recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Diecezja migronowska

### Bazyliki

Bazylika Świętych Serc Jezusa Chrystusa i Maryi Panny w RymanowicachBazylika konkatedralna Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w TurzymiuBazylika Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łubniu

**Diecezja migronowska** – jedna z diecezji wchodzących w skład metropolii jaroszowskiej. W rzeczywistości wydzielona 2 sierpnia 2021 roku z granic diecezji czarnoleskiej.

## Parafie

1. Parafia Świętej Trójcy w Będowie;
2. Parafia św. Wojciecha w Borzcach;
3. Parafia Matki Bożej Saletyńskiej w Chatkach;
4. Parafia św. Michała Archanioła w Ciersku;
5. Parafia Świętych Archaniołów w Czaszowie;
6. Parafia śś. Apostołów Piotra i Pawła w Dryżdżynie;
7. Parafia św. Andrzeja Boboli w Ernestynowie;
8. Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Górsku;
9. Parafia św. Jana Jałmużnika w Gryfii;
10. Parafia Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Gryfii;
11. Parafia św. Piotra Rybaka w Helsku;
12. Parafia Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Jacentowie;
13. Parafia Najświętszej Maryi Panny Pięknej Miłości i św. Jana Pawła II-go w Jarowie;
14. Parafia św. Izydora w Kajczach;
15. Parafia św. Marii Magdaleny w Kowalowie;
16. Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Krymnie;
17. Parafia św. Zyty z Lukki w Ligobątach;
18. Parafia Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Morza w Łódkach Kanałowych;
19. Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Łubniu;
20. Parafia św. Jana Chrzciciela w Łuczanach;
21. Parafia św. Franciszka z Asyżu w Małym Przeglu;
22. Parafia św. Andrzeja Apostoła w Międzywzgórzu;
23. Parafia katedralna śś. Apostołów Jakuba i Mateusza w Migronowie;
24. Parafia Wniebowzięcia Najśw. Maryi Panny i śś. Wojciecha i Wolfganga w Natanowie;
25. Parafia św. Bartłomieja Apostoła w Miłkach;
26. Parafia Matki Bożej Anielskiej w Postoradzu;
27. Parafia Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Prasowie;
28. Parafia św. Wojciecha w Przebrowie;
29. Parafia św. Jadwigi Śląskiej w Przecławkach;
30. Parafia śś. Aniołów Stróżów w Przedoborsku;
31. Parafia Świętych Serc Jezusa Chrystusa i Maryi Panny w Rymanowicach;
32. Parafia Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Morza w Skrydźnej;
33. Parafia św. Jana Marii Vianney’go w Strzeszowie;
34. Parafia św. Mikołaja w Szepli;
35. Parafia św. Jana Ewangelisty w Śniądzyniu;
36. Parafia św. Doroty w Świątoku;
37. Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Aniołów w Templnie;
38. Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Darencji w Towsztach;
39. Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Trzeptowie;
40. Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Turzymiu;
41. Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Darencji w Turzymiu;
42. Parafia konkatedralna Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Turzymiu;
43. Parafia śś. Leonarda i Gwidona w Tyce;
44. Parafia św. Barbary w Zimowisku;
45. Parafia śś. Anny i Joachima w Żelisławkach.

## Rektoraty

1. Rektorat św. Łukasza Ewangelisty w Turzymiu;
2. Rektorat św. Franciszka z Asyżu w Gryfii.
Leszek Jeżyk

**Leszek Karol Jeżyk** (ur. 29 października 1964 w Ponicku) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii katedralnej Nawrócenia św. Pawła w Kazimierzu od 2020.

## Życiorys

Urodził się 29 października 1964 w Ponicku. W 1983 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Jaroszowie, studia ukończył w 1989i został skierowany na stanowisko wikariusza parafii św. Józefa Robotnika w Raczenicy. W 1994 przeniesiony na stanowisko wikariusza parafii konkatedralnej św. Jakuba w Kopłotach, a w 1999 przeniesiony do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Słupicach. W 2002 inkardynowany do diecezji łęsko-kazimierskiej. W 2004 został proboszczem parafii Matki Bożej Różańcowej w Waliczu, a dwa lata później członkiem komisji ds. Współpracy z Darencką Radą Ekumeniczną Konferencji Episkopatu Darencji. W 2006 mianowany kanonikiem kapituły kolegiackiej w Kilborku. W 2010 przeniesiony na stanowisko proboszcza parafii św. Małgorzaty w Światowiczu, a w 2012 podniesiony do stopnia prałata. W 2016 został honorowym obywatelem Światowicza. W 2020 przeniesiony na urząd proboszcza parafii katedralnej Nawrócenia św. Pawła w Kazimierzu, a rok później przeniesiony z kapituły kilborskiej do kazimierskiej.
Fatmir Dembo

**Fatmir Karol Dembo** (ur. 7 grudnia 1969 w Otaniu) – darencko-niemczycki duchowny rzymskokatolicki pochodzenia albańskiego, kanonik kapituły konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich, rektor Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie od 2023.

## Życiorys

Pochodzi z rodziny Albańczyków, którzy wyemigrowali do Niemczyzny w 1925 po zamachu stanu w rodzinnym kraju. Osiedlil się w Czarnolesiu w 1927, dokonali konwersji na katolicyzm (byli wcześniej prawosławnymi), a po wojnie niemiecko-darenckiej przenieśli się do Otania. Fatmir urodził się 7 grudnia 1969. Od 1977 do 1986 był ministrantem w parafii prokatedralnej w Ostrowie Królewskim. W 1988 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie. W 1994 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został wikariuszem parafii Matki Bożej Pocieszenia w Klęborku. W 1997 rozpoczął studia na Katolickim Uniwersytecie Eichstätt-Ingolstadt, w 2002 uzyskał licencjat z teologii, a w 2005 uzyskał doktorat z teologii na Uniwersytecie Leopolda i Franciszka w Innsbrucku. W 2006 wrócił do Darencji, został rezydentem parafii konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich oraz wykładowcą przedmiotów teologicznych na seminarium we Wragieżbonie. W 2014 podniesiony do godności kanonika kapituły konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich, a w 2016 wcielony do Komisji KED ds. Współpracy z Darencką Radą Ekumeniczną i Komisji ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Niemiec. W 2022 ustanowiony wicerektorem Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie, a po roku jego rektorem.
Gabinet AndraPM

**Gabinet AndraPM** jako kanclerza Niemczyzny został powołany 29 października 2023.

## Skład gabinetu

1. AndroPM: kanclerz; sekretarz ds. infrastruktury i budownictwa
2. Sylwii: wicekanclerz; sekretarz ds. obrony narodowej, edukacji i spraw obywatelskich
3. MaksBaa: sekretarz ds. finansów i gospodarki
4. Mr Majonezik: sekretarz ds. sprawiedliwości
5. Tusiak\_143: sekretarz ds. kultury i środowiska
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Świętych Apostołów we Wragieżbonie-Gibrzynie

**Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Świętych Apostołów** – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się we Wragieżbonie, w dzielnicy Gibrzyn.

## Historia

Katolicyzm we wsi Gibrzym się praktycznie nie rozwinął, gdyż po okresie reformacji miejscowy kościół przeszedł w ręce protestantów, a osoby które nie przeszły na protestantyzm wyprowadizły się do innych wsi. W 1929, po nadaniu Gibrzynowi praw miejskich i rozpoczęciu znacznej rozbudowy miasta zaczał się duży napływ katolików. W 1930 władze miasta przekazały parafii św. Michała Archanioła we Wragieżbonie 4 działki na rogu Schillingstraße (ob. ul. Rodziny Schillingów), Bismarckstraße (ob. ul. Pauliny Kuczalskiej-Reinschmit) i Lutheraße, której odcinek na prośbę parafii zmieniono na Sankt-Anna-Straße (ob. ul. Modernizmu). W 1932 ukończono budowę kaplicy stojącej w miejscu obecnego kościoła, a w głębi działki wybudowano plebanię. Rozpoczęto zbiórkę funduszy na budowę kościoła oraz rozpoczęto poszukiwania architekta. W 1932 erygowano parafię MB Bolesnej (Mater Dolorosa). W 1938 zmarł proboszcz parafii, ks. Otto von Vlamingen, nowym mianowano ks. Jacopa (Jakuba) Hanfta. W 1940 wojska darenckie zamknęły miasto. Kościół ewangelicki przekazao parafii katolickiej, która odprawiała w nim niedzielne nabożeństwa. Posiadanie dwóch świątyń zaniechało zapotrzebowanie na budowę większego kościoła. W 1954 władze ponownie przekazały poewangelicki kościół protestantom, w związku z czym w 1955 rozpoczęto poszukiwania architekta oraz zbiórkę pieniędzy na budowę. Miasto przekazało 20 000 złotych. W 1957 architekt Karol Spławik sporządził projekt, zatwierdzony w 1958. Budowę rozpoczęto w 1960, zakończono w 1962. Uroczysta konsekracja kościoła odbyła się 19 września 1962, nadano mu wezwanie NMP Królowej Świętych Apostołów. Rok później zmieniono wezwanie parafii na obecne. W 1978 wybudowano dzwonnicę.
Walerian Pompel

**Walerian Bazyli Pompel** (ur. 26 października 1897 w Trzeptowie, zm. 3 lipca 1963 w Jaroszowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny jaroszowski w latach 1953-1956, nuncjusz apostolski na Darencji w latach 1953-1963, arcybiskup metropolita jaroszowski w latach 1959-1963, kardynał prezbiter od 1962.

## Życiorys

Urodził się 26 października 1897 w Trzeptowie. W 1916 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii, w 1922 otrzymał święcenia kapłańskie i został wikariuszem parafii katedralnej śś. Jakuba i Mateusza w Migronowie. W 1924 wyjechał do Polski i wstąpił na Wydział Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego. W 1929 otrzymał magistrat z telogii (licencjat w terminologii kościelnej) i wyjechał do Rzymu, gdzie w 1933 uzyskał doktorat z Prawa Kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. W 1934 wrócił do Darencji, zostając wykładowcą prawa kanonicznego na seminarium w Gryfii i rezydentem tamtejszej parafii św. Jana Jałmużnika, a w 1937 został diecezjalnym dyrektorem Caritas. W 1942 ustanowiony sekretarzem kurii diecezjalnej w Jaroszowie, a po roku kanonikiem kapituły kolegiackiej w Chomlinie. W 1945 został proboszczem parafii św. Jakuba Większego w Chomlinie i prepozytem chomlińskiej kapituły kolegiackiej. W tym samym roku wyniesiony do godności prałata honorowego Jego Świątobliwości, a w 1951 – infułata. W 1952 papież Pius XII mianował go biskupem koadiutorem diecezji jaroszowskiej. Święcenia biskupie przyjął 5 lipca 1952. 18 października 1953 objął urząd biskupa diecezjalnego po rezygnacji ks. bp Bartłomieja Drygasa. Ingres do archikatedry w Jaroszowie odbył 28 listopada tego roku. W 1956 papież Pius XII dokonał reorganizacji struktur kościelnych na Darencji, m.in. wynosząc diecezję jaroszowską do rangi archidiecezji, tym samym wynosząc bpa Pompla do godności metropolity. 19 listopada 1956 odebrał od papieża paliusz metropolitarny. W 1959 urząd arcybiskupa jaroszowskiego i nuncjusza apostolskiego na Darencji został połączony, w związku z czym abp Pompel objął obowiązki dyplomatyczne Watykanu na Darencji. W 1962 papież Jan XXIII wyniósł go do godności kardynalskiej. Zmarł nagle, w kurii archidiecezjalnej, 3 lipca 1963. Pogrzeb odbył się 13 lipca tego roku. Pochowany w archikatedrze w Jaroszowie.
Tytus Frątczak

**Tytus Jarosław Frątczak** (ur. 31 sierpnia 1951 w Kołku) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii św. Jakuba Większego w Szczęśliwem od 1999.

## Życiorys

Urodził się 31 sierpnia 1951 w Kołku. W 1970 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, w 1976 otrzymał święcenia kapłańskie i został wikariuszem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Słupicach, w 1980 do parafii św. Małgorzaty w Światowiczu, a w 1984 do parafia Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Morza w Wiązownej Rybackiej. W 1991 ustanowiony proboszczem parafii śś. Rocha i Klary w Konecku, a w 1999 ustanowiony proboszczem parafii św. Jakuba Większego w Szczęśliwem. W 2003 wyniesiony do godności kanonika kapituły konkatedralnej w Łęgach, a w 2009 podniesiony do godności prałata.
Kamil Adamów

**Kamil Maciej Adamów** (ur. 1 grudnia 1979 w Trzeptowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, od 2023 proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP i śś. Wojciecha i Wolfganga w Natanowie.

## Życiorys

Urodził się 1 grudnia 1979 w Trzeptowie. W latach 1998-2004 studiował na Wyższym Seminarium Duchownym w Gryfii, w 2004 przyjął święcenia prezbiteriatu i został wikariuszem parafii Świętych Archaniołów w Czaszowie, w 2008 przeniesiony do parafii Świętych Serc Jezusa Chrystusa i Maryi Panny w Rymanowicach, a w 2015 – do parafii konkatedralnej Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Turzymiu. W 2023 ustanowiony proboszczem parafii Wniebowzięcia NMP i śś. Wojciecha i Wolfganga w Natanowie.
Marcin Cieciorko

**Marcin Waldemar Cieciorko** (ur. 24 lipca 1919 w Białymstoku, zm. 18 grudnia 2001 we Wragieżbonie) – darencki duchowny rzymskokatolicki polskiego pochodzenia, biskup pomocniczy jaroszowski w latach 1979-1985, biskup diecezjalny wragieżboński w latach 1985-1994 (od 1993 jako bp diec. ostrowsko-wragieżboński), kardynał-prezbiter od 1991.

## Życiorys

Urodził się w Polsce, w Białymstoku, 24 lipca 1919. W 1926 w poszukiwaniu lepszej pracy jego rodzina wyjechała do Darencji i zamieszkała w Światowiczu. W 1938 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kopłotach, w 1944 otrzymał święcenia kapłańskie. Skierowany do pracy w parafii Świętej Trójcy w Trynicku. W tym samym roku strajkował przeciwko wojnie darencko-niemieckiej, za co osadzono go w areszcie i wypuszczono w 1946. Po wyjściu z aresztu wyjechał do Francji i wstąpił na Wydział Teologii i Nauk Religijnych uniwersytetu La Catho w Angers, w 1951 uzyskał licencjat, a w 1955 doktorat z teologii biblijnej. W 1956 wrócił do Darencji i został wykładowcą teologii biblijnej na seminarium w Kazimierzu oraz rezydentem parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Kilborku. W 1960 był jednym z organizatorów kwietniowego strajku w Kazimierzu, za co ponownie osadzono go w areszcie i wypuszczono w lipcu. Po wypuszczeniu z aresztu zwolniono go z pracy wykładowcy, a w 1961 został wikariuszem parafii św. Józefa Robotnika w Raczenicy, posługującym przy kościele filialnym w Trzewicach. W 1967 mianowano go proboszczem parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Mielnikowie. W 1972 podniesiono go do godności kanonika kapituły kolegiackiej w Łęgach, a w 1975 – do godności prałata. 18 lipca 1979 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji jaroszowskiej. Święceń biskupich udzielił mu 1 września 1979 ks. abp Jan Antoni Byszewski. W 1983, podczas pobytu kardynała Byszewskiego w areszcie, zarządzał diecezją w jego imieniu. W październiku 1985 mianowany biskupem diecezjalnym wragieżbońskim. Diecezję objął kanonicznie 8 listopada 1985, a 23 listopada odbył ingres do katedry we Wragieżbonie. 28 czerwca 1991 papież Jan Paweł II ogłosił jego nominację kardynalską. Od 1993 nosił tytuł biskupa diecezjalnego ostrowsko-wragieżbońskiego. W lipcu 1994 przeszedł na emeryturę, do momentu ingresu ks. bpa Ludwika Godawskiego zarządzał diecezją jako administrator apostolski sede vacante. W lipcu 1999 osiągnął wiek 80 lat i stracił prawo do udziału w konklawe. Zmarł we śnie z nocy z 17 na 18 grudnia 2001, pochowany w konkatedrze w Lasęcicach Wragieżbońskich.
Archidiecezja jaroszowska

Archikatedra w Jaroszowie

### Siedziba

Bazylika archikatedralna Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Euzebiusza Biskupa i Męczennika w Jaroszowie

### Bazyliki

• Bazylika konkatedralna św. Jakuba Większego Apostoła w Kopłotach,• Bazylika śś. Apostołów Bartłomieja i Mateusza w Jaroszowie,

• Bazylika św. Filipa Neri w Bobrowniku,

• Bazylika kolegiacka św. Kazimierza w Kazimirsku,

• Bazylika śś. Apostołów Piotra i Pawła w Kłodnicy.

**Archidiecezja jaroszowska** – główna diecezja metropolii jaroszowskiej i najważniejsza diecezja Kościoła rzymskokatolickiego na Darencji. Obecnym arcybiskupem jest AndroPM.

## Parafie

1. Parafia śś. Biskupów Stanisława i Gotarda w Aligórze;
2. Parafia św. Filipa Neri w Bobrowniku;
3. Parafia św. Anny w Bogdale;
4. Parafia śś. Apostołów Piotra i Pawła w Cietrzycach;
5. Parafia św. Jakuba Większego w Chomlinie;
6. Parafia Trójcy Przenajświętszej w Chomlinie;
7. Parafia św. Kazimierza w Kazimirsku;
8. Parafia śś. Apostołów Piotra i Pawła w Kłodnicy;
9. Parafia konkatedralna św. Jakuba w Kopłotach;
10. Parafia Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Krawędzi;
11. Parafia śś. Apostołów Bartłomieja i Mateusza w Jaroszowie;
12. Parafia Chrystusa Miłosiernego w Jaroszowie;
13. Parafia archikatedralna Narodzenia NMP i św. Euzebiusza w Jaroszowie;
14. Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Świata w Maszewie;
15. Parafia św. Maternusa w Mątowiu;
16. Parafia Chrystusa Króla i św. Szczepana w Milczycach;
17. Parafia św. Jakuba w Międzywodzie;
18. Parafia NMP Nieustającej Pomocy w Międzywodzie-Osadzie;
19. Parafia św. Brata Alberta w Ponicku;
20. Parafia Trójcy Świętej i św. Marcina w Przedzamczu;
21. Parafia św. Józefa Robotnika w Raczenicy;
22. Parafia św. Piotra Apostoła w Rybakach;
23. Parafia św. Jana Pawła II w Szymicach;
24. Parafia św. Krzysztofa w Żytnowie.

## Rektoraty

1. Rektorat Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Rybakach.
Jan Paweł Grudzinowicz

**Jan Paweł Grudzinowicz** (ur. 9 grudnia 1943 w Łęgach) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy łęsko-kazimierski w latach 2005-2009, biskup diecezjalny łęsko-kazimierski w latach 2009-2019, od 2019 biskup senior tejże diecezji.

## Życiorys

Urodził się 9 grudnia 1943 w Łęgach. W 1963 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, studia ukończył w 1969. W latach 1969-1972 był wikariuszem parafii Nawrócenia św. Pawła w Kazimierzu, a w latach 1972-1973 – parafii śś. Apostołów Bartłomieja i Mateusza w Jaroszowie. W latach 1973-1976 studiował teologię na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie, zdobył licencjat i wrócił do Darencji. Inkardynowany do archidiecezji jaroszowskiej i skierowany do parafii św. Jakuba Większego w Szczęśliwem jako wikariusz, a w 1984 ustanowiony proboszczem tejże parafii. W 1991 został kanonikiem kapituły kolegiackiej w Łęgach. W 1994 został członkiem Konferencji Episkopatu Darencji i jako członek nowo utworzonej komisji ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Niemiec, a w 1997 podniesiony do rangi prałata. W 1999 ustanowiony proboszczem parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Kilborku i mianowany prepozytem kapituły kolegiackiej w Kilborku. W 2002 inkardynowany do nowo utworzonej diecezji łęsko-kazimierskiej. W grudniu 2004 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji łęsko-kazimierskiej. Święceń biskupich udzielił mu w 2005 ks. bp Henryk Jackowski w towarzystwie ks. abp. Ludwika Godawskiego i ks. bp. Jana Marii Gołonia. Ustanowiony przewodniczącym komisji ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Niemiec. W czerwcu 2009 papież Benedykt XVI mianował go biskupem diecezjalnym łęsko-kazimierskim. Ingres do katedry w Kazimierzu odbył 6 sierpnia 2009. 9 grudnia 2018 złożył rezygnację z urzędu biskupa diecezjalnego ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego. Papież Franciszek przyjął ją 17 stycznia 2019.
Aleksander Jóźwiak

**Aleksander Rajmund Jóźwiak** (ur. 11 kwietnia 1895 w Strzeszowie, zm. 12 sierpnia 1987 we Wragieżbonie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, administrator apostolski Czarnolesia w latach 1942-1954, administrator apostolski Wragieżbony w latach 1954-1956, biskup diecezjalny wragieżboński w latach 1956-1970.

## Życiorys

Urodził się 11 kwietnia 1895 w Strzeszowie. W 1914 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii, w 1920 otrzymał święcenia prezbiteriatu, po czym wyjechał do Rzymu i wstąpił na Papieski Uniwersytet Gregoriański, w 1925 uzyskał licencjat, a w 1928 doktorat z Prawa Kanonicznego. W 1929 wrócił do Darencji, został wykładowcą prawa kanonicznego na seminarium w Gryfii oraz rezydentem parafii bł. Jana Marii Vianney’go w Strzeszowie. W 1931 został kanonikiem kapituły diecezjalnej w Migronowie, a w 1932 sekretarzem tamtejszej kurii diecezjalnej (od 1935 z siedzibą w Jaroszowie). W 1937 podniesiony do godności prałata.

W 1942 papież Pius XII mianował go administratorem apostolskim Czarnolesia. Podczas pracy w administraturze pełnił obowiązki proboszcza parafii katedralnej w Czarnolesiu, pełnienie tej funkcji zakończył w 1945. W 1946 podniesiony do godności infułata. W 1950 reaktywował kapituły: katedralną i kolegiacką w Czarnolesiu, a w 1951 otworzył ponownie czarnoleskie seminarium.

W 1954 przeniesiony na urząd administratora apostolskiego Wragieżbony. Kanonicznie urząd objął 19 września 1954. W 1956 papież Pius XII podniósł administraturę do godności diecezji, a ks. Jóźwiaka mianował jej ordynariuszem. Ingres do katedry we Wragieżbonie odbył 12 maja 1956, podczas ingresu otrzymał święcenia biskupie i kanonicznie objął diecezję. Święcenia przyjął z rąk ks. abpa Waleriana Pompla, a współkonsekratorami byli ks. bp Stanisław Leski i ks. bp Piotr Kotowicz. W 1970 osiągnął wiek emerytalny i złożył rezygnację z pełnionej funkcji. Zmarł 12 sierpnia 1987 w wieku 92 lat. Pochowany w konkatedrze w Lasęcicach Wragieżbońskich.
Lasęcice Wragieżbońskie

Od lewej: konkatedra, kościół Świętej Trójcy, budynek urzędu miasta, fara i bazylika św. Jana

### Burmistrz

AndroPM

**Lasęcice Wragieżbońskie** (niem. **Waldberg am Wragensburg**, od 1940 do 1948 **Wałdowo Wragieżbońskie**) – miasto w Darencji, na Wragieżbońszczyźnie. Obecnie burmistrzem miasta jest AndroPM.

## Zabytki

* Bazylika konkatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
* Bazylika św. Jana Chrzciciela
* Kościół farny Jakuba Większego Apostoła
* Kościół św. Trójcy
* Ratusz miejski

## Miasta partnerskie

* Hadamar (Niemcy)
* Lwówek Śląski (Polska)
* Santo Domingo de la Calzada (Hiszpania)
* Ujście (Polska)
Katedra św. Jadwigi Królowej w Łęgach

Widok na katedrę z mostu nad Starynią

**Katedra św. Jadwigi Królowej** – dawny rzymskokatolicki kościół klasztorny, obecnie polskokatolicka katedra, znajdująca się w Łęgach, przy ulicy Klasztornej 2.

## Historia

Klasztor w tym miejscu, poza murami miasta, powstał w 1140 roku jako klasztor benedyktynów. Kościół na obecnych fundamentach powstał około 1300 roku. W 1416 roku dobudowano wieżę. W 1478 roku pożar kościoła i klasztoru doprowadził do śmierci kilkunastu braci, po czym placówkę zlikwidowano, a kościół przekazano cystersom. Ci przebudowali go w 1665 roku w obecnym kształcie. W 1840 roku kościół stał się siedzibą katolickiej parafii pw. św. Katarzyny, a w 1887 dobudowano dwie wieże przy fasadzie. W 1946 roku zakonników przeniesiono do Wragieżbony i podarowano im kościół MB Łaskawej i św. Wawrzyńca (dawny kościół Pokoju), a w podzięce za wsparcie działań antyniemieckich świątynię oddano w ręce polskokatolików. Ci wcześniej odprawiali nabożeństwa w rzymskokatolickim kościele św. Marka Ewangelisty. Kościół konsekrowano 13 października 1946 roku pod wezwaniem Jezusa Chrystusa Dobrego Pasterza, jako filia parafii w Jaroszowie, wtedy jedynej w państwie. W 1947 roku powołano osobną parafię, której proboszczem został 28-letni ks. Adam Lowaczenko. W 1971 roku świątynię ustanowiono katedrą diecezji polskokatolickiej, a proboszcza parafii, ks. Lowaczenkę, mianowano biskupem, na miejsce ks. Zygfryda Kłoska, który odszedł na emeryturę. Biskup Lowaczenko zmarł w 1986 roku w wieku 68 lat, nowym biskupem mianowano ks. Rajmunda Wojanowskiego. W 1999 zdecydowano o zmianie wezwania kościoła i parafii, by nowym patronem została św. Jadwiga, która w tym roku obchodziła 500-tną rocznice śmierci. Zmiana weszła w życie rok później. Ks. Wojanowski odszedł na emeryturę w 2009 i zmarł w 2011. Obecnym biskupem jest ks. Eugeniusz Kaszewski.
Piotr Jęczkowski

**Piotr Jakub Jęczkowski** (ur. 24 października 1985 w Jaroszowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii św. Stanisława Kostki w Naklifiu od 2021.

## Życiorys

Urodził się 24 października 1985 w Jaroszowie, a w 2004 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie. Po ukończeniu studiów w 2010 został wikariuszem parafii św. Rocha w Kąblewie, w 2013 przeniesiony do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Mierzynie, a w 2018 – do parafii NMP Królowej Świętych Apostołów we Wragieżbonie. W 2021 mianowany proboszczem parafii św. Stanisława Kostki w Naklifiu.
Eparchia wragieżbońska

**Eparchia wragieżbońska** (do 2006 **eparchia łęska**) – jedyna greckokatolicka eparchia w Republice Darenckiej. Od 2006 siedzibą eparchii jest sobór bł. Jozafata Kocyłowskiego we Wragieżbonie (wzniesiony w 2004).

## Parafie

1. **Parafia katedralna św. Michała Archanioła we Wragieżbonie**;
2. Parafia Pokrowa Matki Bożej w Balkach;
3. Parafia św. Łazarza w Czaszowie;
4. Parafia Opieki Przenajświętszej Bogurodzicy w Jaroszowie;
5. Parafia śś. Szymona i Judy Tadeusza w Kołku;
6. Parafia bł. Mikołaja Czarneckiego w Lasęcicach Wragieżbońskich;
7. Parafia konkatedralna Narodzenia Przenajświętszej Bogurodzicy w Łęgach;
8. Parafia św. Michała Archanioła w Postoradzu;
9. Parafia św. Germana Patriarchy w Waliczu.
Nataniel Wargoła

**Nataniel Iwan Wargoła** (ur. 28 lipca 1958 w Turzymiu) – darencki duchowny rzymskokatolicki pochodzenia ukraińskiego, biskup diecezjalny czarnoleski od 2011, ordynariusz Wojska Darenckiego od 2022.

## Życiorys

Urodził się w 1958, jego matka była emigrantką z Ukrainy. W 1976 dokonał konwersji z prawosławia do Kościoła rzymskokatolickiego, a rok później wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii, ukończył je w 1983. Skierowany został na stanowisko wikariusza parafii Świętych Archaniołów w Czaszowie, lecz po miesiącu wyjechał do Rzymu wstępując na Papieski Uniwersytet Laterański, w 1991 uzyskał doktorat z prawa kanonicznego. W 1991 wrócił do Darencji i został wikariuszem parafii Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Morza w Skrydźnej, a w 1997 przeniesiony do parafii katedralnej śś. Jakuba i Mateusza w Migronowie oraz mianowany wykładowcą prawa kanonicznego na seminarium w Gryfii, a w 1999 został proboszczem parafii św. Barbary w Zimowisku. W 2002 podniesiony do rangi kanonika kapituły kolegiackiej w Gryfii, a w 2003 podniesiony do rangii prałata. 2006 został proboszczem parafii Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Gryfii. W 2008 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym migronowskim. Święceń biskupich udzielił mu ks. abp nuncjusz Ludwik Godawski w asyście ks. bp. Piotra Poleckiego, biskupa migronowskiego i ks. bp. Artura Walczarka, biskupa pomocniczego czarnoleskiego. W 2011 został przeniesiony na urząd biskupa diecezjalnego czarnoleskiego. Ingres do katedry w Czarnolesiu odbył 22 kwietnia 2011. Po rezygnacji w 2022 ks. bpa Juliusza Pawełka był również administratorem apostolskim Ordynariatu Wojska Darenckiego, a 26 czerwca 2022 papież Franciszek oficjalnie mianował go ordynariuszem polowym, łącząc ordynariat i biskupstwo czarnoleskie unią personalną *In persona episcopi.* 29 czerwca 2022 kanonicznie objął ordynariat.
Czesław Wujak

**Czesław Antoni Wujak** (ur. 14 października 1968 w Jaroszowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, prepozyt kapituły kolegiackiej w Czarnolesiu od 2017, biskup pomocniczy czarnoleski od 2022.

## Życiorys

Urodził się 14 października 1968 w Jaroszowie, a w 1988 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Jaroszowie, studia ukończył w 1994. Przez niecały rok był wikariuszem parafii św. Jakuba w Międzywodzie. W 1995 wyjechał do Hiszpanii i wstąpił do Uniwersytetu Papieskiego w Salamance, uzyskując doktorat z prawa kanonicznego w 1991. Wrócił do Darencji, został inkardynowany do diecezji czarnoleskiej. Został wykładowcą prawa kanonicznego na tamtejszym seminarium, będąc rezydentem parafii katedralnej. W 1994 zrezygnował z pracy wykładowcy i został skierowany na stanowisko wikariusza parafii Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny i św. Franciszka Ksawerego w Milewie, a w 1999 został przeniesiony na urząd wikariusza parafii konkatedralnej św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Grzebrzęcicach. W 2007 został proboszczem parafii św. Krzysztofa w Kryszewie. W 2012 ponownie został wykładowcą w seminarium w Czarnolesiu, został odwołany ze stanowiska proboszcza w Kryszewie i przeniesiony do parafii NMP Opiekunki Świata w Czarnolesiu jako rezydent. W 2014, po śmierci ks. prał. Kazimierza Berwalda, został proboszczem tejże parafii. W tym samym roku został podniesiony do rangi kanonika kapituły kolegiackiej w Czarnolesiu. W 2017, po rezygnacji ks. bp. Bronisława Dąbrowskiego z funkcji prepozyta kapituły kolegiackiej w Czarnolesiu, został jego następcą i 1 września 2017 rozpoczął urzędowanie. 31 stycznia 2022 papież Franciszek podniósł go do rangi biskupa pomocniczego czarnoleskiego. Święceń biskupich udzielił mu 9 lutego 2022 biskup diecezjalny czarnoleski Nataniel Wargoła w asyście ks. abp. Bronisława Dąbrowskiego, biskupa migronowskiego i ks. abp. nuncjusza Henryka Jackowskiego, arcybiskupa metropolity jaroszowskiego.
Diabelex

Diabelex, 7 kwietnia 2023

**Diabelex** – darencki samorządowiec i polityk, burmistrz Turzymia i Łubnia, w 2022 minister finansów, w 2023 minister edukacji i spraw obywatelskich i wicepremier Darencji.

## Życiorys

Do gry na Darencji dołączył 30 sierpnia 2021, zaproszony przez AndraPM. 21 października 2021 został administratorem. Pod koniec listopada 2021 został burmistrzem Turzymia, 3 grudnia 2021 objął urząd dyrektora Departamentu Lotnictwa. 30 grudnia 2021 mianowany również burmistrzem Łubnia, a 17 stycznia 2022 nominowany na urząd ministra finansów w drugim rządzie AndraPM. Pełnienie obydwu funkcji rządowych zakończył wraz z upadkiem gabinetu 14 lutego 2022. 6 marca 2022 został przywrócony na urząd dyrektora Departamentu Lotnictwa w trzecim rządzie AndraPM. 12 marca 2023 zastąpił Mat\_EuszaPL na stanowisku wiceministra infrastruktury i budownictwa. 29 marca 2023 prezydent KonkonGames mianował go wicepremierem Darencji. 14 kwietnia 2023 został burmistrzem Kryszewa. 29 kwietnia 2023 objął urzędy ministra edukacji i spraw obywatelskich oraz wiceministra infrastruktury i budownictwa w czwartym rządzie AndraPM. 14 lipca 2023 zwolniony z urzędu wicepremiera przez prezydenta Mr Majonezika, a 10 sierpnia 2023 zdegradowany do rangi wiceministra edukacji i spraw obywatelskich w rządzie MaksaBaa. 31 sierpnia 2023 zwolniony przez MaksaBaa z urzędu dyrektora Departamentu Lotnictwa po kłótni z wicepremierem Kluszkem. Następnego dnia ogłoszony kandydatem Korpusu we wrześniowych wyborach prezydenckich, poparty został również przez Jeżyny i partię Niemczyzna Razem. 4 września 2023 przywrócony na urząd dyrektora Departamentu Lotnictwa. W wyborach uzyskał w I turze 4 głosy, co dało wynik 33,3%. Przegrał w II turze z Mr\_Majonezikiem, uzyskując również 4 głosy, co przełożyło się na 44,4% poparcia. 15 września 2023 przywrócony na urząd wiceministra infrastruktury i budownictwa w piątym rządzie AndraPM.
Kościół św. Jacka we Wragieżbonie

**Kościół św. Jacka** – zdesakralizowana świątynia we Wragieżbonie, przy alei Pawła Adamowicza. Obecna siedziba Głównego Muzeum Narodowego.

## Historia dopowiedziana

Pierwszy kościół w tym miejscu wzniesiono na początku XII wieku jako kościół zakonu benedyktynów. Ten płonął dwukrotnie, w 1356 i 1433. Po drugim pożarze zdecydowano się go zburzyć wraz z klasztorem, a na ich miejscu wznieść monumentalną świątynię. Budowę rozpoczęto w 1436 roku, w jej celu zburzono 7 kamienic. Ukończoną, dwuwieżową świątynię uroczyście konsekrowano w 1501 pod wezwaniem św. Andrzeja. Po przekazaniu katedry ludności luterańskiej o własną świątynię zaczęli się ubiegać kalwiniści. W 1587 roku rada miasta zdecydowała o odebraniu katolikom kościoła św. Andrzeja. Ci posiadali go aż do 1876, gdy ukończono budowę tzw. kościoła Kalwina. Przekazali kościół ponownie parafii katolickiej, świątynię rekonsekrowano 12 września 1876 pod wezwaniem św. Jacka Odrowąża. Na początku XX wieku procent katolików zmalał do niespełna 15%, a ci posiadali już łącznie 3 kościoły w mieście, czwarty kościół właśnie wznoszono. Na mszę w kościele uczęszczało zazwyczaj około 30 osób, w 1880 było to najczęściej około 100 osób. Władze Wragieżbony w 1904 nakazały przekazać kościół ludności luterańskiej, która uczęszczała do niego od 1904 do 1940, kiedy wojska darenckie wkroczyły do miasta. W kościele organizowano katolickie nabożeństwa. W 1944, po złagodzeniu restrykcji wojennych we Wragieżbonie, w kościół przywrócono luterańskiej parafii Ducha Świętego. Po zorganizowaniu przez mieszkańców miasta uroczystości, podczas których wykrzykiwano obraźliwe treści w kierunku władzy darenckiej, ta wywiozła większość wyposażenia kościoła do Jaroszowa. Ambonę spalono, organy oraz ołtarz rozebrano na mniejsze fragmenty i przechowywano w skrzyniach konkatedry kopłockiej. Po zakończeniu wojny w 1945 i włączenia miasta w granice Darencji kościół służył jako centrum kultury. Świątynię w całości zdesakralizowano. Od 1992 działa w niej Główne Muzeum Narodowe, które odzyskało ołtarz oraz organy i zamieściło je ponownie we wnętrzu świątyni.
Zbigniew Zołotuchin

**Zbigniew Wasyl Zołotuchin** (ur. 13 maja 1948 w Gryfii) – darencki duchowny rzymskokatolicki rosyjskiego pochodzenia, kanonik kapituły konkatedralnej w Turzymiu, w latach 1985-2023 proboszcz parafii w Natanowie.

## Życiorys

Urodził się 13 maja 1948 w Gryfii, pochodzi z rodziny rosyjskich emigrantów, która pod koniec XIX wieku dokonała konwersji na katolicyzm. W 1967 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii, w 1973 ukończył studia, przyjął święcenia kapłańskie i został wikariuszem parafii św. Jadwigi Śląskiej w Przecławkach, w 1976 przeniesiony do parafii św. Wojciecha w Borzcach, a w 1980 do parafii Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Gryfii. W 1985 mianowany proboszczem parafii Wniebowzięcia Najśw. Maryi Panny i śś. Wojciecha i Wolfganga w Natanowie. W 1998 podniesiony do godności kanonika kapituły konkatedralnej w Turzymiu. 18 grudnia 2023 przeszedł na emeryturę.
Teodor August Gęś

**Teodor August Gęś** herbu własnego (ur. 21 marca 1875 w Gryfii, zm. 7 grudnia 1936 w Strzeszowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny gryfski w latach 1928-1934. Ofiara represji komunistyczych, błogosławiony Kościoła katolickiego.

## Życiorys

Urodził się w pałacu Gęsiów w Gryfii, 21 marca 1875. Pochodzi ze szlacheckiego rodu Gęsiów herbu własnego. W 1893 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii. W 1899 otrzymał święcenia prezbiteriatu, po roku rozpoczął studia teologiczne na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, w 1907 uzyskując doktorat z prawa kanonicznego. Po powrocie do Darencji został wykładowcą prawa kanonicznego na seminarium w Gryfii. W 1911 ustanowiony wicerektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu i kanonikiem kapituły kolegiackiej w Kilborku, a po roku został jej prepozytem i rektorem seminarium. W 1914 wyniesiony został do godności prałata, a po roku infułata. W 1918 ustanowiony sekretarzem kurii diecezjalnej w Migronowie, a w 1921 rektorem Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii. W 1928 papież Pius XI ustanowił go biskupem diecezjalnym gryfskim. 6 września 1928 odbył ingres do katedry w Migronowie, podczas którego otrzymał święcenia biskupie i kanonicznie objął diecezję. W lutym 1934, kiedy Komuniści wygrali wybory parlamentarne, potępił władze, sugerując, że doprowadzi to do rozpadu wartości chrześcijańskich oraz historycznej hierarchii. Po tych wypowiedziach został aresztowany przez Straż Partyjną 20 lutego 1934. 22 lutego wypuszczono go z aresztu, zakazując mu jakichkolwiek wypowiedzi o władzy, jednocześnie grożąc ponowym aresztem. Dwa dni później biskup złożył rezygnację z urzędu, którą papież przyjął 4 marca tegoż roku, jednocześnie mianując go administratorem apostolskim sede vacante diecezji. Po ingresie następcy zakończył pełnić funkcję administratora. W 1935 wdał się w konflikt z nowym biskupem, ks. bp. Bartłomiejem Drygasem, po tym jak wysłał list do papieża z prośbą o zmianę nazwy diecezji z gryfskiej na jaroszowską, którą papież przyjął i zaakceptował. Bp. Gęś oskarżył bp. Drygasa o sprzyjanie władzom i szerzenie "antyludzkich ideologii", po czym bp Drygas nasłał na niego Straż Partyjną. 18 kwietnia został wtrącony do aresztu, a po roku skazany na 6 lat więzienia. W 1936 zachorował na przeziębienie, a tuż po wyleczeniu na gruźlicę, co doprowadziło do znacznego osłabienia organizmu. 6 grudnia 1936 przetransportowano go do szpitala w Strzeszowie, gdzie zmarł dzień później. Jego pogrzeb odbył się 12 grudnia 1936 w kościele w Strzeszowie, pochowano go na przykościelnym cmentarzu.

W 1996 papież Jan Paweł II zatwierdził dokument o męczennictwie bp. Gęsia, co otwarło drogę do jego beatyfikacji. Ostatecznie uroczystość beatyfikacji odbyła się 10 czerwca 2006 w katedrze w MIgronowie, w imieniu papieża uroczystościom przewodniczył ks. abp nuncjusz Ludwik Godawski.
Witalis Skopcy

**Witalis Kajetan Skopcy** (ur. 4 listopada 1906 w Jaroszowie, zm. 10 sierpnia 1997 tamże) – darencki duchowny rzymskokatolicki, w latach 1955-1957 proboszcz parafii archikatedralnej w Jaroszowie, w latach 1957-1981 biskup pomocniczy jaroszowski, od 1981 do śmierci biskup senior tejże diecezji.

## Życiorys

Urodził się 4 listopada 1906 w Jaroszowie. W 1925 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, w 1931 otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1931-1932 pracował jako wikariusz w parafii konkatedralnej Matki Bożej Różańcowej i św. Ottona w Łęgach. W 1932 wyjechał na studia teologiczne na Wydział Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiegi, w 1937 zwieńczone licencjatem z Teologii biblijnej, po czym wyjechał na studia doktoranckie do Rzymu, w 1939 uzyskując tytuł doktora teologii. Jeszcze w tym samym roku, w sierpniu, wrócił do Darencji. W latach 1939-1944 był wykładowcą teologii biblijnej na seminarium w Kazimierzu, a w latach 1944-1952 na seminarium w Gryfii. W 1952 ustanowiony proboszczem parafii św. Jakuba w Międzywodzie. W 1953 ustanowiony kanonikiem kapituły archikatedralnej w Jaroszowie. W 1955 przeniesiony na urząd proboszcza parafii archikatedralnej Narodzenia NMP i św. Euzebiusza w Jaroszowie i ustanowiony prepozytem jaroszowskiej kapituły. W 1956 wyniesiony do godności prałata. W 1957 papież Pius XII ustanowił go biskupem pomocniczym archidiecezji jaroszowskiej. Święceń biskupich udzielił mu 23 marca 1957 ks. abp Walerian Pompel, metropolita jaroszowski, a współkonsekratorami byli ks. bp Piotr Kotowicz, biskup pomocniczy jaroszowski oraz ks. bp Stanisław Leski, biskup diecezjalny migronowski. 30 sierpnia 1981 złożył rezygnację z urzędu biskupa pomocniczego z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego. Zmarł we śnie, z nocy z 9 na 10 sierpnia 1997 w swoim domu w Jaroszowie.
Paweł Lubański

**Paweł Maria Lubański** (ur. 7 stycznia 1973 w Łazach Borzeckich) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii Niepokalanego Serca NMP w Jacentowie od 2014. Kanonik kapituły konkatedralnej w Turzymiu od 2019.

## Życiorys

Urodził się 7 stycznia 1973 w Łazach Borzeckich. W 1992 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii. W 1998 ukończył studia, po czym wstąpił na Katolicki Uniwersytet Lubelski na wydział Teologii, w 2001 uzyskał magistrat z teologii. Wrócił do Darencji i został wikariuszem parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Darencji w Turzymiu, w 2004 przeniesiony do parafii Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Prasowie, a w 2009 – do parafii św. Wojciecha w Borzcach. W 2014 mianowany proboszczem parafii Niepokalanego Serca NMP w Jacentowie. W 2019 podniesiony do godności kanonika kapituły konkatedralnej w Turzymiu.
Kościół Jana Chrzciciela we Wragieżbonie

**Kościół Jana Chrzciciela** – protestancka świątynia znajdująca się we Wragieżbonie, filia ogólnej miejskiej parafii ewangelicko-augsburska we Wragieżbonie.

## Historia

Na miejscu obecnego kościoła znajdował się dawniej Szpital św. Jana, wzmiankowany w 1285. Był jednym z dwóch szpitali w tymże mieście (drugi, pod wezwaniem św. Ducha, przetrwał do dziś jako kościół św. Floriana przy ul. Lasęcickiej). Od 1538 należał on do protestantów. W latach 1757-1759 na jego miejscu wzniesiono obecny kościół Jana Chrzciciela. Podczas wojny darencko-niemieckiej spłonęła drewniana konstrukcja empory organowej, powodując zniszczenie klasycystycznych organów. W 1945 obiekt przekazano Kościołowi katolickiemu, w 1950 rozpoczęto remont kościoła, odbudowano emporę (nie instalując organów) i wymieniono wyposażenie. Od 1952 służył jako kostnica parafii św. Mateusza i miejscowej bazyliki katedralnej. W 1991 zwrócony protestantom, w 1992 wymieniono ołtarz i konsekrowano świątynię, nadając jej pierwotne imię Jana Chrzciciela. W 1998 na emporze ustawiono organy.
Marek Lubański

**Marek Jerzy Lubański** (ur. 7 stycznia 1984 w Kwiciewie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, wykładowca łaciny na Wyższym Seminarium Duchownym we Wragieżbonie.

## Życiorys

Urodził się 7 stycznia 1984 w Kwiciewie. W 2003 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Czarnolesiu, ukończył je w 2009 i został skierowany na stanowisko wikariusza parafii św. Krzysztofa w Kryszewie. W 2011 wstąpił do Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, ukończył go w 2016 z tytułem doktora za pracę nt. budowy łaciny. Wrócił do Darencji skierowny do diecezji ostrowsko-wragieżbońskiej. Skierowany na stanowisko wikariusza parafii NMP Królowej śś. Apostołów we Wragieżbonie. W 2017 mianowany wykładowcą łaciny na Wyższym Seminarium Duchownym we Wragieżbonie. W 2018 został przeniesiony na stanowisko wikariusza parafii Chrystusa Króla w Lasęcicach Wragieżbońskich. W lutym 2022 mianowany członkiem Konferencji Episkopatu Darencji pracując przy Komisji ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Polski.
Note

Template:Infobox episodeIn this episode, N, O, T and E make music, and S makes more, and more of it.

## Story

S sits on a hill and sees Magic E walking by. S follows him. T ask N and O if they want tea but no one wants some. They and Magic E hold hands.

n-o-t-e, NOTE!

A note appears in the sky and S wonders what is it. T says it's a note. E says it makes music. O touches the note and makes a sound.

n-o-t-e-s, NOTES!

More notes appear. They all like the music.

t-e-n, TEN!

Ten notes appear, and T counts them. The notes make nice music while they all skip.

t-e-n-s, TENS!

Many more notes appear. All the notes play *Flight of The Bumblebee* and they all hate the noise. T tells S to make it stop.

t-n-e, TNE!

It doesn't work.

n-e-t, NET!

A net appears from nowhere in O's hand. O catches the notes.

n-e-t-s, NETS!

More nets appear and they all catch the notes.

At night, they all get tired. L then appears on screen and likes the music.

l-o-t-s, LOTS!

They make more notes and the sky and notes change appearance. L, E, O and N start to dance. S tells them to stop. T says it's tea time.

ONE!

All the notes except one disappear.

## Characters (in their order of appearance)

* S
* E (Normal and Magic)
* N
* O
* T
* L

## Words

* Not (stealth word)
* Note
* Notes
* Ten
* Tens
* Tne (nonsense word)
* Net
* Nets
* Lots
* One

## Trivia

* This is the only episode where Magic E appears in a plural-s word.
* A, B, C, D, F, G, H, I, J, K, M, P, Q, R, U, V, W, X, Y and Z are absent in this episode.
* L, O and T only say their sounds in this episode.

## Nonsense Words

### Tne

Short for **t**rans**n**ational **e**ducation. Also stands for The Numberblocks Express.

## Gallery

8ECB9BAD-A6D0-4B60-BB81-4EF91C2F9B10.jpegS and Magic E34E27C0A-E8FF-41D2-9738-A0A2DFBD0CF5.jpegLet’s make it plural!365924F3-07E7-447F-A41D-9E7DC7E3C4F6.jpegN playing his guitar4ABCA2CE-A594-4EA1-88A5-87C4ACC9701C.jpegTHERE ARE TEN, TEN, TEN AGAIN!ACD1921B-5A45-4A1C-8223-E41C560E1C72.jpegNASTY NOISES! YOU CAN’T PLAY IT SLOWLY, AND THUS, YOU CAN’T PLAY IT QUICKLY!278559C1-5C9D-4FED-8DAD-86654C9BF19C.jpeg“S, you could make everything plural!”44A4B4D6-B325-456B-968E-FE3CCCE0445C.jpegTNE!?02A7C415-064F-4BD3-966F-F6D3A069EF20.jpegNET!FD5D2050-DDDB-4FE5-9BF1-1F1F9D8DBE4D.jpegNETS!8DCFF9A2-0072-4041-A807-8542FD752F4E.jpegCatching the notes1CEE6691-17BA-45C0-8E21-0DC4D20790F7.jpegFive is enough.835B2E62-E5DB-476A-88DF-D6658A2C2AC8.jpegLOTS!DA448CDD-2748-404F-9427-645A6D35FF58.jpegONE!Template:AlphaEpisodes
XNicla

**xNicla** – darencka polityk, od lipca 2021 do grudnia 2023 burmistrzyni Lipnia, od 6 do 14 lutego 2022 i od 5 maja 2023 prezydent Darencji.

## Życiorys

xNicla jest siostrą byłej prezydent xAndzi. Grała na serwerze piomine.com, 4 grudnia 2020 została jego administratorką. Grę na Darencji rozpoczęła na przełomie stycznia i lutego 2021. W lipcu 2021 AndroPM mianował ją burmistrzem Lipnia na miejsce xAndzi. Od 31 lipca do 3 grudnia 2021 była ministrem Obrony i Bezpieczeństwa w drugim rządzie AndroPM, zwolniona z tej funkcji ze względu na znikome działania jako minister. Przez większość czasu była członkinią Biedronek, pod koniec grudnia 2021 wstąpiła do Jeżyn i została kandydatką na stanowisko prezydenta państwa z ramienia tej partii. W pierwszej turze wyborów, z 27 na 28 stycznia 2022, zdobyła 5 głosów i wynik 33%. Dostała się do II tury z MaksemBaa. Wygrała wybory w II turze (z 3 na 4 lutego 2022) uzyskując 58% głosów (7 głosów).

14 lutego 2022 xNicla dwukrotnie zmieniła premiera państwa – najpierw nominowała na to stanowisko xAndzię, a po niecałych dwóch godzinach – ziza123. Marszałek państwa AndroPM zarządził posiedzenie w sprawie wotum nieufności wobec xNicli. W głosowaniu 5 osób głosowało za nieufnością, 2 – przeciw i 2 osoby się wstrzymały, w związku z czym została pozbawiona uprawnień. Tego samego dnia objęła urząd wiceministra infrastruktury i budownictwa w rządzie ziza123, pełniła go do momentu upadku rządu 6 marca 2022.

13 lutego 2023 została nominowana na urząd wiceministra środowiska w trzecim rządzie AndroPM. 26 lutego 2023 została doradczynią prezydenta KonkonaGames. 1 kwietnia ogłoszona kandydatką koalicji Jeżyny-Korpus na urząd prezydenta Darencji w wyborach mających się odbyć w tym miesiącu. W I turze zajęła pierwsze miejsce, uzyskując 38,5% głosów (5 głosów) i dostała się do II tury z przewodniczącym Krysji Wydnickiej, Kluszkem. 29 kwietnia 2023 została powołana na urząd ministra środowiska w czwartym rządzie AndraPM. W II turze uzyskała również 5 głosów, co dało wynik 55,6% głosów i zwycięstwo w wyborach. Tego samego dnia, 5 maja 2023, zaprzysiężona na urząd prezydenta. Nie kandydowała w wyborach w lipcu 2023, władzę przejął po niej Mr Majonezik. 9 sierpnia 2023 przestała pełnić urząd ministra środowiska wskutek rozwiązania czwartego rządu AndraPM. 23 grudnia 2023 zwolniona z urzędu burmistrza Lipnia z powodu niewielkiej aktywności na serwerze.
Mateusz Kamieniecki

**Mateusz Artur Kamieniecki** (ur. 12 lutego 1974 w Jaroszowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, historyk Kościoła, wykładowca, kanonik kapituły archikatedralnej w Jaroszowie.

## Życiorys

Urodził się 12 lutego 1974 w Jaroszowie. W 1993 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Jaroszowie. W 1999 uzyskał święcenia kapłańskie, po czym wyjechał do Polski i wstąpił na Wydział Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie w 2004 uzyskał licencjat z teologii, a w 2006 zdobył doktorat z historii Kościoła. Wrócił do Darencji i został wikariuszem parafii archikatedralnej w Jaroszowie wykładowcą historii Kościoła na seminarium w Jaroszowie. W 2010 przeniesiony na urząd rezydenta tej parafii. W 2014 podniesiony do godności kanonika kapituły archikatedralnej w Jaroszowie.
Franciszek Ostrach

**Franciszek Robert Ostrach** (ur. 25 czerwca 1973 w Czarnolesiu) – darencki duchowny rzymskokatolicki, kanonik kapituły kolegiackiej w Czarnolesiu, od 2022 proboszcz parafii Najświętszej Maryi Panny Opiekunki Świata w Czarnolesiu.

## Życiorys

Urodził się 25 czerwca 1973 w Czarnolesiu. W 1992 rozpoczął studia na Wyższym Seminarium Duchownym w Czarnolesiu. W 1998 przyjął święcenia kapłańskie i został wikariuszem parafii św. Apolonii w Błękowie, w 2001 – parafii św. Krzysztofa w Kryszewie, w 2006 – parafii Chrystusa Odkupiciela Świata w Kwiciewie, a w 2010 – parafii konkatedralnej św. Stanisława w Grzebrzęcicach. W 2016 ustanowiony proboszczem parafii śś. Katarzyny i Pankracego w Trzebieszynie. W 2022 podniesiony do godności kanonika kapituły kolegiackiej w Czarnolesiu i ustanowiony proboszczem rodzinnej parafii Najświętszej Maryi Panny Opiekunki Świata w Czarnolesiu.
Michał Cichy

**Michał Sylwester Cichy** (ur. 29 kwietnia 1974 w Radwance) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Krawędzi od 2020.

## Życiorys

Urodził się 29 kwietnia 1974 w szpitalu w Radwance, do 1993 mieszkał w Syrkomlu. W 1993 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, w 1999 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został wikariuszem parafii Trójcy Przenajświętszej w Chomlinie, w 2002 przeniesiony do parafii św. Jakuba w Międzywodzie, w 2007 do parafii Chrystusa Miłosiernego w Jaroszowie, a w 2014 do parafii św. Filipa Neri w Bobrowniku. W 2017 ustanowiony proboszczem parafii św. Anny w Bogdale, a w 2020 przeniesiony na urząd proboszcza parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Krawędzi.
Zbigniew Chyla

**Zbigniew Mirosław Chyla** (ur. 22 stycznia 1955 w Wyszomierzu) – darencki duchowny rzymskokatolicki, od 1996 proboszcz parafii św. Mikołaja z Bari w Imińsku.

## Życiorys

Urodził się 22 stycznia 1955 w Wyszomierzu. W 1974 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, w 1980 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został wikariuszem parafii Przemienienia Pańskiego w Łęgach, w 1982 przeniesiony na urząd wikariusza parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Kłodnicy, w 1987 – parafii św. Jakuba w Międzywodzie, a w 1994 – parafii św. Marka Ewangelisty w Łęgach. W 1996 ustanowiony proboszczem parafii św. Mikołaja z Bari w Imińsku. W 2003 rozpoczął tam budowę większego kościoła parafialnego, ukończoną w 2006. W 2007 ustanowiony kanonikiem kapituły kolegiackiej w Kilborku.