Podział opowiadań ze względu na rodzaj narracji

Oto zasady podziału opowiadań w WSC ze względu na rodzaj narracji, w jakiej prowadzona jest fabuła serii.

## Typy narracji występujące w WSC

### Opowiadania o narracji pierwszoosobowej klasycznej

**Przykład:** Od Notte CD Agresta "Więzy" Cz. 5

Powstanie blogów internetowych, opartych na pisaniu opowiadań zaowocowało dopasowaniem ich narracji do potrzeby prowadzenia fabuły tworzonej na bieżąco przez kilka osób. Dlatego właśnie narracja pierwszoosobowa klasyczna jest najbardziej typowa i naturalna dla blogów internetowych. Jest ona pierwotna również dla WSC, gdzie opowiadania pisane w ten sposób całkowicie dominowały w latach 2013-2018.

Charakteryzuje ją prowadzenie fabuły w pierwszej osobie liczby pojedynczej i przeważająca ilość opisów w czasie przeszłym. W tym rodzaju narracji wtrącane mogą być jednak wyrażenia świadczące o krótkim odstępie czasowym pomiędzy akcją, a powstaniem części, w której została ona opisana  (np. "dzisiaj" zamiast "tego dnia", "teraz" zamiast "w tamtej chwili"). Występują też fragmenty nawiązujące do zdarzeń, które jeszcze nie nastąpiły, a prawdopodobnie będą elementami akcji w kolejnych częściach ("gęsi odleciały. Jestem pewien, że jutro również nie uda mi się żadnej upolować"). Z tego powodu opowiadania sprawiają wrażenie sporządzanej niemal na bieżąco relacji z wydarzeń, a niejednokrotnie wzbogacane o opisy przeżyć wilka-autora części, przypominają pamiętnik.

### Opowiadania o narracji pierwszoosobowej dostosowanej

**Przykład:** Od Agresta CD Konwalii Jaskry Jaśminowej - " W Świetle Dnia"

Ten typ narracji po raz pierwszy, wraz ze wszystkimi znakami szczególnymi, pojawił się w sierpniu 2019 roku.

Podstawową cechą odróżniającą ten rodzaj narracji od poprzedniego jest brak wyrażeń sugerujących, że czas opowieści o zdarzeniach zbliżony jest do czasu ich trwania. Wręcz przeciwnie, w pozadialogowej opowieści piszącego wilka podkreślane są wyrażenia dystansujące od opisywanych wydarzeń, takie jak "byłem wtedy". Mogą tu występować również nawiązania do przyszłości, która nie była zawarta we wcześniejszym przebiegu fabuły. Znaczy to, że wilk-autor, w trakcie opisywania akcji opowiada zawsze o wydarzeniach, które wydarzyły się w dalekiej przeszłości i których ciąg dalszy zna. Niekiedy zdarza się, że używane przez niego zwroty sugerują, że opowiadając, celowo ukrywa przed czytelnikami pewne fakty, o których nie wiedział, gdy brał udział w wydarzeniach, ale zamierza wyjaśnić je w przyszłości.

Ponieważ narracja ta opiera się na powracaniu przez wilka-autora do konkretnych wydarzeń z przeszłości, zaburzenie chronologicznej ciągłości jest zjawiskiem dużo bardziej naturalnym i występującym częściej, niż w narracji klasycznej.

Ponadto postać prowadząca opowieść może niejednokrotnie w mniej lub bardziej zakamuflowany sposób zwracać się do czytelników i wplatać do swojej wypowiedzi formę drugoosobową, co zazwyczaj nie ma miejsca w narracji klasycznej.

### Opowiadania o narracji drugoosobowej

**Przykład:** Od Azaira Ethala - "Błękitny Chaber", cz. 1

Opowiadania tego typu zazwyczaj pojawiają się okazjonalnie, jako wzbogacenie fabuły postaci, nie są natomiast używane do prowadzenia całej serii. Jest to również najrzadziej występujący typ narracji, którego zastosowanie wymaga wprawy i użycia przemyślanej konstrukcji.

Jego cechą charakterystyczną jest użycie wielokrotnych zwrotów wprost do czytelnika, dominujących w pozadialogowej części opowiadania oraz fabuła skupiająca się głównie na przemyśleniach głównego bohatera.

### Opowiadania o narracji trzecioosobowej

**Przykład:** Od Vinysa CD Szkła

To drugi, zaraz po narracji pierwszoosobowej klasycznej, najczęściej używany rodzaj narracji. Opowiadania o narracji trzecioosobowej pojawiały się już na początku istnienia blogów opartych na pisaniu opowiadań. W WSC zyskały popularność w 2019 roku.

Zaklasyfikowanie opowiadania do tego rodzaju jest dosyć proste, ponieważ jedyną jego cechą charakterystyczną jest narracja prowadzona w trzeciej osobie liczby pojedynczej. Mogą występować elementy mowy pozornie zależnej (pozadialogowego opisu przeżyć postaci prowadzonego nie przez nią samą, a przez trzecioosobowego narratora). Poza tym kompozycja opowiadań nie ma sztywnych zasad i daje autorowi szeroki wachlarz możliwości interpretacji i wariacji.

### Opowiadania o narracji z obecnością narratora

**Przykład:** Od Ciri CD Admirała - "Taniec z Aniołami"

Typ narracji sklasyfikowany w WSC na początku 2021 roku, po raz pierwszy w serii "Taniec z Aniołami".

Cechą wyróżniającą tę narrację, jest obecność dwóch pierwszoosobowych narratorów, z których jednym jest wilk-autor opowiadania, a drugim, bliżej nieokreślony, wszechwiedzący komentator wydarzeń.

Wszechwiedzący komentator, odzywa się jedynie w rozpoczęciu i zakończeniu opowiadania. W obu przypadkach dzieli się swoimi przemyśleniami, w których nawiązuje do wydarzeń z poprzednich części, na ich podstawie wysnuwając przypuszczenia dotyczące dalszego ciągu historii i zadając - sobie, a może czytelnikom - pytania retoryczne zawierające sugestie co do kolejnych wydarzeń. Ta część opowiadania napisana jest pochyłym tekstem.

Wilk-autor pozostaje głównym narratorem przez większą część opowiadania. To jego oczami widziane są wydarzenia i to on prowadzi właściwą akcję, niezależną od wstępu i zakończenia będącego narracją komentatora.

### Opowiadania o narracji mieszanej (zawierające perspektywy)

**Przykład:** Od Rutena CD Azaira Ethala - "Motyl Nocny

Skomplikowany typ narracji, łączący perspektywy: pierwszoosobową klasyczną, trzecioosobową i mowę pozornie zależną.

Jest to wytwór rdzennie związanym z WSC i w niezmienionej formie nie występuje na innych blogach.

Cechy charakterystyczne narracji: patrz hasło "Perspektywy".

## Zasadność wyodrębnienia poszczególnych narracji

Rozróżnienie używanych w WSC narracji umożliwia dokładne przeanalizowanie ich, wraz ze wszystkimi ich cechami charakterystycznymi, a także urozmaicenie form pisarskich używanych przy tworzeniu nowych opowiadań. Każda z narracji może być z powodzeniem wykorzystana do podkreślenia różnych kwestii istotnych dla danego opowiadania lub pełnej fabuły danej postaci.

**Narracje pierwszoosobowe klasyczna** i **dostosowana** ułatwiają przyjęcie punktu widzenia wilka-autora, ale niosą nieco inny ładunek emocjonalny i zupełnie inną koncepcję wilka-autora, co spowodowane jest głównie różnicą w odstępie czasowym pomiędzy czasem trwania opisywanych wydarzeń a czasem opowieści o nich.

**Narracja drugoosobowa** zwraca szczególną uwagę na czytelnika opowiadania, co umożliwia nawiązanie z nim wyjątkowego na tle innych narracji porozumienia, lecz ogranicza przy tym możliwość sprawnego poprowadzenia akcji.

**Narracja trzecioowobowa**, odwrotnie niż pierwszoosobowa, daje możliwość odcięcia się od punktu widzenia wilka-autora i szerszego spojrzenia na fabułę i wydarzenia.

**Narracja z obecnością narratora** jest szczególnie przydatna przy prowadzeniu fabuły postaci o z pewnych względów specyficznym postrzeganiu świata. Pozwala na przedstawienie równolegle osobliwego punktu widzenia wilka-autora oraz obiektywnego komentarza wszechwiedzącego narratora.

**Narracja zawierająca perspektywy**, będąca swoistym połączeniem narracji pierwszo- i trzecioosobowej, umożliwia połączenie korzyści płynących z obu wcześniej opisanych typów narracji i umożliwia przedstawienie opisywanych wydarzeń z szerszej perspektywy przy równoczesnym zgłębieniu psychiki znacznie szerszego grona postaci.