Księga Judyty

**Księga Judyty** [**Jd, Jdt**] (heb. יְהוּדִית ) – jedna z ksiąg biblijnych, wchodząca w skład katolickiego i prawosławnego kanonu Starego Testamentu, zaliczana do ksiąg deuterokanonicznych. Przez Kościoły protestanckie uważana jest za apokryficzną. W Septuagincie i jej przekładach na inne języki, znajduje się bezpośrednio po Księdze Tobiasza.

## Streszczenie

Prowadzący wojnę z królem Ekbatany Arfaksadem król Niniwy Nabuchodonozor wysyła posłów do innych państw z prośbą o pomoc w walce. Władcy jednak zlekceważyli go co rozgniewało Nabuchodonozora który poprzysiągł zemstę.

Wygrał bitwę z Arfaksadem rozgramiając jego wojsko. W górach Ragau zabił samego Arfaksada.

Trzy lata później Nabuchodonozor zorganizował naradę (w skład której wchodzili różni dostojnicy). Następne wezwał naczelnego dowódcę swoich sił zbrojnych - Holofernesa żeby ten dokonał zemsty poprzez podbicie znienawidzonych przez władcę państw.

Dowiedziawszy się o tym Izraelici zaczęli pościć i modlić się. Najwyższy kapłan Joakim z Jerozolimy wysłał list do Betuli i Betomestaim aby miasta odparły atak.

Dowiedziawszy się o tym Holofernes wezwał moabijskich i ammonickich dowódców. Wódz Ammonitów - Achior opowiadział historię narodu Izraela, któremu Bóg zawsze dopomógł. Stwierdził, że jeśli obecne nie zgrzeszyli przeciw Niemu obroni ich przed Holofernesem.

Oburzony słowami dowódcy Ammonity Holofernes rozkazał swoim ludziom pojmać Achiora i oddać go w ręce mieszkańców Betulii. Ci związali go i porzucili pod miastem. Mieszkańcy miasta rozwiązali go i zaprowadzili do naczelników Betulii: Ozjasza, Chabrisa i Charmisa. Oni zaś zwołali starszyznę. Achior opowiedział o zuchwałych słowach Holofernesa. Lud coraz bardziej się bał.

Następnego dnia Holofernes ruszył na Betulię. Przyłączyli się do niego Edomici i Moabici, którzy odcięli Betulię od wody. Wyczerpani mieszkańcy miasta nakłaniali naczelników do poddania się. Ci oznajmili, że jak sytuacja się za nie długo nie polepszy to spełnią żądanie mieszkańców.

Usłyszawszy o tym Judyta, córka Merariego z pokolenia Symeona, wdowa po Manassesie z tego samego pokolenia, wezwała do siebie naczelników Betulii.

Negatywne odniosła się do pomysłu wpuszczenia do miasta
Asyryjczyków. Oznajmiła naczelnikom również, że ma plan jak wybawić lud,
 ale zabroniła dopytywać się im.

Kiedy naczelnicy opuścili jej dom zaczęła pomodliła się i oporządziła.

Wraz ze służącą opuściła mury miasta (strażnicy zgodne z poleceniem nie zatrzymali jej).

Kobiety poszły do obozu Asyryjczyków. Powiedziała straży, że
opuściła Betulię przed zagładą oraz, iż chce służyć Holofernesowi i chce
 się z nim widzieć.

Strażnicy przyprowadzili ją przed oblicze wodza. Judyta opowiedziała jemu o *swoich zamiarach*. Poprosiła również aby co noc pozwolił wychodzić jej (i służącej) na zewnątrz aby się pomodlić. na co ten pozwolił.

Spodobała się Holofernesowi, który zapragnął z nią współżyć
dlatego też czwartego wieczoru jej pobytu w obozie wydał ucztę. W pewnym
 momencie poprosił aby wszyscy jego poddani wyszli (co uczynili).

Holofernes upił się. Judyta wykorzystała to: dwukrotne uderzyła
go w kark (dzięki czemu w świetle etyki wojennej Izraelitów nie można
uznać jej czyn za niemoralny) i nożem odcięła głowę. Służąca włożyła ją
do torby na żywność.

Judyta wróciła do Betulii. Pokazała mieszkańcom głowę Holofernesa i opowiedziała o swoim planie.

Izraelici powiesili głowę Holofernesa na murach miasta. Gdy
ujrzało ją wojsko asyryjskie, uciekło w popłochu. Izraelici rzucili się w
 pogoń za wrogami i ich rozgromili.

W Betulii zjawił się kapłan Joakim wraz z Radą Starszych i podziękował Judycie.

Judyta dożyła 105. lat.

## Sprzeczności z historią i kwestia historyczności

* W rzeczywistości Symeonici nie dokonali wielkiej roli w w historii Izraela. Mimo to tytułowa bohaterka wraz z naczelnikiem Betulii Ozjaszem pochodzą z pokolenia Symeona.
	+ Prawdopodobne autor księgi okazuje temu pokoleniu sympatię.
* Żaden z królów o imieniu Nabuchodonozor nie był władcą Niniwy.
	+ Byli to władcy Babilonii.
* Nie ma żadnych poza biblijnych źródeł potwierdzających istnienie bohaterów, niektórych miejsc (np. Betulii) czy wydarzeń.
	+ Sama Biblia o nich poza Księgą Judyty nie wspomina.

## Ciekawostki

* Tradycja katolicka i prawosławna widzi w Judycie, bohaterskiej niewieście, typ Maryi, Matki Jezusa. Z tego powodu bardzo często czytania liturgiczne świąt maryjnych zaczerpnięte są z tej księgi.

## Źródła

* *Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu* (wydawnictwo Pallottinum)
* Wikipedia