Galadriela

**Galadriela** (sin. *Świetliście ukoronowana*) – elfka, należąca do plemienia Ñoldorów.

## Biografia

### Era Drzew

#### W Amanie

Galadriela urodziła się w Amanie, jako córka Finarfina ze szczepu Ñoldorów, i Eärweny ze szczepu Telerich. Jej imię matczyne brzmiało Nerwena ("męska panna"), a imię ojcowskie Artanis ("szlachetna kobieta"), jednak sama sobie wybrała sindarinskie imię Galadriela, (które wg niektórych przekazów otrzymała od swego umiłowanego, późniejszego męża: Celeborna, który wg tych przekazów pochodził z Telerich i mieszkał w Alqualonde). Jej imię często mylono z *Galhadriel.*

Wyrosła na wysoką kobietę, uznawano ją za piękność wśród Eldarów. Od najmłodszych lat posiadała dar zaglądania do cudzych umysłów. Była silna, zdecydowana i bystra. Powiadano, że w jej złotych włosach uwięzione zostało światło Drzew Valinoru. Fëanor, ówczesny Wielki Król Ñoldorów i stryj Galadrieli, trzykrotnie prosił ją o kosmyk włosów, ale ona odmawiała, co spowodowało nienawiść między nimi, ale ponoć właśnie kolor jej włosów podsunął Feanorowi pomysł zmieszania światła obu drzew w Silmarilach.

#### Wędrówka do Śródziemia

Galadriela pragnęła zobaczyć odległe krainy w Śródziemiu, i chciała władać którąś z nich bez niczyjej kurateli, dlatego po zniszczeniu Drzew Valinoru przez Morgotha, plany Fëanora dotyczące opuszczenia Amanu i walce z Melkorem znalazły oddźwięk w jej sercu. Wyruszyła razem z większością Ñoldorów, jako jedna z przywódców. Odrzuciła ostatnie wezwanie Valarów i przyjęła na siebie Wyrok Mandosa. Gdy Fëanor zaatakował Telerich z zamiarem kradzieży potrzebnych statków, Galadriela prawdopodobnie walczyła w obronie plemienia matki. Spowodowało to jeszcze zawziętszą nienawiść do Fëanora, dlatego po tym zdarzeniu wyruszyła dalej razem z nim, chcąc krzyżować wszystkie jego plany. Przeszła przez mroźną cieśninę Helcaraxë i dostała się do Śródziemia. Jako jedna z przywódców rebelii miała zakaz powrotu.

### Pierwsza Era

Po przybyciu do Śródziemia, Galadriela razem z bratem Finrodem (najbliższym jej sercu krewnym) gościła w Doriacie, u króla Thingola. Gdy Finrod wyruszył i założył królestwo Nargothrondu, Galadriela nie towarzyszyła mu, ale przybyła na ucztę z okazji zakończenia budowy miasta. Potem została w Doriacie, i pobierała nauki u Meliany, żony Thingola, której wyjawiła prawdziwy powód opuszczenia Amanu przez Ñoldorów. W Doriacie Galadriela spotkała i poślubiła elfa Celeborna, który był jej dalekim krewnym.

Galadriela pozostała tam aż do zniszczenia Doriathu przez krasnoludów z Nogrodu i synów Fëanora. Po tym zdarzeniu prawdopodobnie razem z Celebornem pomagali uciekającej wraz z Silmarilem Elwindze.

Po Wojnie Gniewu i obaleniu Morgotha, odmówiła powrotu do Amanu, odrzucając wybaczenie oferowane przez Valarów. Być może była zbyt mocno przywiązana do Śródziemia, a może dalej chciała posiadać jakąś krainę na własność. Razem z Celebornem przekroczyli góry Ered Lindon, i osiedlili się w Lindonie, gdzie narodziła się ich córka Celebríana.

### Druga Era

Po pokonaniu Morgotha Galadriela pozostała w Śródziemiu ze swoim mężem, gdyż chciała być nadal niezależna od Valarów. Poza tym został nałożony na nią zakaz, który nie pozwalał na powrót do Valinoru, jednak ona się tym nie przejmowała. Pozwolono jej wrócić dopiero po Wojnie o Pierścień, kiedy to odparła pokusę przywłaszczenia sobie klejnotu. Przez pierwsze lata Celeborn rządził Harlindonem jako lennik Gil-galada. Później wraz z żoną i dużą grupą Ñoldorów, Sindarów oraz Zielonych Elfów przeniósł się nad jezioro Nenuial, gdzie mieszkali obok ludzi z Eriadoru. W 300 roku urodziła się im córka – Celebríana. W 750 roku wyruszyli do Eregionu, którym rządził Celebrimbor. Małżeństwo miało tam bardzo silną pozycję.

Gdzieś koło 1200 roku Galadriela przy pomocy krasnoludów z Morii nawiązała kontakt z Amdirem, władającym Lothlórien. Mniej więcej 200 lat później wraz z córką przeniosła się do jego państewka. Celeborn z powodu swojej niechęci do krasnoludów nie przeszedł przez Khazad-dûm.

Kiedy Celebrimbor odkrył istnienie Jedynego Pierścienia, udał się do Lórinandu, prosząc Galadrielę o radę. Ta powiedziała mu, że najlepiej byłoby odesłać pierścienie z dala od Eregionu i ich nie używać. Galadriela otrzymała Nenyę, dzięki której upiększyła i pomogła umocnić Lórien.

Po zakończeniu wojny elfów z Sauronem Galadriela z Celebríaną udała się na poszukiwania Celeborna do Rivendell, gdzie go odnalazła. W końcu tęsknota Galadrieli za morzem urosła tak bardzo, iż udała do Belfalas, konkretnie miejsca zwanym później Dol Amroth, gdzie mieszkała z grupką elfów z Lórien.

### Trzecia Era

Galadriela i Celeborn, po śmierci Amrotha, władcy Lórien, przybyli tam na początku Trzeciej Ery i rozpoczęli swoje rządy.

W Gondolinie żył, jeszcze w Pierwszej Erze, elf imieniem Enerdhil, złotnik. Wykonał on piękny klejnot Elessar. Przekazał go Idril, córce króla Turgona. Ona zaś podarowała go synowi Eärendilowi. Ten razem z klejnotem odpłynął do Amanu. Przywiózł go z powrotem do Śródziemia w Trzeciej Erze Gandalf. Podarował go Galadrieli, jako dar od Yavanny. Powiedział jej, że pojawi się ktoś, komu klejnot ten będzie pisany, i żeby wtedy go przekazała. W tym też czasie Galadriela zaczęła tęsknić do Błogosławionego Królestwa, jednak ciężko też jej byłoby opuścić Śródziemie.

#### Biała Rada

W roku 2463 Trzeciej Ery, została utworzona Biała Rada. Tworzyli ją Istari, a także Galadriela i Celeborn, oraz kilku innych elfów. Jej przywódcą został Saruman, chociaż popierany przez Galadrielę Gandalf miał na to szansę. Niedługo później też została porwana przez orków Celebríana. Uwolnili ją Elladan i Elrohir, jej i Elronda synowie. Pan Rivendell wyleczył ją z rany zadanej zatrutą strzałą, jednak po tym wydarzeniu Celebríana przestała kochać Śródziemie i odpłynęła do Amanu.

W 2851 roku Trzeciej Ery odbyło się drugie zebranie Białej Rady. Chciano zaatakować Dol Guldur, ponieważ Gandalf odkrył, że tam jest siedziba Saurona. Przeważało jednak zdanie Sarumana. Dopiero w 2941 roku Trzeciej Ery, na trzecim zebraniu się zgodził. Saurona wypędzono z Dol Guldur.

#### Drużyna Pierścienia w Lórien

W roku 3019 Trzeciej Ery do Lothlórien przybyła Drużyna Pierścienia. Galadriela i Celeborn ugościli ich. Rozmawiali z nimi na początku ich pobytu w Lórien, później przez kilka dni się nie widzieli. Wtedy spotkała Sama i Froda, którzy się przechadzali po lesie. Zaprowadziła ich do komnaty, gdzie znajdowało się Zwierciadło Galadrieli. Zwierciadło pokazywało różne rzeczy. Czasem pokazywało patrzącemu w nie to, co chciał widzieć, czasem pokazywało teraźniejszość, przeszłość, a niekiedy nawet przyszłość. Ukazywało sceny, które nigdy się nie wydarzyły i te które nigdy się nie wydarzą. Zwierciadło słuchało Galadrieli dlatego objawiało również to, co chciała by objawiało. Sam pierwszy zajrzał. Ujrzał robotników wycinających las, potem młyn, który zniknął a na jego miejsce pojawiła się budowla z czerwonej cegły. Na końcu zobaczył swojego ojca jak próbuje uciec ze swoim dobytkiem. Potem Frodo zobaczył w Zwierciadle drogę, po której szła jakaś postać - z początku wydawała mu się Gandalfem, ale potem pomyślał że to Saruman. Zwierciadło pokazało mu Bilba Bagginsa, następnie płynący statek i białą twierdzę o siedmiu wieżach, a na końcu Oko Saurona. Gdy oderwał wzrok od Zwierciadła, przestraszonemu Frodowi zaczął niezwykle ciążyć Pierścień. Chciał oddać go Galadrieli. Właśnie wtedy była ona bliska spełnienia swoich dawnych marzeń o władzy.

Galadriela oparła się jednak pokusie. Przezwyciężyła swoją dumę i żądzę władzy. Przeszła ostatnią próbę, co przyczyniło się do cofnięcia wobec niej zakazu do powrotu i mogła opuścić Śródziemie.

Gdy Drużyna Pierścienia opuszczała Lothlórien, Galadriela i Celeborn obdarowali każdego z nich. Merry i Pippin dostali srebrne pasy z zapinkami w kształcie złotego kwiatu, Sam szkatułkę z sadzonką Mallorna, Frodo flakonik, z którego biło światło, Legolas łuk Galadhrimów, Boromir pas ze złota. Aragornowi zaś podarowała klejnot Elessar, który otrzymała od Gandalfa. Gimli zaś poprosił ją o kosmyk włosów. (Jej piękno wywarło na nim wielki wrażenie. Później gotów był walczyć z każdym, kto powiedział coś złego na jej temat, na przykład z Éomerem). Kiedyś Galadriela odmówiła tego daru Fëanorowi, zaś teraz nie odmówiła nawet krasnoludowi.

Do Lórien przybył też później Gandalf, który powrócił do życia. Tam otrzymał od Galadrieli białą szatę.

#### Po Wojnie o Pierścień

Podczas Wojny o Pierścień, Lothlórien było kilkakrotnie atakowane, jednak elfowie obronili las. Po upadku Saurona, Galadriela zaklęciem zburzyła mury twierdzy Dol Guldur i zamknęła ziejące tam szyby. Mroczna Puszcza została oczyszczona i znów zamieniła się w Wielki Zielony Las.

Galadriela razem z Celebornem była obecna na koronacji króla Aragorna II. Później ostatecznie postanowiła opuścić Śródziemie, co przed jej pozytywnym udziałem w Wojnie o Pierścień było dla niej niedostępne. Udała się do Szarych Przystani i odpłynęła do Amanu. Kilka lat później to samo uczynił Celeborn.

### Siódma Era

W siódmej erze Galadriela nie chciała wrócić do Śródziemia z innymi elfami, kiedy to Valarowie wysłali ich żeby pomóc ludziom w walce z Nowym Utumno.