Alya Karaoğlu

## Genel Bilgiler

Sonbaharın ilk yağmurları eşliğinde kopardı ilk yaygarasını Alya Karaoğlu... Üç yaşına kadar aile saadeti içinde büyüdü... Son zamanlarda bir huzursuzluk almış başını gidiyordu... Babası, annesini aldatıyordu evli bir kadınla ve yakalanmışlardı kadının kocasına... Adam hiç düşünmeden vurmuştu oracıkta babasını... Alya ve annesinin ise hiçbir şeyden haberi yoktu... Annesi öğrendiğinde yıkılmıştı... Kapatmıştı kapılarını hem kendine hem de biricik yavrusuna... Tek suçu babasına benzemek olan Alya, 10 yaşına kadar bir odada kilitli kaldı... Ne olup bittiğine dair en ufak bir fikri dahi yoktu... Sürekli ağlıyor, annesini ve babasını istiyordu... Durumuna çok üzülen dadısı, acısını hafifletmek istese de fazlasına müsaade yoktu... Alya sadece bahtını kabullenmekle yetinebiliyordu... Haftanın belirli günlerinde dış dünyaya dair sınırlı sürede yapabildiği tek şey pencereden bakabilmekti... Bir gökyüzü, birkaç ağaç, tek bir araba dahi göremediği toprak yol ve babasının hediye ettiği bisikletti görebildikleri... Bir de çizgi film vardı yarasına merhem olan... Babasıydı, annesiydi, kardeşiydi, arkadaşıydı, sırdaşıydı, herşeyiydi çizgi film karakterleri... Bütün herşeyi onlar sayesinde öğreniyordu... Arada bir ben neydim, neredeyim, neden burada bu hallerdeyim diyerek anksiyetesini arttırsa da yalnız olmadığını biliyordu... Nasıl yalnız olabilirdi ki, hem ihtiyaçlarını karşılayan bir dadısı vardı... Arada sorular sorup yanıt alabiliyordu ama aldığı yanıtlarda sınırlıydı... Onu bir tek dadısı seviyordu... Annesi ve babası çok yoğundu, çalışıyorlardı... Ne de olsa para kazanmaları gerekiyordu... Çok özlüyordu onları ama onlara kavuşabilmenin tek yolu odada gelecekleri günü beklemekti...

Dadısı onu böyle avutuyordu... Sahi yoktu bugün, ona sorucağı bir sürü sorusu vardı... İlk defa gelmemişti...Yoksa onu da mı uzun süreler beklemem gerekecek diye düşünürken birden kapı açıldı...Karşısında daha önce hiç görmediğini sandığı bir kadın vardı... Aslında bir yerden gözü ısırıyordu... Beklediği gün geldi sandı, içi pır pır olmaya başlamıştı... Annesiydi karşısındaki, anlamıştı Alya... Fakat bir terslik vardı... Nefret dolu bakışlarla bakıyordu annesi, çok korkmuştu... Ne yapacağını bilmez bir şekilde ona bakıyordu... Bir sarılsa beklediği her anın zorluğu geçecekti... Derken kapı aniden kapatıldı ve uzun süren bir sessizlik başladı... Ne gelen vardı, ne de bir ses duyuluyordu... Acıkmıştı... İlk defa bu kadar yalnız ve aç kalmıştı... Oracıkta sızıvermişti...

Gözlerini açtığında hiç tanımadığı insanlar etrafında, kendisini götürme çabasındalardı... Anlam veremiyor olmasına rağmen zorluk çıkarmadan yürümeye çalıştı kapıya doğru... Açlıktan başı dönüyordu, susuzluktan konuşamayacak hale gelmişti... Yalnızca kötü bir koku alıyordu evin içinde daha önce hiç duymadığı... Uzatılan suyu içerken kafasını çevirdiğinde aralık bırakılmış kapıdan gördü kendisine nefretle bakan kadını... Boynuna bir ip geçirmiş, tavanda asılı haldeydi... En son birlikte izledikleri çizgi filmin sesini duyuyordu ve sonra annen öldü diyordu bir ses... Demek ölüm böyleydi, oldukça korkutucuydu üstelik çok da kötü kokuluydu... Daha fazla dayanamadı ve bayılıverdi... Yıllarca devlet koruması altında kaldı ve çok çeşitli terapilerle kendine geldiğini zannetse de kendisini bir çizgi film karakteri sanmaya başlamıştı... Yaşadığı duygu durumuna bir son vermek isteyen terapisti, ona annesiyle babasına kavuşması için Los Santos’da bulunan aile kabristanını ziyaret etmesi gerektiğini fısıldamıştı... Son çare buydu belki de... Eğer kendinde yeterli gücü bulabilirse yüzleşecek gerçeklerle...