Menojtios i Prometeusz, tytana Hyperiona i tytanidy Tei – Helios, należeli do drugiego (młodszego) pokolenia tytanów, a córki tytanów i tytanid pierwszego (starszego) pokolenia, m.in. tytana Kojosa i tytanidy Fojbe – Asteria i Leto, tytana Hyperiona i tytanidy Tei – Eos i Selene – do drugiego (młodszego) pokolenia tytanid.

Przerażony nimi Uranos zamierzał, tak jak uczynił to ze sturękimi i cyklopami, wtrącić do Tartaru. Gaja przeciwstawiła się zamiarom Uranosa, zrobiła sierp i wręczyła go Kronosowi, by ten użył go przeciwko ojcu. Kronos zaatakował Uranosa, odciął mu jądra i wrzucił je do morza. Z krwi Uranosa, którą wchłonęła do siebie Gaja (Ziemia), zrodziły się Erynie i meliady oraz bogini miłości Afrodyta. Okaleczony bóg przepowiedział swemu synowi, że on również zostanie zrzucony z tronu przez własnego syna.

Kronos zasiadł na opuszczonym tronie, poślubiając swoją siostrę, Reję. Obawiając się spełnienia przepowiedni Uranosa, połykał kolejno swoje potomstwo – Hestię, Demeter, Herę, Hadesa i Posejdona. Jednakże, gdy narodził się Zeus, Reja podała mężowi do połknięcia kamień owinięty w pieluszki – abadir. Gdy Zeus, wychowywany w ukryciu, dorósł, podstępem (z pomocą Metydy i Rei) podał swemu ojcu środek wymiotny (zmieszany z trunkiem miodowym) i sprawił, że Kronos wyrzucił z siebie połknięty kamień oraz potomstwo. Zeus wraz ze swymi braćmi wystąpił przeciwko Kronosowi, a także tytanom, kryjącym się w tesalskich górach Otrys. Tytani pierwszego pokolenia (z wyjątkiem tytanid i Okeanosa) zostali pokonani dzięki pomocy wyzwolonych cyklopów oraz sturękich i wtrąceni na zawsze do Tartaru.
Fusang (drzewo)

**Fusang** – w mitologii chińskiej jest to olbrzymie drzewo morwy o wysokości 300 li, swoiste *axis mundi*, rosnące gdzieś daleko na wschodzie. Na jego gałęziach zatrzymuje się dziesięć słońc; gdy jedno obiega ziemię, pozostałe wypoczywają na drzewie i zażywają kąpieli w jeziorze. W późniejszych wersjach mitu korzenie drzewa biegną w dół do fundamentów ziemi, a jego korona sięga niebios.
Hundun

**Hundun** – w mitologii chińskiej określenie pierwotnego chaosu, istniejącego przed uformowaniem świata. Pierwotny chaos w mitologii chińskiej był przedmiotem wielu różnych podań, które w okresie klasycznym były adaptowane i przerabiane przez filozofów. W *Zhuangzi* chaos - Hundun - został spersonifikowany jako władca *Środkowego Oceanu*, zabity przez władców *Północnego* i *Zachodniego Oceanu*, którzy codziennie przez siedem dni wiercili mu w głowie po jednym otworze. Autor posłużył się tą pradawną opowieścią o położeniu kresu pierwotnemu chaosowi i ukształtowaniu świata dla wyjaśnienia swoich tez filozoficznych. Mit ten w czystszej postaci został przytoczony w traktacie *Huainanzi*, gdzie mowa jest o dwóch bóstwach wyłaniających się z bezkształtnej ciemności i porządkujących świat.

W wielu późniejszych dziełach wyobrażenia na temat Hundun przyjmowały formy coraz bardziej fantastyczne i oddalone były od pojęć archaicznych. *Księga gór i mórz* przyrównuje Hundun do skórzanego bukłaka lub żółtego worka, a w formie upostaciowionej opisuje go jako żyjącego w górach Tienszan boskiego ptaka z sześcioma nogami i czterema skrzydłami, pozbawionego jednak twarzy i oczu. W *Zuozhuan* Hundun również został spersonifikowany jako Władca Żurawi (Dihong), pozbawiony jakichkolwiek talentów syn Żółtego Cesarza. Wedle tego źródła miał on zginąć z ręki Wielkiego Yu, co potwierdza również *Księga dokumentów*. Z kolei *Księga duchów i dziwów* (*Shenyijing*) opisuje chaos pod imieniem Huandou jako wygnanego na południe potwora o ludzkiej twarzy, ptasim dziobie i skrzydłach, dwóch rękach i dwóch nogach, zaś w innym miejscu jako mieszkającego w górach Kunlun ślepego i głuchego psa o długiej sierści i niedźwiedzich łapach, pozbawionego wewnętrznych organów takich jak nerki czy wątroba.

W bardziej poetyckiej formie pierwotny chaos opisał Qu Yuan, określając go jako "bezkształt" i "zmieszanie ciemności ze światłością".
Teja

**Teja** – w mitologii greckiej tytanida, bogini wzroku i jaśniejącego nieba. Uchodziła za córkę Uranosa i Gai. Stała się również tą, która została obdarzona złotem, srebrem i klejnotami z ich jasnością i nieodłączną wartością. Ze związku ze swoim bratem i mężem Hyperionem wydała na świat syna Heliosa (Słońce) oraz córki Selene (Księżyc) i Eos (Świt). Podobnie jak jej siostry była prorokującą boginią.
Anat

**Anat** (gr. Αναθ, fenic. 𐤏𐤍𐤕, ugar. 𐎓𐎐𐎚) – kananejska bogini, siostra i równocześnie ukochana Baala, pomimo to często tytułowana dziewicą. W jednym z aspektów swej osobowości jawi się jako zmysłowa bogini miłości i płodności, w innym – jako budząca grozę wojowniczka.

Według tekstów z Ugarit posiadała zdolność wprowadzania się w szał bojowy, podczas którego w bitwach ścinała głowy "jak kłosy" i cała zbryzgana krwią zawieszała sobie odrąbane ręce pozabijanych wrogów wokół pasa, a ich głowy na swoich plecach. Z owego szału zabijania niełatwo było się jej potem wyprowadzić.

Pomoc Anat odegrała znaczną rolę w zakończonych sukcesem staraniach Baala, syna Dagona, o uzyskanie dominującej pozycji pośród bogów. Dzięki jej perswazjom, a nawet groźbom, najwyższy bóg El zdecydował się przekazać władzę Baalowi, pomijając przy tym własne dzieci.

Kiedy Baal poniósł śmierć z ręki swego wroga – boga Mot, Anat okrutnie rozprawiła się z jego zabójcą, a następnie doprowadziła do powstania z martwych swojego ukochanego.

W sztuce zwykle przedstawiano ją nagą, z symbolami płodności – kwiatami lilii lub wężami w rękach, często jadącą na koniu. W czasie obrzędów ku czci Anat nierzadko składano w ofierze małe dzieci.

Kult Anat, podobnie jak kult bogini Astarte rozpowszechnił się także w Egipcie od czasów Nowego Państwa. Jako córka Re i wojowniczka posiadała świątynie w Tanis – rammesydzkiej stolicy we wschodniej Delcie Nilu.
Pengzu

**Pengzu** – bohater mitologii chińskiej, który miał żyć ponad 800 lat. Miał był potomkiem Zhuanxu. Według *Żywotów nieśmiertelnych* Ge Honga nosił nazwisko Qian, a jego imieniem pośmiertnym było Geng. W wieku 70 lat wyglądał jeszcze jak dziecko, a pod koniec panowania dynastii Shang miał 767 lat, nie będąc jeszcze starym. Według przekazów osiągnął długowieczność dzięki odpowiedniej pielęgnacji swojej energii życiowej i życiu w harmonii ze światem. W ikonografii przedstawiany jest zazwyczaj podczas palenia kadzidła i wznoszenia modłów; często otaczają go dzieci.
Apis

**Apis** – święty byk w Memfis, uważany za wcielenia Ptaha, później Ozyrysa, przez co został bóstwem podziemnym kojarzonym z minerałami i klejnotami ; przez Greków utożsamiany z Hadesem.

Byk Apis to najbardziej znane spośród egipskich świętych zwierząt. Jego sanktuarium znajdowało się w pobliżu bramy świątyni wielkiego boga-stwórcy Ptaha. Apis był symbolem siły i męstwa. Wierzono, że został zrodzony z promienia słonecznego. Wybór konkretnego zwierzęcia jako świętego byka uzależniony był od rozpoznania określonego zestawu 29 znaków; podstawowe to posiadanie przez bydlę: białego trójkąta na czole, białej plamy w kształcie skrzydeł na łopatkach i zadzie, sylwetki skarabeusza na języku i rozdwojonego chwostu.

Za życia Apis ozdabiany był złotem i klejnotami oraz trzymany w specjalnym sanktuarium. Według wierzeń starożytnych Egipcjan, gdy byk umierał, jego istota przenosiła się do następnego zwierzęcia, a kapłani rozpoczynali poszukiwanie kolejnego wcielenia. Stare byki uroczyście topiono, zwłoki padłego osobnika poddawano mumifikacji, która trwała 70 dni (40 dni zajmowało suszenie mięsa, a 30 dni zawijanie). Podniosłe uroczystości pogrzebowe odbywały się w Sakkarze, kończyły się złożeniem szczątków Apisa w sarkofagu z drewna i grafitu, w komorach grobowych zwanych Serapeum. Złodzieje wielokrotnie rabowali mumie w poszukiwaniu cennych ozdób. Żaden pogrzebany Apis nie przetrwał w nienaruszonym stanie.
Mitologia polinezyjska

**Mitologia polinezyjska** — zespół wierzeń, mitów, legend i praktyk kultowych Polinezyjczyków. Z czasem rozwinęła wiele lokalnych odmian, tworzących pomniejsze, spokrewnione ze sobą mitologie, takie jak:

* Mitologia maoryska
* Mitologia hawajska
* Mitologia rapanujska
* Mitologia tahitańska
* Mitologia samoańska
* Mitologia tongijska
* Mitologia tuwalska
Renenutet

**Renenutet** – w mitologii egipskiej bogini-kobra przedstawiana jako kobieta z głową węża. Opiekunka władców Egiptu, często łączona z boginią Wadżet. Pani zbioru owoców i żniw. Renenutet kierowała ludzkim losem, dlatego była identyfikowana z Maat. Jej świątynia z czasów Amenemhata III i IV (XVII wiek p.n.e.) znajdowała się w oazie Fajum.
Anubis

**Anubis** (gr. *’Άνουβις*) – w egipskiej mitologii bóg o głowie szakala, ściśle łączony z mumifikacją i życiem pozagrobowym.

Najstarsza znana wzmianka o nim pochodzi z tekstów piramid z okresu Starego Państwa, gdzie łączony jest z pogrzebem faraona. W tej epoce był najważniejszym bogiem związanym ze śmiercią, lecz w Średnim Państwie zastąpił go Ozyrys.

Przydomki Anubisa pochodzą ze związku z jego pogrzebową rolą, np. miano *Ten, który jest na swoim pagórku* miało podkreślać, że jest on strażnikiem umarłych i ich miejsc świętych (cmentarzy), a *Ten, który jest w miejscu balsamowania* mówiło o jego udziale w procesie mumifikacji. Jak wiele egipskich bóstw, Anubis miał wiele ról w zależności od sytuacji i na ogół występował na czele wszystkich publicznych procesji w Egipcie.

Anubisa łączono z mumifikacją i ochroną zmarłych w ich podróży do zaświatów. Zwykle przedstawiano go jako człowieka o głowie szakala lub w postaci czarnego zwierzęcia (psa bądź szakala) z przewiązaną szyją i cepem w zgięciu tylnej nogi. W starożytnym Egipcie szakal był zazwyczaj kojarzony z cmentarzami, ponieważ odsłaniał ludzkie zwłoki i je zjadał. Charakterystyczna czerń, w jakiej wyobrażano to bóstwo, "nie miała nic wspólnego z szakalem, lecz z barwą rozkładającego się ciała i czarną glebą doliny Nilu, która symbolizowała odrodzenie".

W kontekście grobowym Anubis zawsze jest przedstawiany jako towarzysz mumii zmarłego, którego ma strzec. Podczas balsamowania preparator mumii był rytualnie przebrany za niego wkładając odpowiednią maskę. Scena ważenia serca z Księgi umarłych zwykle pokazuje Anubisa dokonującego pomiaru decydującego, czy zmarły może wejść do podziemi – królestwa Ozyrysa. Pieczęcie grobowe z okresu Nowego Państwa przedstawiają to bóstwo na szczycie dziewięciu łuków, co miało symbolizować jego dominację nad nieprzyjaciółmi Egiptu.

W następstwie połączenia dwóch systemów kosmologicznych (heliopolitańskiej Enneady i hermopolitańskiej Ogdoady), Atum został utożsamiony z Ra, zaś Anubis stał się mniej ważnym bogiem z zaświatów, ustępując w Średnim Państwie popularniejszemu Ozyrysowi. Jednak "Anubis otrzymał miejsce w rodzinie bogów jako… syn Ozyrysa i Neftydy, i w tej roli pomógł Izydzie zmumifikować jego zmarłego ojca". Kiedy pojawił się mit o Ozyrysie i Izydzie, wynikało z niego, iż ciało Ozyrysa zostało przekazane w darze Anubisowi. W związku z tym stał się on boskim patronem balsamistów: ilustracje z Księgi Umarłych pokazują podczas obrzędu mumifikacji kapłana noszącego maskę szakala, który podtrzymuje mumię.
Vanessa (GM)

Vanessa is de 'love interest' van Matthias. Ze rijdt met het busje van en naar ArcelorMittal dus ze zal Matthias ontmoeten op maandag 6 september. Ook hebben Matthias en Vanessa afgesproken om met de motor te gaan rijden op zaterdag 4 september.

Vanessa is een fijne meid, maar in welke mate heeft zij ruimte in haar hart en hoofd vrij om vrede te nemen met alle rare dingen in Matthias' wereld?
Mnemosyne

**Mnemosyne** – w mitologii greckiej tytanida, bogini i uosobienie pamięci. Należała do pierwszego pokolenia tytanów i tytanid. Uchodziła za córkę Uranosa i Gai. Była siostrą pozostałych tytanów i tytanid oraz cyklopów i hekatonchejrów. Z bogiem Zeusem (połączył się z nią w Pierii w ciągu kolejnych dziewięciu nocy) miała córki (Erato, Euterpe, Kaliope, Klio, Melpomene, Polihymnię, Talię, Terpsychorę i Uranię), które były muzami olimpijskimi.
Neit

**Neit** (Neith, Net) – w mitologii egipskiej lokalna, wojownicza bogini w Delcie (Sais), z czasem zyskała na popularności (szczyt jej świetności przypadł na panowanie saickiej XXVI dynastii). Przedstawiana jako kobieta z łukiem i strzałami.

Była czasami uważana za opiekunkę zmarłych (niektórzy uważają, że zwyczaj umieszczania łuku i strzał w grobie zmarłych wskazywał właśnie na jej kult), a już w czasach historycznych była określana także jako patronka tkactwa, która ofiarowuje bandaże i całuny do zabezpieczania mumii. Uważana jest za matkę boga Sobka i bogini Tefnut – żony Szu, matki Geba (ziemi) i Nut (nieba).
Sha Wujing

**Sha Wujing** – postać z mitologii chińskiej, jeden z głównych bohaterów powieści Wu Cheng’ena *Wędrówka na Zachód*.

Pierwotnie był jednym z niebiańskich urzędników, został jednak wygnany przez Nefrytowego Cesarza po tym, jak upuścił i rozbił kryształową misę. Zesłany na ziemię, narodził się jako przerażający potwór, napadający i pożerający przechodniów. Jako kara co siedem dni z nieba spadał magiczny miecz, który ranił go w szyję. Wyzwolony od cierpień przez boginię Guanyin, zaczął wieść cnotliwe życie i przyłączył się do mnicha Xuanzanga w jego wyprawie do Indii.
Jan Van Mechelen (GM)

Jan Van Mechelen is rechercheur bij de Gentse politie. Hij is een goudeerlijke man, één van de laatsten in een vaak corrupt korps. Zijn zorgvuldige maar 'oldschool' methoden en zijn soms verlepte uiterlijk leverden hem de bijnaam 'Derrick' op. De meest hopeloze zaken komen op zijn rommelige bureau terecht. De nodige middelen om tot resultaten te komen krijgt hij zelden. Kortom: hij lijkt nergens heen te gaan behalve naar zijn pensioen. Met de zaak van de familie Depaepe is rechercheur Van Mechelen echter iets groots op het spoor, zo voelt hij. Hij gooit zich op het werk en na zijn uren op café in het bier. Zijn huwelijk liep op de klippen en zijn dochter ziet hij nog zelden. De enige nog die in hem lijkt te geloven is zijn jonge collega Ellen Goossens.
Maat

**Maat** – w mitologii egipskiej bogini praw porządku, harmonii i sprawiedliwości w kosmosie i społeczeństwie, małżonka Thota.

Przedstawiana była w ludzkiej postaci ze strusim piórem na głowie. Jej wizerunek w Egipcie nosili urzędnicy przewodzący sądom. W hieroglificznym zapisie pióro wraz z łokciem są jej symbolami. Była Harmonią Uniwersum, niezbędnym warunkiem jego istnienia, Prawdą i Sprawiedliwością, Duszą Faraona. Klęski żywiołowe bądź katastrofy takie jak powódź, głód czy pożar tłumaczono jako zaburzenia w panowaniu Maat. W późniejszym okresie starożytnego Egiptu stała się znana jako córka Re.

Iść drogą Maat oznaczało – szukać mądrości, a czynić Maat oznaczało postępować w prawy sposób, sprawiedliwie. Ofiara składana Maat była najważniejszą z ofiar, niejako ich sumą. Zapewnienie Maat było też najważniejszą powinnością faraona. Właśnie temu służył codzienny rytuał celebrowany przez kapłanów w świątyniach, którzy sprawowali go w imieniu władcy.

Maat była jedną z głównych postaci uczestniczących w Sądzie Zmarłych – Sądzie Ozyrysa. Składały się nań rodzaj spowiedzi, w czasie której zmarły zaprzeczał, iż popełnił zarzucane mu uczynki (42 zaprzeczenia bogini Maat oraz (w dalszej kolejności) ważenie jego serca (lub skarabeusza sercowego), które nadzorował Anubis (błędnie przypisuje się to Ozyrysowi). Na jednej szali kładziono serce osądzanego, na drugiej zaś leżało pióro Maat. Jeśli serce było lżejsze, zmarły zostawał ogłoszony przez Thota *maaheru*, czyli *mówiący prawdę*, jeśli zaś serce okazało się cięższe od pióra Maat, zmarłego rzucano na pastwę Ammita – Pożeracza Dusz – po części krokodyla, lwa i hipopotama.
Igor Vlassov (GM)

Igor Vlassov is een reusachtige Rus met een grote lach en charisma. Hij is altijd klaar voor een grapje. Matthias leerde Igor kennen in de Nieuwe Wandeling toen Matthias daar zat voor inbraak en Igor voor fraude en het witwassen van geld. De twee werden goede vrienden. Igor ontsnapte in de nacht voor Matthias' vrijlating op een erg vreemde manier: de muur van zijn cel was weg en werd tweehonderd meter verderop in het park teruggevonden... Zo kon Igor tijdig terugkeren naar Ilyena, zijn hoogzwangere vrouw. Igor is dankbaar, dus Matthias kan zeker op hem vertrouwen voor steun of werk.
Sechmet

**Sechmet** (Sachmet, Sachmis) – w mitologii egipskiej bogini wojny, zemsty i chorób, a także bogini opiekuńcza Dolnego Egiptu. W dosłownym tłumaczeniu jej imię znaczy "Potężna". Początkowo prawdopodobnie była to lokalna (z miejscowości Rehes) bogini nomu leontopolitańskiego (Dolny Egipt). W Memfis była małżonką Ptaha i matką Nefertuma. Czczona też, wraz z Hathor i Mut, w Karnaku. Przedstawiano ją zawsze jako stojącą lub siedzącą na tronie

kobietę z głową lwicy. Nosiła na głowie dysk słoneczny, ozdobiony okazałym wężem ureuszem. Oba nawiązywały do jej charakteru. Niekiedy na głowie bogini umieszczano koronę złożoną ze strusich piór i krowich rogów. Podkreślano w ten sposób jej utożsamienie z boginią Hathor, będącej Okiem Ra. Sechmet trzymała w ręce znak życia Anch. Długa, sięgająca kostek, obcisła suknia bez rękawów, szeroki naszyjnik i bransolety to jedyne elementy stroju bogini. Kapłani Sechmet tworzyli specjalne zrzeszenie uzdrowicieli, którzy za pomocą magii walczyli z chorobami.
Tartar (kraina)

**Tartar** – w mitologii greckiej najmroczniejsza i najniższa część krainy podziemia, w której przebywały dusze skazanych na wieczne cierpienie.

Odległość Tartaru od Hadesu była równa odległości między niebem a ziemią. Hezjod pisze, że kowadło z brązu zrzucone z nieba osiągnie ziemię po dziewięciu nocach i dniach. Na męki w Tartarze skazani byli m.in. Syzyf, Tantal, Iksjon, Tytios i Danaidy.
Qilin

**Qilin** – mityczne zwierzę z mitologii chińskiej, w literaturze zachodniej nazywane nieprecyzyjnie **chińskim jednorożcem**.

Pojawienie się qilina uważane było za dobry znak, symbol łaski Niebios. Qilin ukazywał się bowiem tylko tam, gdzie ludzie żyli uczciwie i panowała harmonia. Po raz pierwszy miał się ukazać za panowania Żółtego Cesarza, para qilinów widziana też była za panowania cesarza Yao. Według legendy qilin był obecny również przy narodzinach Konfucjusza.

Istnieją warianty ikonograficzne qilina z jednym, dwoma, a nawet trzema rogami. Podobnie jak żółw czy smok, qilin w chińskiej mitologii to stwór złożony z części pochodzących od innych zwierząt. I tak np. w czasach dynastii Qing przedstawiano go z głową smoka, rogami jelenia, łuskami ryby, kopytami wołu i ogonem lwa.
Karla De Valk (GM)

Karla De Valk is een stone butch lesbienne die voor bijna 100% uit spieren bestaat. Ze werkt als jongere partner in een bedrijf dat veiligheidsapparatuur ontwikkelt en verkoopt. Na haar uren is ze steeds te vinden in sportcentra of in de karate en kendo dojo waar ze traint.

Karla redelijk 'what you see is what you get', behalve dat ze zich harder voordoet dan ze eigenlijk is. Zo geeft ze karate klassen aan jonge meisjes en is ze eenzaam omdat ze geen vriendin heeft. Ze kan een trouwe vriend zijn voor Matthias indien hij goed met haar blijft omgaan.
Fenghuang

**Fenghuang** - mityczny ptak pochodzący z mitologii chińskiej. Feniksy chińskie były przedstawiane jako władcy wszystkich ptaków. Feniksy rodzaju męskiego nazywano **Feng**, natomiast żeńskiego **Huang**. Fenghuang znany jest też jako "Dostojny Kogut. W kulturze Zachodu zazwyczaj nazywany jest "Chińskim feniksem", a czasami "Ptakiem Ho-ho" (od japońskiej nazwy *hō-ō*).

Najczęstsze są przedstawienia fenghuangów atakujących węże swymi szponami i rozpostartymi skrzydłami. Fenghuangi opisuje się jako mające dziób koguta, twarz jaskółki, czoło kury, szyję węża, pierś gęsi, plecy żółwia, zad jelenia i rybi ogon. Jego ciało symbolizuje sześć ciał niebiańskich. Głowa oznacza niebo, oczy to słońce, plecy to księżyc, skrzydła to wiatr, stopy to ziemia, a ogon to planety. W upierzeniu fenghuanga występuje pięć podstawowych kolorów: czarny, biały, czerwony, zielony i żółty.
Yan Di

**Yan Di** (chin. 炎帝, *Yán Dì*, dosł. *Płomienny Cesarz*) – jedno z najstarszych bóstw chińskich. Nie zachowało się zbyt wiele informacji na temat Płomiennego Cesarza. Wiadomo jedynie, że był bogiem ognia, zaś *Mowy królestw* przedstawiają go jako brata Żółtego Cesarza. Bardzo wcześnie, już w epoce archaicznej, Yan Di zaczął być utożsamiany z Shennongiem i ostatecznie w czasach dynastii Han określenie *Płomienny Cesarz* stało się jedynie jednym z przydomków Shennonga.
Wangliang

**Wangliang** – w mitologii chińskiej potężny demon sprowadzający na ludzi zarazy, według tradycji drugi syn Zhuanxu. Mieszkał w miejscu zwanym *Słabą Wodą*. Chińczycy bali się go i przepędzali za pomocą egzorcyzmów lub próbowali go przebłagać ofiarami, aby odszedł. Wyglądem przypominał trzyletnie dziecko, miał czerwono-czarną skórę, czerwone oczy, długie uszy i piękne włosy.
Shun

**Shun** – legendarny władca Chin, ostatni z Pięciu Cesarzy. Objął rządy po Yao, który jeszcze za życia wyznaczył go na swojego następcę, przedkładając go z powodu jego zalet nad swojego rodzonego syna.

Przez konfucjanistów uważany był za jednego z idealnych władców. *Księga dokumentów* przyrównuje go do Yao, określa przydomkiem "Wspaniały" i wylicza liczne jego przymioty, takie jak przenikliwość, roztropność, łagodność i szczerość. Gdy ojciec Shuna po ponownym ożenku i doczekaniu się nowego potomka próbował zabić pierwszego syna, ten cierpliwie znosił szykany i pozostał wierny ojcu, za co został później uznany za pierwszy z Dwudziestu Czterech Przykładów Synowskiej Miłości.

Shun miał polecić Yu zadanie poskromienia wód potopu, do jakiego doszło jeszcze za panowania cesarza Yao. Następnie wyznaczył Yu na swojego następcę, a ten stał się założycielem pierwszej chińskiej dynastii, Xia.
Ingrid Peeters (GM)

Ingrid Peeters is een beruchte journaliste met veertig jaar ervaring. Tegenwoordig krijgt ze steeds meer tegenwind vanwege haar soms op het randje van extreem rechtse standpunten. Hoe meer tegenwind ze krijgt, hoe bitterder ze daarop reageert. Ze weigert haar eigen standpunten in vraag te stellen.

Ze is ongehuwd en heeft geen kinderen en beseft dat ze oud wordt. Het enige wat haar kille hart nog enigszins verwarmen kan is een fles whiskey (dat wordt stilaan ook publiek een probleem) en haar vijf katten.
Geras

**Geras** – w mitologii greckiej bóg i uosobienie starości, dziecko Nyks (zrodzonym samodzielnie lub w wyniku związku z Erebem). Był przedstawiany jako mały, wysuszony starzec. Jego przeciwieństwem była Hebe, bogini młodości. Znany jest przede wszystkim z przedstawień na wazonie, które pokazują go z Heraklesem. Mit, który je zainspirował, przypuszczalnie został całkowicie utracony.

Starożytni autorzy podkreślali jego bezwzględność, jako że tylko bogowie byli wolni od jego niszczycielskiej mocy. Przykładem tego jest historia Titonosa, kochanka Eos, który stał się nieśmiertelny, lecz nie wiecznie młody.
Fanes

Fanes, nazywany także Protogonos (pierworodny) - w mitologii greckiej pierwotne bóstwo, jedno z Protogenoi związane z siłą napędzającą cały wszechświat.

Fanes wykluł się z jaja świata (pierwotnej mieszaniny pierwiastków), kiedy zostało ona podzielone na części przez pierwotnych bogów Chronosa (Czas) oraz Ananke (Konieczność). Fanes był pierwszym królem wszechświata, władzę oddał swojej córce Nyks (Noc, według innej wersji nie miała rodziców tylko zrodziła się z Chaosu). Ona przekazała berło władzy Uranosowi (Niebo). Następnymi władcami byli Kronos i Zeus. Niektórzy twierdzili, że Zeus wchłonął kosmiczną siłę życiową Fanesa i dał ją bogom olimpijskim, nowej generacji bogów rządzących.

Utożsamiano go z Erosem. Było to możliwe, ponieważ w wcześniej Eros nie kojarzył się tylko z miłością, ale także z siłą napędową do tworzenia nowego życia. Fanes posiada także cechy, które upodabniają go do innych pierwotnych bogów opisywanych przez starożytnych pisarzy takich jak Thesis, Physis (obie bogini kojarzone były z tworzeniem), Ofion, Chronos oraz Ananke. Uznaje się, że wynikiem jego wieloletniej walki z Chaosem było powstanie ptaków.

Przedstawiany jest jako męsko-żeńskie bóstwo z pięknymi, złotymi skrzydłami. Na głowie ma hełm, jego ciało owinięte jest w węże. Poeci pisali, że jest niewidzialny nawet dla innych bogów.
Samuel Morrigan (Jonathan)

## **Voor iedereen toegankelijke info**

Samuel Morrigan is het enige kind van Birgit Morrigan. Hij is afgeschermd opgegroeid in 'La Recluse d'Arduinna' in het Waalse gehucht Borzée. Toen de heksenkring Le Cercle d'Arduinna niet langer een mannelijke adolescent wilde accepteren en men het tijd vond dat hij op eigen benen ging staan, vertrok Samuel naar Antwerpen. Ogenschijnlijk deed hij dat om zijn aanstaande bruid Rebecca Chevalier beter te leren kennen, maar praktisch was vooral Hermelijn, die er ook vertoefde, niet te negeren...

Samuel verdient een centje als goeroe, heler en medium en verblijft in het artistieke kraakpand Scheld'Apen.

## **Info enkel toegankelijk voor Jonathan en GM**

* Karakter Samuel
* Nota's Samuel
* Dagboek Samuel
* Contacten Samuel

## **Spelregels**

* Magie voor beginners (PDF)
* Regels voor beginners (PDF)
Locaties / Organisaties

## **H**

* Huis van Gwendolien (GM)
* HuvAK (GM)

## **L**

* 'La Recluse d'Arduinna' (GM)
* Le Cercle d'Arduinna (GM)
* Le Cheslé (GM)

## **O**

* Ouderlijk huis familie Depaepe (GM)
* Oudheidkundige Kring Antwerpen (GM)

## **R**

* Red21 (GM)
* Résidence Botanique (GM)

## **S**

* Saefthinge Caern (GM)
* Scheld'Apen (GM)

## **T**

* TODT (GM)
* Tremere Sanctum Gent (GM)
Nyks

**Nyks** – w mitologii greckiej bogini i uosobienie nocy (ciemności nocnej). Należała do bogów pierwotnych (Protogenoi). Uchodziła za córkę Chaosu. Z Erebem, który był jej bratem, miała córki: Hemerę i Nemezis oraz synów: Eter i Charona, natomiast z Tartarem (niektóre źródła podają, iż para boskich braci nie miała ojca) – Tanatosa (Śmierć) i Hypnosa (Sen), a z Uranosem – Lyssę (Szał). Bez udziału pierwiastka męskiego zrodziła szereg bóstw, uosobień, abstrakcji, demonów: Apate (Zdrada, Oszukaństwo), Filotes (Czułość, Przyjaźń), Geras (Starość), Momos (Szyderstwo, Sarkazm), Morosa (Los, Zgon), kery, Eris (Niezgoda), Mojry, Oneiroi, Oizys, Sofrosyne, Hybris, Epifron, Eufrozyna, Eleos, Styks, Hekate Niekiedy uważano ją za matkę Erynii i Hesperyd.

W gigantomachii walczyła po stronie bogów olimpijskich. Swą siedzibę miała na dalekim Zachodzie (poza krainą Atlasa). Przedstawiana jest zwykle jako kobieta ze skrzydłami u ramion, w ciemnej szacie, z zawojem wokół twarzy, na rydwanie, w towarzystwie Gwiazd.
Nun

**Nun** – w mitologii egipskiej pramateria, pierwszy materialny przejaw bytu, Nun jest przede wszystkim żywiołem kosmicznym. Jest on stworzeniem morza, na którym unosi się ziemia. Prawdopodobnie Nun był najpierw personifikowany w Hermopolis jako bóstwo męskie. Niekiedy, jako jedno z bóstw Ósemki, miewał głowę żaby. Jako najstarszy z bogów, pochodzący jeszcze z czasów chaosu, nosił przydomki "stary" i "ojciec czasów". Jako personifikacja wód kosmicznych miał za atrybut głowę byka.

Nun to uosobienie praoceanu, czyli masy wód, wypełniającej cały wszechświat. Jest on symbolem prawd istniejących przed stworzeniem świata. To z niego wynurzył się prawzgórek, co było jednocześnie początkiem świata.
Tetyda

**Tetyda** – w mitologii greckiej bogini i uosobienie „żeńskiej” siły rozrodczej morza; jedna z tytanid. Należała do pierwszego pokolenia tytanów. Uchodziła za córkę Uranosa i Gai. Z Okeanosem, swoim bratem i mężem, miała synów potamoi i córki Okeanidy (ok. 3000). Wychowywała Herę, którą oddała jej pod opiekę Reja podczas walki Zeusa przeciw Kronosowi. Mieszkała na dalekim Zachodzie – w miejscu, gdzie Helios kończył swój bieg.
Kery

**Kery** - w mitologii greckiej kery to okrutne i złośliwe boginie śmierci gwałtownej, zrządzonej przez Przeznaczenie – krążące po polu bitwy, porywające rannych, walczące o trupy. Córki Nyks i Erebu (bądź samej Nyks). Kery wbijały swe pazury w umierającego, aby wypić krew. Pomagały Eryniom i demonowi Eurynomosowi.

Były przedstawiane jako drapieżne ptaki. Każdy z ludzi miał swą kerę, która była dla niego wyznacznikiem losu – rodzaju życia i rodzaju śmierci; niektórzy mogli wybierać pomiędzy dwiema kerami.
'Tom' (GM)

'Tom' is een teruggetrokken wereldvreemde hacker die enkel bestaat binnen zijn high tech kelder. Hij is erg mager en ziet er enorm ongezond uit. Hij handelt in tal van geheimen, objecten en clandestiene klusjes voor al wie het kan betalen. Vooral het uitzoeken van deze geheimen en deze ontraceerbaar verspreiden vindt hij 'fun'. Zodra een klus geklaard is, verliest hij echter zijn interesse en zoekt hij een nieuwe kick.

Het is 'Tom' die een zwaar beveiligde e-mail stuurde naar de Depaepe kinderen om hen te waarschuwen dat iemand vragen over hen stelde.
Levels en Freebie Points NPC's

* PC maximum van 4 bolletjes per skill
* geen extra skills buiten standaard, wel mogelijkheid tot specialisatie (-1 diff indien specialisatie, +1 diff indien net niet)
* Invloedsgebieden
* Contacten: één contact met naam, verdeling sferen waarin contacten bestaan
* enkel ervaring besteden binnen gebieden die gemotiveerd gebruikt werden

## **Lettertype**

* Tempus Sans ITC -) NPC's
* Through The Night -) wapens

## **Mortal PC naar Mage PC**

* Avatar 3
* Quintessence 3
* Spheres 5 (max 3 in elk)
* Arete 3 (opbouwend doorheen rollenspel)
Bacha

**Bacha** (chiń.: 八蜡; pinyin: *Bāchà*; Wade-Giles: *Pa-ch’a*) – w ludowych wierzeniach chińskich jedno z wielu bóstw rolniczych, chroniące pola przed szarańczą, konikami polnymi i cykadami.

Przedstawiany jako mężczyzna z ptasim dziobem, szponami i skrzydłami, a także dzwonem zamiast brzucha – co jest efektem pomyłki wynikłej z podobnego brzmienia słów *owad* (虫, *chóng*) i *dzwon* (钟, *zhōng*) . W jednej ręce trzyma naczynie ze środkiem owadobójczym, w drugiej młotek, miecz lub szablę. Zgodnie z podaniami pierwotnie był mongolskim chłopem i żył w mało urodzajnym regionie pełnym dzikich i niebezpiecznych zwierząt, lecz nigdy nie doznał żadnej szkody z ich strony.
Jakob van Artevelde

(Ventrue, 9e)

Ten gevolge van het uitbreken van een
bitsige oorlog tussen Engeland en Frankrijk (hij zou ruim honderd
jaar duren en staat in de geschiedschrijving dan ook bekend als de
Honderdjarige Oorlog), was er immers werkloosheid uitgebroken in
Gent. Een mono-industrie als het Gentse luxelaken, helemaal gericht
op de uitvoer, was immers al bij definitie kwetsbaar voor
internationale kortsluitingen. Nu was de koning van Frankrijk de
opperste leenheer, de suzerein van Vlaanderen. Hij verwachtte dus van
de graaf en zijn Vlaamse onderdanen de verschuldigde aanhankelijkheid
voor zijn zaak. Maar rivaal Engeland was de leverancier van de wol,
de grondstof voor de plaatselijke weefnijverheid. Artevelde sloot een
verbond met de koning van Engeland. Door zijn toedoen kwam de
Engelsman zelfs persoonlijk naar Gent. Op de Vrijdagmarkt huldigde de
samengestroomde menigte hem als wettige koning van... Frankrijk. Op
de getouwen in de huizen der Gentse textielwerkers heerste weer volop
bedrijvigheid.

Zeven jaar lang bedreef Artevelde een
gedurfde nationale en internationale politiek. Maar in 1345 werd hij
door rivalen lafhartig vermoord bij zijn huis aan de Kalandenberg. (door Bavo, in torpor, gered door Jan van Gent)
Het standbeeld op de Vrijdagmarkt, en niet het minst de naam
Arteveldestad, waaronder Gent tot vandaag bekend is gebleven,
herinneren aan zijn grote betekenis voor de stad.

De moord op Artevelde werd door zijn
tijdgenoten niet eens als schokkend ervaren. Geweld behoorde in Gent
nu eenmaal letterlijk tot de dagelijkse leefwereld van de bevolking.
Er was de voortdurende opstandigheid tegen de vorst, de brutale
onderdrukking van de kleine steden in de omgeving, het telkens weer
oplaaiend gewapend gekrakeel tussen verschillende groepen binnen de
stad. Onderlinge rivaliteit tussen de machtige patriciërs leidde
niet zelden tot een vicieuze cirkel van steeds opnieuw doodslag en
bloedwraak. Uit zulk een vendetta is bijvoorbeeld het Kinderen
Alijnshospitaal (het huidige Museum van Volkskunde) ontstaan. Het
werd gebouwd in uitvoering van een verzoeningsvonnis na een
langdurige bloedvete tussen de familieclans Rijm en Alijn.
Tyfon

**Tyfon** – w mitologii greckiej najmłodszy syn Gai i Tartaru. Według innej wersji miał być synem Hery, poczętym bez udziału mężczyzny.

Gaja, wściekła na Zeusa za zamknięcie jej dzieci (gigantów) w Tartarze, zwróciła się o pomoc do Tartara. Ten dał jej dwa jajka zapłodnione przez niego. Gaja zakopała je w ziemi i po jakimś czasie na świat wyszedł potwór Tyfon. Był pół człowiekiem, pół zwierzęciem, wzrostem i siłą przerastał wszystkich. Był większy od największych gór, głową zahaczał o gwiazdy. Kiedy wyciągał ręce, je

dną sięgał krańców wschodnich świata, a drugą zachodnich. Zamiast palców miał sto smoczych łbów. Od pasa w dół miał kłębowisko żmij, a u ramion skrzydła. Oczy jego miotały płomienie. W innych wersjach mitu Tyfon był latającym stugłowym smokiem.

Gdy zaatakował Niebo, wszyscy bogowie rzucili się w panice do ucieczki. Uciekali aż do Egiptu i tam ukryli się na pustyni, a niektórzy przemienili się w zwierzęta, by nie dać się rozpoznać. Apollo zamienił się w kanię, Hermes w ibisa, Ares w rybę, Dionizos w kozła, Hefajstos w byka. Tylko Zeus pozostał w swojej postaci i rozpoczął walkę z potworem. Najpierw z daleka Zeus ciskał w niego błyskawicami, a gdy doszło do walki wręcz, przewrócił go przy pomocy swojego stalowego sierpa. Ale Tyfon był tylko ranny – odebrał Zeusowi sierp i przy jego pomocy przeciął mu mięśnie nóg i ramion. Zeus był bezbronny. Tyfon wziął go na ramiona i wyniósł do Groty Korykejskiej. Osobno ukrył mięśnie Zeusa. Hermes i Pan odnaleźli ukryte mięśnie i umieścili je z powrotem w ciele Zeusa, który natychmiast odzyskał swoją moc. Wsiadł na rydwan zaprzężony w skrzydlate rumaki i rozpoczął kolejną walkę z Tyfonem. Tyfon nękany przez Zeusa zaczął uciekać przed nim, pościg biegł przez Trację i inne krainy greckie. Tyfon bronił się rzucając w Zeusa górami, ten odbijał je przy pomocy błyskawic. W końcu Tyfon załamany, że nie może dosięgnąć Zeusa, uciekał przed nim na zachód. W Cieśninie Sycylijskiej, gdy Tyfon przeprawiał się do Afryki, Zeus rzucił w niego górą Etna, która go zmiażdżyła. Do dzisiaj, gdy Etna wybucha płomieniami, są to pozostałości piorunów Zeusa. A gdy są odczuwalne wstrząsy, to znak, że Tyfon próbuje wydostać się spod góry. Druga wersja mitu mówi, że został uwięziony pod Górą Wusao, która leży w Azji.

Przypisuje się mu ojcostwo wielu innych potworów, m.in.:

* psa Ortrosa
* Hydry lernejskiej
* Chimery
* smoka Ladona
* Lwa nemejskiego
* orła atakującego Prometeusza
Contacten PC's

* Silvio Escudero: loverboy van Gwendolien. Het was Gwendolien die zijn meest recente werk 'Eros en Thanatos' afwerkte *toen zij tijdelijk hem was* (invloed ongecontroleerde MIND 2). Silvio zal inderdaad binnenkort doorbreken met dit werk, maar dat zal hem wel als kandidaat geliefde op de kaart zetten bij Inèz Amor, die mooie jongens verzamelt...
Lan Caihe

**Lan Caihe** – bóstwo z mitologii chińskiej, jeden z Ośmiu Nieśmiertelnych. Płeć bóstwa jest nieznana. Zazwyczaj uważany jest za hermafrodytę, lub rzadziej za kobietę. Jego atrybutem jest kosz z kwiatami lub owocami, bądź flet lub miska. Przedstawiany jest ubrany w niebieski strój, często z jednym tylko butem na nodze. Jest patronem ulicznych grajków i śpiewaków.
Silvio Escudero

## **Voor iedereen toegankelijke informatie**

Silvio Escudero is de meest recente 'lover boy' van Gwendolien Depaepe. Hij is een Spanjaard die in Gent woont en werkt als een veelbelovende schilder. Iedereen is het er over eens dat de man een prachtige, ruige schoonheid bezit, als een 'blonde conquistador'. Verovert hij ook blijvend Gwendolien's hart?
Vampieren Noctus Ganda (volgens level)

(ALFABETISCH / Volgens generatie / volgens clan en sekte / volgens locatie / volgens genealogie)

## **Level 1 / 15 FB (onervaren neonate)**

* Jaclien, 12e generatie Malkavian-antitribu, Sabbat, Gent
* Katharina, 9e generatie Tremere, Camarilla, Gent
* Neshat, 12e generatie Ravnos, Sabbat, Gent

## **Level 2 / 30 FB (ervaren neonate)**

* Elke Desplenter, 11e generatie Malkavian, Camarilla, Gent
* Kip, 13e generatie Caitiff, onafhankelijk, Utrecht

## **Level 3 / 45 FB (geaccepteerde ancilla)**

* Francis, 8e generatie Nosferatu, Camarilla, Gent
* Iander Dragoniv, 11e generatie Gangrel, onafhankelijk, Utrecht
* Nummer 98288, 6e generatie Gangrel, TODT, Berlijn

## **Level 4 / 60 FB (gevestigde ancilla)**

* Djem, 10e generatie Setite, onafhankelijk, Gent
* Inèz Amor, 10e generatie Toreador, Camarilla, Gent *(ELYSIUMBEWAARDER)*
* Isabelle de Maalte, 11e generatie Ventrue, Camarilla, Gent
* Laloe, 9e generatie Gangrel, Anarch, Utrecht

## **Level 5 / 75 FB (machtige ancilla)**

* Kolonel Maes, 8e generatie Ventrue, Brussel *(ARCHON)*
* Vodalus, 8e generatie Tremere, Camarilla, Gent *(REGENT)*

## **Level 6 / 90 FB (nominale elder)**

* Jakob van Artevelde, 9e generatie Ventrue, Manchester
* Jan van Gent, 7e generatie Brujah, Utrecht *(BARON)*
* El Diablo, 7e generatie Nosferatu, Camarilla, Gent *(PRINS EN BALJUW)*

## **Level 7 / 105 FB (gevestigde elder)**

* Bavo, 7e generatie Lasombra, Sabbat, Rotterdam *(BISSCHOP)*

## **Level 8 / 120 FB (machtige elder)**

* Amandus, 6e generatie Lasombra, Inconnu, Gent

* Fenris, 5e generatie Gangrel, TODT, Narvik