IAI Kfir

Producent
 Typ
 Generacja
 Konstrukcja
 Załoga
 Koszt jednostkowy
 Status

 Egzemplarze

 Ciąg
79,62 kN z dopalaniem
84,07 kN (z dopalaniem w wersji C-7)

 Długość
 Wysokość
 Powierzchnia nośna

 Startowa
16 500 kg (wersja C-7)

 Prędkość wznoszenia
 Pułap
 Zasięg

* **Rakiety:**
* Matra JL-100
* 19× SNEB 68
* **Rakiety:**
* 2× AIM-9 Sidewinder
* Shafrir
* Python AA
* 2× Shrike ARMs;
* 2× AGM-65 Maverick ASMs
* **Bomby:**
* SMKBs
* TAL-1
* TAL-2 CBU
 Użytkownicy
Ekwador
Kolumbia
Sri Lanka
USA

## Wersje

* Kfir C-1 - wersja Kfira, która seryjnie nie była wyposażana w dodatkowe powierzchnie stabilizujące, ale po wprowadzeniu wersji C-2, również na tych samolotach zaczęto je montować. Były one nieco mniejsze od tych zastosowanych w C-2.
* Kfir C-2 - to właśnie na tej wersji po raz pierwszy zainstalowano dodatkowe powierzchnie stabilizujące na przodzie kadłuba, stąd litera C jak Canards. Wykorzystano w tym zakresie doświadczenia zdobyte przy projektowaniu samolotu Saab JA-37 Viggen. Dodatkowe płaty polepszały zdolności manewrowe myśliwca, a w przypadku kiedy wykonywane zadanie nie wymagało od Kfira takich możliwości, mogły zostać zdemontowane w warunkach polowych. Dodatkowo na dziobie maszyny zainstalowano dwa cienkie metalowe paski, przymocowane do kadłuba po jego obu stronach, które poprawiały stateczność kierunkową samolotu. Skróceniu uległ dobieg i rozbieg maszyny, która stała się również mniej wrażliwa na podmuchy wiatru przy lotach na niskich wysokościach. Zwiększono liczbę węzłów do podwieszania uzbrojenia. Wprowadzane modyfikacje najpierw wypróbowano na samolocie Technolog, który po raz pierwszy wzniósł się w powietrze z nowymi rozwiązaniami 16 lipca 1974 roku. Do pracy zaprzęgnięto również jeden z prototypów Ra'am, który po przebudowie wzniósł się po raz pierwszy 23 marca 1975 roku. Niestety dwa miesiące później w niewyjaśnionych dotąd okolicznościach samolot ten został stracony nad Morzem Śródziemnym. Pilot zdołał się bezpiecznie katapultować. Publicznie po raz pierwszy nową maszynę zaprezentowano 20 lipca 1976 roku, a rok później C-2 zaczęły wchodzić na uzbrojenie.
* Kfir TC-2 - dwumiejscowa wersja szkolno-bojowa. Z wersji jednomiejscowej wymontowano znajdujący się za kabiną pilota wewnętrzny zbiornik paliwa i w ten sposób wygospodarowano dodatkową przestrzeń dla drugiego pilota. Znajdujący się pod spodem system klimatyzacyjny przeniesiono na dziób samolotu, który został nieco opuszczony względem osi podłużnej polepszając tym samym widoczność z kabiny. Tak zmodernizowany samolot swój pierwszy lot odbył pod koniec 1980 roku.
* Kfir C-7 - wprowadzenie w drugiej połowie lat 70. samolotów F-15 i F-16 na początku następnej dekady zdjęło z Kfirów konieczność wykonywania misji myśliwskich. Od tej pory ich głównym zadaniem miało być wykonywanie lotów szturmowych. Kabinę pilota wyposażono w system HOTAS (Hands On Throttle and Stick) umożliwiający operowanie uzbrojeniem bez potrzeby zdejmowania rąk z drążka sterowego i dźwigni sterowania ciągiem. Zmodyfikowano silnik pozwalając mu osiągać większy ciąg podczas pracy dopalacza. Zwiększono liczbę węzłów do podwieszania uzbrojenia do 9, zwiększając równocześnie jego masę do 5775 kg. Pierwsze samoloty tej wersji dostarczono siłom powietrznym 31 lipca 1983 roku.
* Kfir TC-7 - dwumiejscowa wersja szkolno-bojowa C-7. Poza zadaniami szkoleniowymi mogła również pełnić rolę samolotu zwalczającego systemy przeciwlotnicze i przeciwrakietowe przeciwnika.
* Kfir C-10 - niezrealizowany program badawczy mający na celu opracowanie nowego wyposażenia kabiny pilota, którego głównym zadaniem było jak największe ograniczenie liczby wykonywanych czynności związanych z pilotażem, a skupienie się na wykonywaniu zadania bojowego. Opracowane rozwiązania znalazły zastosowanie w niezrealizowanym projekcie nowego samolotu myśliwskiego IAI Lawi. To co nie udało się z rodzimą konstrukcją zaowocowało w Ekwadorze, w którym zmodyfikowano zakupione przez ten kraj wersje C-2 do standardu C-10 z możliwością tankowania paliwa w powietrzu. Podobną modernizację do wersji C-10 przeszły kolumbijskie Kfiry zakupione w 2008 roku.
	+ Kfir CE - oznaczenie wersji C-10 w Ekwadorze, od 8 do 12 dawnych C-2.
	+ Kfir COA - kolumbijska odmiana C-10.
* Kfir C-12 - samoloty dla Kolumbii zmodernizowane do standardu identycznego jak C-10, ale bez radaru EL/M-2032.
* Kfir TC-4 - wersja eksportowa TC-2 przeznaczona dla Ekwadoru.
* Kfir TC-10/12

~ źródło

```
DODAĆ ZDJĘCIA.

```