Amalenia

**Amalenia** (pal. **Am Len**) - kraina historyczna i geograficzna przez większość swojego istnienia należąca do Pallasu, a w latach 1600-1688 do Storkii, a od roku 2022 jest samodzielnym państwem.

## Historia

Amalenia od lat była zamieszkiwana przez małe skupiska Pallasyjczyków. Pallasyjczycy mieszkający mniej więcej w centrum swojego największego skupiska założyli w 4000 pne państwo, które nazwali Pallas. W końcu jeszcze przed 3500 pne Amalenia została zajęta przez Pallas i zasiedlona głównie przez Świeńszczan. W późniejszych latach Amalenia została zasiedlona przez ludzi z Bafanii i vice versa, co doprowadziło do wykształcenia się grup etnograficznych takich jak Amaleńczycy i Bafańczycy. Wtedy założonych zostało wiele miast na terenie Amalenii, w tym jej stolica, czyli **Va Suan**. Wówczas Amalenia zaczęła się pokrywać z terenem województwa vasuańskiego.

W późniejszym czasie Amaleńczycy i Bafańczycy mieli udział w kształtowaniu się grupy etnograficznej Lubszów.

Z połączenia dialektów lokalnych skupisk pallasyjskich z dialektem świeńskim powstał dialekt amaleński, który w szybkim czasie uległ wpływom dialektu bafańskiego i odwrotnie. Już od początku napotkana ludność była uczona również dialektu centropalskiego, który był w tamtych czasach również standardem językowym.

Kiedy Pallas kontynuował ekspansję na zachód i na południe, ziemie należące obecnie do Storkii, a wówczas zamieszkane przez różnej wielkości skupiska Pallasyjczyków, były chętnie zamieszkiwane przez Amaleńczyków, przez co dialekt amaleński miał duży wpływ na kształtowanie się tamtejszych dialektów.

W 313 doszło do rozpadu Wielkiego Pallasu. Amalenia znalazła się w Pallasie i sąsiadowała od zachodu z Ursarią. Dodatkowo doszło do zmiany w podziale administracyjnym: 1/3 województwa kuovckiego znajdująca się na zachodzie weszła wówczas w posiadanie województwa vasuańskiego.

Również od 313 mówi się o powstaniu języka średniopallasyjskiego, który zastąpił język staropallasyjski. Różnica polegała jedynie na tym, że standardem językowym nie był dialekt centropalski, tylko mowa utworzona na podstawie wszystkich dialektów używanych na terenie Pallasu. Amaleński też się liczy. Później wszystkie dialekty z niego umiarkowanie czerpały. Amaleński też.

W 1453 powstał nowy standard językowy: inspirowany dialektami centropalskim i stosunkowo młodym forstyjskim. Tak powstał język wczesny nowopallasyjski. Czerpały z niego umiarkowanie od tej pory wszystkie dialekty pallasyjskie, w tym amaleński.

W tym samym roku odtworzono województwo kuovckie. Szybko odzyskało również ziemie zabrane w średniowieczu oraz przejęło 1/3 województwa vasuańskiego.

W 1517 państwo ursaryjsko-arańskie zaatakowało Pallas i zajęło Bafanię i Świeńsk. Nie wzięło jednak tych ziem, które wcześniej należały do województwa vasuańskiego, co oznacza, że faktycznie należą do Amalenii, a nie do Świeńska.

Również w 1517 w Pallasie pojawiły się reformy językowe polegające na utworzeniu nowego standardu. Wykorzystane zostały tym razem dialekty mniejszopalski i większopalski. Umiarkowanie czerpały z niego również dialekty funkcjonujące na terenie Pallasu. Nową mowę nazywa się dzisiaj językiem nowopallasyjskim.

W 1600 państwo ursaryjsko-arańskie się rozpadło, co poskutkowało uzyskaniem niepodległości przez Bafanię i Świeńsk. Od razu Pallas odzyskał Bafanię, ale nie udało mu się odzyskać Świeńska. Zajęła go Hokia. Wtedy również bliska kulturowo Amalenii Storkia przeszła w zależność od wrogiej Pallasowi Damadanii. Władze damadańskie nakazały władzom storkijskim zaatakowanie Pallasu i zajęcie Amalenii. Udało się, bo Pallas niedawno zjebał misję odzyskania Świeńska.

Amalenia została szybko zasiedlona przez Storkijczyków z różnych regionów kraju. Dużą część Pallasyjczyków wysielono. Ci, co pozostali, zaczęli dbać o zachowanie swojej kultury i tradycji, w tym swojego dialektu, jednak storkijska tendencja językowa polegająca na używaniu na co dzień języka standardowego zawierającego jedynie regionalizmy sprawiła, że część Pallasyjczyków przestała mówić dialektem i zaczęła używać niektórych słów z dialektu w mowie standardowej. Dodatkowo dialekt amaleński został uznany z momentem aneksji za dialekt storkijskiej odmiany języka pallasyjskiego.

Pierwsze pokolenie przybyszów storkijskich przyniosło na te tereny swoją mowę, czyli posługiwało się swoją mową regionalną, ale nie zawsze, bo pochodzili z różnych stron, więc byli zmuszeni do likwidowania regionalizmów ze swojej mowy. Drugie pokolenie przybyszów było już najczystszą jezykowo grupą Storkijczyków. Trzecie pokolenie zaczęło się za to uczyć dialektu amaleńskiego od pozostałych tam Pallasyjczyków, ale że nie do końca umieli opanować dialekt, to przyjęli swoją narodową tendencję językową, czyli kontynuowali używanie języka ogólnego, ale niektóre słowa zastąpili słowami z dialektu. Dodatkowo przywrócili do użytku regionalizmy swoich dziadków, co przyczyniło się do ewolucji dialektu amaleńskiego.

Teren Amalenii zamieszkała również mniejscość damadańska. Z tego powodu do dzisiaj duża część nazwisk amaleńskich ma damadańskie pochodzenie.

W 1688 Arania się zjednoczyła i od razu wzięła się za zajęcie Storkii. Udało się. Po tym Pallas postanowił ponownie zaatakować Hokię, żeby odzyskać Świeńsk. Tym razem się udało. Jednocześnie zaatakował Storkię, żeby odzyskać Amalenię. Też się udało.

Z momentem odzyskania Amalenii przez Pallas dialekt amaleński ogłoszono z powrotem dialektem standardowej odmiany języka pallasyjskiego. Większość Storkijczyków została wysiedlona, a na ich miejsce z powrotem wprowadzono Pallasyjczyków.

Po przyłączeniu Świeńska i Amalenii do Pallasu wydzielono z województwa kuovckiego ziemie, które kiedyś były w posiadaniu województwa vasuańskiego, i odwrotnie. Tak powstąło województwo opskie ze stolicą w mieście **Op**. Mowa mieszkańców tamtego regionu była początkowo uznawana za mowę przejściową między dialektem amaleńskim a językiem/dialektem/gwarą świeńską, która w późniejszym czasie przekształciła się w osobny, samodzielny dialekt.

W 2021 Pallas anektował Ursarię i Storkię, co spowodowało zasiedlenie Amalenii przez dużą liczbę Storkijczyków.

W 2022 w wyniku niestabilnej sytuacji politycznej na kontynencie Ursaria, Storkia, Bafania, Amalenia, Świeńsk i Koszbia odzyskały niepodległość. Pojawiło się wtedy kilka deklaracji narodowości amaleńskiej zamiast pallasyjskiej czy storkijskiej.