Altairski, Iskander

**Iskander Altairski** – rotmistrz gwardii cesarskiej w stanie spoczynku, syn kaukaskiego chana, drugi mąż Elizy.

## Wygląd

Altairski jest opisany jako wcześnie wyłysiały mężczyzna o ciemnej brodzie, zrośniętych krzaczastych brwiach, dużym kaukaskim nosie i kwadratowych ramionach. Na jego palcach lśniły liczne sygnety. Mówił głosem z kaukaskim przydechem.

## Życiorys

Urodził się jako najstarszy syn władcy jednego z kaukaskich chanatów włączonych do Rosji przez Jermołowa. Był w prostej linii potomkiem Czyngis-chana.

Służył w wojsku jako oficer osobistej ochrony cara.

Gdy Iskander poznał Elizę, od razu się w niej zakochał. Dla niej wydawał mnóstwo pieniędzy i adorował ją z fantazją, a do tego był po azjatycku namiętny i elokwentny, co zaimponowało aktorce. Jednak dowództwo Altairskiego nie pozwoliło mu się ożenić, więc w imię miłości do Elizy Iskander podał się do dymisji, zrzekł się dziedzictwa tronu na rzecz młodszego brata i zerwał kontakty z ojcem, bo aktorka, w dodatku rozwiedziona, nie mogła zostać małżonką dziedzica tronu. Mimo wszystko ojciec wyznaczył Altairskiemu bardzo wysoką roczną kwotę na utrzymanie w wysokości 120 tysięcy rubli.

Przed ślubem z Elizą Iskander przysięgał nie sprzeciwiać się scenie i godził się na małżeństwo bez dzieci. W noc poślubną z powodu nadmiernego podniecenia nie potrafił stanąć na wysokości zadania, co Eliza uważała za nawet wzruszające. Następnego dnia Iskander oznajmił, że zgadza się, aby jego żona nadal była aktorką, ale nie może występować w sztukach, gdzie miałaby się z kimś obejmować lub, co gorsza, całować z mężczyznami. Eliza początkowo myślała, że to żart, ale gdy mąż przyznał, że mówi poważnie, pokłócili się i Eliza zażądała rozwodu. Iskander pobił żonę, zaczął ją wyzywać oraz zagroził, że ją zastrzeli. Gdy siłował się z kluczem do szuflady, gdzie trzymał broń, Eliza uciekła z mieszkania. Potem Altairskaja zgadzała się na spotkania z mężem tylko w obecności adwokatów. Iskander oznajmił, że nie da jej rozwodu, bo w jego rodzinie uważane jest to za ciężki grzech i ojciec pozbawiłby go środków utrzymania. Altairski nie miał nic przeciwko mieszkaniu osobno i nawet był gotowy płacić żonie alimenty, o ile będzie "się przyzwoicie prowadzić", ale Eliza odmówiła jego propozycjom. Aktorka zachowała sobie nazwisko męża, gdyż nie chciała rezygnować z tak ładnego nazwiska.

Iskander kazał śledzić Elizę. Podczas jednego ze spotkań z żoną powiedział, że Eliza na scenie może robić co chce, ale formalnie nadal jest jego żoną, więc poza teatrem nie może mieć kochanków, a każdy, kto wejdzie do jej łoża, zginie, a razem z nim Eliza. Po śmierci Fursztackiego Iskander zadzwonił do żony i powiedział, że uprzedzał ją, a teraz ona ma śmierć na sumieniu. Potem podczas pogrzebu Astrałowa Eliza zauważyła Altairskiego, który spojrzał się na nią, wyszczerzył zęby i szybko przejechał sobie palcem po gardle. Po tym incydencie aktorka zaczęła się bać męża i podejrzewać, że to on zabijał jej kochanków.

Po dołączeniu Elizy do "Arki Noego" Altairski płacił Kłubnikinie, aby niepostrzeżenie podrzucała Elizie liściki z pogróżkami od niego.

5 września 1911 roku Iskander przyszedł na spektakl "Biedna Liza". Siedział w trzecim rzędzie parteru, skąd z nienawiścią wpatrywał się w Elizę.

12 września 1911 roku Altairski przyszedł do teatru na "Hamleta" wystawianego przez "Arkę Noego". Gdy Smaragdow uszczypnął Elizę w pośladek, wściekły Iskander wyszedł z teatru, przez co Eliza podejrzewała, że to on stał za śmiercią Smaragdowa, którą odkryto dwa dni później.

14 września 1911 roku podczas odprowadzania trumny z ciałem Smaragdowa Eliza zauważyła Iskandra w tłumie, jak pokazywał jej zaciśniętą pięść z kciukiem skierowanym w dół, co miało oznaczać skazanie na śmierć pokonanego gladiatora. Widząc to, Eliza zemdlała.

15 października 1911 roku Altairski przyszedł na premierę sztuki Fandorina. Celowo się spóźnił, aby Eliza dostrzegła go, gdy wchodził na widownię.

16 października 1911 roku Fandorin, śledząc Gwizda, zauważył Altairskiego dyskretnie obserwującego Elizę, ale detektyw nie był świadomy, że to mąż aktorki.

10 listopada 1911 roku "Arka Noego" ponownie wystawiła sztukę Erasta Pietrowicza. Iskander przyszedł na przedstawienie. W trzecim akcie podczas sceny miłosnej, wstał i oparł się o filar, złożywszy ręce na piesi, żeby być lepiej widocznym dla Elizy. Jednak jego zachowanie wcale nie zbiło aktorki z tropu. Sprawiło, że Eliza przytuliła Masę z jeszcze większą namiętnością. Po przedstawieniu Iskander czekał przed teatrem na Elizę. Gdy aktorka i Diewiatkin wyszli na ulicę, Altairski zaczął ich śledzić. Nagle kobieta się odwróciła, wyciągnęła pistolet i próbowała zastrzelić męża. Jednak broń nie wypaliła, bo Eliza zapomniała ją odbezpieczyć. Przerażony Iskander uciekł i postanowił dać żonie spokój.

Wieczorem 11 listopada 1911 roku do Altairskiego przyszedł Fandorin, który pod groźbą zabicia Iskandra domagał się, żeby przestał nękać Elizę. Altairski zgodził się i obiecał, że żona nigdy więcej o nim nie usłyszy, a on wyjedzie do Nicei. Odmówił jednak dania jej rozwodu, bo ojciec przestałby mu wypłacać roczne utrzymanie, a Iskander nie chciał iść do pracy.

17 czerwca 1914 roku podczas bankietu u Miesropa Karapietowicza Artaszesowa Fandorin powiedział gospodarzowi, że ślubny mąż Klary byłby skłonny dać jej rozwód za odpowiednią sumę pieniędzy.

## Charakter

Po rozstaniu z Elizą Altairski zaczął jej szczerze nienawidzić, gdyż dla niej zrezygnował z tronu chana. Jednak nie mógł jej dać rozwodu, bo wtedy ojciec przestałby mu wypłacać pieniądze na utrzymanie.

Iskander był zbyt dumny, aby iść do pracy. Uważał, że chan Altairski nie może kalać się żadną pracą.

Przy świadkach Iskander zachowywał się jak człowiek cywilizowany, ale podczas spotkań z Elizą na osobności ujawniał swoją prawdziwą dziką naturę.

Eliza bardzo się bała się męża i myślała, że to on morduje ludzi w jej otoczeniu. W rzeczywistości chan nękał ją tylko psychicznie. W myślach Eliza nazywała męża Czyngis-chanem.

Altairski był muzułmaninem, lecz nie przestrzegał muzułmańskiej diety. Jadł wieprzowinę i pił alkohol.

## Wystąpienia

* "Świat jest teatrem"
* "Czarne miasto" (wspomniany)