Yumeiko

Yumeiko od najmłodszych lat nie miała łatwo, rodzice praktycznie nie istnieli. W wieku dziesięciu lat razem z siostrą wylądowały na ulicy, tam nauczyły się kraść, a co najważniejsze dowiedziały się jak działają najniższe piętra NeoMeru. Kachiko nie była tak silna jak ty, wiedziałaś że potrzebujesz ją chronić. Po jakimś czasie, udało nawet się załatwić jej wykształcenie, poprosiłaś ją tylko o to aby nie pytała skąd masz pieniądze. Kiedy Kachiko edukowała się aby wasza przyszłość mogła wyglądać lepiej, ty zmywałaś krew ze swojej twarzy. Yakuza pokazała Ci jak urządzić się na dnie i powoli piąć na górę. Szefowa Yakuzy, Maou-dono zauważył twoje umiejętności i zaangażowanie. Wziął Cię na pierwszą misję, potem na kolejną i jeszcze kolejną. Po początkowym szoku nie patrzyłaś na swoje ofiary jak na ludzi, to byli przestępcy, wiedzieli na co się piszą, wiedzieli że mogą spotkać kogoś takiego jak ty.

Po paru latach, gdy nie opuszczałaś już Maou na krok, a tobie i Kachiko wiodło się coraz lepiej. Zostało zwołane spotkanie “na szczycie”, Yakuza, Triady i inni. Mieliście dyskutować o zjednoczeniu się przeciwko Keszik. Byłaś przy tym, słyszałaś jak Maou-dono, Arashi-sama z innej gałęzi Yakuzy, Cesarz z Triad i inni dyskutowali. Gdy ten ostatni miał opuszczać pomieszczenie, ponieważ rozmowy dla niego były jałowe, usłyszeliście pierwsze strzały. Było mało czasu na reakcję, oddziały Keszik sforsowały wasze pozycje. Drogi ucieczki były zamknięte, zobaczyłaś jak jedna z członkiń Yakuzy otworzyła specjalne wejście schowane w szybie wentylacyjny, wrzuciłaś tam szybko Maou i jakąś małą dziewczynkę która nie wiedzieć czemu była w tym miejscu, jednak tobie zabrakło tej sekundy. Reflektory helikoptera zrównały się z oknami piętra Babilonu, zobaczyłaś tylko jak działko obrotowe zaczyna się rozkręcać, potem już tylko ból przeszywający całe ciało. Maou ciągnęła twoje ciało, reszta chciał Cię zostawić.

“Nie zostawię jednej z nas tym skurwielo…”

Ucichła, resztką świadomości zobaczyłaś jak jak wielka postać z mieczem w dłoni idzie powoli, dostojnie w waszą stronę. Każdemu z kroków towarzyszył metaliczny dźwięk. Czułaś jak ciepła ciecz kapie na twoją twarz, jak wszystko dookoła cichnie.

Obudziłaś się jakiś czas potem, ile minęło? Miesiące? Lata? Ciężko stwierdzić. Większości twojego ciała nie było. Zastąpiono je wszczepami i protezami. Cudowna współpraca Deneto no Mirai i ReGeneration. Czułaś się inna, parę tygodni zajęło nauczenie się funkcjonować w nowym “ciele”. Tylko po co? Nie pamiętała do końca co się stało, powiedzieli Ci tylko że jesteś Yumeiko, przypomnieli wszystko co się działo tego feralnego wieczora, że uratowałaś życie Maou. Wiesz jaki masz cel, chronić Yakuzę i ich interesy, ale kim ty jesteś? Co zostało ze starej Yumeiko? I jeszcze ta dziewczyna, wiesz że to twoja siostra, ale co teraz robi? Jak do końca wygląda? To musi być ważne, ale czy masz na to teraz czas? Czym jest czas dla maszyny? Ale przecież nie jesteś maszyną! Prawda? PRAWDA?! Czasami słyszysz jak coś szumi w twoim umyśle, coś jakby śpiewało. Czujesz że te nowe cybernetyczne wszczepy Cię na coś otworzyły, może odpowiedź będzie w religii? Jednak ta ilość elektroniki czasami jest zawodna, a do oficjalnej kliniki się nie przejdziesz. Ktoś polecił Ci Isis, w dobrej cenie zaczęła przeprowadzać Ci drobne naprawy i przeglądy okresowe sprzętu. Jako że to zawsze chwilę trwa to zaczęliście gadać, nawet pojawiła się tam lekka przyjaźń. Nie przychodzisz do niej jak do lekarza, tylko bardziej jak do kumpeli, która przy piwie przy okazji coś tam dłubie Ci w plecach.

W wolnych chwilach przesiadujesz w Babilonie, wstętna knajpa, ale przez to ciekawa. Wiele można tu zobaczyć i się dowiedzieć. Tu też przyjęłaś swoje pierwsze zlecenie od dziwnej dziewczyny przedstawiające się jako XoXo

Powiązania:

Tygrysia Księżniczka

Xoxo

Adam

Isis