Umibuile

Umibuile is de grootste stad en de hoofdstad van Tsuirogh. De stad is het regeringscentrum, handelscentrum en religieuze centrum van het land en is een stad van internationale allure. Umibuile is gelegen in het noord-oosten van het land, aan de monding van de rivier de Adeig in de Sabhawan baai, aan de noordkust van Tsuirogh. De stad heeft een lange en rijke geschiedenis en speelde een hoofdrol in de Burgeroorlog van Tsuirogh. De naam Umibuile betekent 'Op de zee gewonnen' in het Tsuirogh.

**Geschiedenis**

*Vroege Geschiedenis*

Het is onbekend wanneer de eerste mensen landen op het noordereiland, noch wanneer het gebied van wat nu Tsuirogh is voor het eerst bewoond werd. Men vermoedt dat de eerste mensen aankwamen in de 21e of 22e eeuw, als vluchteling uit de Verloren landen. Er is echter weinig bekend over de vroegste geschiedenis van het land in deze grijze eeuwen, waarin de geschiedschrijving grotendeels verdween. Pas in de 27e eeuw wordt voor het eerst weer gebruik gemaakt van het schrift. Tegen die tijd is er sprake van bewoning in Jotalam, en langs de verschillende rivieren die de hooglanden van Tsuirogh doorkruisen. Tijdens de 28e eeuw ontwikkelde zich een rijke landbouwcultuur in Jotalam en langs de rivier de Adeas. In de vroege 28e eeuw werd vanuit Jotalam geprobeerd de drassige delta van de rivier Adeig bewoonbaar te maken, en vestigden de eerste mensen zich in wat later Umibuile zou worden. Gedurende de 28e eeuw breidde de stad zich snel uit en werden grote stukken moeras ontgint en bewoonbaar gemaakt. Rond 2800 was Umibuile reeds de grootste stad van het land.

Gedurende de 29e en 30e eeuw groeide Umibuile uit tot de onbetwiste hoofdstad van het nieuw land. De volksraad, de regering van Tsuirogh, vestigde zich in de stad en men bouwde een grote Citadel op een klif, uitkijkend over de haven, waar de legerleiding en later ook de regering zich vestigden. Ook de Tempel in Ballingschap, de staatsreligie van het land, bouwde een grote tempel in het centrum van de stad om hun macht en rijkdom te tonen. De haven van Umibuile werd een centrum van handel. Vooral de graanproductie vanuit het rijke Jotalam gebied werd via de haven van Umibuile verscheept naar andere gebieden en landen, en vele kleine nijverheidsbedrijven vestigden zich rondom de haven.

*De Grote Ramp*

Tijdens de Burgeroorlog van 3023-3028 was Umibuile stevig in handen van de regeringsgetrouwe troepen, en de opstand van de Beath werd snel onderdrukt. In 3026 plande de Beath als reactie op verregaande maatregelen van de regering in Umibuile een grote actie waarbij verschillende milities samenwerkten: een nachtelijke aanval op de hoofdstad om de regering gevangen te nemen. De aanval verliep echter niet volgens plan: de regering wist direct aan het begin van de aanval te vluchten via de haven en langs de kust, en hun aftocht werd gedekt door trouwe troepen. Uit woede begon een deel van de Beath troepen zich te misdragen en begon huizen te plunderen en brand te stichten. Door de harde wind en het droge weer sloeg het vuur snel over en binnen korte tijd stond de hele stad in brand. Een massale, chaotische vlucht vond plaats van burgers richting Jotalam terwijl versterkingen van de regering er voor zorgden dat de Beath troepen zich terug trokken richting het westen. De branden hielden nog meerdere dagen aan en legden uiteindelijk vrijwel de hele oude stad in de as. Alleen een klein deel van de oude haven bleef gespaard. Honderden mensen kwamen om in het vuur.

Deze 'grote ramp' zoals het de geschiedenisboeken in ging, zorgde ervoor dat de machthebbers hulp vroegen aan Kuma Rem Mer. Dat land stuurde een expeditieleger wat in samenwerking met de georganiseerde legers van Tsuirogh de rebellen wist te verdrijven uit het merendeel van het land en dusdanig in het nauw bracht dat vredesbesprekingen geopend werden in 3028. Na de burgeroorlog, waar de officiële tempel en de Beath milities tegenover elkaar stonden werd tijden de vredesbesprekingen afgesproken dat er een parlement ingesteld zou worden waarin beide partijen een rol speelden, om de vrede te bewaren in het land en de zeggenschap eerlijker te verdelen. Dit parlement nam zitting in het nieuw gebouwde Daotaig: het 'huis van het volk' op de plaats van de oude markt, die afgebrand was.

*Recente geschiedenis*

De stad werd snel en modern weer opgebouwd, en gedurende de laatste eeuwen groeide Umibuile uit tot één van de meest toonaangevende steden op het noordereiland. De stad is het economische, politieke en religieuze centrum van Tsuirogh en kent een grote en gevarieerde bevolking. De basis van de handel blijft de groothandel in graan, maar er bloeide in Umibuile ook een rijke handel op in nijverheidsproducten, sieraden en diensten. Daarnaast speelt visserij en veeteelt nog steeds een rol. Umibuile is een welvarende stad met een relatief gemengde bevolking bestaand uit oude handelsfamilies, immigranten uit Kaglas en zelfs Kuma Rem Mer, en jongeren uit Tohcasah en Jotalam.

Umibuile trekt jaarlijks vele reizigers, die niet alleen komen voor de rijkdom van de stad, maar ook voor de vele monumenten en historische gebouwen. Vooral de begraafplaatsen van Umibuile zijn beroemd, en vele nationale helden en leiders hebben hier monumenten. Daarnaast kent Umibuile een voor Tsuirogh begrippen levendig uitgaansleven, al is het niet te vergelijken met dat van zijn buurlanden.

Politiek gezien is Tsuirogh sinds de burgeroorlog een bastion van de Toitspart. Deze conservatieve staatspartij heeft een sterke band met de hoofdstad, zeker gezien haar sterke rivaliteit met Beath, die gehaat worden in Umibuile vanwege hun schuld aan de brand van 3026. Onder de jonge bevolking van de stad heeft de radicale partij Saors an Toit ook redelijk wat aanhang, maar weinig mensen komen hier voor uit, en de stadsraad van Umibuile is vast in handen van de Toitspart en de Tempel.

**Geografie**

Umibuile is een brede, langgerekte stad, waarvan de meeste huizen langs de kustlijn verspreid liggen of langs de rivieren. Het centrum van de stad bevind zich rondom de oude haven, die aan de voet van een klif ligt, langs de Sabhawan baai. Op de klif liggen de grootste gebouwen, de citadel van de stad, de politieke ontmoetingsplekken en tempels.

Ten zuiden van dit centrum liggen de vele bedrijven, winkels, marktkramen en cafe's van de stad. Dit is het meest bedrijvige stuk, waar het zelden helemaal rustig is. Ten zuiden van de stad ligt de beroemde Hitogaradh begraafplaats, een toeristische trekpleiser. Verder naar het westen liggen woonwijken en enkele heuvelgebieden die populair zijn onder dagjesmensen. Hier ligt ook de andere beroemde begraafplaats van de stad, de Ishgarad. Langs de westelijke kust loopt de oude weg, die eeuwenlang een belangrijke handelsroute was richting de zee. Op de noordelijkste punt van de westelijke stad ligt het scherpe rotseiland Iwadub, met daarop de Mondion vuurtoren, een beroemd gezicht van de stad.

Zowel in het westen als het zuiden liggen forten die de stad bewaakten in vroeger tijden. Deze werden gebouwd in de aanloop naar de burgeroorlog, maar wisten de aanval op de stad niet te voorkomen. Het oosten van de stad, richting Jotalam kent geen forten, aangezien Jotalam zelf goed verdedigt is. Het oosten van de stad kent vooral veel woonwijken en kleinere stadjes en dorpen die aan de stad vast gegroeid zijn. Verder naar het oosten ligt de Jotalam vallei, en in de verte is op een heldere dag vanuit Umibuile de Hafubeann bergrug te zien, die de oostelijke grens aanduid met Kaglas.