Umbra

***Umbra*** - czteroletnia suczka setera szkockiego gordon, alfa w Sforze z Miasta Duchów. Wykorzystywana przez Disturbed Warrior w uniwersum Sfory.

## Wygląd

Umbra ma około siedemdziesięciu centymetrów w kłębie. Jej sierść jest czarna podpalana (to jedyna maść, jaką może mieć ta rasa) i przydługa na grzbiecie, brzuchu, ogonie oraz zwisających uszach. Brwi, pyszczek oraz skarpetki sięgające mniej więcej do połowy łap mają barwę brązową. Nos suczki jest czarny, a oczy brązowe. Umbra przez jakiś czas nosiła cienką, czerwoną obrożę, jednak oswobodziła się z niej niedługo po oficjalnym ustanowieniu hierarchii jej sfory z pomocą Szrona.

## Charakter

Umbra to odważny, nieustraszony pies. Nie obawia się stawiać czoła różnym wyzwaniom, potrafi jednak racjonalnie ocenić swoje szanse na powodzenie i nie wplątywać się w sytuacje, w których nie ma szans na osiągnięcie swojego celu. Rozsądna oraz zrównoważona, suczka ma predyspozycje do bycia liderem grupy. Przywiązuje się do towarzyszy, którzy dobrze ją traktowali, jest wobec nich lojalna i nie potrafi kazać im ryzykować, zaś kiedy jest to niezbędne, mimo wszystko początkowo się waha. Obawia się utraty kogokolwiek ze swojej grupy, a zwłaszcza małej, niesfornej Saber. Jest także bardzo inteligentna i chętna do nauki nowych umiejętności, dzięki którym będzie mogła stać się lepszą alfą.

## Historia

Przed trafieniem do swoich Dwunożnych, Umbra nie była najlepiej traktowana. Pochodzi bowiem z tak zwanej pseudo-hodowli, gdzie trzymaną ją razem z wieloma innymi szczeniętami w ciasnym, horrendalnie zagraconym garażu, a wypuszczano jedynie na posiłek do psiej mamy lub kiedy jacyś Długonodzy przychodzili obejrzeć przeznaczone do zakupu pieski.

Kiedy wreszcie ją stamtąd zabrano i zamieszkała z nowymi właścicielami w domku z ogrodem, było już trochę lepiej. Choć często zostawała sama z powodu pracy jej opiekunów, miejsce było znacznie czystsze oraz mniej zatłoczone niż poprzednie. Karmiono ją dobrze, a do ogródka mogła wychodzić kiedy chciała dzięki klapce dla psa umieszczonej w drzwiach. Nie czuła się jakoś szczególnie kochana, jednak była bezpieczna i zapewniano jej dobre warunki, a to Umbrze w zupełności wystarczało.

Gdy suczka miała około trzech i pół roku, do domu sprowadzono jeszcze jednego psa - szczeniaka, znacznie mniejszego od niej, o oklapłych uszach. Długonodzy nazwali psie dziecko Saber. Początkowo Umbra nie była przekonana do nowej lokatorki. Mała gryzła wszystko w zasięgu wzroku, załatwiała się gdzie popadnie, za co obie dostawały reprymendę, a co więcej - ciągle za nią chodziła. Choć najpierw podpalaną suczkę to irytowało, później jakoś przywykła i przestała zwracać na szkraba uwagę. Wtedy jednak mała spanielka zaczęła sobie pozwalać na więcej. Saber wykradała starszej karmę z miski, podbierała zabawki oraz zajmowała jej miejsce na kanapie, kiedy już nauczyła się na nią wczołgiwać przy pomocy zbudowanych z kilku przedmiotów schodków.

Apogeum nastąpiło w momencie, kiedy cocker spaniel wpakował się do legowiska Umbry, które było dla niej specjalnym miejscem - jedynym, w którym miała trochę prywatności. Siarczyście skrzyczany przez starszą koleżankę malec uciekł gdzie pieprz rośnie i nie pokazywał jej się przez cały dzień, aczkolwiek następnej nocy znów wkradł się do legowiska seterki, jednak tym razem kiedy ta była w środku. Sądząc, że starsza śpi, Saber zagnieździła się przy jej boku i tam niemal natychmiast zasnęła.

Choć powinna być wściekła, Umbra jakoś nie potrafiła. Widok przytulonego szczeniaka rozczulił ją na tyle, aby pozwoliła mu tam zostać. Od tamtej pory stała się milsza dla spanielki, a w końcu się do niej przywiązała i zaczęła traktować jak młodszą siostrę.

Między innymi z powodu tej rozwiniętej przypadkiem relacji seterka nie uciekła po Wielkim Warczeniu z zawalonego domu sama, mimo iż byłoby to dla niej znacznie prostsze. Ośmiomiesięczny wówczas spanielek nie rozumiał bowiem powagi sytuacji i nie potrafił o siebie zadbać. Pomimo tego jednak Umbra wlekła ją ze sobą po mieście i wyciągała ze wszystkich kłopotów, aż wreszcie zdołały zdobyć więcej towarzyszy, osiedlić się w opuszczonym centrum handlowym (skąd Saber ma zakaz wychodzenia) i założyć własną sforę.

## Umiejętności

Umbra jest dobrym dowódcą. Jak na psa myśliwskiego przystało, potrafi łapać zwierzynę (w mieście głównie ptaki). Posiada spore umiejętności logistyczne, jest także dość szybka. Nie nadaje się jednak zbyt dobrze do walki, nie należy do agresywnych psów.

## Relacje

### Saber

Choć początkowo ich relacje nie były najlepsze, z czasem Umbra przywiązała się do małej spanielki. Traktuje ją jak młodszą siostrę, opiekuje się nią jak może najlepiej. Po porzuceniu przez właścicieli Saber jest jej jedyną rodziną pozostałą po dawnym życiu. Suczka jest wyrozumiała wobec dziecinnych wybryków młodszej, jednak nie daje jej już sobie wchodzić na głowę, tak jak to miało miejsce dawniej przez jakiś czas.

### Szron

Ich relacja zaczęła się w dość nietypowy sposób - pies napadł Umbrę podczas polowania na kaczki. Mimo tego nie są wrogami, a wręcz przeciwnie - Umbra wciągnęła go do swojej paczki, w zamian za co Szron pomógł jej z organizacją sfory jako bardziej doświadczony w dzikim życiu pies. Żywią do siebie sporo szacunku, suczka jest do niego przywiązana.

### Anari

Jako iż Anari należy do jej sfory, Umbra stara się utrzymywać z nią dobre relacje. Traktuje ją z należnym szacunkiem i docenia wkład łowczyni w pomoc z wyżywieniem sfory.

## Ciekawostki

* Umbra nienawidzi zagraconych przestrzeni z powodu tego, jak traktowano ją jako szczeniaczka.
* Stworzyła sforę ze stałą bazą głównie ze względu na Saber, dla której koczowniczy tryb życia był niebezpieczny.
* Jej imię oznacza cień po łacinie i jest spowodowane jej dominującym kolorem sierści.
* W głębi serca cały czas tęskni za właścicielami, mimo że nie poświęcali jej dużo uwagi. Nikomu się do tego jednak nie przyznaje, aby nie psuć morali sfory.
* Nie lubi dużych miast, ale nie narzeka na swoje. Jednak w żadnym większym nie czułaby się komfortowo.
* Czasem musi opuścić bazę sfory, żeby się wybiegać. Często wtedy wraca z jakąś zwierzyną, żeby nie było, iż wyszła bezproduktywnie.
* Choć to dość nietypowe, Umbra nie wzięła ze sobą żadnej pamiątki po właścicielach.