Verhexen

***Verhexen*** - nastoletnia była członkini tajnej skrytobójczej organizacji z Crimson City, obecnie uciekinierka poszukiwana listem gończym i ścigana przez swojego dawnego partnera z misji, Engela. Postać autorstwa Disturbed Warrior wykorzystywana w uniwersum Hellbreaker.

## Znaczenie imienia

Verhexen to pseudonim, jaki nadano dziewczynie po zmodyfikowaniu jej za pomocą czarnej magii. Otrzymała go dla bezpieczeństwa, aby nie używała swoich prawdziwych danych w trakcie misji w terenie. Z czasem jednak niektórzy zaczęli wręcz zapominać, jak naprawdę się ona nazywa, przez co ksywka Verhexen stała się praktycznie jej imieniem.

Słowo to pochodzi z języka niemieckiego i oznacza klątwę bądź nieszczęście. Takie a nie inne określenie przywarło dziewczyny przez to, iż nie potrafiła panować nad przyjętymi wraz z nową formą instynktami i niejednokrotnie (nieintencjonalnie oczywiście) raniła innych żołnierzy, przez co ich najambitniejszy dotychczas projekt modyfikacyjny okazał się niewypałem.

## Wygląd

### Człowiek

Patricia od małego była osobą dość przy kości. Średniego wzrostu dziewczyna miała sięgające do kości ogonowej, falowane, brązowe włosy, które zwykle związywała w warkocz, oraz niebieskawoszare oczy. Nosiła okulary o dość dużych szkłach w bordowych oprawkach i ubierała się dość niewyróżniająco - tak, aby było jej wygodnie, a nie, by wyglądać. Ze względu na przynależność do organizacji ojca, dziewczyna nosiła charakterystyczny dla zgrupowania długi, czarny płaszcz.

### Po modyfikacji

Obecnie Verhexen jest znacznie szczuplejsza, jednakże jej wzrost pozostał ten sam. Oczy zmieniły barwę na złotożółte. U nasady pleców wyrasta jej szary ogon o czterech parach ciemnych kolców umiejscowionych w pobliżu jego czarnej, diablej końcówki (dwie pary małych i dwie większych, zagiętych w połowie, acz możliwych do prostowania w razie potrzeby). W ustach zamiast zębów ma dość ostre kły, zaś prawa ręka od łokcia w dół przypomina bardziej smukłą, czarną, szponiastą łapę niż ludzką dłoń. Na głowie rosną jej dwa niewielkie, ciemne, diable różki.

Jej strój podczas misji zakrywa większość ciała i utrzymuje się w ciemnych tonacjach, w przeważającej części jest czarny. Czasem nosi także elementy zbroi, takie jak nagolenniki czy napierśnik. Nieodłączny jest również płaszcz organizacji, który, aby nie blokować uzbrojonego w kolce ogona, dość wysoko wycięto z tyłu.

### Uciekinierka

Po ucieczce dziewczyna zmieniła strój, zaś włosy ścięła w dość specyficzny sposób - z tyłu na chłopaka, z przodu zaś zostawiła sobie dwa pejsy - jeden cieńszy (choć wciąż dość obszerny) i krótszy, sięgający mniej więcej do połowy szyi, po lewej stronie, a drugi większy, spływający swobodnie aż do obojczyka spod czarnej czapki smerfetki, której dziewczyna z wyjaśnionych w historii przyczyn nie zdejmuje w niczyim towarzystwie.

Jej strój, prócz wspomnianego wyżej nakrycia głowy, stanowi akwamarynowa bluzka oraz kilka ozdobnych bandaży ochronnych tej samej barwy, a także brązowe, obcisłe spodnie, płaszcz z organizacji (choć już umiarkowanie poniszczony) pozostawiony głównie dla ozdoby, dość grube rękawiczki w ciemniejszym od spodni odcieniu brązu oraz wysokie, czarne buty. Ponadto nosi też specjalny, metalowy, zaklęty kaganiec zasłaniający usta, którego, podobnie jak czapki, nie zdejmuje przy innych.

## Charakter

Hex jest dość emocjonalną, poniekąd (zdarza się, iż dosyć wybiórczo) empatyczną osobą łatwą do zdenerwowania oraz dość nieporadną, jeśli chodzi o życie w społeczeństwie. Choć potrafi zdobyć się na wiele dzielnych, wręcz niewykonalnych wyczynów podczas misji solowych bądź w duecie, to w nieznanym sobie mieście, gdzie musi działać incognito nie wykorzystując swojej pozycji społecznej, ma problem ze zrobieniem samodzielnie zakupów, bo musi rozmawiać z ekspedientem. Choć po odejściu z organizacji jej umiejętności socjalne oraz generalnie samodzielność już znacznie się poprawiły, czasem wciąż miewa podobne napady nieśmiałości.

Nie można jej odmówić inteligencji, choć czasem zdarza jej się zrobić coś tak głupiego, iż nie wiadomo, czy się śmiać, czy płakać. Zdaje się być również dość przyjacielska, choć to zależy od humoru - jednego dnia jest pełną energii i pewności siebie kulką entuzjazmu, która najchętniej zapoznałaby się i pomagała całemu światu, a następnego już przechodzi w tryb kompletnego pesymisty oraz najchętniej przesiedziałaby resztę życia samotnie na odludziu, mieszając z błotem samą siebie i czytając książki. Zachowuje się nieco jak osoba bipolarna. Na szczęście dla siebie i otoczenia, częściej mają miejsce okresy z pierwszej części opisu.

Niezależnie od tego, w której z powyższych "faz" jest, wciąż pozostaje dość uszczypliwa - raz jednak dogryza z sympatii czy żeby zwrócić na siebie uwagę, a drugi, w zależności od humoru i tego, z kim rozmawia, z czystej złośliwości. Tak czy inaczej, dużo częściej słyszy się od niej docinki niż komplementy - z tymi drugimi ma lekki problem, zarówno jeśli chodzi o ich prawienie, jak i otrzymywanie.

## Historia

Patricia pochodzi z umiarkowanie bogatej rodziny. Jej rodzice należą do tajnej organizacji zajmującej się wyszukiwaniem i likwidacją jednostek oraz zgromadzeń potencjalnie niebezpiecznych dla ich rodzinnego królestwa, Crimson City. Od najmłodszych lat chciano, aby poszła w ich ślady, dołączyła do grona agentów i została tam kimś ważnym, jednakże dziewczyna, mimo wielu starań, nie potrafiła sprostać oczekiwaniom innych. Przyjęto ją wprawdzie, ze względu na przysłowiowe "plecy", ale pełniła mało ważne role - była zwykłą pomocnicą i chłopcem na posyłki.

Pewnego dnia jednak, kiedy dziewczyna liczyła sobie szesnaście wiosen, organizacja dostała wyjątkową szansę - pewien przejezdny, potężny czarownik, przyjaciel jednego z członków rzeszy, po rozmowie z owym osobnikiem postanowił użyczyć im swoich umiejętności, aby stworzyć żołnierza o nadludzkich zdolnościach (za dość pokaźną cenę oczywiście). Bez wahania przyjęto jego propozycję, a na królika doświadczalnego, za sprawą jej rodziców, wzięto właśnie Trixie. Dzięki jego działaniom zarówno wygląd jak i zdolności nastolatki uległy znacznej zmianie - stała się w połowie bestią o nadludzkich zdolnościach fizycznych, która jednak nie zawsze potrafiła panować nad wiążącymi się z przemianą instynktami. Już podczas pierwszych treningów okazało się, iż jeśli podczas akcji nakręci się za bardzo, traci rozróżnienie między swoimi a wrogami. Ponadto czasem nawet w zupełnie zwyczajnych sytuacjach pojawiają się dość niebezpieczne odruchy - dziewczyna przykładowo znienacka gryzła innych lub uderzała ogonem z rozprostowanymi kolcami, jeśli ktoś był za nią i jej nie ostrzegł.

Pomimo dość długich treningów mających na celu wyeliminowanie takich zachowań oraz próby "oswojenia jej" za pomocą podobnie do niej zmodyfikowanego (i równie drogo opłaconego) partnera misyjnego, Engela, podobne odruchy nie chciały ustąpić i frustrowały dziewczynę coraz bardziej. Finalnie, przeciążona ciągłymi wymaganiami, treningami, misjami oraz wiecznymi naganami za rzeczy, nad którymi nie miała kontroli, postanowiła uciec. W trakcie próby dezercji jednak została przyłapana, co zmusiło ją do użycia swoich zdolności przeciw własnym współpracownikom. Część z nich w trakcie tej sytuacji poniosła śmierć lub trwałe szkody na zdrowiu, czego ta była w pełni świadoma. Z tego powodu, gdy już zdołała opuścić Crimson City oraz zgubić goniących ją ludzi, przyrzekła sobie, iż już nigdy nie będzie korzystać z zyskanych przez magiczną modyfikację mocy. Wyrzuty sumienia po tamtym zdarzeniu jeszcze przez pewien czas dawały jej się we znaki.

Aby zabezpieczyć się przed kolejnymi niekontrolowanymi napadami, Patricia zdobyła na czarnym rynku sąsiedniego królestwa artefakt, dzięki któremu samodzielnie potrafiła zablokować swoje umiejętności - noszony po dziś dzień kaganiec. Zmieniła też fryzurę oraz dostosowała ubiór tak, by jak najmniej było widać jej mieszaną naturę - rogi ukryła pod czapką, ręce na wszelki skryła w rękawiczkach. Jedynie ogon okazał się niemożliwy do ukrycia. Te zmiany nie zapewniły jej jednak bezpieczeństwa - rozesłano za nią po królestwach list gończy z wyznaczoną sporą nagrodą za dostarczenie żywcem, a także wysyłano dość liczne patrole na poszukiwania.

Przez ponad rok dawała radę przed nimi uciekać, przenosząc się z kąta w kąt i zdobywając pożywienie poprzez drobną kradzież oraz zbieranie dóbr z lasów czy sadów. Niestety, gdy tylko zaczęła czuć się bezpieczniej, organizacja posłała za nią Engela, któremu przez ten czas zdążono już nieźle wyprać mózg. Chłopak był praktycznie tak potężny jak ona, z tą różnicą, iż on w pełni nad sobą panował. Stanowił więc dla dziewczyny duże zagrożenie. Przekonawszy się na własnej skórze, co zrobiono z jej dawnym kolegą, Hex naprawdę się wściekła. Od tamtej pory jej celem stała się nie tyle ucieczka przed przeszłością, co rozniesienie jej w drobny mak, a także odzyskanie i przywrócenie do normalności chłopaka.

## Umiejętności

Po magicznej modyfikacji Hex zyskała nadludzką siłę, a także prędkość i sporą zwinność. Nastolatka potrafi korzystać ze swojego ogona jak z broni na zasadzie maczugi lub bata, a wyposażona w pazury łapa oraz szczęka o potwornym zacisku i rzędzie ostrych kłów zaś wystarczają jej w zupełności jako oręże, dlatego też dziewczyna nie uczyła się posługiwać żadnym inną. Po swojej ucieczce doprowadziła umiejętność ukrywania się oraz maskowania do całkiem niezłego poziomu. Potrafi posługiwać się techniką freerunningu.

Prócz zdolności bojowych Trixie nie najgorzej radzi sobie także z pisarstwem oraz układaniem logicznych planów. Choć sytuacja, w jakiej się znalazła, zmusiła ją do przyspieszonej nauki sztuki przetrwania, dziewczyna wciąż słabo radzi sobie z niektórymi podstawowymi rzeczami, takimi jak gotowanie.

￼Dodatkowo, na potrzeby książki "Pomnik Parszywca", Hex jest w stanie wspinać się po pionowych wręcz powierzchniach (czasem też tych położonych do góry nogami, takich jak sufity), a także kamuflować się niczym kameleon - kiedy gdzieś się przyczai, nie sposób jej dostrzec.

## Relacje

### Engel

Kiedy jeszcze oboje należeli do organizacji, Engel i Verhexen spędzali ze sobą sporo czasu - byli w podobnej sytuacji, najlepiej się nawzajem rozumieli. Dziewczyna bez wahania nazwałaby bruneta swoim przyjacielem. Niestety, po tym, jak Hex uciekła, Engel został jej głównym przeciwnikiem - organizacja "przeprogramowała" go tak, by za wszelką cenę chciał wbrew jej woli ściągnąć ją do nich z powrotem. Aczkolwiek, mimo iż obecnie stoją po przeciwnych stronach barykady, Trixie wciąż liczy, że uda jej się jakoś przywrócić przyjaciela do normalności oraz odzyskać ich dawną relację.

### Bezimienna

Dziewczęta dosyć często brały udział we wspólnych misjach, jeszcze zanim Verhexen opuściła organizację ojca. Hex najczęściej miała za zadanie pilnowanie Bezi, co nieco irytowało drugą z wymienionych. Summa summarum jednak udało im się całkiem nieźle ze sobą zakolegować.

## Wystąpienia

### **"Pomnik Parszywca"**

* Rola postaci: drugoplanowa
* Autor opowiadania: InfernalScream *(wattpad)*
* Link: https://www.wattpad.com/story/203358255-pomnik-parszywca
* Opis: "*Podczas gdy wielkie państwa centralne toczą ze sobą zacięte bijatyki, ukryte w gęstwinie lasów tropikalnych niezależne miasto Golden Cove cieszyło się dostatkiem i spokojem... do czasu. Przyszedł dzień, w którym władca zaginął w nieznanych okolicznościach, a jego miejsce zajął chytry uzurpator, który niezbyt przejmuje się losem mieszkańców. Problemów z czasem przybyło jeszcze więcej gdy z lasu wypełzła dzika wataha Drakonidów. Wygłodniałe potwory spustoszyły okolice i niebawem uderzą na miasto bezlitośnie tłumiąc wszelki opór ze strony mieszkańców. Czy miasto czeka upadek? A może jest jeszcze ktoś zdolny ocalić ludzi przed straszliwą śmiercią?"*
* Kategorie opowiadania: Fantasy, Nie dla dzieci, Akcja.

### **Trylogia "Hellbreaker"**

* Rola postaci: drugoplanowa *(pojawia się dopiero w dalszych częściach)*
* Autor opowiadania: Doomzier *(wattpad)*
* Link: https://www.wattpad.com/story/258880196-hellbreaker-powstanie *(część pierwsza, postać pojawia się dopiero później)*
* Kategorie opowiadania: Fantasy, Nie dla dzieci, Akcja.

## Ciekawostki

* Brzydzi się większości robali i boi tych, które żądlą.
* Ma lekką fobię brudnych rąk.
* Lubi czytać, dlatego czasem prócz jedzenia podkrada też książki.
* Jeśli chodzi o jedzenie, jest bardzo wybredna, zwłaszcza w kwestii mięs - nie mogą mieć żadnych żyłek, tłuszczu (nie licząc smażonego lub grillowanego boczku) i temu podobnych.
* Zawsze zazdrościła Engelowi umiejętności latania.
* Próbuje pisać własną książkę, ale niezbyt chętnie dzieli się z innymi informacjami na jej temat.
* Uwielbia patrzeć na siebie w lustrze - po modyfikacji bardzo spodobała jej się nowa fizyczna forma, z zaakceptowaniem poprzedniej miała lekki problem.
* To fanatyczka świeczek.
* Zazwyczaj wszystko ma ładnie poukładane w miejscach, w których się ulokuje. Nie przepada za bałaganem.
* Jej źrenice zwężają się (na wzór kota), kiedy dziewczyna się denerwuje.
* Zwykle na większość negatywnych emocji, takich jak smutek, złość, stres, reaguje płaczem. Nie kontroluje tego i szczerze nie znosi mechanizmu swojego organizmu, przez który tak się dzieje - w końcu kto weźmie w kłótni na poważnie osobę, która zaczyna płakać próbując się na niego wydrzeć?
* Zasadniczo, kiedy Hex ma na twarzy kaganiec, nie potrzebuje rękawiczek - smukła łapa bestii staje się zwyczajną dłonią. Nosi je jednak tak na wszelki wypadek, gdyby to kiedyś nie zadziałało.
* Pierwotnie chciano nadać jej pseudonim Vermö̱gen - słowo oznaczające między innymi moc, majątek.

## Przypisy

1. ↑ Sport ekstremalny polegający na szybkim poruszaniu się po dowolnym terenie i przeszkodach dzięki efektownym, ale niezwykle trudnym do wykonania trickom.