Emanuel Grevoru

**Emanuel Grevoru** (*ur. **19 stycznia 1985** w Kigali)* - rwandyjski skoczek narciarski oraz pilot wojskowy. Wieloletni reprezentant Rwandy w DSJ4 Elite Cup.

Zwycięzca 2. Pucharu Mistrzów oraz 5. DSJ4 Winter League. Zwycięzca Alpen Cup Masters 2018. Zdobywca 2 miejsca podczas 2. Letniego Pucharu Mistrzów. Medalista Mistrzostw Świata w 2019 roku na dużej skoczni indywidualnie (złoty medal), na dużej i normalnej skoczni drużynowo (srebrny medal), oraz na normalnej skoczni indywidualnie (brązowy medal). Medalista Mistrzostw świata w 2021 roku na normalnej skoczni drużynowo (srebrny medal), oraz na normalnej skoczni indywidualnie (brązowy medal). Medalista MŚwL 2018 indywidualnie (złoty medal), a także MŚwL 2022 drużynowo (srebrny medal). Zdobywca dwóch srebrnych medali w drużynie podczas Mistrzostw Świata 2023 w norweskim Oslo.

## Życie prywatne

Urodził się w 1985 roku w Kigali, jako syn Solomona (Rwandyjczyka) i Stephanie (Szwajcarki). Ma dwójkę młodszych braci, Ivena (1992), oraz Didiera (1995), którzy także uprawiają skoki narciarskie. Posiada podwójne obywatelstwo, rwandyjskie oraz szwajcarskie. Z zawodu mechanik lotniczy. Patron i inwestor skoczni K90 w Kigali. Jest założycielem klubu SC Grevoru, do którego przynależy większość rwandyjskich skoczków. Biegle posługuje się językiem angielskim i francuskim, zna także w podstawowym stopniu język niemiecki. Pochodzi z plemienia Hutu. Jego pseudonim to **Manu**.

## Przebieg kariery

### Do 2014

Emanuel z nartami miał styczność od małego, gdyż jego matka Stephanie amatorsko uprawiała narciarstwo alpejskie. Młody Emanuel zainspirowany matką, sporadycznie próbował swoich sił na nartach zjazdowych.

W 2010 roku wraz z braćmi zamieszkał w Engelbergu, gdzie znajduje się największa skocznia narciarska na terenie Szwajcarii (wówczas o wymiarach K125 HS137, obecnie o wymiarach K125 HS140). Na początku 2011 roku spróbował swoich sił na dużej skoczni. „Odległość” którą uzyskał wynosiła ok. 30-40 metrów.

```

```
 —Emanuel Grevoru, 2018

### Sezon 2014/2015

W roku 2014 powstała federacja EC (ówczesnie Puchar Mistrzów). Emanuel dowiadując się o istnieniu federacji, postanowił się do niej zapisać. Podobnie postąpił też jego brat, Iven. Wówczas byli to jedyni reprezentanci Rwandy w cyklu. Pierwszą edycję Emanuel zakończył na 18 miejscu, z jedną wygraną w Harrachovie na koncie.

### Sezon 2015/2016

#### Lato

Latem 2015 odbyła się pierwsza edycja SEC (ówcześnie Letni Puchar Mistrzów). W sezonie letnim wystartowało 3 reprezentantów Rwandy. Poza Emanuelem byli to Kremels Venorus oraz jego najmłodszy brat Didier. Emanuel zakończył sezon na drugim miejscu, przegrywając jedynie z Aleksandrem Konopskim.

#### Zima

Zimą 2015/2016 odbyła się druga edycja zimowa, którą Emanuel wygrał z liczbą 663 punktów na koncie. Grevoru w sezonie wygrał 3 konkursy (miało to miejsce w Val di Fiemme, Zakopanem oraz Planicy). Drużynowo jednak Rwandyjczykom się nie powiodło, gdyż zajęli 9 miejsce (ostatnie).

### Sezon 2016/2017

#### Lato

Latem 2016 odbyła się druga edycja letnia, którą wygrał brat Emanuela, Iven. Emanuel natomiast zajął 15 miejsce z liczbą 138 punktów na koncie, zdobywając tylko jedno podium w Sapporo (2. miejsce). Drużynowo Rwandyjczycy zdobyli 3 miejsce.

#### Zima

Zima 2016/2017 była pierwszą edycją pod nową nazwą **Winter League**. Zwycięzcą tej edycji został jego brat, Didier. Emanuel natomiast zajął dopiero 43 miejsce, z liczbą 253 punktów na koncie. Uzyskał także dwa miejsca na podium (było to kolejno w Willingen podczas Turnieju Niemieckiego, oraz w Val di Fiemme, w obu przypadkach zajął 3 miejsce). Drużynowo Rwandyjczycy zdobyli ponownie 3 miejsce.

### Sezon 2017/2018

#### Lato

Lato 2017 było pierwszą edycją letnią pod nową nazwą **Summer League**. Emanuel w tej edycji zdobył 7 miejsce, z liczbą 218 punktów na koncie. Uzyskał także jedno miejsce na podium (3. miejsce w Sapporo). Drużynowo Rwandyjczycy wygrali.

#### Zima

Zima 2017/2018 dla Emanuela zakończyła się zwycięstwem w Mistrzostwach Światach w Lotach, które odbyły się w Planicy, a także 9. miejscem w klasyfikacji indywidualnej. Wygrał 2 konkursy (miało to miejsce w Park City oraz w Oberstdorfie).

### Sezon 2018/2019

#### Lato

Emanuel swój czwarty sezon letni zakończył na 10 miejscu z 427 punktami, oraz jednym zwycięstwem w Sapporo.

#### Zima

Zima 2018/2019 była najbardziej obfita w sukcesy dla Emanuela. Po raz drugi wygrał główny cykl indywidualnie z liczbą 908 punktów na koncie, oraz drużynowo z liczbą 1500 punktów na koncie. Wygrał też pierwszą edycję Alpine Tournament (wówczas Alpen Cup Masters), oraz zdobył złoty medal podczas MŚ na dużej skoczni indywidualnie. Po tym sezonie Emanuel Grevoru ogłosił zakończenie kariery skoczka.

### Przełom 2019/2020

W tym czasie Emanuel wraz ze swoim ojcem Salomonem zaangażowali się w budowę skoczni narciarskiej w Kigali w latach 2019/2020. Budowa skoczni była ogromnym wyzwaniem, ponieważ nigdy wcześniej nie powstała skocznia narciarska w Afryce. Salomon musiał przeprowadzić wiele badań i analiz, aby dostosować projekt do warunków panujących w Kigali. Emanuel natomiast pomagał wzbudzać zainteresowanie inwestorów i promować projekt wśród lokalnych społeczności.

W ciągu kilku miesięcy udało się zebrać wystarczające środki finansowe, aby rozpocząć budowę skoczni. Salomon i jego zespół inżynierów oraz pracowników zaczęli pracować nad konstrukcją, wykorzystując nowoczesne technologie i materiały. Był bardzo zaangażowany w projekt i często organizował kampanie społeczne, aby zwrócić uwagę na to, co się dzieje w Rwandzie i na fakt, że kraj ten jest w stanie zorganizować międzynarodowe zawody w skokach narciarskich.

W końcu, po wielu trudach, skocznia narciarska Emanuel Grevoru Arena HS98 w Kigali została ukończona w 2020 roku i zyskała uznanie na całym świecie.

### Powrót w sezonie 2020/2021

W 2020 roku Emanuel Grevoru ogłosił swój powrót na skocznie. Pierwszą imprezą, w jakiej Emanuel wystartował po powrocie były Mistrzostwa Kontynentów. Na skoczni swojego imienia w Kigali zajął 8 miejsce na 17 skoczków. W styczniu 2021 wystąpił na Mistrzostwach Świata w Whistler. Grevoru wówczas zdobył brązowy medal indywidualnie, oraz srebrny medal w drużynie na skoczni normalnej.

### Sezon 2021/2022

#### Lato

7. edycja letnia była pierwszą edycją, w której wystartował Emanuel po powrocie. Grevoru w sezonie powrotnym zdobył 5 miejsce z 441 punktami na koncie, wygrywając 3 konkursy (zwycięstwa zdobył w Sapporo, Hinzenbach i Otepää). Zdobył także zwycięstwo w klasyfikacji drużynowej.

### Zima

8. edycja zimowa była pierwszą edycją zimową, w której wystartował Emanuel po powrocie. Grevoru w 8. edycji zimowej zajął 5 miejsce, z aż 6 miejscami na podium (2. miejsca zdobył w Falun, Harrachovie i w Sapporo, a 3 miejsca zdobył w Wiśle, Chaux Neuve i Planicy). Po raz trzeci zimą wygrał klasyfikację drużynową. Zdobył także srebrny medal podczas MŚwl w 2022.

### Lato

8. edycja letnia był drugim sezonem letnim po przerwie Emanuela. W jego trakcie ustanowił dwa rekordy skoczni: w Oberstdorfie na skoczni K120 - skacząc 141 metrów oraz w Pragelato na skoczni K125 - skacząc 142,5 metra. W klasyfikacji generalne j uplasował się na 9 miejscu zdobywając 246 punktów, tylko raz stając na podium (2 miejsce w Lahti). Ponadto wraz z drużyną zajął 3 miejsce w klasyfikacji końcowej 8.DSJ4 Summer Elite Cup of Teams.

### Zima

Sezon zimowy 2022/2023 rozpoczął z przytupem. Pierwszy period 9.DSJ4 Elite Cup zamknął z 2 miejscami na podium indywidualnie (2 miejsce w Solleftea oraz 3 miejsce w Szczyrku) i drużynowo (2 miejsce w Whistler i Klingenthal). Piąta edycja Alpine Tournament nie była dla niego tak udana. Turniej zakończył na 19 miejscu, raz nie awansując do serii finałowej (podczas zawodów w Courchevel). W późniejszej części sezonu dołożył 2 podia z drużyną (zwycięstwo w Zakopanem oraz drugie miejsce w Titisee-Neustadt). Mistrzostwa Świata 2023 w Oslo rozpoczął z przytupem odnosząc zwycięstwo podczas treningu i kwalifikacji na skoczni normalnej. Konkurs indywidualny na Midtstubakken zakończył 4 miejscem, natomiast dzień później wraz z drużyną zajęli drugie miejsce zdobywając srebrny medal. Podobnie było na skoczni dużej. Emanuel wygrał pierwszy trening ex aequo z Andreą Barcinim. Konkurs indywidualny zakończył na miejscu 6 oraz ponownie zdobył srebrny medal z drużyną. Po mistrzostwach dołożył jeszcze jedno indywidualne podium na Vikersundbakken (3 miejsce) oraz wraz z reprezentacją wygrali konkurs drużynowy w Planicy, zajmując w klasyfikacji końcowej 1 miejsce ex aequo z Finlandią. Sezon zakończył na miejscu 11 z dorobkiem 713 punktów. W Pucharze w Lotach 2023 uplasował się na pozycji 6 gromadząc 53 punkty.

## Mistrzostwa Świata w Lotach

 2018 |  Planica | -
 2022 |  Vikresund | -

## DSJ4 Elite Cup Major Championships

 skocznia duża dru.
 skocznia normalna ind.

## Ciekawostki

* Jest wielkim fanem podróżowania. Manu z dumą przyznaje, iż zwiedził już ponad 60 państw.
* Z zawodu jest mechanikiem lotniczym. W tej roli pracował w rwandyjskich siłach lotniczych.
* Jeden z głównych inwestorów i pomysłodawca skoczni normalnej w Kigali, której jest patronem.
* rzez swoich braci był nazywany Manu. Przydomek ten na tyle przylgnął do Emanuela, że nawet rozważał startowanie pod tym pseudonimem w Elite Cupie.