Star Wars: Próba Wojny

Plik:Bez tytułu5.png

### **PRÓBA WOJNY**

CC-15/14 zastanawiał się dlaczego znalazł się w obecnej sytuacji. W tej chwili winien mu był chocaż dzień odpoczynku. A tymczasem położenie się do łóżka zostawało w sferze marzeń .
 Właśnie wrócił z dwumiesięcznej krwawej kampanii na Aldorre XIV, gdy skontaktował się z nim jeden z komandorów klonów, CC-2/4577 mówiąc, iż ma stawić się w hangarze, gdzie czeka na niego kanonierka typu LAAT/i. Mocno zirytowany CC-15/14 udał się tam i dowiedział się, że jego zadaniem jest wspomóc oddziały stacjonujące na Vitrillrze VIII, co, gdyby mu tylko pozwolono, miałby w dupie. Był jednak żołnierzem- klonem i więcej nie trzeba wyjaśniać.
 Jednak jeden z tamtejszych oddziałów musiał wzbudzić w nim zainteresowanie, otóż miał być od teraz jego własnym oddziałem.
 CC-15/14 był klonem o stopniu komandora. Dowodził 708 Batalionem WAR. Dowodził, z tym, że już nie dowodzi. Cały jego batalion, 576 ludzi zginęło na Aldorre XIV, a on jako dowódca tych wszystkich żołnierzy nie miał nawet dnia odpoczynku. Dnia! Mogli chociaż dać mu się wyspać. Jednak nie. Seprańcy dokonali czegoś niemożliwego i wycięli w pień cały batalion, a on, jedyny, który przeżył, a zarazem dowódca nie mógł nawet tego w spokoju przemyśleć.
 Teraz musiał jednak skupić się na  czymś, co przedtem nie zabrałoby zbyt wiele, z jego uwagi. Otóż 941 Batalion stracił swojego dowódcę w pierwszej bitwie o Vitrill VIII. On jako, że stracił cały swój oddział, a żołnierze z 941 stracili dowódcę miał objąć dowodzenie nad nimi. Wiedział, że być może ma odpowiednie kwalifikacje i był chyba jedynym przypadkiem dowódcy, który przeżył mimo śmierci swojego batalionu, ale nadal uważał, że pomysł dowódca WAR był absurdalny.
  Gdy tylko doleciał na miejsce zmuszony był skakać z kanonierki prosto w szalejący ogień bitwy, co gdyby nie to, że był żołnierzem w środku bitewnej zawieruchy, niezykle by go zirytowało.
 I tak oto znalazł się w obecnym położeniu. Przez te cholerne rozmyślanie niebył całkowicie skupiony na strzelaniu oraz na nie daniu się samemu postrzelić. Nagle coś błysło tuż przed jego wizjerem. A raczej na nim.
 Cholera!- przeklął w myślach
  CC-15/14 dopiero po chwili zorientował się, że był to kawałek blachy, który wyrzucony najpewniej w wyniku jakiejś ekspolozji trafił prosto w jego hełm. Wyciągnął go. Szczęście, że nie wykuł mu oka! CC-15/14 parł naprzód rozstrzeliwując coraz więcej bojowych droidów Separatystów. Jego biało-żółta zbroja mimo pokrywającej ją warstwy kurzu i błota lśniła w słońcu.
 Nagle, z wielką ulgą, zauważył wielki cień tuż nad głową. Była to kanonierka republikańska.
- Wygląda na to, że nawet nie zauważyłem, konca bitwy- zażartował komandor WAR w myślach

-Komandorze! zawołał żołnierz wychylający się ze środka.-Komandorze, proszę wsiadać!

 CC-15/14 posłusznie wykonał polecenie. Gdy znalazł się w środku zauważył mnóstwo innych klonów zgromadzonych naokoło wielkiego holoprojektora. W powietrzu czuć było wielką ulgę żołnierzy, których było tam stanowczo z dużo. Jeden z nich, sierżant jak można było poznać po oliwkowo zielonych odznaczeniach rozmawiał z hologramem Mistrza Jedi. Obrońca pokoju był starszym Cereaninem, miał siwą brodę oraz długie włosy o tym samym kolorze, spięte w kuca.

-Generale Andral’la przybył Komandor CC-15/14.-zameldował Mistrzowi Jedi sierżant

-Proszę mi mówić Hent- powiedział CC-15/14-Hent i od razu ugryzł się w język. Nie powinien się tak zwracać do generała. Cereanin nie przejął się tym za bardzo, a nawet przyjął do wiadomości, to jak nazywano komandora- klona.

-Komandorze Hent oto twoi nowi ludzie, albo raczej część z nich. Reszta wciąż jest na polu bitwy. Już wysłałem po nich kanonierki-powiedział Generał Andral’la- Słyszałem, że cały twój oddział nie żyje, komandorze, przyjmij moje kondolencie.

-Tak.-odpowiedział z bólem Hent, ciesząc sie jednakże, iż generałowi nie obojętne jest życie żołnierzy- klonów

-Ale tutaj, jako dowódca 941 Batalionu częściowo zapomnisz o bólu, skupiając się na nowym zadaniu.-powiedział generał- Ja sam bardzo cenię tych ludzi. Hent był mile zaskoczony, że generał powiedział ludzi, a nie klony. Ten Jedi coraz bardziej mu się podobał, cieszył się, że będzie z nim w najbliższym czasie współpracował, czego miał dowiedzieć się za chwilę.

 Hent dalej słuchał generała . Dowiedział się, że 941 Batalion wchodzi w skład 482 Korpusu którego bezpośrednim dowódcą jest sam Andral’la. Hent dowiedział się równierz w skład którego regimentu wchodzi jego nowy oddział. Był to 702 Regiment pod dowództwem Komandora Jedi Jusaina Hellinta, padawana Andral’li oraz komandora klona BO-6/1444 o pseudonimie Jadx. Powiedział że niedługo sam ich spotka.

30 minut później

 Hent wysiadł z kanonierki. Rozejrzał się dookoła. Znajdował się w republikańskiej bazie wojskowej na Vitrillrze VIII. Panował tu duży rozgardiasz. Tak jak powinno być w bazie której wszyscy członkowie, którzy wrócili przed chwilą z krwawej bitwy zgromadzili się w hangarze. Jedni dopiero przylatywali kanonierkami, inni, jak Hent już wysiadali. Podmuchy powietrza rozwiewały worki na ciała. Hent zauważył generała Andral’le oraz towarzyszącego mu młodzieńca. Chłopak najwyraźniej zdawał mu raport z bitwy. Obaj mieli na sobie brudne, brązowe szaty Jedi. Dołączył do nich klon w zbroi z bladoczerwonymi oznaczeniami, najprawdopodobniej był to BO-6/1444 nazywany Jadx, o którym komandor juz słuszał. Hent ruszył w strone Jedi i komandora Jadxa.

                     \*\*\*
-Mistrzu. Nasze oddziały pozostałe na polu bitwy właśnie zniszczyły ostatnie droidy Separatystów. Tak donoszą najnowsze wieści od sierżanta On’bella.- mówił Mistrzowi Andral’li, Jusain Hellint -Jednak bitwa powietrzna nadal trwa. Separatyści jak na razie pozbawili nas 2 niszczycieli, 21 kanonierek oraz 48 myśliwców.

-Nie dobrze, dzięki Mocy wygraliśmy starcie na powierzchni, aczkolwiek Moc nie zawsze jest łaskawa- odparł generał, po czym spostrzegł coś przed sobą i skierował tam wzrok- Komandorze Jadx, Jusain widzę że zbliża się nowy przywódca 941-go, Hent.

 Rzeczywyście zbliżał się do nich jeden z żołnierzy klonów. Biało- żółtą, komandorską zbroje całą miał pokrytą błotem i kurzem. Sprawiał wrażenie świetnego żołnierza, którym najpewniej był.

-Generale Andral’la, komandorze Jedx, komandorze Hellint, witam. Cieszę się że mogę was osobiście poznać-powiedział żołnierz.

-Tak witaj komandorze.-odpowiedział Jusain. Jusain Hellint był wysokim siedemnastolatkiem, chodź wyglądał na przynajmniej dwadzieścia. Miał duże szare oczy, brązowe włosy i duży nos. Jego twarz pokrywał lekki zarost.

- Mam nadzieję że jesteś nieocenionym dowódcą i jeszcze lepszym przyjacielem, komandorze Hent.-dodał

-Sam pan się dowie, w najbliższym czasie, komandorze Jusain.-powiedział Hent- Ja również chciałbym, żeby była to prawda.

Jusain poczuł że chyba lubi nowego komandora, niemalże jakby Eo były dowódca 941- go powrócił. Już wiedział że nowy dowódca z 941 Batalionu będzie dobrym przyjacielem i komandorem. Po prostu to czuł.

-Komandorze, miał pan ciężki dzień może iść pan odpocząć.-wtrącił generał Andral'la-Ani pan, ani pańscy nowi ludzie nie jesteście pilotami, więc na razie i tak nic nie możecie zrobić.

Hent od razu skorzystał z propozycji i odszedł w stronę wskazanych mu pomieszczeń mieszkalnych