Aria

Aria

**<uwaga uwaga mieszkańcy Brider. Wersja nieoficjalna i**
niezatwierdzona przez szefostwo. Czytanie grozi śmiercią od cringu i ilości
edgy angsty materiału godnego erotycznego fanfika napisanego przez
dwunastolatkę na lekcji przyrody.>

ciężkich chwil. On sam przeżywał ciężkie chwile, kilka tygodni wcześniej pogrzebawszy
własną żonę oraz nienarodzone dziecko. Uznał, że mała istota której droga
przecięła się z jego, jest znakiem. Uznał ją więc za dobry symbol, zabrał do
domu, zaadoptował i zaczął wychowywać jako swoją córkę oraz dziedziczkę. Sama
dziewczynka potrzebował długiego czasu, aby dojść do siebie, jednak w końcu i
ona otworzyła się na swojego nowego ojca, wyjawiając mu jedyną rzecz, która
wiąże się z jej przeszłością - imię.

### Pierwsze lata:

W ten
właśnie sposób mała Aria znalazła sobie miejsce w tym wielkim świecie i chociaż
w głębi duszy cieszyła się z tego co dostała, na zewnątrz nadal była zamknięta
w sobie. Jedyną osobą, do której się odzywała był jej przybrany ojciec, chociaż
i on rzadko kiedy mógł usłyszeć coś więcej niż pojedyncze słowa. U Arii ciężko
było dostrzec jakiekolwiek emocje. Kręciła się po domu z zwieszoną głową. Gdy
coś jej się stało nie płakała, tylko smutniała i szlochała pod nosem. Potrafiła
kryć się w kącie i zostawać tam przez kilka godzin. Jadła mało, sypiała jeszcze
mniej, a zarówno służby jak i gości się bała. Któregoś dnia przez przypadek
rozbiła ulubiony kufel swojego ojca. W obawie przed konsekwencjami tego czynu
złapała jego resztki i ukryła się w jednym z budynków gospodarczych. Gdy nikt
jej nie widział od kilku godzin zaczęły się poszukiwania. Joran oraz cała
służba szukali małej zguby przez cały wieczór, noc oraz poranek. W końcu jednak
młodziutkie ciało Arii musiało ulec zmęczeniu i zasnęła w swojej kryjówce
głośno chrapiąc. Gdy Joran znalazł wtedy swoją córkę nie okazywał ani odrobiny
złości. Ciesząc się, że zguba się odnalazła zapytał dlaczego się ukryła. Gdy
dziewczyna pokazała pozostałości kufla ojciec jedynie się roześmiał. Nie
wiedzieć czemu, Aria odetchnęła wtedy z ulgą i sama zaczęła się śmiać. Ten,
wydawało by się, że nieznaczący epizod stał się dla niej jednym z
najważniejszych. Przestała bać się wszystkiego co się rusza i otworzyła się na
świat.

### Dzieciństwo i dojrzewanie:

Brak kobiecego wzorca zdecydowanie odbił się na zachowaniu
Arii. Dziewczyna cały czas biegała ze zdartymi kolanami, upierała się przy
noszeniu krótkich włosów, a zamiast bawić się lalkami machała na lewo i prawo drewnianym
mieczem. Chociaż robił co mógł, Joran nie potrafił skierować uwagi córki na
inne rzeczy. Przynajmniej nie osobiście. Jednak któregoś dnia, gdy zabrał ją ze
sobą do Brider, dziewczyna znów się gdzieś zapodziała. Z pełną świadomością
tego, że za chwile musi wrócić ruszyła jedną z bocznych uliczek słysząc tam
jakiś hałas. Jak się okazało dochodził on z miejsca gdzie dwoje chłopaków w
wieku zbliżonym do niej rzucało między sobą lalką. Dookoła nich biegała
dziewczynka – najprawdopodobniej właścicielka lalki, starająca się odzyskać
swoją własność. Niski wzrost i krępująca ruchy sukienka jednak to
uniemożliwiały. Aria natychmiast zainterweniowała. Dwoje dręczycieli próbowało
się bronić, jednak nie spodziewali się tego, że dziewczyna zdzieli ich
drewnianym mieczem po głowach. Gdy z płaczem uciekli, Aria oddała lalkę prawowitej
właścicielce. Dziewczynka podziękowała Arii i natychmiast zasugerowała, że
powinny zostać przyjaciółkami. Aria zdziwiona propozycją zgodziła się jednak na
nią przystać. W końcu ojciec nalegał by znalazła sobie jakiś przyjaciół. Poza
tym dziewczynka w sukience niewiele gorszej od sukienek księżniczek z ślicznymi
długimi kasztanowymi włosami i wiecznym uśmiechem na twarzy bardzo mocno
oczarowała młodą Arię. Wtedy właśnie zapragnęła zostać taka jak ona. Elegancka
i piękna jak księżniczka.

Lili, a właściwie Lilianna von Sonne okazała się być
jedną z dzieci Karla von Sonne – jednego z zaufanych pracowników gubernatora.
Gdy Aria przedstawiła nową znajomą swojemu ojcu, ten odetchnął z ulgą widząc, że córka zaczyna obracać się w dobrym towarzystwie. Ku rozpaczy Arii on też
zamierzał jej niedługo kogoś przedstawić. Osobą tą była Tremaina, którą Joran
pierwotnie przedstawił jako swoją „dobrą przyjaciółkę”. Arii jednak od początku coś nie pasowało w zachowaniu owej kobiety. Podzieliła się swoimi obawami z
Lili, a ta jedynie ją zmartwiła. „Jeśli twój ojciec przyprowadza do domu kobietę to może oznaczać tylko jedno”. I oznaczało. Niedługo później Tremaina awansowała do roli narzeczonej, a następnie żony Jorana. Dla Arii był to straszny cios. Od zawsze ojciec był jej i tylko jej. Konieczność dzielenia go z kimś innym, zwłaszcza z jakąś obcą kobietą wydawała się być niedopuszczalna. Dodatkowo
jej zachowanie wobec Arii, zimne i krytyczne skutecznie zniechęciło do niej
dziewczynę. Aria usłyszała, że „Damie to nie wypada” tyle razy, że miała już
serdecznie dość. Postanowiła pokazać Tremainie jaką damą potrafi być. Spodnie,
książki o rycerzach i drewniany miecz wylądowały w szafie a ich miejsce zajęły
suknie, kwiaty i lekcje wyszywania, malowania i gry na harfie. Joran nie był w
stanie uwierzyć w nagła zmianę zachowania córki, Tremainy to specjalnie nie
interesowało (przynajmniej nie okazywała tego), służba zauroczyła się w nowej „panience”
Arii, a Lili zaczęła się śmiać, że odwróci od niej całą uwagę. Niebawem na
świat przyszło pierwsze dziecko Jorana i Tremainy - Tadeo. Aria ochrzciła
nowego członka rodziny „mały bachorem” i czując, że nie jest już dla Jorana
najważniejsza zaczęła się oddalać od domu a przybliżać do Lili. Jeśli chodzi o
te dwie, to osobno znaleźć je można było chyba tylko podczas snu, lub gdy jedna
z nich była chora (chociaż i te dwie rzeczy niekoniecznie je później
oddzielały). Aria i Lili z małych dziewczynek zaczęły wyrastać na eleganckie i
urokliwe nastolatki, aczkolwiek ich bardzo zażyła przyjaźń, zaczynała martwić
wiele osób. Niektórzy zaczęli wątpić czy między dziewczynami jest tylko
przyjaźń. Sam Joran powoli zaczynał się obawiać, czy aby na pewno plotki
dotyczące jego córki to tylko plotki, lecz zajęty zarówno interesami, jak i
przybywającymi potomkami nie był w stanie tego kontrolować. Czy plotki były
zatem prawdziwe? Nigdy nie wydarzyło się nic co by je potwierdziło. Wtedy też Aria zrozumiała, że nie ma za co winić swoich przybranych braci. Przestała ich
nazywać bachorami i rozmyślać o najlepszym sposobie na zgubienie ich w lesie.
Zamiast tego zaczęła im poświęcać czas. Tyle czasu ile uznała za konieczne by
Tremaina miała na nich mniejszy wpływ niż ona.

### Miłosne wzloty...:

Gdy dziewczyna pogodziła się z sytuacją w domu hormony
zaczęły dawać o sobie znać, a zainteresowanie płcią przeciwną wydało się być
nieuniknione. Rozmowy o chłopcach między nią, a Lili stawały się coraz częstsze
co w pewnym momencie zaniepokoiło Arię. Mając przed oczami Tremainę zaczęła się
zastanawiać czy też stanie się taką jędzą gdy kogoś poślubi. „Nigdy”
przysięgała sobie. Ani ona, ani Lili nie znalazły nikogo kto przykułby ich
uwagę. Zmartwione zaczynały się śmiać, że są zbyt piękne i wspaniałe dla tego
brzydkiego świata, i jak na zawołanie pojawiła się osoba, która mocno
zamieszała im w głowach. Pewnego dnia będąc w Brider, przyjaciółki udały się na przedstawienie lokalnej grupy aktorskiej. Realizacja całego spektaklu przytłoczyła dziewczyny, historia je poruszyła, a chłopak grający jedną z głównych ról je onieśmielił. Zauroczone po uszy chciały zrobić wszystko by spotkać owego obdarzonego niecodzienną uroda i talentem dżentelmena, lecz ten okazał się być
pierwszy. Gdy sztuka dobiegła końca, chłopak podszedł do dziewczyn i oznajmił, że każde słowo i każdy ruch na scenie były dedykowane im i tylko im. Aria i Lili były bliskie odpłynięcia do krainy wiecznego szczęścia, i chyba tylko
obawa przed stratą okazji do rozmowy z ich obiektem westchnień utrzymała je
przy świadomości. Chłopak miał na imię Donnick i był szóstym z rzędu synem
jakiegoś Briderskiego bogacza słynnego z rozpieszczania swoich licznych potomków. Młodzieniec ćwiczył szermierkę (w której osiągnął w krótkim czasie bardzo wysoki poziom), grę na lutni i retorykę. Pisał też wiersze i rozwijał swoje umiejętności aktorskie. Niestety żadna z tych umiejętności nie pozwoliła mu uciec Arii oraz jej przyjaciółce. I w ten sposób z dwójki nierozłączek powstała trójka. Aria i Lili żartowały między sobą, którą z nich wybierze jako wybrankę swojego serca. Postanowiły też, że niezależnie od rozwoju sytuacji, uznają zwycięstwo tej drugiej. Aria była wtedy nad wyraz pogodna. Tańczyła po domu i śpiewała całymi godzinami. Robiła sobie wianki ze stokrotek, wybierała się na długie i spokojne spacery czy przejażdżki konne. Jedna z nich jednak nie potoczyła się jak powinna. Na drodze stanęło trzech zamaskowanych typów, którzy ściągnęli ją siłą z konia i zaczęli naradzać się co z nią zrobić. Aria nie pamiętała ani jednego słowa ich rozmowy. Pamiętała natomiast pojawienie się czwartego bandyty. Ten mocno skrytykował ich
postępowanie, powiedział, że nie to mieli robić. Pozostała trójka zaczęła się z nim kłócić i doszło między nimi do walki. Aria korzystając z sytuacji doskoczyła do konia i pogalopowała przed siebie. Tego dnia wściekły Joran zabronił jej opuszczać dom bez ochrony. Wieczorem tego samego dnia odwiedzili ją Donnick z Lili. Dziewczyna obiecała, że poprosi ojca by do gubernatora dotarły informacje o bandytach, a Donnick zasugerował Joranowi, by zorganizował Arii lekcje szermierki. Polecił też swojego nauczyciela oraz zaoferował, że gdy tylko będzie potrzebny to chętnie zadba o bezpieczeństwo Arii poza domem. Joran wierząc w dobre intencje chłopaka przystał na te sugestie. Sam Donnick na osobności obiecał Arii, że sam też nauczy ją wielu sztuczek których „oficjalny nauczyciel nigdy by jej nie pokazał.”. Nadal zaszokowana Aria nie myślała teraz o tym. Przez następne tygodnie była zamknięta w sobie i unikała towarzystwa innego niż jej braci, ojca czy Lili. Kiedy jednak zaczęła ćwiczyć walkę mieczem zrozumiała jak bardzo tego potrzebowała. Zarówno treningi z nauczycielem, jak i z Donnickiem były wymagające, lecz dawały imponujące efekty. Pewnego wieczoru, jej przyjaciel jednak zamiast z nią ćwiczyć, wybrał się na przejażdżkę. Pod gwieździstym niebem chłopak wyznał jej miłość, obsypał ją komplementami i pocałował. Nie wiedząc co z tym zrobić Aria postanowiła to trzymać  tajemnicy przed wszystkim. Nawet przed Lili.

### ...i upadki:

Tak oto Aria musiała godzić obowiązki córki szanowanego człowieka, siostry trójki małych lecz nad wyraz aktywnych chłopaków, najlepszej przyjaciółki jednej z najbardziej popularnych panien z Brider, młodej adeptki sztuki miecza oraz ukochanej Donnicka. Chociaż było to wymagające, robiła co mogła by sprawdzać się jak najlepiej w tych obowiązkach. Postanowiła, że musi w końcu powiedzieć o wszystkim Lili. Chciała to zrobić po jednym z przyjęć w Brider na które zostały zaproszone. Był tam również Donnick oraz wiele innych gości z dobrych domów. Tego dnia cały świat Arii się zawalił, chociaż jeszcze o tym nie wiedziała. Zaczęło się od usłyszenia rozmowy dwóch młodzieńców na jej temat. Jeden z nich sugerował, że skoro pani Tremaina jest nadal tak młoda, to nie ma możliwości by była matką Arii. Aria musiała więc być nieślubnym dzieckiem Jorana z nieznaną kobietą. Aria nie odczytała tego jako obrazy jej osoby. Gorzej. Uznała to jako obrazę jej ojca. Bez słowa podeszła do plotkarza i uderzyła go pięścią w twarz wybijając mu kilka zębów. Zraniony zarówno na ciele jak i na dumie młodzieniec rzucił się na Arię, a ta zręcznie zeszła mu z drogi. Każdego następnego dnia żałowała że to zrobiła. Chłopak nie wyhamował, potknął się i wylądował nieszczęśliwie na nożu, który trzymał w ręce jeszcze podczas rozmowy. Donnick i Lili odciągnęli Arię, a reszta gości zaczęła panikować widząc rozlewającą się krew na podłodze. Niestety pomimo starań, chłopaka nie udało się uratować. Aria wylądowała w areszcie, z którego po kilku godzinach, dzięki zeznaniom świadków wyszła. Załamana sytuacją po powrocie zamknęła się w pokoju i nie wychodziła z niego przez kilka dni płacząc. Nie było jej szkoda chłopaka. Dostał za swoje. Było jej szkoda jej samej i tego co będzie musiała przejść. Joran robił wszystko by załagodzić sprawę i chociaż zarówno relacje światków jak i dowody działały na korzyść Arii, zmarły pochodził z bardzo wysoko usytuowanej rodziny, a ona robiła swoje by maksymalnie oczernić Arię. Podczas spotkań z ukochanym Aria zaczęła martwić się jeszcze bardziej. Czuła, że Donnick, chociaż zapewniał ją, że wszystko jest w porządku, coś przed nią ukrywał. Postanowiła też w końcu powiedzieć Lili o ich związku. Przyjaciółka nie była zaskoczona, lecz nagle posmutniała. Aria nie wiedziała dlaczego, chociaż niedługo rozwiano jej wątpliwości. Kilka dni później Donnick i Lili zabrali ją na poważną rozmowę. Okazało się, że ich ojcowie zaaranżowali ich zaręczyny. Miało to połączyć dwie szanowane rodziny i przynieść im wiele korzyści. Arię ta informacja załamała. Donnick zaczął
zaręczać, że robił wszystko, by to właśnie Aria mogła zostać jego żoną, gdy ojciec stwierdził, że przyszła pora na jego ożenek. Niestety, zła sława jaką otoczona była wtedy Aria całkowicie ją zdyskwalifikowała. Lili z kolei zaczęła przepraszać Arię, zapewniać, że o niczym nie wiedziała i że czuje się okropnie łamiąc obietnicę. Aria też czuła się okropnie. Lecz przez łzy i ból zdobyła się na uśmiech. Uściskała Lili i powiedziała jej, że nie ma drugiej osoby którą by tak kochała, a jeśli ten ślub ma jej dać radość, to Aria też będzie się z niego cieszyć. Donnicka z kolei skrytykowała. „Cóż z ciebie za mężczyzna, skoro nie potrafisz postawić na swoim?”. Wtedy jednak przyjacielsko go klepnęła w ramię. Kazała mu być dobrym mężem dla Lili „bo jak nie, to będę pierwszą która się o tym dowie”. Nadal rozbita, lecz z uśmiechem na ustach pogratulowała przyjaciołom. W domu jednak opłakiwała stratę. I to nie jednej, a dwóch osób które kochała. Wesele Lilianny i Donnicka było dla Arii ciężkie, lecz z perspektywy czasu śmieszne. Nadal nie wiedząc co ze sobą zrobić, w samotności stała o oparta o barierkę przy schodach do piwnicy. Nagle barierka pękła, ona spadła do piwnicy, lądując w pustej beczce i nie mogąc z niej wyjść. Goście zajęci zabawą nie słyszeli jej wołań, znalazł ją dopiero jeden z pijanych weselników szukając trunku.

### Przed wyruszeniem w drogę należy zabrać miecz:

W pewnym sensie odetchnęła z ulgą. Nie musiała już nikogo okłamywać. Dodatkowo jej zaangażowanie jako starszej siostry przyniosło efekty, a jej bracia nie widzieli poza nią świata. Tremainie się to nie podobało, lecz musiała się zgodzić z takim rozwojem sytuacji. Aria zadowolona też z swoich umiejętności szermierczych oraz nie mająca już dobrej opinii dotyczącej jej osoby, którą mogłaby zrujnować postanowiła wyruszyć z domu w poszukiwaniu przygód. Jej prośbą było, by mogła przejąć stary rodowy miecz, który Joran trzymał jako pamiątkę rodzinną. Ojciec nie zgodził się z nadzieją zatrzymania jej. Aria miała jednak odpowiedź na taka sytuację. Wiedząc, że jej przyszywana matka chętnie by się jej pozbyła, po prostu poprosiła ją by przekonała Jorana do oddania miecza. Była to jedyna rzecz, którą macocha dla niej zrobiła. Nie przypuszczała jednak, że to jej przyjdzie zrobić w przyszłości coś dla macochy.

Kilka dni później, gdy opuszczała dom, nie wiedziała czy robi dobrze. Wiedziała natomiast, że niebawem się o tym przekona. Na chwilę obecną, nie miała celu poza ruszeniem przed siebie, bo o to w końcu chodzi w przygodach. Czyż nie?

 Trivia