Tug

**Tug** is een dwergenbordspel dat vooral onder de oudere generaties dwergen en de dwergennobiliteit nog erg populair is. Het lijkt een beetje op Langbeenschaak, maar heeft enkele belangrijke verschillen (en wat dwergen betreft: verbeteringen). Het spel is gebaseerd op de historische machtsstrijden tussen de de koningen van de Five Kings Mountains.

* Het bord bestaat uit een cirkel onderverdeeld in vijf schijven. Deze vijf schijven represtenteren ieder één van de Kingdoms. Iedere schijf is weer onderverdeeld in vakken. Zo ontstaan er een aantal kolommen en een aantal ringen. In het middelpunt van bord staat een vak dat de 'High Hall' heet. Al met al lijkt het bord op een kruising tussen een schaak- en een dartbord.
* Iedere speler neemt de rol in van één van de Kingdoms en doet zetten met diens speelstukken ('dwergschappen' genaamd) die elk een dwergenrol representeren. Zo zijn er de 'Mijners', de 'Krijgers' en de 'Grootmeesters'. Iedere dwergschap kan net als met Langbeenschaak op een eigen manier bewegen. Maar in tegenstelling tot Langbeenschaak staan de sterkere stukken dichter bij het midden van het bord, in plaats van verder weg.
* Het spel kan gespeeld worden met twee tot vijf spelers.  Het meest populair onder dwergen is de variant voor twee spelers, die als de meest 'pure' wordt gezien. Indien er minder dan vijf spelers zijn, worden de stukken van de overgebleven Kingdoms 'neutrale' dwergschappen.
* Het spel wordt gespeeld in rondes ('jaren')  die ieder bestaan uit twee fases: 'marcheren' en 'strijden'. Iedere speler doet tijdens de marcheerfase op zijn beurt een zet met één van zijn eigen dwergschappen en één van de neutrale dwergschappen (indien aanwezig). Als bijzondere zetten gelden de 'Lange Mars' (waarbij alle dwergschappen van een Kingdom in dezelfde kolom één vak richting de High Hall bewegen) en de 'Aardbeving' (waarbij alle dwergschappen in dezelfde ring, vriend en vijand, één vak horizontaal bewegen. Om dit vergemakkelijken zit er in ieder hoge kwaliteit Tugbord ook een vernuftigd mechanisme). Daarna wordt tijdens de strijdfase volgens een aantal vaste regels dwergschappen geslagen, zoals ook bij Langbeendammen. Wanneer een stuk geslagen is, wordt deze weer teruggezet op zijn beginpositie op de buitenste ring van het bord indien deze van één van de spelers was. Neutrale dwergschappen worden niet teruggezet maar blijven uit het spel.
* Het doel voor iedere speler is om met één van diens dwergschappen de High Hall voor drie jaar bezet te houden. Gedurende die tijd kan het dwergschap op de High Hall niet marcheren, maar wel geslagen worden. Het is daarom voor die speler zaak op dat moment de High Hall te beschermen met de andere dwergschappen, en voor de andere speler om de High Hall weer vrij te maken. De speler die dat lukt wordt uitgeroepen tot High King en heeft gewonnen. De strategie van het spel zit hem in het op het juiste moment innemen van de High Hall met de juiste positionering van de overige dwergschappen. Zo is het bijvoorbeeld vaak gunstig om de High Hall in te nemen met één van de zwakkere dwergschappen en die vervolgens met de sterkere te verdedigen.

Al met al kunnen potjes Tug urenlang duren en zijn deze erg saai voor de meeste niet-dwergen (en ook voor veel van de jongere dwergen). Maar voor de ware Tugliefhebbers zijn de strategie, de tactiek en de diepgang van het spel onovertroffen. In Stonebridge leerde Suleiman de regels in een taveerne van de oude Branlan en kreeg zelfs één van zijn oude borden cadeau (wat een hele eer is onder dwergen). Suleiman gebruikte zijn kunde in het spel om tijdens een weddenschap met prins Thorald zijn zegelring te ontfutselen. Maar wellicht deed de prins zich hierbij dommer voor dan hij was, want op een later moment onthulde deze zich als een ware meester in het spel.