Bugatti Type 35

Bugatti Type 35, Bugatti yarış modellerinin en başarılısıydı. Bugatti Type 13 Brescia'nın daha mimari olanından geliştirilen kemer şeklindeki Bugatti radyatör versiyonu, çeşitli Type 35'lerin arasında bile konuda farklılıklar olmasına rağmen, markanın en çok bilinen versiyonu olacaktı.

Type 35, zamanında 1.000'den fazla yarış kazanarak olağanüstü bir başarı elde etti. Önceki iki yılda 351 yarış kazanıp 47 rekor kırdıktan sonra 1926'da Grand Prix Dünya Şampiyonasını kazandı. Type 35'ler zirvedeyken haftada ortalama 14 yarış galibiyeti aldı. Bugatti, Type 35 ile 1925'ten 1929'a kadar beş yıl üst üste Targa Florio kazandı.

Type 35 

3 Ağustos 1924'te Lyon Grand Prix'sinde tanıtılan orijinal model, üç supaplı 2.0 L (1991 cc/121 in³) üstten eksantrikli düz sekiz geliştirilmiş motoru kullanılmıştı ve ilk olarak Type 29'da görüldü. Önceki birçok Bugatti modelinde olduğu gibi silindir delik çapı 60 mm ve strok 88 mm idi. Doksan altı adet örnek araç üretildi.

Bu yeni motorun alışılmadık bir rulman yatak sistemli beş ana yatağı vardı. Bu, motorun 6.000 dev/dakika'ya ve 90 hp (67 kW) güce güvenilir şekilde çıkmasına imkan verdi. Önde ve arkada yaprak yaylı katı dingiller kullanılmıştı ve arkada çelik halatlarla çalıştırılan kampanalı frenler vardı. Alaşım jantlar, azaltılmış yaysız ağırlık için, içi boş ön aks kullanılması gibi bu araçtaki yeniliklerden birisiydi. Bugatti'yi marka yapacak Type 35'in diğer bir özelliği ise önceki arabalarında yapıldığı gibi yayları kolayca U-cıvatayla birleştirmek yerine ön akstan geçirmekti.

Nadir bir versiyonun silindir deliği (52 mm'ye kadar) toplam 1,5 L'lik (1494 cc/91 in³) silindir hacmine çıkmak için büyütüldü. Yeni Zelanda'da bu arabalardan iki tane vardır.

Boyutlar:

 Uzunluk: 3680 mm (144.9 in)
 Genişlik: 1320 mm (52 in)
 Dingil mesafesi: 2400 mm (94.5 in)
 Tekerlek izi: 1200 mm (47.2 in)
 Ağırlık: 750 kg (1650 lb)

Type 35A 

Type 35'in daha ucuz versiyonu Mayıs 1925'te ortaya çıktı. Fabrikanın "Tip 35A" adı, ünlü bir taklit mücevher üreticisinden sonra ona "Tecla" lakabını takan halk tarafından görmezden gelindi. Tecla'nın motorunda Type 30'daki gibi üç kaymalı yatak, daha küçük subaplar ve endiksiyon bobinli ateşleme kullanıldı. Bunlar bakım gereksinimlerini azaltırken aynı zamanda motorun gücünü de azalttı. Type 35A'lardan yüz otuz dokuzu satıldı.

Type 35B 
Bugatti Type 35, hem teknik hem de rekabetçi açıdan motor yarışları için tasarlandı. 1920'lerde üretilen bu araç hem "yol" hem de "pist" yarışmalarında birçok yarış kazandı. Bugatti Type 35B, dört vitesli mekanik şanzımana sahip ve volümetrik kompresörle donatılmış 2.263cm³ 8 silindirli motoru sayesinde 210 km/s azami hıza ulaşabiliyordu. Motoru, 65 mm x 100 mm'lik bir delik ve strok ile 2,3 litreye çıkarıldı.1930 yılına kadar sınırlı sayıda üretildi.

Type 35C

Type 35C, Ettore Bugatti'nin zorlamalı indüksiyon'u küçümsemesine rağmen Roots supercharger'ı vardı. Tek  Zenith karbüratör ile yaklaşık 128 hp (95 kW) gücündeydi.

Type 35Cs, 1928'de Saint-Gaudens'de Fransa Grand Prix'sini ve
1930'da Pau'daki yarışları kazandı. Fabrikada 50 adet örnek araba yapılıp çıktı.

Dış bağlantılar 

 Bugatti Club France page

Kaynakça 

35
Le Mans 24 Saat otomobilleri