Mój pokaz slajdów

*Mój pokaz slajdów* - film stworzony przez Jana Leszkiewicza 23 listopada 2013 roku przy użyciu

"YouTube Video Editor". Jan umieścił film w kategorii "Ludzie i Blogi" na swoim starym kanale YouTube.

## Treść filmu

Film *Mój pokaz slajdów* składa się z dwóch obrazów połączonych zabiegiem montażowym zwanym "przenikaniem". Są to dwa zdjęcia Jana z młodości (ówczesnej teraźniejszości). Jedno z nich datowane jest na 27.09.2013, czyli dwa miesiące przed premierą filmu.

Same kadry nie są statyczne. Najpierw widz doświadcza odjazdu ze zdjęcia #1. Później następuje przejście za sprawą którego oczom publiki ukazuje się zdjęcie #2. Na to zdjęcie odbywa się najazd. Takie połączenie odjazdu z najazdem daje efekt kompletności dzieła - stanowi niejako klamrę kompozycyjną.

W warstwie audio brak jakichkolwiek efektów wewnątrzkadrowych (co jest zrozumiałe z racji statycznych obrazów). Jedynym obecnym dźwiękiem jest transcendentalna muzyka będąca melodią wygrywaną na pianinie. [potrzebna identyfikacja utworu do dalszej interpretacji dzieła]

## Odniesienia do kultury

Film *Mój pokaz slajdów* można zaliczyć do nurtu zapoczątkowanego już w drugiej połowie XX w. przez Radziecką szkołę montażu , a dokładniej jego odłam niefabularny, w którym często wykorzystywany był montaż kompilacyjny. W filmach kompilacyjnych korzystano z często niezwiązane ze sobą fabularnie (czy nawet logicznie) materiałów, aby stworzyć nową jakość i narrację. Jan Leszkiewicz w *Moim pokazie slajdów* idzie o krok dalej, nie tworząc nowej narracji, a dając odbiorcy czystą emocję, kompletnie odchodząc od stylu zerowego.

* Pierwszy kadr filmu "Mój pokaz slajdów"
* Moment przenikania dwóch obrazów w filmie "Mój pokaz slajdów"
* Drugi kadr filmu "Mój pokaz slajdów"
1/3

Sam efekt przenikania wykorzystany przez Jana, jest uważany często za technikę używaną przez amatorów. Zapomina się często, iż taki zabieg pojawiał się w wielu kultowych już filmach (np. *Obywatel Kane* [O. Welles, 1941], który do dziś uznawany jest za jeden z najważniejszych filmów w historii). Jedna z najbardziej kultowych scen w historii kinematografii (scena pod prysznicem z *Psychozy* [A. Hitchcock, 1960]) kończy się właśnie takim przejściem.

   Jan w swoim dziele wykorzystał chwyt występujący wcześniej m.in. w filmie *Poszukiwacze zaginionej arki* [reż. S. Spielberg, 1981], gdzie nakładające się na siebie obrazy mają logiczny związek, zarówno wizualny, jak i kontekstowy. *W Poszukiwaczach zaginionej arki* logo Paramount Pictures Corporation poprzez "przenikanie" nakłada się z i przemienia w peruwiańską górę osadzoną w świecie przedstawionym w filmie. Tak samo dzieje się w *Moim pokazie slajdów*, gdzie Jan jest wspólnym obiektem obu ujęć.

## Interpretacje oraz spekulacje krytyków [potrzebny przypis]

Wiele osób spędziło długie godziny na analizie *Mojego pokazu slajdów*. Według nich w tych sześciu sekundach zawarta jest jakaś historia.

Jedną z propozycji sposobu interpretowania dzieła wysuniętą przez krytyków jest "Teoria upływu czasu".

Można założyć, że w filmie ukazany jest upływ czasu, gdyż zdjęcia wydają się być z różnych okresów życia bohatera. Chronologia zdjęć budzi wiele kontrowersji. Bazując na rysach twarzy i tendencji spadkowej wagi Jana Leszkiewicza przez lata, niektórzy twierdzą, że zdjęcia pojawiają się w filmie zgodnie z chronologią. Inni są przeciwnego zdania, tłumacząc iż czarno-białe zdjęcie #2 jest retrospekcją. Taka desaturacja nagrań często jest uważana za umowną sugestię retrospekcji widzowi. Zwolennicy tej teorii uważają, że film powstał pomiędzy 27.09.2013, a 23.11.2013. Ich przeciwnicy nie podają dokładnych dat.