Mindaugas II

Król **Mindaugas II** (30 maja 1864 r. - 24 marca 1928 r.) Był pierwszym władcą Litwy po odzyskaniu niepodległości od Rosji pod koniec Weltkriegu. Został wybrany na króla Litwy 11 lipca 1918 r., Oficjalnie koronowany w styczniu 1920 r. I panował do śmierci 23 marca 1928 r.

## Mindaugas II

### Pełne imię i nazwisko

William Charles Florestan Gero Crescentius

### Tytuły

Król LitwyKsiążę UrachuHrabia Wirtembergii.

## Historia

### Wczesne życie

Urodzony jako książę HSH Wilhelm Karl Florestan Gero Crescentius z Urach, hrabia Wirtembergii, był starszym synem Wilhelma, pierwszego księcia Uracha (szefa morganatycznego oddziału Królewskiego Domu w Wirtembergii) i jego drugiej żony, księżniczki Florestine Monako, od czasu do czasu działający Regent z Monako (córka księcia Florestana I z Monako). W wieku czterech lat Wilhelm zastąpił swojego ojca księciem Urachu. Spędził większość swojego dzieciństwa w Monako, gdzie jego matka Florestine często zarządzała rządem, podczas gdy jej bratanek, książę Albert I z Monako, wyruszył w długą podróż oceanograficzną. Wilhelm był kulturowo frankofonem.

### Kandydat na różne trony

Poprzez swoją matkę Wilhelm był legalnym spadkobiercą tronu Monako. Kuzyn Wilhelma, książę Albert I z Monako, miał tylko jednego syna, Louisa, który nie był żonaty i nie miał prawowitych dzieci. Republika Francuska jednak niechętnie widziała niemieckiego księcia rządzącego Monako. Pod presją Francji Monako uchwaliło ustawę z 1911 r. Uznając nieślubną córkę Louisa, Charlotte, za spadkobiercę; została adoptowana w 1918 roku przez swojego dziadka, księcia Alberta I.

W 1913 Wilhelm był jednym z kilku książąt uważanych za tron ​​Albanii; był wspierany przez grupy katolickie na północy. W 1914 r. Wybrano księcia Wilhelma z Wied. W 1917 r., Jako świeżo po emeryturze generał Wilhelm zabrał głos, by po zakończeniu wojny zostać księciem Lotaryngii.

### Kariera wojskowa

Wilhelm, typowy dla swojej rodziny, wstąpił do armii Wirtembergii w 1890 roku i był generałem zawodowym przed wybuchem Weltkriegu w 1914 roku, dowodząc 26 Dywizją Piechoty. Do listopada 1914 r. Byli częścią niemieckiego ataku na Francję. W grudniu 1914 r. Dywizja walczyła w bitwie o rzekę Bzurę w Polsce. Od czerwca do września 1915 r. Dywizja przeniosła się z północy Warszawy na pozycje zbliżone do Niemna, co stanowiło setki mil w kampanii, w której zabrano Polskę. W październiku i listopadzie 1915 r. Brał udział w ataku na Serbię, przeprowadzając się z zachodu Belgradu do Kraljeva w niecały miesiąc. W Ypres w Belgii od grudnia 1915 r. Do lipca 1916 r. Dywizja została w dużej mierze zniszczona w bitwach Sommy od sierpnia do listopada 1916 r., Trzymając Redutę Schwaben (Württemberg jest częścią Szwabii). Wilhelm przeszedł na emeryturę jako generał 5 stycznia 1917 r.

### Król Litwy

Wilhelm z Urachu wywodził się z litewskiej dynastii Jagiellonów, m.in. król Kazimierz Polski IV, Władysław Jagiełło I z Polski i Władysław II z Czech i Węgier, a także litewscy monarchowie Algirdas i Giedymin, a także kilku średniowiecznych książąt Polocka, Witebska i Smoleńska .

4 czerwca 1918 r. Rada Litwy zagłosowała za zaproszeniem Wilhelma na króla niepodległej Litwy. Wilhelm zgodził się i został wybrany 11 lipca 1918 r., Przyjmując nazwę Mindaugas II. Jego wybór można wyjaśnić kilkoma czynnikami:

* był katolikiem (dominującą religią na Litwie)
* nie był członkiem Domu Hohenzollernów, rodziny, do której należał Kaiser Wilhelm II, który chciał, aby Litwa była monarchią w osobistym związku z Prusami
* kariera wojskowa

* Po zwycięstwie w mocarstwach centralnych w Weltkriegu Litwa mogła liczyć na niemiecką ochronę w przypadku przyszłych wtargnięć Rosji

Zgodnie z umową Wilhelma z Radą Litewską musiał on mieszkać na Litwie i mówić w jej języku.

Od samego początku rządy Wilhelma były kontrowersyjne. Czterech z dwudziestu członków Rady Litwy opuściło protest. Niemcy uznają go za króla, ale żadna z mocarstw Ententy nie. Po awansie Niemiec na zachodni (i do tego czasu jedyny) front i na pozornie bezpośrednie zwycięstwo Niemiec Wilhelm został koronowany podczas wielkiej uroczystości w Wilnie w 1920 roku.

Zasada Mindaugasa była dość krótka, tylko 8 lat jako koronowany król. W tym czasie stanął w obliczu wielu problemów, które narodził się nowonarodzony naród. Jego rządy sprawiły, że Litwa przystąpiła do Mitteleuropy kierowanej przez Niemców i tworzyła bliskie więzi z innymi członkami sojuszu, zwłaszcza z Zjednoczonym Księstwem Bałtyckim na północy. Zmarł 24 marca 1928 r., A jego następcą został jego syn Karl Gero, koronowany na króla Mendoga III.