Saatlerin Litürjisi

Saatlerin Litürjisi (Latince : Liturgia Horarum ) veya İlahî Görev  (Latince: Officium Divinum ) veya diğer bir adıyla Opus Dei (Tanrı'nın İşi); kanonik saatleri kapsayan bir dizi Katolik duasıdır.  Kendisinden genellikle Latin Kilisesi'nin  Katolik dua kitabı olarak da söz edilir.  Saatlerin Litürjisi, her günün saatlerini (dua/namaz vakitlerini) belirler ve "günü kutsanmış kılan" bir dua zinciri (dizini) oluşturur. "Saatlerin Litürjileri" terimi, İkinci Vatikan Konsili'nden önce hem Hristiyan Doğu'da hem de Hristiyan Batı'da - özellikle de Latin litürjik ayinlerinde - kanonik saatleri tekrar zikretme uygulamalarına dönük olarak kullanılmıştır. 1971'de Latin Kilisesi tarafından terim resmî ilan edilmiştir. 1971'den önce Latin Kilisesi'nde bu kitabın resmî adı Breviarium Romanum'du ve içeriği de biraz farklıydı. İlk 1568'de basılmış olup 1962 yılına değin içeriğinde farklı farklı değişiklikler yapıldı.

Saatlerin Litürjisi, aynı diğer birçok kanonik saat(te okunanlar) gibi, ilahilerle harmanlanmış mezmurlarları, metinleri, diğer duaları ve ilahileri ve sabit namaz vakitlerinde okunan antifonları içermektedir. Katolik ayiniyle birlikte, Kilise'nin halka açık ayinlerinden birini oluşturur.  Batıdaki ve Doğudaki Hristiyanlar (Latin Katolik, Doğu Katolik, Doğu Ortodoks, Oryantal Ortodoks, Doğu Süryani/Asur Kilisesi, Lüterci, Anglikan ve diğer bazı Protestan kiliseleri de dahil olmak üzere ) kanonik saatleri farklı biçimlerde ve farklı adlar altında kutlarlar. İlahî Görev'in  ilahisi veya okunması, kutsanmış yaşam içinde duanın temelini oluşturur; bazı manastır veya dilenci tarikatları, Saatlerin Litürjisi ve daha da eski olan Roma Katolik Dua Kitabı'nın kendi tarikatlarına uyacak şekilde takliplerini üretmişlerdir.

İlahî Görev Duası, rahipler ve rahip olmaya niyetlenmiş diyakozlar tarafından okunması zorunlu bir duadır. Zaten diyakoz olan ve diyakoz olarak  kalmak isteyenler ise sadece bir bölümünü okumakla mükelleftir. Dini kurumların anayasaları, üyelerini genellikle hiç değilse bazı bölümleri kutlamaya ve bazı durumlarda bunu müşterek (korolar hâlinde okuyarak) yapmaya zorlar. Kutsanmış bakireler, kutsama ayini ile birlikte saatlerin litürjilerini kutlama (okuma) görevini üstlenirler. Latin Kilisesi'nin içindeki lâikatlar, "ilahî görevi ya  papazlarla,  ya kendi aralarında ya da bireysel olarak okumaya teşvik" edilirler. Ancak bunu yapmaları için herhangi bir zorunluluk yoktur. Lâikatlar (yani ruhban sınıfından olmayanlar), kendilerini Saatlerin Litürjisini veya bir bölümünü şahsî bir yeminle dua etmeye mecbur edebilirler.

Roma Ayini'nin Saatlerin Litürjisi Kitabı'nın tümünün şu anki mevcut resmî hâli, 1971'de Latince Liturgia Horarum adıyla basılan ilk dört cilttir. Kısa bir süre sonra kitabın İngilizce ve diğer (yerel) dillerdeki tercümeleri üretildi ve Piskoposlar Konferansı tarafından resmî kabul edildiler.  Öncelikle İngiliz Milletler Topluluğu ülkelerindeki Katoliklere ithaf edilmek üzere, 1974'de Kutsal Kitap okumaları için farklı İngilizce İnciller kullanan üç ciltlik İlahî Görev kitabı yayınlandı.  Yeni Amerikan İncil'inden Kutsal Yazı okumalarıyla birlikte dört ciltlik Saatlerin Litürjisi Kitabı, 1975'te Amerika Birleşik Devletleri Katolik Piskoposlar Konferansı'nın onay ve tasdikiyle  yayınlandı. Ceremonial of Bishops (Piskoposlar Töreni) kitabının 1989 yılındaki İngilizce çevirisi de Saatlerin Litürjisi kitabının 3. bölümüne dahildir ve bu bölümdeki açıklamalar piskoposun önderliğinde yürütülür, uygulamaya geçirilir. Büyük törenlerde edilen akşam duaları gibi.

Kökeni 
Roma Ayini'nin Saatlerin Litürjisi Kitabı'nın Genel Emirleri şöyle der: "Tanrı'nın halklarının aleni ve toplu duası(nın yürütülmesi) haklı olarak Kilise'nin ilk vazifelerinden biri kabul edilir. Tâ en başından, vaftiz edilenler 'havarilerin öğrettiklerine, kardeşliğe, ekmeği bölmeye ve dua etmeye sadık kaldılar (Elçilerin İşleri 2:42). Elçilerin İşleri (kitabında yazanlar), birçok kez Hristiyan cemaatinin beraber dua ettiğine şahitlik eder.  İlk Kilise'nin şahitliği de, inanan fertlerin de kendilerini belirli saatlerde dua etmeye adadıklarını gösteriyor. Farklı alanlarda yapılan bu uygulama, kısa bir sürede özel zamanlarda ortaklaşa dua etmeye zemin hazırladı."

İlk Hristiyanlar hakikatte Yahudilerin günün veya gecenin belirli saatlerinde dua etme/okuma uygulamasını devam ettiriyorlardı. Mezmurlarda "sabahleyin sana dua ederim", "Gece yarısı kalkıp sana şükrederim"; "Sabah, öğlen, akşam kederimden feryat ederim"; "Seni günde yedi kez överim." gibi ifadeler bulunur. Havariler; Yahudilerin günün üçüncü, altıncı ve dokuzuncu saatlerinde ve gece yarısında dua etme âdetlerine uydular (Elçilerin İşleri 10:3, 9; 16:25; vb.) .Bu sebepledir ki, İlk Kilise zamanından beridir yedi sabit namaz vakti uygulaması öğretildi; Havari Gelenekleri'nde Hipolit, Hristiyanlara günde yedi kez "uyanırken, kandil yakılırken ,yatmadan önce, gece yarısında" ve "İsa'nın çile çektiği saatlerle ilişkili olabileceğinden günün 3, 6 ve 9. saatlerinde" dua etmelerini söyledi. ." 

O zamanların Hristiyan duası, Yahudilerin duası ile neredeyse aynı unsurlardan oluşmaktaydı. Mezmurların okunması ve zikredilmesi, Eski Ahit'in okunması, daha sonra İncillerin, Elçilerin İşleri'nin, Mektupların ve ilahilerin okumaları da eklendi. Diğer unsurlar ise yüzyıllar boyunca sonradan eklenmiştir.

Not listesi

Kaynakça