Gemidur

* Herb
* Flaga

## Shaktultan Gemedors

**Gemidur** (den. *Gemedors*) – emirat, późniejsze królestwo w południowej Śatrii, położone w dorzeczu Ikuszu. Zamieszkiwane jest przez mieszaną etnicznie populację Deneshktyjów i Śatrijów.

## Geografia

Główna część kraju położona jest na przełomie środkowego i dolnego biegu Ikuszu, szczególnie w widłach dwóch dopływów tej rzeki: Danidkusz, Rabgaśr. Południowe granice opierają się o Góry Deneshkti, zachodnie o dawne granice emiratów Sabarki i Graliaku, północne o przebieg Kotliny Harbenickiej i pradolinę Ikuszu, wschodnie zaś o Pogórze Deneshkti.

Cześciowo autonomiczne terytorium Królestwa Toheśrilu pozostające również pod panowaniem Króla Królów znajduje się u źródeł Ikuszu i opiera się Wielką Pustynię Słoną. Pomiędzy terytoriami koron Gemiduru i Toheśrilu znajdują się państwa wasalne i klienckie: Królestwo Zagory i Emiraty Hurbutu i Harbeniku.

## Historia

### Czasy starożytne

Tereny Gemiduru były prawdopodobnie zasiedlone przez Deneshktyjów jeszcze przed przybyciem Śatrijów do Śatrii. Pierwsze Śatrijskie Śamrayt'ila podporządkowało je sobie w końcowym etapie podbojów, już po 332 roku p.z.

### Emirat Gemiduru

Na początku szóstego wieku po założeniu Satniru albo jedenastego według kalendarza mainickiego Śamrayt'ila rozpadło się na dziesiątki emiratów, a jeden z nich oparty o wcześniejsze podziały administracyjnego tego państwa powstał właśnie w Gemidurze. Mimo położenia blisko dawnego Satniru, w południowej Śatrii emirat Gemiduru nie był nigdy trybutariuszem Cesarstwa, jednak niektóre jego części, niegdyś niepodległe były trybutariuszami. Gemidur był jednym z trzech emiratów, które najbardziej ucierpiały na ostatnich wyprawach Satniru w celu podboju Śatrii, okupując odparcie cesarskich armii ogromnymi stratami.

Różne źródła odnoszące się do okresu szóstego i siódmego wieku nie pozwalają z absolutną pewnością wskazać, które terytoria stanowiły rdzeń emiratu, a które podzielone były na zależne najpierw od cesarstwa, a potem od emiratu państewka. Pewnym konsensusem jest jednak, że południowa i południowo-wschodnia rubież kraju zawierała w tym momencie deneshkyjskie i śatrijskie nietrwałe monarchie, schołdowane do lat 30 siódmego wieku i wchłonięte przed latami 50 tegoż samego.

W okresie licznych katastrof i rozruchów społecznych w Śatrii w latach 30 siódmego wieku Gemidur doznał istotnych szkód i został w efekcie wyłączony z aktywnej polityki międzynarodowej. Najpierw bardzo dotkliwe dla kraju trzesięnie ziemi wywołało wiele zniszczeń i strat w ludziach, później zaś uniknięcie konfliktu z pandeneshktyjskimi ruchami z Zagory, które nastąpiło tylko dzięki epidemi gruźlicy, która zabrała życie ówczesnego emira wepchnęła Gemidur w lata regencji i oczekiwania.

### Końcowy Okres Emiratu

U zarania Drugiej Wojny Saffarydzkiej, nowo obejmujący tron Emir Bashur przyjął kunktatorską strategię lawirowania między przewodzoną przez Karkum Koalicją Emirów i rosnącym Imperium Saffarydzkim. Wraz z rokiem 654 coraz powszechniejsze w Gemidurze stawały się druk i edukacja, co doprowadziło do krótkiego okresu progresywno-nacjonalistycznego. Jednocześnie na szeroką skalę udostępniono druk ludności dzięki wspieranej przez państwo prasie w postaci publikacji Głos Śatrii.

Tocząca się wojna oraz Renesans Deneshktyjski zmieniły szybko linię polityczną i element nacjonalistyczny został wyparty przez synkretyczny, prowadząc do powolnego wykształcania się tożsamości gemidurskiej, opartej o wymieszanie elementów śatrijskich i deneshktyjskich.

Granie na czas podczas wojny pozwoliło na istotną modernizację kraju i armii Gemiduru, dotąd często postrzeganego jako nieudanej kopii Karkumu. Początkowe porażki w czasie wojny zostały zastąpione przez zdobycie deneshktyjskiego Rabizazgu, a potem pobicia dzięki nowoczesnej piechocie Gemiduru i kawalerii Andoshu wojsk saffarydzkich pod Rabadenem. Wraz z końcem Drugiej Wojny Saffarydzkiej wydano Wielką Kartę Swobód, która znosiła niewolnictwo oraz wzmacniała pozycje klas niższej i wyższej kosztem średniej, a także była pierwszym krokiem do koronacji Bashura Rukluha, w deneshktyjskim rycie - jako Króla Królów, Króla Gemiduru.