Mordor

**Mordor** (sind. *Ciemny Kraj*) – nieurodzajna kraina w Śródziemiu, zamieszkiwany przez złe moce, którego władcą był Sauron.

## Geografia

Leżał na wschód od Gondoru i Wielkiej Rzeki Anduiny, na zachód od Rhûnu, na południe od Rhovanionu oraz na północ od Haradu. Oznacza to, że leżał mniej więcej w centralnej części Śródziemia.

Mordor z trzech stron był otoczony łańcuchami górskimi: ze strony południa i zachodu był ochraniany przez Ephel Dúath(Góry Cienia), a północnej granicy broniły Ered Lithui (Góry Popielne). Natomiast na wschodzie Mordoru znajdowały się Stepy Rhûn, jednakże krainy wschodu były przyjazne Czarnemu Władcy i czciły go w okresie jego świetności. Sauron więc nie musiał się obawiać ataku ze wschodu.

## Regiony

Mordor składał się z trzech głównych części: równiny Gorgoroth, krainy Núrn oraz pustyni Lithlad i półpustynnych terenów na wschodzie.

Gorgoroth leżał w północno-zachodniej części Czarnego Kraju. Była to nieżyzna, uboga równina, w jej środku leżała Oroduina (Góra Przeznaczenia), chmury dymu i pyłów tego wulkanu sprawiał, że ciężko było czemukolwiek rosnąć w takim cieniu. Pomimo tego, w krainie było stosunkowo chłodno. Ciężko było tutaj o jakąkolwiek wodę. W najbardziej wysuniętym na północny zachód punkcie Gorgoroth znajdowała się kotlina Udûn, efekt zetknięcia Gór Cienia i Gór Popielnych.

Núrn był najżyźniejszym regionem w całym dominium Ciemności. Nazywana był przez niektórych spichlerzem Mordoru. Składała się ona głównie z rozległych pól, na których uprawiane było zboże. Po środku znajdowało się Morze Núrnen, do którego wpadały cztery największe rzeki w Mordorze. Tutaj umieszczani byli Niewolnicy Mordoru, którzy pracowali na roli.

Lithlad był obszarem pustynnym i półpustynnym. Na wschód od niej znajdowały się szerokie Stepy Rhûn.

## Historia

### Wczesne lata

Morgoth wypiętrzył Górę Przeznaczenia już w Pierwszej Erze. W Czarnym Kraju zamieszkała Szeloba uciekająca z Beleriandu przed armiami Valarów podczas Wojny Gniewu.

### Druga Era

Sauron przybył do Mordoru dopiero około 1000 DE. Odnowił tam swoją potęgę z czasów Dawnych Dni, ściągając ku swemu krajowi wielu Orków i innych plugawych stworzeń, a także przyjmując hołd od Ludzi Wschodu, którzy byli skłonni oddawać mu cześć. Rozpoczął wtedy także budowę swojej siedziby – Barad-dûr, która trwać miała jeszcze 600 lat.

#### Ostatni Sojusz

Po upadku swojej ojczyzny Wierni Númenorejczycy pod przywódctwem Elendila założyli w Śródziemiu Królestwa Gondor i Arnor. Na nieszczęście Dúnedainów pierwsze z nich leżało u podnóży Czarnego Kraju. Sauron zapałał gniewem, gdy dowiedział się, że jego znienawidzeni wrogowie przetrwali klęskę. Orodruina znów wybuchła i wtedy Gondorczycy nadali jej nazwę Amon Amarth – Góra Przeznaczenia. Ta erupcja była symbolem ponownego wzrostu potęgi Czarnego Władcy, który zbierał ogromne wojska hołdowne ze wschodu i południa, skąd dodatkowo zyskał wsparcie Czarnych Númenorejczyków.

Po Wojnie Ostatniego Sojuszu Gondorczycy ustanowili wartę w Gorgoroth i wzdłuż Ephel Duath, budując forty jak Wieża Cirith-Ungol lub Durthang.

### Trzecia Era

Z czasem jednak przykładano coraz mniej uwagi do czatów w Mordorze. Za panowania Atanatara II znacząco zaniedbano straż doglądającą Czarnego Kraju. Natomiast podczas Wielkiego Moru garnizony praktycznie odwołano. Po klęsce Królestwa Rhovanionu i zdobyciu północno-wschodnich terenów Gondoru przez Easterlingów złe siły miały otwartą drogę do ponownego zajęcia swojego dawnego dominium.

W 2951 TE Sauron powrócił z Dol Guldur i zaczął odbudowywanie Barad-dûr, które ukończył zaledwie dwa lata później.

#### Wojna o Pierścień

Z Czarnego Kraju prowadzonych było wiele ataków na Gondor oraz koordynowano najazdy na inne kraje Śródziemia, które były skłonne oprzeć się Czarnemu Władcy. Po zwycięstwie w Bitwie na Polach Pelennoru przez Wolne Ludy Aragorn stanął na czele Armii Zachodu i ruszył pod Czarną Bramę. Na jego wojska wylali się słudzy Nieprzyjaciela, lecz w ostatniej chwili Pierścień uległ zniszczeniu. Orodruina wybuchła, Barad-dûr legło w gruzach, Sauron został ostatecznie pokonany, a jego słudzy rozpierzchli się, uciekając w szaleństwie i strachu.

Po Wojnie orkowie wyginęli lub rozproszyli się, nie stanowiąc już większego zagrożenia. Nowy król Gondoru podarował niewolnikom Mordoru ziemie wokół Núrnen, a Minas Morgul zostało zniszczone i oczyszczone.

### Czwarta Era

W Czwartej Erze północny Mordor należał do Zjednoczonego Królestwa, Nurn i południowy Mordor do Nurniagów, zaś wschodni Mordor do Chanatu Khandu.