Alysa Velaryon

## Kraliçe Alysa Velaryon

Prenses Haerys Targaryen

Viselarys Velaryon ( Kardeşi )

Aelor Velaryon ( Kardeşi )

Pantheon Velaryon ( Kardeşi )

Daemon Velaryon ( Yeğeni )

**𝐀𝐥𝐲𝐬𝐚 𝐕𝐞𝐥𝐚𝐫𝐲𝐨𝐧**

Alysa Velaryon, Lord Daemon Velaryon ve Leydi Alayne Towers'ın kızlarından biridir. Pantheon'un ablası ve savaşçı ruhlu bir Valyrialı olarak diğer Leydiler arasında fazlasıyla dikkat çekmektedir.

## **𝐆𝐨̈𝐫𝐮̈𝐧𝐮̈𝐦 𝐯𝐞 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐤𝐭𝐞𝐫**

Yaşıtlarına göre uzun, yaptığı çalışmalardan hafif kaslı ve güç dengesine sahip. Mor menekşe gözlere, gümüş rengi beline kadar uzanan saçlara, beyaz bir tene sahip.

Hırslı, gözlemci, özgüvenli, zeki ve merhametli bir yapısı vardır. Biraz sessizdir. Ortamda sessiz kalıp gözlem ve analiz yapmaya yatkındır.

## **𝐇𝐢𝐤𝐚𝐲𝐞**

*Alysa, soğuk ve uzun bir gecede, Annesinin bütün zorluklarıyla Büyük Daemon’un küçük kızı olarak dünyaya geldi. Doğumunun erken ve zor gerçekleşmesinden kaynaklı bebekliğinde bazı hastalıklar ile karşı karşıya kaldı. Daemon ise biricik kızı için bulabildiği bütün şifacıları topladı ve uzun bir süreç içerisinde şifacılar küçük Alysa’yı tamamen hastalıklardan kurtardılar. Bu olaydan sonra annesi Alysa’nın üzerine ayrı düşmeye başladı. Onun diğer çocuklar gibi dışarıya yollamadan hep gözünün önünde tutarak iyi olmasını istedi. Eğitimlerini hep yanında verdi. Lakin küçük Alysa bu durumdan oldukça rahatsızdı. Abisi gibi savaş talimleri almak, sarayın penceresinden izlediği ejderha binicileri gibi ejderha binmek, binemese bile onlara yakından bakmak istiyordu. Bunların hayali ile yanıp tutuşarak büyümeye başlamıştı. Büyüdükçe, hayallerini gerçekleştiremediğinden kendisini gösteren hırçınlığı ile annesinden zaman zaman azarlar işitmeye başladı. Diğer soylu kızların yaptıklarını yapmak istemiyor, insanlara fazla cüretkar konuşuyor, zarif görünse dahi davranışlarına bunu yansıtmıyordu. Gözü sürekli dışarıdaydı. Annesi ne yapmasını söylediyse tersini yapıyor, asla annesinin sözünü dinlemiyordu. Bu sebepler ile daha küçükken annesi ile çatışmaları başlamış bulunmaktaydı. Hırçınlığı 8 yaşında hat safhaya ulaştığında abisi Viselarys’e ve babasına en fazla özendiği dönemlerdi. Annesi, artık ne yapacağını bilemez haldeyken Alysa derslerinden ve annesinden kaçıp abisinin yanına ok talimi yapmaya gitmeye başlamıştı. Bebekken atlattığı hastalığın ona büyüdükçe bir etkisi olmamıştı. Bu yüzden yaşıtı kızlardan daha hızlı uzamış daha hızlı gelişmişti. Çevikliği ve hızıyla her hizmetçiyi her eğitmeni atlatıyor, ne yapıp edip abisinin yanına kaçıyordu. Abisini sürekli izliyor, Viselarys’in de yardımı ile ok atıyordu. Yaşına göre iyi ok attığını ve Alysa’nın çevikliğini gören babası ise etkilenmişti. Küçük kızının herhangi bir hastalığı kalmadığını, diğer çocuklar gibi istediğini yapabileceğini eşine anlatmış ve onu ikna etmişti. Kızının gerçekten isteğinin bu olup olmadığını anlamak amacı ile bir gün Alysa gizli gizli ok atarken yanına gitmiş. Küçük kızının göz hizasına eğilerek ona sormuştu. ”Gerçekten abin gibi mi olmak istiyorsun?” Alysa’nın küçük kalbi babasının bunu demesi ile hızla çarpmaya başladı. Babası gibi mor menekşe olan gözleri parladı. Derin bir nefes alarak heyecan ile cevap vermişti. ”Onun gibi ve senin gibi olmak istiyorum baba. Savaşabilmeyi ve o ejderhalara binebilmeyi istiyorum.” Daemon bu tepki karşısında etkilenerek gülümsemiş ve o andan itibaren kızına savaş eğitimi vermeye başlamıştı. Annesi bundan pek memnun olmasa da Alysa oldukça mutluydu. Abisi Viselarys ile daha çok vakit geçirmeye başlamıştı. Ok atma yeteneğini geliştirmiş bir yandan da kılıç talimi almaya başlamıştı. Annesi her ne kadar uzun süre korku ile kızını takip etse de en son kızının ne kadar mutlu olduğunu görüp kendisini dizginleyerek küçük kızının savaşçı olarak büyümesini seyretmeye başlamıştı. Birkaç sene sonra ise Alysa, abisi Viselarys’i fazla görememeye başladı. Abisi hanenin varisi olduğundan daha sıkı eğitimler almaya sürekli babasının yanında olmaya başlamıştı. Başlarda küçük hali ile bu durumu kıskanmış sebebini anlayamamıştı. Her babası ve abisini beraber kendisinden uzakta gördüğünde üzülüyor, sinirlenerek eğitiminde aksaklıklara sebebiyet veriyordu. İçinde abisine olan hayranlığı ile babasından onu kıskanması çatışırken kendisini bitap düşürmüştü. Lakin en sonunda abisine olan hayranlığı üste çıkarak durumu kabullenmişti. Abisi hanelerinin varisiydi ve Alysa’nın istediği şey kesinlikle fazla güç değildi. Sadece iyi bir eğitim almak, bir ejderhaya sahip olmak ve hanesine yakışır bir leydi olmayı istiyordu. Bunları düşünerek zaman içinde kendisini sakinleştirdi. Her zaman abisinin arkasında ona destek olacağının sözünü kendisine vererek ilerlemeye devam etti.*

*Bir süre sonra ise annesini fazla ihmal ettiğini ve onu özlediğini hissetmeye başladı. Bu yüzden her daim dışarıda olmayı bırakarak her gün annesine de vakit ayırmaya, fazla sevmese de onunla beraber nakış işlemeye kitap okumaya başladı. Sarayda annesi ile geçirdiği vakit ile ve talimleri arasında bir denge kurduğunda ise annesi onunla gurur duymaya başladı. Lakin bu Alysa için yeterli gelmemişti. Babasının da onunla gurur duymasını, iyi bir savaşçı olmayı ve bir ejderhaya sahip olabilmeyi diliyordu. Alysa 16 yaşına geldiğinde ise beraber talim aldığı kız ve erkekler le beraber birbirleri ile savaşacakları bir talim düzenlendi. Alysa, bu talimden galip ayrılmayı istiyordu. Tüm gücünü, varını yoğunu koyarak savaşmalıydı çünkü babası onu izliyordu. Sonunda babasına kendisini kanıtlayacağı gün gelip çatmıştı. Karşısına çıkan ilk rakibini rahat bir şekilde yendiğinde ilk olarak babasına baktı. Babasının hala tepkisiz izlediğini gördüğünde yeterince iyi dövüşemediğini düşündü. İkinci dövüşü sonrası zaferinde de babasının aynı tepkisizlik ile kendisini izlediğini gördüğünde iyiden iyiye morali bozulmuştu. Zorlukla ruh halini toparladığında karşısına zorlanacağı bir rakip geldi. Son rakibiydi. Onu da yenerse kazanacaktı ve iyi bir iş çıkarırsa babası onunla gurur duyacaktı. Bunları düşünerek kendisini toparladı. Ne pahasına olursa olsun kazanmalıydı. Arenaya çıkmadan önce babasının yanına gelen abisi Viselarys’i görmesi ile içi biraz olsun rahatlayan Alysa, abisinin ona güven veren bir gülüş bahşetmesi ile kendisini tamamen toparlayarak rakibinin karşısına çıkmıştı. Rakibinin yüzü tanıdıktı. Lakin adını bilmiyordu. Rakibine arkadaşlarından gelen tavsiyeler ile prenses yüzünü buruşturmuştu. ”Hey, o sadece bir kız, çok yüklenme.” Rakibinin arkadaşlarından ve rakibinden çıkan kahkahalar ile bakışları sertleşti. Karşı karşıya geldiklerinde kendinden emin bir şekilde konuştu. ”Sakın öyle bir hataya düşme!” Ardından son düello başladığında Alysa derin bir nefes aldı ve rakibini inceledi. Kendisinden uzun heybetli duran bir çocuktu. Omuzları genişti. Kılıcı öyle bir savuruyordu ki Alysa, bir ara neredeyse son anda çektiği kolunun kopacağından korkmuştu. Lakinçocuk fazlasıyla hantal dövüşüyordu, Alysa ise stratejik zekaya sahipti, daha hızlı ve daha çevikti. Rakibini başta sadece ölçtü. Elinde kılıcı çevirerek rakibi ile birkaç defa arena da daire çizdiler. Karşısındaki çocuk sürekli atak yapmaya çalışıyor, kılıcı var gücüyle savuruyordu. Alysa çevik ve hızlı hareketler ile çocuğun ataklarından kaçıyordu. En sonunda yakından atak yapmaya başlayan Alysa kafasına denk gelecek bir darbeden son anda kurtularak hızla rakibinin ayaklarına hedef aldı. İlk seferinde ıskalasa da ikinci denemesinde rakibini düşürmeyi başardı. Çetin bir şekilde geçen dövüşü rakibinin boynuna dayadığı kılıç ile kazanan Alysa alkışların arasında babasına baktı. Sonunda görmüştü. Babasının suratında gurur dolu bir gülümseme vardı. Alysa o gün hayatının en büyük zaferini kazanmıştı. Gülümseyerek ellerini havaya kaldırdı ve zaferini kutladı. Herkes dağıldığında ise babası ve abisinin yanına ilerledi. Babası ona bir hediyesinin olduğunu söylediğinde ise kalbi küt küt atıyordu. Babasının adamlarından birisi önüne bir sandık getirip açtığında ise dünyanın en mutlu insanıydı. Gördüğü şey siyah, parlak pullara sahip bir ejderha yumurtasıydı. Alysa şaşkınlık ve sevinç içerisinde yumurtayı eline aldı. Babası ise onunla gururlu bir şekilde konuştu. ”Bu artık senin, onu hak ettin. Onun yumurtadan çıkmasını bekleyecek, çıktığında onunla ilgilenecek ve onu eğiteceksin. Yeteri kadar büyüdüğünde ise ona binmeyi öğreneceksin.” Alysa sevinçle babasını onayladı ve o gün ejderhası ile ömrünün sonuna kadar ilgileneceğine ve hanesi için gurur kaynağı olacağına dair kendisine söz verdi.*