Magia

Magia istniała pierwotnie jako dar dla bogini Mystryl. Został on jednak udostępniony wszystkim dzięki splotowi, stworzonemu przez Mystryl z pierwotnych idei. Który regulował na jakich zasadach można było uzyskać dostęp do magii. Sposobów sięgania do splotu było wiele, jednak, jeżeli nie znajdowało się w planie magii, należało sięgać poprzez tak zwane kotwice.

W większości społeczeństw Sidrillonu magia była opisywana jako sposób na kontrolowanie, lub kształtowanie rzeczywistości, poprzez wykorzystywanie różnych energii magicznych tworzących ludzką duszę.

Hermetyczna nauka badająca magię była określana jako magonomia. W uproszczeniu dzieliła się na magonomię stosowaną, która uczyła wykorzystywania magii, oraz magonomię teoretyczną, która badała jej działanie.

## Energie magiczne

   Różne energie magiczne były tym z czego składały się dusze śmiertelników, jak i bóstw. Duchowa substancja na którą składały się batana, amana, kajjala, jak i parę innych energii, to blado-niebieska spektralna substancja znana jako ektoplazma.

* Batana - Energia określana jako "energia sztuczek". Jest to magiczna energia, która regenerowała się niezwykle szybko i była w stanie zasilić mało znaczące efekty magiczne.
* Amana - Nazywana też magiczną energią. Używana do rzucania potężniejszych zaklęć.
* Siddamana - Dostępna tylko dla bóstw, mana dziesiątego kręgu. Jej obecność odróżnia duszę śmiertelnika od duszy nadnaturalnej istoty.
* Jvalavat - Magiczna energia żywiołu ognia.
* Samudravat - Magiczna energia żywiołu wody.
* Shilavat - Magiczna energia żywiołu ziemi.
* Vayuvat - Magiczna energia żywiołu powietrza.
* Marhana - Energia śmierci i zniszczenia.
* Asavah - Magiczna energia życia i progresji.
* Racanasara - Magiczna energia ładu.
* Astasara - Magiczna energia chaosu.
* Sadhusara - Magiczna energia planów wyższych.
* Akushalasara - Magiczna energia planów niższych.
* Taravarsha Virya - Czysta energia magii, gwiazd i splotu.
* Vaiyavat - Osobista energia duszy, napełniona cechami danej osoby. Inna dla każdej osoby i istoty.
* Adyavat - Energia natury, druidycznej magii, oraz fey. Mieszanka innych energii.
* Kajjala - Znana też jako męty, to mroczna energia kryjąca się na samym dnie każdej duszy. Jest ona stworzona z pustki, która formuje Odległe Krainy. Kajjala to energia, którą wykorzystują okultyści i czarnoksiężnicy, bez względu na to kto był patronem. Kajjala pozwalała śmiertelnikom na komunikację, oraz relacje z wszystkim co ekstraplanarne, ale i otwierała ich umysły i dusze na szaleństwa wieloświata.

## Typy magii

Istnieją trzy główne kategorie na które dzielona jest magia, które zależą od źródła tejże. Magia arkaniczna to magia która polega na sięganiu aż do splotu, aby rzucić zaklęcie. Magia boska polega na sięganiu do splotu poprzez inną nadnaturalną istotę.

Niektórzy wskazują także na istnienie magii prymitywnej, tradycyjnie będącej magią boską, która polega na sięganiu do splotu poprzez naturę.

Niektórzy uważają za rodzaje magii psionikę, oraz umiejętności ki. Prawda jest jednak taka, że to pierwsze to nie magia, ale osobna, podobna kategoria, wykorzystująca nie energie duszy, ale energię psioniczną, znajdującą się w ludzkim mózgu. Umiejętności ki, z kolei, wykorzystują energię życiową.

## Historia magii

### Epoka kamienia

Pierwsi ludzcy magowie istnieli jeszcze na Rulunie. Byli to wówczas tylko czarownicy, których wrodzone moce, dawały im sojuszników, którzy cenili ich dziwaczne zdolności, ale i wrogów, którzy się ich obawiali. Ci ludzie, określani w środowiskach akademickich jako "sorcheros", albo "arkaniści naturalni", pochodzili zazwyczaj od istot, które najczęściej nawiedzały ówczesny Rulun. Najczęściej były to osoby, określane dziś jako "nahualli", czyli czarownicy o mocach pochodzących od pierwotnych duchów bestii, pozostałości po ekamanie. W pewnym momencie, w plemieniu znanym jako vidurak, słusznie założone, że moce te pochodzą od duchów, zaś grupa ludzi, znana jako "sharaman", zaczęła oddawać im cześć licząc na otrzymanie mocy. W ten sposób powstała magia boska, oraz szamanizm, a konkretnie ryt animisty.

Szamańska magia zaczęła rozprzestrzeniać się po całym Rulunie, zaś wokół użytkowników tej magii zaczęły powstawać całe społeczności. Do prawdziwej rewolucji doszło jednak, gdy Qeko, szamanowi z plemienia bhodsa, udało się skontaktować z swym zmarłym ojcem. To dało początek kultu przodków i pozwoliło na pojawienie się kolejnych rytów, które wykorzystywały ludzkie duchy w różnorodnych celach. Kolejne ryty, takie jak ryt żywiołów, powstawały w pobliżu magicznych miejsc, takich jak ogromne jezioro, pełne duchów wody, czy magiczny gaj zamieszkany przez fey. Na wieki później datuje się powstanie grupy "sakrodhot", która uważana jest przez wielu za protoplastów kleryków. Ci ludzie łączyli swoje, nietypowe nawet dla szamanów, oddanie, z tężyzną fizyczną i sprawnością w walce drewnianymi, lub kamiennymi maczugami. Ci duchowi wojownicy posiadali umiejętności, nierzadko różniące się od typowych szamanów. Najczęstszymi domenami wśród takich proto-kleryków była, wywodząca się jeszcze z rytu animistów, domena bestii, domena łowów, której klerycy byli doskonałymi myśliwymi, domena wojny, której klerycy byli świetnymi wojownikami, oraz domena kuźni, określana wówczas jako domena rzemiosła.

Wraz z przejściem w osiadły tryb życia okazało się, że potrzebne są błogosławieństwa rzucane na pola upraw, czy też domy. Wtedy też swój rozkwit miała domena życia, która czerpała swą moc także z niebiańskich duchów. Wraz z rozwojem cywilizacji, co raz to więcej domen stawało się popularnymi, podczas gdy szamani odkrywali kolejne rodzaje duchów i powiązane z nimi ryty.

### Epoka brązu

Podczas tej epoki doszło do prawdziwego rozkwitu cywilizacyjnego, a co za tym idzie także magicznego. Świat wiedzy i nauki rozkwitał, zwłaszcza w ruluńskim mieście Taravarsos. Nic też dziwnego, że, głodni wiedzy ludzie zaczęli poszukiwać odpowiedzi na wszelkie nurtujące pytania, także te dotyczące natury magii. Świat akademicki podzielił się na dwie ścieżki. Astrologowie byli ludźmi, którzy widzieli w gwiazdach magiczne obiekty i szukali odpowiedzi pośród nich. Tymczasem drugim kierunkiem magicznych studiów byli fundamentaliści. Ci ludzie pragnęli zrozumieć magię szamanów, oraz kleryków i rozgryźć fundamenty świata, za które uważali bóstwa.

Rewolucji w dziedzinie magicznych studiów dokonał niejaki Azur. Był to człowiek, któremu po raz pierwszy udało się połączyć swój umysł z gwiazdami, za pomocą nauki i wielu eksperymentów, tym samym zostając pierwszym czarodziejem w dziejach ludzkości. Pierwszym zaklęciem jakie stworzył, i jakie rzucił, był "pierwszy deszcz gwiazd". Wraz z powstaniem czarodziejstwa, nazywanym wówczas "gwiezdnym czarownictwem" powstały też pierwsze dwie szkoły magiczne. Azur założył wówczas szkołę astrologii. Drugą szkołę założył Lograt, jego bliski znajomy i myśliciel, który założył szkołę filozofii. Szkołę, która miała skupiać się na badaniu arkanicznej magii ogólnie.

W tym samym czasie fundamentaliści odkrywali nie tylko nowe istoty, panteony, lub zasady, którymi rządzi się świat bogów, ale i utworzyli własną szkołę magii. Teurgia powstała jako odpowiedź na szkołę astrologii, i próbowała replikować boską magię, za pomocą arkanicznych sposobów. Pierwszym zaklęciem teurgów był "dysk światła".

Wraz z rozwojem magii arkanicznej powstał także podział na kilka grup zaklęć. Czarodziejka, znana jako Kljo, jako pierwsza opisała, w swoim dziele "arkaniczne sztuki i ich natura", szkołę dimensiomancji, która skupiała się na teleportacji, szkołę elementalizmu, szkołę mocy, szkołę inkantacji, oraz szkołę cienia.

### Epoka żelaza

Wraz z ekspansją imperiów, wykorzystujących arkaniczną magię, pojawiła się potrzeba, dla mniej rozwiniętych społeczeństw, aby odpierać ich ataki. Wtedy też, szamani rytu natury, odkryli nową umiejętność, znaną jako dzika forma. Ta grupa, która określała się jako "druisi" i dała początek druidom, konkretnie druidzkiemu kręgowi księżyca. Wojownicy, którzy wykorzystywali, podobną do druidzkiej, magię, zaczęli być określani mianem łowców.

Arkaniczne cywilizacje odkrywały co raz to kolejne zaklęcia i co raz to kolejne zaklęcia były reprodukowane za pomocą nauki. Czarodziejka Kavi stworzyła pierwszą z nowych szkół magii, diwinację, przepowiadając przyszłość swojemu królowi, odczytując ją z palców. Setki lat później utworzony został nowy podział zaklęć na szkoły, który utrzymuje się do dziś. Vikerti, ruluńczyk, który za tym stał, podzielił magię na:

* Abjurację - Magię ochronną.
* Przywoływanie - Pochodzącą od dimensiomacji, szkołę skupiającą się na teleportacji i przywoływaniu istot.
* Zaklinanie - Magię wpływania na umysły swoich celów.
* Ewokację - Pochodzącą od elementalizmu, magię przywoływania niszczących energii.
* Iluzję - Magię tworzenia iluzorycznych obiektów.
* Transmutację - Magię przemiany jednej substancji w inną.

Boska magia również przeżywała swój renesans, nie tylko dzięki pojawieniu się co raz to nowszych domen, ale i odpowiedzi na druidów i łowców, w postaci świętych paladynów, związanych przysięgą rycerzy.

Wraz z rosnącymi zagrożeniami z strony imperiów, wiele plemion odwracało się do mroczniejszych sztuk magicznych. Niektórzy wiązali się paktami z pozaświatowymi istotami, zostając czarnoksiężnikami, inni uczyli się mrocznej i zakazanej magii, zostając okultystami i zakładając sabaty,

### Późniejsze epoki

Wieki później, po rozprzestrzenieniu się ludzkości po całym wszechświecie, do szkół magii dołączyła również szkoła nekromancji. Choć wielu obawiało się użytkowników tej szkoły, to jedna była to tylko imitacji prawdziwej nekromancji, stworzonej przez Myrkula, wykorzystującej sztukę syfonowania.

Pierwszą z nekromantycznych sztuk była sztuka duchopłomienia. Używana przez samego Myrkula podczas kościanych wojen, polegała na tworzeniu mroźnego płomienia z syfonowanych dusz. Zakończenie wojen sprawiło, że sztuka syfonowania stała się dostępna dla każdego ambitnego śmiertelnika. Sztuka nieumierających wojowników, która łączyła wówczas zaklęcia duchopłomienia z bitewnymi talentami, została stworzona przez śmiertelników. Kolejne sztuki rozwijały bardziej magiczne spojrzenie na nekromancję, dając światu sztukę animacji, krwawą sztukę sangwinicznego lalkarstwa, sztukę śmiercionostwa, sztukę pustkowców, czy sztukę bólotkactwa. Dużo później pojawili się ludzie, którzy tą mroczną ścieżkę wykorzystywali w bardziej humanitarne i akceptowalne sposoby, takie jak lecząca sztuka rzeźbienia ciała, czy diwinacyjna sztuka szeptania zwłok.

Rozpowszechnienie dunamis z świata Exandrii doprowadziło również do utworzenia nowej dziedziny hermetycznych studiów, znanej jako dunametria, oraz kilku różnych szkół dunamancji, znanych jako:

* Grawiturgia - Szkoła kontrolowania grawitacji.
* Chronurgia - Szkoła kontrolowania czasu.
* Choromancja - Szkoła kontrolowania przestrzeni, podobna do dawnej dimensiomancji.
* Magneturgia - Szkoła kontrolowania metalu i magnetyzmu, czasem mylona z metalurgią.
* Entropizm - Szkoła kontrolowania entropii, radiacji, rozkładu i przewodnictwa cieplnego, czy elektrycznego.
* Abrazja - Szkoła kontrolowania tarcia, czasem określana jako kineturgia.
* Kwanturgia - Szkoła naśladująca kwantowe cechy cząsteczek elementarnych.

Wraz z przybyciem dunamis, z północnych terenów Xorhasu, przybysze z Wildemount przynieśli też Sidrillonowi sztukę hemomancji, magii krwi, a wraz z nią, łowców krwi. Pozornie złowrogie zakony ludzi z Wynandiru, którzy wykorzystywali swoją własną krew, aby skuteczniej przelewać krew swych wrogów.

Na wschodzie Sidrillonu, na kontynencie znanym jako Bao-Yang, również rozwinęły się pewne unikalne szkoły magii. Chociaż samo ki nie było nigdy uznawane za magiczne, to jednak efekty, które można było nim wywołać, niekiedy tak. Pierwszymi osobami, które rzuciły zaklęcia za pomocą tej mistycznej energii, byli shugenja, którzy potrafili kontrolować żywioły. Podobny efekt uzyskiwali wu jen, których tradycja stała się pierwszą tradycją mistyków, ludzi, którzy zamiast trenować swoje ciało, trenowali swój umysł, aby odkryć w sobie psioniczny potencjał.

Paladyni, którzy wykorzystywali psioniczne zdolności, aby tworzyć aury dali początek ardentom.

Bardowie wywodzili się od sonomantów z rodowodu nychterydów, którzy odkryli jak umieszczać magię w swoich pieśniach. Pierwszą sztuką, którą stworzyli była ta nazywana dziś akademią wiedzy.

Na zachodzie Sidrillonu, wśród tabaxi powstały dwie nowe szkoły magii, wykorzystywane w głównej mierze przez użytkowników boskiej magii, hishna (magia szponów), oraz pluma (magia piór). Ta sama magia była często wykorzystywana przez twórców talismanów.

Magiczne rzemieślnictwo narodziło się od krasnoludzkich kapłanów run. Mimo to, ścieżka ta rozpowszechniła się na całym świecie, tworząc wiele rzemieślniczych specjalizacji, po pewnym czasie odciętych od magii run, zamiast tego polegając na infuzjach. To właśnie ci ludzie odkryli też sztukę alchemii, która również uważana jest za magię.

Najnowszymi szkołami magii są tak zwane szkoły serlońskie. Jest to szkoła kwandrytów, oparta na teoriach matematycznych, oratorska szkoła srebrnych piór, artystyczna szkoła pryzmarytów, władających żywiołami, szkoła historyków, wykorzystujących dawnych bohaterów i szkoła więdnącego kwitnięcia.