Max von Hoffman

* SŁ
* Ostatni WT
* Powrót WT

> Wyjątkowo uzdolniony niemiecki inżynier. Projektant zaawansowanych systemów uzbrojenia i obrony opartych na gromadzeniu i całkowitej kontroli elektryczności. Jeden z pionierów robotyki, wierzący, że główny ciężar współczesnych konfliktów leży po stronie maszyn, a nie ich operatorów.
>
>

Data i miejsca urodzenia została początkowo podana jako 20.08.1913 r. Hamburg, lecz później ustalono inną datę i miejsce: 20.08.1900 r., Bawaria. Ukończył Monachijski Uniwersytet Techniczny (skończył studia doktoranckie) na Wydziale Inżynierii Maszyn. Jako student marzył o stworzeniu idealnego technokratycznego świata.

Ma córkę, która jest jego asystentką naukową, Ermelindę Jung. Łączy go z nią bardzo silna relacja i bardzo zależy mu, aby była porządną kobietą. Jednocześnie wciąż traktuje ją jak małą dziewczynkę, nazywa ją "małym dzikusem".

## Stalowy Łowca

> Ten chwalebny dzień przejdzie do historii.
>
>

Jeden z piątki uczestników w Stalowym Łowcy. Dowódca czołgu Walküre.

Potrafi zaskoczyć przeciwnika momentalnie zwiększając mobilność swojego pojazdu, aby dogonić przeciwnika, wymanewrować go lub nawet użyć swojego pojazdu jako niszczycielskiego pocisku. Poza tym jego specjalnością jest naprawa i odbudowanie wytrzymałości pojazdu. Nie traci łatwo ofiar z oczu, posiada także intuicję w doborze odpowiednich rodzajów pocisków do danej sytuacji.

Przedstawiciel Sojuszu, Burdock złożył mu propozycję ściślejszej współpracy z Sojuszem, którą Max przyjął.

## Ostatni Waffenträger

> Natura podarowała nam elektryczność, ale tylko ja potrafię rozpoznać jej nieskończoną moc, kontrolować ją i jej używać. Nikt mi nie wierzył, byli też tacy, co się ze mnie śmiali, ale kto się śmieje teraz, wy pozbawieni talentu sceptycy?
>
>

W czasie wojny Hoffman był inżynierem wojskowym, jego dział zajmował się badaniami poprawy wytrzymałości w oparciu o elektromagnetyzm. Była to część prac nad pojazdem Waffenträger auf E 100. Projekt jednak nie został ukończony, prace zostały przerwane z powodu osobistych przekonań decydentów. Wszystkie prototypy zostały zniszczone, poza jednym, pod koniec wojny.

Po zakończeniu wojny Sojusz dotarł do Maxa i zaproponował mu współpracę w rozwoju zaawansowanej broni. Poza wzięciem udziału w projekcie Stalowy Łowca, zaproponowanu mu wznowienie jego prac nad ostatnim prototypem, który, jak się okazało, został jakoś zdobyty przez Sojusz. Hoffman otrzymał pomoc w wydostaniu się z Niemiec oraz otrzymał nową tożsamość - nazywając się od tego momentu **Max von Krieger**. Zapewniono mu także własne laboratorium i odpowiednią technologię. Przez wiele lat Max pracował dla Sojuszu.

W 1958 r. Krieger zdołał ukończyć pierwszy prototyp Waffenträgera auf E 110, udoskonalony i wyposażony w potężną elektromagnetyczną broń. Kilka jego wynalazków zostało też użytych do modernizacji i modyfikacji czołgów T-55. Po pewnym czasie inżynier Krieger opuścił kwaterę główną Sojuszu, zabierając ze sobą swoje niszczycielskie dzieło. Max ominął zakaz budowy pojazdu bojowego o masie do 80 t. Skopiował swoje dokumenty, a w pozostawionych oryginałach wprowadził zmiany, które uczyniły je bezużytecznymi dla Sojuszu.

Max von Krieger został uznany za buntownika i potencjalnego agresora. Nie chciał oddać Sojuszowi swojego wynalazku i postanowił, że będzie nie tylko uciekać, ale także walczyć, aby do tego niedopuścić.

Oprócz swojego Waffenträgera auf E 110 do walki z oddziałem specjalnym Sojuszu, Brygadą Chartów, von Krieger używa także swoich Strażników. Są to różne niemieckie czołgi, którymi umie on sterować zdalnie, oraz które zasila energią elektryczną. Nie wiadomo czy Krieger je zdobył, czy sam je zbudował.

Ostatecznie Max von Krieger, ani jego pojazd, nie został wówczas schwytany przez Sojusz.

## Powrót Waffenträgera

> Piorun nigdy nie uderza dwa razy w to samo miejsce? Potrzymaj mój kubek...
>
>
> Nie przestaną, prawda? Ostatni raz jeszcze im nie wystarczył: nasłali na mnie jakichś kadetów, którzy ledwo nauczyli się, jak należy ładować działa. Nadal uważam, że raczej sprawdzali mój charakter i technologię z mojego wynalazku, niż chcieli mnie wyeliminować. A teraz wracają. Jest ich więcej i naiwnie wierzą, że stali się silniejsi i bardziej doświadczeni.
>
>
>
>  Zastanawiam się, czy dla nich rok to dużo, czy nie? Rok szaleńczej pracy i nieprzespanych nocy spędzonych nad planami. Rok poszukiwania rozwiązań. Rok nagłych olśnień. Czy naprawdę chcą się przekonać, nad czym pracowałem przez ostatni rok? Rzucić mi wyzwanie do jatki po raz kolejny? Cóż, nigdy nie odmawiam takich zaszczytów. Ich dowództwo pewnie obiecało im jakieś medale za udaną operację. Przykro mi, że ich rozczaruję – nie trzeba było.
>
>

W 1959 r., rok po pierwszym starciu z siłami Sojuszu, von Krieger zdołał udoskonalić swoje dzieło i zbudować nowy pojazd, będący właściwie modernizacją, który nazwał Blitzträger auf E 110. Sojusz co prawda przejął jego laboratorium i wszystkie warsztaty, ale udało mu się stworzyć nowe centrum przemysłowe, wspólnie ze swoją córką, Ermelindą. Skonstruowali wspólnie generatory osłon elektromagnetycznych i reaktor plazmowy.

Krieger opracował technologię podróży w podprzestrzeni, umożliwiającą mu teleportację. Założył w niej swoją nową bazę i laboratorium, które nazywa Asgardem (nazwa siedziby bogów mitologii nordyckiej). Potrzebując poligonu dla swojej technologii oraz dla autonomicznych Strażników Ermelindy opuszcza podprzestrzeń, aby toczyć bitwy z siłami pancernymi Sojuszu. Uważa, że reprezentuje postęp techniczny ludzkości.

Jego stosunek do Sojuszu nie zmienił się, lub nawet pogorszył się. Ma Sojuszowi za złe zdradę i pozbawienie możliwości pracy na rzecz dobra ludzkości. Odrzuca kompromis, który zaproponowała mu przyjaciółka z Sojuszu, Villanelle Rapière. Sojusz po raz kolejny wykorzystał kilka z starych opracowań Kriegera do stworzenia zmodernizowanych czołgów, których używa przeciwko niemu, czyli Rezystor, Thunderbolt oraz Foudre.

Ostatecznie Max von Krieger, ani jego pojazd, ponownie nie został schwytany przez Sojusz.

## Waffenträger: Dziedzictwo

> Pilnuj naszych spraw, póki nie wrócę, córko. Mam nadzieję, że nie będziesz się nudzić.
>
>

Podczas trzeciego ataku Sojuszu na jego bazę, von Krieger jest nieobecny - opuścił ją, zostawiwszy pod nadzorem swojej córki Ermelindy. Sojusz nie ma pojęcia, w jakim celu i dokąd udał się zbuntowany naukowiec.

## Ciekawostki

* Jego pełne nazwisko oraz tytuł to: Maksymilian Leonard von Krieger-Witthoffen, Baron zu Ledenzburg.
* Jego hobby jest karmienie gołębi.
* Jest kawoszem.
* Często stosuje odniesienia do nordyckiej mitologii np.: Gungnir, Asgard, Walkiria, Norny. Znajdujący się w hangarze Stalowego Łowcy (2022) kamień runiczny rozświetlany elektrycznymi błyskami może być pamiątką Hoffmana z Firnulfir.

Nazwisko Hoffman może oznaczać osobę związaną z dworem: dworzanina, gospodarza dworu, ale także poddanego, dzierżawcę, robotnika, parobka. Nazwisko Krieger natomiast może oznaczać: kłótnik, uparty, krnąbrny, bitny, waleczny, srogi, ale także wojownik, uzbrojony, walczący człowiek. Może to być symboliczny dobór nazwisk tej postaci.

1. ↑ http://www.genezanazwisk.pl/content/hoffmann
2. ↑ http://www.genezanazwisk.pl/content/krieger