Orkliny

Pierwotnie nazywane *Straszakami*, zamieszkują zarówno Erlathan, jak i Stary Świat. Uważa się, że ich ojczyzną jest Rudvia, zalesiona, dzika kraina, leżąca na północ od Czlavii, chociaż istnienie populacji Erlathańskiej zdaje się podważać tą tezę. Orkliny to duże humanoidy, mierzące od 1,6 do 1,8 metra wzrostu z bardzo wyraźnie zaznaczoną muskulaturą i charakterystycznymi, płaskimi twarzami. Ich ciała porośnięte są krótką, brunatną sierścią. Ich zęby rosną całe życie, przez co nie raz spotyka się Orklinów z pojedynczymi zębami wystającymi z pysków - w ich społeczności dosłownie "zapuszcza się kły", rezygnując na jakiś czas z ich ścierania. Kolejną charakterystyczną cechą są ich długie grzywy występujące zarówno u samic, jak i samców. Przeciętnie Orkliny dożywają do 50 lat, chociaż zdarzają się wyjątki, którym udaje się dotrwać nawet do 70. Na Starym Kontynencie uważane są za szkodniki przez swój wysoki przyrost naturalny i nieprzyjemną naturę.

### Historia

Trudno cokolwiek mówić o historii Orklinów, jako że nie posiadają żadnej państwowości, ograniczając się do struktur klanowych, a ich pamięć sięga najwyżej dwa pokolenia wstecz. Jeszcze za czasów dominacji Ogrów uważano je za utrapienie, chociaż Gortank chętnie korzystał z nich, jako taniego mięsa armatniego i siły roboczej. Potem, gdy na ziemiach dzisiejszej Czlavii i Rudvii pojawili się pierwsi ludzcy osadnicy, Straszaki stanowiły tylko jedną z wielu "przeszkód naturalnych" dla rozwoju ludzkiej społeczności. Po wielu latach otwartej agresji większość klanów postanowiła zmienić metody swojego postępowania. Dzisiaj nadal zdarza im się napadać na wyizolowane karawany, ale ich współczesny tryb życia przypomina zachowanie padlinożercy. Łowcy Humna stali się zbieraczami odpadów ludzkiej kultury a wściekłe hordy stały się raptem grupkami rozbójników. Niektóre klany zupełnie uciekły od konfliktu i podjęły próby pracowania dla innych ras, jako zbiry do wynajęcia. Z ich "usług" korzystali pierwsi Ipsańscy koloniści, którzy dotarli do Erlathanu.

To tam właśnie Straszaki odkryły, że kiedyś ich przodkowie musieli pokonać ocean, by osiedlić się na ziemiach Elfów. Elvanie mieli dla nich zresztą inną nazwę "*Orklean*" co znaczy dosłownie "Niby-Ork". W obliczu konfliktów z Orkami ta nazwa przyjęła się u ludzi i u samych Straszaków, które nawiązały "dyplomatyczne" stosunki z Orkhanami. Po raz kolejny stały się one tanią siłą roboczą i drugą kategorią siepacza w wielu Hordach.

Niemniej jednak taka sytuacja bardzo odpowiada niektórym Orklinom, którzy chętnie zasymilowali się ze swoimi nowymi hegemonami.

### Kultura i Religia

Orkliny żyją w patriarchalnych skupiskach klanowych, które mogą liczyć od 50 do nawet 300 osobników. Posługują się tak zwanym "*psim arlańskim"*, odmianą języka Arlan, który wyrósł z wiejskiej gwary. Erlathańscy przedstawiciele znają także orkowy, a nieliczni wciąż pamiętają pojedyncze zwroty z czlaviańskiego i rudvińskiego. Ich własna mowa zaginęła gdzieś w odmętach historii. Wielu badaczy uważa, że jedyną ujmującą cechą Orklinów jest ich troska o poszczególnych członków plemienia. Kobiety, dzieci, starcy i niedołężni otaczani są szczególną opieką. Wspólnota jest dla nich bardzo ważna. Dodatkowo ogromnym szacunkiem cieszą się szamani i czarownicy, u których nie obowiązuje hierarchia płci, jako że "dar magii" jest na tyle rzadki, że Orklińskich Mistrzów Sztuki nie stać na wybrzydzanie przy doborze uczniów.

Co zaś się tyczy religii, to wyznają cztery główne bóstwa:

Marduka, Boga Wojny - Orczego odpowiednika Mel'Zara, Reta Kradnącego Ogień - boga opiekuna wszystkich Orklinów, Narę - boginię płodności, oraz patrona umarłych - Curmsa.

Szamani są tymi, którzy zajmują się składaniem ofiar dla Bóstw.

### Odmiany Orklinów

Oprócz standardowej odmiany, badacze zetknęli się jeszcze z Orklinami Polarnymi, które czasami schodzą z Gór Orczych, lub północnych ostępów Kniei Asher oraz Zielonych Orklinów, nazywanych też Bezwłosymi.

Oba te gatunki nie są zbyt dobrze zbadane, ale od pewnego czasu uważa się, że istnienie Zielonych Orklinów dowodzi pokrewieństwa Straszaków nie z Orkami, jak wcześniej uważano, a z niemal doszczętnie wymarłymi Goblinami.

Elfy odradzają kontaktów z Orklinami Polarnymi, które ponoć są znacznie wyższe i silniejsze od swoich ciepłolubnych kuzynów. Paradoskalnie są też bardziej płochliwe, więc najlepszą obroną wydaje się po prostu nie wchodzenie im w drogę.