Fingolfin

Aran Hithlum (Q. Król Hithlumu)

Taur Egledhrim (Q. Król Wygnańców)

Król Północy (dawniej)

Sale Mandosa (obecnie)

## Rodzina

### Krewni

Maidros Tatayondo i Cinsácë (dziadkowie, być może)Lemyare i Andon (dziadkowie od strony matki)

Silwe (stryj, być może)

Nurwe, Nurwen oraz Ingwe (stryjeczni dziadkowie)

Tata, Tatie i Ilion (pradziadkowie)

Nerdanela (bratowa)

Maedhros, Maglor, Celegorm, Caranthir, Curufin, Amrod i Amras (bratankowie)

Earwena (bratowa)

Finrod, Angrod i Aegnor (bratankowie)

Galadriela (bratanica)

Idril (wnuczka)

Maeglin (wnuk)

Gil-Galad (wnuk; w oficjalnym wydaniu Silmarilliona)

### Rodzeństwo

Feanor (przyrodni brat)Findis

Irime

Faniel

Finarfin

### Potomstwo

FingonTurgon

Aredhel

Argon

## Relacje

### Wrogowie

OrkowieTrolle

Balrogi

Smoki

## Inne

### Domena

Hithlum

**Fingolfin** (właściwie **Ñolofinwë,** *ur. 1190 Lat Drzew w Tirionie - zm. 456 rok Pierwszej Ery na polach Anfauglith)* - Elf, najstarszy syn a drugie dziecko Najwyższego Króla Noldorów Finwe z jego żony, Indis z plemienia Vanyarów. Przyrodni brat niesławnego Feanora oraz młodszy brat Findis a starszy Irime, Faniel i Finarfina. Stał się Najwyższym Królem Noldorów w Beleriandzie gdy jego bratanek Maedhros w podzięce za uratowanie życia przez syna Fingolfina, Fingona jak i by pogodzić poróżnione elfy przez czyny Feanora. Rządził od 7 do 456 roku Pierwszej Ery kiedy po klęsce elfów w Dagor Bragollach, pozbawiony nadziei pojechał na swym wierzchowcu, Rochalloru do bram Angbandu gdzie rzucił wyzwanie Mrogothowi. Czarny Lord po raz pierwszy i ostatni osobiście walczył. Po ciężkiej walce w której Fingolfin zadał siedem ran Morgothowi, ten w końcu zdołał go zabić. Nim jednak zdołał rzucić ciało Noldora na pożarcie swym wilkor, z nieba zleciał Thorondor, Król Orłów który zabrał jego ciało go Gondolinu gdzie jego drugi syn, Turgon usypał kopiec nad jego ciałem.

Najwyższym Królem Noldorów po nim został jego najstarszy syn Fingon.

## Historia

### Wczesne życie

Fingolfin był najsilniejszym i najdzielniejszym z synów Finwego. Mając różne matki, on i jego starszy przyrodni brat Fëanor nigdy nie byli ze sobą blisko. Ten brak więzi, przerodził się w rywalizację, gdy Melkor potajemnie powiedział każdemu z nich, że drugi planuje wypędzić go z Tirionu .
W czasach Dwóch Drzew w Valinorze , gdy kłamstwa Melkora zakorzeniły się w umysłach Noldorów, wielu z nich zaczęło wierzyć, że Valarowie w jakiś sposób powstrzymują ich przed powrotem do Cuivienen w Śródziemiu. Spryt Melkora sprawił, że podejrzenia, które zasiał, przeważyły ​​wiedzę Noldorów, że największym Darem Valarów była całkowita wolna wola.
Fëanor był pierwszym, który wypowiedział się przeciwko Valarom, a Finwë wezwał wszystkich lordów swojego domu do rozwiązania problemu. Gdy Fingolfin sprzeczał z ojcem, aby przekonać go do powstrzymania Fëanora, ten przybył w pełni uzbrojony w broń, którą potajemnie wykuł. Mimo że Fingolfin przyjął go jako swojego starszego brata, Fëanor zagroził nieuzbrojonemu Fingolfinowi mieczem, po czym skłonił się przed ojcem Finwëm i odszedł, tylko po to, by za nim podążał Fëanor i ponownie zagroził publicznie.  Ta groźba, na głównym placu przed Mindonem, siedzibą króla Finwëgo, była świadkiem wielu, gdy Fëanor dobył miecza i przyłożył ostrze do piersi Fingolfina.

W obliczu tego publicznego upokorzenia Fingolfin odwrócił się cicho i bez słowa odszedł do Fëanora, starając się uniknąć podziałów i niezgody w domu ojca i wśród Noldorów.

Po ucieczce Melkora z Valinoru, podczas uczty wydanej przez Manwego dla pojednania Eldarów, Fingolfin publicznie wybaczył Fëanorowi i nazwał go *przyrodnim bratem we krwi, pełnym bratem w sercu.*

### Podróż do Śródziemia

Po śmierci króla Finwego, zamordowanego przez Morgotha, Fëanor zebrał Noldorów i wygłosił żarliwą mowę. Prawie wszyscy Noldorowie poszli za nim na Wygnanie , wraz z jego dwoma przyrodnimi braćmi. Fingolfin dowodził największym zastępem Noldorów, gdy uciekali z Amanu do Śródziemia , chociaż uważał to za niemądre; nie chciał jednak pozostawić swoich ludzi na pastwę Fëanora. W miarę upływu dni na ich wygnaniu coraz więcej Noldorów zaczęło mówić przeciwko Fëanorowi, ponieważ ich podróż była trudna i bali się proroctwa Mandosa . Po tym, jak Noldorowie Fëanora zdobyli statki Teleri po Pierwszym Bratobójstwie, on i jego zwolennicy używali ich do żeglowania przez morze. Fëanor spalił statki po dotarciu do Śródziemia, pozostawiając pozostałe, ponieważ uważał, że zwolennicy Fingolfina okażą się bezużyteczni.

Fingolfin i jego ludzie zobaczyli dym statków z daleka i wybrali podróż przez lodowatą Helcaraxë, ponieważ wstydzili się wrócić do Valinoru i byli źli na Fëanora. Podróż była trudna i wielu zginęło, ale byli pełni nadziei, gdy po raz pierwszy zobaczyli Księżyc. Wkrótce potem, o wschodzie słońca, dotarł do bram Angbandu i uderzył w nie, ale Morgoth pozostał ukryty w środku. Fingolfin i Noldorowie, zdając sobie sprawę, że w ten sposób nie mogą zwyciężyć, przybyli następnie na północne brzegi jeziora Mithrim , z którego wycofała się feanorianska część wojska.

### Najwyższy Król Noldorów

Wkrótce po śmierci Fëanora, jego najstarszy syn Maedhros został schwytany przez Morgotha. Dowiedziawszy się o tym, najstarszy syn Fingolfina, Fingon, uratował Maedhrosa z którym był dobrym przyjacielem. Maedhros konsekwentnie zrzekł się swoich roszczeń do władzy królewskiej na radzie Noldorów w Mithrim .  W ten sposób Fingolfin został pierwszym Najwyższym Królem Noldorów w Śródziemiu .  Rządził z Hithlum , przy północnych brzegach jeziora Mithrim .

Po pokonaniu orków w Dagor Aglareb ( *Bitwa Chwalebna )* Fingolfin prowadził oblężenie Angbandu przez prawie czterysta lat. Ale oblężenie zakończyło się nagłym atakiem Morgotha ​​w Dagor Bragollach (*Bitwa Nagłego Płomienia*) i wielu z ludzi i elfów uciekło. W końcu Fingolfin pojechał sam do Angbandu, aby rzucić wyzwanie Morgothowi na pojedynek. Ci, którzy go widzieli, myśleli, że przybył sam Orome; bo ogarnęło go wielkie szaleństwo wściekłości, tak że jego oczy lśniły jak oczy Valarów.

Fingolfin zginął tam po wielkim pojedynku , raniąc Morgotha ​​siedem razy mieczem Ringil i zadał Morgothowi ostatni, morderczy cios w stopę, zanim złamał Najwyższego Króla. Rany Morgotha ​​nigdy się nie zagoiły po tej bitwie, a on utykał już zawsze. Thorondor , Król Orłów, uratował ciało Fingolfina i przeniósł je na szczyt góry z widokiem na Gondolin , a Turgon zbudował kopiec nad szczątkami swojego ojca.

Fingon został Najwyższym Królem Noldorów po jego śmierci.

## Etymologia

Imię Fingolfin jest to sindarizowana forma imienia *Finwë Ñolofinwë* (*Mądry Finwë*).

Jednak w fazie języka Noldorin , Fingolfin jest określany jako *Magiczna Umiejętność*.  W późniejszych wersjach Tolkien rozważał zmianę nazwy na *Ingolfin* , jako pochodzącej od *Ingoldo* , ale pomysł został szybko odrzucony.

## Inne imiona

Jego ojcowskie imię brzmi ***Ñolofinwë*** , z *rdzeniem ñolo* (spokrewnionym z *mądrością*) dołączonym do imienia jego ojca. Później, podczas Wygnania Noldorów, Fingolfin dodał *Finwë* na początku tego imienia, zgodnie z jego roszczeniami do bycia królem Noldorów po śmierci ojca.  Wynikałoby to z ***Finwe·ñolofinwe*** .

Jego matczyne imię brzmiało ***Aracáno*** (*Wysoki Wódz*), które nadał swojemu synowi Argonowi .

Wcześniejsze tytuły w Noldorinskim to ***Aran Chithlum*** (*Król Hithlumu*) i ***Taur Egledhrim*** *(Król Wygnańców*).

## Inne wersje Legendarium

Fingolfin po raz pierwszy pojawia się w Legendarium we fragmencie prozy , w którym nazywa się *go Golfin* syn Gelmira , noszący emblemat ze srebrnym mieczem na złocie.