Case:01 Interrogation - Zayne Duncan

## **Round 1 | 22.00 น. วันที่ 28 เดือน 4**

**เจ้าหน้าที่สอบสวน “เรแกน เจมี่”** และ **จิตแพทย์ “แลนสล็อต โรสเวลต์”** ทำการสอบปากคำ **“เซน ดันแคน”**

**เรแกน :** “สวัสดีครับ ต้องการพบเซน ดันแคน ผมเจ้าหน้าที่สืบสวนเรแกน เจมี่ และจิตแพทย์แลนสล็อต โรสเวลต์ครับ ขออนุญาตสอบปากคำเรื่องคดีของวินเซนต์ ซิลวาครับ”

**เซน ดันแคน :** “ว่าไงคุณตำรวจ คงไม่ว่าอะไรที่ผมสูบบุหรี่นะ /เคาะบุหรี่ในมือกับที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะทำงาน”

**เรแกน :** “ตามสบายครับ สำหรับคำถามแรก (1) ช่วงเวลาเกิดเหตุ คุณทำอะไรอยู่ พอจะมีหลักฐานอะไรยืนยันตัวได้บ้าง”

**เซน ดันแคน :** “ผมอยู่ในห้องส่วนตัวที่คฤหาสถ์ของผมคนเดียว ช่วงเวลาพักผ่อนผมต้องการความเป็นส่วนตัว” (ออร่าสีเขียวอ่อน)

**เรแกน :** “ไม่มีพยานสินะครับ?....แล้วคุณมีส่วนร่วมการในฆาตกรรมรึเปล่าครับ”

**เซน ดันแคน :** “โฮ่ ถามกันตรงๆอย่างนี้เลยหรอคุณตำรวจ คุณจะไม่ใช้ความสามารถในหน้าที่การงานของคุณหน่อยเหรอ” (ออร่าสีม่วง)

**เรแกน :** “แค่ลองถามดูน่ะครับ เผื่อจะเจออะไรดีๆ คิดซะว่าแลกเปลี่ยนกัน แล้วคุณคิดว่าใครมีแนวโน้มที่จะเป็นฆาตกรล่ะครับ”

**เซน ดันแคน :** “อืม... ถ้ามองจากสายตาของฉัน จากความสามารถของซิลวาแล้ว ไม่น่ามีใครฆ่าเขาได้ มันประหลาดมาก” (ออร่าสีส้มเข้ม)

**เรแกน :** “(2)จากข้อมูลที่ทางผมทราบมา วันที่ 9 เมษายน วินเซนต์อยู่ที่ไมอามี่ในการประชุมสำคัญ เขาโทรหาคุณเรื่องอะไร และ 13 เมษายน คุณคือสายสุดท้ายก่อนที่เขาจะตาย คุณโทรหาเขาด้วยเรื่องอะไร”

**เซน ดันแคน :** “ซิลวาติดต่อเลขาฯผมเข้ามาเรื่องธุระบางอย่าง/แค่นยิ้ม ผมจึงโทรกลับยืนยันเวลาที่ตัวเองว่าง” (ออร่าสีเขียว)

**เรแกน :** “อืม....เท่าที่ผมได้ข้อมูลมา..วินเซนต์บอกคนใกล้ตัวว่า วันที่13 คุณโทรหาเขาเพื่อนัดให้ไปเจอกันที่บาร์นี่ครับ”

**เซน ดันแคน :** หึ งั้นหรอ... คุณช่างมีหูตากว้างไกลนะคุณตำรวจ (ออร่าสีแดงอ่อน)

**เรแกน :** “(8) เจ้าหน้าที่ PBI ที่อยู่ในฝูงของคุณ รัสตี้ แลนแคสเเตอร์ / คาลด์เวล สเปนเซอร์ / อเล็ก ฮาร์เปอร์ / แจ๊ค ฟิชเชอร์ สี่คนนี้คุณสนิทหรือให้ความไว้วางใจใครที่สุด”

**เซน ดันแคน :** “ผมไม่สนิทกับใครเป็นพิเศษ ผมสนิทกับคนที่โตมาในฝูงในวัยไล่เลี่ยกันมากกว่า ไม่ก็คนที่ทำงานที่บริษัทกับผม/เขาพูดอย่างนิ่งสงบ ล่าสุดเห็นว่ารัสตี้ได้รับตำแหน่งแทนซิลวา ผมก็ขอแสดงความยินดีด้วย” (ออร่าสีม่วง)

## **Round 2 | 22:45 น. วันที่ 28 เดือน 4**

**เจ้าหน้าที่สืบสวน “โจเอล ดีน โคลเตอร์”** และ **เจ้าหน้าที่วิเคราะห์พฤติกรรม “มารี แม็คควินน์”** ทำการสอบปากคำ **“เซน ดันแคน”**

**โจเอล :** "สวัสดีครับ ต้องการพบ เซน ดันแคน ผมนักสืบโจเอล โคลเตอร์ และเจ้าหน้าที่วิเคราะห์พฤติกรรม มารี แม็คควีนครับ ขออนุญาตสอบปากคำเรื่องคดีของวินเซนต์ ซิลวาครับ"

**โจเอล :** "(4)คุณรู้จัก สตีเฟ่น บิคฟอร์ด เป็นการส่วนตัวหรือไม่ เคยติดต่อกันไหม ทราบข้อมูลอะไรเกี่ยวกับเขาบ้าง"

**เซน ดันแคน :** ไม่ครับ ผมไม่มีความจำเป็นที่จะต้องทำความรู้จักกับสตีเฟ่น บิคฟอร์ด

**โจเอล :** เขาเลิกคิ้ว "คุณรู้ไหมว่าสตีเฟ่นให้การใส่ร้ายคุณ?"

**เซน ดันแคน :** /เลิกคิ้ว นี่คือคำถามยุแยงให้เกิดการทะเลาะเบาะแว้งหรือเปล่าครับ? เผอิญเด็กๆที่บ้านผมชอบดูพวกรายการทำนองนี้น่ะ

**โจเอล :** "ผมจะไปรู้หรือครับ?" เขายักไหล่ "นั่นเป็นเรื่องที่คุณจะต้องรู้ไม่ใช่หรือ?"
**เซน ดันแคน :** เลียนแบบกันมาเลยนะครับ..../ยกยิ้มที่มุมปาก สตีเฟ่นเป็นคนปากพล่อยครับ นั่นอาจเป็นเหตุผลที่เขาก่อตั้งฝูงไม่สำเร็จสักที

**โจเอล :** "อ้อ.....(7)เราพบว่ามีการใช้ยา M99 เพื่อฆ่าซิลวา นั่นทำให้คุณตกเป็นผู้ต้องสงสัยเบอร์หนึ่งของเราในตอนนี้"

**เซน ดันแคน :** ผมมีคำถามมากกว่าว่าทำไมคุณถึงคิดว่าผมเป็นผู้ต้องสงสัย 'เบอร์หนึ่ง' ของ PBI เพียงแค่ผมเป็นผู้ครอบครอง DEA license ที่บุคคลทั่วอเมริกาที่มีวุฒิการศึกษาพร้อมก็ยื่นขอ license นี้ได้

**โจเอล :** "เป็นไปได้ไหมที่คนในฝูงของคุณจะลักลอบนำยาออกมาจากบริษัท มีใครบ้างที่น่าสงสัย"

**เซน ดันแคน :** ผมคิดว่าพนักงานของบริษัทมีความน่าเชื่อถือพอ/กอดอก และเรามีการตรวจเช็ตสต๊อคอย่างสม่ำเสมอเพื่อป้องกันการลักลอบนำยาออกนอกบริษัทโดยมิชอบ

**โจเอล :** (6)คุณคิดว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในวันที่วินเซนต์ตาย ทำไมตำรวจที่เก่งแบบเขาถึงไม่ขัดขืนต่อสู้กับคนร้าย
**เซน ดันแคน :** นั่นสินะ... /เขาชะงักไปครู่หนึ่งจนขี้บุหรี่ตกลงบนโต๊ะทำงาน ได้ยินว่าเขาโดนฉีด M99 ก็ไม่แปลกที่เขาจะขัดขืนไม่ได้ต่อให้เป็นช้างก็คงไม่รอดเหมือนกัน คุณน่าจะรู้จักยาชนิดนี้ดี ถามผมอย่างนี้มีประจุดสงค์อะไร?

**โจเอล :** "ไม่มีอะไรหรอกครับ" เขาตอบ ท่าทีนอบน้อมจนดูกวนประสาท "ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ คุณดันแคน

## **Round 3 | 23:15 น. วันที่ 29 เดือน 4**

**เจ้าหน้าที่สืบสวน “ลุค ลาดอน”**  และ **นักวิเคราะห์พฤติกรรม “เปลวเทียน สรสิงห์”** ทำการสอบปากคำ **“เซน ดันแคน”**

**สถานที่ : ห้องทำงานของเซน ดันแคน**

**เซน ดันแคน :** ว่าไงคุณตำรวจ คงไม่ว่าอะไรที่ผมสูบบุหรี่นะ /เคาะบุหรี่ในมือกับที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะทำงาน

**ลุค :** “สวัสดีครับ เรามาเพื่อขอพบคุณเซน ดันแคน ผมนักสืบลุค ลาดอน และนักวิเคราะห์พฤติกรรมเปลวเทียน สรสิงห์ ขออนุญาตสอบปากคำเรื่องคดีฆาตกรรมวินเซนต์ ซิลวาครับ”

**เปลว :** "สวัสดีครับ"

**ลุค :** “เชิญครับ งั้นมาเริ่มกันเลยนะครับ (11.) เราเพิ่งทราบว่าบริษัทของคุณเป็นผู้ผลิตยา M99 ...บังเอิญจริง คนร้ายก็ฉีดยาตัวนี้ให้ก่อนที่เขาจะตาย เจ้าของบริษัทแบบคุณคงสามารถหยิบยานั้นมาใช้ได้ง่ายๆ เลยสินะ”

**เซน ดันแคน :** อ่า..ก็ใช่ /เขาถอนหายใจพลางยกนิ้วเกาขมับ และส่งเสียงจิปากเบาๆ ลุงนี่ทิ้งภาระไว้ให้คนอื่นตลอดเลยนะ /พึมพำก่อนจะหันไปสบตาคุณ ...แต่ผมไม่ได้เป็นคนทำ เสียใจด้วยนะคุณตำรวจ ต่อให้บริษัทผมขายยาตัวนี้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะเป็นคนทำหรอกนะ เราไม่สนิทกัน แต่เขากับผมเป็นคนที่ไม่ถูกกัน "แค่ในนาม" /ยกมือ quotation sign

**ลุค :** “น่าเสียดาย แต่สำหรับผมคำอ้างของคุณฟังไม่ขึ้นเท่าไร” มองตาดันแคน พร้อมกับรอยยิ้มจางๆ “ครั้งก่อนคุณไม่ปริปากบอกเราเรื่องนี้เลย กลับอ้างว่า DEA ใครๆก็มีได้ทั้งที่คุณไม่ต้องใช้มันด้วยซ้ำ นั่นคือคุณจงใจปกปิดตำรวจใช่ไหมเรื่องที่บริษัทคุณผลิตยาตัวนี้”

**เซน ดันแคน :** แล้วผมพูดผิดตรงไหน..ผมมี License ตัวนี้เพราะผม-ต้อง-มี-มัน-เพื่อ-ผลิต-ยาออกมา /เขาย้ำให้อีกคนฟังทีละคำ สบตาไม่ละ

**เปลว :** “ถ้าไม่ใช่คุณ งั้นคนร้ายอาจจงใจใช้ยาตัวนี้เพื่อให้คุณดูน่าสงสัย คุณคิดว่าใครล่ะครับที่น่าจะเป็นคนที่พยายามป้ายสีคุณ”

**เซน ดันแคน :** อย่างที่ผมเคยบอก ในนิวยอร์คมีคนถือไลเซนส์อยู่มากมาย ความจริงแล้วเขาอาจไม่ได้ตั้งใจจะป้ายสีผมด้วยซ้ำ/ผายมือกับโต๊ะ แต่ถ้าให้ผมเดา... อืม... อยากจะตอบว่าบิคฟอร์ดแต่ก็ดูจะประเมินความสามารถเขาสูงเกินไป

[- มักหงายฝ่ามือประกอบการพูดแสดงถึงความมั่นใจในสิ่งที่พูด]

**ลุค :** “ให้ความร่วมมือกับเราให้มากกว่านี้คุณดันแคน...อย่าให้เราต้องไปเจอรอยเท้าที่คุณทิ้งไว้ด้วยตัวเองอีก เอาล่ะ คุณบอกว่าคุณเกลียดกันแค่ในนาม งั้นช่วยอธิบายเพิ่มหน่อย (3.) คุณกับวินเซนต์มีความสัมพันธ์กันยังไง”

**เซน ดันแคน :** นี่ผมกำลังให้ความร่วมมืออยู่นะ /แสร้งเบะปาก ...ใครๆก็คิดว่าเราไม่ถูกกันไงคุณ แต่ผมกับเขา เรามีผลประโยชน์ร่วมกัน ขัดแข้งขัดขากันตามความจำเป็น ผมเป็นนักธุรกิจนะคุณ /หงายมือพลางยิ้ม ..อะไรที่มีประโยชน์กับบริษัท ผมก็สนใจทั้งนั้น

[- มักหงายฝ่ามือประกอบการพูดแสดงถึงความมั่นใจในสิ่งที่พูด]

**เปลว :** “จริงหรือ แต่เขาเป็นคนปิดคดีคอรัปชั่น CDIP คาดว่ามันคงไม่ได้ดีอย่างที่คุณว่าล่ะมั้ง แต่พวกคุณโทรคุยกันและสองอาทิตย์ก่อนที่เขาจะตายคุณกับเขาก็ยังไปพบกันด้วย ดูพวกคุณจะมีธุระอะไรมากมายให้คุยกันเยอะทีเดียวนะครับ”

**เซน ดันแคน :** คดีโจแอนนาไง... /ไหวไหล่ เขาบอกว่ามันมีอะไรซักอย่างที่เกี่ยวข้องกับสภา แต่เขาดันมาตายซะก่อน ผมเลยยังไม่ทันได้รู้อะไรเลย /เงียบไปเสี้ยววิ ...เขาทำอะไรที่ไม่สมควรทำอยู่ก็ได้นะ คุณว่าไหม?
[เวลาอารมณ์ขึ้นเขามักชะงักเพื่อผ่อนอารมณ์ตัวเอง]

**ลุค :** "เขาพูดถึงสภาว่ายังไง"

**เซน ดันแคน :** นี่ผมตอบพวกคุณแล้วผมจะโดนเก็บอีกคนรึเปล่า? /ยกมือทำเป็นปืนจ่อหัวตัวเอง ..เขาบอกว่า มีใครบางคนอยู่เบื้องหลังคดีโจแอนนา แต่เขายังไม่แน่ใจ ขอเวลาหาหลักฐานก่อนจะเอามาให้ผมดู..แต่พอดีว่าวันนั้นมันมาไม่ถึง /เอนหลังพิงพนักเก้าอี้

**ลุค :** (12.)“อันที่จริงแล้วเราไม่คิดว่าคุณที่เป็นแค่จ่าฝูงธรรมดาจะกล้าลงมือฆ่าหรือสั่งฆ่าวินเซนต์หรอก เพราะเขามีสภาเป็นแบคอัพอยู่...แต่ถ้าหากสภาย้ายมาหนุนหลังคุณแทนล่ะจะเป็นยังไง นั่นใช่ไหมที่ทำให้คุณกล้าลงมือสังหารเขาโดยไม่เกรงกลัว ที่ผ่านมาคุณมีความสัมพันธ์ยังไงกับพวกคนในสภาบ้างล่ะครับ”

**เซน ดันแคน :** เอิ่ม.... /จับข้อมือตัวเองและยิ้มให้คุณ ..ผมเป็นนักธุรกิจ จะมีสภาหนุนหรือไม่มีก็ไม่ได้ทำให้ธุรกิจของผมโตขึ้นหรอกนะ และ... /เน้นคำก่อนจะพูดต่อ พวกสภานี่แหละที่มักทำให้ธุรกิจของผมแย่ลง นึกภาพเวลาพวกนั้นคิดนโยบายบ้าๆบอๆขึ้นมาสิ เศรษฐกิจสังคมเราดีขึ้นซะเมื่อไหร่? /หงายมือและไหวไหล่

[- เมื่อหงุดหงิดเขาจะจับข้อมือ]

[- มักใช้การยิ้มในการปิดบังอารมณ์โกรธ/โมโห]

[- มักหงายฝ่ามือประกอบการพูดแสดงถึงความมั่นใจในสิ่งที่พูด]

**ลุค :** นิ่งไปครู่หนึ่ง "คุณดันแคน...ขอบคุณมากครับที่ให้ความร่วมมือ" บอกลาก่อนจะขอตัวออกจากห้องไป

**เปลว :** ขอบคุณมากนะครับ //เปลวปิดแฟ้มแล้วลุกขึ้นเดินตามลุคไป/

**เซน ดันแคน :** พยายามเข้าล่ะเจ้าหน้าที่ อย่าทำให้เขาผิดหวัง/ยกยิ้ม

[- มักใช้การยิ้มในการปิดบังอารมณ์โกรธ/โมโห]

## **Round 4 | 23.00 น. วันที่ 1 เดือน 5**

**เจ้าหน้าที่สืบสวน “โคลท์ วยาเชสลาฟ”**  และ **นักวิเคราะห์พฤติกรรม “จอห์น บาร์ตัน”** ทำการสอบปากคำ **“เซน ดันแคน”**

**สถานที่: ห้องทำงานของเซน ดันแคน**

**โคลท์ :** "สวัสดีครับ ต้องการพบคุณเซน ดันแคน ผมนักสืบโคลด์ วยาเชสลาฟ เเละนักวิเคราะห์พฤติกรรมจอห์น บาร์ตัน ขออนุญาตสอบปากคำเรื่องคดีของ วินเซนต์ ซิลวาครับ"

**เซน ดันแคน :** นั่งเลยครับ /เคาะบุหรี่ในมือกับที่เขี่ยบุหรี่บนโต๊ะทำงาน...ถ้าคุณมีนามบัตรส่วนตัวทิ้งให้ผมไว้หลังจบการสอบปากคำก็จะดีมากเลย

**โคลท์ :** ยิ้มนิดๆไม่ได้พูดอะไร

**จอห์น :** "คุณได้ตามที่ร้องขอแน่คุณคันแดน แต่ก่อนอื่น..." เขาหยิบภาพศพของซิลวาในที่เกิดเหตุขึ้นมาวางบนโต๊ะ ก่อนจะเลื่อนไปตรงหน้าดันแคน "ตามความเห็นของคุณ คิดยังไงกับวิธีการฆ่าที่คนร้ายใช้?"

**เซน ดันแคน :** /ส่งยิ้มที่มุมปากให้เจ้าหน้าที่ตรงหน้า ก่อนหลุบตาลงมองภาพเพียงชั่วครู่ ช่างเป็น...วิธีการที่ป่าเถื่อน ดูแล้วคนร้ายท่าจะกลัวซิลวามากนะ
-มักใช้การยิ้มในการปิดบังอารมณ์โกรธ/โมโห

**โคลท์ :** ทำไมถึงคิดเเบบนั้นละครับ?"

**เซน ดันแคน :** อืม... ปกติของชาวสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ เอะอะก็ถอดเสื้อพุ่งชนใส่กันไม่ใช่หรือไง แต่นี่มันดูมีแบบแผนมากกว่านั้น ...อ๊ะ นี่คุณกำลังหลอกใช้ผมโดยไม่จ่ายเงินเดือนหรือเปล่า?

**โคลท์ :** "ผมอยากฟังความเห็นของคุณนี่ครับคุณน่าจะให้ความเห็นดีๆได้...(9) ระหว่างสภา ฝูงนอกกฏหมายบิคฟอร์ด ฝูงดันแคนและคนในฝูงซิลวา คุณคิดว่ากลุ่มไหนจะได้ประโยชน์ที่สุดจากการตายของวินเซนต์?”

**เซน ดันแคน :** ผมคิดว่าเป็นฝูงเล็กๆ ของบิคฟอร์ด เห็นว่าซิลวาเขาไปขัดขาเขาตลอด ตาลุงนี่เก่งเรื่องขัดขาชาวบ้านจริงๆ /ส่ายหัวอย่างอ่อนใจ

**โคลท์ :** “ทำไมคุณถึงคิดแบบนั้นครับ? ถ้าเป็นแบบนั้น งั้นคุณว่ากลุ่มไหนจะเป็นฝ่ายเสียผลประโยชน์ล่ะ?”

**เซน ดันแคน :** แน่นอนว่าต้องเป็นฝูงซิลวา/ผายมือกับโต๊ะ ตอนนี้ฝูงคงกระสับกระส่ายกันน่าดู เป็นละครฉากใหญ่ที่หาดูยากในรอบหลายปีเลยล่ะ

- มักหงายฝ่ามือประกอบการพูดแสดงถึงความมั่นใจในสิ่งที่พูด

**โคลท์ :** (10) “แล้วในฐานะหัวหน้าฝูง คุณคิดว่าวินเซนต์จะเคยสั่งฆ่าคนบ้างไหม นั่นเป็นเรื่องปกติของฝูงรึเปล่า?”

**เซน ดันแคน :** ผมก็ไม่มีหลักฐานที่จะกล่าวหาใครมั่วซั่วหรอกนะคุณตำรวจ/ยกขาขึ้นไขว่ห้าง

**โคลท์ :** “งั้นผมถามเป็น..กรณีของคุณเองก็ปฏิบัติแบบเดียวกันใช่ไหม? สั่งฆ่าคนที่ขวางที่ขวางทางขัดผลประโยชน์น่ะ”

**เซน ดันแคน :** /ยกนิ้วขึ้นจุ๊ปาก ถ้าคุณออกไปกับผมคืนนี้ ผมอาจจะตอบคำถามคุณ

**โคลท์ :** “ขอบคุณสำหรับวันนี้มากครับ” ยื่นนามบัตรส่วนตัวให้