Keryo Nai

**Keryo** (czyt. kerjo) **Nai -** protagonista jednej z powieści wchodzących w skład ,,Kronik Kotiańskich", mianowicie ,,Najeźdźców".

## Wygląd

Jako dziecko Keryo był bardzo ciemnym felidą o niebieskich oczach i ulizanym futrze na głowie. Z wiekiem część jego futra stała się znacznie jaśniejsza od reszty, dorobił się też blizny nad lewym okiem. Jego prawe ucho jest naderwane. W okresie buntu młodzieńczego zaczął stawiać futro na łbie na sztorc, myśląc, że wygląda na groźniejszego, wyższego i wsm takiego nieco bardziej *cool* (spoiler: wcale tak nie jest).

## Charakter

Keryo był strasznym optymistą. Niesamowicie narwany, naiwny i nieco przemądrzały. Ma skłonności do rządzenia się, przejawia także parę dość faszystowskich cech. Jako nastolatek często rozsiewał wokół siebie aurę irytacji i arogancji. Zdecydowanie za dużo gestykulował, jeśli za kimś nie przepadał, dogryzał mu i go wyzywał praktycznie w każdej wypowiedzi, nawet, jeśli ta była kierowana do kogoś innego - wystarczyło, żeby nie lubiana przez niego osoba znajdowała się w zasięgu jego wzroku, chociaż i to nie zawsze było granicą.

## Talent

Keryo miał bardzo wyjątkowy i rzadki talent... który opanował bardzo słabo. Talentem tym była nekromancja. Co zabawne, gdyby choć trochę przyłożył się do zgłębienia owego talentu, lub przynajmniej jeśli odkryłby go wcześniej, nie doszłoby do wielu późniejszych tragedii. Możliwe nawet, że gdyby zamanifestował go w wieku trzech lat, a nie siedmiu, to jego ojciec byłby żywy, a wojna zakończyłaby się trzy razy szybciej.

## Historia

### ,,Sztuka Życia"

Keryo był owocem miłości kotiańskiego generała dywizji - Natanaell'a Nai - i prostej rybaczki - Zanthy. Gdy pierwszy raz pojawił się w serii mając rok, kiedy to jego matka oczekiwała przyjścia na świat jego młodszej siostrzyczki, a ojciec wyruszał na front na północy kraju, z którego został wcześniej, wskutek pewnych nieprzewidzianych okoliczności, odesłany do domu - do cywila. Po prostu żegnał się wtedy z tatą (co zabawne dopiero stawiał wtedy pierwsze kroki w raczkowaniu, a i tak pożegnał się najzupełniej wylewnie, jako, że od małego Keryo był mocny w gębie, a jeśli o siłę fizyczną chodzi, to znacznie mniej). Było to też jego ostatnie pojawienie się w nowelce pt. ,,Sztuka Życia".

### ,,Najeźdźcy"

Keryo od wczesnego dzieciństwa żył w zniewolonym Kotianie. Mimo że praktycznie nie pamiętał, jak wyglądało wolne państwo (mówiąc szczerze, prawie tak samo, albowiem jako, że kaninnowie już podbili Kotian, nie prowadziły żadnych masowych mordów, no chyba, że nakłaniało się ludność do buntów, bądź było rebeliantem, no to wtedy niebezpieczeństwo bycia rozstrzelanym na miejscu zwiększała się o 99,9%), to od najmłodszych lat był zagorzałym patriotą. Zanim wyrzucono go - jako kompletnego debila i nieuka - ze szkoły, razem z siostrą i jej dwoma kumpelami starał się uprzykrzać życie wszystkim uczęszczającym do niej Psiowyjańczykom, robił na przekór nauczycielom, z nikim się nie liczył, a także urządzał protesty przeciw psiowyjskiej okupacji. Przez jego działania port został zamknięty, a rybołóstwo w jego okolicach stało się zajęciem nielegalnym.

Po tej akcji, w dość dziwaczny sposób, którego wolę nie przytaczać, Keryo dowiedział się o rebelii, aktualnie znajdującej się jakiejś trzy czwarte wyspy od Fishklaydu. Wraz z siostrą stwierdził, że to legitna odległość i udali się tam, aby się zaciągnąć. Był tylko jeden szkopuł, a właściwie to dwa - po pierwsze byli za młodzi na to, aby rebelianci stwierdzili, że istnieje choć mała szansa na to, żeby w ciągu pięciu sekund nie zaciukali się bronią, a także, żeby miało sens wsadzenie na nich zbroi (bo tak, podczas, gdy Psiowyjec i wiele innych państw jeśli chodzi o poziom cywilizacji było na poziomie współczesności, tak Kotian, Catavria i Mudirian tkwiły jeszcze w średniowieczu, więc panowały jeszcze zbroje, miecze itd.), a po drugie rebelia działała już zadziwiająco aktywnie i rebelianci byli zbyt zajęci działaniami dywersyjnymi, aby szkolić takich idiotów jak oni, zwłaszcza, że już teraz rebeliantów było wystarczająco. Ale co z tego, skoro Keryo i Zaychy nie mieli o tym pojęcia, a tak się złożyło, że właśnie wtedy wartę wokół obozowiska sprawował self-insert autorki - Irreth Yiockenne - porucznik, znany z niezwykle niskiego wzrostu i (co ważniejsze) niesamowitej skłonności do nieśmiesznych żartów, który stwierdził, że zabawnie będzie, jeśli nie powie tego pełnym nadziei dzieciakom tylko przydzieli im pięć niewykonalnnych i niewyobrażalnie głupich zadań, na których wykonanie dał im tylko półtorej miesiąca. Jeśli wykonaliby to wszystko w określonym czasie, Irreth wstawiłby się za nimi, jeśli chodzi o dołączenie do rebelii. Ba! Zobowiązał się nawet sam ich wyszkolić. Jeśli zaś by im się nie udało (co było bardziej prawdopodobne), to mogli by ewentualnie wrócić za jakieś pięć lat i dopiero wtedy powtórzyć swoją prośbę (o ile w ogóle by przeżyli).

Naiwne rodzeństwo przyjęło z radością ten układ i zajęło się jego realizacją niemalże od razu. Co zabawne - wbrew nadziejom Irretha - udało im się to wszystko wykonać (z pomocą dwóch kumpeli Zaychy i wielu innych rzecz jasna), płacąc za to wszystko cenę umniejszenia ich podstawowej gromadki zaledwie o jedną osobę, jako, że podczas wykonywania jednego z zupełnie bezsensownych zadań, Zaychy zginęła.

Keryo i reszta drużyny była - mimo wypełnienia wszystkich ,,misji" - niesamowicie z tego powodu rozgoryczona. Zastanawiali się intensywnie, co zrobić dalej, nawet wybuchła pomiędzy nimi spora kłótnia z tegoż właśnie powodu.

*C.D.N.*

## Ciekawostki

* Jest trzecią wymyśloną postacią w tym uniwersum.
* Jego największym marzeniem było zostanie żołnierzem.
* Miał konia odziedziczonego po ojcu.
* Najcenniejszym przedmiotem jaki posiada jest pluszowy felida (również odziedziczony po ojcu).
* Według najwcześniejszego scenariusza, on i jego siostra - zupełnie nie wyszkoleni, nie wiedzący nawet, jak poprawnie trzymać miecz - mieli zostać generałami. Od razu. W momencie, jak przyleźli do rebeliantów XD Chociaż nie... w tamtej wersji, to oni nawet nie poszli do rebeliantów... oni sami stworzyli rebelię... dobra, nie ważne, w każdym razie było to jeszcze głupsze niż teraz. Milion razy głupsze.
* Jego ukochanym napojem jest sok agrestowy.
* Jest bohaterem wielu starych i nieoficjalnych komiksów z tej serii, których zdecydowana większość skończyła na śmietniku.

## Galeria

### Oficjalne grafiki

Keryo jako telefon (pomysł zapodany był przez Jotkę-Szczotkę)