Sesja 6: Lochy i skoki

Sesja 6:

Piątka bohaterów trafiła do lochu Lorda Aschafenberg'a. Byli traktowani dość podle, jak "zwykli" jeńcy. Za sąsiadów w celi mieli szaleńca który twierdził że ocalił miasto przed plagą Skavenów, a w drugiej okazało się że siedzi Krosta który udawał Hansa kilka dni temu, na polecenie bohaterów. Lord Aschafenberg przyszedł raz do lochów i oznajmił że będą tu bezpiecznie trzymani aż sytuacja się nie uspokoi. Drużyna umilała sobie czas opowieściami ze swojej przeszłości, piosenkami lub denerwowaniem strażników. Było ich kilku, z czego dwóch bardziej charakterystycznych "ten dobry" oraz "ten zły", pewnie chcieli się od nas czegoś dowiedzieć, ale bez skutku. Pewnej nocy zszedł do nas zaufany służący Lorda (Vern Hendricks). Powiedział nam że musimy uciec w nocy, bo sytuacja jest bardzo nieciekawa. W Ubersreiku trwały zamieszki, wprowadzona została godzina policyjna, imperialne wojska stały obozem kilkaset metrów od miasta, a możni intensywnie negocjowali warunki ugody. Jednym z jej punktów była jutrzejsza egzekucja bohaterów jako zabójców Grafa von Jungfraud.

Wszystko to śmierdziało jak Bretoński ser, ale nie mieli większego wyboru. Plan był taki że strażnik zostanie uśpiony a grupa po cichu opuści otwartą wcześniej celę. Grupa zgodziła się również zrealizować powierzone im przez Lorda Aschaffenberga zadanie:

* Udać się do pobliskiego miasteczka Hugendal
* Zbadać sytuację w mieście po śmierci kuzyna grafa von Jungfraud.
* Nie ujawniać swych intencji zbyt szybko - porozmawiać z ludźmi, spotkać się z Lady Agnethą, rozeznać się w sytuacji
* W szczególności sprawdzić czy syn panującej tam Lady Agnethy (oraz sama Lady) będą odpowiednimi sojusznikami dla Lorda Aschafenberg'a i jego planów
* Przedstawić Lady "odpowiednią wersję" historii związanych z niedawnymi wydarzeniami w Ubersreiku (zmarły mąż Lady był kuzynem Grafa von Jungfraud)

Plan ucieczki mógł spalić na panewce gdyby nie dzielna postawa Lejdi która zniechęciła strażnika do wejścia do środka, a Shyla nie powstrzymał się przed rzuceniem mu się do gardła. Kiedy pora była odpowiednia, grupa powoli wysunęła się z celi, żeby zobaczyć że nic już nie będzie takie jak zapowiadano. Strażnik zamiast zostać uśpiony zatrutą kolacją, miał poderżnięte gardło. Był to Nizioł, "ten dobry" strażnik. Dzięki Bogom że jego poprzednik zostawił po sobie narzędzia tortur, i drużyna użyła ich do otworzenia skrzyni z ich sprzętem, która o dziwo została uszkodzona by nie było to możliwe. Uzbrojeni i źli uwolnili z celi jeszcze szaleńca oraz próbowali Krostę, który nie chciał opuszczać celi. Ucieczka była bardzo trudna. Nie dość że w całkowitych ciemnościach, mając jedynie księżyc do pomocy, to musieli taszczyć ze sobą kalekiego Krasnoluda. Jakoś udało im się uciec z posiadłości Lorda i nawigować przez uśpione miasto. Znów Lejdi uratowała grupę, zniechęcając nocny patrol do jakiegokolwiek zbliżania się. Pod murem miejskim zaczęły się prawdziwe kłopoty. Drużyna musiała jakoś wspiąć się na mur, i potem z niego zejść. Mieli do dyspozycji linę Szygbora, ale ktoś musiał się wdrapać jako pierwszy. Kaleki Krasnolud przydał się o tyle, że zauważył drabinę opartą o jeden z domów i ułatwił trochę wspinaczkę grupie. Weszli i zeszli, na szczęście nie alarmując straży. Po drugiej stronie muru Ivan zauważył, że szaleniec jest jakiś podejrzany, i odmówił wszelkiej współpracy z nim. Shyla nawet próbował go zaatakować, ale bezskutecznie. Na szczęście nie doszło do walki, bo mogłaby ona zwabić strażników. Rozstaliśmy się i ruszyliśmy czym prędzej w drogę.

Następnego dnia kiedy szli traktem, spotkali grupę kapłanów Shallyi broniących się przed napadem bandytów. Słowo "broniący" oznaczało tylko jednego rycerza, podczas gdy reszta kuliła się na ziemi. Był tam też wóż Strygan (cyganów), na którym zasiadała wrzeszcząca Stryganka oraz jej mąż - Sasha Smirnov, dawny znajomy brata Ivana - Igora. Kislevita był jednak sparaliżowany strachem. Za to inny owoc ziemi kislevskiej - Ivan - nie czekając dziarsko wkroczył na drogę, dekoncentrując bandytów, dzięki temu Shyla mógł się zakraść od jednej strony, a Sinnerstra i Szygbor z drugiej. Bandyci nie mieli szans. Rapier Sinnestry, pałka Shyli oraz nadlatujące w wolnym tempie, ale celnie, bełty Szygbora położyły trupem wszystkich napastników. Na szczeście odbyło się bez ofiar, nie licząc rycerzyka, ale on i tak był spisany na straty. Kapłani uleczyli rannych w drużynie, i podzielili się z nimi informacją. Okazuje się, że Lady do której zmierzają, wygnała kapłanów Shallyi z miasta, i najpewniej wysłała za nimi tych bandytów. Chcąc-niechcąc grupa pożegnała się z kapłanami i ruszyli do nieszczęsnego miasteczka. U bram czuć było woń śmierci i choroby. Dzielni bohaterowie weszli do miasta pewnym krokiem. Kto wie? Może jeszcze wyleczą całe miasto?...