SYMPATHY FOR THE DEVIL

Było piękne czerwcowe popołudnie. Żar lał się z nieba, choć sytuację ratował lekki wiosenny wietrzyk. Jednak na horyzoncie zbierały się ciemne chmury…

Nasi kompani w pełnym składzie spoczywali, po całonocnej i z lekka rannej libacji alkoholowej, pod wielką lipą. Kłapouchy swój wielki, opuchnięty łeb trzymał na radiu, które zajebał z domu Krzysia.

– Jak już masz kurwa taką poduszkę, to może byś włączył jakąś muzę? – zaproponował Tygrysek, którego rozsadzała energia po wciągnięciu dwóch kresek amfy.

– Nie radzę, jak znam życie, to w tej pierdolonej głuszy da się złapać tylko jedną stację – Kłapouchy był jak zwykle optymistycznie nastawiony do rzeczywistości.

– Odpalaj, nie pierdol – poparł Tygryska Prosiaczek. Niestety racja leżała po stronie osła…

– Tu radio maryja, katolicki głos w twoim domu. Jest środa, 6 czerwca, godzina osiemnasta. Przedstawiamy skrót wiadomości: kolejny spisek żydokom…

Kłapouchy nie zmieniając pozycji wyciągnął obrzyna i wpakował dwie kule w środek odbiornika.

– Mówiłem, kurwa – stwierdził flegmatycznie.

– Klinaaa, klinaaaa mi trzeba! „A Kingdom for a klina!” – ocknął się Króliczek, który jak zwykle leżał w wielkiej kałuży bełta.

– Te, uszasty. Walnij se, może ci przejdzie – powiedział Tygrysek podając Królikowi resztki wina HERACLES – Classic Płońsk Aperitif.

– I chce się żyć – sapnął uszczęśliwiony Królik wlewając w siebie całą zawartość szkła.

– Ej, kurwa przydałoby się coś dzisiaj porobić – rzucił propozycję Puchatek.

– No przecież kurwa robimy! Leżymy kurwa! Mało ci? Nie wyciągając peta z gęby rzekł Prosiaczek.

– Ale kurwa nie o to chodzi ty debilu! Chodzi mi o to, że przydałoby się… ech, nie wiem co? – inteligentnie odpowiedział Kubuś.

– Może się znowu nachlejemy, albo zjaramy? Podobno Sowa ma zajebiste palonko, sam hodował – powiedział Tygrysek do Puchatka puszczając przy tym pawia.

– Nieee…to jest już nudne. Ja bym zmontował jakąś mocną imprezkę – odparł Prosiaczek.

– Wiecie co? Widzę jakiegoś kolesia w czarnym gajerku, który tu lezie – powiedział Kubuś.

– Ty, kurwa, ja też go widzę. I ja. I ja też. Ja też! Kurwa! Może mu wjebiemy? Co się będzie palant błąkał po naszym lesie? – Prosiaczek podsumował nastawienie brygady do obcych.

– OK – odpowiedzieli wyjątkowo zgodnie kompani.

Kolo wyglądał jak by się urwał niewiadomo skąd. Mimo upału miał na sobie czarny garniak, pod nim czarną koszulę. Rytmicznie gładził się po szpicbródce, a włosy na czole dziwnie się unosiły. Zza ciemnych przeciwsłonecznych okularów przebijały jakieś błyski. Frajer zbliżył się na parę kroków.

– Nie – powiedział.

– Co kurwa nie! Pojebany jesteś, czy co? – Kubuś jako team-leader zaczął prowadzić dialog.

– Nie skopiecie mi dupska. – powiedział nieznajomy.

– Ej, kurwa chłopaki, on chyba czyta w naszych myślach.

– Pewnie, że tak durnie! Na przykład Królik myśli teraz o tym jak przelecieć Kangurzycę – odparł nieznajomy.

– Oł fak! On naprawdę czyta w myślach! – Królik nie krył zaskoczenia.

– Żadne kurwa czytanie w myślach! Ty zawsze myślisz o Kangurzycy, więc nie trudno do chuja zgadnąć! – Kubuś był sceptyczny.

– A ty, to w ogóle co za chuj? – Kłapouchy wykazał ślad zainteresowania.

– Jestem Księciem.

– Księdzem?! – Prosiaczek błyskawicznie przeładował Uzi i wycelował w stronę nieznajomego.

– Nie, no rzesz kurwa, nie księdzem tylko KSIĘCIEM! Księciem Ciemności.

– A, jasne – wyluzował się Prosiaczek – a jak cię wołają…

– Rogowiecki i Brzozowicz, co się na muzyce znają – zarapował bez sensu Kłapouchy.

– Możecie na mnie mówić Zło, Wujek Samozło – przedstawił się gość.

– Ooooo… a skąd ty? – spytał Królik.

– Jestem z piekła, przyszedłem na ziemię, aby znaleźć nowych wyznawców, którzy pomogą mi wypełnić proroctwa.

– To znaczy, że jesteś… ten… Szatan, no nie? – spytał Prosiaczek.

– Zgadza się, to jeden z moich pseudonimów artystycznych.

– I co, my mamy ci niby pomóc zniszczyć świat? – spytał Tygrysek, któremu wreszcie udało się skoncentrować na przybyszu.

– Tak. Wiele o was słyszałem. Wyróżniacie się. Jesteście wybrańcami.

– No to czadersko! Lubimy jak nas kurwa doceniają, hehehe. A kiedy masz rozjebać świat? – zainteresował się Puchatek.

– Nooo… dzisiaj o północy, ma się rozumieć! Złożymy ofiarę! – rozochocił się gość.

– Aaa… to my ci nie pomożemy, bo wieczorem idziemy na bibę do remizy wpierdolić paru dresom. Jak nam się poszczęści to może spotkamy tam Dżast Szajs, a wtedy zabijemy spedalonych skurwieli! – powiedział żądny krwi Prosiaczek, a oczy tradycyjnie zaszły mu krwią…

– Jesteście wybrańcami i musicie mi pomóc! – wrzasnął Wujek.

– Co kurwa musimy, no co? Nic kurwa nie musimy! I czego się kurwa drzesz palancie! Chyba nie wiesz jakie to uczucie obudzić się z bólem głowy po nocnej imprezce – skacowany Kubuś lekko wyszedł z nerw.

– Nie podskakuj mały pierdolcu! Mogę cię zniszczyć w parę sekund.

W tym momencie przy głowie Wujka pojawiło się Uzi Prosiaczka i obrzyn Kłapouchego.

– Ju token tu mi? Ju token tu mi?! Fak! – zatekśćił z angielska Kubuś podbudowany postawą kumpli.

– Dobra. Spoko. Nie szukam dymu – odparł troszkę zmieszany Szatan.

– W zamian za pomoc dam wam dwie skrzynki Heraclesa – spróbował negocjacji Wujek.

– Pięć! – zaczął targować się Kubuś.

– Dobra – odrzekł Wujek Samozło.

– No to dzisiaj o północy! A tymczasem szykuj kasę na wina.

– A tak w ogóle to jak mamy ci pomóc? – Tygrysek doszedł do wniosku, że nie zaszkodzi wiedzieć. Musiał odpowiednio podzielić działki amfy, żeby być w dobrej formie aż do nocy.

– Jak? O, to nic wielkiego. Drobiazg. Drobnostka. Szczególik…

– Gadaj kurwa!!!

– Będziecie mi potrzebni do zwabienia dziewicy jako ofiary.

– Pojebało cię, czy co? Skąd ty debilu jesteś? Przecież w tych czasach nie ma dziewic! – Prosiaczek nie krył dezaprobaty dla ekscentrycznych zachcianek Wujaszka.

– Tak się składa, że jedna jest! I mieszka tutaj – stwierdził Szatan.

– Aaaa… chodzi ci o tę ciotę Krzysia? Od jakiegoś czasu zabawia się z Sową. Sowa to stary zboczeniec, więc już po twojej dziewicy! – odpowiedział Puchatek.

– Nieważne, miała być ta pipa, więc będzie! – powiedział Szatan.

– Oki, panie straszny, ju łont pipa Krzyś, my go ci dostarczym!

– Zrobimy tak. Ktoś zaraz skoczy po tego pedała i zaprosi go na urodziny Królika, jak skurwiel przyjdzie to Wujek go sobie weźmie i zrobi co chce – zaproponował Kubuś.

– Je, dats a gód pomysł. – powiedział zadowolony Prosiaczek.

Po jakimś czasie, gdy połowa ekipy oczekiwała w domku Królika, Kłapouchy i Kubuś popędzili po Krzysia.

– „Dzień dobry, przyszedłem do córki” – jak zwykle Kłapouchy musiał dodać coś od siebie.

Po chwili szli z Krzysiem do Królika.

– Mamy tę pipę jebaną w dzieciństwie przez starego! – powiedział wchodząc do domku Puchatek.

– Dajcie mi go! – rzekł Wujek.

– Nie tak szybko chujcu! Najpierw kasa na wina.

– Nie mam kasy. Oto moja karta kredytowa. – powiedział Szatan.

Tygrysek wyrwał kartę i popędził do BabyJagi. Reszta, oprócz Królika i Krzysia popędziła za nim.

Po paru minutach wszyscy wracali do domku obładowani wińskiem i innymi alkoholami. Prosiaczek niósł oprócz skrzynki Heraclesa skrzynkę Dżony Łokera, Kubuś Dżim Bima, Tygrysek zgrzewę browców, a Kłapouchy dorzucił skrzyneczkę spirytu.

– Te Szatan, jesteśmy kurwa z powrotem.

– „Zróbmy więc imprezę jakiej nie przeżył nikt” – zarapował Kłapouchy.

– Miało być pięć skrzynek Heraclesa! – wrzasnął Wujek.

– Ju haw jakiś problem!? – spytał się Prosiaczek.

– A chuj wam w dupę. I tak idzie z konta tego palanta z góry.

– No to pijemy brygada! Krzyknął uradowany Tygrysek.

– „Za mało wódki za dużo powietrza, libacja wersja nowoczesna”- zarapował Kłapouchy.

– Ja nie będę pił alkoholu, on zabija, przyszedłem na urodziny! – zaczął płakać Krzyś.

– Zamknij się jebany pedale! – wydarł się Królik.

– Ja także nie piję. Mam misję do spełnienia – przypomniał przybysz.

Nagle Uzi i obrzyn skierowały swe lufy w stronę Wujka.

– Albo się może napiję? Tak dla rozluźnienia – zmienił zdanie Wujek.

Ekipa narzuciła ostre tempo. Kolejne korki znikały błyskawicznie z szyjek Heraclesa Okazało się, że Szatan to słaby zawodnik – odpadł po piątej kolejce (Krzyś stracił przytomność, bo nigdy nie widział na oczy tyle alkoholu). Brygada potraktowała to jako zaledwie rozgrzewkę. Przed świtem wyjebali wszystkie dodatkowe trunki zakupione u BabyJagi.

– Chtuuua hodzinnaaa? Młuszę znyszczicz świaat! – zabełkotał Szatan, rzygając non-stop na dywan Królika.

– Jeszte kurwa trzass! Szpij ty debiluu! Podsumował na koniec beknięciem Kubuś.

Po jakimś czasie wszyscy odpadli. Kłapouchy zawisł na żyrandolu przyczepiony za ogon. Tygrysek zasnął na kiblu rzygając. Prosiaczek spoczął z Uzi w rękach na fotelu i z butelką w pysku. Kubuś trafił jakimś cudem do wanny, a Królik zatrzasnął się w lodówce szukając marchewki.

Brygada, łącznie z Wujkiem Samozło obudziła się, gdy słońce znów było wysoko na niebie. Szatan zmył się szybko, nie wypełniając swej misji, Krzyś nadal leżał nieprzytomny, teraz uśpiły go opary alkoholu. I tak to dzielni bohaterowie ze Stumilowego Lasu zapobiegli końcowi świata…