Resbilexia Lafernia

## Powstanie i początki państwa (I Edycja):

Gdzieś w połowie IV wieku II ery ludzie przybywający z za morza założyli swoje pierwsze osady na wybrzeżach obecnej felarni. Tym którzy założyli miasto Resbilexie przewodził król Lafaes. Nazwę nowego państwa-miasta utworzono oczywiście od nazwy miasta, jednak dodano do niego słowo Lafernia, aby uhonorować w ten sposób wkład jego założyciela.

Stary król miał dwójkę przygarniętych synów Marganesza i Hamigiego, niemiał własnych potomków prawdopodobnie ze względu na bezpłodność. Marganesz był biegły w kwestiach zarządzania państwem, a Hamigi w kwestiach wojskowych dla tego też jeszcze przed śmiercią Lafeas zdecydował, że będą rządzić wspólnie. Powołał również radę 15 osób z pośród swoich wpływowych stronników, w celu wsparcia przyszłych władców państwa. Może się to wydawać dziwne, że dwóch władających braci nie rzuciło się sobie do gardeł. Przekazy ustne tłumaczą, że bracia byli dobrze wychowani przez ojca i mimo, że nie zawsze zgodni, prędzej czy później dochodzili do porozumienia.

Minęło parę pokoleń i choć potomkowie Marganesza i Hamigiego już nie rządzą, to ustrój wrył się w kulturę i nadal się utrzymuje. Miasto Resbilexia stoi głównie na rolnictwie i żegludze przybrzeżnej. Zapamiętani rządzący z tego czasu to Sędzia Makan oraz król Agal.

Dużo później Resbilexia Lafernia zatraci swój nietypowy system rządów i zaczynie koronować pojedynczego króla sprawującego władze pod obserwacją 15 radnych. Resbilexia Lafernia dołącza również do ligi felarnijskiej zrzeszającej państwa kultury felarnijskiej przeciw agresorom z zewnątrz.

## Rządy Leokadiusza Lafernijczyka (IV Edycja):

### Objęcie władzy

Nadeszły rządy Leokadiusza Lafernijczyka. Podjęcie przez niego korony nastąpiło w wyniku naturalnej śmierci jego ojca. Jednak ojciec pozostawił po sobie dobrze wychowanego dziedzica nauczonego dotrzymywania umów i lojalności wobec sojuszników. Młody władca objął tron w burzliwym okresie dla swojego regionu. Otóż Imperium Agetyjskie najechało Zabafire będącą członkiem ligi felarnijskiej. Leokadiusz w poczuciu lojalności do sojusznika rzucił na pomoc całą flotę oraz niemal całą armie pozostawiając w kraju niewielkie garnizony. Później będzie się zastanawiał czy niebyło to zbyt nieostrożne posunięcie.

### Bitwa morska o Falai

Zjednoczona flota felarnijska dotarła do wód przybrzeżnych miasta Falai. Felarnijskie konstrukcje statków były efektem pokoleń pracy szkutników i dzielenia się wiedzą między felarnijczykami. Okręty agetyjskie za to nie miały najlepszej konstrukcji ani najlepszej załogi. Felarnijczycy z przewagą jakości

oraz liczebności zwyciężyli nawet pomimo samobójczych ataków statków Agetyjskich, które wybuchały ogniem próbując zabrać ze sobą jak najwięcej wrogów. Felarnijczycy wpłynęli do portu gdzie skromny garnizon utrudniał im dobicie do brzegu. Po udanym desancie na nabrzeżu, garnizon rzucił się do ucieczki paląc za sobą miasto. Tak wyglądała pierwsza zwycięska bitwa Leokadiusza Lafernijczyka, nie było ono może samodzielne bo z sojusznikami, ale mimo wszystko był to sukces dla władcy.

### Rozmowy trybutowe z Khaganem

W późniejszym czasie nastąpiły rozmowy z nowo obranym Khaganem Khaganatu Bayarów jako, że ten ogłosił, że umowy jego ojca nie są wiążące. Khagan zaprosił państwa ligi do negocjacji jednoczenie ogłaszając wyprawę na ich ziemię. Nerwowe reakcje felarnijczyków rozjuszyły Khagana podczas rozmów co doprowadziło do zerwania obrad i braku porozumienia. Jeźdźcy Khagana przetoczyli się przez ziemie Akbaru paląc i plądrując oraz zawitali również w Quarcie choć nie powodując, aż takich zniszczeń.

### Umowa trybutowa z Imperium Akkadu

Felarnijczycy zwrócili się do Akkadu proponując mu uiszczanie trybutu tak samo jak wcześniej Khaganowi, w zamian za ochronę. Khagan pod warunkiem rozwiązania ligi felarnijskiej którą uważał za sztuczny twór, zgodził się nie ingerować w umowy między Akkadem a felarnijczykami. Krótko po tych wydarzeniach doszło do zawiązania nowej Ligi zwanej Ligą Urską w skład której wchodziły te same państwa co w skład poprzedniej.

### Udział w obronie Zabafiry

Tym czasem walki w Zabafirze trwały. Rządzący autokrator stopniowo ewakuował swoich poddanych z atakowanych terenów. W końcu nadszedł czas na obronę miasta stolicy, Zabafiry. W jej obronie wzięła udział cała liga Urska. Pierwszy szturm agetyjczyków skutkował zdobyciem bram jednak za bramami obrońcy wykopali wilcze doły, uniemożliwiając szturm do wewnątrz. Jeszcze tego samego dnia bramy zostały odbite przez obrońców a agetyjczycy stracili kompanie najemniczą która je zdobywała. Miasto Zabafira zostało utrzymane.

### Unia z państwem-miastem Ur

Nie tylko na wojaczce opiera się rządzenie państwem, Leokadiusz Lafernijczyk zdołał również zawiązać unię z państwem-miastem Ur poszerzając terytorium swojego państwa bez rozlewu krwi i poczynając krok w kierunku jednoczenia narodów felarnijskich.

### Starania o Karward

Gdy nadeszła wielka zima i barbarzyńcy zwani Rydianitami zeszli z gór zalewając Karward Leokadiusz Lafernijczyk zobaczył w tym okazję aby zjednoczyć się z kolejnym felarnijskim ludem. Reagując na prośbę o pomoc bardzo szybko wziął ze sobą kilka oddziałów żołnierzy i popłynął do Karwardu osobiście z ofertą zawarcia uni ... ?

### Umacnianie obrony kraju

W następnych latach Leokadiusz Lafernijczyk uważnie i z niepokojem obserwował granice z Khaganatem Bayarów. W swej przezorności polecił budowę umocnień wzdłuż tej granicy aby być w stanie dać odpór hordom koczowników, które zechciały by ją przekroczyć. Jak się okazało lata później ta inwestycja nie poszła na marne.

## Rządy Addona I Lafernijczyka (V Edycja):

### Oczekiwany najazd Bayarów

Bayarski khan ze swoją konnicą podjechał pod granicę Resbilexii. Addon w wielkim pośpiechu zebrał wszystkich ludzi których zdążył i stanął w wąskim gardle czyli jedynym miejscu gdzie rzeka nie odgradzała jego ziem od obecnego terytorium Agetu przez które przejeżdżał Khan. Forty brodowe postawione przez ojca Addona na brodach rzecznych odstraszyły koczowników przed próbowaniem przeprawy w tych miejscach. Pozostało im wąskie gardło. Addon w oczekiwaniu na wroga zaczął usypywać wał utrudniający przejazd konnicy jednak niemiał czasu na usypanie go na całej długości pozostawił więc przesmyk bez wału tuż przy forcie ustawionym na pobliskim wzgórzu mając nadzieje że bitwa rozegra się na obniżeniu terenu a jego strzelcy będą mogli zająć dogodne pozycje na murach.