Enklawa Thay

We Wrotach Zachodu, w Dzielnicy Areny znajduje się też thayska Enklawa — teren który rządzi się własnymi prawami, gdy przekroczy się jego bramy. Można tu kupić wiele niezwykłych dóbr i magicznych przedmiotów prosto z Thay, a każdy czarodziejski wyrób nosi oryginalną pieczęć Czerwonych Czarodziejów. Wedle zasad, nie mogą oni sprzedawać nic, co powodowałoby masowe zniszczenia; handlują też niewolnikami, których zresztą przyjmują jako jedną z form zapłaty.

## Opis

To zamknięty teren o powierzchni 1/6  dzielnicy Areny, okolony rodzajem muru z kilkoma bramami, zwany przez rodowitych Thayjczyków „Małym Thay”, dla innych mieszkańców Wrót Zachodu to po prostu Mała Dzielnica Thayska albo prościej: Enklawa. Miejsce pachnące orientalnie korzeniami, pustynią i niebezpieczeństwem. Magiczne światła, chowańce, księgi zaklęć a może zaklęcia od ręki? Witajcie w miejscu, gdzie kupicie w zasadzie wszystko - cena to tylko element gry handlowej, w którą tu zagra każdy i z każdym. To tu, w małym fragmencie dzielnicy Areny, Czerwoni Czarodzieje prowadzą swoje, często nieczyste, interesy i handle, niedaleko głównego kościoła Kossutha we Wrotach Zachodu, tutaj znajdzie się karczmę oferującą orientalne, pikantne potrawy i trunki, sklepy z magicznymi cudami i niewolnikami. Ale właśnie w Enklawie ci kupcy-czarnoksiężnicy żyją i prowadzą swe interesy i życie. Zamknięte, często kilkupiętrowe domy - przysadziste o wąskich oknach i chłodnych, przestronnych wnętrzach; sklepy, które oferują przedmioty magiczne z praktycznie całego, znanego świata, cuda, które można odszukać tylko tu… i zapłacić za nie najwyższą cenę. Również tu znajdują się miejsca, w których naznaczeni tatuażami sprzedawani są niewolnicy. To jedna z gałęzi handlu enklawy, której żadna siła nie była w stanie zagłuszyć. To wręcz tradycja, której nie sposób odrzucić. Panują tu zasady Thay: surowe, skupione na handlu i przestrzeganiu Trzech Praw (Prawo Suwerenności, Prawo Handlu i Prawo Sprawiedliwości) - to one wartościują wszystko i to one wyznaczają sens życia Enklawy. Za ich nieprzestrzeganie grożą różne kary: od publicznego rugania, poprzez batożenie i utratę kończyn, na utracie wolności i majątku kończąc.

Prawa, o jakich mowa, brzmią następująco:

**Prawo Suwerenności** mówi, iż Enklawa jest traktowana jak część Thay. W jej obrębie obowiązuje thayskie prawo, co ważniejsze zaś - nie stosuje się do niej praw państwa, w którym się znajduje. Czerwoni Czarnodzieje sami zajmują się patrolowaniem terenu. Przebywający w enklawie nie cieszą się jednak nietykalnością - jeśli, na przykład, miejscowe władze zażądają wydania winnego morderstwa mieszkańca miasta, który schronił się w enklawie, Thayczycy muszą się na to zgodzić. Co ciekawe, na obszarze Enklawy niewolnictwo uznawane jest za oczywistość, choć jeśli miejscowe prawo wyraźnie go zakazuje, niewielu Thayczyków decyduje się przywozić tu niewolników, nie chcąc prowokować konfliktu.

**Prawo Handlu** mówi, że Thayczycy wyceniają swe towary i usługi 10% poniżej normalnych kosztów. Sprzedają przede wszystkim magiczne przedmioty, choć w niektórych enklawach można kupić także zwyczajne towary, jak choćby gobeliny czy broń. Handel niewolnikami jest dozwolony, lecz ponieważ poza murami Enklawy działa lokalne prawo, zwykle nie ma on sensu w państwie, gdzie niewolnictwo jest surowo zakazane. Zwykle sprzedawane tu 0-poziomowe zwoje mają cenę równą kosztowi ich zapisania - pod warunkiem jednak, że kupiec nabywa również taką samą liczbę innych magicznych przedmiotów (w tym eliksirów i zwojów poziomu 1. lub wyższego). Prawo Handlu stanowi również, iż Thayczycy mogą jako zapłatę za przedmioty przyjmować niewolników, a potem legalnie transportować ich przez suwerenne państwo aż do Thay. W większości krajów, które negatywnie podchodzą do niewolnictwa, wymaga się w takiej sytuacji, aby niewolnik dobrowolnie oddał się w niewolę (na przykład mężczyzna sprzedający samego siebie, by zapewnić byt rodzinie) lub też był kryminalistą skazanym za ciężkie przestępstwo (morderstwo czy zdrada). Miejscowe rządy czasami wymieniają nawet kryminalistów na thayskie towary.

**Prawo Wytwarzania** dyktuje, co Thayczycy będą, a czego nie będą wytwarzać na sprzedaż. Zwykle w enklawie powstają jedynie eliskiry, zwoje (z czarami maksymalnie 3. poziomu), różdżki, pancerze, broń oraz drobne cudowne rzeczy. Żaden towar nie może być łatwy do wykorzystania niezgodnie z prawem (co dotyczy choćby różdżek niewidzialności czy różdżek zauroczenia osoby) lub mieć szczególnie niszczycielskiego działania (różdżka kuli ognistej). Czerwoni Czarnodzieje mogą również za opłatą rzucać zaklęcia. Zwykle Thayczycy nie tworzą przedmiotów wartych więcej niż 2000 sz, ponieważ taka operacja wyczerpałaby ograniczone zasoby, które można wykorzystać do produkcji tańszych i bardziej pożądanych produktów. Wszystkie wykreowane na terenie Enklawy przedmioty muszą posiadać znak Czerwonych Czarodziejów oraz insygnia miasta, w którym się ona znajduje. Oczywiście Thayczycy odmawiają tworzenia niebezpiecznych przedmiotów (jak napisano wcześniej), bowiem jeśli ktoś doznałby uszczerbku w wyniku użycia rzeczy wykreowanej w Enklawie, oni byliby za to odpowiedzialni. Dzięki tej strategii upewniają się również, że nikt nie użyje przeciw nim przedmiotu, który sami stworzyli.

Wąskie uliczki, nad którymi przerzucono wielobarwne tkaniny, które wypełnia powietrze aromatyczne od przypraw i perfum, prowadzą do sklepów, w których kupi się wszystko, co magiczne - o ile posiada się odpowiednio zasobną sakiewkę. Witryny kuszą zapachami i kolorami, sprzedawcy gną się w ukłonach i grzecznościach, ale w ich oczach czai się kalkulowana chciwość. Daj im tylko powód, a stracisz sakiewkę, rodzinę i cała swoją przeszłość w zamian za proste zaklęcie… Co odważniejsi mogą bez problemu zakupić tu również niewolników - labirynt ścieżek prowadzi na tak zwane “hale targowe” - często po prostu dumnie nazywane, zwyczajne domostwa, gdzie sprzedaje się owych nieszczęśników.

Po ulicach Enklawy przechadzają się zarówno obywatele Thay ci, którzy hołdują tradycji, jak i ci, którzy „przystosowali się” do życia poza granicami państwa, niejako wtapiając się w miasto, w jakim przyszło im żyć, oraz zwykli przechodnie i kupcy. Również spotykani są niewolnicy - ci zwykle pod nadzorem.

## **Historia**

Założycielem Enklawy we Wrotach Zachodu był Zzuerill - mag-kupiec, specjalista w dziedzinie iluzji i manipulacji, którego prawnuk aktualnie prowadzi całkiem spory sklep z artefaktami o mało wymownej nazwie: „Czerwona Szata”, jeden z najdroższych i najbardziej ekskluzywnych w mieście. Przywódcą Enklawy i zarówno przywódcą rady, która pilnuje, by przestrzegać Trzech Praw Enklawy (Suwerenności, Handlu i Wytwarzania), jak i wyznaczać patrole jest zaś Elragh Fighthigh, czerwony czarodziej specjalizujący się w taumaturgii. Plotki głoszą, że został wręcz ukarany zesłaniem do Wrót z Thay za swoje knowania, tu jednak odpokutował i okazał się zręcznym przywódcą, stojącym murem za rodowitymi Thayczykami. To z jego knowań nie-Thayczyków traktuje się z dawką niechęci i wydaje się im niekiedy wręcz przepustki, pozwalające przebywać na terenie „Małego Thay”.

## Mieszkańcy

Enklawę zamieszkują w 96% Thayczcy: Czerwoni czarodzieje i ich pomocnicy, strażnicy i służba, rzemieślnicy, oraz zwykli kupcy. Pojedyncze przypadki innych nacji/mieszkańców to głównie małżonkowie, ale też osoby pragnące zostać obywatelem tego kraju. Niewolnicy, którzy występują tu szeroko, uznawani są za towar i nie są wliczani w ilościowe określenie zamieszkujących Enklawę osób.

Duża ilość mieszkańców Enklawy chadza pod opieką eskorty najemników i ochroniarzy. Charakterystycznym elementem, choć nie tak licznym jak w Thay, są tu Czerwoni Czarodzieje. Ich czerwone szaty i dumna postawa przypominają, że miejsce to włada się zupełnie innymi prawami niż reszta miasta.

## Zagrożenia

Chwila nieuwagi może doprowadzić do utraty majątku i wolności. Targowanie się jest podstawą każdego interesu, a nieznajomość mowy handlu może być tragiczna w skutkach - kupcy zrobią wszystko, by uzyskać jak najlepszą cenę jak najniższym kosztem. Również brak szacunku okazywanego Czerwonym Czarodziejom, elicie Enklawy, może skutkować pobiciem, a nawet utratą wolności. Przyłapani na kradzieży złodzieje karani są natychmiastowym odcięciem palców, a w przypadku recydywy: dłoni, a mimo to, kradzieże kieszonkowe zdarzają się bardzo często.

Autorstwo: **(45) Isabeau Stormhand**

**Powiązane:**

* Wrota Zachodu