Odcinek 2 (fikcja)

BOHATEROWIE

Główni:

Łukasz – tata, 28 lat

Ola – mama, 28 lat

Ania – córka, 3 lata

Zosia – córka, 2,5 lat

Rita – córka, 6 miesięcy

Drugoplanowi:

Wiktoria – nieprzyjęta niania,

Dzidka – odrzucona kandydatka,

Teresa – nieprzyjęta niania,

nieznana kobieta,

Elżbieta – nieprzyjęta niania.

Na casting do Łukasza i Oli przychodzi 24-letnia kandydatka na nianię Wiktoria. Opowiada o swoim doświadczeniu w opiece nad dziećmi, o tym, że zajmowała się swoim młodszym rodzeństwem czy dziećmi sąsiadów. Mówi, że potrafi i nie boi się przewijać, ale nie będzie sprzątać ani gotować, chyba że za dodatkowe pieniądze. Rodzice pytają, jaka stawka by ją zadowalała, na co ona odpowiada, że 12 złotych za godzinę. Na koniec Wiktoria opowiada, jakie zabawy by zaproponowała dzieciom i jak spędziłaby z nimi wolny czas. Rodzice dziękują jej za rozmowę i mówią, że odezwą się do niej.

Godzinę później na casting przychodzi 54-letnia Dzidka, która w czasie rozmowy pokazuje swoje CV. Mówi, że jest zwolenniczką bezstresowego wychowania, nie daje klapsów, nie podnosi głosu, jest cierpliwa i spokojna, ale mogłaby zastosować karę. Twierdzi, że nie dałaby się wyprowadzić z równowagi. Ojciec pyta Dzidkę, jakimi sposobami zwalczyłaby u dziecka gorączkę. Niania odpowiada, że najlepszy jest alkohol. Rodzice są oburzeni tą odpowiedzią. Potem Ola pyta, w jaki sposób rozdzieliłaby dwie bijące się dziewczynki. Dzidka mówi, że jedną zamknęłaby w balkonie, a drugą usadowiłaby na karnym krześle na tyle godzin, ile ma lat. Rodzice zbulwersowali się i podziękowali Dzidce za rozmowę i powiedzieli, że nie byliby zainteresowani współpracą z taką nianią.

Dzień później Wiktoria, zaproszona na dzień próbny, przychodzi do domu Oli i Łukasza. Zapoznaje się z dziećmi, a rodzice wychodzą z domu i udają się do przyczepy, w której obserwują nianię za pomocą ukrytych kamer. Niania mówi, że jest gorąco i zdejmuje z siebie bluzę. Jest ubrana w koszulkę prześwitującą stanik. Śpiewa dzieciom rymowankę „Baloniku mój malutki” i bawi się w pociąg. Po chwili dzwoni do niej mężczyzna, który mówi, że Wiktoria nie wykonała pewnej usługi. Wiktoria mówi, że teraz nie może, bo zajmuje się dziećmi. Mężczyzna grozi, że jak ją znajdzie, to zrobi jej krzywdę. Niania podaje adres Oli i Łukasza i zaprasza go do domu. Idzie z dziećmi na górę i prosi ich, by nie wychodziły, żeby pobawiły się same. Opiekunka idzie do sypialni i zdejmuje spodnie. Teraz jest w samych stringach i przezroczystej koszulce. Zdejmuje stanik spod koszulki. Idzie do łazienki, bierze kosmetyki Oli i zaczyna ich używać: maluje usta i robi sobie makijaż. Grzebie w garderobie i wyciąga z niej szpilki, które potem zakłada. Dzwoni dzwonek, ona otwiera drzwi i wpuszcza swojego klienta. Okazuje się, że niania dorabia jako prostytutka i pewnego dnia nie wykonała jednej usługi klientowi, który jej zapłacił. Idą do sypialni, niania zaczyna się rozbierać. Rodzice wracają do domu i każą im się wynosić. W trakcie kłótni dochodzi do szarpaniny pomiędzy Olą i Wiktorią. Ola ciągnie Wiktorię za włosy, wyrywając jej kosmyk włosów. Niania płacze i grozi pozwem do sądu za zastosowanie przemocy wobec niej.

Kolejnego dnia przychodzi 48-letnia Teresa, która ma nadwagę i idąc, podjada kiełbasę. Wita się z rodzicami i siada przy stole. Krzesło nie wytrzymało ciężaru i się rozwaliło, a Teresa spadła na podłogę. Rodzice proponują, by niania usiadła z nimi na kanapie. Siedzą na kanapie i zaczynają rozmowę. Teresa opowiada, że ostatnio pracowała jako kucharka w podstawówce i w tym czasie kontakt z dziećmi miała. Również taki kontakt miała, gdy się opiekowała swoją dwójką dzieci oraz wnukiem. Chwali się, że potrafi świetnie gotować. Daje rodzicom na poczęstunek zrobiony domowej roboty bigos oraz kompot. Rodzice są zadowoleni, niania ich kupiła. Pytają się, czy miałaby jutro czas, żeby przyjść. Teresa mówi, że mogłaby przyjść nawet z samego rana. Łukasz i Ola zapraszają ją na dzień próbny kolejnego dnia.

Po rozmowie z panią Teresą zdesperowana kobieta chodzi po ulicy z kartką ze zdjęciami jej dzieci i pyta się przechodniów, czy je gdzieś widzieli. Mówi, że zaginęły jej dwie córki, jedna 6-miesięczna, druga mająca 2,5 lat. Jednak żaden z przechodniów nie kojarzy tych dziewczynek. Idąc, spotyka słup, na którym wisi ogłoszenie o tym, że jest poszukiwana niania do między innymi 6-miesięcznej i 2-letniej dziewczynki. Kobieta twierdzi, że to mogą być jej dzieci, dlatego udaje się do mieszkania, którego adres był podany na ogłoszeniu. Trafia do domu Oli i Łukasza i rzuca się na nich, mówiąc, że są porywaczami, że zadzwoni na policję i ich zabije. Podchodzi do kuchni i zaczyna ją demolować, rzuca wazonami, talerzami, innymi przedmiotami i krzyczy, żeby oddali jej dzieci. Mówi z płaczem, że porwali jej dzieci, a teraz chcą je powierzyć obcym kobietom (czyli nianiom). Ola podchodzi do niej z telefonem i pokazuje jej zdjęcia Rity i Zosi. Do kobiety dociera, że się pomyliła i że to nie są jej dzieci. Przeprasza i chce posprzątać bałagan, który wyrządziła, a rodzice mówią, żeby jak najszybciej opuściła dom. Kobieta wychodzi.

Nazajutrz do domu na dzień próbny przychodzi poznana na castingu Teresa. Wita się z dziewczynkami i rodzicami. Mówi, że przygotowała dla dzieci niespodzianki. Rodzice mówią, że nie trzeba ich teraz karmić, bo niedawno zjadły śniadanie, ale jak zgłodnieją, niech odgrzeje im zupę. Żegnają się, potem rodzice udają się do przyczepy. Niania wyciąga z torby pierwszą „niespodziankę”, czyli boczek, który usmażyła, i chleb ze smalcem. Dzieciom nie posmakował ten przysmak, dlatego niania sama zjadła. Niania idzie do kuchni i zagrzewa zupę. Zagląda do lodówki, wyciąga kabanosy, kiełbasy, musztardę i pakuje to wszystko do torebki. Wlewa do talerza zagrzaną zupę, która miała być dla dzieci, i zjada. Resztę zupy wypija z garnka, oblewając się przy okazji. Zamawia sobie przez telefon dwie pizze. Następnie wypija mleko z butelki Rity i znajduje na półce w pokoju dziewczynek papier toaletowy z kałem Rity. Niania myśli, że to czekolada, więc zlizuje zawartość papieru, jednak szybko się orientuje, że to nie był baton. Idzie do łazienki i myje język mydłem. Po jakimś czasie dociera zamówienie. Niania płaci dostawcy i idzie z pizzami do salonu. Otwiera pudełko i zjada pierwszą pizzę w całości, następnie wyciąga drugą, którą również zjada całą. Teresa czuje, że musi skorzystać z toalety, dlatego idzie do łazienki i siada na bidecie, myląc go z sedesem. Niania wypróżnia się do bidetu i mówi „Co to za dziwny kibel, nawet spłuczki tu nie ma?”. Niania pozostawia swoje odchody w bidecie, myje ręce kremem do ciała i idzie do pokoju dziewczynek. Próbuje czymś zabawić dzieci. Nagle czuje, że znowu musi skorzystać z łazienki, musi drugi raz się wypróżnić. Ponownie siada na bidecie, który nie wytrzymuje obciążenia, urywa się i spada razem z nianią. Bidet jest potłuczony, a niania, gdy odwraca się, dopiero wtedy dostrzega kibel. Bierze w ręce odchody, które zrobiła, i wrzuca do kibla. Brudzi kałem przedmioty w łazience, których dotknęła. Rodzice wbiegają do domu i wchodzą do łazienki. Niania mówi im, że włamanie było i udaje płacz. Ola pokazuje nagranie z kamery, na którym widać, jak niania siedzi na bidecie. Teresa, zdenerwowana tym, że była nagrywana, zauważa ukrytą kamerą i pokazuję do niej tyłek. Następnie wyciera brudne kałem ręce o swoje ubranie, udaje się w kierunku salonu, by zabrać swoje rzeczy, ale Ola podbiega do jej torebki, by odebrać jedzenie, które opiekunka ukradła. Teresa nie pozwala na to i siłą wyciąga torebkę. Do akcji wkracza Łukasz, któremu udaje się wyrwać z jej rąk torebkę i wyciąga skradzione rzeczy. Łukasz wyrzuca torebkę przez okno i każe jej się wynosić z mieszkania. Grozi, że obciąży ją finansowo za wyrządzone szkody. Na pożegnanie Teresa puszcza głośnego bąka.

Po dwóch dniach na rozmowę do domu przychodzi 56-letnia Elżbieta razem z pieskiem. Przy wejściu ojciec prosi, by zostawiła pieska w ogrodzie. Niania niechętnie, ale zostawia pupila. Siada przy stole i rozpoczynają rozmowę. Ela mówi, że jest zapaloną miłośniczką zwierząt, ale kocha również dzieci. Twierdzi, że dzieci powinny mieć kontakt ze zwierzętami i należy je uczyć szacunku do zwierząt. Oli podoba się ta kandydatka ze względu na jej miłość do zwierząt. Łukasz pyta się o jej doświadczenie w opiece nad dziećmi i czy pracowała kiedyś w charakterze niani. Odpowiada, że pracowała z dziećmi niepełnosprawnymi z zespołem Downa, bawiła się z nimi w różne gry edukacyjne, ale głównie skupiała uwagę na zaprzyjaźnianiu je ze zwierzętami. Ola chciałaby od razu zaprosić nianię na dzień próbny, ale Łukasz jest do niej sceptycznie nastawiony i mówi, że odezwą się do niani wieczorem z decyzją.

Następnego dnia przychodzi do domu Oli i Łukasza zaproszona kandydatka Ela. Zapoznaje się z dziewczynkami. Rodzice pokazują jej, gdzie są pieluchy, i mówią, że jak Rita będzie płakać, to należy ją przewinąć. Łukasz i Ola wychodzą z domu i udają się do przyczepy. Niania dzwoni do znajomego, którego prosi, by przywiózł do niej teraz pieska Pimpusia. Po 10 minutach dzwoni dzwonek, Ela otwiera i wpuszcza do środka pieska. Pokazuje go dziewczynkom. Bierze Ritę na ręce i pokazuje jej Pimpusia, następnie kładzie dziecko na skraju łóżka. Niania zabiera psa do sypialni i siedzi z nim, gadając do niego i głaszcząc go. Karmi pieska papką przyrządzoną dla Rity. Podaje mu także jej mleczko. Nagle, gdy niania podnosi pieska nad głową, robi kupę, która spada na jej twarz. Kładzie psa na podłodze, myje twarz i sprząta psie odchody. Wyrzuca kupę do kibla i spuszcza wodę. Zakłada smycz psu i wyprowadza go na spacer, zostawiając dzieci same bez opieki. Kiedy niani nie ma w domu, Rita, usadowiona wcześniej w niebezpiecznym miejscu na łóżku, spada na podłogę. Rodzice wbiegają do domu i sprawdzają, czy nic jej się nie stało. Po kilku minutach wraca niania. Wściekła Ola krzyczy na nianię i wygania ją z mieszkania. Rodzice zarzekają, że już nigdy nie będą szukać żadnej niani.