Ana Hikaye

Yerkasiad ve Novaril farklı iki kardeşin kurduğu ve barış içerisinde yaşayan, Akatron Kıtası’nın krallıklarıydı. Yerkasiad, Akatron Kıtasının güneyini, Novaril de kuzeyini yönetiyordu. Bu iki krallık yüzyıllarca barış içerisinde yaşantılarını sürdürüyorlardı. Bir gün M.Ö. 2.Çağ 3498 yılında Novaril Krallığı’nda büyük bir deprem faciası yaşandı. Novaril tüm ihtişamını ve gücünü kaybetti. Büyük deprem sonrası fakirleşen ve dostları Yerkasiad halkının yardımlarına rağmen kendini toparlayamayan Novaril halkı, deprem sayesinde ortaya çıkmış ve daha önce keşfedilmemiş bir yeraltı tapınağı buldu. Bu tapınak Novaril Kralı ve halkının daha önce o topraklarda hiç görmedikleri güzellikler ve ganimetler barındırıyordu. Yalnız bu tapınağın içerisinden dünyanın binlerce fersah derinlerine giden, insanları huzursuz eden ama ganimetleriyle de onları büyüleyen bir yol iniyordu. Görünüşe göre bu yol binlerce yıl öncesinden inşa edilmiş ve yapıldığı günden beri de asla ayak basılmamıştı. Duvarlarda kimsenin anlayamadığı biçimlerde yazılar, resimler ve işaretler vardı. Bu uzun yolun sonunda ise devasa kayalarla kapatılmış bir geçit vardı ve tapınağın keşfedildiği ilk zamanlarda kimse bu geçidin kapılarını açmaya cesaret göstermemişti.

Novaril halkı uzun süren fakirlik ve bitmişlik duygusuna yenik düşerek bu ganimetlere asla doymadılar ve eski görkemlerine sahip olabilmek için en derinlere kadar her şeyi tüketmeye başladılar. Kocaman bir depremi yaşamış olmalarına rağmen artık Yerkasiad Krallığı’ndan bile daha güçlü ve zengin oldular. Lakin bunca zamandır hiçbir şey yapmamış ve sadece buldukları ganimetlerle zenginliklerini sürdürmüş olan Novaril Krallığı, artık o upuzun, ganimetlerle dolu yoldaki her şeyi tüketmiş ve eski fakir haline geri dönmeye başlamıştı. Ellerinde sadece bomboş bir tapınak ve o uzun yolun sonundaki geçit kalmıştı. Krallığının fakirleşmesini ve eski haline dönmesini istemeyen kral, son bir umut olan geçidin açılması için emir verdi. Binlerce Novaril işçisi bu geçidi açmak için çalışıyordu. Bu geçidi açmak Novarillilerin neredeyse 1 ayını almıştı. Bu 1 ayın sonunda geçit nihayet açıldı ve Novaril Krallığı’nın düşüncesiz tüketimlerinin bedeli olacak olan sonsuz karanlık ortaya saçıldı.

Bu karanlık insanların ona itaat etmesini ya da zorla bedenini ve zihnini ele geçireceğini söylüyordu. Çocuk, kadın ayırt etmeden herkes bu sonsuz karanlığa yenik düşüp farklı bir surete bürünüyordu. Novaril Krallığı ve bölgesi göz açıp kapayıncaya dek bu geçitten yayılan dehşet verici karanlığa gömüldü. Bundan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Novaril’i ele geçiren karanlık, çevrede canlı cansız ne varsa yok ediyordu. Akatron Kıtası gitgide cansızlaşıyor ve tükenmeye başlıyordu. Atalarının emanetine sahip çıkmak isteyen Yerkasiadlılar bu durumu kan dökmeden tersine çevirebilmek için birçok yola başvurdular ama hiçbir girişim başarıyla sonuçlanmadı. Zaman geçtikçe Yerkasiad güçsüzleşiyor, Novaril Krallığı, onları ele geçiren karanlığın gücünün farkına varıyordu. Bu olayların üzerinden 4 ay geçmişti. Her şeye rağmen Yerkasiad Krallığı her mart ayının ilk dolunayında yaptıkları gibi o gece de tanrılarına dua edip, atalarını anmak için bir ayin düzenlemişlerdi. Böyle bir günde kimsenin beklemediği, şu an bile konuşulmaya cesaret edilemeyen, herkesin kanını donduran ve asla unutulmayacak olan o olay yaşandı. Varlığını unutturan Novaril ırkı, sonsuz karanlığın içinden ansızın belirip Yerkasiadlıların bu kutsal gününde 4 büyük köye ve şehre baskın düzenledi. Çocuk, yaşlı, kadın ayırt etmeden herkesi katledip her yeri yağmaladılar. Kaçmayı başarabilen bir avuç Yerkasiadlı ana kaleye giderek krala ve diğerlerine haber verdiler. Kral, bunca zamandır emek verdiği her şeyin yok olduğunun farkına varıp yaşadığı bu derin üzüntü ile titreyerek tahtından kalktı ve tüm birliklerine Yerkasiad ile Novaril arasındaki kıyamete kadar sürecek olan büyük savaşın emrini verdi. Ve şimdi sen kim misin? Artık bu savaşın bir neferisin!