Tytania

Tytania jest bliżej nieokreśloną istotą rozumną, która może zostać przywołana za pomocą skomplikowanego rytuału. Posiada formę stricte fizyczną oraz formę duchową, niematerialną.

> *"Przedmowa*
>
>
> *Wiele podróżowałem - zbierałem artefakty, dawne księgi, pytałem tych najmądrzejszych o rady - po to, by skompletować to, co kiedyś zacząłem. Pierwszy fragment zapisków o Tytanii znalazłem w ruinach wieży jakiegoś nieznanego z imienia czarodzieja, by dobre parę lat poświęcić na gromadzenie swoich materiałów. Wreszcie udało mi się skompletować mą wiedzę, którą przedstawię dla potomnych w dalszej części tego opracowania.*
>
>
>
> *Z istotami tego pokroju należy absolutnie..."*
>
>

- wydarta pojedyncza stronica z opracowania nieznanego autora, najpewniej licząca ponad 1000 lat

**Tożsamość:** Tytania

**Płeć:** Kobieta

**Rasa:** ???

**Wiek:** 2294 lata

**Pochodzenie:** Morze Jasnej Wody

**Profesja:** -

**Stan majątku:** -

**Wygląd:** Fizyczną formę bytu, jaką reprezentuje Tytania, charakteryzuje nienaturalne wręcz powiązanie z wodą, która zdaje się być jej swoistym żywiołem. Skórę ma różowo-fioletową, gdzieniegdzie pokrytą łuską i delikatnymi wzorami przypominającymi taflę wody. Jest nieco wyższa od przeciętnego człowieka, choć jej budowa definitywnie nie wskazuje na jakąkolwiek nadludzką siłę czy wytrzymałość. Jej włosy - o ile tak można je nazwać - są zupełnie bardzo długie i przyjemne w dotyku. Uszy ma całkiem elfie, choć przedstawicielką tej rasy nie da się jej nazwać. Oczy, w przeciwieństwie do reszty ciała, utrzymanej w różowej, fioletowej i niebieskiej tonacji, ma zielone - i to definitywnie odznaczający się element jej wyglądu.

**Historia:** Ciężko stwierdzić, jak dokładnie powstała Tytania, bo sama tego nie pamięta - jak zresztą i lwiej części całego swojego życia. Zapiski z różnych źródeł podają jednak 2703 rok jako datę jej powstania - tak więc już się przyjęło. Szczerze mówiąc, istota niewiele o sobie wie - ani tego, czym dokładnie jest, ani tego, z kim miała do czynienia, ani co robiła. Wydaje jej się, że doznała swego czasu jakiegoś rodzaju amnezji - i za wszelką cenę marzy, by przypomnieć sobie o swojej przeszłości i dowiedzieć, do jakiego gatunku należy.

**Cechy charakteru:** Wiele można znaleźć zapisków o przywoływaniu różnych bytów - za każdym razem traktują one o niebezpieczeństwie, z jakim wiąże się nawiązanie kontaktu z daną istotą. Krążą słuchy o ich braku litości, agresji, destruktywnych tendencjach... cóż, duszki mają niezwykle przesrane życie. Choć arkaniści specjalizujący się w takowych istotach nieraz pisali już o jednoznacznie złej naturze Tytanii - każdy, kto ją spotka, zaśmieje się gromko.

W życiu nikt o zdrowych zmysłach nie uznałby tej istoty za stwarzającą jakiekolwiek zagrożenie. Jest absolutnie urocza, nieco roztargniona, nie mówiąc już o wrażeniu dziecinnej niewinności, jakie sprawia. W swych gestach i czynach jest bardzo delikatna i ostrożna, wydając się poniekąd porcelanową laleczką, którą można skrzywdzić przy pierwszym gwałtownym ruchu. Jeżeli do kogoś się przywiąże, chroni go całą swoją mocą - a niestety potrafi dosadnie pokazywać swoją zazdrość. Potrafi czasem w słowach próbować manifestować swoją siłę, co bywa niepokojące... jednak rzadko kiedy faktycznie kogoś krzywdzi. Zwyczajny, kochany aniołeczek.

**Zdolności:** Choć postać Tytanii zdaje się ewidentnie posługiwać jakiegoś rodzaju magią, definitywnie żaden czarodziej nie wyczuje bijącej od niej energii tego typu. Okazuje się, że istota ma spore powiązania z żywiołem, jakim jest woda - może nie ma jakichś szczególnych czarów z nią związanych, jednak definitywnie jest to jej naturalne środowisko, w którym czuje się dobrze. Jej umiejętności skupiają się głównie na psionice - choćby prekognicji, telekinezie, iluzji, krótkotrwałej hipnozie oponenta lub psychicznym uspokajaniu i kojeniu czyichś zmysłów. Raczej nie posiada stricte ofensywnych i destrukcyjnych umiejętności - do nadnaturalnych zdolności można co najwyżej zaliczyć jej wyostrzoną prędkość reakcji albo możliwość przemiany w swą niematerialną, nieco oniryczną formę, i mówienie głosem w głowie swego właściciela.

Może, rzecz jasna, zginąć - wtedy kompletnie wyparowuje i powraca w swój stan swoistej hibernacji aż do czasu, gdy kolejna osoba ją przywoła. Całkiem prawdopodobne, że nie pamięta swoich poprzednich żyć, a przynajmniej ma co najwyżej ich przebłyski, kompletnie nie układające się w sensowną całość.