ระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการเปรียบเทียบตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค
พ.ศ.
๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
พ.ศ.
๒๕๖๐
 

โดยที่ระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการเปรียบเทียบตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค
พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๖ และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๑
ได้ใช้บังคับมาเป็นเวลานานแล้ว ประกอบกับสถานการณ์ต่าง ๆ
ได้เปลี่ยนแปลงไปและไม่เหมาะสมกับสภาวการณ์ในปัจจุบัน
สมควรกำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการใช้อำนาจเปรียบเทียบของผู้มีอำนาจเปรียบเทียบ
ขั้นตอนการเปรียบเทียบ การกำหนดเงินค่าปรับของผู้มีอำนาจเปรียบเทียบ
และการจัดทำประวัติของผู้ต้องหา
ให้มีความเหมาะสมชัดเจนและใช้บังคับได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๒ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค
พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคจึงวางระเบียบเกี่ยวกับการเปรียบเทียบผู้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติดังกล่าวไว้
เพื่อเป็นแนวทางปฏิบัติ ดังนี้

ข้อ ๑ ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค ว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการเปรียบเทียบตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค
พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒[๑] ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ ให้ยกเลิกระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการเปรียบเทียบตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค
พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๖
และระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคว่าด้วยหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการเปรียบเทียบตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค
พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๖ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๑

ข้อ ๔ ในระเบียบนี้
ผู้มีอำนาจเปรียบเทียบ หมายความว่า
ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
ให้ดำเนินการเปรียบเทียบบรรดาความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ผู้ต้องหา หมายความว่า
ผู้ถูกกล่าวหาว่ากระทำความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ข้อ ๕ ให้ผู้มีอำนาจเปรียบเทียบมีอำนาจเปรียบเทียบความผิดตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค
พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ที่เกิดขึ้นในเขตท้องที่ที่ได้รับมอบหมายจากคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค

ข้อ ๖ บรรดาคดีที่ผู้มีอำนาจเปรียบเทียบเห็นว่าอยู่ในอำนาจเปรียบเทียบให้ผู้มีอำนาจเปรียบเทียบปฏิบัติ
ดังนี้
(๑) บันทึกชื่อ ชื่อสกุล อายุ ที่อยู่ของผู้กล่าวหาและผู้ต้องหา
ข้อหา วัน เวลา และสถานที่เกิดเหตุ ตลอดจนรายละเอียดอื่น ๆ
ในสมุดรับคำกล่าวโทษตามแบบ คคบ.๑ ท้ายระเบียบนี้
(๒) แจ้งข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำความผิดที่ถูกกล่าวหาและแจ้งข้อหาในความผิดดังกล่าวให้ผู้ต้องหาทราบ
(๓)
ชี้แจงให้ผู้ต้องหาทราบและเข้าใจว่าความผิดที่ถูกกล่าวหานั้นเป็นคดีที่เปรียบเทียบได้
ถ้าผู้ต้องหายินยอมให้เปรียบเทียบ
ให้ผู้มีอำนาจเปรียบเทียบบันทึกคำให้การของผู้กล่าวหาและผู้ต้องหาตามแบบ คคบ.๒
ท้ายระเบียบนี้ แล้วจึงเปรียบเทียบ
ในกรณีผู้ต้องหาไม่ยินยอมให้เปรียบเทียบ ให้บันทึกคำให้การไว้ในสำนวน
บรรดาคดีที่ผู้มีอำนาจเปรียบเทียบเห็นว่าเป็นกรณีที่ไม่อาจเปรียบเทียบ
หรือไม่สมควรเปรียบเทียบ หรือคดีที่ผู้ต้องหาไม่มาให้เปรียบเทียบภายในเวลาที่กำหนด
หรือมาทำการเปรียบเทียบแต่ไม่ยินยอมตามที่ได้เปรียบเทียบ
หรือไม่ยินยอมยกของกลางให้เป็นของแผ่นดิน
ให้ผู้มีอำนาจเปรียบเทียบส่งเรื่องให้พนักงานสอบสวนหรือเจ้าหน้าที่คุ้มครองผู้บริโภค
ตามมาตรา ๓๙ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
แล้วแต่กรณี ดำเนินคดี

ข้อ ๗ ในการเปรียบเทียบ
ให้ผู้มีอำนาจเปรียบเทียบกำหนดเงินค่าปรับตามบัญชีอัตราค่าปรับตามพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค
พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ตามแนวทางปฏิบัติสำหรับการกำหนดค่าปรับที่คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคกำหนด
ถ้าการเปรียบเทียบนั้นมีปัญหาสำคัญซึ่งยากแก่การวินิจฉัย
ให้หารือคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค

ข้อ ๘ ในกรณีที่ผู้ต้องหาเป็นนิติบุคคล
ให้บันทึกคำให้การและบันทึกเปรียบเทียบให้แยกกันระหว่างนิติบุคคล กรรมการ
ผู้จัดการหรือบุคคลซึ่งรับผิดชอบการดำเนินงานของนิติบุคคล

ข้อ ๙ ถ้าคดีที่เปรียบเทียบมีของกลางที่จะต้องจัดการอย่างใดอย่างหนึ่ง
ให้ผู้มีอำนาจเปรียบเทียบบันทึกความยินยอมของเจ้าของสิ่งของนั้น ๆ
ว่ายินยอมให้เป็นของแผ่นดินตามแบบ คคบ.๓ ท้ายระเบียบนี้
และจัดการแก่สิ่งของนั้นตามควรแก่กรณี ภายในขอบเขตของอำนาจหน้าที่ที่จะกระทำได้

ข้อ ๑๐ เมื่อผู้ต้องหาชำระเงินค่าปรับแล้วให้ถือว่าคดีเลิกกัน
และสิทธินำคดีอาญามาฟ้อง เป็นอันระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
ให้ผู้มีอำนาจเปรียบเทียบออกใบเสร็จรับเงินให้แก่ผู้ต้องหา
และให้ผู้ต้องหาลงลายมือชื่อรับทราบจำนวนเงินค่าปรับไว้ที่คู่ฉบับใบเสร็จรับเงิน

ข้อ ๑๑ เมื่อเปรียบเทียบเสร็จและได้รับชำระเงินค่าปรับแล้วให้ผู้มีอำนาจเปรียบเทียบบันทึกการเปรียบเทียบตามแบบ
คคบ.๔ ท้ายระเบียบนี้
และให้จัดทำระบบข้อมูลประวัติของผู้ต้องหาจัดทำบันทึกประวัติของผู้ต้องหาตามแบบ
คคบ. ๕ ท้ายระเบียบนี้ และรายงานผลการเปรียบเทียบตลอดจนรวบรวมสำนวนการเปรียบเทียบที่เสร็จคดีแล้วเสนอคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคเพื่อทราบ

ข้อ ๑๒ การเก็บรักษาเงินค่าปรับและการนำเงินค่าปรับส่งคลังให้เป็นไปตามระเบียบว่าด้วยการนั้น

ข้อ ๑๓ ให้สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคเก็บรักษาสำนวนเปรียบเทียบที่เสร็จคดีไว้ภายในกำหนดอายุความ
เมื่อพ้นกำหนดอายุความแล้วให้ขออนุญาตทำลายตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยงานสารบรรณต่อไป

ข้อ ๑๔ ให้ประธานกรรมการคุ้มครองผู้บริโภครักษาการตามระเบียบนี้


ประกาศ ณ วันที่ ๒๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
ออมสิน ชีวะพฤกษ์
รัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ประธานกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค
[เอกสารแนบท้าย]

๑. สมุดรับคำกล่าวโทษ แบบ
คคบ.๑
๒. บันทึกคำให้การของผู้กล่าวหาและผู้ต้องหา
แบบ คคบ.๒
๓. บันทึกความยินยอมของเจ้าของสิ่งของมอบสิ่งของให้เป็นของแผ่นดิน
แบบ คคบ.๓
๔. บันทึกการเปรียบเทียบ แบบ
คคบ.๔
๕. บันทึกประวัติของผู้ต้องหา
แบบ คคบ. ๕

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)
ชวัลพร/อัญชลี/จัดทำ
๒๕
สิงหาคม ๒๕๖๐

นุสรา/ตรวจ
๒๓
มกราคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๑๐ ง/หน้า ๗๖/๒๓ สิงหาคม ๒๕๖๐