Bezimienna lwica

### Opis

Historia pisana przez KovuNi (jeśli edytował\*ś tę stronę, wpisz swoje imię) opowiadająca o losach młodej, bezimiennej lwicy, która pewnego razu zawędrowała na Lwią Ziemię... za czasów rządów Skazy...

### Bohaterowie

* ???
* Nala
* Ni
* Sarabi
* Mheetu
* Sarafina
* Zira
* Skaza

### Fabuła

#### Rozdział I

Nikt, kto żył wtedy na Lwiej Ziemi nie interesował się niczym, prócz próbowania napełnienia brzucha, więc nikt nie zauważył trójnogiej lwicy, która niepostrzeżenie wdarła się na lwie terytorium. Błąkała się po Lwiej Ziemi przez jakieś sześć tygodni, nim ktoś się nią zainteresował. Ową osobą, która zobaczyła tę lwicę jako pierwsza była Nala. Mimo iż zaintrygowała ją owa nieznajoma, po wypadku z Ni nie zawierała znajomości z przybłędami przed krótkim śledzeniem owej osoby.

Jak więc Nala zwykle robiła, tak zrobiła i tym razem. A na pierwszym planie było zaraportowanie wszystkiego Sarabi.

- Wasza Wysokość! Widziała to już Wasza Wysokość? - zapytała na jednym oddechu Nala, gdy przybiegła na Lwią Skałę.

- Co miałabym widzieć, Nala? - zdziwiła się Sarabi.

- Na Lwiej Ziemi poluje od niedawna pewna trójnoga, pokryta bliznami lwica bez ogona - oznajmiła Nala, a po chwili zapytała. - Znasz ją, Wasza Wysokość?

- Nie, Nala. Do czego zmierzasz?

- Ta lwica wygląda na zaprawioną w walkach i może być niebezpieczna. Ostrzeż resztę. Dopóki się czegoś o niej nie dowiem, proszę, niech nikt - lwiątka tymbardziej - nie zbliża się do niej.

- Dobrze - powiedziała Sarabi. - Ale w takim razie, powiedz, kto zaopiekuje się Mheetu? Twój brat jest jeszcze za mały na samotne eskspady po Lwiej Ziemi, tymbardziej w tych niespokojnych czasach, gdy rządzi Skaza.

- A mat... - zaczęła Nala.

- Mówiłam ci. Sarafina musi obserwować hieny, a ja...

- A ty zajmujesz się Skazą - dokończyła Nala. - Więc może zaopiekuje się nim Zira?

- Zapytam ją. - odparła Sarabi. - Nie ma nic pewnego. Na razie Skaza mnie nie wzywa, więc mogę się zaopiekować twoim małym braciszkiem.

- Dziękuję, Wasza Wysokość. Nawet nie wie Wasza Wysokość, jakie to dla mnie...

- Idź, Nala - przerwała jej Sarabi. - Musisz dowiedzieć się, kim jest i co robi na Lwiej Ziemi ta obca.

- Oczywiście - skinęła głową Nala i wybiegła z jaskini.

- Ciekawe, co z tego wyniknie... - westchnęła Sarabi i zatrzymała Mheetu łapą. - O nie, kolego. Dziś zostajesz ze mną.

- To... siostra dziś się nie bawi? - zapytał lewek. - Dlaczego?

- Ponieważ na Lwiej Ziemi jest teraz bardzo niebezpiecznie. - wytłumaczyła mu Sarabi.

- Eee, to nic nowego. - stwierdził Mheetu. - Mogę już iść?

- Nie. - odparła Sarabi. - Dziś zostajesz na Lwiej Skale.

- Ale tu jest tak nudno! - zaoponował Mheetu.

- To idź spać - zaproponowała Sarabi.

- Jeśli już ktoś ma spać, to z pewnością nie ja. Już prędzej ten kamień pójdzie spać - warknął Mheetu, kopiąc łapą mały odłamek skalny.

- Och, Mheetu! - roześmiała się Sarabi. - Naprawdę, powinieneś odpuścić!

- Raczej ty - mruknął lewek pod nosem.

#### Rozdział II

Nala przekradała się przez trawę.

Śledziła lwicę już od kilku godzin i zaczynał ją morzyć sen.

Mimo to była czujna. Wiatr wiał co prawda od obcej lwicy, wypełniając nozdrza Nali niezbyt przyjemnym zapachem jej futra, ale wiatr mógł w każdej chwili zmienić kierunek. Nie należało ryzykować.

Młoda lwica stanęła przez przypadek na suchej gałązce.

Zaalarmowana nieznajoma uniosła uszy na sztorc. Jej pobliźnione ciało zastygło bez ruchu. Pociągnęła nosem, ale nic nie wyczuła.

Trochę się rozluźniła i zaczęła gryźć kość, na której był jeszcze maleńki kawałeczek mięsa. Nala odetchnęła z ulgą. Obca uniosła łeb, a wiatr powiał nagle od młodszej lwicy.

Powęszyła chwilę w powietrzu i spojrzała prosto na Nalę. Lwioziemka przeraziła się, nie przygotowana na taki widok - jeden z oczodołów obcej był pusty.

#### Rozdział III

- Kim jesteś? - zapytała Nala. Nie miało sensu się ukrywać, skoro nieznajoma ją zauważyła.

Obca lwica otworzyła pysk, poruszała wargami, ale z jej pyska nie wydobył się żaden dźwięk oprócz przeciągłego charkotu. Jej brwi były zmarszczone, a uszy położone płasko na karku.

- Nie umiesz mówić?! - zdenerwowała się Nala.

Lwica pokręciła głową, fukając. Wyraz twarzy Nali złagodniał.

- Co ci się stało?

Lwica znów otworzyła pysk, charcząc. Najwyraźniej nie udawała.

- Dobrze... chodź za mną...

Lwica podeszła do Nali. Z bliska obca śmierdziała jeszcze bardziej.

- Kiedy ty się ostatnio myłaś?!

Nieznajoma wzruszyła ramionami.

Nala z ociąganiem złapała ją za kark. Nie mogła pozwolić, żeby obca stanowiła zagrożenie dla stada, ale... ona była tak brudna i tak nieziemsko cuchniała... dobrze, że odległość dzieląca je od Lwiej Skały nie była aż taka duża.

Kiedy Nala przyprowadziła lwicę na Lwią Skałę, wśród Lwioziemek zapanował popłoch.

Córka Sarafiny podeszła do Sarabi i puściła obcą.

- O, widzę, że udało ci się go wreszcie uśpić - zdziwiła się, wskazując łapą na Mheetu.

- Tak, ale stawiał opór. Doszłaś już do porozumienia z tą... co to za smród? - skrzywiła się Sarabi.

- To ona... - mruknęła Nala. - Nie może mówić. Gdzie mam ją zabrać?

- Myślę, że najbezpieczniej będzie, jeśli zabiorę ją do Skazy. Król zdecyduje, co z nią zrobić - słowo ,,król" wymówiła wywracając oczami.

- Nie, nie, zostań. Ja pójdę.

- Nie boisz się? Wiesz, że jest niezrównoważony psychicznie.

- Wiem. I się nie boję.

- Więc idź - Sarabi skinęła głową. - Mam tylko nadzieję, że nie zrobi ci krzywdy.

- Och, Wasza Wysokość, niech Wasza Wysokość da już spokój. Nie jestem już małym lwiątkiem.

- Właśnie to mnie martwi...

#### Rozdział VI

- Wasza Wysokość? - zapytała Nala w wejściu do jaskini Skazy.

Wzdrgnęłaby się na widok usianej kośćmi podłogi, ale była bardziej obrzydzona czymś innym - smakiem futra dopiero przed chwilą wypuszczonej z pyska lwicy, która stała tuż obok.

- Nala? Wejdź, wejdź, kochana.

Kochana? Co też znowu odbiło królowi?

- Mamy jeńca.

- Jeńca?

- Stoi tutaj - Nala szturchnęła lwicę w bok.

- Kto to?

- Nie mam pojęcia - stwierdziła Nala.

- Dobrze... zostaw ją tutaj. Dowiem się...

- Za pozwoleniem, Wasza Wysokość - to niemowa.

- Rozumiem. Idź, dziecko, idź. Zajmę się nią...

- Dobrze... - powiedziała Nala i pełna złych przeczuć weszła do głównej jaskini.

Dlaczego Skaza nazwał ją ,,kochaną"? Miała nadzieję, że nie zamierza sprawić, żeby została jego królową... aż wzdrygnęła się na tę myśl. Nie zamierzała być matką dzieci psychopaty. I to w dodatku tak starego...

#### Rozdział V

**JA, KOVUNI, OFICJALNIE POZWALAM NA EDYTOWANIE TEJ STRONY KAŻDEMU, KTO CHCE, JEDNAK ZE STOSOWANIEM SIĘ DO INFORMACJI ZAWARTYCH W HISTORII ??? I ASHALEGO**