Wilgdrooms en Gifoogs Verhalen/De Vlucht van de Havik

## **Inleiding**

Hoi! Ik ben Gifoog, en ik Wilgdroom! Ja, je hoort het goed de oprichters van de wiki. Naast dat zijn we ook vrienden van elkaar. De serie heet Klauwen in de Lucht. ‘Maar goed, genoeg gebabbelt. Tijd om te beginnen!’ (Wilgdroom) ‘Goed, als jij het zegt’ (Gifoog).

## **Hoofdstuk 1**

De bel voor de pauze ging. Avema slenterde naar buiten. Ze had totaal geen zin in de pauze. Toen ze buiten was, hoorde ze de stem van Nomine achterzich:

‘Hé krielkip!’ boos draaide Avema zich met een ruk om. Nomine was een potige meid, die iedereen die ook maar een beetje anders was pestte. Nomine en haar maten (die even groot en potig als Nomine zelf), hadden Parvus omsingeld. Parvus was klein voor zijn leeftijd, en was daarom kwa lengte de kleinste van de klas. Avema voelde het bloed in haar oren gonzen. Er verscheen een rode waas voor haar ogen.

‘Laat hem met rust!’ riep ze boos. Ze balde haar vuisten.

‘Zo zo zo’ zei Nomine. Ze stapte op Avema af. ‘Hoor wie dat zegt, de rooie!’ Nomine sloeg tegen Avema’s rode haar. ‘Au! Au! Ik heb me verbrand!’ riep ze sarcatsisch grijnzend.  Avema hield het niet langer uit. Zonder dat ze het zelf besefte vloog haar vuist suizend door de lucht. De grijns op Nomines gezicht maakte plaats voor een geschokte uitdrukking. Avema’s vuist kwam hard neer op Nomines neus. Nomine keek haar verbijsterd aan. Haar neus bloedde hevig. Toen begon zij en haar maten te gillen. Meneer Rubrum kwam naar buiten op het gekrijs af.

‘Wat heeft dit te betekenen?’ vroeg hij met een rood hoofd.

## **Hoofdstuk 2**

Avema was in het kantoortje van de directeur. Hij was de vader van Nomine, en hij zag het kwaad niet dat ze aanrichte.

‘Juffrouw Avema, u hebt meerdere keren onacceptabel gedrag vertoond, dus heb ik besloten dat u definitief bent geschorst van basisschool Hilari. Ik herhaal: Definitief’ zei hij op strenge toon. Avema voelde woede in haar opkomen. Dit was zó onrechtvaardig! Zij werd van school gestuurd omdat ze voor Parvus opkwam omdat hij werd gepest?! Ze kon het gewoon niet geloven.

‘Wat?!?!’ riep ze. Toen ging alles ineens heel snel. Er klonk een knal. Een felle flits. De dircteur gilde. Er kringelde rook omhoog. Het hele kantoortje was verwoest. Het brandalarm ging af. Kinderen en leraren renden hun klassen uit. Iedereen begon te gillen. In de verte waren de brandweer-sirenes te horen. Midden in die warboel stond Avema verward om zich heen te kijken. *Wat is er gebeurt?* Vroeg ze zich af. Ze werd meegesleurd door de menigte naar buiten. Toen de directeur haar zag riep hij:

‘Je bent niet alleen geschorst, maar je bent ook niet welkom meer op deze school!’ Avma bleef aan de grond genagelt staan. *Was die ontploffing mijn schuld?*

## **Hoofdstuk 3**

Met een zucht zette Avema haar fiets in het fietsenrek bij haar Thuis.  Ze hoorde de ruziegeluiden al van ver. Haar ouders waren weer eens bezig. Avema begreep überhaupt niet waarom ze bij elkaar waren. *Voor het geld en beroemdheid natuurlijk* Zei een stemmetje in haar hoofd. Haar ouders waren beide rijk en beroemt, en dat was de enige reden waarom ze nog bij elkaar waren. Avema liep langzaam naar de reusachtige deur van het huis. In het huis had ze alles wat ze maar wenste: een zwembad, een reusachtige TV, enzovoorts. Maar niet wat ze echt wenste: trouwe vrienden die echt vrienden waren, gezellige ouders die tijd voor haar hadden, en niet vannaf groep 3 haar zelf naar school lieten gaan. Maar nee, dat had ze niet. Ze duwde op de grote verzilverde bel die naast de deur zat. De ruziegeluiden verstomden even.

‘Jij doet open!’ riep haar moeder.

‘Waarom ik? Jij kunt het net zo goed doen!’ riep haar vader. En ga zo maar door. De deur ging langzaam open en de ruziegeluiden begonnen weer. Avema zuchtte. Haar ouders zouden blijkbaar nooit veranderen. Ze liep de hoge trap op naar haar kamer. Met een nog luidere zucht dan die daarvoor liet ze zich op haar bed ploffen. Ze keek naar de reusachtige TV die op haar kamer zat. Ze rijkte naar de afstandsbediening en zette de TV aan. Na een tijdje zappen kwam ze uit op een natuurprogramma over roofvogels. Ze lieten een havik zien. Ze voelde zich erdoor aangetrokken. Ineens keek de roofvogel haar aan. Zijn ogen glinsterden. Ze wist dat dit op TV was maar toch voelde het heel erg echt. *Misschien moet ik mijn ouders overhalen om een bezoekje te brengen aan die Roofvogelinstructeur* bedacht ze zich.

## **Hoofdstuk 4**

'Moeder, mag ik alsje- alsjeblieft naar een roofvogelinstructeur die in Huppeldappeldam woont? Ik zag hem op tv en ik weel er graag naar toe. Ik zal niet stout zijn, alsjeblieieieieieft?!' Avema keek haar moeder smekend aan. Het was de enige manier om haar ouders over te halen om iets te doen met haar. In hun ogen was zij een klein, onozel, lief meisje dat geen vlieg kwaad deed. *Ha, ze moesten eens weten. Ze weten niet eens dat ik de hele tijd van school wissel, door dat ze het zo druk hebben met ruziemaken, ik regel het helemaal zelf.*