Positionering

```
7 januari 2018

```

Ik hoop mij te positioneren als een autonoom kunstenaar met een specialisatie in het digitale spectrum. Zoals beschreven in het stage artikel wil ik mij profileren als een ondernemer en geen werknemer. Ik wil de vrijheid behouden mijn eigen regels op te stellen en om de speelsheid in het werk te houden.

## Werk

In game engines bouw ik instanties die volgens regels bepaalde acties uit kunnen voeren om zo een eigen dynamische werkelijkheid binnen het digitale venster te verkrijgen.

Vanuit een voorliefde voor games en een desinteresse in de lineaire film als medium heb ik mezelf Unity aangeleerd en ben ik met mijn eigen vorm van medium aan het experimenteren; de randomation. Een generatieve verhaalvertelling dat aspecten combineert van zowel games als film. Met een minimale vorm van interactie creëer ik beelden die eeuwig opnieuw bekeken kunnen worden en nooit dezelfde uitkomst zullen geven. Het zijn digitale realiteiten die parallel lopen aan die van ons. Ze hebben een eigen ontwikkeling en een eigen uitkomst.

Als van een stuk media alle vorm van figurativiteit en verhaalvertelling wordt weggehaald, wat blijft er dan nog over? Heeft het nog wel de entertainende waarde voor de kijker?

Als maker focus ik mij op de structuur van een project. Ik interesseer mij in de abstracte werking van een bepaalde volgorde aan beeld en geluid op de kijker. Bij film is er altijd een meetbaar level aan energie aanwezig. De shots zijn een collage aan beeldfragmenten die een interactie met elkaar aangaan om een emotie op te roepen. Bij games is de structuur vele malen ingewikkelder en kan men uren besteden aan het uitpluizen van dit skelet. Wat is de input van de speler? Wat gebeurt er op het scherm? Wat zijn de limitaties? Wat is de beloning? De mechanieken die je bouwt gaan een psychologische interactie met de speler aan.

## Signatuur

In mijn ontwerp proces maak ik gebruik van generatief tekenen/vormgeven. Ik stel regels voor mezelf op, draai mijn werk-knop om en begin in een waas te creëren. Het eerste moment dat ik mijn pen op het papier leg heb ik vaak nog geen idee wat eruit zal komen. De tekening of 3D model ontstaat waarna ik oordeel of het product bij het geheel past. Is dit niet het geval, dan verstel ik de regels en probeer ik het opnieuw. In programmeren is dit erg vergelijkbaar. Het is een iteratief proces waarbij ik continu een wisselwerking van maken en reflecteren doorloop.

Hiermee probeer ik een minimalistisch, puur uiterlijk te bereiken in mijn werk. Tekeningen bestaan uit spontane lijnen en de 3D models erkennen het digitale en zijn niet veel meer dan simpele primitieven. Ik probeer mijn werk bewust te laten zijn van het medium waar het in leeft en hier zoveel mogelijk gebruik van te laten maken. Dit zijn snelle 'verfspatten op het doek' creaties die mij de tijd gunnen om opzoek te gaan naar een zo perfect mogelijke vorm en het in elkaar te sleutelen in een groter geheel.

## Thematiek

Bij mij is het proces dat ik voor mezelf opstel om tot een eindresultaat te komen een veel groter gedeelte van het concept dan de boodschap die ik wil overbrengen. Ik kijk naar *wat een project is* en niet naar *wat een project verteld*. Ik stel regels voor mezelf op en probeer die tijdens een meer onderbewuste productie na te lopen. Mijn werk is een materiaalonderzoek van digitale media waarin ik probeer nieuwe vormen te vinden en een interactie aan te gaan met de kijker. Ik maak iets willekeurig, analyseer de manier waarop de kijker reageert en probeer er dan weer op te itereren. Met deze manier probeer ik mijn werk op een organische manier te evolueren.

In tegenstelling tot de gebruikelijke boodschap overdracht binnen film en ander werk ben ik meer bezig met het creëren van werelden. Een ecosysteem aan data bedacht en vormgegeven aan de hand van een bepaalde design filosofie waardoor de wereld de gedachte zal ademen. In plaats van de kijker een lineair pad te laten doorlopen en zo de boodschap binnen te voeren vraag ik de speler om de sandbox te verkennen en zijn eigen verhaal hier uit te onttrekken in een telkens unieke ervaring.

Ik realiseer mij wel dat een boodschap een belangrijk onderdeel en een handig gereedschap van een project is. Het is een middel om bij stromingen aan te sluiten en gemakkelijk vergeleken te worden met andere projecten. Het geeft een doel aan een project dat gemakkelijk uit te leggen valt.

Altijd al heb ik veel inspiratie opgedaan vanuit de wetenschap. Met name evolutie is voor mij een punt van interesse. Ik vind het interessant om de mens vanuit een buitenstaand standpunt te bekijken en zo objectief onszelf te analyseren. Hier komen vragen bij kijken als:

* Wat zijn we?
* Wat is zijn?
* Waarom zijn we?
* Waar komen we vandaan?
* Waar gaan we heen?

Met een cynische blik probeer ik de mens vanuit het individu en vanuit de samenleving in een cartooneske of abstracte omgeving te zetten om zo een ander zelfbeeld te bieden.

In mijn werk probeer ik te tasten naar een abstract toekomst beeld en hoe dat door menselijke ontwikkeling beïnvloedt wordt. Vaak komen deze beelden terecht bij de ontwikkeling van het menselijk bewustzijn. Wat is een digitaal bewustzijn? Wat is een collectief bewustzijn? Hoe wordt een bewustzijn beïnvloedt door de tijd? Is er een verschil tussen een bewustzijn van nu, één van 4000 jaar geleden en één van 4000 jaar in de toekomst?

In deze visies houd ik vaak een zwarte, humoristische ondertoon. Het is niet dat ik de toekomst negatief inzie (integendeel), ik ben vooral van mening dat het leven niet te serieus genomen moet worden. We zijn allemaal onderworpen aan de eeuwige voortgang van tijd en zijn nietig ten opzichte van het universum. Het leven is één grote video-game waarin onze hersenen abstracte data verwerken om een begin tot een einde te simuleren. Probeer een zo hoog mogelijke highscore te halen maar maak je er niet teveel druk om als het fout gaat. Uiteindelijk komen we allemaal toch in hetzelfde game-over scherm terecht.