Althaia Aegbor

Althaia Aegbor

kuzynostwo o nieznanych imionach

Naurel Ardatan

Kazurieth Lerver

Mistrz Alathan

Kapitan Rudobrody

Mistrzyni Marell

**Althaia Galad Aegbor** - ludzka mieszczanka ainhardzkiego pochodzenia, Magini, Adeptka Sztuki Magii Leczniczej.

## Przeszłość

### Wczesne życie

Urodziła się w Merfold jako córka Strażnika Bellyna Aegbora i Arzheny z domu Rauath. Wiodłaby spokojne życie, gdyby nie miała nieustannego talentu do pakowania się w kłopoty. Nie posiadała rodzeństwa, ale spędzała mnóstwo czasu z kuzynostwem ze strony swojej matki, z którym była bardzo zżyta. Przez pewien czas podziwiała też swojego ojca, uważała go za bohatera i brała z niego przykład, w przyszłości chcąc być taka jak on.

W wieku 11 lat odkryła u siebie zdolności magiczne, upuszczając lampę w piwinicy i bardzo mocno pragnąc oświecić pomieszczenie. Jej ojciec samemu odeskortował ją do Zakonu.

### Życie w Zakonie

Althaia od początku stwierdziła, że nie warto załamywać się nad swoim losem i szybko zyskała opinię osoby, której wszędzie jest pełno i która niesie ze sobą kłopoty. Inne dzieci nawet ją lubiły, bo tworzyła wesołą atmosferę, ale z nikim nie była szczególnie blisko, często kłócąc się z wychowawcami i nauczycielami.

Mając 12 lat znalazła tajne przejście pod Zakonem, które akurat w podobnym czasie odkryli Sorin Zaveri i Tybalt Eberath. Pomiędzy chłopakami i Althaią doszło do sprzeczki, która zakończyła się bójką. Spowodowało to, że Mistrzowie odnaleźli Adeptów w podziemiach i wszyscy trzej dostali wspólną karę, która bardzo ich do siebie zbliżyła. Od tamtego czasu cała trójka jest praktycznie nierozłączna, wspólnie knując i płatając innym psikusy.

Od zawsze źle dogadywała się z Rhiannon Jarsdel i Vesperem Haberfordem, którzy próbowali ją pouczać, a im bardziej próbowali, tym bardziej Althaia się buntowała, oddając im coraz to gorszymi żartami.

Gdy miała 14 lat Starożytna Bogini Syia wybrała ją na swoją wyrocznię, ukazując jej rzeczy niepojęte dla ludzkiego umysłu, co sprawiło że dziewczyna straciła rozum. Od tamtego czasu stała się bardziej zamknięta w sobie i nieco zdziwaczała. Przestała płatać psikusy innym, a jeśli pakowała się w jakieś kłopoty, to głównie samotnie. Nigdy jednak nie została do końca opuszczona przez Sorina i Tybalta.

## Wygląd

Althaia jest pucołowatą, nieco pulchną dziewczyną o średnim wzroście. Ma nieco kwadratową twarz, mały, lekko zadarty do góry nos. i pełne, nieco szerokie usta z wyraźnie zarysowanym łukiem kupidyna. W jej przednich zębach jest mała przerwa. Ma jasną, chłodną cerę, błękitne oczy, białe, długie i nieco skołtunione włosy, które jednak codziennie stara się rozczesywać oraz cienkie, jasne brwi. Ma długie palce i przyjemne w dotyku dłonie. Ma niski, przyjemny głos i zawsze pachnie słodkimi perfumami.

Jeśli akurat nie chodzi w swoich typowych szatach Magini, preferuje ubierać wiele warstw. Jest jej zawsze zimno, dlatego lubi grube ubrania, zwłaszcza jeśli są przy okazji puchate i wygodne.

## Charakter

Althaia niegdyś była energiczna, chociaż dość tajemnicza. Wszędzie było jej pełno, chociaż nie zawsze dało się ją dostrzec. Zawsze była bardzo szczera i mówiła to co myśli, chociaż często jej niewyparzony język pakował ją w kłopoty. Potrafiła też świetnie kłamać i często spędzała czas wymyślając (nie zawsze legalne) rozrywki.

Po zostaniu naznaczoną przez Siyę, Boginię Przepowiedni, jej charakter zmienił się nie do poznania. Stała się małomówna i jeszcze bardziej tajemnicza, zawsze zdając się zamroczona. Wypowiadała się głównie w zagadkach i metaforach, ale wciąż często pakowała się w kłopoty i inni woleli jej unikać. Rzadko przejawiała jakiekolwiek emocje.

## Umiejętności

* tworzenie pułapek
* zaawansowane umiejętności z zakresu lecznictwa tradycyjnego i magicznego
* języki: wspólny, elficki nocny,

## Ciekawostki

* jej imię oznacza "szczerość" albo "lecznicze zioło"
* nosi jako naszyjnik znaleziony kiedyś kieł wolpentingera
* kocha srebro