Agvindur z Ribe

**Agvindur Eyjolfsson**, **Agvindur z Ribe**, **Weland** (ur. ??? w ???, przeist. ??? w ??? przez Eyjolfa) - dawny jarl Ribe, zasiadający tam od momentu założenia osady do wiosny 857 roku. W latach 857-862 jako Weland najwyższy z królów morza(nord. *sækonungr,* eng. *sea-king*) przewodniczący ogromnym najazdom na kraj Franków. Bezpośredni sprawca wyniesienia do władzy dwóch królów Danii: Erika II Dziecię i Bacsegę I. Członek klanu Gotfredsson z jednego z plemion Dunów.

Jest pierwszym ze znanych potomków krwi Eyjolfa, a co za tym idzie wnukiem Canarla. Ma jednego potomka w krwi Einara, swego dawnego drużynnika (złośliwi szerzą plotki, że pomiędzy Agvindurem a Einarem było coś więcej niż jedynie braterstwo walki). Posiada tez jednego znanego brata w krwi, o wiele młodszego Freyvinda.

Jest pierwszym aftergangerem, który przyjął imię Welanda.

## Historia

### Afterganger

Po przeistoczeniu przez Eyjolfa i krótkim wprowadzeniu przez ojca w krwi w życie jako einherjar, wyruszył budować swoją sławę i pozycję. Niewiele wiadomo o jego czynach póki nie osiadł nad morzem w środkowo zachodniej Jutlandii zakładając osadę nazwaną Ribe. Już wtedy był bardzo bogatym karlem, lecz wszelkie dobra inwestował w tę niewielką nadmorską wieś, która z czasem zmieniła się dzięki jego władzy w jeden z najważniejszych portów Danii, ważne centrum handlowe i jedno z kilku najludniejszych miast Jutlandii.

Wobec wzrostu znaczenia Ribe przyjął tytuł Jarla podporządkowując sobie, zazwyczaj pokojowo, okolicznych karli. W trzeciej dekadzie IX wieku mówiono o nim już jako o jednym z najmożniejszych i najbardziej wpływowych aftergangerów w Jutlandii, a w 848 zaakcentował to wprowadzając na tron członka własnego klanu: Horika (Erika) II zwanego *Dziecięciem*.

Wobec zgody Horika II na działalność misyjną biskupa Ansgara, oraz utraty kontaktu ze swym potomkiem, jarlem Aros Einarem, zwołał niewielki thing aftergangerów (zwany później "płonącym"), w czasie którego jego dwór napadła wataha wilkołaków. W czasie ataku uprowadzono jego podopieczną Sigrun, po którą wyruszył pod Jelling dowództwo wyprawy powierzając swemu bratu w krwi, skaldowi Freyvindowi.

Uczestniczył w słynnej bitwie o caern, po którym powrócił do Ribe starając się je odbudować po ataku wilkołaków i późniejszym najeździe aftergangera Leiknara. W niejasnych okolicznościach zwołał spotkanie aftergangerów i wilkołaków w Jelling zaledwie tydzień po powrocie do swej osady, co zakończyło się pierwszym czasowym sojuszem nieumarłych ze zmiennokształtnymi, w celu odbicia Aros spod wpływu chrześcijańskich wampirów. Był uczestnikiem boju o Aros

Wobec najazdu na Danię Rorika z Dorestat i wojny domowej zebrawszy armię najechał Fryzję, będącą zapleczem Rorika. Podczas najazdu rozgromił jego wojska wsparte oddziałami Franków króla Karola II Łysego przejmując ziemie Fryzyjskie i włości Rorika w północnej Francji. Jego samego zaś związał krwią czyniąc swoim sługą.

Wyczyściwszy Denemearkę z zaczątków chrześcijaństwa ustanowił nowego króla, Bacsegę, po czym oficjalnie usunął się w cień, a nawet sprokurował pogłoski o własnej śmierci. Przyjął imię Weland i zebramszy ogromną armię wyruszył wyniszczać Franków i tamtejsze wampiry. W latach 857-862 był sprawcą niezliczonych mniejszych i większych wypraw na Francję, Akwitanię, oraz królestwa Anglo-Saskie.

Dostał się do niewoli frankijskiej zimą 862, a wedle pogłosek z niejasnych przyczyn sam się w nią oddał.

## Charakter

Pozuje na chaotycznego gwałtownika i choleryka, kryjąc za tą fasadą zimną logikę i planowanie długofalowe. Przesądny i nastawiony niegdyś neutralnie do nowinek jakimi są pojawiający się od czasu do czasu naleciałości z zachodu, z czasem zmienił nastawienie stając się zagorzałym wrogiem chrześcijaństwa i obrońcą starych tradycji nordyckich. Uparty i dumny z tego co osiągnął w Ribe rozwijając osadę do sławnego już centrum handlowego.