Nienazwane

Nienazwane
Niebieska Żaba stała na szczycie dachu wpatrzona w olbrzymią, srebrzystą kulę na tle gwieździstego nieba. Nie był to jednak księżyc.

Kula unosiła się kilkadziesiąt metrów nad paryskimi ulicami i emanowała blaskiem. Widniał na niej fioletowy znak Władcy Ciem.

Ed stała sparaliżowana strachem czekając na dalszy rozwój wydarzeń. W dłoni ściskała lasso i wręcz bała się je puścić, jakby tylko ono mogło ją w tej chwili ochronić od wszelkich zagrożeń.

Minuty mijały. Nic się jednak nie działo. Bańka wisiała w powietrzu, oślepiając swym blaskiem.

- Mistrz - wyszeptała w końcu dziewczyna.

"Mistrz na pewno będzie wiedział co robić."

Całą siłą woli, zmusiła swe owładnięte lękiem ciało do ruszenia się i pognała w kierunku domu Mistrza Fu.

Mistrz Fu siedział w swym fotelu, a z jego twarzy nie dało się nic wyczytać. Drzewołaz stała naprzeciw wpatrując się w mędrca z oczekiwaniem. W jej oczach można było dostrzec lęk, mieszający się z dziką determinacją. Była gotowa na wszystko.

W końcu Fu drgnął. Wstał z fotela i podszedł do gramofonu. Tego samego, w którym przed kilkunastoma dniami ukrył Miraculum Motyla, i z którego to samo Miraculum zostało kilka dni temu skradzione.

Otworzył wieko tajnej skrytki, a oczom Niebieskiej Żaby ukazały się trzy pozostałe Miracula, lisa, pszczoły i odzyskanego niedawno pawia.

- Sprowadzisz do mnie Pandę - zażądał starzec. - Czas by bohaterowie Paryża połączyli siły.

Edith bez słowa opuściła pomieszczenie.

Mężczyzna westchnął ciężko i zaczął po kolei wyciągać kolejne Miracula i wkładać do czarnych pudełeczek.

- Znów popełniłem błąd Wayzz, chyba jestem na to za stary - wymamrotał do swojego Kwami, które usiadło mu na ramieniu, przyglądając się z uwagą temu co robi. - Ale to się już nie powtórzy, mój stary przyjacielu.

- Mistrzu...

- Czas przekazać pałeczkę.

- Mistrzu, chyba nie chcesz...

- Żegnaj Wayzz.

- Mistrz... - nim Kwami zdążyło powiedzieć cokolwiek więcej, mędrzec zdjął bransoletkę i wsadził do ostatniego z czarnych pudełek.

Mimo że był środek nocy, większość Paryżan nie spałą, śledząc na bieżąco wiadomości. Śmigłowce telewizji latały w koło świetlistej bańki, zdając relacje na żywo. Nie wszyscy jednak byli świadomi tego, co działo się w sercu Paryża.

Nieliczni z mieszkańców mieli szczęście spać spokojnym snem w swych domach.

Jedną z takich osób był Daniel Sorel. Niestety jego błogi odpoczynek miał zostać niebawem brutalnie przerwany.

Ed dotarłszy do mieszkania rodziny Sorel, wspięła się po ścianie na piętro i zaczęła wręcz walić w okno pokoju śpiącego Daniela.

Chłopak wyrwany gwałtownie ze snu, poderwał się z łóżka jak oparzony. Dopiero po kilku chwilach zdał sobie sprawę z tego skąd dobiega hałas. W oknie dostrzegł znajomą, zamaskowaną twarz Drzewołaz.

Zszokowany chłopak, przeciągnął się. Ziewając podszedł do okna i otworzył je.

- Co robisz tu o tej porze? - zapytał drapiąc się w głowę. - Co tak w ogóle tu robisz?

- Wdziewaj kimono, Mistrz Fu wzywa. Paryż potrzebuje superbohaterów.

- Co?

- Opowiem ci po drodze, a teraz budź swojego Kwami. Nie mamy czasu.

- Zabroniliście mi z Czarnym Kotem bawić się w superbohatera. Nie pamiętasz już?

- Nie ma już Czarnego Kota, Daniel. Nie ma już Biedronki. Zostaliśmy sami.

- Nigdy mu nie wybaczę, to co zrobił było haniebne.

- No wiesz, - zaczęła Edith. - ty wszczołeś wojnę trwającą jakieś tysiąc lat i przyczyniłeś się do wymarcia połowy swoich braci.

Plagg zaniemówił na chwilę. Wyglądał jakby nad czymś zawzięcie główkował. Wkrótce przemówił:

- Dobra, niech mu będzie. Ale chcę zwiększenia dawki sera. Za pracę w stresujących warunkach.

- Wszyscy popełniamy błędy. - odezwał się Plagg. - Niektóre prowadzą do większych lub mniejszych katastrof. Zapomnij o tym Adrien. I nigdy więcej nie popełniaj podobnych głupstw.

Myślałem, że zawsze należy kierować się rozumem, rozsądkiem i odwagą. Lecz nawet inteligentne i rozważne osoby można zwieść na złą drogę. Teraz już wiem, że najważniejsze jest czyste serce. Właśnie dlatego tylko tobie mogę powierzyć miracula. Możesz być niezdarą czy derpem. Ale twój charakter, chęć niesienia pomocy, dystans do siebie, umiejętność zaprzyjaźnienia się z każdym i bezkonfliktowość czyni cię idealną osobą by mnie zastąpić.