Amy Black

## Çocukluğu

Çocukluğumuza kim tohum verdiyse o şekilde yaşar ve büyürüz. Dünyaya gelme gibi bir planın yokken üstelik hiç de rızan alınmadan seni yakandan tutup atıyorlardı buraya ve adına hayat diyorlardı. Amy İlk emeklediği, ilk koştuğu ilk konuştuğu her ana kırgındı. Tohumu büyüyememişti, baba figürü (baba figürü diyeceğim çünkü ona baba diyebilecek kadar çok tanıyamamıştı) rızasını almadığı yetmiyormuş gibi bir de başıboş bırakmıştı . 2 yaş bebeklerin kendine ve dünyaya birey olduklarını ve yaşadıklarını kabul ettirmesiyle geçer. Amy Şöyle bir çocukluğuna baktığında, ekilmiş tohumunun bir tek annesinin ellerinde yeşerdiğini görebiliyordu bu yüzden amy yaşıyorum diyemiyordu ama bir şekil de yeşeriyordu. Bir yaşında yürümeyi, iki yaşında merdivenden çıkmayı hatta dört yaşında bisiklete binmeyi öğrenebilmişti. Amy'nin problemi yaşamakla veya yeşermekle değildi işte. Amy düştüğünde beline sarılmayan ellere kırgındı. Fakat büyüdükçe tohumuna su verecek kişinin yalnızca baba ve anne figürü olmayacağını öğrenmeye başlamıştı. Bazen yağmurlar yağıyordu kimi zaman çok fırtınalar kopuyordu ama, büyüyordu işte tohumu. Amy bütün ilklerini sıralayabilirdi size, annesi hala bir umutla sevdiği adamı bekliyordu, bu yüzden o gittiğinden beri her gün hiç sıkılmadan ona hiç gitmeyecek mektuplar yazıyordu. Bu mektupların içerisinden Amy'le ilgili bir çok şey bulabiliyordu. Ama 'Sen ilk ne zaman yaşadığını hissettin Amy?' diye sorduğunda kendine, cevabını annesinin mektuplarında bulamıyordu. Sonra bir şey oldu.. 7 yaşı, belki de en güzel yaşı. Bale ve dans eğitimi almaya başladı. Dans henüz çocuk olmasına rağmen yaşadığını ve bir amacının olduğunu aşılıyordu ona. Tohumu yeşerdikçe ve 16'lı yaşlara geldikçe dansına daha çok önem vermeye ve daha çok geliştirmeye başladı. Her ses, her adım, her bir figür bedeniyle bütünleşti . 18'ine geldiğinde eğitimini tamamlamış, kendinden emin ve neden yaşadığını sorgulamayan, neden beni yaka paça bu dünyaya atarken rızamı sormadınız diye yakınmayan bir bireye dönüşmüştü. Demiştim ya insanlar 2 yaşındayken bir birey olduğunu ve yaşadığını kabul eder. Amy 18'inde ilk defa kendini bulduğunda birey olduğunu ve yaşadığını kabul edebilmişti sonunda. Ama büyüdükçe daha çok hırçınlaşmış ve baba figürüne olan merakını da bastıramaz hale gelmişti. Annesi, tohumuna su veren kişi her fırsatta baba duygusunu ve merakını bastırmaya çalışıyordu. Sanırım 18 senenin ardından hiç gönderemediği mektuplardan cevap beklemeyi bırakmıştı. Annesi de en son 20 yaşında dokundu Amy'nin tohumuna, 20 yaşında yapraklarına, toprağına can verdi. Sonra.. Sonrası yok sanırım, anneler de ölürmüş.

## Aile Hayatı

Aisha Claw , aslen Türkiye'de doğan Aisha doğumundan sonraki tüm yılları California'da geçirmiştir.

Annesi ve babasının ona yaşattığı hayattan hep memnundu Türkiye'de Aisha için bir iş imkanı olmadığı için California'da kurduğu iş hayatı Aisha ve ailesine yeterince yetmekteydi ailesini ziyarete belirli zamanlar da gitmeyi tercih ediyordu.

Aisha'nın Yabancı dili kadar Türkçesi de bir o kadar iyi.

Amy için Aisha bir Anneden daha fazlaydı en iyi dost, en iyi arkadaş, en iyi kız kardeş ve bir çok benzerlik.

Aisha sevgiye bağlı ,iyimser , yardım dolu bir insandı sinirlenmesi çok nadir görülürdü hayatını bu denli güzel yaşarken başına geliceklerini hiç bir zaman bilemezdi .

Murphy Black , Güney Afrika, Afrika kıtasının güneyinde yer alan bir ülkede doğup büyümüştü.

Murphy 5 yaşında geçirdiği çocukluk travmasından dolayı çokta sağlıklı bir çocukluk geçirmemişti.

Yaşadığı travma onu belirli ataklara sokmaktaydı en basitinden telefonda videolar izlerken abi-kardeş videoları onu ani sinir krizlerine sokmaktaydı.

Kız kardeşini o öldürmediği halde Murphy'nin yıllar boyu kendisini suçlamasına engel değildi halbüki kız kardeşi elly bilinmeyen bir hastalıkdan dolayı nefes alamayan kardeşi uykusunda ölmüştü.

Murphy hep kız çocuklarından kaçar hiç bir zaman kız çocuğu olsun istemez ailesinden öyle baskılar laflar yemişti ki kız çocuğu olucağı zaman onun ölüceğini ve koruyamicağını düşünmüştü.

Amy doğduğunda Murphy'nin psikolojik sorunları ve atakları daha da artmaya başladı ve bu yüzden onlara zarar vermektense uzak durmaya karar vermişti ve Amy 2 yaşındayken Murphy onları terketti.

Bu sayede Amy babasını sadece bir kaç resimlerden tanıyordu sesini , yüz hatlarını , teninin nasıl bir yapıda olduğunu hiç bir zaman öğrenemedi.

Aisha 42 yaşında Mide kanserinden hayatını kaybetmiştir..

Murphy'nin hala nerede olduğu bilinmiyor...

## Okul Hayatı

İlkokul hayatını mahallesinin iki sokak arkasındaki basit bir okulda geçiren Amy başarım konusunda orta derece de ün kazanmıştı. Edindiği güzel arkadaşlardan bir kaç tanesi liseye kadar ona eşlik etmişti.

Liseye kadar ortalama notlarla ilerleyen Amy öğretmenleri tarafından sevilen azimli ve akıllı bir kız olmuştu lise onun için biraz farklıydı sakin yapısıyla çok fazla zorbalandı ve dışlandı bu durumu pek umursamayan Amy dans'a kendini adamaya devam etmişti

İyi kötü bir üniversite kazanan Amy üniversitenin onun tarzı olmadıgını gördü çünkü üniversite yoğunluğu dans provalarına ve haftanın 2 günü dans için gittiği yere engel olmaktaydı Amy'e kendi kazandığı para tatlı geldiği için üniversiteyi yarıda bıraktı..

## Aşk Hayatı

Babanın hayatı boyunca yalnızca bir figür olarak kalmasının Amy'nin erginliğine ulaştıktan sonra da bir çok etkisi olmuştu. Amy için her erkek aynı zamanda geleceğe yönelik bir baba figürü olarak canlanıyordu kafasında. Bir süre sonra tanıştığı her bir insan, baktığı yer yüz, duyduğu her erkek sesi travmatik bir terk ediliş senaryosunu tekrar tekrar Amy'e yaşatıyordu .Erkeklerden korktuğunu, daha doğrusu herhangi bir erkek ile ikili ilişkiye girmenin Amy'i ne kadar da çok korkuttuğunu hatırlıyordu. Henüz tek basamaklı yaşlarda bir babanın çocuğuna bırakabileceği en kötü mirasa tanıklık etmişti. Ve bu miras, ilklerinde yanında olduğu gibi sonlarında da Amy'le birlikte gelecek gibi duruyordu. Omuzlarındaki çokça ağır bir yükün altında ezile ezile büyümeye, tohumunu kendi başına yeşertmeye uğraşıyordu işte. Baba figürünün ardından annesinin de Amy'i terk etmesi o yüklerin altında kalmasına sebep olmuştu işte. Tohumu kuruyordu ve bu sefer onu yeşertmek gibi bir çaba da kalmamıştı. Her şeyden vazgeçtiği, tükendiği o dönem yanında yalnızca dansını istiyordu. Amy için yaşamın temellerinden biri de dans etmekti . Ama hayat koşulları seni daha fazlasını yapmaya da itiyordu maalesef. Üniversite hayatını bırakmış, elinde avucunda yalnızca dansı olan genç bir kadınken, hayatının belki de en büyük şansını bir gece hiç planda yokken girdiği striptiz kulübünde yakalamıştı. Kardeş olmanın gerekçelerinde aslında kan bağının bir önemi olmadığını ve aşkın hiç çaba göstermeden bir tohumu yeşertebileceğini o zaman öğrenmişti. Her bir yaranın üzerini nazikçe öpen, beni iyileştiren, bir daha terk edilmeyecek olmama inandıran o adamı tanımıştı. Artık dans etmenin bile çok farklı hissettirdiğini biliyordu. Sesler, müzikler, danslar, öpüşler ve gülüşler.. Her şeyin onunla birlikte düzene girdiğini hissedebiliyordu. Büyük bir aşk yaşayarak geçirdiği koca iki sene, onunla birlikte atlattığı sayısız travma.. Bir sabah yine ansızın çok güzel bir rüyadan uyansa da onunla yaşadığı her an için değerdi, bunu biliyordu..

## İş Hayatı

Babasıyla 2, annesiyle 20 yaşında vedalaşan Amy uzun bir süre toparlanmak adına bir çaba gösterememişti. Çocukluğunu her zaman bir tohuma benzetirdi ve o tohumun annesinin ardından yavaş yavaş solmaya başladığını biliyordu. Annesi de gittikten sonra, hayattaki bütün zorluklara karşı tek başına kalmıştı. 20 yaşına kadar çalışması, para kazanması gerekmeyen ve sadece dansına hayat veren bir kadındı. O zamana kadar maddi durumları oldukça yerindeydi ve annesi sayesinde konforlu bir yaşam sürdüğünün farkındaydı. Cenazeden kısa bir süre sonra kendini alıştırdığı rutini bile ona ağır gelmeye başlamıştı. Sabah uyanmak, hayatta kalmak ve dans etmek üçlüsünde kapanıp kalmıştı. Bir şeyler yapması gerektiğinin bilincinde olarak bir sabah uyandı ve bütün rutinini alaşağı ederek kendini dışarıya attı. Ona her zaman iyi gelen dansını, kendisine özel tutmak istemiyordu. Dansını sergilemek içindeki tek büyük arzuydu. Bir çok iş denedi, bir çok klipte ve müzikalde yer aldı. Fakat içindeki arzuyu tam olarak hiç bir işte yerine getiremedi. Bazen patronlarıyla, bazen baş dansçılarla çok büyük sorunlar yaşadı, en nihayetinde kovuldu ve bazenleri de istifa etti. Bu nedenle Amy bir süre birikimiyle devam etmeye karar verdi. Dışarıdan baktığında direkte kıvrılan kadın, üzerine paralar yağması, insanların iştahlı gözle bakması, onu arzulaması hoş görünse de işler aslında hiç öyle değildi. Amy, üniversite yarım dönemini dans için bırakarak hayatın zorlu yönleriyle karşılaşacağının farkında değildi çünkü sadece paraya ve şöhrete kapılmıştı. Her çıktığı sahnede ön planda olmak, ona daha da haz veriyordu. Ön planda olmak güzel bir şey elbette ama karanlık tarafı da vardı. Kimileri saplantılı derecede ilgi duyuyor, kimileri ise evine kadar takip ediyor, kimisi ise ona kafayı takmış derecede aşık oluyordu. Amy her gün yatağına yatmadan önce sabahın ölümünü düşünerek uyuyordu. Bunun sebebi, ensesinde hissettiği o nefes, saplantılar ve travmalardı. Komik olan şey, bir gün öleceğini bile bile ruhuna aşılanmış dans tutkusundan vazgeçememesiydi. Aslında basit şeyler yapabilirdi. Barmen olabilirdi, cafe açabilirdi, kuaförde işe girebilirdi, hatta resim kurslarına gidip sergiler açabilirdi. Ama dans ettiği her an, sahne arkasında Aisha'nın onu izlediğine inanıyordu çünkü annesi 8 yaşından beri her dansını izlemişti. California'da onca şeyi bırakmak Amy için hiç de kolay olmadı ama ölebilirdi ya da istemediği bir hayata zorla maruz kalabilirdi. Emin olun, bunlara sebep olan o insanı öldürmeyi çok isterdi ama bu hayatında yapabileceği son şeydi ya da değildi. Amy, yaptığı işin hazzını bir erkekten alamayacağına o kadar emindi ki, korkuyla yapsa da o haz ona yetmekteydi. 19 yaşındayken çalıştığı Strip Club'da ki patronu Wolf, Amy'deki o ışığı fark etmişti. Bunun üzerine, Amy'i private dans bahanesiyle aslında yapacağı ilk gerçekçi işine göndermişti. O zaman kendini kanıtlamış olacaktı ve Wolf artık Amy'de gördüğü durumdan emin olacaktı. Ama her şeyden habersiz olan Amy, yaşadığı o ilk gününü unutamayacaktı. O gün belki de ilk defa elini kirletmişti oysaki sadece sahne arkasında hissettiği duygular ona yetmekteydi ya da gerçekten o hisler ona yetmiyordu kim bilebilir. Wolf , Amy'nin hayatındaki dönüm noktasını ona göstermişti bu konuda dansı kadar yetenekli olduğunu , daha çok para kazanabileceğini ve bir çok şeyi.. Hayatının gerisine baktığında kimsesi kalmadığını farketti yapsam da ne kaybederim sorusuna verebilecek hiç bir cevabı yoktu bunları düşündükçe daha fazla işe atıldı daha fazla ve daha fazla... Amy artık kendince bir zehirlenme yaşamaktaydı bu bir güc zehirlenmesi de değildi bu yaptığı işlerin , kazandığı paraların ona kazandırdığı aptalca bir ego'dan aptalca bir hırstan başka bir şey değildi ama kendince öyle bir bağımlılık edindi ki artık kullandığı uyuşturuculardan bir farkı yoktu.

Wolf sayesinde artık sahne arkasında elde ettiği adamları kendi himayesi altına alıp onları baştan çıkartarak görevlendirildiği ve istenilen bilgileri bazen kişilerin cüzdanındaki bir kaç doları , evdeki işine yarıcak eşyaları , zaafları ve hatta kimi zaman o insanları zor duruma sokacak şekilde videolar ve fotoğraflar çekip de işine hallediyordu ne garip ki artık bu durumda çıkamaz hale gelmişti. İşi gittikçe kendisine göre basitleştirmeye başlamıştı taki o güne kadar. Şu zamana kadar alt ettiği erkeklerin hiç biri hiç bir şekilde Amy'den bu denli şüphelenmemişti yaptığı bu işte Amy büyük oynamak ve acele etmek yerine her şeyi ufak ufak tırmalayarak elde ediyordu. Ama bilmediği bir şey vardı her karşısına çıkıcak insan bu kadar aptal olmicaktı olmadı da..

**"Amy'e bakıldığında dışı siyah, içi parıl parıl parıldayan bir kadın gibi gözükse de bir karanlığın seni ne kadar aydınlatabileceğini bilemezsin. Amy'i sadece dışarıdaki halinde tanıyabilirsin dans pistinde ki büründüğü karakterleri tanıyamazsın. Amy koca bir ormanı yakabilecek minicik bir kıvılcım"**

## Los Santos'a Gelme Sebebi

Amy annesinden sonra bozuk giden iş hayatını da göze alarak bazı şeyleri uzunca düşündü eve uzun bir süre baktı burda annesiyle geçen her anısı sürekli gözünün önündeydi bu onun toparlanmasını zorlayan bir etkendi. Reina'nın sayesinde aklında kalan bir şey vardı Los Santos'a gitmek oranın iş olanığının daha iyi olduğunu ve yeni bir şehir , yeni insanlar konusunda Amy'e iyi geliceğini düşünerek ona bunu tavsiye etmişti Amy'nin aklına yatmıştı evdeki eşyaların üstünü örttü kıyafetlerini toparladı ve yanına belirli sayıda hatıra niteliğinde eşyalar aldı yorgunluğunu atmak için annesinin yatağına son kez uzandı.

## LOS SANTOS DÖNEMLERİ

### *Yeni Bir Şehir Yeni Bir Başlangıç*

#### *VANİLLA UNİCORN*

Vanilla Unicorn'da çalıştığı sürece, işleri oldukça yolunda gitmekteydi. İlk başta korku ile yaklaştığı insanlara güven kazandıkça içindeki tüm korku ve çekingenlik gitmişti. Her zaman yaptığı gibi, kapağı dişiyle açtığı bir şişe bira alıp sahnenin karşısına oturdu ve kasabadaki gölde Leo, Jackson ve Soner ile yaptığı konuşmayı hatırladı. Leo, Amy'e eski dansçılarından dolayı ne kadar güveninin kırıldığından bahsetmişti. İki figür bilen amatör bir dansçının sahnede müşteriden şikayet etmesi bile işinde amatör olduğunu belli ediyordu. Ancak Amy aylardır Vanilla Unicorn'da çalışıyor ve baş dansçı olarak devam ediyordu. Artık burayı bırakmayacağını Leo'ya kanıtlamıştı. Leo ve Jackson Amy için aslında değerli iki insan onlar için öyle mi bunu zaman gösterir. Fakat Amy şundan emindi ki Leo ve Jackson'a sırtını güvenle yaslayabilirdi. Bir de Soner var ne kadar çok sohbetleri olmasa da Sonerin depresif mutsuz hali onu bazen duygulandırıyor ama Sonerin önüne kurduğu duvar yüzünden ona çok fazla yaklaşmamak için kendini geri çekmesi gerekiyordu. Jackson kadar kelime oyunlarıyla eğlenmeseler de Soner'e karşı da bir değeri var. Sahneye bakarak kendi kendine sırıtarak konuştu *"Unicorn ve Southside yeni evin ,yeni hayatın Amy Black şimdiden bu hayatında sana başarılar dilerim.. "*

#### *TRAVMA "KİLİTLİ ŞİŞELER"*

Amy, her mekanda herkes gibi korkusuzca tüm alkolleri içmek istese de, yaşadığı travma onu engelliyordu. Annesinin ölümünden sonra dansı ve işini bir süre aksattı ve depresyon süreci yaşadı. Bu süreçte, rastgele kulüp ve barlara gidip alkol ve uyuşturucu alarak kafasındaki tüm kötü düşüncelerden kurtulmaya çalışıyordu. İçtiği sigaranın hafif geldiğini sanan ancak uyuşturucu etkisi altında olan Amy, bir bira daha içerek kafasının daha da güzel olacağını düşünüyordu. Ancak Amy, hayatında içtiği en kötü ve travma yaratıcı bira olduğunu bilmeden uyuşturucunun etkisi altında olduğu o kafayla, her zaman içtiği o biranın tadındaki garipliği fark etmemişti. Gözünü açtığında tavanda beyaz bir ışıkla karşılaştı. Sağ ve sol eli sandalyeye kelepçelenmişti. Kafasını yavaşça dikleştirdi ve gözlerini tekrar tekrar açıp kapattı. Görüntü netleşince, karşısındakine baktı ve dudakları aralanmış bir şekilde ismini fısıldadı. O gün yaşadıklarını bir daha yaşamamak adına, bardakta alkol almıyor ve şişe alkollerin kapağını önce kendisi açıp, açtıktan sonra da biraz koklayarak öyle içiyor.

#### *ESKİ SEVGİLİ*

Amy, aşkın hiç çaba göstermeden bir tohumu yeşertebileceğini Frost sayesinde öğrenmişti. Frost, her bir yaranın üzerini nazikçe öpen, iyileştiren ve bir daha terk edilmeyeceğine inandıran bir adamdı. Artık dans etmenin bile çok farklı hissettirdiğini biliyordu. Sesler, müzikler, danslar, öpüşler ve gülüşler... Her şeyin onunla birlikte düzene girdiğini hissedebiliyordu. Koca iki sene boyunca büyük bir aşk yaşayarak sayısız travmayı Frost ile birlikte atlattı. Her anı için değerdi ve bunun farkındaydı. Ancak gerçekler hiç de iç açıcı değildi. Los Santos'a geldiğinden beri Frost aklının bir köşesindeydi. İnsanlar bir ilişkisi olup olmadığını sorduğunda, mutlu bir şekilde olumlu yanıt verebiliyordu. Ancak devamını anlatamayıp işin gerçeklerini kendine saklıyordu işin gerçekleri, Frost'un Los Angeles'da Crips adlı bir çete üyesi olduğu ve cinayetler, soygunlar, adam kaçırma gibi işleri yaptığıydı. Amy, Frost yüzünden yaşadığı olaylardan dolayı artık Los Angeles'a bağlayan bir şeyi kalmamıştı.

#### *SIKI DOST*

##### *'Double D'*

Amy, Reina'dan sonra hiçbir dostluğun bu kadar sıkı olacağını düşünmezdi, özellikle de bir erkekle bu kadar yakın arkadaş olup hiçbir şey yaşamadan uyumak gibi. Motel odalarında sigara içip kafa bulup yemekler yemek, yatakta uzanıp televizyon izlemek ve sabahlara kadar sohbet etmek, onun için yeni bir deneyimdi. Double D lakabıyla tanıdığı bu adamla gerçek ismini bile bilmiyordu ama umursamıyordu, belki bir gün kendisi söylerdi. Dostlukları zaman geçtikçe daha da sıkı hale geldi ve hatta birlikte birbirlerinin arkasını kollayabilecekleri bir işe atıldılar. Ancak, Amy bazı şeyleri bilmiyormuş ve hiç öğrenmemiş gibi davranmak zorunda hissediyordu. Bu nedenle, bildiği şeyleri Double D sayesinde tekrar öğreniyordu. Aynı yaşta olmalarına rağmen, Double D'ye küçük bir erkek kardeşine bakar gibi bakıyordu. Kimi zaman üniversiteden almaya gidiyor, kimi zaman uykusundan uyandığında Double D'nin üstünü örtüyordu. Garip ama güzel giden bir dostlukları vardı.