Geiǧieg

## Jako rdzeń

Geiǧiego - powstałe ze słów podstawowych Gei (tutaj jako układ), ǧi (litera) oraz eg (wiele). Spotkane głównie jako rzecznik z suffixem -o.

Podobne znaczeniowo słowa lub podobnie pisane: Alfabeto, Geiǧi

## Podstawowe informacje

### Podstawowa struktura wyrazu, szyk zdania oraz rdzenie podstawowe

Podstawowo wyrazy budują się w ten sposób: PREFIX(SY) + RDZENIE PODSTAWOWE + SUFFIX(SY)

Rdzenie podstawowe mają i muszą oddawać główny sens słowa, najczęsciej składają sie one z 1 lub 2 rdzeniów, chociaż zdarzają się wyjątki. Rdzeń najcześciej jest 1 sylabowy.

Celem suffixów najczęściej jest określenie celu istnienia dannego słowa w zdaniu oraz jego częsci mowy. Natomiast celem prefixów jest najczęsciej doprecyzowane samych rdzeni.

Szyk zdania w języku laxarskim jest ruchomy, jednak najczęsciej spotyka się SOV oraz SVO.

Prefixy określające rodzaj mowy dannego słowa zawsze znajdują sie na ostatnim miejscu

Do praktycznie każdego słowa można dodać -s by uczynić z niego liczbę mnogą. (S MUSI ZAWSZE BYĆ OSTATNIE) (wyjątek od górnej reguły)

### Zaimki

ja - mi

ty - ti

on - he

ona - Ne

Ono - Tej

Wy - Wos

My - Nos

Oni/one - Ni

Zaimki są regularne poza jednym wyjątkiem, nie tworzy z nich się rzeczownika bo zawsze w podstawowej formie są rzeczownikiem (ale muszą wystepować one same)

### Zaimki specjalne oraz skróty

Przykładem takich zaimków są:

1. Keng (nawzajem)
2. Miuti (mnie i ciebie)
3. Nykt - nikt
4. nit - nic
5. Ka -jakieś/ktoś (o osobie)
6. kein - jakieś (o rzeczy)
7. Ge - To, o czym jest własnie mowa
8. zim - sam
9. Kakein - Ktokolwiek (Ka + kein)

### Przysłówki łączące

1. Noma - Lub
2. Om - skrócona wersja Noma (bardziej nieoficjalna i archaiczna), czasem jako skrót 'om
3. u - i
4. yag - jak
5. woru - (od wor oznaczającego powód), z powodu, bo, dlategoż

## RZECZOWNIK

rdzenie bez niczego podstawowo są rzeczownikami (określonego rodzaju słowa), spotyka się to zwłaszcza w długich lub bardzo krótkich wyrazach.

Podstawowa struktura wygląda więc tak: Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + -o

dla przykładu: pol - o -> utworzyliśmy z rdzenie oznaczającego polę, rzeczownik w tym przykładu, by utworzyć liczbe mnogą wystarczy że dodamy -s

-> pol - o - s

### Miejscownik

Rzeczowniki w laxarskim są nieodmienne poza jednym wyjątkiem tak zwanym Miejscownikiem, powstaje on wtedy gdy chcemy utworzyć z dannych rdzeni podstawowych miejscownik zamiast normalnego rzeczownika, powiniśmy wtedy dodać -so zamiast -o. Czasem się używa zamiast -so przyrostka -oso, jednak używa się tego rzadko i głównie do tych wyrazów gdzie wymowa z -so byłaby trudna.

Zatem zamiast Polo nasz wyraz będzie brzmiał Polso -> Pol - so. W tym przypadku będzie to oznaczać pole jako obszar lub kraj.

Własnie, miejcownik jest często używany do tworzenia nazw krajów, miejsc gdzie sie wykonuje dane akcje lub gdzie się znajduje dana rzecz.

Przykłady: Pol - so, Kn - oso, en - dejn - so, later - so

#### Miejscownik Osobowy

Oznacza osobę wykonująca czynność która opisaliśmy lub pracująca w tym miejscu, bądz osobe związana z tym poprostu

Tworzymy go tak: Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + sian

bądz: Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + osian

np: polo <-> polso <-> polsian (polak)

### Wykonawczyk

Jest archaiczny i rzadko używany, stosuje się go gdy chcemy wskażać że dany rzeczownik wyraża podmiot.

Tworzymy go w ten sposób: Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + -ein

np: neein (ne + ein), ona (jako wykonawca)

Stosuje się go by uniknąć zamieszanie np w takim zdaniu:

Mi fenal ti -> Ja kocham ciebie

ale co gdy chcemy by Mi było konieczne pierwszę, ale nie było podmiotem? dodajemy do podmiota ein

Mi fenal tiein -> mnie kocha on.

#### **Wykonawczyk Miejscownikowy**

Jest to hybryda Wykonawczyka i miejscownika bądz Wykonawczyka i miejscownika osobowego, tworzymy go w ten sposób:

Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + sein bądz Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + osein (rzadko bardzo używane)

np: Polsein - Polak (podmiot)

#### **Wykonawczyk Miejscownikowy Osobowy**

Jest to bardzo archaiczna, prawie wymarła z użytku forma która prawie nieistnieje, jest to największa hybryda. I jest defacto połączeniem wszystkich.

Buduje się ją za pomocą:

Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + sianein bądz Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + osianein

## PRZYMIOTNIK

Przymiotnik w laxarskim tworzy się podobnie jak rzeczownik, za pomocą końcówki -e, mamy więc Pol - e.

Archaicznie można utworzyć z wszystkiego przymiotnik dodając poprostu -e

Służą one do opisywania innych częsci mowy które nie są czasownikiem (również innych przymiotników), dla przykładu: Pole domo (polowy domowy).

Gdy chcemy oddać że przymiotnik opisuje więcej niż jedna rzecz możemy dodać i również tu końcówke -s, jednak nie jest to wymagane. Dla przykładu więc Poles domos i pole domos jest poprawne

### Przymiotnik Miejscownikowy

Ten rodzaj przymiotnika umie być troche niezrozumiały początkowo gdyż jest defacto hybrydą miejscownika z przymiotnikiem.

Tworzymy w tym przypadku nie za pomocą -e a za pomocą -se (lub -ose). Tak jak w przypadku rzeczownika i tworzenia za pomocą -so (lub -oso) zamiast -o.

Dla przykładu będą to: Pol - se, Kn - ose

#### Przymiotnik Miejscownikowy osoby

Tworzymy go tak: Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + siane

bądz

Tworzymy go tak: Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + osiane

### Przymiotnik Wykonacznika

ARCHAICZNY, PRAWIE WYMARŁY I NIEUŻYWANY

Tworzymy go tak: Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + eine

#### Przymiotnik Wykonacznika miejscownikowego

Tworzymy go tak: Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + seine bądz

Tworzymy go tak: Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + oseine

#### Przymiotnik Wykonacznika Miejscownikowego osoby

Tworzymy go tak: Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + sianeine bądz

Tworzymy go tak: Prefix + rdzenie podstawowe + reszta suffixow + osianeine

## Przysłówek

Przysłówek jest praktycznie tym samym co przymiotnik, tylko że służy do opisywania czasowników oraz ogólnie czyności nawet gdy nie są one czasownikiem (chodzi o to że bez wskazywania na czasownik).

do tworzenia przysłówka używamy -u więc będziemy mieli np: pol - u, huiz - u

### Przysłowek Miejscownikowy

powtórka z przymiotnika, dosłownie tak samo. Końcówki -su lub -osu.

## Czasownik

Czasownik jest najbardziej zawansowannym rodzajem mowy wykorzystywanym w języku laxarskim

Struktura czasownika wygląda tak:

Prefix + rdzenie główne + czas (opcjonalny) + typ

typy wygladają następująco:

1. -al (gdy gadamy o naszej stronie w rozmowie, czyli dla przykładu my)
2. - il (gdy gadamy do innej stronie w rozmowie, czyli dla przykładu ty)
3. -el (gdy gadamy o kimś w naszej rozmowie, czyli dla przykładu ona)
4. -ar (gdy dajemy komuś rozkaz)
5. -oj (gdy chcemy poprostu utworzyć pusty czasownik nieokreślający jaki jest typem, bezokolicznik defacto)
6. -yhjaar (archaiczny, typ życząco/przypuszczający, podobny do czasu -h^, najmniej używany)

Tak więc dla przykładu: knar będzie oznaczało ucz się!

### Czasy

choć podstawowo niemusimy określać czasu a najczęsciej robią to przysłówki bez konieczności zawierania tego tego za pomocą zmiany struktury czasownika, to warto znać także i czasy.

Podstawowo każdy czasownik jest w stanie terażniejszym lub nieokreślonym (domyślanym z kontekstu i przysłówków)

Czasy jakie istnieją:

1. -g czas przeszły
2. -w czas przyszły
3. -h^ czas przypuszczający/życzący (często aktualnie wymawiany jako zwyczajne h)
4. -yn - czas terażniejszy (praktycznie wyszedł z użytku) używamy go wtedy gdy mamy wrażenie że danna sytuacje może mieć miejsce (głównie własnie teraz), lub chcemy by tak się działo)

Przykład: hioshar - chciałbym byś wkońcu zaczął pisać!

### Suffix HER

służy do określenia dokonanej czynności która już się zakończyła lub która napewno się zakończy i mamy pewność tego

przykład: herhiosal - napisałem

### Suffix EK

Oznacza że coś było robione, jest zakończone ale nie ukończone. Nie tak często spotykany

### Czasownik przymiotnikowy

Tworzy się go za pomocą dodania -e do oryginalnie utworzonego słowa czyli np:

estoj -> estoje (istniejąca danna np rzecz)

pełni taką role jak zwykły przymiotnik

### Czasownik przysłówkowy

Tworzy się go za pomocą dodania -u do oryginalnie utworzonego słowa czyli np:

estoj -> estoje (istniejąco)

pełni taką role jak zwykły przysłówek

### Pomijalna odmiana

czasem bywa tak że pomijamy odmiane przysłówka i zostawiamy same prefixy oraz rdzenie, wynika to z faktu że z struktury zdania wynika że **jest** musi być czasownikiem, jednak zaleca się unikania tego ze względu na mylący charakter

przykład: Ne estel -> ne est

stosuje się także zamiast tego skrót -'es, dla przykładu ne estel -> ne'es