Tallinn

**Tallinn** – stolica i największe miasto Estonii, reprezentant Krajów bałtyckich. Zdobywca Pucharu Europy w sezonie 2019/2020, zwycięzca takich turniejów, jak: Turniej Czterech Skoczni, Turniej Alpejski, North Air czy Baltic Tour. Mistrz Europy w lotach w drużynie z Oberstdorfu 2018. Indywidualny i drużynowy mistrz Europy z Zakopanego 2021. Drużynowy mistrz i indywidualny wicemistrz Krajów bałtyckich 2021. Zwycięzca Turnieju Alpejskiego 2022. Drużynowy mistrz Europy w lotach 2022. Zdobywca Pucharu Europy 2021/2022 oraz Pucharu Europy w lotach 2021/2022. Indywidualny i drużynowy Mistrz Krajów bałtyckich 2022. Czterokrotny medalista (dwukrotnie złoty, srebrny i brązowy) Mistrzostw Europy 2023. Zwycięzca Pucharu Europy w lotach 2022/2023. Drugi zawodnik Baltic Tour 2023 oraz Letniego Pucharu Europy 2023. Indywidualny i drużynowy Wicemistrz Krajów bałtyckich 2023. Rekordzista pod względem ilości zwycięstw i miejsc na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Europy.

## Kariera

### 2017/2018

 Tallinn swoje występy na arenie międzynarodowej rozpoczął od samego początku istnienia Pucharu Europy. Inauguracyjny konkurs w  Ruce zakończył na 29. miejscu zdobywając jednocześnie pierwsze punkty w karierze, dzień później był szesnasty.
1 grudnia 2017 na normalnej skoczni Trampolino Dal Ben w  Predazzo po raz pierwszy w karierze stanął na podium konkursu o Puchar Europy, co jednocześnie było też jego pierwszym (z jak się później okazało wielu) zwycięstwem. Sukces powtórzył 13 stycznia w  Zakopanem stając się pierwszym w historii zawodnikiem który wygrał 2 konkursy zaliczane do PE. Tydzień później w  Sapporo dwukrotnie stanął na "pudle", w tym raz zwyciężając. Do Mistrzostw Europy w lotach w  Oberstdorfie jeszcze dwukrotnie plasował się na podium.
Na samych mistrzostwach indywidualnie nie zbliżył się do medalu zajmując dopiero 24. miejsce, lecz w rywalizacji zespołowej razem z  Rygą,  Wilnem i  Warszawą został częścią drużyny, który wygrała pierwszy w historii DSJ4 Pucharu Europy konkurs drużynowy. Po mistrzostwach już nie zameldował się na podium, najbliżej tego był dwukrotnie w  Lahti, gdzie był czwarty.
W klasyfikacji generalnej sezonu zajął 2. miejsce, w klasyfikacji lotów był dwunasty.

### 2018/2019

Pierwszy "igelitowy" sezon nie był wyjątkowo udany dla  Tallinna. Tylko raz zajął miejsce w pierwszej dziesiątce zawodów i miało to miejsce podczas finałowych zmagań w  Klingenthal. Pozwoliło mu to jedynie na 28. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Drugi sezon Pucharu Europy rozpoczął od 21. miejsca na normalnej skoczni w  Lillehammer. Na dużym obiekcie zajął 7. lokatę. 15 grudnia wygrał zawody w  Engelbergu. Sukces powtórzył 23 grudnia w  Garmisch-Partenkirchen w trakcie drugiej edycji Turnieju Czterech Skoczni, którą zakończył na 2. miejscu.
Po nowym roku wygrywał jeszcze w  Sapporo i  Vikersund, a także stawał na podium w  Harrachovie. Na Mistrzostwach Europy w  Predazzo w konkursach indywidualnych zajął 26. i 5. miejsce, a w konkursie drużynowym wraz z  Krakowem,  Rygą i  Warszawą zdobył srebrny medal.
Sezon zakończył po raz kolejny na podium - był trzeci w końcowej klasyfikacji, natomiast w lotach zajął drugą pozycję.

### 2019/2020

Letni Puchar Europy 2019 był dla  Tallinna zdecydowanie bardziej udany, niż edycja przed rokiem. 3 lipca w  Otepää po raz pierwszy w karierze stanął na podium konkursu LPE zajmując 2. pozycję, a dzień później w  Siguldzie odniósł pierwsze zwycięstwo. Ponadto 10. miejsce w  Wiśle pozwoliło mu triumfować w pierwszej edycji turnieju Baltic Tour. Do końca sezonu wygrał jeszcze konkurs w  Râșnovie, a w klasyfikacji na koniec był czwarty.

Na pierwsze podium w trzeciej edycji zimowego PE czekał do 2 grudnia, kiedy był drugi w  Ruce. Sukces powtórzył tydzień później w pierwszym konkursie w  Lillehammer. W 3. TCS wygrał trzy z czterech konkursów oraz cały turniej.
Później wygrywał jeszcze w  Siguldzie i  Vikersund, a ponadto stawał na podium w  Siguldzie,  Willingen,  Râșnovie i  Oslo. Na początku marca wygrał pierwszą edycję turnieju North Air 2020.
Na ME w lotach 2020 indywidualnie był szósty, a w konkursie drużynowym piąty. 21 marca wygrał konkurs w  Otepää, a dzień poźniej zapewnił sobie po raz pierwszy w karierze Puchar Europy.
Sześć zwycięstw i trzynaście miejsc na podium pozwoliło mu wyprzedzić drugiego  Vaduza o 342 punkty. W lotach był trzeci.

### 2020/2021

W LPE 2020 wystartował w 6 z 7 konkursów dwukrotnie stając na podium - w  Otepää i  Wiśle. W klasyfikacji był siódmy.

Wszystkie z pięciu pierwszych konkursów o Puchar Europy 2020/2021 zakończył w pierwszej siódemce, w tym trzykrotnie na podium. 19 i 20 grudnia wygrał konkursy na dużej skoczni w  Harrachovie. Premierową edycję Turnieju Alpejskiego zakończył na 9. miejscu.
23 i 24 stycznia wygrał również w  Oslo, ponadto był na podium w  Râșnovie i  Oberstdorfie. Na Mistrzostwach Europy 2021 zgarnął medal w każdej konkurencji. Indywidualnie został Mistrzem Europy na skoczni normalnej, a na dużej brązowym medalistą. Z kolei w konkursach drużynowych na normalnej i dużej skoczni był wraz z kolegami z reprezentacji odpowiednio drugi i pierwszy.
Po mistrzostwach nie stanął już na podium, a najbliżej tego był w  Planicy, gdzie był szósty. Sezon zakończył po raz czwarty z rzędu na podium - na trzeciej lokacie.

### 2021/2022

W sezonie letnim 2021 wystąpił w 11/15 konkursach trzykrotnie zwyciężając. W klasyfikacji generalnej był szósty.

Sezon zimowy 2021/2022 rozpoczął od 7. i 6. miejsca w  Innsbrucku. 4 grudnia wygrał konkurs w  Lillehammer, co było jego dwudziestym zwycięstwem w karierze. Osiągnięcie powtórzył 18 grudnia w  Harrachovie. Następnie wziął udział w drugiej edycji Turnieju Alpejskiego, w której dwukrotnie zwyciężył, co dało mu pierwsze w karierze zwycięstwo w tym turnieju.
Konkurs indywidualny o Mistrzostwo Europy w lotach w  Bad Mitterndorf nie poszedł po jego myśli, bowiem w czteroseryjnej rywalizacji zajął 10. miejsce. Na osłodę zwyciężył w sobotnich zawodach indywidualnych (czyli w 3 i 4 serii konkursu). Nazajutrz wraz z kolegami po raz drugi w karierze został drużynowym Mistrzem Europy w lotach.
Serię zwycięstw rozpoczętą na Kulm kontynuował w  Kaliningradzie,  Râșnovie,  Lahti,  Falun i  Oslo stając się pierwszym w historii zawodnikiem, który zwyciężył w sześciu konkursach indywidualnych z rzędu. Doskonała forma pozwoliła mu również na triumf w North Air 2022.
Jako pierwszy w historii zwyciężył w dziesięciu konkursach w jednym sezonie, ponadto czternastokrotnie stanął na podium, co pozwoliło mu po raz drugi w karierze zwyciężyć w klasyfikacji generalnej Pucharu Europy, a po raz pierwszy udało mu się wygrać klasyfikację lotów.

## Mistrzostwa Europy w lotach

### Indywidualnie

 2020 |  Harrachov | -
 2022 |  Bad Mitterndorf | -

## Puchar Europy

### Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Europy

Stan na 21 stycznia 2024 po konkursie w  Bad Mitterndorf.

## Przypisy

1. ↑ Skład drużyny: Kraków, Ryga, Tallinn, Warszawa.
2. ↑ Skład drużyny: Narva, Warszawa, Kraków, Tallinn.
3. ↑ Skład drużyny: Narva, Warszawa, Kraków, Tallinn.
4. ↑ Skład drużyny: Narva, Kraków, Warszawa, Tallinn.
5. ↑ Skład drużyny: Warszawa, Windawa, Ryga, Tallinn.
6. ↑ Skład drużyny: Tallinn, Ryga, Wilno, Warszawa.
7. ↑ Skład drużyny: Narva, Tallinn, Warszawa, Kraków.
8. ↑ Skład drużyny: Warszawa, Ryga, Kraków, Tallinn.
9. ↑ ex aqueo z Bukaresztem.
10. ↑ ex aequo z Vaduzem.
11. ↑ ex aqueo z Narvą
12. ↑ ex aequo z Brukselą.
13. ↑ Skład drużyny: Narva, Tartu, Parnawa, Tallinn.
14. ↑ Skład drużyny: Parnawa, Tartu, Narva, Tallinn.
15. ↑ Skład drużyny: Viljandi, Tartu, Narva, Tallinn.