Historie Psiego Patrolu

## Uwaga!

**To opowiadanie piszę sama! Proszę z góry o nieedytowanie niego lub zmienianie JAKICHKOLWIEK rzeczy w nim! Z góry dziękuje za wyrozumiałość.**

## Rozdział 1

**Był to późno-majowy wieczor, który zachęcał zmęczone po akcji pieski do wypoczynku. Pojazdy podjechały pod bazę Psiego Patrolu, której normalnie śnieżnobiałe ściany, przybrały różowy kolor. Fioletowe i ogniste chmury zdobiły niebo, a gdzieś delikatny wiaterek niósł liczne zapachy przyrody, która kwitła. Momentami przebarwione na różowy kolor płatki czereśni opadały na czarny asfalt, niosąc za sobą słodką woń. Liście lekko pędzone przez wiatr tworzyły powietrzne spirale. Z pojazdu wyszedł kremowy piesek, o ciemnych uszach w kolorze brązowego fioletu i lawendowej łacie na głowie i plecach, z jaśniejszymi znacznie skarpetkami na przednich łapach. Na sobie miał czarny mundur policyjny, włącznie z czapką, na której odznaczał się żółty pasek. Obok niego kroczyła beżowo-biała suczka Wilczaka Saarloosa, w niebieskim umundurowaniu oraz butami na łapkach.**
-Tch. Nie mogę uwierzyć, że od paru dni praktycznie nie mamy roboty.-zauważył psiak o ciemnoniebieskich oczach w odcieniu stalowym. Wydawał się zmęczony.

-To prawda, ostatnio więcej mamy czasu dla siebie. Wieczory praktycznie mijają na naszym czasie wolnym.-dopowiedziała niebieskooka idąc dalej. Obserwowała swojego towarzysza i kolegę z drużyny.

-Lepsze jest już robienie przejścia dla żółwi, niż kolejna runda Hop Hop Boogie. Początkowo miało to swoją magię, ale teraz jednymi entuzjastami są Obi i Marshall. Reszcie się nie chce. Ba. Tacie się nie chce już w to grać, a przecież on lubi.-ciągnął młody psiak. Mówiąc o grze, która ostatnimi czasy była nader popularna, aż wywrócił oczy, mając jej serdecznie dość.

-No weź, Dylan. Hop Hop Boogie to najlepsza gra pod słońcem!-zaoponowała suczka. Popatrzył na nią, jakby zamieniła się w zielonego psa. Uniósł brew do góry.

-Nie kiedy gramy w nią któryś tam raz do północy!-zauważył stając, wyrażając swoją opinię także i tonem głosu. Suczka koledze przyjaznego kuksańca w bok. Tamten lekko się rozchmurzył.

-No dobra, masz może lekką rację. Taką leciutką.-droczyła się suczka, mając na białym pyszczku zaczepny uśmieszek i kładąc uszy wzdłuż głowy. Pies wywrócił oczyma.

-Jesteś niereformowalna Niara.-zażartował Dylan. Jego towarzyszka przystanęła i przechyliła głowę w bok.

-Możliwee.-przeciągnęła ostatnią końcówkę w zdaniu. Dwa pieski zaśmiały się. Teraz będąc w pełni rozluźnione. Zbliżali się do automatycznych drzwi. Szyba odbijała zachodzący ognisty krąg. Odbite światło padało na czarny asfalt, również go poniekąd zapalając.

**Weszli już w ciszy, ale luźnej atmosferze. Drzwi się cicho rozsunęły na boki. Do uszu dwójki dobiegła wesoła, skoczna muzyka. Gerberian Shepsky zniesmaczył się i położył uszy na boki. W pomieszczeniu o zielonych ścianach, na matach przed wielkim ekranem grały dwa psy: jeden to był nakrapiany Dalmatyńczyk w żółtej obroży, a drugi, młodszy, beżowy mix Dingo z Owczarkiem Niemieckim. Wokół psiaków to stojąc, to siedząc dopingowały im pieski. Raz po raz to wykazując imię jednego, to drugiego.**

-No to chyba żarty.-jęknął policjant w czarnym mundurze. Niara nie mogła już powstrzymać śmiechu i wybuchła nim.

-Ty i ta gra jesteście sobie przeznaczeni. Briana powinna być zazdrosna~-mówiła z pewnym przekonaniem. Na koniec przymierzyła oczy w zaczepne szparki i wypowiedziała zdanie śpiewającym tonem, który przeciągnął ostatnią samogłoskę ostatniego wyrazu. Zachichotała na koniec. Jej koledze było mniej do śmiechu.

-OO! Wróciliście!-zawołał głos Zumy. Reszta skierowała głowy od razu w stronę bocznego wejścia.-Dylan, wyglądasz równie nieszczęśliwie, gdy każe się Rocky’emu myć.

-Dylan narzekał na częstotliwość naszych gier w Hop Hop Boogie.-odpowiedziała Niara, patrząc na jej towarzysza, który zdawał się tracić cierpliwość do gry i co chwila powtarzając się nuty: *Oto Hop Hop Boogie…*

-Naprawdę?-zapytał głos należący do Obiego. Młody psiak, będący mieszanką Labradora i Wilka wyszedł do przodu, a jego oczy zdawały się pytać. Choć jak zwykle nie brakowało w nich tej nuty zadowolenia, wynikającego z nader optymistycznej filozofii psa.-Ale przecież się dzięki tej grze nie nudzimy. No i jest ona kultowa. Pierwsi członkowie drużyny, będąc w wieku szczenięcym już w nią grali.

-Ale co za dużo to nie zdrowo!-odpalił Dylan patrząc na niebieskookiego psa. Tamten zamrugał pytająco.-Nie ważne jak kultowa jest, nie możemy przedobrzyć. Ostatnio NIC nie robimy wieczorami tylko w gramy w to do późna! Obi- dużo członków ma jej dość, to widać.

-Ale gdyby im przeszkadzało, to raczej by powiedzieli.-próbował przekonać psa na swoją stronę pies o jasnobrązowej sierści.

-To widać w ich oczach. Po prostu nie mamy nic lepszego, by to zastąpić. Sama gra traci tą magię, a jest ważna, WŁAŚNIE dla pierwotnych członków naszej drużyny, od tych pd których to wszystko się zaczęło.-kontynuował wypowiedź Gerberian Sheosky w czarnym mundurze policyjnym.

**Spojrzeniami pieski zdawały mu przyznawać rację, niektóre kiwały głowami, a jeszcze inne pomrukiwały na znak aprobaty. Obi lekko spojrzał na boki zdziwiony. Na pomoc koledze ruszyła właśnie Niara, poważniejąc.**

-Obi, też lubię Hop Hop Boogie, ale Dylan ma rację, nie możemy grać w to wiecznie. Jest masa innych aktywności.-wystąpiła lekko do przodu i mówiła. Z maty w tym czasie zeszli Marshall z Axe’em.

-Dobrze mówisz, ja już nie mam sił tańczyć, a jestem tancerzem!-wysapał zmęczony Axe unosząc obolałe przednie łapy do góry i nimi potrząsając.-Nie miałbym nic przeciwko, gdybyśmy odpoczęli sobie.-mówił dalej psiak w czarnej obroży, bez żadnej przypinki.-Ale fajnie się grało Marshall, tylko następnym razem zdecydowanie nie będę tyle tańczył. Mam wrażenie, że łapy mi zaraz odpadną Marshall Ty chyba jesteś jakimś nadpsem.-zażartował na koniec obolały mix Dingo z Owczarkiem Niemieckim.

-Cóż mogę poradzić, Hop Hop Boogie mam we krwi.-odpowiedział w nonszalanckim żarcie nakrapiany pies. Grupka piesków się zaśmiała.

**REMONT!**

**Był późno-majowy wieczór. Zapachy kwitnących wiśni, bzów wpadały przez otwarte okno na parterze w bazie Psiego Patrolu. Na teraz pomarańczowym niebie z cienkim pasem indygo pojawiały się wściekle różowe chmury. Delikatny wiatr pędził liście. Fruwały one w powietrzu. Sam wiatr podsycał zapachy i powodował, że niosły się na dalekie odległości. Psi Patrol leżał na pufach. Mufin stała przed Ryderem, który siedział oparty o zieloną pufę. Jej oczy były wielkie z ekscytacji, wydawały się błyszczeć. Jej ogon bił tak samo entuzjastycznie na boki.**

- Ryder! Opowiesz nam jak powstał Psi Patrol!?- zapytała z entuzjazmem Mufin. Jej mowa ciała oznajmowała jak bardzo młodziutka Kundelka się cieszyła.-Prooszę?-zapytała z błagalnym wzrokiem. Przeciągając pierwszą samogłoskę w wyrazie.

- Taak! Prosimy!- dodała błagalnie Miley, która pokiwała energicznie głową gdy usłyszała prośbę wypływającą z pyszczka jej najlepszej przyjaciółki.

- Heh! No dobrze...- zaśmiał się Ryder, widząc jak bardzo najmłodszym członkom, którzy są przyszłością jego wieloletniej pracy, zależało by poznać ich korzenie. Popatrzył na wszystkie pieski z ciepłym spojrzeniem brązowych oczu. Wyciągnął z dżinsowej kieszeni jego spodni tablet. Przesunął palec po ekranie i nacisnął na guzik z boku.-Psi Patrol zbiórka na parterze!

**Pieski będące na dworze przerwały swoje aktywności, które wykonywały w tym momencie. Eeva sadziła klomb kwiatów w pobliżu bazy. Max zaś bawił się z Obi'm. Dwa psy skakały przez płotki. Gdy ich komunikatory zaświeciły i wydobył się głos Rydera, skierowali się w kierunku wejścia do bazy. Nie wiedzieli, że w momencie gdy Ryder komunikował pieski o zbiórce, do bazy zawitali goście...**

- AU!! - krzyknął Max potykając się o walizkę w kolorze brązowym. Pies przewrócił się i wylądował na swoim pyszczku. Ze skrzywioną ekspresją wstał. -Wszystko w porządku. Nie martwcie się.-oznajmił na koniec niebieskooki Labrador Retriever o czarnej sierści.

- Walizka?- zapytała samą się Kendra. Stając nad tą samą walizką, o którą potknął się jej kolega z drużyny. Rottweilerka o dwukolorowych oczach i czerwonej grzywce spoglądała na brązowy przedmiot, służący do zabrania ze sobą potrzebnych rzeczy w podróż.

- A ta tu skąd?- zapytała na głos Dilara. Głowę odwróciła lekko na bok. Potem rzuciła drużynie pytające spojrzenie.-Ale przyjaciele drużyny mają dopiero przylecieć na wakacje.-zauważyła brązowooka Malinois z lekkim skonfundowaniem w jej oczach.

-Nie mam żadnego pojęcia.-udzieliła odpowiedzi Malinois, Shiraz. Sama zielonooka Dingo była zmieszana całym zajściem.

-Dziwne..- powiedziała Missouri nachylając się nad walizką. Zaczęła węszyć.-Pieski słuchajcie to...-zaczęła suczka rasy Wilczak Czechosłowacki, jednakże nie dokończyła.

- Może ktoś nas odwiedził!- powiedziała Ashira, która podskoczyła entuzjastycznie. Lwica zorientowała się, że wcięła się nie chcąco koleżance.-Ups...wybacz Missouri, nie chciałam Ci wejść w słowo.-przeprosiła Lwica z pomalowaną grzywką.

-Dobra, spoko.-odpowiedziała Missouri kiwając głową w geście, że przyjęła przeprosiny.

-Mówiłaś coś wcześniej. Co chciałaś nam przekazać?-zadała pytanie Niara, unosząc spojrzenie jej jasnoniebieskich oczu na złotooką suczkę.

-Tak. Dzięki Niara. Otóż pachnie to jak...-przemówiła po raz drugi biała suczka w ciemnoszare i brązowawe łaty. Jednak odgłos rozsuwanych drzwi przerwał jej wypowiedź. Zrobiła zniesmaczoną minę, gdy tego samego wieczoru ponownie jej przerwano.

**Do bazy weszli następująco: West, Mickey, Janny i Play. Skierowali oni radosne spojrzenia na Psi Patrol, który z początku milczał. Byli pozytywnie zaskoczeni ich niespodziewaną wizytą. Potem rozległy się radosne szczeknięcia oraz wycia. Z swojej jasnoniebieskiej pufy zeskoczył East, który pobiegł do przodu.**

-Przyjechaliście!- krzyknął zachwycony East. Każdy widział jak bardzo jest uszczęśliwiony tą wieścią. Najbardziej cieszyła go myśl przebywania z West. Jego ogon merdał na boki.

-Tak! Niespodzianka!- dodał zadowolony Janny posyłając ciepły uśmiech w stronę nadchodzącego pieska rasy Seppala Siberian Sleddog.

-Jak minęła podróż?-zadała pytanie Alays wychodząc do przodu. Złote oczy Tamaskan Dog zalśniły z troski przeplatanej zwykłą ciekawością.

- Nie mówcie. Nasz lot był co chwila przekładany!- jęknęła wykończona West. Na samo wspomnienie utrudnień jakie ona i jej drużyna musieli znieść zanim dotarli do Zatoki Przygód, Border Collie wywracała swoimi zielonymi oczyma.

-Aj. To współczuje Wam.- powiedziała Amy krzywiąc swój pyszczek na wznak współczucia. Nastała chwila ciszy.-Chodźcie, usiądźcie.-zaprosiła gości suczka o dwukolorowych oczu. Podeszła do przodu zachęcając, aby usiedli.

- Właśnie Ryder miał nam mówić o początkach Psiego Patrolu!- odparła z entuzjazmem Mishka. Husky z pomalowaną grzywką merdała ogonem energicznie na boki. Widać, że się cieszyła wieściami.

- UU! To super! Chętnie posłuchamy, prawda?-udzielił odpowiedzi suczce rasy Syberian Husky Mickey. Na koniec odwrócił się do liderki swojej drużyny i posłał jej pytający wzrok. West zamknęła oczy i powoli skinęła głową na znak, że tak zrobią. Rudy psiak w zielonej chuście skinął głową w podziękowaniu. On wraz z resztą drużyny rozsiedli się na pufach. Kolor każdej z nich reprezentował żywioł jakim władali.

-Meh...Głowa mnie boli.-jęknęła West kładąc się na szarej pufie. Swój pyszczek położyła na przednich łapach. Następnie przymknęła jej oczy, aby na chwilę zapomnieć o bólu, który pulsował jej prosto z czoła.

**East popatrzył się ze zmartwieniem na suczkę. Wieści o jej złym samopoczuciu nie napawały go radością. Wręcz przeciwnie chciał, aby mogła cieszyć się pobytem w bazie Psiego Patrolu tak samo jak on cieszył się z jej obecności. Kątem oka psa, w lodowo-niebieskiej chuście z ciemniejszą śnieżynką po środku, obserwowała suczka rasy Wilczak Saarloosa z kwiecistym wiankiem na głowie. Jej ciemnozłote oczy popadające w lekką zieleń zabłysły z współczuciem. Podeszła do dwóch piesków.**

-Nie martw się West, zaraz sporządzę dla Ciebie odpowiednie zioła. Obiecuje, że pomoże.- zaoferowała się Tomira. Jej ton głosu jak zwykle był bardzo spokojny i delikatny. Suczka w czerwonej chuście uśmiechnęła się lekko i wyszeptała słowa podziękowania względem suczki.

-Dobry pomysł.- dodał Barnim, który leżał usadowiony na pomarańczowej pufie. Obserwował całe zajście.-Wkrótce będziemy mogli zacząć.-dopowiedział pies rasy Gończy Słowacki.

-Trafna myśl.-oznajmił Iwan kiwając głową z uznaniem. Wychwycił Mję, jego pyszczek oblał delikatny rumieniec.-H-hej! M-Mja!-zawołał imię suczki rasy Akita Inu zielonooki pies. Suczka zatrzymała się i obróciła głowę za siebie.-Obok mnie jest wolna pufa...usiądziesz?-zadał nieśmiało pytanie pies rasy Shiba Inu. Czarnym nosem wskazywał na różową pufę.

-Jak miło z Twojej strony!-zawołała zachwycona Mja. Wyraźnie takowy gest ze strony psa jej zaimponował. Na chwilę musiała opuścić pyszczek na dół, gdy przebiegł po nim rumieniec. Podniosła wzrok do góry i rzekła.-Pewnie, że usiądę obok Ciebie!-dopowiedziała idąc, aby zając miejsce. Siadając wymieniła ciepłe spojrzenie z psem.

* Zmiana sceny odznaka znaczek Tomiry

**Do pomieszczenia na parterze bazy Psiego Patrolu weszła Tomira niosąc w pyszczku szarą miskę z motywami powiewów wiatru. Podeszła tuż przed Border Collie, następnie postawiła naczynie przed nią.**

-Gotowe! Wypij.- powiedziała Tomira, podsuwając swoim brązowym noskiem naczynie.

-Ugh.., Mam nadzieję, że nie stanie mi w gardle...- dodała West, która wydała zdegustowaną minę czując nieprzyjemny zapach ziół. Następnie wypiła preparat.- Mmmm.. Dobre! Zdecydowanie smakuje inaczej niż pachnie.- odparła z przekonaniem oraz uznaniem w jej głosie. Skinęła na koniec swojej wypowiedzi głową. Tomira uśmiechnęła się lekko słysząc, że jej smakuje.

- Oby pomogło.- jęknął East, który popatrzył na West z troską oraz zmartwieniem o stan jej głowy. Liczył, że jej przejdzie. Wiedział, że tak będzie, ale nie chciał marnować ani jednego momentu.

- Pomoże.- powiedziała zdecydowanie, jednakże z dużym ciepłem i spokojem w głosie,Tomira.

- Właśnie Tomircia wie co robi!- odparł czule Ardo, który teraz podszedł do suczki i trącił ją nosem czule w ucho. Suczka rasy Wilczak Saarloosa w czarnej obroży zamerdała ogonem.

-Uwaga! Uwaga!- zawołał donośnie Chase. Pieski zastrzygły uszami słysząc komunikat psiego dowódcy Psiego Patrolu. Każdy odwrócił głowę w kierunku dźwięku.

-Oho! Zaraz Ryder zacznie opowiadać.- szepnął Gray przybliżając, a jego ogon zamerdał radośnie.

-Racja!- odparła Victoria kiwając głową w geście zrozumienia.

-Otóż opowiem Wam jak w ogóle powstał Psi Patrol.-zaczął swoje przemówienie Ryder. Jego głos był donośny, a końcówka specjalnie opleciona nutką tajemnicy. Pieski wymieniły zadowolone spojrzenia między sobą. -Zaczęło się to tak....-zaczął chłopak.

(*Opowiadane będzie pisane w trzeciej osobie)*

**Promienie słoneczne przenikały przez białe firanki zawieszone w pokoju dziesięcioletniego chłopca, który właśnie zaczął wakacje. Sam pokój miał jasnoniebieskie ściany w prawie białe paski. Widać w nich jednak było nutę niebieskiego. Brunet w wieku dziecięcym spał sobie smacznie. Łóżko zasłane było granatową pościelą w białe kropki. Przekręcił się na bok. Z jego miny można było wywnioskować, iż śni o czymś przyjemnym. Rzeczywiście, w jego śnie był on z psem dziadka. Biegli oni razem bo zielonych pagórkach. Pies był rasy Golden Retriever. Jego złocista sierść powiewała na wietrze, a brązowe oczy lśniły radośnie. Młody chłopiec przekręcił się na bok, już miał zmienić znowu stronę, gdy po chwili zaczął dzwonić budzik. Chłopak spadł z łóżka i upadł na dębową podłogę. Pomasował obolałą głowę.**

-Aua!- jęknął boleśnie chłopczyk, ocierając ręką swoje plecy. Jego mina była nie tęga od pulsującego bólu.

***DO REMONTU***

Spojrzał w kalendarz, który wisiał na ścianie i nagle z jego gardła wydobył się pisk.Jednakże zaraz się obejrzał, ponieważ pisk bardziej przypominał pisk chomika dostającego zawału lub dziewczynki z klasy, która widziała pająka i zaraz umrze na zawał serca. Wtedy wstaną po męsku i krzyknął z całej siły.

- Dziś idziemy po psa!!- krzyknął.

Z pokoju obok rozległo się jęknięcie. Jego rodzice wciąż spali. Wtedy pobiegł do pokoju, biegł przez krótki odcinek korytarza na piętrze, wbiegł do otwartego pokoju wskoczył na szerokie łóżko rodziców i zaczął po nim skakać i krzyczeć.

-Wstawać! Wstawać! Dziś idziemy po psa!!- dodał skacząc krzycząc chłopiec.

- Ryder..- jęknął tata.

-Tato..- dodał smutno chłopiec.

-No dobrze, już dobrze. George wstawaj, i tak już nie będziemy spać.- powiedziała mama chłopca zwracając się do jego taty.

- Dobrze, Martino, już wstaję.- odparł tata po czym razem wstali.

Zeszli po schodach na dół do dość ładnej kuchni. Mama podeszła do lodówki wyjęła produkty potem podeszła do kuchenki gazowej i zaczęła robić płatki z mlekiem plus naleśniki z dżemem.Wkrótce potem jedzenie wylądowało na talerzach i domownicy je zjedli. Następnie się ubrali i podeszli do swojego Combi.

- Jej! Pies!- szepnął Ryder, który z wrażenia nie mógł zapiąć pasów.

Wtem ruszyli. Obraz co chwila zaczął przemijać. Ryder nudził się niemożliwie. To się bawił palcami u rąk. To gadał o Katie. W końcu po dwóch godzinach jazdy dotarli do hodowli ,,Gwiazda Policyjna". Chłopiec wyskoczył jak torpeda i pobiegł. Rodzice ledwo co zamknęli auto i mogli za nim nadążyć. Przywitali się z młodą panią i zaprowadziła ich do kojca. Szybko i żwawo szedł do kojca. Wtem jego oczom ukazał się młodziutki szczeniak Owczarka Niemieckiego wraz z jego rodzeństwem i matką.

- Auć!- jęknęła siostra malucha.

- Jasmino!- jęknął zażenowany piesek.- Mamy gości.- syknął.

- Gości!? Ojej!- powiedziała Jasmina zrywając się na równe łapy.

- Możesz wejść do kojca.- powiedziała Pani Bright.

- Dobrze, bardzo dziękuje.- odparł grzecznie chłopiec.

Wszedł do kojca i wszystkie szczeniaki rzuciły się w jego stronę. Na początku wszystkie były skore do zabawy i pieszczot, ale ponieważ wcześniej harcowały ze sobą poszły spać, oprócz najstarszego szczeniaka, który położył się na jego kolanach.

- Hej..- szepnął zachwycony Ryder.

- Cześć!- odparł wesoło szczeniak. - Jestem Chase!- dodał.

- Fajne imię!- powiedział Ryder.

-Dzięki! Mój tata Lawson mi je wybrał. Jest mega policjantem i psem policyjnym! Gdy dorosnę chcę być taki jak on!- powiedział Chase z błyskiem w oku.

- Woow! To byłoby fajnie.- odparł chłopiec.

- Wybrałeś?- zapytała kobieta.

- Tak!- powiedział chłopiec, po czym Chase pożegnał się z rodzeństwem i rodzicami, po czym Ryder wziął go na ręce i poszedł. Rodzice już płacili i wchodzili do auta.

- Jak ma na imię?- zapytała mama.

-Chase!- odparł szczeniak.

- Ładne.- odparł tata.

- Witaj w domu Chase.- odparli Ryder i rodzice.

-Dzięki!- szepnął Chase.

Ruszyli.. Znowu po dwóch godzinach, tym razem ciekawszych dotarli na miejsce.

- Em... Mamo.- zaczął chłopiec.

-Tak?- odparła mama.

- Czy mógłbym odwiedzić Katie, suczka jej cioci 6 tygodni temu się oszczeniła.- dodał chłopak.

- Oczywiście, my z tatą pojedziemy do supermarketu, wrócimy za parę godzin.- dodała mama po czym pocałowała chłopca w czoło.

Chwilę później pognał pod zakład mamy Katie.

- Jaki śliczny!- zawołała dziewczynka.

-Dzięki.- odparł dumnie chłopak.

-Jak się wabisz?- zapytała Katie.

- Chase!- odparł szczeniak.

- To fajno! - dodała po czym podeszła do tandemu i zaczęli jechać.

Po 30 minutach jazdy byli na miejscu.

-Cześć ciociu!- zawołała dziewczynka.

-Hej kochana!- odparła z ogrodu ciocia.

Katie z Ryder 'em pobiegli do kojca, po czym otworzyła zasuwę i wybiegł jeden szczeniak.

-Już jeden?- zawołała Katie.

-Taa.. Nikę zabrali..- dodał smutno szczeniak.

- Jak masz na imię?- zapytał Chase.

- Ja? Marshall.- dodał piesek.

- A ty?- dodał.

- Chase!- odparł mały Owczarek Niemiecki.

- Ładne.... Chyba nigdy nie znajdę domu.. Zwłaszcza u strażaka.. Mój tata służy jako pies strażacki.- dodał smutno Marshall.

-Emm.. Ryder!- zaczął Chase po czym podbiegł do chłopca, tamten kucnął, a szczeniak coś mu mówił do ucha.

-Słuchaj Marshall... Jeżeli chcesz to możesz z nami zamieszkać.- powiedział Ryder.

- Mógłbym?- zapytał z błyszczącymi oczyma piesek.

- Tak.- odparł chłopiec.

Godzinę później Ryder odjechał z Katie do domu kilka ulic dalej stała baza, która należała do jego pradziadka miał grupkę psów, które ratowały okolicę, lecz pewnego dnia zostali zabici.

- Może kiedyś odtworzę Psi Patrol..- zamyślił się Ryder.

- Co to Psi Patrol?- zapytały szczeniaki.

- To..- zaczął, ale nie skończył bo Chase wyskoczył na jezdnię.

-CHASE!!- krzyknął Ryder.

Lecz piesek był na po drugiej stronie z małą suczką.

-Dzięki za pomoc.- odparła.

- Nie ma sprawy!- odparł Chase.

Piesek dziwnie patrzył na sunię. Dziwnie.. Nie nie bardziej czule.

-Jak masz na imię?- zapytał Chase.

-Skye.- odparła sunia.

-A oni?- zapytała.

-Jacy oni? Aa.. Oni! Chłopak to Ryder, Dalmatyńczyk to Marshall.- przedstawił Chase.

-Hej!- odparła sunia.

-Hej!- odparli Ryder i Marshall.

-Co tu w ogóle robisz?- zapytał Ryder.

-Ja? Urodziłam się na ulicy i nie zamierzam wrócić. Mimo to zawsze marzę, by latać.- dodała.

-Może..- szepnął chłopak.

-Co może?- zapytała Skye.

-Jeszcze dwa psy i mógłbym..- dodał.

-Wybacz mu zaraz Ci opowie.- dodał Chase.

-Aa ok.- powiedziała Skye.

-Chodźmy do domu!- powiedział Marshall.

Ryder wraz z Chase 'em, Marshall 'em i Skye poszli do domku.

-Co to za wieża?- zapytała sunia.

-To jest dawna baza ratownicza!- odparł Ryder.

Weszli do domu.. Wtem chłopak pokazał pieskom domek i dał jeść. Zdziwił się trochę, że rodziców nadal nie ma, ponieważ już był dawno wieczór. Wtem włączył radio i usłyszał w wiadomościach informację o wielkim karambolu.

-O nie!- krzyknął chłopak.

-Co jest?- zapytał Chase.

-Musimy iść!- zakomenderował brunet,

-Tak jest sir!- odparł Chase.

-Coś się stało?- zapytała Skye.

-Tak..Chyba moi rodzice są ofiarami karambolu.- odparł smutno Ryder.

-Przeżyli?- zapytał Marshall.

-Chyba nie..- dodał dziwnie Ryder.

Jego głos zaczął się łamać. Kilkanaście minut później byli na miejscu. Podeszli do lekarza i zapytali czy ktoś przeżył. Odpowiedź była na nie..

-Przykro mi.- dodała smutno Skye.

- Chodźcie pieski.. - powiedział ze łzami w oczach chłopiec i pobiegł do domu.

Tej nocy nie mógł spać a wszystkie pieski razem z nim czuwały.

## Rozdział 2

-Ooo..To jest bardzo smutne..- powiedziała Shiny.

-To znaczy, że umarli?- zapytał z niedowierzaniem Maxis.

-Współczuje..-dodała smutno Shada.

-Biedny Ryder.- dodała ze współczuciem Milena.

- To było smutne..- dodała Sunset.

-Nom.- przytaknął Malcolm.

-Nie wyobrażam sobie, bym rodziców straciła.- odparła Kundzia.

-Ja też.- dodała Mufin.

-Oby duchy go wtedy nie nawiedzały!- jęknęła Annie.

-CO!? O czym ty gadasz!!? Zamknij się Annie!!- warknęła Tetradi.

-Ugh..Dziewczyny dajcie mu powiedzieć.- powiedziała Alexis.

-Tak to bywa.. Niestety.- szepnął Ryder.

-Mów dalej! Jak to było?- zapytała z zainteresowaniem Danger.

-Nom! Plis!- dodała błagalnie Rozalia.

-Ugh! cicho siedź tchórzu!- warknęła Danger.

-Ok! Pieski ćśi! - uciszył Rubble.

*Powrót do historii*

Jednak chłopak się obudził wraz z pieskami. Była siódma. Spał może dwie/ trzy godziny. Wtem opowiedział pieskom o planie, więc zjedli i wyszli na dwór zaczynając trening. Nagle coś ruszyło się w krzakach.

-DUCH!- krzyknął Marshall.

-Duch? Po pierwsze duchy nie istnieją, a po drugie duchy w dzień?- odparł pewnie Chase.

-W sumie..- powiedział śmiejąc się Marshall.

-To co z tymi strojami?- zapytała Skye.

-Spokojnie zamówię. Mój tata był dość zamożny.- dodał Ryder, po czym podszedł do krzaka.

Z krzaka wyskoczył szary Kundelek.

-AA!- odskoczyły pieski.

-Spokojnie.. Próbowałem sprzątać śmieci spod krzaka, ale bez narzędzi..- odparł szary szczeniak.

-Heh! Masz właściciela?- zapytał Ryder.

-Nie.. Nie mam.- odparł smutno piesek.

-Możesz dołączyć do nas, oczywiście jeśli chcesz.- zaproponował Ryder.

Nagle piesek zobaczył małą suczkę jego spojrzenie przypominało wzrok Chase 'a z wczoraj.

-OK! - powiedział.

-Świetnie! Właśnie robiliśmy trening, by odbudować centrum ratunkowe i zmieniamy jego nazwę.- odparł Chase.

-UU! A jak się zwało?- zapytał piesek.

-Centrum ratunkowe w Zatoce Przygód.- powiedział Marshall.

-Aha! Hm.. A to się składa z psów?- zapytał maluch.

-Mhm.

-Hmmmm.... MAM! PSI PATROL!- wykrzyknął szczeniak.

-UU! Tak! Psi Patrol!- odparł Ryder.

-PSI PATROL! PSI PATROL!- skandowali Marshall, Chase i Skye.

-A jak masz na imię?- zapytała Skye.

-Rocky!

-UU miło nam. Ja jestem Skye! Tamten Owczarek to Chase, Dalmatyńczyk to Marshall i chłopak to Ryder.- przedstawiła sunia.

-H-hej!- odparł piesek.

-Mogę Wam pomóc? Jeśli robicie do tego nabór, to mogę zajmować się ziemią... Tylko nie wiem jak to się nazywa...- odparł piesek.

-Ekolog.- odparł Ryder.

-Dzięki..Eee Ryder!- odparł piesek.

Później cały dzień ćwiczyli. Chase ćwiczył węch, siłę, bieganie i dowodzenie ruchem. Marshall gaszenie pożarów, a raczej płomieni zbudowanych z tektury. Skye skakała na trampolinie. Rocky segregował odpady.

-Wow! Możemy zgrać dobry zespół!- pochwalił Ryder.

-Dzięki!- odparły zachwycone pieski.

Tej nocy do pokoju chłopca przybył jeszcze jeden kochany maluch. Następnego dnia mieli sobie urządzić ćwiczenia na plaży. Nagle z wody wypłynął Labrador!

-Ups! Cześć. Mam nadzieję, że nie przestraszyłem. Jestem Zuma!- przedstawił się piesek.

-O hej! Zumo! - odparł Ryder po czym się przedstawił oraz przedstawił pieski i opowiedział Zumie o idei Psiego Patrolu. Piesek był wniebowzięty.

-Mogę coś robić w wodzie!- zawył ze szczęścia.

-Ugh... Woda...-jęknął Rocky.

-Coś się stało, stary?- zapytał Zuma.

-Nic.. Tylko woda mi trochę przeszkadza.- odparł Rocky.

-Co Ty!? Woda jest odlotowa! - odparł Zuma.

-Może i by była,lecz ona jest mokra!- dodał Rocky.

-Ach.. Niech Ci będzie! I tak ją lubię.- odparł Labrador.

Wtem Ryder wziął nagle przyszedł i powiedział:

-Już czas.

-Czas? Czas na co?- zapytał Marshall.

-Chodźcie.- powiedział brunet.

Chwilę później znaleźli się pod wyremontowaną wieżą. Obok niej stały psie budy. Weszli do środka. Wjechali windą na górę wtem, na środku zatrzymała się i ujrzeli garderobę. Ubrali się w ubrania, które były dopasowane do ich przyszłych zawodów. Po czym dojechali. Ryder wygłosił długą mowę, a na koniec dał każdemu z nich przypinkę. Potem zjechali na dół, i wtem... Budy zamieniły się w pojazdy!! :Pieski były szczęśliwe.

-Woow!- westchnęła Mufin.

-A co z Rubble ' em?- zapytała Shiny.

-Otóż już wam mówię. (Historia z odc. ,,Skąd wziął się Rubble?")

Gdy brunet skończył...

-Teraz powiem Wam jak to zaczęło się z parami.- powiedział Ryder.

-TAK!- ucieszyły się pieski.

Chase siedział przed bazą. W sercu czuł coś naprawdę dziwnego. Nadal czuł miłość do Skye, lecz pojawiło się nowe silniejsze uczucie w stronę Everest.

-UGH! Czemu JA mam rozterki miłosne?!- zapytał nie szczęśnie Chase.

Nagle zza górki wyłonił się biały pług śnieżny ze wstawkami turkusu i pomarańczy. Pojazd kierowała przepiękna lawendowa Husky.

-EVEREST!!- ucieszył się Chase i skoczył na równe łapy.

Suczka zaparkowała obok budy Chase'a. Szczeknęła by zamienić go w budę i pobiegła do bazy zdjąć strój. Właśnie wtedy szła też Skye.

-H- hej!- powiedział Chase.

-Cześć!- odparła wesolutko Skye.

Raptem do pięknej Cockapoo podszedł szary Kundelek. Suczka zarumieniła się i od razu widać było, że jest coś między nimi więcej.

-UGH! Daj sobie spokój!- potrząsnął głową Chase.

Z bazy wyszła Everest. Piesek podbiegł do niej, a ogon chodził mu we wszystkie strony. Suczka też bardzo się ucieszyła.

-CZEŚĆ EVEREST!- ucieszył się piesek.

-HEJ!- zarumieniła się sunia.

-Przyjechałaś w odwiedziny?- zapytał.

-Nie.. Lepiej! Zamieszkam na stałe w bazie!- podskoczyła Everest.

-TAAK! AUUU!- zawył Chase.

Z góry bazy Ryder i Rubble aż się popatrzyli.

-He he! Uwielbiam Cię Chase! Jesteś moim najbardziej ulubionym samcem z Psiego Patrolu!- powiedziała Everest i go polizała.

Młody Owczarek Niemiecki zemdlał.

-CHASE!?- wykrzyknął zmartwiony Marshall.

-Everest powiedz, że mój brat nie odszedł z tego świata!- zapłakał Marshall.

-Brata? Hah! Marshall on tylko zemdlał!- zaśmiała się Everest.

-Lecę na górę po strój medyka!- krzyknął Marshall, po czym pobiegł w przejściu się potknął.

-Ups!- skrzywił pyszczek Marshall, ale ruszył dalej.

Wtedy Zuma przechodził.

-Wow! Everest! Co się stało?- zapytał Zuma.

-Chase zemdlał.- odparła Everest.

-To pewnie przez upały! Idę po wiadro z wodą!- oznajmił czekoladowy Labrador.

-Zumo! Chase nie zemdlał przez upały!- zachichotała lawendowa Husky.

-A niby przez co!?- zapytał zaciekawiony czekoladowy szczeniak

-Ech.. czy to ważne?- zarumieniła się Everest.

-No raczej..- oparł nagle Dalmatyńczyk.

-Pieski!- zirytowała się suczka.

-Jestem medykiem i potrzebuję informacji o moim pacjencie!- odparł bardzo poważnie Marshall.

-WOW! Marsh! Nie znaliśmy Cię od tej strony!- zdziwili się Everest i Zuma.

-A jednak mogę!- dodał tym samym tonem nakrapiany piesek.

-Polizałam go w policzek..- wymruczała Everest.

-Jak to!?- zapytały się dwa samce.

-Oj.. długa historia... A! Jakby co od teraz mieszkam w bazie!- oznajmiła Husky.

-Jej!- odparł kolejny damski głos.

-Skye!- ucieszyła się Everest.

Po czym dwie psie najlepsze przyjaciółki uściskały się. Obydwa ogony chodziły jak wiatraki.

-To cudownie! Teraz możemy grać w Hop Hop Boogie!- podskoczyła Skye.

-Tak!- uradowała się Everest.

-Co jest z Chase 'em?!- zaśmiała się Skye.

-Naprawdę!? To dziś już drugie takie samo pytanie- zaśmiała się Husky.

-Na serio?- zdziwiła się Cockapoo.

-Polizałam Chase 'a-. wyszeptała Everest.

-TAK! OK! Teraz tylko dam Ci rady jak Was to siebie zbliżyć. - wyszeptała Skye.

Wtem Chase wstał.

-Martwiłam się!- odparła Everest i przytuliła pieska.

-Naprawdę?!- głos pieska zaczął dźwięczeć z radości.

* Zmiana sceny odznaka Chase 'a.

Minęło kilka dobrych lat.. Pieski były już w wieku czternastu lat dopiero co wyszły z wieku szczeniaka. Były patrolowymi nastolatkami.. Zaczęło się upalne lato. Pieski grały w Marco Polo.

Chase leżał w budzie. Na głowie miał kompres. Bolała go głowa. Mimo to czule patrzył na bawiącą się Everest. Tak był w nią zapatrzony, że nie zauważył podchodzącego do niego Rocky 'ego i Marshall 'a.

-Chase!- zawołał Rocky.

-OJ! Tak?- zapytał zmieszany Owczarek Niemiecki.

-Widzieliśmy jak patrzysz się na Everest.- oznajmił Marshall.

-I?

-Chcemy Ci doradzić byś jej w końcu powiedział o uczuciach! Mordujesz się tak skrywając to!- dodał Rocky.

-Racja..- rozmarzył się Chase.

-Przecież ona czuje to samo!- dodał Marshall.

-NAPRAWDĘ!- podskoczył piesek i walnął się w sufit.

Rocky z Marshall 'em zmarszczyli czoła. Młody Owczarek wciąż nie wierzył, że jego dwaj kumple mają dziewczyny wcześniej od niego.

-Ok! To powiemy Ci tipy jak zostaliśmy chłopakami Laiki!- powiedział Marshall.

-I Skye!- powiedział Rocky. Lecz chwilowo zapatrzył się na bawiącą się Youki.

-Ej! Rocky!- popchnął przyjacielsko pieska Marshall.

-Aj! No racja!- oznajmił Rocky.

-Ok! Podpytaj się Skye co lubi najbardziej.- zaczął Rocky.

-Drugi krok kup te rzeczy.- dodał Marshall.

-Następnie pójdź do Katie by się przygotować.- odparł Rocky.

-Później do Ryder 'a po jakiś gajerek.- oznajmił Dalmatyńczyk.

-I na koniec zabierz ją na romantyczną kolację np. na plaży!- dokończył szary piesek.

-Ej! Marsh! Chodź kochanie!- zawołała Laika.

-Już idę najdroższa! - rozmarzył się Marshall i poszedł.

-Rocky Ty też!- zawołała Skye.

-Dalej Rocky!- zawołała wesoło Youki.

-Już idę kochana Skye!- odparł Rocky i pobiegł.

Razem z nimi też bawił się Marco, który wodził wzrokiem za dziewczyną Rocky 'ego.

-Wow!- szepnął do siebie Marco.

* Zmiana sceny odznaka Marca.

Chase podpytał się Skye. Następnie pobiegł do nowo wybudowanej galerii handlowej. Potem poszedł do Katie i się umył. Potem potajemnie wrócił do bazy i zostawił rzeczy w budzie. Potem podszedł do Everest.

-H- Hej Everest!- zarumienił się Chase.

-Cześć!- odparła wesoło Everest.

-Czy chcesz ze mną pójść na plażę dziś wieczorem?- zapytał piesek.

-Ok!- odparła Everest.

Suczka podeszła do Skye. Tamta podskoczyła z radości. I pobiegły

* Zmiana sceny sceny odznaka Skye.

I na koniec poszedł do Ryder 'a.

-Em.. Ryder sir..- zaczął nie pewnie Chase.

-Tak?- zapytał chłopak.

-Masz jakiś garnitur dla mnie...- dodał piesek.

-Ależ tak! Tylko po co?- zapytał Ryder.

-Można powiedzieć, że umówiłem się z Everest. - powiedział Chase.

-Jej!- ucieszył się chłopak i podrapał go za uchem.

* Zmiana sceny odznaka Ryder 'a.

Chase szedł z Everest przez plażę. Wieczorne słońce delikatnie oświetlało dwa pieski.W końcu doszli do małej altanki przyszykowanej przez Rubble 'a. Usiedli. Gdy zjedli spaghetti przez przypadek się styknęli nosami. Zarumienili się. W końcu Chase przemówił.

-Em.. Everest.. Muszę Ci coś powiedzieć.- zaczął Chase.

-Podobasz mi się, bardzo Cię lubię! Od początku było coś w Tobie niezwykłego. Inne uczucia zaczęły gasnąć, a to było i jest coraz gorętsze. Jesteś bardzo odważna, mądra no i piękna. Kocham Cię! Chcesz zostać moją dziewczyną?- zapytał Chase.

-TAK! TAK! - wykrzyknęła Everest.

Dwa pieski się całują.

* Zmiana sceny odznaka Everest.

*(Pojawiają się migawki z ich dalszego życia oraz da się słychać głos narratora) Widać migawki z ich zaręczyn, ślubu, momentu gdy się dowiedział, że będzie tatą, poród ich pierwszego miotu, następnie opieka nad nimi, tulą się, znowu rodzi się drugi miot, znowu ich wychowanie, oraz Everest mówi o trzecim miocie, oraz rodzą się.*

Także w życiu Rocky 'ego i Skye zaszło dużo zmian.

Znowu migawki. Ich zaręczyny, ślub poród ich miotu. Lecz obraz spada i staje się czarno- biały.

*Początek muzyki: Chris Zabriske I am a man who will fight for your honor.*

*Migawka z ich kłótni. Potem widać papiery rozwodowe. Pojawia się zdjęcie jego i Skye tulących się. Spada ono. Pojawia się zdjęcie Rocky 'ego z Youki. A zamiast Rocky 'ego obok Skye jest Marco.*

*Marshall z Laiką wzięli ślub. A do PP zaczęło dochodzić i rodzić się dużo piesków i więcej ich przyjaciół.*

W końcu obraz pokazuje gdy leżą w bazie.

*Koniec muzyki.*

-Jesteście takimi dobrymi pieskami!- powiedział Ryder.

**Koniec.**