Akira Kanazaki

***Akira Kanazaki***- Starszy brat Nysy oraz członek Klanu Stopy, a tym samym wróg żółwi.

## Wygląd

Akira to wysoki, wysportowany chłopak o farbowanych blond włosach oraz piwnych oczach. Zazwyczaj chodzi w ciemnych bluzach lub zgniło-zielonych koszulach z krótkim rękawem pod którymi zazwyczaj skrywa ciemny podkoszulek. W tych samych barwach posiada również bandaże od dłoni po łokcie, a także przepaskę na lewym oku. Jest oślepiony na lewe oko. Jego spodnie są luźne w barwach jasno żółto-zielone w moro. Obuwie także ma charakter żołnierza z wojska, gdyż są to czarne, ciężkie glany. Posiada także brązowy pas na biodrach, który przechodzi mu przez prawe udo, gdzie trzyma przyczepiony do niego niewielkie Tanto, bądź nóż.

## Charakter

Akira to dość podstępny i bystry chłopak. Zawsze wie czego chce oraz, co ma uczynić. Nie cofnie się przed niczym, aby osiągnąć własny cel. Na ogół bywa złośliwy, mściwy, wredny, a także bezlitosny. Jest także gdzieś nieco zuchwały, lecz mimo wszystko potrafi zachować umiar, gdy wymaga tego sytuacja i o ile sam tego chce. Nieprzewidywalna natura chłopaka skrywa jeszcze jedno drugie dno. Są to natomiast sytuacje, kiedy wykazuje skruchę, bądź wyrozumiałość. W głębi serca również nie jest do końca zimny oraz nie czuły. Sam nawet przyznaje, że mimo wszystko posiada jakieś uczucia i pewne aspekty go ranią. Ponadto jest odważny, a także lubi smak ryzyka.

## Umiejętności

Doskonale zna się na wschodnich sztukach walki, a także osiągać własne cele za pomocą swojej przebiegłości. Jego atrybutem jest zazwyczaj kunai lub tantō, którym to potrafi się doskonale posługiwać. Ponad to zna trzy języki- angielski, włoski oraz japoński. Potrafi dodatkowo świetnie uwodzić inne dziewczyny, co swego czasu skutkowało jego nieobraźliwym krótkim przydomkiem *Kundel*.

## Historia

Przyszedł na świat w niezbyt bardzo zamożnej rodzinie we Florencji, jako pierwszy i jedyny syn Isao oraz Elviry Kanazaki. Jego dzieciństwo było dosyć ciężkie. Odkąd pamięta jego ojciec krzyczał na niego, poniżał, a nawet bił znajdując ku temu najmniej błahy powód tak często, jak to tylko było możliwe. Chłopak nie mógł liczyć nawet na pomoc ze strony matki, która była bezradna i bała się postawić mężowi w tym wypadku. Dwa lata później Elvira gdzieś zaczęła znikać na długie godziny, co niepokoiło Akire, szczególnie, że zostawał sam na sam z nieobliczalnym ojcem. Nie wiedział dlaczego ani gdzie ona się podziewała. Siniaki, liczne obrażenia, czy złamana ręka były niczym w porównaniu do zrujnowanej psychiki dziecka. Rok później nieoczekiwanie doczekał się młodszej siostry, Nysy. Nie przypominała ona w niczym ojca, ale Akira był zbyt mały, żeby to dostrzec. Za to jednak denerwował go jej częsty płacz w środku nocy, który nie dawał nikomu spać. Jedno było pewne, ona ściągała na siebie zbyt wiele uwagi. Często również słyszał kłótnie rodziców z tego powodu. Poniekąd piwnooki obawiał się, iż kiedy ta trochę podrośnie czeka ją ten sam los, co jego albo i gorszy, lecz o dziwo do niczego nie doszło. Pięcioletni już chłopak z trudem któregoś dnia patrzył, jak Isao gdzieś wychodzi zabrawszy wielką walizkę wyładowaną wszystkimi swoimi rzeczami. Nie rozumiał, dlaczego ojciec wyszedł i już nigdy nie wrócił. Przez długie godziny obserwował z okna okolice rozmyślając nad tym godzinami, a nawet kilka dni. Nawet denerwujący płacz Nysy przestał mu w tej przeszkadzać. Pozbawiony wzorca męskiego od teraz musiał szukać innego mentora lub uczyć się na własną rękę bycia mężczyzną.

Lata mijały, ciemnowłosy powoli wyrastał na silnego oraz pewnego siebie człowieka. Wszystko byłoby dobrze, gdyby niewiecznie plącząca się za nim siostra. Oczywiście opiekunkę zdołał jakoś zbywać, lecz nie ją. Nie chciał za bardzo być dla niej wredny oraz krzykliwy dlatego często szukał sposobu, aby ją jakoś zbyć i pozbyć się przy okazji. Nie miał ochoty wiecznie jej niańczyć, nie od tego mieli przecież opiekunkę lub, jak to on uważał, pomoc domową. Nysa była młodsza od niego o około trzy lata i choć z roku na rok mądrzała, znajdując uwagę u Dollores to wciąż pozostawała naiwnym dzieckiem. Wykorzystywał więc ten fakt wyzyskując się nią. Składał jej fałszywe obietnice typu, że potem gdzieś wyjdą, bądź razem spędzą czas na zabawie. Akira zdecydowanie wolał towarzystwo kolegów i koleżanek, niżeli spędzać dnie z rodziną. Zdarzały się również dni, kiedy młodsza siostra go wydała, musiał znaleźć sposób, by ją jakoś uciszyć. W zamian za milczenie obiecywał przynosić jej wszelakie słodkości. Patent dość szybko zadziałał, lecz nie zawsze był skuteczny. Wówczas bardzo gniewał się na nią nie odzywając nieraz kilka dni. Oczywiście wybaczał Nysie tylko dlatego, że ta dość mocno się starała, by go udobruchać, przymykając oko. Nienawidził dostawać kar, ale też nie zamierzał rezygnować ze swego wygodnego życia.
Kiedy skończył dziewięć lat rodzicielka zabrała swe dzieci na małą wycieczkę, gdzie główną atrakcją był rejs statkiem. Oczywiście chłopak nie przepadał za wycieczkami dokądkolwiek, gdyż ograniczało to jego kontakty z towarzyszami. Jednak czuł wówczas jakieś większe zainteresowanie matki, co wystarczyło, żeby zaakceptować dni rodzinnych wyjazdów. W końcu nie trwało to wiecznie. Nie mając co ze sobą zrobić Akira postanowił sam z siebie podejść do stojącej tuż przy barierce na statku Nysy. Wtedy właśnie zobaczyli, jak z wody coś się wynurza. Chłopak usiłował nastraszyć siostrę, iż był to rekin, który chce ją pożreć. Poniekąd jego żart odniósł sukces, przez który sześciolatka omal nie uciekła z płaczem, lecz wtedy coś wyskoczyło z wody i oboje tam szybko zerknęli. Jak się wkrótce okazało były to tylko delfiny, a że mu gdzieś zrobiło się żal rodzeństwa szybko wyjaśnił mu, że żartował oraz co to za stworzenia na prawdę były. Znudzony już tym patrzeniem Akira powiedział, że idzie po matkę, aby to też zobaczyła. Rzecz jasna była to najzwyklejsza wymówka w imię chwili dla siebie. Nie widział nic złego w pozostawieniu jej tam zupełnie samej bez nadzoru. Nim wszedł do środka usłyszał jedynie czyjś krzyk, lecz gdy tylko zerknął za siebie niczego takiego nie dostrzegł. Oczywiście szybko zauważył zgromadzony oraz spanikowany tłum zgromadzony w miejscu, gdzie dopiero stali z Nysą. Na wszelki wypadek zdecydował pobiec po Elvire. Kiedy sytuacja została opanowana ten stał obok przemyślawszy swoje niepoprawne postępowanie. Od tej pory postanowił być dla niej bardziej łaskawy.

Po ukończeniu jedenastego roku życia znudzony już wiecznym narzekaniem wszystkich dla świętego spokoju postanowił zrobić dość nietypową rzecz, a mianowicie jakimś cudem zdołał wygrzebać nieco pieniędzy i kupić za nie szczeniaka rasy Akita. Kiedy wracał do domu z tajemniczym pudełkiem zauważył w oknie młodsze rodzeństwo, lecz udał, że nic nie zauważył. Nie czekając dłużej wręczył tajemniczy przedmiot Nysie. Choć niezbyt to pokazywał wewnątrz czuł dumę oraz zadowolenie widząc radość u niej. Przy okazji od teraz był bardziej frywolny. Minęło trzy lata, piętnastoletni już Akira włóczył się ze swoją paczką po okolicy. Oczywiście uznał, że to wystarczająco odpowiedni czas, aby zacząć flirtować z dziewczynami na nieco wyższym poziomie, niż przed rokiem, czy dwoma laty. Kolejnego roku, podczas podobnego spotkania dostrzegł coś dziwnego. Postanowił to sprawdzić i oczom nie wierzył, gdy to ujrzał. Jego młodsza siostra spotykała się z zupełnie obcym mężczyzną w nietypowym miejscu. Musiał temu lepiej się przyjrzeć. Poczuł ukłucie zazdrości, że to ona trenuje sztuki walki mimo kruchego budżetu rodziny. Postanowił nadać o tym matce, robiąc tym samym jej problemów. Po niedużym upływie czasu również znalazł sposób, by ćwiczyć walki. Wkrótce potem doszło do tragedii. Ich rodzinny dom stanął w płomieniach. Chłopak akurat wymknął się na nocne igraszki dlatego ocalał. Wkrótce potem uciekł i ślad po nim zaginął.

Podczas, gdy wszyscy uznali go za zaginionego on postanowił odnaleźć ojca, mimo tego, jak go traktował. Niestety zamiast tego popadł w ciemne układy z samym Oraku Saki, zwanego potem Shredderem...

## Wystąpienia

* Ostrze Krwi (Opowiadanie) - Drugoplanowa rola;
* Ostrze Krwi II - Drugoplanowa rola;
* Ostrze Krwi III - Drugoplanowa/Trzecioplanowa rola;
* Demony Lasu - Trzecioplanowa (jednorazowa) rola;

## Relacje

### Elvira Kanazaki

W przeciwieństwie do siostry jego kontakty z matką były dosyć dobre. Miał jedynie jej za złe to, że nie stawiała się za bardzo jego ojcu, kiedy ten go bił i upokarzał. Nie przeszkadzał mu również fakt, że matka więcej czasu spędzała poza domem. Dzięki temu czuł więcej frywolności. Choć bywały chwilę, gdy i jemu gdzieś brakowało dni, aby spędzić z nią nieco więcej czasu. Za nim doczekał siostry był najważniejszym oczkiem w głowie obojga rodziców, choć niewiele potem się to zmieniło.

### Isao Kanazaki

Mimo, że Isao był jego prawowitym ojcem to nie czuł do niego zbyt wiele sentymentów. Od kiedy ten wyciągnął do niego rękę, zaczął się bać oraz nienawidzić ojca za przemoc zarówno na nim, jak i na Elvirze. Zawsze był przez ojca bity, poniżany oraz lekceważony. Dzięki temu nauczył się panowania nad okazywaniem emocji,gdyż na przykład płacz tylko podjudzał tamtego do jeszcze większego dyscyplinowania chłopaka. Postanowił nigdy nie iść w jego ślady, lecz z czasem nieświadomie zaczął popełniać podobne błędy, co on stając się tym samym oschłym i mało czułym człowiekiem. Pozbawiony wzoru męskiego był skazany jedynie na siebie oraz otoczenie.

### Nysa Kanazaki

Choć bywa dla siostry oschły, to mimo wszystko bywają chwilę, gdy jest dla niej łaskawy, a nawet stanie w jej obronie. Kiedy byli jeszcze dziećmi ten często poniżał ją oraz wykorzystywał mając ku temu swoje powody. Po tym, jak ojciec go traktował nie był w stanie okazać jej więcej empatii, czy czułości. Był, jak i dalej jest dla niej dość oschły, a ich stosunki oziębły jeszcze bardziej, gdy utracili kontakt ze sobą na wiele lat. Ogółem ich relacja jest dość napięta i nieco zawiła.

W Role Play: Nie widują się zazwyczaj wcale, jeśli nie wymaga tego sytuacja. Chłopak tutaj posiada znacznie więcej wyrozumiałości, czy współczucia wobec niej. Jest zawsze gotów jej pomóc oraz bronić, zwłaszcza przed jej partnerem.

### Dolores

Nigdy za nią nie przepadał. Jednak był jej wdzięczny, że ta nie śledziła jego poczynań na każdym kroku. Dzięki temu mógł robić to, na co ma ochotę, a jej wiecznie pełny grafik tylko mu ułatwiał wymykanie się z domu. Jednak, kiedy to nie wystarczyło zawsze znalazła argument, żeby ją zbyć i wyjść na swoje.

### Dark

Obaj od samego początku nie potrafią darzyć siebie zaufaniem, czy szacunkiem. Kiedy Dark był jeszcze zwykłym psem, Akire nie bardzo interesowało, jak zwierzak się miewam, mimo że to on go wręczył Nysie. Nie ruszyło go nawet zbytnio, jak ten zdechł. Po wielu latach postanowił wykorzystać stworzenie, gdy wróciło wśród żywych, jako wilczy demon do swych podłych celów. Od tamtej pory ich kontakty zeszły na najniższy tor i do dziś obaj traktują siebie z dystansem.

### Yamato

Nigdy z nim nie wymienił ani jednego słowa, lecz od kiedy go zobaczył uznał za amatora. Nigdy nie miał do niego szacunku i dość często nazywa go ,,starym, spróchniałym zgredem, który nie umie nic, poza amatorszczyzną".

***Postacie kanoniczne:***

### Leonardo

Raczej obaj nie darzą siebie sympatią. Gdyby nie fakt, że jego siostra dość mocno spoufala się z mutantem to dawno, by go wykończył przy najbliższej okazji, a tak trzyma ją na dystans od niego. Mutant również nie darzy chłopaka zaufaniem. Uważa, że ten zbyt oschle traktuje Nysę, zwłaszcza, gdy ta usiłuje wyciągnąć do niego pomocną dłoń, którą Akira odtrąca. Wolą nie wchodzić soboe w drogę, lecz Leo czasem usiłuje przemówić Akirze do rozsądku tylko i wyłącznie ze względu na dobro hybrydy.

W role play obaj chłopcy zazwyczaj również nie darzą siebie zbyt wielkim entuzjazmem, choć tu sprawa jest bardziej już zawiła, a nawet i poniekąd na odwrót. Akira dość często nie znosi Leonardo, gdyż ten nie jest wystarczająco dobry dla Nysy.

### Raphael

Po tym, jak ten go częściowo oślepił chłopak znienawidził żółwia wystarczająco, aby bez skrupułów mścić się na nim. Jednak nie mają zbyt wielu okazji, aby wchodzić sobie w drogę, dlatego też zemsta nigdy nie może dojść do porządnego skutku.

### Donatello

Choć nie mają zbyt wiele okazji się widywać to Donatello woli trzymać Akire na dystans. Uważa, że nie wolno mu ufać, a Nysa nie powinna za nic mu pomagać po tym wszystkim. Sądzi, że ten zbłądził.

### Michelangelo

Dla Akiry żółw bywa niekiedy często groteskowy. Bawi go to, jak ten bywa częstą ofiaru losu, lecz i irytuje go wieczny niepoprawny optynizm. Mutany również nie ma zbyt wiele do powiedzenia na jego temat. Ciekawi go dlaczego młodzieniec nie chce do nich dołączyć i co robi w Klanie Stopie. Raczej jest neutralnie do niego nastawiony w przeciwieństwie do reszty.

### Shredder

Kiedy tylko go zapoznał dostrzegł w nim wielkiego wojownika o niezłomnym duchu. Bez najmniejszego wahania dołączył do jego świty, gdy tylko dostał szanse. Co prawda trochę mu zajęło dostanie się do jego klanu, ale warto było. Walczył wytrwale o miano najlepszego ucznia. Choć bywają dni, gdy zawodzi on swego mistrza, jednak to go nie zrażało, a przeciwnie. Dostaje wówczas motywacji oraz sygnały, że musi jeszcze więcej pracować nad sobą.

## Ciekawostki

* Początkowo miał nazywać się Aki.
* Jego wygląd jest inspirowany postacią z *League of Legends* - Ezraelu.
* Jest częściowo inspirowany również postacią z Pingwinów z Madagaskaru delfinem - Francisem alias Dr. Bulgotem (odcinek *Powrót Zemsty Dr. Bulgota).*
* Jego ślepota została zainspirowana przez zasłonięte oko Ciela Phantomive z anime *Kuroshitsuji*.
* Został oślepiony na lewe oko przez swojego wroga- Raphaela.
* Początkowo miał być pozbawiony skrupułów, litości, czy wyrozumiałości, nawet wobec siostry, lecz z czasem zostało to złagodzone.
* Jest pół Włochem, pół Japończykiem.
* Postać miała posiadać blond włosy, jednak u Włochów i Japończyków taki odcień w naturze nie występuje, dlatego zakłada się, że jego włosy są przefarbowane.
* Omyłkowo poszedł w ślady ojca.
* To on oszpecił Nysę na lewy policzek.
* Jest kobieciarzem.
* Po kompocie mu odbija.
* Jego dziecięcym marzeniem było zostać kapitanem okrętu lub piratem. Teraz jest to jego ukrytą i nikomu nie znaną pasją.
* Prawdopodobnie posiada drugie, nieznane imię.
* Nienawidzi kotów. Uważa je bowiem za stworzenia szatana.

* Miał zostać zmutowanym wilkiem, jednak czytelnicy zdecydowali w ankiecie stworzonej przez autora, że ma pozostać człowiekiem.
* Jest w grupie osób niepełnosprawnych.
* Prawdopodobnie ma nie ślubne dzieci z kilkoma partnerkami, z którymi spędził tylko chwile czasu, lecz sam o tym nie wie.
* Nazywa Raphaela Kwaśnym Żelkiem, ponieważ uważa, że ten pod kwaśną, odpychającą warstwą skrywa miękkie (w każdym znaczeniu tego słowa) serce.