Anthony Preston Peters III

Anthony Preston Peters III is sinds 23 januari 2017, Directeur van de Central Intelligence Agency (CIA) in het Presidentschap van de Republikeinse President Susan Walters.

## Het vroege leven en carrière richting het leger

Anthony werd geboren op 21 september 1960 in Amerikaanse Staat Nevada in Lincoln county, in het stadje Panaca. Een kleine stad met minder dan 1000 inwoners. Anthony groeide op in een liefdevol gezin in 1 van de eerste permanente nederzetting van zuidelijk Nevada. Hij kreeg wat hij later noemde een karakter opbouwde opvoeding waar geloof, respect en vrijheid centraal stond. Anthony toonde groot talent op de basisschool voor de meeste vakken, maar hij blonk uit in gymnastiek, geschiedenis en hij was samen zijn ouders elke zondag te vinden in de kerk. Zijn gehele familie had een Protestante achtergrond.

Achteraf vertelde Anthony dat hij te midden van de Koude Oorlog dat was ontstaan eigenlijk direct na het einde van de Tweede Wereldoorlog kwam, zijn ouders nooit politiek waren geweest. Maar de 13 dagen in oktober van 1962 die hij niet bewust mee had gekregen als een 2-jarig kind was wel de omkeer voor de ouders die na de Cuba raket crisis lid werden van de Republikeinse partij, daarvoor waren ze alleen stemmers op Republikeinse kandidaten van burgemeester tot Presidentskandidaat.

Zoals
veel van zijn leeftijdsgenoten werd hij tegen de tijd dat hij 8 jaar oud was
lid van de scouting. Dit zou hem voorgoed veranderen. Anthony met zijn groot
leertalent kreeg een passie van het leger van de Verenigde Staten door een
bezoek door de scouting aan Creech Air Force Base in Clark County van zijn
thuisstaat Nevada. DE basis was een command and control-faciliteit voor de
luchtmacht, het bezoek aan de basis wekte bij Anthony een passie van de
krijgsmacht van Verenigde Staten.

### Schilderij van Thomas Jefferson

Zijn vader gaf op zijn 12de verjaardag een cadeau aan zijn jonge zoon een replica van het schilderij van President Thomas Jefferson gemaakt door Rembrandt Peale. Zijn vader wilde zijn zoon belonen voor feit dat hij zelfs op de leeftijd van 12 jaar meer dan zijn leeftijdsgenoten leefde met orde, hard werkte op school, hielp als vrijwilliger bij de lokale kerk en ambities had zijn land te dienen in het leger met een schilderij van de vader van de Republikeinse partij. Jefferson, die was meer dan politicus. Hij was een filosoof, jurist, uitvinder, schrijver, en had een grote passie voor architectuur. Iets wat later bekend zou worden ook als Jeffersoniaanse architectuur. De gouverneur van Virginia (1779 tot 1781), ambassadeur (1785 tot 1789), onder President Washington Minister van Buitenlandse zaken was voor 8 jaar, later 4 jaar Vice-President John Adams werd hij zelfs President van 4 maart 1801 tot 4 maart 1809. Het schilderij had een goudkleurig plaatje onderaan met daarin gegraveerd het citaat; “Honesty is the first chapter of the book wisdom.” (Eerlijkheid is het eerste hoofdstuk van boek van vrijheid). Dit schilderij zou Anthony de rest van zijn leveren koesteren.

## Familie Peters in dienst van de krijgsmacht

De familie Peters hadden een rijke geschiedenis in de krijgsmacht van de Verenigde Staten en enkele van hun hadden ook politieke macht gehad. 4 generaties voor hem waren deel van de krijgsmacht van de Verenigde staten van de dagen, maar de familie maakte naam tijdens de dagen van de Filippijns-Amerikaanse oorlog van 1899 tot 1902. Zijn overgrootvader was aanwezig bij de Slag van Manila (1899), als deel van Brigadier Generaal Samuel Ovenshin zijn troepen, bij 14th U.S. Infantry Regiment van Maj Carroll H. Potter.

Tijdens het gevecht waar op 4 en 5 februari 1899 de eerste grote veldslag was tussen Amerikaanse soldaten en 15.000 Filipijnse gewapende milities. Zijn grootvader kreeg leiding nadat de officier van zijn eenheid omkwam dit was, Luitenant Daniel Amerman. Hij kreeg een veldpromotie tot officier met de rang van Tweede luitenant. Hij raakte gewond op 5 februari 1899 waarvoor hij de Purple Heart kreeg. Hij bleef in de Filipijnen tot het einde van de oorlog in 1902. Zijn overgrootvader was de eerste officier in de familie. Zijn grootvader en vader waren ook deel geweest van de krijgsmacht in het leger, maar geen van allen waren hoger gekomen tot Kapitein. Zijn vader had de rank gehaald bij Koreaanse oorlog. Zijn familiegeschiedenis was voor hem erg belangrijk en daarom was het jaar 1978 een belangrijk jaar voor de jonge Anthony Preston Peters III.

## In dienst van zijn land in het leger

Anthony was geslaagd op de leeftijd net iets voor zijn 18de verjaardag van high school. Het jaar was 1978, na het vieren zijn 18de verjaardag schreef hij zichzelf vrijwillig bij voor United States Army (leger). Het leger dat in de jeugd van Anthony mee had gemaakt de eerste oorlog die ze verloren, de oorlog in Vietnam had een verminderd moraal en werd minder gerespecteerd zowel binnen als buiten de Verenigde Staten. De anti-oorlogsbeweging had het moraal binnen leger veel schade aan gedaan, soldaten die terugkwamen van Vietnam werden gezien als moordenaars. Vaak geplaagd door PTTS of gewond geraakt was Anthony zich bewust dat hij in heel ander leger terecht zou komen dan het leger van in zijn jeugddromen. Hij verliet het rustige Panaca voor 4-jarige opleiding bij The United States Military Academy beter bekend als ***West Point*** 80 kilometer van grote New York begon hij aan zijn militaire training. Anthony toonde zijn talent, maakte zichzelf populair onder zijn collega cadetten door “gewoon” te doen, hij was ook erg actief op campus. Zijn passie voor sport zorgde voor dat hij zelfs lid werd van de Army Black Knights football. Hij had een moeizame band met de coach in die tijd, Ed Cavanaugh. Anthony kreeg de aandacht van zijn instructeurs voor zijn uitstekende omgang met wapens, Anthony zijn voorkeur lag in het 1ste jaar vooral Armor Branch (De pantsertak), zijn passie voor gepantserde strijdkracht verschoof met hulp van zijn instructeurs in de tijd naar MI (Military Intelligence Corps) de inlichtingenafdeling van het leger.

Tijdens zijn studie was hij iemand die zichzelf minder bezighield met feesten, maar was leergierig en vaak te vinden ook in zijn vrije tijd met oefenen op de schietbaan van diverse wapens. Hij was één van de beste schutters na 5 jaar West Point. Maar hij was ook meester over andere wapens. In trainingen was hij heel goed in gebruik van de Gerber Mark II dolk. De Gerber Mark II dolk werd vaak door andere cadetten gezien als onhandig omdat de ontwerpfunctie tijdens de oorlog in Vietnam deze vaak werden teruggestuurd. De dolk was ook enigszins uit gratie gevallen, men vond het een te bruut wapen en ze werden verkocht, ze kregen ook later de status van overleving mes dan een mes voor in een gevecht. Maar de eigenzinnige Anthony die heel goed met wapen kon omgaan weigerde nieuwere dolken. Naast de dolk had hij ook voldoende kennis van wapens die toen werden gebruikt bij de academie. Hij kreeg apart les toen hij toonde bij een oefening goed overweg te kunnen met de West-Duitse Heckler & Koch PSG1. Dit sluipschuttersgeweer dat sinds 1972 in dienst was werd niet standaard gebruikt door US leger, maar doordat Anthony hier zo goed mee kon omgaan wist men dat samen met zijn opleiding gericht op inlichtingen dat hij zijn studie had afgerond geplaatst zou worden in West-Duitsland

### Militaire inlichtingendienst West-Duitsland

Door
ziekte kon zijn moeder niet aanwezig zijn bij de afstudeerceremonie, maar zijn
vader wel. Zijn zoon nu afgestuurd van West Point na 5 jaar, kreeg meteen overplaatsing
over zee. Hij zou deel uitgaan maken van de afdeling militaire
inlichtingendienst bij de troepen gestationeerd in toen nog verdeel Duitsland,
de ene helft democratisch West-Duitsland en andere Communistische DDR gescheiden van elkaar door de beroemde muur. Het was jaar was 1983 en de spanningen tussen de VS en de Sovjet-Unie waren heftiger door nieuwe beleid van de 40ste President Ronald Reagan. Beleid van Détente dat ontspanning moest brengen werd gezien door sommige onder andere door nu tweede luitenant Anthony Peters III. Publiek hield hij zijn mond, maar tijdens gesprekken op campus en bij sociale gelegenheden liet hij afkeur weten van de SALT verdragen getekend door de Presidenten Gerald Ford en Jimmy Carter.

#### Operatie Orion

Anthony die verwacht had naar grote locatie zou gaan kwam bij de redelijk rustige locatie bij leger Garrison Schweinfurt (USAG Schweinfurt). Hij kreeg een kantoor bij Ledward Barracks, de basis in de dagen van de Koude Oorlog had op zijn hoogtepunt aan soldaten, familieleden daarvan, burgers werkend voor leger en ambtenaren van het Pentagon totaal 11.000 mensen. Daardoor viel de jonge Anthony niet bepaald op. Op zijn kantoor hing het schilderij dat hij van zijn vader had gekregen van Thomas Jefferson.

Paar dagen na aankomst had hij zijn eerste ontmoeting met 3 van de belangrijkste mensen over de missie. Generaal Philip Erickson (Medewerker bij de staf van Generaal Glenn Kay Otis), Generaal Wilhelm Faust (Bundeswehr) en CIA-medewerker  Lewis Hernandez (Hoge adviseur bij de staf van William J. Casey). Daar kreeg hij te horen dat hij deel uitging maken van Operatie Orion, vernoemd naar Orion uit de Griekse mythologie. De codenaam was een duidelijke indicatie wat hem te wachten stond. Luitenant Anthony Peters III werd lid van een elite groep waarvan ieder lid een baan had als schijn, maar in werkelijkheid door Duitsland ook het Communistische gedeelte voor het opsporen van mogelijke militaire medewerkers tot zelfs officieren die probeerde defensiegeheimen te geven aan de DDR (Voornamelijk de geheime dienst Statsi) of direct van de Sovjet-Unie (KGB). Deze operatie was een gezamenlijke operatie tussen het US leger, de CIA en Bundeswehr. Deze operatie was bedacht nadat bleek dat er defensieplannen in handen van de Russen waren gekomen uit Amerikaanse basissen in West-Duitsland. Caspar Weinberger (US – Defensieminister), Robert McFarlane (National Security Advisor), William J. Casey (CIA-directeur) en Georg Leber (Duitse Bondsminister van Verdediging in Kabinet-Schmidt I).

Hij
was actief lid van Operatie Orion van 1983 tot januari 198, waarbij promotie
maakte in die tijd van tweede luitenant naar in 1986 naar volwaardig Luitenant.
Hij was ook onderscheiden in de 2 jaar tijdens deze geheime missie. In 1984
ontving hij de Purple Heart en Army Good Conduct Medal, deze kreeg hij persoonlijk
opgespeld door Generaal Glenn Kay Otis. Enige
wat bekend is gemaakt door Pentagon is dat hij een belangrijke speler was bij
tegenhouden van lekken van dossier aan de vijand. In 1985. Hierdoor toen President Reagan in West-Duitsland was voor een bilaterale bijeenkomst in Schloss Gymnich in Bonn kreeg Anthony een korte ontmoeting met de President. De foto van deze ontmoeting werd pas vrijgegeven na de dood van President Reagan in juni 2004. Ook ging hij op de foto met Chairman of the Joint Chiefs
of Staff Generaal John William Vessey Jr.

### 1987 - 1989

In het jaar 1987 begon hij echt omhoog te klimmen in de
wereld van de politiek. Zijn werk tijdens Operatie Orion was niet onopvallend
gebleven. Hij kreeg de rang van Kapitein om deel te maken van de staf van Admiraal William J. Crowe, toen hij Chair of the Joint Chiefs of Staff was onder Republikeinse Presidenten Ronald Reagan en George H. W. Bush,.

#### Clean up after Iran–Contra affair.

Hij was medeverantwoordelijk voor een grote schoonmaak in het Witte Huis van de laatste jaren van President Reagan en Vice-President Bush Sr van militaire personeel die zich gemengd hadden tot punt dat ze zelfs voor de krijgsmacht konden komen. Hij was genadeloos en had totaal 83 militaire met kandidaat om Reagan op te volgen voor de Republikeinen, George H. W. Bush en met steun van Admiraal Crowe. Iran–Contra affair. was gaf hem ook veel aanzien bij de toekomstige President. Hij maakte in die korte tijd veel vijanden gemaakt tot punt dat niemand had verwacht dat na vertrek van Crowe hij nog zou werken in het Witte huis. Zeker door vijanden te maken van John Poindexter (National Security Advisor) en Caspar Weinberger (Secretary of Defense) die ontslag nam op 23 november 1987. Weinberger was een belangrijk kabinetslid die werden aangeklaagd van Reagan-regering met vijf misdrijven in verband met de Iran–Contra affair.. Ondanks de onderlinge vijandigheden was hij voorstander van voor een Presidentieel Pardon. Weinberger stond op het punt berecht te worden voor de beschuldigingen kreeg hij een kerst pardon, om precies te zijn op 24 december 1992 van President Bush.

Hij werd beloond voor het opruimen van het vuile werk van Iran–Contra door promotie naar Majoor voor het vertrek van President Reagan. Hij was niet besmet als schuldige door Iran–Contra affair, maar hij was getroffen met opruimen van Iran–Contra affair.

## Deel van administratie van President George H. W. Bush

In het nieuwe Witte Huis was hij geen deel meer van de staf van de nieuwe Chair of the Joint Chiefs of Staff omdat hij niet bepaald bevriend was met de nieuwe Chairman Generaal Colin Powell,, die later zou dienen in het Republikeinse Witte Huis van George H. W. Bush zijn zoon, President George W. Bush (*2001 – 2009*) als 65th United States Secretary of State. President George H. W. Bush die hem erg dankbaar was voor vele werk bij opruimen bij Iran–Contra vroeg hem deel te worden van de staf van Robert Gates, de nieuwe Deputy National Security Advisor onder herbenoemde Brent Scowcroft als National Security Advisor. Hij was dit eerder onder President Gerald Ford vanaf 1977 voor 444 dagen. Maar hij zou deze keer volledige termijn van Bush blijven, 1461 dagen. Hij werd gevraagd om ontslag te nemen van het leger, maar hier wilde hij niks van weten. Anthony was bereid de nieuwe President te dienen, maar wel als een actieve militair.

### Adviseur tot de Deputy National Security Advisor Gates

Anthony bleef actief in het leger in het bijzonder bij militaire inlichtingen. Hij kreeg op kantoor als deel van de staf van Deputy National Security Advisor in Executive Office of the President of the United States. Officieel werd uitgeleend door leger in het bijzonder door Pentagon.

Hij had aantal belangrijke dossiers als lid van Gates zijn staf. Zijn eerste grote klus was grondig onderzoeken of er nog operaties waren na de terugtrekking van het Sovjet Leger uit Afghanistan. Dat duurde 9 maanden van 15 mei 1988 tot februari 1989. Ze waren verslagen door de Mujahideen die steun hadden gekregen van de Verenigde Staten. De volledig terugtrekking van Sovjetstrijders uit Afghanistan was een

grote nederlaag van voor de Sovjet-Unie. Het besluit was onder leiding van Gorbatsjov die dit deed om gezicht te redden en de troepen terug te trekken zonder nog grote verliezen. Al verbeterde de diplomatieke relatie tussen de VS en de USSR door de terugtrekking. Sovjet-Afghaanse oorlog had de economisch slechte USSR veel geld gekost, berekend op 9,124 miljard roebel van 1980 tot 1989 (met een piek van 3,972 miljard roebel in 1989). Op gebied van levens was de prijs ook hoog. Aantal doden soldaten kwamen neer op 14.453 manschappen door directe aanvallen, ziektes, verwondingen etc. En nog eens 18.000 Afghaanse manschappen die steun gaven aan de USSR.

#### USSR chemical weapon repport (1990)

Majoor Anthony Preston Peters III wist enkele zeer pijnlijke punten bloot te krijgen en open voor de wereld. Bevestigen van verschillende meldingen van chemische wapens in Afghanistan door de Sovjet-troepen. In een interne memo als gaf hij advies om contacten in de Najibullah-regering die niet was gevallen door terugtrekken van de Russische troepen op dat moment om onderzoek op de grond te doen. Maar er was grote twijfel of dit succesvol zou zijn omdat er nog steeds miljarden roebels weden verzonden en militaire hardware

zoals MiG-27’s aan de regering dat de VS wel echte toegang zou krijgen. De hoop dat de Najibullah-regering snel zou vallen bleek snel een droom, deze bleef langer aan de macht dan de VS had verwacht. De moedjahedien grepen de macht na de mislukte poging tot staatsgreep in maart 1990 en toen in USSR in augustus 1991 na mislukte staatsgreep tegen Gorbatsjov begon het stopzetten van de Sovjet-hulp. Dit was de nagel in de doodskist van de regering niet langer onder het leiderschap van Najibullah die was afgezet, door onderlinge strijd begon Afghanistan met vormen van het Taliban regime.

Uiteindelijk werd zijn advies in de wind geslagen vanwege de val van de USSR, dat elk moment kon gebeuren. De President en 61st United States Secretary of State James Baker wilde de druk op de wankelende positie van USSR-leider Gorbatsjov. Vele jaren na de val van de USSR kreeg hij informele bevestiging van zijn rapport van personen die belangrijk waren tijdens de oorlog, zoals Boris Gromov en Valentin Varennikov.

#### Einde van de USSR en eerste samenwerking met de CIA

Hij hield zich bezig met ondergang van de Sovjet-Unie. Hij was een belangrijke schaduw die samenwerking opzetten tussen de KGB en de CIA, een directe opdracht van President Bush na topontmoeting tussen President Michail Gorbatsjov en President George Bush in Helsinki in 1990. Maar was vrij duidelijk dat de grootmacht op zijn laatste benen stond. 1989 was rampzalig voor de USSR doordat Gorbatsjov geen soldaten durfde te sturen om de dissidenten de kop in te drukken, waardoor de communistische regeringen in Polen, Hongarije, Tsjechoslowakije vielen. En daarmee kwam zonder officieel te verklaren een einde aan de befaamde Brezjnev-doctrine, ingevoerd in 1968. Zijn werk zorgde dat hij direct contact had op praktisch dagelijkse basis met directeur van CIA, William H. Webster. Hij was aan moordaanslag door hardliner ontsnapt in 1991 toen hij net gepromoveerd was tot Lieutenant colonel toen hij bezoek bracht aan Moskou.

####