Mak

> Po prostu... Nie warto jest patrzeć w przeszłość. Nie dojrzysz w niej nic nowego. A jeśli nawet, i tak już tego nie zmienisz.
>
> Mak do Mercedes

### **Opis**

Trzeci pies w Sforze Błękitnego Ognia, dawniej należała do Sfory Psów Bojowych.

### **Wygląd**

Mak to wysoka, szczupła, krótkowłosa suczka rasy doberman pinczer o brązowej sierści z płowymi podpaleniami. Posiada stojące, trójkątne uszy, krótki ogon oraz brązowy nos i poduszki łap. Jej oczy mają ciemnobrązową barwę, a przez tylną łapę przebiega blizna.

### **Charakter**

Suczka jest poważna i zawsze skupiona na swoich obowiązkach. Doskonale spełnia się w swojej roli, jest bardzo oddana alfie. Niemal za każdym razem wie, co powiedzieć w danej sytuacji oraz jak się zachować. Nie należy do psów lekkomyślnych lub porywczych, wręcz przeciwnie, najpierw myśli, a dopiero potem robi. Potrafi w pokojowy sposób przekonać kogoś do zmiany zdania, ale w razie konieczności nie boi się pokazać zębów. Mimo swojego dość groźnego wyglądu, zdecydowanie nie jest agresywna, woli załatwiać sprawy bez niepotrzebnego rozlewu krwi. Jest również inteligentna i bystra, zawsze doradzi Mercedes oraz Rewolwerowi, z którymi tworzy naprawdę zgrane trio. Najbliżej jest z Psem Księżycem i Psem Lasu.

Nadal żywi ciepłe uczucia do Młota, jednak jest jej z tego powodu wstyd, gdyż z jej perspektywy specjalnie pozwolił zabić Kosie ich szczenięta. Obecnie stara się o nim nie myśleć i żyć dalej.

### **Historia**

Cień urodziła się w Sforze Psów Bojowych, jeszcze na długo przed Wielkim Warczeniem, w miocie razem ze Strzelbą. Obie suczki wychowywały się razem, z początku będąc zupełnie nierozłączne. Jednak wraz z upływem treningu siostry stopniowo odsuwały się od siebie, stając się sobie coraz bardziej obce, aż wreszcie zupełnie przestały ze sobą rozmawiać.

Gdy Cieniowi wyrosły zęby z tyłu pyska, przystąpiła do obowiązkowego rytuału w Sforze Psów Bojowych, by zostać zaakceptowana jako dorosła - Próbę Gniewu. Suczka bojowa przeszła ją z powodzeniem, wybierając sobie nowe, dorosłe imię - Mak. Młódka stopniowo pięła się w hierarchii sfory, niestety tym samym brocząc sobie łapy krwią kolejnych psów. Co prawda jakieś resztki współczucia jeszcze w niej zostały, ale starała się je w sobie stłumić.

Niedługo później Mak zainteresowała się ówczesnym betą Sfory Psów Bojowych - Młotem. Między nimi z początku nawiązał się niewinny romans, ale wraz z upływem czasu zostali oficjalnie partnerami. Na skutki nie trzeba było długo czekać, bo kilkanaście miesięcy później Mak już spodziewała się jego szczeniąt.

Po dwóch pełnych oczekiwania podróżach Psa Księżyca po nieboskłonie Mak urodziła trójkę szczeniąt. Niestety zbiegło się to z pierwszym Wielkim Warczeniem. Alfa sfory, Kosa, dostała przez to paranoi, że Pies Ziemia bardzo się gniewa i w sforze nie może być żadnych szczeniąt. Mak bała się o bezpieczeństwo swoich młodych, więc pod osłoną nocy razem z Młotem wynieśli je niedaleko Psiego Ogrodu.

Suczka ze szczeniętami była tam przez jakiś czas bezpieczna. Młot skłamał przed Kosą, że Mak oraz maluchy nie przeżyły Wielkiego Warczenia. Alfa uwierzyła swojemu becie, ale nie na długo. Pewnego razu, gdy w tajemnicy przynosił swojej partnerce jedzenie, postanowiła go śledzić. Nieświadomie doprowadził ją prosto do Maku i kilkutygodniowych szczeniąt. Alfa wpadła w okropną furię i zagroziła psu, że jeśli tylko spróbuje przeszkodzić jej w zamordowaniu szczeniąt, odbierze życie również Makowi jak i jemu samemu. Mak próbowała bronić swoich młodych, jednak na próżno. Kosa była od niej większa, a ją dodatkowo jeszcze osłabił niedawny poród. Jej dawna alfa dotkliwie ją poraniła, a potem wygnała daleko za tereny należące do Sfory Psów Bojowych. Z perspektywy wygnanej suczki wyglądało to tak, jakby Młot specjalnie naprowadził Kosę do ich szczeniaków, gdyż nie zrobił kompletnie nic, by powstrzymać alfę. Mak odeszła na dobre.

Przez długi czas Mak nie mogła znaleźć własnego miejsca. Nigdzie nie zostawała na stałe, nieustannie podróżowała, zwiedzając przy tym kawał świata. W pewnym momencie natknęła się na Mercedes oraz Rowolwera, dwójkę trzymających się razem psów. Suczka bojowa nie planowała zostać z nimi na dłużej, ale w końcu złożyło się tak, że stworzyli zgrane trio. Walczyli ramię w ramię, wspólnie odnosili porażki i cieszyli sukcesami. W tamtym momencie charakter Mak stał się nieco łagodniejszy. To nie była już brutalna zabójczyni, a godna zaufania towarzyszka podróży. Brązowo-płowa suczka zaczęła również mimowolnie myśleć o naturze relacji łączącej ją z Młotem, choć nie przyznawała się do tego nawet przed samą sobą. Wciąż nie umiała mu wybaczyć.

Podczas jednej ze swoich podróży, trio natrafiło na jedną ze sfor żyjących niedaleko Wybrzeża.

***Więcej wkrótce...***

### **Ciekawostki**

* Mimo wszystko Młot naprawdę darzył Mak uczuciem, jednak lojalność wobec sfory była dla niego ważniejsza. Pies nigdy w głębi duszy nie wybaczył sobie, jak potraktował swoją byłą partnerkę i przez pewien czas próbował nawet iść jej tropem, by odnaleźć ją i żyć z nią szczęśliwie w dziczy, daleko od Sfory Psów Bojowych. Nigdy jednak mu się to nie udało.
* Gdy Kosa zabiła jej szczenięta, Młot w tajemnicy pochował je pod omszonym pniem drzewa, niedaleko Psiego Ogrodu.
* Nie ma pojęcia, że Młot nie żyje.