Język streolski

**Język streolski** (st. u*ova streösilli*, IPA: [wɔva streõsiλi]) - język urzędowy w Streomlandii.

## Alfabet

**Alfabet streolski** (st. *Avbit streösilli*, IPA: [avbit streõsiλi]) jest oparty na alfabecie łacińskim i składa się obecnie z 37 liter (10 samogłosek i 27 spółgłosek):

Aa, Ää, Bb, Cc, Čč, Ćć, Dd, Đđ, Ee, Ëë, Ff, Gg, Hh, Ii, Jj, Kk, Ll, Mm, Nn, Oo, Öö, Pp, Rr, Řř, Ss, Šš, Śś, Tt, Ŧŧ, Uu, Üü, Vv, Ww, Yy, Zz, Žž, Źź

Oraz czterech dwuznaków:

Ll ll, Dz dz, Dž dž, Dź dź

## Fonetyka

### Spółgłoski koartykulacyjne i zwarto-szczelinowe

* w [ᴡ]
* ś [ɕ]
* ź [ʑ]
* č [ʧ]
* ć [ʨ]
* dz [ʣ]
* dž [ʤ]
* dź [ʥ]

### Uwagi

* Litera "i" nie wykonuje palatalizacji, co oznacza, że - w przeciwieństwie do języka polskiego - spółgłoski przed literą "i" czytane są twardo. Przykładowo, słowo "nie" w j. polskim ma zmiękczone "n", co czyta się "ńie" ([ɲie]), a w streolskim "n" pozostaje twarde, co czyta się "nje" ([nie]).
* R [r] i Ř [ʀ] są zgłoskotwórcze - jeśli są poprzedzone spółgłoską, między obydwie spółgłoski umieszcza się samogłoskę [i]. Stąd w nazwie kraju między "ll" a "r" czyta się "i": Streösi**llr** [steõsi**λir**]
* Jeżeli po "u" pojawia się samogłoska, "u" jest czytane jako [w], np. *uova* [wɔva]

## Części mowy

W tradycyjnej klasyfikacji wyróżnia się 10 części mowy: rzeczownik, przymiotnik, czasownik, liczebnik, zaimek, przysłówek, przyimek, spójnik, wykrzyknik i partykuła.

### Odmienne części mowy

* Rzeczownik - odmienia się przez przypadki i liczby (pojedyncza, mnoga)
* Czasownik - odmienia się przez:
	+ Osoby (trzy osoby w liczbie pojedynczej: ja, ty, on/ona/ono; cztery osoby w liczbie mnogiej: my (inkluzywne), my (ekskluzywne), wy, oni/one)
	+ Liczby (pojedyncza, mnoga)
	+ Czasy (zaprzeszły, perfekt, imperfekt, teraźniejszy, przyszły)
	+ Tryby (oznajmujący, przypuszczający, rozkazujący, nieświadka, potencjalny, łącząco-życzący)
	+ Strony (czynna, bierna, zwrotna)
* Przymiotnik - odmienia się przez przypadki i liczby
* Liczebnik - odmienia się przez przypadki
* Zaimki rzeczowne, przymiotne i liczebne - odmieniają się tak, jak części mowy zastępowane przez zaimek

### Nieodmienne części mowy

* Przysłówek (odpowiada na pytania "jak? gdzie? kiedy?")
* Zaimek przysłowny (np. "jak? - tak", "gdzie? - tam")
* Przyimek (np. "z", "w", "u")
* Wykrzyknik (np. "ach!", "hej!", "halo!")
* Partykuła ("Wreszcie partykuły te: **li, czy, no, że, niech, by, nie**!")
* Spójnik (np. "i", "lecz", "ale", "oraz")

## Liczby

W języku streolskim są dwie liczby: pojedyncza i mnoga. Rzeczownik odmienia się przez liczby w zależności od tego, ile obiektów określa. Przymiotnik łączy się z rzeczownikiem i odmienia się w ten sam sposób.

Czasowniki odmieniają się przez liczby w zależności od osoby wykonującej czynność: ja, ty, on/ona/ono - liczba pojedyncza; my ink., my eks., wy, oni/one - liczba mnoga.

## Przypadki

W języku streolskim występuje 12 przypadków, w tym 7 podstawowych i 5 dodatkowych. Przypadki dodatkowe są stosowane przede wszystkim w tekstach oficjalnych i literackich, w mowie potocznej są zaś zastępowane przez jeden z przypadków podstawowych.

* Nominativus (Mianownik) **kto/co?**
* Genetivus (Dopełniacz) **kogo/czego?**
* Dativus (Celownik) **komu/czemu?**
* Accusativus (Biernik) **kogo/co?**
* Istrumentalis (Narzędnik) z **kim/czym?**
* Locativus (Miejscownik) o **kim/czym?**
* Vokativus (Wołacz)
* Ablativus (Ablatyw) od **kogo/czego?** (wracam od *lekarza*) - w mowie potocznej Locativus jako zamiennik
* Illativus (Ilatyw) do **kogo/czego?** (idę do *domu*) - w mowie potocznej Locativus
* Causalis(Kauzalyw) z powodu **kogo/czego?** dla **kogo/czego?** na **kogo/co?** (prowadzimy zbiórkę pieniędzy na *cele charytatywne*) - w mowie potocznej Dativus
* Comparativus (Komparatyw) jak **kto/co?** (to wygląda jak *długopis*) - w mowie potocznej Nominativus
* Essivus (Essyw) jako **kto/co?** (pracuję tutaj jako *kelner*) - w mowie potocznej Nominativus