Don't Give Up the Ship

## Περίλιψη

Ο Ντόναλντ πάει να δουλέψει στο Πολεμικό Ναυτικό και στέλνει τον Χιούη, τον Λιούη και τον Ντιούη να ζήσουν με τον θείο τους, Σκρουτζ Μακ Ντακ. Εν τω μεταξύ, ένας μυστηριώδης άνδρας με το όνομα Ελ Καπιτάν (Ο Καπετάνιος) βγάζει τους Μουργόλυκους από τη φυλακή για να τον βοηθήσουν να κλέψει από τον Σκρουτζ έναν χάρτη θησαυρού.

## Πλοκή

Αρχίζουμε με μια ταμπέλα που λέει "ΠΡΟΣ ΛΙΜΝΟΥΠΟΛΗ" και ακούγωντας των Σκρουτζ να τραγουδάει! Έπειτα, είμαστε μέσα στο θησαυροφυλάκιο του Σκρουτζ Μακ Ντακ ο οποίος λέει:

-Υπάρχει μόνο ένα πράγμα απο το να βλέπεις χρήμα: Να κολυμπάς στο χρήμα!

και έπεσε μέσα στον "ωκεανό" των χρημάτων του!

-Μου αρέσει να κάνω μακροβούτια σαν δελφίνι! Να σκάβω λαγούμια σαν τυφλοπόντυκας! Και να τα πετάω και να πέφτουν πάνω σαν βροχούλα!

Όταν ακούστηκε κάτι σαν ξυπνητήρι! ΟΣκρουτζ έβγαλε από το μπλουζάκι κολύμβησής του κάτι σαν ρολόι! Είδε την φάτσα του ρολογιού!

-Ωχ, όχι! Άργησα!

και βγήκε από τον "ωκεανό" των χρημάτων του και ανέβηκε τις σκάλες! Πάει να βγει από τον διάδρομο-σωλήνα αλλά ξαφνικά αντλαμβάνεται οτί ένα σεντ είχε τρυπώσει στο αυτί του! Το πέταξε μέσα στον "ωκεανό" των χρημάτων του!

Ο Σκρουτζ περπατάει στον δρόμο με... εχμ... όχι και τόοοοοσο καλή διάθεση! Ξαφνικά ακούει ένα καμπανάκι:

"Ντριιιιν ντριιιιν!"

το χτυπούσε μια κυρία η οποία κρατούσε ένα ντέφι και έλεγε στον Σκρουτζ:

-Δώστε μια δεκάρα στους φτωχούς...

-Όχι, ευχαριστώ!

απάντησε ο Σκρουτζ με την όχι και τόσο καλή διάθεση!

Πέρασε τον δρόμο και τώρα περπατάει στο πεζοδρόμιο! Μία γλυκατζής του λέει:

-Θα θέλατε ένα σοκολατάκι, κ. ΜακΝτακ;

-**Όχι**!

και συνέχισε τον δρόμο του! Η γλυκατζής όμως επέμενε:

-Είναι δωρεάν!

και τότε ο Σκρουτζ σταμάτησε, κατέβασε τον ημίψηλό του και είπε:

-Μπορώ να έχω περισσότερα από ένα;

-Μα φυσικά! Πάρτε όσα...

ξαφνικά, ο Σκρουτζ την διέκοψε! Πήρε όλα τα σοκολατάκια σε μια στιγμή, τα έβαλε στον ημίψηλό του και έφυγε!

-Τα λέμε αύριο!

το ρολόι έδειξε εννιά και τέταρτο!

-Ουφ! Ελπίζω να μην χρειαστεί να... μπρρρ... δώσω λεφτά στο Ταξί!

είπε! Όμως, στο τέλος φώναξε ένα Ταξί:

-Ταξί!

Πίσω του υπήρχε ένα δημόσιο τηλέφωνο που είχε κολλήσει στην σχισμή του ένα νόμισμα! Ο Σκρουτζ πήρε το νόμισμα!

Βρισκόμαστε στο λιμάνι Όταν, μια σφυρίχτρα σφύριξε!

Ο Ντόναλντ λέει στα ανιψάκια τα οποία λυπούνται πολύ:

-Είναι ώρα να φύγω, παιδιά!

Ο Χιούη απάντησε:

-Είναι χαμένος χρόνος!

-Ναι! Άλλα θα δοκιμάσω! Εντάξει, Χιούη;

-Ναι θείε Ντόναλντ!

απάντησε ο Χιούη! Ο Ντόναλντ είπε:

-Η σειρά σου, Ντιούη!

-Όχι, θείε Ντόναλντ!

απάντησε!

-Λιούη! Εντάξει;

-Εεεεε! Και ναι και όχι, θείε Ντόναλντ!

και ο Ντόναλντ απάντησε:

-Α! Λοιπόν... Κάντε μου μια αγαλιά!

και του έκαναν μια αγκαλιά!

-Θα μας λείψεις, θείε Ντόναλντ!

-Αααααα! Κι εμένα θα μου λείψετε!

είπε ο Ντόναλντ! Τότε ακούστηκε ένα αυτοκίνητο!

-Κοιτάξτε ποιος είρθε, παιδιά! είπε ο Χιούη.

Ο Σκρουτζ λέει στον ταξιτζή:

-Ορίστε τα δύο σου δολλάρια, αισχοκερδή!

-Έι! Πρέπει να μου δώσεις δέκα δολλάρια!

Ο Σκρουτζ έβγαλε  τον ημίψηλό του και πλήρωσε τον Ταξιτζή με σοκολατάκια!

-Πάρε! Ουμφ!

Ο Σκρουτζ έφτασε στον Ντόναλντ και τα τρία ανίψια του!

-Σίγουρα δεν είσαι σοβαρός για αυτήν την τρελή ιδέα, Ντόναλντ! Ποτέ δεν τα 'χεις καταφέρει

Τα ανιψάκια του γύρισαν την πλάτη!

-Δεν υπάρχει πρόβλημα, θείε Σκρουτζ! Θέλω να δω τον κόσμο!

του είπε ο Ντόναλντ!

-Ε, πάρε μια υδρόγειο σφαίρα!

του απαντάει ο Σκρουτζ

Ακούγετε ένα βουητό καραβιού! Ο Ντόναλντ λέει:

-Ουπς! Πρέπει να φύγω!

Ο Ντόναλντ έσφιξε το χέρι του Σκρουτζ λέγοντας:

-Να τους προσέχεις, θείε!

Ο Ντόναλντ πήγε να πετάξει την βαλίτσα του στη βάρκα αλλά έπεσε κι αυτός μαζί! Ο Σκρουτζ είπε:

-Μα, πώς θα προσέχω αυτά τα παπιά;

Ο Ντόναλντ του απάντησε:

-Θα τα καταφέρεις, θείε Σκρουτζ!

Ο Σκρουτζ λέει ειρωνικά:

-Τι τύχη!

Τα ανιψάκια απάντησαν:

-Ναι! Τι τύχη!

-Αααααχ! Υποθέτω, είπε ο Σκρουτζ, οτί πρέπει να πάμε σπίτι!

Ο Λιούη απάντησε:

-Εντάξει! Πάω να βρω ένα Ταξί!

Όμως ο Σκρουτζ, τραβώντας τον με το μπαστούνι του, τού ειπε:

-Δεν  χρειαζόμαστε κάτι τέτοιο! Είναι ένας δωρεάν περίπατος! Και όταν φτάσουμε, έχουμε αποθέματα τυριού!

Οι Χίούη, Λιούη και Ντιούη ανασήκωσαν τους ώμους τους και ακολούθησαν τον θείο τους! Σε λίγο, όταν φτάνουν στην βίλλα ΜακΝτακ, ο Σκρουτζ λέει:

-Εδώ είμαστε! Σπίτι μου σπιτάκι μου!

Ο Σκρουτζ χτύπησε την πόρτα με το μπαστούνι του! Έπειτα, ο Ντάκγουορθ άνοιξε την πόρτα στο αφεντικό του!

-Πήγαινε τις βαλίσες στο δωμάτιο των παίδιών, Ντάκγουορθ!

είπε ο Σκρουτζ!

-Φυσικά, κύριε!

απαντησε ο Ντάκγουορθ! Ο Χιούη, Ο Λιούη και ο Ντιούη έμειναν με ανοιχτό το ράμφος! Είπαν:

-Ουάου! Ένα παλάτι!

-Και ένας μπάτλερ!

-Και ένα μεγάλο δωμάτιο! Ξέρετε ίσως να μην είναι τόσο κακό, τελικά!

Το υπόλοιπο έρχετε σύντομα!