recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Królestwo Polskie

Krolestwo Polskie w 1833 roku

## Historia

### Powstanie Listopadowe

Powstanie trwało od 29 listopada 1830 roku do 15 lipca 1832 roku. W jego trakcie Car przeprowadzil dwa głowne uderzenia. Pierwsze generala Dybicza (luty-czerwiec) oraz druga generala Paskiewicza (wrzesien-styczen). Królestwo skontrowalo to nieudana wyprawa na Litwe. Kluczowym momentem wojny byl szturm rosyjski na Warszawe. Udany kontratak i przecięcie lini komunikacyjnych zmusza Paskiewicza w srodku zimy do odwrotu. W jego trakcie armia zostaje poważnie osłabiona. Majacy problemy z buntami, nie jest w stanie szybko jej odbudować co zmusza go do zawarcia rozejmu który w krotce zostaje potwierdzony pokojem.

### Karol I Habsburg

#### Pierwsze lata odbudowy

Po koronacji, ilość problemów przytłoczyła nowego wladce Karola I Habsburga. Stan finansów i gospodarki był opłakany. Pierwszym i najważniejszym zadaniem stało sie odzyskanie zasekwestowanych 40 mln złotych w Petersburgu oraz kolejnych 6 milionów w Berlinie. Nastepnym było zabezpieczenie spłaty długów wojennych oraz dokonczenie inwestycji drogowych. W tym celu do Wiednia udał sie Ludwik Jelski. Miał on rozpoczac negocjacje z Salomonem Mayerem Rothschildem.

osobny artykuł: pożyczka Wiedenska

### Odbudowa panstwa po wojnach

#### Kolonializm

osobny artykuł: Kalendarium Królestwa

osobny artykuł: Historia WP

## Organizacja państwa

W 1833 roku dochodzi do nowelizacji konstytucji. Wiąże sie ona z przywroceniem stanowiska Krola i potrzeba dostosowania prawa. Polska była monarchia konstytucyjna na ktorej czele stal Król. Byl on:

* „osoba królewska jest święta i nietykalna”
* zwoływał zgromadzenia wyborcze oraz mianował marszałków sejmików i zgromadzeń gminnych.
* zwoływał, odraczał i rozwiązywał sejmy zwyczajne i nadzwyczajne
* powoływał Prezesa Rady Administracyjnej oraz wyższych urzędników
* dysponował inicjatywą ustawodawczą
* dysponował prawem zawieszania ustaw sejmowych
* dysponował prawem zatwierdzania ustaw
* królowi przysługiwało prawo wypowiadania wojny oraz zawierania umów międzynarodowych
* sądy wyrokowały w imieniu monarchy

### Rada Stanu

#### Rada Administracyjna

*„Prezes powołuje 6 ministrów wydziałów rządowych i zastępcę prezesa (...) Sam tylko prezes lub jego zastępca mieć będzie głos stanowczy, a ministrowie zasiadać mają z głosem doradczym. Każde postanowienie prezesa w imieniu Rządu Narodowego (...) wydane być powinno na radzie i zaświadczone podpisem jednego z ministrów”*. W art. 3 powtórzona zostaje kompetencja Prezesa do nominowania i odwołania Naczelnego Wodza oraz prawo ułaskawienia.

#### Rada Stanu

Do kompetencji I Rady Stanu należało przygotowywanie projektów ustaw sejmowych i dekretów królewskich; ona też pod sąd oddawała urzędników publicznych za przestępstwa urzędnicze; była także sądem kompetencyjnym i administracyjnym.
4 Dywizja Piechoty Powstania Listopadowego

**4 Dywizja Piechoty** - polski związek taktyczny, utworzony po wybuchu powstania listopadowego.

## Walki dywizji

W maju 1831 4 Dywizja Piechoty wzięła udział w wyprawie na gwardię rosyjską. 12 maja ześrodkowała w rejonie Kałuszyna. O świcie Rosjanie pod dowództwem feldmarsz. Dybicza wyparli z Kałuszyna dwa bataliony 3 pułku strzelców pieszych. 15 pułk piechoty bronił się w drugim rzucie wraz z 4 kompanią artylerii pozycyjnej. Osłaniał odwrót pułku grenadierów. Około południa dywizja wycofała się do Brzezin.

W połowie czerwca wzięła udział w wyprawie łysobyckiej (Jeziorzany) przeciwko rosyjskiemu korpusowi gen. Rydigera. Maszerowano przez Mienię, Wodyń, Osiny do Gułowa. Dalej działając w składzie lewej kolumny przez Serokomlę i Kock dywizja starała się okrążyć przeprawiające się przez Wieprz oddziały rosyjskie. Tymczasem 20 czerwca gen. Rydiger wykonał uderzenie uprzedzające na zachodnią kolumnę gen. Karola Turny. Możliwość koncentrycznego uderzenia przybyłej właśnie polskiej grupy gen. Ramorino oraz 4 DP i grupy kawalerii gen. Turny została zaprzepaszczona. Dowodzący polskim korpusem gen. Jankowski wydał rozkaz wycofania się do Woli Gułowskiej. Pod Potyczą przeprawiono się przez Wisłę i 23 czerwca dywizja wróciła do Warszawy.

W lipcu 4 DP i 2 DK gen. Turny skierowane zostały do Modlina celem obserwacji ruchów wojsk armii rosyjskiej. 10 lipca dywizja ruszyła dalej - do Płońska. Jej 15 pułk piechoty liniowej włączony został do załogi twierdzy Modlin. W miejsce 15 pp do 4 DP włączono 23 pułk piechoty liniowej.

## Skład i obsada personalna

### Dowódcy

* gen. dyw. Piotr Szembek (26 stycznia – 17 marca 1831)
* gen. bryg. Henryk Otto Milberg (17 marca – 4 października 1831)
* płk Feliks Breański (4 października – 5 października 1831)

### Struktura organizacyjna

#### styczen

* 1 brygada – pułkownik Julian Bieliński, płk Antoni Wroniecki
	+ 1 Pułk Strzelców Pieszych (3 bataliony)
	+ 3 Pułk Strzelców Pieszych (3 bataliony)
* 2 brygada – generał brygady Henryk Milberg , gen. bryg. Ksawery Niesiołowski
	+ Pułk Grenadierów (4 bataliony)

#### maj

* 1 brygada – pułkownik Julian Bieliński, płk Antoni Wroniecki
	+ 15 pułk piechoty (2 bataliony)
	+ 3 Pułk Strzelców Pieszych (3 bataliony)
* 2 brygada – generał brygady Henryk Milberg , gen. bryg. Ksawery Niesiołowski
	+ Pułk Grenadierów (4 bataliony)
	+ 13 pułk piechoty (2 bataliony)
* batalion strzelców celnych
* artyleria
	+ 4 kompania pozycyjna
	+ 6 kompania lekka
Kombinat metalurgiczny w Nietulisku

W roku 1816 decyzją Stanisława Staszica następuje rozbudowa fabryk żelaznych w Królestwie Polskim. Do roku 1833 nastąpił rozwój Nietuliska, wykonano szereg robót na rzece Kamiennej. Prace zlecił książę Franciszek Ksawery Drucki-Lubecki. W tym okresie fabryka wraz z okolicznymi zabudowaniami stała się nieformalnie osobną wsią (Nietulisko Fabryczne).

Zakład w Nietulisku (a przy nim osiedle przemysłowe) zbudowano w latach 1834 – 45. Inwestorem był Bank Polski, zaś projekt sporządził budowniczy Karol Knake. Rozległy zespół urbanistyczny składał się z urządzeń przemysłowych, wodnych i komunikacyjnych. W jego skład wchodziły budynki produkcyjne i mieszkalne, noszące przeróżne cechy stylistyczne; od klasycystycznych poczynając, na neoromańskich i neogotyckich kończąc. Kompozycja zakładu opierała się na dwóch osiach: podłużnej, biegnącej od północnego zachodu na południowy wschód, na której położony był zbiornik wodny przy ujściu Świśliny do Kamiennej, kanał i budynek walcowni oraz osi poprzecznej, wiążącej zabudowania fabryczne i osiedle mieszkaniowe. Był tu także drugi kanał omijający zbiornik wzdłuż osi podłużnej, a całość uzupełniały drogi komunikacyjne, równoległe do obydwu osi. Zbiornik wodny miał kształt wieloboku, z eliptyczną wysepką na środku. Kanał był częściowo podziemny. Jego wylot miał kształt dwuprzęsłowego mostu, na którym umieszczono tablicę z nazwiskiem budowniczego i datą 1846. W oddzielnej kotłowni ustawione były koła wodne o sile 60 koni mechanicznych. Napędzały 40 par walców, nożyce i tokarnię.

Na przecięciu obu osi stała walcownia, o planie symetrycznym i dość mocno rozczłonkowanym, a na osi poprzecznej suszarnia z planem w kształcie wydłużonego prostokąta. Pozostałe obiekty rozmieszczone zostały symetrycznie po obu bokach poprzecznej osi założenia. Były to dwa budynki kontrolne oraz dwukondygnacyjny budynek zarządu i magazyn. Na zakończeniu osi poprzecznej, za drogą ze Starachowic do Ostrowca, zaprojektowane było osiedle mieszkaniowe, zaczynające się placem będącym połówką foremnego dziesięcioboku, z którego promieniście wybiegały uliczki.
Pułk Weteranów Czynnych Królestwa Kongresowego

**Pułk Weteranów Czynnych** – pułk piechoty Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.

## Formowanie i zmiany organizacyjne

Pułk sformowany 25 stycznia 1831 z trzech samodzielnych batalionów weteranów czynnych. W batalionach służyli żołnierze o ponad 20-letnim stażu. Batalion posiadał 3-5 kompanii i liczył około 1000 ludzi. Żołnierze tego pułku uzupełnili stany 3 i 4 batalionów. Z tego tez powodu został następnie uzupełniony nowym rekrutem tracąc swój charakter. Przedłużająca się wojna doprowadziła jednak do jego odzyskania pod koniec roku. Przez pewien czas pułk ten tworzył 2 brygadę piechoty 3 dywizji piechoty. Po znacznych stratach poniesionych w czasie bitwy ostrołęckiej wszedł w skład garnizonu Warszawy.

## Dyslokacja pułku

Przed 1831 r. na całym obszarze Królestwa.

## Żołnierze pułku

Pułkiem dowodzili:

* gen. Bartłomiej Lanckoroński
* Ludwik Kierwiński
* Józef Kozłowski
* Stefan Tyrakowski

## Walki pułku

Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego

Bitwy i potyczki:

* Dobre (17 lutego)
* Wawer (19 lutego i 31 marca 1831)
* Grochów (25 lutego 1831)
* Ostrołęka (25 maja)
* Warszawa (6 i 7 września)

W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją, żołnierze pułku otrzymali 7 złotych i 19 srebrnych krzyży Orderu Virtuti Militari.

## Umunderowanie

"Ubiór co do kroju był podobny w ogólnosci do ubioru strzelców pieszych, z ta róznicą, że kurtki mundurowe były niebieskie, zapinae na 9 guzików w jeden rząd, sponie długie niebieskie z wypstką na ciżmy. Kaszkiet bez kordnów, wypustki i łapki u rękawów żółte weteranów czynnych, - amarantowe zaś w korpusie weteranów i inwalidów. Patronasze gładkie bez żadnych znaków, ledewerki czarne.
Na tarczach na kaszkietach pod orłęm była litera I. lub W. oznaczające - inwalidów lub weteranów.
Naramienniki sukienne niebieskie, z wypustką wkoło żółtą lub amarantową i numerami kompanij lub batalionów; kompania Szpitalna nosiła na naramiennikach S karmazynowe, Robocza zaś kompania takiegoż koloru."
Podział administracyjny Krolestwa Polskiego

Podzial Administracyjny Królestwa Kongresowego

## Podzial tymczasowy 1835r.

   Zwyciestwo 1832 roku zastalo panstwo w opłakanym stanie. Finansowo i materialnie zniszczone, a przez to wymagajace powaznej odbudowy. Jednym z problemow bylo wprowadzenie administracji na odzyskanych terenach. Krolestwo w wyniku podpisanego pokoju odzyskiwalo dodatkowo (poza terenami samego Krolestwa Kongresowego) Obwód Białostocki utracony w 1807 roku. Tymczasowo zostal on przylaczony do wojewodztwa augustowskiego. W 1833 roku w wyniku ustalen dyplomatycznych przylaczona zostala do Krolestwa Galicja. Tymczasowo zostala ona podzielona na 3 wojewodztwa ktorych terytoria pokrywaly sie z dawnymi austriackimi okregami wojskowymi.

## Podzial w 1850 roku

W kolejnych latach zdecydowano sie wprowadzic nowy, bardziej odpowiadajacy obecnej sytuacji podzial administracyjny. Poczatkowo miala ona dotyczyc tylko galicji, ale z czasem zmiany coraz bardziej sie rozprzestrzenialy. W koncu zdecydowano sie z jednej strony na podzial bardziej historyczny a z drugiej na bardziej rownomierne rozdzielenie populacji i terytorium. W ostatecznej wersji pojawilo sie 14 wojewodztw plus ksietswo Cieszynskie (na prawach województwa). Najwieksze zmiany dotknely galicje, ktora pod wzgledem populacji jest znacznie bardziej rozbudowana. Z tego tez powodu powstalo tam (poza wymienionym wczensiej księstwem) 6 województw.
Zagłębie cieszynskie

## Historia

		1. Huta Caroli Hammer
		2. Huta Trzyniecka
		3. Huta w Baszce
	2. Kopalnie:
		1. Kopalnia Gabriela w Karwinie (1852)
		2. Kopalnia Jadwiga w Karwinie (1878)
		3. Kopalnia Barbara (1898)
	3. Inne:
		1. Fabryka Drutu i Gwozdzi w Boguminie
		2. Cukrownia hrabiego Larischa w Suchej Górnej
		3. Browar Zamkowy
		4. Fabryka sukna Eduard Zipser & Sohn

patrz: Druga rewolucja przemyslowa w Polsce
5 Dywizja Piechoty Powstania Listopadowego

**5 Dywizja Piechoty** – polska dywizja piechoty okresu powstania listopadowego.

### Dowódcy

* gen. bryg. Henryk Ignacy Kamieński – 26 kwietnia 1831 – 26 maja 1831
* gen. bryg. Walenty Zawadzki – 26 maja 1831 – 5 czerwca 1831
* gen. bryg. Julian Sierawski – 5 czerwca 1831 – 18 września 1831

### Struktura organizacyjna

#### maj

* 1 brygada – pułkownik Jakub Krasicki
	+ 3 pułk piechoty liniowej
	+ 14 pułk piechoty liniowej
* 2 brygada – pułkownik Walenty Zawadzki
	+ 6 pułk piechoty liniowej
	+ 20 pułk piechoty liniowej
* Batalion Sandomierskich Strzelców Celnych
* artyleria:
	+ 3 kompania pozycyjna
Heart & Soul

**Heart & Soul** were a Minecraft Wrestling tag team, consisting of Drix & Crews. They began teaming consistently in May of 2019 and would have their final match in December of 2019.

## Career

Heart & Soul's self-written career outline (if any) can be found here. If there is no hyperlink attached, there is none available.

## In Wrestling

### Signature Moves

* N/A
Henryk Ignacy Kamieński

**Henryk Ignacy Kamieński** herbu Ślepowron (ur. 31 lipca 1777 w Hruszwicy, zm. 26 maja 1831 pod Ostrołęką) – generał brygady wojsk polskich w powstaniu listopadowym.

Był wychowankiem francuskich uczelni wojskowych. W 1806 był kapitanem grenadierów i adiutantem marszałka Nicolasa Charles'a Oudinota. Za udział w kampanii 1806/1807 otrzymał Order Virtuti Militari i Legię Honorową. 30 stycznia 1808 został kapitanem 1 Pułku Piechoty wojsk Księstwa Warszawskiego. Mianowany dowódcą szwadronu szwoleżerów Gwardii Cesarskiej, przeprowadził swój szwadron przez Niemcy do Madrytu. Walczył w korpusie marszałka Jean-Baptiste Bessières`a z gerylasami, m.in. w bitwie pod Somosierrą. Eskortował powracającego do Francji cesarza Napoleona. Po podziale oddziału, przeszedł do 1 pułku płk Wincentego Krasińskiego. Po pojedynku ze swoim dowódcą, 1 sierpnia 1809 wziął dymisję i przeszedł do Legii Nadwiślańskiej. 27 grudnia 1811 objął dowództwo 10 Pułku Piechoty, zostając pułkownikiem.

W 1812 w Królewcu jego pułk brał udział w przeglądzie przed cesarzem, a następnie wszedł w skład 7 Dywizji X Korpusu Wielkiej Armii Étienne-Jacques`a-Josepha-Alexandra MacDonalda. Został przydzielony do korpusu gen. Rappa. Po serii zwycięskich starć z wojskami rosyjskimi, wycofał się do Gdańska, gdzie na czele 1700 odpierał liczne szturmy wroga, organizując nocne wycieczki za mury. Otrzymał za to Krzyż Oficerski Legii Honorowej.

26 grudnia 1815 uzyskał dymisję i osiadł w Rudzie. Mimo złego stanu zdrowia wziął udział w powstaniu listopadowym, obejmując dowództwo 5 Dywizji Piechoty. Poległ w bitwie pod Ostrołęką, prowadząc ostatni polski kontratak na przyczółek rosyjski (kula armatnia oberwała mu obie nogi). Jego grób znajduje się obecnie na terenie prywatnej posesji na przedmieściach Ostrołęki.
Sklad armii do 1855r.

# Gwardia

1. Dywizja Gwardii: (sztab dywizji w Warszawie)
	1. 1 Brygada Gwardii - Warszawa
		1. - Pułk Grenadierów Gwardii (istniejący, Warszawa)
		2. - 1 Pułk Piechoty Gwardii (do utworzenia, Warszawa)
	2. 2 Brygada Gwardii - Kraków (w starej stolicy)
		1. - Pułk Strzelców Pieszych Gwardii - Kraków
		2. - 2 Pułk Piechoty Gwardii - Cieszyn
2. Batalion Strzelców Celnych Gwardii - także Kraków

1. Brygada Kawalerii Gwardii – Warszawa
	1. - ph gw. - Warszawa
	2. - pszwol gw. - Warszawa

# Piechota regularna:

1. 1 Dywizja – sztab Radom
	1. 1 BP – sztab Kielce
		1. - 1 ppl – Czestochowa
		2. - 6 ppl – Kielce
	2. 2 BP – sztab Radom
		1. - 5 ppl – Radom
		2. - 3 psp – Końskie
2. 2 Dywizja – sztab Zamość
	1. 3 BP – sztab w Lublinie
		1. - 3 ppl – Lublin
		2. - 7 ppl – Lublin
	2. 4 BP – Zamość
		1. - 15 ppl – Zamość
		2. - 2 psp – Zamość
3. 3 Dywizja – sztab w Modlinie
	1. 5 BP – Sochaczew
		1. - 2 ppl – Pultusk
		2. - 1 psp – Serock
	2. 6 BP – Warszawa
		1. - 4 ppl – Warszawa (MODLIN)
		2. - 8 ppl – Plock
4. 4 Dywizja – sztab w Lowiczu
	1. 7 BP – Sieradz
		1. - 13 ppl – Kutno (były 1 pułk ziemi kaliskiej)
		2. - 18 ppl - Sieradz (tradycje 2 pułku ziemi płockiej)
	2. 8 BP – Częstochowa
		1. - 14 ppl – Kolo (były 2 pułk ziemi kaliskiej)
		2. - 5 psp – Wloclawek (warszawski, ale sytuacja wymaga, by trafił poza Warszawę)
5. 5 Dywizja - Lwów
	1. 9 BP – Lwów
		1. - 12 ppl - Lwów (tradycje piechoty sandomierskiej)
		2. - 4 psp - Przemyśl (z Zamościa)
	2. 10 BP – Stanisławów
		1. - 16 ppl – Stryj (lubelskiej)
		2. - 17 ppl – Stanisławów (płockiej)
6. 6 Dywizja – Kraków
	1. 11 BP – Kielce
		1. - 9 ppl – Kielce (piechota krakowska)
		2. - 11 ppl – Sandomierz (piechota sandomierska)
	2. 12 BP – Bielsko
		1. - 10 ppl – Tarnów (również piechota krakowska)
		2. - 6 psp – Bielsko (tzw. "Braci Krakowian")

Pułki po dwa baony + dwie tzw. kompanie zakładowe - w razie wojny rozwiną się one w trzeci i czwarty batalion.

# Jazda:

1. 1 Dywizja Jazdy (Lublin)
	1. 1 Brygada (Lublin)
		1. - 3 ph – Lublin
		2. - 2 ph – Kraśnik
	2. 2 Brygada (Krasnystaw)
		1. - 4 psk – Krasnystaw
		2. - 6 psk – Chełm
2. 2 Dywizja Jazdy (Łowicz)
	1. 3 Brygada (Łowicz)
		1. - 4 ph – Łowicz
		2. - 5 ph – Kutno
	2. 4 Brygada (Koło)
		1. - 1 psk – Koło
		2. - 3 psk – Łeczyca
3. 3 Dywizja Jazdy (Siedlce)
	1. 5 Brygada (Siedlce)
		1. - 3 puł – Międzyrzec
		2. - 7 puł – Siedlce (Pulk Jazdy Litewskiej)
	2. 6 Brygada (Warszawa)
		1. - 6 puł (Warszawa)
		2. - 5 puł (Mińsk Maz.)
4. 4 Dywizja Jazdy (Kraków)
	1. 7 Brygada (Kraków)
		1. - 1 ph – Pińczów
		2. - 6 ph – Cieszyn
	2. 8 Brygada (Bochnia)
		1. - 2 psk – Bochnia
		2. - 5 psk – Dębica
5. 5 Dywizja Jazdy (Lwów)
	1. 9 Brygada (Tarnopol)
		1. - 1 puł – Tarnopol
		2. - 2 puł – Trembowla
	2. 10 Brygada (Lwów)
		1. - 8 puł – Brody (Pulk Wolnych Kozaków)
		2. - 4 puł – Żółkiew

W fazie organizacji (do 1854r. gotowa jest brygada):

1. 6 Dywizja Jazdy (Przemyśl)
	1. 11 Brygada (Łańcut)
		1. - 1 pdrag – Łańcut
		2. - 2 pdrag – Rzeszów
	2. 12 Brygada (Przemyśl)
		1. - 3 pdrag – Przemyśl
		2. - 4 pdrag - Jarosław
BeardedDragon

**BeardedDragon\_**, professionally known as **Steve**, is an American Minecraft Wrestler currently signed to MWA, where he is the current MWC Ironman Champion. Steve began his career in August of 2018 and is most notably a former MWA Universal Champion, NGPW United States Champion, and MXW Tag Team Champion.

## About

### Notable Usernames

BeardedDragon\_, American\_\_Dragon, Superman\_Steve, SteveMXW

### Alias(es)

The Bearded Dragon, Always In His Prime, The Superman

## Highlights

### Achievements

MWA Universal Champion, NGPW United States Champion, MXW Tag Team Champion

## Career

Steve's self-written career outline (if any) can be found here. If there is no hyperlink attached, there is none available.

## In Wrestling

### Signature Moves

* All At Once (Claymore Kick)
* Knee Of Steel (GTR)
* Florida Key (Straight-Jacket Suplex)
* Interceptor (Spear)
* Lightning Strike (Spinning Back Elbow)

### Tag Teams

* Steve & Tree (Steve & Tree)
* Steve & Pico

### Stables

* Sanguine
* Steel City Saints

### Entrance Themes

* "Don't Die Digging" by The Graduate **(October 2018 - May 2020)**
* "Subconscious" by Yonosuke Kitamura
* "Overture" by FusionRocker
* "Worlds Collide" by Apocalyptica
* "Overture" by Yonosuke Kitamura
* "Anhedonia" by The Graduate **(May 2021 - July 2021)**
* "Antisaint" by Chevelle **(May 2023 - Current)**

### Accolades

#### MWA

* MWA Universal Champion
* MWA Universal Case Holder

#### NGPW

* NGPW United States Champion
* NGPW Tag Team Champion (with Tree)
* First NGPW Nex-Gen Champion

#### MXW

* MXW Tag Team Champion (with Tree)
* Lone Survivor Gauntlet Winner (2019)

#### EPW

* 2-Time MXW Indie Tag Team Champion (with Tree)
* EPW Rising Star Champion

#### Reviews

* Ranked **19th** of the Top 30 Singles Wrestlers of 2018
* Ranked **6th** of the Top 35 Singles Wrestlers of 2019
* Ranked **11th** of the Top 40 Singles Wrestlers of 2020
* Ranked **12th** of the Top 40 Singles Wrestlers of 2021
* Ranked **18th** of the Top 50 Minecraft Wrestlers of All Time (2021 Rendition)
* Ranked **19th** of the Top 50 Minecraft Wrestlers of All Time (2023 Rendition)
Bron strzelecka do 1853r

## sytuacja wojska w momencie zakończenia wojny

W 1833 roku, w momencie przejścia armii na stope pokojowa, do magazynów trafiła duza ilosc karabinów. Wydawało sie, ze skoro udalo sie uzbroic 100 tysieczna armie to w magazynach obecnie powinno znaleźć sie spory zapas broni. Szybko okazało sie, ze bron zdawana przez żołnierzy była mocno zuzyta. Przeprowadzona kontrola w Arsenale w Warszawie wykryła ze znaczna ich czesc nie nadajesie do naprawy. Natomiast te naprawione juz sa do tego stopnia zuzyte, ze nie wiadomo jak dlugo beda działać. Młode panstwo, majace powazne problemy finansowe nie moglo sobie pozwolic na zakup/produkcje nowych karabinów. Pozostało tylko kontynuowac naprawe starych i liczyc na dluzszy okres pokoju.
W okolicach 1835 roku Król decyduje o wznowieniu dzialania Królewskiej rusznikarni w Kozienicach. Planowano produkowac/naprawiac tam do 12 tys karabinow rocznie. Tamtez mialo byc przeprowadzane w przyszlosci kluczowe naprawy. W 1838 roku rozpoczynaja sie tam prace nad nowym karabinem - ktory bylby bardziej dostosowany do obecnych warunków.

## model 1840

Jako baze wybrano najliczniej dostepny "tulski" karabin model 1828. Natomiast zmiany byly oparte o Poczdamski (Pruski) model 1831. W zwiazku z tym karabin zachował kaliber .69 gładką lufę o łacznej dlugosci 147cm i ważył okolo 4,5 kg. Jego nowinka, w stosunku do poprzednich karabinów był zamek kapiszonowy. Inna zmiana, było zastosowanie grubszej lufy. Miało to w przyszłosci pozwolic na gwintowanie lufy (jesli zaszła by taka potrzeba).

Jednoczesnie z wprowadzeniem modelu 1840 wprowadzono do sluzby austriackie sztucery model 1835 ktore mialy trafic do batalionów celnych.

## model 1828/42

2 lata pozniej rozpoczeto takze konwersje starych "tulskich" karabinow do nowego systemu. Zeby uproscic proces jedynej modyfikacji poddano zamek, ktory zostal wymieniony na Kapiszonowy.

## model 1852

Na polu bitwy (Wiosna Ludów w Poznaniu) zaczeły pojawiac sie karabiny przekonwertowane na pociski Minie. Postanowiono uwzglednic to przy projecie nowego karabinu. Powstał w koncu model 1852. karabin z gwintowana lufa o zapłonie kapiszonowym. Zastosowanie pocisków Minie znacznie poprawiło celność i zasięg broni. Po raz pierwszy calosc wojska miala obslugiwac bron gwintowana. Wymusilo to zmiane treningu w armii.
11 Batalion Strzelców Celnych

W styczniu 1831 r. kosztem dobrowolnych ofiar obywateli woj. kaliskiego powstał półbatalion strzelców celnych. Od wyglądu czapek nazywano ich "świńskie berymce". Organizatorem i dowódcą był kpt. Antoni Kosiński, a miejscem organizowania Kalisz. W szeregach tego oddziału znalazło się sporo młodzieży z poznańskiego. Kaliszanie ubierali się własnym kosztem, natomiast przybysze korzystali z ofiar obywateli. Umundurowanie oddziału składało się z wołoszki szaraczkowej z zielonym koł­nierzem, płaszcza i czapki pikowanej. Półbatalion na początku marca został połączony z oddziałem kpt. Kożuchowskiego i razem z nim znalazł się w korpusie gen. Umińskiego, a następnie w oddziale partyzanckim Zaliwskiego.
Fabryka Gregoire

Jedyną zdatna do odlewow wiekszych przedmiotow byla odlewnia p. Gregoire. Mozna tam bylo odlewac 4 armaty spizowe 6f lub 4 jednorogi cwiercpudowe 2-3 razy w tyg. Jest to ograniczone faktem posiadania w arsenale tylko jednej formy dziala. Nastepnie w mennicy miano przeprowadzac wiercenia i toczenia dzial.
Kolejne tygodnie to pasno niekonczoncych sie problemow. Problem bylo znalezienie specjalistow potrafiacych odlewac takie obiekty jak i jakosc samego materialu. Ze wzgledu na pospiech uzywano przetopionych dzwonow. Jak pozniej sie okazalo, nie byl to najlepszej jakosci material. Dziala wytopione z nich pekaly i byly kruche. Takze to poczatku lipca: 10 dzial bylo gotowych, 10 niedolanych a kolejnych 8 niezdolnych do sluzby. Jednoczesnie nalezy wspomniec, ze wiekszosc problemow jednak zostala juz usunieta i kolejne odlewy zdecydowanie czesciej sie udawaly. Z tego tez powodu, jeszcze przed koncem roku rozpoczyna sie produkcja dzial spizowych 12f. Do konca wojny produkcja w tych zakladach jest kontynuowana i dopiero z nastaniem pokoju ludwisarnia zostaje oddana wlascicielowi.

Przemysł w czasie Powstania Listopadowego
Zaklady Fabryczne w Starachowicach

Osada kuźnicza istniała w tym rejonie już około połowy XV wieku. Nowe inwestycje powzięto już po 1816 roku w wyniku działań Głównej Dyrekcji Górniczej w ramach Królestwa Kongresowego. Opierały się one głównie na planach Stanisława Staszica rozwoju górnictwa i hutnictwa kruszcowego w okolicy Kielc oraz wytworzenia „ciągłego zakładu fabryk żelaznych na rzece Kamiennej”. Jako węzłowy punkt „kombinatu przemysłowego” przewidziano zakład w Starachowicach - miał on produkować surówkę, odlewy i półwyroby kute. Zakłady położone wyżej nad rzeką przewidziano do wytwarzania surówki, a niżej do produkcji wyrobów gotowych i też półfabrykatów. W Starachowicach rychło powstały: nowoczesna walcowania żelaza (1822 rok), fryszerki i zmodernizowano wielki piec (1823 rok); istniał też tartak i cegielnia. Zakład ten stanowił również istotny element gospodarki za Ksawerego Druckiego-Lubeckiego, który w 1824 roku przejął od Staszica zarządzanie przemysłem na ziemiach polskich (zaboru rosyjskiego).

Dopiero w latach 1836-1843 w ramach inwestycji Banku Polskiego zakład w Starachowicach zyskał kształt zbliżony do obecnego. Wybudowano nowy zakład wielkopiecowy (na północy-wschód od poprzedniego), wykonując najpierw prace hydrotechniczne (zwiększenie spiętrzenia wody, wytyczenie nowych kanałów fabrycznych) i następnie wprowadzając sukcesywnie nowe obiekty - piece do prażenia rudy, wieżę gichtociągową, gisernię, węgielnie, budynki pomocnicze i administracyjne, składy, kolonię domków robotniczych; oraz urządzenia - miechy, nagrzewnice, dmuchawy, podnośnik (maszynerię tę wykonano w Białogonie). Projekty opracował prawdopodobnie Fryderyk Lempe lub Stanisław Wysocki, z technologiczną pomocą Filipa Girarda - z uwzględnieniem najnowszych zdobyczy wiedzy o wielkopiecownictwie na węgiel drzewny. W drugiej połowie XIX wieku zakłady starachowickie chyliły się kun upadkowi, a w 1870 roku, po uprzednim, wydzieleniu, zostały sprzedane baronowi Antoniemu Fraenklowi, który w ramach powołanej Spółki Akcyjnej pod nazwą Towarzystwo Górnicze Zakładów Starachowickich rozpoczął modernizację zakładu.
Karabin wz.1855

W czasie Pierwszej wojny z Prusami Wojsko Polskie spotkalo sie z karabinami Dreysego Co prawda mialy one slaby zasieg, ale nadrabialy to szybkoscia strzelania oraz mozliwoscia strzelania/przeladowywania lezac. Z tego tez powodu, mimo problemow z jakimi borykalo sie krolestwo, niezbednym stalo sie poprawienie jakosci karabinow jakich uzywala armia. Co prawda dlugofalowo liczono na pojawineie sie calkiem nowej broni, ale tymczasowo nalezalo wyprodukowac nowe poprawione wersje karabinow wz.52. Prace rozpoczely sie jeszcze w trakcie wojny i trwaly az do polowy 1855.
Efektem koncowym byl **karabin wz.1855**. Byl on bardzo podobny do swojego poprzednika choc niektore elementy bazowaly na nowym karabinie Lorenza. Glownymi roznicami byla zmiana kalibru na mniejszy oraz ogolne zmneijszenie broni.
Był wyposażony w lufę gwintowaną o czterech bruzdach prawoskrętnych o skoku gwintu 1:80 cala wiedeńskiego. Lufy broni nie były oksydowane. Osady wykonane były z drewna orzechowego lub bukowego, kolba miała przykład policzkowy. Okucia osady były żelazne – tłoczone. Zamek kapiszonowy. Naboj papierowy na pociski Minie. Byly one pomniejszone aby zmniejszyc efekt zapychania bruzd spalonym prochem.

Karabin byl produkowany poczatkowo w Krolewskiej rusznikarni w Kozienicach a nastepnie po wznowieniu produkcji w Krolewskiej rusznikarnii w Gdansku. Pozwolilo to zwiekszyc produkcje do 30 tys karabinow rocznie. Zolnierze po zaznajomieniu sie z nowa bronia bardzo sobie ja chwalili za jej celnosc.
Huta Trzyniecka

Dzisiejsze miasto Trzyniec było pierwotnie wsią rolniczą należącą do Izby Cieszyńskiej , która zarządzała majątkiem arcyksięcia Karola Habsburga we wschodniej części Śląska Austriackiego . W latach 1836-1839 Cieszyńska Izba Gospodarcza wybudowała i uruchomiła piec na węgiel drzewny do produkcji żelaza.  Przyczyną budowy była niska żyzność tutejszych gruntów, sprzedaż drewna z pobliskiego Jabłonkowskiego (na początku XIX wieku udostępniono do wyrębu nietkniętą wcześniej dolinę Łomnej ), istnienie wody źródło ( rzeka Olza przepływająca przez Trzyniec, który mógłby być wykorzystany jako źródło energii i jako droga wodna do transportu drewna), liczne złoża rud żelaza i wapienia w okolicy oraz mnóstwo siły roboczej. Tutejsze rudy miały niską zawartość manganu i dlatego doskonale nadawały się do wytapiania.

Juz pierwszy piec wybudowano w 1838 roku. W nastepnych latach powstaly tu: odlewnia zelaza i emaliernia naczyn lanych. W okolicach 1850 roku doszlo do wyczerpania pobliskich zloz rudy a takze wyczerpania sie zrodel drewna. Z tego tez powodu, owczesny dyrektor huty - Hohenegger, zainicjowal eksploatacje rudy ze Spizu i Slowacji. W tym samym czasie doprowadziol do kupna kopaln wegla: gabriela, Albrecht oraz Hohenegger. Przy tej ostatniej zostala wybudowana koksownia. Do 1872 roku zostaly doprowadzone kolejne linie kolejowe (m.in koszycko-boguminskiej).
Z powodu korzystnego położenia geograficznego, jakie ma Trzyniec leżący między zagłębiem węglowym a bogatą w rudy i wapień Słowacją, dalej w obliczu zmian koniunkturalnych i w miarę rozwoju myślowej orientacji ekonomicznej następowała powolna, lecz ciągła koncentracja produkcji wielkopiecowej, stalowniczej i walcowniczej w Trzyńcu. Realizacja tej koncepcji była następująca: z Huty Karola przeniesiono do Trzyńca Stalownie Bessemera (1878), kuźnię, 2 piece kupolowe oraz walcownię dźwigarów i profilów. Z huty w Ustroniu przeniesiono walcownię szyn i walcownię drobną. Uruchomienie tego kompleksu nastąpiło w roku 1880 juz przy użyciu wyłącznie węgla i koksu jako środków opałowych. W roku 1884 zaczęto opalać kotłownię gazem wielkopiecowym. Z postępem tej koncentracji szły w parze różne inwestycje, modernizujące i rozszerzające istniejące urządzenia. W akcji tej powstała w hutach trzynieckich w latach 1890—93 szamotownia, warsztaty mechaniczne, nowa koksownia wraz z płuczką węgla koksowego oraz fabryką produktów ubocznych. W roku 1891 wybudowano nową walcownię nawrotną jeszcze o napędzie parowym.

W 1906 r . Cieszyńska Izba Hutnicza sprzedała nowo utworzone **Cieszyńskie Towarzystwo Górniczo-Hutnicze**. Huty były dalej modernizowane, a walcownie jako pierwsze na świecie zostały zelektryfikowane.

patrz: Zagłębie Cieszynskie

patrz: Druga rewolucja przemyslowa w Polsce
Kanal cieszynski

Zwiększający sie handel z Austria oraz ze slaskiem spowodował potrzebe rozwoju transportu w tych kierunkach. Niestety szybko sie okazalo, ze przepustowosc traktow i kolei jest niewystarczjaca. Z tego tez powodu, juz po wydarzeniach z 1849 roku postanowiono przeprowadzić budowę kanalu wodnego laczacego Ostrawe (a dalej Wieden) z Krakowem. Ze wzgledu na koszty oraz toczace sie w miedzyczasie wojny, a takze niechec Prus do inwestycji ciągnęła sie ona przez 26 lat. Jednak jej finalny efekt przerósł najśmielsze oczekiwania.
Kanal prosnenski

Kolejnym obiektem zainteresowania inzynierow stala sie Prosna. Rzeka ta nadaje sie do zeglugi i splawu towarów. Nawet jesli ruch ten mial byc tylko miejscowym, ulatwi znacznie splaw drzew oraz przewoz plodów z powrotem. Chocby tylko Kalisz byl pierwszym portem żeglugi, a okolica Wieruszowa pierwszym skladem drewna, juz obywatele mieliby pewne miejsca gdzie produkty znajdowalyby kupców. Wplyneloby to znacznie na poziom handlu w Kaliszu. Innym porzytkiem byloby uregulowanie samej Prosny. Dzieki temu zniknelyby podmokle tereny.
Strzelcy celni Królestwa Kongresowego

## Strzelcy celni powstania listopadowego

Bataliony strzelców celnych:

* 1 Batalion Strzelców Celnych Sandomierskich – utworzony w grudniu 1830; dowodzony przez mjr Eustachego Grothusa
* 2 Batalion Strzelców Celnych Sandomierskich – utworzony 2 grudnia w Końskich, po śmierci dowódcy 18 kwietnia wszedł w skład batalionu Stefana Dembowskiego;
* 3 Batalion Strzelców Celnych Sandomierskich – utworzony w grudniu w woj. sandomierskim przez mjr. Krzesimowskiego wszedł w skład batalionu Stefana Dembowskiego;
* 4 Batalion Strzelców Celnych Sandomierskich - utworzony z żołnierzy pozostałych batalionów przez mjr. Dembowskiego –
* 5 Batalion Strzelców Celnych Mazowieckich- utworzony w Warszawie z ochotników w grudniu roku 1830 pod nazwą „Piekielników" przez ppłk. Geritza; 'gotowosc'
* 6 Batalion Strzelców Celnych Mazowieckich – utworzony w Łęczycy w marcu 1831 i dowodzony przez kpt. Kożuchowskiego 'gotowosc' 'kompania'
* 7 Batalion Strzelców Celnych Kurpiowskich – utworzony 15 grudnia w wojew. Płockiem i Augustowskiem i dowodzony przez płk. Antoniego Mieszkowskiego i mjr. Franciszka Kochanowskiego;
* 8 Batalion Strzelców Celnych Krakowskich – utworzony w styczniu 1831, w skład batalionu weszły oddziały korpusu leśnego; dowodzony kolejno przez Franciszka Nowińskiego, Wiktora Kozłowskiego i Stanisława Gaszyńskiego;
* 9 Batalion Strzelców Celnych Korpusu Górniczego – utworzony w styczniu w województwach krakowskim i sandomierskim;
* 10 Batalion Strzelców Celnych Podlaskich – utworzony w Siedlcach w styczniu i dowodzony przez ppłk. Michała Kuszella;
* 11 Batalion Strzelców Celnych Kaliskich – utworzony w styczniu pod nazwą „Świńskich bermyc" i dowodzony przez kpt. Antoniego Kosińskiego;

## Strzelcy celni w polowie XIX wieku

Batalion Strzelców Celnych Gwardii

1 Batalion Strzelców Celnych Królestwa Polskiego

2 Batalion Strzelców Celnych Królestwa Polskiego

3 Batalion Strzelców Celnych Królestwa Polskiego

4 Samodzielny Batalion Strzelców Celnych

5 Samodzielny Batalion Strzelców Celnych

5 Batalion Strzelców Celnych Królestwa Polskiego

6 Batalion Strzelców Celnych Królestwa Polskiego

7 Batalion Strzelców Celnych Królestwa Polskiego
Suchedniowska Fabryka Kos

W 1811 r. było w Suchedniowie i sąsiednich osadach 9 fryszerek, szlifiernia, stalownia, rafineria, lejarnia, kotlarnia, 3 blachownie i rudarnia. (…) Prócz tego było 50 warsztatów wyrabiających ostrogi, bagnety, spisy, podkowy, oskardy, noże, narzędzia chirurgiczne, wyroby ślusarskie i rusznikarskie. Działał tu jeden z trzech w Polsce pieców do przetapiania żelaza oraz jedyne w kraju blachownie w Parszowie i Mostkach.

Po wybuchu powstania listopadowego w 1830 roku, gdy jaskrawy stal sie brak karabinów, otrzymano z tych fabryk kilka tysięcy „luf doskonałych, które jak najlepiej wytrzymały próbę”.

W tomie V swych wspomnień (str. 39), gen. Kołaczkowski zanotował, że w lipcu 1831 roku odlano pewną ilość dział 12 funtowych (tzn. do pocisków o wadze około 5,5 kg.) i „jednorogów półpudowych“ (tzn. do pocisków o wadze około 9 kg.) w hutach rządowych w Suchedniowie i Samsonowie. Tak w Warszawie jak i w fabrykach rządowych w Suchedniowie, Samsonowie i Wąchocku wydoskonaliło się wielu ludzi zdolnych ukuć lufę karabinową.

## Okres drugiej polowy XIX wieku

Po powstaniu huta powraca do produkcji cywilnej. Produkuja narzędzia ślusarskie, kowalskie, pilnikarskie i inne drobne narzędzia żelazne

Przemysł w czasie Powstania Listopadowego
Albrecht I Habsburg

## Życiorys

Albrecht był najstarszym synem arcyksięcia Karola, zwycięzcy spod Aspern i jego małżonki Henrietty Nassau-Weilburg. Jako dowódca wojsk w Dolnej i Górnej Austrii oraz Salzburgu brał udział w walkach w okresie Wiosny Ludów.

W 1830 roku awansowany do stopnia pulkownika. Natomiast 3 lata pozniej zostal księciem cieszyńskim. Jako taki popierał rozwój przemysłu (m.in. hut w Ustroniu i Trzyńcu oraz tartaków parowych i wodnych w Cieszynie i Jabłonkowie). Wsparł także budowę szpitala w Cieszynie oraz kościoła ewangelickiego w Trzyńcu. W połowie XIX w. stał się właścicielem d. dworu starostów lipnickich w Lipniku, który z jego inicjatywy został przekształcony w późnoklasycystyczny pałac z zespołem parkowym. Z jego inicjatywy w 1856 r. powstał także w Żywcu istniejący do dziś browar.

Po śmierci ojca w 1847 roku koronowany na kolejnego Króla Polski.
Podzial administracyjny krolestwa polskiego w 1850 roku

Podzial administracyjny Królestwa Polskiego w 1850 roku:

* Lista województw:
	+ 1. województwo augustowskie
	+ 2. województwo płockie
	+ 3. województwo kaliskie
	+ 4. województwo warszawskie
	+ 5. województwo podlaskie
	+ 6. województwo sieradzkie
	+ 7. województwo sandomierskie
	+ 8. województwo lubelskie
	+ 9. województwo krakowskie
	+ 10. województwo tarnowskie
	+ 11. województwo przemyskie
	+ 12. województwo lwowskie
	+ 13. województwo halickie
	+ 14. województwo trembowelskie
	+ 15. księstwo cieszyńskie

* Powierzchnia i populacja
Kazimierz Skarżyński

**Kazimierz Skarżyński** (ur. 4 marca 1792 w Gawłowie, zm. 21 sierpnia 1856) – generał brygady powstania listopadowego.

## Życiorys

Był synem Jerzego Skarżyńskiego i jego żony Bibianny z Lanckorońskich, bratem Ambrożego Mikołaja. Służbę wojskową rozpoczął w 1806, podporucznik wojsk francuskich. Jako oficer sztabu marszałka Jeana Lannesa walczył w kampanii pruskiej na Pomorzu. W 1807 przeniósł się do Armii Księstwa Warszawskiego. Porucznik w sztabie Jana Henryka Dąbrowskiego. W kampanii austriackiej 1809 i moskiewskiej 1812 adiutant gen. Aleksandra Rożnieckiego. W stopniu szefa szwadronu 6 pułku ułanów walczył pod Lipskiem, Lobau i w kampanii francuskiej 1814.

Od 1815 służył w Armii Królestwa Polskiego; podpułkownik wzorowych strzelców konnych. Od 1818 dowódca 2 pułku strzelców konnych. Pułkownik z 1820.

Po wybuchu powstania 1830 dowódca 6 Brygady Kawalerii. Odznaczył się pod Grochowem. Od marca 1831 generał brygady i dowódca rezerw Dywizji Kawalerii. Walczył pod Ostrołęką, potem w osłonie linii Narwi i Bzury. na początku 1832 roku awansowany do stopnia generała dywizji.

Po Powstaniu pozostał w armii jako dowódca dywizji jazdy. Bral udział w pierwszej wojnie z Prusami.

Był członkiem loży wolnomularskiej Bracia Zjednoczeni w pierwszym stopniu rytu ("uczeń") w 1820.

Został odznaczony Orderem Virtuti Militari, Legią Honorową, Orderem Świętego Włodzimierza IV klasy.
Józef Chłopicki

## Przebieg służby

### siły zbrojne

Armia Rzeczypospolitej
Armia Księstwa Warszawskiego
Wojsko Polskie Powstania Listopadowego

### stanowiska

generał brygady Wojsk Polskich Księstwa Warszawskiego
dyktator powstania listopadowego

### wojny i bitwy

wojna polsko-rosyjska 1792
Insurekcja kościuszkowska
Legiony Polskie we Włoszech
wojny napoleońskie
Powstanie Listopadowe

### pózniejsza praca

szef wydziału wojny Rzadu Narodowego (1835-1854)
Walenty Andrychiewicz

**Walenty Andrychiewicz** można też znaleźć pisownię **Walenty Andrychewicz** (1787-1849) – polski wojskowy ormiańskiego pochodzenia, generał powstania listopadowego.

Był synem Franciszka, sekretarza komisji skarbu i działacza powstania z 1794 roku i Karoliny Sowińskiej, siostry gen. Józefa Sowińskiego.

Służbę wojskową zaczynał w 1802 r. w armii pruskiej i uczestniczył w kampanii antynapoleońskiej 1805 r. Pod Jeną dostał się do niewoli. Po uwolnieniu, w roku 1807 wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego. W kampaniach roku 1807, 1809 oraz lat 1812-1813 walczył pod Wrzonowem, Sandomierzem, Raszynem. Od 1813 r. służył w Modlinie, a po kapitulacji dostał się do niewoli.

W 1815 r. wstąpił do armii Królestwa Polskiego. Służył w 6. ppl (pułk piechoty liniowej) oraz 3. ppl, którego następnie został dowódcą. W powstaniu listopadowym 1831 r. początkowo był dowódcą 1 brygady 2 Dywizji Piechoty później 2 brygady 3DP. Od 11 do 28 września 1831 r. był dowódcą 1 DP. Brał udział w bitwach pod Grochowem, Dobrem. Wziął także udział w operacji pod Liwcem. Przez pewien czas był gubernatorem przedmieścia praskiego. W czasie szturmu armii Paskiewicza na Warszawę bronił Mokotowa i Królikarni. Był jednym z dzielniejszych generałów powstania listopadowego. Po upadku powstania powrócił do Modlina. Skorzystał z amnestii i przeniósł się do Warszawy, gdzie zmarł w 1849 r.

Był wolnomularzem. W 1830 roku został nagrodzony Znakiem Honorowym za 20 lat służby.

## Odznaczenia

* Krzyż Kawalerski Virtuti Militari
* Order św. Anny z koroną
Fabryka broni w Końskich

Fabryka zalozona w 1750 roku przez Jana Nałęcza Małachowskiego w Pomykowie (pozniej przylaczonym do Konskich). Produkcja w latach 1750-1782 zamknęła się ilością 1158 karabinów, 1020 flint, 1216 pistoletów. Poza bronią palną Pomyków produkował także broń sieczną w postaci szabli oraz kosy bojowe (Insurekcja Kościuszkowska). Fabryka była na tyle znana w Polsce i wśród późniejszych zaborców, że zainteresował się nią gospodarczy wywiad pruski. Koniec hossy pomykowskiej fabryki datujemy na rok 1794 kiedy tow okolicy Końskich zakwaterowały wojska pruskie i rosyjskie. Kościuszko zarządził wtedy ewakuację zakładu do Warszawy gdzie planowano połączenie jej z ewakuowaną bliźniaczą fabryką z Kozienic. Walki pod Warszawą oraz problemy ze szlachtą konecką opóźniły ewakuacją zakładu do października 1794 r.

## Powstanie Listopadowe

Zaklad na nowo zyskal na znaczeniu w czasie Powstania Listopadowego. We wszystkich obiektach nalezacych do tego zakladu produkowano okolo 1200 karabinow rocznie. Broni troche cięższej od tej uzywanej w Armii, ale za to trwalej i celnej. Wytwarzano takze oporzadzenie dla okolicznych jednostek.

## Pozniejsza historia

Po zakonczonej wojnie fabryka przestala produkowac bron dla wojska. W zakładach tych wyrabiano rozmaite przedmioty żelazne, jak np. : łóżka, narzędzia, rolnicze i rzemieślnicze, naczynia metalowe, blachy, gwoździe itp.

Przemysł w czasie Powstania Listopadowego
Karabin wz.1840

W okolicach 1835 roku Król decyduje o wznowieniu dzialania Królewskiej rusznikarni w Kozienicach. Tamtez mialo byc przeprowadzane w przyszlosci kluczowe naprawy. W 1838 roku rozpoczynaja sie tam prace nad nowym karabinem - ktory bylby bardziej dostosowany do obecnych warunków. Jako baze wybrano najliczniej dostepny "tulski" karabin model 1828. Natomiast zmiany byly oparte o Poczdamski (Pruski) model 1831.

Karabin model 1840 byl muszkietem kalibru .69 pierwszym zaprojektowanym i wyprodukowanym od podstaw w Królestwie. Co prawda byl bronia gładkolufowa, ale dzieki grubszej lufie umożliwiał późniejsza jej konwersje. Jej kluczowym aspektem byl zamek w ktorym zamiast standardowego zamka skałkowego wprowadzono zamek kapiszonowy. Byl on znaczenie bardziej odporny na warunki pogodowe. Jak wiekszosc broni z tamtego okresu muszkiet posiadal gladka lufe kalibru .69 o dlugosci 110cm i wazyl 4,5kg.

Dzieki zastosowaniu grubszej lufy udalo sie w latach 50tych wykonac bruzdy w jej wnetrzu. Niestety testy z pociskami minie wykazały ze pociski sa zbyt ciezkie i bron staje sie przez to niecelna. Stad tez byl to ostatni muszkiet tego kalibru. Zmusilo to do skonstruowania nowego karabinu ktorym bedzie model 1852.
Fabryka Drutu i Gwozdzi w Boguminie

Fabryke zalozono w 1896 roku. Oprocz walcowni o produkcji drutu 50 ton na 10 godz, zbudowano i uruchomiono ciagarniedrutu zelaznego, miedzianego, fabryke gwozdzi drucianych oraz lancuchow.
W roku 1901 zaczeto produkcje drutu kolczastego a 5 lat pozniej uruchomiono ocynkownie galwaniczna drutu zelaznego i stalowego. Dla całkowitego uniezależnienia się w produkcji — Fabryka Kabli zbudowała w latach 1912-1915 centralę elektryczną, stalownię o 2 piecach martinowskich o pojemności po 34 ton, nową walcownię drutu całkowicie zmechanizowaną według najnowszych wzorów, i laboratorium chemiczno-metalograficzne. Walcownię starą (pierwotną) przeznaczono wyłącznie do produkcji walcówki miedzianej oraz drutów fasonowych.
Pułk Grenadierów Gwardii

**Pułk Grenadierów Gwardii** – pułk piechoty Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.

## Formowanie i zmiany organizacyjne

Pułk sformowany 20 czerwca 1815 z batalionu wzorowego. Posiadał organizację odmienną od innych pułków piechoty polskiej. Składał się ze sztabu i dwóch batalionów po osiem kompanii. Kompanie liczyły po 4 oficerów, 10 podoficerów i 128 szeregowych. Cały pułk, obok generała-dowódcy, liczył etatowo 6 oficerów starszych, 72 młodszych, 162 podoficerów, 103 muzykantów i 1984 szeregowych. Poza tym 66 oficerów oraz 83 podoficerów i szeregowych niefrontowych. Łącznie liczył 2417 ludzi i wchodził w skład trzybrygadowej dywizji piechoty rosyjskiego Rezerwowego Korpusu Gwardii. Od 27 września 1817 roku w skład pułku wchodził Batalion Strzelców Pieszych Gwardii.

Od 29 listopada 1831 zwany pułkiem grenadierów byłej Gwardii, a później pułkiem grenadierów.

Do powstania pułk przystąpił w sile 4 batalionów stanowiąc poważną sile w swojej dywizji.

## Dyslokacja pułku

Stanowisko: Warszawa. Koszary Aleksandryjskie

## Historia pułku

### Powstanie Listopadowe

Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego

Bitwy i potyczki:

* Warszawa (12 lutego 1831)
* Stanisławów
* Wawer (19 lutego i 31 marca 1831)
* Grochów (25 lutego 1831)
* Mińsk
* Iganie
* Sucha
* Jędrzejów
* Budziska
* Okęcin
* Warszawa (6 i 7 września 1831)

W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją, żołnierze pułku otrzymali 1 kawalerski, 49 złotych i 84 srebrne krzyże Orderu Virtuti Militari

### Żołnierze pułku

Pułkiem dowodzili:

* gen Franciszek Żymirski
* gen. Henryk Milberg
* ppłk Jerzy Niewęgłowski
* płk Feliks Breański
Gwardia (do 1861r.)

Dywizja Gwardii: (sztab dywizji w Warszawie)

1. 1 Brygada Gwardii - Warszawa
	1. Pułk Grenadierów Gwardii (istniejący, Warszawa)
	2. 1 Pułk Piechoty Gwardii (do utworzenia, Warszawa)
2. 2 Brygada Gwardii - Kraków (w starej stolicy)
	1. Pułk Strzelców Pieszych Gwardii - Kraków
	2. 2 Pułk Piechoty Gwardii - Cieszyn
3. Batalion Strzelców Celnych Gwardii - także Kraków
4. Brygada Kawalerii Gwardii – Warszawa
	1. pszwol gw. - Warszawa
	2. ph gw. - Warszawa
Fryderyk I Habsburg

## Życiorys

Jego rodzicami byli arcyksiążę austriacki Karol Ferdynand (1818–1874) oraz arcyksiężna Elżbieta Franciszka Maria (1831–1903). Arcyksiążę Fryderyk miał 5 rodzeństwa: starszego, zmarłego w dzieciństwie brata – Franciszka Józefa oraz młodszych: Marię Krystynę (1858–1929) – królową Hiszpanii, Karola Stefana (1860–1933), Eugeniusza (1863–1954) – ostatniego świeckiego mistrza zakonu krzyżackiego oraz drugą siostrę Marię Eleonorę (ur. /zm. 1864), także zmarłą w dzieciństwie.

## Małżeństwo i dzieci

Arcyksiążę Fryderyk poślubił 8 października 1878 księżniczkę Izabellę von Croÿ-Dülmen (ur. 27 lutego 1856 w Dülmen, zm. 5 września 1931 w Budapeszcie), z którą miał 9 dzieci:

* Marię Krystynę (ur. 17 listopada 1879–zm. 6 sierpnia 1962), żonę księcia Emanuela Alfreda zu Salm-Salm
* Marię Annę (ur. 6 stycznia 1882–zm. 25 lutego 1940), żonę księcia Eliasza Parmeńskiego
* Marię Henriettę (ur. 10 stycznia 1883–zm. 2 września 1956), żonę księcia Gottfrieda von Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst
* Natalię (ur. 12 stycznia 1884–zm. 23 marca 1898)
* Stefanię (ur. 1 maja 1886–zm. 29 sierpnia 1890)
* Gabrielę (ur. 14 września 1887–zm. 15 listopada 1954)
* Isabellę (ur. 17 listopada 1888–zm. 6 grudnia 1973), żonę księcia Jerzego Franciszka Bawarskiego
* Marię Alicję (ur. 15 stycznia 1893–zm. 1 lipca 1962), żonę barona Fryderyka Waldbotta von Bassenheim
* Albrecht II Habsburg (ur. 24 lipca 1897–zm. 23 lipca 1955)
Karabin wz.1828

Karabiny wyprodukowane w Arsenale w Tule dla Armii Rosyjskiej. Opieraja sie swoja budowa na modelu Francuskim Model 1777 Charleville. Przed wybuchem wojny Armia zostala w nie przezbrojona w calosci. Dodatkowo w Arsenale znajdowało sie dodatkowych 30 912 sztuk regulaminowych karabinów Tulskich. Pozostałe 444 karabiny stanowiło karabiny Pruskie (model 1809 i 1805), Austriackie (model 1807) oraz Francuskie (model 1777).

W trakcie działań wojennych w czasie remontów broni, doprowadzano je wszystkie do standardu 1828. Stad tez wszystkie liczone sa razem.

W 1842 roku przeprowadzono modernizacje wszystkich muszkietów stosujac w nich zamki kapiszonowe. W dalszych latach przeprowadzono remonty pozostałych karabinów doprowadzając je do standardu 1828/42