Rahmet Güner

## Rahmet Güner'in Hikayesi

Mardin Kızıltepe Çıplak köyünde 04/03/1988 yılında Güner ailesinin ikinci çocuğu olarak dünyaya geldim.

Annemin o zamanlar ilk doğurduğu çocuğu kız olduğu için evdekiler kanı bozuk ailemize erkek evlat veremiyorsun gibi sözlerle

ona sürekli baskı kuruyorlardı. Bazı zamanlarda şiddet gösterdikleri de oluyormuş. 1988'de erkek evlat çocuğu olarak dünyaya gelince

annem bu baskıların şiddetin son bulacağını düşünmüş olacak ki bana Allah'tan gelen Rahmet diyerek Rahmet adını vermiş.

Babamın adı Abdullah pek sıcak kanlı bir insan sayılmazdı en azından ailesine karşı. Babamı pek sevmezdim annem Fatma'nın üzerine

3 tane daha kadın getirmiş onlardan da 7 tane çocuk yapmıştı. Hane sayımızın kalabalığından ötürü benim okumama müsade etmediler.

Erken yaşta babamla beraber bize ait olan 1500 küçük baş hayvanın bakımıyla ilgilendim. O zamanlar Çıplak köyünün ileri gelen ailelerinden

bir tanesiydik. Ben okumayı çok istiyordum ama gelin görün ki evde ekmek bekleyen bir sürü insan vardı. El mahkum çalışıyordum anneme laf

edilmesin ablama dokunmasınlar diye. Gece hayvanların kontorolü için dama beni gönderirlerdi. Karanlıktan çok korkardım. Dama giderken kendi

kendime konuşarak hızlı adımlarla işimi halledip geri dönmeye bakardım. Beni hep ablam Zehra yatıştırıdı. Ablam ve annem aile içinde en çok

değer verdiğim insanlardı. Beni karşılıksız seven iki insanı mahçup etmemek için aile içindeki bütün sıkıntılara katlanır bütün işleri yaprdım.

Gün sonunda gene onlar beni sever ve mutlu ederlerdi. Günler, aylar, yıllar böyle geçerken küçük kardeşlerim okula başlamıştı ve okuma yazmayı

öğrenmişlerdi. Ben de boş vakitlerimde onlardan yardım isteyip okumayı yazmayı öğrenmeye çalışıyordum. Geçen zamanların ardından okuma yazmayı

da öğrenmeyi başarmıştım. Artık boş vakitlerimde kardeşlerimin getirdikleri kitapları okuyup anlamaya çalışıyordum. Tabi babam beni her gördüğünde

bırak o elindekini git hayvanlara bak diya azarlardı.Bunların dışında bizimle yaşayan Mehmet amcamın o zamanlar üç tekerlekli kasalı bir mobileti

vardı. Mehmet amcam ben ilk doğuduğumda almış mobiletini ve bunu bir gün Rahmet'e vericem demiş. Mehmet amcam ben evin ilk erkek evladı olduğum için

biraz bana düşkündü. Sürekli beni mobiletiyle gezdirir, şehir merkezine götürürdü. O zamanlar benim de tek eğlencem ve kendimi en mutlu hissetiğim

ikinci yer Mehmet amcamın yanıydı. Mobiletiyle gezmeye bayılırdım. Bana sürekli bak Rahmet büyüyünce bu senin olacak derdi. Ben de hayal kurardım;

bir gün bu motor benim olucak bununla istediğim her yere gideceğim diye. Motorsikletler benim ilgi alanım olmaya başlamıştı. Okumayı da öğrenince

şehre her indiğimizde motorlarla ilgili olabilecek her şeyi okuyup öğrenmeye çalışırdım. 2008 yazı işler bitmiş akşam evde herkes toplanmıştı.

yemeğimizi yedik ve sonra bizimkiler televizyon başına oturdular. Klasik bir gece gibiydi. Bizde o zamanlar dvd player vardı ve amcam benim ilgimi

çeker diye şehirde dvd'ye film kaydeden bir satıcıdan motorlarla alakalı bir film istemiş. O akşam amcam bana seslendi; Rahmet gel bak burdaki şey

senin ilgini çekicek diyordu. Çok hevesli olmadan açtığı filme baktım ama o hevessiz halimden eser yoktu. Koymuş olduğu filmin adı Free Rider'dı ve

hayatımda ilk defa çok farklı motorlar görüyordum. Motorların görünüşleri beni büyülemişti. filmi baştan sona gözümü kırpmadan izlemiştim.

O gece yatakta kendi kendime hayal kurup içimden elbet bir gün filmdeki motorlardan birine sahip olacağım ve onunla özgürce dolaşabileceğim diyordum.

Gün geçedursun bir gün ben hayvanların başındayken ablamın, husumetli olduğumuz demirciler ailesinin çocuğuyla kaçtığını öğrendim. Bir yandan kurtuldu

diye sevinirken öbür yandan bu bir kan davasına dönecek ve birilerinin öldürülecek olması gerçeğiyle yüzleşmek istemiyordum. Eve geldiğimde babam tek

tek bir kelime etmeden elime silahı tutuşturdu. Çok korkuyordum ben elime hayatım boyunca silah almamıştım ve silahın ağırlı altın eziliyordum.

Babam bana çok soğuk kanlı bir şekilde git ve ablanı öldür dedikten sonra ben dehşete düştüm. Bir insan kendi kanı ve canını bu kadar çabuk hiçe sayamazdı.

kanım donmuştu ağzımı bile açamadım. Ama yapmazsam başka bir kardeşime yaptıracaklarını bildiğim için silahı belime koydum hiçbir şey demeden odama çekildim.

Ertesi gün yola koyuldum ve ablamı aramaya başladım. Bir yandan dünyada en çok sevdiğim elinde büyüdüğüm insan olan ablamı nasıl vururum derken

öbür yandan bunu yapmazsan arkada bıraktığın okuyan geleceği parlak kardeşlerimden birisinin hayatını karartabilirdim. Ben zaten eğitim almamış

hayatım köyde hayvan bakmakla geçicek vasıfsız bir insandım. Günlerce bu düşüncelerle boğuştuktan sonra ablamı bulmayı başarmıştım. Ama hala tereddütlerim vardı.

Nasıl yapıcaktım ? Ablamla karşı karşıya gelince silahı çektim ama o korkmuyordu hala daha küçükken ben karanlıktan korktuğumda beni yanına yatırıp sakinleştirirken

bana baktığı gibi bakıyordu. Şefkatle sevgiyle bakıyordu. Yıkılmıştım bunu ablamam yapamazdım. Gittim ve ablama sarıldım. Oturup bir çıkar yol bulmaya denedik.

sonunda bir fikir aklıma gelmişti. Ablamın bir kıyafetini kanla bulayıp ailemin yanına gidip işini bitirdiğimi söyleyecektim ve ablamı kimsenin bulamıyacağı

sadece benim bileceğim bir yere gönderecektim. Ablamı ve eşini güvenli bir yere gönderdikten sonra kanlı kıyafeti alıp köyüme döndüm. Dönmeden öncede silahla dağda

havaya iki üç el ateş ettim kullanıldığı belli olsun diye. Babama silahla kanlı elbiseyi teslim ettikten sonra annem kahrolmuştu. Bana sen artık

benim oğlum değilsin diyordu. Yıkılmıştım anneme söylemek istiyordum ama söylersem öğrenirler ve tekrar peşine düşerler diye herşeyi içime attım.

Babam ilk defa ö gün bana sarılmıştı. Çok samiyetsiz ve duygusuz bir sarılmaydı. Bütün bunların üstüne meseleler çözüldükten sonra ben evi terk etmeye karar verdim.

Yollara düştüm. Bir çok işte çalıştım ve para biriktirip filmde gördüğüm motorlardan birini almaya çalıştım. Bir gün alacağıma emin bir şekilde azimle çalışmaya devam ettim.

Hayat çok küçük yaştan beri bana ve ablama acımasız davranıyordu. Şimdi özgürüz, bakalım hayatımızda neler olucak...