Historia Bizancjum

**Ten artykuł został stworzony przez fanatyczną grupę miłośników Cesarstwa Rzymskiego.**

Każda próba edycji zostanie uznana za atak na Cesarza Rzymian! **Δόξα στον Βασιλιά!**

Ta najwspanialsza z epopeji nie zaczęłaby się gdyby nie Konstantyn I, który w roku 330 nad Bosforem nie założył miasta, nazwał je **Nowy Rzym**, jednak jak wszyscy dobrze wiemy *ten świat jest za mały na dwa Rzymy*.

Po sześćdziesięciu pięciu latach cesarstwo zostało założone podzielone na część zachodnią, która nie przeżyła nawet stu lat i wschodnia, której przeznaczone było przeżyć 1058 lat i stać się kolebką wielu Światłych, dlatego też już od początku stało się celem nienawiści Onych.

Pierwej atakowali je barbarzyńcy i Persowie. Jednak każda próba kończyła się niepowodzeniem. Trwało to do roku 602, wtedy to rządni krwi Irańczycy, uważając się za mścicieli zamordowanego cesarza, wkroczyli na terytorium Romanii, równocześnie wybuchały bunty i basileus zakneblował się w Świętym Pałacu, ale tam zabij go własny zięciu (a mówił córce: "*Nie żeń się z tym patałachem!*"). W tym czasie Persowie zdobyli Jerozolimę (Ο θεός ήλθοσαν έθνη!) oraz ukradli Święty Krzyż.

Jednak cofnijmy się trochę w czasie, piękne lata trzydzieste szóstego wieku. Ah! Na północy Germanie się tłukli ze Słowianami, Frankowie tłukli się z Wizygotami, o Anglii już nawet nie wspominając. Po dawnych imperium rzymskim na zachodzie pozostały zwiędnięte wieńce oliwne i rdzewiejące zbroje legionistów, ewentualnie jakaś kość i parę ruin oraz drogi (a my nadal nie potrafimy wybudować porządnej autostrady).

Na wschodzie natomiast kwitło życie, największe metropolię mieściły się tutaj, a w nich ~~kluby~~ bazyliki. Największym z nich była Królowa Miast. Tutaj na stadionie, który ładnie nazywał się Hipodrom trwały wyścigi rydwanów, w tle można było usłyszeć znajome okrzyki: *Kur, dajesz! Jak kur jedziesz, ja bym to kur zrobił lepiej!*W loży VIP zasiadał na tronie Justynian i z uwagą przyglądał się widowisku. Nagle, ni stąd ni zowąd, rozszalała się stadionowa burda (ach, skąd my znamy?). Kibole zaczęli latać po mieście i pytać się przechodniów: "Ruch czy Górnik?" *"Niebiescy czy Zieloni?"*, cesarz się przestraszył i uciekł do pałacu, a następnie chciał uciec z miasta (ale tchórz), ale powstrzymała go żona, dawna kobieta lekkich obyczajów lubująca się we wszelkich uciechach cielesnych (ale chyba nie myślicie, że z mężem, hehehe...).

Jednak dzięki pomocy ~~policji~~ gwardii miejskiej udało się zdekapitować większość towarzystwa za pomocą tradycyjnych metod, czyli siakanie. Główki pewnie wrzucono kajś do Bosforu. Ale pojawił się problem, tak się kibole wczuli w rolę, że rozpierniczyli kościół Mądrości (o ironio!) Bożej. Justyś postanowił więc odbudować to z rozmachem, ściągnął architektów z całego kraju i rozpoczęli budowę nowego, a jako, że miał ~~lokatę w Amber Gold~~ duże oszczędności powstała tak wspaniała konstrukcja, że sam cesarz wykrzyknął "Salomonie, patrz jak się kur świątynie buduje!", przynajmniej tak krzyknąłby jak szczyciłby się pochodzeniem z polskiego narodu, ale niestety był tylko podrzędnym Rzymianinem (tfu!).

Jednak na budowie Hagii Sofii nie poprzestał, chciał odzyskać wszystkie ziemie bratniego narodu zachodniorzymskiego. Dzięki Belizariuszowi udało mu się utopić Ostrogotów w Adriatyku i Wandali pogrzebać na Saharzę, a Wizygotów przepchnąć w góry Iberii. Z Persami nie poszło tak łatwo, jak to z nimi, więc aby ich udobruchać dano im trochę mamony, w zamian oni obiecali nie pojawiać się w już w Gruzji (ale *czy warto było szaleć tak*? Wszyscy wiemy, kto się tam urodzi za parę ładnych wieków).

Z innych ważnych osiągnięć, jakie należy odnotować, jest spisanie potężnego tomiszcza zwanego *Kodeksem Justyniana*, który do dziś jest postrachem studentów prawa, którzy ucząc się popijają swoje sojowe latte ze Starbucksa.

Plik:Stub.svg *Ta strona to zalążek artykułu. Możesz pomóc Onopedii **rozbudowując ją**!*