Budowa Komputera

>
> Budowa komputera
> -płyta główna
> -procesor
> -ram-y
> -dysk twardy
> -karta graficzna
> -karta muzyczna
> -karta sieciowa
> -wentylator
> -cd-rom
> -stacja dyskietek
> -dvd
> -cd-rw
> -karta telewizyjna
> -klawiatura
> -myszka
>
>
> PŁYTA GŁÓWNA
> Najczęściej zielona, prostokątna płyta na której umieszcza się następujące układy elektroniczne komputera.
>
>
> Pamięć RAM
> Pamięć ROM
> BIOS
> Chipset
> Procesor
> Gniazdo procesora
> Gniazda rozszerzeń PCI
> Złącza EIDE
> Na krawędzi płyty głównej znajdują się łącza portów szeregowych,
> równoległego portu klawiatury, myszy oraz portu USB, sloty (gniazda
> karty graficznej, muzycznej, TV itp.).
>
>
> BIOS jest to program zapisany w pamięci ROM. Testuje on sprzęt po
> włączeniu komputera, uruchamia system operacyjny, kontroluje transfer
> danych pomiędzy komponentami tj. dysk twardy, procesor czy napęd CD-ROM.
>  Za pomocą wbudowanego w BIOS programu SETUP można zmieniać standardowe
> ustawienia BIOSu np. parametry podłączonych dysków twardych lub
> zachowanie komputera po jego włączeniu.
>
>
> Gniazda rozszerzeń PCI (Peripherial Components Interconnect) - ówczesny
> standard gniazd rozszerzeń przeznaczonych do kart rozszerzeń wykonanych w
>  tej architekturze. PCI spełnia normy standardu Plug and Play, obsługuje
>  bus mastering i może przesyłać dane w porcjach po 32 jak i 64 bity.
> Przez PCI urządzenie może przesyłać dane z prędkością do 132 MB/s. W
> gnieździe rozszerzeń montuje się takie karty rozszerzeń jak:
> Karta graficzna
> Karta muzyczna
> Karta telewizyjna
> Karta sieciowa
> Cache - pamięć buforowa drugiego poziomu jest instalowana na płycie głównej w sposób umożliwiający jej rozbudowę.
>
>
> Płyty główne wyposażane są standardowo w pewną określoną ilość pamięci
> cache L2. Najczęściej spotykane rozmiary to 256 KB, 512 KB, 1MB, 2MB
> Złącze EIDE - najczęściej stosowany w pecetach kontroler napędów. EIDE
> to rozszerzony i ulepszony typ interfejsu IDE, oferujący między innymi
> większą szybkość transferu danych (do 17 MB/s)
> Gniazdo pamięci SIMM (Single-Inline Memory Module) - jest to gniazdo w
> którym umieszcza się "kości" pamięci SIMM. Standard konstrukcyjny o 32
> stykach; szyna danych ma szerokość zaledwie 8 bitów
> Gniazdo pamięci DIMM (Dual-Inline Memory Module) - jest to gniazdo w którym umieszcza się "kości" pamięci DIMM
> Gniazdo zasilania - jest to gniazdo poprzez które doprowadzone jest
> napięcie zasilające całą płytę główną i umieszczone na niej elementy.
> Co warto brać pod uwagę przy zakupie płyty głównej
> Liczba slotów na pamięci RAM
> Maksymalna pamięć do zainstalowania
> Rodzaj obsługiwanej pamięci RAM
> Monitorowanie funkcji procesora
> Zgodność z formatem ATX
> Gniazdo AGP
> Ilość złączy PCI i ISA
> Złącze USB
> Gniazdo procesora - każde do innego typu procesora
> PROCESOR
> Procesor (CPU - Central Processing Unit) jest to centralna jednostka
> obliczeniowa, a więc serce każdego komputera. To właśnie on zajmuje się
> wykonywaniem uruchamianych programów i przetwarzaniem danych. Tak
> naprawdę na mikroprocesor składa się wiele zintegrowanych układów
> scalonych. Procesor centralny składa się z trzech części: arytmometru,
> czyli jednostki arytmetyczno-logicznej (ALU-ang. Arithmetic and Logic
> Unit), jednostki sterującej oraz rejestrów.
> W arytmometrze odbywają się wszystkie obliczenia realizowane przez
> komputer. Jednostka sterująca odpowiada natomiast za dostarczanie
> arytmometrowi danych do obliczeń z pamięci operacyjnej, przekazanie
> wyników z powrotem do pamięci oraz za właściwą kolejność przetwarzania
> danych. Rejestr składa się z niewielkich komórek pamięci, w których
> przechowuje się adresy wybranych miejsc pamięci operacyjnej oraz dane i
> wyniki obliczeń. W wyróżnionym rejestrze nazywanym licznikiem rozkazów
> jest umieszczany adres miejsca w pamięci wewnętrznej zawierającego
> bieżące zakodowane polecenie dla procesora. Procesor centralny w pełni
> nadzoruje pracę komputera, której najmniejszą jednostką jest cykl
> rozkazowy. Transfer informacji między poszczególnymi sekcjami procesora
> odbywa się za pomocą magistral. Oddzielne kanały są przeznaczone dla
> danych (magistrala danych), a oddzielne dla instrukcji przesyłanych
> między ALU i kontrolerem (magistrala kontrolera). Magistrala adresowa
> służy z kolei do przekazywania informacji między jednostką
> arytmetyczno-logiczną, a rejestrem. Procesor wyposażony jest także w
> zegar wyznaczający jego własną częstotliwość, z jaką odbywają się
> wszystkie przeprowadzane w nim operacje. Im wyższa częstotliwość
> taktowania, tym procesor jest szybszy. Do skomplikowanych obliczeń
> matematycznych starszego typu procesory 386 lub 486 potrzebowały
> wsparcia w postaci koprocesora matematycznego. Jest on wyspecjalizowany w
>  obliczeniach arytmetycznych i odciąża głowny procesor przy dokonywaniu
> szczególnie dużej liczby obliczeń.
> Kilka charakterystycznych cech, które odróżniają procesory od siebie:
> Architektura:
> CISC - według architektury CISC były tworzone pierwsze procesory, które
> wyposażano w pełny zestaw instrukcji mający im zapewnić wykonanie
> każdego polecenia użytkownika (a konkretnie programu)
> RISC - rodzaj architektury procesora, według której produkowane są
> najnowocześniejsze i najbardziej wydajne procesory, w którym obliczenia
> mają zredukowany zestaw instrukcji.
> liczba bitów przetwarzanych w jednym cyklu
> częstotliwość taktowania podawana w MHz, lub w GHz
> Gniazda
> SLOT 1 - rodzaj gniazda do procesorów z rodziny Intel Pentium II i Pentium III
> SLOT A - rodzaj gniazda do procesorów z rodziny AMD Athlon
> SOCKET 7 - rodzaj gniazda do procesorów z rodziny Intel Caleron
> SOCKET 370 - rodzaj gniazda do procesorów z rodziny Intel Pentium, Cyrix, Texas Instruments i AMD/AMD K6
> RAM-Y
> Pamięć operacyjna, nazywana RAM (Random Access Memory) jest ważnym
> elementem komputera decydującym w dużym stopniu o jego wydajności. Jest
> to czynnik ważniejszy od samego procesora, więc kiedy uznamy, że nasz
> komputer jest za wolny, najpierw powiększmy pamięć operacyjną, a dopiero
>  potem zmieniajmy procesor. Podstawowym parametrem pamięci operacyjnej
> jest jej pojemność wyrażana w megabajtach (MB). Najmniejszą pojemnością w
>  standardowych komputerach sprzedawanych obecnie jest 32 MB, ale jest to
>  minimum. Radzę kupić 64 MB, a nawet więcej aby praca stała się
> komfortowa. System operacyjny na komputerze niewidomego urzytkownika
> jest bardzo obciążony, a pamięć operacyjna musi pomieścić oprócz
> standardowych elementów systemu operacyjnego także screenreader i
> programowy syntezator mowy. Tak więc, im więcej pamięci, tym lepiej.
> Standardów pamięci RAM jest kilka, ale najpopularniejszym i najtańszym
> jest SDRAM. Inne odradzam ze względu na cenę i problemy z rozszerzaniem i
>  wymianą.
> DYSK TWARDY
> służy do trwałego przechowywania danych. Pojemność dysku twardego
> mierzona jest w gigabajtach (GB). Zbudowany jest najczęściej z 2 do 8
> talerzy umieszczonych w specjalnej obudowie chroniącym je przed kurzem
> itp. Za pomocą specjalnego silnika są one obracane 5400 lub 7200 razy na
>  1 minutę. Na powierzchni talerzy znajdują się głowice odczytująco -
> zapisujące.
> Partycja jest to wydzielony z fizycznego obszaru dysku spójny fragment, z
>  punktu widzenia logiki komputera, traktowany jest jako osobne narzędzie
>  (dysk).
> Formatowanie dysku jest to przygotowanie dysku do współpracy z wybranym systemem plików, usuwa wszystkie informacje.
> FAT (File Allocation Table - tablica alokacji plików)- tablica
> opisująca, w których klastrach dysku twardego lub dyskietki magnetycznej
>  system operacyjny ma szukać każdego z zapisanych na nim plików. FAT
> jest tworzony podczas formatowania nośnika danych. Podczas zapisu pliku
> informacje o nim są automatycznie zachowywane w tablicy FAT. Potocznie
> przez FAT rozumie się FAT16 lub FAT32.
> FAT16 - odmiana systemu plików FAT, z którego może korzystać MS-DOS i
> Windows. Pierwsze pecety pracujące pod systemem DOS miały architekturę
> 16-bitową. Oznaczało to, że ich system plików mógł opisać tylko 216,
> czyli 65 535 klastrów. Początkowo klastry były rozmiarowo równe
> fizycznym sektorom dysku twardego (512 bajtów), ale szybko okazało się,
> że w ten sposób można opisać pojemność tylko 32 MB. Większy dysk twardy
> trzeba było dzielić na partycje. W związku z tym postanowiono zwiększyć
> rozmiary jednostek alokacji. Problem zaczął się, gdy dyski przekroczyły
> rozmiar gigabajta, a jednostki alokacji rozrosły się aż do 32
> kilobajtów. Przy tak dużej jednostce alokacji notatka o wielkości dwóch
> kilobajtów zmarnuje 30 kilobajtów miejsca. Plików tej wielkości na dysku
>  może być tysiące, co prowadzi do dużych strat pojemności. FAT16 miał
> jeszcze jedno poważne ograniczenie - obsługiwał partycje tylko do
> wielkości 2,1 gigabajta. Konieczne stało się opracowanie nowego,
> lepszego systemu plików - FAT32.
> FAT 32 - odmiana systemu plików FAT, z którego mogą korzystać systemy
> operacyjne Windows 95 OSR 2, Windows 98, Windows Millennium i Windows
> XP. FAT32 może rozpoznać 232 (czyli 4 294 967 296) adresów jednostek
> alokacji, dzięki czemu obsługuje dyski twarde do wielkości dwóch
> terabajtów (dwóch tysięcy gigabajtów). Dla partycji o rozmiarach poniżej
>  8 GB jednostka alokacji ma wielkość tylko 4 kB, dzięki czemu nie ma
> dużych strat pojemności. FAT32 wymaga partycji o minimalnych rozmiarach
> 512 MB. Jednak FAT32 ma też wady - na razie nie można kompresować dysków
>  z takim systemem plików, a także wiele systemów operacyjnych nie
> rozpoznaje FAT32 (np. Windows NT czy MS-DOS) - przez co nie może go
> stosować ani odczytać danych na nim zapisanych.
> Bad sector - uszkodzone miejsce na dysku twardym komputera. Wirujące
> talerze dysku twardego są pokryte materiałem magnetycznym, który z
> biegiem czasu ulega degradacji. W wyniku tego powstają bad sectory.
> Jeżeli bad sector powstanie w momencie zapisywania danych - system
> operacyjny zapisze je w innym, nieuszkodzonym miejscu. Gdy uszkodzenie
> powstanie w sektorze, w którym już coś się znajduje, najczęściej nie
> można już odzyskać danych. Do wyszukiwania i naprawiania bad sectorów na
>  dysku twardym służą wyspecjalizowane programy użytkowe, takie jak
> ScanDisk, który dołączony jest do Windows 9x i Windows NT. Ang. zły
> sektor.
> KARTA GRAFICZNA
> Karta grafiki, montowana na płycie głównej poprzez gniazdo PCI lub AGP,
> która odpowiada w komputerze za obraz wyświetlany przez monitor. Karty
> graficzne różnią się między sobą szybkością pracy, wielkością pamięci
> RAM, wyświetlaną rozdzielczością obrazu, liczbą dostępnych kolorów oraz
> częstotliwością odświeżania obrazu: im częściej odświeżany jest w czasie
>  jednej sekundy obraz, tym spokojniej jest on postrzegany przez ludzkie
> oko (nie zauważalne jest migotanie obrazu). Częstotliwość odświeżania
> obrazu mierzona jest w hercach. Aby otrzymać w pełni stabilny obraz ,
> konieczne jest co najmniej 72-krotne (72 Hz ) odświeżenie obrazu w ciągu
>  każdej sekundy. Każda karta graficzna składa się z czterech
> podstawowych elementów: płytki drukowanej, głównego procesora, pamięci
> wideo i układu RAMDAC.
> Procesor - na karcie graficznej wspomaga setki różnych funkcji, z
> trójwymiarowymi włącznie. Układy takie pomagają procesorowi komputera
> rysować linie, trójkąty, prostokąty, potrafią wygenerować obraz
> trójwymiarowy, pokryć go odpowiednią tzw. teksturą (powierzchnią),
> stworzyć efekt mgły.
> Pamięć wideo - każda karta graficzna ma własną pamięć RAM, w której
> przechowuje potrzebne informacje o obrazie. Obecnie wielkość tej pamięci
>  to średnio 16, 32 i 64 Mb. W pamięci tej przechowywane są dane o każdym
>  punkcie obrazu, a także tekstury (w postaci map bitowych) oraz dane o
> głębi.
> Układ RAMDAC - pobiera dane o obrazie wygenerowanym przez procesor karty
>  graficznej. Dane te są w postaci zbioru różnokolorowych punktów.
> Następnie RAMDAC zamienia je na sygnały analogowe i wysyła do monitora.
> Im szybszy RAMDAC, tym więcej potrafi wysłać informacji w ciągu sekundy
> KARTA MUZYCZNA
> Karta muzyczna pozwala na odgrywanie oraz nagrywanie na komputerze
> dźwięku w formie plików muzycznych. Karty muzyczne umożliwiają także
> podłączenie do nich komputerowych głośników, wzmacniacza, mikrofonu.
> Praktycznie wszystkie karty wyposażone są w game port, do którego można
> także podłączyć urządzenia MIDI.
> Do niedawna karty dźwiękowe współpracowały jedynie z magistralą ISA. W
> dzisiejszych komputerach podstawową szyną danych stała się szyna PCI. W
> konsekwencji większość modeli kart jest dostępna na rynku w wersji PCI.
> Do komunikacji z pecetem, każda karta dźwiękowa potrzebuje co najmniej
> trzech zasobów: adresu Input/Output, przerwania oraz kanału DMA. Za
> pomocą adresu I/O komputer kontaktuje się z kartą, gdy chce jej
> przekazać rozkazy.
> KARTA SIECIOWA
> Karta sieciowa umożliwia przyłączenie komputera do sieci komputerowej.
> Jest wyposażona w co najmniej jedno gniazdo służące do podłączenia albo
> kabla koncentrycznego, albo skrętki. Karty sieciowe rozróżnia się
> głównie ze względu na szybkość pracy - 10 lub 100 Mb/s; większość
> produkowanych obecnie kart sieciowych jest przeznaczona do Ethernetu
> KASTRA TELEWIZYJNA
> Karta telewizyjna, dzięki której na ekranie monitora można oglądać
> program telewizyjny. Niektóre karty tego typu umożliwiają także
> podłączenie odtwarzacza wideo lub kamery. Coraz częściej karty
> telewizyjne są wyposażane w telegazetę i tuner radiowy.
> WENTYLATORY
> Chłodzenie- Współczesne procesory wymagają dobrego chłodzenia. Należy
> przypomnieć, że kluczem do dobrego chłodzenia procesora jest możliwie
> jak najlepszy radiator. Solidny wentylator może naprawdę wiele zdziałać.
>  Jeżeli zamontujemy naprawdę duży i solidnie "użebrowany" radiator, to
> do jego obracania wystarczyć powinien silnik o niskiej prędkości
> obrotowej. Zbyt wysokie obroty można osobiście zmniejszyć , wlutowując w
>  szereg do zasilania rezystora np. 50 Ohm/2 W lub 2-3 szeregowo
> połączone diody prostownicze. Na każdej wystąpi spadek napięcia ok. 0,7
> V, co przy np. 3 sztukach obniży zasilanie wiatraczka z 12 V do
> niespełna 10 V. Wywoła to zmniejszenie jego prędkości obrotowej, ale
> obniży równiez poziom generowanego hałasu. Konieczna będzie dokładna
> kontrola temperatury procesora pracującego w różnych warunkach, aby
> sprawdzić, czy nasz radiator nadrabia nieco mniejszy przepływ powietrza i
>  procesor się nie przegrzewa (ewentualnie należy odpowiednio skorygować
> obroty ). Warto też zainteresować się oprogramowaniem dostarczonym wraz z
>  płytą główną, gdyż może się okazać, że ma ono funkcję termicznej
> regulacji prędkości obrotowej wentylatora procesora (np. Asus Probe).
> Uruchomienie tej bardzo praktycznej opcji wymaga jedynie skonfigurowania
>  oraz dodania do autostartu wspomnianego programu. Oto kilka
> wentylatorów chłodzących procesory:
> CD-ROM
> Napęd CD-ROM - umożliwia komputerowi odczytywanie płyt CD-ROM, CD, CD-R,
>  CD-RW. Podczas odczytu na dysk znajdujący się w napędzie CD-ROM pada
> światło lasera. W zależności od tego, czy padnie na pit, światło to
> zostanie odbite bądź nie. Informacje o odbiciu promienia lub o braku
> odbicia przekazywane są do komputera jako jedynki i zera, tworzące bity
> danych. Prędkość odczytu danych z CD-ROM-u określa się jako
> wielokrotność prędkości pierwszego napędu tego typu (oznaczanej jako x1)
>  - 150 kB/s. Tak więc napęd CD-ROM x50 powinien odczytywać dane z
> maksymalną szybkością transferu 7,3 MB/s. Czas dostępu do informacji w
> typowych napędach CD-ROM wynosi około 90-120 ms, czyli jest około 10
> razy dłuższy niż dla dysków twardych
> CD-RW
> Nagrywarka CD-R oprócz tego, iż potrafi odczytywać płyty CD-ROM, CD,
> CD-R i CD-RW, umożliwia także nagrywanie płyt CD-R. Czas nagrania płyty w
>  nagrywarce zależy od ilości danych do nagrania oraz od prędkości
> zapisu. Przy pojedynczej prędkości zapisu 650 megabajtów danych lub 74
> minut muzyki nagrywa się w ok. 74 minuty (na szybszych nagrywarkach
> odpowiednio mniej). Do odczytu płyt nagrywarka CD-R używa lasera o
> zbliżonej mocy jak w zwykłym napędzie CD-ROM. Podczas wypalania płyt
>
>
> laser ten świeci już jednak z większą mocą tak, aby mógł utworzyć pity
> na płycie CD-R.
> DVD
> Napęd DVD - ROM - urządzenie umożliwiające odczytywanie płyt DVD i
> DVD-ROM, a także zwykłych płyt CD, CD-ROM, CD-R, CD-RW. Zasada działania
>  napędu jest taka sama jak napędu CD-ROM, różnica polega na
> wykorzystaniu innego typu lasera. Napędy DVD-ROM działają obecnie z
> szybkością transferu od 1,3 MB/s (x1) do 20,8 MB/s (x16). Dla napędu
> DVD-ROM przyjęto podstawową prędkość odczytu (x1) na poziomie 1,3 MB/s.
> Nowoczesny napęd DVD-ROM x16 ma więc szybkość transferu znacznie większą
>  od najszybszych napędów CD-ROM
> NAPĘD DYSKIETEK
> komputerowe urządzenie elektromechaniczne, które może odczytywać i
> zapisywać dane na dyskietkach magnetycznych i dyskietkach
> magnetooptycznych. Wyróżniamy: FDD -napęd dyskietek 3.5 - napęd
> standardowych dyskietek 3.5 cala.
> KLAWIATURA
> Osadzony w plastikowej obudowie zestaw klawiszy przypominający nieco
> wyglądem klasyczną maszynę do pisania. Klawiatura peceta wyposażona jest
>  także standardowo w trzy diody obrazujące stan działania trzech
> klawiszy specjalnych: Caps Lock, Num Lock i Scroll Lock. Klawiaturę
> podłącza się do komputera za pomocą kabla (są również klawiatury
> bezprzewodowe, które komunikują się z jednostką centralną komputera
> dzięki podczerwieni) i wtyczki DIN lub PS/2. Zdarzają się jednak
> komputery (szczególnie stare 8-bitowe komputery), które mają klawiatury
> zintegrowane z obudową. Najczęściej obecnie stosowaną klawiaturą w
> pecetach jest klawiatura rozszerzona.
> Klawiatura rozszerzona - Najczęściej spotykany układ klawiszy w
> klawiaturach, który zastąpił ten stosowany w starszych klawiaturach
> produkowanych do komputerów XT i AT. Zamiast dziesięciu klawiszy
> funkcyjnych umieszczonych w lewej części klawiatury, klawiatura
> rozszerzona ma dwanaście klawiszy funkcyjnych rozmieszczonych w rzędzie
> ponad klawiaturą główną oraz klawiaturę dodatkową.
> Klawiatura główna - kilkadziesiąt klawiszy znajdujących się w lewej
> części klawiatury. Za ich pomocą wprowadza się tekst i znaki specjalne;
> tam także znajdują się takie klawisze jak Enter i Backspace.
> Klawiatura numeryczna - znajdujący się po prawej stronie blok klawiszy przypominający nieco wyglądem kalkulator.
> Klawiatura dodatkowa - blok klawiszy znajdujących się pomiędzy
> klawiaturą główną a klawiaturą numeryczną. Dublują one funkcje innych
> klawiszy, np. Delete i Home.
> MYSZ
> Niewielkie urządzenie podłączane do komputera, które użytkownik przesuwa
>  po płaskiej powierzchni w celu uzyskania ruchu kursora na ekranie
> monitora. Mysz składa się z plastikowej obudowy kryjącej w sobie
> wystającą przez otwór w jej podstawie kulkę. Informacje o przesuwie
> kulki dostarczane są do komputera (zazwyczaj poprzez port USB) - aktywny
>  program na ich podstawie przesuwa w tym samym czasie kursor zgodnie z
> ruchem urządzenia. Myszy pecetów (w odróżnieniu od myszy komputerów
> Macintosh) zazwyczaj są wyposażone w dwa przyciski. Lewy przycisk
> używany jest znacznie częściej i odpowiada za typowe zadania, np.
> uruchomienie programu czy otworzenie folderu. Wyróżniamy przy tym dwa
> wywołujące różne działania sposoby naciśnięcia takiego przycisku -
> zwykłe i tzw. podwójne kliknięcie, polegające na szybkim dwukrotnym
> przyciśnięciu. Prawego przycisku myszy używa się rzadziej i jego
> zadaniem jest zazwyczaj otwieranie menu kontekstowych. W najnowszych
> modelach myszy znajdziemy pomiędzy przyciskami ruchome kółko służące do
> sprawnego przewijania zawartości wielostronicowych dokumentów (na
> przykład stron WWW). Mysz stała się powszechnie używanym narzędziem
> pracy użytkowników komputerów, kiedy to standardem stały się zaopatrzone
>  w GUI komputery firmy Apple. Mysz swoją nazwę zawdzięcza kształtowi.
>
>
>
>