Isaac-0147

### Rodzina

Dr. Moore,Orpah,Saul,Oddział Dagleth,Licząca setki ilość nienazwanych braci i sióstr

## Występowanie

### Pierwszy odcinek

Czarne Opium odc. 01 - "Mgła"

>
> Wydaje mi się, że z czasem wszystko się wyklaruje.
>
> [...]
>
> Lubię o tym myśleć w ten sposób - nie ważne jak chaotyczny świat jest w danym momencie, wystarczy odrobina właśnie czasu, żeby wszystko nabrało normalności i porządku.
>
> W pewnym momencie wszystko dojdzie do normy.
>
> To samo z emocjami.
>
>
>
>
> **Isaac-0147, rozmowa z Anais Springsinger**
>
>

## Wygląd

Isaac jest względnie niską osobą o smukłej budowie ciała. Jego sucha cera jest wyjątkowo jasnego ubarwienia, poza zakończeniami jego palcy, które wydają się być wręcz przypalone. Nosi on na sobie proste, ciemne szaty, które ledwo się na nim trzymają. Zwykle na głowę zarzuca kaptur, natomiast szyję okrywa przydługim srebrzystym szalem. Przedramiona jego owinięte są licznymi warstwami materiałów przypominającymi bandaże. Na nadgarstu można zauważyć jego numer seryjny - 0147.

Twarz homunculusa może wydawać się pozbawiona życia i wszelkiej emocji. Można na niej zauważyć zapadnięte policzki, zwyczajny niewykrzywiony nos, a także drobno zarysowane brwi. Jego popękane usta nie należą ani do szerokich, ani do często uśmiechających się. Spod kaptura można zauważyć rude, zaczesane do tyłu krótkie włosy. Najbardziej rzucająca się w oczy cechą Isaac'a są jednak jego popielate oczy, na których widnieją wskazówki zegara, odliczające kolejne sekundy, minuty i godziny.

## Osobowość

Ten sorcerer należy do osób powściągliwych, skrytych i raczej długo przemyślających swoje następne czyny jak i słowa. Mimo to, nierzadko zdarzyło mu się niejako wyjść poza ten charakter i zachowywać się kompletnie odmiennie. Można to jedynie wytłumaczyć jego zbalansowaną naturą, dążącą do wyrównania jednej skrajności drugą. Na ogół jednak stara się panować nad sobą, a jedynie bardzo bolesne bądź druzgocące zdarzenia wyprowadzają go z równowagi. Jednak czas, w którym jego charakter zostanie poddany prawdziwej próbie, dopiero nadejdzie.

## Historia

*Pierwszym, co spotkały oczy obiektu, było zabarwione na zielonkawy odcień szkło. Nie było to jednak wszystko, bowiem małe pomieszczenie, w którym się znajdował, zbudowane było z metalicznej i twardej powłoki. Jedynie przed jego twarzą można było znaleźć przezroczystą, prawie limonkową powierzchnię. Spostrzegł też wtedy nałożoną na jego twarz maskę, z rurką prowadzącą do górnej części tej komory. Sam pływał w gęstym śluzie, co pozwalało mu na utrzymywanie pionowej postawy ciała. Nie wiedząc nawet czemu, uniósł swoją dłoń i dotknął końcówkami swoich palców tego szmaragdowego szkła. Gładka powierzchnia fascynowała go i jednocześnie zadziwiała. Spędził też tak w tym miejscu wiele tygodni, a przynajmniej tyle pamiętał.*

*Niekiedy spoza jego kadzi można było dosłyszeć głosy rozmów. Mimo, że nikt go wcześniej tego nie nauczył, rozumiał ich mowę. Z wielu przeprowadzonych przed jego kadzią konwersacji, dowiedział się, że jego stwórcą był niejaki Uriel Moore. Mężczyzna ten sporadycznie pojawiał się z drugiej strony szkła, aby obserwować swoje wytwory. Oprócz niego, częstym tematem rozmów mieli być Nallan Steelfire, Sirna Borsk, Merwin Haplenes i Davros Orpheus. Nie widział ich nigdy na oczy, jednak zdawał sobie sprawę, iż byli oni ważnymi członkami tej placówki.*

*Pewnego tak samo dennego dnia jak większość poprzednich, w końcu zauważył na swojej dłoni kod “I-0147”. Założył, iż miał on służyć odróżnieniu niego od innych bytów. Niedługo później do izby z jego kadzią weszło kilku naukowców. Debatowali ze sobą na tematy, których obiekt nie był w stanie samemu pojąć. Wyciągnął jednak z tego bełkotu kilka informacji. Podmiot miał być wynikiem projektu ISAAC, którego zadaniem było wytworzenie względnie wysokiej jakości żołnierzy. Zrozumiał też wtedy, że jego identyfikator miał oznaczać, iż był sto czterdziestą siódmą istotą stworzoną w tym celu. Zgodnie ze słowami tychże badaczy, żołnierze mieli być teraz w swojej końcowej fazie, polegającej na ulokowaniu ich w syntetycznej papce, pozwalającej na maksymalny rozwój fizyczny tych instancji. Spędzić tak mieli kilka miesięcy, żeby nabrać odpowiednią ilość sił. Przerażony wizją bycia trybikiem w wojennej maszynie, obiekt skulił się w sobie i począł bezgłośnie szlochać.*

*Nastał jednak dzień, w którym jeden z asystentów Uriel’a pozostawił otwór do kadzi podmiotu niechlujnie zamontowany. Korzystając z okazji, obiekt wydostał się ze swojego więzienia. Substancja, którą go karmiona zdziałała cuda. Mimo, że nigdy przedtem nie postawił stopy poza swoją komorą, był w stanie normalnie się poruszać. Zobaczył swoich pobratymców. Tak samo jak on, zamknięci w swoich małych celach. Nie mógł jednak ich wszystkich uwolnić. Wiedział, że niedługo później jeden z pracowników Moore’a miał wrócić. Otworzył wtedy dwie losowe komory. Wyjaśnił sytuację temu swego rodzaju rodzeństwu i wspólnie postanowili opuścić tamto miejsce.*

*W trakcie swojej eskapady, natrafili na sytuację bez wyjścia. Przemieszczając się krętymi korytarzami, przed ich oczyma pojawił się jakiś strażnik. Kiedy jednak zamachnął się na I-0147, nim się obejrzał wylądował nieprzytomny pod ścianą. Nie mając pojęcia jak, obiekt pod wpływem nieuchronnego zagrożenia wydobył z siebie pokłady nieznanej mu przedtem mocy. Z jego ciała rozeszła się fala uderzeniowa, zadająca poważne obrażenia ów strażnikowi. Po tym jednak, jego oczy przeszył srogi ból. Zamknął je też wtedy prędko. Na szczęście, jego towarzysze byli w stanie wyprowadzić go stamtąd, mimo tego oślepienia.*

*Cudem uciekłszy z tamtego miejsca, spędzili wiele godzin na tułaczce przez las, nim postanowili się zatrzymać i odzyskać siły. Nadzy, otoczeni przez okrutny mróz, ogrzewali się jedynie ciepłem swoich własnych ciał. Skryli się w jednej jamie skalnej, gdzie przez noc utrzymała ich jedynie siła woli. I-0147 w końcu otworzył swoje oczy. Kiedy to zrobił, cierpienie ustało, a jak jego przyjaciele stwierdzili, na jego źrenicach pojawiły się po dwie rysy, które z upływem czasu poruszały się w prawo.*

*Swoją wędrówkę prowadzili przez około miesiąc. W jej trakcie udało im się ukraść odzież śpiącym wędrownikom, a także kilka racji żywnościowych. Nie pozostawili ich jednak z niczym, wiedząc jak trudne może być przeżycie w tamtych niehumanitarnych warunkach. Udało im się ostatecznie trafić przed wioskę, która jak się później okazało, zwała się Crastow. Wiedząc, że nie mogą przedstawiać się swoimi kodami, przyjęli imiona po operacjach, których byli skutkami. Od tej pory I-0147 nazywał siebie Isaac’iem, swoją przybraną siostrę Orpah, zaś brata - Saul’em. Przekonali jednego z mieszkańców do przyjęcia ich pod swój dach. Opowiedzieli mu zmyśloną historię o zniszczonej wsi, z której mieli pochodzić. Nie mając nic przy sobie, liczyli, że będą mogli zamieszkać u kogoś, w zamian za pracę w gospodarstwie tej osoby. Mieli szczęście, gdyż mężczyzna imieniem Marius zgodził się na taki układ. Razem pracując, spędzili tak w tamtym miejscu kolejne kilka miesięcy. Jednak Isaac’owi nie dawała spokoju myśl o nadchodzącym zagrożeniu ze strony Uriel’a i jego armii homunculusów. Dopracowywał dlatego też swoje nabyte umiejętności, aby być przygotowanym na ewentualne niebezpieczeństwo. Pomagał mu w tym jeden z okolicznych łotrzyków, który oprócz trenowania istoty, często zabierał go ze sobą na swoje niekoniecznie legalne misje. Tajemnicza postać nigdy jednak nie zdradziła swojego imienia, twierdząc iż tylko głupcy podają swoją prawdziwą tożsamość w tym bezlitosnym świecie.*

***- "Opowieści i dzieje nieludzia"*, Isaac-0147**

## Zainteresowania

Jednymi z głównych zajęć jakimi para się homunculus jest ogólna magia ognia, w tym piromancja. Można powiedzieć, że jest to część jego egzystencji. Od jakiegoś czasu jednak zaniechał jakichkolwiek działań powiązanych z tymi praktykami magicznymi. Oprócz tego interesuje się on wszystkim związanym ze swoim nieszczęsnym stwórcą - Dr. Moore'em. Sam nie wie, czy chce się przed nim skutecznej bronić, czy też jakaś inna zewnętrzna siła nie wpływa na jego zachowanie.
Warto również wspomnieć, że wolnych chwilach Isaac z chęcią czyta różne książki o naturze filozoficznej. Nie dzieli się jednak swoimi przemyśleniami łatwo, potrzebuje on do tego silnego bodźca. Większość swoich myśli i wniosków pieczołowicie notuje w swoim dzienniku.

## Relacje

**Drużyna:**
-> **Anais Springsinger** - stanowi symboliczne przeciwieństwo Isaac'a, a być może trafniejszym stwierdzeniem byłoby uznanie ich za dwie strony tej samej monety. Naturalne talenty tej dwójki, a także różne usposobienia doprowadzają do zabójczej kombinacji ich ataków na jakimkolwiek polu bitwy.
-> **Arec Spearhead** - początkowo mogłoby się zdawać, że przez podobne poglądy, Arec mógł zostać jednym z najlepszych przyjaciół homunculusa. Jednak pod wpływem czasu, postacie zaczęły dystansować się od siebie. Mimo, że mają oni do siebie przyjazne stosunki, nie jest to silna więź.
-> **Bodolin Aningan** - nowy rekrut drużyny szybko podbił serca innych członków, w tym też i Isaac'a. Mimo porywczego i lekkomyślnego podejścia do życia Bodolin, czarodziej ma z goblinką dobre stosunki, a przynajmniej tak mu się wydaje. Jego cierpliwość i wyrozumiałość wobec nagłych zachowań druidki wydaje się być niepomierna.
-> **Eksel** - pomimo sprzeczności w światopoglądach, Isaac zachowywał z tym łotrzykiem neutralne stosunki. Zauważał pomiędzy nimi fundamentalne podobieństwo, w znaczeniu bycia sztucznie stworzonym bytem. Jego śmierć była dla Isaac'a niespodziewana, ale i również dała mu wiele do przemyślenia na temat samego siebie, a także i o reszcie drużyny.
-> **Funo** - relacje homunculusa z łuczniczką nie są do końca jasne dla niego samego. Szanuje ją i jej profesję, ale nie zbudował z nią takiej relacji jak z resztą drużyny. Obwinia o to samego siebie, ale nie ma pojęcia, jak zmienić tę sytuację.
-> **Jekeć Dziędzierzawa** - Isaac sam nie wie co myśleć o gnomie. Ma on szacunek do jego fachu, a także do jego szerokiej wiedzy, jednak czegokolwiek nie zrobi, czuje on obrzydzenie na myśl o osobie jaką jest Jekeć. Stara się nie pokazywać tego po sobie, ale w każdej chwili gdy z nim rozmawia, ma on ochotę przebić jego pierś błyskawicą. Czasami nawet oczy mu magicznie pobłyskują, jakby był gotowy rzucić zaklęcie w każdej chwili. Dzieje się tak szczególnie często, gdy z Dziędzierzawą jest jeden z jego Konstruktów. Isaac ma jednak nadzieję, że jeszcze nikt tego nie zauważył. Jedyną pozytywną rzeczą jest to, że nie gardzi on stworzonymi przez Jekecia bytami, a samym ich stwórcą. Być może pod wpływem czasu zmieni on zdanie o gnomie.
-> **Ōkami** - mimo nierozwiniętej znajomości, czarodziej czuł, że mógł polegać na tej Oni. Lecznicze umiejętności Ōkami nie jeden raz postawiły go na nogi i pozwalały dalej brnąć przed siebie. Jej przedwczesna śmierć odbiła się na jego psychice najmocniej. Do tej pory obwinia się, że nie był dostatecznie silny, aby jej pomóc, kiedy to ona potrzebowała tego najbardziej.

**Rodzina:**
-> **Dr. Moore** - bardziej niż Jekeciem, Isaac gardzi swoim stwórcą - jego "ojcem". Nie może mu wybaczyć tego w jaki sposób i do jakich celów powołał go do życia oraz jego rodzeństwo. Stara się wyzbyć wszelkich powiązań z osobą Dr. Moore'a, jednak los prowadzi go usilnie na inną ścieżkę. Nieustannie próbuje uciekać przed nim i unikać z nim konfrontacji, w strachu przed tym co może zrobić jego nowym przyjaciołom.
-> **Orpah i Saul** - najbliższe rodzeństwo czarodzieja. Byli pierwszymi osobami jakie spotkał i z jakimi żył przez pierwsze kilka tygodni swojego życia. Mimo rozłąki, Isaac darzy ich niezwykle czułym uczuciem i zrobiłby dla nich wszystko.
-> **Projekt DAGLETH** - mimo, że nigdy nie spotkał ani jednego homunculusa będącego przedstawicielem tej serii, Isaac zasłyszał kilka plotek o swoich "kuzynach". Jego umysł opanowuje niepokój na samą myśl o napotkaniu przynajmniej jednego z nich przez niego i jego przyjaciół. Nie jest w stanie wyjaśnić przyczyny swoich odczuć. Można powiedzieć, że jego podświadomość podpowiada mu, aby ich unikał.
-> **Reszta rodzeństwa** - jak się okazało, homunculusy z tej samej serii łączy swego rodzaju więź. Wydaje się to być wbudowaną reakcją, wynikającą ze wspólnego pochodzenia. Isaac nie odczuwa wobec nich żadnej formy miłości, ale mimo wszystko są w pewnym sensie dla niego istotnymi osobami w jego życiu, których nie mógłby skrzywdzić. Wszystko jednak wskazuje, że taka forma relacji istnieje jedynie pomiędzy homunculusami tej samej serii.

## Ciekawostki

-> Anatomia Isaac'a jest zupełnie różna od ludzkiej, mimo jego humanoidalnego wyglądu
-> Jego krew, a także prawdopodobnie innych obiektów podobnych do niego, jest uzależniająco smaczna, jednak każdy kto jej spróbował, opisał ją w inny sposób.
-> Isaac nie musi żywić się niczym, ale gdyby mógł, to jadłby dżem.
-> W chwilach wielkiego zagrożenia, Isaac może przenosić swoją świadomość z mózgu do kręgosłupa.