Królestwo Gór Wschodnich

Tereny te wzięły we władanie krasnoludy z klanu Czaszkołamców z samozwańczym królem Cruachem na czele.

Klan rozrósł się od czasów znamiennego konfliktu z Perudą znacząco, jakby sama Mokusza ich pobłogosławiła płodnością. Krasnoludy w błyskawicznym tempie wybudowały w górach swoje podziemne królestwo, ciągnące się przez niemal całe góry. Wyciosane w litym granicie wysokie jaskinie przybrały postać żywego podziemnego organizmu, połączonego skomplikowaną siecią korytarzy, prowadzących do wielu kopalni, warsztatów, kuźni i jaskiń mieszkalnych. Największa z jaskiń to Księżycowa Komnata, która swą nazwę wzięła z tego, iż światło księżyca w pełni, pada dokładnie w jej centrum przez naturalnie wytworzoną wyrwę u szczytu. Tam oczywiście znajduje się sala z monumentalnym tronem Cruacha, gdzie król przyjmuje raporty, rozstrzyga spory i wydaje codzienne rozkazy.

Z pozoru Góry wyglądają na niezasiedlone, jedynym znakiem, że kryje się tam sporej wielkości klan, są baszty – strażnice, rozmieszczone na szczytach gór i stanowiące sieć sygnałową w razie zbliżającego się niebezpieczeństwa.

Czaszkołamce niechętnie wyruszają poza swoje siedziby, czynią to jedynie w celach handlowych lub łupieżczych. Każda dolina czy przejście przez góry, są obserwowane przez czujne oczy krasnoludzkiej gwardii. Mówią, że ze wschodu na Góry ruszają wypaczone dzikie bestie, plugastwa oraz humanoidy, które zwiedziały się jakimś cudem o skarbach wydobywanych przez krasnoludy z wnętrz gór.

Klan jest chciwy i zachłanny, łasy na wszelkie skarby tkwiące głęboko w podziemnych sztolniach. Wiedzieć trzeba również, że są oni znamienitymi rzemieślnikami i inżynierami, niektórzy twierdzą, że w kunszcie w niczym Perudzie nie ustępują, a co bardziej obeznani plotkują, że w fachu swym Perudczyków dawno już przerośli. Czaszkołamce nie są gościnnym klanem, pilnie strzegą swych tajemnic, a przede wszystkim lokalizacji Wielkiego Skarbca, w którym gromadzą niebotyczne ilości złotego kruszcu i kamieni szlachetnych oraz tajemniczego artefaktu skradzionego Perudczykom z Kamecznicy. Względnie tolerują rzadko pojawiających się handlarzy, z którymi twardo i zawzięcie negocjują ceny nawet najmniejszego drobiazgu.

Cztery najsilniej obsadzone strażnice otrzymały swe nazwy: północna – Baszta Wron, wschodnia – Strażnica Płomienia, zachodnia – Złamana Podkowa, południowa – Krzyżtopor.

To uparte i zawzięte krasnoludzkie plemię stanowić może dla wielu zagrożenie, jeśli bowiem są tak liczni jak powiadają,  to miejsca kiedyś w górach może braknąć i Cruach zechce poszerzyć swoje terytorium. Tym bardziej, że mord do wykarmienia ogrom, to i zapasy spore są konieczne – do tej pory zdobywane były one z okolicznych kniei, ale zwierzyna została tak mocno przetrzebiona, że krasnoludzcy łowcy zmuszeni są ruszać coraz dalej i dalej.

Jeśli zaś chodzi o magiję to sztuka ta dla Czaszkołamców jest obcą materią, jeno kilku naturalnie obdarzonych mocą czarowników posługuje się niezbyt poradnie czarami. Posługi kapłańskie i druidyczne natomiast są już znacznie mocniej w klanie obecne, przede wszystkim aspekt Mokuszy i Peruna, w drugiej kolejności Welesa oraz Chorsa, w mniejszym stopniu Perepłuta i Strzyboga. Czarodziejów szkolonych w magii pośród Czaszkołamców nie napotkasz, no chyba, że któryś w końcu się odważy zajść do Czerdychowa na naukę, ale że krnąbrni i niepokorni z nich uczniowie to i mało prawdopodobnie, żeby tak się stało.