IO

IO
--

## დაბადება

Nikazard (talk) 04:20, February 23, 2016 (UTC)

იო დაიბადა მ.რ.-დან 480 წელს, ძლევამოსილი პიროვნების
გაბრიელ ბელმონტის სასახლეში, სადაც დედამისი, სინათლის ორდენის ერთ-ერთი დამაარსებელი
და შემდგომში ვამპირთა დედად წოდებული კარმილა ცხოვრობდა გარკვეული პერიოდის განმავლობაში.
იოს ბავშვობაში მამა საერთოდ არ უნახავს,  რადგან
პრინცი ნუადა სილვერლენსი  დიადი მიზნების განსახორციელებას
გეგმავდა და ფაქტობრივად არაფრისთვის ეცალა.

## ბავშვობის წლები

იოს გაბრიელ ბელმონტის შვილთან ალუკარდთან ერთად იზრდებოდა.  ისინი ერთად ეუფლებოდნენ ბრძოლის ხელოვნებას, თუმცა
გაბრიელს მუდამ აოცებდა, როგორ მოხერხებულად ხმარობდა იო  ყველა იარაღს. მისი მოძრაობები არ იყო ჩვეულებრივი
ბავშვის მოძრაობა.  აშკარად იგრძნობოდა მასში
დედამისისა და მამამისის გენები.  ეს მშვიდი
ცხოვრება გრძელდებოდა 495 წლამდე.

## დედის გარდაცვალება

კარმილა ერთ დღესაც გაუჩინარდა, ვერავინ იფიქრებდა,
რომ სინათლის ორდენის ერთ-ერთ დამაარსებელს ბნელეთის ძალა მოიცავდა. იგი იქცა ვამპირთა
დედოფლად და მათ წარმომშობად, შემდგომ კი გაბრიელ ბელმონტის დაუძინებელი მტერიც გახდა,
რის გამოც გაბრიელს მისი მოკვლა მოუწია.  ამ
ყველაფრის ფონზე იო გაბრიელის სასახლეში ვეღარ დარჩებოდა. მან მადლობა გადაუხადა მასპინძელსა
და აღმზრდელს, დაემშვიდობა მასთან ერთად აღზრდილ ალუკარდს და წამოვიდა. ეს მოხდა მ.რ.-დან
498 წელს.

კარმილა

                                                                                                                                                                                                                                                                                      ნუადა სილვერლენსი

გაბრიელ ბელმონტი

ალუკარდი

## ტერაროშიაზე მოხვედრა

მოგზაურობისას იო ტერაროშიას მიწებზე მოხვდა, სადაც
იგი მისთვის უცხო პიროვნებას ბაუნთი ჰანთერს გადააწყდა, მისგან გაიგო ტერაროშიაზე გაჩაღებული
ომის ამბებიც და ახალი შეთავაზებაც მიიღო.

### ბაუნთი ჰანთერის შეთავაზება და პირველი ბრძოლა

იო უნდა შესულიყო სისხლიანი მთვარის ორდენის არმიაში
როგორც მათ გვერდით მებრძოლი, ბრძოლისას კი კოდური სიტყვის გაგონების შემდეგ, ზურგიდან
მოეკლა ყველა. ასე არ მოხდა,  რადგან იომ ვერ
შეძლო ბოლო მომენტში ეღალატა იმ ადამიანებისათვის რომელიც სულ რამდენიმე საათის ნაცნობები
იყვნენ მისთვის და რომლებიც ისედაც მარცხდებოდნენ დიადი ინკვიზიციის არმიის მიერ.

### იოს სისხლიანი მთვარიდან წამოსვლა და ახალი შემოთავაზებები

იო ხედავდა სისხლიანი მთვარის არმიის შემართებას, სიძლიერეს
და სისუსტეებსაც, მას ჰქონდა გეგმა, რომელიც გააძლიერებდათ მათ, თუმცა მისი გეგმა  არ მოიწონეს, რის გამოც იომ ხელი ჩაიქნია მათზე
და წამოვიდა.  სხვა რა გზა იყო მიადგა ინკვიზიციის
არმიას და გრანდ ინკვიზიტორ რადა’მანტრასთან ხელშეკრულება დადო, რომლის მიხედვითაც
გარკვეული გადასახადის სანაცვლოდ იბრძოლებდა მათ მხარეს.

### პირველი ბრძოლა ინკვიზიციის მხარეს, იოს ჩანაწერები

მზიანი დღე იყო ინკვიზიციისათვის შესაფერისი, რაც მათ
შემართებას მატებდათ, თუმცა მე ბნელეთის მებრძოლი ვიყავი და სულაც არ მსიამოვნებდა
ცაზე მოკაშკაზე მზის ხილვა.  ინკვიზიციის არმია  2 ნაწილად იყო გაყოფილი  60%-40% ზე თანაფარდობით, მოწინააღმდეგე  რიცხობრივად ჭარბობდა და სწორედ ამ დროს მოხდა უარესი.  ინკვიზიციის არმიის მეორე ნაწილმა რომელიც ცალკე
მოძრაობდა, ვერ გაიგო ბრძანდება უკან დახევისა და ფალკონ ნესთში გამაგრების შესახებ.
ისინი მტერს წინ გადაუდგნენ. მე გავიქეცი რათა პირადად გადამეცა უკან დახევის ბრძანება
არმიისათვის, არმიის რიგებშიც მოვხვდი და პირველ შეტაკებაში მონაწილეობის მიღებაც მომიწია.
ვყვიროდი გრანდ ინკვიზიტორის ბრძანებაა უკან დაიხიეთ მეთქი, მაგრამ ისე მოხდა რომ მთელი
არმია  იქ შეაკვდა მოწინააღმდეგეს. მე კი მთელი
ძალით გამოვიქეცი უკან და ფალკონ ნესთში დაბანაკებულ არმიას შევუერთი. უკან არ მომიხედავს
არ ვიცი მომდევდნენ თუ  ვერც შემნიშნეს, თუმცა
როგორღაც ცოცხალმა გამოვაღწიე.  ციხესიმაგრეში
დაბანაკებული არმია არც ისე დიდი იყო. მტერი რიცხობრივად 4 ჯერ ან 5 ჯერ  აღგვემატებოდა. იმ დღეს ნამდვილად გამოვიჩინე თავი,
თუმცა ვერ გადავასწარი მოკლულთა რაოდენობით ჩემს გვერდით მდგარ მებრძოლს რავანა რაკშასს,
მის მიერ მოკლულთა რაოდენობა 22-ს მიაღწია, ჩემი კი 19 იყო.  ალყა ძალიან დიდხანს გაგრძელდა თუმცა მაინც გავიმარჯვეთ.
ემოციები რომელიც ასეთი დამქანცველი ბრძოლის შემდეგ დამეუფლა, მას შემდეგ აღარ მქონია,
არადა ახლა უკვე 502 წელია როდესაც ამ ჩანაწერს ვაკეთებ.

### დუმის გამოჩენა და იოს გამეფება სისხლიანი მთვარის ორდენში

ტერაროშიაზე მიმდინარე ომში ახალი ძალა ჩაერთო დუმის
სახელით ცნობილი  დიდი და ძლიერი ოჯახი.  იგი თავიდან ინკვიზიციის მხარეს იბრძოდა, თუმცა
შემდგომ ძალათა დასაბალანსებლად  წმინდა შევარდნის
რაინდებისა და სისხლიანი მთვარის მხარე დაიჭირა.
სწორედ ამ პერიოდში ხდება იო სისხლიანი მთვარის ორდენის მეფე, იგი უყენებს მეფეს  შემდგომ პირობებს, თუკი მეფე არ გადადგება ჩაატარებს
არჩევნებს და არჩევნების გზით აუცილებლად გახდება სისხლიანი მთვარის ორდენის მმართველი,
თუ მეფე თავისი ნებით გადადგება, მაშინ იო ცოტახნით ჩაუდგება სათავეში  სისხლიან მთვარეს და შემდგომ დატოვებს პოსტს.  მეფემ მეორე ვარიანტი ამჯობინა.  ტერაროშიაზე გამართულ ბოლო ბრძოლაში  იო იბრძოდა როგორც სისხლიანი მთვარის ორდენის მმართველი.
მან მოახერხა და შეკრიბა ისეთ მრავალრიცხოვანი არმია, როგორიც სისხლიან მთვარეს ჯერ
არ ახსოვდა.  ამჯერად მას ბრძოლა ყოფილი დამქირავებლების
ინკვიზიციის წინააღმდეგ უწევდა. ამჯერად მას მეორედ უნდა დაელაშქრა ფალკონ ნესთი, ოღონდ
ამჯერად მიზანი ამ ციხესიმაგრის  წმინდა შევარდნის
ორდენის რაინდებისათვის დაბრუნება იყო. ეს ბრძოლაც გამარჯვებით დამთავრდა.  ამჯერად ინკვიზიციის არმიამ ვეღარ შეძლო დაემარცხებინა
მრავალრიცხოვანი მტერი. რთული იყო მისთვის იმის ყურება თუ როგორ იღუპებოდნენ მის თვალწინ
ის მეომრები რომლეთა გვერდითაც ცოტა ხნის წინად იბრძოდა,  თუმცა სხვა გზა არ დარჩენოდა.  ამ პერიოდში, როდესაც იო სისხლიანი მთვარის მმართველად
დაინიშნა, იგი საიდუმლოდ იყო  დუმის ოჯახის
წევრიც

## იოს გაუჩინარება

პირობის თანახმად იო გადადგა დაკავებული თანამდებობიდან
და საერთოდ გაეცალა ყველა ძველ ნაცნობსა თუ მეგობარს.  იგი უგზოუკვლოდ დაეხეტებოდა, როდესაც გვერდით საზარელმა
არსებამ  ჩაუქროლა, იო დაიმალა, თუმცა  ის უცნაური არსება უკან მოტრიალდა, იქაურობა კარგად
დაყნოსა და მიხვდა რომ ვიღაც იყო შორიახლოს.
იო მიხვდა დამალვას აზრი რომ არ ჰქონდა.
შეეჭიდა უცნობ მხეცს, თუმცა ეს საზარელი არსება ზედმეტად ძლიერი იყო. რაღაც
არაბუნებრივად ძლიერი.  ბრძოლა დიდხანს არ გაგრძელებულა,
იო საშინლად დაკაწრული იყო და სისხლი სდიოდა, ბრძოლა აღარ შეეძლო. სწორედ ამ მომენტში
მონსტრის თავი ძირს გაგორდა და სხეული უსულოდ დაეცა მიწაზე. უკან კი თეთრებში ჩაცმული
უცნობი ქალი იდგა.  მან შენიშნა მომაკვდავი
იო  ასე უთხრა, სხვა გზა აღარ არისო და  ხელები მჭიდროდ შემოხვია.  ეს უცნობი ქალი დაცემულთა დედოფალი როგორც მას უწოდებენ
უცნობი დაცემული გახლდათ. იგი შერწყმის ნიჭით ხასიათდებოდა. შესაბამისად მომაკვდავი
იოს სხეულიც მასში გაერთიანდა.

### იოს ჩანაწერები - უცნობი დაცემულის კონტროლის ქვეშ.

არ ვიცი რა მოგიყვეთ. ეს საშინელება იყო.  როდესაც გაქვს სხეულიც გონებაც მაგრამ არცერთი არაა
შენი საკუთრება, როდესაც გრძნობ შენს არსებას, თუმცა სარკეში ხედავ სხვას, აზროვნებ
და ფიქრობ იმაზე რაც არ იცი. უცნობ დაცემულს წვდომა ჰქონდა ყოველი შერწყმული არსების
გონებასთან და ძალასთან, ხოლო ჩვენ ისე ვგრძნობდით თავს როგორც მწოლიარე დავრდომილი.
მხოლოდ მაშინ როდესაც უცნობ დაცემულს ეძინა, შეგვეძლო თითოეულ შერწყმულ არსებას, მონაცვლეობით
ჩაგვეხედა ჩვენს გონებაში და ჩვენთვითონვე გვეკონტროლებინა ჩვენი ფიქრები, თუმცა ძალიან
ფაქიზად, რადგან  უცნობი დაცემული არ გამოგვეღვიძებინა.

### იოს გამოცალკევება უცნობი დაცემულისაგან

იომ შენიშნა რომ უცნობ დაცემულს ზედმეტად დიდხანს ეძინა.
მიხვდა რომ აქ რაღაც სხვა ხდებოდა. გარისკა და ამ რისკმა გაამართლა კიდეც.  ეს სწორედ ის პერიოდია როდესაც დაცემულთა დედოფალი
ტრანსში ჩავარდა და ღრმა ძილს მიეცა. სწორედ ამ დროს შეძლო იომ გამოცალკევება. თუმცა
მისი სხეული აღარ ატარებდა იმ ბნელ ნათებას, რომელიც მანამდე სულ თან ახლდა მას.  შეიპარა დაცემულთა სამეფოს იარაღის საცავში და იპოვა
თავისი ძველი შუბი ბნელეთის ძალით მოცული. დაიჭირა ხელში და მაშინვე გააგდო, მისი ხელი
და ამ ხელში ბნელეთის ძალით მოცული შუბი იმ ძველ იოს აბრუნებდა ისევ, ამიტომაც გაიპარა
დაცემულთა სამეფოს ქალაქ ბელბროკიდან და  სამეფო
ელფებთან შეაფარა თავი, სადაც მას ახალი შუბი დაუმზადეს, რომელიც ნათელი ძალებისგან
თეთრად ელვარებდა.

### იოს გამეფება დაცემულთა სამეფოში

რადგან დედოფლის შემდგომ არ არსებობდა პიროვნება ვინც
დაცემულთა სამეფოს ჩაიბარებდა,  ყველამ  სწორად ჩათვალა რომ სამეფო უნდა ემართა პიროვნებას
რომელიც დედოფლის სხეულიდან გამოვიდა.  ამ პერიოდში
მიმდინარეობდა  მარილიანი ომი იგივე მლაშე წყლების
ომი, სადაც დაცემულთა არმია დედოფლის ანუ მმართველის გარეშე დარჩებოდა თუკი იო არ ითავებდა
ამ საქმეს.  მიუხედავად გადაღლილობისა მიუხედავად
ძველი ჭრილობებისა, რომელიც კვლავ აწუხებდა მას, ჩაუდგა სათავეში დაცემულთა უზარმაზად
არმიას, რომელიც  ჰანზას ორდენის ასევე  დიდ არმიასთან ერთად იბრძოდა.
იოს სურდა ეჩვენებინა თუ როგორ უნდა იბრძოდეს თითოეული მეომარი, ამიტომაც  ყურად არ იღო არცერთი თხოვნა უკანა ფლანგში დარჩენაზე
და მოწინააღმდეგის არმიის დაზვერვა ითავა. მრავალ ლეგენდებს ყვებიან იმ ბრძოლებზე,
როდესაც ხედავდნენ თუ როგორ ეკიდა იოს ფეხსაცმელს ცეცხლი, როგორ შეამოაცვდა იგი სირბილისას
და ა.შ. ფაქტი კი ის იყო, რომ მას სურდა შემართება მიეცა მთელი არმიისათვის. თუკი მეფე
ამდენს აკეთებს, მაშინ რამდენი უნდა გააკეთოს ჩვეულებრივმა მეომარმა.  იმ ბრძოლებს გამარჯვებული არ ჰყოლია, რაც შეეხება

იო-ს მან პატივისცემა დაიმსახურა როგორც თავის არმიაში ასევე ჰანზას ორდენში.

## იოს ახალი ცხოვრება

იომ  დაცემულთა
სამეფო, სამეფოში არსებულ შეძლებულ და გამოჩენილ პიროვნებას ჩეზარე ბორჯიას დაავალა,
მანამ სანამ თავად დაბრუნდებოდა ან დედოფალი გამოიღვიძებდა.   თვითონ კი ქალაქ ლისბურგისაკენ გაემართა. მხიარული
ქალაქი იყო, ვაჭრებითა და მეომრებით სავსე, რას არ წააწყდებოდით აქ. სწორედ ამ ქალაქის
მიდამოებში ხეტიალისას გამოეცხადა მას არსება რომელმაც სიმდიდრის სანაცვლოდ მოითხოვა,
რომ იოს გაემძაფრებინა თავის თავში ის ვამპირული მხარე, რომელიც დედამისისგან ერგო,
ის ასევე მიიღებდა იმ ძალას, რომლის ხარჯზეც შეძლებდა გადაექცია სხვა არსებებიც ვამპირებად.
იო დათანხმდა ამ ყოველივეს და მას შემდეგ დაიარება ქალაქ ლისბურგის ტერიტორიაზე, არასოდეს
კლავს იმაზე მეტს ვიდრე გამოსაკვებადაა საჭირო. მისი ვამპირად ქცევის რიტუალი უცნობია,
მაგრამ ფაქტია რომ ნაკბენი არსად ემჩნევა, ვარაუდობენ რომ უცნობმა დემონმა მის არსებაში
დედამისის ვამპირული ნაწილი უბრალოდ გააძლიერა და ამიტომაც მან ყველა ის სიძლიერა შეიძინა
რაც ვამპირებს ახასიათებთ, სისუსტეებს რაც შეეხება  მ.რ.-დან 502 წლისათვის უამრავი რამ აქვთ ნაცადი
მის მოსაკლავად თუმცა უშედეგოდ. იგი იწვის ჯვრის დანახვისას თუმცა არ კვდება, ასევე
იწვის ნაკურთხი წყლის შესხმისას მაგრამ დამწვარი კანი მალევე უმთელდება.  არც ხის სარი ეკარება მის გულს, მზის სხივებზე ხომ
ლაპარაკიც ზედმეტია.  იო-ს დანახვისას ან გარბიან,
ან სთხოვენ რომ ვამპირად აქციოს. იო კი პასუხობს, რომ ვამპირად ქცევა, მის ოჯახში ყოფნას
ნიშნავს, ეს კი პატივია, რომელიც ყველას არ დაუმსახურებია, თუმცა თუ ვამპირად გახდომის
მსურველი ამას დაჟინებით ითხოვს, იო მათ ვამპირთა მეორე ოჯახისკენ უთითებს, რომლებთანაც
არავითარი კავშირი არ აქვს, თუმცა  ორიოდე სიტყვა
მაინც სმენია მათზე.

## ცოტა რამ იოზე

იგი შეურაცხყოფად მიიჩნევს უცნობებისგან ისეთ გამოწვევებსროგორიც მაგალითად დუელში გამოწვევაა. ამიტომაც პასუხის ღირსადაც არ თვლის ასეთ გამოწვევებს

იოს სურს  მაქციებისა და ვამპირების ომის შეწყვეტა,
ამიტომაც  თავის ოჯახს სიმშვიდისაკენ მოუწოდებს.
ასევე აბსოლუტურად მეგობრული დამოკიდებულება აქვს მაქციების მეთაურთანაც და ბრძოლა
უაზრო სისხლისღვრად მიაჩნია, რომელიც საბოლოოდ არაფრის მომტანი არ არის.
იო ეძებს სიყვარულს, იმ სიყვარულს რომელიც მას თავს მარტოდ აღარ აგრძნობინებს და რომლის
გამოც შეიკავებს თუნდაც ვამპირულ წყურვილს. სისხლის წყურვილს იმ შემთხვევაში თუ მისი
სიყვარული  ასევე ვამპირი არ აღმოჩნდება.

## ჩაშლილი ქორწილი

გრაფი იო დიდი ხნის განმავლობაში იყო შეყვარებული უმშვენიერეს ვამპირ ნაომი მუნფოლზე, თუმცა მუდმივ ბრძოლებში ყოფნის გამო მათი გაცნობა და დაახლოება ვერ მოხერხდა, რის გამოც ვამპირ იოს აღარ დარჩენოდა სხვა გზა გარდა იმისა, რომ შეეთავაზებინა ქორწინება თითქოსდა პოლიტიკური მიზეზებით, 2 ვამპირული ოჯახის გაერთიანების მიზნით, რაც რეალურად საბაბი იყო. თითქოს ყველაფერი შესანაშნივად მიდიოდა მ.რ. დან 502 წლის გაზაფხულზე ქორწილი უკვე დაგეგმილი იყო, თუმცა ვამპირმა იომ შეიტყო რომ მისი საცოლე ქორწილში მოკვლას უპირებდა. მან შეიმუშავა რამდენიმე გეგმა თუ როგორ აერიდებინა ყოველივე ეს, თუმცა ბოლოს მაინც ვეღარ შეიკავა თავი და საცოლეს გაუმხილა რომ ყველაფერი იცოდა. მათი საუბარში ბევრი რამ გაირკვა. გაირკვა ისიც, თუ რატომ უპირებდა ნაომი იოს მოკვლას, მიზეზი კი მარტივი იყო. ნაომი ნამდვილ სიყვარულს ელოდა და არა საქმროს რომელიც რაღაც პოლიტიკური მიზნების გამო მოიყვანდა მას ცოლად. უკვე გვიანი იყო იმის დასამტკიცებლად რომ იოს იგი მართლაც უყვარდა და სინამდვილეში პოლიტიკური მიზეზით ქორწინება საბაბი იყო. ამგვარმა გაუგებრობამ ჩაშალა ქორწინება, იმ დღის შემდეგ ვამპირი იოს სახეზე ღიმილი აღარავის შეუნიშნავს. იგი მუდამ მარტო დაიარება ქალაქ ლისბურგის ტერიტორიაზე და აღარც ქალაქს და აღარც რომელიმე ციხესიმაგრეს აღარ სტუმრობს.

## ახალი არსება ძველი ჩვევებით.

503 წლის დადგომისა და  კიდევ რამდენიმე ქორწილის აღსანიშნად გამართული
დღესასწაულის შემდეგ ქალაქ ლისბურგში ყველასგან შეუმჩნევლად გაუჩინარდა გრაფი იო.
უმრავლესობას ეგონა, რომ იგი ქალაქ ბელბროკში წავიდა დაცემულთა სამეფოს დედაქალაქში და დევმაიერის ციხესიმაგრეში გადაწყვიტა ყოველდღიურობისაგან დასვენება. სიმართლე კი სულ სხვანაირი აღმოჩნდა.  ინკვიზიციის წევრმა ქუაიეთ სანსთრაიდერმა მიაგნო გოლემს, რომელიც უნობი ხერხით დაიმორჩილა და შეძლო  გრაფი იოს შეპყრობა. ქუაიეთის მიზანი შემდეგი იყო,
მას სურდა  ვამპირი იოს  გადაქცევა ადამიანად, რათა მას კვლავ ემსახურა ინკვიზიციის რიგებში. ქუაიეთს აქამდეც ბევრჯერ გადაექციე უნობი რასის მქონე არსებები ადამიანებად და ამ საქმეში ნამდვილად გამოცდილი და ძლიერი გახლდათ, თუმცა ვერ გაითვალისწინა იოს
შინაგანი  სახე, რომელი დაბადებიდან გაურკვევლობაში
ამყოფებდა მას და ვერ გაეგო იყო ბოლომდე ვამპირი, როგორც ამას სისხლის წყურვილი და
გონებაში დედის ხმა ჩააგონებდა, თუ იყო ბნელი ელფი, როგორ ამას მამამისის მსგავსი ბრძოლი ტექნიკა ცხადყოფდა.  ქუაიეთმა წაიკითხა ყველა ის ლოცვა, რომელიც ვამპირს ადამიანად გადააქცევდა, თუმცა იმ მომენტში როდესაც ვამპირ იოს ეს ლოცვა ტანჯავდა, მისი გონება აბსოლუტურად აირია, ხან მამამისის მხარეს იჭერდა, ხანა დედამისის.  როდესაც ქუეაიეთი ლოცვას მორჩა, იმ მომენტში იომ დანამდვილებით იცოდა რომ ბნელი ელფი იყო და არა  ვამპირი, ამ ყველაფრიდან გამომდინარე, ვამპირის
ადამიანად ქცევის შელოცვამ ბნელ ელფზე სხვანაირად იმოქმედა და  გრაფი იო გადაიქა...(ჯერ არ არსებობს ზუსტი ინფორმაცია
იმის შესახებ თუ რად გადაიქცა.) თუმცა ძველი ჩვევები დარჩა, იკვებება სისხლით და კიდევ უფრო უკეთ ხმარობს შუბს.

## ბაჭიად ქცეული ვამპირი

    ქუაიეთ სანსთრაიდერის შელოცვამ გარკვეულ ვადიანი წყევლასავით იმოქმედა და ვამპირი გადაიქცა ნამდვილ ბაჭიად. ქუაიეთი იმედოვნებს რომ

ეს წყევლა მართლაც არ არის სამუდამო და იგი სულ
ცოტახანში გაქრება, შესაბამისად ლისბურგს

დაუბრუნდება ვამპირი იო, ანდაც ბნელი ელფი იო,

## ინკვიზიციაში გაწევრიანება

ბაჭიად ქცეული იო ლისბურგის მიმდებარე ტყეებში დაეხეტებოდა, როდესაც მეგობრულ ინკვიზიციურ ფორმაში გამოწყობილი უცხო შენიშნა, ის კარგად იცნობდა ინკვიზიციელ მეომრებს თუმცა დანახული მეომარი ვერ ამოიცნო, ამიტომაც უკან გაჰყვა, უცნობი მეომარი გოგონა აღმოჩნდა, ცოტა ხნის შემდეგ საშინელი თავსხმა წვიმა წამოვიდა, ხის ტოტები იმტვრეოდა და ძირს ცვიოდა, მოკლედ ტყე თითქმის გაუვალი გახდა. იომ გადაწყვიტა თავისი ახალი შესაძლებლობებით ესარგებლა, რომელიც მას ჯერ წესიერად არც გამოეცადა მას შემდეგ რაც ბაჭიად გადაიქცა, თუმცა სწრაფად მივარდა უცხო გოგონას და უთხრა რომ გაჰყოლოდა, იო უკვე კარგად იცნობდა ლსიბურგის მიმდებარე ტყეებს, ამიტომაც სწრაფად იპოვა შემაღლებული ადგილი სადაც თავს შეაფარებდნენ. სანამ წვიმა შეწყდებოდა იო თავს აფარებდა უზარმაზარი ხის უზარმაზარ ფუღუროში უცნობ ინკვიზიციელ გოგონასთან ერთად, სანამ გარბოდნენ დრო არ ჰქონდა იოს რათა დაკვირვებოდა უცნობ გოგონას, შემდეგ კი როდესაც თავი შეაფარეს გაიგო მისი სახელიც - ანაბელი. რამდენიმე წუთში მისი თვალები შენიშნა და გაშეშდა. ასე იყო გაშეშებული რამდენიმე წუთით შემდეგ ყურები შეიბერტყა და თითქოს გამოფხიზლდა, თუმცა ატყობა რომ რამდენჯერაც ანაბელის თვალებს შეხედავდა იმდენჯერ უფრო და უფრო ემონებოდა მას. მეორე დილით თავშესაფრიდან რომ გამოვიდნენ ყველაფერი ჩაწყნარებული იყო, თუმცა საკმაოდ შორს იყვნენ წასულები ქალაქიდან, იო დაპირდა ანაბელს რომ ინკვიზიციის უახლოეს ბანაკამდე მიიყვანდა. ასეც მოიქცა, ბანაკში რომ შევიდნენ გამომშვიდობებისას იომ საიდუმლო გაამხილა რომელსაც ამ რამდენიმე დღის განმავლობაში ინახავდა. უთხრა რომ მის თვალებთან განშორება არ შეეძლო, სთხოვა მასთან დარჩენილიყო და მისი მეუღლე გამხდარიყო სამუდამოდ, თუმცა ამ დროს ჩამოიარა მაცნემ რომელიც ბანაკში ახალ წესს აცხადებდა, ახალი წესი კი მდგომარეობდა შემდეგში - ინკვიზიციის წევრებს ეკრძალებოდათ ქორწინება. სანამ იო მაცნის სიტყვებს უსმენდა, ანაბელი მისი თვალთახედვიდან გაუჩინარდა. იო უკან დაბრუნდა ტყეში, თუმცა რამდენიმე დღის შემდეგ მიხვდა რომ მისი ყოველი დღე უცნაური გახდა, ის სხვანაირ ხასიათზე იღვიძებდა, ყველაფერს მეტი მონდომებით აკეთებდა. როგორც ჩანს ერთ-ერთ დილას გადაწყვიტა საბოლოოდ რაც უნდა გაეკეთებინა, თავი მოიწესრიგა, სამალავიდან ძველი თუმცა კარგად მოვლილი ტანისამოსი გამოიღო და ჩაივა, თმა კარგად დაივარცხნა, ყურები გაისწორა და გაილამაზა, ერთი სიტყვით ისე გამოიპრანჭა რომ ვერცკი იცნობდით, გზად ყვავილებს კრეფდა და სანამ ინკვიზიციის ბანაკამდე მიაღწევდა მშვენიერი თაიგული ჰქონდა უკვე ხელთ. იო თავის ძველ მეგობარს და ინკვიზიციის სამხედრო მეთაურს ლუშეს მაისტერიუსს შეხვდა, შემდეგ კი გრანდ ინკვიზიტორ რადა'მანტრასს, იომ თავის ძველ მეგობრებს სთხოვა მიეცათ მისთვის კიდევ ერთი შანსი ინკვიზიციის რიგებში და მიეღოთ როგორც ყველაზე დაბალი წოდების რეკრუტი. იომ თანხმობა მოიპოვა, შემდეგ კი ინკვიზიციის ბანაკში ძებნა დაიწყო იმ ადამიანის ვისთვისაც მალავდა ბანაკში ჩუმად შემოტანილ თაიგულს. ყველა კარავი შეამოწმა, ბოლოს კი ინკვიზიციის არმიის წევრების ჩამონათვალს მიაგნო, სადაც ვერავინ ნახა იმ სახელით, რომელსაც ეძებდა. ამიერიდან იო იბრძოლებს ინკვიზიციის მხარეს, მისთვის მნიშვნელობა არ აქვს წოდებას, ფულს, პოპულარობას, მისი გონება გაყინულია, უბრალოდ ზემდგომთა ბრძანებებს ემორჩილება უსიტყვოდ და ბრძოლას არ წყვეტს, თუმცა მისი გონების გამოღვიძების იმედი ყველას აქვს.

## იოს გაუჩინარება

ინკვიზიციის რიგებში
მისაღებად საჭირო იყო იოსთვის მოეხსნათ მრავალი წყევლა რომელიც მის სულ ხვდა წილად,
თუმცა მისი ორსახოვანი ბუნების ამოცნობა ყოველთვის შეუძლებელი იყო.  ეგზორციზმის რიტუალის შედეგად, რომლის ატანაც ვამპირ
იოს მოუხდა, მისი სული განიწმინდა, სადღაც მიიმალა მისი ვამპირული მისწრაფებები, დედის
გენები ჩაწყნარდა და კვლავ მამამ გაიღვიძა მასში რომელიც ბნელი ელფი გახლდათ,  თუმცა რიტუალმა ბნელ ელფზეც იმოქმედა და მისი სულიც
განიწმინდა.  იო ჩვეულებისამებრ აგრძელებდა
ინკვიზიციის რიგებში ბრძოლას, თუმცა ერთ დღესაც ბანაკთან ახლოს ვარჯიშისას უცნაური,
საკმაოდ მოზრდილი მწერი მოფრინდა მასთან და თითზე დააჯდა. ეს მწერი ციცინათელას ჰგავდა,
თუმცა დღე იყო და ამის გაგება რთული იქნებოდა. რამდენიმე წამში უამრავი საეთი მწერი
მოფრინდა იოს სხეული თითქმის სრულად დაიფარა. უეცრად მწერები გაცხელდნენ იო იწვოდა,
ყვიროდა სიმხურვალისგან, გიჟივით დარბოდა და ყვიროდა. რამდენიმე წამში ზოგიერთ მწერს
უცნაური რამ დაემართა, როგორც თვითმხილველები ამბობენ, მსგავსი რამ მანამდე არ უნახავთ,
მწერები ისევე სკდებოდნენ როგორც ლუდის კასრები სკდება, თუკი საცობს უეცრად მოხსნი.
მაგრამ ეს ყველაფერი არ არის. ისინი სკდებოდნენ ცეცხლის ბურთებად. და უცნაურ გამაყრუებელ
ხმას ტოვებდნენ მხოლოდ. ასე დაემართა ყველა მწერს და ბოლოს იოც უსულად დაეცა მიწაზე,
თანსაცმელი შემოეხული და ისეთივე დამწვარი ჰქონდა როგორც ხანძრისას ეწვებათ ხოლმე.
სანამ თვითმხილველები ვინმეს მოიყვანდნენ დასახმარებლად იო უკვე აღარ იყო იქ, თუმცა
ერთი პატარა ბიჭი იპოვეს, რომელიც ბოლომდე გაჰყოლია მის კვალს. უგონოდ დაცემულ იოსთან  უცხო ხალხი მისულა, ბიჭს მანამდე არ ენახა ეს ადამიანები
ქალაქში. იო ზურგზე მოუკიდებია ერთ-ერთს და შორს წაუყვანია. ბიჭი უკან მიჰყვებოდა  მთელი გზა და თვალს არ აშორებდა, თუმცა გზაში საეჭვო
ვერაფერი შენიშნა, მიუხედავად იმისა რომ მრავალი საათი გავიდა იო გონზე არ მოსულა.  გზად შემოაღამდათ, იოს გამტაცებლებმა ცეცხლი დაანთეს
და კოცონს გარშემო მიუსხდნენ, არცერთი მათგანი არ იძინებდა. ბიჭი კი შორიდან აკვირდებოდა
და შუაღამისას, როდესაც კინაღამ ჩაეძინა, თითქოს არსაიდან ორი უცნობი პიროვნება გაჩნდა.
ბიჭი ზუსტად ასე აღწერს მათ
           „ერთი
მათგანი ცოტა მაღალი იყო მეორეზე, თეთრი სახე ჰქონდა, თმა  კისრამდე და ცოტა გრძელიც, წითელი მოსასხამის მსგავსი
სამოსი ეცვა ოქროს ძაფით შემკული ადგილ-ადგილ. მკერდი მოღიავებული, ხოლო შარვალზე უზარმაზარი
ქამარი, რომლის შუა ნაწილიც მუცელსაცკი უფარავდა. დახვეწილი ბატონის შთაბეჭდილებას
ტოვებდა, მეორე კი უფრო ველურს ჰგავდა, თუმცა ველურივით არ იქცეოდა. თეთრი იყო, უთმო,  მარჯვენა თვალზე დიდი შრამით,  მარცხენა თვალზე კი უცნაური წითელი ზოლი ჰქონდა,
რომელიც მის ზურგზეც გადადიოდა და მკლავზეც.
წელს ზემოთ შიშველი იყო.“

ამ ორმა პიროვნებამ
ასევე არსაიდან გააჩინა ვიღაც უცხოს გვამი, რომელიც მუქ მწვანე სამოსში იყო გამოწყობილი
და არაფერი უჩანდა თვალების გარდა.  ორმა უცნობდა
გვამი ნაწილებად დაშალა, მათ უცნობ ენაზე წაიკითხეს ლოცვა, რომელმაც გვამი ფაქტობრივად
ააორთქლა, ბოლად აქცია. ბოლი კი იოს შემოეხვია და თითქოს შეერწყა. შემდგომ ბიჭი ასე
ყვება ყველაფერს

„როგორც ჩანს ჩამეძინა,
თუმცა დილით რომ გავიღვიძე იო კვლავ იქ იწვა სადაც ღამე, გარშემო არავინ იყო, მე მივედი
მასთან ფეხი დავარტყი, შევამოწმე ცოცხალი იყო თუ არა, მას გამოეღვიძა,  შეშლილს ჰგავდა, თვალები უცნაური ფერის ჰქონდა,
გავიქეცი, როგორც ჩანს გამომეკიდა, შემეშინდა სირბილისას დვორფების მოხეტიალე ჯგუფს
გადავაწყდი, გამაჩერეს მკითხეს რატომ გავრბოდი, სწრაფად მოვუყევი. მათ იარაღი მოიმარჯვეს,
ფარებს ამოეფარნენ და წრე შეკრეს. მორბენალი იოს ნაბიჯების ხმაც გაისმა. იგი ფოთლებს
უხეშად აბიჯებდა. მოგვიახლოვდა ერთ-ერთ ფარს მიეყრდნო, თითქოს რაღაცას ყნოსავდა,  შემდეგ კი მაქციათა მოახლოებული  ჯგუფის ყმუილი გაიგონა და გაიქცა.  მე მიკვირდა როგორ ვერ შეგვნიშნა. თუმცა ერთ-ერთმა
დვორფმა წრიდან გამიყვანა და შორიდან შემახედა მათი ფარების კედლისათვის. ეს არ იყო
უბრალოდ ფარების კედელი. ისინი ერთ დიდ მთლიან ლოდს ქმნიდნენ, რომელიც რეალურისაგან
არაფრით განირჩეოდა.  დვორფებს გზა ჰქონდათ
გასაგრძელებელი, ამიტომაც იმ მაქციებს დაელოდნენ, რომელთა ყმუილიც გაისმა ცოტა ხნის
წინად,  ჩემი თავი ჩააბარეს, უთხრეს რომ სასწრაფოდ
ქალაქში იყო ჩემი მიყვანა საჭირო. ერთ-ერთმა მაქციამ ზურგზე შემისვა, სახალისოცკი იყო.  ჩამომიყვანეს და აი მოგიყევით ყველაფერი რაც ვიცოდი“

ბიჭის მონაყოლი, მართლაც შემზარავია და საჭიროებს უკეთ გაგებას თუ რა დაემართა იოს. აუცილებელია ყველა მოსახლემ შეიტყოს, რომ მოერიდონ მას თუკი სადმე შენიშნავენ, გააფრთხილეთ თქვენი თანამოძმენი, რათა არ გადაეყარონ მას და თუ მაინც გადაეყრებიან გაიქცნენ.

## აღჭურვილობა

### ბნელეთის შუბი

იოს პირველი იარაღი სახელად ბნელეთის შუბი, გახლდათ 2 მეთრის სიგრძის აბსოლუტურად დრეკადი დღემდე უცნობი მასალის შუბი, რომლის მჭრელი პირის სიგრძე 35სმ-ს შეადგენდა. არამჭრელ ნაწილზე კი მოწამლული შავი ფერის სურო იყო დახვეული, რომელსაც იო-ს გარდა ხელს ვერავინ ჰკიდებდა, შესაბამისად იოს პირველი იარაღის ხმარება მხოლოდ მასვე შეეძლო.

### სამყაროს რისხვა

უცხო კატეგორიის იარაღი სამყაროს რისხვა, რომელიც წარმოადგენდა 2 მეტრიან შუბს ბოლოში 1 მეტრის სიგრძის თოკით, რაც საშუალებას იძლეოდა იარაღის სროლის 1 მეტრის სიგრძეზე. მთავარი მახასიატებელი კი იყო ის, რომ სამყაროს რისხვა ამტვრევდა როგორც ფარებს, ასევე მეომრების აბჯარს. ასევე შუბის მთავარი მახასიათებელი იყო ძირითადი მჭრელი პირის გვერდებში W-ს ფორმის ბასრი დანები, რომლებიც ადვილად იცილებდა ყველა შემხვედრ იარაღს და სწრაფად აჭრიდა ორივე ფეხს მოწინააღმდეგეს.

### ტკივილის მანქანა

ტკივილის მანქანა 95სმ სიგრძის ხმალი, იყო, რომელსაც არ ჰქონდა არც ხელის დამცავები და არც რაიმე მსგავსი, ეს ხმალი მართლაც გამოირჩეოდა მჭრელი პირით, იგი ძალიან ბასრი იყო. იომ ეს ხმალი წიტელი ლოტუსის ციხესიმაგრეში, იარაღის საცავში იპოვა, ეს ხმალი ორ ძმას გამოეჭედა და დიდი შრომაც გაეწიათ მის დასამზადებლად, თუმცა ჯერ არავის უბრძვია მისით. როდესაც იომ ხმალს ხელი მოჰკიდა, იარაღი მის ხელს შეეზარდა. ბევრს ეცადნენ რომ ხელი ხმლისგან გამოეცალკევებინათ, თუმცა ვერაფერს გახდნენ, იო ამ იარაღით აპირებდა ბრძოლის გაგრძელებას, თუმცა სწორედ ის პერიოდი დაემთხვა როდესაც დაცემულთა დედოფალმა იოს შერწყმა მოახდინა. შესაბამისად ამ იარაღით იბრძოდა დაცემულთა დედოფალი და არა იო.

### თეთრი სხივი

თეთრი სხივი 2 მეტრის სიგრძის ნაგინატაა, რომელიც იოს სამეფო ელფებმა გამოუჭედეს, რადგან დედოფლისგან გამოცალკევების შემდეგ იგი ვეღარ იჭერდა ხელში ვერცერთ ძველ იარაღს. თეთრი სხივი აბსოლუტურად სინათლის ძალით დატვირთული ნაგინატა იყო, რომელიც ბნელეთის ძალებს შეხების გარეშეც ანადგურებდა.

### დრაკონის დაშნა

1 მეტრის სიგრძის დაშნა, რომლის წონა და დარტყმის ძალა ისეთივე ძლიერი იყო, როგორიც ნებისმიერი გიგანტური ხმლის. მისი წონა 800 გრამს შეადგენდა და ხმარებისას ბუმბულივით მსუბუქი ხდებოდა, სისწრაფით კი ვერცერთი დაშნა ვერ შეედრებოდა სწორად გამოთვლილი სიმძიმის ცენტრის გამო...