Fëanor

Minyon (Q. początkowe imię)

Finwion (Q. Syn Finwego)

### Data śmierci

1497 lat Drzew ( w wieku 328 lat Drzew lub 3142 lat Słonecznych) na Zboczu Ered Wethrin

### Miejsce zamieszkania

Tirion (dawniej)Formenos (dawniej)

Sale Mandosa (obecnie)

## Rodzina

### Krewni

Maidros Tatayondo i Cinsácë (dziadkowie, być może)Silwe (stryj, być może)

Nurwe i Nurwen (stryjeczni dziadkowie)

Tata i Tatie (pradziadkowie)

Imdis (macocha)

Anaire (bratowa)

Fingon, Turgon i Argon (bratankowie)

Aredhel (bratanica)

Earwen (bratowa)

Finrod, Angrod i Aegnor (bratankowie)

Galadriela (bratanica)

Arothir i Celebrimbor (wnukowie)

### Rodzeństwo

FindisFingolfin

Irime

Faniel

Finarfin

### Potomstwo

MaedhrosMaglor

Celegorm

Caranthir

Curufin

Amrod

Amras

## Relacje

### Arcywróg

Morgoth

**Fëanor** (właściwie **Curufinwë,** *ur. 1169 Lat Drzew w Tirionie - zm. 1497 Lat Drzew u zboczu Ered Wethrin* ) **-** Elf, Najstarszy i najbardziej ukochany syn Finwego z plemienia Noldorów który po jego śmierci został Najwyższym Królem Noldorów. Był jednym z największych Noldorów w dziejach Ardy z wielkimi umiejętnościami posługiwania się słowem, był znanym rzemieślnikiem, twórcą klejnotów i wojownikiem. Jego najsłynniejszym czynem było stworzenie Silmarilów , których kradzież sprawiła, że ​​poprowadził swój lud na wygnanie . Jako przywódca buntu, jego żarliwa nienawiść do Morgotha i straszliwa przysięga doprowadziły bezpośrednio do wielkich triumfów i tragedii Pierwszej Ery.

## Historia

### Dzieciństwo i życie w Tirionie

Urodzony w 1169 Lat Drzew ,  Fëanor był najstarszym synem Finwë , pierwszego Króla Noldorów z jego pierwszą żoną Miriel Serinde. Wyciągnął tak wiele energii życiowej z Míriel, kiedy się urodził, że znudziła się życiem i wyjechała do Lórien , gdzie dobrowolnie opuściła swoją cielesną formę i umarła. Finwë ożenił się ponownie i miał dwóch synów, Fingolfina i Finarfina oraz trzy córki, Findis, Írimë i Faniel.

Umiejętności Fëanora zaczęły się rozwijać, a poza bycia wykwalifikowanym kowalem był językoznawcą i Mistrzem Wiedzy. W 1250 Lat Drzew opracował system liternictwa Tengwar , ulepszając pracę Rúmila . On stworzył również *palantíri* a także lampy Feanora w tym samym czasie.  Następnie skierował swój umysł na badanie klejnotów.

Jeszcze w młodości Feanor poślubił Nerdanele , córkę Mahtana , wielkiego rzemieślnika  która urodziła mu siedmiu synów : Maedhrosa , Maglora , Celegorma , Caranthira , Curufina , Amroda i Amrasa .

W 1400 Lat Drzew,  Melkor , najpotężniejszy z Valarów i źródłem zła, oszukał Valarów do myślenia, że żałuje swojego postępowanie. Ułaskawiony i mieszkający w Valinorze , zobowiązał się do skorumpowania Noldorów i zdołał uczynić z nich narzędzia swojej złośliwości, zwłaszcza Feanora. Ale Fëanor bardzo nie ufał Melkorowi , co było częścią planu Melkora

Feanor przyjął w 1440 Lat Drzew na praktyki swego wnuka, Arothira który zapowiadał się obiecująco.

Zainspirowany cienia przejrzenia, zastanawiał się, w jaki sposób światło z Dwóch Drzew może być zachowana niezniszczalny.  Wielu myślało, że ten pomysł pojawił się pierwszy po zobaczeniu włosów Galadrieli, swojej bratanicy które były zarówno złote, jak i srebrne. Podziwiał jej włosy tak bardzo, że trzy razy prosił o kosmyki, ale Galadriela za każdym razem odmawiała i nie dała mu ani jednego kosmyka.  Dlatego w roku 1449 Lat Drzew rozpoczął Fëanor, a do 1450 osiągnął  największe ze swoich osiągnięć: uchwycenie światła Dwóch Drzew, aby stworzyć trzy Silmarile, zwany także Wielkimi Klejnotami. Cenił Silmarile ponad wszystko i wystawiał je na ucztach, nosząc je na czole. Ale później nabierał coraz większego podejrzenia, że ​​Valarowie i inni Eldarowie ich pożądają, aż zazdrośnie strzegł ich przed wszystkimi z wyjątkiem najbliższej rodziny.

### Konflikt z Fingolfinem

Melkor bardzo pragnął Silmarilów, a jego nienawiść do Fëanora rosła, ale Valarowie wciąż nie znali prawdziwych intencji Melkora. Melkor wykorzystał temperament i dumę Fëanora, aby przekonać go, że jego przyrodni brat Fingolfin nie tylko planuje uzurpować sobie miejsce jako spadkobierca Finwego , ale także przejąć klejnoty dla siebie.  Następnie Noldorowie zaczęli wykuwać broń, której w tym momencie żaden inny Eldar nie posiadał w Valinorze . Wrogość Fëanora wzrosła do tego stopnia, że ​​w 1490 Lat Drzew zagroził życiu Fingolfina. Valarowie ukarali go za to banicją do Formenos. Zabrał ze sobą pokaźny skarb, w tym Silmarile , które schował w zamkniętym pudełku. W pokazie wsparcia dla swojego najstarszego syna, Finwë również wycofał się do Formenos.

Valarowie zdali sobie sprawę, że Melkor stał za działaniami Feanor. Wysłali Tulkasa, aby ponownie go uwięził, ale nie można go było znaleźć. Melkor nie był widziany przez długi czas, aż w 1492 Lat Drzew,  niespodziewanie pojawił się w Formenos . Melkor ponownie próbował manipulować Fëanorem, ale posunął się za daleko i syn Finwego zdał sobie sprawę, że prawdziwym celem Melkora było zdobycie Silmarili. Zamknął drzwi przed Melkorem. Wściekły Melkor odszedł. Kiedy Valarowie usłyszeli o incydencie, wznowili polowanie, ale stało się jasne, że Melkor uciekł z Valinoru.

### Kradzież Silmarillów

W 1495 Lat Drzew, Valarowie starali się pogodzić Feanora i Fingolfina oraz naprawić nieprzyjaźń między Noldorami i Valarami. Zaprosili ich wszystkich do Valinoru by zawrzeć pokój. Fingolfin wyciągnął rękę do swojego przyrodniego brata, uznając miejsce Fëanora jako najstarszego, co niechętnie zaakceptował.

W międzyczasie, po pierwszym udaniu, że udał się na północ, Melkor wymknął się do Avathara na południu Amanu, by odnaleźć złą, podobną do pająka kreaturę zwaną Ungoliantą . Nawet gdy Fëanor i Fingolfin pogodzili się, Ungolianta pomogła Morgothowi zniszczyć Dwa Drzewa, sprowadzając ciemność do Valinoru .

Yavanna zbadała Dwa Drzewa i znalazła je bez życia. Światło Drzew przetrwało tylko w Silmarilach i powiedziała, że ​​tylko dzięki ich mocy może przywrócić Drzewa. Następnie Manwe poprosił Fëanora, aby zrezygnował z nich w tym celu, ale Fëanor stanowczo oświadczył, że nie zrezygnuje z Silmarili z własnej woli; Powiedział, że gdyby Valarowie go zmusili, nie byliby lepsi od Melkora. Dopiero po tym przybyli posłańcy, opowiadając o najeździe na Formenos .

Według posłańców, Melkor, otoczony nieprzeniknioną czarną mgłą, przybył do skarbca Fëanora w Formenos . Finwë walczył i przegrał przeciwko Melkorowi, będąc pierwszym, który został zabity w Valinorze. Melkor splądrował skarbiec, zabierając wiele cennych klejnotów, w tym Silmarile. On i Ungolianta uciekli, przekraczając Helcaraxë , czyli Szlifujący Lód, na północy do Beleriandu w Śródziemiu.

### Przysięga Feanora i Bratobójstwo w Alqualondë

Valarowie i Eldarowie teraz w pełni zrozumieli zakres zdrady Melkora. Fëanor, dowiedziawszy się o zamordowaniu ojca i kradzieży jego cennych Silmarili, nazwał Melkora *Morgothem* czyli „*Czarny Wróg*”. Po śmierci ojca Fëanor objął władzę królewską nad Noldorami i wygłosił namiętną mowę, którą nieświadomie wypełnił kłamstwami Morgotha. Zebrał Noldorów przeciwko Czarnemu Panu, ale z powodu wpływu Morgotha ​​obwiniał również Valarów za czyny Morgotha. Przekonał większość swoich ludzi, że ponieważ Valarowie nie mogą ich ochronić, Noldorowie muszą podążać za nim do Śródziemia i walczyć z Czarnym Panem. Fëanor następnie przysiągł straszliwą przysięgę Fëanora co również głosiło wszystkich siedmiu jego synów, przysięgając walczyć z każdym i wszystkimi – czy to Elfami, Człowiekiem, Maią czy Valą – którzy wstrzymywali Silmarile i wzywając nawet Iluvatara na świadka. Ta przysięga doprowadziła do wielu konfliktów, a później spowodowała wielką tragedię wśród jego siedmiu synów.

Szukając sposobu dotarcia do Śródziemia , udał się na brzeg Amanu, gdzie mieszkali żeglarze Teleri i zażądał użycia ich statków. Kiedy Teleri odmówili oddania lub użyczenia swoich statków, Fëanor nakazał Noldorom przejęcie statków siłą. Teleri oparli się i wybuchła bitwa, w której wielu Teleri zostało zabitych, ponieważ byli uzbrojeni w zwykłe łuki myśliwskie, przeciwko w pełni uzbrojonym Noldorom. Trzy razy Teleri byli w stanie odepchnąć siły Fëanora, dopóki Fingon, prowadzący zastęp Fingolfina, swego ojca. Dołączył do bitwy i tym samym przygniatając Teleri.

W związku z tym aktem, Valarowie ogłosili Wyrok Mandosa w której przepowiedzieli klęskę wszystkim, którzy podążali za Domem Fëanora. Fëanor postanowił kontynuować i dodał kolejne prorocze oświadczenie, że ich czyny będą żyć pieśnią aż do końca świata. Jednak ci, którzy okazali skruchę, wrócili z Finarfinem , trzecim synem Finwego . Zostali zaakceptowani przez Valarów, a Finarfin rządził jako król pozostałych Noldorów w Valinorze .

### Wygnanie do Śródziemia i śmierć

   W 1496 Lat Drzew Fëanor poprowadził Noldorów na północ. W 1497 Lat Drzew, armia dotarła do Helkaraxë i zatrzymała się.  Nie było wystarczającej liczby statków, aby przewieźć wszystkich Noldorów przez morze, więc Fëanor i jego synowie przejęli statki i odeszli. Po przybyciu do Losgar , ujścia Zatoki Drengist w krainie Lammoth , na dalekim zachodzie Beleriandu , gdzie wcześniej przeszli Morgoth i Ungolianta, Fëanor postanowił spalić statki i zostawić zwolenników Fingolfina. Ziemia była w tamtych czasach płaska, więc pozostali Noldorowie zobaczyli płomienie i spostrzegli, że jeśli mają dotrzeć do Śródziemia, nie mają innego wyboru, jak tylko przekroczyć Helcaraxë. Zrobili to pod przywództwem Fingolfina i ponieśli po drodze ciężkie straty, co znacznie zwiększyło wrogość, jaką mieli do Rodu Fëanora .

Dowiedziawszy się o przybyciu Noldorów, Morgoth wezwał swoje armie z fortecy Angband i zaatakował obóz Fëanora w Mithrim . Bitwa ta została nazwana Dagor-nuin-Giliath („*Bitwa pod Gwiazdami*”), ponieważ Słońce i Księżyc jeszcze nie powstały. Noldorom udało się wygrać bitwę i rozproszyć armie Morgotha. Fëanor, wciąż w wielkiej wściekłości, parł z synami i wnukami w kierunku Angbandu. Dotarł do granic Dor Daedeloth, ale został napadnięty przez siły Balrogów , a wokół niego było niewielu elfów. Walczył potężnie, siekając wrogów, nawet po otrzymaniu kilku ran, ale został pokonany przez Gothmoga, lorda Balrogów.

Jego synowie i wnukowie natknęli się na balrogów z wielką siłą elfów i byli w stanie ich odpędzić. Jednak, gdy Fëanor był unoszony z pola bitwy, wiedział, że jego rany są śmiertelne. Został sprowadzony na zbocza Ered Wethrin, gdzie z daleka widział szczyty Thangorodrim . Przeklął Morgotha ​​trzykrotnie, ale z oczami śmierci wiedział, że elfy, bez pomocy Valarów, nigdy nie zrzucą ciemnych wież. W chwili jego śmierci ognisty duch obróciło jego ciało w popiół. Był jedyną osobą, która zginęła w ten sposób, ponieważ nigdy nie widziano ani nie słyszano żadnej takiej śmierci.

Jego synowie nadal byli związani przysięgą odzyskania Silmarili, co miało wpływ na wiele wydarzeń w Śródziemiu podczas Pierwszej Ery.

Duch Fëanora pozostał w Salach Mandosa i nigdy nie odrodzi się w Ardzie .  Mówi się, że powróci po Dagor Dagorath i wreszcie odzyska swoje ukochane Silmarile i złamie je, aby Yavanna mogła użyć ich światła do przywrócenia Dwóch Drzew.

## Etymologia

*Fëanor* to niezwykłe połączenie quenyi i sindarińskiego : *fëa* ("duch, dusza") + *naur* ("ogień").  Imię jest właściwie na wpół sindaryzowaną wersją jego quenejskiego imienia matki *Fëanáro* ; właściwą formą sindarińską powinien być ***Faenor*** .

Nazwa zmieniła się od wczesnych wersji legendarium , więc w pierwszych koncepcjach *Fëanor* jest podawany jako queyna pokrewny Gnomski Fionor (*Czara Kowala*).  Jednak Tolkien użył *Fëanora* w narracji *Zaginionych Opowieści* . W fazie Noldorin *Fëanor* jest oryginalną nazwą, podczas gdy *Fëanáro* jest pokrewnym quenyi. Oba oznaczały *Promieniste Słońce*, z prymitywnego Quendian *Phayanâro*

## Inne imiona

Kiedy urodził się Fëanor, po raz pierwszy nazwano go ***Minyon*** *(pierworodny*).  Jego imię ojca było początkowo takie samo jak jego ojca: *Finwë* ,  lub po prostu ***Finwion*** (*Syn Finwë*).  Ale kiedy pokazał swoje umiejętności, został powiększony do ***Curufinwë*** ,  przez dodanie *curu* (*umiejętność*).

Jego matczyne imię brzmiało ***Fëanáro*** , co tłumaczy się jako *Duch Ognia*,  powstałe przez dodanie *fëa* (*ducha*) i *nár* (*płomień)*.