Anaron

**Anaron** (an. **Anaróń**) - takie państwo na kontynencie Kalcedonia na planecie Olbus.

## Historia

Anaron powstał w 313 w wyniku buntu przeciwko Wielkiemu Pallasowi. Do miasta Mart (obecnie Martit) przyjechali trzej aspirujący rewolucjoniści: Urs Kerl, Dam Dan i Bogs Rem. Chcieli zabrać stamtąd swojego przyjaciela, który się nazywał Mets On. Wzięli go ze sobą i pojechali dalej, żeby zebrać innych. W końcu najechali samochodami na siedzibę króla Pallasu. Straż zamku została pokonana, wojowie nie dogonili ich, a policja przybyła za późno. Rewolucja się udała i Wielki Pallas się rozpadł. Mets On otrzymał prawie całą Ibandię (pal. Ib, an. Ibandia) poza krainą Anora (pal. An Ra, an. Anoŕá) i zmienił swoje imię i nazwisko na Metsalvo On oraz ogłosił się królem Anaronu. nazwę państwa stworzył od imienia i nazwiska swojej kobiety: An On (an. Anna On). Z czasem przestał używać publicznie nazwiska i zaczęto go nazywać Metsalvo I.

Anaron i reszta Kalcedonii zaczęły rozwijać się w stronę inną niż Pallas, ale trochę nie wyszło, kiedy w 337 Pallas skolonizował Amię, dzięki czemu był dalej do przodu w porównaniu do reszty.

W 486 Damadania zaczęła skłócać się z Aranią, Anaronem i Anorą. Arańczycy, Anarończycy i Anorczycy należą do tej samej rodziny narodów, co Damadańczycy, więc to była taka w sumie kłótnia między rodzeństwem. Niektórzy twierdzą, że to jest koniec starożytności i początek średniowiecza, ale już najważniejsze zmiany zaszły jakieś 10 lat wcześniej, a to, co się działo wtedy, to była co najwyżej finalizacja tych przemian, która też potrwała trochę.

W 565 w Zrajzji pojawiła się nowa religia będąca zdaniem Pallasyjczyków podróbą ich religii oraz zagrożeniem dla kontynentu. Niektórzy moment powstania tej religii uważają za koniec starożytności i początek średniowiecza, ale jak już mówiłem najważniejsze zmiany zaszły już dawno, a to to było dokańczanie tego wszystkiego. Mówię tu o tym dlatego, że do Anaronu dotarła ona w zastraszająco szybkim tempie, bo w 575. Abalowie szybko podbijali kolejne państwa, wprowadzając swoją religię zwaną musanizm. Wpływy Abalów były tak mocne, że do dzisiaj w wielu państwach przez nich zajętych dalej mieszkają w zdecydowanej większości Abalowie, a jak nie, to dalej panuje musanizm jako religia państwowa.

Abalowie w rok przekręcili większość Anarończyków i pozostałych narodów zamieszkujących Anaron na swoją wiarę. W 600 musanizm przedostał się dalej, czyli na południe Damadanii i w pół roku na południowo-zachodniej połowie połowa ludności to byli musaniści. Wtedy zaczęto walkę z Abalami i musanistami. W końcu, w 622 Abalowie i musaniści zostali przegonieni z Kalcedonii, a musańscy Damadańczycy, Anarończycy i inni w zdecydowanej większości zostali nawróceni na pallasyzm, jednak w języku anarońskim do dzisiaj wiele słów pochodzi z języka abalskiego.

W 1453 pallasyjscy koloniści z ZWA rozpoczęli rewolucję, bo mieli dosyć wysokich podatków. Przykład z nich wzięli ludzie z anarońskiego Lakatonu, którzy zaczęli swoje nieregularne bunty niepodległościowe. Bunt za oceanem i początek dążeń niepodległościowych w Anaronie są uznawane przez niektórych za koniec epoki średniowiecza i początek epok nowożytności i renesansu.

Z czasem do Lakatończyków dołączały inne mniejszości z Anaronu.

W 1492 Pallasyjczycy dalej mieli za mało ***f o r $ y***, więc postanowili sprzedać kilka kolonii innym państwom. Anarończykom udało sie kupić dużo państw, przez co wzrosła ich pozycja na arenie międzynarodowej. Taki dar w stronę Pallasyjczyków jest uzasadniony tym, że Pallasyjczycy od zawsze bardzo lubili Anarończyków. W tamtym okresie Pallasyjczycy udali się na kolonizację reszty świata. Zajęli trochę ziem na kontynentach takich jak Ufrynkia (który był wcześniej znany Kalcedończykom) i Zaoralia (nowo odkryty) oraz Zrajzja. Dzięki temu również inne państwa zaczęły kolonizować tamte kontynenty. Anaron też się do tego dołączył. Posiadał kilka kolonii w Ufrynkii.

Również w 1492 do Zjednoczonych Stanów Amii zaczęła przybywać ludność z różnych państw. Jako że ZSA było za dawnych lat ulubioną kolonią Pallasu, król chciał zawrzeć z prezydentem umowę, że wszelkie innowacje, jakie przyniesie ze sobą jakikolwiek naród do ZSA (albo jak Amijczycy zrobią w końcu coś swojego), tamtejszy rząd ma przenieść do Pallasu. Debil się zgodził i dzięki temu Pallas szedł jeszcze bardziej do przodu. Anarończycy też przybywali i przez ten tajny układ pallasyjsko-amijski rozwiązania przywiezione za ocean przez Anarończyków dostawały się do Pallasu, co sprawiało, że Pallas znowu zaczął wyprzedzać wszystkie inne państwa.

Także w 1492 pewien damadański ksiądz Adlbart Lodirre wygłosił swoje kontrowersyjne poglądy na temat ówczesnego Kościoła Pallasyjskiego i chciał stworzyć Kościół Pallasyjski obrządku damadańskiego, jednak w krótkim czasie jego poglądy na ten temat stały się bardziej radykalne i chciał stworzyć całkowicie nowy odłam pallasyzmu, który nazwał westalizm (dam. **veoustallaisme**, z dam. *veoust* - zachód). Mówi się też na niego po prostu pallasyzm zachodni. W przyszłości powstały inne odłamy westalizmu, przy czym ta pierwotna otrzymała nazwę lodiryzm (dam. **lodirraysme**) od nazwiska ks. Lodirre'a. W Anaronie westalizm nigdy nie zdobył większej popularności, więc nie wiem, po co ja wam o nim mówię :P

W 1500 Król Anaronu ogłosił się Wielkim Królem Anaronu.

W 1520 Wielki Król Anaronu ogłosił się na powrót po prostu Królem Anaronu.

W 1600 król Anaronu ogłasza, że daje autonomię wszystkim walczącym prowincjom. Sytuację wykorzystują dwie anarońskie kolonie, czyli Mentyk i Antranina, które podobnie jak ZWA (wtedy już ZSA) przed laty walczą o niepodległość. W dodatku Anaron postanowił złączyć się z Anorą i tak powstałe państwo otrzymało nazwę Ibandia identyczną w językach obu państw. Te wydarzenia zakończyły renesans i rozpoczęły barok.

Wojna anarońsko-mentycka/ibandzko-mentycka i wojna anarońsko-antranińska/ibandzko-antranińska kończą się w 1611, kiedy król Anaronu postanawia dać w końcu tym dwóm koloniom niepodległość. Władze Ibandii spostrzegły, się, że władze Pallasu zawarły lata temu tajny układ z ZSA i ogarnęły, o co w nim chodziło, więc Ibandia zrobiła to samo.

W 1789 Ibandia zmienia nazwę na Anaron, a w międzyczasie anarońskie i anorskie imperia kolonialne mocno podupadły. Chcąc zrekompensować sobie tą stratę Ibandia (teraz już Anaron) atakuje Damadanię i zajmuje część jej ziem, a dokładnie południowo-zachodnią ćwiartkę, czyli mniej więcej połowę Ocypanii. Te wydarzenia są uznawane za koniec oświecenia i początek romantyzmu.

Przez całe lata 40. XIX w. Anorczycy walczyli o autonomię. Otrzymali ją w 1851.

W 1852 Damadania odzyskała utraconą część Ocypanii i z rozpędu zajęła anaroński Lakaton.

W 1914 Anaron dał niepodległość Anorze. Niedługo po tym Damadania oddała Anaronowi Lakaton i Aranii Pneumonię i Okulię z nadzieją, że oba państwa zgodzą się na dołączenie do sojuszu antypallasyjskiego, bo Damadańczycy chcieli odzyskać Lapryntię i Afancję. Arania nie przyjęła propozycji, ale Anaron już tak. Wybuch I wojny światowej zakończył epoki realizmu i nowożytności, a zapoczątkował epokę współczesności.

W 1918 Anaron przeszedł na stronę Pallasu i Ursarii i dzięki temu Damadania przegrała. Odebrano jej prawie wszystkie kolonie, a na dodatek Ursaria zajęła kolejny kawałek damadańskiej ziemi.

W 1939 Damadania odnowiła swój sojusz mimo zakazu i ponownie zaatakowała Pallas i Ursarię. Tak wybuchła II wojna światowa.

W 1945 Damadania została rozjebana, ale skądś znaleźli jeszcze jakieś wojska i rozpoczęli III wojnę światową, która skończyła się jeszcze tego samego roku, bo Damadania była po prostu wykończona. No ale prawdziwym problemem byli komuniści ze wschodu. Chciano, żeby Damadania pomogła w zwalczeniu ich, więc Ursaria oddała im ziemie, które odzyskała od nich lata temu. W zamian za zgodę na pomoc z komunistami obiecano pomoc Damadanii w odbudowie. Damadania się zgodziła i odbudowała się w 5 lat. Tak rozpoczęła się zimna wojna między wspólnikami kapitalistycznego Pallasu a wspólnikami komunistycznego Wspólnotowego Związku Komunistycznych Republik i Gmin Socjalistycznych.

31.12.1989 zakończyła się zimna wojna. WZKRiGS (w skrócie WZK lub WZKR) rozpadło się jednak dopiero w 1991, ale chuj to kogo obchodzi.

W latach 1990-2012 działo się dużo różnych rzeczy i nie chce mi się ich wszystkich wymieniać.

Od tamtej pory dużo się tam nie dzieje :() (nie no, dobra, w chuja lecimy, bo od tego roku się dzieje i fajnie jest, ale za dużo do opowiadania).

## Rzeczy, które stworzył Anaron oraz następstwa stworzenia tych rzeczy

Język anaroński (z racji tego, że region, gdzie znajduje się stolica (czyli Retylia) nie jest zamieszkany przez żadną grupę etniczną, to nosi on również nazwę język retylijski) - dzięki tworzeniu anarońskiemu imperium kolonialnego język anaroński zajmuje obecnie wysoką pozycję na świecie. Badaniem języka anarońskiego zajmuje się anaronistyka.

Antropologia - Anarończyków zaczęło interesować, jak wygląda człowiek i jak zmieniał się przez lata pod względem fizycznym oraz kulturalnym. Przy dociekaniu do zdobycia tej wiedzy skorzystali z osiągnięć pallasyjskich biologów, ursaryjskich historyków i kulturoznawców, damadańskich geografów i socjologów i po części również arańskich archeologów i (a nawet również i fizyków) i tak powstała antropologia dzielona na antropologię kulturową i antropologię fizyczną.

Ornitologia - w Anaronie od zawsze występowało dużo ptaków. Anarończycy uważali je za specyficzne zwierzęta i stwierdzili, że postanowią je badać pod wieloma kątami. Tak pwostała ornitologia po latach uznana za dział biologii.

Geodezja - Anarończycy chcieli prowadzić badania związane z Olbusem, ale nie do końca wiedzieli, co chcą badać. Widzieli, że Damadania bada powłokę olbusową i jej zróżnicowanie i podobne rzeczy, a Arania bada budowę, właściwości i historię Olbusu, to w Anaronie postanowiono, że obiektem badań będzie wielkość i kształt Olbusu oraz położenie różnych punktów na jego powierzchni. Tak powstała geodezja.

Astronomia - dla Anarończyków Olbus to było za mało. Ich zaciekawiło to, co jest poza Olbusem. Zdobywszy uprzednio wiedzę fizyczną od braci Arańczyków metodą kradzieży stwierdzili, że rozpoczną badania. Tak powstała stronomia. Widząc, że w niebie nie ma pallasystycznego boga, tak jak naucza pallasyzm, przestraszyli się, jednak po latach zaczęli to sobie tłumaczyć tak, że kosmos to materia fizyczna, a pallasystyczny bóg to materia duchowa i dlatego nie mogą tego zauważyć.

Agrofizyka - wykorzystanie wiedzy fizycznej w badaniu Olbusu i wszechświata to było dla anarońskich naukowców za mało. Oni poszli o krok dalej i rozpoczęli badania związane z rolnictwem. Od arańskich naukowców ukradli jeszcze dokonania w dziedzinie agronomii i tak powstała agrofizyka.

Drzewnictwo - Arańczycy to byli dla Anarończyków bracia, których okradania z osiągnięć naukowych nigdy nie było za wiele, ale Anaron poszedł o krok dalej i w związku z niezadowoleniem anarońskich rolników, że anarońskie rolnictwo nawet do pięt nie dorównuje pallasyjskiemu, postanowili oni wykorzystać arańską wiedzę leśniczą i zainteresowali się drzewami, których i w Anaronie przybyło. Tak powstało drzewnictwo.

Kwiaciarstwo - arańskim rolnikom dalej było mało i ci, którzy nie przeszli na drzewnictwo, stworzyli miejsca do uprawy roślin ozdobnych i kwiaciarstwo, dzięki czemu anarońskie działki zaczęły wyglądać lepiej. Po zajęciu części ziem damadańskich pojawiły się stwierdzenia, że sadownictwo i kwiaciarstwo to dziedziny ogrodnictwa i że Damadańczycy wraz z Anarończykami bezczelnie wykorzystali dobytek kulturowy Ursaryjczyków. Po aneksji Ursarii przez Pallas i odzyskaniu w/w krain twierdziło tak więcej ludzi i miał miejsce kolejny nikogo nie interesujący spór.

Biomedycyna - kradzież osiągnieć naukowych od braci Arańczyków trwa dalej. Anarońscy naukowcy postanowili połączyć pallasyjskie osiagnięcia biologiczne z arańskimi osiągnięciami medycznym i w taki sposób stworzyli biomedycynę. To raczej nic nikomu nie dało, ale w Anaronie do dzisiaj biomedycynę wykorzystuje się jako rozwinięcie wiedzy medycznej.

Muzyka - w Anaronie stworzono własne instrumenty, w tym najbardziej rozpoznawalny, czyli altówkę, dzięki czemu folklor anaroński różnił się od pozostałych, ale był podobny do arańskiego, bo skrzypce i altówka to instrumenty ze sobą mocno spokrewnione.

Piłkówka na lodzie - chcieli być podobni do Damadańczyków, bo należą do tej samej rodziny narodów, więc wymyślili odmianę piłkówki różniącą się tylko tym, że gra się na lodzie, ale że to państwo ciepłe, to lodowisk jest tam mało, więc nie gra się tam w to zbyt często i nie stało się to ani sportem narodowym, ani sportem państwowym w tym ~~antyludzkim~~ państwie.

Spirytus - Anarończycy tym razem nie kradli od swoich braci Arańczyków, a od ich przyjaciół Ursaryjczyków i stworzyli swój narodowy alkohol, czyli spirytus, którego piją obecnie najwięcej na całym świecie.

Fajki - Anarończycy je wymyślili i do dzisiaj je chętnie palą. Prawdopodobnie inspirowali się ursaryjskimi papierosami, chcąc wymyślić coś trwalszego od nich i różniącego się od nich tym, że nie będzie jednorazowe.

Fajkarstwo - fajki w Anaronie zdobył taką popularność, że Anarończycy postanowili je wytwarzać metodami rzemieślniczymi celem sprawienia, żeby były lepsze.

Gorzelnictwo - skoro Anaron inspirował się Ursarią, tworząc swój narodowy napój alkoholowy, to już całkowicie zapierdolili od nich rzemieślnicze metody jego produkcji.

Elektronika - na kradzieży przez Anarończyków arańskiej wiedzy naukowej nie mogło się skończyć. Anarończycy stwierdzili, że również skorzystają z arańskiej wiedzy technicznej i przejęli od nich elektrykę, jako że była legendarnie spokrewniona z fizyką, z której tak anarońscy naukowcy czerpali. Zmodyfikowano układy elektryczne i tak powstała elektronika. Dzięki niej już w średniowieczu Anarończycy mieli np. telewizję.

Fotografia - odpowiedź na ursaryjskie malarstwo powstała dzięki powstaniu elektroniki. Już od średniowiecza w Anaronie robi się zdjęcia i jedynie Anarończycy uważają fotografię za sztukę.

Gazownictwo - jako że Anarończycy odpowiedzieli na ursaryjskie malarstwo, szukali również odpowiedzi na damadańską hydraulikę i arańską elektronikę. I wymyślili. Tak powstało gazownictwo, które podobnie jak elektronika (ale jednak nie w takim stopniu) zrewolucjonizowało życie w Anaronie.

Film/kino - odpowiedź na arański teatr powstała dzięki powstaniu elektroniki.

Elektryka samochodowa - ukradnąwszy elektrykę od Arańczyków, Anarończycy musieli ją jeszcze jakoś wykorzystać. Widzieli, jak Ursaryjczycy lakierują samochody, a Damadańczycy je obkładają blachą, więc Anarończycy stwierdzili, że zaczną montować do nich części elektryczne. Tak powstała elektryka samochodowa. Dzięki zastosowaniu elektryki w samochodach anarońskie samochody zyskały na mocy i wartości.

Papierosy elektroniczne - próba wynalezienia zdrowszej alternatywy dla ursaryjskich papierosów i/lub prawdopodobnie odpowiedź na anarońskie fajki umożliwiona dzięki powstaniu elektroniki. Wyszła jednak mniej zdrowa alternatywa dla tradycyjnych papierosów, ale za to popularna do dzisiaj w niektórych regionach Anaronu.

Drogownictwo - Anarończycy dzięki wynalezieniu elektryki samochodowej mieli mocniejsze samochody, które wymagały innego podłoża. Kilku Anarończyków po powrocie z Ursarii wykorzystało swoją wiedzę budowlaną i tak powstało drogownictwo.

Muzyka elektroniczna - jej powstanie umożliwiło powstanie elektroniki.

Inżynieria elektroniczna - dzięki niej rozwija się elektronika.

Inżynieria gazownicza - dzięki niej rozwija się gazownictwo.

Inżynieria elektryczna - bo wymyślili elektrykę samochodową.

Inżynieria samochodowa - bo wymyślili elektrykę samochodową.

Przemysł elektroniczny - zainteresowanie elektroniką w Anaronie wzrosło do takiego stopnia, że rozpoczęto produkcję urządzeń elektronicznych na skalę przemysłową.

Przemysł gazowniczy - sytuacja analogiczna do powyższej, tylko że chodzi o urządzenia gazowe i materiały instalacyjne.

Przemysł elektryczny - początkowo produkcją części elektrycznych do samochodów zajmowały się fabryki elektryki, ale sytuacja ta uległa zmianie i ich produkcją zajęły się normalnie fabryki samochodów. Po czasie jednak na terenie Anaronu powrócił również dawny stan rzeczy.

Przemysł gorzelniczy - zainteresowanie spirytusem wśród ludzi narodowości anarońskiej wzrosło do tego stopnia, że Anarończycy podjebali od Ursaryjczyków również metody przemysłowe produkcji tegoż alkoholu.

Przemysł spirytusowy - Anarończycy stworzyli w końcu swoją odmianę przemysłu gorzelniczego, nie rezygnując z tej wcześniej ukradzionej. W końcu jednak zrezygnowali, ale nie wszędzie. W niektórych miejscach w Anaronie przemysł spirytusowy jest zastąpiony przemysłem spirytusowym i drożdżowym.

Przemysł fajczarski - zainteresowanie fajkami wzrosło wśród Anarończyków do tego stopnia, że wdrożono do ich produkcji metody przemysłowe.

TSL - dzięki niemu Anarończycy najlepiej przewozili, najlepiej organizowali przewóz i najlepiej przechowywali.

Branża fajkarska-dzięki niej mieli najlepsze fajki (i do dziś mają).

Pallasyzm - przyjęli tą religię, bo każdy inny ją przyjął.

Musanizm - jego plaga dostała się do Anaronu i w szybkim czasie musanistami została zdecydowana większość Anarończyków i innych mieszkańców tego państwa. Po wielu latach przegonili musanizm z kraju, ale do dzisiaj wiele słów w języku anarońskim pochodzi z języka abalskiego - języka Abalów, którzy przynieśli do Anaronu tą religię.

Kościół Pallasyjski - od początku istnienia państwa kościół państwowy.

Aseksualizm - kary za niego zostały poraz pierwszy zniesione w Anaronie. Rząd arański zniósł palenie aseksualistów na stosie za preferencje seksualne (a raczej ich brak) tylko dlatego, żeby upodobnić się do Damadańczyków, którzy znieśli kary za homoseksualizm. Tak naprawdę oni dalej mieli ochotę palić aseksualistów, ale chodziło o upodobnienie się do braci. Na dodatek osób aseksualnych było najwięcej w Anaronie (średnio niewiele więcej niż w innych państwach), a zniesienie kar za niego spowodowało wzrośnięcie ich liczby. Taka sytuacja trwa do dzisiaj.

Deizm - sytuacja analogiczna do powyższej, tylko że obecnie są państwa, gdzie deistów jest więcej niż w Anaronie.

## Geografia

Anaron to kraj położony w południowo-zachodniej Kalcedonii. Centrum Anaronu to są góry, wokół gór są wyżyny, a wokół wyżyn są niziny, pojezierza i pobrzeża.

Anaron jest podzielony na prowincje (an. *provincias*), które są z kolei podzielone na kasztelanie/powiaty (zależnie od przyjętego nazewnictwa; an. *retillas/comcas*), a te z kolei na gminy (an. *mindas*). Gminy dzielą się na miejskie (an. *mitano mindas*), czyli takie, gdzie są same miasta (ewentualnie również osady), wiejskie (an. *contano minds*), czyli takie, gdzie są same wsie (ewentualnie również osady), oraz miejsko-wiejskie (ar. *mitano-contano minds*), czyli takie, gdzie znajdują się zarówno miasta, jak i wsie (oraz ewentualnie również osady). Specyficzną odmianą gminy miejskiej jest miasto-gmina (an. *mito-minda*), czyli miasto niezaliczające się do żadnej gminy, ponieważ samo jest gminą. Specyficzną odmianą gminy wiejskiej jest wieś gmina (an. *conto-minda*), czyli wieś niezaliczająca się do żadnej gminy, ponieważ sama jest gminą. Specyficzną odmianą powiatu/kasztelanii jest miasto-powiat/miasto-kasztelania (an. *mito-comca/mito-retilla*) inaczej zwane również powiatami miejskimi/kasztelaniami miejskimi (an. *mitano comcas/mitano retillas*) albo miastami o prawach powiatu/miastami o prawach kasztelanii (an. *mito o comca retos/mito o retilla retos/mito o retos de comca/mito o retos de retilla*). W jednej z prowincji powiaty miejskie dominują liczebnie nad powiatami zwykłymi.

Wśród miejscowości (miast, wsi i osad) większość stanowią miasta. Już przed założeniem Anaronu na tych ziemiach większość stanowiły miasta, a po założeniu Anaronu nie likwidowano osad, jak to miało miejsce w niektórych państwach, ani nie przemianowywano ich na miasta ani wsie.

W 1789 Pallas anektował Ursarię. Wtedy w Anaronie osady przemianowano na wsie oraz wielu miastom odebrano prawa miejskie. Wtedy większość zaczęły stanowić wsie. Jednak w 1850 Ursaria odzyskała niepodległość i dawny stan rzeczy został przywrócony. W 2021 zaistniała sytuacja identyczna, co w 1789. Stary stan rzeczy powrócił w 2022.

7 na 17 prowincji Anaronu posiada autonomię. Jest również prowincja częściowo autonomiczna.

Przed 1600 Anaron miał dwie stolice jednocześnie: Martit i Lerona. W 1600 doszło do zjednoczenia z Anorą, której stolicą była Linaba. Nowo powstałe państwo przyjęło nazwę Ibandia i początkowo miało aż trzy stolice: Martit, Lerona i Linaba. W 1621 Lerona przestała być stolicą i stolicami pozostały tylko miasta Martit i Linaba.

W 1711 Linaba została zdegradowana z rangi stolicy i jedyną stolicą Ibandii pozostał tylko Martit. W 1789 Ibandia zmieniła nazwę na Anaron i jego stolicą do dzisiaj jest tylko Martit.

## Ludzie

Anaron jest państwem w większości jednokulturowym i jednolitym etnicznie. Wyjątki stanowią grupy etniczne zamieszkujące prowincje autonomiczne, jednak one są spokrewnione z Anarończykami i żyją wspólnie z nimi na tych samych terenach. Anarończycy stanowią 85% populacji Anaronu. Większość ludzi zamieszkuje miasta. W 1789, kiedy zlikwidowano osady i większość zaczęły stanowić wsie, dużo ludzi zamieszkało na wsiach i to ludność wiejska zaczęła stanowić większość. W 1850 przywrócono osady i dawne miasta i to ludność miejska na powrót zaczęła stanowić większość. W 2021 zaistniała sytuacja identyczna, co w 1789. Stary stan rzeczy powrócił w 2022.

Na początku istnienia państwa większość Anarończyków i pozostałych mieszkańców Anaronu można było utożsamić z poglądami o profilu centroprawicowym i konserwatywnym. Anarończycy zachowywali swoje tradycje, w drobnym stopniu wprowadzając zmiany. To pozwoliło na utworzenie kultury odrębnej od pallasyjskiej i kultury od niej samodzielnej, ale również zachowanie kulturalnej bliskości z Pallasem.

Po zjednoczeniu Ursarii i Aranii nic się nie zmieniło.

Rozpad państwa ursaryjsko-arańskiego spowodował wielkie zmiany na świecie. Północni Arańczycy byli głównie centrowcami i konserwatywnymi liberałami, a południowi Arańczycy byli głównie centrowcami i liberałami.Duża część Anarończyków i pozostałych narodów anarońskich przyjęła poglądy powiązane z centrum i liberalnym konserwatyzmem, co było radykalną zmianą w światopoglądzie przeciętnego człowieka z Anaronu. Zaczynały się wtedy duże zmiany kulturowe. Po zjednoczeniu Anaronu i Anory Anorczycy również przyjęli typowe dla mieszkańców państwa poglądy, czyli też stali się głównie centrowcami i liberalnymi konserwatystami.

Po zjednoczeniu ursaryjskich Murarii i Tynkii wśród północnych Arańczyków zaczęły szerzyć się poglądy centrowo-konserwatywne i to one przejęły górę. Wyjątek stanowili Arańczycy z Kwintycji, gdzie większością dalej pozostali centrowcy i konserwatywni liberałowie. Na południu dalej większość stanowili centrowcy i liberałowie za wyjątkiem Stomacji, gdzie większość przejęli centrowcy i liberalni konserwatyści. Doszło też do dużej zmiany w światopoglądzie typowego mieszkańca Ibandii; większość z nich stała się centrowcami i socjalistami, co rozpędziło jedynie zmiany kulturowe.

Po zjednoczeniu ursaryjskich Betonii i Zbronii północni Arańczycy zaczęli w większości być centroprawicowcami i socjalistycznymi liberałami (poza Kwintycją, gdzie większość przejęli centrowcy i konserwatyści, i Psychią, gdzie większość przejęli centrowcy i konserwatywni liberałowie). Na południu sytuacja się nie zmienia poza Familencją, gdzie większość przejęli centrowcy i socjaliści. Doszło do kolejnej zmiany wśród mieszkańców Ibandii: większość z nich zaczęła reprezentować poglądy centrowe i liberalno-socjalistyczne.

Po aneksji Lapryntii i Afancji przez Damadanię większość wśród północnych Arańczyków zaczęli stanowić centroprawicowcy i liberalni socjaliści. W Kwintycji i w Koprii większość jednak stanowili centroprawicowcy i socjalistyczni liberałowie, a w Psychii i w Chirii centrowcy i konserwatyści. W Okulii, Larygnii, Pneumonii i Onkii większość przejęli centrowcy i konserwatywni liberałowie. Na południu większość przejęli centrowcy i liberałowie. W Stomacji jednak większość stanowi centrum i liberalny konserwatyzm, w Familencji, Jurydencji, Sportencji i Militencji oraz Sawencji - centrum i socjalizm, a w Podii - centrum i liberalny socjalizm. Znowu zmienia się przeciętny światopogląd typowgo mieszkańca Ibandii: przeważnie jest on centrowcem i socjalistycznym liberałem, co jednak nie spowodowało gigantycznej zmiany, a minimalną, jednak okres rozpadu Ursarii i Aranii jest wspominany negatywnie przez anarońskich historyków i badaczy kultury.

Po zjednoczeniu Ursarii w 1688 w Damadanii zmieniły się władze, które zamiast centroprawicy i socjalizmu zaczęły reprezentować prawicę i liberalizm, tak jak to było u początków państwa. Wówczas gwałtownie północne państwa arańskie zmieniły swoją orientację polityczną i przeszły na prawicę, liberalizm i radykalizm, południowe przeszły na centroprawicę i konserwatyzm, a Rounia - na centroprawicę, konserwatyzm i radykalizm. Miała też miejsce kolejna radykalna zmiana spowodowana zmianą władz w Ibandii: zamiast centrowców i socjalistycznych liberałów zaczęli rządzić centroprawicowcy i liberałowie. W zjednoczonej kilka dni później Aranii zaczęli rządzić prawicowcy, liberałowie i radykałowie, a w Ibandii do władzy doszli centroprawicowcy i konserwatyści, którzy częściowo przywrócili dawny anaroński porządek.

W 1789 doszło do aneksji Ursarii przez Pallas. Kilka dni później Ibandia zmieniła nazwę na Anaron, ale innych zmian nie było.

W 1809 władzę w Anaronie przejmują prawicowcy i liberalni konserwatyści i całkiem szybko za nimi idą ludzie.

W 1829 władzę przejmują centroprawicowcy i liberałowie.

W ostatnim dniu 1849 Ursaria odzyskuje niepodległość, a pierwszego dnia 1850 władzę tam przejmują prawicowcy, konserwatyści i ludowcy. Dodatkowo niewiele później w Aranii władzę przejmują prawicowcy, liberałowie i ludowcy. Później w Anaronie władzę przejmują z powrotem centroprawicowcy i konserwatyści.

W 1914 Anora odzyskała niepodległość. I chuj.

W 1921 nowe władze Anaronu zaczęły się identyfikować jako prawicowe i umiarkowanie konserwatywne, co przeszkadzało ludziom, bo nie do końca wiedzieli, że to wiele nie zmienia. W latach 20. te pomysły miały niskie poparcie, żeby w latach 30. wzrosnąć do średniego. Po II wojnie światowej, a dokładniej ok. 1947 roku, większość Anarończyków poparła takie idee władz. W poprzednich państwach były powroty do korzeni, a tutaj jest wprowadzenie czegoś niespotykanego, co tak naprawdę bardzo mało zmieniło.

Ta tendencja trwała długie lata. W 2021 doszło do drugiej aneksji Ursarii przez Pallas, przy czym niedługo po tym w Anaronie ponownie zmieniają się władze i te tym razem reprezentują centroprawicę i konserwatyzm, jednak zostały w połowie roku obalone i władzę przejęli prawicowcy i umiarkowani liberałowie.

W 2022 niepodległość od Pallasu otrzymały: Ursaria, Storkia, Amalenia, Bafania, Koszbia i Świeńsk. Wówczas do władzy w Anaronie doszli ludzie o innych poglądach niż poprzednicy. Nową władzę stanowili prawicowcy, liberałowie i radykałowie. Ludzie ich szybko poparli, przez co stali się bardziej chętni do zmian niż stereotypowi Damadańczycy.

## Polityka

Władzę sprawuje król (an. *reo*), a drugą co do ważności osobą jest premier (an. *premiero*). Zastępcą króla jest wicekról (an. *vicereo*), a zastępcą premiera - wicepremier (an. *vicepremiero*). Po premierze jest parlament (an. *parlamento*) składający się z Izby Głównych (an. *Isba de Principlos*) i Izby Wyższych (an. *Isba de Plus Altos*) liczących kolejno 350 i 150 członków. Anaron jest znany z utworzenia stanowiska zastępcy głowy państwa. Instytucje premiera i parlamentu pojawiły się po zajęciu części Ocypanii z rąk Damadanii. Premier sprawuje władzę nad rządem zwanym Radą Ministrów (an. *Conáro do Ministros*), z powodu czego jest też nazywany Pierwszym Ministrem/Głównym Ministrem (an. *Primo Ministro*).

A jacy byli politycy w większości, to popatrzcie, jacy byli ludzie, to może ogarniecie, bo tam już popisałem, a tu już mi się nie chce.

## Religia

W czasach średniowiecznych dominującą religią był pallasyzm (po podziale z 1054 pallasyzm klasyczny) i ten stan rzeczy trwa do dzisiaj (ok. 85% mieszańców to pallasyści klasyczni), jednak Anaron była w średniowieczu państwem, gdzie było najwięcej deistów, dlatego Anaron został pierwszym państwem, gdzie zniesiono całkowicie kary za deizm.

Oprócz pallasystów klasycznych występują również pallasyści ezoteryczni, westaliści reprezentujący przeróżne odłamy westalizmu, musaniści, wakupiści, nilfiści, ateiści, agnostycy, deiści, agnostycy-teiści i agnostycy-ateiści.

## Kultura

Z poprzedniej części artykułu wiadomo, z jakimi poglądami można utożsamić Anarończyków i nie będę o tym pisał trzeci raz, bo nie ma sensu.

Do dzisiaj w Anaronie dobrze się trzyma muzyka ludowa, choć aktualnie popularniejsza jest muzyka rozrywkowa. Najbardziej rozpoznawalny instrument ludowy Anaronie to altówka. Reszta jest w dużej części podobna altówki. Mało osób wie, że również talerz crash jest tu instrumentem ludowym.

Anarończycy są znani z badania kosmosu, profesjonalnej technologii drewna, najładniejszych rabatek, najlepszego spirytusu, najlepszych fajek, najlepszych urządzeń elektronicznych (zwłaszcza aparatów fotograficznych i kamer), najlepszych instalacji gazowych, najlepszych dróg, papierosów elektrycznych, podgrzewaczy tytoniu i świetnej muzyki elektronicznej. Stereotypowy Anarończyk jeździ sobie do roboty swoim samochodem z pełną elektryką popijając spirytus i paląc fajkę oraz słuchając swojej ulubionej muzyki altówkowej. Po robocie jedzie za las, gdzie ma swoją gigantyczną rabatę z kwiatami i tam zaprasza swoich znajomych na pooglądanie jego kolekcji zdjęć i filmów oraz wypróbowanie jego kolekcji liqudów do e-petów. Po skończonym seansie i degustacji liquidów rozmawiają o planowanych robotach drogowych niedaleko jego rabaty. Wracając on słucha sobie najlepszej elektroniki i pali tytoń z podgrzewacza. Po powrocie ogląda telewizję albo słucha radia (albo robi jedno i drugie), ewentualnie idzie porobić parę zdjęć.

Akcent anaroński ma w sobie wydźwięk pragnienia, stąd też się przyjęło, że Anarończycy to ludzie często spragnieni. To akurat prawda, bo Anarończycy dużo piją (niekoniecznie alkoholu).

## Język

Językiem urzędowym na terenie całego Anaronu jest jezyk anaroński oraz regionalnie języki regionalne. W regionie częściowo autonomicznym używa się mowy, która zdaniem połowy ludzi jest odrębnym językiem, a zdaniem drugiej połowy - dialektem języka anarońskiego.

W 313 powstał język średniopallasyjski, który był na razie w użytku jedynie w Pallasie. Powstał również język staroanaroński i w tamtych czasach Anarończycy powtarzali pallasyjską tendencję do posługiwania się dialektami obok języka standardowego. W 337 język średniopallasyjski pojawił się również w Ursarii i wtedy Ursaryjczycy zaczęli się również często porozumiewać gwarami. Taki nawyk zagościł szybko również w Anaronie. Rok 378 to początek istnienia języka średniodamadańskiego. Wtedy również zdecydowana większość Damadańczyków zrezygnowała z posługiwania się dialektami i gwarami na rzecz porozumiewania się jedynie standardem językowym. Tak samo zaczęli postępować Anarończycy. W 476 w miejsce języka staroarańskiego pojawił się język średnioarański. Wtedy również zrodziło się takie zjawisko jak akcenty regionalne. Mniej wiecej ile było dialektów, tyle było akcentów, ale zasięgi akcentów nie pokrywały się dokładnie z zasięgami dialektów: jeden region mógł być regionem, gdzie obowiązywał jeden dialekt, a 30 kilometrów dalej ludzie mówili innym akcentem regionalnym, chociaż dialekt obowiązywał ten sam. Taka sama tendencja zaczęła się rozwijać w Anaronie. W 486 w miejsce staroanarońskiego pojawił się język średnioanaroński i do powszechnego użytku po wielu latach powróciły dialekty, ale teren ich używania niekoniecznie pokrywał się z terenem funkcjonowania akcentów.

96% Anarończyków zna zarówno standard językowy, jak i swój dialekt oraz akcent standardowy i swój akcent regionalny. Jedynie 2% zna tylko język standardowy i akcent standardowy, kolejne 2% - tylko dialekt i akcent regionalny. Mniej więcej połowa ludzi posługuje się na zmianę standardem językowym i dialektem oraz akcentami, a druga połowa - dialektem i akcentem regionalnym.

Anarończycy identycznie jak reszta świata wyrażają rosnącą chęć nauki języków obcych. Od zawsze najpopularniejszym językiem obcym jest język pallasyjski, jak w sumie praktycznie wszędzie indziej.