ประกาศ ก
ประกาศ ก.ศป.
เรื่อง
การลาของตุลาการศาลปกครอง
 

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงประกาศ
ก.ศป. เรื่อง การลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครอง ให้มีความเหมาะสมและสอดคล้องกับการปฏิบัติราชการ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๓ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ ก.ศป.
ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศ
ก.ศป. เรื่อง การลาของตุลาการศาลปกครอง

ข้อ ๒[๑] ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓ ให้ยกเลิก
(๑) ประกาศ ก.ศป. เรื่อง การลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครอง ลงวันที่ ๒๒
มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๔
(๒) ประกาศ ก.ศป. เรื่อง การลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครอง (ฉบับที่ ๒)
ลงวันที่ ๒๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๗

ข้อ
๔ ในประกาศนี้
เข้ารับการเตรียมพล หมายความว่า เข้ารับการระดมพล
เข้ารับการตรวจสอบพล เข้ารับการฝึกวิชาทหาร หรือเข้ารับการทดลองความพรั่งพร้อม
ตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร
ลาติดตามคู่สมรส หมายความว่า
ลาติดตามสามีหรือภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายที่เป็นข้าราชการหรือพนักงานรัฐวิสาหกิจซึ่งไปปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือไปปฏิบัติงานในต่างประเทศหรือทางราชการสั่งให้ไปปฏิบัติงานในต่างประเทศตั้งแต่หนึ่งปีขึ้นไป
ตามความต้องการของทางราชการตามพระราชกฤษฎีกาเกี่ยวกับการกำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการแต่ไม่รวมถึงกรณีที่คู่สมรสลาไปศึกษา
ฝึกอบรม ปฏิบัติการวิจัย หรือดูงาน ณ ต่างประเทศ

ข้อ ๕ บรรดาระเบียบ กฎ ข้อบังคับ ประกาศ คำสั่ง
หรือมติที่ใช้บังคับตามแบบแผนของทางราชการที่ขัดหรือแย้งกับประกาศนี้
ให้ใช้ประกาศนี้แทน
ในกรณีที่มิได้กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการไว้ในประกาศนี้ให้นำระเบียบของทางราชการมาใช้บังคับโดยอนุโลม
เว้นแต่ ก.ศป. จะมีมติเป็นอย่างอื่น

ข้อ ๖ การลาทุกประเภทตามประกาศนี้ ถ้ามีกฎหมาย
ระเบียบ หรือมติคณะรัฐมนตรีกำหนดเกี่ยวกับการลาประเภทใดไว้เป็นพิเศษ
ผู้ลาและผู้มีอำนาจอนุญาตการลาจะต้องปฏิบัติตามกฎหมาย ระเบียบ
หรือมติคณะรัฐมนตรีเกี่ยวกับการลาประเภทนั้นด้วย

ข้อ
๗ ให้ประธานกรรมการตุลาการศาลปกครองรักษาการตามประกาศและให้มีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามประกาศนี้

หมวด ๑
บททั่วไป
 

ข้อ
๘ การลาแบ่งออกเป็น ๑๑ ประเภท ดังต่อไปนี้
(๑) การลาป่วย
(๒) การลาคลอดบุตร
(๓) การลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร
(๔) การลากิจส่วนตัว
(๕) การลาพักผ่อน
(๖) การลาอุปสมบทหรือการลาไปประกอบพิธีฮัจย์
(๗) การลาเข้ารับการเตรียมพล
(๘) การลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย
(๙) การลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ
(๑๐) การลาติดตามคู่สมรส
(๑๑) การลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพ

ข้อ
๙ การลาทุกประเภท
การหยุดราชการเพราะพฤติการณ์พิเศษ และการไปต่างประเทศของประธานศาลปกครองสูงสุด
ให้แจ้งให้ ก.ศป. ทราบ

ข้อ
๑๐ การลาทุกประเภทนอกจากการลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ
การหยุดราชการเพราะพฤติการณ์พิเศษ
การไปต่างประเทศ การลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย
และการลาติดตามคู่สมรสของตุลาการในศาลปกครองสูงสุด อธิบดีศาลปกครองชั้นต้น
และตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นประจำศาลปกครองสูงสุด
ให้ประธานศาลปกครองสูงสุดหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเป็นผู้พิจารณาอนุญาต
สำหรับตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นให้อธิบดีศาลปกครองชั้นต้นหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเป็นผู้พิจารณาอนุญาต

ข้อ
๑๑ ผู้มีอำนาจอนุญาตการลาจะมอบหมายหรือมอบอำนาจโดยทำเป็นหนังสือให้แก่ผู้ดำรงตำแหน่งใดเป็นผู้พิจารณาอนุญาตแทนก็ได้
การลาของตุลาการศาลปกครองในช่วงก่อนและหลังวันหยุดราชการประจำสัปดาห์หรือวันหยุดราชการประจำปีเพื่อให้มีวันหยุดต่อเนื่องกัน
ให้ผู้มีอำนาจอนุญาตใช้ดุลพินิจตามความเหมาะสมและจำเป็นที่จะอนุญาตให้ลาได้
โดยมิให้เสียหายแก่การปฏิบัติราชการ

ข้อ
๑๒ ตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นผู้ใดได้รับคำสั่งให้ไปช่วยราชการ
ณ ศาลปกครองอื่นที่ตนมิได้สังกัด หากประสงค์จะลาป่วย ลาคลอดบุตร
ลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร ลากิจส่วนตัว ลาพักผ่อน
ลาอุปสมบทหรือลาไปประกอบพิธีฮัจย์ ลาเข้ารับการเตรียมพลในช่วงเวลาที่ไปช่วยราชการ
การลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพ ให้เสนอขออนุญาตลาต่อประธานศาลปกครองสูงสุดหรืออธิบดีศาลปกครองชั้นต้นที่ไปช่วยราชการ
แล้วแต่กรณี แล้วให้สำนักงานศาลปกครองรายงานจำนวนวันลาให้ศาลปกครองต้นสังกัดของผู้นั้นทราบอย่างน้อยปีละครั้ง
การลาประเภทอื่นนอกจากที่ระบุไว้ในวรรคหนึ่ง
ให้เสนอขออนุญาตการลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตต้นสังกัดตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดสำหรับการลาประเภทนั้น

ข้อ
๑๓ เพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบการลาหยุดราชการ
ให้สำนักงานศาลปกครองแต่ละแห่งจัดให้มีการบันทึกการลาหยุดราชการของตุลาการศาลปกครองแยกตามประเภท
หรือพฤติการณ์พิเศษหรือเหตุแห่งการลา

ข้อ
๑๔ การนับวันลาตามประกาศนี้ให้นับตามปีงบประมาณ
การนับวันลาเพื่อประโยชน์ในการเสนอหรือจัดส่งใบลา
การอนุญาตให้ลาและคำนวณวันลา ให้นับต่อเนื่องกันโดยนับวันหยุดราชการที่อยู่ในระหว่างวันลาประเภทเดียวกันรวมเป็นวันลาด้วย
เว้นแต่การนับเพื่อประโยชน์ในการคำนวณวันลาสำหรับวันลาป่วยที่มิใช่วันลาป่วยตามกฎหมายว่าด้วยการสงเคราะห์ข้าราชการผู้ได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บเพราะเหตุปฏิบัติราชการ
วันลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร วันลากิจส่วนตัว และวันลาพักผ่อน
ให้นับเฉพาะวันทำการ
การลาป่วยหรือลากิจส่วนตัวซึ่งมีระยะเวลาต่อเนื่องกัน
จะเป็นปีเดียวกันหรือไม่ก็ตามให้นับเป็นการลาครั้งหนึ่ง
ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับอนุญาตให้ลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร
ลากิจส่วนตัวซึ่งมิใช่ลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตรตามข้อ ๒๕ หรือลาพักผ่อน
ซึ่งได้หยุดราชการไปยังไม่ครบกำหนด ถ้ามีราชการจำเป็นเกิดขึ้นผู้มีอำนาจอนุญาตการลาจะเรียกตัวมาปฏิบัติราชการระหว่างการลาก็ได้
การลาครึ่งวันในตอนเช้าหรือตอนบ่าย
ให้นับเป็นการลาครึ่งวันตามประเภทของการลานั้น ๆ
ตุลาการศาลปกครองซึ่งได้รับอนุญาตให้ลา
หากประสงค์จะยกเลิกวันลาที่ยังไม่ได้หยุดราชการ ให้เสนอขอยกเลิกวันลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตการลา
และให้ถือว่าการลาเป็นอันสิ้นสุดก่อนวันมาปฏิบัติราชการ
การลาของตุลาการศาลปกครองที่ถูกเรียกกลับมาปฏิบัติราชการระหว่างการลา
ให้ถือว่าสิ้นสุดก่อนวันมาปฏิบัติราชการ
เว้นแต่ผู้มีอำนาจอนุญาตเห็นว่าการเดินทางต้องใช้เวลา
ให้ถือว่าสิ้นสุดก่อนวันเดินทางกลับ

ข้อ ๑๕ การลาให้ใช้ใบลาตามแบบที่ประธานศาลปกครองสูงสุดกำหนด
เว้นแต่ในกรณีจำเป็นหรือรีบด่วนจะใช้ใบลาที่มีข้อความไม่ครบถ้วนตามแบบหรือจะลาโดยวิธีการอย่างอื่นก็ได้ แต่ทั้งนี้
ต้องส่งใบลาตามแบบในวันแรกที่มาปฏิบัติราชการ
ประธานศาลปกครองสูงสุดอาจประกาศให้นำระบบอิเล็กทรอนิกส์มาใช้ในการเสนอใบลาอนุญาตให้ลาหรือยกเลิกวันลา
กับการลาประเภทหนึ่งประเภทใดตามข้อ ๘ ได้ตามที่เห็นสมควร ทั้งนี้
ระบบอิเล็กทรอนิกส์ดังกล่าวจะต้องเป็นระบบที่มีความปลอดภัย รัดกุม
สามารถตรวจสอบตัวบุคคลและเก็บข้อมูลเกี่ยวกับการลาเป็นหลักฐานในราชการได้

ข้อ
๑๖ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะไปต่างประเทศในระหว่างการลาตามประกาศนี้
หรือในระหว่างวันหยุดราชการให้เสนอขออนุญาตต่ออธิบดีศาลปกครองชั้นต้นหรือประธานศาลปกครองสูงสุด
แล้วแต่กรณี

ข้อ
๑๗ ตุลาการศาลปกครองผู้ใดไม่สามารถมาปฏิบัติราชการได้
อันเนื่องมาจากพฤติการณ์พิเศษซึ่งเกิดขึ้นกับบุคคลทั่วไปในท้องที่นั้น
หรือพฤติการณ์พิเศษซึ่งเกิดขึ้นกับตุลาการศาลปกครองผู้นั้นและมิได้เกิดจากความประมาทเลินเล่อหรือความผิดของตุลาการศาลปกครองผู้นั้นเอง
โดยพฤติการณ์พิเศษดังกล่าวร้ายแรงจนเป็นเหตุขัดขวางทำให้ไม่สามารถมาปฏิบัติราชการ
ณ สถานที่ตั้งตามปกติ ให้ตุลาการศาลปกครองผู้นั้นรีบรายงานพฤติการณ์ที่เกิดขึ้นรวมทั้งอุปสรรคขัดขวางที่ทำให้มาปฏิบัติราชการไม่ได้ต่อผู้มีอำนาจอนุญาตการลาทันทีในวันแรกที่สามารถมาปฏิบัติราชการได้
ในกรณีที่ผู้มีอำนาจอนุญาตการลาเห็นว่าการที่ตุลาการศาลปกครองผู้นั้นไม่สามารถมาปฏิบัติราชการได้เป็นเพราะพฤติการณ์พิเศษตามวรรคหนึ่ง
ให้สั่งให้การหยุดราชการของตุลาการศาลปกครองผู้นั้นไม่นับเป็นวันลาตามจำนวนวันที่ไม่มาปฏิบัติราชการได้
อันเนื่องมาจากพฤติการณ์พิเศษดังกล่าว
ถ้าเห็นว่าไม่เป็นพฤติการณ์พิเศษ
ให้ถือว่าวันที่ตุลาการศาลปกครองผู้นั้นไม่มาปฏิบัติราชการเป็นวันลากิจส่วนตัว

ข้อ
๑๘ การให้ได้รับเงินเดือนระหว่างการลา
ให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกาเกี่ยวกับการจ่ายเงินเดือน เงินปี บำเหน็จ บำนาญ
และเงินอื่นในลักษณะเดียวกัน

หมวด ๒
สิทธิการลาแต่ละประเภท
 

ส่วนที่ ๑
การลาป่วย
 

ข้อ
๑๙ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาป่วยเพื่อรักษาตัว
ให้เสนอใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตก่อนหรือในวันที่ลา
เว้นแต่ในกรณีจำเป็นจะเสนอหรือจัดส่งใบลาในวันแรกที่มาปฏิบัติราชการก็ได้
ในกรณีที่ตุลาการศาลปกครองผู้ขอลามีอาการป่วยจนไม่สามารถจะลงชื่อในใบลาได้
จะให้ผู้อื่นลาแทนก็ได้ แต่เมื่อสามารถลงชื่อได้แล้วให้เสนอใบลาโดยเร็ว
การลาป่วยตั้งแต่สามสิบวันขึ้นไป
ต้องมีใบรับรองแพทย์ซึ่งเป็นผู้ที่ได้ขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมแนบไปกับใบลาด้วย
และถ้าผู้มีอำนาจอนุญาตเห็นสมควรจะสั่งให้ใช้ใบรับรองแพทย์ของทางราชการแทนก็ได้
การลาป่วยไม่ถึงสามสิบวัน ไม่ว่าจะเป็นการลาครั้งเดียวหรือหลายครั้งติดต่อกัน
ถ้าผู้มีอำนาจอนุญาตเห็นสมควร
จะสั่งให้มีใบรับรองแพทย์ตามวรรคสามประกอบใบลาหรือสั่งให้ผู้ลาไปรับการตรวจจากแพทย์ของทางราชการเพื่อประกอบการพิจารณาอนุญาตก็ได้

ส่วนที่ ๒
การลาคลอดบุตร
 

ข้อ
๒๐ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาคลอดบุตร
ให้เสนอใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตก่อน หรือในวันที่ลา และมีสิทธิลาคลอดบุตร
โดยได้รับเงินเดือนครั้งหนึ่งได้เก้าสิบวัน โดยไม่ต้องมีใบรับรองแพทย์
การลาคลอดบุตรจะลาในวันที่คลอด
ก่อนหรือหลังวันที่คลอดก็ได้ แต่เมื่อรวมวันลาแล้วต้องไม่เกินเก้าสิบวัน
การลาคลอดบุตรคาบเกี่ยวกับการลาประเภทใดซึ่งยังไม่ครบกำหนดวันลาของการลาประเภทนั้น ให้ถือว่าการลาประเภทนั้นสิ้นสุดลง
และให้นับเป็นการลาคลอดบุตรตั้งแต่วันเริ่มลาคลอดบุตร

ข้อ
๒๑ ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับอนุญาตให้ลาคลอดบุตร
และได้หยุดราชการไปแล้ว แต่ไม่ได้คลอดบุตรตามกำหนด
หากประสงค์จะขอยกเลิกวันลาคลอดบุตรที่หยุดไป
ให้ผู้มีอำนาจอนุญาตการลาอนุญาตให้ยกเลิกวันลาคลอดบุตรได้
โดยให้ถือว่าวันที่ได้หยุดราชการไปแล้วเป็นวันลากิจส่วนตัว

ส่วนที่ ๓
การลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตร
 

ข้อ
๒๒ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาไปช่วยเหลือภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายที่คลอดบุตร ให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตก่อนหรือในวันที่ลาภายในเก้าสิบวัน
นับแต่วันที่คลอดบุตร และให้มีสิทธิลาไปช่วยเหลือภริยาที่คลอดบุตรครั้งหนึ่งติดต่อกันได้ไม่เกินสิบห้าวันทำการ
ส่วนสิทธิได้รับเงินเดือนระหว่างลาให้เป็นไปตามกฎหมายหรือระเบียบว่าด้วยการนั้น
ผู้มีอำนาจอนุญาตตามวรรคหนึ่ง
อาจให้แสดงหลักฐานประกอบการพิจารณาอนุญาตด้วยก็ได้

ส่วนที่ ๔
การลากิจส่วนตัว
 

ข้อ
๒๓ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลากิจส่วนตัว
ให้เสนอใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาต และเมื่อได้รับอนุญาตจึงจะหยุดราชการได้
เว้นแต่มีเหตุจำเป็นไม่สามารถรอรับอนุญาตได้ทัน
จะเสนอใบลาพร้อมด้วยระบุเหตุจำเป็นไว้แล้วหยุดราชการไปก่อนก็ได้
แต่จะต้องชี้แจงเหตุผลให้ผู้มีอำนาจอนุญาตทราบโดยเร็ว
ในกรณีมีเหตุพิเศษที่ไม่อาจเสนอใบลาก่อนตามวรรคหนึ่งได้
ให้เสนอใบลาพร้อมทั้งระบุเหตุผลความจำเป็นต่อผู้มีอำนาจอนุญาตทันทีในวันแรกที่มาปฏิบัติราชการ

ข้อ ๒๔ ตุลาการศาลปกครองมีสิทธิลากิจส่วนตัวโดยได้รับเงินเดือนปีละไม่เกินสี่สิบห้าวันทำการ

ข้อ ๒๕ ตุลาการศาลปกครองที่ลาคลอดบุตรตามข้อ ๒๐
แล้ว หากประสงค์จะลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตรต่อเนื่องจากการลาคลอดบุตร
ให้มีสิทธิลาได้ไม่เกินหนึ่งร้อยห้าสิบวันทำการ โดยไม่มีสิทธิได้รับเงินเดือนระหว่างลา
ให้ตุลาการศาลปกครองที่ลาตามวรรคหนึ่งมีสิทธินำจำนวนวันลากิจส่วนตัวซึ่งมีสิทธิลาโดยได้รับเงินเดือนที่เหลือในปีนั้นตามข้อ
๒๔ มาใช้ เพื่อให้ได้รับเงินเดือนระหว่างลาได้ไม่เกินจำนวนวันลากิจส่วนตัวที่เหลือนั้นได้
ทั้งนี้ จะต้องแจ้งการขอใช้สิทธิพร้อมกับการลากิจส่วนตัวเพื่อเลี้ยงดูบุตร

ส่วนที่ ๕
การลาพักผ่อน
 

ข้อ
๒๖ ตุลาการศาลปกครองมีสิทธิลาพักผ่อนประจำปีในปีหนึ่งได้สิบวันทำการ
เว้นแต่ตุลาการศาลปกครองดังต่อไปนี้ไม่มีสิทธิลาพักผ่อนประจำปีในปีที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครองยังไม่ถึงหกเดือน
(๑) ผู้ซึ่งได้รับการบรรจุเข้ารับราชการเป็นครั้งแรก
(๒) ผู้ซึ่งเกษียณอายุราชการก่อนเข้ารับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครอง
(๓) ผู้ซึ่งลาออกจากราชการเพราะเหตุอื่นใดที่มิใช่การลาออกเพื่อเข้ารับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครอง
(๔)
ผู้ซึ่งลาออกจากราชการเพื่อดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือเพื่อสมัครรับเลือกตั้งแล้วต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครองหลังหกเดือน
นับแต่วันออกจากราชการ

ข้อ
๒๗ ถ้าในปีใดตุลาการศาลปกครองผู้ใดมิได้ลาพักผ่อนประจำปี
หรือลาพักผ่อนประจำปีแล้วแต่ไม่ครบสิบวันทำการ
ให้สะสมวันที่ยังมิได้ลาในปีนั้นรวมเข้ากับปีต่อๆ ไปได้
แต่วันลาพักผ่อนสะสมรวมกับวันลาพักผ่อนในปีปัจจุบันจะต้องไม่เกินยี่สิบวันทำการ
สำหรับตุลาการศาลปกครองที่รับราชการติดต่อกันมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบปี
ให้มีสิทธินำวันลาพักผ่อนสะสมรวมกับวันลาพักผ่อนในปีปัจจุบันได้ไม่เกินสามสิบวันทำการ
เพื่อประโยชน์ในการคำนวณสิทธิการลาพักผ่อน
ให้นับเวลาราชการของข้าราชการที่ลาออกเพื่อเข้ารับการแต่งตั้งเป็นตุลาการศาลปกครอง
รวมเป็นเวลาราชการของตุลาการศาลปกครองนั้น และให้ถือว่าเป็นการรับราชการติดต่อกัน

ข้อ
๒๘ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาพักผ่อน
ให้เสนอใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตและเมื่อได้รับอนุญาตแล้วจึงจะหยุดราชการได้

ข้อ
๒๙ การอนุญาตให้ลาพักผ่อน
ผู้มีอำนาจอนุญาตจะอนุญาตให้ลาครั้งเดียวหรือหลายครั้งก็ได้ โดยมิให้เสียหายแก่ราชการ

ส่วนที่ ๖
การลาอุปสมบทหรือการลาไปประกอบพิธีฮัจย์
 

ข้อ
๓๐ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาอุปสมบทในพระพุทธศาสนาหรือตุลาการศาลปกครองที่นับถือศาสนาอิสลามซึ่งประสงค์จะลาไปประกอบพิธีฮัจย์
ณ เมืองเมกกะ ประเทศซาอุดีอาระเบีย ให้เสนอใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตก่อนวันอุปสมบทหรือก่อนวันเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ไม่น้อยกว่าหกสิบวัน
ในกรณีมีเหตุพิเศษไม่อาจเสนอใบลาล่วงหน้าได้ตามวรรคหนึ่ง
ให้ชี้แจงเหตุผลความจำเป็นประกอบการลา
และให้อยู่ในดุลพินิจของผู้มีอำนาจอนุญาตที่จะพิจารณาให้ลาหรือไม่ก็ได้

ข้อ
๓๑ ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ลาอุปสมบทหรือได้รับอนุญาตให้ลาไปประกอบพิธีฮัจย์ตามข้อ
๓๐ แล้ว จะต้องอุปสมบทหรือออกเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์ภายในสิบวันนับแต่วันเริ่มลา
และจะต้องกลับมารายงานตัวเข้าปฏิบัติราชการภายในห้าวันนับแต่วันที่ลาสิกขาหรือวันที่เดินทางกลับถึงประเทศไทยหลังจากการเดินทางไปประกอบพิธีฮัจย์
ทั้งนี้
ให้นับระยะเวลาที่จะต้องกลับมารายงานตัวดังกล่าวรวมอยู่ภายในระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตการลาด้วย
ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ลาอุปสมบทหรือได้รับอนุญาตให้ลาไปประกอบพิธีฮัจย์และได้หยุดราชการไปแล้ว
หากปรากฏว่ามีปัญหาอุปสรรคทำให้ไม่สามารถอุปสมบทหรือไปประกอบพิธีฮัจย์ตามที่ขอลาไว้
เมื่อได้รายงานตัวกลับเข้าปฏิบัติราชการตามปกติและขอยกเลิกวันลา ให้ผู้มีอำนาจอนุญาตการลาพิจารณาอนุญาตให้ยกเลิกวันลาอุปสมบทหรือไปประกอบพิธีฮัจย์ได้
โดยให้ถือว่าวันที่หยุดราชการไปแล้วเป็นวันลากิจส่วนตัว

ส่วนที่ ๗
การลาเข้ารับการเตรียมพล
 

ข้อ
๓๒ ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับหมายเรียกเข้ารับการเตรียมพล
ให้รายงานลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตภายในสี่สิบแปดชั่วโมง
นับแต่เวลารับหมายเรียกเป็นต้นไป และให้ไปเข้ารับการเตรียมพลตามวันเวลาในหมายเรียกนั้น
โดยไม่ต้องรอรับคำสั่งอนุญาต

ข้อ ๓๓ เมื่อตุลาการศาลปกครองที่ลานั้นพ้นจากการเข้ารับการเตรียมพลแล้ว
ให้มารายงานตัวกลับเข้าปฏิบัติราชการตามปกติต่อผู้มีอำนาจอนุญาตภายในเจ็ดวัน
เว้นแต่กรณีที่มีเหตุจำเป็นอาจขยายเวลาให้ได้แต่รวมแล้วไม่เกินสิบห้าวัน

ส่วนที่ ๘
การลาไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน
หรือปฏิบัติการวิจัย
 

ข้อ
๓๔ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาไปฝึกอบรม
ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัยในประเทศหรือต่างประเทศ
ให้เสนอใบลาต่อประธานศาลปกครองสูงสุดเพื่อพิจารณาอนุญาต ในกรณีที่ผู้ขอลาเป็นตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นให้เสนอใบลาผ่านอธิบดีศาลปกครองชั้นต้นเพื่อเสนอความเห็นประกอบการพิจารณาด้วย
การลาไปศึกษาเพิ่มเติมในประเทศหรือต่างประเทศให้เป็นอำนาจของประธานศาลปกครองสูงสุดที่จะพิจารณาอนุญาตโดยความเห็นชอบของ
ก.ศป.

ข้อ
๓๕ ให้สำนักงานศาลปกครองจัดทำสัญญาผูกมัดตุลาการศาลปกครองที่ไปศึกษา
ฝึกอบรม หรือปฏิบัติการวิจัยในต่างประเทศ
หรือศึกษาเพิ่มเติมในประเทศให้กลับมาปฏิบัติราชการในศาลปกครองตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
และแบบที่ประธานศาลปกครองสูงสุดกำหนด

ส่วนที่ ๙
การลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศ
 

ข้อ
๓๖ การลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศของตุลาการศาลปกครอง
ให้เป็นอำนาจของประธานศาลปกครองสูงสุดที่จะพิจารณาอนุญาตโดยความเห็นชอบของ ก.ศป.
โดยถือปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการกำหนดหลักเกณฑ์การสั่งให้ข้าราชการไปทำการซึ่งให้นับเวลาระหว่างนั้นเหมือนเต็มเวลาราชการเท่าที่ไม่ขัดกับระเบียบนี้

ข้อ
๓๗ ตุลาการศาลปกครองที่ลาไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศเมื่อปฏิบัติงานแล้วเสร็จ
ให้รายงานตัวเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการภายในสิบห้าวัน
นับแต่วันครบกำหนดเวลาและให้รายงานผลเกี่ยวกับการลาไปปฏิบัติงานให้ประธานศาลปกครองสูงสุดทราบภายในสามสิบวัน
นับแต่วันที่กลับมาปฏิบัติหน้าที่ราชการ
การรายงานผลการไปปฏิบัติงานตามวรรคหนึ่ง
ให้ใช้แบบรายงานการไปปฏิบัติงานในองค์การระหว่างประเทศตามที่ประธานศาลปกครองสูงสุดกำหนด

ส่วนที่ ๑๐
การลาติดตามคู่สมรส
 

ข้อ
๓๘ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาติดตามคู่สมรส
ให้เสนอหรือจัดส่งใบลาต่อประธานศาลปกครองสูงสุดเพื่อพิจารณาอนุญาต
ในกรณีที่ผู้ขอลาเป็นตุลาการในศาลปกครองชั้นต้น ให้เสนอใบลาผ่านอธิบดีศาลปกครองชั้นต้นเพื่อเสนอความเห็นประกอบการพิจารณาด้วย
ทั้งนี้ ให้ลาได้ไม่เกินสองปี
และในกรณีจำเป็นอาจอนุญาตให้ลาต่อได้อีกสองปี แต่เมื่อรวมแล้วต้องไม่เกินสี่ปี
ถ้าเกินสี่ปีให้ลาออกจากราชการ

ข้อ
๓๙ การพิจารณาอนุญาตให้ตุลาการศาลปกครองลาติดตามคู่สมรส
ผู้มีอำนาจอนุญาตจะอนุญาตให้ลาครั้งเดียวหรือหลายครั้งก็ได้โดยมิให้เสียหายแก่ราชการ
แต่เมื่อรวมแล้วจะต้องไม่เกินระยะเวลาตามที่กำหนดในข้อ ๓๘
และจะต้องเป็นกรณีที่คู่สมรสอยู่ปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานในต่างประเทศเป็นระยะเวลาติดต่อกัน
ไม่ว่าจะอยู่ปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานในประเทศเดียวกันหรือไม่

ข้อ ๔๐ ตุลาการศาลปกครองที่ได้ลาติดตามคู่สมรสครบกำหนดระยะเวลาตามข้อ
๓๘
ในช่วงเวลาที่คู่สมรสอยู่ปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานในต่างประเทศติดต่อกันคราวหนึ่งแล้ว
ไม่มีสิทธิขอลาติดตามคู่สมรสอีก
เว้นแต่คู่สมรสจะได้กลับมาปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติงานประจำในประเทศไทยแล้วต่อมาได้รับคำสั่งให้ไปปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือไปปฏิบัติงานในต่างประเทศอีกจึงจะมีสิทธิขอลาติดตามคู่สมรสตามข้อ
๓๘ ได้ใหม่

ส่วนที่ ๑๑
การลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพ
 

ข้อ
๔๑ ตุลาการศาลปกครองผู้ใดได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บเพราะเหตุปฏิบัติราชการในหน้าที่หรือถูกประทุษร้ายเพราะเหตุกระทำการตามหน้าที่
จนทำให้ตกเป็นผู้ทุพพลภาพหรือพิการ หากตุลาการศาลปกครองผู้นั้นประสงค์จะลาไปเข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรเกี่ยวกับการฟื้นฟูสมรรถภาพที่จำเป็นต่อการปฏิบัติหน้าที่ราชการ
หรือที่จำเป็นต่อการประกอบอาชีพ แล้วแต่กรณี มีสิทธิลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพครั้งหนึ่งได้ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในหลักสูตรที่ประสงค์จะลา
แต่ไม่เกินสิบสองเดือน
ตุลาการศาลปกครองที่ได้รับอันตรายหรือการป่วยเจ็บจนทำให้ตกเป็นผู้ทุพพลภาพหรือพิการเพราะเหตุอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง
และ ก.ศป. พิจารณาแล้วเห็นว่ายังสามารถรับราชการต่อไปได้ หากตุลาการศาลปกครองผู้นั้นประสงค์จะลาไปเข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรเกี่ยวกับการฟื้นฟูสมรรถภาพที่จำเป็นต่อการปฏิบัติหน้าที่ราชการ
ให้ผู้มีอำนาจอนุญาตพิจารณาให้ลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพดังกล่าวครั้งหนึ่งได้ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในหลักสูตรที่ประสงค์จะลา
แต่ไม่เกินสิบสองเดือน
หลักสูตรตามวรรคหนึ่งและวรรคสองต้องเป็นหลักสูตรที่ส่วนราชการ
หน่วยอื่นของรัฐ องค์กรการกุศลอันเป็นสาธารณะหรือสถาบันที่ได้รับการรับรองจากหน่วยงานของทางราชการเป็นผู้จัดหรือร่วมจัด

ข้อ
๔๒ ตุลาการศาลปกครองซึ่งประสงค์จะลาไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพตามข้อ
๔๑ ให้เสนอใบลาต่อผู้มีอำนาจอนุญาตพร้อมแสดงหลักฐานเกี่ยวกับหลักสูตรที่ประสงค์จะลาและเอกสารที่เกี่ยวข้อง
(ถ้ามี) เพื่อพิจารณาอนุญาต
และเมื่อได้รับอนุญาตแล้วจึงจะหยุดราชการเพื่อไปฟื้นฟูสมรรถภาพด้านอาชีพได้


ประกาศ ณ วันที่ ๒๙
เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๙
ปิยะ ปะตังทา
ประธานศาลปกครองสูงสุด
ประธานกรรมการตุลาการศาลปกครอง







ปุณิกา/ปริยานุช/จัดทำ
๒๕ พฤษภาคม
๒๕๕๙





























[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๔๕ ก/หน้า ๖/๑๙ พฤษภาคม ๒๕๕๙