Razem z Hawkingiem tworzysz agencję najemnych wojowników

W biurze było parno, zaś zatęchłe powietrze mieszane było w zamkniętym obiegu przez tandetne, stukające wiatraki biurowe, które wykupiliście w ofercie poleasingowej. Minęło zaledwie kilka miesięcy odkąd wynajęliście zapuszczony lokal na Dorotheenstraße 101 obok niemieckiego Bundestagu w Berlinie. Przeważyła oczywiście niska cena, ale posiadało też niezłą komunikację, a co najważniejsze, było blisko serca jednego z największych miast Europy. Nie żebyście mieli choćby i kiwnąć palcem za darmo, ale czasem warto wmieszać się w jakąś większą intrygę, aby zyskać na rozpoznawalności. A nie było wątpliwości co do jednego - tego potrzebowaliście najbardziej, gdyż do tej pory nie dostaliście ani jednego zlecenia. Oczywiście o ile nie liczyć tego ostatniego, kiedy to przyszedł bogaty aryjczyk żądając pobicia jakiegoś cygana, który ukradł mu BM-kę. Niestety, nie poszło po waszej myśli, musieliście pozbyć się ciała w Sprewie, a przed zleceniodawcą (a także każdym innym) udawać, że nigdy kogoś takiego nie spotkaliście. Trzeba przyznać jednak, że świadczyło to o waszej skuteczności, a może niestety wręcz o zbyt wielkim jej powodzeniu.

* Biuro agencji
1/5
Po chwili z aneksu kuchennego wyszła bezkształtna farbowana blondynka w polarze.

*Kawusia gotowa -* zaanonsowała donośnie.

Dorotka Siusiak, bo tak właśnie się nazywała, została zatrudniona przez was w roli sekretarki. Sprawdzała się w niej tak dobrze, jakby tylko po to się urodziła. Zresztą to nie jej pierwsza posada na tym stanowisku, zwykle w waszej agencji pracuje tylko po godzinach w lokalnej filii, za dnia zaś w szkole, jednakże teraz były wakacje i specjalnie przyjechała do Berlina, aby wam usługiwać. Szybko zrozumieliście, że jest nie do zastąpienia - odbierała telefony, parzyła kawę, ściągała wszystkie odcinki Mody na Sukces z torrentów o najlepszym statusie, drukowała ogłoszenia po kryjomu za tusz i papier Marzeny czy też wynajęła do pomocy w razie potrzeby Aniołki Charliego, Toma Cruise'a, Austina Powersa i innych wojowników walczących o dobro i pokój na świecie, oczywiście za dobrą opłatą.

*Heh nareszcie, ileż można czekać -* odburknęłaś w najwyższym uznaniu, wyrażając dozgonną wdzięczność.

Dla pewności umoczyłeś palucha na czole, aby sprawdzić czy rzeczywiście świeżo parzona. Przybrał wsciekle czerwony kolor i zaczął wyginać się jak glista na haczyku - zdecydowanie gorąca, musisz odczekać zanim siorbniesz.

*A... kleik... dla... mnie... jest... już... gotowy? -* wypowiedział syntezator mowy Microsoft Sam.

Od wydarzeń w laboratorium wiele się zmieniło. Hawking w dużym stopniu (jak na paralityczną kukłę) się usamodzielnił. Stało się tak prawdopodobnie za sprawą naciągania uwiędłych nerwów oraz ćwiczenia dystroficznych mięśni podczas codziennych treningów brutalnego uderzania jego głową w deski. Co prawda jedyne co się zmieniło, to jego zdolność prowadzenia wózka telepatią przez kable, ale nikt się nie spodziewał nawet takiej poprawy.

*O nie nie nie profesorze Hawking, dzisiaj będzie owsianka, musimy pozbyć się tego okropnego ślinienia -* pogroziła palcem Dorotka, traktując go jak dziecko, nie zdając sobie sprawy z jego przytłaczającego umysłu i milionów sposobów w jakich mógłby ją eksterminować.

Choć po prawdzie najprawdopodobniej skończyłoby się na podstawieniu nogi, a następnie rozjechaniu wózkiem zaczynając od nóg, najprostsze, ale jakże skuteczne. A możliwe byłoby to dzięki samemu ciężarowi wózka, który miał zainstalowany silnik elektryczny napędzany całym plikiem baterii do laptopa.

Siedziałeś zamyślony już dłuższy czas. Spędziłeś w formie Grubonika - postaci powstałej ze scalenia twojego ciała i umysłu z ciałem i umysłem Moniki z Piwnicy - wiele miesięcy, ale wciąż nie poznałeś pełnych możliwości tego ciała, choć bez wątpienia przekonałaś się o fakcie, że jest potężne. Co więcej, ten irytujący paluch na czole miał własną świadomość, nie dokońca przechodząc proces scalenia, był jednak czasami przydatny. Szczególnie, jak stopa cię swędziała, a ręce miałaś zajęte.

Nie zauważyłeś kiedy minęło kolejne 30 minut. Nagle wybrzmiał alarm. Po chwili z ubikacji, gdzie zamknęła się z laptopem i telefonem, wyszła Dorotka, uczesana w wysoki kok przypominający gniazdo na głowie, z czerwonym zaszminowaniem i obciągnięta w czerwony lateks. Zdobyła też ponętne okulary z kamerką.

*Wyruszamy! Mamy zlecenie! Właśnie zadzwonili z Luwru, gdzie odbywa się wystawa dzieł Fridy Kahlo. Przestępcy chcieli ukraść jej najsłynniejsze dzieła, w tym* ***Cena en el palacio judío** i  **Bailando en un palacio judío.** Nieprzewidzieli skuteczności zabezpieczeń i zostali uwięzieni w jednym z pomieszczeń, gdzie wzięli zakładników. Sprawa wymaga najwyższej delikatności! -* przybliżyła sprawę Dorotka

*Chwila, ty też jedziesz? -* zdziwiłeś się

*Oczywiście, będę waszym centrum dowodzenia! -* oburzyła się kryptonim Kawiarka

Natychmiast ruszyliście do akcji. Dorotka Siusiak wskoczyła na potężny motocykl, Stephen Hawking odpalił tryb Sport w wózku, a ty czym prędzej potoczyłeś się na dworzec, aby zająć dwa miejsca w TeGeWe.

Akcja w Luwrze