Schemers Keuze

## Welkom:

Welkom bij deze nieuwe ff. Het gaat over het leven van Schemer. Ik hoop dat jullie gaan genieten.

## Achterflap:

Al sinds ze geboren is wil Schemer niets liever dan in het wild leven. Hier gaat ze dan ook vol voor. Wanneer ze de aardige kater Hemel ontmoet is ze meteen verliefd. Samen krijgen ze kits. Maar wanneer haar kits bij tweebenen willen leven moet ze een keuze maken: leven in wild zonder haar kits of leven als poesiepoes met haar kits? En is haar partner echt wel zo aardig?

## Cover:

De getekende cover is door mij gemaakt:)   De normale cover door Vinkhart!(hij komt eraan)
## Proloog

De kleine poes deed haar ogen open.

'Zo zo Schemer. Eindelijk je oogjes open.' hoorde Schemer.

'Waar ben ik?'

'Waar je thuis hoort. In het wild.'

'Schemer kom spelen!' Schemer hoorde haar broertjes en zusjes roepen.

'Ik kom!' riep Schemer.

Schemer wilde naar ze toe rennen maar haar moeder hield haar tegen.

'Schemer. Voor ja gaat. Beloof me dat je altijd in het wild zal blijven leven' zei haar moeder.

'Beloofd!'

## Hoofdstuk 1: Het begin

*Beloof me dat je altijd in het wild zal blijven leven.*

Haar moeders stem zwierf in haar hoofd rond.

Ze vroeg zich af waar haar moeder nu was en of ze nog leefde.

*En mijn broertjes? En zusjes?*

Schemer wist het niet.

*Laat ik maar gaan jagen.*

~~~~~~

'Een eekhoorn en een konijn!' miauwde Schemer.

Ergens was ze best trots op zichzelf.

'Zo zo.'

Schemer sprong op van schrik.

'W-wie ben jij?' vroeg ze beefend.

'Ik ben je vader.' antwoorde de onbekende kater.

'Dat kan niet!' zei Schemer.

'En waarom niet?

'Mijn vader is dood!' antwoorde ze.

'Oke oke. Je hebt me te pakken.' antwoorde de kater en hij deed een stap naar voren zodat hij zichbaar werd.

## Hoofdstuk 2: Een bijzondere ontmoeting

Schemer zag een knappe zilvere kater. Hij had hemels blauwe ogen

'Wie ben je dan wel?' wist ze uit te brengen.

'Mijn naam is Hemel. Zou je het erg vinden om die prooi te delen?' antwoorde hij.

'Natuurlijk niet!' snorde Schemer.

'Heel erg bedankt.'

'Geen dank.'

~~~~~~

Schemer lag opgerold in haar nest. Naast Hemel.

*Ik ben blij dat hij hier is. Hij verdrijft de kilte.*

Schemer deed haar ogen dicht en viel in slaap.

~~~~

Schemer voelde iemand in haar zij porren.

'Wakker worden Schemer.' Ze hoorde Hemels vriendelijke stem.

'Wat is er Hemel?' vroeg ze slaperig.

'Ik heb prooi voor je meegenomen.'

Schemer ging overeind zitten.

'Dankje wel Hemel.'

Hemel snorde.

Schemer at haar prooi op en kwam naast hem zitten.

*Dit is fijn. Waarom kan het niet altijd zo zijn.*

## Hoofdstuk 3: Een bijzonder verzoek

Er waren een paar manen verstreken sinds ze Hemel had ontmoet.

Hemel kwam aan lopen.

'Kun je even mee komen?' vroeg hij.

Schemer knikte en stond op.

Samen liepen ze naar het bos.

´Hier is het´ zei Hemel.

Schemer en Hemel gingen zitten.

´Wat een mooie plek!´ Schemer was sprakeloos.

´Dit is mijn lievelings plekje´

´Maar ik wilde wat vragen.´ ging Hemel verder.

Schemer knikte aandachtig.

´Ik vind je erg aardig...´

´Ga door.´ snorde Schemer bemoedigend.

´Wil je mijn partner zijn? gooide hij eruit

´Ja natuurlijk!´ riep Schemer.

Hemel zuchte van opluchting.

Samen liepen ze terug naar hun ´kamp´.

## Hoofdstuk 4: Nieuws

3 manen waren voorbij gegaan sinds Schemer partners was geworden met Hemel.

Intussen wist ze dat ze zwanger was van zijn kits.

*Hoe ga ik het hem vertellen?*

Ze zag Hemel voor bij lopen.

´Hemel!´ riep ze.

´Wat is er?' vroeg hij.

Schemer gebaarde dat hij naast haar moest komen zitten.

Zodra hij zat hield Hemel zijn hoofd vragend op zij.

Schemer zuchte.

´Ik verwacht kittens!´

´Dat is geweldig!´ riep Hemel uit.

~~~~~

Schemer lag weer terug in haar nest.

Hemel lag tegen haar aan.

Ze hoorde hem praten in zijn slaap.

´Geweldig. Fijn. Gelukkig.´

Schemer deed haar best om hem niet uit te lachen.

*Wat zou mijn moeder hier van vinden?*

## Hoofdstuk 5: Geboorte

Schemer krijste zwakjes.

´Komen de kittens eraan?´ vroeg Hemel.

´Wat denk je zelf?´ snauwde Schemer hem toe.

Schemer krijste weer.

Dit keer harder.

Hemel was in paniek. Dat kon ze wel zien.

Schemer wees met haar staart naar de ingang van het hol.

Tot haar opluchting begreep Hemel het en rende hij het hol uit.

~~~~~~~~

*Dit duurt nu al uren. Wanneer komt de eerste kitten?*

Die vraag had Hemel ook al een paar keer gesteld.

Hemel kwam weer binnen rennen.

Schemer keek hem aan.

'Hemel. Dit helpt niet. Ga alsjeblieft naar buiten en blijf daar. '

~~~~

Schemer was in slaap gevallen.

*Ze zag een bruine kat.*

*´Word wakker!´ riep de poes.*

*´Mam?´ vroeg Schemer aarzelend.*

*De poes knikte.*

*Een tijdje later was de eerste kit gekomen.*

*Schemer lag nogsteeds in slaap toen de tweede kit kwam.*

*´Goed gedaan!´ snorde haar moeder. ´Je bent bijna klaar. Nog even volhouden.*

*Een 3e bundeltje gleed op het mos en niet lang daarna een 4e.*

*Ook haar 5e jong liet niet lang op zich wachten.*

*´Gefeliciteerd!´ snorde haar moeder weer. ´Vijf prachtige jongen.´*

Na die woorden werd Schemer wakker.

Tot haar schrik merkte ze dat Hemel naast haar zat.

Samen keken ze op hun jongen neer.

## Hoofdstuk 6: Te wild!

Schemer was net in slaap gevallen.

´Moeder! Wakker worden!´

Dus was Schemer maar gaan zitten.

Hemel was op jacht en dus moest zij voor hun jongen zorgen.

Een rood katertje liep op haar af. Zijn naam was Vuur.

´Mama. Natuur is verdrietig.´

Natuur was de oudste van de vijf, maar helaas was ze blind.

Tot haar opluchting zag Schemer haar twee zilvere dochters; Zilver en Kristal op haar aflopen.

´Haal je zusjes maar.´ antwoorde ze.

Vuur stormde op zijn zusjes af.

´Natuur, lieve schat. Wat is er toch?´

Natuur snikte.

´Gaan jullie maar spelen´ mauwde Schemer tegen haar andere jongen.

Vuur en Kristal liepen weg. Zilver liep alleen een eindje van ze vandaan.

´Vertel maar wat er is´

Natuur begon te vertellen: ´I-ik hoorde Hout en de andere spelen. En ik wilde meedoen. Dus liep ik naar ze toe en vroeg ze of ik mocht mee spelen. Vuur en mijn zusjes zeiden ja. Maar Hout zei: ´Nee natuurlijk niet! Wat dacht jij dan? Blijf uit mijn buurt blinde nutteloze kat!´

Natuur begon te huilen.

´Rustig maar. Ik ga met hem praten.´

´Blijf je even bij je zusjes?´ vroeg Schemer aan Zilver toen ze haar paseerde.

Zilver knikte en liep op Natuur af.

´Hout!´ riep Schemer.

´Wat moet je?´ antwoorde haar bruine zoon.

´Ik moet met je praten. En ik wil niet dat jij z´n toon tegen mij aanslaat´

Hout rolde zijn ogen.

´Ik heb gehoord wat je tegen Natuur zei. Hoe kon je? Zij is je zusje!´

´Natuurlijk moet die klikspaan weer alles door vertellen. Heb je nou nog niet gezien wat voor nutteloze kat ze is?´

Nu was Schemer echt helemaal klaar met haar zoon.

´Naar buiten jij!´ riep ze vol woede. ´En je komt pas terug als je normaal en lief kan doen tegen je familie!´

´Nooit dus.´ mompelde Hout zachtjes.

´Wat zei je daar?´

´Gaat je niks aan stuk vuil!´

Schemer pakte haar kit bij zijn nekvel op en droeg hem naar buiten.

Hemel kwam net aanlopen.

´Wat doe je?´ vroeg hij.

´Dit stuk vuil heeft zowel mij als Natuur uitgescholden.´ antwoorde ze kalm.

In Hemels ogen zag ze woede blinken.

´Dan is het terecht.´ antwoorde hij.

Tegen Hout voegde hij eraan toe: ´Je weet dat dat soort dingen je zus kwetsen.´

~~~~~~

Schemer schrok op van het lawaai dat haar kits maakte.

Ze liep naar buiten en zei: ´Dit is nou al de zoveelste keer dat jullie me wakker maken. Jullie zijn te wild!´

De kits verontschuldigen zich.

Schemer knikte.

´Kom mee. Jullie moeten ook naar bed.´

´Oke...´ zuchtten de kits.

Hemel lag er al.

Schemer ging liggen naast haar partner en haar kits gingen tegen haar aan liggen.

## Hoofdstuk 7: Waarom?

!HOOFDSTUK UIT NATUURS OOGPUNT!

Natuur werd wakker van geluiden.

Ze stond op om te horen wat er was.

Ze hoorde haar broertjes en zusje angstig zitten.

Toen ze wilde vragen wat er aan de hand was werd ze onderbroken.

´Maar Hemel...`

´Nee Schemer!´

Natuur was nieuwsgierig en vroeg: ´Wat is er aan de hand?´

Haar ouders schudden hun hoofden.

´Niks hoor liefje.´ zeiden ze.

Natuur hoorde Kristals stem.

´Papa gaat weg!´

Ze hoorde dat haar vader boos tegen haar zusje siste.

´Waarom....´ vroeg Natuur.

Schemer mompelde angstig.

´Omdat jullie een bende vossenharten zijn!´ riep haar vader.

Natuur schrok van haar vader.

Huilend draaide ze zich om en rende ze weg.

Ze kon haar weglopende vader nog net horen.

´Haha. Nu kan mijn plan beginnen´

~~~~~~

´Alles oke?´

Natuur hoorde haar zusje Zilver.

Zachtjes schudde ze haar hoofd.

´Ik kan niet geloven dat hij dat zei´ mauwde ze.

´Dat begrijp ik.´ antwoorde Zilver.

´Maar vergeet niet dat we mama nog hebben.´

Natuur knikte.

Zilver kwam naast haar zusje liggen.

*´Nu kan mijn plan beginnen´* haar vaders woorden spookte door haar hoofd. *Welk plan?*

## Hoofdstuk 8: Schokkende ontdekking

Schemer liep rond. Ze miste Hemel

Ze had haar kits nog, maar toch....

''Mama!'' Schemer werd uit haar gedachten gehaald door haar dochter.

''Wat is er lieverd?''

''Hout krabt Natuur!'' antwoorde Zilver.

Plots waren alle gedachten aan Hemel uit haar hoofd verdwenen.

''Hout!'' haar zoon draaide zicht om.

''Waarom doe je dit?'' vroeg Schemer, buiten zichzelf van woede.

''Natuur is blind, Oftewel, nutteloos.'' antwoorde Hout voor hij zich weer op zijn zusje storte.

Schemer wilde Hout van Natuur aftrekken maar Vuur was haar voor.

Voor Hout iets kon zeggen krabte Schemer haar zoon. Hout jankte van pijn.

''Waarom doe je dit?'' jammerde hij.

''Als je dat niet weten ga ik je het niet uitleggen, Muizenbrein!'' antwoorde ze.

Zilver bekommerde zich gelijk over haar zusje en nam haar mee naar het hol.

Nu de woede was overgewaaid voelde Schemer het diepe verdriet weer.

Rustig liep ze naar buiten. Maar toen ze eenmaal het bos in was hoorde ze stemmen.

''Dus Hemel? Wat ga je doen met haar?''

Hemel? Dacht Schemer in paniek.

''Zodra ik haar vind vermoord ik haar en de kits ook!'' lachte haar partner kwaadaardig.

Schemers ogen waren groot van schrik ze rende naar de prooi die ze had gevangen en liep naar het kamp.

Natuur moest haar angstgeur geroken hebben want ze liep op haar moeder af.

''Wat is er moeder?'' vroeg ze.

Schemer liep met haar dochter naar binnen en vertelde haar wat er aan de hand was.

''Ik vermoede al zoiets.'' miauwde Natuur zodra haar moeder was uitgesproken.

Schemer keek haar verbaasd aan.

''Toen Hemel weg liep fluiterde hij: 'Mijn plan kan beginnen.' Ik vroeg me al af wat hij bedoelde.'' Schemer keek haar dochter aan en ging liggen. Toen viel ze in slaap.

## Hoofdstuk 9: Eindelijk een normale dag.

Hoofdstuk uit Zilvers oogpunt

Zilver liep naar haar zusje toe.

''Wat is er aan de hand Natuur?'' vroeg ze.

''Hout.'' Zilver wist genoeg en liep naar haar broetje toe.

''Wat moet je Zilver?'' vroeg Hout.

Zilver rolde met haar ogen. Hout was, zo als altijd, weer eens brutaal.

''Wat heb je nu weer tegen Natuur gezegd?''

''Dat ze moest oprotten.''

Zilver draaide zich om en liep naar haar moeder.

''Wat is er?'' vroeg Schemer toen Zilver dichterbij kwam.

Zilver legde de situatie uit. Schemer knikte en liep op Hout af.

Zilver liep terug naar Natuur en sloeg haar staart om haar zusje heen.

Zilver liep in het rond. Ze verveelde zich.

Toen kwam Vuur op haar af rennen en sprong op haar rug.

Zilver gleed onder haar broer en trapte hem in zijn buik.

"Wauw! Jij bent snel!'' riep Vuur toen hij weer overeind kwam.

Zilver lachte, Vuur was altijd al een vechtfanaat geweest. Daarom koos hij Zilver altijd als zijn vechtpartner. Ze was erg snel en versloeg Vuur daar door voor dat hij muis kon piepen.

Zilver zag Hout en Kristal staan en liep naar ze toe.

''Wat is hier aan de hand?'' vroeg ze verbaasd.

Kristal draaide haar kop naar Zilver. Er liep een snee over haar kop.

''Hout! Wat heb je gedaan?'' vroeg Zilver.

Kristal antwoorde: ''Hij krabte me toen ik zij dat hij Natuur met rust moest laten!''

Zilver keek boos naar Hout en wenkte haar moeder met haar staart.

Snel vertelde ze wat er gebeurd was en liet de rest aan haar moeder over.

Ze zag dat het donker begon te worden.

Samen met Natuur liep ze naar het nest.

Natuur rolde zich naast Zilver op.

*Eindelijk eens een normale dag.*

Zilver viel in slaap.

## Hoofdstuk 10: Vechtlessen

Schemer zuchte zachtjes.

Ondanks wat ze gehoord had miste ze Hemel. Nu waren ze uit angst naar een ander deel van het woud verhuist.

Vuur en Zilver hadden weer eens een oefengevecht.

Natuur en Hout hadden voor een keertje geen ruzie.

*Wauw, dat is bijzonder*

Kristal kwam aanrennen. ''Mam! Ga je ons nou eindelijk een keer leren jagen? We zijn al bijna zes manen oud!''

Schemer shudde haar hoofd. De laatse tijd had Kristal enkel aandacht gehad voor jagen.

''Ik zou wel willen, maar het is lastig om 5 kittens te gelijk te leren jagen. ''

Kristal zuchte en rende weg.

*O lieverd, ik zou wel willen, maar met Hemel in het woud is het niet veilig.*

Sinds ze waren verhuisd had Schemer enkel in het bos om hun kamp heen gejaagd uit angst om Hemel tegen te komen.

''Ik zou ze wel wat vechtlessen moeten gaan geven.'' mompelde Schemer tegen zichzelf.

Schemer bedacht wie ze als eerst moest gaan les geven.

''Vuur en Zilver kunnen beiden geweldig vechten door hun oefengevechten. Ik zeg het niet graag maar al die ruzie's met Natuur hebben Hout ook heel wat vecht kunsten geven. Ik begin wel met Kristal en Natuur.''

Schemer liep naar Natuur en Kristal toe, die toevallig samen een gesprek aan het houden waren.

''Meisjes, kom mee. Ik heb besloten dat jullie twee als eerste vecht lessen gaan krijgen.''

Boom, Hout hoorde dat en schoot in de aanval.

'''Waarom ik niet? Waarom die nutteloze blinde kat! Zij kan toch niets zien! Wat heeft het voor nut om haar te leren vechten!''

Schemer zuchte.

''Ten eerste, je zus is niet nutteloos. Ten tweede, jij hebt meer vecht ervaring dan zij, dus jij gaat later een op een trainen met mij.''

Dat bleek Hout goed te bevallen, hij lachte en stromde naar Vuur en Zilver om op te gaan scheppen.

Schemer schudde haar hoofd.

''Oke, als we gaan trainen hou je je klauwen ingetrokken. Je kunt beweging ook leren zonder elkaar pijn te doen. ''

Natuur en Kristal knikte.

''Oke Kristal, jij sprint op Natuurs rug, Natuur jij draait je om en trapt haar in haar buik, met ingetrokken klauwen natuurlijk''

De twee kittens voerde de beweging verrassend goed uit. Toen ze hem perfect konden uitvoeren wisselde ze om en ook dat ging verrassend goed.

''Geweldig gedaan, ga maar lekker wat eten .''

De twee kittens renden weg om wat te eten. Schemer ging naar haar hol, waar de andere kittens ook al waren.

Nadat iedereen had gegeten vielen ze in slaap