Oswego Hareketi

Oswego Hareketi (bazen Oswego Planı olarak geçer) 19. yüzyılda eğitimci Edward Austin Sheldon tarafından başlatılan Amerika Birleşik Devletleri'nin eğitim sisteminde gelişen bir harekettir. Hareketin gelişmesinde İsviçreli pedagog Johann Heinrich Pestalozzi'nin düşünceleri önemli rol oynamıştır.

Hareketin gelişimi

Sheldon, bir öğrenci olarak okuldaki ezberleme yönteminden nefret ediyor ve ilginç resimlerin olduğu kitapları ona tercih ediyordu. Okulu sevmemesine rağmen, Sheldon üniversiteye gitmeye istekliydi. Eğitiminden sonra küçük bir okulda kendisine görev verildi ve diğer okulları gözlemlemek için yaptığı gezide Pestalozzi'den ilham alan İngiltere'deki "Home and Colonial School Society" okulunu keşfetti. Yapılan bu keşiften sonra Sheldon, programını genişletmek için İngiliz öğretmen Margaret E. M. Jones'u bünyesine aldı.

Hareketin teorisi

Hareket, ilköğretim sistemine "nesneyle öğrenme" adı altında nesnelerin(Örnek: Modeller veya bloklar) kullanımını tanıtmıştır.
Sheldon, eğitimde üç temel madde olduğunu açıklar:

1) Eğitim, insani olanakların geliştirilmesine dayanır.

2) Duyu algısı, bilgiyi yaratır ve öğretim nesnelerin ve olayların gözlemlenmesine dayanmalıdır.

3) Eğitim sadece bilgiyi iletmekle kalmayıp duyuları da geliştirmelidir.

Hareketin sonuçları

Eğitimde yaşanan bu aydınlanma, öğretimin odağını ezberci öğretimden çıkarıp çocuğa ve somut deneyimlere kaydırdı ve aynı zamanda eğitime "yaparak öğrenme" yöntemini de kattı. Fakat bu metotların uygulanması, daha planlı ve profesyonel öğretmenleri gerektiriyordu. Hareketin genişlemesi, öğretmenlerin özel olarak eğitildiği okulların açılmasını sağladı.

Kaynakça

Dış bağlantılar
 New Studies in Education: The Oswego Movement in American Education, by Ned H. Dearborn, 1925 
 Oswego: Fountainhead of Teacher Education; A Century in the Sheldon Tradition, Dorothy Rogers,  1961