Emre Serin

## Genel Bilgiler

24 Şubat 2000 Gaziantep'te dünyaya geldi. Varlıklı bir ailenin tek çocuğuydu tek çocuk olmasıyla birlikte tabi şımarıktı da. Babası (Sadık) bir banka müdürü annesi (Nalan) ise muhasebeciydi. Emre'nin nenesi onlarla birlikte yaşardı ve küçüklüğünde ailesinin yoğun iş temposu nedeniyle Emre'ye nenesi bakmıştı. Her yaş gününde illa ki bir parti düzenlenir ve bütün tanıdıklar, arkadaşlar o partide mutlaka bulunurdu. Bol hediyeli ve eğlenceli bir partiyi kim sevmez ki? Zaman su gibi akıp geçti, Emre artık Ortaokula başlayacaktı eskisi gibi varlıkları yoktu çünkü babasının müdür olduğu banka firması gittikçe batıyordu. Kenara köşeye atılan paralar en azından şu anlık onları idare ediyordu ama gidişat hiç iç açıcı değildi. Emre'nin akademik durumu ne kötü ne de iyiydi ortalamaydı fakat kendisi de zaten derslere pek önem göstermiyordu. Ailesi de Emre'nin ders konusunda pek üstüne gitmiyordu çünkü bu konu her açıldığında Emre huysuzlaşıyor ve ortamdan uzaklaşıyordu. Emre'nin Mert isimli bir arkadaşı vardı, en yakın arkadaşıydı genelde onla takılıyor onunla dışarı çıkıyordu bir de yanında birkaç arkadaş daha. Okuldan eve dinlenip ödevler bittiğinde de buluşup eğleniyorlardı. Bu böyle devam etti, ama artık ortaokulun yavaş yavaş sonuna gelmişti, Mert'e veda etmesi gerekiyordu çünkü onlar başka bir şehre taşınacaklardı. Son kez görüştüler takıldılar ve gün sonunda vedalaştılar. Emre haliyle üzgündü, ama yapacak bir şey yoktu. Yaz tatilinde genelde eve kapanıp kendisini video oyunlarıyla meşgul etti, arada sırada diğer arkadaşları çağırıyordu ve kırmamak için buluşmalara gidiyordu. Bu arada ailenin ekonomik durumu hiç iyi değildi. Ellerinde yalnızca Emre için biriktirdikleri üniversite parası vardı. Aynı zamanda nenesinin durumu da kötüye gidiyordu, sık sık hastalanıyor ve öksürüp duruyordu. Her şey üst üste geliyordu Emre için bu zaman aralığında bazı kötü alışkanlıklar elde etmişti. Ailesine her ne kadar belli etmemeye çalışsa da ailesi anlamış gibiydi ama bu onun seçimi olduğundan dolayı pek karışmak istemediler yalnızca birkaç kez bu konu üstünden konuştular Emre'nin bir kulağından girip diğer kulağından çıkıyordu. Lise hayatı başlamıştı yeni okul, yeni arkadaşlıklar. Emre bunun için kendini pek hazır hissetmiyordu çünkü yaşadığı olaylar onu gerçekten sarsmıştı. Birkaç hafta yalnızca öğretmenlerle konuştu kendisiyle konuşmak isteyenleri geçiştirecek sözler kullanarak uzaklaştırıyordu. Sınıflarında bir kız vardı ismi Ece idi. Beyaz tenli, kırmızı saçlı, kahve gözlü, 170 boylarında çok güzel bir kızdı. Emre o kadar depresifti ki sınıfında kim var kim yok onu bile tam bilmiyordu. Ece Emre'nin yanına geldi ve 'Merhaba' dedi. Emre başını kaldırdı ve Ece'ye baktı. 'Merhaba' diyerek soruyu cevapladı. İkisi de birbirine bir süre baktı ve sohbete daldılar. Uzun bir aradan sonra Emre başka bir kişiyle iletişime geçmişti. Ece Emre'ye gerçekten iyi gelmişti. Birkaç hafta konuşmaya devam ettiler, artık Emre kendini depresif halden çıkarmış gibiydi sınıfındaki arkadaşlarıyla dışarıya çıkıyor takılıyor ve özellikle Ece ile vakit geçiriyordu. Yavaş yavaş Emre Ece'den hoşlanmaya başlamıştı. Bir akşam onu bir restorana yemeğe davet etti, Ece'de bu daveti kabul etti. Yemek akşamı geldi Emre şık giyinmişti Ece'nin üstünde ise siyah renkte bir elbise vardı. Emre ayağa kalktı ve Ece'nin sandalyesine oturmasına yardımcı oldu. Yemek siparişleri verildi şaraplar geldi ve sohbete başlandı. Gecenin sonunda Emre açılmaya karar verdi ama aynı zamanda düşündü eğer açılırsam ve hayır cevabını alırsam Ece'yi kaybedebilirim ama açılıp olumlu bir cevap alırsam bu benim yeni baharım olur. Kararını verdi ve Ece'ye açıldı, Ece'de kendisinin Emre'den hoşlandığını belirtti ve ikili orada öpüştü. Restorandan kalktılar Emre Ece'yi eve bıraktı ve sonrasında kendisi de eve doğru yol aldı. Yüzündeki gülümseme hiç inmiyordu. Lise yılları da bu şekilde geçti para konusunda son 2 yıldır pek sıkıntı da yaşamıyorlardı, nenesinin durumu da stabile doğru ilerliyordu. Artık her şey yavaş yavaş eski halini almaya başlamıştı. Liseden mezun olacaklardı herkes çok heyecanlıydı geri sayım başladı kepler hazır edildi ve havaya fırlatıldı o sıradan Emre Ece'nin dudağına hafif bir öpücük kondurdu. Mezuniyet gösterisi yavaş yavaş sona ermeye başlıyordu üniversiteler konusunda herkesin bir düşüncesi vardı ama Emre üniversite için kendini pek yormamıştı. Eve gitti kapının önünde bir bavul vardı, içeriye girdi ama herkesin üstünde bir telaş ve tedirginlik vardı. Emre neler olduğunu sordu ve babası 'Oğlum acil başka bir yere gitmen gerekiyor, bavulunun içinde bir uçak bileti var.' cevabını aldı Emre neden olduğunu sordu babası ilk başta cevap vermedi ama Emre ısrarla sormaya devam etti ve cevabını almadan hiçbir yere gitmeyeceğini net bir şekilde belirtti. Babası '2 Yıl önce bir tefeciden yüklü miktarda borç para almıştım. Senin lise hayatını karşılayabilmek adına. Şimdi de o tefeci parasını istiyor ama benim param falan kalmadı bütün param bitti. Tefeci ailemize bir zarar verebilir. Bu yüzden en azından senin buralardan uzaklaşmanı istiyorum.' dedi. Emre olayın şokundaydı babasına çok öfkeliydi hızlı bir şekilde bavulunu aldı kapıyı sert bir şekilde kapatarak evden çıktı. Her şey başa sarmıştı hatta daha kötü olmuştu. Arkadaşlarına ne diyecekti en önemlisi Ece'ye ne diyecekti. Ece'nin evine gitti kapıyı çaldı ve Ece'yle üniversite hakkında konuşmaya başladı 'Amerika'da bir üniversiteye kabul olmuşum ve o üniversitenin bir alışma kampı gibi bir şeyi varmış oraya gitmem gerekiyor. Uzun bir süre görüşemeyebiliriz ama unutma seni seviyorum, telefonlaşır boş zamanlarımda da yanına gelirim.' dedi Vedalaştılar ve Emre hızlı bir şekilde bavulunun içindeki uçak biletini çıkardı uçağına bindi ve Amerika'ya doğru yola koyuldu.