Królestwo Keronu

Choć Herbia nie mieści wielu różnorodnych państw, to i tak bez problemu można wskazać na Keron jako królestwo w ostatnich stuleciach najważniejsze, ponieważ zajmuje jeden z najistotniejszych obszarów oraz powstało na zgliszczach dawnych kultur Wysokich Elfów. Państwo, które mimo wewnętrznych sporów i konfliktów jakie przetoczyły się po nim w ciągu ostatnich lat ciągle zajmuje na arenie międzynarodowej pozycje hegemona. Pewnym jest jednak, że swą złotą erę ma już za sobą, oraz że coraz liczniejsi wrogowie królestwa zdają się tylko czekać na odpowiedni moment do zdania decydującego uderzenia.

## Historia

Keron ​był błyskotliwym dowódcą, który wykorzystał słabość Zaavral i Hollar, współczesnych mu państw-miast. Sprawnie gromadząc oddziały rekrutujące się z dobrze funkcjonujących, ale ignorowanych ośrodków Ludzi, wywołał najpierw niebezpieczne napięcie, a następnie wojnę w kilka lat po Kaźni - ​dwóch dekadach wojny totalnej między elfimi państewkami. W ciągu zaledwie dziesięciu lat udało mu się całkowicie odwrócić sytuację polityczną Centralnej Herbii, tworząc nowe państwo, a stare potęgi kulturowe i naukowe obalając do groteskowych rang „lenn Królestwa”.

Przez ​kolejne stulecia Królestwo Keron z lepszym lub gorszym powodzeniem prowadziło ekspansywną politykę, zdobywając pozycję hegemona wśród innych, mniejszych państw. Wielokrotnie wdawało się w konflikty z Urk-hun, do czego przyczynił się ostry podział religijny - jeszcze za czasów Kerona Wielkiego na piedestał został wyniesiony Zakon Sakira, który zbrojnym ramieniem sumiennie wspierał samozwańczego króla, a który ​zawsze dążył do ograniczenia wpływów Urk-hun i goblinoidów w ogóle.

Dziś ​Keron jest feudalnym królestwem toczonym przez wewnętrzne waśnie, magiczne klęski i konflikty zbrojne. Pełen różnorodności kulturowej i rasowej, rozciąga się od ziem Księstwa Ujścia (obecnie okupowanych przez goblinoidy) na południowym wschodzie, Irios i Srebrny Fort na zachodzie, aż do potężnego masywu Ghuz Dun na północy. I choć trudno jest powiedzieć jak daleko w jego obrębie faktycznie sięga władza królewska to pozostaje on największym królestwem kontynentu.

## Stany

###  Chłopi w Keronie

Chłopi nie mogą posiadać ​żadnej ziemi, więc nawet ich domy wraz z całym wyposażeniem mogą zostać ​spalone, jeśli tylko władający ziemiami pan sobie tego zażyczy. Nie są jednak do tej ziemi przywiązani - mogą ją opuścić, choć przyjmuje się, że winni wcześniej swego pana o tym uprzedzić i odpracować z góry przynajmniej dwa miesiące.

###  Rycerstwo w Keronie

Panowie ci to na ogół warstwa rycerska - zbrojni wasale innych rycerzy, książąt lub samego Króla. Posiadając ziemię i z założenia użytkują ją dla dobra królestwa, będąc zobowiązanymi do udzielania danin i wystawieniu wojsk do dyspozycji Korony. W sprawie większości przestępstw popełnianych na ich ziemiach są ​sędziami i katami - tylko sprawy dotyczące zbrodni magicznych przekazać ​muszą Kolegialnej Radzie Czarodziejów i zbrodnie popełniane przez innych szlachciców muszę zostać rozstrzygnięte przez seniora lub nawet samego Króla.

###  Mieszczaństwo w Keronie

Warstwa mieszczańska to stosunkowo nieliczna część ludności miejskiej - to obywatele posiadający prawa do handlu i rzemiosła na terenie miasta, do własnej posiadłości oraz do bycia sądzonym przez rajców lub wyznaczonych przez nich sędziów. Mieszczan w tym znaczeniu jest w kerońskich miastach zazwyczaj jedna trzecia - reszta ludności to zwykły plebs, składający się z chłopów, którzy przybyli do miasta w poszukiwaniu dostatniego życia, a którzy tego życia ​nie znaleźli; mieszkają więc na podgrodziach lub w ubogich dzielnicach miejskich, w gruncie rzeczy pracując na dobrobyt samych mieszczan.

### Czarodzieje w Keronie

Czarodzieje ​są osobami posiadającymi talent do władania magią oraz wyszkolonymi w tym zakresie - nie jest Czarodziejem byle szeptucha czy wędrowny iluzjonista, a jedynie ten, kto zostanie do Kolegium Czarodziejów włączony odpowiednią, oficjalną decyzją. Prawo do mianowania się Czarodziejem ogranicza się do tych, którzy ukończą naukę na jednej z nielicznych akademii - na Uniwersytecie Oros, Akademii Sztuk Magicznych w ​Nowym Hollar lub Akademii Mniejszej w Saran-Dun. Co ważne, Czarodzieje mogą być sądzeni tylko przez innych Czarodziejów - chyba, że popełnione przestępstwo w sposób wyraźny nie nosi znamion działalności magicznej. Mogą również posiadać ziemię poza miastem, jednak o tyle tylko, o ile nie przekracza ona powierzchni dwóch hektarów. W tym prawie mają swą genezę magiczne wieże - ograniczeni powierzchniowo Czarodzieje nie budują zamków, a wznoszą pojedyncze budynki, które znacząco rozbudowują - ​głównie w górę i dół. Często też zdarza się, że na ziemiach Czarodzieja ​mieszkają chłopi, uprawiający ziemię na sąsiedzkich terenach należących ​do rycerstwa lub miasta - to jednak wymaga odpowiednich umów między Czarodziejem a posiadaczem tych ziem. Choć Czarodziejem stać się może ​potencjalnie każdy, to koszty studiów ponieść mogą praktycznie tylko bogaci mieszczanie oraz szlachcice. Niemniej - jeśli ktoś staje się Czarodziejem, to traci swe szlacheckie lub mieszczańskie przywileje i obowiązki. Wielu Czarodziejów utrzymuje kontakt ze swą rodziną i wspiera ​ją, lecz równie wielu poświęca się samodzielnej polityce lub wyłącznie pracy naukowej.

### Kapłani w Keronie

Kapłani jako tacy nie funkcjonują - nie ma warstwy kleru, która posiadałaby własne prawa. Przywileje są jednak udzielane całym świątyniom - kapłani więc różnią się między sobą w zależności od przynależności lub nawet od regionu. Z całą pewnością największe przywileje posiada Zakon Sakira w Zachodniej Dzielnicy, zaś najmniejsze - kapłani Usala w kilku nielicznych kapliczkach rozsianych po całym Królestwie. Poszczególne świątynie lub klasztory posiadają na ogół też okoliczne ziemie wraz z jedną czy dwoma wsiami. Są jednak położone zazwyczaj w nieurodzajnych lub trudno dostępnych miejscach, co czyni je nieatrakcyjnymi - tak dla kapłanów, jak i dla ewentualnych chłopów, którzy mieliby przybyć.

###  Król w Keronie

Całkowitą władzę w Królestwie sprawuje Król, którym jest obecnie Aidan Augustyński, który objął władzę ​w wyniku zwycięstwa w wojnie domowej, którą toczył ze swym bratem po śmierci poprzedniego króla - Augusta III Wytrwałego. Wojna miała miejsce ​dekadę temu, a jej skutki ciągle są w królestwie odczuwalne - szlachta podzieliła się za czasów wojny na zwolenników Aidana oraz Jakuba, który po porażce objął ziemie Qerel i przyjął tytuł Księcia Namiestnika. Większość nieludzi popierała Jakuba, co z kolei wywołało ze strony Aidana represje po zwycięstwie; ostatnio zaś, w czasie wojny Keronu z Fenisteą, książę Jakub podburzał lud przeciw królowi.