Kai Hamato

***Kai Hamato*** - syn Jinx i Raphaela, młody mutant z domieszką demonicznej krwi, nad którą to nie potrafi do końca zapanować. Należy do Disturbed Warrior, jest wykorzystywany w uniwersum "Przeznaczenie" - alternatywnej wersji Wojowniczych Żółwi Ninja (serial 2012).

## Wygląd

### Codzienny

Kai wygląda dość specyficznie. Jego skóra w większości ma barwę umiarkowanie jasną, podobną do swojego ojca, Raphaela, aczkolwiek... jest "łaciaty". W wielu miejscach na jego ciele pojawiają się ciemniejsze plamy przypominające kolor karnacji jego matki (Jinx). Większe z tych znamion znajdują się między innymi na prawym oku, rękach czy nogach. Chłopak ma przydługie włosy (jest w stanie spinać je w nieduży, niski kucyk z tyłu głowy, co robi dość często) barwy w większości brązowej, a na końcach naturalnie czarnej. Oczy chłopca są zielone, aczkolwiek wokół źrenicy można zauważyć nieduży, czerwony pierścień. Przednią część jego tułowia osłania blada, brudnożółta skorupa z kilkoma zadrapaniami i wyszczerbieniem w kształcie błyskawicy na boku, na wysokości połowy lewego ramienia mutanta. Chłopiec ma także dość długi ogon z diablą końcówką, szeroki u nasady i zwężający się w dalszej jego części. W jego ustach można zaobserwować kły.

### Demoniczny

Choć Kai'owi po demonie we krwi nie zostało zbyt wiele, w pewnych sytuacjach potrafi przyjąć bardziej przypominającą go, bojową formę. Na jego głowie zjawiają się wtedy dwa krótkie, bycze rogi oraz dwa dłuższe, skierowane do tyłu, zaś ręce od łokcia w dół pokrywa czarny dym, tworzący na dłoniach ostre szpony. Źrenice jego oczu zwężają się, zaś wszystkie zęby przeobrażają w kły podobne do dinozaurzych. Wzdłuż całego kręgosłupa oraz ogona wyrastają zaś ciemnozielone kolce, najmniejsze na początku i końcu krezy, największe zaś na plecach. W tej formie zwykle porusza się w dość specyficznej pozycji - pochylony do przodu w sposób charakterystyczny dla, przykładowo, welociraptorów. Stąd też jego przezwisko.

## Charakter

### Dawniej

Chłopiec na przekór swej naturze starał się być cichy i ułożony, nie zwracający na siebie uwagi. Swoje problemy zachowywał dla siebie, nie mówił o nich nikomu, choć czasem trudno mu było się powstrzymać. Zawsze starał się robić dobrą minę do złej gry. Nie szukał znajomych, zdawał się raczej introwertyczny. Pod żadnym pozorem nie posuwał się do przemocy, zawsze próbował rozwiązywać sprawy dyplomatycznie, nawet jeśli takie działanie było z góry skazane na porażkę. Dosyć wycofany i łatwy do gnębienia ze względu na niechęć do stanowczej obrony i donoszenia.

### Po pogodzeniu z matką

Po tym, jak Kai'owi wreszcie zaczęło układać się w rodzinie, pozwolił sobie na nieco więcej swobody. Z czasem, gdy przestał się tak bardzo obawiać ponownego odrzucenia, zaczął w końcu być sobą - uczuciowym, czasem wręcz porywczym chłopakiem o niespożytej energii. Rozmawianie o sobie i mówienie rodzinie o swoich problemach, a także rozwiązywanie ich, nawet za użyciem przemocy czy swoich mocy, przestało mu sprawiać tak duży problem. Stał się też znacznie bardziej wygadany oraz bardziej skory do nawiązywania znajomości.

## Historia

Kai od urodzenia miał pewne problemy ze swoją matką. Przez to, jak wiele czasu i uwagi dostawał od wszystkich jej bliskich, mentalnie wciąż będąca dzieckiem pół-demonica była po prostu zazdrosna. Nie posiadała jeszcze jakiegokolwiek instynktu macierzyńskiego, nie została także w dzieciństwie nauczona rodzicielskiej miłości, więc nie była wstanie mu jej okazać. Nie uważała go za swojego potomka, a prędzej rywala, jakkolwiek głupio by to nie brzmiało.

Kiedy był jeszcze malutki, nie doskwierało mu to jakoś bardzo. Opieką nad nim zajmował się ojciec oraz dziadkowie i w zupełności mu to wystarczało. Dopiero, kiedy podrósł, zaczął zauważać, że mama traktuje go w jakiś "dziwny" sposób. Próbował nakłaniać ją do spędzenia z nim czasu, jednak spotkał się z pełnym niechęci obejściem, zaś tata dość prędko go od niej zabierał, kiedy próbował ponawiać próby zbyt często. Sprawiało mu to dużą przykrość, gdyż naprawdę pragnął jej uwagi.

Sytuacja wcale nie poprawiała się z kolejnymi latami, w których chłopiec podrósł na tyle, aby pójść do szkoły. Nie dość, że Jinx wciąż traktowała go tak samo chłodno jak zwykle, przez co potem kłóciła się z tatą małego żółwia, co tylko zaostrzało jej niechęć, ze względu na bycie hybrydą chłopak miał też pewne problemy z rówieśnikami. Wyglądał nietypowo, nawet jak na mutanta, przez co nierzadko mu dokuczano. Nie mówił jednak o tym rodzicom, żeby nie dodawać im zmartwień, i tak już mieli ich wystarczająco przez ciągłe niesnaski między sobą.

Przez kilka lat względnie dawał sobie radę sam, ukrywając swoje problemy najdokładniej, jak potrafił. Mimo podejrzeń dziadka dał radę zachować kłopoty z rówieśnikami w szkole w tajemnicy. Pewnego dnia jednak wpakował się w kłopoty poza placówką edukacyjną, wracając późnym wieczorem ze skateparku, jednakże tym razem poważniejsze niż zwykłe dogryzanie.

Chłopak wybitnie spieszył się do domu, ponieważ dopiero co zauważył, iż jest już niemal godzinę spóźniony. W biegu przez przypadek wpadł na masywnego, brodatego mężczyznę przed barem, a odskakując od niego i czym prędzej przepraszając, potrącił pierwszy ze stojących w rzędzie motocykli - wszystkie przewaliły się jak domino i prawdopodobnie trochę poobijały. Ich właściciele, gang motocyklowy, dla których pojazdy znaczyły bardzo dużo, wściekli się i chcieli pobić chłopaka w ramach nauczki. Wtem jednak pojawiła się jego matka, którą partner posłał na poszukiwanie chłopca. Widząc przerażonego, potłuczonego nastolatka w końcu coś się w niej ruszyło - obroniła syna, w gniewie posuwając się do dość brutalnych metod. Gdy zostali sami (a przynajmniej jako jedyni przytomni), młodzieniec zaczął ją przepraszać za to, że sprawił jej problemy, czego bardzo nie chciał, bliski łez. Aczkolwiek Jinx, dla odmiany, nie zamierzała go o nic łajać. Sprawdziła tylko, czy nic mu nie jest, lekko przytuliła na uspokojenie i zabrała do domu.

Paradoksalnie to wydarzenie wyszło chłopakowi na dobre, mimo iż zapowiadało się okropnie. Udało mu się zrobić pierwszy krok, by zbliżyć się do rodzicielki. Później poszło już znacznie łatwiej, pół-demonica zmieniła nastawienie wobec niego, dzięki czemu dostał większe pole do manewru. Kobieta pomogła mu także w szkole z prześladowcami (w efekcie wylądowali u dyrektora, aczkolwiek, ku zdziwieniu kierownika, kobieta nie wyrażała najmniejszej skruchy ze względu na zachowanie swoje lub syna, a wręcz przeciwnie). Chłopiec szybko i mocno się do niej przywiązał, był jej w pełni posłuszny, obawiając się ponownego odrzucenia. Zaczął nawet ubierać się bardziej w stylu, który lubiła jego mama, jednakże w pewnym momencie Jinx zauważyła to i wyjaśniła mu, iż nie musi robić takich rzeczy, jeśli nie ma ochoty. Po tej rozmowie nastolatek posłusznie nieco "zluzował", aczkolwiek po dziś dzień widać, jak dużym autorytetem jest dla niego matka.

## Umiejętności

Kai to dość inteligentny młodzieniec, potrafi bardzo dobrze dedukować i łączyć tropy w logiczną całość. Nieźle się uczy. Jego hobby to jazda na deskorolce, w czym, dzięki latom ćwiczeń, jest naprawdę świetny. Ma dobrą intuicję oraz nieco wyczulony węch. Niekoniecznie potrafi się bić, dopóki nie zmieni się w swoją umiarkowanie demoniczną formę - w przeciwieństwie chociażby do swoich rodziców, jemu za dzieciaka te umiejętności nie wydały się szczególnie potrzebne, chociażby właśnie z powodu prób pozostania dyplomatą w konfliktach. Dopiero później, po naprawieniu relacji z mamą, zaczęło go to nieco interesować. Czasem więc korzysta z nauk swojego dziadka, jednakże póki co dodające mu siły geny demoniczne definiują w większości jego bojowe możliwości. Bez nich nie radzi sobie najlepiej.

## Relacje

### Jinx Hamada

Rodzicielka jest dla niego naprawdę ważna. Bardzo zależy mu na dobrej opinii kobiety na jego temat, jest jej niemal bezwzględnie posłuszny, gdyż podświadomie wciąż nieco obawia się ponownego odrzucenia z jej strony. W rankingu autorytetów w życiu chłopaka Jinx stoi na pierwszy miejscu, powyżej ojca i dziadków (oni wszyscy zajmują ex aequo drugie miejsce). Sama zaś demonica, mimo początkowej niechęci, przekonała się wreszcie do młodzieńca. Obecnie traktuje go już całkiem dobrze.

### Discord Hamada

Dziadek wraz ze swoim partnerem był dla chłopca praktycznie jak drugi ojciec przez większość czasu, gdy matka się nim nie interesowała. Pomagał mu czasem w nauce i się nim opiekował. Młodzieniec jest do niego bardzo przywiązany oraz mu ufa. Lubi spędzać z demonem czas, opowiadać mu o szkole oraz próbować ćwiczyć z nim walkę.

### Ezekiel Hamada

Choć diablik nie należy do najdoroślejszych osób, Kai nie traktuje go z tego powodu z jakimkolwiek politowaniem lub inną negatywną emocją. Przepada za nim, traktuje go jak ważną część swojej rodziny i nie wstydzi się go przed nikim, choć tego początkowo Zeke się właśnie spodziewał. Kiedy chłopiec był mały, Ezekiel często bawił się z nim zabawkami własnej roboty. Czasem wciąż to robią.

### Nita

Początki ich znajomości nie były kolorowe. Chłopak miał ją za zwykłą dzikuskę, a nawet mniej - zwierzątko. Patrzył na nią z góry i w ogóle nie traktował jak humanoidalną istotę. Z czasem jednak, gdy ta powoli uczyła się żyć po ludzku, zaczął się bardziej do niej przywiązywać oraz traktować nieco łagodniej. Z czasem się zaprzyjaźnili - stworzyli nawet razem z Loganem swój mały, prowizoryczny zespół muzyczny. Z czasem uczucie chłopaka wezbrało na siłę na tyle, iż nie można go było więcej określać mianem czysto przyjacielskiego.

### Logan Hamato

On i jego kuzyn dogadują się całkiem nieźle, są przyjaciółmi, choć Kai czasem drażni mutanta. Chłopcy dobrze się znają, spędzają ze sobą wiele czasu. Mimo nierzadkich zgrzytów pomiędzy nimi, zawsze godzą się i mogą na siebie liczyć w razie potrzeby.

### Raphael Hamato

Nastolatek jest przywiązany do ojca, niewątpliwie, jednakże zdarza mu się sprzeciwić zielonookiemu, co nigdy nie ma miejsca na przykład w wypadku matki. Szanuje tatę oraz bardzo mu ufa. Aczkolwiek nieco wstydzi się pokazywać przed nim swoje słabości czy chociażby nieumiejętność walki bez mocy, gdyż obawia się, że niemający z tym problemów mężczyzna może to uznać za zabawne lub dziecinne.

## Wystąpienia

### "Przeznaczenie"

* Rola postaci: pierwszoplanowa.
* Autor opowiadania: Arnext.
* Link: https://www.wattpad.com/story/206593694-przeznaczenie-tmnt
* Opis opowiadania: *"Wojna między klanami i gangami trwa od wielu lat. Ludzie i mutanci żyją ze sobą w zgodzie, choć znajdą się wyjątki, którym to się zupełnie nie podoba. Wszystko toczy się swoim życiem, aż do dnia, w którym dochodzi do tragedii. W wyniku tego zdarzenia jedna ze stron traci priorytety swej siły, zmuszona do kapitulacji. Najbardziej poszkodowana osoba w tym wszystkim będzie musiała stawić temu wszystkiemu czoła. Życie idzie dalej, a przeszkody stają się coraz trudniejsze do pokonania"*.
* Kategorie opowiadania: NIE DLA DZIECI, akcja, przygodowe.

## Ciekawostki

* Potrafi grać na perkusji i całkiem nieźle śpiewa.
* Ma skłonności do piromanii.
* Bywają dni, że jest potwornie niezdarny. Potrafi potknąć się o własne nogi lub wpaść w słup, nawet jeśli wcześniej go widział.
* Lubi pizzę, podobnie jak tata i wujkowie. Jego ulubioną jest hawajska.
* Jego ulubionymi zwierzętami są węże. Mama obiecała załatwić mu jednego na siedemnaste urodziny.
* Zamiłowanie matki do anime oraz mang udzieliło się i jemu. W pokoju ma sporą kolekcję tych drugich.
* Gdy zdarzy mu się stracić kontrolę nad formą bojową, zachowuje się jak zwierzę - a konkretnie dinozaur, co jest kolejnym przypieczętowaniem jego przezwiska.
* Instynktownie staje w obronie słabszych, nie tylko w bójkach, ale i kłótniach. Robi to wręcz bezwiednie, nawet jeśli sam nie zgadza się z ich twierdzeniem, za co czasem najchętniej by sobie przyłożył.