Ar’khash

### Sfera wpływów

Bogini woli życia, jego dzikości, żądz i zapędów do dominacji. Uosabia  niepohamowaną chęć życia flory i fauny, jest instynktem przetrwania nakazującym stworzeniom żyć, rozmnażać się i rozprzestrzeniać. Daje siłę roślinom, by rosły tam, gdzie są niepożądane (chwasty na polu uprawnym) lub gdzie teoretycznie nie mają racji bytu (kwiaty na niedostępnych górskich szczytach). Pomaga przetrwać życiu tam, gdzie nie ma do tego warunków - wszystko w myśl nieograniczonej ekspansji organicznego (ożywione konstrukty czy roboty nie są dla niej przejawem życia), dzikiego życia. Bogini lasów, borów, ale przede wszystkim - dżungli. Dżunglę umiłowała szczególnie ze względu na nagromadzenie w niej życia pełnego woli walki o przetrwanie, i to życia najdzikszego, najmniej skażonego ingerencją zewnętrzną. Ar’khash jest boginią zaborczą - uważa siebie za jedyną prawdziwą i właściwą naturę życia, ma swoją wizję jak to życie ma działać, wizję tę chce narzucić wszystkim i najbardziej ze wszystkiego nienawidzi ingerowania w domenę, którą uważa za swoją. Chce zmienić cały świat w dzicz, usunąć z niego technologię oraz wszystkich tych, którzy nie chcą się do jej poglądów dostosować.

Ar’khash powszechnie uważana jest za córkę **[CS]**, którą ta zrodziła, by nie ograniczać zapędów natury do wprowadzania własnych zasad i ograniczeń. Z takiej perspektywy Ar’khash sprawia wrażenie córki zbuntowanej i wyrodnej, która nienawidzi własnej matki, chce się od niej odciąć i zagarnąć całą władzę nad naturą dla siebie. Niektórzy teologowie twierdzą jednak, że początkowo jedna z córek Szali istniała pod postacią skrajnie chaotycznej i sprzecznej wewnętrznie Proto-Matki. Gdy zaczęły powstawać pierwsze formy życia, pewne autorytarne i dążące do dominacji aspekty Proto-Matki, nie mogąc znieść reszty jej aspektów opowiadających się za pełną tolerancją i swobodą nieograniczoną żadnymi ograniczeniami, oddzieliły się od nich formując Ar’khash (uznającą wcześniejszy brak możliwości nakładania praw i ograniczeń za ograniczenie dla niej samej oraz pewną słabość natury). Pozostała część Proto-Matki uznawana jest odtąd za **[CS]**. Teolodzy zauważają również, że Ar’khash, mimo swoich praw, pozostaje nieuporządkowana (brak praworządności charakteru), ponieważ ze skrajnie chaotycznej Proto-Matki nie mogło się wydzielić nic bardziej uporządkowanego

Ar’khash jest boginia autorytarną, narzucającą żywym istotom swoje prawa. Nie czyni tego jednak zewnętrznymi środkami przymusu, nie tworzy armii, która miałaby wymuszać porządek czy prowadzić dla niej wojny, nawet sama bardzo rzadko przyjmuje fizyczną postać. “Sferą”, w której Ar’khash zwykle przebywa i w której sprawuje swe rządy jest sfera instynktów, będących poleceniami wdrukowanymi przez nią w istotę wszystkich żywych stworzeń. Do poleceń tych należą:

1. **obowiązek życia** - każda istota została obdarzona życiem i obowiązkiem dążenia do jego zachowania. Z natury stworzenia nie dążą do własnej śmierci. Ofiara ze wszystkich sił musi starać się uciec drapieżnikowi, by nie zostać jego pokarmem, a drapieżnik ma dążyć do zaspokojenia swojego głodu, ze wszystkich sił starając się uniknąć śmierci wynikającej z braku pożywienia. Istoty, które w jakiś sposób utraciły wolę życia, spotkają się ze strony bogini jedynie z pogardą. Prawo to realizowane jest przez instynkt samozachowawczy. Zamysłem Ar’khash jest to, by prawo to nie było spełnialne globalnie (jedni żyją kosztem innych, więc nie wszystkie istoty mogą przeżyć jednocześnie), lecz obowiązywało lokalnie - tak by każda istota robiła wszystko co w jej mocy, by przeżyć. Będzie to prowadziło do konfliktu i rywalizacji między gatunkami: do podziału na drapieżniki i ofiary, lub ogólnie na silniejszych i słabszych, oraz do walki o zasoby. W obowiązku życia w dalszej kolejności mieści się również obowiązek przekazywania życia dalej i jego zwielokrotniania (rozmnażania), a także rozprzestrzeniania życia tak daleko jak jest to możliwe, a z pomocą bogini - nawet tam gdzie jest to niemożliwe (ekspansja).
2. **prawo siły** - poniekąd konsekwencja pierwszego prawa: wygrywa “silniejszy” lub, innymi słowy, lepiej przystosowany do walki o życie. Siłą nie zawsze jest siła fizyczna, może nią być zdolność do ucieczki, kamuflaż, trucizna, czy współpraca w obrębie stada (ale nigdy technologia - patrz punkt 4.). Bycie lepiej przystosowanym jest łaską bogini - te stworzenia, które imponowały Ar’khash obroną swojego życia, czy to przez ucieczkę, udane polowania, czy też wyrastanie wyżej by zdobyć więcej światła (co było jednocześnie połączone z obieraniem tego światła innym), były w sposób odpowiedni sobie wzmacniane jej siłą, a dar ten przekazywały kolejnym pokoleniom (ewolucja, a w zasadzie jej drobna część, gdyż obok tego są jeszcze zmiany wywoływane w stworzeniach przez **[CS]** oraz “przepychanki” między Ar’khash a **[CS]** - gdy jedna coś zmienia, druga nie może zostawić tego bez odpowiedzi). Na przestrzeni dziejów te drobne zmiany się kumulowały i doprowadziły do utworzenia pewnej hierarchii gatunków, którą obserwujemy w postaci łańcucha pokarmowego. Nie ma wśród nich gatunków bezpośrednio lepszych i gorszych, a sam dół łańcucha pokarmowego nie jest pogardzany, jednakże gatunki znajdujące się wyżej w tej hierarchii wzbudzają strach (wynikający z instynktu przetrwania) w gatunkach, na których żerują. Z pozycją w łańcuchu pokarmowym jest zatem powiązany pewien bazujący na strachu odpowiednik podziwu i dostojeństwa. Prawo siły przejawia się również w obrębie społecznych struktur takich jak stada - im silniejsza jest jednostka, tym większe szanse ma na wywalczenie sobie przywództwa i tym większy odczuwany jest do niej respekt (instynkty stadne). Siła, zwłaszcza fizyczna, jest powiązana z możliwością i chęcią dominacji, dlatego też jest przez Ar’khash ceniona i gloryfikowana.
3. **dążenie do wolności (dzikości)** - wolność przez Ar’khash rozumiana jest jako “zjednoczenie z naturą” - podleganie jedynie instynktom (a więc jej woli) i niczemu innemu. W jej wizji świata natura ma być dzika i nieskrępowana. Z tej racji bogini nienawidzi wszelkiego oswajania natury - rolnictwa, hodowli zwierząt. Inteligentne rasy, oprócz podpadania Ar’khash przez dopuszczanie się tego procederu, obdarzane są wolną wolą, którą wykorzystują czasem wbrew swoim instynktom, co tylko zwiększa niechęć bogini do nich. Samokontrola i oswajanie prowadzą do zacierania się wpisanych w istotę stworzeń praw. Bogini toleruje inteligentne rasy, o ile te chcą żyć zgodnie z jej wolą - szanuje grupy, które świadomie cofają się w rozwoju do społeczeństw pierwotnych i wsłuchują się w naturalne instynkty.
4. **nienawiść do technologii i ingerowania w naturę** - świadome zmienianie lub wpływanie na to, co naturalne, jest według Ar’khash przywilejem zarezerwowanym jedynie jej samej. Tylko ona sama ma prawo decydować, czym jest natura oraz definiować, co jest “zgodne z naturą”, a co nie. Za nie mający racji bytu uznaje każdy przejaw technologii - od zaawansowanej broni palnej, przez kutą broń, czasem nawet aż po prymitywne narzędzia kamienne. Im coś jest bardziej technicznie zaawansowane, tym większą niechęcią bogini do tego pała. Ar’khash nienawidzi również budowania wiosek i miast, co wiąże się dodatkowo z pozbawianiem życia innych istot (drzew, małych stworzeń) nie prowadzącym bezpośrednio do zachowania innego życia (budowanie domu i sadzenie zboża na polu pośrednio jest częścią walki o życie i szansą na przetrwanie w dłuższej perspektywie, ale to samo można osiągnąć bez zbędnych ofiar i “zgodnie z naturą” - mieszkając w szałasie i polując czy zbierając owoce). Bogini nie widzi jednak niczego złego w kopaniu nor czy tworzeniu skomplikowanych gniazd. Choć technika i próby ujarzmiania natury mogą być postrzegane przez niektórych jako przejaw woli życia i chęć uzyskania większej siły, to bogini widzi w nich słabość i dążenie do samozagłady. Prawo to wpisane jest w naturę stworzeń jako strach przed nieznanym.

Ar’khash nienawidzi również ingerowania w naturę nawet na poziomie pomagania jednej ze stron walczących o zachowanie życia. Jeśli ulitujemy się nad biednym króliczkiem i pomożemy mu uciec przed wygłodniałym wilkiem, to narażamy się na gniew bogini. Zazwyczaj nie uświadczymy jej interwencji, ale jeśli do niej dojdzie, to możemy liczyć się z tym, że zastąpimy niedoszłą ofiarę w jej roli (interwencja może być spektakularna - w nocy obudzimy się jako królik albo odgoniony wilk powróci po chwili trzy razy większy i silniejszy, a może też być to coś bardziej błahego - wilk powróci taki sam, ale ze stadem, z którym sobie już nie poradzimy) lub że znajdziemy jej zmasakrowane w demonstracyjny sposób zwłoki (np. następnego poranka wnętrzności i futro słodkiego króliczka możemy napotkać rozciągnięte na pnączach wyrastających tuż koło wejścia do naszego namiotu). Należy jednak mieć na uwadze, że do ingerowania w naturę zwykle nie wliczają się zachowania stadne, jak pomoc jednemu z członków stada w obronie przed drapieżnikami; zachowania takie wynikają z natury stworzeń i są ich siłą.

Ar’khash nie jest bytem praworządnym. Jej prawa są pewną chaotyczną mieszaniną, a wypełnianie jednych może być związane z łamaniem lub naginaniem innych. Czy to się bogini spodoba zależy od jej kaprysu. Może się na przykład zdarzyć, że zabłąkany podróżnik, napadnięty przez zgraję wilków, wypali ze znienawidzonej przez boginię broni palnej, by ochronić swe życie przed drapieżnikami. Taki przejaw woli życia może zaimponować bogini. Być może ukaże mu się w jednej ze swoich postaci, próbując “nakłonić” go do porzucenia technologii i całego doczesnego stylu życia. Czy będzie to grzeczna zachęta czy klątwa likantropii, to już zależy od woli bogini.

### Wygląd

Ar’khash, gdy zdecyduje się przybrać fizyczną formę, posiada (w przeciwieństwie do **[CS]**) obiektywną postać - grupa obserwatorów widzi tę samą istotę. Postać ta zależy od preferencji Ar’khash - wybiera, kogo z grupy i jak chce zachwycić. Jej forma wzbudza zachwyt, ale jest to zawsze zachwyt oparty na sile, dzikości (wykluczenie czegoś słodkiego i uroczego), egzotycznej estetyce (wykluczenie czegoś mile znajomego), bądź pociągu seksualnym. Nie musi być to postać, która będzie wpasowywać się idealnie w preferencje obserwatora (np. barbarzyńca ze słabością do małych, słodkich kotków musi się też przecież zachwycać innymi obiektami), ale w danym momencie postać ta będzie przykuwać uwagę obserwatora i wydawać mu się będzie bezgranicznie pociągająca (niekoniecznie seksualnie). Ar’khash zawsze przyjmować będzie formę związaną z ożywioną naturą - humanoidalną, zwierzęcą, bądź roślinną; nigdy nie będzie to nieożywiona natura (staw, wodospad, kamień szlachetny, złoty samorodek) ani sztucznie wytworzony przedmiot (w tym wszelkiego rodzaju konstrukty). Nieaseksualni, zwłaszcza odosobnieni obserwatorzy, mogą napotkać Ar’khash w postaci najbardziej przez nich pożądanej. Miłośnicy zwierząt mogą ujrzeć ją jako najpiękniejszą i najpotężniejszą widzianą przez nich w życiu pumę, od której bić będzie dzika dostojność, i do której czuć będą strach wymieszany z bezgranicznym szacunkiem (zachwycającym szacunkiem!). Dla niektórych może też być drzewem o cudownych, fluorescencyjnych kwiatach lub owocach wyglądających na soczyste i pyszne - zwłaszcza, gdy obserwator będzie skrajnie głodny lub będzie interesował się wyłącznie jedzeniem - zawsze jednak roślina ta będzie zachwycać swoim pięknem i dostojnością (np. potężne, rozłożyste drzewo). Tymi, których zachwycają rzeczy jedynie słodkie i puchate (brak podziwu dla siły) lub których nie zachwyca w życiu już nic (brak woli życia), Ar’khash będzie gardzić i zapewne rzuci ich na pastwę dzikich zwierząt (nawet jeśli będzie to druid, któremu wydaje się, że jest pobożnym wyznawcą Ar’khash - jeśli nie dostrzega sensu w prawie siły i nie zachwyca go dzikość i potęga, to nie jest jej prawdziwym wyznawcą). Z kolei ci, którzy będą w stanie oprzeć się jej urokowi (np. ascetyczny mnich) lub ci, którzy bystrym umysłem przejrzą naturę jej zwodniczej piękności, będą stanowić dla niej idealny cel polowania, na które wybierze się w dogodnej dla niej postaci.

### Tradycje i relacja z wyznawcami

Do Ar’khash można kierować modły znajdując się na skraju śmierci, zwłaszcza będąc w lesie bądź dżungli. Błaganie o litość jest przejawem słabości, ale wola życia jest najsilniejsza, gdy jest się o krok od jego utraty. Bogini czasem wybawia tych, którzy proszą ją o pomoc, ale często wiąże się to z oddaniem jej tego życia w zamian . Proszący może “cudem” uniknąć śmierci i odejść wolny, do końca życia śniąc o dzikich i pociągających zielonych oczach, które błysnęły mu gdzieś w pobliskich zaroślach w chwili zagrożenia, szerząc opowieści o cudownej Pani Lasu ratującej życie. Może też równie dobrze zostać zamieniony w niewzruszone drzewo albo w ptaka, który odleci od niebezpieczeństwa - tym samym podążając już zawsze za swymi instynktami. Jednostki, które w jakiś sposób zaimponują Ar’khash i są gotowe oddać jej nawet swoją wolną wolę, mogą zostać przez nią obdarzone wielką mocą i stać się narzędziem jej pomsty na tych, którzy działają wbrew “naturze”.

### Ciekawostki

* komentarz autora: *Arkshash ma być w opozycji do konceptu dobrotliwej Matki Natury, z którą zazwyczaj chcemy kojarzyć naturę, a jednocześnie być na tę naturę trzeźwym i racjonalnym spojrzeniem. Ja właśnie tak widzę naturę - jako brutalną i okrutną, gdzie silniejsi wygrywają ze słabszymi (jedne zwierzęta zjadają inne, jedne rośliny rosną szybciej i odcinają innym dostęp do światła), i gdzie natura dąży do tego, by dominować (sprowadź jakiś gatunek na sprzyjające dla niego warunki, to rozprzestrzeni się jak tylko może, albo zostaw opuszczony dom samemu sobie - dość szybko zarośnie).*