Żniwo czarnej śmierci

## Informacje ogólne

### Opis

*Stało się... Czarna śmierć zawitała do rodzinnej miejscowości Bastiena i tylko kwestią czasu było, aż zawita do jego domu. Gdy jego rodzice stali się ofiarą epidemii, ojciec młodzieńca nakazał mu wyjechać daleko na wschód w nadziei, że choroba nie dosięgnie jego syna...*

## Informacje dot. wspomnienia

### Data

październik 1348 roku

**Żniwo czarnej śmierci** – wspomnienie genetyczne Bastiena Duponta z października 1348 roku, odtworzone przez Andrzeja Wiśniewskiego w 2021 roku za pomocą Animusa PM-2+.

## Przebieg

Październik 1348 roku. Miejscowość pod Paryżem, dom Bastiena Duponta. Ojciec Bastiena daje swojemu synowi dwie sakwy z pieniędzmi...

* **Bolesław:** *Masz.*

...po czym wyprowadza go przed dom, ciężko dysząc i kaszląc.

* **Bolesław:** *Słuchaj... wiem że to dla ciebie trudne, ale nie widzę... innego wyjścia. To moja wina. Mogłem pomyśleć o wyjeździe wcześniej, lecz teraz... jest dla nas za późno... Ale nie dla ciebie! Ruszaj czym prędzej na wschód, do Polski. Znasz ich język na tyle dobrze, że... poradzisz sobie wśród nich. Idź... i nie waż się tu wracać...*
* **Bastien:** *Ojcze...*
* **Bolesław:** *Idź! Zrób to dla mnie... dla twojej matki...*

Ojca Bastiena napada atak ciężkiego kaszlu. Po tym następuje chwila ciszy.

* **Bastien:** *Dobrze... Skoro taka jest twoja wola, ojcze, zrobię to.*
* **Bolesław:** *Ruszaj...*
* **Bastien:** *Żegnaj, ojcze...*

Bastien opuszcza dom i oddala się.

* **Bolesław:** *Kocham cię... synu...*

Młodzieniec kieruje się drogą na wschód, zgodnie z prośbą ojca. Po około godzinie pieszej wędrówki spotyka kupca przewożącego różnorodne towary i zaczepia go.

* **Bastien:** *Przepraszam. Dokąd pan zmierza?*
* **Kupiec:** *Do Moskwy, młodzieńcze.*
* **Bastien:** *A czy będzie pan może przejeżdżał przez Polskę?*
* **Kupiec:** *Ach tak! Zamierzam zrobić postój w Krakowie. Zakładam, że znajdzą się tam ludzie, którzy będą skłonni kupić ode mnie jakieś towary.*
* **Bastien:** *A byłby pan w stanie zabrać mnie tam ze sobą?*
* **Kupiec:** *Hmm... Jeżeli będziesz skłonny zapłacić mi za podwózkę, z chęcią ci pomogę.*

Bastien zastanawia się, czy wydawanie niedawno otrzymanych pieniędzy na transport będzie dobrym pomysłem. Po chwili namysłu decyduje się zapłacić mężczyźnie.

* **Bastien:** *Dobrze więc... Trzymaj.*

To mówiąc Bastien rzuca mężczyźnie jedną sakwę z pieniędzmi.

* **Kupiec:** *Hmm... Tylko tyle?*
* **Bastien:** *Co? Chcesz więcej?*
* **Kupiec:** *Przewożenie dodatkowego pasażera wiąże się z opóźnieniami w dotarciu do celu, a opóźnienia mogą mnie drogo kosztować. Poza tym widzę, że masz przy sobie trochę więcej.*

Bastien powoli zaczyna się denerwować. Bierze do ręki drugą sakwę i wyjmuje z niej kilka monet.

* **Bastien:** *Wystarczy?*
* **Kupiec:** *Nooo... Nie. Wciąż za mało.*

Bastien wyciąga garść monet z sakwy.

* **Bastien:** *A tyle?*
* **Kupiec:** *Nie rozśmieszaj mnie, chłopcze.*

Wściekły Bastien rzuca mężczyźnie całą sakwę.

* **Bastien:** *Niech cię... Masz! Więcej nie mam! I zabierz mnie już do tego pieprzonego Krakowa!*

Bastien wskakuje na wóz kupca.

* **Kupiec:** *O nie, nie, chłopcze. Nie jestem okrutnikiem! Nie zostawię cię tak bez grosza przy duszy.*

Kupiec wyjmuje z jednej sakwy kilka monet i daje Bastienowi do ręki.

* **Bastien:** *Aleś ty łaskawy...*
* **Kupiec:** *Miło robi się z tobą interesy, chłopcze. Ha ha!*

Bastien mruczy pod nosem...

* **Bastien:** *Pff... Sukinsyn.*

...a wóz rusza dalszą drogą, kierując się do Krakowa.