Kult wiedźmy

**Kult wiedźmy** (魔女教) jest niejednolitą organizacją czczącą wiedźmę zazdrości - Satellę. Został ufundowany 400 lat temu przez Beteluguese'a Romanee-Conti oraz jedną nieznaną osobę. Działał na przestrzeni 400 lat, od czasów w których Wiedźma przebywała na wolności oraz po jej zapieczętowaniu. Odpowiadał za niezliczoną ilość ataków, masakr i zniszczeń na całym świecie. Kultyści atakowali najczęściej osady rasy Oni, miejsca podytu pół-elfów przypominających wiedźmę.

## Historia

Kult Wiedźmy istnieje od ponad 400 lat od czasów, gdy wiedźmy były aktywne. Jest owiany tajemnicą dlatego niewiele wiadomo o strukturze organizacyjnej i innych szczegółach takich jak ich doktryna i ich główny cel. Cieszą się na tyle złą sławą, że rycerzom nakazuje się zabić i wyeliminować ich natychmiast, gdyby się pojawili. Wyznawcy są nieuchwytni, ich sposoby na ukrycie się nieznane, co pozwaliło im przetrwać do obecnego czasu. Mówi się, że ich celem jest wskrzeszenie Wiedźmy Zazdrości.

100 lat temu Kult Wiedźmy składał się z umiarkowanej strony kierowanej przez Betelgeuse Romanee-Conti oraz radykalnej, na czele której stał Regulus Corneas. Wydawało się, że obie frakcje pozostawały ze sobą w dość wrogich stosunkach, gdy doszło do ​​walki między nimi podczas ataku na Las Elior.

## Informacje

Kult Wiedźmy to tajna organizacja w świecie Re: Zero, owiana tajemnicą i dwuznacznością. Istnieje od ponad 400 lat, mając swój początek w czasach gdy Wiedźmy swobodnie wędrowały po świecie. Pozornie działają przypadkowo, wyłaniając się z cienia i powodując zniszczenia o katastrofalnych proporcjach. Zawsze noszą kruczoczarne szaty z trójkątnymi kapturami, które mają dwa czerwone wycięcia na oczy i duży czerwony symbol przypominający oko, umieszczony na ich czole. Każdą osobę można również zobaczyć na szyi z herbem kultu, który przybiera kształt podwójnych złotych mieczy przecinających się na czerwonym tle, otoczonych złotym okręgiem. Nie mówią i wyrażają zerową ekspresję, skutecznie dając poczucie zniekształcenia i nienormalności; prawie jak grupa chodzących kukieł. Wiadomo o niektórych przypadkach, gdy zwykli członkowie kultu pojawiali się jako zwykli obywatele lub kupcy, pod przykrywką a nawet wchodzili w interakcje z Subaru i innymi postaciami.

Ich liczba jest nieznana, podobnie jak ich ostateczny cel. Zazwyczaj atakują w mniejszych grupach, uciekając się do zasadzek, zamiast ogłaszać swoje ataki, co pozwala im szybko rozprawić się z kilkakrotnie większymi i bardziej wykwalifikowanymi grupami ze względną łatwością i minimalnymi przyczynami; Biorąc to pod uwagę, zwykli członkowie Kultu Wiedźmy są tak samo zbędni, jak najniżsi rangą członkowie Armii Cesarskiej. Często stosują taktyki samobójcze, rzucając się w stronę wroga, tylko po to, by nie możliwe było uniknięcie nadchodzącego ataku. W przeciwieństwie do swoich przywódców, Arcybiskupów Grzechu, zwykli członkowie również nie wydają się być tak uszkodzeni psychicznie i niestabilni, w niektórych przypadkach nawet wykazują pewne uprzedzenia i strach, gdy są poddawani napadom złości i wybuchom gniewu ze strony takich Arcybiskupi Lenistwa i Chciwości. Chociaż nie wiemy, czy istnieją wyznaczone grupy pracujące pod każdym z Arcybiskupów Grzechu (oprócz Lenistwa), uznają ich z najwyższym szacunkiem i bardzo często są przez nich zatrudniani, a nawet wykorzystywani jako pionki ofiarne.

Jak wspomniano powyżej, Beteluguese był jedynym znanym arcybiskupem, który zorganizował i prowadził większą grupę, liczącą w sumie kilkuset członków. Aby zachować element zaskoczenia, Kultystów podzielono na dziesięć grup, z których każda składała się z około dwunastu członków zwanymi "palcami”. Te tak zwane palce były fizycznie silniejsze niż zwykli członkowie Kultu, będąc w stanie walczyć z bohaterami walczyć na prawie równych zasadach. Jednak głównym celem palców było służyć jako zapasowe ciała dla Beteluguese'a, na wypadek gdyby jego główne ciało zostało zabite. W związku z tym wszystkie 10 palców musiało być użytkownikami Sztuk Duchowych i otrzymało niewielką część wiedźmiego pierwiastku lenistwa poprzez złożony rytuał, który pozwolił Petelgeuse kontynuować używanie Lenistwa w ich ciałach. Po wydarzeniach z Księgi Trzeciej wszystkie ocalałe palce zostały zmasakrowane i "otwarte" przez Syriusz, która szukała ducha Betelgeuse'a, skutecznie kończąć z frakcją Beteluguese'a.

Kult składa się z pomniejszych wyznawców i wysoko postawionych członków, znanych jako Arcybiskupi Grzechu. (大 罪 司 教) Każdy z Arcybiskupów Grzechu rządzi jednym z siedmiu grzechów głównych poza zazdrością, które podobno reprezentuje pozostałe sześć czarownic. Są wybierani na podstawie tego, czy są kompatybilni z pierwiastkami wiedźmy, a obecnie mówi się, że tylko przedstawiciel grzechu pychy jest nie obsadzony. Ponadto każdy członek posiada książkę znaną jako **Dobrą Nowinę** (魔女 教徒 の 福音), która pokazuje członkom drogę do przyszłości, poprzez niejasne szczegóły. Książki te mogą być czytane tylko przez posiadacza i wydają się być niezrozumiałe dla innych. Pomimo ich niedawnego pojawienia się w Królestwie Luguniki, kult jest tak naprawdę aktywny na całym świecie, a jego członkowie są rozsiani po różnych krajach.

Spośród wszystkich Arcybiskupów Grzechu dwóch wyróżniało się najbardziej; Lenistwo i chciwość. Lenistwo był najbardziej aktywnym arcybiskupem grzechu, uznanym za odpowiedzialnego za ponad połowę ataków związanych z kultem wiedźmy na całym kontynencie. Jeśli chodzi o wiarygodne zapisy, Lenistwo było również najbardziej znane i rozesławione, a Julius zauważył, że prawie wszystkie informacje, które mają o Kulcie, są w jakiś sposób powiązane ze Lenistwem. Z drugiej strony chciwość wiązała się z kilkoma nieszczęściami, ale szkody wyrządzone przez niego były jak żadne inne. Rzadko się pojawiała, lecz kiedy to zrobiła miasta płonęły, a straty były nieocenione. Jego najbardziej znany pojawienie się miało miejsce 15 lat temu, kiedy w pojedynkę podbił silnie ufortyfikowane miasto Garkla, w którym mieszkał (w tamtym czasie) tysiące żołnierzy i Vokalijski Bohater Kurgan

Innym członkom Kultu Wiedźmy wydaje się zależeć na zdobyciu szczątków dawnych Wiedźm Grzechu, tak jak Capella Emerada Lugunica w Księdze Piątej jako jedno z żądań kultu, zażądała szczątków Wiedźmy Pychy Typhon.

Kultyści poszukiwali również wszystkich artefaktów związanych z wiedźmami, oraz frakcja Beteluguese'a poszukiwała pół-elfów mających służyć jako nowe naczynię mające na celu wskrzesić Satellę.

## Członkowie

Betelgeuse Romanee-ContiRegulus CorneasLey BatenkaitosSiriusCapella Emerada LugnicaRoy AlphardLouis ArnebStride Vollachia
## Arcybiskupi Grzechu

#### Aktualni

* Roy Alphard (Łakomstwo - Obżarstwo)
* Louis Arneb (Łakomstwo - Sytość)
* Sirius (Gniew)
* Capella Emerada Lugnica (Nieczystość)

#### Byli

* Petelgeuse Romanee-Conti (Lenistwo) (Współzałożyciel, lider umiarkowanej frakcji)
* Regulus Corneas (Chciwość) (Lider radykalnej frakcji)
* Ley Batenkaitos (Łakomstwo - Koneser)
* Stride Vollachia (Pycha)

#### Byli

* Ketty Muttart
* Theresia van Astrea
* Kurgan

### Ciekawostki

* Ze wszystkich Arcybiskupów, Regulus Corneas był najsilniejszym w walce
* Sirius jest najsilniejszą Arcybiskup pod względem fizycznym
* Według Louis Arneb, kult był "zbiorowiskiem ludzi znienawidzonych przez świat", a Arcybiskupów określała mianem "zbiorowiska ludzi znienaiwdzonych przez świat, których nazywa się inaczej, lecz nie są tacy sami jak Wiedźma"
* Arcybiskupi Łakomstwa, ze względu na działanie ich autorytetu który sprawia że ich ofiary tracą wspomnienia są najmniej znanymi arcybiskupami, jednak odpowiadają oni również za ogrom zła i zniszczeń
* Ze słów autora wynika, że Arcybiskupi są kreowani na największe ścierwa, oraz najbardziej nieodkupne postaci w serii
* Beteluguese, Regulus i Sirius są najstarszymi Arcybiskupami, oraz okupują swoją pozycję od co najmniej stu lat
* Capella Emerada Lugnica jest wykreowana na najgorszą i najbardziej okrutną postać w całej serii
* Capella jest również najinteligentniejsza z arcybiskupów
* Dwójka arcybiskupów, Capella Emerada Lugunica oraz Roy Alphard są silnie związani z organizacją zabójców działającą w Gusteko, a Capella nawet odpowiada za jej zarządzanie
* Ze słów Beteluguese'a wynika że arcybiskupi co jakiś czas spotykali się w kościele