Evren Çıkar

301 - Teğmen Evren Çıkar

## **Genel Bilgiler**

Evren Çıkar, Los Santos Police Department'da görevli Polis memurudur.

Evren Çıkar şu an Los Santos Polis Departmanında Lieutenant rütbesinde 278 Rozet numarası ile görevini sürdürmektedir.

Evren Çıkar 29 Ekim 2021 Tarihinde Sergeant rütbesinden Lieutenant rütbesine terfi etmiştir.

Evren Çıkar 31 Ekim 2021 Tarihinde Blain County Sheriff Office için yapmış olduğu birim başvurusundan olumlu dönüş almıştır, Evren Çıkar bundan böyle görevine Los Santos Polis Departmanı bünyesindeki BCSO biriminde devam edecektir.

Evren Çıkar 7 Kasım 2021 tarihinde San Andreas Park Ranger departmanın birim şefi olarak atanmıştır, birim hakkındaki tüm alım vb işlemleri kendisi ilgilenmektedir.

## **Evren Çıkar'ın Hayat Hikayesi**

Evren Çıkar, 1990 İstanbul da hayata gözlerini açtı, gözlerinin rengini gökyüzünden, karizmasını topraktan, iyi niyetini de ağaçlardan almıştı; iyiliğini dışarı, kötülükleri içine atıyordu, Tıpkı bir ağaç gibi.

### **BÖLÜM I; Bitişin Başlangıcı**

Sıcak ve bir o kadar bunaltıcı sıcakların olduğu normal bir İstanbul akşamın da, havadaki o garip mavi renk akıllardan çıkmayacak derecede ürkütücüydü, gecenin ilerleyen saatleri sürmekteydi, saat tam olarak 02:50 sularında garip maviliklerin arasından, yoğun bir uğultu gelmeye başladı. Bu normal seyrinde giden günde oldukça anormal bir olaydı, giderek artmakta olan sıcaklık uğultuya eşlik ediyor ve adeta İstanbul'u kavuruyordu. Saat tam olarak 03:00'ı gösterdiğinde insanlar uykusundan uyanmıştı, bu sıcak belki de insanlar için son bir uyarıydı.

Evren annesi, babası ve kız kardeşi ile birlikte masumca uyumaktaydı, evde bir sessizlik hakimdi. Sıcaktan uykusu kaçan evren yataktan kalkmış ve 5 katlı bir apartmanın zemin katında bulunan evlerinin balkonuna çıktı ve ciğerlerinde hava dolmadan, kan dolaşımı bir turunu bitiremeden bir gümbürtü koptu sanki yer kabuğu kayıyor, İstanbul yer değiştiriyordu, gümbürtüden korkan evren kendini bir hışımla dışarı attı.  Ardını döndüğünde bilinci yarı kapalı durumdaydı aralıklarla gözlerini açan evren ağlayan insanlar bağıran ve yardım isteyen insanları görmekteydi. Ömrü boyunca unutmayacağı bir kelime artık hayatında yer etmişti. "Orada beni duyan var mı?"

### **BÖLÜM II; Sert bir yumruk**

Yıl 2004, Afetin üzerinden 5 Yıl geçmişti, ancak geriye kalan yalnızca bir gazete sayfasıydı. İnsanlar olanlardan ders çıkarmamış, bir betona sevgi göstermeye devam etmişti. Evren ise küçük yaştan yalnızlığı tatmıştı. Çocuk esirgeme yurdunun Evreni almasından, çok zaman geçmeden zengin bir iş adamı onu evlat edinmiş ve tüm masraflarını karşılamayı kendisine görev bilmişti.

Evren 14 yaşına geldiğinde Liseye başlamasıyla, okulun kickbox müsabakalarını gördü, ve belki de hayatında olanları dışarı vuramamasından oluşan baskı, kin ve öfkeyi bu şekilde dışa vurabileceğini umdu, ve emin adımlar ile başvuruda bulundu. "Ne kadar zor olabilir ki ?" diye düşünen evren çok da umursamadan, günlerini geçiriyordu. Müsabaka günü geldi ve maçlar başladı. Sıra Evren'e geldiğinde kendi sıkletinde bir çocukla eşleşti ve sahaya çıktı, zerre teknik bilgisi  olmayan Evren emin bakışlar ile rakibinin üzerine yürüdü ve sağ açıktan kötü bir yumruk savurdu. O yumruk belki de hayatındaki ilk dersiydi. Rakibi küçük bir hamle ile yumruktan kaçmasıyla, evren gözlerini revirde açtı. Rakibinden yediği o yumruk, ona hayatın göründüğü kadar kolay olmadığını, bir şeyleri elde edebilmek için çaba sarf etmek gerektiğini öğretmişti.

Müsabaka sonrasında üvey babasından, aldığı bir miktar para ile bir dövüş kursuna gitti. Kursun sahibi Emekli bir Polis Özel Hareket Amiri olan Hasan Has dı. Adamın tek amacı İnsanlara kendisini korumayı ve vücudunu dinç tutmayı öğretmekteydi. Evren salonda 1 gün kadar zaman geçirmesinin ardından aradığı yeri bulmuştu. Ertesi gün vücudunu ve zihnini eğitmek için kursa gelmiş ve başarı ile arasında zamandan öte bir şey kalmamıştı.

### **BÖLÜM III: Düşüş**

Hayatını kickbox ile ilerleten Evren, 20 Yaşına kadar 7 Bölge Şampiyonası, 3 İl Şampiyonası, ve sayısız özel müsabaka da şampiyon olmuştu, Artık çizgi büyümüştü milli sporcu olma yolunda atletizm turnuvalarına katılmış ve ilk maçı için Bulgaristan'a uçmuştu. Bulgaristan'da ilk maçını bir Rus ile çıkmış ve 3. round dan knockout etmişti. Tüm Türkiye'nin desteği ardındaydı, beklenti yüksekti. 2. Maçın da Karşısında kendi sıkletinin biraz üzerinde bir İtalyan sporcu gelmişti. Roundlar eşit geçiyordu. İki sporcu da yorulmuştu Evren belki bir tur daha dayanamayacak durumdaydı, Bu zamana kadar kaybetmemiş olan sporcunun, kaybetmek gibi bir niyeti yoktu. Evren tüm gücünü topladı ve vücudunu tüm gücüyle sıkarak sağ açıktan bir kroşe savurdu, Tıpkı yıllar önce olduğu gibi rakibi önce atik bir vücut hareketi ile yumruktan kaçmış ve Evrenin bacağına sert bir tekme atmasının ardından henüz nefes veremeden yüzüne bir yumruk yiyen Evren yerde acılar içinde kıvranıyordu. O ring de kaybettiği tek şey, şampiyona değildi. Hastanede gözlerini açan Evren'in yanında milli takım antrenörü ve ekibi sessiz ve üzgün bir şekilde beklemekteydi. gözlerini yavaşça açan evren bir anda doğrularak "Ne oldu ? kazandım mı ?" diyerek, ekibe soru yöneltti. Antrenörünün çaresiz bakışlarına boğulan evren yavaşça doğrulmaya çalıştığı sırada ayağındaki acıyı hissetti. ve silkinerek iç çekti. o sırada açılan kapıdan içeri hayatını değiştiren kişi olan Hasan HAS girdi ve "Kaderimiz aynıymış oğul." cümleleriyle evrene sarıldı.

### **BÖLÜM IV: Yeni başlangıç**

Evrenin sol bacağındaki tendonları kopmuştu, hayatındaki 2. çöküşü yaşayan evren çaresiz bir şekilde umudunu yaşatmaya çalışıyor, aralıklarla olanları kabul etmeden hızlı ve atik hareketler yapmaya çalışıp başarısız oluyordu. Hasan Has'ın ve Üvey babasının ortak kararıyla evrenin yanına gelen ailesi olarak gördüğü insanlar, ona muhteşem bir fikir verecekti, hem kendisini yormayacak hem de hayatını değiştiren adamın zanaatını canlı tutacaktı. Evren konuya sıcak baktı, Polislik sınavlarına girebilmek için yeterli bir yaşam standardın da olmayan evren fizik tedavi olabilmek amacıyla Amerikaya taşındı, hem kaliteli yaşam şartlarından, hem de gelmişmiş tıp tekniklerinden yararlanmayı planlayan Evren, Washington eyaletindeki Seattle şehrinde kendine bir hayat kurmuştu.

Artık ters bir hareket yapmadıkça normal insanlardan bir farkı olmayan Evren, Polislik sınavlarına girmiş ve derece ile kazanmıştı. 3 Yıllık eğitim sürecinin ardından hayalini gerçekleştirebilmek için Amerika'daki hayatına devam edecekti.