Taniec Smoków

## Wyścig po sukcesję

Gdy tylko królowa Alicent dowiaduje się o śmierci Viserysa nakazuje natychmiast aresztować każdą niezaufaną osobę, która mogłaby zdradzić informację o odejściu króla. Ciało Viserysa pozostaje w jego sypialni, do której wejścia bronią królewscy gwardziści. Alicent zwołuje tajne zebranie Małej Rady na którym ogłasza, że zgodnie z precedensem ustanowionym przez wielką radę korona należy się jej najstarszemu synowi Aegonowi. W zebraniu uczestniczą Otton Hightower (namiestnik), ser Criston Cole (dowódca gwardii), Tymond Lannister (starszy nad okrętami), Lyman Beesbury (starszy nad monetą(, maester Gyldane, Jasper Wylde (starszy nad prawami) i Larys Strong (starszy nad szeptaczami). Spośród nich tylko lord Beesbury otwarcie kwestionuje prawa Aegona twierdząc, że Viserys przez całe życie wyraźnie twierdził, że to Rhaenyra powinna być jego dziedziczką. Ser Criston bez chwili namysłu otwiera mu sztyletem gardło. Pozostali w milczeniu deklarują poparcie dla Alicent spoglądając ponuro na wykrwawiające się na stole zwłoki starszego nad monetą.

Tymond Lannister otrzymuje od Alicent pieczę nad królewskim skarbcem i decyduje o podziale złota na trzy części, z których jedna trafia do Casterly Rock, druga do Starego Miasta a trzecia zostaje wysłana do Żelaznym Banku. Tej samej nocy wszyscy obecni w Czerwonej Twierdzy zwolennicy Rhaenyry zostają aresztowani lub zabici. Ciało króla wciąż pozostaje pod strażą, by wieści o jego śmierci jak najdłużej zachować w tajemnicy przed Rhaenyrą i dać Zielonym więcej czasu na zebranie sił i wykucie sojuszy.

Otton Hightower wysyła list do Jorlana Greyjoya oferując mu pozycję starszego nad okrętami w zamian za wsparcie Alicent i Aegona swoją flotą. Aemond Jednooki wyrusza na swoim smoku do Krańca Burzy by zdobyć wsparcie lorda Borosa Baratheona oferując małżeństwo z jedną z jego córek.

Wiadomość o śmierci Viserysa nie pozostaje tajemnicą na długo. Jeden z królewskich gwardzistów, Steffon Darklyn, wykrada koronę Aegona Zdobywcy i pod osłoną nocy opuszcza stolicę udając się na Smoczą Skałę. Alicent decyduje się jak najszybciej koronować swojego syna i już następnego dnia septon wkłada Aegonowi II na głowę złotą koronę jego ojca Viserysa.

Gdy wieści o śmierci króla docierają wraz ze skradzioną koroną na Smoczą Skałę, Rhaenyra jest w połogu. Podczas szalejącego nad wyspą sztormu wykrzykuje wściekłe klątwy, ściskając w furii nabrzmiały brzuch, chcąc jak najszybciej wypchnąć dziecko na świat. Świadkowie opowiadają potem, że martwy płód z łona Rhaenyry był powykręcany, pokryty łuską i otulony błoniastymi skrzydłami.

Jak tylko księżniczka dochodzi do siebie po porodzie nakazuje zwołanie własnych przybocznych, nazywanych potem Czarną Radą. W jej skład wchodzą Daemon Targaryen, lord Corlys Velaryon, jego żona Rhaenys Targaryen oraz starsi synowie Rhaenyry - Jacaerys i Lucerys. Rhaenyra zdaje sobie sprawę, że wojny można jeszcze uniknąć jeżeli uda się jej zebrać wystarczająco silne poparcie wśród lordów, przypominając im o przysiędze wierności jaką złożyli jej kiedy była jeszcze małą dziewczynką. Jej synowie dosiadają swoich smoków i wyruszają pertraktować. Jacaerys leci na północ by zdobyć wsparcie lorda Cregana Starka oraz lady Jayne Arryn z Doliny. Lucerys udaje się do Krańca Burzy by negocjować z Borosem Baratheonem. Następnego dnia Daemon Targaryen koronuje swoją żonę na królową Andalów, Rhoynarów i Pierwszych Ludzi, Lady Protektorkę Królestwa. Nakłada jej na skronie wykutą z valyriańskiej stali koronę Aegona Zdobywcy. Królowa ogłasza Alicent i Ottona Hightower zdrajcami, ofiaruje jednak łaskę ich dzieciom jeżeli zgodzą się odstąpić od swoich pretensji. W rewanżu Alicent wysyła na Smoczą Skałę maestra Gyldane z propozycją rozejmu. Rhaenyra ją odrzuca.

Tego samego dnia flota Velaryonów blokuje Gardziel - cieśninę prowadzącą do Zatoki Czarnego Nurtu, nad którą położona jest Królewska Przystań, odcinając do niej drogę morską. Daemon Targaryen na grzbiecie szkarłatnej Caraxes ląduje na szczycie głównej wieży zamku Harrenhall. Kasztelan sprawujący władzę nad fortecą pod nieobecność Larysa Stronga zgina kolano i poddaje zamek, który natychmiast zajmują niewielkie siły Daemona przezucone skrycie okrętami. Po kilku dniach dołączają do nich regularne oddziały. Czarni zdobywają pierwszy silny przyczółek na lądzie. W tym samym czasie na północy młody książę Jacaerys pieczętuje sojusze z rodami Starków i Arrynów.

Do prawdziwego wybuchu wojny doprowadzają jednak dopiero wydarzenia na Krańcu Burzy. Kapryśnym zrządzeniem losu Aemond Jednooki i Lucerys Targaryen przybywają do siedziby lorda Baratheona tego samego wieczoru. Gdy wśród szalejącej nad morzem burzy Lucerys na grzbiecie Arrax siadł na dziedzińcu twierdzy Aemond już na niego czekał, gotów wreszcie zemścić się na tym, który pozbawił go oka. Lord Baratheon wysłuchał propozycji Lucerysa, po czym odmówił mu wsparcia i gościny. Powstrzymał sięgającego po sztylet Aemonda ogłaszając, że nie będzie rozlewał krwi pod jego dachem, zaraz dodał jednak, że to co stanie się poza murami zamku nie jest już jego sprawą. Lucerys rzucił się do ucieczki, wypadł wśród deszczu i grzmotów na dziedziniec i dosiadłszy Arrax wzbił się w powietrze. Jednooki Aemond nie dał mu nawet cienia szansy. Żołnierze zebrani na blankach Krańca Burzy opowiadali potem jak w szalejącej nad morzem nawałnicy potężna Vhagar, prawie dwukrotnie większa od uciekającej przed nią Arrax, dopadła Lucerysa i rozszarpała chłopca i jego bestię na strzępy.

Gdy trzy dni później morskie fale wyrzuciły na brzeg truchło Arrax i okaleczone zwłoki młodego Lucerysa stało się jasne, że pokojowe zakończenie konfliktu o koronę nie będzie już możliwe.