Elfler

### Hakimiyet

Cuiviénen, Tirion, Taniquetil, Formenos, Alqualondë, Tol Eressëa, Doriath, Falas, Hithlum, Ossiriand, Vinyamar, Nargothrond, Gondolin, Edhellond, Sirion Ağızları, Balar Adası, Lindon, Eldalondë, Eregion, Belfalas, Lothlórien, Rivendell, Mirkwood, Ithilien

### Diller

Çeşitli Elf dilleri, özellikle Quenya ve Sindarin;
Westron

### Bölünmeler

Vanyar, Noldor, Teleri, Sindar, Nandor, Silvan, Falmari, Avari

### Saç Rengi

Siyah, gümüş, altın, sarışın, kumral (Ñoldor arasında nadir), Altın (Vanyar), Gümüş (Teleri)

### Silahlar

Genellikle kılıç ve yay

Kendilerini **Quendi** olarak adlandıran ve genellikle **Eldar** (sıfat **Eldarin**) olarak anılan **Elfler**, Ilúvatar’ın Çocukları'nın ilki ve en eskisi idiler. Akıl verilen diğer tüm Arda ırklarından daha adil ve bilge oldukları düşünülür.

Daha sonraları Calaquendi (Işığın Elfleri) olarak bilinen bir kısmı Valar tarafından, Orta Dünya'dan Valinor'a, Ainur tarafından öğretildikleri Deniz yoluyla getirildi. Fakat Silmariller Melkor tarafından çalındıktan sonra, elflerin bir kısmı Üçüncü Çağ'ın sonuna kadar kaldıkları Orta Dünya'ya geri döndü.

Elfler yaşa maruz kalmadı ve hastalıklara karşı bağışıklık kazandılar. Sadece şiddet veya aşırı umutsuzlukla öldürülebilirlerdi.

## Tarih

### Yaratılış ve Uyanış

İlkdoğan, Ilúvatar'ın Yaşlı Çocukları, Ainulindalë'nin üçüncü temasında Eru tarafından tek başına tasarlandı. Orta Dünya'nın konuşabilen ırklarının en büyüğü ve soyluları onlardır. Güneş ve Ay henüz yaratılmamış iken, Orta Dünya'nın uzak doğusundaki Yavanna Uykusu'nun yıldız ışığında Cuiviénen'de, Uyanış Suyu'nda uyandılar. Uyanan ilk Elfler üç çift idi: Imin ("İlk") ve karısı Iminyë, Tata ("İkinci") ve Tatië ve Enel ("Üçüncü") ve Enelyë.

Efsaneye göre, Imin, Tata ve Enel ve karıları bir araya geldi ve ormanların arasından geçti. Altı, dokuz ve on iki elf çiftiyle karşılaştılar ve her "aile reisi" çiftleri sırayla halk olarak ilan etti. Şimdi altmış kişi olan elfler nehirler tarafında hayat sürdüler ve Orta Dünya'da şiir ve müzik icat ettiler. Daha ileri yolculuk yaptıklarında Tata'nın kendisinin olduğunu iddia ettiği, yıldızları izleyen bir elf grubuyla karşılaştılar. Bunlar uzun ve koyu renkliydi, Ñoldor'un çoğunun babalarıydılar. Doksan altı elf artık birçok yeni kelime icat etti. Yolculuklarına devam ederken, dilsiz şarkı söyleyen yirmi dört çift elf buldular, ve Enel onları halkına ekledi. Bunlar daha sonra Teleri olarak adlandırılan Lindar’ın veya “şarkıcıların” çoğunun atalarıydı. Artık elfler bulamadılar; en küçük grup olan Imin halkı, Vanyar'ın atalarıydı. Hepsi 144 olarak numaralandı. Bütün elfler on iki grupta bulunduğundan, oniki ana sayıları oldu ve 144 te en büyük sayıları (uzun bir süre). Daha sonraki Elf dillerinin hiçbirinde daha fazla sayıda ortak ad yoktu.

İlk başta elfler konuşma olmadan nezaket ve neşeyle seslendiler ancak kısa sürede konuşma geliştirdiler ve kelimelerle konuştular, bu yüzden kendilerinin ilk adı *Quendi*'ydi (Sesli Konuşanlar)

### Keşif ve Ayrılış

Elfler memnunlardı ve Cuiviénen yakınındaki ormanın yıldızlarının altında yaşarlardı. Bununla birlikte, Karanlık Lord Melkor, Valar'dan önce onların ve bulundukları yerin farkındaydı ve bu süre zarfında onlara karşı casusluk yapmak ve onlara zarar vermek için kötü ruhlar yolladı. Elfleri taciz eden ruhların birçoğu, Melkor'un elfleri keşfeden ilk Vala olacağını muhtemelen bildiği Vala Oromé'den korkmalarına neden olmak amacıyla büyük atlılar biçimine geldiler. Ve öyleki, Orta Dünya'nın uçurumlarındaki pek çok yolculuğundan birinde, Oromë elfleri buldu. Melkor'un öngörüsü ve kötülüğü nedeniyle, bazı elfler korkuyordu. Saklanmak ve kaçmak isteyen bu erken elflerin bir kısmı Melkor ya da onun temsilcileri tarafından alındı. Bu elfler bir daha hiç görülmedi ve Utumno'ya götürüldü ve ilk orklar olarak bükülüp sakatlandıklarına inanıldı. Ancak klan elfler hızla Oromë'nin onları takip eden kötülüklerden çok farklı olduğunu öğrendiler. Oromë hızlıca elfleri sevmeye geldi ve onlara *Eldar* adını verdi (Yıldızların İnsanları)

Oromë onlarla biraz zaman geçirdi ve daha sonra Manwë'ye keşfini anlatmak için Valinor'a geri döndü. Sonra bir süreliğine onları öğrenmek için elflerle yaşamak için döndü. Valar çok geçmeden elflerin iyiliği için Melkor'un devrilmesi gerektiğine karar verdi. Valar Melkor’la savaştı ve Cuiviénen’e bir bekçi koydu. Elfler, dünyanın sarsılması ve kuzeyde görülen gök gürültüsü ve şimşek çakması dışında savaş ile ilgili hiçbir şey bilmiyordu. Uzun ve ağır bir savaştan sonra Valar muzaffer oldu ve Melkor hapsedildi. Oromë daha sonra Aman'daki Valar'ın çağrısı ile elflere geri döndü. Ancak Valar'ın Melkor ile yaptığı savaşta korkunç güçlerini hisseden ve gören elfler korkuyordu. Bu nedenle, elfler Valinor’a gitmek ve gördüklerini rapor etmek üzere her türden birer büyükelçi seçmeye karar verdiler. Bu temsilcilerin adları Ingwë, Finwë ve Elwë idi.

Üçü geri döndüklerinde, halklarına gördükleri güzellikleri ve mutluluğu anlattılar ve onları Valinor'a gitmeye ve oraya uymaya çağırdılar. Böylece elflerin ayrılışı olarak ta bilinen Büyük Yolculuk başladı. Orta Dünya'da kalmayı tercih eden Avari hariç bütün elfler kabul etti. Oromë liderliğindeki elfler Cuiviénen'in dışına doğru yürüdüler, ancak ormanlık alandan çıkıp Melkor'un bir zamanlar yaşadığı kuzeyi çevreleyen kara bulutları gördüklerinde, bazıları korktu ve Cuiviénen'e döndü.Gerisi Oromë dönene kadar yavaş da olsa ilerledi ama ne gördüklerini merak ediyorlardı.

Valinor'a ulaşmaya en hevesli olan Vanyar ve Ñoldor, en yüksek hızda ilerledi ve kıyılara ilk ulaşanlar oldular.Oradan Vala Ulmo'nun Belegaer'de rehberlik ettiği bir ada üzerinde Valinor'a götürüldüler. Teleri, en yavaşlarıydı ve Orta-Dünya'nın batı ve güney kesimlerinde gördükleri ve karşılaştıkları şeylere çekildiler. Bu onların Wilderland'ın ve sonrasında Beleriand'ın Orman Elfleri olan Nandor gibi gruplara ayrılmasına neden oldu. Denizleri sevmeyen Teleri'nin bir kısmı kısmen Elwë'nin Nan Elmoth'ta bir süre ortadan kaybolması nedeniyle geri çekildiler ve daha sonra Doriath olan Region ve Neldoreth'in ağaçlıklı bölgelerine yerleştiler. Denize yönelen Teleri daha sonra batı kıyıları boyunca yerleşti ve daha sonra Eglarest ve Brithombar kıyı kentlerini kuran Círdan tarafından yönetilen Falathrim oldular. Sonunda, Teleri'nin çoğu batıya gitti.

### Aman'da Yaşam

Aman'e gelen elfler Valar'ın bilgisi ve topraklarının mutluluğu ile zenginleşti ve üç Elf klanı kendi kültürlerini geliştirdi. Eski büyükelçiler Vanyarlı Ingwë ve Ñoldor Finwë halkının kralları oldu ve Elwë asla Valinor'a dönmediğinden kardeşi Olwë Teleri'nin Efendisi oldu. Vanyar Valar'a ve Valinor'un İki Ağacı'nın tam ışığına çekildi ve Manwë'nin altındaki dağda yaşayan tüm Elfler tarafından saygı gören Elflerin Yüksek Kralı olan kralları Ingwé ile Taniquetil'in eteklerine yerleştirildi. Sanat ve el sanatlarına olan sevgileri nedeniyle Demirci Aulë’nin sevdiği Ñoldor, Ñoldor’un Yüksek Kralı Finwë’nin yaşadığı Túna’daki büyük Tirion kentini inşa ettiler. Teleri denize çekildi ve bazıları efendileri Olwë daha sonra Alqualondë'yi Ñoldor'un yardımıyla inşa edinceye dek Tol Eressëa adasında hiç ayrılmadılar.

Yazı ve inşaat, metalurji, sanat ve el sanatları ve gemi yapımı sanatlarını geliştirdiler. Yüksek kültür, şiir ve daha ince şeylerin birçoğu gibi şeyler de değerlendiriyordu. Üç çağ için, Elfler tam bir huzur içinde yaşadılar ve toprakları dolaşıp güzelleştirerek mutluluklarını yaşadılar. Ne yazık ki, üç çağ hapis cezasından sonra, Melkor cezasını tamamladı. Manwë'yi artık bir tehdit olmadığına ikna etti. Bununla birlikte, hapishanede kalması yalnızca kötülüğünü arttırmıştı ve Elflerin yüzünden devrildiğini hatırlayarak Valinor'un barışını zehirlemeye ve Elflere yıkım getirmeye çalıştı. Adil ve akıllı bir formu benimseyerek Valinor'da yaşayanların güvenini kazanmaya başladı. Melkor, üç Elf klanından Teleri'nin kendisi için oldukça yararsız olduğunu gördü ve Vanyar'ın onunla ilgisi olmayacaktı. Fakat daha fazla bilgi isteyen Ñoldor, onu dinlemeye istekliydi ve Melkor, yaratıcı yetenekleri nedeniyle, Teleri’den daha fazla potansiyel olarak faydalı olduklarını gördü. Ve böylece Melkor onlara öğretmeye başladı ve uzun bir süre boyunca hiçbir kötülüğü tezahür ettirmedi, yardım ve danışmanlıklarından istifade edenlerden faydalandı. Ancak gerçek öğretileriyle Valar'ın niyetleriyle ilgili yarı gerçekler ve gizli yalanlar geldi. Bunlar arasında en zararlı olanı, Illuvatar'ın İkinci Çocukları olan insanların bir gün Orta Dünya'da ortaya çıkacakları bilgisi idi. Valar bunu Elflere açıklamamıştı ve bir süre sonra, Valar’ın onları Aman’a getirdiği Ñoldor arasında dolaşmaya başladılar, böylece insanlar Orta Dünya’yı devralabildiler ve elflere ait olabilecek görkemi ele geçirdiler. Bu hoşnutsuz elfler arasında başı, Ñoldor Kralı Finwë'nin ilk oğlu Fëanor çekiyordu. Fëanor'a, güzellik, beceri, incelik ve işçilik açısından neredeyse tüm meslektaşlarının ötesinde yetenek bahşedilmişti. Diğer harikalar arasında, Ñoldor tarafından kullanılan harf sistemini geliştiren oydu. Fakat en büyük eseri, Valinor'un İki Ağacı'nın iç içe geçmiş ışığının yakalandığı üç elmas benzeri mücevher olan Silmariller idi.

Bununla birlikte, Fëanor'un yeteneklerine rağmen (veya belki de onlardan dolayı), aşırı derecede kibirliydi ve eylemleri sık sık düşüncesizce yapıldı. Melkor'dan nefret edip korkuyordu, ama istemeyerek yalanlarına en belirgin cevapları verdi. Sonunda, Melkor'un yalanları ve Fëanor'un kendi kibri, üvey kardeşi Fingolfin'e karşı kılıcını çekmesine neden oldu. Öte yandan Valar, Ñoldor'un huzursuzluğundan rahatsız olmuştu, ancak basitçe izledi ve bekledi. Ancak şimdi Valinor’un huzuru ihlal edildiğinden konuyu artık görmezden gelemiyorlardı. Fëanor Máhanaxar'a getirildi ve kendini açıklaması söylendi. Bununla birlikte, Melkor'un yalanları ortaya çıktı ve Valar onu yeniden ele geçirmeden önce kaçtı. Ancak, eylemleri nedeniyle, Fëanor, bir süre boyunca Tirion'dan çıkarıldı. On iki yıl sonra Manwë, Valmar'da düzenlenen bir festivalde Ñoldor arasındaki yaraları iyileştirmeye çalıştı, ancak Melkor ve Büyük Örümcek Ungoliant, iki ağacı yıktı, Valinor'u karanlıkta bıraktı, Finwë'yi öldürdü, Fëanor'un üç Silmarilini çaldı ve Orta Dünya'ya kaçtılar.

### Ñoldor'un İsyanı

Babasının trajik ölümü öğrenildiğinde, Fëanor'un gazabı artık önlenemezdi. Tüm Ñoldor'u Tirion’da topladı ve Mindon Kulesi’nin altında Ñoldor’u Melkor ve Silmarillerin peşinden artık Morgoth olarak bilinen Melkor ile savaşa yemin ederek Orta Dünya’ya geri dönmeye çağırdı. Fëanor Hanesi Valar tarafından isyan ve şiddet eylemleri nedeniyle yasaklandıktan sonra, Ñoldor Morgoth’la savaşmak, kendi topraklarını kurmak ve yönetmek için sürgün olarak Orta Dünya'ya döndü.

### Mücevherler Savaşı

Aman'daki Melkor suçları ve ardından Ñoldor'un isyanı, doğrudan veya dolaylı olarak diğer ırkların yanı sıra Orta Dünya'nın tüm elf türlerini içerecek olan yüzyıllarca süren bir savaş başlattı. Bu süre zarfında, Morgoth'a karşı beş büyük savaş yapıldı ve birçoğunda elfler ve müttefikleri muzaffer olmasına rağmen, nihai sonuç feci oldu. Ek olarak, Alqualondë'deki Akraba Kıyımı'nın sonucu olarak Ñoldor'u takip eden lanet, Doriath Kralı ve Yüksek Sindar Kralı Thingol tarafından keşfedildi. Bu keşif, Sindar ile Ñoldor arasındaki ilişkiyi yok etti. Sürgündeki Ñoldor'u Orta Dünya'daki haklı yerlerini korumak için kızdıran Küçük Cüceler gibi başka elfler ve ırklar da vardı.

Yüzlerce yıl boyunca, Ñoldor elfleri Morgoth'un güçlerine karşı diğer elf türlerinden küçük bir askeri yardımla savaştı ve bunlara katlandı. Ortak bir korku ve ortak bir düşman elflerin (özellikle Ñoldor'un) son zamanlarda doğudan Beleriand'a gelen ölümlü insanlar ile karışmasına neden oldu. Bunlardan ilki Edain'in Üç Hanesiydi. Onları bir kısmı Morgoth'a hizmet eden Doğulular takip etti. İlk başta, diğer elfler onlardan korktuğu için, sadece Ñoldor'un insanlar ile ilişkisi vardı, ama nesiller boyunca insanlar Ñoldor'a hizmet etti ve saygılarını kazandı. Silmaril Görevi'nden sonra, Eldar ve Edain'in kanları, önce Beren ve Lúthien'in sonra da Tuor ve Idril'in evlenmesi ile birbirleriyle karıştı. Bu birlik, her iki türü de daha sonraki çağlara kadar zenginleştirecek bir bağ yaratacaktı.

Féanor'un korkunç yeminini, elf türleri arasında çekişme yarattı; buna bağlı olmayanlar bile, Beren ve Lúthien tarafından ele geçirilen Silmaril üzerinden içine çekildi. İki kardeş Celegorm ve Curufin, Silmaril Görevi'nde Finrod'un kaybından sonra Nargothrond tahtını ele geçirmeye çalıştılar, ancak tazı Huan ve Orodreth tarafından engellendi ve kovuldular. Bu nedenle, Nargothrond Ñoldoru, Nirnaeth Arnoediad döneminde Maedhros Birliği'ne çok az yardımda bulundu. Birinci Çağ'ın ikinci yarısında iki kez, Oğullar Silmaril'i miras alanlardan almaya çalıştı. Elf akrabalarına karşı yapılan bu acımasızlık ve şiddet eylemleri büyük can kaybına neden oldu ve artık Orta Dünya'nın kıyılarını dolaşarak Ñoldor'un acılarına dair şarkılarını söyleyen Maglor hariç hepsinin ölümüyle sonuçlandı.

### Sonraki Günler ve Düşüş

Gazap Savaşı'nda Beleriand'ın yıkılmasından sonra, kalan Ñoldor isyanlarını reddetti ve birçoğu Sindar’la birlikte Eldamar’a döndü. Orta Dünya'da kalmayı seçen elfler, barışçıl diyarlarını kurdular. Ñoldor'un çoğu Lindon'da Ñoldor Yüksek Kralı Gil-galad ile yaşadı. Yüzlerce yıl sonra Fëanor Hanesi'nin sonucusu Celebrimbor Eregion adında yeni bir Ñoldor diyarı kurdu. Sindar ve olara katılan Lindon'daki Gil-galad ve bir kısmı Dumanlı Dağlar'ın ötesine Wilderland'a gittiler ve Lothlórien ve Büyük Yeşilorman gibi yerlerde Silvan elflerinin liderleri oldular.

Elf alemleri, bin yıldan fazla bir süre İÇ 1200'e kadar Valar'dan gelen bir elçinin kudretinde olan Sauron, elflere bilgi vermek için Doğu'dan ortaya çıkıncaya dek gelişim gösterdi. Gil-galad ona güvenmedi ve krallığından çıkardı. Sauron daha sonra Celebrimbor ve Eregion Elflerine yaklaştı ve Gil-galad'ın uyarılarına rağmen onu ve bilgilerini kabul ettiler. Annatar'ın yardımıyla, Celebrimbor Güç Yüzükleri'ni dövdü, fakat yalnızca Üç Yüzük Celebrimbor tarafından gizlice yapıldı ve Sauron'un gücünden doğrudan etkilenmedi. Ardından Sauron, diğerlerini kontrol etmek için Tek Yüzük'ü dövdü. Elfler Sauron'un planını anladılar ve yüzüklerini çıkardılar. Celebrimbor, yüzük Nenya'yı Galadriel'e, Vilya ve Narya'yı Lindon'daki Gil-galad'a gönderdi.

Elflerin egemenlik planlarını bozmasına öfkelenen Sauron yüzüklerin iadesini istedi ve reddedildiğinde savaşa hazırlandı. Sekiz yıl boyunca Sauron, elflere karşı savaşında Orta Dünya'yı darmaduman etti, Eregion'u yok etti ve Celebrimbor'u öldürdü. Sonunda, Númenórluların yardımı ile Gil-galad, elfleri zafere götürebildi. Gil-galad, Eregion'u Dumanlı Dağlar'ın eteklerinde oluşturduğu yeni Rivendell sığınağına taşınmak üzere terk etmeye karar verdi. Habercisi Elrond'u Rivendell Lordu ve Eriador'daki temsilcisi yaptı. Lindon, Orta Dünya'daki en büyük elf krallığı olarak hayatta kaldı. Hayatta kalan Orta Dünya elflerinin geri kalanı Lindon'a taşındı, Batı'ya doğru yola çıktı ya da Sauron'un tehdidi nedeniyle topraklarında tedbir altında yaşamaya devam etti.

İkinci Çağ'ın ikinci yarısında, insanlar Orta Dünya'da yayılmaya ve büyümeye devam etti. Númenór'ın Çöküşünden gelen Sadıklar, Arnor ve Gondor'un büyük insan krallığını kurdular. İnsanlar Orta-Dünya'da onların ayağını kaydıracak şekilde ayarlanmış olsalar da, Elfler Sauron'u yenmek için son bir kez insanlar ile birleşecek kadar güçlü ve sayısızdılar. Gil-galad, Arda'da şimdiye kadar görülen en büyük ikinci elf ordusunu yönetti ve tüm Dúnedain'in Yüksek Kralı Elendil ile Son İttifak'ı kurdu ve İÇ 3441'te Sauron'u yendiler.

İnsanların Hakimiyeti altındayken, elfler daha az sayılır hale geldi ve birçoğu şu anki ölümlü topraklara dokunmaya başladılar. Sadece Lindon, Lothlórien ve Rivendell alemleri elf mutluluğunun cennetleri olarak hayatta kaldı.Yüksek Elfler Lindon'da yaşamaya devam etti, ancak çoğu krallarının ölümünden sonra Batıya yelken açtı. Yüksek Elflerin sonuncusu, Yüzük Savaşı'nda Sauron'un son yenilgisinden sonra Orta Dünya'yı terk etti.

Ölümsüz olan Elfler, bitinceye kadar dünyada yaşamaya devam edecekti. Aman’da yaşayan elfler, Ñoldor’un İsyanı’ndan önce olduğu gibi, mutluluk dolu bir halde yaşıyorlar. Hiçbir zaman mutlak batıya gitmeyi istememiş ve Orta Dünya'da eski Mirkwood'daki orman diyarı gibi yerlerde kalmayı tercih etmiş olan elfler, muhtemelen giderek daha gizli, daha az sayıda ve gizli olacaktı. Sonunda, bu oyalananların bedenleri ruhlarının gücü tarafından tüketildiği için tamamen kaybolacaktı. Şimdi, altıncı / yedinci çağda görünmez ve gerçek vicdanı olmayan boş ruhlardan başka bir şey değiller.

## Çeşitlenme

Elfler ilk kez Valar tarafından Aman'a çağrıldığında, iki gruba ayrıldılar- Valar'ın davetini ve Büyük Yolculuğu kabul eden Eldar ve çağrıyı reddedip daha küçük elfler olarak kalan Avari. Elfler Birinci Çağ'da gelişti, ancak Beleriand'ın Eldarin krallıkları Morgoth tarafından tahrip edildi ve sonraki yıllarda güçleri azaldı. İkinci ve Üçüncü Çağlarda, bazı Elfler hala göçebe gruplar halinde yaşadılar, sevdikleri geniş arazilerde dolaşıyorlardı. Fakat çoğu Sindar ve Ñoldor hükümdarlarının Silvan popülasyonları üzerinde hüküm sürdüğü Lindon, Rivendell, Orman Diyarı, ve Lorien gibi elf diyarlarında ve sığınaklarında yaşıyorlardı. Üçüncü Çağ'ın sonunda, İnsanların Egemenliği dönemiydi ve Orta Dünya'da kalan elfler azaldı ve gizli kişiler oldular. Oysa Eldamar'da Eldar Valar'a yakın şekilde dünyanın sona kadar yaşayacaktır.

## Karakteristik

İnsanlar gibi elfler de, Eru Ilúvatar'ın çocuklarıdır ve bu yüzden de insanlara çok benzerler. Ancak, insanlardan farklı olarak, onlar ölümsüzdürler, bedenleri olgunluğa ulaştıklarında yaşlanmazlar, böylece yaşlı görünmezler veya yaşlılıktan ölmezler. Bununla birlikte, fiziksel yaralanmalarla öldürülebilirler veya uzun yıllar boyunca yaşama isteğini kaybederlerse gittikçe zayıflayarak ölebilirler. Birinci Çağda Angband yakınlarında yaşayan bazı elfler, muhtemelen Morgoth'un kalesi olan Thangorodrim'den çıkan bir zayıflatıcı illetten öldüler. Elfler insanlardan önce ortaya çıktılar ve öldüklerinde Valinor'daki Mandos'un Salonları'na geçtiler. Uzun süre bekledikten sonra, Elf (hayata geri dönmek istemediği veya affedilmez suçların faili sayılmadığı sürece) reenkarnakte edilecektir.

Elfler için, cinsellik ve evlilik bir ve aynıdır ve evliliği sağlayan bedensel birliktir. Elfler çocukları olduktan sonra cinselliğe olan ilgisini kaybederler. Bir çocuğun doğduğu günü, oluştukları an olarak görmezler. Bunun yerine, çocuğun ebeveynlerinin kendisini ilk istedikleri günü kutlarlar. Elfler yaklaşık elli yaşında gelir ve genellikle bu yaşta evlenirler. Geç evlenen ya da asla evlenmeyen elflerin tuhaf kaderleri olduğu söylenir. Elfler, başka bir elf’in gözünden ve sesinden, evli olup olmadıklarını söyleyebilirler ve bir başkasını zorla almak doğalarına uygun değildir. Çok zorlanan biri bedensel yaşamı reddeder ve ölür. Elfler evlenirken ortaya çıkan ruhlar birliği ve elf ruhlarının ebedi doğası nedeniyle boşanmazlar veya birden fazla evlilik yapmazlar. Elflerin ensest aleyhine tabuları vardır, fakat ikinci kuzenler arasında evlilik kabul edilebilir olarak görülür. Bunun, güçlü kan hatlarında bozulmaya yol açıp açmadığı bilinmemektedir.

Elfler (genellikle) yüz ve vücutta alışılmadık derecede güzeldir. Üreme için gerekli olanlar dışında, kadınlar ve erkekler arasında çok az fiziksel fark vardır. İnsanlardan çok daha iyi görme ve işitme yetisine sahiptirler. Ayrıca insanlar için mümkün olanın ötesinde beceri ve yeteneklere sahiptirler ve çoğu görünüşte sihirli nesneler yaratabilmektedir. Silmarillion'da, elflerin akrabalık olarak Ainur'a en yakın olmalarından dolayı onlara ruhani lütuflar ve çeşitli güçler verildiği söylenir. Elfler yayadır, iz bırakmadan uzun mesafelere gidebilirler ve çoğu zaman insan botlarının battığı kar boyunca hafifçe batmadan yürüyebilirler. Uykuya ihtiyaç duymazlar, ancak güçlerini tekrar kazanmak için uyanık bir meditasyon durumuna girebilirler. Her ne kadar elfler olumsuz ortamlara ve yiyeceklerin yetersizliğine insanlara göre daha dirençli olsalar da, elflerin besine ihtiyacı olduğundan onlara yenilebilirler.

## Referanslar

1. ↑ 1,0 1,1 Silmarillion, Quenta Silmarillion, Bölüm IX: "Noldor'un Kaçışına Dair"
2. ↑ 2,0 2,1 Orta Dünya Tarihi, Vol. XI: Mücevherler Savaşı, 4. Bölüm: Quendi ve Eldar, Ek: "Quendi'nin Uyanış Efsanesi (Cuivienyarna)"
3. ↑ Orta Dünya Tarihi, Vol. X: Morgoth'un Yüzüğü, Aman Yıllıkları
4. ↑ Orta Dünya Tarihi, Vol. I: Kayıp Öyküler Kitabı Birinci Bölüm, bölüm I: "Kayıp Oyunun Kır Evi", Notlar ve Yorum
5. ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Silmarillion, Quenta Silmarillion, Bölüm III: "Elflerin Gelişi ve Melkor'un Esaretine Dair"
6. ↑ Silmarillion, Quenta Silmarillion, Bölüm V: "Eldamar ve Eldalië Prenslerine Dair"
7. ↑ Silmarillion, Quenta Silmarillion, Bölüm VIII: "Valinor'un Karartılmasına Dair"
8. ↑ Silmarillion, Quenta Silmarillion, Bölüm XIX: "Beren ve Lúthien'e Dair"
9. ↑ Silmarillion, Quenta Silmarillion, XXIII. Bölüm: "Tuor ve Gondolin'in Düşüşüne Dair"
10. ↑ Silmarillion, Quenta Silmarillion, Bölüm XX: "Beşinci Savaş: Nirnaeth Arnoediad'a Dair"
11. ↑ Silmarillion, Quenta Silmarillion, XXIV. Bölüm: "Eärendil Yolculuğu ve Gazap Savaşı'na Dair"
12. ↑ Silmarillion, Güç Yüzükleri ve Üçüncü Çağ'a Dair
13. ↑ Yüzüklerin Efendisi, Kralın Dönüşü, Altıncı Kitap, Bölüm IX: "Gri Limanlar"
14. ↑ Orta Dünya Atlası
15. ↑ 15,0 15,1 Orta Dünya Tarihi, Vol. X: Morgoth’un Yüzüğü, “Eldar Arasında Yasalar ve Gelenekler”
16. ↑ Yüzüklerin Efendisi, Yüzük Kardeşliği, İkinci Kitap, Bölüm III: "Yüzük Güneye Gidiyor"
17. ↑ Yüzüklerin Efendisi, İki Kule, Kitap Üç, Bölüm II: "Rohan Süvarileri"