Śatria

**Śatria** - kraina geograficzna położona na kontynencie Azenythy, na północny zachód od subkontynentu satnirskiego. Obejmuje dorzecza dwóch wielkich rzek - Ikuszu i Timhusu, a także terytoria położone bezpośrednio przy nich. Zamieszkiwana jest głównie przez dwie grupy etniczne - Śatrijów i Deneshkti. Wywodzi się z niej mainizm - religia monoteistyczna wyznająca Asura oraz powiązany z mainizmem kalendarz.

## Geografia

Jednoznaczne określenie granic Śatrii jako regionu jest trudnym zadaniem. Śatrią z całą pewnością są tereny ograniczone Wielką Pustynia Słoną i Górami Deneshkti, które przylegają do Morza Proroka i Subkontynentu Satnirskiego. Wraz z regionem Deneshkti w dorzeczu Ikuszu, który geologicznie przynależałby do Śatrii dawałoby to powierzchnię niemal 4,5 mln kilometrów kwadratowych. Z przyczyn politycznych ta przynależność jest jednak tematem kontrowersyjnym. Podobnie południowo-zachodnia oraz wschodnia część Wielkiej Pustyni Wschodniej jest zamieszkiwana przez ludy Śatrijów, wyznających odmiany mainizmu i tworzących pół-nomadyczne społeczności. Klasycznie jednak tereny te nie są geograficznie Śatrią.

## Polityka

Państwa Śatrii są co do zasady monachiami, rzadko zdarzają się też republiki i teokarcje. Tradycyjnynie monarchowie noszą tytuł szacha, którego użycie praktycznie już zanikło, śamrayta - czyli cesarza, docelowo pana całej Śatrii, emira - co niegdyś oznaczało podległego śamraytowi regionalnego władcę, ale dziś tytuł ten noszą także władcy niezależni, shaktula - tytuł odpowiedni szachowi, ale wywodzący się z kultury Deneshkti, oznaczający króla lub radży co jest jednak tytułem niższego szczebla niż pozostałe.

## Kultura

Kultura Śatrijirów: Wielkie przestrzenie Śatrii rozciągające się od Deneshkti aż po daleki zachód były odizolowanym obszarem sprzyjającym tworzeniu się hermetycznie zamkniętej kultury. Śatrijirów to lud bardzo rozległy a przez to zróżnicowany wewnętrznie. Są dwa elementy które spajają poszczególne regiony: język i religia. Mimo różnic kulturowych język jest wspólny dla wszystkich mieszkańców Śatrii. Śatrijirów mówią płynnie i szybko co dla niewprawionego ucha może się wydawać ciągiem zbitych sylab, a już nikt obcy nie potrafi zrozumieć targującego się Śatrijira. Śatrijirowie jako całość są bardzo religijni. Ich bogobojność jest powszechnie znana. Gotowi są oddać życie za swojego boga Asura. Starają się żyć zgodnie z zasadami wiary. Są dosyć nietolerancyjni dla ludzi innej wiary. Jednak to nie przeszkadza im w ich ulubionym zajęciu, handlu. Handel to jest to do czego zostali stworzeni. Uwielbiają się targować, handlować, organizować wyprawy kupieckie. Przez setki lat udało im się stać istotnymi pośrednikami między Satnirem, Suelhi i dalekim zachodem. W każdym mieście jest przynajmniej jeden bazar. Do innych ważnych dziedzin życia Śatrijirów należy rolnictwo i rzemiosło. Najpierw o rolnictwie. Rozległe obszary zalewowe są bardzo żyzne i to zapewnia Śatrijirom samowystarczalność. Uprawiane jest głównie zboże i ziemniaki. W zachodniej Śatrii powszechna jest uprawa herbaty i wszelkiej maści przypraw. We wschodniej Śatrii, a zwłaszcza u podnóża Deneshkti ludność wiejska zajmuje się hodowlą owiec, kóz i wielbłądów. Co do rzemiosła to te uprawiane jest tylko w miastach. Wytwarzane są głównie kadzidła, produkty z jedwabiu lub wełny np. ubrania, dywany itp. W niektórych, pojedynczych regionach da się zauważyć rosnące znaczenie drewna, jednak te nadal jest dosyć rzadkie. Jeśli chodzi o stosunki społeczne to z tymi jest już różnie. Uniwersalną cechą Śatrijirów jest słaby indywidualizm i silne przywiązanie do społeczności. Co do statusu kobiet to zależy od regionu. We wschodniej i środkowej Śatrii kobiety praktycznie pozbawione są wszelkich praw. Idąc coraz dalej na zachód status kobiet zaczyna wzrastać. Na dalekim zachodzie kobiety mogą nawet dziedziczyć i zawierać umowy cywilne. W całej Śatrii dozwolona jest poligamia. Mężczyzna może mieć tyle żon ile jest w stanie utrzymać. Ta zasada oczywiście faworyzuje głównie klasy wyższe. Powszechne jest posiadanie dwóch lub trzech żon. Emirowie i szachowie dysponują licznymi haremami, które świadczą o ich wysokim statusie. Co do klas średnich i niższych to poligamia jest rzadko spotykana. Ubiór również zależy od klasy społecznej, lecz da się zauważyć wspólne cechy. Po pierwsze przewiewność, mężczyźni i kobiety noszą ubrania z materiałów przepuszczających powietrze. Po drugie ochrona przed słońcem. Każda osoba stara się zakryć jak najwięcej ciała by chronić się przed prażącym słońcem. To da się zauważyć zwłaszcza na południu i w Deneshkti. Co do różnic to te są subtelne. Klasy wyższe noszą ubrania o jaskrawych kolorach, bransolety, kolczyki. Na wschodzie popularne są małe turbany dla mężczyzn. Wszyscy zazwyczaj noszą długie tuniki i szarawary. Mężczyźni zazwyczaj noszą długi, niegolony zarost, przeważnie brody.

## Historia Aramanidów

Araman był jednym z dowódców wojskowych władcy pewnego królestwa, szacha Kilidż Arslana III. W jego imieniu toczył wojny z sąsiadami królestwa. W wyniku spisku pałacowego szach ginie a jego synowie wszczynają wojnę domową. Araman wykorzystuje okazję i w 112 roku od założenia cesarstwa ogłasza się emirem części dawnego królestwa, a na swoją siedzibą obiera drobne miasto Ismaden. Kolejne lata jego rządów upłynęły na wojnach z sąsiadami i zdobywaniu kolejnych terenów. Jego syn Ardasir *Zdobywca* wykorzystuje osiągnięcia ojca i prowadzi spektakularne wojny i wielokrotnie powiększa tereny państwa. Symbolem wzrostu potęgi było przyjęcie przez Ardasir tytułu szacha.

Kolejni władcy królestwa prowadzą zwycięskie wojny i rozszerzają swe panowanie na południe i wschód. Szczyt potęgi państwa Aramanidów nastąpił za panowania Bahrama II. Granice królestwa rozciągnięto aż po ocean na południu. Skodyfikował prawo, usprawnił system pocztowy, zarządził budowę nowych dróg. Aby podkreślić swoje wielkie na tle poprzedników sukcesy ogłosił się Samratem (Cesarzem) Śatrii w roku 231 według kalendarza staanarskiego. Potomni nadali mu przydomek *Wielki*.

Pierwszy kryzys nastąpił za rządów syna Bahrama, Ardasir II. Jego nieudolne panowanie doprowadziło do poważnej klęski na morzu w wyniku, której zniszczono całą flotę Śatrii. Kryzys trwał przez prawie 40 lat aż na tronie zasiadł Jezdegard I Dobry. Udało mu się ukrócić rozpowszechniony bandytyzm, ograniczył przywileje zagranicznych kupców i zreformował sądownictwo.

Dobra passa nie trwała długo i już w roku 301 wybuchł kolejny kryzys kiedy na tron wstąpił chory umysłowo Siarbaraz. Urzędnicy skrzętnie korzystali ze słabości tronu i przejmowali coraz więcej ziem dla siebie czyniąc się emirami o dużej autonomii. Po śmierci Siarbaraza doszło do wojny domowej, która osłabiła państwo. Stronami w wojnie byli bracia Siarbaraza, Jezdegard i Araman. Z konfliktu zwycięsko wyszedł ten pierwszy. Ugruntował władzę cesarską na prowincji i ograniczył zapędy możnych. Niestety dobre rządy Jezdegarda II zakończyły się udanym na niego zamachem. Po nim władzę przejął jego syn Choresił IV. Podjął się wielkiej misji odzyskania dawnej chwały imperium. Zdławił wewnętrzną opozycję, ograniczył samowolę urzędników i zaprowadził prawdziwy despotyzm podobny do tego sprzed 100 lat. Wojska Śatrii raz jeszcze ruszyły do ofensywy, tym razem na wschód. Mimo trudnego terenu osiągnięto zwycięstwo a chorągwie Samrata zawisły nad kolejnymi miastami.
Przełom trzeciego i czwartego stulecia istnienia imperium cechował ciągły pokój i współpraca między tronem a arystokracją. Wraz z otruciem Hormizdasa II i wstąpieniem na tron małoletniego Bahrama V wybuchł trzeci i jak się miało później okazać trwały kryzys polityczny. Arystokracja wykorzystała swoją pozycję i uczyniła z Samrata swoją marionetkę. Olbrzymie nadania ziemskie i przywileje przyznane możnym osłabiły skarbiec i administrację państwową. Kolejne prowincje otrzymywały olbrzymią autonomię a ich rządcy przyjmowali tytuły emirów. Następni władcy nie wykazywali się inicjatywą i pozostawali samratami jedynie z nazwy. Faktyczne rządy sprawowały prowincje lub urzędnicy dworscy. Zmiana nastąpiła w 496 roku kiedy Samratą został Narses. Jego okrucieństwo i tyrańskie zapędy napotkały opór ze strony możnych. Narses rozpoczął masowe czystki w administracji i wojsku. Skazywał na śmierć każdego kto choć wyraził się niepochlebnie o władcy. Od tych decyzji otrzymał od swoich wrogów przydomek *Krwawy*. Mimo twardej ręki Narses wkrótce został otruty a w kraju wybuchły wewnętrzne walki w trakcie których kolejni władcy byli wynoszeni na tron i obalani. Ostatnim, tytularnym władcą był Jezdegard III kontrolujący jedynie stołeczny Ismaden. Miasto wkrótce padło w wyniku szturmu wojsk jednego z wodzów nieżyjącego Narsesa a Jezdegarda III zasztyletowano. Był ostatnim męskim przedstawicielem dynastii Aramanidów. Wraz z jego śmiercią imperium ostatecznie przestało istnieć.

Spis władców i lata panowania:

Araman I (112-118)

Ardasir I *Zdobywca* (118-132)

Choresił I (132-143)

Choresił II (143-158)

Choresił III (158-176)

Bahram I (176-192)

Sipar I (192-219)

Bahram II *Wielki* (219-244)

Ardasir II (244-250)

Bahram III (250-261)

Araman II (261-280)

Jezdegard I *Dobry* (280-301)

Siarbaraz (301-307)

*bezkrólewie* (307-310)

Jezdegard II (310-324)

Choresił IV (324-345)

Ardasir III (345-367)

Bahram IV (367-383)

Sipar II (383-405)

Choresił V (405-422)

Hormizdas I (422-434)

Hormizdas II (434-438)

Bahram V (438-451)

Araman III *Pijak* (451-478)

Hormizdas III (478-496)

Narses *Krwawy* (496-498)

Hormizdas IV (498-501)

Bahram VI (501)

Choresił VI (501-503)

Jezdegard III (503-504)

## Państwa Śatrii

### Obecnie istniejące państwa

* Emirat Andosh
* Emirat Hafri
* Emirat Harbeniku
* Emirat Harmanceku
* Emirat Hurbutu
* Emirat Karkumu
* Emirat Nokeshri
* Emirat Zerishry
* Imperium Saffarydzkie
* Królestwo Deneshkti
* Królestwo Gemiduru
* Królestwo Zagory
* Władztwo Nerdeshi

### Ważne historyczne państwa

* Emirat Arniku
* Emirat Biskry
* Emirat Domitru
* Emirat Ismadenu
* Emirat Haftalu
* Emirat Rabadenu
* Emirat Sihedanu
* Imperium Aramanidzkie
* Republika Deneshkti
* Szachat Kilidż

### Pozostałe historyczne państwa

* Emirat Ashtunu
* Emirat Caribwaśry
* Emirat Domisaku
* Emirat Graliaku
* Emirat Herbatniku
* Emirat Khlevii
* Emirat Marutu
* Emirat Mieduru
* Emirat Nugaym
* Emirat Orokady
* Emirat Rabizazgu
* Emirat Sabarki
* Emirat Śirtanu
* Emirat Toheśrilu
* Emirat Zonakaru
* Nieznana liczba emiratów w zachodniej Śatrii
* Nieznana liczba pierwotnych królestw Deneshkti
* Nieznany z nazwy emirat między Siabziwarem a Caribwaśrą
* Prawdopodobne królestwo położone w Havamekils
* Prawdopodobny emirat/emiraty położone w Karaśriwie lub w Śrili