Kifaru

**Kifaru**

*Był wieczór, panował lekki chłód w wielkiej hali. Z za ogromnej pancernej szklanej szyby rozciągał się nieprzenikniony ogrom kosmosu wypełniony dryfującymi odpadkami, pośród których jaśniały małe białe punkty, a pod nimi rozciągał się zielonkawy glob planety Kuat. Chłopiec ziewnął leniwie spoglądając za szybę. Siedział z nogami skrzyżowanymi na jakimś starym ubraniu roboczym który służył mu za koc, obok miał małe metalowe pudełko w którym była nadgryziona kanapka, zaraz obok stał metalowy otwarty termos z którego unosiła się para. Wziął kanapkę i ponownie ją ugryzł, skrzywił się przy tym lekko po czym nalał sobie czegoś gorącego i popił, po czym wrócił wzrokiem na kosmos za szybą. Lubił tak siedzieć wieczorami, kiedy hala już nie pracowała i była cisza, mógł wtedy spokojnie popatrzyć w dal i pomarzyć sobie że pewnego dnia zobaczy te wszystkie gwiazdy z bliska. Było to jednak mało prawdopodobne, jego rodzice od zawsze mieszkali na kuat i od zawsze tu pracowali, tak jak jego dziadkowie. jego także czeka taki los. Tak sobie myślał, jednak miał nadzieję, to małe chłopięce marzenie o zostaniu podróżnikiem albo jakimś pilotem. Pragnął wolności. Z jego rozmarzenia wyrwał go głos który dochodził z dołu, chłopiec otrząsnął się i spojrzał z dzioba statku na którym siedział. Na dole stał wysoki masywnie mężczyzna o śniadej karnacji, twarz miał trochę osmoloną i brudną, wyglądał dosyć staro. Kifaru, złaź na dół pora się myć i i do spania! Ale już! - odparł, a chłopiec jęknął z niezadowolenia po czym zabrał kocyk termos i pudełko i ześlizgnął się po dziobie, na skrzydło a z niego zszedł po rusztowaniu na dół. Kifaru podszedł do mężczyzny a ten objął go ręką i razem udali się do korytarza prowadzącego wgłąb stoczni.*

*Kifaru leżał na dolnym piętrowym łóżku, nad nim spał jego ojciec głośno chrapiąc. Chłopiec zawsze wtedy zatykał sobie uszy poduszką, nagle całym pomieszczeniem zatrzęsło a potężny huk poderwał chłopca i jego tatę na równe nogi. Co się dzieje tato? - zapytał z przerażeniem. Nie wiem,ale musimy iść - odparł ojciec łapiąc Kifaru za rękę i prowadząc szybko na zewnątrz pokoju. W korytarzu robotnicy zaczynali wybiegać ze swoich kajut, panował totalny chaos, by za chwilę kolejny wstrząs stoczni, powalił większość robotników na ziemię, włączyły się czerwone awaryjne światła jak przy alarmie, mężczyzna opadając przykrył ciałem Kifaru, chłopiec bał się coraz bardziej. Podnieśli się wraz z innymi ludźmi i zaczęli biec w stronę hali, ludzie krzyczeli wystraszeni i spanikowali biegli jeden na drugiego, ojciec szybko objął chłopca by nikt go nie stratował i biegli przed siebie. Wybiegli razem z innymi na hale stoczni, gdy ich oczom ukazał się widok strzelaniny, odziani w czarne pancerze żołnierze z karabinami strzelali do ochrony stoczni, widok był przerażający ale i w pewien sposób hipnotyzujący. W powietrzu latały różnej barwy wiązki lasera, a to wszystko na tle czerni kosmosu która była za wielkim szkłem. Wmurował oto chłopca, ale ojciec szybko go z tego wytrząsnął. Wybiegający ludzie wdarli się na linię ostrzału i krzyki przeszyły pomieszczenie, mężczyzna nie tracąc zimnej krwi przyległ z synem do ściany i prowadził ich obu bokiem szybko w stronę grodzi prowadzącej do dalszej części kompleksu i do windy która była jedyną drogą ucieczki. Walka trwała może kilkanaście sekund gdy najeźdźcy pokonali ochronę, gdy doszli ido windy przed nią zatrzymały ich wycelowane karabiny. Mężczyzna uniósł ręce w geście poddania się. Żołnierze popchali ich siłą z powrotem na hale, gdzie zebrali wszystkich robotników i ich rodziny. Jakiś czas później z windy wyszedł wysoki mężczyzna ubrany w czarną zbroję z kapturem i złowieszczo wyglądająca maską. Wszyscy spojrzeli na postać, a żołnierze stawali przed nim na baczność. Postać zatrzymała się kilka metrów przed schwytaną grupą robotników i ich rodzin. "Od dziś stocznia Kuat należny do Imperium a z nią i wy. Będziecie pracować dla dobra Imperium budując dla nas flotę, wszelkie opory będą surowo karane. Zabrać kobiety i dzieci! - rozkazał Sith a żołnierze siłą zaczęli rozdzielać rodziny.Zaczęły się krzyk ii płacz dzieci, mężczyzni rzucili się na żołnierzy ale szybko zostali obezwładnieni*