Ishbibar-Ra

Geçitvermez Dağları'nın altında, sadece Rim-Agu'nun, yani bu şehrin yaşayanlarının tam olarak yerini bildiği gizli bir insan şehridir. Varlığını çok ama çok az kişinin bildiği Ishbibar-Ra, Ra-Shamas isimli bir konsey tarafından yönetilir. Tamamen dini bir kültürle yönetilen bu şehirde yaşayanların her birisi çeşitli görevler ve meslekler edinseler de öncelikli olarak dini kişiliklerdir.

Isbibar halkının öğretileri, yüzeydeki kültürden oldukça farklıdır. Çok uzun bir süredir yüzeyden kopuk yaşayan bu halk, birçok kimsenin kabul etmekte zorlanacağı ahlak kurallarına sahiptir. Ishbibar halkı, her ne kadar dini bir külte benzese de, inanışları gereği oldukça bireycidirler. Şehir içerisinde bulunan tek askeri kuvvet, potansiyel yaratık saldırılarına karşı şehri korumak için kurulmuş ufak bir birliktir. Ishbibar'a girişler 5 ana kapı ile sağlanmaktadır ve askeri birlikler sadece bu beş girişi korumakla yükümlüdür. Bunun dışında bütün şehirde "Herkes, kendi eylemlerinden sorumludur." inanışı hakimdir. Hırsızlık yapan kişi yakalanır ve öldürülürse bunu hak ettiği içindir. Eşyasını çaldıran kişi, çalınan eşyası için herhangi bir şikayet hakkına sahip değildir. Bu sebeple Ishbibar'Ra'da unutulmamış onlarca eylem, alınmayı bekleyen yüzlerce intikam var olmuştur.

Rim-Agu arasında kader inancı bulunmamakla birlikte ölülerin yanlarına yalnızca sahip olabildikleri arzularını götürebildiklerine inanırlar ve bu yolda hareket ederler. Dolayısıyla bu inanışa göre insan yaşarken kendi geleceğinden ve geçmişinden kendisi sorumludur. Sonraki hayatlarında sahip olabilecekleri ise şimdiki hayatlarında neleri başarıp, ne kadar mutlu olabildiklerine bağlıdır.

Bu dinin, Ahrazda inancıyla ortak temele sahip olduğu bilinse de Ahrazda rahiplerinin gözünde Saarus inanışı tam anlamıyla kafirliktir.

"Hiçbir arzusunun peşinden koşmayan ve hiçbir arzusuna sahip olmamış zavallılar, zamanın sonuna kadar Saarus'un dipsiz çukurlarında yollarını kaybetmiş halde karanlıkta geçireceklerdir; gerçek inanırlar ise öteki dünyada da bu dünyadaki tatmini yaşarken. İşte kader denilen şey yalnızca budur."

Ekonomi

Ishbibar'da ekonomi oldukça ilkel bir haldedir. Şehir içerisinde bulunan herkes topluluğa işe yarayabilecek bir iş yapmakta olup, bunun karşılığında para talep etmez, daha çok takas yöntemini kullanırlar. Örneğin toplayıcılıktan anlayan birisi belli bir nüfusa gıda temin ederken, bu gıdaları topluma sunduğunu gösterdiği taktirde kendi ihtiyaçlarını da başkalarından sağlayabilmektedir. Konsey çok nadiren burada yaşayanlara ne yapmaları gerektiğini söylemektedir. Bir nevi hizmet takası yaygın olmakla birlikte, para niyetine genel olarak değerli taşları ya da az miktarda bulunan gümüş-demir alaşımı bir metali kullanırlar. Konsey doğrudan bu madeni paranın üretiminden sorumludur. Bu paraları kullanan insanlar elbette bulunsa da Rim-Agu için maddi değeri olan ufak şeyler pek kıymetli değildir. Rim-Agu'nun asıl kıymet verdiği şey toplum içerisindeki konumdur. Bu şehirde yaşayan insanlar için önemli birisi olmak, temel gayelerden birisidir. Ishbibar'Ra'da yaşayan en yaşlı kişiler çoğunlukla yeri doldurulamayacak özelliklere sahip kimselerdir.

Kanun ve Yasalar

Ishbibar'Ra halkı kanunlara kıymet vermemektedir. Şehir içerisinde hiçbir şekilde bir mahkeme ya da hapishane ya da herhangi bir hukuk binası bulunmamaktadır. Rim-Agu, haksızlıklara karşı Fer'de eşi olmayan bir anlayışa sahiptir. Kişiler haksızlığa uğruyorlarsa ve kendi haklarını arayacak güçleri yoksa, bu onların kaderidir. Herkes için geçerli tek kural şudur: İnsan, kendi eylemlerinden kendisi sorumludur.

Başta konseye seçilen kişilere karşı olmak üzere, özellikle şiddete başvurulacaksa ve kişi hakkını herkese göstererek almak isterse, rakibini Karar Çukuru'na davet edebilir. Karar Çukuru anlaşmazlığa düşen ya da başkasının hakkını almak isteyen Rim-Agu için mutlak çözüm yeridir. Karar Çukuru'na her zaman iki kişi girer ve sadece birisi Saarus'un inayetiyle çukurdan çıkar. Burada kalan ise düşmeye devam ederek kendisini Saarus'un dipsiz çukurlarında bulur.

İnanç

Saarus'a göre iyi ya da kötü yoktur, arzularının peşinden giden kıymetli insanlar ile arzularını kovalamayı bilmeyen beceriksizler vardır. Yüce Saarus her kuluna çeşitli arzular bahşetmiştir ve kulları olarak bizlerin yegane amacı bunu kovalamaktır. Sahip olduğumuz hayatın anlamını çıkarabilmek, elde ettiğimiz başarılara ve sahip olabildiklerimize bağlıdır. Bir şeye sahip olamayan, elindekinin kıymetini bilemeyip onu kaybeden ya da hakkı olanı, onu hak etmeyenden alamayan kişiler anlamsız bir hayat sürerler.

Saarus kullarına arzularını kovalayabilmeleri için silahlar vermiştir. Kimisi şanslı doğarken, kimisi güçlü olmuş, kimi akıllı olurken kimisi de güzel doğmuştur. Bu inanış çerçevesinde Saarus'nun hiçbir canlıyı düşük ya da aciz yarattığına inanılmaz. Bu nedenle zayıf kişiler inanç içerisinde en hakir görülen kişilerdir. Çünkü tanrılarının onlara verdiği silahları kaybetmişlerdir.