Fleur Bisset

Sezon 8

> "Umiem sprawić, że nauczysz się szybko tańczyć"
>
>

Nie mam nikogo z przodków, którego możesz kojarzyć. W zasadzie to przed poznaniem Alphy, obecnie Henry'ego Marshalla, to byłam nikim, zwykłą pacynką z historią pełną okrucieństwa. Cóż ważne jest to co jest teraz, a nie co było kiedyś.

## **🦇Charakter**

Mam bardzo wąskie grono znajomych, ale to jest dokładnie tyle ile potrzebuje. Nie spodziewaj się więc jakiegokolwiek zainteresowania twoją osobą. Trzymam się zasady, że ja zajmę się swoim życiem, a inni się swoim życiem zajmą. Dalej mam zadatki na sadystę, mimo tego, że powinnam się powstrzymywać ze względu na fakt, że należę teraz do Nowego Świtu i muszę świecić przykładem, a nie wypruwać flaki i łamać kości, nawet swoim wrogom. Nie czuję się przez to spełniona, ale nie powstrzymuję się dla siebie, tylko dla najważniejszej osoby w moim życiu. Zwykle jestem poważna i nie przejmuje się za bardzo wieloma rzeczami wokół mnie. Kay bardzo mnie zmienił, a już szczególnie moje podejście do śmierci. Dzięki niemu zaczęłam się przejmować się też innymi niż tylko sobą.

## **🦇Historia**

Urodziłam się w Krainie Szlacheckiej. Zacznijmy może lepiej od tego, że w ogóle nie powinnam się była urodzić. Mój ojciec należał do Imperium Samurajskiego, a były to czasy, gdy żaden z nich legalnie nie mógł zakładać swoich rodzin. Gdy Imperium dowiedziało się o moim istnieniu, to wyrzucili go, oszczędzając jego życie... to był błąd... Próbował zabić moją matkę za to, co on spowodował lecz nie pozwoliłam mu na to. Nie pamiętam szczegółów, ale pamiętam, że wyszłam z szafy, w której próbowała mnie ukryć mama, ruszyłam z żelaznym grzebaczem do pieca i zabiłam go na miejscu, później nastała chwilowa ciemność, by później obudzić się z kolejnymi trzema martwymi ciałami wokół siebie, w tym i mojej matki. Uciekłam stamtąd i nigdy nie wróciłam. Wraz z czasem dorastania, coraz mniej przejmowałam się innymi, do tego stopnia, że polubiłam nawet gdy ktoś cierpi. To sprowadziło mnie na ścieżkę Bety. Na początku nie chciałam nią być, broniłam się jak mogłam, jednak gdy zostałam przebita i byłam bliska śmierci, zmieniłam zdanie, bardzo nie chciałam umierać. To dało mi zdolności, o których wcześniej nie śniłam. Stałam się szmanem, zdolnym do tworzenia lalek Voodoo. To jak najbardziej pasowało do mnie, zadawanie krzywdy innym stało się o wiele przyjemniejsze. Plan Alphy wydawał się prosty, zabawić się w dyktatora, oszukać Genezę, budując za jego plecami istotę o potędze, o której nawet nie śniliśmy i objąć władzę nad Koszmarem. Zdobyliśmy do tego odpowiednich sojuszników i niewolników, obejmując władzę w Krainie Szlachetności, wykorzystując nieobecność większości Nowego Świtu. Porwałam w tym czasie najlepszego inżyniera w Koszmarze, Kaya Akabane, by wykorzystać go do budowy Mekhane, jednak nie tylko d tego mi służył... Stał się moją zabawką, gdy Kay nie stosował się do wytyczonych mu zasad dostawał ode mnie karę. Nie traktowałam go po ludzku, w ogóle. Wtedy to nie byłam ja i długo mi zajęło przejście na stronę dobra. O dziwo, to Kay był tym, który mi w tym pomógł. Mimo krzywdy, które mu wyrządziłam, ten oszczędził mi życie i puścił wolno. gdy miałam już odchodzić, zostawiając go w spokoju, odwiedziła nas Gamma, ta Gamma, która nienawidziła mnie całym sercem za to, że nie byłam na początku przekonana na przejście na stronę Alphy. Jednak Gamma nie spodziewała się, że to tylko przyspieszyło ją do swojego końca. Podczas szarpaniny, Kay odstrzelił Gammę, ratując moje życie. Tego to już się zupełnie nie spodziewałam po nim, nie po tym wszystkim, co mu zrobiłam.. Po tym musieliśmy wrócić do Alphy, który średnio była zadowolony z nowej Gammy, jako Kaya. Po tym straciłam kontakt z Kayem, gdyż wyrocznia Gammy nie dawała mu spokoju, pchając do pracy nad Mekhane. To był moment, gdy plan Alphy zaczął się sypać, bo zagościł u nas nie kto inny jak sam w swojej postaci Geneza, któremu nie spodobało się to co wyczytał z dziennika Kaya na nasz temat. Mekhane miała trafić do jego rąk w trybie natychmiastowym, po tym gdy odzyskamy serce z Otchłani Koszmaru. Jednak dzięki Nowemu Świtu, który odwrócił jego uwagę na wystarczającą ilość czasu by odzyskać i we trójkę włożyć ją do Mekhane. Nie mieliśmy już złych zamiarów, a Mekhane będzie przygotowywana do walki z Genezą, gdy przyjdzie na to czas. Cóż, mimo iż zrobiliśmy pod koniec dobrze, to bez kary się nie obeszło. ja dostałam łagodny wyrok, bo jedyne na co zostałam skazana, to na łaskę Kaya. Nie mogłam od niego odejść dalej niż na trzy metry, bo od razu budził się specjalny czujnik, który miałam przy sobie i alarmował odpowiednie władze. Nie przeszkadzało mi to, bo Kay z bliska okazał się naprawdę wspaniałą osobą, z którą, jako jedyną, nawiązałam bliższe relacje, bliższe niż z dawniejszym Alphą, Henrym, którego znałam dłużej. Wtedy też poznałam bliżej i jego córkę, Frisk, oraz jego żonę, ale tylko z opisów, bo trafiła wcześniej do czyśćca. Minęło sporo lat zanim nasz spokój został na nowo zakłócony. Wraz z Nowym Świtem w (nie)ciekawą podróż po wymiarach by powstrzymać kolejnego sługusa Genezy. Dziwnie było spotkać w jednym z wymiarów drugiego Kaya, który oddał za mnie i Henry'ego życie. Wtedy zrozumiała, że pd dłuższego czasu żywię do niego silne uczucie, jednak wiedziałam, że nie mam u niego szans. Był za wysoką ligą. Temu tuż przed śmiercią i trafieniem do czyśćca przez wkurwionego na na Rhala za coś czego nie zrobiliśmy, wyznałam mu uczucie...