Masamuda

Masamudai- zwani również Mardukami lud zamieszkujący dalekie południe głównie obszary półwyspu Tarkijskiego obmywanego przez wody zatoki Kasarskiej i Istwańskiej. Jednak poszczególne plemiona opuściły ojczyznę i przeniosły się jeszcze dalej na południe.

## Historia

*Kraj to w prawdzie pustynny ale nie mało przecież obfituje w złoto i srebro, chleb i mięso, w ryby i wino. A pod tym zwłaszcza względem zasługuje na wywyższenie nad inne że chodź otoczony przez tyle wyżej wspomnianych ludów koczowniczych i osiadłych i wielokrotnie napadany przez wszystkie na raz i każde z osobna nigdy przecież nie został przez nikogo w zupełności. Kraj gdzie powietrze zdrowe, rola żyzna, wody rybne, mężowie wojowniczy, wieśniacy pracowici, konie wytrzymałe, woły chętne do orki, kozy mleczne, owce wełniste. - Azawad Muzuła-Kasar kronikarz Kesulmana Jaffeta II Merdonidy.*

### Zjednoczenie i panowanie I dynastii

Tereny półwyspu Tarkijskiego należały do ludu Masamudii od tysiącleci jednak był on rozbity na rozmaite ośrodki nad którymi władzę sprawowali tak lokalni rządcy plemion i klanów, po wiekach takiej egzystencji z Rassidzkich ziem wyłonił się Marduk z Pan miasta Rifu.

Wierna panięć powiada że Marduk osiągnąwszy godność amara Rifu, młodość swą spędzał nie na rozkoszach i płochych rozrywkach lecz oddając się wytrwałej pracy i służbie swemu ludowi zdobył sobie rozgłos zacności i zaszczytną sławę a granice swego państwa rozszerzył dalej niż ktokolwiek przednim. Po jego zgonie na jego miejsce wstąpił syn jego Mainus który czynami swymi dorównał ojcu w zacności i odwadze po śmierci Mainusa nastąpił Marduk II który pamięć przodków potroił zarówno urodzeniem jaki i godnością. Tak też wszystkie ziemie Tarkijskie aż po wielką dżungle znalazły się pod jego panowaniem. Po nim tron odziedziczył Malik który państwo wzmocnił i dał mu jedną myśl. Lecz pod koniec swego żywota przyszło mu się zmierzyć z zagrożeniem jakiego nad kasaarem jeszcze nie widziano.

#### Wojny z Nigrami

W ten czas kiedy Masamudi dobrze się żyło za rządów Marduka III, horda nomadów o ciemnej skórze jako burza z oddali zbliżała się ku brzegom rzeki Kasarą. Nigrowie z pustyni w na południowym - wschodzie, w tłum się zebrali. Wrogi oręż w kraju zabłysną i trwoga pobiegła po całym ludzie. A lud był spokojny do walki niegotów. Bez silnej jedności i niegodzien między swoimi. Kesulman nie zdołał najeźców powstrzymać w pochodzie. Tak Masamudi pobici i zewsząd ciśnięci poczeli do twierdz kamiennych i miast warownych uchodzić. A nieprzyjaciel krwi nienasycony wyniszczył szczep haratenów pustynnych do nogi a po rzekę Karys nikt z ludu marduka nie zachował swej głowy. Bo nieprzyjaciele całkowicie na przestrzenią Kesulmna panować chcieli, szli już wprost na Rafu. Lecz próżność, chęć łupu i pycha ich rosła.

##### Nieoczekiwany zbawca

Był kowal w Darin nad Karsą Armes a był to mąż wojennego świadomy rzemiosła, gdy miłość ojczyzny ducha jego podniosła, westchną nad braci uciskiem. cóż począć by wygnać najemców nawałę? Zgromadza rozpierzchły lud i wlewa weń nowego ducha, pokrzepia nadzieją ich serca nieśmiałe. Przyrzeka zapewnić zwycięstwo i chwałę: któż słów zbawcy nie usłucha?

I usłuchali wszyscy Muzurani z północy Tarugowie z nad wielkiej dżungli, Kutarani z żyznych szuwarów, Barunowie za gór Fares, Rassadini z Deva i Atlamy.

W kraju pełno od wrogów okrucieństwa Armes ich trapi nigrowie zalegli po polach i wąwozach pod górą ich groźne leżały obozy. Niezdolny swym wojskiem z takim tłumem się mierzyć. Wódz Masamudii przemyśla i w głowie swej szuka jakim by to podstępem ich jak złudzić, oszukać, zwycięsko uderzyć. Bo nie mała była to sztuka. Więc każe z drzew różnych drzeć łby i korę, z nich tarcze pokroić, porobić hełmy, tym tarczom i hełmom dać jasne barwy zielone i żółte a nocnej pory odziać w nie chrust i krzaki. Tej pracy dokonał z rozkazu jego człek zręczny i wojak wytrawny a śmiały co walczył za swój kraj. I tyle pracy dokonał że tarcze z rana jakoby prawdziwe jaśniały. Za obóz Nigrów co mieścił tysiące Armes go posłał w raz z oddziałem najdzielniejszych, zostawił te zbroje samotnie wiszące, Sam ukrył się w lesie i siada w zasadzce wśród krzaków. Nazajutrz gdy słońce błysnęło na niebie, wrogi ujrzeli te zdala tarcze. Więc pewni pobicia bo dotąd ich bili, wychodzą z obozu bezwładnie a grożą a krzyczą: lecz ledwie do lasu z zapałem wskoczyli Armes niebacznych otoczył i wpadli w zasadzkę zwodniczą. Tymczasem mąż sprawca kolorowych tarcz opróżnione obozy popaliła. Na czele zawziętych wieśniaków i możnych. Pomieszał i rozbił Nigerskich szermierzy, ledwie się setny ocalił.

A wódz zwycięskie wzmocniwszy oddziały, ze wszystkich okolic wypłoszył nigrów: od wojska i starszyzny odbierał pochwały i wszedł do Rafu a lud go cały witałjak swego wybawcę.

> *W toku dalszych wojarzy nigrowie zostali pogromieni a przyczyną ich najazdu okazało się być pryjście wielkich komarów które przegnały ich z ich ziem nowy dom usiłowali wykroić sobie mieczem lecz kara ich za to spotkała zostali zwyciężeni i wybici nie omal do nogi, ale ponoć na pustyni czy w dżungli dalej można ich spotkać - Dopisek współczesny.*
>
>

## Charakterystyka

### Wierzenia

#### Główni bogowie Masamudi

Pasha'ha - bóg wojny i piasków.

Fallah'a - bóg pokoju i morza

Mashyl'laha - bóg Tajemnicy i zmarłych

## Szczepy i plemiona Marduków

* Muzurani
* Tarugowie
* Kutarani
* Haratyni nadmorscy
* Haratyni pustynni
* Nobadowie
* Barunowie
* Rassadini

## Kalendarium i poczet Kesulmanów

Kalendarz Masamudii zaczyna się w roku koronowania Marduka I Założyciela p.k.m

### Pierwsza Dynastia z Rafu

Sześciu królów panujacych w latach 1 - 250 r.p.k.m

* 1 - 45 r.p.k.m Marduk I Założyciel
* 45 - 120 r.p.k.m Mainus Szczodry
* 120 - 200 r.p.k.m Marduk II Wielki
* 200 - 230 r.p.k.m Malik sprawiedliwy
* 230 - 250 r.p.k.m Marduk III pyskliwy