Beatolia

# Liga Beatolijska

*Liga Beatolijsk/Beatolia- polis thallaskie położone przy ujściu rzeki Meodecji do Morza Thallaskiego zajmujące żyzne ziemie i korzystające z zalet strategicznego położenia, niegdyś jedno z najważniejszych miast południa dziś przyćmione przez bliską sąsiadkę i młode imperium na mapie Thallasii- Attię*

## Historia Beatolii

### Przybycie do Thallasii

Beatolijczycy są szczepem Thallasian zaliczanym do Nowych Plemion powstałych po przybyciu do krainy którą mieli zasiedlić i nadać swoje imię. Byli oni częścią dużej grupy współplemieńców która gdy Atolijczycy zostali na żyznych ziemiach na północy, a Dochidajczycy ruszyli na zachód pomaszerowała daleko na południe przeszła Dolinę Sidii by dotrzeć do rzeki Meodecji, cały czas tocząc ciężkie boje z zamieszkującymi te ziemie Hifalitami. Wielka ta masa ludności thallaskiej stoczyła wielką bitwę z mieszkańcami tej krainy pod głównym ośrodkiem tego ludu gromiąc ich w bitwie i zdobywając ich największy i najważniejszy gród. Tam w miejscu gdzie później wzniesiono miasto Aegotium z masy thallasian wyszły poszczególne szczepy południowe zajmując sobie siedziby teraz z łatwością odbierane hifalickim mieszkańcom którzy po wielkiej bitwie i oblężeniu nie mieli nigdy sił rzucić wyzwanie thallasianom. Wtedy to wyodrębnili się Beatolijczycy, posiedli oni wiele zwinnych łodzi po swych wrogach i użyli ich by pożeglować w dół rzeki dziś zwanej Meodecją, u jej ujścia znaleźli ziemie żyzne, zaś zakole rzeki oferowało świetne miejsce w którym mogli cumować swe nowo nabyte łodzie. Tam też osiedli zakładając swoje wioski i pierwsze grody, a także dzieląc ziemię i wytyczając działki które mieli uprawiać wraz z licznymi niewolnikami których zdobyli włócznią.

### Wczesna historia i zjednoczenie

Choć jednak Beatolijczycy osiedli w nowej krainie i zaczęli zapuszczać w niej korzenie w tym pierwszym etapie trudno mówić o tym szczepie Thallasian jako ludzie zjednoczonym. Rozłożyli się oni bowiem szeroko po żyznych ziemiach i stworzyli na nich pięć niewielkich grodów z których każdy rządzili osobno właśni starsi, choć jak za czasów wędrówki wybierali oni wspólnego wodza który po osiedleniu zwykł zwać się królem. Królowie Beatolijczyków nie mieli jednak wielkiej władzy rezydowali w dworze blisko ujścia gdzie dziś stoi akropola miasta Beatolii, gdy szczep zdecydował ruszyć na wojnę królowie obejmowali dowództwo, a gdy wybuchały spory królowie przyjeżdżali je sądzić. Wszystko zmieniło się jednak gdy w roku 31 po założeniu Atolii i Dochidei ponad dwie dekady po przybyciu Beatoliczyków do tej ziemi ujściem Meodecji zainteresowali się żyjący na wyspach felarenowie, przybyli oni z wielką flotą i licznymi wojownikami i napadli na kraj Beatolijczyków. Najeźdźcy spalili na plażach łodzie thallasian, wojowników co wyszli przeciw nim pobili i zepchnęli go dworu królewskiego i następnie spalili trzy z pięciu grodów Beatoliczyków i odpłynęli nie wcześniej niż gdy thallasianie zapłacili im okup. Po tej klęsce i upokorzeniu przed pobratymców wyszedł Atremaer syn króla który padł w bitwie z felarenami i przemówił do załamanych którzy w płaczu rwali włosy i biadali iż należy im ujść w głąb lądu lub pójść do innych szczepów thallasian by ci ich wzięli pod opiekę.

*"Widzę was złamanych i bez nadziei ale cóż to znaczy co czynić chcecie? Ziemię co ojce nasi włócznią zdobyli i w której leżą pochowani oddać chcecie? Szczep nasz zatracić? Jeśli tak jedną klęskę chcecie leczyć niech lud Beatolijski zginie bo jest słaby! Ale jeśli macie w sobie odwagę thallasian, jeśli coś wam zależy na poważaniu przodków, chodźcie ze mną, pochowajmy naszych zmarłych, a potem niech nie rozbiegają się nasi ludzie do swych odległych zagród i obcych stron ale ze mną tu przy ujściu tej rzeki gdzie nas zaprowadziła wędrówka cały osiędzie, niech nie będzie więcej pięciu grodów ale jeden! Wzniesiemy mury i domy, naostrzymy włócznie i zbudujemy nowe łodzie, a gdy znowu diabły zza wody przybędą ich krwią podlejemy pola które spalili! A później ruszymy za morze do ich krain i tam ich pobijemy i pomnik zwycięstwa wzniesiemy by pamiętali o tych co ich pobili!"*

Słowami swymi zawstydził i natchnął pobratymców dzielny Atremaer i tak powstało miasto Beatolia, cała ludność ocalona się zebrała i stworzyła miasto i mury solidne jak radził ich nowy król, gdyż królem go okrzyknęli jednomyślnie. Tak więc nie było już wielu rad i wielu wodzów, lud Beatolii się zjednoczył i rok 31 po założeniu Atolii i Dochidei choć był rokiem klęski jest też rokiem uznawanym za początek i założenie Beatolii choć od ponad dwóch dekad lud ten mieszkał już na tych ziemiach. Jako że polis Beatolijczyków z unii pięciu grodów powstało później już zawsze o Beatolii jako Koinon czyli Lidze mówiono.

### Epoka rozkwitu i wypraw

Wielki był trud jaki lud beatolijski włożył by odbudować się po porażce i aby przyszykować się na kolejne najazdy, potężne umocnienia i energia przyciągnęły różnych awanturników i ludzi innych szczepów cierpiących od najazdów diabłów morskich- felarenów, a wraz z ich przybyciem polis beatolijska nadrobiła straty ludnościowe wyrządzone najazdem, a nawet ludność jej przekroczyła stan sprzed najazdu. I tak w 5 lat od założenia Beatolii wrogowie powrócili zastali jednak wielkie mury i wielu wojowników na nich. Onieśmieleni rozbili obóz i radzili co by zrobić gdy Atremaer poprowadził przeciw nim wojowników i choć bitwa nie była rozstrzygnięta i obie strony poniosły wiele ofiar, felarenowie wycofali się na swoje statki. Beatolijczycy postawili w ujściu pomnik zwycięstwa, a zdarzenie to dodało im wiele splendoru. Felarenowie powrócili do brzegów Beatolii jeszcze dwa razy w 39 i 43 roku po założeniu Atolii i Dochidei, w roku 39 ponieśli ponownie porażkę, wówczas też Beatolijczycy zdobyli dwa okręty felareńskie i wzorując się na nich wybudowali swoje pierwsze duże statki. W roku 43 od z. A. i D. flota felareńska napotkała na flotę Beatolijczyków której bitwy wydać się nie zdecydowali.

Prestiż i znaczenie Beatolii na południu rosło zaczęła ona aktywnie rywalizować z Peatolią z którą ścierała się często o tereny pod wypas, a także o wpływy w mniejszych polis takich jak Attia, Na południu rywalką dla Beatoliczyków natomiast stała się polis Ydejczyków. Te rywalizacje sprawiły że Beatolia zaczęła szukać także sojuszników i znalazła ich w Zynnie i Aegotium na północy. Beatoliczycy jako najznamienitsze polis południa nawiązało także stosunki z potężnym Królestwem Dochidajów które właśnie wyszło zwycięsko z pierwszej wojny avirskiej i jego sława była wielka w całej Thallasii. Powstał wówczas zwyczaj że Beatoliczycy wysyłali swe okręty Dochidajom sięgającym po wyspę Avereię, a Dochidajowie Beatolijczykom swoją jazdę i konie.

Beatolijczycy byli wśród pierwszych Thallasian odbywających wyprawy morskie, początkowo statki budowano by bronić się od ataków felarenów, teraz ośmieleni swym powodzeniem i spadkiem aktywności felarenów(związanej z polityką Issyrów hegemonów wybrzeża felareńskiego) zaczęli się wyprawiać przez morze badając wyspy Morza Thallaskiego, atakując mniejsze wyspiarskie włości felarenów, a także atakując od morza sąsiadów. Wiele wysp skolonizowanych zostało przez Beatolijczyków w tych czasach. Niektórzy twierdzą nawet że to z Beatolii wypłynęła wyprawa Kaparosa przeciw Nisajom.

Choć jednak Beatolia rosła w siłę i wielu wspaniałych czynów dokonywała rosły także napięcia w regionie które ostatecznie zaowocowały tzw wojnami beatolijskimi.

### Wojny beatolijskie

Określa się tak trzy konflikty stoczone między 79-86 rokiem od z. A. i D., między 98-108 rokiem od z. A. i D., oraz w 121 roku od z. A. i D. które złamały wielkość Beatolii spychając ją z czołowej pozycji i dały podwaliny pod wzrost znaczenia Atti.

Pierwsza wojna wybuchała z powodu jaki nie jest do końca znany, niektórzy mówią że Beatolijczycy ruszyli aby pomścić świętokradztwo inni że chodziło o ziemię sporną między Peatolią i Beatolią. Pewne jest że doszło do wojny w której przeciw sobie stanęli Peatolijczycy których sprzymierzeńcami byli Ydejczycy, Kvinejczycy, Targejczycy i Królestwo Archipelagu oraz Beatolijczycy i sprzymierzeni z nimi Aegotczycy i Zynnyjczycy a także Beatolia korzystała z jazdy dochidajskiej. Wojna trwała długo początkowo przerywana rozejmami na siewy i zbiory, a także święta w ostatniej fazie te rycerskie zwyczaje straciły na znaczeniu. Choć strona Peatolijska zyskała przewagę na morzy dzięki flotom wyspiarzy na lądzie wojownicy z Peatolii nie mogli sprostać znakomitej jeździe walczącej po stronie ich przeciwników. Koniec wojny nie by jednak rozstrzygający i obie strony szykowały się na dalszą walkę w przyszłości.

    Druga wojna rozegrała się po katastrofalnej dla Dochidei trzeciej wojnie avirskiej, oraz wojnach z Ligą Talyską które zmusiły Dochidajów do ograniczenia swych ambicji i wycofania się z udziału w polityce południa. Wpływ na to mogło mieć także wycofanie się okrętów Beatolijskich ze służby dochidajskiej co przypieczętowało stratę przez nich Averei. Tym samym w drugiej wojnie jeszcze dłuższej i bardziej zaciekłej od pierwszej Beatolijczycy stracili pomoc znakomitych konnych dochidajskich. Do wojny tym razem po stronie Beatolijskiej przystąpili tylko Zynnyjczycy, zaś Peatoliczyków opuściło Królestwo Archipelagu które swoją pozycję morzu potwierdziło w poprzedniej wojnie. Tym razem zmagania były brutalniejsze od początku, pola przeciwnika palono brutalnie, ostatecznie Peatolijczycy w roku 103 pobili armię Beatolijską w polu i byli w stanie rozłożyć oblężenie Beatolii, nie mieli jednak floty by blokować dostaw, ani sił by utrzymać trwałą blokadę cały rok, ostatecznie wraz z nadejściem pierwszych śniegów w 108 roku zawarto pokój dla Beatolii niekorzystny.

Trzecia wojna była najkrótsza i jednostronna Peatoliczycy wraz z Attijczykami i Kvinejczykami najechali Beatolię pobili ją w polu i zmusili do upokarzającego pokoju jeszcze w tym samym 121 roku. Beatolia nie tylko straciła sporne terytoria z Peatolią, wpływy w sąsiednich mniejszych poleis i znaczne ilości złota zapłacone zwycięzcą, ale także Peatolijczycy obalili monarchię w Beatolii i ustanowili rządy przyjaznej sobie oligarchii. Oligarchia w Beatolii przetrwała 40 lat, choć kilkakrotnie zmieniała ona orientację polityczną.

Wojny Beatolijskie na długie lata pogrążyły Beatolię, kosztowały także wiele zwycięską Peatolię, najwięcej na nich zyskała Attia większość czasu neutralna i będąca po stronie zwycięzców w 121 roku po z. A. i D..

### Powstanie nowych potęg i spadek znaczenia

Następne kilkadziesiąt lat Beatolia toczyła mniejsze wojny z sąsiadami raz będąc pod wpływem Peatolii raz Ydei, żadne z polis południa nie osiągnęło jednak znaczenia takiego jak miała Beatolia przed drugą wojną beatolijską.

Beatolia przeżyła okres restauracji swojego znaczenia gdy w roku 160 od z. A. i D. doszło do przesilenia, walki arystokratycznych fakcji w Beatolii osiągnęły szczyt i obywatele obciążeni długami i tracący swoje gospodarstwa zbrojnie wystąpili przeciw oligarchii. Zgromadzenie obywatelskie powołało demiurga dla spisania praw i uporządkowania spraw wewnętrznych, został nim człowiek cieszący się wysokim szacunkiem Pamelian syn Hippaeliana. Obrót spraw ten nie podobał się sąsiedniej Peatolii jak i tracącym pozycję oligarchom, ci ostatni wezwali Peatolijczyków na pomoc. Oddział 500 pieszych i 300 konnych wymaszerował w kierunku Beatolii w tajemnicy i w pośpiechu, jednakże w mieście dowiedziano się o marszu Peatolijczyków i zdradzie. Dzięki zdecydowanej postawie Pameliana natychmiast skazano na śmierć kilku prominentnych arystokratów znanych z propeatolijskich zapatrywań i ukrzyżowano ich poza miastem, innych podejrzanych wygnano konfiskując ich majątki. Gdy Peatolijczycy nadeszli pod miasto zastali zamknięte bramy i obsadzone mury, nie mając sojuszników w mieście ani dość sił i środków aby zdobywać miasto wycofali się niepyszni ścigani obelgami Beatolijczyków. Gdy odparto to zagrożenie Pamelian strząsnął długi, reasygnował działki ziemi, nadając ziemię odebraną arystokratom zyskując jeszcze większą popularność. Wszystko to pozwoliło mu ustanowić tyranię w Beatolii w roku 161 od z. A. i D., jego rządy na dwie dekady miały przynieść Beatolii ostatni w dotychczasowej historii złoty wiek i dużą rolę polityczną w południowej Thallasii.

Pamelian postanowił skierować swoje państwo na morze i zbudował znaczną ilość okrętów zarówno lekkich philei, jak i większych beradei, dzięki tej flocie zdołał on podporządkować kilka mniejszych wysp na Morzu Thallaskim zyskując strategiczne pozycje umożliwiające dalsze wyprawy tak handlowe jak łupieżcze. Środki jakie pozyskiwał w wyprawach inwestował w budowle publiczne w mieście, w pierwszej kolejności wyremontował stare mury miejskie wzmacniając je jeszcze, zbudował także świątynie ku czci Andeora, Pelagiosa, Lunieny i Borory. W czasach Pameliana miasto radowały liczne festyny i huczne święta. Największym zwycięstwem tyrana była skuteczna interwencja w sąsiednim Gauos, dokonana w 171 roku od z. A. i D., cierpiącym od walk arystokratów analogicznie do Beatolii, zdołał on osadzić swego brata Maeliana jako tyrana w Gauos podobnie jak w Beatolii zyskał on znaczną popularność anulując długi i zapoczątkowując różne projekty budowlane.

Złoty wiek Beatolii z czasów tyranii Pameliana zakończył się gdy Falkowie przybyli do Thallasii kończąc krótkotrwałą tallasokrację beatolijsko-gauoską. Falkowie zaburzyli handel i zniszczyli wiele posiadłości wyspiarskich Beatolijczyków. Prawdziwa katastrofa nadeszła jednak w 182 roku od z. A. i D. gdy liczna flota falkeńska ruszyła przeciw Beatolii. Rozegrała się wówczas wielka bitwa morska pod Gauos po obu stronach było po około 60 okrętów, falkowie odnieśli jednak zwycięstwo topiąc lub zdobywając połowę okrętów thallaskich. W bitwie poległ brat Pameliana, a barbarzyńcy splądrowali następnie oba państwa choć wysokich i mocnych murów nie zdołali zdobyć. Sojusz Beatolii i Gauos został w ten sposób zakończony, a wraz z nim chwilowe odwrócenie się losów Beatolii, która długo nie podniosła się po klęsce. Pamelian utrzymał się u władzy do roku 184 od z. A. i D. kiedy zginął zamordowany przez nieznanych sprawców. Jego dziedzictwo jednak przetrwało do dziś połowa monumentalnych budowli Beatolii pochodzi z jego czasów będąc trwałym pomnikiem jego osiągnięć, a w świątyni Lunieny jego ukochanej bogini stoi wciąż jego pomnik.

Po tym czasie do 202 roku od z. A. i D. w sumie w Beatolii rządziło 7 różnych tyranów z których żaden nie rządził długo ani niczym się nie wsławił. W roku 202 ponownie w Beatolii powołano demiurga dla naprawy państwa i spisania praw i tym razem osiągnął on cel tworząc w Beatolii podstawy ustroju demokratycznego który w zasadzie utrzymał się w mieście aż do inkorporacji do Wielkiej Republiki Thallaskiej.

W tym też czasie ukonstytuowały się wielkie potęgi Thallasii Ilion zjednoczył Hortownię, Attia przerosła rozmiarem inne miasta południa pokonawszy z pomocą Bauthanos dawnego rywala Beatolii na morzu, Królestwo Archipelagu, na północy zaś powstała Liga Atolijska wkrótce zamieniona w potężne Królestwo Atolii.

Beatolia porzuciła próby rywalizacji o hegemonię na południu, miasto jednak rozwijało się biorąc udział w handlu Thallaskim i korzystając ze swego strategicznego położenia, mimo iż to podkopał podbój Aegotium i Meodeium przez Falków.

Beatolia weszła w skład Hegemonatu Thallasian wraz z jego założeniem i wzięła udział w I wojnie północnej wysyłając żołnierzy na wezwanie Hegemona i oddając je pod jego komendę. Beatolijskie oddziały poniosły znaczne straty pod Hvelą i podczas odwrotu spod niej, powracając do kraju przybite i pokonane.

### Dzieje dalsze od utraty do odzyskania niepodległości

Beatolia choć nie osiągnęła sukcesów na polu bitwy w czasie Wielkiej Wojny Północnej po jej zakończeniu nie straciła wiele i jej rozwój gospodarczy nie został zahamowany, choć miasto było wystawione na wpływy Gildii z Malethaos. Gdy Hegemonem Thallasian został Andrianos z Ilionu Beatolijczycy ruszyli na wojnę z Falką. Podlegając pod dowództwo attijskie nie znaleźli się w ogniu zaciętych walk, flota beatolijska brała udział w blokadzie Ahirum. Attia wykorzystała niepewność i zawieruchę wojenną by rozwinąć swe wpływy w sąsiednich poleis w tym w Beatolii co poskutkowało inkorporacją w struktury Wielkiej Republiki Thllaskiej. Osadnicy z Beatolii po Wielkiej Zimie jaka dotknęła Thallasię gdy dobiegły końca wojny z czasów hegemonatu Andrianosa Wielkiego założyli na zachodzie kolonię i nazwali ją Neatolia w 303 roku od z. A. i D..

Gdy jednak jarzmo i bycie drugą kategorią obywateli dla dumnego szczepu Beatolijczyków stało się ciężarem nie do zniesienia, a Attia przeżywając przesilenie polityczne obciążyła poddanych nowymi podatkami zbuntowali się oni przeciw władzy Atti i ogłosili swe polis ponownie niepodległym. Attijczycy oczywiście nie chcieli tego zaakceptować co doprowadziło do wojny, na którą cała Thallasia spoglądała z mieszanymi uczuciami, jedni z niepokojem widząc pochodnie od której cała Thallasia mogła stanąć w ogniu, inni widzieli w niej nadzieję licząc na zrzucenie władzy Atti i ukrócenie wpływu kupców z Malethaos ciążącego coraz szerzej i coraz bradziej.

Wojna toczyła się przez kolejne lata ze zmiennym szczęściem. Attijczycy niepodzielnie panowali na morzu dzięki swej, najpotężniejszej w Thallasii flocie, natomiast na lądzie walki nie przebiegały tak jednostronnie. Wielu spodziewało się rychłego zwycięstwa Attijczyków także i na lądzie, jednakże trudności finansowe i zaburzenia które dały początek secesji beatolijskiej nie opuszczały Wielkiej Republiki, nie pozwalając jej osiągnąć decydującej przewagi. Zarówno armia attijska wielokrotnie wpadała do kraju Beatolijczyków, niszcząc plony i ścinając drzewa owocowe, jak i Beatolijczycy wraz ze wspierającymi ich ochotnikami z innych poleis wcielonych do Wielkiej Republiki, jak i ochotnikami z całej Thallasii, ruszali by mścić zniszczenia na ziemi Attijczyków.

Do przesilenia doszło dopiero pod koniec roku 324 po z. A. i D. gdy w końcu Attia dokonawszy znacznego wysiłku finansowego zebrała znaczne siły i ruszyła ponownie na ziemie Beatolijczyków, tym razem jednak nie aby plądrować ale aby oblegać i zdobywać miasta. W obliczu tego zagrożenia Beatolijczycy nie ufając zmiennym wyrokom fortuny uciekli się do dyplomacji w łonie Hegemonatu, korzystając z nieprzyjaznych uczuć względem Atti wśród wielu państw Thallaskich. Choć nie bez oporu przedstawicieli Wielkiej Republiki, wobec nacisku większości Thallasii zdecydowano iż konflikt beatolijsko-attijski zakończy sąd Hegemona, którego obowiązki w imieniu słabnącego ojca wypełnił Illentios Jakonida. Pokój jaki narzucono Atti był korzystny dla Beatolijczyków i dlatego słusznie przypisali sobie oni zwycięstwo, zwrócono im bowiem suwerenną władzę nas wszystkimi ziemiami, które dzierżyli przed włączeniem w Wielką Republikę, z Attią wymieniono deklaracje przyjaźni, zaś Hegemon przysiągł więcej nie wspierać separatyzmów w Republice. Beatolia znów była wolna, a jej obywatele świętowali pokój, który miał trwać... ledwie księżyc.

### Wojenne czyny Beatolijczyków w dobie wyprawy Panthallaskiej przeciw Dandii

Hegemon Ignatios z domu Jakona, władca Illionu w swym sędziwym wieku, po latach pokojowych rządów wspomniał na plany swego ojca, a także na krzywdy doznane przez jego rodzime miasto i wszystkich Thallasian z rąk Felarenów, a nadto na fakt iż wojnę z nimi państwa Hegemonatu już rozpoczęły i podjął decyzję przez jednych sławioną przez innych przeklinaną, aby wyruszyć na wschód i całą potęgą Thallasian uderzyć na państwo Dandijczyków by wyzwolić oddanych ich władzy Thallasian.

Wojna, która wyniknęła toczyła się zmiennymi kolejami, a Beatolijczycy mieli w niej swój udział. Bowiem to zręczni delegaci tego polis wsparli swego Hegemona swym głosem, kierując się wdzięcznością za pomoc im okazaną, i przełamali opory niechętnych wyprawie, wskazując jej zalety, korzyści i szanse. W armii inwazyjnej pomaszerowało 2000 żołnierzy beatolijskich, zaś we flocie zebranej przez Thallasian pożeglowało 20 wojennych naw tego polis. Nie gdzie indziej ale właśnie w Beatolii wyprawa miała także swój początek, to tam zebrały się armie i floty by ruszyć na wojnę za morzem, a spośród wszystkich wyśmienitych wodzów to Beatoliczyków doceniono jako jedynym poza Illiończykami powierzając im dowództwo trzeciej części wojsk Hegemonatu, zaszczytu tego dostąpił strateg Demostenes, syn Maeliana.

Opis działań wojennych nie jest tutaj niezbędny niech jeno będzie wiadome iż Beatolijscy żołnierze i marynarze bili się we wszystkich bitwach tej kampanii, zwyciężając i ginąć z równym poświęceniem, przyczyniając się do Thallaskiego zwycięstwa w tej wojnie, które osiągnięto po dwóch latach ciężkich zmagań w 327 roku o. z. A. i D. przywracając wolność Zacathei, Verto i Myreum, a także odbijając wyspę Naruminię.

Wysiłki beatolijskie nie ograniczyły się jednak do działań wojennych w Dandii i na Morzu Thallaskim, przeludniony kraj potrzebował bowiem ujścia dla swej młodzieży i wojna nie była jedyną jej aspiracją. W tym celu powstały na zachodzie nowe kolonie beatolijskie nazwane Beatolią Viekońską i Farolią. By zadbać o ich bezpieczeństwo i wywiązać się ze zobowiązań zaciągniętych wobec Królestwa Viekonii żołnierz beatolijski wziął udział w jego wyprawie przeciw barbarzyńcom, także i w tej kampanii nie plamiąc się tchórzostwem czy niehonorową walką, dopomagając w osiągnięciu sławnego zwycięstwa.

## Ustrój

Liga Beatolijska od 202 roku po z. A. i D. rządzona jest w sposób demokratyczny utarty w reformach Soeliana, syn Olymaera człowieka zasłużonego wielce jako polityk, mąż stanu i filozof.

Choć po założeniu Beatolii ludność zjednoczyła się wokół jednego grodu z czasem wraz z odparciem zagrożenia felareńskiego i wzrostem liczby ludności ponownie zasiedlono cały obszar dawniej uprawiany budując wiele wsi i mniejszych miasteczek. Dlatego gdy tworzono ustrój demokratyczny polis Beatolijczyków nawiązano do dawnych pięciu grodów i stworzono pięć gmin w tym trzy w samym mieście i dwie na terenach wokół miasta. Każda gmina co roku dokonuje wyboru spośród jej członków 30 urzędników i 20 sędziów. Urzędnicy zostają oddelegowani do pełnienia wszelkich funkcji dla danej gminy i dla państwa, a sędziowie łączeni są w jeden trybunał z którego wyłaniane są składy do osądzania spraw które w zależności od wagi sprawy obradują publicznie w składach po 10, 25 lub 50.

Obywatelami beatolijskimi są wszyscy wolni mężczyźni którzy ukończyli 18 rok życia oraz których oboje rodzice byli wolnymi ludźmi i co najmniej jedno pochodziło z rodziny obywateli. Wśród obywateli wyróżniane jest pięć warstw w zależności od zamożności, nazywane one są klasami soeliańskim.

Pierwsza klasa soeliańska obejmuje najbogatszych obywateli(powyżej 1000 medymnów zboża dochodu), mają oni pełnię praw w kwestii głosowań i pełnienia urzędów i kapłaństw ale ich obowiązkiem jest opłacanie kosztów utrzymania jednego okrętu wojennego. Druga klasa soeliańska obejmuje obywateli o dochodach między 1000 i 600 medymnami zboża, dysponują oni również pełnią praw, a ich obowiązkiem jest utrzymanie konia i stawianie się do wojska jako jeźdźcy. Trzecia klasa soeliańska obejmuje obywateli o dochodach między 600 i 300 medymnami zboża ich obowiązkiem jest służba jako hoplitai, mogą oni pełnić wszystkie funkcje państwowe jednakże nie najwyższe kapłaństwa. Czwarta klasa soeliańska obejmuje tych z dochodami między 300 i 100 medymnami ci służą jako żołnierze lekkiej piechoty, lub żołnierze pokładowi, mogą pełnić większość typowych funkcji urzędniczych i niższych szczebli dowódczych. Piąta klasa soeliańska obejmuje obywateli o dochodach poniżej 100 medymnów zboża ci służą we flocie jako marynarze i wioślarze, mogą brać udział w zgromadzeniu obywatelskim i głosować ale nie mogą pełnić urzędów.

Mieszkający w Beatolii wolni nie obywatele płacą podatki dla polis i są zobowiązani do służby wojskowej nie mogą jednak brać udziału w zgromadzeniu.

Zgromadzenie obywatelskie jest najwyższą władzą w Beatolii. Zbiera się co najmniej 3 razy w roku choć faktycznie tyle razy ile jest to potrzebne, poza podejmowaniem decyzji politycznych zgromadzenie sądzi oskarżonych o zdradę.

Najwyższymi urzędami w Beatolii jest rada epidemiurgów wybierana osobno od standardowych urzędów składa się z 9 członków, przewodniczy epidemiurgos kidemonas(protektor ligi) który jest najwyższym dowódcą armii ligi, drugim co do wagi jest epidemiurgos papas będący najwyższym kapłanem i sprawującym ofiary w imieniu Beatolijczyków. Epidemirugowie wybierani są na dwa lata.

## Gospodarka Beatolii

Beatolia przez znaczną część swej historii była najbogatszym polis południowej Thallasii, dopiero zjednoczenie Hortowni i wzrost znaczenia i wielkości Atti która zastąpiła Beatolię w jej roli głównego portu na południu, Beatolia przestała mieć rolę wiodącą w ekonomii Thallasii południowej pozostaje ona jednak polis zamożną.

Beatolia swoje bogactwo budowała na dwóch czynnika pierwszym z nich była i jest żyzna ziemia, kraj Beatolijczyków obok Atolii i równin Dochidei ma najlepsze pola uprawne w Thallasii. Drugim czynnikiem jest strategiczne położenie w ujściu największej thallaskiej rzeki stanowiącej ważny szlak handlowy i komunikacyjny, zakole ujścia Meodecji tworzy także naturalny port w miejscu tym wzniesiona jest Beatolia i czynniki te od początku stymulowały rozwój wymiany dóbr i rzemiosła w mieście. Bardzo wcześnie powstała i upowszechniła się zwłaszcza ceramika beatolijska, w czasach tyranii Pameliana była ona najbardziej pożądanym wytworem rzemiosła thallaskiego, docierającym nawet do Hathgardii i na wybrzeże felareńskie.

## Zwyczaje religijne Beatolijczyków

### Główne święta obchodzone w Beatolii

#### Pelagiady

Najważniejsze obchodzone w Beatolii uroczystości poświęcone Pelagiosowi panu mórz. Ustanowione na pamiątkę odparcia morskich diabłów- felarenów w roku 36 po z. A. i D.. Pelagiady obchodzi się przez trzy dni, ludność świętuje urządzając publiczne festyny, młodzi mężczyźni dokonują popisów trzykrotnie przemierzając w pełnym hoplickim rynsztunku dystans między polem bitwy na którym wznosi się pomnik zwycięstwa i miastem, ponadto urządzane są wyścigi łodzi wiosłowych na Meaodecji. Trzeciego dnia odbywają się uroczyste ofiary dla Pelagiosa i za duchy przodków którzy zginęli w tamtej bitwie, a wszyscy obywatele uroczyście udają się na pole tamtej bitwy, następnie posłaniec na rydwanie wiezie na akropolę Beatolii radosną wieść w asyście całego ludu iż zwyciężyli mężowie z Beatolii i ojczyznę uratowali, ofiary składa się także na grobie Atramaera, króla który poprowadził Beatolijczyków do zwycięstwa.

#### Święto Andeora Sotera

Obchody ku czci Andeora Zbawiennego nie są tak huczne jak Pelagiady są one jednak starsze ustanowione gdy w 31 roku po z. A. i D. pierwotne pięć grodów beatoliskich zjednoczono w zunifikowane polis. Pamięć dawniejszych wielkich uroczystości przeważnie nie przetrwała, Atramaer ustanowił święto symbolizujące nową przyszłości i zjednoczenie. Obchody te utrzymane są jednak w konwencji poważnej wspomina się podczas nich przodków co przywędrowali i podbili kraj dla przyszłych pokoleń. Odbywają się w to święto zebrania na agorze gdy mężowie stanu przemawiają prześcigając się w erudycznych popisach wychwalając czyny przodków, składane są ofiary dla Andeora po czym wieczorem odbywają się zebrania w domach obywateli na które wzajemnie zapraszają się sąsiedzi by recytować poematy i ucztować.

#### Luniady Pameliańskie

Ustanowione przez Pameliana syna Hippaeliana po ukończeniu przez niego świątyni Lunieny w 173 roku po z. A. i D. jako symbol i dziękczynienie za 12 lat swych oświeconych rządów i dla uczczenia drugiej rocznicy unii z Gauos. W to święto magistraci niegdyś pod przewodnictwem tyrana, gdziś pod przewodnictwem epidemiurgów przechodzą ulicami miasta by wszyscy obywatele mogli zobaczyć swych urzędników i swobodnie z nimi rozmawiać, urzędnicy czasem zachodzą do domów obywateli zapytując czy potrzebują oni pomocy i zostawiają prezenty w odwiedzonych domach. W czasie procesji odbywają się ofiary dla bogów w kaplicach miejskich, zakończone wielkim ofiarami w świątyni Lunieny. Wieczorem w dniu uroczystości odbywają się konkursy śpiewu i festyn dla ludności.

#### Obchody dnia Asandila Dotgnosji

Święto Asandila Dawcy Mądrości ustanowiono na pamiątkę zaprowadzenia ustroju demokratycznego w Beatolii w 202 roku po z. A. i D.. Podczas tego święta oddaje się ofiary dla boga mądrości, zaś na agorze publicznie głosi się pochwały dla demokratycznego ustroju polis. W ciągu dnia mają miejsce także mniejsze festyny dla ludności.

#### Borozje

Święta ku czci bogini miłości Borory. Podczas tych uroczystości najobficiej płynie wino jest to też najszczęśliwsza pora na zawieranie związków małżeńskich. Podczas Borozji organizowane są występy teatralne, występy chórów i solistów, konkursy recytacji poezji, rozmaite gry i zabawy, a także pochody przebierańców. Wesołe uroczystości niemal dorównują hucznością Pelagiadom, a są chyba nawet bardziej wyczekiwane.

### Misteria Tolijskie

Beatolijczycy bardzo licznie uczestniczą w misteriach i innych obrzędach ku czci strażniczki zaświatów Tolii które mają zapewnić im szczęśliwszy los po śmierci. Misteria organizowane są w ramach zamkniętych kręgów wtajemniczonych i ich szczegóły nie są znane osobom nie należącym do wtajemniczonych.

## Ciekawostki

Symbolem Ligi Beatoliskiej są litery B- od Beatolia, K- od koinon i P- od poleis, znak ten umieszcza się na tarczach i na rewersie monet bitych w Beatolii, na awersie a czasem razem z literami na tarczach umieszcza się pegaza.

Znakomite hełmy z brązu popularne wśród hoplitów ze względu na zapewnianą dobrą ochronę pochodzą z Beatolii i są przez to nazywane hełmami beatolskimi.

W gronie najwyższych dowódców krucjaty anty-dandijskiej jedynymi wodzami pochodzącymi spoza Ilionu i Pery, do czasu objęcia Hegemonii przez Atolię, byli Beatolijczycy.