พ.ศ. 2532 – 2534

✨  **ปรากฏการณ์เฉลียง**

**พ.ศ. 2521-25 • พ.ศ. 2529-31 • **พ.ศ. 2532-34** • พ.ศ. 2537-43 • หลังปี พ.ศ. 2543 • *ไทม์ไลน์ของเฉลียง***
## **น้องใหม่กับแบ-กบาล**

**หลังจากชุด ‘เฉลียงหลังบ้าน’ ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงในเฉลียง** เมื่อมีข่าวการออกเทปชุดใหม่ **‘แบ-กบาล’** โดยจะไม่มีนิติพงษ์ ห่อนาค และศุ บุญเลี้ยง ที่ขอแยกตัวออกไปจากเฉลียงอย่างเงียบๆ ท่ามกลางความกังขาของแฟนเพลง

นิติพงษ์บอกถึงเหตุผลที่เขาออกจากเฉลียงว่า *“ไม่รู้จะเล่นอะไรแล้ว พอแล้ว ไม่ได้กดดันอะไร คือตอนนั้นทำงานที่แกรมมี่มาตั้งแต่ อื่นๆ อีกมากมาย*

*กลับไปออกชุดเอกเขนกก็ยังต้องขออนุญาตเขาไป บอกว่าขอไปออกเทปกับเพื่อนหน่อยนะ เอาสนุก เขาก็ไม่ว่าอะไร พอชุดต่อไปเขาก็บอกว่า เฮ้ย ไม่เอาแล้วนะ มันเกินสนุกแล้ว มันเริ่มจะเป็นภาระ เพราะเรามีอาชีพอยู่แล้ว เฉลียงให้มันเป็นอดีตไปแค่นั้นให้คนเขาจำเล่น*

*ผมออกไปเงียบๆ เพราะไอ้จุ้ยก็ออกด้วยพอดี พร้อมๆ กันแต่ไม่ได้นัดกันนะ ออกไปแล้วก็ยังเจอกัน ยังกินข้าวกันอยู่เหมือนเดิม แต่กูไม่เอาด้วยแล้วนะ จิกมันก็ไม่ว่าอะไร ที่เหลือก็ทำกันต่อไป”*

ขณะที่ศุ บุญเลี้ยง กล่าวถึงสาเหตุที่เขาออกจากเฉลียงว่า *“พี่ดี้เขาเลิก ก็เลยเลิกด้วย จะมาออกกันคนละทีก็ใช่ที่นะก็เลยออกไปพร้อมๆ กันซะให้หมดรุ่นไป ช่วงนั้นมีอะไรต้องทำหลายอย่างด้วย ไม่ค่อยว่าง ก็เลยพอดีกว่า”*

ส่วนวัชระให้ความเห็นเรื่องการแยกไปของนิติพงษ์และศุ ว่า *“ดี้กับจุ้ย มันไม่ได้ไปไหน เพียงแต่ว่าไม่ได้มาร้องเพลงกับเฉลียงด้วยเท่านั้นเอง เพราะทุกคอนเสิร์ตมันก็มาตลอด มาดู มาเฮกัน ผลัดกันมา ก็ไม่รู้มึงจะออกไปทำไม ไหนบอกไม่ว่างไง... แล้วมึงมาทำไม?”*

ในสายตาของแฟนเพลงนั้น ภาพของเฉลียงทั้ง 5 คน ดี้-นิติพงษ์ เจี๊ยบ-วัชระ จุ้ย-ศุ บุญเลี้ยง เกี๊ยง-เกียรติศักดิ์ และแต๋ง-ภูษิต ไล้ทอง คือสัญลักษณ์ของเฉลียง ความเป็นเฉลียง

หากเฉลียงเป็นสินค้าชนิดหนึ่ง พวกเขาทั้ง 5 คนก็คือ **‘เครื่องหมายการค้า’** ที่คุ้นหน้าคุ้นตาผู้บริโภคอย่างดียิ่ง และผู้บริโภคก็เชื่อว่า พวกเขาทั้ง 5 คนนี้ก็คือเฉลียงที่สมบูรณ์แบบที่สุด เมื่อขาดคนใดคนหนึ่ง(หรือสองคน) เฉลียงก็ดูเหมือนว่าจะไม่เป็นเฉลียงเหมือนเดิมอีกต่อไป...

แต่ไม่ว่าใครจะพูดหรือวิพากษ์กันไปอย่างไร ต้นปี 2532 เฉลียงก็ออกงานใหม่ **‘แบ-กบาล’** โดยมี**นก-ฉัตรชัย ดุริยประณีต** อดีตพนักงานธนาคาร เข้ามาเป็นสมาชิกน้องใหม่

ฉัตรชัย เป็นเด็กหนุ่มที่มี **‘ไฟ’** ทางด้านดนตรีอยู่เต็มเปี่ยม อย่างน้อยนามสกุล **‘ดุริยประณีต’** ของเขาก็ยืนยันได้เป็นอย่างดีว่าไม่ธรรมดา เพราะต้นตระกูลดุริยประณีต นั้นมีคุณูปการต่อวงการดนตรีไทยอย่างยิ่งยวด เป็นตระกูลหลักที่ก่อตั้งวงดนตรี **‘บ้านบางลำพู’** ในอดีตจนกลายเป็นชุมชนดนตรีไทยที่ยิ่งใหญ่และเก่าแก่ของกรุงเทพฯ ในทุกวันนี้

นอกจากนี้ ตระกูลดุริยประณีต ยังเกี่ยวโยงเป็นเครือญาติกับตระกูลดนตรีอื่นๆ อีกหลายสายด้วยกัน ได้แก่ ดุริยพันธ์, เขียววิจิตร, รุ่งเรือง, พิณพาทย์ และโตสง่า เป็นต้น เฉลียงน้องใหม่คนนี้จึงสืบสายเลือดนักดนตรีมาอย่างเข้มข้นทีเดียว

## **ฉัตรชัย ดุริยประณีต**

**ฉัตรชัย ดุริยประณีต เป็นคนกรุงเทพฯ**
**เรียนชั้นประถมต้นที่โรงเรียนประสาทวิทยา**
**ก่อนจะไปจบชั้นมัธยมที่เตรียมอุดมศึกษา และจบปริญญาตรีจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์** เกิดและโตอยู่ในครอบครัวนักดนตรี จึงคลุกคลีกับดนตรีมาตลอดตั้งแต่เด็ก โดยเริ่มเล่นดนตรีกับเครื่องดนตรีไทยเป็นครั้งแรก และมีความคิดที่จะทำเพลงของตัวเองมานาน สมัยเรียนธรรมศาสตร์ เคยพยายามเสนอเพลงไปตามค่ายเพลงต่างๆ สองสามค่าย *“ทำเป็นเดโมไป แต่มันยังไม่ดีพอ ตรงจุดนั้นมันยังไม่ดีพอ ไม่พร้อมหลายๆ อย่าง”*

หลังรับปริญญาตรีจากธรรมศาสตร์ ฉัตรชัยก็เข้าทำงานธนาคารไทยพาณิชย์ตามสายงานที่ร่ำเรียนมา และเขียนเพลงเสนอไปยัง **‘คีตา’** ค่ายเพลงน้องใหม่ในเวลานั้น จนกลายมาเป็น **‘ทาง’** ที่ทำให้เขาได้เดินเข้าไปร่วมงานกับเฉลียง

*“ตอนนั้นผมทำงานที่แบงก์ไทยพาณิชย์ สำนักงานใหญ่ ผมมีความผูกพันกับเสียงเพลงก็จะแต่งเพลงเก็บไว้ ภายหลังนึกกระหยิ่มใจก็ส่งงานไปตามค่ายเพลงต่างๆ ในสมัยนั้น จนในที่สุดผม ส่งเทปผลงานตัวเองไปให้พี่ญานี ตราโมท ตอนนั้นพี่เขาทำงานที่แบงก์เหมือนกัน พี่ญานีก็ฝากต่อไปให้พี่ตุ้ม-ผุสชา โทณะวณิก จนสุดท้ายเทปม้วนนั้นก็มาถึงมือพี่จิก แล้วพี่จิกก็ทิ้งเทปผมไว้ที่ท้ายรถจนเวลาผ่านไปหลายเดือน อยู่มาวันหนึ่งพี่จิกจะขายรถ พี่เขาก็รื้อของ ก็ไปเจอเจ้าเทปม้วนนั้นนอนสงบอยู่ที่ท้ายรถ เขาคงสงสัยว่าเทปอะไรเลยเปิดฟังดู... เออใช้ได้... พี่จิกเลยเรียกผมมาช่วยทำเพลงให้คีตา”*

เพลงที่ฉัตรชัยเขียนส่งไปนั้น ได้ปรากฏอยู่ในอัลบั้มงานชุดแรกของพงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ซึ่งรวมทั้งเพลง **‘ตัวสำรอง’** และ **‘อีกนาน’** เพลงรัก อกหัก คร่ำครวญ ที่โดนใจตลาดเข้าไปเต็มๆ ด้วย เมื่อเพลงดังระเบิด ก็ทำเอานักแต่งเพลงหน้าใหม่อย่าง ฉัตรชัย ดุริยประณีต ขนลุกเมื่อได้ยินคนร้องเพลงของเขาดังสนั่นในคอนเสิร์ตของพงษ์พัฒน์

*“(เพลง)ที่แต่งมา ในนั้นมันมีที่ไม่ใช่เพลงรักด้วย ผมแต่งเพลงรักไม่ถึงยี่สิบเปอร์เซ็นต์เลย แล้วเขาก็เลือกเอาแต่เพลงรักเพราะว่าตลาดเมืองไทย มองดูแล้วจะเห็นว่าเพลงรักคนจะรับได้ ง่ายกว่า”*

เมื่อผลงานเพลงผ่านการพิจารณาจากประภาส ชลศรานนท์ ซึ่งเป็นผู้ดูแลเนื้อร้องของบริษัทคีตาฯ ขณะนั้น ฉัตรชัยก็ได้รับคำชวนเข้าทำงานประจำในบริษัทคีตาฯ ทันที เขาจึงลาออกจากธนาคารหันมาทำงานเพลงเต็มตัว นั่งเขียนเพลงให้ศิลปินนักร้องในสังกัด **‘คีตา’** ได้พักใหญ่ๆ วันหนึ่งเขาก็ได้รับข่าวดี

*“ไปเจอพี่จิกที่ห้องอัดศรีสยาม พี่จิกก็ชวน ว่ามาอยู่เฉลียงไหม เอาไหม ก็ตกลงไป หลังจากวันนั้นพี่จิกก็พาไปรู้จักกับคนโน้นคนนี้ ยังจำได้ วันที่พี่จิกพาไปหาพี่เจี๊ยบครั้งแรก แกเป็นพิธีกรคอนเสิร์ตเยื่อไม้อยู่ที่โรงละครแห่งชาติ เห็นครั้งแรกกลัวมาก พี่เจี๊ยบยืนเท้าสะเอวมองหน้า เจอครั้งแรกก็ประชดเลย รู้สึกว่าแกดุจัง พี่แต๋งเจอตั้งแต่แรกที่เข้าไปอยู่คีตา รู้สึกว่าแกใจดี ส่วนเกี๊ยงเจอกันที่ห้องอัด แรกๆ ไม่รู้จะทำยังไงกับมันเพราะมันไม่พูดอะไรเลย ดูเหมือนไม่ไว้ใจใคร*

*หลังจากนั้นได้ร่วมงานกัน ก็รู้ว่าจริงๆ แล้วพี่เจี๊ยบใจดีทำเป็นดุไปงั้นเอง ส่วนการทำงานทำเพลงก็ไม่มีปัญหาอะไร เพราะตอนที่ไปคุยกับพี่จิกก็ทำความเข้าใจกัน เรื่องแนวเพลง เรื่องอะไร พวกนี้กันแล้ว”*

ในขณะที่ประภาสบอกเล่าถึงเหตุผลการชวนฉัตรชัยเข้ามาเป็นสมาชิกคนใหม่ของเฉลียงว่า *“ถูกชะตาอย่างเดียวเลย ไม่ได้คิดถึงเรื่องอื่น คุยๆ ถูกชะตาก็ชวน ตอนนั้นคิดๆ อยู่ว่าเฉลียงจะออกเทปกันอีก แต่มีแค่ 3 คน น้อยๆ ยังไงไม่รู้ ก็คิดจะหาเพิ่มอยู่เหมือนกัน”*

แล้วฉัตรชัย ดุริยประณีต ก็ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเฉลียง วงดนตรีที่เขาเคยฟังเพลงผ่านหูมาตั้งแต่สมัยนุ่งขาสั้น *“ชุด **‘ปรากฏการณ์ฝน’** น่ะ เคยฟังตั้งแต่สมัยมัธยม นานมากแล้ว มันก็แปลกดี รู้สึกว่ามันตลก ชอบเพลง **‘ใยแมงมุม’** ที่สุด หลังจากนั้นก็ฟังนะ เฉลียงชุดหลังๆ นี่ แต่ผมไม่ได้เป็นแฟนเพลงจริงๆ ถึงขนาดขวนขวายหามาฟังให้ได้”*

## **ฉัตรชัยเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเฉลียงได้อย่างกลมกลืน**

เขาได้พบนิติพงษ์และศุ ซึ่งยังวนเวียนมาให้กำลังใจที่ห้องอัดเสมอๆ และได้สัมผัสบรรยากาศความเป็น **‘เฉลียง’** ที่สนุกสนานกันได้ตลอดเวลา

วัชระเล่าบรรยากาศในห้องอัดอย่างที่ฉัตรชัยได้เข้ามาสัมผัสว่า *“เวลาจะอัดชุดไหนก็ไปกันทั้งวงนั่นแหละ ไปยืนลุ้นกันอยู่ข้างๆ เราเน้นกิน เฮฮา บางทีเสียงดังจนเข้ามาในห้องอัด คนในห้องอัดต้องบอก เฮ้ย...เบาๆ หน่อย*

*อย่างเพลง **‘กุ๊กไก่’** นี่ เวลาอัดสนุกมาก คือปกติเวลายืนร้องมันจะมีกระจกกั้น แต่เราก็มองเห็นคอนโทรล เห็นคนนั่งฟังอยู่ด้านนอก เราก็ร้องไป...เฮ้ย มันหายไปไหนกันหมดวะ ปรากฏมัน ลงไปนอนแถกหัวเราะกันกั้กๆ อยู่ที่พื้นห้อง ช่วงที่เราร้องปิ๊ดปิ๋วๆ...อะไรของมันวะ*

*เฉลียงทำงานทุกครั้งจะกระตือรือร้น ตัวผมเองผมไม่ถือว่าเป็นหน้าที่ ทุกครั้งที่จะมีเฉลียง ผมรู้สึกกระตือรือร้นเป็นพิเศษผมจะพยายามอยู่ห้องอัดให้ตลอด มีธุระอะไรผมก็จะผัดผ่อน ถึงไม่ได้ทำอะไรในห้องอัดก็ยังไป จริงๆ ผมจะไปนั่งฟังเพลง ไปได้รู้ มันเหมือนชุดแรกที่ผมได้ทำ มีความสุขที่ได้อยู่ห้องอัดเสียง ได้อยู่กับเครื่องดนตรี ได้อยู่กับเพื่อนฝูงที่เป็นเฉลียง ผมจะกระตือรือร้นตั้งแต่ชุดแรกจนปัจจุบันในความรู้สึกที่มีต่อเฉลียง ถึงแม้ว่ารูปแบบของวงจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ”*

อัลบั้มชุด แบ-กบาล ออกวางแผงในเดือนมีนาคม ปี 2532 โดยฉัตรชัย ดุริยประณีต สมาชิกใหม่ได้ฝากฝีมือการเขียนเพลงไว้ด้วยหนึ่งเพลงคือ **‘ไม่คิดถาม’** ขณะที่ ประภาส ชลศรานนท์ ก็เขียนเพลง **‘ง่ายๆ’** มอบให้ ฉัตรชัยเป็นกรณีพิเศษ เพื่อเป็นการต้อนรับน้องใหม่คนนี้ ซึ่งเขาต้องร้องเพลงนี้เองด้วย ทั้งที่ไม่ค่อยจะพอใจเสียงของตัวเองเท่าไรนัก เพราะรู้ตัวว่าเป็นคนเสียงบาง เสียงเล็กมาก ฉัตรชัยบอกว่า โดยพื้นฐานแล้วเขาอยากจะเป็นมือกีตาร์อาชีพมากกว่าการเป็นนักร้อง แต่เมื่อได้เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ของเฉลียงก็จำเป็นต้องร้อง

เพลงส่วนใหญ่ในเทปชุดนี้ยังเป็นฝีมือของประภาส นอกจาก **‘โลกกลมๆ’** ของ อิทธิสุนทร วิชัยลักษณ์ เพลงที่โดดออกมาและได้รับการพูดถึงมากคือ **‘ใจเย็นน้องชาย’** ซึ่งล้อเพลงร็อกแบบจิ๊กโก๋อกหักที่กำลังเป็นที่นิยมสุดขีดในช่วงนั้น โดยเฉลียงตั้งใจทำเพลงสวนกระแสไปเพื่อเตือนหนุ่มสาวให้หยุดคิด

วัชระเล่าว่า ก่อนที่จะบรรจุเพลงนี้ลงไปในเทปของเฉลียงได้เอาไปลองเล่นหน้าคอนเสิร์ตของพงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ที่ลานสวป. มหาวิทยาลัยรามคำแหง แต่คนไม่เอาด้วยเลย จึงต้องกลับมาคิดว่าจะใส่ลงไปดีไหม และในที่สุดก็ตัดสินใจใส่ลงไปตามใจตัวเอง *“มีคนมาทักนะ เฮ้ยเฉลียงจะร็อกแล้วเหรอ ส่วนขาร็อกก็มาถาม ทำไมมีเพลงเดียวเองล่ะ”*

แม้ตัวเพลงจะทำให้คนฟังงงๆ ว่าเฉลียงจะร็อกหรือจะประชด แต่เมื่อเป็นมิวสิกวิดีโอ **‘ใจเย็นน้องชาย’** ก็ได้รางวัลชมเชยประเภทมิวสิกวิดีโอดีเด่นของคณะกรรมการโทรทัศน์ทองคำประจำ ปี 2532 มาครอบครอง

*“คิดมิวสิกวิดีโอก่อนเพลงด้วยซ้ำ”* วัชระซึ่งเป็นผู้ทำมิวสิกวิดีโอเองและแสดงนำเองเล่าไว้ *“คุยๆ กันว่าเพลงตอนนั้นมีแต่จริงใจๆ เฮ้ยมันจะอะไรขนาดนั้น เราก็มีแฟนแล้ว แต่งงานแล้ว แต่ตอนเราจีบกับแฟนไม่เห็นต้องอย่างนี้เลย จิกเขาก็ไปเขียน(เพลง) ผมก็เห็นภาพเลยนะ จะต้องจับตรงนั้นตรงนี้มา ล้อเขาเลยละ โดนหมด พี่ป้อม หนุ่ย อิทธิ โดนหมด ตอนที่ได้รางวัล ศาสตราจารย์คุณหญิงจินตนา (ยศสุนทร) ท่านบอก เธอ...ตลกมาก รู้ไหมว่าที่ทำตลกอยู่นั้น คือข้อสรุปของเพลงที่มีทั้งหมดในปีนี้”*

เฉลียงเริ่มออกฟรีคอนเสิร์ตและออกทัวร์คอนเสิร์ตต่างจังหวัดอีกครั้ง แต่ไม่เต็มรูปแบบเหมือนเมื่อ 2 ชุดก่อน เพราะต่างคนต่างก็มีงานประจำและหน้าที่รับผิดชอบที่ต้องทำ ฉัตรชัยเล่าถึงประสบการณ์การขึ้นเวทีคอนเสิร์ตในฐานะเฉลียงของเขาว่า *“คอนเสิร์ตแรกของผมคือ ฟรีคอนเสิร์ตที่เซ็นทรัลลาดพร้าววันที่ 14 ก.พ. จำได้ว่าร้องเพี้ยนน่าดู ตื่นเต้นฮะ แต่หลังๆ ก็โอเค”*

ขณะเดียวกัน วัชระ ปานเอี่ยมที่เลื่อนตำแหน่งขึ้นมาเป็นหัวหน้าวงแทนนิติพงษ์ ก็ต้องรับภาระหนักมากขึ้นโดยเฉพาะในการแสดงบนเวที *“มันไม่ค่อยพูดกัน แต๋งนี่ต้องคอยหันไปถาม มันขาดคนรับส่งมุข นายนกนี่เค้าทำตัวเป็นคนดูเลยนะ แต่อยู่บนเวทีด้วย เราคุยอยู่หน้าเวที นี่(นก)ไปยืนโน่น ติดแบ๊กอัพ หัวเราะอย่างเดียว”*

เฉลียงออกทัวร์คอนเสิร์ตไม่กี่จังหวัด และลาเวทีกันไปในรอบนี้ด้วยคอนเสิร์ตปิดท้ายทอย ที่ศูนย์วัฒนธรรมฯ ในช่วงปลายเดือนพฤษภาคม 2532 คอนเสิร์ตครั้งนี้มีพี่ตุ้ม-ผุสชา โทณะวณิก รับเชิญมาร้องเพลงหวาน **‘รักออมชอม’** กับเกียรติศักดิ์ และมีรีวิว ประกอบเพลง แบ-กบาล จากน้องๆ นักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ร่วมโบกสะบัดธงชาติ เพื่อปลุกระดมใจไทยในยุคสมองไหล

## **ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า**

หลังจากงานชุด แบ-กบาล เฉลียงพักวงไปร่วม 2 ปี ก่อนจะกลับมารวมกันอีกครั้ง ในระยะ เวลา 2 ปีที่เงียบหายไปนั้น เฉลียงแต่ละคนต่างแยกย้ายกันไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในวงการ บันเทิงและวงการเพลง **วัชระ ปานเอี่ยม** หันไปจับงานพิธีกรโทรทัศน์ **ภูษิต ไล้ทอง** ออกงานเดี่ยวเพลงบรรเลงชุด **‘ลูกลิงในหัวใจ’** และเป็นโปรดิวเซอร์ร่วมกับประภาส ชลศรานนท์ ในงานหลายๆชุดของ **‘โคโค่แจ๊ส’** และศิลปินในสังกัด **‘คีตา’** **เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์** มีอาชีพเป็นสถาปนิกในวันจันทร์ถึงศุกร์ แต่ยังอดไม่ได้ที่จะใช้เวลาในวันหยุด ไปสร้างผลงานเพลงเดี่ยวชุด ‘กว้างxยาว’ ส่วน **ฉัตรชัย ดุริยประณีต** ทำงานเป็นนักแต่งเพลงให้กับนักร้องและวงดนตรีในสังกัดคีตาฯ เช่นกัน **เมื่อรู้สึกว่า ‘พร้อม’ เฉลียงจึงกลับมาอีกครั้งกับ ‘ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า’**

**“ทำไมต้องตะไคร่น้ำ ทำไมต้องสุดขอบฟ้า”**

เฉลียงเขียนแถลงถึงเรื่องนี้ไว้บนปกเทปว่า *“พืชสีเขียวต่ำต้อยที่ขึ้นได้ทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นข้างตุ่ม กำแพง หรือตีนบันได ไม่ต้องปลูก ไม่ต้องดูแลรักษา ที่ไหนก็ตามที่ขอแค่เพียงชื้นและมีอากาศ ตะไคร่น้ำก็ขึ้นได้ทุกแห่งหน แต่ใครจะรู้ ว่า วันหนึ่งข้างหน้า อย่าว่าแต่ป่าไม้เลย ลำพังแต่ตะไคร่น้ำพืชสีเขียวต่ำต้อยนี้ มนุษย์อาจจะต้องตามหากันสุดขอบฟ้ายิ่งกว่าขุมทรัพย์ใดๆ*

*เราคุยกันหลายครั้งถึงเนื้อหาที่จะพูดในเฉลียงชุดนี้ เพื่อนๆ ของเราหลายคนพูดว่า เรื่องสิ่งแวดล้อมมันล้าสมัยแล้ว มีเพลงมากมายที่พูดเรื่องนี้ แต่พวกเรากลับมาคิดว่า เรื่องนี้มันไม่ใช่เรื่องแฟชั่น เรื่องความเป็นความตายของธรรมชาติและมนุษยชาติไม่ใช่แฟชั่นและสำหรับวันนี้เป็นเรื่องที่ไม่พูดถึงอีกไม่ได้แล้ว*

*ถ้าความคาดหวังมันจะมี พวกเราคงหมายถึงคนรุ่นลูกรุ่นหลานที่ต้องเริ่มปลูกทัศนคติใหม่ว่า ต้นไม้นั้นมีค่าไม่แพ้เพชรนิลจินดาหรือคอนโดมิเนียมร่วมร้อยชั้น **จะเป็นอย่างไรถ้า ไม่มีต้นไม้สักต้น ไม่พบแม้แต่ตะไคร่น้ำ”***

อัลบั้ม **‘ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า’** เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกครั้งหนึ่งของเฉลียง นับตั้งแต่แนวความคิดโดยรวมที่พูดถึงการอนุรักษ์ธรรมชาติ และการชี้ชวนให้มวลมนุษย์ตระหนักถึงการหวงแหนธรรมชาติ และแนวของเพลงที่เปลี่ยนจากสวิงแจ๊ซเป็นโฟล์กร็อก

*“โลกมันเปลี่ยนไป เมื่อก่อนผมจะพูดถึงเรื่องจิตใจ เตรียมพร้อมจะสู้ ทำจิตใจให้ร่าเริง รู้สึกสบายดี นั่นคือคอนเซ็ปต์เลยนะสำหรับเฉลียง”* ประภาส ชลศรานนท์ บอกเล่าถึงความแตกต่างระหว่างแนวคิดของอัลบั้มหลังสุดนี้กับเฉลียงในยุคต้น

*“ชุดแรกๆ พยายามเข้าใจโลก เข้าใจมนุษย์ เข้าใจตัวเองแต่คราวนี้คล้ายๆ ปัญหาใหญ่ของโลกมาถึงแล้ว ใหญ่กว่าจะพูดให้สบายดีแล้ว ไม่พอแล้ว ต้องคิดกันแล้วไง จะยังรู้สึกสบายดีเฉยๆ จะแปลกแล้วนะ”*

ในเรื่องของแนวดนตรี ฉัตรชัย ผู้ได้รับมอบหมายให้ดูแลงานชุดนี้เสนอให้ใช้ดนตรีโฟล์กและโฟล์กร็อก เป็นการนำเสนอด้วยเหตุผลที่ว่า อะคูสติกมิวสิกน่าจะอธิบายเรื่องราวของธรรมชาติได้ดี และตัวเขาก็ถนัดแนวนี้มากกว่าสวิงแจ๊ซที่ติดอยู่กับเฉลียงมานมนาน *“เพราะชุดนี้ค่อนข้างพูดถึงเรื่องธรรมชาติ และก็สิ่งแวดล้อม เหมือนกับเป็นการเตือนภัยที่เกิดจากมือมนุษย์นั่นแหละ ในแนวดนตรีที่จะทำให้สมกับเรื่องราวเหล่านี้ได้ ต้องไม่ใช่แนวที่ยากเหมือนกับแจ๊ซเหมือนกับเร็กเก้”*

*“ต้องเป็นอะไรที่ง่าย ฟังง่ายหน่อย คือแนวโฟล์กร็อกอย่างนี้”* ภูษิต ไล้ทองสำทับ

แต่แนวดนตรีที่เปลี่ยนไปนี้ ทำให้วัชระที่อยู่กับเฉลียงมาตั้งแต่แรกค่อนข้างลำบากใจในช่วงต้น *“สำหรับผม ตัวเพลงในงานชุดนี้ยากขึ้น ดนตรีมันแปร่งหู เป็นร็อก ที่ผมไม่ชินกับความเป็นเฉลียง มาเจอกับเพลงพัดลม มึงจะพัดทำไมวะ หรือเพลงฝันให้ไกลไปให้ถึง ที่โจ๊ะมาก อีกอย่างจิกลงมือน้อยด้วย มีเด็กใหม่เข้ามาช่วยทำ”*

**‘เด็กใหม่’** ที่วัชระกล่าวถึง เป็นรุ่นน้องจากธรรมศาสตร์ของฉัตรชัยชื่อกลุ่ม **‘ศิลา’** ซึ่งนำเพลงมาเสนอที่ **‘คีตา’** และประภาสเห็นว่าแนวทางน่าจะไปกันได้กับเทปชุดใหม่ของเฉลียงที่กำลังจะลงมือ จึงให้รวมเพลงเข้าด้วยกันเสียเลย โดยมีการแก้ไขปรับเนื้อร้องที่แต่งมาให้เข้ากับเฉลียงมากขึ้น

ถึงแม้เพลงส่วนใหญ่ของ **‘ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า’** จะออกแนวร็อก แต่ก็ยังมีเพลงในสไตล์เฉลียงเดิมๆ ปนอยู่บ้าง อย่าง **‘พ่อกล่อมลูก...1’** เป็นเพลงที่ประภาสเขียนให้ ภูษิต ซึ่งเพิ่งมีลูกชายได้ร้อง เป็นการโชว์เสียงครั้งแรกของเขาหลังจากให้แซ็กโซโฟนส่งเสียงแทนมานาน

และ **‘ฝากเอาไว้’** ที่ประภาสตั้งใจเขียนอย่างยิ่ง เพราะเขาเริ่มจะรู้ว่าเพื่อนๆ น้องๆ เฉลียงคงจะ **“ไม่เอาอีกแล้วล่ะ”** **‘ฝากเอาไว้’ เป็นเพลงที่ประภาสเขียนเสร็จเป็นเพลงสุดท้าย และอัดเสียงเสร็จเป็นเพลงสุดท้าย**

## **เมื่อ ‘ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า’ วางแผง**

**เมื่อ ‘ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า’ วางแผง การตอบรับครั้งนี้หลากหลายมากกว่าทุกชุดที่ ‘เฉลียง’ เคยทำ** บางคนบอกดีใจเฉลียงออก รีบซื้อ นึกว่าจะฟังอะไรที่สบายๆ ที่ไหนได้ **‘ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า’** กลับเครียดหนักขึ้นไปอีก

*“มันอาจจะเป็นความคาดหวังของคนด้วยว่า ถ้าอยากฟังเพลงแบบนี้ต้องเฉลียง แต่ผมคิดว่าเราตอบสนองเขาอีกอย่าง ซึ่งไม่ใช่ของที่ไม่ดีนี่”* ประภาสให้ความเห็น

ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า เป็นเทปชุดแรกและชุดเดียวของเฉลียงที่ได้รับรางวัลทางด้านเพลง แม้จะได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์เพลงอย่างมากมายมาตลอดก็ตาม และแม้การได้รางวัลจะไม่ใช่แรงกดดัน ทว่าด้วยเรื่องราวของตัวเพลง ทำให้วัชระกล่าวว่า *“เหมือนขึ้นไปขี่หลังเสือที่สูงมาก เฉลียงพูดถึงเรื่องโลก จักรวาลแล้ว ก็ไม่รู้จะร้องอะไรกันต่อไป จะมาฉันรักเธอ เธอรักฉันอีกก็คงไม่ได้”*

ทั้งที่พูดไว้เช่นนั้น แต่วัชระก็ไม่รู้ว่ากำลังจะมีอะไรเกิดขึ้นในเร็ววัน *“มันก็ทำกันตามปกตินั่นแหละ ปกติมาก ปกติดี คีตาก็อยู่กับร่องกับรอย ไม่มีอะไรเป็นเหตุบอก ยังไปถ่ายมิวสิกวิดีโอกันเลย”*

**แต่ ‘ตะไคร่น้ำสุดขอบฟ้า’ คืออัลบั้มชุดสุดท้ายของเฉลียง** งานประจำ ภาระส่วนตัว หน้าที่ต่างๆ ของแต่ละคน ทำให้กิจกรรมการตลาดเป็นเรื่องยากเย็น การรวมวงเพื่อไปแสดงคอนเสิร์ตตามที่ต่างๆ เป็นเรื่องยากยิ่งกว่า ทุกคนจึงตัดสินใจหยุดบทบาท **‘เฉลียง’** กันไว้เพียงแค่นั้น

ซึ่งประภาสพูดถึงความรู้สึกของเขาไว้ว่า ***“ไม่รู้สึกถึงทางไม่ดี มันเหมือนกับเราเรียนจบ มันเป็นวิถีชีวิตของคนที่ต้องมาเจอกันแล้วต้องจากกันไป”***

## **ดูเพิ่ม**

* **ไทม์ไลน์ของเฉลียง**
* **สมาชิกวงเฉลียง**
* **ประวัติย่อวงเฉลียง**

## **แหล่งข้อมูล / อ้างอิง**

* **ปรากฏการณ์เฉลียง-ต่อเติม** ทางเว็บไซต์ chaliang.com
* **ปรากฏการณ์เฉลียง-ถึงเวลา** ทางเว็บไซต์ chaliang.com
* **ห้องภาพ - แบ-กบาล (2532)** ทางเว็บไซต์ chaliang.com
* **บันทึกการแสดงสด คอนเสิร์ตครั้งแรกของอัลบั้ม *แบ-กบาล* (เซ็นทรัลลาดพร้าว 14 / 2 / 2532)**