Królestwo Lecoux

**Królestwo Lecoux, Lecoux** - państwo unitarne leżące w zachodniej Europie, posiadające terytoria zamorskie (Korea, Hongkong, Angola)

Królestwo Lecoux jest unitarnym państwem demokratycznym z monarchią konstytucyjną, w którym głową państwa jest król. Lecoux należy do krajów założycielskich Unii Europejskiej. Kraj składa się z 18 regionów. Mniejszymi jednostkami administracyjnymi są departamenty, gminy, kantony i okręgi. Największym miastem jest Lecoux, które jest miastem stołecznym. Inne duże miasta to Ambreille, Charbonville, Grandeville, Justiceille, Mercée . Jest jednym z najlepiej rozwiniętych krajów na świecie, a także jednym z krajów z najlepszą jakością życia.

## Etymologia

Nazwa Lecoux pochodzi od nazwy plemiona Lecovian, którego władcą był Chlodwig, czyli pierwszy władca lecouxski.

## Geografia

Lecoux to kraj, który położony jest na kontynencie Europejskim, posiada terytoria zamorskie w Azji i w Afryce. Powierzchnia Lecoux metropolitarnego wynosi około 571 695 km², natomiast wraz z terytoriami zamorskimi (Korea południowa, Hongkong, Angola) wynosi około 1 874 801 km². Najdłuższe rzeki to Sekwana i Loara. Lecoux w obszarze metropolitarnym posiada wyspę- Korsykę. Od północy poprzez kanał La Manche granicy z Mostanią, od południa graniczy z Lyrią, natomiast od wschodu graniczy z Weserlandem i Italią.

## Historia

W czasach starożytnych tereny obecnego Lecoux, które były zamieszkiwane na północy przez celtyckie plemiona galijskie, a na południu przez (ci fenicjanie idk), znalazły się pod panowaniem Rzymian. W V w. naszej ery większość zromanizowanych obszarów przejęły plemiona germańskie. Pod koniec V i na początku Vi wieku tereny galijskie zostały podbite przez króla plemienia lecovian-Chlodwiga, który w 496 roku przyjął katolicki chrzest, wydarzenie to jest uznawane za początek lecouxskiej państwowości.

Wielki rozwój kraju nastąpił za panowania Charlesa Wspaniałego, jednakże kraj sam w sobie nie był stabilny, dlatego też w 843 roku na mocy traktatu w Mains, państwo zostało podzielone na 2 części. Zachodnia część przypadła Charlesowi Łysemu, natomiast część zachodnia przypadła Ludwikowi Wasermańskiemu. Głównym skutkiem traktatu z Mains było utrwalenie się państwa lecouxskiego, a także zapoczątkowanie powstania Weserlandu.

W roku 1307 król angielski Igor I długonogi złożył hołd królowi lecouxskiemu Filipowi Pięknemu z księstwa Cassidy na wyspach mostańskich.

W latach 1337-1453 trwała wojna stuletnia z Anglią. Toczyła się ona głównie na terenach księstwa Cassidy (które wróciło do Anglii w Roku 1345) oraz na terenach Lecoux, pustosząc jego obszary. Na szczęście w wyniku działań Joanny d'Arc Królestwo Lecoux wyszło zwycięsko z wojny, co przyśpieszyło kształtowanie się scentralizowanej monarchii lecouxskiej. W roku 1405 roku na Lotaryngię i Alzację napadł władca Weserlandzki Jakub V Groźny, co skutkowało przejęciem tych ziem przez Weserland. Dopiero w drugiej połowie XV wieku, w czasie rządów Ludwika XI, doszło do pełnego zjednoczenia ziem lecouxskich i udało się odzyskać Alzację i Lotaryngię z rąk Weserlandzkich.

Na przełomie XV i XVI wieku do Lecoux zaczęły błyskawicznie nurty protestanckie i królestwem wstrząsnęła liczne seria wojen religijnych. W 1530 roku do Lecoux zostali wysłani z Lyrii misjonarze Lotarydzcy, którzy przyjęli nazwę Braci Lecouxskich. Lotarydzi w Lecoux spowodowali trzy brutalne powstania (1563, 1569 i 1571), które zostały skutecznie stłumione przez katolickie władze kościelne i państwowe. Lecoux było wyniszczone ciągłymi buntami Lotarydów. Katarzyna Medycejska uznała, że największą szansą na zaprowadzenie pokoju będzie ślub Lothara, syna lyrijskiego cesarza wyznania Lotarydzkiego, z jej córką Marguerite. W międzyczasie w Weserlandzie zaszło ryzyko zbrojnego konfliktu, ponieważ 1 kwietnia 1572 roku lotardzycy piraci zaatakowali i zdobyli miasto Elbeland, plądrując przy tym kościoły i zabijając wielu duchownych. Z miasta uczyniono piracką bazę. Lecouxscy Lotarydzi, którzy stanowili wówczas 10% lecouxskiego społeczeństwa, zaczęli się domagać tego, aby król Lecoux Charles IX opowiedział się po stronie buntowników. Dążenia te popierał lotarydzki admirał Barthélemy de Coligny. 19 maja zebrała się rada królewska, gdzie Coligny zażądał od króla pełnego poparcia buntowników, natomiast biskup Jean Morviliers z Pereville sprzeciwił się i powiedział, że większośc Weserlandczyków nie popiera protestantów i staną do walki przeciwko lotarydom i Lecoux, co będzie krwawe i wyczerpujące. Królowa Katarzyna bała się Coligny'ego i siły Lotarydów dlatego, prawdopodobnie z Anną d’Este, opracowała plan zamordowania admirała, wykorzystując do tego Charlesa de Louviersa. Zamach przeprowadzony 22 sierpnia nie powiódł się, jednak Coligny został ranny w ramię. Wbrew sugestiom doradców nie uciekł z Lecoux, powodem była bolesna rana od kuli. Król, który nie wiedział, że to jego matka zorganizowała zamach, przyznał Coligny’emu ochronę. Lotarydzi, którzy jeszcze nie opuścili Lecoux po ślubie Lothara z Marguerite, byli oburzeni. Grupa lotarydów pod dowództwem Odeta de La Noue Teligny’ego (zięcia admirała) postanowiła sprowadzić do miasta 4000 konnych, zająć Luwr i pociągnąć do odpowiedzialności zamachowców, którzy stali za zamachem na admirała Coligny’ego. Wśród ofiar mieli znaleźć się książę de Guise oraz de Nevers, a także członkowie rodziny królewskiej. Król Charles IX dowiedział się, że planowany jest potężny marsz lotarydów na miasto Lecoux i na Luwr. Jego matka, Katarzyna, oznajmiła, że dostała 3 oddzielne listy, które mówią, że lotarydzi chcą zabić ją, króla i wszystkich członków dworu. 23 sierpnia przerażony król spotkał się z członkami rady królewskiej i omówił niebezpieczeństwo ze strony lotarydów. Postanowiono uprzedzić atak lotarydów i zabić 30 protestanckich szlachciców, w tym Coligny’ego. Tamtego wieczoru matka wyjawiła, że to ona stała za zamachem na admirała; powiedziała też synowi, że należy „uciszyć” lotarydzkich przywódców, bo inaczej wszystko się wyda. Wieczorem 23 sierpnia Karol IX wezwał prowosta i stwierdził, że Lotarydzi chcą zająć Luwr, co było prawdą, jednakże atak miał się odbyć innego dnia. Król rozkazał zamknąć bramy, zabezpieczyć łodzie na Sekwanie, a także rozdać broń, jednakże nie rozkazano rozpoczęcia pogromu protestantów. Kilka godzin przed rankiem zbrojni ruszyli by zabić najważniejszych Lotaryndów. Udało się zabić Coligniego, co nakręciło atmosferę przemocy, ludność myślała, że król nakazał zabić wszystkich lotarydów, a nie tylko tych najważniejszych. Karol IX początkowo nie czynił nic, aby zakończyć rzeź, ale dzień po rozpoczęciu masakry wydał rozkaz zaprzestania zabijania. Dopiero 30 sierpnia wydał bardziej zdecydowane rozkazy, grożąc karą śmierci za mordowanie lotarydów, pomimo tego, w niektórych miejscach dalej dochodziło do napadów. Wydarzenia te nazwano Nocą św. Bartłomieja. Po tych wydarzeniach większość Braci Lecouxskich uciekła do Lyrii, w obawie przed prześladowaniami.

## Podział administracyjny

Królestwo Lecoux dzieli się na 18 regionów, 99 departamentów oraz około 37 tysięcy gmin. Ponadto wyróżnia się także terytoria zamorskie i departamenty zamorskie.

## System prawny

W Lecoux obowiązuje system prawa typu kontynentalnego. Jest on, jednym z najbardziej wpływowych systemów prawnych Europy kontynentalnej. Lecouxski Kodeks Napoleona z 1804 r. stał się jedną z najbardziej modelowych regulacji cywilnoprawnych w XIX w. Rozprzestrzenił się początkowo wraz z podbojami napoleońskimi. Stał się również wzorem dla wielu kodeksów cywilnych krajów całego świata. System prawny dzieli się na prawo prywatne, do którego należą prawo cywilne i karne, oraz prawo publiczne, czyli prawo konstytucyjne i administracyjne. System sądowniczy składa się z sądów trzech instancji, czyli rejonowych, apelacyjnych oraz Sądu Kasacyjnego .

## Polityka zagraniczna

Członkostwo w organizacjach międzynarodowych i inne

## Demografia

2016
 0-14
 15-64
 Ponad 64 lata

## Język

Językiem urzędowym obowiązującym w Królestwie Lecoux jest język Lecouxski, który należy do rodziny języków romańskich. Język lecouxski jest także drugim językiem obowiązującym w terytoriach zamorskich.

## Święta narodowe i dni wolne od pracy

* 1 stycznia - Nowy Rok
* 6 stycznia - Święto Trzech Króli
* Święto ruchome- Wielki Piątek
* Święto ruchome- Wielkanoc
* Święto ruchome - Poniedziałek Wielkanocny
* Święto ruchome - Zielone Świątki
* Święto ruchome - Boże Ciało
* 18 lipca - Święto monarchii
* 15 sierpnia - Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny
* 3 września - Święto Konstytucji
* 1 listopada - Wszystkich Świętych
* 24 grudnia - Wigilia Świąt Bożego Narodzenia
* 25 grudnia - Pierwszy dzień Bożego Narodzenia
* 26 grudnia - Drugi dzień Bożego Narodzenia

## Religia

Największą wspólnotę religijną stanowi Kościół katolicki, głównie rzymscy katolicy. Rzymski Katolicyzm jest także religią państwową według konstytucji Lecoux.

Dane z 2018 roku:

* Kościół Katolicki: 87%
* Brak religii: 8%
* Protestantyzm: 2%
* Judaizm: 0,5%
* Prawosławie 0,5%
* Inne religie: 2%