Lauren Lightwrath

## Rodzina

Alexandra Lightwrath - matka ( nie żyje )Gregor Lightwrath - ojciec ( nie żyje )

Logan Whitefang - mąż ( nie żyje )

Garrett Whitefang - syn

## Przynależność

Przymierze5 Armia

Zakon Srebrnej Dłoni

Królestwo Stormwind

Ostoja

## Paladyn i Żołnierz

Lauren Lightwrath, urodziła się na rok przed otwarciem Mrocznego Portalu w Stormwind. Jako "wojskowe" dziecko - Ojciec był pułkownikiem kawalerii, służącym pod samym Lwem Azeroth, z kolei matka była kapłanką, która służyła w polowym szpitalu. Lauren od dziecka była zaznajomiona z bronią, musztrą i dyscypliną.

Gdy Horda zrównała Stormwind z ziemią, rodzina schroniła się w Lordareonie, gdzie spędzili całą Drugą Wojnę. Gdy miasto zostało odbudowane, Lightwrath'owie powrócili na południe, gdzie w młodym wieku Lauren trafiła do wojskowej szkoły.

Gdy instruktorzy zaczęli dostrzegać w niej potencjał do kontroli światłości, wysłali ją również do Katedry, gdzie pod czujnym okiem Wichrogrodzkich paladynów, przeszła szkolenie, stając się tym samym jedną z pierwszych kobiet z południa, które to dołączyły w Szeregi Zakonu Srebrnej Dłoni.

Jej pierwszym poważniejszym konfliktem była Trzecia Wojna, gdzie wraz z resztą Zakonu walczyła z nieumarłymi na pograniczu Królestwa. Potem jej kariera już tylko się rozwijała. Wstąpiła do Armii Wichrogrodu, w której walczyła w każdej niemal wojnie. Bramy Ahn'quiraj, Wyprawa na Outland i Northrend, wojna z Garroshem i Żelazną Hordą, aż wreszcie walka z Legionem w czasie ich trzeciej inwazji - Lauren jest weteranką z krwi i kości, o czym świadczą jej liczne blizny i charakter. Nie bez powodu żołnierze których szkoliła i ci którzy służyli w jej oddziałach przezywali ją za plecami "Suką z Wichrogrodu". Najbardziej rzucającą się w oczy pamiątką z wojny, jest niewątpliwie blizna na jej lewym policzku, która ciągnie się od oka aż do ust. Jest to pozostałość po starciu z druidem Hordy, który to w formie kota, rozharatał jej twarz w czasie wojny na Pandarii.

Nie można jednak powiedzieć że nie troszczy się ona o swoich żołnierzy, mimo wszystko jest palatynką która ceni życie, życie swoich ludzi. Wychodzi po prostu z założenia że kilka litrów potu, może oszczędzić jej podwładnym kilku litrów krwi.

Po wojnie z Legionem dostała przydział na Outland, gdzie miała wzmocnić garnizon Przymierza, stacjonujący w Shattrath. Tuż przed inwazja nieumarłych, Lauren była ze swoim oddziałem na zwiadzie w Zangarmarsh, gdzie przez wiele tygodni prowadziła wojnę podjazdową z siłami Rhobena, próbując doprowadzić jak najwięcej swoich podwładnych z powrotem do Shattrath.

Mimo służby w armii i zdawać by się mogło niekończących się wojen, Lauren znalazła czas aby się zakochać w czymś innym niż w wojsku. Tuż po tym jak Gilneas powróciło do Przymierza poznała młodego, przystojnego worgena - Logana Whitefanga - byłego rebelianta spod Północnej Bramy i weterana Bitwy o Górę Hyjal - który to od razu zdobył jej serce. Wkrótce potem para się zaręczyła, jednak służba ojczyźnie sprawiała wciąż że każda zaplanowana przez nich data ślubu musiała zostać odwołana. Data ich ślubu stała się już wspólnym żartem pary, która ustaliła że uda im się to zrobić chyba dopiero po śmierci.

## Wojna z Razahem

Gdy tylko Lauren przybyła na Outland, te pogrążyło się w chaosie inwazji nieumarłych Razaha - tytana zabitego przez Panteon u zarania dziejów. Pani Porucznik starała się wyłapać jakiekolwiek plotki o ocalałych siłach Przymierza,a zwłaszcza o garnizonie Twierdzy Alleri, którą dowodził jej dawny mentor - Kharim Lightfire. Niestety po powrocie do Shattrath, zamiast krasnoluda spotkała Kaprali z Alleri - Parkina Manabombe, Edwarda Darkwooda, Thomasa Widerivera oraz Plansee Simirla, oraz worgeńskiego maga - Matthew Menerowe'a.

Po krótkiej kłótni, którą Lauren zakończyła kilkoma ciosami w twarz, przede wszystkim Edwarda, drużyna opowiedziała jej co działo się do tej pory na Outland i jak właściwie się w to wszystko wpakowali. Porucznik szybko podjęła decyzje że należy ruszy do Twierdzy Dzikiego Młota - wedle plotek ostatniego bastionu Przymierza, gdzie też więziony był Sierżant Kharim. Lauren zebrała Kaprali i ruszyła do Shadowmoon, z kolei worgen został w mieście aby zbadać poszlaki, mające doprowadzić niedobitki Przymierza do nieumarłego Generała Tarlina.

Drużyna w końcu dotarła do Twierdzy, gdzie napotkali gryfich jeźdźców Kapitana Gorima. Po krótkiej rozmowie okazało się że byli oni nieumarłymi, a twierdza nie wytrzymała ataku sił Razaha. Lauren i spółka jednak szybko się z nimi rozprawili, i ruszyli do lochów, na poszukiwania Sierżanta. I odnaleźli go, przykutego do ściany. Lightfire nie ukrywał zdziwienia widząc swoją byłą uczennice, jednak po wyjaśnieniu mu całej sytuacji, zgodził się pomóc drużynie dostać się do Czarnej Świątyni, gdzie ukryta była esencja pustki.

Po wyjściu z kanałów, które prowadziły do wnętrza Świątyni napotkali przed sobą hordę nieumarłych, która stała im na drodze do esencji. Po ciężkiej walce, Przymierze wreszcie przebiło się przez ghule, tylko po to aby wpaść na ogromnego kościanego żywiołaka. Nawet jednak bestia jego pokroju nie mogła stanąć na drodze Lauren i jej towarzyszy. Żywiołak padł, a Kharim jak gdyby nigdy nic, z dumą w głosie powiedział że drużyna przeszła jego ostatni test. Lauren nie ukrywała zdziwienia sytuacją, zwłaszcza gdy zza żywiołaka wyszedł gnom - jak się okazało przyjaciel krasnoluda, z którym to Kahrim wszystko ukartował. Drużyna ruszyła do pomieszczenia z esencją, w której nie spotkali nikogo innego jak Rhobena i siostrę Edwarda - Mie, którzy to zastygli w czasie, walcząc o esencję. Kharim wyjaśnił że jeśli ktoś spróbuje podnieść skrystalizowaną pustkę, czas znów zacznie działać, uwalniając na drużynę całą zgromadzoną furię Rhobena i jego nieumarłych. Lightfire postanowił zostać w Świątyni, by kupić reszcie jak najwięcej czasu. Drużyna myślała ze nigdy więcej już go nie zobaczy.

Po powrocie do Shattrath okazało się że całe miasto płonie - rozpoczęło się oblężenie. Było jasne że obrońcą należy pomóc, jednak należało też wyeliminować Tarlina w Netherstormie, oraz zdobyć komponenty na manabombe z Blade's Edge. Lauren podzieliła swoje siły. Darkwood i Menerove ruszyli za Tarlinem, Simirl i Wideriver zostali w mieście, a Lauren wraz z Kapralem Parkinem ruszyli ku gnomim laboratoriom.

Porucznik i Kapral przebili się przez opanowane przez nieumarłych góry, do gnomiej placówki badawczej, gdzie wywiązała się kolejna walka, zarówno z nieumarłymi, jak i ze znajdującymi się tam maszynami. Wcześniej jednak, Parkin wyciągnął z uszkodzonego bota schematy śmierciobomby - broni mającej unicestwiać tylko i wyłącznie żyjących. Tam też skomunikował się z nimi Rhoben, chcąc ich przekonać do słuszności swoich czynów i namówić do sojuszy z Razahem. Twierdził że Shattrath upadło, ze nie ma już nadziei dla Outland. Parkin i Lauren mu jednak nie uwierzyli, zbywając go i ruszając naprzód. Po otwarciu drzwi do stacji kontroli, Lauren i Parkin napotkali tam na wpół oszalałego gnoma - jak się okazało jedynego ocalałego, który wyjawił im że współpracował z Rhobenem, opowiedział co właściwie stało się w placówce, oraz wyjawił że w jaskiniach na południu ukryte jest coś czego bardzo pożąda Razah. Po uzyskaniu informacji, Lauren skróciła męki gnoma, na jego własną prośbę, oddając go pod opiekę światłości.

Parkin zdołał uruchomić znajdującego się w bazie wyrwidrzewa, na pokładzie którego Porucznik i Kapral ruszyli w głąb jaskiń. Tam napadła ich masa pajaków, z którymi zaczęli walczyć, jakby tego było mało do walki chwilę potem włączyły się ghule Rhobena. I to jak się okazało było momentem zwrotnym. Pająki zignorowały ich i ruszyły na ghule, które przy pomocy Przymierza szybko rozsmarowały po ścianach jaskini. Pająki po walce położyły przed wyrwidrzewem fluorescencyjnego grzyba, nakazując podążanie za sobą. Drużyna szła coraz głębiej i głębiej w trzewia ziemi, aż w końcu dotarli przed oblicze Matki.

Ogromna pajęczyca okazała się pająkiem z wyjątkowo ponurym podejściem do świata, twierdząc że wszystko jest już stracone i że walka z Razahem jest bezsensowna. Lauren i Parkin niestrudzenie jednak twierdzili inaczej. Matka wyjawiła im ze tym czego poszukuje i czego boi się Razah jest esencja życia - ciało umarłego przed laty genesaura. Przymierze zgodnie stwierdziło że muszą ją zdobyć, że może być ona tym co odwróci losy wojny. Matka miała jednak inną opinie i kazała swoim dzieciom zabić goszczących u niej powierzchniowców. Tak rozpoczął się heroiczny bieg do zwłok genesaura, który jakimś cudem się udał. Parkin bohatersko bronił rannej Porucznik, będąc uzbrojonym jedynie w nóż, dajac jej tym samym czas na ogarnięcie się i naładowanie swojej tarczy esencją życia. Gdy to się dokonało pająki padły na miejscu, a z portalu który pojawił się tuż obok wyskoczył nie kto inny jak Matthew, trzymający na ramieniu nieprzytomnego Darkwooda. Wspólnie ruszyli do Shattrath, aby odkryć prawdziwy los miasta. Wtedy też za zasługi, oraz nadzwyczajne męstwo w boju, awansowała Parkina na Sierżanta Wojsk Przymierza.

## Upadek Razaha

Drużyna spotkała się nad ruinami Shattrath, a dołączył do niech nie kto inny jak Sierżant Kahrim we własnej żywej osobie. Wielce zdziwiony faktem że jego byli uczniowie myśleli że zabije go kilku nieumarłych, szybko został wdrożony w wydarzenia które go ominęły. Lauren i reszta ruszyli do Tronu Żywiołów, którego moc miała pomóc im otworzyć dyski tytanów, na których zawarte były informacje mogące położyć kres egzystencji Razaha. Po długiej i wyczerpującej walce dyski udało się odblokować, a Strażnik wyjawił drużynie szczegóły na temat Razaha i Panteonu Umarłych. Powiedział też że może wysłać na Azeroth jedną osobę. Po krótkiej wymianie zdań ustalono że na Azeroth wróci Kharim, który skrzyknie Przymierze i zniszczy Mroczny Portal po drugiej stronie, aby uniemożliwić Razahowi przejście na Azeroth.

Pożegnanie było krótkie i smutne, Lauren i inni wiedzieli że idą na samobójczą misje. Przed wyruszeniem Porucznik, wręczyła Kharimowi swój pierścionek zaręczynowy, z prośbą aby ten zwrócił go Loganowi. Drużyna ruszyła do ostatniej walki z Rhobenem.

Przebicie się do centrum Shattrath było ciężkie, pomimo pomocy niedobitków wciąż znajdujących się w ruinach, walki były zażarte i brutalne. W końcu jednak, po pokonaniu lodowego żmija, drużyna dotarła do serca Shattrath, a tam czekał już na nich były Strażnik. Wtedy też usłyszeli bojowe rogi - Przymierze uderzyło na Outland, uwalniając miasto z oblężenia.

Wywiązała się walka, raz wydawało się że przewagę ma nieumarły, a raz że drużyna jednak ostatecznie Rhoben padł na ziemie obezwładniony. Próbował jeszcze rozmawiać z Plansee, jednak Lauren szybko zakonczyła jego żywot nie dając im dokończyć. Jednak zwycięstwo było tylko pozorne, Razah wskrzesił Rhobena, i uwolnił swą furię na Lauren i jej towarzyszy. Wszyscy schronili się pod barierą Matthew i tak przez nieprawdopodobny splot wydarzeń znaleźli się we wnętrzu tytana.

Ujrzeli tam jego serce oraz ogromną ilość śmierciobomb. Razah był gotów uderzyć na Azeroth. Znów wywiązała się walka z Rhobenem, który i tym raz został pokonany, przy tym nastąpił wybuch esencji, który sprawił że drużyna straciła przytomność. W tym czasie, jako jedyny przytomny Parkin, zobaczył ducha swojego przyjaciela - Hansa, który kazał mu zanieść tarcze Pani Porucznik do bomb, i tym samym zmienić ich przeznaczenie. Lauren przekazała tarczę Sierżantowi Parkinowi, a sama wraz z resztą drużyny zaczęła odciągać uwagę Razaha. I niech dzięki będzie Światłu, udało im się. Tytan zaczął eksplodować, a dzięki mocy Matthew i pióra Simirlów, drużyna zdołała uciec do Shattrath. Wojna była skończona.

## Po Upadku

Lauren powróciła na Azeroth jako bohaterka. Awansowała na Pułkownika, jednak niedługo potem zaczęły się szepty o o jej wybuchach złości, oraz o tym że córka Gregora Lightwratha nie powinna być tak wysoko w hierarchii. To oraz zmęczenie latami wojen sprawiły, że Pułkownik Lauren Lightwrath przeszła w stan spoczynku, wracając na łono Zakonu Srebrnej Dłoni, zostawiając armię Przymierze za sobą na jakiś czas. Wróciła też do narzeczonego, a dzień kiedy go znowu zobaczyła uważa za jeden z najszczęśliwszych w swoim życiu. Lauren osiadła wraz z Loganem ( obecnie Kapitanem w Brygadzie Gilneas ), w mały domku, nieopodal odbudowanego niedawno Gilneas. Gdzie po raz kolejny zaczęła wraz z Whitefangiem planować ślub, oraz wykonując różnorakie zadania dla Zakonu na terenie Królestwa Króla Greymane'a.

## Zjednoczeni w śmierci

Drużyna dotarła na Uluune, gdzie zgodnie z informacjami dostarczonymi przez Agenta Ukrytego miał czekać jego człowiek, zdolny do otworzenia szkatułki z lokalizacją kupca. Na miejscu jednak Lauren, Matthew i Edward natknęli się na Hordę, która obległa farmę Hopsika Dopsika.

Po uporaniu się z nieumarłymi, gnom opowiedział im o trwającej inwazji, oraz o wysiłkach Dowódcy Jacoba który mimo wszystko starał się utrzymać wyspę. W garnizonie drużyna spotkała Jacoba i Fiodora ( agenta ukrytego, mającego przejąć stanowisko gubernatora ). Po krótkim rozeznaniu się w sytuacji i skandalicznej propozycji poddania się Hordzie, postanowiono sięgnąć po ostatnią deskę ratunku - Mak'gora.

Lauren wyzwała na honorowy pojedynek dowódcę Hordy - Urusha, weterana Starej Hordy. Po ciężkiej i brutalnej walce Lauren zdołała zabić orka, a siły Hordy odeszły zgodnie z zasadami pojedynku. Wyspa po raz kolejny została uratowana. Fiodor wkrótce potem został mianowany Gubernatorem, a drużyna dowiedziała się że kupiec posiadający verdański kostur przebywa na Czarnej Dłoni.

Przed wyruszeniem na Czarną Dłoń, Lauren i towarzysze postanowili zająć się sprawą kultu który obrał sobie Uluune za siedzibę. Drużyna ruszyła do leśnej posiadłości w głębi wyspy.

Od budynku czuć było aurę śmierci, tak potężną że Lauren od razu na myśl przyszły wspomnienia z czasów, gdy wraz z 5 Armią szturmowała umocnienia Plagi na Northrend. Pierwszą przeszkodą okazał się kościany golem, który strzegł wejścia, na szczęście walka z nim okazała się w miarę i załoga Ideału Kobiecości weszła bez szwanku do środka.

Tam od razu dostrzegli kultystów pogrążonych w jakimś transie, oraz jak im się zdawało ich przywódce, klęczącego na przedzie grupy. Narady drużyny zostały przerwane przez jednego z kultystów który powiedział "Mistrz pragnie się z wami widzieć". Z braku innych możliwości, Lauren i reszta zeszła na dół, na spotkanie z przywódcą kultu.

Na spotkanie z Alexandrą Lightwrath.

Tysiące skrajnych uczuć przebiegło przez głowę Lauren, gdy znów zobaczyła swoją matkę. Żywą, taką jak ją zapamiętała. Alexandra wytłumaczyła córce że to przez pakt Gregora z Razahem została ożywiona. Stała się kimś w rodzaju lisza. Początkowo sama była tym przerażona, jednak z czasem się przyzwyczaiła, do nowego życia i do nowej roli jako Arcykapłanka Tytana Śmierci. Próbowała nawet znaleźć sposób na ożywienie ojca Lauren, jednak jej plan został brutalnie przerwany wraz z upadkiem Razaha.

Kobiety rozmawiały jeszcze na różne tematy, wspominały stare czasy, jednak gdy Alexandra próbowała przytulić swojego Kwiatuszka jakaś moc odepchnęła ją na przeciwległą ścianę. Lauren w tym czasie upadła na ziemię, oczy zaszły jej czarną energią. Wkrótce potem wszystko wróciło do normy.

Alexandra wytłumaczyła córce że jej nienarodzone dziecko skrywa w sobie niesłychane pokłady energii magicznej, i że nawet na tak wczesnym etapie ciąży, jego dusza jest w stanie nią manipulować. Matka szybko zaproponowała Lauren wskrzeszenie Gregora, uważała że z tą mocą jest to tylko formalność. Jednak Lauren nie będąca fanką wskrzeszania oraz z obawy o życie swojego przyszłego syna/córki, odmówiła. Kobiety zaraz potem się pożegnały, a drużyna ruszyła do wyjścia.

Tylko po to by wpaść w pułapkę i stracić przytomność.

Lauren obudziła się bez pancerza, przywiązana do kamiennego stołu. Nad nią stała Alexandra. Tłumaczyła córce że muszą to zrobić, że w ten sposób znów będą rodziną. Lightwrath próbowała przemówić matce do rozsądku, jednak wszystko było na nic. Arcykapłanka podjęła pierwszą probe wyrwania duszy dziecku. Lauren nie była w stanie się bronić, czuła się słaba, jednak nagromadzona w duszy dziecka moc zaczęła się bronić, odpychając po raz kolejny Alexandre.

Druga próba była brutalniejsza, zarówno dlatego że Alexandra była coraz bardziej poirytowana oraz dlatego że Lauren zaczęła modlić się do Światła, którego nauki były według Alexandry stekiem bzdur, nie mających pokrycia w rzeczywistości. Ból był niewyobrażalny, jednak i tak próba zakończyła się fiaskiem.

Do trzeciej próby Alexandra wykorzystała księgi spisane przez samego Kel'thuzada, grożąc przy okazji że jeśli Lauren nie przestanie się stawiać to zabiję zarówno jej przyjaciół jak i wszystkich mieszkańców wyspy. Lightwrath zaśmiała się matce w twarz i powiedziała żeby kontynuowała swoje szaleństwo.

Wtedy też do sali wpadł Matthew i Edward. Rozpoczęła się walka. Czując powracającą do siebie światłość, Lauren przepaliła łańcuchy, złapała za miecz i rzuciła się na matkę. Sama bitwa była długa i wyczerpującą, jednak po odcięciu Alexandry od regenerujących ją dusz, Lauren zdołała zadać jej ostateczny cios.

Spowita światłem Lauren podeszła do matki, która dała jej swój medalion - jak się okazało filakterium - z prośbą aby je zniszczyć. Powiedziała też że w sali obok czeka na Lauren coś co powinna mieć. Po czułym pożegnaniu, Lauren przeszła do sąsiedniej sali, gdzie spoczywało ostrze jej ojca - Lightwrath. Po podniesieniu go cała posiadłość zaczęła się rozpadać. Załoga zaczęła uciekać.

Po dotarciu na zewnątrz, Lauren ostatni raz spojrzała na ruiny, spopielając przy tym filakterium. Nie pozostało jej nic innego jak ruszyć na Czarną Dłoń i zastanawiać się jakim sposobem dziecko jej i Logana zdołało posiąść taką moc.

## Upadek Verdan

Załoga Ideału Kobiecości dotarła na verdańską wyspę, tylko po to aby prawie natychmiast zostać zaatakowanymi przez magów Artura Ravenmane'a. Do walki jednak nie doszło, gdyż pulsująca w powietrzu moc magiczna, zawaliła strop, dzieląc drużynę na dwie części. Lauren, Malandilowi, Plansee i Abigail nie pozostało nic innego jak tylko ruszyć w głąb miasta Verdan.

Po dość długiej podróży przez labirynt ulic, drużyna spotkała na swojej drodze Arcybiskupa Francisa. Ten znów próbował ich przekonać do swych racji, lecz i tym raz Lauren i reszta byli nieugięci. Stary Simirl uznał że dalsze próby przekonywania drużyny są bezsensowne. Przywódca Inkwizycji ruszył w głąb miasta, zostawiając pierwszego aby zajął się intruzami.

Pierwszy ściągnął swój hełm, ukazując znajomą twarz Nadzorczyni Basiry.

Basira uznała że nie będzie rozmawiać z Lauren i resztą, ale na walkę też jeszcze nie czas. Nadzorczyni sprowadziła z zaświatów duszę Logana Whitefanga - męża paladynki.

Lauren była wzruszona, wściekła - setki uczuć wirowały jej w głowie, gdy znów patrzyła na twarz swojego ukochanego. Basira liczyła na to że worgen przekona żonę do wersji zdarzeń w którą wierzą inkwizytorzy, jednak ten napluł jej w twarz, twierdząc że jego żona nigdy nie przyłożyłaby ręki do zagłady Azeroth.

W tym momencie Basira spętała dusze Logana, karząc mu zaatakować. Rozpoczęła się walka, Lauren próbowała przekonać męża żeby przestał, jednak to było na nic. Pojedynek nie był długi, wkrótce potem dusza Logana zaczęła rozsypywać się pod wpływem magicznych źródeł verdan. Zalana łzami Lauren, patrzyła na cierpienia swojego ukochanego, i na bezgłośne "Kocham Cię" które wypowiedział w ostatnich chwilach swojego istnienia.

Wściekła Lauren ruszyła przed siebie, zabijając każdego Zakonnika który stanął jej na drodze. Drużyna stanęła w końcu przed maszyną wskrzeszającą, gdzie napotkali resztę.

Matthew objaśnił co należy zrobić aby zniszczyć maszynę, wtedy jednak zaatakowała inkwizycja. Drużyna musiała skupić się zarówno na walce jak i na przygotowaniu zaklęć do wystrzelenia w głąb studni dusz.

Udało się. Jednak zwycięstwo było tylko pozorne.

Wściekła verdanka wynurzyła się z wnętrza studni, obiecując drużynie śmierć i cierpienie. Sama przeszła przez portal prowadzący na Cytadele, zostawiając Lauren i towarzyszy w walącym się mieście. Sytuacja wydawała się beznadziejna. Wtedy jednak Matt powiedział że może za pomocą verdańskiej technologi znów otworzyć portal, jednak sam będzie musiał zostać aby go podtrzymać. Wtedy to Abigail spętała go za pomocą pustki, oferując że to ona zostanie z tyłu, aby reszta mogła uciec.

Drużyna stanęła przed wyborem w którym nie było dobrej opcji do wyboru.

Ostatecznie załoga zabrała ze sobą Matta, wracając na pokład Ideału Kobiecości. Bo gorzkiej i pełnej wściekłości rozmowie, postanowiono zebrać sojuszników i ruszyć na Cytadele.

Wraz z taurenami oraz drużyną Jacoba, Lauren i reszta zaczęli szturmować Cytadele. Wtedy też dołączył do nich Matt, który jakiś czas wcześniej sam się tu przeniósł, chcąc pokonać verdanke w pojedynkę. Objaśnił że aby się do niej dostać należy wcisnąć trzy, rozsiane po całym mieście przyciski. Lauren i Malandil ruszyli ku temu w głębi miasta.

Na jego straży stała Basira, która po potwornie ciężkiej walce padła przed nimi martwa. Przycisk został wciśnięty, a po kolejnej zwyczajowej docince, Lauren i Malandil ruszyli na powierzchnię.

Dobiegli do posiadłości w której już od jakiegoś czasu trwałą walka z verdanką. Tam też Lauren zobaczyła zwłoki Edwarda, który wedle słów Plansee poświecił się aby go ratować. Mając kolejny powodów do nienawidzenia verdanki, paladynka ruszyła do boju.

Walki była długa, verdanka zdawała się niezniszczalna. Tylko smoczy ogień mógł zniszczyć jej pancerz, a Saphia - jak się okazało wcześniej biały smok - ma problemy z przemianą. Dopiero śmierć Maladnila rozpaliła w niej wściekłość, która pozwoliła jej spalić verdankę na popiół.

Wojna była zakończona.

Po pogrzebie Edwarda i Malandila, każdy ruszył w swoja stronę. Lauren, będąc w coraz bardziej zaawansowanej ciąży, osiadła na Uluunie, gdzie przywitano ją jako bohaterkę. Dopóki mogła pomagała Dowódcy Jacobowi w szkoleniu jego ludzi, lecz w końcu nadszedł dzień porodu.

Byli przy niej wtedy Saphi i Plansee, po standardowej procedurze porodowej Lauren wydała na świat zdrowego, pięknego chłopca - Garretta ( nazwanego tak po dziadku Whitefangu ). Wtedy jednak wszystko się skomplikowało.

Rozpoczęła się inwazja dziwnych istot, które wyrżnęły mieszkańców wyspy, a na ich czele stał nie kto inny jak Matthew Menerove. Matt porwał syna Lauren, zabierając go w nieznane miejsce.

Wściekła Pani Pułkownik poprzysięgła magowi śmierć, a sobie obiecała że nie poprzestanie na niczym aby uratować swoje dziecko. Suka z Wichrogrodu ruszyła na polowanie.