Barbaros Ekici

## Özgeçmiş

010 Başını yasladığı koltuktan camdan dışarıyı izliyordu Barbaros. Aslında dışarıdaki hiçbir şeyle ilgilenmiyordu ama hemen karşısında duran psikologla diyaloğa girmemek ve masanın üzerinde duran 10 lira ile göz göze gelmemek için bir yöntemdi bu sadece. Öğretmeni, Barbaros’u bu 10 lirayı arkadaşının çantasından çalarken yakalamıştı. Paraya ihtiyacı olduğundan değildi aslında, şu an burada olmasının sebebi de buydu ya. Kendisiyle pek ilgilenmeyen ailesi çocuklarının bu problemiyle de nasıl ilgileneceği bilmediği için kendilerine önerilen ilk seçeneği seçip problemden kurtulmak için uyguladıkları bir yöntemdi ki aslında bu problemlerin sebebi de buydu. İkisi de devlet dairesinde sevmedikleri işlerinde çalışarak hayatlarını ve çocuklarını geçindiren Ekinci ailesinin tek çocuğuydu Barbaros. Bu yalnız, monoton hayata gelmeyi o seçmediği gibi duygularını ve kıskançlıklarını nasıl ifade edeceğini de seçemiyordu. İlk birkaç görüşmeleri esnasında da kelimeleri nasıl kullanıp derdini anlatacağını bilmediği için psikoloğu dışarıyı izleyerek görmezden gelmeye çalışmıştı. Ama bu inatçılığını kısa zamanda yenecek ve yakında doktora kendisini açacaktı. Ona değiştirdiği okulundan, yeni arkadaşlarından, yapmak istediklerinden bahsedecek, bu sırada notları artacak ve daha az kavgaya karışan bir çocuk haline gelecekti. Fakat tek sıkıntı kurduğu bu sağlıklı iletişimin yine o klinik duvarları arasında kalmasıydı. Eve döndüğü zaman Barbaros, yorgun ailesiyle yalnızca yemek masasında vakit geçiriyor, belki yemekten sonra bir iki saat oturup birlikte televizyon izliyor ama genel olarak pek de iletişime geçmiyordu. 2015 “Barbaros? Beni anladın mı?” Psikoloğun sesi sanki kilometrelerce uzaktan yankılanarak kulaklarına geliyordu. Yıllardır yapmadığı bir şeyi yapıyordu Barbaros. Kafası yine koltuğun kenarındaydı ve yine dışarıyı izliyordu. Bu sefer kaçtığı şey 10 lira değildi. Bunun psikoloğuyla son görüşmeleri oluşuydu. Geçtiğimiz hafta işten eve dönerken Barbaros’un ailesi trafik kazası yapmıştı. Hastanede geçirdikleri sancılı birkaç günün ardından artık fonksiyonları iflas eden bedenlerine veda etme zamanıydı. Barbaros2un velayeti hayatta olan en yakın akrabası olan anneannesine verilmişti. Bu da artık onunla birlikte yaşayacağı anlamına geliyordu. Her ne kadar en iyisi değildiyse bile ailesi oğulları için çalışmış ona en iyi hayatı vermeye çalışmışlardı fakat bundan ibaretti işte. Artık kendi evinde, kendi okulunda, eski hayatına devam edemeyecekti onlar olmadan. Çok daha kötü bir semtte yaşan anneannesinin yanına taşınmış, evinin yakınındaki bir liseye yazılmıştı. Arkadaş edinmekte, derslerine yeniden kafa vermekte ve ailesinin kaybıyla başa çıkmakta çok zorlanıyordu ve işin kötü yanı artık psikoloğuyla da görüşemiyordu. Bu yüzden kendisine uzatılan ilk arkadaşça eli kabul etmişti. Aslında bir üst sınıfa geçmiş olması gereken kendisinden bir yaş büyük Sami en az Barbaros kadar sorunlu bir çocuk olarak tanımlanabilirdi, fakat Barbaros’tan farklı olarak o problemlerini daha çok dışarıya vurarak çözen bir tipti ve Barbaros’u da kendi safına çekecekti. Bu kötü semtin daha da kötü mahalleleri vardı ve Sami bu mahallelerden birinde, oldukça yoksul ve bir o kadar kötü bir ailede doğmuş şanssız bir çocuktu aslında. Barbaros’un aksine ailesi onun sorunlarını çözmek için onu psikoloğa falan göndermeyi geçsin istediği yemeği alması bile ulaşılmaz bir hayaldi. Bu yüzden mahalledeki diğer abilerinden gördüğü yolu izledi Sami, para kazanmanın kolay yolunu buldu, kendisine istediği bir şeyi almanın tek yolu buydu. Plastik torbalar içerisinde gecenin bir vakti sokak sokak gezerek sattığı bu küçük haplar onun tek geliriydi. Daha şaşalı bir hayata alışkın ve bir anda her şeyini kaybetmiş olan Barbaros başlarda inanılmaz çekingen ve korku dolu olsa da Sami’nin yanında gezerek neler kazandığını gördüğünde onun desteğiyle bu işlere bulaşacaktı. Günümüz “Kural bir, sattığın malı kullanma. Kural iki sakın sana malları verenden çalmaya kalkma.” Aslında oldukça basitti öyle değil mi? Fakat zaman ilerledikçe streslerini atmak, sorunlarından kaçmak ve biraz kafa dağıtmak için her ikisi de ilk kuralı çiğneyerek sattıkları maldan bir miktar tüketmeye başlamışlardı. Bu da zaman içerisinde bağımlılıklarının artmasına ve sağlıklı karar alma becerilerinin azalmasına sebep oluyordu. Barbaros asıl hatayı daha fazla kazanmak uğruna ikinci kuralı çiğneyerek maldan çalmaya başladığında yapmıştı. Kısa sürede deli paralar kazandıktan sonra bir gün yakalandı. Bir sokak köşesinde, gecenin bir vakti kendisini yakalayan adamlardan ancak kurtulmuş, evine dönüp bıçak yaralarını sarmış ve zulasını alıp bu şehirden kaçmaya başlamıştı. Şehir şehir uzaklaşacak en sonunda ülkeyi terk etme raddesine gelecekti ve bu kaçak yolculuğu için tüm parasını tükettiği noktada sınırın ötesinde Los Santos’ta yolculuğu son buldu.