Aulaler (48)

**Aulaler** jest jednym z Czarnych Magów, który został pustelnikiem zamieszkującym Górniczą Dolinę.

## Charakter

Nerwowy, niecierpliwy, impulsywny, ale także miły, sprawiedliwy, honorowy.

## Umiejętności

Aulaler od dziecięcych lat uczył się walki bronią dwuręczną. Moce demonów otrzymał dopiero od swojego starszego brata, Adrisiona, który niegdyś służył Śniącemu i ukradł mu malutką część mocy. Całą swoją moc schował do Kryształu Duszy, który po śmierci został mu podarowany przez jednego z jego podwładnych. Od tamtej pory bezproblemowo kontroluje magię Beliara.

## Historia

Początki jego życia były... nie zaciekawe. Zawsze był uznawany przez rówieśników za słabeusza, który nawet kija nie umie unieść. Dlatego od piątego roku życia zaczął trenować z przyjacielem jego ojca, Angusa. Koczownik był jednym z najlepszych wojowników, który walczył bronią dwuręczną. Rok po zaczęciu treningu, rodzice zostali zamordowani przez asasynów. Wtedy poprzysiągł sobie, że zemści się za ich śmierć.

W wieku 15 lat ruszył w stronę Mora Sul, aby odnaleźć tego, który podrzynał im gardła. Zapisał się na arenę, gdzie jej mistrzem był Ahmed, który był za to odpowiedzialny. Aulaler przedzierał się przez gladiatorów, aż w końcu stanął do walki z mordercą. Po ciężkiej walce, wbił mu miecz w głowę, po czym strażnicy natychmiastowo zainterweniowali, zamykając Aulalera w lochach. Przez 3 długie lata był bity, torturowany, a na koniec sprzedany do Khorinis.

Kiedy statek więzienny dopłynął do Khorinis, od razu zabrano Aulalera do koszar, gdzie był przesłuchiwany przez kapitana straży, Jarvisa, za co był bity. Opowiedział mu o wszystkim. Wtedy dał młodemu koczownikowi szansę dołączenia do straży. Jedyny warunek, który musiał spełnić to zdobycie obywatelstwa. Dlatego kiedy został opatrzony przez jednego z Magów Ognia, od razu ruszył szukać pracy. Został czeladnikiem kowala. Od razu przyjęto go do straży.

Przez cztery lata pracował jako strażnik miejski, nawet był prawą ręką kapitana, aż w końcu... w mieście doszło do morderstwa. Zamordowanym okazał się doradca gubernatora. Jedynym podejrzanym był Aulaler, który przechodził w nocy obok ratusza. Został niesłusznie skazany i wrzucony do Kolonii Karnej, gdzie rozpoczęła się jego kolejna przygoda...

W kolonii nie było łatwo. Został zabrany wraz z innymi do zamku, gdzie miał odpocząć, a na następny dzień miał wyruszyć do Starej Kopalnii wydobywać rudę dla króla. Uratował więźniów zbuntowany magnat, który po wręczeniu ekwipunku strażnika, został zabity przez jednego z więźniów. W ten oto sposób rozpoczął się bunt. Więźniowie opanowali Stary Obóz. Niestety, Bariera powiększyła się, zamykając wszystkich, którzy znajdowali się na terenie Kolonii. Postanowił odejść, a na swojej drodze spotkał człowieka, który dał mu propozycję. Opowiedział mu o istocie, która może uwolnić ich z tej bańki. Poprosił go, aby poszedł z nim i pomógł mu założyć obóz. Aulaler zgodził się i w taki sposób powstał Obóz na Bagnie.

Aulaler powoli żałował tej decyzji. Całymi dniami musiał działać za Jaśnie Oświeconego, który siedział ciągle w swojej komnacie, wraz z jego niewolnicami. Kilka dni po wyzwoleniu Starego Obozu, na bagna przyszedł nowy baron. Był to więzień, który zabił zbuntowanego magnata. Chciał "rozmawiać" z jego przywódcą, aż w końcu dowódca straży świątynnej zobaczył w oczach barona, że nie chce z nim tylko rozmawiać. Zgodził się i zaprowadził go do Jaśnie Oświeconego. Rozmowy trwały i trwały, aż w końcu zdenerwowany baron obił mu twarz stojącym obok taboretem. W taki sposób, Aulaler opuścił Obóz na Bagnie, dołączając do Nowego Obozu.

W taki sposób został dowódcą szkodników w Nowym Obozie. Wraz z dawnym baronem i dowództwem Nowego Obozu, ruszyli na bagno, aby odzyskać dług, który dali Jaśnie Oświeconemu. Nie miał rudy. Dlatego postanowili go wykończyć torturami. Połamali mu dłonie, obiceli palce, opalili twarz, aż guru postanowił się utopić. Kilka dni po tamtym incydencie, zastępca szefowej zniknął. Na jego miejsce wszedł Aulaler, który według szefowej nadawał się idealnie.

Miesiąc później postanowiono podbić Obóz na Bagnie. Nowy dowódca straży świątynnej i nowy Jaśnie Oświecony nie spodziewali się ataku od plaży. Zaatakowani od tyłu zdezorientowani Sekciarze, szybko zostali wybici, a liderzy zabici. W taki sposób, Sekta upadła, pozostawiając tylko plac świątynny.

Po spaleniu Obozu na Bagnie, Aulalera nawiedzały koszmary z demonem w tle. To coś do niego przemawiało. Plugawiło jego umysł. Po dłuższej analizie i wizjach guru, zdał sobie sprawę, że wymyślona istota, która miała uwolnić sekciarzy z Kolonii jednak istnieje. Postanowił wyruszyć na poszukiwania siedziby demona. Odkrył, że jego legowisko znajduje się głęboko pod ziemią, a wejście do niego znajduje się w mieście Orków. Wtedy postanowił spróbować. Okazało się, że... Orkowie go przepuszczają... Śniący dał im rozkaz, aby przepuścić jego "nowego sługę". Za każdym krokiem co raz głośniej słyszał jego wzywania, aż w końcu odnalazł jego leżę. Demon powiedział mu, że wybrał go na swojego sługę, bo widzi w nim potencjał. Wtedy do pomieszczenia wszedł jeden z nieumarłych orkowych szamanów i przeniósł go na powierzchnię. Kilka dni później, usłyszał głośny krzyk demona, co oznaczało jego śmierć. Bariera upadła, a wtedy ci, którzy wyznawali Śniącego zmienili się w Poszukiwaczy. Aulaler też, tylko on nie postradał zmysłów i był świadomy jego przemiany. Ruszył do Khorinis, gdzie postanowił się gdzieś ukryć.

Kiedy opuścił teren Kolonii, otrzymał list od swojego brata, Adrisiona, który zaproponował mu spotkanie w starej wieży nieopodal Khorinis. Otrzymał także runę teleportacyjną do tego miejsca. Użył jej, wszedł do wieży, a na koniec zobaczył zakrwawione ciało z mieczem w brzuchu. To był Adrision. Na stole był jakiś tajemniczy kryształ i list adresowany do Aulalera. Było w nim napisane, że przez cały swój pobyt w Kolonii uczył się magii Beliara, aż w końcu przekazuje mu całą swoją wiedzę w Krysztale Duszy. W ten właśnie sposób, Aulaler zyskał moc magiczną. Wtedy jego wygląd się zmienił... Oczy stały się czerwone, włosy białe, a skóra blada. Czuł przepływ mrocznej mocy w jego ciele. Wykuł mroczną maskę, którą postanowił założyć i już nigdy nie zdejmować, dlatego ją przymocował do swej twarzy. Postanowił opuścić wyspę i ruszyć na Varant. Użył zaklęcia teleportacyjnego, po czym pojawił się w Myrtanie. Poznał tam Wielkiego Wodza Ur'Karraka, który planował wyruszyć na Khorinis, aby je podbić. Dlatego postanowił pokierować orkową armią.

Wtedy Aulaler doznał wizji od Beliara, który mianował go Mrocznym Mistrzem, a na koniec opowiedział mu o czterech Kryształach Przodków. Postanowił je zebrać i zerwać swą wiarę w Adanosa. Od tamtej pory, Aulaler był sługą Beliara i jego jedynym celem było wymordowanie paladynów...

Pierwszym zadaniem Aulalera po powrocie do Górniczej Doliny było obleganie zamku paladynów, aby odnaleźć ich słabe punkty, a następnie zaatakować ich z całą siłą. Wraz z Wielkim Wodzem Ur'Karrakiem i orkowym oddziałem założyli obóz tam, gdzie niegdyś założył Hosh-Pak.

Z każdym dniem, Aulaler czuł się coraz silniejszy. Połączenie duszy Adrisiona i części duszy Śniącego, połączyło się w jedną moc, która nazwana została przez niego "Plagą". Moc ta, splugawiła jego ciało. Ale za to jego umiejętności wzrosły. Jego korzenie wymagały o wiele mniej many, a także mogą pobierać energię magiczną z więzionych. Ale to było za mało. Za mało, aby pokonać paladynów. Potrzebował kryształów. Potrzebował Mocy Przodków.

Podczas pilnowania bramy zamkowej, Aulaler napotkał nowego generała paladynów, Lazira. Wtedy w Mrocznym Mistrzu obudził się potwór, którego nie mógł opanować. Zamienił się w demonicznego wilkołaka z zakrwawionymi ślepiami i zębami. Rzucił się na paladyna, po czym sturlali się na sam dół. Vertila, która była świadkiem zdarzenia, ruszyła za nimi. Broniła Aulalera przed atakami pozostałych paladynów z oddziału Lazira. Potwór zerwał z niego zbroję paladyna i rzucił nim na kilka metrów, rycząc mu prosto w twarz. Zostawił go i wrócił do zamku.

Kilka dni potem, Vertila ruszyła do obozowiska paladynów, a wraz z nią elitarny ork. Przywitali ich nie za wesoło. Ork został zastrzelony, a wtedy na scenę wszedł Aulaler. Ponownie zamienił się w demonicznego wilkołaka, zabił kilku paladynów, resztę ogłuszył. Wtedy spotkał Vincenta. Było już wtedy wiadomo, że pomiędzy nimi będzie walka. Po krótkiej rozmowie, do walki dołączył Ur'Karrak wraz z oddziałem orków. Z lasu wyszli także inni Fanatycy. Wtedy Orkowie, Vertila, Karrak i Aulaler wycofali się. Od razu ruszyli w stronę siedziby Vincenta.

Kiedy dotarli do górskiej fortecy, od razu rozpoczęli mordowanie pozostałych fanatyków, którzy zostali w obozie. Spalili to miejsce, a kiedy już wracali, ponownie spotkali Vincenta. Zdenerwowany Jaśnie Oświecony postanowił oddać kryształ Aulalerowi. Ruszył z nim do dawnego łoża kamiennego smoka. Wtedy dał mu kryształ. A raczej jego podróbę. Wtedy sługa Beliara powiedział do niego, że jeszcze się spotkają, a wtedy opuścił fortecę i wrócił do zamku.

Kiedy Aulaler wraz z Karrakiem spacerowali po obozowiskach Orków, napotkali pewnego starca. Okazał się nim Mazi, stary (dosłownie) znajomy Aulalera. Z uśmiechem na twarzy zaprosił go do zamku, a stary wojownik z hersztem orków najwyraźniej się polubili. Kiedy już dotarli do zamku, spotkali tam Axela. Uradowany Mazi podszedł do niego, uściskał go, a następnie skręcił mu kark. Po tym zdarzeniu, Mroczny Mistrz zmutował go, przez co odmłodził go fizycznie i mógł walczyć jak za dawnych lat. Po odpoczęciu ruszyli na Nowy Obóz. Wymordowali Magów Wody, a ci, którzy przeżyli, uciekli w stronę Starej Kopalni.

Po zdobyciu Kryształu Wody, Aulaler odkrył, że Kryształ Ognia podarowany mu przez Vincenta okazał się podróbą. Od razu z Mazim ruszyli do fortecy górskiej, gdzie spotkali paladynów. Już zaczęli w nich strzelać, gdy nagle pojawił się Vincent. Aulaler od razu wyzwał go na pojedynek. Jaśnie Oświecony zaproponował wulkan. Tam się spotkali. I wtedy oboje pokazali swoje prawdziwe postacie. Sługa Beliara okazał się płonącym pół demonem, pół cieniostworem, a reprezentant Arghtara był demonem, który przejął moc kryształy dla siebie. Demon zobaczył Maziego i Vertilę, po czym odleciał w stronę miasta orków. Płonący demon ruszył za nim. Wtedy rozpoczęła się prawdziwa bitwa. Po wielu próbach ataku, Aulaler skończył z pazurami w głowie i w plecach, a Vincent został bez ogona.

Mistrz Nekromantów wycofał się z pola bitwy wprost do zamku, gdzie od razu opatrzyli go orkowi szamani. Prawdziwa wojna dopiero się zaczęła...

Orkowie Ur'Karraka nigdy nie lubili Vertili i okazywali to w bardzo widoczny sposób. Karrak chciał ją powiesić wraz z najemnikiem Archanem. Vertila odeszła z zamku, aby już nigdy więcej wodza nie widzieć. Wtedy Aulaler zainterweniował. Spotkał się z nią na moście przed zamkiem, po czym teleportowali się do zamku, który już nie wpuszczał nikogo. Zauważyli wielkiego wodza, który groził Archanowi. Mroczny Mistrz zainterweniował, po czym mógł za to zapłacić życiem. Wielki Wódz wraz z jego żołnierzami chciał go zastrzelić. Przyjaciele Aulalera teleportowali się za zamek, do jednej z jaskiń, a wtedy on sam też zniknął, pozostawiając po sobie pentagram, który wybuchł orkom w twarz. Dawni przyjaciele orków postanowili wybrać się do twierdzy i... złożyć Vincentowi propozycję.

W samej fortecy przebywali także paladyni, którzy nieprzyjemnie przyjęli Aulalera i spółkę. Sam Vincent zaczął się śmiać z Mrocznego Mistrza, że musiał uciekać przed orkami. Ale zgodził się na chwilowy pobyt w bazie fanatyków. Po kilku dniach, paladyni pokłócili się z Fanatykami, przez co odeszli. Wtedy Aulaler wpadł na pomysł. Chciał zabić jednego z ważniejszych ludzi Lazira i zwalić wszystko na Orków, aby wojownicy Innosa mogli ich zaatakować i wykorzystać nieuwagę Orków, wbijając im nóż w plecy. Mroczny Mistrz, Archan, Vertila i Udar wyruszyli na polowanie sługów Innosa późnym wieczorem.

Aulaler wyruszył z Udarem do fortecy fanatyków, aby przemyśleć atak na orków, gdy nagle okazało się, że to paladyni przejęli całą fortecę. Zdenerwowany powiedział "Wypie#dalać", po czym kusznicy oddali w nich strzały. Nekromanci zniknęli i pojawili się w zbrojowni, gdzie nakrył ich knecht Arex, po czym poderżnięto mu gardło. Archan uratował ich, po czym zauważyli Vertilę, a potem Arkhana, który walczył z rycerzem Ugarem. Generał Lazir zaczął wyzywać dziewczynę Archana od kurw, po czym rzuciła się na niego, po czym oszczędziła go. Wtedy Aulaler zainterweniował. Wysłał Upadłego Generała Paladynów, Melothara, aby go dobił, a sam zajął się Ugarem. Przedzierał się przez knechtów, po czym chciał rzucić na niego błyskawicę, lecz rycerz był szybszy i przebił mu brzuch. Udar to zauważył i od razu ruszył do Aulalera. Już sługa Innosa go dobijał, lecz Generał Sił Ciemności dobił rannego, po czym od razu zajął się Aulalerem. Wtedy pojawił się Vincent, który zabrał ciało Mrocznego Mistrza i zniknął.

Teleportował się do Miasta Orków, gdzie zaczął rytuał ożywienia. Wtedy splugawiona część duszy Aulalera została schowana do Kryształu Duszy, za to ta dobra schowana z powrotem do ożywionego ciała. Kiedy się obudził, zorientował się, że nie ma już lewego oka. Wtedy teleportowali się z Jaśnie Oświeconym do fortecy, aby ten mógł już odpocząć.