Żona malarza

## Charakterystyka

Żona malarza była również artystką.  Dała się poznać krytykom jako wielki talent muzyczny, który wykorzystała dobrze, doprowadzając do perfekcji swoje umiejętności gry na fortepianie oraz skrzypcach. Była u szczytu kariery, kiedy zaszła w ciążę, chociaż lekarze mówili jej, że to niemożliwe. Cieszyło ją to, niezależnie od płci jaką będzie miało dziecko. Ciąża dodawała jej jeszcze więcej szczęścia. Początkowo była również zadowolona ze swojego małżeństwa. Widziała w swoim mężu bratnią duszę, chociaż bliscy mówili jej, że nikogo nie znajdzie ze względu na swój trudny charakter. Jej upadek zaczął się po pożarze w domu towarowym, w którym ucierpiało 12 osób, w tym ona. Poparzenia były bardzo rozległe. List ze szpitala św. Anny dowodził, że kobieta doznała rozległych obrażeń skóry, na co próbowano zaradzić przeszczepem skóry. Efekt miał nie być zbyt zadowalający. Pamiętnik żony wskazywał, że próbowała po wypadku odzyskać sprawność w palcach ćwicząc na fortepianie oraz skrzypcach, lecz nie znalazła oparcia męża w tych wysiłkach. Uważał, że w ten sposób nadwyręży swoje siły. Była w dużej mierze przykuta do wózka inwalidzkiego i cierpiała na przewlekły ból i przypadkowe skurcze mięśni. Pomimo prób męża szukania pomocy medycznej, dostępna technologia medyczna nie wystarczyła, aby cofnąć wszystkie szkody spowodowane przez ogień. Zdruzgotany tym faktem malarz zaczął jeszcze więcej pić, czego żona w oczywisty sposób nie tolerowała.

Z czasem relacje z mężem zaczęły się stopniowo ochładzać. Artystka czuła się sfrustrowana, ponieważ nie mogła grać na swoich instrumentach, przez co wyżywała się na swoim ukochanym. To prowadziło między nimi do gwałtownych napięć. W końcu mężczyzna zaczął jej unikać, być może w celu zapobiegania dalszym tarciom. Zaniedbanie malarza sprawiało, że artystka czuła się jeszcze bardziej izolowana. Miała poczucie, że mąż się nią brzydzi. Z powodu tych odczuć w ten sam sposób traktowała jego, tak jak uważała że on traktuje ją. Tymczasem artysta coraz bardziej się zamykał, próbując ożywić swoją twórczość. Mąż po jakimś czasie nie okazywał jej już więcej czułości w żadnym stopniu. Wiedziała, że pożąda on inną kobietę. Wiadomo natomiast, że rozkład ich wspólnego pożycia był już głęboki w ciągu pięciu lat trwania małżeństwa. Regularnie dochodziło do kłótni, aktów przemocy, znęcania się psychicznego, czy wygrażania. Ich niechęć do siebie była tak duża, ze wszelkie zdjęcia ich obojga, które się zachowały w posiadłości, miały wydrapane twarze. Pewnego razu, żona malarza miała w afekcie podpalić jego obrazy, doprowadzając do częściowego pożaru domu.

Znaleziony kwestionariusz psychiatryczny sugerował, że małżonka chorowała na schizofrenię, jednak biorąc pod uwagę fakt, że był sporządzany przez samego malarza w imieniu żony, należy postawić hipotezę, że to on projektował na żonie swoją własną chorobę. Albowiem wiele objawów w jego zachowaniu wskazuje, że to on cierpiał na tę przypadłość.

Artystka z kolei cierpiała prawdopodobnie na depresję. Rozległe oparzenia zahamowały jej karierę oraz oszpeciły wygląd. Istnieje możliwość, że pierwszego epizodu depresji doświadczyła już wcześniej, po urodzeniu dziecka. Zachował się list, z którego wynika, że malarz prosił o radę, czy zachowanie małżonki po porodzie jest typowe. Chodziło o jej huśtawkę nastrojów. Z kolei w fragmencie swojego pamiętnika artystka wspominała, że nie może nawet patrzeć na swoją córkę. Być może była to depresja poporodowa. W każdym razie jej choroba zaczęła się pogłębiać. Jej mąż zamiast kochać i wspierać w rekonwalescencji, znęcał się nad nią oraz nad ich córką. Mieszkanie pod jednym dachem z uzależnionym od alkoholu paranoicznym schizofrenikiem samo w sobie było horrorem. Długotrwały stres oraz beznadziejne warunki życia doprowadziły wreszcie do ostatecznej tragedii. Kobieta jesienią z żalu popełniła samobójstwo w łazience, używając kuchennego noża. Zostawiła po sobie dwa listy pożegnalne. Jeden zaadresowany do córki, drugi do męża.

**Pozostałe:**

Małżonkowie intensywnie się kłócili, nawet w środku nocy, co powtarzało się tak często, że sąsiedzi wysyłali listowne ostrzeżenia przed zgłoszeniem ich na policję.

Wszystkie zdjęcia przedstawiające artystę lub jego żonę są wydrapane w miejscu ich twarzy. Tak samo zaciemnione lub zamazane zostały wszystkie miejsca w wycinkach gazet oraz dokumentach, w których występują ich nazwiska.

Rodzina miała jednego psa. Malarz kupił go robiąc tym samym wspaniałą niespodziankę swojej żonie. Pies był dobermanem i miał na imię Popiel.

Artysta i jego żona nabyli ten duży dom już po tym, kiedy malarz nosił protezę nogi.

Wiele pomieszczeń oraz obrazów było nadpalonych. W domu najprawdopodobniej wybuch pożar, po celowym podpaleniu. Malarz żalił się swojemu agentowi, że to żona podpaliła obrazy, aby się na nim odegrać.

1. ↑ 1,0 1,1 Layers of Fear