NPCty-Auroria

## (KFA)Kydiaejska Federacja Anarchistyczna

XXX

Nie było dziwne, że po dekadach korupcji, puczy, ciągłych zmian władzy, stagnacji oraz braku znaków, że kiedykolwiek ma się to zmienić, lud Kydidaei stał się gąbką dla ideologii socjalistycznej, szczególnie dla anarchosyndykalizmu, gdyż mimo przeciwności losu, państwo to jest solidnie zindustrializowane, a także każdy obywatel Kydidaei głęboko w swej duszy pragnie demokracji.
Wobec tego Krajowa Konfederacja Pracy, która powstała ze złączenia związków zawodowych w 1907, szybko stała się najsilniejszą organizacją w Kydidaei. Już kilka lat później miała kilkaset tysięcy członków i musiał z nią się liczyć każdy, jak oczywiście, zaczęła wywierać wpływ na rządy w kraju z racji swej siły.
Od samego początku byli oni siłą przeciwstawiającą się Kydidaejskiej Juncie Wojskowej i wraz z innymi organizacjami demokratycznymi, poprzez strajk generalny w 1911 r. rząd Junty został obalony. Po wyborach w roku 1912 byli oni największą siła polityczną w swoim kraju, ale wciąż nie byli większością, a reszta partii traktowała ich podejrzliwie.

Mimo obalenia militarystów sytuacja w kraju przez pierwsze 4 lata nie uległy poprawie poprzez ciągłe spory między partiami, co uczyniło Krajową Konfederację Pracy najsilniejszą siłą w państwie. Już o mało wojna domowa nie wybuchła, kiedy wybrany przez Senat kraju w grudniu 1915 r., przebiegły dyplomata Aleksandros Kapodistrias nie objął władzy i ogłosił, że następne wybory dopiero odbędą się w 1918, gdyż kraj musi zostać ,,oczyszczony z korupcji i innych parchów".
Ku zdziwieniu wszystkich, był on strzałem w dziesiątkę i konsekwentnie wcielał swoją obietnicę w życie-stworzył on szeroką tym razem, działającą koalicję, która także współpracowała z Krajową Konfederacją Pracy celem wcielania ,,Sprawiedliwej Umowy", w życie, szczególnie na płaszczyźnie walki z korupcją i re formy socjalnej.
1916 stał się rokiem, w którym Kydidaea w bardzo szybkim tempie zaczęła powstawać z kolan, ale jak się okazało, nie na długo.

W wrześniu 1917 pewien agent rządu centralnego wyjawił publiczne poufne informacje, jasno mówiły o tym, że Armia Kydidaejska przygotowała się do wprowadzeniu stanu wojennego celem pacyfikacji Krajowej Konfederacji Pracy a sam Aleksandros, mimo prowadzenia wielkiego pakietu reform socjalnych, administracyjnych, jak i reformy rolnej, w listach miał pisać uwłaczająco na temat nie tylko demokracji (był on wyedukowany w Królestwie Aquilei), ale Konfederacji Krajowej Pracy, nazywając ich wściekłymi psami i pisząc o konieczności ich rozbicia.
Wszyscy w kraju zostali zszokowani tymi informacjami i wobec tego, Krajowa Konfederacja Pracy miała już dosyć i mimo pokojowej walki o zmianę kraju na lepszej, niestety musieli pójść na barykady, celem wywalczenia lepszego jutra.
Na początku wojny domowej, Krajowa Konfederacja Pracy wraz z innymi ugrupowaniami lewicowymi powołała na miejscu Republiki byt nazywający się Kydiaejską Federację Anarchistyczną.
Wojna domowa trwa już od 3 lat, ale wszyscy prognozują jej rychły koniec, gdyż lojaliści na kontynencie istnieją tylko w otoczonych kotłach, a obrona na Lefkadzie, głównej wyspie Kydidaei również upada. Wygląda na to, że w tej części świata powstanie pierwszy, socjalistyczny byt państwowy..

## Republika Kydidaea

### Powierzchnia

xxx

Powstała w 1795 po obaleniu monarchii, Republika Kydidaea przez pierwsze 100 lat swego istnienia, była republiką parlamentarną jak każda inna na kontynencie, w której krótko mówiąc, wiele się nie działo, gdyż państwo oraz administracja spełniały swe zadania. Tak przynajmniej mówi oficjalna wersja historii.
Była industrializacja oraz duży postęp technologiczny, ale tak naprawdę, to napięcie rosło już tak naprawdę od początku istnienia republiki, tylko nikt tego nie śmiał zauważyć. Następne reformy wdrążano bardzo wolno, takie jak uformowanie opieki zdrowotnej lub przyznanie większych praw robotnikom. Być może republika nawet mimo ślamazarnych reform mogłaby przetrwać, gdyż kiedyś te reformy wreszcie by zostały dokończone, ale Długa Depresja lat 70 XIX wieku zaprzepaściła wszystko. Wobec tego zaczął się Czas Kłopotów.
Wraz z katastrofą ekonomiczną, w kraju też upadł system polityczny. W ciągu 20 lat było kilkudziesięciu prezydentów oraz premierów, którzy często nie byli dłużej niż kilka miesięcy na stanowisku. Czas Kłopotów trwał, mimo tego, że Długa Depresja już dobiegła końca w latach 80.
Dopiero w latach 90 udało się utworzyć wreszcie rząd, który zaczął działać i jego 4-letnia służba dla ludu Kydidaei była bardzo dobra, ale i ten został zabity chwilowym załamaniem się rynku światowego, nazywanego Krótką Depresją.

Po Krótkiej Depresji, do 1910 r. w kraju rządziła junta wojskowa, która we współpracy z kapitalistami w kraju, znacznie rozwinęła sektor gospodarki, ale oprócz armii i wspomnianego, zaniedbała wszystko pozostałe.
Ostatecznie junta została obalona wielkim strajkiem w 1910.
Po obaleniu junty wojskowej, w kraju znowu zapanował chaos polityczny, podczas gdy nowo powstała anarchosyndykalistyczna Krajowa Konfederacja Pracy ciągle przybierała na sile. Dopiero objęcie urzędu prezydenta przez Aleksandrosa Kapodistriasa, postawił kraj z powrotem na nogi.

Wszystko zaczeło wracać do normy sprzed ,,Czasów Kłopotów" jak i szeroko zakrojone reformy przywracały życie nie tylko gospodarce kraju, ale także agrikulturze. Również bardzo sprawnie szła akcja niszczenia korupcji w kraju. O dziwo, wiele w tym czasie współpracowano z KKP, ale to również się nie ostało.
Po przeciekach od pewnego agenta wyszły na jaw plany wprowadzenia stanu wojennego na wypadek tego, gdyby KKP zbrojnie próbowała przejąć władzę.
Także wyszły na jaw "teczki", burzące wiarygodność rządu jak i niby samego Aleksandrosa, który niby w listach miał pisać o zbrojnym rozprawieniu się z KKP, a także szykanował on demokrację.
Wobec tego, w kraju wybuchła wojna domowa.
Dla Republiki wojna ta jest katastrofą-znajdują się oni na krawędzi upadku jak i utracili większość terenów wobec walk. Ich ostatnią nadzieją jest wyspa Lefkadia, gdzie znajduje się rząd Republiki. Kapodistrias również dla lojalistów załatwił znaczne wsparcie od finansjery międzynarodowej, jak i od diaspory (w tym dawnej arystokracji).

Za rezerwy złota również kupił on znaczne ilości sprzętu wojskowego oraz dzięki jego zabiegom dyplomatycznym jak równieżkampanii propagandowej, na wyspę przybyło wiele ochotników z innych krajów, gotów broniących Republiki. Także nowo powstała Gwardia Republikańska, będąca uwieńczeniem reformy wojskowej Kapodistriasa, ma kupić rządowi czas, podczas gdy Aleksandros załatwi poparcie państw dla sprawy jego kraju.

Zobaczymy, co czas przyniesie.

## Imperium Aslańskie

### Powierzchnia

xxx

Wielowiekowe Imperium Aslańskie kiedyś trząsało całą Aurorią i po prostu faktem do zaakceptowania było to, że jest najsilniejszym krajem na kontynencie. W pewnym okresie swego czasu rywalizowało nawet ze samym Królestwem Aquilei za morzem, ale jak dużo rzeczy w Imperium, to przeminęło wraz z czasem.
Państwo jest po prostu zacofane i nie zapowiada się na to, aby cokolwiek uległo zmianie. W miarę stagnacji i upadku Imperium, z kraju odłączały się, albo zyskiwały suwerenność przeróżne kraje, albo po prostu zbrojnie wywalczyły sobie niepodległość, jak zrobiły to kraje Sklawińskie na zachodzie. W państwie na przekór temu, że oficjalnie jest monarchia, to tak naprawdę krajem od dekad zarządzają arystokraci-różni książęta, rajowie albo potężny Nizam. Wobec tego Sułtan kraju jest tak naprawdę bezsilny.

Wybuch III wojny Sklawińskiej z koalicją państw Sklawińskich, jak nazwa wskazuje, może okazać się trumną dla Imperium. Wielu przewiduje, że wojna ta, zakończy się katastrofalnie dla Aslanu i może on nawet jej nie przetrwać. Nawet jeżeli ją przetrwa, to bez wielkich zmian w państwie się nie obejdzie.
Jednakowoż nie wszystko wydaję się stracone. O dziwo. Nizam Hengdongu, jak i Państwo Lengii, mimo zmiany ustroju na faszystowski, wciąż za ślubowali lojalność Sułtanowi Vahdettinowi i ich akcje na razie mówią jasno, że przysiąg zamierzają odtrzymać. Także przez wojny, armia Aslańska wciąż jest jedną z jedynych solidnych rzeczy, które wciąż istnieje w Imperium, co daję nadzieję nielicznym, którą wciąż postanowili nią mieć.
Wojna i jej skutki najpewniej pokażą, co ostanie się z niegdyś niekwestionowanej potęgi kontynentu.

## Państwo Lengii

### Powierzchnia

xxx

Lengii jest wasalem Imperium Aslańskiego od pokoleń, w państwie na pewno nie ma dobrobytu ani nie jest ono bogate, ale nazwanie ich biedakami byłoby straszliwą przesadą, wręcz obrazą i po prostu łgarstwem. Kraj ten, nie jest także zbytnio bogaty w surowce, znaczna jego część jest pokryta pustynią, przez co kraj również nie ma wielkiej bazy agrokulturalnej, ale nie oznacza to głodu.

Lengii jest znane tylko z jednego-żołnierzy. Srogi i nieustraszony lud Lengii wydał na świat wielu wspaniałych wojowników, walczących w szeregach Imperium Aslańskiego ku jego chwale.

Państwo to również przeżywało stagnację jak ich pan, ale po przejęciu władzy przez Bahmana Rahmona i wojsko w 1907 r., państwo ku zaskoczeniu, przeżyło rozkwit dzięki ich umiejętnemu zarządzaniu. Bahman i jego klika wojskowa uznali faszyzm za idealny ustrój dla Lengii, który sprosta wszystkich wymaganiom i nie tylko co zachowa dotychczasową pozycję Lengów, ale uczyni z nich państwo całkowicie wojownicze, którym znanym rzemiosłem na świecie będzie tylko jedno-wojna.

Co do III wojny Sławińskiej, państwo Lengii już przed samym wypowiedzeniem wojny i rozpoczęciem działań wojennych na nowy rok, przewidziało wybuch wojny i wobec tego, zmobilizowało się. Na razie działają oni jako szach na ichże zachodniego sąsiada, gdyby ci próbowali wykorzystać sytuację, chociaż czas pokaże, czy Lengowie zaangażują się we walki frontowe, albo czy zachodni sąsiad spróbuje swych sił, aby ,,wykroić" *kawałek tortu dla siebie.*

## Republika Sumonini

### Powierzchnia

xxx

Sumonini jest z pewnością krajem ludzi walecznych, gdyż jej mieszkańcy od stuleci stanowią pierwszą linię walki z Imperium Aslańskim. Jak zostało napisane, kraj ten przez większość swojej historii, toczyło bój na śmierć i życie z sąsiadującym Aslanem. Jak widać, imperium mimo ogromu prób, wciąż nie udało się poskromić dzielny lud Sumonini, gdyż ten wciąż jeszcze nie umarł i nie tylko zdołał przetrwać, ale wciąż mocno gryzie Imperium i jest z jego większych oponentów.
Państwo te jest demokratyczną republiką od XIX wieku i nie wygląda na to, aby cokolwiek w tej sprawie miałoby się zmienić. Może oprócz tego, że Sumonini mimo wszystko, wciąż może zostać sprowadzone na kolana i to nie tylko przez odwiecznego wroga...

Wraz z rozkładem Imperium Aslańskiego, Sumonini też zaczęło powoli próchnieć, gdyż ironicznie, opór przeciwko Aslanowi był jednym z ważniejszych symboli, jednoczących naród. Gdy stało się jasne, że schorowane imperium już nie ma po prostu żadnych sił na to, aby ponownie zmusić kontynent do ugięcia kolana, nastały nowe czasy.

Teraz to Sumonini było w stanie zabierać kąski z terytorium swego arcywroga, ale problem jest taki, że nie tylko oni-szczególnie na zachodzie, w Republice znajduje się wielu Sklawinów, którzy również dzielnie przez lata walczyli z Imperium.
Szkopuł w tym, że Sklawini również mają za cel podbój dotychczasowych ziem Sumonini, dodając do tego osamotnienie Sumonini i sytuację polityczną u sąsiadów, wiele wskazuje na to, że mimo tyle katorgi i walki, lud Sumonini wreszcie może zostać pokonany.
Czas pokaże.

## Królestwo Zastawii

### Powierzchnia

xxx

Zastawia jak większość sklawińskich cór, przyjęła Siedmiu z zachodniego kontynentu-Akadii, a konkretniej Aquilei. W związku z tym Kondeusze (i nie tylko), zawsze wspierali wysiłki Sklawinów, a nie tylko-propagują nie tyle, ile ostateczne zwycięstwo nad Aslanem, ale pójście o krok naprzód, czyli utworzenie pan-sklawistycznego państwa na ziemiach wszystkich przez Sklawinów zamieszkanych.

Zastawia również przez wieki walczyła z Sumonini, Aslanem, ale niestety, także z innymi Sklawinami, co było jednym z większych powodów podbicia Sklawenów przez Aslan.
Mimo wszystkich niepowodzeń i konfliktu na tylu stronach Zastawianie nigdy nie złożyli broni, i w końcu na początku wieku XIX, udało im się zbrojnie wywalczyć niepodległość od Aslanu. Początkowo było to niewielkie państwo, które nie kontrolowało wszystkich ziem zamieszkanych przez Zastawian, ale jak hasło wówczas brzmiało ,,Mała, ale nasza" Z małego skrawku terenu rozpoczęła się rekonkwista.

Poddani Włastimirowiców okazali się zdolnymi gospodarzami, a także administratorami, ale mimo iż zagrożenie z Aslanu wciąż było duże, stare konflikty ponownie wybuchały, między innymi z Sumoninami, poddanymi Terterowiczów oraz nawet z Republiką Patrierre.
Ten stan rzeczy trwał w początkowych dekadach ponownego istnienia, aż do czasu, gdy nadszedł renesans dla Sklawinów, zapoczątkowany i tak naprawdę prowadzony przez Sklawinofilów.
To oni propagowali pracę organiczną, mającą na celu utworzenie silnego społeczeństwa, decentralizację, pan-sklawinizm oparty głównie na wspólnej przez wieki wierze-Siedmiu, oraz naukę wraz z edukacją.
Renesans Sklawinofilów, rozpoczęty w latach 30 XIX wieku, w swym czasie, był całkowitym sukcesem. Większość sporów między Sklawinami zamarła i skupili się oni na głównym przeciwniku-Aslanie. Dało to porządany skutek, jako że coraz to kolejne ludy Sklawińskie zrzucały jarzmo Aslańskie.
Zapewne, lata 1830-1890 byłi latami złotymi dla Sklawinów. Po latach grubych przychodzą lata chude..

Nie bacząc na to, że często wysiłkiem spowodowanym przez Sklawinofilstwo, wiele państw, takich jak Redestan albo Illyria, odwróciło się plecami do tychże idei. Albo co gorsza, jak w Molwanii, przyjęły one postać demoliberalnej rewolucji, parodii założeń Skławinofilów, która także o zgrozo, również deklarują swą wiarę w pansklawizm.
Obecnie, tylko 3 państwa ostały się z Skławinofilstwem: Silnie ze sobą skoligacone Bełgrawia i Zastawia, oraz północne Księstwo Białogóry.
Mimo zdrady wielu i tak udało się utworzyć koalicję przeciwko Aslanowi, mającemu na celu pozbycie się i tak już konającego Imperium raz na zawsze.

Armia Włastimirowiców jest dobrze uzbrojona, jak i dowodzona, posiada także sporo doświadczenia z ubiegłych wojen. Dołożą oni wszelkich starań, aby III Wojna Skławińska była tą ostatnią i ażeby Aslan nigdy już nie zagroził Sklawinom.

Sława!

## Carstwo Bełgrawii

### Powierzchnia

xxx

Bełgrawia, na czele z Terterowiczami, walczyli wiele setek lat oto, aby kraj stał się wolny i niezależny. Jak Zastawia, Terterowicze już dawno temu przeszli na religię Siedmiu.
Kraj ten jest także mocarstwem militarnym, gdyż to dzięki jego bagnetom żołnierzy Terterowiczów, wielu ludom Skławińskim została zaniesiona pochodnia wolności.
Bełgrawia jak Zastawia, dzięki ideologii Skławinofilskiej, nie tylko co stała się silnym krajem, ale z pewnością można stwierdzić, że mocarstwem regionalnym, gdyż to jej hufce stanowią siłę napędową pansklawizmu oraz główną linię walki z żołdakami Aslanu.
Terterowicze posiadają bardzo dobre relacje z braćmi w wierze za morza oraz ostatnio dyplomatycznie, dzięki mariażom weszli oni w wieczny sojusz z Włastimirowicami. Bełgrawia oraz Zastawia odnoszą także znaczne korzyści, związane z otwarciem się rynku prawie całego kontynentu Akadyjskiego, a także nowo-powstałych rynków innych bratnich państw Sklawińskich.

W Carstwie istnieje bardzo silny przemysł zbrojeniowy, w dodatku, ziemia Bełgrawska wydała wiele innowacji wojskowych. Zresztą, armia Bełgrawii, duma Terterowiczów, jest jedną z najlepszych, jak nie najlepszych armii na świecie.

Mimo zdrady bratnich narodów Bełgrawia pozostaje na straży pansklawizmu i jest gotowa dołożyć wszelkich starań, aby idee Słowianofilskie nie pozostały w sferze marzeń, ale stały się namacalną rzeczywistością.

Wraz z wybuchem III Wojny Skławińskiej, to właśnie chorągwie Bełgrawskie, nigdy niestroniące od walki, zaleją Aslan jak morze i raz na zawsze, zakończą istnienie arcywroga.

Prawda zwycięży! Naprzód znaczy swoboda!

## Wielkie Księstwo Illirii

### Powierzchnia

xxx

Zwonimirowie wraz z rządzonym przez nich krajem, Illirią zostali złamani przez nawałnicę Aslańską stulecia temu. Aż do końca wieku XIX musieli oni czekać na to, aby ponowie ich państwo zaistniało na mapie. Nie oznacza to jednak, że Illyrianie kiedykolwiek złożyli broń.
Illiria została całkowicie podbita przez Aslan wskutek Długiej Wojny, toczonej w latach 1497-1548. Mimo dekad heroicznego opierania się Aslanowi Illiria upadła. W tej wojnie także Illirianie nie dostali zbytniego wsparcia od bratnich Sklawinów, nie widząc większego zagrożenia.
Po zniknięciu Illirii Illirianie nie zniknęli. Systematycznie toczyli oni boje (w większości niemilitarne), celem przetrwania ich kultury i języka. Nawet wskutek ich polityki, to im zostały przydzielone jedne z rządów autonomicznych w Aslanie, co było zdarzeniem nieprawdopodobnym i rzadko spotykanym.

Mimo wszystko wiedziano, że Aslan nadał autonomię Illiri tylko ze względu na to, żeby w prowincjach nie wybuchły dużej skali bunty przeciwko władzy. W dodatku nie wszystkie dawne prowincje Wielkiego Księstwa otrzymały autonomię.
Wraz z procesem powstawania Sklawinów jak feniks z popiołu od końca 18 wieku, nadarzyła się wreszcie okazja do wywalczenia niepodległości.
Do tego momentu również przygotowywano się dekadami i w czasie II wojny Sklawińskiej, rząd wypowiedział posłuszeństwo Aslanowi. Następnie wskutek krwawych walk oraz dzięki nacierającym wojskom Sklawinów Illiria została wyzwolona (oraz innym czynnikom zewnętrznym).
Na przekór temu, że Zwonimirowie wraz z elitami Illirianskimi wiele zyskali z ideologii Słowianofilskiej, między innymi wyzwolenie państwa spod jarzma Aslanu, to wciąż bardziej cenią oni sobie własną niepodległość a przez to, silne narodowe państwo.

Gdy koalicja pan-sklawińska zaczęła powstawać, Zwonimirowie uznali to za fantastyczny moment do odzyskania reszty ziem Illiriańskich od konającego Aslanu.
Illiria przygotowywała się gospodarczo, militarnie oraz duchowo do tego wiele lat i jej dzielna, dobrze, liczna oraz zdyscyplinowania kroczy, celem przyłączenia prowincji odłączonych do macierzy.

## Państwo Dekanu

### Powierzchnia

xxx

Nizamowie Dekanu od wieków byli jednymi z najwierniejszych wasali Imperium Aslańskiego, zarazem posiadając wysokie stanowiska w samym Imperium. W dodatku majątek Nizama mówi nam wprost, że jest to najbogatszy człowiek na kontynencie i jeden z najbogatszych na świecie. Dekan jest także krajem, który posiada najwięcej inwestycji gospodarczych w Aslan, inwestuje również w inne państwa i marki Dekańskie są dosyć znane pospólstwu Aurorii.

Dekan, jak na swoje położenie geograficzne, jest ludny oraz posiada pokaźne złoża naturalne, np. diamenty Dekańskie są znane na całej planecie. Oczywiście przez to, Dekan biednym państwem nie jest, ale wojaczka zawsze była jego kulą u nogi i zostało tak niestety do dziś- największa formacja wojskowa Razarkarów, będąca tak naprawdę prywatną armią celem popierania władzy nizama Asafa Jaha Wadjara, oprócz liczb, nie posiada tak naprawdę niczego konkretnego i tak naprawdę większość żołdaków tej formacji nadaje się do pilnowania porządku publicznego, a nie walki na froncie.

Nie oznacza to, że Dekan nie posiada nowoczesnych formacji wojskowych, wręcz przeciwnie-młody Asaf Jah Wadjar, rozpoczął reformy już przed wojną, ale te dopiero wchodzą w życie. Oprócz nadania konstytucji krajowi i reformy dywanu książąt wreszcie Dekan zaczyna używać swego bogactwa oraz przemysłu celem stworzenia armii, która nie uwłacza honorowi kraju.
Dekańskie Siły Lądowe są doborowymi, zdyscyplinowanymi oddziałami z nowoczesnym sprzętem. Niestety jednak, z powodu zagrożenia inwazji wojsk Wujka Pakitriego z północy, one, jak również silne oraz zmodernizowane siły kawaleryjskie radży stoją na straży północnej granicy, zostawiając tylko masy Razarkarów do walki ze Sklawinami.
Czas pokaże, czy Dekan tę wojnę przetrwa i zmodernizuje się do końca.

## Księstwo Białogóry

### Powierzchnia

xxx

Księstwo Białogóry być może nie zasłynęło z oręża, ale to te małe księstwo jest centrum ideologii Pansklawistycznej, jak również centrum edukacyjno-naukowym oraz kulturowym świata Sklawińskiego.

To właśnie stąd, głównie z uniwersytetów prowadzonych przez kler Siedmiu, zostały wykreowane elity Sklawinów. Najbardziej znani teologowie, filozofowie, poeci, czy to wynalazcy albo naukowcy świata Sklawinów, albo są z Białogóry, albo zostali wykształceni na uniwersytetach księstwa.

Książęta z dynastii Petrowić-Niegosz wraz z Wiarą (Siedmiu, w stolicy państwa znajduja się także siedziba Prelata, który jest uważany za duchowego przywódcy Siedmiu na terenach Sklawińskich, jak i ojca duchownego) także dokładali wszelkich starań celem propagowania zjednoczenia Sklawinów w jedno państwo, gdyż jak twierdzą, więcej ich łączy, niż dzieli.

Działania Wiary, jak i Petrowiców-Niegoszów przyniosły mieszany skutek. O ile na południu, działania mające na celu zbratanie Zastawii i Bełgrawii zakończyły się sukcesem, to o tyle wsród sąsiadów Białogóry po odzyskaniu suwerenności od Aslanu, kraje te szybciej lub wolniej porzucały ideę Słowianofilstwa i pansklawizmu, albo znacznie przeinaczyły ją ku swoim celom.

Mimo tego Białogóra nie przestaje głosić tego, co głosiło od pokoleń i zrobi wszystko, aby marzenia stały się prawdą.

## Molwania

### Powierzchnia

xxx

Molwania wraz z innymi sklawińskimi córami, zrodziła się na nowo w wieku 19. Jednak ustrój nowo powstałego państwa, jak i ideologia, zaskoczyły Sklawinofilów, Wiarę oraz szeroko pojęty elity Sklawińskie- Molwania odrodziła się jako nie monarchia, ale republika. W dodatku przystosowała ona pan-sklawinizm do swoich potrzeb i głosi potrzebę wprowadzenia unii narodów, to znaczy federacji, pod szyldem demokracji liberalnej. Molwania jest także państwem sekularnym, co nie przysporzyło jej większego poparcia od religii Siedmiu.

Molwania, mimo znacznych różnić z pozostałymi państwami Sklawińskimi, dołączyła do pan-sklawińskiej Koalicji przeciwko Imperium Aslańskiego. Jako kraj dobrze uprzemysłowiony, Molwania także posiada uzbrojoną i wyszkolone wojska, szczególnie ich osławione dywizje górskie. Raporty z pierwszych dni walk z siłami Razarkarów państwa Dekanu, wasala Aslanu, już donosza, że ci drudzy po prostu już dostają od nich łomot i Sztab Aslanu będzię miał nie lada kłopoty, aby, dywizje górskie Molwanii powstrzymać z prostego powodu-Aslan i jego wasalowie nie mają żadnej podobnej siły.

Molwania mimo wszystko, po wygranej wojnie z Aslanem i rozbiciem jego chorągwi, ostateczne planuje utworzenie państwa pan-sklawińskiego pod ich sztandarem, więc raczej przyszłe konflikty z innymi państwami sklawińskimi są nieuniknione.

## Redestan

### Powierzchnia

6

Redestan podobnie jak swój sąsiad Molwania, dopiero zrodził się na nowo w 19 wieku podczas Wojen Sklawińskich. Idąc za przykładem sąsiada też, kraj ten na początku również był demokratyczny oraz nie przyjął rządów monarchicznych po swoim odrodzeniu. W związku z tym, że Molwania i Redestan opowiadały się za podobną ideologią oraz sposób organizacji państwa był bardzo podobny, nie mówiąc jeszcze o związkach kulturowych, ale wszystko to zostało zaprzepaszczone przez Czarny Tydzień w czerwcu 1907 roku, gdy Marszałek Dyzma wraz z lojalnymi sobie oddziałami, puczem wojskowym przejął władzę od demokratycznie wybranego rządu.
Demokracja w Redestanie dobiegła końca, a dla opozycji powstały obozy pracy. Rozpoczał się okres dyktatorskich rządów Dyzmy i jego popleczników, którzy wrzucają opozycję do obozów pracy. Przez to, doszło do całkowitego ochłodzenia relacji Molwania-Redestan, a, jako że Redestan Dyzmy wciąż kontynuował wiele polityk sprzed puczu mimo wszystko, relacje z resztą państw Sklawińskichwciąż są zimne.
Dyzma do wsparcia koalicji przeciwko Aslanowi został zmuszony, dosłownie był to wybór pomiędzy wsparciem „bratnich” Sklawinów, albo inwazją na Redestan przez siły sprzymierzonych.

Żołdacy Dyzmy zostaną przetestowani w boju i nie tylko-Dyzma planuje się pozbyć wielu opozycjonistów, gdyż ci, są bardzo optymistycznie nastawieni do tej wojny i wielu nich zostało dosłownie uwolnionych z obozów, aby walczyli z Aslanem.
Dyzma także jest przekonany, że koalicja Sklawinów trwała nie jest i po wojnie, rozpadnie się ona, dając nowe szanse ekspansji dla Redestanu, a sama wojna przyniesie konieczne doświadczenie, aby tę ekspansję można było przeprowadzić.

## Zegenat

### Powierzchnia

xxx

Zegenat, będący kiedyś mocarstwem oraz monarchią, która niegdyś rozdawała karty na kontynencie i stała na równi z takim Aslanem, teraz jest zaledwie cieniem dni minionych, o ogromnej redukcji terytorium, całkowitej utracie prestiżu oraz po wywróceniu ustroju do góry nogami.
Wiadome jest, że mocarstwowość Zegenatu minęła wraz na zawsze, ale po wszystkich turbulencjach, jakich ten kraj przeżył, w państwie wreszcie od wielu lat jest stabilność. Co prawda, Zegenat wciąż można zaliczyć do państw uboższych oraz demokracja w republice nie jest wspaniała, ale jeżeli stabilność będzie kontynuowana, to zapewne obywatele Zegenatu wypracują lekarstwo na te problemy.

Zegenat ma na dość silną armię, żeby obronić resztki swojego terytorium przed agresją sąsiadów. Kraj ten dąży do pokoju, wobec tego nie będzie raczej prowadził działań agresywnych. W ostatnich czasach znacznie rozwinęła się flota handlowa Zegenatu, co nam mówi wprost o tym, że Zegenat poprzez coraz to nowsze umowy handlowe z innymi krajami stale się wzbogaca.
I tak poprzez zagrożenia zewnętrzne Zegenat może zniknąć z mapy, chociaż obywatele Zegenatu, którzy już przetrwali wiele, są zdania, że jednak ich kraj wyjdzie na prostą.