Araxos - polityka

Królestwo Araxos jest królestwem tylko z nazwy, ponieważ już od kilku lat toczy je wojna domowa. Granice wpływów poszczególnych grup potrafią się zmieniać każdego dnia.

   Najmłodszy i zarazem ostatni żywy syn króla Egberta, człowieka, który był ostatnim spoiwem skłóconego teraz królestwa, książę Malcolm włada centralną częścią wyspy, gdzie znajduje się stolica Faros. Po śmierci ojca doprowadził do zgładzenia pozostałych braci i obwołał się królem, choć każdy wciąż tytułuje go księciem (nie w jego towarzystwie oczywiście). Jest władcą z manią wielkości, od objęcia rządów w stolicy zaczęły pojawiać się pomniki i płaskorzeźby z jego podobiznami, a bardowie mają zakaz chwalenia innych czynów, niż tych dokonanych przez niego. Przy władzy trzyma go tylko bogaty skarbiec, który zostawił po sobie jego ojciec, co pozwala mu hojnie opłacać wojsko. Pytanie tylko, na jak długo starczy mu złota…

Największym rywalem Malcolma jest aktualnie baron Larius, który sprawuje władzę ze swojej górskiej twierdzy na zachodzie. Jest byłym generałem, który po zdradzie młodego księcia zabrał wszystkich nieprzekupnych wojskowych, którzy nie mieli zamiaru tolerować czynów Malcolma i postawił sobie za cel przywrócić porządek w Araxos. Zwyciężył w każdej bitwie stoczonej z Malcomem, ale niestety nie zna się na handlu, co mocno odbija się na jego możliwościach prowadzenia dalszych działań wojennych.

Trzecim stronnictwem jest gildia kupiecka z Soros, miasta portowego na wschodzie. Kupcy płacą oddziałom najemników i raczej nie interesują się działaniami wojennymi. Póki mogą w spokoju prowadzić interesy i żyć w dostatku w swoim mieście, nic innego ich nie interesuje. Jednak lata samowolki, bez surowego królewskiego nadzoru sprawiły, że mogą już nigdy nie chcieć ugiąć karku przed którymkolwiek władcą. Prawdopodobnie z tego powodu nie mają żadnego przywódcy, a Soros stał się najlepszym miejscem do zarobku dla skrytobójców i ludzi od mokrej roboty.

Ostatnią, z pozoru najmniejszą i prawdopodobnie najsłabszą frakcją są farmerzy, którzy w coraz większej liczbie gromadzą się na południu, najbardziej żyznej ziemi na wyspie. W bardzo krótkim czasie ufortyfikowali swoje gospodarstwa i gotowi są bronić swojej niezależności. Ponadto wiadomym jest, że grupa bandytów postanowiła wziąć w opiekę chłopów i wspomaga ich w obronie.

Poza tym wojna domowa sprzyja wszelkiej maści rzezimieszkom, rabusiom i bandytom. Szlaki nie są już bezpieczne, większość dróg pozostaje niestrzeżona, to też łatwo jest paść ofiarą rabunków lub maszkar zamieszkujących dzikie ostępy.

Anthos jest miastem wolnym od wpływów wszelkich grup, choć nie jest tajemnicą, że można tu spotkać ich przedstawicieli lub agentów. Dlaczego nikt nie pokusił się o zajęcie drugiego miasta portowego, tak ważnego strategicznie punktu na wyspie? Otóż Anthos swoje najlepsze lata ma dawno za sobą. Skala zepsucia tego miasta jest tak olbrzymia, że żadne ze stronnictw nie ma w tym momencie wystarczających środków ani ochoty, aby próbować je zagarnąć dla siebie. Anthos jest miastem, które najlepiej oddaje aktualny charakter całego królestwa. Górne miasto terroryzowane jest przez straż miejską, która od zwykłych bandziorów różni się tylko tym, że noszą mundury. Rozkazy wydaje im Warg, kapitan, który jest człowiekiem surowym i brutalnym. Dzielnica portowa to arena walki gangów, gdzie nawet strażnicy wolą się nie zapuszczać. Idealne miejsce dla kogoś, kto pragnie zacząć życie od nowa.