Fabuła

Historia tegoż to kontynentu zwanego Seregan jak i Świata jest niezwykle długa i niezrozumiała dla wielu, jednak historycy dzielą ją na 5 epok, nazwanych od rzeczy które się z nimi kojarzą, są nimi: Niebo, Cywilizacja, Podbój, Zniewolenie i Magia. Normalnie te pięć nazw, pierwszemu lepszemu zjadaczowi chleba niewiele powiedzą, jednak są niezwykle ważne dla wielu historyków.

## Epoka Nieba

### Epoka Chaosu i Natury

Podczas tej epoki dwa byty powstałe z nicości, zwane Chaos i Natura były nie rozłącznymi istotami, chciały być razem i to robiły. Według wielu mitów, są rodzeństwem co teolodzy uważają za prawdopodobne. Jednak widząc nicość postanowiły stworzyć planetę a potem ląd. Jednak siostra Chaosu, zauważyła, że jest za ciemno więc stworzyła gwiazdy, z czego jej ulubiona była najbliżej planety by ją oświetlała, jej brat uznał, że jest za jasno więc stworzył księżyc który od czasu do czasu zasłaniał słońce, dodali również pory dnia czyli dzień i noc, by wszystko było w idealnej równowadze.

Następnego tygodnia rodzeństwo postanowiło stworzyć przyrodę i życie którym opiekowała się Natura, oraz chmury i oceany którymi opiekował się Chaos. Uznali to za dobre, i wzięli się od razu do poważnej rzeczy. Stworzyli pierwsze osiem istot: Dwóch ludzi, dwoje elfów, dwóch krasnoludów i dwóch demonów. Ci ostatni byli dziełem Chaosu, który chciał zrobić pewien eksperyment. W czasie gdy stworzone istoty się rozmnażały, dwa byty myślały co dalej zrobić. Postanowiły odpocząć i zająć się tym następnego tygodnia.

Kolejnego tygodnia, gdy istoty się rozmnożyły w dość szybkim czasie, dzięki przyśpieszeniu tego procesu przez Chaos i Naturę, rodzeństwo zajęło się tworzeniem magii, w czasie gdy Natura planowała od czego zacząć Chaos, tworzył góry, pustynie i wyspy a także urodzajne ziemie dla nowych ras. Był niezwykle tym podekscytowany, jednak w końcu wraz z Naturą stworzył rodzaj magii zwany dziś Magią Pierwotną.

Z czasem jednak na kontynent spadł meteoryt z dziwnych, czarnym minerałem. Chaos kierowany ciekawością zapragnął to sprawdzić, na pierwszy rzut oka po ujrzeniu meteorytu nic dziwnego nie było widać. Jednak gdy podszedł bliżej "cienista istota" wyszła i ugryzła go, wtedy jeszcze miał fizyczną humanoidalną formę. Istota uciekła tak samo jak sam Chaos. Niby nic się nie stało, jednak przechodził wewnętrzną przemianę. Istota ta przyniosła ze sobą coś, co rodzeństwo starało się powstrzymać czyli Zło.

Chaos po dwóch tygodniach, rozkazał każdej żyjącej istocie inteligentnej, wybudowanie świątyn i oddawanie Mu i Natury czci, jednocześnie zaczął zaciskać swe linki na demonach chcąc stworzyć z nich swe narzędzie, do kontrolowania reszty ras. Siostrę to przeraziło i spytała się brata, co to ma znaczyć. Ten odparł "To dla nas obu. Muszą szanować swych stwórców!". Natura to przyjęła do wiadomości, ale zaczęła mieć wątpliwości "Co jeśli On coś planuje?". Jednak wróciła do kształtowania magii, tym razem żywiołami się zajmowała. Chaos w tym czasie niepokojony przez siostrę dał demonom instrukcję używania Czarnej Magii, którą stworzył potajemnie. Miała zadawać w zasadzie ból, jeszcze przez błagania przywódcy demonów i złożeniu ofiary przez nich zgodził się na powiększeniu ich stanu osobowego o 300 istot, by było ich tyle samo co jednej z ras. Ceną jednak był... Atak na elfy. Demony zgodziły się i zaatakowały elfy mordując wiele z nich i gwałcąc, wybili w pień ponad 50 istot i wrócili z ciałami jako ofiarami dla ich bóstwa.

Sprowokowało to Naturę do rozmowy ze swym bratem na ten temat, szybko wywiązała się kłótnia. Z jednej strony Natura która pragnęła harmonii a z drugiej Chaos, który pragnął władzy i uwielbienia. Wywiązała się pierwszy raz walka między rodzeństwem, którą Chaos wygrał dzięki użyciu nowej Czarnej Magii. Widząc jej potencjał postanowił stworzyć jeszcze Nekromancję, w swej pewności siebie dał Naturze uciec po uprzednim torturowaniu jej. Widząc na postępy swych demonów które stworzyły szybko liczną populację, tak samo jak reszta ras udało mu się wśród nich zakorzenić swe nitki Chaosu, przez co zaczęły go uwielbiać i kochać zabijać słabsze istoty. To było na rękę Chaosowi, który postanowił wkrótce odrzucić słabą fizyczną formę i przyjął niematerialną kulę czystej, Czarnej Magii. Stwierdził, że głupio postąpił puszczając Naturę wolno bo teraz Ona i może szybko zwiększyć stan liczebny. Potrzebował "pomocników", więc postanowił stworzyć innych bogów czyli jego dzieci, które miały mu pomóc w wojnie z Naturą, którą musiał wygrać by pokazać swe racje. Natura tymczasem jak Chaos przewidywał, zwiększyła potężnie liczbę istot z ras stworzonych przez nią by broniły się przed demonami, i nauczyła je lepszego kowalstwa i magii, by miały szanse na wygraną. Jednak i Ona chciała wydać na świat dzieci, które jej pomogą w walce z jej bratem... Powiedziała tylko jedno: "Nadchodzi batalia która zadecyduje o losach całego świata... Ja albo On... ", zapłakała jeszcze.

### Niebiańska Wojna

Niebiańska Wojna zwana inaczej Wojną Bogów była konfliktem między Chaosem i Naturę, który trwał prawdopodobnie aż 50 lat! W tym okresie nie istniały twory państwowe, wszystkie istoty śmiertelne stawały po stronie którą uważały za słuszną. Początkowo po stronie Chaosu stały tylko demony jednak dołączyła do niego część ludzi, która widziała szansę na zysk w tej wojnie.

Pierwszymi posunięciami niedawnych przyjaciół było stworzenie własnych sojuszników. Pierwszy zaczął to Chaos który używając swej mocy stworzył dwie potężne istoty, które miały mu pomóc w wojnie. A byli to Kagh'Artun czyli Pan Ciemności i Kaeros czyli Pan Wojny. Mieli wspierać wierne mu legiony demonów, a te szanowały przez swą naturę silniejszych od siebie, więc nie brał pod uwagi możliwości, że coś może się nie udać. Natura za to stworzyła Randu'Hi Pana Światła, Liguruma Pana Niebios i Nelfiris Panią Sprawiedliwości.

Z początku walki były wyrównane, raz wygrywały siły Demonów a raz połączone siły Krasnoludów i Elfów. Na tym etapie wojny, ludzie jeszcze nie interweniowali znacząco w tej wojnie. Pierwsze trzy lata starć nie przewidywały nikogo zwycięstwa, szczególnie z tego powodu, że porażką okazały się ofensywy Chaosu jak i Natury. W toku tych walk Chaos w tajemnicy stworzył kolejnego boga, czyli Balt-Azaara, Pana Otyłości. Dopiero po ukazaniu się na polu walki, gdzie pod rozkazami Chaosu walczył wraz z demonami przeciwko siłom Natury, ta stworzyła kolejne swe dziecię czyli Genus, Panią miłości rodzinnej.

Kolejny rok wojny to był impas między stronami, nikt nie mógł zdobyć przewagi czego nie mógł znieść Chaos. Co gorsza nie miał tyle mocy by stworzyć swych kolejnych sojuszników. Dlatego polecił Kaerosowi znalezienie "ochotniczki" wśród śmiertelników, i zapłodnienie jej by urodziła kolejne jego "dzieci". Uznał to za najlepsze wyjście z obecnej sytuacji, dodał również, że jeśli nie urodzi się córka Pan Wojny gorzko tego pożałuje. Jego groźba dała efekt, i po krótkim czasie urodziły się dwie córki czyli Lekadia i Parum. Jako iż, że przed kolejne dwa lata niewiele się działo podrosły, co stymulowała jeszcze magia Chaosu który szybko chciał by dojrzały. Lekadia stała się Panią Cierpienia i Bólu, a Parum, Panią Lubieżności i Straty małżeńskiej. Zadowoliło to Chaos, Kaeros spisał się ze swego zadania wyśmienicie, a sam zaczął dużo uwagi zwracać na Lekadię.

W niedługim czasie ku radości Chaosu Lekadia urodziła własne dziecko, czyli Samaela. Co prawda był śmiertelny jednak dostał stanowisko generała jako pierwsza istota na świecie. Ryzyko się opłaciło. Gwałtownie przechyliła się szala zwycięstwa na stronę Chaosu, gdy Wielka Armia Demonów pod wodzą Samaela gromiła w kolejnych bitwach połączone siły ras stworzonych przez Naturę. Od tego czasu, Lekadia stała się nieoficjalną ulubienicą Chaosu. Co więcej pierwszy raz od kilku lat wywiązała się bitwa między Chaosem a Naturą, po której ciężko ranna siostra wycofała się aż do górskiej jaskini, położonej dość wysoko. Jej brat uznał to za znak, że jego zwycięstwo jest blisko.

Jednak zwycięstwa nie trwały długo, dowództwo u sił Natury przejął Randu'Hi, który przeszedł do defensywy. To sprawiło niemały problem dla Samaela, który nie spodziewał się takiego posunięcia i musiał gonić wroga aż do jego linii obrony i je szturmować przy dużych stratach. Wkrótce rodzi się syn i córka Randu'Hi i Genus, czyli Medolos oraz Sinsir. Ten pierwszy zostaje generałem wojsk Natury.

Jednocześnie u bogów od strony Chaosu rodzą się syn i córka Lekadii, czyli Olaf i Lizyria, a potem dwójkę innych synów czyli Irassusa i Kravi. Jednak Chaos po odzyskaniu dostatecznej ilości energii, stworzył kolejnego boga czyli Artezana, Pana Plag. Ten dowiadując się o stratach postanowił zmodyfikować nekromancję przez co zaczęło mu się udawać wskrzeszać poległych żołnierzy, co zaczęło uzupełniać straty poniesione przez wojska Chaosu. Ten będąc pod wrażeniem armii nie do zabicia, awansował Artezana do rangi najwyższej dla jego dzieci. Był teraz na równi z Kaerosem i Kagh'Artunem.

Nelfiris, Pani Sprawiedliwości postanowiła spróbować powstrzymać eksperyment Artezana tworząc oddziały Walkirii, które miały zbierać dusze poległych wojowników by uniemożliwić ich wskrzeszanie. Jednak... Zginęła podczas jednej z szarż. A była to jej pierwsza śmierć.

Wkrótce jednak. Medolos mianuje siebie generałem, dotychczas nie będąc za niego uważanym. Jednak miał na tyle sporą charyzmę, że pod swoim dowództwem zebrał dużą część krasnoludów i ludzi, którzy walczyli po stronie Natury. Za to Ona sama... Udało się jej odzyskać część sił, jednak dalej była niczym przy Chaosie. Co więcej zaszła z Ligurumem w ciążę, z której urodził się Liung Li, pan powietrza. Jednak nie został wychowany przez rodziców, a przez jedną z Walkirii która uniknęła śmierci podczas szarży.

Za to Randu'Hi, dotychczasowy oficjalny dowódca sił Natury zaczął tracić sporo mocy. Wszystko za sprawą Kagh'Artuna, który swą ciemnością zasłonił światło słoneczne i zaczął spowijać świat w ciemności. Co więcej, Rezejden przez wyczucie zaburzenia naturalnego cyklu życia i śmierci przez nieumarłych, zaczął się budzić z snu. Co więcej Sinsir, chcąc pokrzyżować plany Kagh'Artuna załamała jego ciemność światłem księżyca. Dzięki temu ofensywa wojsk Chaosu pod wodzą Artezana i Samaela straciła na impecie, i pozwoliło to przegrupować siły Natury.

Za to Parum zaczęła spotykać się z śmiertelniczką Romaneą. Chaos zwrócił na to uwagę, jednak nie zareagował pogodnie. Wściekły rozkazał Kaeorosowi, zainicjować ślub jej córki z Artezanem. Po jakimś czasie rodzi się Grazmus, pan mrozu. Niestety, dla Chaosu nie był chętny do interweniowania w wojnę. Ustąpił dopiero i stanął do walki, gdy Chaos groził mu skrzywdzeniem jego matki, Parum.

Do tego pojawił się syn Natury i Liguruma. Liung Li, już dorosły który miał pod komendą elfy, których zostaje generałem i ignoruje plany defensywne i rusza do ofensywy. W niedługim czasie do jego śmiałej akcji dołącza Medolos. Spotykają się z armiami Artezana i Samaela. Wywiązała się bitwa zwana "Bitwą Czterech Generałów". Medolos pojedynkował się z Samaelem, z którym wygrał jednak zmarł na skutek ran. Za to Smoczemu Generałowi, czyli Liung Li'owi, udało się na początku dziesiątkować oddziały wroga. Jednak martwi zaczęli stawać jako nieumarli. Na szczęście, lub nie szczęście przybył Rezejden, który wykorzystując swą moc odebrał nieumarłym ich nieśmiertelność. To pozwoliło Smoczemu Generałowi, zwanemu tak dlatego, że usiadał smoka podczas bitwy pokonać ostatecznie wrogie siły. Natura odzyskała większość sił i przebłagała Rezejdena, by wypuścił duszę Nelfiris, na co ten się zgadza. Jednak dodaje, że przed końcem wojny znowu zagości w jego domu.

Po tej bitwie rozwścieczony jeszcze bardziej Chaos, usunął Artezana z ważnego stanowiska. W furii również zabija osobę która mu się poważnie naraziła, Romaneę. Spowodowało to, że Parum popełniła samobójstwo co tylko zwiększyło stan złości Chaosu. Lekadia spróbowała go uspokoić i mu się przypodobać, rodząc nowe dziecko. Isnarę, panią pychy. Nie mogła co prawda zastąpić najlepszego generała, czyli Samaela jednak była niezwykle bitna i wojownicza niczym Nefiris. Udało jej się. Przypodobała się swemu panu, Chaosowi przez co miała dawne stanowisko Artezana. Przez ten powód, i pewnie wiele innych zaskrobiła sobie jego niechęć lekko mówiąc.

Zdecydowała się również przypodobać Kagh'Artunowi, chcąc mieć sojusznika który ją w razie czego wspomoże. Udała się na spotkanie z Sinsir, aby "poddać się" podczas rozmowy w cztery oczy. Wcześniej jednak wysłała swą córkę Isnarę, by szeptała z ukrycia do ucha Pani Księżyca, po to aby wywołać u niej zgubną pychę. Efektem tego był fakt, że po skuciu Lekadii by ją upokorzyć. Sinsir zabrała jej biżuterię i na siebie założyła, po czym szydziła z niej pod wpływem podszeptów Isnary. Po chwili, cała biżuteria zamieniła się w Ciernie które, oplątły Panią Księżyca. Przez to zdarzenia, Sinsir była jeńcem Lekadii do końca Wojny w Niebiosach.

Ożywiona Nefiris ponownie zaczęła prowadzić szarże swych Walkirii, tym razem efekt był o wiele lepszy niż poprzednie. Liczba powstających nieumarłych drastycznie spadła. Jednak ostatnie zwycięstwo i jednocześnie porażka, była w najmniej niespodziewanym momencie. W ostatnich pięciu latach wojny, Nefiris stoczyła krótką walkę z jednym z Czartów, który poważnie zranił ją w nogę jednak zginął. Również zauważyła dowódcę tego oddziału. Olafa Długonosego. Nie był zbyt aktywny, jednak walczył z nią i przegrał. Nie było to dziwne. Jednak niedługo potem zjawiła się Isnara, z którą Nefiris walczyła aż pół godziny. W końcu boginii odwagi, upadła na kolana pokonana przez czas i ranę. Jednak boginii pychy, zamiast dobić swą przeciwniczkę skuła Ją i przywiązała do konia. Zanim jednak wsiadła na niego, Nefiris ostatkiem sił wbiła jej sztylet z potężną trucizną w jej piętę. Isnara zmarła, jednak spłoszony koń zaczął galopować. Nefiris umierała w męczarniach cały dzień, i osobiście Rezejdan zaniósł ją do krainy śmierci, spełniając swe słowa.

Po stronie Chaosu nie jednak ciekawie. Grazmus odkrył ciało swej matki, Parum. W akcie furii zabił osobę która była najbliżej, Kaerosa który niespodziewał się tej zdrady. Pan Mrozu, pewny w swe siły po pokonaniu jednego z najpotężniejszych sojuszników Chaosu, ruszył zabić jego samego. Jednak podczas krótkiej walki z nim, zdał sobie sprawę z swego błędu i Chaos go po prostu rozerwał na strzępy. Jednak strata dwóch silnych bogów, poważnie osłabiła wojska Chaosu przez co sięgnął po ostatecznego asa w rękawie. Chciał stworzyć najpotężniejszego boga, który przechyli ostatecznie szalę zwycięstwa na jego korzyść. Jednak, przez niewielki błąd wszystko się posypało. Narodził się Froki, pan pijaństwa. Chaos nie był tym faktem zadowolony specjalnie, jednak ten zrobił przynajmniej pierwszą imprezę, co podniosło trochę morale. Jednak szczęście nie trwało długo, powstał szybko Dorzus, pan kaca i pogorszył sytuację rano.

Za to Lekadia ze swą nową niewolnicą, była niezwykle zadowolona. Zapraszała często Kagh'Artuna który był szczęśliwy, upokorzeniem jego nemezis. Nawet posunął się do aktu gwałtu na Sinsir, by pokazać swą wyższość. Z tego urodził się Rhanda, pan przestępstw. Lekadia wmawiała mu, że jest jego matką jednak ostatecznie gdy Rhanda dorósł, i tak opuścił bogów od Chaosu i stał się neutralny.

W ostatnim roku wojny, zginęło wielu bogów. Kagh'Artun i Randu'Hi zabili się nawzajem podczas pojedynku. Przez co wśród szeregów Chaosu, jedynie Lekadia miała ważne stanowisko. W ostatnim tygodniu wojny przy życiu pozostali: Chaos, Natura, Lekadia, Sinsir, Rezejden, Dorzus, Froki, Rhanda i Liung Li. Chcąc nie przegrać ostatecznie tej wojny Chaos wysunał ofertę pokoju, którą Natura zaakceptowała. Wszyscy spotkali się przy bramie do krainy umarłych, gdzie podpisano "Traktat Więzłów" według którego: Boga nie można zabić na zawsze i Boga nie można uwięzić w wiezieniu bez klucza. Do życia zostali przywrócenie wszyscy zabici bogowie, oprócz Olafa Długonosego, ktory był zbyt leniwy by wstać z wiecznego snu i stał się największymi górami świata. Nastąpiła również wymiana jeńcow, na co Lekadia przystała niechętnie. Oddała Sinsir, jednak wcześniej ucięła jej język jako trofeum i nikt tego nie zauważył.

Teolodzy uważają, że gdyby nie podpisywano tego pokoju to prędzej czy później Chaos by przegrał.

## Epoka Cywilizacji

Epoka Cywilizacja rozpoczęła się w 63 roku, i trwała aż do 576. Czyli aż 513 lat! Za jej początek uznaje się podpisanie Traktatu Więzłów, a za koniec upadek Imperium Wszechludzkiego.

Po Wojnie w Niebiosach, dotychczasowe rasy które powstały wzięły się za odbudowę swych cywilizacji. Jednak dla większości demony były głównym wrogiem, tak samo jak nieumarli jako iż to był trzon wojsk Chaosu. Mimo wszystko rasy starały się żyć w pokoju, by znowu kontynentu nie ogarnęła pożoga. Dlatego utworzono Radę Władców. Zasiadał w niej przywódca każdej rasy, zadaniem Rady miało być pilnowanie porządku na kontynencie i rozwiązywanie sporów.

Jednak sam pomysł upadł po 60 latach, gdy rasy zaczęły tworzyć nowe państwa często o różnych ustrojach. W centralnej części ludzie utworzyli królestwo, zwane Firryah. Inni ludzie również tworzyli państwa, ale głównie były to republiki lub księstwa. To sprawiło, że byli rasą rozbitą na wiele słabych państewek. Elfy podzieliły się, tworząc swe państwa na terenach wielkich lasów. W ukryciu przed resztą. Krasnoludy ruszyły do terenów góskich na południu, tworząc tam kilka państw. Jedynie pustynia na północy pozostała niezamieszkana. Za to demony i nieumarli utworzyli własne państwo, wiedząc, że głupotą byłoby się rozdzielać. W tym okresie również powstały dwie nowe rasy: Serafinowie, czyli najwięksi bohaterowie po stronie Natury, którzy zostali przez nią wskrzeszeni i wzmocnieny. I Mroczne Elfy, spaczone energią Chaosu po wojnie zaczęły oddawać mu cześć i zamieszkiwać podziemia.

Po pierwszych dwustu latach nowej epoki, rozpoczęła się nowa wojna która zaskoczyła wielu. Królestwo Firryah zaczęło wchłaniać słabszych sąsiadów, chcąc zjednoczyć wszystkie kraje ludzkie. Pomimo sporej koalicji przeciwko "szalonemu królowi", niewiele z niej wyszło. Gdy wszystkie państwa koalicji zostały wchłonięte. Wtedy narodziło się Imperium Wszechludzkie, a jego król ogłosił się Carem wszystkich ludzi.

Druga i ostatnia wojna w tej epoce, to była Elfia Wojna Domowa. Została rozpętana przez zwykłe elfy, które chciały stłumić swych braci. Jednak nie spodziewały się wbicia sztyletu w plecy przez Cara, który podbił dwa z pięciu krajów elfów na kontynencie. Było to uderzenie w serce dumy elfów. Jednak ostatecznie wojna pozostała nierozstrzygnięta.

W 576 Imperium Wszechludzkie upadło na skutek, korupcji, zacofania biurokracji i wojny domowej między zwolennikami republiki a monarchi. To zdarzenie oficjalnie zakończyło Epokę Cywilizacji i rozpoczęło Epokę Podbojów.