Sessie 19

**Sessie 19 (29-09-2018 )**

**Uit het dagboek van Florisander Sylfaren**

Het thema van onze reis tezamen lijkt steeds meer “brug, gevecht, voorwaarts!” te zijn. Ik weet niet hoe lang deze gang nog door zal gaan. Ik hoop dat we niet op een vreemd dwaalspoor zijn gezet… Echter, we moeten ergens naartoe, dus we gaan voorwaarts! Voorwaarts door een donkere gang met rails die hun terugkomst hebben gemaakt en die we dan maar volgen.

Er lijkt geen eind aan te komen aan deze gang en we kwamen wéér over een hoge brug heen, en ver beneden in de afgrond zagen we het lichaam van een dode ork. Overal lagen ook hopen met stro, en hoe verder we liepen, hoe meer elke kamer op de vorige leek. Lopen we in cirkels? Is er een einde aan dit doolhof? We kunnen enkel voorwaarts of terug, dus lopen we door. Wederom een hoge brug, met stro erop. Gelukkig zijn mijn nieuwe reisgenoten oplettender dan ik want midden in de brug zat een gat verborgen onder een hoop stro en takken! Dat zou best wel eens de neergang kunnen zijn geweest van die ork van eerder…

We gaan verder en komen een nieuwe kamer tegen met twee orks erin. We sluipen erheen en Lucas en Evelyn halen de orks in een snelle verrassingsaanval neer. In deze kamer stinkt het behoorlijk. Evelyn heeft de boel nog een beetje schoongemaakt, maar heel veel maakte dat nou ook niet uit... We hebben de twee orks zo goed als het ging in hun bedden gestopt zodat een voorbijganger niet meteen door zou hebben dat ze dood zijn. We vonden ook een niet-magisch amulet met een plaatje van een onbekende vrouw erop.

Na een stukje verder lopen door een donkere gang die dieper afdaalt, komen we in een vergelijkbare kamer als de vorige, die ook stinkt en met stro op de grond, maar hier staat een poppenhuis in de hoek. Bij nadere inspectie zien we dat bijna alle meubels en poppetjes eruit zijn getrokken, enkel een krib en een mamma en pappa dwerg zijn nog in het huis aanwezig. Bovendien hangt er een magische vloek op dit poppenhuis, waarbij een slachtoffer iets aanraakt in het huis en overvallen wordt door een onbedwingbare lust. Evelyn heeft het in de fik gestoken.

We nemen een korte rust en gaan verder met de afdaling, en komen na een half uur aan in een grote zeer donkere kamer. We bevinden ons onder een van de bruggen waar we eerder ook overheen zijn gelopen. In een hoek van de kamer zien we een rood gloeiend puntje, wat een minuscuul altaar blijkt te zijn voor een voor ons onbekende godheid. Er hangt wel een onbekende en supercomplexe magie rondom een klein dubbelgevouwen stukje ijzerdraad dat op het altaar ligt. Joanna raakte het stuk metaal aan waarop het meteen verdwijnt en Evelyn ziet dat de magie nu in Joanna zit. Het stukje metaal blijkt een onbekende eeuwenoud wezen te zijn wat ons slecht advies wil geven als we iets proberen te doen; we hebben het Clippy genoemd. Lucas viel het wezen aan, waarop er een veld van tentakels en klauwen verscheen waar zowel ik als Lucas bijna aan ten onder zijn gegaan. De complexe magie is nu nog steeds in Joanna aanwezig. Ik heb zo het gevoel dat we Clippy nog wel vaker terug gaan zien…

Na even op adem te zijn gekomen, gaan we verder en komen we aan bij een steile brug met een bijna doodgebloede Eladrin jongen erop. We proberen hem een beetje te verbinden maar hij wordt niet wakker. Wel vinden we zo’n 25 dolken. We nemen hem maar mee op de rug van Joanna, wie weet kunnen we hem later iets beter verzorgen. In de volgende kamer komen we een oud Eladrin vrouwtje tegen die op een kleedje zit tussen de planten in de grot. De zeldzame ondergrondse planten, genaamd Florea Pagonea, blijken medicinale krachten te hebben, en ook het kleed waarop de Eladrin zit is magisch. Ze komen uit Axt, zij is de moeder van de jongen die we bij ons hebben en die kennelijk Eric heet. We noemen haar Martha, maar eigenlijk heet ze Wendolien? Voor ons zal ze Martha blijven. Haar zoon Eric is “dokter” en  wij vertellen haar dat wij ook “dokters” zijn. Ze vertelt ons de weg naar Axt en waar de verschillende tunnels ongeveer heen gaan, aangezien er hierna een splitsing in de gang is. We gaan de gang in waarvan Martha niet wist waar hij heen leidt. Ik heb haar magische kleed van haar overgenomen, en we gaan verder.

De gang wordt steeds kleiner en smaller en er lopen kleine stroompjes en watervalletjes naar beneden over de grond. We zien een kleine holte in de verte waar licht uit komt en we horen stemmen. Het lijkt op een grote war-room, en we zien 3 grote orks. In de hoek zie ik ook het lijk van een van de dragonborn diplomaten, Petrov, en ik heb een slecht voorgevoel over het lot van de andere diplomaten. Onze stealth werd echter onderbroken door Clippy en we werden door de orks aangevallen. We weten de overwinning te behalen en zien in de schatten van de kamer onder meer een metalen rugzak met twee uitlaten eraan aan de onderkant. Ik ben benieuwd waar dit object toe zal dienen.