Duch Znad Jeziora

Byłem niegdyś ratownikiem wodnym, jednak w końcu zrezygnowałem z tego zawodu. Dlaczego? Opowiem wam o incydencie z roku 1990.

Było lato. Wakacje! A co idzie z wakacjami? Popęd na zbiorniki wodne różnego rodzaju. Ja jak zawsze siedziałem na wieży. Dzieci bawiły się na płyciźnie, dorośli rozmawiali na lądzie, a seniorzy? Oni siedzieli spokojnie w parku i karmili gołębie. Sądziłem, że zaraz ktoś kogoś wypchnie na głębszą wodę, lecz tak się nie stało. Do 20:30 wszyscy się dobrze bawili. Kiedy wróciłem do domu, przywitała mnie moja dziewczyna. Jak zwykle cudowna. Jej długie, miękkie, niebieskie włosy opadały na jej delikatne ramiona. Przywitała mnie pocałunkiem w usta. Odwzajemniłem pieszczotę. Kiedy się od siebie oderwaliśmy, patrzyliśmy sobie w oczy. Jej błękitne tęczówki przeszywały mnie na wylot. Dziewczyna wtuliła się w mój tors. No co miałem zrobić? Wziąłem ją na ręce i odstawiłem ją do łóżka. Położyłem się spać.

Następnego ranka ona leżała obok mnie. Błękitne kosmyki opadały na jej bladą twarz. Spojrzałem na zegarek. Była 5:30. Najwyższa pora, aby zacząć się szykować. Wstałem powoli, żeby nie obudzić mojego anioła. Zjadłem śniadanie, umyłem zęby, wziąłem prysznic, ubrałem się i wyszedłem. Słońce dopiero wstawało. Na plaży zrobiłem zdjęcie wschodzącego słońca. Był to niezapomniany widok. Dzisiejszy dzień zapowiadał się jak wczorajszy. O 19:30 ludzie zaczęli znikać z wody. Teraz tylko pozostało mi siedzieć i patrzeć na zachodzące słońce. Na końcu plaży znajdowało się molo, na które zawsze chodziłem w młodości z tatą. Nie wiem czemu, lecz postanowiłem się tam udać.

Zobaczyłem tam coś nietypowego i przerażającego. Mężczyzna z kobietą zakutą w kajdanki i przywiązanymi kamieniami do kostek. Nie widziałem kto to. Facet zepchnął ją. Natychmiast za nią wskoczyłem.

Na górnej części ciała miała worek. Zdjąłem go najprędzej jak mogłem. Nie wierzyłem własnym oczom. To była ona. Moja ukochana spadała na dno morza. Spojrzałem jej w oczy. Patrzyła się na mnie z przerażeniem. Jakbym od samego patrzenia umierał. Jej skóra i włosy zaczęły zmieniać kolor. Natychmiast zacząłem próbować rozwalić kajdany albo zerwać liny, lecz się nie dało. Wylądowaliśmy na dnie. Zaczęło mi brakować tlenu. Moja dziewczyna popchnęła mnie w górę. Próbowałem tam wrócić, ale moje płuca nie wyrabiały. Wypłynąłem na powierzchnię. Podpłynąłem do brzegu i zacząłem płakać. Po upływie godziny wróciłem zrezygnowany do domu. Brakowało mi jej głosu, jej oddechu na karku, jej śmiechu. Skuliłem się na łóżku i jakimś cudem zasnąłem. Nazajutrz rano znowu do roboty. Wstałem, zjadłem śniadanie, umyłem zęby, wziąłem prysznic, ubrałem się i wyszedłem. Dzień przeminął spokojnie. Nawet mógłbym powiedzieć, że za spokojnie.

Poszedłem do domu. Około drugiej nad ranem, ktoś zapukał do moich drzwi. Była to moja sąsiadka. Wyglądała na spłoszoną. Zaprosiłem ją do domu. Zapytałem, czy coś się stało. Ona opowiedziała mi całą historię, która zdarzyła się podobno dzisiaj. Było tak:

Czekała na swojego męża, który z zawodu jest rybakiem. O godzinie 01:45 usłyszała pukanie w okno. Podeszła do niego. W szybę uderzyła zakrwawiona dłoń. Ona krzyknęła i odskoczyła. Kiedy ponownie spojrzała w okno, ujrzała krwawy napis: KTO NASTĘPNY?

Rozpłakała się. Starałem się ją uspokoić. Czy przypadkiem nie widziała, gdzie dana osoba pobiegła? Powiedziała, że

   nad jeziorko. Zaleciłem, aby się wyspała u mnie. Ja poszedłem na poszukiwania sprawcy tego głupiego żartu. Po drodze napotkałem wiele przeszkód, których wcześniej nie było. Głębokie na wysokość kolan bagna i korzenie, o które się potykałem. Wreszcie zobaczyłem to, co widziała tamta kobieta. Była to wysoka, strasznie wyglądająca Nimfa. Miała długie, kruczoczarne włosy z niebieskimi pasmami. Przypominała mi czarownicę. Kiedy tylko mnie zobaczyła, zaczęła wywijać rękoma. Pomiędzy nimi pojawiła się iskra.

Natychmiast zacząłem uciekać. Kiedy dobiegłem do domu, postanowiłem już nigdy nie chodzić nad wodę. Za bardzo się bałem, że to coś mnie dorwie.