Bluszczowy Pazur/Historia

## Historia

Pora spadających liści. Wielki deszcz, zbliżająca się ulewa. To najgorsze warunki do wychowywania najmłodszych kociaków. Jednymi z takich nieszczęśliwców byli Bluszczyk, Malutka, oraz Igła. Szczęśliwe rodzeństwo pożegnało się szybko z Igłą, z powodu niesamowitego zimna. Pozostałe kociaki były bezbronne, ocieplane tylko futrem matki. Jednak przeżyły ten trudny okres. Chodź oby dwa były słabe, liczyło się to, że żyły.

W tej historii skupimy się na bardziej wytrwałym kocięciu. Na Bluszczyku. Niedawno odbyła się ceremonia mianowania kociąt na uczniów. Bluszczyk stał się Bluszczową łapą, a Malutka, Małą łapą.

- Zostanę wyjątkowo silnym wojownikiem ! - krzyknął Bluszczowa Łapa

- Ja też! - Odparła Mała Łapa - Chodźmy do mentorów!

Bluszczowa Łapa bez zastanowienia pobiegł i wskoczył na mentorkę.

- Cześć! - krzyknął

- Witaj Bluszczowa Łapo! Widzę że nie możesz się doczekać!

- I to jeszcze jak! Zostanę najsilniejszym wojownikiem w caaaałym lesie!

- No na pewno! Jak ma się tak dobrego mentora, to jak ma być inaczej? - Odpowiedziała ze śmiechem Kasztanowy Pazur ( Mentorka Bluszczowej łapy)

- Skoro tak bardzo nie możesz się doczekać - ciągnęła - to może od razu pójdźmy na zwiady terenu?

- Jasne! Pierwszy raz poza obozem! - krzyknął podekscytowany.

Kasztanowy Pazur i jej energiczny uczeń wybiegli szybko z obozu. Biegli przez drzewa, w końcu zatrzymali się. Uczeń wiedział czemu się tu zatrzymali. Coś musiało tu być. Stało tu chyba największe drzewo w lesie!

- Tu jest kotlina do szkolenia uczniów - powiedziała mentorka - obejrzyj, ale nigdzie nie odchodź

Młody uczeń z prędkością światła obiegł drzewo dookoła i pognał dalej nie czekając na mentorkę.

- Ej wracaj! - Krzyknęła Kasztanowy Pazur, gdy zauważyła że straciła ucznia z oczu, śmiała się wesoło.

Energiczny uczeń szybko się wyszkolił. Był zdolny do poświęceń co sprawiło, że jego szkolenie się przyspieszyło. Takie było dzieciństwo Bluszczowego Pazura. Szczęśliwe. Wraz z Małym Kwiatem śmiał się i bawił. Nadszedł dzień, gdy został wojownikiem.

- Bluszczowy Pazur! - Bluszczowy Pazur!

Bluszczowy Pazur był zadowolony. Od tamtego czasu wiódł normalne życie w Klanie Chmur. Pewnego dnia, zauważył że Chmurna Łapa, uczennica medyczki, ma ranę na boku i ją ukrywa. Sytuacja się zakończyła, jednak Bluszczowy Pazur poczuł że dalej jest coś nie tak. Zrozumiał o co chodzi gdy zaczął się rumienić. Mniej czasu spędzał z Małym Kwiatem, ale dalej się lubią. Rozmyślał, i postanowił ukrywać miłość do Chmurnej Łapy. Przecież to medyczka! Potem Chmurna Łapa stała się Chmurnym Porankiem, a Bluszczowy Pazur dalej nie mógł odciągnąć od niej swojego wzroku.

Pewnego dnia, Chmurny Poranek pobiła się z Łaciatą Łapą. Została za to zawieszona w sprawach medyczki, i zrozpaczona uciekła do Klanu Kryształu. Wojownik nie umiał opisać co czuł, miał jej już nigdy nie zobaczyć. Ale on się nie poddał, pewnego dnia wyruszył na teren Klanu Kryształu z nadzieją spotkania kotki. I spotkał ją. Przez chwilę rozmawiali.

- Czemu szukałeś akurat mnie? Jest wiele innych kotek z którymi mógłbyś porozmawiać - Mówiła kotka.

Wreszcie Bluszczowy Pazur nie mógł się powstrzymać, i wypalił jak bardzo ją kocha. Zdziwił się NIESAMOWICIE gdy kotka odpowiedziała mu tym samym. Spędzili sporo dni na terytorium nie należącym do żadnego klanu. Pewnego dnia, pobili się z lisami, Bluszczowy Pazur ucierpiał w tej walce. Medyczka mu pomogła, i przeniosła go w inne miejsce. Odpoczywał. Wtem, pojawił się Podniebny Lis. Brat Chmurnego Poranku, zastępca przywódcy Klanu Chmur. Chmurny Poranek się ukryła, ale Podniebny Lis znalazł Bluszczowego Pazura i zalał go pytaniami. Co tu robi? Czemu jest ranny? Kto go leczy? Wtem kotka wyskoczyła zza drzewa.

- Ja go leczę, i odejdź stąd!

- Chmurny Poranek? Gdzie byłaś?

- Jak najdalej od ciebie! Nie pomogłeś mi wtedy.

Po tej sytuacji rozpoczęła się walka. Wojownik cierpiał patrząc na ranioną partnerkę, ale nie mógł pomóc. Podniebny Lis zemdlał, i leżał tak kilka dni. Bluszczowy Pazur doszedł do siebie i wraz z partnerką zaczął go leczyć i o niego dbać. Obudził się pewnego dnia. Bluszczowy Pazur powiedział mu, że jest razem z Chmurnym Porankiem a on zapytał:

- Czy będę wujkiem?

Chmurny Poranek się zgodziła. Chasali słodko po polanie razem, wojownik i ona, to był piękny moment.

Pewnego dnia urodziły się kociaki. Melodia i Orchidea. Wszystkie 3 koty wróciły do obozu Klanu Chmur. Przyjęto ich tam ponownie, a Chmurny Poranek została wojowniczką. Od tamtego momentu cała rodzina jest razem. Nawet gdy Chmurny Poranek, musiała przenocować poza obozem i nikt tego nie wiedział, rodzina przeżyła chodź Bluszczowy Pazur myślał że ona nie żyje i płakał nocami. Ale musiał pilnować kociaków. Gdy ona wróciła, cieszył się niezmiernie. Melodia i Orchidea zostały uczennicami. Melodyjną Łapą i Orchideową Łapą. Do Chmurnego Poranku i Bluszczowego Pazura którzy spędzali razem czas, dobiegły wieści że Melodyjna Łapa pobiła ucznia i zwaliła to na kogoś innego.

- Nie wierzę ci. Pewnie sama to zrobiłaś. Melodyjna Łapa się tak nie zachowuje! - Powiedziała Chmurny Poranek, do Łasiczki. Bluszczowy Pazur się z nią zgodził.

Spędzają więc na razie tam czas, szczęśliwie i wesoło.

BĘDZIE REMONT