ავთიელ ეზგილიონი

ავთიელ ეგზილიონი ქალაქ პალამეციის ლეგენდარულიმეომარი,პალამეციური
„სინსთლის შუბის”  სტილის  გამოჩენილი ოსტატი. დაიღუპა დემონების პირველ ლეგიონთან
ბრძოლისას. გამოძახებულ იქნა ბაში-აჩუკი მიერ და იბრძოდა გენეზისის რიგებში,გენეზისის დაშლის შემდგომ კი შეუერთდა წითელი ლოტუსის ორდენს.

## პალამეცია

პალამეცია - ადამიანების სავაჭრო ქალაქი, დაარსებული
მზის რისხვამდე მეექვსე ათასწლეულის დასაწყისში ავალონის ზღვის- დღევანდელი საფირონის
ზღვის სამხრეთსანაპიროზე. ხელსაყრელი გეოგრაფიული მდებარეობის გამო პატარა საზღვაო
დასახლება მალევე გადაიქცა ძლიერქალაქად განვითარებული მეცნიერებით, კულტურით,რელიგიითა
და მაგიით.

შემოსავლის ძირითადი წყარო- ვაჭრობა

მმართველობის ტიპი-არისტოკრატია(უხუცესთა საბჭო)

რელიგია- მრავალ ღმერთს სცემდნენ თაყვანს,თუმცა მათგან
უმთავრესი მზის ღვთაება სოლარისი იყო.

ღირსშესანიშნაობები- სოლარისის მთავარი ტაძარი,  პალამეციის მცველი ტიტანის ქანდაკება(ნავსადგურის
შესასვლელში). სინათლის კედელი (პალამეციის მთავარი გალავანი 8 კარიბჭით)

საბრძოლო წყობა-პალამეციური გრძელი  შუბების ფალანგა

მეხუთე ათასწლეულის მიწურულს პალამეციაში გავრცელდა
 ტყუპი ღმერთების ტენებრასა და კალიგოსკულტი,
რომელიც სოლარისის ტრადიციულ კულტს დაუპირისპირდა . დაძაბულობა საბოლოოდ სამოქალაქო
ომამდე მივიდა, რომელშიც სოლარისის თაყვანისმცელმელი დამარცხდნენ და იძულებული გახდნენ
ქალაქი დაეტოვებინათ.

ომიდან რამდენიმე ათეულ წელიწადში პალამეცია დიდმა მიწისძვრამ
გაასწორა მიწასთან, შემდგომში კი მტრის რამდენიმე შემოსევისას დაეცა.. მან ვეღარ შეძლო
ძველიდიდების დაბრუნება და მეორეხარისხოვან პორტად გარდაიქმნა. ოდესღაც უდიდესი ქალაქის  ნარჩენები საბოლოოდ ცეცხლოვანი წვიმისას განადგურდა.

## ეზგილიონთა საგვარეულო

პალამეციის ერთ-ერთი  წარჩინებული საგვარეულო, მათი წინაპარი ქალაქის
ერთ-ერთი დამაარსებელი იყო. ეკავათ სოლარისის მთავრი ქურუმის თანამდებობა და უხუცესთა
საბჭოს მუდმივმოქმედი წევრის სტატუსით სარგებლობდნენ. საგვარეულოს მეთაურობა გადადის
მამიდან უფროს ვაჟზე.

გერბი-შავ-თეთრ ფონზე ოქროსფერი გრიფონი

დევიზი-„ძილი სუსტებისთვისაა“

სამოქალაქო ომში ეზგილიონების საგვარეულო ღვთაება სოლარისის
მომხრეთა ფრაქციას მეთაურობდა, თუმცა ომში დმარცხების შემდგომ  გადარჩენილი ეზგილიონები სამხრეთ აღმოსავლეთისკენ
გაემართნენ, სადაც ახალი დასახლებები დააარსეს
და განაგრძეს  მზის  ღვთაების- სოლარისის თაყვანისცემა.

## ბავშვობა და ახალგაზრდობა

ავთიელი დაიბადა მეექვსე ათასწლეულის მიწურულს, ქალაქ
პალამეციაში გორდონ ეგზილიონისა და ჰილდა გარგალიონის ოჯახში.მამამისი სოლარისის მთავრი
ქურუმი და ეგზილიონების საგვარეულოს მეთაური იყო.
ავთიელი კი როგორც მისი მემკვიდრე ადრეული წლებიდან  აქტიურად სწავლობდა  ისტორიას, გეოგრაფიას და სხვადასხვა ხალხის კულტურასა
თუ  ენებს. როგორც მომავალი ქურუმი აქტიურად
ეუფლებოდა მაგიასა და  სინათლით მანიპულირების
მაღალ საფეხურებამდე ავიდა, თუმცა მას გული ბრძოლისკენ მიუწევდა და მამის წინააღმდეგობისდა
მიუხედავად 15წლის ასაკში შუბით ბრძოლაში დაიწყო ვარჯიში,რაშიც დიდ წარმატებებს მიაღწია
და 18 წლის ასაკში სოლარისის საპატივცემულოდ გამართულ შეჯიბრში გაიმარჯვა.შემდეგ კი
ცოლად მოიყვანა დელანი ლუზერიონების საგვარეულოდან,რომელთანაც 3 შვილი შეეძინა უფროსი
ქალიშვილი ჰერენიელი და ტყუპი ვაჟები- გორდონი და სესილი.

## ამარელას ომი

პალამეციის ჩრდილოეთით  100 ფარსეგის მანძლზე ( 1 ფარსეგი = 1550 მეტრს)
2 დიდი სავაჭრო ქალაქი იყო განალგებული. კასიონი და კატრეა,რომელებიც ერთმანეთთან მჭიდროდ
თანმშრომლობდნენ საერთო წარმომავლობის გამო . უკვე 200 წელი მწიფდებოდა კონფლიქტი პალამეციასთან
და დღეც დადგა  რეგიონში სავაჭრო გზებზე სრული
კონტროლის მოსაპოვებლად დაიწყოომი, რომელიც ისტორიაში ამარელის ომის, იგივე სიმწარის
ომის სახელით შევიდა.

22  წლის იყო
ავთიელი ომი რომ დაიწყო.  საექსპედიციო კორპუსს
გაყვა და ბრძოლის ველზე გამოჩენილი მიღწევების გამო მალე შუბოსანთა ლეგიონის მეთაურად
დაინიშნა. ხოლო  3 წლის შემდეგ,განთიადის ყურეში
მომხდარი შეტაკებისას,პალამეციელთა დიადი კრონიგენი ლუკატუს მენელიუსი მოკლეს.მეთაურობა
ავთიელმა აიღო ხელში,მტრის ზეწოლის შეჩერება შეძლო  და უკუაქცია
კასიონის ფლოტი.

უკვე კრონიგენის ტიტულის რანგში აგრძელებდა ავთიელი
ომს, რომელიც გარდამავალი უპირატესობით მიმდინარეობდა,  საბოლოოდ კი ყველაფერი იმით დამთავრდა, რომ  ომის მეექვსე წელს  დაქირავებულებმა და პალამეციელებმა მოახერხეს კატრეასა
და კასიონის ფლოტის განადგურება. ცოტა ხანში კი კასიონი აიღეს და გადაწვეს. კატრეამ
დაზავება ითხოვა, თუმცა სოლარისის რისხვის შეჩერება შეუძლებელი იყო. ომის მეშვიდე წელს.
ხანგრძლივი ალყის შემდეგ, კატრეა დაეცა და აღარასდროს აღზევებულა.

## დაბრუნება და შინააშლილობა

იმ პრიოდში მთელს მსოფლიოში გავრცელდა სალამატრის კრისტალები
და პალამეციაშიც დიდი გამოყენება და პოპულარობა ჰპოვა. თუმცა გარკვეული ხნის შემდეგ
ყველა, ვისაც შეხება ჰქონდა კრისტალთან გაგიჟდა და ქალაქში დიდ არეულობა დაიწყო. უხუცესთა
საბჭოს გადარჩენილმა ნაწილმა ავთიელს მთავარი არქეოდენის ტიტული მიანიჭა და არეულობათა
ჩახშობა უბრძანა. რამდენიმე თვიანი მუშაობის შემდეგ ყველა შეშლილი განეიტრალებული იყო,
თუმცა  ავთიელი მაინც ვერ გრძნობდა თავს მშვიდად.სულ
უფრო ხშრად აღწევდნენ ხმები იმის შესახებ, რომ შორეულ კუნძულ დურხ’რუგზე, ახალმა მტერმა
გამოიღვიძა  და ის ყველას ემუქრებოდა.

ცოტა ხანში ნათელი გახდა, რომ ესუბრალო ჭორები არ იყო.  დემომებმა უკვე  დატოვეს კუნძული და  დაიძრნენ,რათა ყველა და ყველაფერი აღეგაავთ პირისაგან
მიწისა.

ავთიელს არ შეეძლო მჯდარიყო და დალოდებოდა, როდის მიადგებოდა
კარზე საფრთხე. ომისა და არეულობის შემდეგ დასუსტებულ პალამეციურ ჯარს გაუჭირდებოდა
დემონთა ურდოების მოგერიება. საფრთხე ჩანასახშივე უნდა განადგურებულიყო, ამიტომ 31
წლის ასაკში ავთიელ ეზგილიონმა  ქალაქი დატოვა
და ახალი საფრთხის შესახვედრად გაემგზავრა.

## უკანასკნელი ომი და აღსასრული

რამდენიმე თვიანი მოგზაურობის შემდეგ რადრუინის ველებზე,
დღევანდელმკვდარ მიწებზე, ჩავიდა, აქ კი ერთ-ერთ რაზმს შეუერთდა. ადამინებისას და დემონების
წინააღმდეგ ომშ ჩაერთო, რამდენიმე წელი იბრძოდა რაზმთან ერთად, საბოლოოდ კი მისი მეთაური
გახდა და გარშემო არაერთი ცნობილი მებრძოლი და მაგი შემოიკრიბა სხვადასხვა რასიდან.  საბოლოოდ მძლავრი გუნდი შეკრა, რომელიც სისხლს უშრობდა
დემონთა ურდოებს, მრავალი პარტიზანული თავდასხმა და რეიდი მოაწყეს მტერზე, თუმცა პროცესში
მრავალი მეგობარიც დაკარგეს.

4 წელი იბრძოდა ავთიელი დემონების შესაჩერებლად, თუმცა
სხვადასხვა რასები და დემონების წინააღმდეგ მებრძოლი შენაერთები ვერ ახერხებდნენ გაერთიანებას.
სწორედ ამიტომ სულ უფრო და უფრო წინ მიიწევდნენ მათი ურდოები...

საბოლოოდ ადამინებისა და ელფების შენაერთებმა გაერთიაებაზე
შეთანხმება შეძლეს, თუმცა ჯერ კიდევ დაქსაქსულები იყვნენ.დემონთა ახალი, მანამდე არნახული
სიდიდის ურდო კი  მცირე დრაკონის კონტინენტზე
გადმოვიდა. ავთიელსა და მის რაზმს მთებში არსებულივიწრო გასასვლელის გამაგრება დაევალა,
რათა დრო მოეგოთალიანსისთვის მოსამზადებლად. სხვადასხვა მაგიური ხაფანგებითა და მტკიცე
ციხესიმაგრის მეშვეობით 1 კვირის განამვლობაში უძლებდნენ დემონთა უწყვეტ იერიშებს,
კვირის თავზე კი თავად არქიდემონი ჩაუდგა დემონთა არმიას სათავეში. რამდენიმე საათიანი
მძიმე ბრძოლის შემდეგ მცველთა რაზმიდან მხოლოდ ავთიელიღა გადარაჩა მაგიის საშუალებითგასასვლელის
ბოლოში გადავიდა, გაწყვეტილიჰქონდა რომ უძველესი მაგია გამოეყენებინა და გაენადგურებინა
დემონთა არმია,თუმცა ამისთვის კონცენტრაცია და დრო ჭირდებოდა (სწორედ ამიტომ დაიხია
უკან). 40 წუთის შემდეგ დემონები გამოჩნდნენ. არქიდემონი ამჯერად არმიის ცენტრში მოდიოდა,
ავთიელი მზად იყო, შელოცვა წარმოთქვა და საკუთარი სხეულის შეწირვის ფასად სოლარისის
რისხვა დაატეხა თავს უწმინდურ ურდოს.

ავთიელის სხეული სინათლედ იქცა დამტრის არმიის დიდი
ნაწილიგაანადგურა, თუმცა არქიდემონმა ტელეპორტაცია მოასწრო. ურდოს ნაფლეთებმა სვლა
განარძეს, თუმცა კოალიციის არმიასთან შეჯახების შემდეგ სრულაიდ განადგურდნენ. იმადგილსა
და მთებს კი, რომელსაც ავთიელის რაზმი იცავდა მცველთა ქედი ეწოდა .

## გენეზისი

სიკვდილიდან რამდენიმე ათასი წლის შემდეგ ბაში აჩუკმა
სპირიტუალური მეთოდის საშუალებით ავთიელის სული გამოიძახა, შემდგომში კი სხეული შეურჩია
და ჩაასახლა მასში. მზის რისხვიდან 500 წელი იდგა, ავთიელმასაკუთარი შუბი მოიძია და
ბაში აჩუკის სამსახურში ჩადგა.

## გათავისუფლება და წითელი ლოტუსი

გარკვეულიდროის შემდეგ ბაში აჩუკმა დაასრულა მოხმობილი
სულებისგან მივიწყებული საბრძოლო ხელოვნებების შესწავლა და საკუთარი გზა განაგრძო,
გენეზისი დაშლილად გამოაცხადდა და მადლიერების ნიშნად თავისუფლება მიანიჭა სულებს.
გათავისუფლების შემდეგ ავთიელი გაურკვევლობაში ჩავარდა. ყველა, ვისაც იცნობდა და უყვარდა
საუკუნეების წინ დაიღუპა,  მისი ქალაქი კი მტვრად
იყო ქცეული. ბაში აჩუკმა იგი საბრძლო ხელოვნების შესასწავლად გამოიძახა. ახლა კი ის
მარტოა,  სრულიად უცხო ეპოქაში და არ იცის რა
ქნას.. გარკვეული დროის განმავლობაში იგი განმარტოვდა და ფიქრობდა საკუთარ მომავალზე
მრავალი ვარიანტი განიხილა, მათ შორის თვითმკვლელობაც. საბოლოოდ კი გადაწყვიტა, რომ
დარჩენილიყო, ებროძლადა გაეგრძელებინა საქმე, რომელიც მრავალი წლის წინ დაიწყო... მეორე
შანსი მიეცა და უნდა გამოიყენოს. ჯერ კიდევ მრავალი უწმინდური არსება დაიარება ქვეყნად
და მას არ აქვს უფლება, რომ დანებდეს. ავთიელი დარჩება და იბრძლებს, იბრძოლებს პალამეციისთვის...
იბრძლებს  მისი დაცემული მეგობრებისთვის...
იბრძლებს სოლარისის სახელით.... ახლა უკვე წითელი ლოტუსის რიგებში.

## ხასიათი და გარეგნობა

მისი ახლანდელი სხეულიახალგაზრდა ადამიან მებრძოლს ეკუთნის,
შავი თმები და თეთრი კანი აქვს, თაფლისფერი თვალები და ატარებს სათვალეს. საკმაოდ მეგობრულია,
თუმცა უცნობებს არ ენდობა. ბრძოლის დროს ჩუმად ყოფნაუყვარს. შავი იუმორი, სარკაზმი და ხშირად ცინიკური დამოკიდებულება აქვს,
თუმცა, მიუხედავად ამისა  ერთგული მეგობარი
და თანამებრძოლია.

## არტეფაქტები

შუბი „პანაცეა“  პალამეციის საუკეთესო მჭედლის მიერ გამოჭედლი  იარაღი, გამოირჩევა მაგიის მაღალი გამტარობით და
მომხმარებელს საშუალებას აძლევს განახორციელს სხვადასხვა მაგიური შეტევა. ნაჭედია სპეციალური
ფოლადით და ნაწრთობია მაგიის საშუალებით, არ იჟანგება, არ ცვდება და პატრონთან აქვს
განსაკუთრებული კავშირი, რომელიც არ იკარგება არასდროს. გენეზისში შესვლის და გაცოცხლების
შემდეგ ავთიელმა სწორედ ამ კავშირის საშუალებთ შეძლო და იპოვა ის.