Oblężenie Zakazanego Miasta

*Kimże jest ten niedorzeczny tłuścioch niesiony na tronie przez stado pałąkowatych niewolników? -* wyłonił się z czarnego tunelu Dalaj Lama niczym student na wymianie

*Ożywiłeś Marie Colvin? -* zapytałeś

*Tak, w trumnie będzie wyglądała jak żywa po tym jak wysmarowałem ją tą czarną rzepą*

*Miałeś ją uratować!*

*Toż uratowałem jej godność i poczucie estetyki!*

*Doskonale wiesz co miałem na myśli!*

*Nie wiem czego oczekiwałeś wstrętnie otyły grubasie, jestem mnichem! Nie kapłanem! Mnichem! Mogę rzucić na jej truchło co najwyżej zaklęcie Kamiennej Skóry!*

*To idź i to zrób, zanim gnidy się w niej zalęgną, a potem ją tu przywlecz!*

*Gnidy? W tych okolicach to co najwyżej larwy mopsa...*

*Co?*

*Idę już idę*

Po tym jak wrócił, skierowaliście się w stronę groteskowego grubasa, słysząc zbliżający się chiński pościg. I kiedy chińczycy mieli was już dopaść, z obozu grubasa posypał się deszcz strzał, szatkując skośnooki pułk. Jednak nie było to trafne stwierdzenie, bo jak się przyjrzałeś, przeciwna strona także była skośnooka, tylko że bardziej brudna i dzika.

*Stać! Kimże jesteście!? -* zawołał strażnik

*Jesteśmy...*

*Milczeć, nikt was nie pytał o zdanie! Pójdziecie przed oblicze wielkiego Kublaj Khana...*

*Nie wątpię, że wielkiego -* wyszeptał Dalaj Lama zakrywając dłonią usta. Strażnik spojrzał przymrużając oczy z niepewną nienawiścią

*I to on wyda wyrok co z wami zrobić!*

Zaciągnięto was do białego (byłeś przekonany, że do ślubnego) namiotu. W środku, wzdłuż wsporników w kształcie kolumn podtrzymujących namiot, siedziały całe tłumy dzikiej szlachty, przywodząc na myśl takie ustawienie, żeby wszyscy załapali się na ujęcie kamerą. Na szczycie, na wysokim podeście siedział spaślak, a fałdy wylewały się na schody. Było to absurdalne, bo niby jak się tam wtoczył?

*Kimże jesteście!? -* zawołał z okropnym akcentem Marco Polo, znany podróżnik, słynący z tego, że od najmłodszych lat robił za agenta specjalnego i szpiega mongolskiej armii, czym zapisał się na kartach historii

*Jesteśmy...*

*Milczcie! Najpierw uklęknijcie przed władcą świata!*

*Chyba władcą świata kulinariów -* wyszeptał Dalaj Lama, zakrywając dłonią usta i parskając. Wszyscy w sali przymrużyli oczy ze skonfundowaną nienawiścią

*Klękać!*

Uklękliście

*Jesteśmy...*

*Milczeć! Zanim będziecie mieli czelność się odezwać, macie obowiązek wręczyć podarek Wielkiemu Władcy!*

*Niestety, nie zakupiliśmy ostatnio żadnych wypieków -* Wyszeptał Dalaj Lama, zakrywając dłonią usta, wstrząsany serią nieokiełznanych parsków. Wszyscy w namiocie przymrużyli oczy jeszcze bardziej

*A więc co przygotowaliście dla Wspaniałego Władcy?*

W sumie to nic. W zasadzie, to nie miałeś nic, co mógłbyś wręczyć nawet wieśniakowi. Nie mając innego wyjścia, wskazałeś serdelkowatym palcem na worek jutowy, który ze sobą przytargaliście.

*Kartofle?*

*Nie, coś znacznie cenniejszego!*

Spod podestu wyłonił się przerośnięty murzyn (na pewno pędzony na kurczakach) z kucykiem przerzuconym przez ramię i rozpakował zawartość worka.

*Ścierwo pirata?* - zapytał z niedowierzaniem Marco Polo

*Skamienione ścierwo pirata!*

*Skamienione ścierwo pirata?*

*Tak, skamienione ścierwo pirata!*

*Tak? I na co komu skamienione ścierwo pirata?*

*A na co komu byłoby skamienione ścierwo pirata?! Do ozdoby!*

*I targaliście ze sobą przez pustkowia skamienione ścierwo pirata? Jest takie cenne?*

*No... jakby nie patrzeć to skamienione ścierwo pirata, kto by nie chciał mieć skamienionego ścierwa pirata?!*

*Nie wiem w sumie, nigdy nie miałem skamienionego ścierwa pirata...*

*Skończcie już z tym ścierwem, po prostu zaciągnij je do magazynu, gdzie będzie leżało z resztą drogocennych śmieci na złotym wysypisku, które muszą targać w nieskończoność niewolnicy i przejdźmy dalej z tematem, na miłość boską -* dodał wysokorangowy brudas w sukience i długich włosach na styl Karola Siemaszko, łypiący z otworów wyciętych w namiocie w miejscu oczu portretu wiszącego na ścianie. Zapewne jakiś książe.

*Przestań się tam ukrywać, Ahmad!*

*A gdzie?*

*Tam, za tym portretem!*

*Cholera, spalona miejscówka! -* i spierniczył

*Hmmm no dobra, niech będzie skamienione ścierwo pirata w zamian za audiencję.*

*No więc jesteśmy...*

*Milczeć! Audiencja odbędzie się w piątek za dwa tygodnie.*

*Wtedy tucznik skończy jeść właśnie niedzielny obiad -* wyszeptał Dalaj Lama, wstrząsany parskami przerywanymi wyrwanym rechotem.

*Co mu jest?! Parchaty?! Szybko, uciąć mu łeb zanim zarazi naszego Króla Królów!*

*Nie! Spokojnie! To tylko ta wszędobylska kurkuma i smród konia podrażniły mu nozdrza -* szybko wytłumaczyłeś. Dalaj Lamie tak jakoś przestało być do śmiechu, a stał się lekko poirytowany.

*Ja i tak uciąłbym mu ten łeb, bo w sumie czemu nie, zawsze może okazać się zdrajcą albo zagrożeniem.*

*Skończ swoje gierki Ahmad, wyłaź z tamtąd!*

*Niby skąd?*

*Spod podestu przecież!*

*A niech cię cholera -* i spierniczył

*W sumie to jesteście więźniami i możecie się na coś przydać, dlatego was wykorzystamy i jeśli się sprawdzicie to będziecie mogli pomówić z Grubasem Grubasów od ręki.I dostaniecie zdobyczną dziwkę w nagrodę*

*Po prostu utnij im te łby! -* dobiegło echo z korytarza

*Co niby mamy zrobić?*

*Przynieście łeb tego kundla Jia Sidao*

*Mamy mu go uciąć?*

*Nie musicie*

*I jak niby mamy tego dokonać?*

*Zaraz zaczniemy oblężenie, po prostu skorzystajcie z okazji. Nie stanowicie wyzwania dla mistrza stylu Modliszki, dlatego wspomoże was Tysiąc Oczu. Chodź tu mistrzu.*

Zza kotary wylazł łysy mnich przedstawiający się jako Tysiąc Oczu. Kiedy stanął się lekko pokłonić, Dalaj Lama skorzystał z okazji i podszedł do niego, bezceremonialnie wsadzając palucha w jego oko.

*Ha! Dziewięćset Dziewięćdziesiąt Dziewięć Oczu!*

*Ha! Wcale nie, bo to oko jest ślepe i go nie liczę! A poza tym gdzie pchasz te brudne łapy? -* powiedział mnich, trzymając się za silnie łzawiące oko

*Głupcze, przez ciebie tylko się ośmieszyłem!*

*Mam nadzieję, że nie zdechniesz ze wstydu! A tak na marginesie gdzie jest... Nie ważne, wy prowadźcie, a ja zajmę się celem.*

*A zatem czas wydać rozkaz do natarcia -* zaczął mówić Marco Polo

*I niby taki biały abderyta ma wydać ten rozkaz? W życiu na to nie pozwolę!*

*Wystarczy już Ahmad, to robi się już męczące! Wyjdź i zacznijmy oblężenie...*

*I gdzie ja niby jestem?*

*Przecież za tą kolumną*

*Ha! Wiedziałem, że się nabierzesz! Nikt nie przechytrzy mistrza szpiegów. Nikt by nie podejrzewał, że wrócę do starej kryjówki, tak jestem przebiegły! -* Ahmad wyskoczył spod podestu w tym samym momencie, co przewróciła się kukła zza kolumny i kłusem podbiegł do Marco Polo wbijając mu sztylet w łopatkę, po czym spierniczył. Do Marco Polo podbiegła Kokoczin i wsadziła go do bali z kozim mlekiem, po czym wywlekła do swojego namiotu. Korzystając z zamieszania, podszedł do was jakiś dzikus. Dopiero wtedy zauważyliście, że to Agamemnon Romuluska przebrana za niewolnika, nierozpoznana, bo wysmarowana błotem i z policzkami przypiętymi do uszu spinaczami, żeby zwęzić oczy.

*Witajcie, jestem Adelajda Romanowska z Gazety Olsztyńskiej. Chcielibyście udizelić wywiadu? Co robi Dalaj Lama w obozie mongołów na chińskiej ziemi?*

I wtedy zrozumiałeś co musisz zrobić.

*Słuchaj AdeWajda, zechciałabyś uratować swoją mentorkę?*

*Naturalnie. Swoją drogą wiecie, że te dzikusy nie sprzątają po swoich koniach?*

*Musisz wykraść skamienione ciało Marie Colvin ze skarbca grubasa i zaciągnąć je do Indii kiedy będą zajęci. Wykąpięmy ją w świętych wodach Gangesu i w ten sposób ożywimy.*

Niedługo potem wydano rozkaz do ataku. Uderzyliście na zachodni mur, kiedy całe siły, jak na dzikusów przystało, były skupione na północnym.

*I jak niby dostaniemy się tam do środka we trójkę? Beznadziejny plan -* jojczał Dalaj Lama

*Jestem przygotowany -* powiedział mnich, wyciągając dynamit zza pazuchy - *rzucam -* krzyknął, podpalając lont. Zamachnął się i kompletnie nie trafił.

*Toż jesteś kompletnie ślepy! Jak niby zamierzałeś trafić?!*

*Zawsze trafiam!*

*Jak widać nie w to co trzeba!*

*Następnym razem trafię w ciebie, wysuszony dziadzie!*

*Jeśli celując we mnie trafisz w mur, to będę zadowolony!*

I kiedy byli zajęci wyzywaniem się nawzajem, podbiegłeś do dynamitu i rzuciłeś nim w mur, bo jak zauważyłeś, zamiast lontu, mnich podpalił swoją szatę.

Przebiliście się przez pałac i dotarliście do sali tronowej, gdzie Jia Sidao już na was czekał w rynsztunku bojowym.

*Wiedziałem, że w końcu zostaniecie pachołkami na posyłki grubasa i przyjdziecie po mnie. I jeszcze kogoś przyprowadziliście, wiedząc, że nie macie ze mną szans!*

*Poddaj się, Tysiąc Oczu utnie ci łeb z karata! -* wydzierał się prowokacyjnie Dalaj Lama

*W sumie to nie obchodzi mnie kompletnie Jia Sidao czy też ten obleśny grubas! Czekałem, aż będzie okazja do policzenia się z wami! -* powiedział Tysiąc Oczu zaskakując wszystkich. Jednak Dalaj Lama nie dał się zaskoczyć, kwitując:

*Po prostu jesteś ślepy i nawet nie umiesz się tłuc, przez co teraz tchórzysz!*

*Ah tak? To patrz jak ukręcam ci łeb kopniakiem! -* po czym wykonał kopniaka w powietrzu z pełnym obrotem, nie trafiając jednak w łeb Dalaj Lamy, a wazon stojący na podeście, wysyłając go prosto w szczękę Jia Sidao, który obrywając odleciał za parawan. Spod parawanu wyciekła strużka krwi.

*Dobra, starczy tego! Idiotic animal beings! Do ataku! -* wydarł się Tysiąc Oczu, nakładając przepaski na oczy i perukę ze słynnej perukarni specjalizującej się w perukach z zakolami. To przecież Walter Ramirez! Z włazów kanalizacyjnych wylazło tuzin murzynów i zaczęło się tłuc z chińskimi wojskami - *Gdzie jest Marie Colvin?! Gadajcie, albo was zabiję!*

*Zabijesz? Chyba tylko przez przypadek, bo jedynie to ci wychodzi Walterze Ramirez! -* nie przejął się Dalaj Lama

*Dobra, nie ważne, po prostu was zabiję, a potem odnajdę Marie Colvin i ją też zabiję!*

*Ah tak?! Powodzenia!*

Walter Ramirez z wściekłością wyjął drugi dynamit zza pazuchy i rzucił w waszą stronę. Nie trafił. Wybuch spowodował zarwanie podłogi pod twoimi tłustymi kośpyrami i razem z Dalaj Lamą poszybowaliście do piwnicy. Trafiliście do lochów, do celi, gdzie na pryczy siedział cesarz w jedwabnej szacie i z deską z koralikami na głowie. W sąsiedniej celi wyrwało drzwi. Po tym jak kurz osiadł, wychynęł łysy łeb z tatuażem. To ksiądz, wraz z kutwą w dzierganym seterku, korzystając z okazji szybko opuścili pomieszczenie, lecz nie w celu ewakuacji. Ksiądz widząc burdę, nie mógł nie wykorzystać sposobności do bitki. Nie marnując czasu chwyciłeś dystroficzne od zasiedzienia przez całe życie ciało cesarza pod pachę i kłusem skierowaliście się do wyrwy w murze. Zanim jednak tam dotarliście, ze studzienki dobiegło do was:

*Ha wiedziałem, że zdradzicie! Utnę wam te łby! Zadbam o to!*

*To ten brudas Ahmed! To on! Przestań nas szpiegować kocmołuchu z tej studzienki! -* wykrzyknął Dalaj Lama

*Niech was cholera! -* i spierniczył, bluzgając, że po raz kolejny odgadnięto jego starannie dobraną pozycję

Opuszczając Zakazane Miasto, skierowaliście się w stronę Indii, doskonale wiedząc, że dotarcie tam nie będzie prosto, bo, podsumowując, okradliście grubasa, stłukliście Pierwszego Ministra, ale w sumie nie byliście pewni czy na pewno utłukliście, rozwściekając obie strony, a co najważniejsze, impulsywnie porwaliście cesarza, który ze strachu nie odzyskał jeszcze przytomności, a na pewno obie strony zrobią wszystko, aby go odzyskać. Opuściliście pobojowisko pełni obaw*.*

Indyjska przeprawa