Έχεις μαχαίρι τρως πεπόνι

Σε αντίθεση με άλλα φρούτα που μπορούν να φαγωθούν με γυμνά χέρια, το πεπόνι ειδικά χρειάζεται μαχαίρι. Εξ ου και το γνωμικό αυτό που σημαίνει ότι τα αγαθά τα απολαμβάνει αυτός που έχει την ισχύ ή ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων κάτι συμβαίνει όχι επειδή είναι δίκαιο ή σύμφωνο με τις ιδεολογικές μας προτιμήσεις, αλλά απλά γιατί κάποιος μπορεί, γιατί υπάρχει η απλή δυνατότητα / δύναμη / ισχύς για να γίνει. (Δες). Ή γιατί κάποιοι επιτήδειοι έχουν καβατζώσει τις θέσεις εξουσίας, τις διαπιστεύσεις ή τον πλούτο και οι άλλοι έχουν μείνει εκτός νυμφώνος και αδυνατούν να δράσουν. Συνώνυμο: *Όποιος έχει / κρατάει μαχαίρι, τρώει πεπόνι*, γιατί με το μαχαίρι εκτός από το να κόβεις Γορδίους δεσμούς, μπορείς να φας και πεπόνια.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

1. Κόντρα στη νέα αταξία. **Έχεις μαχαίρι τρως πεπόνι**. Το μαχαίρι θα φτάσει ως το κόκαλο». Το επαναλαμβάνει κάθε τόσο, ο εμφανιζόμενος, εκτός από αρχιμαέστρος της κυβέρνησης και ως χειρουργός που θα αποκόψει τα «σεσηπότα μέλη» για να μην προχωρήσει η γάγγραινα των σκανδάλων. Η φράση επαναλαμβάνεται μονότονα, ως μαγνητοφωνημένο μήνυμα κατευνασμού των πολιτών και παραπλάνησής τους. Θα φτάσουμε ως το κόκαλο». Ανεξάρτητα όμως από την εξαπάτηση του κοινού, η φράση εννοιολογικά έχει και μια άλλη διάσταση: Δε λέει, δηλαδή, ότι θα φτάσομε ΚΑΙ στο κόκαλο, αλλά ΩΣ το κόκαλο. Και οι πρωτοετείς φοιτητές της Ιατρικής γνωρίζουν ότι βαρύτατες παθήσεις περιλαμβάνουν και τα οστά και το «μεδούλι» τους. Σαν χασάπης λοιπόν, ή ως χειρουργός, η κυβέρνηση, με χασαπομάχαιρο, ή με νυστέρι, ότι θα σταματήσουν τη γάγγραινα, βέβαιοι ότι «θα αναβάλλουν, κατά βάθος» όπως λέει - ο Καρυωτάκης για τους «ιδανικούς αυτόχειρες». Η χώρα παραδέρνει μέσα στις χωματερές των σκανδάλων και στα σκουπίδια που πνίγουν την πρωτεύουσα της Ολυμπιάδας. Κι αυτοί «δειλοί και άβουλοι, αντάμα», περιηγούνται, ως προεδρεύοντες, τα «φόρα» μοιράζοντας κλωνάρια ελιάς, στη θέση του αρχαίου κοτίνου. Θλίβεται η Παλλάδα Αθηνά για την κατάντια, αυτή που χάρισε το όνομά της και τα λιόδεντρα. Τώρα το μαχαίρι το κατέχουν όσοι των διαπλεκομένων ξεκοκαλίζουν την πολιτεία, κατά το λαϊκό θυμόσοφο: «**Οποιος κρατάει μαχαίρι, τρώει πεπόνι**». Ετσι λοιπόν περιμένετε εσείς οι μακάριοι τω πνεύματι, ώσπου να λήξει η Προεδρία. Γιατί το μαχαίρι δε θα φτάσει ποτέ στο κόκαλο, ούτε καν, στην επιδερμίδα. (Ρίζος).
2. Πριν βιαστούν ορισμένοι στην κυβέρνηση να πανηγυρίσουν επειδή δήθεν αλλάζουν τα πάντα στην Ελλάδα ας απαντήσουν σε ένα απλό ερώτημα: Ισχύει ακόμη στην χώρα μας η παροιμία «**όποιος έχει μαχαίρι τρωει πεπόνι»**; Γιατί την ώρα που φορολογούνται οι πάντες με δίκαιο τρόπο, όπως ισχυρίζεται ο υπουργός Οικονομικών, συμβάλλοντας στην προσπάθεια σταθεροποίησης της χώρας, εξαιρούνται ακόμη από την φορολογία, οι ιδιοκτήτες πολυτελών σκαφών αναψυχής και οι εκδίδοντες πλαστά και εικονικά τιμολόγια! Οι πρώτοι επρόκειτο να φορολογηθούν, αλλά η σχετική διάταξη αποσύρθηκε από τη Βουλή, για να αποφευχθεί όπως είπαν, το ενδεχόμενο διπλής φορολόγησής τους. Λες και τα αυτοκίνητα δεν φορολογούνται διπλά; Λες και τα ακίνητα των φουκαράδων δεν φορολογούνται διπλά; Γιατί αποσύρθηκε και η διάταξη για την τιμωρία όσων εξέδοσαν πλαστά τιμολόγια, δεν είναι γνωστό ακόμη. Αλλά πιθανότατα συνέβη, ότι συμβαίνει εδώ και χρόνια με τους βολεμένους και τους επιτήδειους. **Εχουν μαχαίρι και συνεχίζουν να τρώνε πεπόνι**, όταν όλοι οι άλλοι, μισθωτοί, συνταξιούχοι, μαγαζάτορες κι εργάτες, τη βγάζουν με τις πεπονόφλουδες. (Βήμα)
3. «**Όποιος έχει το μαχαίρι έχει και το πεπόνι**» λέει ο θυμόσοφος λαός εδώ και πολλά χρόνια, προτού εμφανισθούν στον τόπο αυτοί που έχουν το πεπόνι στη μασχάλη και το μαχαίρι στην κωλότσεπη. Η διαχωριστική λογική τους απλή, απλούστατη. Για τους δικούς μας το πεπόνι, για τους ξένους το μαχαίρι. Τώρα ποιοι είναι οι δικοί μας και ποιοι οι ξένοι χωράει συζήτηση. Μόνο που τη συζήτηση δεν την κάνεις με αυτόν που κρατάει το μαχαίρι, αλλά με αυτόν που τρώει σήμερα το πεπόνι. Αυτόν που δέχεται να ανταλλάξει την αξιοπρέπειά του έναντι πινακίου πεπονιού και παραδίδοντας τα προσωπικά του στοιχεία (ταυτότητα και τηλέφωνο) στους συσσιτιάρχες με τα μαχαίρια. Καλό θα είναι λοιπόν να γνωρίζει ο «δικός» τους πως πολύ σύντομα, πριν καλά καλά πάει κάτω το πεπόνι θα πρέπει να ξεπληρώσει το φρούτο που του σέρβιραν. Σύντομα θα δεχτεί ένα τηλεφώνημα που θα του υπενθυμίσει πως το πεπόνι που κατάπιε αμάσητο δεν ήταν ακριβώς δωρεάν και θα πρέπει να καταβάλει κάποιο αντίτιμο. Ο «λογαριασμός» για το πεπόνι φυσικά θα συνοδεύεται και από μια διακριτική υπενθύμιση πως για τους «άλλους» υπάρχει πάντα και το μαχαίρι. Γιατί όπως είπαμε αυτός που έχει το πεπόνι έχει και το μαχαίρι έτοιμο κι ακονισμένο στην κωλότσεπη. (Αυγή).