Galadhrimowie

**Galadhrimowie** - Zwani również Ludem Drzew byli elfami, Silvanami Nandorskiego pochodzenia zmieszanymi z Nelyarińskimi Avari.

## Historia

Część Nandorów, elfów Telerich, którzy porzucili Wielką Wędrówkę Eldarów po wschodniej stronie Gór Mglistych, osiedliła się w Dolinie Anduiny, a później założyła Leśne Królestwo na północy i Królestwo Lindórinandu na południu Wielkiego Zielonego Lasu.

Na początku Silvanowie z Lórien byli małym i rozproszonym ludem, a wraz ze wzrostem potęgi Długobrodych z Morii przenieśli się na wschodnią stronę Anduiny.

### Druga Era

Po zniszczeniu Beleriandu i Wojnie Gniewu większość wygnanych Noldorów i resztek Sindarów wycofała się do Lindonu. Valarowie zaprosili tych elfów do Amanu, ale Amdír, wraz z wieloma innymi, był niechętny i pozostał w Lindonie. Amdír, wraz ze swoim synem Amrothem, osiedlił się w Lórinandzie, gdzie przewodził Silvanom. Przejął władzę jako ich król, podczas gdy inny Sindar, Oropher, został królem Wielkiego Zielonego Lasu.

Podczas Splądrowania Eregionu Amroth dowodził oddziałem Galadhrimów, którzy wraz z krasnoludami z Khazad-dûm zaatakowali siły Saurona od tyłu, ratując Elronda. Ocaleni z Eregionu, w tym wielu Noldorów i Sindarów, uciekli do Khazad-dûm i otrzymali wsparcie od swoich przyjaciół Krasnoludów, docierając ostatecznie przez Góry do lasów, które długo później zostały nazwane Lórien.

Pod przywództwem Amdíra lud Lórien prosperował, a jego liczba rosła. Amdír poprowadził armię Galadhrimów do Wojny Ostatniego Sojuszu, gdzie większość z nich, w tym sam Amdír, została zabita w Bitwie na Dagorlad.

### Trzecia Era

Galadhrimowie byli od tamtej pory rządzeni przez Amrotha, syna Amdíra. Około roku 1409 TE część Galadhrimów przeszła przez Góry Mgliste, by połączyć siły z Rivendell pod wodzą Elronda przeciwko Angmarowi. Wraz z pomocą elfów z Lindonu udało im się na jakiś czas powstrzymać czarnoksięskie królestwo.

Około roku 1980 TE wraz z uwolnieniem Balroga w Morii wielu Galadhrimów uciekło na południe do Edhellond i popłynęło przez Morze do Valinoru. Również Amroth zmęczył się Śródziemiem i zapragnął pożeglować. Utonął jednak w zatoce Belfalas.

W swej mądrości Galadriela widziała, że Lórien będzie twierdzą i punktem oporu, który powstrzyma cień przed przekroczeniem Anduiny, ponieważ Galadhrimowie byli odporni i dzielni. Ale potrzebowali władcy o większej sile i mądrości niż oni sami. Dlatego Galadriela i Celeborn na stałe zamieszkali w Lórien jako władcy tej krainy. Pod przywództwem Galadrieli i Celeborna Galadhrimowie prosperowali, a ich umiejętności rosły.

Podczas Wojny o Pierścień męstwo Galadhrimów (z mocą Galadrieli) obroniło ich dom przed orkami, którzy zaatakowali ich lasy i dokonali zniszczeń na jego granicy; wkrótce potem Sauron poniósł śmierć, a Galadhrimowie z wieloma łodziami przeprawili się przez Anduinę, by zaatakować Dol Guldur.

### Czwarta Era

Po odejściu Galadrieli za Morze i Celeborna do Imladris, tylko nieliczni Galadhrimowie pozostali w Lothlórien; wielu przeniosło się do Wschodniego Lórien w Greenwood, gdzie Silvanowie pozostali nietknięci do wczesnej Czwartej Ery.

## Kultura

Galadhrimowie prosperowali i byli instruowani przez swoich sindarińskich władców, a następnie przez swojego Pana i Panią. Stali się biegli w wytwarzaniu lembasów, elfich lin, elfich płaszczy i wielu innych rzemiosł. Mieszkali w telainach zbudowanych na drzewach.

Mówili elfickim językiem Silvan i dialektem sindarińskiego z "akcentem". Niektórzy, jak Haldir, ale nie wszyscy, potrafili mówić w Westronie.