WPISY

Wpis  1.

Nikt z nas nie był gotów na to co działo się podczas pierwszych dni wojny. Szkoleni od początku naszego życia w symulacjach, sądząc ,że to właśnie tak to wszystko będzie wyglądać. Nic bardziej mylnego, symulacje nie są w stanie przygotować na stratę braci, tony latających ciał, wybuchy, utraty kończyn i porozrzucane wszędzie części super droidów bojowych. W najmniejszym stopniu nie pomagał brak organizacji ze strony Jedi, widać było że ta sytuacja była dla nich o nie wiele trudniejsza niż dla nas.

Wpis  2.

Właśnie zostaliśmy wezwani wraz z resztą załogi na kamino. Okazuje się jednak ,że nie wracamy tam z miłą wizytą by powspominać spokojniejsze czasy i odpocząć od wojny - wręcz przeciwnie, zostaliśmy wezwani by walczyć. Marszałek poinformował nas o nadchodzącym ataku ze strony separatystów i ma nim dowodzić naczelny blaszak - tzw. Generał Grievous. Jeżeli wierzyć historiom mimo charakteryzowania się tchórzostwem to podczas wielu potyczek z Generałem Kenobim pokazał jak bardzo jest niebezpieczny.

Wpis  3.

„Dostaliśmy informacje o nowo utworzonej bazie z której operują separatyści, znajduje się ona na planecie Aargonar, jako ,że jesteśmy najbliżej tego separatystycznego robactwa zajmiemy się tym - miejmy nadzieję z standardową dla nas szybkością i precyzją”

Już niebawem Marszałek żałował tego jak bardzo hartował nas do walki z przeciwnikiem.

Droidów była skąpa ilość, z dwa szwadrony myśliwców, tylko jeden Munificent ale za to duża masa ludności która była gotów oddać swoje życie za sprawę, sprawę która koniec końców ich zabiła.

Wpis  4.

Pewnym trendem zaczyna stawać się ,że niewinni umierają coraz to coraz częściej przy walkach na odległych rubieżach, kiedy to nie są używani jako żywe tarcze przez bestialskich separatystów – to okazują się być kolaborantami na okupowanych przez republikę światach. Ostatnio stacjonowaliśmy 3 tygodnie na jakiejś pomniejszej planecie w systemie Kaatonańskim. Cześć z chłopaków zaczęła już się przywiązywać do tamtejszej ludności, dlatego tym trudniej było nam ją opuścić – tym bardziej żałowaliśmy że nie byliśmy tam kiedy nas najbardziej potrzebowali.

Wpis  5.

“Pierwsza ofensywa na Felucii okazała się fiaskiem” - mówił Marszałek.”Dlatego wyznaczono naszą jednostkę byśmy poprowadzili drugą ofensywę która miejmy nadzieję, przetrwa dłużej niż ostatnio”

Powiem szczerze sam Marszałek nie wydawał się być przekonany o słuszności tej ofensywy, ostatnia okazała się być totalną porażką nie dlatego ,że o planecie nie było nic wiadomo - wręcz przeciwnie wszyscy wiedzieli ponoć wszystko co o tej planecie trzeba było wiedzieć, natomiast ogrom separatystów jaki się tam znajdował oraz zbagatelizowanie ze strony dowództwa zabójczej flory oraz zwierząt(jeżeli kilko metrowe rzędy kłów i rogów można nazwać niczym innym jak potworem)doprowadziło do jednego z większych do tej pory niewypałów w tym sektorze.

Wpis  6.

Swego rodzaju ulga ogarnęła nas kiedy usłyszeliśmy o tym jak zniszczono potężny okręt Generała Grievousa – Malevolance. W końcu cała flota i inżynierowie mogli sobie odpuścić chociaż na chwilę pilnowanie radarów, sprawdzanie silników i analizowanie następnego mniemanego położenia słynnego statku który zrównał z ziemią całą flotę Generała Plo.

Wpis  7.

Są planety które przez cały okres trwania wojny nigdy nie zostały do końca zdobyte przez żadną stronę konfliktu. Jedną z nich jest właśnie Mygetoo – zostaliśmy wysłani tam by wspomóc już i tak masywne wojska Generała Mundiego oraz jego  zimnego jak sama planeta Komandora. Marszałek podczas odprawy nie krył ,że nigdy nie dogadywał się z tamtejszym dowodzącym, pozwolił sobie nawet na użycie paru epitetów. „ W każdym razie mamy tam być około miesiąca jeżeli wszystko dobrze pójdzie”- powiedział zmęczonym głosem Marszałek.

Wpis  8.

Każdy z nas podziwiał kunszt wojny jaki nam zaprezentowali mandaloriańscy instruktorzy na pierwszych szkoleniach. Heh, można by powiedzieć ,że podobnie jak my są oni wprost stworzeni do wojny. Dlatego kiedy dowiedzieliśmy się o odwiedzinach paru z nich większość jednostki zareagowała pozytywnie. Przylecieli do nas wraz z paroma Jedi którzy to ponoć zaaranżowali to spotkanie (Zwiększenie naszych morali, tak to pewnie Marszałkowi wytłumaczyli). Cóż, pozwoliło nam to na lekkie zregenerowanie tych przysłowiowych „baterii”- ahh ile byśmy dali za to by znów beztrosko całymi dniami trenować pod przewodnictwem kogoś tak kompetentnego w sztuce wojennej.

Wpis 9.

Poczuliśmy się zdradzeni kiedy zobaczyliśmy tak bliskie nam pancerze mandaloriańskie które do tej pory prawie nie angażowały się w tą chorą wojnę. Jest mowa o jakiejś organizacji która próbuje obalić neutralne, pacyfistyczne rządy na Mandalore. Do tej pory uznawaliśmy mandalorian praktycznie jako braci – ale teraz? Cóż, sprawą zainteresował się sam stołek Kanclerza, z którego została rozesłana dyrektywa o utworzonej nowej frakcji która walczy o nic więcej jak o zniewolenie swojej planety co za tym idzie stali się wrogami ustroju demokratycznej Republiki Galaktycznej. Nawet jeżeli ktoś z nas miał czas na to by o tym wszystkim myśleć to i tak było coś o wiele ważniejszego na horyzoncie – przydział nad Mimban.

Wpis 10.

„Mimban to jedna wielka kupa błota, pyłu i toksycznych gazów”- tak opisał nam to dowódca pod którego zostaliśmy przydzieleni na tej zabłąkanej planecie. Pojazdy kilkakrotnie większe od nas, oczywiście że zdawały się wypadki, to ktoś niekompetentny prowadził pojazd który jest jeszcze z czasów starej republiki to prototyp nowej maszyny kroczącej eksplodował. Czuliśmy się jak króliki doświadczalne w wojnie na wyczerpanie, większość została wyposażona w specjalne mundury które były o niebo bardziej wytrzymałe i lepiej przystosowane do nieprzyjaznej atmosfery planety. Kiedy po aż 3 miesiącach wróciliśmy z tej przeklętej planety na Venator, czuliśmy się jak na wakacjach. Co z prototypowymi strojami? Były one już tak zniszczone przez atmosferę ,że nadawały się do niczego.

Wpis 11.

Przez tyle miesięcy trwania wojny większość z nas w mniejszym lub większym stopniu zmodyfikowała swój pancerz ku swojemu upodobaniu. Ba! Niektóre z tych pancerzy ku wbitym nam tradycją mogłyby stać się sztuką w muzeum! Dlatego kiedy przyszła pora na wprowadzenie nowych pancerzy część z nas dopiero wtedy zauważyła jak bardzo była przywiązana do zwykłego ekwipunku. Na nasze szczęście nowsze pancerze były nie tylko lżejsze, ale i wygodniejsze i wytrzymalsze.

Wpis 12.

Pierwsze tygodnie tzw. „Drugiej Fazy” przebiegały dość zaskakująco, można by powiedzieć szczerze- średnio. Długie rozwody nad przyczyną dla której zaczęliśmy tracić tak dużą ilość terytorium na rzecz separatystów nie mają uzasadnienia innego jak to ,że” klan bankowy odłączył się od senatu i zaczął grac na dwie strony”- tłumaczył Marszalek. Ale ku chwale republikańskiej machinie wojennej która wyprodukowała dla nas nowe zaawansowane pojazdy takie jak lepsze AT-RT czy nowe bombowce udało nam się przełamać defensywę w miejscach które były do tej pory wręcz nie możliwe do zdobycia.

Wpis  13.

„Szacunek dla RSB – tak zostałem wychowany”-powiedział Kapitan Petchi Cardinal. Siwiejący mężczyzna pociągając swoją bródkę po tym zaczął wyjaśniać trudy życia na tak odpowiedzialnym stanowisku. Po odprawie większość oddziałów udało się do baraków gdzie wyczekiwali inspekcji nowych a zarazem starych członków statku. „Nigdy nie wiadomo czy jakiś wadliwy degenerat  czegoś, no, nie przeskrobi”- z uśmiechem odpowiedział Kapitan RSB na pytanie szeregowego odnośnie inspekcji w barakach. „Wiele bowiem osób traci zmysły przez tę wojnę, a ja akurat dobrze coś o tym wiem. Proszę mi uwieżyć”. Z niewiadomych przyczyn ludzie zaczęli się bać RSB, nie wiadomo czy było to spowodowane tym ,że w końcu pojawił się ktoś który patrzy na ręce nie tylko żołnierzom ale i komandorom.

Wpis 14.

Walki  natężyły się w rejonie niedaleko Geonosis, planety kolonialne tych robali okazały się być idealnymi miejscami na ukryte fabryki prototypowych statków i droidów. Zostaliśmy wysłani tam tak prędko jak dostaliśmy wiadomość od wywiadu o podejrzanych aktywnościach w tamtejszych regionach. Kazano nam zabrać wszystkie potrzebne rzeczy i przenieść się na o wiele mniejszy Acclamator. Przygotowywał nas do tej operacji Podpułkownik, cholernie miły ale i surowy gość i wszystkim nam go brakowało kiedy odszedł z swojej funkcji na rzecz bycia Kapitanem w RSB.

Wpis 15.

Geonosis jest to jedno z tych miejsc które każdy z klonów walczących w pierwszych dniach wojny pamięta, ale mimo tego chce zapomnieć. Niestety nie ważne jak wiele razy wymazywaliśmy to miejsce z naszej doskonałej pamięci to ono do nas wracało. To druga bitwa o Geonosis, to lokalne bunty ludności Geonosian tworzących nielegalne fabryki droidów które zaopatrywały machinę wojenną separatystów. Czasem żałuję ,że nie mogliśmy po prostu tych robali zeksterminować, sprawić by już nigdy się nie rozmnażały. Może nie ukoiłoby to bólu wszystkich rodzin które ucierpiały z rąk manufakturowanych tam  na początku wojny droidów.

Wpis 16.

„Ekcentryczny, chamski i bez kultury”- epitety którymi większość jednostki obrzucała w sekrecie Wielkiego Admirała Sheparda. „Skomplikowane z Admirałem relacje mam” – wypowiedział się kiedyś Wielki Mistrz Yoda. Jednego nie można ująć, potrafił trzymać w szachu swoich podwładnych – bynajmniej kiedy nie był kompletnie pijany. Ten jego nawyk był też powodem jego oddalenia przez RSB z pozycji Wielkiego Admirała oraz głębszemu przyjrzeniu się konieczności wyznaczenia całego oddziału który miał tak nieliczna grupę ochraniać.

Wpis 17.

“Gubernatorzy tu grube świnie”