Strasz II Popielida

Stoigniew Popielida

**Strasz II Popielida** (ur. 5 stycznia 969 zm. 15 lutego 999) - Król Polski i Wielkich Moraw u schyłku X wieku.

## Dzieciństwo i wczesna młodość

Strasz urodził się jako pierwszy syn, oraz drugie dziecko, królowej Polski - Gertrudy, uważanej za świetnego badacza i naukowca, co potwierdza jej przydomek "Uczona".

Wychowany od małego przez matkę uczony był tak etyki i zachowania, jak i różnych przydatnych pojęć z dziedziny nauki - wyróżniał się od małego znajomością greki, łaciny czy języka niemieckiego, umiał też określić położenie danych gwiazdozbiorów czy poszczególnych gwiazd na niebie.

Matka zaręczyła młodego Strasza z córką króla Niemiec - o dwa lata starszą Albofledą. Również pod wpływem Gertrudy młodego Strasza zaczął pasjonować Lollardyzm - herezja, którą chłopiec skrycie praktykował kilka ładnych lat. Ze względu na wychowanie Strasz w stosunku do pogan jak Słowian czy Bałtów był tolerancyjny - sprzeciwiał się siłowemu nawracaniu czy wręcz narzucaniu im religii.

Jako nastolatek matka wysłała go na objazd po państwie w celu nawiązania relacji z wasalami. Strasz zjednał sobie wielu z nich, kilku nawet podzieliło się z nim swoimi umiejętnościami - to wszystko dzięki imponującej wiedzy oraz dostojnemu zachowaniu Strasza.

Kilka dni po osiągnięciu 16 roku życia Strasz wyszedł za Albofledę, która to dość szybko, bo już 2 lipca 987 roku, kiedy to też jeden z wasali jego matki - książę Nitry Jesek zbuntował się przeciw niej, chcąc ustanowić na terenie królestwa urodziła mu córkę - Salomeę. Wtedy też władca porzucił po cichu Lollardyzm.

W tym samym czasie jego ojciec objął władzę nad jednym z hrabstw w Bizancjum, czyniąc młodszego brata Strasza - Bolesława - swoim spadkobiercą.

## Objęcie władzy.

Gertruda zmarła nieoczekiwanie 5 listopada 988, pozostawiając synowi tytuły króla Polski i Wielkich Moraw... Jak i wciąż trwający bunt Jeseka, który znacznie wpłynął na stabilność w kraju - oczywiście w negatywnym znaczeniu. Mimo to bunt stłumiony został przez wojska Strasza marcem 989, co jednak kosztowało sporo pieniędzy ze skarbca państwa, oraz większe podatki na ludności kraju.

Władca ukarał buntowników srogo - Chushielowi odebrał Łużyce, które nadał w posiadanie dalekiemu krewnemu Chushiela - Mariemu, a Jesekowi - Gomor, który oddał swojemu piętnastoletniemu bratu Bolesławowi. Obu kazał zamknąć w odizolowanych lochach, a sam Chushiel zmarł niedługo z powodu wychłodzenia.

Więcej łaski okazał natomiast synowi poprzedniego władcy Mazowsza (Wojciecha) który był jednym z przywódców buntu - sześcioletni Małowuj musiał zapłacić jedynie wysokie odszkodowanie władcy za udział w buncie, po czym wyposzczono go z Krakowskich lochów. Został on też zaręczony z córką Strasza - Salomeą.

Władca postarał się także o utrzymanie kontaktów handlowych z Mauretanią, które to przekładały się na wielkie zyski dla państwa Strasza, a które to były wówczas potrzebne w celu odbudowy zniszczonych ziem. Mimo to na same tylko statki mające utrzymywać relacje handlowe z tym Afrykańskim państwem władca zmuszony był wydać właściwie wszystkie pieniądze jakie otrzymał od Małowuja w ramach reparacji wojennych.

Wkrótce w wyniku walk wewnętrznych na Mazowszu władzę w tym księstwie przejął władca Płocka - Putiata, który od teraz stał się zwierzchnikiem tak Mazowsza, jak i samego Małowuja.

### Bunt Śląski

Końcem maja władcę dobiegły wieści odnośnie księcia Śląska - Wacława, który to chciał sfabrykować roszczenia do tytułu króla Polski. Strasz nie mogąc na to pozwolić nakazał uwięzić księcia, który to jednak po nieudanej próbie pojmania wszczął bunt przeciw Straszowi.

Bunt stłumiony został już po kilku miesiącach, a sam Wacław zginął w jednej z bitew z ręki burmistrza jednego z miast w Małopolsce, a władzę przejęła jego córka - Salomea, żona Jeseka, która to po przegranej w buncie pozbawiona została władzy nad księstwem Śląskim, jakie to władca nadał swojemu krewniakowi - Bończy, hrabiemu ziemi Lubuskiej. Sam władca pochorował się podczas oblegania Cieszyna - ówczesnej stolicy księstwa, choroba jednak przeminęła początkiem grudnia.

## Dalsza władza

W lipcu 990 Strasz odnowił sojusz z królem Niemiec - Sigismundem II, którego to córka była żoną Strasza.

W marcu 991 roku władca zaczął organizować Wielki Turniej Rycerski, który zwyciężył prosty dworzanin brata Strasza - Bolesława - o imieniu Zdik. W tym też okresie Nitra oraz Wołyń zaczęły być uważane za część de iure Królestwa Polski. W tym okresie jednak w Polsce narastać zaczęły niepokoje, a wasale Strasza zaczęli tworzyć różne pomniejsze frakcje i układy mające na celu osłabienie autorytetu i siły korony, a całkowicie lojalny wobec Strasza pozostał jedynie jego przyjaciel - książę Kujaw Bartosz.

w czerwcu 922 roku Albofleda - żona Strasza - zachodzi po raz drugi w ciążę, rodząc tym razem syna, któremu również dał na imię Strasz. Stał się on zarazem następcą tronu.

W sierpniu 933 władca wdał się w bójkę, w wyniku której został ciężko ranny, rana jednak wkrótce się zagoiła.

W następnych latach rządów władca skupiał się na balowaniu czy kochankach, ale i często zajmowała go literatura czy astronomia, nadał też kilku miejscowościom przywileje miejskie - w tym, przykładowo, Koprzywnicy, dzięki czemu stał się już kolejnym polskim władcą z przydomkiem "Mądry". Wtedy spłodził on drugiego syna, któremu to nadał imię Stoigniew... Który to był karłem.

Wówczas też, za namową wojewody Wiesława z Gorlic, zreformował on swoje stałe wojsko, które to zaczęło składać się z najwybitniejszych rycerzy zamieszkujących domenę Strasza, a sama drużyna zaczęła liczyć tysiąc konnych wojowników.

### Okultyzm

W 997 roku król na jednej z biesiad poznał niejakiego Daufra - byłego hrabiego Barcelony - dołączył do Satanistów. Tam też wdał się w romans z niejaką Grzymisławą, swoją dwórką oraz satanistką.

Końcem listopada zaaranżował zaręczyny swojego syna - Strasza - oraz o trzy lata od niego starszej córki księcia Austrii - Danaiła II, który to również był członkiem Zakonu Satanistów. Zaręczył też Stoigniewa z jedną z Norweskich dwórek. Wówczas zawarł też sojusz z Austrią.

W lutym 998 podczaszy króla - Giat Maguloe - zaserwował władcy podtrute wino. Strasz gdy tylko odczuł że wino dziwnie smakuje, a zaraz potem zaczął go łapać wielki gorąc postanowił, wedle legendy, zabić Giata swoim własnym mieczem, którego to pozbawił głowy jednym sprawnym cięciem. Ozdrowiał dopiero po ponad roku. Wówczas też Prusowie najechali Pomorze, przegoniła ich jednak gwardia władcy, wraz z małopolskimi żołnierzami.

### Śmierć

We wrześniu Bolesław - brat Strasza - zaczął podbój Heves (zakończony niepowodzeniem w 999 roku). Strasz nie doczekał się jednak wygranej brata, a to z powodu śmierci, która to spotkała go podczas jednej z pijackich bójek w podkrakowskiej karczmie. Władzę po ojcu objął sześcioletni syn, i imiennik, Strasza, zwanego też mądrym.