The Path to Illumination

Na een nacht in de taverne in Ostendo,
vertrokken de avonturiers naar de kleine haven in het noorden van de
Dragonshard Islands. Hier stond Brynden, die in Ctesias divination had
gestudeerd, op hun te wachten. Hij kreeg hier van de rest het verhaal te horen.
Ze werden in de haven benaderd door Bertin, een vriend van Torem die hun zou
helpen om op Lumino te geraken. Hij kon 4 mensen van de avonturiers makkelijk
op een boot smokkelen, maar de rest zou een eigen manier moeten vinden om er op
te geraken.

Brynden zag een matroos met dunne armpjes
lopen. Hij vermomde zich als hem en ging de boot op.
Shamus deed zich voor als de mekanieker van de boot, vroeg waar de masten waren
en ging de boot op.
Culboi stormde de boot op, werd tegengehouden. Hij blufte dat hij de matroos
kende en een touw moest vastbinden in de boot en ging de boot op.

De rest van de avonturiers zat ondertussen
al in het laadruim en toen iedereen aanwezig was, vertrok de boot. De eerste
paar uur van de reis verliepen vrij vlot, tot Culboi doorhad dat een boot op
water dreef, een stof die hij enorm interessant vind. Hij wou enorm graag naar
het deck gaan om naar het water te kijken. Dit leek de rest van de avonturiers
geen goed plan, en ze stopten hem in de grootste ton ter Peragon.

De volgende dag had iedereen wel zin in een
beetje frissere lucht, dus Brynden besloot om wat uniformen te vinden voor de
rest van het genootschap. Maar nog voordat hij kon terugkeren naar het laadruim
werd hij gespot. Hij haastte zich terug naar beneden maar werd gevolgd. De
avonturiers waren al bezig met de deur te barricaderen toen ze opeens een
schreeuw hoorden van bovenop het dek. Iedereen ging kijken.

Boven op het dek lag een van de matrozen te
stikken in zijn eigen kots, terwijl een andere hysterisch stond te schreeuwen
“HET IS LELIJK” en ook aan het overgeven was. Terwijl iedereen afgeleid was,
gebruikte Culboi zijn magische muziek om iedereen in slaap te doen. Hij hield
er echter geen rekening mee dat zijn reisgenoten hier ook van onder de invloed
zouden zijn. De helft van de avonturiers, en bijna alle matrozen vielen in
slaap.

Dazek had samen met Zairo en Culboi geen
effect gehad van de spreuk. Dazek was het beu dat Culboi dingen deed zoals
proberen de avonturiers hun verstopplek weg te geven door te ontsnappen, en zo
opgewonden geraken door water. Hij besloot dus om Culboi het water wat dichter
bij te laten bekijken en gooide hem van de boot af. Gelukkig landde hij op
een van de visnetten van de boot en bleef hier veilig liggen.

Ondertussen was er een sinister wezen aan
boord geklommen. Een zee-heks die **zo**
lelijk **was, en mensen spontaan deed overgeven. Maar ondanks haar krachten**
heeft het genootschap haar toch kunnen verslaan. De matrozen waren hier heel
dankbaar voor en liet de avonturiers de rest van de reis gratis aan boord
blijven, tot ze in Lasfariën aankwamen.

Lasfariën is een haventad vol met elfen. De
avonturiers rustte hier even uit na hun tocht op zee. Totdat ze te horen kregen
van een stadswachter dat er al weer iemand verdwenen was. Hij legde uit dat er
af en toe mensen verdwenen maar later terugkeerden. Nadat ze terugkeerden
gedroegen ze zich heel vreemd.