1070 Tunica

1070 Tunica, geçici ismi , asteroit kuşağının dış bölgelerinden gelen, yaklaşık 35 kilometre çapında, karanlık bir arka plan asteroitidir. 1 Eylül 1926'da Alman astronom Karl Reinmuth tarafından Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevinde keşfedildi. Asteroit, adını "Tunica" olarak da bilinen çiçekli bir bitki olan Petrorhagia'dan almıştır.

Yörünge ve sınıflandırma 
Tunica, ana kuşağın arka plan popülasyonundan aile dışı bir asteroittir. Tersine, Ursula ailesinin çekirdek bir üyesi olarak da kabul edildi. Dış asteroit kuşağında Güneş'i 3,0–3,5 AB uzaklıkta; her 5 yıl ve 10 ayda bir döner (1.123 gün; 3,23'lük yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0.08'lik bir eksantrikliğe ve 17 °'lik bir eğime sahiptir.

Gövdenin gözlem yayı, Eylül 1903'te Heidelberg'de  olarak tanımlanmasıyla veya resmi keşif gözleminden 23 yıl önce başlar.

Fiziksel özellikleri 
Tunica varsayılan bir C-tipi asteroittir.

Rotasyon süresi 
Mayıs 2017'de, Fransız amatör astronom René Roy tarafından yapılan fotometrik gözlemlerden Tunicanın dönme ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,24 kadir parlaklık değişimiyle () 15,8 saatlik bir dönme süresi verdi. Şubat 2010'da Palomar Geçici Fabrikasında gök bilimciler tarafından R bandında elde edilen başka bir ışık eğrisi, 15,673 saatlik bir periyot ve 0,32 kadir () genlik verdi.

Çapı ve albedosu 
Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Tunica'nın çapı 33,77 ile 44,135 kilometre arasında ve yüzeyi 0,0476 ile 0,076 arasında bir albedoya sahiptir.

Collaborative Asteroid Lightcurve Link, karbonlu asteroitler için 0,057'lik standart bir albedo varsayar ve 11,08'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 33,79 kilometrelik bir çapı hesaplar.

İsimlendirme 
Bu küçük gezegenin adı, sıradan bir karanfil çiçeğinden elde edilen çiçekli bir bitki olan "Tunica"dan (Petrorhagia) alınmıştır.

Reinmuth'un çiçekleri 
Karl Reinmuth, birçok keşfinden dolayı 1930'ların başında yeni adlandırılmış 66 asteroitten oluşan geniş bir liste sundu. Liste, keşiflerini  ile  arasındaki sayılarla kapsıyordu. Bu liste aynı zamanda, bu asteroitten başlayarak, bitkilerden, özellikle de çiçekli bitkilerden sonra adlandırılan 28 asteroit dizisini de içeriyordu.

Kaynakça

Dış bağlantılar 
 Asteroid Lightcurve Database (LCDB) , query form (info )
 Dictionary of Minor Planet Names, Google books
 Asteroids and comets rotation curves, CdR  – Observatoire de Genève, Raoul Behrend
 Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000)  – Minor Planet Center
 
 

1926'da keşfedilen astronomik cisimler
Adlandırılmış küçük gezegenler
Karl Wilhelm Reinmuth'un keşifleri
Arka plan asteroitleri