Mishya

**Mishya** - Cathar mający powiązanie z Egareą.

## Wygląd

Nieodrastające futro na małym obszarze prawej części twarzy; charakterystyczne, biało-pomarańczowo-czarne umaszczenie; blizny po oparzeniach na sporym obszarze ciała.

## Charakter

Mishya jest dość dziwną postacią, bo wspiera Republikę z przymusu, a darzy ich szczerą nienawiścią, mniejszą niż Imperium. Jest w konflikcie po środku, nie chce brać w nim udziału i dąży do wspierania swojego klanu, jak tylko może. Troszczy się niebywale o swoją alor - Egareę, która jest dla niego jak siostra, z racji tego że wychowywali się w tym samym klanie za młodu. Lubi nowinki technologiczne, z racji tego co robił po ucieczce z Dantooine i czym się zajmował, zainteresował się technologią właśnie przez podziemie. Musi być regularnie uspokajany, co wychodzi tylko Edze, łatwo go sprowokować z powodu jego dumy.

## Historia

Mishya pochodził z prostej Catharskiej rodziny. Ojciec był łowcą, a matka częśc jego łupów sprzedawała innym. Dorastał spokojnie, nie sprawiając większych kłopotów, a od zawsze odznaczał się dużą siłą fizyczną i wręcz samobójczymi pomysłami. Porywczy Cathar, osiągając nastoletni wiek, przechodził okres buntu, chciał żyć sam, bo umiał odpowiednio wiele, aby przetrwać w galaktyce. Oddalił się od rodziny, zapominając zupełnie o swoim nazwisku. Zdarzyło mu się nie raz przyglądać się z dala grupie osób, w dziwnych dla niego zbrojach i hełmach, którym przykuł szczególną uwagę z racji różnorodności ich wyglądu, a o wspólnym elemencie - wizjerze w kształcie litery T. Mandalorianie zdawali sobie z tego sprawę, że obserwował ich, pozwalali mu stopniowo się przybliżać, bo nie widzieli w nim żadnego zagrożenia. Pełen podziwu, młody Cathar pragnął do nich dołączyć, widząc, jak wszyscy są ze sobą zżyci, nie patrząc na różnice między sobą. Mimo należności do klanu odczuwał pewną samotność, nie widział nikogo, kto też był "kotem-człowiekiem", tak jak on. Do czasu, gdy poznał jedną z najważniejszych w póżniejszym etapie jego życia osób. Była to inna przedstawicielka jego kociej rasy, Egarea. Mimo kilku przeciwieństw, dogadywali się, tworząc z czasem zgrany zespół, do którego dołączył również inny Cathar - Marr'vorr. Niestety, nadszedł dzień, kiedy klan się rozpadł i trzeba było uciekać. Drogi trójki przyjaciół rozdzieliły się, a Mishya, popędzany przez Egareę odleciał jednym z pierwszych lotów, trafiając potem na Nar Shaddaa, gdzie odciął się od reszty ocalałych, próbując żyć na własną rękę. Cathar błąkał się po niższych poziomach, tworząc nowe znajomości i sojusze, które mogłyby mu dać zysk w przyszłości.

Tworzył swój mały krąg, grupę przestępczą, wręcz gang. Ze swoimi bojownikami codziennie rabował kupców, kradł śmigacze, albo blastery. Miał z tego faktycznie dużo kredytów, ale zależało mu przede wszystkim na tym, aby zainwestować wszystko nie w luksus, a w każdą możliwość odnalezienia swoich kocich przyjaciół. I tak, po miesiącach poszukiwań, trafił na Marra. Oboje zaczęli działać w gangu wedle ustalonych przez Mishyę czas temu zasad. Ich grupa zyskiwała na rozgłosie, stając się problemem już nie tylko dla lokalnej społeczności księżyca Nar Shaddyy, ale też Imperium i Republiki. Okradali ich jak tylko się dało, głównie jednak tych pierwszych, z racji rzezi, której dopuścili się na klanie tej dwójki. Mijały lata, Mishya tracił nadzieję na to, że ktokolwiek z klanu poza nim i Marrem przeżył. W głębi siebie był pewny tego, że wszyscy już po prostu zginęli, lub stały się jeszcze gorsze rzeczy.

Parę lat później, jak dotąd niezawodny zmysł Mishyi poraz pierwszy go zawiódł. Przyjmując zlecenie na Ord Mantell, wpadł w zasadzkę, zorganizowaną przez wynajętych z kieszeni Imperium lokalnych terrorystów, trafiając razem z Marrem w niewolę. Byli niegodnie traktowani przez okrągły rok, zmuszani do niewolniczej pracy, skąd wzięła się ich tężyzna. Po upływie roku pełnego ciężkiej pracy, knowań i intryg udało im się wzniecić małą rebelię, która zaowocowała ucieczką. Byli już tak blisko, gdy terroryści okrążyli ich i nie było widać żadnej drogi wyjścia. I wtedy miejsce miał właśnie swojego rodzaju cud, bo znikąd pojawiła się ich dawna znajoma - Ega, wraz z inną Catharką - Cetine. Po odparciu ataku uściskom nie było końca, Catharowie byli tak szczęśliwi spotkaniem po latach, że nie przejmowali się niczym więcej. Egarea zabrała ich do kryjówki, gdzie wyjawiła im swój plan "odrodzenia" klanu, na co obydwoje przystali. Mishya niemal od razu zabrał się do roboty, próbując wykorzystać swoje stare kontakty po to, aby móc jak najbardziej usprawnić Naak. Kluczowym punktem w jego życiu były odwiedziny u ojca po tylu latach. Przeprosił za swoją głupotę, wręczając mu kilka chipów z kredytami. Jednak stary Cathar odmówił, a wkrótce przeprowadzono przez armię Republiki szturm na ich dom, posądzając dwójkę o spiskowanie przeciwko niej. Nie było to oczywiście prawdą, Mishya nie zdążył nic zrobić, a z luf blasterów wyleciały niebieskie wiązki, które potem trafiły jego rodzica. W gniewie zaczął ignorować ból, jaki powinien odczuwać po otrzymaniu takiej salwy z broni, jednak, wykorzystując swoją siłę i adrenalinę, zabił samemu cały oddział, żywiąc Republikę czystą nienawiścią, jeszcze większą niż do Imperium. Wrócił do Naaku w bardzo ciężkim stanie, ale na szczęście dało się go wyleczyć. Teraz za każdym razem, gdy ktoś wspomni o Republice, w pobliżu musi być Ega, która jako jedyna potrafi go uspokoić, bo inaczej skończyłoby się to niepotrzebnym rozlewem krwi.