Imperium Chińskie

Flaga Chin (od 1946)

## Ogólne

Chiny jako państwo powstało już bardzo dawno, co najmniej 2000 lat p.n.e. Czyni to więc z nich jedno z najstarszych państw na świecie. Przez bardzo długi okres panowała tu monarchia. Przez tron władców Chin przetoczyło się wiele różnych dynastii z najdalszych części Chin.

Sytuacja zmieniła się w 1 stycznia 1912 roku, kiedy to ostatni cesarz z dynastii Qing abdykował. Powstała wtedy Republika Chińska. Wtedy też nastał ciężki okres dla Chińczyków. Państwo zostało podzielone przez watażków i byłych mandarynów, w dodatku do głosu coraz mocniej dochodzili Chińscy komuniści. Sytuacja wydawała się nie do opanowania na szczęście dla Chin, do władzy doszedł Chang Kaj-Shek w roku 1925. Zaczął on powoli stabilizować sytuację w kraju, zaczął także rozprawiać się z komunistami, którzy rośli w siłę. 1 sierpnia 1927 roku komunistyczny batalion pod przywództwem Zhu De zaatakował miasto Nanchang, zapoczątkowało to powstanie chińskich komunistów.

Jednak największy cios dla Chin zadali im Japończycy, którzy zaatakowali w 1937 po Incydencie na Moście Marco Polo. Słabo zorganizowane oddziały Kuomintangu nie miały najmniejszych szans z bardzo dobrze wyszkoloną i wyposażoną Cesarską Armią Japonii. Przez pierwsze miesiące wojny japońscy dowódcy bardzo pewnie zajmowali duże chińskie miasta i okręgi przemysłowe, zaatakowali również niezrównane połacie Syberii. Chang Kaj-Shek stał jednak nie ugięty i zawiązał sojusz wojskowy z ZSRR i Chińskimi komunistami, a także umowy handlowe z Wielką Brytanią i USA. Dzięki ich wsparciu, wojska chińskie zaczęły odnosić lekkie sukcesy. Do 1939 roku, Chińczycy zmienili taktykę na walkę partyzancką, atakując coraz zuchwale wymęczone oddziały Japończyków.￼

Punkt kulminacyjny wojny miał miejsce na przełomie 1942-43 roku kiedy to Zjednoczona Armia Chińska, wraz z radziecką pomocą wygrała II bitwę o Nankin. Wtedy to też Japończycy zaczęli uginać się pod ciągłymi atakami Chińczyków. Do 1944 Chinom udało się wypchnąć Armię Cesarską z integralnych Chin. Ich bazy pozostały jedynie w kilku chińskich miastach portowych m.in. Kanton, Hong-Kong, Szanghaj. Jednak już na początku 1945 roku, w dużej mierze dzięki amerykańskim inwestorom, Chińczykom udało się przewyższyć liczbę posiadanych czołgów, dział samobieżnych, armatohaubic i samolotów. W połowie 1945, kiedy wojna w Europie się skończyła, Armia Chińska po kilku miesiącach walki oswobodziła większość Korei (Czang zainstalował tam rząd marionetkowy), a także zdobyła pozostałe chińskie miasta. Japonia znalazła się w trudnej sytuacji, wynik wojny stawał się klarowny. Przez następne półtora roku Japończycy desperacko bronili się na swoich trzech głównych wyspach, jednak zmasowany atak kilkumilonowej Armii Chińskiej wraz z Radziecką Flotą Azjatycką, załamał ich opór. Po kilku miesiącach ciężkich walk w których Japończycy uciekali się nawet do ataków samobójczych, Cesarz Hirohito postanowił podpisać akt bezwarunkowej kapitulacji.

Po wspaniałym, acz okupionym w ogromne straty zwycięstwie, Czang Kaj-Shek przemianował Republikę Chińską w Imperium Chińskie, a sam został jego władcą jako Generalissimus. Komuniści zaczęli znowu być prześladowani. Większość z nich udała się na emigrację do ZSRR m.in. Mao Zedong. Czang wprowadził silne militarystyczne rządy, jednak dbał o dobro ludu i wziął się za wielką odbudowę zniszczonego państwa.

W 1947 roku, po masowych protestach w Urumczi, w prowincji Singciang wybuchła wielka rebelia pod wodzą Huanga Rotsu III, którego wspierało potajemnie ZSRR. Kraj znowu popadł w destabilizację.

## Siły zbrojne

#### Siły zbrojne Chin

W swojej historii osiągnęły wiele sukcesów jak i porażek. Pomimo tego doktryna wojenna rzadko ulega zmianie. W armii Imperium Chińskiego liczy się tradycja, honor oraz rozkazy najwyższego dowództwa. Armia stara się trzymać poziom narzucany przez inne mocarstwa. Państwo dąży do samodzielności i samowystarczalności, próbując wykluczyć z użytku maszyny oraz uzbrojenie pochodzące spoza Chin potrzebujące ciągłego dostarczania części spoza kraju.

Z końcem 1950 roku Czang-Kaj-Shek zdecydował na renowację uzbrojenia osobistego żołnierzy armii chińskiej z powodu panującego chaosu logistycznego w ilości standardów amunicji oraz części. Ogłoszono konkurs na poszczególne rodzaje broni: pistolety osobiste, karabiny samopowtarzalne, ciężkie karabiny maszynowe, lekkie karabiny maszynowe, karabiny automatyczne, pistolety maszynowe, karabiny wyborowe oraz na broń przeciwpancerną oraz przeciwlotniczą. W skrócie wiele chińskich firm oraz arsenałów miało szansę wystawić zmodernizowane wersje istniejących broni jak i stworzenia od podstaw nowych projektów. Kalibry zostały ograniczone do dwóch standardów, tych, które panują w ZSRR oraz tych z USA ze względu na łatwość produkcji oraz dostępu do licencji które chińskie fabryki już posiadają.

Kawaleria - przestarzałe jednostki w armii chińskiej nadal były obecne i używane skutecznie w walce aż do 1950 roku.