Shobola

Shobola, de Benedenstad, was vanaf de 12e eeuw de benaming voor het grootste deel van Sodan Seligt, de hoofdstad van de Verloren landen. De naam werd gebruikt als tegenhanger van Shibola, de Bovenstad, het stadsdeel wat vanaf de 12e eeuw gebouwd werd en uitsluitend toegankelijk was voor de elite van de stad. De benedenstad besloeg een groot aantal wijken met een een enorme diversiteit aan inwoners. Vanaf 1512 werden de wijken echter van elkaar gescheiden en vanaf dat jaar kende de benedenstad een strikte opdeling in sociale groepen.

**Geschiedenis**

De oorsprong de benedenstad is de oorsprong van Sodan Seligt ligt in de oudheid van de Verloren landen. Tussen 700 en 800 ontstond aan de monding van de Inosodan een stadje met een kleine markt en verschillende ambachtsgildes. Gedurende de jaren 800-900 groeide de stad snel. Deze groei ging gepaard met toenemende sociale conflicten tussen wisselende coalities van gildes, boeren en verschillende religieuze ordes waarvan de oorsprong of geschiedenis onbekend is. Uiteindelijk zou deze onrust uitmonden in een langdurige factiestrijd tussen grofweg 900-1100. Deze strijd werd uiteindelijk gewonnen door de Orde der Tempeliers die een strikt aristocratisch bewind vestigden over het land. De Orde koos Sodan Seligt als hoofdstad en basis van hun macht. Ten noorden van de oude stad, die aan het water lag, bouwden zij een bovenstad. Hiermee kwam er een duidelijk onderscheid tussen de rijke elite van Sodan Seligt en het gros van de bevolking, die gedwongen was te leven in wat de benedenstad ging heten.

Tussen 1450 en 1620 werden zowel de benedenstad als de bovenstad grootschalig uitgebreid en economisch was er sprake van een grote groei. De abten waren echter niet alleen geïnteresseerd in economische ontwikkelingen. Ook het leger werd sterk uitgebreid en bracht de tot dat moment redelijk chaotische en anarchistische benedenstad onder strikte militaire controle met behulp van de gevreesde Grijze wacht. In 1512 werd bovendien een strikte wet op de hygiëne afgekondigd die in de praktijk neerkwam op een strikte geografische verdeling op basis van afkomst en sociale klasse. Hieruit ontstonden de verschillende wijken in de benedenstad. Uit het verzet tegen deze regels ontstond vermoedelijk ook de beruchte Earror Shaktrahmi sekte. De Benedenstad werd voortaan gescheiden van de bovenstad met een versterkte muur. De enige doorgang was de Godenpoort.

Aan de relatief rustige middentijd kwam abrupt een einde in 1924, het jaar dat bekend werd als het 'Jaar van de rampen'. Grote stormen verwoestten delen van zowel de beneden- als bovenstad, de Inosodan stroomde uit zijn oevers en door de ernstige verdroging van de grond kon het water niet goed opgenomen worden waardoor hele gebieden onder water kwamen te staan. Het meest desastreus was echter de vernietiging van grote delen van de oogst. Door gebrekkige voorraden leidde dit tot hongersnoden onder grote delen van de bevolking.

De Orde besloot als reactie op de hongersnoden het landbouwareaal uit te breiden en een groot netwerk van waterwerken en putten te laten aanleggen in de Inosodan in de benedenstad om verdere verdroging van de grond te voorkomen. Deze werken die plaats vonden tussen 1924 en 1933 leidden in de praktijk echter tot meer verdroging en verzilting van het land. Het gevolg hiervan was dat eind 20e eeuw de benedenstad vrijwel volledig verlaten was en begin 21e eeuw de laatste inwoners vertrokken over de Gorsodan baai.

**Wijken**

Sinds de hygiënewetten van 1512 waren de wijken van de stad strikt gescheiden. Direct in het centrum, beneden de Sinesort lag Bol Tak, een rijke wijk, voorbehouden aan de rijke en vooraanstaande burgers, niet rijk en machtig genoeg voor de bovenstad. Ten noorden van Bol Tak lag het Vurkann moeras, een ontoegankelijk gebied dat vermeden werd. Onder Bol Tak lagen twee grote wijken, even hoog qua prestige, maar gescheiden op beroep. In het zuiden Bol Kura, de wijk der ambachtslieden, en ten noorden Bol Kōr, de wijk der handelaren. Verder naar het westen en noorden van de stad lagen de arbeiderswijken Bol Hit en Bol Min. Bol Min was tevens de havenwijk van de stad.

Ten westen van de Inosodan lag nog Bol Min Miz, de wijk 'bezuiden het water'. Hier woonden allen die geen officiële functie of rechten hadden binnen het strikte systeem van de stad. Vreemdelingen, criminelen, armen en paria's vonden hier hun thuis. Deze wijk grensde aan de Kinodan vlakte, de graanschuur van de stad. Een bijzondere plek midden in deze gouden, golvende vlakte was de Meinefel, een rotsachtig labyrint met een slechte naam, waar mensen ver van weg bleven. Er wordt gezegd dat de Shaktrahmi hier hun rituelen hielden.

De enige plaats waar mensen elkaar konden ontmoeten was op de Hitestet, een eiland midden in de rivier, die vrij toegankelijk was voor leden van alle wijken (m.u.v. de bovenstad). Hier ontwikkelde zich de meest levendige markt van het land. Het eiland werd al snel gezien als een vrijplaats, waar alle soorten handel, gesprekken en discussies plaatsvonden. De naam Hitestet betekent dan ook Volksplaats.