Kalendarium

Współcześni nam historycy zwykli dzielić historię świata na cztery główne okresy:

* Pierwszy z okresów, zwany **Dawnymi Dniami**, dotyczy czasów przed przybyciem Dolończyków zza morza (oznaczane na ogół jako p.p.d. - przed przybyciem Dolończyków). Większość wydarzeń z tamtych czasów pochodzi z ustnych przekazów elfickich. Ciężko odróżnić w nich zatem historyczne fakty od mitów i baśni.
* Kolejnym okresem jest **Era Kapitanów** - trwający pół wieku okres pieśni i legend, opisujących podboje pierwszych Dolończyków na kontynencie.
* Wraz ze śmiercią ostatniego z oryginalnych Kapitanów, rozpoczyna się trwająca dwa wieki **Era Królestw**, podczas której świat podzielony jest na wiele drobnych państw, walczących między sobą o wpływy.
* Po ich zjednoczeniu następuje **Era Cesarstwa Dolońskiego**, którą zwykło się dzielić dodatkowo na czasy panowania kolejnych dwóch dynastii cesarskich: Dolonidów i Olorytów. Era Cesarstwa Dolońskiego trwa do dziś...

Bardziej szczegółowe kalendarium, z pełnym opisem wszystkich wydarzeń, znajduje się **tutaj****.**

Szczegółowy opis historii z punktu widzenia danego ludu, czy też państwa, znaleźć można zaś w artykułach o nich, znajdujących się w **krainach tego świata** - wszak mieszkaniec lodowego Fornholdu nie będzie znał dobrze historii jakiegoś odległego, egzotycznego Hammaru! Wystarczy mu jego własna ojczyzna...

## **Dawne Dni**

**~3000 p.p.d.** – Elfy tworzą państwo **Melamar** na nizinach na południe od rzeki Berion.

**2342 p.p.d.** – Przybyłe z dalekiego zachodu krasnoludy zdobywają górę **Kjerag,** gdzie zakładają swe królestwo.

**~1800 – 1735 p.p.d.** – Walki sojuszu elfów i krasnoludów z potworami ze **Svargardu.**

**1493 p.p.d.** – Melamar odstępuje ziemie na północ od rzeki Berion nowoprzybyłej rasie – ludziom (tzw**. Ludy Ziemi).**

**1124-1091 p.p.d.** – **Eksodus rasy niziołków na północ,** ku dolinie Nivelle. Przyczyna nagłego zjałowienia ich leżącej daleko na południu ojczyzny pozostaje nieznana.

**~750-721 p.p.d.** –Najazdy nowej, przybyłej z zachodu grupy etnicznej ludzi, tzw**. Ludów Słońca.** Odparcie ich przez chwilowo zjednoczone Ludy Ziemi.

**689-680 p.p.d.** –Wojna krasnoludów z Ludami Słońca.

**~400 p.p.d.** – Powstają pierwsze ludzkie osady w leżącym daleko na południu Hammarze.

**256 p.p.d.** – Najazd Ludów Ziemi na tereny Melamaru.

**219 p.p.d. –** Odwet Melamaru. Zrównawszy z ziemią większość ludzkich grodów, elficki król Faeron zyskuje przydomek „Płomienny”.

**85 p.p.d. –** Elfickie kapłanki wysyłają na północ misje religijne i cywilizacyjne. Narasta stopniowo **konflikt** między nimi, a Faeronem, którego główną osią staje się stosunek do rasy ludzkiej.

## **Era Kapitanów (0 - 55)**

**0-15** – Przybycie zza oceanu Ludów Morza. Formowanie się **pierwszych ich państewek**: Dolonii,
Bergardu, Kerandos, Callain, Odne oraz Aram. Szybka ich ekspansja na zachód,
kosztem prymitywnych Ludów Ziemi i elfów z Melamaru.

**27 – 32** – Pierwsza wielka **wojna ludzi z elfami:** oddanie przez elfickie kapłanki Dolończykom klasztoru **Gevennien**. Po tym wydarzeniu wśród elfów dochodzi do rozłamu i bratobójczych walk.

**44** – Powstanie elfickiego państwa **Aenion**, założonego przez wygnane elfickie kapłanki.

**50 – 53** – **Druga wojna ludzi z elfami:** elfy z Melamaru zostają odparte przez sprzymierzone siły Ludów Morza i Aenionu.

**54** – Utworzenie ludzko-elfickiego **księstwa Gevennien**, włączenie ziem hobbickich do Dolonii.

## **Era Królestw (55 - 225)**

**75-80** – **Pierwsza wojna dolońsko-bergardzka,** zakończona miażdżącym zwycięstwem Bergardu. Dolonia **pogrąża się w kryzysie**.

**87-91** – **Wrzosowa Konfederacja** w Bergardzie – bunt możnych przeciw despotycznej monarchii zostaje **krwawo stłumiony**.

**90-92** – **Najazd elfów z Melamaru na Aenion**, masakra kapłanek w Tarminas zwana **Drugim Bratobójstwem**.

**93-94** – **Trzecia wojna ludzi**
**z elfami:** królestwo Kerandos pomaga kapłankom z Aenionu. Zniszczenie
stolicy Melamaru – miasta Alqualonde – zwane **Trzecim Bratobójstwem**, lub Wielkim Odwetem.

**96** – Pokonane przez Kerandos i Aenion elfy z Melamaru atakują z zaskoczenia krasnoludzkie królestwo **Kjeragheim.**

**100** – **Utworzenie elfickiego**
**królestwa Naroth** w odebranych krasnoludom korytarzach. Rzesze krasnoludzkich
uchodźców uciekają na północ, wielu osiedla się we **Wrotach Aram.**

**113-115** – Najazd Ludów Ziemi pod wodzą Zamona Groźnego na ziemie
Odne, odparty ostatecznie przez tzw. „**Trójsojusz**”
Dolonii, Odne i Aramu.

**124-126** – **Druga wojna dolońsko-bergardzka**, zakończona niespodziewanym zwycięstwem Dolonii i jej sojuszników.

    **133** – Śmierć Zamona Groźnego, założone przez niego państwo rozpada się na pomniejsze twory. W ciągu następnego stulecia większość z nich zostanie wchłoniętych przez Dolonię.

**159** – Odkrycie przez kerandyjskiego żeglarza Vasco av Gadeza **Wysp Zielonych.**

**167** – Najazd Ludów Ziemi zjednoczonych przez druidkę Ragnell pustoszy księstwa Mevilian i Demilian i dociera aż pod mury Bergardu.

**173** – Ustanowienie kolonialnego **Wicekrólestwa Kerandos** na Wyspach Zielonych.

**176-179** – **Kryzys Demiliański**
– konflikt władców Bergardu z podległymi im wasalami, zakończony interwencją
Dolonii i **rozpadem Bergardu**, którego
znaczna część zostaje zhołdowana dolońskiemu królowi.

**206-210** – Konflikt między Kerandos a Gevennien o dostęp do morza –
mimo wsparcia Dolonii dla Gevennien, to Kerandos staje się **dominującą morską potęgą.**

**216** – Napady Ludów Słońca na Księstwo na Przełęczach, książę Aram
występuje z Trójsojuszu.

**220-225** – **Wiec Pięcioletni** w Trymoncie, w wyniku którego podpisana zostaje Srebrna Bulla – dokument, inicjujący przekształcenie Trójsojuszu w **Cesarstwo.**

## **Era Cesarstwa Dolońskiego – Dynastia Dolonidów (225 - 421)**

**256** – **Powstanie kolonistów** na Wyspach Zielonych pod wodzą Ostohera „Smoka”.

**270** – Na Zielonych Wyspach padają ostatnie twierdze wierne
Kerandos, w tym samym roku samozwańczy król-żeglarz Ostoher ginie z rąk
tubylców. Koniec Wicekrólestwa.

**283-284** – Nieudana, samowolna próba napaści na księstwo Aram przez podległego Cesarstwu księcia Egila av Oloron.

**290** – Niespodziewany najazd Ludów Ziemi  na Cesarstwo doprowadza do zdobycia i zniszczenia Trymontu.

**292** – **Zjazd w Ererin**, utworzenie stałej, cesarskiej armii.

**298-302** – **Powstanie „petuńczyków”** – rozpoczęty zamachem na cesarza bunt hobbitów, któryostatecznie zostaje stłumiony przez wojska pod wodzą Egberta Verbutta, który za ów czyn zostaje nobilitowany oraz przejmuje hobbickie ziemie pod swą władzę.

**320-322** – **Najazd Ludów Słońca** na księstwo Aram. Cesarz doloński ignoruje prośby o pomocsąsiedniego państwa, lecz wielu możnych z Cesarstwa samowolnie pomaga
sąsiedniemu księstwu w odparciu napastników.

**323** – **Zamach stanu w Dolonii**, cesarz zostaje obalony przez własnego brata, który zasiada na tronie.

**324** – Księstwo Aram zostaje włączone do Cesarstwa.

**342** – Kryzys gospodarczy w Cesarstwie skłania cesarza do dokonania
inwazji na szybko bogacący się Demilian. Niespodziewana masakra wojsk i elit
cesarskich w **bitwie na polach iliryjskich**.

**342-346** – Okres chaosu i bezkrólewia w Dolonii, zakończony
koronacją młodocianego Tytusa oraz ustawieniem tytułu **Regenta** dla księcia-elektora av Gevennien.

**375** – Bunty ludności w Dolonii, wywołane budową floty cesarskiej oraz antykapłańską polityką nowego cesarza - Lucjusza. Są one dodatkowo podsycane przez gevennienskich Regentów, walczących o zachowanie wpływów.

**380-381** – Kerandos napada Cesarstwo zdobywając Dolonię i niewoląc cesarza Lucjusza. Zostaje jednak pokonane, gdy na pomoc monarsze przybywa armia pod
wodzą księcia av Bergard. W wyniku **kontrataku**
cesarstwa, Kerandos zostaje zdobyte i doszczętnie spustoszone.

**385** – Tzw. **Rada Dolońska** – władza centralizuje się wokół osoby cesarza Artusa II, zaś Trymont staje się ośrodkiem równie ważnym, co Dolonia.

**394-410** – Seria reform konfliktuje dążącego do władzy absolutnej
cesarza z możnymi. Cesarstwo pogrąża się w wewnętrznych sporach.

**410-416** **–** Wybucha krwawa **wojna domowa** w Cesarstwie. W jej wyniku wiele rodów zostaje wybitych (w tym ród cesarski av Dolonia oraz ród elektorski av Callain).

**416-421** - **Rada Sześciorga** w Trymoncie – reforma Cesarstwa, w miejsce wygasłej dynastii av Dolonia wchodzi ród av Oloron.

## **Era Cesarstwa Dolońskiego – Dynastia Olorytów (421 - ...)**

**424** – Za Suchymi Ziemiami, na terenach Ludów Słońca zaczyna formować się teokratyczne państwo **Sumyr.**

**465-466** – Pojawienie się samozwańczego dziedzica wygasłego rodu Callain wywołuje konflikt o owe tzw. **Ziemie Ruin**.

**473-474** – Wielki **najazd Sumyru na Cesarstwo.** Elektorskie księstwoAram zdradza **i opowiada się po stronie agresorów.** Gdy nasyceni łupami Sumyryjczycy wracają do ojczyzny, zdradziecki książę zmuszony zostaje także uciec na zachód. Nowym elektorem w miejsce rodu av Aram zostaje ród **av Verbutt**.

**480-490** – Utworzenie uniwersytetu magicznego w **Ererin.**

**491** – Kolejni władcy Sumyru zaczynają mianować się nieśmiertelnymi wcieleniami boga-słońca Athara.

**493** – Cesarstwo wprowadza embargo na coraz liczniej importowane z Wysp Zielonych, uzależniające zioła. W związku z embargiem, na morzu zaczyna stopniowo kwitnąć przemyt i piractwo.

**502** – Po niejasnych okolicznościach śmierci pierwszego rektora uniwersytetu w Ererin wielu magów zaczyna czcić go jako boga. Na terenie Cesarstwa powstaje tzw „**Kult Siódmego**”.

**508** – Przemianowanie paladyńskiego Zakonu Sześciu na **Inkwizycję**, w celu zwalczania heretyckiej wiary. Niektórzy paladyni nie zgadzają się na przyjęcie nowej doktryny i opuszczają swe klasztory.

**510-512** – Elfy z Narothu najeżdżają wybrzeża Aenionu. Pojawiają się
plotki o stosowaniu przez elfy z delty Indilionu tajemniczej, narkotycznej substancji, dającej im nadludzkie zdolności.

**518-519** – Zakończona katastrofą próba interwencji armady cesarskiej na Wyspach Zielonych. Cesarstwo **traci praktycznie całą flotę.**

**523** – Sumyr zaczyna otwierać się na **handel z krasnoludami i miastami w Hammarze**. W teokratycznym państwie ponadto zaczyna kwitnąć handel niewolnikami. Korzystający na nim hammarscy łowcy zapuszczają się nie tylko na wybrzeża Wysp Zielonych, ale też na coraz dalej na północ.

**527** – Konflikt morski między Hammarem a elfami z Narothu. Poważne straty flot obu państw kończą okres rajdów na wybrzeża Aenionu i byłego Kerandos.

**529-532** – Spory między elektorami av Verbutt i av Gevenn o opodatkowanie elfickich szlaków pielgrzymkowych. Choć konflikt zostaje zażegnany, relacje między oboma księstwami pozostają napięte.

**534-537** – Najazd Ludów Ziemi z tzw. **księstwa Vendów** na Demilian. Obumarcie północnych szlaków handlowych wywołuje kryzys gospodarczy w całym Cesarstwie i narastanie ruchów separatystycznych.

**539 – Mamy obecnie.**