A Free and Open Indo-Pacific

A Free and Open Indo-Pacific
Secretary Antony J. Blinken
December 14, 2021
Universitas Indonesia
Jakarta, Indonesia
MS KUSUMAYATI: Excellency, ambassadors, ASEAN Secretary General, Honorable Rector of Universitas Indonesia, and the chairperson of the U.S.-Indonesia Board of Trustees, distinguished guests, ladies and gentlemen:
First of all, let’s praise our God Almighty for the blessings that we receive, so today we can gather here in healthy and wealthy condition. I am honored to extend our warmest welcome to the campus of Universitas Indonesia here in Depok City.
Universitas Indonesia are humbled and delighted to be the host of the honorary speech will be delivered by the Honorable U.S. Secretary of the State, Mr. Antony Blinken. Universitas Indonesia, as the name suggests, take the pride to carrying the name of the nation. We equally recognize this as the privilege as well as also our responsibility.
Our visions underscores the importance of science, technology, and culture, and how we take them forward to benefit the people in Indonesia as we are asked in the world.
Excellencies, ladies and gentlemen, as we all experience, far-reaching and complex problems are unfolding around us. The COVID-19 pandemic, natural disaster, global warming, climate change, are some among others. There are no instant solutions of those matters, but we believe in investing our time to meet our minds together our ideas and acquire inspirations, and then transform it to collaborations, policies, and actions.
Today marks a unique moment for us. We are privileged to have His Excellency the U.S. Secretary of State Antony Blinken present among us to share his view. Many key figures from different backgrounds and expertise are here already with us, and we really believe that the diversity of knowledge will align into one goal: to safeguarding our future generations while at the same time to solve the challenges that we have faced at the present days.
Excellencies, ladies and gentlemen, please welcome the Honorable U.S. Secretary of State, Mr. Antony Blinken. (Applause.)
SECRETARY BLINKEN: Well, good morning, everyone. It is wonderful to be with all of you. And Dr. Kusumayati, thank you so much for the generous introduction. But more than that, thank you for decades of service working to improve public health, to educate the next generation of doctors and nurses – including as the first woman to serve as the University’s Dean of the School of Public Health. From your research on reproductive health to your leadership on Indonesia’s COVID task force, your dedication to your community is truly inspirational, and I thank you. (Applause.)
And good morning to everyone here. Selamat pagi. It is wonderful to be back in Jakarta. I was here on a couple of occasions when I was last in government as deputy secretary of state, and I was looking forward to this opportunity to return to Southeast Asia’s largest democracy.
And for the students who are in this room, I expect it feels good to be back on campus. I understand many of you have been studying remotely for some time and are looking forward to actually getting back in the classroom, and I’m glad we’ve had a little bit of an excuse to bring you back together today. I know, Doctor, you and the task force want the students back, and I know how much everyone is looking forward to that.
I’m here, we’re here, because what happens in the Indo-Pacific will, more than any other region, shape the trajectory of the world in the 21st century.
The Indo-Pacific is the fastest growing region on the planet. It accounts for 60 percent of the world economy, two-thirds of all economic growth over the last five years. It’s home to more than half the world’s people, seven of the 15 biggest economies.
And it’s magnificently diverse, more than 3,000 languages, numerous faiths stretching across two oceans and three continents.
Even a single country like Indonesia is home to a rich patchwork that is hard to distill, except for its variety. And this nation’s motto holds – Bhinneka Tunggal Ika, unity in diversity – which sounds pretty familiar to an American. In the United States we say E Pluribus Unum, out of many, one. It’s the same idea.
The United States has long been, is, and always will be an Indo-Pacific nation. This is a geographic fact, from our Pacific coast states to Guam, our territories across the Pacific. And it’s a historical reality, demonstrated by our two centuries of trade and other ties with the region.
Today, half of the United States’ top trading partners are in the Indo-Pacific. It’s the destination for nearly one-third of our exports, the source of $900 billion in foreign direct investment in the United States, and that’s creating millions of jobs spread across all 50 of our states. And more members of our military are stationed in the region than anywhere outside the continental U.S., ensuring peace and security that have been vital to prosperity in the region, benefiting us all.
And of course, we’re tied together by our people, whose connections go back generations. There are more than 24 million Asian Americans living in the United States, including Ambassador Sung Kim, when he’s not serving his country in one part of the world or another, as he has been for the last three decades.
Before the pandemic, there were more than 775,000 students from the Indo-Pacific studying at U.S. colleges and universities. And your American classmates here at Universitas Indonesia are among the millions of Americans who have come to the region to study, to work, to live, including one who went onto become our president.
There’s an Indonesian proverb – one that I’m told kids are taught from a young age: “We have two ears, but only one mouth.” That means that before we speak or act, we have to listen. And we’ve done a lot of listening to people in the Indo-Pacific in the first year of this administration to understand your vision for the region and its future.
We’ve welcomed leaders from the region in our country, including the first two foreign leaders President Biden hosted after taking office from Japan and South Korea, and all the foreign ministers whom I’ve had the privilege of hosting at the State Department, including Foreign Minister Retno. And we’ve come to your region – Vice President Harris, Secretary of Defense Austin, Secretary of Commerce Raimondo, and so many other Cabinet members, not to mention many senior State Department officials from my team.
The President has participated in multi leader-level summits held by key regional bodies: APEC; the U.S.-ASEAN and East Asia Summits; and the Quad, made up of India, Japan, and Australia. I’ve done the same with fellow foreign ministers, including hosting the Mekong-U.S. Partnership Ministerial. And President Biden has met with Indo-Pacific leaders overseas as well, including a very productive meeting with President Jokowi in Glasgow during the COP26.
But we’re not just listening to leaders. At our embassies and consulates across the region, our diplomats are using two ears to take in the views of people from all walks of life – students, activists, academics, entrepreneurs.
And while it’s an extraordinarily diverse region with distinct interests, distinct views, we see a great deal of alignment between the vision we’re hearing from the Indo-Pacific and our own.
People and governments of the region want more, better opportunities for all of their people. They want more chances to connect – within their nations, between their nations, around the world. They want to be better prepared for crises like the pandemic that we’re living through. They want peace and stability. They want the United States to be more present and more engaged. And above all, they want a region that is more free and more open.
So what I’d like to do today is to try to set out that shared vision, and how together we’re going to work to make it a reality. And there are five core elements that I’d like to focus on.
First, we will advance a free and open Indo-Pacific.
Now, we talk a lot about a free and open Indo-Pacific, but we don’t often define what we actually mean by that. Freedom is about the ability to write your future and have a say in what happens in your community and your country, no matter who you are or who you know. And openness naturally flows from freedom. Free places are opento new information and points of view. They’re open to different cultures, religions, ways of life. They’re open to criticism, to self-reflection, as well as to renewal.
When we say that we want a free and open Indo-Pacific, we mean that on an individual level, that people will be free in their daily lives and live in open societies. We mean that on a state level, that individual countries will be able to choose their own path and their own partners. And we mean that on a regional level, that in this part of the world problems will be dealt with openly, rules will be reached transparently and applied fairly, goods and ideas and people will flow freely across land, cyberspace, and the open seas.
We all have a stake in ensuring that the world’s most dynamic region is free from coercion and accessible to all. This is good for people across the region. It’s good for Americans because history shows that when this vast region is free and open, America is more secure and more prosperous. So we will work with our partners across the region to try to realize this vision.
We will continue to support anti-corruption and transparency groups, investigative journalists, think tanks across the region like the Advocata Institute in Sri Lanka. With our support, that institute created a public registry of state-owned enterprises like banks and airlines that operate with big losses, and proposed ways to reform them.
We’re finding partners in government, too, like Victor Sotto. He’s the mayor of the city of Pasig in the Philippines. Victor set up a 24/7 hotline for constituents to report cases of corruption. It has made the awarding in public contracts more transparent, has given community-based organizations a say in the way the city spends its resources. He’s part of the State Department’s first group of global anti-corruption champions that we announced earlier this year.
And we’ll continue to learn best practices from our fellow democracies. That’s the idea behind the Summit for Democracy that President Biden convened last week, where President Jokowi spoke – indeed, he was the first speaker – and the Bali Democracy Forum that Indonesia just held for the fourteenth time, and where I had an opportunity to speak.
We’ll also stand up against leaders who don’t respect their people’s rights, as we are seeing now in Burma. We will continue to work with our allies and partners to press the regime to cease its indiscriminate violence, release all of those unjustly detained, allow unhindered access, and restoreBurma’s path to inclusive democracy.
ASEAN has developed a Five-Point Consensus, and it calls on the regime to engage in constructive dialogue with all parties to seek a peaceful resolution that respects the will of the Burmese people, a goal we will not give up on.
Another way we will promote freedom and openness is by defending an open, interoperable, secure, and reliable internet against those who are actively working to make the internet more closed, more fractured, and less secure. We’ll work with our partners to defend these principles, and help build the secure, trusted systems that lay the foundation for it. At the Moon-Biden Leaders’ Summit earlier this year, the Republic of Korea and the United States announced more than $3.5 billion in investments in emerging technologies, including research and development on secure 5G and 6G networks.
Finally, we’ll work with our allies and partners to defend the rules-based order that we’ve built together over decades to ensure the region remains open and accessible.
And let me be clear about one thing: the goal of defending the rules-based order is not to keep any country down. Rather, it’s to protect the right of all countries to choose their own path, free from coercion, free from intimidation. It’s not about a contest between a U.S.-centric region or a China-centric region. The Indo-Pacific is its own region. Rather, it’s about upholding the rights and agreements that are responsible for the most peaceful and prosperous period that this region and the world has ever experienced.
That’s why there is so much concern, from northeast Asia to southeast Asia, and from the Mekong River to the Pacific Islands, about Beijing’s aggressive actions, claiming open seas as their own, distorting open markets through subsidies to its state-run companies, denying the exports or revoking deals for countries whose policies it does not agree with, engaging in illegal, unreported, and unregulated fishing activities. Countries across the region want this behavior to change.
We do, too, and that’s why we’re determined to ensure freedom of navigation in the South China Sea, where Beijing’s aggressive actions there threaten the movement of more than $3 trillion worth of commerce every year.
It’s worth remembering that, tied up in that colossal number, $3 trillion, are the actual livelihoods and well-being of millions of people across the world. When commerce can’t traverse open seas, that means that farmers are blocked from shipping their produce; factories can’t ship their microchips; hospitals are blocked from getting lifesaving medicines.
Five years ago, an international tribunal delivered a unanimous and legally binding decision firmly rejecting unlawful, expansive South China Sea maritime claims as being inconsistent with international law. We and other countries, including South China Sea claimants, will continue to push back on such behavior. It’s also why we have an abiding interest in peace and stability in the Taiwan Strait, consistent with our longstanding commitments.
Second, we will forge stronger connections within and beyond the region. We’ll deepen our treaty alliances with Japan, the Republic of Korea, Australia, the Philippines, and Thailand. Those bonds have long provided the foundation for peace, security, and prosperity in the region. We’ll foster greater cooperation among these allies, as well. That’s one of the things we’ve done by deepening U.S.-Japan-South Korea trilateral cooperation, and launching an historic new security cooperation agreement with Australia and the United Kingdom. We’ll find ways to knit our allies together with our partners, as we’ve done by reinvigorating the Quad. And we’ll strengthen our partnership with a strong and independent ASEAN.
ASEAN centrality means we will keep working with and through ASEAN to deepen our engagement with the region all the more, given the alignment between our vision and ASEAN’s outlook on the Indo-Pacific.
In October, President Biden announced more than $100 million to bolster our cooperation with ASEAN across key areas, to include public health, women’s empowerment. And the President will be inviting ASEAN’s leaders to a summit in the United States in the coming months to discuss how we can deepen our strategic partnership.
We’re strengthening strategic partnerships with other countries in the region: Singapore, Vietnam, Malaysia, and, of course, Indonesia. And that’s the reason I’ve made this trip.
We’re also deepening ties between our people. YSEALI, the signature program to empower the rising generation of leaders in Southeast Asia, has more than 150,000members and counting.
Finally, we’ll work to connect our relationships in the Indo-Pacific with an unmatched system of alliances and partnerships beyond the region, particularly in Europe. The European Union recently released an Indo-Pacific strategy that aligns closely with our own vision. At NATO, we’re updating our Strategic Concept to reflect the Indo-Pacific’s growing significance, and address new threats, like the security implications of the climate crisis. And we’re putting ASEAN’s centrality at the heart of our work with partners. We did that just a few days ago, when the G7 ministers were meeting in the UK, and met with their ASEAN counterparts for the first time.
We’re doing all this for a simple reason: it allows us to assemble the broadest, most effective coalitions to tackle any challenge, to seize any opportunity, to work toward any goal. The more countries that we can rally around common interests, the stronger we all are.
Third, we will promote broad-based prosperity. The United States has already provided more than $1 trillion in foreign direct investment in the Indo-Pacific. The region has told us loud and clear that it wants us to do more. We intend to meet that call. At President Biden’s direction, we’re developing a comprehensive Indo-Pacific economic framework to pursue our shared objectives, including around trade and the digital economy, technology, resilient supply chains, decarbonization and clean energy, infrastructure, worker standards, and other areas of shared interest.
Our diplomacy will play a key part. We’ll identify opportunities that American firms aren’t finding on their own, and make it easier for them to bring their expertise and their capital to new places and new sectors. Our diplomatic posts, our embassies across the Indo-Pacific are already leading on this, and we’re going to surge capacity so that they can do more. More than 2,300 business and government leaders from the region joined me for this year’s Indo-Pacific Business Forum, which we co-hosted with India, and where we announced nearly $7billion in new private-sector projects.
We’ll work with our partners to shape the rules of the growing digital economy on key issues like data privacy and security, but in a way that reflects our values, and unlocks opportunities for our people. Because if we don’t shape them, others will. And there’s a good chance they’ll do it in a way that doesn’t advance our shared interests or our shared values.
At APEC in November, President Biden set out a clear vision for how we can build a common way forward in the region. On digital technologies, he talked about the need for an open, interoperable, reliable, and secure Internet, and our strong interest in investing in cybersecurity and developing digital economy standards that will position all of our economies to compete in the future. And when U.S. Trade Representative Tai and I co-led our delegation to the APEC ministerial in November, we focused on the need to ensure that technology serves a free and open Indo-Pacific.
We’ll also promote fair and resilient trade. That’s the story of the ASEAN Single Window, a project the United States supported to create a single automated system for clearing customs across the region. It helped streamline trade by making it more transparent and secure, lowering costs for business and prices for consumers. And the move from paper to digital customs has made is possible to keep cross-border trade moving, even during the lockdowns.
During the first year of the pandemic, the countries that were most active on the platform saw their trade activity rise by 20 percent, when most other cross-border trade was actually falling. And at the U.S.-ASEAN Summit in October, President Biden committed additional U.S. support to the Single Window. We’ll work with partners to make our supply chains more secure and more resilient. I think we have all seen, through the pandemic, just how vulnerable they are, how damaging disruptions can be, including shortages of masks and microchips and pileups at ports.
We’ve been leading efforts to bring the international community together to try to resolve bottlenecks and build greater resiliency against future shocks. President Biden convened a Leaders Summit on supply chain resilience. Vice President Harris made it a core focus of her meetings during her visit to the region. Commerce Secretary Raimondo has tackled the issue with Australia, New Zealand, Singapore, and Malaysia on her recent travel. And U.S. Trade Representative Tai launched the interagency Supply Chain Trade Task Force, and raised the issue in her travel to Japan, the Republic of Korea, and India. In the new year, the Commerce Secretary, Gina Raimondo, and I will team up to convene government and private-sector leaders from around the world to tackle these issues at a Global Supply Chain Forum. As the hub of so much of the globe’s production and commerce, this region, the Indo-Pacific, will be core to these efforts.
Finally, we’ll help close the gap on infrastructure. There is, in this region as well as around the world, a large gap when it comes to infrastructure needs and what’s currently being provided. Ports, roads, power grids, broadband – all are building blocks for global trade, for commerce, for connectivity, for opportunity, for prosperity. And they’re essential to the Indo-Pacific’s inclusive growth. But we’re hearing increasing concerns from government officials, industry, labor, and communities in the Indo-Pacific about what happens when infrastructure isn’t done right, like when it’s awarded through opaque, corrupt processes, or built by overseas companies that import their own labor, extract resources, pollute the environment, and drive communities into debt.
Countries in the Indo-Pacific want a better kind of infrastructure. But many feel it’s too expensive, or they feel pressured to take bad deals on terms set by others rather than no deals at all. So we will work with countries in the region to deliver the high-quality, high-standards infrastructure that people deserve. In fact, we’re already doing that.
Just this week, together with Australia and Japan, we announced a partnership with the Federated States of Micronesia, with Kiribati, and Nauru to build a new undersea cable to improve internet connectivity to these Pacific nations. And since 2015, the members of the Quad have provided more than $48 billion in government-backed financing for infrastructurefor the region. This represents thousands of projects across more than 30 countries, from rural development to renewable energy. It benefits millions of people.
The Quad recently launched an infrastructure coordination group to catalyze even more investment, and it is looking to partner with Southeast Asia on infrastructure and many other shared priorities. The United States will do more than that. Build Back Better World, which we launched with our G7 partners in June, is committed to mobilizing hundreds of billions of dollars in transparent, sustainable financing over the coming years. And together with Australia and Japan, we launched the Blue Dot Network to start certifying high-quality infrastructure projects that meet the benchmarks developed by the G20, the OECD, and others, and to attract additional investors.
Fourth, we will help build a more resilient Indo-Pacific. The COVID-19 pandemic and the climate crisis have underscored the urgency of that task. The pandemic has taken the lives of hundreds of thousands of people across the region, including more than 143,000 men, women, and children here in Indonesia. It has also inflicted a massive economic toll, from shuttered factories to the halt of tourism.
The United States has been there with the people of this region at every step, even as we battle the pandemic at home. Of the 300 million doses of safe, effective vaccines that the United States has already distributed worldwide, we’ve sent more than 100 million doses to the Indo-Pacific. And over 25 million of those have come here, to Indonesia. By the end of next year, we will have donated more than 1.2 billion doses to the world. And we’ve provided over $2.8 billion in additional assistance to the region to save lives, including $77 million here in Indonesia for everything from personal protective equipment to medical oxygen for hospitals. And we’ve been providing this aid free of charge, with no strings attached. By making most of these donations through COVAX, we have ensured they are distributed equitably, based on need, not on politics.
At the same time, we’re working together with our partners to end the pandemic. The Quad vaccine partnership is playing a key part in that. We’re working together to finance, to manufacture, to distribute, and to put as many shots in arms as quickly as possible. Individual countries are stepping up. India recently committed to produce an additional 5 billion doses by the end of 2022. The Republic of Korea and Thailand are ramping up their production as well.
We are rallying the private sector to our side. At a ministerial that I convened last month, we launched something called the Global COVID Corps. It is a coalition of leading companies that will provide expertise, tools, and capabilities to support logistics and vaccine efforts in developing countries, including the last mile, and that is critical for actually getting shots into arms. This is what we’re seeing increasingly around the world, where the production of vaccines has increased, they are getting out there, but then they are not getting into arms because of the last-mile difficulties, the logistics that need to be solved, and that is exactly what we are focusing on.
At the same time, as we fight the virus, we’re building the health systems back better in the Indo-Pacific, around the world, to prevent, detect, and respond to the next pandemic. And the thing is, we actually know how to do this. The United States has been working with partners to strengthen health systems in the region for decades. In ASEAN alone, we’ve invested more than $3.5 billion in public health over the past 20years. And we have a lot to show for it, both in significant improvements to public health, and also in deep relationships that we’ve built on the ground.
As part of our support for ASEAN, President Biden recently announced that we’ll provide $40 million for the U.S.-ASEAN Health Futures Initiative, and that’s going to accelerate joint research, strengthen health systems, train a rising generation of health professionals.
We’re also supporting the development of an ASEAN Public Health Emergency Coordination System. That’s going to help countries in the region coordinate their response to future health emergencies. And the first Southeast Asian regional office of the U.S. Centers for Disease Control and Prevention, which we opened in Hanoi this summer, is already supporting these efforts on the ground.
The climate crisis, of course, is another global challenge that we have to tackle together. People across the Indo-Pacific are already feeling its catastrophic impact: 70 percent of the world’s natural disasters strike in this region, and over 90 million people in the region were affected by climate-related disasters in 2019. The following year, on our own Pacific coast, California endured five of the six biggest wildfires in its history.
Now, many of the biggest emitters in the region have recognized the need to act urgently, as we saw in the ambitious pledges that they set out at COP26. In Glasgow, 15 Indo-Pacific countries, including Indonesia, signed the Global Methane Pledge to cut emissions by 30 percent over the next decade. If all the biggest emitters join us, that would do more to reduce warming than taking every ship out of the seas and every plane out of the skies.
But it would be a mistake to think about climate only through the prism of threats. Here is why: every country on the planet has to reduce emissions and prepare for the unavoidable impacts of climate change. And that necessary transformation to new technologies and new industries also offers a once-in-a-generation opportunity to create new, good-paying jobs.
We believe that opportunity runs through the Indo-Pacific, and we’re already working with our partners to seize it. In the last five years alone, the United States has mobilized more than $7billion in renewable energy investments in the region. As we step up our efforts, we’re bringing to bear the unique constellation of partnerships that we’ve built up: multilateral organizations and advocacy groups, businesses and philanthropies, researchers and technical experts.
Consider the Clean EDGE Initiative that we’re launching this month, which will bring together the expertise and innovation of the U.S. Government and private sector to help advance clean energy solutions across the region. Consider the more than $20 million that President Biden recently committed to a U.S.-ASEAN Climate Futures initiative, or the $500 million in financing announced just last week by the U.S. International Development Finance Corporation to help build a solar manufacturing facility in Tamil Nadu, India.
The factory, being built by the American company First Solar, will have an annual capacity of 3.3 gigawatts. That’s enough to power more than two million homes. Building and operating this facility will create thousands of jobs in India, the majority for women, and hundreds more jobs in the United States. And that’s just one of the ways in which the United States will help India reach its ambitious goal of 500 gigawatts of renewable energy capacity by 2030, and, in turn, help the world avoid a climate catastrophe.
Now, we recognize that, even if the transition to a green economy produces a big increase in jobs, which we’re confident it will, not all of those positions will be filled by workers who lost jobs in old industries and old sectors during this transition. So we have an obligation that we are committed to, to bring everyone along.
Fifth, and finally, we will bolster Indo-Pacific security. Threats are evolving. Our security approach has to evolve with them. We’ll seek closer civilian security cooperation to tackle challenges ranging from violate extremism, to illegal fishing, to human trafficking. And we’ll adopt a strategy that more closely weaves together all our instruments of national power– diplomacy, military, intelligence– with those of our allies and our partners. Our Secretary of Defense, Lloyd Austin, calls this “integrated deterrence.”
And it’s about reinforcing our strengths so that we can keep the peace, as we’ve done in the region for decades. We don’t want conflict in the Indo-Pacific. That’s why we seek serious and sustained diplomacy with the DPRK, with the ultimate goal of denuclearizing the Korean Peninsula. We’ll work with allies and partners to address the threat posed by the DPRK’s nuclear and missile programs through a calibrated, practical approach, while also strengthening our extended deterrence.
And that’s why President Biden told President Xi last month that we share a profound responsibility to ensure that the competition between our countries does not veer into conflict. We take that responsibility with the greatest of seriousness, because the failure to do so would be catastrophic for all of us.
On February 14th, 1962, the United States Attorney General, Robert F. Kennedy, came to speak at this university. He talked about the enduring struggles that our people shared, which, he said, had to be carried forward by young people like the students here today. And he quoted something that his brother, John F. Kennedy, then President of the United States, said about our vision for the world. President Kennedy said, “Our basic goal remains the same: a peaceful world, a community of free and independent states, free to choose their own future and their own system, so long as it does not threaten the freedom of others.”
For all that’s changed in the nearly 70 years since President Kennedy spoke those words, it’s remarkable how much that vision aligns with the one we share. And the reason I am so grateful to be able to speak about this here at this university, with students and alumni of so many of our youth leadership programs present, is because you are the ones still today who will carry forward that vision. As you do, know that you have people across the Indo-Pacific, including in the United States, whose hopes and fates are tied up with yours, and who will be your steadfast partners in making the Indo-Pacific, this region that we share, more open and more free.
Thanks so much for listening. (Applause.)
By U.S. Embassy Bangkok | 23 December, 2021 | Topics: East Asia & Pacific, Events, Speeches, U.S. Secretary of State | Tags: Indo-Pacific

ปาฐกถา “อินโด-แปซิฟิกที่เสรีและเปิดกว้าง” โดยนายแอนโทนี เจ. บลิงเคน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา

อินโด-แปซิฟิกที่เสรีและเปิดกว้าง
รัฐมนตรีแอนโทนี เจ. บลิงเคน
14 ธันวาคม พ.ศ. 2564
มหาวิทยาลัย Universitas Indonesia
กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย
ดร.กุสุมายาติ: ท่านรัฐมนตรี ท่านเอกอัครราชทูต ท่านเลขาธิการอาเซียน ท่านอธิการบดีมหาวิทยาลัย Universitas Indonesia และท่านประธานคณะกรรมการสภามหาวิทยาลัยสหรัฐฯ-อินโดนีเซีย แขกผู้มีเกียรติ สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษทุกท่าน
ก่อนอื่น ขอให้เรากล่าวสรรเสริญพระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพที่ทรงประทานพรแก่เราให้มีสุขภาพแข็งแรงสมบูรณ์และมั่งคั่งจนเราต่างสามารถมาประชุมกันที่นี่ในวันนี้ ดิฉันรู้สึกเป็นเกียรติยิ่งและขอต้อนรับทุกท่านสู่มหาวิทยาลัย Universitas Indonesia เมืองเดปก
มหาวิทยาลัย Universitas Indonesia รู้สึกเป็นเกียรติและยินดีที่ได้เป็นเจ้าภาพจัดงานกล่าวปาฐกถาโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา แอนโทนี บลิงเคน ดังที่ชื่อของเราได้บ่งบอก มหาวิทยาลัย Universitas Indonesia ภาคภูมิใจยิ่งที่ได้ใช้ชื่อประเทศเป็นชื่อของมหาวิทยาลัย เราตระหนักดีว่านี่เป็นทั้งอภิสิทธิ์และภาระรับผิดชอบของเรา
วิสัยทัศน์ของมหาวิทยาลัยเราเน้นย้ำความสำคัญของวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และวัฒนธรรม รวมถึงแนวทางพัฒนาความรู้เหล่านี้เพื่อยังประโยชน์แก่ประชาชนชาวอินโดนีเซียตามภาระหน้าที่ของเราที่มีต่อโลก
ท่านผู้มีเกียรติ สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ เราทุกคนต่างเผชิญปัญหานานาที่ทั้งซับซ้อนและมีผลกระทบกว้างไกล เช่น การระบาดใหญ่ของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ภัยพิบัติทางธรรมชาติ ภาวะโลกร้อน และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ปัญหาเหล่านั้นไม่มีวิธีแก้ไขที่ได้ผลฉับพลัน แต่เราเชื่อมั่นในการลงทุนสละเวลามาพบปะหารือกัน แลกเปลี่ยนความคิดเห็นและรับแรงบันดาลใจ อันนำไปสู่ความร่วมมือ นโยบาย และการดำเนินการ
วันนี้เป็นวาระพิเศษยิ่งสำหรับเรา ท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ แอนโทนี บลิงเคน ได้ให้เกียรติมาที่นี่เพื่อแบ่งปันทรรศนะของท่าน บุคคลสำคัญๆ จากหลายวงการและสาขาความเชี่ยวชาญก็มาร่วมงานนี้กับเราด้วย และเราเชื่อมั่นว่า ความรู้อันหลากหลายในที่นี้จะผสานสู่เป้าหมายหนึ่งเดียวคือ การปกป้องคนรุ่นต่อๆ ไปพร้อมทั้งแก้ปัญหาท้าทายทั้งหลายที่เราเผชิญในปัจจุบัน
ท่านผู้มีเกียรติ สุภาพสตรีและสุภาพบุรุษคะ โปรดต้อนรับท่านรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ แอนโทนี บลิงเคน ค่ะ (เสียงปรบมือ)
รัฐมนตรีบลิงเคน: สวัสดีครับ ผมรู้สึกยินดีมากที่ได้มาอยู่ที่นี่กับทุกท่าน และขอบคุณมากครับ ดร.กุสุมายาติที่กรุณาแนะนําตัวผม ทว่า ยิ่งไปกว่านั้น ผมขอขอบคุณสำหรับการทำงานตลอดหลายสิบปีของท่านเพื่อพัฒนาการสาธารณสุขและอบรมให้ความรู้แก่แพทย์และพยาบาลรุ่นต่อไป รวมถึงการที่ท่านเป็นสตรีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งคณบดีคณะสาธารณสุขศาสตร์ของมหาวิทยาลัยด้วย การอุทิศตนเพื่อชุมชนของท่านนับจากงานวิจัยด้านอนามัยการเจริญพันธุ์ไปจนถึงความเป็นผู้นําของท่านในคณะทำงานเฉพาะกิจโควิดของอินโดนีเซียสร้างแรงบันดาลใจอย่างแท้จริง ผมขอแสดงความชื่นชมครับ (เสียงปรบมือ)
อรุณสวัสดิ์ทุกท่านในที่นี้ครับ ซาลามัต ปากี ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้กลับมาจาการ์ตา ผมเคยมาที่นี่ 2 หนสมัยที่เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และผมรอคอยโอกาสนี้ที่จะกลับมาเยือนประเทศประชาธิปไตยที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อีกครั้ง
สำหรับนักศึกษาที่อยู่ในห้องนี้ ผมคาดว่า พวกคุณคงดีใจที่ได้กลับมาเรียนที่มหาวิทยาลัย ผมทราบมาว่า พวกคุณหลายคนต้องเรียนทางไกลมาระยะหนึ่งแล้วและรอคอยที่จะได้กลับมาเรียนในห้องเรียน ผมดีใจที่เรามีข้ออ้างเล็กน้อยให้พวกคุณกลับมามหาวิทยาลัยกันในวันนี้ ท่านด็อกเตอร์ครับ ผมทราบว่าคุณและคณะทำงานเฉพาะกิจต้องการให้นักศึกษากลับมาเรียนที่มหาวิทยาลัย และทราบดีว่า ทุกคนตั้งตารอเวลานั้น
ผมมาอยู่ตรงนี้ พวกเรามาอยู่ที่นี่ได้ เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นในภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกจะกำหนดวิถีของโลกในศตวรรษที่ 21 มากกว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในภูมิภาคอื่นใด
อินโด-แปซิฟิกเป็นภูมิภาคที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก โดยคิดเป็นร้อยละ 60 ของเศรษฐกิจโลก 2 ใน 3 ของการเติบโตทางเศรษฐกิจทั้งหมดในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา ภูมิภาคนี้เป็นที่อยู่อาศัยของประชากรกว่าครึ่งหนึ่งของโลกและเป็นที่ตั้งของ 7 ใน 15 เศรษฐกิจขนาดใหญ่ที่สุด
ภูมิภาคนี้มีความหลากหลายที่น่าทึ่ง มีภาษามากกว่า 3,000 ภาษา รวมถึงศาสนาและลัทธิความเชื่อมากมายที่ครอบคลุม 2 มหาสมุทรและ 3 ทวีป
แม้ภายในประเทศเดียวอย่างอินโดนีเซียก็ยังเป็นแหล่งรวมความหลากหลายที่งดงามอันยากจะกลั่นกรอง ยกเว้นความแตกต่างหลากหลายของประเทศ และคําขวัญของประเทศนี้คือ เอกภาพในความหลากหลาย (Bhinneka Tunggal Ika) ซึ่งฟังดูคุ้นมากสำหรับชาวอเมริกัน ในสหรัฐฯ เราพูดว่า จากหลากหลายกลายเป็นหนึ่ง (E Pluribus Unum) อันเป็นแนวคิดเดียวกัน
สหรัฐฯ เป็นประเทศในภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกมาโดยตลอดและจะยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป นี่คือข้อเท็จจริงทางภูมิศาสตร์ จากรัฐริมชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของเราไปจนถึงกวมอันเป็นดินแดนของเราในแปซิฟิก อีกทั้งยังเป็นความจริงทางประวัติศาสตร์ อันจะเห็นได้จากประวัติการค้าและความสัมพันธ์อื่นๆ ของเรากับประเทศในภูมิภาคนี้ตลอด 2 ศตวรรษ
วันนี้ ครึ่งหนึ่งของประเทศคู่ค้าอันดับต้นๆ ของสหรัฐฯ อยู่ในอินโด-แปซิฟิก ภูมิภาคนี้เป็นจุดหมายปลายทางของสินค้าส่งออกเกือบ 1 ใน 3 ของเรา เป็นแหล่งที่มาของการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศในสหรัฐฯ ที่มีมูลค่า 900,000 ล้านเหรียญ และนั่นคือการสร้างงานหลายล้านตำแหน่งทั่วทั้ง 50 รัฐของเรา จำนวนทหารของเราที่ประจําการในภูมิภาคนี้มีมากกว่าที่อื่นใดนอกภาคพื้นทวีปของสหรัฐฯ ทั้งนี้เพื่อเป็นหลักประกันแห่งสันติภาพและเสถียรภาพที่มีความสำคัญยิ่งต่อความเจริญรุ่งเรืองในภูมิภาคนี้ อันเป็นประโยชน์ต่อเราทุกฝ่าย
แน่นอนว่า เราผูกพันกันโดยประชาชนของเราซึ่งมีความสัมพันธ์กันย้อนกลับไปหลายชั่วรุ่น ชาวอเมริกันเชื้อสายเอเชียมากกว่า 24 ล้านคนอาศัยอยู่ในสหรัฐฯ รวมถึงท่านเอกอัครราชทูตซุง คิม เมื่อท่านไม่ได้ทำงานรับใช้ประเทศในส่วนใดส่วนหนึ่งของโลกดังที่ท่านได้ปฏิบัติมาตลอด 3 ทศวรรษที่ผ่านมา
ก่อนการระบาดใหญ่ของโรคโควิด-19 มีนักเรียนนักศึกษามากกว่า 775,000 คนจากภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกศึกษาอยู่ในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยของสหรัฐฯ เพื่อนร่วมชั้นชาวอเมริกันของคุณที่ Universitas Indonesia ก็เป็นส่วนหนึ่งของชาวอเมริกันหลายล้านคนที่มาที่ภูมิภาคนี้เพื่อศึกษา ทำงาน และใช้ชีวิตที่นี่ รวมถึงผู้ที่ต่อมาได้กลายเป็นประธานาธิบดีของสหรัฐฯ ด้วย
มีสุภาษิตอินโดนีเซียบทหนึ่งที่มีคนบอกผมว่าจะสอนให้เด็กๆ กันตั้งแต่อายุยังน้อย นั่นคือ “เรามีหูสองข้าง แต่มีเพียงปากเดียว” หมายความว่า ก่อนที่เราจะพูดหรือทำสิ่งใด เราพึงต้องฟัง และในช่วงปีแรกแห่งการบริหารประเทศของรัฐบาลสหรัฐฯ ชุดนี้ เราตั้งใจฟังเสียงของผู้คนในภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกเป็นอย่างมากเพื่อทำความเข้าใจวิสัยทัศน์ของท่านที่มีต่ออินโด-แปซิฟิกและอนาคตของภูมิภาคนี้
เราได้ต้อนรับผู้นําจากภูมิภาคนี้สู่ประเทศของเรา รวมถึงผู้นําต่างประเทศ 2 ท่านแรกจากญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ที่ประธานาธิบดีไบเดนเป็นเจ้าภาพต้อนรับหลังเข้ารับตําแหน่ง ตลอดจนรัฐมนตรีต่างประเทศทุกท่านที่ผมได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพให้การรับรองที่กระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งรวมถึงท่านรัฐมนตรีต่างประเทศเร็ตโน และฝ่ายเราก็ได้มาเยือนภูมิภาคของท่าน เช่น รองประธานาธิบดีแฮร์ริส รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมออสติน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ไรมอนโด และสมาชิกคณะรัฐมนตรีอื่นๆ อีกหลายท่าน ตลอดจนเจ้าหน้าที่ระดับสูงของกระทรวงการต่างประเทศจากคณะทำงานของผม
ท่านประธานาธิบดีของเราได้เข้าร่วมการประชุมสุดยอดระดับผู้นําประเทศต่างๆ ที่จัดขึ้นโดยองค์กรสำคัญระดับภูมิภาค เช่น การประชุมความร่วมมือทางเศรษฐกิจในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก (เอเปค) การประชุมสุดยอดสหรัฐฯ-อาเซียน การประชุมสุดยอดเอเชียตะวันออก และการประชุมผู้นำกลุ่มภาคี 4 ประเทศ (Quad) ซึ่งประกอบด้วยอินเดีย ญี่ปุ่น และออสเตรเลีย ผมเองก็ได้เข้าร่วมประชุมกับรัฐมนตรีต่างประเทศของประเทศต่างๆ รวมถึงเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมรัฐมนตรีหุ้นส่วนลุ่มน้ำโขง-สหรัฐฯ ส่วนท่านประธานาธิบดีไบเดนได้พบกับผู้นําของอินโด-แปซิฟิกในต่างประเทศเช่นกัน ซึ่งรวมถึงการประชุมที่มีประสิทธิผลอย่างมากกับท่านประธานาธิบดีโจโกวีที่เมืองกลาสโกว์ในช่วงการประชุมสมัชชาประเทศภาคีอนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ครั้งที่ 26 (COP26)
แต่เราไม่ได้ฟังแต่เสียงของผู้นําเท่านั้น ที่สถานเอกอัครราชทูตและสถานกงสุลของเราทั่วภูมิภาค นักการทูตของเราใช้หูสองข้างเพื่อฟังทรรศนะของผู้คนกลุ่มต่างๆ ทั้งนักเรียนนักศึกษา นักกิจกรรม นักวิชาการ และผู้ประกอบการ
และแม้ว่าภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกจะเป็นภูมิภาคแห่งความหลากหลายพิเศษยิ่งกอปรด้วยความสนใจและทรรศนะที่มีลักษณะเฉพาะ สหรัฐฯ มองเห็นความสอดคล้องระหว่างวิสัยทัศน์ที่เราได้ยินจากอินโด-แปซิฟิกและวิสัยทัศน์ของเราเอง
ผู้คนและรัฐบาลในภูมิภาคนี้ต้องการโอกาสที่มากขึ้นและดีขึ้นสำหรับทุกคนในภูมิภาค พวกเขาต้องการโอกาสเพิ่มขึ้นในการเชื่อมโยงภายในประเทศ ระหว่างประเทศ และทั่วโลก พวกเขาต้องการเตรียมพร้อมยิ่งขึ้นสำหรับรับมือวิกฤตการณ์ต่าง ๆ เช่น โรคระบาดใหญ่ที่เราเผชิญอยู่ พวกเขาต้องการสันติภาพและเสถียรภาพ พวกเขาต้องการให้สหรัฐฯ มีบทบาทและมีส่วนร่วมมากขึ้น และเหนือสิ่งอื่นใด พวกเขาต้องการภูมิภาคที่เสรีและเปิดกว้างมากขึ้น
ฉะนั้น สิ่งที่ผมอยากจะทำในวันนี้ คือ พยายามดำเนินการตามวิสัยทัศน์ที่เรามีร่วมกัน รวมถึงแนวทางที่เราจะร่วมมือกันสร้างวิสัยทัศน์นั้นให้เป็นจริง มีองค์ประกอบหลัก 5 ประการอย่างที่ผมอยากเน้น
ประการแรก เราจะดำเนินการส่งเสริมให้อินโด-แปซิฟิกเป็นภูมิภาคที่เสรีและเปิดกว้าง
ขณะนี้เราพูดถึงอินโด-แปซิฟิกที่เสรีและเปิดกว้างบ่อยมาก แต่เรามักไม่ได้ระบุให้ชัดเจนว่า คำว่าอินโด-แปซิฟิกที่เสรีและเปิดกว้างนั้นเราหมายถึงสิ่งใด เสรีภาพเป็นเรื่องของความสามารถในการลิขิตอนาคตของคุณเอง รวมทั้งการมีสิทธิมีเสียงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในชุมชนและประเทศของคุณไม่ว่าคุณจะเป็นใครหรือรู้จักใคร และการเปิดกว้างมักเป็นผลพวงของเสรีภาพ สถานที่ที่เสรีจะเปิดกว้างรับข้อมูลและมุมมองใหม่ๆ จะเปิดใจกับวัฒนธรรม ศาสนา และวิถีชีวิตที่แตกต่าง ตลอดจนเปิดรับคำวิพากษ์วิจารณ์ การส่องสะท้อนตนเอง และการเริ่มต้นใหม่
เมื่อกล่าวว่าเราต้องการภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกที่เสรีและเปิดกว้าง ความหมายของเราก็คือสำหรับผู้คนทั่วไป พวกเขาจะมีเสรีในการดำเนินชีวิตประจำวัน และอาศัยอยู่ในสังคมที่เปิดกว้าง ความหมายของเราก็คือ สำหรับประเทศทั้งหลาย พวกเขาจะสามารถเลือกหนทางของตนเองและหุ้นส่วนของตนได้ และความหมายของเราก็คือ สำหรับภูมิภาคนี้ ปัญหาต่างๆ จะได้รับการแก้ไขอย่างเปิดเผย กฎกติกาจะกำหนดขึ้นอย่างโปร่งใสและบังคับใช้โดยเท่าเทียม สินค้าและแนวคิด ตลอดจนผู้คนจะหลั่งไหลไปอย่างไม่ถูกปิดกั้นทั่วแผ่นดิน โลกไซเบอร์ และน่านน้ำอันกว้างไกล
เราทุกคนมีส่วนได้ส่วนเสียในการสร้างความมั่นใจว่า ภูมิภาคที่มีพลวัตสูงสุดในโลกภูมิภาคนี้จะปราศจากการบีบบังคับและทุกคนสามารถเข้าถึงได้ นับเป็นสิ่งดีสำหรับผู้คนทั่วภูมิภาคนี้ และดีสำหรับชาวอเมริกันเพราะประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นว่า เมื่อภูมิภาคอันกว้างใหญ่นี้เสรีและเปิดกว้าง อเมริกาย่อมมั่นคงและเจริญรุ่งเรืองยิ่งขึ้น ดังนั้น เราจะร่วมมือกับหุ้นส่วนของเราทั่วภูมิภาคนี้ในการพยายามทำให้วิสัยทัศน์นี้กลายเป็นความจริง
เราจะยังคงสนับสนุนกลุ่มต่อต้านการทุจริตและส่งเสริมความโปร่งใส ผู้สื่อข่าวเชิงสืบสวน คลังสมองทั่วภูมิภาค เช่น สถาบัน Advocata Institute ในศรีลังกา ด้วยการสนับสนุนของสหรัฐฯ สถาบันได้สร้างระเบียนสาธารณะของรัฐวิสาหกิจต่างๆ เช่น ธนาคารและสายการบินที่ดําเนินงานขาดทุนมาก และเสนอวิธีปฏิรูปองค์กรเหล่านั้น
เราหาหุ้นส่วนในภาครัฐบาลด้วย เช่น วิกเตอร์ ซอตโต้ วิกเตอร์เป็นนายกเทศมนตรีของเมืองปาซิกในประเทศฟิลิปปินส์ เขาจัดตั้งสายด่วนที่เปิดบริการตลอด 24 ชั่วโมงเพื่อให้ประชาชนรายงานกรณีทุจริต ทำให้การอนุมัติสัญญาจัดซื้อจัดจ้างต่างๆ ของรัฐมีความโปร่งใสมากขึ้น และทำให้องค์กรชุมชนมีสิทธิมีเสียงในการตัดสินใจว่าเมืองจะใช้ทรัพยากรอย่างไร วิกเตอร์เป็นหนึ่งในผู้ได้รับรางวัลผู้ต่อต้านการทุจริตสากลกลุ่มแรกของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐฯ ที่เราประกาศเปิดตัวเมื่อต้นปีที่ผ่านมา
และเราจะยังเรียนรู้แนวทางปฏิบัติที่ดีที่สุดจากมิตรประเทศประชาธิปไตยของเราต่อไป นั่นคือแนวคิดเบื้องหลังการประชุมสุดยอดเพื่อประชาธิปไตย (Summit for Democracy) ที่ประธานาธิบดีไบเดนเป็นเจ้าภาพเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ซึ่งท่านประธานาธิบดีโจโกวีได้กล่าวในที่ประชุมด้วย โดยท่านขึ้นกล่าวเป็นคนแรก อีกทั้งเป็นแนวคิดเบื้องหลังการประชุม Bali Democracy Forum ซึ่งอินโดนีเซียเพิ่งจัดขึ้นเป็นครั้งที่ 14 ส่วนตัวผมมีโอกาสกล่าวในที่ประชุมด้วย
นอกจากนี้ เราจะยืนหยัดต่อสู้กับผู้นําที่ไม่เคารพสิทธิของประชาชนดังที่เราเห็นในพม่า เราจะยังคงร่วมมือกับพันธมิตรและหุ้นส่วนของเรากดดันรัฐบาลพม่าให้ยุติการใช้ความรุนแรงอย่างไม่เลือกหน้า ปลดปล่อยผู้ถูกคุมขังอย่างไม่เป็นธรรมทุกคน อนุญาตให้เข้าพื้นที่ได้โดยปราศจากการกีดขวาง และฟื้นฟูเส้นทางพม่าสู่ประชาธิปไตยที่ทุกกลุ่มมีส่วนร่วม
อาเซียนได้พัฒนาฉันทามติ 5 ข้อ (Five-Point Consensus) และเรียกร้องให้รัฐบาลพม่าเข้าร่วมการเจรจาอย่างสร้างสรรค์กับทุกฝ่ายเพื่อแสวงหาการแก้ปัญหาอย่างสันติที่เคารพเจตนารมณ์ของชาวพม่า ซึ่งเป็นเป้าหมายที่สหรัฐฯ จะไม่ยอมละทิ้ง
อีกวิธีหนึ่งที่เราจะส่งเสริมเสรีภาพและการเปิดกว้างคือ การปกป้องระบบอินเทอร์เน็ตที่เปิดกว้าง เชื่อมโยงกันได้ ปลอดภัย และเชื่อถือได้ จากผู้ที่ทำการอย่างแข็งขันเพื่อให้อินเทอร์เน็ตปิดแคบลง แตกแยกมากขึ้น และมีความปลอดภัยน้อยลง เราจะร่วมมือกับหุ้นส่วนของเราปกป้องหลักการเหล่านี้และจะช่วยสร้างระบบที่ปลอดภัยและเชื่อถือได้อันเป็นรากฐานสำหรับอินเทอร์เน็ตที่เรามุ่งปกป้อง ในการประชุมสุดยอดผู้นําระหว่างประธานาธิบดีมูนกับประธานาธิบดีไบเดนเมื่อต้นปีที่ผ่านมา สาธารณรัฐเกาหลีและสหรัฐฯ ประกาศลงทุนกว่า 3,500 ล้านเหรียญในเทคโนโลยีอุบัติใหม่ รวมถึงการวิจัยและพัฒนาเครือข่าย 5G และ 6G ที่ปลอดภัย
สุดท้าย เราจะร่วมมือกับพันธมิตรและหุ้นส่วนของเราปกป้องระเบียบที่ยึดมั่นในกฎกติกาที่เราได้สร้างขึ้นตลอดช่วงหลายทศวรรษ เพื่อเป็นหลักประกันว่า ภูมิภาคนี้จะยังคงเปิดกว้างและเข้าถึงได้
ผมขอกล่าวให้ชัดเจนในประเด็นหนึ่ง นั่นคือ เป้าหมายในการปกป้องระเบียบที่ยึดมั่นในกฎกติกานั้นมิใช่เพื่อกดประเทศใด แต่เป็นการปกป้องสิทธิของทุกประเทศในการเลือกเส้นทางของตนเองโดยปราศจากการบีบบังคับ ปราศจากการข่มขู่ เป้าหมายนี้ไม่เกี่ยวกับการแข่งประชันระหว่างภูมิภาคที่สหรัฐฯ มีบทบาทนำหรือภูมิภาคที่มีจีนเป็นศูนย์กลาง ภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกเป็นตัวของตัวเอง เป้าหมายที่กล่าวข้างต้นนั้นเป็นเรื่องของการเชิดชูสิทธิและข้อตกลงที่มีผลต่อช่วงเวลาที่สงบสุขและเจริญรุ่งเรืองที่สุดที่ภูมิภาคนี้และโลกเราประสบมา
นั่นเป็นเหตุผลว่าเหตุใดจึงมีความกังวลอย่างมากทั้งจากเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือไปจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และจากแม่น้ำโขงไปจนถึงหมู่เกาะแปซิฟิก เกี่ยวกับการกระทำก้าวร้าวของปักกิ่งซึ่งอ้างว่าทะเลเปิดเป็นของตนเอง บิดผันตลาดเสรีด้วยการอุดหนุนบริษัทที่ดำเนินการโดยรัฐ ปฏิเสธการส่งออกหรือเพิกถอนข้อตกลงกับประเทศที่มีนโยบายซึ่งตนไม่เห็นพ้อง มีส่วนร่วมในการทำประมงผิดกฎหมาย ขาดการรายงานและไร้การควบคุม ประเทศต่างๆ ทั่วภูมิภาคต้องการให้พฤติกรรมนี้เปลี่ยนไป
สหรัฐฯ ปรารถนาเช่นเดียวกัน และนั่นคือเหตุผลที่เรามุ่งมั่นสร้างหลักประกันเสรีภาพในการเดินเรือในทะเลจีนใต้ซึ่งการกระทำก้าวร้าวของปักกิ่งในเขตดังกล่าวเป็นภัยคุกคามต่อการขนส่งสินค้ามูลค่ากว่า 3 ล้านล้านเหรียญทุกปี
เราพึงระลึกว่า สิ่งที่ผูกติดอยู่กับมูลค่ามหาศาลถึง 3 ล้านล้านเหรียญนั้นคือ หนทางดำรงชีพและความเป็นอยู่ของผู้คนหลายล้านทั่วโลก เมื่อการค้าไม่สามารถเดินทางข้ามทะเลเปิด นั่นหมายความว่าเกษตรกรถูกกีดกั้นไม่ให้ขนส่งผลผลิตของพวกเขา โรงงานไม่อาจจัดส่งไมโครชิป และโรงพยาบาลถูกขวางไม่ให้ได้รับยาช่วยชีวิต
เมื่อห้าปีก่อน คณะตุลาการระหว่างประเทศมีคำตัดสินเป็นเอกฉันท์และมีผลผูกพันทางกฎหมายซึ่งปฏิเสธข้อเรียกร้องทางทะเลในทะเลจีนใต้ที่ผิดกฎหมายและกินความมาก โดยกล่าวว่าไม่สอดคล้องกับกฎหมายระหว่างประเทศ สหรัฐฯ และประเทศอื่นๆ รวมถึงผู้อ้างสิทธิ์ในทะเลจีนใต้จะยังคงต่อต้านพฤติกรรมดังกล่าวต่อไป นอกจากนี้ นี่ยังเป็นเหตุผลที่เราให้ความสนใจในสันติภาพและเสถียรภาพในช่องแคบไต้หวันเสมอมา ซึ่งสอดคล้องกับพันธกรณีอันยาวนานของเรา
ประการที่ 2 เราจะสร้างสัมพันธภาพที่แข็งแกร่งขึ้นทั้งภายในและนอกเหนือภูมิภาคนี้ เราจะกระชับพันธไมตรีในสนธิสัญญาของเรากับญี่ปุ่น สาธารณรัฐเกาหลี ออสเตรเลีย ฟิลิปปินส์ และไทย พันธไมตรีเหล่านั้นเป็นรากฐานแห่งสันติภาพ เสถียรภาพ และความเจริญรุ่งเรืองในภูมิภาคนี้มาเป็นเวลานาน เราจะส่งเสริมความร่วมมือระหว่างพันธมิตรเหล่านี้ให้มากขึ้นเช่นกัน นั่นเป็นสิ่งหนึ่งที่เราได้ดำเนินการโดยกระชับความร่วมมือไตรภาคีระหว่างสหรัฐฯ ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ และริเริ่มข้อตกลงความร่วมมือด้านความมั่นคงฉบับใหม่ครั้งประวัติศาสตร์กับออสเตรเลียและสหราชอาณาจักร เราจะหาวิธีสานสัมพันธ์ระหว่างพันธมิตรกับหุ้นส่วนของเราดังที่เราได้ดำเนินการไปแล้วด้วยการฟื้นฟูความแข็งแกร่งของกลุ่มภาคี 4 ประเทศ และเราจะกระชับความร่วมมือของเรากับอาเซียนที่แข็งแกร่งและเป็นเอกเทศ
ความเป็นแกนกลางของอาเซียนหมายความว่า เราจะยังคงร่วมมือกับอาเซียนและดำเนินการผ่านอาเซียนเพื่อยกระดับการมีส่วนร่วมของเรากับภูมิภาคนี้ เนื่องด้วยวิสัยทัศน์ของสหรัฐฯ และมุมมองของอาเซียนต่ออินโด-แปซิฟิกมีความสอดคล้องกัน
เมื่อเดือนตุลาคม ท่านประธานาธิบดีไบเดนประกาศงบประมาณกว่า 100 ล้านเหรียญเพื่อสนับสนุนความร่วมมือระหว่างสหรัฐฯ กับอาเซียนในด้านสำคัญต่างๆ เช่น การสาธารณสุขและการเสริมสร้างศักยภาพสตรี และท่านประธานาธิบดีเตรียมเชิญผู้นําอาเซียนเข้าร่วมการประชุมสุดยอดที่สหรัฐฯ ในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าเพื่อหารือว่าเราจะสามารถยกระดับความเป็นหุ้นส่วนเชิงยุทธศาสตร์ของเราได้อย่างไร
เรากําลังสร้างเสริมความเป็นหุ้นส่วนเชิงยุทธศาสตร์กับประเทศอื่นๆ ในภูมิภาคนี้ ได้แก่ สิงคโปร์ เวียดนาม มาเลเซีย และที่แน่นอนคือ อินโดนีเซีย และนี่คือเหตุผลที่ผมเดินทางมาครั้งนี้
นอกจากนี้ สหรัฐฯ ยังพยายามกระชับความสัมพันธ์ระหว่างประชาชนของเรา โครงการ YSEALI เป็นโครงการสำคัญที่มุ่งส่งเสริมผู้นํารุ่นใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีสมาชิกกว่า 150,000 คนและเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
สุดท้าย เราจะพยายามสานความสัมพันธ์ของเราที่มีในภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกเข้ากับระบบพันธมิตรและหุ้นส่วนที่เด่นล้ำของเรานอกภูมิภาคนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุโรป เมื่อเร็วๆ นี้ สหภาพยุโรปประกาศยุทธศาสตร์ว่าด้วยภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกที่สอดคล้องยิ่งกับวิสัยทัศน์ของสหรัฐฯ ทางด้านองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ (North Atlantic Treaty Organization: NATO) เรากําลังปรับปรุงแนวความคิดทางยุทธศาสตร์ของเราให้สะท้อนความสำคัญที่ทวีขึ้นของภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก และจัดการกับภัยคุกคามใหม่ๆ เช่น ผลกระทบของวิกฤตการณ์สภาพภูมิอากาศต่อความมั่นคง เราให้ความเป็นแกนกลางของอาเซียนเป็นหัวใจการดำเงินงานกับหุ้นส่วนของเรา เราลงมือทำเช่นนั้นแล้วเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เมื่อรัฐมนตรีกลุ่มประเทศ G7 เข้าร่วมประชุมที่สหราชอาณาจักรและพบปะกับรัฐมนตรีจากอาเซียนเป็นครั้งแรก
ทั้งหมดนี้เราทำเพื่อเหตุผลอันเรียบง่าย นั่นคือ สิ่งนี้เอื้อให้เราสามารถรวมกลุ่มพันธมิตรความร่วมมือที่กว้างขวางที่สุดและทรงประสิทธิผลที่สุดเพื่อรับมือความท้าทาย เพื่อคว้าโอกาส เพื่อมุ่งสู่เป้าหมายใดๆ ยิ่งเรารวมกำลังเพื่อประโยชน์ร่วมกันได้หลายประเทศ เราทั้งหมดก็ยิ่งเข้มแข็งขึ้น
ประการที่ 3 เราจะส่งเสริมความเจริญรุ่งเรืองในวงกว้างอย่างทั่วถึง สหรัฐฯ ดำเนินการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศมูลค่ามากกว่า 1 ล้านล้านเหรียญในภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก ภูมิภาคนี้บอกกับเราอย่างเต็มเสียงและชัดแจ้งว่าต้องการให้เราทำมากกว่านี้ และเรามุ่งหมายตอบสนองเสียงเรียกร้องนั้น ภายใต้การกำกับของท่านประธานาธิบดีไบเดน เราอยู่ระหว่างพัฒนากรอบเศรษฐกิจภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกที่ครอบคลุมถ้วนทั่วเพื่อมุ่งบรรลุวัตถุประสงค์ร่วมกันของเรา อันรวมทั้งด้านการค้าและเศรษฐกิจดิจิทัล เทคโนโลยี ห่วงโซ่อุปทานที่ยืดหยุ่น การลดการปล่อยคาร์บอนและพลังงานสะอาด โครงสร้างพื้นฐาน มาตรฐานแรงงาน ตลอดจนความสนใจร่วมกันด้านอื่นๆ
การทูตของเราจะมีบทบาทสำคัญ เราจะเฟ้นหาโอกาสนอกเหนือจากที่บริษัทอเมริกันค้นหาเอง และจะเอื้ออำนวยให้บริษัทเหล่านี้นำความเชี่ยวชาญและเงินทุนไปสู่สถานที่ใหม่และภาคอุตสาหกรรมใหม่ได้โดยสะดวกยิ่งขึ้น หน่วยงานการทูตของเรา สถานเอกอัครราชทูตของเราทั่วภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกนำทางการดำเนินงานเหล่านี้แล้ว และเราเตรียมเร่งเพิ่มขีดความสามารถให้ดำเนินการได้มากยิ่งขึ้นอีก ผู้นำภาคธุรกิจและภาครัฐกว่า 2,300 คนจากภูมิภาคนี้ได้เข้าร่วมการประชุม Indo-Pacific Business Forum ประจำปีนี้พร้อมกับผม ซึ่งสหรัฐฯ เป็นเจ้าภาพร่วมกับอินเดีย และ ณ ที่นั้น เราประกาศโครงการใหม่ภาคเอกชนมูลค่ารวมเกือบ 7,000 ล้านเหรียญ
เราจะร่วมงานกับบรรดาประเทศหุ้นส่วนของเรากำหนดแนวทางกฎระเบียบของเศรษฐกิจดิจิทัลที่กำลังเติบโตขึ้นในประเด็นสำคัญต่างๆ เช่น ความเป็นส่วนตัวและความปลอดภัยของข้อมูล ตามวิถีทางที่สะท้อนค่านิยมของเรา รวมทั้งเปิดโอกาสให้แก่ประชาชนของเรา เพราะถ้าเราไม่กำหนดแนวทางเหล่านี้ ย่อมมีผู้อื่นเข้ามากำหนด และเป็นไปได้ว่าเขาเหล่านั้นจะกำหนดแนวทางอย่างที่ไม่ขับเคลื่อนผลประโยชน์ร่วมกันหรือค่านิยมร่วมกันของเรา
ที่การประชุมเอเปคเมื่อเดือนพฤศจิกายน ประธานาธิบดีไบเดนวางวิสัยทัศน์ชัดเจนว่าด้วยแนวทางที่เราสามารถสานสร้างหนทางเดินหน้าร่วมกันในภูมิภาคนี้ ในด้านเทคโนโลยีดิจิทัล ท่านประธานาธิบดีกล่าวถึงความจำเป็นของระบบอินเทอร์เน็ตที่เปิดกว้าง เชื่อมโยงกันได้ เชื่อถือได้ และปลอดภัย รวมถึงความสนใจหนักแน่นของเราต่อการลงทุนด้านความมั่นคงปลอดภัยทางไซเบอร์และการพัฒนามาตรฐานของเศรษฐกิจดิจิทัลที่จะวางตำแหน่งเศรษฐกิจทั้งหมดของเราสู่การแข่งขันในอนาคต ตอนที่คุณไท ผู้แทนการค้าสหรัฐฯ พร้อมกับผมนำคณะผู้แทนสหรัฐฯ ร่วมประชุมรัฐมนตรีเอเปคเมื่อเดือนพฤศจิกายน เรามุ่งเน้นประเด็นความจำเป็นที่จะรับรองว่าเทคโนโลยีนั้นส่งเสริมภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกที่เสรีและเปิดกว้าง
เราจะส่งเสริมการค้าที่เป็นธรรมและยืดหยุ่นทนทานด้วย นั่นก็คือที่มาของโครงการระบบศุลกากรอิเล็กทรอนิกส์ ณ จุดเดียว (ASEAN Single Window) ซึ่งเป็นโครงการที่สนับสนุนโดยสหรัฐฯ เพื่อสร้างระบบอัตโนมัติรวมจุดเดียวสำหรับพิธีการศุลกากรทั่วภูมิภาค ทั้งยังช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพการค้าโดยเสริมความโปร่งใสและความปลอดภัย ส่งผลช่วยธุรกิจลดต้นทุนและลดราคาสำหรับผู้บริโภค นอกจากนี้ การปรับเปลี่ยนจากงานศุลกากรบนเอกสารกระดาษเป็นรูปแบบดิจิทัลทำให้การค้าข้ามพรมแดนยังคงดำเนินต่อไปได้แม้ระหว่างช่วงล็อกดาวน์
ช่วงปีแรกของสถานการณ์โรคระบาดใหญ่ บรรดาประเทศที่มีการใช้งานแพลตฟอร์มนี้มากที่สุดพบว่าปริมาณกิจกรรมทางการค้าของประเทศขยายตัวร้อยละ 20 ขณะที่การค้าข้ามพรมแดนลักษณะอื่นส่วนใหญ่ลดน้อยลง ณ การประชุมสุดยอดอาเซียน-สหรัฐฯ (U.S.-ASEAN Summit) เมื่อเดือนตุลาคม ประธานาธิบดีไบเดนให้คำมั่นว่า สหรัฐฯ จะสนับสนุนโครงการ Single Window เพิ่มเติมอีก เราจะทำงานร่วมกับบรรดาหุ้นส่วนเพื่อปรับปรุงห่วงโซ่อุปทานของเราให้ปลอดภัยและยืดหยุ่นยิ่งขึ้น ผมคิดว่า เราทุกคนล้วนเห็นกันมาแล้วตลอดช่วงที่เกิดโรคระบาดใหญ่ว่าห่วงโซ่เหล่านี้เปราะบางเพียงใด และความเปลี่ยนแปลงฉับพลันก่อความเสียหายได้ขนาดไหน เช่น หน้ากากอนามัยและไมโครชิปขาดแคลน และสินค้าคั่งค้างที่ท่าเรือ
สหรัฐฯ ได้เป็นผู้นำการดำเนินงานประสานประชาคมนานาชาติเข้าหากันเพื่อพยายามแก้ไขปัญหาคอขวด พร้อมทั้งสร้างความยืดหยุ่นยิ่งขึ้นต่อเหตุสั่นสะเทือนในอนาคต ท่านประธานาธิบดีไบเดนจัดประชุมสุดยอดผู้นำว่าด้วยความยืดหยุ่นของห่วงโซ่อุปทาน รองประธานาธิบดีแฮร์ริสตั้งประเด็นนี้เป็นแก่นความสนใจหลักของการประชุมวาระต่างๆ ที่ท่านเข้าร่วมเมื่อครั้งเยือนภูมิภาคนี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ไรมอนโดร่วมจัดการประเด็นนี้กับออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ สิงคโปร์ และมาเลเซียระหว่างเดินทางเยือนเมื่อไม่นานนี้ ส่วนคุณไท ผู้แทนการค้าสหรัฐฯ เปิดตัวคณะทำงานร่วมระหว่างหน่วยงานการค้าด้านห่วงโซ่อุปทาน (Supply Chain Trade Task Force) และชูประเด็นนี้ระหว่างเดินทางเยือนญี่ปุ่น สาธารณรัฐเกาหลี และอินเดีย ปีใหม่นี้ คุณจีนา ไรมอนโด รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์พร้อมด้วยตัวผมจะร่วมกันจัดประชุมผู้นำภาครัฐและภาคธุรกิจจากทั่วโลกเพื่อหารือรับมือประเด็นเหล่านี้ ณ การประชุม Global Supply Chain Forum ในฐานะศูนย์กลางการผลิตและการค้าพาณิชย์ปริมาณมากยิ่งของโลก ภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกจะเป็นแกนกลางความพยายามเหล่านี้
สุดท้ายนั้น เราจะช่วยลดช่องว่างด้านโครงสร้างพื้นฐาน เช่นเดียวกับทั่วโลก ภูมิภาคนี้มีช่องว่างใหญ่ระหว่างความต้องการโครงสร้างพื้นฐานกับสิ่งที่มีให้ขณะนี้ ท่าเรือ ถนน โครงข่ายไฟฟ้า อินเทอร์เน็ตบรอดแบนด์ ทั้งหมดนี้เป็นองค์ประกอบสู่การค้าโลก สู่การพาณิชย์ สู่การเชื่อมต่อ สู่โอกาส สู่ความเจริญมั่งคั่ง ทั้งยังจำเป็นยิ่งต่อการเติบโตอย่างครอบคลุมของภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก ทว่า เราได้ยินได้ฟังข้อกังวลเพิ่มขึ้นจากเจ้าหน้าที่รัฐ ภาคอุตสาหกรรม แรงงาน และชุมชนในภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อโครงการโครงสร้างพื้นฐานไม่ได้ดำเนินการอย่างถูกต้อง เช่น เมื่อมีการตกลงโครงการผ่านกระบวนการที่ขาดความโปร่งใส ฉ้อฉล หรือโครงการก่อสร้างโดยบริษัทต่างชาติที่นำเข้าแรงงานของตน สูบทรัพยากร สร้างมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม และผลักชุมชนเข้าสู่ภาวะหนี้สิน
ประเทศในภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกปรารถนาโครงสร้างพื้นฐานที่ดีกว่านี้ แต่หลายประเทศยังคงรู้สึกว่ามีราคาแพงเกินไป หรือถูกกดดันให้รับข้อตกลงที่ไม่ดีภายใต้เงื่อนไขที่ตั้งโดยฝ่ายอื่นดีกว่าที่จะไม่บรรลุข้อตกลงใดเลย ด้วยเหตุนี้ เราจะร่วมงานกับประเทศในภูมิภาคนี้เพื่อส่งมอบโครงสร้างพื้นฐานคุณภาพสูง มาตรฐานสูงอย่างที่ประชาชนควรได้รับ ซึ่งที่จริง เราก็กำลังทำอยู่แล้ว
ในสัปดาห์นี้เอง สหรัฐฯ ร่วมกับออสเตรเลียและญี่ปุ่นประกาศความร่วมมือกับสหพันธรัฐไมโครนีเซีย คิริบาส และนาอูรู สร้างสายเคเบิลใต้น้ำโครงการใหม่เพื่อปรับปรุงการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตไปยังชาติแปซิฟิกเหล่านี้ นับตั้งแต่ปี 2558 สมาชิกกลุ่มภาคี 4 ประเทศ มอบทุนแล้วมากกว่า 48,000 ล้านเหรียญในรูปแบบทุนสนับสนุนจากรัฐบาลสำหรับโครงสร้างพื้นฐานในภูมิภาคนี้ผ่านหลายพันโครงการในกว่า 30 ประเทศ ไม่ว่าจะโครงการพัฒนาชนบทหรือโครงการพลังงานหมุนเวียน ได้ยังประโยชน์ให้แก่ประชาชนหลายล้านคน
เมื่อไม่นานนี้ กลุ่มภาคี 4 ประเทศได้เปิดตัวกลุ่มประสานงานด้านโครงสร้างพื้นฐานเพื่อกระตุ้นการลงทุนเพิ่มมากขึ้น และกำลังพิจารณาร่วมมือกับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในประเด็นโครงสร้างพื้นฐานและอีกหลายประเด็นสำคัญร่วมกันอื่นๆ สหรัฐฯ จะทำมากกว่านั้น โครงการ Build Back Better World ที่เราริเริ่มร่วมกับหุ้นส่วนกลุ่มประเทศ G7 เมื่อเดือนมิถุนายน มุ่งมั่นอัดฉีดเม็ดเงินหลายแสนล้านเหรียญเพื่อเป็นทุนสนับสนุนที่โปร่งใสและยั่งยืนเป็นเวลาหลายปีจากนี้ นอกจากนั้น สหรัฐฯ ยังจับมือกับออสเตรเลียและญี่ปุ่นเปิดตัวโครงการ Blue Dot Network เพื่อเริ่มรับรองมาตรฐานโครงการโครงสร้างพื้นฐานคุณภาพสูงที่บรรลุตามเกณฑ์ที่พัฒนาโดยกลุ่มประเทศ G20 องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (Organization for Economic Co-operation and Development: OECD) และอื่นๆ อีกทั้งดึงดูดนักลงทุนเพิ่มเติม
ประการที่ 4 เราจะช่วยสร้างภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกที่มีความยืดหยุ่นกว่าเดิม สถานการณ์การระบาดใหญ่ของโรคโควิด-19 และวิกฤตการณ์สภาพภูมิอากาศตอกย้ำความจำเป็นเร่งด่วนของภารกิจนี้ โรคระบาดใหญ่คร่าชีวิตผู้คนหลายแสนตลอดทั่วภูมิภาค รวมถึงชาย หญิงและเด็กมากกว่า 143,000 คนในอินโดนีเซียเอง ทั้งยังสร้างความเสียหายมหาศาลต่อเศรษฐกิจ โรงงานพากันปิดตัว การท่องเที่ยวหยุดชะงัก
สหรัฐฯ ยืนหยัดเคียงข้างผู้คนในภูมิภาคนี้ตลอดทุกย่างก้าวแม้ในยามที่เราต่อกรกับโรคระบาดใหญ่ในประเทศของเราเอง จากจำนวนวัคซีนที่ปลอดภัยและมีประสิทธิภาพกว่า 300 ล้านโดสที่สหรัฐฯ กระจายไปยังทั่วโลก เราได้จัดส่งวัคซีนมากกว่า 100 ล้านโดสมายังภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก โดยกว่า 25 ล้านโดสนั้นส่งมาที่นี่ ที่อินโดนีเซีย ภายในสิ้นปีหน้า รวมแล้วสหรัฐฯ จะบริจาควัคซีนทั่วโลกมากกว่า 1,200 ล้านโดส นอกจากนี้ เรายังได้มอบความช่วยเหลือเพิ่มเติมมูลค่ากว่า 2,800 ล้านเหรียญแก่ภูมิภาคนี้เพื่อช่วยรักษาชีวิต จำนวนนี้รวมถึงที่มอบแก่อินโดนีเซียมูลค่า 77 ล้านเหรียญสำหรับทุกอย่างตั้งแต่อุปกรณ์ป้องกันส่วนบุคคล (PPE) ไปจนถึงออกซิเจนทางการแพทย์ที่ใช้ในโรงพยาบาล เราให้ความช่วยเหลือนี้โดยไม่เรียกค่าใช้จ่าย ไม่มีพันธะผูกพัน การบริจาคส่วนใหญ่ดำเนินการผ่านโครงการโคแวกซ์ (COVAX) จึงรับรองได้ว่าจะมีการกระจายความช่วยเหลือเหล่านี้อย่างเสมอภาคบนพื้นฐานของความจำเป็น ไม่ใช่การเมือง
ขณะเดียวกัน เราทำงานร่วมกับหุ้นส่วนของเราเพื่อยุติการระบาดใหญ่นี้ ความร่วมมือด้านวัคซีนของกลุ่มภาคี 4 ประเทศ มีบทบาทสำคัญในจุดนี้ เราร่วมมือกันเพื่อสนับสนุนเงินทุน เพื่อผลิต เพื่อกระจายวัคซีน และเพื่อฉีดวัคซีนให้มากที่สุดและเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ด้านแต่ละประเทศก็กำลังเร่งดำเนินการ เมื่อไม่นานนี้ อินเดียให้คำมั่นว่าจะผลิตวัคซีนเพิ่ม 5,000 ล้านโดสภายในสิ้นปี 2565 สาธารณรัฐเกาหลีและไทยก็กำลังเร่งการผลิตด้วยเช่นกัน
เราระดมกำลังภาคเอกชนให้เข้าร่วมกับเรา ในการประชุมระดับรัฐมนตรีที่ผมเป็นเจ้าภาพเมื่อเดือนก่อน เราเปิดตัวสิ่งที่เรียกว่า Global COVID Corps อันเป็นกลุ่มพันธมิตรบริษัทชั้นนำที่จะนำความรู้ความชำนาญ เครื่องมือ และขีดความสามารถมาช่วยสนับสนุนโลจิสติกส์และส่งเสริมการดำเนินงานด้านวัคซีนในประเทศกำลังพัฒนา รวมถึงการขนส่งขั้นสุดท้าย (last mile) ซึ่งล้วนจำเป็นอย่างยิ่งต่อการส่งมอบวัคซีนให้ไปถึงแขนของประชาชน นี่คือสิ่งที่เราเห็นบ่อยครั้งขึ้นทั่วโลก การผลิตวัคซีนเพิ่มจำนวนขึ้น มีการกระจายวัคซีนออกไป แต่กลับไปไม่ถึงแขนของประชาชนเนื่องจากอุปสรรคด้านการขนส่งขั้นสุดท้าย เป็นปัญหาโลจิสติกส์ที่ต้องได้รับการแก้ไข และนี่เองคือจุดที่เรามุ่งเน้น
ขณะเดียวกับที่เราต่อกรกับเชื้อไวรัสนี้ เรากำลังสร้างระบบสุขภาพให้กลับคืนมาในแบบที่ดีกว่าเดิมทั้งในภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกและทั่วโลก เพื่อป้องกัน ตรวจจับ และตอบสนองต่อโรคระบาดใหญ่ครั้งต่อไป ประเด็นคือ ที่จริงแล้วเรารู้ว่าต้องทำอย่างไร สหรัฐฯ และหุ้นส่วนร่วมกันดำเนินงานเสริมสร้างระบบสุขภาพในภูมิภาคนี้มาหลายทศวรรษ แค่เฉพาะในอาเซียน เราลงทุนด้านสาธารณสุขแล้วมากกว่า 3,500 ล้านเหรียญตลอดช่วง 20 ปีที่ผ่านมา เรามีสิ่งยืนยันมากมายที่สะท้อนถึงการดำเนินการนี้ ทั้งการปรับปรุงงานสาธารณสุขอย่างมีนัยสำคัญ ตลอดจนความสัมพันธ์หยั่งลึกที่เราสร้างขึ้นจากการทำงานลงพื้นที่จริง
เมื่อไม่นานนี้ ประธานาธิบดีไบเดนประกาศว่า สหรัฐฯ จะมอบเงิน 40 ล้านเหรียญแก่โครงการ U.S.-ASEAN Health Futures Initiative โดยเป็นส่วนหนึ่งของการสนับสนุนจากเราต่ออาเซียน เพื่อเร่งขับเคลื่อนการศึกษาวิจัยร่วม เสริมความเข้มแข็งของระบบสุขภาพ ตลอดจนฝึกอบรมบุคลากรวิชาชีพสายสุขภาพรุ่นใหม่
นอกจากนี้ เรายังสนับสนุนการพัฒนาระบบประสานงานภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุขอาเซียน (ASEAN Public Health Emergency Coordination System) ซึ่งจะช่วยให้ประเทศในภูมิภาคสามารถประสานงานตอบสนองต่อภาวะฉุกเฉินด้านสาธารณสุขต่อไปในอนาคต นอกจากนี้ สำนักงานประจำภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แห่งแรกของศูนย์ควบคุมและป้องกันโรคแห่งชาติของสหรัฐฯ (U.S. Centers for Disease Control and Prevention) ซึ่งเพิ่งเปิดทำการที่กรุงฮานอยช่วงฤดูร้อนปีนี้ ก็กำลังสนับสนุนการดำเนินงานเหล่านี้ในพื้นที่จริง
แน่นอนว่าวิกฤตการณ์สภาพภูมิอากาศเป็นอีกหนึ่งความท้าทายสากลที่เราต้องรับมือร่วมกัน ผู้คนทั่วทั้งภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกต่างรู้สึกได้ถึงผลกระทบอันใหญ่หลวงของวิกฤตการณ์นี้ กล่าวคือ ร้อยละ 70 ของภัยธรรมชาติบนโลกเกิดขึ้นที่ภูมิภาคนี้ อีกทั้งมีประชาชนกว่า 90 ล้านคนในภูมิภาคได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติเกี่ยวกับสภาพภูมิอากาศเมื่อปี 2562 ในปีต่อมา ณ ชายฝั่งแปซิฟิกของสหรัฐฯ เองนั้น รัฐแคลิฟอร์เนียเผชิญเหตุไฟไหม้ป่า 5 ใน 6 เหตุการณ์ครั้งรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของรัฐ
ขณะนี้ หลายประเทศผู้ปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงสุดในภูมิภาคต่างตระหนักถึงความจำเป็นที่ต้องดำเนินการอย่างเร่งด่วน ดังที่เราเห็นจากคำปฏิญาณแรงกล้าที่ให้ไว้ ณ การประชุม COP26 ประเทศในภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก 15 ประเทศรวมถึงอินโดนีเซียร่วมลงนามในปฏิญญามีเทนโลก (Global Methane Pledge) ที่เมืองกลาสโกว์ เพื่อมุ่งลดการปล่อยก๊าซลงร้อยละ 30 ในช่วงทศวรรษจากนี้ หากประเทศผู้ปล่อยก๊าซเรือนกระจกสูงสุดทุกประเทศมาร่วมมือกับเรา ย่อมส่งผลลดภาวะโลกร้อนยิ่งกว่านำเรือทุกลำออกจากผืนน้ำและเครื่องบินทุกลำออกจากแผ่นฟ้า
แต่คงเป็นเรื่องผิดพลาดหากจะคิดถึงประเด็นสภาพภูมิอากาศผ่านเพียงแค่มุมมองภัยคุกคาม เหตุผลคือ ทุกประเทศบนดาวเคราะห์ดวงนี้ต้องลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกและเตรียมความพร้อมรับมือผลกระทบอันไม่อาจหลีกเลี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การเปลี่ยนผ่านที่จำเป็นสู่เทคโนโลยีใหม่และอุตสาหกรรมใหม่นั้นยังเป็นการให้โอกาสที่จะเกิดขึ้นเพียงครั้งหนึ่งในชั่วอายุคนในการสร้างอาชีพใหม่รายได้ดี
เราเชื่อว่า โอกาสมีอยู่ตลอดทั่วภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก และเราได้ร่วมมือกับหุ้นส่วนของเราไขว่คว้าโอกาสนั้น แค่ช่วงห้าปีที่ผ่านมา สหรัฐฯ อัดฉีดเงินกว่า 7,000 ล้านเหรียญลงทุนด้านพลังงานหมุนเวียนในภูมิภาคนี้ ขณะที่เราทวีความพยายามนี้ เราได้รับความร่วมมือจากหุ้นส่วนหลากหลายอย่างยากเสมอเหมือนที่เราได้สานสัมพันธ์สั่งสมไว้ ไม่ว่าจะเป็นองค์กรพหุภาคีและกลุ่มสนับสนุน ภาคธุรกิจและองค์กรการกุศล นักวิจัยและผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิค
ลองพิจารณาโครงการ Clean EDGE Initiative ที่เราจะเปิดตัวเดือนนี้ ซึ่งโครงการเตรียมนำความรู้ความชำนาญและนวัตกรรมของรัฐบาลสหรัฐฯ และภาคเอกชนมาช่วยพัฒนาโซลูชันพลังงานสะอาดตลอดทั่วภูมิภาคนี้ ลองพิจารณาเงินทุนมากกว่า 20 ล้านเหรียญที่ประธานาธิบดีไบเดนเพิ่งให้คำมั่นไว้แก่โครงการ U.S.-ASEAN Climate Futures หรือทุนสนับสนุนจำนวน 500 ล้านเหรียญที่หน่วยงานความร่วมมือทางการเงินเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศของสหรัฐฯ (U.S. International Development Finance Corporation) เพิ่งประกาศเมื่อสัปดาห์ก่อนเพื่อช่วยก่อสร้างโรงงานผลิตพลังงานแสงอาทิตย์ในรัฐทมิฬนาฑูของอินเดีย
โรงงานนี้สร้างโดยบริษัทอเมริกันที่มีชื่อว่า First Solar โดยมีสมรรถนะการผลิตต่อปีที่ 3.3 กิกะวัตต์ ซึ่งเพียงพอต่อการจ่ายพลังงานไฟฟ้าสู่กว่า 2 ล้านครัวเรือน การก่อสร้างและการดำเนินงานโรงงานแห่งนี้จะสร้างงานหลายพันตำแหน่งในอินเดีย ส่วนใหญ่สำหรับผู้หญิง รวมถึงอีกหลายร้อยตำแหน่งในสหรัฐฯ นี่เป็นเพียงหนึ่งในแนวทางที่สหรัฐฯ มุ่งสนับสนุนอินเดียบรรลุเป้าหมายใหญ่ที่จะขยายขีดความสามารถพลังงานหมุนเวียนให้ถึง 500 กิกะวัตต์ภายในปี 2573 พร้อมกับช่วยโลกให้รอดพ้นจากหายนะทางสภาพภูมิอากาศไปด้วย
ขณะนี้ เราตระหนักว่า ถึงแม้การเปลี่ยนผ่านสู่เศรษฐกิจสีเขียวจะสร้างตำแหน่งงานเพิ่มขึ้นอย่างที่เรามั่นใจว่าจะเป็นเช่นนั้น ก็ใช่ว่าแรงงานที่สูญเสียอาชีพในอุตสาหกรรมเก่าและภาคธุรกิจเก่าระหว่างช่วงเปลี่ยนผ่านนี้จะได้เข้ามาเติมเต็มตำแหน่งงานใหม่นั้นทั้งหมด ด้วยเหตุนี้ เราจึงมีพันธะหนึ่งที่ยึดมั่นไว้ นั่นคือการพาทุกคนไปด้วยกัน
ประการที่ 5 และประการสุดท้าย เราจะส่งเสริมความมั่นคงของภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก เมื่อภัยคุกคามพัฒนาขึ้น แนวทางความมั่นคงของเราต้องพัฒนาควบคู่ไปด้วย เราจะกระชับความร่วมมือด้านความมั่นคงภาคพลเรือนให้ยิ่งใกล้ชิดขึ้นเพื่อรับมือความท้าทายต่างๆ ตั้งแต่แนวคิดรุนแรงสุดโต่ง การประมงผิดกฎหมาย ไปจนถึงการค้ามนุษย์ เราจะใช้กลยุทธ์ที่อาศัยเครื่องมือพลังอำนาจแห่งชาติทั้งหมดที่เรามี ทั้งการทูต การทหาร และข้อมูลข่าวกรอง ผสานเข้ากับเครื่องมือของพันธมิตรและหุ้นส่วนของเราอย่างสนิทแน่นยิ่งขึ้น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมสหรัฐฯ ลอยด์ ออสติน เรียกสิ่งนี้ว่า “การป้องปรามแบบบูรณาการ” (integrated deterrence)
ทั้งยังเป็นเรื่องของการเสริมสร้างความเข้มแข็งของเราเพื่อให้เราธำรงสันติภาพไว้ได้อย่างที่ทำมาหลายทศวรรษในภูมิภาคนี้ เราไม่ต้องการความขัดแย้งในภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก นี่คือเหตุผลที่เราดำเนินการทูตกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลีอย่างจริงจังต่อเนื่อง โดยมีเป้าหมายสูงสุดเพื่อปลดอาวุธนิวเคลียร์บนคาบสมุทรเกาหลี เราจะร่วมมือกับพันธมิตรและหุ้นส่วนจัดการภัยคุกคามจากโครงการนิวเคลียร์และขีปนาวุธของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี ผ่านแนวทางปฏิบัติจริงที่มีการปรับเปลี่ยนให้เหมาะสม พร้อมกับกระชับแนวทางการป้องปรามต่อเนื่องของเรา
และนั่นคือเหตุผลที่ประธานาธิบดีไบเดนกล่าวกับประธานาธิบดีสีเมื่อเดือนที่แล้วว่า เราต่างมีความรับผิดชอบลึกซึ้งร่วมกันที่จะรับรองว่าการแข่งขันระหว่างประเทศเราทั้งสองจะไม่หันเหกลายเป็นความขัดแย้ง เรารับความรับผิดชอบนี้ไว้อย่างจริงจังยิ่ง เพราะหากไม่ทำเช่นนั้นแล้ว ย่อมนำหายนะมาสู่พวกเราทั้งหมด
เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2505 โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมในขณะนั้น เดินทางมากล่าวสุนทรพจน์ที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ ท่านพูดถึงการต่อสู้ดิ้นรนอันยืดเยื้อที่ประชาชนของประเทศเราต่างเผชิญร่วมกัน ซึ่งจากคำของท่านแล้ว คือสิ่งที่เยาวชนเฉกเช่นนักศึกษาทุกคนในที่นี้ต้องแบกรับต่อไป ท่านหยิบยกคำพูดที่พี่ชายของท่าน จอห์น เอฟ. เคนเนดี ประธานาธิบดีสหรัฐฯ ในขณะนั้นได้กล่าวไว้ถึงวิสัยทัศน์ของสหรัฐฯ ต่อโลกใบนี้ว่า “เป้าหมายมูลฐานของเรายังคงเดิม นั่นคือ โลกที่สงบสุข ประชาคมแห่งรัฐอิสระเสรี มีเสรีภาพที่จะเลือกอนาคตและระบบของตนเอง ตราบเท่าที่ไม่คุกคามเสรีภาพของผู้อื่น”
เมื่อพิจารณาสรรพสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปในช่วงเกือบ 70 ปีนับตั้งแต่ประธานาธิบดีเคนเนดีกล่าวถ้อยคำเหล่านั้น ช่างน่าทึ่งที่วิสัยทัศน์นั้นยังคงสอดคล้องกับวิสัยทัศน์ที่เรามีร่วมกันนี้มากเพียงใด และเหตุผลที่ผมรู้สึกซาบซึ้งใจที่ได้มีโอกาสมาพูดเรื่องนี้ ณ มหาวิทยาลัยแห่งนี้ พร้อมด้วยนักศึกษาและศิษย์เก่าจำนวนมากจากโครงการผู้นำเยาวชนของเรา นั่นเพราะพวกคุณคือผู้ซึ่งอยู่ ณ วันนี้ที่จะผลักดันวิสัยทัศน์นี้ต่อไป ในขณะที่คุณทำ ขอให้ทราบว่าคุณมีผู้คนทั่วทั้งภูมิภาคอินโด-แปซิฟิก รวมถึงสหรัฐฯ ที่มีความหวังและโชคชะตาผูกพันกับคุณ และจะเป็นหุ้นส่วนอันแน่วแน่ของคุณเพื่อสร้างภูมิภาคอินโด-แปซิฟิกแห่งนี้ที่เราอาศัยร่วมกันให้เปิดกว้างและเสรียิ่งขึ้น
ขอบคุณที่รับฟังครับ (เสียงปรบมือ)
*การแปลนี้จัดทำขึ้นโดยความอนุเคราะห์และเฉพาะต้นฉบับภาษาอังกฤษเท่านั้นที่ควรถือว่าเชื่อถือได้
โดย U.S. Embassy Bangkok | 23 ธันวาคม, 2021 | ประเภท: ภูมิภาคเอเชียตะวันออกและแปซิฟิก, สุนทรพจน์, เหตุการณ์