Storkia

**Storkia** (pal. **Storkv**, dam. **Storkya**, ar. **Storka**, rew. **Storkeo**) - takie państwo na kontynencie Kalcedonia na planecie Olbus.

## Historia

Storkia powstała w 313 w wyniku buntu przeciwko Wielkiemu Pallasowi. Do miasta Storkn przyjechało pięciu aspirujących rewolucjonistów - Urs Kerl, Dam Dan, Bogs Rem, Mets On i Sals Ar. Chcieli znaleźć sobie tam nowego przyjaciela. Znaleźli Bogda IV Bociana (pal. *Bogd IV Stork*) - syna ówczesnego króla Pallasu Salma II, który po kłótni z ojcem wyprowadził się tak daleko. Początkowo królewicz nie chciał występować przeciwko własnemu ojcu, ale w końcu go namówili, jednak kiedy w końcu wszyscy się zebrali i dojechali pod Zamek w Pal Burgu, on był najmniej aktywny. Kiedy nastał moment podziału Wielkiego Pallasu na mniejsze państwa, Bogd Stork otrzymał cały Region Bocianów (pal. *Storks Reg*, stpal. *Storkv Reg*), ale jako karę za udział w rewolucji przeciwko własnemu ojcu, powstałe tam państwo było zależne od Pallasu. Bogd IV z czasem zaczął się nazywać Bogd I i stworzył podrzędną linię dynastii Palonów (pal. *Pal Lons*) zwaną Storkonidami (pal. *Stork Nids*) albo Palonami II (pal. *Pal Lons II*).

W 337 żądny przygód Pallasyjczyk Krisf Kol był tak żądny przygód, że aż poprosił samego króla Pala III Wielkiego (pal. *Pal III Grand*) o jakąś przygodę. Ten mu kazał zebrać ludzi i płynąć w chuj za zachód. Tak też zrobił. Dopłynął na nieznany ląd. Krisf Kol nazwał ten ląd Amią od imion swojego przyjaciela Ama Palsna (jego imiona to Am Jan).

Storkia, mimo zależności od Pallasu, identycznie jak reszta Kalcedonii zaczęła rozwijać się w stronę inną niż Pallas, ale trochę nie wyszło, kiedy w 337 Pallas skolonizował Amię, dzięki czemu był dalej do przodu w porównaniu do reszty. Niektórzy Pallasyjczycy z Pallasu chcieli u siebie storkijskich rozwiązań z racji tego, że Storkia była od nich zależna, ale jednak tak się nie stało.

Po krótkim czasie Pallas zajął całą Amię, a dla ułatwienia spraw administracyjnych podzielił ją na kolonie. Niektórzy uważają tamten moment za koniec starożytności i początek średniowiecza, bo wtedy ich zdaniem te zmiany społeczne i kulturowe dopiero się zaczęły. Tak naprawdę one tylko przybrały na sile, bo Pallas znalazł miejsce z całkiem nowymi surowcami i robolami, którzy tam robili dla pallasyjskich lokatorów, którzy efekty ich pracy przywozili do swojej ojczyzny i na tym Pallas wychodził jeszcze bardziej do przodu w porównaniu do innymi państwami kalcedońskimi.

W 378 doszło do rozpadu Zrajzji, czyli dużego państwa (prawie jak Wielki Pallas), które sąsiadowało z Pallasem od 89 i też zajęło cały kontynent (od nazwy tego państwa wzięła się również nazwa tego kontynentu). Od początku było tam pełno konfliktów, bo Zrajzjanie to były niespokrewnione ze sobą narody, a samą Zrajzję założyli reprezentanci kilku różnych narodów i podbili cały kontynent. Jeden ze zrajzjańskich narodów (konkretnie Hunrowie) po rozpadzie państwa udał się na zachód i trafił do Kalcedonii. Zaatakowali jedno z państw i zajęli jego ziemie. Założyli tam swoje państwo, które nazwali Hunrią. Po rozpadzie Zrajzji zaczęły się formować nowe państwa i tą sytuację wykorzystałą grupa Pallasyjczyków, a konkretnie rodzina Salów i ich wspólnicy. Salowie ze swoimi ludźmi przy granicy z Pallasem założyli swoje państwo, które nazwali Dagardejdan (pal. *Dag Dan*, pol. Dzień Kopania; nazwa wzięła się stąd, że przybysze w jeden dzień przekopali całą ziemię, którą chcieli sobie zająć i na niej założyć swoje państwo, żeby każdy wiedział, że to jest ich ziemia).

Niektórzy uważają rok 378 za koniec starożytności i początek średniowiecza, bo ich zdaniem to wtedy zaczęły się te gigantyczne przemiany społeczno-kulturowe. Tak naprawdę one się tylko nasiliły z powodu rozpadu multikulturowego imperium.

W 395 zmarł król Pallasu Pal III Wielki. Przeżył 100 lat. Był wielkim władcą, który wywarł wielki wpływ na Pallas i go znacznie ukształtował. Niektórzy uważają to wydarzenie za koniec starożytności i początek średniowiecza, bo ich zdaniem wtedy zaczęły się te całe zmiany. Tak naprawdę śmierć Pala III Wielkiego jedynie je nasiliła, bo to był wielki człowiek.

W 476 Pallas i Ursaria zawarły sojusz, bo tak. Niedługo po tym miała miejsce I wojna pallasyjsko-damadańska. Damadania (zachodni sąsiad Ursarii) szukała guza, więc zaatakowała najmocniejsze państwo w Kalcedonii. Damadańczycy przegrali, bo, wiadomo, Pallasyjczycy byli silniejsi.

Po tej wojnie sojusz pallasyjsko-ursaryjski rozwinął się i stał się sojuszem wieczystym pallasyjsko-ursaryjskim. Wtedy Damadańczycy postanowili zaatakować Ursarię. Wojnę ursaryjsko-damadańską Damadania też przegrała, bo była po prostu osłabiona po poprzedniej wojnie.

Krótko po tym sojusz wieczysty zamieniono na przyjaźń, która, mimo że już niedokumentowana, trwa do dzisiaj. Krótko po tym Damadańczycy zaatakowali pallasyjską eksklawę sąsiadującą z Ursarią i Damadanią (tą, która wygląda jak prostokąt). Jak można się domyślić, II wojnę pallasyjsko-damadańską Damadańczycy też przegrali. Od tej pory Pallasyjczycy i Damadańczycy się nienawidzą. Ursaryjczycy wyznają zasady: "wróg mojego przyjaciela to też mój wróg" oraz "wróg mojego brata to też mój wróg". Damadańczycy za to wyznają zasady: "przyjaciel mojego wroga to też mój wróg" oraz "brat mojego wroga to też mój wróg". I tym samym Ursaria i Damadania też się nienawidzą, ale niekoniecznie aż tak.

Większość uznaje ten moment za koniec starożytności i początek średniowiecza. I tak samo stwierdzili badacze. Na dodatek te wszystkie zmiany trwające od lat wreszcie dobiegały końca (chociaż niektórzy twierdzą, że zdążyły one zajść między zawarciem sojuszu pallasyjsko-ursaryjskiego a końcem II wojny pallasyjsko-damadańskiej).

W 486 Damadania zaczęła skłócać się z Aranią, Anaronem i Anorą. Arańczycy, Anarończycy i Anorczycy należą do tej samej rodziny narodów, co Damadańczycy, więc to była taka w sumie kłótnia między rodzeństwem. Niektórzy twierdzą, że to jest koniec starożytności i początek średniowiecza, ale już najważniejsze zmiany zaszły jakieś 10 lat wcześniej, a to, co się działo wtedy, to była co najwyżej finalizacja tych przemian, która też potrwała trochę.

Z racji niezależnych rozwiązań w wielu dziedzinach życia i stosowania przez Pallasyjczyków ze Storkii słowa "stor" przed swoim nazwiskiem na wzór ursaryjskiego "ur" stosowanego przed nazwiskiem przez rycerstwo, potem szlachtę, a obecnie ich potomków, oraz własnych dialektów języka pallasyjskiego, zaczęło się kształtować wśród Storkijczyków poczucie odrębności narodowej. O istnieniu narodowości storkijskiej można mówić od 496, kiedy została ona potwierdzona prawnie.

W 529 Ursaria i Arania zaczęły zacieśniać ze sobą więzi. W końcu zaczęto mówić o przyjaźni ursaryjsko-arańskiej. Niektórzy akurat to zdarzenie uważają za koniec starożytności i początek średniowiecza, bo to zdarzenie też zapoczątkowało zmiany podobne do poprzednich, ale najważniejsze zmiany zaszły dawno, a to było, że tak powiem, dopełnienie dzieła.

W 565 w Zrajzji pojawiła się nowa religia będąca zdaniem Pallasyjczyków podróbą ich religii oraz zagrożeniem dla kontynentu. Niektórzy moment powstania tej religii uważają za koniec starożytności i początek średniowiecza, ale jak już mówiłem najważniejsze zmiany zaszły już dawno, a to to było dokańczanie tego wszystkiego.

W 622 w regionie Rytolnia w Aranii rozpowszechnił się język pallasyjski, co było następstwem przyjaźni ursaryjsko-arańskiej (bo Ursaryjczycy używali (i do dziś używają) języka pallasyjskiego). Niektórzy twierdzą, że wtedy zakończyła się starożytność, a zaczęło średniowiecze, ale to była już ostatnia z tego cyklu zmian.

I tak trwało sobie to średniowiecze. Tłukli się tam i chuja im to dawało. W końcu w 1453 ludzie z jednej z pallasyjskich kolonii, a dokładniej ze Zjednoczonych Województw Amii, wkurwili się na wysokie podatki i zrobili rewolucję. Rewolucja amijska przekształciła się w końcu w wojnę pallasyjsko-amijską, która później otrzymała nazwę wojny rewolucyjnej. W tym samym roku wojna dobiegła końca i ZWA ją wygrało dzięki pomocy tubylców. Pallasyjczykom było w chuj szkoda, bo to była ich ulubiona kolonia i dlatego takie podatki. Zjednoczone Województwa Amii zmieniły nazwę na Zjednoczone Stany Amii, bo podział administracyjny uległ zmianie. Zrezygnowano z tradycyjnych pallasyjskich województw i zastąpiono je stanami (granice pozostały identyczne, tylko nazwy otrzymały od regionów, w których się znajdowały, a nie od stolic).

To wydarzenie niektórzy uważają za koniec średniowiecza i początek nowożytności, ponieważ zapoczątkowało ono nowe zmiany społeczne i kulturalne. Uważa się to również za początek renesansu, bo wtedy u ludzi zaczęło się szerzyć stwierdzenie, że kiedyś (czyli za czasów starożytnych) było lepiej i chciano powrócić do starych, dobrych czasów pod wieloma względami.

W 1455 Pallas potrzebował ***h a j $ u*** , więc postanowił sprzedać Storkię Ursarii. Transakcja się udała i jest uznawana przez niektórych za koniec średniowiecza i początek renesansu. Co prawda, to zdarzenie nakręciło zmiany społeczno-kulturowe zapoczątkowane jakieś 2 lata temu, ale ich nie rozpoczęło. Ówczesny król Ursarii Valds II powołał Ministerstwo Storkii (pal. *Min Hod Storkvr*) i pierwszego Ministra Storkii wysłał tam, żeby się ożenił z jedną z córek króla Storkii Valdsa I. Wnuk króla i syn ministra miał być następcą tronu storkijskiego, a dynastia królewska Storkii i ród ministerski Ministerstwa Storkii miały od tej pory stanowić jedno. Uzależnienie Storkii od Ursarii wzmocniło poczucie odrębności narodowej od Pallasyjczyków, doprowadziło do wyodrębnienia się storkijskiej odmiany języka pallasyjskiego oraz sprawiło, że Storkijczycy zaczęli używać różnych ursaryjskich rozwiązań w różnych dziedzinach życia.

Przez cały okres zależności Storkii od Pallasu Pallas pielęgnował relacje handlowe z Hokią, a Storkia nie chciała.

W 1492 Pallasyjczycy dalej mieli za mało ***f o r $ y***, więc postanowili sprzedać kilka kolonii innym państwom. Wtedy udali się na kolonizację reszty świata. Zajęli trochę ziem na kontynentach takich jak Ufrynkia (który był wcześniej znany Kalcedończykom) i Zaoralia (nowo odkryty) oraz Zrajzja. Dzięki temu również inne państwa zaczęły kolonizować tamte kontynenty. Ursaria też się do tego dołączyła. Posiadała kilka kolonii w Ufrynkii.

Również w 1492 do Zjednoczonych Stanów Amii zaczęła przybywać ludność z różnych państw. Jako że ZSA było za dawnych lat ulubioną kolonią Pallasu, król chciał zawrzeć z prezydentem umowę, że wszelkie innowacje, jakie przyniesie ze sobą jakikolwiek naród do ZSA (albo jak Amijczycy zrobią w końcu coś swojego), tamtejszy rząd ma przenieść do Pallasu. Debil się zgodził i dzięki temu Pallas szedł jeszcze bardziej do przodu. Ursaryjczycy też przybywali i przez ten tajny układ pallasyjsko-amijski rozwiązania przywiezione za ocean przez Ursaryjczyków dostawały się do Pallasu, co sprawiało, że Pallas znowu zaczął wyprzedzać wszystkie inne państwa.

Te wydarzenia były przełomowe dla zmian społeczno-kulturalnych w ówczesnym świecie, więc większość uznała rok 1492 za koniec średniowiecza i początek nowożytności i renesansu.

W 1494 Ursaria i Arania się zjednoczyły w Wielkie Królestwo Arańskie i Narodu Ursaryjskiego nazywane potocznie nazwami dwóch państw, z których połączenia ono powstało. To też była zmiana, która napędziła następne, więc niektórzy uważają akurat ten rok za wejście w nową epokę historyczną. Storkia dalej pozostała państwem zależnym od Ursarii, ale była zależna jedynie od ursaryjskiej części państwa ursaryjsko-arańskiego.

Również mniej więcej od wtedy Amijczycy pochodzenia ursaryjskiego zaczęli stanowić największą grupę wewnątrz narodowości amijskiej.

W 1517 państwo ursaryjsko-arańskie zaatakowało Pallas i zajęło województwa samfińskie (ze stolicą w mieście Sam Fin) i kuovckie (ze stolicą w mieście Kuovc), które pokrywały się kolejno z krainami historycznymi Bafania (pal. **Ba Fan**) i Świeńsk (pal. **Swesk**) i były ważnymi pallasyjskimi centrami przemysłowymi. To wydarzenie napędziło kolejne zmiany, więc jest przez niektórych uznawane za koniec średniowiecza i początek nowożytności i renesansu, ale to wydarzenie zapoczątkowało również zmiany społeczno-kulturowe innego typu. Ludzie powoli zaczęli stwierdzać, że w dawne czasy (czyli czasy średniowieczne) niekoniecznie były aż takie złe, więc chcieli po części do nich wrócić, zostając jednocześnie przy tym, co jeszcze dawniejsze i dalej idąc do przodu. To zdaniem niektórych zapoczątkowało epokę baroku.

Również mniej więcej wtedy Amijczycy pochodzenia ursaryjskiego przestali stanowić najliczniejszą grupę w narodzie amijskim.

W 1600 państwo arańsko-ursaryjskie rozpadło się na kilkanaście mniejszych państw. Wówczas Pallas w szybkim tempie zajął Burgrabstwo Bafanii, jednak nie udało mu się zająć Palatynatu Świeńskiego, bo szybsza była Hokia.

Storkia zależna wówczas od Ursarii przeszła w posiadanie Damadanii i była od tej pory zależna od Damadanii. Ministerstwo Storkii, identycznie jak pozostałe ursaryjskie ministerstwa, zostało rozwiązane, a jeden z parlamentarzystów damadańskich (dokładnie Rotbart Akometnepligainre) został wysłany do Storkii, żeby ożenić się z córką ówczesnego króla Storkii Valdma I. Wnuk króla i syn parlamentarzysty miał być następcą tronu storkijskiego, a dynastia królewska Storkii i jeden z damadańskich rodów parlamentarnych miały od tej pory stanowić jedno. Uzależnienie Storkii od Damadanii sprawiło, że do dzisiaj duża część Storkijczyków mówi po damadańsku i nazywa się po damadańsku (ale ze storkijskim przedimkiem "stor"), doprowadziło do wyodrębnienia się storkijskiej odmiany języka damadańskiego, wpłynęło minimalnie na kształt storkijskiej odmiany języka pallasyjskiego oraz sprawiło, że Storkijczycy zaczęli używać różnych damadańskich rozwiązań w różnych dziedzinach życia. W dodatku zależność Storkii od Damadanii spowodowała częściową popularyzację westalizmu (a zwłaszcza lodiryzmu) i powstanie filozofializmu, który jest kolejnym nurtem westalizmu (chuj z tym, że on powstał w 1526).

Przez cały okres zależności Storkii od Ursarii (później od ursaryjskiej części Wielkiego Królestwa Aranii i Narodu Ursaryjskiego) Ursaria pielęgnowała relacje handlowe z Hokią, a Storkia nie chciała. Po zjednoczeniu Ursarii i Aranii arańska część miała słabe relacje handlowe z Hokią, ursaryjska część bardzo dobre, a Storkia żadne. Dopiero po uzależnieniu się od Damadanii Storkia zaczęła rozwijać relacje handlowe z Hokią, których z kolei nie miała Damadania.

Niedługo po odzyskaniu przez Pallas Bafanii Storkia zaatakowała celem pozyskania pallasyjskiej Amalenii, która jest bliska kulturowo, tradycyjnie i językowo Storkii. Podbój się udał.

Również w 1600 Amijczycy pochodzenia damadańskiego przestali stanowić najliczniejszą grupę w swoim narodzie.

W 1601 duża grupa Damadańczyków zamieszkała w Netarlandii (prostokątne państwo będące przed laty eksklawą Pallasu) borykającą się z konfliktami wewnętrznymi. Netarlowie z Falerii utworzyli swoje państwo wraz z Damadańczykami zamieszkującymi region Lawortimu i nazwali je Bralcja i to był prostokąt zajmujący centrum dawnej Netarlandii, a południowy prostokąt był władany przez ursaryjski ród Lenów. Niejaki Zimt ur Len-Burt przekształcił wieś Lenburt, gdzie mieszkali netarlscy Lenowie, w miasto i ustanowił je stolicą nowo powstałego państwa.

W 1648 Damadania zaatakowała Królestwo Lapryntii i Wielkie Księstwo Afancji, które powstały 48 lat temu po rozpadzie Ursarii, i je podbiła. Niektórzy uznają ten rok za koniec renesansu i początek baroku ze względu na wydarzenia za wschodnią granicą Pallasu.

Po aneksji dwóch ursaryjskich państw wschodnie ursaryjskie państwa półtajnie prosiły Pallas o pomoc. Powstał wtedy Sojusz Wschodniej Ursarii Przy Pallasie.

W 1658 celem SWUPP stało się zjednoczenie Ursarii. W związku z reprezentowanymi agresywnymi poglądami na temat władz zachodnioursaryjskich państw te tajnie prosiły Damadanię o pomoc. Wtedy powstała półoficjalna Koalicja Ursaryjczyków Zachodu.

W związku z tajnymi relacjami państw ursaryjskich z Damadanią Ursaryjczycy (zwłaszcza na zachodzie) wykazują pod niektórymi względami podobieństwa kulturowe do Damadańczyków.

W 1668 KUZ ogłosiło swój koniec.

W 1678 SWUPP też.

W 1688 Ursaria się zjednoczyła, ale nie odzyskała Lapryntii i Afancji oraz Lakinten zachował niepodległość. Kilka dni po Ursarii zjednoczyła się Arania i od razu wzięła się za odbicie Storkii z rąk Damadanii, bo chcieli mieć jakieś państwo zależne, które by im pomogło w pójściu do przodu. W dodatku oni myśleli, że skoro Storkia była zależna od Ursarii w czasie, gdy Ursaria była jednym państwem z Aranią, to Arańczykom się należy. Co ciekawe, Arańczykom się udało.

Temu i innym wydarzeniom towarzyszyła jeszcze chęć wprowadzenia kolejnych zmian, bo stwierdzono, że tak naprawdę jeszcze nigdy nie było takiego czegoś jak "dobre czasy", więc rozpoczęto kolejne zmiany społeczno-kulturalne mające zmienić wszystko. To wszystko zdaniem zdecydowaniem większości zapoczątkowało epokę oświecenia, kończąc barok.

Jeden z parlamentarzystów arańskich (dokładnie Ameo Tonire) został wysłany do Storkii, żeby ożenić się z córką ówczesnego króla Storkii Valdma V. Wnuk króla i syn parlamentarzysty miał być następcą tronu storkijskiego, a dynastia królewska Storkii i jeden z arańskich rodów poselskich miały od tej pory stanowić jedno. Uzależnienie Storkii od Aranii sprawiło, że do dzisiaj duża część Storkijczyków mówi po arańsku i nazywa się po arańsku (ale ze storkijskim przedimkiem "stor"), doprowadziło do wyodrębnienia się storkijskiej odmiany języka arańskiego, wpłynęło minimalnie na kształt storkijskiej odmiany języka pallasyjskiego i storkijskiej odmiany języka damadańskiego, doprowadziło się do pojawienia na terenie Storkii języka rewintcz/rlinnorewintckiego (jeden z kilku regionalnych języków na terenie Aranii), w którym to również wielu Storkijczyków się nazywa oraz sprawiło, że Storkijczycy zaczęli używać różnych arańskich rozwiązań w różnych dziedzinach życia. W dodatku zależność Storkii od Aranii spowodowała częściową depopularyzację westalizmu.

W 1698 zależna od Aranii Storkia podjęła niezależną decyzję zaatakowania Lakintenu i uzależnienia go od siebie. Udało im się i od tej pory Lakinten był państwem zależnym od państwa zależnego :P Od tamtej pory zaczęła się kształtować świadomość odrębności narodowej Lakinteńczyków od Ursaryjczyków z powodu narzucania Ursaryjczykom z Lakintenu wpływów storkijskich oraz masowemu wprowadzaniu się tam pallasyjskojęzycznych Storkijczyków.

W 1759 miała miejsce rzecz, która zachwyciła cały naród storkijski. Storkia po ok. 1,5 tys. lat istnienia zyskała niezależność. Storkijczycy świętowali długo.

W 1789 Pallas za przyzwoleniem Ursarii dokonał jej aneksji oraz odzyskali ziemie odebrane im przez Damadańczyków. Wówczas Pallas zawarł unię personalną z Lakintenem. To i inne wydarzenie zdecydowana większość uważa za koniec oświecenia i początek romantyzmu.

W 1811 Lakinten odzyskał niezależność.

W 1813 Pallas zakończył unię personalną z Lakintenem.

W 1826 Pallas ponownie zawarł unię personalną z Lakintenem.

31.12.1849 Pallas dał niepodległość Ursarii, a 1.01.1850 Damadania zaatakowała Anaron celem odzyskania dawnych ziem. Udało im się, a na dodatek zajęli anaroński Lakaton. Niedługo potem zaatakowali Aranię i kilka minut przed północą udało im się zająć Laryngię i część Dermacji. Tego dnia w związku z tym i innymi wydarzeniami uznano koniec epoki romantyzmu i początek epoki realizmu (w Pallasie pozytywizmu). Wtedy również unia personalna Pallasu i Lakintenu zakończyła się.

W 1914 Damadania oddała Anaronowi Lakaton i Aranii Laryngię i zajętą część Dermacji z nadzieją, że oba państwa zgodzą się na dołączenie do sojuszu antypallasyjskiego, bo Damadańczycy chcieli odzyskać Lapryntię i Afancję. Arania nie przyjęła propozycji, ale Anaron już tak. Storkia stanęła w tym konflikcie po stronie Pallasu. Wybuch I wojny światowej zakończył epoki realizmu i nowożytności, a zapoczątkował epokę współczesności.

W 1918 Anaron przeszedł na stronę Pallasu i Ursarii i dzięki temu Damadania przegrała. Odebrano jej prawie wszystkie kolonie.

Po zakończeniu wojny rząd storkijski wnioskował o zjednoczenie Storkii z ursaryjsko-damadańską Sutalią i utworzenie państwa storkijsko-sutalskiego. Wnioski zostały odrzucone.

W 1939 Damadania odnowiła swój sojusz mimo zakazu i ponownie zaatakowała Pallas i Ursarię. Tak wybuchła II wojna światowa.

W 1945 Damadania została rozjebana, ale skądś znaleźli jeszcze jakieś wojska i rozpoczęli III wojnę światową, która skończyła się jeszcze tego samego roku, bo Damadania była po prostu wykończona. No ale prawdziwym problemem byli komuniści ze wschodu. Chciano, żeby Damadania pomogła w zwalczeniu ich, więc Ursaria oddała im ziemie, które odzyskała od nich lata temu. W zamian za zgodę na pomoc z komunistami obiecano pomoc Damadanii w odbudowie. Damadania się zgodziła i odbudowała się w 5 lat. Tak rozpoczęła się zimna wojna między wspólnikami kapitalistycznego Pallasu a wspólnikami komunistycznego Wspólnotowego Związku Komunistycznych Republik i Gmin Socjalistycznych.

31.12.1989 zakończyła się zimna wojna. WZKRiGS (w skrócie WZK lub WZKR) rozpadło się jednak dopiero w 1991, ale chuj to kogo obchodzi.

W latach 1990-2012 działo się dużo różnych rzeczy i nie chce mi się ich wszystkich wymieniać.

W 2021 Pallas anektował Ursarię i Storkię, a Lakinten uczynił autonomicznym państwem zależnym.

W 2022 Łeczowie zaczęli w różne sposoby manifestować swoją niepodległość. Jedynie na ziemiach Pallasu nie posiadali autonomii, co łeczyjscy politycy wykorzystywali przeciwko pallasyjskim, a władze pallasyjskie krytykowały dążenia niepodległościowe Łeczów. Na terenie Ikronanu doszło do reakcji zbrojnych i Ikronan wypowiedział Łeczom wojnę. Na szczęście wszystkie działania wojenne toczyły się w ikronańskiej części Łeczystanu. Najwięcej łeczyjskich uchodźców znalazło się w Pallasie. Jakiś czas później Ikronanowi wojnę wypowiedziała Rotenia. Najwięcej uchodźców ikronańskich znalazło się również w Pallasie, a w pallasyjskim Łeczystanie dochodziło do wielu zadymek nierzadko ze skutkami śmiertelnymi po obu stronach konfliktu, bo jednocześnie trwała wojna Łeczów z Ikronanem.

Z powodu niestabilnej sytuacji politycznej na kontynencie od Pallasu niepodległość otrzymało sześć państw: Ursaria, Storkia, Bafania, Amalenia, Świeńsk i Koszbia. Jednocześnie Lakinten odzyskał resztki niezależności. Dzień później swoją niepodległość nielegalnie ogłosił Łeczystan, przy czym zabrał Pallasowi kilka powiatów należących do województwa roswomskiego ze stolicą w mieście Ros Wom. Dzień później Pallas również nielegalnie odzyskał je sobie bez negocjacji czy wysyłania wojsk na granicę, tylko po prostu straż graniczna przesunęła granicę w korzystną dla państwa stronę. Przez to działanie Pallas nie odzyskał jednego powiatu, ale otrzymał zupełnie nowy.

Wojna roteńsko-ikronańska zakończyła się wygraną Ikronanu, a władzom Rotenii został wytoczony proces o ludobójstwo, który przegrały i na ich miejsce weszli inni.

Później wojna ikronańsko-łeczyjska zakończyła się wygraną Łeczów, a władzom Ikronanu został wytoczony proces o ludobójstwo. Proces zakończył się przegraną władz ikronańskich, na których miejsce weszli inni.

Aktualnie trwa również proces Łeczystanu o nielegalne stworzenie państwa, na początku którego nowe władze Ikronanu odzyskały sobie swoje ziemie i doprowadziły do wymiany granic między Pallasem a Ikronanem.

## Rzeczy, które stworzyła Storkia oraz następstwa stworzenia tych rzeczy

Język pallasyjski - przejęty po Pallasyjczykach, bo Storkia powstała jako państwo zależne od Pallasu. W okresie zależności od Ursarii w Storkii zaczęła powstawać nowa odmiana pallasyjskiego (podobnie jak powstała w końcu w Ursarii).

Język damadański - przejęty po Damadańczykach w okresie zależności Storkii od Damadanii.

Język arański - przejęty po Arańczykach w okresie zależności Storkii od Aranii.

Język rewintcz/rlinnorewintcki - jeden z kilku regionalnych języków na terenie Aranii, przejęty po Arańczykach, bo Storkia znajduje się niedaleko regionu, gdzie się używa tego języka. Rlinnorewintcystyka to bardzo rzadka nauka.

Filologia storkijska - Storkijczycy nigdy nie mieli swojego języka, więc oni nie mogliby stworzyć takiego czegoś jak storkistyka.

Muzykologia - widząc, że inne narody zajmują się badaniem różnych rzeczy metodami naukowymi, Storkijczycy postanowili w ten sam sposób skrzywdzić to, co wynaleźli Pallasyjczycy, od których pochodzą, czyli muzykę.

Paleontologia - Storkijczyków w pewnym momencie zainteresowały skamieliny. Jako zależni od Pallasu posiadali łatwy dostęp do pallasyjskiej wiedzy biologicznej. Widzieli też, że Arańczycy interesują się budową i historią Olbusu, więc wykorzystali tą samą metodę, co inni zagraniczni naukowcy, czyli byli w tamtym państwie przez jakiś czas i (najprawdopodobniej niekoniecznie uczciwie) posiedli wiedzę geologiczną Arańczyków. Jedno i drugie połączyli i tak stworzyli paleontologię. W późniejszym czasie jest też wiązana z również arańską archeologią.

Geochemia - posiadając wiedzę geologiczną zdobytą od Arańczyków postanowili czerpać również z ursaryjskiej wiedzy w dziedzinie chemii i w taki sposób badać świat. Tak powstała geochemia.

Pszczelarstwo - w Storkii występowało dużo pszczół, więc Storkijczycy początkowo podpierdalali od Anorczyków metody chowu pszczół poprzez rycie dziur w drzewach, ale w końcu wymyślili ule i tak powstało pszczelarstwo.

Muzyka - w okresie zależności od Pallasu pojawiły się tutaj pallasyjskie instrumenty ludowe (w tym najbardziej znany akordeon klawiszowy), przez co nie było zasadniczej różnicy między folklorem pallasyjskim a storkijskim. W okresie zależności od Ursarii w folklorze storkijskim zagościły ursaryjskie instrumenty ludowe (w tym najbardziej znany akordeon guzikowy), dzięki czemu w końcu zaczął się wyodrębniać folklor storkijski. W okresie zależności od Damadanii folklor storkijski zaczął czerpać z folkloru damadańskiego, m.in. przyjmując do siebie damadańskie instrumenty ludowe (w tym najbardziej znaną gitarę klasyczną), dzięki czemu już wtedy folklor storkijski był zauważalnie czym innym niż folklor pallasyjski czy ursarysjki, a w okresie zależności od Aranii w ludowiźnie storkijskiej pojawiły się arańskie instrumenty (w tym najbardziej znane skrzypce). Po tym, jak Storkia stała się niezależna, pojawiły się nowe storkijskie instrumenty ludowe, np. najbardziej rozpoznawalna i najbardziej kojarzona z tamtym regionem harmonijka ustna.

Malarstwo - Storkijczycy nauczyli się go, kiedy ich państwo było zależne od Ursarii.

Rzeźbiarstwo - Storkijczycy nauczyli się go, kiedy ich państwo było zależne od Damadanii.

Teatr/aktorstwo teatralne - to wszystko się pojawiło u Storkijczyków, kiedy ich państwo było zależne od Aranii.

Kabaret - Storkijczycy wymyślili go, kiedy ich państwo stało się w końcu niezależne. Do dzisiaj ta forma rozrywki jest tam niesamowicie popularna, a storkijscy kabareciarze są najzabawniejsi.

Piłkówka - pojawiła się tutaj juz na samym początku. Storkijczycy nigdy jej nie zastąpili żadnym innym sportem.

Miód pitny - Storkijczycy mieli tyle miodu, że postanowili robić z niego alkohol. I tak powstał miód pitny. Do dzisiaj storkijski miód pitny to ten najlepszy, a Storkijczycy kochają ten napój alkoholowy. W okresie zależności od innych państw Storkijczycy pijali równie często alkohole pochodzące od państw rządzących, ale to się skończyło.

Miodosytnictwo - zainteresowanie miodem pitnym wśród Storkijczyków wzrosło tak bardzo, że zaczęto go wytwarzać metodami rzemieślniczymi, co sprawiło, że tego alkoholu było więcej.

Cygara - odpowiedź na ursaryjskie papierosy.

Informatyka - Storkijczycy osiagnęli dużo w nauce dzięki bezczelnym kradzieżom dobytku naukowego innych państw. Tym razem postanowili zająć się czymś przydatniejszym i fajniejszym. Zdobyli od Anarończyków układy elektroniczne i prąd elektryczny (który oni wcześniej urkadli od Arańczyków), udoskonalili to pierwsze i tak powstały wielofunkcyjne urządzenia elektroniczne, które nazwano komputerami, a dziedzinę techniki zajmującą się nimi nazwano informatyką. W poszczególnych regionach Storkii powstawały z czasem różne działy informatyki, a legendy głoszą, że twórcy komputerów wykorzystali również pallasyjski dobytek naukowy w matematyce.

Mechanika robotyczna - jej początek należy wiązać z powstaniem robotów. Storkijczycy z racji bycia od swoich początków uzależnionymi od Pallasyjczyków zaczęli wykazywać niechęć do pracy, żeby przypadkiem Pallas na nich nie skorzystał. W końcu pewien mądry Storkijczyk postanowił wynaleźć maszynę podobną do człowieka, która za niego wykonywałaby ciężką pracę, co miałoby wpłynąć pozytywnie tylko na Storkię, a Pallas by na tym nie skorzystał. Tak powstały roboty i mechanika robotyczna.

Inżynieria komputerowa - dzięki niej rozwija się informatyka.

Inżynieria robotyczna - dzięki niej rozwija się mechanika robotyczna.

Przemysł komputerowy - zainteresowanie komputerami ze strony Storkijczyków było tak duże, że zdecydowano o rozpoczęicu ich produkcji metodami przemysłowymi, dzięki czemu było ich dużo więcej, dzięki czemu uzupełniono zapotrzebowanie.

Przemysł robotyczny - sytuacja analogiczna do powyższej, tylko że dotyczy ona robotów.

Branża komputerowa - dzięki niej mają najlepsze komputery.

Branża robotyczna - dzięki niej mają najlepsze roboty.

Pallasyzm - przyjęli tą religię, bo każdy inny ją przyjął.

Kościół Pallasyjski - wspólnota religijna zrzeszająca pallasystów. Na terenie Storkii była od zawsze, tak jak w/w religia, bo Storkia od początku była zależna od Pallasu.

Westalizm - zdobył częściową popularność po uzależnieniu Storkii od Damadanii, jednak ją częściowo stracił po uzależnieniu Storkii od Aranii.

Lodiryzm - główny nurt westalizmu w Storkii.

Filozofializm - nurt westalizmu stworzony przez damadańskiego kapłana klasycznopallasystycznego działającego na terenie Storkii, który nazywał się Nodrbart Fillosofiealtenaer. Połączył dogmaty klasycznego pallasyzmu z kilkoma nurtami filozoficznymi. Zrobił tak, bo chciał spopularyzować westalizm w Ursarii, a że wielu Ursaryjczyków oprócz konkretnej religii identyfikuje się także z konkretną filozofią, to to miało zadziałać, ale nie zadziałało. Za to w innych państwach ta religia zdobyła popularność.

## Geografia

Storkia leży w centrum Kalcedonii. Centralna Storkia jest górzysta, obrzeża gór to wyżyny, a tereny przygraniczne to niziny z okazjonalnie występującymi pasami górskimi.

W latach 313-1455 Storkia była uzależniona od Pallasu, co sprawiło, że oba państwa były identycznie podzielone administracyjnie (województwa, powiaty i gminy), przy czym również było więcej miast niż wsi, jednak z czasem zależne władze storkijskie podjęły niezależną decyzję o degradacji wielu miejscowości do poziomu osad. W latach 1455-1600 Storkia była zależna od Ursarii. To był również czas, kiedy osady przemianowano na wsie (i to ich zaczęło być więcej niż miast) oraz jedno z województw przemianowano na region i zaczęto dodatkowo tworzyć gminy-miasta. W pewnym jednak momencie zaczęto przywracać osady poprzez degradowanie miast i wsi oraz podziały gmin-miast i znowu zaczęły one stanowić większość. W latach 1600-1688 Storkia była zależna od Damadanii. Władze storkijskie uzależnione od Damadanii wprowadziły radykalną reformę administracyjną nie zważając na podziały historyczne czy geograficzne (nowe regiony nie pokrywały się z dotychczasowymi województwami, a nowe departamenty średnio się pokrywały z dotychczasowymi powiatami). Osady przemianowano na miasta oraz przemianowano pozostałe gminy-miasta na gminy-wsie. Miasta ponownie stanowiły większość.

Szybko zaczęto jednak przywracać osady, żeby znowu zaczęły stanowić większość. Tego samego roku Anaron i Anora zjednoczyły się i niedługo po tym wiele osad w Storkii podniesiono do rangi wsi, które to wtedy zaczęły stanowić większość. W latach 1688-1759 Storkia była uzależniona od Aranii. Doszło do kolejnej reformy administracyjnej: pozostawiono regiony, wprowadzono zupełnie nowe prowincje oraz częściowo pozmieniano gminy. Dodatkowo wszystkie osady zostały podniesione do rangi wsi. Równocześnie część gmin-wsi podniesiono do rangi gmin-miast i oba rodzaje gmin od tej pory współistniały ze sobą.

Od 1759 Storkia jest w pełni niezależna. W momencie uzyskania niezależności wprowadzono podział na części {pal. *parts*, dam. *partairré*, ar. *partare*, rew. *parteole*) uznający w pewnym sensie podział historyczny i geograficzny. Części dzielą się na powiaty [których w kontekście Storkii nie można już nazywać hrabstwami] (pal. *powts*, dam. *povuleátréré*, ar. *comare*, rew. *stareole*), a te w dalszym ciągu na gminy (pal. *gmins*, dam. *mindsé*, ar. *mindare*, rew. *mindeole*). Gminy, jak wszędzie indziej, dzielą się również na miejskie, wiejskie i miejsko-wiejskie, przy czym wyróżnia się także gminy-miasta i gminy-wsie. Istnieją również miasta na prawach powiatów/miasta-powiaty oraz miasta-części. Istnieje jedna część, gdzie większość powiatów stanowią miasta-powiaty, a miasta-części to jedynie kilka wydzielonych stolic części. Wśród miejscowości (miasta, wsie, osady) osady stanowią większość, jednak do 1914 to wsie stanowiły większość, a w latach 1789-1850 - miasta.

W 2021 doszło do aneksji Storkii przez Pallas. Wtedy przywrócono pallasyjski system podziału administracyjnego odwołujący się trochę bardziej do podziałów historycznych i geograficznych, a osadom nadano prawa miejskie. W 2022 Storkia wydzieliła się od Pallasu i zaprowadziła stary porządek podziału terytorialnego, a granice jednostek podziału administracyjnego uległy zmianie. Dodatkowo przywrócono dawne osady.

## Ludzie

Ziemie storkijskie od 2021 są wieloetniczne i wielokulturowe, bo w momencie aneksji przez Pallas ludność pochodzenia migracyjnego mogła w końcu po części opuścić "macierz" pallasyjską i etniczną Ursarię, dzięki temu gęstość zaludnienia zmalała. W 2022 Storkia odzyskała niepodległość, a sami Storkijczycy zaczęli stanowić w swoim państwie 65-70%.

Na początku istnienia państwa było więcej miast niż wsi i większość stanowiła ludność miejska. W pewnym momencie władze zależne od Pallasu zaczęły wprowadzać osady, których zaczęło być więcej niż miast i wsi. Duża część ludności z osad zamieszkała w miastach, więc dalej ludności miejskiej było więcej. W 1455 Pallas sprzedał Storkię Ursarii i wtedy osady podniesiono do rangi wsi, więc zaczęło być więcej wsi niż miast, jednak to ludność miejska wciąż stanowiła większość nawet w momencie, kiedy powróciły osady. W 1600 Ursaria się rozpadła i Damadania błyskawicznie przejęła kontrolę nad Storkią. Osadom nadano prawa miejskie, a dużą część ludności miejskiej wysiedlono na wieś, przez co więcej było miast, ale to wieśniaków było więcej. Szybko jednak przywrócono osady, a nie do końca zwieśniaczeni ludzie zaczęli powracać do miast.

Tego samego roku Anaron i Anora dokonały zjednoczenia. Wówczas wiele osad podniesiono do rangi wsi, ale nic to nie zmieniło w strukturze zamieszkań. W 1688 Arania się zjednoczyła i szybko zajęła Storkię. Podniosła wtedy osady do rangi wsi, a ludność została w dużej części przesiedlona z miast do wsi. Również w pewnym momencie przywrócono osady, a ludzie z powrotem zamieszkali miasta.

W 1789 Pallas anektował Ursarię. Wtedy wielu wsiom przyznano prawa miejskie i wiele nowych miast zostało chętnie zasiedlonych, więc ludność miejska wciąż stanowiła większość. W 1850 Ursaria odzyskała niepodległość, a większości miast storkijskich utraciło prawa miejskie i stało się wsiami, z których ludzie się wyprowadzili i dalej miasta miały najwięcej mieszkańców. W 1914 dużo wsi zdegradowano do rangi osad, ale to nic nie zmieniło. Do tej pory osad jest więcej niż miast i wsi, ale to ludność miejska stanowi większość.

Na początku istnienia państwa mieszkańcy nazywali siebie Pallasyjczykami i, tak jak ci z Pallasu, byli głównie prawicowcami i konserwatystami. Od 496 mówi się jednak już o narodowości storkijskiej, do której przynależność jest dokumentowana. Storkijczycy zaczęli być w dużej części centroprawicowcami i liberałami. Przyjmując takie stanowisko mocno odchodzili od pallasyjskich obyczajów i jednocześnie tworzyli swoje odmienne, lecz niekoniecznie je już praktykowali.

W 1455 Pallas sprzedał Storkię Ursarii, więc zwierzchnictwo nad państwem przejęli władcy prawicowi i konserwatywno-liberalni. Tacy po czasie stali się też Storkijczycy. Wówczas ożywieniu uległo dużo storkijskich obyczajów, jednak Storkijczycy szybko wrócili do swojego dawnego stosunku do życia, czyli na powrót byli w większości centroprawicowcami i liberałami.

W 1494 Ursaria połączyła się z Aranią. Władzę przejęli politycy prawicowo-liberalni. Szybko jednak zależne władze storkijskie stały się centroprawicowe i socjalistyczne, a za nimi poszli ludzie.

Rozpad państwa ursaryjsko-arańskiego spowodował wielkie zmiany na świecie. Zwierzchnictwo nad Storkią w szybkim tempie przejęła Damadania, która w tamtych czasach stała się państwem centrowo-konserwatywnym. Nowi zwierzchnicy Storkii taką postawę również zaczęli proklamować w zajętym przez siebie państwie, jednak u Storkijczyków były zauważalne skłonności centrowe i liberalno-socjalistyczne, a po zjednoczeniu Anaronu i Anory - centrowe i socjalistyczne.

Po zjednoczeniu ursaryjskich Murarii i Tynkii doszło do niedużej zmiany w światopoglądzie typowego Storkijczyka: większość z nich stała się centrowcami i liberalnymi socjalistami.

Po zjednoczeniu ursaryjskich Betonii i Zbronii doszło do kolejnej zmiany wśród Storkijczyków: większość z nich przypisywała siebie do poglądów centrowych i socjalistyczno-liberalnych.

Po aneksji Lapryntii i Afancji przez Damadanię znowu zmienia się przeciętny światopogląd typowego Storkijczyka: przeważnie jest on centrolewicowcem i konserwatystą. To były czasy, kiedy kultura storkijska przechodziła całkiem duże przeobrażenia i tworzyły się całkiem nowe obyczaje.

W 1688 doszło do zjednoczenia Ursarii. Wówczas władze Damadańskie szybko z centroprawicowo-socjalistycznych stały się, jak dawniej, prawicowo-liberalne. Podobny porządek chciano zaprowadzić w Storkii, jednak kilka dni po Ursarii zjednoczyła się Arania, która szybko przejęła Storkię z rąk Damadanii. Odtworzoną Aranią rządzili prawicowcy, liberałowie i radykałowie, więc identyczny zestaw pogladów szybko przejęli Storkijczycy.

W 1713 zależne władze storkijskie zaczęły reprezentować poglądy centroprawicowe, konserwatywne i radykalne. Podobne poglądy przejęła szybko większość Storkijczyków.

W 1738 do władzy w Aranii doszedł człowiek głęboko wierzący i często odwołujący się do religii, jednocześnie początkowo twierdząc, że jest po prostu radykałem. Tak naprawdę jego i jego wspólników można było przyporządkować do poglądów o profilu prawicowym i liberalnym oraz religijnym. Władze Storkii stały się wówczas centroprawicowe, konserwatywne i religijne. Tak samo sami Storkijczycy.

W 1759 Storkia uzyskała niezależność. Władze nie zmieniły jednak swoich poglądów.

W 1789 Pallas anektował Ursarię. Władzę w Storkii przejęli wówczas centroprawicowcy i liberałowie. Ludzie szybko przejęli takie poglądy.

W 1809 w Storkii władzę przejęli centroprawicowcy i konserwatyści, a za nimi poszli ludzie.

W 1829 władzę przejmują centrowcy i konserwatyści, a za nimi idą ludzie, jak można się domyślić.

W ostatnim dniu 1849 Ursaria odzyskuje niepodległość, a pierwszego dnia 1850 władzę tam przejmują prawicowcy, konserwatyści i ludowcy. Dodatkowo niewiele później w Aranii władzę przejmują prawicowcy, liberałowie i ludowcy. Później w Anaronie władzę przejmują z powrotem centroprawicowcy i konserwatyści. W Storkii natomiast władzę przejmują centroprawicowcy, konserwatyści i ludowcy. Nastaje wówczas ożywienie kultury ludowej.

W 1914 Anora odzyskała niepodległość. Nowe władze ogłosiły się jako centroprawicowe i konserwatywno-liberalne. Identycznie było u początków państwa. Ludzie poszli na takie coś. To sprawiło, że władcy Storkii zaczęli się identyfikować jako centroprawicowe i liberalne, bo tak było u początków narodowości storkijskiej. Ludzie na to poszli.

W 1921 nowe władze Anory zaczęły się identyfikować jako prawicowe i umiarkowanie liberalne, co przeszkadzało ludziom, bo nie do końca wiedzieli, że to aż tak wiele nie zmienia. Jednocześnie władze Storkii zaczęły się uznawać za centroprawicowe i konserwatywne. Początkowo ludzie na to nie szli, jednak taka idea zyskiwała coraz większe poparcie w latach 30., żeby w latach 40. być popierana przez dużą część ludzi, a mniej więcej od 1947 być zestawem poglądów wyznawanym przez większość Storkijczyków.

Ta tendencja trwała długie lata. W 2021 doszło do drugiej aneksji Ursarii przez Pallas oraz pierwszej aneksji Storkii dokonanej również przez Pallas. Władzę więc przejeli pallasyjscy prawicowcy i konserwatyści. Z czasem Storkijczycy przestawili się na takie poglądy.

W 2022 niepodległość od Pallasu otrzymały: Ursaria, Storkia, Amalenia, Bafania, Koszbia i Świeńsk. Nową władzę w Storkii stanowili politycy prawicowi, liberalni i ludowi.

## Polityka

W latach 1759-2021 władzę sprawował król, a drugą co do ważności osobą był premier. Zastępcą króla był wicekról, a premiera - wicepremier. Po premierze jest parlament składający się z Izby Głównej, Izby Dodatkowej i Izby Specjalnej liczących po 150 członków. Premier sprawuje władzę nad rządem zwanym Radą Ministrów, dlatego też jest zwany Pierwszym Ministrem/Głównym Ministrem. W latach 313-1759 zamiast króla był książę, a od 2022 zamiast króla jest prezydent.

Politycy byli tacy, jak ludzie, a jacy byli ludzie, rozpisałem wam wyżej i nie chce mi się tego drugi raz pisać.

## Religia

W czasach średniowiecznych dominującą religią był pallasyzm (po podziale z 1054 pallasyzm klasyczny), jednak kiedy w 1600 lodirska Damadania przejęła kontrolę nad Storkią po rozpadzie w dużej części klasycznopallasystycznego państwa ursaryjsko-arańskiego, częściowo popularność zdobył lodiryzm, jednak duża część klasycznych pallasystów ze Storkii została siłą nawrócona na lodiryzm. Kiedy doszło do zjednoczenia klasycznopallasystyczno-lodirystycznej Aranii, to ona odbiła Storkię z rąk Damadanii i doprowadziło to do depopularyzacji lodiryzmu. Do dzisiaj wyznawcy klasycznego pallasyzmu stanowią ok. 65%, a lodiryści i filozofialiści są największymi tam mniejszościami religijnymi stanowiącymi po 20% populacji storkijskiej.

Oprócz pallasystów klasycznych, lodirystów i filozofialistów występują również pallasyści ezoteryczni, inni westaliści, musaniści, wakupiści, nilfiści, ateiści, agnostycy, deiści i "wierzący inaczej".

## Kultura

Z poprzedniej części artykułu wiadomo, z jakimi poglądami można utożsamić Storkijczyków i nie będę o tym pisał trzeci raz, bo nie ma sensu.

Kultura storkijska była początkowo identyczna z kulturą pallasyjską, jednak z czasem zaczęła się wyodrębniać. Obie kultury jednak miały bardzo zbliżony do siebie folklor. Odkąd jednak Pallas sprzedał Storkię Ursarii, kultura ludowa w Storkii zaczęła się zmieniać, a szczególnie, gdy Storkię zajęła Damadania. Od momentu uzyskania niezależności od Aranii kultura storkijska jest w pełni samodzielna, jednak za swoje fundamenty ma 4 inne kultury. W dawnych latach Storkijczycy byli rozpoznawani jako używający obcych instrumentów, jednak współcześnie najbardziej rozpoznawalnym storkijskim instrumentem ludowym jest harmonijka ustna.

Storkijczycy są znani z odkryć paleontologicznych, najlepszych metod hodowli pszczół, wzbogacenia pallasyjskich wzorców muzycznych, powielania ursaryjskich wzorców malarskich, damadańskich wzorców rzeźbiarskich i arańskich wzorców teatralnych, najlepszych kabaretów, najlepszego miodu pitnego, najlepszych cygarów, najlepszych komputerów i najlepszych robotów. Stereotypowy Storkijczyk jedzie do pracy swoim samochodem zwiezionym z Pallasu popijając najlepszym pallasyjskim piwem i storkijskim miodem pitnym oraz słuchając najlepszej pallasyjskiej muzyki akordeonowej oraz najlepszej storkijskiej muzyki harmonijkowej. W pracy pomaga mu robot, a po pracy jedzie swoim motocyklem zwiezionym z Ursarii na swoją hodowlę pszczół i podczas jazdy pije najlepszą ursaryjską wódkę i ponownie najlepszy storkijski miód pitny. Jadąc po spożyciu, żeby alko weszło mu mocniej w banię, spala najlepszego ursaryjskiego papierosa, a po tym najlepsze storkijskie cygaro. Po spaleniu krytykuje dokonania nieursaryjskich akordeonistów guzikowych. Na swojej hodowli urządza imprezę z muzyką, obrazami, rzeźbami i wynajętami aktorami do przedstawienia oraz artystami kabaretowymi. Z imprezy wraca swoim samolotem sprowadzonym z Damadanii i pije najlepsze damadańskie wino i ponownie najlepszy storkijski miód pitny. Po wypiciu bierze najlepsze ursaryjskie narkotyki i krytykuje dokonania niedamadańskich gitarzystów. Po powrocie do domu siada przed kompem i licytuje statek, który jeszcze przebywa w Aranii, oraz wystawia negatywne oceny niearańskim skrzypkom, po czym zamawia dostawę najlepszego arańskiego szampana, najlepszego storkijskiego miodu pitnego i najlepszych arańskich dopalaczy.

Akcent storkijski każdego z czterech używanych języków ma wydźwięk strachu, przez co powstał stereotyp Storkijczyka jako człowieka, który się wszystkiego boi. Prawda jest trochę inna, bo Storkijczyka akurat najłatwiej przestraszyć.

## Język

Storkia ma cztery języki urzędowe: pallasyjski, damadański, arański i rewintcz/rlinnorewintcki, które w tej kolejności mają najwięcej użytkowników, jednak od 2021 ten ostatni jest dopiero dziesiąty, jeśli chodzi o liczbę mówiących.

W 313 powstał język średniopallasyjski, który był na razie w użytku jedynie w Pallasie i w Storkii. W 337 język średniopallasyjski pojawił się również w Ursarii i wtedy Ursaryjczycy zaczęli się również często porozumiewać gwarami. To nic nie zmieniło w Storkii.

W 565 dialekty storkijskie zaczęły tracić swoją popularność i jedyną po nich pozostałością były regionalizmy.

W 1455 język pallasyjski używany w Storkii zaczął ulegać wpływom ursaryjskiej odmiany języka pallasyjskiego. Wtedy też wykształciła się storkijska odmiana języka pallasyjskiego, a ludzie odzyskali zainteresowanie dialektami, jak również zyskali zainteresowanie gwarami. To był również rok, kiedy władze ursaryjskie zaprowadziły nowy standard językowy i ten czas był początkiem istnienia języka wczesnego nowopallasyjskiego w odmianie ursaryjskiej. Wtedy równocześnie powstała odmiana storkijska. W latach 1527-1528 popularność ponownie traciły dialekty i gwary, które pozostawiały po sobie jedynie zapożyczenia regionalne, z których zdecydowana większość miała pochodzenie dialektowe, a jedynie część - gwarowe.

W 1600 Ursaria się rozpadła, a władzę nad Storkią przejęła Damadania. To był również okres, kiedy zaczęto wprowadzać język damadański w Storkii. Damadańczycy zakazywali posługiwania się mową regionalną. Storkijczycy mówili w miarę możliwości czystym standardem językowym, jednak od 1644 mieli to już w dupie.

W 1688 Arania odbiła Storkię z rąk Damadanii. Wtedy to również zaczął się w Storkii pojawiać język arański, a wraz z nim zjawisko akcentów regionalnych. Storkijczycy teraz dobrowolnie "oczyścili" swoją mowę ze słownictwa regionalnego, a od tej pory posługiwali się akcentami regionalnymi obok akcentu standardowego. Jednak w latach 1723-1724 powracać zaczęła tendencja do wtrąceń regionalnych w słownictwie. Większość regionalizmów to były słowa, ale od tamtej pory zaistniały też regionalizmy związane z wymową niektórych słów jako pozostałość po dawnych akcentach.

Po uzyskaniu przez Storkię niezależności zaczął się ujawniać język rlinnorewintcki znany również jako rewintcz. Był zdaniem historyków pozostałością po dawnym języku rouńskim, a według językoznawców jest spokrewniony z kilkoma językami regionalnymi Aranii. Język ten zawiera zauważalne naleciałości z ursaryjskiego standardu języka pallasyjskiego oraz gwar storkijskich tego języka, jednak ten język jest zadziwiająco podobny w brzmieniu do hokijskiego. Po I wojnie światowej język ten został uznany za jeden z czterech urzędowych.

Do 2021 większość ludzi posługiwała się kolejno pallasyjskim, damadańskim, arańskim i rlinnorewintckim. W 2021 doszło do aneksji jednolitej kulturowo Storkii przez wielokulturowy Pallas, przez co 10 najczęściej używanych języków na ziemiach storkijskich to do dzisiaj są: pallasyjski, damadański, arański, anflijski, anorski, roteński, anaroński, hokijski, serański i dopiero rlinnorewintcki.

Najpopularniejsze języki obce u Storkijczyków to były do 2021 *ex aequo* anorski i dowolny kolejny język storkijski. Od 2021 znaczący jest również anflijski, jednak obecnie już nie wiadomo, jaki jest najpopularniejszy.