Eerste zee-oorlog

De Eerste zee-oorlog was een grootschalig conflict tussen Kuma Rem Mer en de stadstaat Murkan dat duurde van 3102 tot 3111. Zoals de naam aangeeft werd de oorlog voornamelijk uitgevochten op de zee, met name in de Aqor Sent en in mindere mate in de Noordelijke zeearm. Het conflict kende vele slachtoffers en eindigde zonder grote veranderingen in een staakt het vuren tussen de partijen.

**1: Oorzaken en achtergrond**

Begin 31e eeuw was Murkan nog een kleine, onbetekenende stadstaat, maar vanaf 3040 groeide het zelfvertrouwen en begonnen piraten uit Murkan steeds vaker schepen in de Aqor Sent te overvallen. Vooral rijke handelsschepen uit Kuma Rem Mer waren hier het slachtoffer van. Voor een deel kwam dit eenvoudigweg door de dominantie van de handelaren uit Roshimer en Satuspero, maar ook deels door het feit dat de inwoners van Murkan afstamden van vluchtelingen uit Kaglas die gevlucht waren voor de legers van Kuma Rem Mer tijdens de Eerste oostelijke oorlog.

Eind 30e eeuw namen de spanningen tussen Murkan en Kuma Rem Mer snel toe en begon Kuma Rem Mer Murkan als een serieuze bedreiging te zien van de handel. Murkan zelf achtte zich inmiddels sterk genoeg om openlijke handelsschepen aan te vallen vlak voor de kust en vormde niet langer alleen een bedreiging voor handelsschepen, maar ook mogelijke aanvallen op de kuststeden van Kuma Rem Mer. Toen een piratenschip uit Murkan zelfs een schip aanviel en in brand stak in de haven van Asapotum eiste Kuma Rem Mer van Murkan dat zij de piraten zouden bestrijden en de schuldigen uitleveren. Murkan gaf hieraan geen gehoor wat leidde tot een oorlogsverklaring door Kuma Rem Mer.

**2: De oorlog**

DIrect na het uitbreken van de oorlog stuurde Kuma Rem Mer een beperkte aanvalsvloot de Aqor Sent op om te jagen op piraten. Gezien de weigering van Murkan om piraten uit te leveren of te veroordelen werd elk schip uit Murkan tot piratenschip verklaart en tot doelwit. Dit leidde tijdens 3102-3103 tot enkele schermutselingen en kleine conflicten met schepen uit Murkan, maar niet tot grootschalige oorlog. Ondertussen bereidde de regering in Roshimer een grote oorlogsvloot voor om een allesvernietigende invasie te plegen in Murkan die de oorlog in één klap ten einde moest brengen. Enkele senatoren koesterden angst omdat onbekend was hoe sterk de marine van Murkan eigenlijk was, maar over het algemeen was de gedachte dat de strijd eenvoudig gewonnen zou worden.

*2.1: Eerste zeeslag in de Aqor Sent*

In 3104 was de invasievloot van Kuma Rem Mer gereed en voer met honderden schepen tegelijk uit richting Murkan. Grote paniek brak uit in de stadstaat, die geen gereguleerd leger had en niet voorbereid was op een grootschalige zeeslag. Verhitte discussie vond plaats tussen vooraanstaande leden in de gemeenschap over de te volgen koers: directe overgave of lang genoeg ophouden van de vloot om onderhandelingen te kunnen starten.

Enkele kapiteins besloten deze onderhandelingen niet af te wachten en trommelden een geïmproviseerd leger op om uit te varen en de marine van Kuma Rem Mer in elk geval af te remmen. Met een kleine vloot ontmoetten zij de marina van Kuma Rem Mer enkele tientallen mijlen voor de kust van Murkan. Door enkele slimme manoeuvres in hun wendbare schepen, en door onderschatting en onervarenheid van de militaire leiding van Kuma Rem Mer wist deze geïmproviseerde verdedigingsvloot van Murkan verrassend genoeg meerdere schepen tot zinken te brengen zonder zelf veel schade op te lopen. Onder dekking van het duister wisten ze vervolgens meerdere schepen in brand te steken alvorens zich terug te trekken.

Toen de marine van Kuma Rem Mer de volgende ochtend de schade opnam en zich klaarmaakte voor de invasie bleek dat in de nacht honderden schepen zich bij de verdedigers van Murkan gevoegd hadden. Van kleine vissersschepen, piratenschepen en handelaren tot veroverde oorlogsschepen: Murkan was met man en macht uitgerukt om de invasie te stoppen. Wat resulteerde was een dagenlange, chaotische uitputtingsslag waarbij grote verliezen geleden werden aan beide zijden. Uiteindelijk trok de marina van Kuma Rem Mer zich terug. Deze strategische overwinning voor Murkan was een enorme domper voor de regering in Roshimer, en meerdere generaals en senatoren verloren hun baan, en enkelen werden zelfs veroordeeld tot de kliffen.

Gedurende de periode 3104-3109 was er sprake van een patstelling, waarbij enkel plaagstoten uitgedeeld werden, maar beide landen zich vooral herstelden en trachtten hun marina zo snel mogelijk weer op oorlogssterkte te krijgen.

*2.2: Tweede zeeslag in de Aqor Sent*

In 3109 had Kuma Rem Mer zijn marine weer op volle kracht opgebouwd, en met de grootste armada ooit verzameld waagde het een nieuwe poging. De vloot bestond uit een groot aantal landingsschepen met troepen, beschermt door verschillende eskadrons oorlogsbodems. De strategie van Murkan was gewijzigd, en met hun lichte, snelle schepen vielen zij de vloot van Kuma Rem Mer al aan toen deze slechts een dag buiten de haven van Roshimer was. Overdag werd de vloot met rust gelaten, maar elke nacht als hij voor anker ging werden er aanvallen uitgevoerd met vuurschepen en kleine aanvalsboten. De marine van Kuma Rem Mer was zwaarbeladen en langzaam en niet in staat tot effectieve achtervolgingen. Murkan verloor verrassend weinig schepen tijdens deze campagne terwijl Kuma Rem Mer ernstig gehinderd werd in zijn opmars richting de stadstaat en bovendien een bijzonder laag moreel kreeg.

Uiteindelijk kwam het na een week van kleinschalige aanvallen tot een massale veldslag in het midden van de Aqor Sent. Deze tweede grote zeeslag vond plaats in zeer slechte weersomstandigheden. Zware mist en stormachtige zee zorgden ervoor dat de grote oorlogsschepen en landingsschepen grote delen van de tijd weinig bewegingsvrijheid hadden en weinig mogelijkheden tot manoeuvreren. Vloten werden uiteen gedreven en vele chaotische gevechten van schip tegen schip vonden plaats. Enteringen over en weer maakten de situatie nog onoverzichtelijker en communicatie was haast onmogelijk. Toen de mist na vijf dagen eindelijk optrok was de schade enorm. Kuma Rem Mer had het grootste deel van zijn invasievloot verloren, vooral de zware landingsschepen, en ook Murkan telde zware verliezen. Beide marines trokken zich terug, aangezien een invasie op dit punt onmogelijk was geworden.

*2.3: Aanval op Nish Vigal en staakt het vuren*

In Roshimer begonnen na de nederlaag in de Tweede zeeslag steeds meer stemmen op te gaan voor vredesbesprekingen met Murkan en een einde aan de kostbare oorlog. In het geheim werden al plannen gesmeed en het machtige Comité voor staatsveiligheid begon te lobbyen voor een snel einde aan de oorlog voordat de economische positie en handel van de hoofdstad geschaad zou worden.

Onbekend met dit feit leidde een onbekende kapitein uit Murkan een kleine landingsvloot naar de westkust van Kuma Rem Mer voor een verrassingsaanval op het Nish Vigal fort aan de westkust van Kuma Rem Mer. Het doel was de oorlog naar het noordereiland zelf te brengen en de macht van Murkan te demonstreren. Het fort was al langer slecht onderhouden en werd slechts verdedigd door een klein regiment van nog geen 20 soldaten, waarvan er 5 omkwamen en de rest vluchtte. Het invasieleger trok zich daarna snel weer terug. Het incident was niet groot, maar het feit dat een vijandige mogendheid het gewaagd had een aanval te plegen op het grondgebied van Kuma Rem Mer, en met succes schokte de senaat in Roshimer dusdanig dat er in 3111 een staakt het vuren werd afgesproken tussen beide landen. Een definitieve vrede werd echter nooit getekend.

**3: Gevolgen**

De verhoudingen tussen Murkan en Kuma Rem Mer zijn sinds de oorlog ernstig bekoeld en nooit meer helemaal herstelt. Beide landen wantrouwen elkaar en in verschillende conflicten steunden zij tegenstanders van de ander. Na de oorlog werd Murkan definitief een grootmacht in de wereld en een gevreesde militaire kracht. Voor Kuma Rem Mer was de vrede echter een grote klap voor het nationale zelfvertrouwen, zeker aangezien dit de eerste grote tegenslag was sinds de eindeloze groei van het zuidelijke imperium. Het was ook een tegenslag voor de ambities van Kuma Rem Mer om controle te verkrijgen over de Aqor Sent. De regering in Roshimer probeerde dit op te vangen door de aandacht te verleggen naar het Koninkrijk der Wateren. Dit leidde uiteindelijk tot de Tweede zee-oorlog.