Prowincje

**Prowincje** - duże obszary, posiadające podobne dialekty, poglądy, wierzenia oraz dzielące wspólną kulturę. Virean podzielony jest na cztery prowincje, będące odrębnymi społeczeństwami. Prowincje nie są oddzielnymi krainami lub królestwami, Virean oficjalnie jest jednym państwem. Swoje wrażenia z wizyt w poszczególnych krajach opisał pochodzący z Eterny słynny podróżnik Klaudiusz Ceryl Taspinar w książce *"Przewodnik po kraju"*, w tym artykule będziemy posiłkować się cytatami z jego dzieła.

## Vangloria

*"Kraina mlekiem i miodem płynąca; choć na pierwszy rzut oka wydaje się rajem, po paru dniach tu spędzonych, nie zechcesz więcej wspominać swojego pobytu tutaj."*

- Klaudiusz Ceryl Taspinar, *"Przewodnik po kraju"*

Vangloria jest krainą położoną na południu Vireanu. Obejmuje takie miasta jak: Neylau, Pandy, Boyton, Djedi, Peebluff, Mawold, Babrycg, Daton, Fydale, Tredy, Cewick, Heyheath. Mieszkańcy na ogół są dość skąpi i narcystyczni, mają wysokie mniemanie o sobie. Uważają swoją prowincję za najważniejszą i najwspanialszą. Są za rozwojem, odkrywaniem nowych rzeczy, nauką i postępem. Nie należą do bardzo religijnych. Patrząc pobieżnie może się wydać, iż przestrzegają swojego surowego prawa, choć jeżeli ktoś pobył tu troszkę dłużej, zauważył, iż jest to nieprawda; zbrodnie są zwykle tuszowane, zdrady powszechne, znajdzie się też sporo nieślubnych dzieci, pomimo iż oficjalnie takie rzeczy są tu niedopuszczalne. Miejscowi są pedantami i perfekcjonistami, lubią chełpić się swoim bogactwem. Vangloria obejmuje swoim zasięgiem najbogatsze obszary Vireanu, toteż mieszkańcy lubią chełpić się swoim bogactwem.

Typowe dla Vanglorijczyków jest:

- przesadne akcentowanie wyrazów, wypowiadanie się wyłącznie pełnymi zdaniami i używanie słownictwa "z wyższej półki"; większość mieszczan wypowiada się na poziomie profesora z doktoratem, nawet, jeżeli nie ma dużego wykształcenia;

- specyficzny akcent bardzo zbliżony do oficjalnej mowy, mający jedynie kilka dodatkowych wyrazów i określeń; miejscowi mówią gardłowo, głośno i gramatycznie poprawnie;

- wyczucie stylu, niemodny lub niechlujny strój u Vanglorijczyka jest czymś niespotykanym;

- przesadna kultura osobista;

- typowa vanglorijska uroda to blond albo rude włosy, cera śniada lub blada bez piegów i niedoskonałości, szczupłe ciało, niebieskie, zielone albo szare oczy;

- lubią dbać o siebie i się "dopieszczać";

## Soğan

*"Jeśli wjeżdżając do miasta poczujesz smród cebuli, co drugie zasłyszane słowo będzie wulgaryzmem, a twoim oczom ukażą się skarpety i sandały - z pewnością jesteś w Soğan."*

- Klaudiusz Ceryl Taspinar, *"Przewodnik po kraju"*

Soğan znajduje się na północy państwa, obejmuje swoim zasięgiem Baford, Bawold, Peley, Tarethveit, Gistidalr i Llandy. Miejscowych cechuje szczerość, bezpośredniość, nienawiść do polityki (zresztą uzasadniona), brak otwartości na nowe poglądy, zupełne olewanie prawa i skarpety w komplecie z sandałami - najnowszy krzyk tamtejszej mody. Są zwykle pesymistami ze słabością do wszelkich trunków. Często narzekają i kłócą się. Na ogół większość Soğańczyków cechuje temperament choleryka, głęboka wiara (wierzący niepraktykujący), brak dbałości o mowę ojczystą i zamiłowanie do cebuli. Nie czosnku. Cebuli. Czosnek to zło.

Typowe dla Soğańczyków:

- skarpety i sandały;

- przesadna ilość używania "no", "to", "ehe", "jo" etc.

- ich akcent jest zwykle dość rozpoznawalny; zamiast "ą" mówią "on" lub "om", zamiast "ę" - "e". Nie dbają o akcenty czy składność zdania, nadużywają wulgaryzmów;

- czasem czuć od nich cebulą (ale to nie zawsze);

- często narzekają na polityków;

- narzekają właściwie na wszystko;

- nadużywają wulgaryzmów;

- zdarza im się "napić", kiedy jest okazja...