Mitologia Świata

## Boska Opowieść

To legenda i jednocześnie podwalina większości religii w Dolmagne. Historycznie jest to pierwsze dzieło literackie, spisane przez starożytne ludy. Forma i treść opowieści zmieniała się przez tysiąclecia, lecz jej sens pozostał niezmienny. Legenda brzmi:

*Na początku byli bogowie. Nikt nie wie jak długo istnieją, możliwe, że od zawsze. Bogowie początkowo byli słabi, nie posiadali niemal żadnych mocy a wokół nich była tylko zupa początkowego świata. Bogowie nie chcąc pogrążać się w bezsensownym istnieniu postanowili stworzyć swoją siedzibę. Tak powstało pierwsze piętro. Ponieważ bogowie posiadali wtedy najwięcej siły było ono najdoskonalsze. Bogowie będąc zadowoleni ze swojego dzieła, postanowili stworzyć drugie piętro, które jednak już nie było tak dobre, ponieważ bogowie nie posiadali już tyle sił. Nie wiedzieli oni o tym jednak, więc tworzyli kolejne i kolejne piętra, coraz niżej i niżej, a każde z nich było coraz gorsze, mroczniejsze a bogowie z każdym tracili siłę. Po stworzeniu niezliczonych pięter bogowie spostrzegli, że są już niezwykle słabi i nie są w stanie stworzyć kolejnego świata. Jeden z nich wpadł na pomysł, aby stworzyć istoty, które będą ich czcić i dawać im w ten sposób siłę. Ponieważ pomysł wydawał się sensowny postanowili tak zrobić na każdym piętrze, za wyjątkiem ostatnich dziesięciu, które były w zbyt złym stanie, aby cokolwiek tam przetrwało, jednak ponieważ bogowie byli słabi, istoty te były szare, bez emocji, bez rozumu, ale cel został osiągnięty i czciły one bogów i rzeczywiście do bogów przyszły nowe siły, których nie mieli nawet na początku. Jeden z bogów jednak miłował stworzone istoty i ponieważ teraz miał wystarczająco dużo sił dał im emocje, rozum i wolną wolę. Pozostali bogowie bojąc się, że rozumne istoty mogą się od nich odwrócić skazali boga ludzi na wieczne wygnanie z boskiego pierwszego piętra. Istoty jednak nie odwróciły się od bogów, a wręcz przeciwnie, zaczęły swoje czynności dedykować bogom. Miłość, przyjaźń, odwagę czy gniew. Właśnie z tego ostatniego bogowie otrzymywali najwięcej siły. Jeden z bogów postanowił więc sprawić, aby istoty były złe i zasiał między nich ziarno zła. Inni bogowie widząc, że istoty zaczęły się nawzajem zabijać i nie chcąc doprowadzić do ich samozniszczenia prosili się do złego boga, aby ten odwrócił swoje działania. Ten jednak był już zbyt spaczony przez złą siłę oraz nie było już sposobu na odwrócenie jego działań. Bogowie więc wspólnymi siłami zrzucili go na ostatnie piętro pogrążone w ciemności, bez możliwości powrotu. Jednak, ponieważ ich poprzedniego zamysłu, każda istota, która ginęła chodziła na niższe piętro, a im bliżej upadłego boga, tym silniejsze były wpływy jego złej mocy. Bogowie bojąc się, że upadły bóg stworzy armię, którą będzie chciał ich zaatakować postanowili zrobić dwie rzeczy. Pierwszą z nich, było zamknięcie specjalnym zaklęciem przejścia między piętrem pod nimi, a ich własnym. Każde piętro posiadało przejście na piętro niżej i wyżej, lecz było ono bardzo dobrze ukryte i strzeżone przez Strażnika, lecz przejście z drugiego piętra na pierwsze od tej pory posiadało zamiast niego barierę nie do przekroczenia. Drugą rzeczą, którą zrobili, było stworzenie pobocznego piętra, do którego były odprowadzane dusze z wszystkich pięter, a następnie były one tam pozbawiane wspomnień i emocji. Jednak Upadły nie poddał się i wciąż szuka sposobów, jak odzyskać to, co mu zabrano.*