Poziom 48 - Twilight Coast

0
0

**Trudność przetrwania: Klasa Habitatywna**
»⠀Bezpieczny
»⠀Mieszkalny
»⠀Pozbawiony wrogich bytów
**Pokaż informacje**

**Ukryj informacje**

>  Nad nieskończoną plażą świeci słońce w nieskończonym zachodzie, nie ma tam nocy ani bezpośredniego dnia, za plażą znajduje się tropikalny las, a za tropikalnym lasem plaża. W lesie są owoce, większość jadalna, do tego nic nie próbuje cię zjeść. To... bardzo miłe miejsce
>
> AE, przewodnik po poziomach

    **Poziom 48** (ang. Level 0) znany też jako **Plaża Zachodzącego Słońca** (ang. **The Sunset Beach**) lub **The** **Twilight Coast** a potocznie jako **Samotny Raj** (ang. **Lonely Paradise**) to 49 w nomenklaturze MEG poziom Zaplecza i jeden z bardziej przyjaznych.

## Opis

    **Poziom 48** to przypuszczalnie nieskończona piaszczysta plaża położona między dwoma nieskończonymi i pozbawionymi jakiegokolwiek odkrytego życia oceanami, nad pierwszym z nich wznosi się Słońce względem którego wyznacza się południe poziomu. Poziom 48 nie ma cyklu dnia i nocy i utknął w ciągłym stanie zachodu słońca, przy słonecznej pogodzie. Słońce poziomu 48 ma czerwono-żółty kolor gradientu i wydziela około 28% światła słonecznego odbieranego na ziemskim równiku w południe. Około 200 (656 stóp) na północ od plaży rozciąga się duży tropikalny las, o szerokości około 1,5-2,5 km, za którym z kolei leży kolejna plaża. Północna plaża jest zauważalnie ciemniejsza i zimna, a północny ocean ma 5'C mniej niż południowy, chociaż mają identyczne zasolenie. Na całym poziomie panuje coś na kształt klimatu tropikalnego, a temperatura waha się od 22°C (71,6°F) do 36°C (96,8°F) w zależności od położenia na poziomie, chociaż warto zauważyć, że w każdym jednym punkcie poziomu zdaje się być ona całkowicie stała, a także że odczuwalna temperatura jest zauważalnie około 5°C niższa.

Obieg wody w przyrodzenie jest zachowany, obfite deszcze zdarzają się 1-2 razy w tygodniu. Woda w oceanie jest niemal idealnie czysta i ma lekko turkusowy odcień, co ciekawe mimo umiarkowanie wysokiego zasolenia, nadaje się ona idealnie do uprawy rodzimej dla Poziomu 48 bujnej roślinności w tym bogactwa roślin jadalnych. Znalezienie i przyrządzenie odpowiedniego pożywienia jest nietrudne już po zdobyciu podstawowej wiedzy. To w połączeniu z licznymi udogodnieniami, brakiem zagrożeń środowiskowych jak i brakiem wrogich podmiotów sprawiło, że Poziom 48 stał się drugim uznanym przez MEG **za nadający się do zamieszkania.**

Las na poziomie 48 porośnięty jest gęstymi drzewami tropikalnymi (w tym palmami, iglakami, wiecznie zielonymi i liściastymi drzewami liściastymi) z różnymi gatunkami flory i fauny, z których większość wydaje się przypominać te z naszej Ziemi. Żadne z nich nie są wrogie i a kilka gatunków obecnie udało się oswoić. Flora i fauna, która jest unikalna dla poziomu 48, została obszernie udokumentowana przez mieszkańców poziomu oraz badaczy terenowych MEG, Kolonistów z Zaplecza i zasadniczo każdej innej organizacji. Chociaż pełna lista i charakterystyka lista flory i fauny na poziomie 48 dostępna jest w Archiwum Łąbędzia, skrótowe opisy kilku kluczowych gatunków zamieściliśmy poniżej:

## Fauna

### Languary

Languary są zadziwiająco - jak na swój wygląd - potulnymi stworzeniami przypominającymi jaguary, ale mają niebieską skórę zamiast brązowej, a także fioletowe oczy. Mają mniej ostre zęby niż jaguary i są roślinożercami. Zazwyczaj wędrują po zaroślach w tropikalnym lesie, ale czasami można je zobaczyć w mniej trawiastych obszarach. Languary mają lepszy wzrok niż jaguary i zdają się wyczuwać i słyszeć wędrowców z odległości nawet dwóch kilometrów. Potrafią biegać z prędkością do 45 km/h. Languary wydają się być odporne na substancje, które zwykle zabijałyby wędrowców, takie jak kwas siarkowy i płynny ból. Mogą przetrwać do trzech dni bez jedzenia i pięć dni bez snu. Istnieje raport o wędrowcu, który całkowicie oswoił Languara, ale nie jest to potwierdzone.

### Veraffes

Veraffy wydają się być podobne do ziemskich żyraf, ale mają zieloną skórę zamiast brązowej. Są znacznie wyższe od żyraf, osiągając wysokość do siedmiu metrów. Pomimo dużej wysokości, veraffy potrafią utrzymać równowagę i nie przewracają się. Potrafią biegać stosunkowo szybko, osiągając prędkość do 50 km/h (najwyższa odnotowana prędkość to około 60 km/h). Poziom inteligencji veraff jest dość niski, potrzebują nawet sześciu sekund, aby zareagować na wędrowca, który ich dotyka. Veraffy zazwyczaj występują w grupach od sześciu do dziesięciu osobników i mogą przetrwać bez jedzenia do 36 godzin.

### Pinkthers

Pinktery przypominają pantery sundajskie, jak zwykle główną różnicą jest ich różowa skóra. Pinktery zdają się rozmnażać bezpłciowo, co oznacza, że reprodukcję może przeprowadzić pojedynczy osobnik. Osobniki tego gatunku są średnio o 25% mniejsze niż przeciętna pantera sundajska i wydają się być obojętne wobec wędrowców. Potrafią biegać z prędkością do 33 km/h i mogą przetrwać całe życie, żywiąc się tylko trawą i liśćmi, co czyni je roślinożercami. Ich głośne ryki można usłyszeć z odległości do 1,6 kilometra i zazwyczaj można je zobaczyć w mniej trawiastych obszarach, widziano je też jak godzinami "opalają się" na plaży.

### Zapes

Załpy wyglądają podobnie do małp, ale ich skóra jest czerwona, wiadomo też że mają znacznie większe od nich uszy. Chociaż nie przeprowadzono pełnych badań Załpy wydają się być znacznie bardziej inteligentne niż ziemskie małpy, będąc zdolnymi do używania prostych narzędzi i rozpalania ognia, a nawet posługują się swego rodzaju nieskomplikowanym językiem migowym określanym jako Załpicki. Mogą jeść jedzenie wytwarzane przez ludzi oraz potrafią przetwarzać pokarm roślinny z lasu, mieląc owoce Veroki i robiąc z ich moszczu coś na kształt koktajlu. Zaobserwowano, że Załpy budują drewniane schronienia, używając pni drzew z lasu. Niektóre odizolowane ludzkie społeczności na Poziomie 48 były widziane prowadząc handel wymienny z Załpami. Ze względu na te i inne ciekawe cechy, Załpy zostały sklasyfikowane przez MEG jako Byt 48.

### Qarrots

Qarroty są ptakami przypominającymi papugi, lecz o czarnym upierzeniu. Qarroty są znane z mniejszej inteligencji niż przeciętna papuga i . Żyją około dwadzieścia lat. Zazwyczaj zamieszkują najbardziej trawiaste obszary i są aktywne głównie w ciemniejszych częściach lasu. Ich dźwięki wydawane podczas komunikacji są zauważalnie bardziej zniekształcone niż dźwięki papug. Nie potrafią naśladować ludzkiej mowy. Nigdy nie widziano by opuszczały dżunglę.

### Flamiphanty

Flamiphanty to rzadkie stworzenia, o których mówi się - w największym uproszczeniu - że łączą cechy słonia i flaminga. Mają różową skórę z charakterystycznymi piórami na grzbiecie i ogonie. Flamiphanty używają swoich elastycznych trąb i długich nóg do brodzenia w bagnach i łapania pożywienia. Tak samo jak wszystko inne tutaj są roślinożerne. Obecnie o ile wiadomo występują jedynie w bardzo oddalonych od centrum rejonach dżungli, bowiem większość gatunku została niestety wytępiona na przestrzeni XVIII i XIX wieku przez Kolonistów z Zaplecza, dla ich różowych kłów.

## Flora

### Kwiaty Veroki

Kwiaty Veroki to małe kwiaty, o właściwościach przywodzących namyśl kwiaty marakuji, z główną różnicą, że zawsze mają szary kolor. W przeciwieństwie do zwykłych marakuji, kwiaty Veroki mogą żyć tylko do ośmiu miesięcy na dzikich obszarach. Owoc, który pochodzi z kwiatu Veroki, nazywa się "owocem Veroki". Owoce Veroki są szare, jajowate i jadalne, zawierają dużo witaminy C oraz potasu, więc zaleca się ich spożycie. Z owocu Veroki można również wyekstrahować płyn, aby stworzyć sok Veroki, który zawiera wspomniane wcześniej składniki oraz lit, który może być stosowany do leczenia chorób psychicznych (szczególnie zaburzenia afektywno-dwubiegunowego).

### Flamivine

Flamivine to porastające drzewa pnącze o pięknych pomarańczowych, płonących kwiatach, które przypominają palące płomienie. Rozkwitają w cyklach co około 28 dób. Co ciekawe wszystkie kwiaty flamivine rozkwitają równocześnie, co pozwala wyznaczać według nich cykl flamivine, stanowiący lokalny odpowiednik cyklu miesięcznego (będący głównym wyznacznikiem upływu czasu). Kwiaty flamivine wydzielają delikatny, słodki zapach, który przyciąga Quarroty i mniejsze stworzenia.

### Szafirokrzewy

Szafirokrzewy to niskie krzewy z wyjątkowymi liśćmi o barwie przywodzącej na myśl szafirowy błękit. Mają zdolność do akumulowania wody w swoich liściach, co wydaje się być całkowicie bezużyteczne w realiach Poziomu 48, ale cóż... Poza tym Szafirokrzewy wytwarzają małe, kuliste owoce, które zmieniają kolor na intensywną purpurę w miarę dojrzewania. Owoce te są jadalne i bogate w antyoksydanty.

### Gromelie

Gromelie są bardzo podobne do bromeliów z Frontrooms. Jedyna różnica polega na tym, że ich kwitnienie trwa krócej niż u bromelii (dwa tygodnie w porównaniu do wielu miesięcy). Wydają się być też przynajmniej umiarkowanie zjadliwe, aczkolwiek wciąż jest to odradzane.

### Stellabloom

Stellabloomy to kwiaty o niepozornym wyglądzie, które jednak w pełnym rozkwicie są olśniewająco piękne i przypominają gwiazdy na niebie. Mają białe płatki z jasnobłękitnymi punktami, które świecą w ciemnościach. Co ciekawe i dość absurdalne, kwiaty Stellabloomów rozkwitają jedynie w nocy, która rzecz jasna na poziomie nie występuje. Ich piękno zostało odkryte dopiero po próbie zasadzeniu ich wraz z innymi sadzonkami z poziomu na Poziomie 10 i od tego momentu są bardzo pożądane przez wszystkich fanatyków ogrodnictwa.

## Bazy, Posterunki i Społeczności

Za znamienny można uznać fakt, iż Poziom 48 określany jest jako **Samotny Raj**. Na większość mieszkańców poziomu składają się bowiem na ogół dość introwertyczni samotnicy zwani potocznie Wczasowiczami oraz niewielkie rodzinne społeczności, utrzymujące się z własnej pracy. Na podstawie analizy powieści "Sunset Serenity" stanowiącej dość dokładny opis życia na poziomie, spekuluje się że Poziom 48 oddziałuje na ludzką psychikę wywołując chęć ucieczki od problemów życia społecznego i samotnej kontemplacji. Ludzie, którzy spędzili dłuższy czas na poziomie mówili odnalezienie spokoju i równowagi i twierdzili, że poczuli silny związek z naturą, chociaż nie jest jasne czy to jakaś anomalna właściwość poziomu, czy zwyczajnie dająca o sobie znać ludzka natura. Niezależnie od przyczyn, Poziom 48 chociaż bardzo przyjazny człowiekowi jako takiemu, wydaje się nie sprzyjać tworzeniu większych, mogących prężnie rozwijać się społeczności. Niemniej jednak istnieje tu kilka miejsc na które warto zwrócić uwagę:

### Sunny Sunset Village

* Mała na wpół niezamieszkana osada położona nad brzegiem średniej wielkości jeziora wewnątrz dżungli
* Jest to jedyne znane naturalne jezioro śródlądowe na poziomie
* Jest to także jedyne w którym naturalnie żyją ryby
* To tutaj budzą się ludzie, którzy przedostają się z Poziomu 47
* Chociaż sama osada nie jest szczególnie istotna, ze względu na anomalne położenie uważa się ją za centrum poziomu.

### Sunset Haven

* Posiadłość Kolonistów z Zaplecza
* Ponad kilkuset mieszkańców żyjących z uprawy, hodowli i sztucznych zbiorników rybnych
* Jedyne znane miasto na poziomie
* Z niewiadomych przyczyn posiada własną flotę, która jest całkowicie bezużyteczna

### MEG L4

* Tak, placówka MEG obecna na poziomie 48 nazywa się L4
* Składa się z 44 stałych członków, podzielonych na 2 zespoły, z których oba udają że coś robią
* Jest to bardziej ośrodek wczasowy niż rzeczywista placówka
* Agenci MEG spędzają tutaj wolne

### Luxury Beachfront Oasis

* Luksusowe osiedle składające się z hoteli i niedużych domków wczasowych
* Własność Backrooms Remodeling Co.
* Prawdopodobnie jedyny ich twór, który nie jest katastrofą
* Obecnie opuszczone, budynki są często zajmowane przez przypadkowych wczasowiczów i robią za squaty
* Noclipowanie wewnątrz największego hotelu może doprowadzić na poziom 581.

### Farmerzy Veroki

* Prosta rolnicza społeczność składająca się z około 300 członków
* Zajmują się zbieraniem owoców Veroka
* Ekstrahują płyn z owoców, aby stworzyć sok Veroka.
* Farmerzy Veroki prowadzą wiele straganów oferujących owoce, soki, ekstrakty i niezliczone inne produkty z Veroki.

### Elder Paradise

* Pozostałości po dawnej cywilizacji Zagubionych
* Bardzo bardzo daleko
* Niewiele o nich wiadomo

## Wejścia i Wyjścia

### Wejścia

* Na poziom 48 można zwykle wejść przez noclipping na Poziomie 47
* Przez noclipping przez piasek na Poziomie 134 również
* Dopłynięcie na dno jasnoniebieskiego, letniego jeziora na Poziomie 121 teleportuje na brzeg Poziomu 48.
* Wejście do drzwi z czerwono-żółtym gradientem na Poziomie 21 prowadzi na ten poziom.
* Uporczywe uderzanie głową w samotną palmę na pustyni na Poziomie 46 przeniesie cię tutaj.

### Wyjścia

* Noclipowanie wewnątrz największego hotelu Luxury Beachfront Oasis doprowadzi do holu na Poziomie 581.
* Dopłynięcie na dno jeziora przy Sunny Sunset Village przeniesie jednego wędrowca z powrotem na Poziom 121 .
* Udawanie martwego po ciemnej stronie plaży stwarza skrajnie niskie, ale realne prawdopodobieństwo na to, że Cień przeciągnie cię na Poziom 100, chociaż jest to potwierdzone jedynie anegdotycznie.
* Odnotowano, że w trakcie budowy dowolnego obiektu przypominającego farmę na poziomie, zdarzyło się kilka incydentów z przypadkowym noclipowaniem się na Poziom 10.

1. ↑ Udowodniono że po przebyciu 100000 mil wzdłuż plaży kąt padania światła zmienił się minimalnie, co sugerowałoby skończoną długość poziomu, jednak wysunięto też hipotezę, że z kolejnymi milami plaża nieznacznie zakrzywia się. Z tego powodu spekuluje się że plaża może nie stanowić linii a ciągnący się przez miliardy kilometrów okręg, chociaż oczywiście nie da się tego potwierdzić, a nawet jeśli MEG zajmuje się istotniejszymi sprawami (chyba)
2. ↑ W przypadku languarów badacz Ferraru wciąż próbuje
3. ↑ Pytajcie o "Sunset Serenity: Exploring Level 48's Infinite Beachfront and Tropical Forest" Randyego Daugherty, "Eternal Dusk Escapades" badacza Luciego Ferraru oraz zadziwiająco dokładną powieść "Sunset Serenity" przypisywaną jednemu z szesnastowiecznych Pionierów Zapleczy, większość podstawowych informacji znajdziecie też w Dzienniku Eksploracji. Dla wnikliwych znajdzie się też "Luxurious Living in Level 48: Beachfront Homes and Lush Forest Abodes" Bradleya Baileya (obowiązkowa lektura, dla każdego kto planuje się tu osiedlić) a także "Frontrooms' Flora and Fauna: Unraveling the Similarities of Level 48's Unique Ecosystem" oraz "Sustainable Utopia: Understanding the Habitable Level 48 and its Bounty of Edible Plants" napisane przez Leo Castellosa i dostępne w jego Repozytorium na Poziomie 222
4. ↑ "Opalona" w słońcu Pinktera przyjmuje odcień lawendowy
5. ↑ Na Zapleczu nie ma możliwości leczenia farmakologicznego, więc takie małe rzeczy bywają naprawdę pomocne. Poza tym da się z nich zrobić likier
6. ↑ Wcześniej uważano je za chwasty
7. ↑ To bardzo ważne ponieważ badacze MEG z ośrodka o znamiennej nazwie L4 wciąż nie potrafią
8. ↑ Nie pytajcie jak do tego doszliśmy