Elias Tagayashi

📚Specjalne

>>(Otwarty Świat)

> *''Nazywam się Elias, Elias Tagayashi… demon z kulturą ma się rozumieć!''*
>
>

### **Elias**

Syn pochodzący od jednego z najbardziej honorowych rodów jakie istnieją! Niestety demon wdał się w nie tą część matki którą trzeba było! Oszustwo to jego żywioł, bez tego nie da rady żyć! Odpieranie na każdy atak Koszmaru, dodatkowo karty by osłaniać własne ręce! Bestia nie do zabicia? Chyba tylko jak pogubi się we własnych oszustwach

## **Charakter**

Elias nigdy nie da sobie zarzucić czegoś co zrobił! Tak! Dlaczego akurat tego co zrobił? Bo cokolwiek się dzieje i tak jego cwaniactwo nad nim góruje! Perfekcyjne połączenie można rzec, lecz czy tak naprawdę jest? Przeszkadza mu to bardzo w codziennym życiu, szczególnie jak nie potrafi rozbudzić w sobie prawdziwego siebie, tylko jest ciągle opanowywany przez jeden i ten sam grzech. Jest z niego wielka dusza towarzystwa, jednocześnie nigdy nie opuszcza go kultura i godność, mimo iż brak mu honoru, dziwne że ród który na tym bazuje znalazł i zaakceptował osobę stadnią która owego honoru nie posiada. Nigdy nie boi się wycofać z walki i zawsze gotów stać u boku przyjaciół by umierać za nich, przecież posiada trzy życia, nieprawdaż? Jak każdy demon...urodą bardziej przypomina ojca niż matkę, mimo jego szczery i błyszczący uśmiech ma właśnie po niej, nie patrząc na to w trybie demona jest morderczy jak nigdy, jego inteligencja podczas walki sięga Pychy Escanora! Tylko pytanie jest jedno, czy wykorzystywanie strategii i oszustwa na raz jest dobrym połączeniem? Często Elias nie panuje nad swoimi emocjami i daje się ponosić swojemu grzechowi, prawie wcale nie wychodzi z formy oszusta, twierdzi że w niej jest mu o wiele lepiej niż w tej zwykłej, lecz i to zwykle mówi nieszczerze.

## **Historia**

### **Początki Karciane**

Dużo o Historii młodego Eliasa powiedzieć nie można iż urodził się parę lat temu! Mimo to od początku pociągały go bardziej strony dziadka niż matki czy ojca! Czy to oznacza że nie ma w nim ani trochę mroku? Wręcz przeciwnie, nigdy nie potrafił się obejść bez cwaniakowania na lewo i prawo! Wtedy odkryto jego grzech, cóż jak się nie ma co się lubi to się lubi co się ma, nieprawdaż? Młodego od początku pociągały fikuśne stroje oraz karty, zachowywał się jak prawdziwy karciarz, okazując szacunek dla innych, mimo podczas walki zawsze starał się oszukiwać wroga, nigdy nie pozwalając mu mieć przewagi! Jaka szkoła karciarska najbardziej mu się spodobała zapytacie? W Szkole Pieczęci uczy się już od czterech lat, mimo to iż ma dość wielki arsenał jak na pierwszo poziomową osobę! Ale przecież chłopak dopiero uczy się o życiu, jedna osoba której nie lubi najbardziej? Jak dziki unika Galanda ponieważ ten zawsze przy ich dialogach zamienia go w kamień! Ciekawi mnie dlaczego? A was? Rozumie bardzo czym jest odpowiedzialność bycia legendą, ale wybaczcie, chłop się dopiero urodził! Ciekawie się rozpoczyna, już mnie ciarki przechodzą jak czekam na kontynuację jego historii! Chociaż, może i ja, spisujący to wszystko się przeliczyłem? On jednak od początku, był sługusem swojego własnego grzechu który go opanował bez potrzeby zabijania swego nosiciela. Ale komu się dziwić? Po wyzwoleniu akademii od tego niewdzięcznego dyrektora, nikt nie traktował Eliasa jak bohatera. Wręcz przeciwnie, drwiono z niego na korytarzach, traktowano go jako osobę która podlizuje się nowemu dyrektorowi, a ten traktuje ją wysoko tylko dlatego że ten przypomina mu Pokera. Mimo wsparcia ze strony swej drużyny karciarzy, których wręcz traktował jak rodzinę, popadał w coraz większą załamkę bo w szkole nic z tym nie robiono, demon wolał brać w takich sytuacjach sprawy w swoje ręce...umiał wywodzić uczniów poza karciane akademie, i ich po prostu zabijać... nikt się nie dowiadywał ale serce Eliasa zmieniało się z dnia na dzień, a gdy stało się mroczne, wszyscy w akademii zaczęli siedzieć cicho z powodu demona, ponieważ znikanie uczniów i jego morderczy wzrok nie mogły się równać dobrym wynikom tego wszystkiego...

### **Niebieski Pokój**

Pewnej nocy, gdy Elias spał w akademii, śnił mu się niebieski pokój, jak go potem nazwał *,,Velvet room''* był dość obszerny, a na środku stał wielki stolik, sam Elias był w swojej zwykłej formie, oszust go opuścił na czas tego snu, zaczął eksplorować, gdyż coś mu tu śmierdziało, okazało się że wygląda to na jakieś połączenie między snami, gdyż był tam i Poker, na początku oczywiście pojawiło się co? Wątpliwości. Przecież snami nie trzeba się przejmować, nie oznaczają one nic w większości, a nawet jeżeli to jakaś wizja to powinien poznać jej znaczenie niedługo po tym wszystkim, lecz wszystko wskazywało na to że to prawda, przynajmniej... tak wmawiał sobie karciarz. Gdy opowiadał o swoim śnie, mówił że pokój był tak czysto niebieski, i pięknie zrobiony jakby był wytworem największego umysłu! Mijało trochę czasu, a Eliasa nadal to zastanawiało mimo iż wszyscy to bagatelizowali. Po otrzymaniu karty 13, pewnej nocy, gdy ten miał już ruszać na swój spoczynek, a że była wojna to nie wiadomo czy wieczny czy nie, zobaczył że jego karta zaczyna świecić się na niebiesko, i ma jaśniejący kolor, pierwsze co zrobił? Złapał za kartę bo nie chciał by ta przepadła, po czym gdy znów zasnął, obudził się ponownie w velvet roomie. Wtedy zobaczył coś co różniło to od poprzedniego snu. Na środku, przy stoliku siedział nie kto inny jak Poker. Zaczęły się pytania, czym to jest, co oni tu robią, wiadomo jak odpowiedział mu dziadunio, nie? Sam nie wiedział o co tu chodzi. Lecz wiedział jedno, że skoro trzynastka jest częścią tego miejsca, więc co zrobili? Zagospodarowali w środku miejsce, na bibliotekę karcianą, jak i zamienili 13 w kompendium, jak potem odkryli, mogli się dzięki niemu pojawiać w środku. Niedługo potem doszło do przełomu...który zmienił życie Eliasa