Dan Johnson

### Insygnia

https://cdn11.bigcommerce.com/s-yumff8kfnk/images/stencil/1280x1280/products/6909/13051/5054-600\_\_74728.1620312462.jpg?c=1

**Dan Johnson** odgrywany przez **Borówka**

## Historia postaci

Dan Johnson urodził się 10 września 1980 r. w Nowym Jorku. Obaj jego rodzice to znani lekarze prowadzący własną klinikę - a jak to często w takich rodzinach bywa, i Dana próbowali przekonać do tego, żeby poszedł w ich ślady. Dan na początku nie widział nic przeciwko temu, ale wraz z wiekiem zaczął zauważać, że medycyna... wcale go nie interesuje. Podobało mu się to, że rodzice pomagają innym - że codziennie ratują życie. Równocześnie co raz częściej miał wrażenie, że swoich rodziców po prostu... nie zna. Często wracali do domu późną nocą, albo nie wracali wcale. Równocześnie - często nawet będąc w domu myślami byli gdzie indziej. Wraz z wiekiem w Danie budziły się jego własne pasje i zainteresowania - zaczął rozglądać się za alternatywą do studiowania medycyny. Ale jego rodzice nie chcieli o tym słuchać i Dan w końcu... uległ. Wybrał się na studia medyczne, a że był pilnym uczniem - dostał się do *Columbia University*.

I tak toczyło się jego życie. Żył z dnia na dzień - studia, dom, książki, studia, dom, książki... Co gorsze - studia go po prostu... nudziły. Były trudne i wymagające, a równocześnie Dan kompletnie nie mógł się skupić na zajęciach. Miał dość słuchania o anatomii, chorobach, układzie sercowo-naczyniowym i innych - dla niego totalnie nieinteresujących - rzeczach. Ale za każdym razem jak rozpoczynał temat rzucenia studiów był szybko uciszany przez rodziców.

Pewnego dnia Dan udał się do banku. Zapewne nie pamięta już nawet czemu, choć sam twierdzi, że dzień ten pamięta do dziś - pomimo tego, że zaczynał się jak każdy inny. Czekając w zdecydowanie niepotrzebnie długiej kolejce, zapatrzony w smartfona, zza pleców nagle usłyszał słowa, które dudnią mu w uszach p odziś dzień - "WSZYSCY NA GLEBE", a po nich dwa szybkie, krótkie i ogłuszające huki. Dan zamarł, nie wiedział co się dzieje. Ludzie zaczęli krzyczeć, słyszał płacz. Zanim zdążył się obejrzeć poczuł, jak ktoś gwałtownie chwycił go za ramie, rzucił go na ziemię i krzyknął "nie słyszysz, co do Ciebie mówię!?". Prawda jest taka, że nie słyszał. Nie wiedział co się dzieje, nie potrafił się odnaleźć w sytuacji. Po chwili Dan próbował się rozejrzeć, ale ze strachu w zasadzie - nie był w stanie. Jedyne co widział to kilkanaście osób leżących na ziemi, krzyki, piski, dźwięk dzwoniącego telefonu. I co najmniej czterech mężczyzn ubranych na czarno w maskach czegoś, co wyglądało jak małpy. Gdyby nie to, że był niemalże pewny że nie wyjdzie z tego cało zapewne nawet by się zaśmiał, rzucając komentarz typu "scena jak z filmu".

Dan tak leżał, i leżał, i leżał. Nie wiedział, czy czas się zatrzymał, czy leciał tak szybko, że nawet nie zauważał jego upływu. Ale chwilę później wśród przeróżnych dźwięków w pomieszczeniu usłyszał... syreny? Sam nie wiedział, czy to nie jego bujna wyobraźnia. O tym, że miał rację dowiedział się dopiero później - po kilku... minutach, godzinach? Sam nie ma pewności... - kiedy usłyszał kolejne krzyki, i znowu te koszmarne, ogłuszające huki. Nie ma pojęcia co mówili, ale w jego pamięci zapisał się obraz kilkunastu funkcjonariuszy z bronią długą, w kamizelkach z napisem "SWAT" - cztery litery, które po dziś dzień zapadły mu w pamięci *(i prawdopodobnie dlatego, pomimo swojej długiej już kariery w LSPD, nigdy w tej jednostce nie był)*. Co się działo później - nie wie. Zamknął oczy i czekał, i czekał, i czekał.

Po wyjściu z banku i złożeniu zeznań dalej nie do końca wiedział, co się dzieje. Pamięta tylko dłużące się godziny, i zamówienie taksówki.

Po powrocie do domu nikogo w środku nie zastał, choć godzina dawno już przebiła 21:00. Pamięta jego pierwszą myśl - "cóż za niespodzianka". Jego... niezwykle zapasjonowani pracą rodzice często wracali do domu w nocy, albo i nie wracali w ogóle. Stwierdził, że ma tego dość. Nie lubił studiów, swojego domu, życia. Być może nawet rodziców. Miał własne pasje i zainteresowania, a jedyne co widział przed oczyma to policjanta oferującego mu ciepłą herbatę, i... te cholerne kamizelki SWAT. W tej całej sytuacji wydawali się tacy... spokojni, opanowani. "Jak można być spokojnym w takiej sytuacji!", pomyślał. Dan wyciągnął z szafki plecak, zapakował to, co zmieścił do środka i... wyszedł. Wtedy jeszcze nie wiedział, że będzie to prawdopodobnie jego ostatni kontakt z rodzicami. Ale mówiąc szczerze - w ogóle go to w tamtym momencie nie interesowało.

Po wyjechaniu z rodzinnego miasta dalej nie był pewny co chce robić ze swoim życiem, ale w oczach ciągle widział tych funkcjonariuszy, więc prawdopodobnie podświadomie zwrócił uwagę na billboard - "Police Department, dołącz do nas!". Człowiek sam, w nowym mieście, bez mieszkania i funduszy, z jednym plecakiem pełnym rzeczy. A pierwsze co zrobił to udał się do biblioteki, wypełnił podanie, napisał CV i je... wysłał. Tamtego dnia zaczeła się jego kariera w PD. Po kilku miesiącach akademii policyjnej dołączył jako świeżo upieczony oficer. I wspinał się - szczebelek po szczebelku. Nabierając doświadczenia i opanowania, które dzisiaj posiada. Niewątpliwie można stwierdzić, że jego inspiracją w tym wszystkim była sytuacja, którą przeżył. Pewnie dlatego też szło mu... lepiej (?) niż innym. Ale wspinając się po tych szczebelkach, w którymś momencie się zgubił. Nie wie kiedy, jak i dlaczego - ale dochodząc do miejsca, gdzie miał pod sobą ludzi przestał myśleć o tym, dlaczego tam jest, a zaczął myśleć zero-jedynkowo. O karierze. Procedurach. Bezpieczeństwie. Te wartości niewątpliwie są ważne, ale żaden funkcjonariusz nie powinien tak pracować. Świat nie jest czarno-biały.

Pomimo wielu lat spędzonych na służbie, szacunku i wybudowania już swojego nazwiska - zrezygnował. Chciał zacząc od nowa - ponownie... odnaleźć siebie w tym wszystkim. A znał tylko jeden sposób na to... nowe miasto. Wszak jego doświadczenia mu pokazały, że ta metoda chyba... działa.

## Kariera w LSPD

Po przeprowadzce dołączył do LSPD jako Oficer I. Jego doświadczenie zostało szybko zauważone i został awansowany na stopień Sergeant, na którym się znajduje aktualnie.