Kopa Jr

## Kopa

**Kopa** był najstarszym dzieckiem Kiary i Kovu. Miał dwie młodsze siostry - Tameę i Umoję - oraz narzeczoną - Hakai. Miał odziedziczyć tron Lwiej Ziemi po swojej matce, ale zginął tragicznie w młodym wieku

## Historia

Kopa urodził się jako pierwsze dziecko i jedyny syn obecnej pary królewskiej Lwiej Ziemi. Jego rodzice byli wniebowzięci, kiedy pierwszy raz zobaczyli swojego synka. Królowa Kiara wręcz się popłakała.

Książę dorastał otoczony miłością i wszystkim co najlepsze. Jego rodzice rozpieszczali go tak jak tylko mogli. Dość długo wzbraniali się przed zaręczeniem swojego dziecka, ale ostatecznie, pod naciskiem byłej królowej matki i innych lwich rodów królewskich, postanowili zawrzeć sojusz polityczny z Gwiezdnym Stadem. Było to jedno z najstarszych lwich stad, które chodziły po tej ziemi. Należały do nich tereny graniczące ze Stadem Atlas. Został zaręczony z młodą lwiczką i najmłodszą córką obecnego króla, księżniczką Hakai. Jednym z warunków owych zaręczyn było również to, że Hakai miała jak najszybciej przybyć na Lwią Ziemię. Co dziwne, był to warunek postawiony przez ojca księżniczki, króla Mfalme, który najwyraźniej chciał się pozbyć dziecka, które nawet nie miało szans na koronę. A odesłanie Hakai na Lwią Ziemię było idealną do tego okazją.

Nie minęło więc wiele czasu, aż pod Lwią Skałą stanęła maleńka Hakai z mamką. Jej ojciec nie dał jej nawet większego orszaku.

Kopa i Hakai niemal od razu się polubili. Często ganiali się po terenach Lwiej Ziemi, płosząc wszelkiego rodzaju ptactwo i inne zwierzęta. Uwielbiali również słuchać wszelkiego rodzaju historii, a najbardziej tych, które opowiadała im babcia Nala. Nawet mimo, że były to głównie opowieści z czasów, gdy panował król Skaza i nie były one zbyt wesołe. Jednak dzięki nim poznali wiele różnych lwów, które robiły naprawdę niezwykłe rzeczy. Na przykład króla Malkę ze stada Atlas, męża królowej Tamy i ojca króla Zamaradi’ego, który prawie został bratem Simby, dziadka Kopy.

Właściwie to niedługo po tym jak Kopa i Hakai zaczęli psocić, mama Kopy, Kiara, zaszła w ciążę i doczekała się bliźniaczek, Tamyy i Umoji. Podczas gdy Kopa złapał świetny kontakt z Tamaą, Hakai niemal od razu stała się dla Umoji jak starsza siostra. Oba starsze lwiątka bardzo chciały zabierać maleństwa na swoje eskapady, podczas których naprzykrzali się niemal wszystkim mieszkańcom Lwiej Ziemi. Jednak Kiara szybko ostudziła ich zapał, przypominając im, że obie lwiczki były jeszcze maleńkie.

Kopa wręcz uwielbiał szwendać się po granicy Lwiej Ziemi. Zawsze poznawał tam inne zwierzęta, a każde inne i niesamowite! Poznał gepardy, lamparty, słonie, a nawet grupę tygrysów, które przybyły do Lwiej Ziemi aż z Drzewa Życia. Niestety młody książę miał owe upodobanie przypłacić życiem.

Pewnego dnia natrafił na granicy na kilka lwów ze Stada Słońca. Było to stado, które leżało daleko od Lwiej Ziemi. Jeszcze dalej niż Drzewo Życia. Oficjalnie było ono w bardzo dobrych stosunkach z Lwią Ziemią, a jego rodzice chcieli nawet zaproponować, żeby ich młodszą córkę, Umoję, zaręczyć z księciem Ekatą, dziedzicem tronu Stada Słońca.

Lwy, na które wpadł Kopa, nie były jednak pokojowo nastawione. Zostali oni skazani na banicję, po tym jak próbowali zamordować króla i księcia, co pozostawiłoby stado bez dziedzica oraz wyeliminowałoby ostatnich członków starożytnej dynastii królewskiej, która rządziła tym stadem od niepamiętnych czasów. Wszystkie lwy były wściekłe za wyrok, a młody książę Lwiej Ziemi i następca tronu był dla nich idealnym celem.

W tamtym momencie Kopie zaczęła wyrastać już porządna grzywa, co oznaczało, że niedługo on i Hakai zostaną sobie oficjalnie poślubieni, a niedługo zapewne również przejmą rolę po rodzicach Kopy i zasiądą na tronie. Jednak te lwy postanowiły pokrzyżować wszystkie plany rodziny królewskiej.

Bez żadnego ostrzeżenia dwójka z nich rzuciła się na księcia. Kopa szybko zorientował się, że nie była to żadna zabawa, albo walka na niby, którą tak uwielbiały Umoja i Hakai. Lwy próbowały wbić zęby w jego szyję, a pazury drapały go niemiłosiernie. Nie zastanawiał się długo i, na tyle na ile umiał, oddawał ciosy. Jednak nie był tak dobrze umięśniony jak jego oprawcy i nie umiał walczyć, jak jego siostra czy narzeczona. Nie był w stanie sam wygrać z parą zdecydowanie silniejszych i zaprawionych w boju lwów.

I kiedy już prawie się poddał, kiedy czuł, że odpływają z niego ostatki sił, usłyszał za sobą potężny ryk.

Los chciał, że akurat tego dnia Umoja i jej Lwia Straż patrolowały granice, a Vitani postanowiła pomóc swojej bratanicy i wybrała się z nimi. Już z daleka usłyszeli ryki i odgłosy walki. Vitani wysłała najszybszego, Rukię, żeby sprawdził co się dzieje, a młoda krzyżówka lamparta i geparda wrócił z bynajmniej złymi wieściami. Poinformował swoją przywódczynię i siostrę króla, że jakieś lwy atakują księcia Kopę. Umoja wściekła się i rzuciła się na łeb na szyję, byle tylko uratować swojego brata. Vitani ruszyła tuż za nią, wraz z młodymi strażnikami, którzy byli poważnie przestraszeni.

Kiedy dopadli do lwów, Vitani od razu rzuciła się na jednego z jasno-grzywych samców, który miał wykończyć jej bratanka. W tym samym czasie Umoja przegoniła lwy za pomocą swojego ryku przodków i podbiegła do brata, żeby sprawdzić czy nie jest ranny. Niestety był i to poważnie. Rany były paskudne, a kilka obficie krwawiło.

Kiedy tylko Lwia Straż dostarczyła księcia koronnego na Lwią Skałę, Kopa, przez odniesione rany, zmarł, zanim Rafiki zdołał podejść do niego z ziołami.

## Wygląd

Kopa zaraz po narodzinach wyglądał niemal dokładnie jak mały Kovu. Jednak już chwilę później jego futro trochę pojaśniało, zmieniając swój kolor na podejrzanie podobny do futra Skazy. Chociaż już chwilę po pierwszym szoku rodzice uspokoili się, gdy dostrzegli, że jest on jednak zdecydowanie ciemniejszy i bardziej brązowy. Kiedy kolor jego oczu stał się widoczny, okazały się czerwone jak u jego matki. Na jego głowie szybko zaczęła rosnąć mała, ciemno-brązowa grzywka.

Z biegiem czasu dało się dostrzec inne szczegóły. Jego nos był ciemny i kanciasty, jak u ojca. Jego grzywka opadała mu do przodu i szybko okazała się być mocno potargana. Jego policzki zamiast puchatych, jak u większości lewków w jego wieku, ukazały się być okrągłe. Jego łapy były jaśniejsze niż reszta ciała.

## Charakter

Kopa był rezolutnym lewkiem o dużym zapleczu empatii. Uwielbiał wszystkie zwierzęta i miał więcej przyjaciół wśród innych gatunków niż lwy. Szybko zaczął uczyć się jak być dobrym królem, chodząc z matką na różne oficjalne spotkania. Dzięki takim spotkaniom, miłości, radom i lekcjom jego matki zapowiadał się na tak dobrego władcę. Niestety sporo mu brakowało, jeśli chodzi o walkę, ale nadrabiał to inteligencją.

## Relacje

Kiara i Kopa byli ze sobą mocno związani. Kiara dużo uczyła Kopę o tym, jak być dobrym władcą. Mimo że sama była stosunkowo młodą władczynią, starała się mu dawać jak najlepsze rady i lekcje. Właśnie dzięki niej Kopa zapowiadał się na tak empatycznego i rozważnego króla.

Kovu miał ze swoim synem dość... skomplikowaną relację. Kovu czasem mimowolnie postrzegał Kopę jako kolejnego Skazę. Poza tym Kopa przyszedł na świat, kiedy związek jego rodziców zaczynał się sypać, co wcale nie poprawiało jego sytuacji.

Tamaa i Kopa byli bardzo blisko. W pewnym stopniu rywalizowali o pozycję przyszłego władcy, ale wciąż się kochali. Mimo że Tamaa uważała jego zachowanie za irytujące, dziecinne i niegodne przyszłego władcy.

Umoja i Kopa byli naprawdę blisko. Uwielbiali zabawy w walkę na niby i zapasy, które Umoja wygrywała nawet bez forów. Kiedy lewek poznał podstawy polowania, Umoja znała je już chwilę potem. Jakby Vitani nie nauczyła jej ich już tydzień wcześniej.

Simba nigdy nie poznał swojego wnuka. Zmarł kilka miesięcy przed jego narodzinami, w wyniku ran odniesionych w walce. Mimo to, Kopa czuł do swojego dziadka wielki szacunek. Słyszał o nim wiele opowieści i brał go sobie za wzór.

Nala bardzo kochała swojego wnuka i rozpieszczała go na różne sposoby. Mimo to, nie zdradziła lewkowi swojego sekretnego ruchu.

Kion i Kopa mieli bardzo bliskie relacje, mimo że rzadko się widywali.

Rani bardzo lubiła swojego siostrzeńca, chociaż nie mieli zbyt bliskich relacji.

Nzuri i Kopa lubili się ze sobą bawić i dzielić spostrzeżeniami na temat sposobów rządzenia ich rodziców.

Hakai i Kopa byli zaręczeni od bardzo młodego wieku, ale bynajmniej im to nie przeszkadzało. Bardzo się lubili, a z czasem zmieniło się to w zauroczenie. Niestety przez przedwczesną śmierć księcia, uczucie nie miało szansy się rozwinąć.

Vitani lubiła swojego bratanka i czasem pomagała mu w nauce walki i polowania. Jednak odkąd Umoja odziedziczyła Ryk Przodków, lwica skupiła swoją uwagę głównie na niej.

## Proces tworzenia Kopy

Początkowo Kopa zdecydowanie różnił się od tego co zaprezentowałam wcześniej. Po pierwsze - nazywał się Mfalme, co w Suahili oznacza króla. Jego wygląd przypominał różne fanowskie Ahadi'ego, ojca Mufasy i Skazy. Miał złotą sierść, ciemną grzywę i zielone oczy. Miał być królem, ale w przeciwieństwie do ostatecznej wersji historii, on nim został. Z czasem dodałam mu dwójkę młodszego rodzeństwa - Reynę i Almasi'ego, którzy rywalizowali o przywództwo w Lwiej Straży.

Tamta wersja Kopy nie była zaręczona, ale lew miał żonę. Jednak zanim sformalizowali swój związek, lwica zmarła, a Kopa wybrał na swojego dziedzica najstarsze dziecko Reyny.

W tamtym wydaniu był arogancji, przechwalał się i odznaczał się nadmierną pewnością siebie.

Po jakimś czasie charakter Kopy się zmienił. Pod tym względem uczyniłam go diametralnie inną postacią. Nie był już arogancki, pewny siebie i przemądrzały. W tym wydaniu był empatycznym, ciepłym i dekilatnym lewkiem. Miał wielkie serce i troszczył się o wszystkich, zwłaszcza swoją młodszą siostrę.

Dałam mu również czerwone oczy Kiary.

W pewnym momencie odmłodziłam go. To już nie on był najstarszy, a Almasi. Mfalme był drugim dzieckiem. Zawsze trzymał się wtedy z tyłu, często spędzał czas ze swoją siostrą, a w pewnym momencie odziedziczył Ryk Przodków. Chociaż ciężko powiedzieć, że był on groźny.

Nie jestem pewna co wtedy brałam, ale patrząc na moje notatki (które ledwo mogę rozczytać) twierdzą, że przywódcą Lwiej Straży pobył może tydzień. I nie chodzi o to, że zrzekł się ryku, przekazał go komuś innemu czy zmarł bardzo młodo. Nie. Po prostu znowu uczyniłam go najstarszym dzieckiem Kiary i Kovu, oraz dodałam mu narzeczoną. Według podpisu przy grafice, którą odkopałam z odmętów mojej galerii, nazywała się Cheka, według googla oznacza to "śmiać się", ale według mojego zeszytu jej imieniem było Siri, co z kolei według tłumacza google oznacza "sekret". Nie, nie mam pojęcia co wtedy brałam.

Wracając. W tej wersji Mfalme dorósł, przejął tron po rodzicach i ożenił się z Cheką. Jednak nie doczekał się żadnego lwiątka, a Cheka w pewnym momencie gdzieś zniknęła. Dosłownie zniknęła, bo po wzmiance o jej ślubie z Mfalme, już nigdy nie pojawia się w moich notatkach.

Tym razem Mfalme znowu wybrał na swojego następcę najstarsze dziecko swojej siostry.

Pozostał tak przez kilka miesięcy, rok, może dwa lata... aż w końcu zdecydowałam się całkowicie zmienić jego wygląd. Tym razem dałam mu brązową sierść. Starałam się dać mu coś zbliżonego do Skazy i rzeczywiście dostał takie futro. Niestety obrazek zaginął gdzieś w odmętach mojego telefonu, a opis bazuję jedynie na tym, co nagryzmoliłam w zeszycie. Dalej miał czerwone oczy, ale tym razem już nie czarną, a ciemno-brązową grzywę. Dopiero po jakimś czasie zrobiłam jego futro bardziej brązowe.

W pewnym momencie coś mi odwaliło i próbowałam zmienić jego wygląd. Raz wyglądał jak kopia Kiary, raz jak kopia Kovu, a jeszcze raz prawie tak samo jak w swojej pierwszej wersji. Ostatecznie jednak wróciłam do brązowego futra i czerwonych oczu. I tak zostało do teraz.

Ostatni raz updateowałam to chyba w 2021. Jest 2023, a ja przejrzałam co jest w moim laptopie. I znalazłam sporo.

Po pierwsze - mam więcej początkowych obrazków z Kopą. Po drugie - znalazłam więcej rzeczy na temat Cheki.

Primo, znalazłam w moich dokumentach dokument o niej, z którego dowiedziałam się, że zginęła na polowaniu. To wyjaśnia, czemu ona i nasz książę nigdy nie mieli młodych i dlaczego tak zniknęła. Ale znalazłam jej zdjęcie jako dorosłej!

Jeśli miałabym jakoś skomentować jej wygląd, to całkiem trafiłam z kolorami - całkiem do siebie pasują. Gdybym miała ją przerobić to zabrałabym pierścienie w jej uszach jako dorosłej, usunęłabym tą dziwną niby-grzywę na jej karku, nie wiem nawet co to jest. Dałabym jej też ciemniejszy kolor nosa. Poza tym trzyma się nieźle. No, może zrobiłabym coś z jej brodą, jest dziwnie puchata.

Szczerze, to Checka tak naprawdę nie ma procesu tworzenia. Pojawiła się i zniknęła. I nie mogę powiedzieć, że bardzo żałuję. Była nudna. Miła, cierpliwa, spokojna... NUDNA. Nie żałuję, że już nie jest postacią. Jestem wręcz zadowolona.