Miłość nad życie

## Rozdział 1

**Urodziłam się w hodowli.Nasza matka miała mało mleka i większość miotu nie przeżyła.Przy życiu pozostałam tylko ja i mój starszy brat.Słyszałam głosy naszych rodziców.**

-Jak powinniśmy je nazwać?

-Myślę że synka nazwiemy Jaskier.

-A córkę Rose,oznacza to różę.Nazwijmy ją tak na symbol naszej miłości.

-Pasują do nich.

**Kilka tygodni później otworzyłam oczy.Świat bardzo mnie ciekawił,pchałam się we wszystkie zakamarki.Codziennie przychodzili do nas ludzie,zawsze kiedy do nas przychodzili wychodzili z psami i nigdy już z nimi nie wracali.Nie wiedziałam co się z nimi później działo.Kiedy pierwszy raz przyszli wystraszyłam się ich i schowałam się za mamę.**

-Spokojnie Rose,nie bój się-uspokoiła mnie i liznęła po łepku.

**Później przyzwyczaiłam się do tego i nie zwracałam na nich uwagi.Minęły dwa miesiące i byłam już trochę starsza.Do naszego wybiegu wszedł człowiek i otworzył bramę.Nasz wybieg rozjaśnił się.Byłam bardzo ciekawa tego co tam jest i poczłapałam w jego stronę.Było tam trochę chłodniej i jaśniej.Powietrze było świeże a na dole zamiast brązowych desek była zielona trawa.Spodobało mi się tam i zaczęłam biegać razem z bratem.Czas minął szybko,musieliśmy opuścić te cudowne miejsce i wrócić to tego gdzie było ciemno i duszno.Naszej matce już dawno skończyło się mleko i zaczęliśmy jeść karmę.Następnego dnia również nas wypuścili.Nie cieszyliśmy się jednak tym długo bo z nieba zaczęła spadać woda.Nie wiedziałam co się stało ale uciekłam do środka,przynajmniej tam było sucho.Następnego ranka obudziłam się nie przy mamie tylko pod ścianą.Nie wiedziałam za bardzo dlaczego tak się stało ale po chwili zignorowałam to bo zauważyłam że między szczebelkami do innego wybiegu jest przejście.Spróbowałam przez nie przejść.Udało się.Zaczęłam zwiedzać tamten wybieg.Nie różnił się prawie niczym od naszego.Nagle coś wskoczyło na mnie i przygniotło do ziemi.Zdziwiłam się i trochę wystraszyłam.Przypatrzyłam się temu czemuś lepiej.Była to suczka w moim wieku rasy beagle, biała w czarne i brązowe łaty przyglądała mi się.Postanowiłam zebrać się na odwagę i przedstawić się.**

-Hej ja jestem Rose.A ty jak się nazywasz?-spytałam

-Ja jestem Ksara.Nigdy jeszcze cię nie widziałam-powiedziała schodząc ze mnie

-Ale dlaczego na mnie skoczyłaś?-zapytałam

-Po prostu chciałam cię zaskoczyć-zaśmiała się-Mam pomysł.Pobawimy się w berka.Ty gonisz!-krzyknęła i dotknęła mnie łapą.Zaczęłam ją gonić.Kiedy byłam wystarczająco blisko wybiłam się w powietrze i skoczyłam na nią.Tym razem to ja ją przygniotłam.

-Mam cię!-krzyknęłam.Jednak wtedy usłyszałam że rodzice się obudzili.

-O nie to moi rodzice muszę już iść.Pa-pożegnałam się idąc do mojego wybiegu

-Pa-pożegnała się Ksara.

**Szybko przecisnęłam się przez przejście.Na szczęście rodzice nie zauważyli że uciekłam.**

## Rozdział 2

-Rose,tak szybko wstałaś?-spytała mnie mama.

-Tak-odpowiedziałam

-To dziwne.Twój brat jeszcze śpi a ty już na łapach.-dodał tata.

-Po prostu poszłam spać wcześnie niż zwykle-powiedziałam.

-Aha-odparli rodzice.

**Następnie poszliśmy jeść karmę.Jak zawsze była rozpaćkana i dziwna w smaku.Musiałam jednak ją jeść,bo było to jedyne źródło pożywienia.Przez kolejne dni ciągle odwiedzałam Ksarę.Zostałyśmy najlepszymi przyjaciółkami.Codziennie razem się bawiłyśmy.Tygodnie mijały mi szczęśliwie,ale pewnego dnia...**

**Obudziłam się.Obok mnie leżał mój brat.Wskoczyłam na niego.**

-Wstawaj Jaskier!-krzyknęłam.

-Siostra,daj pospać!-powiedział przewracając się na bok.

-No choć! Pobawimy się-powiedziałam przyjmując pozycje do zabawy.

-No dobra-odparł i dołączył do mnie.

**Bawiliśmy się radośnie.Podczas zabawy energicznie merdaliśmy ogonkami.Rodzice jeszcze spali wtuleni w siebie.Nagle drzwi rozsunęły się i do pomieszczenia wszedł właściciel hodowli i para obcych ludzi.Podeszli obok naszego wybiegu i zaczęli podejrzanie przyglądać się mojemu bratu.Nie wiedziałam o co im chodzi.Aż w mojej głowie zrodziła się pewna myśl:oni chcieli zabrać mojego brata!Nie mogłam im na to pozwolić.Chciałam ich ugryźć ale nie dosięgałam.Mama zauważyła to,podeszła do mnie,wzięła w pysk i zaniosła do lęgowiska.**

-Rose,kochanie,musisz się z tym pogodzić-powiedziała spokojnym głosem.

-Ale ja nie chcę żeby go zabrali!-krzyknęłam.Chciałam żeby mój brat był zawsze ze mną.

**Wtedy właściciel hodowli wziął mojego brata na ręce i podał go tej parze.Kobieta wzięła go na ręce i zaczęła głaskać.Mężczyzna wyjął z kieszeni pieniądze podał je naszemu właścicielowi.Wciąż nie mogłam w to uwierzyć.Para wyszła z hodowli i już nigdy więcej nie zobaczyłam swojego brata.Bardzo za nim tęskniłam.Następnego dnia postanowiłam uciec.Kiedy właściciel hodowli wypuścił nas na wybieg,podeszłam do siatki i zaczęłam kopać dół.Myślałam że to coś da,jednak po krótkim czasie zauważył to,zabrał mnie z wybiegu i zakopał dół łopatą.Kiedy to zrobił zezłościłam się.Bardzo zależało mi na wolności,nie chciałam trafić w ręce nie wiadomo czyje.Postanowiłam że kiedy dorosnę to na pewno stąd ucieknę.Czas mijał.Wyrosłam na ładną suczkę rasy owczarek niemiecki.Pewnego dnia uznałam że to czas żeby uciec.Weszłam na wybieg Ksary.Chciałam żeby poszła ze mną.**

-Hej Ksara!-przywitałam się.

-Część-odparła.

-Uznałam że życie tutaj jest zbyt bezsensowne i nudne.Chciałabym uciec,ale chcę z tobą!-powiedziałam.

-Myślisz że to bezpieczne?-spytała niepewnie Ksara. Zauważyłam że wyraz jej pyska stawał się smutny.Wiedziałam że będzie to dla niej trudna decyzja,ale mi zależało na tym żeby poszła ze mną.

-Ksara proszę.Nie chcę się z tobą rozstawać.Wiele dla mnie znaczysz,jesteś moją najlepszą przyjaciółką.

-Ale ja nie mogę uciec z tobą.Bardzo bym chciała ale kocham też swoją rodzinę.Proszę cię, nie odchodź!-jej oczy zalały się łzami.Podeszłam do niej i przytuliłam ją.Zrozumiałam że ja nie mogę zostać tu,a Ksara nie może iść ze mną.

-Nie martw się Ksara,zawsze będę o tobie pamiętać-powiedziałam,po czym wzięłam kilka kwiatów,splotłam je w bransoletkę i założyłam na łapię Ksary.

-To zawsze będzie ci mnie przypominać-dodałam ocierając łzy z jej policzka-ale nie płacz już.

-Dobrze nie będe..naprawdę musisz odejść?!

-Niestety już to przemyśliłam i jednak pójdę-powiedziałam.

-Żegnaj Rose-pożegnała się Ksara.Widziałyśmy się już po raz ostatni.

-Żegnaj Ksara-pożegnałam się i spróbowałam przeskoczyć ogrodzenie.Udało mi się! Ostani raz popatrzyłam się na mój dawny dom i pognałam przed siebie.Było wspaniale,tyle nowych zapachów,kolorów,tak wiele jeszcze było do odkrycia! Nie wiedziałam teraz co ze mną będzie ale wiedziałam że odzyskałam wolność.

## Rozdział 3

**Postanowiłam żyć jako bezdomny pies.Nauczyłam się polować choć na początku szło mi to kiepsko.Wodę pozyskiwałam z kałuż i rzek.Niby wszystko było dobrze, ale brakowało mi towarzystwa.Tęskniłam za Ksarą.Byliśmy najlepszymi przyjaciółkami.Teraz żyłam sama i nie miałam z kim spędzać czasu.Lata mijały.Prawie o wszystkim zapomniałam,ale o Ksarze pamiętałam zawsze.Pewnego dnia poszłam na plażę.Położyłam się na piasku i wylegiwałam się na słońcu.Słyszałam niedaleko spokojne fale uderzające o brzeg.Przyjemnie było tam leżeć.Nagle w oddali zobaczyłam psa.Był to brązowo-rudy owczarek niemiecki.Szedł w moim kierunku.Jego sierść lśniła na słońcu.Poczułam do niego zauroczenie.Natychmiast wstałam i otrzepałam z sierść z piasku.Nie był bezdomny.Miał obroże.Stanął przede mną i spojrzał na mnie.Moje łapy drżały.**

-H-hej! Ja jestem Buddy. A ty?-powiedział spokojnym radosnym głosem,jednak trochę się jąkał.Ciekawe czy czuł do mnie coś podobnego co ja czułam do niego.

-J-ja jestem Rose-powiedziałam.Również trochę się jąkałam.

-Co tu robisz?Gdzie jest twój właściciel?-spytał.Ciężko było mi się przyznać że jestem bezdomna.Nie wiedziałam co o mnie by wtedy pomyślał.Postanowiłam jednak powiedzieć prawdę.

-Nie mam właściciela...jestem bezdomna-powiedziałam nieśmiało.W tym momencie Buddy patrzył na mnie czule a ja na niego.Uczucie było coraz mocniejsze.Nigdy nie widziałam przystojniejszego psa.

-To może chciałabyś zamieszkać w Psim Patrolu! Ryder na pewno by cię przyjął! Nawet jak zdecydujesz się nie mieć zawodu!-powiedział.Wiedziałam czym jest Psi Patrol.Były to psy które pomagały miastu.Zdecydowałam się do nich dołączyć.Wtedy widzielibyśmy się codziennie.

-Tak-powiedziałam.Jego ogon zaczął na tą wiadomość radośnie merdać.Zaprowadził mnie do Ryder'a.On przyjął mnie, mimo że nie miałam określonego zawodu.Poznałam inne psy.Wreszcie nie byłam samotna i chyba znalazłam tego jedynego.Ja i Buddy spędzaliśmy razem wiele czasu.Zbliżyliśmy się do siebie.Zaczęłam interesować się modą.Pewnego dnia Ryder spytał mnie,czy nie spróbuje czegoś uszyć.Zgodziłam się.Okazało się że mam talent do robienia ubrań.Po jakimś czasie postanowiłam założyć własną firmę.Szybko zasłynęła ona na świecie.Ryder przypiął mi wtedy odznakę.Byłam szczęśliwa.Dostałam też własne stroję i brałam udziały w misjach.

## Rozdział 4

**Czas mijał a uczucie rosło.Pewnego dnia gdy rozmawiałam z innymi suczkami z PP zauważyłam że podchodzi do nas Buddy.Podeszłam do niego.**

-Mogę na chwilę Rose?-spytał się dziewczyn.

-Jasne.-powiedziała Skye.

**Poszłam z Buddy'm na podwórko.Nikogo tam nie było poza nami.**

-Rose ja muszę ci coś powiedzieć.Odkąd cię zobaczyłem to...zakochałem się w tobie! Zawsze chciałem ci to powiedzieć,ale nie mogłem znaleźć odpowiedniej chwili.Jesteś taka piękna i miła.Nigdy nie widziałem drugiej takiej suczki jak ty.Zostaniesz moją dziewczyną?-spytał.Na tą wiadomość ucieszyłam się tak bardzo! Ogon latał mi ze szczęścia.

-Tak! Zawsze o tym marzyłam!-krzyknęłam i przytuliłam się do niego.