จักรวรรดิวาร์เรีย ( - ส.ศ. 2694)

ธงทางการของจักรวรรดิวาร์เรีย

> "มารดาวาร์เรีย ท่านหลับสบายดีไหม?
>
>
> สายลมหนาววนเวียนพัดผ่าน
>
>
> เงียบสงัดไปทั่วพงไพร
>
>
> เกล็ดหิมะพัดวนเหมือนดวงวิญญาณ
>
>
>
>
> มารดาวาร์เรีย สง่าล้ำเรืองรอง
>
>
> มารดาแห่งจักรวรรดิยิ่งใหญ่
>
>
> บัดนี้เป็นแม่เฒ่าตรึกตรอง
>
>
>
> หวนคำนึงถึงยุคผ่านไป"
>
>

จักรวรรดิวาร์เรียเป็นรัฐระบอบราชาธิปไตยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในรูปแบบเอกรัฐ มีที่ตั้งหลักอยู่ในเรเนียร์ริสตะวันออก มีอาณาเขตครอบคลุมจากเรเนียร์ริสตะวันออก อาณาเขตด้านตะวันตกติดกับทะเลบอลติก ราชอาณาจักรสวีเรีย ราชอาณาจักรคาลโมส จักรวรรดิไฮราส ราชรัฐเลเคีย จักรวรรดิมาเกียราสและราชรัฐดาเกีย อาณาเขตด้านใต้ติดกับทะเลยุกซีเน จักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยน จักรวรรดิฟาร์ซิส ราชรัฐเฮรัต ราชอาณาจักรบักเตรีย ราชอาณาจักรฟาจา อาณาเขตด้านตะวันออกติดกับบอยโดลอด จักรวรรดิเสินโจว ตังเกียเซียและมหาสมุทรไอรีนีโกส

## ประวัติ

### ประวัติก่อนยุคจักรวรรดิ ( - ส.ศ. 2411)

ดินแดนเรเนียร์ริสตะวันออกเป็นดินแดนที่ค่อนข้างลี้ลับสำหรับหลายต่อหลายคน ดินแดนแห่งทุ่งหญ้าและหนองบึงอันกว้างไกลสุดลูกหูลูกตา ดินแดนที่มีเมืองน้อยนิด มีหมู่บ้านกระจัดกระจายและมีอสุรกายชุกชุมในชนบท ดินแดนแห่งสภาพอากาศอันเลวร้ายสุดขั้วชนิดที่ว่าเหน็บหนาวเกือบทั้งปี มันคือดินแดนที่สร้างกลุ่มคนที่ทรหดอดทน แต่บางครั้งก็ก่อให้เกิดตรรกะหรือแนวคิดที่ค่อนข้างเข้าใจยาก

ดินแดนวาร์เรียเดิมคือดินแดนที่ราบรกร้างที่มักมีกลุ่มชนต่างๆ สัญจรไปมา ไม่ว่าจะพวกมนุษย์เผ่าครีฟ เผ่าคาซาร์ เผ่าอัสโกมันนิ ออร์คเผ่าครูติเกอร์ เผ่าอัสโกออร์กา อาณานิคมเอลฟ์ที่ตั้งขึ้นริมชายฝั่งบอลติกและริมแม่น้ำสายต่างๆ เผ่าอมนุษย์หมีเมดเวดสกี้ทั้งที่ตั้งหมู่บ้านและเร่ร่อน และก็เผ่าอื่นๆ ... เมื่อเวลาผ่านไป หน่วยการเมืองก็เริ่มปรากฏในรูปแบบของเมืองป้อมค่ายที่ตั้งอยู่บนที่ราบซึ่งใช้เป็นสถานีการค้า ที่อยู่อาศัยของชนเผ่าติดที่ หรือจุดรวมพลของชนเผ่าเร่ร่อน

ทุกอย่างเปลี่ยนไปในช่วงศตวรรษที่ 17 เมื่อชนเผ่าวาร์ยัก กลุ่มชนเผ่าอัสโกมันนิและชนเผ่าอัสโกออร์กาจากทางเหนือ ภายใต้การนำของซาร์ ขุนศึกเผ่าออร์ค ได้ก่อตั้งเมืองซาตารอฟริมแม่น้ำดริน่า จากนั้นก็เอาชนะชนเผ่าป่าเถื่อนรอบๆ โดยเฉพาะชนเผ่าของจอมมารนามว่าคอสเชย์ พ่อมดที่เชี่ยวชาญวิชาการคืนชีพคนตายเพื่อหาทางทำให้ตนเป็นอมตะ ... หลังจากที่ซาร์มีชัยเหนือคอสเชย์ ชนเผ่าต่างๆ ก็มาขอสวามิภักดิ์กับซาร์ ทำให้อาณาจักรของเขาเริ่มกว้างไกลขึ้น ในขณะที่เขาได้เป็นเวลิกี-คเนียซ หรือเจ้าชาย ผู้ปกครองราชรัฐซาตารอฟ

ในช่วงที่เจ้าชายซาร์สิ้น ชนเผ่าต่างๆ ในดินแดนที่เขาปกครองก็เริ่มผันตัว เรียกตัวเองว่า "วาร์ยัก" - ผู้ถือสัตย์ปฏิญาณ ตามชนเผ่าเดิมของเขา ทำให้เกิดตัวตนใหม่ และดินแดนที่ต่อมาจะเรียกว่า วาร์เรีย ดินแดนของเผ่าวาร์ยัก ... ราชวงศ์ซาริเยวิชจะปกครองวาร์เรียต่อไปจนถึงศตวรรษที่ 20 โดยมีราชรัฐซาตารอฟเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรที่กระจายอำนาจปกครองแบบศักดินาหลวมๆ และรับอิทธิพลวัฒนธรรมจากจักรวรรดิเอเดรียนอยที่อยู่ทางทิศใต้ ทำให้พวกเขาเริ่มปฏิรูปการเมือง วัฒนธรรมและรูปแบบศาสนาให้มีหน้าตาคล้ายพวกเอเดรียนอย โดยยังคงตัวตนเดิมไว้บางส่วน

ศตวรรษที่ 20 เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ขึ้นเมื่อชนเผ่าอมนุษย์เสือตังเกียสึจากตะวันออกไกลยกทัพเข้ารุกรานวาร์เรียและพิชิตดินแดนส่วนใหญ่ได้ พวกตังเกียสึในวาร์เรียซึ่งต่อมาจะกลายเป็นรัฐกระโจมน้ำเงินจะปกครองวาร์เรียในฐานะหัวเมืองประเทศราชที่ต้องส่งบรรณาการให้ จนกระทั่งศตวรรษที่ 21 เมื่อราชรัฐคาซากอฟสก์ที่ถูกก่อตั้งโดยเจ้าชายดีมิทรี่ อิซิลดารอฟ เจ้าชายเผ่ามนุษย์-ครีฟ ได้ร่วมมือกับราชรัฐต่างๆ ต่อต้านรัฐกระโจมน้ำเงินจนได้รับชัยชนะ ทำให้วาร์เรียหลุดพ้นจากอำนาจของพวกตังเกียสึ

ราชรัฐคาซากอฟสก์ได้รวบอำนาจและรวบรวมดินแดนวาร์เรียต่างๆ เป็นปึกแผ่น รวมถึงการขยายดินแดนเข้าไปในอาณาเขตของชนเผ่าอื่นๆ นอกดินแดนวาร์เรียเดิม จนกระทั่งสามารถประกาศจัดตั้งราชอาณาจักรพระเจ้าซาร์วาร์เรียในปี ส.ศ. 2293 โดยเจ้าชายอิวานที่สาม อิซิลดารอฟ ได้ประกาศใช้ตำแหน่ง พระเจ้าซาร์ (Tsar) อิงจากนามของเจ้าชายออร์คผู้ก่อตั้งวาร์เรีย ซึ่งบัดนี้กลายเป็นบุคคลในตำนานไปแล้ว

ราชวงศ์อิซิลดารอฟปกครองวาร์เรียจนกระทั่งปี ส.ศ. 2331 เมื่อพระเจ้าซาร์โบริสที่สองถูกลอบปลงพระชนม์ ทำให้สิ้นราชวงศ์อิซิลดารอฟ วาร์เรียจึงแตกออกเป็นแคว้นต่างๆ ที่พยายามแย่งชิงความเป็นใหญ่ ในขณะที่จักรภพเลเคียและราชอาณาจักรสวีเรียทางตะวันตกก็พยายามส่งกองทัพเข้ามาแทรกแซง ... นี่คือช่วงเวลา "สมูตา" (Smuta) ช่วงเวลาแห่งปัญหา ... ยุคแห่งปัญหาดำเนินไปจนถึงปี ส.ศ. 2363 เมื่อเจ้าชายวลาดิเมียร์ โดลกูรูคอฟ ขุนนางเผ่ามนุษย์-ครีฟ ได้นำกองทัพวาร์เรี่ยนขับไล่กองทัพเลเคี่ยน และถูกประกาศเป็นพระเจ้าซาร์องค์ใหม่ของวาร์เรีย โดยที่แว่นแคว้นต่างๆ ให้การยอมรับ

ต่อมา พระเจ้าซาร์อเล็กซีที่หนึ่งก็ได้ให้ความสนใจกับเรเนียร์ริสตะวันตกมากยิ่งขึ้น โดยพระองค์พยายามปฏิรูปวาร์เรียให้มีความเป็นรัฐตะวันตกยิ่งขึ้น เพื่อให้รัฐของพระองค์มีความทันสมัยและก้าวขึ้นสู่สถานะมหาอำนาจ ซึ่งต่อมาในปี ส.ศ. 2411 พระองค์ก็ประกาศให้วาร์เรียกลายเป็นจักรวรรดิ โดยพระองค์ใช้ตำแหน่ง อิมเปราตอร์ (Imperator) ตำแหน่งจักรพรรดิตามขนบอิมเพียรัน

ในระหว่างศตวรรษที่ 24-25 นี้เอง วาร์เรียกเริ่มขยายอำนาจไปทางตะวันออก เริ่มจากการกำราบรัฐสืบทอดของพวกข่านตังเกียสึเดิมในวาร์เรีย จากนั้นก็เริ่มบุกเบิกดินแดนรกร้างทางตะวันออก ซึ่งต่อมาจะกลายเป็นซีเบียร์ โดยกลุ่มผู้บุกเบิกพวกแรกคือพวกคอสแซ็ก ตามด้วยพลเรือนชาววาร์เรี่ยน

### ประวัติสมัยจักรวรรดิก่อนมหาสงคราม (ส.ศ. 2411 - 2667)

หลังจากที่วาร์เรียได้กลายเป็นจักรวรรดิ วาร์เรียก็พยายามขยายอำนาจไปทางตะวันตกและทางใต้ โดยมีศัตรูหลักคือสวีเรีย เลเคียและจักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยน โดยเป้าหมายในการขยายอำนาจเหล่านี้คือความพยายามในการขยายดินแดนเพื่อใช้เป็นเขตกันชนเพื่อเสริมความปลอดภัยให้กับดินแดนวาร์เรียส่วนกลาง ตลอดจนการขยายอำนาจเข้าหาแนวชายฝั่งทะเลและท่าเรือน้ำอุ่นที่วาร์เรียสามารถใช้ติดต่อกับรัฐอื่นทางทะเล เพื่อเชื่อมต่อกับโครงข่ายการค้าอื่นๆ ของโลก

ในส่วนการเมืองการปกครองภายในจักรวรรดิ จักรพรรดิราชวงศ์โดลกูรูคอฟพยายามปฏิรูประบบราชการให้มีความสมัยใหม่มากขึ้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและลดการกระจุกอำนาจในมือขุนนางท้องถิ่น เพิ่มอำนาจให้กับส่วนกลางมากขึ้น ทำให้วาร์เรียเป็นหนึ่งในประเทศที่มีอำนาจส่วนกลางเข้มแข็งพอสมควร แต่อย่างไรก็ตาม มันก็เกิดขั้วอำนาจท้องถิ่นแบบใหม่ คือขั้วอำนาจผู้ว่าราชการท้องถิ่นและอุปราช ส่วนกลุ่มขุนนางท้องถิ่นก็จับกลุ่มกันเป็นเครือข่ายไม่เป็นทางการ ในการร่วมมือกันรักษาอำนาจที่เหลือ ตลอดจนการเพิ่มอำนาจในการติดต่อกับรัฐบาลส่วนกลาง

นอกจากนี้ วาร์เรียก็ยังขยายอาณาเขตตะวันออกไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมีพรมแดนติดกับเสินโจวและมหาสมุทรไอรีนีโกส ตลอดจนการก่อตั้งอาณานิคมอัลเยสก้า ในปี ส.ศ. 2552 ในฐานะอาณานิคมค้าขายขนสัตว์

ในช่วงศตวรรษที่ 26-27 ระหว่างที่โลกตะวันตกและเสินโจวกำลังเจอกับปัญหาสงครามปีศาจ วาร์เรียเป็นรัฐที่ได้รับผลกระทบจากปีศาจต่างมิติน้อยที่สุด เนื่องจากกลุ่มลัทธิบูชาปีศาจในวาร์เรียมีจำนวนน้อยและกระจัดกระจายเกินไปจนไม่อาจสร้างความเสียหายได้จริงๆ จังๆ โดยปัญหาเรื่องสงครามปีศาจส่วนใหญ่มักจะปรากฎในพรมแดนฝั่งตะวันตก ซึ่งวาร์เรียสามารถป้องกันได้อย่างทันท่วงทีก่อนที่มันจะบานปลาย เหตุนี้เอง วาร์เรียจึงใช้โอกาสนี้ในการขยายอำนาจมากยิ่งขึ้น เช่นการเข้ายึดแคว้นซาเมรานิสของสวีเรียในปี ส.ศ. 2567 หรือการกำราบและผนวกเลเคียในปี ส.ศ. 2573

เมื่อเข้าถึงศตวรรษที่ 27 กระแสการปฏิวัติอุตสาหกรรมก็มาถึงวาร์เรีย ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงทางวิทยาการตลอดจนสังคม ทำให้เกิดชนชั้นทางสังคมกลุ่มใหม่ โดยเฉพาะชนชั้นกลางและชนชั้นแรงงาน ทำให้วาร์เรียมีความทรงอำนาจมากขึ้นในฐานะประเทศผู้ผลิตสำคัญรายหนึ่งและเจ้าของทรัพยากรอันมหาศาล แต่ก็เกิดความขัดแย้งทางสังคม โดยที่ชัดเจนที่สุดคือปี ส.ศ. 2628 เป็นปีหนึ่งที่วาร์เรียเผชิญกับปัญหาภายใน เมื่อพวกสังคมนิยมพยายามลอบปลงพระชนม์พระเจ้าซาร์คอนสแตนตินที่หนึ่งแต่ล้มเหลว ตามด้วยความพยายามปฏิวัติของพวกสังคมนิยม-อนาธิปไตยในดินแดนหลักของวาร์เรีย ทำให้จักรวรรดิวุ่นวายไปชั่วคราว แม้ว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพียงเวลาอันสั้น แต่มันก็ทำให้วาร์เรียไม่อาจดูแลอาณานิคมโพ้นทะเลของตนได้ โดยในช่วงเวลานี้เอง อัลเยสก้าก็โดนตัดขาด โดนทิ้งให้จัดการกับปีศาจและอสุรกายโลกใหม่โดยลำพัง ก่อนที่เอลีเซียจะเข้ามาควบคุม จากนั้นก็ขอซื้อจนมีการถ่ายโอนอาณานิคมอย่างเป็นทางการในปี ส.ศ. 2630

ปี ส.ศ. 2630 วาร์เรียได้ทำสงครามใหญ่สุดในยุคนั้นคือสงครามบอลข่าน มันเริ่มขึ้นจากการกบฎของชนชาติต่างๆ ในจักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยน และการปราบปรามอย่างรุนแรงที่วาร์เรียพยายามห้ามปราม โดยวาร์เรียยื่นคำขาดให้องค์ปาดิชาห์ยกเลิกการปราบปรามอย่างเหี้ยมโหดนี้ซะ ไม่เช่นนั้นจะเจอการลงโทษ แต่ฝั่งสแกนเดอร์เรี่ยนก็เพิกเฉย วาร์เรียจึงประกาศทำสงครามปลดแอก โดยกองทัพวาร์เรี่ยนได้เข้าโจมตีจักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยนอย่างหนักทั้งสองทาง ทำให้จักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยนต้องเสียดินแดนฝั่งเรเนียร์ริสทั้งหมดและดินแดนบางส่วนตามแนวชายฝั่งอนาโตเลียเหนือและตะวันตก ดินแดนเหล่านั้นตกเป็นของรัฐต่างๆ ที่อยู่ใต้การคุ้มครองของวาร์เรีย ทำให้วาร์เรียมีอำนาจเหนือบอลข่านและอนาโตเลียบางส่วน ถือว่าเป็นขั้วอำนาจใหญ่สุดในขณะนั้น การขยายอำนาจอย่างกว้างขวางนี้ทำให้กลุ่มรัฐตะวันตกเริ่มไม่พอใจและระหวาดระแวงวาร์เรีย มองว่าวาร์เรียเป็นรัฐที่ขยายอำนาจอย่างก้าวร้าว

ปี ส.ศ. 2647 วาร์เรียได้ทำสัญญาพันธมิตรกับเสินโจว ทำให้สองรัฐนี้กลายเป็นขั้วอำนาจหลักของโลกตะวันออก

### มหาสงคราม (ส.ศ. 2667 - 2671)

สงครามบอลข่านคือสงครามที่รุนแรงที่สุดในช่วงก่อนปี ส.ศ. 2667 แต่ทว่านี่จะไม่ใช่สงครามครั้งสุดท้ายของบอลข่าน เพราะดินแดนนี้จะเป็นตัวจุดชนวนให้เกิดสงครามใหม่ในปี ส.ศ. 2667 สงครามที่ก่อเกิดจากลัทธิชาตินิยมที่เฟื่องฟูขึ้นมาภายใต้การคุ้มครองของวาร์เรีย ผลกระทบที่แม้แต่วาร์เรียก็ไม่ได้คาดคิดและไม่อาจควบคุมได้ ... ในช่วงทศวรรษที่ 2660 กลุ่มชาตินิยมบอลข่านได้เติบโตขึ้นภายในรัฐบอลข่าน ส่วนใหญ่กลายเป็นกลุ่มอิทธิพลภายในแวดวงการเมืองและกองทัพ หนึ่งในนั้นคือกลุ่มหัตถ์ทมิฬที่เป็นกลุ่มชาตินิยมที่มีอำนาจภายในกองทัพราชรัฐซอร์เบีย มีเป้าหมายคือการทวงคืนดินแดนวอสเนีย ดินแดนเดิมของพวกซอร์บที่บัดนี้อยู่ใต้การปกครองของมาเกียราส ... พวกหัตถ์ทมิฬวางแผนบ่อนทำลายพวกมาเกียรอยในวอสเนียอยู่นาน จนในท้ายที่สุด ในปี ส.ศ. 2667 พวกนี้ก็เปิดฉากการกบฎครั้งใหญ่ในวอสเนีย ซึ่งกองทัพมาเกียรอยสามารถปราบลงได้ แต่พวกหัตถ์ทมิฬก็ยังคงพยายามสนับสนุนการกบฎต่อไป โดยเฉพาะการโจมตีข้ามพรมแดน ทำให้มาเกียราสต้องเพิ่มกำลังทหาร นำไปสู่การปะทะตามชายแดนมาเกียราส-ซอร์เบีย ซึ่งต่อมาก็นำมาสู่ความตึงเครียดทั่วทั้งบอลข่าน ด้านมาเกียราสก็พยายามเรียกร้องให้ซอร์เบียชดใช้ค่าเสียหาย แต่ซอร์เบียก็ปฏิเสธข้อกล่าวหาต่างๆ ไม่ยอมชดใช้อะไรทั้งสิ้น

ในช่วงเวลานี้เอง วาร์เรียซึ่งเป็นผู้พิทักษ์หลักของบอลข่านก็พยายามเข้ามาแก้ไขความขัดแย้ง เริ่มจากการเข้าร่วมการประชุมมหาอำนาจที่เฮเกริส โดยวาร์เรียได้เรียกร้องให้มาเกียราสถอนกำลังออกจากวอสเนีย และเสนอว่าตนจะพยายามควบคุมและจำกัดอิทธิพลของกลุ่มชาตินิยมบอลข่านให้ แต่มาเกียราสก็ไม่ยอมเพราะเชื่อว่าการถอนกำลังออกจากวอสเนียเพื่อทำเขตปลอดทหารจะเป็นการเปิดทางให้ซอร์เบียเข้ามาแทนที่ กลัวว่านี่เป็นอุบายของวาร์เรีย ส่วนมหาอำนาจอื่นๆ ก็สนับสนุนมาเกียราสในเรื่องการคงกำลังทหารไว้ในวอสเนียต่อไป และพยายามหาวิธีอื่นๆ ในการชดใช้ค่าเสียหาย พยายามให้เกิดข้อเสนอที่วาร์เรียน่าจะพอใจ

แต่ทว่า วาร์เรียกลับมองว่า การปฏิเสธข้อเรียกร้องนี้ถือว่าเป็นการดูหมิ่นเกียรติของวาร์เรียในฐานะรัฐมหาอำนาจ อีกทั้งเป็นการเตรียมพร้อมโจมตีบอลข่าน ดังนั้น วาร์เรียจึงตัดสินใจตอบโต้กลับด้วยการรวบรวมกองทัพและประกาศสงครามกับมาเกียราส โดยอ้างว่าเป็นการป้องกันกลุ่มรัฐบอลข่านให้รอดพ้นจากจักรวรรดินิยมมาเกียรอย

แต่ว่าการประกาศสงครามครั้งนี้ได้สร้างความไม่พอใจในหมู่รัฐตะวันตกที่มองว่านี่คือการขยายอำนาจอย่างก้าวร้าวของวาร์เรีย โดยปฏิกิริยาแรกสุดคือการมีผลของสัญญาพันธมิตรไฮราเซีย-มาเกียรอย ที่ทำให้จักรวรรดิไฮราสต้องเข้าร่วมสงครามในฐานะพันธมิตรของมาเกียรอย ซึ่งตอนแรก สองรัฐก็ต้องเผชิญกับศึกหนัก แต่หลังจากนั้นก็มีการประกาศจัดตั้งสัมพันธมิตรของกลุ่มรัฐตะวันตก ทำให้วาร์เรียต้องรบกับแนวร่วมตะวันตก ศัตรูที่ยิ่งใหญ่สุดนับตั้งแต่การเผชิญหน้ากับจักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยนในสงครามบอลข่าน

สงครามนี้ยังขยายตัวไปด้านตะวันออกไกล เมื่อวาร์เรียชี้ชวนเสินโจวให้เข้าร่วมสงครามโดยเสนอว่า ถ้าหากตนมีชัยเหนือสัมพันธมิตรตะวันตก ตนจะเสนอให้เสินโจวเข้าปกครองหมู่เกาะซินโดสนีเซีย ซึ่งขณะนั้นอยู่ใต้อำนาจของกิลเดอริส ด้วยเหตุนี้ สัมพันธมิตรก็ต้องเคลื่อนไหวด้านตะวันออกไกล โดยเสนอให้ยาชิม่าเข้าร่วมสงครามเพื่อต้านทานอิทธิพลเสินโจวที่กำลังคืบคลานเข้าคาบสมุทรปูยอ โดยเสนอให้ยาชิม่าสามารถเข้าคุ้มครองปูยอเพื่อป้องกันไม่ให้เสินโจวผนวกดินแดนส่วนนั้น ซึ่งพอทั้งสองรัฐนั้นตอบตกลง แนวรบตะวันออกไกลก็เปิดฉากขึ้น ซึ่งกองทัพตะวันออกไกลของวาร์เรียมีบทบาทมากแค่ในต้นสงคราม โดยเฉพาะการรบที่กางซาง, ปูยอ ในปี ส.ศ. 2667 ที่ทำให้กองทัพยาชิม่าเสียหาย แต่หลังจากนี้ กองทัพตะวันออกไกลของวาร์เรียจะไม่มีบทบาทมากนัก กลายเป็นหน้าที่ของกองทัพเสินโจวส่วนใหญ่

ในมหาสงคราม แนวรบหลักของวาร์เรียคือแนวรบฝั่งตะวันตกของจักรวรรดิ แยกเป็นสองเขตการรบหลักคือในดินแดนตะวันตกของจักรวรรดิ คือเลเคียและเขตบอลติก กับแนวรบบอลข่าน สงครามแนวรบส่วนนี้เป็นการผสมผสานระหว่างสงครามเคลื่อนที่และสงครามสนามเพลาะ โดยเฉพาะในแนวรบบอลข่านซึ่งมีภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูงและภูเขา ทำให้เป็นสนามเพลาะซะส่วนใหญ่ การรบดำเนินอย่างยาวนานเป็นเวลาสี่ปี โดยที่เขตการรบส่วนใหญ่รุกล้ำเข้ามาในดินแดนเลเคียและกลุ่มรัฐบอลข่าน แต่ก็ไม่มีความคืบหน้ามากนัก เป็นการรุกคืบและตีโต้ที่ทำให้เสียและได้ดินแดนแค่ไม่กี่ตารางกิโลเมตร และกับความสูญเสียอย่างใหญ่หลวง ในขณะที่เรือเหาะและเครื่องบินได้ทำการทิ้งระเบิดเมืองต่างๆ ในแนวหลัง ทำให้ประชาชนได้รับความเสียหาย ทำให้สงครามลุกลามไปถึงแนวหลังที่เคยปลอดภัย มหาสงครามจึงเป็นสงครามแรกๆ ที่ถูกเรียกว่า สงครามเบ็ดเสร็จ

แต่แล้ว หลังจากที่สงครามดำเนินไปเรื่อยๆ ความอ่อนล้าก็เริ่มปรากฎกับทั้งสองฝ่าย โดยเฉพาะกับจักรวรรดิวาร์เรียที่เริ่มไม่สงบจากการประท้วงของพวกสังคมนิยมที่ปรากฎทั้งในเมืองใหญ่และภายในกองทหารต่างๆ ทำให้แนวป้องกันวาร์เรียเริ่มระส่ำระส่ายและอ่อนแอ กองทัพสัมพันธมิตรจึงใช้ช่วงเวลานี้ทำการรุกคืบ สามารถยึดกลุ่มรัฐบอลข่านได้ในการรุกคืบร้อยวัน ขณะที่แนวรบเลเคียถูกเจาะได้ในช่วงเวลาเดียวกัน ในปฏิบัติการไกเซอริก ทำให้กองทัพสัมพันธมิตรสามารถยึดครองดินแดนเลเคียไว้ได้

รัฐบาลวาร์เรียสามารถกำราบฝ่ายปฏิวัติลงได้ ส่วนกองทัพก็ยังสามารถป้องกันแนวรับสำรองไว้ได้ แต่บัดนี้ทุกฝ่ายต่างก็ล้าสงครามมาแล้ว โดยเฉพาะวาร์เรียซึ่งการเมืองภายในเริ่มไม่เสถียรมากยิ่งขึ้น ดังนั้น พระเจ้าซาร์อเล็กซีที่สามจึงขอให้มีการสงบศึกเพื่อปูทางไปสู่การเจรจาสันติภาพ โดยการสงบศึกมีผลในวันที่ 11 พฤศจิกายน ส.ศ. 2671 นำไปสู่การเจรจาสันติภาพที่กรุงซานโตญ ประเทศอาร์ลีเซีย ซึ่งมีการลงนามในวันที่ 5 พฤษภาคม ส.ศ 2672 เป็นการยุติมหาสงครามอย่างเป็นทางการ

เงื่อนไขสงบศึกสำหรับจักรวรรดิวาร์เรียคือการยอมสละอำนาจและอิทธิพลเหนือภูมิภาคบอลข่าน และการยอมปล่อยดินแดนเลเคียออกเป็นรัฐเอกราช โดยดินแดนเหล่านี้จะกลายเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิไฮราสที่ทำหน้าที่เป็นผู้พิทักษ์ด้านตะวันออกของสัมพันธมิตร และในฝั่งตะวันออกไกล ก็เสียเกาะซาคาลินให้กับยาชิม่า ส่วนในแง่เศรษฐกิจ วาร์เรียจะจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามให้กับสัมพันธมิตร ทำให้วาร์เรียต้องแบกรับภาระทางเศรษฐกิจอย่างหนัก ... สำหรับจักรวรรดิวาร์เรีย พวกเขาถือว่าตนไม่ได้แพ้สงคราม แค่เป็นการเสียดินแดนและเสียเปรียบชั่วคราวเท่านั้น

### ยุคระหว่างสงคราม (ส.ศ. 2672 - 2692)

การเสียอิทธิพล ดินแดนและเงินค่าปฏิกรรมสงคราม ... การที่จักรวรรดิไม่ได้ผลประโยชน์หลังจากรบในสงครามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเป็นเวลาสี่ปี มันคือบาดแผลฉกรรจ์ที่บาดลึกลงไปสู่ทุกภาคส่วนของจักรวรรดิ ไม่ว่าจะราชสำนัก กองทัพ ขุนนางและประชาชน ทุกคนต่างสูญเสียหลายอย่างทั้งชีวิต ทรัพย์สินแม้กระทั่งความภาคภูมิใจหรือความมั่นใจ ภาระทางเศรษฐกิจที่ต้องเผชิญหลังสงครามก็ทำให้เศรษฐกิจภายในวาร์เรียฝืดเคือง ทำให้ความเป็นอยู่ของผู้คนยิ่งลำบากมากเข้าไปใหญ่

ท่ามกลางบรรยากาศเหล่านี้ การเมืองในวาร์เรียก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น โดยในช่วงแรก รัฐบาลพระเจ้าซาร์ก็ต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มการเมืองสังคมนิยมที่นับวันเริ่มหัวรุนแรงขึ้น และพวกเสรีนิยมที่เริ่มเกาะกลุ่มและมีอิทธิพลมากยิ่งขึ้น ... และเมื่อเวลาผ่านไป กลุ่มการเมืองใหม่ก็ปรากฎขึ้นคือพวกชาตินิยมฝ่ายขวา โดยเฉพาะกลุ่มพยุหทมิฬ กลุ่มชาตินิยมแบบสุดขั้วที่มีแนวคิดที่พยายามฟื้นความยิ่งใหญ่ของวาร์เรีย ตลอดจนการล้างแค้นกับศัตรูของวาร์เรีย ทั้งภายนอกและภายใน การเชิดชูศาสนาพหุเทวนิยมโบกูราส การเชิดชูพระเจ้าซาร์ และความพยายามก้าวข้ามความขัดแย้งทางชนชั้นโดยการชูชาตินิยมวาร์เรียขึ้นมาเป็นสิ่งที่หล่อหลอมทุกชนชั้นเข้าด้วยกัน

กลุ่มพยุหทมิฬกลายเป็นกลุ่มที่ได้รับความนิยมอย่างมากภายในขุนนางและสามัญชนภายในเขตชนบท จากนั้นก็ค่อยๆ ขยายอิทธิพลเข้ามาถึงพื้นที่เมือง โดยเฉพาะเมื่อพระราชวงศ์โดลกูรูคอฟบางส่วนให้การสนับสนุน หนึ่งในนั้นคือเจ้าชายวลาดิเมียร์ หนึ่งในพระอนุชาของพระเจ้าซาร์อเล็กซี

อีกประเด็นหนึ่งที่เป็นเรื่องพูดคุยกันมากในสังคมวาร์เรี่ยนขณะนั้นก็๋คือประเด็นการสืบราชบัลลังก์วาร์เรีย เนื่องจากเจ้าชายมิคาอิล พระโอรสองค์เดียวของพระเจ้าซาร์อเล็กซีเสด็จสวรรคตในช่วงปลายมหาสงคราม ทำให้ตำแหน่งพระเจ้าซาร์มีแนวโน้มตกไปเป็นของเจ้าชายพระอนุชาสองพระองค์คือ เจ้าชายอิวานกับเจ้าชายวลาดิเมียร์ แต่ปัญหามีอยู่ว่า พระเจ้าซาร์ไม่ยอมประกาศว่าใครเป็นรัชทายาทเสียที ทำให้เจ้าชายทั้งสององค์กลายเป็นสัญลักษณ์ของสองฝ่ายการเมืองในวาร์เรีย คือฝ่ายเสรีนิยมที่อยู่กับเจ้าชายอิวาน และฝ่ายอำนาจนิยมของเจ้าชายวลาดิเมียร์

จากนั้นพระองค์ก็เสด็จสวรรคตด้วยพระโรคหลอดเลือดในสมองแตกเมื่อเดือนมกราคม ส.ศ. 2686 ทำให้เกิดสถานการณ์ชุลมุนภายในวาร์เรีย ... ภายในราชวงศ์โดลกูรูคอฟ การสืบทอดอำนาจดำเนินไปอย่างรวดเร็วและราบรื่น โดยเจ้าชายอิวานประกาศไม่ยอมรับตำแหน่งพระเจ้าซาร์ ประกาศความจงรักภักดีต่อเจ้าชายวลาดิเมียร์ จากนั้นก็ออกเดินทางไปรับตำแหน่งข้าหลวงเขตปกครองซาเมรานิส เปิดทางให้เจ้าชายวลาดิเมียร์ได้ขึ้นมาเป็นพระเจ้าซาร์แทน

ท่ามกลางความวุ่นวายนี้ เหล่าขุนนางหัวก้าวหน้าและกองทหารบางส่วนพยายามยึดอำนาจภายในนครหลวงซาร์ริตซินโดยประกาศให้เจ้าชายอิวานขึ้นเป็นพระเจ้าซาร์แทน แต่พวกเขาก็โดนปราบลงโดยกองทหารฝ่ายที่จงรักภักดีต่อพระเจ้าซาร์วลาดิเมียร์และกองกำลังของกลุ่มสันนิบาตทมิฬ โดยเหตุการณ์นี้เรียกว่า กบฎเดือนมกรา

หลังจากที่พระเจ้าซาร์วลาดิเมียร์ขึ้นครองราชย์และปราบกบฎต้นรัชกาลได้ พระองค์ก็ตอบแทนการสนับสนุนของพวกทมิฬพยุหด้วยการมอบตำแหน่งทางการเมืองหลายอย่างให้กับพวกขุนนางฝ่ายทมิฬพยุห โดยเฉพาะการแต่งตั้งเจ้าชายปโยเตอร์ โรดซาเยฟสกี้ ขุนนางออร์คให้ขึ้นมาเป็นมหาเสนาบดี ผู้นำรัฐบาลพระเจ้าซาร์ ทำให้กลุ่มสันนิบาตทมิฬขึ้นมากุมอำนาจเหนือจักรวรรดิอย่างเกือบเบ็ดเสร็จ มีอำนาจเป็นรองแค่พระเจ้าซาร์

รัฐบาลสันนิบาตทมิฬได้พัฒนาเศรษฐกิจโดยเน้นการพัฒนาอุตสาหกรรมขนานใหญ่ เพื่อเดินหน้าติดอาวุธให้กับกองทัพ ฟื้นอำนาจการทหารให้กลับมายิ่งใหญ่เหมือนก่อนมหาสงคราม ทำให้อำนาจทางเศรษฐกิจของวาร์เรียเจริญเติบโตขึ้นมากเมื่อเทียบกับบรรดารัฐตะวันตกที่กำลังทรุดหนักจากพิษวิกฤติเศรษฐกิจ แต่ทว่าเมื่อบรรดารัฐตะวันตกค่อยๆ ฟื้นตัวขึ้นมาทีละนิด พวกเขาก็เริ่มติดอาวุธตัวเองเพื่อเตรียมพร้อมทำสงครามครั้งใหม่กับวาร์เรีย

### สงครามกับตะวันตกรอบที่สอง (ส.ศ. 2692 - )

ในปี ส.ศ. 2691 จักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยนกับจักรวรรดิฟาร์ซิสได้ทำสงครามระยะสั้นที่ก่อความเสียหายร้ายแรง และไม่ได้สร้างความเปลี่ยนแปลงด้านพรมแดนเลย หากแต่สร้างความอ่อนแอให้กับทั้งสองจักรวรรดิ ... ด้านจักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยน ความอ่อนแอนี้ได้ทำให้ชนกลุ่มน้อยภายในจักรวรรดิเริ่มแข็งขืน โดยเฉพาะพวกฮาเยร์ในฮายาสถาน ดินแดนด้านตะวันออกเฉียงเหนือของจักรวรรดิซึ่งมีพรมแดนติดกับวาร์เรีย

กลุ่มสันนิบาตทมิฬได้ให้การสนับสนุนพวกฮาเยร์มานานตั้งแต่ ส.ศ. 2687 และมีแผนการตั้งรัฐฮายาสถานขึ้นมาในฐานะรัฐกันชนและบริวารของวาร์เรีย แผนการนี้เริ่มเดินหน้าเต็มกำลังในปี ส.ศ. 2691 เมื่อเกิดความขัดแย้งระหว่างกลุ่มชนตรุกและฮาเยร์ วาร์เรียจึงประกาศว่าตนจะให้ความคุ้มครองกับพวกฮาเยร์ โดยยื่นข้อเสนอกับรัฐบาลตรุก-สแกนเดอร์เรี่ยนว่า ให้มีการจัดตั้งเขตปกครองพิเศษฮายาสถานขึ้นมา แต่พวกสแกนเดอร์เรี่ยนก็ไม่สนใจข้อเสนอ โดยมองว่านี่เป็นแผนการลดอำนาจสแกนเดอร์เรี่ยนลงและแทนที่ด้วยอำนาจวาร์เรีย

ในช่วงเดือนกรกฎาคม ส.ศ. 2692 ความขัดแย้งตรุก-ฮาเยร์ได้ทวีความรุนแรงขึ้นจนกลายเป็นการปะทะด้วยอาวุธ วาร์เรียจึงประกาศเริ่มปฏิบัติการทหารพิเศษ เข้าแทรกแซงภายในเขตฮายาสถาน โดยกองกำลังเหล่านี้อ้างว่าเข้ามารักษาความสงบ แต่พวกเขากลับเน้นคุ้มครองชาวฮาเยร์ เข้าปะทะกับกองกำลังชาวตรุกและกองทัพของจักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยนเอง ทำให้ดินแดนฮายาสถานเริ่มหลุดจากการควบคุมของจักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยน

นานาชาติต่างประณานวาร์เรียว่า ปฏิบัติการนี้ไม่ต่างจากการรุกรานและการละเมิดอำนาจอธิปไตยของจักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยน จึงขอเรียกร้องให้วาร์เรียถอนกำลังออกจากฮายาสถานในทันที ส่วนสัมพันธมิตรก็เริ่มระดมกองทัพด้านพรมแดนตะวันออก ... การระดมกองทัพตามแนวชายแดนได้สร้างความตึงเครียดอย่างมาก เมื่อกองทัพมหาอำนาจต่างๆ เริ่มจ้องหน้ากันตามแนวชายแดน คำถามก็มีอยู่แค่ว่า ใครจะเป็นฝ่ายยิงก่อน?

ในวันที่ 1 กันยายน ส.ศ. 2692 เกิดการปะทะขึ้นตามแนวพรมแดนเลเคีย-วาร์เรีย โดยไม่อาจทราบได้ว่าใครเปิดฉากโจมตีก่อน แต่หลังจากนั้นไม่กี่ชั่วโมง กองบินวาร์เรียก็เปิดฉากโจมตีฐานทัพและเมืองต่างๆ ในไฮราเซียตะวันออก เลเคีย มาเกียราสและดาเกีย จากนั้นกองทัพวาร์เรียก็เปิดฉากโจมตีประเทศเหล่านี้อย่างรวดเร็ว ในขณะที่กลุ่มต่อต้านต่างๆ ในบอลข่านต่างก็ลุกฮือขึ้นสู้กับรัฐบาลและกองกำลังไฮราสในพื้นที่

การโจมตีของวาร์เรียในช่วงเดือนกันยายนถือว่ารุนแรงมาก กองทัพสัมพันธมิตรพ่ายแพ้หลายแห่ง แนวรับทั้งหลายโดนเจาะ หลายพื้้นที่โดนยึดครอง แต่ทว่าในเวลาต่อมา สัมพันธมิตรก็สามารถตั้งหลักและโต้กลับได้ในปี ส.ศ. 2693 และในปี ส.ศ. 2694 แนวรบทั้งหมดก็ถูกผลักดันเข้าเขตวาร์เรียไปแล้ว

ปัจจุบัน วาร์เรียกำลังเสียเปรียบจากสงคราม แต่รัฐบาลก็ยังคงพยายามยืนหยัดและต่อสู่ต่อไป ในสงครามที่บัดนี้ถูกเรียกว่า มหาสงครามพิทักษ์มาตุภูมิ

## การเมือง

### ระบบการเมืองจักรวรรดิ

จักรวรรดิวาร์เรียเป็นรัฐราชาธิปไตยโดยมีจักรพรรดิหรือพระเจ้าซาร์เป็นประมุข พระองค์เป็นองค์อธิปัตย์สูงสุดที่มีอำนาจเหนือจักรวรรดิและพลเมืองทุกคน มีอำนาจในเชิงบริหารและนิติบัญญัติอย่างสมบูรณ์และไม่จำกัด ส่วนการปกครองจักรวรรดิจะสั่งการผ่านสภาเสนาบดีซึ่งมีประธานคือมหาเสนาบดีและเสนาบดีกระทรวงต่างๆ โดยในปัจจุบัน สมาชิกสภาเสนาบดีส่วนใหญ่เป็นขุนนางและสมาชิกกลุ่มสันนิบาตทมิฬ

### สันนิบาตทมิฬ

คณะสันนิบาตทมิฬแห่งวาร์เรียทั้งปวง (Chernyy Liga Vseya Varriy) คือกลุ่มการเมืองแบบขวาจัดที่ปรากฎขึ้นในช่วงปลายมหาสงคราม และได้รับความนิยมมากขึ้นในช่วงหลังมหาสงคราม โดยเฉพาะในหมู่นายทหารและขุนนางระดับล่าง อุดมการณ์ของคณะนี้คือการเสริมความแข็งแกร่งของจักรวรรดิ เพื่อทำให้วาร์เรียกลับมายิ่งใหญ่และเตรียมตัวทำสงครามล้างแค้นกับศัตรูของวาร์เรีย โดยเฉพาะบรรดารัฐตะวันตก อุดมการณ์ของคณะนี้ถือว่าเป็นอุดมการณ์ที่ก้าวข้ามความเป็นชนชั้น สามารถปรับแต่งให้เข้ากับกลุ่มคนต่างๆ ในจักรวรรดิ ไม่ว่าจะพวกชนชั้นกรรมาชีพที่ทุกข์ยากกับความตกต่ำหลังสงครามและความอดอยาก ชนชั้นกลางที่สูญเสียโอกาสในวิกฤติเศรษฐกิจหรือขุนนางที่สูญเสียดินแดนหรือญาติพี่น้องในสงคราม คณะพยุหะทมิฬเป็นพวกแรกๆ ที่พยายามสร้างรัฐคล้ายสังคมนิยม โดยพยายามสร้างรัฐสวัสดิการและก้าวข้ามการเมืองชนชั้นไป มีเป้าหมายคือรวมวาร์เรียเป็นหนึ่งเดียวและเตรียมทำสงครามล้างแค้นกับพวกตะวันตก

แนวทางของคณะสันนิบาตทมิฬ ถือว่าเป็นแนวทางแบบปฏิวัติ ซึ่งทำให้กลุ่มการเมืองสายอนุรักษ์นิยมหลายกลุ่มไม่ค่อยไว้วางใจ แต่ด้วยแนวทางการประนีประนอมของเจ้าชายโรดซาเยฟสกี้ที่ให้แนวร่วมนี้ตั้งตนเป็นพันธมิตรกับราชสำนัก ทำให้กลุ่มนี้สามารถขึ้นมาเป็นรัฐบาลและกลุ่มการเมืองใหญ่ภายในจักรวรรดิ แต่มันก็ยังมีความตึงเครียด ระหว่างกลุ่มอนุรักษ์นิยมและกลุ่มสันนิบาตทมิฬ เห็นได้จากการปรากฎของกองทหารสันนิบาตทมิฬและกองทหารทั่วภายในกองทัพวาร์เรี่ยน ซึ่งทำให้เกิดความตึงเครียดและความเป็นอริภายในกองทัพ

## โครงสร้างรัฐ

จักรวรรดิวาร์เรียเป็นรัฐราชาธิปไตยแบบเอกรัฐ ซึ่งหมายความว่า อำนาจและการกำหนดนโยบายส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับรัฐบาลพระเจ้าซาร์ที่นครหลวงซาร์ริตซิน

สำหรับการจำแนกดินแดน จักรวรรดิสามารถแบ่งออกได้เป็นดังนี้คือ

เขตกูเบร์เนีย (Guberniya) - เขตปกครองที่ขึ้นกับรัฐบาลกลางโดยตรง

เขตเนเมีสต์นิเชสตวา (Namestnichestvo) - เขตอุปราช อยู่ใต้การปกครองของอุปราช "นาเมียสต์นิก" (Namestnik) ซึ่งถูกแต่งตั้งจากพระเจ้าซาร์โดยตรง และมีอำนาจตัดสินใจในเรื่องท้องถิ่นได้บางส่วน เพื่อการดำเนินการอย่างรวดเร็ว

นอกจากนี้ ยังมีรัฐประเภทอื่นที่อยู่ในโครงสร้างของวาร์เรียคือ

ราชรัฐอูกริเชีย - รัฐร่วมประมุขที่วาร์เรียยึดได้จากสวีเรีย มีรัฐบาลและกฎหมายเฉพาะ มีประมุขเดียวกับวาร์เรีย

รัฐในอารักขาตือวา - รัฐในอารักขาภายใต้การคุ้มครองของกองทัพวาร์เรีย ที่วาร์เรียเข้าคุ้มครองในช่วงสงครามกลางเมืองเสินโจว เนื่องจากมีประชากรวาร์เรี่ยนหนาแน่น แต่เดิมเป็นเขตในปกครองของตังเกียเซีย ขึ้นกับเขตอุปราชซีเบียร์

แผนที่จักรวรรดิวาร์เรีย ส.ศ. 2693

## การข่าวกรอง

อาปรีชนิก (Oprichnik) คือหน่วยตำรวจลับของพระเจ้าซาร์ที่เป็นหน่วยข่าวกรองทั้งภายในและภายนอกของประเทศ โดยหน้าที่ภายในของหน่วยนี้คือการตรวจสอบและกำราบฝ่ายตรงข้ามของรัฐบาล ส่วนหน้าที่ภายนอกคือการเก็บข่าวกรองและก่อวินาศกรรม ปัจจุบันหน่วยข่าวกรองอาปรีชนิกถูกแบ่งเป็นสองฝ่ายหลักคือ พวกอ็อบเชปปรีเนียตตึย (Obshcheprinyatyy) ฝ่ายสามัญ คือกลุ่มข้าราชการความมั่นคงทั่วไป และฝ่ายราดิคาลนึย (Radikal'nyy) ฝ่ายหัวรุนแรง หมายถึงกลุ่มเจ้าหน้าที่ที่มีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มสันนิบาตทมิฬ

## การทหาร

### กองทัพบกจักรวรรดิ - Imperskiye Armiya

กองทัพบกซึ่งถ้าอิงจากสถิติอาจจะเป็นหนึ่งในกองทัพที่ใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยกองทหารหลายล้านนาย แต่ทว่ากำลังเผชิญกับปัญหาเรื่องมาตรฐานยุทโธปกรณ์ที่ไม่ได้ระดับเดียวกันเพราะขนาดที่ใหญ่มาก ทำให้การกระจายยุทโธปกรณ์สมัยใหม่ไม่ทั่วถึง และกำลังเผชิญปัญหาการแบ่งฝักแบ่งฝ่ายระหว่างพวกนายทหารอาชีพทั่วไปและนายทหารการเมืองที่เป็นพวกสันนิบาตทมิฬ

### กองเรือจักรวรรดิ - Imperskiye Flot

กองทัพเรือซึ่งเป็นเหล่าทัพขนาดเล็ก แต่มีปัญหาเรื่องการแบ่งฝ่ายน้อยที่สุด กำลังพลส่วนใหญ่อยู่ในบอลติกและทะเลดำ มีกำลังพลเล็กน้อยในทะเลตอนใน ทะเลขาวและมหาสมุทรไอรีนีโกส

### กองทัพอากาศจักรวรรดิ - Imperskiye vozdushnyye sily

กองทัพอากาศถูกยกระดับขึ้นจากกองบินทหารบกในสมัยรัฐบาลพยุหทมิฬ กำลังพลส่วนใหญ่อยู่ในเขตตะวันตก

## ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

นับตั้งแต่การขึ้นมาของรัฐบาลสันนิบาตทมิฬ นโยบายการต่างประเทศของจักรวรรดิก็มีความรุนแรงขึ้น ทำให้วาร์เรียถูกโดดเดี่ยวทางการทูต รัฐบาลจึงเน้นสานสัมพันธ์กับกลุ่มชาตินิยมในดินแดนอื่นๆ เป็นหลัก โดยตอนนี้ เป้าหมายหลักของรัฐบาลสันนิบาตทมิฬคือการทวงคืนดินแดนฝั่งตะวันตก และการขยายอำนาจลงอนาโตเลีย

ปัจจุบัน จักรวรรดิวาร์เรียกำลังทำสงคราม (ตั้งแต่ ส.ศ. 2692) กับจักรวรรดิสแกนเดอร์เรี่ยนและกลุ่มพันธมิตรเรเนียร์ริส

## วัฒนธรรม

วัฒนธรรมวาร์เรียถือว่าเป็นวัฒนธรรมเก่าแก่ เป็นส่วนผสมระหว่างวัฒนธรรมของเผ่าอยู่ติดที่ เผ่าที่สัญจรผ่านแม่น้ำและเผ่าเร่ร่อนบนหลังม้า วัฒนธรรมแกนหลักคือวัฒนธรรมเผ่ามนุษย์ ออร์ค และอมนุษย์หมี เมดเวดสกี้ โดยดินแดนแกนกลางของวัฒนธรรมวาร์เรียหลักคือดินแดนวาร์เรียตะวันตก ... นอกจากนี้ จักรวรรดิก็ยังเป็นที่ตั้งของวัฒนธรรมชนกลุ่มน้อยต่างๆ เช่นเผ่าเร่รอนตูรานิสถาน กลุ่มขุนนางไฮราสในบอลติก เผ่าอูกริชในอูกรีเชีย หรือชนเผ่าตะวันออกไกลในซีเบียร์ โดยกลุ่มคนเหล่านี้ต่างโดนเรียกรวมกันว่า พวกวาร์เรีย โดยอิงจากภาษาวาร์เรียซึ่งเป็นภาษาหลัก

## เกล็ดประวัติศาสตร์

- วาร์เรียถูกอิงจากจักรวรรดิรัสเซีย และรัฐรัสเซียในช่วงเวลาต่างๆ

- กลุ่มสันนิบาตทมิฬได้แรงบันดาลใจจากกลุ่มการเมืองขวาตกขอบในรัสเซีย เช่น Black Hundreds ซึ่งเป็นขวาจัดที่เชิดชูรัฐรัสเซียและจักรพรรดิ