Parun

Nieduża kraina w królestwie Mratun znajdująca się pomiędzy dopływami Lirney. Jest ona azylem politycznym dla zbiegów z innych krain oraz miejscem wypoczynku władyków z Mratun. Kiedyś była częścią Warmus, ale odłączyła się dobre wieki temu i porzuciła klanowe struktury aby wprowadzić feudalny ustrój i się ucywilizować.

## Terytoria

Parun znajduje się pomiędzy dopływami rzeki Lirney. Od zachodu graniczy za rzeką z Warmus, które jest jego wrogiem od wielu wieków. Na wschodzie w północnej części leżą ziemie Mesarii, która nigdy nie ingerowała w sprawy Parun ze względu na rzekę. Natomiast w południowej części jest granica Karwii, której mieszkańcy dzięki dużej ilości brodów kupcy przybywają i handlują. Na południu mieści się górzyste Robere.

Ziemie parun bardzo mocno różnią się od Warmusu. Kiedy Warmus jest wzgórzowy i pełen jezior Parun posiada cztery zróżnicowane strefy z których każda jest też regionem krainy. Są to bagnisty Mokrt, leśny Pergun, otwarty Ewryt i wzgórzowy Zatur. Każda z tych stref różni się mocno od innych i ich nazwy wiele dają do myślenia o terenie. Bagna Mokrtu nie są głębokie i duże, więc łatwo się poruszać po tym regionie. Lasy Pergunu się mocno przerzedziły w ostatnich wiekach. Ewryt jest poprzecinany mnóstwem rzek, które spływają do Lirney. Zatur to wysokie lecz łagodne wzgórza pod którymi kryją się surowce mineralne.

### Gospodarka

Paruńczycy mają zróżnicowaną gospodarkę przez terytoria na jakich mieszkają. Wszyscy zajmują się uprawą zbóż i warzyw aby mieć z czego wyżyć. Mokrtczycy trudnią się wydobywaniem torfu i gliny, które są eksportowane na sąsiednie ziemie gdzie są bardzo przydatne. Pergunowie wycinają drzewa, a następnie rzemieślnicy je obrabiają aby tworzyć meble i dekoracje. Ewrytowie zajmują się uprawa różnorakich roślin. Spotkać tu można winogrona, chmiel, len, rzepak, buraki cukrowe, zboża i wiele innych. Jest to miejsce gdzie można zdobywać wiele roślin z różnych zakątków świata będąc w jednym mieście. Zaturanie wydobywają surowce takie jak miedź, żelazo, złoto i trochę rzadkich kryształów co przynosi miejscowych władykom duże zyski.

## Mieszkańcy

Paruńczycy mają nadal w sobie coś co ich góralscy kuzyni. Są to ludzie, którzy nie lubią przepychu i wolą wieść spokojne życie. Nie lubią się bić, wolą znacznie bardziej pomagać sobie nawzajem. Uważają, że trzeba wykorzystywać życie ponieważ bogowie dali czas na świecie, którego nie można zmarnować. Mają też poczucie wspólnoty ponieważ mieszkańcy każdego regionu muszą wzajemnie współpracować, aby było jak najlepiej. Nadal widać trochę pozostałości po klanach, które tu niegdyś istniały. Paruńczycy stosują nazwiska klanów z których niegdyś się wywodzili, ale zostały one trochę zmienione.

Mimo feudalizacji mieszkańców nadal zostały im nazwiska. Szlachta mocno nalegała na króla, a król na Paruńczyków aby książę odebrał je niegodnym. Książę nie zgodził się i powiedział, że jeśli im to nie pasuję to oni ogłoszą secesję i sprzymierzą się z wtedy jeszcze niepodległym Rowanem. Król machnął ręką i dał im spokój co wywołało oburzenie wśród możnych, ale władca wolał spokój, a nie kolejną wojnę. Przez tę sytuację wszyscy mieszkańcy nadal mają nazwiska rodowe. Dzieli się je na wysokie i niskie. Wysokie są odpowiednikiem rodów szlacheckich, a niskie też są takimi niby rodami, ale w praktyce nie mają wpływów i powodów aby być uznawanych za szlachtę.

## Kultura

### Sztuka, muzyka, poezja, jedzenie, opowieści

Paruńczycy nie są tak ślepi na rozwój kulturowy jak ich kuzyni. Mają własną sztukę, grają własną muzykę, opowiadają własne historie i jedzą to co lubią. Rozwijają ją przez wpływy obcych kultur oraz swojej. W przeciwieństwie do Warmuszczyków, którzy statyczną kulturę mają od wieków, Paruńczycy ciągle ją rozwijają i zapiski mówią jasno o różnicach między wiekami.

Paruńczycy są rzemieślnikami różnych profesji. Zależenie od regionu i zdobywanych tam dóbr tworzone są innego rzeczy. Paruńczycy znają obróbkę drewna, potrafią robić biżuterie, szyją przepiękne ubrania i tym podobne. Ich wyroby są przez to cenione i pożądane. Bogate osoby z innych krain specjalnie sprowadzają rzeczy do Parun aby tamtejsi mieszkańcy je przepięknie obrobili. Generuję to duże zyski dla księstwa.

Paruńczycy potrafią też dobrze gotować. Nie wiadomo z czego to wynika, ale posiadają w jakiś sposób lepsze wyczucie smaku. Są przez to kuchmistrzami na dworach bogatszych możnych. Kuchnia samego króla Mratun jest złożona z Paruńczyków. Potrafią oni poznać dokładnie smak danej rzeczy po jednym gryzie. Po tym mogą połączyć ten przedmiot z innymi składnikami tworząc niesamowicie smaczne dania.

### Odzienie

Paruńczycy nie mają scentralizowanie mody na ubiór. Ubierają to co im się podoba i to co uważają za ładne. Powoduje to, że Paruńczycy są centrum wszystkich ubrań i ubiorów z całego kontynentu. Odbywają się tutaj święta podczas których na specjalnie przygotowanych targach handluję się suknem, odzieżą, strojami, kapeluszami i tym podobnymi. Przybywają wtedy możni z całego królestwa aby kupić sobie jakieś przepiękne ubranie.

### Religia

Paruńczycy praktykują względnie podobną, ale jednak bardzo różną wiarę od Warmusczyków. Jest to zreformowana wersja Starego Higlindyzmu, która nazywa się Nowy Higlindyzm. Paruńczycy wzorowali się trochę na wiarach innych krain aby sprawić, żeby ich nie była zacofana. Są oni głęboko połączeni ze swoją wiarą i rzadko przechodzą na obce religie.

### Architektura

Architektura jest jedną z nielicznych rzeczy, która mocno łączy ich z kuzynami. Przez różnorodność terenów, które nie wydają się niebezpieczne, ale takie nie są budynki muszą być wytrzymałe i ukryte. Są one niskie, a ściany są grube. Są wzmocnione kamieniami aby były bardziej twarde.

### Technologia

Paruńczycy przez odłączenie się od Warmus i zmianę ideologi zaczęli mocno się rozwijać aby być na równi z sąsiadami. Przez ich zacofanie technologiczne, które było spowodowane zachowaniem Warmusczyków musieli zacząć mocno handlować aby zrozumieć technologię i rozwijający się świat. Najbardziej skupili się na rozwoju wojskowym aby nie móc bronić się przed kuzynami. Znają się bardzo dobrze na wytwarzaniu broni drzewcowych.

### Tradycje

Paruńczykom zostało trochę z Warmusczyków w sferze tradycji. Są to prości ludzie, a ich tradycje są również proste. Trudno powiedzieć coś więcej ponieważ porzucili zbójnicki tryb życia ich przodków i krewnych. Charakterystyczne jest dla nich to, że aby rozładować chęć walki, które ciągle płynie w ich żyłach walczą na arenach jako gladiatorzy. Nie wyruszają specjalnie w podróż do innych miejsc, lecz mają tutaj na swych ziemiach własne areny na których takie wydarzenia się odbywają.

### Święta

Święta odbywają się podczas świętych dni. Jest to sadzenie i zbieranie plonów. Zmiana pory roku. Nowy rok. Narodziny. Śmierć. Z takich okazji wtedy zabijają najczęściej młode zwierzęta, które według nich mają lepsze mięso.

### Regiony

Kraina dzieli się na kilka regionów kulturowych z których każdy wyróżnia się czymś nietypowym. Wszystkie mają jednak bardzo podobną kulturę, język i wiele innych, które ich łączy.

#### Mokrt

Są to bagniste tereny, których mieszkańcy potrafią budować drewniane konstrukcje aby łatwo się po nich przemieszczać. Nie oznacza to, że bagna są dla nich niemożliwe do zniszczenia. Potrafią je osuszać, ale wolą je zostawić takie jakie są ponieważ żyją w nich potwory jak również jadalne zwierzęta.

#### Pergun

Lesisty teren w którym lasy są gęste, ale za to niezbyt liczne. Mieszkańcy są leśnikami i łowcami, którzy tworzą broń potrzebną do polowań. Są dobrymi łowcami i część ich tradycji opiera się właśnie na polowaniu.

#### Ewryt

Otwarte ziemię poprzecinane rzekami. Mieszkańcy są rolnikami, którzy potrafią tworzyć olbrzymie farmy i systemy irygacyjne. Są również gościnni i mają największe miasta w całej krainie. Przyjmują dużo gości i przybyszów, którzy chcą zwiedzić Parun lub się w nim osiedlić.

### Zatur

Wzgórzowe regiony Parun. Mieszkańcy nadal praktykują część tradycji swoich przodków. Uważają, że nie należy całkowicie odrzucać starych czasów, ale pogodzić się ze swoim pochodzeniem. Są wojownikami i trzonem armii Parun w razie wojny.