Trokar

Kuca dumnie

**Trokar** - Krasnolud o wyjątkowo drażliwym usposobieniu. Jeden z pierwszych czterech członków Zarazy zwiedzającej całe Sores. Znany z zamiłowania do wędkowania i morskiej fauny. Do tej pory nie przyzwyczaił się do twardego lądu. Pasjonat wszelkich sztuk oprawiania zwierzyny morskiej niezależnie od kształtu, wielkości czy też stanowiącego zagrożenia. Stanowi nieposkromioną siłę skondensowaną w nieproporcjonalnie niskim ciele. Jego powodem obrania podróży jest znalezienie ojca, a co za tym idzie, poskromienie Wieloryba.

## Wygląd

Trokar jako krasnolud często nie stoi na wysokości swoich zadań. Będąc nieco wyższy niż karczemne stoły i dużo niższy niż przerośnięte miotły cechuje się ogromną szerokością. Jego budowa jest zasługą (niezróżnicowanej) diety składającej się z ryb, oskrzeli, małży i innych reprezentantów najwspanialszych z owoców. Wariat ten złożony jest z ogromnej masy mięśniowej, sporych pokładów tłuszczu oraz rudych włosów zawijających się przez słoną wodę w dziwacznie opływowe symbole.

Oparzony przez słońce szlachetny korsarz znany jest w dosyć ograniczonej garderoby. Zazwyczaj ubrany jest w przykrótkie spodnie sięgające na umięśnione łydki, a na stopach ma wyniszczone i często rozplątujące się sandały. Na swojej klacie nosi dwa rzemieniowe pasy mające na celu uwiązanie całego dobytku wraz z trofeami-broniami. Do nich między innymi należą rekini kręgosłup zawijający się wokół wrogów oraz podręczny nóż który zamiast ostrza ma zębiska z przeróżnych ofiar.

Czerwono-włosy towarzysz ma fryzurę krótką i ewidentnie strzyżoną tępym narzędziem. Wbrew kulturze nie posiada długiej brody prezentując zamiast jej bardzo gęsty wąs odsłaniający okrągły i świecący się podbródek. Wspominał zainteresowanym przyjezdnym, że "długie kudły były fatalną siatką na glony".

Piorunujący wzrok okraszony zielonymi oczami wpatrowuje się co to po rusz na świat. Czoło odsłania trud swojej profesji, która to po latach spędzonych na łodzi postarza jego zaskakująco mały wiek jak na przysadzistego krasnoluda. Często twarz jest zaczerwieniona nie na wskutek picia (którego się wystrzega) a buzujących w nim emocji.

## Osobowość

Trokar cechuje się wyjątkowo niską pobłażliwością i cierpliwością. W chwilach największej rozterki nie czuje potrzeby, by przemyśleć swoje akcje - jedynie działa w taki sposób, w jaki uważa za słuszny. Poprzez "słuszny" ma na myśli ramowy kodeks zasad wpajany w niego od młodu przez jedyną rodzicielską figurę w jego życiu. Wielu osobom jest nieznany (co jest zrozumiałe wiedząc, że tata był jedynie prostym człowiekiem starającym się nauczyć życia swojego smarkacza).

Od swojego ojca wyuczył się także promieniującej pasji do zawodu. Jego najpopularniejsza zwierzyna jest często poruszanym przez niego tematem rozmów (nawet nie będąc proszonym o to przez towarzyszy). Niezależnie od sytuacji jest w stanie poradzić komuś dziwnie pomieszanym porównaniem do morskich łowów bądź opowiastką z czasu spędzonego na otwartych wodach. Ta pasja jest o tyle emocjonująca, że mimo widocznej fiksacji jest osobą niedostosowaną do zawodu. Często pomimo starannego dobrania wędki bądź sieci i (krótkiego czekania) temperament bierze nad nim górę i łapie zwierzynę gołymi rękoma "tak jak to na dawnym rybaków przystało."

Pomimo swojej wrodzonej pobudliwości jest w stanie pomóc swoim potrzebującym towarzyszom. Posiada zdolność do samorefleksji szczególnie, gdy jego działania doprowadzają do przeróżnych uszczerbków. Pożycza swe ucho innym gdy tylko mówią jak się czują, i stara się w ten czy inny sposób zadośćuczynić za swe występki. W życiu głównie spędzonym razem z Tatą dalej stara się nauczyć egzystencji z innymi (co też wychodzi mu lepiej bądź gorzej). Wie, jak ważne jest zdanie o załogę czy to na deskach statku czy na suchym lądzie.

## Popełnione zbrodnie

* Bycie krasnoludem w Sakinbach
* Kłusownictwo
* Polowanie bez odpowiedniego dekretu
* Łowienie bez odpowiedniego dekretu
* Łowienie dzieci w miejscu publicznym
* Kąpanie się w miejskiej fontannie
* Uczestniczenie w nielegalnym ringu walki
* Pływanie bez odpowiedniego dekretu
* Podjudzanie straży
* Atak na żołnierzy Nuridii
* Wyzwalanie jeńców wojennych
* Zniszczenie sprzętu wojskowego
* Nielegalne przekraczanie granicy
* Udział w spisku

## Ciekawostki

* Do tej pory Trokar nie wie, kim jest tak naprawdę jego Mama. Mimo licznych prób i zapytań w stronę taty, tak dalej pozostaje to dla niego zagadką.
* Ulubiony kolor Trokara to żółty.
* Imię postaci jest nawiązaniem do starej gry fabularnej z przełomu wieku Gothic II.
	+ W tamtej serii Trokar był przyjacielem łowieckim myśliwego o imieniu Bartok. Myśliwy podzielił się z Bezimiennym swoimi wątpliwościami dotyczącymi stanu Trokara i o tym jak przed zaginięciem wyruszył do dzielnicy portowej, by dokonać transakcji Bagiennego Ziela.
	+ W modyfikacji "Returing" Bohater wyruszył na poszukiwania zaginionego towarzysza. Przy podróży w las Bezimienny zauważył, że bliski kompan Bartoka już dawno wącha kwiatki od spodu. Swoje znalezisko udowodnił poprzez przyniesienie charakterystycznego pierścienia Bartokowi.