Elfy

elfy wyklęte

niebiańskie elfy

piwny

żółty

pomarańczowy

fioletowy

niebieski

szary

czarny

biały

ciemny blond

beżowy

biały

szary

czarny

fioletowy

niebieski

zielonawy

żółtawy

niebieski

fioletowy

szary

zielony

różowy

**Elfy** - jedna z 3 pradawnych ras, które pojawiły się jako pierwsze na Uliortrii.

## Podział

Elfy dzielą się na 4 podstawowe kategorie:

* **elfy dnia**

Zazwyczaj można je spotkać w ciepłych i gorących klimatach. Wyższe od elfów nocy, są również od nich bardziej masywne. Mają ciepłe kolory skóry, często kolorystycznie zbliżone do ludzi, ale również bardziej żółtawe i zielonawe. Ich uszy skierowane są do dołu, rzadko prosto w bok (takie elfy uznawane są za dziwadła wśród swoich). Elfickie kobiety zazwyczaj mają dłuższe uszy od innych elfów, są też mniej kolorowe od nich. Uszy elfickich dzieci mają w zwyczaju zawijać się do dołu i prostować wraz z wiekiem. Włosy elfów dnia zazwyczaj są bardzo falowane lub kręcone. Mają proste lub zakrzywione do góry nosy, nigdy rzymskie i duże oczy. Kochają złoto. Elfy dnia dzielą się na 3 podkategorie:

* *elfy słońca*

Najwyższe z elfów dnia, ranga ich wysokości waha się od 1.9 m do 2.7 m. Ich skóra jest zazwyczaj bardzo ciemna i brązowa, albo żółtawa, prawie że złota. Mają złote, pomarańczowe lub brązowe oczy, a ich włosy prawie zawsze są kręcone i występują w kolorach takich jak brązowy, jasny brązowy i ciemny blond, rzadko rudy. Ich elfie znaki są bardzo skomplikowane, posiadają wiele zawijasów i dodatkowych kresek i kropek. Znajdują się na twarzach (na oczach u kobiet, na czole u mężczyzn i na brodzie u elfów bezpłciowych) oraz na tułowiu, zazwyczaj na klatce piersiowej i brzuchu. Najczęściej można je znaleźć w gorących klimatach: na pustyniach, preriach i sawannach. Ich magia jest jasna, zazwyczaj złoto-żółta i zdaje się działać najlepiej w ciągu ciepłych miesięcy oraz przesilenia letniego.

* *elfy leśne*

Ich wzrost waha się od 1.85 m do 2.5 m. Są najbardziej masywne ze wszystkich elfów. Ich skóra jest opalona lub brązowa, często ma też zielonawe odcienie. Ich włosy są bardzo faliste, rzadziej kręcone i występują w kolorach jasno i ciemno brązowych, blond, czasami też beżowych i zielonawych (bardzo rzadko). Zazwyczaj mają zielone oczy, czasami zdarzają się też złote. Ich elfie znaki nie są skomplikowane jako cały wzór, jednak składają się z bardzo fikuśnych, ciężkich do odwzorowania linii. Znajdują się na twarzach (na oczach u kobiet, na czole u mężczyzn i na brodzie u elfów bezpłciowych) oraz na ramionach i obojczykach, czasami przeciągając się aż do szyi. Zazwyczaj można je spotkać na terenach bardzo zalesionych. Ich magia jest zielonawa i zdaje się działać najlepiej wśród natury.

* *elfy ziemi*

Najniższe z elfów dnia, z wzrostem wahającym się od 1.75 m do 2.3 m. Są nieco bardziej masywne od elfów słońca, ale nie tak bardzo jak elfy leśne. Ich włosy są raczej faliste, bardzo rzadko kompletnie kręcone i występują w kolorach takich jak brąz, rudy, ciemny blond, złoty blond, beżowy i bardzo rzadko kość słoniowa lub prawie że biały. Ich skóra jest opalona, często zielonawo-szarawa. Znaki elfów ziemi nie są tak powywijane jak innych elfów dnia, jednak są jednymi z najbardziej skomplikowanych znaków wśród wszystkich elfów. Znajdują się na twarzach (na oczach u kobiet, na czole u mężczyzn i na brodzie u elfów bezpłciowych) oraz na brzuchu, zazwyczaj ciągnąc się aż do kolan. Zazwyczaj można je spotkać na terenach górzystych, lub wręcz przeciwnie - w dolinach i kanionach. Ich magia jest albo zielonawa, albo pomarańczowa i zdaje się być najsilniejsza w skrajnych punktach na Uliortrii.

* **elfy nocy**

Zazwyczaj można je spotkać w zimnych klimatach. Niższe od elfów dnia. Mają zimne kolory skóry i nietypowe kolory włosów. Ich uszy są skierowane do góry, rzadko prosto w bok (takie elfy uznaje się za niesamowicie brzydkie). Mężczyźni mają dłuższe uszy od kobiet, lub elfów bezpłciowych. Elfickie kobiety zazwyczaj są mniej kolorowe od innych płci, ich włosy są też bardziej szorstkie i matowe. Elfickie dzieci mają uszy zawinięte do góry, które wraz z wiekiem się prostują. Włosy zawsze są albo perfekcyjnie proste, albo bardzo delikatnie falowane. Mają proste lub rzymskie nosy, nigdy skierowane do góry i zazwyczaj szerokie, niezbyt duże oczy. Kochają srebro. Elfy nocy dzielą się na 2 podkategorie:

* *księżycowe elfy*

Ich skóra jest ciemniejsza niż elfów kryształowych. i występuje głównie w kolorach granatowym i purpurowym,rzadziej bordowo-różowym, ciemno szarym i ciemno zielonym. Ich włosy zazwyczaj mają kolory takie jak czarny, szary, ciemnobrązowy i purpurowy, a rzadziej występują takie kolory jak biały i niebieski. Księżycowe elfy są mistrzami w robieniu warkoczów. Oprócz tego są nieco wyższe od elfów kryształowych, zazwyczaj mają od 1.8 m do 2.4 m. Zazwyczaj można je spotkać na terenach nieco podmokłych, lub blisko naturalnych zbiorników z wodą. Są też bardzo szybkie. Ich elfickie znaki stworzone są głównie z prostych kresek, układających się w skomplikowane wzory i znajdują się na ich twarzach (na oczach u mężczyzn, na czole u kobiet i na brodzie dla elfów bezpłciowych), oraz na dłoniach. Ich magia jest bardzo jasna, prawie że biała i zdaje się być najsilniejsza w nocy, szczególnie w czasie pełni.

* *kryształowe elfy*

Mają jasne kolory skóry, wliczając w to błękitny, jasnofioletowy, a rzadziej różowy i zielony, czasami wpadając prawie w biel. Ich włosy zazwyczaj związywane są w kitki i posiadają takie kolory jak biały, granatowy, brązowy, a rzadziej szary i purpurowy. Mają wąskie lub opadające oczy występujące w kolorach takich jak szary, fioletowy i niebieski, a rzadziej różowy, biały i bardzo rzadko brązowy. Są wyższe od elfów księżyców, z rangą wysokości wahającą się od 1.8 m do 2.5 m. Zdają się być też nieco bardziej masywne. Ich elfickie znaki stworzone są niezbyt skomplikowane, składają się z prostych lub delikatnie zakrzywionych linii i znajdują się na ich twarzach (na oczach u mężczyzn, na czole u kobiet i na brodzie dla elfów bezpłciowych) oraz ciągną się przez całe ramiona i nogi elfów. Zazwyczaj można je spotkać w terenach górzystych. Są bardzo szybkie i zdają się mieć specjalną więź z ziemią, zwłaszcza z kamieniami i górami. Ich magia jest bardzo jasna, często zabarwiona na jasno różowy, błękitny lub liliowy kolor i zdaje się działać najlepiej podczas zimnych miesięcy.

* czasami wyróżniana jest również podkategoria "*elfów ciemności*" jednak naukowcy sprzeczają się czy powinna zostać ona uznana za kategorię i jeśli tak, to czy należy zaliczyć ją do elfów nocy, czy elfów wyklętych

* **elfy wyklęte (Sha'arvi)**

Nie są tak wysokie jak większość elfów, ich wzrost waha się od 1.65 m do 1.8 m. Są też bardziej muskularne. Ich skóra zawsze ma szarawe odcienie i porośnięta jest w całości delikatnym meszkiem. Mają długie, opadające, cienkie uszy porośnięte czymś w rodzaju futra i długie, spiczaste palco-szpony. Ich włosy są proste lub delikatnie kręcone, zawsze białe, tak samo jak ich oczy, nieposiadające tęczówek, a jedynie źrenice, w kolorze od czarnego do jasnego błękitu. Mają długie ręce i długie nogi, a ich elfickie znaki zawsze są proste i ciągną się od głowy aż do pleców, czasami sięgając kości ogonowej. Mają ostre zęby i niskie, szorstkie głosy. Ich nosy są zazwyczaj proste, lub lekko zakrzywione do góry, a usta w miarę drobne. Wśród elfów wyklętych nie widać różnicy pomiędzy poszczególnymi płciami i właściwie nie wiadomo, czy posiadają one w ogóle koncept płci. Najczęściej mieszkają w pobliżu wulkanów. Zazwyczaj można ich zobaczyć w towarzystwie ogromnych, czarnych psów z wieloma białymi oczami.

* **nadziemne elfy/niebiańskie elfy**

Są dość wysokie, sięgające od 1.8 m do 2.2 m i zazwyczaj w miarę szczupłe. Wydają się jednak większe z powodu delikatnego futerka porastającego ich całe ciało. Owo futro jest bardzo jasne, zazwyczaj białe, chociaż występują też odmiany jasno różowe, jasno żółte i jasno niebieskie. Ich uszy nie są tak długie jak innych elfów, są też szersze i porośnięte futrem. Mają 3 oczy, zazwyczaj są duże, dość okrągłe i ciemne, najczęściej czarne, ciemno brązowe lub granatowe. Trzeciego oka, znajdującego się na czole, zazwyczaj nie widać gdy jest zamknięte, z powodu futra. Mają krótkie palce zakończone krótkimi, ostrymi szponami, a przy ich łokciach znajdują się małe skrzydła. Nadziemne elfy nie potrafią latać, ale dzięki swoim skrzydłom umieją szybować. Mają długie, cienkie języki i niskie, delikatne głosy. Ich elfie znaki ciągną się od ich 3 oka w dół i zazwyczaj wchodzą na ich szeroki, płaski nos, którego końcówka jest albo różowa, albo niebieska, albo żółtawa. Wśród nadziemnych elfów występuje tylko jedna płeć, której uczeni nie byli w stanie porównać z jakąkolwiek dotychczas znaną. Zazwyczaj można je spotkać wśród najwyższych gór lub bardzo wysokich lasów. Ich magia jest prawie że niewidoczna, ale przy jej używaniu zdaje się słyszeć świst wiatru i delikatne dźwięki metalicznych instrumentów.

Wszystkie elfy posiadają znaki z którymi się rodzą. Znaki te rozrastają się wraz z wiekiem.

## Kultura

Elfy były kiedyś jednymi z najpotężniejszych ras, zostały jednak osłabione przez rozłam, który był skutkiem Elfich Wojen. Wiele z nich osiedliło się po tym przy ludzkich siedzibach, nie bacząc na mieszanie się ras, niektórzy jednak pozostali przy swoich korzeniach, żyjąc utraconą potęgą. Przed rozłamem elfy zazwyczaj prowadziły koczowniczy tryb życia, nie lubiąc osiedlać się na stałe, zależało im jednak na zostawianiu za sobą śladów. Miały w zwyczaju wznosić wysokie, strzeliste budowle z fikuśnymi zdobieniami. Pomimo utraconego statusu elfy żyjące na "starych ziemiach" wciąż są w większości bardzo dumne, uważając swoją kulturę za najlepszą, bardzo przykładając się do jej kultywowania i dbając o to, aby nie mieszała się ona z innymi rasami.

Z powodu wcześniejszych wojen, które o włos zakończyłyby się kompletnym wyginięciem elfów, nie przepadają one za anarchią, uważając ją za zgubę każdej rasy.

Wielowiekowe koczownicze życie sprawiło, że elfy nigdy nie miały szansy zbytnio zbliżyć się do siebie. Dodatkowe stronienie od innych ras uczyniło z nich odludków. Przez to uważane są one zazwyczaj za chłodne i nieprzyjazne, a czasami nawet zdziwaczałe i obce.

Każdy z elfów, niezależnie od miejsca zamieszkania, zawsze będzie dbać o 2 elementy swojej kultury - to jest, elfie ziele, które pozwala elfom widzieć rzeczy niedostępne innym rasom (dla których ziele jest mordercze), oraz elfią fletnię, to jest flet złożony z 13 drewnianych rurek o różnej długości, która jest charakterystycznym elfim instrumentem.

Większość elfów uważa ptaki i ryby za święte, według nich to właśnie te zwierzęta są przewodnikami dusz poległych kompanów. Z tego powodu starają się żyć w zgodzie z naturą i rzadko jedzą mięso. Mają szczególną więź z d'aamarthami, które są specjalną rasą jeleni. Kochają również wodę, z której dobroci często korzystają. Woda ta często pomaga im w wielogodzinnych, a nawet wielodniowych medytacjach.

Starą, elficką tradycją jest huczne obchodzenie 100 lat, które uznaje się za przejście w wiek dorosłości. Jest to czas, w którym solenizant udaje się na samotną podróż, podczas której pierwszy raz zażywa elfie ziele, które pozwala mu porozumieć się ze swoimi przodkami. Wtedy też następuje największy rozwój magii w całym życiu elfa.

Większość elfów, zwłaszcza tych żyjących na starych ziemiach, uważa za kanon piękna szczupłych i powabnych mężczyzn o lśniących włosach i delikatnych twarzach, oraz silne i wysokie, zdolne do ochraniania potomstwa kobiety. Jednocześnie w kwestii ról społecznych elfy zdają się nie zwracać zbyt dużej uwagi na płeć, poza pewnymi wyjątkami (za najlepszych kapłanów uważają na przykład elfy bezpłciowe). Wśród elfów żyjących przy siedzibach innych ras popularne są operacje skracające uszy, a wśród elfów żyjących na starych ziemiach operacje wydłużające uszy i zmieniające ich kąt nachylenia.

Głównymi siedliskami elfów są:

* Isylnor (elfy nocy)
* Anfaelen (elfy dnia)
* Alosrin (elfy nocy)
* Canavar (elfy niebiańskie)
* Eskistan (elfy niebiańskie)
* Hedreath (elfy wyklęte, elfy niebiańskie)
* Heglen (elfy dnia, elfy wyklęte)
* Uthain (elfy nocy, elfy wyklęte)

## Historia

Pierwsze ślady istnienia i życia elfów pochodzą z około IIE180. Są to skalne malunki przedstawiające codzienne życie elfów, polowania, jak i religijne obrzędy, które pierwsze elfy wykonywały. Odnaleziono również gliniane tabliczki, które zapewne były używane do liczenia, jednak zapisano je w języku Qinai podstawowym, którego do dziś nie rozszyfrowano kompletnie.

Z nieznanego powodu około IIE550 pierwsze pokolenie N'aarkha przestało istnieć, a zamiast niego powstały 2 nowe typy elfów - nazwane potem nocnymi i dziennymi.

Jedne z pierwszych pisanych świadectw o elfach, niepochodzące od nich samych pochodzą z IIIE1233, z dziennika Canavarskiego uczonego, Landesa Serby. W jednym z wpisów możemy przeczytać:

*Dzień 142 mojej wędrówki przez obce, południowe wyspy. Pogoda jest w miarę ciepła, aczkolwiek tereny są wysoce podmokłe. Parę razy miałem okazję natknąć się na tubylców, wyglądem podobnymi do mnie, jednak będącymi bardziej smukłymi, wyższymi i szybszymi. Pomimo posiadania ze sobą pięćdziesięciu moich najlepszych ludzi, nie sądzę, abym miał przeciwko tym istotom jakiekolwiek szanse w walce.*

*Tak bardzo, jak udało mi się zauważyć, tubylcy owi żyją wśród drzew, kryjąc się wśród natury, posiadając impresjonującą zdolność do wtapiania się w otoczenie. Dojrzeć jednak udało mi się ich uszy, długie i cienkie, niczym u królika, czy jakiegoś osła.*

Podczas I Konwencji w Akox w IIIE1425 elfy uznano za oficjalną rasę, czyniąc ją jedną z 3 podstawowych ras (nie wliczając w to Starożytnych).

W IVE4119 zakończyła się II Wojna Elficka, której jednym ze skutków było rozdzielenie elfich wysp na pół.

13 lat później Anfaelen i Isylnor, 2 główne kraje skupiające elfów, uznały odrębność elfów wyklętych i elfów niebiańskich.