Gertruda Popielid

Młoda Gertruda

Yaropulk Wołyński

Beata Popielid

Ida Popielid

Milena Popielid

Strasz Popielid

Rycheza Popielid

Ryksa Popielid

Dalimir Popielid +

Zbigniew Popielid

**Gertruda "Mądra"** (ur. 8 sierpnia 852 zm. 15 listopada 918) - Wielka Księżna, a potem pierwsza Królowa Polski, pierwsza kobieta na Polskim tronie oraz trzecia osoba posiadająca ten tytuł. Córka Popiela II i siostra Stoigniewa.

## Dzieciństwo

Urodziła się na kilka chwil przed jej bratem bliźniakiem jako córka Wielkiego Księcia Polski i jego żony - Róży. Od dziecka była bardzo bystra i inteligentna a do tego uchodziła za piękną i urokliwą. Mimo to była przez ojca spychana na dalszy plan na rzecz brata bliźniaka.

W wieku kilku lat zaręczona została z młodym królem Norwegii, przez co jej dzieci nie miałyby być przedstawicielami rodu Popielidów.

Ojciec podczas wychowania, samemu skrycie będąc chrześcijaninem, zakorzenił w dzieciach sympatię do tej religii, co wkrótce miało rzutować wiekopomnym wydarzeniem w dziejach Polski.

## Dorosłość

Gertruda wychowana pod okiem ojca była zdecydowanie bardziej uzdolniona od swojego bliźniaka, który to dotychczas był następcą Popiela, ten jednak, widząc tchórzostwo syna i obawiając się jego niekompetencji, wyznaczył na następcę utalentowaną Gertrudę.

Ojciec zerwał zaręczyny dziewczyny i władcy Norwegii, a zaręczył ją z przedstawicielem władającego Rusią rodu Dregovichów - Igorem. Po kilku latach wyszła za niego za mąż.

Władca po kilku latach, za namową córki która to chciała oddać władzę bratu ojciec ponownie wyznaczył Stoigniewa na następcę, jednak z zastrzeżeniem że to Gertruda zacznie władać jeśli Stoigniew nie doczeka się syna.

Końcem roku 876 Gertruda urodziła córkę - Wszeborę. W tym okresie zaprzyjaźniła się też z żoną swojego brata - Mariną.

20 lutego 878 podstarzały Popiel zmarł, zostawiając władzę synowi. Gertruda początkowo wspierała bardzo mocno brata, jednak do czasu.

Gdy 24 maja władca oficjalnie przyjął chrzest wielu poddanych wypięło się na niego oraz zaczęło wspierać rebelię. Jedna z takich rebelii miała osadzić Gertrudę na tronie. Gertruda, mimo to, była dziedzicem państwa.

14 sierpnia 879 na polecenie nieznanej bliżej osoby Stoigniew zmarł otruty podczas uczty - na oczach Gertrudy. Kilka godzin później odbyła się ceremonia, podczas której ofiarowano Gertrudzie państwo, a ona sama stała się Wielką Księżną.

## Wielka Księżna Polski

Już kilka dni po koronacji władczyni postanowiła podbić Branibór wchodzący w skład domeny władcy Czech. Wojna były to głównie oblężenia grodów Pomorskich i Braniborskich.

Już 23 października do Krakowa przybył kolejny misjonarz, którego władczyni wpuściła do grodu niechętnie.

1 stycznia 880 władczyni nadaje swojemu krewnemu Ericowi tytuł księcia Śląska.

Końcem września 881 władczyni zapada w chorobę, z której wychodzi już w połowie października.

Sierpniem władczyni sfabrykowała roszczenia do Brześcia.

14 listopada władczyni ponownie zachodzi w ciążę.

11 lutego 882 Czesi kapitulują, oddając Branibór Gertrudzie, która to ostrzy sobie tymczasem zęby na Brześć jak i Szczecin.

15 czerwca Gertruda urodziła syna - Mieszka, który to stał się jej następcą. Sama Gertruda podczas porodu złapała paskudną chorobę. Zdrowie odzyskała już po wakacjach - początkiem września.

8 lutego 883 władczyni zaręczyła córkę z królem Danii Arnfastem, zawierając z nim wkrótce sojusz.

11 marca władczyni dołączyła się do kilku wojen prowadzonych przez Arnfasta.

Kilka dni później władczyni zakochuje się w swoim dalekim krewniaku - Świętosławie z Ołomuńca, któremu wkrótce nadała w posiadanie Cieszyn.

W kwietniu władczyni zawiera z Rusinami pakt o nieagresji.

16 grudnia urodziła się kolejna córka Gertrudy - Beata.

21 lutego 885 władczyni wypowiedziała wojnę niedawno wyzwolonej spod Pannońskiego panowania Nitrze, do której szybko przyłączył się król Danii. Skapitulowali niecały rok później, bo 11 lutego 886, po pokonaniu ich w regularnej bitwie.

Początkiem kwietnia władczyni zreformowała drużynę, wcielając do niej kawalerię - 50 ciężkich kawalerzystów i 200 lekkich. Kandydaci wyłonieni zostali spośród weteranów ostatnich wojen, a ich dowódcą ponownie został Władysław Myśliwy.

24 sierpnia 886 władczyni ponownie zachodzi w ciążę, rodząc 25 marca 887 córkę - Idę.

5 września regent Aregisela - Króla Bawarii - zaaranżował zaręczyny małoletniego władcy i siostrzenicy Gertrudy - Judyty, doprowadzając wkrótce do Polsko-Bawarskiego sojuszu.

24 września Gertruda zaaranżowała zaręczyny Zabavy - córki władcy Rusi - oraz swojego syna i następcy - Mieszk, zawierając przy tej okazji sojusz z władcą Rusi.

Końcem grudnia sprawiedliwa władczyni nakazała aresztować jej kochanka - Świętosława, który to wcześniej zamordował pewnego swojego dworzanina. Nie mogąc puścić tego płazem władczyni trzymała go w więzieniu następny rok - do 20 listopada 887.

Początkiem marca 887 wasal i mistrz szpiegów Gertrudy - Yelisey z Beregu zaczął nakłaniać ją do wstąpienia do sekty, w której był także i jej ojciec. Ostatecznie jednak pomysł nie wypalił, a to z powodu chciwości Yeliseya, który nie chcąc tracić pieniędzy nie zapłacił za ceremonię dołączenia Gertrudy do sekty, przez co ona sama zrezygnowała, pozostawiając jednak wieści o istnieniu kultu w sekrecie.

Sierpniem władczyni dołączyła do kilku wojen swoich sojuszników z Rusi, Danii i Bawarii. Do tego kilka miesięcy wcześniej zakończył się jej rozejm z Czechami, przez co władczyni postanowiła wypowiedzieć im wojnę o sporny Brześć, jednak jej plany zostały odsunięte w czasie przez tztw. Powstanie Halickie

### Powstanie w Haliczu

Powstanie wybuchło końcem sierpnia, a przewodzone było przez niejakiego Terentiyego, który chciał przejąć władzę nad księstwem odłączając je zarazem od Polski. Powstańcy poddali się po zaledwie jednej bitwie już 20 listopada, a przywódca powstania zamknięty został w ciasnej, małej celi na wiele lat.

26 września mąż Gertrudy - Igor - zmarł przez słabe zdrowie. Dokładnie przez ostry katar, podczas którego postanowił pójść na targ w Krakowie, gdzie zmarł przy sklepie z warzywami.

Po uwolnieniu Świętosława z więzienia władczyni wyszła za niego za mąż - 2 grudnia 887 roku...

### Wojna Brzeska

Już 2 dni po ślubie władczyni wypowiedziała królowi Czech wojnę o sporny Brześć, do którego przyłączyli się wszyscy sojusznicy Gertrudy - Bawarczycy, Rusini i Duńczycy.

W wyniku wojny władczyni rozbudowała kawalerię tak bardzo, że ta stała się najlepszą jazdą w Europie, a może nawet i na świecie.

14 maja 888 władczyni ponownie zachodzi w ciążę

21 września przyjaciółka Gertrudy - Darya - zostaje zabita w wyniku zabójstwa zorganizowanego przez jej męża. Władczyni zakazała aresztowanie mordercy, którego zamknęła w najgłębszym lochu, bez dostępu do światła czy świata zewnętrznego.

W październiku zainspirowana wiarą swoich przyjaciół - Mariny, byłej żony jej brata, oraz biskupa Sulistryja z Oliwy - sekretnie przeszła na Chrześcijaństwo...

15 grudnia władczyni, podczas łupienia Pomorza należącego do Czech, urodziła córkę - Milenę.

Styczniem 889 władczyni przyjęła do Krakowa Lombardzkiego biskupa, który to zainspirował ją do utworzenia organizacji skupiającej Polaków chcących by ich państwo stało się Katolickie - Ugrupowanie Chrześcijańskie. W tym czasie zaczęła też wychowywać młodego Mieszka.

Początkiem lutego władczyni wygnała biskupa który chciał ochrzcić zarówno ją, jak i cały dwór. Zrobiła to chcąc nie buntować przeciw sobie słowiańskich poddanych - tak jak zrobił to jej brat. Zaczęła powoli wdrażać katolicyzm chcąc nie powodować buntu w wypadku przyjęcia tej religii.

14 listopada 889 Czesi skapitulowali z powodu zdobycia przez Polaków Pragi, oddali tym samym Gertrudzie Brześć, a władczyni utworzyła tytuł Księstwa Wołynia, który nadała Yaropulkowi z Berega.

20 sierpnia 891 siostrzenica Gertrudy - Judyta - oraz władca Bawarii - Aregisel - biorą ze sobą ślub.

15 listopada 892 Wszebora dorasta, oraz bierze ślub z władcą Danii - Arnfastem.

14 lipca 893 Gertruda ponownie zachodzi w ciążę, odkrywając też wkrótce liczne zdrady męża, co znacznie obniżyło opinię o nim w oczach Gertrudy.

28 października Gertruda zaręcza Beatę z nowym Księciem Śląska - Sędzimirem.

15 lutego 894 władczyni rodzi syna - Strasza.

16 kwietnia 895 władczyni ponownie zachodzi w ciążę - już w wieku 42 lat - a urodziły jej się córki - Ryksa i Rycheza.

20 września władczyni nadaje Yaropulkowi posiadłości na terenie Brześcia.

### Wojna Podlaska

3 stycznia 896 władczyni wypowiada wojnę niedawno wyzwolonym spod panowania Litwinów Jaćwingom, władczyni postanowiła odebrać im Podlasie, chcąc włączyć je w skład jej ograniczonej domeny.

14 maja władczyni ponownie zaszła w ciążę, niechętnie wybaczając mężowi wcześniejsze zdrady, a 15 grudnia urodziła syna, który jednak urodził się jako dziecko chorowite i słabe.

9 lipca, bezpośrednio po zajęciu Podlasia, Jaćwingowie skapitulowali, oddając Podlasie Polakom.

15 listopada do Krakowa przybył sławny kronikarz, oferując władczyni spisanie kroniki w zamian za objęcie go patronatem. Władczyni - oczywiście - propozycję przyjęła.

Pierwszego dnia 897 syn Gertrudy umiera z powodu odry, na którą zachorował. W tym czasie też mąż Gertrudy objął władzę nad Śląskiem przez prywatną wojnę z księciem Śląskim - Sędzimirem.

12 września władczyni została pobita w wyniku bójki w karczmie w Krakowie. Sprawcy zostali zamknięci w areszcie na kilka następnych lat. 10 lipca następnego roku rana zniknęła, pozostawiając jednak wyraźną bliznę na twarzy do końca życia Gertrudy.

10 października do Krakowa przybył kolejny misjonarz z Lombardii, którego władczyni ponownie przyjęła do Krakowa. Jako że jej stowarzyszenie było już dość wpływowe i popularne była ona przygotowana na chrzest. Już 4 dni później władczyni ponownie zaszła w ciążę.

Początkiem 898 do Krakowa przybył kolejny kronikarz, któremu Gertruda również nakazała napisanie kroniki na temat swojej rodziny.

15 czerwca 898 Mieszko dorasta jako dobry teolog, a Gertruda rodzi syna - Zbigniewa.

17 grudnia władczyni skazała swojego męża na więzienie w ramach kary za fałszowanie dowodów zbrodni.

### Chrzest Polski

Ostateczny chrzest państwa nastąpił 20 stycznia 899 roku, kiedy to cały dwór przyjął Jezusa z rąk Lombardzkiego biskupa. Przy tej okazji, kilka dni później, władca zezwolił władczyni na koronację.

20 lutego Mieszko wziął ślub z Zabavą, przy tej okazji zostając mianowanym na regenta Gertrudy.

W kwietniu władczyni zdecydowała się na zorganizowanie ekspedycji w celu znalezienia dobrych kontaktów handlowych z innymi państwami. Ostatecznie dopłynęła w okolice Mauretanii, zostawiając władzę synowi w charakterze regenta, który za ten czas, chcąc pozbawić braci władzy, wysłał ich na nauki u biskupa, aby zostali oni możnymi kościelnymi, przez co zostaliby odsunięci od władzy.

Władczyni bardzo bogato obdarowała tamtejszego Sułtana, wręczając mu grupę silnych Polskich koni. Wkrótce zaprzyjaźniła się z tamtejszym sułtanem, a niektórzy twierdzili że doszło między nimi *do czegoś więcej*. Faktem natomiast jest to że między państwami zaczął istnieć kontakt handlowy.

Za zdobyte pieniądze władczyni postanowiła zatrudnić płatnerza, który to miałby stworzyć insygnia królewskie dla Gertrudy.

5 października Świętosław zmarł w lochach Gertrudy.

Końcem grudnia wydarzyło się sporo ważnych momentów w życiu Gertrudy - jej córka - Beata - wyszła za księcia Śląskiego - Sędzimira, jej ostatnia żywa siostra, a zarazem przyjaciółka, Kinga zmarła, ale i zaczęła romansować ze swoim wasalem - księciem Yaropulkiem, któremu nadała w posiadanie ziemię Podlaską.

15 marca 900 roku grupa ludzi zaatakowała Gertrudę w jej posiadłości w Krakowie. Samodzielnie uśmierciła napastników nie ponosząc większych obrażeń. Już 8 dni później władczyni wzięła ślub ze swoim kochankiem Yaropulkiem.

16 kwietnia Mieszko zmarł z powodu choroby, a następcą został Strasz, za którego wychowanie wkrótce się wzięła. Już cztery dni później kowal wykuł jej insygnia koronacyjne, a Gertruda została koronowana na Królową Polski (która to wcześniej nazywana była nieraz Państwem Nadwiślańskim bądź Wielkim Księstwem nad Wisłą).

7 grudnia 900 roku papież Alexander II ogłosił władcom chrześcijańskim planowanie krucjat. Kilkoro rycerzy zgłosiło chęć dołączenia do krucjaty, zostając też podlegającymi papieżowi zakonnikami, tworząc dwa Zakony Rycerskie - Joannitów oraz Krzyżaków, a kilka dni później również rycerzy Santiago i Calatrava.

W lutym 901 władczyni dołączyła do wojny z cesarzem Bizancjum po stroni księcia Rusi.

26 marca papież ogłosił świętą wojnę o Akwitanię. Gertruda, chcąca zdobyć bogactwa w wojnie, zaoferowała dołączenie do tejże krucjaty. Podczas krucjaty królowa bardzo upodobała sobie zakony rycerskie, stając się też bliską przyjaciółką Wielkiego Mistrza Zakonu Krzyżackiego.

W 902 roku armia Gertrudy wkroczyła na tereny Półwyspu Arabskiego, rozpoczynając krucjatę na tztw. Froncie Wschodnim, gdzie Polacy wygrali w wielkiej bitwie pod Azaz co ostatecznie przesądziło o zwycięstwie chrześcijan 6 marca 903 roku.

Gertruda postanowiła pomóc Krzyżakom zdobyć posiadłości, przez co już 13 maja wypowiedziała wojnę o Semigalię plemieniu pogańskich Jaćwingów, którzy to zajęli tamte tereny. Wojna została wygrana zaraz po zwycięstwie pod Płockiem, kiedy to pojmany wódz pogan skapitulował.

12 czerwca władczyni dowiedziała się o poszukiwaczu przygód planującym zdobycie ziem należących do Gertrudy, do czego właśnie zaczął zbierać rozmaitych poszukiwaczy przygód. Zaraz po tym władczyni nadała Semigalę w posiadanie Krzyżakom, jednak zostawiając sobie w posiadaniu tamtejszą nadmorską świątynię w Rydze.

### Wojna Kurlandzka

3 maja 904 władczyni wypowiedziała w imieniu Wielkiego Mistrza Krzyżaków jak i jej kochanka - Sogana - wojnę, której celem było zdobycie Kurlandii dla zakonu, jednak nie za darmo - do walki powołała jedynie zakonników oraz swoją drużynę.

25 listopada, oblegając Grodno, władczyni wysuwa roszczenia do Szczecina, umożliwiając poprowadzenie wojny z Czechami o ten teren.

29 marca 906 podczas oblegania Żmudzi władczyni zdobyła ramię świętego Dymitra z Tesaloniki, co znacznie podniosło jej prestiż wśród katolickich monarchów jako królowej i władczyni.

28 sierpnia władczyni zwyciężyła w wojnie, zajmując Kurlandię, którą oddała zakonnikom.

15 września mąż władczyni - Yaropulk - utopił się za sprawą Gertrudy, w ramach zadośćuczynienia władczyni nadała jego pierworodnemu synowi nowo utworzony tytuł księcia Użohorod.

### Wojna o Szczecin

17 marca 907 władczyni wypowiedziała wojnę królowi Czech, której celem było zdobycie Szczecina. Czesi poddali się już po kilku bitwach 28 sierpnia 908 roku oddając Polakom Szczecin.

3 stycznia 909 w związku ze zbyt dużą domeną Gertruda oddała Branibór swojemu krewnemu - Sulisławowi.

15 lutego 910 Strasz dorasta stając się uczonym teologiem, zna kilka języków i wiele prac naukowych, również islamskich za sprawą handlarzy z Mauretanii, jednak pod względem wojskowości, zarządzania czy dyplomacji nie można uznać go za osobę wyżej niż przeciętną.

W 911 roku w Polsce ukształtował się ostatecznie feudalizm - w państwie pojawiło się wiele nowych miast i zamków, ale i świątyń, stare grody natomiast stały się teraz warowniami i miastami.

19 czerwca władczyni dołączyła do wojny prowadzonej przez byłego Króla Danii, obecnie Szwecji, jej zięcia - Arnfasta, z królem Austrasii, wojna jednak została przegrana zanim królowa dopłynęła na terytoria wroga ze swoimi wojskami.

Niedługo potem władczyni zaczyna chorować na bliżej nieznaną chorobę, a kilka dni później przez podejrzany wypadek umiera król Arnfast, przez co sojusz Polsko-Szwedzki kończy się. Mimo to choroba przechodzi w lutym 912.

## Późna starość

### Wojna o Marmarosz

29 sierpnia 912 władczyni wypowiedziała wojnę królowi Pannonii w imieniu Yeliseya, pretendenta do tytułu władcy terenów Marmarosza. Król niewielkiej Pannoni bez wsparcia szybko złożył broń oddając Maramosz w posiadanie Yeliseyowi.

1 grudnia 913 słowianie w Połocku buntują się przeciw władzy katolików rozpoczynając powstanie. Ich przywódca poddał się zaraz po zakończeniu pierwszej bitwy, pod Mińskiem, w lipcu 914.

W czerwcu, w trakcie trwania bitwy pod Mińskiem, Zbigniew osiągnął pełnoletność. Wstąpił tym samym do klasztoru, a po jakimś czasie do zakonu krzyżackiego.

18 sierpnia 915 władczyni sfabrykowała roszczenia do Łużyc. Wiedząc że może nie mieć wiele czasu żeby je wykorzystać tego samego dnia wypowiedziała wojnę Czechom. W trakcie wojny, podczas bitwy pod Trnawą, władczyni traci lewą dłoń z rąk króla Czech. Mimo to bitwa, a bezpośrednio po niej wojna, zostają wygrane 12 maja 917 roku. Zdobyte Łużyce nadała jednemu ze swoich dworzan - zaufanemu Bończy, świetnemu zarządcy, który bardzo pomógł Gertrudzie w zarządzaniu Polską.

W kwietniu 918 na dwór Gertrudy przybył bardzo uzdolniony żydowski zarządca - Chofni Kala Panja, którego to przyjęła, wywołując oburzenie wśród niektórych środowisk.

### Śmierć

Władczyni zmarła 15 listopada 918 śmiercią naturalną. Władzę po niej przejął Strasz, który nakazał pochować matkę w bogato zdobionej krypcie pod Krakowem. Pośmiertnie nadano jej przydomek 'Mądra'.

## Ciekawostki

* Miała bardzo wielu kochanków, a to przez jej atrakcyjny wygląd i wysoką pozycję. Swojego czasu romansowała nawet z Wielkim Mistrzem Zakonu Krzyżackiego,