Tweede zee-oorlog

De Tweede zee-oorlog was een langdurig conflict tussen Kuma Rem Mer en het Koninkrijk der Wateren dat plaatsvond tussen 3140 en 3180. Het ontleent zijn naam uit het feit dat het plaatsvond kort na de Eerste zee-oorlog tussen Kuma Rem Mer en Murkan. De oorlog vond voornamelijk plaats in de noord-westelijke Aqor Sent en de noordelijke zeearm, rondom de oostelijke eilanden van het Koninkrijk. Het conflict eindigde in een nederlaag voor Kuma Rem Mer en een herstel van de politieke situatie van voor 3121.

**1: Voorgeschiedenis**

Het Koninkrijk der Wateren handelde al sinds de 29e eeuw met andere volkeren, en vanaf de 31e eeuw werd het zelfs één van de grotere handelspartners van onder andere Murkan en Kuma Rem Mer. Vooral de handel in de waardevolle Ātupār stenen was een belangrijke bron van inkomsten voor het Koninkrijk. Hierdoor werd het rijk echter ook betrokken bij de politiek van het Noordereiland, iets wat tot dat moment nog niet het geval was. Na de mislukte poging om Murkan te veroveren en controle te krijgen over de centrale Aqor Sent richtte de regering in Roshimer zijn ogen op de oostelijke grenzen van het Koninkrijk om zijn macht naar het westen uit te breiden en het geschonden blazoen op te poetsen. Na de vrede van 3111 werden er al snel plannen gesmeed voor een geleidelijke veroveringsoorlog en in 3121 werd de eerste handelspost van Kuma Rem Mer geopend op een onbewoond eiland van het Koninkrijk. Dit werd gevolgd door een agressieve campagne van kolonisatie waarbij op steeds meer eilanden handelsposten, legerplaatsen en nederzettingen gesticht werden voor kolonisten van het Noordereiland. Om meer steun te hebben tegen mogelijke agressie vanuit het koninkrijk werd gepoogd ook kolonisten uit Kaglas en Tsuirogh mee te krijgen, maar dit kwam nooit grootschalig van de grond. De inwoners van het Koninkrijk bekeken dit met argwaan, maar aangezien land voor hen minder belangrijk was dan water grepen ze niet direct in.

**2: Nepuma/Azuripa incident**

Vanaf midden jaren '30 ontstonden er steeds meer spanningen tussen de lokale vissers en de kolonisten. De neerbuigende houding van veel kolonisten tegenover de lokale bevolking leidde tot veel wrok onder de bevolking, vooral onder de jonge mannen van de Motu clan. Uiteindelijk kwam het begin 3140 tot openlijke gevechten tussen kolonisten en Motu op het eiland wat de inwoners van het Koninkrijk Nepuma noemen en de kolonisten Azuripa. Bij de onlusten vielen meerdere doden, waaronder 13 Motu en 9 kolonisten. Kuma Rem Mer greep het incident direct aan om de oorlog te verklaren aan het Koninkrijk en claim te leggen op de oostelijke eilanden van het koninkrijk. Hiermee begon officieel de Tweede zee-oorlog.

**3: Verovering en kolonisatie 3140-3144**

In eerste instantie kon de sterke landingsvloot van Kuma Rem Mer vrij eenvoudig de grote oostelijke eilanden veroveren, de bewoners van het Koninkrijk boden vrijwel geen weerstand. Tussen 3140 en 3144 werden meerdere versterkte nederzettingen gesticht door kolonisten. Ondertussen hadden een aantal machtige clans, waaronder de grote Ani clan, de Wai en de gevreesde Motu zich voorbereid op een gezamenlijke oorlogsvoering. Dit was dankzij de complexe communicatie van het koninkrijk volledig aan de aandacht ontsnapt van het intelligentieapparaat van Roshimer. Het was dan ook een grote verrassing toen in de winter van 3144-3145 het grootschalige verzet begon.

**4: Verzet 3144-3160**

Het verzet richtte zich allereerst op de communicatielijnen en wisten de kolonisten af te snijden van de troepen uit Kuma Rem Mer. Daarnaast werden voedselvoorraden en wapendepots aangevallen door guerilla troepen. De nederzettingen zelf werden in eerste instantie nog met rust gelaten en openlijke strijd werd vermeden. De meeste aanvallen vonden 's nachts plaats, in dichte mist of met stormachtig weer. De kolonisten kregen nauwelijks grip op de snelle, lichte troepen en de aanvallen waren een groot succes. De volgende stap was een georganiseerde campagne gericht tegen de zuidelijke handelsvloot. Snelle aanvallen door de troepen van het koninkrijk op handelsschepen, waarbij vooral de handelswaar vernietigd werd hadden een grote impact op de bevoorrading van de kolonisten, maar op termijn ook op de economie van havensteden als Roshimer en Satuspero. Toen Kuma Rem Mer ook nog te maken kreeg met een opstand in Kaglas werd de situatie problematisch en vanaf 3160 begon men langzaam de troepensterkte af te bouwen en de koloniën stuk voor stuk te ontmantelen.

**5: Terugtocht en vrede 3160-3180**

Tussen 3160 en 3180 probeerde Kuma Rem Mer vooral een verdedigende strijd uit te vechten om nog een klein deel van haar kolonie te kunnen behouden, maar de constante aanvallen van guerilla strijders en de economische schade maakten de oorlog tot een hoofdpijndossier op verschillende fronten. Geen enkele militaire leider wilde zijn handen branden aan een dergelijke strijd waarin geen grote slagen te winnen vielen en geen eer te behalen, dus de troepen werden vooral geleid door onervaren militairen. Ook in de politiek werd het animo voor het voeren van een uitzichtloze guerrillastrijd steeds minder en het invloedrijke Comité voor staatsveiligheid begon steeds meer aan te dringen op een snelle vrede. Een laatste probleem was dat handelaren steeds meer wegbleven uit de westelijke Aqor Sent en dat geen enkele kolonist nog wilde blijven in het oorlogsgebied, zeker nu er geen cent te verdienen viel. In 3180 verlieten de laatste kolonisten en troepen van Kuma Rem Mer het Koninkrijk. Tot op heden zijn er geen verdere vijandigheden geweest tussen de landen, al blijft de verstandhouding allesbehalve vriendschappelijk.