Çin klasikleri

Çin klasik metinleri (), kanonik metinler veya basitçe dianji (典籍), MÖ 221'de Çin Hanedanı'nın imparatorluk birleşmesinden önce ortaya çıkan Çin metinleridir. Özellikle de Neokonfüçyüsçü geleneğin Dört Kitap ve Beş Klasik eserine atıfta bulunur. Bu Çin öncesi metinlerin tümü klasik Çince ile yazılmıştır. Her üç kanon da toplu olarak klasikler olarak bilinir.

Klasik Çin metinleri terimi, yerel Çince ile yazılmış metinlere atıfta bulunmak için geniş bir şekilde kullanılabilir veya son imparatorluk hanedanı olan Çing'in 1912'de düşüşüne kadar geçerli olan klasik Çince ile yazılmış metinlere atıfta bulunmak için dar bir şekilde kullanılabilir. Bu metinler arasında shi (史, "tarihi eserler"), zi (子, "Konfüçyüsçü dışındaki düşünce okullarına ait felsefi eserler, ancak aynı zamanda tarım, tıp, matematik, astronomi, kehanet, sanat eleştirisi ve diğer çeşitli yazılar") ve ji (集, edebi eserler) ve ayrıca jing (Çin tıbbı) bulunmaktadır.

Ming ve Çing hanedanlarında, Dört Kitap ve Beş Klasik, imparatorluk sınavlarına girmek isteyen ve devlet memuru olmak için bu sınavları geçmek zorunda olan Konfüçyüsçü alimler tarafından zorunlu olarak çalışılan konulardı. Herhangi bir siyasi tartışma bu arka plana yapılan atıflarla doluydu ve bunları ezberlemeden edebiyatçı olunamazdı. Genellikle çocuklar önce Üç Karakter Klasiği ve Yüz Aile Soyadları eserlerindeki Çince karakterlerini ezberlediler ve ardından diğer klasikleri ezberlemeye devam ettiler. Bu nedenle okuryazar elit, ortak bir kültürü ve değerler dizisini paylaştı.

Kaynakça

Dış bağlantılar 

 Chinese Text Project  (English  Chinese ) (Chinese philosophy texts in classical Chinese with English and modern Chinese translations)
 The Canonical Books of Confucianism , David K. Jordan
 Relevant Electronic Resources for Chinese Classical Studies

 
Konfüçyüs metinleri
Klasikler