Kazimierz Tarasiewicz

* Sezon I
* Sezon II
* Sezon III

**Kazimierz Tarasiewicz -** poeta z Krakowa, mąż Ani.

## Biografia

### Lata 1939-1952

Kazimierz był literatem z Krakowa. W 1939 był gościem w Stawisku, posiadłości Anny i Jarosława Iwaszkiewiczów. Tam poznał Anię, która uczyła Marysię i Teresę. Nie wywarł na niej pozytywnego pierwszego wrażenia. Kolejny raz spotkali się na cmentarzu i mężczyzna opowiedział jej historię miłosną swojego dziadka. Ania z czasem była nim coraz bardziej zauroczona. Pewnego dnia poszli razem na festyn, gdzie Ania tańcząc z Pawłem doznała wizji wybuchu wojny. Kazimierz oznajmił kobiecie, że obowiązki zmuszają go do powrotu do domu. Podczas pobytu w Krakowie wysyłał do Ani listy. W ostatnim napisał, że przyjeżdża do Warszawy 17 września 1939 i będzie mu miło gdyby się z nim spotkała. 1 września wybucha wojna. W nocy Anię budzi pukanie do drzwi. Okazuje się, że to Kazimierz, który wrócił na obiecane spotkanie. Mężczyzna zamieszkuje u Winnych. Nie podoba się to Stanisławowi, uważa on gościa za lenia i obiboka. Jarosław Iwaszkiewicz proponuje mu pracę śmieciarza, którą z niechęcią przyjmuje. Gdy Niemcy zaczynają palić książki, Kazimierz pod osłoną nocy pomaga Mani i Ani zabrać książki z biblioteki, wywieźć je furmanką i ukryć. Na spotkaniu poetów w Stawisku Kazimierz recytuje "swój" wiersz. Jeden z obecnych na nim poetów udowadnia, że to dzieło autorstwa poetki ze Lwowa. Zdemaskowany Kazimierz opuszcza Stawisko. Jeszcze tego samego dnia nakłania Anię na wyjazd do Warszawy i tam potajemnie biorą ślub. Podczas Wigilii 1939 roku informuje rodzinę Winnych, że załatwił mieszkanie w Warszawie i przeprowadzają się tam z Anią. Ania wścieka się, że nie uzgodnił z nią tego, tylko sam o wszystkim zdecydował. Gdy wzburzona kobieta wychodzi z domu zostaje napadnięta przez Jamrożego. Po namowach Manii, Ania razem z Kazimierzem wyjeżdżają z Brwinowa.

W 1940 roku wprowadzają się do kamienicy w której mieszka znajoma Ani ze studiów, Róża Frejlich. Mając dwa mieszkania do wyboru zamieszkują w mniejszym, o czym zadecydowała Ania. Ania szybko znajduje pracę, a Kazimierz miga się od tego, szukając sposobu na łatwy zarobek. Na początku jest to okradanie Żydów, potem rozwożenie krochmalu i sprzedawanie go po zawyżonej cenie.

W 1941 Kolejny pomysłem Tarasiewicza jest sprzedaż mąki. Dogadał się z Bartosiewiczami, że będzie brał od nich mąkę i dostarczał ją do warszawskich piekarni. Jadącego wozem Kazimierza w Brwinowie zauważa Jamroży. Udaje się za mężczyzną i widzi jak wspólnie z rodzicami Pawła ukrywają mąkę w specjalnej skrytce wykonanej przez Stanisława. Jamroży donosi o tym Niemcom i Bartosiewicze za oszustwo i okradanie Rzeszy zostają skazani na śmierć przez powieszenie. Pewnego razu Ania przyprowadza do domu Różę. Tarasiewicz jest wściekły, że naraża ich dla jakiejś "Żydówy" i wychodzi z domu mówiąc, że jak wróci to Róży ma tam już nie być. Po powrocie do domu kłóci się z Anią z tego powodu. Kobieta pomimo godziny policyjnej wybiega z kamienicy i zostaje aresztowana. Trafia na Pawiak, z którego Kazimierz ją wykupuje.

W 1943 roku wybucha powstanie w getcie warszawskim i Ania przyprowadza Różę do domu. Prosi męża by zawiózł Różę i jej córkę, która została u Michała Śniegockiego w domu, do Brwinowa. Tarasiewicz na początku nie chce, ale potem się zgadza. Następnego dnia Tarasiewicz i Róża czekają na Anię, która poszła po Idę. Kazimierz mówi Róży, że zgadza się pomóc w przewiezieniu jej i Idy na wieś, ale nie za darmo. Kobieta oferuje mu pieniądze i biżuterię ukryte w dawnym mieszkaniu, ale to nie wystarczy Kazimierzowi, który zmusza ją do stosunku. Świadkiem gwałtu jest Ania, która akurat wróciła z dzieckiem do domu. Zszokowana Róża próbuje na początku wyrwać Ani córkę z ramion, tam zostaje zauważona przez dozorczynię kamienicy, która rozpoznaje Różę i zaczyna krzyczeć, że to Żydówka. Patrol niemiecki znajdujący się w okolicy strzela do Róży i Kazimierza, który wybiegł za nią z mieszkania. Róża ginie na miejscu, a Kazimierz cudem uchodzi z życiem. Gdy wraca do zdrowia po postrzale, udaje się do dawnego mieszkania Frejlichów i zabiera pozostawione tam kosztowności.

Po wojnie tworzy swoje imperium z pomocą Władysława Górskiego. Zmienia imię i nazwisko. Teraz nazywa się Andrzej Wolski. Zbiera na ludzi haki i donosi towarzyszowi Górskiemu z UB.

W 1950 roku Kazimierza rozmawiającego z jednym mężczyzną przypadkiem widzi na ulicy Ania. Tarasiewicz odjeżdża, a Ania pyta się mężczyzny, z kim rozmawiał. Ten odpowiada, że z królem Warszawy Andrzejem Wolskim.

W 1951 roku do prowadzonego przez Wolskiego burdelu przychodzi Ania i prosi o rozwód. Kazimierz mówi jej, że nie ma nic za darmo. Dostaje od niej w twarz i Ania wychodzi.

W 1952 roku Ania ponownie odwiedza męża i prosi, żeby uratował Pawła. Jest gotowa na wszystko, nawet na seks z Tarasiewiczem. Mówi mężowi, że jest ona najlepszym co go w życiu spotkało. Trafiają do niego słowa Ani i postanawia uratować Pawła.

Kazimierz z ukrycia robi zdjęcia prokurator Hance Gołębiance jak zabawia się w trójkącie w jego burdelu. Fotografie wykorzystuje do szantażu kobiety.

**- *Paweł Bartosiewicz opuści kraj... Żywy... A rodzina Winnych będzie bezpieczna. Nie przyjdzie ci do głowy ich nękać!***- zażąda Kazimierz. Prokurator Gołębianka będzie oburzona żądaniami Andrzeja Wolskiego. - ***Niedoczekanie twoje! Jego miejsce jest na szubienicy, śmieciu! - Wolę być nazywany dobroczyńcą...*** *-* powie na pożegnanie Kazimierz.

22 lipca 1952 roku o świcie Paweł zostaje wywleczony z celi "na ostatnią drogę" i wywieziony z Warszawy. Na leśnej polanie czeka na niego Kazimierz. Daje mu rzeczy osobiste i paszport ze słowami: ***Wyjeżdżasz z polską reprezentacją na olimpiadę. Później radź sobie sam. Od teraz jesteś Tomasz Nowak*.**

Po pewnym czasie Ania znowu odwiedza Kazimierza z wyrzutem, że miał uratować Pawła (rodzina dostała pismo, że Paweł Bartosiewicz został zastrzelony podczas próby ucieczki) a on tłumaczy jej jak uratował Pawła i gdzie teraz się znajduje. Kazimierz daje Ani kosztowności i mówi, że to własność Idy. Hanka Gołębianka donosi na Tarasiewicza, który zostaje wezwany do siedziby UB przed swojego zwierzchnika, Władysława Górskiego. Towarzysz Górski wścieka się za szantaż prokurator Gołębianki i każe aresztować Kazimierza Tarasiewicza vel Andrzeja Wolskiego.

### Lata 1956-1968

W 1958 roku Kazimierz wychodzi z więzienia. Zaczyna pracować dla Służby Bezpieczeństwa. Jego pierwszym zadaniem zleconym przez panią kapitan Zduńczykową jest zamurowanie ciała zakatowanego nastolatka Adama Zawadzkiego w piwnicy. Adam Zawadzki zginął, bo był synem wysoko postawionego urzędnika. Jego śmierć ma charakter polityczny. Podczas tej czynności Kazimierz zostaje sfotografowany przez Zduńczykową. Gdy podaje jednemu z agentów leżący na ziemi zakrwawiony młotek zostawia na nim swoje odciski palców. Tarasiewicz spotyka się z Anią, żąda by umożliwiła mu kontakt ze "swoją" córką Ewą. Kobieta nazywa go szaleńcem i się nie zgadza.

Kolejnym zadaniem Wolskiego jest znalezienie kozła ofiarnego, na którego będzie można zrzucić winę za śmierć Zawadzkiego. Sprawa ma charakter polityczny i są naciski, by ją wyjaśnić. Kazimierz ma informatorkę, Irenę Walczak, która pracuje razem z Ignacym Winnym w jednej szkole i pisze na niego raporty. Tarasiewicz zaczyna toczyć grę z Winnymi. Przez niego Basia, siostrzenica Ani, jako córka wroga ludu nie dostaje się na medycynę.

W 1959 roku Kazimierz nadal próbuje zmusić Anię do poznania go z Ewą. Znajduje żyjącego krewnego dziewczyny i powiadamia go, że Ida Kronenberg przeżyła wojnę. Dodatkowo sprawia, że Ania z mężem i dziećmi zostaje wywłaszczona z domu i ziemi. By pokazać, że może wiele sprawia, że za drugim razem Basia dostaje się na medycynę i będzie studiować razem z Ewą, o czym powiadamia w liście Anię. Zostawia jej także swój numer telefonu gdyby zmieniła zdanie. Wkrótce odbiera telefon od żony, która nazywa go mordercą i gwałcicielem.

W 1961 roku Kazimierz spotyka się z Michałem, który znalazł jego list do Ani. Wściekły Śniegocki żąda od Tarasiewicza by zostawił jego rodzinę w spokoju. Kazimierz z triumfalnym uśmiechem na ustach wyjawia Michałowi jak kilka lat temu, na specjalną prośbę Ani, ocalił Pawła Bartosiewicza, męża Mani przed karą śmierci a teraz pomógł jego córce Basi dostać się na medycynę.

**- *Wiesz po co przychodziła do mnie święta Ania parę lat temu? Chciała, żebym uratował Pawła Bartosiewicza. Jej wielką miłość. Jedyną jak sądzę...Była w podniecający sposób zdeterminowana, żeby go uratować. Gotowa zrobić wszystko. I uratowałem wroga ludu przed stryczkiem. A może dzwoniłeś do mnie w sprawie pracy? Niedługo będziesz bezrobotny...*** Tarasiewicz zaczyna wyciągnąć kolejne sekrety żony*. **- Ania będzie na ciebie pieniądze wydawać, które zostawiłem na wychowanie Ewy! O tym też ci nie powiedziała? Co za ironia! Będę cię teraz utrzymywał! A chciałem mieć tylko kontakt ze swoją córką... I co, po co to wszystko? Mogło być tak przyjemnie...*** Po tych słowach Kazimierz został uderzony przez Michała. Jednak tylko zaśmieje mu się w twarz. **- *To niesamowite, że partia i kościół łączą ludzi w ten sam sposób. Poczuciem winy. Tylko, że do nas nikt z własnej woli nie przychodzi się spowiadać! Ale nie musi. I tak wszystko o was wiemy. Załatw sprawę Ewy, a będziecie mieli spokój -*** zagroził Michałowi na pożegnanie. Po jakimś czasie od tego zdarzenia Kazimierz zjawia się na uczelni, na której studiuje Ewa. Zaczepia ją i pyta o swoją córkę Idę Wolską. Później pojawia się w kościele na ślubie, który Ewa bierze z Benkiem w sekrecie.

W 1963 roku Tarasiewicz jest obecny na premierze spektaklu, w którym Kasia gra główną rolę. Z premedytacją patrzy na obecnych tam również Anię i Michała. Spotyka się ze swoją informatorką Ireną, która informuje go, że od dziś koniec z raportami i nie będzie więcej donosić na Ignacego. Z zemsty Kazimierz przesyła Ignacemu kopie teczki SB Ireny i jej raportów na Winnego. Ignacy zrywa z kobietą, a ona donosi o wszystkim Zduńczykowej. Wolski zostaje wezwany do biura szefowej na konfrontację z Ireną:

***- Czy to o czym mówi mi towarzyszka jest prawdą? Poinformowaliście figuranta, kto na niego donosi?** -* oficer Zduńczykowa pyta Kazimierza.

**- *Zerwała się, nie chciała współpracować*** - zacznie się tłumaczyć agent Wolski.

**- *To trzeba mi było zameldować! A ty wolałeś zniszczyć latami tkaną operację! Sam towarzysz Wiesław czeka osobiście na wyniki tego śledztwa! Ale twoja prywatna wojenka była dla ciebie ważniejsza! I wycieczki do Brwinowa! Miałeś mi znaleźć Winnego! Teraz sam pójdziesz siedzieć, sentymentalny idioto*!**

Irena dostaje do podpisania dokument w którym wyznaje, że widziała jak Wolski porywa Adama Zawadzkiego. Dzięki jej podpisowi on trafia za kraty, a ona dostaje awans i zostaje oczyszczona ze wszelkich podejrzeń o zamordowanie swojego męża.

W 1964 roku rozpoczyna się proces oskarżonego o morderstwo Kazimierza. O sprawie mówi się w radiu, telewizji i pisze w gazetach. Ania pojawia się w sądzie na pierwszej rozprawie. Tarasiewicz mówi żonie, że tego nie zrobił.

Dzięki zeznaniom pogrążającym byłą szefową, Zduńczykową, Kazimierz zostaje uniewinniony.

W 1968 roku odwiedza go mąż Zduńczykowej. Grozi Tarasiewiczowi, że jeśli nie zmieni zeznań jego akta SB ujrzą światło dziennie. Kazimierz podczas rozmowy dostaje ataku duszności i trafia do szpitala. Zajmuje się nim Ewa. Jego stan jest poważny i dostaje zawału. Na pomoc przychodzi Ewa. Tarasiewicz wyznaje, że mógł być jej ojcem, skrzywdził jej prawdziwą matkę Różę, która z jego powodu zginęła oraz, że przekazał kosztowności Ani. Na koniec prosi Ewę o przebaczenie i zajrzenie do portfela. Chwilę później umiera.

## Ciekawostki

W pierwszym sezonie w rolę Kazimierza wcielał się Julian Świeżewski. W sezonie drugim i trzecim postać tę grał Mateusz Janicki.

Zarówno w serialu jak i powieści Kazimierz opowiada Ani historię nieszczęśliwej miłości swojego dziadka do bogatej panny - w książce okazuje się, że historię te usłyszał w domu swojego byłego pracodawcy z Krakowa.

W powieści po uratowaniu Pawła, Kazimierz znika z życia rodziny Winnych. W serialu natomiast stworzona została dla niego nowa historia: od oskarżeń o zabójstwo Adama Zawadzkiego po długoletnie dręczenie rodziny Winnych.