Dàbhaidh Bhraghad MacKenzie

## Ogólne

> **Pray tell, what worth is there in an empty kingdom?**
> ~Dàbhaidh Bhraghad MacKenzie
>
>

**Dàbhaidh Bhraghad MacKenzie -** głowa klanu MacKenzie rezydującego na Szkockich wyżynach, marszałek Rady Szkockich Klanów, mistrz stylu walki stosowanego przez Highlanderów. Posiada łączności i utrzymuje przyjazne stosunki z wieloma wpływowymi Chińczykami, między innymi członkami Dynastii Cesarskiej oraz Jiang Ouyang Zhangiem. Jako jedyny członek Rady Szkockich Klanów odmówił walki z Cesarstwem Rzymskim podczas wojny która później została zapamiętana jako Triumf w Galii - jedną z najkrwawszych porażek w historii Szkocji, która pozostawiła klany w ruinie i zamieszaniu - wszystkie oprócz klanu MacKenzie, który wykorzystując te okazję został najpotężniejszym z nich wszystkich. W efekcie, Dàbhaidh został głową największego klanu szkocji, jednak znany był również jako zdrajca i tchórz, wśród tych, którym nie powiodło się w wojnie z Rzymem.

## Historia

### Dojście do potęgi

Gdy Wielki Centurion I wyruszył na czele legionów rzymskich naprzeciw szkockim klanom walczącym o zdobycze terytorialne na kontynentalnej Europie, Rada Szkockich Klanów zwołała nadzwyczajne zebranie wszystkich głów klanów w sprawie nadchodzącej wojny. Dàbhaidh wiedział dokąd to zmierza - Rada zwoła pospolite ruszenie wśród wszystkich klanów aby stawić opór Rzymowi - jednak nawet wszystkie klany walczące pod jedną chorągwią nie wystarczyłyby aby pokonać Rzymian, tym bardziej poza szkockimi wyżynami, które idealnie nadają się do obrony - w ataku natomiast, szkockie siły nie mogły się równać rzymskim kohortom - tym bardziej jeżeli dowodził nimi Wielki Centurion. Odmówił więc uczestnictwa w wojnie, co inni przywódcy zobaczyli jako akt tchórzostwa - jednak z jego strony była to jedyna możliwa logiczna decyzja.

> "(...) Z głębi hali wydał się donośny głos starca, chodź nie było widać jego samego, biały kilt odbijający nocne światło przedzierające się przez okna budynku Rady niweczył jego anonimowość. Mieniło się również oparte o jego tron claidheamh mòr, bogato zdobione, dzierżące wizerunek jelenia na jelcu - akompaniujący ozdobne jelenie rogi które nosił zarówno do walki jak i na okazje takie jak ta. Był to Dàbhaidh z klanu MacKenzie, znany z obierania często kontrowersyjnych stanowisk - jego wartości różniły się znacznie od tych utrzymywanych przez wiele innych głów klanów.
>
>

> -Nie. Nie będę brał udziału w tej wojnie, to samobójstwo. Moi ludzie pozostaną w Szkocji, zamiast rzucać się na śmierć w walce o galijskie porty - po co nam one?
>
>

> Słowa starca nie spotkały się z poparciem reszty klanów, dyskusje pomiędzy pomniejszymi wodzami zapełniły sale, aż na środek wystąpił Angus z klanu Campbell - aktualny marszałek Rady.
>
>

> -Więc jesteś tchórzem, MacKenzie. Kiedy tylko wrócimy z tej wojny, zostaniesz stracony za zdradę Szkocji - przysięgam ci to już teraz. Dołączysz w zaświatach do tych wszystkich Rzymian, których tak bardzo się boisz - twój klan będzie napiętnowany na wieki twoją zdradą. - Powiedział Campbell, wyraźnie rozwścieczony wyborem Bhraghada - Wynoś się stąd i nie wracaj, starcze. (...)"
>
>

> **~The Great Centurion: a DCU story**
>
>

Wydalony z Rady Klanów i uznany za zdrajcę, MacKenzie wrócił na swoje włości gdzie przeczekał wojnę. Pewne było, że jeżeli Szkoci osiągną zwycięstwo, starzec zostanie stracony za zdradę - tak, jak mu zagroził Angus Campbell. Highlander jednak się tego nie bał - Cesarstwo Rzymskie było zbyt potężne - bał się natomiast tego co nastąpi po porażce Szkotów - jeżeli Rzymianie wkroczyliby na szkockie wyżyny z łatwością by je zajęli dla siebie - co równoznaczne byłoby z końcem wszystkich Klanów i niepodległej Szkocji. Dàbhaidh nie mógł wtedy jednak wpłynąć na dalsze losy swojej ojczyzny - został zmuszony czekać bezsilnie na dalszy tok wydarzeń.

Tekst uzupełniający: Pierwsze lata służby Wielkiego Centuriona I

Po porażce sił szkockich, Dàbhaidh rozkazał swoim siłom przygotować się do obrony granic Szkocji i osłaniania odwrotu Szkotów - bez tego legiony rzymskie mogłyby bez oporu zająć inaczej trudno dostępne wyżyny jego ojczyzny. Większość klanów wykorzystując tą sytuacje wróciło do Szkocji, gdzie mogły się przegrupować i przygotować do obrony, jednak klan Campbell pod wodzą Angusa odmówił przyjęcia pomocy od klanu MacKenzie, uznanego przez nich za zdrajców, więc pozostali oni poza terytorium Szkocji, gdzie stawili czoła podążającymi za armiami w odwrocie legionami - i wszyscy z nich umarli w walce, co oznaczało koniec dla ich klanu.

Klan MacKenzie natomiast, po wojnie jako jedyny pozostał przy znacznych siłach i wykorzystując to asymilował i podbijał pobliskie wyniszczone klany podczas gdy rozkwitały ekonomicznie i społecznie ich własne tereny, aż zapewnił sobie pozycje najpotężniejszego klanu, dzięki czemu jego głowa, Dàbhaidh, został mianowany marszałkiem Rady Szkockich Klanów co zapewniało mu decydujący głos w sprawach zewnętrznych Szkocji oraz wielkie wpływy w sprawach wewnętrznych.

### Wojna o Irlandię

Wielki Centurion zajął znaczną część Szkockich Nizin - były one znacznie mniej przystosowane do obrony niż Wyżyny, więc klan MacKenzie opuścił je aby rozstawić się wzdłuż granic Wyżyn - co oznaczało, że Szkoci utracili znaczne połacie swojego terytorium i osłabiło to nie tylko stan materialny Szkocji, klany które utraciły w wyniku tego terytorium próbowały zająć sobie nowe włości siłą. W wyniku tego, Dàbhaidh zwołał nadzwyczajne zebranie Rady, gdzie jako rozwiązanie dla tego problemu wskazał zajęcie Irlandii - tamtejsze tereny miały zostać przydzielone dla klanów które utraciły swoje stare ziemie i dla tych o największych kontrybucjach do zwycięstwa Szkocji, dodatkowo zyski z nowych ziem miały przynieść Szkotom dobrobyt i pomóc odtworzyć im ich potęgę sprzed ich krwawej porażki w Galii.

Szkoci wyruszyli więc do Irlandii, gdzie z relatywną łatwością zajęli większość jej terenów - oprócz południowej prowincji Munster, gdzie zjednoczone rodziny irlandzkie pod wodzą rodziny O'Donovan wywalczyły tymczasowy rozejm, i gdzie do teraz szukają sposobów na odzyskanie rejonów zajętych przez klany. Ta wojna dała również początek wrogości między Karryn O'Donovan - szamanką z rodziny O'Donovan - a Dàbhaidhem. Szamanka ta została wygoniona przez klan MacKenzie ze swoich ziem rodzinnych oraz terenów rytualnych szamanów irlandzkich, które według nich zostały sprofanowane przez innowierców ze Szkocji. Karryn poprzysięgła, że nie spocznie póki nie wywiesi głowy Dàbhaidha przed wejściem do tamtejszego świętego lasu. Tereny zajętę w Irlandii zostały rozdzielone między klany aby umorzyć napięcia między głowami o utracone włości, co tym bardziej wzmocniło wrogości między Irlandczykami a Szkotami, jednak pokonani Irlandczycy nie mogli nic z tym zrobić.

### Divinity: Beyond Rivellon

MacKenzie nie wystąpił w Divinity: Beyond Rivellon, jednak został wspomniany wtedy już jako władca Wysp Brytyjskich (dalej z wyjątkiem prowincji Munster w Irlandii), utrzymujący stosunki dyplomatyczne z Trzema Krainami (gdzie w armiach Valkenheimu walczyli szkoccy najemnicy) oraz Cesarstwem Rzymskim, z którym podpisał pakt o nienaruszalności granic dla bezpieczeństwa podczas jego planowanych podbojów w Europie Północnej.

### Rivellon: Starcie Legend

Szkoci, po zajęciu znacznej części Skandynawii oraz zawiązania sojuszu militarnego z wikingami z Valkenheimu, zawiązali również pakt militarny z Chinami na mocy którego razem mieli ruszyć zdobyć stolicę Rivellonu Właściwego - miasto Arx. Dàbhaidh widział w tym potencjał dalszej ekspansji terytorialnej oraz rozwoju gospodarczego, cesarz Chin natomiast - kolonię w Rivellonie Właściwym oraz liczne zyski materialne dzięki kontroli nad sercem wszelkich pielgrzymek Rivellonu. Po zdobyciu Arx następnym celem miała być okupacja całej reszty Rivellonu właściwego i podzieleniu go wzdłuż pasma górskiego rozciągającego się przez cały kontynent między obie strony paktu. Do wojny tej zaciągnięci zostali oprócz Szkotów i Chińczyków - opozycja przeciw Anieli (m. in. fanatycy Luciana, pozostałości starego Divine Orderu), ochotnicze oddziały Domu Cieni, liczni najemnicy, Irlandzkie poborowe armie oraz Black Ring; po drugiej stronie natomiast stanęli - Źródlańcy Gimpera, Nowy Divine Order, Hervis Shaubeny i Ashefldzka Kompania Handlowa oraz Wielki Centurion z legionami złożonymi z ochotników z armii rzymskiej.

> "(...) Na polanie między oboma armiami uformowała się niewielka oaza spokoju, niespaczona jeszcze przez wojnę która wisiała w powietrzu, gdzie melancholijne widoki kontrastowały z dwiema siłami gotującymi do nadchodzącej rzezi. Wielki Centurion oraz starzec MacKenzie wyruszyli sobie na spotkanie przed walką, oboje ufali swojemu przeciwnikowi, że nie wykorzysta tej okazji by zastawić zasadzkę. Używając swojego oręża jako laski, pobłyskujące jego ostrze zderzajało się z błotem i piachem pól i zagłębiało się odrobinę głębiej z każdym krokiem w grunt, w który niedługo wsiąknie krew przez nie przelana. Dàbhaidh czuł, że już od dawna nie jest w swojej dawnej, szczytowej formie, jednak nie zamierzał się poddawać. Dumnie kroczył przed siebie, nosząc rozpięte poroża i delikatnie powiewające na wietrze futra bestii przez siebie upolowanych, z daleka niby bestia która na dwie nogi stanęła, z bliska człowiek który widział w swoim życiu już wszystko. Z naprzeciwka maszerował, razem ze swoim gladiatorem oraz chorążym, owinięty chwałą czempion ludu rzymskiego, powiewający na wietrze sztandar Cesarstwa sygnalizował największych zdobywców w historii Świata Cywilizowanego, teraz broniących swoich sojuszników i walczących w imię dawnych obietnic. Oboje przywódcy stanęli w końcu naprzeciw siebie, zarówno Highlander jak i Centurion owinięci białymi barwami, nie na znak kapitulacji - był to znak ich nieskazitelnego honoru, który teraz miał po raz kolejny być poddany próbie na polu chwały. Stali przed sobą, starzec i młodzieniec, oboje pogrążeni w refleksji. Dawny agresor teraz był obrońcą, a obrońca - agresorem. (...)"
>
>

> **~Rivellon: Starcie Legend**
>
>