Larnia Górna

Kraina leżąca w królestwie Mratun. Jest ona ważnym centrum handlowym zaraz za Larnią Dolną. Niegdyś jej ziemie były niepodległym królestwem, które opierały się najeźdźcom z północy. Teraz jest jedynie cieniem dawnej chwały. Możni jednak nie zapomnieli dawnych krzywd. Od wielu lat spiskują aby osłabić władzę królewską, wszcząć powstanie i uwolnić się spod jarzma Mratuńczyków.

## Terytoria

Larnia Górna leży między rzekami Hern i Sos. Posiada również trochę ziemi za rzeką Hern. Od północy graniczy z Larnią Dolną i Mratunią Zachodnią. Na południu posiada granice z Mesarią. Na zachodzie za rzeką Derakis znajduje się Tarmia. Za rzeką Sod znajduję się Grafeańskie Sodos.

Ziemie między rzekami są mocno porośniętymi lasami równinami. Tereny te nie są obfite w rzeki ani nawet w zbiorniki wodne. Jest tutaj za to jedna wielka rzeka Larkos, która przepływa przez większość krainy krętymi wąwozami. Dzięki temu większość ziem dostaję dużo wody i nie musi się martwić o suszę. Za rzeką ziemie są również równinami, ale bardziej zalesionymi. Tamtejsze lasy są gęstsze i trudniejsze do eksplorowania. Ziemie są dobre pod uprawę roślin.

Mimo dużego podobieństwa kulturowego do Larnii Górnej uznaje się je za dwie osobne krainy. Jest to z powodu historii krainy. W starych czasach były to ziemie “zjednoczone”, była tylko Larnia. Po pewnym czasie przyszli Mratuńczycy i zaczęli podporządkowywać te tereny. Północne ziemie były bliżej, więc to od nich się zaczęło. Tereny dzisiejszej Larnii Dolnej zostały podbite bardzo szybko. Południe jednak się opierało i długo pozostawało niezależne. Z tego powodu wolną część zaczęto nazywać Górną od tego, że jest wolna czyli jest wyżej w hierarchii. Dolna zyskała swą przez to, że stała się podległa Mratun. Podział powstał wiele wieków temu i mimo władania obydwoma ziemiami przez Mratuńczyków te nadal pozostawały samodzielne.

### Gospodarka

Larnijczycy są głównie handlarzami. Zamiast pracować na siebie handlują i obracają towarami. Potrzebują jednak podstawowych surowców aby wyżyć. Nie ignorują więc gospodarki i pracują. Żyzne ziemie przeznaczają pod uprawę roślin. Łąki wykorzystywane są po pastwiska. Głównymi zwierzętami hodowlanymi jest bydło i drób. Przez dużą ilość lasów eksportuję się stąd dużo dobrej jakości drewna. Wykonywane są tutaj niezwykle dobrej jakości meble. Z tego powodu handel jest bardzo żywy, a bogatsi kupcy wykorzystują ich popularność.

## Mieszkańcy

Larnijczycy to przede wszystkim kupcy. Są przebiegli w handlu, uparci, chciwi i dążą do wzbogacania się. Dla nich pieniądze wyznaczają status społeczny, a nie tytuły i wpływy. Stosują władzę pieniądza. Z tego powodu tutejsi władcy są nastawieni bardziej na pomnażanie swojego majątku, a nie głupie intrygi. Tutejsze ziemie stały się wrogiem handlowym Larnii Dolnej. Mimo wspólnego pochodzenia kulturowego stały się one bardziej wrogie. Przez to, że mieszkańcy Larnii Górnej byli niepodlegli przez dłuższy czas stali się bardziej dumni i pewni siebie. Uważają się za jedynych spadkobierców kultury i dziedzictwa Larnijczyków. Mają swoje przekonanie, że tylko oni mogą z powrotem uczynić Larnię silną i wolną. Z tego powodu tak bardzo widoczna jest w nich duma, nie tylko z powodu swego bogactwa, ale również z bycia spadkobiercami.

Z powodu bogactwa swej krainy Larnijczycy są dumni. Są dumni tego, że ich ziemie są tak ważne i bogate. Są uparci w dążeniu do powiększenia swojego bogactwa. Wśród sąsiadów panuje stereotyp, że Larnijczycy to chciwe łajdaki dla których liczy się tylko złoto. Nie jest to do końca prawda. Larnijczycy starają się wyplenić ten stereotyp, ale ich ciągłe dążenie do bogactwa im w tym przeszkadza. Są otwarci na inne kultury i z chęcią wymieniają się wiedzą. Robią to aby przypodobać się przybyszom aby ci wracali. Wracali aby przywozić nowe towary, które można sprzedać za dużą cenę. Mimo swojej otwartości mało, która kultura wpłynęła na ich zwyczaje. Są zbyt zajęci biznesem żeby bawić się tradycjami.

## Kultura

### Sztuka, muzyka, poezja, jedzenie, opowieści

Sztuka Larnijczyków jest mieszanką różnych stylów. Przez swoje handlowe korzenie w przeszłości obracali i nadal obracają różnymi towarami. Są to obrazy, witraże, gobeliny, płaskorzeźby, rzeźby itp. Dla Larnijczyków nie ważny jest rodzaj sztuki. Chętnie przyjmą każdy rodzaj sztuki, byle by pasował do wystroju wnętrz.

Głównym daniem Larnijczyków jest zamrat terkir. Jest to gulasz z cebuli, słoniny i mięsa królika. Używane są tylko te 3 składniki z prostego powodu. Są to łatwe do zdobycia składniki, które mogą zdobyć łatwo nawet chłopi. W całej Larnii królik jest bardzo popularnym mięsem wykorzystywanym w wielu daniach, czy to chłopów czy bogaczy.

Przez swoje przywiązanie do handlu wykształcili bardzo nietypowy rodzaj muzyki jak na te ziemie. Zamiast używać instrumentów używają swojego głosu. Tworzą wielkie chóry, które śpiewają wysokim głosem. Śpiewają wszyscy, chłopi, mieszczanie, kupcy czy też władcy. Czasami używają również bębnów wykonanych z króliczej skóry.

### Odzienie

Stroje Larnijczyków są przezróżne. Przez handlowe podejście do życia noszą stroje z różnych stron świata. Nie mają określonego stylu tylko przybierają style innych. Kiedy przyjeżdża jakiś obcy na ich ziemie zawsze proponują wymianę tkanin i strojów aby zdobyć nowy styl. Noszą także małe ozdoby. Są to najczęściej metalowe bransoletki i naszyjniki wykonane z kolorowych metali.

### Religia

Rodzimą religią dla Larnijczyków jest Golrozmatyzm. Został on jednak w dużym stopniu wyparty przez wierzenia Mratuńczyków - askerizm. Aktualnie jest trochę niewielkich ośrodków tej wiary w Larnii Górnej, która mimo nacisków askerizmu nadal się utrzymują. Najwięciej można znaleźć w regionie Lasii. Wiara Mratuńczyków nie pozostała jednak nieskazitelna. Miała na nią wpływy religia Larnijczyków i ich charakter. Niektórym bogom zmienili atrybuty, innym dodali, innych nie czczą i dodali swoich bogów aby religia bardziej im pasowała.

### Architektura

Architektura Larnijczyków jest bardzo prosta i efektywna. Ich budynki są zbudowane tak aby spełniały jak najlepiej swoją funkcję. Wygląd jest na drugim miejscu. Wykorzystują jak najlepiej przestrzeń tak, aby użyć jej jak najwięcej i zmarnować jak najmniej. Budynki są wykonane głównie z drewna. Materiał takie jak kamienie i cegły są przeznaczone dla władców i bogaczy. Jeśli już w jakiś sposób dekorują budynki to ich wnętrza. Z zewnątrz powinny wyglądać tak aby nie odstraszać przyjezdnych.

### Technologia

Technologia Larnijczyków jest zapożyczona handlowo. Nie jest to lud innowacyjny, który tworzy coś swojego. Można by go nazwać pasożytem ponieważ wszystko bierze od innych i nic nie daję w zamian. Wśród ich ludu jest mało uczonych i wykształconych. Bogatsi wolą handlować aniżeli się uczyć i tworzyć.

### Tradycje

Tradycje Larnijczyków skupiają się głównie wokół handlu. Im większa ilość pieniędzy z udanej transakcji tym więcej oddają kapłanom. Uważają, że dzięki temu bogowie będą dla nich dobrzy i szczęśliwi. Część pieniędzy jest również przeznacza dla biedniejszych aby mogli normalnie funkcjonować. Tworzone są nawet fundacje pomagające takim osobom.

Wśród każdej warstwy społecznej wykształciła się również tradycja, że każdy powinien uczyć się języków. Im więcej zna się języków z większą ilością osób można się dogadać. Oznacza to, że łatwiej się handluje. Dlatego niższe warstwy uczą się języków z bliskich regionów, a bogatsi znają kilka, nawet innych ras.

### Święta

Rytuały i święta nie mają określonych dat. Są to zmienne święta, które nie są obchodzone całym ludem. Święto jest wtedy kiedy Larnijczykowi uda się dobrze pohandlować. Świętuję się z okazji zbudowania nowego budynku. Mieszkańcy cieszą się kiedy są coraz bogatsi. Tutaj wszystko obraca się wokół pieniądza.

### Regiony

Kraina dzieli się na kilka regionów kulturowych z których każdy wyróżnia się czymś nietypowym. Wszystkie mają jednak bardzo podobną kulturę, język i wiele innych, które ich łączy.

#### Nowa Marchia

Są to ziemie najbardziej pokrzywdzone wojnami Mratuńskimi. Były one najczęściej najeżdżane i plądrowane. Budowano na nich wiele fortyfikacji, ale zostały one zniszczone. Przez te działania mieszkańcy tych ziem stali się podejrzliwi. Nikomu nie ufają gdyż uważają, że ktoś może ich skrzywdzić. Z tego powodu przyjezdni z innych krain nie są mile widziani. Na tych terenach można znaleźć dużo ruin starych fortyfikacji zamieszkanych przez potwory.

#### Lasia

Region ten jest bardzo zalesiony. Z tego powodu mieszkańcy wyszkałcili wyjątkowe cechy. Przez niewielki dostęp do ziem musieli próbować innych rozwiązań. Nauczyli się bardzo dobrze hodować drzewa owocowe w lasach. Rozmnażali również owoce leśne. Hodują głównie trzodę, której nie przeszkadza błądzenie po lasach w poszukiwaniu jedzenia. Dzięki temu region jest bogaty dzięki handlu truflami.

#### Larusia

Tutejsi mieszkańcy odczuwają największą dumę spośród wszystkich. Te ziemie zjednoczyły większość Larnii Górnej aby przeciwstawić się Mratuńczykom. Te ziemie uważane są za serce Larnii. Znajduje się tutaj największe miasto zaraz po Hern i Suhynie. Mieszkańcy starają się pokazać swoje umiejętności i przywrócić krainie dawną sławę.

#### Lerhia

Mieszkańcy tego regionu są silnie uduchowieni. Uważają oni religie za coś ważnego w życiu. Nie wyznają jednak wierzeń swoich przodków, a askerizm. Nie jest pewne dlaczego nagle zaczęli być tak mocno wierzący i dlaczego uważają azkerizm za najwyższą wiarę. Jest to jedyny region poza Mratun, który wyznaję czystą formę wierzeń. Z charakteru są bardziej podobni do Mratuńczyków. Najpewniej aby lepiej praktykować ich wiarę.

#### Ratan

Najbardziej wysunięty na południe region Larnii Górnej. Są to ziemie z największym wpływem Mesarczyków. Mieszkańcy tych ziem zaczęli bardziej dbać o konie. Można tutaj spotkać duże hodowle tych zwierząt. W przeciwieństwie do Mesarczyków dla których konie są święte Ratanowie często jedzą końskie mięso. Nie widzą problemu aby je jeść i uważają je za dobry przysmak.