Samson

## Samson Miodek

Zobacz także:* **Informacje**
* Cytaty

**Samson Miodek** - Istota nadnaturalna uwięziona w ciele klasztornego waligóry w skutek nieopatrznych działań **Szarleja** i **Reinmara.**

## Charakterystyka

Samson mimo wyglądu był niezwykle inteligentny, oczytany i spokojny. Zwykle panował nad gniewem, był towarzyski, chętny do gry w karty, często cytował ,,Boską Komedię" Dantego. Sprzeciwiał się wszelkiej niesprawiedliwości, jednak wiedział, kiedy podjęcie działań nie miało sensu. Mimo to, narażał się by uratować niewinne życie. Zawsze stawał w obronie przyjaciół.

Samson pochodził ze świata astralnego, jednak swojej prawdziwej natury nigdy nie zdradził. Spekulowano czy jest duchem, demonem albo dżinnem. Mistrz Wincenty Reffin Azleben określił go jako Perisprit Pozytywny, natomaist Kundrie w rozmowie z Pomurnikiem stwierdziła, że aura, która według Birkarta otaczała Samsona, mogła należeć jedynie do archanioła, lub Czuwającego. Opis pogrzebu Samsona jednoznacznie wskazuje na to pierwsze.

## Wygląd

Fizjonomię miał tępego osiłka; był niezwykle rosły, włosy ostrzyżone miał do gołej skóry, oblicze nalane i potęgujące wrażenie niskiej inteligencji. Przyczyniały się do tego oczy, niby zasnute mgłą. Zwykle brano go za sługę, który nie pojmuje nic poza prostymi komendami, toteż często lekceważono go i rozmawiano przy nim na poufne tematy, co też Samson czasem wykorzystywał.

## Biografia

### Narrenturm

Samsonem nazywany był przerośnięty głupek, podrzutek w klasztorze benedyktynów, ubóstwiający miód. Niezwykle przywiązał się do brata Deodata, na którym to Szarlej i Reynevan mieli przeprowadzać egzorcyzm. Reinmar nieopatrznie wymawiając fragmenty zaklęć związuje pewien byt astralny z ciałem Samsona. Nowy Samson zorientowawszy się w sytuacji odnajduje ich i prosi o ponowne odprawienie egzorcyzmów, w celu uwolnienia go. Szarlej uważa go za oszusta i zbiega i długo jeszcze wątpi w nadnaturalne pochodzenie Samsona. Temu jednak, jeszcze tego samego wieczoru udaje się uratować Szarleja przed wilkołakiem sodomitą. Postanawiają podróżować razem do czasu aż uda im się znaleźć sposób na uwolnienie Samsona z ziemskiej powłoki. Docierają do Świdnicy, gdzie współpracownik Szarleja, Justus Schotell zaopatrza ich w rzeczy potrzebne do dalszej podróży. Następnie natykają się na sterczów oraz za Reynevanem ruszają na pomoc, jak się później okazało Raubritterom, którzy z wdzięczności zabierają ich do zbójeckiej osady Kromolin. Tam odpoczywają krótko, do przybycia Sterczów, którzy jednak szybko zostali przez Raubritterów spławieni. Samson pozwala Reinmarowi ruszyć za Haynem von Czirne, potem wraz z Szarlejem przeczuwając jak to się skończy, ruszyli za nimi. Spotkali Reynevana w trakcie ucieczki przed Vitelozzo Gaetanim. Stamtąd ruszyli do ziębic, gdzie Reinmar szybko nabawił się oskarżeń o próbę zamachu na księcia Jana Ziębickiego i zostaje osadzony w wieży. Dogadują się z Buko von Krossigiem w celu uwolnienia przyjaciela, jednak ten zostaje przechwycony przez Sterczów później przez Bolka Wołoszka i sam do nich trafia. Podjęte zobowiązania obligują ich jednak do wspólnego ruszenia za kolektorem. Orszak kolektora, okazuje się, złupił ktoś inny, grupowo więc napadają na inny orszak, który zamiast pieniędzy przewoził Juttę de Appoldę i Katarzynę Biberstein. Będąc przekonanymi, że Jutta to Bibersteinówna, porywają ją do siedliska Buka, gdzie raubritterzy, postanawiają zdradzić ich i podać jako sprawców napadu. Samsonowi i Szarlejowi udaje się ujść z zamku i ruszają do Frankensteinu. Tam ponownie spotykają Reynevana, zostają zdradzeni i, wyłączając Samsona, osadzeni w Narrenturmie. Samson wraz z Tybaldem Raabe organizują husycką odsiecz, uwalniając przy okazji z klasztornego więzienia Urbana Horna. Podążają za rejzą Ambroża na ziemię kłodzką, gdzie Samson z wrogością obserwuje okrucieństwo wojny. Bierze czynny udział w walce, kiedy awangarda śląskiego pościgu dogania ich konnice. Niczym jego biblijny imiennik Filistynów, gromi napastników pawężą z inskrypcją Bůh Pán Náš.