W Pułapce Dalaj Lamy

*Witajcie w moich skromnych progach* - zaśmiał się Dalaj Lama - *co was tu...*

*Wszystko z tobą w porządku?*

*...?* *Co masz na myśli kobieto?*

*Brzmiało jakbyś się dusił albo dławił*

*Ja? Niby kiedy?*

*A co, ja? Przed chwilą!*

*I niby czym miałbym się dławić niedorzeczna kobieto?*

*Skąd mam wiedzieć, może coś żarłeś zanim przybyliśmy, albo własną plwociną*

*Co za niedorzeczne pomysły -* ponownie zaśmiał się Dalaj Lama - *a skoro tu jesteście...*

*Hodujecie tu świnie? -* spytałeś

*Co za znowu za głupstwa opowiadasz? Na tej wysokości i w tej temperaturze?*

*Ale wyraźnie jakąś przed chwilą słyszałem*

*Nie, nie hodujemy*

*Ale przysiągłbym...*

*Nie wiem skąd macie takie pomysły -* zaśmiał się po raz trzeci - *zmieniając temat, możemy przejść do pokoi...*

W tym momencie uderzył w wasze oczy potężny podmuch śniegu, a w oczy niesamowity hałas silnika helikoptera, zestaw niewątpliwie płoszący dziką zwierzynę, strącający leniwce z drzew i szatkujący przelatujące ptaki znajdujące się w zasięgu śmigła.

*Oto widzimy coś naprawdę niezwykłego, klasztor Tybetańczyków. Od pokoleń mieszkają na szczycie góry, osiągając niezwykłą zgodność z naturą. Jednak życie w takich warunkach musi odcisnąć piętno na zdrowiu. Mnisi umierają bardzo młodo, trawieni suchotami, bądź grypą, które w tych warunkach są niemal nieuleczalne. Tu mamy tego idealny przykład.*

Dalaj Lama zaczął wymachiwać pięścią - *Przestań latać nad moim klasztorem! I kim ty w ogóle jesteś?! I wcale nie jestem chory, a tym bardziej umierający!!!*

David Attenborough widząc, że został zauważony, a zatem nie mogąc filmować naturalnego przebiegu wydarzeń, postanowił odlecieć.

*Huh, mogłem się spodziewać, że z twoim przybyciem, Marie Colvin, nie będzie spokojnie. Dokładnie tak jak poprzednim razem.*

*Tak, zdecydowanie przypomina mi to te wydarzenia. Chłodny powiew wiatru na twarzy i chiński pułk...*

*Tak, tak, przecież pamiętam, nie jestem taki stary -* nie zaśmiał się po raz czwarty Dalaj Lama

*No więc przybył ten pułk wojskowy rozbił się u podnóża góry kiedy ja przybyłam i...*

*Naprawdę, starczy, przecież mówię, że pamiętam! Na miłość Ying Yang*

*Ale ten pułk...*

*Zamilcz! I chodźmy wreszcie do...*

Lecz zanim skończył, z tłumu konusów nagle wybiegł jeden z nich, wyjątkowo korpulentny. Zerwał świńską maskę i wyraźnie skierował się do znanej dziennikarki Marie Colvin.

*To pani jest tą znaną dzennikarką Marie Colvin?! Jestem pani najwększą fanką, to dzęki pani jestem tym kim jestem! Też jak pani zostałam prawdzywą dzennikarką z krwi i kosci, żaden artykuł mi nie umkne. Podpise pani autograf? Z dedykacją dla Adelajdy Romanowskiej, dzennikarki z krwi i kosci z Gazety Olsztyńskiej!*

Znana dziennikarka Marie Colvin wypisała autograf dla dziennikarki z krwią i koścem z Gazety Olsztyńskiej Andrelajdy Ramolskiej. Jednak w tym samym momencie boski spokój zen zaczął opuszczać ciało Dalaj Lamy.

*Ostatnio* *zrobiłam gówniane zdjęcie (dosłownie) i od razu trafiło na jedynkę piątkowego dodatku Gazety Olsztyńskiej. Jednak czy to powód do dumy? Ale fakt faktem... stwierdziłam fakt. Człowiek nie szanuje trawników. Pies tym bardziej, ale... nie wieszajmy na nim psów. Zwierz bogu ducha winny. To pana trzeba za ucho wytargać. Niech sobie wdepnie. Na zdrowie. Na szczęście.*

*To mi przypomina czasy, kiedy ja zrobiłam gówniane zdjęcie...*

*Kim ty jesteś, jak tu się dostałaś i dlaczego podszywasz się pod moich mnichów!? Jak śmiesz!*

*Przecież powiedziała, że jest Astrelajdą Romską, dziennikarką z krwią i kości z Gazety Olsztyńskiej -* wytłumaczyła Marie Colvin

*Nie o to pytam ty półślepa napytywaczko biedy! Hummmmmmm muszę się uspokoić!*

*Przecież mówiłam, że jestem Adelajdą Romanowską, dziennikarką z krwi i kości z Gazety Olsztyńskiej i nie umknie mi żaden artykuł! Już niczego się nie wyprzesz, wszystko zapisałam i wysłałam do redakcji Gazety Olsztyńskiej. Cały świat się dowie, że odpady segregujesz na żółte i inne! Cholerny rasista śmieci!*

*Nie ujdzie ci to płazem...*

I w tym momencie dało się słyszeć skrzypienie roztwieranych wrót windy.

*Patrzcie, tam jest ten pieprzony kozodup! Sklepać mu michę -* zawołał ksiądz

*Na miłość Jezusa, on nie jest sam, jest ich więcej, i nawet jakieś żółte tałatajstwo! -* zawtórowała kutwa w ręcznie dzierganym swetrze i kolorowej chuście

Z polskimi flagami w zgrabiałych łapach i wrzaskiem na zdziczałych gębach rzucili się na was, jednak już rozeźlony Dalaj Lama uderzył w gong i mnisi rzucili się do ataku. To był, jak uznał David Attenborough, idealny moment na kolejne ujęcia. Nadleciał, sypiąc śniegiem i piachem w oczy Dalaj Lamy.

*Mamy tu do czynienia z typowym treningiem mnichów... chwila, coś tu nie gra. Mamy tu do czynienia z typową burdą po meczu... Nie to nie tak... Państwo, mamy tu do czynienia z typową wojną feudalną o ziemię... Nie, to nie to... Cholera, co tu się wyprawia!?*

*Co się tu wyprawia, ja się pytam!!! -* wrzeszczał Dalaj Lama

*Co się dzieje? -* zapytałeś znanej dziennikarki Marie Colvin

*Ogarniasz może co tu się wyprawia może przez przypadek, bo trochę się pogubiłam -* znana dziennikarka Marie Colvin przekazała pytanie Dalej Lamie

*Co tu się dzieje? I ty jeszcze pytasz?! To wszystko twoja wina! Nasz odwieczny spokój został zaprzepaszczony przez raptem 10 minut twojego pobytu tutaj! Jesteś chodzącą katastrofą, jedyne co przynosisz ze sobą to chaos i zniszczenie! Tak było poprzednim razem...*

*Właśnie, pamiętam jak poprzednim razem...*

*I tak jest właśnie teraz! Mam tego zdecydowanie dosyć. Właśnie dzisiaj skończyło się twoje niedorzeczne szczęście. Raz na zawsze uwolnię świat od twojej destruktywnej obecności! Odzyskam spokój w moim klasztorze i nigdy więcej nie wpuszczę tu żadnych pożal się feng shui dziennikarzy, spaślaków ani kutwiarzy z tego dziwnego kraju*! *Wszystkim od dzisiaj mówię won! Ale nie wam! Wami zajmę się ze skrupulatną troską! Mnisi! Szybko skończcie z tym motłochem, zwiążcie wszystkich i do klatek, będą wisieć wokół ogniska i zdychać z głodu, ścierwo zrzucimy ze skał!*

Zanim się zorientowaliście, zostaliście wrzuceni do klatek po kilka osób i zawieszeni wokół ogniska tak, że utworzyliście zewnętrzny pierścień tańczącego tłumu niczym latarnie miejskie. Zauważyłeś, że Ambudajda Ruska nie znajduje się w żadnej z klatek, najprawdopodobniej zwinęła się zanim wszystko się rozegrało. Następnie mnisi obrzucali helikopter kamieniami, uszkadzając silnik i zrzucając go w dół w locie korkociągowym, zostawili w spokoju, nie śledząc dalszych jego losów. Jednak zanim wszystko uspokoiło się na dobre, na horyzoncie pojawił się jaki obiekt, który szybko się zbliżał. Był to sterowiec.

*Co znowu?! Ludzie... co znowu?! Dlaczego nie mogę odzyskać spokoju, to przez ciebie Marie Colvin!*

W końcu sterowiec nadleciał nad szczyt góry

*Marie Colvin, ponownie się spotykamy! Teraz mi się nie wymkniesz! Dopilnuję tego!*

*Wiedziałam, że to ty, Walterze Ramirez!*

*Marie Colvin, odpuść sobie dalsze poszukiwania materiału na artykuł roku, bo oczywistym jest, że to ja już go napisałem! Zresztą co ja gadam, zadbam o to, że już nigdy nic nie znajdziesz!*

*Daj mi święty spokój Walterze Ramirez! Nic mi nie zrobisz, bo jesteś ślepy jak ślepy kundel!*

*Odszczekasz te słowa, jednonoga, jednoręka, jednooczna babo!*

*Co się dzieje! Co się dzieje! Zostawcie mnie w spokoju!*

Ze sterowca opuściły się liny.

*Brainless dead monkeys, do ataku!*

Z lin spuściło się tuzin murzynów, na których rzuciła się armia mnichów. Walter Ramirez nie przebierając w środkach zaczął zrzucać bomby ze sterowca.

*Co jest?! Znowu chybiłem?! Jakim cudem?!*

*Doprawdy przestań szaleć głupcze, jeszcze kogoś zabijesz!*

*Ha! Mam nadzieję, że to właśnie ty będziesz ofiarą Marie Colvin!*

*W twoich snach Walterze Martinez!*

*Głupcze, przestań, rozwalisz mój klasztor! A plac ćwiczeń?! Teraz co najwyżej można tu uprawiać żużel!*

W akcie desperacji Dalaj Lama postanowił sięgnąć po swoją ostateczną broń. Wbiegł do klasztoru, a po chwili wybiegł z niego z tybetańską trąbą w ręku. Wepchnął w nią garść szpilek i dmuchnął z całym impetem, przebijając poszycie sterowca.

*Co się dzieje!? Dlaczego znowu mi nie wyszło! Marie Colvin, to nie było moje ostatnie słowo!*

*Kim ty w ogóle jesteś kobieto?! Zawsze zastanawiałem się czemu wszyscy cię tak nienawidzą, ale dzisiaj wszystko zrozumiałem!* *Co znowu?!!!!!!!!!!*

Właśnie wjechała winda towarowa na szczyt. Z jej wnętrza wysypał się cały pułk chińskich wojsk.

*Koniec gry Dalaja Lamo, właśnie zwyciężyliśmy -* powiedział żółtek, niewątpliwie nadworny strateg i głównodowodzący sił - *przejąć klasztor, a ich wszystkich zabrać do Pierwszego Ministra, on zdecyduje co z nimi zrobić.*

*Wygraliście tylko bitwę. Może i tym razem mnie przechytrzyłeś, ale jeszcze pokonam twoje strategie! -* zaśmiał się Dalaj Lama

*Szybko, salbutamol, dostał ataku astmy! Ma dostrzeć do Pierwszego Ministra w nienaruszonym stanie!*

*Jestem zdrowy do cholery!*

*Na dworze cesarza*