Huan

Celegorm i Huan

**Huan Gorgumoth**, **Ogar z Valinoru** (zm. 466 PE) był wielkim ogarem, niegdyś jednym z psów myśliwskich Valara Oromëgo. Huan otrzymał w darze od Valarów specjalne moce, był wielki jak mały koń, niemal nieśmiertelny, niestrudzony i nie potrzebował snu. Otrzymał też od pewnej Mai, zdolność do przemówienia trzy razy w swoim życiu. Przepowiedziano również, że nie da rady go zabić, chyba że będzie to największy wilk, jaki kiedykolwiek żył (lub wilkołak). Był towarzyszem podróży Berena i Luthien, podczas których zasłynął jako najdzielniejsze z zwierząt jakie kiedykolwiek żyło na świecie.

## Osiągnięcia

Jak każdy członek legendarnej drużyny, Huan zdołał nieraz dokonać niemożliwego:

* Zniweczenie spisku Celegorma i Curufina
* Wymordowanie setek wilkołaków
* Zabicie największego wilkołaka jaki kiedykolwiek istniał
* Wraz z jedną towarzyszką zdobycie Minas Tirith bronionego przez 10000 wrogów
* Pokonanie w siłowaniu Saurona
* Ponowne zwycięstwo nad największym wilkołakiem jaki kiedykolwiek istniał
* Wyeliminowanie Koto-Demonów
* Schwytanie mrocznego księcia Tevilda
* Uwolnienie jeńców Tol-in-Gaurhoth
* Zabicie Morgothowi kucharza
* Ponowne zniweczenie spisku Celegorma i Curufina
* Dotarcie do niezdobytej twierdzy Angband
* Zabicie największego wilka jaki kiedykolwiek istniał
* Ocalenie króla Thingola
* Zdobycie Silmarilia
* I kilka mniej ważnych...

## Historia

Huan został wyhodowany przez Vala Oromëgo, Myśliwego Valarów, i ofiarowany jego przyjacielowi Celegormowi, ñoldorskiemu księciu Nieśmiertelnych Krain. Olbrzymi wilczarz Valarów nigdy się nie starzał, nie męczył, nie potrzebował też snu. Był nieomal nieśmiertelny, nie można go było zabić czarami ani obezwładnić zaklęciem (chyba, że niezwykle potężnym). Powiedziano, że nie zginie, póki nie stoczy walki z najsilniejszym z wilczego plemienia jaki kiedykolwiek będzie żył. Wyrokiem Valarów Huan mógł mówić, ale wolno mu to było uczynić tylko trzy razy przez całe życie. On sam rozumiał jednak doskonale mowę elfów i ludzi.

Huan przybył do Śródziemia wraz z wygnanymi ñoldorskimi książętami, tam też wypełniło się jego przeznaczenie. Huan był z Celegormem i Curufinem,gdy polowali i to on wywąchał Lúthien, schwytał ją i przyprowadził przed oblicze Celegorma (ta wyruszyła na ratunek Berenowi, który wraz z Finrodem Felagundem próbował dotrzeć do Angbandu, lecz został schwytany w okolicy Tol-in-Gaurhoth). Celegorm i Curufin zabrali ją jako więźnia do Nargothrond, („dla własnej ochrony”) potajemnie planując poślubić ją i tym samym wymusić sojusz z ojcem Lúthien, władcą Doriathu Thingolem.

Jednak Huan z czasem pokochał uwięzioną księżniczkę i szczerze jej współczuł. W końcu postanowił zbuntować się przeciwko swemu panu i korzystając z tajnego przejścia pomógł Luthien w ucieczce. Po tym wydarzeniu wyruszył wraz z nią na północ, gdzie wziął udział w wielu legendarnych przygodach: brał udział w starciu z orkami w Dimbarze po czym wraz z Luthien stoczył z siłami ciemności bitwę na Tol Sirion, gdzie sam jeden wybił setki wilkołaków, zabił wilczego króla Draugluina, zwyciężył księcia kotów Tevildo i osobiście stoczył bój z Sauronem, którego powalił i upokorzył. Wspólnie uwolnili też Berena z lochów Minas Tirith, po czym na krótko wrócił do swojego pana.

Jednak niebawem podczas starcia Celegorma i Curufina z parą, Huan ponownie zbuntował się przeciwko swoim właścicielom i pomógł Berenowi ich pokonać. Następnie wraz z nimi wziął udział w kolejnej ich wyprawie, podczas której dotarli po same wrota Angbandu, gdzie Beren i Luthien zdobyli Silmaril.

Na ostatku swego życia Huan wziął też udział w polowaniu na wilka i zmierzył się z Carcharothem, złym wilkołakiem i strażnikiem Bramy Angbandu. Oszalały z bólu, który powodował w jego wnętrznościach połknięty omyłkowo Silmaril, Carcharoth zaatakował Berena, który prędko mu uległ. Na pomoc przybył Huan i rozgorzała największa walka, jaką kiedykolwiek
stoczyły między sobą zwierzęta. Dobro Valarów było z Huanem, a zło Morgotha
 z Carcharothem. Ostatecznie Huan zabił swego przeciwnika, lecz sam otrzymał śmiertelene rany z jego zatrutych kłów. Wiedząc, że pisana mu
była rychła śmierć, Huan dowlókł się do konającego Berena i przemówił po
 raz ostatni, a zdołał powiedzieć jedynie "żegnaj".