Allemaal bij Meoween

**Een probleem bij Meoween, maar dan 1 jaar later opnieuw geschreven**

## Proloog

Er zijn katten die Meoween fantastisch vinden. Maar er zijn ook katten die het haten. Verbloed Grijzingstaart is daar één van. Hij haat het feest. Hij snapt het hele punt van het feest niet. Hij is de leider van MeoweenHaters, een groep die het feest haat. Er zijn 40 andere katten in de groep. 5 daarvan zijn spionnen voor de MeoweenLovers. Het klinkt raar, dat er zoveel drama is voor maar een feest die 1 dag duurt. Maar als je weet waarom dit allemaal gebeurd, dan begrijp je het wel. Het zit zo: Er was een hond die iedereen hielp. Iedereen was blij met de hond. Maar hoe ouder ze werd, hoe chagrijniger en gemener. Dus op een dag, toen ze op straat liep, zag ze het eerste dier dat ze had geholpen. Een kat. De kat zwaaide naar haar. Maar de chagrijnige hond was er niet blij mee. En toen... Toen gebeurde het. De hond nam een aanloop en sprong op de kat. De kat protesteerde en probeerde weg te komen. Daardoor werd de hond steeds bozer en uiteindelijk beet ze de kat in haar nek. Wat ze niet verwachtte, is dat de kat zou sterven. Het dode lichaam lag tussen haar poten. De hond draaide zich om en rende toen weg toen ze door had dat ze iemand had vermoord. 3 minuten later was de dode kat gevonden. Legendes vertellen dat die kat de hond nog steeds stalkt. Dat is hoe het feest ontstond volgens de katten. Maar, waarom is het dan een feest? Dat is onbekend. De MeoweenHaters protesteren door die legende.

Verbloed keek over het weiland heen. Een groepje kittens was aan het spelen. Dat waren Veertje, Luchtstroom en Rivier. Eigenlijk hoefde hij niet op ze te letten, want er was al een andere volwassenen. Hierdoor liep Verbloed terug naar zijn schuilplaats. Hij kroop door het kattenluikje en liep naar de agenda toe. ***31 oktober = Meoween!!!*** Verbloed deed zijn ogen dicht. Hij opende ze weer later en ging naar Bloem toe. “Bloem, heb je het plan?” vroeg hij. De andere kater knikte bang en liep naar zijn kamer en kwam daarna terug met een papiertje. Verbloed pakte het plan en liep ermee terug naar de vergaderingshoek. Verbloed kuchte en elke kat keek om. Precies op dat moment kwamen de 4 katten die buiten waren. “Oké iedereen, Meoween is over een paar dagen.” Een paar katten protesteerden. “Ik snap je, ik snap je. Maar ik heb een plan. Een goed plan!” riep hij uit. De meeste katten riepen blije dingen uit. “Oké, dus dit is het plan…”

## Hoofdstuk 1: Keuzes

Lichtijs liep door de Halloweenwinkel of wat het ook moest voorstellen. Kostuumwinkel? Feestwinkel? Maar wat boeit het. Het enige wat boeit is dat er duizenden kostuums zijn om uit te kiezen. Lichtijs zuchtte door alle keuzes. Je kon van alles kiezen! De kerstman, Sinterklaas. Wacht, waarom zijn die er ook? Oh ja, je kon als alles verkleden. Maar dan ook echt alles. Zelfs als een mier! Ja, dat zie je echt nooit. Lichtijs was hier al een kwartier aan het rondlopen met veertien kostuums. “Niet als een pompoen, dat ziet er dom uit. Ook niet als een heks, dat zie ik te vaak…” mompelde ze tegen zichzelf. “Oh? Een vampier cape? Dat kan toch oo-” Voordat ze de cape kon pakken sprong er een poes op haar. De blauwe poes schreeuwde het uit. “Hey Lichtijs!” riep de andere poes. Het was een bekende. Deze poes was haar beste vriendin, Bloedsteen. Aparte naam, vind je ook niet? Waarom zou je je eigen dochter zo noemen? Het antwoord is dat ze eigenlijk Vuursteen heet, maar ze vindt Bloedsteen leuker en enger. “Als wat ga jij deze Meoween? Als… Winnie de Poepdrol?” grapte Bloedsteen, toen ze een gele kostuum tussen Lichtijs’ hoopje van kostuums zag. “Nee, dat is een bij.” Lichtijs wist natuurlijk meteen wat haar beste vriendin bedoelde met Winnie de Poepdrol. “Het was maar een grapje,” mompelde Bloedsteen, maar het was alsnog hard genoeg voor Lichtijs om te horen. “Wist ik ook wel,” zuchtte Lichtijs. “Maar mijn antwoord op jouw vraag is: Ik weet nog niet als wat ik ga,” zei Lichtijs. “Oh echt? Je moet wel snel kiezen, want het feest is al morgen,” miauwde Bloedsteen met een serieuze toon. “Ik ga trouwens als een cheeta!” riep Bloedsteen en ze wees naar zichzelf, waardoor ze evenwicht op 3 poten moest houden (Want die grappenmaker kan alles behalve dat). Bloedsteen duwde haar klauwen in Lichtijs’ buik en daardoor realiseerde Lichtijs dat Bloedsteen nog op haar zat. “Rawr!” riep Bloedsteen opeens. Lichtijs rolde haar ogen. “Kan je nu van me af gaan?” vroeg Lichtijs. “Nou… Oké dan…” Bloedsteen sprong van haar af. “Dankje,” miauwde Lichtijs. “Nu ik er toch over nadenk, ik ga me denk ik verkleden als vampier.” Lichtijs wist dat ze ook een vampier te vaak zag, net als die pompen. Maar het zag er cool uit! Dus waarom ook niet? “Ik ga de cape passen. Ik heb toch al scherpe tanden, scherpe klauwen en rood- met zwarte laarzen thuis.” Lichtijs gaf de andere kostuums aan Bloedsteen. “Leg jij deze terug? Dan kunnen we samen gaan afrekenen.” Bloedsteen knikte en liep meteen weg. Lichtijs liep de andere kant op, naar de pashokjes.

## Hoofdstuk 2: Profetie?

“EINDELIJK! HET IS MEOWEEN!” riep Spotlight uit. Spotlight is haar kleine zusje. In plaats van een blauwe vacht, heeft zij een witte vacht met zwarte vlekken. Nee, eigenlijk stippen. Ze lijkt een beetje op een cheeta. Lichtijs liep de trap af en gaapte. Ze liep naar de keuken toe toen Spotlight eraan kwam rennen. “Ga je ook Meoween vieren?” vroeg Spotlight. “Welke kat niet?” grapte Lichtijs. “De haters!” riep Spotlight en ze deed alsof ze met een kat vocht. Eigenlijk draaide ze alleen maar rondjes in de lucht. Lichtijs deed de vriezer open en pakte paling, haar favoriete. Spotlight stopte ineens en keek haar aan. “Mag ik ook?” Haar ogen werden super groot en ze probeerde zo schattig mogelijk te kijken. “Spotty, hoelang moet ik het zeggen, je bent oud genoeg om het zelf te doen.” Spotlight’s blik verdween. “Nou…” Spotlight keek sip naar de grond. Lichtijs sprong op de aanrecht en pakte een bord van het derde kastje. Ze legde de paling op het bord en sprong van de aanrecht af, terwijl ze tegelijkertijd de kast dicht deed met haar staart. “Ik heb straks school, dus ik heb haast,” miauwde Lichtijs. “Op Meoween?! Dat moet verboden worden!” riep Spotlight. Lichtijs pakte haar bord en liep naar de tafel. Spotlight kwam ook later naar de tafel met een bak cornflakes, zonder melk. “Ga je het nou echt zonder melk eten?” vroeg Lichtijs. “Ja! Dat is veel lekkerder!” riep Spotlight, “trouwens, waarom bestaat Meoween?” Lichtijs zuchtte, “Nou, een arme en depressieve kater was dus op 31 oktober jarig, opeens kwam zijn familie langs om zijn verjaardag te vieren in mooie kostuums, ze gingen langs de deuren voor eten, ze kregen allemaal snoep, dat deden ze elke jaar totdat de kater dood ging en nu doet iedereen het om hem te respecteren,” legde Lichtijs uit toen ze opstond. “Nou, ik moet naar school. Tot ziens!”

Op school was het een heel groot drama. Het begon te onweren en er kwam allemaal bliksem. Dat was niet normaal voor dit landje waar het nooit onweert. Dus natuurlijk waren er een paar katten bang. Zelfs de leerkat. De meester verstopte zich onder zijn bureau. Nou, eigenlijk was iedereen behalve Lichtijs bang, zij had een boek hierover gelezen en ze ze wist dat bliksem en donder doodnormaal is. Ze zuchtte en keek naar de lucht. Maar wacht… Het bliksem is… rood en geel? Is dit een profetie? De bliksem stopte en opeens scheen de zon. De kleuren lieten haar aan wat denken, maar aan wat? Nee, niet aan Meoween, de kleuren daarvan zijn oranje en zwart. En toen... Toen wist ze het.