Kult Laevratha

**Kult Laevratha** - elficka wspólnota wyznaniowa, skupiająca w sobie głównie elfy Erc'htud. Skupia ona swoją działalność, zgodnie z nazwą, na kulcie Laevratha - mitycznego dawcy magii i stwórcy świata.

## Postać Laevratha

Laevrath jest postrzegany różnie. Elfy Bras'tud postrzegały go jako byt aury, który przedstawiany był najczęściej w postaci róży wiatrów wpisanej w słońce. Byt ten posiada niebieski lub błękitny blask i emanuje potężną aurą.

Erc'htudzi postrzegają Laevratha jako niebieski płomień w kształcie przypominający istotę humanoidalną. Jest to byt z wyłącznie zarysowaną sylwetką, bez szczególnych charakterystycznych cech. Po 1814 swoje wyobrażenia Laevratha zaczęli przedstawiać również ludzie. W ich wersji bóg ten przedstawiony jest jako podobny do człowieka - ukazany w postaci białowłosego człowieka średniego wieku, wyglądem przypominającego maga.

Ogólnym wyobrażeniem Laevratha jest mimo wszystko przede wszystkim Niebieski Płomień. Każda instancja niebieskiego płomienia na Eonie, czy to w postaci pochodni czy aury magicznej, jest wedle Kultu oznaką obecności Laevratha.

Erc'htudzi najczęściej nazywają Laevratha Glas Aotrou (Niebieski Pan) jako oczywista przeciwwaga do Du'Aotrou - Czarnego Pana. Na Vallurn najczęściej nazywa się Laevratha po imieniu.

### Waga symbolu

To, jak istotnym symbolem dla elfów, nie tylko ludu Erc'htud, jest róża wiatrów ukazuje przede wszystkim fakt, że symbol ten jest jednoznacznie obrany przez elfy wszelkich szczepów (poza Tan'tudami) za ich znak rozpoznawczy - ukazany jest na flagach Erc'htudów oraz Dalc'hiadu. Z tego powodu w Konfederacji Imevardzkiej od późnego XV wieku aż do roku 1814 był to symbol zakazany i uważany za zdradziecki i przestępczy.

## Etos wiary

Etosem Kultu Laevratha jest walka dobrego Światła ze złą Ciemnością - Słońca z Księżycem. Nawiązuje on wprost do Wojny Przeciwko Światłu, jaką wypowiedział Calevinthrowi i Laevrathowi Czarny Pan.

## Organizacja Kultu

Kult za czasów istnienia Nevez Deroú skupiał się na Świątyni Laevratha w Ishve Thalor. Po Najeździe Rendońskim siedzibę Kultu przeniesiono do specjalnie na ten cel wybudowanego Sanktuarium Światła w Torrgen. Po Wojnie o Naród lokalizacja znów zmieniła się - tym razem na Kêr Goanag w Górach Światła na wyspie Arcaibh.

Najwyższą w hierarchii osobą według praw Kultu jest sam Glas Aotrou. Jego głównym i najbardziej honorowym reprezentantem na Eonie jest Pomazaniec Laevratha (od 1814; od 1814 Płomień). Poniżej są Wielcy Magowie, później Prałaci, Kapłani, a następnie wierni innych stanów. Poniekąd specjalnym statusem mogą cieszyć się Strażnicy Światła, których ideą jest bycie najczystszymi wzorami do naśladowania, autorytetami społeczeństwa i reprezentantami Laevratha na Eonie. Ich status Strażników pozwala na udzielanie im dożywotniego wstępu do Sanktuarium Światła oraz bliższego obcowania z wiarą.

Kapłanami mogą zostać wyłącznie mężczyźni. Od 1820 kobiety mogą posługiwać jako zarządczynie świątyń, jednak nadal nie mają prawa do otrzymania święceń kapłańskich.

## Świątynie

Za czasów Nevez Deroú w państwie Erc'htudów istniały trzy główne Świątynie Laevratha. Główna mieściła się w Ishve Thalor i nazywana była Sanktuarium Światła - centrum wiary w Niebieskiego Pana. Dwie pozostałe postawiono w Leaarholl oraz Blydhen. Wszystkie zostały zburzone podczas Najazdu Rendońskiego, a obecnie jedyne co z nich pozostało to ruiny. W Leaarholl część świątyni odbudowano zaraz po podboju i przemianowano na magazyn wojskowy. Paręnaście lat później przemianowano go na świątynię Pani Krwi.

Po ustanowieniu Enklawy w Górach Szarych zbudowano szybko Sanktuarium Światła w Torrgen. Było ono imponujących, jednak wciąż mniejszych rozmiarów od Sanktuarium z Ishve Thalor. Było centrum zarówno Kultu Laevratha, Klasztorem Wielkich Magów oraz siedzibą Pomazańca Laevratha. W ramach Sanktuarium funkcjonował również Korpus Szkoleniowy Strażników Światła oraz ich koszary, jak również jedyny w Enklawie sierociniec. Sanktuarium było jedyną świątynią Laevratha w Enklawie. Zostało zniszczone w wyniku najazdu wojsk generała Czarnego Pana w 1814 roku.

Po migracji na Arcaibh w 8-mą rocznicę zakończenia Wojny o Naród otwarto nową Świątynię Laevratha w Kêr Goanag. Ten przybytek był już osobny od wszelkich innych miejsc (takich jak Klasztor Wielkich Magów) i przypominał w organizacji Sanktuarium Światła w Ishve Thalor. Podobna świątynia została otwarta też w Velld, jednak ta różniła się od tej z Kêr Goanag. Świątynia w Velld została zbudowana w połączeniu stylów elfickich z thalvańskimi. Była ona otwarta dla każdego oraz wpuszczała również ludzi. Bezpośrednio pod nią podlegał cmentarz świątynny i Filharmonia Narodowa, która do 1823 roku miała w Świątyni swoją siedzibę.

### Reguły wstępu

Tradycyjnie kobiety nie posiadały prawa do wstępu do Świątyń Laevratha. Dotyczyło to Świątyń na Nevez Deroú, jak i tych w Ishve Thalor. Wstępu udzielano tylko za specjalnym pozwoleniem, przy obecności męskiego opiekuna, w razie konieczności dokonania czegoś istotnego na ziemiach podlegających Sanktuarium. Do samego Sanktuarium wstęp posiadali nieliczni - głównie kapłani, prałaci, Wielcy Magowie oraz Strażnicy Światła.

Ten stan rzeczy uległ zmianom po wybudowaniu Świątyni Laevratha w Velld. Zgodnie z zarządzeniem kapłana Nevena Volinina oraz głównego zarządcy Świątyni, Zivrana Torrgarotha, za przyzwoleniem Zwierzchnika Koronnego Yrriatha Lenezena oraz Płomienia Avrona, do tej świątyni wstęp był wolny dla każdego, również dla ludzi. Obowiązywały jedynie zasady szacunku do sakralnego miejsca, jednak nie ograniczały one wstępu komukolwiek. Po tej zmianie Wielcy Magowie wydali w 1820 roku dekret, pozwalający kobietom na posługę w Świątyniach na stanowiskach zarządcy świątyni.

### Wygląd

Świątynie zgodnie z kulturą Erc'htudów budowano na niemalże twierdze. Ich bram strzegli zgodnie z tradycją Strażnicy Światła. Świątynia składa się z ośmiu naw bocznych. W każdej z nich stoi pomnik dedykowany legendarnym sługom Laevratha, którzy są uznawani za jego awatar na Eonie. Oprócz nich, na głównym ołtarzu ustanowiona jest fontanna aury. Cała świątynia jest utrzymywana w delikatnym półmroku, rozświetlanym niebieskimi świecami w ramach symboliki walki Światła z Ciemnością. W środku świątynie są skromnie urządzone. Nie stosuje się zdobień oraz innych elementów, które mogłyby odwracać uwagę od Laevratha oraz odbywającego się nabożeństwa.

### Ołtarzyki

Specjalną formą "świątyni" są niewielkich rozmiarów ołtarzyki, które wyglądają jak kamienne czary płonące niebieskim ogniem. Jest to zamiennik dla wiernych, kiedy w ich pobliżu nie ma żadnej świątyni.

### Przebieg nabożeństwa

Nabożeństwo rozpoczyna się w całkowicie zaciemnionej Świątyni. W momencie pierwszych modłów wiernych rozpalane są kolejno przez opiekunów Świątyni płonące niebieskim płomieniem świece, których jest po 25 po lewej i po prawej stronie. Kiedy zostaną one rozpalone kapłan samodzielnie, lub przy wsparciu Wielkiego Maga, uruchamia z powrotem fontannę aury i wyczarowuje w jej blasku symbol róży wiatrów. Podczas trwających pół godziny modłów symbol ten powoli wygasa. Kiedy wygaśnie całkowicie i jedyne co pozostanie to fontanna aury, nabożeństwo dobiega końca, a każdy z wiernych ma możliwość otrzymania błogosławieństwa na następne dni. Całość trwa 1,5 godziny i odbywa się zwyczajowo w porach porannych i wieczornych. Pora popołudniowa, a więc czas górowania słońca jest czasem na osobistą modlitwę. Nabożeństwa odbywają się codziennie, lecz obecność wymagana jest jedynie raz w tygodniu.

## Święte dni

### 5 dni Chwały Laevratha

Najważniejszym świętem Erc'htudów jest 5 Dni Chwały Laevratha, które przypadają na ostatni miesiąc Pory Światła - miesiąc Stwórcy. Podczas ów 5 dni Erc'htudzi poświęcają je całkowicie samemu Laevrathowi w podzięce za okazanie im lepszej drogi życia. Każdy z dni poświęcony jest elfom Bras'tud, Erc'htud, Eilenn'tud, Gwad'tud, a ostatni samemu Laevrathowi. Od chwili migracji zdarza się, że czwarty dzień poświęca się Tan'tudom, zamiast Gwad'tudów, którzy zdaniem elfich uczonych byli jedynie inaczej wierzącymi Erc'htudami, a nie odmienną rasą.

### Dzień Przymierza

Przypada na pierwszy dzień miesiąca objawienia Pory Shylhendorskiej. Jest to święto, czczące pamięć o objawieniu się Laevratha Calevinthrowi i przekazania elfom daru magii. Najhuczniej jest ono obchodzone przez Bras'tudów Vallurnyjskich i Erc'htudów. Podczas świątecznego nabożeństwa wierni zbierają się na specjalnym placu przed świątynią, by razem złączyć się dłońmi i utworzyć krąg. W sercu kręgu ustanowiona jest fontanna aury, która mocą oddelegowanego Wielkiego Maga ukazuje obraz róży wiatrów. W następnej części Wielki Mag modli się do wyczarowanego awatara, dziękując Laevrathowi za dar magii i zawarte z elfami Przymierze. Nabożeństwo kończy się powolnym wygaszaniem obrazu róży wiatrów i wspólnej modlitwie wiernych. Czasami praktykuje się również zwyczaj odprawiania nabożeństwa przez Wielkiego Maga za pomocą stworzonej przez wiernych świątyni kopii Kostura Calevinthra. Jest to jednak praktykowane niezwykle sporadycznie.

### Dzień Zwycięstwa Światła

Obchodzony od 1814 w rocznicę zakończenia Wojny o Naród. W ów dzień świętuje się zwycięstwo ludzi i elfów Erc'htud oraz Eilenn'tud nad Marv'tudami i generałami Czarnego Pana. Obchody różnią się w zależności od lokalizacji, jednak nieodzownym elementem jest nabożeństwo w Świątyni Laevratha. Często na ów mszę przychodzą również ludzie (mowa o Świątyni w Velld), by wyrazić swoje pojednanie z elfami i podziękować Laevrathowi za pomoc w odparciu sił zła.

### Dzień Pojednania

Świętowany od 1697 do 1777 roku na cześć pojednania pomiędzy ludźmi i elfami. W Dzień Pojednania ludzie mieli wolny wstęp do Enklawy oraz byli w niej szczególnie ugaszczani. Koniec świętowania Dnia Pojednania nastąpił z rozpoczęciem przez ludzi Pogromu Stulecia, który przyczynił się do śmierci ok. 98% populacji Erc'htudów.

Tradycję Dnia Pojednania powoli zaczęto wskrzeszać po ustanowieniu ludzko-elfiej Diarchii Imevardzkiej, a jego obchody połączono z Dniem Pamięci. Podczas tego święta ludzie uzyskali wstęp do Kêr Goanag, jednak nie był on tak wolny jak wstęp do Enklawy za czasów Konkordatu Światła (1697-1777).

### Dzień Pamięci

Specjalny dzień mający w zamiarze oddać hołd wszelkim elfom, które straciły życie lub zwyczajnie zmarły. Szczególnie oddaje się hołd elfom zmarłym z rąk nienawistnych ludzi. Przeważnie w ramach obchodów Dnia Pamięci odprawia się mszę za dusze zmarłych w Pogromie Stulecia i elfich rebeliach. Elfy w zdecydowanej większości modlą się wtedy również za swoich ludzkich przyjaciół i członków rodziny, którzy utracili życia przez swoje związki z elfami lub z powodu pomocy im.

Cmentarz świątynny w Velld posiada specjalną sekcję przeznaczoną na symboliczne groby poświęcone bliskim, którzy zmarli na spaczonym terenie Imevardu i z oczywistych przyczyn nie jest możliwe odwiedzenie ich na ich właściwych grobach. Sekcja ta wyróżnia się specjalnym pomnikiem, postawionym w hołdzie ludziom, którzy przyjęli elfy w swoim społeczeństwie z otwartymi rękami. W Dzień Pamięci kapłan Świątyni, Neven Volinin, odprawia specjalne dziękczynne nabożeństwo, prosząc Laevratha o wynagrodzenie ich dusz za dobroć, jaką okazały elfom za życia.

W Dzień Pamięci w Velld wszyscy wierni po zapadnięciu zmroku wypuszczają w niebo specjalne lampiony, mające ułatwić zmarłym pojednanie z Niebieskim Panem.

### **Święto Powołania**

Święto to ustanowiono na dzień, kiedy Athbor Laerhan wyruszył ze swoją kompanią z Enetheas w poszukiwaniu domu dla nowo powstałej rasy Erc'htudów. Skupia się ono na Powołaniu, które wedle nauk Kultu Laevratha posiada każdy elf, niezależnie od grupy społecznej w jakiej się znajduje ani innych czynników. W ten dzień odprawia się specjalne nabożeństwo, które ma wspomóc elfy jeszcze niezdecydowane w obraniu przez nie swojej drogi życia, zgodnej z nadanym im przez Laevratha Powołaniem.

### Dzień Dojrzałości Wiary

Osobiste święto każdego Erc'htuda z dniem, w którym kończy on wiek 48 lat. Jest on uznawany za wiek dojrzałości wiary. W tym dniu, zarówno od mężczyzn, jak i kobiet wymaga się, aby odbyli oni specjalną pielgrzymkę do bram Sanktuarium Światła lub najbliższej Świątyni, by pozostawić tam dary dla posługujących Kapłanów, Prałatów oraz Wielkich Magów. Od Dnia Dojrzałości Wiary Erc'htud jest uznawany za w pełni odpowiedzialnego za los jego duszy.

## Zwój Przymierza

Prawa Kultu Laevratha zostały spisane wedle podań jeszcze na terenie Enetheas lub nawet na Vallurnie. W każdym razie nastąpiło to przed wyruszeniem Erc'htudów na Nevez Deroú. Spisem ów praw nazywa się Zwojem Przymierza. Składa się on łącznie z 50 praw, jednak główny nurt Kultu skupia się na pierwszej dwudziestce i prawie ostatnim - 50.

1. Nie ma Pana ponad Laevratha, a jego Płomień świeci na wieki.
2. Pan jest zawsze i wszędzie, a każde miejsce jest Jego Świątynią.
3. Życie w duchu szacunku dla Pana jest życiem godnym.
4. Wierność Panu jest celem aż po Wyzwolenie.
5. Zawiść to największa skaza na duszy.
6. Uszy Pana więdną od kłamstw.
7. Biada tym, który uciekają od obowiązków.
8. Bogate ręce te, które dużo niosą dla innych.
9. Błogosławiona godność swoja oddana za godność Pana.
10. Błogosławieni ci, którzy nawet w najczarniejszym mroku nie wątpią w Światłość Pana.
11. Nie każdy rodzi się wielki, lecz każdy jest powołany do wielkich czynów.
12. Najczystsze dusze mienią się skromnością.
13. Kto życie niewinnym odbiera, sam odebrane miał będzie.
14. Wszystko stworzenie jest dziełem Pana.
15. Magia jest Darem Przedwiecznym od Pana.
16. Rodzina jest darem od Pana.
17. Dzieci Światła są rodem zrodzonym z Pana.
18. Droga do Światłości, choć kręta, wynagradza.
19. Pojmowanie Praw Pana czyni mędrców.
20. Służba Panu uszlachetnia.

Prawo ostatnie jest niejako fundamentem wiary:

50. Światłość zawsze zwycięża Ciemność.

## Powołanie

Powołanie jest najważniejszą częścią życia wiernego. Erc'htudzi podchodzą do tego szczególnie poważnie. W dobrym guście jest, by obrać swe powołanie w Dzień Dojrzałości Wiary. Jest to wówczas symbol ostatecznej dojrzałości oraz uznania wpływu Laevratha na życie. Pokorne wykonywanie swego powołania jest godne największej pochwały i podziwu, a wszelkie unikanie go jest postrzegane z największym potępieniem. W przypadku załamania się powołania wierny popełnia wielki grzech, który może nawet wykluczyć go ze społeczeństwa. Szczególnie poważnie podchodzi się do tego w przypadku Kapłanów, Prałatów, Wielkich Magów oraz Strażników Światła. W momencie, gdy okażą oni niechęć kontynuacji swej służby zostają skazani na śmierć oraz odbiera im się prawo do pochówku. Dzieje się tak ze względu na powagę ich powołania - służą jako bezpośredni reprezentanci Laevratha.

## Grzech i Rozszczep Genu

Grzechem nazywa się wszelkie czyny, które godzą w prawa spisane w Zwoju Przymierza. Istnieją grzechy, które na zawsze potępiają duszę wiernego, ogołacając go z możliwości dostąpienia Wyzwolenia. Istnieje również pojęcie grzechu wrodzonego, który jest erc'htudzkim wytłumaczeniem osłabienia ich aury w porównaniu do ich bras'tudzkich braci. Rozszczep Genu, jak nazywa się ów grzech, powiązany jest wedle nauk Kultu ze zniknięciem Vallurnu w ramach kary od Laevratha za dążenie do ideału.

Warunkiem odpuszczenia grzechów jest nie tylko szczery żal i wola poprawy, lecz również podjęcie czynów, które mają ów grzech zadośćuczynić.

Do najcięższych grzechów należą te, godzące bezpośrednio w główne dary od Pana - życie, wiarę, rodzinę i powołanie.

## Wyzwolenie

Wyzwoleniem określa się uwolnienie aury zmarłego po jego śmierci i jej powrót do Laevratha. Wedle erc'htudzkich wierzeń po Wyzwoleniu dusza zmarłego istnieje dalej w Przymierzu z Panem. Jest to bliżej nieopisany obraz zaświatów do których trafiają wszelkie godne dusze (nie tylko elfie). Dusze niegodne nie dostępują Wyzwolenia nawet w przypadku, gdy wykonano na ich ciałach odpowiedni rytuał. Są one wówczas skazane na błąkanie się po Eonie przez wieczność w samotności i braku sensu istnienia. W przypadku gdy dusza jest niegodna i nie dostąpiła Rytuału Oczyszczenia, wówczas zostaje ona na stałe powiązana z martwym ciałem i nie może tego stanu jakkolwiek zmienić - zostaje w swoim rodzaju uwięziona w martwym ciele i nie ma możliwości uwolnienia się.

### Rytuał Oczyszczenia

Wedle wierzeń aura każdego elfa na Eonie jest nieczysta i ciąży na niej pierworodna kara od Pana za grzechy Bras'tudów Vallurnyjskich. By elf doznał Wyzwolenia i wstąpienia w Przymierze konieczne jest, by na jego zmarłym ciele odprawiono specjalny Rytuał Oczyszczenia. Wówczas zmarłego przykrywa się specjalną płachtą pogrzebową. Odkrywa się ją po przybyciu Kapłana lub Wielkiego Maga (w zależności od statusu zmarłego). Po odkryciu płachty Kapłan lub Wielki Mag specjalnym czarem przekazuje małą cząstkę świętej aury z fontanny (gdy rytuał odbywa się w granicach Świątyni) lub specjalnej czary, na czoło zmarłego. Otrzymuje ono wówczas święty tatuaż ukazujący różę wiatrów. Wypowiedziana zostaje fraza "Światłość tej aury niech zawsze wypełnia twój umysł. Niech twoje wyzwolone ciało zdobi dom Laevratha i trwa z nim w Przymierzu po wieki wieków". Następnie płachta, którą zmarły był pokryty zostaje zabrana, złożona i rytualnie spalona w powietrzu jako znak Wyzwolenia. Opadający na twarz zmarłego pył dopełnia rytuału oraz kończy proces Wyzwolenia. Wówczas ciało może zostać spalone (w tradycyjnym obrządku erc'htudzkim) lub pochowane (w zwyczajach przejętych od ludzi).

## Sztandar Światła

Sztandarem Światła nazywa się najświętszą chorągiew Erc'htudów. Jest ona przechowywana zgodnie z tradycją w specjalnej gablocie w Sanktuarium Światła (po 1814 w Świątyni w Kêr Goanag). Strzegą jej specjalnie do tego celu przeszkoleni chorążowie Strażników Światła. Jest to najbardziej honorowa funkcja tej formacji. Zgodnie z prawem erc'htudzkim, w przypadku utracenia Sztandaru Światła wszyscy Erc'htudzi są zmuszeni do poddania się oraz ich dusze splamia najcięższy grzech, pozbawiając ich możliwości Wyzwolenia.

Na Sztandar Światła przysięgają Stróże-Nowicjusze Strażników Światła, Nowomianowani Wielkich Magów oraz Kapłani.

## Rola Pomazańca w Kulcie

Pomazaniec Laevratha jest najwyższą w hierarchii Kultu istotą śmiertelną. Jest to duchowy przewodnik Erc'htudów oraz ich główny reprezentant przed Laevrathem. Wybierany jest on spośród Wielkich Magów - jest to zawsze najpotężniejszy z nich. Do jego obowiązków należy zarządzanie państwem Erc'htudów oraz dbanie o dobrobyt, harmonię oraz trwanie elfów w zgodzie z prawami Zwoju Przymierza. Rezyduje on w specjalnej Wieży Pomazańca, która jest częścią Klasztoru Wielkich Magów (Nevez Deroú) lub Sanktuarium Światła (Enklawa).

Pierwszym Pomazańcem był Athbor Laerhan, a ostatnim Aren Binvryn. Binvryn zginął podczas walk w Enklawie w czasie Wojny o Naród.

Po 1814 funkcję Pomazańca Laevratha porzucono, a rolę prawodawcy Erc'htudów przekazano na barki nowo powstałej funkcji Zwierzchnika Koronnego, który nie miał już żadnych powiązań z Kultem i jego rola skupiała się tylko na aspektach przyziemnych. Zastępcą duchowej roli Pomazańca został Płomień.

## Rola Wielkich Magów w Kulcie

Wielcy Magowie są najpotężniejszymi magami ludu Erc'htud, stąd też uznaje się ich za najbardziej błogosławionych. Oprócz doradztwa duchowego do ich roli należy wspomaganie magią i nauczanie innych warstw społecznych. Wielcy Magowie odprawiają najważniejsze rytuały dla osób o odpowiednim statusie (dla niżej postawionych Kapłani).

Wielcy Magowie są również głównymi osobami dokonującymi wyboru podczas Egzaminu Ostatecznego na Strażników Światła. To oni dokonują oceny siły aury Kandydatów na Strażników i do nich należy przeprowadzenie testów magicznych na tych, których aura została oceniona na dostateczną. Końcowo są również tymi, którzy naznaczają nowo mianowanych Stróżów-Nowicjuszy rytualnym tatuażem na twarzy.

Wielcy Magowie naznaczają również Nowomianowanych Wielkich Magów symbolem róży wiatrów na klatce piersiowej.

## Rola Strażników Światła w Kulcie

Strażnicy Światła są w strukturach Kultu uznawani za ostatecznych obrońców wiary. Do ich obowiązków należy strzeżenie Świątyń Niebieskiego Pana oraz pilnowanie przestrzegania praw Zwoju Przymierza. Sami są zobowiązani do całkowitego i nieskazitelnego podążania za prawami Zwoju z uwagi, że reprezentują Laevratha na Eonie oraz reprezentują samą instytucję świątynną. Większość z nich podchodzi do swych obowiązków niezwykle poważnie.

## Ośmiu Świętych Erc'htudów

### Athbor Laerhan

*Wierność/Wytrwałość*

Pierwszy Pomazaniec Laevratha, założyciel państwa Erc'htudów. Ze względu na swe niskie urodzenie niewielu wierzyło w słuszność jego planów wybycia z Enetheas w poszukiwaniu Nevez Deroú. Marzył o ziemi, na której jemu podobni będą dalecy od rywalizacji, jaka targała zwaśnionymi elfimi rasami na Enetheas. Poświęcił swe młode życie na służbę Laevrathowi, za co w zamian otrzymał dar umiejętności wyższej magii. Jest patronem pospólstwa oraz symbolem wierności Panu i wytrwałości.

### Hererilor Vranzris

*Pobożność*

Prałat Sanktuarium Światła w Ishve Thalor. Jest uważany za męczennika za wiarę. Zginął śmiercią tragiczną podczas Najazdu Rendońskiego. Wedle legendy do samego końca trwał w Sanktuarium Światła, modląc się o ocalenie jego ludu przed nienawistnymi ludźmi. Został zabity poprzez zawalenie się Sanktuarium i pogrzebany pod jego ruinami. Jego ciała nigdy nie odnaleziono. Jest patronem Kapłanów i Prałatów oraz symbolem pobożności.

### Athvhur Vorsaroth

*Męstwo*

Strażnik Światła. Dowódca oddziałów z Vorsathu, miasta nieopodal Ishve Thalor. Podczas Najazdu Rendońskiego bronił wschodniej wieży strażniczej garstką żołnierzy, jaka mu pozostała. W obliczu porażki nakazał zająć wieżę ogniem, potem doprowadzając do jej zawalenia i na pewien czas powstrzymując siły wroga przed kontynuowaniem wgłąb Ishve Thalor. Poświęcił życie swoje i swoich Strażników by oddalić klęskę jego ludu z rąk nienawistnych ludzi. Jest patronem Strażników Światła i wojowników oraz symbolem męstwa.

### Nirriana Wassaryis

*Mądrość/Łaska*

Żona Athbora Laerhana. Jest jedyną kobietą wśród Świętej Ósemki. Wedle podań była główną doradczynią Laerhana w jego dążeniach do ustanowienia państwa Erc'htudów. Dzięki jej mądrym radom jej mąż zdołał ustanowić silne, dobrze prosperujące i trwające w przyjaznych stosunkach z sąsiadami państwo. Podania mówią, że dzięki jej wpływowi Laerhan darował życia wielu Erc'htudom, którzy zboczyli ze ścieżki światła w ciemność. Jest patronem kobiet i Mędrców oraz symbolem mądrości oraz łaski.

### Envhran Emefereth

*Powołanie/Braterstwo*

Bliski przyjaciel Athbora Laerhana. Wedle podań był on szlachcicem bardzo szanowanego i majętnego rodu bras'tudzkiego, który porzucił wszelkie bogactwa by wspomóc swego przyjaciela w wyprawie na Nevez Deroú. Jest on głównym współzałożycielem pierwszych erc'htudzkich miast oraz ojcem ekspedycji wgłąb Nevez Deroú. To dzięki niemu Erc'htudzi nawiązali kontakt z Lundvegami. Od niego rozpoczęto tradycję szlacheckich rodów erc'htudzkich. Jest patronem Szlachty i odkrywców oraz symbolem powołania i braterstwa.

### Ziven Vorhan

*Służba/Oddanie*

Pomazaniec Laevratha na dzień upadku Ishve Thalor. Podczas oblężenia miasta przez wojska Rendonu wspomagał on obronę oraz modlił się nieprzerwanie do Laevratha o łaskę nad jego ludem i wspomożenie w walce. Do końca trwał przy swoim ludzie i do końca też nie porzucił wiary w boską interwencję. Zginął podczas zawalenia się Wieży Pomazańca. Jest patronem Pomazańców Laevratha i dowódców oraz symbolem służby i oddania.

### Trynbor Amaeras

*Sprawiedliwość*

Pierwszy Włodarz Ishve Thalor i Wielki Mag. Cechował się niebywałą praworządnością oraz szacunkiem do wszelkich grup społecznych. Zapisał się w historii jako świetny zarządca i sprawiedliwy władca. Podczas swoich rządów opracował na podstawie Zwoju Przymierza zbiór praw powszechnych na podstawie którego później wymierzano sprawiedliwość w erc'htudzkich sądach. Jest patronem Włodarzy i Wielkich Magów oraz symbolem sprawiedliwości.

### Virhur Roneroth

*Rodzina*

Dowódca Strażników Światła z Ishve Thalor. Oddał swoje życie za swoją rodzinę podczas ewakuacji wgłąb Gór Szarych podczas dopilnowywania ich ucieczki. W wyniku częstego powracania w strefę walki został wielokrotnie raniony przez rendońskie strzały, jednak to nie powstrzymało go od kontynuowania wspomagania swoich bliskich przy ucieczce. Ostatecznie udało mu się ewakuować całość jego rodziny. Nie poprzestał jednak na tym i wracał jeszcze parokrotnie do Ishve Thalor by ewakuować innych mieszkańców. Finalnie zginął 13 raz raniony strzałą przed którą zasłonił wedle przekazów matkę z małym dzieckiem. Jest patronem ojców, mężczyzn i głów rodu oraz symbolem oddania rodzinie.