Ród Ravenrose

Informacje

Catherine Ravenrose

William Ravenrose

Lazarus Ravenrose

## Początki

Ród Ravenrose był jednym z najstarszych rodów zamieszkujących terytoria Gilneas. Założycielem rodu był niejaki Thomas, który zasłynął jako kowal o niesamowitych wręcz umiejętnościach. Prawdziwą sławę zdobył jednakże dzięki swej przyszłej małżonce - Catherine, czarodziejce z magicznego miasta Dalaran. Z jej pomocą opracował nową metodę wykuwania magicznych oręży o niebywałej wręcz mocy. Metoda ta jednak była dość specyficzna - stworzenie jednej broni zajmowało średnio około

130 lat. Było to spowodowane faktem, iż stal przetapiano w regularnych odstępach czasu w magicznych kuźniach, zaś każde przekucie niosło ze sobą ryzyko permanentnego uszkodzenia ostrza.

Jedynym w historii rodu osobnikiem, który zdołał wykuć miecz za swego życia był sam Thomas, któremu zajęło to 22 lata. Tak powstał miecz z jelcami w kształcie kruczych łbów, na którego ostrzu kowal wyrył wijące się linie. Linie te w dłoniach maga rozświetlały się magicznym światłem, ukazując znajdujący się na samym środku ostrza symbol róży. Stąd też nazwa miecza - Ravenrose, od którego później ród otrzymał swą nazwę.

## Rozłam Rodu

1002 lata przed otwarciem Mrocznego Portalu. W rodzie doszło do rozłamu. Stało się to za sprawą problemów w kwestii dziedziczenia. Ówczesny przywódca rodu - Michael Ravenrose, posiadał starszą córkę - Elizabeth oraz młodszego syna imieniem Andrew. Wedle tradycji to Andrew, jako najstarszy, męski potomek powinien odziedziczyć wszystkie tytuły, lecz rodzina nie była co do tego zgodna.

Andrew był człowiekiem ekscentrycznym, który od zawsze wydawał się odcięty od reszty świata. Całe dnie spędzał w rodzinnym obserwatorium, wpatrując się w odległy ocean. Jego skrajny introwertyzm był tak niepokojący, że rodzina postanowiła zasięgnąć pomocy specjalistów. Gdy lekarze stwierdzili, że dziecku nie da się pomóc, poproszono o poradę magów. Ci zaś dostrzegli w chłopcu potężne pokłady energii magicznej i nakazali, by natychmiast wysłać go do Dalaranu, gdzie odbyłby szkolenie. Tak się jednak nie stało, Michael nie chciał odcinać się od jedynego męskiego potomka.

Po śmierci Michaela, większość rodziny, bojąc się o los rodu, zdecydowała, iż władza przejdzie w ręce Elizabeth, tym samym zmieniając na zawsze tradycję dziedziczenia wśród Ravenrose'ów.

Elizabeth była jednak kobietą o niezwyklej inteligencji i ambicji. Wiedziała, że tak długo jak Andrew jest w pobliżu, tak długo jej przeciwnicy będą starali się obalić jej rządy, dlatego postanowiła pozbyć się brata, zsyłając go na Wzgórze Róż, które do rodu należało od kilku pokoleń. Było to zapomniane przez wszystkich miejsce, które Ravenrose'owie otrzymali od królestwa Kul'Tiras w ramach zapłaty za swe usługi.

Elizabeth miała nadzieję, że Andrew po prostu z czasem umrze otoczony służbą z dala od rodzinnych ziem, ale tak się nie stało. Pobyt w Kul'Tiras całkowicie zmienił introwertyka. Andrew zaczął inwestować swoje złoto w rybackie kutry, co okazało się strzałem w dziesiątkę.

Na wieść o dobrze prosperującym biznesie, wielu członków rodu Ravenrose postanowiło dołączyć do Andrew za morzem, pozostawiając rodzinne Gilneas.

Tak też ród podzielił się na dwie części - Gilneańską i Kul'Tirańską, o której Gilneańczycy mawiali:

*"Jakże to tak, porzucać gniazdo w wysokich górach, by zacząć polować na ryby? Przecież to już nie kruki, a mewy jeno"*

Obie odnogi wraz z upływem lat polepszały swe relacje, zaś gdy część Kul'Tirańska zaczęła zgłębiać magię Kapłanów Morza, zaczęto wykorzystywać ją do wzmacniania broni wykuwanych przez Ród w Gilneas.

## Zdrada i upadek

5 lat po otwarciu Mrocznego Portalu, gdy powstało Przymierze Lordaeronu, głową rodu był Charles Ravenrose, człowiek o niebywałej inteligencji i sprycie, który miał pewne marzenie - pragnął, by jego ród stał się czymś więcej niż zwykłymi kowalami, chciał, by Ravenrose'owie zasiedli na tronie Gilneas.

Druga Wojna z Hordą wydawała się więc idealną okazją, by osiągnąć swój cel. Charles, dzięki bliskim stosunkom z królem Alterac - Aidenem Perenoldem, zdołał skontaktować się z wodzem Hordy - Orgrimem Doomhammerem. W tajnych listach zaproponował wodzowi zorganizowanie powstania na południu Gilneas, w zamian za możliwość władzy nad królestwem po końcu wojny. Orgrim zgodził się na ten układ i tak do Alterac potajemnie zaczęto wysyłać skrzynie z bronią, która następnie trafiała w łapska orków.

Pewnego dnia jednak, jeden z transportów został przechwycony. Początkowo wydawało się, że była to robota sił Przymierza, ale ostatecznie okazało się, iż stali za tym zwykli rabusie. To jednak dało Charlesowi do zrozumienia, że transport takiego towaru drogą lądową jest zbyt niebezpieczny, ponieważ istnieje ogromne ryzyko wykrycia. Postanowił więc od tej pory transportować broń na wybrzeże, skąd statkami miała trafiać do Hillsbrad, w okolice Muru Thoradina, gdzie oddziały Alterac zajęłyby się resztą.

Był jednak pewien problem - Charles nie posiadał statków, które mogłyby to zrobić, dlatego musiał wtajemniczyć w swoje plany "Mewy", czyli Kul'Tirańską część rodu, której przywódcą był Aleksander Ravenrose.

Aleksander zgodził się pomóc krewniakowi, widząc w tym okazję na poprawę bytu swego rodu i zabezpieczenie go przed zagładą. Warto bowiem nadmienić, iż upływ czasu nie był łaskawy dla mieszkańców Wzgórza Róż. Ród powoli popadał w ruinę, zaś bliżej nieokreślone okoliczności sprawiły, iż sprzymierzył się on z Gorak Tulem - władcą Drustów.

Za taki sojusz rodowi z miejsca groziła śmierć z rąk sił Kul'Tiras, a to, jak twierdził Aleksander, prędzej czy później odkryłoby prawdę, dlatego nie miał nic do stracenia, gdy usłyszał o planie Charlesa.

Tak też, rodzina Ravenrose zjednoczyła się w jednym, prostym celu - wspierania działań wojennych Hordy i przygotowywaniu rebelii, która zaburzy równowagę sił.

Niestety, Charles nie przewidział, że jego najstarszy syn - Gregor, postanowi go zdradzić. Nie brał pod uwagę, że ten, który miał odziedziczyć po nim wszystko, ten który wiedział najwięcej, stanie przeciwko niemu. Gregor doniósł na własnego ojca, co spotkało się z natychmiastową reakcją Przymierza.

Siły Gilneas spenetrowały Krucze Wzgórze i w środku nocy pojmali większość przedstawicieli rodu, którzy byli zupełnie nieprzygotowani na taki obrót spraw, toteż nie doszło do większego rozlewu krwi. Zdrajcy, na czele z Charlsem i jego żoną, zostali osądzeni i skazani na śmierć przez powieszenie.

Zupełnie inaczej wyglądała sytuacja po stronie Kul'Tiras. Siły admirała Proudmoore'a po prawdzie również chciały wykorzystać element zaskoczenia, ale magiczne umiejętności Aleksandra ostrzegły go przed niebezpieczeństwem, dzięki czemu zdołał przygotować się na nadejście wroga. Tak też rozpętała się krwawa Bitwa pod Wzgórzem Róż, którą ostatecznie, Ravenrose'owie przegrali.

Wraz z eksterminacją "Mew", ród został oficjalnie rozwiązany przez odpowiednie władze, zaś pozostali przy życiu członkowie rodzin stracili swe tytuły i majątek, stając się zwykłymi obywatelami. Tak też kończy się smutna historia rodu Ravenrose.

## "I tak ród upada po raz ostatni..."

> "Zawiodłem Matthew...Katarynkę... Myślę...że wszystko zaczęło się...od Darkshore. A może nawet wcześniej. Po wielu próbach...po sukcesie z bankietem... Udało się nam wkupić w łaski Przymierza. Udaliśmy się do walk na Darkshore. Ale...wszyscy patrzyli na Ravenrose'ów...z góry. Gardzili nami. Wysyłali naszą skromną kompanie...do największych walk. Wiedząc...że nie mamy szans. Matt...Matt ciągle był optymistą. A Catherine i Lazarus walczyli dzielnie u jego boku. Matt...nie żyje. Od tego wszystko się zaczęło. Stało się to w Teldrassil. Wszystko płonęło...on był specem od portali. Tworzył więc drogę uciekinierom. Chciał się upewnić...że wszyscy zdążą. Chciał...by ród odzyskał swoje dobre imię... I wtedy... Nie widziałem tego bełtu. A powinienem...nie spodziewałem się, że Rossowie upadną tak nisko. Zdradzeni...przez Przymierze... Bełt był zatruty. Matt dogorywał przez kilka tygodni. Catherine...robiła co mogła, ale...jej Światło... W przypływie desperacji... Catherine zwróciła się do jedynej osoby...której nienawidziła bardziej niż kogokolwiek innego. Do starszego brata... Gregorego. Odradzałem...mówiłem, że to szaleństwo. Ale chciała spróbować. Nie wiem...jak go znalazła...ale Gregory przybył. Na początku...rzeczywiście zdawało się, że będzie wszystko dobrze. Zajął się leczeniem swego młodszego brata. Ale...to było tylko złudzenie. Dobił Matta, mówiąc "Śmierć będzie dla niego ukojeniem". Zrobił to...na jej oczach. Na oczach...Lazarusa. Na oczach...moich. ...nie mogłem nic zrobić. Rozpętało się piekło, nieumarli zaatakowali z każdej strony, Catherine próbowała walczyć, ale Gregory był silniejszy. Obezwładnił ją...i... Robił jej straszne rzeczy. William... William dowodził siłami, które miały powstrzymać nieumarłych. Ale...nie dał rady. Lazarus użył portalu i... Zniknął. Ja...ja zostałem sam...otoczony przez nieumarłych. Tuż...przy ciele Matta. Jego łapa...nagle się otworzyła... ...Matt nawet po śmierci o nas dbał...zostałem...przeteleportowany. Wiedziałem jednak, że Catherine, William...że potrzebują mojej pomocy. Nie mogłem jednak równać się z... ...z nim. Więc...postanowiłem...zrobić coś...czego Lazarus nigdy mi nie wybaczył. Znałem sekret rodziny. Jej...największą tajemnicę. Znałem...lokalizację grobowca. ...obudziłem go, chociaż Lazarus próbował mnie powstrzymać. Twierdził...że namierzył księgę, która zniszczy Gregorego... Ale wątpiłem, by to było możliwe. Przebudziłem awatara N'Zotha. Sprowadziłem go...w zamian za ratunek dla Catherine. Tak...stałem się tym...czym jestem teraz. Uratowałem ją...nie zdążyłem jednak uratować Williama. Gregory...śmiejąc się... Kroił go na kawałki...i..."
>
>