Sessie 18

Eerst wil Morrovion, Allowin en Pineclimber wat vertellen:

*Oloth is een deel van mij, mijn duistere kant, zeg maar. Door Olothop te roepen, kan ik er wat afstand van nemen, zonder Oloth, ben ik bang dat het mij overneemt, dat ik verzwolgen wordt door het duister, door het kwaad.*

*Oloth is een Imp. Hij is een duivel. Maar tegelijkertijd is hij dat niet.  Hij is een deel van mij. Een deel waar ik niet trots op ben, maar waar ik niet los van kom. Hij is een soort noodoplossing. Ik weet niet of het jullie is opgevallen… maar ik kan soms behoorlijk… agressief en gevaarlijk worden. Op het boosaardige af. Ik heb geprobeerd die kant van mij te onderdrukken. Ik heb plekken bezocht waar ik hoopte dat men kon helpen me van die kant van mij te verlossen. Ik heb geprobeerd enkel goed te doen. Maar hoe harder ik dat probeerde, hoe sterker en destructiever mijn duistere kant werd.  Oloth is mijn noodoplossing. Zodra ik de ‘find familiar’-spreuk leerde, zag ik een mogelijkheid. Niet om van mijn duistere kant af te komen, maar wel over hoe ik hem kan beheersen.  Mijn onderzoek naar mijn familie heeft me op veel plaatsen gebracht, en mij doen verdiepen in nog veel meer plaatsen. Eén daarvan is ‘the Nine Hells’. Letterlijk: de hel. Een plek waar duivels de dienst uitmaken en waar de chaos enkel wordt beteugeld door een strenge hiërarchie en het is een plek waar de orde bewaakt wordt door het streng hanteren van de regels. De spreuk ‘Find Familiar’ laat me willekeurig welk klein wezen dan ook oproepen, maar ik heb bewust gekozen voor een duivel. En ik heb hem bewust een stuk van mijzelf meegegeven. Waarom, denken jullie vast… Nou, ik zal jullie één heel belangrijk ding vertellen over duivels: ze houden zich aan regels. En dat is wat mijn duistere kant nodig heeft: regels en discipline. Oloth houdt zich aan mijn regels, zolang ik ze maar duidelijk meegeef.  En omdat Oloth een deel van mij is, zullen jullie ook nooit bang voor hem hoeven te zijn. Hij haat wie ik haat en hij zal hen nooit kwaad doen, die mij steunen. En als ik ophoud te bestaan, is hij er ook niet meer.*

Wanneer de Drow van enkele bezittingen gestript zijn (o.a. een fles met een vloeistof dat doet denken aan parfum en een staf van Shoor Vandree, waarmee ze hem wel eens een soort web hebben zien schieten) trekt de groep weer verder richting Neverlight Grove. Jimjar leid de weg, echter hij doet dit minder overtuigend dan in een eerder stadium. Hij lijkt in dit gedeelte van de Underdarkde route toch iets minder te kennen. Echter navraag bij Stool en Rumpadumpwijst uit dat de groep wel globaal de juiste kant op lijkt te gaan.

Tijdens de reis weten Stool en Rumpadump wel een en ander te vertellen over Neverlight Grove:

De 'stad' ziet er ongeveer uit als een bos tijdens een LSD-trip, met veel felle kleuren. Er wonen Myconids en Spore Servants. De bevolking leeft met een behoorlijk vast ritme: 1/3e van hun dag zijn ze aan het werk, 1/3e van hun dag rusten ze en 1/3e van hun dag zijn ze bezig met 'Melding', dat is een 'social event' waar ze vanalles met elkaar delen. Stool en Rumpadump hebben ook al aangegeven dat ze juist dit aspect erg missen de afgelopen tijd. Pineclimbervraagt of zij als niet-Myconid ook aan dit 'Melding' mee zouden kunnen doen. En beide Myconids konden niet bedenken waarom niet.Ook werd er verteld dat de Myconids verdeeld zijn in 'Circles': groepen die ieder een gespecificeerde taak uitvoeren, bijvoorbeeld jagers, verkenners, boeren etc. Zo'n circle bestaat uit rond 20 Myconids.

De leiders van Myconids heten Sovereigns, en waar het gebruikelijk is om per Myconid-kolonie maar één leider te hebben, heeft Neverlight Grove op dit moment twee Sovereigns: Phylo (deze was er het eerst) en Basidia (die kwam later in de 'stad' aan).

Tijdens de eerste nacht hoort Pineclimber tijdens haar wacht een harde krijs van de kant waarvandaan de groep was gekomen, wat lijkt op een luid gekrijs van een vogel. Het komt haar vaag bekend voor, maar ze kan niet bedenken waar het haar aan doet denken. Het geluid lijkt verder weg dan iets waar ze zich zorgen om zouden moeten maken, dus de groep trekt weer verder.

Tijdens een volgende nacht wordt toch weer het gekrijs gehoord, ook door Allowin deze keer. Er wordt besloten om Oloth een stuk terug te sturen om te zien wat voor wezen dat geluid maakt en of het iets is om ons zorgen over te maken.

Na een paar uur bereikt een bericht van Oloth ons: het blijkt een enorm gier-achtig beest te zijn en het vliegt de kant van de groep op in een hoger tempo dan waarop de groep zich verplaatst. De groep besluit door te lopen, maar Olothachter te laten, zodat die de voortgang van het wezen kan bewaken, zodat de groep zich tijdig in veiligheid weet te brengen.

Wanneer hij echt dichtbij komt gebruikt Allowin één van zijn spreuken: 'Rope Trick' waarmee hij een extra-dimensionele ruimte weet te creëren die je kunt bereiken door langs een touw omhoog te klimmen. Hier verschuilt de groep zich en wachten ze tot het wezen bij hen is.

Wanneer deze arriveert, ziet de groep dat hij hier de geur van de groep lijkt kwijt te raken, iets wat hem lijkt te irriteren. Hij krijst en onderzoekt de omgeving. Allowin besluit op hem te schieten met de staf van Shoor. Een plakkerige substantie raakt het wezen op de schouder, maar het houdt hem niet tegen om de omgeving verder te onderzoeken.

Wanneer de groep afwacht of hij verder zal trekken, blijkt al snel dat hij zijn zoektocht niet zo snel opgeeft. Ze besluiten het wezen aan te vallen.

Allowin schiet nogmaals met de staf en deze keer raakt hij het beest vol tussen de schouderbladen, met als effect dat hij zijn vleugels niet goed uit kan slaan. Tussen een paar heftige aanvallen van de groep, waar met name Morrovion en Allowin hem soms flink weten te raken, weet het wezen ook nog stevig uit te halen naar Pineclimber, echter zeker door het effect van Shoor's staf lijkt de gier-mens geen echte kans te hebben tegen de groep, die hem vrij snel weet uit te schakelen. Morrovion snijdt hem nog een klauw af.

Hierna trekt de groep weer verder. En na een tijd gereisd te hebben, zien ze dat de omgeving verandert; de paddestoelen die ze tegenkomen zijn de laatste tijd met name Fire Lichen en het wordt wat warmer, de vloer wordt vochtiger en ook ruiken ze steeds meer de muffige geur van een moeras. Ze sturen Oloth een stuk vooruit om te verkennen en hij laat weten dat er verder een grote ruimte is, met daarvoor een dichte mist, maar eenmaal door de mist verschijnt er een eilandje met daarop o.a. een huis.

De groep gaat ernaartoe om te kijken wie of wat er woont. Verderop in de ruimte horen ze nog stemmen, maar deze lijken niet van grote wezens te komen, dus de groep loopt verder. Tot ergernis van Allowin moeten ze eerst nog door wat water waden om er te komen, maar eenmaal aangekomen kijkt Pineclimber door het raam en ze draait zich opgewekt om naar de groep. Er lijkt een Goliath binnen te zijn.

Ze kondigt de groep aan door te roepen in het 'Giant' en als het wezen dat hoort, dan draait hij zich om met een warme blik op zijn gezicht. Hij nodigt de groep binnen uit. Hij biedt ze wat thee aan en ze gaan een gesprek aan. Hij stelt zich voor als Nagak 'Deepmoss' Arenkalo, een verbannen Goliath die via de Feywild uiteindelijk hier terecht is gekomen.

Hij verteld dat het geluid dat ze hoorden van Mephits kwamen; kleine wezens die hij kan summonen om hem te helpen. Hij vertelt dat de laatste tijd de balans van het moeras verstoord wordt door een Duergar die hier enkele tendays geleden is aangekomen. Hij neemt enorme tandwielen mee, maar Deepmoss weet niet wat hij ermee doet. Hij weet wel dat de Duergar zich verderop in de grot verschanst heeft. De groep wil de Goliath graag helpen na deze vriendelijke ontvangst en gaat naar de hoek waar de Duergar zich heeft verschanst.

Ze komen aan bij een provisorische barricade die Pineclimber vrij makkelijk weet te ontmantelen en ze stappen de ruimte erachter binnen. Daar zien ze een oven, met daarnaast beeldjes van mensen met een jakhalskop, een soort leeuwmbnsen en kromzwaarden, allemaal in verschillende versies, die steeds mooier en beter lijken te zijn geworden. Wanneer de Duergar hen hoort, draait hij zich geschrokken om, met angst in zijn ogen.