Doctor Jauregui

***Camila's POV***

- Karla Camila Cabello! - donośny głos mojej matki rozniósł się w moim pokoju. Jęczę cicho, zakrywając się poduszką, która chwilę później znika. - Jak mogłaś znowu wyjść z domu bez kurtki?! A teraz leżysz jak zwykle przeziębiona! Kolejny raz w tym miesiącu...

- Mamo... - szepczę cicho. Gardło zaczyna mnie ogromnie piec, a ja kaszlę kilka razy.

- Masz iść dzisiaj do lekarza. Doktor Jauregui na pewno cię przyjemnie - mówi ostro. Uśmiecham się pod nosem zwycięsko. Co ja poradzę, że moja pani doktor jest taka seksowna?

\*\*\*

Pukam lekko w drzwi gabinetu. Recepcjonistka powiedziała, że pani doktor Jauregui znajduje się u siebie i aktualnie nie ma żadnych pacjentów.

- Wejść - słyszę seksowną chrypkę Lauren. Od razu naciskam klamkę i wchodzę do środka. - Och, Camila - uśmiecha się delikatnie. - Znowu się widzimy.

- Dzień dobry - mówię grzecznie, siadając od razu na kozetkę. Kobieta uśmiecha się szerzej i staje między moimi nogami. W jej dłoń znajduje się patyczek. Podnosi delikatnie mój podbródek do góry, a palce jej chłodnej ręki przesuwają się po linii mojej szczęki.

- Otwórz buzię - mówi ciepło. Otwieram usta, wpatrując się w jej szmaragdowe tęczówki. Zauważam w nich czające się chochliki pożądania. - Wygląda na to, że nie masz anginy - jej głos staję się bardziej chrapliwy i seksowny. Przełykam szybko, zaciskając dłonie na brzegu kozetki. - Ściągnij koszulkę - chrząka cicho, odwracając na chwilę wzrok. Przechodzi przez pomieszczenie, wyrzucając uprzednio patyczek do kosza. Gdy do mnie wraca, siedzę już bez koszulki. Nawet nie założyłam dzisiaj stanika, ale zdecydowanie nie żałuję. - Cholera - wypowiada te słowo nieświadomie. Skanuje mnie od góry do dołu, zatrzymując wzrok na sutkach, które stwardniały od chłodu, panującego w pomieszczeniu.

Biorę głęboki oddech i decyduję się na odważny krok. Staję przed kobietą, zarzucając jej dłonie na szyję i delikatnie całuję jej wargi. Lauren natychmiast oddaje pocałunek, popychając mnie lekko na swoje biurko i jednocześnie spychając z niego wszystkie dokumenty. Czuję jak erekcja wbija mi się w udo. Nie przeszkadza mi to. Przecież co za różnica, co ma tam na dole.

- Camila - jęczy cicho, gdy oplatam ją nogami w pasie i delikatnie ocieram o jej przyjaciela.

- Lauren - mruczę, całując jej szyję. Kobieta odchyla głowę do tyłu, dając mi więcej miejsca do robienia malinek. Zasysam czuły punkt tuż za uchem, a ręce pani doktor znajdują się już na moich piersiach. Wykręca delikatnie sutki, sprawiając mi niebywałą przyjemność.

- Chcę się z tobą kochać na tym biurku - mówi w moje usta, by po chwili mnie pocałować. Przyciągam ją do siebie bliżej odnajdując drogę do jej penisa. Wsuwam rękę w jej spodnie, łapiąc ją przez bokserki.

- Odwróć się - sapie. Wykonuje jej polecenie, a ona ściąga moje spodnie. Chwilę później zauważam jak klęka za mną. Czuję jej język na mojej kobiecości, co powoduje, że wyginam się w łuk.

- Proszę, Lolo... - jęczę głośno, a ona wsuwa we mnie palce. Porusza nimi w coraz szybszym tempie, aż dochodzę na jej dłoni.

- Pragnę cię, Camz - czuję jej oddech tuż przy swoim uchu, a następnie czuły pocałunek. - Jesteś dziewicą? - pyta spokojnie, muskając dłońmi moje piersi.

- Taak - jęczę przeciągle. Kobieta robi mi malinkę na szyi i uśmiecha się. - Jestem na tabletkach...

- Tym lepiej - ściąga swoje spodnie i bluzkę. - Na pewno chcesz to zrobić?

- Nigdy w życiu nie byłam bardziej pewna - szepczę cicho. Czuję główkę penisa przy swojej dziurce.

- Będę delikatna - mruczy zanim wsuwa się we mnie do końca. Gdy nasze ciała się stykają, obie jęczymy na kontakt skóry ze skórą. - Jesteś perfekcyjna - wręcz warczy. Powoli przyśpiesza swoje ruchy, a moje biodra wychodzą jej na przeciw.

- Lolo - stękam, gdy porusza się w naprawdę szybkim tempie, a ja zaciskam się na niej, co powoduje, że obie dochodzimy w tym samym czasie. Opada na mnie, delikatnie przygważdżając moje ciało do biurka.

- Jesteś piękna - mruczy w moją łopatkę. Składa tam drobne pocałunki jednocześnie wychodząc ze mnie. - Spotkamy się po mojej pracy?

- Jasne - mruczę, wtulając się w Lauren. Jauregui obejmuje mnie ciaśniej ramionami, chowając nos w moim włosach. - Zadzwoń do mnie.

- Na pewno, mała - mówi, całując mnie w czubek głowy i jeszcze raz przytulając.