የምስጢራዊው ተልዕኮ ሲዝን 01 ክፍል 01 ፕሎት - ስክርፕት

**ትዕይንት አንድ**

**ያቤጽ**፦

ገና ከልጅነቴ ጀምሮ
እግዚአብሔር እንዳለ ተሰብኬ ነው ያደግሁት። አባቴ ያዕቆብ መሪሁን ዘመኑን በሙሉ ጌታን ሲያገለግል የቆዩ ወንጌላዊ ናቸው። ግን
ጌታ እሱን ሊጠብቅ አልቻለም።  አሁን ግን እግዚአብሔር አለ የሚባለውን

አላምነውም። ምክንያቱም  … አይ ምክንያትን መናገር ምንም አያስፈልግም።

> ይህንን እያወራ ከውጪ ርብቃ፣ ራሔል እና ሰላም ይገባሉ። ርብቃ ምግብ መሥራት
>
>
> ሲትጀምር፤ ራሔል ቤቱን ትጠርጋለች፤ ሰላም ደግሞ ዕቃዎችን ታጥባለች። “ሰላም ለምን ወደድክኝ አልልህም … “ የሚለውን መዝሙር
>
>
>
> እየዘመረች ያቤጽ ከውጪ ይመጣል።
>
>

**ርብቃ**፦

ያበጽ እንደምን

ዋልክ?

> ዝም ብሎ ይሄድና በጠርጴዛ ላይ ይቀመጣል ሰላም መዝሙሩን ትቀጥላለች
>
>

**ያቤጽ**፦

እባክሽ ጆሮዬ ላይ
አትንጫጭ፤ የማይወድሽን ጌታ እንዴት ታሞጋግሽዋለሽ? (ቆጣ ባለ ሁኔታ)

**ራሔል**፦

ልጄ ምነው? እግዚአብሔር
የፍቅር አምላክ ነው። እኔና አባትህ እንዲህ አላስተማርንህም።

**ያቤጽ**፦

ባካችሁ ተውኝ!
ሁሌ ለእናንተ ነግሬአችኋለሁ። እንደው እግዚአብሔር የሚባል ነገር የለም።

**ራሔል**፦

ኧሬ ልጄ ዛሬ ደግሞ ምን ዓይነት ጨካኝ ሰይጣን ነው የገባብህ?

**ያበጽ**፦

ሰይጣንም ብሎ ነገር የለም ሰዎች ዝም ብሎ ልጆቻቸውን እንድታዘዙ ለማድረግ የፈጠሩት
ተረት ነው እንጂ እግዚአብሔርና ሰይጣን ደግሞም መንግስተ ሰማይና ሲዖልም የለም።

**ርብቃ**፦

ተው እንዲህ አትበል። አንተ በእግዚአብሔር መኖር ላለማመን መወሰን ትፈልግ ይሆናል።
እኛ ግን በእግዚአብሔር መኖር እናምናለንና እንዳናምን ለማድረግ አትጣር።

**ያቤጽ**፦

እዚህ ቤት በመጣሁ ቁጥር የሚወራው ሁሌ ስለ እግዚአብሔር ከሆነ እዚህ ቤት መምጣቱን

ማቆም አለብኝ መሰለ?

> ብሎ ተናድዶ ወጥቶ ሲሄድ እነሱ በጣም አዝነው ይታያሉ ከዚያም
>
>

**ራሔል**፦ እኛ ዘመናችንን በሙሉ ጌታን አገልግለናል። በአገልግሎታችን ብዙ ሰው ድኖ ግን እንዴት
ልጃችን ጌታን ይክዳል? ከዚህ ሁሉ ጌታ እጁን ወይም እግሩን ይዞ ለራሱ ቢያደርግ!

> ከውጭ ገብርኤል ይመጣሉ ሁሉም ባሉበት ሳይንቀሳቅሱ ፀጥ ሲል
>
>

**ገብርኤል**፦ አንቺ የሰራዊት ጌታ ታማኝ ተዋጊ በአገልግሎት ዘመንሽ ሁሉ ላይ የፀለይሽው ፀሎት
መልስ የሚመጣበት ጊዜ ደርሷልና፤ ስለዚህ አሁን በእምነትሽ ጽኝ እንጂ አታመቻምች።

> ከዚያም መልአኩ ገብርኤል ወጥቶ ይሄዳል። እነሱም ተንበርክከው መፀለይ ይጀምራሉ…
>
>

> መብራቱ ይጠፋል
>
>

## ```

```

**ትዕይንት ሁለት**

> መብራቱ ሲበራ ሉስፈር በራሱ ዙፋን ላይ ተቀምጦ እያለ ከውጪ ጭፍራዎቹ ገብተው
> ዝቅ ብለው ይሰግዳሉ። ተንበርክከውም ትንሽ ከቆዩ በኋላ በትሩን መሬት ላይ ሲመታ ይነሳሉ
>
>

**ሉስፈር**፡-

አገልጋዬ እዚህ ቃል ገብቶ ከሄደበት ጀምሮ
እስከ አሁን ድረስ በፊት አይመጣም። ደግሞም ቃል የገባውንም ነገር እየፈፀመ አይደለም ስለዚህ ሂዱና አለቃህ ያደረከውን ሥራ ሪፖርት

ይጠይቃል በሉለት። ሪፖርቱን ወይም እሱን ካላመጣችሁ ምን እንደሚደርስባችሁ ታውቃላችሁ!

> አጋንንቱ ወጥተው ይሄዳሉ
>
>

> መብራቱ ይጠፋል
>
>

## ```

```

**ትዕይንት ሶስት**

> ከውጭ በልሁና ሁለቱ ጠባቂዎች በአንድ ላይ ይመጣሉ እነሱ አብረው ገብተው በአንድ
> ሆቴል ላይ በልሁ እየተስተናገደ እያለ ከውጭ ያቤጽ ይመጣል
>
>

**ያቤጽ**፦

አንተ በእልሁ
አውቀኸኛል?

**በልሁ**፦

እንተዋወቅ ነበር እንዴ?

**ያቤጽ**፦

ያቤጽ እባላላሁ፤ የወንጌላዊ ያዕቆብ መሪሁን
ልጅ ነኝ። ደግሞም የስምዖን አባት ነኝ።

**በልሁ**፦

ያዕቆብ መሪሁንን አውቀዋለሁ እንዴ?

**ያቤጽ**፦

ከ12 ዓመታት በፊት ለወንጌል በወጣበት አከባቢ
አስገድለሃል። ደግሞም የ10 ዓመት ልጄን ለራስህ ንግድ ትርፍ ስትል በኤስ አይ ኤስ ያልተመረመረና በሰው ልጅ ላይ ምርምር እንዲደረግ
ያልተፈቀደ መድኃኒት በእሱ ላይ ሙከራ አድርገህ አስገድለኸዋል።

**በልሁ**፦

አንተ ምን እንደሚትል በፍፁም የማውቀው ነገር

የለም። ትንሽ አዕምሮህ ተነክቷል መሰለ? ወደ ሆስፒታሌ ሂድና በልሁ ልኮኛል በል በነፃ መድኃኒት ይሰጡልሃል።

> ከዚያም በምልክት ሲያዝ አጃቢዎቹ ጎትተው ይዘው ሊወጡ ሲል
>
>

**ያቤጽ**፡-

አንተ ትሰማለህ አንድ ነገር ልንገርልህ፣ አባቴንና

ልጄን ስትሄድ ሰላም በልልኝ

> ብሎ ሽጉጥ አውጥቶ ሊቶክስበት ሲል አጃቢዎቹ መተው ከእጁ ያስጥላሉ በሽጉጥ ይተኩሳሉ
>
>

**በልሁ**፦

አሁን አንተ

በራስህ ሄዴህ ሰላም በላቸው

> ብሎ ወጥቶ ሲሄድ
> መብራቱ ይጠፋል
>
>

## ```

```

**ትዕይንት አራት**

> በሆስፒታል ላይ ሰዎች እሱን ተሸክመው ይመጣሉ፤ ወደ ዶ/ር ፍፁም ይዘውም ይሄዳሉ
> እዚያ ብዙ ሰዓት ሲመረመር መድኃኒት እየሰጠ እየታገሉ እያሉ ቤተ ሰቦቹ ይመጣሉ
>
>

**ራሔል**፦

ማንን ነው
ማናገር ያለብኝ?

**ነርስ**፦

ማለተ ለምን ለማናገር እንደፈለጋችሁ ብትነግሩኝ አቅጣጫውን አሳያለሁ።

**ርብቃ**፦

ባለቤቴ ያቤጽ
በአደጋ ምክንያት እዚህ እንደገባ ሰምተን መጥተናል። እሱ የት ነው ያለው?

**ነርስ**፦

በጥይት ተመቶ
ብዙ ደም ፈሶበታል። አሁን ዶክተር እሱን ኦፕሬት እያደረጉ ነው ያለው። አሁን እናንተ ምንም ማድረግ አትችሉም እዚህ ቁጭ ብላችሁ

ጠብቁ።

> ነርስ ወደ ውስጥ ገባ ብላ ለዶክተሩ የሆነ ነገር በጆሮ ተናግራ ስትወጣ ትንሽ
> ካከመው በኋላ ዶክተሩ ይወጣና ወደ እነሱ ይመጣል።
>
>

**ርብቃ**፦

ዶክተር አሁን
ያቤጽ እንዴት ነው? ብቻ ይተርፋል በለኝ።

**ዶክተር**፦

አሁን ላይ
ሆኜ በእርግጠኝነት መናገር የምችለው ነገር የለም። ብዙ ደም ፈሶበታል፤ ደግሞም ጥይቶቹ አንዱ ኩላልቱን ሌላው ደግሞ የግራ ሳንባውን
ሰንጥሮ ነው ያለፈው ስለዚህ አሁን ቀስ ብለን ደም መፍሰሱን አቁመናል። ግን ኦፕሬት ማድረግ ስላለብን ቀዶ ጥገናውን ከማድረጋችን
በፈት እሱን ስታብላይዝ ማድረግ አለብን።

**ራሔል**፦

ግን ዶክተር
እሱ መሞት የለበትም።

**ሰላም**፦

ዶክተር እባክህ
አባቴን እንድታድን እፈልጋለሁ። እባክህ ዶክተር!

**ዶክተር**፦

እኔ የምችለውን

ያህል ሁሉ አደርጋለሁ…

> ያቤጽ በኃይለኛ ሁኔታ ሲንቀጠቅጥ ነርሷ ዶክተርን ትጠራለች ዶ/ር ሮጦ ይገባና
> ለማዳን ጥሬት እያደረገ አጋንንቶች መጥተው አጅበው ይቆማሉ
>
>

**ዶክተር**፦

ነርስ ቆይ
አሁን ምን ሆነ?

**ነርስ**፦

ዶክተር የማውቀው

ነገር የለም የሆነ ሾክ ውስጥ ገብቷል መሰለ?

> መድኃኒት እየሰጡ እየታገሉ በቃ ተስፋ ይቆርጥና ዶክተሩ ሁሉን ትቶ ሲቆም
>
>

**ነርስ**፦

ዶክተር አሁን
ምን ይሻላል?

**ዶክተር**፦

ምንም የማውቀው

ነገር የለም

> ከውጭ መልአኩ ገበርኤል ሲመጣ ሁሉም ባሉበት ፀጥ ብሎ ሲቆም አጋንንቱን ተዋግቶ ልክ ያቤጽ ጋ ይደርሳል ከዚያም በእጆቹ
> አቅፎ ሲይዝ
>
>

> መብራት ይጠፋል
>
>

## ```

```

**ትዕይንት አምስት**

> ርብቃና ቤተ ሰቧ በአንድ ላይ በመሆን እያዘኑ ከውጭ ይገባሉ ከዚያም ከተቀመጡ
> በኋላ
>
>

**ራሔል**፦

ያቤጽ ለሕይወቱ እየታገለ ነው ያለው። እሱ በጌታ ባያምንም እኛ እግዚአብሔርን እናምናለንና
ስለዚህ ስለ እሱ ጌታን መፀለይ ያለብን ይመስለኛል።

**ርብቃ**፦

አው ብንፀልይ ጥሩ ነው። ተንበርክከን እንፀልይ።

> ሁሉም ተንበርክከው መፀለይ ይጀምራሉ።
>
>

> መብራት ይጠፋል።
>
>

## ```

```

**ትዕይንት ስድስት**

> ሉስፈር በዙፋኑ ተቀምጦ ባለበት አጋንንቶቹና በልሁ ይመጣሉ። ከሰገዱ በኋላ ይነሳሉ
>
>

**ሉስፈር**፦

አንተ በልሁ
እስከ አሁን ድረስ ሪፖርት ሳታመጣ ወይም አንተ ሳትመጣ ለምን ጠፋህ?

**በልሁ**፦

እኔ ሊመጣ
ፈልጌ ነበር ግን በቂ የሆነ አንተን ሊያስደስት የሚችል ሥራ ስላልሠራሁ ነው።

**ሉስፈር**፦

እና አሁን
መረጃ አመጣህ?

**በልሁ**፦

አው

> ብሎ ትልቅ ዶሲ አውጥቶ ይሰጠዋል
>
>

**ሉስፈር**፦

እናንተስ
ሌላ ምን መረጃ አመጣችሁ?

**አጋ-1**፦

እኛ አንድ
በጌታ የማያምን ሰው ሲሞት ነፍሱን ይዘን ወደ ሲዖል ለመውሰድ ስንፈልግ ገብርኤል መጥቶ ይዞ ሄዷል።

**ሉስፈር**፦

አሁኑኑ

ሄዳችሁ ከገብርኤል እጅ እሱን ይዛችሁ እንድታመጡ ይሁን አሁኑኑ ሂዱ!

> መብራት ይጠፋል።
>
>

## ```

```

**ትዕይንት ሰባት**

> ገበርኤል ያቤጽ ለብቻቸው ሲመጣ ከውጭ አጋንንቶች ይመጡና እርስ
> በርስ መዋጋት ሲጀምሩ አንዱ አጋንንት ያቤጽን ይዘው ይወጣሉ። ከዚያም መብራት ይጠፋል።
>
>

```
ይቀጥላል።

```