Geraakt door Bliksem: De kou (6)

Tamyra en Zeneth waren gehuld in duisternis. De treurwilg liet het licht van de maan niet door zijn takken schijnen. Zeneth dacht er niet bij na om een lichtbron te creëren. Tamyra was wel op de gedachte gekomen en knipte een klein led lichtje aan die ze in haar zak had zitten. Ze scheen recht in het gezicht van Zeneth. Tamyra schrok toen ze haar teamgenoot zo zag.
"We moeten nu weg" zei Zeneth zwak. "Ja" antwoordde Tamyra en ondersteunde Zeneth. Ze kon enkel zijn bevelen op dit moment opvolgen. "De parkeerplaats" zei Zeneth toen ze richting Dalon liepen. De politie reed het terrein op samen met de ambulance. Het stel dieven probeerde naar de parkeerplaats een verdieping lager te komen, maar was alles behalve snel.

Zeneth wrikte zich uit de houvast van Tamyra en strompelde wat verder vooruit. Ze waren bij de poort van de parkeerplaats aangekomen. Hij was dicht. Zeneth zette zijn vingers achter het elektriciteitskastje en trok het deurtje ervan af. Zeneth pakte een knijptang uit zijn broekzak en knipte de draden los. Er ontstonden kleine schokjes tussen de verbroken uiteinden.

Zeneth pakte ze met een hand vast en voelde het voltage door zijn lichaam stromen. Verkrampt stond hij daar. Dalon was langzaam in een zweverige toestand gekomen waardoor hij bijna niks meer opmerkte. Hij kon enkel nog achter Tamyra aanlopen. Tamyra had ondertussen de poort open gekregen omdat het elektrische systeem eruit lag. Zeneth liet de draden los en haalde diep adem. Hij bewoog zijn vingers en kreeg er meer gevoel in.

Zeneth pakte de autosleutels die hij had gekregen van Chris uit zijn broekzak en drukte op een knopje. De zwarte auto aan het begin van de parkeerplaats gaf een lichtsignaal. Zeneth liep ernaar toe. Zijn houding was sterker dan daarnet. Hij deed de deur van de bestuurder open en ging op de stoel zitten. Snel deed hij de sleutel in het contact en startte de auto. Tamyra deed de achterdeur open en gaf Dalon een zetje zodat hij op de achterbank terecht kwam.

Zij zelf ging in de bijrijdersstoel zitten. Toen Tamyra de deur had dichtgetrokken, gaf Zeneth plankgas. De auto ramde de poortdeuren omdat ze niet ver genoeg openstonden. Gelukkig kon de auto tegen een stootje. Zeneth besloot via het bos achter het meer weg te komen.

 De politie probeerde hem te volgen met sirenes. Een politie auto probeerde de vluchtauto te dwarsbomen door via de andere kant van het meer te gaan. Zeneth wist beide auto's te passeren en zorgde ervoor dat ze klem kwamen te zitten tussen de bomen. De grond van het bos werd egaler en Zeneth vermeerderde vaart. De lampen van de auto bleven uit ook al zag Zeneth geen hand voor ogen.
Takken beschadigden de lak van de auto en de boomstronken waar Zeneth overheen reed zorgde voor een oncomfortabele rit. Zeneth zag eindelijk wat meer van het bos dankzij de maan die door de takken heen scheen. De auto reed een grasveld op wat helemaal bedekt was door sneeuw. De sneeuw was diep en de grond hard. De auto leek minder grip te hebben.

Zeneth probeerde de auto door de diepe sneeuw heen te krijgen en het meertje te ontwijken. "Zeneth, een helikopter" deelde Tamyra mee terwijl ze uit haar raam keek. "Waar stond die andere auto ook al weer" vroeg Zeneth die flink aan het sturen was. Hij reed over een oefenterrein voor militairen heen en kwam uit bij een asfalteerde weg. "Rechts" wees Tamyra de weg.

Zeneth stuurde naar de juiste richting. Hij keek in zijn achteruitkijkspiegel en zag dat blauwe auto's hem probeerde in te halen. Ook een politieauto sloot achteraan bij de achtervolging. Zeneth greep het stuur stevig vast en probeerde zich te concentreren. Hij blies zijn frustratie uit en trapte het gaspedaal harder in. Zeneth was blij dat hij in zijn linkerbeen was geschoten en niet in zijn rechter, want dat zou gas geven veel meer pijn hebben gedaan.

Tamyra zag hoe Zeneth vocht tegen de kou en de pijn. Ze had de verwarming maximaal gezet en pakte een rol duktape uit het kastje. Ze vond ook nog een schaartje en wat verbandgaas. Tamyra was blij dat het de auto van Chris was waar ze nu inzaten, hij was goed voorbereid.

Ze plakte haar geïmproviseerde pleister op de schouderwond van Zeneth zodat het bloedverlies niet fataal werd. Zeneth probeerde zich tegen de pijn te verzette en zich te concentreren op de weg. "Sorry" zei Tamyra die zag dat Zeneth nogal wat pijn extra moest verdragen.

Hij gaf geen duidelijk antwoord, maar Tamyra wist ook niet echt of hij het had gehoord. Ze keek naar de achterbank. Dalon lag een beetje geklutst op de bank te slapen. Met hem zal het wel goed komen, dacht ze. "Hier naar links" zei Tamyra zodat de auto uit het zicht van de helikopter kwam. Daarna reden ze naar de kade.

Met wat stuurwerk wist Zeneth de andere auto's te laten verdwalen en kon hij de auto in een container zetten. Snel zette hij de auto uit en deed de deur open. Hij stapte voorzichtig uit en hield de autodeur stevig vast. Tamyra stapte ook uit en deed de achterdeur open.

Ze maakte Dalon wakker. Hij keek haar vragend en op een versufte manier aan. Zeneth deed zachtjes de deur dicht en liep naar buiten terwijl hij steun zocht. Tamyra hielp Dalon een beetje met lopen en keek om de hoek van de container of ze de politie zag. Ze zag geen zwaailichten en sloop naar een andere container.

Tamyra liep Dalon leunen tegen de zijkant van het geribbeld staal en openende het slot wat aan de deur vast zat met de bijpassende sleutel. Daar stond een andere auto in. Een ander merk, kleur en met getinte glazen. Ze nam Dalon weer mee en begeleide hem op de achterbank.

Zeneth was in de tussen tijd ook aangekomen bij de andere auto. Tamyra zag dat hij aan het wegzakken was. Ze ondersteunde hem direct want Zeneth had geen grip meer op de auto waar hij op wilde steunen.