Elairon

Pomnik Atlana Elairona

Atlan

Eleross

Król Atlantis

Pan na Numeronie

Elfi Król

Przyjaciel Elfów

### Artefakty

Yélombaron - mistyczny artefakt-oko dający umysłowi właściciela ochronę przed zdradzieckim wpływem iluzji i złych czarów a także dostrzec to co niewidzialne.Berło Atlantis - symbol władzyArkama - hełm i korona władców Atlantis

### Majątek

Atlantyda oraz nieliczne acz cenne skarby które podobno miał zdobyć za czasów Pierwszej Ery

### Wierzchowiec

Gimil

**Eleg Elairon** przez Atlantów zwany **Atlanem** zaś w krainach Xadii zapamiętany pod imieniem **Indilzar Dzielny** był pradawnym ludzkim królem i wojownikiem starożytnych czasów Drugiej Ery, który przeszedł do historii jako założyciel i pierwszy król Atlantydy.

## Charakterystyka

Eleg zwany Elaironem był wysokim i silnym mężczyzną, półelfem o mądrym spojrzeniu u władczym głosie. Zasłynął jako wielki, wręcz niepokonany wojownik i mistrz miecza, zawsze gotów by walczyć w obronie wolności a potem i chwały swego królestwa. Jako półelf starzał się bardzo powoli i podobno zmarł dopiero w wieku pięciuset lat.

## Historia

### Dawne Dni

Mędrcy powiadają, że Elairon był w prostej linii potomkiem zapomnianych już z imion pierwszych ludzkich monarchów dawnych dni, którzy - w czasach gdy większość ludzi wciąż jeszcze nie wyszła z lasów - walczyli u boku elfów, gnomów i krasnoludów przeciwko Alkharowi i w wojnie tej niemalże wszyscy zginęli.

Jego ojciec, Elaran był królem bez tronu, pokonanym i wygnanym, ale nie złamanym zaś matką była Elwinda Azrubel, potomkini ongiś największego z elfich monarchów po zachodniej stronie oceanu. Wedle zachowanych źródeł, kronik i ballad obydwoje zasłynęli jako mężne i nieustraszone osoby i mówi się, że tylko dzięki ich odwadze ostatecznie udało się obalić Alkhara - odtąd jednak nigdy nie widziano ich już w krainach ludzi.

Wychowany przez niech Elairon wkrótce poszedł w ślady ojca, słynąc jako szlachetny bohater (walczył ze złem wszędzie tam gdzie jeszcze było o co walczyć), choć może nie tak błyskotliwy jak jego rodzice. Podczas Wielkiej Wojny Bogów, podczas której to imperium Alkhara zostało raz na zawsze zniszczone przez sojusz wszystkich wolnych ras tego świata, walczył u boku ojca w decydującej, wielkiej batalii w której to zjednoczeni pod rozkazami jego ojca ludzie wraz z innymi rasami i zachodnimi bogami położyli kres dominacji cienia.

### Początki Atlantydy

Jak wiadomo Wielka Wojna w końcu dobiegła końca, dobro zwyciężyło zaś zło zostało pokonane. Atoli wojna poczyniła w świecie straszliwe zniszczenia - niemal wszystkie dawne ludzkie, elfie czy krasnoludzkie królestwa na zachodzie Ennoru zostały spustoszone i zrównane z ziemią wskutek walk, zaś Elwinda i Elaran zginęli bądź musieli odejść - w każdym razie nikt już ich więcej nie widział.

Ludzie którzy w ostatniej bitwie stanęli po stronie bogów zostali przezeń hojnie wynagrodzeni, lecz nie mogli naprawić dokonanych już zniszczeń i byli w Ennorze skazani na głód i cierpienia. Ale w parę lat po Wielkiej Wojnie ludzcy marynarze donieśli o pojawieniu się nowego nieznanego lądu w miejscu dawnego Targner - lądu, którego wojna nie zniszczyła i który najwidoczniej zdatny był do życia. Usłyszawszy o tym i dostrzegłszy szansę na lepszą przyszłość ludzkiej rasy (powoli cofającej się w i tak dopiero niewielkim rozwoju) zebrał tylu ludzi ilu tylko potrafił a - choć wielu odmówiło lękając się niebezpiecznej przeprawy przez morza - ci których przekonały obietnice o dostatku i bogactwach byli dość liczni, by po dotarciu na miejsce założyć nie tyle kolonię co królestwo.

Gdy w końcu po długiej żegludze dotarli na wyspę - która okazała się być całkiem pięknym, niewielkim kontynentem - byli dość liczni by od razu zakładać nie tyle osady co miasta - i wiele ich założyli, początkowo nieduże, ale z czasem coraz większe aż po stuleciach stały się metropoliami. A najwięcej ludzie zebrało się w mieście nazwanym Numeronem, którzy to z biegiem lat obwołali Elairona swym przywódcą. Początkowo ten zgodził się dość niechętnie, lecz z czasem - gdy okazało się, że rządzenie kosztuje mniej sił co bohaterstwo - Elairon w pełni przyjął rolę jaką mu nadano, a pod jego rządami miasto kwitło i prosperowało.

### Król Atlantydy

A że był człowiekiem rozważnym i mądrym, o szlachetnym pochodzeniu wkrótce coraz więcej mieszkańców wyspy oddawało mu pokłon. W 32 roku Drugiej Ery na kontynencie żyło już tylko sześciu potężnych możnowładców z których to właśnie Elairon był najsłynniejszym i najbardziej szanowanym. Inni zaś z czasem zaczęli zazdrościć mu i lękając się że w końcu zdobędzie władzę nad całym lądem zawiązali sojusz przeciwko niemu i rozpętali wojnę.

Nie była to wojna wielka ani krwawa, ludzie bowiem jakoś w tamtych czasach nie bardzo lubili ideę zabijania się nawzajem, wciąż jeszcze przywykli do tej dawnej jedności wymuszonej walką z Alkharem.