Gondor (Westeros)

## Gondor (Królestwo na Wygnaniu)

Amon Lhaw

Angrenost

Pelargir

Osgiliath

Fornost

Tarnost

Calembel

Linhir

Drauglad

**Gondor** zwany również jako **Królestwo na Wygnaniu** jest jednym z regionów wchodzący w skład Ośmiu Królestw na kontynencie Westeros. Powstał w 30 roku od Podboju z zachodniej części Północy po tym jak Aegon Zdobywca podarował go Elendilowi za przysięganie wierności jego rodzinie. W jednym z języków używanych przez Numenorejczyków znaczy *Kraj Kamienia*.

Kraina podzielona jest zasadniczo na trzy regiony - Dor Elvellyn, Anorien i Ithilien z ich stolicami w Annuminas, Minas Anor i Minas Ithil, choć Annumins jest również stolicą Gondoru.

Gondor rządzony jest z warownego miasta Annuminas przez ród Elendila. Inne znane rody to Isildura, Anariona, Ectheliona, Angelimera, Eradana, Valakara, Mardila, Pelendura, Minastira, Heriona, Beora i Ryswell. Bękarty urodzone w Gondorze noszą matronimiczne nazwiska.

## Geografia

Gondor to rozległa i kamienista kraina z wielkimi równinami w Anorien i Ithilien, kamienistymi brzegami Falas Sarn na zachodzie i Lhimlugnass na północy, licznymi wzgórzami w centrum królestwa oraz lasem na północnym-wschodzie, stanowiący cześć Wilczego Lasu ciągnącego się dalej na Północy. Na zachodzie, północy i południa graniczy z Morzem Zachodzącego Słońca, na wschodzie zaś z Północą, której granica ciągnie się od Wilczego Lasu, ufortyfikowanych wzgórz oraz rzeki Ithilduiny. Jej klimat jest zimny i surowy zimą, a latem czasami pada śnieg.

Głównymi rzekami Gondoru to Evendim przepływając między Falas Sarn a Ithilien. Annuminas, stolica Gondoru leży u jego ujścia a Osgilitah i Calembel zbudowano po obu brzegach, połączone mostami. Dwa jeziora będące jego dopływami znajdują na północ od niego. Fornost leży między obydwoma jeziorami oraz Ithilduin, która większość leży w Gondorze choć górny dopływ znajduje się na Północy, zaś cześć rzeki leży dokładnie na granicy Gondoru i Północy. Minas Ithil i Tarnost leżą nad jego brzegami. Na Falas Sarn (dawniej Kamienisty Brzeg) leży wiele wiosek rybackich, zarówno Pierwszych Ludzi jak i Dunedainów.

W Ithilien leży Strumienisko, które jest domeną Ryswellów. Pelargir leży na południowym brzegu Ithilien i ma jedno z największych stoczni w Gondorze. Znajduje się tam też siedziba Gildii Odkrywców. Uprawia się tam fajkowe ziele, ziemniaki i pszenice a także często wypasa się tam owce i kozy. Minas Ithil jest stolicą Ithilien, kontroluje on południową przeprawę na Ithilduin. Z kolei Tarnost kontroluje północną przeprawę. Księżycowy Trakt przebiega obok Minas Ithil z krótką odnogą prowadzącą do Bram Księżyca. Zachodni Trakt przebiega bezpośrednio przez Tarnost, zmierzając do Annuminas.

Anorien ma rozległe równiny, wrzosowiska oraz lasy stanowiącą Gondorską cześć Wilczego Lasu, skąd pozyskuje się drewno na budowlę okrętów w stoczniach. Drauglad jest główną siedzibą drwali, cieśli i stolarzy, leży w wnętrzu Wilczego Lasu. Alagos Hub znajduje się na jednym z wysuniętych cypli Lhimlugnass i jest siedzibą straży przybrzeżnej z wysoką latarnią morską.

Sieć brukowanych traktów łączy wszystkie najważniejsze miasta i twierdzę ze sobą a także z Królewskim Traktem, zaczynając od Księżycowego Traktu łączący się z Królewskim Traktem a biegnący do Minas Ithil i Tarnost, gdzie dzieli się na trzy trakty, którego przedłużeniem jest ten biegnąc przez Minas Ithil, Pelargir i kończący się w Annuminas. Zachodni Trakt biegnie przez Tarnost i północe obrzeża Ithilien nim na krótko przed Annuminas łączy się z Księżycowym Traktem. Z Tarnostu biegnie Zielony Trakt do Calembel a stamtąd do Osgiliath. Z Annuminas biegną dwa trakty, jeden nazywany Północnym Traktem a drugi Kamienną Drogą; pierwszy bezpośrednio do Minas Anor a dalej do Linhir i Drauglad, drugi zaś do Osgiliath, gdzie potem łączy się z Północnym Traktem. Droga między Osgiliath a Fornost zwie się Traktem Fornostu. Między Amon Sul a Amon Hen i Amon Lhaw przebiega brukowany trakt zwany Szlak Straży.

## Ludzie

Większość ludzi Gondoru to Numenorejczycy, potomkowie Edainów z Beleriandu z Pierwszej Ery, którzy po zwycięstwie nad Morgothem osiedlili się w podarowanym przez Valarów wyspie Numenor, którzy przybyli na dziewięciu okrętach z Elendilem i jego rodziną i zamieszkali na podarowanej im przez Aegona Zdobywcy ziemiach zachodniej części Północy, rzadko zaludnionej przez potomków Pierwszych Ludzi zajmujących się uprawą ziemi, hodowlą zwierząt, rybołówstwem oraz wycinaniem drewna. Ci ludzie nadal zamieszkują Gondor, nie mniej przez ostatnie stulecia przyjęli wiele z stylu życia, wiary i zwyczajów Numenoryjczków, posługując się nawet Sindarinem zamiast Wspólną Mową. Większość Dunedainów osiedliła się na wybrzeżach, ale mniejsze grupy można spotkać w głębi lądu, które zwiększyły gdy liczba ludności zaczęła wzrastać. Tarkil są określeniem na potomków mieszanych małżeństw między Dunedainami a ludzi z Westeros.

Numenorejczycy są znani z swego wysokiego wzrostu. Kobiety mają często po sześć stóp wzrostu a mężczyźni po siedem stóp wzrostu. Elendil Amandilion był wyjątkowo wysoki nawet wśród swoich ludzi, mając osiem stóp wzrostu.

## Gospodarka

Choć Gondor nie należy do najbardziej urodzajnych krain w Westeros, dzięki efektywnym metodom uprawy ziemi, Numenoryjczycy są zdolni pozyskać większe zbiory niż ich sąsiedzi z Północy, ponadto dzięki znajomości wytopu szkła przez Gildię Szklarzy mogą budować szklarnię w całym Gondorze i uprawiać tam rośliny nawet zimą. Wśród ich upraw znajdują się m.in pszenica, jęczmień, owies, żyto, jabłka, gruszki, ziemniaki czy fajkowe ziele. Wyprawiali się również na morze, łowiąc wszelakie rodzaje ryb.

Równiny Anorien znane są z hodowli najlepszych koni w Gondorze a Ryswellowie również hodują wyśmienite konie. Wypasa się tam również krowy, owce i kozy. W Ithilien są plantacje fajkowego ziela i athelasu a w północnej części hoduje się owce i kozy. W północnym Anorien wydobywa się żelazo, miedź i cynę, srebrno i drogie kamienie, także złoto choć jest znacznie mniej niż w Krainach Zachodu. Kowale i płatnerze w Annuminas, Minas Ithil, Minas Anor, Pelargir czy Osgiliath wyrabiają najlepszą broń oraz zbroje w całym Westeros.

Numenoryjczycy sprowadzą statkami wina z południa, sami również wyrabiają miody pitne i piwa.

Ważne miejsca to:

* Annuminas, stolica Gondoru i siedziba rodu Elendila, Najwyższych Lordów Gondoru, gdzie skupia się wiele Gildii i stacjonuje cześć Białej Floty
* Pelargir, portowe miasto, gdzie znajdują jedne z największych stoczni (obok Annuminas i Linhir) oraz siedziba Gildii Odkrywców
* Calembel, miasto targowe nad prawym dopływem Evendim
* Tarnost, miasto targowe w górnym biegu Ithilduiny.
* Angrenost (zwany również Orthankiem), strażnica ulokowana na małej wysepce u wybrzeży Gondoru
* Minas Anor, stolica regionu Gondoru, Anorien. Posiada niewielki port nazywany Harlondem
* Minas Ithil, stolica regionu Gondoru, Ithilien. Tu swoją główną siedzibę mają Zwiadowcy Gondoru
* Linhir, miasto portowe, posiada jedno z większych stoczni w Gondorze

## Siła militarna

Według Elendura, siły jakie mogą wystawić Gondor to dobre dwadzieścia tysięcy ludzi, podczas gdy jego brat Valandil uważa że mogą nawet wystawić czterdzieści tysięcy, choć wymagało to całkowitej mobilizacji a także pozbawienie miast garnizonów. Podczas Tańca Smoków Elendili wystawili dziesięć tysięcy ludzi a już podczas Podboju Dorne blisko piętnaście tysięcy. Jazda stanowi nie więcej niż od dwóch to czterech tysięcy (a większość tego rekrutowani są z rodzimej ludności) a zdecydowana większość to piechota uzbrojona w miecze, włócznie, topory a także słynne, stalowe łuki.

Kolczuga jest powszechnie używana w Gondorze, przy czym bogatsi Numenoryjczycy używają większej ilości elementów zbroi płytowej. Ich tarcze mają kształt latawców. Używają małych, podręcznych kusz do polowań na dzikie ptaki a także cisowych łuków, Miecze, topory oraz włócznie to powszechna broń.

Siła morska Gondoru składa się z Białej Floty, która liczy jakieś dwieście okrętów wojennych, przede wszystkim galer, galeasów i dromon. Okręty Białej Floty stacjonują w Annuminas, Pelargir, Minas Anor oraz Linhir.

## Historia

### Ród Elendila

Gondor został założony w 30 roku od Podboju, kiedy Aegon nadał Elendiliowi i jego ludowi słabo zaludnione ziemie zachodniej części Północy, uprzednio kontrolowanej przez Starków z Winterfell. Przez długi czas istniała u ludzi Północy niechęć do Dunedainów z tego powodu. Annuminas, stolicę Gondoru założono w 30 roku o.P. Minas Anor i Minas Ithil powstały trzydzieści lat później. Na pograniczach między Gondorem i Północą ufortyfikowano tamtejsza wzgórza w razie konfliktu z Starkami.

Elendil nadał wiele ziem i tytułów wielu przybyłym ze sobą Numenorejczyków, tworząc pomniejsze rody szlacheckie, które przysięgły wierność rodowi Elendila. Ryswellowie z Strumieniska przysięgli Elendilowi w 30 roku o.P. Aegon Zdobywca odwiedził Gondor w 36 roku o.P W 40 roku o.P Gondor odwiedził król Aenys I Targaryen. Gondor pozostał neutralny wobec konfliktu Targaryenów z Wiarą Wojującą. Elendil potępił Maegora Okrutnego za jego uzurpacje i deprawacje. Nie mniej Gondor nie miał w tym czasie sił by poprzeć prawowitego króla, księcia Aegona.

Król Jaehaerys I i królowa Alysanne Targaryen dwukrotnie odwiedzali Annuminas i Gondor - raz w 58 o.P. a drugi w 62 o.P. Próbowano zawrzeć małżeństwa z rodem Elendila ale zarówno Elendil jak i Isildur odmawiali tego.

W 101 roku, gdy w Harrenhal odbyła się Wielka Rada, Elendil, jego synowie oraz chorąży poparli prawa Laenora Velaryona, syna księżniczki Rhaenys Targaryen zamiast księcia Viserysa Targaryena, choć ostatecznie większość lordów wybrało Viserysa na następcę Żelaznego Tronu.

W 105 roku, kiedy król Viserys I zorganizował turniej z okazji zbliżającego się porodu królowej Aemmy, Elendur, Aratan i Ciryon przybyli na niego w imieniu Gondoru i rodu Elendila. Aratan Isildurion odniósł zwycięstwo w nim, pokonując między innymi brata króla, księcia Daemona Targaryena, ser Harwina Stronga czy ser Cristona Cole. W tym samym roku po śmierci królowej Aemmy król Viserys proklamował na swego następcę swą córkę, księżniczkę Rhaenyrę Targaryen. Elendil przybył z swoimi lordami, składając hołd księżniczce i obiecując bronić jej praw.

Kiedy w 129 roku po śmierci Viserysa I wybuchła wojna domowa zwana Tańcem Smoków między Rhaenyrą Targaryna a jej przyrodnim bratem, Aegon Targaryenem. Elendil stanął po stronie prawowitej królowej i zmobilizował dziesięciotysięczną armię z czego połowa stanowili łucznicy wyposażenie w legendarne stalowe łuki. Elendil obozował w Harrenhal, gdy dowiedział się o rannym smoku uzurpatora, Sunfyre w okolicach Gawroniego Gniazda, dołączył do niego lord Mooton z Stawu Dziewic. Odzyskali Gawronie Gniazdo, przegonili strażników pilnujących rannego smoka, po czym Elendil unikając smoczego ognia oraz ogona zabił smoka, odcinając mu głowę Narsilem. Dzięki wsparciu Dunedainów, królowa Rhaenyra odniosła szybkie zwycięstwo i gdy w 130 roku zajęła Królewską Przystań, Elendil proklamował ją królową, nazywając Tar-Rhaenyrą Pierwszą Tego Imienia.

Książe Aegon, późniejszy Tar-Aegon II (lub Aegon III według maesterów z Cytadeli) przez kilka lat wychowywał się w Annuminas jako podopieczny Elendila.

W 157 roku o.P. Daeron I Targaryen zwany Młodym Smokiem (lub Tar-Daeron I u Dunedainów) rozpoczął Podbój Dorne a Ród Elendila wysłał piętnastotysięczną armię.