Vendarin

**Vendarin** to główny język z grupy Eben, używany przez Onwego, Ebendarów i Baradów. Powstał w wyniku zmieszania się archaicznej mowy Antherów i narzecza Annaków przez Inwego.

Vendarin jest językiem, od którego wywodzą się wszystkie języki Ludów Godnych, takie jak: Eldarin, Dundarin, i języki Edarów.

## Historia

Vendarin jest uproszczoną wersją języka, którym posługiwał się Onwe-Alane przed Obudzeniem. W jego dawnym odpowiedniku przetrwało jedynie kilka słów, których porównanie z tymi vendaryjskimi dowodzi, że są one spokrewnione, a także, że słowa w Vendarinie są uproszczeniem dużo dłuższych i bardziej skomplikowanych fonetycznie wyrazów.

### Początek

Język powstał, kiedy pozbawiony pamięci Onwe próbował przypomnieć sobie swój ojczysty język, powtarzając jak mantrę pamiętane słowa, do zapomnienia i uproszczenia ich do obecnej formy. Jedyne co pamiętał na początku, to rzeczowniki i właśnie rzeczowniki stały się bazą nowego języka. Przygotowany na konieczność porozumienia się, a może nawet nauczenia możliwego korespondenta swojej mowy, Onwe zamyślił się nad nowym językiem, który nazwał *Andons Einah*. Po zakończeniu prac, jego Mowa składała się z kilkuset słów: rzeczowników, czasowników i przymiotników. Żadna z tych części mowy się nie odmieniała.

### Inwe

Kiedy Onwe ożywiał Vendarów i nadawał im swoje myśli jako tożsamość, jedna z nich, podyktowana lepszemu porozumiewaniu się, przerodziła się w Vendara o imieniu Inwe (and. Einawens). Ten, kiedy tylko usłyszał prosty i prymitywny język Onwego, tak się oburzył, że uciekł z Wrót Czasu na cały rok Światła. Po tym czasie Onwe zanalazł go i namówił do poprawienia ich Mowy, tak, by była zdatna do użytku. Inwe zabrał się do pracy i po kilku latach Światła stworzyl język o nazwie Vendarine — Mowa Vendarów, później zmieniony na Vendarin. Język był doskonale przystosowany do sposobu komunikowania się Vendarów — był na tyle złożony, że dało się zadeklarować w nim więcej niż podstawowe potrzeby, ale i na tyle prosty i nieścisły, by Vendarowie mogli używać go wraz z projektem Orumego — Mową Umysłu. Pomysł tak się przyjął, że całkowicie wyparł *Andons Einah* i tylko More czasami w swych Przemowach używała języka Onwego.

### Asaf

Po stworzeniu goblinów i nadaniu im świadomości Asaf zaczął się zastanawiać nad wymyśleniem dla nich i dla siebie języka (jako iż wszystko, co Vendaryjskie, włącznie z językiem, uważał za złe). Obserwował rasy na Opinum, u których właśnie kształtowały się pierwsze prymitywne proto-języki, poznawał anatomię i narządy mowy u wszystkich organizmów. Rozważał nawet poproszenie o pomoc Inwego, którego zawsze lubił, odrzucił jednak od razu tę myśl, bo Inwe jako Vendar był jego wrogiem.

Ostatecznie wpadł mu do głowy najprostszy i najbardziej leniwy pomysł: odwrócić wszystkie vendaryjskie słowa, nadać im odwrotne znaczenie i gardłowe brzmienie. Tak z /fɪn/ "mądry" zrobiło się /ŋɵⱱ/ "głupi", a z /vʲan/ "życie" - /ndɑⱱ/ "śmierć"

### Baradowie (*Barad Ine*)

Grupa Zindarów wędrowała po Arkanie. Zatrzymała się na postój na południowy zachód od Wielkiej Ściany Jalwarów. Przy ognisku zaczęli snuć rozmyślania nad sensem życia magią, moralnością i etyką. Szczęśliwym trafem Onwe akurat obserwował to podgórze. Ich debata, mądrość i wrażliwość tak go urzekła, że objawił się im w swej prawdziwej postaci (co czynił niezwykle rzadko i tylko przed Vendarami) i poprowadził na szczyt Oroxei. Gdy już byli na miejscu, Onwe za pomocą Aorluku powiększył górę i ustanowił wśród uczonych i pobożnych Zindarów swój kult, zwany tam *Onquirdue*. Pomógł im wybudować Kaplicę Modlitewną, w której Baradowie mieli zbierać się w zimie i słuchać kazań Najwyższego Kapłana, pozostającego w kontaktach z Onwem. Wkrótkce kaplica przekształciła się w klasztor, a wokół klasztoru wyrosło miasteczko. Onwe nauczył również Baradów Vendarinu.

Baradowie jednak nie byli przystosowani do mało precyzyjnego języka, który oddawał jedynie kontekst zdania, a nie jego znaczenie. Zaczęli go więc dostosowywać do siebie, zastępując braki naleciałościami ze swojego narzecza, Zindarinu, początkując *Baírduíen* (Pierwsza Faza). W nowym języku zawarli na przykład: rodzajniki, odmianę przez przypadki, a co za tym idzie, luźny szyk zdania oraz rodzaj gramatyczny (męski/żeński/nieożywiony). Wciągu ok. 200 lat od przyswojenia przez Baradów Vendarinu, język wyewoluował tak, że nie dało się w nim porozumieć z Onwem. Tak zaczęła się *Ꞇegdüę/Thegduíen* (Druga Faza) upodobnienia języka do Vendaryjskiego, polegająca na zapożyczeniu do Baradinu vendaryjskich słów i zwrotów, by porozumieć się jakoś z Onwem.

Przykłady różnic:

 *Taó āíru al Ondhphel yul viāncoístan si taó sahr sa Aísaf* | *Äres Ʒüguécy zǟkuezę si sahrsu Äsefton/*
*Äres Önfely zǟviänkyzę si sahrsu sa Äsef*
 *As viānt si taó paíriōn ge ōrtis iāhroú* | *Viändo si färiyǫzu gih höstris jiagru* | "Żyłem w tej ciemności
przez wiele lat"