Mi'Uvia

**Mi'Uvia** - Twi'lekanka.

## Wygląd

Posiada piegi na twarzy, a jej skóra ma żółty odcień.

## Charakter

Neutralna. We wszystkim stara się zachować delikatną równowagę.

## Historia

Z racji tego, że już jako malutkie dziecko Mi'Uvia została zabrana swoim rodzicom i sprzedana na targu niewolników, to jej pochodzenie nie jest znane. W wyniku wielokrotnego przechodzenia z rąk jednego handlarza niewolników do drugiego trafiła na planetę Tatooine. Tam jako już 15-letnia dziewczyna została sprzedana właścicielowi kantyny w jednym z miast portowych. Pracowała tam jako kelnerka, obsługując klientów kantyny w skąpym stroju, który uwydatniał jej piękne ciało. Powodowało to, że często była zaczepiana przez podpitych klientów i nie raz rzucano w jej stronę dwuznaczne propozycje, świńskie żarciki, a nawet poklepywano ją.

Pewnego wieczora, kiedy w kantynie było już mało ludzi i nadchodził czas by zamykać, Mi'Uvia sprzątała ze stołów puste kufle, gdy nagle od tyłu zaszedł ją postawny mężczyzna rasy ludzkiej i popchnął ją na ścianę. Przyparł ją do muru i, wykorzystując swoją przewagę siły, zaczął się do niej dobierać. Mi'Uvia zaczęła sie szarpać, krzyczeć "pomocy!" i płakać z bezsilności i nieuchronności tego, co miało nadejść. Garstka gości kantyny, która była jeszcze wtedy w barze, nie reagowała, udając, że nic się nie dzieje, gdyż owy mężczyzna był wystarczająco postawny i niebezpieczny, by było wiadomo, że nie należy takim ludziom się przeciwstawiać. Wtedy w ostatnim akcie desperacji i rozpaczy, gdy jej górna część ubrania została niemalże całkowicie porwana, a mężczyzna zaczął dotykać jej skóry swym ohydnym jęzorem, Mi'Uvia użyła całej swej wściekłości na niego oraz pragnienia, aby od niej odszedł. W jednej chwili zakrzyczała tak głośno, że pozostali goście aż się przerazili. Jej oczy zapłonęły żywym ogniem, a ona sama odepchnęła natręta, że ten aż przeleciał przez całą salę i utkwił wbity w ścianę. Siła uderzenia była na tyle wielka że jego ciało wyglądało jakby doznało implozji. Chwilę po tym dziewczyna opadła na kolana szlochając ze strachu oraz emocji, a przerażony tłum w pośpiechu opuszczał salę z obawy przed jej złością. Pozostał tam tylko zdumiony właściciel przybytku oraz pewien mężczyzna w podeszłym wieku. Ów mężczyzna popatrzył na to co zostało z niedoszłego gwałciciela i podszedł do baru. Zamienił kilka zdań z właścicielem i po chwili ten podszedł do dziewczyny i powiedział: "Jesteś wolna", po czym oddalił się pośpiesznie. W tym momencie mężczyzna w podeszłym wieku wziął ją za rękę, podniósł, skierował jej twarz w swoją stronę i powiedział, że musi ona z nim natychmiast iść, albo oboje będą mieli kłopoty. Dziewczyna była na tyle zrezygnowana i w szoku, że nie stawiała oporu, poszła z nim do jego śmigacza i razem z nim pod osłoną nocy udała się w drogę.

Nie wiedziała, ile jechali i gdzie była, gdyż gdy tylko opadły emocje, usnęła na fotelu śmigacza. Wiedziała tylko tyle, że musieli jechać daleko i że było około południa. Trafiła na pustkowie, totalne odludzie. W okolicy był tylko piach i jeden budynek - mała pustelnia, w której wtedy się znajdowała, a która była miejscem życia mężczyzny, który ją tam zabrał. Mężczyzna patrzył się na nią. Podsunął miskę z jedzeniem i nie spuszczał z niej oka, nawet jak ta w pośpiechu konsumowała. W pewnym momencie zebrała się na odwagę i zapytała, o co w tym wszystkim chodziło. Mężczyzna wytłumaczył jej, że jest wrazliwa na Moc, po czym przyjął ją jako uczennicę.

Mijały lata, a dziewczyna uczyła się podstaw posługiwania się Mocą oraz wgłębiała się głównie w doktrynę Mistrza. Pewnego razu jednak Mistrz podupadł na zdrowiu. Wiedział doskonale, że starość się upomina o swoje. Wtedy poprosił ją do siebie, czując, że być może są to jego ostatnie chwile, i wręczył jej pakunek, tym samym się żegnając. Wysłał ją na Tythona, tłumacząc tę decyzję tym, że prędzej czy później zostałaby znaleziona przez którąś z grup. Po tym dziewczyna ucałowała go w policzek, wstała, pożegnała się z nim i zrobiła jak jej nakazał.