Kurt Nicholson

## Detektyw Kurt Nicholson

**Kurt Nicholson** jest detektywem pracującym w policji. Pełen powagi i skupienia pracoholik, nie cofa się przed niczym, aby poznać prawdę stojącą za konkretną zagadką. Z tego też powodu jest jedną z najbardziej znanych w swoim fachu osób. Posiadając naturalne problemy wzrokiem, Kurt pracuje bardzo ciężko, aby zachować swoją pozycję.

## Młodość

Kurt urodził się 14 stycznia 1978 roku jako jedyne dziecko Ellen Nicholson. Jego matka była prostytutką, która zaszła w ciążę z jednym ze swoich klientów. Nadchodzące narodziny dziecka zmusiły ją do porzucenia dobrze płatnego fachu i znalezienia zatrudnienia w zwykłej pracy. Od urodzenia miał głęboką zaćmę, która nieco opóźniła jego rozwój fizyczny. Kurt wspomina, że jego matka raczej dawała sobie poznać, że traktuje go bardziej jako coś, czym trzeba zająć się z konieczności, aniżeli własnego syna. Choć nigdy nie dochodziło do przemocy fizycznej czy gróźb, wyznaczane mu były ścisłe zakazy, a główną zasadą było posłuszeństwo wobec matki. Rodzicielka krzyczała na niego z powodu każdego przewinienia i próbowała zrobić z niego idealne, odpowiadające jej wyobrażeniu dziecko. Mimo to były również chwile w których traktowała go z miłością i czułością, pozwalając mu na nieco więcej. Mężczyzna sądzi, że "nieważne, jak przerażająco to brzmi, naprawdę nie było tak źle, jak się wydaje. Po prostu była restrykcyjna i chciała spokoju. Miałem dobre dzieciństwo i szczerze kocham swoją matkę". Obecnie ma z nią bardzo dobry kontakt, a raz na jakiś czas odwiedza ją razem z Davem.

Jako nastolatek Kurt był chorobliwie nieśmiały i zamknięty w sobie. Miał wielki strach przed upokorzeniem się, z tego powodu panicznie bał się tego, co sądzą o nim inni. Niechętnie utrzymywał kontakt z ludźmi i często płakał, obwiniając się za bycie słabym. Wśród nauczycieli miał reputację wzorowego, choć nie socjalizującego się z rówieśnikami ucznia. Nienawidził, gdy inni podnosili głos w jego obecności lub bezpośrednio do niego. Kurt pragnął być traktowany na równi z innymi uczniami i oceniany przez pryzmat swoich umiejętności, a nie wady wzroku.

Przełom nastąpił gdy mając trzynaście lat Kurt podejrzał film dokumentalny o seryjnych mordercach, nad którym zasnęła jego matka. Po cichu obejrzał cały program, wyglądając zza kanapy. Zaintrygowany, aby dowiedzieć się nieco więcej o przedstawionym w nim osobach, zaczął potajemnie wypożyczać na ten temat książki i o późnych godzinach oglądać filmy dotyczące autentycznych zabójców. W ten sposób narodziła się trwająca do dziś gorąca pasja Kurta do seryjnych zabójców. Mężczyzna stwierdza, że gdyby nie ona, nie byłby tą osobą, którą jest teraz. W tym okresie Kurt prowadził samodzielnie tworzony notatnik, w którym spisywał wszystkich zbrodniarzy o których usłyszał i nazwał go "swoją małą encyklopedią zabójców". Po pewnym czasie postanowił sobie, że zostanie detektywem, byle zbliżyć się do większej ilości zbrodni i dowiedzieć się więcej. Zniechęcany głównie przez matkę i nauczycieli sądzących, że "detektyw musi mieć dobry wzrok" uparcie ćwiczył, próbując czytać książki z małą czcionką, przyglądać się obiektom z daleka i odrabiać klasyczne zadania, które otrzymywali inni. Podjął się zakończonej sukcesem próby podążania za normalnym systemem nauczania, jaki mieli inni. Wtedy powoli rozwijała się jego paranoja na punkcie ciężkiej, wręcz wyniszczającej go psychicznie pracy, która przetrwała do dzisiaj. Wtedy stał się też nieco bardziej pewny siebie. Mniej płakał, a do prac grupowych podchodził z większym zaangażowaniem. Przez ten czas nauczył się też używać wielu innych zmysłów. Nawet do dzisiaj Kurt ma skłonność do dotykania wszystkiego, obwąchiwania rzeczy, a nawet próbowania przedmiotów niejadalnych.

## Uniwersytet

Ukończywszy szkołę średnią z dobrymi wynikami i po otrzymaniu opinii lekarza w sprawie jego wzroku Kurt podjął studia detektywistyczne. W tym okresie mieszkał w akademiku i miał niezbyt dobrą sytuację finansową. Choć wykładowcy wspominają go jako pracowitego ucznia z naturalną pasją do kryminalistyki, inni studenci zapamiętali go jako zmęczonego młodzieńca z zamiłowaniem do taniego jedzenia, niechlujnego, rzadko dbającego o porządek w swoim pokoju i zwykle piszącego sprawozdania dzień przed terminem. Znajomi sądzą że miał skłonności do przepisywania prac domowych, zdarzało mu się bywać pijanym po imprezach i zasypiać w najróżniejszych miejscach. Kurt ustanowił rekord akademika w liczbie zjedzonych zupek chińskich, który do dzisiaj nie został pobity, a anegdota według której po pijaku na jednej z imprez w obecności wszystkich bez zająknięcia wyrecytował cały życiorys Kuby Rozpruwacza ku jemu zdziwieniu ciągle jest chętnie opowiadana przez wykładowców. Z większością kolegów ze studiów ciągle utrzymuje stały kontakt, a co rok, tydzień przed świętami Bożego Narodzenia spotyka się z nimi w barze na piwo.

## Początki kariery detektywistycznej

Kurt nie wspomina początków swojej kariery detektywistycznej z przyjemnością. Cały czas ze względu na swoją wadę wzroku był przenoszony do innych placówek policyjnych, aby w końcu w tej której zatrudniony był przez rok być jedynie osobą towarzyszącą innemu detektywowi lub regularnie trzymany z dala od głębszych spraw za "niekompetencję". Gdy rozwiązanie jednej z kryminalnych zagadek przypisano detektywowi niezwiązanemu ze sprawą, dla rzekomego "pozytywnego wizerunku policji" wściekły Kurt samodzielnie odszedł z pracy. W końcu otrzymał odpowiedzialne stanowisko w policji w Chicago, które sprawuje do dzisiaj. Mimo to przez pierwsze miesiące nadwyrężał się, nie chcąc sprawić wrażenia osoby z trudnościami.

## Kariera detektywistyczna

### Ta sprawa, w której poznał Kurta

W 2002 roku został przypisany jako główny detektyw w sprawie masowych zabójstw dzieci. Przełom w śledztwie nastąpił, gdy policja stwierdziła że aresztowano sprawcę, który miał być rzekomo poszukiwanym Anonimem. Kurt samodzielnie poprosił o możliwość rozmowy z nim, wydając się tym bardzo podekscytowany. Cobain wspomina że pierwszą rzeczą którą powiedział Kurt gdy się poznali było "Co czują seryjny zabójcy podczas zabijania swoich ofiar?". W toku rozmów mężczyźni doszli do porozumienia - Anonim w zamian za pomoc w śledztwie i wydanie wszystkich swoich klientów miał otrzymać środki łagodzące podczas rozprawy.

[epicka przygoda Kurta i Cobaina] Rodząca się głęboka przyjaźń z Cobainem zmieniła Kurta. Ku zdziwieniu innych policjantów, Kurt stał się bardziej rozmowny i pewniejszy siebie. Gdy po aresztowaniu winnego nie było żadnego obrońcy chętnego reprezentować Anonima w sądzie. Zdeterminowany aby obronić Cobaina i skrócić jego wyrok, Kurt zgłosił się na obrońcę w jego sprawie, a do pomocy przypisano mu jednego z obrońców. Rozprawa zakończyła się porażką Kurta jako obrońcy, chociaż Cobain wspomina że "zawsze będzie mu wdzięczny za to że w niego wierzył".

Podczas okresu w którym Cobain przebywał w więzieniu Kurt czuł się bardzo samotny i zagubiony. Regularnie odwiedzał go w więzieniu gdy tylko była taka możliwość i chętnie spędzał z nim czas. Dalej prowadził swoje obowiązki detektywa, a świadomość że raz na jakiś czas może zobaczyć swojego towarzysza dodawała mu energii. Gdy detektyw dowiedział się o ułaskawieniu Cobaina jako pierwszy wyruszył go powitać i nawet się nie zastanawiał gdy zaproponowano mu rolę osoby mającej pilnować zabójcy. Cobain przeprowadził się do niego, a w 2006 wzięli ślub.

### Ta sprawa z rodzicami Dave'a, która nie ma nazwy

Kurt był detektywem, przypisanym do tej sprawy. Odwiedził miejsce zbrodni i przekazał Cobainowi wszystkie znalezione dowody oraz wnioski. Uczestniczył też na rozprawie jako część publiczności. Po wszystkim razem z Cobainem zgodził się adoptować syna skazanych, którego nazwali Dave

### The Epiphanous Turnabout

Chociaż Kurt nie pojawia się jako detektyw ani osoba uczestnicząca w śledztwie w sprawie Roberta Cealli, okazuje się że jest jedyną osobą która otrzymała kontakt i informacje na temat miejsca pobytu Romana. Mężczyzna do samego końca zachował obietnicę zachowania tego w tajemnicy.

## Osobowość

Kurt wydaje się być odzwierciedleniem typowego detektywa - jest spokojny, cichy i poważny. Nigdy nie okazuje emocji i wcale się nie uśmiecha, przez co sprawia wrażenie wypranego z wszelkich uczuć. Całkowicie oddany jest swojej pracy, która przysłania mu większość życia. Choć naturalnie bardziej troszczy się o Cobaina i Dave'a, nigdy nie porzuca ani nie przekłada niczego na później. Mężczyzna jest inteligentny i skupiony, każdy dowód analizuje z wielką dokładnością i uwagą. Podczas śledztwa preferuje ciszę i spokój, nienawidząc hałasujących i utrudniających inwestygację osób. Najchętniej pracuje sam, ufając w sprawie dowodów samemu sobie. Podważa tezy innych detektywów i zawsze sprawdza ją dwa razy, przez co wychodzi na osobę lekceważącą zdolności innych. Największym strachem Kurta jest obawa przed byciem zlekceważonym z powodu słabego wzroku i zastąpionym. Z tego też powodu przyjmuje każdą sprawę, stara się rozwiązać ją poprawnie i nigdy nie odmawia osobom zlecającym. Najmniejszy przejaw zwątpienia w jego umiejętności ze strony wyzwala w nim poczucie bezużyteczności i zastępowalności. Wprawdzie może się wydawać że Kurt faworyzuje stronę prokuratury ze względu na męża, w rzeczywistości zawsze pozostaje bezstronny, chcąc odkryć prawdę stojącą za każdą zagadką. Jest kochającym i ciepłym ojcem dla Dave'a, a także okazuje cierpliwość i wsparcie Kurtowi. Chociaż czasami zdarza mu się stawiać wymagania wobec rodziny i być poirytowanym ze względu na ich żywiołową naturę, nie wyobraża sobie że mógłby ich zastąpić. Detektyw jest godny zaufania, nigdy nie zdradzając tajemnic innych i szanując ich prywatność. Kurt wydaje się zmieniać tylko gdy ma okazję rozmawiać o seryjnych zabójcach. Wtedy staje się bardziej energiczny i podekscytowany, zamieniając się w bezwstydnego gadułę. Po wszystkim czuje wstyd i strach przed upokorzeniem.

### Lubi & nie lubi

* Jego ulubionymi zabójcami są Bonnie i Clyde.
* Ma bardzo wyostrzony węch, aczkolwiek częściej używa go w życiu codziennym niż podczas śledztw. Uwielbia zapach pościeli, natomiast nienawidzi woni pieczarek. Krótko po przywitaniu ma też nawyk obwąchiwania rozmówcy.
* Oprócz pracy zdaje się nie mieć żadnych innych hobby.
* Lubi szybkie i tanie jedzenie, a jego ulubionym jest zupka chińska o smaku łagodnego kurczaka.
* Na telefonie ma zawieszony breloczek z Hello Kitty, który dostał od Cobaina.
* Przepada za piwem, jednak pije je okazjonalnie, najczęściej podczas pobytu w restauracjach.
* Uwielbia poezję śpiewaną, której całą kolekcję posiada na płytach winylowych.
* Boi się krzyków i nagłych, głośnych hałasów, zdecydowanie preferując ciszę.
* Do czytania nosi okulary, których szczerze nienawidzi.