Walka z Piratem Szkorbutu

**Walka z Piratem Szkorbutu** to drugi rozdział części drugiej *Pirat Szkorbutu* i dwunasty rozdział powieści Skarb piratów

## **Bohaterowie**

* Czesław
* Aleksander
* Ksawery
* Zenon
* Hapaczeszko
* Pavla
* Franio
* Pirat Szkorbutu
* Kacper Nowak

## **Streszczenie**

Kacper Nowak postanowił znaleźć Pirata Szkorbutu. Czesław, Aleksander, Ksawery, Zenon, Hapaczeszko, Pavla i Franio wyszli z karczmy pana Kacpra Nowaka. Przeszli przez most nad rzeką Narcis. Potem poszli następną ścieżką w prawo i znaleźli już Pirata Szkorbutu. Ludzie weszli do środka okręgu, a ptaki usiadły na gałęzie drzew. Niestety za pięcioma kawałkami drewna leżącymi na ziemi pojawiły się bardzo ostre kolce, że piraci mogliby skaleczyć się. Piraci zaczęli walczyć ze złym Piratem Szkorbutu. Bił po ziemi najpierw Czesław i Pirat Szkorbutu spadł pierwszy raz na ziemię. Potem Ksawery bił młotkiem po ziemi i Pirat Szkorbutu spadł na ziemię po raz drugi. Potem Aleksander uderzył w ziemię, a Pirat Szkorbutu spadł na ziemię po raz trzeci i uląkł się jeszcze bardziej. Następnie Ksawery bił po ziemi po raz drugi i Pirat Szkorbutu spadł czwarty raz na ziemię. Następnie Zenon bił ziemię mocno i po raz piąty Pirat Szkorbutu upadł na ziemię. Potem Ksawery bił haczykiem o ziemię, a następnie Pirat Szkorbutu upadł szósty raz na ziemię, aż Hapaczeszko i Pavla przelękły się. Na końcu Franio bił po ziemi, aż Pirat Szkorbutu tak mocno upadł, że odczuł boleści. Potem Hapaczeszko i Pavla bardzo przestraszyły się. Potem Czesław, Aleksander, Ksawery, Zenon i Franio zakryli swoje nosy i usta. Ostre kolce znikały z okręgu za pięcioma pniami drzew leżącymi na ziemi. Hapaczeszko i Pavla zleciały z gałęzi drzew do piratów. Pirat Szkorbutu kaszlał.

## **Tekst**

Pan Kacper umiał gotować zupę dyniową. Postanowił znaleźć Pirata Szkorbutu.

– Arrr! Za chwilę szukamy Pirata Szkorbutu. – rzekli wszyscy.

  – Miło było spotkać Was w mojej karczmie. – powiedział Kacper.

  – Nie ma za co. – odparli wszyscy.

  – Proszę. – dodał Kacper.

  Czesław, Aleksander, Ksawery, Zenon, Hapaczeszko, Pavla i Franio wyszli z karczmy i poszli ścieżką dalej. Przeszli przez most nad rzeką Narcis. Nazwa tej rzeki pochodziła od Narcyza, czyli w mitologii greckiej młodzieńca niezwykłej urody. Czesław, Aleksander, Ksawery, Zenon, Hapaczeszko, Pavla i Franio poszli następną ścieżką w prawo i już znaleźli Pirata Szkorbutu.

  – Ojej, a kto to? Czy to Pirat Szkorbutu? – zdziwił się Hapaczeszko.

  – Tak. To jest Pirat Szkorbutu. Arrr! – odparł Aleksander.

  – Ą gard! – krzyczał Pirat Szkorbutu.

  – O Boże, Czesław! Zrób coś, to Pirat Szkorbutu. – przerwał Aleksander. – I ma błękitny pas i kalosze.

  – Bynajmniej, jestem wojownikiem. – rzekł Pirat Szkorbutu. – Jestem Piratem Szkorbutu.

  – Jesteś kapitanem i masz nie tylko błękitny pas i kalosze, ale też ciemnożółty płaszcz i bordowe spodnie. Arrr! – powiedział Czesław.

  – Niedorzeczność. To zacne ubrania. Z karaibskiego stylu. Są wyrazem mojej… – zamyślał się Pirat Szkorbutu. – Dość! Jestem tu, by Was zabić, piraci. Szykujcie się na śmierć.

  Piraci weszli do środka okręgu, ptaki usiadły na gałęzie drzew i niestety za pięcioma kawałkami drewna leżącymi na ziemi pojawiły się bardzo ostre kolce, że piraci mogliby skaleczyć się.

  – Niech Czesław rozpocznie walkę, walka, mimo znacznej różnicy wagi, może być wyrównana, a jednak będzie wielka przygoda. Arrr! – powiedział Aleksander.

Piraci zaczęli walczyć ze złym Piratem Szkorbutu. Bił po ziemi najpierw Czesław i Pirat Szkorbutu spadł pierwszy raz na ziemię. Następnie Ksawery stał za Aleksandrem i bił młotkiem po ziemi i Pirat Szkorbutu spadł na ziemię po raz drugi.

  – Kręci mi się w głowie. Arrr! – rzekł Zenon.

Gdy Aleksander uderzył w ziemię, to Pirat Szkorbutu spadł na ziemię po raz trzeci i uląkł się jeszcze bardziej.

  – Arrr! Następna krzepa kostka jest moja! Koniec! Kropka! Nie ma ale! – bąknął Franio.

W tym czasie pogoda była słoneczna, tylko Pirat Szkorbutu był bardzo zły, groźny i ostry. Kiedy wszyscy piraci podeszli bliżej do ostrych kolców, zły Pirat Szkorbutu skoczył przez ostre kolce. Czesław, Aleksander, Ksawery, Zenon i Franio odeszli i bili po ziemi. Pirat Szkorbutu przeskoczył przez ostre kolce i spadł na ziemię. Piraci nie mieli czasu na niebezpiecznego szkorbutu. W tej chwili Pirat Szkorbutu wywoływał chorobę układu trawiennego i sam on był dotknięty tą chorobą.

  – Arrr! Niedobry pirat! – rzekł Franio.

  – No, teraz Pirat Szkorbutu jest zły. Arrr! – rzekł Czesław.

Hapaczeszko i Pavla milczały i spały na gałęziach drzew. Ksawery bił po ziemi po raz drugi i od razu Pirat Szkorbutu spadł czwarty raz na ziemię.

  – Cieszysz się, zostało jeszcze drugie tyle. Arrr! – powiedział Franio.

  – Cieszę się. Arrr! – odparł Aleksander.

Następnie Zenon bił ziemię mocno i po raz piąty Pirat Szkorbutu upadł na ziemię.

  – Arrr! Aleksander, weź haczyk i trzymaj go tylko w ręce. – rzekł Ksawery.

Ksawery bił haczykiem o ziemię, a następnie Pirat Szkorbutu upadł szósty raz na ziemię, aż Hapaczeszko i Pavla przelękły się. Ksawery próbował trzymać równowagę. Na końcu Franio bił po ziemi, aż Pirat Szkorbutu tak mocno upadł, że odczuł boleści.

  – AAAAA! – przestraszyły się Hapaczeszko i Pavla.

Następnie Czesław, Aleksander, Ksawery, Zenon i Franio przestraszyli się, zakrywając swoje nosy i usta. Ostre kolce znikały z okręgu za pięcioma pniami drzew leżącymi na ziemi. Hapaczeszko i Pavla zleciały z gałęzi drzew do piratów.

  – Za chwilę poczujesz zimny pocałunek stali. – rzekł Pirat Szkorbutu, a następnie kaszlał.

 – Może go klepnąć? – pytał Czesław.

  – Nie, nie trzeba. – odparł Hapaczeszko.

  – Hmmm… Mam cię. I po co ci to było? – zapytał Zenon.

  – Pokonałeś mnie, seniorze. Mój los w twoich rękach. – powiedział Pirat Szkorbutu.

  – Słyszysz, Czesław? Pan Kacper sam się prosi, załatw go. – bąknął Ksawery.

  – Co? Nie, Ksawery. Nie skrzywdzę Pirata Szkorbutu. – powiedział Aleksander.

  – Jak to nie? Chyba ty Piraci Szkorbutu jadasz na śniadanie. Wywracasz się na drugą stronę i nosisz jak czapek. Robisz w nich rękawiczki i obcierasz ze… - rzekł Zenon.

  – Bzdura! Za czapkę są za małe, a na śniadanie zbyt łykowate. – odparł Hapaczeszko.

  – Będę wiernym druhem. Darowałem mi życie, choć wynajęto mnie, by Cię zgładzić. – mówił Pirat Szkorbutu.

  – Wynajęto? Kto Cię wynajął? – zapytał Czesław.

  – Arrr! No jak to, pan Kacper Nowak. – odparł Pirat Szkorbutu.

  – Widzisz? Arrr! A nie mówiłem, a nie mówiłem. Nigdy nie ufaj temu piratowi bez rodowodu. – rzekł Aleksander.

  – Dlaczego pan Kacper nie dał Nam żyć w spokoju? – zapytał Zenon.

  – Cóż, jeżeli w zaiste, chcesz być ofiarą piractwa, udaj się do pana profesora Henryka Kowalskiego. Zmonopolizował produkcję eliksirów pirackich nad całymi Karaibami. Zaprowadzam Cię tam. Arrr! – powiedział Pirat Szkorbutu.

  – Byłeś tam już kiedyś? – zapytał Zenon.

  – O tak. Nie raz i dwa załatwiałem się. Szczęście ma wiele twarzy. Arrr! – odrzekł Pirat Szkorbutu.

  Nasi bohaterowie postanowili udać się do Fabryki Kasnerskiej. I wszystko wróciło do normy.

## **Wideo**

https://www.youtube.com/watch?v=3SexITww-c0