Kain Olafson

## Uiterlijk

Kain is een stuk groter gebouwd dan de meeste mensen. Met zijn twee meter tweeëndertig
torent hij boven de meeste rasgenoten en zelfs orks uit. Verder is hij enorm
gespierd, met een indrukwekkende borstkas en brede armen. Men zou zich echter
niet mogen laten misleiden door dit uiterlijk: Kain is geen domme spierbundel
maar bezit tevens een hoge intelligentie en veel levenswijsheid. Hij heeft een
vrij ruw gezicht met lang bruin haar, dat hij tijdens het gevecht vaak in ene
paardenstaart bindt, een middellange baard en goudkleurige ogen. Aan zijn
vingers kan hij lange klauwen groeien in een fractie van een seconde, en tanden langer en scherper dan die van een mens.

## Verhaal

De in zijn omstreken beruchte barbaar Kain had zelfs voor hij
zijn huidige reisgezelschap leerde kennen al een bewogen leven geleid. Hij werd
geboren in een stam centraal in de Shiverwind Mountains waar zowel mensen als
orks in relatieve vrede samenleven. Deze clans staan bekend om twee dingen: hun
reeds eeuwigdurende vete met de reuzenclans, en het feit dat zij een heel pantheon
aan goden aanbidden, en geloven in talrijke mythes en legenden. Een van de vele
legendes die in Kain’s stam de ronde deed was bijvoorbeeld dat er om de zoveel
decennia een als mens vermomde draak op bezoek komt om de jonge meisjes die op
dat moment aanwezig zijn te verleiden. Uiteraard zijn velen van deze verhalen
slechts fabeltjes om de jonge kinderen naar bed te krijgen en braaf te houden
door griezelige verhalen… Hoewel sommigen van deze legendes een kern van
waarheid bevatten.

Toen er zo’n vijfendertig jaar geleden in de stam een
jongeman aankwam met goudkleurig haar en gouden ogen, konden veel van de
jongeren hun ogen niet geloven dat hun jeugddromen in vervulling kwamen. De,
laten we hem bij gebrek aan een passendere term “man” noemen, stelde zich voor
als Olaf, en werd door de dorpsoudsten met de grootste gastvrijheid ontvangen.
Na een bescheiden maaltijd (Kain’s stam had geen enorme overvloed aan eten),
nam de vreemdeling zijn intrek bij een van bekoorlijkste vrouwen van het dorp.
De daaropvolgende ochtend was hij spoorloos verdwenen. Het meisje, dat
uiteraard zwanger was, werd met het grootste respect behandeld. Negen maanden
later werd Kain op tragische wijze geboren. Het eerste wat opviel aan de baby
waren de goudkleurige ogen van zijn vader en klauwen die aan de kleine handjes
ontsprongen, en die hij letterlijk gebruikt had om zijn weg naar buiten te
rijten. Het kleine kind had zijn moeder daarbij gruwelijke wonden toegebracht bij
de bevalling waardoor zij luttele minuten na het werpen het leven liet. Het
drakenjong verloor bijna onmiddellijk het grootste deel van zijn aanzien binnen
de stam, en hij werd aan een ork gezin gegeven. Hier was hij echter niet zo
slecht op zijn plaats en zijn adoptieouders, die zelf geen kinderen konden
krijgen, voedden hem op als een van hun en leerden hem optimaal vechten met
zijn natuurlijke wapens. Kain werd echter als kind enorm gepest door de andere

jongeren die verhalen gehoord hadden van hun ouders over wat voor monster Kain was en hoe hij zijn eigen moeder bij de bevalling al had vermoord.

Kain was
negen jaar toen hij de clan ontvluchtte en in het bos ging wonen. Hier werd hij
ontdekt door dryaden, faunen, en andere fey die de bossen van de Shiverwind
Mountains hun thuis noemden. Zij merkten direct dat Kain verschilde van de
andere mensen en ze voelden een stroom, voor hun onbekende magie, voortvloeien
uit het broze mensenjong. Beiden hadden interesse voor de andere en Kain
verbleef vijf jaar bij hen. Vijf jaar waarin de dryaden hem liefde voor de
fauna en flora bijbrachten en hem leerden zijn magie te beheersen. Dit was
echter niet zo moeilijk als verwacht voor een barbaar en de regels en wetten
van de magie kwamen bijna als natuurlijk voor de jonge knaap.

Toen Kain veertien
was, kwam er wederom een keerpunt in zijn leven, in de vorm van een meute boze
reuzen. Deze hadden een enorm offensief ingezet tegen Kain’s geboortedorp. Toen
deze het nieuws vernam, kwam hij zijn stamgenoten zonder een minuut twijfel te
hulp, en richtte een bloedbad aan onder de reuzen. Dit was de eerste keer dat
Kain zijn razernij de vrije loop liet. Dankzij deze slachtpartij kreeg hij de
titel “Klauw van het Noorden”. Bovendien werd hij door zijn onderscheiding op
het slagveld verkozen tot jongste stamhoofd in de geschiedenis van zijn dorp.

Onder Kain’s bewind veranderde er enorm veel. Ten eerste richtte hij zich
volledig op de landbouw. De stam werd veel meer zelfvoorzienend, en in plaats
van rooftochten verbouwden ze verscheidene gewassen die zelfs in het koude
klimaat konden groeien. Hun overschotten ruilden ze met handelaars en er kwam
zelfs een kleine economie op gang in het dorpje. Ten tweede sloot de jonge
leider vrede met de reuzen en ging hun vaak alleen bezoeken Hij maakte vele
vrienden onder het grote volk en beiden leerden veel van elkaar. Ten slotte nam
Kain een vrouw en kreeg hij twee normale kinderen, een jongen en een meisje,
die noch aanleg voor magie, noch mutaties van hun draken-voorouder vertoonden.

Niet iedereen was echter even tevreden met deze enorme veranderingen en was een
redelijk deel van de clan die vond dat Kain’s acties indruisten tegen de
tradities die de stam al eeuwen trachtten te handhaven, en dat hij iedereens
recht op een krijgersdood ontnam. Deze opstandelingen bereikten hun sterkste
punt toen Kain drieëntwintig jaar oud was en er ontstond een bloedige rebellie
binnen de  stam. Op een fatale avond
kwamen al deze opstandelingen bijeen en richtten een ware ravage aan in het
groeiende dorp. De laatste slachtoffers waren Kain’s kinderen, die amper drie
en vijf jaar oud waren. Zijn vrouw, zelf een bedreven krijgster, kon aan haar
aanvallers ontkomen. Toen het nieuws Kain bereikte was hij razend. Hij zocht
een groepje van zijn grootste vertrouwelingen bij elkaar en liet na negen jaar
vergrendeld te zijn, de razernij terug de vrije loop. De chaos was niet te overzien.
Er werd een razzia georganiseerd over heel het dorp, en de rebellen werden uit
alle hoeken en spleten gedreven, op het dorpsplein verzameld en daar
verscheurd, uiteen gereten, en gespiesd. De Klauw van het Noorden leefde terug.

De volgende ochtend was het dorp enorm leeg. Velen waren gevlucht omdat hun
families uiteen gereten waren of uit angst van de toorn die ze aanschouwd
hadden. Die dag pleegde Lagertha, Kain’s vrouw, zelfmoord voor diens ogen door
van een klip te springen omdat ze haar kinderen niet had kunnen beschermen. Dit
was voor Kain de figuurlijke laatste druppel en hij barstte mentaal volledig.
Hij bracht de daaropvolgende weken door met zijn verdriet te verdrinken. Het
dorp raakte in verval, en de weinige overblijvers gingen ook weg, elders op
zoek naar een betere toekomst.

Deze depressie duurde bijna een maand, tot de
dryaden hem kwamen halen en terug sleurden naar het bos waar hij een groot deel
van zijn jeugd doorgebracht had. Hier bracht hij nog eens twee jaar door. Twee
jaar gevuld met training. Van ’s morgens, bij het krieken van de ochtend, tot
’s avonds, lang na het opkomen van de maan en de sterren, oefende hij in het zich
meester maken van zijn wapens, het perfect oproepen van magie en het
allerbelangrijkste: het beheersen van zijn razernij.

Toen Kain vijfentwintig werd
verliet hij de Shiverwind Mountains, en liet alle herinneringen, zowel de goede
als de kwade achter zich. Als laatste, symbolische actie stak hij zijn
geboortedorp in brand en liet het in lichterlaaie achter. Vanaf die dag is hij
beginnen reizen, schijnbaar zonder doel, al kan zelfs iemand die Kain niet kent
op het zicht zeggen dat hij naar iets op zoek is. Onderweg hielp hij veel
mensen. Waar oorlog het land verscheurde, vocht hij mee aan de zijde die hij
het rechtvaardigste vond en waar monsters onschuldigen teisterden ging hij op
jacht, of zocht hij een manier om de monsters te verjagen. Van de natuur is
Kain dankzij zijn verblijf bij de dryaden altijd blijven houden, en waar hij
kan zal hij er altijd voor zorgen dat er voor de bossen gezorgd wordt. Wat hij
echter werkelijk najaagt zijn waardige tegenstanders. Mensen of monsters wiens
kracht hem een waardig gevecht en vervolgens een eerbiedwekkende dood kunnen
verschaffen. Want zelfs na al deze jaren heeft hij het verdriet over het
verlies van zijn vrouw en kinderen nog steeds niet kunnen verwerken, en wat hij
het liefst van al wil is zijn woelige drakenziel en zijn kokende bloed tot rust
brengen.

## Likes

* Bossen, en de daarmee verbonden stilte

* Vuur, enerzijds omwille van zijn natuur als draak en anderzijds omdat vuur essentieel was om te overleven waar Kain vandaan kwam

* Eerlijke, competitieve gevechten en andere krachtmetingen
* Harpmuziek

## Dislikes

* Necromantie
* Technologie
* Onderdrukking van de zwakkeren