ข้อมูลสาวเรือรบแบ่งตามสัญชาติ

## สหราชอาณาจักร - Royal Navy

*“Rule Britania! Britania rule the waves!”*

          - Rule Britania, เพลงปลุกใจอังกฤษ

สหราชอาณาจักรคือจักรวรรดิที่พระอาทิตย์ไม่ลับขอบฟ้า แม้สงครามโลกครั้งที่หนึ่งจะผ่านไปแล้ว แต่มรดกของความยิ่งใหญ่จากอดีตก็ยังดำรงอยู่ การปกครองดินแดนอาณานิคมโพ้นทะเลมากมายที่มีกระจัดกระจายไปเกือบทุกภูมิภาคบนโลกทำให้อังกฤษจำเป็นต้องมีกองเรือจำนวนมากตามไปด้วย ส่งผลให้ราชนาวีอังกฤษเป็นกองทัพเรือที่มีจำนวนเรือมากที่สุดในตอนต้นสงครามโลกครั้งที่สอง  และมีบทบาทในสงครามตั้งแต่สมรภูมิในยุโรปเหนือไปจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

หัวใจสำคัญของราชนาวีอังกฤษคือเรือประจัญบาน และเรือลาดตระเวนประจัญบาน ส่งผลให้ในเรือทั้งสองประเภทของอังกฤษในเกมมีค่าปืนใหญ่ที่สูงกว่าเรือของชาติอื่นๆ HMS Nelson และ HMS Rodney ซึ่งเป็น 2 ใน 7 ของ “*Big Seven*” มีค่าพลังปืนใหญ่เริ่มต้นที่ 84 และสามารถปรับสมรรถนะ (Kai)สำหรับใช้สกิลเพื่อลดค่าพลังป้องกันของข้าศึกลงได้ด้วย ขณะที่ HMS Hood ที่เป็นเรือลาดตระเวนประจัญบานก็มีค่าปืนใหญ่เริ่มต้นอยู่ถึง 68 ซึ่งมากกว่าเรือประจัญบานบางลำของชาติอื่นด้วยซ้ำ

การให้ความสำคัญกับเรือประจัญบานเป็นหลัก ทำให้เรือบรรทุกเครื่องบินของอังกฤษอาจดูด้อยกว่าเรือบรรทุกเครื่องบินของชาติมหาอำนาจทางทะเลชาติอื่น ในเกมขณะนี้มีเรือบรรทุกอากาศยานของราชนาวีอังกฤษอยู่ 4 ลำ ซึ่งล้วนเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินเบาทั้งสิ้น

เรือพิฆาตของอังกฤษในเกมไม่ได้โดดเด่นมากนัก ทั้งเรือลาดตระเวนหนักของอังกฤษเองก็ดูจะด้อยกว่าของชาติมหาอำนาจอื่นไม่ว่าจะเป็นเรื่องค่าปืนใหญ่ เกราะ และตอร์ปิโด แต่สกิลหลังปรับสมรรถนะของเรือพิฆาตและเรือลาดตระเวนหนักหลายลำก็น่าสนใจ
เช่น *“Fearless Strike”* ของเรือพิฆาต HMS Glowworm ที่มีโอกาสสร้างความเสียหายอย่างหนักโดยตรงให้กับศัตรู หรือ สกิล *“Over-Pierce”* ของเรือลาดตระเวนหนัก HMS London และ HMS Kent ที่มีโอกาสลดค่าความเสียหายที่ได้รับให้เหลือเพียง 5 หน่วย ซึ่งช่วยทดแทนข้อเสียในเรื่องค่าเกราะที่น้อยของเรือลาดตระเวนหนักอังกฤษลงได้

ราชอาณาวีอังกฤษยังเป็นกองเรือเดียวในเกม ณ ขณะนี้ที่มีเรือตรวจการชายฝั่ง ซึ่งมีข้อดีคือ ถึงแม้จะเป็นเรือที่มีค่าพลังชีวิตน้อย
แต่มีระยะโจมตีที่ไกลเท่าเรือประจัญบาน (นั่นหมายความว่าสามารถโจมตีได้สองครั้งในการรบกลางวัน) และกินทรัพยากรน้อยตามขนาดตัวไปด้วย

เรือประจัญบานของอังกฤษยังให้ค่าเกราะที่เยอะเมื่อนำไปใช้เพิ่มความแข็งแกร่งให้กับเรือลำอื่น ขณะที่เรือพิฆาตของอังกฤษก็แตกต่างจากชาติอื่นที่ให้ค่าปืนใหญ่ด้วย

## เยอรมนี - Kriegsmarine

*“เป็นความจริงอันน่าเศร้า ที่อนุสาวรีย์แห่งประดิษฐกรรมของมนุษย์อย่างเรือประจัญบาน ต้องมาหมดสิ้นคุณค่าเมื่อเผชิญหน้ากับยุคสมัยของอากาศยาน”*

          - อดอล์ฟ ฮิตเลอร์, สิงหาคม 1941

กองทัพเรือเยอรมนีก่อนสงครามโลกครั้งที่สองเชื่อว่า หนทางที่จะทำให้เยอรมนีสามารถต่อกรกับแสนยานุภาพทางทะเลของอังกฤษได้อยู่ที่กองเรือประจัญบานความเร็วสูงและกองเรือดำน้ำ ความเชื่อนี้ทำให้กองทัพเรือเยอรมนีเริ่ม *“แผนการ Z”* เพื่อสร้างเรือประจัญบานและเรือดำน้ำจำนวนมาก และตามมาด้วยการสร้างเรือลาดตระเวนและเรือพิฆาตเพื่อใช้ร่วมกองเรือกับเรือประจัญบาน
ผลพวงของโครงการนั้นคือเรือประจัญบานที่มีเกราะหนา ปืนหนัก และมีความเร็วที่สูงอย่างเรือชั้น Bismarck และเช่นเดียวกันกับบนโลกจริง เรือประจัญบานของเยอรมนีในเกม คือ Bismarck และ Tirpitz เองก็มีค่าเกราะเริ่มต้นที่สูง ค่าปืนใหญ่ที่หนักหน่วง ทั้งเป็นเรือประจัญบานไม่กี่ลำในเกมที่มีความเร็วที่มากกว่า 27 น็อต นอกจากนี้ ค่าพลังชีวิตของเรือประจัญบานเยอรมันยังถือว่าสูงที่สุดในบรรดาเรือประจัญบานทั้งหมด แต่จุดเด่นในเรื่องค่าเกราะและพลังชีวิตก็แลกมาด้วยปริมาณเหล็กสำหรับซ่อมที่มากขึ้นเป็นเงาตามตัวไปด้วย

ไม่ใช่เพียงแค่เรือประจัญบานของเยอรมันเท่านั้นที่มีค่าเกราะสูง แต่เรือพิฆาตเยอรมันเองก็มีค่าเกราะสูงกว่าของชาติอื่นๆ เล็กน้อยด้วย และทำให้เมื่อนำเรือพิฆาตเยอรมันไปใช้เสริมความแข็งแกร่งให้กับเรือลำอื่นจะช่วยเพิ่มค่าเกราะขึ้น นอกจากนี้ เรือพิฆาต Z-ซีรีย์ของเยอรมันที่ปรับสมรรถนะแล้วยังมีสกิลที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการรบให้แก่กันและกันอีกด้วย

มรดกของแผนการ Z ยังส่งผลต่อเรือดำน้ำและเรือลาดตระเวนหนักเยอรมัน ทำให้กองเรือเยอรมันในเกมมีเรือดำน้ำถึง 3 ลำ แม้ว่าเรือดำน้ำของเยอรมนีจะไม่ได้โดดเด่นไปกว่าเรือดำน้ำชาติอื่น แต่ด้วยความที่สามารถดรอปได้ในการรบ ทำให้เป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับการสร้างกองเรือดำน้ำ ในขณะที่เรือลาดตระเวนหนักของเยอรมันสามารถยิงตอร์ปิโดได้ และสกิล *“Battlefront Defense”* ของเรือลาดตระเวนหนัก Prinz Eugen ซึ่งทำให้เรือสามารถเข้าไปรับและลดความเสียหายให้กับเรือลำอื่น ก็เป็นสกิลที่มีประโยชน์ต่อกองเรืออย่างมาก

เรือลาดตระเวนเบาของกองทัพเรือเยอรมนีไม่ได้มีค่าพลังที่โดดเด่นเป็นพิเศษกว่าเรือของชาติอื่น ค่าพลังอยู่ในระดับกลางๆ ไม่ได้มีค่าพลังไหนที่สูงหรือต่ำเป็นพิเศษ ส่วนหนึ่งเพราะล้วนเป็นเรือรุ่นก่อนแผนการ Z ที่เยอรมนีติดพันธะของสนธิสัญญาแวร์ซาย ทำให้ไม่สามารถสร้างเรือที่ทรงพลังได้ อย่างไรก็ดี เรือลาดตระเวนเบาเยอรมนีสามารถพึ่งพาได้ในช่วงต้นเกมที่เรือทางเลือกยังมีไม่มากนักเพราะสามารถดรอปได้ง่าย

กองเรือของเยอรมนีในเกมยังมีเรือ *“Panzerschiffe”* (เรือหุ้มเกราะ) ชั้น Deutschland อยู่ด้วย มักถูกให้นิยามกันว่าเป็น *“Pocket Battleship”* (เรือประจัญบานขนาดกะทัดรัด) ทำให้ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมรูปของเรือชั้น Deutschland จึงดูโลลิกะทัดรัดตามไปด้วย ซึ่งตัวเกมจัดให้เรือชั้นนี้อยู่ในกลุ่มของเรือลาดตระเวนประจัญบาน อานุภาพปืนและเกราะของเรือประจัญบานลำน้อยนี้อาจเทียบไม่ได้กับเรือลาดตระเวนประจัญบานของชาติอื่น แต่ยังคงมีจุดเด่นที่ความสามารถในการยิงตอร์ปิโดและการกินทรัพยากรที่น้อยกว่า

น่าเสียดายที่กองทัพเรือเยอรมนีไม่ได้ให้ความสนใจกับเรือบรรทุกเครื่องบินมากพอ ทำให้เรือบรรทุกเครื่องบินบนโลกจริงมีเพียงลำเดียวที่ต่อ (เกือบ) สำเร็จ และส่งผลให้กองเรือเยอรมันในเกมขาดแคลนเรือบรรทุกเครื่องบินตามไปด้วย

## สหรัฐอเมริกา - United States Navy

*“เรือรบคือป้อมปราการของเรา”*
          - วูดโรว วิลสัน, ธันวาคม 1914

สหรัฐอเมริกาเดินตามรอยความคิดของสหราชอาณาจักรในการมุ่งพัฒนาแสนยานุภาพของกองทัพเรือโดยให้ความสำคัญกับเรือประจัญบานเป็นหลัก ทำให้กองเรือก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 ของอเมริกาเน้นหนักไปที่เรือประจัญบานที่มีศักยภาพ เกราะหนา และอำนาจการยิงสูง สำหรับในเกม เรือประจัญบานของอเมริกาเป็นรองก็แต่เรือของราชนาวีอังกฤษเท่านั้น เรือ 3 ใน 7 ของ *“Big Seven”* เป็นเรือประจัญบานชั้น Colorado ของอเมริกาที่มีค่าปืนใหญ่สูงและเกราะที่หนา เรือชั้น Tennessee ที่เป็นเรือระดับรองลงมาก็ยังมีค่าปืนใหญ่ในระดับต้นๆ และค่าเกราะที่พึ่งพาได้ แม้กระทั่งเรือชั้น Nevada ที่มีค่าเกราะน้อยกว่าเรือประจัญบานอื่นก็ยังมี
สกิล *“All or Nothing”* (ชื่อรูปแบบการติดตั้งเกราะที่เน้นติดเกราะหนักเฉพาะส่วนสำคัญของเรือ) ที่ได้รับหลังปรับสมรรถนะ ซึ่งช่วยชดเชยเรื่องค่าพลังป้องกันได้ในระดับหนึ่ง ข้อเสียของเรือประจัญบานกองเรืออเมริกาคือค่าความเร็วที่ต่ำกว่าเรือประจัญบานชาติอื่นอย่างยิ่ง แต่ข้อด้อยนี้จำกัดอยู่แต่เฉพาะเรือใต้พันธะสนธิสัญญานาวิกวอชิงตันเท่านั้น เรือรุ่นหลังจากนั้นอย่างเรือประจัญบาน Washington และเรือชั้น Alaska มีค่าความเร็วที่สูงกว่ามาก

เรือลาดตระเวนหนักและเรือลาดตระเวนเบาของกองเรืออเมริกามีค่าต่อต้านอากาศยานที่โดดเด่นเป็นพิเศษ เรือลาดตระเวนเบาเองก็มีค่าต่อต้านเรือดำน้ำที่สูง โดยเฉพาะเรือลาดตระเวนเบา Helena ที่ไม่เพียงมีค่าต่อต้านเรือดำน้ำและต่อต้านอากาศยานที่สูงเท่านั้น แต่หลังปรับสมรรถนะยังทำให้ Helena มีสกิลที่ช่วยสนับสนุนเรือลำอื่นในทีมให้ดีขึ้นด้วย แต่เรือลาดตระเวนของอเมริกาเองก็มีจุดด้อยที่สำคัญมาก นั่นคือในบรรดาเรือลาดตระเวนทั้งเบาและหนัก มีเพียงเรือลาดตระเวนเบา Omaha เท่านั้นที่ติดตอร์ปิโด และค่าตอร์ปิโดเองก็ไม่ได้โดดเด่นอะไรเลย

การถูกถล่มด้วยกองเรือบรรทุกเครื่องบินของญี่ปุ่นที่เพิร์ล-ฮาเบอร์ เปลี่ยนรูปแบบยุทธวิธีและแนวคิดของสหรัฐอเมริกาอย่างยิ่ง เรือบรรทุกเครื่องบินที่เคยถูกมองว่าเป็นเรือสำหรับสนับสนุนเรือประจัญบานในภารกิจชี้เป้า ก่อกวนแนวรบ หรือตามไล่ข้าศึกที่ถอยร่น ถูกให้ความสำคัญใหม่ในฐานะกองกำลังจู่โจมหลัก การต่อเรือใหม่ที่ให้ความสำคัญกับเรือบรรทุกเครื่องบินมากขึ้นและการพัฒนาเทคโนโลยีที่สอดรับกับเรือบรรทุกอากาศยานทำให้กองเรือบรรทุกเครื่องบินของอเมริกาทรงอานุภาพ และส่งผลให้เรือบรรทุกเครื่องบินอเมริกาในเกมมีประสิทธิภาพสูงตามไปด้วย อเมริกามีทั้งเรือบรรทุกเครื่องบินมาตรฐานและเรือบรรทุกเครื่องบินเบาที่มีค่าพลังต่างๆ สูง เครื่องบินทิ้งระเบิด B25 ของ Hornet เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดที่มีค่าโจมตีสูงที่สุดในเกม ขณะที่เรือบรรทุกเครื่องบินชั้น Lexington นอกจากจะเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินที่สามารถได้มาถือครองตั้งแต่ช่วงเริ่มเกมแล้ว ยังมีค่าความเร็วที่สูง และมีสกิลที่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับเรือบรรทุกเครื่องบินในขบวนทัพได้อีกด้วย

*C.W. Nimitz* ผ.บ. กองกำลังแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ประเมินค่าของเรือดำน้ำไว้สูง ในฐานะที่เป็นกองเรือซึ่งคอยต้านทานแนวรบญี่ปุ่นไว้ในขณะที่กองเรืออื่นของอเมริกากำลังเริ่มฟื้นฟูจากความเสียหาย และเช่นเดียวกัน เรือดำน้ำของอเมริกาในเกมเองก็มีค่าสูงมาก ไม่ใช่แค่เพียงค่าพลัง แต่หมายถึงค่าความหายากด้วย เรือดำน้ำของอเมริกาในเกม ณ ช่วงปัจจุบันมีอยู่ 2 ลำ และหายากทั้ง 2 ลำ

นอกจากนี้เรือรบตั้งแต่เรือพิฆาตจนถึงเรือประจัญบานของอเมริกา ยังให้ค่าต่อต้านอากาศยานที่สูงมากเมื่อนำไปเสริมความแข็งแกร่งให้กับเรือลำอื่น

## ญี่ปุ่น - 大日本帝国海軍

*“ใน 6-12 เดือนแรกของสงครามกับสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร เราจะประสบชัยชนะอย่างรวดเร็วและถล่มทลาย แต่หากสงครามยังคงดำเนินต่อไปหลังจากนั้น ข้าพเจ้าก็ไม่อาจรับประกันความสำเร็จได้”*

          - อิโซโรคุ ยามาโมโตะ, หนังสือถึงนายกรัฐมนตรีฟุมิมาโระ โคโนเอะ

ญี่ปุ่นคือมหาอำนาจทางทะเลของโลกหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จำนวนเรือในจักรพรรดินาวีญี่ปุ่นเป็นรองแค่เพียงราชนาวีอังกฤษและกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่นนั้นเหมือนกับสหราชอาณาจักรที่เป็นประเทศหมู่เกาะแยกตัวจากแผ่นดินใหญ่ ทั้งยังมีผลประโยชน์ในอาณานิคมส่วนต่างๆ ด้วย ดังนั้นกองทัพเรือจึงเป็นกองกำลังที่สำคัญสำหรับประเทศทั้งในบทบาทของการแสวงหาและการป้องกันผลประโยชน์ต่างๆ

จอมพลในกองทัพเรือญี่ปุ่นให้ความสำคัญกับการพัฒนากองบินและเรือบรรทุกอากาศยาน นั่นทำให้ญี่ปุ่นเป็นชาติที่มีเรือบรรทุกเครื่องบินในกองทัพเรือมากที่สุดในช่วงต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง และทำให้กองเรือญี่ปุ่นในเกมมีประสิทธิภาพทัดเทียมได้กับเรือบรรทุกเครื่องบินของสหรัฐฯ เรือบรรทุกเครื่องบินของญี่ปุ่นในเกมมีทั้งเรือบรรทุกเครื่องบินมาตรฐานและเรือบรรทุกเครื่องบินเบา แต่ละลำมีความโดดเด่นในค่าพลังแตกต่างกันไป เรือบรรทุกเครื่องบิน Taiho เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินที่มีค่าเกราะเริ่มต้นที่ 50 หน่วย
สูงที่สุดในบรรดาเรือบรรทุกเครื่องบินทั้งหมดของเกมในตอนนี้ ขณะที่เรือบรรทุกเครื่องบิน Kaga สามารถบรรทุกอากาศยานได้มากที่สุดในบรรดาเรือบรรทุกเครื่องบินทั้งหมด ญี่ปุ่นยังไปไกลถึงขนาดสร้างลูกผสมระหว่างเรือประจัญบานและเรือบรรทุกเครื่องบินขึ้น
สำหรับในเกม เมื่อเรือประจัญบาน Ise ปรับสมรรถนะแล้ว จะกลายเป็น เรือประจัญบานบรรทุกเครื่องบิน ที่สามารถปล่อยเครื่องบิน Aichi E16A ในฉากยึดน่านฟ้า และโจมตีเรือดำน้ำได้อีกด้วย

เครื่องบินไม่ใช่เพียงเขี้ยวเล็บเดียวของญี่ปุ่น แต่กองเรือของพระจักรพรรดิยังโดดเด่นที่กองเรือลาดตระเวนและกองเรือตอร์ปิโด ในโลกจริง เรือลาดตระเวนหนักของญี่ปุ่นติดตั้งปืนขนาด 8 นิ้วเพื่ออำนาจยิงที่หนักหน่วงพร้อมทั้งมีตอร์ปิโดสำหรับจู่โจมเรือข้าศึก ส่วนเรือพิฆาตของญี่ปุ่นเอง โดยเฉพาะเรือชั้น Fubuki ก็เป็นเรือพิฆาตที่มีประสิทธิภาพสูงและเป็นต้นแบบของก้าวใหม่ในการพัฒนาเรือพิฆาตยุคนั้น กองกำลังเรือเร็วเหล่านี้มีบทบาทสำคัญและมีส่วนทำให้ญี่ปุ่นสามารถควบคุมหมู่เกาะแปซิฟิกได้ในช่วงต้นสงคราม สำหรับในเกม เรือลาดตระเวนหนักของญี่ปุ่น โดยเฉพาะเรือชั้น Takao และชั้น Mogami มีค่าปืนใหญ่และค่าเกราะที่สูง ทั้งยังสามารถยิงตอร์ปิโดได้ ในขณะที่เรือลาดตระเวนเบาและเรือพิฆาตก็ขึ้นชื่อลือชาในเรื่องค่าตอร์ปิโดที่สูง ไม่ว่าจะใช้ประโยชน์ในการรบหรือในการใช้เสริมความแข็งแกร่งให้เรือลำอื่น นอกจากนี้ ความสามารถในการรบกลางคืนก็เป็นหนึ่งในความพิเศษของกองเรือญี่ปุ่นซึ่งสะท้อนออกมาในเกมด้วย เรือพิฆาตหลายลำของญี่ปุ่นเมื่อปรับสมรรถนะแล้วจะมีสกิลที่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับเรือในฉากรบกลางคืน พร้อมทั้งพกตอร์ปิโดออกซิเจน Type 93 ที่โด่งดังในโลกจริงติดมาด้วย ความพิเศษทั้งสองมีประโยชน์ในการยิงปิดฉากข้าศึกค่อนข้างมาก

อย่างไรก็ดีไม่ใช่ว่ากองเรือของญี่ปุ่นจะแข็งแกร่งไปในทุกด้าน เรือญี่ปุ่นมีข้อด้อยในเรื่องค่าต่อต้านอากาศยานที่ต่ำกว่าเรือของชาติอื่นในทุกๆ ประเภท นอกจากนั้น เรือประจัญบานของญี่ปุ่นในเกม ณ ขณะนี้ ยังดูมีสมรรถนะที่ด้อยกว่าเรือประจัญบานของราชนาวีอังกฤษและกองทัพเรือสหรัฐฯ อยู่ อันที่จริงแล้ว ค่าปืนใหญ่ เกราะ พลังชีวิต และความเร็วของเรือประจัญบานญี่ปุ่นนั้นไม่ได้เลวร้ายนัก แต่ก็ไม่ได้โดดเด่นมากมาย ทั้งนี้ทั้งนั้น ส่วนหนึ่งเพราะเรือประจัญบาน (และลาดตระเวนประจัญบาน) จำนวนมากของญี่ปุ่นยังไม่ได้ปรากฏโฉมออกมาในเกม

## สาธารณรัฐจีน - 中華民國海軍

*“เมื่อสันติภาพไม่อาจเกิดขึ้นได้ เราก็ต้องสู้ตายเท่านั้น”*

          - เจียง ไคเช็ค, กรกฎาคม 1937

แผ่นดินจีนนั้นกว้างใหญ่ แต่ไม่ได้ทำให้สาธารณรัฐจีนเป็นมหาอำนาจแต่อย่างใด ปัญหาทั้งจากภายในและภายนอกทำให้จีนไม่สามารถดึงเอาทรัพยากรและขีดความสามารถของพื้นที่ที่ตนครอบครองออกมาได้ สงครามโลกครั้งที่หนึ่งไม่ได้ทำให้จีนฟื้นตัวขึ้นจากสภาพคนป่วยแห่งเอเชียเท่าใดนัก เพราะแรงคุกคามจากประเทศเพื่อนบ้านที่เป็นหมู่เกาะยังมีมาอยู่ตลอด การไม่สามารถดึงเอาศักยภาพของทรัพยากรออกมาใช้ได้ถึงที่สุดส่งผลต่อทั้งความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและความสามารถทางด้านอุตสาหกรรม และผลกระทบจากทั้งสองสิ่งเบื้องต้น ทำให้แม้จีนจะมีอู่ต่อเรือเป็นของตนเอง แต่ก็ไม่สามารถสร้างเรือขนาดใหญ่หรือกองทัพเรือที่มีแสนยานุภาพให้ทัดเทียมกับชาติตะวันตกหรือญี่ปุ่นได้

ปริมาณเรือที่น้อยบีบให้ยุทธศาสตร์สงครามของจีนจำกัดวงให้อยู่เพียงกองกำลังคุ้มกันชายฝั่งของตนเองเท่านั้น และเรือที่จีนมีก็เป็นกองเรือขนาดเล็กที่ประกอบด้วยเรือลาดตระเวนเบาและเรือรบตั้งแต่สมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในเกมเอง กองเรือของจีนก็ไม่ได้แตกต่างจากสภาพความเป็นจริงเท่าใดนัก เรือของจีนประกอบด้วยเรือลาดตระเวนเบาทั้งสิ้น หนึ่งในนั้นก็เป็นเรือที่รับช่วงต่อมาจากราชนาวีอังกฤษ เรือลาดตระเวนเบา Chongqing คือเรือที่ปรับสมรรถนะ (Kai) มาจากเรือลาดตระเวนเบา Aurora ของอังกฤษ ขณะที่เรือลาดตระเวนเบาที่เหลือก็ไม่ได้มีค่าพลังที่เหนือชั้นหรือพิเศษไปกว่าเรือลาดตระเวนเบาชาติอื่น ซ้ำร้ายด้วยเทคโนโลยีที่เป็นรุ่นก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้ค่าความเร็วของเรือจีนค่อนข้างต่ำในฐานะเรือลาดตระเวนเบา อย่างไรก็ดี เรือลาดตระเวนเบาของจีนอีก 2 ลำ คือ Ninghai และ Pinghai สามารถปรับสมรรถนะได้ และสกิลที่ปลดล็อคหลังปรับสรรถนะองทั้งสองลำมีประโยชน์ต่อกองเรือไม่ใช่น้อย ทำให้ไม่เป็นการเสียหายที่จะมีเรือของสาธารณรัฐจีนประจำไว้ในกองเรือ

## ฝรั่งเศส - Marine nationale française

*“จมเลย! จมเลย! จมเลย!”*

          - รหัสสัญญาณวิทยุลูกเรือ Strasbourg, เหตุการณ์บังคับจมกองเรือที่ตูลง พฤศจิกายน 1942

หากมองย้อนไปในประวัติศาสตร์ ฝรั่งเศสควรจะเป็นคู่แข่งของอังกฤษในเรื่องกองเรือ อาณานิคมโพ้นทะเลจำนวนมากที่ขับเคี่ยวแย่งชิงกันกับอังกฤษทำให้ฝรั่งเศสจำเป็นต้องมีกองเรือขนาดใหญ่เพื่อรักษาผลประโยชน์ของตนเองไม่ต่างกันกับอังกฤษ อย่างไรก็ดี การที่ฝรั่งเศสหันเหความสนใจมาที่พรมแดนบกซึ่งติดต่อกับเยอรมนีมากยิ่งขึ้น ทำให้การพัฒนากองทัพเรือของฝรั่งเศสลดลงนับจากนั้น

ภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝรั่งเศสกลับมาให้ความสนใจกับกองทัพเรืออีกครั้ง สาเหตุหนึ่งคือกองเรือของอิตาลีที่เพิ่มขีดความสามารถมากยิ่งขึ้นและกองเรือเยอรมนีที่เริ่มพัฒนาทำให้ฝรั่งเศสรู้สึกถูกคุกคามทางทะเล แม้ว่าปริมาณเรือรบจะน้อยและพื้นที่ปฏิบัติการณ์ของกองเรือที่วางไว้จะจำกัดที่ทะเลใกล้อาณาเขตพรมแดนของตัวเอง แต่ฝรั่งเศสก็พยายามที่จะพัฒนาและใช้ทุกเทคโนโลยีทำให้เรือของตนดูเหนือกว่าเรือของเยอรมันและอิตาลีให้ได้ ผลที่ออกมาก็คือ ฝรั่งเศสได้เรือจำนวนหนึ่งที่เป็นที่สุดในด้านหนึ่งๆ ของเรือประเภทนั้นๆออกมา

Richelieu เรือประจัญบานหนึ่งเดียวของทัพเรือฝรั่งเศสในเกม (ขณะนี้) มีความโดดเด่นหลายอย่าง แม้ค่าพลังชีวิตจะไม่โดดเด่นนัก แต่ Richelieu มีค่าเกราะเริ่มต้นสูงถึง 82 และค่าความเร็วถึง 32 ซึ่งมากกว่าเรือประจัญบานของเยอรมันเสียอีกและทำให้ Richelieu เป็นเรือประจัญบานความเร็วสูงที่เกราะหนาและเร็วที่สุดในเกม ณ เวลานี้ ในขณะที่แม้ค่าพลังปืนใหญ่จะไม่ได้พิเศษหรือทัดเทียมเรือประจัญบานราชนาวีอังกฤษ แต่อุปกรณ์ติดตัวที่เป็นปืนใหญ่ 380 มิลลิเมตร 4 ลำกล้อง 2 ป้อม ซึ่งได้มาพร้อมกับเรือก็ทำให้กองเรือสามารถนำไปติดตั้งเพื่อสร้างเรือที่มีอำนาจยิงน่าสะพรึงกลัวขึ้นมาได้ทีเดียว แต่ข้อเสียของเรือประจัญบานลำนี้คือมีค่าต่อต้านอากาศยานที่ค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับเรือสัมพันธมิตรอื่น

เรือพิฆาตรุ่นใหม่สุดของฝรั่งเศสในสงครามโลกครั้งที่สอง "Le Fantasque" ได้ชื่อว่า “เรือพิฆาตขนาดใหญ่” ขนาดที่ใหญ่หมายถึงค่าพลังชีวิตเริ่มต้นที่สูงกว่าชาติอื่น แม้ว่าอำนาจยิงและค่าตอร์ปิโดไม่ได้พิเศษมากนัก แต่เรือพิฆาตลำนี้ยังมีชื่อในเรื่องความเร็วและทำให้เป็นเรือพิฆาตที่เร็วในระดับต้นๆ ของเกม ทั้งเมื่อนำไปปรับสรรถนะแล้ว สกิล “High Speed Maneuver” ที่ได้มายังช่วยให้เรือลำนี้มีความสามารถในการหลบหลีกที่มากขึ้นยิ่งไปอีก

เรือดำน้ำลาดตระเวน Surcouf ของฝรั่งเศสได้ชื่อว่าเป็นเรือดำน้ำที่ใหญ่ที่สุดในช่วงต้นสงคราม และติดตั้งปืนขนาดใหญ่อันเป็นเอกลักษณ์ไว้กับตัวเรือด้วย ทำให้ Surcouf ในเกมเป็นเรือดำน้ำที่สามารถติดตั้งปืนของเรือลาดตระเวนและผุดขึ้นจากผิวน้ำเพื่อเข้าร่วมโจมตีในฉากยิงได้

ทว่า เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองเริ่มขึ้น กองเรือฝรั่งเศสที่ประจำการอยู่ในทะเลก็ไม่สามารถป้องกันเมืองหลวงจากการรุกรานทางบกได้
การยอมแพ้ของฝรั่งเศสต่อฝ่ายอักษะทำให้อังกฤษตื่นตระหนกมาก และยื่นคำขาดให้กองทัพเรือฝรั่งเศสหันมาเข้าร่วมกับตน หรือไม่เช่นนั้นราชนาวีอังกฤษก็จะจมเรือ (อดีต) พันธมิตรเพื่อไม่ให้ฝ่ายอักษะเอามาใช้เป็นอาวุธโจมตีอังกฤษแทน เมื่อรัฐบาลฝรั่งเศสวิชีปฏิเสธ อังกฤษจึงเริ่มต้นจมเรือฝรั่งเศสเข้าจริงๆ แม้ว่าเรือจำนวนมากจะยังเหลือรอดอยู่ได้ แต่เมื่อถึงเดือนพฤศจิกายน ปี 1942 เยอรมนีมีทีท่าว่าจะยึดเรือฝรั่งเศสที่จอดอยู่ในอู่เมืองตูลงไปใช้รบจริงๆ ลูกเรือก็หันมาจมเรือของตัวเองทิ้งเพื่อไม่ให้ฝ่ายอักษะเอาไปใช้ประโยชน์ได้ การจมเรือในครั้งนั้นทำให้อำนาจทางทะเลของฝรั่งเศสดิ่งวูบลงทันที เรือรบที่เหลืออยู่หันไปเข้ากับฝ่ายสัมพันธมิตรภายใต้ธงของ*กองกำลังเสรีฝรั่งเศส* (Forces Françaises Libres) การสูญเสียกองทัพเรืออย่างใหญ่หลวงในช่วงต้นสงครามสะท้อนให้เห็นในเกมที่มหาอำนาจทางทะเลอันดับสี่กลับมีจำนวนเรือ (ที่ปรากฏในช่วงต้นเกม) ที่น้อยนิดและหายากยิ่ง อย่างไรก็ดี ความโดดเด่นอย่างไม่น่าเชื่ออันเป็นผลพวงความพยายามของวิศวกรฝรั่งเศสยังคงปรากฏร่องรอยให้เห็นอยู่ในเกม

## อิตาลี - Regia Marina

*“เมดิเตอร์เรเนียนจะต้องกลายเป็นทะเลสาบอิตาเลียน”*
          - เบนิโต มุสโสลินี

พวกฟาสซิสต์ยึดติดอยู่กับความรุ่งโรจน์ในอดีต และมุสโสลินีเองก็มีความฝันที่จะนำอิตาลีกลับไปยิ่งใหญ่เหมือนอดีต ที่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนถูกเรียกเป็น *“Mare Nostrum” (ทะเลของเรา)* แบบครั้งสมัยจักรวรรดิโรมันอีกครั้ง

วิสัยทัศน์นี้เองที่เป็นตัวกำหนดรูปแบบของราชนาวีอิตาลี เรือของอิตาลีถูกออกแบบมาเพื่อครอบครองทะเลเมดิเตอร์เรเนียนซึ่งเป็นขอบเขตพิสัยปฏิบัติการของเรือรบที่คาดหวัง นั่นทำให้ระยะปฏิบัติการของเรืออิตาลีมีค่อนข้างสั้นและจำกัดในด้านสภาพแวดล้อม แต่อย่างไรก็ดี เรือรบของอิตาลีสามารถแสดงแสนยานุภาพได้ค่อนข้างดี ในช่วงต้นสงคราม กองเรืออิตาลีคือผู้ปกครองเมดิเตอร์เรเนียนกลางและตะวันออก แม้กระทั่งราชนาวีอังกฤษยังต้องลำบากที่จะต้องขับเคี่ยวชิงชัยเพื่อยึดน่านน้ำเหล่านั้น

ความสำเร็จส่วนหนึ่งของอิตาลีคือเรือประจัญบานที่เร็วและมีระยะปืนที่ไกล ซึ่งสะท้อนออกมาในเกมด้วยเช่นกัน เรือประจัญบาน Vittorio Veneto คือหนึ่งในเรือประจัญบานที่มีความเร็วสูง ค่าความเร็วในเกมนั้นอยู่ที่ 31 และเป็นเรือที่มีค่าปืนใหญ่แรงไม่น้อยหน้ากองเรือราชนาวีอังกฤษเลย คือค่าปืนใหญ่เริ่มต้นที่ 81 รูปแบบการออกแบบของเรืออิตาลีอีกประการที่สะท้อนให้เห็นมาในเกมคือขนาดของเรือประจัญบานที่ค่อนข้างเล็กกว่าเรือประจัญบานชาติอื่น ทำให้ Vittorio Veneto ในเกมตัวเล็ก (แต่หมัดหนัก) ตามไปด้วย

อิตาลีในเกมยังมีเรือประจัญบาน Andrea Doria อยู่อีกลำหนึ่ง ซึ่งเป็นเรือประจัญบานเก่าแก่ตั้งแต่สมัยยุคสงครามโลกครั้งที่หนึ่งแล้ว ทำให้ประสิทธิภาพทั้งหลายทั้งปวงดูด้อยกว่าเรือประจัญบานอื่นๆ มาก อย่างไรก็ดี สิ่งที่โดดเด่นเป็นพิเศษของเรือลำนี้คือค่าโชคที่สูง
และยิ่งสูงไปอีกเมื่อปรับสมรรถนะ

การเน้นในเรื่องปฏิบัติการในเมดิเตอร์เรเนียนไม่ได้ส่งผลเฉพาะต่อการออกแบบเรือเท่านั้น แต่ยังส่งผลต่อการประเมินยุทธวิธีด้วย การจำกัดขอบเขตของปฏิบัติการให้อยู่ในเมดิเตอร์เรเนียนทำให้กองทัพเรืออิตาลีเชื่อว่า กองเรือประจัญบานสามารถขอฝูงบินสนับสนุนจากท่าอากาศยานภาคพื้นดินที่ไหนก็ได้อยู่แล้ว ความจำเป็นของเรือบรรทุกเครื่องบินจึงมีน้อย และทำให้กองทัพเรืออิตาลีขาดแคลนเรือบรรทุกเครื่องบินไปด้วยนั่นเอง

## รัสเซีย (สหภาพโซเวียต) - Военно-морской флот СССР

*“พวกเยอรมันมองว่า การที่กองทัพเรือของเราขาดความสามารถในการปฏิบัติการเอง (โดยไม่มีกองทัพบก) เป็นจุดอ่อนสำคัญ แต่จริงๆ แล้ว นั่นแหละคือจุดแข็งของกองทัพเรือเรา”*

          - นิโคลัย คูซเนทซอฟ, บันทึกความทรงจำผู้บังคับบัญชากองทัพเรือโซเวียตว่าด้วยกองเรือบอลติก

กองทัพเรือประชาชนแห่งสหภาพโซเวียตในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สองไม่ได้มีสภาพที่แข็งแกร่งหรือเป็นมหาอำนาจทางทะเลแต่อย่างใด กองเรือของพลพรรคคอมมิวนิสต์อยู่ในสภาพอ่อนแอและไร้สมรรถนะมากพอที่จะไม่ถูกเชิญเข้าร่วมในการประชุมเรื่องแสนยานุภาพนาวีที่วอชิงตัน มีสาเหตุสำคัญใหญ่ๆ อยู่สองประการที่ทำให้กองเรือโซเวียตอ่อนแอ หนึ่งคือสงครามกลางเมืองกับกองทัพขาวทำให้แม่ทัพเรือหลายคนที่ภักดีกับระบอบกษัตริย์หนีออกนอกประเทศ และอีกสาเหตุหนึ่งคือ ผู้เชี่ยวชาญด้านทัพเรือหลายคนของโซเวียตถูก “กำจัดทิ้ง” เพราะโดนมองว่าเป็นภัยทางการเมืองกับสหายท่านผู้นำ

กองทัพเรือโซเวียตมีเรือรบรุ่นเก่าสมัยสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอยู่ และคนในกองทัพเรือเองก็ทราบดีว่าลำพังเรือรบเก่านี้คงไม่สามารถสร้างความมั่นคงให้กับโซเวียตได้ แผนการต่อเรือและสั่งต่อเรือจากต่างประเทศจึงมีขึ้นเพื่อพยายามสร้างกองเรือที่คุ้มครองผลประโยชน์ของโซเวียต ดังนั้น ในสงครามโลกครั้งที่ 2 กองทัพเรือโซเวียตจึงปรากฏมีเรือรบรุ่นค่อนข้างใหม่ประจำการอยู่ด้วยเช่นกัน
แต่ข้อจำกัดด้านทรัพยากรก็ทำให้เรือเหล่านั้นเป็นเพียงเรือลาดตระเวนและเรือพิฆาตเท่านั้น ทั้งสมรภูมิที่กองทัพเรือโซเวียตเข้าไปมีบทบาทก็จำกัดอยู่เพียงแถบทะเลบอลติกและทะเลดำ

เรือพิฆาต Reshitelny เรือพิฆาต Tashkent และเรือลาดตระเวนเบา Kirov คือเรือรบรุ่นใหม่ของโซเวียต และเป็นเรือที่ปรากฏในเกมด้วย ทั้งสามลำล้วนเป็นเรือที่หาได้ค่อนข้างยาก Reshitelny ไม่สามารถต่อได้ และมีความหายากระดับสี่ดาว ขณะที่ Tashkent และ Kirov สามารถหาได้จากการต่อเท่านั้น ซึ่งต้องมีโชคที่ดีพอสมควรถึงจะได้ไว้ในถือครอง

ความหายากไม่ใช่สิ่งเดียวที่โดดเด่นของเรือโซเวียตทั้งสามลำ แต่ยังมีค่าสมรรถนะอย่างอื่นที่น่าสนใจอยู่อีก เรือพิฆาตของโซเวียตเป็นเรือพิฆาตที่มีค่าพลังชีวิตสูงกว่าเรือพิฆาตชาติอื่นอยู่เล็กน้อย และ Tashkent เองก็มีค่าความไวและการหลบหลีกที่สูงสมกับเป็นหนึ่งในเรือพิฆาตที่เร็วที่สุดในโลก นอกจากนี้เรือลาดตระเวนเบา Kirov ยังเป็นเรือที่มีค่าพลังโจมตีเริ่มต้นอยู่ที่ 30 ทำให้เป็นเรือลาดตระเวนเบาที่มีพลังโจมตีค่อนข้างโดดเด่นกว่าเรือของชาติอื่น ทั้งอุปกรณ์ที่ติดตัวมาด้วยคือ ปืน 180 ม.ม. สามลำกล้องของ Kirov มีระยะยิงเท่ากับเรือประจัญบาน ซึ่งหมายความว่าทำให้เรือลาดตระเวนสามารถโจมตีได้ถึงสองครั้ง (และนี่ยังไม่นับฉากยิงตอร์ปิโดด้วย!)

## เนเธอร์แลนด์ - Koninklijke Marine

*“ไม่ต้องช่วย กลับไปปัตตาเวียซะ”*
          - สัญญาณคำสั่งสุดท้ายก่อนจะจมจากเรือ De Ruyter, ยุทธนาวีทะเลชวา กุมภาพันธ์ 1942

ความเป็นมหาอำนาจทางทะเลแห่งศตวรรษที่ 17 ของเนเธอร์แลนด์กลายเป็นเพียงแค่ตำนานไปแล้ว แม้จะเป็นหนึ่งในชนชาติซึ่งบุกเบิกด้านการเดินเรือของโลกตะวันตก แต่เมื่อผ่านพ้นศตวรรษของการสำรวจไป เนเธอร์แลนด์ก็ถูกชาติมหาอำนาจอื่นทิ้งให้อยู่ข้างหลัง มรดกเพียงอย่างเดียวที่หลงเหลืออยู่ไว้เชิดหน้าชูตาคืออาณานิคมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ถูกเรียกว่า *“ดัตช์อีสต์อินเดีย”* (ปัจจุบันคืออินโดนีเซีย)

การยังคงหลงเหลืออาณานิคมอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองยืนยันให้เห็นว่าเนเธอร์แลนด์ยังคงมีบทบาททางทะเลอยู่บ้าง ในช่วงต้นสงคราม กองเรือดัตช์มีบทบาททั้งในทะเลแอตแลนติกและแปซิฟิก โดยเฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่กองเรืออาณานิคมสหราชอาณาจักรยังหวังจะได้รับความช่วยเหลือจากกองเรือดัตช์ (ขณะที่กองเรืออาณานิคมดัตช์ก็หวังจะขอความช่วยเหลือจากกองเรืออังกฤษเช่นกัน...) หนึ่งในเรือที่ค่อนข้างโดดเด่นของกองเรือดัตช์และเป็นลำเดียวที่ปรากฏในเกมด้วยในขณะนี้ คือ เรือลาดตระเวนเบา De Ruyter ซึ่งเคยได้รับบทบาทเป็นถึงเรือธงของกองเรือผสม ABDA (กองเรือผสมของอเมริกา-บริเตน-ดัตช์-ออสเตรเลีย เพื่อต่อต้านญี่ปุ่น) แต่ไม่ได้เป็นเรือที่มีค่าพลังโดดเด่นอะไร

ทั้งนี้เพราะความโดดเด่นจริงๆ ของเนเธอร์แลนด์ในสงครามโลกครั้งที่สองไม่ได้มุ่งเน้นในการพัฒนาเรือลาดตระเวนเบา เรือที่เนเธอร์แลนด์ให้ความสำคัญและต่อขึ้นเป็นจำนวนมากในช่วงก่อนสงครามคือเรือดำน้ำ ในช่วงต้นสงคราม กองเรือดำน้ำของดัตช์อีสต์อินเดียคอยตระเวนจมและคอยปั่นป่วนสร้างความเสียหายให้กับเรือลำเลียงพลและลำเลียงทรัพยากรของญี่ปุ่นเป็นอย่างยิ่ง จนกระทั่งญี่ปุ่นยึดฐานกำลังของดัตช์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้หมดแล้วปฏิบัติการเหล่านี้ถึงได้ค่อยยุติลง อย่างไรก็ดี ณ ตอนนี้ในเกมยังไม่มีเรือดำน้ำของเนเธอร์แลนด์ได้ออกมาวาดลวดลายแต่อย่างใด

## ตุรกี - Türk Deniz Kuvvetleri

โกเบน (Goeben) คือเรือลำเดียวของประเทศตุรกี เธอได้มาจากการทดลองเข้าเล่นเกมช่วง Beta และในขณะนี้ยังไม่สามารถต่อมาได้

## ชิลี - Armada de Chile

มีเพียงลำเดียวคือ โอฮิกกิ้นส์ (O'Higgins) ซึ่งแท้จริงแล้วก็คือ บรุ๊คลินส์ (Brooklyn) จากสหรัฐอเมริกาที่ขายให้กับประเทศชิลี

## มองโกเลีย - Монгол улсын цэргийн

“We’re the Master of Sukbaatar. We’re the Master of Blue Road”
          - เพลงของลูกเรือ Sukbaatar

มองโกเลียเป็นประเทศที่ไม่มีพรมแดนติดทะเล และไม่มีพื้นที่ชายแดนที่เป็นแม่น้ำหรือทะเลสาบแต่อย่างใด ถึงแม้กระนั้น
มองโกเลียก็ยังมีกองทัพเรือ... หรือไม่ก็อะไรคล้ายๆ แบบนั้น...

ด้วยความที่ไม่มีพรมแดนติดต่อทางน้ำกับประเทศเพื่อนบ้านไหนเลย และไม่ได้มีผลประโยชน์อะไรในพื้นที่ทางทะเลด้วย ทำให้กองทัพเรือของมองโกเลียไม่ได้มีไว้เพื่อต่อรบกับกองเรือชาติอื่น แต่ถึงแม้จะไม่มีความจำเป็นสำหรับการตั้งกองเรือ รัฐบาลมองโกเลียช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ก็ยังอุตส่าห์จัดตั้งให้มีกองทัพเรืออยู่ดี ซึ่งกองเรือดังกล่าวนี้ประกอบไปด้วยเรือทั้งหมด 1 ลำ...

เรืออันดับหนึ่งของมองโกเลียที่ว่านี้ไม่ใช่แม้กระทั่งเรือรบด้วยซ้ำ Sukbaatar คือเรือลากจูง และหน้าที่ซึ่งเรือลำนี้ได้รับมอบหมายก็ไม่ใช่การลากจูงด้วย แต่เป็นการขนส่งน้ำมันข้ามทะเลสาบที่ประจำการอยู่ ทำให้ Sukbaatar ในเกมมีสถานะเป็นเรือเสบียงที่มีพลังโจมตีและพลังชีวิตต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ทว่า โปรดอย่าได้ปรามาสถึงการดำรงอยู่ของเรือลำน้อยนี้ เพราะสกิล “ตกปลา” ของเธอเป็นสกิลที่มีประโยชน์อย่างยิ่งยวด ซึ่งสามารถเพิ่มโอกาสการได้เรือที่ดีกว่าจากการรบให้กับกองเรือที่มีเธอประจำการอยู่ ถือเป็นสกิลที่ล้ำค่าอย่างคาดไม่ถึงทีเดียว

## ไทย - ราชนาวีไทย

*“สยามเป็นชาติของเรา ธงทุกเสาชักขึ้นทุกลำ
 ถึงเรือจะจมในน้ำ ธงไม่ต่ำลงมา"*
- เพลง "ดอกประดู่", กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์

เนื่องจากประเทศไทยเป็นประเทศขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ในจุดศูนย์กลางของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อันนับได้ว่าเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญยิ่งแห่งหนึ่ง ประกอบกับงบประมาณที่มีอยู่อย่างจำกัด แม้ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 รัฐบาลไทยจะได้เร่งเสริมสร้างกำลังทัพเรือเพิ่มขึ้นเพื่อรับมือกับสถานการณ์โลก แต่ก็ทำได้ไม่มากนัก กองกำลังทางเรือของไทยจึงเน้นไปที่การจัดกำลังเพื่อป้องกันน่านน้ำของตนเองมากกว่าจะจัดเป็นกองกำลังในเชิงรุก

ตัวแทนของราชนาวีไทยในเกม The Warship Girl ขณะนี้มีอยู่เพียงลำเดียว คือ เรือหลวงธนบุรี (HTMS Thonburi) ซึ่งเป็นเรือปืนหนักรักษาฝั่งจำนวน 1 ใน 2 ลำเท่าที่ฝ่ายไทยมีอยู่ (เรืออีกลำหนึ่งคือเรือหลวงศรีอยุธยาซึ่งเป็นเรือพี่เรือน้องกัน) และเป็นเรือธงของราชนาวีไทยในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 นับว่าเป็นเรือรบที่ดีที่สุดของราชนาวีไทยในระยะนั้น อาวุธหลักของเรือหลวงธนบุรีคือปืนใหญ่ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 8 นิ้ว ชนิดเดียวกับที่ใช้ในเรือ Akagi กับ Kaga ซึ่งมีอำนาจการยิงสูงมาก แต่เนื่องจากตัวเรือมีขนาดเล็ก จึงไม่สามารถทำความเร็วมากนัก ขาดความคล่องตัว ทำให้เสียเปรียบเมื่อทำการรบกับกองเรือที่มีความคล่องตัวสูงกว่ามาก