Ogry

*(przez samych siebie zwani Ogra, Gorta albo Gortanie)*

#### **Unmatu-Adannu**

Ogry niechętnie dzielą się swoimi początkami, uważając swoich dalekich przodków za barbarzyński i nieuporządkowany lud. Według kronik powstałych ze spisania starożytnych przekazów ustnych lud, który dał początek dzisiejszym Gortanom miał swój początek na Zamarzniętym Południu, na odległym kontynencie zwanym Tarktos. Wtedy jeszcze nie lód nie zakrywał całej jego powierzchni, a gęste lasy pełne były życia. Niestety nagłe zmiany klimatu zmusiły pra-ogry do dalekiej przeprawy. Koczownicze plemiona pięły się ku górze, docierając do Słonecznego Południa i Ziem Środka, gdzie przez stulecia toczyły ze sobą boje. Okres ten nazywa się pogardliwiej *Czasem Ciemnoty* albo *Unmatu-Adannu*.

#### **Eksodus Gorta**

Ten przykry stan rzeczy został odmieniony dzięki działaniom ogra, którego dzisiaj symbolicznie nazywa się Gortem. Gort był szamanem jednego z namdorskim plemion. Przez wiele nocy męczyły go sny o skalistym lądzie, który jego pobratymcy mijali po drodze do Ziem Środka. Coś zdawało się wzywać go do tego miejsca. Gort zebrał grupę uczniów i kilku wojowników i zdecydował się na żeglugę. Jako, że umiejętności budowy statków przez ogry nie były wówczas zbyt imponujące, a większość okrętów była jednorazowa większość członków ekspedycji zdawała sobie sprawę, że może to być podróż w jedną stronę.

I rzeczywiście, wielu pra-ogrów zginęło na morzu, pozostawiając tylko garstkę ocalałych, z Gortem na czele. Straty jednak nie wpływały dobrze na morale załogi, gdyż populacja jej ludu nigdy nie była zbyt wysoka ze względu na nieduży przyrost naturalny.

Początkowo też ląd na który dotarli, wydawał się być dość surowy. Jego złociste skały miały robiły wrażenie swoim pięknem, ale wydawało się że plemię Gorta jest skazane na śmierć.

Wtedy to Gort odnalazł Emqu-Abnu, coś co współcześnie tłumaczy się na Kamienie Mędrców.

Przekazy nie są niestety do końca jasne, czym dokładnie było znalezisko, gdyż według dzisiejsze ogry nie dotrwały one do współczesności. Z przekazów, które dotarły do ludzkich kronikarzy wynika, że Kamienie Mędrców były czymś w rodzaju struktury pokrytej pismem runicznym, z której Gort i jego poplecznicy nauczyli się magii.

Magii potężnej do tego stopnia, że uczyniła ich istotami o znacznie większym potencjale niż przeciętne ogry.

Stali się *Abar-Ogra*, Ogrzymi Magami, a wyspę która stała się ich domem ochrzcili imieniem Gortank.

#### **Imperium Gorta**

Zyskując znaczną władzę nad naturą, Gort i jego uczniowie wiedzieli, że muszą się podzielić tym błogosławieństwem z całym ich ludem. Dzięki swojemu oświeceniu droga powrotna okazała się być dużo prostsza, chociaż istnieje kilka wersji historii w jaki sposób Magowie dokonali swojego powrotu. Najbardziej efektowna sugeruje wręcz, że przekroczyli wodę, która twardniała pod ich stopami.

Oczywiście przekonywanie innych ogrów nie było prostym zadaniem. Niektóre plemiona poddawały się bez trudu, inne trzeba było wcielić siłą.

Jednoczenie ludu miało zająć Gortowi i jego Abar-Ogra ponad dwa stulecia!

Ostatecznie jednak udało im się stworzyć na Gortanku potężne królestwo, robiąc z Gorta pierwszego Króla, a potem Imperatora. Z czasem jednak ogry pragnęły podbijać więcej.

Tutaj, jak już wcześniej wspominano, problemem okazał się ich stosunkowo nieduży przyrost naturalny. Potrzebne były ręce do pracy.

Bardzo szybko okazało się, że zniewolenie Straszaków, lokalnego humanoidalnego szkodnika szybko załatwiło ten drobny problem.

Była to rasa, która rozmnażała się szybko i żyła w strachu przed ogrami, więc przymuszenie ich do pracy nie było trudne.

Gortanie podejmowali próby niewolenia innych ludów, takich jak Gnomy, czy Krasnoludy (które nie były w tamtych czasach zbyt powszechnym widokiem), ale ostatecznie Straszaki okazały się być najlepszą tanią siłą roboczną.

Przynajmniej do czasu ich zetknęcia z ludźmi.

#### **Ogry przeciw Ludziom**

Co prawda niektóre przekazy sugerują, że ogry widywały już ludzi w trakcie swojej ekspansji, zaczęli się nimi interesować dopiero, kiedy Imperium rozwinęło się na tyle, by potrzebować niewolników nieco bardziej rozgarniętych od Straszaków. Architektura i infrastruktura wymagała od nich gatunku z większym potencjałem intelektualnym, ale odpowiednio poddańczego i wytrzymałego, by poradzić sobie z pracą dla swoich panów. Ówcześni ludzie nie byli jednak zanadto rozwinięci, a ich najbardziej zaawansowane struktury społeczne były co najwyżej proto-grodami. Jedynym wyjątkiem stanowiło Królestwo Gypthy, z którym Gortowie utrzymywali stosunki handlowe.

Ówczesny Imperator, Namtar zdecydował że podbicie Humna zapewni Imperium lepsze perspektywy rozwojowe i dużo wydajniejszych niewolników od Straszaków. I rzeczywiście, Imperium Gortanku nigdy nie było tak wielkie i potężne, jak podczas Wielkiego Podboju. Tylko nieliczne ziemie oparły się ich potędze - tereny dzisiejszego Enegronu, Gyptha (głównie ze względu na pakt) oraz dzikie ostępy Słonecznego Południa i północy Kontynentu.

Taki stan rzeczy panował przez wieki, a mimo tego, że Imperium zdawało się kwitnąć, Ogry gnuśniały coraz bardziej.

Ludzie zaś wymykali się spod ich kontroli, migrując na ziemie, które oparły się zniewoleniu i przez wieki planowali swoją zemstę. Ostatecznie uformowali się w ogromne hordy, napierające z północy i południa, co doprowadziło do rozbicia integralności Imperium Ogrów na Kontynencie. W dodatku, Abar-Ogra zajęci byli wtedy swoimi własnymi gierkami politycznymi, które zakończyły się zamordowaniem panującego ówcześnie Imperatora - Izdubara Śmiałego, co doprowadziło do wewnętrznego konfliktu znanego jako *Pierwsze Interregnum*.

#### **Pierwsze Interregnum**

Imperium Gortanku było podzielone przez wewnętrzny konflikt dwóch stronnictw - jednego, które dążyło do jak najszybszego odzyskania utraconych ziem i drugiego, próbującego ustabilizować pozostałe tereny. Wkrótce z konieczności zwycięzcą zostało stronnictwo drugie. Problematyczne było również to, że potomkowie Izdubara również toczyli między sobą spór o władzę. W końcu powołano do życia Radę Magokracji, której zadaniem od tej pory było doradzanie Imperatorom i wybieranie nowego władcy w przypadku istnienia więcej niż jednego dziedzica.

Pierwsze Interregnum zostało zakończone wyborem Imperatora Mulge.

#### **Cień Imperium**

Kiedy Mulge ustabilizował Wyspę Gortanku na tyle, by ogry znowu mogły poczuć względną siłę, podjął pierwsze próby ponownego podboju. Na jego nieszczęście, świat zdążył się zmienić a państwa takie jak Enegron i powoli formujące się Cesarstwo Arlan miały się wkrótce stać cierniem w jego boku. Mulge był jednym z bardziej długowiecznych władców Gortanku i stał się straszakiem dla wielu dzieci w ludzkich państwach. Na przestrzeni kilkuset lat stoczył liczne potyczki i jedyne, co był w stanie wydrzeć znienawidzonym ludziom na stałe to niewielkie państewko na Słonecznym Południu, graniczące z ziemiami Gnomów i noszące nazwe Gorta Mniejsza.

Następca Mulge i jego syn, Enzu zrezygnował z konfliktów z ludzkimi państwami i jako pierwszy podpisał w czasach dynastii Cyrusów traktat pokojowy z Cesarstwem Arlan i Ipsanią. Jego następcy uznali to jednak za akt dyshonoru. Następny z rodu, Enzu II miał bowiem obsesję na punkcie Enegronu i pragnął wykraść jego tajemnicę. Prowadził długą i kosztowną wojnę, która niemal wykończyła marynarkę i gospodarkę Gortanku. Rada Magokracji zmuszona była do Interwencji i usunięcia Enzu II z pozycji władcy, co doprowadziło do Drugiego Interregnum.

Na Tronie zasiadł Nabukar, który miał inne plany odnośnie ekspansji terytorialnej. Uważał, że terenów należy szukać dalej....

#### **Ogry i Orkowie**

Nabukar był już w średnim, jak na ogra, wieku kiedy zajął tron. Zebrał kilku światłych, ogrzych magów i wysłał ich aby odkrywali nowe ziemie. Był przekonany, że gdzieś jeszcze muszą być jakieś krainy niedotknięte przez ludzi. Szefem ekspedycji uczynił swojego siostrzeńca, Hevegara. To właśnie on odnalazł Erlathan i stał się pierwszym Ambasadorem Gortanku u Orków. Jak nietrudno się domyślić, obie rasy przypadły sobie do gustu. Gorta stwierdzili, że Orkowie będą idealnymi najemnikami w ich armii, którą pomoże im się odegrać na ludziach. Musieli oczywiście pomóc im z ich własnymi podbojami i zemstą na odwiecznym wrogu, coś co Ogry rozumiały aż za dobrze.

Hevegar pomógł orkowi Zanegarowi z Klanu Krwawej Stopy stworzyć potężną Hordę, która dość skutecznie przedzierała się przez terytoria Elvan, wspomaganych przez Dorfy. Ogrzy mag zebrał też potężne Konklawe Kamienia, złożone z jednych z najlepszych magów, jakie miało do zaoferowania imperium jego wuja i z ich pomocą spróbował naruszyć stabilność Efliej Iglicy Barad. Interwencja Eliasa Galuisena, Boskiego Króla Elfów szybko wybiła mu ten problem z głowy, a śmierć całego Konklawe sprawiła, że Hevegar popadł w niełaskę u Nabukara. Ogrzy Mag zmuszony był do wycofania się na wyspę położoną na południowy zachód od Gór Orczych, którą nazwał Gortankiem Mniejszym. Stała się ona główną przystanią ogrów na Erlathanie, chociaż ich wpływ na Hordę zdecydowanie zmalał po tej jakże efektownej porażce. W tym czasie na kontynencie Nabukar zrezygnował z jakichkolwiek utarczek z ludźmi, budując strefy wpływów handlowych i nieco ocieplając stosunki z dawnymi wrogami. Dostrzegł też, że na horyzoncie jego siostrzeńca pojawiają się nowe problemy - ludzie dotarli do Erlathanu, ale zgodnie z doniesieniami kronikarzy... jakoś nie miał ochoty mu o tym wspominać. Orkowie ponieśli klęskę, a wiele lat później... cóż, przegrał cały Erlathan, gdy Stary Świat zaginął.

#### **Współczesność**

Dzisiaj Erlathańskie Ogry to cień cienia dawnej potęgi. Chociaż ich największe skupisko nadal trzyma się Hevegara (wciąz wierzącego, że utrata kontaktu z powierzchnią to jedynie tymczasowa niedogodność), to część z nich przejrzała na oczy i opuściła Gortank Mniejszy. Dzisiaj można ich spotkać jako najemników orków, czy nawet ich dawnych wrogów - ludzi, albo niezależnych przedsiębiorców. Cokolwiek nadejdzie, Gorta nie wydają się zbyt pewni własnej przyszłości.

## **Biologia**

Ogry są największą spośród znanych ras Erlathanu, najwyżsi z nich mogą sięgać prawie trzech metrów (kobiety są nieco niższe i "drobniejsze"). Mają wydłużone potężne głowy, których ciężar zmusza ich do podkurczonej pozycji. Ich skóra porośnięta jest brunatną szczeciną, a pyski wypełnione rzędami ostrych zębów. Zęby ogrów rosną przez całe życie, co powoduje, że muszą je co jakiś czas ścierać. Ich głosy są głębokie i basowe, nawet u dzieci, a nadzwyczajna siła jest domeną wszystkich, niezależnie od urodzenia. Ogry są długowieczne i przeciętnie dożywają nawet do 600 lat. U *Abar-Ogra* możliwe są osobniki będące w stanie egzystować powyżej tysiąclecia w dobrym zdrowiu.

## **Kultura, Magia i Religia**

Ogry uwielbiają łączyć funkcjonalność z pięknem - wzniesione przez nich budowle są monumentalne, ale ich ornamenty zawsze mają dodatkowe zadanie, czy to jako loże, rynny, czy okna strzeleckie. Mimo, że są wielkimi opiekunami sztuki, rzadko tworzą dzieła, których zadaniem jest tylko wyglądać - przy czym wypełnianie przestrzeni także jest dla nich bardzo istotną funkcją. Zupełnie podobnie jest z ich magią - Ogry posiadają imponującą dyscyplinę magiczną, a ich język runiczny jest niezrozumiały dla prawie żadnej innej rasy. Używany jest jednak według bardzo ścisłych zasad, a Gortowie nigdy nie wychodzą poza jego konwencjonalny użytek.Eksperymentowanie jest widziane jako wypaczenie, wobec czego ich sposób rozumienia sztuki magicznej wydaje się być niezrozumiały dla innych ras.

Ogry porzuciły także swoich bogów wraz z nastaniem Gorta. W zasadzie nie zachowały się żadne kroniki dotyczące ich dawnych wierzeń, a obecnie ich życie dyktują zasady Księgi Gorta, gdzie wypisane są filozoficzne wynurzenia, przypisywane pierwszemu Imperatorowi, uczące ogry jak należy żyć.

Mimo poczucia własnej wyższości i chęci zniewolenia "ras niższych" ogry są w pewnym sensie zafascynowane swoimi nie-ogrzymi sąsiadami. Szczególnie zazdroszczą im dzietności i w wielu wypadkach traktują swoich ulubionych niewolników jak członków rodziny.

Kobiety w społeczeństwie ogrów otacza się ochroną i trzyma z dala od pola bitwy. Pełnią one rolę opiekunek domostw, administratorek urzędów, czy kompanii handlowych. Nie blokuje się przed nimi ścieżki *Abar-Ogra*, a co za tym idzie zasiadania w Radzie Magokracji.

Ogry żyją w społeczeństwie kastowym, jednak ze względu na ich długie żywoty pięcie się po szczeblach kasty jest jak najbardziej możliwe. Oczywiście na samym szczycie znajdują się Ogrzy Magowie.

Dla innych ras ich działania mogą się wydawać równie "spowolniałe", co działania Elfów.

## **Podrasy**

Ogry nie mają "podras" w klasycznym tego słowa znaczeniu. *Abar-Ogra* różnią się co prawda fizycznie od pozostałych Gorta, ale nie są tyleż oddzielnym podgatunkiem, co formą wywyższenia. Ogrzy Magowie są zwykle smuklejsi i bardziej wyprostowani niż ich "fizyczni" pobratymcy, a z ich głów mogą wyrastać imponujące, zakręcone rogi. Kolor ich skóry, która może mieć odcienie błękitu, zieleni, czerwieni, a nawet bieli lub czerni sprawia, że są rozpoznawalni już z daleka. W istocie wszystkie te zmiany są efektami magicznych mutacji, które mają zaznaczyć status Maga w społeczeństwie i uczynić go rozpoznawalnym dla pospólstwa. Cały proces jest rzecz jasna bardzo sformalizowany i stanowi tajemnicę kasty rządzącej.