K-59

**K-59** - pierwszy na świecie karabin maszynowy, opracowany pod koniec lat 50. XX wieku p.w.k. w Polsce. Jest on efektem prac w centrum badawczym T-3 w Dobrym Mieście powstałym w ramach badań i rozwoju tranzystorów.

### Historia

Prototyp K-59 został opracowany w grudniu 1958 r. p.w.k.. Ta wersja powstała dzięki stworzeniu nowej, nowoczesnej obudowy dla polskiego łuku śrutowego ŁKŚ-25B, który został zamknięty w tej obudowie, a dzięki zastosowaniu tranzystorów został także zminiaturyzowany. Prototyp był dzięki temu bardziej poręczny niż dotychczasowy łuk śrutowy, jednakże był trudniejszy w utrzymaniu w czystości.

W kwietniu 1959 r. p.w.k. stworzono pierwszy w pełni gotowy model K-59, który został zaprezentowany prezydentowi Polski Lechowi Amareńskiemu, rządowi polskiemu oraz dowództwu polskiej armii. Wszyscy widzowie byli zachwyceni nową bronią i jeszcze tego samego dnia podpisana została umowa na dostarczenie polskiej armii ponad 200 000 modeli K-59, mających stać się nową podstawową bronią polskiego żołnierza.

Pierwsze dostawy K-59 rozpoczęły się jeszcze 1 stycznia 1960 r. p.w.k., kiedy armii dostarczono 5000 sztuk K-59. 12 lutego tego samego roku broń została po raz pierwszy zaprezentowana światu podczas wspólnej parady wojsk polskich, huńskich i babulońskich. Nowy karabin zaimponował pozostałym państwom, niektóre kraje były z kolei wręcz przerażone polskim wynalazkiem i żądały zakazu stosowania tej broni w trakcie konfliktów.

Mimo wielkiego zainteresowania ze strony innych państw, tylko Fjordinia zdecydowała się zakupić karabiny K-59 dla siebie. Pozostałe kraje zamiast tego zdecydowały się rozwinąć dotychczas znany łuk śrutowy, dodając do niego elementy z K-59. Wynikiem tych prac stał się łuk maszynowy, używany obecnie (2077 r. p.w.k.) we wszystkich krajach Wojakii i Krainy 1000 Fjordów, poza Polską i Fjordinią.

W późniejszych latach wprowadzono nowsze modele, które m.in. zmniejszały wagę karabinu, lub wprowadzały możliwość korzystania z innych kalibrów. Natomiast w 1977 r. p.w.k. wprowadzony został następca K-59, K-77. Wojsko polskie ostatecznie zakończyło eksploatację K-59 w 1989 r. p.w.k., natomiast Fjordinia skończyła używać tego karabinu w 1993 r. p.w.k.

Obecnie K-59 stosowane jest głównie przez entuzjastów strzelectwa i jest to bardzo powszechny karabin na strzelnicach. Wojsko polskie oraz policja dodatkowo cały czas posiadają na stanie zapas K-59 na wypadek, gdyby potrzebna była szybka dostawa broni w wypadu dużej wojny.

### Charakterystyka

Karabin K-59, w przeciwieństwie od stosowanych wcześniej łuków, nie musi być zawsze obsługiwany dwoma rękoma, jednakże jest to zalecany sposób użycia, ze względu na rozrzut podczas strzelania. Niemniej jednak możliwe jest strzelanie z K-59 jedną ręka. Ze względu na swoją budowę K-59 nie może być jednak samodzielnie zarzucony na ramię w celu łatwiejszego przenoszenia. Do tego potrzebny jest osobny pas, nie będący w standardowym zestawie.

Dzięki miniaturyzacji, K-59 jest lżejszy od łuków śrutowych (ok. 5 kg z załadowanym magazynkiem vs. 9,5 kg załadowanego łuku śrutowego) oraz bardziej od nich poręcznych (za wyjątkiem wspomnianego wcześniej braku możliwości łatwego zarzucenia broni na ramię bez doczepionego pasa).

K-59 standardowo obsługuje magazynki 30-nabojowe. Stosowany kaliber to kaliber polski, w nowszych modelach stosowany jest natomiast kaliber 7,62 mm. Starsze modele K-59, ze względu na swoją konstrukcję, nie mogą zostać zmodyfikowane, aby mogły używać innych kalibrów.

Szybkostrzelność K-59 wynosi 540 RPM

### Dostawy

Polska - 14 764 087 sztuk

Fjordinia - 3 991 132 sztuk

Izrael - 9311 sztuk (używany tylko przez Mosad w operacjach przeprowadzanych na terenie Polski, Fjordinii i Durnii)

Hunlandia - 1000 sztuk (modele testowe, nigdy nie wprowadzone do codziennego użytku)

Cesarstwo Babulonu - 500 sztuk (modele testowe, nigdy nie wprowadzone do codziennego użytku)