Syn świtu

**Syn Świtu** (ang. *Son of the Dawn*) -pierwsze ze zbioru opowiadań pt. *Cienie Nocnego Targu.* Początkowo ukazało się w formie e-booka w 2018 roku (jedynie w języku angielskim). Autorkami opowiadania są Cassandra Clare i Sarah Rees Brennan.

## Opis

Rodzina Lightwoodów kieruje Instytutem w Nowym Jorku. Pod ich skrzydła ma trafić syn zmarłego przyjaciela Roberta, Jace Wayland. Alec i Isabell nie są pewni, czego się po nim spodziewać, a rodzice nie są w stanie rozwiać ich obaw, ponieważ są zbyt zajęci wieściami, jakie Raphael Santiago przyniósł z Nocnego Targu.

## Fabuła

**Nowy Jork, 2000**

Raphael Santiago  i Lily Chen zwracają się do Brata Zachariasza w sprawie wilkołaków przemycających *yin fen* do miasta. Nie chce wywoływać niezadowolenia Bractwa, wykonując misję w tajemnicy przed Clave , ryzykując zakaz dorocznego spotkania z Tessą , ale także nie chce pozwolić, aby inne dziecko cierpiało z powodu uzależnienia od *yin fen* . Zgadza się towarzyszyć Rafaelowi w prośbie o pomoc do Instytutu Nowojorskiego .

W Instytucie młode dzieci Lightwoodów, Isabelle i Alec, przysłuchują się spotkaniu. Isabelle martwi się przybyciem dziecka , które *przyjęli* ich rodzice: dziewięcioletniego Jonathana Waylanda , najwyraźniej syna niedawno zmarłego *parabatai* jej ojca, Roberta , który został przywieziony z Idrisu na statek z przemyconym *yin fen* . Choć jest podekscytowana, martwi się, jak jego przybycie może wpłynąć na ich rodzinę.

Isabelle zauważa obsesję Aleca na punkcie gości, a konkretnie na wampirze Raphaelu, iw myślach porównuje to do czasów, kiedy obserwowała atrakcyjność brata do mężczyzn, ale jeszcze nie do końca pojęła, co to oznacza. Alec podchodzi do Raphaela, aby się przedstawić, a ich matka, Maryse , woła Raphaela za to, że jest blisko jej dzieci. Raphael miał już wyjść, gdy Robert mówi im, że pomoże.

Robert, Zachariasz, Raphael i Lily biorą łódź Nocnych Łowców i wsiadają na statek, zanim dotrze on do doków. Ich plan, by po cichu wykonać zadanie pojmania przemytników i pozbycia się *yin fen,* kończy się *fiaskiem* i prowadzi do walki z wilkołakami. Opiekunka Jonathana na statku, Catherine Ashdown , ginie natychmiast, a Jonathan dołącza do bitwy i trzyma się swojego, powalając wilkołaki za pomocą upadłego laski Zachariasza. Jego umiejętność posługiwania się nieznaną bronią i wynikający z niej śmiech, który brzmiał „młodo, wyzywająco, radośnie i trochę szaleńczo”, przypomina Zachariaszowi Will. Kiedy wszystkie wilkołaki są martwe lub nieprzytomne, znajdują *yin fen,* a Zachariasz podpala je runicznym ogniem.

Tej nocy „Jonathan” zostaje zabrany do Instytutu i przedstawiony Lightwoodom. Isabelle i Alec przyłapują go później, jak zakrada się do kuchni, aby zająć się rozcięciem jego boku. Jace błaga ich, aby nie mówili rodzicom, bojąc się, że go odrzucą, jeśli uznają go za kiepskiego wojownika. Isabelle jest zaskoczona, gdy Alec zwraca się do Jonathana, zauważając ogólną niechęć Aleca do obcych. Alec dostaje sprzęt z ambulatorium, a rodzeństwo kontynuuje cięcie za niego, pomimo niechęci Jonathana do udzielenia im pomocy.

Ich rodzice przybywają po tym, jak go zabandażowali, a Maryse sama sprawdza rany Jonathana, zapewniając go, że jako wojownik spodziewa się zranienia. Wszyscy są świadkami dowcipu, dystansu Jonathana i jego strachu przed odrzuceniem. Pomimo wcześniejszych argumentów Maryse przeciwko adopcji go i chłodnego kompromisu w „okresie próbnym”, Isabelle widzi, jak szybko się do niego rozgrzewa i przyznaje, że chłopiec zostanie bez okresu próbnego. Maryse sugeruje, że mogliby nazywać go pseudonimem „Jace”, na co chłopak się zgadza.

## Bohaterowie

* Brat Zachariasz / Jem Carstairs
* Raphael Santiago
* Lily Chen
* Ragnor Fell
* Isabelle Lightwood
* Alec Lightwood
* Robert Lightwood
* Maryse Lightwood
* Jace Wayland
* Caterine Ashdown
* Max Lightwood

### Wspomniani

* Magnus Bane

* Aldous Nix
* Camille Belcourt
* Rodzina Whitelaw
* Hodge Starkweather
* Tessa Gray
* Cecily Herondale
* Brat Enoch
* Michael Wayland
* Aline Penhallow
* Jia Penhallow
* Will Herondale
* Louis Karnstein

## Fragmenty

- Jonathan? - powiedziała Maryse. - Czy zwracano się do ciebie jakoś inaczej?

- Nie - odparł Jonathan Wayland. - Tata żartował, że będzie miał innego Jonathana, gdybym mu nie wystarczył.

Isabelle pomyślała, że nie było w tym nic śmiesznego.

- Zawsze myślałam, że nadawanie jednemu z naszych dzieci imienia Jonathan, przypomina Przyziemnych nazywających swoje Jebediaha - powiedziała matka Isabelle.

- John - dodał jej ojciec. - Przyziemni dają swoim dzieciom na imię John.

- Naprawdę? - zdziwiła się Maryse. - Mogłabym przysiąc, że jednak Jebediaha.

- Na drugie imię mam Christopher - wtrącił Jonathan. - Możecie... możecie mówić na mnie Christopher, jeżeli chcecie.

Maryse i Isabelle wymieniły spojrzenia. Zawsze komunikowały się w ten sposób. Isabelle myślała, że to dlatego, że były jedynymi dziewczynami w rodzinie i wiele dla siebie znaczyły. Nie mogła sobie wyobrazić, że matka powiedziałaby jej coś, czego nie chciała słyszeć.

- Nie chcemy zmieniać twojego imienia - powiedziała delikatnie Maryse.

Isabelle nie była pewna, czy mamie zrobiło się smutno, bo Jonathan pomyślał, że dostałby nowe imię jak jakiś domowe zwierzątko, czy może dlatego, że by na to pozwolił.

- Może przezwisko? - zaproponowała Maryse. - Co powiesz na 'Jace'?

\* \* \*

- To nic poważnego – powiedział po chwili Alec – ale nasi rodzice powinni wiedzieć. Mama użyłaby *iratze*…

- Nie! Lepiej, żeby niczego się nie dowiedzieli. Miałem pecha, że jeden z nich mnie trafił. Umiem walczyć – zaprotestował Jace.

Był tak gwałtowny, że aż niepokojący. Gdyby nie miał jedenastu lat, Isabelle pomyślałaby, że martwił się, że może zostać odesłany, bo nie jest wystarczająco wyszkolony.

- Jesteś świetny – odparł Alec. - Ale ktoś musi cię wspierać.

Położył delikatnie dłoń na jego ramieniu. Był to mały gest, którego Isabelle pewnie nawet by nie zauważyła, ale nigdy nie widziała, żeby Alec zachował się tak wobec kogoś nienależącego do rodziny, a Jace Wayland zachowywał się absolutnie spokojnie, jakby obawiał się, że najmniejsze poruszenie może przestraszyć Aleca.

- Bardzo boli?

- Nie – wyszeptał Jace.

Dla Isabelle stało się jasne, że Jace Wayland upierałby się, że nie boli go nawet ucięta noga, ale inaczej było z Alekiem.

- Okej – odpowiedział jej brat. - Przyniosę kilka rzeczy do opatrzenia rany. Poradzimy sobie sami.

Alec wyszedł do izby chorych, zostawiając Isabelle z tym dziwnym, krwawiącym chłopcem.

- Ty i twój brat wydajecie się… zgrani – powiedział.

Isabelle zamrugała. - O tak, jasne.

Niby co w tym niezwykłego, być blisko z własną rodziną. Isabelle powstrzymała się przed sarkastycznym komentarzem, skoro Jace był ranny, jak również ich gościem.

## Ciekawostki

* W *Księdze Izajasza,* Lucyfer jest określany jako "świetlisty syn poranka".
* Jest to jedyne opowiadanie, które nie będzie powiązane chronologicznie z pozostałymi opowieściami.
* Ta historia jest opowiedziana z punktu widzenia: Brata Zachariasza i Isabelle Lightwood.

## Przypisy

1. ↑ https://www.amazon.com/dp/B079KHQHXQ/
2. ↑ https://www.facebook.com/Mroczne.Intrygi/photos/a.1604531886535573.1073741828.1604524976536264/1950054275316664/?type=3&theater