Dziwna więź

*Elian*

Było wcześnie rano, w Winterfell, siedzibie rodowej Starków, panował ożywiony ruch. Obudziłem się niedawno, po czym wstałem z łóżka i zacząłem się ubierać. Ubrałem się w prostą, czarną tunikę, brązowe, wełniane spodnie oraz skórzane buty. Pościeliłem łóżko, po czym podszedłem do lustra. Ujrzałem tam młodego,12-letniego chłopaka o krótkich, lekko kręconych czarnych włosach, bystrych, szarych oczach oraz pociągłej twarzy surowej jak północ, na której żyje.Jednak najbardziej rzucającą się cechom jest ciemnobłękitna skóra. Nazywam się Elian Snow a to moja historia. Jak samo moje nazwisko wskazuje, że jestem bękartem Eddarda Starka, lorda Winterfell oraz strażnika Północy. Na razie tyle o mnie. Muszę iść na śniadanie, po czym otworzyłem drzwi i wszedłem na korytarz. Szło nim służba, strażnicy itd. Ja kierowałem się ku Wielkiej Sali, gdzie moja rodzina jadła śniadanie, jak co dzień. Schodziłem po schodach, po czym byłem już w sali. Pośrodku niego stał duży, dębowy stół przy którym stały krzesła dla członków rodu. Na ścianach mogłem dostrzec sztandary mego ojca; Szary wilkor na białym tle, herb Starków. Przy stole siedzieli już mój ojciec i jego żona, brat Robb oraz siostry Sansa i Arya. Gdy mnie ujrzeli to ojciec, Robb i Arya się do mnie uśmiechnęli a lady Stark i Sansa popatrzyły na mnie niechętnym wzrokiem. Usiadłem pomiędzy Robbem i Aryą, po czym nałożył na talerz chleb, ser oraz pale plastrów wędliny, po czym zacząłem jeść. Międzyczasie dotarli Bran oraz Rickon, moi najmłodsi bracia, po czym usiedli i zaczęli jeść. Gdy już skończyłem jeść chciałem już wyjść, gdy usłyszałem głoś lady Stark-Elian zaczekaj. Pójdziesz ze mną w jedno miejsce. Odwróciłem się kompletnie zaskoczony. Zazwyczaj nie zwracała się do mnie po imieniu. Ogólnie zawsze mnie ignorowała i nienawidziła mnie, co smuciło, ale nigdy tego nie okazywałem. Oczywiście, Lady Stark-odpowiedziałem jak zwykle uprzejmie, po czym usiadłem na krześle niedaleko stołu. Po 20 minutach żona mego ojca wstała, po czym skinieniem ręki, żebym wstał i ruszył za nią. Zrobiłem tak i szedłem raźnio za Lady Stark. Po niedługim czasie wyszliśmy z zamku, po czym skierowaliśmy się do Bożego Gaju. Lubiłem się w tym miejscu modlić do Starych Bogów. Z moich rozmyślań wyrwał głos Lady Stark-Wiesz Elianie, po co tu idziemy? Ja odpowiedziałem-Nie, Lady Stark. Ona się tylko uśmiechnęła, po czym rzekła-Mów mi Catelyn albo mama. Gdy to usłyszałem byłem bardzo zdziwiony. Gdy byłem młodszy chciałem, żeby Lady Catelyn była dla mnie jak mama, której nigdy nie miałem, ale ona za mną nie przepada, więc przyzwyczaiłem się to tego, że on mnie nie lubi. Lady Catelyn się zatrzymała się a ja za nią. Zobaczyłem potężne Czardrzewo, na którym w korze było wyrzeźbiona twarz, której oczy i usta były czerwone. Lady Stark odwróciła się do mnie, uśmiechając się. Ja także się do niej uśmiechnąłem. Wyjawię ci czemu tu jesteśmy-rzekła do mnie spokojnie. No, wreszcie się dowiem, po co mnie tu ciągnęła-pomyślałem. Twój ojciec z uzgodnieniu ze mną wysłał list do króla Rhaegara. Jesteś Starkiem, Elianie. Król zgodził się ciebie legalizować. Gdy to usłyszałem, myślałem, ze śnie. Jedynie, co zrobiłem, to rzuciłem się w jej ramiona. Ona mnie przytuliła, co było miłe. Ja tylko rzekłem-Dziękuje...mamo. I wtedy się obudziłem w swym łóżku. Byłem lekko spocony, czułem łzy, które ściekały z twarzy. To był tylko sen-pomyślałem, piękny sen- z tą myślą ponownie zasnąłem.

**Koniec**