Pomazaniec Laevratha

**Pomazaniec Laevratha (bras. Astenn)** - najwyższa w hierarchii Kultu Laevratha istota śmiertelna. Jest to duchowy przewodnik Erc'htudów oraz ich główny reprezentant przed Laevrathem, wybierany spośród Wielkich Magów. Do 1814 roku elf sprawujący funkcję Pomazańca posiadał niepisaną władzę nad całą państwowością Ludu Śniegu.

## Historia

Pierwszym Pomazańcem był Athbor Laerhan, przywódca erc'htudzkiej wyprawy na Nevez Deroú. Za jego czasów nie istniała jeszcze funkcja Pomazańca per se - on sam nazywany był po prostu Aotrou, czyli "Pan". Na niedługo przed śmiercią, za radą swojej żony, Laerhan ustanowił prawo, mówiące o tym kto ma go zastąpić w chwili gdy umrze. Wówczas nakazano spośród erc'htudzkich Wielkich Magów wybierać tego najpotężniejszego, zgodnie z erc'htudzkim zwyczajem mówiącym, że najlepszym wodzem jest najsilniejszy przedstawiciel grupy.

Przez całą państwowość erc'htudzką aż po krańce istnienia Enklawy w Górach Szarych, Pomazaniec Laevratha sprawował funkcje przypominające te, które należą do królów. Od niego zależały decyzje o rozbudowach, ekspansjach, relacjach międzynarodowych, nowym prawie jak i stosunkach społecznych wewnątrz samego ludu Erc'htud. Oprócz tego w hierarchii Kultu Laevratha Pomazaniec stawał się kimś w postaci duchowego przywódcy. Można więc uznać jego rządy za swoistą teokrację. Wymagano od Pomazańców nie tylko wyjątkowych uzdolnień magicznych, lecz również wyjątkowego uduchowienia, bowiem to oni wedle prawa Zwoju Przymierza byli tymi, którzy rozmawiali z Laevrathem w imieniu całego elfiego ludu.

Na czas Najazdu Rendońskiego po którym upadła państwowość Erc'htudów na Nevez Deroú funkcję Pomazańca Laevratha po śmierci Laerhana sprawował Ziven Vorhan. Po przejęciu roli Pomazańca zdecydował się on na wspomożenie walczących o Kêr Thalor za pomocą swych umiejętności magicznych. W międzyczasie poświęcał się modlitwie błagalnej do Aotrou Glas o wsparcie, łaskę i interwencję. Nie opuścił swojej pozycji nawet w obliczu śmierci, kiedy mieszkańcy Kêr Thalor zaczęli już ewakuować się w Góry Szare. Vorhan zginął podczas zawalenia się Wieży Włodarza. Obecnie należy on do panteonu Świętej Ósemki - ośmiu Erc'htudów, którzy otrzymali święty przydomek za swą oddaną służbę wobec praw Zwoju Przymierza. Jest patronem Pomazańców Laevratha i dowódców oraz symbolem służby i oddania.

Ostatnim Pomazańcem Laevratha był Aren Binvryn. Był on tym, który stanął przed obliczem ludzkiej ekspedycji wgłąb Gór Szarych w latach 90. XVII wieku oraz zawarł w imieniu Erc'htudów Konkordat Światła z ludźmi Thalvonu. Znowelizował wiele starych praw by uwzględnić w nowym porządku braterstwo z Ludem Gryfa (Gripi'tud - erc'htudzki przydomek dla ludzi Thalvonu). Otworzył bramy Enklawy dla ludzi oraz nakazywał ich godnie ugaszczać. Trwał w przyjaźni z Varbanem Lloydem, ówczesnym księciem Thalvonu. Wygłaszał również wsparcie dla Lundvegów, którzy trwali w cichej walce o swoją wolność na terenach północnego Aegonu, nawiązując tym samym do przyjaźni lundvesko-erc'htudzkiej z czasów istnienia Nevez Deroú. Nawoływał do końca nienawiści pomiędzy człowiekiem a elfem. Dzięki jego reformom wielu elfów wyszło z Enklawy i zbratało się z ludźmi. Niestety, Binvryn dożył momentu w którym pożałował swoich decyzji. W 1777 roku, wraz z nadejściem haniebnego Pogromu Stulecia blisko 98% populacji Erc'htudów straciło życie. Binvryn był osobiście obwiniany przez Radę Współzałożycieli za ten stan rzeczy. Wytykano mu lekkomyślność i naiwną wiarę w dobro ludzi. Spekulowano o odsunięciu go z roli Pomazańca, jednak to nigdy nie doszło do skutku. W momencie gdy Binvryn dowiedział się o wybuchu Pogromu nakazał zamknąć Enklawę, a otwarcie jej bram nawet dla uciekających przed pożogą elfom kazał karać śmiercią. W rezultacie jego decyzji szacuje się, że do Enklawy zbiegło jedynie około 200 elfów, a reszta została pozostawiona na łaskę Stwórcy. Po zamknięciu Enklawy i ponownej izolacji Binvryn wydał niosący za sobą duży sprzeciw akt zakazujący Erc'htudom rozmnażania się w jej obrębie do odwołania argumentując to wręcz głodowymi zapasami żywności i niewielkimi zasobami budowlanymi, jakie posiadała wówczas Enklawa oraz chcąc wymusić na erc'htudzkich parach adopcję dzieci. Współcześnie szacuje się, że populacja Erc'htudów przez ten akt zmniejszyła się o około 25 procent, a wiele erc'htudzkich małżeństw przestało istnieć. Zapanował niejako chaos i wieszczono nadchodzący kres ludu Erc'htud. Lata później, w 1814, w obliczu nadchodzącej wielkimi krokami Wojny o Naród Binvryn ułaskawił Zarkira Ravarietha, zbiegłego z Enklawy Wielkiego Maga i krewnego Ettriana Ravarietha oraz zezwolił na wstęp do Enklawy Velinowi Lloydowi, synowi Varbana i odpowiedzialnemu za Pogrom Stulecia księciu Thalvonu, który nawrócił się na wiarę w Laevratha oraz pragnął pojednać się z elfami. Po tym elfy Enklawy walczyły ramię w ramię z ludźmi i krasnoludami przeciwko hordzie Generałów Czarnego Pana. Binvryn zginął podczas walk w Enklawie w czasie Wojny o Naród. Do dziś pozostaje on jednym z najbardziej kontrowersyjnych Pomazańców, jacy kiedykolwiek rządzili Ludem Śniegu.

Po 1814 funkcję Pomazańca Laevratha porzucono, a rolę prawodawcy Erc'htudów przekazano na barki nowo powstałej funkcji Zwierzchnika Koronnego, który nie miał już żadnych powiązań z Kultem Laevratha, a jego rola skupiała się tylko na aspektach prawnych. Zastępcą duchowej roli Pomazańca został Płomień.