Królestwo Tiamaru

W Tiamarze panuje tradycyjny system feudalny gdzie senior nadaje ziemi swoim wasalom a oni gospodarują nią zgodnie ze swymi potrzebami. Państwo to posiada strukturę warstwową gdzie na szczycie hierarchii społecznej znajduje się król wraz z pozostałymi arystokratami, po nich w hierarchii są magnaci i uboższa szlachta. Na niższych szczeblach społeczeństwa znajdują się kolejno mieszczanie i chłopi.

Mieszczanie są to zazwyczaj handlarze lub posiadacze zakładów rzemieślniczych oraz ich pracownicy. Warstwa chłopska to najniższa i zarazem najliczniejsza warstwa społeczna w tym królestwie, jednak nie są oni jak w wielu królestwach własnością swego pana. Na terenie Tiamaru wszyscy chłopi posiadają pełną wolność osobistą i wyznaniową. Chłopska rodzina gospodarują na ziemi danej im przez swego pana, lecz aby spłacić wszystkie należności na rzecz, króla, pana i państwa wynoszą pracuje zaledwie 40 dni a przez resztę roku pracuje na samego siebie. Poza tym znajdują się pod pełną opieką swego feudała, który jest odpowiedzialny za zagwarantowanie swym chłopom narzędzi i zwierząt, a ponad to w razie jakiejkolwiek klęski żywiołowej czy choroby pan jest odpowiedzialny za wspieranie swoich poddanych we wsiach. Istnieje niewielka spora grupa wolnych kmieci, która nie podlega żadnemu panu a ich jedynym obowiązkiem jest płacenie podatków na rzecz króla i państwa.

Tiamar to kraj położony na wschód od gór spiżowych. Posiada ona nieregularny krajobraz gdzie wysokie wzgórza przechodzą w zalesione niziny. Całe królestwo przecinają liczne rzeki i strumienie, które biegną wprost do można. Tiamar to państwo powstałe w wyniku rozpadu większego kraju, jakim była Lorattia. Dawny król Loratti miał trzech synów i obawiał się, że po jego śmierci jego synowie staną przeciwko sobie by walczyć o władzę w kraju podobnie jak miało to miejsce między nim a jego rodzeństwem. W swej  ostatniej woli nakazał podzielić kraj na 3 równe części, co miało zapobiec walkom o koronę. Jednak każdy z synów pragnął scalić państwo i ogłosić się jego jedynym władcą w wyniku czego doszło do wieloletniej wojny unifikacyjnej między trojgiem książąt. Ostatecznie żadnemu z braci nie udało się na powrót scalić Loratti, która rozpadła się tworząc obecne królestwa Tiamaru i Wermor a także nieduże księstwo Berenthę.

Na tronie Tiamaru zasiadł najstarszy z braci Theodric, który zawarł sojusz z żyjącymi w lokalnych górach krasnoludami. Krasnoludzka armia pomogła nowemu królowi wypchnąć jego braci najdalej jak było to możliwe i zabezpieczyć granice Tiamariu.

Pośród ludzkich uczonych krążą opinie, że to w istocie krasnoludy w obawie o własne bezpieczeństwo, doprowadziły do wojny między książęcym rodzeństwem.

W czasach swej świetności Lorattia była najsilniejszym krajem na kontynencie co stanowiło poważne zagrożenie dla Krasnoludzkiego państwa, które znajdowało się niejako wewnątrz terenów Loratti. Spodziewając się, że w końcu ludzi będą na tyle silni by ostatecznie wchłonąć i zasymilować krasnoludzkie góry, ówczesny władca zlecił otrucie ludzkiego monarchy i zasianie ziarna niezgody między jego potomkami. Zwróceni przeciwko sobie, książęta stali się łatwymi do manipulowania marionetkami. Krasnoludy wywołały wojnę między podatnymi na wpływy młodzieńcami a następnie wybrali po czyjej stronie staną, konsolidując w ten sposób sojusz z najsilniejszym z nich i zabezpieczając swój byt na świecie.

Królestwo Tiamaru słynie ze świetnego i niezwykle bitnego rycerstwa oraz doskonałych gatunków koni. Ewenementem na skalę światową jest tu fakt, że zarówno kobiety jak i mężczyźni mogą być rycerzami. Zazwyczaj owe wojowniczki tworzą znacznie lżejsze i mniej liczne formacje jednak dalej są pełnoprawnymi rycerzami niejednokrotnie lepiej okrytymi od męskiej części swego stanu.