Alev Yakar

## Özgeçmiş

-Sakin ol bu sadece bir başlangıç Alev temiz bir sayfa… Geçmişimden ne kadar kaçmak istesemde flashback etkisi yaratarak anılar gözümün önünde canlanmaya devam ediyordu kimdim ki ben Alev İstanbulda gençliğini Kadıköyün parklarında geceleri sarhoş olup uyuyarak geçirmiş yarını düşünmeden hareket ediyordum, Lise yıllarımı çok iyi hatırlıyorum ve anıyorum bir çok ilkimi lise yıllarımda yaşamıştım oysaki; ilk sigaramı İstanbul Kadıköy Lisesi'nin tuvaletinde Moda sahiline denize karşı içmiş,İlk biramı o sahilde açmış hatta tutkuyu bile burada tatmıştım. benim için anlamı büyüktü bu yerlerin neresinden geçsem yaşadığım heyecanlı güzel şeyleri hatırlıyordum. İnsanlar tarafından oldukça beğenilen bir fiziğe ve tarza sahiptim karşı cinslerimin dikkatini çabucak kazandığım gibi hemcinslerimin de antipatisini kazanmıştım fakat her zaman yanımda olan biri vardı Aslı…O bana her konuda istediğim zaman her şeyi yapabileceğime dair inanç veriyordu bana güveniyordu ben de ona güveniyordum, ilk defa birini sevmiştim o zamanlar yan sınıfımdan Suat vardı bir türlü diyaloğa giremiyordum onunla çekiniyordum. Bir gün Yeldeğirmeninde parkta otururken dedi bana aslı o sana açılamıyorsa sen aç diye, ne de olsa bir çilingirin kızıydım bir kilidi açmayı bildiğim gibi birini açabileceğim düşüncesini iyice kafama sokmuştum. Bu saatten sonra hayatta karşıma çıkabilecek her şey bir kilit gibiydi maymuncuğumu içeriye daldırıp doğru noktalara baskı uygulamam gerekiyordu. Suat a karşı uyguladığım bu yöntem gerçekten işe yaramıştı Suat erkek arkadaşım olmuştu ve onunla yaşadığım her andan keyif alıyordum ilklerimi onunla yaşamıştım ve onunla bir gelecek düşünmüştüm. Fakat o çağdaki her erkekte olduğu gibi ciddi düşünme evreleri ve hayat kurma düşüncesi onu korkutmuş olmalıydı ve bana sadece “Alev sen sadece bir hevestin.” Demesi üzerine imdat çekiciyle vurulmuş bir cam gibi paramparça olmuştum. hayatta yanımda benim yanımda olan ne olursa olsun beni hiç bırakmayan Aslı’m vardı. Beraber okul yaşantımız bir süre sürdü mezun olduk ve o başka bir şehre üniversite okumaya gitti. Yarını düşünmeden yaşadığım için maddi durumum pek iyi değildi, Üniversiteye de gitmediğim için artık ailem bana harçlık vermeyi kesmişti, ilk etapta gerçekten çok tepki göstersem de hatta bu anneme ve babama zarar verme noktasına kadar beni götürmüş olsa da otokontrolümü sağlamıştım. Bir akşamüstü evde oturup Facebookta gezinirken babam bana seslendi, oturma odasına gidip koltuğa oturmuştum ve bana bir teklifte bulundu, teklifi ona işlerinde yardım etmem karşılığında harçlık vermek üzerine dayanıyordu. İlk başlarda ne kadar bu teklifi kabul etmek istemesemde sevdiğim şeyleri gerçekten yapmayı çok özlemiştim Moda sahilinde içmek,sarhoş olmak,yarınım yokmuşcasına yaşamak… Babam ile Koşuyolunda çok lüks evlerin iç kapı ve dış kapı olmak üzere kilitlerini yeniliyorduk gittiğim her iş sırasında 40 lira alıyordum bu benim için 2 yada 3 bira parası demekti. Süre böyle geçtiği sırada bir müşterinin evindeyken çalışma odasının kilitlerini yeniliyordum o sırada para sayma makinesinde sayılmış 1900 doları gördüm. Görmezden gelerek kilidi değiştirdim ve tuvaletim geldiği için lavaboya gittim. Tuvaletimi yaptım ellerime sıvı sabunu sıktım ve yıkamaya başladım. Sıcak bir yaz günü olduğu için biraz da yüzümü yıkamaya karar verdim. Yüzüme su çarpıp aynada kendime baktığım sırada kendime bir baktım. 2 bira içebilmek için eşşek gibi çalışıyorsun dedim kendi kendime. Egoist biri değilim alımlı ve hoş biriyim kendimi açıkçası bu halde görmek potansiyelimi kullanamamak daha iyi yerlerde olamamak beni içimde bir iç çatışma yaşamama sebep vermişti. Eşyalarımı toparlamak için çalışma odasına döndüğüm zaman gözüm yine o dolarlardaydı içinden bir 100 lük alsam ne fark eder diye düşünüp durdum içimdeki şeytan bana parayı al diyordu meleğim ise hayır bunu yapma diyordu en sonunda bu riski göze alamadım ve evden babam ile çıktık. 40 liramı aldım akşamına içmeyi en sevdiğim pub olan Modadaki Reset Pub a gittim. Garsonlar beni tanıyorlardı hatta biriyle flört gibi olduğumdan içkimi yenilerdi ve çerez getirirdi tuzlu fıstığımın kabuğunu soyarken neden o parayı almadığımı sorguladım, sonrasında kendimi sorguladım o anda tuzlu fıstığın kabukları dökülürken adeta kendi benliğimde kayboldum. İkili bir kişiliğe bürünmüştüm bir yarım karanlık taraftı bir yanım aydınlıktı ama bir şekilde dengede olup çizginin tam ortasındaydım tıpkı Yin ve Yang gibi. İzlediğim uzakdoğu mitolojilerinde bu sembol benim için büyük bir anlam ifade etmişti süre gelen zamanda saç rengimin de rol modeli oldu bu yarısı siyah yarısı beyaz… Her geçen gün 40 liraya çalışmaktan sıkılmıştım. Çizim konusunda oldukça yetenekliyim ve bunu biraz da işe dönüştürebileceğimi düşündüm. Özel yetenek sınavına girerek Marmara Üniversitesinde Sanat Tarihi okumaya başladım. Burada tanıştığım insanlar oldukça benim gibiydi farklı bir auraya sahiptiler ve her birini tanımaktan ve öğrenmekten keyif aldığım birer ruh gibidiler bana çok iyi geliyorlardı. Aktivitelerimi onlarla gerçekleştirmekten keyif alıyordum. Bir gün hep beraber bir değişiklik olması için İstanbul'un Avrupa yakasında yer alan Bebek sahiline gittik tekelden bir şişe votka, bir şişe vişne suyu, bir şişe de enerji içeceği aldık. Az kalsın atlıyordum ve tabii ki bol bol çerez. Ferrari bayisinin önünde lüks arabaların önünde parkta içkilerimizi içerken aklımda bir anda Aslı canlandı. Aslı üniversitede okurken bir galericinin oğlu ile ilişki yaşıyordu. Uzun zamandan sonra kopukluğun ardından Aslı ile iletişime geçmeye çalıştım fakat kendisine ulaşamadım hatta hiçbir sosyal medya hesabını bile bulamadım. Evine çok çok gittiğim için Annesi Aysel Teyzenin numarasını hala saklıyordum kendisini aradığım zaman bana sevgilisinin onu bir AVM otoparkında öldürdüğünü ardından da adamın pardon adam dedim meymenetsiz yaratığında aynı silahla intihar ettiğini öğrendiğim an elim ayağım boşaldı ve telefonda konuşamaz hale geldim çığlık atmamak için ağzımı kapıyor göz yaşlarım Nil Nehri gibi akıyordu. Her anımda destek olan ve her zaman yanımda olacağını düşündüğüm biricik dostum artık yanımda değildi ve olamayacaktı da… Üniversitemi okumaya devam edecek motivasyonum kalmamış ve mecburen babamın yanına kalmıştım. Çekmeköy civarında hiç unutmuyorum müstakil bir eve alarm takmaya gitmiştik. Gittiğimiz kişi çok varlıklıydı ve Los Santoslu iş adamları ile çalışıyordu. Merak edip kendisine sorduğumda nasıl bir yer olduğu konusunda bana sadece şunu dedi eğer ki güvenilir kaynaklar ile iş yaparsan ve herkese güvenmezsen çok varlıklı bir insan olursun ama bu konuda ellerin temiz kalmayabilir demişti. Yasal işler çevirmediğini gayet iyi anlamıştım kendisinin numarasını almıştım ve bir gün tekrardan konuşmak istediğimi söylemiştim evinden çıktık tekrardan 40 liramı almıştım babamdan… Bu güne kadar hep aydınlık tarafım baskın gelmişti fakat bir nebze de olsa karanlık tarafımı kullanarak zirveyi görüp tadını almak istiyordum. Sarıyerde bulunan ABD Konsolosluğuna gidip Greencard başvurusu yaptım. Aylardan hazirandı o sırada göz açıp kapayıncaya kadar zaman hızlı geçmişti ki aylardan Kasım gelmişti gece yarısı gelen bir mail ve kocaman SELECTED yazıyordu. Bu kadar sevindiğimi hatırlamıyordum büyük umutlar ile hazırlıklarımı yaptım gitmek istediğim yer Los Santostu evine gittiğim kişiye Los Santosa gideceğimi söyleyince sonuna kadar yardımcı olacağını ve gidince mutlaka onu geri aramamı söylemişti. Güç bela biralarımdan kısıp biriktirdiğim paralarımla tek gidişlik biletimi alıp Los Santos uluslararası havalimanına iniş yapmıştım. Pasaport Kontrolünden geçtikten sonra bir hat alıp o iş adamını aradım. +Aradığınız numara kullanılmamaktadır. Lütfen başka bir numara deneyin. Bu telesekreter beni büyük bir darbeye uğratmıştı bilmeden geldiğim bir coğrafyadaydım tsunami sonrası yeniden inşa edilmiş bir şehre gelmiştim. Sadece şehirde değil. Kendi içimde de ben kaybolmuştum… -İmza Alev Yakar