Sighvart z Varde

**Sighvart Hringardsson**, **Sighvard Bjorgasson**, **Sighvart z Varde** (ur. 804 w Varde, przeist. 830 w Varde przez Bjorga) - dawny karl Varde, od 856 król Gaudariki w krainie Rusów, sojusznik i przyjaciel Agvindura.

Jest potomkiem w krwi Bjorga. Ma dwóch potomków w krwi: Hakona i Haralda, lecz nie wiadomo nic jakoby posiadał braci lub siostry w krwi.

## Historia

### Człowiek

Jego ojciec Hringard był bondem, ale szybko awansował na Jarla wyzywając obecnego kiedy to on zaczął pogrążać się w pijaństwie i pozawalać na samowolkę i przestępczość mieszkańców.

Sighvart uczony był dbania o ludzi i mienie a przede wszystkim walki. Wybierał się na rozliczne wyprawy czy to handlowe czy łupieżcze zdobywając doświadczenie i sławę. Wkrótce zainteresował się nim afterganger Bjorg, który przyłączył się do jednej z wypraw, której przewodzili Sighvart wraz z ojcem. Podczas jednej z bitew Bjorg sprowadził śmierć na Jarla uznając, że łatwiej pokieruje jego następcą.

Sighvart przejął dziedzictwo i stał się sługą w krwi aftergangera.

### Afterganger

Bjorg obdarował Sighvarta nieśmiertelnością gdy ten miał 26 lat, ale po dziewięciu latach Hringardson dowiedział się o udziale Bjorga w śmierci jego rodziciela. Jego wściekłość była tak wielka, że zaskoczony starszy wampir został rozniesiony przez swojego syna krwi. Nastały krwawe czasy, które trwały dwa lata kiedy to Jarl rozprawiał się z poplecznikami stwórcy, wybijając ich lub wciągając do własnej społeczności. Niektórym udało się zbiec w różne strony świata. Sam rozpoczął tworzenie swojej świty i pozycji między innymi od zawiązania ścisłych relacji z Agvindurem, jarlem Ribe na znak tego wydał swą córkę za jednego z hirdmanów nowego sojusznika..

W kolejnych latach uczynił einherjar i potomkami w krwi dwóch swoich starszych synów, Hakona i Haralda. Pierwszego uposażył, aby ten wywalczył sobie dziedzinę na wybrzeżu Slavian, gdzie ten założył osadę zwaną Truso. Drugiego przemienił w 848 gdy na tron w Hedeby zasiadł Horik II, aby mieć syna obok władcy Dunów.

Z niejasnych przyczyn nie brał udziału w "płonącym thingu" roku 849, ale na wezwanie na wyprawę odwetową pod Jelling stawił się ze swym hirdem i brał udział w bitwie o caern. Doznał tam osobistej tragedii tracąc ostatniego z synów szykowanych do obdarzenia darem krwii, Hemminga.

Powróciwszy z Agvindurem do Ribe odnalazł niedaleko osady Sigrun uprowadzoną przez Leiknara, po czym wrócił na Varde przytłoczony własną stratą. Juz wkrótce wraz z Agvindurem i Gudrunn brał udział w wielkiej naradzie aftergangerów i wilkołaków pod Jelling, a później w boju o Aros.

Walka z Rorikiem z Dorestad w Duńskiej wojnie domowej była ostatnim akordem jego działań w Jutlandii. Nie zdecydował się ruszać z Agvindurem-Welandem na zachód, miast tego wyruszył na wschód gdzie po kilku latach bojów ze słowianami wywalczył sobie ziemie zwane dziś jako Gaudarkika i obwołał się jej królem.

Nie mógł stawić się na naprędce organizowanym wielkim Althingu roku 862 pod Jelling z racji odległości swych ziem, ale na wezwanie Freyvinda-skalda, mimo niepewnej sytuacji w Gaudarice bez wahania wysłał swych wojów do Ribe aby dołączyli do wielkiej armii, w celu odbicia lub pomszczenia jego druha Agvindura w wyprawie na Kraj Franków. Sam żałował iż nie może wyruszyć, ale obawa iż sąsiedzi rozszarpią Gaudarikę podczas jego nieobecności, była zbyt silna.

## Charakter

Odważny i nie bojący się żadnych wyzwań, oraz bardzo przywiązany do tradycji. Jest przesądny i często wypatruje znaków od bogów, przez co długo zwlekał z przemianą najmłodszego syna, aż go utracił. Bardzo przywiązany do rodziny bał się i boi jej utraty, przez co zarówno swą żone jak i wszystkich trzech synów, jeszcze przed przemianą dwóch starszych poił własną krwią aby uchronić ich od chorób i starzenia się.

## Ciekawostki

Dysponuje darem wglądania w pamięć i zmiany w nią, ale do szewskiej pasji doprowadza go fakt, że co i rusz trafia na mur w psychice u kolejnych osób uczyniony przez Leiknara.