Koń huculski

**Koń huculski** (**Hucuł, Huc**) – rasa konia domowego, pochodząca od tarpana. Jest to rasa koni

górskich.

## Cechy i zastosowanie

Są to konie spokojne, silne i odporne. Koni tych używano dawniej głównie jako jucznych. Konie te bez problemów mogły przenosić ciężkie ładunki nawet po wymagających górskich ścieżkach. Rasa ta nadaje się do rekreacji, turystyki górskiej, rajdów terenowych i do zaprzęgu. Obecnie, ze względu na swą łagodność i inteligencję, używane są często w hipoterapii.

Nadają się dla wszystkich jeźdźców, ze względu na swoją łagodność.

## Budowa

* Podłużny kształt głowy
* Mocna i krótka szyja, uwieńczona bujną grzywą.
* Słabo zarysowany kłąb.
* Łopatki silne, strome i krótkie, idealne do zaprzęgów.
* Tułów krótki i zwarty.
* Bardzo mocny grzbiet oraz dość szerokie lędźwie.
* Zad jest zwykle ścięty.
* Kończyny silne i krótkie, nogi tylne czasem szablaste.
* Wysokość w kłębie ok. 132-145 cm.

Często występują wady stawów skokowych.

## Ogółem

Występuje najczęściej w maści gniadej, myszatej lub srokatej, rzadziej karej lub bułanej. Maść kasztanowata jest niepożądana, ogiery tej maści nie są wpisywane do Ksiąg Stadnych, a klacze maści kasztanowatej mogą być wpisane do Ksiąg Stadnych pod warunkiem, że posiadają typowe cechy rasowe: ciemną pręgę przez grzbiet i pręgowanie kończyn. Często pojawia się pręga grzbietowa i pręgowanie zebroidalne na kończynach.

## Zalety

Hucuły ze względu na wzrost należą do klasy pony. Jednak błędem jest myślenie o nich jako o małych, słabych, wyłącznie domowych koniach. Są wyjątkowo silne. W okresach wojennych zasłużyły się, nosząc ekwipunki ważące do 120 kg po ścieżkach górskich. Są łagodnie usposobione i bardzo szybko się uczą i złych i dobrych nawyków. Kolejnym plusem koni huculskich jest ich wszechstronność. Sprawdzają się zarówno pod siodłem, jak i w zaprzęgu. Z roku na rok przybywa amatorów jazdy na tych koniach, startują oni w zawodach powożenia zaprzęgami parokonnymi, ujeżdżenia, skokach przez przeszkody oraz tzw. ścieżce huculskiej. Hucuły zostały doceniane również w hipoterapii, gdzie niezastąpione są takie cechy, jak spokój i cierpliwość.

## Pochodzenie

Po raz pierwszy koń ten został wspomniany w dziele marszałka Krzysztofa Dorohostajskiego *Hippica* z roku 1603. Pochodzi z Huculszczyzny, historycznej krainy we wschodniej części Karpat, zamieszkanej przez górali huculskich. Zajmowali się oni głównie hodowlą, pasterstwem i pracami leśnymi. Do końca XIX w. głównie tam koncentrowała się hodowla koni huculskich.

Podczas I wojny światowej poważnie zachwiała się czystość tej rasy – sprowadzanych było wiele koni różnych ras, które krzyżowano wówczas w najróżniejszy sposób. Po zakończeniu wojny rasę tę objęto szczególną opieką. W 1924 r. Michał Holländer zainicjował rejestrację klaczy rodnych oraz powstanie *Związku Hodowców Koni Rasy Huculskiej*.

Aktualnie rejestr klaczy i ogierów prowadzi się poprzez Księgę Stadną Koni Huculskich, natomiast hodowcy i miłośnicy tej rasy zrzeszeni są w Polskim Związku Hodowców Konia Huculskiego.

## Czempionaty

Najważniejszymi wydarzeniami w sezonie są zawsze:

* Ogólnopolski Czempionat Młodzieży Koni Rasy Huculskiej, rozgrywany w

 czerwcu każdego roku; podczas tej imprezy wybiera się najlepszego
młodego konia huculskiego.

* Ogólnopolski Czempionat Użytkowy i Hodowlany, odbywający się w połowie września w stadninie państwowej w Regietowie.