Mercatos

[1]

MERCATOS – Pan Los, Złota Moneta, Dający Szczęście

Jednym z czwórki nowo powstałych bogów był Mercatos. Jego bystra natura sprawiła, że ludzie go szczególnie fascynowali. Podobno lubi obserwować ich losy, a są tacy, którzy twierdzą, że bawi go delikatne ingerowanie w losy śmiertelnych, choć nigdy nie znaleziono na to dowodów.

Domeny kapłańskie
Powietrze, Podróże, Ochrona

Dziedzina i wyznawcy:
Mercatos patronuje kupcom, handlarzom i rzemieślnikom, a modlitwy do niego pozwolą uzyskać dobrą cenę za towary i uchronią od kradzieży. Cześć oddają mu również wędrowcy, podróżnicy i osoby wybierające się w drogę. Odpowiednia danina powinna zapewnić szybką podróż pozbawioną złych przygód. Z tego względu często uznaje się go za Pana Losu, który daje i odbiera szczęście. Gdy ktoś wyjdzie cało z opresji dzięki fortunie dziękuje przede wszystkim Mercatosowi. Dlatego też część złodziejaszków, oszustów i hazardzistów modli się do niego by szczęście im dopisało. Żywiołem Mercatosa jest powietrze – symbolizuje wolną, podróżniczą duszę i lotny umysł.

Charakter bóstwa:
Chaotyczny Neutralny

Wizerunek i symbole:
Mercatos wyobrażany jest na kilka sposobów. Jednym z popularniejszych jest brodaty mężczyzna w sile wieku, ubrany w szlachecki strój, atrybutem zaś jest pękata sakiewka. Innym wizerunkiem jest młody mężczyzna z burzą rozwianych włosów, noszący lekki pancerz, podróżne odzienie i ciemnofioletowy płaszcz. Sroki są uznawane za ptaki Mercatosa. Jeśli sroka coś ukradnie nikt jej nie ściga, gdyż jest to ofiara dla boga i z pewnością wkrótce się zwrócić po wielokroć. Na prowincji każdy wspomni Mercatosa widząc szybującego w przestworzach sokoła, który uosabia wolność i wieczną wędrówkę.

Symbolem Mercatosa jest złota moneta z jednym z wizerunków boga. Nie trzeba nosić jej na widoku, ale zawsze mieć ja przy sobie. Nikt o zdrowych zmysłach nie weźmie Monety jako zapłaty, a tym bardziej jej nie przetopi. Innym symbolem, bardziej popularnym wśród podróżników jest podkowa. Duże podkowy wiesza się często na drzwiach przydrożnych zajazdów. Nosi się je też jako amulety. Niektórzy nawet wieszają piątą podkowę na szyi wierzchowca, by mu się nie powinęła noga w chwili próby.

Dogmaty:

1. Szanuj każdą monetę ci zapłaconą, gdyż jest ona świadectwem twoich dokonań i wartości. Bądź szczodry, nagradzając innych za ich ciężką pracę, gdyż są tego warci.
2. Los bywa przewrotny i należy to zaakceptować. Wiatr wieje wobec każdego w tę samą stronę, czy to bandycie liczącemu na łatwą łupież, czy to kupcowi modlącemu się o bezpieczną podróż.
3. Każda moneta należy do Mercatosa, rozrzutność jest więc znakiem braku szacunku wobec niego i jego własności. Nie wydawaj pochopnie pieniędzy, bowiem Mercatos może się obrazić i oddalić od ciebie swój majątek.

Kapłani:
Kapłani Mercatosa noszą się na bogato. Ich szaty wykonane są z dobrych materiałów mogą wyglądać przeróżnie. Jest tylko jeden wspólny element (poza Monetą w widocznym miejscu), charakterystyczny dla wszystkich kapłanów – jest to niebieski płaszcz. Po kolorze lamówki można poznać stopień w hierarchii. Biały to akolita, młodzi kapłani mają lamówkę w kolorze płaszcza, bardziej doświadczeni mają zielone obszycia, opaci świątyń najczęściej mają czerwone zdobienia. Kolor złoty zarezerwowany jest dla najwyższych przywódców kościoła. Kapłani Mercatosa organizują jarmarki oraz targi, a przynajmniej patronują im. Tam gdzie dwoje ludzi spotyka się by dobić większego targu, bądź umowy tam jest też kapłan Mercatosa jako świadek. Udzielają też porad związanych z handlem. Można u nich kupić rzadkie towary lub zdobyć cenne informacje.

Istnieje znany zakon kapłanów Mercatosa - Wędrujący. Nie mają żadnej hierarchii ani żadnego miejsca, w którym by przebywaliby na stałe. Wszyscy są w wiecznej podróży. W przeciwieństwie do „miejskich” kapłanów rozpoznać ich można nie po Monecie, lecz po Podkowie na szyi. Noszą też, bez wyjątku ciemnofioletowe płaszcze. W swoich wędrówkach wspierają napotkanych podróżnych, błogosławią im i pomagają w potrzebie. Znają wiele legend i opowieści. Często można od nich odkupić po dobrej cenie różne przedmioty, w tym i artefakty, które znaleźli podczas swych wypraw. Zakon ten jest przeciwnikiem zniewolenia, ucisku i tyrani, toteż często wspierają ruch niepodległościowe.

Święta:
Każdy dzień targowy jest dniem świętym Mercatosa. Ponadto raz do roku świątynie organizują Targ Mercatosa. Odbywa się on dwa tygodnie po Silivestraliach. Tego dnia wszyscy, którzy nie chcą się narazić Dającemu Szczęście, ustalają uczciwe ceny i nie sprzedają trefnego towaru. Wszystko to co można by zarobić ponad to traktowane jest jako danina dla Pana Losu, który wynagradza uczciwych kupców. Kradzieże i oszustwa w ten dzień są szczególnie piętnowane przez społeczeństwo.

Raz na cztery lata, między pierwszą, a drugą wiosenną pełnią, jest organizowane Wielkie Spotkanie, na które zjeżdżają się wszyscy Wędrujący, którzy zdołają dotrzeć. Podczas tego spotkania wymieniają się swoimi historiami, doświadczeniami. Ustalają wspólne cele i dążenia. Zwykły człowiek możne nasłuchać się niesamowitych opowieści i zakupić wartościowe rzeczy. Miejsce Wielkiego Spotkania zawsze jest inne. Kolejne miejsce spotkania wybierane jest na obecnym. Może to być zarówno wielkie miasto, mała wioska jak i miejsce dzikie i trudno dostępne. Pomimo, że nie kryją się szczególnie, nigdy nie wyjawiają postronnym miejsca spotkania, aż do jego rozpoczęcia.

Zwyczaje i przesądy:
Wszystkie monety należą do Mercatosa, ty się nimi tylko posługujesz.
Monety Mercatosa nie można kupić, zamówić, ani otrzymać za darmo. Kapłani wymieniają ją za rzecz, którą wykonało się samodzielnie, bądź przyniosło z dalekich krain (dla przeciętnych obywateli kapłani są dość wyrozumiali i wystarczy kupić coś w okolicznych wioskach).
Od każdego dochodu należy oddać choć jedną monetę Mercatosowi (wyłączony jest z tego dochód uzyskany podczas Targu Mercatosa).
Szczodrość raduje Pana Los, zaś rozrzutność go złości.
Ruszając w podróż powinno się wyrzucić jedną monetę poza drogę.
Szczęście i pech to dwie strony tej samej monety. Nieważne które z nich cię spotka raduj się, bo dostałeś monetę od Mercatosa!

Śmierć:
Po śmierci dusze dobrych wyznawców idą do Mercatosa i po wieczność cieszą się na wielkiej uczcie, która należy im się za trudy ziemskiego życia. Mogą stamtąd śledzić losy ludzi. Dusze, które Mercatos uznaje za mało godne swego oblicza zaklina w monety i zrzuca na ziemię. Krążą tam aż nie uzna, że odpokutowały wystarczająco.
Zmarłych chowa się ze świeżo wybitą monetą w ustach. To do tej monety wejdzie dusza wyznawcy, a że wszystkie monety należą do Mercatosa, więc będzie mógł zabrać stamtąd duszę zmarłego. Do grobów nie wkłada się żadnych cennych przedmiotów (poza tym co zmarły nosił na sobie za życia – ubranie, biżuteria itp.).

Powiedzenia, pozdrowienia i błogosławieństwa:

- „Mercatos ci zapłaci!” – przekleństwo, które używane jest, gdy czujemy się oszukani przez kogoś

- „Z monetą urodzony” – szczęściarz

- „Los ci przewodnikiem” – błogosławieństwo dla ruszający w drogę, często stosowane przez kapłanów