Austro-Bawaria

Austro-Bawaria, Republika Austro-Bawarska - państwo usytuowane w Europie Środkowej. Stolicą państwa jest Monachium.

## Ustrój polityczny

Austro-Bawaria jest republiką prezydencką. Obecnie urząd prezydenta i głowy państwa sprawuje Schmark Adamowski. Prezydent jest głową państwa, szefem rządu i zwierzchnikiem sił zbrojnych. Z grona utworzonej większości parlamentarnej u jego kompetencji leży stworzenie Rady Najwyższej Austro-Bawarii, pełniącej rolę rządu. Dysponuje również ograniczoną mocą sprawczą w formie rozporządzeń wykonawczych. Państwo podzielone jest na dwie główne jednostki administracyjne (kraje) - Austrię i Bawarię. Obywatele co 4 lata wybierają w wyborach powszechnych swoich przedstawicieli do parlamentów krajowych (Zgromadzeń Krajowych, po 100 deputowanych jedno) wybierając z list zgłoszonych przez komitety wyborcze kandydatów. Zgromadzenie Krajowe mają pewną autonomię w sprawach polityki wewnętrznej, zwłaszcza jeśli chodzi o politykę kulturalną i obyczajową. Następnie, na wspólnej sesji parlamentów krajowych (Zgromadzenie Elektorskie) oficjalnie potwierdzany jest wybór przedstawicieli do parlamentu państwowego (Zgromadzenia Narodowego). Każdemu komitetowi przysługuje liczba mandatów odpowiednia do liczby oznaczającej procent jego uczestnictwa w parlamentach krajowych. Następnie Zgromadzenie Narodowe dąży do przegłosowania wniosku do prezydenta Republiki o utworzenie rządu ograniczając mu wybór do danej opcji politycznej. Sędziowie do sądów regionalnych wybierani są podczas wyborów powszechnych spomiędzy kandydatów wybranych przez Sąd Najwyższy, do którego z kolei powoływani są sędziowie na wniosek prezydenta za zgodą 3/5 parlamentu.

## Historia

Początek państwowości austro-bawarskiej datuje się na rok 664. Właśnie wtedy Austriacy i Bawarczycy żyjący na terenach drakeńskich zbuntowali się przeciwko władzy Naczelnictwa. Po krótkim okresie walk, Hamburg uznał niepodległość nowego państwa, w zamian za pomoc militarną i członkostwo we Wspólnocie. Ustanowiono Zjednoczone Cesarstwo Arcyksięstwa Austrii i Królestwa Bawarii, jako federalną monarchię konstytucyjną ze stolicą w Monachium. Na czele kraju stanęli czołowi działacze niepodległościowi – Sebastian Kurz został pierwszym premierem rządu tymczasowego, następnie wielokrotnie ministrem spraw zagranicznych i liderem frakcji konserwatywnych, Hans Schmetterling obejmował tekę premiera jako lider Ruchu Libertariańskiego, Ferdynand Kloss jako pierwszy Cesarz przyjął imię Ferdynand Karol I, zapoczątkując dynastię Klossów na tronie Austro-Bawarii. Również ci działacze stali się głównymi autorami Konstytucji, zaakceptowanej przez tymczasowe Zgromadzenie Narodowe. Zakładała ona ustanowienie "federalnej monarchii konstytucyjnej z silną pozycją parlamentu, wyłanianego za pomocą demokracji ważonej". Mimo zapisu o merytokratycznym charakterze demokracji, zapis konstytucyjny na razie jest ignorowany, a wybory odbywają się za pomocą klasycznej demokracji. Zgromadzenie Narodowe stało się wynikiem dwóch lokalnych parlamentów – austriackiego i bawarskiego Zgromadzenia Krajowego. Przed X wojną mapperską powołany został pierwszy demokratyczny rząd, utworzony przez koalicję libertarian, konserwatystów i chadeków, z Hansem Schmetterlingiem jako premierem. Na ten okres datuje się trudny okres przejściowy, reformy gospodarcze i ustrojowe, problemy z uznaniem młodego państwa i lawirowanie pomiędzy dwoma układami politycznymi. W 671 roku, rząd Schmetterlinga podjął decyzję o opuszczeniu Wspólnoty i przejściu pod tymczasowy protektorat Artonii, zakończony deklaracją neutralności złożoną po wybuchu X wojny mapperskiej w 673 roku. Z początku Austro-Bawaria realizowała politykę neutralności, jednak nowy kierunek polityce zagranicznej nadała periodyczna zmiana ustroju. W wyniku upadku I rządu Schmetterlinga i podziałów w parlamencie, Cesarz rozwiązał Zgromadzenie Narodowe, przejmując szefostwo nad rządem i wypowiadając wojnę NWFD (X wojna mapperska). Wojna przyniosła państwu ważne nabytki terytorialne. Po wojnie Cesarz zrzekł się władzy absolutnej na rzecz przywrócenia dawnego ustroju. Dzięki zabiegom Hansa Schmetterlinga, w 694 roku doszło do rozbioru DWZR przez państwa ościenne, które następnie utworzyły Sojusz Obronny Państw Centralnych. W roku 701, na początku nowego wieku odszedł umiłowany cesarz Ferdynand Karol, doszło wtedy do przejęcia władzy cesarskiej przez jego syna Józefa I. Hans Schmetterling podał się do dymisji po Konwencie Narodów w 708 roku - jego obowiązki przejął Karl Hassler. Era stabilizacji politycznej zostaje przerwana w 717 roku - wtedy rozpadnie się koalicja konserwatystów i libertarian, powodując upadek rządu Karla Hasslera. Jednak zanim ukonstytuowany zostanie nowy rząd, w wyniku zamachu zleconego przez Kraj Łez w Innsbrucku ginie cesarz Józef I. Karl Hassler obejmuje wtedy ponownie urząd premiera, jako szef rządu tymczasowego w czasie stanu wyjątkowego. W tym okresie, tym razem w niewyjaśnionych do końca okolicznościach, ginie następca tronu cesarskiego Maksymilian Karol Kloss, przez co wygasa dynastia Klossów. Stan wyjątkowy zostaje odwołany przez rząd w wyniku nacisków parlamentu w 721, a w wyborach zwycięża Stronnictwo Konserwatywne Schmarka Adamowskiego, który po zmianie ustroju wygrywa również wybory prezydenckie.