Półorkowie

#### Półork Fabularnie

Orkowie jako społeczność nie stworzyły nigdy zbyt rozwiniętej cywilizacji. Wszystko co tworzą dotyczy wojny i walki. Jednak w tym ostatnim są doskonałe. Od wieków są podzielone na zwalczające się w równej mierze same plemiona. Plemiona te oprócz nieustanej wojny między sobą prowadzą również wojny z ludźmi i innymi rasami rozumnymi zamieszkującymi Kontynent.

Pierwszym największym plamieniem Orków jest Plemię Rozbijaczy Skał. Żyją w ogromnych Górach Nebal, na ich północnych stokach które otacza ogromna puszcza Kentarska. Plemię te od tysiącleci zamieszkuje jaskinie i tunele w górskich stokach, raz za razem schodząc na bezkresną pustynią Khaar. Jako najliczniejsze i najbardziej wojownicze z orczych plemion stanowi też największe zagrożenie dla mieszkańców pustyni.

Drugim, jedynie nieznacznie mniejszym plemieniem są orki Dębowych Drzazg. Zamieszkują puszczę Kentarską położoną od Gór Njorn aż po tereny Rozbijaczy Skał. Oprócz nieustanej wojny z tym plemieniem Dębowe Drzazgi najeżdżają na Nortcliff, Rokan i Rion. Ich prymitywne obozy w sercu puszczy praktycznie uniemożliwią przedarcie się karawan z zachodu na wschód kontynentu.

Ostatnim najmniejszym, ale nie znaczy że mniej bitnym, plemieniem orków są Jaszczurze Skóry. Mieszkają w lasach Tracjum na pograniczy dżungli Quementica. Od wieków toczą nieustaną wojnę z tajemniczymi mieszkańcami dżungli i co ciekawe przegrywają tą walkę. Ich liczebność systematycznie się zmniejsza i obecnie praktycznie nie stanowi już zagrożenia dla osad ludzkich w lasach Tracjum.

Wszystkie z tych plemion od wieków mają kontakt z ludźmi zamieszkującymi Kontynent. I co za tym idzie wszystkie miały okazje walczyć i pojmać niektórych z nich, czy to kobiety czy mężczyzn.

Dzieci Gwałtu
Półorkowie to potomkowie ludzi których schwytały plemiona orków. Mogą być to zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Nie zależnie od płci, ludzie zostali gwałtem zmuszeni do kontaktu z orkami, a ich owocem są Półorki. Trudno sobie wyobrazić dobrowolną chęć do krzyżowania się tych ras.

Półorkowie jako skrzyżowanie ludzi z orkami, mają cechy obu tych ras ale za razem nie przypominają żadnej z nich. Większość półorków jest wyższych od ludzi, potężniej umieśnienionych, barczystych. Mimo doskonałych cech fizycznych półorkowie są niezwykle szpetni, nawet dla orków. Połączenie ludzi i orków to gładsza od orków skóra, skośne małe oczy osadzone płytko w czaszce, ogromne usta z wystającymi kłami. Sama czaszka jest ogromna, dzięki czemu małe oczy, duże usta i ogromny nochal sprawiają upiorne wrażenie. Uszy równie duże co głowa, na twarzy brak zarostu, włosy również nieliczne, ale za to grube i długie. Szyja na której osadzona jest głowa jest długa i umięśniona, łączy się z potężnymi barkami. Muskularna klatka piersiowa, długie krzywe łapska z potężnymi dłońmi. Do tego długie i krzywe, jakby kawaleryjskie, nogi zakończone ogromnymi stopami. Skóra chropowata z licznymi zmarszczkami i fałdami o zielonkawym zabarwieniu.

Po ludzkich przodkach odziedziczyły gładszą skórę, mniejsze bardziej ludzkie kształty oraz szczątkową inteligencję. Orkowie jako takcy są inteligentni, mają swój język swoje prymitywne ale jednak zwyczaje. Półorki dysponują jednak zdecydowanie większą inteligencją, ciekawością oraz uporem typowym dla ludzi. W przeciwieństwie do orków półorki potrafią wyuczyć się chociaż odrobiny języków ludzi, ponadto czasami wolą z nimi spróbować się porozumieć na chwile przed tym jak runą do ataku.

Półorkowie podobnie jak orkowie żyją około siedemdziesięciu lat. Dojrzałość osiągają około czternastu wiosen chociaż rosną jeszcze przez dwa następne. Każdy czternastolatek uważany już jest za mężczyznę i co za tym idzie można go zabić. Tak więc mimo młodego wieku ork czy półork musi szybko dorosnąć jeśli chce przeżyć. Starości dożywa nieliczna ich liczba, w większości są to przedstawiciele szamaństwa lub wodzowie.

Tolerancja lub jej brak
Półorkowie wśród orczych plemion uważane są za wybryk natury. Ale po za tym traktuje się je identycznie jak każdego innego członka plemienia. Ot tyle, odrażający kuzyn. Mimo to same półorki czują się inne i parte ich szczątkową inteligencją lub po prostu instynktem czasami odchodzą od plemienia by poszukać swego miejsca w świecie. Półorkowie wśród ludzi traktowane są jako barbarzyńcy. Bardzo często z czystego strachu poluje się na nie niczym na czarownice. Rzadziej zdarza się że półork dzięki swej sile i wytrzymałości zaimponuje jakiemuś człowiekowi. Jeśli do swych predyspozycji cielesnych może zaprezentować jeszcze chociaż odrobinę inteligencji, zdarza się że taki półork zostaje najęty jako ochroniarz, strażnik lub wikijadło. Zdarza się zobaczyć półorków wśród najemników lub trup cyrkowych.

Są to jednak szczególne przypadki, taki półork zawsze jest pod kontrolą ludzi, nie może oddalać się od swych pracodawców ze względu na jego własne dobro jak i otaczających go ludzi. W okolicach gdzie napady Plemion są częstsze nawet taki półork nie może czuć się bezpiecznie. Tolerancja ludzka jest co najmniej zmienna i w sytuacji gdy w okolicy jest grupa cyrkowa z półorkiem w składzie, bardzo często się zdarza, że za różne zbrodnie, morderstwa czy kradzieże posądza się właśnie tego potwora.

Obecnie na kontynencie żyje około trzystu tysięcy orków podzielonych na trzy plemiona. Wśród nich żyje około siedmiu tysięcy półorków, z czego kolejnych kilkuset wędruje po za plemionami.