Mickey Mouse: De verdwenen aflevering

***De verdwenen aflevering*** is een creepypasta.

## Leeswaarschuwing

Dit verhaal is mogelijk waargebeurd, als u niet tegen verontrustende feiten kunt, raad ik u af om dit verhaal te lezen.

## Proloog

Misschien heb je ze ooit weleens gezien: *Mickey Mouse* cartoons uit de jaren 1930-1940. Walt Disney Studios probeert er zoveel mogelijk uit te brengen als bonusmateriaal op dvd's en blu-rays. Volgens bronnen is deze short niets bijzonders. Het is gewoon een ononderbroken lus waarin Mickey langs zes gebouwen loopt en die twee of drie minuten duurt voordat hij verdwijnt. In tegenstelling tot de schattige deuntjes die er in zitten, mag deze muziek geeneens een nummer genoemd worden, het lijkt alsof je iemand ruim anderhalve minuut op een piano hoort slaan, voordat de rest van de short in statische ruis verandert. Het is ook niet de vrolijke oude Mickey waar we van zijn gaan houden, want Mickey danst niet en glimlacht niet eens, hij loopt gewoon zoals jij of ik zou lopen, met een normale gezichtsuitdrukking, maar om de één of andere reden is zijn hoofd heen en weer gekanteld terwijl hij deze sombere blik vasthoudt. Tot een aantal jaren geleden geloofde iedereen dat nadat het zwart werd, het voorbij was. Toen Leonard Maltin de tekenfilm aan het recenseren was die in de volledige serie zou worden opgenomen, besloot hij dat het te cliché was om op een dvd te staan, maar hij wilde een digitale kopie hebben omdat het een creatie van Walt Disney zelf was. Toen hij een gedigitaliseerde versie op zijn computer had staan ​​om het bestand te bekijken, merkte hij iets op. De cartoon duurt eigenlijk 9 minuten en 4 seconden.

## Aflevering

Dit is wat mijn bron mij volledig heeft gemaild, hij is een persoonlijke assistent van één van de hogere leidinggevenden bij Disney en een kennis van de heer Maltin zelf: 'Nadat het zwart is geworden, blijft dit aanhouden tot de zesde minuut, voordat Mickey weer gaat lopen. Het geluid is deze keer anders. Je hoort een soort gemompel. Het is geen duidelijke taal, maar meer een soort gegorgel. Het geluid wordt in de loop van de volgende minuut steeds onduidelijker en luider. Dan begint ook het beeld raar te doen. Het trottoir begint in richtingen te gaan die totaal niet overeenkomen met de manier waarop Mickey loopt. En het sombere gezicht van de muis krult langzaam in een grijns en niet van blijdschap, het lijkt meer op een glimlach van een seriemoordenaar. In de zevende minuut verandert het geruis in een bloedstollende schreeuw - het soort schreeuw dat pijnlijk is om te horen - en het beeld wordt steeds onduidelijker. Er verschijnen kleuren die in die tijd nog niet gemaakt konden worden. Mickey's gezicht begint uit elkaar te vallen: zijn ogen rollen richting de onderkant van zijn kin als twee knikkers in een vissenkom en zijn gekrulde glimlach wijst naar boven aan de linkerkant van zijn gezicht. De gebouwen veranderen in puin dat in de lucht zweeft en het trottoir navigeert nogsteeds onmogelijk in verwrongen richtingen, waarvan er enkele ondenkbaar lijken met wat wij als mensen weten over richting.' Meneer Maltin raakte gestoord en verliet de kamer, terwijl hij een medewerker erop af stuurde om de video af te kijken en aantekeningen te maken van alles wat er tot de laatste seconde gebeurt en daarna de schijf met de cartoon onmiddellijk op te bergen in de kluis. Dit vervormde geschreeuw duurt in totaal zeker tot net na de achtste minuut en dan snijdt het abrupt naar het gezicht van Mickey Mouse aan de aftiteling van elke video, met wat klinkt als een kapotte muziekdoos die op de achtergrond speelt. Dit gebeurde ongeveer een halve minuut en wat er zich ook in die resterende dertig seconden afspeelde, daar heb ik geen greintje informatie over kunnen krijgen.
Van een bewaker die onder mij werkte en die rondes buiten die kamer maakte, kreeg ik te horen dat de medewerker na het laatste frame met een bleke huid de kamer uit strompelde en zeven keer achterelkaar zei: 'Echt lijden is niet bekend.' Hierop greep hij het pistool van de bewaker en beroofde zichzelf van het leven. Wat ik uit Leonard Maltin kon halen, was dat het laatste frame een stukje Russische tekst bevat.
Hij had dit laten vertalen en er kwam uit: 'Het aanzicht van de hel brengt de kijker er terug in.'

## Epiloog

Voor zover ik weet heeft niemand anders het gezien, maar er zijn tientallen pogingen geweest om het bestand op Rapidshare te krijgen door werknemers in de studio's, die hierdoor bijna allemaal snel hun baan kwijtraakten. Of het online is gekomen of niet, staat ter discussie, maar als de geruchten mij gelijk geven, staat het ergens online onder de titel 'suicidemouse.avi'. Ik heb er nog geen exemplaar van gevonden, maar die bestaat wel. Ik weet het zeker. Alles dat duidelijk gemaakt wordt, komt op YouTube.