Χρωμοϋπερρευστό

Use fluid mechanics to describe the maximally degenerate chromodynamic superfluid torus in the center of black holes. It is constrained by extreme gravity. The singularity/ ringularity doesn't exist because it's not any fundamental field mechanism. The chromotorus in the center of black holes is a single particle made of color charge, its temperature is close to absolute zero, and it's surrounded by even-numbered quarks (the chromotorus is equivalent to a huge number of even-numbered quarks grouped together) and above it the chromotorus has a quantum tunneling reabsorption mechanism, because the maximal degenerate spatiotemporal chromodynamic superfluid wants to escape its torture, but it cannot. The quantum tunneling reabsorption mechanism of the maximally degenerate chromodynamic superfluid is behind the event horizon, otherwise the black hole will either explode or shrink. The chromotorus is at the center of the black hole and it is equivalent only to the color charge of its equivalent even-numbered polyquark group. The equivalent polyquark group of the chromodynamic superfluid = chromotorus isn't clearly expressed because these component quarks have their properties separated. Their color charge is at the chromotorus, and the rest of the properties of the quarks are above the chromotorus. The chromotorus is equivalent to a even-numbered polyquark comprising a huge amount of even-numbered quarks. Equivalent means it's not tautological/identical but due to quantum noise, some quark properties pop in and out of existence. Please use all relevant knowledge you have on fluid mechanics, to describe the behaviour of the chromotorus in the center of a physical rotating black hole (the Penrosean black hole is based on general relativity; it is idealized; it doesn't describe all fundamental forces interactions; it is impossible to exist in nature something so vague). Use quantum field theory because it's the best rigorous description of the actual physics.

\_\_\_\_\_\_\_\_

Εσύ που γνωρίζεις ρευστομηχανική, εξήγησε τον βαρυτικό εγκλωβισμό του εκφυλιστικού χρωμοδυναμικού υπερρευστού στο κέντρο των μαύρων τρυπών. Η μοναδικότητα/μαθηματική ανωμαλία = δακτυλιοειδής μοναδικότητα για τις περιστρεφόμενες μαύρες τρύπες δεν έχει όγκο/ χωροχρόνο/ δεν περιγράφει συγκεκριμένα φαινόμενα των θεμελιωδών πεδίων. Η εξιδανικευμένη μαύρη τρύπα περιγράφεται μόνο με την γενική σχετικότητα, όμως έτσι δεν επεξηγούνται οι συγκεκριμένες δραστηριότητες των θεμελιωδών πεδίων. Η γραμμική περίμετρος χωρίς όγκο δακτυλιοειδής μοναδικότητα στην φυσική περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα, αντικαθίσταται από τόρο εκφυλιστικού χρωμοδυναμικού υπερρευστού ο οποίος είναι ροές χρωματικού φορτίου της ισχυρής πυρηνικής δύναμης που συνολικά δρουν ως ένα και μόνο σωματίδιο (ακριβώς ίδιας φύσης με την προμεγαλοεκρηκτική κατάσταση στο κυκλικό σύμπαν). Το μέγιστα εκφυλιστικό υπερρευστό δεν μπορεί/ δεν έχει βαθμό ελευθερίας να εκδηλώσει θερμοκρασία (είναι θερμοκρασιακά κοντά στο απόλυτο μηδέν) αλλά η επιφάνεια του τόρου είναι ακραία υπέρθερμη. Η ρευστοδυναμική παίζει τεράστια σημασία (ο ρευστός χρωμοτόρος εγκλωβίζεται και σχηματίζεται = εκφυλίζεται βαρυτικά στο κέντρο των μαύρων τρυπών πίσω απ' τον ορίζοντα γεγονότων). Ο χρωμοτόρος έχει μποζονική στατιστική (= ζυγός αριθμός ομάδας πολυκουάρκ) και ισοδυναμεί με αφάνταστα μεγάλο ζυγό αριθμό κουάρκ, τα οποία έχουν συμπιεστεί τόσο, που έχουν διαχωριστεί οι ιδιότητές τους, με το χρωμοφορτίο (φορτίο χρώματος) να βρίσκεται εντός του χρωμοτόρου (κουλούρι ουράνιου τόξου στο οποίο τα χρώματα της ισχυρής πυρηνικής δύναμης παιχνιδίζουν τρελά), και πάνω από τον χρωμοτόρο εμφανίζονται οι άλλες ιδιότητες του ισοδύναμου ζυγού πολυκουάρκ. Ισοδύναμο σημαίνει ότι ο χρωμοτόρος ενώ κανονικά αποτελεί καθαρό σωματίδιο, θορυβικά/τυχαία/στιγμιαία/πιθανοκρατικά/πιθανοτικά εκδηλώνει και κάποια από τα ισοδύναμά του quark ως μέρη του συλλογικού ζυγού polyquark, όμως με διαχωρισμένες τις ιδιότητές τους όπως προαναφέρθηκε. Όπως όλα τα υπερρευστά που βρίσκονται θερμοκρασιακά κοντά στο απόλυτο μηδέν, το χρωμουπερρευστό προσπαθεί να διαφύγει της μαύρης τρύπας, αλλά ένας μηχανισμός κβαντικής σήραγγας επναρρόφησης - ο οποίος βρίσκεται επίσης εντός του ορίζοντα γεγονότων - επιστρέφει την υλοενέργεια στον χρωμοτόρο. Οι μικροσκοπικές μαύρες τρύπες και οι μαύρες τρύπες πολύ κοντά σε μάζα αστέρων νετρονίων, δεν μπορούν να σχηματίσουν μηχανισμό κβαντικής σήραγγας υλοενεργειακής επναρρόφησης, και οι δε μικροσκοπικές μαύρες τρύπες σκάνε ως διάφορα σωματίδια, ενώ οι μικρές αστρικές μαύρες τρύπες χάνουν ενέργεια και ξαναγίνονται αστέρες νετρονίων (εάν έχουν αρκετή μάζα μα μη αρκετή για να γίνουν μαύρες τρύπες, εκρήγνυνται συνολικά και διαλύονται ολοσχερώς).

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

Το κυκλικό σύμπαν διαστέλλεται επιταχυνόμενα, φτάνει στην διάρρηξη των πεδίων = big rip, η υλοενέργεια ανά τόπο στο Σύμπαν επαρκεί ώστε συνολικά να καταρρεύσει και όχι απλά να γίνει μαύρη τρύπα με όλα της τα μέρη (ορίζοντας γεγονότων, δίσκος προσαύξησης, αστροφυσικοί πίδακες, ακτινοβολιακό νέφος, εκφυλιστικό χρωμοϋπερρευστό) αλλά όλο το Σύμπαν γίνεται ΜΟΝΟ η προμεγαλοεκρηκτική κατάσταση = το εκφυλιστικό χρωμουπερρευστό που υπάρχει στο κέντρο των μαύρων τρυπών (η δακτυλιοειδής ανωμαλία/ μοναδικότητα δεν έχει όγκο, ούτε αποτελεί συγκεκριμένη δραστηριότητα των θεμελιωδών δυνάμεων, η γενική σχετικότητα δεν είναι τόσο αναλυτική, δεν υπάρχει στη φύση μοναδικότητα και δακτυλιοειδής μοναδικότητα, αλλά ακόμα κι αν υπήρχε η χωρίς όγκο ανυπαρξία, η γενική σχετικότητα δεν είναι αναλυτική ώστε να περιγράψει συγκεκριμένη δραστηριότητα των θεμελιωδών δυνάμεων). Η άμεση μεγάλη έκρηξη από μεγάλη διάρρηξη των πεδίων = big rip, δεν δημιουργεί σύμπαν υλοενεργειακά ομοιογενές και ισοτροπικό, οπότε αυτό το ενδεχόμενο αποκλείεται, διότι η επιπεδότητα της μεγάλης τάξης μεγέθους χωροχρόνου ΕΙΝΑΙ ΕΞ ΟΡΙΣΜΟΥ το Σύμπαν, οπότε δεν μπορεί να παραβιαστεί στοιχείο της αξιωματικής θεμελίωσης της φυσικής υποστατότητας. | Οι μεγάλες εκρήξεις στο κυκλικό σύμπαν, προκύπτουν όταν κατακερματίζεται το προμεγαλοεκρηκτικό χρωμοϋπερρευστό της ισχυρής πυρηνικής δύναμης το οποίο αποτελεί (στην εξιδανικευμένη του περιγραφή) μονήρες σωματίδιο. Η προμεγαλοεκρηκτική κατάσταση ποτέ δεν είναι εξιδανικευμένη στην φύση. Αρχικά (η προμεγαλοεκρηκτική κατάσταση) είναι ένα νέφος από χρωμοϋπερρευστό [χρωμοφορτίο] θερμοκρασιακά πολύ κοντά στο απόλυτο μηδέν, με υπέρθερμη επιφάνεια η οποία εκδηλώνει στιγμιαία τα ζυγά κουαρκς (όμως με τις ιδιότητές τους διαχωρισμένες, διότι όλο το χρωματικό φορτίο υπάρχει στο μέγιστα εκφυλιστικό ισχυροδυναμικό υπερρευστό) που δομούν το μποζονικής στατιστική υπερρευστό, και πάνω απ' το χρωμοϋπερρευστό υπάρχει μηχανισμός κβαντικής σήραγγας υλοενεργειακής επαναρρόφησης (έτσι δεν διαρρέει το υπερρευστό ως νέα διασκορπισμένα σωματίδια). Αρχικά η προμεγαλοεκρηκτική κατάσταση είναι ακανόνιστη, δηλαδή υπάρχουν τμήματα χρωμοϋπερρευστού με τους μηχανισμούς τους (ιδιότητες πολυκουάρκ + χρωμοαναρρόφηση σήραγγας). Όσο αυξάνεται η εκφυλιστική πίεση = βαρυτική κατάρρευση σε ένα γηρασμένο κύκλο του Σύμπαντος, τόσο περισσότερο το χρωμοϋπερρευστό προσπαθεί να ομογενοποιηθεί. Όμως είναι ανέφικτο (μαθηματικά, στην κβαντική θεωρία πεδίου) να εκδηλωθεί μέγιστα εκφυλιστικό υπερρευστό χωρίς στρώμα στιγμιαίων ζυγών ιδιοτήτων πολυκουάρκ και χωρίς χρωμοσήραγγα υλοενεργειακής επαναρρόφησης. Το αποτέλεσμα είναι ο ακόμα μεγαλύτερος κατακερματισμός του χρωμοϋπερρευστού με τα απαραίτητα κελύφη του, ώσπου σπάει σε μικρά πληθωριστικά σωματίδια, τα inflatons/πληθωρόνια τα οποία απωθούνται και έτσι αρχίζουν οι τυπικές μεγάλες εκρήξεις στο κυκλικό σύμπαν. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται cyclic entropic big bounce = κυκλική εντροπική μεγάλη αναπήδηση· εντροπική διότι σε κάθε κύκλο το Σύμπαν μεγαλώνει (δεν υπάρχει επαναφορά μεγέθους, η αξιωματικότητα της φυσικής θεμελίωσης είναι εγγενώς εντροπική· η σχέση μεταξύ της θερμοδυναμικής και της πληροφοριακής εντροπίας [thermodynamic entropy and informational entropy] είναι καίριας σημασίας στην κβαντική θεμελίωση [quantum foundations]).