Wyprawa do Salamona

**Wyprawa do Salamona** to dziewiąty rozdział części pierwszej Jestem w dżungli i dziewiąty rozdział powieści W sercu dżungli

## **Bohaterowie**

* Profesorka Sylwia
* Robaczek Piotruś
* Robaczek Zuzia
* Koko
* Mambo
* Woko
* Pan Roman

## **Streszczenie**

Sylwia, Piotruś, Zuzia, Koko, Mambo i Woko postanowili udać się do Salamona. Była słoneczna pogoda. W tej chwili Sylwia mówiła, że chce znaleźć pas Dżunglowca-Tropikalowca, a następnie zdobyć łuk. Potem pan Roman zbliżył się do Sylwii, Piotrusia, Zuzi, Koka, Mamba i Woka. Koko pytał go „Gdzie jest Salamon?” Roman powiedział: „Skręćcie w lewo, a potem idźcie prosto szesnaście kilometrów. Salamon znajduje się szesnaście kilometrów od Gejdericha.” Następnie pan Roman wyszedł. Po chwili Profesorka Sylwia, Piotruś, Zuzia, Koko, Mambo i Woko opuścili Gejderich. Potem zaczął się powiew. Następnie przeszli przez grodzisko gejderijskie. Gdy po popołudnie było słońce, ale nie było chmur, Mambo pytał Profesorce Sylwii „Daleko jeszcze?” Sylwia dodała „Musimy iść jeszcze pięć kilometrów.” Mambo mówił, że to jest niedaleko stąd. Sylwia powiedziała, że jeszcze nic nie wie, jak wygląda pas Dżunglowca-Tropikalowca. Kiedy nadszedł wieczór, nasi bohaterowie wreszcie dotarli do Salamona.

## **Tekst**

Profesorka Sylwia, robaczek Piotruś, jego siostra Zuzia, Koko, Mambo i Woko zaplanowali dotrzeć do Salamona. Pogoda była słoneczna.

– Gdzie idziemy teraz? – zapytał Koko.

– Do Salamona. – odpowiedziała Sylwia.

– Dlaczego? – wykrztusił w końcu Koko. – Sylwio, co chcesz zrobić w tej wiosce?

– Ja chcę tam znaleźć pas Dżunglowca-Tropikalowca i potem zdobyć łuk. – bąknęła Sylwia.

– Sylwio, budziś miała łuk do stzielania zwiziut. – wrzasnął Piotruś.

– Słucham, słucham? – zapytał pan Roman, podchodząc do Sylwii, Piotrusia, Zuzi, Koka, Mamba i Woka.

Zaległa cisza.

   Sylwia już miała coś powiedzieć, ale powstrzymała się na widok błagalnego spojrzenia Piotrusia.

– Żartowałam. – bąknęła, nie patrząc na pana Romana.

– Panie Romanie, przepraszam, gdzie jest Salamon? – zapytał Koko.

– Wy jesteście bliżej domu przy adresie ul. Tukanowej 3. Wy skręćcie w lewo, a następnie idźcie prosto szesnaście kilometrów. – powiedział Roman. – Salamon znajduje się szesnaście kilometrów stąd.

– Zgadzam się! – zgodziła się z satysfakcją Sylwia.

   Profesorka Sylwia zrozumiała, że Salamon znajduje się szesnaście kilometrów od Gejdericha. Pan Roman westchnął i wyszedł.

– No widzisz! – wybuchła Sylwia. – Salamon jest szesnaście kilometrów stąd.

   Profesorka Sylwia, Piotruś, Zuzia, Koko, Mambo i Woko opuścili Gejderich. Zaczął się powiew.

– Daleko jeszcze? – zapytał Woko.

– Tak, jeszcze daleko. – odpowiedziała Sylwia. – My jeszcze musimy iść piętnaście kilometrów.

– Piotrusiu, patrz! – Sylwia zerknęła na Piotrusia. – To jest grodzisko, w którym byliśmy przedwczoraj. Pamiętasz?

– Da pamiutam. – przytaknął jej Piotruś.

– Nie „pamiutam” – wyjaśniła Sylwia. – tylko „pamiętam”.

– Pa… miu… tam… – wyjąkał Piotruś. – Tyl… ko… pa… miu… tam…

– Zaczął się powiew. – powiedział Mambo. – To jest łagodny wietrzyk i nic nie szkodzi człowiekowi.

– Tak, zgadzam się! – zgodziła się Sylwia. – Powiew jest łagodniejszy od wichury. Bo wichura jest szkodliwsza dla człowieka i może niszczyć drzewa i palmy.

– Masz rację, Sylwio! – zarechotał Mambo. – Wichura szkodzi człowiekowi, zwierzętom i nawet Ziemi i nie tylko, ale i również huragan. O! Huragan jest najszkodliwszym wiatrem dla człowieka i może być nawet tornado. A my nie doczekamy się tornada, ale mamy bardzo ciepłą i bardzo wilgotną dżunglę.

– Ale ja urodziłam się w Europie. – dodała Sylwia.

– A my urodziliśmy się w dżungli! – krzyknęli Koko, Mambo i Woko.

– Piotruś rośnie szybciej niż Zuzia. – powiedziała Sylwia.

– Ale to ja jestem bardzij dzicinny od Bartka! – wypalił Piotruś.

– Ale ty urodziłeś się dwa lata przed Zuzią. – dodała Sylwia.

– Daleko jeszcze do Salamona? – dodał Koko.

– Jeszcze około dziesięciu kilometrów musimy iść do

Salamona. – bąknęła Sylwia. – Tamtędy właśnie uciekł pan Roman. Pan Roman jest już pewnie daleko.

Zaległa cisza.

   Było gorące popołudnie. Było słońce, ale nie było chmur.

– Daleko jeszcze? – zapytał Mambo.

– Musimy iść jeszcze pięć kilometrów. – odpowiedziała Sylwia.

– To już niedaleko od nas. – powiedział Mambo. – Już niedługo będziemy w Salamonie. Pas Dżunglowca-Tropikalowca znajdziesz w tej wiosce.

– Znajdę pas Dżunglowca-Tropikalowca w Ciołku. – powiedziała Sylwia.

– Nie, Sylwio! Nie w Ciołku! Ciołek znajduje się dwadzieścia kilometrów od Gejdericha. – zdziwił się Mambo. – Znajdziesz tego pasa w Salamonie.

– Nie wiem, jak wygląda pas Dżunglowca-Tropikalowca. – dodała Sylwia.

– Ty na razie nie wiesz, jak wygląda pas tego potwora, którego zabiłaś tuż przed urodzeniem Zuzi. – powiedział Mambo.

– Ale Zuzia jest już w trzecim dniu życia. – dodała Sylwia. – Zuzia to jeszcze nie niemowlę. Zuzia to jeszcze noworodek.

   Gdy nasi bohaterowie dotarli do Salamona, nadszedł wieczór.

– Jesteśmy już w Salamonie! – wrzasnęli Koko, Mambo i Woko.

– Tak jest! – przytaknęła im Sylwia.

– Już dotarliśmy do Salamona! – krzyknęli Sylwia, Koko, Mambo i Woko.

   Salamon miał trzy domy. Ludność tej wioski wynosiła 10 osób. Stał stół najbliżej drogi do Paćka, na którym znajdował się pas Dżunglowca-Tropikalowca.

– Ta wioska - Salamon - jest o pięć razy mniejsza niż Gejderich. – powiedziała Sylwia. – Gejderich ma pięćdziesiąt osób, a Salamon – tylko dziesięć. W Gejderichu są 35 mężczyzn i 15 kobiet, a w Salamonie - tylko 7 mężczyzn i 3 kobiety.

– Tak jest. – potwierdził jej Koko. – Salamon jest mniejszy niż Gejderich.

– Są tylko dwie ulice: Słoniowa i Lamparta w Salamonie. – potwierdził Woko. – Ulica Lamparta jest trasą do Paćka.

Paćko znajduje się cztery kilometry od Salamona.

– Masz rację, Woko! – zarechotała z satysfakcją Sylwia. – Paćko jest o cztery kilometry dalej od Salamona.

Zaległa cisza.

## **Wideo**

* https://www.youtube.com/watch?v=bkZgLY7ZXLk
* https://www.youtube.com/watch?v=J8XEN2n4UhY