Ses miksajı (müzik)

Ses kaydı ve çoğaltmada, ses miksajı, çok kanallı kayıtları nihai bir mono, stereo veya surround ses ürününde optimize etme ve birleştirme işlemidir. Ayrı izleri birleştirme sürecinde bunların göreli seviyeleri ayarlanır ve dengelenir ve eşitleme ve sıkıştırma gibi çeşitli işlemler yaygın olarak tek tek izlere, iz gruplarına ve genel karışıma uygulanır. Stereo ve surround ses miksajında parçaların stereo (veya surround) alanı içindeki yerleşimi ayarlanır ve dengelenir.  Ses miksaj teknikleri ve yaklaşımları çok çeşitlidir ve nihai ürün üzerinde önemli bir etkiye sahiptir.

Ses miksaj teknikleri büyük ölçüde müzik türlerine ve ilgili ses kayıtlarının kalitesine bağlıdır. İşlem genellikle bir miksaj mühendisi tarafından gerçekleştirilir ancak bazen plak yapımcısı veya kayıt sanatçısı yardımcı olabilir. Karıştırma işleminden sonra bir mastering mühendisi nihai ürünü üretim için hazırlar.

Ses miksajı, bir miksaj konsolunda veya bir dijital ses iş istasyonunda gerçekleştirilebilir.

Tarih 
19. yüzyılın sonlarında Thomas Edison ve Emile Berliner ilk kayıt makinelerini geliştirdiler. Kayıt ve yeniden üretim sürecinin kendisi çok az parçayla veya hiç elektrikli parça olmadan tamamen mekanikti. Edison'un fonograf silindir sistemi silindirin dövülebilir kalay folyosuna değişen derinlikte bir oluk açan bir kaleme bağlı gergin, esnek bir diyaframda sonlanan küçük bir boynuz kullandı. Emile Berliner'in gramofon sistemi ise bir vinil disk üzerine spiral şeklinde yanal kesikler yazarak müziği kaydetti.

Elektronik kayıt 1920'lerde daha yaygın olarak kullanılmaya başlandı. Elektromanyetik transdüksiyon ilkelerine dayanıyordu. Bir mikrofonun bir kayıt makinesine uzaktan bağlanabilme olasılığı, mikrofonların daha uygun yerlere yerleştirilebileceği anlamına geliyordu. Mikrofonların çıkışları disk kesiciye beslenmeden önce karıştırılabildiğinde süreç iyileştirildi ve dengede daha fazla esneklik sağlandı.

Modern miksaj, ticari çok kanallı bant makinelerinin piyasaya sürülmesiyle, özellikle de 1960'larda 8 kanallı kayıt cihazlarının piyasaya sürülmesiyle ortaya çıktı. Sesleri ayrı kanallara kaydetme yeteneği, kayıt stüdyolarının bu sesleri yalnızca kayıt sırasında değil daha sonra ayrı bir miks işlemi sırasında birleştirmesini ve işlemesini mümkün kılmıştır.

1979'da kaset tabanlı Portastudio'nun piyasaya sürülmesi, özel ekipman ve ticari kayıt stüdyolarının masraflarını gerektirmeyen çok kanallı kayıt ve karıştırma teknolojisi sundu. Bruce Springsteen, 1982 albümü Nebraska'yı bir albümle kaydetti. 1982'de ve Eurythmics 1983'te grup üyesi Dave Stewart tarafından derme çatma bir 8 parçalı kayıt cihazına kaydedilen " Sweet Dreams (Are Made of This) " şarkısıyla listelerin zirvesinde yer aldı. 1990'ların ortasından sonuna kadar bilgisayarlar çoğu ev stüdyosu için teyp tabanlı kaydın yerini aldı ve Power Macintosh popüler oldu. Aynı zamanda birçok profesyonel kayıt stüdyosu daha önce çok kanallı teyp kaydediciler, miks konsolları ve dıştan takmalı teçhizat ile yapılan kayıt ve miksajı gerçekleştirmek için ilk olarak 1980'lerin ortalarında kullanılan dijital ses iş istasyonlarını veya DAW'ları kullanmaya başladı.

Kaynakça

Ses kaydı