Lumena

### Armia

Normalnie 3000 lecz w czasach wojny państwo potrafi w krótkim czasie zmobilizować ponad 30.000 żołnierek i żołnierzy

### Sojusznicy

Adrin, Woldell, Istanor, Greynne, dawniej też Calenadria

### Wrogowie

Adunabar, Farleen, Dunland, poniekąd Lamedonia i Hrabstwo Moran

**Wolne i** **Niepodległe Księstwo Lumene** znane jako **Lumena**
 (od nazwy stolicy) to niewielkie, ale dość znane państwo istniejące pod
 koniec Czwartej Ery, leżące na zachód od Arinu i graniczące głównie z
Rohanem od którego region ten się wywodzi. Obywatele znani są ze swego
zamiłowania do koni w którym ustępują tylko Rohańczykom. Jest to też
prawdopodobnie jedyne państwo na obszarze Westorii, które zwykle ma u władzy kobiety - co zresztą przeważnie wychodzi mu na dobre.

## Opis

### Geografia

Lumene to stosunkowo niewielki i przepełniony naturalnym pięknem
kraj, którego powierzchnia rozciąga się od szczytów Gór Białych na
południu i zachodzie przez polne, pełne rzek i niewielkich ale licznych
osad równiny aż po wzgórzysty i silnie zalesiony region przy granicy z
Adrinem. Północnej granicy zasadniczo nie wyznacza nic, ale przyjęło się
 że terytorium Lumeny rozciąga się aż do położonego tam krańca gór. Choć
 na pierwszy rzut oka kraj wydaje się raczej dziki i mało ludny, to w
rzeczy samej jest tam dość ludno, tylko że mieszkańcy żyją w licznych i
wyjątkowo gęsto rozmieszczonych małych wioskach i warownych miasteczkach
 zamiast w wielkich osadach czy metropoliach.

### Ustrój

Ustrój panujący w kraju, powszechnie określany jako Monarchia
Lumicka, zdecydowanie odmienna od innych okolicznych królewskich
ustrojów i mająca opinię wyjątkowo postępowej. W Lumenie bowiem role u
szczytu władzy zamieniły się i władzę nad państwem sprawują królowe,
podczas gdy królowie pełnią funkcję raczej reprezentacyjną (choć
zdarzają się wyjątki). Kobiece rządy zdecydowanie różnią się od tych
tradycyjnych w sąsiednich księstwach i stanowią dla mieszkańców
Westlandów ciekawą odmianę, co przyczynia się do tego, że wiele
bohaterek, rycerek, szlachcianek lub też kobiecych organizacji
kupieckich migruje tu i ma swoją siedzibę, chcąc korzystać z tutejszych
przywilejów i względnego równouprawnienia. Do innych ważnych stanowisk w
 państwie, zarówno na szczeblu wojskowym jak i administracyjnym a także
do nauki dopuszczone są zarówno kobiety jak i mężczyźni a ich udział w
zarzadzaniu rozkłada się mniej więcej po równo.

## Język

Zasadniczo mowa mieszkańców Lumeny - dialekt lumenejski niemal niczym
 nie różnił się od ówczesnego Rohańskiego i był dla tych którzy się nim
posługiwali w pełni zrozumiały. Istniały jednak pewne różnice -
lumenejski cechował się zdecydowanie bardziej płynną wymową i dźwięcznym
 akcentem, charakterystycznym dla języków o korzeniach Dunediańskich
stosowanych przez mieszkańców Lamedonii, Farleen, Eldereen i Adrinu.
Także pisownia była od zawsze nieco bardziej koślawa, przypominająca
kursywę. Po za tym znaczna część słów które w pokrewnych językach mają
rodzajnik męski lub nijaki tu mają rodzaj żeński, istnieje też wiele
odpowiedników nazw na zawody jeśli wykonuje je kobieta.

## Historia

Księstwo Lumene jak wiele innych ważnych państw z przełomu Czwartej i
 Piątej Ery powstało na w pierwszej połowie czwartego tysiąclecia
Czwartej Ery, w trakcie okresu zwanego Wiosną Narodów, kiedy to miały
miejsce nader liczne wojny i powstania, które przyczyniły się do upadku
dawnych monarchii i znacznego rozrostu dotąd niewielkich kraików takich
jak Eldereen czy Andronia a także utworzenia nowych państw, tak licznych
 i niestabilnych że przez długi czas kartografowie nie byli w stanie
stworzyć jednej ich mapy, gdyż nim zdążyli skończyć malować już
zmieniała się jakaś granica albo też kraj powstawał lub znów upadał.

Wtedy to - jak głosi legenda - miała miejsce wielka rebelia
przeciw panującemu w regionie okrutnemu królowi Calenardu, zakończona
też jego klęską. Rebelią tą miało dowodzić dwoje jego dalekich krewnych,
 których rodziny pozbawił przywilejów - byli to niejacy Lara i Kael,
wtedy jeszcze niepełnoletni. Gdy już wspólnymi siłami pokonali
nikczemnego władcę, próbowali przywrócić stary porządek, lecz prób tych
niemal natychmiast musieli zaniechać, jako że ludzie byli wówczas
dopiero co po walkach wyjątkowo niechętni wobec starego państwa, zaś
rodzeństwo i tak nie mogło pogodzić się w sprawie tego kto rządzić
będzie. Toteż każde z nich swych przyjaciół i zwolenników zebrawszy w
inne miejsce ruszyło i inną siedzibę obrało. Lara wyruszyła na zachód i w
 rodzinnym mieście Lumena, nowo państwo na tradycji i zrozumieniu oparte
 założyła, Kael zaś w dawnej stolicy pozostał i księstwo Calenadrii
zbudował, a państwa te wieczysty sojusz sobie obiecały.

Monarchowie Calenadrii dzielni byli i władczy, początkowo wiele
sławy zdobywając, lecz zbyt ambitni się okazali i zbyt siły mroczne do
boju wzywali tak że niebawem upadli a kraj ich wchłonęli żarłoczni
sąsiedzi. Lumena jednak trwała i rozwijała się coraz to bardziej,
przywodząc na myśl rządy dawnych władców spod Argonath. Władcy tutejsi
mądrzy byli i opanowani, czy też raczej władczynie, w kraju bowiem choć
król i królowa równe prawa mieli, w rzeczy samej tradycyjnie kobieta
rządziła i na dobre to krajowi wychodziło, król zaś jedynie funkcję
reprezentacyjną i wojenną zajmował. Kobiece rządy dobrze wpłynęły na
kraj, wyróżniając go spośród lokalnych monarchii, promując i
sprawiając, że z biegiem lat to niewielkie księstwo stało się ważnym
partnerem i sojusznikiem dominujących nad Westlandami mocarstw i niemal w
 każdej ważniejszej decyzji liczono się z opinią tutejszej władczyni.

Do końca Czwartej Ery kraj ten nie miał ani szczególnie wielkiego
 terytorium, ani bogactw, ani też wielkiej armii, lecz mimo to sąsiedzi
raczej woleli nie atakować go i praktycznie nigdy tego nie czynili,
bowiem w Lumenie morale i niepodległościowe tradycje zawsze były
niezwykle silne, zaś w chwili zagrożenia państwo miało dwukrotnie
większe możliwości mobilizacyjne jako że w wojsku służyć i awansować
mogły też kobiety, co też często się działo a ich odważne strategie
połączone z nie mniej odważnymi czynami rycerek i rycerzy, sprawiały że w
 tych nielicznych konfliktach jakie jednak zachodziły, nawet mimo
miażdżącej przewagi wroga wojska lumenejskie potrafiły wygrywać. Ponadto
 żaden szanujący się monarcha nie chciał by pamiętano i rozgłaszano, że
przegrał z państwem rządzonym przez kobietę - z tego powodu kraj ten był
 w swej wielusetletniej historii najeżdżany ledwie pięć razy, toteż
większość wojsk mogło pozostawać w stanie uśpienia lub też być wysyłanym
 za granicę by pomagać sojusznikom królowej (oczywiście nie za darmo).