Akay Jankovic

## Fobileri

### Genel Korkular

Obsesif kompulsif bozukluk sebebiyle, pis ortamlara asla tahammülü yok. Araknofobiye sahip.

## Hobileri

### Keyif Aldıkları

İnsan psikolojisi ile ilgilenmek, bu konuda analiz ve araştırma yapmak. Uzun doğa yürüyüşleri, kamp yapmak, bitkilerin fayda ve zararları ile ilgilenmek.

## Çocukluğu

Kusursuza yakın bir çocukluğu vardı, bir çocuğun sahip olmak isteyeceği her şey elindeydi. Onu koşulsuz seven bir babaya sahipti, Aktuğ oldukça çalışkan bir adamdı, Faralya devlet hastanesinde psikiyatr olarak çalışıyor, hayatı mahvolmuş insanlara elinden geldiğince yardımcı olmayı deniyordu. Bu kadar yoğun çalışmasına rağmen her zaman kızına vakit ayırır, sanki arkadaşıymış gibi saatlerce küçük kızla vakit geçirirdi. Asla sıkılmaz, var olan tüm oyunları her ayrı günde teker teker oynarlardı. Annesi Beren, eşi gibi bir insan değildi, çok kırılgandı. Hayatı olması gerektiğinden fazla ciddiye alır, tüm kontrol onun elinde olsun isterdi. Bu durum bazen Akay’a yansırdı, fakat küçük kız kendi yarattığı minik dünyasında bazı şeyleri görmezden gelmeyi öğrenmişti.
Akay’ın on birinci yaş gününe bir gece kalmıştı, o akşam babası eve oldukça mutsuz ve yorgun gelmiş, ne kadar küçük kız üstelese de sebebini anlatmamıştı. Saçlarına yeni yeni aklar düşmeye başlayan adam, salonun bir köşesinde oturmuş tüm akşam boyunca elindeki dosyayı incelemişti. Uzun zamandır ilgilendiği hastalarından bir tanesine ağır depresyon teşhisi konmuş, ilaç tedavisine başlandıktan bir süre sonra, kişi intihar etmeye çalışmış ve maalesef ki başarılı olmuştu.
O gece Akay rahat uyku uyuyamadı, tüm gece kötü rüyalarla mücadele etti. Sabah kalktığında gözleri uykusuzluktan kıpkırmızı olmuştu. Babasını düşünüyordu hala, yüreğinin içinde kötü bir his vardı. Halbuki bugün onun en mutlu günüydü, kendini bildi bileli doğum günlerini bekler, babası ona her yıl iki pasta alırdı, bir tanesini küçük kız sadece kendisi bitirir, diğerini hep birlikte yerlerdi.
Akay yatağına oturmuş, uzun zamandır istediği boyama kalemlerini babası bu yıl ona hediye olarak alacak mı onu düşünüyor, bir yandan da içindeki kötü hissi bastırmaya çalışıyordu. Babasının eve geliş saati yaklaştığında her şey hazırlanmış, sadece pastaları babası getirecekti. Küçük kızın tüm arkadaşları davet edilmişti. Akay, arkadaşlarıyla oyun oynuyordu fakat gözleri kapıdaydı, zaman geçmek bilmiyordu sanki.
İçeriden annesinin telefonunun zil sesi duyuldu, Beren hızlı adımlarla içeriye gitti, yaklaşık on beş saniye sonra içeriden bir çığlık sesi duyuldu. Akay olduğu yerden sıçradı, yerinden kalkmasına fırsat olmadan annesi hızlı adımlarla küçük kıza doğru yaklaşmış, bir yandan da tek eliyle gözyaşlarını silmeye çalışıyordu. Bir hışımla küçük kızı kucağına almış ve ayakkabılarını bile giydirmeden dışarıya fırlamıştı. Akay’ı hızla arabanın yan koltuğuna bindirmiş ve kendisi de sürücü koltuğuna geçmişti, küçük kız hala ne olduğunu kavrayamamıştı. Annesinin bitmek bilmeyen hıçkırıkları arasına onunkiler de eklenmiş, içine doğan his daha da büyümüş ve tüm vücudunu kaplamıştı.
Bir süre sonra araç Faralya Devlet Hastanesinin önünde durmuş, Akay’ın gözleri hastane önünde duran yaklaşık üç polis arabasına takılmıştı. Yüreği daha da sızladı. Annesi küçük kızı kollarının arasına bir kez daha aldı, onların geçmesini engellemeye çalışan polisleri hızla aşarak hastanenin içine doğru koştu. Babasının muayenehanesinin önüne geldiklerinde, genç kadının dizlerinin bağı çözülmüş ve Akay’ı tutan kolları gevşemişti. Küçük kız kapının aralık kısmından iki pasta paketini gördüğünde, yüzünde bir tebessüm oluşmuş fakat hemen ardından, normalde bembeyaz olan duvarların üzerindeki kırmızı lekeleri gördüğünde yüzündeki tebessüm yerini, Akay’ın ömrü boyunca varlığını hissettirecek bir donukluğa bırakmıştı. Annesi çığlıklar içinde içeriye koşmuş fakat içeride bulunan onlarca polis bir ordu gibi, üzerine çullanmıştı. İçeriden çıkan genç bir polisin bakışları, küçük kızı bulmuş hızla onu kucağına almış ve odadan uzaklaştırmıştı.
Babası bir hastasını kaybetmişti, elinden gelen her şeyi yapmış fakat, onu kurtaramamıştı. Asıl hasta olan kaybedilen kişinin yakınlarıydı, Aktuğ pastaları almış, yüzündeki hüznü biraz da olsa azaltmıştı. Kızının doğum günüydü çünkü, tam ellerine paketleri yerleştirmiş çıkıyorken; Kapı kırılırcasına açılmış, ölen hastanın yakınları içeriye dalmıştı. Yakınlarının öldüğü için kişiler, onu suçlamış ve öfkeyle üzerine doğru atılmışlardı. Faralya devlet hastanesi bir el ateş sesiyle yankılanmış, göğsünden vurulan adam oracıkta hayatını kaybetmişti.
O günden sonra Akay için hiçbir şey aynı kalmadı. Kendisi için yarattığı toz pembe dünya yıkılmış, geriye toz içerisinde harabelerle dolu bir yer bırakmıştı. Arkadaşlarıyla eskisi gibi oynayamaz oldu, insanlarla iletişimden uzak kaldı. Annesi Beren, kızının yok oluşunu göremeyecek kadar kördü. Aktuğ’un ölümü ona büyük bir darbe vurmuş kendini alkole vermesine sebep olmuştu, kontrol etmesi gereken bir hayatı bile kalmamış gibi hissediyordu.

## Aile Hayatı

Akay, Fethiye’nin doğanın en içinde yer alan Faralya adlı kasabasında dünyaya geldi. Kusursuza yakın bir çocukluğu vardı, bir çocuğun sahip olmak isteyeceği her şey elindeydi. Onu koşulsuz seven bir babaya sahipti. Aktuğ, ailesiyle birlikte zamanında Bosna Hersek'den Fethiye'ye gelmişti, memleketinin kültürünü kızına oldukça aşılamaya gayret gösteren aynı zamanda da oldukça çalışkan bir adamdı, Faralya devlet hastanesinde psikiyatr olarak çalışıyor, hayatı mahvolmuş insanlara elinden geldiğince yardımcı olmayı deniyordu. Bu kadar yoğun çalışmasına rağmen her zaman kızına vakit ayırır, sanki arkadaşıymış gibi saatlerce küçük kızla vakit geçirirdi. Asla sıkılmaz, var olan tüm oyunları her ayrı günde teker teker oynarlardı.
Annesi Beren, eşi gibi bir insan değildi, çok kırılgandı. Hayatı olması gerektiğinden fazla ciddiye alır, tüm kontrol onun elinde olsun isterdi. Bu durum bazen Akay’a yansırdı, Akay bazen arkadaşlarıyla beraber oynadığı oyunlarda bile her unsuru kontrol etmeye çalışır ve annesine ne kadar benzediğini düşünürdü, fakat küçük kız kendi yarattığı minik dünyasında bazı şeyleri görmezden gelmeyi öğrenmişti.
Babası işten yorgun argın geldiğinde, usanmadan Akay'ın sorduğu sorulara cevap verir, bir yandan da küçük kızın bu yaşında bile insanlar ve onların duygularıyla bu denli ilgileniyor oluşu onu cezbederdi.

## Okul Hayatı

Her şeye rağmen Akay derslerinde çok başarılıydı, hırslıydı. Tek bir hedef belirlemişti kendine; babası gibi olmak. Sadece bunun için yaşıyor gibiydi, buna tutunuyordu. Liseyi bitirene kadar Faralya'dan çıkmamış olsa bile, kendini üniversiteye hazırlamak için kırık dökük bilgisayarından sürekli araştırma yapıyor, yaşıtlarından kendini bu noktada ayırıyordu. Michigan Üniversitesini kazandı, dünya üzerinde gazetecilik ve habercilik adı altında isim yapmış, devri değiştirmiş isimlerin ders verdiği bu okul, onun için yeni bir hayatın başlangıcıydı. Her şey yoluna giriyor gibiydi zaten, oda arkadaşı Tris ile oldukça iyi anlaşıyor, aynı bölümü okudukları genç kadın bazen Akay konuşmasa bile onun halinden anlıyordu.
Akay hem çalışıyor hem de okuluna oldukça yüksek bir derece ile devam ediyordu. Bir yandan da babasının izinden gitmek için yan dal olarak psikoloji okumaya başlamıştı. İnsanı anlamak, babasının öldürüldüğü günden beri insanlığa olan nefretini azaltmalıydı. Buna inanmaya çalışıyordu. Bu süre zarfında, birçok dergide yazarlık yaptı. Hem gelecekteki mesleğine kendini hazırlıyor, bir yandan da insanlığa dair fikirlerini, inançlarını iyileşmeye ihtiyacı olanlara sunuyordu.

## Aşk Hayatı

Akay her zaman aşkın, özellikle beyazperde ve romancılığın etkileriyle birlikte abartıldığını düşündü. Toplum var olmayan duyguların, açlığı ile baş başa bırakılmış. İnsanlar, hayatları boyunca sahip olamayacakları bir durumun kırıntılarına maruz bırakılmıştı.
Bu düşünce tarzı ergenliğinin ilk yıllarında başladı, çevresindekilerin aşk sandığı bu yapay duyguyu yaşayışlarını küçümseyici tavrıyla izledi hep.
İlişkileri her zaman tek düze ve kısa süreli oldu. Cinsel içgüdüler, kolay manipüle ediliyordu. Akay, kontrol edilmeye katlanamazdı, bu içgüdülerin onu kontrol etme fikri aşk ve ilişki fikrinden git gide uzaklaşmasını sağladı.
İnsan olmanın en büyük zayıf noktalarından olan cinsellik, sadece ilişkilerini olduğundan daha da sığlaştırdı. Her zaman karşı tarafa, bu konudaki mentalini tüm saydamlığı ile yansıttı. Bunu kabul edenler de oldu, Akay'ın düşüncelerini değiştirebileceğini sananlarda.

## İş Hayatı

Okul bitmişti. Akay Michigan Üniversitesinden aldığı fakülte birinciliği ve çift diploması memleketine döndü. Kendini iyileştirememişti belki, fakat bu süre zarfında yazdıklarıyla birçok insanı değiştirmiş ve iyileştirmişti, cebini de doldurmuştu aynı zamanda. Memleketine dönerken, aynı zamanda dergilerin online kısmındaki işini kaybetmemiş olmanın memnuniyetini yaşıyordu.
Eve geldiğinde bu denli kötü bir manzarayla karşılaşabileceğini düşünememişti. Bir zamanlar yuva dediği bu harabenin her yerinde alkol şişeleri vardı, annesi kanepenin köşesinde sızıp kalmıştı. Yaptığı ilk şey öfkesini bastırmak oldu.
Annesini uyandırmadan kollarının arasına aldı, yatağına yatırdı. Ses çıkarmama gayretiyle iki saat boyunca evi temizledi. Kaldırdığı her şişede tahammül sınırları daha da zorlandı. Bir süre sonra dayanamadı ve hırkasını üzerine geçirdiği gibi kendini evden dışarı attı. Yaz akşamları Faralya’nın sokakları canlı olurdu, insanlar gün doğumuna kadar eğlenirdi. Akay sokaktaki insanları, yüzünde buruk bir tebessümle izledi. Yorulmaya başladığında, çıkmaz bir sokağın köşesinde yer alan derme çatma bir bara girdi.
Barın içine, asla gitmediği belli olan bir sigara kokusu sinmişti. Kokunun ağırlığı genç kadının yüzünü buruşturmasına sebep oldu. İçerisi çok kalabalık değildi, fakat birkaç grup öyle sesli muhabbet ediyordu ki, içeride sanki elli kişi varmış gibi hissettirmişti. İnsanların içinde olmak istemedi. Barmenin olduğu tarafa yaklaştı ve usulca bar taburesine yerleşti. Yeni sipariş ettiği içkisine odaklanmıştı fakat bakışları iki tabure yanında oturmuş sessizce içkisini yudumlayan adama kaydı. O sırada adam da ona baktı. İkilinin gözleri buluştuğunda, Akay’ın dudaklarının arasından istemsizce bir tebessüm süzüldü.
Saçlarına yeni ak düşmeye başlamış bu adam, o kadar çok babasına benziyordu ki; Akay, bir anlığına da olsa nefes almakta zorladı. İkili o gece sabaha kadar muhabbet ettiler. O günden sonra Akay ne zaman kendini kötü hissetse tüm babacanlığı ile ona dert ortağı olan bu adamın yanına giderdi.
Mischa, Belarus’dan buraya gelmişti. Oldukça acıklı bir hayat hikayesi vardı. Herkesi kaybetmişti, her yıl farklı bir ülkeye gidiyor, hayatın ondan aldıklarının acısını çıkarırcasına bu dünyanın tozunu attırıyordu.
Sonbahar, doğanın tüm yeşertisini soldurduğunda; Akay, annesinin hayatını biraz da olsa düzene sokmuştu. Bu süre zarfında, Fethiye'nin merkezinde yer alan bir habercilik kursunda diksiyon, muhabirlik, iletişim, sunuculuk ve benzeri unsurlar hakkında eğitim vermeye başlamıştı. Mischa bugün gidiyordu. Akay onu havaalanına götürmek istemişti, yaşlı ve oldukça inatçı olan bu adam en başta olabildiğince genç kadına itiraz etmiş, sonunda ise ikna olmuştu.
O gün Akay, havaalanından evine dönmedi. Belki hayat elinden her şeyini almamıştı, fakat onu oldukça eksiltmişti. Sorumluluklarının her birini, kenara fırlattı. Bu kez de o sürüklenmek istiyordu, farkında değildi ki; hiç bilmeden gideceği bu şehrin rüzgarları, belki de onu sürüklemekle kalmayacak, tüm benliğini tepetaklak edecekti.

## Los Santos'a Gelme Sebebi

Akay, Santos'a bir nevi zincirlerinden kurtulmak için geldi diyebiliriz. Hayatın sorumluluklarını ona öğretildiği şekilde gerçekleştirdi. Şimdi öğretilmeyen tarafını kendi tecrübeleriyle yaşamalı. Farklı insanlar, farklı kültürler. Bu hayatta kopamadığı tek şey, insanlığa dair merakı, bu merakı Fethiye'nin bir kasabasında gideremedi, fakat bu şehir oldukça sert esen rüzgarlarıyla onu bambaşka insanların yanına, bambaşka hikayelere götürecek. Bu insanlar hakkında yazmak, kendilerinde göremediklerini, fark edemedikleri için iyileştiremediklerini onlara sunmak adına, ilk adımını evinden koparak attı.