"Rozłam" (C1E07)

*Ta strona zawiera mało informacji. Możesz nam pomóc rozbudowując ją.*

**"Rozłam" (C1E07)** - siódma sesja pierwszej kampanii autorstwa *JCX RPG*.

## Fabuła

Elficka rękawica przypominała te z krasnoludzkich kronik, choć ostrzejsze kształty i ciernie dodawały jej grozy. Ich właściciel powiadomił Strzebora i Konrada o tym, że Othic potrafi stać się niewidzialny. W swoim raporcie dotyczącym kuźni wspomniał też o braku notatek Belchera, znanym im grzybowym zapachu i sztylecie okutym magią. Strzebor, pchnięty niechęcią do duergarów, posądził go o okultyzm. Po swych modłach Gris, poproszony o udanie się z Sarro do Vale'a, oznajmił, że Medyka już z nimi nie ma, jest za to Prorok. Strzebor prześmiewczo zasugerował by przepowiedział im kto stoi za kradzieżą, na co ten, po klęsce w znalezieniu składników potrzebnych do odpowiedniego czaru, zaoferował im nieco inny, zmuszający do prawdomówności. Pół-ork zażartował, że takie właściwości posiada również jego topór. Na pytanie kamratów o los głowy kapitana Sparrow Hooka została im ona przyniesiona. Sarro zauważył na niej złoty ząb, którego wartość była niewystarczająca do zaklęcia.

Statek ruszył. Sarro pomówił z kapitanem o przeszłościach jego załogantów. Eriewing wraz z Gamonem i Arvogiem należeli do delegacji rządowej. Większość pracowała dla Domu Lyrandal. Marrow towarzyszył Skylarkowi na poprzednim okręcie. Othic z Grimem byli ludźmi służącymi Smoczemu Domowi. Othic przez długi czas pracował w porcie jako kwatermistrz, Grim z kolei pełnił rolę portowego tragarza.

Konrad ze Strzeborem dotarli do perły. Drugi z nich zwrócił uwagę na jej nieprzepuszczający światła środek i przystawił do niej zielone czoło. Pół-ork poczuł jak perła drgnęła w jego stronę, na co Konrad zawołał Arvoga. Ruch ten wskazywał na magiczność bądź żywość przedmiotu otoczonego masą perłową.

Po wizycie u Greasewalda, skutkującej zdobyciem marchewki i informacji względem posiadanego przez niego alkoholu, Sarro ruszył z Grisem do kamrackich kajut w poszukiwaniach pozostałej dwójki. Prorok omylnie zapukał i do sypialni należącej do elfiego towarzysza, który później udał się na pokład wyżej, aby pomówić z Dudleyem. Powiedział mu o swoim bracie, z którym nie zamienił słowa od niespełna ludzkiego pokolenia. Wyjawił też, że dla niektórych powinowatych to on jest nieżywy.

Warforged zszedł pod pokład, słysząc kilka ostatnich słów Strzebora o czegoś przerąbaniu. Pół-ork wyjaśnił, że chodziło mu o tę cholerną perłę, co zmusiło Proroka do rzucenia się w jej obronie. Strzeborowi, któremu przypomniały się słowa Konrada tyczące się Medyka, udało zwieść się Proroka, jakoby rzeczywiście miał na myśli przyrąbanie gwoździ w celu umocnienia zabezpieczeń. Arvog nie ingerował w ich zamianę zdań. W momencie gdy Gris odszedł po narzędzia, Konrad uderzył w kulę młotem wręczonym mu przez Strzebora. Zdradził go własny krzyk będący wynikiem bólu spowodowanego ciosem. Zaatakował go rozgrzany do czerwoności Gris, który w panującym mroku o mało nie trafił w Strzebora. Wycofując się, Arvog zgasił przywołane wcześniej magicznie światło. Belcher wyczarował martwego szczura w swej łapce by przekonać Grisa, że to trzymane przez siebie żyjątko było przyczyną uderzenia. Strzebor podjął się próby uspokojenia Proroka podchodząc do niego z rozłożonymi rękoma, a także słownie gdy poprzednia próba się nie powiodła. Ten zaatakował dłoń Belchera morgenszternem, co nie strąciło z niej iluzji szczura. W afekcie rzucił zaklęciem mającym ochronić perłę, nieskutecznym na tym przedmiocie. Tabaxi stworzył szczura drapiącego jej górę. Po zagrzewających okrzykach kamratów Gris zdobył się na zamach kiścieniem, który spowodował pokruszenie się masy perłowej. Prorok pogrążył się w pełnych rozpaczy modłach. Do Strzebora i Konrada dotarł ciężar tego co zrobili. Z góry zajrzał Gamon, a za Strzeborem bezszelestnie pojawił się Othic. Pół-ork nakreślił sytuację także pojawionemu się elfowi. Sarro przekazał, że Vale pragnie być przy przesłuchaniu kowala, czego ten nie ułyszał. Strzebor przekonał Grima, aby zaniósł Grisa do jego kajuty. Reszta drużyny usiadła na kanapie przed nią. Sarro znalazł cierń, który Belcher schował go wzruszając ramionami. Perła przyczynić się mogła do stanu w jakim znaleźli Sparrow Hooka. Arvog wspomniał czar należący do Eriewing, który pozwoliłby na jej otwarcie. Przy opuszczaniu pomieszczenia tabaxi sprawdził jak się ma Gris i spotkał się z jego pustym spojrzeniem. Razem z Panną Emmą wrócili na dół, gdzie Belcher podniósł gwiazdę zaranną, fluoryzującą w ciemności. Arvog streścił bosmanowi m.in. przebieg potyczki. Zaklęcie Eriewing roztrzaskało perliste ułamki we wszystkie strony. Uniósł się pył. Bohaterowie zauważyli bijący białym światłem, podłużny kryształ, unoszący się nad ziemią. Przedmiot został zatrzymany przed ucieczką przez Belchera, który polecił przywiązać go liną. Bosman zawiązała supeł, Strzebor chwycił linę. Arvog rozpoznał w nim Kamień Aureona, jeden z potężniejszych magicznych przedmiotów w istnieniu. Na te słowa Strzebor odsunął się z kamieniem. Rękawica Sarro drgnęła sama z siebie w jego kierunku. Przy pomocy magii Arvog rozpoznaje w nim Kamień Rezerwuaru, mający możliwość przechowywania zaklęć czy podarowania komuś zdolności magicznych za wydaną komórkę. Załoga poprowadziła kryształ jak na smyczy, aż do kajuty Medyka, gdzie węzeł rozwiązał się magicznie, a kamień zaczął orbitować wokół jego głowy i tak już pozostał. Gris próbował złapać go ręką, jednak ten się wyrwał. Strzebor zwinął sznurek rozłożony teraz na ziemii. Pozbawiony pamięci warforged spytał Konrada o jego zranioną dłoń i obandażował ją rzucając przy tym uleczający czar. Belcher zrzucił winę na pokładowe szczury. Na pokładzie głównym razem ze Strzeborem spotkali się z krzywym spojrzeniem Eriewing. Grim pogratulował Prorokowi nowego tytułu, gdy ci przesłuchiwali go kiedy pilnował run. Wydostali się z Mabar, co spotkało się z okrzykami radości ze strony załogantów. Vale ukłonił się i zamiótł podłogę kapeluszem. Weszli na dziób skąd widać już było gigantycznego Kolosa z Syberis oraz oddzielający ich od niego gęsty pas asteroid.

Kapitan zarządził przerwę podczas której nastąpić miała zmiana załogi, Horyzont zwolnił. Prorok ruszył za Skylarkiem, który bez problemu przyswoił jego nową tożsamość, znając go jeszcze za czasów, w których mówiono do niego Piątka. Gris pragnął rozmówić się względem nowego przedmiotu orbitującego wokół jego czaszki. Zaprezentował pomysł podzielenia się czarem umożliwiającym rozmówcy prowadzenie okrętu. Kapitan pochwalił myśl, choć wyjawił dlaczego nie jest ona możliwa do spełnienia. Statek prowadził bowiem nie za sprawą byle czarów, a smoczego znamienia. Prorok nalegał na podzielenie się jakimkolwiek wyjściem awaryjnym, na co otrzymał opowieść o Lekkiej Bryzie. Bryza była statkiem, który ocalał dzięki ujawnieniu się znamienia na lewym barku Skylarka, wówczas gdy runy pogodowe zawiodły, a dotychczasowy kapitan został zmieciony z pokładu. Nie było sposobu na zabezpieczenie elementarnego statku przed utratą kapitana.

Za prośbą Valeʼa Prorok zawołał resztę. Na pytanie o myśli względem asteroid Sarro wspomniał o wzmiance z dziennika kapitana Sparrow Hooka, jakoby coś miało czyhać pośród nich. Ponaglony przez warforged Belcher wręczył księgę pół-elfowi. Ze względu na wiekowość czcionki Vale poprosił o rekapitulacje notatek. Elf wspomniał o przesłuchaniu Othica, na co Vale zawołał go za pośrednictwem miedzianej bransolety. Zasugerował też zaklęcie prawdomówności, choć jak się dowiedział od przełożonego, duergary potrafią być na nie odporne.

[wymaga uzupełnienia od 3:40:00]