Eerste oostelijke oorlog

De Eerste oostelijke oorlog (2981-3020) was een grootschalig conflict tussen Kuma Rem Mer, Kaglas en Tsuirogh, en speelde zich voornamelijk af in het oosten van het Noordereiland. De oorlog duurde bijna veertig jaar en koste aan vele duizenden het leven. Vooral in Kaglas vielen veel slachtoffers. De gevolgen van de oorlog waren groot en het veranderde voorgoed de politieke verhoudingen op het eiland.

Leger van Tsuirogh (vanaf 2992)
Beath militie van Tsuirogh (vanaf 2991)
Militie van Rako
Bende van Carmus (vanaf 3014)
Volksmilitie van Hatras (vanaf 3001)
Noordelijke rebellen (Ruar's bende)
Kaneamísi
Sonomus
Rako
Carmus
Lugg (2981-2997)
Ainur (3003-3013)
Ruar (2989-3020)

**1: Oorzaken en achtergrond**

Gedurende de 30e eeuw groeide de bevolking van Kuma Rem Mer aanzienlijk terwijl de voedselvoorraden van het land niet groeide. De landbouwgrond in de Nishterum was niet afdoende om de groeiende bevolking te voeden. Deels kon dit opgevangen worden door de handel vanuit Roshimer, maar de senaat zocht vanaf midden 29e eeuw naar een langdurige oplossing en richtte zich op het naburige Kaglas en dan vooral de vruchtbare Fatacos. Naast deze overwegingen was ook de groeiende handelsmacht van Hatras de senaat een doorn in het oog en Kaglas werd gezien als serieuze bedreiging voor de handelspositie en economische groei van de republiek. Moeizame onderhandelingen over de handel op de Aqor Sent werden bewust getraineerd door de senaat in de hoop een openlijk conflict uit te lokken, maar de regering van Kaglas ging hier niet in mee. Ook niet nadat vissersschepen uit Asapotum doelbewust vis begonnen weg te vangen voor de kust van Kaglas. Ondertussen stookte de staatskerk de bevolking in Kuma Rem Mer op met nationalistische propaganda.

Uiteindelijk was het een toevallig incident wat de directe aanleiding vormde voor het uitbreken van de oorlog. Op een mistige ochtend in 2981 was er een aanvaring tussen een handelsschip uit Satuspero en een vissersboot uit Kaglas voor de kust van Dare Petrum aan de zuidkust van Kuma Rem Mer waarbij beide schepen zwaar beschadigd raakten. Vermoedelijk was het niets dan een ongeluk ontstaan door de slechte weersomstandigheden, maar de senaat bestempelde het als een directe aanval van Kaglas in territoriale wateren van de republiek en verklaarde diezelfde dag nog de oorlog. Historici hebben er later wel op gewezen dat er reden is om aan te nemen dat de gehele aanvaring een vooropgezet plan was van de senaat. Zo zou de aanvaring niet voor de kust van Kuma Rem Mer, maar verder oostelijk, voor de kust van Kaglas hebben plaatsgevonden en is er zelfs een theorie die er van uit gaat dat er überhaupt geen aanvaring was. De schuldige vissersboot is in elk geval nooit geïdentificeerd.

**2: De oorlog**

Na de oorlogsverklaring maakte het leger van Kuma Rem Mer zich gereed voor een snelle invasie. Een aanval over zee werd niet mogelijk geacht zolang de steile, goed beschermde kustlijn van Kaglas not verdedigt werd. Een aanval door de noordelijke Kaneam werd ook afgeraden gezien de lastige bergpassen in dat gebied en het risico om Tsuirogh in de strijd te betrekken. De plannen van de legerleiding van Kuma Rem Mer richtten zich op een landaanval via de zuidelijke Kaneam bergen richting Fatacos, ondersteund door de marine via de Aqor Sent. Als de Fatacos ingenomen zou zijn door de eerste troepen zouden meer soldaten kunnen landen vanaf de zee en Hatras aanvallen vanaf het zuiden en zuid-oosten, de meest kwetsbare kant van de hoofdstad. Daarnaast zouden troepen de Tintean kunnen innemen en zo de weg vrij maken voor de marina om Hatras ook over het water aan te vallen. Men hoopte op een relatief snelle verovering van de hoofdstad en een snel einde aan de oorlog.

*2.1: Invasie in Kaglas en oorlog in de Kaneam (2982-2990)*

Begin 2982 begon de invasie. Troepen die gedurende de voorgaande maanden verzameld waren in Asapotum en Militakum begonnen aan hun mars door de passen van de zuidelijke Kaneam onder leiding van Sonomus, een politicus en kapitein. Er waren echter direct enkele problemen. Zo bleken de bergpassen nog niet geheel vrij van sneeuw en hadden aardverschuivingen een aantal wegen ernstig beschadigd. Dit vertraagde de opmars door de zuidelijke Kaneam aanzienlijk en gaf de legers van Kaglas onder leiding van de ervaren strateeg Lugg ruimschoots kans hun verdedigingswerken in de bergen te versterken. Door deze vertraging over land kon de marine ook nog niet aanvallen en Kaglas maakte van de gelegenheid gebruik om haastig een marine op te zetten van allerhande schepen en boten.

De eerste schermutselingen vonden pas plaats eind 2982 op enkele smalle bergruggen. De Kaglasí legers hadden zich slim gelegerd op enkele hoge richels die de dalen en passen goed overzagen, waardoor de legers van Kuma Rem Mer gedwongen werden een noordelijkere koers te kiezen. Dit dreef ze uiteindelijk naar de vallei van de Harae waar ze stuitten op de legers van Kaglas. In de vallei van de Harae zou een jarenlange strijd uitgevochten worden waarbij beide legers elkaar in balans hielden en zich ingroeven in de rotsachtige omgeving. De militaire overmacht van Kuma Rem Mer zorgde er voor dat zij stap voor stap wel terreinwinst boekten, maar dit ging zo langzaam dat een snelle overwinning er niet in zat.

In een poging de Kaglasí legers te dwingen een deel van hun manschappen naar het zuiden te verplaatsen besloot Kuma Rem Mer een aanval over zee te doen op de Fatacos. De geïmproviseerde, maar inmiddels beter toegeruste marine van Kaglas wist met steun van piraten uit Kazetir de invasievloot grote verliezen toe te brengen, maar kon toch niet voorkomen dat een aantal van de schepen eind 2989 konden doorbreken door de verdedigingslinies. Lugg zag zich gedwongen een deel van zijn leger direct naar het zuiden te sturen om de kustlijn te verdedigen en moest zich deels terugtrekken naar een smaller deel van de Harae vallei. De situatie voor Kaglas werd inmiddels steeds nijpender, en ook de komst van een vrijwilligersleger uit het noorden onder leiding van Ruar maakte uiteindelijk niet het verschil. In deze omstandigheden bedachten enkele noordelijke leiders een gewaagd plan: een tegenaanval op Roshimer. Deze aanval zou moeten plaats vinden via een omtrekkende beweging over de noordelijke Kaneam en de Hafubeann om dan via de Jotalam de Nandeas over te steken. Dit zou wel een invasie betekenen van het tot dan toe nu neutrale Tsuirogh, maar men ging er vanuit dat dit land zich afzijdig zou houden. Deze riskante manoeuvre werd niet gesteund door Lugg, Ruar of de leiding in Hatras.

*2.2: Invasie in Tsuirogh en slag aan de Harae (2991-3001)*

Begin 2991 begon de inval via de Kaneam, maar de noordelijke legers hadden een ernstige misrekening gemaakt en werden in het noorden van de Jotalam vallei opgewacht door een sterk Tsuirogh leger en zij moesten zich direct terugtrekken. Niet alleen was dit een enorme militaire nederlaag, het was vooral ook een grote politieke klap, want de regering van Tsuirogh, geschrokken van de invasie door Kaglas verklaarde Kaglas de oorlog en sloot zich aan bij Kuma Rem Mer. De regering is Tsuirogh had de oorlog tussen zijn beide buurlanden al een tijd aangezien en had besloten dat een coalitie met Kuma Rem Mer een gunstige stap zou zijn om de macht van dat land niet te groot te laten worden na een zege op Kaglas en om zelf nog een graantje mee te pikken. Vanaf dit moment had Kaglas te maken met een ongelijke strijd tegen een sterke coalitie.

Om de nieuwe dreiging in het noorden op te pakken verplaatste Ruar zijn troepen naar het noorden om de legers van Tsuirogh tegen te houden, terwijl Lugg een defensieve positie trachtte te kiezen in de zuidelijke Harae vallei, en tegelijk zijn achterhoede de Fatacos liet verdedigen. Ruar kreeg echter niet te maken met het grootste deel van het Tsuirogh leger. Zijn noordelijke leger werd bezig gehouden door fanatieke religieuze Beath milities, terwijl het reguliere leger van Tsuirogh de Nandeas overstak en zich geleidelijk en ongezien aansloot bij het leger van Kuma Rem Mer in de Harae vallei. De invasievloot van Kuma Rem Mer trok zich vanaf 2995 langzaam terug van de Fatacos, om zo Lugg de mogelijkheid te geven zijn legers zoveel mogelijk te verzamelen in de Harae vallei. Daarop viel begin 2997 het gezamenlijke leger van Kuma Rem Mer en Tsuirogh de legers van Lugg aan. In deze slag aan de Harae, die slechts zes dagen duurde, werden de legers van Kaglas vernietigend verslagen. Lugg zelf kwam om het leven, net als vrijwel zijn gehele staf en de helft van zijn soldaten. Nog eens duizenden soldaten sloegen op de vlucht.

*2.3: Guerillastrijd en blokkade van Hatras (2997-3013)*

Na de slag aan de Harae trok het leger van Kuma Rem Mer op richting Hatras. Men liet versterkingen aanrukken over de nu vrije Fatacos, terwijl Tsuirogh zijn legers naar het noorden verplaatste, om de overgebleven troepen van Ruar te bestrijden. Ruar trok zijn troepen terug tot achter de Midrae, terwijl de resten van het reguliere leger van Kaglas vluchtten naar de Kaglasach bergen om van daaruit een guerillastrijd te voeren.

De regering van Kuma Rem Mer ging er vanuit dat de strijd grotendeels gestreden was en enkel Hatras verovert hoefde te worden, maar de locale boerenbevolking wist in samenwerking met de resten van het leger een effectieve guerrilla campagne te organiseren die de opmars van het leger van Kuma Rem Mer voldoende vertraagde dat de verdedigingswerken van Hatras in gereedheid te brengen. In Hatras zelfs vond inmiddels een machtsgreep plaats en de leider van de locale volksmilitie Ainur nam de macht over van de legerleiding en wist met een vrijwilligersleger het fort van Hatras te veroveren en te versterken.

Rond 3001 zat de oorlog muurvast. Ruar wist met zijn noordelijke rebellen de lijn rond de Midrae vast te houden. Beath rebellen gingen zich in hun frustratie te buiten aan plunderingen en andere misdaden tegen de bevolking van westelijke Kaglas en legden zo de basis voor de langdurige slechte relatie tussen beide landen. In het zuiden wist de militie van Hatras onder leiding van Ainur de legers van Kuma Rem Mer tegen te houden rondom Hatras. De oorlog belande daardoor in een impasse. De legers van Kuma Rem Mer trachtten meermaals door de defensieve linies te breken zonder succes. In deze tijd van verveling en frustratie werden plunderingen, geweld en vechtpartijen gemeengoed in de bezette gebieden. Vooral Fatacos moest het ontgelden onder het bewind van legerkapitein Rako, wiens manschappen een dusdanig grote reputatie voor bloeddorstigheid opbouwde dat hij ontslagen werd uit het leger. Zijn onafhankelijke militie bleef echter actief in de oorlog met toestemming van de senaat, waar hij goede connecties had. Rako's troepen richten bloedbaden aan in het binnenland van Kaglas tot aan de grenzen van Kazetir, maar de troepen van Kaglas, gewaarschuwd en beschermt door de locale bevolking wist hen telkens uit handen te blijven.

Rond 3007 wist het leger van Kuma Rem Mer voor het eerst weer een overwinning te boeken, de zuidelijke linies van Hatras werden doorbroken en de weg naar de stad lag open. Het was enkel het opblazen van de bruggen die ervoor zorgde dat Ainur en haar leger het noorden van de stad in handen hielden, en het offensief van Kuma Rem Mer liep vast. De volgende stap was een volledige blokkade van alle voedselvoorzieningen aan Hatras en omgeving. Tussen 3009-3013 werd Hatras hermetisch afgesloten van de omgeving. De grote hoeveelheid vluchtelingen en inwoners van de stad vergrootten de problemen en ernstige hongersnood was het gevolg. Na de zware winter van 3012 brak de ergste hongersnood uit in 3013. Deze kostte uiteindelijk het leven aan meer dan driekwart van de inwoners van de stad, inclusief Ainur en de militaire leiding. Hatras gaf zich gewonnen.

*2.4: Einde van de oorlog (3013-3020)*

Na de overgave van Hatras had Kuma Rem Mer in feite zijn oorspronkelijke doelstellingen bereikt, en de dure militaire operaties werden direct teruggeschaald. Het verzet van kleine rebellengroepen ging echter door. Ruar trok zich terug achter de Anamtani om zijn troepen te reorganiseren en zette zijn strijd voort in de vorm van een succesvolle guerrilla oorlog, die zich naast aanvallen op konvooien en reguliere troepen vooral ook richtte tegen de Beath milities. Door financiële overwegingen liet de legerleiding van Kuma Rem Mer de oorlog vanaf 3013 steeds meer over aan irreguliere troepen en milities, die zich schuldig maakten aan talloze geweldsdaden. Dit bleef leidden tot oplaaiende spontane tegenaanvallen van burgermilities.

Deze chaotische situatie duurde enkele jaren, maar vanaf 3018 voerde de regering in Kaglas onderhandelingen met Kuma Rem Mer voor vrede. Uiteindelijk werd overeen gekomen dat Kaglas een zelfstandige staat zou blijven, maar onder bewind van de senaat en zonder zelfstandige buitenlandse politiek. Tsuirogh werd in deze onderhandelingen tot hun grote frustratie niet betrokken.In 3019 trokken de laatste troepen zich terug uit Kaglas en ook de gehate militie van Rako besloot terug te keren naar het eigen land. Tsuirogh, bevreest om de oorlog alleen voort te zetten besloot zich terug te trekken tot achter de Kaneam en de status quo van voor de oorlog te herstellen. In 3020 werd de vrede officieel getekend in de oostelijke havenstad Asapotum in Kuma Rem Mer. Met deze vrede kwam een einde aan de langdurige oorlog die vooral in Kaglas veel schade had aangericht.

**3: Nasleep van de oorlog**

De vrede was dan wel getekend, maar dat betekende niet direct een einde aan alle vijandigheden.

*3.1: Opstand van Ruar*

De noordelijke leider Ruar weigerde zich over te geven en verklaarde de leiders in Hatras verraders. Met een kleine groep getrouwen bleef hij verder vechten vanuit zijn machtsbasis in het noorden. Zijn troepen vielen handelskonvooien en troepen aan uit Kuma Rem Mer en Tsuirogh en soms zelfs overheidstroepen van Kaglas zelf. Dit zorgde voor een sterke afname van zijn steun onder de bevolking van zuid Kaglas en hij verloor steeds meer terrein. Nadat zijn laatste mannen definitief verslagen werden in een hinderlaag aan de Hirae in 3031 wist hij te ontkomen via de Anamtani naar Bailcarrag en volgens overlevering vandaar naar de bergen van Kaneam. Het is onbekend hoe en wanneer Ruar uiteindelijk gestorven is. In de jaren na zijn verdwijning werd hij een nationale held en de dichter Moal vereeuwigde hem uiteindelijk als volksheld van Kaglas.

    *3.2: Bende van Carmus*

Ook de militiekapitein Carmus uit Kuma Rem Mer, die in het begin van de oorlog nog gediend had onder Rako zette de strijd voor, maar dan onder eigen naam en voor eigen belangen. Onder het mom van een nationalistische strijd terroriseerde hij met zijn bende jarenlang de bevolking van Kaglas. Hij wist jarenlang uit handen te blijven van de legers van Kaglas door zich terug te trekken in Kuma Rem Mer, waar hij door zijn oorlogsverleden nog steun genoot. Pas toen hij ook in Kuma Rem Mer overvallen begon te plegen kwam hij in de problemen en werd gedwongen zich met zijn laatste paar manschappen terug te trekken in de Kaneam, waar hij uiteindelijk in 3039 vermoord werd door één van zijn bendeleden.

*3.3: Burgeroorlog in Tsuirogh*

De Eerste oostelijke oorlog zorgde voor een grote machtsverschuiving op het noordereiland. Kuma Rem Mer werd de dominante macht en Kaglas was voortaan onderworpen aan decreten uit Roshimer. De verhoudingen tussen Tsuirogh en Kaglas werden door de oorlog ernstig verstoord en de religieuze milities uit Tsuirogh werden gehaat door de inwoners van Kaglas. Tsuirogh kwam door deze nieuwe situatie geïsoleerd te staan en vreesde een veroveringsoorlog vanuit Kuma Rem Mer met steun van het wraakzuchtige Kaglas. Om dit te voorkomen besloot de regering in Umibuile de militaire alliantie met Kuma Rem Mer tot een politieke te maken en zo de facto hun zuiderlijke buren te erkennen als heersers over het eiland. Dit leidde tot een felle strijd tussen religieuze hardliners van de Beath milities die een absolute onafhankelijkheid van Tsuirogh voorstonden, en pragmatici die liever een gedeeltelijk machtsverlies accepteerden dan een volledige onderwerping. Deze strijd leidde tussen 3023-3028 tot een burgeroorlog in Tsuirogh, die uiteindelijk eindigde met een overwinning voor de pragmatici met behulp van troepen uit Kuma Rem Mer.