Adam

Minęły dwa lata od twojego “uwolnienia”, przez spięcie obudziłeś się chwilę przed wgraniem nowej osobowości, wiedziałeś do czego zostałeś stworzony, ale czemu masz umierać? Bo przecież to by tym było, prawda?

Wiesz że uciekłeś. Wiesz że nie jesteś człowiekiem. Wiesz że nie powinieneś żyć.

Ale dlaczego? Zostałeś stworzony, tak jak ludzie zostali stworzeni, więc czemu jesteś od nich gorszy? Na ludzki wzór przyjąłeś imię Adam.

Błąkałeś się po NeoMeru sam, nagi, nikogo to nie dziwiło. Błąkając się tak dotarłeś na przedmieścia, różniły się całkiem od zgiełku miasta. Na małych kępkach trawy kwitnęły karłowate kwiat i inne zielone kłącza. Siadłeś pomiędzy nimi, czułeś się jakbyś też, tak jak one narodził się na nowo. Rano znalazł Cię Aster (Cujak) razem z jego ziomkami, przedstawili Ci idee ekologii, czym się zajmują. Cyberdruid nawet zaproponował Ci pomieszkanie z nim przez jakiś czas, do momentu aż nie znajdziesz dla siebie kąta. Gdy ten wchodził, mimowolnie przeglądałeś jego notatki, twój program adaptacyjny od razu je zrozumiał. Mina Astera gdy ten zobaczył jak pielęgnujesz jego sadzonki i modyfikujesz genomy ziół była bezcenna. Dowiedziałeś się czegoś, ale czy to była twoja droga? Nie wiesz. Więc, pożegnałeś swoich towarzyszy i ruszyłeś dalej. NeoMer nie jest bezpiecznym miastem, wiedziałeś o tym. Gdy błąkałeś się po azjatyckiej dzielnicy, usiadłeś w jednym wielu tłocznych barów, gdzie nikt nie zwracał na Ciebie uwagi i chłonąłeś filmy akcji, które leciały monotonnie na wielu monitorach. Kontemplację przerwała para mężczyzn, wyglądających dość niebezpiecznie, podobno to było ich miejsce, ale nigdzie nie było tak napisane. Zapytałeś czemu tak sądzą? Oni na twoje pytanie odpowiedzieli wyciągnięciem broni i większą ilością gróźb. Algorytm już zapamiętał ruchy z filmów o Gao-Hanie, parę prostych ruchów i złamane krzesło dalej, znowu siedziałeś na swoim miejscu. Gdy za 30min podszedł do Ciebie mężczyzna z dwoma droidami bojowymi, przywitałeś go prostym stwierdzeniem.

“Szukam pracy”.

W Triadach spędziłeś parę miesięcy, wykonywałeś różne zlecenia. Kradzieże, pobicia, dostawy. Przecież nikogo nie krzywdziłeś, Ci ludzie sobie na to zasłużyli bo byli przestępcami lub byli coś dłużni twoim pracodawcom. Podczas jednego z takich zadań, niechcący upuściłeś jedną ze skrzyń. Ze środka usłyszałeś lekki pisk, po tym jak wieko się uchyliło. Zobaczyłeś że w środku związane są dwie małe, zapłakane dziewczynki. Teraz do Ciebie dotarło, że twoi pracodawcy też są przestępcami. Szybko przeszukałeś bazę zaginionych i zwróciłeś zaguby rodzicom, zostawiając skrzynię “na wycieraczce”, hakując chwilę przed tym monitoring budynku. Pamiętałeś wszelkie lokalizację Triady która z tobą działała i zgłosiłeś to anonimowo do Keszik. Parę dni później, już nikt z twoich byłych pracodawców nie pamiętał o twoim istnieniu, po prostu nikt się nie ostał.

Od jakiegoś czasu jesteś stałym gościem Babilonu. Poznajesz tu nowych ludzi, uczysz się. Jest tu niejaka XoXo, zadziwiająco podobna do Ciebie lecz inna. Złapaliście kontakt, bo ona od razu wiedziała o tobie, po tym jak się zachowywałeś po tym jak byłeś nieobecny, po tym jakie zadawałeś pytania. Dyskutowaliście o religiach, sama pokazała Ci parę. Razem zauważyliście dziewczynę imieniem Yumeiko. Była inna niż wszyscy, Ci którzy sami modyfikowali się wszczepami zachowywali się inaczej, ona była taka zagubiona. Często się upijała, czytając broszury różnych ugrupowań religijnych. Tylko jak do nie zagadać, wydawała się bardzo niebezpieczna, bazując na rodzajach wczepów jakie miała w sobie i na śladach biologicznych na ubraniu. Coś było też nie tak z jej mózgiem, ewidentnie był modyfikowany, aura elektromagnetyczna była zdecydowanie za duża niż ta wytwarzana przez neurony naturalnie. Jest do was podobna, jednocześnie inna.

Powiązania:

Aster

Yumeiko

Xoxo