ბაუნტი ჰანთერი

ბაუნტი ჰანთერი (ჯილდოზე მონადირე) - ჰანზას ორდენის იდუმალი მებრძოლი. მისი ნამდვილი სახელი, ისევე

## ფიზიკური ინფორმაცია

### რასა

ანიმორფი; მუტანტი

როგორც დაბადების ზუსტი თარიღი დღემდე ყველასათვის უცნობია. ცეცხლის წვიმიდან 501-ე წელს, ის ტერაროშიაზე ინკვიზიციის რიგებში გამოჩნდა. თუმცა, გარკვეული ხნის შემდეგ ის ჯერ დაქირავებულთა რაზმებში აღმოჩნდა და შემდეგ წმინდა შევარდენის რაინდებს შეუერთდა. დღეისთვის, ბაუნტი ჰანთერი ჰანზას ორდენის რიგებში იბრძვის.

## წარმომავლობა, გარეგნობა და ხასიათი

ბაუნტი ჰანთერი არ მიეკუთვნება ადამიანებს, თუმცა მათი ყველა თვისება აქვს. აზრები მის წარმომავლობაზე რამდენიმე ნაწილად იყოფა. ხალხის ნაწილი მას უცხო კლიმატში გაჩენილ მუტანტად თვლის, ხოლო მეორე ნაწილი - ღვთის მიერ მოგზავნილ უდიდეს მეომრად.

მისი გადაადგილების სიჩქარიდან და მანერიდან გამომდინარე, მის გარეგნობაზე დაკვირვება ძალიან რთულია. თუმცა სიმაღლითა და ტანის ფორმით ის ანიმორფს წააგავს. თვითმხილველები ამბობენ, რომ მის კანს, გარედან მოყვითალო ფერის ბალანი დაჰყვება, რაც მონადირეს, გაურკვეველი წარმომავლობის ცხოველის იერს აძლევს.

მონადირე მარტოხელაა, ადამიანები ეზიზღება და შესაბამისად, მხოლოდ მაშინ გადის მათთან კავშირზე, როდესაც ეს საქმისთვის სჭირდება.

## უნარები

ჯილდოზე მონადირეს შეუძლია მარტივად შეაღწიოს მტრის ზურგში და განახორციელოს პირველი დარტყმა, რომელიც ყოველთვის დიდ ზიანს აყენებს მოწინააღმდეგეს. ასევე, მას შეუძლია მეომრების მხოლოდ მისთვის და მისი მოკავშირეებისთვის ხილული წითელი ნათებით აღნიშვნა. მისი გადაადგილებისა და იარაღის ხმარების სიჩქარის დადგენა პრაქტიკულად შეუძლებელია, რაც მტრის გულში ყოველთვის უდიდეს შიშს აჩენს.

## ისტორია

როგორც უკვე აღინიშნა, ბაუნტი ჰანთერის წარმომავლობის ისტორია უცნობია. თუმცა, ცეცხლის წვიმიდან 502-ე წელს, დიდი დრაკონის კონტინენტის ჩრდილოეთში, გავრცელდა სამხრეთის ქვეყნებიდან დაბრუნებული მთხრობელების მიერ ჩამოტანილი ამბავი, რომლის მთავარი გმირიც, სახელით და აღწერით ზედმიწევნით ჰგავს ჰანზას ორდენის მეომარს. რა თქმა უნდა, იმის დადასტურება, რომ ეს ამბავი ნამდვილია, პრაქტიკულად შეუძლებელია.

ისტორია გადმოგვაქვს უცვლელად.

**თქმულება მონადირეზე**

"ის, გლეიმრორას\* შორეულ ქუჩაში, მიტოვებულ ადგილზე იპოვეს. მპოვნელმა ქალმა, ნაჭრებში გახვეული პატარა არსება ლეკვად ჩათვალა და სახლში წაიყვანა.

იმ პერიოდში, გლეიმრორას მთავარს, მისი რაზმების ნაწილი განუდგა და ქალაქში გადატრიალების განხორციელებას ცდილობდა. ოჯახი, რომელმაც ჩვილი ბაუნტი შეიფარა ყოველდღიურად იცავდა თავს აჯანყებულეთა მცირე დანაყოფებისგან.

პატარა მებრძოლი იზრდებოდა და თანდათანობით ოჯახი ხვდებოდა, რომ ის არ იყო ჩვეულებრივი ლეკვი ან რომელიმე სხვა ცხოველის ნაშიერი. მას თავისუფლად შეეძლო ორ ფეხზე სიარული, აზროვნება და მომენტებში რამდენიმე სიტყვის წარმოთქმაც კი.

ბაუნტი 6 წლის იყო, როდესაც მის გამზრდელ ოჯახს აჯანყებულების დიდი რაზმი დაესხა თავს და შეიპყრო ისინი. თავისი მოხერხებულობისა და მცირე გაბარიტების დახმარებით, მონადირე მარტივად გაექცა და დაემალა აჯანყებულებს. სამწუხაროდ, მის ოჯახს ასე არ გაუმართლა - მათ ტყვეობაში, წამებით ამოხადეს სული.

ამის შემდეგ, ჯილდოებზე მონადირე მარტო ცხოვრობდა და იზრდებოდა ველურ ბუნებაში. მას სძულდა და ეშინოდა ადამიანების, ამიტომ მათთან კავშირი არასოდეს ჰქონია. მის გარემოცვასა და მეგობრებს მტაცებელი ცხოველები წარმოადგენდნენ.  მას უწევდა ნადირობა, რათქმაუნდა ხშირ შემთხვევაში გადარჩენისთვის.

ადამიანებს ბევრჯერ მოუკრავთ მისთვის თვალი, უღრანი ტყის სხვადასხვა ტერიტორიაზე, თუმცა მისი დაჭერა და მოშინაურება ვერავინ მოახერხა.

17-18 წლის ასაკში, მონადირემ იშოვა ადამიანის ტანსაცმელი, რომელიც უპრობლემოდ ერგებოდა მისი სხეულის ფორმას და ადამიანებით სავსე ქალაქში უჩუმრად დაიწყო მოძრაობა. ის იპარებოდა მაღაზიებში, ბანაკებში და ყველგან, სადაც ტკბილეული ან იარაღი ეგულებოდა.

ყოველდღიურად, სამეფო დიდი რაოდენობით იარაღისა და ტკბილეულობის გაქრობის მომსწრე ხდებოდა. ქალაქის მესვეურებმა გადაწყვიტეს ხაფანგი დაეგოთ არსებისთვის, რომელიც მათ სანახებს აპარტახებდა. ასეც მოიქცნენ:

მიტოვებულ ადგილზე გაშალეს კარავი, რომელშიც დატოვეს მცირე განძი, ბევრი ტკბილეული და ახლად დამზადებული იარაღი. როდესაც მათ ტკბილეულის რაოდენობაში დანაკლისი აღმოაჩინეს, კარავს, შეუვალი ალყა შემოარტყეს და სამ საათზე მეტ ხანს ელოდნენ ქურდის გამოჩენას, თუმცა ის არც კარავში იყო და არც გარეთ ჩანდა სადმე.

დიდი ხნის ლოდინისა და დამატებითი ხრიკების გამოყენების შემდეგ, ჯილდოზე მონადირის გამოჭერა მაინც მოახერხეს და ის პირდაპირ მეფეს მიგვარეს. მეფე, მონადირისთვის 1-2 გამოცდის მოწყობის შემდეგ, მალევე მიხვდა რომ ამ არსებისგან ძალიან ძლიერი მებრძოლი დადგებოდა. ამიტომ ის თავისი ჯარის საუკეთესო წინამძღოლებს ჩააბარა გასაწვრთნელად. დროის გასვლის შემდეგ, ბაუნტი ჰანთერი, სრულფასოვან და მართლაც ძალიან ძლიერ მებრძოლად ჩამოყალიბდა. ის დიდი ხნის განმავლობაში მსახურობდა სამეფო კარზე მეფის ოჯახის პირად მცველად.

დიდი ბრძოლების დროს, ჯილდოზე მონადირის მთავარი ფუნქცია მტრის ზურგში შეპარვა და პირველი, ყველაზე დიდი ზიანის მომყენებელი, დარტყმის განხორციელება იყო. მისი გამოჩენა და გაქრობა ყოველთვის ისეთი სწრაფი იყო, რომ მტრების უმეტესობა მის შემჩნევას ვერ ასწრებდა, ხოლო მათ გვამებს, ვინც სიკვდილის წინ, მისთვის თვალის შევლება მოასწრეს, სახეზე ყოველთვის გაოცება ჰქონდა შერჩენილი. მტრის ბანაკში ის თითქოს “არსაიდან” ჩნდებოდა.

ასე ჩაიარა სამმა წელიწადმა მეფის რაზმში. ამ დროის განმავლობაში, მონადირეს ერთი შეცდომაც კი არ დაუშვია. მაგრამ ერთ დღეს, დავალების შესრულებისას, მტრის კარვიდან სასიამოვნო საუბრის ხმა შემოესმა. დაუფიქრებლად მიყვა გაგონილ ბგერებს და უჩუმრად შეიპარა კარავში...

მიუხედავად იმისა, რომ მონადირისთვის სიყვარულის გრძნობა ბავშვობიდანვე უცხო იყო, ულამაზესი გოგონა, რომელიც კარავში დახვდა, დანახვისთანავე შეუყვარდა. მან იგრძნო, რომ ცხოვრებაში პირველად, უბრალოდ ბედნიერი იყო. თუმცა, მისმა ბედნიერებამ სულ რამდენიმე წუთი გასტანა: გოგონამ თითქოს მიხვდა, რომ მას ვიღაც უყურებდა, მოულოდნელად შემობრუნდა და მებრძოლს თვალებში ჩახედა. ბაუნტი დაიბნა, შეშინდა და თვალის დახამხამებაში გაქრა, როგორც კარვიდან ასევე მტრის რიგებიდან და ბრძოლის ველიდან. მან ვერ მოახერხა ვერც მეფის დავალების შესრულება, ვერც საჭირო ინფორმაციის მოპოვება. ამის გამო, მისმა ჯარმა გამანადგურებელი დანაკლისით წააგო.

რამდენიმე დღის შემდეგ, მონადირე შემთხვევით იპოვეს და ღალატის ბრალდებით შეიპყრეს.  განაჩენის გამოტანის შემდეგ ის უზარმაზარ კოცონზე დაწვეს.

მნახველები ყვებიან, რომ მონადირეს მარტივად შეეძლო თავის დაღწევა როგორც საპყრობილედან და იმ ესკორტიდან, რომელიც დასჯის ადგილამდე აცილებდა, ასევე იმ კოცონიდან რომელზეც დაწვეს. მაგრამ მას ერთი ზედმეტი მოძრაობაც კი არ გაუკეთებია ამისთვის. ასევე გასაკვირი იყო, რომ ცამდე მოგიზგიზე ცეცხლის ალიდან ერთი ამოკვნესის ხმაც არ გამოსულა, ხოლო კვამლს უცნაური, დღემდერ არნახული ფერი დაჰკრავდა.
მონადირის ისტორია თითქოს აქ უნდა დასრულდეს, თუმცა ამბობენ, რომ ქალაქში ახლაც დადის ღამღამობით ვიღაც, რომელიც აღნაგობითა და მოძრაობით საოცრად გავს, ღალატისთვის კოცონზე დამწვარ მებრძოლს. მისი სახე და ტანი სრულიადაა დაფარული სამოსით, მაგრამ მომენტებში, ქსოვილისი ნაპრალებიდან ამოუცნობი კაშკაშა ნათება გამოდის..."

გლეიმრორა\* - ქალაქი სამხრეთ უბუნტუში