Eilistraee

## Opis

Patronka dobrych drowów, oraz tych, które chcą mieszkać na powierzchni. Eilistraee zazwyczaj ukazuje się jako trzymetrowa naga drowka o błyszczącej skórze i długich, sięgających stóp włosach, które błyszczą srebrem. Po całej jej postaci nieustannie prześlizgują się srebrne odblaski. Z charakteru raczej melancholijna, o zmiennych nastrojach. Pomimo umiłowania pokoju nie waha się oddaniem ciosu tym, którzy zwrócą się przeciwko jej wyznawcom.

Istnienie jej oraz jej kościoła jest na większości powierzchni całkowicie niezrozumiałe, zgodnie z powszechną wiedzą, że wszystkie mroczne elfy są z gruntu złe.

## Historia i powiązania

Pani Tańca jest córką Corellona Larethiena oraz Araushnee oraz siostrą Vhaerauna. Wraz z innymi bóstwami drowów została wypędzona po ich wojnie przeciwko Seldarine. Mimo, że nie zawiniła i tak nalegała, by ukarano ją z pozostałymi, aby mroczne elfy nie zostały pozbawiony wszystkich dobrych patronów.

Pomimo wygnania wraz z resztą panteonu drowów Elistraee pozostaje w sojuszu z całym panteonem, Mystrą, Selune oraz innymi dobrymi bóstwami Podrmoku. Jej przeciwnikami jest reszta drowiego panteonu oraz złe bóstwa istot zamieszkujących Podmrok.

## Dogmat

Bądź zawsze miły, chyba że walczysz ze złem. Staraj się wszędzie rozsiewać szczęście. Ucz się i nauczaj nowych pieśni i tańca utalentowanych szermierzy. Propaguj harmonię między rasami. Zaprzyjaźniaj się z obcymi, dawaj schronienie tym, którzy nie mają domu i karm głodnych. Na arogancję odpowiadaj uprzejmością. Na przemoc odpowiadaj przemocą, tak aby ci, którzy są jej winni, zginęli. Pomagaj drowom w rozterkach i przekazuj im posłanie Pani: "W Krainach Powyżej, w Ziemi Wielkiego Światła, czeka na ciebie zasłużone miejsce. Przybywaj w pokoju i żyj ponownie pod słońcem, gdzie rosną drzewa i kwiaty".

## Kler i świątynie

Kapłanki Eilistraee zawsze noszą długie włosy, zaś dobór ubioru zależy od aktualnie wykonywanego przez nie zadania, choć na co dzień preferują długie, prześwitujące szaty w kolorze srebra. Większość nosi wykonane ze srebra symbole swojej patronki. Ich zadaniem jest szerzenie pokoju między drowami i innymi rasami, oraz zachęcanie mrocznych elfów do przenosin na powierzchnię. Ponadto szerzą one przy każdej możliwej okazji dobro oraz kultywują muzykę i rzemiosło związane z wykonywaniem instrumentów. Od każdej z nich wymaga się umiejętności gry na rogu, harfie lub flecie oraz umiejętności polowania. Są ponadto szkolone w tańcu, pieśni oraz władaniu mieczem.

Pozbawiony hierarchii kościół Mrocznej Dziewicy składa się z niedużych, niezależnych od siebie grup wyznawców zazwyczaj znajdujących się w głębokich lasach Faerunu. Głową kościoła jest najwyższa kapłanka, a obecnie funkcję tę sprawuje Qilue Veladorn - Wybranka Eilistraee, Wybranka Mystry oraz jedna z Siedmiu Sióstr. Jej władza polega raczej na udzielaniu rad niż wydawaniu poleceń.

Świątynie ku czci Eilistraee zazwyczaj znajdują się przy wyjściach z jaskiń lub w głębi lasów, zaś rzadkością jest napotkać je w podziemiach. Na miejsce budowy wybiera się nienaruszone, naturalnie pasujące do zabudowy miejsca, zaś całość dość mocno przypomina przybytki poświęcone Seldarine. Poza polaną do tańca w świetle księżyca przy świątyniach zawsze znajduje się zagajnik, strumień wody, kuźnia oraz zaopatrująca ją żyła rudy metalu, z którego kapłanki wytwarzają miecze. Ponadto muszą mieć one dostęp do tunelu lub innej osłony chroniącej przed światłem słońca - zazwyczaj jest to równocześnie przejście do Podmroku.

Kapłanki modlą się w nocy, tuż po wschodzie księżyca, w miarę możliwości wyśpiewując je, zaś ich rytuały zwykle odprawiane są nago i koncentrują się wokół polowań, tańców i Kręgu Pieśni. Wówczas kolejni wyznawcy śpiewają i tańczą, oddając emocje nagromadzane danego dnia. Jako, że ma on bardzo osobisty wydźwięk niektóre pieśni nie mają słów, lub jego całość odbywa się w samotności. Te z kapłanek, które mają na to fundusze zachęcane są do najmowania minstreli i bardów, by i oni uświetnili Krąg Pieśni. Poza tymi ceremoniami kościół obchodzi szereg świąt, do których zalicza się: Taniec Miecza - podczas którego utoczywszy sobie krwi proszą boginię o ochronę ostrza przed złamaniem lub rdzą na trzy miesiące; Główne Łowy - obchodzone przynajmniej raz w każdej porze roku, polegają na nocnej pogoni za potworem lub groźną bestią sprowadzoną przez kapłanki, wyznawcy mogą używać w ich trakcie czego chcą, lecz kapłanki ruszają nago z jednym mieczem; Gonitwa - podczas której wszyscy rozjaśniają sobie włosy, a nie-drowy czernią sobie skórę i ruszają w świat, by poznawać nowe pieśni i muzykę oraz rozwijać swe umiejętności szermiercze bez szerzenia swej wiary. Te z kapłanek, które nie zmarły w boju pod koniec życia odprawiają Ostatni Taniec. Następuje on gdy pieśń, którą bogini wzywa je do siebie wyda się im odpowiednia - wtedy tańczą nago w świetle księżyca i nikt ich więcej nie widzi.

Autor: Kass Korekta: Sru