Emil Kittel

> Tłumacz wojskowy, który potrafi szybko dostosować się do specyfiki każdej gałęzi wojskowości. Poliglota znający osiem języków, w tym suahili. Po odejściu swojego towarzysza broni, Leo Sommera, trzyma się na uboczu, dlatego też woli pracować sam i nie zawierać nowych znajomości. Pracując w archiwach, znalazł wzmiankę o starożytnym zwoju, który uznawano za zaginiony, a w niecały tydzień później był już częścią specjalnej pustynnej ekspedycji.
>
>

Bierze udział w misji w Afryce Wschodniej w poszukiwaniu tajnych bunkrów, zlokalizowanych na pustyni, wraz z Sandro Mancinim i Rebecką Holmberg.

Jego celem jest odnalezienie starożytnego zwoju, o którym sądzi, że przyniesie przełom w badaniu starożytnych języków.

> *Zegarek, który kosztował Kittela rękę i nogę.*
>
>

> *Zegarek Selza odkryty przez Emila Kittela w jednym z bunkrów dowodzenia. Jest to dosyć zaawansowany model jak na swoje czasy.*
>
>

Jego pojazd to Maus "Wüstenschiff".

> *Bekker zna się na rzeczy. Być może Emil przeżył to okaleczenie tylko dzięki niemu.*
>
>

Emil Kittel w Sezonie X PB
## Wersja RU-BY (LESTA Games)

W wersji wydarzenia na serwerze RU-BY, zarządzanym przez firmę LESTA Games nazywał się **Andreas Becker** (czasem zapisywany jako Bekker). W wersji na pozostałych serwerach (Wargaming) ta postać również jest wspominana, ale nie jako dowódca Mausa, a raczej inżynier odpowiedzialny za modyfikacje pojazdów.

> Były inżynier kolei. Ze względu na brak personelu, został przeniesiony do działu konstrukcyjnego zakładów Kruppa, gdzie zajmował się modernizacją czołgów i innego sprzętu wojskowego. Pomysły realizowane przez Beckera były, delikatnie mówiąc, odbierane dwuznacznie, w związku z czym został usunięty ze stanowiska i wysłany na front jako oficer wsparcia technicznego.
>
>

W opisie stylu 3D Maus "Wüstenschiff" znajduje się list napisany przez niego (taki sam opis występuje na wszystkich serwerach):

> *„Oni są wciąż bardzo młodzi, dopiero uczą się chodzić. Mam szczerą nadzieję, że wszyscy przeżyją tę wojnę i będą mogli inaczej spojrzeć na moje «szalone pomysły». Czy naprawdę nie mamy nic lepszego do roboty niż montować działka przeciwlotnicze na ich czołgach? Robimy to tylko po to, żeby zarobić kilka Reichsmarek więcej? Myślimy tutaj tylko o sobie – tak właśnie sądzą, co? Czy te wszystkie marudy zapomniały, że to moje pelotki uchroniły 22. Dywizję Pancerną przed zniszczeniem przez samoloty szturmowe? Zapomnieliście, do kogo teraz należy niebo? Zadajcie sobie pytanie, czego bardziej chcecie: obrzucać błotem moje rozwiązania techniczne czy przetrwać i wrócić do domu? Zapytajcie swoich rodziców, na czym IM bardziej zależy. Wasza krytyka sprawiła, że wylądowałem w Afryce, ale wierzcie mi – nie marnuję tu czasu. Wiem, że wciąż mogę pomóc, nawet jeśli nikt we mnie nie wierzy. Przeżyjcie wojnę i pomyślcie o tym.*
> *Wasz Oberst «Stary Głupiec» Andreas Bekker”*
>
>

W przeszłości był on wspominany jako Becker/Bekker również w innych opisach styli 3D np. w opisie Obiekta 268 "Swiatogor" z VI Sezonu Przepustki Bitewnej:

> *Mówią, że pojmali jakiegoś niemieckiego inżyniera, albo sam do nas przeszedł – nie jestem pewien. Jak on się nazywa? Barker, Bulker... A, tak, Becker! Mówią, że ma dużo doświadczenia w ochronie pojazdów przed atakami z powietrza, a my i tak mamy niemieckie działko przeciwlotnicze, więc je zamontujmy. Mam pewne wątpliwości. Nie mamy miejsca na łupy wojenne, a oni chcą nam na plecach umieścić pół tony stali. Czy ten Niemiec nie wie czasem, jak poprawić zasięg widzenia?*
>
>

W opisie stylu 3D E 100 "Klarer Himmel":

> *„...Stary głupi Bekker nie wie nic o sztuce wojny. Jest pracownikiem kolei – kto mu w ogóle pozwolił zbliżać się do naszych czołgów? Zatem oto instrukcje ze 'stanowczymi rekomendacjami', aby zamontować działo przeciwlotnicze i zapewniać nim osłonę powietrzną i przeciw piechocie. Doprawdy? Tylko szaleniec odważy się go użyć podczas walk ulicznych. To najszybszy sposób, żeby dać się wykończyć. Sugeruje, żebyśmy strzelali do samolotów? Nie sądzę nawet, że nasze główne działo da sobie radę ze Schwarze Tod. Najlepszą obroną przed uderzeniami z powietrza jest ucieczka. Uciekać tak szybko, jak się da. A mieliśmy przewagę w powietrzu... Gdzie jest teraz nasze lotnictwo? Pogrążyli je ludzie tacy jak Bekker. Całe do ostatniego samolotu. Prosiliśmy o paliwo i ciągniki artyleryjskie, ale jego to nie obchodzi, bo siedzi sobie w swoim pięknym biurze. A my wchodzimy coraz głębiej do piekła.”*
>
>

W opisie stylu 3D VK 72.01 "Namenlos":

> *Wpis z 30 kwietnia 19...*
>
>

> *Dzień rozpoczął się od dobrych wiadomości! Przynajmniej na to wygląda, biorąc pod uwagę naszą aktualną sytuację. Po pierwsze, ciężarówki z paliwem, które dotarły do naszej jednostki wczoraj przetrwały nocny nalot bez większych strat. To oznacza, że nie będziemy musieli tkwić w tym zapomnianym przez Boga miejscu przez kolejny tydzień. Po drugie, w końcu wywalili Beckera z biura! Tak długo na to czekałem. Jeśli mam być szczery, oddałbym połowę swojej nagrody za możliwość posadzenia tego starego idioty w fotelu jednego z tych beznadziejnych dział przeciwlotniczych, które ciągle montował na naszych czołgach. Może jednak w sztabie są jacyś rozsądni ludzie, którzy dostrzegli idiotyzm tych jego pomysłów. Tak czy inaczej, życzę powodzenia jemu i jego fantastycznym działom przeciwlotniczym na kolei. Tam będą mogły się wykazać. A my? Pora ruszać dalej i dać wsparcie chłopakom ze 101. Korpusu Pancernego. Mam nadzieję, że zdążymy...”*
>
>

W opisie stylu 3D Maus "Landkreuzer":

> *„No i tyle. Schenker, Haas, Kaufmann... Dostaliście swoje krzyże, ale nie żelazne, jak obiecywał ten stary głupiec Becker. Witmeyera nigdy nie znaleziono, a Lang prawdopodobnie nie przetrzyma nocy. I tych pięciu odważnych ludzi, którzy poszli ze mną do piekła i z powrotem zostało zastąpionych przez nowych, młodszych niż mój mundur. Tak, mamy poważny problem z ludźmi, ale czy ci chłopcy zasłużyli sobie na taki los? Nawet oni to rozumieją. Nie śmieją się i nie przechwalają siłą niegdyś potężnej armii. Gąsienice z czerwonymi gwiazdami słychać już za rogiem. Ale im nie jest potrzebny Berlin. Oni chcą mnie. Chcą, bym odpowiedział za te cztery lata igrania z ogniem. Prawdę mówią – dostaje się to, na co się zasłużyło. A ja zasłużyłem sobie. Schenker, Haas, Kaufmann, przyjaciele, przepraszam, że musieliśmy się rozstać w taki sposób. Niedługo znów się spotkamy”.*
>
>