Kantor "Karmazynowy Przypływ"

## Opis

Pośród wystawnych sklepów, bogatych rezydencji i zadbanych kamienic Dzielnicy Monety jeden z budynków przykuwa szczególną uwagę. Miejscowy styl zastąpiła w nim wschodnia egzotyka, a stonowane odcienie — żywe kolory, przywodzące na myśl inny świat.

„Karmazynowy Przypływ” znajduje się w trójkątnym, południowym „klinie” dzielnicy, przy Alei Pionierów 9. Swój azyl znaleźli tutaj co zamożniejsi kupcy i nieliczna szlachta nerimska, chowająca się przed zgiełkiem zaludnionych kwartałów. Centralna lokalizacja sprzyja wygodnej podróży, a okolice regularnie patroluje straż.

Liczący trzy i pół kondygnacji, obszerny budynek z podcieniem mieści kantor spółki „Karmazynowy Przypływ” oraz mieszkanie właściciela. Na sklep z kącikiem dla klienta wygospodarowano parter. Za magazyn służy przybudówka i duża, wysoka piwnica, podzielona wspornikami na mniejsze komórki. Towar szczególnie nielubiący wilgoci składuje się również w gospodarczej części poddasza. Od ulicy siedzibę Czarodzieja oddziela niski, schludny murek, celowo pokryty mchem. Cienkie, żelazne pręty bramy przypominają groty strzał. Zimozielona roślinność cieszy oko bez względu na pogodę.

Wszystko tutaj jest obce. Surowe, szare tynki i ciemny wzór szachulca zamieniono na odważne barwy, układające się warstwowo, od karmazynu (parter), przez pomidorową czerwień, pomarańcz i żółcień (kolejne piętra), aż po kremową biel wysuniętego poddasza. Ściany ze żłobionym, drapowanym gzymsem dekoruje geometryczny fryz. Wsporniki podcienia mają formę klepsydrowych kolumn o stalaktytowej, dekoracyjnej głowicy. Ich miniaturą są beleczki w barierkach balkonów, ozdobionych zwieszoną luźno szkarłatną tkaniną. Zarówno ona, jak i cała reszta, powiadamiają, kto tu mieszka. Na drogim suknie wyszyto zresztą odpowiednie godła — i rodu Tunn, i Gildii Handlu Zagranicznego. Gdzieniegdzie występują freski z kaligrafowanego pisma. Można się spodziewać, że nie tylko zdobią — zacisze Mistrza Odrzuceń posiada stosowne, magiczne zabezpieczenia. Jeśli nie one, intruzów odstraszy pewnie Kościarz — fanatyczny, morderczy thayski rycerz olbrzymiej postury.

Właściwy kantor to coś więcej aniżeli sklep — zadbano o to, by klient czuł się honorowym gościem. Wnętrze kusi tajemniczością zakazanego owocu. Długa witryna ukazuje zmienną ekspozycję. Na tle pysznego jedwabiu czy pluszu widnieją antyczne lichtarze, lampki oliwne, przyprawy w kolorowych stożkach, tajemnicze figurki i kamyki, wpółotwarte szkatułki z biżuterią, luźne sznury pereł. W środku panuje kontrolowany, artystyczny nieład. Zamiast symetrii tradycyjnych regałów spotyka się prawdziwą krainę obfitości, przywołującą na myśl skład staroci. Dopiero z bliska widać, że cały „bałagan” precyzyjnie zaplanowano. Kontuar w kształcie nieregularnej fasoli sąsiaduje z pufami i stolikiem. Terakotową posadzkę zaścielają puszyste chodniki. Barwne odcienie egzotycznego drewna — rzadkiego dębu, mahoniu, afzelii — współgrają z gobelinami, majoliką, ciepłym, złotym światłem, ornamentyką Mulhorandu. Nawet szkło w szybach ma od zewnątrz lekko oranżowy odcień; szczypta Sztuki dodała efekt zeszklonego płomienia.
Za ciężką, wiśniową, aksamitną zasłoną rezyduje sam pan Tunn. Przy niskim, okrągłym stoliczku, na barwnych poduchach, chłonąc aromat sziszy i wyborowej kawy — wysłuchuje życzeń specjalnej klienteli. Spełniając zresztą niektóre z nich. Na co dzień kantor obsługuje Ajit — młody człowiek w typowych dla ucznia, jaskrawożółtych szatach.

Erzav Tunn - ID 1307

## Powiązane strony

* Przystań Nerimy
* Dzielnica Monety

Autor: Friss, Dostosowanie: Eona