Martino Rzeźnik

**MARTINO** zwany Rzeźnikiem z rodu Pesca (ur. 777, zm. 849 r.) ósmy doża Amalfi od 824, hrabia Neapolu od 832 roku.

## Patrycjusz rodu na wygnaniu

Po śmierci ojca, doży Callisto Pesca w 803 r. objął stery rodu jako patrycjusz. Gdy do władzy w republice doszedł doża Himeriusz Amalfinos szybko popadł z nim w konflikt.

Pesca zamierzał przejąć punkt handlowy w Salerno, który należał do rodu Amalfinos. W wyniku tego konfliktu w 811 r. patrycjusz Martino musiał uciekać z Amalfi przed gniewem Himeriusza na dwór księcia Dalmacji.

Tam poznał m.in. swoją żonę wołoskiego pochodzenia Natalię. Z wygnania powrocił dopiero w 824 roku, gdy w republice po śmierci Gregorio Pesci zaniepokojeni sytuacją kupcy, między innymi oblężeniem miasta przez chłopów, wezwali go z uchodźstwa do objęcia władzy.

## Wojna domowa z Triadą (824-832)

Początek panowania przypadł na niepokoje w republice. Martino musiał radzić sobie z powstaniem chłopskim Andronikosa i buntem Triady hrabiego Iordanesa z Mesyny oraz hrabiego Neapolu Leona i patrycjusza Ravelli Goffredo.

Chcąc wykonać sprawiedliwość na zabójczyni stryja Gregorio polecił pochwycić Agne. Ostrzeżona kobieta uciekła jednak z Amalfi do męża Goffredo Ravelli, do Wenecji.

W tym czasie hrabiowie domagali się zwiększenia władzy consilii. Bunt kończy się wygraną Martino, a Iordanes oraz Leon zostają straceni wraz z innymi buntownikami.

W 831 roku powstaje przeciwko doży syn Leona hrabia Anastazios Neapolites. Bunt kończy się porażką Anastaziosa, który za karę również zostaje stracony. Był on ostatnim mężczyzną z rodu Neapolites. Hrabstwo Neapol przejmuje ród Pesca. Na emigracji w Wenecji umiera na wściekliznę Goffredo Ravelli. Martino Rzeźnik w tej sposób utrwalił swoją władzę w republice.

## Wojna o przywrócenie cesarza Leona IV 836 - 847 r.

W Bizancjum w 833 r. cesarz Leon IV Swarliwy ustępuje w wyniku nacisku swojego brata Theodorosa Isaurosa, który przejmuje tron Konstantynopola. Ten panuje jednak krótko.

Po śmierci Theodorosa w 835 bazylisą Bizancjum zostaje jego córka Aikaterina. Jej władza nie jest jednak stabilna. Przeciwko cesarzowej w 836 roku wybucha bunt. Na jego czele stoi książę Epiru Leon Okrutny, a doża Amalfi dołącza do wojny i wysyła swoje posiłki. Buntownicy chcą obalić bazylisę i przywrócić na tron cesarskich Leona IV. W wyniku działań wojennych wojska Aikaterine plądrują amalficką część Sycylię.

Walka kończy się przegraną buntowników, przegraną dopełniła śmierć księcia Tracji i Wołoszczyzny Leona IV w 847 r. Księżniczka Kale, baronowa Portici i kochanka doży obejmuje księstwo Tracji po ojcu.

Cesarzowa Aikaterine wybacza zdradę doży Amalfi i próbuje zjednać go podarkami.

## Inne dokonania

Za czasów doży Martino prowincję Neapol, będącej częścią republiki, dwukrotnie najechały hordy Vikingów. Dwukrotnie też wojskom republiki udało się odeprzeć ataki. Dzięki wsparciu dla misji kapłanów prawosławia w Amalfi udało się również zlikwidować herezję katarską, a prowincja przeszła na wiarę Konstantynopola.

Od 830 roku doża Martiono miał romans z księżniczką Kale, córką Leona IV, którą sprowadziła się do Amalfi wraz z mężem Alexiosem Rentakesem. Ojciec polecił jej uciec z Konstantynopola w obawie przed prześladowaniami wrogów, którzy chcieli go pozbawić tronu.

Doża Martino nadał Alexiosowi i Kale baronię Portici w hrabstwie Neapolu. Z romansu z księżniczką Kale rodzi się córka Evatnia i syn Makarios. Niezorientowany Alexios do końca życia uważał, ze to jego dzieci.

Doża Martino umiera śmiercią naturalną w 849 roku w wieku 72 lat.