Aleksander Sribielnikow

**Rodzina** | \* † Helena Gajewska-Sribielnikow (matka-nie żyje)

**† kom. pol. Aleksander Sribielnikow** - postać fikcyjna. Jeden z głównych bohaterów serialu 1920 Wojna i Miłość.

## Historia

Aleksander po raz pierwszy pojawił się w 1 odcinku. Stał wówczas na czele oddziału Tkaczenki. Gdy odkrył, że oddział białogwardzistów chce się poddać, a na dowód oddaje swoich oficerów, podjął decyzję o przyjęciu żołnierzy do oddziału, co nie do końca spodobało się Tkaczence. Oficerowie:Bronisław Jabłoński i Adam Mikulicz mają zostać poddani brutalnym przesłuchaniom. Gdy Mikulicz nie jest w stanie dalej uczestniczyć w przesłuchaniu, Aleksander każe przyprowadzić Bronka. Gdy Jabłoński w bezczelny sposób zwraca się do Aleksandra, ten uderza mocno Bronka w twarz. W wyniku ciosu Bronek traci przytomność, a Aleksander każe kozakowi Stiopie przynieść wiadro wody. Nieco później, gdy Aleksander ogląda znajdujące się w chatce ikony, zostaje niespodziewanie zaatakowany przez Bronka. Aleksander otrzymuje dwa ciosy i traci przytomność. Sribielnikow po pewnym czasie dochodzi do siebie i widzi, że Stiopa nie żyje, a Bronek zniknął. Wściekły Aleksander wybiega na zewnątrz i wszczyna alarm. Aleksander zabiera jednemu z żołnierzy karabin i strzela do uciekającego Bronka. Niecelnie. Wściekły Aleksander poprzysięga zemstę. W 2 odcinku Aleksander wraz z oddziałem dociera do pewnej wioski. Próbuje podpytać sekretarza partyjnego Sołomina o sytuację w okolicy, ale chłop nie potrafi udzielić informacji, co bawi Tkaczenkę. Później Aleksander prowadzi rozprawę przeciwko dwóm chłopom, którzy popełnili tak naprawdę wykroczenia, ale bolszewicy uważają, że ich uczynki to sabotaż i mimo pozorów sprawiedliwości (Aleksander przydzielił oskarżonym adwokata w osobie Sołomina), obaj zostali skazani na śmierć i rozstrzelani. Później odbył rozmowę z Sołominem i oskarżył chłopa o wrogość wobec ludu pracującego. Sołomin został skazany na śmierć i rozstrzelany. W 3 odcinku oddział Tkaczenki obozuje w lesie. Aleksander jest zajęty ostrzeniem szabli. W pewnym momencie na teren obozu wjeżdża samochód. Okazuje się, że są to przedstawiciele WKPb. Aleksander dowiaduje się od Tkaczenki, że nie będzie już pełnił funkcji komisarza szwadronu w jego oddziale, bo partia ma dla niego inne zadanie. Komisarz Konstantinow informuje Aleksandra, że partia ma pod Warszawą siatkę i potrzebny jest ktoś kto sprawdzi jej szczelność. Ale żeby zachować pozory, Aleksander zostaje oficjalnie zwolniony z partii i wysłany w swoje rodzinne strony. Tuż po przybyciu, Aleksander odwiedza grób matki, a potem idzie do ojca. Nieco później Aleksander i Lew sprzeczają się na temat rewolucji. W tym samym odcinku Aleksander idzie do domu Szczepana Miary i przekonuje go do zapisu do partii. Sribielnikow namawia chłopa do kontaktu ze swoimi agentami w wojsku. Chce by Szczepan nakłonił ich do wywołania buntu. Sam natomiast przyjmuje się u Olszyńskich jako rządca. W 4 odcinku za namową Aleksandra, Szczepan ukrywa się w lesie i wieczorami pojawia się w majątku. Sribielnikow ma też inny problem. W wyniku napadu rabunkowego ginie członek siatki-antykwariusz Maurycy Gierszewski. Aleksander kontaktuje się z kupcem Borysem Smoktunowskim. Smoktunowski proponuje by miejsce Gierszewskiego zajęła Sabina Malinowska. Obaj angażują modystkę do pracy w siatce. Pod koniec odcinka Aleksander spotyka się w restauracji z żoną Józefa Szymańskiego-Jadwigą. W 5 odcinku Aleksander zjawia się niespodziewanie w salonie Olszyńskich i informuje swoich przełożonych, że nazajutrz nie będzie go w majątku, bo musi stawić się na posterunku policji. Później faktycznie idzie na komendę i ma nieprzyjemną rozmowę z naczelnikiem. W 6 odcinku Aleksander odbywa rozmowę z synem Szczepana Pietrkiem. Rozmowę podsłuchuje lokaj Olszyńskich Ambroży. Aleksander jedzie następnie do kryjówki Szczepana, by dodać mu otuchy. Gdy wraca do majątku, oczekuje go Olszyński. Hrabia zagaduje Aleksandra. Jednak Aleksander dostrzega funkcjonariuszy i wbiega do majątku. Po chwili wychodzi z Zosią jako zakładniczką. Sribielnikow wchodzi w posiadanie broni naczelnika policji i podchodzi z Zosią do konia. Gdy są przy zwierzęciu, Aleksander puszcza Zosię i wskakuje na konia. Olszyński nie chce pozwolić mu uciec i z bronią w ręku zagradza Sribielnikowowi drogę. Aleksander zabija Olszyńskiego i ucieka. Mija go wracający do domu Teofil. Pod koniec odcinka Aleksander dociera do pewnej wioski, a jeden z chłopów odwozi go na teren kontrolowany przez bolszewików. W 7 odcinku Aleksander dociera na miejsce stacjonowania oddziału Tkaczenki. Sribielnikow prosi Tkaczenkę i nowego komisarza szwadronu Lipmana o możliwość dołączenia do oddziału. Ci zgadzają się. Niedługo później żołnierze przyprowadzają polskiego oficera-podporucznika Dobrowolskiego. Aleksander próbuje po dobroci go przesłuchać, ale bezskutecznie. Więc jeniec jest poddany torturom. W ich wyniku podaje rzeczywiste dane o polakach na odcinku, ale Tkaczenko mu nie wierzy. Dobrowolski zostaje zabity przez bolszewika. Następnie Tkaczenko wysyła do boju niezbyt liczne siły. Jest to błąd. Bolszewicy ponoszą dotkliwe straty. Po bitwie Aleksander ma pretensje do Lipmana i Tkaczenki, że zlekceważyli zeznania Dobrowolskiego i tym samym przyczynili się do masakry jaka dotknęła oddział. Aleksander i Tkaczenko doskakują do siebie "z łapami". Lipman rozdziela ich i wydaje rozkaz do ponowienia ataku. Bolszewicki nalot zabija kilku polaków, a pozostałych zmusza do ucieczki. W pobliskim lesie dochodzi do starcia. W jego trakcie Aleksander zabija jednego z polskich żołnierzy. Po bitwie Aleksander siedzi na koniu i obserwuje jak inni członkowie oddziału dobijają rannych polaków. W 8 odcinku Aleksander wydaje żołnierzom instrukcje jak mają postępować w dworach szlacheckich. Pod koniec odcinka Aleksander prowadzi oddział przeciwko polakom, ale bolszewicy wpadają w pułapkę i Aleksander jest zmuszony zarządzić odwrót. Po powrocie do obozu, Aleksander mówi Tkaczence, że w dworach szlacheckich jest dużo dobrych koni. W 9 odcinku oddział Tkaczenki atakuje przypadkowy polski szwadron. Aleksander i Lipman szybko odnajdują oficerów i każą ich zlikwidować w ramach tzw."wyścigu śmierci". Obaj komisarze mają z tego powodu niezły ubaw. W 10 odcinku na początek Aleksander na czele oddziału wjeżdża na teren majątku Dąbrówka. Nieco później Aleksander rozmawia z Pietrkiem o koniach z majątku, a następnie Sribielnikow wchodzi do majątku i widzi, że Zosia została zgwałcona. Aleksander zabiera ją do hotelu gdzie mieszka i zaczyna urzędowanie. Później Aleksander spotyka Szczepana. Obaj idą do gabinetu Sribielnikowa, gdzie Aleksander przyjmuje petentów. W przerwie Aleksander idzie odwiedzić ojca. Lew jeszcze raz próbuje przemówić synowi do rozumu, ale bezskutecznie. Po powrocie do biura, Aleksander spotyka pobitego mężczyznę. To piekarz. Aleksander dowiedziawszy się, że na dom piekarza napadli pijani żołnierze, idzie zgłosić sprawę do CzKa. Tam spotyka ojca. Aleksander udaje się do naczelnika CzKa i żąda wyjaśnień. Naczelnik wyjaśnia powody zatrzymania Lwa i obiecuje Aleksandrowi, że jego ojciec złoży zeznanie i będzie wypuszczony. Aleksander wierzy w to i opowiada o napadzie na piekarnię. Naczelnik wydaje na winnych żołnierzy wyrok śmierci. Aleksander ma kierować akcją. I rzeczywiście. Sribielnikow daje znak i czekiści otwierają ogień do zatrzymanych. Czterech żołnierzy ginie, a piąty zostaje ciężko ranny. Aleksander wyjmuje więc broń i dobija mężczyznę. Potem Aleksander jedzie do domu, by sprawdzić czy jego ojciec został już odwieziony do domu. Na miejscu Aleksander dostrzega czekistów, ale bynajmniej nie wyglądają by odwieźli Lwa do domu. Wściekły Aleksander wraca do CzKa i żąda rozmowy z naczelnikiem. Jednak mężczyzny nie ma. Niedługo później do gabinetu Aleksandra przychodzą czekiści i Sribielnikow jest zmuszony do ucieczki. W 11 odcinku Aleksander pod zmienionym nazwiskiem przyjmuje się do przypadkowo spotkanego bolszewickiego oddziału jako prosty żołnierz. Niedługo później bolszewicy odnajdują w lesie polską karną kompanię. Aleksander wśród polaków rozpoznaje Bronka i kopie Jabłońskiego w twarz. Przed linczem powstrzymuje Aleksandra komisarz. Później Aleksander wraz z częścią oddziału odjeżdża w kierunku Warszawy. W 12 odcinku Grupa Aleksandra dociera do Radzymina, gdzie koledzy Aleksandra zaczynają rozrabiać. W tym samym odcinku do Radzymina wpadają polacy. Prawie wszyscy bolszewicy zostają zabici. Aleksander natomiast zostaje ranny. By zmylić polaków, przebiera się pospiesznie w cywilne ubranie i wybiega na spotkanie z żołnierzami. Przedstawia im się jako polak mieszkający w jednym z domów. Polacy wierzą mu i pozwalają uciec. W 13 odcinku Aleksander dociera do swojego domu. Akurat stację odwiedza szwadron Władka. Gdy polacy odjeżdżają, Aleksander wybiera się do Węgrzyc. Tam obserwuje z ukrycia ewakuację czekistów. Gdy ci odjeżdżają, Aleksander wchodzi do ich opuszczonej komendy. W gabinecie naczelnika Sribielnikow odnajduje ciała więźniów CzKa. Wśród nich-swojego ojca. Zrozpaczony Aleksander zdejmuje marynarkę i przykrywa nią ciało ojca. Sam po chwili wychodzi z komendy. Przez pewien czas obserwuje uciekających bolszewików i bije się z myślami. W końcu Aleksander postanawia popełnić samobójstwo. Jednak nieudolnie próbuje załadować karabin i wyłamuje zamek. Aleksander postanawia użyć niesprawnej broni i przy jej pomocy wystawić się polakom. Akurat ulicą jadą Bronek i Zosia. Jednak żadne z nich nie rozpoznaje Aleksandra. Zosia widząc mężczyznę z karabinem, atakuje go szablą. Aleksander ginie.