Saran Dun

**Saran Dun** – stolica Keronu. Miasto będące dynamicznym ośrodkiem nawet po tragedii jaką była potężna eksplozja w czasach Wieży, gdy trzecia część miasta została zniszczona. Wokół grodu na wiele mil ciągną się uprawne pola i pastwiska żyjące dzięki dostarczaniu żywności do wielotysięcznego miasta.

## Historia

W
 936 roku II ery z inicjatywy Ludzi, do których później dołączyły
pozostałe rasy zamieszkujące Keron, rozpoczęto budowę wielkiego miasta
zwanego Saran Dun. Była to odpowiedź na budowę równie wielkiego
Karlgardu na południu.

Przez dziewiętnaście lat ciężkich prac
robotników, którzy układali każdy kamień, architektów, którzy
zaprojektowali nowoczesne i wytrzymałe struktury, magów, którzy użyczyli
 swej mocy w przy najtrudniejszych zadaniach oraz najemników, którzy
ochraniali wszystkich przed dziką zwierzyną i potworami polującym w
okolicy i oczywiście zwykłych, szarych ludzi, którzy pomagali na swój
sposób, choćby zapewniając wyżywienie i miejsce na odpoczynek
pozostałym, udało się zbudować najwspanialsze wówczas miasto. Saran Dun
bardzo szybko się rozrastało i stawało coraz bardziej popularne. Zaczęli
 tam zjeżdżać szeroko znani kupcy i artyści. Miasto nabierało na
znaczeniu i stąd, dokładnie trzy lata – co do dnia – po skończeniu
budowy, ustanowiono je nową stolicą Keronu. Po dziś dzień na tronie w Wielkim Pałacu zasiadają władcy tego kraju.

### Zniszczenie i odbudowa stolicy

Jak
 każdemu wiadomo, w 52 roku III ery Saran Dun stało się celem ataku
demonów, w wyniku czego połowa miasta została zrównana z ziemią, a
pozostała część wymagała poważnych prac remontowych. Był to potworny
cios dla Prowincji Królewskiej, jak i dla całego Keronu. Niektórzy
powiadają, że zniszczeń tych dokonał tylko jeden demon, ale powiedzmy
sobie szczerze: czy jedna istota miałaby w sobie tyle energii, by
wyrządzić takie szkody nie przypłacając tego życiem? Od trzydziestu lat
magowie i uczeni próbowali rozwiązać tę zagadkę i za każdym odpowiedź
była taka sama: wewnątrz miasta otwarły się demoniczne wrota, z których
przybyły demony. Następnie portal uległ samodestrukcji, gdyż ilość
demonicznej energii, która przez niego przeszła, przekroczyła
kilkukrotnie limit ich maksymalnej wytrzymałości.
Jednak mimo tej
tragedii, Kerończycy nie poddali się i postanowili odbudować swą
stolicę. Nie było to łatwe. Mimo tartaków pracujących pełnymi obrotami i
 wycinki drzew z Lasu Beorskiego, ciągle brakowało drewna. Druidzi
zaczęli się burzyć przeciwko drwalom i nawet Elfy z Fenistei dorzuciły
swoje trzy grosze i ogłosiły, że ich las jest nietykalny dla nikogo i
nikt nie ma prawa do wycinać. Ostatecznie, Las Beorski nieco uszczuplał
na mapach, a stolica została odbudowana i jest jeszcze wspanialsza niż
wcześniej.

## Architektura i demografia

Saran
 Dun dzieli się na trzy poziomy tworzące pierścienie otoczone murem.

### Dolne Miasto

Najniższy poziom i zarazem największy pierścień to Dolne Miasto.
Mieszkają tu biedniejsi mieszkańcy stolicy, przeciętni kupcy i
rzemieślnicy, których nie stać na luksus. Pełno tu tawern, do których
porządny obywatel nie wejdzie po zapadnięciu zmroku. Często dochodzi tu
do rabunków, pobić, gwałtów, a nawet zabójstw. Bezpieczniej jest tylko
przy głównych ulicach prowadzących do wyżej położonych części miasta, bo
 tutaj można jeszcze spotkać grupy patrolujących strażników, a sama
straż miejska nie zwykła narażać się na wycieczki po slumsach.

### Górne Miasto

Za
kolejnym wysokim murem znajduje się kolejny pierścień; wyżej położony i
mniejszy od Dolnego Miasta – Górne Miasto. Większość ulic jest tutaj
brukowanych, budynki kamienne, często dwupiętrowe, z rozmaitymi
zdobieniami w postaci kolumn czy mniejszych rzeźb na ścianach budynków.
Oczywiście, im bliżej Dolnego Miasta, tym bardziej ubogo, ale ta część
miasta i tak trzyma swój poziom. W południowej i północnej części
pierścienia mieszczą się koszary straży miejskiej, a po wschodniej i
zachodniej oddziały różnych gildii. Obywatele czują się bezpieczniej, a
oznaki przestępczości nie są tak wyraźne, jak w Dolnym Mieście. Szlachta
 i bogaci kupcy często chadzają do miejscowych karczm, by spotkać się ze
 znajomymi, a co znamienitsi rzemieślnicy wykonują zamówienie dla
szanownych rodów.

### Wielki Pałac

Ogrodzona kolejnym murem, najwyżej
położona część miasta – niczym wisienka na szczycie tortu – Wielki
Pałac. Jest to ogromny zamek z jeszcze większymi wieżami, na których
powiewają sztandary królewskie – srebrno-złota korona na
niebiesko-białej szachownicy. W przypadku Wielkiego Pałacu zrezygnowano z
 czterech bram, jak w przypadku Dolnego i Górnego Miasta - tu jest tylko
 jedna, od północnej strony. Wewnątrz tej wisienki, oprócz samego zamku,
 znajdują się też koszary gwardii królewskiej oraz siedziba Kolegium
Czarodziejów w Saran Dun. Ulice tutaj ozdobione są różnego rodzaju
krzewami, posągami bohaterów historii, byłych królów i szerokimi
fontannami, a wśród nich jedną magiczną, która nie wyrzuca wody, tylko
delikatne magiczne światełka w kolorach tęczy. Bajeczny widok, zwłaszcza
 wieczorami.