Bóbr

**Uwaga!** Ten artykuł może zawierać spoilery. Jeżeli nie chcesz sobie psuć radości z czytania, zawróć stąd jak najszybciej.

Ten artykuł zawiera treści z **Wikipedii** będące na licencji Creative Commons. Zobacz **oryginalny tytuł**.

## Stworzenie

### Rasa

Bóbr europejski

**Bóbr europejski, bóbr zwyczajny, bóbr rzeczny, bóbr wschodni** (*Castor fiber*) - gatunek ziemno-wodnego gryzonia z rodziny bobrowatych. Uważa się go za największego gryzonia Eurazji. W "Wojownikach" pojawiły się tylko raz.

## Wygląd i zachowanie

Bóbr europejski jest największym gryzoniem Eurazji. Głowa niemal bez zaznaczenia szyi przechodzi w masywny tułów o opływowym kształcie. Taka budowa ciała ułatwia pływanie i nurkowanie. Przednie łapy są chwytne, zaś tylne masywne i silne, zakończone palcami połączonymi błoną pławną. Małe oczy wyposażone są w trzecią, przezroczystą powiekę, która zapewnia ochronę podczas nurkowania. Ogon jest duży, spłaszczony, pokryty zrogowaciałą łuską, spomiędzy której wyrastają rzadkie włosy. Pozwala on na sterowanie podczas pływania i stanowi naturalną podporę podczas pobytu na lądzie. Stanowi także naturalny magazyn tłuszczu i jest organem termoregulacyjnym organizmu.

Bóbr ma najwyższy wśród gryzoni stosunek masy mózgu do masy ciała, co ma swoje odzwierciedlenie w zachowaniu i zdolności do działania nie tylko instynktownego, ale także logicznego. Bobry potrafią skonstruować stopnie z gałęzi i mułu, by móc się wspiąć wyżej i sięgnąć do elementu wznoszonej konstrukcji lub pokonać przeszkodę. Inteligencja bobra jest porównywana do poziomu inteligencji szczura.

Zęby bobrów pełnią istotną rolę i wykazują specyficzne adaptacje w budowie ze względu na biologię gatunku. Za pomocą długich i mocnych siekaczy bobry mogą wykonywać większość swoich kluczowych czynności życiowych – w tym ścinać drzewa, budować tamy i żeremia. Siła nacisku siekaczy C. fiber odpowiada ciężarowi kilku ton na centymetr kwadratowy, dzięki czemu możliwe staje się ścinanie drzew z gatunków o twardym drewnie, jak buk i grab. O sprawności zgryzu decydują siekacze dolne, których długość może sięgać 15 cm. Siekacze górne służą tylko jako punkt oparcia. Przednia powierzchnia siekaczy jest brunatno-czerwona lub pomarańczowa. Charakterystyczna, szeroka diastema osiąga u bobra około 70% całkowitej szerokości szczęki i sprawia, że bóbr podczas prac pod wodą może wargami zamknąć pysk, pozostawiając siekacze na zewnątrz. Za diastemą leży jedyny przedtrzonowiec, a dalej trzy trzonowce. Zęby bobra rosną przez całe jego życie i dlatego wymagają ciągłego ich ścierania.

Bóbr europejski jest zwierzęciem ziemnowodnym, silnie terytorialnym, wiodącym nocny tryb życia. Jest rodzinny i zasadniczo monogamiczny. Zwykle na stanowisku żyje jedna rodzina, w skład której wchodzą rodzice i maksimum dwa pokolenia potomstwa – w sumie do 4–10 osobników. Sporadycznie napotyka się w jednym stanowisku funkcjonowanie większej kolonii rodzinnej. Terytorium pojedynczej rodziny obejmuje zwykle od 1 do 4 km długości cieku. Zagęszczenie stanowisk zależy od wielu czynników zewnętrznych, w tym lokalnych warunków żywieniowych i hydrologicznych oraz od presji człowieka. Podczas badań populacji bobrów w Szwecji stwierdzono zagęszczenie rzędu 0,20 stanowisk na 1 km², zaś na Suwalszczyźnie około 0,15 na 1 km². Bobry żerują zwykle w pasie do około 20 metrów od linii brzegowej, a jedynie sporadycznie zapuszczają się w głąb lądu na odległość kilkuset metrów.

## Stosunki wobec kotów

Bobry wydają się być ciekawe kotów, ale również agresywne wobec nich, jeśli sprowokowane. Nieintencjonalnie doprowadziły do zablokowania wody dopływającej do jeziora poprzez zbudowanie tamy, przez co zbiornik wody się wysuszył.

## Fabuła

### Omen gwiazd

#### *Czwarty uczeń*

W obozie Klanu Pioruna przy stercie zdobyczy odbywa się dyskusja na temat wysychającego jeziora - koty zastanawiają się, co sprawiło, że strumień wysechł. Gołębia Łapa mówi, że to oczywiste - to wielkie brązowe zwierzęta, bobry, zablokowały strumień. Członkowie klanu nie wierzą jej i mówią, żeby przestała zmyślać.

Po odkryciu prawdy o mocy Gołębiej Łapy Lwi Płomień proponuje Ognistej Gwieździe wysłanie patrolu na poszukiwanie bobrów, którego celem byłoby pokonanie ich i przywrócenie wody w strumieniu. Przywódca przyjmuje propozycję i przekazuje ją reszcie klanów na zgromadzeniu; zapada decyzja o wysłaniu dwóch członków każdego klanu na wyprawę. Lwiego Płomienia i Gołębiej Łapy z Klanu Pioruna, Białego Ogona i Turzycowego Wąsa z Klanu Wiatru, Ropuszej Stopy i Tygrysiego Serca z Klanu Cienia oraz Płatkowego Futra i Pluskającego Ogona z Klanu Rzeki.

Kiedy patrol jest już blisko miejsca zamieszkanego przez bobry spotyka samotnika, Dryblasa, który mówi im trochę o nich, jednak jest zdziwiony, gdy słyszy pomysł, według którego koty miałyby walczyć z bobrami. Mówi, że nie mają szans, aczkolwiek zgadza się pomóc im w tym, jednak sam nie chce walczyć. Samotnik przyprowadza ich bliżej tamy i opowiada im o bobrach, ich miejscu zamieszkania, a także wspomina, że przywieźli ich tu Dwunożni. Płatkowe Futro i Pluskający Ogon wchodzą do wody za tamą. Chwilę później pojawia się para bobrów, a koty z paniką uciekają.

Opracowują plan pokonania bobrów. Atakują wieczorem, zauważając, że bobry będą wtedy zmęczone, zaspane i łatwiej będzie je pokonać, jednak mimo to kotom nie udaje się pokonać zwierząt. Dodatkowo, przez rany odniesione w tej bitwie, Pluskający Ogon umiera. Po przegranej walce patrol wraca głęboko w las i zaczyna opracowywać kolejny plan.

Lwi Płomień i Gołębia Łapa wracają do Siedliska Dwunożnych i proszę o pomoc w walce z bobrami koty domowe, które wcześniej spotkali.

Biały Ogon, Turzycowy Wąs i Dryblas odciągają bobry od tamy, a reszta kotów klanowych wraz z trójką pieszczochów rozbiera ją. Pracują możliwie jak najszybciej, ale bobry nie są odciągnięte na długo. Wkrótce jednak, dzięki dalszej szybkiej i sprawnej pracy udaje im się rozebrać tamę bobrów bez większych strat i przywrócić wodę w jeziorze. Patrol wraca do domu.

## Przypisy

1. ↑ Wyjawione w "Czwartym uczniu", strona 218 (angielskie wydanie)
2. ↑ Wyjawione w "Czwartym uczniu". strona 227 (angielskie wydanie)
3. ↑ Wyjawione w "Czwartym uczniu", strona 105 (angielskie wydanie)