Dark

***Darkwius aka Dark*** Demon pod postacią wilka, a zarazem opiekun jak i *żywiciel duszy* [Nysa Kanazaki|Nysy]]. Zrodzony z jej najmroczniejszych stron oraz lęków.

## Wygląd

### Pies

Ares był psem rasy Akita Inu o sezamowym ubarwieniu sierści (jasno rudej) oraz ciemnych oczach. Rasa ta jest zaliczana do rodziny szpiców, a także i psów pierwotnych. Jego sierść niebyła zbyt gęsta. Ogon był podwinięty do góry, czyli zakręcony oraz posiadał sztywne, krótkie uszy. Pysk był krótki. Zawsze nosił turkusową obrożę.

### Demon Wilka

Po powrocie do żywych dość mocno uległ zmianie nie tylko pod względem psychicznym, ale i fizycznym. Już nie jest Akitą Inu, lecz czarną smugą dymu, która z czasem przeistoczyła się w posturę czarnego oraz nienaturalnie wielkiego wilka. Jego sierść jest czarna jak noc, a oczy typowo żółte, jak na wilka przystało do czasu, gdy jego nastrój drastycznie się nie zmieni. Kiedy popada w gniew, furie, czy usiłuje zawładnąć duszą potencjalnej ofiary lub osobnika, wówczas jego ślepia stają się czerwone, pozbawione źrenic. Klatka piersiowa oraz brzuch również ulegają podobnej zmianie, co oczy.

## Charakter

Dark to dumne, silne, a także inteligentne stworzenie. Jednak do zbyt najsilniejszych nie należy z powodu swojej niskiej, demoniej rangi. Nie lęka się wyzwań ani niczego, co nie jest święte. Ponadto bywa dość podstępny, przenikliwy oraz bystry. Nie przepada, kiedy na drodze do spełnienia jego celu stają jakiekolwiek przeszkody. Wówczas będzie wpierw starał się przestraszyć napastnika, a w ostateczności i zaatakować, jeśli pierwsza metoda nie wypali. Nie należy do tych, którzy łatwo odpuszczają, może walczyć do upadłego, nawet jeśli miałby przy tym dość poważnie ucierpieć, (a nawet i zginąć). Bywa także niezwykle często komunistyczny - lubi mieć innych pod kontrolą.

## Umiejętności

Ponieważ Dark to piekielna istota zrodzona na nowo z najgłębszych lęków oraz najmroczniejszych zakamarków duszy swojej pani jest on w stanie przybrać zdeformowaną, mglistą formę ciała. Ułatwia mu to, mniej innym dostanie się do wielu trudno dostępnych miejsc, czy pozwala unikać większości ataków. Prócz tego potrafi kontrolować swe ofiary za pomocą telepatii. Zarówno ofiarę, jak i samego oprawce pod tym wpływem możemy rozpoznać po czerwonych oczach, pozbawionych źrenic. Zahipnotyzowane osobniki są bezgranicznie mu oddane, dzięki czemu jest w stanie zmusić je do całkowitego posłuszeństwa. Mało kto sobie zdaje sprawę, że Dark potrafi zmylić przeciwnika poprzez zmianę wielkiej formy w mniejszą. Potrafi nie tylko udawać bezbronnego, ale też i wciskać się w mniejsze szczeliny bez konieczności deformacji ciała. Ponieważ jego klasa jest zbyt niska, aby mógł zmienić miejsca za pomocą teleportacji to w zamian za to może całkowicie się rozpłynąć w powietrzu na miliony cząstek, a następnie powrócić w zupełnie innym miejscu. Jest jeszcze coś, co potrafi wykonać, mianowicie używać ludzkiej mowy (tylko w konieczności) oraz regenerować swe ciało, jeśli obrażenia nie są spowodowane srebrem, czy poświęconym przedmiotem.

## Brak Umiejętności

Dark nie należy do tych znowu najsilniejszych demonów, tudzież posiada swoje ograniczenia. Poza brakiem zdolności teleportacjnych nie potrafi również leczyć innych, latać, czy stosować ogólnie magii. Po mimo daru mowy nie jest w stanie zachowywać się jak człowiek ani inna dwunożna istota. W dalszym ciągu przejawia on zwierzęce cechy. Nie jest również podatny na głębsze obrażenia zadane przez srebro, wodę święconą lub innego demona. Jego rany wówczas goją się dwukrotnie dłużej, niż zazwyczaj.

## Historia

Kiedy był jeszcze szczeniakiem rasy Akity Inu nie wiadomo do końca gdzie się narodził oraz w jakich warunkach. Jedno jest pewne, gdy ukończył około dwa miesiące trafił on w niewyjaśniony dotąd sposób w ręce Akiry Kanazaki. Chłopak nie zamierzał jednak zostawać jego oficjalnym właścicielem, dlatego władował szczeniaka do kartonowego pudełka. Zwierze nie wiedziało, co się dzieje, ani nie rozumiało tego czynu. Zdenerwowany zaczął dziko się miotać i skomleć, póki nie opadł z sił. Drobne otwory niewiele pozwalały mu dostrzec, ale przynajmniej mógł dzięki nim oddychać. Prócz zapachu kartonu czuł też zupełnie obce, nowe wonie. Niepewny oraz wystraszony czekał, aż będzie mógł wyskoczyć i rzucić się do ucieczki. Nieważne gdzie, byleby jak najdalej od tego okropnego więzienia! Po wielu godzinach przestało nie tylko trząść, lecz także zmieniła się woń otoczenia. Strach oraz niepewność zmieniły się w ekscytacje, szczególnie po usłyszeniu głosu dziecka. Nie wiedział do końca, jakie bywają dzieci, lecz ten ton wydał mu się kojący oraz przyjemny. Gdy wieczko się uniosło, wpuszczając smugę szczeniak czym prędzej wystawił łepek zaintrygowany. Po chwili cały czas uciekł, gdy zobaczył ludzkie szczenie płci żeńskiej. Ponownie zagościła w nim niepewność. Nie był zbyt ufny początkowo cicho warcząc, lecz dziewczynka szybko pokazała mu, że nie ma obaw do lęków. Szczeniak również otrzymał nowe imię, Ares. Od tego czasu, przez wiele lat był wiernie służył u jej boku, broniąc dzielnie przed kotami, ptakami oraz niezbyt sympatycznie pachnącymi ludźmi. Choć dla Nysy, bo tak nazywała się właścicielka, był kochany, tak dla jej brata już niezbyt. Często warczał, bądź najzwyczajniej go ignorował. Widział w nim pogardę oraz nieczyste intencje wobec niej. Pewnego dnia, kiedy nastolatek odepchnął dziewczynę, pies niemal od razu rzucił się w jej obronie, raniąc niegroźnie Akirę. Od tego czasu obaj trzymali zdecydowanie większy dystans, niż zazwyczaj.

Gdy miał trzy lata odpoczywał on pod swoim domem do czasu, gdy coś przykuło jego uwagę. Na ogół był spokojny i nie dawał się ponieść emocjom, lecz tym razem było inaczej. Niezauważony przez nikogo wyrwał niespodziewanie za potencjalnym obiektem. Tym razem psia natura wzięła górę. Był tak pochłonięty pościgiem, że nie zauważył nawet, kiedy wyleciał pod koła nadjeżdżającego pojazdu. W ten sposób zakończył psie życie.

Minęło wiele lat za nim Ares ujrzał ponownie światło dnia... Więzi z poprzednią właścicielką były tak niezwykle silne, podobnie jak jej ukryta mroczniejsza część duszy, że w wyniku połączenia doprowadziły do ponownego odrodzenia Aresa. Ponieważ stało się to po mutacji dziewczyny jego psia forma z naturą zostały zastąpione wilczą. Nowe stworzenie nadało sobie również nowe imię- Dark.

## Relacje

Nysa Kanazaki
Za psiego życia bardziej interesowała go właścicielka. Teraz, jako demon jego otwartość zmalała. Początkowo nie interesowało go nic, oprócz mrocznych i przygnębiających czynników w duszy do pewnego czasu. Gdy dostrzegł w niej podobne wartości, jak niegdyś, lecz tym razem wyższe, tak też postanowił być u jej boku zawsze.

Akira Kanazaki
Ani za psiego życia ani za demoniego obaj nie darzą siebie zaufanie. Wilk stracił całkowite zaufanie do chłopaka, po tym jak tem zmusił go, za pomocą srebrnej obroży do posłuszeństwa.

***Postacie innych:***

Cerberus
Chodź obaj są demonicznymi pupilami zaprzyjaźnionych ze sobą, swoich, właścicielek to mimo wszystko nie darzą siebie sympatią. Gdy tylko ten wkracza na tereny trzygłowego psa i nie zamierza przy tym odejść, stają między sobą do walki. Również dzieje się to w innych okolicznościach, o ile wcześniej nikt ich nie powstrzyma.

## Wystąpienia

* Ostrze Krwi (Opowiadanie) - Drugoplanowa

## Ciekawostki

* Poleceń słucha tylko od Nysy oraz samego Lucyfera.
* Początkowo miał być psem rasy maltańczyk, owczarkiem lub szpicem miniaturowym. Ostatecznie wygrała Akita Inu.
* Początkowo miał również nazywać się Puszek.
* Jego psie imię to Ares.
* Nienawidzi kąpieli.
* Potrafi przybrać formę szczeniaka.
* Jego kolor oczu zależy od nastroju.
* Miał posiadać kolce na ogonie.
* Jest jakby uczulony na czyste srebro oraz wodę święconą.