Irina Aleksiejewna Jarmuzowa (née Wołkońska)

**Irina Aleksiejewna Jarmuzowa** - bohaterka drugoplanowa "De la Roche'ów", "Camille i Jeana" i "De Beaufortów", a także główna bohaterka "Pod rosyjską gruszą". Jest córką Aleksego Kirryłowicza i Praskowii Łukjanowny. Żona Eugeniusza Konstantynowicza Jarmuzowa i partnerka Dymitra Andriejewicza Gruszeckiego. Po raz pierwszy pojawia się w "De la Roche'ach" w rozdziale sto drugim "Żałoba".

## Irina Aleksiejewna Jarmuzowa

### Krewni

Eugeniusz Konstantynowicz Jarmuzow (mąż), Polina Jewgienijewna Jarmuzowa (córka), Aleksander Dmitriewicz Gruszecki (syn), Konstanty Jewgienijcz Jarmuzow (syn), Awdotia Jewgienijewna Jarmuzowa (córka), Aleksy Kirryłowicz Wołkoński (ojciec), Praskowia Łukjanowna Wołkońska (matka), Iwan Aleksiejewicz Wołkoński (brat), Aleksy Aleksiejewicz Wołkoński (brat), Fiodor Aleksiejewicz Wołkoński (przyrodni brat), Antoni Kirryłowicz Wołkoński (wuj), Olga Antonowna Wołkońska (kuzynka)

## Historia

Historię Iriny, streszczoną przez Dymitra w "De la Roche'ach", poznajemy bliżej w "Pod rosyjską gruszą". W prologu opisana pokazana jest jako dziecko - wraz z Dymitrem i Fiodorem wspina się na rosnącą niedaleko posiadłości Gruszeckich gruszę. Dymitr pomógł jej, kiedy spadła z drzewa, zaś Fiodor zrzucił winę za wypadek dziewczynki właśnie na niego. Później mała Irina powiedziała dorosłym prawdę, co uchroniło Dymitra przed karą.

W pozostałych rozdziałach Irina jest już młodą dziewczyną. Na początku dowiadujemy się, że jest zaręczona z Piotrem Iljiczem Sorokinem - starszym bratem jej najlepszej przyjaciółki, Kseni Iljicznej Sorokiny. Zaręczyny zostały zerwane po tym, jak nakryła go na zdradzie z Anną Borysowną, narzeczoną Fiodora, jej przyrodniego brata.

Na balu u księcia Naryszkina po kilkuletniej przerwie spotkała się z Dymitrem, który zakochał się w niej od pierwszego wejrzenia. Wkrótce i ona obdarzyła go uczuciem, ich związek jednak przeszkadzał Fiodorowi, bratu Iriny. Po ich zaręczynach Fiodor zaszantażował Dymitra - albo rozstanie się z Iriną, albo stanie jej się krzywda. Nie mówiąc nic o powodach, Gruszecki zerwał zaręczyny. Choć Fiodor spodziewał się, że po śmierci ojca odziedziczy ogromny majątek, odkrył długi Aleksego Kirryłowicza. Żeby zyskać pieniądze zaaranżował małżeństwo Iriny z zakochanym w niej Eugeniuszem Jarmuzowem. Chociaż Eugeniusz darzył Irinę szczerym uczuciem, ona nie potrafiła poczuć do niego czegokolwiek ponad przyjaźń.

Choć była żoną Jarmuzowa, nie mogła zapomnieć o Dymitrze. Ten jednak wyjechał na wojnę, a po powrocie wyszedł za Ludmiłę Kurakinę. W tym czasie Irina urodziła dziecko Eugeniusza - Polinę Jewgienijewną. Kiedy dziewczynka miała kilka lat podczas spaceru z ojcem wbiegła na zamarznięte jezioro, na którym załamał się pod nią lód, doprowadzając do jej śmierci. Zrozpaczona Irina o wszystko oskarżyła Eugeniusza, który, pozbawiony wsparcia od żony i niemal zupełnie przez nią znienawidzony, załamał się całkowicie. Kiedy nakryła go na zdradzie z jego dawną kochanką, Claire, a dodatkowo zaczęła podejrzewać jego romanse ze służącymi (w rzeczywistości Eugeniusz w trosce o żonę szeptał do służek, prosząc, aby dodały do herbaty Iriny środków na uspokojenie), postanowiła w akcie zemsty zacząć flirtować z innymi mężczyznami.

Na balu, na który się wybrała, spotkała Dymitra. Ten odwiódł ją od pomysłu uwodzenia innych mężczyzn. Irina odkryła, że wciąż go kocha, a jej uczucia są odwzajemnione. Schadzki ułatwiała im Ksenia - pozwalała im spotykać się w jej domu. Wkrótce Dymitr i Irina postanowili wspólnie uciec do Jabłońska, pozostawiając swoich małżonków w Petersburgu. Chociaż Eugeniusz nakrył Irinę, kiedy ta próbowała uciec, pozwolił jej odejść.

W Jabłońsku zaszła w ciążę z Dymitrem. Kiedy armia francuska zbliżała się do ich domu, zamienili posiadłość Gruszeckich na niewielką chatkę w lesie. Po bitwie nad Berezyną Dymitr znalazł w lesie ciężko rannego Jeana de Beauforta, którym zaopiekował się wraz z Iriną. Już po dojściu Jeana do zdrowia na świat przyszedł Aleksander Dmitriewicz, nazwany tak po starszym bracie Dymitra, Aleksandrze Andriejewiczu.

Kiedy ich kryjówkę odkrył żądny zemsty na Dymitrze Fiodor, żądając wydania mu Iriny, Gruszecki zabił go (niezamierzenie) w bójce. Jean powrócił do armii, a pędzony wyrzutami sumienia Dymitr postanowił ponownie wstąpić do wojska. Irina została sama z synkiem. Kilka miesięcy później dostała list od Jeana, zawiadamiający o śmierci Dymitra, nie wiedziała jednak, jak zginął jej ukochany. Po raz ostatni w "Pod rosyjską gruszą" czytamy o niej, kiedy pokazuje Aleksandrowi gruszę, pod którą wraz z Dymitrem bawiła się jako mała dziewczynka.

W "Camille i Jeanie" pojawia się w rozdziale trzydziestym czwartym "Rosjanie w Paryżu". Znużona Rosją wyjechała do Francji, jednak jej przyjaciółki, Kseni, nie było w domu. Gościła więc u de Beaufortów, nieświadoma, że to Jean zabił Dymitra. Kiedy mieszkała u de Beaufortów, zjawił się tam Eugeniusz, błagający ją o przebaczenie. Z początku nie chciała mu go udzielić, później jednak, kiedy dowiedziała się, że w rzeczywistości mąż nie zdradzał jej ze służkami i zrozumiała, że oboje popełnili błędy, a Jarmuzow mógłby zapewnić Aleksandrowi godne życie, postanowiła do niego wrócić. Dowiedziała się również, kto był winny śmierci jej ukochanego; jednak Jeanowi również z czasem wybaczyła.

## Osobowość i wygląd

Irina najczęściej jest łagodna i spokojna, potrafi jednak postawić na swoim, kiedy wymaga tego sytuacja. Kiedy ktoś bardzo ją zrani, jest dla niego niemalże bezlitosna; po śmierci Poliny niemal całkowicie znienawidziła Eugeniusza, nazywała go mordercą i kilkukrotnie mówiła mu, jak bardzo go nienawidzi. Potrzebowała dłuższego czasu, żeby mu wybaczyć. Jej charakter zmienił się przez całą fabułę "Pod rosyjską gruszą". Na początku przypominała bardziej młodą, wrażliwą dziewczynę, by w końcu stać się dojrzałą kobietą, bardziej doświadczoną przez życie. Jest oddana ludziom, których kocha i dba o nich.

Irina jest opisywana jako drobna, szarooka blondynka o delikatnej urodzie. Na okładce i w grafikach przy rozdziałach jej wizerunkiem jest Amanda Seyfried,

## Rodzina

Po tym, jak w "Camille i Jeanie" wróciła do męża, wraz z Eugeniuszem starali się o kolejne dzieci, jednak Irina wielokrotnie straciła ciążę. Mimo to urodziła Konstantego i Awdotię, pieszczotliwie nazywanych Kostkiem i Dunią. Aleksander zaczął traktować Jarmuzowa jak ojca, ten zresztą również pokochał go jak własnego syna.

## Zainteresowania

Zainteresowania Iriny nie należą dla typowych dla dziewiętnastowiecznej damy - fascynowały ją nauki ścisłe, historia i polityka. Jest to pokazane w wielu rozdziałach, w których często rozmawiała o polityce na przykład z Eugeniuszem, ceniącym jej intelekt. Czytała także dzieła wielkich filozofów, na przykład Rousseau, na którego w "Pod rosyjską gruszą" kilkukrotnie powołuje się w rozmowach.