Dziennik Cywilizacji

# Tura 0

## Reportaż z Republiki Ludowej

**09.12.1599**
*Po wielomiesięcznym pobycie w stanie mieniącym się państwem jednakże nieuznawanym na arenie międzynarodowej, jesteśmy w stanie jako jedni z pierwszych opisać wreszcie atmosferę, jak i politykę, jak i ogólny stan Dithmarschen, a także prowincji do należących do tego tworu.*

** Chłopi pracujący na polu.
1/1*
*Tak zwana "Republika Ludowa" jak większość prowincji byłego Imperium Międzymorskiego, są prowincjami biednymi, wyniszczonymi przez ciągły konflikt, choroby albo warunki pogodowe. Większość kraju jest zamieszkiwana przez chłopstwo, ledwo wiążące koniec z końcem. W kraju znajdują się także miasta, które wbrew pozorom w miarę prosperują, gdyż poprzez czystkę uznaję się (jak na razie), interesy prowadzone przez kupców i mieszczan za uczciwe, chociaż pojawiają się przeciwko im grupy Radykalistów. Nie różniłyby się niczym od innych samorządów prowincjonalnych, gdyby nie fakt, że wykształcili oni własną ideologię, którą wprowadzili w życie*.

*W skutek stuleci lat konfliktu większość chłopów wykształciła nienawiść do arystokracji, bogaczy, jak i w niektórych przypadkach, nienawiść do chrześcijaństwa, co się zmaterializowało w wymordowaniu tych grup dekady temu. Następnie w zależności od wyznawanej przez wieś ideologii, ziemię albo dzielono pomiędzy chłopów i funkcjonowało to na podstawie normalnej własności prywatnej, zamieniono wioski w system wspólnoty, gdzie mieszkańcy wspólnie użytkują ziemię i jest im ona przydzielana na pewien okres na podstawie liczby dorosłych w rodzinie, albo dochodzi do takich ekscesów, że w niektórych miejscowościach wszystko jest wspólne, w tym żony. W skutek tego narodził się także podział polityczny, jak i frakcje, które są widoczne w RL do dzisiaj.*

Jak sama nazwa sugeruje, ,,państwo *to jest Republiką, gdzie główną władzę sprawuje Rada w Dithmarschen, w której zasiadają posłowie z wsi oraz miast. W praktyce jednak Rada ta jest straszliwie nieefektywna i panuje w niej wieloletni impas, gdyż poszczególne frakcje nie potrafią się dogadać, a samorządy dzierżą tak naprawdę władzę, przez co rząd centralny nie jest w stanie za dużo robić.*

*Głównych Frakcji jest 4:*

* **Radykałowie** *- Są to fanatyczne stronnictwa, które nienawidzą wszelkiego rodzaju zachowań które postrzegają jako "korupcję", to znaczy bycia bogatym, lub uprzywilejowanym w jakimkolwiek sposób. Są oni zwolennikami światowej rewolucji, w której wyzwolą ludzkość z "opresji". Znani ze swojej opozycji do mieszczan jak i chrzescijańskich demokratów.*
* **Komuniści** *- Są to przedstawiciele niezradykalizowanych wspólnot, którzy uważają się za głównych dziedziców rewolucji, głównie w pokojowych sposób propagują wyższość wspólnot, zniesienie własności prywatnej i tym podobne. Głównie są niewierzący, jako iż wiara chrzescijańska często wchodzi w konflikt z ich poglądami, jednakże znajdą się wyjątki.*
* **Umiarkowani(Republikanie)** *- Jest to frakcja zrzeszająca prawie wszystkie miasta jak i wiele wsi, gdzie komuny nie zostały wprowadzone. Są oni zwolennikami wprowadzania "zdrowej" Republiki gdzie Rada będzie wreszcie mogła przeforsować reformy, jak i głoszą, iż będą walczyć o uznanie międzynarodowe celem urochomienia handlu międzynarodowego aby utworzyć ekonomię w państwie. Są sekularystami i uznają, iż w Republice jest miejsce dla każdego, bez względu na jego religię.*
* **Chrzescijańscy demokraci** *- Punkt widzenia na własność prywatną mają podobny, jak Republikanie. Jednak, przez Radykałów jak i sporą część Komunistów są uważani za 5 kolumnę, jako iż wsród nich Kosciół wciąż istnieje i ma się dobrze, a arystokraci nie zostali wybici w 100%, tylko współpracują ze swoimi chrzescijańskimi braćmi na równych zasadach. Ich wioski są najbogatsze, jednakże przez większość krajów są znienawidzeni i jest bardzo możliwe, że wkrótce zostaną unicestwieni.*

*W roku 1598 w kraju miały miejsce walki pomiędzy demokratami a radykałami, które zakończyły się sromotną klęską tych drugich. Wybory jak i posiedzenie Rady w roku 1601, najpewniej zadecyduje o kształcie państwa, jak i jego przyszłości w skutek polaryzacji między frakcjami.*

# Tura I

## Koronacja Akeniona I w Egrain Tedemar

* Nowo wybrany Król Wschodu, Akenion z rodu Tedemar.
1/1 *Po abdykacji Króla Acclissa II, w Królestwie Wschodu zgodnie z ichże tradycją, odbyły się wybory w parlamencie, celem wybrania nowego monarcha sposród synów byłego.*

*Accliss II pozostawił po sobie 2 synów, wykształconego, inteligentnego oraz obytego Akeniona, oraz militarystycznego, oraz wręcz ksenofobicznego Vaganda. Wkrótce okazało się, że wpływy Akeniona, jak i jego urok przyciągają posłów parlamentarnych, jednak Vagand nie dał za wygraną i rozpoczął energiczną kampanię wyborczą. Ku zaskoczeniu wszystkich, okazał się on lepszym krasomówcą od swojego brata.*

*Ostatecznie, tylko 2/3 posłów zagłosowało na Akeniona, mimo iż przewidywania mówiły, że ponad więcej niż 80% posłów zagłosuje na pierworodnego, gdyż Vagand na początku nie miał żadnego poparcia poza lojalną mu armią oraz co poniektórymi przemysłowcami, popierającymi militaryzm. Wręcz bano się, że młodszy z braci dokona puczu i obali drugiego, jednak ten, ku zdziwieniu wszystkich, podporządkował się wynikowi jako jeden z pierwszych i wiernie służy swemu bratu.*

## Tarcia na linii Królestwo Hiszpanii-Cesarstwo Słońca

* Kawalerzysta armii jego królewskiej mości Karola V.
1/1 *W tym roku wybuchł kryzys dyplomatyczny pomiędzy Królestwem Hiszpanii a Cesarstwem Słońca.*

*Rozpoczął się on od wydalenia i okaleczenia dyplomaty dworu Karola V, z powodu „mowy nienawiści przeciwko Elfom, agitacji przeciwko Cesarzowej". Również ambasador Cesarstwa Słońca opuścił swój posterunek w Madrid i zamierzał powrócić do kraju, jednakże żądni krwi Hiszpanie, szybko złapali go podczas drogi, a następnie przeprowadzono jego egzekucję poprzez ścięcie głowy. Następnie, worek z głową przysłano Cesarzowej Himiko.*

*Jej Cesarska mość w publicznym przemówieniu potępiła akt bezpodstawnego morderstwa oraz nazwała poddanych Karola V zwierzętami.*

*Następnie w Madrycie, jak co roku, odbyła się defilada wojsk Hiszpanii. Nie odstawałyby one od reszty, gdyby podczas nich lud nie wykrzykiwał skrajnie antyelfickich haseł.*

*Jednak, oprócz incydentu do żadnej eskalacji nie doszło i mimo zerwania stosunków dyplomatycznych pomiędzy krajami, nie doszło do żadnego konfliktu zbrojnego.*

## Czarna Góra

1/1 *Krainy szalonego maga, Edouarda Boulangera w środku byłego Imperium Międzymorskiego wciąż są zagadką. Prawie żadne rzeczy nie są wiadome o tym kraju, poza znanym okrucieństwem oraz barbarzyństwem rządzących. Również kompletna izolacja kraju od czegokolwiek z zewnątrz nie poprawia sytuacji.*

*Cesarstwo Słońca próbowało przełamać tę barierę i jako pierwszy z krajów, wysłała tam misję dyplomatyczną, jednak zakończyło się to katastrofą-dyplomaci zostali aresztowani przez siły porządkowe w kraju i gniją w więzieniu, chociaż to jest pewnie optymistyczny scenariusz.*

*Również w tym roku do kraju przybyli przybysze, tym razem ludzie z nieznanego kraju, jednakże oni i także przepadli bez śladu.*

*Wygląda na to, iż na długi czas, krainy te pozostaną niezbadane oraz mistyczne.*

# Tura II

## Zamach Stanu w Republice Ludowej!

1/1
*Wybory do rady Dithmarschen, mieniące się państwem o nazwie „Republika Ludowa”, zakończyły się katastrofą.*

*Nic nie zapowiadało tego, co ma się zdarzyć. Podczas obrad Rady, na miasto dokonało szturmu siły Chrześcijańskich demokratów, z celem unicestwienia posłów do Rady. Komuniści zorganizowali obronę tym, co mogli, ale jednak na nic-świetnie uzbrojone oraz wyszkolone siły chadeckie z łatwością zmiażdzyły ich w bitwie, podobny los spotkał siły Radykałów broniących miasta. Mimo wszystko największym zaskoczeniem była postawa sił umiarkowano-Republikańskich, które były neutralne, albo wręcz wspierały siły chadeckie atakujące miasto.*

*Wraz z atakiem na Dithmarschen, ze wschodu na prowincję Ülther atak przypuściła armia Arcyksięstwa Mezzogiorno, we współpracy z lokalnymi samorządami-oczywiście garnizon prowincji został w bardzo szybkim czasie starty z prowincji ziemi. Także na pomoc chadekom pospieszyły nieliczne, aczkolwiek dobrze uzbrojone, zmotywowane oraz zdyscyplinowane siły Angouveil.*

*Wskutek zdrady wielu umiarkowanych na rzecz chadeków, w kraju nastąpił chaos absolutny, szczególnie wśród Radykałów, który utracili wiele przywódców w zamachu stanu, przez co mają oni ogromne problemy z mobilizacją i pomaganiem Komunistom w wielkiej kontrofensywie na Dithmarschen.*

*Jeżeli o Komunistach mowa-jest to jedyna grupa, która zmobilizowała lud do walki o „zdobycze rewolucji', rzucając do walki często całe wioski przeciwko „siłom reakcyjnym i kontrrewolucjonistom". Również, część Republikanów pozostała wierna rewolucji i wspiera Komunistów w ich kontrataku. Radykałowie wciąż nie podnieśli się po załamaniu się ich dowództwa, przez co borykają się z dużymi problemami, co znacznie utrudniają stawianie jakiegokolwiek sensownego oporu puczystom.*

*Międzyczasie, w Dithmarschen okopały się siły chadeckie, poprawnie odgadując, iż wkrótce lojaliści rządowi rzucą do walki wszystko co mogą, w celu odbicia miasta i ostatecznego zniszczenia Reakcjonistów. Mimo to, w prowincji już przebywają siły Angouveil, tak samo, jak kawaleria Arcyksięcia Emmanuela z rodu Longobardów już stacjonuje w prowincji, podczas gdy piechota oraz strzelcy również nadchodzą, ale nie zdążą oni na bitwę.*

*Przewiduje się, iż oddziały lojalistyczne nie mają większych szans, jako iż nie posiadają żadnej przewagi nad oponentami, oprócz przewagi w ludziach, która nie pomoże zbytnio w walce. Mimo wszystko będzie to jedna z najkrwawszych bitew ostatnich dekad, jako iż Komuniści, jak i Radykałowie będą walczyli aż do śmierci. Wkrótce dowiemy się o wyniku starć, które przesądzą o losie regionu raz na zawsze.*

## Koniec Republiki Ludowej

1/1
*Początek 17 wieku został przywitany w byłych ziemiach Imperium Międzymorskiego straszliwie-w Dithmarschen odbyła się jedna z najbardziej krwawych bitew ostatnich dekad.*

*W bitwie tej wzięło udział kilka tysięcy osób, co jest ogromnym wysiłkiem, jak na takie malutkie państwo. Oczywiście, również same straty w bitwie, jak wskutek niej, są horrendalne.*

*Bitwa zaczęła się atakiem sił wiernych rządowi na pozycje sił koalicji, które szybko zmieniły się w zażartą i brutalną walkę. Było widać lepsze wyszkolenie, jak i uzbrojenie sił chadeckich, a także Angouveil, jednak liczba Komunistów niwelowała tę przewagę-kto wie, gdyby nie dołączenie kawalerii Mezzogiorno do bitwy, może rewolucjonistom udałoby się zatriumfować.*

*Karol Ferdynand z rodu Longobardów, dziedzic tronu Mezzogiorno, celem pospieszenia na pomoc swym sojusznikom, był w stanie na bitwę tylko dotrzeć awangardą, składającą się z doborowych jednostek kawalerii. Ich szarża na flankę wroga była niszczycielska-armia ludowa nie mogła zrobić niczego, celem przeciwstawienia się im.*

*Również dzięki wysokim moralom sił Reakcji, a szczególnie dzięki działaniom kleru oraz Biskupa Tausche, siły chadeckie, jak i Angouveil walczyły mężnie przez całą bitwę, a szczególnie po szarży sił Arcyksięstwa, podwoiły swój wysiłek i rozpoczęły kontrofensywę.*

*Morale sił wiernym rządowi, dla których nie było widać końca, kiedy w końcu defensorzy wreszcie ulegną, zostały roztrzaskane podczas szarży kawalerii, gdy widzieli oni, jak formacje ich braci, próbujące się im przeciwstawić, były rozcierane w proch w krótkiej chwili. Wskutek załamania morale komuniści salwowali się ucieczką, która szybko zamieniła się w rzeź, poprzez nacierające siły z miasta, jak i „jeźdźców śmierci” na tyłach, którzy niszczyli wszystko, co im stało na drodze.*

*Po bitwie, siły rewolucji, które poszły w rozsypkę, były wycinanie jeden po drugim-szczególnie oddziały Mezzogiorno były bezlitosne. Po zakończeniu bitwy i przywróceniu nowego porządku, w kraju rozpoczął się „biały” terror, czystki mające na celu „usunięcie brudu rewolucyjnego z kraju”, którym przewodzą świeżo przybyłe oddziały Mezzogiorno, które nie brały udziału w bitwie.*

*Mimo wszystko koalicja również poniosła straty-sił chadeków, biskup Tausche, wskutek ran odniesionych w bitwie, zmarł dzień po niej. W związku z tym Dithmarschen utraciło swego lidera, przez co na pewno będą zgrzyty, kto ma zostać władcą krainy. Także siły Angouveil, które walczyły dzielnie w samym na najcięższym odcinku frontu, utraciły 85% swego stanu sprzed bitwy.*

*Spór został ustalony-państwo, znane niegdyś jako Republika Ludowa, przestało istnieć.*

# Tura III

## Wielka Rada Dithmarschen

*Po zwycięstwie sił chrześcijańskiej demokracji oraz sojuszników (Arcyksięstwo Mezzogiorno, Angouveil etc.) w byłej Radzie Republiki Ludowej, teraz Großfürstentum Dithmarschen (Wielkie Księstwo Dithmarschen) odbyło się Wielka Rada, tym razem złożona tylko z chadeków i sił sprzymierzonych, mająca zadeklarować o ostatecznym kształcie państwa.*

*Niestety, po śmierci biskupa Tausche, Dithmarschen utraciło lidera, który mógłby być monarchą kraju. Wobec tego zdecydowano się na koronację kogoś innego na tę pozycję. Niestety, wskutek tego wybuchły żarliwe dyskusje nad tym, kto ma te obowiązki objąć i nie było, aż do czasu propozycji Królestwa Norgermanii, kompromisu w tej sprawie.*

*Mianowicie, na Radę przybyli delegaci dworu Edmunda Walecznego i zaproponowali oni koronację jednego ze synów władcy, Wolfganga na władcę państwa. Propozycja ta była dość sprytnym zagraniem, jako że sprzeczający się uznali, że ich prawa, jak i posiadłośći nie są zagrożone, gdyż ich rywale nie zostaną władcami. Mimo wszystko wciąż do rozstrzygnięcia była kwestia religii-klerycy na zebraniu dali posłannictwu Streuburskiemu srogie wymagania oprócz przejścia na Rzymsko-katolicyzm, takie jak wychowywanie się w Angouveil zdala od swoich rodziców pod okiem katolickich wychowawców, oraz przez to Edmund nie tylko co miałby ograniczone kontakty ze swoim potomkiem, ale także nie miałby żadnego wpływu na jego kształcenie. Również konfliktujący się poparli kleryków.*

*Ku zdziwieniu całej rady, posłannictwo zgodziło się na wszystkie żądania, jako iż już prawdopodobnie były przewidziane przez Króla Norgermanii, jak i pogodził się z ich skutkami. Wobec tego zgodnie z umową Wolfganga z rodu Borgwardów przetransportowano do Angouveil, gdzie następnie był on ochrzczony w wierze katolickiej, a następnie koronowany na Wielkiego Księcia Dithmarschen przez metropolitę Angouveil.*

*Jako że władca Dithmarschen jest nieletni, w kraju obecnie panuje Rada Regencyjna, dalej ustalając nowy porządek w państwie, jak i odbudowując go ze zniszczeń spowodowanych rządami Republiki Ludowej.*

## Uczta w Egrain

1/1
*Po przygotowaniach oraz rozdaniu zaproszeń istotom rozumnym ze wszystkich stron świata, w stolicy państwa Tedemarów, Hamwar zebrały się delegacje dyplomatyczne ze wszystkich stron świata.*

*Uczta była dobrze przygotowana, jak i zorganizowana, niestety na niej samej doszło do wielu poważnych incydentów dyplomatycznych.*

*Jednym z nich było zabicie reprezentanta Cesarstwa Słońca podczas pojedynku, przez reprezentanta państwa-gospodarza oraz użycie ku temu nielegalnej broni, zabronionej przez samych gospodarzy podczas turnieju. Oczywiście przez to, w miarę pokojową ucztę, sala zamieniła się w plac boju słowem, pomiędzy różnymi reprezentacjami. Oliwy do ognia dodał jeszcze fakt, że sam Thingonlim, morderca Elfki, został zabity w ramach zemsty.*

*Na sali było bardzo gorąco, była nawet możliwość wybuchu wojny pomiędzy Cesarstwem Słońca a Egrain Tedemar, aż dochodzeniem zajęła się tajna policja Królestwa Norgermanii rządzonego przez Edmunda Walecznego, GPdS. Organizacja ta zarządzona przez Rudolfa Wolanda, bardzo enigmatycznego człowieka, ale także przy tym, bardzo efektywnego, szybko odkryła, iż za tymi zdarzeniami stoją siły trzecie. I tak też się okazało.*

*W czasie dochodzenia, na sali było coraz gorzej. Król Akenion nawet rozkazał aresztować delegację Cesarstwa Słońca wraz ze samą Cesarzową, ale w międzyczasie pojawiły się wieści z dochodzenia GPdS, które zmieniły wszystko. Za zabójstwami, stał Wielki Step.*

*Mimo nowych faktów zebrani wciąż nie zdołali się zjednoczyć przeciwko Wielkiemu Stepu i zagrożeniu ze strony wywiadu, gdyż czuli się obrażeni postawą Akeniona i gospodarzy. Następnie impreza po prostu zakończyła się tak, że większość delegacji opuściła Hamwar i powróciła do kraju.*

*Cóż, niestety te wydarzenia przyćmiły dobrze zorganizowaną i zaopatrzoną imprezę, w połączeniu ze świętowaniem ludu Egrain.*

# Tura IV

## Nieurodzaj w Wielkim Stepie

*W 1603 roku po narodzeniu Chrystusa, w Wielkim Stepie rozpoczął się nieurodzaj, spowodowany suszą. Przez to, wszyscy farmerzy zebrali o wiele mniej plonów, niż w roku poprzednim.*

*Mimo to sytuacja Wielkiego Stepu nie jest krytyczna dzięki mądrej polityce rządu oraz przygotowywania się od lat już na taką możliwość. Przez to, w całym kraju na razie jest spokój i miejmy nadzieję, że tak pozostanie aż do końca złych warunków pogodowych.*

## Zamieszki w Cesarstwie Słońca i reformy ustrojowe

1/1 *W Cesarstwie Słońca, ku zdziwieniu całego świata, obecnie rządząca jej Cesarska mość, Himiko pierwsza tego imienia, postanowiła wprowadzić reformy, znacznie ograniczające własną władzą, a wręcz nadającą ją nawet pospólstwu, które dotychczas nie miało nic do powiedzenia w sprawie rządzenia państwem.*

*Mianowicie, powołano Zgromadzenie Cesarskie, będące parlamentem składającym się z dwóch izb-Zgromadzenia Niebios oraz Ziemi. W Zgromadzeniu Ziemi zasiadają przedstawiciele ludu prostego oraz „średniozamożnego”, a w Niebios przedstawiciele wszelkich kast społecznych Cesarstwa-a przez to ma się na myśli: Kapłanów, Kupców, Armie, Marynarkę, Inteligencje i tak dalej. Wybory do Niego odbędą się niezwłocznie. Zgromadzenie Cesarskie służy jako organ doradczy Jego Cesarskiej Mości bądź Jej Cesarskiej Mości, który będzie mógł zawetować jego lub jej zdanie 2/3 głosów.*

*Jednak nie to wywołało scysję i zamieszki na wyspach, ale jeszcze inna dezycja- zakończenie getta muzułmańskiego i zniesienie niewolnictwa.*

*Nowo wyzwoleńcy szybko postanowili dokonać samosądu i zbierając się w bandy, za szturmowali byłych panów, wielu z nich pozbawiając życia. Zanim sytuacja została opanowana, w prowincji wyrządzono wielkie szkody materialne, jak i służby porządkowe oraz lokalny garnizon, miały problem ze zatrzymaniem rozjuszonego tłumu, bez otwartego starcia z byłymi niewolnikami.*

*Ku zaskoczeniu Elfów, dużą rolę w uspokojeniu tłumów odegrali Imamowie, którzy sugerowali poddanie się władzy Cesarskiej. Sama władza również to szybko przechwyciła, obiecując protestującym amnestię i obiecując im bezpieczeństwo oraz reformy celem polepszenia ich statusu.*

*Ostatecznie zamieszki, po wielu szkodach na wyspie Hejadź oraz Shammar i straty wielu żyć, zakończyły się pokojem pomiędzy rządem centralnym a nowo wyzwoleńcami, chociaż mówi się, że część arystokracji Elfickiej nie jest zadowolona z działań jej Cesarskiej Mości.*

# Tura VIII

## Sobór w Toledo

1/1 *W 1607 Anno Domini odbył się Sobór Powszechny Jednego, Świętego Powszechnego i Apostolskiego Kościoła w hiszpańskim mieście Toledo.*

*Na ten sobór zebrał się kler z całego znanego świata, gdyż jak sama nazwa wskazuje, jest on soborem powszechnym. Oczywiście, na obradach soboru była również sama jego świątobliwość, wikariusz Chrystusa Papież Pius VI.*

*Sobór był wydarzeniem wielkim, jak i wiadomo, że znaczna suma pieniędzy została przeznaczona na jego organizację i przebieg. Celem soboru była reorganizacja, jak i reformy w samym Kościele Katolickim, takich zwiększenie wysiłków w zakresie teologii, standaryzowanie działań misyjnych, nowa liturgia, a nawet tego, jak nowo budowane kościoły powinny wyglądać oraz inne, podobne rzeczy. Jednak wniosek może płynąć tylko jeden-Kosciół powszechny ma zamiar potroić, jak nie więcej, swoje wysiłki celem przekonwertowania istot ze wszystkich stron świata.*

*Także, wreszcie na tym soborze ustalono generalną strategię przeciwdziałania rozpowszechnianiu się protestantyzmu, a nie tylko-opracowano więc plany nawracania prowincji zabranych przez reformację, jako że wiele oskarżeń reformatorów jest już nieaktualnych, a Kościół jest silniejszy niż kiedykolwiek, szczególnie po reorganizacji oraz dalszych reformach. Można więc mówić o tym, że Kontrreformacja przybiera na sile.*

*Zobaczymy, co czas przyniesie.*

## Nadchodzi Zima!

1/1
*Na całej planecie, po okresie wielu lat wspaniałego lata, zaczęły się wielkie wiatry, które są oznaką tylko jednego-nadchodzącej zimy, której przewiduje się, iż będzie ona także długa, poprzez równie ekstremalnie długie Lato. Wszyscy biją na dzwony, że należy przygotować się na najgorsze.*

## Spichlerz Świata

1/1
*We wschodnim krańcu byłego Imperium Międzymorskiego, oprócz największego miasta i ośrodka edukacyjnego na świecie, czyli Papa Civitatem, znajduje się jego państwo sojusznicze, jak i silnie z nim współpracujące-Arcyksięstwo Mezzogiorno. Kraj ten jest wysoko rozwiniętym technologicznie i ekonomicznie krajem, jak i również dobrze wykształconym.*

*Jednak w ostatnich dekadzie, dzięki rozważnym inwestycjom oraz przełamaniach w technologii, kraj ten zaczął produkować żywność na ogromną skalę.*

*W mniej niż 7 lat produkcja żywności w kraju potroiła się i wciąż maszeruje naprzód. Systemy nawadniające pola Mezzogiorno są uważane za jeden z największych dokonań inżynieryjnych ostatnich lat. W związku z tym kraj rozpoczął masowy eksport jedzenia do innych krajów. Oprócz zaopatrywania miasta Papa Civitatem w żywność, także rozpoczęto masową wymianę handlową z Królestwem Hiszpanii, poprzez nowo wybudowaną drogę Lacjum-Madryt, jak i dzięki poprawiającej się sytuacji w Imperium, także młodziutkie Wielkie Księstwo Dithmarschen jest zaopatrywane przez płody rolne Mezzogiorno. Dzięki również ogromnego przychodu z handlu zbożem skarbiec monarchy ma dużo pieniądza, przez co może rozwijać państwo, budując obiekty sakralne, edukacyjne, oraz przemysłowe, ale oczywiście produkcja agrarna stoi na pierwszym miejscu.*

*Kraj ten także wkrótce, dzięki negocjacjom z rządem Hiszpanii, wybuduje flotę handlową w Barcelonie, dzięki czemu będzie mógł poszerzyć swoje operacje na cały świat i naprawdę spełnić swoje marzenie o staniu się spichlerzem tej planety, także na pewno pomoże to państwom, którym grozi głodówka z powodu prawdopodobnej przewlekłej zimy.*

## Mariaż pomiędzy Vermeerem a Trystealem

*W ostatnich latach, relacje pomiędzy krajem Trysteal a państwem rządzonym przez ród Vermeerów ocieplały się, szczególnie poprzez wymianę handlową, jak i ogólnie szeroko pojętą interakcję handlową.*

*Celem przypieczętowania dobrych relacji postanowiono zawrzeć mariaż pomiędzy arystokracją dwóch państw. Wobec tego, iż wszystkie dzieci monarchy Trystealu są jeszcze młode, postanowiono wydać córkę Vermeer XXXII, Marię Zofię, za syna i dziedzica tronu rodu Visconti z Mianych, będących wpływowym rodem na dworze Miika.*
Całe zaślubiny oraz uroczystość odbyły się w stolicy kraju, Despacita.
*Krążą także pogłoski, że Cesarz Vermeer XXXII, planuje także poprawić relację z suzerenem Miika, Edmundem, a więc Streuburgiem, ale czas pokaże nam, czy te pogłoski okażą się prawdziwe.*

# Tura IX

## Upadek Bator

1/1

*Oblężenie Miasto Bator dobiegło końca. Sprzymierzona wojska Trystealu, Państwa Papieskiego oraz Arcyksięstwa Mezzogiorno świętują swoje zwycięstwo, jak i zakończenie pobytu bandyckiego plugastwa mongolskiego przebywającego na terenach byłego Imperium Międzymorskiego.*

*Upadek miasta był zwieńczeniem kampanii prowadzonej przez Miika I Opiekuńczego, rozpoczętej w 1605 roku Pańskiego. Nie było w niej większych bitew, gdyż cała siła militarna, wraz ze swoim chanem Mongołów, została unicestwiona w bitwie pod Taille i przez to, wzmocnione posiłkami siły Trystealu poradziły sobie z garnizonami prowincji Tang oraz Perdal. Także w podobny pomógł fakt, że Czarna Góra po prostu wykorzystała swojego byłego sojusznika i ogołociła dużą część prowincji mongolskich. Mówi się także, że nawet niektórzy łajdacy dołączyli do ciemnego lorda Boulangera we wspieraniu jego niecnych celów.*

*Mimo to łatwa kampania rozbiła się o mury miasta Bator. Garnizon miasta mimo niskich morali, dzielnie stawiał opór jak na swe możliwości, a głównym problemem wsród oblegających był brak sprzętu oblężniczego, przez co musieli czekać na dostawę z Konfederacji Limburskiej. W czasie oblężenia monarcha Miiko I doszedł także do porozumienia z Państwem Papieskim oraz Arcyksięstwem Mezzogiorno, którzy zapewnili mu pomoc zbrojną, jak i tajnych służb. Po półtora roku przygotowywań wreszcie nadszedł dzień szturmu generalnego.*

Miasto było całkowicie zinfiltrowane przez agentów papieskich oraz wygłodniali i zmarniali obrońcy kompletnie nie spodziewali się desantu morskiego na miasto. Także bramy zostały otwarte przez agentów wywiadu, przez co wraz z desantem, od razu do szturmu przystąpiły wojska Trystealu oraz Konfederacji. Próbowano wstawiać opór, ale wkrótce obrońcy zostali przytłoczeni i ich morale załamały się, przez co poszli w rozsypkę. Widząc bezsensowność sytuacji, dowódca miasta złożył broń.

*Wraz z upadkiem Bator, klan Białych Blizn został kompletnie wyeliminowany z ziem byłych Imperium Międzymorskiego, jak i teraz cała Koalicja może skupić swoje siły na Edouardzie Boulangerze, pana i władcy Czarnej Góry. Nie zostało jeszcze uzgodnione, co z ziemiami zajętymi przez Mongołów, ale sprawa ma zostać wkrótce rozwiązana.*

## Ona nadchodzi!

1/1
*Papieski Instytut Meterologiczny ogłosił, iż w następnym roku, na Marsie wreszcie po dekadzie lata, zawita sezon zimowy, który będzie trwał conajmniej 4 lata.*

# Tura X

## Rabunek Stulecia?

1/1 *Prawdopodobnie w tym roku, dokonano jednego z największych aktów kradzieży w historii. Tymczasem nie zyskał na tym żaden kryminalista.*

*Nie przydzielenie żadnej większej straży do karawany przewożącej 50 zł, jako przeprosiny Wielkiego Stepu do domu Tedemarów było szeroko krytykowane. Mimo to karawana dążyła do swojego celu, a raczej dowiezienie całego towaru do Egrain.*

Przez to, właśnie te Egrain wzięło sprawy w swoje ręce. Ich tajne służby zinfiltrowały grupy bandyckie w okolicy, powiadamiając ich o karawanie, a następnie zdobywając ich lojalność. Następnie, odbył się na karawanę, właśnie z pomocą tych bandytów. Ten atak zakończył się sukcesem. Wkrótce po tym, rabusie nie tylko zostali zdradzeni przez swoich, ale sami zostali zaatakowani przez siły rodu Tedemarów, spieszących na odbicie łupu. Walka nie trwała długo, gdyż złodziejaszkowie po prostu nie mieli szans i zostali unicestwieni.

*Ostatecznie, cały został przejęty przez monarchię Tygrysa, a wtem po prostu doszedł on ostatecznie do tegoż państwa.*

## Koniec Budowy Bazyliki w Sevilli!

1/1 *W roku pańskim 1609 wreszcie zakończono budowę 2 największej świątyni chrześcijańskiej na tej planecie, zaraz po Bazylice Świętego Piotra w Watykanie.*

*Jak zostało napisane, jest to największy katolicki kościół, jaki został zbudowany w ostatnich dekadach. Nie tylko jest on jednym z największych świątyń chrześcijańskich, ale jest to jeden z najwystawniejszych budynków zbudowanych w ogóle. Oprócz spełniania obrzędów religijnych Bazylika spełnia także funkcje edukacyjne oraz administracyjne, jak i wiele innych, będąc nową wizytówką królestwa Karola V tego imienia z rodu de Tarstámara*

*Mówi się też, że wybudowanie tak wielkiego obiektu jest także scementowaniem polityki Królestwa Hiszpanii, poprzez pokazanie wszystkim, że zostanie ona taka na dobre, aż do samego końca. Jest ona testamentem tego, że głównym filarem tego królestwa jest katolicyzm i ktokolwiek kwestionujący to, jest zwykłym wariatem. Wiadomo jest na pewno jedno-polityka oczyszczenia Hiszpanii z korupcji oraz „innych chwastów”, dobiega końca, z wielkim sukcesem domu de Tarstámara.*

*Oczywiście też, Królestwu Hiszpanii przypada wielki splendor za zbudowanie takiej perły architektury, która przetrwa całe stulecia.*

# Tura XI

## Wypędzenie muzułmanów wraz z żydami z Królestwa Hiszpanii!

1/1 *W 1610 po narodzeniu Chrystusa trwa, jak to określono, proces sanacji społeczeństwa Hiszpańskiego.*

*Tym razem ,,oczyszczonymi* zostali pozostali na tych ziemiach Żydzi oraz Muzułmanie, którzy po dekadach prób, jak i działań misyjnych, wciąż nie przeszli na katolicyzm. To się nie mogło ostać, gdyż w polityce Karlistycznej, jak tak została nazwana z imienia Karola, V tego imienia, publiczny kult wyznań niekatolickich jest zabroniony, jak i próba nawrócenia kogokolwiek z religii katolickiej.

*Ostatecznie podjęto decyzję, że opornych należy po prostu z państwa wygnać i to się dokładnie stało. Wyznawcy Mahometa, jak i resztki Żydów, musiało udać się na wygnanie z kraju. Nie było ich dużo oraz dużą stratą dla Królestwa nie są, ale na pewno takie działania zaszokowały społeczność międzynarodową, która raczej nie jest pochlebna takim działaniom. Mimo to postawić się Hiszpanom nie ma kto, mimo prowadzenia ostrej polityki w ostatnich latach i nie zapowiada się, aby ktokolwiek taki się pojawił.*

# Wydarzenie końcowe-Cesarstwo Słońca

Cesarstwo Słońca kwitło dalej w każdych sferach, poczynając od gospodarczej, do kulturowej. Jednak nikt nie przewidział tego, co miało się stać w pewną czerwcową, deszczową noc.

Był to dzień jak każdy inny. No może poza tym, że tego dnia właśnie było posiedzenie Zgromadzenia Cesarskiego, aż do nocy, gdyż widocznie handryczący się posłowie znowu nie potrafili zatwierdzić jakiejś ważniejszej decyzji, bez obecności jej wysokości w parlamencie, gdyż jej Cesarska mość po prostu spała, jak większość śmiertelników w nocy, w pałacu Cesarskim w stolicy państwa, Beijing.

Jak wspomniano, nikt nie spodziewał się tego, co zmieniło losy państwa na zawsze.

Tego dnia, po całych latach spiskowania i zdobywania władzy oraz poparcia, intryganci oraz buntownicy, którzy ubiegali tajnej policji Cesarskiej przez lata, wreszcie podjęli zdecydowane publiczne działania, mające na celu obalenie prawych władz.

Wywrotowcami przewodziła nie kto inna, ale członkini samej rodziny Cesarskiej-księżniczka Asuka, Generalny Inspektor Sił Cesarskich. Przygotowała się ona do tego momentu całymi latami, wpierw jednocząć opozycję wobec swej znienawidzonej kuzynki, Himiko wokół siebie, następnie przechodząc do głębokiej współpracy z siłami wywiadu Stepów Zjednoczonych, którzy w ubiegłych latach całkowicie zinfiltrowali państwo Elfów, jak i gorąco wspierali samą Księżniczkę, kończąc na przekabaceniu czarnoksiężników, wraz ze samym Lu Bunem na swą stronę. Oczywiście też, używając swojej obecnej władzy, a także szczodrego i hojnego wsparcia finansowego jaszczuroludzi, była w stanie zwerbować zdradzieckie oddziały, celem dokonania doskonałego uderzenia.

Działania zdrajców rozpoczęły się pod ochroną nocy, dopełniając całkowity element zaskoczenia dla lojalistów, którzy nigdy w życiu nie spodziewali się, aby ich bracia pod bronią mieli przypuścić na nich szturm. A to się dokładnie stało.

Dzięki swej władzy księżniczka Asuka dokładnie wiedziała, na jakie oddziały może liczyć, a które oddziały muszą zostać zlikwidowani, za parszywy lojalizm. Cała akcja była bardzo skoordynowana więc tuż po szturmach na lojalistyczne zgrupowania, celem uniemożliwienia im pomocy w pokonaniu głównego ataku, jakim było zgładzenie Cesarzowej oraz aresztowanie Zgromadzenia.

Można z pewnością powiedzieć, że dzięki swym intrygom, jak również głębokiemu przygotowaniu, zdrajcy przeważali liczebnie nad lojalistami. Także, dzięki wsparciu ze strony Stepów Zjednoczonych, czarnoksiężników pod dowództwem Lu Buna, mieli także przewagę w jakości swego i w sztukach magicznych.

Atak na Zgromadzenie Cesarskie po prostu zakończyło się pełnym sukcesem wojsk zdradzieckich. Strażnicy Zgromadzenia zostali starci z powierzchni ziemi, a posłowie utracili wszystkie możliwe drogi ucieczki, wobec tego, zostali wzięci w niewolę przez zdrajców. Ci, którzy stawiali zbytni opór, po prostu pozbawiono życia.

Jednak to szturm na Pałac Cesarski rozstrzygnął się los państwa.

Pałac Cesarski został już osaczony przed szturmem na niego, ale Gwardia Cesarska tuż przed rozpoczęciem ataku została pozostawiona w stan gotowości, gdyż ujrzano wojska buntownicze, które na cesarski wyszły plac.

Bitwa o Pałac Cesarski była najkrwawszym starciem całego zamachu stanu. Gwardia Cesarska walczyła dzielnie do ostatniego żołnierza, ale i ona nie mogła zatrzymać nawałnicy zdrajców atakujących Pałac z każdej możliwej strony. Było także jasne, że podczas całej operacji używano najemników.

Natomiast sytuacja uległa zmianie, gdy pułki z Irorado pod dowództwem Goraidha MacEachainna dołączyli do walki.

Gwardia Cesarska wciąż desperacko broniła się w samym Pałacu, aby spełnić swoje przysięgi, a także obowiązki. Mimo ich wielkiego poświęcenia wyglądało na to, że ich wysiłek jest na daremno, gdyż po dwu godzinnym nierównym boju, było widać, że wybiła ostatnia godzina dla Cesarzowej Himiko.

Nadzieja umiera ostatnia, tak przynajmniej mówi przysłowie. Promyk nadziei jednak dla lojalistów nadszedł, gdy do miasta wkroczyły pułki Irorudzkie pod dowództwem Goraidha MacEachainna.

Goraidh, wiedząc, że ma zadanie do wykonania, jak i czas nagli, od razu rozpoczął działania. Oprócz swych wojowniczych regimentów zgromadził pobliskie oddziały lojalistyczne, celem uratowania dynastii.

W teorii lojaliści mogliby przejść do odbijania miasta, jednak obowiązek wzywał i Goraidh postanowił, że kości zostały rzucone i za wszelką cenę musi on uratować Cesarzową Himiko, a konkretniej, dziedzica tronu, Ieharu.

Zdradzieckie oddziały same zostały zaskoczone przez nagłe natarcie nowo przybyłych lojalistów, którzy całą swą siłę poświęciły temu, aby dostać się do Pałacu za wszelką cenę.

W samym Pałacu, resztki Gwardii Cesarskiej wciąż stawiały opór, razem z samą Cesarzową, która po uzbrojeniu się, sama dołączyła do walki, osobiście swą magią karając zdrajców. Można z całą pewnością powiedzieć, że odsiecz znacznie ulżyła Gwardii Cesarskiej, gdyż teraz, główne działania zdrajców skupiały się na powstrzymaniu szturmu Goraidha.

Oddziały lojalistyczne, dzięki swoim zdecydowanym działaniom, zaczęły odnosić sukcesy. Części z nich udało się dostać do Pałacu, w którym toczyły się walki, podczas gry reszta musiała wojować z buntownikami, których było coraz więcej, gdyż walki z ostatnimi gniazdami lojalistów w mieście przygasały i wówczas, oddziały dławiące te gniazda dołączały do walki pod Pałacem.

Wówczas sama Księżniczka Asuka straciła cierpliwość, gdyż zabicie jej kuzynki trwało za długo i postanowiła, że sama się z nią rozprawi. Wzięła swoich przybocznych, a także Lu Buna i jego elitarnych magów, celem ostatecznego pozbycia się Cesarzowej.

Cesarzowa wraz ze swoją Gwardią broniła się resztkami sił. Po przybyciu posiłków dla wojsk buntowniczych, ich los został przesądzony, ale nie mieli zamiaru składać broni.

Lu Bun zajął się wybiciem reszty Gwardii, podczas gdy Asuka miała zamiar zlikwidować Himiko w pojedynku sam na sam.

Było widoczne podczas walki, że Asuka jest po prostu lepszą wojowniczką od jej wysokości, ale nie oznaczało to, że Himiko nie wstawiała oporu, tudzież była słaba. Wręcz przeciwnie, nikt nie spodziewał się od niej tak zaciekłego oporu, jak i możliwości w walce.

Ostatecznie po wyczerpującym pojedynku, Asuka wyszła zwycięsko, gdy jej pchnięcie przebiło szyję Cesarzowej, przez co ta zakrztusiła się własną krwią. Można więc powiedzieć, że dosłownie utopiła się we własnej krwi.

Po pojedynku, do księżniczki dotarły złe wieści. Księcia Koronnego Ieharu nie znaleziono w Pałacu. Wkrótce potem okazało się, iż drużyny odsieczy, które wdarły się do pałacu, wyciągnęły Księcia z niego. Wobec tego podwojono wysiłek celem rozbicia lojalistów, aby Książę Ieharu nie mógł zbiec.

Oddziały lojalistyczne toczyły bój na śmierć i życie z przeważającymi oddziałami zdrajców. Goraidh wydał jasny rozkaz, iż lojaliści, a szczególnie jego pułki z Irorado będą walczyły do ostatniej kropli krwi, aby dziedzic tronu, a obecnie Cesarz mógł uciec.

Zażarte walki toczyły się dalej, podczas gdy księcia Ieharu wywożono z miasta tak, aby nie było uszczerbku na jego zdrowiu.

Goraidh postanowił, zanim sam skona, chociaż podjąć próbę eliminacji liderów puczystów, jak to powiedział „jak ja idę do ziemi, to oni ze mną!". Wobec tego wokół siebie zebrał najbardziej zaufanych ludzi i rozpoczęli oni ponowny szturm, tym razem skierowany na samą Asukę. I ku zdziwieniu księżniczki, Goraidh mimo tego, że zaatakował o wiele liczniejszy szyk, wyrył sobie przez nich drogę, sam zabijając tuzin zdrajców. Doszło zatem do starcia gwardii przybocznej Asuki z towarzyszami Goraidha, a także sam Goraidh stoczył pojedynek z Asuką.

Był to zażarte starcie i ku przerażeniu zdrajców wyglądało na to, że przeklęci ludzie zdobyli przewagę w walce. Nawet sama Asuka, zaczeła padać powoli pod naporem uderzeń młota Goraidha. Została ona wobec tego silnie ranna i wyglądało na to, że lojalistom uda się dopiąc swego i pozbawić życia Asuki w boju.

Jednakowoż tak się nie stało. W ostatnim momencie, na ratunek przybył Lu Bun z czarnoksiężnikami, którzy wreszcie zwyciężyli oddział szturmowy, a sam Lu Bun ratując Asukę, po zaciętej walce, zabił już wycieńczonego Goraidha.

Po śmierci Goraidha, jak i wielogodzinnej walce, gdyż już nastał świt, zdrajcy wreszcie przemogły lojalistów i ogłosili swe zwycięstwo. Niestety jednak dla nich, książę Ieharu zdołał umknąć z miasta.

Asuka dopięła swego i została koronowana Cesarzową. Nie nacieszyła się spokojem długo, gdyż wokół Księcia, który przetrwał, zebrali się wszyscy lojaliści, jak również opozycja wobec Asuki. Jako pierwsi oczywiście, sztandar rebelii podniosły prowincje Irorudo, a następnie dołączali do nich pozostali lojaliści, jak np. całe dominium Hebei.

Asuka, przykuta do łóżka przez swe rany odniesione w Bitwie o Beijing, przyjęła wieści o tym, że rozpoczęła się wojna domowa w Elysium i już rozpoczęła planowanie, jak przemóc lojalistów a tak naprawdę już, buntowników wobec jej panowania.