Ανδραναρχικός

Μεταφορά στα ελληνικά του αγγλικάνικου *manarchist*. Ο μάτσο αναρχικός που χρησιμοποιεί την αναρχική ή και τη φεμινιστική ιδεολογία ως πρόσχημα για να πραγματοποιήσει φαντασιώσεις του οποιουδήποτε *καφροσέξουαλ cis-gender* άντρα. Περισσότερα στα παραδείγματα.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

1. Ο **Ανδραναρχικός** αγαπά τις γυναίκες, και έτσι δεν χρειάζεται να ακούει τι λένε. Η θέση του είναι αυτή της πολιτικής της ανωτερότητας, της cis αρρενωπότητας, της λευκότητας. Η φωνή του είναι δυνατότερη, ο λόγος του είναι αληθέστερος. Το αναρχικό του μέλλον είναι αναπόφευκτο, εμπνευσμένο από βιβλία που έγραψαν άλλοι λευκοί άνδρες. Είναι ένα ανώτερο όραμα. Ξέρει περισσότερα για κάθε συγκεκριμένο ζήτημα από εσένα, γιατί έχει πτυχίο σε αυτό. Για τον **Ανδραναρχικό**, είμαστε όλοι μια φυλή, η ανθρώπινη φυλή. Ο Ανδραναρχικός έχει φοβία για τις πολιτικές της ταυτότητας (identity politics). Εύχεται οι μαύροι, οι φεμινίστριες, οι κουίρ να σταματήσουν να διασπούν το κίνημα. Αυτοί οι «ξινομούρηδες ταυτοτικοί» του χαλάνε το κέφι. Ο Ανδραναρχικός καταλαβαίνει την καταπίεση των άλλων ανθρώπων καλύτερα από το ότι το κάνουν οι ίδιοι (ένας από τους φίλους είναι μαύρος): μετά την επανάσταση ο ρατσισμός θα εξαφανιστεί απλά. Η πολιτικές των ανδρών της λευκής εργατικής τάξης δεν είναι πολιτικές ταυτότητας, είναι ο πραγματικός αγώνας. [...] Ο **Ανδραναρχικός** γουστάρει να σπάει πράγματα. Ο Ανδραναρχικός αγαπάει την κουίρ υπερβία, και είναι και λίγο κουίρ και ο ίδιος γιατί είναι πολυσυντροφικός (γαμάει πολλές γυναίκες) και kinky (κυριαρχικός). Ο Ανδραναρχικός ξέρει πως ο γάμος είναι καπιταλιστικός θεσμός, έτσι εξερευνά την αναρχία των σχέσεων. Ξεφορτώνεται πατριαρχικούς περιορισμούς όπως πίστη, υπευθυνότητα, οικιακές δουλειές. Οι γκόμενές του έχουν μια τάση για ζήλεια, για την οποία δε φταίει αυτός. Είναι παρανοϊκές, κάτι για το οποίο δε φταίει αυτός. Θυμούνται τα πράγματα λάθος. Για κάποιο λόγο, δε γαμάει η μια την άλλη ενώ εκείνος κοιτάζει, πράγμα που δείχνει το ψέμα της γυναικείας απελευθέρωσης. [...] Ο **Ανδραναρχικός** είναι φεμινιστής όταν θέλει να γαμήσει. Ο Ανδραναρχικός θα χρησιμοποιήσει τη γλώσσα της σεξουαλικής απελευθέρωσης για να σε εξαναγκάσει σε σεξ. Θα αποκαλεί τον εαυτό του φεμινιστή καθώς θα σε βιάζει. Θα είναι επιμελής στο να ξεμπροστιάζει απολογητές του βιασμού… όταν είναι γυναίκες ή και μαύροι. Θα μιλάει για κοινότητα το πρωί στη συνέλευση και θα σε χτυπήσει το βράδυ. Θα σου πει να μην είσαι τόσο ηλίθια. Μην τον ξεφωνίζεις. (Εδώ).
2. Είναι οι ιδεοτυπικοί **ανδραναρχικοί** που συντηρούν τον πατριαρχικό τους ρόλο και απαξιώνουν κάθε άτομο που δεν αποπνέει αρκετή αντρίλα. (Indymedia).
3. **Ματσοσιαλιστής (ή Ανδραναρχικός):** *Υβρίδιο μεταξύ μισογύνη και Αριστερού (ή μισογύνη και Αναρχικού)*

**Αγαπημένη ταινία:***Joker*

**Αγαπημένος φιλόσοφος:** *Ζίζεκ*

**Ιδανική γυναίκα**: *Κούρδισσα καλλονή αντάρτισσα με στολή παραλλαγής και Καλάσνικοφ στο χέρι*

**Αγαπημένος πολιτικός:***Bernie Sanders (ακόμα και όταν δηλώνει ότι δεν ψηφίζει)*

**Ορκισμένος εχθρός:** *Hillary Clinton*

**Αγαπημένη ατάκα:** *“Για τις γυναίκες αφεντικά τι έχετε να πείτε όμως;”*

Ο ματσοσιαλιστής (brocialist) και ο Ανδραναρχικός (manarchist) διαφέρουν από τον μέσο μισογύνη, γιατί κρύβουν τον μισογυνισμό τους πίσω από μία επίφαση αριστερής ρητορικής. Δε θα σου πουν ότι δεν υπάρχει πατριαρχία ούτε ότι δεν χρειαζόμαστε φεμινισμό. Απλά ο υπάρχων φεμινισμός είναι, βρε παιδί μου, πολύ νεοφιλελεύθερος. Αν είχαμε αφήσει τους άντρες να τον διαχειριστούν ίσως θα ήταν πολύ καλύτερος, αλλά δυστυχώς τον αφήσαμε στα χέρια τον γυναικών, που δεν ξέρουν από ταξική καταπίεση και δεν καταλαβαίνουν την μαρξιστική ανάλυση όπως οι άντρες. Ο φεμινισμός που κάνουν οι γυναίκες εδώ και δεκαετίες είναι λάθος φεμινισμός. Και γι αυτό χρειάζονται τις παρεμβάσεις τους. [...] Αν κάτι τον βρίσκει 100% σύμφωνο με τον φεμινισμό αυτό είναι το sex-positivity και η σεξουαλική απελευθέρωση της γυναίκας, απόδειξη το ότι είναι πολυσυντροφικός και του αρέσει το BDSM. Αν είσαι μονογαμική, σου αρέσει το «βανίλια» σεξ και δε δέχεσαι να κάνεις τρίο με την φίλη σου, έχεις απλά μικροαστικά κατάλοιπα και είσαι σεξουαλικά καταπιεσμένη -τσάμπα φεμινίστρια δηλαδή. Δεν συμφωνεί όμως απαραίτητα με την σεξεργασία γιατί είπαμε ότι τα λεφτά σε κάνουν νεοφιλελέ μικροαστή -αυτός προτιμά τις φτωχές πλην τίμιες εργάτριες της φάμπρικας. Ο ματσοσιαλιστής θεωρεί ότι οι φεμινίστριες αλλά και τα κουήρ και μη λευκά άτομα διασπούν τον ταξικό αγώνα με τις διεκδικήσεις τους και την «πολιτική των ταυτοτήτων», γιατί στα μάτια του το «λευκός στρέιτ άντρας» δεν είναι ταυτότητα, είναι απλά το οικουμενικό, ουδέτερο υποκείμενο. Κατά βάθος θεωρεί ότι οι μόνες γυναίκες που καταπιέζονται από την πατριαρχία είναι οι προλετάριες και ότι σε κάθε περίπτωση αυτός, ως παιδί της εργατικής τάξης, δεν είναι σε θέση να καταπιέσει καμία γυναίκα και είναι θωρακισμένος από κάθε κατηγορία περί σεξισμού. Όπως και να χει, όλα αυτά θα λυθούν μετά την Επανάσταση -δηλαδή την αντικαπιταλιστική επανάσταση, την μόνη πραγματική. Ας δώσουμε τώρα προτεραιότητα στην πτώση του καπιταλισμού, που εντελώς συμπτωματικά είναι και η μόνη μορφή συστημικής καταπίεσης που θίγει τον ίδιο προσωπικά, και μετά θα τα βρούμε μωρέ. Αν του πεις πως ούτε στα σοσιαλιστικά/κομμουνιστικά καθεστώτα έχουν έμφυλη ισότητα θα σου πει ότι δοθέντος χρόνου θα επιτευχθεί κι αυτή. Με λίγα λόγια η δική σου επανάσταση θα πρέπει να περιμένει επειδή αυτός έχει την πολυτέλεια του χρόνου -αυτό που τον καίει είναι ο καπιταλισμός. [...] Τον ματσοσιαλιστή τον καταπιέζει η «πολιτική ορθότητα» και εκεί συγκλίνει απροκάλυπτα με την δεξιά. Θα υπερασπιστεί μέχρι θανάτου το δικαίωμα του να λέει την Ουρανία Μιχαλολιάκου «χοντρή πατσαβούρα» και «φάλαινα» γιατί αυτό είναι αντιφασισμός. (Antivirus).