recursal/Fanatic-Fandom huggingface dataset:
Exosan

## Arkhar Exosan

**Arkhar** **Exosan** znany jako **Lord Chaos** jest poteżnym Ainurem i jednym z Valarów odpowiadającym chaosowi.

## Historia

U zarania dziejów gdy powstała Ea, Valar Arkhar zwany potem Exosanem pokochał chaos i nieład i zaczął niszczyć dzieła innych Ainurów. Znalazło się też wielu takich jak on, kochających siać zamęt, którzy przyłączyli się do Exosana, tych zwie się Demonami Chaosu - Caerogami, lub Bezimiennymi. Gdy Vala Tartaros rozpoczął swoją krucjatę przeciwko wszelkiemu stworzeniu, Exosan potajemnie wspierał go swoją mocą i wysyłał popleczników by siali zamęt u jego boku. Skrycie jednak planował zająć jego miejsce. Gdy w końcu Pan Zniszczenia poległ i powstała Arda, postanowił ujawnić się i przejąć kontrolę nad jego hordami a w sojuszu z Bezimiennym, rozpoczął Wojnę Kosmiczną , która trwa do dziś.

Od tego czasu pod imieniem Lord Chaos prowadzi niezliczone batalie z swojego świata, krainy chaosy zwanej Exagonem, przeciwko siłom Celestiali pod wodzą Panteonu. Sam jednak rzadko staje do bitwy i pozwala prowadzić w swoim imieniu wojnę potężnemu Ainu Ragnarosowi.
Dunlandzki

**Język Dunlandzki** zwany także **Dunledindzkim** to język używany w Trzeciej i Czwartej Erze przez mieszkańców Dunlandu oraz okolicznych ziem. Cechowała go lekka wymowa i dość podobne do Rohirrimskiego słownictwo. Znacznie trudniejszy był jednak alfabet, prawdopodobnie relikt Pierwszej Ery, w żaden sposób nie podobny do innych znanych w Westlandach systemów piśmienniczych (aczkolwiek większość Dunlandczyków i tak była analfabetami).
Aldor z Rhudauru

**Aldor** („szczęśliwy pan”) (TA 1307-1347) był najstarszym synem Elwen i siódmym królem Rhudauru (nie licząc Ruadcary, którego Dunedainowie uważali za uzurpatora). Jego rządy trwały 40 lat. Za jego panowania Na Północy pojawiło się nowe zagrożenie - Angmar. Aldor nie popierał jednak owego królestwa. Po nim na tron wszedł Elegost.
Wasaki

Born in Guril, she now researches magic stones, gems and artifacts in Bunese.

## Personality

Shy and quiet unless she is talking about something that interests her. Spends a lot of her time experimenting and researching.

## Skills

She can use the power held within different types of gems to use a special kind of magic. This gives her a lot of capabilities, but she needs the correct stone to do what she wants to do. She continues to research more ways to use these magics.
Barmiran

**Bármíreandí** (Av. „Kraj Biżuerii”; PQ „Mbarmiryandê”) była pół-legendarną wyspą na oceanie Belegaer, o której mówi się, że leży w legendarnej Cieśninie Mgły w połowie drogi między zachodnimi wybrzeżami Śródziemia a tajemniczymi krainami znanymi jako Nowe Ziemie.

## Notatki

* Zdaje się, że jak wskazuje nazwa wyspy, jej mieszkańcy słynęli z wyrobu biżuterii.
* Oryginalna nazwa wyspy w Numenorejskich legendach to Barmiran.
Goldogrin

**Goldogrin** był nie tyle językiem co specjalnym alfabetem wymyślonym ongiś przez pewnego elfiego minstrela, jako fundament mowy pośredniej między Sindarinem a dialektem Noldorów. Ostatecznie z ambitnych planów nie wyszło wiele, ale zachowały się do naszych czasów dokumenty spisane w tym piśmie. Przez pewien nieznaczny dla historii okres (1500 lat) korzystali z niego elfowie znad Evendimu.
Ulan

Ulan

###

20

###

0.8

###

8

###

95

35% 2

60% 4

###

100 (40 Town Hall)

###

8

###

20%

###

41-81

***Introduction***

The Ulan is a Polish calvary unit, which you can build in the Stables after advancing into Polish IR1. What makes it a unique unit, is that it wears a spear instead of a gun which most units use in the IR era.

*Additional Information*

When you reach IR2 a upgrade in the stables appear called Grenades which costs 2000 Food, 100 Materials and 200 Metal. It unlocks grenade throwing for the Ulans.

*Advantages*

* Very agile
* Has a moderate hp amount
* Grenades are amazing (Damage and range wise)
* Cheap to train
* Easy to flank/counter with them

*Disadvantages*

* Low armor
* Grenades take 8 secends to recharge
* Fights with a spear (Slight disadvantage but still)
* Grenades don't have the best accuracy
* Grenades can friendly-fire
Brinkley Redmond

**Brinkley Redmond**(born October 20, 2011) is the daughter of American reality television star Brandi Redmond.

## Early Life

Redmond was born in Dallas, Texas to parents Bryan Redmond and Brandi Redmond. She has one older sister, Brooklyn Redmond and one younger adopted brother, Bruin Redmond.

## Family

Parents

* Bryan Redmond
* Brandi Redmond

Siblings

* Brooklyn Redmond
* Bruin Redmond

## Filmography

**Seasons:** RHOD Season 1 | RHOD Season 2 | RHOD Season 3 | RHOD Season 4
**Episodes:** List of RHOD Episodes
**Friends of Housewives:** Marie Reyes
**Other Cast:** Dee Simmons
Formenor

**Formenor** czyli **Półwysep Północny** (S. „Pertol Formen”, Mo. „Eargta”, Ur. „Taiog”) był ogromnym, wiecznie zamarzniętym obszarem na północnym wschodzie Śródziemia, oddzielonym od Forodwaithu przez Mur Fostisyr. Obszar ten zamieszkiwały liczne dzikie ludy, elfowie z plemion Luindrimów i Mithrydhilów, śnieżne trolle, północni orkowie, krasnoludy i lud Umlich oraz giganci. Uważa się, że to tu położone były ruiny Utumno.

## Krainy i królestwa

Aeareryn Agnikuyak Aigvalg Anklâx Avikangsdar Barl Syrnac Błękitny Kraj Dyr Forhesir Iskahú Kilath Kôm Mur Fostisyr Myr Ôm Sharthax Ûab Ûax U-Lyshak Urb Urd Úrheldor Urol Urtlagga Ûl Vothrig
Bane

**Wielki Zaklinacz Iyachtu**, **Bane** znany też jako **Czarna Dłoń** to jeden z czołowych złoczyńców świata Ambaru, potężny oraz okrutny tyran i zaklinacz, który przezwyciężył śmierć i przez lata siał chaos we wschodnich krainach Haradu i Chey Sart.

## Historia

Niewiele wiadomo o ludzkim życiu Bane'a. Powiadają, że nawet jako człowiek Bane pożądał wyłącznie coraz to większej potęgi, aż zapragnął stać się budzącym największy
strach tyranem, jakiego znał świat. Znał opowieści o potędze i chwale Ar-Pharazona, Króla Atlantów i za cel postawił sobie posiąść co najmniej równą mu władzę. Jednak spełnienie tego pragnienia wymagało natchnienia taką ilością tajemnej, magicznej mocy, jaka nie jest dostępna żadnemu śmiertelnikowi. Stąd też ten wyrachowany despota połączył siły z podobnie nastawionymi ludźmi, dwoma z hardejskich monarchów, zawierając z nimi pakt o wzajemnej pomocy, który doprowadzić miał do apoteozy całej trójki.

Zanim ci trzej złoczyńcy osiągnęli cel, przemierzyli wszerz całe Ziemie Chyan,
 pokonali niezliczonych wrogów, zabili jednego z Siedmiu Monarchów i podróżowali przez mroczne krainy Podziemia. Dużo zyskali dzięki swemu sprytowi i przekupstwom dzięki którym udało im się obalić najwyższego hegemona tych ziem - Ahtana, Sułtana Tamranu. Każdy z
nich zagarnął jedną trzecią dziedziny Ahtana i zdominował tę sferę na wiele lat. Jednak nawet całkowita kontrola nad tak sporym obszarem Zatoki Ormal nie wystarczyła Bane'owi, którego pożądanie supremacji doprowadziło w 1358 TE do ponownego przymierza trójki. Najechali na Arthanor i w przeciągu kilku dniu opanowali całą prowincję Jelhat Kur. Atoli ich pewność siebie stała się zaczątkiem ich klęski, władca Arthanoru w obliczu całkowitej klęski zebrał bowiem licznych książąt hardejskich, którzy także przelękli się potęgi Bane'a i wraz z nimi natarł na jego wojska pod Suda Cull, a zaskoczywszy je zadał im klęskę. Zdawało się, że wybujała ambicja Mrocznego Władcy w końcu doprowadziła do jego zniszczenia, Bane bowiem poległ w tej batalii a jego królestwo rozpadło się.
Indis

Ilwen (ciotka)

Ingwion (kuzyn)

Irime

Finarfin

Faniel

**Indis -** Elfka z plemienia Vanyarów, druga żona Finwego i Królowa Noldorów, matka Findis, Fingolfina, Irime, Faniel oraz Finarfina. Po śmierci Finwego udała się z najstarszą córką do Valinoru by zamieszkać wśród Vanyarów.

## Historia

Była córką Lemyare, siostry Ingwego, króla Vanyarów oraz Najwyższego Króla Wszystkich Elfów.

Po śmierci Míriel Þerinde odmówiła ponownego wcielenia lub uzdrowienia, pozostawiając swojego męża Finwego w niesprawiedliwym wdowieństwie.

Ze *Statutem Finwë i Miriel* , Manwe pozwolił Finwë wziąć drugą żonę, a tym samym Indis stała się macochą dla Fëanora . Wraz z Indis Finwë miał jeszcze dwóch synów, Fingolfina i Finarfina oraz trzy córki, Findis, Írimë i Faniel . Fëanor obserwował wpływ Indisa na Finwego, w tym jego mowę, która zaczęła przypominać wypowiedź Vanyarów i uważał to za brak szacunku wobec matki. :

Po zabiciu męża, wraz ze swoją najstarszą córką Findis, wróciła do Valinoru, aby żyć wśród swojego ludu, Vanyarów .

## Etymologia

*Indis* to quenya dla "*Wielkiej lub Walecznej Kobiety*",  ale jest również tłumaczony jako "*żona, panna młoda*".

## Inna wersja Legendarium

We wcześniejszych wersjach Indis była bliskim krewnym, prawdopodobnie siostrą Ingwe
Bobołaki

### Pochodzenie

Stworzeni przez nieznane siły pod koniec Czwartej Ery, być może potomkowie orków północy

## Cechy

### Kolor włosów

Brak

"*Namnożyło się wszelkiego plugastwa. W Mahakamie, w górach, aż roi się od bobołaków."*

**Borcoraki** zwane przez ludzi **Bobołakami** to humanoidalne istoty przypominające "ni to orków ni to ludzi" o niskim wzroście. Mówi się, że pojawili się dopiero pod koniec Czwartej Ery i nigdy nie było ich na świecie więcej niż pięć tysięcy.

## Charakterystyka

Bobołaki są niskie, nieznacznie wyższe od krasnoludów. Większość z nich sięga dorosłemu mężczyźnie do piersi. Ich małe, całkowicie czarne oczy są mniej sprawne od ludzkich, co rekompensuje im jednak doskonały słuch. Palce bobołaków zakończone są ostrymi pazurami. Bobołaki wykazują się dużą odwagą, są również dumni z tego, że są inni. Lubią górskie masywy oraz przyległe wąwozy i doliny, to czyni z te istoty podobne do krasnoludów i gnomów, chociaż w przeciwieństwie do tych dwóch ras nie wydobywają bogactw ziemi.

Są dobrymi tropicielami i myśliwymi, a kilka z nich zostało nawet znanymi najemnikami lub bandytami. Zawody takie jak te pozwalają im dobrze wykorzystać swoją zwinność.

## Historia

Nie wiadomo, kiedy dokładnie bobołaki pojawiły się na świecie. Niektórzy twierdzą, że istnieją wystarczające poszlaki, aby stwierdzić, że pochodzą sprzed tysięcy lat z czasów Czwartej Ery. W czasach, gdy obszary zamieszkane obecnie przez Skandynawów zdominowane były tylko przez gnomy, orków i krasnoludy, bobołaki mieszkały zapewne gdzieś w Formenorze.

Przez tysiąc lat bobołaki żyły spokojnie w swych górskich siedzibach, aż do czasu pojawienia się człowieka. Mimo prób asymilacji z ich strony, ludzie uznali bobołaki, znacznie odmienne od innych
rozumnych ras, za potwory, które należy wytępić i starali się odebrać im ich ziemie siłą. Gdy bobołaki zaczęły przeszkadzać ludziom w budowie
kopalń i szybów w bogatych w złoża górskich krainach, zaczęto je tępić i zamykać ocalałych w rezerwatach. Zdaje się, że ostatni przedstawiciele tej rasy żyli jeszcze około 1000 roku naszej ery na północy Europy.
Eryr-Aryth

**Eryr-Aryth** zwany **Mową Orłów** lub po prostu **Orlim** to tajemniczy język używany przez Wielkie Orły a także być może inne szlachetne ptaki, spokrewniony podobno z mową sów, lecz niezrozumiały dla zwykłych śmiertelników. Większość słów w orlim zwyczajnie ludzie nie są wstanie wypowiedzieć (aczkolwiek podobno niekiedy pewne zachodnie księżniczki dzięki swym piskliwym głosom dawały radę się nim posługiwać).
Alderon

**Ambar** lub **Imbar** w Czwartej Erze znany pod nazwą **Alderon** to nazwa centralnej i pierwotnej planety w Ardzie. Ambar jest najprawdopodobniej równoznaczny z Ziemią.

## Kontynenty Ambaru

### Trzecia i Czwarta Era

* Śródziemie (Endor)
* Mórenore (Mroczne Ziemie)
* Rómenóre (Kraina Słońca)
* Nowe ziemie
* Dor Bendor
* Darengrast
* Ardala
* Dornen
* Krull
* Ostatni Kontynent

### Wcześniejsze

* Aman (Przeniesiony po za kręgi świata do Exambaru)
* Númenor (Druga Era)
* Nori Landar/Pangea (Dawne Dni)
* Lombanór (Dawne Dni)
* Targner (Pierwsza Era)
* Marlakcor (Bliżej nieokreślone kiedyś)

## Klimat

Klimat Ambaru jest dość zróżnicowany ale stabilny. Na większości jej powierzchni występują cztery pory roku, zaś w krajach Haradu, Ardoru i Archipelagu rok dzieli się na porę deszczową i suchą. Najwyższe temperatury występują na spalonym w słońcu Pustkowiu Światła (ok. 80'C) i na pustyni Unâv (ok. 65'C). Najzimniejszy klimat występuje na najdalszym południu Ambaru, gdzie leży tajemniczy Ostatni Kontynent (do -90'C).
Brunebeno Brązowy

**Brunebeno** był mędrcem i magiem z Rhovanionu. Jako uczeń Radagasta był niegdyś członkiem i agentem Heren Istarion, lecz z czasem porzucił tę drogę, zostając druidem i uzdrowicielem. Zazwyczaj samotny i unikany przez większość ludzi, wciąż był wzywany przez Wodzów Leśnych Ludzi, aby udzielać rad. Był także przyjacielem rodu Beora, któremu pomagał od czasu jego ucieczki z gór mglistych. Miejsce jego zamieszkania stale się zmieniało, ale najczęściej widywano go w pobliżu Sairtheod i Rhosgobel.
Shiyoko

A humble and hardworking farmer native to Kharb, strongly takes after her father's footsteps and has never really questioned anything different. She has lots of pride in her homeland and loves the people she's grown up with. Knows little of lifestyles outside of the west and her father ensures things stay that way. Though she is rather curious about visiting travelers...

## Personality

Has a good heart but is easily tricked by others. She has no reason to believe others would lie to her. Unaware that she often says suggestive things.

## Skills

Great at farming and general camping skills. Fond of fashion and practices tailoring with her mother's old sewing kit when no one is around.
Beczkowiec

Pękaty jak baryłka piwa **Beczkowiec** to duży, baryłkowatego kształtu
grzyb, który osiąga do 2,4 metra wysokości i 1,5 metra średnicy.
Zewnętrzne warstwy ma twarde i zdrewniałe, ale wewnętrzny miąższ jest
jadalny, a w środku znajduje się zbiornik wody (zwykle od 75 do 190
litrów), do którego można się przebić i który da się osuszyć. Gdy
beczkowiec zaczyna wytwarzać zarodniki, co dzieje się po dziesięciu
latach wzrostu, miąższ staje się czarny i trujący.
Druga Bitwa o Przełęcz Aglonu

**Druga** **Bitwa o Przełęcz Aglonu** miała miejsce niebawem po Dagor Bragollach. Podczas tej batalii książęta Curufin i Celegorm na czele pozostałych im wojsk próbowali utrzymać fortyfikacje w regionie, ale nie udało im się i musieli wycofać się w kierunku warownego Himringu. Po tej bitwie Morgoth uzyskał znaczący punkt strategiczny powalający mu na swobodne ataki w kierunku południowego Beleriandu.
Gildor Inglorion

**Gildor Inglorion** z ludu Finarfina był Noldorem, synem Inglora - rycerza z Nargothrondu. Był jednym z najpotężniejszych elfich władców swoich czasów i był uważany za nieformalnego władcę wędrownych kompanii elfów podróżujących między Imladris a Wieżowymi Wzgórzami.

## Opis

Gildor urodził się jako syn Inglora i Maereth. Spekuluje się iż mógł być on wnukiem Angroda - to by tłumaczyło jego pozycję jako wysokiego księcia elfów. Brał on udział w wielu wielkich wojnach z orkami Gór Mglistych oraz walczył w Wojnie Ostatniego Sojuszu. Po najazdach na Evendim zamieszkał w Rivendell, gdzie został jednym z dworzan Elronda i jego doradcą. Potem jednak porzucił to miejsce i zaczął przemierzać krainy Eriadoru wraz z kompanami, od czasu do czasu spotykając się z ludźmi i hobbitami oraz gromadząc przeróżne relikty.

Około września 3001 TE, kiedy Bilbo Baggins opuszczał Shire w drodze do Rivendell, spotkał elfa i zaprzyjaźnił się z nim. W następnych latach widywali się też sporadycznie podczas jego pobytów w Rivendell. Także we wrześniu 3018 podróżował na wschód z kompanią Elfów z Rivendell, gdy napotkał powiernika pierścienia i towarzyszył mu przez pewien okres.

Gildor opuścił Śródziemie 22 września 3021 TE i razem z Elrondem i kompanią odpłynął do Nieśmiertelnych Krain.
Androth

**Lord Androth** **z Aryadoru** był elfickim władcą i najlepszym przyjacielem Elwe Thingola, żyjącym za Dawnych Dni, gdy pierwsi elfowie osiedlili się w Beleriandzie. Odegrał kluczową rolę w sadze *The Spell in the Stars*, czyli historii pierwszych bohaterów Beleriandu. Na jego cześć nazwano Jaskinie Androth.

## Opis

Przed wydarzeniami opiewanymi w balladach Androth był zwykłym wędrowcem bez konkretnego celu ani domu do którego mógłby wrócić. Wędrował po Beleriandzie, tworząc pieśni i korzystając z łaski na stałe osiadłych Sindarów. Wszystko zmieniło się, gdy poznał Thingola i Melianę przez co wplątał się w jedną z największych przygód z czasu Uwięzienia Melkora. Dopiero podczas tej legendarnej wyprawy wraz z Elwe Thingolem, Melianę i Edenel (która była jego wielką miłością) ujawniło się jego wielkie męstwo i poświęcenie, a o jego odwadze długo śpiewali minstrele Beleriandu. To właśnie w Angbandzie zdobył też swój niezwykły oręż, Laskę Keireth (będącą skrzyrzowaniem miecz i kija z toporem, niezwykle dziwna, ale potężna broń).

Gdy przygoda dobiegła końca Androth
Inwazja na Nevrast

**Inwazja na Nevrast** miała miejsce czas jakiś po upadku Hithlumu w 475 PE. Wówczas Morgoth pewien, że zniszczył już wszystkie grożące jego władzy mocarstwa postanowił dobić słabnące krainy północy jakich jeszcze nie miał we władaniu. Wysłał więc liczną armię na Nevrast i Lammoth, ostatnie broniące się tam królestwa. Jednak przeliczył się bowiem elfowie choć nieliczni walczyli dzielnie i nad jeziorem Linaewen rozgromili najeźdźców. Widząc ogrom tej klęski Czarny Pan był zmuszony zawrócić wojks idące na Lammoth, nie zrezygnował jednak z ataku i uderzył ponownie na Nevrast. Tym razem obrońcom nie udało się powtórzyć sukcesu i region znalazł się w rękach Melkora, zaś nieliczni ocalali zbiegli do Lammoth, które jeszcze przez parę lat stawiało opór potędze Angbandu.
Amnor

**Amnor** zwany też **Aminionem** jest nadmorskim regionem północnego Amanu, na południe od Aramanu w pobliżu miasta Amnos i Kamiennej Przysatni. To właśnie tutaj posłaniec Valarów Amnon ogłosił Proroctwo Północy.

Na początku czwartej Ery, Eldarowie założyli tu "Wielkie Księstwo Amnoru" z stolicą w Amnos. Region ten słynie z wydobycia żelaza, które do dziś jest głównym towarem eksportowanym przez mieszkańców.
Dor-lómin

**Dor-lómin** zwany też **Ariodorem** był ludzkim królestwem w Pierwszej Erze, położonym na południu Hithlumu.

## Geografia

Dor-lómin był częścią Hithlumu, jednego z regionów Beleriandu. Zlokalizowany był pomiędzy trzema pasmami gór - Ered Lómin, Ered Wethrin i górami Mithrim.

## Historia

Dor-lómin był początkowo krainą zamieszkiwaną przez Sindarów i był lennem Elu Thingola. Lecz od momentu gdy został zajęty przez orków i ponownie odbity przez siły Noldorów, rządził nim Fingon, syn Najwyższego Króla Noldorów Fingolfina, do momentu przybycia ludzi do Beleriandu. Wtedy Dor-lómin został ofiarowany ludziom z rodu Hadora, którzy uczynili z niego jedno z najsilniejszych ludzkich królestw w Beleriandzie. Po Nírnaeth Arnoediad kraj jednak opustoszał, zostali w nim tylko starcy, kobiety i dzieci (mężczyźni
zostali albo zabici albo wzięci do niewoli). Później do tej krainy
zostali zesłani Easterlingowie przez Melkora. Z Dor-lóminu wywodzili się Húrin Thalion i jego syn Túrin.
Doriath

**Doriath** (S."Kraj Ogrodzenia") był wielkim królestwem elfów w Beleriandzie, krajem Sindarów, który istniał w drugiej połowie Lat Drzew i przez większą część Pierwszej Ery Słońca. Przez tysiące lat był oddzielony od świata zewnętrznego pod rządami króla Thingola i był chroniony przez moc jego żony Meliany, dopóki nie został wciągnięty w wojnę przeciwko Morgothowi i losowi, który spadł na Noldorów, z powodu przysięgi Fëanora.

## Geografia

Królestwo Doriathu leżało w samym centrum Beleriandu. Otoczone było Obręczą Meliany - barierą, przez którą nie mogły przejść siły zła. Obejmowała całe królestwo Elu Thingola, to znaczy lasy Neldoreth, Region, Nivrim oraz cześć ziemi Aelin-uial, ponadto w tym królestwie znajdował się Brethil oraz Nan Elmoth, jednak tych obszarów nie obejmowała Obręcz Meliany. Południową oraz wschodnią granicą tej krainy była rzeka Aros. Granicą zachodnią była rzeka Sirion oraz Mindeb.

## Główne miasta i twierdze

* Menegroth (stolica)
* Echad Beleg (główna twierdza)
* Borderwatch (siedziba straży granicznej)
* Hirilorn

## Regiony

* Aelin Uial
* Arthórien
* Brethil
	+ Celebros
	+ Lithir
	+ Nen Girith
	+ Północne bagna
* Metiriada
* Nan Dairon
* Dimbar
	+ Mindeb
* Esgalduina
* Równiny Sirionu
* Pas Meliany
	+ Obręcz Meliany
* Glithui
* Menegroth
* Neldoreth
* Nivrim
* Radhrim
* Region
* Taeglin
Gezzal

**Gezzal** znany też jako **Dajjal** był jednym z Balrogów - potężnych sługów Morgotha. Był kapitanem orków a także przez pewien czas wraz z swoim przełożonym Lungorthinem, osobistym ochroniarzem Morgotha (z funkcji tej jednak zstał zwolniony gdy Lúthien Tinúviel przechytrzyła go i bez większego problemu uśpiła). Uważa się, że w późniejszych czasach nadzorował pracę niewolników w podziemiach Angbandu i zginął podczas Wojny Gniewu gdy runął Thangorodrim.
Celebur

**Celebur** czyli **Płonące Srebro** było srebrnobiałym lub srebrnoszarym metalicznym
 materiałem o silnym i bardzo niebezpiecznym promieniowaniu. Kontakt z rudą celeburu może okazać się zabójczy, ale mimo to był używany w
niektórych złych stopach Morgûlu, takich jak kregora i mithrarian wykuwanych przez renomowanych orkowych znawców sztuki kowalskiej.
Balrogowie

**Balrogowie**, zwani czasem **Balrogath**, byli pierwotnie ognistymi Maiarami przeciągniętymi niegdyś przez Morgotha na ciemną stronę i jego najpotężniejszymi sługami. Wśród istot ciemności byli swego rodzaju arystokracją i słynęli jako generałowie wielu mrocznych armii. Choć na początku świata były ich tysiące, wielu mędrców twierdzi, że po upadku Angbandu na świecie zostało ich już tylko kilku (Gandalf twierdził, że zostało ich nie więcej niż siedmiu).

## Charakterystyka

Uważano ich za najstraszniejszych i najokrutniejszych ze sług Morgotha. Potrafili posługiwać się magią, a w ręku dzierżyli miecze z płomieni. Byli nieśmiertelni, a zniszczyć ich mogła tylko siła potężniejsza niż oni sami. Byli istotami władającymi ogniem i cieniem, potężnymi i wzbudzającymi strach.

## Siedmiu Władców Barlogów

Spośród ich niezliczonych zastępów siedmiu górowało potęgą nad innymi. Zwano ich Władcami Barlogów i mieli oni szczególną władzę wśród sługów Morgotha. A byli to:

* Durlach
* Felagrog
* Gothmog
* Lungorthin
* Maroch
* Raumo
* Uru
* Dûrûr (dawniej)

## Pozostali Barlogowie

* Borangos
* Carrog
* Coldagnir
* Erebún
* Gaergoth
* Gedulmon
* Gezzal
* Magurgoth
* Morgul
* Morfuin
* Múar
* Muul Baas
* Razarac
* Rothug
* Tar Goroth
* Thaurlach
* Surgath
* Udúnion
Iverin

**Iverin** dziś zwany **Irlandią** jest wyspą na oceanie Belegaer i pozostałością po części Lindonu, która w drugim tysiącleciu Czwartej Ery oddzieliła się od kontynentu Śródziemia po wielkich trzęsieniach ziemi. W Czwartej i Piątej Erze ziemie te zamieszkiwali żyjący w górach krasnoludowie (zwani leprikonami) oraz nieliczni ludzcy osadnicy (o elfickich mieszkańcach nie ma prawie wzmianek, co jest dość dziwne zważywszy na pochodzenie tego lądu). Główną osadą Iverinu na przełomie Czwartej i Piątj Ery był Vasselheim.
Annam

**Annam** przez Olbrzymów zwany **Ojcem Świata** był niezwykle mądrym pradawnym bytem żyjącym w Ardzie przed pojawieniem się elfów oraz mitycznym ojcem wszystkich Gigantów. Zostaje krótko wspomniany w kilku legendach oraz Kronikach Almaren jako wódz Olbrzymów po za wyspą i architekt gór. Nikt nie wie dokąd odszedł i gdzie teraz się znajduje, lecz powiadają, że raz jeszcze przybędzie na Ambar podczas Dagor Dagorath.
Abriany

**Abriany** w Isengardzie znane jako **Strusie Morenorejskie** to podłe i złe spokrewnione z strusiami zwierzęta pochodzące z skażonego kontynentu Morenor Istoty te nie są jednak szczególnie niebezpieczne dla ludzi o ile ludzi tych jest więcej niż jeden. Dla samotnych wędrowców zaś są zmorą, atakują ich stadnie i żywcem rozrywają na strzępy - a ich dzioby są wstanie rozerwać kości.

## Notatki

* Kilka tych zwierząt udało się swego czasu schwytać i przewieźć do Śródziemia, gdzie trzymano je w klatkach w pracowniach Wielkich Wezyrów lub też były pokazywane w zoo. W Farleen doszło nieomal do straszliwej katastrofy gdy na skutek akcji sabotażowej większość zwierząt w tym Abrainy uciekło z klatek i zaczęło pustoszyć miasto a tylko dzięki męstwu paru akurat przebywających w pobliżu magów i herosów udało się uratować miasto przed zniszczeniem.
Amazpe

> *"W głębi dżungli Amazpe dzieją się dziwne rzeczy... nikt nie wraca stamtąd żywy..."*
>
>

**Amaja** lub **Amazpe** dziś zwana **Amazonią** to kolosalnych rozmiarów gęsta i deszczowa dżungla położona na Nowych Ziemiach, dokładniej na kontynencie Amaja, który od tego regionu wziął swą nazwę. Była zamieszkiwana przez dzikie zwierzęta, dziwaczne rasy i stwory nie występujące chyba nigdzie indziej, jak np. żaboludzie. Nie żyją tu żadni cywilizowani przedstawiciele ras elfów i ludzie, a jedynie dzikie plemiona o nie mniej dziwnych tradycjach, przybyłe tu zapewne z Mrocznych Ziem Południa i zamieszkałe na gruzach bliżej nieokreślonej starożytnej cywilizacji, którą zapewne wpierw wyniszczyły.

Niewiele wiadomo o tym miejscu z czasów sprzed Czwartej Ery kiedy dotarli do niego poszukiwacze z Westlandów, istnieją jednak podejrzenia że już w Drugiej Erze Świata istniały tu jakieś tajemnicze konstrukcje, wzniesione przez tajemnicze byty w legendach tutejszych ludów zwane Silvanusami. Amazpe to miejsce bardzo niebezpieczne, z uwagi na ogromne Skorpiony i Megaterium (Ogromny Leniwiec) oraz inne prawie nieznane, acz straszliwie groźne i często jadowite stwory. Podobno nigdzie indziej na świecie nie ma też aż tylu różnych (także groźnych) odmian płazów i owadów a także gigantycznych mięsożernych roślin.

## Notatki

* Zdarzało się wielokrotnie, że ludzie ze Śródziemia próbowali skolonizować tereny Amazpe a nawet wykarczować puszczę - bez powodzenia. Dumni Numenoryjczycy, Gondorianie, Dunedaini, Etolrimowie czy Andrończycy nie raz wysyłali tu swe ekspedycje, lecz niewiele z nich przeżyło na tyle długo by móc coś więcej opowiedzieć o tej rozległej i niezbadanej krainie.
* Przez Amazpe przepływa Rzeka Amazonka (Amazperi), prawdopodobnie jedna z najdłuższych rzek na całej Ardzie, lecz jeszcze nikomu nie udało się choćby nawet względnie oszacować jej prawdziwej długości.
* Wedle pewnej starej legendy gdzieś na drugim krańcu tej pozornie nieskończonej dżungli kryje się zaginione złote miasto.
Administracja

* na forum, moderatorzy posiadają możliwość zarządzania subforami oraz przenoszenia wątków pomiędzy nimi,
* moderowanie czatu,
* usuwanie komentarzy pod blogami,
* edytowanie i usuwanie komentarzy pod artykułami.

### Kim są Moderatorzy?

Moderatorzy to użytkownicy którzy posiadają dodatkowe narzędzia
służące do zarządzania obszarem społeczności, na którym znajduje się
treść a także posiadający dodatkowe prawa do doglądania i zarządzania

rozmowami odbywającymi się przy pomocy różnych funkcji.

Zasady przyznawania uprawnień

* O stanowisko
Galnin

**Galnin** jest miękkim, trwałym, lekkim, ciągliwym metalem o wyglądzie od srebrzystego do matowoszarego, w zależności od chropowatości powierzchni. Z powodu jego niewielkiej wagi krasnoludowie z Żelaznych Wzgórz, Dyrii i Novgori wykorzystywali jego sztabki jako walutę.

## Notatki

* Jest nierozpuszczalny w alkoholu, chociaż w pewnych postaciach może być rozpuszczalny w wodzie co jest jego wielką wadą jako forma płatnicza.
Cakenhol

This Deadgeria military town has several road blocks set up on the road to Falderde to protect it. It's a bit off on its own path and across a river.

## Notes

Really just a military base, but people do live here as well. Not often visited as it isn't on the path itself, but instead a little ways back from it.
Kazanami

A slime girl from Deadgeria.

## Personality

She's actually just a slime who's able to replicate the human shape really well. So she doesn't speak and has pretty basic thoughts over all. But she loves girls. Protects those she cares about, especially cute girls. Can get extremely hostile if threatened.

## Skills

Being a slime having mastered her form, she's able to turn into nearly anything. Although she mostly keeps her primary form in tact unless she absolutely can't, her hair tends to stay in tentacle form and can form to make any shape when needed. She uses this as her main form of weapon, able to make swords or shields at will. She can condense her body to be super hard, she can change her size and regenerate. Virtually immortal, just only has one brain cell so she doesn't really make any complicated plans.
Bitwa na polach Tumhalad

**Bitwa na polach Tumhalad** to batalia, którą żołnierze Nargothrondu stoczyli z potężną armią Morgotha na równinach Tumhalad, między rzekami Narog i Ginglith w 485 Pierwszej Ery. W bitwie tej poległ król Nargothrondu - Orodereth a jego armia została wybita co doprowadziło potem do tragicznego Upadku Nargothrondu.

## Historia

Informacje od Círdana, który rozmawiał z Ulmem, a dostarczone przez Gelmira i Arminasa, przeniosły ostrzeżenie i wieści o olbrzymich siłach orków wyruszających z Ered Wethrin i Przełomu Sirionu. Elfowie, za radą Ulma, nie chcieli wychodzić z kryjówki, lecz Túrin
 zachęcił ich, aby podjęli walkę z sprzyjającym terenie. Armia Morgotha
jednak była zbyt silna, posiadając w swoich nie tylko znacznie ponad przewidywane 10 000
orków ale także smoka Glaurunga. Armia elfów została rozbita i praktycznie wycięta wraz z królem Orodrethem. Tylko Túrin zdołał się ocalić chroniony smoczym hełmem, wynosząc także rannego śmiertelnie Gwindora. Pospieszył do Nargothrondu ostrzec pozostałych, lecz orkowie i Glaurung byli szybsi, rozbijając Drzwi Felagunda, zabijając obrońców i biorąc do niewoli wiele kobiet łącznie z Finduilas. Po tej bitwie Nargothrond został zniszczony, a Glaurung rozłożył się tam na 5 lat.
Elegost

**Elegost** (TA 1347-1355) był ostatnim królem Rhudauru. Choć miał mieszane pochodzenie, miał wysokie pochodzenie dunadańskie i był spokrewniony z linią królewską. Jego roszczenia do korony nie były jednak bezsporne. Po jego śmierci kilku Lordów Rhudauru dążyło do Królestwa, w tym Ervegil , syn Elegosta, Beregor, i jego potomkowie. Jednak w tym czasie lord Broccach, człowiek o mieszanym pochodzeniu Dunadan-Hillman, który twierdził, że pochodzi od Elegosta, ale którego słuszne roszczenia zostały odrzucone przez królów Arthedain i Cardolan, objął tron i nigdy więcej nie było króla Rhudaur, który był uznawany lub w pełni wspierany przez szlachtę z innych Królestw Arnoru, a Rhudaur był rządzony przez Królów Góralów aż do upadku Angmaru i Rhudauru, który zakończył się jako Królestwo z jego ostatnim władcą Bhaltairem.
Ciliryjski

Manuskrypt w mowie Cilyarów datowany na 2570 CE

**Ciliryjski** znany też jako **Dialekt Cilyarów** to oparty na językach sindarińskim i rohirrickim dialekt, którym od wieków porozumiewają się członkowie plemienia Cilyarów żyjący w okolicach Dol Amroth. Choć teoretycznie istnieje coś takiego jak cyliryjskie pismo, to zdaje się że niemal nikt nie potrafi się nim posługiwać i do dziś odnaleziono jedynie trzy dłuższe manuskrypty w nim spisane (z 2570, 2888 i 2909 TE).

## Historia

Zdaniem badaczy z Gondoru początkowo terytorium Cilyarów zamieszkane było zarówno przez ludzi,
jak i przez elfów. Ponieważ obydwie te rasy często musiały się ze sobą
porozumiewać (podczas handlu, zawierania sojuszy itp.), to w mowie
plemienia pojawiało się coraz więcej słów z języka sindarińskiego. W
Trzeciej Erze głównym sojusznikiem Cilyarów stali się rohańczycy, wobec
tego dowódcy wojskowi i żołnierze byli zmuszeni nauczyć się języka
rohhirickiego. Ponieważ żołnierze stanowili ponad połowę cilyarskiej
społeczności, mowa Rohanu na stale weszła do dialektu Cilyarów.

## Lista słów

### A

Adeyn - człowiek

Adenre - ojciec

Alen - zielony

Aneorl - król

Angren - żelazo

Arve - krzew

### B

Baerde - warownia, zamek, twierdza

Beeg - mały, mniejszy

Brid - wilk, drapieżnik

### C

Carlev - przeciwnik, wróg

Carve - czerwiec

Clevren - srebro

Crigge - skała, kamień, jaskinia

### D

Dagre - bitwa

Deanshie - widmo, zjawa

Dor - państwo, miasto, kraj, kraina, obszar

Dol - wzgórze

Duine - rzeka

### E

Eidel - elf

Elique - łabędź

Erle - szlachcic

Eryn - las, puszcza, gaj

Evire - lód

Evirlle - styczeń

### F

Fenne - słońce

Fennelore - lipiec

Foinne - ciemność

### G

Gonde - kamień

Grive - hełm

### H

Hadra - południe

Helle - pozdrowienie

### I

Iarv - most

Iella - córka, dziewczyna

Ienn - syn, chłopak

Iavirre - wiewiórka

Iavirrelore - listopad

### K

Kaire - pustynia

Kavrelir - luty

### L

Lach - płomień

Lacve - jezioro

Leire - echo

Lore - pora

Loth - kwiat

Lotherie - kwiecień

### M

Melle - złoty

Meri - strumień, potok

Mines - patrzeć

Minle - niebo

### N

Nathel - matka

Narbeleth - październik

Nivre - biały

Nivrelore - grudzień

Naed - drzewo

Naedwelle - marzec

### R

Reoch - koń, wierzchowiec

Riave - woda

Riavelore - sierpień

Rieve - deszcz

### S

Silv - orzeł

Silvenne - maj

Simbelmynë - niezapominajki

### W

Waith - plemię

Wille - liść

Willelore - wrzesień

Win - przyjaciel
Eriadoran

Stara księga spisana w Eriadoranie

**Eriadoran** lub **Dawna Mowa Eriadoru** był w zamierzchłych czasach językiem mieszkańców Eriadoru - Eriadorrimów. Mowa ta wyszła z użytku po wprowadzeniu na ziemiach Eriadoru Wspólnej Mowy, do której z resztą język ten był bardzo podobny. Cechowała go jednak znacznie prymitywniejsza gramatyka, a pismo choć oparte na tradycyjnym alfabecie odznaczało się zawiłą i trudną kaligrafią. Pomimo zastąpienia go w Trzeciej Erze przez Westron i Northon, na terytorium Rhudauru przez tysiąclecia przetrwała dawna wymowa, zwana w Arnorze **Gwarą Mithladu**.

## Notatki

* Znane są tylko trzy księgi spisane w tym języku.
Bitwa na widłach Gelionu i Ascaru

**Bitwa na widłach Gelionu i Ascaru** znana też jako **Dagor-en-Ascar-Gelion** była bitwą stoczoną przez Edainów z ludu Haladinów i Noldorów przeciwko orkom nasłanym na Thargelion przez Morgotha. Zakończyła się ona ostatecznie zwycięstwem elfów i ludzi, lecz Haladinowie ponieśli straszliwe straty w liczni wodzowie ich polegli.

## Historia

Dawno temu w czasach Długiego "Pokoju" Morgoth, zagniewany po upadku jednej z swych intryg, że kłamstwami i matactwami nie zdołał całkowicie skłócić ludzi z elfami, postanowił wyrządzić ludziom jak najdotkliwsze szkody. Wysłał więc oddział orków, którzy obeszli od wschodu linie oblężenia i przekradli się z powrotem Drogą Krasnoludów przez Ered Lindon, napadając znienacka Haladinów w południowych lasach krainy Karanthira.

Haladinowie nie podlegali władzy książęcej i, nieskorzy do jednoczenia się, nie żyli w większych skupiskach, lecz w rozproszonych małych osadach, z których każda zarządzała własnymi sprawami samodzielnie. Znalazł się wszakże wśród nich człowiek władczy i nieustraszony, imieniem Haldad, który zgromadził, ilu zdołał najwięcej, odważnych mężczyzn, wycofał się na ich czele w widły Askaru i Gelionu, a w samym kącie zbudował ostrokół biegnący w poprzek od rzeki do rzeki; pod osłoną ostrokołu umieścił kobiety i dzieci, które się jeszcze uratowały. Tam Haladinowie wytrzymywali oblężenie, dopóki nie wyczerpały się zapasy żywności.

Haldad miał parę bliźniąt, córkę Halethę i syna Haldara, oboje równie dzielnych w obronnej walce, gdyż Haletha była odważną i silną dziewczyną. W końcu jednak Haldad poległ podczas wypadu na orków, a Haldar, spiesząc, by ocalić chociaż zwłoki ojca od rozsiekania, padł obok nich pod ciosami orkowych mieczy. Odtąd Haletha starała się podtrzymać na duchu oblężonych, chociaż nie było dla nich nadziei; niektórzy z rozpaczy rzucali się do rzeki i tonęli. Jednakże w tydzień później, gdy orkowie ruszyli już do ostatniego natarcia i wdarli się za ostrokół, rozległo się niespodziewane granie trąb; to Karanthir na czele swoich wojsk przybył z północy i zepchnął orków w nurty rzek zwyciężając i zakańczając inwazję, choć starty w Thargelionie były ogromne.
Hobbit - Tam i z powrotem, po raz kolejny

**Hobbit - Tam i z powrotem, po raz kolejny** to powowieść o ostatniej podróży Bilba do Ereboru, odbytej pod koniec Trzeciej Ery, spisana zaś około 10 roku Czwartej Ery, przez anonimowego hobbita (niekórzy sądzą, że spisał ją sam Bilbo Baggins).

## Fabuła

Wiele lat po powrocie do Bag end, dobrze znanego nam Hobbita oblega nostalgia oraz chęć do ponownego wyruszenia w świat, tym razem granicę Shire'u przekracza samotnie, kierując się ku krainom Ered Luin... a potem znów do Ereboru.
Bel Purpurowa

Abanful;

Gebétan

*"Niewiele jest w Śródziemiu czarodziejek, a już z pewnością tak nierozgarniętych. Nie mniej jednak przyda nam się jej pomoc"*

**Bel Purpurowa** (ang."Bel the Purple") znana też jako **Bellathien** i **Gebétan** to młoda czarodziejka i pomniejsza członkini Heren Istarion, podróżująca między Shire a Lindonem, gdzie sprzedaje swoje dzieła i pomaga mieszkańcom. We wszystkich istniejących kronikach jest wspominana zaledwie pięć razy, więc niektórzy mędrcy sprzeczają się na temat wiarygodności danych o niej. Spekuluje się, że mogła być uczennicą Gandalfa Szarego.

## Wygląd

Bel ma kręcone brązowe krótkie włosy, duży nos i niebieskie oczy koloru burzy. Jej jasna skóra i spiczaste uszy, nadają jej wygląd Elfa. Ogółem wygląda na nieco ponad dwadzieścia pięć lat, choć zapewne jest znacznie starsza. Wspomniano, że nosi zdecydowanie zbyt dużo fioletu (z czarnymi i srebrnymi akcentami), laskę z kryształkami ametystu i owijkę z drutu mitrhylowego. Posiada fioletowy kapelusz, często zabiera z sobą także ręcznie wykonaną fioletową biżuterię.

## Osobowość

Bal jest opisywana jako bardzo przyjazna, ale nieco roztargniona czarodziejka. Jest zawsze chętna do pomocy, zna się szczególnie na rzemiośle lub ogrodnictwie. Jest empatyczna i mądra, a niektórzy twierdzą że zbyt gadatliwa. Wiadomo, że bardzo lubi krasnoludy.
Brązowe Elfy

*"Ze wszystkich zachodnich elfów najrzadsze były elfy brązowe, Lindellimowie żyjący w niewielkich kilku osobowych gromadach..."*

**Brązowe Elfy** czyli **Lindellimowie** lub **Elfy Eriadorejskie** były szczepem Nandorów, który co prawda w Dawnych Dniach przekroczył Góry Mgliste, ale nie wszedł do Beleriandu, chociaż z czasem część Elfów Zielonych dołączyła do nich. W dużej mierze przypominali swoich krewnych z Rhovanionu i Lindonu, jednak po zniszczeniu Królestwa Nenuial już nigdy więcej nie byli w stanie się zjednoczyć ani stworzyć silnego państwa. Ocalałe Brązowe Elfy w Trzeciej Erze albo żyły w małych, szeroko
rozpowszechnionych społecznościach w całym Eriadorze, albo znalazły schronienie w Lindonie, Rivendell lub Lórien. Jedyną większą społecznością Brązowych Elfów, która istniała przez dłuższy czas, było Księstwo Sîrgala.

## Notatki

* Nazwę zawdzięczają starannie uszytym skórzanym strojom oraz kolorowi włosów.
Faniel

## Rodzina

### Krewni

Maidros Tatayondo i Cinsácë (dziadkowie, być może)Lemyare i Andon (dziadkowie od strony matki)

Silwe (stryj, być może)

Nurwe, Nurwen i Ingwe (stryjeczni dziadkowie)

Tata, Tatie i Ilion (pradziadkowie)

Nerdanela (bratowa)

Maedhros, Maglor, Celegorm, Caranthir, Curufin, Amrod i Amras (bratankowie)

Anaire (bratowa)

Fingon, Turgon i Argon (bratankowie)

Aredhel (bratanica)

Earwena (bratowa)

Finrod, Angrod i Aegnor (bratankowie)

Galadriela (bratanica)

### Rodzeństwo

Feanor (przyrodni brat)Findis

Fingolfin

Irime

Finarfin

**Faniel** - Elfa, najmłodsze dziecko i córka Finwego i Indis. Miała dwóch braci, Fingolfina i Finarfina, oraz dwie siostry Findis i Finvain (Írimë ) a także przyrodniego brata Feanora. Nie opuściła Valinoru podczas ucieczki Noldorów, pozostając w Tirionie.
Bitwa pod Dol Carak

**Bitwa pod Dol Carak** była znacznych rozmiarów bitwą stoczoną w 1356 DE między regularną armią Rhudauru a dwukrotnie liczniejszymi siłami orków z Angmaru pod dowództwem Ghargoga, będącą też pierwszą większą batalią Drugiej Wojny Północnej. Król Elegost z Rhudauru ukrył swe wojska przy zrujnowanej warowni Dol Carak, trafnie przewidując, że to właśnie tędy - najkrótszą drogą wgłąb jego kraju - odbędzie się przemarsz głównych sił wroga. Zasadzka udała się nadspodziewanie dobrze, albowiem w słynnej potem konfrontacji, jazda Elegosta oraz ukryci w ruinach twierdzy łucznicy całkowicie zaskoczyli przeciwnika, który (poniekąd dzięki fałszywym przekazom króla, wobec tej części szlachty od której spodziewał się zdrady) liczył na starcie dopiero nad rzeką Bruinen. Pomimo, że angmarejska armia była prawie dwukrotnie liczniejsza od wojsk Elegosta poniosła ona druzgoczącą klęskę, z miejsca tracąc niemal całe dowództwo i popadając w rozsypkę, co na jakiś czas dało Dunedainom przewagę w wojnie.
Angya

### Moc

Pierścień przedłuża życie właściciela a także "spełnia jego pragnienia" oraz pozwala właścicielowi zdobyć liczne skarby

### Data zniszczenia

3019 TE?

*"To nie jest zwykła błyskotka Durinie! Oto Angya - Pierwszy z Siedmiu. Ten kto go posiądzie spełni wszystkie swe pragnienia. I teraz ja ofiaruję go tobie, byś strzegł go przed Złym" -* Celebimbor

**Angya** - **Pierścień Thróra/Durina** zwany też **Pierścieniem Szczęścia** był pierwszym, najstarszym i najpotężniejszym z Siedmiu Pierścieni Krasnoludów i ostatnim, który odzyskał Sauron.

## Historia

Jako najstarszy i najpotężniejszy z Siedmiu, Pierścień Szczęścia został stworzony przez Gwaith-i-Mîrdain pod wodzą Celebrimbora. Według legendy jako jedyny z Pierścieni Krasnoludów nie został zdobyty przez Saurona gdy ten najechał Eregion. Został on bowiem w tajemnicy przekazany przez samego Celebrimbora (spodziewającego się ataku z strony Saurona) Durinowi III - władcy krasnoludów z Morii. Ten zaś przekazał go swoim spadkobiercom, którzy dzięki jego mocy zdobyli niezmierzone bogactwa.

Ostatnim znanym posiadaczem Pierścienia Dúrina był Thráin, syn Thróra, który został schwytany przez Orków i zesłany do Dol Guldur, gdzie po strasznych torturach ostatecznie oddał swój pierścień Nekromancie.
Beleg Cúthalion

Generał armii Doriathu

Będący najlepszym łucznikiem Pierwszej Ery **Beleg Cúthalion** znany też jako **Beleg Mistrz Łuku**, był sindarińskim wojownikiem i generałem, który służył w armii króla Elu Thingola z Doriathu jako naczelny dowódca arii. Był też zawczasu najlepszym towarzyszem Turina Turambara i najlepszym łucznikiem Pierwszej Ery.

## Historia

Urodził się w Pierwszej Erze jako syn podrzędnych Elfów - Eithedira i Belegornel. Gdy tylko osiągnął odpowiedni wiek wstąpił do armii króla Thingola, gdzie niebawem zasłynął jako niepokonany łucznik. Walczył u boku Edainów w ich wczesnych zmaganiach z orkami Morgotha, a później pomógł armiom Beleriandu w przegranej bitwie Dagor Bragollach. Po tych zmaganiach w uznaniu jego zasług wraz z Mablungiem został jednym z wielkich generałów Sindarów. Thingol osobiście mianował Belega na naczelnego kapitana straży granicznej i zwykle pełnił służbę na północnych pograniczach Doriathu w pobliżu Brethilu, Dimbaru i Nan Dungortheb, gdzie nie raz stawiał czoła najeźdźcom. Tam też, na północy wzniósł twierdzę Echad Beleg, jako pierwszą linię obrony przed siłami Morgotha.

Nie długo potem razem z Mablungiem, wspomagał wojska Ligi Meadhrosa podczas katastrofalnej piątej bitwy o Beleriand z której on sam ledwo uszedł z życiem. Brał też udział w "Polowaniu na Wilka" Carcharotha, gdy ten pustoszył Doriath i był przy pierwszej śmierci Berena Erchamiona.

Został bliskim przyjacielem Túrina Turambara. Gdy Túrin był oskarżony o zaatakowanie Sareosa, Thingol oczyścił go z zarzutów głównie dzięki Belegowi, który przyprowadził świadka. Król wysłał Belega w pogoń za Túrinem jako, że był wspaniałym myśliwym i tropicielem. Odnalazł go dopiero po roku poszukiwań na Amon Rûdh, ale ten nie chciał wrócić do Menegrothu. W zamian za wiadomość, Thingol pozwolił mu wybrać sobie broń ze skarbca. Beleg wybrał Anglachela, chociaż Meliana
 przestrzegała go przed nim. Wkrótce potem znów wyruszył na poszukiwania
 Túrina, znalazł go w tym samym miejscu, co przedtem i przyłączył do
jego bandy zbójów. Obóz został wydany przez krasnoluda Mîma, on został ciężko ranny, a Túrin porwany.

Po przepędzeniu zdrajcy i wyleczeniu najgłębszych ran ruszył na północ tropem orków, którzy porwali jego przyjaciela. Tam spotkał ledwo żywego Gwindora, który uciekł z Angbandu i wskazał Belegowi obóz, w którym więziono Túrina. Razem podeszli pod
obóz i w burzową noc zdecydowali się uwolnić Turambara. Wynieśli go
nieprzytomnego z obozu orków. Gdy Beleg próbował rozciąć więzy krępujące jego ręce, zadrasnął przez przypadek Túrina, który myśląc, że to ork,
zabił go wyrwanym z jego ręki Anglachelem. Tak oto żywot swój zakończył Beleg Mistrz Łuku.

Po jego śmierci Túrin stworzył piosenkę *Laer Cú Beleg*, *Pieśń o wielkim łuku*, i był znany z tego, że śpiewał ją w chwilach żalu i bólu (czyli zawsze), na cześć swojego poległego przyjaciela i towarzysza.
Biesy

Morvuddy

### Pochodzenie

Jelenie lub też im pokrewne istoty wypaczone przez Morgootha po jego powrocie na Ardę

## Cechy

### Długość życia

Nieznana

**Biesy** lub **Nycale** (ewentualnie **Nycalothy**) zwane też niekiedy mylnie **Jeleniołakami** to niezwykle rzadkie, a wręcz niemal mityczne istoty przypominające humanoidalną odmianę jelenia (i nią być może będące). Są one czworonożnymi ssakami, prawdopodobnie spokrewnionymi ze zwykłymi jeleniami, lecz na innym stadium ewolucyjnym. Te kopytne, posiadają poroże oraz (co niezwykle dziwne) troje oczu. Wedle legend Easterlingów ich najgroźniejszą bronią, oprócz morderczej szarży, są zdolności hipnotyczne – za pomocą środkowego oka potrafią tak zamącić percepcję ofiary, by owa nie widziała nic poza owym okiem. Wielu sądzi że należą one do tych strasznych stworzeń które to wyhodowano w trakcie oblężenia Angbandu, lecz podania Dawnych Dni sugerują, iż są one reliktem jeszcze dawniejszej epoki - prawdopodobnie są potomkami jednej z tych krwiożerczych i dziwnych ras Złowieszczych Zwierząt stworzonych w Drugiej Erze Latarni jako wypaczenie istot żyjących na Ardzie. Bestie te przetrwały kolejne ery świata, zamieszkując niedostępne dzikie puszcze Rhunu i utrzymując się w niewielkiej, acz dostatecznej by gatunek mógł przetrwać liczbie.

## Notatki

* Jeszcze na poczatku Piątej Ery zamieszkiwały lasy Derngorgoru.
* W czasie Wojny o Pierścień jeden ze sprzymierzonych z Sauronem Easterlindzkich wodzów używał takiego jako wierzchowca.
* Zasadniczo Nycale często różnią się od siebie tak zasadniczo, iż niektórzy badacze i odkrywcy postulują, iż jest to w rzeczywistości kilka odmiennych gatunków o tych samych przodkach.
Dor Rhúnen

**Dor Rhúnen** (S. „Kraj Wschodni”) był regionem położonym na północ od Mordoru i na zachód od Rhunaeru oraz prowincją Gondoru a potem Zjednoczonego Królestwa która z czasem stała się samodzielnym państwem.

## Dor-Rhúnen w 1640 TE

* Organizacja polityczna: okupacja
* Władcy: Aicawë - regent z Gondoru. Książę Augomundo, wysłannik Northmenów.
* Organizacja administracyjna: sześć okręgów wojskowych pod bezpośrednią kontrolą Regenta, który z kolei jest mianowany przez króla. Północni ludzie mają autonomię pod rządami Gondoru. Nie ma tradycyjnej szlachty gondorejskiej, a wiele gruntów jest własnością drobnych właścicieli.

* Populacja: niespełna 100 000 Gondorejczyków, mniej niż 400 000 Aivathiudów i Gramiasów, 8 000 Ninidenów.
* Wojsko: oficjalnie 30 000 żołnierzy pieszych i 5000 konnych, choć prawdopodobnie nieco mniej
* Produkty: zboże, konie i bydło.

## Dor-Rhúnen w  4380 TE

* Organizacja polityczna: królestwo
* Władcy: Bardan
* Organizacja administracyjna: pięć zależnych od króla Marchii, rządzonych przez regentów koronnych. Administracja pochodna od tej znanej w Rohanie.
* Populacja: 670 000 ludzi
* Wojsko: 45 000 żołnierzy, głównie ciężkozbrojnych.
* Produkty: zboże, koine, bydło, tarcze, błoto.
Carnil

*"I wycofał się wówczas Melkor, w inną sferę Świata, gdzie mógł robić co zechciał"*

**Carnil**, zwany **czerwoną gwiazdą**, w rzeczywistości był nazwą , którą Sindarowie i inne ludy określali planetę **Mars**, znaną również jako **Gormok** a położoną w Ardzie niedaleko Ambaru.Wraz z innymi planetami został ukształtowany przez Ainurów na początku świata, lecz na skutek rebelii Tartarosa nigdy nie został w pełni ukończony, choć bardzo prawdopodobne, że w czasach Trzeciej Ery wciąż pracowali nad nim dość liczni Maiarowie. Większość powierzchni Carnilu stanowiły olbrzymie czerwone pustynie, przeplatane nielicznymi rzekami i jeziorami a także przepastnymi rozpadlinami i kraterami będącymi pozostałością po pradawnych wojnach między Valarami. Planeta ta była prawdopodobnie zamieszkana przez nieliczne i niezbyt dopracowane istoty stworzone na początku Ardy przez Melkora i kilku innych Ainurów. Zdaje się, że dominującą rasą byli tam Malacandranie - przedziwne dwunogie istoty żyjące zwykle na wybrzeżach Marsjańskich mórz i w nielicznych oazach w głębi lądu.

## Notatki

* Jako, iż temperatury na Carnilu wahały się od 80' do zaledwie -90' byty zamieszkujące jego krainy musiały być niezwykle odporne na wahania temperatur.
* W całym uniwersum Carnil jest zaraz po Ambarze najczęściej wspominaną planetą.