Shyanne Satin

Siostra- Tenazra Dahra

## Wygląd

155cm wzrostu, szczupła, smukła sylwetka typowa dla pół-elfa. Blada skóra z widocznymi rumieńcami na policzkach. Ma wielkie błękitne oczy i długie jasne blond włosy delikatnie falowane przy końcach. Ubiera się skromnie i biednie, nie stać jej nawet na buty. Jednak posiada starą zbroję łuskową i tarczę po swoich rodzicach. Zawsze jest ona uśmiechnięta i optymistyczna, chce wszystkim dogodzić i pocieszyć. Jest niczym miód na serce czy ciepła herbatka w zimny jesienny wieczór

## Historia

Shyanne jest owocem miłości związku pewnego elfa, Elapetro Satina i ludzkiej kobiety, Fryderiny Dhara, oboje zostali połączeni w tym co kochali a zarazem nienawidzili czyli w pracy. Oboje pracowali w straży miasta Waterfalls. Młody elfi komendant i starsza ludzka śledcza, dokładniej lekarz wojskowy na etacie w spokojnej komendzie,  jednak w swoim portfolio w trakcie dalej trwającej wojny ma już ona za sobą służbę na froncie. Na sumieniu ma też mnóstwo istnień które dzięki swojemu bystremu umysłowi udało jej się uratować. Miala już 43 lata i jedno dziecko z nieżyjącym już mężem, który niestety ale poległ w boju w trakcie wojny. Córką tą jest starsza przyrodnia siostra Shyanne, Tenazra Dahra, z nazwiskiem po swym ojcu współdzielonym przez matkę. Kiedy jej matka poznała tego też elfa, przyszłego jej kochanka miała 11 lat. Jest ona zwyczajną ludzką dziewczyną z mocnym charakterem po matce i wielkim smutkiem po stracie ojca.

Matka i ojciec Shyanne zaczęli spotykać się po pół roku od Poznania się, a już trzy lata po tym stało się coś nieoczekiwanego- ciąża. Zupełnie nieplanowana, zupełnie niespodziewana, tzw. Wpadka. I to feralna, bo nawet nie byli w oficjalnym związku małżeńskim. Ojciec Shyanne zaledwie 137 letni elf, nie miał w planach tak szybko się ustatkować, czuł coś do matki Shyanne ale nie był pewien czy jest to miłość. Jednak czy było to ważne, skoro ta relacja została tak szybko i tak brutalnie zerwana? Kobieta zmarła w trakcie porodu, jednak z uśmiechem na ustach trzymając już swoją drugą  córeczkę w ramionach. Elfa to załamało. Nie dosyć że został postawiony tak nagle w roli ojca to jeszcze samotnego a na głowie ma jeszcze sierotę po swej zmarłej kochance. Kompletnie nie wiedział co ma zrobić, ale poczuł się jednak na tyle odpowiedzialny by wziąć dziewczynki do swojego domu, ładny, schludny dom w porządnej dzielnicy, jak na starszego komendanta przystało. Jednak Tenazrze się to nie podobało. Nie wyleczyła jeszcze ran po stracie ojca i tak szybko ponownie straciła ostatnią jej rodzinę. Choć została jeszcze jej przyrodnia siostra, ale o niej wolała nawet nie myśleć. Przez tego bachora straciła matkę, a jej ojciec nigdy nie będzie w stanie a poza tym nie chce zastąpić jej rodzica. 15 letnia wtedy dziewczyna sprawiała coraz to większe problemy wychowawcze, kradła, wdawała się w bójki, opuściła się w nauce, gdyż była studentką na uniwersytecie z którego w końcu została wydalona.

Za to Shyanne była.... dosyć specyficznym dzieckiem, szybko uczyła się wszystkiego, zawsze była uśmiechnięta, jednak dziwactwa zachodziły kiedy to martwe w pułapkach szczury ożywały w pełni zdrowe lub woda do której się ją wkładało za dziecka robiła się krystalicznie czysta. Było to conajmniej dziwne, poza tym była ona bardzo nieśmiała i strachliwa. Było to często dosyć problematyczne bo okazuje się że bała się ona wody przez te słynne wodospady, że bała się kąpać z lęku przed spłynięciem z takiego wodospadu. Jej ojciec mimo że poczuł więź z córką był zbyt załamany i bezradny by poradzić sobie z wychowaniem dwóch córek samotnie. A wojna dalej dawała się we znaki, więc gdy Shyanne miała lat 4 a jej siostra 19 oddał je pod opiekę znanego sobie gnoma profesora Chlebka. Wyruszył on na wojnę i tyle było o nim słychać. Ciała nie znaleziono lecz jego zbroja leżała rozszarpana w jednym z pobliskich lasów. Tenazra po tym jak została jej zdaniem porzucona po prostu uciekła z domu, nie chciała mieszkać u chlebka ani zajmować się siostrą. W przyszłości jednak co jakiś czas przychodziła sprawdzić co z Shyanne i czy żyje. A sama mała pół elfka choć z smutkiem przyjęła całą sytuację i nie chcąc sprawiać problemu zgodzą się na zamieszkanie u gnomie profesora. Którego z resztą bardzo ona zaintrygowała przez jej już mocne umiejętności magiczne w tak młodym wieku.

Ale na szczęście w okres dojrzewania nie musiała wchodzić sama, a z jej drogą przyjaciółką, goblinką Bodolin.

Może zacznijmy od tego, jak te dwie duszyczki się poznały? W wieku 10 lat Bodolin słuchając swoich instynktów opuściła swoje rodzinne lodowe pustkowia i udała się do miasta Waterfalls w poszukiwaniu pomocy. A w czym pomocy, otóż mała goblinka jest chora :((. Jej ciało powoli i boleśnie przechodzi proces petryfikacji i jedynie wyższe zaklęcie kapłańskie Większej Odnowy może tu coś zdziałać, jednak ona nie wie o tym. Miała na tyle szczęście lub jednak jakieś bóstwo zaingerowało w los małej białowłosej, gdyż na swojej drodze spotkała tak samo młodą, bo 10 letnią pół-elfią czarodziejkę utalentowaną właśnie w magii leczniczej, kapłańskiej. A była to Shyanne, jej przyszła najlepsza przyjaciółka. Dziewczynki spotkały się przypadkiem, Shyanne siedziała skulona w kącie jakiejś ulicy czekając na coś lub kogoś, jednak zauważyła tamtego dnia kogoś jeszcze w tak lubianym przez nią zaułku. A była to oczywiście Bodolin, skulona z bólu. Shyanne podeszła do niej zmartwiona i wręcz mimowolnie po położeniu rąk na jej ramieniu złożyła króciutką modlitwę po której ból Bodolin przepadł. Po tym wydarzeniu, dziewczynki po prostu stały się nierozłączne, poznały się bliżej. Shyanne zabrała Bodolin ze sobą do miejsca w którym zamieszkiwała, a był to niewielki domek wybudowany na pomoście tuż przy jednej z rzek. Tam Bodolin poznała opiekuna małej kapłanki- Britfana Chlebka van Toseterka i jego puchacza Eugienia. Staruszek już, zarośnięty porządnie gnomi- teraz piekarz, kiedyś mag, emerytowany już wykładowca z tutejszego uniwersytetu. Zrezygnował z życia w tej lepszej dzielnicy na rzecz pomocy w trakcie kryzysu uchodźców po wojnie no i jak wcześniej zostało wspomniane, wybudował mały młyn i otworzył piekarnię. A piekarnia nazywa się ‘Chlebki z Tosterka’ w której dziewczynki dzielnie pomagały. W międzyczasie oczywiście żyły one też swoimi przygodami małych szczurów ulicznych, szlajały się po brudnych ulicach pełnych nędzy na obrzeżach nawet nie marząc o podejściu do tego słynnego wodospadu. Bodolin rosła i doroślała w oczach, tak samo jak Shyanne, ich charaktery i umiejętności ukazywały się jeszcze bardziej. Wspólnie nawet znalazły małą, białą, pół martwą myszkę którą Shyanne uleczyła. Dziewczynki nazwały ją Śnieżek - najpiękniejsza myszka na świecie <3.

Tak też to dziewczynki z wiekiem pakowały się w coraz to większe i większe kłopoty, zazwyczaj zaczynające się przez porywczość goblinki lub nieśmiałość pół-elfki. Przykładem takiego ich występku był słynny Ślizg na tzw. Rdzanki, czyli najniższą część miasta znajdująca się przy porcie. Są to baraki biedoty i rzezimieszków znajdujące się w wielkich zardzewiałych i nieużywanych już rurach ciągnących się niczym katakumby pod co najmniej połową miasta. A co się tam wydarzyło, mianowicie dwie nasze bohaterki mając 14 lat zapuściły się tam w poszukiwaniu ich pupilka, Śnieżek pobiegł gdzieś kanałami. No i tymi kanałami też, dotarły one do Rdzanków. Trafiając w coraz to straszniejsze rejony i gubiąc się przynajmniej pięć razy, sfrustrowane i przestraszone już dzieciaki dotarły do kantyny, bardzo podejrzanej kantyny. A nad jej szyldem, znalazły też swoją zgubę! Śnieżek siedział tam w gniazdku jakiegoś paskudnego kocura który nie wiadomo co chciał z ową myszką zrobić. Mimowolnie Bodolin rzuciła się na ratunek przyjacielowi, z jej rąk zaczęły wylatywać sople lodu i śnieżki. Kot przeraźliwie zamiałczał i rozpoczął ucieczkę w głąb miasta, po jednej z niestety działających rur. Jednak jego ucieczka nie wystarczyła goblince- Bodolin wystrzeliła niczym piorun za nim dalej ciskając ostrymi soplami. Shyanne krzyczała swoim cienkim głosem za nią aby przestała i tu wróciła, bo zrobi sobie albo komuś krzywdę jednak ona jej nie słyszała. A sople Bodolin okazały się na tyle ostre, by naruszyć stare rury z których teraz zaczęła wyciekać para, a następnie pod ciśnieniem niektóre z jej odcinków po prostu eksplodowały a litry wody na sekundę wylały się na już wilgotną ulicę. Obie dziewczyny zamarły. Wiedziały co to znaczy, a znaczyło to rychłe konsekwencje. Bodolin w przypływie adrenaliny fikołkiem doskoczyła po Śnieżka i zaczęła uciekać. Zdezorientowana Shyanne stojąc pod drzwiami karczmy które się otworzyły a w nich zobaczyła wielkiego w pół łysego faceta z wielką blizną na większości nagiego torsu. Złapał on ramię małej pół-elfki i ze złością zaczął wykrzykiwać co tu się stało i co zrobiła. Bodolin wtedy zauważyła brak towarzyszki, więc szybko wróciła i zobaczyła właśnie tą scenę. Przerażona Shyanne tylko powstrzymywała płacz i modliła się cicho do swojej bogini. Mężczyzna pastwił się dalej nad niewinną dziewczyną ale wtedy wkroczyła ona- goblińska siła pięści. Bodolin niczym zawodowy pięściarz doskoczyła z boku i sprzedała porządnego kopa w twarz oblechowi. Następna i ostatnia rzecz jaką zobaczył, to rura skierowana tuż w niego i multum sopli przyszpilających jego ubranie do podłoża. Następna była już mokra ciemność. Po tym wybryku dziewczynki zostały zabrane na komisariat, ale hej- przynajmniej odbębniły kąpiel na następne dwa tygodnie. Na komisariacie na szczęście jak zwykle wstawił się za nimi pewien gnomi śledczy- Corlin Copperheart. Znał już te dwie niewiasty z ich wcześniejszych dużo drobniejszych przestępków, głównie bujek Bodolin i następnie płaczów o przebaczenie Shyanne. Głównym z argumentów dla których nie zostały skazane było to, że facet którego powaliły okazał się handlarzem i przemytnikiem Dreamlily, czyli tutejszego mocnego narkotyku, który sprawia że jesteś nieczuły na ból itp. (po więcej informacji odsyłam na wikipedie).

Papa Britfan nie był zadowolony z ich przygód z półświatkiem, szczególnie zawodziło go to ze strony Shyanne, którą starał się szkolić ze względu na jej umiejętności magiczne tak rzadkie poza jego rasą i tym jednym rodem. No ale nie mógł nic poradzić, że jego serce miękło przez tą dwójkę i pozwalał im na naprawdę wiele. Ale jak już mowa o Panu Chlebku- skąd nazwa piekarni ‘Chlebek z Tosterka’? Otóż stąd, że Britfan jest inżynierem i mimo emerytury dalej oddaje się swoim pasjom związanym z majsterkowaniem. Toster jest jednym z jego bardzo ciekawych dzieł, metalowe pudełko do którego wkładasz chleb a on po chwili jest opieczony. Przedziwne, choć imponujące. Dziewczynki zawsze chciały mu jakoś zaimponować jeśli chodzi o jego hobby. Na cel wzięły sobie reprodukcję tej epickiej szklanej piramidy. Dlatego obie tygodniami zbierały szkło i kamyczki które potem malowały farbkami aby wyglądały jak piękne koraliki, a następnie magicznie i nie tylko (bo klejem) zmajstrowały bardzo podobną piramidkę. Oczywiście szklane ściany w których Bodolin rozpuściła wodę i wsypała trochę kolorowego piasku imitującego brokat, a w środku serduszko ułożone z kolorowych kamieni-koralików. Dały mu taki prezent na jego 295 urodziny. Są pewne że był zachwycony, nawet skapnęła mu łezka wzruszenia lub rozbawienia, jednak to nie ważne.

Jeśli chodzi o dziewczyny, nie zadawały się zbytnio z innymi dzieciakami w ich wieku, obie czuły się trochę jak wyrzutki. A raczej nie czuły potrzeby integrowania się z tymi małymi bandziorami. Traktowały się jak siostry i zawsze sobie pomagały tak naprawdę we wszystkim. Po jakimś czasie znajomości, dziewczyny zrobiły wspólnie naszyjniki przyjaźni. Z takich samych kolorowych kamieni-koralików i medalionów na których każda z nich wyryła ważny dla niej symbol. Na medalionie do Shyanne Bodolin wyryła uśmiechniętego bałwanka, a Shyanne dla Bodolin symbol jej bogini której poświęca ona całe swoje życie i naprawdę mocno w nią wierzy, zarażając też tą wiarą goblinkę.

To tyle jeśli chodzi o ciekawsze historyjki z ich krótkiego na razie żyćka, jednak przychodzi chwila ich wyjścia w świat razem z przyszłymi przygodami.