Ciudad Mier

Mier (), El Paso del Cántaro olarak da bilinen El Paso del Cántaro, Falcon Barajı'nın hemen güneyinde, Rio Grande yakınında, kuzey Meksika'da bulunan Tamaulipas'ın Mier Belediyesi'nde bir şehirdir. Monterrey'in  kuzeydoğusunda, Meksika Federal Karayolu 2 üzerindedir. (26°28'K 99°10'B)

1990 yılında nüfus 6.190 olarak kaydedilmiştir. 2010 nüfus sayımında ise nüfus 4.762 kişiye düşmüştür. Pamuk, şeker kamışı, mısır ve hayvancılığa dayalı bir tarım ekonomisine sahiptir.

Tarihi 
Kasaba 6 Mart 1753'te kurulmuştur. Arazi aslen Felix de Almandoz'a aittir. Arazi daha sonra Felix'in kız kardeşi Ana Maria ile evlenen General Prudencio Basterra'ya geçmiştir. Yeni yerleşim yerini Camargolu 19 aile oluşturmuştur.

1710'dan 1714'e kadar Nuevo León'un valisi olarak görev yapan Francisco Mier y Torre Teksas'a giderken geceyi orada geçirirdiği için kasabanın adı Mier'dir. Estancia de Mier ve daha sonra sadece Mier olarak anılmaya başlanmıştır. Burası Río Bravo'ya geldiklerinde buharlı gemilerin durduğu bir yerdir.

Teksas Cumhuriyeti ile çatışmalar 
General Santa Anna, iktidara döndüğünde, Mart 1842'nin başlarında San Antonio'yu işgal etmek üzere, çoğunluğu General Ráfael Vásquez komutasındaki Meksikalı askerlerden oluşan yedi yüz kişilik bir kuvvet göndermiştir.

Teksas Kongresi'ndeki "savaş şahinleri" Başkan Sam Houston'ı harekete geçmeye zorlamışlardır. Başkan, General Alexander Somervell'e San Antonio'da toplanan gönüllülere komuta etme emrini vermiştir. Bazıları ayakkabısız, çoğu atsız, bazıları macera arayan, bazıları ise suçlu türden, yalnızca Meksika kasabalarını ve köylerini yağmalamak isteyen her türden insan şehre akın etmiştir. Houston'ın umduğu gibi Somervell kararsız davranmıştır. Kısa süre sonra, San Antonio'daki Tejano mağazalarının önemli ölçüde yağmalanması ve açık itaatsizlik, gönüllüleri Meksika'ya yürüyemeden ve büyük bir savaş başlatamadan dağıtmıştır.

Teksas ile Meksika arasındaki ilişkiler, özellikle Meksikalı general Adrián Woll ve bin dört yüz askerin Eylül ayında San Antonio'yu tekrar ele geçirmesinden sonra kötüleşmiştir. Houston bir kez daha Somervell'i gönüllüleri organize etmesi ve yönetmesi için çağırmış ancak Teksaslı generalin Nueces Nehri'nin kuzeyinde kalacağını umuyordu. Ancak ordu 750 adama ulaştığında Somervell bile harekete geçmesi gerektiğini fark etmiştir. Gönüllüleri kendilerine ait bir aidiyat edinmişlerdi; Somervell yürümeyi reddetseydi, askerler onu terk edecekti.

Laredo'nun yakalanmasından sonra kargaşa ve yağma nedeniyle ordu yavaş yavaş dağılmaya başlamıştır. Geriye kalan 500 kişi güneye, yağmanın meydana geldiği Guerrero'ya kadar Somervell'in komutasında kaldı. Burada 189 adamın William S. Fisher, Ewen Cameron ve Thomas Green'i Meksika'nın Mier kasabasına kadar takip ettiği bir isyan patlak verdi.

23 Aralık 1842'de Fisher ve adamların çoğu Rio Grande'yi geçip Ciudad Mier'e girdiler ve orada hiçbir direnişle karşılaşmadılar. Kasabanın alkalisinin teslim etmeye söz verdiği kasabadan malzeme talep ettiler. Birlikler geri çekildi ve beklemeye başladılar. Bu arada şehre büyük bir Meksika askeri müfrezesi gelmişti. 25 Aralık'ta iki taraf, neredeyse 24 saat süren kanlı bir çatışmaya girdiler. Teksaslılar otuz kayıp verdi ve yiyecek, su ve cephaneleri bitti. 200'den fazla Teksaslı, Meksika birliklerini neredeyse inanılmaz derecede yaraladıklarını ve 800'den fazla kişinin ölümüne neden olduklarının farkında olmadan Meksika güçlerine teslim oldu.

Meksikalılara göre, Teksaslılar izinsiz bir baskına katılan başı bozuklardı ve askeri savaş esiri olarak değerlendirilme hakları yoktular. Ölüm cezasına çarptırıldılar ve ardından Meksiko'ya zorunlu yürüyüşe çıkarıldılar. Fisher gruptan ayrıldı, ancak adamlar kendi aralarından İskoç doğumlu Ewen Cameron adında bir lider seçtiler. Yol boyunca Cameron mahkumların çoğunu kaçış girişimine yönlendirdi. Teksaslılar sınıra doğru koşmaya çalıştılar ama dağlardaki sert ve kuru koşulları hesaplamamışlardı. Üçü dışında hepsi yeniden yakalandı ve Tamaulipas'ın Salado kasabasına geri gönderildiler.

Antonio López de Santa Anna firar haberini duyduğunda, yeniden yakalanan yaklaşık 176 mahkumun derhal idam edilmesini emretmiştir. Coahuila Valisi Francisco Mexía, emri yerine getirmeyi reddetti ve Mexico City'deki dışişleri bakanlarına, başkanın fikrini değiştirmeye ikna etmeleri için yalvardı. (Santa Anna, 26 Ekim 1842'den 4 Mart 1843'e kadar görevinin başında değildi ve Nicolás Bravo Başkan sıfatıyla görev yapıyordu.)

Bundan sonra yaşananlar "Kara Fasulye Olayı" olarak bilinmeye başlandı. Santa Anna, dışişleri bakanlarına merhamet göstereceğine söz verdi ve ardından kararnamesini Mier mahkumlarının her on kişiden birinin idam edilmesi şekilde değiştirdi. Muhtemelen Coahuila eyaletinde bulunan El Rancho Salado'da, 25 Mart 1843'te - Mier Savaşı'ndan üç ay sonra – mahkumlar, içinde 159 beyaz fasulye ve 17 siyah fasulye bulunan bir kavanozdan (gözleri bağlıyken) bir fasulye çekmeye zorlandılar. O gün akşam karanlığında siyah fasulye çeken şanssızlar iki grup halinde vurularak öldürüldüler.

Cameron hayatını kurtarması gereken beyaz bir fasulye çekmişti. Ancak, Meksikalı Albay Antonio Canales Rosillo'nun, Temmuz 1842'de Corpus Christi, Teksas yakınlarındaki Fort Lipantitlán'daki savaşındaki utanç verici yenilgisindeki rolü ve kaçış girişimine liderlik etmesi nedeniyle düşmanlığını kazanmıştı. Canales, Santa Anna'ya müdahale etti ve o da kabul etti. Cameron, 26 Nisan 1843'te Perote Hapishanesinde idam mangası tarafından vurulmuştur.

Geri kalan mahkumlar bir yol yapımında çalıştırıldılar. Eylül 1843'te çoğu Veracruz eyaletindeki kötü şöhretli Perote Hapishanesine kapatılırken, birkaçı gruptan ayrılarak Meksika çevresindeki diğer hapishanelere dağıltıldılar. Sonraki birkaç ay içinde bazıları kaçmayı başardılar, bazıları ise yaralardan, hastalıktan ve açlıktan öldüler. Mier mahkumlarının serbest bırakılması için ABD ve İngiltere'den diplomatlar çalıştılar. Sonunda parça parça şartlı tahliye edildiler ve son mahkum Eylül 1844'te evine gitmiştir.

1847'de, Meksika-Amerika Savaşı sırasında, Kara Fasulye Olayında idam edilen adamların kalıntıları Meksika'dan alındı ve La Grange, Teksas yakınlarına (Dawson Katliamı'nda ölenlerle birlikte) defnedildi ve bir anıt dikildi.

Fidel Castro Mier'de 
Mier'de 1956 yılında Fidel Castro'nun da dahil olduğu tarihi bir olay yaşanmıştır. O zamanlar Ciudad Mier'in 4.000'e yakın nüfusu vardı. İzole durumu ve ABD sınırına yakınlığı, Mier'in kaçakçıların mekânı haline gelmesine yol açtı.

Fidel Castro, herhangi bir malın Rio Grande üzerinden  yasa dışı olarak Mier'e geçilebileceğini öğrenmişti. O sıralarda Castro Küba'da bir devrime hazırlanıyordu ve Meksiko'da liderlerle buluşuyordu. Castro'nun silahlara ihtiyacı vardı ve onları almak için Mier'e gitti. Mier kasabası tarihçisi Antonio Guerra, bu görevi yalnızca en iyi kaçakçıların aldığını söyler.

Operasyon, Mier'den Juan 'El Chapiado' González'e ve Agualeguas'tan (Nuevo León) Santiago 'El Chago' Guerra'ya verildi. Silahları Amerika Birleşik Devletleri'nden aldılar ve ardından teknelerle Rio Grande üzerinden geçirdiler. Gemiden indiklerinde silahlar Jesus 'El Gavilan' Ramírez'in sahibi olduğu Los Guajes Çiftliği'ne boşaltıldı.

Kaçakçıların aileleri ve tanıdıkları, silahları sakladıktan sonra grubun, Mier'den Ciudad Guerrero'ya giden otoyolun kilometrelerce aşağısındaki Cantina de la Loma del Peligro barına gitmeye yönlendirilmişlerdir. Orada malın alıcısıyla tanıştılar. Barda silahların güneye doğru devam etmesi ve Mier'in Aldamas'a bırakılması konusunda anlaşmaya varıldılar. Oradan Granma adlı bir yata yüklenip Veracruz'a gideceklerdi.

Castro daha sonra Küba devrimine yol açan silahların gerçekten de Meksikalı kaçakçıların yardımıyla Mier'den geçtiğini doğrulamıştır.

Terk edilme 
Ciudad Mier, Körfez örgütünün uyuşturucu patronu Antonio Cárdenas Guillén'in ölümünün ardından Körfez Karteli ile Los Zetas arasındaki kanlı yetki savaşı nedeniyle 2010 yılında büyük ölçüde terk edilmiştir. Uyuşturucu kartelleri arasındaki kavga, Ciudad Mier belediyesindeki tüm polis güçlerinin ölümü veya kaçırılmasıyla sonuçlanmıştır.

Meksika Uyuşturucu Savaşı'nda uyuşturucu kartellerinin yarattığı şiddet sonucunda nüfusun yaklaşık %95'i Ciudad Mier'i terk ederek Tamaulipas'taki Miguel Alemán'a gitmiştir. Sonuç olarak, Meksika Devlet Başkanı Felipe Calderón bölgede bir askeri karargah kurulması emrini verdi ve şu anda 600'den fazla askeri unsur Mier sokaklarında devriye gezmektedir.

Şehrin belediye başkanları 
 Nicolás Farías (1930–1933)
 Severo Barrera (1934–1936)
 Jesús García Gutiérrez (1937–1940)
 Florentino Ramírez Kanalları (1941–1942)
 Agustín Hinojosa Hinojosa (1943–1945)
 Valentín Barrera (1946–1948)
 Marcial Garza Sarabia (1949–1951)
 Julio Ramírez-Mateo García (1952–1954)
 Gerónimo Ramírez (1955–1957)
 Marco Hinojosa Villela (1958–1960)
 Álvaro Barrera Garza (1961–1962)
 Leonte Garza ve Garza (1963–1965)
 Mauro Smith Bazán (1966–1968)
 Álvaro Barrera Garza (1969–1971)
 Roel Ramírez Ayala (1972–1974)
 Francisco Rodríguez Cavázos (1975–1977)
 Vladimir Treviño Rodríguez (1978–1980)
 Roberto González Guajardo (1981–1983)
 Ignacio Peña Alemán (1984–1986)
 Álvaro Barrera Ramírez (1987–1989)
 Jesús Humberto Hinojosa Vivanco (1990–1992)
 Enrique Maldonado Quintanilla (1993–1995)
 Jesús Ángel Guerra Mancías (1996–1998)
 Jesús Humberto Hinojosa Vivanco. (1999–2001)
 Abdón Canales Díaz (2002–2004)
 José Herbey Ramos Ramos (2005–2007)
 Roberto Gonzales Gonzales (2013-2016)
 Roberto González Hinojosa (2016-2018)

Kaynakça

Dış bağlantılar 

Expedition article at Texas State Library
Site of the Battle of Mier

Pueblos Mágicos
Tamaulipas'daki yerleşim birimleri