Elrond

Peredhel (S. Półelf)

Powiernik Vilyi

Lord Rivendell (dawniej; od 1697 rok Drugiej Ery do 3021 rok Trzeciej Ery)

Lindon (dawniej)

Rivendell (dawniej)

Tol Eressëa (obecnie)

Moce związane z Vilyą

## Rodzina

### Krewni

Huor i Rian, Turgon i Elenwe, Beren i Luthien oraz Galathil (pradziadkowie)Tuor i Idril oraz Dior i Nimloth (dziadkowie)

Elured i Elurin (wujkowie)

Vardamir, Atanalcar i Manwedil (bratankowie)

Tindómiel (bratanica)

Potomkowie Elrosa (dalecy krewni)

Eldarion (wnuk)

Córki Aragorna i Arweny (wnuczki)

### Potomstwo

ElladanElrohir

Arwen

## Relacje

### Przyjaciele

GandalfBilbo

Glorfindel

Erestor

Lindor

Frodo

### Wrogowie

OrkowieTrolle

Wargowie

Easterlingowie

Haradrimowie

Variagowie

## Inne

### Domena

Rivendell

**Elrond** (ur.*532 rok Pierwszej Ery w Przystaniach Sirionu*)- Półelf, syn Earendila i Elwingi, brat bliźniak Elrosa który został pierwszym królem Numenoru oraz ojciec Arweny która poślubiła Aragorna i została królową Zjednoczonego Królestwa. Lord Rivendell i członek Białej Rady, Elrond konsekwentnie walczył przeciwko Sauronowi w Drugiej i Trzeciej Erze.

Elrond to jedna z najbardziej znanych, znaczących i rozpoznawalnych postaci w legendarium JRR Tolkiena , występująca w *Hobbicie* , *Władcy Pierścieni* , *Silmarillionie* i *Niedokończonych opowieściach*. Udzielił informacji Thorinowi i Kompanii które umożliwiły im wejście do Samotnej Góry pod nosem Smauga, a jego Rada Elronda doprowadziła do utworzenia Drużyny Pierścienia , co ostatecznie doprowadziło do zniszczenia Jedynego Pierścienia oraz całkowitej i ostatecznej klęski Saurona.

## Historia

### Pierwsza Era

Wywodził się on wraz z bratem z Trzech Rodów Edainów, lecz miał w żyłach także krew Eldarów i Majarów, odziedziczoną po Idril z Gondolinu i Lúthien, córce Meliany. Elrond półelf był synem Eärendila i Elwingi, prawnukiem Lúthien. Miał brata bliźniaka, Elrosa. Urodził się w Przystani Sirionu w Beleriandzie w Pierwszej Erze. Wraz z bratem zostali schwytani i wychowani przez Maedhrosa i Maglora. Choć na początku nie było wielkiej miłości między synami Eärendil'a a Synami Fëanora, w końcu Maglor zlitował się nad nimi oraz pielęgnował ich i ostatecznie pokochał. Po Wojnie Gniewu Elrond i Elros opuścili niewolę i udali się do Lindonu. Po pokonaniu Melkora pod koniec Pierwszej Ery Valarowie pozwolili mu wybrać, do której rasy chce należeć – ludzi czy elfów. Zdecydował dołączyć do tych drugich. Został ich władcą o wielkiej mądrości i dużej mocy. Postanowił także zostać w Śródziemiu, tak jak inni nieliczni elfowie. Wśród nich byli: Círdan, Budowniczy Okrętów, Celeborn z Doriathu wraz z żoną Galadrielą oraz Gil-galad, Najwyższy Król Ñoldorów. U jego to boku został Elrond w Zewnętrznych Krainach.

### Druga Era

Piękna istota nazywająca siebie Annatarem , emisariuszem Valarów, przybyła w poszukiwaniu wejścia do Lindonu podczas Drugiej Ery. Elrond i Gil-galad wyczuli, że nie jest tym, kim się przedstawia i nie pozwolili mu wejść do królestwa. Mieli rację, czego dowiodła późniejsza Wojna Elfów i Saurona .

W 1695 roku DE Gil-galad wysłał Elronda na pomoc Eregionowi. Siły Elronda przybyły za późno i okazały się zbyt małe, by bronić Eregionu. Podczas gdy Sauron wysłał większość swojej armii na zachód, by zaatakować Lindon, zostawił silny oddział, by powstrzymać Elronda. W ciągu dwóch lat Eregion został pustkowiem, a Elrond wraz z ocalałymi Noldorami uciekł daleko na północ. Tam założył twierdzę Imladris (zwana również jako Rivendell).

Wielu więcej uchodźców dołączyło do sił Elronda, gdy Sauron pustoszył Eriador podczas wojny. W 1700 roku DE , Imladris, pomimo oblężenia, był jedyną częścią Eriadoru , która nie była pod kontrolą Saurona. Został wyzwolony przez siły Gil-galada i Tar-Minastira . Po klęsce Saurona, w tym czasie odbyła się Rada, ustanawiająca, że ​​Imladris powinna być utrzymana jako elficka forteca i mianująca Elronda wiceregentem Gil-galada w Eriadorze, przekazując mu Pierścień Vilya .
Elrond maszerował z Gil-galadem i Elendilem podczas Wojny Ostatniego Przymierza, służąc jako herold Gil-galada. Był obecny podczas ostatniej bitwy tej wojny, będąc świadkiem śmierci Gil-galada i Elendila. Kiedy Isildur odciął Jedyny Pierścień z ręki Saurona pod koniec bitwy, on i Círdan doradzili Isildurowi, aby zniszczył Pierścień, ale Isildur odmówił ich rady. Elrond następnie powrócił do Rivendell, która prosperowała w nadchodzących latach dzięki pomocy Pierścienia Powietrza, Vilyi , którą Elrond otrzymał od Gil-galada.
Argumentowano, że po śmierci Gil-galada Elrond miał prawo zostać Najwyższym Królem Noldorów, ale nigdy nie przyjął tego tytułu. Rzeczywiście, po zakończeniu Drugiej Ery, w Śródziemiu pozostało bardzo niewielu Noldorów, którzy mogliby mieć go za króla.

### Trzecia Era

Po śmierci Isildura, Elrond otrzymał odłamki Narsila , które zachował przez wiele lat. Rozpoczął swoją długą tradycję wychowywania spadkobierców Isildura, pomagając wychować syna Isildura, Valandila , który pozostał w Rivendell podczas Wojny Ostatniego Przymierza.

W 109 TE Elrond poślubił Celebrían , córkę Galadrieli i Celeborna . Ich pierwsze dzieci, bliźniaki Elladan i Elrohir, urodziły się w 130 roku, a ich córka Arwen w 241 roku.

Podczas późnego panowania Arvelega I , Rivendell było oblegane przez Angmar . Po najeździe Angmaru na Eriador w 1409 roku TE , elfi lud z Rivendell dołączył do Lindonu, by na wiele lat utrzymać w ryzach Czarnoksiężnik .

Wieki później, gdy upadło Królestwo Północy, Elrond przejął pozostałe pamiątki po Arnor ( Berło Annúminas i Pierścień Barahira ), trzymając je dla tego, który w końcu będzie mógł odzyskać tron ​​Arnoru .

Do Elronda i innych Mędrców dołączył Czarodziej Gandalf , który został wysłany przez Valarów z Zachodu. Jak postanowili, Gandalf najechał Dol Guldur . Nekromanta wycofał się i rozpoczął się Czujny Pokój . W 2463 TE Mędrcy utworzyli Białą Radę z Czarodziejem Sarumanem na czele.

Elrond został później oddzielony od swojej żony, kiedy została porwana przez orków. Ich synowie uratowali ją, ale Elrond nie był w stanie wyleczyć jej psychicznie, więc w 2510 roku zdecydowała się popłynąć na Zachód .

W 2851 TE Biała Rada spotkała się, aby zdecydować, czy podjąć działania w związku z odkryciem przez Gandalfa tożsamości Nekromanty jako Saurona, ale Saruman odwiódł pozostałych od działania na podstawie objawienia Gandalfa.

W 2933 roku TE Elrond zabrał Aragorna jako swojego przybranego syna w Rivendell, a Arwena zamieszkała z babcią w Lothlórien .

Elrond nazwał Aragorna *Estel* („*Nadzieja*”) i ukrywał przed nim swoje dziedzictwo, dopóki nie osiągnął pełnoletności. Kiedy Aragorn stał się dorosły, Elrond dał mu Pierścień Barahira i odłamki Narsila, przewidując, że Aragorn może być tym, który zasiądzie na tronach Gondoru i Arnoru. Kiedy Aragorn zakochał się w Arwenie, Elrond wyjawił mu, że Arwena podzieliła wybór Półelfów i że jedno lub drugie z nich ostatecznie zostanie od niej oddzielone na zawsze. Elrond upierał się, że Arwena nie może poślubić Aragorna, dopóki nie zostanie królem Gondoru i Arnoru.

W 2941 TE Elrond powitał Thorina i Kompanii w swoim domu, Ostatnim Przyjaźnym Domu na wschód od Morza. W noc przesilenia letniego - w noc poprzedzającą podróż krasnoludów , Bilbo i Gandalfa na wschód - Elrond zbadał miecze, które znaleźli w jaskini trolli. Przeczytał runy i ujawnił, że miecz Thorina nazywał się Orcrist , "*Pogromca Goblinów*", a miecz Gandalfa nazywał się Glamdring , "*Młot na wroga*". Powiedział im, że to elfickie miecze ze starożytnego miasta Gondolin, zniszczony dawno temu. Następnie spojrzał na Mapę Throra i stwierdził, że są tam runy księżycowe . Z księżyca w wigilię lata wyczytał słowa: „*Pięć stóp wysokie drzwi, a trzech może iść obok siebie*” i „*Stań przy szarym kamieniu, gdy puka drozd i zaświeci zachodzące słońce ostatnim światłem Durina dziurkę od klucza*”. Ta informacja okazała się kluczowa dla Bilba i krasnoludów, aby wejść na Samotną Górę przez tajne wejście.

W tym samym roku Biała Rada zaatakowała Dol Guldur i oczyściła Mroczną Puszczę z obecności Nekromanty.  Po powrocie Bilbo i Gandalfa do Rivendell, Elrond i szary czarodziej omówili to i wydarzenia z Samotnej Góry. Oboje zgodzili się, że byłoby lepiej, gdyby Nekromanta został całkowicie wygnany ze świata.

Biała Rada ostatni raz spotkała się w 2953 TE, kiedy Gandalf wyraził swoje obawy, że Jedyny Pierścień był pierścieniem Bilba znalezionym w mieście Goblinów . Saruman uciszył go, twierdząc, że Pierścień został wyrzucony do morza.

### Wojna o Pierścień

Kiedy Frodo po raz pierwszy opuścił Shire z Jedynym Pierścieniem, zawsze miał zamiar udać się do Rivendell, by zasięgnąć rady Elronda. Rzeczywiście, w liście pozostawionym w Bree, Gandalf radził mu to zrobić. Po tym, jak Elrond wyleczył Froda z rany odniesionej w Wichrowym Czubie , zorganizował ucztę, która odbyła się, gdy Frodo wyzdrowiał.

Elrond przewodniczył Radzie Elronda . Podczas tego spotkania opowiedział to, co wiedział o historii Isildura i Pierścienia. Zidentyfikował Aragorna jako Dziedzica Isildura , a kiedy Frodo ostatecznie zgłosił się na ochotnika do noszenia Pierścienia, Elrond potwierdził tę decyzję jako słuszną. Wyglądało na to, że Elrond wybrał członków Drużyny innych niż Frodo i Sam, akceptując Merry'ego i Pippina tylko niechętnie.

Później Elrond wysłał swoich synów Elladana i Elrohira, aby dołączyli do Strażników Dúnedainów , którzy pojechali do Rohanu, aby dołączyć do Aragorna. Za pośrednictwem Elrohira Elrond poradził Aragornowi, aby wybrał Ścieżki Umarłych. Podczas Ostatniej Debaty Elrohir poparł decyzję Aragorna, by zaatakować Mordor jako dywersję, aby dać Frodo czas na dotarcie do Góry Przeznaczenia, mówiąc, że to była rada Elronda.

Po upadku Saurona, Aragorn został koronowany na króla nowego zjednoczonego królestwa 1 maja i zgodnie z własną obietnicą Elrond eskortował Arwenę do Lothlórien . Przybyli 20 maja, a Arwena udała się do Minas Tirith , by poślubić Aragorna.  Rozstał się z nią w wielkim smutku.

Elrond był jednym z elfów, którzy wraz z Frodo, Gandalfem i innymi Powiernikami Pierścienia zabrali Biały Statek do Valinoru . Koniec Trzeciej Ery naznaczony jest ich odejściem.

## Wygląd i cechy

Elrond jest opisywany jako ponadczasowy, nie przypominający ani starego, ani młodego, jednak można było zobaczyć na jego twarzy wspomnienia i doświadczenia z tysięcy lat. Wyglądał na czcigodnego zarówno starego króla, mądrego czarodzieja, jak i doświadczonego wojownika w kwiecie wieku.

Elrond jest opisany jako ciemnowłosy, podczas gdy jego oczy były szare, lśniące jak światło gwiazd. Nosi również srebrny diadem.

Jego rodzicami byli Earendil i Elwing . Był więc Półelfem : Earendil był dzieckiem śmiertelnika Tuora i elfki Idril , podczas gdy Elwing był wnuczką Berena (człowieka ) i Lúthien (córki króla elfów Thingola i Majary Meliany ). W konsekwencji Elrond pochodził ze wszystkich trzech plemion elfów ( Vanyarów i Noldorów przez Idril, Sindarów przez Luthien), Majara i wszystkich trzech rodów Edainów ( Hador , Haleth i Beor ).

## Etymologia

W liście z 1958 r. JRR Tolkien wyjaśnił, że *Elrond* jest sindarińskim imieniem, które mu nadano, ponieważ znaleziono go w jaskini i że imię to składa się z *eld>ell* , sindarińskiego określenia wygnańców z Wysokich Elfów i *rond* . na podstawie prymitywnego elfickiego *ronda* oznaczającego „*jaskinię*”.  W eseju napisanym prawdopodobnie między 1959 a 1960 JRR Tolkien przetłumaczył nazwę jako „*kopuła-gwiazda*”.  Elementami sindarińskimi są *el* („*gwiazda*”) i *rond* („*sklepiony lub łukowaty dach, niebiosa*”). W eseju o „Problemie Ros”, który został napisany w 1969 lub później, JRR Tolkien przetłumaczył nazwę jako „*gwiezdna kopuła*”.  *Elrond* został również przetłumaczony jako „*Sklepienie Niebio*s”.  1972 JRR Tolkien napisał, że imię Elrond oznacza „*sklepienie gwiazd*”

Jego quenejskie imię brzmiało najprawdopodobniej ***Elerondo***  , odizolowane od patronimicznego *Elerondiel* („ *Córka Elronda* ”)

## Inne wersje Legendarium

Elrond został prawdopodobnie po raz pierwszy stworzony dla *Hobbita* . Następnie on, wraz z Gandalfem , stał się jedną z niewielu postaci, które pojawiły się we wszystkich trzech książkach*: Silmarillion* , *Hobbit* i *Władca Pierścieni* .

W rozdziale „ *Krótki odpoczynek* ” *Hobbita* jest powiedziane o Elrondzie, że „*był przyjacielem elfów — jednym z tych ludzi, których ojcowie poznali dziwne historie przed początkiem Historii, wojny złych goblinów i elfy i pierwsi ludzie na Północy. W tych dniach naszej opowieści wciąż byli ludzie, którzy mieli za przodków zarówno elfy, jak i bohaterów Północy, a Elrond, mistrz domu, był ich wodzem. Był równie szlachetny i równie szlachetny. O pięknej twarzy jak władca elfów, silny jak wojownik, mądry jak czarodziej, czcigodny jak król krasnoludów i miły jak lato*. Zauważ, że w tym opisie nie jest on zidentyfikowany jako elf, ponieważ Tolkien na tym etapie nie zdecydował, że Elrond z Rivendell był tą samą osobą, co Elrond, syn Earendila.

Jednak jego nazwisko pojawia się również w szkicu *Upadku Numenoru* , napisanym mniej więcej w tym samym czasie co *Hobbit* (przed 1937 ). Tam wspomina się, że jest synem Earendla , dziedzica rodu Hadora , który z powodu swej śmiertelnej krwi zdecydował się pozostać na Wielkich Ziemiach i został przywódcą elfów w ostatku Beleriandu. Tam sprzymierzył się z Wiernym Amrothem (prekursorem Elendila) przeciwko Sûrowi (Sauronowi).  W przepisaniu tego samego tekstu Elrond zostaje pierwszym królem Numenoru zamiast tego jest budowniczym miasta Numenos i jest śmiertelnikiem (co oznacza, że ​​tekst został napisany przed *Hobbita* , ponieważ pojawia się tam żywy, przypuszczalnie nieśmiertelny). To Gil-galad walczy z Sauronem. Wraz z koncepcją Elrosa, Tolkien dodał późniejszą notatkę, rozważając nakłonienie Elronda do pozostania z Gil-galadem lub powrotu do Śródziemia.