1064 Aethusa

1064 Aethusa, geçici ismi , asteroit kuşağının merkez bölgelerinden gelen, yaklaşık 19 kilometre çapında taştan bir arka plan asteroitidir. 2 Ağustos 1926'da astronom Karl Reinmuth tarafından Almanya'nın güneybatısındaki Heidelberg-Königstuhl Devlet Gözlemevi'nde keşfedildi. Asteroit, adını Aethusa cynapium bitkisinden almıştır.

Yörünge ve sınıflandırma 
Aethusa, ilişkili bir asteroit ailesi olmayan bir arka plan asteroididir. Orta asteroit kuşağında Güneş'i 2,1-3,0 AB uzaklıkta; her 4 yıl ve 1 ayda bir döner (1.481 gün). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,18'lik bir eksantrikliğe ve 10 °'lik bir eğime sahiptir.Gözlem yayı, asteroidin resmi keşif gözleminden iki gece sonra Heidelberg/Simeiz Gözlemevi'nde başlar.

Fiziksel özellikler 
Aethusa, Orta asteroit kuşağının iç kısmında en yaygın tip olan taşlı bir S-tipi asteroittir.

Rotasyon süresi 
Kasım 2004'te, Fransız amatör astronom René Roy tarafından Blauvac Gözlemevi'nde () yapılan fotometrik gözlemlerden Aethusa'nın dönel bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,12 kadir () parlaklık değişimiyle 12,916 saatlik bir dönme süresi verirken, Mart 2006'da ABD, Colorado'daki Palmer Divide gözlemevindeki astronom Brian Warner 8,621 saatlik daha kısa bir periyot 0,18 büyüklüğünde genlik () elde etti.

Çapı ve albedosu 
Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu, Spitzer Uzay Teleskobu üzerindeki MIPS fotometresi ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen araştırmalara göre Aethusa'nın çapı 17,42 ile 25,361 kilometre arasında ve yüzeyi 0,160 ile 0,3202 arasında bir albedoya sahiptir.

Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 10.6'lık mutlak kadire dayalı olarak 0,2952'lik yüksek bir albedo ve 18,56 kilometrelik bir çap elde ediyor.

İsimlendirme 
Bu küçük gezegen, adını havuç ailesindeki Aethusa cynapium bitkisinin tek üyesi olduğu "Aethusa" cinsinden almıştır. Resmi adlandırma alıntısı, 1955'te Paul Herget tarafından The Names of the Minor Planets'de belirtilmiştir ().

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar 
 Asteroid Lightcurve Database (LCDB) , query form (info )
 Dictionary of Minor Planet Names, Google books
 Asteroids and comets rotation curves, CdR  – Observatoire de Genève, Raoul Behrend
 Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000)  – Minor Planet Center
 
 

Adlandırılmış küçük gezegenler
Karl Wilhelm Reinmuth'un keşifleri
Arka plan asteroitleri
1926'da keşfedilen astronomik cisimler