Freedom Children

De Freedom Children waren een extremistische terroristische organisatie die in 2004 opgericht werd door een groep mijnwerkers en in 2006 werd opgerold door de NAVO na het 2006 Incident. Op het hoogste punt had deze groep de leiding over IJsland, Noorwegen en Zweden. De Freedom Children staan vooral bekend door hun gebruik van Miorien technologie die ze op mijneiland T7462 vonden, waarmee ze oude militaire voertuigen versterkten om het gevecht aan te kunnen gaan met huidige legers. De groep was sterk antikapitalistisch, en zag hun veroveringstocht als een bevrijdingsmissie. In de korte tijd dat ze bestonden werden ze aangemerkt als terroristische organisatie door alle 193 leden van de Verenigde Naties, en alle leden werden na het 2006 Incident berecht in Den Haag. De Freedom Children werden allemaal berecht voor oorlogsmisdaden, massamoord, onwettelijke oorlogsvoering en meer. Na hun val in 2006 zijn er verschillende imiterende groepen opgekomen, maar zonder Miorien technologie en de georganiseerde structuur van de Freedom Children zijn die allemaal relatief snel opgerold door lokale politie.

## Geschiedenis

### Ontstaan

Het mijneiland T7462 ligt zo'n 18 kilometer van de kust van IJsland af, en was tussen 1958 en 2006 de plek waar Zweeds mijnbedrijf Bròden Corp. kolen mijnde, die vervolgens via schip naar het vasteland gebracht werden om te verkopen. Er werkten zo'n 1200 mijnwerkers, die allemaal op het eiland woonden, iets wat volgens Bròden Corp. goedkoper was dan betalen voor een shuttle tussen het vasteland en T7462. Een onberekend bijeffect hiervan was dat de mijnwerkers allemaal een dichte groep werden. Langzaam begon ontevreden zich te tonen tussen de mijnwerkers. Klachten over het lage loon en het feit dat ze afgezonderd als gevangenen op een eiland zaten begonnen de groep over te nemen, en snel was bijna iedereen het er mee eens dat ze iets tegen het bedrijf en, belangrijker, het systeem moesten doen.

Tijdens een routine booroperatie in 2004 vond een groep van 10 mijnwerkers een onverwachte grot, die volgens kaarten van de regio niet zou moeten bestaan. Na het binnengaan van deze tunnel ontdekten ze iets ongelooflijks. De grot stond vol met Miorien technologie. Wapens, gadgets, chips, alles was er te vinden. Alhoewel de mijnwerkers niet wisten wat deze vondst precies was of hoe al deze futuristische voorwerpen in de mijn waren gekomen, wisten ze dat dit hun kans was om eindelijk de wraak te nemen die ze zo graag wilden. Zo snel mogelijk werden alle 1200 medewerkers voorgelicht, en al snel was een plan bedacht. Op een eiland, zonder naam, nog geen steenworp van T7462, was een schroothoop voor oude militaire voertuigen. Zowel Amerikaans als Sovjet materiaal stond er weg te rotten, maar het werd niet compleet gesloopt. Door de Miorien technologie te gebruiken, brachten ze deze voertuigen niet alleen terug naar hun originele staat, maar verbeterden ze de ontwerpen om zelfs moderne legers aan te kunnen. Ze gaven zichzelf de naam 'Freedom Children' en een missie, om iedereen te bevrijden met militaire kracht

### 2006 Incident

Op 14 Januari 2006 vielen de Freedom Children IJsland aan. Het kleine land had amper een leger door de Militaire Afschrikking, waarin veel Europeaanse landen door de horror van de Tweede Wereldoorlog en Koude Oorlog geen vertrouwen meer hadden in hun legers. Alles werd kleiner of wegbezuinigd, en enige gaten werden opgevuld door Pure Defense, een privéleger uit Japan dat beloofde al hun lidstaten beter te verdedigen dan allianties als de NAVO zouden kunnen. Alhoewel ze goed konden verkopen, bleek het achteraf alleen maar gepraat. De Pure Defense troepen waren bewapend met ouderwets materiaal dat al geen kans stond tegen moderne legers, maar al compleet hopeloos was tegen deze buitenaardse technologie. Het duurde een uur voordat tanks en schepen van de Freedom Children in Reykjavic stonden en de overheid zich overgaf. Het gebruik van de Miorien technologie had nog een voordeel, door alle stealth zag niemand de aanval aankomen. De wereld had geen reactie.

IJsland werd snel gemilitariseerd en iedereen ouder dan 18 moest verplicht één van de bepaalde overheidsbanen in. Hieronder viel van alles, van wetenschappelijk onderzoek en ziekenhuizen tot het leger en de politie. Hierdoor was de militaire macht van de Freedom Children snel gegroeid. Het besluit werd gemaakt om naar het oosten door te duwen, en op 28 Februari 2006 vielen ze Noorwegen binnen. Alhoewel Pure Defense nu tijd had om voor te bereiden en zelfs wat ex-Noorse Luchtmacht F-16s tot hun beschikking had, was het niet genoeg. Pure Defense werd weer vernederend verslagen, en binnen tweeëneenhalf uur viel Oslo, en daarmee Noorwegen. Het besluit werd dezelfde dag gemaakt om meteen door naar Zweden te gaan. De Zweedse Pure Defense divisies hadden geen enkele tijd om te reageren, en binnen nog een uur viel Stockholm. De wereld keek met schrik naar de Freedom Children, die zojuist in zo'n 3 en een halfuur twee Europese landen hadden overgenomen.

Het leek er alleen maar slechter op te worden toen de Freedom Children achter Skyward Incorporated kwamen, een bedrijf met de krachtige Skyward AI ontwikkeld door Jorunn Alfson. Er werden wat tests gedaan met de AI in tanks en vliegtuigen, en bemanningsleden zouden zweren dat Skyward AI krachtiger was dan zelfs de systemen die door de Miorien gebouwd waren, alhoewel dit niet officieel geaccepteerd was door de Freedom Children.

Het leven onder de Freedom Children was zwaar. Iedereen boven de 18 moest werken zonder ook maar enige cent zelf te zien, meningen werden onderdrukt, de politie werd ingezet om mensen te laten zwijgen en overheidsfiguren die na de overname bij de politie kwamen misbruikten vaak hun macht. Naar de buitenwereld zouden de Freedom Children opscheppen over dat er geen misdaad was in hun gebieden, maar dit was vooral zo omdat er niets meer gemeld werd. Agenten werden omgekocht en hoge ambtenaren zaten bijna allemaal in de georganiseerde misdaad. Het gebruik van drugs en alcohol steeg de lucht in en ontevreden was hoog, zelfs als niemand die mocht uiten. Gelukkig waren de Freedom Children maar een paar maanden weg van een grote fout.

In April werd het besluit gemaakt om Denemarken binnen te vallen. De Freedom Children wilden niet riskeren verder oostelijk te gaan en mogelijk het Russische leger op hun dak te krijgen, en alhoewel Denemarken een NAVO-lid was, waren IJsland en Noorwegen dat ook geweest, en die hadden niet veel verdediging behalve de ingehuurde Pure Defense troepen, die compleet nutteloos waren gebleken. Spionnen in Denemarken lieten de Freedom Children weten dat Pure Defense een laatste wanhoopspoging aan het voorbereiden was, maar dat ze daar in principe makkelijk mee om zouden kunnen gaan. Ze wisten niet dat deze 'wanhoopspoging' een val was, verteld via de spionnen. In werkelijkheid stond de Freedom Children hun grootste nachtmerrie te wachten.

Op 30 April 2006 hakte de Freedom Children president Wilhelm Sundqvist de knoop door. De invasie zou gebeuren, en laat in de avond vielen Freedom Children soldaten binnen. In plaats van angstige Pure Defense troepen vonden ze de 5 staande grote NAVO-legers: de VS, VK, Duitsland, Canada en Frankrijk, gevuld met vastberadenheid. Wat volgde was een slag die volgens historici nog vernederender was dan de verliezen van Pure Defense. Hoe goed de Miorien technologie ook was, de basissen waren alsnog 40 tot 50 jaar oude voertuigen die geen kans stonden tegen het nieuwste wat de NAVO te bieden had. In het specifiek bewezen Eurofighter Typhoon en F-22 Raptor straaljagers zich voor het eerst tijdens een gevechtssituatie, terwijl Golfoorlog-veteranen als de M1 Abrams en Leopard 2 hun fantastische record voortzetten. Alhoewel de Freedom Children zo hard vochten als ze konden, hadden ze absoluut geen kans tegen deze militaire macht, en nog voor middernacht gaven ze zich over. Het hele Freedom Children rijk stortte meteen in aan revolutie en de NAVO bevrijdingscampagne.

### Nasleep

Het einde van het 2006 Incident betekende ook het einde van de Freedom Children. De meeste belangrijke leden waren aanwezig tijdens de Slag om Denemarken en hadden zich al overgegeven aan de NAVO-troepen. De overgebleven leden, waaronder president Sundqvist, probeerden zich in de Scandinavische bergen te verstoppen. Zelfs dat duurde niet lang. Operaties door commandotroepen en lokale politie-eenheden hadden ze binnen het jaar nog gearresteerd of dood gevonden in hun verstopplaatsen. De Freedom Children waren tegen de lente van 2007 geen bestaande organisatie meer. Verschillende groepen hebben zich in de volgende jaren naar hen vernoemd, maar geen was ooit groot genoeg geworden om enig terrein te winnen. T7462 werd gesloten door de Zweedse overheid, officieel door instortingsgevaar, maar in de realiteit zodat de NAVO de gevonden technologie kon inspecteren. Aan het einde van 2008 was er geen spoor van de Freedom Children meer te vinden buiten een gevangenis.

## Organisatie

### Sleutelfiguren

De Freedom Children hadden nooit een sterk georganiseerde overheid, iets wat hun sterkte op militair gebied niet liet blijken. Achter de schermen waren er maar twee personen met genoeg macht om grote beslissingen te maken. President Wilhelm Sundqvist en Militaire Minister Stefan Akerström. Alhoewel de naam het zo laat blijken, is er nooit een parlement van ministers geweest. Akerström was alleen de politiek verantwoordelijk voor het leger. Sundqvist had bijna alle macht in handen en maakte alle beslissingen zelf. Er was een groep adviseurs voor Sundqvist, maar volgens historici hadden deze bar weinig invloed op echte beslissingen. Alles ging via Sundqvist naar beneden. Dit is ook gezien als de grotere reden dat de Freedom Children aan het eind faalden, niemand durfde Sundqvists plan om Denemarken binnen te vallen met gelimiteerde informatie te bekritiseren. Een belangrijk detail was dat Wilhelm Sundqvist in grote luxe leefde. Hij reed limousines en at kreeft. Critici zouden zeggen dat dit haaks tegenover de boodschap van de Freedom Children stond, maar dit werd onderdrukt en genegeerd.

### Hoofdstad

De officiële hoofdstad van de Freedom Children was mijnstadje Alpha in T7462, maar tegen de latere maanden van het Incident was de overheid vooral in Oslo gebaseerd. Ze gebruikten tijdens deze tijd gebouwen van de echte Noorse overheid, die na de val van binnen compleet vernietigd gevonden werden. Na de val was de AA22 basis in Noorwegen tijdelijk de hoofdstad, maar na de verovering daarvan door het Amerikaanse SEAL Team 6, die geen problemen hadden met de wachten van de Freedom Children, was er geen hoofdstad meer.