Nowe Czasy 0 - Prolog

Słońce na wyraziście błękitnym niebie, a dokładniej jego promienie zaczynały dawać o sobie znać, gdy ów światło wkradało się coraz intensywniej pomiędzy ogromnymi zasłonami z bordowej tkaniny, które to były zawieszone na wielkiej okiennicy w komnacie smoka Quinta i jego ukochanej Miriteny i zaczęły drażnić tego pierwszego, przez co ostatecznie wyrwały go ze snu.

Czarny gad leniwie i częściowo zsunął się ze łoża, tak by nie obudzić wciąż śpiącej obok piękności, a następnie podniósł swe cielsko i otwierając szeroko pysk wydał z siebie donośne ziewnięcie jednocześnie prostując łapska wysoko nad głową, wyciągając się, przy czym nie wstydził się też rozprostować swych skrzydeł.

- Ups - mruknął nagle, a jego ślepia, które to przed chwilą przecierał teraz otworzył szeroko uświadamiając sobie, że musiał umyłkowo przez sen przybrać swą mniej ludzką formę zdziwiąc się przy tym, iż łóżko, na którym spał z Miriteną zdołało wytrzymać. Cóż... lepiej dmuchać na zimne, dlatego też szybko wrócił do postaci człowieka - O mały włos... - wstał on i poprawił pościel na swojej ukochanej, by ta lepiej ją okrywała, a następnie zaczął rozglądać się dookoła po pomieszczeniu.

Ich komnata oczywiście jak zawsze była taka sama. Ogromna rozmiarem, jednak przez idealne zagospodarowanie przestrzenią fakt ten nie rzucał się tak w oczy. Ściany o białej jak śnieg barwie, różnorakie meble, głównie półki i szafki wykonane z grubego, ciemnego drewna jak i kilka innych drobnych dodatków jak obrazy przedstawiające gada i jego rodzinę, w tym dzieci w różnym wieku.

Sam fakt, że jego pociechy na jednych z nich były wielkości kotów, a na innych niemalże mu równe wywołał u niego uśmiech. Choć raczej była to zasługa myśli, że minęło już trochę czasu odkąd dorobił się potomstwa, stając się dumnym i szczęśliwym rodzicem.

- Coś się stało? - usłyszał on melodyjny, kobiecy głos nieopodal, który należał do matki jego dzieci, która najwyraźniej przebudziła się i spoglądała na swego męża swymi barwnymi oczyma, pełnymi zaciekawieni.

- Nic - rzucił krótko Quint i pochylił się nad Miriteną składając pocałunek na jej poliku i podnosząc się tym razem do pozycji stojącej - Tak się zamyśliłem.

- Znowu jakiś zły sen? - powiedziała Miritena siadając na krawędzi łóżka z baldachimem, a następnie poprawiła swoje rozczochrane włosy.

- Co? Nie, oczywiście że nie - Odparł Quint i zaraz dodał. - Minęło już wiele lat odkąd zdołaliśmy ujarzmić moje demoniczne moce, za co chyba nigdy Ci się nie odwdzięczę.

Miritena tylko uśmiechnęła się. Fakt, nie spostrzegli się, a ich dzieci już miały po 20 lat, nadal można było jednak powiedzieć że w porównaniu do wieku Quinta i Miriteny (która miała co najmniej 2 razy tyle lat co jej ukochany) to Kioth i Liliana to niemowlaki co dopiero raczkują. Liliana odkąd skończyła 16 lat, zaczęła być przez matkę przygotowywana do przejęcia władzy w Mirai, gdyby jej rodzicielka odeszła z tego świata. Kioth zaś z racji zbyt wielu odziedziczonych po ojcu cech zewnętrznych był przygotowywany przez Quinta do bycia obrońcą miasta, gdyby nadeszło zagrożenie. 4058-letni smok mimo usilnych starań chciał wzmocnić naturalne czynniki swojego syna, jednak widać było że Kiotha za mocno ciągnie do wiedzy magicznej i jeśli już zdołał się dorwać to jakiejś księgi to niemożliwe było już oderwanie go od tego. Quint zdołał tak ułożyć systematycznie dzień, że udawało mu się poświęcać przynajmniej od półtorej do 3 godzin w demonicznej bilbiotece do której to otrzymał dostęp, gdy zdołał obronić miasto Thing przed przeobrażoną Fay, której to ciało pochował w CreepyTown, jednak nie spotkało się to z pozytywnym odbiorem mieszkańcow z wyłączeniem Salai i Ienstreta. Jako że nikt nie chciał wdawać się w pyskówkę z władczynią piekła, tak wszyscy zaczęli męczyć Ienstreta o to dlaczego on się zgadza.

- Quint już wystarczająco wycierpiał w tej wojnie, gdy dowiedział się że wśród przeciwników jest jego przybrany ojciec i pierwsza przyjaciółka jaką zdobył i uwolnił od klątwy Legiona. Pozwólcie mu chociaż na to, wy bezduszne skurwysyny - zakończył wypowiedź kosiarz, w której można było wyczuć złość przez co mieszkańcy zamilkli i ostatecznie pozwolili pochować ciało Roveny.

- Jaki mamy dzisiaj dzień? - spytał czarny smok rozciągając się.

- Środę, a co?

- Dzisiaj znowu kolejny trening z Kiothem - powiedział Quint i szybko dodał. - Przeraża mnie jedna rzecz jaką zauważyłem u syna, a dokładniej tego że nie potrafi używać zwykłego płomienia. Poprosiłbym Iena o pomoc, ale jego już nie ma, a jego zastępczyni nie potrafię zaufać.

- A może dzisiaj sobie odpuścisz skarbie? - powiedziała Miritena łapiąc gada za rękę i przyciągając go do siebie na łózko. Quint nie protestował gdy smoczyca przytuliła się do niego. - Od pół roku trenujesz z młodym, dlatego też sądzę że mała przerwa w rutynie Ci nie zaszkodzi.

Quint nie powiedział nic. Zamiast tego złapał dłoń ukochanej na której złożył delikatny pocałunek.

- Jaki szarmancki. Nie żebym narzekała, ale czasem mógłbyś "ostrzej" zagrać. - stwierdziła władczyni Mirai, a następnie złapała Quinta za głowę.

Kioth obudził się w rozbudowanej przez jego matkę jaskinii.