Występki Morgorotha

Morgoroth pałał nienawiścią do całej swej rodziny.

Od swych narodzin każde kolejne dzieło, które stworzył, było burzone przez jego własnego brata-bliźniaka, Andarotha, który widział w jego kompozycjach wyłącznie zło i spaczenie. Matka, która napuściła na niego jego własnego brata, obawiając się podważenia ustanowionego przez siebie porządku świata. Ojciec niepotrafiący się wyrwać spod wpływu matki, która trzymała go w szachu i zdewastowała jego domenę. Oraz młodsze rodzeństwo, które zawsze było zajęte swoimi dziełami, aby wesprzeć brata – i których Andaroth prześladował niesprawiedliwie rzadko w porównaniu do niego samego.

Tak. Morgoroth miał wszelkie powody, aby nienawidzić każdą osobę w swojej rodzinie.

Obserwując, jak jego praca jest nieustannie druzgocona, oraz będąc zazdrosny o dzieła innych bogów, których Andaroth nie potępiał nawet w połowie tak często, Morgoroth wpadał w szał, i w furii często atakował Andarotha. Bliźniacy niejednokrotnie potrafili walczyć zaciekle liczne tygodnie, a ich starcia wstrząsały całym światem, jednak Morgoroth rzadko wychodził z nich zwycięsko. Nie mając wsparcia z żadnej strony, mroczny bóg postanowił przejąć władzę w panteonie, aby wreszcie móc urządzić świat według własnej wizji – i skłonny był zapłacić za to każdą cenę.

Morgoroth spiskował wiekami. Snuł złowieszcze intrygi w najciemniejszych głębiach świata i najtrudniej dostępnych regionach Aldy, ukrywając się przed wzrokiem znienawidzonego brata. Jednak Ostrze Sprawiedliwości było nieustępliwe, i odnajdywał większość kryjówek Morgorotha. Widząc, że sam nie przezwycięży swego brata, mroczny bóg zwrócił swą uwagę ku ludziom, wśród których stworzył swój kult. Swym wyznawcom nakazał wznoszenie posępnych twierdz, wykuwanie okrutnych broni oraz składania ofiar… z krwi. Niezwykle się zdumiał, że udało mu się bez przeszkód wznieść całą cywilizację całkowicie skupioną wokół jego własnego kultu – z jakiegoś powodu, po raz pierwszy w dziejach Andaroth nie potępił jego starań.

Zachęcony tym obrotem spraw, Morgoroth objawił się swoim wyznawcom jako straszliwy bóg śmierci, i przestrzegł ich, że dotychczasowe ofiary z krwi nie wystarczają. Aby nasycić jego łaknienie krwi, kultyści wytoczyli krwawe wojny licznym ludom, niosąc imię mrocznego boga na ustach. Nie interesowała ich ekspansja terytorialna ani grabież zasobów, a jedynie rozlew krwi. Osuwając się w coraz głębsze szaleństwo, wyznawcy Morgorotha dopuszczali się coraz większych okrucieństw, przemieniając pola bitwy w nieludzkie masakry ku czci boga śmierci.

Obserwując rosnącą skalę rzezi i mordu, Andaroth nie mógł nie zareagować. Rozkazał swojej Inkwizycji zebranie wszystkich możliwych sił i intensywne zbrojenia. Gdy wszystko było gotowe, oznajmił, że wszelkie oddawanie czci Morgorothowi jest herezją, a oblicze świata musi zostać oczyszczone z jego wyznawców. Inkwizycja natychmiast przystąpiła do bezlitosnego ataku, w którym zepchnęła kult mrocznego boga do rozpaczliwej obrony. W niedługim czasie resztki jeszcze do niedawna licznego ludu utrzymywały ostatnią linię obrony w twierdzy-stolicy, jedynej już nieobróconej w ruinę, dookoła której dzień i noc płonęły trzaskające stosy spopielające każdego kultystę, który nie zginął w walce.

W akcie desperacji Morgoroth otworzył w twierdzy portal do Aldy, aby ocalić swoich wojowników, jednak ani jeden człowiek nie przeszedł na drugą stronę żywy. Wtedy Khalkos, dostrzegając okazję na dowcip zaproponował, aby Morgoroth zamienił swych wyznawców w kamień. W tej postaci udało się ich przetransportować i zamknąć za nimi portal, dzięki czemu Inkwizycja nie wybiła całego ludu mrocznego boga, ani też nie miała pojęcia, gdzie szukać niedobitków. Jednak aby ożywić swych wyznawców, Morgoroth potrzebował specjalną miksturę z krwi jednorożca, którego nigdzie nie mógł znaleźć. Wtedy Khalkos poprosił Ald'Sola, aby stworzył mu kobyłę z rogiem, którą podstawił Morgorothowi, aby ten ją zabił i pozyskał krew. Ku wściekłości Morgorotha, mikstura nie podziałała tak, jak powinna. Zamiast przywrócić kultystów do ludzkiej postaci, stworzyła bezmózgie, chodzące posągi, nad którymi Morgoroth stracił jakąkolwiek władzę. Posągi te powoli rozeszły się we wszystkich kierunkach świata, rozlewając się po całej Aldzie, aż po dziś dzień wędrując bez celu i atakując każdego, kto się do nich zbliży.

Gniew Morgorotha na Khalkosa był straszliwy. W ramach zemsty postanowił ściągnąć na bratanka ostrze Andarotha. W tym celu potajemnie wykradł Kostur Świtu i sprowadził z innego świata dwa ogromne smoki, które napuścił na miasto bogów. Walka ze zmorami trwała długo, a miasto surowo na niej ucierpiało. Kryzysowi zaradził dopiero Ald’Sol, gdy zamienił oba potwory w kamiennych strażników, którzy od tego momentu przez będą bronić bram świętego miasta przez wszystkie wieki świata. Gdy opadł kurz po bitwie, Morgoroth obarczył winą Khalkosa jako jedynego, który miał dostęp do innych światów. Andaroth w swym gniewie wymierzył młodemu bogowi sromotną karę, po której Khalkos długo się regenerował.

Wykorzystując moment nieuwagi bliźniaka, Morgoroth udał się na kontynent ludzi, aby dokonać zemsty na kolejnym z bogów. Dając upust swej wściekłości, bezlitośnie i z pełnym okrucieństwiem wymordował wszystkie zastępy wyznawców Andarotha, doprowadzając przed śmiercią każdego Inkwizytora do stanu skrajnej agonii. Nie oszczędził ani jednej żywej duszy. Gdy ochłonął, poczuł, że tak bezpośrednie środki są o wiele zabawniejsze od wyręczania się sługami, i w jego sercu rozżarzyła się żądza dalszego rozlewu krwii. Jednak Andaroth, uporawszy się z karą Khalkosa, natychmiast spostrzegł, czego dopuścił się jego bliźniak, i zaatakował go w świętym gniewie. Po długiej walce Morgoroth poległ, a Andaroth, aby zapobiec kolejnym katastrofom, uniemożliwił Morgorothowi, opuszczanie miasta bogów.

Po wszystkich tych zajściach nienawiść Morgorotha kipiała jak nigdy wcześniej. Będąc uwięzionym w świętym mieście, bardzo długo szukał sposobu, aby dać jej wyraz, jednak ciężko mu było uknuć jakikolwiek spisek w tajemnicy przed resztą bogów. Będąc zdesperowanym, podjął się podjął się ostatecznych środków. Zbierając cały swój gniew i siłę, postanowił uśmiercić Prabogów, aby jako pierworodny przejąć po nich władzę wśród bóstw świata. Próba zamachu wstrząsnąła całym panteonem, jednak jego plan ostatecznie zawiódł, a Morgoroth musiał umykać przed Andarothem do najniższych głębin miasta. Ostrze Sprawiedliwości dopadł mrocznego boga dopiero nad bramami Otchłani, nad którymi w samotnym, zażartym pojedynku ponownie pokonał starszego brata. Andaroth potępił czyn Morgorotha jako ostateczne wykroczenie, zasługujące wyłącznie na ostateczną karę. Morgoroth został strącony do czeluści Otchłani, z której nie ma powrotu i w której będzie gnił przez wszystkie wieki świata.

*by Nasdar*