สิ่งที่ควรรู้ก่อนมาญี่ปุ่น

## คิดให้ดีก่อนเรียนนอก

```
เรียบเรียงจากเอกสาร คิดให้ดีก่อนเรียนนอก ในกรุ๊ป Monbusho 2013??? เขียนโดย กล้า

```

สำหรับน้องๆ ที่จะมาทุนญี่ปุ่น เรายังมีเวลาอีกประมาณเดือนนิสๆ ในประเทศไทย ความเห็นนี้เอาจจะต่างกับพี่ๆ คนอื่นซักหน่อย แต่ในช่วง 1 เดือนนี้ พี่อยากให้น้องคิดทบทวนดูให้ดี ก่อนตัดสินใจ

1. **ทำไมถึงอยากไปเรียนเมืองนอก?** คิดทบทวนดูอีกที ว่า เป้าหมายของการมาเรียนต่างประเทศของเราคืออะไร แล้ว ประเทศที่เราจะไป ตอบสนองเป้าหมายนั้นของเราได้หรือเปล่า พี่คิดว่าประเด็นนี้สำคัญมาก คิดให้ดีก่อนตัดสินใจ

2. **พร้อมที่จะรับกับสิ่งแวดล้อมที่ไม่เคยชินมั้ย?** การใช้ชีวิต อาหาร เพื่อนต่างชาติ ภาษา วัฒนธรรม มารยาท สังคมที่เล็กลง ฯลฯ สังคมที่เปลี่ยนไป ไม่ใช่แค่สังคมต่างชาติเท่านั้น สังคมคนไทยก็เปลี่ยนไปด้วย ถึงจะเป็นคนไทยก็จริง แต่ลักษณะนิสัยบุคคลิกแต่ละคนก็ไม่ค่อยจะอยู่ในค่าเฉลี่ยนักเรียนไทยปกติ (พี่เองก็คิดว่าตัวเองไม่จัดอยู่ในค่าเฉลี่ยนักเรียนไทยปกตินะ 555) ประกอบกับเป็นสังคมขนาดเล็ก ไม่กี่สิบคน ทำให้ไม่มีทางเลือกมากนัก ไม่มีที่ให้คนประเภทเดียวกันไหลมารวมกันได้เท่าไหร่ จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปรับตัว ยอมรับความแตกต่างซักหน่อย หัดอยู่คนเดียวบ้าง และ ทำใจ ...

3. **พร้อมที่จะรับค่าเสียโอกาสจากการที่ไม่ได้อยู่ที่ไทยมั้ย?** เพื่อนเก่าๆไปเรียนที่เดียวๆกัน ไปสังสรรค์กัน ไปเที่ยวกัน ทำกิจกรรมร่วมกัน ไปงานคืนสู่เหย้าหรือกิจกรรมต่างๆ ของโรงเรียนเก่า ฯลฯ แต่เราไปไม่ได้ ได้แต่ติดตามดูรูป... การมาเรียนนอกก็เป็นการตัดขาดจากกลุ่มเพื่อนเก่าในระดับนึง จริงอยู่ที่มีเฟสบุ๊ก ติดต่อกันได้ไม่ยาก แต่ อย่าลืมว่าเวลามันต่างกัน สำหรับญี่ปุ่น เวลาเร็วกว่าไทย 2 ชั่วโมง ช่วงที่เฟสบุ๊กที่ไทยกำลังคึกคัก อาจจะเป็นช่วงที่เราเข้านอนพอดี ฉนั้น เราจะตกข่าวไป 1 วัน ...

ประเด็นที่ฝากให้คิด ตอนนี้นึกออกแค่นี้ ถ้านึกออกเพิ่มอาจจะมาเพิ่มติมทีหลัง ^\_\_\_^

อ่อ .. และก็ ความเห็นส่วนตัวนะครับ 1 เดือนนี้ ภาษาญี่ปุ่น ไม่ต้องเรียนมาก็ได้ เอาเวลาช่วงนี้ไปใช้ชีวิตในไทยให้คุ้มค่าดีกว่า นอนอยู่บ้าน คุยกับพ่อแม่ เที่ยวกับเพื่อนๆ มีอะไรให้ทำเยอะแยะโชคดีนะครับทุกคน พี่ๆทุกคนรอรับอยู่นะครับ ^\_\_\_\_\_^

22 ก.พ. 2556 วีรัช เจริญตัณธนกุล (กล้า) ร.ร.เก่า มหิดลวิทยานุสรณ์

## การแพ็คกระเป๋า

```
เรียบเรียงจากเอกสาร แพ็คกระเป๋าาา!!! ในกรุ๊ป Monbusho 2013??? เขียนโดย บอมบ์ กล้า นิ้ง

```

### **สิ่งที่ควรเอามา**

* คอมพิวเตอร์ + ขาแปลง (ที่ญี่ปุ่นเป็นปลั๊กสองขาแบบแบน) + สาย LAN (ฝั่งโตเกียว)
* เงิน 200,000 เยน++
* รูปติดบัตร Passport Size น่าจะ 3X4 cm (อ้างอิงจาก Handbook ที่จะได้รับจากสถานทูต)
* สำเนา Passport
* Transcript ฉบับสมบูรณ์ (ภาษาอังกฤษ) + ใบรับรองการจบการศึกษาชั้นม.ปลาย (สำหรับสวนกุหลาบจะได้ช้าหน่อย สามารถรับได้ตอนช่วงน้องกลับไทย)
* เสื้อกันหนาว (10-18C) + เสื้อกันลม
* สูท (ใช้ในพิธีแรกเข้า, การสอบสัมภาษณ์มหาวิทยาลัย, พิธีจบการศึกษา
* เสื้อผ้า (พอใส่วน 1-2 สัปดาห์)
* ยาประจำตัว ยาสามัญ\*
* contact lenses\*

> \* = ซื้อเองค่อนข้างหายาก และต้องใช้ใบรับรองแพทย์ในการซื้อ
>
>

### **เอามาถ้า Want**

* มาม่า
* น้ำพริก
* เครื่องปรุง: ซีอิ้ว น้ำปลา น้ำมันหอย พริกป่น พริกเผา Lobo ซอสพริก
* ชุดไทย
* ของฝากเล็กๆน้อย(สำหรับฝาก ครู เพื่อน โฮสต์)
* ช้อนสั้น (ที่ญี่ปุ่นหายากกกกกก)
* และสิ่งอื่นๆที่อยากเอามาเป็นพิเศษ ถ้าน้ำหนักกระเป๋าไม่เกินครับ

### **ไม่ต้องเอามา**

* มือถือ มาซื้อที่ญี่ปุ่น (อ่าน Doc เรื่อง มือถือด้วยนะ)
* Talking Dict มาซื้อที่ญี่ปุ่น
* หนังสือเรียนภาษาญี่ปุ่น ไม่ค่อยได้ใช้ \*อันนี้ ถ้าคิดว่าอยากเอามาก็แล้วแต่ ตามศรัทธา (และที่ว่างในกระเป๋า)

## การแพ็คกระเป๋าแบบละเอียด

```
เรียบเรียงจากโพสต์ รีวิวจัดกระเป๋าแบบละเอียด (เนื่องในโอกาสเรียนเสร็จแล้วแต่สอบยังไม่เสร็จ) ในกรุ๊ป Mext 2015 Candidates เขียนโดย แพ้ว นอกจากนี้ยังได้มีการเพิ่มเติมและแก้ไขจากคอมเมนต์ที่รวบรวมมาได้ ผู้เอื้อเฟื้อข้อมูล: แพ้ว ตั๋ง ตุ๊ง

```

### **1. ยา**

1. ยาประจำตัวให้เตรียมมาเลย พวกยาแก้หวัด พารา ทิฟฟี่ ยาแก้แพ้ด้วย เพราะยาญปฤทธิ์ไม่แรงเท่าของไทย
2. ยาดม เพราะที่ญี่ปุ่นไม่มีขาย มีประโยชน์เมื่อต้องอยู่ในที่ที่คนสูบบุหรี่เยอะๆ และเมื่อเพื่อนตัวเหม็น (เหตุผลหลังใช้บ่อยกว่า)
3. ยากันยุง แซมบัค เวลาหน้าร้อนแมลงกัดต่อย
4. เค้าเตอร์เพน (อยู่ดอยมิโนตอนแรกๆ นี่ปวดขามาก)
5. ยาอม แนะนำยี่ห้อสมุนไพรกล่องสีเหลืองๆ ยาอมบางยี่ห้อที่นี่ไม่อร่อย 555

### **2. อาหาร**

อาหาร เครื่องปรุง ฝั่งโอซาก้าจะมี**ซูเปอร์มาร์เก็ตเกียวมุ** (業務 *Gyōmu*) ที่ขายของหลายหลายมาก รวมถึงเครื่องปรุงของไทยด้วย (ฝั่งโตเกียวก็มีเกียวมุ อยู่ที่สถานีมุซะชิซะไก) สิ่งที่มีขายแน่ๆคือ ผงชูรส น้ำปลา น้ำมันหอย ซอสศรีราชา ซอสสุกี้ น้ำพริกเผา กะทิ ดังนั้นไม่ต้องขนมาก็ได้ หนักเปล่าๆ แต่ถ้าซีเรียสเรื่องยี่ห้อก็แบกมาละกัน ส่วนอาหารไทย แกงเขียวหวาน มัสมัน จะมีขายเป็นกระป๋องอยู่ทั่วไปหาง่าย (ที่ไดโซะก็มีขาย) รสชาติมันไม่ไทยเท่าไรนะ แนะนำให้เอามาคือพวกโลโบ้ แกงเขียวหวาน มัสมัน ผงกะเพรา ลาบ เพราะมันทำง่ายและพกพาสะดวก หากใครทำอาหารไม่เป็นก็เอาเป็นแบบสำเร็จรูปพร้อมกินมา

ตอนอยู่นี่ใหม่ๆ สิ่งที่โหยหา อยากกินมากคือแหนม หมูหย็อง เพรสรสลาบ ทุเรียนทอด กล้วยทอด เบนโตะเผ็ดๆ และที่สำคัญ นูเทลล่าาาาาาาาาาา ที่นี่ไม่มีขายนะ (หรือเฉพาะมิโนก็ไม่รู้)

ที่สำคัญใครชอบกินเผ็ดก็เอาพริกมาด้วย เพราะพริกญปไม่เผ็ดเลย (ไม่รู้เกิดเป็นพริกได้ไง) มีพริกป่นถุงๆ หรือไม่ก็พริกสด (วิธีการใส่กระเป๋านี่ไม่แน่ใจเหมือนกัน)

### **3. เสื้อผ้า**

#### ฤดูใบไม้ผลิ

* คือช่วงที่น้องจะมาถึงเดือนเมษาถึงพฤษภา เสื้อผ้าก็เตรียมไว้มากกว่าระดับฤดูหนาวไทยนิดนึง รองเท้าปกติก็ได้ สำหรับคนขี้หนาวแนะนำให้ใส่เพิ่มจากฤดูหนาวที่ไทยอีกชั้นสองชั้นเลย และฤดูนี้ลมแรงครับบางคนอาจแพ้เกสรดอกไม้ ถ้ามี mask ก็เตรียมมาด้วยก็ได้ ใครเป็นภูมิแพ้อย่าลืมยารักษาโรคประจำตัวครับ — ตั๋ง
* เสื้อหนาวเตรียมมาเฉพาะเผื่อฤดูใบไม้ผลิพอ แบบลงเครื่องแล้วมันหนาวเลย แต่ตอนฤดูหนาวส่วนใหญ่เสื้อที่ไทยมันกันหนาวไม่พอจริงๆ ต้องซื้อที่นี่เพิ่ม ใส่ฮีทเทคเอา — แพ้ว
* โดยส่วนตัวเรื่องเสื้อกันหนาว ...เอามาแค่ทนหนาวช่วงฤดูใบไม้ผลิก็พอ พวกหนาวจัดๆไว้มารอซื้อที่นี่จะสวยกว่านะ ราคามีตั้งแต่สามสี่พันถึงหมื่นกว่า (เยน) — ตุ๊ง

#### ฤดูร้อน

* ช่วงมิถุนาถึงปลายสิงหา **บอกคำเดียวว่าร้อน\_ิบหาย ร้อนกว่าไทยอีก** เสื้อบางๆ ชิวๆ ที่เมืองไทยโอเคเลย แนะนำยากันยุงครับ ยาแก้แพ้แมลงกัดต่อยบลาๆ รองเท้าแตะก็ได้ผ้าใบก็ดี — ตั๋ง

#### ฤดูใบไม้ร่วง

* เดือนกันยาถึงปลายพฤศจิ ลมแรงพอสมควร เสื้อแบบฤดูใบไม้ผลิก็น่าจะพอครับ ถ้าใครหนาวก็ใส่เพิ่มอีกชั้นหรือใส่ ฮีทเท็คครับ รองเท้าที่ไม่ใช่รองเท้าแตะก็ดีครับ — ตั๋ง
* ฤดูใบไม้ผลิกับร่วงพี่ใส่ข้างในเหมือนอยู่ไทย พันผ้าพันคอ และโค้ททับตัวนึง — แพ้ว
* รองเท้าเหมือนที่พี่ตั๋งบอก...ขอเพิ่มเรื่องบูท ช่วงใบไม้ผลิถึงใบไม้ร่วงยังไม่ต้องใช้ก็ได้ ไว้ตอนหน้าหนาวค่อยซื้อ smile emoticon แบบถูกๆสวยๆ 2,000-3,000 เยน — ตุ๊ง

#### ฤดูหนาว

* ธันวาถึงมีนาคม ต้องมีเสื้อกันหนาวหนาๆ ถุงมือ หมวก ผ้าพันคอ รองเท้าหนาๆ ที่กันหนาวได้ ฮีทเท็ก เพราะหนาวจริงๆ 55 และก็ลิปมันทาป้องกันปากแตกครับ — ตั๋ง
* โดยทั่วไปซื้อที่ไทยน่าจะถูกกว่า โดยเฉพาะเสื้อกันหนาวและเสื้อแฟชั่น ที่ญี่ปุ่นจะค่อนข้างแพงครับ แต่หาไม่ได้ก็ไม่เป็นไร — ตั๋ง

#### เสื้อผ้าที่ใช้ในโอกาสอื่นๆ

* ชุดมาเรียนที่นี่ชิวๆมาก ใส่รองเท้าแตะมาเรียนได้ แต่เตรียมรองเท้าสุภาพไว้ดีกว่า ใช้ตอนสัมภาษณ์เข้ามหาลัย รองเท้าผ้าใบพวกไนกี้ รีบ๊อกซ์มาซื้อที่นี่ถูกกว่านะ บูทก็มีแบบสวยกว่าเพราะเป็นเมืองหนาว รอบแรกพี่เอารองเท้าไปสองคู่ คัทชูสีดำกับบูท แตะซื้อร้านร้อยเยนและผ้าใบซื้อที่นี่ — แพ้ว
* ชุดอื่นๆก้เชิ้ต สูท กางเกง／กระโปรงก็เตรียมมาเพราะใช้ตอนสัมภาษณ์ หรือพรีเซ้นงาน ใช้ของเราเองจากที่ไทยน่าจะดีกว่ามาซื้อจากร้านที่นี่ — แพ้ว

### **4. หนังสือ**

หนังสือภาษาญี่ปุ่นที่นี่ก็มีของรุ่นพี่ ไม่ต้องเอามาเยอะก็ได้ เราซื้อที่นี่อ่านเอา แต่แนะนำที่ควรเอามาคือพวกหนังสือวิชาฟิสิกส์ เคมี (เลข?ถ้าอยากอ่าน) เป็นภาษาไทย เผื่อเราเรียนเป็นภาษาญี่ปุ่นไม่รู้เรื่อง แต่ก็ไม่ต้องแบกมาเยอะมากอะ หนัก555555555 — แพ้ว

### **5. คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ค**

* โน้ตบุคควรเอามาจ้า เพราะต้องใช้ทำพรีเซ้นและรงบุง (ที่กำลังปั่นยิกๆอยู่ตอนนี้) — แพ้ว
* โน้ตบุ๊คควรเอามาอยู่แล้วครับ (ดูที่หม้อแปลงสายชาร์ตด้วยว่าสามารถรับไฟ 110 V ได้มั้ย) — ตั๋ง

## เรื่องของมือถือ

```
เรียบเรียงจากเอกสาร เรื่องของมือถือ ในกรุ๊ป Monbusho 2013??? เขียนโดย บอมบ์ กล้า

```

ถ้ายังไม่มี อย่าเพิ่งรีบซื้อมาจากไทย

การซื้อมือถือที่ญี่ปุ่น จะเป็นในรูปแบบ**การทำสัญญา 2 ปี** ต้องใช้โปรโมชั่นสัญญานี้จนครบสัญญา ซึ่งเครือข่ายที่รุ่นพี่ส่วนมากใช้กันอยู่คือ **SoftBank**

ในกรณีของ iPhone ค่าเครื่อง 50,000-70,000 Yen (16 GB 32 GB 64 GB) ผ่อนจ่ายรายเดือน 2 ปีได้ ดอกเบี้ย 0% แต่ต้องใช้บัตร **Residence Card** (เรียกว่า **ไซริวการ์ด**; 在留カード *Zairyū-kādo*) เพื่อแสดงตนด้วย ค่าบริการต่อเดือนประมาณ 5,000 Yen (โทรฟรีในเครือข่ายระหว่างเวลา 01.00-21.00น. เน็ตฟรี message ในเครือข่ายฟรี)

สำหรับโทรศัพท์ ฝาพับพี่ไม่ค่อยรู้อ่ะ ใครอยากรู้ ติดต่อมา เดี๋ยวใช้ถาม รุ่นพี่คนอื่นให้อีกทีนะ!

เรื่องการเอา iPhone จากไทยมาใช้ที่ญี่ปุ่น

* เอามาแล้ว**ซื้อซิมของประเทศญี่ปุ่นใช้ได้** เพียงแต่จะไม่สามารถสมัครประกัน iPhone (พี่ๆ ก็ไม่ค่อยสมัครกันเท่าไหร่ (หรือเปล่านะ?))
* **ประกันมือถือ**คือ เบื้องต้นจ่ายเดือนละประมาณ 500 เยน โดยจะเปลี่ยนเครื่องใหม่ได้ เมื่อเครื่องได้รับความเสียหาย เช่น เครื่องดับ จอแตก (แต่กรณีตกน้ำหรือสูญหาย ต้องจ่ายเพิ่ม)
* คิดว่า ถ้ามี iPhone อยู่แล้ว แนะนำให้เอามานะ

## เกี่ยวกับเรื่องการมาเรียน Medicine ณ แดนยุ่นปี่...

```
เรียบเรียงจากเอกสาร เกี่ยวกับเรื่องการมาเรียน Medicine ณ แดนยุ่นปี่... ในกรุ๊ป Monbusho 2013??? เขียนโดย รามราม

```

เริ่มกันที่ข้อมูลพื้นฐานกันก่อนเลยละกัน

### **ข้อมูลพื้นฐาน**

1. ปีแรกที่มานั้น น้องๆ "น่าจะ" ได้มาอยู่ที่โอซาก้านะ คือปีก่อนพี่ผ่านๆมาเนี่ย สาบชีวะทุกคนต้องเรียนฝั่งเมืองหลวง แต่ตั้งแต่ปีพี่เป็นต้นมา มีการเปลี่ยนนโยบาย...! กล่าวคือ รุ่นน้องจะได้เป็น ชีวะโอซาก้ารุ่นที่ 2 นั่นเอง
2. สถานะรุ่นน้องในตอนแรก จะอยู่ใน "ปี 0" กล่าวคือ จบ ม.ปลายแล้ว แต่ยังไม่ได้เข้ามหาลัย กว่าจะได้รู้จักมหาลัย กว่าจะได้เลือก ก็ตั้งเดือนธันวานู่นแหนะ ก่อนหน้านั้น น้องๆ ก็ต้องตั้งใจเรียนภาษายุ่น เรียนชีวะ เรียนเคมี เรียนเลข (แต่ไม่ต้องทรมานกับฟิสิกส์อีกต่อไป ^\_^)
3. การ "สอบ" เข้ามหาลัยนั้น ไม่ใช่สอบเอนทรานซ์ แต่เป็นการแข่งกับตัวเองมากกว่า กล่าวคือ จะมีการสอบที่ "เก็บคะแนน" ไว้พิจารณาตอนเข้ามหาลัย 2 รอบ คือ ตอนกันยา กับตอนธันวา (เฉพาะคนที่เรียนปี 0 ที่โอซาก้า) สอบแล้วได้อะไร ? เราก็ดูก่อน ว่ามหาลัยที่เราเลือก ให้โควตาเด็กทุนมอนกี่คน แล้วก็ดูว่า คะแนนเรา "มีค่าพอ" ที่จะทำให้เขามาสนใจเราหรือเปล่า

* คำถาม ! แล้วถ้าจำนวนเด็กที่เค้าสนใจมีมากกว่าโควตาหละ !? คำตอบคือ ต้องดูกับคะแนนของพวกเราด้วย เช่น ถ้าต่ำเกินไป ก็อาจไม่มีใครได้เข้าเลย ถ้ามีอมนุษย์เมพเกิน กับมนุษย์ติดดิน ผลก็แน่นอนหละ แต่ว่า! ถ้าดันมีจ้าวยุทธ์ที่ดันเก่งพอๆ กันขึ้นมาหละ ? มหาลัยก็จะคิดหนัก และมีโอกาส\* ที่จะเพิ่มโควจาให้ ดังเช่นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับพี่อิจิเมื่อปีที่แล้ว :)

### **ข้อมูลการเรียน**

1. วิชาอื่นๆ เช่น ภาษาญี่ปุ่น เคมี เลข จะมีพี่ๆ ที่คุยรู้เรื่องกว่าพี่มาให้ข้อมูล ดังนั้น พี่จะขอไม่ลงลึกนะ มาเข้าเรื่องกันที่ชีววิทยากันเถอะ !
2. เริ่มจากอาจารย์สอน น่าจะเป็น**ท่าน 川島** (*Kawashima*) ถ้าไม่มีการเปลี่ยนแปลงนะ เป็นครูสอนเคมี ที่จบ Biochem เรื่อง DNA เป็นอย่างมหาศาล。。。 เนื่องจากมีความเป็นไปได้สูงที่จะมีชาวโสมใต้มาเรียนกับน้องๆ ด้วย อาจารย์ จะ สอนเป็น**ภาษายุ่นเป็นหลัก**。。。 คำถาม! ตายบ่ ?  คำตอบ! ตอนแรกพี่ตายสนิทเลย แล้วควรทำไงหรอ ？ก็ง่ายๆ รีบๆ เก่งยุ่นมาฟังอาจารย์ให้ออก ที่เหลืออ่านเองนะ ；）แต่อาจารย์นิสัยดีนะ มาสายก็ไม่ว่า หลับในห้องก็ได้ แต่อย่าเกิน 10 นาที คือ อาจารย์ให้เหตุผลว่า ง่วง ก็ควรหลับ
3. ระหว่างเรียน อาจารย์จะเปิดพาวเวอร์พอยท์ แล้วจะมี**ตัวอักษรให้น้องๆ อ่าน** ผลัดๆ กันไป พี่ว่าก็ดีนะ ถึงอ่านไม่ออก ก็ให้เราฝึกอ่านอะ
4. ทุกคาบ อาจารย์จะมี **การบ้าน** มาให้ เนื่องจากเป็นภาษายุ่นล้วน แทบไม่มีอังกฤษปะปนเลย ตอนรุ่นพี่ ให้รุ่นพี่ของพี่ ทั้งจากสายวิศวะ จากสายศิลป์ ทั้งจากแดนใกล้ แดนไกล มาช่วย ^^" แต่ถ้าชีทเหมือนเก่า ก็ลอกๆ ไปเหอะ
5. **เนื้อหา**ที่สอน... สั้นๆ 3 คำ "มัน มั่ว มาก" แบบ อาจารย์อยากสอนอะไร ก็สอน แต่ทุกคาบ อาจารย์จะเน้นมากเรื่อง DNA ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม จะมีอย่างน้อย 5 นาทีของคาบที่อาจารย์จะโม้เรื่อง "ความเมพของดีเอ็นเอ"
6. **การสอบ** แนะนำว่า ให้จำคันจิไปเยอะๆ เดี๋ยวมานี่แล้วค่อยขยายความ กับ เรื่องของ Amino acid ถ้าว่างๆ หยิบมาอ่านก็ดี มีแค่ 20 ตัวเอง จำแค่ชื่อจริง ชื่อยุ่น ชื่อย่อ 3 ตัว ชื่อย่ออักษรเดี่ยว คุณสมบัติโครงสร้าง แค่เนี่ย ^^" ตัวเนื้อหา ออกไม่ยาก ถ้าน้องจำคันจิได้ สบมยห สบายมากอย่าห่วงเลย

### **เรื่องชีวิตมหาลัย และต่อๆ ไปในอนาคต**

* พี่สารภาพว่า... พี่แทบไม่มีข้อมูล ณ ปัจจุบันอะ เอาเป็นว่าเดือนธันวา เดี๋ยวพี่มาพิมพ์ให้ละกัน
* แต่ที่พี่รู้ คือ อย่าให้คำว่า อินเตอร์ มาหลอกน้องง่ายๆ เพราะ ญี่ปุ่นนั้น ภาษาอังกฤษฟังยากกว่าภาษาญี่ปุ่นเสียอีก หากไม่เข้าใจ พี่แนะนำให้ไปฟังคนญี่ปุ่นพูดภาษาอังกฤษ ยกตัวอย่าง วิด๊โอโฆษณา McDonald's ของยุ่นอะ ยังไงก็ถ้าจะมาก็ปีแรกตั้งใจเรียนภาษากันทุกคนนะ
* อีกอย่างคือ ต่ออเมริกาได้มั้ย อันนี้พี่ได้ยินจากพี่อิจิว่า ได้ครับ ！ขอมีความสามารถ ที่เหลือก็ตามมาได้ ；）＾