Ezekiel Hamada

***Ezekiel Hamada*** - średniej rangi diablik, partner Discorda oraz opiekun i przyszywany ojciec Jinx. Wykorzystywany przez Disturbed Warrior w fandomie Wojowniczych Żółwi Ninja (serial 2012).

## Wygląd

Ezekiel posiada umiarkowanie jasną karnację oraz drobną (mimo całkiem dużego jak na tę rasę wzrostu) budowę ciała. Jego włosy są średniej długości, czekoladowo-brązowe i błyszczące, zaś odbijające się od nich refleksy mają rubinową barwę. Tęczówki jego oczu są mahonowo-brązowe, czasem mienią się czerwienią, kiedy używa mocy. Na jego głowie rosną dwa niewielkie, ciemne bycze różki, u nasady pleców zaś zwisa dość długi, czarny, cienki diabli ogonek.

Chłopak nosi się w dość niemęskich strojach - często zakłada pudrowo-różową bluzę i czarne getry lub inne ubrania w podobnym stylu. Dawniej ubierał się jednak inaczej - głównie w ciemne, zwykle miejscami poprzecierane spodnie oraz lniane podkoszulki. Styl zmienił dopiero po zadomowieniu się u Discorda, choć początkowo też nie był on taki jak obecnie, z racji na odmienną modę zamierzchłych czasów.

## Charakter

Zeke to dość nieśmiała, wstydliwa osoba o zauważalnie zaniżonej samoocenie (nad którą stara się pracować). Chłopak nie lubi się wychylać, zwykle pokornie znosi wszystkie zaczepki oraz obelgi, które ewentualnie odreagowuje później płaczem w samotności. Wstydzi się mówić o sobie i swoich uczuciach. Otwiera się jedynie przy najbliższych, aczkolwiek nie zdarza się to zbyt często. Dawniej zwykle chodził dość smutny i przygaszony, aczkolwiek uległo to znacznej poprawie odkąd wreszcie został "przygarnięty" przez kogoś, kto go szanuje. Obecnie zdaje się znacznie pogodniejszy niż za młodu, nawiązywanie relacji koleżeńskich stało się dla niego minimalnie łatwiejsze. Jest bardzo miły oraz uczynny dla osób, które przyjaźnie się do niego odnoszą, innych stara się raczej unikać. W ekstremalnych warunkach potrafi także wykrzesać z siebie odwagę, o którą sam siebie nawet nie podejrzewał, aczkolwiek żeby do tego doszło, sytuacja musi być naprawdę podbramkowa.

## Historia

**Nie dla dzieci!**

Poniższa treść może zawierać przemoc, wulgaryzmy lub inne drastyczne sceny, które nie nadają się dla najmłodszego odbiorcy. Czytasz na własną odpowiedzialność!
Ezekiel pochodzi z dość ubogiej demonicznej rodziny. Posiada liczne rodzeństwo, prawie w całości składające się z diablików oraz harpii niewysokich rang. Jest najstarszym z nich, a jednocześnie największym zawodem swoich rodziców, którzy liczyli na demonicznego, nie diabelskiego potomka.

W domu rodzinnym chłopak nie mógł narzekać na nudę - ciągle zajmował się młodszym rodzeństwem, gdyż ich matka zwykle miewała lepsze rzeczy do roboty. Niewiele posiadał jednak innych zajęć. Sporadycznie pomagał tacie w oprawianiu skór zdobytych przezeń w pracy lub też zajmował się domowymi obowiązkami (takimi jak sprzątanie czy gotowanie), aczkolwiek nie miał żadnego hobby i nie poświęcał zbyt wiele czasu samemu sobie ani swoim zainteresowaniom. Nie widział w tym jednak nic złego, swoim zdaniem nie miał prawa na nic narzekać. I w wieku pięćdziesięciu lat, kiedy to przystąpił do nauki przyszłego zawodu wraz z rówieśnikami z rocznika, tylko utwierdził się w tym przekonaniu. A nawet więcej - zaczął naprawdę tęsknić za czasami, kiedy robiono z niego nieodpłatnego służącego.

Zeke miał spory problem z zaliczaniem wyznaczonych mu na szkoleniu zadań, ledwo udawało mu się "zdać". Nie nadawał się na pole walki, ani jako pomoc medyczna, ani tym bardziej jako giermek - był znacznie zbyt słaby fizycznie oraz psychicznie, co czyniło go zupełnie bezużytecznym dla jakiegokolwiek demona. Jego nieporadność oraz bardzo uległy charakter zaś dały spore pole do dokuczania mu oraz upokarzających zaczepek ze strony innych. Prędko został głównym pośmiewiskiem swojego kampusu, a fama o jego ponadprzeciętnym wręcz braku umiejętności oraz jakichkolwiek demonicznych odruchów czy cech charakteru prędko rozniosła się nie tylko wśród diablików z jego rocznika, ale i spoza niego. Stał się sztandarowym przykładem tego, jak nie należy się zachowywać, jeśli chce się cokolwiek w życiu osiągnąć.

To był dla chłopca ciężki czas. Rodzice, z powodu jego takiej a nie innej reputacji syna, zaczęli patrzeć na niego z pewną dozą pogardy, zaś rodzeństwo, zupełnie odmienne od niego, najczęściej nie szczędziło sobie oszczerstw (choć nie całe. Część z nich miała na tyle szacunku do starszego brata, aby z niego nie szydzić). Zwieńczeniem zaś jego i tak już beznadziejnej sytuacji miała być ceremonia przydzielenia. Wszyscy byli pewni, iż albo nie znajdzie pana, a tym samym okryje się jeszcze większą hańbą oraz będzie musiał uczestniczyć w niej ponownie w kolejnym roku, albo zostanie komuś wręczony tylko dlatego, że nie zostaną żadni inni kandydaci. A najgorsze w tym wszystkim dla diablika było to, iż wiedział, że mają rację.

W przeddzień feralnej ceremonii młody diablik postanowił wybrać się na nocny spacer po stolicy, gdyż z nerwów nie mógł spać. I to był spory błąd - tak drobne, zniewieściale wyglądające stworzenie jak on wałęsające się samo po północy okazało się niezwykle łatwym celem dla trójki upitych demonów szwendających się po ulicach. Grupa zaciągnęła go do zaułka i chciała wykorzystać seksualnie. Prawdopodobnie by do tego doszło, gdyby, na szczęście dla Zeke'a, nie wtrącił się ktoś potężniejszy od nich - elitarny demon najwyższej rangi, o którym nawet ktoś taki jak Ezekiel musiał słyszeć - Hamada Discord. Znany ze swej okrutności na polu bitwy oraz ekstrawagancji w życiu codziennym mężczyzna pozbył się napastników diablika bez najmniejszego problemu. Ezekiel jednak źle odczytał jego zamiary. Sądził, że ten chce tego samego co poprzednicy, dlatego, zamiast podziękować, skulił się przerażony w rogu zaułka. Widząc to, demon prędko wyprowadził go z błędu. Choć jego przyjazne zachowanie początkowo mocno zdziwiło Zeke'a, jako iż jemu podobni wręcz z definicji powinni być podli, ostatecznie diablik dał się Discordowi odprowadzić do domu, po drodze udzielając mu posłusznie wszystkich informacji (głównie o sobie), o które ten spytał.

Następnego dnia młodzieniec ponownie zobaczył swojego wybawcę, aczkolwiek stało się to w ostatnim miejscu, w jakim by sobie tego życzył - na ceremonii przydziału, gdzie Discord pojawił się jako jeden z jej uczestników. Ezekiel naprawdę nie chciał, aby demon go tutaj widział. Był najwątlejszym, najniższym oraz generalnie najmarniej prezentującym się z kandydatów, w porównaniu z innymi czuł się upokarzająco żałosny pod każdym możliwym względem. Na szczęście jednak stał na końcu rzędu, więc istniała minimalna szansa, iż ten go nie zauważy - a przynajmniej tak sobie diablik wmawiał. Jego nadzieje jednak nie miały pokrycia w rzeczywistości, albowiem zapomniał o pewnym dość istotnym szczególe: wyostrzonym węchu demonów. Nawet jeśli Hamada faktycznie go nie widział, to z całą pewnością go czuł.

Jakież było zdziwienie diablika, gdy mający pierwszeństwo wyboru ze względu na rangę Discord zaproponował współpracę właśnie jemu. Nie był zresztą jedynym, którego to zszokowało. Wszyscy spodziewali się zupełnie czego innego. Zważywszy jednak na pozycję społeczną Hamady, nikt nie pisnął ani słowem. Obdarzony paroma oburzonymi spojrzeniami kolegów Ezekiel został w niemal całkowitej ciszy przydzielony nowemu panu.

Już niedługo później okazało się, iż demon wcale nie planował wykorzystywać go jako giermka, a raczej... pomoc domową. Diablik zostawał wraz z partnerką Hamady w rezydencji, gdy ten dokądś się wybierał, i opiekował się domostwem. Sprzątał, gotował oraz zajmował się ogrodem, podczas gdy partnerka Discorda, do której teoretycznie powinny należeć te obowiązki, znikała gdzieś na całe dnie, a potem wracała w środku nocy we wręcz podejrzanie dobrym humorze. Początkowo Ezekiel nie zwracał na to uwagi, był bowiem zbyt zajęty swoimi zadaniami. Starał się je wypełniać najlepiej jak się tylko dało, aby zadowolić pana i udowodnić, iż nie jest tak bezużyteczny, na jakiego wygląda. Poza tym demon traktował go bardzo przyjaźnie oraz chwalił za takie postępowanie, więc diablik za żadne skarby nie chciał go zawieść pod żadnym względem, nawet w kwestii takich błahostek jak zamiatanie ganku. Z czasem jednak zaczęło mu się to rzucać w oczy, właśnie ze względu na sympatię wobec Hamady - obawiał się, iż harpia robi coś, co mogłoby zranić mężczyznę. Nie chciał jednak w to wierzyć, zwłaszcza zważywszy na to, jak świetnie para się dogadywała.

Niestety, jego przypuszczenia okazały się słuszne, a wyszło to na jaw w najgorszym możliwym momencie - kiedy jego pan chciał oświadczyć się partnerce. Wtedy Catharine oznajmiła mu, że nie tylko oświadczyn nie przyjmuje, ale i z nim zrywa, gdyż ma już obranego innego partnera, o czym podobno chciała go poinformować wcześniej, ale "nigdy nie było go w domu". Już niedługo później faktycznie wyprowadziła się, by zamieszkać z innym mężczyzną, zostawiając załamanego i upokorzonego demona samego z diablikiem. Discord zareagował jeszcze gorzej, niż Zeke spekulował - całymi dniami leżał w swojej sypialni nakryty kołdrą i nie chciał nic robić. Chłopca za to gryzły okropne wyrzuty sumienia - powinien był powiedzieć mu wcześniej o swoich podejrzeniach, może wtedy byłby chociaż odrobinę lepiej przygotowany na tę sytuację i nie czuł się aż tak fatalnie jak po nagłym szoku. Aby choć odrobinę odkupić swoje winy, a także z troski o współlokatora, Zeke starannie opiekował się Hamadą oraz pilnował, aby ten nie zaniedbał się nadmiernie, co wcale nie zależało do prostych zadań.

Próby poprawiania samopoczucia swojego pana zajęły Ezekielowi dość długo, aczkolwiek ostatecznie wreszcie przyniosły pożądany skutek. W czasie jego rekonwalescencji jednak diablik niebezpiecznie się do niego zbliżył. W pewnym momencie zaczął nawet łapać się na tym, że dyskretnie próbował przejąć dotychczasową rolę Catharine - ba, nie tylko przejąć, on chciał odegrać ją lepiej. Przecież mimo wszystkich swoich wad lepiej się do tego nadawał, prawda? On nigdy by Discorda tak nie zranił i nie robił mu wyrzutów za coś, na co ten przecież nie miał wpływu. Nawet jeśli diablik wciąż miał się za życiową porażkę, to tej jednej rzeczy był pewien. Mimo tego jednak zdawał sobie sprawę, iż nie miał szans wykazać się na tym polu - demony nie wiążą się z diablikami, więc nie powinien sobie robić żadnych nadziei. Nawet jeśli Discord, bądź co bądź będący raczej na bakier z normami swojej rasy, by się zgodził, to tym samym naraziłby się na społeczny lincz, a na to Zeke nie mógł pozwolić - reputacja mężczyzny i tak już była zszargana z powodu Catharine. Nawet znamienite nazwisko i znajomość z Lucyferem nie byłaby w stanie wiecznie chronić Hamady przed szyderstwem. Już wtedy ledwo wyrabiały. Dlatego właśnie diablik postanowił zachować swoje uczucia w sekrecie.

Przez długi czas nawet dawał radę, choć miejscami było nadzwyczaj trudno. Zwłaszcza, iż on i Discord zaczęli spędzać ze sobą więcej czasu niż przed odejściem harpii - demon zabierał chłopaka na te mniej niebezpieczne misje, aby ten nie siedział sam w domu. Pewnej nocy w tawernie jednak, kiedy byli właśnie razem na jednym z grupowych zadań, zdarzył się niezbyt miły wypadek, który doprowadził do wydania się tajemnicy diablika. Pod wpływem niekorzystnie wpływającej na demony późnej godziny oraz sporej ilości alkoholu Discorda poniosło, przez co, podpuszczony przez kolegów, zaczął wyszydzać swojego podopiecznego i czynić mu upokarzające zaczepki przy wszystkich pozostałych towarzyszach broni, z którymi spędzali ten wieczór. Młodzieniec starał się znosić jego zachowanie, aczkolwiek wstyd i ból spowodowane takim traktowaniem ze strony ukochanej osoby przeważyły, przez co finalnie rozpłakał się i uciekł, zjawiskowo zwieńczając tym całe "przedstawienie".

Następnego dnia Hamada dowiedział się o tym wszystkim pocztą pantoflową, więc od razu spróbował przeprosić diablika, aczkolwiek ten za wszelką cenę starał się przeciągnąć winę za zajście na siebie. Obawiał się bowiem, iż mężczyzna będzie zdołowany z powodu swoich nieświadomych działań, a nie chciał powtórki z rozrywki po Cath. Aczkolwiek Discord nie wpadł na to i nie potrafił zrozumieć jego absurdalnego zachowania. Kiedy zaś zaczął dopytywać, skąd w ogóle taki pomysł, szatyn nie dał rady wybronić się zbyt długo. Ledwie po paru minutach naciskania wreszcie nie wytrzymał i wyznał demonowi wszystko, co leżało mu na sercu. Reakcja mężczyzny okazała się jednak zupełnie inna, niż przewidywał - zamiast wyśmiać czy okazać zmieszanie, Hamada przytulił go i bez wahania zgodził się na związek (chociaż, prawdę powiedziawszy, diablik nawet nie ośmielił się mu tego zaproponować). Od tamtej pory diablikowi żyło się już naprawdę dobrze - partner dbał o niego, nie mógł narzekać na niedostatek czegokolwiek. O dziwo, zmuszenie opinii publicznej do zaakceptowania decyzji Discorda także nie było takie trudne, jak diablik sądził. Wystarczyło jedynie parę połamanych kości...

Przez pewien czas Zeke i jego partner mieszkali tylko we dwoje, aczkolwiek zmieniło się to na jakiś czas, gdy Hamada pewnego dnia przyprowadził do domu spotkaną w mieście bezdomną harpię imieniem Sibnele. Po poznaniu jej historii (uciekła przed przymusowym ślubem z kimś, z kim za żadne skarby nie chciała być), demon załatwił dziewczynie możliwość zamieszkania z nimi. Ta zaś szybko się tam zaaklimatyzowała. Spędzała z diablikiem sporo czasu, zwłaszcza, gdy Hamada wybierał się na służbowe wyjazdy. Zeke prędko przywykł do jej obecności. Z Nel pod jednym dachem nie dało się nudzić, wszędzie było jej pełno, a usta nie zamykały jej się ani na chwilę - mówiła bez przerwy, nawet wtedy, kiedy już nie miała o czym. Trochę męczące, ale na swój sposób także poprawiające Ezekielowi samopoczucie.

Dziewczyna wyprowadziła się dopiero wtedy, kiedy udało jej się stanąć finansowo na własne nogi. Nieco to trwało, aczkolwiek dzięki Discordowi udało jej się znaleźć pracę na tyle dobrze płatną, aby samodzielnie utrzymać siebie oraz nieduży domek, który demon dla niej stworzył. Mimo przeprowadzki jednak wciąż spędzała mnóstwo czasu w rezydencji Hamady - potrafiła odwiedzać przyjaciół nawet codziennie, zaraz po wyjściu z pracy. Nikomu to jednak nie przeszkadzało. Jej obecność we dworze wydawała się już wręcz naturalna.

Wiele lat później, już w dwudziestym pierwszym wieku, diablik i demon ponownie zyskali współlokatorkę, tym razem na stałe. Była nią córka drugiego z wymienionych, zmutowana żółwica, o której istnieniu dowiedzieli się przypadkiem - kiedy Zeke w ludzkim przebraniu wpadł do Nowego Jorku na drobne zakupy, spotkał małą zaraz po przejściu przez portal, na jednym z dachów bloków. Wyczuwając od niej podejrzanie podobny do swojego partnera zapach, Ezekiel postanowił zabrać ją ze sobą do domu, by wyjaśnić sprawę. Na miejscu zaś wyszło na jaw, iż ta jest potomkinią Discorda, która najwyraźniej musiała narodzić się w efekcie jednorazowego, okrutnego wypadku, do którego doszło w podobny sposób jak do tego w tawernie - przez utratę kontroli. Prawdopodobnie z tegoż właśnie powodu matka nie traktowała jej najlepiej, co skłoniło dziewczynkę do ucieczki z domu. Decyzja zapadła natychmiastowo - mała została z nimi.

Od tamtej pory większość czasu Zeke'a zajmowała opieka nad córką partnera. Dziewczynka była wyjątkowo zamknięta w sobie, co znacznie utrudniało mu nawiązanie z nią bliższej relacji, aczkolwiek diablik nie dawał za wygraną. Zbliżenie się do siebie zajęło im dobrych kilka miesięcy, ale za to kiedy wreszcie zaczęło wychodzić, pojawił się nowy problem - druga, demoniczna osobowość żółwicy, uaktywniona znienacka i całkowicie zmieniająca jej wygląd oraz zachowanie na niemożliwy do określenia czas. Alter ego dziewczyny, nazwane w późniejszym czasie Lilac, stanowiło zupełnie odrębną, kompletnie inną od pierwowzoru istotę zauważalnie trudniejszą do opanowania. Ujarzmienie go zajęło sporo czasu i kosztowało wiele prac remontowych. W końcu jednak, po paru latach, sytuacja została opanowana - dziewczęta nauczyły się ze sobą współistnieć, tym samym znacznie ułatwiając diablikowi opiekowanie się nimi w spokoju po chwilę obecną.

## Umiejętności

* **Gotowanie**

To jedna z głównych zdolności diablika. Zeke od dawna jest odpowiedzialny za większość posiłków serwowanych w rezydencji rodziny Hamada i przez lata praktyki wyrobił sobie niezłą wprawę w przyrządzaniu różnorakich dań - nie tylko tych tradycyjnie piekielnych, ale i ziemskich. Zna się na składnikach, dzięki czemu potrafi wybrać te najlepszej jakości, a także pamięta wiele przepisów bez zaglądania do książek.

* **Opieka nad domostwem**

Choć może nie brzmieć to szczególnie dumnie, Ezekiel to dobra gosposia. Potrafi odpowiedzialnie zajmować się gospodarstwem domowym, dbać o jego czystość, fundusze czy też ogólnopojęte prawidłowe prosperowanie.

* **Ogrodnictwo**

Diablik uwielbia zajmować się ogrodem. Odkąd tylko dostał całą połać ziemi wokół domu na własność, zaczął hodować na niej różnorakie rośliny - począwszy na kwiatach, poprzez krzewy, na warzywach i drzewach owocowych kończąc. Dzięki latom praktyki nauczył się obchodzenia z piekielną florą. Obecnie jest już w stanie samodzielnie produkować niektóre składniki roślinne przydatne w kuchni.

* **Krawiectwo**

Podczas samotnych dni w domu Ezekiel, prócz opieki nad domem oraz ogrodem, często szyje różne rzeczy. Naukę zaczynał od prostych rzeczy, takich jak reperowanie ubrań swoich lub partnera, aczkolwiek szybko nabrał wprawy i postanowił spróbować czegoś bardziej skomplikowanego - najpierw cerowania czy wyszywania, a później nawet samodzielnego tworzenia ubrań oraz pluszowych zabawek. Obecnie z igłą i nicią radzi sobie równie dobrze, co z ogrodem.

* **Zdolności leczące**

Mimo iż Zeke jest dosyć średnio umiejętny w kwestii mocy bojowych, nadrabia te braki całkiem porządnymi zdolnościami leczniczymi. Nie ma problemu z regeneracją nawet ciężkich obrażeń czy zatruć i choć kurowanie samego siebie sprawia mu jeszcze problem, to w pomaganiu innym jest już zawodowcem.

* **Portale**

Ezekiel jest jednym ze statystycznie niewielu diablików, które nigdy nie miały problemu z otwieraniem portali. Z łatwością tworzy przejścia między punktami oddalonymi od siebie o tysiące kilometrów, a nawet różnymi wymiarami. Wszystkie teleporty jego roboty są stabilne oraz dosyć trwałe, dzięki czemu podróże nimi nie stanowią żadnego ryzyka. To jeden z niewielu talentów, które jego rodzice oraz inne demony i diabliki naprawdę doceniają.

## Relacje

### Discord Hamada

Jeszcze zanim poznali się osobiście, Zeke słyszał różne plotki na temat Discorda. Fama głosząca o ekstrawaganckich działaniach oraz wyborach pewnego demona najwyższej klasy prędko się rozchodziła i intrygowała (bądź oburzała) niżej od niego postawionych, w tym Ezekiela. Diablik jednak nigdy nie zagłębiał się zanadto w temat - a przynajmniej aż dopóki osobiście nie wpadł na Hamadę przed ceremonią przydziału. Aczkolwiek po tym wydarzeniu nie musiał już polegać na plotkach. Demon przygarnął go już następnego dnia, dzięki czemu diablik mógł spokojnie oglądać wszystko to, o czym mu niegdyś opowiadano, na co dzień. Mężczyzna rzeczywiście był specyficzny jak na swoją rasę, ale przy tym znacznie milszy, a także bardziej ludzki niż większość piekielnych istot, które diablik wcześniej poznał - i właśnie to najbardziej się Zeke'owi w nim podobało. Podczas mieszkania z demonem diablik szybko się zeń zżył. W pewnym momencie okazało się, że nawet wręcz za mocno - uczucia Ezekiela zaczęły wykraczać poza ramy przyjaźni, co na początku nieco go wystraszyło, aczkolwiek zupełnie niepotrzebnie. Discord odwzajemnił jego uczucie bez względu na to, jak niepoprawne w opinii społecznej ono było. W ten sposób tych dwoje zeszło się ze sobą, by stworzyć trwały, żyjący w zgodzie związek. Zeke darzy swojego partnera bezwarunkową miłością oraz zawsze go wspiera - i vice versa. Diablik nie wyobraża sobie już życia bez Discorda.

### Catharine

Początkowo chłopak starał się być przyjaźnie (lub chociaż neutralnie) nastawiony do harpii - w końcu była ona partnerką Discorda, nie chciał drzeć z nią kotów, aby nie smucić demona. Stopniowo zaczęło się to jednak zmieniać, kiedy po raz pierwszy w głowie diablika pojawiło się podejrzenie, że kobieta zdradza swojego partnera. Chociaż nie chciał w to wierzyć, sama myśl o tym mimo wszystko nieco rzutowała na jego postrzeganie Cath - zaczął zauważać coraz więcej jej negatywów oraz, jego zdaniem, podejrzanych zachowań, aż w końcu przekonał się, że, niestety, intuicja go nie zawiodła. Po tym, jak zdrada kobiety wyszła na światło dzienne, Catharine natychmiast straciła w oczach chłopaka. Odkąd odeszła, jak gdyby nigdy nic porzucając swojego załamanego byłego partnera, jedyne, co diablik wobec niej odczuwa, to niechęć, żal i gniew.

### Jinx Hamada

#### Casey

Z początku bardzo zamknięta, introwertyczna dziewczynka była dla diablika trudna do rozgryzienia. Nie bardzo chciała o czymkolwiek rozmawiać, a już zwłaszcza nie o sobie i swojej przeszłości. Zeke jednak nie chciał dawać za wygraną, więc ostrożnie, nie szarżując, starał się zbliżyć do małej aż do skutku. Był to bardzo czasochłonny, aczkolwiek owocny proces - dziewczynka powoli zaczynała mu ufać coraz bardziej, dzięki czemu ich relacja wreszcie przybrała bardziej rodzinny charakter. Zeke traktuje żółwicę jak własną córkę, brak więzi krwi absolutnie w niczym mu nie wadzi. Kocha ją oraz wspiera zawsze, kiedy jest to potrzebne. Jest też jedną z bardzo niewielu osób, której Casey zwykle zwierza się z większości swoich problemów.

#### Lilac

Demonica, choć znacznie bardziej emocjonalna i łatwiejsza w nawiązaniu bliższej relacji od jej alter ego, okazała się dla diablika wyjątkowo trudna do okiełznania, zwłaszcza na początkowym etapie znajomości. Lilac niszczyła dosłownie wszystko, czego się dotknęła, najczęściej kompletnie nieintencjonalnie. Opieka nad nią kosztowała Zeke'a wiele stresów i czasochłonnych (a przede wszystkim kosztownych) napraw, aczkolwiek mężczyzna nigdy nie potrafił być na nią za to zły - mimo destrukcyjnej natury, demonica wciąż dysponowała nieodpartym urokiem nieskażonego głębszą myślą, niewinnego dziecka, który uniemożliwiał mu złoszczenie się na nią zbyt długo. Mimo wszystko jednak Ezekiel był przywiązany do dziewczyny niemniej niż do jej drugiej, mutanciej osobowości.

#### Jinx

Po scaleniu się Casey i Lilac w jedną, wyśrodkowaną postać, role jej i diablika trochę się odwróciły - teraz to ona opiekowała się nim bardziej niż on nią. Relacja Ezekiela z Jinx okazała się dosyć podobna do tej z jej ojcem - demonica zawsze staje w jego obronie oraz pomaga z problemami, jeśli tylko może. Nie jest to jednak całkiem jednostronne, albowiem jak żółwica jest dla diablika wsparciem natury bardziej fizycznej, tak on dla niej głównie emocjonalnym. Ilekroć nastolatka ma jakiś kłopot w kwestii uczuciowej lub po prostu źle się czuje, od razu kieruje się do swojego przybranego taty. Zawsze może liczyć na jego wsparcie. Diablik i pół-demonica są do siebie silnie przywiązani.

### Sibnele Haruno

Bardzo żywy charakter harpii czasem nieco wybija Zeke'a z rytmu i powoduje uczucie zagubienia, aczkolwiek chłopak z pewnością nie mógłby powiedzieć, że jej nie lubi. Mimo sporej różnicy w usposobieniach, dwójka przepada za sobą oraz traktuje się praktycznie jak rodzinę. Sibnele i Ezekiel spędzają ze sobą stosunkowo dużo czasu, harpia odwiedza go, kiedy tylko ma ku temu okazję. Nel stanowi też dla diablika główne źródło informacji o sytuacji na świecie - mężczyzna nie musi nawet pytać, Sibnele tak czy inaczej recytuje mu absolutnie wszystkie plotki, jakie dotarły do niej w pracy pocztą pantoflową. Kobieta czasem udziela też diablikowi porad dotyczących związków, choć, paradoksalnie, sama jeszcze nigdy w żadnym nie była.

### Jake Hamada

(Relacja występująca wyłącznie w alternatywnym uniwersum "Przeznaczenie")

Tych dwoje nie spędza ze sobą zbyt wiele czasu, więc nie wie o sobie nawzajem szczególnie dużo. Wprawdzie mieszkają pod jednym dachem, aczkolwiek ich charaktery trochę utrudniają bliższą relację - Zeke jest zbyt nieśmiały, aby samemu zagaić konwersację i podpytać o interesujące go rzeczy, zaś Jake generalnie nie należy do osób rozmownych. Mimo tego jednak darzą się stosownym szacunkiem i odnoszą do siebie przyjaźnie, kiedy już nadarzy się okazja do interakcji. Jake dopiero przyzwyczaja się do faktu, iż już nie jest zwyczajnym zwierzątkiem, a co za tym idzie - stał się w pewnym sensie adoptowanym dzieckiem diablika, takim jak Jinx, dlatego też ich relacjom wciąż daleko do rodzinnych. Mimo tego Ezekiel poprzysiągł sobie w duchu, że kiedyś zbierze się w sobie i spróbuje to zmienić... kiedyś.

### Cerberus

Jeśli diablik ma być szczery, zwierzę budzi w nim pewien lęk. Choć wie, że nic mu ze strony Cerbera nie grozi, jako iż trójgłowy pies to pupil jego córki, to potężna budowa oraz ostre kły bestii tak czy inaczej wywołują w nim niezamierzony niepokój. Mimo to szatyn stara się zachowywać wobec zwierzęcia jak najprzyjaźniej i najswobodniej, choć efekty tego bywają różne (najczęściej jednak dość marne). Na szczęście tych dwoje nie ma ze sobą zbyt wiele kontaktu - Cerberusowi średnio odpowiada charakter diablika, dlatego też nieszczególnie do niego lgnie. I ten jeden raz w życiu Zeke jest nawet całkiem z tego faktu zadowolony.

### Kai Hamato

Zanim matka zaakceptowała chłopca, diablik był jego głównym opiekunem zaraz po ojcu. Podczas gdy rodzice małego byli na różnorakich misjach, Zeke zajmował się mutantem oraz uczył go podstawowych rzeczy, takich jak czytanie czy pisanie. Po tym, jak młodzieniec zaczął uczęszczać do szkoły, diablik widywał go już coraz mniej, aczkolwiek wciąż pozostali ze sobą w dość bliskich relacjach. Mimo wszystko jednak Kai nieco wstydzi się wspominać o swoim dziadku przy znajomych. Jakkolwiek nie kochałby Ezekiela, to dla jego kolegów mężczyzna pewnie byłby pośmiewiskiem. Diablik nie ma mu tego za złe, choć odrobinę mu z tego powodu przykro.

### Rodzice

Ezekiel jest pierwszym dzieckiem swoich rodziców, a jednocześnie ich największym zawodem - mimo iż ich geny jasno wskazywały, że prawdopodobieństwo posiadania demonicznego potomka jest bardzo znikome, harpia oraz jej partner wciąż byli pewni, iż oszukają przeznaczenie i Zeke będzie właśnie demonem, nie diablikiem. Kiedy jednak rzeczywistość minęła się z ich oczekiwaniami, szybko stracili zainteresowanie swoim pierworodnym, by zamiast tego skupić się na... kolejnych próbach spełnienia swojej niewykonalnej ambicji. Relacje Zeke'a z rodzicami były więc dość luźne, nie spędzał on z nimi zbyt wiele czasu. Sytuacja nieco pogorszyła się po tym, jak dał z siebie zrobić popychadło podczas szkolenia, aczkolwiek po tym wydarzeniu mężczyzna widywał się z nimi już tak rzadko, iż nie robiło mu to większej różnicy.

### Rodzeństwo

Przed rozpoczęciem szkolenia Zeke bardzo często opiekował się młodszym rodzeństwem, dzięki czemu zyskał sobie chociaż względny szacunek części z nich. Naturalnie wielu jego braci oraz sióstr po podrośnięciu zaczęło ignorować więzy rodzinne i szydziło z niego tak samo jak osoby z zewnątrz, aczkolwiek Zeke tak naprawdę niczego innego się po nich nie spodziewał. Tym zaś, którzy pozostali po jego stronie lub chociaż taktownie trzymali język za zębami, młodzieniec był za to bardzo wdzięczny. Jak to jednak zwykle w piekielnych rodzinach bywa, ich drogi szybko się rozeszły, przez co nieczęsto się widują. Części ze swojego najmłodszego rodzeństwa diablik w ogóle nie zna.

## Wystąpienia

### "Demony Lasu"

* Rola postaci: trzecioplanowa/tło.
* Autor opowiadania: Disturbed Warrior.
* Link: https://www.wattpad.com/story/177551257-demony-lasu-tmnt-2012 (jest też na wiki)
* Opis opowiadania: *"Po długim okresie spokoju, w Nowym Jorku zaczynają się dziwne incydenty. W trakcie badania ich genezy, żółwi bracia odkrywają miejsce okrutnej zbrodni autorstwa dziwnego osobnika podającego się za demona. Po traumatycznym (zwłaszcza dla jednego z nich) przejściu, lider decyduje się na odstresowujący wypad do domu April na wsi - tajemnicze incydenty, póki są do opanowania przez władze miasta, można odłożyć na później, dobro rodziny zawsze na pierwszym miejscu. Zabiera ze sobą również przyjaciółkę, której też pozwala wziąć kogoś do towarzystwa. Jej wybór jednak tylko pogorszy ich sytuację i przyniesie wiele komplikacji jedynie przyspieszających to, co i tak ma się stać w mieście i okolicach...".*
* Kategorie opowiadania: NIE DLA DZIECI, akcja, thriller (powiedzmy...), GORE.

### "Inwazja"

* Rola postaci: drugo/trzecioplanowa.
* Autor opowiadania: Arnext/Disturbed Warrior
* Link: na Wiki
* Opis opowiadania: *"Spokojną, aczkolwiek rutynową noc życia nowojorczyków zakłócił nalot pozaziemskich form życia. Skonfundowani mieszkańcy nie mieli pojęcia, że ich życie lada moment miało ulec nieodwracalnym zmianom. Toksyczny gaz był zaledwie początkiem nadchodzącej zagłady. Nawet Wojsko pozostało bezsilne w obliczu z jednostką istot pochodzących z odległej galaktyki. Grupka mutantów usiłowała temu zapobiec, jednak i ich szanse na wygraną walkę zmalał do tego stopnia, że sami zostali zmuszeni do ucieczki w głąb kanałów. Pozostało im już tylko jedno - uciekać w nieskończoność lub znaleźć inne rozwiązanie na powstrzymanie inwazji."*

* Kategorie opowiadania: Fanfiction, Akcja, Postapokaliptyczne

## Ciekawostki

* Autorka stworzyła już kiedyś postać w tym uniwersum o identycznym imieniu, aczkolwiek była ona zupełnie kim innym. Obecnie kompletnie wyszła z użycia.
* Zeke tak naprawdę powstał przez przypadek w jednym ze starych role play'ów swojej autorki.
* Pierwotnie historia jego relacji z Discordem miała być zupełnie inna. Później jednak demoniczny świat został rozbudowany, a oryginalna wersja stała z nim w sprzeczności, więc została odpowiednio dopasowana.
* Diablik praktycznie nie odwiedza już domu rodzinnego, chyba że naprawdę musi.
* Chociaż spodziewano się po nim, iż będzie demonem, to ani on, ani praktycznie żaden z jego młodszych braci nim nie jest. Ten jeden zaś, który tak, prawdopodobnie ma innego ojca niż pozostali, aczkolwiek to ich rodzinny temat tabu.
* Ma dość dziecinne zainteresowania, o których wstydzi się mówić innym. Przykładowo zbiera figurki kucyków Filly.
* Kiedy Jinx była jeszcze mała, osobiście szył jej pluszowe zabawki. Chciał, aby miała je dokładnie takie, jakie sobie życzyła. Wszystkie z nich do tej pory spoczywają na półkach w pokoju dziewczyny.
* Jego nazwisko rodowe to Hawkins. Obecne przejął w momencie, gdy został przydzielony do Discorda.
* Oczy chłopaka czasem zmieniają barwę - raz są bardziej, raz mniej czerwone. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że nie ma w tym żadnego schematu, aczkolwiek w rzeczywistości natężenie czerwieni zależy od humoru diablika. Im silniejsze emocje, tym rubinowa barwa mocniej dominuje brąz.

## Przypisy

1. ↑ Więcej na temat historii harpii na stronie Sibnele Haruno.
2. ↑ Jedną z umiejętności demonów wyższych klas jest tworzenie budynków z czarnego onyksu. Więcej o tym na stronie: Demony (Disturbed Warrior)