Karol XII

Poprzednik
 Dynastia
 Data urodzin

**Karol XII** - Król Szwecji z dynastii Wittelsbachów, wybitny dowódca wojskowy, strateg i negocjator. Zasłynął na całym świecie jako współzałożyciel Sojuszu Ryskiego oraz twórca potęgi Królestwa Szwecji.

## Dzieciństwo

Karol XII urodził się 17 czerwca 1899 roku w Sztokholmie jako syn Ulryki Eleonory Duńskiej i Karola XI. Rodzice włożyli duży wysiłek w jego wychowanie i starali się, aby młody książę spędził dzieciństwo beztrosko. Ich syn jednak zaczął edukację w wieku pięciu lat, która była prowadzona przez najwybitniejszych nauczycieli szwedzkich. Najbardziej zaciekawiła go nauka strategii, co sprawiło, że bawił się głównie drewnianymi żołnierzykami i przygotowywał schematy różnych bitew. Gdy osiągnął wiek dziesięciu lat, zaczął wypowiadać się publicznie na tematy polityczne i wojskowe. Jego przemówienia spotkały się z poparciem społeczeństwa, a on sam postanowił napisać krótką książkę pod tytułem "Przewrót w Austrii - nadzieja Bałkanów", w której przedstawił swoje poparcie dla Karola Pribiny. Kiedy w 1912 roku Rosjanie zaatakowali Szwecję, młody Karol rozpoczął negocjacje z Norwegami w sprawie zawarcia unii. Uważał również, że konflikt z Rosją można rozwiązać pokojowo. Mimo tego dowodził walkami z Rosjanami, w których odnosił same porażki.

## Król Szwecji

### Początki rządów

04.04.1914 w Sztokholmie Karol XII został koronowany na Króla Szwecji. Państwo to obejmowało wówczas tereny Szwecji właściwej oraz Norwegii, która zgodziła się na unię. Nowy król postanowił powiększyć armię oraz ją unowocześnić. Z tego powodu zbudował w Bergen okręg przemysłowy. Razem z Rosją zaatakował Danię, która została podzielona według Traktatu w Kandałakszy. Jego poparcie znacząco wzrosło, ale szwedzka gospodarka nie należała do najlepszych. Jego kolejnym celem stała się Belgia. Antwerpia, Bruksela i Amsterdam zostały włączone wówczas do Królestwa. Holenderskie oddziały uciekły wówczas do Indii Holenderskich, ale król rozkazał płynąć za nimi. Szwedzkie wojsko, aby ostatecznie zniszczyć siły Beneluxu, przez kilka tygodni okupowało znaczą część Azji Południowo-Wschodniej. Musiano jednak zrezygnować z podbojów. Po ekspansji terytorialnej, król zadecydował o dodaniu herbu na flagę.

### Sojusz Ryski

Utworzenie w Wielkiej Brytanii szogunatu zaniepokoiło władców europejskich, co skłoniło Karola XII oraz Mikołaja II Romanowa do zawarcia koalicji. Miało to zakończyć wszelkie konflikty w Skandynawii oraz rozpocząć nową wielką współpracę wojskową. Na spotkaniu władców w Rydze ustanowiono Sojusz Ryski. Pierwszym wspólnym działaniem Rosji i Szwecji stała się ochrona ropy na terytorium Maroka. Król wysłał około 100 jednostek do tego państwa. Później w wyniku niesamowitej bitwy o Berno, Karol XII zajął Szwajcarię. Francja oraz Wielka Brytania zawarły koalicję Traktat Londyn-Paryż, który miał być przeciwwagą dla Sojuszu Ryskiego.

### Działania na zachodzie

Król szybko odnosił kolejne zwycięstwa. Razem z Mikołajem II Romanowem zaatakował Cesarstwo Niemieckie. W wyniku tych działań powstała Rzesza Bezpruska, która była zależna od Szwecji. Powstania w Wielkiej Brytanii sprawiły, że Glasgow i Newcastle znalazło się w Szwecji. W pierwszym z tych miast wybudowano ogromną twierdzę z więzieniem, która stała się drugą po Sztokholmie największą fortyfikacją w państwie. Król pokazał swoją bezwzględność, gdyż do tamtejszych lochów trafiali głównie więźniowie polityczni. Władca zauważył, że jedynym zagrożeniem dla niego jest Francja. Przyczynił się więc w znaczącym stopniu do rozwiązania Traktatu Londyn-Paryż, co stało się późniejszym pretekstem do napaści na Francję. Sojusz Ryski uczestniczył także w wojnie w Hiszpanii, którą zwyciężył.

### Dominacja w Europie

Karol XII szybko osiągnął dominację w Europie. Dzięki dobrze prowadzonej polityce zagranicznej, udało się mu razem z Rosją nawiązać pakt z Wielką Brytanią przeciw Francji. W lipcu 1914 roku rozpoczęła się jedna z największych operacji zbrojnych w historii świata - inwazja na Francję. Wielkie zwycięstwo Sojuszu Ryskiego i Anglików przyczyniło się po wzrostu poparcia dla króla w Szwecji właściwej. Rzesza Bezpruska została rozwiązana. Armia przebywająca na terytorium Francji udała się do Włoch. Karol XII odniósł kolejne zwycięstwo. Coraz szybszy rozwój Szwecji pozwolił na zwiększenie wydatków na armię. Karol XII stał się najpotężniejszym władcą w Europie. Priorytetami jego polityki były sojusz z Rosją, silna armia oraz kapitalizm, który sprawił, że Szwecja posiadała ponad połowę kapitału całego kontynentu. Utworzona została Autonomia Paryska, która miała być zależna od Karola XII, Mikołaja II Romanowa i Winstona Churchilla.

Król Szwecji napadł wkrótce na Wielką Brytanię. W wyniku wojny do Szwecji włączono cały Szogunat. Szczególnie ważne było zdobycie Sycylii, która od początku wielkich wojen stanowiła dobre miejsce strategiczne. Król w ramach misji pokojowych Sojuszu Ryskiego, ruszył na pomoc Grekom, którzy zmagali się z rewolucją dowodzoną przez Zbigniewa Stonogę Seniora oraz Pietera Corta van der Lindena. Bunty zostały stłumione, a van der Lindena aresztowano i przewieziono do Glasgow.

W Rosji oraz Szwecji kilka miesięcy później również wybuchła rewolucja. Austriacy domagali się niepodległości. Dzięki dobremu planowi działania powstańców, Karol XII przegrał. Król bardzo przejął się tym incydentem, gdyż w wyniku ustaleń pokojowych utracił panowanie nad Innsbruckiem i Bawarią.

Gdy w Indiach Holenderskich obalono Wielki Soumilat, wojsko tego państwa zorganizowało licytacje, w której uczestniczył Król Szwecji. Przez małe zainteresowanie ze strony władcy, licytację wygrał Karol Pribina. Rewolucjonista ogłosił się marszałkiem i zawarł sojusz z Chinami. Koalicja z Rygi postanowiła dołączyć do nowej siły w Azji i zawarto porozumienie, które nazwano Supersojuszem. Obecnie do Supersojuszu należą cztery państwa i są one zaliczane do najpotężniejszych sił świata. Jednym z nowych priorytetów Karola XII jest walka ze Stronnictwem Wolności, czyli koalicją Austrii, Welenezueli i Papui-Nowej Gwinei.