Horet

Doradca Stynethii

Główny Radca Rady Wyższych

Tyfer (syn)

Keres (bratanica)

Sabriel (bratanek)

Farin

Tyfer

Keres

Sabriel

**Horet** - Wyższy Bóg, główny Bóg śmierci, stworzyciel i władca Edhelanu. Patron świata zmarłych. Objawia się poprzez czarną mgłę w towarzystwie kraczących kruków, które latają nad jego głową.

***kolory:*** czarny, szary, biały, srebrny, zielony

***zwierzęta:*** biały wąż, czarny wilk, kruk

***rośliny:***

***kryształy:*** onyks, lidyt

## Stworzenie

Zrodzony z ręki Stynethii jako terytorialny czarny basior, zamordował w przeszłości młode wilki, które weszły na teren uważany za jego własność. Rozgniewana Stynethia zmieniła go w Boga śmierci by na wieki odbierał duszę śmiertelnym istotom.

## Historia

### Czarny basior

Horet jako wilk wiódł spokojne dostatnie życie na ziemiach Eseronu, jedynym jego problemem było wchodzenie pozostałych wilków na terytorium, które uważał za swoje.

### Bóg śmierci

Po przemianie w Boga Horet zaczął służyć Stynethii jako jej prawa ręka, wspierał ją w wyborach i decyzjach, przyczynił się do stworzenia Pierwszego Wilkokrwistego. Nauczany boskich mądrości od samej Stynethii szkoląc siebie i swoje boskie umiejętności. Stworzył osobny świat - Edhelan dla dusz, które bezpiecznie prowadził i chronił po śmierci. Na straży bram stoi jego ogromny biały wąż - Eske. Jest współzałożycielem Rady Wyższych na których ma bardzo ważny głos.

Podzielił się na swoje dwie boskie osobowości, boga zła - Deriala i boga dobra - Farina, którzy mimo, że są tą samą osobą cała trójka została braćmi.

Jest ojcem Boga Zmarłych - Tyfera.

#### Spotkanie ze śmiertelną

Pewnego razu Horet odbierał duszę wilkokrwistego z małej wioski, kiedy zabrał ze sobą duszę zauważył młodą wilkokrwistą o jasnych blond włosach i twarzy tak pięknej, że dorównywała urodą samym boginią piękności. Dziewczyna spodobała się Bogowi, więc żeby nie przerazić nieznajomej przybrał śmiertelną postać i wyszedł na spotkanie młodej wilkokrwistej. Z początku ukrywał swoją boską naturę i pocieszał wieśniaczkę po śmierci towarzysza z wioski, ale z czasem powoli zaczęli się do siebie zbliżać. Horet ukrywał swoją romantyczną relację przed innymi Bogami i swoją boskość przed dziewczyną, ale kiedy współżyli ze sobą Bóg śmierci wyjawił kim tak naprawdę jest i pokazał się w swojej boskiej naturze. O dziwo dziewczyna nie przeraziła się tym faktem, darzyła Horeta prawdziwą miłością i zrobiłaby dla niego wszystko, ale również bogowie dowiedzieli się o całej relacji między Bogiem a śmiertelną. Zwołali Radę Wyższych na których planowali zgładzić dziewczynę lecz skończyło się tylko na rozkazie zerwania wszelakich kontaktów ze śmiertelną. Zrozpaczony Bóg oznajmił swojej ukochanej, że koniec ich relacji i wytłumaczył całe zajście, pocałowali się ten ostatni raz i zniknął na dobre, a przynajmniej tak mu się wydawało, gdyż dziewczyna jak wyżej zostało wspomniane była wstanie zrobić wszystko dla miłości. W pierwszą burzową noc jaka nastąpiła po zerwaniu postanowiła zamordować pierwszą lepszą osobę aby spotkać się z ukochanym, to był jedyny możliwy sposób w jaki mogliby się spotkać. Niestety ich szczęście nie mogło trwać wiecznie gdyż byli wstanie wymienić parę zdań ze sobą. Wieśniaczka zaczęła mordować osoba po osobnie w burzliwe noce, gdyż odgłosy szalejącej burzy zagłuszały krzyki ofiar. Zabiła przyjaciół, rodzinę, zabiła całą wioskę. Została sama i nie miała już jak spotkać się z ukochanym. Była zrozpaczona brakiem kontaktu z miłością swojego życia do tego stopnia, aż popełniła samobójstwo by już na wieki żyć z Bogiem śmierci w Edhelanie. Bynajmniej tak jej się zdawało, gdyż o jej duszę domagał się Derial twierdząc, że jej dusza jest grzeszna i splamiona krwią niewinnych. Horet bronił swojej ukochanej i nie pozwolił zabrać jej ze sobą do Heranu. Sprawa trafiła do Wielkiego Sądu, gdzie Stynethia rozgrywała sprawę. Po wszystkim Derial wygrał duszę ukochanej brata i zabrał ją na wieki do piekła, gdzie już nigdy Horet się z nią nie zobaczył.

## Wygląd

Ukazywany jako hybryda czarnego wilka z człowiekiem. Jest wysoki i umięśniony, a jego uszy, pysk i ogon są długie i smukłe. Oczy świecą się na biało. Jego dłonie są ludzkie z długimi pazurami, a tylne nogi są wilczymi łapami. Odziany jest w czarne szaty z świetlistymi sigilami i ogromnym kapturem przysłaniając jego oczy. Na czole ma sierp księżyca skierowany w dół. W lewej dłoni trzyma świetlisty kij, który symbolizuje życie (bądź narodziny) i śmierć czy początek i koniec.

W śmiertelnej postaci jest wyskokiem bladym mężczyzną o umięśnionej posturze. Ma czarne zmierzwione włosy z przedziałkiem na środku sięgające mu do ramion i lekki zarost. Ubrany najczęściej w czarne szlacheckie odzienie z motywami węży, krukami czy sierpami księżyca.

## Charakter

Horet jest poważnym i bardzo szanowanym bogiem, głównie dlatego, że powstał jako drugi, a zarazem pierwszy z ręki Stynethii. Stara się być opanowany lecz przy odpowiednich słowach można mocno go zdenerwować. Wkurzony potrafi być bezwzględny, a czasem bezlitosny. Jest bardzo dobrym słuchaczem i doradcą. Prezentuję się dumnie, dostojnie i też taki jest. Ma bardzo sporą wiedzę i umiejętności, które nabył przez te wszystkie ery. Dla swojej bratanicy jest opiekuńczy i bardzo się o nią troszczy, traktuję ją jak córkę. Jeśli kogoś naprawdę kocha to kocha całym sercem dbają o bezpieczeństwo tej osoby.

## Obowiązki

* Odbieranie dusz
* Wskrzeszanie
* Przeprowadzanie dusz do Edhelanu (dawniej)
* Doradzanie Stynethii
* Zwoływanie i zarządzanie Radą Wyższych

## Omeny

* wpatrujący się w Ciebie kruk
* skrzeczące i krążące kruki na niebie
* biały wąż przecinający Ci drogę
* pęknięcie lustra
* pukanie w okna bądź ściany
* umierająca roślinność

## Atrybuty

* biały wąż
* czarne kruki
* biały świetlisty kij
* sierp księżyca

## Ciekawostki

* Część osób widząc opustoszałe ruiny czy domy mówią, że kiedyś przyszedł rozgniewany Horet i zabrał lokatorom duszę za profanację miejsca spoczynku.
* Dawniej spotykał się ze śmiertelną wilkokrwistą, ich historia jest najpopularniejszym romantycznym dramatem w literaturze i sztuce wilkokrwistych