Andrij Jurijić Fiodorovich Julianov-von Lege

Andrij Jurijić Fiodorovich Julianov-von Lege (ur. 1931) to ukraiński lekarz, oraz medyk służący w SS. Był synem Jurija Agryniewicha Julianova - generała armii Jugosławii w 1938 i Serbii w latach 1939-1950. Julianov jest weteranem niemieckiej wojny domowej.

## Pochodzenie i dzieciństwo

Andrij wywodził się z zamożnej kijowskiej rodziny. Jego ojciec pracował jako attache, posiadający zarówno obywatelstwo Jugosławii jak i ZSRR. Jego matka zaś pełniła funkcję ordynatora szpitala w północnej części Kijowa. Julianov wychowywał się wraz z piątką rodzeństwa w Ukraińskiej SSR. Kiedy miał sześć lat, ojciec wyjechał do Belgradu, a rok później awansował na stopień generała. Rodzina była zatem w częściowej separacji, a młody Andrij widywał się z nim dość rzadko. Ukończył edukację podstawową z bardzo dobrymi wynikami i udał się do szkoły medycznej.

## Studia medyczne i praca w szpitalu

Andrij dobrze spisywał się w szkole średniej i w wieku 19 lat udał się na Uniwersytet Kijowski na wydziale medycyny. W tym samym roku jego ojciec przeszedł na wojskową emeryturę i wrócił na stałe do kraju. Julianov w trakcie studiów wstąpił do liberalnego skrzydła partii komunistycznej podczas odwilżu politycznego w ZSRR. W następnym roku wybuchła II Wojna Kolosów i według postanowień Traktatu Kijowskiego, Ukraińską SSR zastąpił Ukrainischeland. Tytuł doktora habilitowanego uzyskał w 1956 i zatrudnił się w tym samym szpitalu w którym funkcję ordynatora pełniła jego matka. Przez dwa lata pracował w Kijowie (półtorej roku jako doktor, oraz pół roku jako doktor ds. rannych cywilów) a w 1958 dostał powołanie do SS.

## Służba wojskowa

Julianov został oddelegowany do 24. batalionu, 2. Armii na centralnym odcinku frontu. Sprawował tam funkcję medyka. Z czasem nawiązał więzi z innymi żołnierzami i leczył ich zważając na sentyment. 24. batalion został jednak rozbity pod Charkowem 12 kwietnia 1959 roku i Andrij cudem uszedł z życiem. Został odratowany i po miesiącu otrzymał nowy przydział do batalionu nr. 29. Pracował tam aż do września 1961 roku.

## Brudermord

Andrij został przydzielony do personelu obozu zagłady Kustownica-Rutkiewicze. Prawdopodobnie odsunięcie go od frontu wynikało ze znajomości jego ojca. W trakcie służby w Kustownicy, wybuchła niemiecka wojna domowa, o czym jednostka nie była doinformowana przed długi czas. Kiedy jednak w końcu żołnierze uzyskali odpowiednie informacje, wyruszyli pociągami w stronę Berlina aby kontynuować walkę. Julianov pozostał na stanowisku głównego medyka i walczył w niemieckiej wojnie domowej po stronie SS. Nie jest pewne czy podczas całej służby Andrij zabił jakiegokolwiek człowieka. Wiadome jest jedynie, że po Postanowieniach z Dortmundu, Fiodorovich pozostał w Niemczech do końca 1962.

## Po Brudermord

Na zimę 1962 roku, Andrij powrócił na Ukrainę. Zatrudnił się w szpitalu w którym wciąż pracowała jego matka. Zapoznał tam pielęgniarkę Nataszę, z którą pobrał się w roku 1965 i jeszcze tego samego roku na świat przyszedł jego pierwszy syn. Matka Andrija zmarła w 1972 roku, a jego ojciec w 1977. Jurij Julianov został powieszony w lesie przez komunistów za tajną współpracę z ugrupowaniami opowiadającymi się za demokratycznym socjalizmem. U Andrija z kolej wykryto poważną wadę serca. Z tej racji, przeszedł na emeryturę lekarską w 1980 roku.

## Śmierć

Julianov spędzał lato 1997 w swoim nowym domku letniskowym na Krymie, czekając na przyjazd dzieci i wnuków. Około południa poczuł kłucie w klatce piersiowej. Bóle zdarzały się u niego dość często, toteż nie niepokoił rodziny. Niestety, w godzinach wieczornych, Andrij stracił dech w piersiach i stracił przytomność. Z powodu awarii samochodu, jego dzieci przyjechały na miejsce dopiero około północy. Potomkowie Fiodorovicha znaleźli jego sztywne ciało w korytarzu.

Andrij Julianov odszedł na zawał serca 12 sierpnia 1997 roku. Pogrzeb odbył się w jego rodzimym Kijowie i pojawił się na nim ówczesny zastępca Mera stołecznego miasta.