Pusu: Uyanış

Her oyun geliştiricisi gibi Cem ve Hakan da bütün dünyada konuşulacak ve geleceğin yeni standardını belirleyecek bir oyun yapmak isterler. Oldukça iddialı bir oyun tasarımı ile başlarlar işe. Half Life, Unreal ve Quake gibi klasik oyunların yanı sıra yeni çıkan Deus Ex oyunundan da epey etkilenmişlerdir. Fakat iki arkadaşın aklında bunlardan farklı olarak çok daha gerçekçi bir deneyim sunmak vardır.

Bu noktada oyundaki ana tema gerçekçilik idi. Karakterlerin hareketlerinden vurulmalarına kadar her şey gerçekçi olacaktı. Öyle ki Fatih’in ruh hali bile oynanışa etki edecekti. Heyacanlanınca eli titreyecek, çok korkuğunda panikleyip silahı düşürebilecekti. Vurulduğu bölgeye göre de hareketleri değişecek; kolundan vurulursa o kolu ile silah tutamayacak, bacağından vurulursa yavaş yürüyecek ve zıplayamayacaktı. Bunların yanında gerçekçi bir envanter sistemi ve silahları kullandıkça isabet oranlarının artması gibi rol yapma oyunlarına özgü öğeler de olacaktı. Rol yapma derken bu bir tek ekrandaki rakamları etkilemeyecekti. Karşılaştığımız karakterlerle konuşmalarımıza dikkat etmemiz, operasyona giderken çelik yelek giyerken sokaklara indiğimizde günlük kıyafet giymemiz gerekcekti. Kalabalığın orasında silahı çıkarırsak insanlar panik yapıp kaçacak, silahı olan varsa da bize doğrultabilecek ve duruma göre ateş edecekti.

Kalabalık demişken, oyun öyle boş ve anlamsız alanlarda geçmeyecekti. Taksim gibi bildiğimiz ve gerçek hayatta da gezebildiğimiz görebildiğimiz mekanlar oyunda yer alacaktı. Oyun 30 – 35 bölümden oluşuyor olsa da bazı bölümleri doğru kararlar vererek tamamen atlamamız mümkün olacaktı. Mesela baskına giderken düşmanların arabasının tekerleklerini patlatırsak bizden kaçamayacaklar ve olay orada bitecekti. Aksi halde bir sonraki bölüm bir araba kovalama sahnesi olacaktı. Ayrıca bazı ipuçları için de önceki bölümlere dönmemiz gerekecekti.

İlerleyen zamanlarda bazı ayrıtılar değişse de (Fatih’in Belçika’daki NATO üssünde görevli olması gibi) genel hatları ile hikaye ve vizyon uzun bir süre aynı kalacaktı.

Bütün bunların yanı sıra grafik motorunu da Cem yapacaktı. Hem piyasada tam olarak uyacak bir motor pek yoktu hem de bir motor lisansı almak bir hayli zor ve pahalıydı. Ayrıca oyun %100 Türk oyunu olacaktı. Ama en önemli sebebi Cem’in grafik ve oyun motorunun her detayını kendisinin yapıp geliştirmenin her aşamasını öğrenmek istemesiydi.

Aradan bir yıl kadar bir süre geçti. İşler çok iyi gidiyordu. Proje duyurulduktan sonra Medyavizyon sponsor ve projenin ortağı olmuştu. İkinci teknoloji demosunu hazırlamış ve oyunu tamamlamaya 6 ile 9 ay arasında bir süre kalmıştı. Bu demo oldukça güzel karşılanmıştı. Motorun yansımalar gibi bazı özellikleri çok övülmüş ve rakiplerinden iyi bulunmuştu. Üstelik Avustralya’dan bir firma yayın hakları için 30 bin dolar ödeyecekti. Tabi ki Cem ve Hakan bunu reddetti, sonuçta oyunun tamamen Türk yapımı olması önemliydi onlar için. Öte yandan ekibi de genişletmeye karar vermişlerdi. 2001 kasım ayında 3D model ve doku hazırlamak üzere Çetin Tüker ekibe katıldı.

2002 yılının başlarında 3TE’den pek ses çıkmadı. Ekibe birkaç kişi daha katıldı. Ara ara ekran görüntüleri yayınlandı ama oyun piyasa yoktu. İlk başta planladıkları kadar büyük bir oyun yapamayacaklarını fark etmişlerdi. Oyunculardan gelen bazı tepkiler de moral bozucu olabiliyordu ama ekip her şeye rağmen çalışmaya devam etti. İyi haberler de yok değildi, motorun geliştirilmesi yolunda gidiyordu. Öyle ki oyunun bitimine yakın isteyen şirketlere kullanma lisansı verilebilirdi. Planlanan ilk çıkış tarihine, 2002 yılının Eylül ayı civarına oyun yetişmemişti fakat Yoğurt Teknolojileri ile, 3D modelleme ve animasyon gibi alanlarda ek geliştirme desteği için anlaşılmıştı. Yoğurt Teknolojileri projenin üçüncü ortağı olmuştu. Yeni çıkış tarihi 2003 yılının sonbaharı olarak belirlendi.

2003 yılında bir iki röportaj harici pek bir gelişme olmadı. Bu yıl içerisinde Yoğurt Teknolojileri ile birlikte ekip, oyunun tasarımın elden geçirmişti. 2004 yılının Nisan ayında CD Oyun dergisinde bir röportaj yayındandı ama yeni bir bilgi içermiyordu. Asıl sürpriz Level dergisinin Ağustos 2004 sayısındaki ön bakış yazısında ortaya çıktı: Pusu artık birinci şahıs kamerasından değil, üçüncü şahıs kamerasından oynanıyordu. Ayrıca Fatih artık ailesinin ölümünü değil, babasının kaybolmasını araştıracaktı. En güzel haber ise oyunun %80 civarında bitmiş olmasıydı. Geriye son rotüşler ve sesler kalmıştı sadece. Bu kısmı Murat Şentürkmez önderliğinde Melodika firması üstlenecekti. Müziğini ise Rahman Altın yapacaktı. Röportajda ayrıca oyunun Max Payne’i andırdığını ve grafiklerden yana ekstra bir beklentimizin olmaması gerektiğinden bahsediliyordu. Kötü değillerdi ama kimseyi şaşırtacak bir tarafları da yoktu. Bu durumun pozitif tarafı ise nispeten eski sistemlerde de çalışacak olmasıydı.

Geldik 2005 yılına. Artık oyun hemen hemen tamamlanmıştı ve çıkışa çok yakındı. Nisan sonu diye verilen çıkış tarihi[11] daha sonra 13 Mayıs diye kesinleşti. Yapılan röportajlardan artık oyunun bitmiş olduğunu anlayabiliyorduk. Oyunun seslendirmeleri Ziya Kürküt, Gülen Karaman, Sungun Babacan gibi, televizyondan tanıdığımız isimler tarafından yapılmıştı. Oyun DVD kutusunda iki CD şeklinde gelecekti. Çoklu oyuncu modu olmayacaktı ve oyun birkaç günde bitirilebilecekti ancak deneyimli oyuncuların 5-10 saat arasında bitirmesi de mümkündü.

## **Hikayesi**

Oyunun hikayesi 2003 yılında, Kosova’da görevli olarak bulunan Üsteğmen Fatih Yıldırım’ın acı bir haber alması ile başlar: Çanakkale’deki annesi ve babası bombalı bir saldırıda hayatlarını kaybetmişlerdir. Fatih Türkiye’ye dönünce işlerin göründüğü kadar basit olmadığını fark eder ve macerası burada başlar.

## **Resimler**

Pusu: Uyanış - ŞelalePusu: Uyanış - KamyonPusu: Uyanış Fabrika

## **Önemsiz Bilgi**

* Oyunun DRM sistemi yüzünden, oyunu yasal olarak oynamak mümkün değil.