Adam Reyes

**Adam Reyes** to mag w Nowej Erze służący Cesarzowi Magów przynależący do elitarnej grupy Royal Guard obecnie piastujący **Pierwsze Miejsce** co oznacza, że jest on najsilniejszym w siedmiu najpotężniejszych magów w Patriamie. Ze względu na swoje stanowisko, moc oraz działanie dla Kena Dragneela jest on osobistym rywalem Adriana Dragneel oraz jednym z najważniejszych antagonistów serii.

## Wygląd

Posiada średniej długości srebrne, kolczaste włosy oraz grzywkę zaczesaną na prawą bądź lewą stronę (zależne to od jego chumoru) oraz czarne baki. Ma błękitne diamentowe oczy oraz srebrny kolczyk. Na prawym ramieniu znajduje się jego niebieski herb Patriamu.

Ubiera się w czarną ciasną koszulke bez rękawów z kołnierzem mocno przylegającą do ciała na to zakłada srebrną narzutę z błyszczącymi obszyciami i futrem z przodu które ma przypominać skrzydła aniołów. Na rękach ma czarne ciasne rękawy eksponujące jego mięśnie. Nosi luźne, białe spodnie, podobne do tych, w jakich widzimy Adiego. Na nogi wkłada wysokie, ciemne buty wyglądające trochę jak kalosze, które sięgają aż do ud. Podeszwy są jaśniejsze i składają się z prostokątnych elementów wystających ku górze, przypominając trochę kanciate kły.

## Osobowość

Adam jest bardzo leniwy i nie ma w sobie entuzjazmu. Większość czasu spędza śpiąc lub próbując znaleźć odpowiednie ułożenie grzywki. Rzadko się odzywa, raczej po prostu ziewa. Najczęściej rozmawia ze swoim mentorem Kenen Dragneelem. Mimo, iż jest najwyższy rangą w Gwardii Cesarskiej, nie chce przyjąć roli lidera i ewidentnie unika odpowiedzialności. Pozornie ma opinię że nie jest szczególnie zainteresowany tym, co się wokół niego dzieje (w trakcie oglądania pojedynków skupia się np. widokiem za okna), mimo to okazuje się zaskakująco uważnym i bystrym obserwatorem, któremu potrzebna jest chwila by trafnie przewidzieć przebieg pojedynku. W przeciwieństwie do pozostałych członków elity nie jest agresywny czy próżny, zamiast tego zaszyca swoich kompanów opowieściami o swojej filozofii na temat magii wręcz w poetycki, harmonijny i spokojny sposób.

Jego zachowanie nie jest jednak wynikiem łagodnej natury lecz znudzenia. Zdobył niezmierzoną siłę i w końcu doszedł do wniosku, że jest najsilniejszy, i że jedyną osobą, która może go pokonać, jest on sam. Przez to zmieniły się jego uczucia wobec magów. Zaczął ich postrzegać jako słabeuszy na których szkoda jego daru. Chodź wykazuje stoicki spokój oraz w rozmowie posługuje się kulturą i wytrawnym językiem nie posiada zbyt wiele szacunku dla innych. Stara się ich poniżyć za pomocą samej swojej poezji.

W rzeczywistości jest więc bardzo arogancki. Postrzega swoją moc i umiejętności jako absolutne, posiada absolutną wiarę w swoje możliwości. Ma silną mentalność zwycięzcy. Uważa, że zwycięzcy dostają w życiu wszystko, a przegrani są tego pozbawieni. Tym, którzy mu się sprzeciwiają, uniemożliwia traktowanie i patrzenie na siebie z góry, twierdząc, że powinni znać swoje miejsce, nie zawaha się pokazać wtedy pełni swoich mozliwości by udowodnić jak wielka przepaść ich dzieli. Chodź jego ideały i folozofia magii różni się od tych Kena, które uważa za błache, nieistotne i dziecinne to podąża za nim wierząc iż nareszcie odnajdzie dla siebie godnego rywala. Nim wybierze najpierw sobie przeciwnika, który może z nim walczyć wpierw obserwuje jego poprzednią walkę. Z miejsca za ciekawych przeciwników uznaje osoby, które oszukają jego kalkulację (jak np. Adrian Dragneel czy Inuictus Rex). Jednocześnie gdy walka pójdzie dla niego za łatwo nie kryje swojego niezadowolenia. Nie mniej ciągła rywalizacja z Adim sprawiła że uważa go za naprawdę godnego sobie, nawet odważył się cofnąć wszelkie negatywne opinie o nim "*Niczym cofnięte wahdało czasu, odwołuje wszystko co mówiłem*", a jego serce ujawnia prawdziwą chęć wygranej i ogromny lęk przed porażką, która zmusza go nawet do uwolnienia Potęgi Anioła. Po przegranej z Adim o Pierwsze Miejsce, załamuje się i przeżywa każdy moment ich walki mysląc o tym co by musiał zrobić by wygrać wtedy. Nie może jeść, spać i powoli powraca do swojej łagodniejszej i bardziej pokornej natury.

Nim poznał Kena był osobą kochającą magię, a jego przybrana matka nauczyła go filozoficznego podejścia do magii.