Fanabar

„*Oto Wasza muzyka!*”

**Fanabar** czyli **Świat Wizji** lub **Wizja Illuvatara**, przypisywany niekiedy domniemanej Domenie Przeznaczenia był na wpół rzeczywistym światem wyśpiewanym przez Ainurów, a objawionym przez Illuvatara, który istniał wiele wieków przed nastaniem Ea i skończył się zanim ta została stworzona.

## Historia

Dano temu na długo przed powstaniem znanego nam świata Nadbóg Eru Illuvatar zgromadził wszystkich Ainurów, których niegdyś stworzył i objawił im potężny temat, odsłaniając rzeczy większe i wspanialsze niżli te, które im przedtem dał poznać, a blask początku i wspaniałość zakończenia olśniły Ainurów, tak że pokłonili się Illuvatarowi w milczeniu.

Wówczas rzekł do nich - Chcę, abyście z tego tematu, który wam objawiłem uczynili Wielką Muzykę, a ponieważ natchnąłem was Nieziszczalnym Płomieniem, możecie, jeśli chcecie wzbogacić ją własnymi pomysłami (do dziś uważa się, iż jest to najdziwniejszy sposób na stworzenie wszechświata jaki tylko można sobie wyobrazić).

Wtedy Ainurowie, z swymi głosami, mogącymi przybrać nieomal każdy dźwięk, wzięli się za kształtowanie tematu Illuvatara. Jak można się domyślić nie wiele z tego wyszło. Niemal każdy bowiem z Ain

urów posiadał już własne (choć zwykle niezbyt ambitne) zamysły.

Ale najbardziej odszedł od tematu Melkor, który podczas Wielkiej Muzyki, wplatał niektóre z swoich obcych myśli w melodię, aż w końcu zaczął śpiewać własną pieśń. Niektórzy z Ainurów, którym spodobała się jego melodia, dostosowywali swoją muzykę do jego, i wkrótce zamiast jednej, dwie pieśni zmagały się przed Tronem Illuvatara. Aby naprawić melodię, Eru bezskutecznie wprowadził do muzyki drugi, a następnie trzeci temat, aż w końcu poddał się i postanowił ukazać Ainurom co powstało z ich muzyki.

To był Fanabar, Świat Wizji, pierwotne uniwersum sprzed nastania Ea. W nim Ainurowie poznali to co wówczas było dostępne tylko dla ich uszu, pod postacią wszechświata z Pustki wyodrębnionego. A gdy tak patrzyli z podziwem, Świat zaczął przed nimi odsłaniać swoją historię i wydawało im się, że rośnie i żyje, a z każdą chwilą stawał się coraz piękniejszy. Wiele wówczas mówił im Illuvatar, a ponieważ zapamiętali jego słowa i znali motywy, które każdy z nich wprowadził do muzyki, wiedzieli część z tego co było, co jest i co będzie. Są wszakże takie tajemnice, których nie wiedział żaden z osobna ani wszyscy razem.

Ten Pierwotny Świat istniał długo, nikt nie wie jak długo, ale w każdym razie długo. Przez niezliczone wieki Ainurowie zachwycali się jego pięknem, na które nie ma słów w żadnym z języku świata. Niektórzy podróżowali przez niego myślą, od Ponadczasowych Sal, przez wieloświat aż po zewnętrzne ciemności, podziwiając jego ogrom i majestat. Co potężniejsi jednak podążyli do jego centrum, gdzie ujrzeli najcudowniejszą z jego krain. Była to ziemia piękna, choć jeszcze bez nazwy, zamieszkiwana przez dwie wielkie rasy: Elfów i Ludzi, Pierworodnych i Następców, wysnutych podczas Wielkiej Muzyki nie tyle przez jednego z nich co z ogółu ich myśli. Przywódcą owych Ainurów, był Melkor, najmożniejszy początkowo z nich, uczestniczących w tworzeniu Wielkiej Muzyki, a wielka była jego renoma i powodzenie, on to też próbował przez wiele czasu wpływać na rzeczywistość tą by bardziej mu i innym odpowiadała.

Ale świat ten, choć piękny miał jedną bolesną wadę: nierzeczywistość. Był tylko Iluzją, fakt niemal doskonałą, ale dalej iluzją, nierzeczywistym obrazem, pełnym nierzeczywistych ambicji i marzeń. Nie wiadomo ile czasu zajęło nim Ainurom zaczęło to doskwierać. Pewnie tysiące, a nawet miliony lat. W końcu jednak nie mogli tego znieść, a wizja przeminęła, zostawiając po sobie pustkę jakiej dotąd nieznali. Wtenczas część z nich zaczęła wypraszać Eru by urzeczywistnił Muzykę ich i Fanabar i pozwolił im zstąpić do powstałego świata. Ten przystał na to, nie urzeczywistnił jednak tamtej wizji, lecz stworzył nowy świat, nieukształtowany jeszcze tak by to oni w zależności od własnej woli mogli go wykreować.

Ten nowy świat zwie się Ea, a przez liczne wojny oo katastrofy nigdy nawet nie zbliżył się pięknem i doskonałością do tamtej wizji i mówią, że nigdy już nie będzie w historii miejsca tak pięknego jak ów dawny świat.

## Notatki

* Uważa się, że Almaren poniekąd wzorowano na Świecie Wizji.