Witamy w Krakowie

## Informacje ogólne

### Opis

*Podróż do Polski dłużyła się Bastienowi niemiłosiernie. Po ponad dwóch wykańczających tygodniach na horyzoncie wreszcie zamajaczył Kraków. Bastien, po raz pierwszy będący w tak dużym mieście, zapomniał o niedawnych przykrych wydarzeniach, zachwycając się tętniącym życiem Krakowem. Nie minęło dużo czasu, a Francuz wpakował się w pierwsze poważne kłopoty. W tej beznadziejnej sytuacji przyszedł mu z pomocą tajemniczy nieznajomy...*

## Informacje dot. wspomnienia

### Data

listopad 1348 roku

**Witamy w Krakowie** – wspomnienie genetyczne Bastiena Duponta z listopada 1348 roku, odtworzone przez Andrzeja Wiśniewskiego w 2021 roku za pomocą Animusa PM-2+.

## Przebieg

Około dwa tygodnie później, Listopad 1348 roku. Okolice Krakowa. Kupiec i Bastien zbliżają się do stolicy Polski. Młodzieniec siedzi zamyślony z tyłu wozu, patrząc się na towary kupca.

* **Kupiec:** *No... Miło było w twoim towarzystwie, chłopcze, ale będziemy musieli się rozstać.*

Bastien odwraca się w stronę kupca...

* **Bastien:** *Słucham?*

a po chwili zauważa znajdujące się niedaleko mury miasta.

* **Bastien:** *Czyżby to był... Kraków?*
* **Kupiec:** *Pff... Bystry z ciebie młodzieniec... Witamy w Polsce!*

Wóz wjeżdża przez bramę miasta. Bastien zachwyca się architekturą Krakowa.

* **Kupiec:** *Dobra, chłopcze. Dojechałeś tam, gdzie chciałeś. A teraz złaź z mojego wozu!*

Bastien zeskakuje z wozu.

* **Bastien:** *Dziękuję za podwózkę...*

Potem dodaje pod nosem.

* **Bastien:** *...łajdaku pieprzony.*

Młodzieniec zaczyna przechadzkę po mieście, dalej zachwycając się jego architekturą.

* **Bastien:** *Nigdy jeszcze nie byłem w mieście!*

Parę chwil później Bastien zbliża się do targowiska.

* **Bastien:** *Tyle tu ludzi... Tyle życia!*

Francuz przygląda się ludziom na targowisku, a potem udaje się w dalszą część miasta. W pewnym momencie zauważa kątem oka grupę ludzi, którzy zaciągają jakiegoś człowieka w małą uliczkę. Młodzieniec postanawia zbadać sytuację, zbliża się do uliczki i zaczyna nasłuchiwać zbirów zza rogu.

* **1. zbir:** *...byś się chwalił tym swoim bogactwem na lewo i prawo.*
* **Zamożny człowiek:** *A... a... ale... w czym wam zawiniłem?*
* **2. zbir:** *Sam dobrze wiesz, pyszałku zasrany!*
* **Zamożny człowiek:** *Chy... chyba pomyl...l...liliście mnie z kimś innym?*
* **3. zbir:** *Słyszałeś, co w ostatnim czasie spotyka takich jak ty, gdy nie przestają zamykać jadaczki. Widać, nie dotarło przez to do ciebie, że czas przemyśleć swoje zachowanie, więc lepiej będzie, jak sami cię uciszymy.*

Łotrzyk wyciąga nóż.

* **Zamożny człowiek:** *Zaraz, zaraz! P... pa... panowie! Nie wszystkie problemy trzeba zaraz rozwiązywać ostrzem, nie?*

* **3. zbir:** *W tym przypadku nie ma innego wyjścia.*

Zbir dźga mężczyznę dwa razy w brzuch. Mężczyzna osuwa się na kolana, jęcząc z bólu.

* **4. zbir:** *Ścierwo.*
* **3. zbir:** *Zaraz się tu zejdą. Idziemy panowie.*

Zbiry odchodzą, a mężczyzna kładzie się na ziemi i zwija się z bólu. Bastien po chwili podchodzi do niego i klęka przy nim.

* **Bastien:** *Boże... Kim byli ci ludzie?*
* **Zamożny człowiek:** *Sukinsyny... które nie umieją... pogodzić się... z tym, że posiadają... mniej niż ja.*
* **Bastien:** *Gdzie mogę pana zabrać? Jest tu gdzieś jakiś medyk?*
* **Zamożny człowiek:** *Idź stąd chłopcze, zanim... przyjdą...*

Mężczyzna wykrwawia się na śmierć. Bastien klęczy przy zwłokach, nie odzywając się. Po chwili w uliczce zjawia się grupa strażników.

* **1. strażnik:** *Ej! Ty! Co ty robisz?!*

Bastien staje na równe nogi...

* **Bastien:** *Niedobrze...*

...i zaczyna uciekać.

* **1. strażnik:** *Stać!*

Bastien wbiega w inną uliczkę, a potem w następną, starając się zgubić pościg.

* **1. strażnik:** *Łapać tego mordercę!*

Bastien przepycha się przez tłum ludzi, wytrącając niektórych z równowagi.

* **Bastien:** *Przepraszam!*

Francuz trafia na targowisko i biegnie dalej przed siebie. W pewnym momencie wpada rozpędzony w jedno ze stoisk...

* **Przekupka:** *Ej!*
* **Bastien:** *Pani wybaczy!*

...po czym biegnie dalej. Chwilę później wbiega w kolejną uliczkę i przemieszcza się między budynkami. W pewnym momencie wybiega na niewielki plac, gdzie ktoś z tłumu chwyta go za rękę i ciągnie ze sobą. Bastien bezskutecznie próbuje się wyrwać. Nieznajomy zaciąga Francuza do karczmy i puszcza go w środku. Basiten przestaje się rzucać i odwraca się, aby ujrzeć człowieka, który go pochwycił. Miał on kaptur na głowie, w połowie zamaskowaną twarz, był uzbrojony i nie posiadał serdecznego palca w lewej dłoni.

* **Bastien:** *Kim żeś jest?*
* **Lech:** *Próbuję ci pomóc.*
* **Bastien:** *Ach tak?*
* **Lech:** *Widziałem, co się stało w tamtej uliczce i wiem, że strażnicy niesłusznie cię ścigają.*
* **Bastien:** *Ha! Ciekawe... Jakoś nikogo tam nie widziałem.*
* **Lech:** *Uwierz mi. Byłem bliżej, niż ci się zdaje.*

Bastien przez chwilę milczy.

* **Bastien:** *Jakoś ci nie ufam... ale... zbyt wielu opcji nie mam. Jak chcesz mi pomóc?*
* **Lech:** *Nie możesz zostać w Krakowie po tym, co się stało. Wymkniemy się niepostrzeżenie z miasta i zabiorę cię w bezpieczne miejsce.*
* **Basiten:** *Jak niby zamierzasz przemknąć strażnikom za plecami? Cała okolica mnie szuka.*
* **Lech:** *Znam się na tym jak nikt inny. Zaufaj mi. Podążaj za mną, a straże cię nie dostrzegą.*

Bastien znów chwilę milczy.

* **Bastien:** *Niech ci będzie.*

* **Lech:** *Chodź.*

Mężczyźni wychodzą z karczmy.

* **Lech:** *Trzymaj się blisko i staraj się mnie nie zgubić.*

Zakapturzony mężczyzna wtapia się w tłum i zaczyna przemieszczać się w grupie ludzi. Bastien idzie w ślad za nim i również wchodzi w grupę ludzi. Śledzi nieznajomego, starając się nie zgubić go z oczu, jednak nie udaje mu się dotrzymać mu kroku i po chwili zakapturzony mężczyzna znika z jego pola widzenia.

* **Bastien:** *Szlag!*

Bastien przyśpiesza, spychając co chwilę ludzi z drogi.

* **Bastien:** *Niech to! Zgubiłem go...*

Młodzieniec zastanawia się, co robić.

* **Bastien:** *Nie dogonię go, przepychając się przez ten tłum.*

Bastien wychodzi z tłumu ludzi i biegnie w kierunku najbliższej bramy miasta. Po chwili jednak wpada na poszukujących go strażników.

* **2. strażnik:** *Zaraz! To on! Brać go!*
* **Bastien:** *O nie...*

Bastien znów zaczyna uciekać strażnikom.

* **Bastien:** *Co ja sobie myślałem?*

Młodzieniec przebiega przez kolejne uliczki, kierując się w stronę bramy miasta. Po pewnym czasie dobiega do niej i wpada na zakapturzonego mężczyznę.

* **Lech:** *Gdzieś ty był?*

Zakapturzony nieznajomy zauważa ścigających Bastiena strażników.

* **2. strażnik:** *Stać!*
* **Lech:** *Dobra, później mi powiesz.*

Mężczyźni uciekają przez bramę miasta. Parę minut później docierają na niewielki klif niedaleko miasta i zostają otoczeni przez strażników.

* **2. strażnik:** *Dosyć tych gierek. Nie macie już dokąd uciec.*

Zakapturzony mężczyzna spogląda w dół i zauważa stóg z sianem u zbocza klifu...

* **Lech:** *Hah...*

...po czym zwraca się do Bastiena...

* **Lech:** *Podążaj za mną.*

...i wykonuje Skok Wiary i ląduje w stogu z sianem. Bastien i strażnicy są zdezorientowani.

* **3. strażnik:** *A to szaleniec!*

Bastien waha się co do kwestii skoku i zaczyna rozważać oddanie się w ręce strażników. Nieznajomy wychodzi ze stogu siana.

* **Lech:** *No dalej! Skacz!*

Bastien, widząc zakapturzonego człowieka całego i zdrowego, decyduje się na skok. Próbuje wykonać w powietrzu pozę, jaką przyjął nieznajomy, jednak nie do końca mu to wyszło. Młodzieniec ląduje bezpiecznie w stogu z sianem.

* **Lech:** *Widzisz? Nie było źle...*
* **Bastien:** *Yyy... No... Łał...*

Mężczyźni ruszają w kierunku pobliskiej stajni. Gdy tam docierają, nieznajomy wskakuje na jednego z koni.

* **Lech:** *Bierz konia!*

Stajenny zauważa Bastiena i nieznajomego.

* **Stajenny:** *Hej!*

Bastien wsiada szybko na innego konia i razem z nieznajomym wyjeżdża ze stajni.

* **Stajenny:** *Stójcie, złodzieje!*

Mężczyźni wyjeżdżają z miasta i udają się drogą w kierunku Wielkopolski.