Juliano Cruzo

**Państwa**

* Medynckie Państwo Sanacyjno Demokratyczne 1823-1850
* IV Republika 1850-1858
* Protektorat Medyntu 1858-1860
* Medyncka Republika Ludowa1860-1869
* V Republika 1869-1883
* Imperium Transkontynentalne 1883-1894
* VI Republika1894-1900

* Igor IV Cesarz Imperu, przed powołaniem Imperium TranskontynentalneCesarstwa Transkontu]]

### Następca

**Po abcykacji w 1894 roku*** Aroksus Soborov  kanclerz

VI Republiki Medynbourskiej

* Grigorij Magnus  prezydent

Republiki Imperskiej

### Partner

Melanie Cruzo

**Juliano Cruzo -** medynbourski miliarder, polityk, kanclerz Republiki Medynbourskiej w latach 1875-1883, następnie w latach 1883-1894 Imperator.

## Biografia

### Młodość, Lata 1823-1841

Juliano Cruzo urodził się 2 kwietnia 1823 w Linsbrucku. Był synem Friderika Cruzo, pracownika winnicy w Dinci oraz Anne Di Carlo, księgowej w Linsbuckim oddziale Medin Architects. Mając 7 lat, wraz z rodzicami przeprowadził się do Linsbrucka , gdzie uczęszczał do tamtejszej szkoły im. Leopolda Devionioan. Po uzyskaniu pełnoletności przeprowadził się do Medynbourga , gdzie studiował na tamtejszym Uniwersytecie na Wydziale Architektury.

### Lata 1841-1858

Lata studiów Juliano przypadały na schyłek rządów reżimu Sanacji. Cruzo studiów nie ukończył, nie zainteresowany był bowiem przyszłością architekta. Skupił się na działalności politycznej, w roku 1848 założył Studencki Klub Politologiczny , popierający działania prorepublikańskie. W roku 1850 przywrócono Republikę Medynbourską , Cruzo za działalność opozycyjną w czasie reżimu otrzymał stanowisko asystenta Prokuratora Generalnego.

### Wojna Ostateczna Lata 1858-1863

Dnia 25 Sierpnia 1858 Imper przypuszcza inwazję na Republikę, Cruzo zaciągnął się do I Regimentu Kawalerii III Armii Redańskiej, brał udział w II bitwach o Błonie Medynbourskie , Bitwie o Ostfurt, Bitwie o Cintrę oraz w Bitwie o Monte Carato. Brał udział w Rewolucji 1862 jako żołnierz Ruchu Narodowego.

### Medyncka Republika Ludowa Lata 1863-1869

Po wojnie w Medynckiej Republice Ludowej aktywnie działał w opozycji. W roku 1869 upada Republika Ludowa o zostaje przywrócona demokracja.  W tym roku, na Konwencie Demokratycznym Cruzo poznał osobiście Antona Lossa, z którym się zaprzyjaźnił.

### Lata 1869-1875

W roku 1872, z powodu wieku Antoine Lossa przejął dowodzenie w Partii Republikańskiej. Był jedynym świadkiem śmierci Antona w Szpitalu Farbiken Stadt. W roku 1875 kandyduje na stanowisko kanclerza, wybory wygrywa zdobywając wszystkich 50% głosów.

### Kanclerz Medynbourga Lata 1875-1879

Juliano Cruzo jako kanclerz potrafił wykorzystać sytuację polityczną i militarną do osiągnięcia celów. W roku 1876 z jego rozkazu rozpoczął się Blietzkrieg na Imper, Wojska grzęzną na AlpenBaltzu , do roku 1879 trwa wojna pozycyjna, która nie została rozstrzygnięta. 28 grudnia 1879 roku zostaje przeprowadzona seria zamachów w Medynbourgu, a jeden z nich w Teatrze Nova Sqeala podczas debaty kanclerskiej. Cruzo zostaje ewakuowany do dzielnicy rządowej. Cruzo podejrzewając iż jest to zamach stanu nakazał aresztowanie członków opozycji, w tym Marszałka Parlamentu Dimitrieva Dasgoffe und Taxisa, Hillary Schorn czy Taleza Di Pomotitza

### Wojna Jednodniowa 1879, Rewolucja Orzeszkowa

Rząd nakazał w nocy z 28 na 29 grudnia utworzenie w centrum Medynbourga zamkniętej zony, otoczonej murem. Mieszkańcy rozpoczęli demonstracje w celu uwolnienia członków opozycji. 30 grudnia odbył się szturm na Zonę, rozpoczęły się reguralne walki między wojskami rządowymi a demonstrantami. Cruzo o godzinie 16:30 podjął decyzję o wysadzeniu swojego wieżowca. Siły rządowe wycofały się z miasta.

Wrócił do niego wieczorem tego samego dnia wraz z Kontyngentem Imperskich Wojsk Przygranicznych . Kanclerz wprowadził Protokół Sanacyjny , rozwiązując tym samym Parlament .

Po kilku miesiącach w 1880 podczas rozprawy Dasgoffa und Taxisa doszło do próby zamachu stanu zorganizowanej przez darenckich separatystów pod wodza Andreffa II Juniora. Rozpoczęły się regularne walki na ulicach Medynbourga, które dzięki szybkiej reakcji policji zostały zakończone, a buntownicy aresztowani.

Po kilku miesiącach Juliano Cruzo zniósł Stan Sanacyjny i rozpisał nowe wybory parlamentarne. 12 stycznia odbyło się głosowanie, w którym przeważającą większością wygrała partia ówczesnego kanclerza - Republikanie. Po burzliwych obradach i dwukrotnym głosowaniu na pierwszym posiedzeniu Marszałkiem Parlamentu został Aroksus Soborow.

### Imperium Kontynentalne

W 1883 roku w celu załagodzenia sytuacji międzynarodowej zwołano II Szczyt Kontynentalny w Medynbourgu, podczas którego miały obradować 4 największe państwa Kontynentu: Republika Medynbourska, Cesarstwo Imperu, Kortynia i Morgarat. Posiedzenie Szczytu odbyło się 24 stycznia w siedzibie Ministerstwa Obrony Narodowej Medynbourga. Po zakończonych obradach jeden z polityków Morgarathu (który według wcześniejszych postanowień miał zostać włączony do Republiki) na oczach wszystkich zaatakował Igora IV oddając w jego stronę kilka strzałów z broni palnej. Policja próbowała zapanować nad panującym chaosem, ewakuując dyplomatów wraz z cywilami do Parlamentu Republiki, a sam ranny został przetransportowany do szpitala. Podczas gdy służby zabezpieczały budynek, Juliano Cruzo wszedł na mównicę i wygłosił przemówienie do zebranych, w którym ogłosił zjednoczenie Morgaratu, Cesarstwa oraz Republiki w Pierwsze Kontynentalne Imperium, a samego siebie ogłaszając Imperatorem.W Medynbourgu zaczął tworzyć się ruch oporu przeciwko totalitarnej władzy Juliano Cruzo. Jednym z nieoficjalnych przywódców rebelii był bliski współpracownik Imperatora. Aroksus Soborow, który podczas orędzia w Katedrze Medynbourskiej nakłaniał do wybuchu powstania. Przemówienie zostało przerwane przez atak służb specjalnych na świątynię, które po krótkim pościgu aresztowały duchownego. Państwowa propaganda ogłosiła śmierć Soborowa, który przez pewien czas był więziony w wojskowym areszcie.

### Imperialna Wojna Domowa

Po zwolnieniu Soborowa z więzienia, rozwinęła się na pustynnej północy państwa rebelia przeciw rządom Juliano Cruzo. W roku 1887 w Imperitiji wybuchła insurekcja pod przewodnictwem Grigorija Magnusa. Cruzo po raz pierwszy użył swojego ,,Moździerza Śmierci " przeciwko wrogowi. Pocisk trafił w centralną część fortu Imperskiego niszcząc go w niemal 98 procentach. Mimo przewagi technologicznej Imperium zaczęło stopniowo słabnąć, pod wpływem kolejnych konfliktów politycznych, wojennych oraz targane kryzysem geopolitycznym.

### Czasy post-imperialne

15 Czerwca 1894, Juliano Cruzo pod osłoną nocy zbiegł z Medynbourga. Jest to symboliczna data upadku Imperium Kontynentalnego. Do dzisiaj nie jest wiadomo, co było konkretną przyczyną abdykacji. Wedle różnych teorii cesarz bał się o swoje życie lub też postanowił skapitulować wobec rebelii. Przez wiele lat nie było wiadomo nic o losach Imperatora, jednakże według nieoficjalnych informacji uciekający z miasta Aroksus Soborow w 1898 miał go spotkać na terenach Północnej Renni. Jak się później okazało, Cruzo przez kilkanaście lat mieszkał w Dinci, ukrywając się przed zemstą niektórych mieszkańców swojego kraju, zmarł w roku 1900.

## Kontrowersje

Nieznane są motywy Juliano Cruzo do utworzenia Imperium, oraz ucieczki i opróżnienia urzędu Imperatora. Przez wielu mieszkańców zarówno Medyntu , Redanii jak i Imperu jest oceniany jako dobry, jednakże i okrutny przywódca. Był niezwykle uwrażliwiony pod względem sztuki, przez co szczególnie upodobał sobie medynckich i imperskich architektów, takich jak Anton Lessniak , Grigorij Magnus, Moritz Gebelveiter czy Rudolf Kraisler .