Nowy Imaskar

## Mapa

**Nowy Imaskar** (dawniej: Imperium Imaskarskie) – na ostateczny upadek imperium datuje się 850 rok III Ery. Obecnie Nowy Imaskar jest zależny od Imperium Sonam. Z powodu pradawnej klątwy ziemie należące do tego kraju spowite są wieczną nocą, czarne chmury i dźwięk grzmotów są tu równie naturalne co w innych krainach słońce. Tylko bogaci i potężni mogą sobie pozwolić na luksus promieni słonecznych. Chmury znikają tylko czasem w księżycowe noce, wierzy się że to dobry omen.  Gospodarka Imaskaru w większości opiera się na wytwarzaniu magicznych oraz alchemicznych przedmiotów, i mimo małych rozmiarów są  drudzy na kontynencie jeśli chodzi o górnictwo. Niewolnictwo jest w Imaskarze legalne.

## Ustrój i władza

Funkcję króla Imaskaru obecnie pełni Pinass Iradartis - potomek rodu Imperatorów Imaskaru, choć on sam jest władcą kontrolowanym przez Sonam. Spokój u szlachty stara się zachować dając im dodatkowe prawa i przywileje, przynajmniej dopóki nie zagraża to zbytnio jego władzy. Tuż za Sonam i królem który mu służy, największą siłą polityczną w kraju jest trzech lordów pełniących role królewskich doradców, za czasów świetności Imperium zwyczajowo było ich siedmiu. Żadnemu z lordów władza Sonam nie jest na rękę, jednak są oni zajęci wewnętrzną walką o wpływy. Król posiada dwóch synów. Obaj od kilku lat znajdują się na dworze imperatora Sonam. Marszałkiem jest elfka Eri Lasaren, wierna służka imperatora Ehrendila. Próba uczynienia ją jednym z lordów spotkała się z wystarczającym oporem by zrezygnowano z tego pomysłu.

## Historia

### Powstanie Imperium

Imperium Imaskarskie zaczęło powstawać u schyłku I ery, a czasy największej świetności datuje się na większość II Ery. Siła Imperium opierała się na magii  i niewolnikach z tego i innych światów. Imaskar był domem wielu wspaniałych filozofów, architektów, mistyków i artystów. Już w początkach Imperium zaczęły się kształtować wielkie domy  szlacheckie, w większości przypadków osoby utalentowane były do nich "adoptowane" i zamieszkiwały w złotych cytadelach gdy reszta pełniła rolę sług i niewolników.

### Dzień końca

W roku 1731 II ery doszło do wydarzenia znanego jako **Dzień Końca** gdy Imperator zachęcony poszeptami swych doradców użył potężnych  artefaktów by natychmiastowo zabić wszystkich kapłanów na terenie imperium i zesłać ich dusze do piekieł jako znak sojuszu z siłami dziewięciu kręgów. W zamian książęta piekielni podarowali jemu i jego ludowi długowieczność i moc. W ten sposób zaczęła się wojna z bogami. Bogowie przyjęli wyzwanie, rozsierdzeni zesłali chmury które na wieczność przysłoniły słońce, deszcz błyskawic i trzęsienia ziemi. To co nie zostało zniszczone pochłonęła ziemia. Na ruinach rozgorzała walka między siłami bogów i piekieł. Wojna trwała 18 lat i zniszczyła większość dorobku Imperium Imaskarskiego.  Ocaleni w większości w tym czasie rozpoczęli nowe życie pod ziemią i wiele czasu minęło, zanim byli w stanie przywrócić powierzchnie do wystarczającego stanu by móc znów tam zamieszkać, choć mroczne chmury jako przypomnienie grzechów nigdy nie zniknęły znad ziem pod władzą Imaskaru. Następne stulecia to historia wojen domowych. Względny spokój powrócił około roku 398 gdy potomek Imperatora powrócił na tron przy pomocy lojalistów i niedobitków z rzezi Imperium na Slin Amil, od tamtego czasu mieli oni w Imaskarze swój dom.

### Upadek Imperium

Imperium Imaskarskie upadło w 850 r. gdy siły Imperium Sonam zajęły stolice a ówczesny imperator zgodził się na utworzenie państwa marionetkowego. Imaskarskie Imperium stało się wtedy Nowym Imaskarem.

## Mieszkańcy i rasy występujące

Większość mieszkańców Nowego  Imaskaru to Podziemni Imaskari, resztę stanowią krasnoludy, elfy, istoty baśniowe oraz marginalnie ludzie i niziołki. W Imaskarze jest najmniejsza liczba elfów w całym Imperium Sonam.  Choć w przeszłości Imaskarczycy byli znani jako lud okrutny i zdeprawowany, ta reputacja przez ostatnie stulecia osłabła. Rasizm w Imakarze nie istnieje. Większość mieszkańców żyje i pracuje pod ziemią.

## Wierzenia i magia

W Imaskarze nie ma dominującej wiary. Od Dnia Końca minęło wiele czasu i bogowie znów przychylnie patrzą na Imaskarskich wyznawców. Powszechne są kulty bóstw magii, rzemiosła i księżyca, ale żadne bóstwo czy panteon nie dominuje. Mieszkańcy Imaskaru od zawsze byli silnie związani z magią. Większość mieszkańców pobiera przynajmniej podstawowe wyszkolenie magiczne, wielkie rody pochwalają to i starają się utrzymać tę tradycję choć prawdziwe tajniki sztuki zachowują dla siebie.

## Struktura społeczna

Oficjalnie najważniejszą osobą w kraju jest król, ale emisariusze z Sonam tak naprawdę rządzą państwem. Wiele z siły politycznej i militarnej kraju mieści się w wielkich rodach szlacheckich, rządzonych przez głowę rodu, zwykle najstarszego członka głównej rodziny. Istnieją też szlachcice nienależący do wielkich rodów, którzy mają o wiele mniejsze wpływy i wielu z nich stara się o możliwość dołączenia do rodziny.

Nieoficjalne grupy społeczne "pióra" to osoby które z nie należą do rodów i nie chcą dla nich pracować, ale takie które osiągnęły mistrzostwo w jakiejś dziedzinie. "Starsi" to osoby nienależące do rodów, ale bezpośrednio służące im i zwykle aktywnie starające się o możliwość dołączenia. Niżej jest prosty lud nienależący do żadnej z tych kategorii a najniżej niewolnicy.

1. Król
2. Członkowie Wielkich rodów szlacheckich, podzieleni na: książęta, hrabiów, wicehrabiów, baronów i aritów
3. Szlachta bezrodowa
4. Starsi
5. Pióra
6. Prostacy
7. Niewolnicy

## Geografia i klimat

### Podział Imaskaru

Imaskar to deszczowa kraina spowita ciemnością. Większość ludności zamieszkuje stolicę, która jest rozbita prawie że na trzy światy, na to co ponad ziemią, na niej i pod nią. Poziom gruntu to domy biedoty, tanie karczmy, burdele i wąskie, ciemne, brudne klaustrofobiczne ulice. Prawdziwy labirynt pełen niebezpieczeństw, mało kto zapuszcza się tu z własnej woli. Bardziej zadbane i bezpieczne ulice znajdują się koło ważniejszych wież. Górne miasto to domy szlachty i luksusowe sklepy, strzeliste wieże sięgające chmur. Wieże te łączą łuki i mosty pozwalające poruszać się pomiędzy nimi bez schodzenia na poziom gruntu. Pod ziemią mieszka większość populacji. To tam znajdują się mieszkania, warsztaty, targowiska i urzędy.

### Dolne miasto

Dolne miasto jest podzielone na kilka pięter i ciągnie się kilometrami we wszystkie strony. Podziemia oświetla się głównie przy użyciu fluorescencyjnych grzybów. To pod ziemią znajdują się hodowle, farmy oraz porty. W większych grotach są nawet lasy, których opiekunami i mieszkańcami są baśniowcy. Ziemie poza stolicą to rezydencje szlachty  i podziemne miasteczka wokół nich skupione. Tutejsza fauna i flora jest przystosowana do życia w ciemności. Często jest dość niebezpieczna. Dawne trzęsienia ziemi spowodowały, że o ile większość terenów to wysokie równiny, to często stoją pojedyncze wysokie góry. Są cztery pory roku, choć cały rok  jest pełen opadów.