Atmora

**Atmora** (w języku Ehlonofex oznacza ,,*Starszą Puszczę*") przez Atmoran i Nordów nazywana *Krainą Prawdy* - kontynent leżący na północ od Tamriel za Morzem Duchów. Nazwa prawdopodobnie pochodzi od zniekształconej, aldmerskiej nazwy Altmora. Według większości opowieści to właśnie stamtąd pochodzi większość ras ludzi zamieszkujących Tamriel.

## Historia

### Czasy legendarne

Niewiele wiadomo o najstarszej historii kontynentu, a większość zebranych informacji pochodzi z mitów i legend. Jedna z opowieści o powstaniu świata mówi, że Atmora, podobnie jak Yokuda i Akavir, była kiedyś częścią Tamriel, lecz w pewnym momencie oddzieliła się w wyniku wojny toczonej przez Ehlnofey Według altmerskiego mitu, Auri-El poprowadził wojska elfów założył tam jedno z pierwszych królestw elfów, zwane Altmorą, a potem wstąpił do nieba na oczach wyznawców. Jednak potem wpadła ona w ręce ludzi pod wodzą Lorkhana (Shora), przeganiając elfy do Starej Ehlnofey. Nordowie uważają, że ich przodkowie narodzili się na zboczach Gardła Świata ,,kiedy niebo tchnęło na ziemię" by potem zawędrować do Atmory.

### Era Meretyczna

Nie wiadomo kiedy Atmoranie odkryli (lub ponownie odkryli) Tamriel, lecz wiadomo że Ysgramor z pewnością nie był pierwszym który postawił stopę na nowym lądzie. Ysgramor naśladował tylko długą tradycję migracji z Atmory do Tamriel, które przez całe stulecia przed jego przybyciem służyło za „zawór bezpieczeństwa" dla Atmory. Malkontenci, dysydenci, buntownicy, młodsi synowie bez ziemi, wszyscy podejmowali się wyprawy na południe a ich potomkowie, tak zwani Nede, rozeszli się po niemal całym kontynencie. Sam Ysgramor, razem ze swoimi synami, przewodził jednej z wypraw, uciekając przed wojną domową panującą na Atmorze. Przybili do brzegów Głowy Hsaarika i kawałek dalej założyli miasto Saarthal. Śnieżne Elfy odparły ludzi podczas Nocy Łez. Ysgramor i jego synowie, Yngol i Yngal, zdołali uciec i powrócić do Atmory gdzie wojna już się zakończyła. Z wielkich stoczni w Jylkurfyk wypłynęła flota niosąca Pięćsetkę Towarzyszy która po dotarciu do Mereth wybiła większość elfiej populacji. Teren zajęty przez Pięćsetkę dał początek współczesnemu Królestwu Skyrim.

### Pierwsza Era

Aż do drugiego stulecia Pierwszej Ery, Najwyższy Król Skyrim był również królem Atmory. Zmieniło się to w czasie rządów króla Haralda, trzynastego z linii Ysgramora, który oficjalnie zrzekł się swoich ziem na północnym kontynencie, a najemnicy z Atmory opuścili Skyrim i rzekomo wrócili do swojej ojczyzny. Nordowie ze Skyrim byli teraz odrębnym ludem, którego twarze zwrócone były zdecydowanie w kierunku swojego własnego przeznaczenia. W następnych latach, kolejne fale uchodźców przekraczało Morze Duchów, by zamieszkać w Skyrim. Według nordyckich podań, jednym z nich był Ysmir Wulfharth. Ostatnia znana ekspedycja miała miejsce w 1E 68, kiedy do Skyrim przypłynęły dwa statki, w większości obładowane trupami, których załoga błagała o możliwość wpłynięcia do portu.

### Dalsze losy

Nie wiadomo jakie są dalsze losy kontynentu. Współczesne relacje podróżników mówią o stopniowym ochładzaniu się klimatu, co doprowadziło do tego, że cały ląd pokrył się wieczną zmarzliną, a praktycznie wszystkie ślady bytności człowieka zniknęły. Choć jeszcze w Trzeciej Erze istniały relacje, że kontynent wciąż jest zamieszkany przez niewielkie enklawy ludzi. Vivek w swoim siedemnastym kazaniu napisał, że wraz z Nerevarem odbył podróż do Atmory, lecz znaleźli ,,nic innego, jak tylko zamarzniętych brodatych królów".

Ostatnim rzekomym emigrantem z Atmory, znanym w historii, jest Tiber Septim który młodość spędził w Skyrim. W późnej Drugiej Erze, cesarz odbył podróż na Atmorę, gdzie spotkał postać nazywaną Królem Atmory.

## Klimat i Geografia

Wiadomo, że w dawnych czasach Atmora była zielonym, zalesionym kontynentem o chłodnym klimacie. Z nieznanych przyczyn, klimat zaczął się stopniowo ochładzać, aż stał się niezdatny do życia i podobno kontynent całkowicie zamarzł. Podmuchy mroźnego powietrza z kontynentu są wyczuwalne na północnych brzegach Skyrim.

O geografii Atmory nie wiadomo praktycznie nic, łącznie z ogólnym kształtem kontynentu. Wiadomo, że znajdują się tam lasy i strumienie, a także bagna na wschodzie.

Znane miejsca na Atmorze:

⦁ Jylkurfyk - jedyne znane osiedle ludzkie na Atmorze. Podobno znajdowały się tam wielkie stocznie.

⦁ Atmorańska Mroźna Puszcza - miejsce gdzie lubił polować Ysgramor.

⦁ Forelgrim - miejsce bytowania Białego Jelenia na którego polował Ysgramor.

⦁ Drżący Lodowiec - według legendy na jednej stronie lodowca Shor wyrył zapis swojego zwycięstwa nad istotą zwaną Sneghiem. Zamieszkiwały go olbrzymie nury kleniowe.

⦁ Cieśnina Atmorańska - flota Pięćsetki przepłynęła tu podczas swojej wyprawy do Mereth. To tu zatonął okręt Harakk podczas Sztormu Rozdzielenia.

## Fauna

Biorąc pod uwagę wierzenia dawnych Atmoran, kontynent na pewno zamieszkiwały: niedźwiedzie, sowy, jastrzębie, ćmy, wilki, węże, lisy oraz smoki a w morzach pływały wieloryby. Wiadomo również, że w lasach żyły jelenie. Według nordyckich legend, niedźwiedzie przemierzające Tamriel pochodzą właśnie z Atmory. Zaciekłe i szlachetne Atmorańskie Niedźwiedzie Śnieżne mają przyjazne zachowanie, gdy są młode, i mówi się, że zostały przywiezione z Atmory przez samego Ysgramora, który uważał je za jedyne godne awatary starożytnego totemu Niedźwiedzia.

Niektórzy Nordowie uważają, że mnisi Psijic udali się na kontynent, aby znaleźć oryginalny model dla swoich Wzorców. Sami Psijikowie nie potwierdzili tych informacji.

Nury kleniowe byli natywnymi zwierzętami na Atmorze, choć według nordyckich legend były wtedy o wiele większe, wzrostu dwóch wojowników a ,,ich skrzeczenie wywoływało lawiny". Podobno tak zwane Atmorańskie Bantamskie Guary, zimnokrwiste gady, niebieskookie i pozbawione futra również pochodzą z Atmory.

Według niektórych podań i teorii Giganci pierwotnie pochodzi ze Starszej Puszczy. Istnieją podania o tytanach z Atmory oraz że Ysgramor miał ,,giganckie żony".

Atmorański Niedźwiedź ŚnieżnyNiedźwiedziątko Atmorańskiego Śnieżnego NiedźwiedziaAtmorański Nur KleniowyAtmorański Bantamski GuarMorski GigantGigant
## Przypisy

1. ↑ Tajemniczy Akavir
2. ↑ Uwagi o kurhanie Yngola
3. ↑ Pocket Guide to the Empire, 1st Edition: Prologue - Imperial Geografic Society, 2E 864
4. ↑ 4,0 4,1 Monomit
5. ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Pocket Guide to the Empire, 1st Edition: Skyrim - Imperial Geographical Society, 2E 864
6. ↑ Pocket Guide to the Empire, 3rd Edition: The Throat of the World: Skyrim - The Imperial Geographical Society
7. ↑ 7,0 7,1 7,2 7,3 Pogranicze, podbój - Wydawnictwo Uniwersytetu Gwylim, 3E 344
8. ↑ Anuada do dzieci
9. ↑ Różne Wyznania... - Brat Michael Karkuxor
10. ↑ Przed Erą Ludzi - Aicantar z Shimerene
11. ↑ Pięć Pieśni Króla Wulfhartha
12. ↑ 12,0 12,1 12,2 Pocket Guide to the Empire, 3rd Edition: The Other Lands - The Imperial Geographical Society
13. ↑ Wilcza Królowa, Księga 4 - Waughin Jarth
14. ↑ 36 Lekcji Viveka, Kazanie 17 - Vivek
15. ↑ Pocket Guide to the Empire, 1st Edition: Cyrodiil - The Imperial Geographical Society, 2E 864
16. ↑ Herezja Arkturiańska
17. ↑ Pieśni Powrotu, tom 7
18. ↑ Opis wierzchowca Snowy Sabre Cat z The Elder Scrolls Online
19. ↑ 19,0 19,1 19,2 19,3 Fragmentae Abyssum Hermaeus Morus
20. ↑ 20,0 20,1 20,2 The Onus of the Oghma - Phrastus of Elinhir
21. ↑ 21,0 21,1 Pieśni Powrotu tom 2
22. ↑ 22,0 22,1 Opis Atmoran Chub Loon w The Elder Scrolls Online
23. ↑ tabliczka na Zniszczonym pomniku w Fallowstone Hall w Elder Scrolls Online
24. ↑ Divines and the Nords - High Priest Ingurt
25. ↑ 25,0 25,1 Opis wierzchowca Psijic Bear Exemplar w The Elder Scrolls Online
26. ↑ Opis wierzchowca Atmoran Snow Bear w The Elder Scrolls Online
27. ↑ Opis Atmoran Snow Bear Cub w The Elder Scrolls Online
28. ↑ Opis Atmoran Bantam Guar w The Elder Scrolls Online
29. ↑ Giant: A Discourse - Kord the Curious
30. ↑ Letter to Thane Ogvar - Thunvilde
**Uwaga:** Poniższe źródła nie są objęte prawami autorskimi firmy ZeniMax Media, ale nadal mogą być uważane za część lore The Elder Scrolls zatem są dodane w ramach uzupełnienia.

1. ↑ *Talos Farewell to King of Atmora*