Zaginione wspomnienia - czwarta klasa rocznika 89/90

Początek roku zawsze był przyjemny. Niektórzy widzieli się w wakacje ze soba a inni wręcz przeciwnie. Przyjaciele spotykali się więc ponownie co generowało radość mnóstwo rozmów i ogólnie pojęty chaos na korytarzach i salach gdzie każdy wykorzystywał każdą wolną chwilę by podzielić się tym co przeżył przez ostatnie dwa miesiące. Dominował quidditch i ostatnie mistrzostwa europy ale były też inne przyjemne wakacyjne tematy. Nie inaczej było w klasie obrony przed czarną magią. Uczniowie czwartej klasy gwarnie rozmawiali ze sobą oczekując na przyjście nowego profesora. Jednak nie on przybył jako pierwszy. Pierwsza pojawiła się Pani Dyrektor, Profesor McGonagall w towarzystwie młodego chłopaka. Chłopak był wątłej budowy jakby chorował. Jego czarne włosy były w delikatnym nieładzie a jego okulary wizualnie powiększały mu oczy. Jego karnacja jednak nie była angielska. Nie był typowym śródziemnomorskim chłopakiem jednak widać było na pierwszy rzut oka że ktoś z jego rodziców musiał stamtąd pochodzić.

-Ehem... - Chrząknęła profesor by uciszyć klasę-  Zanim poznacie Profesor chciałabym abyście poznali waszego nowego rówieśnika. Dołączy do waszej klasy od tego roku jako że jego rodzice przeprowadzili się do Londynu. Dotąd był uczniem Beauxbatons. Powitajcie go proszę ciepło zarówno w klasie jak i w domu. - Spojrzała na chłopaka. Miał szaty Ravenclaw -No przedstaw się chłopcze!

-Jestem Sergio... Di Salva. - Wydukał chłopak i ruszył do jedynego wolnego miejsca w klasie. Siedział tam dobrze zbudowany jak na swój wiek chłopak, bujał się na krześle i czytał książkę, nie słuchając kompletnie co się wokół niego dzieje. Miał okulary w ciemnej oprawie, a oczy śledziły tekst. Był raczej wyższy od rówieśników, a jego szata była za krótka, jakby rodzice nie nadążali mu kupować nowych ubrań. Miał lekkie loki.

Sergio usiadł na wolnym miejscu nie przeszkadzając nieznajomemu w czytaniu i rozglądał się uważnie, unikając za wszelką cenę wzroku innych uczniów gdy, do klasy wparowała dziwacznie wyglądająca kobieta, z jeszcze ciekawszą ozdobą na głowie. Wyglądała jakby uciekła z jakiegoś balu karnawałowego.

- Dzień dobry dzieciaczki, wybaczcie mój wygląd...Jestem Rachel Wiez. Od dziś Profesor Weiz Jako że ministerstwo uznało mnie za bezużyteczną jako auror... oto jestem! Pytacie skąd ten strój? Otóż nie, nie pytacie, ale zapewne zadajecie sobie to pytanie…- spojrzała na klasę która nie wyglądała na specjalnie zainteresowaną - Eh... kogo ja oszukuje. Przedstawmy się. Mnie już znacie. Rachel Weiz. Auror. Więc wasza kolej. Dawajcie swoje imiona i nazwiska i dwa zdania o sobie.

Chłopak, obok którego usiadł Sergio rozejrzał się po klasie, jakby oczekiwał, że ktoś zacznie. Jego wzrok padł na Sergio jakby dopiero teraz zauważył, że ktoś się do niego dosiadł. Zrobił minę sugerującą, że chyba mu coś nie pasowało bo zmarszczył brwi, prawdopodobnie nie ogarniając że Dyrektor wprowadziła nowego ucznia.

- Coś ty za jeden? - szepnął chłopak do Sergio

- Sergio Di Salva. Nowy uczeń. - Sergio spojrzał na mundurek chłopaka, również był w Ravenclaw - Jesteś w tym samym domu co będę ja, jak ci na imię.

- Henry Cavill. - odszepnął chłopak.

- Mam wyrywać już do odpowiedzi? - zapytała Profesor- No dobra, to ty, cichy chłopcze, który z nikim nie rozmawiałeś.

Pani Weiz wskazała na chłopaka, z ubraniami Ravenclaw. Krukon z okrągłą twarzą, która prawdopodobnie z wiekiem staje się bardziej kanciata, z krzaczastymi brwiami, elegancko ale naturalnie ułożonymi włosami, małymi ustami oraz lekko odstającymi uszami, podniósł wzrok na profesor. Miał na oczach okulary, w stylu potterowych, ale zdjął jej i spojrzał bez nich na kobietę.

- No śmiało chłopcze, przedstaw się. - zachęcała chłopaka

- Thomas  Sh... powiedział piszczac, było jasne że przechodził mutację, stąd wcześniejsze milczenie. Cała klasa ryknęła śmiechem

- Biedactwo, dojrzewasz... - powiedziała profesor i machnęła różdżką - Teraz, do końca lekcji będziesz mówił jak człowiek. No… przedstaw sie prosze.

- Thomas Shleby - wydukał cały czerwony jak burak - Lubię drogie alkohole i szybkie kobiety - warknął ironicznie, jakby miał za złe profesor ze go zmusiła do odpowiedzi, klasa zaśmiała się na jego bezczelna odpowiedź

Profesor także się zaśmiała, ale też pokręciła głową:

- No nic, zawsze chciałam to powiedzieć.- uśmiechnęła się - Minus piętnaście punktów dla Ravenclaw - powiedziała zdecydowanie Profesor pokazując, że nie zamierzała się wdawać w pyskówki

- Ty, chłopcze w lokach. Może ty nie będziesz miał mi za złe, że chce wiedziec jak sie nazywasz?

- Ehm.. Henry Cavill. Chcę zostać aurorem. Ale nie takim bezużytecznym. Ostatnie co chciałbym robić to uczyć w szkole. Hm... Lubię książki. I styl pani profesor.

- Dziękuję - uśmiechnęła się Weiz - Więc ucz się młody człowieku to może nie skończysz jak ja. Jako nauczyciel. - przeniosła wzrok na chłopaka obok Henrego - Ciebie już znamy, Sergio di Salva, powiesz coś o sobie chłopcze?

- Lubię czarować - powiedział Sergio patrząc w stół, unikając wzroku pani profesor, jakby się jej bał - Magia to moje hobby. Cieżko to wyjasnic Prosze Pani.

- Dobrze… teraz reszta…

Lekcja trwała, nowa Profesor Weiz przemaglowała każdego ucznia, by powiedział o sobie chociaż parę słów. Gdy wszyscy się przedstawili przeszła do meritum:

- Na moich zajęciach będę stawiała na praktykę. Nie macie w tym roku sumów, więc możemy się pokusić o mniejsza teorie, większą praktykę. Będziemy ćwiczyć zaklęcia, będę wam pokazywać mroczną magię. Będzie też dużo zadań domowych, ale spokojnie, ciekawych, projektowych. Dzięki czemu nauczycie się czegoś bez zbędnego wkuwania. Dla tych ambitnych co chcą wkuwać by zostać aurorami, moge zaproponowac ksiazki. Reszta... liczę na aktywność.

Przystojny chłopak z końca sali podniósł dłoń. Był ubrany w szaty Slytherinu.

-Tak piękny chłopcze którego imienia niestety nie zapamiętałam?

- Selwyn Templer, proszę pani. Wspomniała pani, że nie będzie SUM. A co z egzaminami? Ich też nie będzie? - Miał spokojny głos i takie samo usposobienie. Ubrany był starannie. Świeżo wyprasowana koszula wystawała u góry z szarego sweterka. Srebrno zielony krawat był idealnie zawiązany. Cała jego postawa była wyprostowana, chociaż lekko sztywna.

- Ah tak, egzaminy będą, ale zadbam o to by moja praktyka dała wam wiedzę by je zdać na dobre oceny.

- Rozumiem. Dziękuję za odpowiedź - Uśmiechnął się tajemniczym uśmiechem Selwyn.

- Idealnie, dobra. Zadanie domowe! Zagadka do rozwiązania w grupach. Jesli wam sie uda ją rozwiązać, dowiecie się gdzie odbędą się następne zajęcia. Podzielę was na grupy.  Ty, ty ty i ty - pokazała na Sergio, Thomasa, Henrego i Selwyna - Grupa pierwsza.

Profesor kontynuowała rozdzielanie grup a Selwyn nie wydawał się być wniebowzięty, słysząc z kim jest w drużynie. Poprawił nerwowo swój idealny krawat i przejechał dłonią po perfekcyjnej fryzurze. W rękach Henrego pojawiła się szklana kula wielkości pięści, była przezroczysta, a takie same pojawiły się w innych grupach.

- To wasza zagadka, macie tydzień by ja rozwiazac bo inaczej nie będziecie wiedzieć gdzie następna lekcja. W razie kłopotów służe pomocą.- Zakomunikowała profesor, a Henry spojrzał na kulę i podniósł ją, żeby spojrzeć, czy coś jest wewnątrz

- Świetnie - Zaśmiał się i spojrzał na swoją grupę począwszy od Sergio.

- Koniec psot, do zobaczenia! - zakończyła lekcje Profesor.

Thomas zblizyli sie do Henrego i Sergio by zobaczyć kule, która wyglądała jak ta z wróżbiarstwa, ale była przezroczysta na tyle że mogli widzieć przez nią siebie. W środku niczego nie było.

- Co to … - pisnął Thomas chwytając się za usta, gdy zorientował się ze znowu piszczy przez mutacje

Selwyn podszedł do nich po chwili, ale stanął trochę z boku. Spojrzał na kulę i się nie odezwał. Henry położył kulę na ławce

- Nic w środku nie ma... - Mruknął- Pani profesor to niezły śmieszek

- Mogę? - spytał Sergio pokazując, a jego angielski zaleciał trochę hiszpańskim akcentem.

Henry podał mu kulkę:

- Jasne. Proszę

Sergio wygląda jakby nie miał pojęcia co robił, próbował zdusić kulkę, potem ją otworzyć, jakby odkręcić, ale nie było śladu, że ta kulka jest otwierana.

Henry wyjął różdżkę i wycelował w kulkę, w myśl zasady, że żaden pomysł nie jest głupi, jeśli działa

- Alohomora!

Kulka się otworzyła wtedy i wydała z siebie straszliwy przerażająco wysoki i głośny pisk.

- O żesz kur... - Henry spróbował ją zamknąć ręcznie, obrazy i uczniowie dookoła zaczęli zasłaniać uszy, Thomas rzucił jakieś zaklęcie w kulkę, a przez hałas nie słyszeli jakie, kulka się zamknęła

- Cholera... To brzmiało jak stado wkurzonych świń... Mam nadzieję, że zajęcia nie będą w ich zagrodzie… - skomentował Henry.

- Stado świń? Mówisz o piszczących laskach z szóstej klasy? - Zażartował Thomas i cała czwórka ruszyła do wielkiej sali by zjeść obiad i  głowić się nad kulką.

Tak poznali się Henry, Serio, Selwyn i Thomas.

CDN

/////////////////////////////