Astrowa Gwiazda

* Pośmiertnie
* Przywódca

***Astrowa Gwiazda*** (ang. *Asterstar*) - nieżyjący przywódca Klanu Wschodu, urodzony poza klanem. Syn Żmii i Dzierlatki. Nie posiadał rodzeństwa; ci z tego samego miotu co on urodzili się martwi, a ci, którzy powinni się urodzić 4 księżyce po jego narodzinach umarli wraz z matką podczas porodu. Nigdy nie pragnął mieć partnerki ani kociąt, chociaż wiedział, że był obiektem westchnień niejednej kotki z klanu.

## Wygląd

Astrowa Gwiazda to potężny, barczysty, umięśniony kocur o długim, jedwabistym futrze umaszczenia burego. Posiada grube, klasyczne pręgi i białe niczym śnieg znaczenia na łapach, szyi, pysku i klatce piersiowej. Jego oczy można porównać do lodu; sprawiają one jednak, że nogi niejednego kota uginają się ze strachu bądź zauroczenia.

Jego ciało znaczą liczne blizny. Te na uszach zdobył po prostu w trakcie walk. Tą pod okiem otrzymał od "Myszołowa", czyli Zamarzniętego Modrzewiu, natomiast tą na nosie podczas walki z kotami z Klanu Nowiu. Jednak tą na boku uzyskał w trakcie aktu morderstwa na poprzednim przywódcy klanu, Błotnistej Gwieździe.

## Charakter

Był młodym, ambitnym przywódcą z ciężką przeszłością. Jego matka odeszła gdy on miał zaledwie cztery księżyce, a ojca zamordowały koty z klanów, aby nie zagrażał życiu Asterka. Te wydarzenia niezmiernie go zmieniły. Jako kociak był przyjacielski, ciekawski, był małym rozrabiaką i lubił się bawić, jednak wyrósł na oschłego, zimnego, opanowanego, tajemniczego i pełnego nieprzewidywalnych myśli w głowie przywódcę.

Nigdy nie spodziewał się powołania na zastępcę. Dołączył on do klanów jedynie by je zniszczyć, ale nigdy nie myślał, że Błotnista Gwiazda będzie aż tak głupi aby podarować mu funkcję zastępcy, co tylko polepszyło jego sytuację jeśli chodzi o zemstę na klanach. Nienawidził ich, szydził, gardził nimi. Wszystkie zasady wydawały mu się idiotyczne i bezmyślne; chciał je zmienić. Gdy został jednak zastępcą wywołało to u kotów lekki niepokój - głównie dlatego, że urodził się poza klanem - lecz również dlatego, że uważali go za dziwaka.

W końcu jednak jego pobratymcy zaufali mu; Astrowe Niebo stał się ich idolem. Czuł, że to była szansa aby wcisnąć im kit, że to jakiś włóczęga zabił Błotnistą Gwiazdę, a tak naprawdę to on. I kiedy się udało, poczuł, że ma wszelką władzę nad swoim klanem i może się nimi bawić jak zabawkami.

Jego niecne plany i popularność wśród kotów łączyły się w wybuchową mieszankę, którą rzucał na wszystkie klany przywódca, tylko po to, by widzieć ich kres...

## Historia

### Kociak-samotnik

Bury kociak urodził się w opuszczonym domu Dwunożnych, blisko terytorium Klanu Wschodu; miejsce to jednak nie leżało na granicy. Kocię jako jedyne przeżyło z całego miotu, choć samo ledwo dyszało. Cała reszta, mianowicie czwórka, trafiła od razu na Bezchmurne Zaświaty. Ich matka, Dzierlatka, choć była załamana tym, że tak wiele kociaków urodziło się martwych, musiała jakoś wziąć się w garść i zaopiekować się kocurkiem. Jako że Dzierlatka poznała swojego partnera, Żmiję, podczas zachodu słońca na polu astrów, postanowiła małego kociaka ochrzcić imieniem Aster, aby mieć nadzieję na przyszłość.

Kociątko rozwijało się prawidłowo. Nic nie wskazywało na wszelakie choroby bądź inne straszliwe rzeczy. Aster chętnie bawił się, ale jedynie z mamą, ponieważ po śmierci reszty kociąt jego ojciec stał się nadopiekuńczy względem jego matki i zaniedbał syna. Z tego powodu było smutno Astrowi, ale cieszył się, że chociaż własna matka nie ma go w poważaniu.

Po paru księżycach stał się cud. Dzielatka ponownie oczekiwała kociąt, o czym jeszcze nie wiedział Aster.

Jednego dnia Aster słyszał, jak Żmija prowadzi z kimś konwersację lecz gdy znalazł ojca, nie było przy nim nikogo. Uznał to za podejrzane i podszedł spytać się go, z kim rozmawia, na co ten odpowiedział, że rozmawia ze sobą. Dodał, że robi tak od dzieciństwa bo dzięki temu lepiej mu się myśli i zapamiętuje różne rzeczy. Aster zwrócił uwagę na to, iż Żmija przestraszył się, gdy jego syn podszedł, ale kocurek uznał, że to nic takiego i potem zignorował ten fakt oraz o tym zapomniał. Po chwili starszy kocur spytał się swego synka, gdzie jest jego mama, na co ten odpowiedział, iż poszła zapolować. Żmija od razu zaczął panikować i wołać Dzierlatkę. Po paru sekundach szylkretka wyszła zza krzaków z wiewiórką w pysku, a Żmija zaczął ją obwiniać, że coś mogło stać się ich kociakom. Zdziwiony Aster powtórzył słowa ojca mówiące o stanie ciążowym jego mamy, na co ta potwierdziła informację i powiedziała, że będzie miał rodzeństwo.

Po tej informacji Aster stał się względem mamy bardzo opiekuńczy, ale nie aż tak jak jego tata. Przynosił jej miękki mech oraz pióra na posłanie, aby nie wbijała się ona w stare deski w opuszczonym domu Dwunożnych. Nawet próbował złapać mysz lecz nigdy nikt nie uczył go polowania, przez co szło mu kiepsko i zawsze mu się nie udawało.

Pewnego dnia chciał zaczepić ojca, aby nauczył go co nieco jeśli chodzi o sztukę polowania lecz zauważył, że ten trzęsie się ze strachu i bardzo panikuje. Próbował do niego podejść i zagadać lecz ten, gdy go ujrzał, od razu się otrzepnął, choć w jego oczach nadal było widać przerażenie. Pomimo tego, że Aster pytał się ojca, co się stało, ten bardzo unikał podania odpowiedzi. W końcu Aster odpuścił i ładnie poprosił ojca o parę lekcji polowania. Żmija najpierw nie wyraził zgody, ponieważ uznał, że jego syn jest zbyt młody, ale w końcu, po długim narzekaniu Astra, Żmija zaprowadził syna do pobliskiego lasku i rozpoczął pierwszą lekcję.

Po krótkim wprowadzeniu okazało się, że Aster świetnie sobie radzi, ale potrzebował kogoś, kto doszlifuje jego umiejętności. Teoria była, więc teraz praktyka. Aster wyczuł mysz i przygotował się do ataku. Niestety był tak skupiony na ofierze, że nie zwrócił uwagi na małą gałązkę na jego drodze i nadepnął na nią. Mysz uciekła, a buras był rozczarowany. Jego ojciec poradził, aby się nie zamartwiał, po czym dodał, że na jednej myszy świat się nie kończy.

Księżyc później polowanie w końcu udało się i młody kocurek złapał ryjówkę. Zadowolony poszedł zanieść ją matce lecz gdy wrócił zastał ją rodzącą. Żmija pomagał odbierać poród, ale na jego twarzy nie malowało się zadowolenie. Wyszedł jeden kociak, drugi, trzeci. Nie zapowiadało się na kolejnego. Żmija usiadł załamany i zauważył, że Dzierlatce leci krew z miejsca, z którego wychodziły kocięta. Od razu zaczął panikować i biegać po opuszczonym domu. Dzierlatka kazała mu się uspokoić i powiedziała, że to jej koniec i widzi małe chmurki zbliżające się w jej stronę. Wszystkiemu przyglądał się Aster. Podbiegł do mamy i nie zważając na krew na podłodze mocno wtulił się w jej puchate futerko. Kotka położyła głowę na ziemi, a już po chwili jej klatka piersiowa przestała się poruszać. Żmija i Aster, pogrążeni w żałobie, wydali głośny krzyk pełen smutku i załamania. Mama Astra umarła.

Aster i Żmija przez kolejny księżyc byli w żałobie. Nic nie pocieszało ich nastrojów, a Żmija jeszcze bardziej oddalił się od syna. Jednak Aster postanowił coś zrobić. Po tym, jak dla Dzierlatki został zrobiony grób wraz z trzema kociakami dookoła niej, Aster przysiągł przynosić im jakąkolwiek zwierzynę co ćwierćksiężyc, aby byli zawsze szczęśliwi i nasyceni na Bezchmurnych Zaświatach.

Burasek dzielnie dotrzymywał obietnicy i przynosił matce z rodzeństwem na grób zwierzynę równo co ćwierć księżyca. Jednak, gdy Aster przyniósł zmarłym pożywienie za czwartym razem, natknął się na klanowe koty. Wpadł w panikę, upuścił zwierzynę i powiedział, że należy do nich, po czym uciekł do ojca.

Opowiedzial Żmii wszystko, jednak ten nie słuchał przez chwilę syna, jakby był w jakimś amoku. W końcu Aster krzyknął i Żmija otrzepnął się, po czym przeprosił i kazał Astrowi od razu powiedzieć, jeśli spotkałby "te parszywe bestie jeszcze raz". Aster obiecał, po czym poszedł spać.

Następnego wieczoru ponownie zapolował dla matki i bardzo ją przeprosił za wczorajszy incydent. Dodał również, że był wtedy przerażony jak nigdy. Nagle krzaki ruszyły się i przeszedł przez nie ten sam kocur co dnia wczorajszego, jednak bez towarzystwa dwóch kotek i jeszcze jednego kocura lecz jedynie z innym kocurem. Tętno Astra znowu przyspieszyło i chciał już uciekać lecz biały kocur z kwiatkami w futrze poprosił, by został. Wytłumaczył delikatnie, że muszą zabrać Astra do swojego klanu, ponieważ przypomina im dawniej znanego kolegę. Aster od razu odmówił lecz on nadal dyskutował.

Zza innych krzaków wyskoczył Żmija, który od razu stanął w obronie syna. Biały kocur westchnął i spojrzał na drugiego, burego kocura. Bury kazał mu zabić Żmiję, na co Aster wstrzymał oddech i wlepił wzrok w białego. Ten z wielkim żalem na twarzy rzucił się na większego, burego samotnika. Po paru zadanych przez białego oraz Żmiję ciosach biały zamachnął mocno łapę i przycisnął ją do gardła Żmii, zabijając go na oczach jego syna.

Burasek był wstrząśnięty i niedowierzał w to, co właśnie widział. Biały morderca przeprosił kocurka i powiedział, że słowo przywódcy jest dla niego rozkazem, na co większy buras powiedział, że są Klanem Wschodu i że Aster wygląda jak jego założyciel, Płonący Wschód. Aster zaczął krzyczeć i szarpać się oraz drapać klanowe koty po twarzach. Nagle jednak usłyszał tajemnicY głos przy swoim uchu, aby dołączył do Klanu Wschodu oraz, że kiedyś oni wszyscy przypłacą życiem to, co odebrali kiedyś Astrowi.

Młodziak ochłonął i wziął wdech oraz wydech, po czym mruknął niechętnie, że może iść z nimi. Bury przywódca uśmiechnął się, na co wyjawił imiona kotów: on nazywał się Błotnista Gwiazda, a morderca jego ojca - Poranny Obłok.

W drodze do obozu Klanu Wschodu Aster dowiedział się, że faktycznie rodzina Płonącego Wschodu kiedyś rozpadła się i niektórzy zostali samotnikami, ale sam nie wierzył w to, że jest z nim spokrewniony.

Przez całą drogę Poranny Obłok przymilał się do Astra i przepraszał go oraz obiecywał, że kiedyś mu to wyjaśni.

Gdy doszli do obozu, koty były oburzone widokiem obcego kociaka w klanie. Błotnista Gwiazda powiedział, że sam Klan Gwiazdy nakazał przygarnąć go do klanu, ponieważ twierdzą, iż Aster to krewny Płonącego Wschodu. Tłum kotów zdziwił się lecz większość i tak nie zgadzała się z decyzją Błotnistej Gwiazdy. Ostatecznie bury kociak przyjął imię Asterka i tymczasowo, przez kolejny księżyc został w żłobku, by przywyknąć do życia w klanie.

### Klanowe kocię

Początkowo Asterek był sensacją w klanie. Wszyscy wypytywali o jego życie a on milczał. Nie chciał odzywać się do kotów, które tyle mu odebrały.

Jednakże pewnego dnia zagadała do niego biała uczennica z małymi plamkami na ciele. Po przedstawieniu się okazało się iż nazywa się Różana Łapa i nie zamierza zadawać zbędnych pytań, tylko zapoznać się z Asterkiem. Dodała, że w żłobku są jedynie dopiero co narodzone kociaki i że zapewne burasek nie będzie z takowymi rozmawiać, więc chciała, aby nie czuł się sam. Asterka to przekonało. Po krótkiej rozmowie okazało się, że Różana Łapa jest od niego o dwa księżyce starsza i nie radzi sobie zbytnio w treningu. Chwali swojego mentora, jednak uznaje, że to ona nie potrafi wszystkiego zrozumieć. Asterek kiwa głową w zrozumieniu i pyta, czy potrafi polować, na co biała kotka odpowiada, że w życiu złapała tylko parę motyli i jednego wróbla. Zatem buras proponuje wspólne wyjście poza obóz, gdy już zostanie uczniem, aby pokazać jej jak on poluje. Różana Łapa zdziwiona jest faktem, że Asterek potrafi polować, ponieważ wszystkim kotom z Klanu Wschodu wpajane jest, że spozaklanowe koty obijają się i nic nie umieją, dlatego nie wolno ich przyjmować do klanu. Asterek pyta więc, dlaczego jego przyjęto, na co nowo poznana odpowiada, że Błotnista Gwiazda musiał mieć naprawdę ważny powód aby złamać Wschodni Kodeks. Kociak nie wie jeszcze, czym jest owy Kodeks ale Różana Łapa obiecuje, że kiedyś wszystko pojmie. Koty żegnają się; Różana Łapa idzie na trening że swym mentorem - Pszczelim Podlotem - a Asterek kładzie się w rogu legowiska i ucina sobie drzemkę.

Po przebudzeniu się Asterek postanowił udać się do Błotnistej Gwiazdy, by przekazać mu, że jest gotowy na rozpoczęcie treningu. Przywódca stwierdza jednak, że jeden dzień w klanie nie wystarcza mu do przywyknięcia do niego. Przeprasza go i prosi grzecznie o opuszczenie jego legowiska.

W drodze do żłobka natyka się na legowisko starszyzny, w którym zasiada Cichy Dzięcioł. Stary kocur mówi mu, że za jego czasów byłoby to nie do pomyślenia, że ktoś łamie Wschodni Kodeks, a w dodatku przywódca. Dodaje on też, że Błotnista Gwiazda jest jego prawnukiem a on sam siedzi w Klanie Wschodu wiele, wiele sezonów. Asterek pyta się, czy ma wziąć to za urazę, na co Cichy Dzięcioł odpowiada, że nie, tylko jest to niewiarygodne.

Burasek pyta się starszego czym jest Wschodni Kodeks. Dawny wojownik tłumaczy mu, że jest to zbiór zasad panujący jedynie w Klanie Wschodu, choć w okolicy mieszkają również dwa inne klany: Klan Południa i Klan Nowiu, które mają sojusz, ponieważ ich przywódcy są rodzeństwem. Asterek kiwa głową w zrozumieniu i pyta czy mógłby przedstawić mu parę zasad. Starszy zgadza się i jako przykład podaję zasadę, w której koty tej samej płci mogą zawrzeć związek lub kocur czujący się kotką i posługujący się żeńskimi zaimkami są na porządku dziennym. Cichy Dzięcioł dodaje, że kocurem czującym się kotką jest dla przykładu Poranny Obłok i biała nie kryje się z tym. Mówi również o zasadzie posiadania rodziny przez medyków, którą może mieć po wypowiedzeniu Przysięgi Równości.

Na wspomnienie o Porannym Obłoku, twarz Asterka przybrała grymas po czym podziękował Cichemu Dzięciołowi, popędził do sterty zwierzyny, przyniósł mu soczystą mysz, życzył mu smacznego posiłku oraz pożegnał się I podziękował za informacje.

Po około połowie księżyca Błotnista Gwiazda zwołał spotkanie, na którym ogłosił, iż to dnia dzisiejszego wyprawi ceremonię Asterkowi. Nagle ten sam tajemniczy głos, co wtedy, gdy Poranny Obłok i Błotnista Gwiazda wzięli go do klanu przemówił i powiedział, że Asterek powoli zmierza do wypełnienia swojej zemsty na Klanie Wschodu, jednak będzie musiał cierpieć. Buras przeraził się, po czym zaczął zastanawiać się nad sensem tych słów. Rozmyślenia przerwał mu Błotnista Gwiazda. Asterek miał obiecać parę rzeczy; Różana Łapa podpowiedziała mu, że ma powiedzieć "obecuję" - dokładnie tak zrobił. Błotnista Gwiazda ochrzcił go imieniem Astrowa Łapa I na jego mentora wyznaczył... Poranny Obłok. Buras zrozumiał od razu, czym miało być owe cierpienie...

### Uczeń

Początkowo Astrowa Łapa nie mógł pogodzić się z tym faktem. Poranny Obłok jego mentorką? Przecież to takie okrutne, że kot, który zamordował własnego ojca Astrowej Łapy ma mu pomóc dorastać w klanie... Kolejny powód do nienawidzenia tego miejsca. Jednak Astrowa Łapa nie mógł okazywać negatywnych emocji względem Klanu Wschodu, oj nie - to był dopiero początek jego zemsty.

Przypomniało mu się nagle, że miał iść z Różaną Łapą poza obóz. Jednak gdy już szedł do białej, na drodze stanęła mu Poranny Obłok, która miło się wyrażając poprosiła go, by poszedł z nią na patrol, który oprowadziłby go po granicy Klanu Wschodu. Astrowa Łapa niechętnie zgodził się i poszedł z białą na patrol.

Kotka przedstawiła mu Mały Lasek oraz pobliże obozu. Doszli dość blisko miejsca, w którym Poranny Obłok zamordowała jej ojca, więc Astrowa Łapa poprosił, by tam poszli. Jednak Poranny Obłok odpowiedziała, że Wschodni Kodeks broni im wychodzenia poza granicę, na co Astrowa Łapa wściekł się i powiedział, że ona sama złamała już w takim razie dwie zasady Wschodniego Kodeksu i spytał, czy kodeks mówi coś o zabijaniu, na co ona odpowiedziała, że nie.

Buras odetchnął i bez słowa uciekł na grób swojej matki obok którego widniało zgniłe ciało Żmii, w którym muchy i ich larwy ewidentnie zrobiły sobie domek. Na ten widok buras zaczął płakać i nie mógł przestać. Czuł, że jego mentorka chciała go pocieszyć, ponieważ patrzała na niego z żalem, ale wiedziała, że tylko pogorszyłaby sprawę. Astrowa Łapa poprosił ją aby na chwilę odeszła i porozmawiał z martwymi rodzicami. Powiedział im, że ma nadzieję, że dobrze im się żyje na Bezchmurnych Zaświatach i dodał, że bardzo za nimi tęskni. Przysiągł odwet za śmierć Żmii oraz odebranie sobie wolności na kotach Klanu Wschodu, szczególnie na Błotnistej Gwieździe i Porannym Obłoku.

Wrócił do białej i powiedział, aby zwiedzali dalej.

Następnie dwójka kotów zwiedziła granicę z Klanem Południa i Klanem Nowiu, oraz poszli w stronę Tunelu Śmieci. Poranny Obłok wyjaśniła, że w tym miejscu chadzały kiedyś koty, by nie umrzeć na Drodze Grzmotu, lecz Dwunożni zaniedbali to miejsce i zostało przepełnione ich śmierdzącymi śmieciami.

Po powrocie do obozu było już późno. Świetliki zaczęły świecić i wzlatywać, a na niebie pojawiały się gwiazdy. Astrowa Łapa pobiegł do Różanej Łapy i przeprosił ją za brak treningu tego dnia. Ona powiedziała, że nic nie szkodzi oraz, że zdążyła o tym zapomnieć. Buras obiecał, że poćwiczą następnego dnia. Biała ucieszyła się i zgodziła się na to, po czym poszła wraz z Astrową Łapą do legowiska uczniów, aby wyspać się przed następnym dniem.
Następnego dnia uczniowie oraz cały Klan budzą się wraz ze wstrząsającą informacją - Cichy Dzięcioł odszedł do Klanu Gwiazdy. Nawet Astrowa Łapa złożył mu hołd, ponieważ starszy powiedział mu choć trochę o Wschodnim Kodeksie oraz w ogóle z nim rozmawiał. Szczególnie smutny jest Błotnista Gwiazda, w końcu był jego prawnukiem. Rodzeństwo przywódcy już dawno odeszło, jedyny kto jeszcze żył z ich rodziny to ojciec Błotnistej Gwiazdy - Łodyga Szczawiu.

Cały Klan wspominał jego niesłychane historie o wielkich wojownikach Klanu Wschodu, o których, dzięki niemu, pamięć nie zgasła.

Wyprawiono mu pogrzeb i zakopano ciało. Sprawa była tak głośna, że dopiero tego popołudnia Astrowa Łapa I Różana Łapa mieli czas się spotkać.

W końcu wyszli. Podczas drogi na ubocze lasu buras pytał koleżankę o jej powodzenie na treningu, na co ona odpowiedziała, że idzie okej, ale byłoby lepiej, gdyby chociaż umiała dobrze polować. Astrowa Lapa powiedział Różanej Łapie, aby się tak tym nie przejmowała oraz, że od tego buras przyszedł do Klanu Wschodu, by ją pocieszyć i douczyć. Różana Łapa zachichotała lekko i obydwoje przyspieszyli kroku. Po paru sekundach byli już w Małym Lasku, gdzie roiło się od zwierzyny, mimo że była ona pod ziemią.

Astrowa Łapa miał niesamowity węch, co było wręcz zadziwiające, dlatego wnet wywęszył jakąś mysią norkę. Pozwolił Różanej Łapie działać i zapolować. Kotka od razu przeraziła się, mówiąc, że nie da rady i nie potrafi polować. Buras odrzekł, że jeśli jej się nie uda to nic się nie stanie.

Biało-ruda spróbowała i kucnęła przy wejściu do małej dziurki, z której emitował zapach myszy. Najpierw oczywiście upewniła się, że jej zapach nie będzie wyczuwalny dla zwierzątek. Koty odczekały parę minut, by zobaczyć, jak mała brązowa główka wyłania się z dziury. Uczennica spróbowała, złapała mysz w usta i mruknęła z triumfem, jednak ta wygramoliła się z jej uścisku i zaczęła uciekać. Astrowa Łapa warknął z irytacją, widząc jak mały ssak zaczął uciekać, po czym rzucił się w pogoń za myszą.

Różana Łapa chciała go powtrzymać, krzycząc, że to bez sensu, i że mysz jest od niego szybsza bez dwóch zdań. Jednak buras jej nie słuchał. Był już parę małych kroczków od myszy, gdy przewrócił się o jakąś gałąź i stracił zwierzynę z pola widzenia.

Gdy kocur uniósł wzrok zauważył lisa parę ogonów od niego. Gęste i długie futro burasa się zjeżyło, co sprawiło, że wyglądał on na dwa razy większego.

*[Reszta wkrótce!]*

## Rodzina

#### Najbliżsi

* Matka - Dzierlatka
* Ojciec - Żmija
* Rodzeństwo - 7 nieżyjących, bezimiennych kociąt

#### Dalsze pokolenia

* Babki - Wichura (od strony matki), Bukszpan (od strony ojca)
* Dziadkowie - Jaskier (od strony matki), Żuk (od strony ojca)
* Prababki - nienazwana samotniczka (od strony ojca matki), Żwawy Wilk (od strony ojca ojca)
* Pradziadkowie - Nocna Odwilż (od strony ojca matki), Ogórecznikowy Wąs (od strony ojca ojca)

#### Bardzo daleko spokrewnieni

* Prapraprapraprapradziadek - Płonący Wschód (od strony ojca)

#### Inni krewni

* Wujkowie - Mróz (od strony matki), Dzik (od strony ojca)
* Ciotki - Mak (od strony matki)
* Kuzyni - Świerk, Pasikonik, Wrzos, Miód (od strony matki)
* Rodzeństwo dziadka od strony ojca - Modliszka, Biedronka

## Ciekawostki

* Powstał - tu cytat: - "Żeby zrobić jakąś hotuwę na podstawie Aaravosa" z serialu "Smoczy książę". Ostatecznie po owej postaci Astrowa Gwiazda odziedziczył jedynie bycie antagonistą. Funkcję Aaravosa w uniwersum, w którym żył Astrowa Gwiazda najbardziej spełnia Spalona Pokrzywa.
	+ Przez wzorowanie na Aaravosie, autor mówi na OC "Asteravos"
* Astrowa Gwiazda faktycznie jest spokrewniony z założycielem Klanu Wschodu, ale bardzo daleko. Sam dowiedział się o tym bardzo późno
* Obecnie znajduje się na Zamglonych Mokradłach, czyli odpowiedniku Mrocznej Puszczy. W tym miejscu każda blizna, jaka zdobiła ciało kota za życia, otwiera się i mocno szczypie, przez co kot odczuwa ostry, pieczący ból. Astrowa Gwiazda odczuwa ten ból jeszcze mocniej, ponieważ ma wiele otwartych ran na ciele i jedną przy poduszce prawej, przedniej łapy, co utrudnia mu chodzenie
* Kocur najpierw był w spektrum aseksualności, jednak po poznaniu Zamarzniętego Modrzewiu, stał się homoseksualny
* Przywódcę irytuje fakt, iż musi zwracać się do Wzrastającej Góry w zaimkach "oni/ich" jednak nigdy nie miał odwagi powiedzieć tego jakiemukolwiek koty, ponieważ wyszedłby na łamacza Wschodniego Kodeksu

## Galeria

### Arty

Od FiołkowejOd Lavender.NightOd Docky.pl na dscOd Falgonii na dscOd waffel na dsc
### Picrew

https://picrew.me/image\_maker/1314129https://picrew.me/image\_maker/254030
### W prawdziwym życiu

    Obraz pochodzi ze strony DinoAnimals.pl.