Ballare

**UWAGA! W artykule mogą pojawić się krwaw sceny.**

**Ballare [z ang. Dance]** - kocur, obecnie już martwy zabity podwójnie obecnie przebywający jako duch. Dawniej należał do Klanu Roztańczonej Pustułki, później jako wygnaniec przybrał przynależność włóczęgi. Gdy został zabity po raz pierwszy, trafił do Mrocznej Puszczy. Po drugim zabiciu stał się już wcześniej wspomnianym duchem.

## Wygląd

Ballare to niezbyt duży kocur o długim, pokręconym futerku w barwie dymnego czekoladowego z bielą.

## Charakter

Ballare jest aroganckim i sarkastycznym kocurem. Nie raz to pokazał, obrażając czy uniżając inne koty. Pomimo tego że Ballare nie cieszy się zbyt wielką popularnością, dużo kotów mu ufa ze względu na jego nadzwyczajne umiejętności. Jednak, nie od zawsze włóczęga taki był. Za czasów gdy mieszkał w Klanie, cieszył się szacunkiem i zaufaniem. Sam kocur był również uprzejmy i otwarty dla innych. Po pożarze zdrowie psychiczne kocura zmieniło się nie do poznania. Z miłego i uprzejmego kota zrobił się wręcz potwór.

## Historia

### Kociak

W pewien poranek podczas Pory Zielonych Liści Podskakujący Pierwiosnek okociła się, rodząc niewielkiego kocurka. Karmicielka wraz z swym partnerem postanowili nazwać syna Bryzkiem. Wieści o narodzinach kociaka szybko się rozeszły i cały klan pragnął zobaczyć przyszłego wojownika.

Księżyce szybko mijały i nim tylko Podskakujący Pierwiosnek zerknęła, Bryzek był już dużym, pięcioksiężycowym kociakiem. To właśnie ten okres w dzieciństwie czekoladowego kocurka był najważniejszy. Przypatrywał się treningom uczniów klanu, by po jego uczniowskiej ceremonii umieć więcej niż przeciętny uczeń. Matka Bryzka była dumna z syna i cieszyła się że ma tak ambitne dziecko. Wreszcie, po skończeniu szóstego księżyca Bryzek stał się długo wyczekiwaną Bryzową Łapą, a jego mentorem został Oszroniony Lot.

### Uczeń

Bryzowa Łapa już od pierwszych dni starał się udowodnić że jest najcenniejszym uczniem w klanie. Jednak po krótkim czasie, okazało się że jest on dość niesforny. Podczas polowania często przepłaszał zwierzynę błahostkami, takimi jak na przykład nadepnięcie na patyk bądź zbyt wczesne wskoczenie na ofiarę. W walce również za dobrze mu nie szło. Za niemal każdym razem przegrywał i nigdy nie wyciągał wniosków z swych błędów. Kocur starał się jak mógł by nadgonić w nauce, ale to wcale mu nie pomagało. Wręcz przeciwnie, jeszcze bardziej rozpraszało ucznia od jego codziennych obowiązków. Po około księżycu nauki klan miał dość Bryzowej Łapy i zawiesili jego naukę. Można by się zastanowić, dlaczego czekoladowy kocurek został zawieszony? On sam się na tym wiele razy zastanawiał i szybko otrzymał odpowiedź od jednej z starszych, Dymnej Róży. Wyjaśniła ona, że ćwicząc sam z sobą w obozie zagraża zdrowiu wielu kotów. Nieraz zdarzyło się, że podczas samodzielnych ćwiczeń uczeń wpadł na jakiegoś kociaka bądź staranował stertę zwierzyny dokładając roboty dla wojowników. Bryzowa Łapa zapamiętał słowa kocicy, starając się panować nad sobą. Po pewnym czasie, trwającym 1,5 księżyca uczeń wrócił do nauki. Mentor kocura, Oszroniony Lot był zdumiony jak wiele do życia podopiecznego wniosła samodzielna nauka.

Już pod koniec bycia uczniem, w Klanie Roztańczonej Pustułki wybuchł pożar. Cały klan się w mgnieniu oka ewakuował z obozu, prócz Bryzowej Łapy. Z początku nawet nie wiedział o ogniu i zauważył go w chwili gdy wszystkie wyjścia z obozu stały już w płomieniach. Kocurek spanikował, więc wskoczył na pień. Można by to od razu przewidzieć, pień był drewnem, więc szybko się zapalił. Teraz kocur był w prawdziwych tarapatach. Ogień podpalił już niemal całe drzewo, a w oczach ucznia odpijały się płomienie. Wtedy usłyszał czyiś głos. Powiedział on, by się nie poddawał. Bryzowa Łapa zacisnął zęby i skoczył nad ogniem. Zdziwiony z swych umiejętności spojrzał jeszcze raz na pożar i pobiegł ku kotom z jego klanu.

Po kilku dniach Rozżarzona Gwiazda postanowiła przeprowadzić wojowniczą ceremonię ucznia. Teraz był już pełnoprawnym wojownikiem o imieniu Bryzowy Płomień.

### Wojownik

Z początku wojownicze życie kota miewało się dobrze. Chodził na polowania i patrole, jak normalny kot. Jednak nie ma rzeczy idealnych. Po kilku dniach Bryzowemu Płomieniowi zaczęły się śnić bardzo dziwne rzeczy. Raz śnił o tym, jak oczami jakiegoś kota zabił pewnego pieszczocha. Innym razem czyjąś perspektywą zamordował zastępcę jego klanu, Świstakową Łunę. Jednak każdy sen coś łączyło. Pod koniec snu Bryzowy Płomień zawsze widział siebie stojącego na skale, a za nim szalały płomienie. Wojownik jednak snami się nie przejął i ignorował je bądź zapominał.

Od ceremonii Bryzowego Płomienia na wojownika minęły trzy księżyce. Kocur doskonale podiął się nowych obowiązków i przykładem dla innych. Już każdy kot z klanu zapomniał o dawnym zawieszeniu kota jako jeszcze ucznia. Pewnego wieczora wojownik wybrał się na samotny spacer. Był akurat nów, więc kocur nie mógł liczyć na blask księżyca oświetlający drogę. Nagle Bryzowy Płomień poczuł się jakoś dziwnie. Zaczęło mu się kręcić w głowie, a przed oczami widział tylko ciemnoć. Chwilę potem nieprzytomny padł na ziemię. Wojownik otworzył oczy. Czuł się jakoś dziwnie, jakby spał... Wtedy do niego dotarło że to jeden z jego dziwnych snów. Kocur spojrzał za siebie. Zauważył młodego pręgowanego klasycznie pieszczocha siedzącego na ogrodzeniu swojego domostwa. Bryzowy Płomień wysunął pazury i wskoczył na piecucha. Pomimo tego że był młodym wojownikiem, był dwa razy większy od przeciwnika. Kocur roztrzaskał czaszkę pieszczoszka i poszedł gdzieś dalej czekając na obudzenie się. Kilka minut później wojownik wstał z swojego posłania i pomaszerował w kierunku obozu.

Już od ponad księżyca dziwne sny przestały męczyć Bryzowego Płomienia.

RIP