Odcinek 9 (fikcja)

BOHATEROWIE

Główni

Daniel – tata, 34 lata

Iza – mama, 29 lat

Kuba – synek, 2 lata

Krzyś – synek, 7 miesięcy

Drugoplanowi

Ania

Iwona

Kalina

Beata

Krystyna

Daniel i Iza zorganizowali pierwszy casting na nianię. Jako pierwsza na rozmowę kwalifikacyjną przychodzi 45-letnia Ania. Kandydatka pracuje w fundacji zajmującej się niesieniem pomocy osobom ubogim i bezdomnym. Aktualnie zbiera pieniądze na pomoc w utrzymaniu noclegowni dla bezdomnych mężczyzn. W rękach trzyma pudełeczko do wrzucania pieniędzy i prosi rodziców o mały datek. Iza i Daniel dorzucają się do zbiórki. Anna ma własne dzieci, którymi się zajmowała. Wcześniej nie pracowała jako niania. Jej oczekiwana stawka godzinowa to 12 złotych. Rodzice mówią, że zastanowią się nad decyzją, czy ją zatrudnić, bo przed nimi jest jeszcze kilka spotkań, i kończą rozmowę.

Kolejne spotkanie odbyło się kilka godzin później. Na rozmowę przychodzi 50-letnia Iwona, która na początek opowiada parę słów o sobie. Jest psychologiem szkolnym, pracującym od 12 lat w szkole podstawowej. Mówi, że ma w sobie dar do rozpoznania, czy dziecko jest chore psychicznie, krzywdzone czy w pełni zdrowe. Potrafi to rozpoznać po rysunkach, dlatego prosi rodziców, by pokazali jej rysunki Kuby. Iza i Daniel pokazują jej kolorowanki Kuby i z niepokojem stwierdza, że dziecko jest krzywdzone przez nich, bo dziecko rysuje nierówne linie splatające się ze sobą. Kolory, jakich używa, to przeważnie czerń i brąz, co sygnalizuje, że w domu panuje zły nastrój. Na jednym z rysunków Iwona widzi sznur, więc stwierdza, że dziecko myśli o samobójstwie i wysuwa wniosek, że Daniel i Iza biją swoje dzieci. Wychodzi z mieszkania i straszy rodziców, że zaalarmuje opiekę społeczną.

Kolejnego dnia pewna dziewczyna nosi ze sobą kilkumiesięczne dziecko, które zostawia przy furtce domu Izy i Daniela, dzwoni do mieszkania i ucieka. Iza wychodzi i sprawdza, kto dzwonił, jednak nikogo nie zastaje. Dostrzega przy furtce dziecko, które zanosi do środka i pokazuje Danielowi.

W tym czasie do domu przychodzi poznana na castingu Anna, która jest zaskoczona widokiem trzeciego dziecka, bo spodziewała się tylko dwójki. Rodzice ją informują, że ktoś podrzucił pod ich dom niemowlę i później zgłoszą to na policję. Iza i Daniel wychodzą do pobliskiej przyczepy, żeby obserwować na żywo poczynania niani. Ania wykonuje telefon do prezes noclegowni męskiej, aby przywiozła do domu, w którym miała zająć się dziećmi, kilku bezdomnych. Przed ich przyjazdem niania chwilę opiekuje się dziećmi. Po przyjeździe Anna zaprasza do środka pięciu bezdomnych mężczyzn i mówi im, by czuli się jak u siebie w domu. Jedni z nich wyciągają alkohol i jedzenie z lodówki, jeden grzebie w szafach i szufladach. Niania każe nie wychodzić Kubie z pokoju. Następnie nieproszeni goście urządzają libację alkoholową. Jeden z nich idzie do kuchni i wymiotuje do zlewu. Inny kradnie znalezione w szufladzie pieniądze o wartości 5000 złotych. Jeszcze inny udaje się do pokoju dziecięcego i zamyka się w nim z dziećmi. Inszy sika do doniczki z dużym kwiatem. Nagle kończy się alkohol i mężczyźni każą Annie kupić piwo. Gdy ta odmawia, jeden z nich tłucze butelkę, rzucając ją w jej stronę. Bezdomny, który znajduje się w pokoju z dziećmi, zaczyna zdejmować spodnie. W tej chwili rodzice biegną do domu, do pokoju dziecięcego udaje się Daniel, który wyprowadza stamtąd bezdomnego, a następnie bije go pięścią w twarz. Iza pokazuje niani nagranie z kamery, a później rodzice każą wszystkim wynieść się z mieszkania. Daniel zamyka drzwi na klucz i zatrzymuje jednego z mężczyzn, by oddał pieniądze. Iza bierze odświeżacz powietrza w sprayu, bo mówi, że „śmierdzi gorzej niż w zakładzie utylizacyjnym” i psika nim w ich twarze. Następnie rodzice otwierają drzwi i wszyscy goście wraz z nianią wychodzą z domu.

Następnego dnia zorganizowano drugi casting, w którym jako pierwsza stawiła się 22-letnia Kalina. Mówi, że nigdy nie zajmowała się dziećmi w charakterze opiekunki, jednak zauważyła, że ma w sobie to coś, że dzieci do niej lgną. Dostrzegła to, gdy brała udział w przedstawieniach dla dzieci. Po zakończeniu zawsze podchodziły do niej, przytulały się i robiły z nią zdjęcia. Później mówi, że wiele niań przed rodziców jest wykorzystywanych, bo dostają bardzo niskie stawki, niekiedy – oprócz opiekować się dziećmi – pracodawcy każą im sprzątać, gotować, prasować, a to wszystko za tę samą stawkę. Dlatego Kalina stawia rodzicom swoje warunki: przed jej przyjściem ma być przygotowana dla niej kawa i śniadanie, obiad ma być gotowy do podgrzania, w domu ma być cały czas czysto, bo „w brudzie nie zamierza pracować”, po zakończeniu pracy ma być zapewniony dla niej masaż stóp i pleców, a jej stawka za godzinę powinna wynosić minimum 50 złotych. Iza odpowiada jej, że nie zatrudniliby jej nawet za 5 złotych za godzinę i każą kandydatce wyjść z domu, bo nie chcą jej zatrudnić.

Godzinę później na rozmowę kwalifikacyjną przychodzi 37-letnia Beata, która jest zawodową nianią od 12 lat. Ukończyła kurs gotowania i pierwszej pomocy. Jako referencje przedstawia rysunki, które zrobiły dla niej dzieci, którymi się opiekowała. Jest w stanie bez dodatkowych opłat gotować dla dzieci i uczyć angielskiego. Rodzice kończą z kandydatką rozmowę i zapraszają ją na dzień próbny następnego dnia.

Nazajutrz przychodzi na próbę Beata. Rodzice wychodzą z domu i idą do przyczepy. Niania zajmuje się dziećmi, robi im jedzenie, potem bawi się z nimi w różne zabawy. Mija godzina i rodzice uważają, że znaleźli już idealną opiekunkę dla ich dzieci i chcą panią Beatę zatrudnić. Przychodzą do domu i w tej chwili puka do drzwi policja. Funkcjonariusze wchodzą do mieszkania wraz z dziewczyną, która porzuciła dziecko koło domu Izy i Daniela. Dziewczyna oskarża ich o porwanie jej córki. Rodzice tłumaczą się, że nie porwali żadnego dziecka, tylko ktoś je zostawił przy furtce. Daniel przypomina sobie, że koło domu jest zainstalowana kamera, która mogła nagrać moment porzucenia dziecka, więc sprawdza nagranie. Znajduje je i pokazuje policjantom film, w którym widać, jak oskarżycielka zostawia tam dziecko. Dziewczyna ucieka. Policjanci zapraszają na przesłuchanie w komendzie i informują, że dziewczyna poniesie konsekwencje. Okazuje się później, że porzuciła tam swoje dziecko w celu wyłudzenia odszkodowania i zadośćuczynienia za rzekome porwanie. Rodzice zapraszają Beatę następnego dnia na podpisanie umowy.

Dzień później Beata dzwoni do rodziców dzieci, że jednak nie podejmie się tej pracy, bo dostała ofertę lepiej płatnej, dlatego rezygnuje.

Iza i Daniel zaprosili rozmowę ostatnią chętną do pracy, czyli 59-letnią Krystynę. Kandydatka na nianię jest matką i babcią, która doświadczenie w pracy z dziećmi wyniosła z domu. Pracowała wcześniej u dwóch rodzin z dziećmi w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Twierdzi, że z kilkumiesięcznym dzieckiem na pewno by sobie poradziła. Rodzice zapraszają panią Krysię na dzień próbny kolejnego dnia.

Na następny dzień przychodzi pani Krysia. Rodzice wychodzą z domu i idą do przyczepy. Niania zajmuje się dziećmi przez pół godziny: karmi i przewija Krzysia, czyta bajkę Kubie. Dzwoni do niej siostra z informacją, że podobno jej sąsiadka zaczadziła się w mieszkaniu wraz z dzieckiem. Krysia chwilę rozmawia z nią, a później wraca do dzieci. Następnie dostaje kolejny telefon od swojej siostry, która mówi, że to jej córka i wnuczek się zaczadzili w swoim domu. Krysia jest w szoku i zaczyna płakać. Odkłada telefon, kładzie się na kanapie i płacze. Iza i Daniel wracają do domu i pytają się, co się stało. Niania tłumaczy, że zadzwoniła do niej siostra, która powiedziała, że nie żyją jej córka i wnuk, którzy zatruli się tlenkiem węgla. Krysia mówi, że nie może przez jakiś czas pracować z dziećmi, bo nie da rady. Rodzice pocieszają ją i mówią, że pomogą jej w znalezieniu innej pracy, na przykład jako sprzątaczka. Krystyna wychodzi z domu i mówi, że jej życie straciło właśnie sens.