Imperium Lakandarii

**Imperium Lakandarii** (Gv. Emperia θi Lakanθarios)-antyczne imperium rozciągające się od Argonii na zachód, do Cesanii na wschód, posiadające także kolonie w północnej Sachalii zwane Apoicous θi Sahalion. Rozpadło się jednak na wskutek "Plimyry" (tsunami), które w dużej mierze zatopiło terytoria Imperium.

Lakandarowie to przodkowie Ludów Północnej Sachalii. Ludność Lakandarska mieszkająca na wybrzeżach, po potopie została zastąpiona przez ludy z zewnętrznych obszarów, co stowrzyło bazę do powstania Imperium Medycji.

Pozostałości ludności Lakandarskie pozostały na wyżej położonych wyspach wschodniogowijskich, w postaci Księstw Kamino, Marsylii oraz Augusty.

Najbardziej znani Lakandarczycy to Stewiusz (Steθias), Cesarz Mikołaj Lykonid oraz Król Argon I.

## Powstanie imperium

Poprzednikiem Lakandarii była republika kupiecka-Republika Gowii. W miarę upływu czasu Gowia rozszerzała swoje wpływy wokoł Morza Lakandarskiego. Około roku 400 p.c.e. Imperium Gowii zostało zaatakowane przez "Barbarzyńców"-również znanych jako Zeserii (Ceserowie), którzy wówczas opanowali teryterium Burgundii, na wybrzeżu której, Gowia posiadała faktorie handlowe. Na czele Gowii stał Mikołaj "Wilk", który później zapoczątkował dynastię Lykonidów. Po wygranych nad Ceserami, Mikołaj Wilk Parł dalej na wschód, aż do wschodniej granicy Burgundii. Mikołaj, za zasługi został przydzielony jako Nomarcha Workandu (Burgundii). W ciągu następnych lat, Mikołaj toczył kolejne wojny z barbarzyńcami.

Ostatecznie terytorium kontrolowane przez Mikołaja było tak obszerne, że władze w Gowii postanowiły podzielić jego ziemie, na co Mikołaj się nie zgodził. Doszło do Gowijskiej wojny domowej, której skutkiem było opanowanie Gowii przez Mikołaja. Po upadku stolicy, Mikołaj ogłosił się imperatorem Lakandarii (Od legendarnego boga wojny-Lakandariosa) i przeniósł stolicę do Nikei.

## Ekspansja

Cesarstwo miało wielkie ambicje terytorialne. Zaraz po zakończeniu wojny domowej, Mikołaj zajął się utrwalaniem władzy na terenach okalających gowijskie miasta kupieckie, łącząc większość z nich mostem lądowym. Jego następcy kontynuowali ekspansywną politykę.

## Szczyt potęgi

Dzięki ekspansji cesarstwo zgromadziło niesamowite bogactwo. Podczas licznych wojen, cesarstwo nieraz traciło ziemie, tak jak podczas oblężenia Nikei, kiedy też stolica wróciła do odbudowanej Gowii. Państwo oprócz ekspansji na tereny Albii, zajęło się kolonizacją Północnej Sachalii. Około roku 90 p.c.e. stolicę ponownie przeniesiono na kontynent-do nowowybudowanego Lukapolis (Luccapolis). Państwo rosło w siłę, oraz u szczytu swojej potęgi kontrolowało połowę Albii.

## Ciemne wieki

Wielkim uderzeniem dla Lakandarii, był początek Ciemnej Ery oraz powrót Herubena. Na skutek zniszczenia licznych miast przez potwory, Lakandaria straciła liczne terytoria, a miasta które zostały odcięte od Lukapolis przez armię Herubena, praktycznie stały się niezależne. W roku 250 ciemnej ery, Lukapolis zostało zaatakowane przez Herubena. Rodzina cesarska ewakuowała się na Gowię, która stała się ostatnim bastionem cesarstwa. Nominalnie cesarstwo nadal panowało nad połową Albii, ale de facto zostało zepchnięte tylko do archipelagu Gowijskiego, oraz kilku nadmorskich miast. Z powodu głodu, który zaczął się zaraz po upadku Lukapolis, populus, wszczął bunt przeciwko ówczesnemu cesarzowi, Mikołajowi III. Mikołaj nie miał wyboru, więc oddał koronę, jednocześnie likwidując cesarstwo. Powstała wówczas krótkotrwała Republika Gowii, której kres został jednak naznaczony przez Plimyrę (tsunami), które zmiotło miasto z powierzchni ziemii.

## Dziedzictwo

Znaczna część architektury zbudowanej przez cesarstwo została zniszczona podczas Ciemnych Wieków. Po Wyzwoleniu, upadłe miasta, zostały w dużej mierze zburzone. Pozostały przeważnie większe struktury w miastach które nie zostały podbite przez Herubena.