"Gdy Zawodzi Grawitacja" (C1E06)

**"Gdy Zawodzi Grawitacja" (C1E06)** - szósta sesja pierwszej kampanii autorstwa *JCX RPG*.

## Synopsis

Bohaterowie kontynuują śledztwo z nowym głównym podejrzanym. Tuż po zakończeniu niespodziewanego przesłuchania Nowy Horyzont pada ofiarą awarii. Belcher w sposób osobliwy wchodzi w posiadanie pewnego przedmiotu. Sarro dopatruje się intrygujących obiektów, być może kluczowych w sprawie.

## Bohaterowie

#### **Postacie Graczy**

* Konrad Elgin Belcher
* Strzebor
* Sarro
* Medyk

#### **Załoga Nowego Horyzontu**

* Vale Skylark
* Greaswald
* Emma Eriewing
* Arvog
* Dudley Tago
* Grim
* Othic

## Fabuła

### Strategie i spostrzeżenia

Kamraci domyślili się, że za okrętem, na którym się obecnie znajdowali, podążał Kolos z Syberis. Belcher zaproponował wydostanie się z ciemnej strefy dwunastego księżyca. Strzeborowi powierzono podpytanie załogi względem Othica. Gris z kolei poprosić miał Greaswalda o przygotowanie czegoś specjalnego dla załogantów, mającego ułatwić zadanie pół-orkowi. Zaproponował też zawieszenie obcych flag, jednakże Eirewing poinformowała o braku takowych na pokładzie Sparrow Hooka. Medyk z Sarro ruszyli do Skylarka. Belcher zapragnął pomówić jeszcze z Arvogiem na temat znalezionych ksiąg. Zostawili bossmana Nowego Horyzontu ze Strzeborem. Ten spytał ją o tajemnicze skrzynie,  dowiadując się o znajdujacej się w nich broni. Wracając do kajuty przestrzegł jeszcze przechodzących marynarzy, zabierających się za zagarnięcie zwłok poprzedniej załogi, przed dziwnymi wpływami Mabar. Wraz z dwójką towarzyszy, Konrad rozmówił się z Valeʼem, ukrywając podejrzenia wobec pokładowego duergara, nagląc zato wydostanie się z ciemnej strefy. Na pytanie Sarro Skylark odrzekł, iż kapitan Sparrow Hooka ostatecznie opuścił pierścień. Kamraci nie dali wiary jego słowom.

### Seans

Medyk, pośród kompanów ściśniętych w jego kajucie, wyciągnął głowę, niegdyś należącą do Sparrow Hookowego kapitana. Ożywił ją na moment, aby zadać kilka pytań. Truposz wyjawił przegraną oraz zdradę Cienistego, przyczynę ucieczki z Królowej Flogistonu. Opisał też sam flogiston, a życie na płaszczce nazwał rajem wśród odmętów świata. Na ostatnie pytanie względem słowa "Nelogański" udzielił niezwykle nieprzydatnej odpowiedzi.

### Awaria

Drużyna opuściła zadymiony pokoik, w momencie gdy asteroida finalnie została odczepiona od Nowego Horyzontu. Statek, którego prędkość miała się teraz zwiększyć, całkowicie się zatrzymał. Zapanowała kompletna ciemność, gdy zamarły nawet magiczne światła. Bohaterów dobiegły krzyki Panny Eriewing, skierowane do kapitana Skylarka, którego zastali na czworaka. Grawitacja również przestała oddziaływać na pokład. Medyk, nie przywiązawszy się do niczego, znalazł się w stanie nieważkości. Strzebor rzucił hakiem w jego stronę i ściągnął do siebie, by ten mógł chwycić się poręczy. Gris oznajmił, iż coś prawdopodobnie pochłonęło magię Valeʼa. Sarro, chwytając go za dłoń, aby pomóc mu wstać, wyczuł niewidzialny pierścień na jednym z palców. Bezskutecznie spróbował go przywłaszczyć. Razem z Eriewing zaprowadził kapitana do jego kajuty, gdy ta poleciła pozostałym przywołać Arvoga. Skylark upadł na biurko i zażył kryształ, którego właściwości przywróciły mu spokój. Wyjawił, że zeszła z niego cała energia po próbie przywołania żywiołaka. Elf przekonał go do zdjęcia magicznego pierścienia.

Z kuchni dało się słyszeć Greaswalda, zawiedzionego uciekającymi naczyniami. Medyk, zamykając się z nim w środku, drzwiami zgarnął kilka z nich. Przekonał go do ubrudzenia kuchennych noży, jakim było wbicie ich w sufit dla stabilności. Strzebor ściągnął Arvoga i Dudleya spod sufitu przy pomocy Belchera, poruszającego się bezproblemowo dzięki swym pazurom.

### Źródło Problemu

Arvog dołączył do Sarro, Eriewing i Vale'a w kapitańskiej kajucie. Pojawiwszy się za nim Gris zaoferował zbadać statek względem magii, na sugestię wcześniej przybyłego, jakoby to statek miał zostać z niej wyczerpany jeszcze przed Skylarkiem. Chwycił się pasa Konrada Belchera, czerpiącego radość ze zmniejszonego przyciągania. Wyczuł potężną aurę magiczną na zewnętrznej burcie, gdy Konrad spostrzegł narośl pod lewym silnikiem. Porośle przypominało skałę pokrywającą Sparrow Hooka, aczkolwiek było żywe, pulsowało. Zawołany Sarro wskazał perłę spod pokładu jako możliwe źródło problemu. Belcher ruszył do niej z Medykiem. Ta skrywała coś o magicznej aurze obronnej. Elf wspomniał przybyłemu Strzeborowi o utracie możności spelljamingu kapitana Sparrow Hooka, przy rozmowie o magiochłonnych pąklach. Belcher dołączył się do rozmowy, okłamując towarzyszy co do braku podejrzeń wobec perły, co spotkało się z brakiem reakcji ze strony Medyka. Sarro powrócił do kajuty Skylarka, w której Eriewing wilgotnym ręcznikiem schładzała mu rozgorączkowane czoło. Zawiadomił bosmana o porośniętej burcie statku i ponownie zawiódł w próbie pozyskania pierścienia.

### Wąsonogi

Marrow uruchomił ledwie sprawne runy grawitacyjne na burcie, na którą ruszyła para marynarzy, Emma Eriewing i Grim. Ten ostatni podszedł do wąsonogów jako pierwszy i wbił bosak pod muszlę, który odbił się od niej nie zostawiając po sobie ani śladu. Z otwierającej się skorupy wyłoniło się pięć macek. Wszystkie uderzyły w klatkę piersiową Grima. Sąsiedni pąkl także przygotował się do ataku. Strzebor w reakcji przeskoczył barierkę, której trzymał się uprzednio. Medyk ustabilizował krwawiącego, pomimo utwardzonej skóry, goliata. Para marynarzy rzuciła bosaki, które spadły w przestrzeń kosmiczną, aby zabrać go na pokład wedle polecenia. Sarro dobył łuku i w biegu odkrył mnóstwo nierozwiniętych pąkli pod nogami. Chybił. Strzebor niepewnie wspomniał słodką wodę na pytanie o ich słaby punkt, na co Medyk przyzwał kilka jej galonów. Z powodu deszczu poczwary schowały swe macki, jednak nie na długo. Konrad przystąpił do odbitego przez maszkary ataku z memoryzatora, co odrzuciło go aż za kraniec pola grawitacyjnego.

Pół-ork kilkukrotnie doznał obrażeń ze strony narośli. Za pośrednictwem trójzębu ledwie żywemu, lecz niewzruszonemu Strzeborowi udało się odciąć dwie macki. Gris nieudolnie wymierzył w porost kiścieniem, wówczas gdy Sarro zadeptywał zarodki wąsonogów ale też przywrócił rannego kompana do zdrowia. Ten jednakże, razem z tabaxim, ujrzał przed sobą białe świało, wprowadzające ich w dezorientację. Oślepiony padł ofiarą kolejnych ataków, zyskując przytomność jedynie z powodu orczego pochodzenia. Wokół narośli pojawiła się chmara widm, żołnierzy. Zostali odepchnięci, a jeden z czarów odbity w stronę Grisa, Strzebora i Eriewing. Medyk osłonięty tarczą ponownie uleczył pół-orka, uprzednio chowając kiścień. Jego towarzysz znów padł na ziemie niedługo potem. Belcher podjął się odciągnięcia wojownika z pola walki, jednak i on upadł od ciosów. Siła Grisa została magicznie podwojona przez bosmana. Sarro podbiegł by ustabilizować Strzebora. Gris chwycił nieprzytomnych kompanów i oddalił się od źródła ataków. Po raz kolejny uleczył wycieńczonego już Strzebora. Macki pąkli schowały się za skorupami. Pół-ork wystrzelił z pistoletu przywołanego z własnej kajuty. Chybił. Sarro równie zbędnie zaatakował ogniem stwory na niego odporne. Podzielił się rewelacją z pozostałymi. Medyk zaatakował je spektralną bronią, która w rezultacie uderzyła w jego własną tarczę. Pole grawitacyjne osłabło na wskutek dalszego czerpania magii przez narośle. Emma Eriewing podeszła do jednego z nich, pozostając poza zasięgiem drugiego. Cios miecza nie zadał szkód, tak jak i macki. Trójząb Strzebora uciął jedną z nich. Elf napiął strzałę i dobił poczwarę. Belcher nazwał Strzebora idiotą, jak tylko powróciło do niego życie po interwencji Medyka. Eriewing przyjęła cztery ataki od żywego wąsonoga. Belcher przysporzył martwicę jednej z macek. Stwór przejął i wzmocnił jego następny atak z memoryzatora, atakując drużynę. Emma Eriewing odwróciła jego uwagę. Sarro ukatrupił bydlę wystrzałem z wyskoku. Odciął jedną z macek i udał się z nią do Greaswalda, zawisłego nadal pod sufitem, w celach pozyskania miodu o konserwujących właściwościach. Kuchmistrz ruszył po małże. Grim ocknął się dzięki Medykowi, który ruszył wykonać zbroję z uprzednio pozyskanych płatów muszli.

### Podarunek

Tabaxi skatalogował kawał muszli przed sobą. We własnym plecaku odnalazł nieznaną mu księgę, o zapachu przywołującym miłe wspomnienia. Nie wszystkie z notatek należały do niego. Każdy rozdział rozpoczynał się nazwiskiem, a trzecim z nich był Thomas Belcher. Między stronnicami odnalazł papier z wprasowanymi kwiatami. Księga miała być dowodem podziwu. Konrad prędko schował tom do torby, przypominając sobie o wspomnianych podróżnikach, a także o nienawiści do Thomasa.

### Kuźnia

Podczas wypoczynku reszty załogantów, Medyk kontynuował pracę nad pancerzem, podczas której odnalazł skrawki srebrnego drutu z przyrządem do jego przeciągania. Sarro dołączył do niego w kuźni. Owy drut wykorzystać można było w magii. Elf znalazł plecak Othica, a w nim pustą drewnianą szkatułkę przeznaczoną na fiolki, pachnącą podobnie do grzybowego prochu. Oprócz niej znajdował się tam również złowrogo wyglądający, zaczarowany sztylet. Zza elfickich pleców dobiegł nagle głos niewidzialnego właściciela przeszukiwanej torby. Medyk odwrócił uwagę od prowadzonego śledztwa, pokazując kowalowi skorupę. Ten poinformował go o krótkotrwałości zaklętej zbroi, spowodowanej brakiem spreparowania muszli odciętej od żyjącego organizmu.

## Przypisy

1. Gdy Zawodzi Grawitacja - Pozbawiony magii Skylark
2. Gdy Zawodzi Grawitacja - Medyk odkrywa magię skrywającą się w perlę podczas rozmowy z Konradem
3. Gdy Zawodzi Grawitacja - Rozprawienie się z wąsonogami
4. Gdy Zawodzi Grawitacja - Beztytułowy tom dla Konrada, pachnący znajomą biblioteką
5. Gdy Zawodzi Grawitacja - Sarro przeszukuje rzeczy Othica