Tağut

Tağut ( ar. طاغوت, geniş anlamda: "ölçüyü aşmak"), Allah'tan başka bir ibadet odağını ifade eden İslami terminolojidir. Geleneksel teolojide bu terim genellikle kendileri için kurbanların kanı akıtılan putları veya İblisleri ifade eder.

Modern zamanlarda bu terim Nisa Suresi 60. ayetten ilhamla dünyevi zorba güçlere karşı da kullanılmaktadır. Modern İslam filozofu Abul A'la Mevdudi, Kuran tefsirinde tağutu yalnızca Tanrı'ya isyan etmekle kalmayıp iradesini de aşan bir yaratık olarak tanımlar. Bu çağrışımlar nedeniyle, son zamanlarda terim, İslam karşıtı ve Batı kültür emperyalizminin ajanı olmakla suçlanan herhangi bir kişi veya grubu ifade edebilir.

Terim, 1979 İran Devrimi sırasında siyasi söylem olarak hem  Ayetullah Humeyni tarafından hem de Humeyni'ye yapılan suçlamalarda kullanılmıştır.

Etimoloji 
Arapçada  kelimesinin genellikle  nin üç harfli Arapça fiil kökünden türetildiği görülür. T - G - T, "sınırları aşmak" veya "isyan etmek" anlamına gelir. Buradan hareketle tağuta haddini aşan anlamı verilir. Vahib Atallah

Ancak Wahib Atallah'a göre Nisa 51 de geçen جِبْت‎ (jibt); قِبْط‎ (qibṭ, “Mısırlılar”) kelimesinin, طَاغُوت (ṭāḡūt) ise kişileştirme ile birlikte Thoth'un Hicazi telaffuzundan başka bir şey değildi.

Kuran'da 
Tağut terimi Kur'an'da sekiz defa geçmektedir. İslam Öncesi Arabistan'da El-Lat ve El-Uzza gibi pagan tanrılara atıfta bulunulur.

Bu, bir grup kafir Mekkelinin, Muhammed'in öğretilerinin hakikati hakkında danışmak için iki seçkin Yahudi şahsiyete gittiği ve onlara müşriklerin Müslümanlardan daha doğru yolda olduğunun söylendiği gerçek bir olaya gönderme olarak alınır.

Arapça tağut, putlara, belirli bir zorbaya, bir kehanete veya Peygamber'in bir muhalifine atıfta bulunmak için çeşitli şekillerde yorumlanır.

Yine burada tağut terimi, Kureyş'in taptığı bir iblisi belirtmek için kullanılmıştır.

Ayrıca bakınız

Kaynakça 

İslam terimleri