Black Eyes

Pewnego razu żyła dziewczyna o imieniu Isabela, miała 13 lat. Wychowywała się bez ojca. Nic jej w życiu nie brakowało. Wspaniali przyjaciele, kochająca mama. Był to typ dziewczynki, która uwielbia się malować, dbać o siebie, kocha imprezować. Ale do czasu...

Rano Isabela jak co dzień ubrała się, zjadła śniadanie i poszła na autobus do szkoły. Gdy już była na miejscu, zaczepił ją chłopak, który od dawna się jej podobał.

- No hej. Jak masz na imię?

- Isabela. A Ty?

- Patric. Bardzo ładna jesteś - uśmiechnął się chłopak, po czym wszedł do szkoły.

Około godziny 12 Isa miała lekcję matematyki. Nie była zbyt dobra z tego przedmiotu, a nauczycielka "uwzięła się" na nią. Siedziała w pierwszej ławce, co powodowało, że była pierwszą osobą, która zawsze szła do odpowiedzi. Z każdym dniem miała coraz to więcej złych ocen, ale nie obchodziło ją to. Od kilku dni chodziła bardzo zamyślona i przez to nie mogła się skupić. Czuła, że ktoś zaczyna kierować jej umysłem...

Gdy po lekcjach wróciła do domu jej mamy już nie było, wyszła do pracy. Isa przebrała się i zjadła obiad. "Dzień jak co dzień..."- pomyślała dziewczyna, po czym usłyszała głośne wołanie jej imienia dochodzące z zewnątrz. Wyszła, ale nikogo nie zastała. Wzruszyła ramionami i weszła do domu, po czym zamarła. Na ścianie w salonie widniał napis napisany krwią: "Teraz Twoja kolej." Po przeczytaniu tego zdania Isa zemdlała. Obudziła się w szpitalu, a od pielęgniarki dowiedziała się, że była nieprzytomna przez prawie dwa tygodnie. Dziewczyna zauważyła, że ma bardzo dużo blizn na ciele. Jedna z nich to był napis: "Black Eyes". Próbowała sobie przypomnieć co się stało, ale nic z tego. Od tej pory to już nie była ta sama osoba...

Następnego dnia matka przyjechała po nią do szpitala, aby zabrać ją do domu. Gdy były na miejscu, Isabela od razu wbiegła do kuchni i chowając nóż pod bluzę poszła do swojego pokoju. Położyła się na łóżku i z niewiadomych powodów zaczęła płakać. Po jakimś czasie uspokoiła się i poszła do ubikacji. Gdy podeszła do umywalki, zauważyła kapiącą krew. Spojrzała do lustra i lekko się uśmiechnęła - jej odbicie było straszne. Z dwóch dziurek z nosa kapała krew, jej makijaż cały się rozmazał z płaczu. "Wyglądam pięknie... O to Ci chodziło?" - powiedziała dziewczyna sama do siebie.

Następnego dnia w szkole, koleżanki powiedziały Isie, że wieczorem jest impreza, która polega na przebraniu się w postać z horroru.

- Wyśmienicie! - powiedziała śmiejąc się dziewczyna.

- Isa! Krew Ci kapie z nosa! Chodź szybko do pielęgniarki! - krzyknęła jej przyjaciółka, po czym zaciągnęła ją do szkolnej pielęgniarki.

Po całym zajściu Isabela nie powstrzymywała uśmiechu aż do powrotu do domu. Po powrocie zaczęła się mocno okaleczać z niewiadomych powodów. Skórę zrobiła sobie białą, oczy najpierw wymalowała dookoła mocno na czarno, płacząc w tym samym czasie, co spowodowało rozmazanie się makijażu. Usta pomalowała na czarno, a po bokach narysowała zaszyty "uśmiech". Na głowę założyła wianek z czarnymi kwiatami, a swoją piękną, białą sukienkę poplamiła krwią, która kapała z jej pociętej ręki. Na bok założyła czarną torebkę, do której schowała nóż. "Jestem gotowa. Nikt nie zapomni tej imprezy..."- powiedziała śmiejąc się dziewczynka.

Kiedy weszła już do szkoły złapał ją dyrektor.

- Dyskoteka trwa już od dobrych 30 minut! - powiedział mężczyzna zaprowadzając Isabelę do miejsca, gdzie się ona odbywa.

- Tak, wiem. Przepraszam za spóźnienie. Przecież nie chcę, żeby taka okazja się zmarnowała.

Zdziwiony dyrektor patrzył jak dziewczyna wchodzi do sali, po czym wszedł do swojego gabinetu.

Po wejściu na imprezę, Isa podeszła do DJ'a, wyłączyła muzykę i poderżnęła mu gardło. Wszyscy zaczęli krzyczeć i próbowali uciekać z sali, ale szybko zareagowała:

- Jeżeli ktoś zadzwoni po gliny, albo wyjdzie z tej sali to polecą flaki. Wszystkim! - krzyknęła uśmiechając się.

Włączyła swoją ulubioną, mrożącą krew w żyłach piosenkę, po czym zaczęła powoli podchodzić do każdego z osobna przejeżdżając mu nożem po twarzy. Wszyscy patrzyli się na nią z wielkim strachem w oczach. Nagle wbiegł dyrektor do sali.

- Co tu się dzieje?! Usłyszałem krzyki!

- Panie dyrektorze, zepsuł nam pan zabawę. - szepnęła sama do siebie Isa. Podeszła do niego i odcięła mu szybkim ruchem rękę. Mężczyzna krzycząc padł na ziemię, po czym Isabela zaczęła powoli podcinać mu gardło. "Już cicho... Cichutko." - szepnęła.

- Ej! Co Ty robisz! Isa!! - krzyknął Patric i złapał dziewczynę za nadgarstek.

-Isa? Jaka Isa? Tu nie ma żadnej Isy. Teraz jest Black Eyes. - powiedziała, po czym zaczęła się bawić nożem. Zrobiła swoją własną wyliczankę. Na kogo padło, ten umierał w torturach. I tak po kolei, aż w sali nie zostało nikogo. Na koniec na ścianie krwią swoich rówieśników napisała: "Black Eyes". Po skończeniu wróciła skrótem do domu. Każdego przechodnia, który patrzył się na nią ze wstrętem torturowała. Robiła to tak makabrycznie, że jej ofiary błagały o śmierć. Lubiła patrzeć jak inni cierpią. Czuła, że robi to dla kogoś, ale kompletnie nie wiedziała dlaczego.

Gdy wróciła usłyszała krzyki matki dochodzące z kuchni.

- Isa!! Nareszcie jesteś! Tak się o ciebie bałam... W twojej szkole ktoś pozabi... - kobieta przerwała, gdy zobaczyła stan dziewczyny. Szybko się zorientowała, że to wszystko co się stało w szkole zrobiła jej ukochana córeczka.

- Coś się stało mamusiu? Czyżby nie podobała ci się moja nowa osoba?

- Bardzo mi się podoba skarbie... Poczekaj, pójdę po ciocię. Na pewno będzie chciała poznać cię nową!

- Kłamiesz mamusiu! Widzę to w twoich oczach! - krzyknęła Isa i podbiegła do matki. Chwyciła ją za włosy i odcięła jej najpierw prawe ucho, później lewe. Piszczała do nich tak długo, aż matka ogłuchła. Następnie odcięła jej język.

- Jeżeli nie będziesz słyszeć innych, oni nie usłyszą ciebie. - Po tych słowach podcinała powoli gardło swojej następnej ofiary, po czym poćwiartowała jej ciało na kawałki mówiąc:

- Już cicho... Cichutko. Zjadła jej ciało aż do gołych kości.

Jest to oryginalna polska creepypasta napisana przez 13-latkę, która przeżyła wiele złego w swoim życiu