Fedra

**Fedra** — zaraza rozpowszechniająca się od 1320 roku w dziczy na naziemnym terenie Dökkálfaru. Rozprzestrzenia się poprzez bezpośredni kontakt z zarażonym, a dotyka zarówno zwierzęta, jak i rasy humanoidalne. Objawia się poprzez mutacyjne zmiany na ciele jednostki i stopniowo (prędkość zależy od inteligencji stworzenia) prowadzi do unicestwienia jego umysłowej świadomości, by finalnie z ukształtowała się z niej plugawa, agresywna istota pozbawiona możliwości racjonalnego myślenia. Najprawdopodobniej została zapoczątkowana umyślnie z użyciem czarnej magii (wniosek oparty na podstawie skuteczności kuracji poprzez oczyszczenie z czarnej magii), jednak do dziś większość informacji pozostaje jedynie domysłami. Zwalczaniem fedry od momentu wykrycia na północnej granicy Taezji zajmował się scottyjski Zakon Granicy, jednak od roku 1321, na mocy swoich traktatów, zadanie to przejęli Łowcy Czarownic. Ponadto, w celu pomocy osobom zakażonym, oraz prowadzenia jedynych oficjalnych badań, Zakon Yriala mniej więcej od początku wykrycia zarazy wysyła oddziały wsparcia w postaci swoich magów i misjonarzy; mają oni za zadanie za wszelką cenę leczyć osoby zakażone, którym da się pomóc, w specjalnych odizolowanych strefach. Znajdują się one obecnie w każdym większym mieście wokół Dökkálfaru, a także w niektórych mniejszych osadach.

## Działanie

### Rasy humanoidalne

#### Stadia choroby

Zazwyczaj pełen cykl przechodzenia przez kolejne stadia rozwoju choroby trwają około sześciu dni u orków, krasnoludów i ogrów, a około dziesięciu u ludzi, elfów i goblinów. Według zakonników prowadzących badania nad fedrą, u ludzi, podobnie zresztą jak u zwierząt, wyróżnia się trzy etapy przemiany: mutacje fizyczne (złuszczanie skóry, fioletowe zabarwienie, nieregularności na ciele, przybytek siły), zdziczenie psychiczne (pojawienie się tików, niekontrolowanych odruchów samoobronnych, problemy z komunikacją, ograniczone poczucie moralności) oraz finalnie utrata świadomości (absolutna utrata kontroli nad własnym zachowaniem i agresją). Te trzy etapy u wszystkich obserwowanych występowały po sobie właśnie w tej kolejności, można je więc nazwać stadiami fedry.

#### Zapobieganie

U istot pokroju ludzkiego kolejne objawy ukazują się o wiele wolniej niż u zwierząt, wobec czego w wyniku wykrycia istnieje jeszcze możliwość ratunku poprzez rytuały magów Zakonu Yriala. Działają one w oparciu o etherium i możliwości magicznego leczenia w postaci usunięcia netherium z organizmu (w wielu przypadkach wiążę się to z nałożeniem tatuażu thar'ennis). Oprócz tego zakonnicy stosują także specjalne medykamenty w celu usunięcia zmian cielesnych, lub bardziej radykalne środki w przypadku trudnych sytuacji (wyparzenie zakażonego miejsca, amputacje). Według nich, fedrę da się wyleczyć do okolic początków drugiego stadium.

Poza ratunkiem światłego Zakonu, istnieje jeszcze jeden, co prawda potępiony, osunięty w cień i ścigany, ale wciąż sposób na zapobiegnięcie ostatecznej przemianie w pomiota, a zachowaniem jedynie nadludzkich, zmutowanych umiejętności, jakie powoduje fedra. Mowa tutaj o demonicznych tatuażach, jakie zaobserwowano u dwóch przedstawicieli Klanu Potępienia w Golvorze — od zwykłych skażonych pomiotów różnili się oni bowiem tym, że ich zmutowane ciało dawało im nadludzką sprawność i siłę w boju, jednak cały czas pozostawali w pełni świadomi. Byli jednak tak okrutni i sadystyczni, że prawdopodobnie tatuaż pokrywający większość ich ciała oddziaływał jakoś na ich psychikę. Obecnie niewiele wiadomo o owych praktykach — dwójka została zgładzona jeszcze przez paladynów Zakonu Yriala i z decyzji króla Halvdana natychmiastowo spalona, więc prowadzenie badań na ich zwłokach było niemożliwe. Obecnie jedyne badania prowadzą osoby z Loży Cerridwen, jednak są one owiane tajemnicą, gdyż samo zagadnienie pozostaje nielegalne we wszystkich krajach Khorgentu.

#### Prawo

W Dökkálfarze, Taezji i Golvorze prawo odnosi się jednoznacznie do osób zakażonych fedrą:

* Zwierzęta zakażone fedrą należy bezwzględnie eksterminować i spalać, by zapobiec rozprzestrzenianiu się i niebezpieczeństwu zmienienia w pomiota;
* Zwierzęta zmienione w pomioty należy trzymać na dystans i nie podejmować walki, jeśli nie jest się wyspecjalizowanym w walce z pomiotami; ich występowanie należy zgłaszać na najbliższych posterunkach straży, skąd zlecenia zostaną przekazane specjalistom;
* Osoby z objawami pierwszego i drugiego stadium fedry należy bezzwłocznie izolować i powiadamiać o ich istnieniu posterunkowych;
* Osoby z objawami trzeciego stadium fedry należy traktować jak zakażone zwierzęta.

## Zmutowane formy życia

Zarówno ludzie, jak i zwierzęta, u których całkowicie wypełniło się trzecie stadium fedry, doznają mutacji, które częściowo lub całkowicie zmieniają ich ciało, zwykle tak, by było o wiele bardziej zdatne do siania terroru. Powstałe w ten sposób pomioty często bardzo się od siebie różnią, jednak zauważa się wiele bestii jednakowego rodzaju, nawet na różnych obszarach. Z tego powodu, Łowcy Czarownic zaczęli katalogować napotkane pomioty, nadając im nazwy (z fanhelskiego) i opisując ich wygląd, zachowanie oraz metody walki.

* Arbak
* Arachum
* Diabalis
* Flapius
* Lupior
* Miniak
* Nebular
* Skragan