Krasnolud

Krasnoludzki szaman

### Dominujące kultury

Lud Dalariego, Lud Vorina, Lud Telchara, Lud Taila, Lud Grora, Lud Fradis, Lud Dwimbura

## Systematyka

### Podgatunki

Krasnolud Wyżynny, Krasnolud Górski, Krasnolud Szary, Krasnolud Dziki, Krasnolud Arktyczny, Krasnolud Pustynny, Krasnolud Arktyczny, Vanglirik (Krasnolud Twardoskóry), Azerokrwisty, Achygrat

Krasnoludy, czasami nazywane Tęgim Ludem, były rodowodem powszechnym w różnych częściach Sidrillonu.

Krasnoludy były twardym, przestrzegającym tradycji ludem, znanym z silnych tradycji wojennych i pięknego rzemiosła.

## Opis

Krasnoludy były niskim rodowodem, jak sugeruje ich nazwa. Braki wzrostu krasnoludy nadrabiały masowo; były średnio tak ciężkie jak ludzie. Krasnoludzkie samce były nieco wyższe i cięższe niż ich żeńskie odpowiedniki. Podobnie jak ludzie, krasnoludy miały różnorodny kolor skóry, oczu i włosów. Piwne oczy były powszechne w całym rodowodzie, niebieskie oczy częściej spotykane u krasnoludów tarczowych i brązowe lub zielone wśród złotych krasnoludów.

Krasnoludy płci męskiej często zapuszczały gęsty zarost, który czasami był używany do pokazywania statusu społecznego. Co nietypowe dla humanoidów, niektóre kobiety również posiadały brody i były one uważane za pobłogosławione przez bogów.

Krasnoludy były rodowodem długowiecznym, choć nie tak bardzo jak elfy, i osiągały dojrzałość fizyczną nieco później niż ludzie. Krasnolud był tradycyjnie uważany za dorosłego, gdy osiągnął wiek pięćdziesięciu lat. Krasnoludy starzały się podobnie jak ludzie, ale przez dłuższy czas, zachowując wigor przez ponad 150 lat. Większość krasnoludów dożywało swojego drugiego stulecia, a niektórzy dożywali powyżej 400 lat.

Ich twarze były często kwadratowe i szerokie. Ich szczęki były szerokie, a ich nosy były duże, wysoko osadzone, chociaż płaskie, a ich nozdrza były lekko skośne. Ich rysy twarzy były ostre, zwłaszcza przy oczach, a ich czoła były często pomarszczone.

## Biologia

Dymorfizm płciowy pomiędzy oboma płciami krasnoludów był mniejszy niż u ludzi, ale znacznie większy niż u elfów. Krasnoludzkie kobiety, nawet te bez bród, lekko przypominały mężczyzn, swoimi rysami twarzy i potężna budową. Krasnoludki miały piersi jeszcze mniejsze niż elfy, co zbliżało ich do mężczyzn jeszcze bardziej. Co również nietypowe krasnoludy uważały cechy zazwyczaj uważane za raczej szpecące za pociągające. Zmarszczki, piegi, czy niewielkie krosty były, przez obie krasnoludzkie płcie, uważane za atrakcyjne. Brody wśród kobiet również nie były czymś co odrzucało krasnoludzkich facetów, tak samo jak nie była tym starość. Mimo to krasnoludy były, rzadko bo rzadko, w stanie uznać człowieka, niziołka, lub gnoma za atrakcyjnego. Bardziej niż na wygląd, krasnoludy zwracały uwagę na charakter i osobowość. Krasnoludy miały większą tendencję do aseksualizmu.

Choć stereotypy, mówiące, że krasnoludzkie kobiety nie istniały, nie były prawdziwe, to jednak rodziły się one porównywalnie rzadziej niż mężczyźni. Z tego względu krasnoludzkie rodziny były rodzinami poligamicznymi, w których jedna kobieta, posiadała kilku (zazwyczaj od od dwóch do trzech) mężów. Krasnoludy były też naturalnie odporne na negatywne skutki kazirodztwa.

Pomimo ogólnej "męskości" tego rodowodu, krasnoludzcy mężczyźni posiadali relatywnie niewielkie genitalia, nawet biorąc pod uwagę ich ogólny niski rozmiar.

## Dieta

Dieta krasnoludów składała się głównie z mięsa. Jedli oni głównie zwierzęta, zamieszkujące, lub hodowane pod ziemią. Jeśli chodzi o rośliny zajadali się głównie orzechami, ale i warzywami takimi jak marchewki, lub ogórki. Jedzenie krasnoludów musiało często przetrwać przez długi czas, niejedzone, przez co były często solone, lub konserwowane. Bardziej skomplikowane krasnoludzkie dania były często opisywane jako twarde, lub chrupiące, czasami nawet aż za bardzo. Po za tym krasnoludy jadały gadzie jajka, oraz różne sery.

W kwestii napojów, podobnie jak elfy, krasnoludy rodziły się z silną "dorosłą" odpornością na działanie alkoholu. W odróżnieniu od nich jednak, ta odporność nie rosła. Krasnoludy piły często piwo, oraz inne alkohole takie jak wódka, czy brandy. W kwestii niealkoholowego napoju, preferowały soki z podziemnych owoców, ale i kawę. Dodatkowo wiele krasnoludów piło również mleko.

## Osobowość

Bez względu na to, czy wiara krasnoludów, że zostały wyrzeźbione z kamienia, były prawdziwe, krasnoludy dzieliły wiele cech uważanych za podobne do kamienia, z którym żyli. Silne, wytrzymałe i niezawodne krasnoludy były uprzejme, szczególnie wobec starszych, i posiadały mądrość przewyższającą wiele innych rodowodów. Krasnoludy doceniały swoje tradycje, niezależnie od podgatunku, z którego pochodziły, i szukały inspiracji u bohaterów przodków. Krasnoludy były również znane ze swojej upartej natury i cynizmu, cech rozpowszechnionych wśród krasnoludów, ale które przyczyniły się do ich odwagi i wytrwałości, i które były często równoważone przez ich odwagę i wytrwałość.

Przyjaźń krasnoludów była trudna do zdobycia, ale była silna po wygranej. Naturalnie posępni i podejrzliwi, tędzy ludzie powoli ufali innym, zwłaszcza tym spoza rodziny, podejrzewając najgorsze, dopóki ktoś z zewnątrz nie udowodnił wielokrotnie ich dobrej woli. Kiedy to zaufanie zostało zdobyte, krasnoludy trzymały się przy swoich przyjaciołach i reagowały na zdrady, nawet te drobne, z zajadłą skłonnością do zemsty.

Dla krasnoludów lojalność była czymś więcej niż słowem i czuli, że powinna być zarówno doceniana, jak i nagradzana. Krasnoludy wierzyły, że stanie u boku przyjaciela w walce jest darem i oznaką szacunku, a nawet głębszym, by chronić tego sojusznika przed krzywdą. Wiele krasnoludzkich opowieści obracało się później wokół poświęcenia krasnoludów dla ich przyjaciół i rodziny. Tak jak krasnoludy były znane ze swojej niezawodności jako przyjaciele i sojusznicy, krasnoludy również żywiły urazy znacznie dłużej niż wiele innych rodowodów. Zarówno indywidualnie między krasnoludem a tym, który ich skrzywdził, lub przeciwko całym rodowodom, nawet jeśli wojna z wrogiem dawno już się skończyła.

Krasnoludy były ostrożne i rozważne, z bardziej poważnym usposobieniem niż inne rodowody, które czasami uważały za lekkomyślne. Krasnolud robił wszystko z ostrożnością i upartą determinacją. Krasnoludy łatwo ulegały gniewowi lub chciwości, które były ich najczęstszymi wadami.

## Umiejętności

Krasnoludy były niezwykle twarde jak na humanoidy, na więcej niż jeden sposób. Na przykład żołądki krasnoludów były odporne na praktycznie wszystkie trucizny i krasnolud potrzebował mniej wysiłku, aby stanąć na nogi niż inne rodowody. Krasnoludy były trudne do popchnięcia i przewrócenia, a także miały zdolność do noszenia ciężarów.

Wiele krasnoludów było trudnych do lubienia i brakowało im uroku wielu innych mniejszych rodowodów, takich jak niziołki czy gnomy, choć nie była to cecha wspólna dla wszystkich krasnoludów, a niektóre posiadały ogromną charyzmę. Co więcej, krasnoludy nie były całkowicie nietowarzyskie i więcej niż kilka z nich miało naturalny talent do wymiany lub oceniania wartości oferty, co dobrze współgrało z ich legendarnymi zdolnościami rzemieślniczymi.

Krasnoludy mogły widzieć w ciemności na odległość około 18 metrów. Wiele krasnoludów miało powinowactwo do jaskiń, w których żyły, posiadając talent do rozpoznawania niezwykłych wzorów w kamieniowaniu, które czasami mogły wydawać się niemal nadprzyrodzone.

## Kultura

Krasnoludy wysoko cenili więzi między członkami rodziny i przyjaciółmi, tworząc zwarte klany. Krasnoludy szczególnie szanowały starszych, od których oczekiwały solidnego przywództwa i mądrości doświadczenia, a także bohaterów przodków czy założycieli klanów.

Krasnoludy, być może bardziej niż większość innych rodowodów, zwracały się do swoich bogów o przewodnictwo i ochronę. Dobre krasnoludy szukały pociechy i inspiracji w boskości, podczas gdy nikczemni szukali u swoich boskich władców metod uzyskania władzy nad innymi. Poszczególne krasnoludy mogły być niewierne, ale rodowód jako całość, niezależnie od ludu, miała silne skłonności do religii i prawie każda społeczność utrzymywała przynajmniej jedną świątynię lub kaplicę przodków. Rodzima krasnoludzka religia znana była jako skjielth.

Krasnoludy wykorzystywały oswojone niedźwiedzie jako wierzchowce.

## Ubiór

Typowy krasnoludzki ubiór był zazwyczaj prosty i zazwyczaj mający ciemne kolory. Większość ubrań była wełniana, lub skórzana. Standardowym ubiorem dla krasnoluda był krasnoludzki tabard, rozcięty na środku, zakładany nad zwykłą koszulę o krótkich rękawach. Krasnoludy zakładały proste skórzane, lub wełniane spodnie i duże, ciężkie buty. Karwasze, lub rękawice były normalną częścią codziennego ubioru typowego krasnoluda. Znacznie bardziej niż na ubiór, krasnoludy zwracały uwagę na biżuterię. Nie było żadnego podziału na ubrania typowo męskie, lub żeńskie.

## Zbroja

Zbroje o krasnoludzkich pochodzeniu miały tendencję do posiadania nieco kanciastych kształtów i ostrych krawędzi. Typowy krasnoludzki żołnierz nosił hełm odkrywający twarz krasnoluda od przodu, zakrywając jej bok, górę, oraz tył. Niektóre warianty były również hełmami okularowymi. Zdobienia na hełmach to były najczęściej zwierzęce rogi na bokach hełmu, grzebień na jego górze, lub szyszakowaty dzwon. Najbiedniejsi żołnierze nosili zazwyczaj kwadratowawe łebki.

Reszta zbroi typowego krasnoludzkiego żołdaka składała się z długiego kolczego hauberku, zakrywającego klatkę piersiową i sięgającego aż do butów. Bogatsi zakładali na nią inne elementy pancerza. Przede wszystkim płytowe, łubkowe, lub łuskowe kirysy (łuski były zazwyczaj sześciokątne), wraz z metalowymi, lub skórzanymi taszkami. Krasnoludzkie buty były robione z skór i futer i wzmacniane metalem. Metalowa część naramienników była zazwyczaj niewielka, leżąc blisko ciała. Krasnoludzkie naramienniki składały się jednak także z grubej, pikowanej skóry sięgającej aż do ramion. Rękawice typowo były kolcze.

Pancerze bywały dodatkowo ozdabiane tkaninami, zazwyczaj na nogach, lub w okolicach krocza, których kolor miał symbolizować przynależność klanową krasnoluda.

## Broń

Krasnoludy rzadko kiedy używały mieczy. Ich styl walki był mocno defensywny, przez co praktycznie każdy żołdak nosił tarczę. W drugiej ręce trzymane były zazwyczaj topory, albo broń obuchowa, taka jak młot, lub nadziak. Krasnoludzka broń zachowywała te same cechy co zbroja. Były kanciaste i zasadniczo dosyć proste. Krasnoludzkie topory były zazwyczaj labrysami o dwóch ostrzach. Nieliczni wojownicy, którzy odważali się wyruszać w bój bez tarczy, zazwyczaj barbarzyńcy, walczyli za pomocą dwuręcznych młotów, albo wielkich berdyszy. Nieliczne krasnoludzkie miecze miały zazwyczaj tylko jedno ostrze, przypominając tym szable, lub sejmitary, i niewielkie jelce. Krasnoludzkie buławy miały za to długą, zaczynającą się bliżej rękojeści, głowicę, zaś na górze zakończone były czymś na kształt niewielkiego, zaokrąglonego na krawędziach młota. Krasnoludzkie bronie drzewcowe miały najczęściej długie i szerokie groty, przypominające głownie obosiecznych pałaszy. Z drugiej strony, włócznia zakończona była niewielkim obuchem.

Krasnoludzkie tarczy różniły się w rozmiarze. Najbiedniejsi żołnierze nosili średniej wielkości tarcze o regularnym, sześciokątnym kształcie. Bogatsi nosili znacznie większe, które zakrywały większość ich ciała. Najsilniejsi z całego rodowodu wykorzystywali ogromne pawęże. Jeźdźcy niedźwiedzi zakrywali wierzchowca ich odpowiednikiem tarcz kitowych, średnimi osłonami o wydłużonym dole. Najbogatsi mogli sobie pozwolić na najnowszą technologię, jaką były tarcze połączone z rękawicą i nieliczni umieli to sprawnie wykorzystywać.

Łuki były używane rzadko, co nie oznacza, że krasnoludy nie wykorzystywały broni dalekosiężnej. Najpopularniejsze były kusze, zazwyczaj duże i ciężkie. Inni woleli wykorzystywać broń miotaną taką jak oszczepy. Nieliczne krasnoludzkie łuki były łukami o zaokrąglonych kształtach, ozdabianych wystającymi częściami nadającymi bardziej typowy kanciasty kształt. Strzały zakończone były grotami, o księżycowym kształcie, o dwóch ostrzach. Broń palna była rzadkością wśród krasnoludów co nie oznacza, że nie istniała. Tworem krasnoludów były, oparte na gnomskich pistoletach skałkowych, garłacze, na których oparte zostały gnomskie muszkiety.

## Sztuka

Sztuka krasnoludów wykorzystywała "zveir gog", styl w architekturze, kowalstwie i rzeźbiarstwie charakteryzujący się mocnym zgeometryzowaniem, oraz regularnymi kształtami. Wszystko, od ścian, przejść pomiędzy salami, lub korytarzami, po kamienne ikony. Krasnoludzkie miasta były wszystkie, w całości wielopoziomowe i podziemne. Miasta były pełne skomplikowanych filarów podtrzymujących sufit. Składały się z długich i wysokich korytarzy, oraz sal, lub wielu sal, służących za domy, lub większe budynki. Ten styl artystyczny charakteryzował się masowym użyciem zygzakowatych lub szachowych kształtów i motywów „V”.

Wiele obiektów posiadało również mocno trapezoidalne kształty. Ten trapezowy kształt pojawiał się niemal wszędzie: balustrady, okna, schody. Filary były czasami cięte na podobieństwo ściętych piramid, trójkątnych równoległościanów. Dekoracje były niezbędne i minimalistyczne, kilka wzorów, czasem różne niemagiczne runy i ostre detale.

Malarstwo wśród krasnoludów praktycznie nie istniało. Zamiast tego sztuka wycinania w kamieniu miała się niezwykle dobrze. Krasnoludzkie ikony i symbole, wycięte w kamieniu miały zazwyczaj proste i geometryczne kształty.

Rzeźba była lekko ograniczana przez krasnoludzkie wierzenia, że ich rodowody zostały wykute z kamienia. Z tego względu krasnoludy nie tworzyły całych posągów, wierząc, że mogły one uzyskać świadomość. Z tego powodu tworzyły oni głównie popiersia. Nieliczne posągi przedstawiające całe postacie były mocno nierealistyczne i stylizowane.

Literatura krasnoludów była prosta. Nie ma w niej miejsca na romanse, kwiecisty język i poezję. Krasnoludzka proza miała ukazywać historię i fakty. Fikcja nie była szanowana i uważana za kłamstwa.

Muzyka krasnoludów wykorzystywała głębokie i niskie dźwięki. Jednymi z popularniejszych instrumentów były wielkie rogi, oraz bębny. Nietypowym instrumentem było kowadło, w które rytmicznie uderzano. Krasnoludzki śpiew był zazwyczaj prostym śpiewem gardłowym, albo śpiewem chóralnym. W kulturze krasnoludzkiej, muzyka była wykorzystywana głównie liturgicznie.

## Magia

Większość czarodziei krasnoludzkiego rodowodu skupia się na kilku szkołach magii. Są to trasmutacja, piromancja, lub magia run. Na podstawie równie częstej geomancji, krasnoludy stworzyły również szkołę metalurgi. Krasnoludzkie runy powstały pierwotnie jako arkaniczna dziedzina magii, choć, ze względu na to, że ich twórca został uznany za świętego, zazwyczaj są kojarzeni z boską magią. Co za tym idzie, sporo krasnoludzkich kleryków są kapłanami run. Inne popularne domeny to protekcja, kuźnia, ogień oraz ziemia. Po za tym nie brakuje też kapłanów wojennych i uzdrowicieli.

Ze względu na swoją pobożność czarnoksiężnicy są rzadkim widokiem. Patronami większości z nich są niebianie powiązani z krasnoludzkimi bóstwami, lub bóstwa same w sobie. Kult przodków sprawia także, że niektórzy otrzymują swoje moce od duchów, długo zmarłych, krasnoludów. Inni łączą swoją moc z umiejętnościami walki bronią.

Krasnoludzcy druidzi łączą się zazwyczaj w kręgi czerpiące swoją magię z kamieni i skał, lub czerpiące z żywiołu ognia.

Krasnoludy miały także wielu rzemieślników, zwłaszcza takich zajmujących się magią run, ale i alchemią, grenadierstwem, lub są artylerzystami. Mniejsze plemienne społeczności, ale i niektóre klany czczą także różne prymitywne duchy, jako szamani.

## Klany

Większość krasnoludzkich społeczeństw została podzielona na klany zbudowane na więzach rodzinnych i przynależności politycznej. Klany te były zwykle kierowane przez władców dziedzicznych, często monarchów i wywodzących się od założyciela klanu. Krasnoludy bardzo ceniły lojalność wobec tych władców i klanu jako całości, a nawet obiektywne krasnoludy miały tendencję do stania po stronie głównie swoich krewnych w stosunku do innych rodowodów lub społeczności.

Te struktury klanowe promowały tradycję kazirodztwa. Było to tak nadmierne, że uznano je za jedną z przyczyn niskiego wskaźnika urodzeń krasnoludów. Nie były one jednak aż tak szkodliwe jak mogłoby się wydawać, gdyż krasnoludy były naturalnie odporne na szkodliwe skutki kazirodztwa.

Ze względu na niewielką ilość krasnoludzkich kobiet, krasnoludzkie rodziny były rodzinami poligamicznymi, w których jedna kobieta, posiadała kilku (zazwyczaj od od dwóch do trzech) mężów. Ta grupa mężów była zazwyczaj braćmi, co wynikało z krasnoludzkiego wierzenia, że cudzołóstwo z rodzeństwem, a zwłaszcza bliźniakiem, swojego małżonka jest tak na prawdę niemalże tym samym co uprawianie stosunku płciowego z nim samym, jako, że, według krasnoludzkiej religii, im bardziej dwójka krasnoludów jest spokrewniona, tym bardziej posiadają tą samą duszę, a co za tym idzie, w mniejszym, lub większym stopniu, są tą samą istotą, o dwóch ciałach i umysłach.

Większość krasnoludzkich klanów skupiała się na jednym lub dwóch rodzajach rzemiosła, takich jak kowalstwo, biżuteria, inżynieria lub murarstwo. Krasnoludy starały się unikać nadmiernej specjalizacji, wysyłając część swoich młodych ludzi do innych klanów, by służyli jako uczniowie, co również pomogło wesprzeć jedność rodowodową. Ze względu na ich długowieczność te praktyki mogą trwać dziesięciolecia.