recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Cezary Hołdanowicz

**Cezary Eutropiusz Hołdanowicz** (ur. 30 kwietnia 1952 w Gdakach) – darencki duchowny rzymskokatolicki, od 2006 proboszcz parafii św. Stanisława w Grzebrzęcicach, od 2007 prepozyt kapituły konkatedralnej w Grzebrzęcicach.

## Życiorys

Urodził się 30 kwietnia 1952 w Gdakach, od 1965 mieszkał w Swarzęcicach. W 1970 rozpoczął studia na Wyższym Seminarium Duchownym w Czarnolesiu, w 1976 przyjął święcenia kapłańskie i został wikariuszem parafii Chrystusa Odkupiciela Świata w Kwiciewie, w 1978 – parafii Macierzyństwa NMP i św. Franciszka Ksawerego w Milewie, w 1983 – parafii katedralnej Podwyższenia Krzyża Świętego w Czarnolesiu, a w 1989 – parafii św. Krzysztofa w Kryszewie. W 1993 został proboszczem parafii św. Otterana w Bogusławowie, a w 2006 – proboszczem parafii konkatedralnej św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Grzebrzęcicach i kanonikiem tamtejszej kapituły konkatedralnej, a po roku jej prepozytem.
Wragieżbona

widok na Rynek, widoczny ratusz oraz katedra

**Wragieżbona** (niem. **Wragensburg**, łac. **Ragenbonna**) – miasto w Darencji, nad rzeką Wragą.

## Główne zabytki

* Ratusz
* Katedra Maryi Panny
* Bazylika katedralna św. Mateusza Apostoła
* Kościół karmelitów św. Eliasza
* Klasztor karmelitów
* Kościół Jana Chrzciciela
* Kościół św. Jacka
* Kościół Ducha Świętego
* Kościół śś. Apostołów Piotra i Pawła
* Kościół Kalwina
* Kościół św. Jakuba Większego Apostoła
* Pałac von Gieverów
* Baszta Byszborska

## Dzielnice

Dzielnice miasta + dopowiedziana data włączenia do miasta:

* Stare Miasto - ?
* Zamieście - 1831
* Sobcz - 1894
* Nowe Miasto - 1920
* Leśniki - 1925
* Fliso - 1975
* Gibrzyn - 1994
* Cyblisy - 1994
* Lasy Wragieżbońskie - 1994
* Kąblewo – 1998
* Przedmieście Skoniewickie - 1998
* Skoniewice - 2013
* Gostom – 2017

## Miasta partnerskie

* Gdańsk (Polska)
* Ratyzbona (Niemcy)
* Rennes (Francja)
* Stavanger (Norwegia)
* Murcja (Hiszpania)
* York (Wielka Brytania)
* Frederick (Maryland, Stany Zjednoczone)
* San Cristóbal de La Laguna (Wyspy Kanaryjskie, Hiszpania)
* Utrecht (Holandia)
* Lucerna (Szwajcaria)
Piąty rząd AndraPM

**Piąty rząd AndraPM** został powołany 15 września 2023 przez prezydenta Mr Majonezika.

## Ministerstwa

### Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa

-minister AndroPM

-wiceminister Diabelex

### Ministerstwo Kultury i Turystyki

-minister Kilo3000

-wiceminister RedEmiq

### Ministerstwo Finansów i Gospodarki

-minister Schmelest

-wiceminister Mr Majonezik

### Ministerstwo Obrony Narodowej

-minister Mr Majonezik

-wiceminister Schmelest

### Ministerstwo Środowiska

-minister Tusiak\_143

-wiceminister KonkonGames

### Ministerstwo Zdrowia i Bezpieczeństwa Publicznego

-minister MaksBaa

-wiceminister Mr Majonezik
Aleksander Bąk

**Aleksander Karol Bąk** (ur. 9 czerwca 1944 w Gryfii) – darencki duchowny rzymskokatolicki, prepozyt migronowskiej kapituły katedralnej w latach 2006-2019.

## Życiorys

Urodził się 9 czerwca 1944 w Gryfii. W 1963 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii, święcenia biskupie przyjął w 1969 i został wikariuszem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Trzeptowie. W 1972 wyjechał do Polski i wstąpił na Wydział Filozofii KUL, w 1978 uzyskał doktorat z Filozofii Religii. Po powrocie do Darencji w 1979 został rezydentem parafii Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Gryfii oraz wykładowcą przedmiotów filozoficznych na gryfskim seminarium. W 1986 mianowany proboszczem parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Darencji w Towsztach. W 1992 mianowany kanonikiem kapituły kolegiackiej w Gryfii. W 1997 objął stanowisko proboszcza parafii Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Gryfii w miejsce mianowanego biskupem Piotra Poleckiego. W 2006 został przeniesiony na urząd proboszcza parafii katedralnej śś. Apostołów Jakuba i Mateusza w Migronowie oraz prepozyta kapituły katedralnej w Migronowie. W 2010 podniesiony do godności prałata. W 2015 zrezygnował z pracy wykładowcy, a w 2019 przeszedł na emeryturę.
Czesław Wielkiewicz

**Czesław Michał Wielkiewicz** (ur. 2 września 1971 we Wragieżbonie) – darencki organista, w latach 2009-2023 zastępca, a od 2023 główny organista katedry św. Mateusza we Wragieżbonie.

## Życiorys

Urodził się 2 września 1971 we Wragieżbonie, ukończył tamtejszą szkołę muzyczną. W latach 1994-1999 był organistą w parafii św. Stanisława Kostki w Naklifiu. Od 1999 jest nauczycielem w swojej szkole. W latach 2000-2009 pracował przy kościele seminaryjnym we Wragieżbonie, a w 2009 został zastępcą organisty przy wragieżbońskiej małej katedrze. W 2023 został jej głównym organistą.
Anton Lobenstein

**Anton Christopher Lobenstein OFM** (ur. 25 listopada 1941 w Strzybniku-Zdroju) – darencki i niemiecki duchowny rzymskokatolicki, franciszkanin, proboszcz parafii konkatedralnej w Ostrowie Królewskim w latach 2001-2016.

## Życiorys

Urodził się 25 listopada 1941 w Strzybniku-Zdroju. W 1959 został przyjęty do zakonu Franciszkanów i nocował w klasztorze w swoim rodzinnym mieście. W 1964 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie, studia ukończył w 1970. Inkardynowany do administratury apostolskiej Niemczyzny oraz mianowany wikariuszem parafii Nawiedzenia Świętej Elżbiety w Lipniu, a w 1976 został proboszczem parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Wielkim Polu. W 1982 został przeniesiony na stanowisko proboszcza parafii św. Antoniego Padewskiego w Strzybniku-Zdroju. W 1985 został podniesiony do rangi prałata. W 1993, po likwidacji administratury, inkardynowany do diecezji ostrowsko-wragieżbońskiej. W 1996 został przeniesiony na urząd sekretarza kurii diecezjalnej we Wragieżbonie, lecz po roku został przeniesiony na stanowisko proboszcza parafii śś. Apostołów Piotra i Pawła w Świminie. W 2001 został proboszczem parafii konkatedralnej Matki Bożej Zwycięskiej w Ostrowie Królewskim, kanonikiem ostrowskiej kapituły konkatedralnej i członkiem komisji ds. Sanktuariów KED. Od 2007 honorowy obywatel Ostrowa Królewskiego. W 2016 przeszedł na emeryturę.
Darencki spis ludności w kwietniu 2021

**Darencki spis ludności w kwietniu 2021**

1. aDAMOOO19, Wragieżbona, rzymskokatolik,
2. Aikon123, Jaroszów, ateista,
3. AndroPM, Jaroszów, luteranin,
4. Bober Gang, Jaroszów, rzymskokatolik,
5. Catfish567, Kwiciewo, rzymskokatolik,
6. Igortos25, Czarnolesie, rzymskokatolik,
7. Julka1709, Kwiciewo, rzymskokatoliczka,
8. Kilo3000, Chomlino, ateista
9. KonkonGames, Jaroszów, luteranin,
10. Mat\_EuszPL, Chomlino, rzymskokatolik,
11. schmelest, Wragieżbona, rzymskokatolik,
12. Szymon, brak, pastafarianin
13. Wadek, Jaroszów, luteranin,
Gabriel von Giever

**Gabriel von Giever** (ur. 1829, prawd. we Wragieżbonie, zm. 26 marca 1885 tamże) – niemiecki szlachcic.

## Życiorys

Urodził się w roku 1829. Mało wiadomo o jego dzieciństwie, w roku 1851 w ślub z Marią von Burgen z którą w roku 1855 i w roku 1857 miał 2 dzieci: Ulricha von Gievera i Constantię von Giever. W roku 1863 odziedziczył cały rodowy majątek. W 1869 podjął remont pałacu, w który mieszkał. Architektem mianował swojego przyjaciela z czasów szkolnych, Hermanna Rudolfa Lippmanna. Zginął 26 marca 1885 z rąk nieznanego złodzieja podczas próby udaremnienia kradzieży złota z wragieżbońskiego banku.
Konstanty Żebrowski

**Konstanty Michał Żebrowski** (ur. 11 stycznia 1935 w Wyrowie, zm. 4 maja 2003 we Wragieżbonie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu w latach 1982-1987 i w Jaroszowie w latach 1987-1997, profesor, biskup diecezjalny ostrowsko-wragieżboński w latach 1997-2003.

## Życiorys

Urodził się 11 stycznia 1935 w Wyrowie. W 1954 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu. Studia ukończył w 1960, po czym wyjechał do Polski wstępując do Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, studia ukończył z magisterium z biblistyki w 1963 i licencjatem w 1965. W 1966 wyjechał do Rzymu wstępując na Papieski Uniwersytet Gregoriański, w 1970 uzyskał doktorat z teologii. W 1971 wrócił do Darencji, mianowany rezydentem parafii św. Małgorzaty w Światowiczu oraz wykładowcą przedmiotów teologicznych na seminarium w Kazimierzu. W 1976 mianowany kanonikiem kilborskiej kapituły kolegiackiej. W 1977 został wicerektorem kazimierskiego seminarium, a w 1979 podniesiony do godności prałata. W 1982 mianowany rektorem seminarium w Kazimierzu. W 1986 podniesiony przez papieża Jana Pawła II do godności infułata. W 1987 przeniesiony na urząd rektora seminarium w Jaroszowie, a w 1988 podniesiony do godności profesora. W 1997 papież Jan Paweł II mianował go biskupem diecezjalnym ostrowsko-wragieżbońskim. Święceń biskupich udzielił mu 20 grudnia 1997 ks. abp Ludwik Godawski, a współkonsekratorami byli ks. bp Jan Maria Gołoń i ks. bp Waldemar Czayka. W strukturach Konferencji Episkopatu Darencji został przewodniczącym dwóch komisji: ds. Seminariów i ds. Ewangelizacji.

3 maja 2003 samochód, w którym jechał, uległ wypadkowi na drodze krajowej nr 12, spadając z klifu. Bp Żebrowski został przewieziony do szpitala. Mimo reanimacji zmarł dzień później. Pogrzeb odbył się 10 maja 2003 w katedrze we Wragieżbonie, pochowano go tego samego dnia w konkatedrze w Lasęcicach.
Cerkiew św. Aleksandra Newskiego w Kopłotach

**Cerkiew św. Aleksandra Newskiego** – prawosławna cerkiew parafialna znajdująca się w Kopłotach.

## Historia

Cerkiew wzniesiono w 1911 roku jako kościół ewangelicko-augsburski im. Miłości Bożej należący do parafii w Jaroszowie. W 1924 erygowano osobną parafię. W 1935 roku został zamknięty przez władze komunistyczne. W 1942 został przejęty przez parafię św. Jakuba Większego, po trwającym do 1944 roku remoncie został konsekrowany pw. NMP Królowej Darencji. W 1994 został, przez proboszcza parafii, obecnego arcybiskupa ks. Henryka Jackowskiego, przekazany parafii ewangelicko-augsburskiej, która w 1996 oddała go na własność parafii prawosławnej św. Aleksandra Newskiego w Jaroszowie. Ta rok później przeniosła siedzibę do Kopłot. W 1998 zainstalowano ikonostas. W latach 2015-2016 odbył się remont elewacji.
Sławomir Grabowski

**Sławomir Grabowski** (ur. 8 listopada 1954 w Czaszowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii św. Jana Jałmużnika w Gryfii od 2009, prałat. Kanonik kapituły kolegiackiej w Gryfii.

## Życiorys

Urodził się 8 listopada 1954 w Czaszowie. W 1974 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii. W 1980 otrzymał święcenia biskupie i został wikariuszem parafii św. Bartłomieja Apostoła w Miłkach, a w 1984 przeniesiony do parafii Najświętszej Maryi Panny Gwiazdy Morza w Skrydźnej. W 1990 wyjechał do Polski i wstąpił na Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu, uzyskał w 1995 magistrat z pedagogiki. W tym samym roku wrócił do Darencji, a w 1996 mianowany proboszczem parafii św. Jana Marii Vianney'go w Strzeszowie. W 1999 uzyskał tytuł głównego rekolekcjonisty diecezjalnego, a w 2000 podniesiony do godności kanonika kapituły kolegiackiej w Gryfii, a w 2008 – do godności prałata. W 2009 przeniesiony na urząd proboszcza parafii św. Jana Jałmużnika w Gryfii.
S.H.I.E.L.D

**S.H.I.E.L.D** – była partia na Darencji oraz była partia na serwerze Piomine.com. Prezesem tej partii był najpierw PioMine, później Wzizw i AstarothekPL. Zlikwidowano ją w kwietniu 2021 po zbanowaniu Astarothka.

## Kandydaci S.H.I.E.L.D-u w wyborach prezydenckich

### Piomine.com

Sierpień 2020 - brak, partia udzieliła poparcia Kilowi3000.

Listopad 2020 - AstarothekPL

### Darencja

Styczeń 2020 - Szymon0095

Kwiecień 2020 - AstarothekPL
Pałac von Gieverów we Wragieżbonie

**Pałac von Gieverów** – neorenesansowy pałac z 1869 roku. Mieści się w nim siedziba partii Korpus.

## Historia

Pałac wzniesiono w 1504. Od 1732 należał do rodziny von Gieverów. 1869 roku na polecenie Gabriela von Gievera (1829-1885) został odremontowany. Architektem był Hermann Rudolf Lippmann (1829-1903). W 1889 roku pałac spłonął, syn Gabriela, Ulrich (1855-1922), sprzedał pałac Bernadette von Spielich (1841-1904), która go wyremontowała. Po jej śmierci w 1904 pałac przeszedł w ręce jej siostrzeńca, Heinricha von Ribbentropa (1867-1916), który to sprzedał pałac w 1908 swojemu wujowi, Josephowi Paulowi von Gentowi (1848-1917). W 1917 roku darenccy partyzanci zdobyli pałac i zamordowali Josepha. Władze miasta pojmały Dareńczyków i rozstrzelały publicznie na placu Katedralnym. Od tego czasu rezydencja należała do syna Josepha, Kurta. (1870-1943) 1940 roku, podczas wojny niemiecko-darenckiej, władze darenckie spaliły pałac. Kurt von Gent zmarł w 1943. Do 1960 roku pozostawał ruiną, kiedy to Szczepan Jóźwicki (1909-1991) kupił ruiny od władz Wragieżbony, odbudował gmach w uproszczonej formie i utworzył w nim centrum kultury Giever, które działało do 2003 roku, kiedy właściciel obiektu zbankrutował. Stał się własnością miasta. W kwietniu 2017 roku zakończono renowację pałacu w stanie sprzed 1869.

## Historia rzeczywista

Budynek wzniósł w marcu 2021 AndroPM, prezydent Wragieżbony.
Wojciech Klemens Gis-Guziński

**Wojciech Aleksander Gis OFM** herbu **Guziński**, imię zakonne **Klemens** (ur. 12 czerwca 1910 w Kopłotach, zm. 18 stycznia 1998 w Czarnolesiu) – darencki duchowny rzymskokatolicki, franciszkanin, prowincjał Darencji w latach 1951-1958, biskup pomocniczy czarnoleski w latach 1958-1986.

## Życiorys

Wojciech pochodził z rodziny szlacheckiej. Jego ojciec, Aleksander Gis-Guziński, w latach 1914-1928 był burmistrzem Kopłot. W 1927 rozpoczął nowicjat w klasztorze w Gryfii, ukończony rok później, po czym rozpoczął studia na Wyższym Seminarium Duchownym w Gryfii. W 1933 złożył śluby wieczyste i przyjął imię zakonne Klemens, a w 1934 przyjął święcenia prezbiteriatu. Przez rok pełnił funkcję wikariusza rektoratu św. Franciszka z Asyżu w Gryfii. W 1935 rozpoczął studia teologiczne na Wydziale Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego. W 1938 uzyskał licencjat z teologii, rozpoczął studia magisterskie, lecz przerwał je w sierpniu 1939 z powodu choroby swojej matki, wracając do Darencji. Dzięki temu uniknął działań wojennych w Polsce. W 1940 ustanowiono go ponownie wikariuszem rektoratu św. Franciszka z Asyżu w Gryfii. W 1942 inkardynowany do Administratury Apostolskiej Czarnolesia, gdzie pracował przy parafii śś. Anny i Joachima w Kotynach Wielkich jako polskojęzyczny duszpasterz. W 1943 mówił już biegle po niemiecku, tym samym zaczął uczyć miejscowych języka polskiego. W 1946 ustanowiony proboszczem parafii śś. Anny i Joachima w Kotynach Wielkich. W 1950 ustanowiony kanonikiem kapituły kolegiackiej w Czarnolesiu. W tym samym roku wybrano go wikariuszem prowincjonalnym Franciszkanów na Darencji, a po roku prowincjałem. W 1952 podniesiony do stopnia prałata, a w 1957 – infułata. W 1958 papież Pius XII mianował go biskupem pomocniczym diecezji czarnoleskiej. Święcenia biskupie przyjął 5 kwietnia 1958 w czarnoleskiej katedrze z rąk ks. bpa Wojciecha Ryszkiewicza, a współkonsekratorami byli ks. bp Aleksander Jóźwiak i ks. abp Walerian Pompel. W tym samym roku został przewodniczącym Komisji ds. Zakonów w strukturach KED. W latach 1970-1977 pomagał również w diecezji migronowskiej, wizytując parafie. W 1972 pełnił funkcję administratora apostolskiego diecezji czarnoleskiej. 23 lutego 1986 złożył rezygnację z urzędu biskupa pomocniczego złożoną ze względu na osiągnięcie niecały rok wcześniej wieku emerytalnego. Zmarł 18 stycznia 1998 w domu księży emerytów w Czarnolesiu, w wieku 87 lat.
Georg von Maltzan

**Georg von Maltzan** (ur. w maju 1632, zm. 11 sierpnia 1705 w Ostrowie Królewskim) – niemczycki duchowny luterański, w latach 1683-1705 biskup ostrowski.

## Życiorys

Pochodził z Meklemburskiego rodu Maltzanów. W latach 1652-1657 studiował na Akademii Luterańskiej w Ostrowie Królewskim, w 1658 wyświęcony na pastora. W latach 1658-1661 studiował teologię w Greifswaldzie, a w latach 1661-1963 w Rostocku. Studia zwieńczył doktoratem. W latach 1664-1673 był wykładowcą w Ostrowie Królewskim, od 1673 pełnił funkcję proboszcza w Ostrowie. W 1683 ustanowiony biskupem ostrowskim. Zmarł 11 sierpnia 1705.
Maria Gryn

**Maria Gryn** (ur. 10 listopada 1986 w Świminie) – darencka duchowna luterańska, od 2019 biskup wragieżbońska, od 2022 przewodnicząca Darenckiej Rady Ekumenicznej.

## Życiorys

Urodziła się 10 listopada 1986 w Świminie. Inspirując się działalnością proboszcza tamtej parafii w latach 1992-2008 oraz od 1994 do 2008 biskupa wragieżbońskiego pastora Leopolda Cyżyna wstąpiła w 2005 do Akademii Teologicznej im. Martina Luthera Kinga we Wragieżbonie, którą ukończyła w 2008. Ordynowali ją ustępujący bp Leopold Cyżyn oraz nowo wybrana bp Karolina Struska. Skierowana została do parafii w Skoniewicach na stopniu wikariuszki. W 2014 proboszcz parafii w Skoniewicach, pas. Krystian Schur odszedł na emeryturę. W tym samym roku decyzją bp. Karoliny Struskiej parafia ta została wcielona w skład ogólnej miejskiej parafii ewangelicko-augsburskiej we Wragieżbonie, a pastorka Maria Gryn została jej wikariuszem posługującym przy kościele Tomasza Apostoła we Wragieżbonie-Skoniewicach. Pod koniec roku 2018 na emeryturę przeszła bp. Karolina Struska, która była jednocześnie proboszczem OMPE-i. Zarejestrowała się jako kandydatka na proboszcza parafii. Wybory odbyły się 30 grudnia 2018, przed nimi odprawiła 2 nabożeństwa w katedrze oraz jedno w kościele Marcina Lutra w Cyblisach. Wyniki przedstawiono wieczorem dzień później. Pastorka Maria Gryn zyskała 62% głosów, a w sobotę 12 stycznia 2019 objęła zarządzanie parafią. Jako, że stanowisko biskupa było nieobsadzone, pełniła jego obowiązki do czasu wyboru nowego. 22 stycznia 2019 zgłosiła się jako kandydatka na biskupa diecezji wragieżbońskiej. 1 lutego 2019 odbyła się I tura wyborów na biskupa diecezji. Uzyskała 5 głosów proboszczów i II miejsce, za proboszcz z Czarnolesia, pas. Antoniną Kleban, która uzyskała 7 głosów. W II turze, która odbyła się 8 lutego uzyskała 10 z 18 głosów. Stanowisko biskupa objęła 16 lutego 2019.
Jaroszów

**Jaroszów** – największe miasto Darencji, stolica państwa.

## Główne atrakcje

* Gmach Parlamentu
* Bazylika archikatedralna Narodzenia Najświętszej Maryi Panny i św. Euzebiusza Biskupa i Męczennika,
* Katedra Michała Archanioła
* Bazylika śś. Apostołów Bartłomieja i Mateusza
* Kościół Chrystusa Miłosiernego
* Kościół filialny Piotra Apostoła
* Stary Ratusz

## Miasta partnerskie

* Canberra (Australia)
* Eindhoven (Holandia)
* Hawr (Francja)
* Logroño (Hiszpania)
* Ostrów Królewski (Darencja)
* Radom (Polska)
* Waszyngton (Stany Zjednoczone)
* Zagrzeb (Chorwacja)
Sławomir Smolarek

**Sławomir Kazimierz Smolarek** (ur. 3 października 1967 w Milczycach) – darencki duchowny rzymskokatolicki, w latach 2019-2022 rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, od 2022 biskup pomocniczy łęsko-kazimierski.

## Życiorys

Urodził się 3 października 1967 w Milczycach. W 1986 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, studia ukończył w 1992. W latach 1992-1996 był wikariuszem parafii św. Małgorzaty w Światowiczu. W 1996 rozpoczął studia z prawa kanonicznego na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, ukończone licencjatem w 2001, po czym rozpoczął studia doktoranckie na Papieskim Uniwersytecie Świętego Krzyża w Rzymie, zwieńczone uzyskaniem tytułu doktora w 2003. W tym samym roku wrócił do Darencji i został wykładowcą na Wyższym Seminarium Duchownym w Kazimierzu i rezydentem tamtejszej parafii Nawrócenia św. Pawła. W 2007 został kanonikiem kapituły katedralnej w Kazimierzu. W latach 2008-2013 pełnił funkcję sekretarza kurii diecezjalnej w Kazimierzu. W 2013 został wicerektorem, a w 2019 – rektorem kazimierskiego seminarium i prepozytem kazimierskiej kapituły katedralnej. 7 listopada 2022 papież Franciszek nominował go na urząd biskupa pomocniczego łęsko-kazimierskiego. Święcenia biskupie przyjął 17 grudnia 2022 z rąk ks. abpa Henryka Jackowskiego, a współkonsekratorami byli ks. abp Jacek Walczak i ks. bp Maciej Dubowski.
Leopold Cyżyn

**Leopold Gerhard Cyżyn** (ur. 17 stycznia 1938 w Waldbergu am Wragensburg jako **Leopold Gerhard Zeißing**) – darencki i niemiecki duchowny luterański, proboszcz parafii Świmin-Nojbork w latach 1994-2008, biskup wragieżboński w latach 1996-2008.

## Życiorys

Urodził się 17 stycznia 1938 w Waldbergu am Wragensburg, obecnie znany jako Lasęcice Wragieżbońskie. W 1956 ubiegał się o wstąpienie na Akademię Teologiczną we Wragieżbonie, lecz przez dużą liczbę chętnych dostał się dopiero w 1958. Po trzech latach studiów został wyświęcony na pastora i skierowany do pracy w rodzinnej parafii Jakuba Apostoła w Lasęcicach Wragieżbońskich. W 1963 wyjechał do Lipska, w 1965 uzyskał magisterium, a w 1968 doktorat z historii kościoła. W 1969 wrócił do Darencji i ponownie został wikariuszem rodzinnej parafii i wykładowcą na Akademii Teologicznej we Wragieżbonie. W 1975 bezskutecznie kandydował na urząd proboszcza parafii w Liwgoszczy, a w 1977 wybrano go proboszczem parafii w Komorycach. W 1983 został wicerektorem Akademii Teologicznej we Wragieżbonie, a rok później zrezygnował z probostwa w Komorycach. W 1989 brał udział w strajkach antykomunistycznych. W 1994 wybrany proboszczem parafii Świmin-Nojbork, znany był głównie ze swojej otwartości i działań na rzecz mniejszości seksualnych oraz równouprawnienia na tle płciowym. W 1996 wybrano go biskupem wragieżbońskim, w 1997 za jego sprawą wprowadzono kapłaństwo kobiet w Kościele Ewangelicko-Augsburskim. W 2008 przeszedł na emeryturę. Jako biskup senior jest stałym członkiem Synodu diecezjalnego i Synodu Kościoła, w dużej mierze dzięki niemu w 2016 rozpoczęto udzielać ślubu parom homoseksualnym, to on osobiście go udzielił 29 kwietnia 2017 pierwszej parze, ceremonia odbyła się w kościele Zbawiciela w Świminie. Do tej pory kościół ten jest symbolem otwartości Kościoła na mniejszości seksualne.
Bernard Andrzejczak

**Bernard Józef Andrzejczak** (ur. 25 lutego 1918 w Kazimirsku, zm. 31 października 1997 w Czarnolesiu) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup diecezjalny czarnoleski w latach 1976-1993.

## Życiorys

Urodził się 25 lutego 1918 w Kazimirsku. W 1937 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii, w 1943 otrzymał święcenia kapłańskie. W latach 1943-1944 pełnił funkcję wikariusza parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Trzeptowie. W 1944 inkardynowano go do administratury apostolskiej Czarnolesia, przez trzy lata pełnił funkcję wikariusza parafii katedralnej Podwyższenia Krzyża Świętego w Czarnolesiu. W 1947 rozpoczął studia z prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, w 1956 zwieńczone doktoratem z prawa kanonicznego. W 1957 wrócił do Darencji zostając wykładowcą prawa kanonicznego na seminarium w Czarnolesiu. W 1964 został kanonikiem kapituły kolegiackiej w Czarnolesiu, W 1970 ustanowiony wicerektorem seminarium w Czarnolesiu, a w 1971 podniesiony do godności prałata. W 1972 został rektorem seminarium. W styczniu 1976 papież Paweł VI mianował go biskupem diecezjalnym czarnoleskim. Ingres do katedry w Czarnolesiu odbył 28 lutego 1976 roku, podczas ingresu przyjął święcenia biskupie i kanonicznie objął diecezję. Konsekrował go ks. bp Rafał Zabierowski, a współkonsekratorami byli ks. abp Jan Antoni Byszewski i ks. bp Wojciech Klemens Gis-Guziński. 26 kwietnia 1993 złożył rezygnację z pełnionej funkcji biskupa, złożoną ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego. Zmarł 31 października 1997 na czerniaka.
Paweł Studer

**Paweł Honorat Studer** (ur. 25 kwietnia 1970 w Świminie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii konkatedralnej w Ostrowie Królewskim oraz prepozyt ostrowskiej kapituły konkatedralnej od 2016.

## Życiorys

Urodził się 25 kwietnia 1970 w Świminie. W 1989 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie, studia ukończył w 1995. Skierowany na stanowisko wikariusza parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Mierzynie, lecz po niecałym roku wyjechał do Niemiec i wstąpił do Wydziału Teologii Katolickiej Uniwersytetu Fryderyka Wilhelma w Bonn, tytuł doktora uzyskał w 2002. Po powrocie został wikariuszem parafii NMP Królowej śś. Apostołów we Wragieżbonie, a od 2003 do 2006 wykładał teologię na wragieżbońskim seminarium. W latach 2006-2011 był wikariuszem parafii konkatedralnej Matki Bożej Zwycięskiej w Ostrowie Królewskim. W 2011 został proboszczem parafii św. Stanisława Kostki w Naklifiu, a w 2012 został kanonikiem kapituły kolegiackiej w Mierzynie. Od 2012 do 2016 ponownie wykładał teologię na seminarium we Wragieżbonie. W 2015 został przeniesiony na stanowisko rezydenta parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa we Wragieżbonie oraz mianowany wicerektorem seminarium. W 2016 zrezygnował ze stanowiska wicerektora i został proboszczem parafii parafii konkatedralnej Matki Bożej Zwycięskiej w Ostrowie Królewskim oraz prepozytem ostrowskiej kapituły konkatedralnej. Od 2016 jest członkiem konferencji Episkopatu Darencji jako członek komisji ds. Sanktuariów, a od 2019 jest również członkiem komisji ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Niemiec. Od 2021 honorowy obywatel Ostrowa Królewskiego.
KonkonGames

KonkonGames

**KonkonGames** – prezydent Darencji od 3 kwietnia do 11 czerwca 2021 roku i ponownie od 26 lutego do 5 maja 2023. Od 11 marca do 3 kwietnia 2021 i ponownie od 11 do 26 czerwca 2021 dyrektor Departamentu Ochrony Przyrody, od 8 listopada 2022 do 29 kwietnia 2023 minister środowiska w trzecim rządzie AndroPM.

## Życiorys

KonkonGames przed grą na Darencji grał na serwerze piomine.com, na początku 2021 był administratorem tegoż serwera. Na Darencji grę rozpoczął w grudniu 2020, wstępując do Korpusu. 11 marca 2021 objął funkcję dyrektora departamentu Ochrony Przyrody w rządzie Zbuble. W marcu 2021 AndroPM ogłosił Konkona kandydatem Korpusu na urząd prezydenta w kwietniowych wyborach. W I turze uzyskał 4 głosy (36,4%) i drugie miejsce, przechodząc do II tury z kandydatem Jodanu, Wadkiem, który uzyskał wtedy 5 głosów (45,5%). KonkonGames zwyciężył wybory w II turze, uzyskując 6 głosów (54,5%). Zaprzysiężony 3 kwietnia 2021 na urząd prezydenta Darencji. Nie utworzył własnego rządu. 18 maja 2021 objął urząd wiceprzewodniczącego Korpusu. Nie ubiegał się o reelekcję w wyborach w czerwcu 2021, rządy prezydenta zakończył 11 czerwca. Tego samego dnia został ponownie dyrektorem Departamentu Ochrony Przyrody w nowo powołanym rządzie AndroPM, zakończył sprawowanie tej funkcji wraz z upadkiem rządu, tj. 26 czerwca 2021.

21 lipca 2022 wziął udział w prawyborach koalicji Korpus-Jeżyny-Krysja wyłaniających kandydata na prezydenta. Uzyskał w nich 5 z 7 głosów (71%), wygrywając prawybory i zostając zapisanym do listy kandydatów na prezydenta w wyborach w sierpniu 2022. W wyniku przegranej innego uczestnika, Kluszkego, koalicja się rozpadła i Krysja wystawiła Kluszkego jako własnego kandydata. W wyborach zajął trzecie miejsce (ex aequo z Sylwii), uzyskując 1 głos (9,1% głosów).

8 listopada 2022 premier AndroPM mianował KonkonaGames ministrem środowiska w swoim trzecim rządzie. 11 lutego 2023 został ogłoszony kandydatem koalicji Korpus-Jeżyny na urząd prezydenta Darencji w wyborach w tym miesiącu. Wygrał je w I turze, uzyskując 9 głosów (60%) wobec 6 głosów oddanych na Mr Majonezika (40%). Zaprzysiężony 26 lutego 2023 o godzinie 21:44. 29 kwietnia 2023 przestał pełnić urząd ministra środowiska. Nie kandydował w wyborach z przełomu kwietnia i maja 2023, urząd prezydenta pełnił do 5 maja 2023.

15 września 2023 powołany na urząd wiceministra środowiska w piątym rządzie AndraPM. 1 stycznia 2024 zwolniony z urzędu wiceprezesa partii z powodu niewielkiej aktywności.
Antoni Nałęcz

**Antoni Jan Nałęcz** (ur. 10 lutego 1945 w Turzymiu, zm. 19 listopada 2022 we Wragieżbonie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, infułat, w latach 2002-2020 proboszcz parafii Matki Bożej Łaskawej i św. Wawrzyńca we Wragieżbonie.

## Życiorys

Urodził sie 10 lutego 1945 w Turzymiu. W 1951 wraz z rodziną przesiedlony do Wragieżbony. W 1964 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Wragieżbonie, w 1970 przyjął święcenia prezbiteriatu i został wikariuszem parafii św. Jana Chrzciciela w Lasęcicach Wragieżbońskich, w 1976 wikariuszem parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Świętych Apostołów we Wragieżbonie. W 1978 wyjechał do RFN i wstąpił na wydział teologiczny Uniwersytetu w Fuldzie, po uzyskaniu magistratu w 1983 wyjechał do Rzymu i wstąpił na Papieski Uniwersytet Laterański, gdzie w 1985 uzyskał licencjat, a w 1987 doktorat z teologii pastoralnej. W 1988 wrócił do Darencji i został wykładowcą przedmiotów teologicznych na seminarium we Wragieżbonie oraz rezydentem parafii Matki Bożej Łaskawej i św. Wawrzyńca we Wragieżbonie. W 1995 wyniesiony do godności kanonika kapituły katedralnej we Wragieżbonie. W 1997 ustanowiony członkiem komisji ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Niemiec oraz komisji Charytatywnej w strukturach KED. W 2000 wyniesiony do godności prałata. W 2002 ustanowiony proboszczem parafii Matki Bożej Łaskawej i św. Wawrzyńca we Wragieżbonie. W 2011 papież Benedykt XVI wyniósł go do godności infułata. W 2020 przeszedł na emeryturę. Zmarł w nocy z 18 na 19 listopada 2022. Jego pogrzeb odbył się w sobotę, 26 listopada 2022, ceremonii w kościele Matki Bożej Łaskawej i św. Wawrzyńca we Wragieżbonie przewodniczył ks. bp Edward Klinz. Tego samego dnia został pochowany na cmentarzu katolickim we Wragieżbonie.
Dead inside

"**dead inside**" (также называемая как "**Dead Inside**") - это песня mikosora при участии Совергона, вышедшая 1 июля 2022 года. Песня была спродюсирована диджеем LIVING PUFF. Обложка была нарисована mikosora.

## Лирика

[Припев: mikosora]
Я dead inside, dead inside
Dead inside, dead inside
(Похороните меня за плинтусом)
(Не вижу людей, я вижу минуса)

Я dead inside, dead inside
Dead inside, dead inside
(Похороните меня за плинтусом)
(Не вижу людей, я вижу минуса)

[Куплет 1: mikosora]
Среди улиц и машин
Среди женщин и мужчин
Мне сложно найти себя

А ведь можно полюбить
Раствориться к счастью
Быть среди злого и тупого вранья

К сожалению не про нас
Не то время, не тот час
Всё нереально, всё как будто игра

И не то, что мёртв внутри
А снаружи даже жив
Почему же мне так плохо без тебя?

[Пред-припев: mikosora]
Я так хочу, тупо быть
Хочу я просто полюбить
И не бояться глупых людей
Громких соседей и даже друзей

[Припев: mikosora]
Я dead inside, dead inside
Dead inside, dead inside
(Похороните меня за плинтусом)
(Не вижу людей, я вижу минуса)

Я dead inside, dead inside
Dead inside, dead inside
(Похороните меня за плинтусом)
(Не вижу людей, я вижу минуса)

[Куплет 2: Совергон]
Рвали и сшивали наш прочитанный сценарий
Он давно уж улетел в виде той птички: аригами
Я прошёл весь цикл, и так забавно наблюдать
Как новый капитан тратит бездонный капитал

Я бросил всё в рюкзак, мне не нужны больше дома
Я с трубами сбежал, спасибо, господин Дюма
Не пришлось и притворяться, я итак мёртвый на вид
В гнилых кусках уже видны мои демоны изнутри

[Припев: mikosora]
Я dead inside, dead inside
Dead inside, dead inside
(Похороните меня за плинтусом)
(Не вижу людей, я вижу минуса)

Я dead inside, dead inside
Dead inside, dead inside
(Похороните меня за плинтусом)
(Не вижу людей, я вижу минуса)
Jan Antoni Byszewski

**Jan Antoni Byszewski SDS** (ur. 29 września 1920 w Dolinie Krescencji, zm. 28 grudnia 1996 w Jaroszowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, salwatorianin, biskup diecezjalny migronowski w latach 1973-1975, arcybiskup metropolita jaroszowski w latach 1975-1996. Kardynał prezbiter od 1983.

## Życiorys

Urodził się 29 września 1920 w Dolinie Krescencji. W 1938-1939 był nowicjuszem w zakonie Salwatorianów, a w 1939 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, ukończył studia w 1945 ze stopniem magistra. W 1945 został wikariuszem parafii św. Kazimierza w Kazimirsku. W 1947 złożył śluby wieczyste i zamieszkał w klasztorze Salwatorianów w Rybakach, a w 1948 został rektorem przy kaplicy Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Rybakach. W 1951 zrezygnował ze stanowiska rektora i wyjechał do Włoch i wstąpił na Papieski Uniwersytet Gregoriański, w 1956 obronił licencjat z teologii, po czym wrócił do Darencji. Inkardynowany do diecezji migronowskiej i mianowany proboszczem parafii św. Franciszka w Małym Przeglu, a w 1962 przeniesiony na urząd proboszcza parafii św. Andrzeja Apostoła w Międzywzgórzu. W 1964 ponownie wyjechał do Rzymu i rozpoczął studia doktoranckie na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim. W 1968 zdobył doktorat z teologii, a w 1969 wrócił do Darencji i został wykładowcą teologii na seminarium w Gryfii oraz rezydentem parafii Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Gryfii. W 1970 mianowany członkiem Konferencji Episkopatu Darencji jako członek Komisji ds. Zakonów. W lipcu 1971 został kanonikiem kapituły kolegiackiej w Gryfii, a we wrześniu 1971 podniesiony do godności prałata. W 1972 mianowany rektorem seminarium po śmierci poprzednika, ks. Oswalda Bielińskiego. W 1973 papież Paweł VI podniósł go do godności biskupa diecezjalnego migronowskiego. Ingres do katedry w Migronowie odbył 20 października 1973, podczas uroczystości kanonicznie objął diecezję i otrzymał święcenia biskupie z rąk ks. abpa Andrzeja Leśniaka, a współkonsekratorami byli ks. bp Kalikst Poplewski i ks. bp Wojciech Klemens Gis-Guziński. W 1975 został przeniesiony na urząd arcybiskupa metropolity jaroszowskiego i zarazem nuncjusza apostolskiego Darencji. Diecezję objął kanonicznie 2 września, ingres do archikatedry w Jaroszowie odbył 12 września 1975.

Był przeciwnikiem władz komunistycznych, w tym celu, by uniknąć ciągłych aresztowań, przenosił się między parafiami i z nich zarządzał archidiecezją. 2 lutego 1983 wyniesiony do godności kardynała-prezbitera, dzień później złapany przez policję i osadzony przez 2 miesiące w areszcie. W 1992 odznaczony Orderem Solidarności. Zmarł 28 grudnia 1996, kuria poinformowała, że 2 miesiące wcześniej zdiagnozowano u niego nowotwór jelita. Pogrzeb odbył się w środę, 8 stycznia 1997. Tego dnia w okręgu jaroszowskim obowiązywała żałoba. Pochowany w kryptach katedry.
Leszek Cieślewski

**Leszek Jerzy Cieślewski** (ur. 22 grudnia 1909 w Jasłowie, zm. 16 listopada 1999 w Lasęcicach Wragieżbońskich) – darencki duchowny rzymskokatolicki, w latach 1958-1984 biskup pomocniczy wragieżboński.

## Życiorys

Urodził się 22 grudnia 1909 w Jasłowie. W latach 1928-1933 studiował na Wyższym Seminarium Duchownym w Kazimierzu, a następnie był wikariuszem parafii św. Jakuba Większego w Szczęśliwem. W latach 1937-1942 studiował filozofię na Uniwersytecie Świętego Pawła w Ottawie. W latach 1942-1945 był wikariuszem przy kościele św. Józefa w Ottawie. Do Darencji wrócił w 1945, inkardynowano go do administratury apostolskiej Wragieżbony, objął funkcję proboszcza parafii św. Jana Chrzciciela w Lasęcicach Wragieżbońskich. Od 1948 wykładał filozofię na seminarium we Wragieżbonie. W 1949 został kanonikiem kapituły konkatedralnej w Lasęcicach Wragieżbońskich, a w 1952 przeniesiono go na urząd proboszcza parafii katedralnej św. Mateusza Apostoła we Wragieżbonie. W 1958 papież Pius XII mianował go biskupem pomocniczym diecezji wragieżbońskiej. Święcenia biskupie przyjął 12 kwietnia 1958 w katedrze we Wragieżbonie z rąk ks. bpa Aleksandra Jóźwiaka, a współkonsekratorami byli ks. abp Walerian Pompel i ks. bp Ewaryst Pieńkowski. 26 lutego 1984 papież Jan Paweł II przyjął jego rezygnację z urzędu biskupa pomocniczego, na emeryturze mieszkał na plebanii parafii św. Jana w Lasęcicach Wragieżbońskich, której dawniej był proboszczem. Tam też zmarł 16 listopada 1999 po krótkiej chorobie. Pochowany w konkatedrze Wniebowzięcia NMP w Lasęcicach Wragieżbońskich.
Wiesław Jerzy Przegielski

**Wiesław Jerzy Przegielski** (ur. 18 kwietnia 1920 w Przeglu Migronowskim, zm. 29 lutego 2004 w Strzeszowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy migronowski w latach 1977-1995.

## Życiorys

Urodził się 18 kwietnia 1920 w Przeglu Migronowskim. W 1939 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gryfii. Studia ukończył w 1945 i został wikariuszem parafii św. Jadwigi Śląskiej w Przecławkach, a w 1952 przeniesiony do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Natanowie. W 1956 wyjechał do Lublina i wstąpił na KUL, gdzie w 1959 uzyskał magistrat z teologii. Kontynuował studia na Uniwersytecie Angelicum w Rzymie, w 1965 zdobył doktorat z teologii z predyspozycją w naukach biblijnych. W 1966 wrócił do Gryfii i na tamtejszym seminarium wykładał Egzegezę Starego i Nowego Testamentu. W latach 1968-1971 był sekretarzem kurii diecezjalnej w Migronowie. W 1971 został proboszczem parafii św. Jana Jałmużnika w Gryfii oraz kanonikiem kapituły kolegiackiej w Gryfii, a w 1973 podniesiony do godności prałata. W 1977 papież Paweł VI mianował go biskupem pomocniczym diecezji migronowskiej. Święceń biskupich udzielił mu 22 października 1977 ks. bp Rafał Zabierowski. W strukturach KED został przewodniczącym Komisji Prawnej. W maju 1995 papież Jan Paweł II przyjął jego rezygnację z pełnionej funkcji ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego. Zmarł 29 lutego 2004 w szpitalu Strzeszowie. Pochowany na cmentarzu przy rodzinnej parafii w Małym Przeglu.
Diecezja jaroszowska

```
Nie mylić z: Archidiecezja jaroszowska – rzymskokatolicka.

```

**Diecezja jaroszowska** – najmniejsza z trzech diecezji Kościoła ewangelicko-augsburskiego Republiki Darenckiej. Obecną siedzibą biskupa jest Jaroszów. Obszar diecezji pokrywa się z granicami Darencji do 1945 roku.

## Parafie

1. Parafia ewangelicko-augsburska w Glisowie;
2. Parafia ewangelicko-augsburska w Gryfii;
3. Parafia ewangelicko-augsburska w Igalicy;
4. Parafia ewangelicko-augsburska w Jaroszowie;
5. Parafia ewangelicko-augsburska w Kłodnicy;
6. Parafia ewangelicko-augsburska Łubień-Turzym;
7. Parafia ewangelicko-augsburska w Mątowiu;
8. Parafia ewangelicko-augsburska w Międzywodzie;
9. Parafia ewangelicko-augsburska w Waliczu;
10. Parafia ewangelicko-augsburska w Żytnowie.
Bazylika kolegiacka Najświętszej Maryi Panny Opiekunki Świata w Czarnolesiu

**Bazylika kolegiacka Najświętszej Maryi Panny Opiekunki Świata** – rzymskokatolicki kościół parafialny znajdujący się w Czarnolesiu.

## Historia

Pierwszy kościół w tym miejscu wzniesiono w XI wieku. W 1259 nastąpiła lokacja miasta i stało się ono prywatnym miastem biskupim. Z funduszy biskupa wragieżbońskiego Hunolda rozbudowano go i nadano mu cechy wczesnogotyckie, stał się siedzibą parafii. Kolejna rozbudowa miała miejsce w latach 1400-1480, wtedy wzniesiono gotycką, trójnawową bazylikę. W 1492 spłonęły wieże i dach nad nawą główną, zniszczenia naprawiono do 1520. W 1560 napadnięty przez protestantów i zrabowany. Według legedny ukradli i spalili obraz Matki Bożej, ten jednak rankiem wrócił na swoje miejsce i zawisł nad ołtarzem. Zaczęto go postrzegać jako cudowny, a w 1612 miał on uchronić przed epidemią cholery. Wtedy kościół stał się miejscem pielgrzymek. W 1633 pod kierownictwem architekta Ottmara von Schucha wymieniono ołtarz główny, ściany we wnętrzu pokryto stiukiem. W 1691 sprowadzono z Niemiec dzwon XVI-wieczny dzwon, a w 1732 do kościoła przywieziono dzwon z ludwisarni Lorenza Strahlborna, odlany rok wcześniej. W 1788 biskup Siegfried Johann von Waldberg erygował przy świątyni kapitułę kolegiacką. W 1927 do kościoła zamówiono kolejny dzwon, z odlewni Schilling&Lattermann, któremu nadano imię św. Berty, a w 1930 zamówiono kolejny z tej samej odlewni, o imieniu św. Benedykta. W 1940 kościół został zniszczony podczas zajęcia miasta przez wojska darenckie, a w 1941 zawaliła się tylna ściana, większość wysklepek nawy głównej oraz część łuków przyporowych. Kościół zabezpieczono w 1942. W 1944 podczas silnego wiatru runął hełm zachodniej wieży, niszcząc jedną z opuszczonych kamienic oraz uszkadzając drewnianą konstrukcję wewnątrz wieży, przez co w 1945 najmniejszy z dzwonów spadł i rozleciał się na kawałki. Nikt nie ucierpiał. W 1946 rozpoczęto odbudowę, zdjęto warstwy stiuku i odsłonięto gotyckie mury. W 1947 odbudowano tylną ścianę, a w 1948 sklepienia, łuki przyporowe, odbudowano hełm zachodniej wieży i wymieniono hełm wieży wschodniej. W 1950 kościół konsekrowano i reaktywowano kapitułę, w tym samym roku do kościoła wrócił obraz Matki Bożej, który w 1940 przeniesiono do mniej zniszczonej katedry. W 1953 w celu spłacenia długów sprzedano część ławek oraz dzwon z 1930 (obecnie wisi w parafii św. Bartłomieja w Miłkach). W 1964 odlano 2 nowe dzwony z ludwisarni Rincker, mniejszy o imieniu Opiekunki Świata i większy o imieniu Chrystusa Zbawiciela. W 1966 papież Paweł VI podniósł kościół do rangi bazyliki mniejszej. W latach 2004-2007 wyczyszczono cegłę i wymieniono dachy naw.
Wojciech Ryszkiewicz

**Wojciech Maria Ryszkiewicz SDB** (ur. 30 września 1902 w Aligórze, zm. 2 czerwca 1972 w Czarnolesiu) – darencki duchowny rzymskokatolicki, w latach 1954-1956 administrator apostolski Czarnolesia, w latach 1956-1972 biskup diecezjalny czarnoleski.

## Życiorys

Urodził się 30 września 1902 w Aligórze. W 1921 rozpoczął nowicjat w klasztorze Salezjanów w Gryfii, a 26 sierpnia 1922 złożył pierwszą profesję zakonną. W latach 1923-1929 studiował na Wyższym Seminarium Duchownym w Gryfii. W 1928 przyjął śluby wieczyste. W latach 1929-1932 pracował jako wikariusz przy rektoracie Przemienienia Pańskiego w Gryfii. W 1932 wyjechał do Rzymu wstępując na Papieski Uniwersytet Laterański. W 1939 zdobył licencjat z teologii fundamentalnej. Rozpoczął studia doktoranckie, ukończone w 1941 z tytułem doktora nauk teologicznych. Przez trwającą wojnę nie mógł wrócić do Darencji i w latach 1941-1945 pracował jako wikariusz przy bazylice Santa Maria Ausiliatrice w Rzymie. W 1945 wrócił do Darencji i dobrowolnie rozpoczął pracę w administraturze apostolskiej Czarnolesia. W 1946 za jego sprawą w Czarnolesiu utworzono klasztor Salezjanów, a ks. Ryszkiewicza kreowano jego przeorem. W 1950 kreowany kanonikiem czarnoleskiej kapituły kolegiackiej. W 1951 rozpoczął pracę w reaktywowanym seminarium w Czarnolesiu jako wykładowca teologii fundamentalnej, nie przyjął proponowanej mu funkcji wicerektora uczelni. W 1952 wyniesiony do godności prałata, w tym samym roku objął funkcję rektora rektoratu św. Jana Bosko w Czarnolesiu. W 1954 mianowany administratorem apostolskim Czarnolesia, urząd objął kanonicznie 29 listopada 1954. W 1956 mianowany biskupem diecezjalnym Czarnoleskim. Ingres do katedry w Czarnolesiu odbył 26 maja 1956, podczas ingresu kanonicznie objął diecezję oraz przyjął święcenia biskupie z rąk ks. abpa Waleriana Pompla, a współkonekratorami byli ks. bp Stanisław Leski i ks. bp Aleksander Jóźwiak. W 1957 objął kierownictwo w Komisji ds. Zakonów w strukturach nowo utworzonej Konferencji Episkopatu Darencji, lecz po roku przekazał kierownictwo ks. bpowi Wojciechowi Klemensowi Gisowi-Guzińskiemu. Zmarł nagle, 2 czerwca 1972, w kurii biskupiej, na zawał serca. Pochowany w nawie bocznej katedry w Czarnolesiu.
Diecezja polskokatolicka

Katedra w Łęgach

**Diecezja polskokatolicka** – jedyna diecezja Kościoła polskokatolickiego w Republice Darenckiej. Siedziba diecezji znajduje się przy katedrze św. Jadwigi Królowej w Łęgach.

## Parafie

1. Parafia św. Wawrzyńca w Chróstkach;
2. Parafia Matki Bożej Bolesnej w Jaroszowie;
3. Parafia Matki Bożej Kwietnej i św. Stanisława w Kłodnicy;
4. Parafia katedralna św. Jadwigi Królowej w Łęgach;
5. Parafia prokatedralna Zesłania Ducha Świętego w Omiatach;
6. Parafia Chrystusa Dobrego Pasterza w Milczycach;
7. Parafia Świętego Krzyża w Światowiczu;
8. Parafia śś. Apostołów Piotra i Pawła we Wragieżbonie.
Ewaryst Pieńkowski

**Ewaryst Wiesław Pieńkowski** (ur. 28 września 1907 w Trynicku, zm. 25 lipca 1991 w Jaroszowie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, ordynariusz Wojska Darenckiego w latach 1955-1982.

## Życiorys

Urodził się w Trynicku, 28 września 1907. W 1919 związał się z nowo powstałym Darenckim Bractwem Skautów, a we wrześniu 1925 rozpoczął kurs podoficerski, ukończony w kwietniu rok później. Związał się z Wojskami Obrony Terytorialnej. We wrześniu wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Kazimierzu, w 1932 przyjął święcenia prezbiteriatu i został inkardynowany do Ordynariatu Wojska Darenckiego, zostając wikariuszem parafii Matki Bożej Szkaplerznej w Trynicku. W 1937 objął probostwo w tejże parafii. W międzyczasie, w 1935, uzyskał awans na stopień kaprala. W 1938 uzyskał tytuł sierżanta. W latach 1940-1944 pełnił służbę wojskową w pobliżu Swarzęcic i Franaw. W 1942 awansowany do stopnia chorążego, a w 1945 – podporucznika. Podczas wojny, w 1940, pełnił duszpasterstwo w parafii w Światowiczu, a po zniszczeniu tamtejszego kościoła pracował przy parafii w Dębcach. W 1945 wrócił do Trynicka i powrócił do prac przy tamtej parafii (de iure nieprzerwanie podczas wojny pełnił funkcję jej proboszcza). W 1949 wyniesiony do godności prałata, w tym samym roku awansowany na stopień kapitana, a w 1951 uzyskał stopień majora. W 1952 został członkiem Komisji ds. Rodzin KED. 29 kwietnia 1955 papież Pius XII nominował go na urząd ordynariusza Wojska Darenckiego. Ingres do katedry w Jaroszowie odbył 18 czerwca 1955, podczas ingresu kanonicznie objął ordynariat i otrzymał święcenia biskupie. Konsekrował go biskup diecezjalny jaroszowski, ks. bp Walerian Pompel, a współkonsekratorami byli ks. abp Giuseppe Giglioli, nuncjusz apostolski na Darencji i ks. bp Piotr Kotowicz, biskup pomocniczy jaroszowski. Podczas tej uroczystości awansowano go na stopień pułkownika. W 1964 awansowany na stopień niższego generała. W 12 października 1982 papież Jan Paweł II przyjął jego rezygnację z funkcji ordynariusza. Do 26 lutego 1983, tj. do momentu ingresu następcy, sprawował funkcję administratora ordynariatu. Zmarł 25 lipca 1991, pochowany w krypcie archikatedry w Jaroszowie
RedEmiq

RedEmiq w sierpniu 2023

**RedEmiq** – darencki samorządowiec, burmistrz Grędzborka, od 1 do 12 maja 2023 współprzewodniczący partii Hydra, a od chwili jej reaktywacji 12 stycznia 2024 jej przewodniczący.

## Życiorys

Jest kuzynem KonkonaGames, który zaprosił go do gry na Darencji. Dołączył na serwer 11 lutego 2023, tego samego dnia założył miasto Grędzbork i został jego burmistrzem. Wstąpił do Krysji Wydnickiej. 1 maja 2023 założył wraz z Majewiczkiem partię Hydra i został jej współprzewodniczącym. 12 maja 2023 w wyniku konfliktu z Majewiczkiem ogłosił likwidację partii. Powrócił do Krysji, 20 czerwca 2023 przeszedł do Nowej Federacji. 14 lipca 2023 został jednym z doradców prezydenta Mr Majonezika, po kilku tygodniach ponownie wstąpił do Krysji. Pod koniec 2023 wstąpił do Wspólnej Darencji, a 12 stycznia 2024 został prezesem reaktywowanej Hydry oraz został mianowany wiceministrem kultury i turystyki.
Maciej Kamiński

**Maciej Ludwik Kamiński** (ur. 15 czerwca 1956 w Chomlinie) – darencki duchowny rzymskokatolicki, prepozyt kapituły konkatedralnej w Łęgach od 2017.

## Życiorys

Urodził się 15 czerwca 1956 w Chomlinie. W 1976 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Jaroszowie, ukończył studia w 1982. Skierowany na stanowisko wikariusza parafii Parafia Przemienienia Pańskiego w Łęgach, a w 1986 przeniesiony do nowo utworzonej parafii św. Filipa Neri w Bobrowniku. W 1989 rozpoczął studia na Papieskim Wydziale Teologicznym Świętego Bonawentury w Rzymie, ukończył je z doktoratem z teologii w 1994. Po powrocie do Darencji inkardynowany do archidiecezji jaroszowskiej i mianowany wikariuszem parafii św. Jakuba Większego w Szczęśliwem. W latach 1997-1999 był rezydentem parafii archikatedralnej w Jaroszowie i wykładowcą teologii na seminarium w Jaroszowie. W 1999 przeniesiony na urząd rektora rektoratu św. Krzysztofa w Staryni Łęskiej, a w 2002 inkardynowany do diecezji łęsko-kazimierskiej. W 2003 został kanonikiem kapituły konkatedralnej w Łęgach. W 2008 został proboszczem parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Wszystkich Świętych w Stobarczu z siedzibą w tamtejszej bazylice, a w 2011 podniesiony do stopnia prałata. W 2017 mianowany prepozytem kapituły konkatedralnej w Łęgach.