Baniola włosy nie służą do młócki w sianokosy

*Gruby Baniol mocno śpi,
gruby Baniol mocno śpi.
My się go boimy,
do grilla nie podchodzimy,
jak się zbudzi to nas zje,
jak się zbudzi to nas zje.
Pierwsza godzina Bianol śpi,
druga godzina Bianiol burczy,
trzecia godzina Baniol łapie!!!*

*- Afrykańska pieśń ludowa*

W każdym zakątku świata istnieje szereg historii, jednych opartych na przesądach, innych stworzonych na podstawie poszlak wypaczających pawdę, lecz w każdej z tych historii kryje się ziarno prawdy. Czasem jednakże, ziarno to, nie jest zwykłym ziarnem a potężnym, soczystym kawałkiem prawdy, sprawiając, że rzeczywistość jest znacznie bardziej przerażająca niż fatamorgana stworzona przez prostacki gmin wokół zasłyszanych wydarzeń...

Był to gorący czerwcowy poranek. Żniwa szły pełną parą na kolonii Jezioran - małej zapchlonej i zapomnianej przez Boga mieścinie. Na po-PGR-owskiej farmie, której właścicielem (a w zasadzie dzierżawcą od samego Rektora Rolnika, wielkiej szychy w tej okolicy i właściciela dosłownie wszystkiego w zasięgu wzroku, wraz z ludźmi mieszkających w tych rejonach) był Irek Dolny, właśnie zaczynały się prace. Jego pole mieściło się na wschód od miasta, lecz samo zatęchłe domostwo znajdowało się stosunkowo blisko wjazdu. Zatrudniał obecnie 4 pracowników - Wojciecha "Dziarę" Kowala (w ramach prac społecznych na warunkowym), 14-letniego Michaela Jacksona (nie tego prawdziwego, ten jest tylko potencjalną skorupą na jego duszę po śmierci gwiazdora, spłodzony przez lokalnego szamana właśnie w tym celu), Cleo "Larwę Mopsa" (zatrudnioną do ubijania masła po tym jak porzucił ją sponsor i została z gołą dupą) oraz własnego syna Janka Dolnego. Jego starszy syn Pietrek, choć zapowiadał się na porządnego gospodarza, wymarzonego pierworodnego każdego wiejskiego pana, związał się z jakąś lafiryndą, która poprzewracała mu w głowie i wyjechali się "kształcić" na Bóg wie kogo. Doskonale wiedział, że jeszcze tu wrócą po swojej życiowej porażce, a on utrze im nosa!

Nazajutrz miał się zjawić zausznik Rektora, aby przeprowadzić pomiary nieużytków i ocenić stan zabudowań rolnych, więc należało się do tego przygotować, w końcu możnowładca w gronostajach był perfekcjonistą i nie znosił chlewu, nawet w chlewie. Irek zatem wstał razem z kurami, jak zwykł to czynić, i przystąpił do codziennych obrządków. Podłączył wymiona krów do systemu udojowego Unicart z odstojarką dla baniek, nakarmił prosięta karmą Porky Kaszel + Biegunka (Sano) i uprzątnął śmierdzące gówniane bagno z kojców urażonych zniszczeniem starannie przygotowanego habitatu tuczników, a następnie używając Turbo-ślimaka z perfekcyjnie dopasowanym Kanciastym Pojemnikiem zaparzył i wymieszał śrutę, rzucając ją parchatym nioskom na pożarcie. Kiedy te były zajętę rzucaniem się na jadło, zakradł się do ich klatek, aby wykraść jak najwięcej zbuków barwnie i artystycznie upstrzonych ptasim gównem niczym pisanki. Kiedy sięgał już do ostatniej klatki, uczuł nagłe i bolesne dziobnięcie. Zaklął pod nosem "motyla noga", gdyż wiedział doskonale co się dzieję. To Agata - nieznośna, wredna, złośliwa i nienawistna kwoka, czekająca tylko na jego nadejście. Była tak zwyrodniała, że gdy tylko jakaś inna kura podeszła do niej zbyt blisko, ta wyłupiała jej oczy, a następnie ostentacyjnie przełykała, tylko po to, aby zwrócić to razem z resztą wpół przetrawionych ekskrementów z przykrótkich ptasich jelit. Teraz, niepokojona przez Irka, rzuciła mu się do gardzieli, jednak ten zdołał zrobić unik. Niezniechęcona, z wściekłym kurzym jazgotem, skoczyła celując w gałki oczne, trzepiąc wściekle piórami niczym pers wytrzepujący dywan, rozrzucając pióra na wszystkie strony, dodatkowo dezorientując chłopa. Ten cudem zdążył zasłonić oczy, sprawiając, że kwoka zawiesiła się na jego stalinowskim wąsie. Zdołał ją strzepać w stylu Cieślaka odbijającego piłkę siatkową, na chwilę oszałamiając ją i dając sobie czas na ucieczkę. Jednak podczas tego manewru, w podgniłym i mokrym podłożu utknął a następnie zsunął się gumak z jego nogi. Zadziałało to na Agatę niczym tort na grubasa - zobaczyła dorodne, różowe i wijące się glisty na jego stopie (a właściwie jego niedomyte paluchy, gdyż obowiązkowo skarpety były przepocone i dziurawe) - i nie czekając ani chwili rzuciła się na przykładnego rolnika. Wbiła swój ostry dziób w serdelowaty paluch powodując obalenie chłopa, który natychmiast skierował swoją głowę w stronę rany, wydając bolesne westchnienie, będące jednocześnie niesamowicie niebezpieczne - jego fetor ex ore było tak potężne, że niemal natychmiast pozbawiło przytomności nienawistną Agatę.

- Ha! - zakrzyknął uradowany Irek - I co teraz purchata niedobo? No co? Przestałaś już gdaczeć?

Oczywiście to zwycięstwo, choć wspaniałe, zdałoby się na nic gdyby gospodarz nie zaznaczył swojej dominacji, dlatego Irek wykorzystując nieprzytomny stan kwoki błyskawicznie rozpiął szelki, ściągnął porty, rozwiązał sznurówki w swoich bokserkach po czym korzystając ze znajdującego się w nich rozporka wyciągnął na wierzch przyrodzenie aby oblać ptaka uryną. Ten niesamowity, acz bezlitosny pokaz niemal natychmiast przyciągnął ciekawskie spojrzenia okolicznej trzody, w tym sąsiadki-jędzy, księdza plebana oraz jurnego bażanta od dłuższego już czasu popatrującego ochoczo na kwokę. Jednak trzeba tu zaznaczyć, iż nie był to zwykły bażant, zdecydowanie nie! Ten wynaturzony, pozbawiony upierzenia ptak to najobrzydliwszy okaz kurowatych rzędu grzebiących jaki ktokolwiek byłby w stanie sobie wyobrazić. Tak, to on, sam bażant Szit. Przydreptał on swym koślawym chodem do Irka, po czym odchylając w charakterystyczny sposób głowę na bok, niczym x-wing kręcący bączka wokół wielkiej maszyny kroczącej Imperium, zaczął z nieskrywanym pietyzmem obserwować jego krocze. Jednak to nie samo krocze go interesowało, a złoty płyn wydobywający się z cewki. Złoty niczym wypłowiała czupryna głupiego ptaszyska. Jednakże jej kolor nie wziął się z nikąd - mianowicie bażant Szit upodobał sobie siuśki, gdyż wymądrzył sobie, że pomagają wchłaniać się proteinowym odżywkom, no i pomaga przejść przez gardło śrucie wzbogacanej antybiotykiem. W efekcie Błażej kąpał się wręcz w urynie, a jego włosy przejęły jej kolor. Rzucił się na przyrodzenie Irka z rozdziawionym dziobem, niczym spragniony arab na źródło, podróżujący po pustyni od wielu tygodni po wielkim tłuszczowym kataklizmie w Turcji. Przerażony Irek natychmiast uchylił prącie, co spowodowało jednak zmianę kierunku strumienia, którym to oblana została wyglądająca zza płotu sąsiadka-jędza. Irek wyszczerzył się na taki obrót spraw, jak synuś Janek na widok zestawu Happy Meal, albowiem kutwy szczerze nienawidził, zresztą z wzajemnością.

-Ty zmarszczony kalafiorze! Ty wyleniały alfonsie! Ty wypłowiały batacie! Ty rozdęty od biegunki warchlaku! Zabiję cię! Słyszysz to rozgotowana parówko? Wyrwę ci te flaki z rzyci, dodam kapusty i nakarmię świnie bigosem! - wrzasnęła wybiegając zza płota kutwa, Pigwa Sosnowska, właścicielka niewielkiego skrawka jałowej ziemi na którym oprócz wygłodniałych prosiąt hoduje grzyby i syfilis.

-Ty spróchniała nędzo! Ty przerażarta od francy żmijo! Ty gumo spod buta! Ty przeterminowana margaryno! Gdzie twoja płasko-mózga córusia, dalej zabawia chłopców w NRD, jako showgirl na RTL-u?! - krzyknął w odpowiedzi Irek, po czym rozpoczęła się regularna bijatyka.