Dawne Królestwo Iderii

**Państwo Anaduńskie** lub **Królestwo Iderii** (potem nazwane **Dawnym Królestwem Iderii**) było jednym z najstarszych królestw w Anadii. Powstało między 1051 rokiem KE a 1054 KE.

## Historia

### Pierwszy ze wszystkich

Królestwo Iderii zostało założone w drugiej połowie XI w. przez Andenara, nazwanego później Założycielem jako Państwo Anaduńskie. Z początku była to jedynie sieć czternastu wiosek na samym krańcu Półwyspu Anaduńskiego połączonych częściowo żwirowymi drogami dla usprawnienia handlu. Rok po połączeniu, Andenar ogłosił się oficjalnym królem Iderii i władcą wszystkich doczesnych anaduńskich plemion.

Taka drastyczna metoda zakładania królestwa wywołała głośny sprzeciw ze strony większości osad i grodów. Najpotężniejszym z przeciwników był książę Roriad - władca grodu Bathamack. Roriad zagroził Andenarowi wojną i radził wszystkim okolicznych grodom, aby uczyniły to samo. Większość go popierała, nawet jeśli była niechętna do bezpośredniego wsparcia militarnego. Andenar odciął dostęp Bathamack od pobliskiego lasu i założył patrole na drogach, aby nikt nie mógł z grodu uciec. Gdy spora część ludności umierała z głodu i chorób, Roriad poddał się i oddał Bathamack w ręce Andenara. Od tego momentu wioska ta miała nosić nazwę Roriadpene (przegrana Roriada).

### Upadek złotego króla

Król zmarł w 1067 roku KE. Został ugodzony strzałą podczas jednego z lokalnych powstań przeciwstawiających się połączeniu wiosek w jedno królestwo. Try różne legendy podają trzy różne grody, w których mógł polec król. Są to Amma, Tunua lub Eghemia.

### Ekspansja następcy

Po śmierci Andenara 14 kwietnia 1092 roku KE, rządy w nowo powstałym Królestwie Iderii przejął jego syn Faldarin. Nowy król poszerzył znacznie teren państwa wcielając kolejne siedemnaście wiosek do granic. Przez tak szybką ekspansję wywołał wojnę z sąsiednim starszym Królestwem Gadii.

Faldarin zginął podczas polowania w lesie niedaleko centrum królestwa, zabity przez szpiegów z Gadii.

### Gardan

Na miejscu Faldarina zasiadł Gardan. Jego pierwszym rozkazem była egzekucja szpiegów związanych ze śmiercią ojca, przez co wojna przybrała otwartą formę. Gardan usprawnił wiele aspektów wojskowości wprowadzając np. kawalerię lekką i ciężką.

Zginął podczas Bitwy o Granicę Południową w 1124 roku KE.

### Dirdiv

Pusty tron Iderii wypełnił Dirdiv. Ten szybko zakończył wojnę w pierwsze trzy lata po objęciu władzy i zaostrzył ochronę króla. Z powodu śmierci ojca i dziadka, Dirdiv był wypełniony paranoją. Otaczał się jedynie najbardziej zaufanymi wojami, a i tych wymieniał co jakiś czas, aby żaden nie mógł go unieszkodliwić. Jego najbardziej kontrowersyjnym zarządzeniem był zakaz rozmowy w obecności króla, aby nie wzbudzać podejrzeń spiskowania.

Dirdiv umarł najprawdopodobniej na zawał serca w 1158 roku KE.

### Daidan

Miejsce okrutnego ojca zajął jego równie okrutny syn Daidan. Przez niemal nieistniejące wychowanie, Daidan był bardzo gnuśnym i rozpieszczonym królem. Niemalże nie miał szacunku do życia poddanych i ich praw.

Ściąganie coraz to większych podatków osłabiło państwo i odsłoniło je na atak Królestwa Gadii, które zabrało prawie połowę terytorium Iderii. Król, przerażony nadchodzącą armią wroga, popełnił samobójstwo w murach swojego ostrowu nie zostawiając żadnego potomka.

### Liogiv

Tron wuja szybko zajął najbliższy krewny przebywający w tym czasie na Ostrowie Królewskim - Liogiv. Nowy król zaproponował sojusz pobliskiemu Księstwu Arvanii w zamian za podwyższenie rocznej sumy eksportu. Arvania, która prowadziła już wojnę z Gadią od sześciu lat, zgodziła się bez wahania. Przez położenie geograficzne trzech państw, Sojusz Idersko-Arvański miał miażdżącą przewagę. Wystarczyło zaledwie pięć większych bitew oraz dwa lata i Królestwo Gadii podpisało pakt kapitulacji. Ideria odzyskała utracone ziemie, a Arvania miała od tego momentu otrzymywać 50% więcej drewna od Królestwa Iderii.

Liogiv, po zwycięskiej wojnie, rozbudował wioski leżące blisko centrum królestwa, aby móc łatwiej obronić Ostrów Królewski przed ewentualnymi napadami. Zaczął również budowę nowej stolicy Iderii położonej nad starą na Ostrowie. Miasto miało nosić nazwę *Lethron*, co w dawnym dialekcie oznaczało po prostu 'miasto'. Liogiv zmarł 50 lat po objęciu rządów. Pozostawił królestwo w dobrym stanie i dobrze przygotował je na następne spory.

### Salinon

Gdy Liogiv zmarł w 1213 roku KE, rządy objął jeden z jego synów - Salinon. Panował dwa lata dłużej nić jego ojciec, jednak nie wprowadził znaczących zmian. Kontynuował budowę Lethron i skupił się na rozwoju kultury państwa. Inwestował duże pieniądze w obrazy i kroniki, dzięki czemu tyle wiadomo o wczesnych stadiach rozwoju Królestwa Iderii.

### Sargim

Po śmierci naturalnej Salinona, rządy przejął jego dwa lata młodszy brat Sargim. Panował jedynie przez cztery lata. W tym czasie wprowadził armię zawodową i rozdzielił domy rycerskie od wojska. Umarł w 1269 roku KE.

### Riblon

Riblon I Kamienna Dłoń był kolejnym władcą Lethron. Na jego rozkaz ulepszono strukturę miasta i oddzielono dwór od wewnętrznej części zabudowy. Znacznie powiększył sieć dróg i gościńców oraz założył pocztę. Podczas jego rządów prowadził nieskuteczne podboje wysp leżących na północnej granicy królestwa. Riblon umarł w 1304 roku KE.

### Moben

Po Riblonie nadeszła kolej na jego syna Mobena. Po nieudanych walkach na północy Iderii prowadzonych przez ojca, nowy król zdecydował obrać znacznie bardziej dyplomatyczne podejście do panowania. Uzgodnił pakt wraz z mieszkańcami wysp Qereda, które próbował podbić Riblon. Ideria nie była w stanie pokonać Qeredów przez ich niesamowitą znajomość własnego terenu. Szlachcice ochrzcili Mobena imieniem *Tchórzliwy* za jego poddanie się.

### Hethran i Mhar

Śmierć Mobena w końcu nadeszła i jego splamiony honor spadł na młodszego syna - Hethrana. Umierający król upewnił się, żeby jego następcą nie został jego lekkomyślny pierworodny Mhar, który w ramach rekompensaty otrzymał niezależne Księstwo Uenii i mógł nawet przekazać zwierzchnictwo nad nim swoim potomkom.

Hethran zabrał się od razu za masową rozbudowę stolicy. W zamian za zwolnienie z dziesięciny na dwukrotność przepracowanych lat, król zaproponował chłopom pomoc przy budowie dwóch nowych dzielnic Lethron które miały powstać na północ od Ostrowu Królewskiego.

Pod koniec panowania, Hethran skonstruował z pomocą całego ludu aż trzy nowe dzielnice Lethron - Eruina, Gaica i Beundahla. Brak cierpliwości króla był powodem kilku zawaleń budynków, głównie podczas konstrukcji Beundahly. Hethran przekazał całkowitą kontrolę nad budową zaufanemu inżynierowi Lountowi, który ukończył dzielnicę w zaledwie sześć lat.