Wielcy Magowie

**Wielcy Magowie** - grupa społeczna oraz "zawód" w społeczeństwie elfickim. W szczególności obecna w społeczeństwie Erc'htudów. Najmocniejsi magowie swego ludu, którzy biorą czynny udział w zarządzaniu państwem oraz wspierają niższe warstwy społeczne. Tworzą Radę Współzałożycieli. Do 1814 spośród członków Rady wybierano Pomazańca Laevratha. Od 1814 Radzie przewodzi Zwierzchnik Koronny, sprawujący funkcje przywódcze całego ludu Erc'htud.

## Historia

Wielcy Magowie jako ci o niezwykłym magicznym potencjale istnieją jeszcze od czasów początku Vallurnu. Pierwszym Wielkim Magiem był Calevinthr. W społeczeństwie Bras'tudów Vallurnyjskich Wielcy Magowie byli najbardziej szanowaną grupą społeczną. //tu więcej nie piszę, bo brastudzi to twoja broszka korbutt i więcej o nich nie wiem//

Po wyruszeniu na Nevez Deroú, również Erc'htudzi utworzyli w swym nowo powstałym społeczeństwie instytucję Wielkich Magów. Specjalnie dla ich potrzeb wybudowano Klasztor Wielkich Magów w Kêr Thalor. Łączył się on ściśle z funkcjonowaniem pierwszego Sanktuarium Światła. Wielcy Magowie w tamtych czasach stanowili najbliższe doradztwo Athbora Laerhana oraz jego świty. Spora część Wielkich Magów zostawała Włodarzami nowych miast oraz nauczała tajników magicznych pierwszych Strażników Światła.

Po śmierci Laerhana, na mocy jego dekretu, spośród Rady Współzałożycieli Wielkich Magów wybrano jego następcę - Glensura Isesarisa, 2. Pomazańca Laevratha oraz mistrza aż 4 sztuk magicznych. Od tamtej pory to właśnie spośród członków Rady wybierano następnych przywódców duchowych ludu Erc'htud. Stanu tego nie zmienił nawet Najazd Rendoński. W takim samym trybie proces przekazywania władzy nad Ludem Śniegu funkcjonował w Enklawie w Górach Szarych.

Stan ten uległ zmianie w 1814, zaraz po Wojnie o Naród. W wyniku walk Enklawa doznała dotkliwych zniszczeń, a posługujący wówczas Pomazaniec wraz ze sporą liczbą Wielkich Magów stracili życie. Emigrujący na Arcaibh Erc'htudzi zdecydowali z ocalałych Wielkich Magów odbudować Radę Współzałożycieli, jednak przy okazji pozmieniali znacząco funkcjonowanie samej Rady i jej wpływ na losy elfów Erc'htud. Radę przemieniono na coś w rodzaju swoistego parlamentu oraz utworzono dodatkowy stopień jej hierarchii - Zbór, a wraz z nim jego przewodniczącego - Zwierzchnika Koronnego, który można by powiedzieć, stał nawet wyżej od wcześniejszych Pomazańców.

### Symbol Wielkich Magów

Symbolem, pozwalającym rozpoznać Wielkich Magów w tłumie jest wypalony na klatce piersiowej magicznym płomieniem symbol Róży Wiatrów. Oprócz tego Wielcy Magowie posiadają włosy, malowania oraz nazwiska zgodne z ich innymi desygnacjami.

### Mianowanie Wielkich Magów

Odbywa się ono na zasadzie skomplikowanych testów magicznych. Przystąpić do nich mogą elfy każdego stanu. W razie pozytywnego wyniku, elf zostaje Nowomianowanym. Testy te jednak są jeszcze trudniejsze od Egzaminu Ostatecznego Kandydatów na Strażników Światła, stąd też szacuje się, że przechodzi je 1:8000 kandydatów.

## Odrodzona Rada Współzałożycieli

Gdy zaraz po migracji ruszyły prace nad budową Kêr Goanag, erc'htudzkiej stolicy na nowych ziemiach, wydano nakaz budowy Klasztoru Wielkich Magów, odkładając budowę Świątyni na drugi plan. Oburzona większa część społeczeństwa pobożnych Erc'htudów została jednak uciszona, a ich sprzeciw nazywano podważaniem roli Wielkich Magów w społeczeństwie. Jeszcze przed ukończeniem prac nad Klasztorem mianowano nowego wodza Erc'htudów - Zwierzchnika Koronnego, Yrriatha Torhana, oraz wyodrębniono z Rady pierwszych członków Zboru. Byli to wybrani przez samego Zwierzchnika Wielcy Magowie, którzy sprawowali wraz z nim najwyższą władzę nad miastem i ludem Erc'htudów.

Od tamtej pory Rada Współzałożycieli była zależna od decyzji Zboru. Powstała instytucja w instytucji niosła za sobą spory sprzeciw samych Wielkich Magów (lecz tylko tych, którzy nie przynależeli do Zboru). Nie był on jednak owocny w żadne zmiany. Zwierzchnik nadal sprawował władzę niemal absolutną. Postulował on prawa, które oburzały niejednego Erc'htuda. Największym rozgłosem odbiła się jego decyzja o rozdziale funkcjonowania Klasztoru od nowo budowanej Świątyni.

### Straż Koronna

Wraz z powołaniem Zboru, decyzją Zwierzchnika Koronnego powołano nową strukturę Białej Straży - Straż Koronną. By zostać Strażnikiem Koronnym wymagane jest wpierw ukończenie służby jako Strażnik Światła. Wymaganym wiekiem by wstąpić do tej formacji było 150 lat. By zostać jednak jednym ze Strażników Koronnych wymagane było również, by ów kandydaturę zatwierdził sam Zwierzchnik Koronny.

Obowiązujące w strukturach Strażników Światła obostrzenia nie istniały w Straży Koronnej. Strażnicy mieli prawo posiadać rodziny, a Klasztor gwarantował im mieszkania w przyklasztornych dzielnicach, które uznawano za prestiżowe. Dzieciom Strażników Koronnych przysługiwał specjalny grant, umożliwiający im naukę magiczną poza rekrutacją spośród "zwykłego ludu".

Straż Koronna sprawowała swoje obowiązki na podstawie wewnętrznych praw Zboru, narzuconych przez Zwierzchnika, a więc struktura ta, mimo składania się z emerytowanych Strażników Światła, nie opierała się już o Zwój Przymierza. To wywołało mocne kontrowersje. Swój sprzeciw okazywali sami Strażnicy Światła, zarówno w służbie czynnej, jak i emerytowani. Ponoć za te słowa otrzymywali mniej korzystne przydziały służbowe oraz zaostrzano im warunki służby. W przypadku emerytowanych zdarzało się, że ucinano należne im emerytury, a w drastycznych przypadkach zakazywano wstępu do Kêr Goanag i zmuszano do mieszkania w ludzkich miastach.