Dwa tygodnie później

-Cały czas śpi?

-Tak, już drugi tydzień. Zastanawiam się czy to ma jeszcze jakiś sens. Nawet jeśli się wybudzi może być za słaby, żeby podołać misji.

-Musimy mu zaufać. To nasza ostatnia nadzieja.

-Psst! Cicho! Budzi się.

Z cichym burknięciem wybudzasz się z letargu w jaki popadłeś przez ostatnie dwa tygodnie. Jak przez mgłę spostrzegasz tkwiące nad tobą sylwetki. Brązowe szaty eunuchów i świecące od łysiny czaszki. Pomimo wciąż towarzyszącego ci oszołomienia nie masz wątpliwości. Trafiłeś do zakonu mnichów bądź też na sesję dungeons and dragons. Jest tylko jeden sposób, żeby się o tym przekonać.

- Który z was jest tu mistrzem gry?

- Masz na myśli Wielkiego Mistrza Zakonu? To święty Jan Maria Wianej – odpowiada ci potworny grubas, którego nie sposób pomylić z kimkolwiek innym. Paweł Ośkowykołek, grubas wyklęty, tłuścioch, który przed laty rzucił wyzywanie samemu Grubisowi Chrystusowi i poległ, czym na wieki skazał się na wygnanie do zatęchłej dziury na drugim końcu świata.

- Chcecie mnie strawić? – pytasz bez ogródek, doskonale zdając sobie sprawę z reputacji jaka przylgnęła do zakonu Najgrubszej Łucji Panny Domu Zwierzchowskiego na Grunwaldzkiej.

- Strawić? – grubas uśmiecha się niczym hiena na widok świeżego ścierwa – Chciałbym, ale nie mamy na to czasu. Zagrożenie jest zbyt realne. ON nadchodzi.

I wtedy nawiedza cię koszmarna wizja.

„Parówka. A raczej to co z niej pozostało. Świńskie jelito pozbawione naturalnych dla siebie walorów tłuszczowych.”

Błysk i nowa wizja.

„Kabanos, a może murzyn. Doszczętnie wychudzony, pozbawiony wszelkiego sadła”

Błysk.

„Szpital dla obmierźle otyłych. Przy ścianie rzędy łóżek. Z pozoru pustych, lecz z trudem dostrzegasz niewyraźnie zarysowane ciała”

Błysk. Przeszywający ból głowy.

„Ciemny zaułek. Dziwacznie zdeformowana postać przebiega kryjąc się przed światłem ulicznych lamp. Nagle odwraca się i przez niezwykle krótki moment jesteś wstanie spostrzec jej twarz, która w żaden sposób nie przypomina ludzkiej. W miejscu gdzie znaleźć powinny się gałki oczne dostrzegasz dwa czerwone guziki, zaś zamiast nozdrzy śrubokręt oraz świnkę skarbonkę”

Wreszcie budzisz się cały zlany potem.

- Co to do cholery miało być?! – krzyczysz przerażony.

- To ON. Ten, który nadchodzi, Moryś, zaciekły wróg grubasów – odpowiada ci Ośkowykołek – Prawdopodobnie ujrzałeś go w jego najbardziej pierwotnej z postaci. Tej, która zwykła nawiedzać na podczas sennych mar.

- I chcecie, żebym ja go powstrzymał?!

- Tak, lecz pamiętaj, że nie jesteś sam. Wytrenujemy cię.

Następne trzy miesiące spędzasz na katorżniczym treningu mnisiego kung-fu w stylu świni.

-Hia! – krzyczysz wyprowadzając cios jedną z fałd wprost w murzynie pyszczki brata Pawła.

-Hatysz! – odpowiada, parując cios w pobliskie drzewo wiśni, które natychmiast przewraca się z hukiem.

Przez dobre półgodziny wymieniacie się gradem ciosów, akcentując każdym odpowiednim zawołaniem. Wreszcie walka przenosi się do przestworzy, gdzie dalej wymieniacie uderzenia, lecz tym razem akompaniując im za pomocą perystaltyki jelit. Jednak jeden krótki moment nieuwagi wystarcza aby Paweł obalił cię z plaskiem opon mózgu i brzucha wprost do leżącego nieopodal stawu przyprószonego kwitnącym kwiatem lotosu.

- Hymmm - mruknął - Nie jesteś gotowy, lecz nie mamy już czasu. To musi wystarczyć. Pamiętaj, za nim dojdzie do ostatecznej konfrontacji z Morysiem musisz zniszczyć wszystkie trzy z jego horkruksów, inaczej z góry skazany jesteś na niepowodzenie.

Nie tracąc więc czasu wyruszasz aby zniszczyć horkruksy Morysia. Który pierwszy?

1.Anatomiczne kuriozum

2.Sukno z gronostajów

3.Atlas do anatomii Brzozan