Max & Ruby: 0001-0004

***0001-0004*** is een creepypasta.

## Proloog

Het was pas deze kerst die voorbijging en het werd druk. Ik moest cadeautjes gaan kopen voor het hele gezin. Ik was net klaar met winkelen, maar ik moest nog een cadeautje kopen voor mijn kleine nichtje. Ze is niet zo moeilijk om voor te winkelen, aangezien zij toentertijd vier jaar oud was. Ze hield van dingen als *Peppa Big*. Ze vond *Max & Ruby* erg leuk en ik zeg dat ze het niet voor niets leuk vond. Dus toen ik besloot op zoek te gaan naar een cadeau, dacht ik dat zoiets als een dvd van *Max & Ruby* perfect zou zijn geweest, aangezien ze er graag dagelijks naar keek. Kerstmis zorgde er echter voor dat veel van de online dvd's op de meeste plaatsen uitverkocht waren. Ik ging ook op eBay kijken, maar dacht dat ik niet kon vertrouwen in welke staat de dvd's zich bevonden. Dus ik zat een tijdje vast in een sleur totdat dat pakket arriveerde. Ik was thuis nog aan het scrollen naar een stompzinnige dvd, totdat ik het geluid hoorde van iets dat in mijn brievenbus werd geduwd. Ik pakte het vast voordat mijn hond dat deed en bekeek het pakket. Het leek tamelijk slecht ingepakt te zijn, met wat leek op vetvlekken en vlekken erop. Natuurlijk besloot ik, zoals iedereen zou doen, het pakket te openen. Er zat iets in dat ik niet kon verklaren. Het was een dvd van *Max & Ruby*, maar ik had er nog nooit zo één online gezien. Het was alsof een klein kind met een stift op de voorkant had getekend. De titel was gewoon *MAX EN RUBY*, met wat leek op een slecht getekende illustratie van Max en Ruby op de voorkant. Er stonden geen namen of iets dergelijks, maar op de achterkant stond een lijst met vier afleveringen, allemaal met botte titels (*Aflevering\_0001*, *Aflevering\_0002*, *Aflevering\_0003*, *Aflevering\_0004*).

## Aankoop

Ik heb de dvd snel even bekeken. Tot mijn verbazing waren alle afleveringen van perfecte kwaliteit en leken ze geen gebreken te vertonen. Het leek alsof het een echte dvd was, alleen met een zelfgemaakte hoes. Het enige dat ik vreemd vond, was de afleveringselectie. De afleveringen hadden namen, maar ze hadden allemaal de titel *MAX EN RUBY 1*, waarbij de nummers werden gewijzigd naarmate ze verder in de lijst kwamen. Het eigenlijke selectiescherm was gewoon een effen wit scherm met zwarte tekst en verder niets. Nadat ik er lang over had nagedacht, besloot ik de hoes te veranderen in iets leukers door een dvd-hoes af te drukken die ik op Google had gevonden en opgespoord en de namen van de afleveringen, zodat ze correct werden gelabeld. Dus liet ik het scherm met de afleveringslijst met rust, omdat ik dacht dat het voor zichzelf sprak. Kerstmis ging voorbij en alles ging goed. Ik gaf mijn kleine nichtje haar dvd en ze was er de hele kerst blij mee, maar dat kwam alleen omdat ze hem nog niet had gezien. Op Tweede Kerstdag was de familie uit eten gegaan en liet ze mij achter om op mijn nichtje te passen. Ik vond het niet erg om thuis te blijven. Ik dacht dat dit een goed moment was om de dvd voor haar op te zetten. Ik had de dvd erin gedaan en laten afspelen, terwijl ik in de keuken aan het eten was. Voor zover ik kon horen, had ze tot nu toe aflevering 1 tot en met 3 bekeken.

## Afleveringen

Ik stond net op het punt mijn noedels op te eten toen ik mijn nichtje vanuit de andere kamer hoorde schreeuwen. Ik liet alles vallen, was de woonkamer in gerend en zag mijn nichtje schreeuwend op de grond liggen. Ik had naar de tv gekeken en voelde mijn hart in mijn keel kloppen. Waar ik een glimp van opving, was één van de gruwelijkste dingen die ik ooit had gezien. Het leek op een frame van Max en Ruby die naast elkaar stonden, in volledige duisternis. Maar wat het zo verschrikkelijk maakte, was hun gebrek aan gezichten. Ze waren hun neus en mond kwijtgeraakt en hun ogen waren vervangen door grote zwarte gaten. De kleuren waren walgelijk bloedrood en er was een zwakke ruis op de achtergrond. Het geluid werd vervangen door wat klonk als de intro die achterstevoren werd afgespeeld, met het zwakke geluid van statische elektriciteit in de mix van dit alles. Het moest wel het meest verontrustende zijn dat ik ooit had gezien en het moet minstens twintig seconden op het scherm hebben gestaan ​​voordat het scherm zwart werd en onze televisie werd uitgeschakeld, wat alleen al vreemd was omdat tv's normaal gesproken niet worden uitgeschakeld door zichzelf. Ik kon mijn nichtje kalmeren door haar te vertellen dat het niet echt was en dat ze net een nachtmerrie had gehad toen ze voor de tv in slaap was gevallen. Ik wist echter in mijn gedachte dat het volkomen echt was. Mijn ouders hadden me gebeld en verteld dat ze de hele nacht weg zouden zijn, dus dit zou de beste gelegenheid zijn om deze dvd eens nader te bekijken. Ik heb er niets over gezegd en zodra de verbinding werd verbroken, pakte ik de dvd voordat ik hem op mijn laptop opende. Zodra het was geladen, merkte ik dat *Aflevering\_0004* nu was vervangen door *RIP MAMMA EN PAPPA*, wat een diepe rilling over mijn rug veroorzaakte. Omdat mijn nichtje nu sliep, heb ik mijn oordopjes aangesloten, zodat zij kon slapen zonder iets te hoeven horen. Normaal gesproken zou een aflevering van *Max & Ruby* drie korte verhalen bevatten, maar deze aflevering had er maar één. Het begon best vrolijk. Max en Ruby waren tikkertje aan het spelen in de tuin en hun ouders stonden op de veranda te kijken hoe ze speelden. Er klopte echter iets niet. Het geluid speelde omgekeerd en de gezichten van de ouders waren verdrietig. Het draaide naar de moeder en de vader en met een stem van diep verdriet sprak de vader.
'Het is zo jammer,' zuchtte hij. Vervolgens werd het afgebroken tot het geluid van statische elektriciteit en een luide schreeuw, gevolgd door het geluid van twee stikkende mensen. De geluiden voelden zo echt dat ik er bijna lichamelijk ziek van werd. De scène schakelde vervolgens over naar zowel Max als Ruby die voor een grafsteen stonden met het opschrift 'RIP MAMMA EN PAPPA'. De twee hadden geen gezicht. Op dit punt was er ook geen geluid, afgezien van zwakke ruis. Deze scène bleef ongeveer anderhalve minuut op het scherm staan, voordat het zwart werd. Toen veranderde de scène opnieuw, waarbij Max en Ruby nu in Ruby's kamer zaten. Ze huilden allebei. Het snikken was zo realistisch en hartverscheurend dat het klonk alsof het was opgenomen bij een echte rouwende persoon. Wat er daarna gebeurde, was waarschijnlijk het meest walgelijke en tegelijkertijd treurige wat ik ooit heb gezien. Het tafereel was veranderd en Max zat in zijn kamer. Hij stond op een stoel met een strop aan het plafond. Hij plaatste de strop om zijn nek. Mijn computerscène vervaagde naar zwart naarmate de ruis luider werd. Bijna onmiddellijk kwam het erop neer dat Ruby bij haar broertje binnenliep. Ze slaakte een verschrikkelijke schreeuw toen de achtergrond zwart werd. De camera werd op haar gezicht gericht toen het geluid van een stoel die werd geschopt en hetzelfde verstikkingsgeluid van daarvoor begon te spelen. De foto van Ruby's gezicht bleef ruim vijf minuten op het scherm staan. Deze keer waren haar ogen teruggekeerd als dezelfde gapende zwarte gaten. Ruby begon toen te huilen en net als voorheen waren er geen andere gelaatstrekken. De ruis werd langzaam luider en overstemde het geluid van haar geschreeuw. De scène werd zwart door de luide ruis. Toen het scherm terugkeerde, stond Ruby nu alleen, in de tuin bij twee grafstenen. Op de ene stond 'RIP MAMMA EN PAPA' en op de andere stond 'RIP BROER'. Op dat moment was ik al ziek en zat ik helemaal geschokt. De aflevering leek eindelijk ten einde te zijn, toen een oud computergeluid begon te spelen. Ik stond op het punt de dvd uit te werpen toen hetzelfde beeld verscheen als op de tv.
Deze keer stond er echter tekst boven de twee konijnen met de tekst: 'DOOD IS ONZE ENIGE VRIJGAVE.' Er waren geen credits of iets anders. Het bleef een paar seconden zo staan ​​voordat de dvd eindelijk uit mijn laptop sprong.

## Epiloog

Ik zat daar en probeerde na te denken over wat er was gebeurd. In mijn shock en angst nam ik de dwaze beslissing om de dvd zoveel mogelijk in stukken te breken voordat ik het huis verliet. Daarna heb ik de stukken door de afvoer geduwd. Gelukkig heb ik een paar screenshots bewaard en op mijn laptop opgeslagen. De volgende paar dagen gingen voorbij zonder dat er iets ongewoons gebeurde. Ik had nog wat nachtmerries over die dvd, maar gelukkig was dat alles. Mijn nichtje was samen met de rest van haar familie naar huis gegaan. Het was laat in de avond en mijn ouders waren uit eten gegaan en lieten mij tv kijken. Ik hoorde wat klonk alsof iemand iets door de deur postte. Op dat moment was de dvd uit mijn gedachtes verdwenen, omdat ik er niemand over had verteld. Het kwam echter allemaal terug toen ik naar de brief voor me keek. Het was heel slordig opgevouwen en zei: 'De dood is onze enige bevrijding.'