Cesarzowa Song

**Cesarzowa Song** - niegdyś cesarzowa Zhong, córka cesarza Zhong i towarzyszka smoka wodnego imieniem Bryza. Główna antagonistka drugiej połowy serii Upadek Bestii.

## Wygląd

Song była opisywana jako dziewczyna niezwykłej urody. Jej figura była drobna i filigranowa, jak u dziesięciolatki, chociaż dziewczyna miała najpewniej czternaście bądź piętnaście lat. Miała ona też niewielkie stopy. Posiadała brązowe oczy i długie, czarne włosy, które zaplatano jej w misterne warkocze, ozdabiane spinkami wysadzanymi klejnotami. Jak przystało na cesarską córkę, nosiła makijaż oraz zdobne, często jedwabne, suknie i kimona; ta, którą włożyła, kiedy była pierwszy raz widziana, była wymyślnie zdobiona we wzory i ornamenty o barwach szmaragdu oraz morskiej zieleni. Meilin z kolei spotkała ją spowitą w błękity i purpurę.

## Osobowość

- Ambasador Ying o Song

Jako mała dziewczynka cesarzowa była życzliwa i radosna. Kiedy przyzwała Bryzę, wypełniała ją naiwna wręcz duma i radość. Zniszczył ją jednak ojciec. Zadufany w sobie i wyniosły tyran uważał smoczycę za bezużyteczną od momentu, gdy tylko ta wynurzyła się z wody, jego zdaniem o wiele za mała i za leniwa. Kazał odprawić Zielonego Płaszcza, który oferował jedenastolatce pomoc, a ją samą poniżał przez długie lata. Ukojeniem dla księżniczki było pobliskie morze, gdzie mogła być sama, przebywając u boku Bryzy. Ale świat poza lazurową wodą był dla niej okrutny i zimny, wciąż niszcząc jej psychikę i pchając ją do coraz gorszych czynów. W upokorzonej i samotnej nastolatce rosła nienawiść do ojca despoty i zwierzoducha, którego sama zaczęła poniżać i wyzywać. Doprowadziła do zamachu na ojca, który przez tak długi czas rujnował jej życie. Desperacko chcąc przekonać świat o swojej potędze, sprowadziła do letniego pałacu cesarza Czwórkę Poległych i ich ludzkich towarzyszy, by odnaleźli dla niej pradawny artefakt – Smocze Oko, gdyż, jak wierzyła, mógł zapewnić Bryzie, a co za tym idzie i jej, ogromną potęgę. Ostatecznie przez owe pragnienie zginęła, gdy wskutek siły Bryzy zawalił się klif, na którym stała.

Inaczej jednak niż w przypadku Zerifa, widać, że Song nie była ani do szpiku kości zła, ani też jej postępki nie wynikały z jakiejś wewnętrznej chciwości czy egoizmu. Zhongijka w głębi duszy to samotna, skrzywdzona dziewczyna, której historia mogłaby się potoczyć inaczej, gdyby ktokolwiek zdążył wyciągnąć do niej rękę i pomóc uwolnić jej się od kompleksów i egoistycznego ojca, zanim było już za późno. Cesarzową dręczyły wyrzuty sumienia i wątpliwości co do smoka i efektów jego „przemiany” dzięki Smoczemu Oku. Była rozpaczliwie zazdrosna o Czworo Poległych i ich szczerą przyjaźń oraz lojalność wobec siebie, podczas gdy ona nie miała nic, a tylko Przysięgłych, liczących jedynie na zapłatę. Starała się jednak przekonać siebie, że czyni to, co powinna, Nawiedzała ją też wizja jej odbicia przemieniającego się w twarz jej ojca, cesarza, jego okrucieństwo i gniew odbijały się na jej własnej twarzy, jako symbol tego, że zatruta rozpaczą i bezsilnością, stawała się tak zła i samolubna jak on. W końcu ona, ofiara przemocy psychicznej i nieszczęścia, okazała się taka sama jak jej prześladowca.

## Historia – przed serią

Song była jedyną córką cesarza Zhong i nieznanej kobiety – cesarzowa najpewniej zmarła, być może przy porodzie. Dziewczynka dorastała otoczona luksusami, lecz najpewniej bez zbytniej uwagi ze strony dumnego ojca. Jako ok. siedmiolatka poznała Meilin, gdy jej ojciec przywiózł ją do pałacu w odwiedziny. Później, w *Ogniu i Lodzie,* towarzyszka Jhi wspomina tamtą wizytę i zabawki Song. W wieku jedenastu lat przyjęła Nektar z rąk ambasadora Zielonych Płaszczy na dworze cesarskim, Yinga, i przyzwała zhongijskiego smoka wodnego, Bryzę. Była zachwycona, jednak jej entuzjazm zgasił ojciec. Chciał on wykorzystać córkę jako element szerzenia popularności swojej dynastii, jako księżniczkę, która przyzwała legendarnego smoka. Ale jego zdaniem Bryza była mała i leniwa, a jej więź z Song za słaba. Ying zaoferował zabranie jej do Zielonej Przystani, by nauczyć ją więcej o zwierzoduchach i umacnianiu więzi, jednak cesarz odmówił i zagroził mu śmiercią. Kazał też go odesłać. Tymczasem Song zamykała i zamykała się w sobie. Zaprzyjaźniła się z dowódczynią Przysięgłych, Kaną, i z czasem ta pomogła jej planować zemstę.

## Historia – Upadek Bestii

Dziewczyna przeprowadziła zamach na ojca i zrzuciła winę za to Zielone Płaszcze, sama zostając cesarzową. Kazała sprowadzić do siebie Zielone Płaszcze i poleciła im zdobyć legendarne Smocze Oko, zgodnie z opowieściami znajdujące się pod letnim pałacem w Xin Kao Dai. Pozwoliłoby jej to, przy okazji, pozbyć się naczelnika Nilo, kuzyna Wielkiego Wodza, który żądał uwolnienia Zielonych Płaszczy. Groziła, że gdy odmówią, zrzuci klatkę z Essix, zwierzoduchem jednego z nich, do morza. Po otrzymaniu przedmiotu zabrała się do metamorfozy Bryzy. Smoczyca cierpiała, co widziała Song, lecz próbowała to ignorować. Gdy cesarzowa postanowiła wypróbować moc Oka, stojąc na klifie, klif zawalił się pod jej wpływem, a morze pochłonęło Bryzę i ją. Ciała Song nigdy nie odnaleziono.

## Relacje

**Ojciec**

Song i jej ojciec nigdy nie rozumieli się dobrze. Mężczyzna od zawsze uważał córkę za ozdobę, śliczną lalkę w jedwabiach mającą zachowywać się jak należy i reprezentować cesarską rodzinę. Nigdy nie zwracał uwagi na realną dziewczynę kryjącą się za atłasowymi szatami oraz warstwą pudru i szminki. Nie zależało mu specjalnie na niej, a gdy jej zwierzoduch, Bryza, okazał się jego zdaniem zbyt wiotki i rozleniwiony jak na wizerunek legendy przyzwanej przez jego, cesarza, córkę, zaczął nią otwarcie gardzić, doprowadzając czarnowłosą do nienawiści względem smoczycy wodnej. W końcu sam sprowadził na siebie śmierć spowodowaną przez własną, pełną gniewu, córkę.

Kana

Song opisuje Kanę jako jej „przyjaciółkę od maleńkości”. W istocie, Kana i ona zawsze doskonale się rozumiały, razem planując zamach na cesarza, a przywódczyni Przysięgłych wiernie służyła jej długi czas. Po śmierci Song Kana była zrozpaczona. Choć Song kochała ją jak siostrę, nie przepadała za jej Przysięgłymi, twierdząc, że zależy im tylko na złocie.

**Bryza**

Gdy Song przyzwała Bryzę, była oczarowana. Opisywała chwilę, gdy dotknęła smoczycy, jako chwilę, która była wszystkim. Cesarz jednak zdusił jej radość pogardą dla Bryzy. W odrzuconej Song rosło gorzkie rozczarowanie jej towarzyszką. Mimo tego, czuła się szczęśliwa i wolna, gdy pływała w oceanie u boku Bryzy, lecz gniew przeważał. Choć czuła ból smoczycy po metamorfozie za pomocą Smoczego Oka, wypierała to, przekonując samą siebie, iż to wszystko dla dobra ich więzi.

## Ciekawostki

·      Song oznacza w języku chińskim „sosnę”.

* Cesarzowa najprawdopodobniej nie żyje ale nie jest to potwierdzone.