Emiel

Eldoryjska żmija, handlarz bronią i polityk, pełnił obowiązki Głównego Kwatermistrza w Twierdzy Izar, aktualnie na zwolnieniu. Pochodzi ze szlacheckiego rodu z Eldoru i wraz z członkami swojej rodziny służył królowi Baltazarowi I Sinemu.

### Historia i wczesne życie

Od małego był wychowywany na polityka i urzędnika państwowego. Swoje pierwsze poważne stanowisko objął jeszcze przed pełnoletniością - zajmował się wtedy rodzinnym skarbcem. W wieku 27 lat przeprowadził się wraz z rodziną do Tardas, a dwa lata później rozpoczął urząd na dworze króla Baltazara I Sinego. Niedługo później jego siostra wyszła za mąż za Baltazara i została królową.

Piętnaście lat służby dworskiej zrobiło z Emiela człowieka bezwzględnego, jadowitego i okrutnego w słowach i (nieco mniej w) czynach. Wtedy też zyskał sobie przydomek "Wąż" (głównie wśród wrogów). Był przy tym człowiekiem bardzo bogatym i bardzo chętnym do wydawania tych pieniędzy. Dorobił się głównie na handlu bronią.

### "Głupia wojna "

Największy zarobek w życiu Emiela przyniosły mu umowy podpisane w trakcie tzw. "Głupiej wojny" pomiędzy eldoryjskim księstwem Llyn a gordyjskim hrabstwem Ingelheim. Do konfliktu doszło, gdy eldoryjski książę nie zgodził się na ożenek gordyjskiej dworki, w której był zakochany. Wypowiedział więc wojnę sąsiadom, która trwała 23 dni i podczas której nie zdążyło dojść do żadnej bitwy. Zakończyła się nagłą śmiercią księcia w niewyjaśnionych okolicznościach (jedni mówią o otruciu, inni o samobójstwie).

Emiel skrycie sprzedawał broń (należącą wtedy formalnie do armii królewskiej) i zaopatrzenie obu stronom konfliktu. Gdy "wojna" się skończyła, wykupił wszystko na powrót pod fałszywym nazwiskiem za dużo niższą cenę.

### Twierdza Izar

Liczne kontrakty "na boku" nie uchodziły uwadze króla i jego doradców, ale ze względu na to, że był bratem królowej i swój status na dworze (przeważnie) puszczano to płazem. Kiedy syn Baltazara, Rufus, postanowił opuścić Tardas by udać się na "pielgrzymkę" na wschód, król wpadł we wściekłość i jego gniew poczuł również na swoim karku Emiel. Siostra postawiła mu ultimatum - miałby wyruszyć wraz z Rufusem, jako jego świta i doradca, a w zamian za to zachowa swoje życie (publiczne i osobiste). Emiel nie mając wyboru zgodził się i opuścił stolicę zostawiając za sobą 15 lat życia w luksusach.

Po przybyciu do Twierdzy Izar na dalekim wschodzie, Emiel objął funkcję Głównego Kwatermistrza i zadomowił się w zachodnim skrzydle zamku. Pierwszymi problemami okazały się kradzieże żywności ze spichlerzy oraz przepełnienie kwater w barakach, ale to był ledwie początek długiej i żmudnej pracy, którą musiał podjąć Emiel by odbudować sobie swoje osobiste "imperium", które zmuszony został pozostawić w Eldorze.

Emiel był członkiem poselstwa wysłanego do Tirah, po najemników. Poza najęciem Akastusa i jego ludzi udało się mu też zawiązać umowę handlową z przedstawicielką hanzy na dostarczanie broni do Izar. Częścią tej umowy było też zapewnienie mu schronienia w mieście, gdyby kiedyś zaszła taka potrzeba.

Po zamachu na króla Rufusa podczas przyjęcia z okazji otwarcia łaźni w Izar, Emiel uciekł z twierdzy i zaszył się w Tirah. Tam odwiedziła go jego siostra i opowiedziała mu o tragicznej sytuacji geopolitycznej w Eldorze oraz prosiła go o pomoc w ocaleniu kraju. Emiel po powrocie do Izar został pozbawiony stanowiska (które przejął Rida) i zatrzymany w areszcie domowym w Twierdzy.