Grzegorz Brzęczyszczykiewicz

Grzegorz Brzęczyszczykiewicz (ur. 1914) to Obermann SS, a później starszy szeregowy Armii Narodowej. Weteran II Wojny Kolosów. Przez pewien czas służył w obozie zagłady Kustownica-Rutkiewicze, a następnie walczył w niemieckiej wojnie domowej.

## Dzieciństwo

Grzegorz urodził się w małej wsi w województwie Warszawskim, jako trzeci syn Jana i Barbary Brzęczyszczykiewicz. Jego rodzice byli nauczycielami języka niemieckiego w szkole publicznej do której uczęszczał, do roku 1929, kiedy rodzina wyemigrowała do Lipska z powodu kryzysu ekonomicznego w IIRP. Tam, Grzegorz zdecydowanie pogorszył się w nauce, ale udało mu się ukończyć podstawową edukację.

## Wejście w dorosłość i Zwycięska Wojna

Po trzech latach starań, jego rodzice, oraz sam Grzegorz wraz z braćmi, otrzymali obywatelstwa niemieckie. Początkowo, osiemnastolatek pracował jako asystent swojego ojca, który został korepetytorem języka polskiego oraz niemieckiego. Jego najstarszy brat - Wojciech - stracił wtedy życie w wyniku burdy w lokalnym barze. W 1933 roku, Grzegorz zdecydował się na otworzenie swojej piekarni. Wtedy też jego ojciec wstąpił w szeregi Wehrmachtu, co początkowo nie podobało się nikomu z rodziny Brzęczyszczykiewiczów. Do wybuchu Zwycięskiej Wojny, piekarnia "Polsko-Niemiecka" prosperowała dobrze i rodzina żyła w dostatku. Kiedy wybuchła Druga Wojna Światowa, Grzegorzowi udało się uniknąć poboru, w przeciwieństwie do starszego brata i oczywiście ojca. Jan został jednak ranny w nogę i wrócił z frontu już w 1940, żeby móc amputować kończynę.

## Po wojnie

Od 1943, piekarnia została przymusowo zamknięta. Grzegorz zatrudnił się jako kucharz pomocniczy w jadłodajni. W 1945, jego matka zmarła, co sprawiło, że jego ojciec stał się jeszcze bardziej zgorzkniały. Po śmierci jego następnego brata - Adama - pozostał mu już tylko Stefan, który wyjechał do Japonii. Do 1950 roku, Grzegorz pracował jako kucharz, lecz w wyniku kryzysu gospodarczego, został zwolniony i podjął się pracy na budowie. W trakcie I Wojny Kolosów, został powołany do Wehrmachtu, lecz zbiegł z jednostki i przez kilka miesięcy ukrywał się w Gdyni.

## Wstąpienie do wojska

W 1957, pod naciskiem ojca, bezrobotny Grzegorz ostatecznie zgodził się na dołączenie do wojska. Kilka miesięcy później wybuchła II Wojna Kolosów, a jego ojciec zmarł z przyczyn naturalnych.

## II Wojna Kolosów, Mordmarsch i Unser Kampf

W trakcie II Wojny Kolosów, Grzegorz walczył na froncie białoruskim. W trakcie wydarzeń z Mordmarsch i Unser Kampf, zdezerterował z Wehrmachtu. Czekałaby go kara śmierci, gdyby nie to, że został przyjęty w szeregi SS przez dobrotliwego oficera. Owy oficer umieścił go w jednostce SS służącej w Danii, z dala od wojny i zagrożeń.

## Brudermord

Oficer zmarł w 1960 roku i ochrona Brzęczyszczykiewicza się skończyła. Wtedy został przerzucony do obozu zagłady Kustownica-Rutkiewicze, pod komendę Friedhelma von Koeniga. Tym razem wykonywał swoje obowiązki sumiennie. Kiedy wybuchła niemiecka wojna domowa, a jego oddział ruszył w głąb Rzeszy, aby walczyć, Grzegorz pojechał razem z nim. Opowiedział się po stronie SS i walczył przeciwko Wehrmachtowi.

## Armia Narodowa

Jeszcze w trakcie niemieckiej wojny domowej ponownie zdezerterował. Tym razem zbiegł do Polski, a konkretnie do Krakowa. Wstąpił tam do Armii Narodowej i zdecydował się walczyć w partyzantce anty-niemieckiej. W listopadzie 1961 roku awansował na stopień starszego szeregowego, a w styczniu 1962 został zastrzelony w trakcie akcji odbijania jednego z polskich dyplomatów.