Roma Sıcak Dönemi

Roma Sıcak Dönemi veya Roma Klimatik Optimum, Avrupa ve Kuzey Atlantik'te yaklaşık MÖ 250'den MS 400'e kadar uzanan alışılmadık derecede sıcak bir hava dönemiydi. Theophrastus (MÖ 371 – y. 287), Yunanistan'da dikilirse hurma ağaçlarının büyüyebileceğini ancak burada meyve veremediğini yazmıştır. Bugün de durum böyledir, bu da MÖ 4. ve 5. yüzyıllarda Güney Ege ortalama yaz sıcaklıklarının bir dereceye kadar modern sıcaklıkların derecesi içinde olduğu anlamına gelir. Bu ve o zamana ait diğer edebi parçalar, Yunan ikliminin temelde 2000'li yıllardakiyle aynı olduğunu doğruluyor. MÖ 3. yüzyılın sonlarında İtalyan Yarımadası'ndan ağaç halkaları, Hannibal'in MÖ 218'de ithal fillerle Alpleri geçtiği sıralarda oradaki ılıman koşullara işaret ediyor.

Parthenon'da bulunan ağaçtan elde edilen dendrokronolojik kanıtlar, modern çeşitlilik modeline benzeyen MÖ 5. yüzyıldaki iklimin değişkenliğini göstermektedir.

Dönemin sonunda, Güneybatı Florida'da, Dünya'ya ulaşan güneş radyasyonundaki bir azalmadan kaynaklanmış olabilecek bir soğuma kaydedildi. Bu, atmosferik dolaşım modellerinde bir değişikliği tetiklemiş olabilir.

"Roma Sıcak Dönemi" ifadesi ilk kez 1995 yılındaki bir doktora tezinde göründü. 1999 yılında Nature dergisinde yayınlanan bir makale ile popüler olmuştur.

İklim temsilcilerinin çok daha büyük bir veri setine dayanan bir 2019 analizi de dahil olmak üzere daha yakın tarihli bir araştırma, varsayılan dönemin "Küçük Buz Devri" ve "Orta Çağ Sıcak Dönemi" gibi diğer daha sıcak veya daha soğuk sanayi öncesi dönemlerle birlikte küresel dönemler değil, bölgesel fenomenler olduğunu ortaya çıkardı. Bu analiz  tarafından derlenen son 2.000 yıllık sıcaklık kaydı veri kümesini kullanır.

Temsilciler

Polen 
Galiçya'dan bir karotun yüksek çözünürlüklü polen analizi, 2003 yılında Roma Sıcak Dönemi'nin kuzeybatı İberya'da MÖ 250'den MS 450'ye kadar sürdüğü sonucuna vardı.

Buzullar 
Alp buzullarının 1986'da yapılan bir analizi, MS 100'den 400'e kadar olan dönemin önceki ve sonraki yüzyıllardan önemli ölçüde daha sıcak olduğu sonucuna vardı. Geri çekilen Schnidejoch buzulundan çıkarılan yapıtlar, Tunç Çağı, Roma ve Orta Çağ Sıcak Dönemleri için kanıt olarak alınmıştır.

Derin okyanus tortusu 
1999'da okyanus akıntısı modellerinin derin okyanus tortusunun tanecikliğine dayalı olarak yeniden yapılandırılması, MS 150 dolaylarında doruğa ulaşan bir Roma Sıcak Dönemi olduğu sonucuna vardı.

Yumuşakça kabukları 
İzlanda'daki bir körfezdeki yumuşakça kabuklarında bulunan oksijen izotoplarının analizi, 2010'da İzlanda'nın MÖ 230'dan MS 140'a kadar sıcak bir dönem yaşadığı sonucuna vardı.

Ayrıca bakınız 

 Antik Roma'nın iklimi

Kaynakça

Kaynakça 

 . Corrigendum: .
 .
 . (pb: ).
 .
 .
 
 .
 .
 .
 .
 .
 .
 
 

Avrupa iklimi
1. binyılda Avrupa
MÖ 1. binyıl
1995'te bilim
1995 tanıtımları
1990'larda ihtira