Księstwa Graniczne

Księstwa Graniczne

Księstwa Graniczne, nazwa nadana nadmorskiej krainie rozbitych księstw i drobnych królestw. Duszona przez wewnętrzne konflikty, dumę i pychę ludzi dolina przecięta jest wielkimi kniejami i lasami Qal. Od zachodu sąsiaduje z dziką krainą Freumh kontrolowaną przez Elfie Imperium. Od północy Arden Lhur cel wielu krucjat i migracji zmęczonych wojnami i klęskami ludzi. Od wschodu Dolny Efrin Pozostałość po niegdyś wielkim imperium. Mieszkańcy księstw są ludźmi dumnymi i honorowymi. Historia wypełniona jest licznymi przybyszami pozaplanarnymi w tym między innymi Assimirów interweniujących i mieszających się w różne konflikty. Dziś kraina jest domem dla wielu ludzi, elfów, krasnoludów i licznych monumentów i cudów architektury. Muzyka i sztuka stały się głównymi zainteresowaniami mieszkańców po setkach lat konfliktów i krucjat. Nadmorskie miasta mieszczące większość populacji są również wielkimi portami pełnymi pięknych i nowoczesnych okrętów.

## Ważne Miejsca

Qalthu

Davor

Clementin

Kargh

## Geografia i Klimat

W księstwach granicznych panuje klimat umiarkowany jednak wybrzeże jest znacznie cieplejsze i słoneczniejsze niż północ. Lato trwa dłużej niż zima, wiosny i jesienie są ciepłe. Kraina przecięta jest sznurami rzek z gór centralnych wokół których rozwija się większość miast. Całość krainy jest gęsto zarośnięta lasami i wielkimi kniejami pełnymi twardego i wytrzymałego drewna. Większość przeciętnych ludzi pracuje w tartakach oraz kamieniołomach eksportując marmur na północ. Głównym źródłem żywności ludzi są owoce morze i ryby ale dieta jest często uzupełniana prostymi warzywami oraz przyprawami i trunkami z północy. Brak gór sprawia że kraina jest dosyć biedna w metale jednak jest to nadrabiane intensywnym handlem - w szczególności z krasnoludzkimi partnerami sprowadzającymi wysokiej jakości produkty. Lasy są obfite w zwierzynę na którą bardzo często polują liczni lordowie, polowania stały się jednym z najpopularniejszych sportów. W skutek minionych konfliktów w lasach i rzadziej na traktach można napotkać grupy Ghityanek - pozostałości po rozbitym dawno temu wrogu. W krainie też sporadycznie pojawiają się rzadkie i nietypowe magiczne bestie. Zawsze stanowią główny cel polowań ku ucieszy Lordów.

## Historia

Historia Księstw zaczęła się wraz z odkryciem nowych technik wytwarzania metalu. Po wynalezieniu odpowiednich metod jeden z klanów zdobył znaczną przewagę nad innymi i rozpoczął kampanię podbojów. Szacuje się, że nagły wzrost potrzeby zasobów ludzkich, broni, ubrań i jedzenia przyczynił się do osiedlenia dotychczasowych ludów które głównie były koczownicze. Na brzegach rzek i morza coraz liczniejsze stawały się osady, które dziś wyewoluowały w miasta często zachowując swoje stare nazwy takie jak Kargh. Historycy szacują, że nagły skok technologiczny jest mało prawdopodobny i odkrycie technologiczne mogło w rzeczywistości być przekazane przez jakieś sąsiednie ludy z innych krain. Z czasem konflikty uspokoiły się w skali ale wzrosły w swojej częstotliwości. Nowi watażkowie wciąż się spierali o granice i zasoby. Motywowani swoją ambicją zakładali coraz liczniejsze wioski i osady, każda z nich coraz bardziej nowoczesna, korzystająca z lepszych materiałów, ambitniejszych planów i solidniejszego wykonania. Wraz z napływem nowych idei z morza wkrótce wykształcił się prymitywny feudalizm, nie powstrzymywał on jednak lordów od sporów wewnętrznych. Władcy jednak zwykle ignorowali te sprzeczki tak długo jak podatki były płacone na czas. Kurcząca się populacja zmusiła do przyjęcia nowej strategii w której każda armia liczyła zaledwie kilkudziesięciu lub kilkuset wojowników, jednak każdy z nich był wyposażony w najlepszy sprzęt i szkolony od dziecka. Powstała jasna granica między wojownikami - rycerzami a chłopami. Kraina jednak przeżywała też wiele konfliktów z zewnątrz. Pośród nich największymi są: Inwazja Ghit kiedy potężny mag wezwał swoją pozaplanarną armię najemników obiecując im fortunę i potęgę. Inwazja zmusiła księstwa do połączenia sił pod jednym sztandarem i wyruszenia do Qalthu największego miasta położonego głęboko w północnej kniei. Wysokie drzewa uniemożliwiły Ghityankom korzystanie z ich latających statków. Z pomocą grupy herosów miasto zostało odbite dużym kosztem. Cios był dla ghityanek dostatecznie duży żeby rozbić ich armię, jednak wiele grup wciąż przebywało na tych terenach zbierając siły i tocząc walkę partyzancką. Kolejnym Kryzysem krainy stała się Wieczna Zima, jej przyczyna nigdy nie została odkryta jednak wierzono, że Mag odpowiedzialny za inwazję ghit nie został zabity i był to jego powrót. Wydłużająca się zima trwała kilka lat wyniszczając krainę. Ghityanki znowu zebrały się w armię wraz z nieumarłymi i barbarzyńcami z innych krain. Ta, druga, inwazja została powstrzymana w wielkiej bitwie na południu, gdzie kluczową rolę odegrała grupa która uderzyła w wrogiego przywódcę oraz liczne okręty bombardujące pole bitwy z brzegu. Dziś mieszkańcy krainy wciąż wspominają minione czasy i znacznie częściej doceniają kulturę i spokój jakiego nigdy nie zaznali.