Arnija Dahamre

Dzwony:

ciekawski przekonaj mnie, bym zrobił coś, czego raczej nie powinienem.

Szczery wprowadź mnie w podstęp, który mam okazję zniszczyć

Historia:

Historię trzeba zacząć od pola... takiego dużego pola...gdzie Arnija jak i jej rodzice pracowali całe dnie, ale pewnego dnia wszystko się zmieniło...Matka umierała...z choroby, gorąca, starości i bezsilności, ostatnie słowa jakie Arnija usłyszała od matki to "Arnijo to ty możesz ocalić kolejne pokolenia naszej rodziny" to był ten moment gdzie dostała naszyjnik i słyszała ostatnie tchnienie ukochanej matki...Wiedziała dobrze, że perła jest oznaką piękna ale Arnija od początku nie chciała interpretować jako piękno tylko jako serce mamy, które kocha i powinno być zawsze blisko serca. Mijały kolejne lata pracy...bez zmian słońce, słońce i gorąc uderzające do głów rodziny Dahamre.

Pewnego dnia, Arnija udała się do głównego miasta Solis, w którym jak prosił ojciec musiała zakupić kilka narzędzi do pomocy. Wszędzie w mieście była mowa o balu zamkowym, który ma się wydarzyć niebawem. Arnija znając stan majątkowy swojej rodziny wiedziała, że to tylko niespełnione marzenie młodej kobiety. Ale czy napewno? Tego dnia gdy miała kupować przedmioty użytkowe, podając trzęsącą się dłonią monety dla kupca pewien młodzieniec ubrany nadwyraz elegancko, odsunął jej rękę, zapytał o cenę i ją zapłacił.

Tyle emocji przechodziło przez jej ciało zadowolenie, zdziwienie, zaskoczenie, onieśmielenie oraz ostatnia emocja o której Arnija zapomniała czyli... szczęście. "Albert von der Dauen" przedstawił sięz wystawiając rękę na przywitanie. "Arnija Dahamre, dlaczego zapłaciłeś za mnie?" Odpowiada Arnija, "Nie widziałem cię nigdy w mieście sieć domyślam się, że jesteś... chłopką", Arnija lekko się zdziwiła i ukłoniła się "tak jestem chłopką i wiem przepraszam, że się nie ukłoniłam na początek rozmowy, wie pan stosunek między nami a wami to dwa różne światy ",

"proszę mów mi Albert a co do ukłonów nie jestem jak inni " Albert zrobił coś co wzburzyło ruch na całej ulicy czyli szlachcic UKŁONIŁ SIĘ przed chłopką. Od tego dnia spotkania z Albertem były coraz częściej, gdy tylko zaczynał temat perły nawet komplementem Arnija nie odzywała się. Po kilku spotkaniach nadeszła ta chwila, "słuchaj słyszałaś o balu zamkowym? Pewnie tak, chciałabyś pójść ze mną?", cała czerwona Arnija chciała tylko wykrzyczeć tak!!! ale nie zrobiła tego "bardzo, bardzo bym chciała ale nie pasuje tam" mówiła wypijając na raz cały kufel piwa, uśmiechnięty Albert tylko dodał "ja już się wszystkim zajmę" i prócz życia wiejskiego oraz pomocy ojcu, chodziła na nauki min. Tańca, prawidłowego jedzenia było też kilka lekcji języka.

Czas na suknię, dostała od Alberta czerwoną w kolorze miłości. Dzień balu to ostatnie przygotowania kolczyki, lekki makijaż itp. bal mijał cudownie rozmowy z klasą wyższą, ta elegancja i to jedzenie, te tańce oraz te stroje, cud nie bal. Ale jeden moment potrafi wszystko zepsuć, w pewnym momencie Arnija poczuła mocny ból w klatce, obraz zaczął się rozmazywać i przewróciła się, ostatnią rzeczą którą pamięta z balu to Albert i inni biegnący w jej stronę na pomoc. Obudziła się kilka dni później, nikt nie wie co się stało. Wróciła tylko do domu i zastała ojca, z wbitą włócznią w serce, trzymającego sztylet a obok zastygnięta plama krwi... Płacz i złość przechodziły przez jej ciało, a czerwona suknia będąc znakiem miłości stała się znakiem krwi przelanej za ojca...

Wygląd:

Arnija Dahamre jest półelfką, córka Tharuna i Evy, o lekko jaśniejszej karnacji, włosach niebieskich jak tafla wody z odbiciem księżyca i oczach niebieskich jak diament.

Jej głos i wygląd bez wątpienia podnieciłby niejednego mężczyznę. Najczęściej można ją spotkać ubraną w czerwoną suknię oraz naszyjnik z perłą, który w jej rodzinie znaczy piękno.

Nie wszystko, co ładne jest dobre. Arnija jako mistrzyni niejednego tańca bardzo często wykorzystuje go do swoich celów którymi bardzo często jest kradzież.

relacje