Αγαπολογία

Θεολογικό μπινελίκι, που αφθονεί σε *εμπλογκημένα βλόγια* και σάιτ ορθοδόξων χριστιανών τύπου "Ορθοδοξία ή θάνατος". Σημαίνει έναν επικίνδυνο λόγο περί αγάπης, που μας απομακρύνει από το χρέος μας ως χριστιανών να υπερασπιστούμε την πίστη ενάντια σε αιρετικούς, το έθνος ενάντια σε διεθνιστικές απειλές κ.ο.κ. Η αγαπολογία θεωρείται ως *θολοκουλτουριάρικη παπαρολογία*, *μπαρουφολογία* από νεορθόδοξους *σχεσάκηδες θολολόγους* που μπερδεύουν τον θείο έρωτα με τη λαγνεία τους για κορωμένες θεούσες ή από μεταπατερικούς *οικουμενοφιλελέδες* που καθίστανται χρήσιμοι ηλίθιοι της Νέας Τάξης Πραγμάτωνε. Περισσότερα στα θεάρεστα παραδείγματα.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

1. **Αγαπολογία**: το εισιτήριο της απάτης που χρειάζεται η φιλαυτία μας. Το εισιτήριο για να μπει κανείς απατηλά στις ανυποψίαστες ή άσοφες καρδιές. Πάντως, μια φορά, καρδιές! Να γεμίσει ο κόσμος λόγια, λόγια, λόγια, πάλι λόγια και πάντα λόγια! Πετάξαμε τις πράξεις πέρα. Οι προθέσεις, είναι στο μεταίχμιο. Σε λίγο θα εξοστρακιστούν κι αυτές. Και θα μείνουν οι εκθειάσεις, οι κολακείες, τα εγκώμια, τα ατέρμονα κτητικά και τα γλοιώδη υποκοριστικά, οι καρδούλες και τα θηλυπρεπή «φιλάκια», «ματάκια», «χαντράκια» κλπ, –η γύμνια μας όλη σε «αστειάκια» και «λογάκια». Αγαπολογικός χριστιανισμός! Ίσαμε να μη νιώσει κανείς μόνος, να μη βρεθεί ποτέ με τον εαυτό του. Να μη σοβαρευτεί χαρούμενα. Να μην ελευθερωθεί υπεύθυνα. Να μη παύσει να μισεί με το φλύαρο εγκώμιο. Να μην αρχίσει να μιλάει με τη σιωπή. (Από τη σελίδα της Μονής Εσφιγμένου στο Φέισμπουκ).
2. Αγάπη χωρίς τον Χριστό, είναι **αγαπολογία**. [...] Όλοι οι άγιοι, με τον ασκητικό τους αγώνα, νηστείες, αγρυπνίες, προσευχή, ακτημοσύνη, χαμαικοιτίες, έλαβαν την θεία Χάρη, έκαναν συγκάτοικό τους τον Χριστό. Χωρίς άσκηση, αγάπη δεν γίνεσαι. Οι Πατέρες λένε: Αν δεν δώσεις αίμα, δεν λαβαίνεις πνεύμα. Όποιος θέλει ειλικρινά να αγαπά, πρέπει να λιώσει τη φιλαυτία του και τον εγωισμό του. Διαφορετικά ζεί μέσα σε μια **αγαπολογία** και βασανίζει τον εαυτό του και τους γύρω του. Αγάπη χωρίς το Χριστό μέσα σου, είναι μια ψευτιά. (Ευχή τζη αρ).
3. Φαναριώτικο ντελίριο σε Ουνίτικο Ναό: "Αυτά κάνουν! Η οικουμενιστική μεταπατερική **αγαπολογία**, ξεσκεπάζεται! (Ακτίνες).
4. Σήμερα βλέπουμε γύρω μας μια διάχυτη **αγαπολογία**, έναν απνευμάτιστο χριστιανικό λόγο, αποκομμένο από την ορθή πίστη. Καί ο,τι είναι κομμένο από την ορθή πίστη είναι αμαρτία. (Πατερικά κείμενα μπλόγκσποτ)
5. ΚΑΤΑΝΥΞΙΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Από την κακή **αγαπολογία** στην καλή απολογία που όλοι μας θα δώσουμε κατά την Β΄ παρουσία του. (Κατάνυξις τζη αρ).
6. Παρουσιάζεται ως «**αγαπολογία**», αλλά οδηγεί στην πνευματική και αιώνια καταστροφή. Ο αγαπισμός αυτός, προωθώντας την επιφανειακή επί γης ειρήνη πολεμεί την αλήθεια, με την πρόφαση ότι δήθεν «ο αγώνας υπέρ μιας απολύτου αληθείας, βλάπτει την αγάπη και την ειρήνη». (Εδώ).
7. Η **αγαπολογία** των θεολογούντων άνευ Θεού. Όταν γεννήθηκε ο Χριστός είχαμε σαν αχαρακτηριστικό γνώρισμα στους «θεολογούντες» άνευ Θεού της εποχής εκείνης, στείρα εκνομίκευση της πίστεως, την υποκρισία θεμελιωμένη πάνω στις εξωτερικές διατάξεις του Μωσαϊκού Νόμου. Σήμερα έχουμε την εκφιλοσόφηση του Ευαγγελίου, τον πλήρη αντινομισμό της πίστεως, την υποκρισία βασιζομένη στον περί αγάπης νόμο! Μιας αγάπης ιδεολογικοποιημένης και όχι βιωματικής, γιατί βασίζεται στην αμνήστευση των παθών κατά απομίμηση των διατάξεων του βοθρικού Κορανίου και όχι στη μετοχή μέσω σταυρικής πορείας στην Άκτιστη Χάρη του Θεού που είναι γνήσια Αγάπη. Έχουμε ένα επιθετικό «αγαπισμό», γιατί είναι ιδέα που κατοχυρώνει πάθη, δεν είναι βίωμα που αποκρυπτογραφεί εσωτερική αναγέννηση. (Χριστοσπαναγία τζη αρ).
8. ἡ εὐαγγελικὴ ἀγάπη δὲν εἶναι οὔτε ἐμπόριο συναισθημάτων οὔτε ἀναλώσιμη **ἀγαπολογία** ἀλλὰ ἐνέργεια καὶ δώρημα τοῦ Πνεύματος. (Άγια Μετέωρα Νετ).
9. Εἶναι τά «ροσόλια τῆς ἀγάπης», πού ἔλεγε ὁ μακαρίτης ὁ Κόντογλου, ἡ ψευτοευγένεια, ἡ ψευτοδιανόηση καί ἡ θολοκουλτούρα· ἡ ἀκατάσχετη **ἀγαπολογία** μέ τούς αἱρετικούς καί τούς ἀλλοθρήσκους καί ἀπό τήν ἄλλη πλευρά ἡ σκληρότητα ἀπέναντι στούς πιστούς ὀρθοδόξους, ἡ μειονεξία γιά κάθε τι 'ορθόδοξο (Εδώ).

Ο αντίλογος στα Σωστικά Λόγια: **ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑ**

Είναι  ανόητο και δείχνει θεολογική ημιμάθεια, αν  μειώνει  κανείς,  για οποιονδήποτε λόγο, την αξία και σημασία της  λέξης **αγαπολογία**, η οποία  μάλλον απαξιωτικά χρησιμοποιείται, όταν χρησιμοποιείται, γιατί δεν είναι τόσο συνηθισμένη. Αν στη  λέξη αγαπολογία   το πρώτο συνθετικό, δηλαδή  η αγάπη, αντικατασταθεί από το Θεό, αφού « ο Θεός αγάπη εστίν » (Α’ Ιω. δ’, 8),  τότε η λέξη αγαπολογία γίνεται θεολογία. Έτσι, όσοι  υποβαθμίζουν τη λέξη αγαπολογία, μειώνουν και  απαξιώνουν  και τη  λέξη θεολογία, δηλαδή  το λόγο για το Θεό. Η λέξη αγαπολογία  λέγεται συνήθως, όταν κάποιος θέλει να πει ότι γίνεται λόγος  μόνο για  την αγάπη, και παραθεωρείται ή ακόμα χειρότερα, διαστρεβλώνεται η αλήθεια. Εδώ χρειάζεται μεγάλη προσοχή, γιατί ό, τι και να θέλει κάποιος να πει, « η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει » ( Α’ Κορ. ιγ’, 8). Είναι λάθος να αποφεύγει να μιλάει κανείς για την αγάπη, μήπως κάποιοι τον κατηγορήσουν ότι, επειδή αγνοεί την αλήθεια, καταφεύγει σε αγαπολογία. Μα η ίδια η αλήθεια μιλάει για την αγάπη και αλλοίμονο, αν κανείς σταματήσει να μιλάει γι’ αυτή. [...] Μακάρι λοιπόν να έχει κανείς αγάπη και να μιλάει για την αγάπη και ας του λένε άλλοι  ότι λέει **αγαπολογίες**.  Ο Απόστολος Παύλος χαιρόταν που άκουγε να κηρύττεται ο Χριστός και  από άλλους,  ανεξάρτητα από τα κίνητρα που είχαν αυτοί, όπως λέει ο ίδιος, « Τι γαρ; πλην παντί τρόπῳ, είτε προφάσει είτε αληθείᾳ, Χριστός καταγγέλλεται. και εν τούτω χαίρω, αλλά και χαρήσομαι » ( Φιλ. α’, 18). Το ίδιο πρέπει να κάνουν και όσοι ακούν και άλλους να μιλάνε για την αγάπη, και όχι να λένε ότι λένε αγαπολογίες. Πάντως,  επειδή η αγάπη δε λοιδορεί, όποιος έχει αγάπη, δε θα πει  ποτέ γι’ αυτόν που νομίζει ότι διδάσκει αλήθειες ότι λέει  αληθολογίες.