Ardal aep Dahy

**Ardal aep Dahy** - arystokrata z Nilfgaardu, w zależności od źródeł diuk lub książę, wielki kanclerz. W czasie II Wojny Północnej dowodził Grupą Armii 'Wschód'. Min. jego córkę odtrącił Emhyr var Emreis na rzecz ślubu z fałszywą Ciri. Z tego powodu, razem z innymi arystokratami z Nilfgaardu zawiązał spisek, mający na celu usunięcie Emhyra i posadzenie na tronie cesarskim Morvrana Voorhisa. Mimo, że Emhyr dowiedział się o spisku za sprawą zdrajcy Berengara Leuvaardena, ze źródeł wiadomo, że następnym cesarzem rzeczywiście został młody Voorhis. Otruty tuż przed bitwą pod Aldersbergiem.

## Dane z książek Sapkowskiego

*- Zostawmy w spokoju procesy historyczne - rzekł pojednawczo zakatarzony. - Tych i tak nic nie powstrzyma. Na dziś zaś, wasza łaskawość wielki kanclerzu aep Dahy, jeśli mam jakieś zastrzeżenia przeciw osobie princa Voorhisa, to głównie dlatego, że jest to człek żelaznego charakteru, dumny i nieugięty, na którego niełatwo wpłynąć.*
— Pani Jeziora, str.
- Grupa "Wschód", Ardal aep Dahy - uśmiechnęła się lekko Cantarella. - Grupa "Verden", Joachim de Wett. Assire wysoko uniosła brwi.
- Ciekawe - powiedziała. - Dwaj książęta, obrażeni wykreśleniem ich córek z planów małżeńskich Emhyra. Nasz cesarz jest albo bardzo naiwny, albo bardzo sprytny.

— Wieża Jaskółki, str.
- Drogi koronerze Skellen - zabrzmiał z pudełka głos Vilgefortza. - Obraża mnie pan sądząc, że w wymianie chcę pana skrzywdzić. Wprost przeciwnie. Zamierzam być niezwykle hojny. Nie mogę panu zapewnić owej, jak to pan raczył nazwać, demokracji. Ale zagwarantuję panu pomoc materialną, wsparcie logistyczne i dostęp do informacji, dzięki którym przestanie pan być dla spiskowców narzędziem i sługusem, a stanie się partnerem. Takim, z którego osobą i zdaniem liczyć się będzie książę Joachim de Wett, diuk Ardal aep Dany, hrabia Broinne, hrabia d'Arvy i cała reszta błękitnokrwistych spiskowców. Co z tego, że to societas leonina? Owszem, jeśli łupem jest Cirilla, to lwią część łupu wezmę ja, jak mi się zresztą zdaje, zasłużenie.

— Wieża Jaskółki, str.
- A jakże - zgodził się zakatarzony, trąbiąc w chustkę. - Panuje i żyje, ma się dobrze, tak na ciele, jak i na umyśle. Zwłaszcza tego drugiego nie sposób kwestionować po tym, jak pozbył się obu waszych łaskawości z Nilfgaardu wraz z tymi wojskami, które mogłyby być wam wierne. Jak pan chce tedy dokonać przewrotu, mości książę Ardalu, gdy lada moment przyjdzie panu iść do boju na czele Grupy Armii "Wschód"? A książę Joachim też już chyba powinien być przy swoich wojskach, przy Specjalnej Grupie Operacyjnej "Verden".

— Pani Jeziora, str.
W Aedirn zaś wieść o Brennie ku temu się przyczyniła, że zwaśnieni królowie Demawend i Henselt prawice sobie podali i wespół przeciw Nilfgaardowi wystąpili. Grupa Armii "Wschód", co pod wodzą diuka Ardala aep Dahy ku dolinie Pontaru maszerowała, czoła obu sprzymierzonym królom nie zdołała stawić. Wzmocnieni posiłkami z Redanii i gerylasami królowej Meve, którzy tył Nilfgaardowi okrutnie szarpali, Demawend i Henselt zagnali Ardala aep Dahy aż pod Aldersberg. Diuk Ardal bitwę chciał przyjąć, ale dziwnym losu zrządzeniem zachorował nagle, zjadłszy coś, kolki go chwyciły i biegunka miserere, tak i we dwa dni umarł był wśród boleści wielkich. A Demawend i Henselt nie mieszkając na Nilfgaardczyków uderzyli i tam, pod Aldersbergiem, gwoli, widać, historycznej sprawiedliwości, w walnej bitwie srodze ich rozbili, choć wciąż to przy Nilfgaardzie znaczna przewaga liczebna była.

— Pani Jeziora, str.