Frakcje

# Frakcje w Grze

W Survarium znika świat, który dobrze znamy. Zabójczy wirus zaledwie w kilka lat wymordował miliardy ludzi. Cywilizacja przestała istnieć. Natura zaczęła odzyskiwać utraconą planetę. Teraz większość ziem porasta Las pełen groźnych anomalii. Wejście do niego to misja samobójcza. Niewielu ma wystarczająco dużo odwagi, by udać się na wędrówkę po niezbadanych terenach.

Istnieją jednak miejsca, których nie dosięgły korzenie Lasu. Tam życie nie uległo wielkiej zmianie. Tworzy się tam nowe społeczeństwo, w którym ludzie są podzieleni na frakcje. Nie ma już krajów i granic, a ocalali walczą o miejsce z dostępem do światła słonecznego. Nowe siły, które powstały na szczątkach ludzkości, stały się rywalami w walce o to, co pozostało z dawnej cywilizacji.

Obecnie w Survarium działają cztery frakcje. Każda z nich ma własną broń i sprzęt, dostępne u ich kupców. Najpierw musisz jednak udowodnić swoją wartość poprzez pracę dla wybranej frakcji. Twoja postać wypełnia zlecone zadania, zdobywa reputację, doświadczenie i pieniądze.

## Włóczędzy

Włóczędzy

Po tym jak katastrofa ekologiczna pochłonęła planetę, ludzka cywilizacja stanęła przed zagrożeniem wyginięcia. Straszna epidemia zadała wstrząsający cios ludzkości, znacząco zmniejszając jej populację. Ocalali byli tak nieliczni, że nie mieli dość sił by odeprzeć napór Lasu. Niegdyś ludzie władali ziemią, a teraz muszą walczyć z niebezpiecznymi bestiami o prawo do egzystencji w nieprzyjaznym środowisku.

Niektórzy ocalali, w trakcie swych podróży zostali zatrzymani przez rozszalałe żywioły i zostali zmuszeni do rozbicia obozowisk w pobliżu dawnych siedzib człowieka. Tam spotkali innych ocalałych w potrzebie, zaczęli więc łączyć się grupy by zwiększyć szanse na przetrwanie. Ludzie wywodzący się z takich grup znani są jako Włóczędzy.

Próbując przystosować się do praw nowego świata, Włóczędzy wykorzystują wszystko co tylko uda im się znaleźć, przedmioty zdobyte w trakcie wypraw, handlu bądź sklecone ręcznie – podobnie jak ich ubiór, jest pozszywany i poskładany z różnych źródeł. Włóczędzy nie posiadają umiejętności wystarczających by rozpocząć produkcję nowego sprzętu, więc nawet ich amunicja jest dość siermiężna i niskiej jakości. Niemniej, sprawdza się znakomicie w trudnych warunkach ekologicznych i przy niespodziewanym wpływie napotykanych anomalii.

Włóczędzy nie są najlepszymi wojownikami – preferują walkę z ukrycia. Na przykład Zwiadowcy infiltrują tereny potencjalnego wroga i badają sytuację, starajac się nie pozwolić by ich wykryto. Snajperzy przyzwyczajeni są do walki na odległość, stale szukając lepszego punktu obserwacyjnego. Poszukiwacze Artefaktów, poza niezbędną wiedzą, posiadają specjalny ekwipunek i sprzęt by móc badać wyjątkowe formacje w anomalnych lokacjach.

W obozie Włóczegów wytwarza się indywidualny system zależności handlowych. Włóczędzy często korzystają z pistoletów, karabinów myśliwskich i dubeltówek. Wraz ze wzrostem zaufania obozu Włóczegów, mogą zaoferować pistolety maszynowe i karabiny snajperskie.

Zestawy ubrań o różnym zastosowaniu i wyglądzie są również szeroko dostępne. Przeważnie ich kombinezony na wyprawy składają się z kurtki, koszulki, spodni, kamizelki z wzmocnieniami ochronnymi, butów i rękawic.

Inne typowe towary dostępne w obozie Włóczęg to sprzęt ułatwiający przetrwanie: apteczki, zestawy antyradiacyjne, urządzenia ułatwiające poszukiwanie artefaktów, specjalne plecaki z przegrodami na artefakty, zestawy narzędzi do rozbrajania pułapek i naprawiania prostych urządzeń.

## Czarny Rynek

Czarny Rynek
Dawna siedziba gangu motocyklistów w zniszczonym mieście była raczej niepozorna – przynajmniej przez jakiś czas. Nomadzi błądzący w pobliżu miasta przekształcili ją w swoja siedzibę z której mogą teraz kierować okolicznymi szlakami handlowymi.

Wkrótce miejsce to stało się oazą dla podróżników szukających schronienia na noc lub produktów pierwszej potrzeby – miejsce to stało się Czarnym Rynkiem. Przywódcy klanów często wybierają ją jako ziemię niczyją by dokonać ważnych ustaleń, negocjować oraz by podejmować decyzje uprawiając szulerkę i pijąc alkohol na umór.

Założyciele Czarnego Rynku to mistrzowie zbijania interesu, samorządzenia i samoorganizacji. Te cechy charakteryzowały również ich następców. Każdy mieszkaniec Czarnego Rynku jest świetny w swoim fachu i robi to co kocha najbardziej – nieważne czy handluje, uprawia rzemiosło, podróżuje z grupami nomadów, strzeże terenu czy przypuszcza atak na wrogie frakcje. Nie ma ścisłych przepisów, każdy robi to w czym jest dobry i co chce zrobić.

Taka wolność wyboru jest niezwykle atrakcyjna i wielu ściągają tu z daleka inni zaś przybywają ze względu na zrządzenia losu, Szeregi Czarnego Rynku rosną więc z dnia na dzień, zaś wieczorami, gdy zbliża się koniec dnia, mieszkańcy i przejezdni zbierają się by się wspólnie napić, biesiadować czy po prostu odpocząc z nogami w górze.

Krótkie spojrzenie pozwala natychmiast rozpoznać bojownika Czarnego Rynku. Ciemna skórzana kurka, ciężkie buty, rękawice – ukochany styl ubioru lokalnych zabijaków, dokładających starań by zademonstrować siłę i dzikość. Niewątpliwie pomagają im one w walce. Nie leży w ich interesie by zachowywać się cicho i próbować załątwić sprawy ukradkiem. Odważne manewry i zdecydowane ataki, miażdżące uderzenia na słabe punkty obrony przeciwników oraz pułapki by neutralizować oponentów są zagraniami stanowiacymi przepis na sukces Czarnego Rynku w walce.

Znaczna część przychodu pozyskiwanego przez mieszkańców pochodzi z handlu najrozmaitszymi towarami. Codzienne dostawy z karawam zapewniają napływ nowego towaru a nomadzi dbają o dostawy interesujacych i nietypowych przedmiotów dla handlarzy, o ile tylko im się to opłaci. Sklepy z bronią oferują rewolwery, strzelby, karabiny półautomatyczne, pistolety maszynowe. Poza bronią w sklepach znaleźć można ekwipunek typowy dla motocyklistów – skórzane kurtki, solidne obuwie, hełmy. Niekiedy można też zakupić alkohol a czasem nawet stymulatory.

## Armia Odrodzenia

Armia Odrodzenia
Armia Odrodzenia to nowa siła, która wyrosła na ruinach cywilizacji z pyłu jaki pozostał po byłej armii ZSRR. Jej żołnierze byli pierwszymi, którzy musieli zmierzyć się z szalejącymi żywiołami i odczuli gniew natury na własnej skórze. Na długo przed katastrofą wojsko przygotowywało utopijny plan stworzenia super-mocarstwa. Przewroty wojskowe, niczym otwieracz do puszek, miały rozpruć światową mapę, by ustąpić pod złowrogim cieniem byłego ZSRR – Unii Słowiańskiej – powstajaćej z popiołów jak feniks.

Zielona zagłada pokrzyżowała te plany a na planecie zapanował chaos. Wiedzeni swoją pokrętną logiką, wojskowi doszli do wniosku, że winę za zaistniałą sytuację ponosi broń biologiczna. Jak przypuszczali, w całą sprawę zamieszane było „ramię Zachodu”.

Główne siły Armii Odrodzenia uniknęły całkowitej likwidacji – były rozproszone daleko od wielkich miast czy baz wojskowych. Katastrofa nie dotknęła ich bezpośrednio, podobnie jak panika, która po niej nastąpiła. Przez pewien czas żołnierze walczyli zażarcie utrzymując pozycję, ale wkrótce zdali sobie sprawę, że nie będą w stanie tak długo wytrzymać, a posiłki nie nadejdą.

Nadzieja znikała z każdym wstrzelonym nabojem… aż było za późno. Nadszedł czas na ucieczkę. Decyzja nadeszła nagle – wycofać się na pustkowia Środkowej Azji, gdzie będą mogli połączyć siły z pozostałymi regimentami. Wspólnymi siłami będą w stanie osiągnąć zamysł sprzed Katastrofy – zbudować super-mocarstwo.

Zdolności wojenne i dobrze wyszkolone kadry to asy w rękawie Armii Odrodzenia.

„Kto jak nie my?!” Wojsko uważa się za zbawicieli nowego świata – wierzą, że mogą uratować ludzkość przed inwazją Lasu niszcząc legowiska mutantów i powstrzymując napierajace fale oszalałych zwierząt. Ich motto brzmi „Jak nie my ich to oni nas!”

## Osadnicy Skraju

Osadnicy Skraju
Grupa wywodzi swoją nazwę z życia na obrzeżu bezpiecznej strefy; tam gdzie przestał się rozprzestrzeniać Las. Czemu Las się zatrzymał pozostaje tajemnicą – jak twierdzą niektórzy, jedną z przyczyn mogą być Osadnicy Skraju.

Nawet przed katastrofą, gdy Las dopiero zaczynał się rozrastać, część ludzi była przekonana, że zamiast niszczyć, należy Las badać i nauczyć się żyć z nim w zgodzie.

Ale ich głosy zostały zagłuszone przez nagły rozwój ery przemysłowej. Opuścili więc miasta by na własną rękę przestudiować to niesamowite zjawisko. Z czasem przystosowali się do nowych warunków życia i gdy chmura zarodników spowiła Las, mieszkańcy osad Skraju byli już przygotowani.

Upadek cywilizacji tylko pogłębił przekonania w słuszność ich działań. Ci, którzy żyją na rubieżach są prawdopodobnie jedynymi, którzy nie boją się zapuszczać wgłąb Lasu; cenią subtelne porozumienie między osadami a Lasem.

Mieszkańcy niechętnie wpuszczają obcych, gdyż wiedzą, że każdy przejaw agresji wobec Lasu spowoduje odwet o zwielokrotnionej sile. Wierzą też, że gdzieś w głębiu lasu kryje się przeznaczona im osada, wyjątkowe miejsce, ich „Eden” gdzie nie ma cierni, anomalii czy niebezpiecznych mutantów. Wierzą, że właśnie tam odrodzi się ludzkość, ale wpierw musi się zmienić i nauczyć żyć w zgodzie ze sobą i z naturą, tylko wtedy ukaże się droga do Edenu.