Tarantula Mortis

Ukryliśmy się w jaskiniach, nieopodal dużego skupiska figowców. Z czasem zaczął niepokoić nas charakterystyczny odór; odór rozkładu. Wzięliśmy pochodnie i ruszyliśmy nieco w głąb jaskini; znaleźliśmy tam kilka martwych okapi, antylop gnu i całego goryla, wszystkie owinięte lepką pajęczyną. Wtedy usłyszeliśmy jakiś hałas i zobaczyliśmy jak z ciemności wyłaniają się wielkie szczypce, a potem owłosione odnóża. Nie czekaliśmy ani chwili i ruszyliśmy dalej, uciekając w deszczu w kierunku naszej łodzi, kierując się w dół rzeki.
Cokolwiek to było mam nadzieję, że było tylko jedno.

— Manfred Von Richstorf, Jermański kupiec, pamiętnik spisany około 1400 roku

   **Tarantula Mortis** to największy znany gatunek pająka na świecie; osiągające kolosalne rozmiary i żyjące praktycznie wszędzie, od dżungli, aż po jaskinie i opuszczone lochy i świątynie.

Obecnie rozbiegły się po całym świecie i żyją praktycznie wszędzie, gdzie mogą znaleźć cieniste miejsca, idealne na zastawianie pułapek pełnych lepkich sieci, można je znaleźć w jaskiniach, górach i przede wszystkim w dżunglach, w których aż roi się od miejsc, które mogą wykorzystać jako miejsca, gdzie mogą zastawiać swoje pułapki.

Powszechnie uznawane za jedne z najstraszniejszych stworzeń jakie w ogóle istnieją na świecie, Tarantule Mortis są obiektem legend wśród pospólstwa, od Eauty aż po Złe Ziemie i daleki orient.

## Opis

   Te ogromne stworzenia powstały, gdy już przerażające i niebezpieczne gigantyczne pająki jaskiniowe z szczytów gór i dżungli weszły w kontakt z wolnopłynącą magią, która nie tylko jeszcze bardziej je powiększyła, ale też znacznie zwiększyła ich intelekt.

Te gigantyczne pajęczaki mogą osiągać rozmiary słonia, rosnąc z wiekiem coraz bardziej intensywnie. Ponadto, często są w wyniku działania magii dziwnie zdeformowane; w ekstremalnych przypadkach z ich pulsujących odwłoków wystaje kilka innych, mniejszych, mogą też występować kolczaste szczypce zamiast przednich nóg, lub czarne, lepkie macki zamiast nogogłaszczek.

Wydają ohydne, sycząco-świergoczące odgłosy, a ich okropne, zakończone kolcami jadowymi szczękoczułki klikają i cykają przy każdym ruchu. Ich ciało pokrywają twarde szczecinowate włoski, najczęściej czarnej lub brązowej barwy, choć w dżunglach występują też Tarantule niebieskie lub czerwone, a na terenie regionu pustyni rzadkie, biało-różowe osobniki.

Magia dała im nie tylko rozmiar, ale też inteligencję; bardzo trudno stwierdzić gdzie kończy się zwierzęca potrzeba odżywiania się przez łowienie ofiar, a gdzie rozumna żądza mordu, złośliwość i nienawiść do wszystkiego, co nie jest innymi ogromnymi Tarantulami.

Wbrew popularnej legendzie nie są częścią Roju, ani nie pochodzą z Wyspy Szkodników, zdają się one nawet do pewnego stopnia zwalczać Rój, lub przynajmniej żywić do niego pewną niechęć; w wielu gniazdach Tarantul odkrywcy odnaleźli zawinięte w kokony stworzenia wchodzące w skład Roju, w tym kilka Craniapodów z wyjedzonymi do ostatniego kawałka mózgami.

## Gniazda

   Tarantule Mortis tworzą gniazda w miejscach które są ciasne i ciemne, idealne do osaczania mniejszych istot. Tworzą w nich pułapki ze swojej lepkiej pajęczyny, rozciągając ją wzdłuż drzew, ścian jaskiń, czy nawet ziemi, tak aby jak najwięcej ofiar w nią wpadło. Większość dnia spędzają w swoich kryjówkach, nasłuchując bacznie drgania swoich sieci.

Czasami Tarantule wychodzą na żer do lasów, atakując większe stworzenia, oraz nieszczęsne stworzenia rozumne, takie jak ludzie czy Goblinoidy, jeżeli się nawiną.

Dawniej wydawało się, że Tarantule budują swoje gniazda w miejscach umieszczonych jak najdalej od wody, której nie lubią, jednakże z czasem zaczęto odkrywać coraz więcej gniazd tych stworzeń w opuszczonych lochach i jaskiniach umieszczonych na bagnach. Wciąż jednak istoty te są dość rzadkie i w obecnych czasach na szczęście trudno już napotkać je podczas podróży lasem pod osłoną nocy.