Fake love?

- Między nam nigdy nic nie będzie, Lauren - Lucy zerka na mnie spod byka, pociągając łyk piwa. Odchylam się lekko na krześle, zakładając ręce na piersi.

Znam dziewczynę jeszcze z czasów liceum. Nigdy nie byłyśmy jakoś szczególnie blisko. Przyjaźniłyśmy się jedynie ze względu na naszych rodziców. I też przez nich założyłyśmy razem firmę. Obie jesteśmy same i nasi rodzice chyba liczą na to, że w przyszłości weźmiemy ślub.

- Cóż, masz więcej swoich mądrości? - unoszę brew, przejeżdżając opuszkiem palca po szklance. Szatynka patrzy na mnie uważnie, wzdychając cicho.

- Właściwie muszę już iść. Zapomniałam o czymś - mamrocze i podnosi się z krzesła. - Zapłacisz za mnie?

- Jasne, jasne - macham jej ręką. Nie mija chwila, a dziewczyna znika za rogiem.

Wzdycham ciężko, drapiąc się w kark. Nienawidzę takich sytuacji, gdy ktoś stawia mnie pod ścianą. Mam nadzieję, że rodzice nigdy więcej nie będą próbowali mnie swatać więcej z Vives.

- Czyżby ktoś dostał kosza? - unoszę głowę, kiedy dobiega mnie czyjś głos. Przede mną stoi bardzo ładna brunetka z kieliszkiem wina w dłoni. Dziewczyna zdecydowanie różni się od Lucy. Jest piękniejsza, dobrze ubrana, a przede wszystkim nie jest typową chłopczycą.

- Może - wzruszam ramionami i pokazuję jej gestem dłoni, aby usiadła.

O dziwo, dosiada się z uśmiechem, który wręcz zwala mnie z nóg. Nic jednak nie mówię, obserwując uważnie powabne ruchy brunetki.

- Widzę - uśmiecha się zalotnie. - A prawda jest taka, że kobiety widzą więcej.

- Więc co teraz we mnie widzisz? - przygryzam wargę, a uśmiech brązowookiej znacznie się poszerza.

- Swoją przyszłą żonę - mruczy, upijając trochę wina. Na początku zaczynam się śmiać, ale poważna mina sprawia, że uspokajam się i odchylam lekko na krześle.

- Dosyć odważne stwierdzenie - oblizuję usta i patrzę prosto w jej oczy, które są naprawdę szczere.

- Tylko takie lubię - puszcza mi oczko.

- Chciałabym wiedzieć, jak moja przyszła żona się nazywa - uśmiecham się lekko i podaję jej swoją dłoń. - Jestem Lauren.

- Camila - odwzajemnia uścisk, posyłając mi lubieżny uśmiech. - To może pójdziemy do ciebie?

\*\*\*

- To mój apartament - mruczę, puszczając brunetkę przodem. Wchodzi powoli, rozglądając się dookoła. - Chcesz wina?

- Poproszę - uśmiecha się do mnie czule, na co kompletnie się rozpływam. Kiwam lekko głową i przechodzę do kuchni.

Dziewczyna wędruje za mną, a dobry humor jej nie opuszcza. Podchodzi do mnie powoli i zarzuca mi ręce na kark.

- Chyba jednak mam ochotę na coś innego - uśmiecha się lubieżnie, pocierając o siebie nasze nosy.

Układam dłonie na jej biodrach, przyciągając ją bliżej do siebie. Brunetka od razu z tego korzysta i napiera na moje usta. Oddaję pocałunek, przyciskając się do niej.

- Moja sypialnia, na lewo.

\*\*\*

Ściągam okulary przeciwsłoneczne, wsiadając do swojego samochodu. Jest tak ciepło, że otwieram też dach. Mam jeszcze sporo spraw do załatwienia, ale chyba zrobię sobie przerwę na lunch. Ruszam powoli z miejsca, ale nagłe wtargnięcie kogoś na jezdnię zmusza mnie do ostrego hamowania. Już mam zamiar opieprzyć nieznanego osobnika, ale wtedy napotykam spojrzenie brązowych tęczówek.

- Camila? Co ty tu robisz? - spoglądam na nią zaskoczona, unosząc brwi. Nie widziałam dziewczyny od tamtej pamiętnej nocy. Niestety nad ranem obudziłam się sama, a ona nie zostawiła mi żadnej wiadomości.

- Lauren, pomóż mi. Musimy uciekać! - wsiada do mojego samochodu, gdy na horyzoncie pojawia się jakiś dwóch facetów. Ruszam więc z pieskiem opon, gubiąc ich gdzieś po drodze.

\*\*\*

- Powiesz mi, co tak właściwie się stało? - podaję dziewczynie kubek z herbatą, a sama siadam obok niej z kawą.

- To jest zbyt skomplikowane - wzdycha, pociągając łyk gorącego napoju. Widzę, jak się trzęsie, więc obejmuję ją ramieniem. Przez chwilę się waha, ale potem wtula się we mnie. - Zaczęło się po skończeniu liceum. Potrzebowałam pieniędzy na studia. Praca na dwa etaty nie wystarczyła. Pewnego dnia spotkałam człowieka, który wciągnął mnie w swój nielegalny interes. Miałam pojawiać się w dość drogich restauracjach, spotykać bogatych ludzi, potem ich uwodzić, a następnie spędzać z nimi noc i nad ranem uciekać z ich kasą. Nie wszystko jednak poszło zgodnie po mojej myśli. Po naszej nocy chciałam się wycofać z tego interesu, ale...

- Zaczęli cię ścigać - pocieram skronie i przytulam ją mocniej. Brunetka zaczyna cicho płakać i drżeć, więc otulam ją bardziej ramionami. - Chwila... Z tego, co się orientuję, to ode mnie nic nie zabrałaś.

- Nie mogłam - wzdycha, spoglądając na mnie z ukosa. Powoli nakrywa swoją dłonią moją, lekko ją ściskając. - Byłaś inna. Miła. Czuła. Nie chodziło ci tylko o seks. Naprawdę, nie wiem, co zrobiłaś, ale przy tobie poczułam się wyjątkowo. Ja się chyba... Zakochałam. W tobie.

- Więc teraz chyba nie masz innego wyjścia, jak wyjść za mnie - uśmiecham się lekko, a dziewczyna obok zaczyna chichotać i całuje mnie delikatnie.