ระเบียบกรมสรรพสามิต
ระเบียบกรมสรรพสามิต
ว่าด้วยการควบคุมโรงอุตสาหกรรมน้ำมันหล่อลื่น
และน้ำมันที่คล้ายกัน
พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]
 

เพื่อให้การบริหารการจัดเก็บภาษีสรรพสามิตสินค้าประเภทน้ำมันหล่อลื่น
และน้ำมันที่คล้ายกันมีมาตรฐานเป็นไปในแนวทางเดียวกัน
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ (๑) แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔
อธิบดีกรมสรรพสามิตจึงวางระเบียบเกี่ยวกับการควบคุมโรงอุตสาหกรรมน้ำมันหล่อลื่นและน้ำมันที่คล้ายกันไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมสรรพสามิต
ว่าด้วยการควบคุมโรงอุตสาหกรรม น้ำมันหล่อลื่น และน้ำมันที่คล้ายกัน พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ
๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ
๓ ให้โรงอุตสาหกรรมน้ำมันหล่อลื่น
และน้ำมันที่คล้ายกัน ไม่อยู่ในบังคับของระเบียบกรมสรรพสามิต ว่าด้วยการควบคุมโรงอุตสาหกรรมน้ำมันและผลิตภัณฑ์น้ำมัน
พ.ศ. ๒๕๕๓ ลงวันที่ ๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๓

ข้อ
๔ ในระเบียบนี้
น้ำมันหล่อลื่น หมายความว่า น้ำมันหล่อลื่น
และน้ำมันที่คล้ายกัน
โรงอุตสาหกรรม หมายความว่า
โรงอุตสาหกรรมตามพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ ที่ผลิตน้ำมันหล่อลื่น
ผู้ประกอบอุตสาหกรรม หมายความว่า
เจ้าของหรือผู้จัดการหรือบุคคลอื่นซึ่งรับผิดชอบในการดำเนินงานของโรงอุตสาหกรรม
ภาชนะบรรจุภัณฑ์ หมายความว่า
ภาชนะที่ใช้บรรจุผลิตภัณฑ์น้ำมันหล่อลื่นเพื่อพร้อมจำหน่าย

ข้อ
๕ ให้ผู้อำนวยการสำนักมาตรฐานและพัฒนาการจัดเก็บภาษี
๒ เป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้

หมวด ๑
หน้าที่ของผู้ประกอบอุตสาหกรรม
 

ข้อ
๖ ให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมมีหน้าที่
ดังต่อไปนี้
๖.๑
จัดทำบัญชีและงบเดือนดังนี้
๖.๑.๑
จัดทำบัญชีประจำวันแสดงการรับและการจ่ายวัตถุดิบ (ภษ.๐๓-๐๕) โดยทำให้แล้วเสร็จภายใน ๓ วัน
นับแต่วันที่มีเหตุที่จะต้องลงรายการนั้นเกิดขึ้น และเก็บไว้ที่โรงอุตสาหกรรมเพื่อให้เจ้าพนักงานสรรพสามิตสามารถตรวจสอบได้ตลอดเวลา
๖.๑.๒
จัดทำบัญชีประจำวันแสดงการผลิตและจำหน่าย (ภษ.๐๓-๐๖) โดยทำให้แล้วเสร็จภายใน ๓ วัน นับแต่วันที่มีเหตุที่จะต้องลงรายการนั้นเกิดขึ้น
และเก็บไว้ที่โรงอุตสาหกรรมเพื่อให้เจ้าพนักงานสรรพสามิตสามารถตรวจสอบได้ตลอดเวลา
๖.๑.๓
จัดทำงบเดือนแสดงรายการเกี่ยวกับวัตถุดิบ การผลิต การจำหน่าย และยอดคงเหลือสินค้า
(ภษ.๐๑-๔๒) ส่งให้สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่ภายในวันที่ ๑๕
ของเดือนถัดไป
ในกรณีที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมมีความประสงค์จะขอใช้แบบบัญชีอื่นแทนแบบบัญชีตามข้อ
๖.๑.๑ และข้อ ๖.๑.๒
ให้ขออนุมัติต่อสรรพสามิตพื้นที่แห่งท้องที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่
๖.๒
กรณีที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมจ่ายน้ำมันหล่อลื่นที่ผลิตได้ออกจากโรงอุตสาหกรรมแล้ว
ต่อมาเกิดเหตุจำเป็นทำให้ต้องนำน้ำมันหล่อลื่นดังกล่าวกลับเข้าโรงอุตสาหกรรมผู้ประกอบอุตสาหกรรมมีหน้าที่ต้องเสียภาษีสำหรับน้ำมันหล่อลื่นที่นำออกจากโรงอุตสาหกรรมนั้นและให้จัดทำบัญชีแสดงรายการ
รับ  จ่าย คงเหลือ น้ำมันหล่อลื่นที่เสียภาษีแล้วดังกล่าว ส่งให้สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่ภายในวันที่
๑๕ ของเดือนถัดไป
๖.๓ กรณีที่จะมีการรับน้ำ
มันหล่อลื่นที่เสียภาษีแล้วเข้าโรงอุตสาหกรรมให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมจัดทำบัญชีแสดงรายการ
รับ  จ่าย คงเหลือ น้ำมันหล่อลื่นที่เสียภาษีแล้วดังกล่าว ส่งให้สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่ภายในวันที่
๑๕ ของเดือนถัดไป
๖.๔
กรณีที่ปริมาณน้ำมันหล่อลื่นคงเหลือที่ตรวจวัดได้จริงเกิดการสูญหายหรือขาดจำนวนไปจากปริมาณน้ำมันหล่อลื่นคงเหลือตามบัญชีเกินกว่าร้อยละ
๐.๕ ให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมมีหน้าที่ต้องเสียภาษีสำหรับน้ำมันหล่อลื่นตามปริมาณที่สูญหายหรือขาดจำนวนไปนั้น
เว้นแต่จะเป็นการสูญหายหรือขาดจำนวนไปโดยมีเหตุผลอันสมควร
ซึ่งได้รับความเห็นชอบจากอธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย

หมวด ๒
การตรวจวัดและคำนวณหาปริมาณน้ำมันหล่อลื่น
เพื่อใช้เป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี
 

ข้อ
๗ การตรวจวัดและคำนวณปริมาณน้ำมันหล่อลื่นที่นำออกจากโรงอุตสาหกรรมเพื่อใช้เป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี
ให้ถือปฏิบัติดังนี้
๗.๑
กรณีที่จ่ายน้ำมันหล่อลื่นออกจากโรงอุตสาหกรรมโดยการบรรจุน้ำมันหล่อลื่นไว้ในภาชนะบรรจุภัณฑ์ที่มีการระบุปริมาณ
ให้ถือตามปริมาณที่ระบุไว้ที่ภาชนะบรรจุภัณฑ์เป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี
การคำนวณปริมาณน้ำมันหล่อลื่นที่นำออกจากโรงอุตสาหกรรมตามวรรคแรก
ให้คำนวณจากปริมาณน้ำมันหล่อลื่นของทุกภาชนะบรรจุภัณฑ์รวมกันทั้งหมดที่นำออกจากโรงอุตสาหกรรมในแต่ละวันเป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี
๗.๒
กรณีที่จ่ายน้ำมันหล่อลื่นออกจากโรงอุตสาหกรรมโดยมิได้บรรจุในภาชนะบรรจุภัณฑ์
หรือมิได้ระบุปริมาณไว้ที่ภาชนะบรรจุภัณฑ์
การตรวจวัดและคำนวณปริมาณน้ำมันหล่อลื่นเพื่อใช้เป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี
ให้ใช้ปริมาณที่ตรวจวัดและคำนวณได้จากเครื่องมือวัดซึ่งได้รับการรับรองจากกรมสรรพสามิตหรือหน่วยงานอื่นของทางราชการอย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้
๗.๒.๑
เครื่องวัดระดับชนิดอัตโนมัติ (Automatic Tank Gauging  ATG)
๗.๒.๒
มาตรวัด (Meter)
๗.๒.๓
เครื่องชั่งน้ำหนัก
๗.๒.๔
เครื่องมือวัดอื่น ๆ

ข้อ ๘ การคำนวณปริมาณน้ำมันหล่อลื่นตามข้อ ๗
ถ้าคำนวณปริมาณเป็นลิตร ให้คำนวณปริมาณเป็นลิตร ณ
อุณหภูมิขณะตรวจวัด (Observed) เพื่อใช้เป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษี
หากผลการคำนวณปริมาณน้ำมันหล่อลื่นที่ได้ตามวรรคแรก
มีเศษของลิตรหรือเศษของกิโลกรัม ให้นับเป็นหนึ่งลิตรหรือหนึ่งกิโลกรัม แล้วแต่กรณี

ข้อ
๙ การตรวจวัดและคำนวณปริมาณน้ำ
มันหล่อลื่นที่จะรับเข้าโรงอุตสาหกรรมให้ถือปฏิบัติตามข้อ ๗ โดยอนุโลม

ข้อ
๑๐ กรณีมีเหตุจำเป็นที่ไม่สามารถทำการตรวจวัดปริมาณน้ำมันหล่อลื่นตามระเบียบนี้
ให้สรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่พิจารณาวิธีการหาปริมาณน้ำมันหล่อลื่นเพื่อใช้เป็นเกณฑ์ในการคำนวณภาษีที่เหมาะสม
เสนอต่ออธิบดีหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายเพื่อวินิจฉัยสั่งการต่อไป


ประกาศ ณ วันที่ ๒๑
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
สมชาย พูลสวัสดิ์
อธิบดีกรมสรรพสามิต
ปุณิกา/ภวรรณตรี/จัดทำ
๘ พฤษภาคม ๒๕๖๐

นุสรา/ตรวจ
๒๔ กรกฎาคม
๒๕๖๐
































[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๒๓ ง/หน้า ๖/๔ พฤษภาคม ๒๕๖๐