Wędrówka po pagórku Sahal

**Wędrówka po pagórku Sahal** to siódmy rozdział części trzeciej *Skarb* i dwudziesty czwarty rozdział powieści Skarb piratów

## **Bohaterowie**

* Aleksander
* Ksawery
* Hapaczeszko
* Pavla

## **Streszczenie**

Aleksander, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla opuścili rynek, a następnie Jaromenko. Przeszli przez łąkę, a potem udali się na pagórek Sahal. Następnie spojrzeli na osiem kóz i doili mleko. Aleksander i Ksawery wraz z Hapaczeszkiem i Pavlą poszli na sam szczyt góry Sahal. Najpierw szli schodami na sam szczyt, następnie wleźli po drabinie i wspięli po drabinie na same górne wejście na szczyt, a Hapaczeszko i Pavla przeleciały nad szczytem tej góry. Potem Aleksander, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla śpiewali tą piosenkę. Następnie przestali śpiewać piosenkę pt. „Pirat mówi "Arrr!"”. Następnie spojrzeli na Jaromenko. Potem Aleksander i Ksawery spadli z góry Sahal, a Hapaczeszko i Pavla zleciały z tej góry. Aleksander bił bardzo mocno swoje podudzia. Potem pokłócił się z Ksawerym.

## **Tekst**

Aleksander, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla opuścili rynek. Najpierw poszli przez ulicę Akacjową, potem przez ulicę Poprzeczną, a potem przez Polną. Potem opuścili Jaromenko. Następnie szli z drogi od Jaromenka w lewo. Przeszli przez łąkę, na której bawili się świetnie. Dotarli na pagórek Sahal w Dzwoniku.

– Dotarliśmy na pagórek Sahal. Arrr! – rzekł Aleksander.

– Jaromenko to nie wieś. Jaromenko to miasteczko. – powiedział Hapaczeszko.

– Dzwonik to region wyspy Zwolin, gdzie jesteśmy, a inny region tej wyspy to Osowicz. – rzekł Ksawery.

– Nie pójdę z Czesławem doić kozie mleko, bo on siedzi w więzieniu. – oświadczył Aleksander.

Niestety Aleksander zrezygnował Czesława z dojenia koziego mleka, bo Czesław jeszcze siedział w areszcie. Aleksander, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla poszli doić kozie mleko.

– Patrzcie! To są kozy. – rzekł Ksawery.

– Widzę te kozy. – odrzekł Aleksander. – Jest osiem kóz.

Aleksander zauważył, że jest osiem kóz. Aleksander, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla podeszli do kóz.

– Zaczynamy doić kozy? – zapytała Pavla.

– Tak, zaczynamy. Arrr! – odparł Aleksander.

  Aleksander, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla pozyskiwali mleko. Kiedy skończyli już doić kozie mleko, Aleksander i Ksawery powiedzieli Hapaczeszku i Pavlie: „Już zdoiliśmy kozie mleko do wszystkich wiader.” Potem Aleksander, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla odeszli od kóz.

– Dokąd idziesz? – zapytał Ksawery,

– Idę wypuszczać Czesława z aresztu. – odparł Aleksander.

– Nie! Nie możesz teraz go wypuścić z aresztu. On musi siedzieć jeszcze przez tydzień. – Ksawery rzekł do Niego.

– Mogę teraz wypuszczać go z więzienia! – krzyczał Aleksander.

– Nie! Nie, nie, nie, nie, nie! Ja Tobie powiedziałem, że ty musisz czekać do przyszłego tygodnia. Możesz wypuścić go dopiero za tydzień. Arrr! – rzekł Ksawery.

– Mam nadzieję. – zgodził się Aleksander.

– Może zobaczysz szczyt góry Sahal. – wypowiedział Ksawery. – Wypuścić Czesława z więzienia możesz dopiero trochę później. Arrr! – zapytał Hapaczeszko.

– Mogę zobaczyć szczyt góry Sahal. – odrzekł Aleksander.

– Czy możesz iść na sam szczyt tej góry? Arrr! – zapytał Hapaczeszko.

– Tak, mogę. – potwierdził Aleksander.

  Aleksander i Ksawery wraz z Hapaczeszkiem i Pavlą poszli na sam szczyt góry Sahal. Najpierw szli schodami na sam szczyt, następnie Aleksander i Ksawery wleźli po drabinie, Ksawery otworzył właz i Aleksander i Ksawery wspięli po drabinie na same górne wejście na szczyt, a Hapaczeszko i Pavla przeleciały nad szczytem tej góry. Ksawery zamknął właz.

– Jesteśmy na szczycie góry Sahal. Możemy zaśpiewać jedną piosenkę. Arrr! – rzekł Aleksander.

– A jaką piosenkę chcesz zaśpiewać? – zapytał Hapaczeszko.

– Chcę zaśpiewać piosenkę pt. „Pirat mówi arrr!”. – odparł Ksawery.

– Zaśpiewaj. – bąknęła Pavla.

  Aleksander, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla zaczęli śpiewać piosenkę pt. "Pirat mówi "Arrr!"". Potem śpiewali tą piosenkę. Następnie przestali śpiewać piosenkę pt. „Pirat mówi arrr”.

– Arrr! – krzyczeli wszyscy.

  Nadeszła cisza. Aleksander, Ksawery, Hapaczeszko i Pavla spojrzeli na Jaromenko. Było bardzo dobrze widać ratusz, dwóch kościołów, areszt i sąd.

– Widzę Jaromenko. – rzekł Ksawery.

– Ja widzę to miasto. – odrzekł Aleksander.

– Ja też. – zirytował się Hapaczeszko.

– I ja też. – odrzekła Pavla.

– Cha, cha, cha, cha! Jakie ciekawe miasto. – śmiał się Aleksander. - Można w nim spacerować i odpocząć.

– I zrelaksować się. – dokończył Hapaczeszko.

– To miasteczko jest piękne. – rzekł Ksawery.

  Aleksander i Ksawery spadli z góry Sahal, a Hapaczeszko i Pavla zleciały z tej góry.

– I teraz my cierpimy. Przed chwilą spadliśmy z góry Sahal. – rzekł Aleksander.

– To niebezpiecznie tak spaść z tej góry. Góra ma ponad szesnastu metrów wysokości. Można spaść z miejsca, które ma mniej niż kilka metrów. – Hapaczeszko rzekł do Niego.

– Boże, żałuję Ciebie! Wstyd mi i dziwię się. – pożalił się Ksawery.

– Przepraszam! Przykro mi! – odparł Aleksander.

– Za kilka dni wypuszczę Czesława z aresztu. Arrr! – rzekł Aleksander.

– Dobrze. – zgodził się Ksawery.

– Muszę iść do Jaromenka. – powiedział Aleksander.

Aleksander bił bardzo mocno i bardzo obraźliwie swoje podudzia.

– Stop! – rozkazał Ksawery. – Nie rób tak!

– A co? – Aleksander nie dał mu odpowiedzi.

– Nie pozwalam! – krzyknął Ksawery. –  Nie bij swoje podudzie! Czy będziemy dalej podróżować naszą wielką przygodę czy po prostu będziemy walczyć ze sobą jeden z drugim?

– Będziemy walczyć ze sobą jeden z drugim. – odrzekł Aleksander.

– Nie musisz walczyć z Nami! – krzyknął Ksawery.

– Tak? To zobacz, co ja zrobię z walką! – kaprysił Aleksander.

– Proszę zachowywać się jak dorosły, ani jak mały dzieciak! – rozkazał Ksawery.

– Oj, oj, oj, oj, oj! O la, la! – rozżalił się Aleksander.

– Mógłbyś przestać? – zapytał Ksawery.

– Tak. – potwierdził Aleksander.

– To dobrze. – zgodził się Ksawery.

Aleksander przestał kłócić się z Ksawerym. Zapadła chwila milczenia.

## **Wideo**

https://www.youtube.com/watch?v=00mXR5eECTI