Gruz Martell

Klasa
 Ekwipunek
~ medalion rodu Martell ~
~ kasztanowy wierzchowiec, którego imię brzmi Leane ~
~ kilka fiolek trucizny, herbatki poronne oraz zioła na wszelkie kłopoty zdrowotne ~
~ sporo biżuterii, dodatków i sandałów na wysokiej koturnie ~
~ różowo-niebieska papuga o imieniu Allya, która została sprowadzona z Volantis ~
~ pełna monet sakiewka w kolorze pomarańczowym ~
~ balsamy oraz pachnidła cytrusowe z Lys ~
 Świta
 Charyzma
 Perswazja

Gruz Martell - Lady Senior rodu Martell

## Historia

Przed dwudziestu laty łono księżniczki Dorne wydało na świat drugie dziecię, które ze wszystkich latorośli pary książęcej wydawało się najbardziej egzotyczne i uosabiające Dorne, a jednako mające w sobie pewną szlachetną godność oraz wdzięk. Druga córka została nazwana Gruz, co było zwyczajnym kaprysem matki, była więc pierwszą tego imienia. Kobiety powiadały, iż narodziła się, kiedy słońce stało wysoko na niebie i grzało doprawdy niemiłosiernie. Lecz może było to tylko gadanie, które miało wytłumaczyć, dlaczego wszyscy nazywają dziewczynkę Słońcem? Od najmłodszych lat była wybuchowa i energiczna, rzucała swój blask na każdego w pobliżu. Jednak jej uprzejmość była tylko zasługą nauk etykiety. Nigdy nie odznaczała się słabym, dziewczęcym charakterem oraz naiwnością. Jako dziecko Martellów wiedziała od samego początku, że trzeba walczyć o swoje, najlepiej słowem, lecz jeśli to nie wyjdzie, to przejść do czynów. Z kaprysu ojca rozpoczęła naukę walki włócznią szybciej, niż potrafiła płynnie chodzić.
Zawsze była waleczną, pojętną i ciekawską dziewczyną, której ulubionym pytaniem było "dlaczego?". Chłonęła wiedzę jak gąbka już od najmłodszych lat, lecz dużo większą przyjemność czuła oglądając walki młodych Dornijczyków, czy samej walcząc. Wygadane dziecko było zmorą rodziców, której w żaden sposób nie potrafili oswoić. Prezentem na jej dziewiąty dzień imienia była włócznia, która wcześniej należała do jej babci. Największe wrażenie na przyszłej księżniczce zrobiło ostrze, które powstało z valyriańskiej stali. Wiedziała, że po wieki wieków będzie to jej ulubiona zabawka. Powoli dorastała, uczyła się nowych rzeczy i lepiła swoje palce sokiem pomarańczowym, który rozlewał się przez jej nieuwagę na suknie. W dzień swych piętnastych urodzin spotkała ją tragedia, lord i jego żona oraz najstarsza córka zostali otruci tortem. Słońce przed śmiercią uchronił fakt, że dzień wcześniej męczyły ją bóle żołądka i miała zakaz jedzenia jakiegokolwiek pokarmu. W ten sam dzień objęła władze nad Dorne i zaczęła inwestować w najlepszy przemysł w tym regionie, jakim były domy publiczne.

## Wygląd

Nie wybija się krasą ponad tłum kobiet, mierzy sobie bowiem sto sześćdziesiąt jeden centymetrów wzrostu, jednakże uwagę przyciąga z niemalże zwierzęcym magnetyzmem jej szlachetna, egzotyczna uroda, uosabiająca Dorne. Śniada skóra księżniczki nie jest skalana żadną skazą, każdego dnia pielęgnowana wonnymi olejkami. Ciało ma smukłe, zgrabne, aczkolwiek nie pozbawione kobiecych krągłości. Wątłe ramiona równają się biodrom, a kibić jest odpowiednio wcięta. Brzuch ma płaski, nogi długie, a pierś pełną i kształtną. Na łabędziej szyi osadzona jest owalna twarz zachwycająca łagodnością swych rys, a zarazem dużymi, żeby nie powiedzieć "wielkimi", oczyma o barwie niemal czarnej i kształcie migdałów. Ramą dla nich są gęstwina rzęs oraz wygięte w łuki brwi. Jeśli spojrzeć niżej można dostrzec prosty, delikatnie zadarty nos, acz dodaje jej to jedynie uroku. Karminowe, pełne wargi rozchylają się często w uśmiechu, odsłaniając proste, białe zęby księżniczki. Obramowaniem dla delikatnej twarzy są gęste, lśniące pukle hebanowej barwy.
Księżniczka przywdziewa suknie oraz stroje skrojone na południową modłę, nie stroni od biżuterii oraz wszelkiego rodzaju dodatków. Włosy najczęściej nosi finezyjnie upięte, lecz bywają chwile, gdy pozwala im opadać swobodnie na ramiona. Nigdy nie odmawia sobie skropienia ciała wonią kwiatu lotosu. Nim jednak wyczuje się tę delikatną woń, usłyszeć można jej niski głos, aczkolwiek bardzo kobiecy. Jej ruchom nie brak niewymuszonego wdzięku oraz gracji, a postawie pewnego dostojeństwa charakterystycznego dla osób wysoko urodzonych.