Sterfort

Het Sterfort is een fortificatie in het berggebied dat de grens vormt tussen Roversland en Dórno. Het fort ligt in de bergen ten zuidoosten van Elsterbron, op de plek waar oorspronkelijk een door dwergen gebouwde sterrenwacht stond. Om de sterrenwacht heen ontstonden steeds meer andere bouwwerken, tot de nederzetting tijdens het Tweede Tijdperk door de dwergen werd omgebouwd tot fort, om plunderaars uit Roversland buiten de deur te houden. Tegenwoordig is het Sterfort in handen van de beruchte roversleider Arthur Jozeph 'Wilde Tuur' Konijnenbergh, die het als uitvalsbasis gebruikt voor plunderingen in het noorden van Dórno.

### Sterrenwacht

Al sinds mensen-, elven- en zeker dwergenheugnis, wordt het gebied Dórno bewoond door de dwergen. Tijdens de Chaotische Periode trok een groep dwergenwetenschappers uit Lagno de heuvels in, op zoek naar een geschikte plek om een observatorium te bouwen. De dwergen wilden namelijk de sterren beter kunnen bestuderen, om zo hun kalender en hun navigatiemiddelen te verbeteren. Sommige dwergen geloofden bovendien uit de stand van de sterren de wil van de goden te kunnen aflezen. Aangezien er in deze tijd nog veel meer dan later gesproken werd over het handelen van de goden tijdens de Goddelijke Tijd, was er ook veel meer behoefte aan het kunnen lezen van de wil van de goden. Over heel Lúrthen speculeerde men over verschillende manieren om de wil van de goden te kunnen afleiden, bijvoorbeeld uit patronen op boombladeren of het verschijnen van bepaalde dieren. Het lezen van de sterren was een van de populairste - en meest winstgevende - methodes, maar omdat de sterrenstand zo open stond voor interpretatie, was er sprake van een bijna oneindige hoeveelheid richtingenstrijden. De sterrenwacht in de heuvels ten westen van Lagno was daarom, onder anderen, een poging om een autoriteit te creëren op het gebied van astrologie en zo meer eenheid aan te brengen in het lezen van de sterren. Voor zover bekend heeft dit weinig resultaat opgeleverd, gezien de veelheid aan interpretaties die astrologen nog altijd voortbrengen, maar het is wel bekend dat de sterrenwacht leidend is geweest in het gedetailleerd in kaart brengen van de sterren boven Lúrthen en hun bewegingen.

### Verbouwing tot fort

Na de instorting van het centraal geleide elvenbestuur van het Eerste Tijdperk. kwam Lúrthen in een onrustige periode terecht. Tijdens dit Tweede Tijdperk brokkelde op verschillende plekken het gezag af, waardoor interne conflicten toenamen en de gebieden langs de grens met Roversland steeds meer te maken kregen met invallen. De dwergen van Lagno, met hun lange traditie van autonomie, waren hier niet van gediend en besloten, na lange discussies, om de strategisch gelegen sterrenwacht om te bouwen tot een verdedigingswerk tegen de bendes. Om de herinnering aan het oorspronkelijke doel van de plek te eren, werd het nieuwe fort het Sterfort genoemd. De dwergen bouwden een muur rond de bestaande bebouwing. Geleidelijk aan werd dit uitgebouwd met verdere verdedigingswerken, zoals wachttorens (als aanvulling op de oude centrale toren van de sterrenwacht, die nu middenin het fort stond) en losse driehoekige fortificaties, om de route naar het fort voor potentiële aanvallers zo kostbaar mogelijk te maken. Bovendien werd het Sterfort door middel van een ingenieus irrigatiesysteem van water voorzien, wat ook gebruikt kon worden om een slotgracht te creëren.

Het Sterfort was zeer succesvol als verdedigingswerk. De dwergen konden vanuit de observatieposten de hele omgeving overzien en bij het signaleren van een roversbende waarschuwingen sturen naar dorpen die mogelijk aangevallen zouden worden, of troepen vanuit het fort sturen om met de bandieten af te rekenen. Door de uitgebreide vestingswerken en de ligging bovenop een berg, was het Sterfort vrijwel onmogelijk om aan te vallen, laat staan om langere tijd te belegeren. Na enige tijd wisten de soldaten in het Sterfort altijd wel een bericht naar de buitenwereld te krijgen, waarna een leger uit Lagno het fort kwam ontzetten. Zo zorgde het Sterfort ervoor dat het noorden van Dórno relatief weinig last had van binnenvallende roversbendes en minder leed onder de instabiliteit van het Tweede Tijdperk dan andere delen van Lurthén.

### Wilde Tuur

Arthur Jozeph 'Wilde Tuur' Konijnenbergh is een bandietenleider uit Roversland. Over zijn vroege leven is weinig tot niks bekend, zijn naam begon voor het eerst rond te gaan in de laatste jaren van het Tweede Tijdperk, vooral vanwege zijn relatieve succes in de westelijke heuvels van Dórno. Bovendien gingen al snel de geruchten rond dat zijn bende kinderen ontvoerde tijdens rooftochten, om ze te laten meevechten bij latere expedities. Mede hierdoor, en door zijn onvoorspelbare en vaak gewelddadige optreden, kreeg Konijnenbergh al snel de bijnaam 'Wilde Tuur'. Tuur ondervond op zijn rooftochten veel tegenstand van de troepen uit het Sterfort, wat hem zodanig irriteerde dat hij uiteindelijk plannen begon te maken om het fort over te nemen. In 670 TT slaagde hij hierin, door het irrigatiesysteem van het fort te saboteren en alle pogingen tot uitvallen uit het fort hardhandig af te slaan. Zo wist hij uiteindelijk de uitgedroogde dwergen tot overgave te dwingen en kwam na meer dan twee millennia een einde aan de aanwezigheid van dwergen op de bergtop.

Door de verovering van het Sterfort is Wilde Tuur de status van eenvoudige bandietenleider inmiddels ontstegen. Hij regeert als een onafhankelijke krijgsheer over de omgeving van het fort en voert regelmatig expedities uit in het noorden van Dórno. Hieruit is inmiddels duidelijk geworden dat de verhalen over het gebruik van kindsoldaten zeker niet verzonnen zijn, al heel wat dwergenkinderen zijn verdwenen in de bergen rondom het Sterfort. De aanwezigheid van Tuur is dan ook een doorn in het oog van de dwergen, die al meermaals geprobeerd hebben om hem gevangen te nemen of te doden. De meest recente poging, een hinderlaag waarbij maar liefst 2.012 elitetroepen uit Lagno betrokken waren, liep evenals de anderen op een jammerlijke mislukking uit. Wilde Tuur beleeft niet alleen plezier aan zijn machtspositie en de omvang van zijn minderjarige leger, maar ook aan het spelen op zijn orgel en ontspannen op de warmere dagen in de bergen. Zijn motto schijnt dan ook te zijn dat het leven mooi is, 'zolang er zon, muziek en kinderen zijn'. Het schijnt dat op sommige dagen, als de wind goed staat, bewoners van omliggende bergdorpen hem luid kunnen horen zingen over alle zaken die het leven voor hem mooi maken.