Lodowe serca- cz. 1

## Uwagi do odcinka

To opowiadanie piszę sama!!! Z góry dzięki za nieedytowanie tego!!! Akcja ma miejsce wtedy gdy Anette była mała, w późniejszych latach i kończy się podczas trwania odcinka,, Pieski świętują Sylwestra ".

## Prolog

**Avalanche otworzyła oczy. Jej siostra piła mleko. Ziewnęła i przeciągnęła się, przy okazji drapiąc się za uchem. Słońce wpadało przez okna do kuchni. Na dworze słychać było świergot ptaków i klaksony samochodów. Spojrzała na kalendarz. Nie umiała jeszcze czytać, ale czerwona kratka na początku rzędu z numerami wskazywała, że dziś poniedziałek. Poczłapała w kierunku mamy. Usiadła obok siostry i także zaczęła jeść. Po dłuższej chwili odeszła- usadowiła się kawałek dalej. W domu panowała cisza. Ich państwo już wyszli do pracy. Gdyby ktoś teraz spojrzał na te dwie małe suczki, nie zgadłby, że są siostrami. Różniło je niemal wszystko. Pierwsza, starsza miała biały pysk, klatkę piersiową i podbrzusze. Na wszystkich czterech łapach miała ciemnoszare, prawie czarne skarpetki. Reszta futra była szara. Miała półdługie uszy i grzywkę. Oczy były koloru lodowego, nos czarny, a na klatce piersiowej miała łatę w kształcie czarnego rombu. Druga, młodsza miała kremowe podbrzusze, klatkę piersiową, pyskz paskiem ciągnącym się aż do czubka głowy i kremowe skarpetki na wszystkich czterech łapach. Uszy jej były rude, reszta sierści brązowa. Oczy ciemnozielone, nos czarny. I brak grzywki. Jednak obie miały krótkie ogony. Różniły je też charaktery. Strasza była zimna, chłodna i spokojna. Nie ekscytowala się niepotrzebnie. Druga była radosna, uwielbiała się śmiać i pomagać. Taak. Totalne przeciwieństwa, a jednak rodzina. I to bliska. Różniło je pięć minut. Pierwsza urodziła się Avalanche, a potem Anette. Avalanche siedziała spokojnie, podczas gdy jej siostra ganiała za piłką. Nagle usłyszały zgrzyt klucza w zamku. Nadstawiły uszy. Wtem drzwi się odtworzyły i weszła ich pani z ich tatą Fix'em. Ale nie byli sami. Tuż za nimi szły dwie osoby- kobieta i mężczyzna. Ich matka uniosła głowę i zamerdała ogonem. Fix podszedł do niej i przytulił się z nią głowami. Ludzie usiedli przy stole w kuchni. Zaczęli rozmawiać. Avalanche omiotła ich wzrokiem. Natomiast Anette podbiegła do nich. Kobieta, która przyszła pogłaskała ją po głowie.**

- Podoba Ci się Shophia? - spytała właścicielka psów.

- Jest śliczna. - Sophia uśmiechnęła się.

- Chcielibyście ją wziąć?

- Mówisz serio!? - Jim otworzył szerzej oczy. On i jego żona od dawna szukali psa, lae jak dotąd nie udało im się znaleść.

- Absolutnie serio. - pani spanieli uśmiechnęła się.

- Czy... - zaczęła Sophia, ale właścicielka psów jej przerwała.

- Nic! Ona to, taki prezent ode mnie dla Was.

- Ojej, dziękujemy! - uśmiechnęła się Shophia.

**Tymczasem Avalanche patrzyła na nich osłupiała. Zabierają jej siostrę!!! Nie, nie nie!! Zaskomliła. Mimo iż była chłodna, to kochała swoją siostrę. Rise trąciła ją uspokająco. Jim i Shophia jeszcze jakiś czas byli u nich. W końcu zaczęli się zbierać do wyjścia. Anette w podskokach pobiegła za nimi. Gdy stali przy drzwiach, Avalanche podeszła do siostry.**

- Anette, ja... Nie idź! Proszę.

- Avalanche, daj spokój! Będę Cię odwiedzać, słowo! Nie znikam na zawsze. Szarej suczce zrzędła mina.

**Ludzie się żegnali, a rodzice suczek podeszli i także się żegnali z córką. W końcu Jim i Sophia oraz Anette wyszli. Drzwi się za nimi zamknęły, a Avalanche poczuła się tak jakby miała umrzeć. Wtedy to widziała swoją siostrę po raz ostatni. Już nigdy więcej się nie spotkały jako szczeniaki.**

**...**

**Pax kulił się że strachu. Miał wiele siniaków, a z lewego oka i lewego boku ciekła krew. Wszędzie leżały trupy psów. Wśród nich także jego rodziców. Dzisiaj właściciel jego hodowli wrócił pijany i w napadzie złości, bo wcześniej się pokłócił z kolegami zaczął pastwić się nad psami. Nikt nie uszedł z życiem prócz Pax'a. Piesek leżał przerażony, nie śmiał się nawet ruszyć. Czuł jak jego oczy napełniają się łzami. Leżał tak do nocy. Gdy sowy zaczęły hukać podniósł się z trudem i poczłapał w kierunku jego mamy. Jeszcze żyła.**

- M-mamo... - jęknął wtulając się w nią.

- Pax... - wyszeptała. Chciała coś jeszcze powiedzieć, ale ból w klatce piersiowej, uniemożliwił jej to. Zakaszlała, plując krwią. Polizała go jeszcze, a potem zamknęła oczy. Serce przestało bić.

- MAMO! NIE! - Pax patrzył przerażony, już na martwe ciało. Zaczął płakać. Po chwili uniósł suche już oczy ku nocnemu niebu.

- Pomszczę Was mamo i tato. Przysięgam. - warknął, a jego lodowe oczy błysnęły. Potem puścił się biegiem w stronę lasu. Przystanął u jego skraju. Było tylko widać jego oczy i czarny romb na klatce piersiowej.

## Rozdział 1

**Avalanche patrzyła zimno przed siebie. Obok niej leżała jej pęknięta obroża. Suczka odepchnęła ją - wpadła ona do, kosza na śmieci. Jej właściciele siedzieli w parku, ona tymczasem była w jednym z zauków obok parku. Zerwała się i pobiegła w stronę centrum Nowego Yorku. Biegła chodnikiem, po czym skręciła w ciasną uliczkę. Na końcu niej była siatka i studzienka. Wskoczyła do niej, wylądowała u wyjścia kanału, niedaleko morza, ale była pod ziemią Przeszła jeszcze kawałek i wyszła na otwartą przestrzeń gdzie były klatki, deski i wiele różnych zwierząt. Po prostu istny labirynt dróg zrobionych z różnych rzeczy. Trochę jak wysypisko śmieci. Były tu też ścieki, co powodowalo, że nie pachniało zbyt ładnie. Do suczki podszedł masywny rottweiler. Był on takiego koloru jak większość przedstawicieli jego rasy.**

- O kogo my tu mamy? Zdecydowałaś się już? - spytał. Jego głos był słodki jak miód, jednak Avalanche nie dała się zwieść.

-A co myślałeś!? Chyba, że twój mózg nie ogarnia myślenia, na tak dużą skalę. Im więcej zwierząt zaprosisz do, współpracy, tym więcej ich ucieknie ci między pazurami. - warknęła chłodno spanielka.

- Mhmm.. Zobaczymy, zobaczymy- zaśmiał się pies. - A tak w ogóle mów mi Buster. Kapitan Buster brzmi lepiej.. ￼dodał. A potem, już na cały głos krzyknął:

- Powitajcie naszego nowego członka! Od dziś nasza społeczność jest większa! - gdy to powiedział rozległ się ogólny aplauz. Avalanche przewróciła oczami. Jednak, Ci tutaj dawali jej możliwość pożywienia, a co za tym idzie kradzieży i życia na ulicy.

**...**

- Łapać go!!

**Pax przeturlał się, wykonał salto i wbił zęby w w ubranie mężczyzny. Powalił go, chwycił torbę i pognał. Biegł, co chwila wymijał kogoś. Skręcił do załuku, przeskoczył przez skrzynki, deski i inne śmieci. Zatrzymał się. Coś usłyszał. Schował pakunek. Obrócił głową. Nic. Nagle z dookoła niego znalazło się kilka psów.,, Banda Bone'a". - przeszło mu przez myśl. Przyjął pozycję obronną.**

- Hej, no kogo ja widzę! Pax. Dawno się nie widzieliśmy! - Bonę warknął, jego głos ociekał sarkazmem.

- Bardzo dawno.

- Nie udawaj głupiego! Wpakowałeś mnie w niezłe bagno. Teraz.. Oddasz mi to co do mnie należy.

- Do ciebie nic nie należy. Zgraja psów z ulicy. A teraz się wynoście zanim was zabiję. - Pax zmrużył oczy.

- To MY ciebie zabijemy. Bierzcie go! - krzyknął Bone. Jego banda skoczyła na niego. Pax zrobił unik i rzucił się na łapę biało szarej suni. Ta ugryzła go w kark. Pies odwrócił się na plecy i złapał ją za gardło. Pies i amastiffka skoczyli na niego. Ten kopnął suczkę w pysk i wykorzystując tą biało szarą powalił psa. Trzy psy walnęły głowami w mur. Pociekła krew, jednak żyły. Inny pies zaszedł Pax'a od tyłu, jednak ten, cofnął się pod niego, gdy tamten skoczył. Husky walnął przeciwnika w brzuch. Suczka o czarno białym futrze powaliła Pax'a. Unieruchomila go. Pax użył śliny i napluł jej na twarz. W ten sposób się oswobodził. Po chwili został tylko Bone. Dwa psy krążyły po kole. Żaden nie chciał zaatakować.

- Tchórzysz?! - buldog uśmiechnął się złośliwie.

- Tchórzy ten, który pierwszy się odzywa. Pax wystawił język do drugiego psa, po czym... Usiadł! Bone zdziwił się.

-Łgarz! Leniuch! Laluś! - nie atakujesz?! - Pax śmiał się psu w pysk. Tego Bone nie mógł znieść. Skoczył na bok husky'ego. Ten wbił się zębami w brzuch buldoga, a tylnymi łapami unieruchomił mu pysk . Po krótkiej szamotaninie, buldog zemdlał. Z brzucha ciekła mu krew.

- I o co tyle krzyku? - Pax z obojętną miną przypatrywał się pobojowisku. Wziął paczkę i zniknął z miejsca walki.

**Husky szedł ulicą. Słońce powoli zachodziło. Od potyczki minęły cztery godziny. Na samym końcu chodnika zauważył trzy psy. Skrzywił się. Był to Psi Patrol. Jak ich nienawidził! Dałby wszystko by ich bazę oraz pieski wysadzić w powietrze. Chociaż... Zbliżył się ostrożnie.**

- W nocy będzie bardzo mocna burza. Lepiej już chodźmy. - usłyszał kobiecy głos. Należał do spanielki o rudej sierści.

- Rusty i Hermiona, pewnie warjują? - druga suczka, tym razem rasy wyżeł fryzyjski uniosła brew do góry, w rozbawieniu.

- A jak! Od rana nie słyszę o niczym innym. - zaśmiał się piesek o piaskowej sierści w różnych odcieniach z granatową obrożą. Widać, że był z policji, bo rysunek na jego odznace o tym świadczył.

- Ok, więc chodźmy Cody, Timber. - ruda suczka machnęła łapą.

**Burza? Taka mocna? Świetnie! Pax uśmiechnął się złowrogo. Idealny moment, by coś ukraść temu Patrolowi. Nie wyściubią nosów z bazy, więc będzie to łatwe. Dziecinnie łatwe. Wycofał się powoli. Pobiegł na wzgórze do bazy PP. Wskoczył w krzaki i czekał. Wiedział, że żeby dostać się do bazy, musi poczekać aż tamci wrócą. Wtedy wejdzie niezauważony. Bywał tu kiedyś, toteż wiedział jaki jest rozkład kamer. Ukradnie im trochę jedzenia i może jakieś części elektroniczne, które będzie mógł sprzedać. Wyjście nie będzie stanowić dla niego problemu. Wejdzie po tej rurze, tego człowieka na górę i zjedzie po zjeżdżalni w dół. Nikt go nie złapie,bo psów tutaj jest masa. A może im jeszcze jakiś bałagan tu zrobi? O tak, to będzie takie satysfakcjonujące. Nadeszli. Pax zebrał się w sobie. Powoli noga za nogą skierował się w stronę trójki. Schował się za jedną z bud. Gdy drzwi się otworzyły i chmury zakryły słońce oraz wiatr się zerwał, piesek wskoczył do środka. Szybko przywarł do ściany, znieruchomiał. Zero reakcji. Poruszał się ostrożnie, poza zasięgiem kamer. Dotarł do rury. Otworzył szybę, dokładnie w tym momencie gdy pieski zaśmiały się. W tem sposób dźwięki nałożyły się na siebie. Ześliznął się w dół. Wylądował w garażu Rydera. Szybko wziął plecak dla pieska, leżący w kącie i zaczął wpychać do niego elementy mechaniczne i całe przyrządy. Gdy zajął pół plecaka uznał, że wystarczy. Szybko wspiął się na górę do centrum dowodzeń. Podbiegł do pulpitu i wyłączył oraz skasował nagrania kamer. Otworzył panel nimi sterujący i spowodował zwarcie w obwodach kamer. Podbiegł do automatu z chrupkami i aktywował go. Plecak wypełnił się chrupkami. Rozejrzał się. Wszystko było w porządku. Pognał do zjeżdżalni. Wskoczył i zjechał. Jednak automatyczny system kierowania budami spowodował, że buda Chase'a przesunęła się (Pax miał stary plecakiem Chase'a i dlatego tak. System rozpoznał go jako Chase'a). W bazie Tracker usłyszał, a potem zauważył, że system kierowania budami się rusza.**

- Em, pieski... Chyba ktoś właśnie zjechał po zjeżdżalni. - pieski zdziwone zwróciły głowy w stronę dźwięku.

- Racja, ktoś tam jest! Alays poderwała się na równe łapy. Kasha, Vitani, Tetradi, Missouri, Gray, Delgado, Frugo, Zora, Eric, Talir, Tiger Belle, Kaiden, Chase, Dylan, Maximus, Minimus, Martine, Shiraz, Leoni, Night, Shadow, Sabra, Cody, Matt i reszta piesków policyjnych i wojskowych także.

- Szybko. Złapmy go! - Talir warknęła.

- Ok, Kasha, Frugo, Vitani, Tetradi, Night, Shadow, Delgado, idźcie przodem. Torujcie drogę. - zakomenderował Chase. Wybrane pieski kiwnęły głowami. Ruszyły. Reszta za nimi.

**W tym samym momencie Pax, zauważył otwierające się drzwi do bazy.,, No nie! "-pomyślał. Pieski wyskoczyły. Widząc jednego psa uniosły brwi w zdumieniu. Potem jednak rozpoznały Pax'a. Rzuciły się w jego stronę. Pax zrobił unik, skoczył pod ich łapy, złapał Chase'a za tylną, drapnął go w szyję, a potem zajął się resztą. Manewrował tak, by znaleźć się bliżej drzew, a jednocześnie tak by tamci się nie zorientowali. W końcu goniły go tylko pieski z mocami. Pax wskoczył w krzaki i zniknął. Pieski musiały się zatrzymać. Gąszcz był zbyt gesty, by mogły się przecisnąć.**

- No nie! - Grr. - Frugo warknęła kopiąc w ziemię.

- Znowu uciekł! - Delgado była nie mniej wściekła.

- Jak go tylko dopadnę to rozszarpię go na części, pokroję na kawałeczki i- pieski nie dowiedziały się co Tetradi chciała jeszcze zrobić Pax'owi, bo nadeszła Alays.

- Wracajmy do bazy. Już pada, a za chwilę nas stąd zmiecie. Teraz nic nie możemy zrobić. Cokolwiek ukradł. - powiedziała. Pieski niepocieszone wróciły do bazy.

**W krzakach Pax uśmiechnął się złowrogo.**

- Jeszcze się zobaczymy... - warknął.

**...**

- Avalanche, ty staniesz na czatach po drugiej stronie ulicy. Gdyby coś lub ktoś szedł w naszym kierunku zlikwiduj ich. Madison będzie stała po przeciwległej stronie, przy budynku opery. Jeśli Ty nie dasz rady, Madison załatwi resztę.

**Avalanche pokiwała głową, jednak w środku kipiała. Że co!? ONA ma nie dać rady!? I ta kula futra, Madison ma jej pomagać!?,, Po moim trupie. "- pomyślała. Przecież jest już starszym łupołapem. A ta dalmatynka nawet łupołapem nie jest!**

**A cała reszta!? Miki, Kevin, Audrey, Judy, Oskar, Mark, Rudy, Missy, Pixie, Dixie, Molly, Way... I reszta tej zbieraniny. O! Madison się uśmiecha. Pff! Przecież ona zawdzięcza wszystko temu, że jest dziewczyną Bustera. Avalanche machnęła głową. Wszyscy wytypowani już wychodzili. Skierowała się za nimi. Gdy już wyszli z kanału, pobiegła z Madison w stronę swojego miejsca. Gdy zwolniły i tylko już szły dalmatynka skierowała się do, spanielki.**

- Ej ty. Wiesz myślę, że możemy się zamienić. - parsknęła. - Chyba, że jesteś tak wspaniała jak opisujesz.

- NIE! - Avalanche warknęła towarzyszce prosto w twarz.

- O, a teraz taką twardzielkę udaje. Pf, głupia. - Madison machnęła głową po skosie.

- Sama jesteś głupia. Gruba rybo! - to ostatnie spanielka wypowiedziała wystawiając język i robiąc minę. Dalmatynka wzburzyła się.

- Ty! A niby to jesteś taka super. Małpo. Phi, gdybyś tylko mogła utopić się w kanale albo umrzeć.

- Owszem umrę, ale nie DZISIAJ! - Avalanche krzyknęła, a w oczach pojawił się błysk. Sierść zjeżyła się na karku, obnażyła zęby. Adrenalina zaczęła uderzać do głowy. Wyglądała tak jakby miała wpaść w szał bitewny. Madison tylko wzruszyła ramionami i nic nie powiedziała. Owszem Madison można było więcej zarzucić niż ją pochwalić, ale aż tak głupia nie była. Widziała Avalanche w akcji, już dziesięciu członków bandy podziemnej straciło życie, zadzierając z nią. Avalanche karmiła się i cieszyła krwią wrogów, leżących zabitych lub rannych. Lepszym od niej był tylko Buster, zajmowała trzecią pozycję w stadzie. A zdobyła ją w zaledwie miesiąc po dołączeniu do bandy. Gdy normalnie awansowało się najwyżej po trzech latach.

**Tymczasem suczki doszły już do, swoich pozycji. Avalanche wskoczyła po samochód, który stał przed budynkiem kina. Madison przebiegła na drugą stronę i schowała się w cieniu, obok budynku opery. Obok opery był jeden z najdroższych sklepów na świecie. Był to sklep że wszystkim co może być, zabawki, ubrania, torebki, wina, buty... Główny szturm miał być przeprowadzony przez kratkę wentylacyjną, która była na ścianie będącej prostopadle do głównej ściany, gdzie były drzwi. Więc od ulicy wszyscy widzieli każdy szczegół, ale nie w nocy. A dochodziła już dziewiąta wieczorem. Sklep był otwarty do późnych godzin nocnych. Avalanche, siedząc pod samochodem wpatrywała się w drzwi sklepu. Raz po raz drogie samochody, jak Lamborgini, Porsche, Bugatti Chiron, zatrzymywały się przed wejściem. Spanielka miała oczyścić teren z przodu, potem Madison, a gdy już będzie po sprawie, dołączyć do reszty. Na budynku obok był zegar. Gdy wybije dziewiąta ma zacząć. Rozluźniła mięśnie i czekała.**

**...**

**Pax grzebał w koszu na śmieci. Dookoła było masę worków, kartonów, odpadków jedzeniowych, co sprawiało, że zapach doprawdy przyprawiał o mdłości. Nagle coś usłyszał. Brzęk szkła i szuranie ￼łap. Szybko, jak cień przemknął za kubeł. Napiął mięśnie. Zza rogu wyłoniła się suczka. Miała obrożę z kolcami, makijaż oraz worek na plecach. W nim coś pobrzękiwało. Przez krótką chwilę husky dojrzał błysk. Złoty.,, Monety! "-pomyślał. Szybko opracował plan działania. Suczka nadal szła nic nie podejrzewając. Pilnowała się skrzętnie, by nie wydawać żadnych odgłosów. Nagle znikąd z góry śmieci spadły kartony. Suczka nastawiła uszy, nie ruszała głową, by nie wydać, że widziała to. Mimo to nie zauważyła, że jakiś cień przemyka za nią. Dopóki nie było za późno. Potężna łapa walnęła ją w tył głowy. Straciła równowagę i upadła na ziemię. Przyciągnęła worek pod siebie. Głowa pulsowała, jednak to nie zmąciło jasności rozumowania. Nie zdążyła jednak ustawić się w pozycji obronnej, bo szaro-biały husky runął na nią.**

- Pax! - warknęła. Szybko ściągnęła go z siebie. Pies ponowił atak. Skoczył w górę, odbił się od ściany i całym sobą walnął w suczkę. Ona uderzyła o ścianę, jednak zaraz skoczyła psu do gardła. Drapnęła go w szyję, potem w klatkę piersiową.

- Nie dam Ci tego! - wycedziła.

- O nie musisz chcieć mi dawać tego Sherie. Sam sobie wezmę.

**Znów skoczyli sobie do gardła. Ale odgłosy walki przyciągnęły uwagę innych. Bandy Bone'a. Otoczyli walczących. Gdy tamci byli zajęci walką, Starling wzięła worek. Ale w tym momencie Pax odrzucony przez Sherie, wpadł prosto na nią.**

- A no pięknie, jeszcze wy! Pax zebrał się i zamachnął się łapą na suczkę. Ona zwinnie uniknęła jego ciosu. Sherie wyszczerzyła zęby.

- Starling! Oddawaj to! Jest moje!

- Akurat! - Starling szybko przekazała worek Emilli. Ta Samowi, a on Banitowi. Pies rzucił to Bone'owi. Buldog chwycił go, a potem uśmiechnął się w stronę osłupiałych Sherie i Pax'a.

- Nie uczycie się co!? I, tak, tego nam nie zabierzecie. Jest nas więcej. Wy zginiecie gdybyście tylko próbowali worek zdobyć.

- No jasne kiełbaso! Zapomniałeś tylko o tym, że gdy jedno chce zdobyczy...

- A drugie także... - dokończył Pax.

- To, oboje walczą po tej, samej stronie, ale sobie nie pomagają! - zakończyła Sherie z kpiącym uśmieszkiem. Buldog spojrzał na nich z nic nie rozumiejącym wyrazem pyska.

- Ale przecież Ty Sherie nie chcesz wspólników! - Xieris zauważyła przytomnie.

- Nie mam ich. I nie będę mieć! - krzyknęła suczka. Pax wiedział, że ona daje mu czas. Szybko spiął się w sobie i wyskoczył do buldoga. Wyrwał mu pakunek z łap, tylnymi uderzył go, w pysk, a z workiem zaczął uciekać. Reszta rzuciła się za nim. Sherie drapnęła go w bok, Starling chwyciła zębami pakunek. Szarpali się! Sherie także dołączyła. Wkrótce worek nie wytrzymał i pękł. Wszyscy, jak głodne wilki rzucili się na zdobycz. Bandit i Starling ugryźli Pax'a w łapę. Husky poczuł jak krew spływa mu po sierści. Jednak nie przestawał. Chwycił rąbek materiału gdzie było trochę pieniędzy, złapał go zębami tak by nie wypadły i w zamieszaniu opuścił resztę. Nie zauważyli go. Skierował się na obrzeża miasta. Przeszedł przez budowę, potem skręcił w lewo aż doszedł do pierwszej linii drzew na horyzoncie. Wślizgnął się w krzaki, odłożył pakunek i zaczął lizać ranę. Nie była poważna, to było płytkie cięcie.

- Może innym razem. Cóż i tak wyszło nieźle. - mruknął do siebie.

**...**

**,, Dziesięć, dziewięć osiem, siedem, sześć, pięć, cztery, trzy, dwa, jeden "- Avalanche odliczała w myślach. Gdy wypowiedziała,, jeden" wybiła dziewiąta. Jej wyćwiczone oko rozpoznało bandę wchodzącą przez otwór wentylacyjny. Na razie nikt nie wchodził. Nagle zauważyła jak ktoś idzie w kierunku klatki wentylacyjnej po jej stronie. Szybko i zwinnie doskoczyła do osoby. Złapała ją za ubranie, rzuciła na ziemię, ogłuszyła i wrzuciła w krzaki. Człowiek żył tylko zajmie to godzinę zanim się obudzi. Nikt nic nie zauważył. Przez większość czasu nic się nie działo. Aż do dziesiątej. Po sklep zajechało wiele samochodów. Ludzie, którzy z nich wyszli, zaczęli iść w kierunku kratki wentylacyjnej. Bez trudu dostrzegliby bandę. Avalanche zaczęła się skradać pod samochodami. Zauważyła, że Madison także się skrada. Gdy spanielka była już blisko spięła mięśnie. Madison także. Szara suczka wyskoczyła w powietrze i zaatakowała ludzi. Wczepiła się w ich ubrania i powaliła na ziemię. Dalmatynka ruszyła sekundę po niej. Po kilku chwilach teren został oczyszczony. Jednak nie obył się to bez skutku. Kilku ludzi zauważyło je. Avalanche zauważyła, że jeden z ich bandy daje jej znaki. Nie było potrzeby się już kryć. Suczka pognała ze wspólniczką do kratki. Wyskoczyły inne psy. I zaczęła się rzeź. Mówiąc jasno i przystępnie: szczekanie i krzyki niosły się ulicami. Avalanche jak tornado wskoczyła do sklepu od głównego wejścia. Przepchnęła się i dopadła do biżuterii, torebek i perfum. Szarpnęła stoisko aż szkło spadło tłucząc się. Woń perfum wypełniła salę. Suczka szybko zgarnęła kosztowności. Zadrapała kilka osób. Zobaczyła, że zbliża się ochrona. Odrzuciła łup i stanęła w pozycji bojowej.**

- No, to który chce zatańczyć?!- spytała z szelmowskim uśmiechem. Mężczyźni szli dalej. Mieli broń. Suczka rzuciła się w bok, tam też mężczyzna wycelował lufę. Ale ona skierowała się w druga stronę. To pierwsze to był udawany atak. Ochroniarz spudłował. Spanielka zwinnie doskoczyła do niego, łapiąc za broń. Wykręciła mu rękę. Ten padł z bólu na ziemię.

- Kto następny?!- odwróciła się do reszty. Tak samo szybko załatwiła resztę. Szła jak kosiarka, kładąc ich na swojej drodze. Odbiła się od ściany, wylądowała na stoisku i przeskoczyła na plecy osoby. Rzuciła w bok ugryzła jeszcze kilkanaście osób. Zrzuciła gaśnicę, perfumami podpaliła. Zgarnąwszy łupy wybiegła zostawiając po sobie zgliszcza. Dopadła do bandy i przekazała worek przywódcy. Wszyscy zniknęli pozostawiając po sobie chaos.

**Dobiegli do ścieku. Wskoczyli. Gdy weszli do bazy powitał ich aplauz. Avalache przyjęła go obojętnie. Ale Buster wezwał ją do siebie.**

-AVALANCHE! MIAŁŚ ZOSRTAĆ NA ZEWNĄTRZ, A NIE ROZWALAĆ WSZYSTKO!- wrzasnął na nią, gdy się pojawiła.

- Mamy więcej łupu, a i tak nie dotrą do nas!- Avalanche puściły nerwy.- Gdybym tam nie wlazła już by nas mieli, a tak ich zatrzymałam!

- Nie wierzysz we mnie?! Uważaj laleczko, bo cię zagryzę!- Buster odsłonił zęby.- A JAK TAM WSZYSTKO JEST SPALONE TO JAK MY MAMY TAM KRAŚĆ!

- Jest jeszcze miliard sklepów!

- Ale ten najważniejszy! Wydalam Cię! Odejdź i nie wracaj, bo Cię zabiję!

- Z przyjemnością!

**Avalanche odeszła z dumnie podniesioną głową. Uśmiechnęła się do siebie. Wiedziała, że Buster ma rację, normalnie by tego nie zrobiła, ale chciała stąd wiać. Takie zachowanie dało jej pretekst. Była już prawie przy swojej części, gdy podszedł do niej Jake.**

- Avala...-nie skończył, bo Avalanche przeszła obok niego z wpółprzymkniętymi oczami. Ogonem przejechała mu po brodzie, a potem odwróciła się i zaczęła iść w jego stronę. Machnęła uszami i zbliżyła pysk do jego. Swoją łapą dotknęła do jego klatki piersiowej. Pies zrobił się cały czerwony. Suczka poniekąd też. Pies wziął ją za łapę, ale suczka tylko dotknęła swój nos do jego. Potem cofnęła głowę.

-Jake masz to?- spanielka zrobiła oczy sczeniaka. Pies podał jej monety. Suczka wzięła je, a na odchodnym pomachała psu łapą. Ten został. Następnego dnia szukał jej, ale nie znalazł. Rozczarowany poczłapał do swojego legowiska. Wiedział, że z nim zerwała.

**Ale Avalanche była już daleko w drodze. Nie pomyślała o nim nawet przez chwilę, właściwie to nie lubiła go, ale była z nim tylko żeby dostać pieniądze, których potrzebowała. Nie musiała kiwnąć łapą by je ukraść. Zrobił to za nią. Teraz jechała na pace jakiegoś samochodu. Jej celem była Arizona i Kalifornia. Spojrzała na zachód. Wiatr przyniósł suchy zapach pochodzący z miejsc oddalonych od morza.**

**…**

**Jeśli miałaby oceniać ta noc była najgorsza. Burza wyła i szarpała wszystkim dookoła i Avalanche miała tylko cichą nadzieję że zapomni o jej kryjówce, jeśli można tak nazwać porzucone miasteczko na jakiejś zapyziałej drodze. Asfalt w niektórych miejscach całkowicie zniknął, ustępując miejsca piaskom prerii. Dopiero o świcie, gdy ostatnie krople deszczu żegnały ziemię, by za chwilę słońce miało ją sparzyć, spanielka wyszła. Miasteczko wyglądało apokaliptycznie, jakby wszyscy uciekli w jednym momencie pozostawiając domu tak jak stały. Podeszła do zardzewiałego znaku, który chwiał się wbity w ziemię. Przez otwory w blasze gwizdał wiatr.**

**66**

**Legendarna droga matka. Nadzieja dla osadników szukających szczęścia na zachodzie. Słynna droga Ameryki. Jedyna taka przez wiele lat aż do czasu budowy autostrad, które uśmierciły ją, oddając przeszłym pokoleniom. Powróciła do łask i obrosła w legendę jakiś czas temu. Ludzie opuścili to miejsce gdy nikt już tędy nie jeździł. Za plecami Avalanche warkot silników z autostrady 40 przypominał o teraźniejszości. Suczka położyła łapę na wypłowiałej farbie na asfalcie. Przez lodowe oczy przebiegało zamyślenie. Wiatr poruszył uszami.**

- Wzgardzili Tobą tak jak i mną. Tyle że ty wracasz do świetności.- spojrzała ostatni raz na budynki i poczuła szpilę w sercu. Nie skończy jak one. Odwróciła się i pobiegła złapać autostop.

**…**

**Sznury samochodów wiły się wstęgami, a po chwili oczom suczki ukazały się wysokie wieżowce metropolii. Los Angeles. Stolica Hollywood, zachodu, drugie co do wielkości miasto USA. Poczuła przypływ adrenaliny. O tak, tu się zabawi. Przejeżdżała głównymi ulicami aż natrafiła na taką, której chodniki były naszpikowane gwiazdami. Hall of Fame. Najwięksi ludzie show biznesu mający swoje gwiazdy i nazwiska na bruku. Dollby Teathre - sławy wchodzące po jego schodach, z nadzieją na Oscara. I napis Hollywood. Urzeczona przepychem i możliwościami, wyskoczyła przy pierwszej nadarzającej się okazji. Z zachwytem patrzyła pod łapy gdy mijała kolejne gwiazdy. Shirley Temple, Meryl Streep, Brad Pitt, Michael Jackson… Same wielkie nazwiska, Walt Disney… Stanęła jednak gwałtownie gdy usłyszała szum. I puściła się biegiem, nie patrząc na trąbiące na nią auta. Wpadła na chodnik, przeskoczyła przez trawę, popychając ludzi i przewracając niektórych. W końcu łapy dotknęły piasku. W oddali błyszczał błękit. Pacyfik. Santa Monica Beach. Ruszyła jak z katapulty, pokonując kolejne metry dzielące ją od wody. Od pięciu miesięcy nie widziała oceanu. Zawyła, odurzona szaleńczym biegiem. Na pysku pojawił się uśmiech. Wpadła w fale, przecinając wodę. Biegła, a gdy już nie czuła gruntu płynęła. Czuła się wolna, przed sobą miała cały świat, nieskończone wody oceanu, skrywające wszystko. Wyskoczyła z wody, rozbryzgując lodowate krople. Zaraz skoczyła w górę i zaczęła biec wzdłuż linii brzegowej i tarzać się w piasku. Znów czuła się jak ktoś bez żadnych pętli. Bawiła się dalej aż do zachodu słońca. Gdy te chyliło się ku tafli wody wyłudziła kilka gofrów i zajadała się nimi, wciąż mając w ustach piasek. Przed sobą miała plażę i morze, siedziała na betonowym murku, niedaleko stacji z fast foodami. Nie dbała o kulturę i nie przejmowała się nikim. Kochała lato, długie ciepłe wieczory i sen pod gwiazdami. Przełknęła właśnie ostatni kęs i jej oczy spoczęły na skateparku nieopodal. Rzuciła talerzykami do kosza, oblizała się i ruszyła w tamtą stronę. Kilku chłopaków i dziewczyn jeździło, prezentując swe umiejętności. Avalanche oparła się o barierkę i patrzyła na ich popisy. W końcu odepchnęła się łapami i podeszła do kilku z nich.**

-Elo, mogę którąś z desek na chwilę? - bez ogródek spiorunowała wzrokiem nastolatków.

- Sorry, ale my właśnie jeździmy. Może później.

- Powiedziałam, dawaj!- spanielka warknęła, stając na tylnych łapach. W oczach pojawił się błysk. Wysunęła zęby. Chłopak uniósł ramiona w geście ,,Okej wyluzuj” i postawił deskę przed Avalanche.

- Widzisz i po co ten opór?- uśmiechnęła się triumfująco, wskoczyła na deskę i ruszyła w dół.

**Początek muzyki i piosenki ,,Ride”- Auta**

**Zjechała i wyskoczyła w górę wykonując 180 Aerial, a następnie 360. Uszy powiewały za nią. Zrobiła kilka prostych skoków, potem przyspieszyła i zakręciła się w powietrzu dając popis 720 spin. Ludzie krzyknęli zaskoczeni. Potem wyskoczyła i obróciła się dwa razy zanim wylądowała na górze skateparku. Zaraz zjechała w dół i wjechała na górę, szybko skręcając, jedną łapą trzymając beton. Zaraz znów zjechała. Poruszała się potwornie szybko, wydawała się zrośnięta z deskorolką. Skoczyła, będąc do góry nogami, zaraz wyrównała poziom. Jeździła dobre kilka minut aż zakończyła 900, wprawiając wszystkich w osłupienie. Wyjechała naprzeciwko chłopaka, zeskoczyła z deski i zanim ktokolwiek zdąrzył coś powiedzieć, zniknęła w mroku plaży. Pozostała tylko przewrócona deska z wciąż obracającymi się kołami.**

**Koniec muzyki i piosenki.**

**Avalanche szła szybko, łapy uderzały o piasek. Nagle zatrzymała się gwałtownie. Pod pomostem siedział pies. Machnęła uszami i podeszła do niego.**

- Ty to kto?

-C-co ja?- podskoczył zaskoczony i spojrzał na suczkę.

- A widzisz tu kogoś innego? Imię.

- Ej, stop! Przestań gadać jakbyś myślała że możeee…- Avalanche podeszła bliżej psa. Powieki miała wpółprzymknięte. -sz.- dokończył. Suczka dalej kontynuowała powolne podchodzenie do niego. Stawiała ostrożnie kroki, łapa za łapą. W pewnym momencie kundel był w stanie poczuć jej oddech na swoim pysku. Poczuł jak się poci, a uszy opadają wzdłuż głowy.

-Tak…?-spanielka uśmiechnęła się flirtująco. Przeszła pod brodą psa, jednocześnie przesuwając sierścią po jego podbródku. Ogon musnął jego nos. Odeszła na bok.

- Zaczekaj!- pies jakby zmienił zdanie i pobiegł za suczką, ale ta go ubiegła. Odwróciła się w momencie gdy tamten biegł prosto na nią. Zetknęli się nosami. Twarz kundla zrobiła się czerwona.

-Tak…? Widzisz, mam taką małą sprawę do załatwienia w tym mieście. Tyle że potrzebuję pomocy jakiegoś silnego i obeznanego dżentelmena. -wciąż mówiła idąc na przód aż w końcu, pies dotknął plecami pala pomostu. Przed sobą miał jej głębokie lodowe oczy i trzepoczące rzęsy. Próbował uciec przed tym wzrokiem, ale zawsze kończył na niej.

- I uważam, że ty jesteś idealny.- Oparła swoją łapę na jego klatce piersiowej, by znaleść się jeszcze bliżej psa. Jego ogon chodził na wszystkie strony. Zanim zdążył zapomnieć jej głos, pocałowała go. Przez chwilę zszokowany, zaraz jej odpowiedział. Nie był typem trwałych związków, ze swoją kolejną dziewczyną zerwał wczoraj. Gdy odsunęła swój pysk od niego, oboje ciężko oddychali. Pies trzymał łapy na barkach suczki.

-Więc..?- spytała opierając ciężar swojej głowy na nim. Patrzyła wciąż z półprzymkniętych powiek.

**Późno w nocy zdawało się słyszeć cichy chichot dobiegający spod pomostu, chociaż w środku czaił się mrok.**

**…**

**Szczeniak bawił się na plaży. Ustawiał zamki z piasku, gdy dopadła go szara kula futra. Pax zwinnie złapał krzyczącego pieska za kark i szarpnął, by ten otumaniony zemdlał. Podwinął mu łapki, podrzucił w górę i złapał z powrotem. Widział jak jego rodzeństwo cofa się, dwa z nich uciekały, trzeci puścił się za nim. Działał szybko. Ciężar mający w pysku błyskawicznie wrzucił do wody. Prąd porwał go daleko od brzegu. Poczekał aż tamten doskoczy do fal i rzucił się na niego. Był dobry, ale husky był mistrzem. Trzymał przednastolatka tak długo, tak długo uderzał go zębami i warczał aż usłyszał warkot silnika. Wtedy puścił go i pozwoli sobie na chwilę satysfakcji na widok PP. Gray i Leoni wyskoczyli ze swych pojazdów. Wtedy Pax stwierdził że czas się zmywać. Scott biegł do ojca. Leoni ruszyła za huskym, a z powietrza dobiegł go warkot pojazdu Eyry i Ray. Na morzu Zuma, Flether i Kailey kreślili kółka, przeczesując wodę. U wejścia na plażę pojawił się Chase. Szary pies ruszył ku niemu.**