Życie Królowej Wampirów cz.3

Dziewczyna była w lekkim szoku, ale chciała zaryzykować-nawet, jeżeli jej uczucia były mieszane. W tym samym czasie Raito dowiedział się o śmierci matki, którą traktował jak kochankę. Popadł w depresję, ale bracia wcale nie mieli zamiaru go pocieszać. Najmłodszy z braci tęsknił za ukochaną siostrą. Postanowił ją odszukać. Jej krew była tak cudownie słodka...Poszukiwania trwały wiele miesięcy-w tym czasie Psycho ożeniła się i urodziła dzieci. Pewnej nocy gdy spała, najmłodszy syn porwał ją we śnie. Obudziła się w znanej jej rezydencji koło Reija-uzależnionego od manier wampira. Była w takim szoku, że zemdlała. Ponownie obudziła się w swojej sypialni, nadal w domu wampirów. Była w szoku. Zamknęła na chwilę oczy w celu uporządkowania myśli i znalezieniu jakiegoś konkretnego wyjaśnienia, jak się tu znalazła. Kiedy jednak ponownie je otworzyła, zobaczyła Raito:
-No witaj z powrotem, suczko-odparł złośliwie, po czym zaczął się do Niej czołgać po pościeli. Dziewczyna skrępowana nakryła kołdrę bardziej.
-R-Raito! Co ty robisz? Co ja tu robię?!...-krzyczała dziewczyna, kiedy chłopak złapał ją za nadgarstki i rzucił z powrotem na pościel-Przestań! P-Proszę!...-błagała Psycho, kiedy chłopak zaczął lizać ją po szyi i odpinać guziki od koszuli nocnej. Krzyki na szczęście usłyszał Reji, który wpadł jak oszalały do pokoju, otwierając drzwi kopniakiem. Szybko odciągnął krewnego, który pił krew dziewczyny z niewyobrażalną pasją. W pewnym momencie Psycho upadła, tracąc przytomność ponownie. Najmłodszy z braci opiekował się Nią najczulej.
-Kochanie...Obudź się-Psycho usłyszała głos brata, który głaskał ją po głowie. Dziewczyna ocknęła się. Chłopak zmierzył ją czułym wzrokiem psychopaty. Wampirzyca chciała wrócić do domu, ale jedyna droga prowadziła przez ocean. Chłopak poprosił Raito, aby ten ją odprowadził. Zrobiono tak i Psychofanka ponownie podryfowała owym oceanem do samego CreepyTown, gdzie została znaleziona przez swoją przyjaciółkę-Truskawkową. Dziewczyna zaniosła ją pod drzwi jej domu, ubrana w czarny płaszcz z czarnym kapturem i pukając do drzwi, szybko odchodząc w obawie przed awanturą. Psycho odnaleziona przez Kaśkę, obudziła się cała i zdrowa w swoim łóżku. Jednakże była zziębnięta, miała gorączkę i katar. Jak wiadomo, to całonocne dryfowanie przez ocean nie należało do najprzyjemniejszych. Zwłaszcza, że temperatura sięgała do 0 stopni celcjusza, nic więc dziwnego, że wampirzyca źle się poczuła. Była jeszcze bledsza niż zazwyczaj, więc pojechała do szpitala. Pewnej nocy miała dziwny sen-widziała dzieciństwo swoich braci w całkiem innym świetle. Dziewczyna była najmłodsza, więc nic dziwnego, że jeden z braci będąc niemowlakiem, próbował być utopiony przez Kordelię. Rejiowi natomiast ciągle kazano się uczyć. Jeden z braci był uwięziony w jakiejś dziwnej wieży z dziwacznymi wrotami. To właściwie nie był sen, bo w nocy dziewczyna straciła przytomność, gdy zobaczyła przez okno ducha swojej matki, poczuła silne kłucie w klatce piersiowej oraz nagłe i intensywne rytmy serca. Takie sytuacje zdarzały się coraz częściej, a każdy z przypadków łączył takt: ujrzenie zjawy, zdziwienie, kłucie i palpitacje, utrata przytomności, zobaczenie nieznanej sceny, ocknięcie się w tym samym miejscu (w dodatku zawsze na podłodze swojego pokoju) i ponowne wyglądanie przez okno w obawie ponownego "ataku". Ponadto wszystko zawsze zaczynało się od dziwnej chęci wyjrzenia przez okno i ujrzenie postaci. Wystarczyło jedynie, że wzrok dziewczyny i ducha kobiety się spotkał, by dziewczyna znów mogła wpaść w dobrze znany jej trans. Jedyne pytanie, które ją dręczyło, to: "Czemu ona to robi?". Dziewczyna pomyślała, że pewnie z zemsty, więc zignorowała to. I to właśnie okazało się być (potem) jej największym, życiowym błędem, jaki kiedykolwiek była w stanie popełnić...