Wypadek na szkolnym korytarzu i jogurtowe prezenty

**Wypadek na szkolnym korytarzu i jogurtowe prezenty** - dziewiąte słuchowisko z serii Ekipa Chrumasa. Premierę miała 5 lipca 2021 roku, razem z czteroma innymi słuchowiskami.

## Transkrypcja

* **Narrator**: Wypadek na szkolnym korytarzu i jogurtowe prezenty.
* **Uchol**: Kocha. Nie kocha. Kocha. Nie kocha. Kocha?
* **Chrumas**: Uchol wyrywał białe płatki stokrotki i próbował zgadnąć, czy Miau traktuje go inaczej niż zwykłego kolegę. Jego uczucia do naszej koleżanki z dnia na dzień przybrały na sile. Stanowił główny temat rozmyślań. Często, zamiast skupiać się na lekcji, rysował w zeszycie czerwone serduszka.
* **Miau**: Będzie Ci do twarzy w kimonie, Ucholu.
* **Uchol**: Tak myślisz, Miau?
* **Miau**: Na pewno. Biały kolor jest bardzo twarzowy.
* **Pani Sowa**: Uchol! Jesteś z nami? Obudź się!
* **Uchol**: Ech... tak, tak! Przepraszam!
* **Chrumas**: Nie poznawałem kolegi! Było mi go równocześnie bardzo szkoda, bo w ostatnim czasie nie miał zbyt wielu okazji, aby spotkać Miau. Nasza kocia koleżanka złamała nogę i nie chodzi do szkoły. Na pewno zastanawiacie się, jak do tego doszło. Po długiej przerwie śniadaniowej, wracaliśmy do sali. Na szkolnych korytarzach panował ogromny tłok. Powoli, powoli jak rybki glonojady, przechodziliśmy wzdłuż ścian, aby uniknąć zderzenia ze starszymi uczniami.
* **Miau**: No, dalej! Zaraz się spóźnimy!
* **Chrumas**: Prawie osiągnęliśmy cel. Już widzieliśmy drzwi naszej sali, kiedy Miau nagle zniknęła nam z oczu.
* **Miau**: Aaah! Ah! Ała! Ah! Ratunku!
* **Chrumas**: Weszła jedną nogą w rozlaną wodę, poślizgnęła się, straciła równowagę i wylądowała kilka stopni niżej. Miau! Wszystko ok?
* **Miau**: Miau! Boli strasznie!
* **Uchol**: Jak noga? Nie ruszaj ją, zawołamy pielęgniarkę!
* **Meee**: Niestety nie poddano. Miałaś pecha. Kość piszczelowa pękła w dwóch miejscach.
* **Miau**: O nie! Co teraz?
* **Meee**: Zalecam gips i odpoczynek w domu.
* **Chrumas**: Trzymaj się, Miau. Jakbyś czegoś potrzebowała, dzwoń. Uchol tęsknił za Miau. Bardzo chciał ją zobaczyć, zrobić cokolwiek, aby szybciej wróciła do zdrowia. Myślał, zastanawiał się, głowił. I w końcu wymyślił.
* **Uchol**: Ej! Pamiętasz, jak na warsztatach z Programu dla szkół rozmawialiśmy o wapniu? Trzeba go dużo jeść, to jest szalenie ważne.
* **Chrumas**: Czemu?
* **Uchol**: Jak to czemu? Wapń stanowi główny budulec kości. W kościach jest aż 99% tego pierwiastka. Miau musi jeść dużo wapnia, dzięki temu jej kości będą mocne, zdrowe i szybko się zrosną.
* **Chrumas**: Tylko gdzie go znajdziemy?
* **Uchol**: Możemy kupimy w aptece tabletki? Lub syrop z wapniem?
* **Meee**: Kolego! Chyba uważałeś na warsztatach tylko w połowie! Wapnie w tabletkach? Nie tędy droga. Zamiast do apteki, musimy iść do sklepu.
* **Uchol**: Jogurty, kefir, mleko. Chyba wystarczy. Tyle wapnia jeszcze Miau nie widziała na oczy!
* **Miau**: Och, chłopaki! Jak się cieszę, że Was widzę! Co tam macie? Co to?
* **Uchol**: A takie małe prezenciki, żebyś szybciej wyzdrowiała.
* **Chrumas**: Kotkę Miau cieszył nasz widok oraz upominki w postaci jogurtów i owocowych koktajli, które przygotowaliśmy w domu.
* **Miau**: Jak miło, że o mnie pamiętaliście! Nudzę się w domu i nie mogę się doczekać, kiedy wrócę do szkoły. Wspaniale, że wiedzieliście, co najbardziej lubię jeść. Jest tego tak dużo, że wystarczy również dla Was!
* **Uchol**: Naprawdę? Możemy zostać na podwieczorek?
* **Miau**: No, jasne! Ale dobre!
* **Uchol**: Nie wiedziałem, że wapń może tak smakować.
* **Chrumas**: Jest pyszny!
* **Miau**: Nie wiem, jak Wam dziękować, chłopacy.
* **Uchol**: Nie ma za co!
* **Chrumas**: Po takim podwieczorku wszyscy będziemy mieli mocne kości. A Miau na pewno odrobinę szybciej wróci do zdrowia.