Wymiary Przestrzenne

**Przestrzeń** to zdaniem geografów zbiór elementów, zwykle nazywanych punktami, z pewną dodatkową strukturą; definiuje zakres, czy ramy rozpatrywanych w niej zjawisk. Magowie jednak nie co bardziej rozwinęli tę definicję;

## Wymiary

### Wymiar zero

Zdaniem magów-teoretyków z Wizengardu jeśli istnieją w kolejności rosnącej wymiary przestrzenne musi też istnieć wymiar zerowy, bez którego tamte nie miałyby sensu. Uważa się, że wymiar zero to kropka leżąca gdzieś - gdzie słowo "gdzieś" jest najbardziej dokładnym określeniem jej położenie, zastępowanym nie kiedy słowem "nie tu".

### Pierwszy wymiar

Pierwszy wymiar to nieciekawa kreska o niezmierzonej (może dlatego, że nikomu nie chce się jej zmierzyć) długości. Nie obchodzi on nawet bogów, a co dopiero ludzi.

### Drugi wymiar

Drugi wymiar jest już przestrzenią na tyle skomplikowaną by mogło w nim zaistnieć cokolwiek. Składa się z długości i wysokości. Wciąż jest jednak "zbyt mało pojemny" by zainteresować sobą bogów, którzy praktykują raczej tworzenie wszechświatów w trzech, ewentualnie czterech wymiarach przestrzennych. Mag Tilton Keppler wysnuł kiedyś teorię, że cały trójwymiarowy świat Alderonu składa się tak naprawdę z miliardów stykających się ze sobą światów dwuwymiarowych tworzących razem jedną rzeczywistość trójwymiarową, choć wścibscy magowie z Wizengardu obalili tę ideę po trzech minutach dwoma zdaniami. Stary Buckman, kwestor Wizengardu z lat 4020 - 4046 twierdził, że swego czasu w jego szafie otworzył się portal do świata dwuwymiarowego - był on ponoć potwornie nudny.

### Trzeci wymiar

Rzeczywistość trójwymiarowa jest ulubioną dla bogów wersją przestrzeni, ponoć doskonałą do tworzenia zaawansowanych światów, choć niektórzy co bardziej umiejętni bogowie twierdzą, że w trzech wymiarach jest za mało przestrzeni i że światy trójwymiarowe są dla amatorów. Oprócz wszechświata Alderonu zdają się też istnieć nieskończenie rożne inne wymiary na równym poziomie przestrzeni do których nie jednemu herosowi Alderonu zdarzyło się pewnego razu trafić.

### Czwarty wymiar

Czwarty wymiar jest dość popularny u niezwykle zaawansowanych form życia oraz u wprawnych w swym zawodzie bogów, którzy uważają, że cztery wymiary to właśnie idealnie - nie za mało, nie za dużo. W niektórych miejscach na Alderonie skutkiem pradawnych wojen między bogami oraz starć magów, rzeczywistość jest nieco zachwiana i do trójwymiaru przenika przestrzeń czterowymiarowa skutkiem czego niektóre miejsca są zwyczajnie większe niż być powinny. Szczególnie dziwaczne zakrzywienia występują w mrocznych krainach południa, ukrytych dolinach elfów, świątyniach pradawnych bogów oraz w okolicach pracowni magów, a zwłaszcza w Wizengardzie, gdzie ci badają metody przechwytywania przestrzeni czterowymiarwej i kondensowania jej do trzech wymiarów tak by uzyskać więcej powierzchni w pomieszczeniach. Podobno połowa sal na Mount Oiolosse także została w ten sposób "rozciągnięta". Uważa się że żaden człowiek nie może dostrzec wymiarów wyższych niż trzeci, chyba że ma boskich przodków - w normalnej sytuacji widzi tylko coś ("chyba") trójwymiarowego, w co jednak wpatrywanie się prowadzi na ogół do zawrotów głowy i odruchów wymiotnych.

### Piąty wymiar

Uważany na ogół przez bogów za za duży by coś w nim tworzyć. Niewielkie fragmentacje piątego wymiaru mają w zwyczaju przenikać do Wizengardziego archiwum, w którym od lat nagromadziły się tak liczne dziwaczne obiekty, że cały wszechświat zgina się wokół podziemi stolicy magów. Także tajemnicza kraina Octavo ma ponoć obfitować w piąty wymiar.

### Szósty wymiar

Mawiają że Wieloczasowe Hale Aluina, arcyboga i twórcy czasu wszechświatów, istnieją w sześciu wymiarach przestrzennych równocześnie i mają aż dwanaście form czasowych - podobno od samego wpatrywania się w tutejsze formy istnienia przeciętnemu śmiertelnikowi wybuchłby mózg.

### Dziesiąty wymiar

Jednym z największych dzieł arcyboga Makara Ramandora od czasu gdy zstąpił do wszechświata Alderonu było stworzenie trójwymiarowego sześcianu w którego wnętrzu zamieszczono dziesięciowymiarową przestrzeń, otrzymując skrytkę o nieskończonej pojemności, którą nazwał Deceraktem.

### Dwudziesty wymiar

Podobno tyle właśnie razem istnieje wymiarów przestrzennych, dostępnych dla jakichkolwiek form multiwersum. Po całej dość zawiłej sytuacji związanej z czasem, kiedy to wszechświat nieomal uległ zniszczeniu i kiedy to cudem tylko został uratowany, Aluin i Makar na słowa Azraela, że "nie ma to sensu w naszej rzeczywistości" odparli, że w pozostałych siedemnastu wymiarach także nie ma.

### Wymiar Omega

Wymiar Omega to hipotetyczny świat, niepojęty nawet dla bogów, który zdaniem działu badań nadzwyczajnych Wizengardu miałby być ostatecznym światem istniejącym w nieskończonej liczbie wymiarów równocześnie.