Kajtuś żegna się z Gilbertem

Chcę opowiedzieć o odcinku serialu Kajtuś, który widziałem kiedyś. Mój kot został uśpiony kilka lat temu i chcę wam opowiedzieć odcinek tego najbardziej niesławnego serialu dla dzieci, który był bardzo podobny do tego, czego doświadczyłem.

Byłem w swoim pokoju i grałem na DSi. Był rok 2009. Byłem na wakacjach, a po lecie byłem w siódmej klasie. Byłem tak skupiony na DSi, że mama powiedziała mi, że jest już prawie północ i że muszę iść spać.

Mieszkaliśmy w domu z dwiema sypialniami w wyniku Wielkiej Recesji rok wcześniej, a mój 4-letni brat musiał spać w moim pokoju i zawsze nosiłem słuchawki, grając cicho. Przez jakiś czas musieliśmy zostawić telewizor na kanale Sprout, żeby mógł spać. Lubił Kajtusia, a ja tego nie cierpiałem. Podczas Dobranocnego bloku kanału Sprout widziałem, jak się zaczyna intro do serialu Kajtusia. Karta tytułowa była inna.

To był odcinek Kajtusia z sezonu 4 i miał więcej dojrzałości niż w poprzednich sezonach. Pamiętam wszystko, nawet moje myśli krążyły w mojej głowie.

Tytułowa karta brzmiała „Kajtuś żegna się z Gilbertem”.

Nie było obrazu, tylko słowa.

Ekran zanikł do domu Kajtusia, niebo było ciemne i szare. Dom był inny, nie miał werandy, okna były zabite deskami, kolor domu był purpurowy zamiast niebieskiego. Komin również był zużyty i nie miał góry. Patrzyłem, i tak nie mogłem spać.

Narrator: To był bardzo przygnębiający dzień w domu Kajtusia. \*sniff\* Nie chcę o tym rozmawiać.

Nigdy nie widziałem tak przygnębionej narratorki. Przeszło do Kajtusia, który cicho płakał w pokoju zabaw. Nigdy nie płakał w sezonie 4. (wyszukałem o tym)

Kajtuś: Gilbert, dlaczego musisz iść? \* hic \* byliśmy najlepszymi przyjaciółmi! \* hic \*

Byłem zaskoczony, że tego rodzaju show mówiło o śmierci zwierząt domowych. W każdym razie rodzice Kajtusia rozmawiali w kuchni o Gilbercie.

Mama Kajtusia: To smutne, że musimy go dzisiaj odłożyć, po prostu nie chciałem, żeby coś mu się stało, kiedy jesteśmy na wakacjach w Nowym Jorku.

Tata Kajtusia: Powiedziałeś mi to wiele razy, chcę krzyczeć. Co z Kajtusiem?

Mama Kajtusia: Cóż, będzie mu smutno. Ale i tak musieliśmy to zrobić, on ma niewydolność nerek.

Tata Kajtusia: Nienawidzę tego, że ciągle idzie do łazienki.

Mama Kajtusia: Stracił to, Boris! On nic na to nie poradzi!

Tata Kajtusia: Wiem, Doris. Najbardziej koncentruję się na Kajtusiu. Zastanawiam się, jak on się miewa? Sprawdzę go.

Boris wchodzi do pokoju zabaw, gdzie widzimy, że Kajtuś płacze, a Róża bawi się swoimi lalkami. Tata podchodzi do Kajtusia.

Kajtuś: Tato, \*hic\* dlaczego Gilbert musi iść spać?

Tata Kajtusia: On jest chory Kajtusiu ... kiedy pójdziemy, babcia zaopiekuje się tobą i Różą.

Kajtuś: Nie zostaję tutaj, Gilbert jest moim przyjacielem! Nie może umrzeć beze mnie tam obok siebie!

Nie wierzyłem w to. Kajtuś nigdy nie był taki w tych odcinkach.

Tata Kajtusia: Czy naprawdę chcesz tam być?

Kajtuś: Tak! Nie obchodzi mnie, czy się boję, KOCHAM GO!!!

Tata Kajtusia: Dobra Kajtusiu, uspokój się i przestań krzyczeć. Mam nadzieję, że wiesz, że to dla ciebie za dorosłe. Czy rozumiesz?

Kajtuś: Tak tato.

Tata Kajtusia: Dobra, wsiadajmy do samochodu.

Zaniemówiłem. Zresztą obserwowałem resztę. Przedstawiał babcię wchodzącą do domu, a Kajtusia, mamusię, tatę i Gilberta w samochodzie. Tata jechał. To było ciche i nudne. Po 12 sekundach jazdy samochodem Kajtuś miał retrospekcję. Pokazało Kajtusia jako 2-latka z animacją z sezonu 1. Był z Gilbertem, a Kajtuś wyglądał na szczęśliwego.

Młody Kajtuś: Kocham cię Gilbert. Jesteś najlepszy!

Gilbert: \* Miau \*

Gdy Kajtuś pieści Gilberta, Gilbert liże Kajtusia w zamian za miłość.

Ekran zmienia kolor na biały, a Kajtuś, jego rodzice i Gilbert byli w zielonym pokoju z białą kanapą. Gilbert ma opaskę wokół jednej ze swoich łap. Gdy wszedł lekarz, było to ... dziwne.

Lekarz: Witam was, słyszałem, że Gilbert miał niewydolność nerek. Najpierw damy Gilbertowi sól fizjologiczną, następnie podamy mu lek, który zmusza go do śmierci.

Kajtuś: NIE !!! NIE umiera !!!

Tata Kajtusia: Kajtusiu, przestań. Mówiłem ci, że musimy to zrobić!

Caillou: NIE POZWALAM MU ODEJŚĆ !!!

Mama Kajtusia: Kajtusiu, przestań już teraz! Posłuchaj swojego ojca!

Kajtuś: Dobra, pozwól mu umrzeć, tak jak mnie to nie obchodzi. \* wzdycha \*

Z przerażeniem obserwowałem wstrzykiwanie soli fizjologicznej.

Lekarz: Oto strzał, który uśpia go.

Drugi zastrzyk był gorszy. Bałam się o tą, kreskówkę, czy nie.

Kajtuś to zgubił. Płakał niekontrolowanie, że Gilbert wkrótce umrze.

Lekarz sprawdził go stetoskopem.

Lekarz: Nie ma go. To było szybko.

Mama, tata, a zwłaszcza Kajtuś, płakali.

Kajtuś: (szlochając mocno) BYŁEŚ MÓJ NAJLEPSZYM PRZYJACIELEM, GILBERT!

Ekran przeszł na biało, a to nie była retrospekcja. Kajtuś był z Gilbertem w białym pokoju bez ścian. W pokoju zrobiło się ciemno. Nagle Gilbert zniknął.

Kajtuś: Gilbert! \* sapnie \* gdzie on jest? \* hic \* odszedł! \* hic \*

Kajtuś zaczęł chodzić prostym ruchem, mimo że ta scena wyglądała bardziej jak animacja flash na Newgrounds w porównaniu do zwykłej animacji serialu. Trwało to przez minutę, z muzyką skrzypcową w tle. To się skończyło, kiedy Kajtuś był blady i prawie chudy jak szkielet.

Kajtuś: (mówi chrapliwie i sucho) Gilbert ...

Ekran przeszedł na Gilberta w chmurce, śpiąc. Miękki niebiański głos zachichotał. Ekran stał się czarny, a Kajtuś płakał w tle. Ekran przeszedł spowrotem wraz z Kajtusiem w szpitalu. Był blady i wyglądał, jakby miał umrzeć.

Mama Kajtusia: Kajtusiu, jesteś za młody, żeby umrzeć, masz tylko 7 lat.

Kajtuś miał teraz 7 lat? Wyglądało na to, że Gilbert zmarł 3 lata temu.

Tata Kajtusia: Kochamy cię, bez względu na wszystko.

Kajtuś: Wiem. Niedługo zobaczę Gilberta.

Róża: Kajtusiu, kocham cię.

Kajtuś: Ja… „ciężko oddycha”

Mama: Kajtusiu?

Kajtuś: Tak mamo?

Mama Kajtusia: Byłeś... byłeś... adoptowany

Kajtuś: CO MAMO?!

Mama Kajtusia: ADOPTOWANY!!! "szlochanie"

Tata Kajtusia: Przyjęliśmy cię z sierocińca. Byłeś dzieckiem urodzonym z rakiem. Nie mogliśmy znieść, że cierpisz bez rodziców, więc adoptowaliśmy cię.

Kajtuś: ja .... was... kocham

Kajtuś zamknął oczy i przestał oddychać. Mama, tata i Róża płakały bardzo mocno. Było mi go żal. Odcinek zakończył się ich uięciem. Napisy potoczyły się po cichu i oglądanie ich nie było zbyt zabawne. To był po prostu biały tekst w komiksie przewijanym na czarnym tle. Rozpoznałem tylko nazwiska połowy osób z napisów, druga połowa to ludzie, o których nigdy nie słyszałem. Datą praw autorskich był rok 2005, rok, w którym wyszedł sezon 4. Ekran zmienił się w nieruchomy. Oglądałem statyczne, aż zatrzymało się po 4 minutach. regularny harmonogram nadszedł po odcinku.

Następnego dnia obudziłem się i usłyszałem, że mój brat ma gardło. Tego dnia mój tata musiał zostać w domu z pracy. Spędziłem dzień (za zgodą mojego taty), aby przejść do komputera i skontaktować się z Sprout w tej sprawie. Pamiętaj, że to był rok 2009, więc skontaktowałem się również z dziećmi PBS i PBS. (NBCUniversal kupił Sprouta w 2013 r.) Wszystkie 3 nie wiedziały, o czym mówię, niestety. Poddałem się i wróciłem do normalnej letniej rutyny.

Nadal boję się tego odcinka Caillou, ale nie tak bardzo jak wcześniej. Przeprowadziłem również badania nad Caillou, ale teraz tego nie robię, ponieważ się poddałem.

Cóż, to wszystko podsumowuje. Jeśli kiedykolwiek widziałeś ten odcinek, daj mi znać!

Źródło: https://geosheas-lost-episodes.fandom.com/wiki/Caillou\_Says\_Goodbye\_To\_Gilbert