Αναρχοτουρίστας

Διεθνιστής αναρχικός που αρέσκεται να περνάει χρόνο στην Ελλάδα και δη στην Πλατεία Εξαρχείων και πέριξ αυτής, όπου θάλλει ο *αναρχοτουρισμός*. Υπάρχουν διάφορες στάσεις θετικές ή αρνητικές ως προς τον σχηματισμένο νεολογισμό, αναλόγως του αν θα δώσει κάποιος έμφαση στο συστατικό *αναρχο-* ή στο συστατικό *-τουρίστας* και πώς θα κρίνει αμφότερα. Με βάση αυτό το σκεπτικό, θα χώριζα τις χρήσεις του νεοολογισμού σε τέσσερις μεγάλες κατηγορίες.

Λ.χ. α) Από μία δεξιά, συντηρητική πλευρά η χρήση του όρου καταγγέλλει ότι πρόκειται για ανεύθυνα μάλλον πλουσιόπαιδα από τη Δύση που έρχονται στη χώρα μας για να ξεκαυλώσουν και θεωρούν ως τουρισμό το να συμμετέχουν σε καταλήψεις και σκηνικά μπαχάλου από κοινού με τους εγχώριους μπαχαλάκηδες. Αυτό που σκανδαλίζει τους χρησιμοποιούντες με αυτόν τον τρόπο την έκφραση είναι κυρίως η μη ελληνική εθνική καταγωγή τους, στο στυλ "μάθανε ότι γαμιόμαστε, πλακώσανε κι οι γύφτοι", ήτοι "μάθανε ότι είμαστε μπάχαλοι, έρχονται και οι αλλοδαποί". Μη Έλληνες σημαίνει λιγότερο ελέγξιμοι: οι αναρχοτουρίστες είναι κάτι σαν τους λαθρομετανάστες, δεν ξέρεις από πού κρατάει η σκούφια τους, αν είναι πρακτοράντζες ή απλώς καλομαθημένα πλουσιόπαιδα- χρήσιμοι ηλίθιοι- χρήσιμοι μπάχαλοι κ.ο.κ. Στο δεξιό- συντηρητικό φαντασιακό ο αναρχοτουρίστας είναι η μεγεθυμένη μορφή του πλουσιόπαιδου από τα Βόρεια Προάστια/ Εκάλη που πάει στο κέντρο για να τα σπάσει, καθώς αυτοί έρχονται από πλούσιες χώρες της Δύσης για να κάψουν την Αθήνα, ενώ στις ευνομούμενες χώρες τους είναι τύπος και υπογραμμός, γιατί δεν τους παίρνει.

β) Από δεξιά ή φιλελέ πλευρά υπάρχουν ορισμένοι οι οποίοι προτείνουν ειρωνικά να εκμεταλλευτεί η Ελλάδα τη σημασία της ως *θέρετρο* ή *φέρετρο* φορ δατ μάτερ του αναρχοτουρισμού για να τα κονομήσουμε. Σε αυτό το πλαίσιο προτείνουν, όπως ο Χρήστος Χωμενίδης, να μετατραπούν τα Εξάρχεια σε ένα θεματικό πάρκο και να διαφημιστούν ως ένας από τους τελευταίους χώρους της Ευρώπης, όπου θάλλει η αναρχία σαν μια αναχρονιστική ζούγκλα, ώστε να έρχονται οι ξένοι ως τουρίστες και να αφήνουν και το συνάλλαγμά τους στον θεωρούμενο ως ζωολογικό κήπο των μπαχαλάκηδων. *Και αυτά είναι λεφτάκια που μπαίνουν*. Από τη στιγμή, εξάλλου, που έχουμε γκέι τουρισμό στη Μύκονο, λεσβιακό τουρισμό στη Λέσβο (ινσέψιο), queer τουρισμό σε πολλά μέρη γιατί να μην έχουμε και αναρχοτουρισμό στα Εξάρχεια; Και κατ' επέκταση σε Ικαρία, Γαύδο, Ίφκινθο και αλλού; Ακόμη και πέρα από την ειρωνεία, υπάρχουν Έλληνες που βλέπουν με συμπάθεια το γεγονός ότι οι αναρχοτουρίστες αφήνουν τα λεφτουδάκια τους στην Ελλάδα και δη στα μαγαζιά του αθηναϊκού κέντρου. Γενικότερα, πολλοί δεξιοί και φιλελέδες θεωρούν ότι η έκφραση αποκαλύπτει τρόπον τινά την ουσία της αναρχίας, ότι ένας αναρχικός είναι κατά βάθος εγγενώς τουρίστας.

γ) Από αριστερή πλευρά υπάρχουν ορισμένοι, οι οποίοι δεν χρησιμοποιούν με απολύτως αρνητική σημασία τον όρο, αλλά τον πανηγυρίζουν. Οι αναρχοτουρίστες θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως οι "Μπάιρον" φιλέλληνες της εποχής μας. Ευαισθητοποιημένοι διεθνιστές που αναζητούν το νόημα της ζωής και εμπνέονται από την κάτωθεν ελευθεριότητα του αθηναϊκού άστεως. Στο κάτω κάτω οι αναρχοτουρίστες αφήνουν λεφτά στις καταλήψεις, εργάζονται ως εθελοντές για να βοηθούν πρόσφυγες, είναι αρκετά ταπεινοί, ώστε να κάνουν λάτζα. Και προωθούν τα αιτήματα του ελληνικού αναρχισμού στο εξωτερικό, όταν γυρίζουν στις πατρίδες τους. Οι αναρχοτουρίστες θεωρούνται ως η απόδειξη ότι δεν είναι όλοι οι δυτικοί υπεροπτικά γουρούνια και για αυτό είναι καλύτερο να είναι κανείς ευγενής διεθνιστής παρά εθνικιστής- χαύγουλο που δαιμονοποιεί γενικά τους ξένους.

δ) Βεβαίως, και μεταξύ αριστερών ο όρος παραμένει μάλλον αρνητικός. Ο αναρχοτουρίστας είναι *οπορτούνα*, αφερέγγυος, μετράει σε αυτόν πρωτίστως το κυνήγι του βιώματος, της εμπειρίας, η περιέργεια και μόνο δευτερευόντως η γνήσια πολιτική συνείδηση. Ο αναρχοτουρίστας είναι η σύγχρονη μορφή του φιλέλληνα περιηγητή ή του οριενταλιστή ή του χίππη που ψάχνει το νόημα της ζωής στην Ανατολή ή του επαναστάτη- τουρίστα. Μόνο που σε άλλες εποχές, κυρίως από το 1848 και μετά, οι διεθνιστές που έκαναν τουρισμό έκαναν ταυτοχρόνως και διεθνικές ευρωπαϊκές επαναστάσεις, ενώ οι σημερινοί απόγονοί τους κάνουν απλά ανεύθυνα ατομικίστικα μπάχαλα στη χειρότερη ή μια ανθρωπιστική δράση προς τους πρόσφυγες στην καλύτερη. Ο αναρχοτουρισμός και από αριστερή άποψη θεωρείται μάλλον ως ένα σύμπτωμα της μεταμοντέρνας παρακμής, εκφυλισμού και χιψτεροποίησης των πάντων. Σημειωτέον ότι στον αναρχοτουρισμό έχουν βοηθήσει πολύ τα φτηνά αεροπορικά εισιτήρια και η πτώση των τιμών στην Αθήνα (όχι παντού, αλλά κατά περιπτώσεις), το οποίο σημαίνει ότι ακόμη και ένα επίδομα ανεργίας μιας ανεπτυγμένης δυτικής χώρας αρκεί σε έναν νέο για να κάνει φτηνό αναρχοτουρισμό στην Ελλάδα. Και πολλοί αριστεροί παλαιοκομμουνιστικού τύπου και αντιαναρχικοί θα θεωρούσαν επίσης ότι η έκφραση αποκαλύπτει τη βαθύτερη ουσία του αναρχισμού, καθώς οι αναρχικοί είναι εγγενώς παρασιτικοί τουρίστες σε αντίθεση με τους γνήσιους κομμουνιστές με μαρξιστική και ταξική συνείδηση που είναι τα μόνα πραγματικά πολιτικά υποκείμενα.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

1. Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, οι μόνιμοι κάτοικοι και όσοι έχουμε οικογενειακούς δεσμούς με τα Εξάρχεια (διότι υπάρχουν και οι περιστασιακοί που απλώς κάνουν την «αναρχική» ή «μποέμικη» θητεία τους στην περιοχή και φεύγουν) βιώνουμε μια τρομοκρατία, κυριολεκτικά από μια χούφτα ανθρώπων. Φέτος, μια βδομάδα πριν από την επέτειο του Πολυτεχνείου, έβλεπες στη γειτονιά του Μουσείου και γύρω από την πλατεία «**αναρχοτουρίστες**», οι οποίοι κατέλαβαν μάλιστα και το μεσοπολεμικό πάλαι ποτέ Παλλάδιο Ωδείο, να περιφέρονται και να οργανώνονται για τα επικείμενα γεγονότα. Προμηθεύονταν νερά κι εφόδια από τα γύρω καταστήματα και φάρμακα (ορούς, κολλύρια κ.λπ.) από τα συνοικιακά φαρμακεία. (Αγανακτισμένος πολίτης, κάτοικος Εξαρχείων, αφηγείται στην Καθημερινή).
2. Αποτελείται από πλουσιόπαιδα, **αναρχοτουρίστες** από την Ευρώπη, λαθρομετανάστες, πράκτορες, τοξικομανείς. Δύσκολα, μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι αυτοί αποτελούν αυτόνομο πολιτικό χώρο. Άγονται και φέρονται από το ΠΑΣΟΚ. (Antinews).
3. Φανταστείτε μια γειτονιά που τη διοικούν οι αναρχικοί. Εκτείνεται από την Πλατεία Εξαρχείων, μια διασταύρωση τριών δρόμων, όπου στα δέντρα κρέμεται το πανό: Μέχρι κάθε κλουβί ζώου να είναι άδειο. Μέχρι να καταστραφεί κάθε κελί φυλακής. Το K-VOX, ένα κατειλλημένο κοινωνικό κέντρο, βρίσκεται σε μια γωνία που βλέπει όλη την πλατεία. Η γειτονιά μπορεί να υπερηφανεύεται για το παλιό, πλούσιο δίκτυο καταλήψεων, αριστερών κοινωνικών κέντρων, κοινόχρηστων κήπων και κουζινών αλληλεγγύης –και το K-VOX είναι ένας από αυτούς τους πυλώνες. Οι τοίχοι του φιλοξενούν ένα παγκόσμιο συνονθύλευμα ριζοσπαστικών αριστερών αναμνηστικών. Αρκετές αφίσες είναι στα χρώματα της κουρδικής σημαίας, δηλαδή σε κόκκινο, κίτρινο και πράσινο, μνημονεύοντας έτσι νεαρούς Αριστερούς που πέθαναν πολεμώντας μαζί με το YPG στη βόρεια Συρία.

Περνάω μπροστά από ένα περίπτερο που πουλάει ελληνικές μεταφράσεις της Angela Davis και πηγαίνω προς τους ελικοειδείς, γεμάτους με γκράφιτι δρόμους. Μέσα στην πολυπλοκότητά τους είναι μορφοκλασματικά σύνολα (φράκταλ). Στον έναν τοίχο κυριαρχεί μια γυναίκα με χιτζάμπ που φοράει σωσίβιο. Σε έναν άλλον, ένας αστυνομικός - γουρούνι δείχνει το γκλοπ του. Μια κατάληψη έχει κρεμασμένο πανό αλληλεγγύης για την απεργία πείνας σε αμερικανική φυλακή. Συνθήματα ακούγονται σε επτά γλώσσες. Φεμινισμός ή μαλακία. Πρόσφυγες καλωσορίσατε. Όλοι οι μπάτσοι είναι μπάσταρδοι. Έλληνες και ξένοι – ζούμε μαζί και συνεργαζόμαστε για να συνθλίψουμε τους ναζί, στα αγγλικά και τα αραβικά. Τη νύχτα, η Πλατεία Εξαρχείων είναι γεμάτη πρόσφυγες, **αναρχοτουρίστες** και κατοίκους που ζουν εκεί πολλά χρόνια, κάθε χρώματος και από κάθε γωνιά της υδρογείου. Πίνουν, παίζουν με αδέσποτα σκυλιά και συχνά συγκρούονται με τους αστυνομικούς.

«Καλώς ήρθατε στην Ελλάδα της Κρίσης, την Ελλάδα της Φτώχειας και την Ελλάδα της Αλληλεγγύης» γράφει ένας από τους τίτλους στην Bidoun Watan (Χωρίς Έθνος), μια αναρχική αραβόφωνη εφημερίδα που μάζεψα σε μια κατάληψη προσφύγων. Αυτός συμπυκνώνει καλά την κατάσταση. Η Ελλάδα είναι μια απελπιστικά φτωχή χώρα, που πλήττεται από την ανεργία και Έλληνες πολίτες φρόντισαν τους πρόσφυγες με μια εξαιρετική ευγένεια. (Ίντι).

4. [O Καπετάν Μιχάλης] πρακτικά έχει καλλιτέχνες, δικηγόρους, φοιτητές-νεολαίους, εραστές της Αθήνας και της ζωής. Έχω δει και **αναρχοτουρίστες** (συγγνώμη δεν είναι πολιτικό το σχόλιο αλλά κοινωνιολογικό και μάλιστα με ενδιαφέρον) που είναι και διασκεδαστική εικόνα, δηλ. αλλοδαπούς φιλοξενούμενους σε καταλήψεις των Εξαρχείων (αυτοί που είχα δει εγώ ήταν κάτι τύπου Ιταλοί νομίζω), οι οποίοι δράττονται της ευκαιρίας να γευτούν λίγο από "δε ρήαλ Γκρης". (Askforfood.gr).

5. Την επόμενη φορά αμόρφωτοι και παπαγάλοι καθεστωτικοί, ανοίξτε κανά βιβλίο ιστορίας, γιατί θα μας πείτε ότι ο Μπακούνιν ήταν ο μεγαλύτερος «**αναρχοτουρίστας**». (Ίντι).