Magia

Zobacz również: alchemia, runy.
**Magia**, zdolności magiczne i wszelkie inne nadnaturalne zjawiska, odnoszą się do wszelkiego stanu rzeczy powiązanego z wydarzeniami związanymi z pojawieniem się człowieka i innych ras świadomych w trakcie Stuletniej Zimy.

Legendy związane z pojawieniem się człowieka mówią, iż w trakcie stuletnich zamieci ludzie wyginęliby tak jak olbrzymy przed nimi, gdyby nie wyjątkowi mężowie z darem tkania płomieni. Dzięki nim pozostali nauczyli się wytwarzać i kontrolować ogień za pomocą narzędzi. Tak przeżyli koniec świata i wkrótce wyszli ze swoich jaskiń, by zaznać nowego życia, nie ograniczonego już szerokimi cieniami gigantów.

Dziś tak bardzo powszechna magia już nikogo nie dziwi, dlatego fakt, iż król Roderik I umiał tkać ogień jest dużo szerzej opisywany niż to, że Roderik VI (żyjący czterysta lat później) za pomocą magii dusił niewiernych poddanych.

## Historia i wpływ

Magia pojawiła się znikąd, tak jak ludzie i nagle, tak jak śmierć olbrzymów. Wpływ jej fal, frekwencji, aktywności oddziaływał na dosłownie wszystko. Istniejące już stworzenia otrzymały zdolności jej kontrolowania (szczególnie ludzie i smoki), powstały nowe stworzenia ("naturalnie" gryfy czy sztucznie mroczne elfy). Towarzyszyła ludziom od początków ich istnienia. Świat nigdy nie był już taki sam po Stuletniej Zimie, a spekulacje na temat tego jak wyglądał kiedyś są bezowocne, gdyż pojawienie się magicznych zjawisk mogło równie dobrze zmienić kolor trawy na zielony z różowego. Jedyne zapiski jakie z tych czasów posiadamy to runy olbrzymów, tłumaczenia na krasnoludzki i z krasnoludzkiego na powszechny. Trawa może i była zielona, ale świat na pewno był spokojniejszy. Nie było podziału na potwory i zwierzęta, gdyż najstraszniejszym wtedy stworzeniem mógł być lew.

O potworach i innych magicznych stworzeniach przeczytasz w bestiariuszu. O magicznych zdolnościach dalej.

W skrócie: magia pojawiła się znikąd i wywróciła świat do góry nogami.
## Nazwa

Magia to nazwa powszechna, ale też bardzo ogólna. W magię wliczają się przekleństwa, zaklęcia, czary, cuda, wszystkie opisujące z grubsza to samo, ale w zależności od punktu widzenia. Oczywiście inaczej się to wszystko opisuje także w innych językach. W niektórych krainach magia to po prostu zjawiska nadnaturalne, czyli między ziemią, a bóstwami. Często, zwłaszcza w kręgach religijnych, magia uważana jest za anomalię, rzadziej za herezję (i vice versa, kręgi magiczne rzadko splatają się z wiarą).

Magia w pojęciu potocznym odnosi się jedynie do umiejętności magicznych ludzi i innych ras. W rzeczywistości magia to całkowicie inne spektrum wymiarowe, którego nie jesteśmy w stanie ogarnąć poza tym, co widzimy i czujemy. Magiczne stworzenia to istoty, które pojawiły się po nadejściu magii; a tym samym po nadejściu człowieka, więc dla nas mogą one być całkowicie normalne, lecz mimo to nazywa się je istotami magicznymi, by odróżnić je od zwyczajnych zwierząt; często potwory lub bestie. Istoty stworzone za pomocą magicznych zdolności, takie jak golemy, żywiołaki i podobne często określane są jako istoty magiczne, jednak należą do całkowicie innej sfery bytu. W kręgach naukowych - istoty magicznie stworzone.

W skrócie: magia to całkowicie nowa dziedzina życia, wiele terminów i nazw. Warto poczytać.
## Podstawy

Z używaniem magii jest jak z chodzeniem - każdy człowiek instynktownie potrafi się poruszać w bardzo młodym wieku, ale jedynie dzięki treningom i dyscyplinie człowiek prześcignie konia, wejdzie na wierzchołek góry, przepłynie skute lodem morza. Czy ktoś posiada umiejętności magiczne to pytanie mijające się z celem. Pytania jakie należy sobie zadać to w jakim stopniu jestem uzdolniony magicznie, jak dużo czasu, energii i życia jestem w stanie poświęcić magii. Wprawiony wojownik nie od razu walczył dwuręcznym mieczem w pełnej zbroi zolitowej. Często potrzeba lat, by stać się wielkim czarodziejem.

Mówiąc to jednocześnie należy zaznaczyć, że mimo wszystko nie każdy ma predyspozycje magiczne. Jest to zapewne zaprzeczenie poprzednich słów, ale magia jest dziedziczna i może się tak stać, że nieważne jak długo byśmy się nie narobili i nawysilali, nie wskóramy nic. Całe życie będziemy chodzić marszem; chyba że posłużymy się rumakiem, to znaczy "wspomagaczem", jakim jest alchemia. O tym tam. Inną formą wspomagacza, nazwijmy ją w tym przypadku jednorożcem, są krasnoludzkie runy.

Magia jest dziedziczna. Cokolwiek wywołało zjawiska magiczne sprawiło, że tkanie iskier i kałuż na zawsze zostało zespojone z naszymi genami, chromosomami czy czymśtam. Duży odsetek ludzi posiada zdolności magiczne, mały odsetek o tym wie, a jeszcze mniejszy praktykuje. Mieszkańcy Knalabral uważają, że magia jest w oczach i częściowo mają rację. O tym dalej i w załączonym artykule.

W skrócie: magię opanować może każdy. Ale nie do końca, bo trzeba dużo praktykować. Ale nie do końca, bo trzeba też się z nią urodzić.
## Siła

Siła magii nie jest jako tako znana. Sama idea, czyli wszystko co nas otacza, tkwiące między światem realnym a abstrakcją, jest nadwyraz potężna, wręcz wszechmogąca. Poprzez manipulację genów w stworzeniach, kreowanie nowych lądów, zamrażanie oceanów, niszczenie światów, aż po łączenie galaktyk i otwieranie wrót do innych wymiarów. Magia nie jest ograniczona przez czasoprzestrzeń i tak naprawdę może być kolejnym poziomem, ponad nimi.

Jednak nie wszystkich to interesuje. Parujący się magią osobnicy najczęściej pytają jak bardzo oni mogą stać się potężni. Uzyskanie odpowiedzi jest nieco łatwiejsze, chociaż równie niebezpieczne. Słyszano bowiem o przypadkach magów tak potężnych, że przesuwali kontynenty, tworzyli wulkany i obracali księżycami. Jednak aby posiąść takie zdolności praktykujący musi wspiąć się na wyżyny własnych możliwości, częstokroć poświęcając to, co mu najbliższe. **Mana**, jak często nazywana jest ta wewnętrzna istota magii, jej stamina, pozwala przenosić góry.

**Magia nie jest ograniczona przez zasadę równowartej wymiany.**

W skrócie: magia może zagrzać ci zupę, zatopić Elbliss pod wodą, wycinać dziury w wymiarze czasu i przestrzeni. Poświęcenie ponad zmęczenie rzucającego rzadko jest wymagane.
## Dziedziczenie

Magiczny gen, który znajduje się w każdym z nas nie zawsze się uaktywnia. Rodzice muszą być uzdolnieni magicznie, mieć uzdolnionych bliskich, albo ich geny muszą być bliskie "rozkwitu", żeby potomstwo mogło stać się kiedyś magiem. No i trzeba ćwiczyć.

Popularny mit mówi, że magowie wody mają niebieskie oczy, magowie ognia czerwone, ziemi zielone, powietrza jasne. To ma sens w bajkach, kiedy trzeba powiększyć pewne cechy charakterystyczne postaci, jednak w rzeczywistości nie mogłoby bardziej mijać się z prawdą. Magia żywiołów jest powiązana z magicznymi kierunkami – o których zaraz – więc nie miałoby to sensu. Poza tym, czy ktoś kiedyś widział naturalnie czerwone oczy? W kręgach magicznych zauważa się pewne trendy jeśli chodzi o oczy, ponieważ tak jak wygląd, dziedziczymy po rodzicach i dziadkach zdolności magiczne. Zielonookiego ojca nie powinno więc dziwić, że niebieskooka córka potrafi rzucać zaklęcia, jak jej niebieskooka matka.

W skrócie: musisz być specjalny i nauczyć się korzystać z magii. Kolor oczy pozostawiony jest samemu sobie. Jednak pewne zabrudzenia i powiązanie z oczami rodziców już nie.
## Paliwo

Co napędza magię? Skąd się ją czerpie? To niewidzialne paliwo często nazywane jest maną właśnie. Nazwa pochodzi z starokrasnoludzkiego i nie sposób ją przetłumaczyć. Mana jest jak zdrowie, stamina, wytrzymałość - jest to jedna z ludzkich "właściwości". Jednak mówiąc o ludzkich zbyt bardzo ograniczamy to, co wcześniej nazywaliśmy wszechmogącym. Mana jest wszędzie - w powietrzu, w ziemi, w wodzie, w ogniu. Nadmiar many zmienia właściwości, fizykę, substancję. Niedomiar - powoduje wymarcie, rozłam, zaniknięcie. Magiczne źródła na pustyniach i biegunach. Pustkowia wokół wulkanów. To wszystko widzialny efekt niewidzialnej siły magii.

W skrócie: Co napędza magię? Mana. Skąd się ją czerpie? Ze wszystkiego.
### Siła, emocje i narzędzia

Wracając do tematu człowieka, na magię silnie oddziałują emocje. Jednakże, posługując się najprostszym przykładem, mag wody wcale nie działa lepiej kiedy jest spokojny, a mag ognia nie potrafi kierować lawą tylko, kiedy się zdenerwuje. Magia ma gdzieś nasze nazewnictwo i podziały. Magię obchodzi siła. Sfrustrowany mag wody zamrozi staw, mag ognia go ugotuje. Ale czy przeszczęśliwy mag nie będzie mógł tego zrobić? Temperatura to tylko jedna z właściwości wody. Natomiast umierający magowie, niezwracający uwagi na śmiertelne bariery, potrafią zamrozić krew w ciałach wrogów, ugotować ją, zaskrzepić, rozszerzyć jej materię, wyrwać z żył. Agonia jest stanem między życiem, a śmiercią, które są przeciwnymi wartościami na olbrzymim spektrum magicznym, pozwala więc na nieco więcej, ale przez niewiele dłużej.

W skrócie: siła emocji jest ważniejsza niż jaka to jest emocja. Mag szczęśliwy jest tak samo silny jak mag smutny czy rozzłoszczony. Jednak to, na co wykorzystają swoje emocje to już sprawa ludzka.
Siła magów dotyczy ich predyspozycji, a więc aktywności genu, oraz rozwoju w kierunku magicznego szkolenia. A więc jeśli mag ma nisko aktywny gen i nigdy nie trenował rzucania zaklęć, nie odczuje niemal żadnego wpływu magii na swoje życie. Osoba, która nie spotkała w życiu żadnego maga, ale ma wysokie predyspozycje genetyczne może odczuwać ten wpływ w sposób **pasywny**, a więc nie odczuwać skutków przemokniętych ubrań, lub nie zwracać uwagi na drobne poparzenia.

Początkujący magowie posługują się magią za pomocą ruchów ciał, a więc poprzez najbardziej **pierwotne** narzędzie. W trakcie swojego treningu uczą się postawy, rytmów, synchronizacji oraz choreografii.

Wraz z postępem treningu mag może opanować inną formę indywidualnego podejścia do magii, jaką jest wykorzystywanie narzędzi w postaci lasek, bereł czy różdżek. Stanowią one przedłużenie ciała maga, a więc przedłużenie pierwotnego narzędzia. Składają się zazwyczaj z odpowiedniej formy i pewnego magicznego przedmiotu, w którym skupia się rzucane zaklęcie. Jest to faza poniekąd przejściowa, gdyż wraz z postępem zawiera w sobie coraz mniej ruchu i coraz więcej wypowiadanych zaklęć.

Na najbardziej skomplikowane czary pozwala magia wypowiadana. Większe pole do popisu w wymiarze ruchy-dźwięki przypada temu drugiemu, zwłaszcza na starość. Są to czary wypowiadane, a przy lepszych umiejętnościach bardzo często *myślane*, które poprzez energię zawartą w słowach są wywierane na świecie. Jest również najbezpieczniejsza, gdyż poprzednie dwie pozwalają magii na przepływanie przez ciało lub styczność z nim, tutaj magia zawierana jest w energii drgającego powietrza lub czegoś, co nazwiemy *falami mózgowymi*.

### Skąd ruchy, narzędzia i zaklęcia?

Często powtarza się, że magia nie zna granic, barier; nie inaczej jest w tym przypadku. Zaklęcia i ruchy zostały stworzone, by jak najpewniej kontrolować magię za pomocą dyscypliny. Oczywiście to wszystko jest arbitralne, jak widać na przykładach różnych szkół magii w różnych państwach i kulturach. Chodzi o to, by jak najlepiej oddać obraz rzucającego na temat zaklęcia. Ogień zazwyczaj kojarzy się ze wściekłością i elokwencją, a więc takie będą czary i ruchy – opanowane wściekłością i swobodą. Słowa związane z kierowaniem ziemią będą pewne i krótkie, te leczące rany będą kojące i łagodne.

Łatwiej jest powiedzieć młodemu uczniowi, że krzyknięcie "kula ognia" odpowiednio za którymś razem wyprodukuje kulę ognia, "infernus" może mieć podobny skutek, jeśli skojarzenie będzie dobre. Krzyczenie bez sensu i skakanie jak pojebany być może też wywołałoby podpalenie, ale jak to przepisać na magiczny zwój?

A propos zwoju – laski, berła, różdżki, zwoje, papirusy i runy to narzędzia, które mają pomagać przekazać energię związaną z czarem. Te spisane to zazwyczaj słowa, które należy wypowiedzieć (i instrukcje jak to zrobić), wspomagane magią zaklętą w nie przez autora. Faktyczne trzymane przedmioty pozwalają zazwyczaj skupić główny rdzeń zaklęcia w przedmiocie poza swoim ciałem, wykonując zarazem mniej skomplikowane ruchy, wspomagane właśnie słowami.

## Kierunki magiczne

Magia naturalna nie zna podziału, nie zna granic ani nie ocenia. W ciągu wielu lat jej studiowania zaklęcia i szkoły magii podzielono na kilka kierunków. Oczywiście wszystkie kierunki łączą się ze sobą, a następnie te połączenia tworzą hybrydy z innymi. W magii nie ma żadnych barier i być nie powinno. Są to tylko wytyczne dla osób, które wymagają drogowskazów. Oto one:

1. **Manipulacja** – iluzja, manipulacja zmysłami i umysłem. Strach, przekonywanie, niewidzialność.
2. **Kreacja** – od kierunku manipulacji różni się tym, że wpływa na świat naturalny, a nie na umysł celu. Dotyczy świata fizycznego, zmiany, stworzenia.
3. **Zmiana** – według niektórych magiczny odpowiednik alchemii, transmutacji; używana jest do przemiany materii w inną, lub wykorzystywanie jednej, by druga mogła trwać. Przykładowo ogień potrzebuje tlenu, by mógł płonąć.
4. **Absorpcja** – nazywana **Ochroną**; niejakie przeciwieństwo Zmiany – używanie jej neguje wszelkie ataki, pobiera energię z obiektów (niekiedy i osób), by *chronić* przed ich wpływem. Zazwyczaj idzie w parze z kolejnym kierunkiem.
5. **Zaklinanie** – wykorzystywanie magii i energii samej w sobie, by zmienić właściwości celów. Energia zazwyczaj pochodzi z Absorpcji, gdyż jest to najłatwiejszy sposób jej pobierania.
6. **Tkanie** – tkanie niczego nie tworzy, nie niszczy, nie absorbuje. Tkanie dotyczy manipulowania materią bez zmieniania jej właściwości w żaden bezpośredni sposób. Telekineza, kierowanie wodą w powietrzu dotyczą tego kierunku.
7. **Zmysł** – manipulacja na odwrót. Pozwala rzucającemu wykryć pobliskie pułapki, osoby lub nawet samych użytkowników magii. Medytacja i przepowiednie są mocno powiązywane z tym kierunkiem.

Ponad wszystkimi są jeszcze dwa kierunki, które wpływają na barwę magii:

* **Życie** - szeroko pojęte dobro. Przykładowo uzdrawianie innych, oddawanie sił witalnych.
* **Zniszczenie** - szeroko pojęte zło. Przykładowo uzdrawianie siebie siłą witalną innych.

(Nie mylić ze Śmiercią i Życiem, bogami Zefonizmu)
### Przykłady hybryd

* **Błogosławieństwo** – dotyczy tylko magów łączących magię z wiarą, takich jak klerycy. Cechy tej magii zazwyczaj są zależne od tego, jak rzucający rozumie swojego boga, od jego cech i usposobienia. Kierunek ten można rozumieć jako "natychmiastowe modlitwy", tj. modlitwy które mają natychmiastowy wpływ. Zazwyczaj usytuowane w gronie kierunków Życia.
* **Nekromancja** – mieszanka niemal wszystkich rozpoznawanych kierunków, zwłaszcza barwiących. Nekromanci przywracają ludziom i obiektom życie, ale równocześnie pozbywają się cząstek celów oraz siebie. Nekromanta **manipuluje** umysłem martwego, **tworzy** nowe szare komórki, **zmienia** martwą tkankę, wcześniej **absorbuje** energię witalną i **zaklina** ją w nieboszczyka.
	+ **Wskrzeszenie** to nekromancja, która nie wykorzystuje zabarwienia Zniszczenia. Niezwykle ciężko ją opanować, w kręgach wysoko uzdolnionych mówi się, że łatwiej byłoby zatopić całą Ardenię niż wskrzesić jednego człowieka.