Ayretha Selavan

**Ayretha Selavan** - członkini 14th Commando Strike Force Squad oraz jednostki Arkanis Division. Wychowana na Alderaan. Przez pewien czas należała do Tarczy Republiki.

## Wygląd

Ayretha to silna i dobrze zbudowana kobieta o średniej wadze i przykuwającej oko, proporcjonalnej sylwetce. Jest blondynką, ale przez całe życie farbowała włosy na czarno, dlatego każdy kto ją zna, uważa, że przefarbowała się na jasny kolor. Lewa część jej ciała została poważnie poparzona. Blizny są bardzo widoczne spod bielizny. W jej niebieskich oczach można dostrzec arogancję i pychę, a czasami również niepewność i wielki smutek.

## Charakter

Czasami brak jej pewności siebie, ale dobrze to maskuje. Teraz już trochę lepiej, ale zawsze była bardzo wrażliwa na punkcie swojego wyglądu (a to ze względu na blizny, które pokrywają połowę jej ciała, a do niedawna również połowę twarzy). Jest arogancka i choć temu zaprzecza, uważa się za ważniejszą i lepszą od innych ze względu na arystokratyczne pochodzenie. Ma słabość do alkoholu, na chwilę obecną jest trzeźwą alkoholiczką.

Wyjątkowa inteligencja, odwaga i brak współczucia dla wrogów czynią z niej doskonałego śledczego. Posiada zarówno doświadczenie bojowe jak i w wywiadzie. Lubi dobrą imprezę i towarzystwo nielicznych przyjaciół, ale często jej chimery odpychają innych. Generalnie Ayretha zyskuje przy lepszym poznaniu. Doskonała manipulatorka.

Ayretha ma problemy z bliznami po oparzeniach, codziennie nawilża zmienione miejsca specjalnym balsamem, problemy te szczególnie dawały się we znaki na Tatooine, gdzie problem zaognił się do tego stopnia, że nocami wyła z bólu, dopóki nie zdobyła odpowiednich medykamentów.

Uwielbia czerwony kolor, jej większość ubrań, nawet zbroja, są czerwone. W oddziale nazywano ją „Red Bitch”. W czasach, gdy dowodziła bandą zbirów na Tatooine, czerwień na pancerzu miała maskować ewentualne ślady krwi, gdyby została ranna. Nie chciała pokazać najmniejszego śladu słabości, bo jej pozycja była ciągle zagrożona. Ta czerwień jakoś jej została już na stałe. W oddziale chodziła historyjka opowiadana nowym, że czerwień na pancerzu Selavan pochodzi z menstruacyjnej krwi stu dziewic. Niektórzy naprawdę w to wierzyli.

## Historia

### Przed atakiem Zakuul

Ayretha urodziła się w pomniejszej arystokratycznej rodzinie Selavan, lojalnych sług i zarzadców majątku Domu Organa. Jest młodszą córką Emrona i Mitanii Selavan, a jej całe dzieciństwo i okres dorastania upłynął w cieniu nieobecnej siostry, Diamiry, która została zabrana z domu przed narodzeniem Ayrethy przez Mistrza Jedi Roza Rozusa. Jej matka nigdy nie pogodziła się ze stratą córki, a Ayretha urodziła się, aby jej ją zastąpić. Dziewczyna odczuwała to potem przez całe życie, bo swoje niespełnione oczekiwania i całą swoją nadopiekuńczość autorytarna matka przelała na Ayrethę. Od początku skonfliktowana z otoczeniem i zbuntowana, walczyła z każdą zasadą i każdym oczekiwaniem swoich rodziców. Nie chciała być jak „doskonała, bez skazy, przynosząca chlubę rodzinie” znienawidzona Diamira.

W szkole średniej Ayretha spotkała dziewczynę, Ariannę, która ją zafascynowała, paradoksalnie ucieleśniając każdy kobiecy ideał ceniony przez Mitanię.  Ta znajomość i głęboka przyjaźń była punktem zwrotnym w życiu Ayrethy i kolejnym sposobem na dokuczenie matce. Po skończonej szkole dziewczyny zaciągnęły się na ochotnika do armii, oczywiście wbrew woli swoich rodzin. To co spotkały w wojsku było dalekie od łatwego i opływającego w luksusy życia w środowisku alderaańskiej arystokracji, którą nawet policja zdawała się traktować pobłażliwie.

Po roku treningu, grania w karty i wymykania się we dwie pod prysznic dowództwo wysłało rekrutów na misję. Pilnowanie placu budowy w jakiejś zapadłej dziurze na końcu Galaktyki – łatwizna. Po dwóch dniach robienia (prawie) niczego oddział Republiki został zaatakowany. Było gorąco, ale zwycięstwo przyszło szybko, w dużej mierze dzięki odważnej (i głupiej, jak to zwykle bywa) akcji Ayrethy i Arianny, którym udało się odbić utracony przez dowództwo przyczółek z wieżyczkami blasterowymi i pokryć ogniem drogę skąd nadciągały posiłki nieprzyjaciela.

Po tym promowano je i przeniesiono do 14th Commando Strike Force Squad, code-name “Szary Szereg”, dowodzonej przez charyzmatycznego kapitana Aarona Moravana, jednego z bohaterów Republiki. Te dwie dziewczyny szybko stały się dość dobrze znane wśród żołnierzy. Nazywali je “Szarymi Siostrami” lub po prostu “laskami z szarych”. „Szare” były znane ze swojej odwagi, szalonych ataków na pozycje wroga i brutalnych przesłuchań jeńców. Zawsze trzymały się razem. Wszystko to skończyło się, gdy Ayretha uległa wypadkowi.

Informacje na temat szczegółów wypadku są tajne. Jej oddział walczył z siłami Imperium. Wróg rzucił na ich pozycje ciężki droidy bojowe, ale na szczęcie Szarzy mieli na wyposażeniu nową generację testowanych w warunkach polowych granatów, które mogły stopić nawet ciężki pancerz droida. Ale coś poszło nie tak z granatem Ayrethy. Wybuchł moment po rzuceniu, zalewając najbliższe parę metrów lepką, płonącą substancją. Dziewczyna przeżyła wypadek w krytycznym stanie.

Terapia i rekonwalescencja zajęły ponad rok. Zmagając się z zespołem stresu bojowego, odeszła z wojska, aby po jakimś czasie zaciągnąć się do na wpół tajnej jednostki Arkanis Division, gdzie mogła brać udział w operacjach wojskowych. Różnie się ta współpraca układała, ale na kilka miesięcy przed atakiem Zakuul, mianowano ją oficerem ds. ochrony. Po krótkim i namiętnym romansie z pewnym przemytnikiem, urodziła córkę, której nadała imię Mailiss. Dzieckiem zajęła się jej matka. Od tego czasu Ayretha udaje, że nie ma żadnego dziecka, a rolę opiekunki i mentorki dla Mailiss przejęła Diamira. Dlaczego? To skomplikowane.

### Po Zakuul

Losy Ayrethy były nieodłącznie związane z planetą Tatooine, gdzie kobieta pozostała po tym, jak raniono ją w trakcie dramatycznej ewakuacji dywizji pod naporem zakuulańskich sił. Uratowana przez cywilów dołączyła do partyzanckiego oddziału, który kilka miesięcy później został zniszczony przez Zakuulan. Swoje losy po tym zdarzeniu zawarła w pamiętniku. O tym jak była niewolnicą, jak przejęła dowództwo w gangu, o swoich romansach oraz o tym jak zorganizowała sprawnie działającą organizację przemytniczą i stopniowo zdobywała uznanie wśród band i przestępczych grup działających w Anchorhead i okolicy.

Kilka lat później, Arkanis Division wylądowało i odbiło swoją zrujnowaną bazę z rąk lokalnych przedstawicieli flory i fauny. Ayretha, po wielu perturbacjach z nowymi w oddziale, konfliktach z dowództwem i terapii, powróciła do służby w Dywizji jako Szef ds. Wywiadu. Kontakty związane z przemytniczą działalnością, inteligencja oraz bezduszność pozwoliły jej szybko utworzyć sprawny organizm. Dowodziła najlepiej zorganizowaną jednostką w Dywizji (AIU – Arkanis Intelligence Unit), realizując szereg misji celem pozyskania danych i ratowania zaginionych towarzyszy. Brała udział w udaremnieniu masowego mordu, które Zakuulanie zaplanowali w Anchorhead jako przykład tego, co spotyka tych, którzy stawiają opór. Ayretha dowodziła też siłami AIU oraz gwardią portową w bitwie o Spaceport i dostarczała Intel w ataku na Shield Bunkier oraz placówkę Zakuulan, zaplanowała też intrygę w celu zabicia pewnego Lorda Sithów.

Zdekonspirowana, mając zbyt wielu wrogów, aby dalej piastować swoje stanowisko, była bliska decyzji o opuszczeniu Arkanis, aby chronić oddział – nie dlatego, że jej na nich zależało, ale z poczucia obowiązku. Tymczasem, dowiedziawszy się o śmierci swojego ojca, poleciała na Alderaan, aby zawalczyć ze swoim spiskującym wujem o należne jej dziedzictwo. Pomagał jej agent AIU, który udawał jej męża. Wchodząc w świat alderaańskiej arystokracji, jednocześnie wkroczyła się w świat intryg, politycznych przepychanek i wrogów udających przyjaciół. Wyzwanie to okazało się być nawet trudniejsze do zrealizowania niż przeżycie trzech lat na pustyniach Tatooine.