Skoltus D'kana

**Skoltus D'kana (Chochlik)** - człowiek. Rycerz Jedi żyjący w okresie Starej Republiki, uczeń mistrza Fillipao, później Rycerza Jedi Ansarrasa. Nauczyciel Ar’goty Nubisa i Voryena Seekera. Członek tajnej organizacji chroniącej Republikę, Tarczy Republiki, oraz Cieni.

## Wygląd

Skoltus jest człowiekiem. Waży 75 kilogramów i mierzy 180 cm. Jest dobrze zbudowany i raczej szczupły. Twarz pociągła, o bardzo jasnych oczach (wręcz białych), na twarzy liczne pęknięcia podskórne koloru fioletowego (możliwy wpływ Mocy). Przez lewe oko przechodzą trzy szramy (jak po zadrapaniu).

Skoltus ubiera się zwykle w lekkie zbroje (ze względu na pełnione funkcje), które sam konstruuje. Upodobuje sobie zwykle kurtki z głębokimi kapturami, chusty i szerokie spodnie. Nosi wysokie buty skórzane, w których może zawsze schować sztylet. Pas zawsze musi być praktyczny, z licznymi kieszeniami czy zapięciami. Posiada naramienniki wzmacniane materiałem podobnym do stali mando. Często zasłania twarz chustą, rzadziej maską. Z pasa zwisają liczne ozdoby-samoróbki (koraliki, breloczki z kłów itp.)

## Charakter

> *„A ten Skoltus swoją drogą to charakterek ma bardziej jak przemytnik niż Jedi”*– Boobeck o Skoltusie
>
>

Można lubić Skoltusa lub nie, ale trzeba przyznać, że ma on charakterek, co zauważyło sporo Mistrzów zaraz po tym, jak trafił na Tython. Miał skręcony kręgosłup moralny, lepkie ręce i za nic miał sobie jakiekolwiek zasady. D’kana nie rozumie uczuć innych niż negatywne. Nigdy nie zaznał prawdziwego szczęścia czy uczucia, spełnienia, miłości. Żyjąc na własną rękę, znał za to własną wartość i wiedział, że nie jest ona mała (stąd ego). Po dołączeniu do Tarczy Republiki był zdziwiony bliskim kontaktem z ludźmi, zwykle jego kontakt ograniczał się do kradzieży portfela albo speedera, tam natomiast został otoczony opieką. Po pewnym czasie zaczął uczyć się, jak żyć w społeczeństwie, poznając bliżej takie osoby jak padawan Bobeeck czy padawan Witma’Glred (dla tej ostatniej nawet starał się być jak brat). Zdziwił go fakt, iż Sallaros Jan’yse, ówczesny przywódca Tarczy Republiki, tak bardzo dba o swoich ludzi. Fakt ten dziwił go jeszcze bardziej z uwagi na to, iż Sallaros uznawany był za Mistrza Jedi, a jak wiadomo, Jedi nie mogą się przywiązywać.

Przez cały pobyt Skoltusa w Tarczy można zaobserwować jego przemianę duchową. Z ulicznego rzezimieszka staje się mężczyzną. Skoltusowi ciężko jest wyzbyć się jednak chęci czynienia na złość czy robienia przekrętów (na pieniądze). Przykładem był chociażby interes, w który wszedł z handlarzem Sheinerem czy próba oszukania Sitha Ki’kitha. Jest chętny do bójki, ale ciężko go urazić (zwykle ma przygotowaną jakąś trafną ripostę, więc lepiej nie próbować). Często zdarzało mu się kłamać (mówił prawdę, jak się pomylił). Nie przepada za alkoholem, narkotykami i słodyczami. Uważa, że człowiek jest tyle wart co jego czyny. Ma nieco inny system wartości niż przeciętni ludzie. Lubi czarny humor. Skoltus ma dość wysokie mniemanie o swojej osobie. Już będąc adeptem, czuł się lepszy od ludzi niepotrafiących posługiwać się Mocą. Z biegiem lat uczył się pokory jednak nie na tyle, by wieść życie typowego Jedi. Często można zauważyć, iż popisuje się Mocą przed osobami niewrażliwymi na Moc. Uwielbia wyręczać się nią w codziennych czynnościach.

Skoltus mówi na miecze świetlne "świetliki" albo "latarki". Ma do nich negatywne podejście.

Skoltus jak każdy, posiada wady. Jest leniwy (wręcz gnuśny), zrobi coś bo ma w tym interes. Ma skręcony kręgosłup moralny. Ciężko go urazić/zezłościć, ale jak już jest wściekły to lepiej uciekać. Ma inny pogląd na otaczające go życie, co sprawia wrażenie dziwaka. Nie potrafi uzewnętrzniać pozytywnych uczuć. Lubi oszukiwać (kanciarz). Jest kłamcą (jeżeli ktoś zrozumie, że Skol kłamie, to znaczy, że chciał, żeby tak się stało). D'kana to także manipulant. Cechuje go porywczość. Najprawdopodobniej uznałby te wady za zalety. Często popełnia te same błędy.

Mówi z akcentem Coruscańskim. Czasami zdarza mu się wziąć udział w nielegalnym wyścigu w Stolicy. Lubi wysokości. Nie przepada za komputerami i droidami, nie ufa im. Uwielbia wodę i pływanie.

### Spuścizna Ansarrasa

Mistrz Skoltusa w specyficzny sposób podchodził do przekazywania wiedzy, przez co Skoltus ma teraz nieco inne podejście do Mocy. Uwielbia popisywać się bądź bawić Mocą (poprzez wykonywanie różnych czynności), za co karcony jest przez ambitniejszych użytkowników.

> *„…On…? On mi tylko pokazał kierunek… ja wybuduję tam drogę…"* - padawan Skoltus do Lorda Sithów Ki’kitha
>
>

Podczas nauki Skoltus zauważył, że mistrz pokazuje mu nową ścieżkę, pełną wybojów i urwisk. Ścieżkę Jedi, w której to emocje, a właściwie kontrola nad nimi, grają główną rolę. Ansarras był zdania, iż emocje można wykorzystać utylitarnie i dzięki nim uzyskać nieograniczony potencjał Mocy. Przez to D’kana ma problemy z samokontrolą (Chochlik) czy bezpośrednio z Ciemną Stroną.

> *„Nie ma dobra i zła… jest tylko potęga"* - D’kana do Mistrza Jan’yse
>
>

Skoltus uważa, że można pogodzić zwaśnione strony tylko wtedy, kiedy pojawi się osoba na tyle potężna, zdolna zgładzić obie. Skoltus w tajemnicy przed Mistrzami często przesiadywał w sali datakronowej, czerpiąc wiedzę na temat Ciemnej Strony. Często można zauważyć, iż z fal Mocy Skoltusa wyłaniają się małe wyładowania (dzieje się to bardzo rzadko).

> *„…połącz światło i ciemność… wybuduj drogę…"*-  zjawa Ansarras’a do D’kany
>
>

Skoltus po przyłączeniu się do Cieni coraz częściej łączył Ciemną i Jasną stronę ze sobą. Uważał, że tylko dzięki temu można uzyskać pokój w galaktyce, wykorzystując potencjał zwaśnionych stron.

### Chochlik

> *„Wiemy już dlaczego chochlik”*– Lalka słysząc piskliwy chichot Chochlika
>
>

Chochlik to alter ego D’kany - postać stworzona pod wpływem zmieszania psychiki Skoltusa z Ciemną Stroną. Skoltus, będąc w Cieniach, musi posługiwać się Ciemną Stroną. Pod jej wpływem D’kana traci pamięć, a ciało działa automatycznie podczas misji, przyjmując alter ego vel Chochlik. Osobowość ta charakteryzuje się piskliwym głosem, maniakalnym chichotem, błędami w logicznym myśleniu czy czarno-groteskowym zachowaniem. Chochlik nie potrafi wyzbyć się chęci mordowania i smakowania krwi. Uwielbia torturować ofiary, Mocą zatrzymując im krążenie krwi, czy ściskając płuca (wnętrzności). Po zabiciu swej ofiary Chochlik dalej bawi się ciałem, rozszarpując je i wyjmując wnętrzności.

## Historia

### Dzieciństwo

D’kana urodził się na planecie Manaan około 14 BTC. Jego biologiczni rodzice nie są znani. W momencie ukończenia pierwszego roku życia został porwany przez obwoźnego handlarza złomem i przetransportowany do stolicy, Coruscant. Tam sprzedany za nieznaczną kwotę członkom gangu Czarnego Słońca.

Skoltus dorastał w podziemiach Coruscant, pracując dla gangu. Jako dziecko, zajmował mało znaczne stanowisko. Z racji zręczności, sprytu i tego, że potrafił zgrabnie manipulować słowem, zajmował się zwykle odwracaniem uwagi podczas niechlubnych wyczynów gangu. W wieku nastoletnim, kiedy już dorobił się statusu, piastował stanowisko kierowcy i koordynatora napadów z użyciem ścigaczy. Już wtedy brał udział w nielegalnych wyścigach czy kradzieżach. Wtedy to też zaczął pracować na boku w warsztacie ze ścigaczami, gdzie poznawał ich mechanikę, nauczył się też podstaw sztuki walki Teras Kasi od właściciela warsztatu, Terka.

Pewnego feralnego dnia padł na niego obowiązek zabicia pewnego Zabraka. Całej sytuacji przyglądał się ówczesny szef gangu działającego we wschodniej części sektora przemysłowego. D’kana niechętnie, bardziej z przymusu i chęci awansu, zabił nieszczęśnika bez użycia broni czy choćby rąk. Wtedy to rozniosła się wieść, że w organizacji jest dziecko wrażliwe na Moc. Kiedy dowiedziała się o tym „góra” Czarnego Słońca, od razu chciano chłopaka przesłać na planetę Nar Shaddaa, jednak ten, przeczuwając, że może skończyć się to dla niego źle, uciekł i od tego momentu ukrywał się w podziemiach, unikając jakichkolwiek kontaktów z kimkolwiek.

W wieku 20 lat został zauważony przez pewnego Mistrza Jedi. Jedi z daleka wyczuł potencjał Mocy i zaproponował chłopakowi szkolenie, ten jednak odmówił z racji niemałego braku sympatii do Jedi i Sithów. Wieczorem, kiedy to przechadzał się jak zwykle po dachach wysokich drapaczy chmur, został otoczony przez łowców nagród wysłanych przez gang. Wiedział, że to koniec, dlatego chcąc dać z siebie wszystko, jednego z łowców zabił Mocą, skręcając mu kark. Schwytany przez resztę, miał zostać odtransportowany na Nar Shaddaa, jednak ktoś pokrzyżował te plany. Mistrz Jedi, który wcześniej zaproponował mu nauki, uratował mu życie, zabijając resztę łowców i zawożąc na planetę Tython, gdzie młodzieniec miał przejść szkolenie. Skoltus zgodził się głównie z powodu chęci ratowania swojej skóry.

### Szkolenie Jedi

> *„Może coś z tego będzie? …chyba ich (*cenzura*) …jako jedyny z tej całej bandy maminsynków potrafię przetrwać na ulicy…”*
>
>

Skoltus, już jako adept nie za bardzo pasował do planety, na której trenowano przyszłych Jedi. Był krnąbrny i niepokorny. Często pakował się w kłopoty, z których cudem wychodził, robiąc słodką minkę i czarując wszystkich słowami. Po roku spędzonym na planecie Jedi został zauważony przez pewną niebrzydką Chisskę. Ta zaproponowała mu spotkanie w sali treningowej, jednak D’kana miał przysiąc, że nikomu nie powie o tym, co tam zobaczy, ani usłyszy. Skoltus, bardziej ciekawy aniżeli chętny, pojawił się w nocy w tejże sali i przeżył rozmowę, która odmieniła jego życie. Niski cyborg, ubrany w biel, o białych, gęstych włosach spod których wyłaniała się piękna twarz i dobre spojrzenie przyjął chłopaka z ulicy z wielką kulturą. Zaproponował członkostwo w pewnej organizacji działającej w tajemnicy. Adept niechętnie się zgodził, przekonała go wielkość zarobku oraz spore możliwości awansu. Po tej rozmowie trening D’kany był nieco intensywniejszy niż innych adeptów.

Pierwsze lekcje odbywał po czujnym okiem padawanki Col’sheer’ee. Skoltusowi nie podobało się, że zajęcia w większości były teorią. Czekał na akcję i wyczyny z Mocą czy też mieczem treningowym. Pomimo cierpliwości błękitnej Skoltusowi zdarzyło się oberwać po zajęciach od Rycerza Cusa bądź samej Col’sheer’ee. Był uważany za nieuważnego adepta i ignoranta. Dopiero w momencie zajęć praktycznych, w których kazano mu zabić przedstawiciela rasy Fleshraider, mógł wykazać się wyjątkowym potencjałem Mocy i brutalnością.

Szkolenie adepta przebiegało różnie. Większość Mistrzów uważała, że tego chłopaka nie powinno tam w ogóle być. Był za stary i miał skręcony kręgosłup moralny. Jednak zainteresował się nim mistrz Fillipao. Wspaniały szermierz, silny Mocą Rycerz Jedi i również członek Tarczy. Zaproponował, że będzie nauczał młodego Skoltusa pod warunkiem, że ten pomyślnie przejdzie przez turniej padawanów. Tak się stało. Skoltus, razem z dwoma innymi padawanami po turnieju zostali pasowani przez Mistrzów Jan’yse, Gobima i Hei'lang.

### Padawan

> *„…z takimi informacjami nadajesz się bardziej na przemytnika niż na Jedi…”* – Mistrz Fillipao do Skoltusa podczas jego pierwszej lekcji
>
>

Z momentem zostania padawanem Mistrza Jedi Fillipao, Skoltus zaczął brać udział w pomniejszych misjach Tarczy Republiki. Od razu dała się we znaki jego lekkomyślność i brak pokory. Często chciał atakować wrogów wiele potężniejszych od siebie. Rada Jedi jak i przywódcy niespecjalnie interesowali się jego losem. Było wielu zdolniejszych (choćby Col’sheer’ee czy Saleus), z tego też powodu wszystkim umknął fakt małej ilości uwagi i czasu, który poświęcał swojemu padawanowi Mistrz Fillipao. Skotlusa frustrowało to, że mistrz latał na ważne i niebezpieczne misje, podczas gdy on siedział w Akademii na Tython i zakuwał z datakronów. D’kana był zdania, iż w praktyce więcej wiedzy można przyswoić. Frustracja i negatywne wibracje Mocy sprowadziły na bladego padawana pewnego Cathara.

> *„Ogromny potencjał Mocy… ale jeszcze większy głupoty…”* – Jedi Ansarras o Skoltusie
>
>

D’kana od momentu poznania Rycerza Jedi Ansarrasa - niskiego, wątłego Cathara - zaczął spędzać z nim każdą nawet najmniejszą chwilę. Imponował mu fakt, iż osobnik nie będący człowiekiem, przy czym będący tak wątły i słaby fizycznie, jednocześnie był tak potężny. Nie przeszkadzał mu nawet fakt, iż przebywał on przez jakiś czas w więzieniu na Alderaan. Ansarras, widząc, że Mistrz Fillipao nie poświęca wystarczająco dużo czasu swojemu padawanowi, sam zaczął brać go na swoje prywatne misje. Pierwszą z nich było odnalezienie pewnego artefaktu na Balmorrze.

> *„Miecz miej zawsze ukryty”* – jedna z cennych rad Jedi Ansarrasa
>
>

Wyprawa na Balmorrę była pierwszym w życiu padawana tak wielkim wydarzeniem. Nigdy wcześniej nie latał (nie licząc przelotu na Coruscant, którego nie pamięta, i transportu na Tython). Skoltus był pod wielkim wrażeniem planety zatopionej w wiecznych bitwach i potyczkach. Misja, którą mieli odbyć, okazała się być prywatną wyprawą jego mistrza. Szukali oni bardzo starego artefaktu związanego bezpośrednio z porachunkami Mistrza Ansarrasa z jego mistrzynią Hei'lang. Po odnalezieniu go okazało się, że oryginał został skradziony, a na jego miejsce została podłożona podróbka. Po próbie podniesienia artefaktu młody padawan stracił przytomność. Obudził się parę godzin później przy mieście Sobrik, w którym to jego mistrz miał do wyrównania pewne rachunki. To właśnie wtedy D’kana, z pomocą swojego mistrza, zabił swojego pierwszego Sitha. Po tej misji Mistrz Jedi Ansarras podarował swojemu padawanowi datakron z informacjami na jego temat, który to do dnia dzisiejszego służy Skoltusowi jako przewodnik po Mocy.

Niedługi czas potem D’kana wziął udział w misji poszukiwawczej mającej na celu odnalezienie Błękitnej Jedi, Col’sheer’ee. Po udanej misji i powrocie do kwatery Skoltus odebrał zaszyfrowaną wiadomość zachęcającą do udziału w wyścigu ścigaczy na Tatooine.

### Wyścig

> *„…jeżeli nie wykonasz mojego rozkazu… zginiesz…”* – Darth Ki’kith do padawana Skoltusa
>
>

Skoltus po rozszyfrowaniu wiadomości udał się samodzielnie na planetę zwaną Tatooine z zamiarem wzięcia udziału w wyścigu ścigaczy. Niestety całe przedsięwzięcie okazało się pułapką misternie uknutą przez przyszywanego brata Ansarrasa, Dartha Ki’kith’a.

Sith uznał, że należy kontrolować brata. Chciał to osiągnąć, posługując się jego uczniem. Po zaproponowaniu współpracy padawan Sokoltus zgodził się, mając nadzieję, że uda mu się wykiwać Sitha i jednocześnie na tym zarobić, przynosząc mu fałszywe informacje o swoim mistrzu. Darth Ki’kith po krótkich torturach puścił padawana, ten natychmiast wrócił na Tython i powiadomił o całym zajściu swojego mistrza. Mistrz, wiedząc, iż Sithom się nie odmawia, domyślił się, że padawan coś knuje. Po całym tym zajściu padawan D’kana został oficjalnie przydzielony do Rycerza Jedi Ansarrasa przez Mistrza Gaemaliego.

### Wypadek

Skoltus, aby udowodnić, że zasługuje na nauki Ansarrasa, powrócił do kwatery Tarczy Republiki na rekonwalescencję. Dochodził tam do siebie fizycznie i psychicznie po torturach zadanych przez Sitha. W międzyczasie piastował stanowisko osoby technicznej zajmującej się między innymi gotowaniem w kantynie czy sprzątaniem. Wtedy to poznał dwie padawanki, Witmę’Glred i Bobeeck. Od razy było widać, że cała trójka nie ma ze sobą nic wspólnego. Bobeeck, pochodząca z Alderanu, wyglądała na szwarną dziołchę, a Witma była jeszcze dzieckiem. Po dość długiej rozmowie Skotlus zaproponował, aby z tarasu ciskać Mocą w przelatujące speedery. Dziewczyny niechętnie, ale się zgodziły, zabawa trwała godzinami, a zakończyła się pojedynkiem między małą Witmą a Skoltusem. Skoltus wiedział, że mała nie ma szans, więc dawał jej fory, jednak ta niechcący strąciła go Mocą z tarasu. Witma i Bobeeck przerażone podbiegły do barierki, ale niestety padawana nie było widać. Skoltus w ostatniej chwili złapał się wiszącego pod tarasem wentylatora i cudem przeżył. Cała trójka uznała, że najlepiej będzie to zachować w tajemnicy, dziewczyny bały się konsekwencji zabawy, a padawan wstydził się przegranej.

### Afera senatorska

> *„…nie jesteście w stanie mnie pokonać… nigdy nie będziecie…”* – Darth Ki’kith do członków Tarczy
>
>

Skoltus D’kana kontynuował trening pod okiem swojego Mistrza Ansarrasa. Niedługi czas po wypadku okazało się, że do Tarczy przyprowadzono pewnego senatora. Skoltus poznał w nim Sitha Ki’kitha. Od razu wszczął alarm, powiadamiając przywódcę Tarczy Mistrza Jedi Sallarosa Jan’yse oraz członków oddziału 303. Sam jednak dokonał zamachu stanu, atakując senatora. Podczas walki okazało się, iż domysły padawana były trafne, jednak potężny Sith pokonał wszystkich członków Tarczy, po czym zbiegł. Po paru dniach w mediach zrobiło się głośno, iż Tarcza Republiki, organizacja dotąd broniąca spraw Republiki, dokonała zamachu stanu, atakując Senatora. Organizacja została rozwiązana, a przywódcę i padawana Skoltusa wygnano.

### Wygnanie i szkolenie

> *„…masz w sobie za dużo Ciemnej Strony… trzeba ją z ciebie wyciągnąć…”* – Mistrz Jan’yse do Skoltusa
>
>

D’kanie odebrano wszystkie rzeczy osobiste w tym miecz świetlny. Oddział Republiki wywiózł go na planetę Hoth, wypuszczając na pewną śmierć. Młody padawan błąkał się tak przez jakiś czas, doznając hipotermii i licznych odmrożeń. To wtedy odkrył, iż generując dawki Mocy, można ogrzać organizm na krótki czas. Po paru dniach odnalazł go Mistrz Sallaros Jan’yse. Zawiózł go do najbliższej wioski Talzów, aby go uleczyć. Po tygodniu spędzonym w wiosce zaproponował nauki.

Zaraz po wyzdrowieniu rozpoczął się trening, który polegał na praktycznym wypędzeniu negatywnych emocji z organizmu Skoltusa. Jan’yse wymyślił zgrabną grę. Przy każdym złym odczuciu należało Mocą napełnić lodową kulę. W ten oto sposób padawan Skoltus nauczył się kontrolować nie tylko przepływ negatywnych emocji ale i samą Ciemną Stronę, w mniejszym stopniu.

### Powrót Jedi

Padawan Skoltus i Mistrz Jan’yse wrócili na Coruscant zaraz po tym, jak afera senatorska została wyjaśniona. Darth Ki’kith, podający się za senatora, zbiegł, a Tarcza Republiki została przywrócona w nieco innym charakterze. Skoltus zbliżył się bardzo do Mistrza Jan’yse, dzięki jego szkoleniu był mądrzejszy o pewne doświadczenia, potencjał jego mocy wzrósł, a sam zdecydował, że nie będzie budować nowego miecza świetlnego.

Jednak nie wszystko było tak kolorowe. Mistrz padawana, Jedi Ansarras, zaczął chorować na umyśle. Doznał roztrojenia jaźni.

### Powrót na Tython i śmierć mistrza

Skoltus D’kana po kłótni ze swoim chorym mistrzem postanowił poszukać odpowiedzi na planecie Jedi. Chciał też dojść do siebie po banicji. Pewnej nocy, kiedy medytował w sali treningowej w Świątyni, poczuł, że z jego mistrzem coś się stało. W głowie usłyszał tylko krótkie słowa mistrza.

> *„ …a więc to… przyjaciel zabił…”* – Ansarras do Mistrza Jan’yse
>
>

Przerażony padawan nie mógł zasnąć. Nad ranem okazało się, że jego mistrz zniknął, a szczegóły na jego temat były utajnione. Skoltus nie musiał długo czekać na rozwiązanie zagadki. Medytując, dowiedział się od ducha swojego mistrza, gdzie został pochowany. Od tamtego momentu Skoltus, z gryzącym sumieniem, chodził składać tam kwiaty, kiedy tylko mógł.

### Rycerz Jedi i mentor

> *„ …znasz kodeks? Świetnie. Możesz zapomnieć o tej bezużytecznej układance… Chodź… pokażę, co będzie czyniło z ciebie Jedi”*– Skoltus do swojego ucznia
>
>

Od ostatnich wydarzeń minęły trzy lata. Skoltus D’kana został mianowany na Rycerza Jedi, tuż po śmierci swojego mistrza. Ku zdziwieniu Rady przeszedł próby pomyślnie bez używania miecza świetlnego. Zaraz po mianowaniu dostał na nauki poleconego przez przywódcę Tarczy Republiki chłopaka z Alderaan, Ar’gotę Nubisa. Chłopak po 12 latach bycia młodzikiem w końcu dostał nauczyciela, co cieszyło go wielce. Skoltus dziwił się Radzie Jedi. Ar’gota doskonale władał mieczem, na pewno lepiej niż jego mistrz, który znany był z bezkompromisowego mistrzostwa w używaniu czystej Mocy. Po pewnym czasie wyjaśniło się, iż Ar’gota ma pewne problemy z Mocą, dlatego Rada przydzieliła go do D’kany.

Skoltus od czasu mianowania był bardziej szanowany przez swoich współpracowników niż wcześniej. Nie był już tylko „ziomkiem z ulicy”, był Rycerzem Jedi i do tego miał ucznia.

Skoltus podszedł ambitnie do szkolenia swojego ucznia. Chciał w ten sposób pokazać, iż nie jest gorszy od innych mistrzów. Postanowił uczyć Ar’gotę poprzez praktykę, tak jak sam chciał być szkolony. Pierwsza lekcja odbyła się na planecie Ilum, gdzie padawan miał zdobyć kryształ do budowy swojego pierwszego miecza. Nauczyciel i uczeń przed jaskinią spotkali dwóch Sithow, również mistrza i ucznia. Mistrzowie nakazali wejść do jaskini swoim podopiecznym i zdobyć kryształ, sami natomiast zostali i zaczęli się przekomarzać, która ze stron jest bardziej utylitarna. Po krótkiej chwili z jaskini wyszedł uczeń D’kany z kryształem w ręku. Akolita nie powrócił.

### Łowca Sithów

Zaraz po zostaniu Jedi, Skoltus miał więcej swobody. Mógł na stałe zamieszkać w stolicy i zająć się warsztatem.
Jednocześnie doszedł do wniosku, że jego zdolności można spieniężyć. Zainteresował się pracą łowcy nagród, jednak wrażliwy na Moc łowca nagród mógłby siać zbyt dużo rozgłosu. Trzeba było wymyślić coś cichszego.

Młody Jedi postanowił łapać bądź zabijać użytkowników Ciemnej Strony. Robił to na zlecenie, dodatkowo spieniężając miecze czy artefakty (przedmioty osobiste Sithów), które odebrał.

W pewnym momencie Sithowie pomniejsi rangą nadali D’kanie tytuł „Zilas Akute”, co w ich języku można tłumaczyć jako „białooki”. Niewykluczone, że to hobby przyciągnęło uwagę Cieni.

### Cienie

Na jednej z misji wyznaczonej przez przełożonych Tarczy Republiki Skoltus D’kana spotkał znajomego Rycerza Storima. Poinformował on D’kanę, iż jest organizacja, która mogłaby wykorzystać specyficzne umiejętności młodego Jedi. Ten zaintrygowany skierował się do swojego przełożonego, Mistrza Jan’yse, który stanowczo odradził mu ten pomysł.

> *„ … jeżeli ci o tym powiem… zginę… a ty razem ze mną…”* – Sallaros Jan’yse do Skoltusa
>
>

Skoltus w swojej ciekawości naciskał i po tygodniu został mianowany Cieniem, przybierając przydomek „Chochlik”.

D’kana uważał, że jest to najlepsze, co go w życiu mogło spotkać. W końcu ktoś zauważył, ile jest wart. W końcu ktoś dostrzegł jego potencjał. Mógł się w końcu odegrać na tych parszywych Sithach.

### Prawda

Niedługo po zwerbowaniu w szeregi nowego członka Mistrz Sallaros Jan’yse postanowił ukazać prawdę Skoltusowi odnośnie śmierci jego mistrza. Jan’yse zaprosił Skoltusa do lazaretu, w którym leżał (po nieudanej próbie zamachu na jego życie). Pokazał mu dane z akt Cieni. Skoltus na początku nie mógł wierzyć. Bolało go, że będąc Cieniem i jego może spotkać taki los, który zmusi go do zabicia kogoś bliskiego. D’kana skory do zemsty w tejże chwili zachował się jak prawdziwy Jedi, wybaczył cyborgowi i starał stłumić uczucia. Powrócił na Tython, aby ostatni raz przejść się nad wodospad, ulubione miejsce do medytacji jego mistrza. Tam mistrz Ansarras udzielił mu ostatniej lekcji, informując, że w krótce na stałe złączy się z Mocą i nigdy się już nie pojawi. Skoltus po powrocie z Tython dowiedział się, że jego wieloletnia znajoma i pierwsza nauczycielka, Jedi Col’sheer’ee, dokonała zamachu na przywódcę Tarczy Republiki.

### Pierwsza misja Chochlika

> *„ …złapać… nie zabić…”*– Chochlik
>
>

D’kana razem ze Snem i z Świrem zostali wysłani na Balmorrę w celu pojmania Otchłani i zaprowadzeniu go przed sąd Zwierzchników. Na miejscu spotkali członków Tarczy Republiki z Mistrzem Jan’yse na czele. Tarcza zwabiona przez Otchłań chciała chronić go za wszelką cenę. Wywiązała się walka między Cieniami a Jedi.

To właśnie po tym wydarzeniu Skoltus zauważył, iż pod wpływem Ciemnej Strony, z której korzystał podczas misji zleconej przez Cienie, jego umysł i ciało przejmowało jego alter ego – Chochlik. Skoltus nie pamiętał wtedy, co dokładnie robił, ani jak się zachowywał. Z pomocą przyszedł mu Mistrz Jan’yse, który raz już pomógł młodemu Jedi.

### Odprawa

W pierwszych dniach inwazji Cienie zostały wezwane na zgromadzenie, w którym to objaśniono im zasady działania organizacji. Skoltus nie został wybrany do uśpienia, co sprawiło, iż musiał porzucić „Chochlika” na nieokreślony czas. Po odprawie wrócił na Coruscant, aby podomykać niektóre sprawy. Zamknął swój warsztat i zabrał swoje rzeczy z Kwatery Głównej Tarczy, po czym odleciał w nieznanym kierunku, wykradając przed tym klika datakronów z Świątyni Jedi na Coruscant.

### Inwazja Zakuul

Parę dni po inwazji Wiecznego Imperium D’kana udał się na planetę Hoth w konkretnym celu. Uznał, że nie jest jeszcze gotowy stawić czoła przeciwnikowi. Był zdania, że powinien zwiększyć swój potencjał mocy. W lodowym lesie na planecie Hoth udał się w miejsce, w którym parę lat wcześniej zakopał z Mistrzem Jan’yse pewien przedmiot. Kulę wydrążoną w lodzie, która zawierała sporą dawkę Ciemnej Strony. Rycerz Jedi na nowo wchłonął ją, sądząc, iż pomoże to w pokonaniu Wiecznego Imperium.

## Pełnione funkcje

Skoltus z racji umiejętności zwykle brany jest na misje, w których dochodzi do starć. Jako padawanowi, proponowano mu rolę uzdrowiciela, jednak Skoltus zdecydował inaczej, pociągała go przygoda i walka.

Po zostaniu Jedi Zakon wysyła go na pomniejsze misje militarne (często wraz z oddziałami Republiki), bądź na prywatne misje poszczególnych Mistrzów. W Tarczy dzierży to samo stanowisko, natomiast w Cieniach jest tropicielem. Tropi poszczególne cele, używając do tego zadania swojego sprytu i przebiegłości.

D’kana z racji specyfiki korzystania z Mocy zwykle był brany do walki albo na misje zwiadowcze. Był jednym z nielicznych Konsularów, którzy używali telekinezy (tylko) do walki na krótkie i długie dystanse. Często zdarzało się, iż z powodu pełnionej funkcji zamiast typowych szat Jedi nosił lekki pancerz własnej produkcji.

## Relacje

Skoltus nie ma rodziny, jednak potrafi nawiązywać relacje z innymi. Przykładem tego jest choćby bliska znajomość z Sallarosem Jan’yse, Ansarrasem, Jedi Boobeck czy Witmą’Glred. Skoltus najwięcej znajomości zawierał, będąc padawanem. Po zostaniu Jedi zdystansował się do ludzi i ostrożniej zaczął zawierać znajomości.

### Padawan

Niewielu wie, ale Skoltus trzy lata po mianowaniu na Rycerza Jedi zaczął nauczać pewnego dziewiętnastoletniego chłopaka Ar’gotę Nubisa. Nastolatek pochodził z Alderaan, co ułatwiało komunikację. Młodziak był kulturalny i obyty w wiedzy ogólnej na temat szkolenia Jedi. Dziwił jedynie fakt, że adepta z ponadprzeciętnymi zdolnościami szermierskimi przydzielono do Rycerza, który w ogóle nie korzystał z miecza świetlnego.

Skoltus podczas pierwszego spotkania, widząc ogromny potencjał techniczny we władaniu mieczem treningowym, poprzysiągł sobie wyszkolić chłopaka na niepokonanego wojownika władającego w stopniu mistrzowskim mieczem jak i Mocą. Niestety inwazja Wiecznego Imperium pokrzyżowała te plany. D’kana na parę dni przed samą Inwazją udzielił chłopakowi ostatniej lekcji, dając cenne rady.

### Hen

Skoltus posiada orpaliańskiego smoka (jaszczurkę), na której porusza się w trudnym terenie. Kupił ją zaraz po mianowaniu na Rycerza Jedi na planecie Nal Hutta od pewnego rodiańskiego trenera zwierząt.

D’kana często zabiera zwierzę na misje Tarczy, które to odbywają się na planetach z nietypowym terenem, trudno dostępnym dla zwykłych ścigaczy.

Sama jaszczurka jest lekko opancerzona z uwagi na udział, który bierze w walce razem ze swoim panem.

### Bobeeck

Podobno kocha się w nim Rycerz Jedi Bobeeck.

### Sallaros Jan'yse

Blisko zaprzyjaźnił się z Mistrzem Jedi Sallarosem Jan’yse, przywódcą Tarczy.

## Umiejętności

Oprócz mistrzostwa we władaniu czystą Mocą D’kana posiada jeszcze parę asów w rękawie. Świetnie lata różnego rodzaju ścigaczami, zna się również na ich mechanice. Posiada mały warsztat, w którym pracuje w wolnych chwilach. Zdarza mu się brać udział w nielegalnych wyścigach na Coruscant.

> *„ …to mnie uspokaja… kręcenie jednej śrubki przez chwilę jest lepsze niż godziny medytacji…”*– Skoltus o mechanice
>
>

Całkiem nieźle gra w Sabaaka, gorzej w Pazaaka.
Skoltus w młodości, ukrywając się prze gangiem Czarnego Słońca, nauczył się sprawnie przemieszczać po dolnych a nawet górnych partiach Coruscant. Technika ta polegała na sprawnym pokonywaniu przeszkód, wykorzystując atrybuty swego ciała. Skoltus, jeszcze wtedy nieświadomy, wspomagał się intuicyjnie Mocą. Szczególnie lubił uciekać w wyższe partie i wdrapywać się na wieżowce.

> *„ …lubię wysokości… być tam, gdzie inni nie mogą…”*
>
>

Lata spędzone na ulicy nauczyły go paru sztuczek, które mógł wykorzystać nawet na użytkownikach Ciemnej Strony. Potrafi coś zwinąć bez wiedzy właściciela (portfel, speeder itp.), potrafi zgrabnie manipulować słowem (kłamstwo), zachowując przy tym kamienną twarz. Ma znajomości na czarnym rynku czy też w paru pomniejszych gangach. Doskonała intuicja połączona z niewielką wiedzą na temat psychologii sprawia, że całkiem niezły z niego manipulant.

> *„ …ujmę to tak… czy na wojnie, czy na ulicy… wszędzie giną ludzie… tylko na ulicy nikt ci nie wręczy medalu…”*– Skoltus o życiu na ulicy
>
>

Moc to główny atrybut Skoltusa. Już jako adept wykazywał spory potencjał, ale nikt nie spodziewał się, że dojdzie do takiego mistrzostwa. Potrafi wpływać Mocą na nastrój żywej istoty, potrafi też przeglądać myśli słabych umysłów. Często, walcząc sztuką Teras Kasi, wzmacnia uderzenia swych kończyn Mocą. Telekineza nie stanowi dlań problemu. Czasami, kiedy jest wściekły, w jego falach Mocy widać drobne wyładowania. Wykorzystuje Moc do szybszego przemieszczania się i wzmacniania swojego organizmu. Mocą potrafi zmieniać nastrój oraz zachowanie otaczających go istot.

Skoltus z racji pełnionej funkcji musiał nauczyć się walczyć. Choć potrafił się już bronić w wieku nastoletnim (głównie ucieczką). Jako nastolatek poznał podstawy Teras Kasi, sztuki walki wręcz. Kontynuował naukę po zostaniu przyjętym do Świątyni Jedi na szkolenie, jednak robił to samodzielnie i w tajemnicy, co zaprocentowało licznymi usprawnieniami tej sztuki przez jego osobę. Oprócz tego nauczył się walczyć Żywą Mocą. Wykorzystując telekinezę oraz gibkość swojego ciała, stał się niebezpiecznym przeciwnikiem. Potrafi Mocą wzmacniać swoje ciosy, wysyłać w przeciwników ogromne fale (rzadziej wypełnione wyładowaniami), łączy te wszystkie cechy z akrobatyką. Nie korzysta z miecza świetlnego, uznając, iż jest to broń krótkiego dystansu i zawsze można ją odebrać w trakcie walki (bądź ulegnie awarii). D’kana w walce lubi wykorzystywać otoczenie jak i nieczyste zagrywki. Nie ma nic przeciwko, jeżeli przeciwnik jest kobietą, lub jest sporo młodszy od samego Skoltusa. W trakcie walki lubi rzucać wulgaryzmami oraz słowem (bądź Mocą) obniżać morale przeciwnika. Lubi walkę na sporej wysokości bądź w ciasnym, trudno dostępnym terenie z licznymi przeszkodami.

### Miecze świetlne

Aż dziw, że Jedi, który lubił składać różnego rodzaju miecze świetlne, sam nie korzysta z żadnego. Skoltus pierwszy miecz złożył jeszcze jako adept, choć nie wyszło mu to najlepiej (użył skradzionego syntetycznego kryształu, miecz eksplodował). Od tamtego czasu D’kana postanowił, iż zbuduje tyle mieczy, aż dojdzie w tym do perfekcji (tak się nie stało). Po parudziesięciu próbach, tonach części ze szrotu i kilku kryształach (głównie skradzionych), Skoltus, będąc jeszcze padawanem, złożył swój najlepszy miecz świetlny mający jedno ostrze. Rękojeść była prosta, cylindryczna z licznymi żebrowaniami, długość ok. 30 cm, cała czarna (praktycznie główną częścią rękojeści – cylindryczną częścią – była pokrywa wzmacniacza turbiny wymontowana ze ścigacza), zakończona dość szerokim emiterem, który pluł iskrami przed aktywowaniem (była to wada konstrukcyjna). Kolor ostrza był ciemnofioletowy (z uwagi na korzystanie z obu stron Mocy) a ostrze samo w sobie jako tako stabilne. Najciekawszy jednak był sposób aktywacji miecza. Należało Mocą wcisnąć guzik, który znajdował się w środku rękojeści. Było to zabezpieczenie, które miało uchronić miecz przed używaniem go przez ni wrażliwe na Moc istoty. Skoltus podczas swojej nauki najczęściej korzystał z Formy V, lubował się w używaniu techniki Shien, co skutkowało negatywnymi opiniami Mistrzów fechtunku. D’kana nie za bardzo radził sobie w walce na miecze świetlne, często wspomagał się mocą (co było zakazane podczas szlifowania techniki) i emocjami, ostatecznie stwierdzając, iż porzuci fechtunek na rzecz Mocy.

Chciał połączyć technikę walki dwoma mieczami świetlnymi (jednoostrzowymi) Niman z Ataru.