Dziennik Olafa

## Dziennik Olafa

### Efekt

Wiedza

I.

Dzisiaj zostałem mianowany na generała
Lorda Pepiusza, razem z Sorą poszliśmy na ucztę w posiadłości
wasala, wszystko powinno być teraz łatwiejsze.

II.

Sorzę zaczął rosnąć brzuch lokalny
znachor powiedział że to ciąża, za kilka miesięcy zostanę
ojcem.

III.

Razem z Lordem Pepiuszem wyruszam na
wyprawę wojenną, na ten czas Sorę zostawiam pod opieką lekarzy i
opiekunek znajdujących się w zamku.

IV.

Minęły 4 lata w końcu wracamy na
tereny Normikii, w stolicy Lord Pepiusz poszedł zdać raport, na
mnie czekały listy. Sora urodziła chłopca, nazwała go Remek
przysłała mi również naszyjnik z jego zdjęciem wygląda na
silnego chłopaka.

V.

W końcu dotarliśmy do Fajnego Miasta,
po udanej wyprawie dostałem za zadanie wybrać szóstkę najlepszych
żołnierzy jako kapitanów w moich oddziałach, wybór był prosty
Dawid, Kajtek, Aleks, Darth, Demoh i Chulda najlepiej się do tego
nadawali. Po odprawie w końcu mogłem zobaczyć syna i Sorę.

VI.

Póki panuję względny spokój spędzam
z rodziną jak najwięcej czasu, Remek szybko łapie żołnierski
dryg w przyszłości na pewno będzie wielkim wojownikiem.

VII.

Coś się stało z Lordem Piepiuszem z
dekretu króla nowy władca ziemski ma się pojawić za kilka dni.

VIII.

Nowy Lord, Bagietus wydaję się mądrym
władcą powprowadzał kilka zmian w mieście poprawiając
bezpieczeństwo w mieście. Wszystkie wyprawy kończą się sukcesem.

IX.

Dzisiaj Remek kończy 16 lat w końcu
może rozpocząć swój trening jako kadet z tej okazji zapłaciłem
najlepszemu kowalowi by wykuł oręż godny mojego potomka,
najpiekniejsze ostrze jakie w życiu widziałem a jego rękojeść
była zdobiona R. Będę obserwował z dumą jak Remek staje się
najlepszym.

X.

Remek w końcu zostaję pełnoprawnym
Normikiańskim żołnierzem. Lord Bagietus ogłosił że zaczynamy
się przygotowywać do natarcia na Soraskię, poprosiłem go aby
Remek został przydzielony do mojego oddziału, zgodził się.

XI.

Dzisiaj wyruszamy, już nie mogę się
doczekać nasze zwycięstwo w końcu zakończy tę wojne.

XII.

Naszym pierwszym celem było Żytowo,
dziwne że ta wioska po tylu naszych najazdach dalej nie jest
strzeżona. Z rozkazu Lorda Bagietusa mamy nie brać zakładników i
spalić wszystko co zobaczymy, trochę dziwne środki ostrożności
jak na taką wieś ale rozkaz to rozkaz.

XIII.

Remek nienajlepiej poradził sobie z
obliczem wojny, krzyki kobiet i dzieci wprowadziły go w szok, mam
nadzieje że rozmowa z nim pomoże mu się uporać z tym wszystkim.

XIV.

Po wszystkim dołączyliśmy do obozu
wojskowego na wzgórzach Soraskiańskich, lordowie ruszyli na naradę
a oddziały miały odpocząć. Wszystko zostało ustalone nasz
oddział razem z kilkoma innymi ma nacierać dalej naszym kolejnym
celem jest Chlebnia.

XV.

W połowię drogi zobaczyliśmy
wynurzające się postaci zza horyzontu były to wrogie oddziały,
niezastanawiająć się długo ruszyliśmy ku chwalę. Udało mi się
powyrzynać z 50 przeciwników ale jakaś dziwna postać z drugiego
końca robiła dużo większe czystki wśród naszych oddziałów,
widać że czeka na godnego przeciwnika, na mnie. Będąc już kilka
metrów przed postacią usłyszałem znajomy krzyk, Remek pędził na
koniu w stronę Soraskiańskiego herosa, krzyczałem do niego, wyjmij
miecz, zawróć serce stanęło mi w gardle jak w jednej chwili
został przebity mieczem. Od tego momentu pamietam tylko jak
przebijam się w stronę syna, pamiętam też bełkot jakiegoś z
przeciwnych wojowników próbujących mnie zatrzymać, jak już byłem
blisko mordercy, jak nasza konnica zablokowała mi drogę, teraz
tylko liczył się los Remka zabrałem go do obozu tam powinny być
namioty medyczne.

XVI.

Podczas drogi Remek wypowiedział do
mnie kilka słów mówił potworności wojny, że po przeciwnej
stronie też są ludzie błagał mnie abym już nigdy nie zbrukał
rąk krwią. Udało mi się dotrzeć do obozu lecz było już za
późno. Następnego dnia powrócili nasi żołnierze a raczej ci
którym udało się przeżyć zostali rozgromieni, a postać która
dominowała nasze oddziały udało się zidentyfikować jako
Mariuszka Chuldzińskiego.

XVII.

Wracamy do Normikii. Ciało mojego syna
jak i poległych zostało spalone i oddane Bogom pozostał mi po nim
tylko jego miecz.

XIX.

Postanowiłem zrezygnować z funkcji
generała, nie chce już dłużej walczyć. Lord Bagietus nie
zaakceptował mojego wniosku, lecz wszystko zostało postanowione
dzisiaj zabieram Sorę i wyruszam jak najdalej od tego miasta. W nocy
usłyszałem trzaski dobiegające od drzwi wejsciowych mojego domu.
Była to straż wraz z Bagietusem, błagałem żeby pozwolił nam
odejść mógł wziąć co tylko chciał. Zgodził się odebrał mi
Sorę jednym cięciem w kark.

XX.

Już nic nie miało sensu pozostało
tylko jedno, Bagietus musiał zapłacić podczas misji z Żytowie
znalazłem pewien dokument niszczący jego imię, ale to za mało
musiał zapłacić swoją krwią, dzisiaj wyruszam na spotkanie z
nim.

XXI.

Nie udało się zostałem złapany,
dzięki ukrytym dokumentom Bagietus postanowił nie zabijać mnie ale
wygnał mnie oraz moich najbliższych podwładnych do Wiochy Zabitej
Dechami...