Chapter V

Camila's POV

- La-la-la... - Hansen zatrzymuje się w progu i patrzy na zielonooką, jakby zobaczyła ducha.

- Lauren, kretynko - warczę cicho, wywracając oczami. Dziewczyna obok mnie chichocze. - A to moja pojawiająca się w porę najlepsza przyjaciółka Dinah Jane.

- Miło cię poznać - szatynka wyciąga dłoń w jej stronę, a blondynka blednie jeszcze bardziej.

- Czy to mi się śni? - sapie, a chwilę później ląduje na podłodze jak długa. Zemdlała. No pięknie.

Wzdycham cicho i klękam obok przyjaciółki. Normalnie idealne wyczucie czasu. I tak w ogóle, co ona tu robi? Przecież miała iść po pracy prosto do siebie.

Co prawda, moja reakcja na wieść, że będę pracować razem z Jauregui, wcale nie była lepsza. Hansen cuciła mnie chyba dobre pięć minut. Jednak kiedy weszłam do studia, opanowałam hormony. *A Lauren idealnie zajęła się twoim libido*, podpowiada mi moja podświadomość.

- To ja może już pójdę - śmieje się dziewczyna, pojawiając się obok mnie. Delikatnie odgarnia mi włosy z twarzy. Przywieram policzkiem do jej dłoni. Polubiłam naszą bliskość. Przy niej naprawdę czuję się kochana i dowartościowana.

- Nie chcę, żebyś szła... - szepczę. Szatynka chyba to słyszy, bo uśmiecha się szeroko. Rumienię się mocno, zawstydzona własnymi słowami, które miały być tylko myślami.

- Ja też nie chcę - przywiera delikatnie ustami do mojego czoła. To zawstydza mnie jeszcze bardziej. - Ale chyba musisz zająć się koleżanką - śmieje się cicho. No wiem, jak ona to robi, ale nawet jej śmiech jest cudowny. Czy to już najwyższy level crushowania?

- Nic nie mów - wzdycham, a dziewczyna się uśmiecha szeroko i kręci głową.

- Widzimy się w piątek, maleńka - puszcza mi oczko, na co się rumienię, i wstaje. Wabiona jej zapachem, ruszam za nią. - Przyjadę po ciebie - kiwam lekko głową. Na jej obietnicę muszę gwałtownie zacisnąć uda. Będę sprawiać jej przyjemność dokładnie tak samo, jak ona zrobiła dzisiaj mi.

*Czy możemy to wcześniej przećwiczyć?* Zanim jednak zdążę zadać to pytanie, dziewczyna znika za drzwiami mojego mieszkania z szerokim uśmiechem. Wzdycham cicho i podchodzę do przyjaciółki, uderzając ją delikatnie nogą w biodro.

- Dinah Jane Hansen, ruszaj wreszcie to ogromne dupsko z podłogi! - warczę, na co blondynka podnosi się od razu do siadu i rozgląda dookoła.

- Gdzie ta zielonooka piękność? - łapie się za serce i spogląda na mnie.

- Wyszła - mamroczę, a przyjaciółka mdleje po raz kolejny.

\*\*\*

Lauren's POV

*Słyszę ciche kroki. Zapach stęchlizny dociera do moich nozdrzy. Nadal jestem w starym magazynie. Nigdy tutaj tak nie śmierdziało. Może Anthony znowu próbował swoich sił w gotowaniu? Tylko czekam, aż będę mogła się stąd wyrwać.*

*- Wstawaj, suko - czuję mocne uderzenie w kolano, na co otwieram oczy. Nade mną stoi Ethan, trzymając w dłoni coś, co przypomina zdechłego kota. Z powodu ciemności nie jestem jednak w stanie stwierdzić, co to tak dokładnie jest.*

*Rzuca to na podłogę i podnosi mnie gwałtownie do góry za koszulkę. Jęczę, gdy przypiera moje plecy do zimnej ściany. Księżyc łagodnie oświetla jego twarz. Jest wściekły. Tuż za jego sylwetką pojawia się Maria. W jej dłoni zauważam coś, co przypomina nóż.*

*- Gdzie masz pieniądze, suko? Ant mówił, że ostatnio trochę zarobiłaś - dociska mnie mocniej, a jego pięść ląduje na mojej twarzy. Pluję krwią i przymykam powieki.*

*- Nic ci nie powiem - mamroczę. Słyszę dźwięk otwieranego noża. Przełykam ciężko ślinę. Chwilę później czuję ogromny ból w udzie. Mężczyzna rozcina mi skórę, na co wyrywam się. - Puść. Przestań.*

*- Zostaw ją. Mówiłam, że nic nie powie - mówi dziewczyna, łapiąc Ethana za ramię. Ten jednak nie odpuszcza.*

*Rzuca nóż na podłogę i szarpie za moje spodenki. Próbuję się wyrwać, ale jest silniejszy. W końcu to napakowany dwudziestoośmioletni mężczyzna, a ja siedemnastoletnia dziewczyna, która w życiu niczego nie trenowała.*

*- Co my tu mamy? - uśmiecha się szyderczo, łapiąc za mojego penisa. Skomlę. To boli. - Spójrz, Mario, Jauregui ma kutasa! - śmieje się i ściska go, na co staram się uderzać mężczyznę w klatkę piersiową. - Trzeba chyba wykorzystać ten fakt.*

*Zrywa ze mnie ubrania i rzuca na materac, na którym śpię. Jest na tyle silny, że obezwładnia moje nadgarstki. Dziewczyna mu w tym pomaga, wkładając mi kawałek materiału do ust. Chcę go wypluć, ale nie udaje mi się to.*

*Obezwładniona patrzę, jak oboje się rozbierają. Maria siada na moich biodrach, z uśmiechem się na nich poruszając. Nie, nie, proszę... Nie chcę tego. Krzyczę, lecz knebel skutecznie mnie ucisza. Na policzkach czuję palące łzy. W tak pojebanej sytuacji chyba tylko ja mogłam się znaleźć. Dlaczego mój pierwszy raz musi być tak chujowy...?*

*Wierzgam się gwałtownie, gdy penis Ethana bez ostrzeżenia wbija się w mój tyłek. Dziewczyna natomiast wsuwa mojego w siebie. Żadne z nich nie jest delikatne. Oboje poruszają się bezlitośnie. Mężczyzna niemal rozrywa mój odbyt, kiedy raz po raz pcha do przodu bez żadnego lubrykanta. Przyrodzenie też pali żywym ogniem, gdy Maria porusza się na nim, ale żadne soczki z niej nie wypływają. Kurwa...*

Płaczę coraz głośniej, wbijając sobie paznokcie w dłonie. Proszę, niech to się wreszcie skończy...

Żadne z nich nie odpuszcza, dopóki oboje nie dochodzą. Ciepła sperma, która rozlewa się w moim wnętrzu, właściwie podrażnia je jeszcze bardziej. Opadam bez siły na materac. Boli mnie dosłownie wszystko.

*- Zapamiętaj sobie na przyszłość, mała suko, następnym razem oddaj pieniądze.*

Podrywam się gwałtownie do góry, gdy najgorsze wspomnienie zalewa mój umysł. Przełykam ciężko ślinę. Nadal znajduję się w swoim samochodzie przed kamienicą Camili. Jestem, cała i zdrowa, a przede wszystkim bezpieczna. To już nie wróci, to już było...

Przecieram twarz dłonią i odpalam silnik. Zanim odjadę na dobre, zerkam po raz ostatni w okno brunetki. Pali się tam lekkie światło. Dobrze, że chociaż ona spotkała na swojej drodze życzliwych ludzi.