"Trollobójcy i obrona Nemeji"

Catoni Kuron i Elf Zik opowiedzieli w skrócie o tym jak i w jakim celu trafili do miasta. Drużyna zdecydowała się pomoc atakowanej wiosce i postanowili wyruszyć z samego rana - w nocy przeprawy były niebezpieczne a drużyna zmęczona po zmaganiach na turnieju.

Rano Hayss oznajmił reszcie grupy, że niestety nie wybierze się ze wszystkimi. Nie ufał dwójce wieśniaków, a skoro tam miała stacjonować armia to wolał zostać w mieście i namówić Barona Suno o zorganizowanie wojsk do pomocy. Catoni Kuron także postanowił zostać, pomimo namawianiu Zika.

Przed wyruszeniem drużyna chciała zrobić jeszcze kilka rzeczy w mieście. Zik potrzebował lepszej broni i jakiegokolwiek pancerza, na co drużyna się złożyła i go okupiła. Clement i Bertus zajęli się ogólnymi zakupami. Burim spróbował rozmawiać z dowódca strażników i zorganizować choć kilku ludzi do pomocy, a także odnaleźć szczątki długo oczekiwanej kuszy samopowtarzalnej. Niestety obie rzeczy mu się nie udały.

Drużyna około południa zebrała wszystkie swoje rzeczy i wyruszyła do Nemei.

Przez 3 dni jechali traktem bez żadnych przeszkód. Co noc starali się ukrywać przed nagłym atakiem goblinów jednak ten nie nastał, jakby gdzieś wszystkie odeszły. Pod wieczór 3 dnia drużyna ujrzała łunę na horyzoncie. Domyślili się ze to światła wioski. Jednak aby nie ryzykować stwierdzili ze należy zatrzymać się kilkanaście minut od bram aby nie wzbudzać podejrzeń. Clement wezwał ochronna wierzbę i wszyscy weszli między jej liście aby się ukryć.

Ciekawość Burima nie dawała za wygrana wiec ten musiał wyjść i przejść się do wioski, aby zobaczyć czy faktycznie jest atakowana. Powiedział towarzyszom ze zaraz wróci i zaczął się skradać.

Clement, Bertus i Zik zaczęli się rozgaszczać pod wierzba próbując rozpalić ognisko, coś zjeść i ogólnie odpocząć po podróży. Burim w tym czasie przekradł się do wioski i przeraził się bo wielka luna nie była od świateł ale od ognia. Cała wioska była w płomieniach, a między budynkami toczyła się walka na śmierć i życie. Gobliny żadne krwi atakowały wieśniaków, mordując każdego bez litości.

Burim nie pomyślał aby wezwać towarzyszy tylko z ukrycia zaczął ostrzeliwać gobliny. Nie trwało długo aż gobliny zorientowały się gdzie jest nowy przeciwnik i zaraz ruszyły do ataku. Burim wypalił ostatni bełt ze swojej kuszy pistoletowej i krzyknął po towarzyszy mając nadzieje ze Ci mimo odległości go usłyszą.

Po chwili pojawił się Zik, jakby sam Oloran pchnął go silnym wiatrem. Ten od razu zaczął popisywać się swoimi umiejętnościami łuczniczymi. Zaraz po nim wbiegł Brat Clement i zaczął wojować a za nim Bertus również wchodząc do akcji swoim wspaniałym łukiem.

Gobliny nie dawały za wygrana, te które zabijały wieśniaków, szybko biegły w stronę nowych przeciwników nie bojąc się niczego. Nawet tracąc jednego towarzysza za drugim, gobliny atakowały swoim prymitywnym orężem. Jeden z nich po wyrzuceniu przypadkiem swojego topora, zaczął wskakiwać na plecy swoich przeciwników aby gryźć i drapać.

Walka powoli się kończyła, aż do akcji wszedł ogromny troll i wolnym krokiem szedł w stronę drużyny. Zik oddając gobliny w ręce reszty drużyny sam stanął na przeciw trollowi wierząc w swoje łucznicze umiejętności. Po drugim strzale, troll stanął nad Zikiem i próbował go zabić, co udałoby się gdyby ten gorzej unikał ciosów.

Troll nagle stanął w płomieniach uderzony kula ognia. Okazało się ze do Akcji wkroczyli Gerard i Maccaroni. Troll nie miał szans w połączonych siłach Gerarda i Zika.

Clement, Burim, Bertus i Maccaroni dokończyli dzieła zabijając ostatnie sztuki goblinów.

Bohaterowie nie cieszyli się długo. W wiosce zostało się około 40 osób zdolnych do walki a resztą byli dzieci i starcy. Okazało się ze to był tylko jeden oddział armii goblinów, a konkretny atak miał dopiero nastąpić. Jednak w tym nieszczęściu był promień szczęścia bo atak ten miał nastąpić dopiero następnego dnia wieczorem.

Bohaterowie nie czekając na posiłki zdecydowali się pomoc mieszkańcom Nemei.

Każda godzina mogła zdecydować o wygranej lub przegranej wiec wszyscy wykorzystali ten czas jak najlepiej. Utworzono małe palisady, rozstawiono pułapki we wiosce i po za nią. Brat Clement uczył podstawowych ruchów szermierki, a Burim, Bertus i Zik uczyli łucznictwa i kusznictwa.

Dzieci i starcy pomagali jak mogli jednak przed wieczorem drużyna zdecydowała wysłać ich do lasu aby Ci na czas walki się ukryli.

Drużyna rozdzieliła się dowodząc i motywując chłopów. Clement wziął ze sobą dwa oddziały mieczników, Bertus i Zik poszli pilnować sami jednej części palisady, Gerard i Maccaroni pilnowali frontu, a Burim wraz z myśliwymi był na szczycie wieży ratusza, aby ze spokojem ostrzeliwać nadciągających wrogów a także pomagać już walczącym.

Nastał wieczór, a z lasu było słychać głośne krzyki goblinów pragnących krwi ludzi. Po chwili pojawiły się pierwsze oddziały biegnące na palisadę.

Pierwsze gobliny padły wchodząc na pułapki a także były ostrzeliwane przez myśliwych. Jednak atakujących goblinów było za dużo i szybko dopadły palisadę. Walka zaczęła się wzmagać i w każdej części wioski już było słychać krzyki i brzęk oręża.

Bohaterowie nie czekali długo ażeby do akcji wkroczyły dwa wielkie trolle. Ich zadaniem było znajdywać ogromne głazy z ziemi i rzucać nimi w palisadę a także zniszczyć ratusz. Wtedy Burim zrozumiał ze z pozoru bezpieczna wieża, która miała dać miażdżąca przewagę nad przeciwnikiem może okazać się również śmiertelna pułapka.

Na szczęście dla broniących kamienie trolli omijały wieże, jednak uderzały w palisady, kompletnie je niszcząc.

Broniący się bohaterowie wraz z oddziałami chłopów robili co mogli aby przeżyć, straty pojawiały się coraz większe po obu stronach. Łucznikom udało się ubić trolla ale ten zanim umarł, zrobił wyrwę w palisadzie. Gobliny już wdzierały się do wioski aby siać spustoszenie, ale na ich drodze pojawił się Brat Clement. Ten co nigdy nie lubił walczyć, robił teraz za żywa śmiertelna broń aby gobliny nie przedarły się do ratusza. Siekał i bił jednego goblina za drugim jednak tych było za dużo i cześć się przedarła do ratusza. W tym samym czasie cześć goblinów zaczęły wchodzić na wieże z zewnątrz.

Wszyscy usłyszeli głośny ryk który zmroził wszystkim krew w żyłach, a gobliny zmotywowane jeszcze bardziej stały się bardziej zaciekle. Oto do palisady już szedł ogromny Bagienny troll, a na nim trzy gobliny siedziały jak na wierzchowcu i ostrzeliwały ludzi ze swoich łuków.

Krok za krokiem troll był coraz bliżej i szedł w kierunku Zika i Bertusa, a Ci robili wszystko aby go ubić.

Walka była wszędzie. Na wieże weszły gobliny więc myśliwi musieli się bronić, Do Clementa doszły oddziały mieczników i pomagały wybić gobliny w wiosce, ale nie zauważyli jak wdarł się oddział goborgow - większych goblinów - głupszych, ale znacznie silniejszych, które z powodzeniem zaczęły rzeź chłopów.

Nagle wszyscy usłyszeli trąby. Dwa oddziały lekkiej kawalerii z Suno przybyły na pomoc mieszkańcom Nemei. Oddział ruszył bezpośrednio na mniejszego trolla a drugi ruszył wzdłuż palisady wioski aby dotrzeć do jakieś bramy i pomoc wewnątrz wioski. Niestety szybko radość zniknęła. Pierwszy oddział zaatakował trolla, jednak ten chwycił jednego konia i używając go jak maczugi rozgromił resztę oddziału. Drugi oddział konnicy stracił mnóstwo czasu na dotarcie na miejsce i nie wiedząc o pułapkach, po prostu w nie wkroczyli, następnie zostali rozgromieni przez gobliny.

W tym czasie Gerard rzucając kule ognia próbował zabić Bagiennego Trolla. Ten stanął w płomieniach ale nadal szedł na Zika i Bertusa. Zik i Bertus zamrożeni strachem nie mogli się ruszyć a troll już podnosił rękę aby ich zmiażdżyć. Na ratunek przybyli im Gerard i Maccaroni, którzy nagle pojawili się przy bohaterach i razem spadli na ziemie z palisady. Gerard niestety używając swojej magii stanął w płomieniach, coraz bardziej tracąc siły, a reszta próbowała go ugasić.

Wielki bagienny troll stracił zainteresowanie, gdy stracił przeciwników z oczu i zaczął iść w kierunku wieży ratusza. Burim zauważył jak wielka płonąca postać kieruje się w jego stronę. Myśliwy zajęci byli walka wręcz z goblinami wiec sam Burim próbował powstrzymać Trolla. Oddając jeden za drugim strzały ze swojej ciężkiej kuszy powoli ranił stwora. Gdy ten już stał pod ratuszem z zamiarem kompletnego zniszczenia dostał kolejny bełt od spanikowanego Burima i runął jak długi.

Ogrom radości Burima skończyła się gdy nagle zaczął tracić grunt pod nogami.

Clement zajęty walka z Goborgami próbując chronić Burima i myśliwych nagle zauważył przelatujący ogromny kamień nad swoją głową uderzając o wieże. Ta po chwili głośnego zgrzytu zaczęła się walić.

Zik i Bertus zdołali ugasić Gerarda i zobaczyli jak wieża zaczęła się niebezpiecznie ruszać. Wiedzieli ze nie mogą nic zrobić wiec zdecydowali się strzelać w trolla który spowodował te zniszczenia. Odległość spowodowała ze było to bardzo utrudnione zadanie, jednak troll w końcu został trafiony i padł martwy. Troll był ostatnim przeciwnikiem wiec z jego śmiercią walka o Nemeje była skończona.

Jednak to nie był koniec walki o życie. Burim gdy zaczął tracić grunt pod nogami próbował wyskoczyć przez okno na dach, jednak przewrócił się a wieża zawaliła się na niego. Starał się jak mógł uniknąć spadających kamieni jednak i tak gdy dach pod ciężarem wieży zawalił się, Burim został pogrzebany żywcem. Próbował się wygrzebać jednak nie miał siły. Modlił się do Olorana - jedyne co mu przyszło do głowy i ten usłuchał jednak mino boskiej siły Burim i tak nie mógł się wygrzebać. Burimowi zabrakło w końcu powietrza i stracił przytomność.

Gdy tylko runęła wieża, Clement rzucił się na ratunek. Wbiegł podchodach na piętro i zobaczył wielkie rumowisko. Krzyczał aby Burim odpowiedział, ale nic nie usłyszał. Zaczął swoimi ogromnymi łapami kopać aby znaleźć przyjaciela jednak rumowiska było za dużo.

Bertus biegł ile sił w Bestońskich łapach, wiedział ze każda chwila zbliża Burima do śmierci. Szybko wbiegł do ratusza i już widział kopiącego Clementa. Bez chwili wahania zaczął usuwać rumowisko i kopać razem z Clementem. Po dłuższej chwili go znaleźli. Krzyczeli aby ten wyszedł przez szczelinę ale Burim się nie ruszał. Szybko odkopali wiec Burima mając nadzieje ze ten jeszcze żyje.

Na szczęście Burima, bestoni zdążyli na czas. Burim zaczął oddychać jednak był już na skraju śmierci.

To był koniec bitwy. Drużyna nie wiedziała czy nazajutrz znów nie zaatakuje chmara goblinów. Razem z żyjącymi ludźmi z wioski pozbierali rannych i wszyscy razem zgromadzili się w karczmie - jedynym większym budynkiem jaki się ostał.

Jeszcze tego samego dnia do wioski wrócili starcy z dziećmi. Powiedzieli oni ze wszystkie gobliny przyszły ze strony gdzie znajduje się opuszczona wieża. Według legendy na wieży mieszkał potężny wojownik który bronił mostu. Jednak gdy zniknął, nikt tam już nie zamieszkał. Według starców wszystkie gobliny, goborki i trolle zaatakowały w tym jednym ataku. Cała wioska odetchnęła z ulga. Drużyna jednak zdecydowała się to sprawdzić. W końcu ktoś musiał armii wydawać rozkazy. Ale to był jutrzejszy problem. Dziś drużyna musiała odpocząć.