Arren Baratheon

## Lord Arren Baratheon

**𝐀𝐫𝐫𝐞𝐧 𝐁𝐚𝐫𝐚𝐭𝐡𝐞𝐨𝐧**

Lord Arren Baratheon, aynı zamanda Akraba Katili olarak da anılmaktadır. Fırtına Burnu'nun ve Frıtına Toprakları'nın Azam Lordu'dur, silah kullanımında özellikle kılıçta fazlasıyla yetenekli olduğu ve Kral Muhafızlarını bile bu konuda geçebileceği söylenir.

## **𝐆𝐨̈𝐫𝐮̈𝐧𝐮̈𝐦 𝐯𝐞 𝐊𝐚𝐫𝐚𝐤𝐭𝐞𝐫**

Arren, siyah renkte uzun denemeyecek saçlara ve kahverengi gözlere sahiptir. Yüzü oturaklı ve vücudu orantılıdır. Kilosu yağdan safi yağdan değil çoğunlukla kas kütlesindendir. Ama tabii ki de yürüyen bir kas yığını değildir. Vücudundaki kas dağılımı orantılı ve dengeli olmakla beraber esnekliğinde zarara sebep olacak bir yapılanma yoktur. Düzenli, titiz ve dikkatli çalışıldığı estetik hatlarından anlaşılabilirdir.

Arren, biraz farklı birisi. Duygulara bel bağlamayan ve aklını her şeyden önde tutan birisi. Psikoloji'de geçen "Psikopat" düşünce yapısına sahip olduğu söylenebilir. Üç için bir'i tereddüt etmeden feda edebilir. Bu düşünce yapısı pragmatik tavrıyla birleştiğinde oldukça kuvvetli bir algı ve kararlarında keskinlik oluşturmaktadır. İyi bir konuşmacı ve dinleyicidir, bunlarla bağlantılı manipülatif biridir. İnsanlara hitap etmeye ve onları tarafına çekmekte iyi bir başarı gösterebilir. Misilleme yapmaktan çekinmeyen, pratik ve ani kararlar alabilen birisidir Arren. Kim ısırmaktan çekinmeyecek bir yılana karşı tereddüt hissetmez ki?..

## **𝐇𝐢𝐤𝐚𝐲𝐞**

*Arren Baratheon, Baratheon Hanesi'nin Lordu'nun ilk eşinden olan üç çocuğundan üçüncüsü idi. Kendisinden bir sene önce dünyaya gelmiş olan ve kendilerinden çok daha büyük olan birer kardeşe sahipti, Efril ve Steffon Baratheon. Efril Baratheon'un aksine Fırtına Toprakları'nda nadiren görülen sakin ve hoş bir günün doğumunda dünyaya geldi Arren. Fırtınaburnu'ndaki annesinin uzandığı yatakta onun kucağına verildiği ilk anda annesi onun adını mırıldanmıştı. "Arren" olarak doğumundan hemen sonra anılmıştı, adından belliydi annesi için değerli olduğu. Bunun nedeni ise doğumundan önce annesinin bazı sorunlar yaşaması ve bu sorunlar dolayısıyla düşük olabileceği yani anne karnında öleceği düşünülmesiydi. Bu sorunlara rağmen sağlıklı ve sapasağlam doğup kucağında mışıl mışıl uyuduğunu görmek onunla gurur duymasına sebep olmuştu. Doğumundan itibaren günler, haftalar, aylar ve hatta yıllar geçti. Gün geçtikçe büyüyor ve kişiliği oturuyordu. Küçük oldukları sırada Arren ve Efril pek iyi anlaşıyor ve beraber vakit geçiriyorlardı, sonuçta neredeyse yaşıtlardı. Kendisine kıyasla çok heyecanlı ve istekli olan Efril'e ayak uydurmakta zorlanıyor olsa da "kardeş" olmalarından dolayı iyi anlaşmak için çabalıyordu. Hane içindeki tek kardeşler olmamaları da işin cabasıydı tabii. Arren, öz kardeşi ve diğer kardeşleri arasında pek bir sönük/silik kalıyordu. Oldukça durağan, sakin ancak ortalamanın bir tık üstünde becerileriyle Baratheon Hanesi'ne yakışan, ancak sadece yakışan bir çocuk olarak görülüyordu. Yine de ilk eşin oğlu olmasından dolayı el üstünde tutulmaya devam ediyordu...*

*Pek tabii dışarıdan görünenler her zaman yanıltıcı olabilirdi. Arren'in aklı ve algısı biraz farklı çalışıyordu. O sonuç odaklı düşünen, çıkarcı birisiydi. Erkenden insan ilişkilerini ve bağlarının temelini anlamış birisi olmasından ve dünyanın tehlikeli bir yer olduğunu fark etmesinden dolayı kendini bastırıp kontrol altında tutmuştu. Heyecan ve merak güzeldi, hissetmeyi herkes sevebilirdi fakat sonucunun ölüm olmasını göze alamazdı. Yapması gerekenler, yapmayı planladıkları vardı. Dışarıdan öz kardeşiyle anlaşmaya çalışan ve birazcık yetenekli olan bu çocuk, kendi başınayken bir kitap kurduna ve okuduğu bilgileri resmen yutan bir dipsiz kuyuya dönüşüyordu. Eline geçen istisnasız her türden kitabı okuyor, her türlü şarkıya ve şiire kulak veriyordu. Kendini abisinin önünde kılıç öğreniyormuş gibi gösterse de bir başına iken gürze yöneliyordu. Her şeyin bilinmesi gerektiğini ve her bilginin değeri olduğunu düşünen, her ihtimale şans veren birisiydi. Detaycılığı korkaklıktan ve ihtimallerin olması tereddüdünden değildi. O, mükemmeliyetçi idi. Mükemmel sonucu hedeflemek için en minimal çıkarı bile gözetecek bir kişiydi. Böylece, küçüklüğü boyunca bir nevi kendi dünyasında yaşamışken gençliğinde ise bu sönüklüğüne devam etti. Tek yaptığı, kılıcını ve gürzünü yavaşça güçlendirmek ve kendini daha iyi tanımaktı. Evet, kendini tanımak. Sınırını ve bu dünyada kendisi olarak yapabileceği her şeye göz atıyordu. İşte, tam da bu zamanlarda babalarının ölümü gerçekleşti. Lord Ormund Baratheon'un ölmesiyle beraber en büyük oğul Steffon Fırtına Toprakları'nın yeni Koruyucusu ve Baratheon Hanesi'nin Başı olmuştu. Ormund Baratheon'un ölümüyle beraber karamsarlık ve hüzünle dolan Lysa Arryn, Lord Ormund Baratheon'un eşi, yani anneleri de yatağa düşüp çok geçmeden hayatını kaybetmişti. Bu iki kayba karşın Steffon'un üzülmeye çok vakti olmasa da Efril bu yaşanandan fazlasıyla etkilenmiş ve içine kapanarak sessizleşmişti. Kalede artık çok az görünmesi yüzünden Baratheon'da olan gözler Steffon ve Arren üzerinde yoğunlaşmaya başlamıştı. Talim yapmak ve kale dışında vakit geçirmek dışında Steffon'un oğluna eğitimlerinde yardımcı olması dışında artık hiçbir şey yapmıyor ve göze gözükmüyordu Efril. Kendisi Muhafızlar ile mücadele edip bazılarını yenebilecek yetenekler gösteriyordu. İyiydi ancak mükemmel değildi insanlar gözünde. Onun hakkında bilinen tek şey, çok kitap okuduğu ve geceleri odasındaki mumun hiç sönmediğiydi...*

*Bundan dört yıl sonra, Arren'in on yedi ve Efril'in on sekiz yaşında olduğu sırada bir gün Efril gidip Steffon ile konuşmuştu. Kaleden ayrılmak için izin istemişti. Steffon ve Efril'in arası hep çok iyiydi ve birbirlerine güveniyorlardı. Efril'in kendini eğitebileceğini düşündüğünden onun isteğini reddetmemişti Steffon. Efril, on sekiz yaşına girmesinden çok geçmemişken Fırtınaburnu'ndan ayrılmıştı. Efril'in kaleden ayrılması... Arren için güzel bir "Başlangıç" işaretiydi. Bunca zaman hazırlığı yapıp planladığı şeyleri devreye sokmaya karar vermiş ve adım adım bütün planlarını yapmaya başlamıştı.*

*İlk yaptığı şey, sakladığı yeteneklerini gün yüzüne çıkarmaktı. Kendi elleriyle, şahsen yazdığı birkaç şiiri Baratheon Hanesi olarak katıldıkları etkinliklerde söylemiş ve yazıya dökülmelerini sağlayarak edebiyat yeteneğini insanlara sunmuştu. Fırtınaburnu'nun Muhafız Başı'nı bir antrenman düellosunda ezerek ve sonrasında tek başına birden fazla Muhafıza rakip olup tekrar kazanması ile savaştaki hakimiyetini göstermişti. Arren'in adı geçtiğinde, artık ondan bir "Kara At" olarak bahsediliyordu. Beklenmedik bir başarıyla beklenmedik bir vakitte ortaya çıkmasıydı bunun yegâne sebebi. Efril'in ortadan kayboluşuyla neredeyse aynı vakitte yıldızı parlamaya başlayan Arren pek tabii dikkat çekti. Anne ve babalarının ani ve plansız ölümleri sonucu ortaya çıkan problemlerle uğraşıp bölgedeki otoritesini arttırmakla uğraşan Steffon'un yerine her etkinliğe Baratheon Hanesi'ni temsilen Arren gitmeye başladı. Bazen insanlarla aşık attı ve bazen de dostane müsabakalar eşliğinde onlara yapabileceklerini gösterdi. Bunun sebebi, kendisini onlara bir nevi sunmaktı. Onlara "Baratheon Hanesi'nde böyle birisi de var." dedirterek akıllarında yer edinmeyi amaçlıyordu. Soylu kesime kendini kabul ettirerek etkisini arttırıyordu her geçen saniye. Bazıları buna sinsilik, bazıları ise pislik yapmak olarak görebilirdi. Aslında haklılardı. Yaptıklarının "doğru" olduğunu savunmayı hiç planlamamıştı Arren. Yaşamak ve güç sahibi olmanın tek bir yolu vardı. Yeterince doğrucu, yeterince güçlü, yeterince iyi bir Lider figürü, yeterince sinsi ve yeterince dikkatliyken yeterince de güvenli olmalıydı insan. Birinden birisi bile fazla olduğunda sorunlar ortaya çıkabilir veya birileri bunu yararına kullanabilirdi. Arren bunun farkındaydı. Yaşayacak ve yaşarken kendine zarar vermeyecekti...*

*Arren, her geçen gün yeteneklerini bileyip kendini özellikle soylu kesime tanıttığı sıralarda artık bu tanınırlığın tıkanmaya başladığını hissetmişti. İlerlemiyordu. Üstüne, silahını daha tehlikeli hale getiremiyordu. Bu yüzden, Steffon'un karşısına geçti ve ondan bir istekte bulundu. Kendisine küçük bir müfreze hazırlama izni. Neredeyse her gün, yaptıkları düzenli eğitime katıldığı Muhafızların arasından seçtikleriyle bir bölük oluşturup Fırtına Toprakları'nda düzenli şekilde dolaşıp aralıklı olarak haydut ve çapulcu gruplarını avlamak ve yerel halkın durumunu gözetmek istediğini belirtti. Steffon, kendisinin de işine yarayabileceğinden dolayı bu isteğe onay verdi. Bunun beraberinde ise Arren, bir süredir gizliden gizliye gerek ailelerini ve gerek de kendilerini desteklemesiyle bütün güvenleri ile sadakatlerini aldığı Muhafızları alarak bir bölük kurdu. Adına, "Azleden Fırtına Bölüğü" ismini verdi. Bu bölükteki bütün Muhafızlara bir pelerin vermek için başarılı bir terziyi işe aldı. Bu terziye, normalde Avcı olan bir yırtıcının cansız bedeni karşısında diri duran bir geyik ve çakan bir şimşek resmetmesini söyledi. İlk tasarımlar çıktıktan sonra küçük düzeltmelerin ardından tasarım bitti. Cansız bedeni yere yığılmış bir Aslan'ın önünde dik bir şekilde duran ve ardından çakan şimşekle otoriter hava veren bir geyik. Böylece Baratheon Hanesi'ne bağlı oldukları anlaşılabiliyordu.*

*Arren, "Azleden Fırtına" ismini verdiği ve otuz-kırk kişiden oluşan bu bölük ile ayrı, daha sık ve sert eğitimler yapmaya başladı. Hem kendini hem de onları eğiterek planlarına hazırlık yaparken "Azleden Fırtına Bölüğü" olarak isimlendirilen bir grubun Arren tarafından yönetildiğini de çevre Hanelere ötmesi için birkaç gezgine ve tüccara para verdi. Bir Hane'nin içinde olanlar ve özellikle Hane içindeki dikkat çeken figürlerin hareketleri her zaman değerli ve önemli olmuştur başkaları için... Haftalar boyunca devam eden eğitimler sonrasında, "Azleden Fırtına" ilk defa harekete geçti. Harvest Hall ve Fawnton arasındaki bölgede bir yerde gitgide büyüdüğü ve aktiflik gösterdiği söylenilen bir haydut grubuna baskın yapmak için yola çıktılar. İki gün ve iki gece seyahat ettikten sonra hedefledikleri yere vardılar. Fawnton Kalesi'nde bir süre dinlenen bölük daha sonrasında havanın kararmasıyla harekete geçtiler. Planladıkları stratejiye göre on kişi, beş-beş şeklinde kampın doğu ve batısından gizlice yaklaşıp iki tarafa dikkatleri ateşlerle çektikten sonra on kişilik zırhlı atlı grubunun ön girişten ani hücumla rakibi sarsarken doğu ve batıdaki grubun birleşerek bir kanadı kapatmaları için imkan verirken geri kalanlar ise ön girişin zırhlı grup tarafından dağıtılmasıyla ortaya çıkan açıklıktan yararlanarak içeriye hücum edecek ve ön girişten ana grubun hücumuyla bir kanadı ele alan on kişinin de baskı uygulamasıyla onları zoraki şekilde ya Fırtına Toprakları'nın dışına gitmeye veya çaresizce teslim olmaya zorlayacaklardı. Plan harekete geçmiş, her şey istenen gibi gitmişti. Gecenin ortasında bir anda iki kalenin arasında kalan bölgede ateşler belirmiş ve sonrasında bağırışların beraberinde çığlıklar, hemen artlarından ise çeliğin birbirine çarpma sesleri doluşmuştu. Bir saatten kısa sürede strateji yapılmış ve sonuca ulaşılmıştı. Herhangi bir kayıp veya zayiat yoktu, sadece atlar ve askerler biraz bunalmıştı çevrede ateş varken zırh içinde koşturmaları yüzünden.*

*Bu olayın ardından, her iki haftada bir başka bir bölgedeki bambaşka bir kampı veyahut önceki kamptan geriye kalan kaçakları avlayarak Fırtına Toprakları içerisindeki kaçak, çapulcu ve hırsız sayısında yüksek bir düşüşe sebep olmuşlardı. Bu başarıları, ne gariptir ki çabucak duyuluyor ve biliniyordu. Bunun sebebi Arren'in para akıttığı ve konuşmalarını sağladığı sivil halktan kimselerdi. Bunca zaman cebinde tuttuğu paraları harcama vakti artık gelmişti. Bu "görevler" vasıtasıyla bütün Fırtına Toprakları içinde kendini göstermişti Arren. Kalelerdeki küçük Haneler ile konuşmuş, tanışmış ve iyi izlenimler bırakmıştı. Köyleri dolaşmış, problem yaşatanlara boyun eğdirmiş ihtiyaçlarını dinleyip şahsen yapabileceği tüm ihtiyaçları gidermişti. Evet, "Baratheon" adıyla değil "Arren" ve "Azleden Fırtına" olarak halka destek olmuştu. Bu, açıkça başarıları kendine aldığının belirteci olsa da kimse bu tavrına karşı çıkmamıştı. Sağda solda uçuşan "kuşlar" sayesinde kardeşi Efril'in neler yaptığını öğreniyor ve onu takip ediyorken sıradaki adıma geçmeye karar vermişti...*

*Arren'in sıradaki hedefi, asimile etmekti. Kimi mi?.. Baratheon Hanesi'ni ve şu anki başını tabii ki de. Tabii kötü bir yolla değildi, çıkar ve Hane'nin "gelişimi" içindi... Buna kim niye inanırdı ki, değil mi? Ama ne komiktir ki inanıyordu insanlar. Vatanseverlik ve statülerini koruyabilecek olmanın rahatlığını birçok Lord beğenirdi. Arren bunu kullanmaya karar vermişti. Sadece kendi neslinin ve yaşıtlarının veyahut yaşına yakın olanların katılacağı düzenli etkinlikler düzenlemeye başladı. Hem kendi adını hem de Baratheon Hanesi'nin adını kullanarak yaptığı bu etkinlikler gerek avcılık, gerek balo ve gerek edebiyatla alakalı şeyler vesaire oldu. Her seferinde farklı konular ve yerler seçti. Fırtına Toprakları'ndaki her kalede en azından birer kez ve birkaç defa da Fırtınaburnu'na kendi neslinden olanları topladı. Bu, Haneler arası bağların pekişmesini ve birbirlerini daha sık görmeleri sayesinde ister istemez samimi olmalarına ön ayak olacaktı. Olmuştu da.*

*"Her zaman bir arada ve omuz omuza, sırt sırta olmak dilekleriyle. Fırtına Toprakları'nın geleceği, Hanelerimizin iyiliği ve hepimizin mutluluğu için. Bir arada ve beraber hareket etmek umutlarıyla... Her daim desteğinizi bekliyor olacağım, Baratheon Hanesi bekliyor olacak."*

*Elinde tuttuğu şarapla beraber söylediği öylece sözler, "Soylu" olarak dünyaya gelenlerin anlaması içindi. Entrika, anlaşmazlıklar ve soydaşların katliamları... Her şeyi görenlerdi kendisinin nesli. Her şeyin farkında olan genç zihinlerdi bunlar. Onlara, kendisinin "Baratheon Hanesi" olduğunu göstererek aslında Steffon'un otoritesine meydan okuduğunu söylüyordu. Steffon'un resmi varis seçilmiş olsa da ani şekilde başa geçmesi ve öne çıkan özelliğinin sadece çekiç yeteneği olması çok olmasa da konuşulan bir şeydi ve harlanmayı bekleyen bir ateş gibiydi...*

*Genç nesli safına çekip kendisi hakkında Hane Büyükleri ile konuşmalarını sağlamıştı Arren. Baratheon Hanesi'ni destekleyen ve desteklemek isteyenleri, "Steffon'un yönettiği Baratheon" yerine, "Arren'in yönetmesi gereken Baratheon" fikriyle doldurmalarını sağladı. Gün geçtikçe, Baratheon üzerindeki destek ve ilgi yerel Haneler tarafınca artarken işin özünde Arren'i desteklemeyi kabul ettiklerini gösteriyorlardı. Tabii Steffon bundan habersizdi. Bu, içten bir fetih idi...*

*Aradan vakitler geldi geçti, uzun uzadıya bir süreç olmuştu. Artık bir gerçek varsa, o da Steffon'un "Lord" olmasının artık ismen olduğu gerçeği idi. Ordu, Fırtınaburnu'nun içindeki çalışanlardan Muhafızlara ve yerel Hane'lerin hepsi yavaş yavaş Arren'in safına geçmişti. Arren'den habersiz kuş uçamıyor ve sinek vızıldayamıyordu. Resmen, gölgelerden bir "Kuklacı" edasıyla Fırtına Toprakları'nı gözetiyordu. Aradan geçen uzunca zaman sonra, Arren'e "kuşlar" bir şeyler şakıdı. Efril geri geliyordu, sonunda dönüyordu. Efril'in geleceğini öğrenmesiyle beraber Arren, sıradaki adımına geçiş yaptı. Steffon'u oğulları ve eşiyle tehdit etti. Ona, kendi rızasıyla düzenli olarak vereceği bir şeyi içmesini söyledi. Kendi elleriyle, kendini yavaş yavaş öldürmesine sebep olacak bir şeyi rızayla yapmasını söyledi. Yaşamak için ne kardeşlik ne de aile vardı Arren için. Yaşamak için ihtiyaç duyduğu tek bağ, sadakat ve boyun eğiş idi. Yandaşı olanlara her zaman imkan, çıkar ve başarı sunarken karşısındakilere korku sunuyordu. Karşısında duranlara yaptıklarını ibret-i alem olmaları için ulu orta yaparak Yandaşı olanların ise akıllarından "diğer" düşünceleri geçirmelerini dahi önleyerek mutlak sadakati sağlamıştı. Arren, artık bütün Fırtına Toprakları'nı avcunun içine almıştı.*

*Birkaç hafta içinde Efril kaleye varmıştı. Arthur, Vatansever olmakla beraber Efril ile oldukça yakın olan kişiyi onu karşılaması için yönlendiren de Arren idi. Arthur uzun süredir Arren'in tarafını tutanlar arasındaydı... Efril kaleye geldiği sıralarda ise, Arren'in şifacılar ve tarafını tutup zehirlerden anlayan insanlar ile konuştukları doğrultusunda kararlaştırdıkları tam oranında verilen karışım istedikleri etki düzeyine varmıştı. Verdikleri karışım, bünyeyi tamamen zayıflatıyor ve dış etkilere açık hale getiriyorken dış etkileri ise kuvvetlendiriyordu. Evet, Steffon'un bünyesini yavaş yavaş iflas ettirerek hasta olmasına sebep olmuşlardı. Bu hastalığı ise şiddetlendirerek onu ölüm döşeğine düşürmüşlerdi. Arkada iz bırakmayacak bir yol, dikkat çekmeyecek bir suikast. Steffon'un ölüm döşeğinde fazla dayanamayıp hayatını kaybetmesiyle beraber Arren'in isteği doğrultusunda Efril, Azam Lord olarak tanındı. Arren'in hedefi, Efril'in "yetersiz olması" yüzünden kendini olması gereken Azam Lord olarak göstertmekti. Fakat planlarında beklenmeyen bir şey oldu, beklenmeyen fakat kendisi için mükemmel bir şans ortaya çıktı. Efril, isyancıları desteklemeye başlamış ve onların yararına olacak bazı hareketlerde bulunmaya başlamıştı. Güvendikleri kişilerden olan Arthur'u ve onu önceden tanıyıp safında olan çok az kişiden birini köstebek olarak kullanarak öğrenmişti bunu. Bu bilgi hakkında kanıt elde etmelerini isterken Arthur ile ona bir tuzak hazırladı. Arren, bir etkinlik düzenleyeceğini ve Azam Lord olarak gelip Haneler olarak yapacakları hareketlerde yorumda bulunmasını istemişti. Efril pek tabii bunu reddetmemişti. Uygun bir tarihte, sorunsuz bir havada, Haneler yanlarına varislerini ve yakın korumalarını alarak toplandılar. Tüm kalelerin sorumluları, Fırtına Toprakları'nın bütün nüfusunu yönetenlerin bir araya geldiği bir toplanmaydı bu. Her Hane için hem mevcut başları hem de varisleri için birer oturak koyulurken Baratheon Hanesi için sadece bir tane oturak yerleştirildi. Her oturak birer lüks sandalye idi ve hepsi de hanelerin armalarını taşıyordu. Bu toplanma, Efril'in sonu olacaktı...*

*Kalelerin sorumluları, Fırtına Toprakları'nın tüm "gücü" toplandıktan sonra Arren ve Efril'de toplanma alanına varmıştı. Çember şeklinde yerleştirilmiş lüks sandalyelerin ve etrafın Baratheon Hanesi içerisinde oluşturulmuş "Azleden Fırtına" isimli bölük tarafından korunduğu bu yere vardıklarında, Arren, Efril'e tek sandalyeye oturmasını işaret etti. Efril sandalyeye ilerlerken ise konuşmaya başladı.*

*A: "Kardeşim, sen hazır 'yerine' geçiyorken... Benim Kral Toprakları'na gönderdiğim mektup ulaşmış yada ulaşmak üzeredir." Arren'in dedikleriyle şaşırıp duraksamış ve sandalyeye oturmada ona dönerek yanıtlamıştı Efril.*

*E: "Mektup mu, ne mektubu?"*

*A: "Yaptıkların ve yapmayı amaçladıklarının yazdığı mektup, Kardeşim, İsyancılar'ı desteklediğin ve onların safında olduğuna dair kanıtlar buldum ve bu kanıtları Kral Aegon'un görmesi için gönderdim. Sonuçta bulunduğumuz toprakların sahibi ve olduğun konumu elde etmenin mümkün olmasının sebebi kendisi. O olmasa ve Fırtına Toprakları'nın var olmasını istemese, şu anda Azam Lordu olman mümkün olur muydu? Ne de olsa öbür türlü buradaki hiçbir Hane var olamazdı... Ama sen, Fırtına Toprakları'nın seçtiği kişi, bu topraklardakilerin sadakatini sunduğu Kral'a baş kaldırmak ve halkı ölüme mi sürüklemek istiyorsun?"*

*E: "Ne saçmalıyorsun, Arren?! Muhafızlar! Boş bir zindan ayarlayın, birazdan kardeşimi oraya götüreceksiniz. Bir tane de şifacı hazırlayın ki hırpalandıktan sonra ölmesin. Soracaklarım var."*

*Efril'i önceden tanıyıp safındaki olan az sayıdaki Muhafız emriyle hareket ettiği anda, çevredeki Azleden Fırtına'ya bağlı Muhafızlar silahlarına davranmış ve Efril'in sözüyle hareket eden Muhafızları durdurmuşlardı. Arren, Muhafızlar'ı durduranlar dışındaki boşta kalanların da silahlarına davrandığını görünce sağ elini hafifçe kaldırıp durmalarını işaret etmişti. Silahına davrananlar dururken aralarından birisi ona doğru yaklaşmış ve boyun eğerek elindeki kılıcı kınıyla beraber ona uzatmıştı. Arren, kılıcı kınıyla beraber tutup adama çekilmesini işaret ettikten sonra kardeşine dönmüştü. Elindeki kılıcı kınından hızla çıkarıp kını yere attı ve olan karşısında küplere binmiş kardeşine baktı.*

*A: "Gel, Kardeşim, beni hırpalamaya çalış."*

*E: "A-Arren!!!!"*

*Öfkeyle küplere binmiş, sinirle dolmuş Efril kılıcına davranıp kınından çıkardıktan sonra hızla üzerine doğru koştuğunda Arren hızla kılıcını çift elle tutmuş ve önüne getirip hafif yatay tutuşa getirmişti. Efril kılıcını ona savurduğunda, saldırısını kılıcıyla karşıladı. Kılıçlar çarpışıp birbirlerine sürtünürken Efril güç üstünlüğünü elde etmeye çalışıyordu.*

*E: "Arren... Arren, Arren, Arren!.. GEBERTECEĞİM SENİ!"*

*A: "Pfft..."*

*Efril öfkeyle kükrediğinde, Arren'in dudakları arasından alaycı bir ses çıkarken dudakları kıvrılmış ve sırıtmıştı. Kendini bir anda sağ adımına doğru çekerek onun yanına geçerken, kılıcını sol alta doğru savurmuştu. Efril tüm gücünü uyguladığı için kılıç aniden manevra yapınca dengesi sarsılmış ve bu sarsılma anında Arren sol elini kılıcından çekip kılıcını yukarıya kaldırmıştı. Kılıcı yüz hizasına getirip kabzasıyla onun suratına bir darbe indirirken sol elini onun bileğine atıp aşağıya baskı yaparak kaldırmasını önlemişti. Kılıcını karşıt olarak savuramadığı vakitte yüzüne aldığı darbe onu ikince defa sarsar iken Arren, bedenini hafif sağa çevirirken sol bacağını kaldırmış ve onun karnına sert bir diz vururken elin bileğinden çekmesiyle geri savrulmasına sebep olmuştu.*

*A: "Anlamıyorsun, Efril. Sen ne bir Lord ne de bir Lider olabilecek birisin. Körsün... Cahilsin. Maceraperest, toz pembe dünyada yaşayan bir aptalsın."*

*Efril, yaşananlar üstüne dedikleri karşısında öfkeyle dengesini daha kazanamamış olsa bile kılıcını ona doğru basitçe savurmuştu. Tek düşündüğü ona saldırmak ve kesmekti. Savrulan kılıcı bedenini hafif yana yatırarak ve yarım adım geri giderek atlatan Arren, kılıcını kavramayı bırakmadan savuruş sonrası boşa çıkmış kısmından başına sert bir darbe vurmuş hemen ardından ise bir ayak bileğine topuğuyla vurarak onu yere düşürmüştü. Sert darbeler sonucu sarsıntısı artıp bütün dengesini kaybetmiş şekilde yerden kalkmaya çalıştığı sırada konuşmaya devam etmişti.*

*A: "Sen... Daha hiç denemeden pes etmiş birisin Efril. Baratheon'ların simgesi olan gürz ve çekiçte asla Steffon kadar olamadın, babamız kadar güçlü bir figür veya annemiz kadar samimi bir insan olamadın. Olmayı denemedin. Genç yaşta Hane'nin dışına çıktın ve bir başına diğer Toprakları dolaştın. Ama unuttun, Ormund Baratheon'un oğlu olduğunu ve gerekirse Hane'nin başına geçebileceğini görmezden geldin. Kıçını oradan buraya atarken kılıcını keskinleştirdin fakat aklını körelttin. Sen, uzun zaman önce Baratheon Hanesi adına konuşma hakkını kaybettin. Sen, Baratheon'ların yüz karasısın."*

*Sözleri bittiğinde kılıcını Efril'in boynuna yasladı ve hafifçe boynuna bastırıp bir miktar kan sızmasına sebep oldu. Tam bu anda başını çevirdi ve çember şeklinde oturan hanelere baktı.*

*A: "Size soruyorum, Fırtına Toprakları'nın 'gücü' ve timsali olan, bu topraklardaki halkın sesi olan Hane Büyükleri... Sizlerin 'Azam Lordu' kimdir?"*

*Arren'in sözleri karşısında Hane büyükleri yavaşça oturdukları yerden kalkmış ve her biri kılıçlarını kınlarından çekip çıkarmıştı. Kılıçlarını sertçe toprağa saplayıp ellerini kalplerinin önüne götürdükten sonra hep bir ağızdan Arren'e bakarak konuştular. "Fırtına Toprakları'nın Koruyucusu, Fırtına'nın Kalbi ve Fırtınaburnu'nun sahibine, Arren Baratheon'a selam olsun. Çok yaşa Fırtına Toprakları, çok yaşa dinmek bilmeyen Fırtına!"*

*Arren, bu sözlerin eşliğinde Efril'e doğru bakmış ve bununla beraber ciddi bir ifadeye bürünürken sol elini kaldırarak susmalarını işaret etmiş ve sustuklarında konuşmuştu.*

*A: "Ben, Ormund Baratheon'un kanından olan üçüncü oğlu, Arren Baratheon... Efril Baratheon'u yaptıklarının sonucu olarak Fırtına Toprakları'nın Hanelerinin şahitliğinde Azam Lordluğu'ndan azat ediyor ve diğer Hanelerin kabulünde kendimi Azam Lord ilan ediyorum. Fırtına Toprakları'nın Azam Lordu olarak duyuruyorum, Ormund Baratheon'un ikinci oğlu, Efril Baratheon 'başkaldırı' suçundan dolayı idam edilecektir. Ormund Baratheon'un ilk oğlu, Steffon Baratheon'un bu başkaldırının ilk destekçisi ve Steffon Baratheon'un şüpheli ölümünden sonra Efril Baratheon'un başkaldırı desteklediğinin kanıtları eşliğinde... Steffon Baratheon'un ailesini Baratheon soyundan ret ediyor ve onları daimi sürgün ile cezalandırıyorum!"*

*Sözleri sona erdiği anda kılıcını yana doğru çekmiş, kılıcını var gücüyle savurarak keskin ucun Efril'in etini ve derisini keserek başını boynundan ayırmasına sebep olmuştu... Bununla beraber Azleden Fırtına'ya doğru dönmüş ve onlara çocuklarıyla eşini yakalayıp zindana atmalarını söylemişti. İki Muhafıza Efril'in cesedini almalarını söyledikten sonra kınını getirip kendisine uzatan Muhafıza kılıcını verip temizlettikten sonra odasına göndermesini söylemişti. Muhafızlar ile işi bitince hanelere dönmüştü.*

*A: "Desteklemeye devam ettiğiniz ve safımda durduğunuz için teşekkür ederim. Hep beraber, yepyeni ve kuvvetli bir Fırtına Toprakları yaratacağız."*

*Bu sözleri ardında bırakarak toplanma alanından Azleden Fırtına ile beraber ayrılan Arren, zindanın yolunu tutmuştu. Zindana vardıklarında ne olup bittiğini anlamamış şekilde çocuklarıyla endişeli biçimde duran kadına boş bir şekilde bakmış ve başında bekleyen Muhafıza başıyla işaret vermişti. İşareti alan Muhafız kınındaki kılıcını tutup çekmiş ve kadının sırtından saplayıp ön taraftan çıkmasını sağlamıştı.*

*"Bir aptalın eşi olduğun için kendini suçla, başarılı olsalardı bunları yapamazdım."*

*Kadının duyabildiği son sözler bu olduğunda, korkuyla çığlık atmış çocukların da "susturulması" için emir vererek zindandan ayrılmıştı. "kuşları" sağ olsun Fırtına Toprakları'nın yeni Azam Lordu'nun Arren Baratheon olduğu çok geçmeden duyulmuş ve bilinmişti. Aslında bahsetti mektup gerçekti, sadece içerikte her şeyin "çoktan" çözüldüğü yazıyordu. Kral Aegon yaptıklarından şüphe etse bile artık iş işten geçmiş olacaktı. Ne bir ceset, ne de "sürgün edilmiş" bir dul ve küçük çocukları Kral'a o mektupta yazanın aykırısı şeyler söyleyebilirdi. Fırtına'nın Kalbinde artık Arren Baratheon vardı...*