Rosalie Emilia Pitt

**Rosalie Emilia Pitt** (ur. 10 maja 2005 r.) - czarownica z Wielkiej Brytani, czystej krwi. Córka nauczycielki transmutacji, Angel Pitt oraz nieznanego czarodzieja. Została przepisana do Hogwartu, gdy jej matka zaczęła uczyć w szkole. Wcześniej chodziła do Durmstrangu. Mimo młodszego wieku, została zapisana od razu na siódmy rok i to w środku roku szkolnego.

## Wygląd

Rosalie jest szczupłą dziewczyną średniego wzrostu. Jej skóra jest bardzo blada. Czasami może sprawiać wrażenie, że nigdy nie wychodzi na słońce. Jej cała twarz ozdobiona jest licznymi piegami, chociaż największe ich skupisko ma na policzkach oraz nosie. Jej wzrok jest zazwyczaj chłodny lub nie pokazujący żadnych większych emocji. Patrzy na ludzi swoimi bardzo jasnymi, niebieskimi oczami, które pod wpływem zmieniającego się światła, są bardziej niebieskie lub bardziej szare. Ma bardzo długie, rude włosy, które często nosi rozpuszczone lub zapięte w długi kitek. Ich kolor najprawdopodobniej odziedziczyła po swoim ojcu.

### Tatuaże

#### Rogogon węgierski

Dziewczyna posiada na swoim ciele trzy tatuaże, powiązane w jakiś sposób z jej życiem. Pierwszy zrobiła sobie w wieku 15 lat, gdy całkowicie odcięła się od rodziny swojego ojca. Wtedy wytatuowała sobie obraz wzbijającego się w górę smoka - Rogogona Węgierskiego, jednego z najbardziej agresywnych smoków. Zdecydowała się na wizerunek tej rasy, ponieważ miał on symbolizować siłę i zwinność, ale również wybuchowość dziewczyny. Rosalie posiada go na swoich plecach. Cała rodzina od strony matki posiada chociaż jeden wizerunek któregoś ze smoków.

#### Chiński ogniomiot

Drugi tatuaż zrobiła w wakacje, poprzedzające jej przyjazd do Hogwartu. Zajmuje sporą część jej ciała bo prawie całe udo. Przedstawia kolejnego smoka, Chińskiego Ogniomiota, który jest ulubioną rasą smoków Rosalie. Zrobiła go w tradycyjnym, chińskim stylu, lekko przekłamując rzeczywisty wygląd. Tatuaż ten był robiony przez bardzo długi czas. Dziewczyna przy robieniu go, stanowczo odmówiła zaklęć oraz eliksirów, które miałyby działać przeciwbólowo.

#### Wąż

Najmłodszy jej tatuaż to wizerunek węża, który umiejscowiony jest tuż pod jej piersiami, na środku. Zrobiła go od razu po tym, gdy dowiedziała się, że musi się przenieść do Hogwartu. Od razu wiedziała, że to dom Slytherina okaże się jej nowym domem. Na pamiątkę ważnego wydarzenia w życiu, którym była przeprowadzka do nowego miejsca i zmiana otoczenia, zrobiła sobie właśnie ten tatuaż.

## Charakter

Jak to się zazwyczaj mówi, trudny charakter. Chociaż najczęściej nie da się z niej wyczytać żadnych emocji, zdarzają się momenty, gdy jest pogodna, a nawet wesoła. Niestety często potrafi być również wybuchowa, szczególnie, gdy ktoś robi coś wbrew jej woli, albo coś nie jest według jej myśli. Często próbuje manipulować ludźmi, co było widać na przykładzie Archiego, gdy nie chciał się zgodzić na jej warunki. Potrafiła nawet udawać, że narazi na niebezpieczeństwo jego córkę, Aleniss. Czy zrobiłaby to naprawdę? Nie wiadomo. Wiadomo jednak, że gdy czegoś chce, dąży do tego, być może i za wszelką cenę i po trupach.

### Zainteresowania

Rasalie głównie interesuje się smokami. Niekiedy żartuje, że wyssała do nich miłość z mlekiem matki, której rodzina miała kiedyś hodowlę smoków. Bardzo chciałaby wrócić do rodzinnej tradycji, ale na razie jest 0-3. Nie ma ani smoka, ani pieniędzy, ani koncesji na hodowlę, którą musiałaby otrzymać od Ministerstwa. Drugim jej zainteresowaniem jest czarna magia. Potrafi rzucać zaklęcia niewybaczalne, chociaż istnieje ryzyko, że gdyby chciała użyć zaklęcia uśmiercającego na człowieku, nie dałaby rady. Świetnie za to wychodzi jej Cruciatus, o czym mógł się przekonać Archie Newton, gdy poprosił ją, żeby rzuciła na niego właśnie to zaklęcie.

## Relacje

### Rodzice

Relacje z rodzicami są skomplikowane. Sama uważa, że nie czuła nigdy, żeby kogokolwiek kochała, jednak rodzina jest dla niej bardzo ważna. Jeśli chciałby ktoś ich skrzywdzić, stanęłaby w ich obronie na śmierć i życie. Szanuje swoją matkę oraz wuja, jednak nienawidzi dziadka za to, że stracił majątek i hodowlę rodziny na rozrywki.

Jeśli chodzi o ojca, Rosalie nienawidzi go z całego serca, jednak nie do końca wiadomo dlaczego. Być może zranił ją lub jej matkę. Dziewczyna całkowicie zerwała kontakt z nim i całą rodziną od jego strony. Zostało jej po nim tylko nazwisko, które najchętniej też by zmieniła jak najszybciej. Z jakiegoś powodu jednak nigdy się na to nie zdecydowała.

### Znajomi

Rosalie nigdy nie miała zbyt wielu znajomych, chociaż dużo osób nazywa ją "miłą" co kłóci się trochę z jej osobowością. Sama jednak mówi, że ma w sobie dar, który pozwala na zjednywanie sobie niektórych ludzi. W Durmstrangu miała tylko jednego przyjaciela. Prawdopodobnie dalej utrzymuje z nim kontakt korespondencyjny. Rosalie opowiadała również Archiemu, że w dawnej szkole miała chłopaka, który znęcał się nad nią fizycznie. Nie wiadomo, czy to zmyśliła, czy naprawdę chłopak zniknął i nigdy go nie odnaleziono. Być może to wszystko było tylko wymyślone.

#### Króliki

Rosalie miała trzy króliki, które kiedyś dostała od swojej matki na urodziny. Bambino, Zemsta i Słodka. chociaż nigdy tego nie przyznała, od zawsze bardzo jej na nich zależało. Były jej oczkiem w głowie, więc kiedy Archie zabił za pomocą croatiana Bambino, dziewczyna się wściekła. Nie wiadomo, czy mówiła naprawdę, ale powiedziała Everestowi Marble, że zabije Newtona.

Zemsta okazała się być jednak chłopcem i Słodka urodziła pięcioro dzieciaczków. Małe, słodkie kuleczki. Rose spytała Everesta Marble, czy chciałby nazwać jednego królika. Nazwał wszystkie pięć.

## Umiejętności

Nie można odmówić Rosalie dużych umiejętności. W szkole radziła sobie wyśmienicie. Tak dobrze, że dyrekcja Durmstrangu postanowiła przerzucić ją o rok wyżej. Dlatego też w Hogwarcie została od razu przeniesiona na ostatni rok. Mimo iż na lekcjach praktycznie się nigdy nie odzywa, przynajmniej nie pytana, na wszystkich egzaminach dostawała najwyższe oceny. Durmstranckie SUMy zdała praktycznie na Wybitny (W). Jedynymi przedmiotami, których nie zdała było Mugoloznastwo oraz Wróżbiarstwo, gdzie oddała puste, niezapełnione kartki.

Podczas pojedynku z Everestem Marble, pokazała na co ją stać. Pokazała chłopakowi, że takie zaklęcia jak Protego Diabolica nie stanowią dla niej problemu i będzie musiał się bardziej postarać, żeby ją czymś zaskoczyć. Rosalie świetnie manipuluje zaklęciem tarczy. Potrafi zmieniać lecące w nią zaklęcie w kulę ognia, która formuje się w co chce, w przypadku pojedynku ze Ślizgonem, w ogromnego ognistego smoka. Ostatecznie przegrała cały pojedynek, raniąc jednak chłopaka. Niektórzy uważają, że na wynik pojedynku podziałało szczęście i pech. Inni sądzą, że dziewczyna sama mogła chcieć przegrać a jeszcze inni, że dziewczyna jest po prostu słabsza od Everesta.

### Czarna magia

Rosalie od początku interesowała się czarna magią, co nie było tak dziwne w jej starej szkole. Mrok ją fascynował oraz fascynowało ją to, że z jej pomocą można tak wiele osiągnąć. Praktycznie sama nauczyła się zaklęć niewybaczalnych, chociaż nie wiadomo, czy używała ich regularnie, czy były tylko formą sprawdzenia się. Nie miała jednak skrupułów, żeby używać Cruciatusa na Archiem. Proponowała mu również, że pokaże na nim jak działa Zaklęcie Imperiusa. Odkąd zaczęła się uczyć Czarnej Magii, zaczęła zauważać w sobie zmiany. Stawała się coraz bardziej gwałtowna. Musiała nauczyć się, jak maskować swoje prawdziwe emocje.

### Patronus

Największym dla niej ciosem była zmiana patronusa. Wcześniej potrafiła wyczarować pięknego smoka, który po jakimś czasie zamienił się w niewinnego, małego królika. Im dalej zagłębiała się w czarną magię, tym ciężej było jej przywołać swojego patronusa. Robiła więc to bardzo rzadko, a w międzyczasie szukała sposobu, jak może wrócić do poprzedniej formy.

Przełomowy dla niej stał się jej pierwszy rok w Hogwarcie. Poczuła, że coś zaczyna się powoli w niej zmieniać. Zaczęła myśleć o innych i nie wiedzieć czemu, pomagać im. W pewnym momencie poczuła, że jej dawny patronus wrócił. I nie myliła się.

> *Wyciągnęła swoją czarną różdżkę - Expecto Patronum... - Z jej różdżki wyleciał mały króliczek i zaczął kicać wokół nich. Po chwili jednak zaczął rosnąć i się zmieniać. Wydłużył mu się pysk, wyrosły skrzydła. Po chwili nad nimi latał srebrzysty smok. Rosalie spojrzała do góry z podziwem na swojego patronusa*
>
>

## Różdżka

Jako 11 letnia dziewczynka poszła z mamą do sklepu z różdżkami, żeby wybrać swoją różdżkę. A raczej, żeby to różdżka ją wybrała. Nie było to proste zadanie. Żadna nie wydawała się odpowiednia. Żadna nie miała chęci zostać z Rosalie. W końcu udało się wybrać tę, która była najlepsza, jednak nie była idealna. Jednak działała i dziewczyna mogła bez przeszkód nią czarować. Sama jednak czuła, że coś jest nie tak.

Gdy podrosła, spróbowała swoich sił w tworzeniu własnej, unikatowej różdżki. Wybrała rdzeń... Drewno. Wszystko starannie przygotowała. W końcu się udało.

"Leżała przed nią. Rosalie sięgnęła dłonią i przejechała palcem po gładkim, całkowicie czarnym drewnie. Jej palec ześlizgnął się na rączkę, przedstawiającą misternie rzeźbionego smoka. Dziewczyna się bała. A co, gdy to nie to? Co, gdy cała jej praca poszła na marne? Znalezienie rdzenia nie było łatwe. Włókno z serca smoka. Idealny rdzeń dla niej. Ale czy na pewno? Najsilniejszy z wszystkich. Z największą mocą i zdolne do najbardziej ekstrawaganckiej magii. Nawet czarnej magii. Dosyć długa. 13 i pół cala. Idealnie dopasowana do jej postury i dłoni. Cis. Wiedziała, że to drewno ma najgorszą reputację ze wszystkich, jednak wiedziała również, że wielu bohaterów dzierżyło w swoich dłoniach właśnie różdżkę z tego właśnie drewna. Palec Rosalie opadł na blat stołu. Patrzyła na czarne dzieło sztuki, które wyszło z jej rąk. Patrzyła w obawie, że różdżka jej nie zechce, lub nie zadziała. W końcu zdobyła się na odwagę i delikatnie złapała w dłonie smoczą rączkę, zaciskając swoje szczupłe palce na zimnym drewnie. Poczuła ciepło, rozpływające się po jej ciele. Poczuła, że pochodzi z jej dłoni i powoli ześlizguje się na resztę jej osoby. Wszystkie świece nagle zgasły, ale nie były jej potrzebne, bo różdżka samą sobą rozświetliła panujący mrok. Dziewczyna uśmiechnęła się. Były sobie przeznaczone."