Tahıl ambarı

Tahıl ambarı, harmanlanmış tahıl veya hayvan yemi depolamak için kullanılan bir depo alanı veya odadır. Eski veya ilkel tahıl ambarları çoğunlukla çanak çömleklerden yapılırdı. Depolanan yiyecekleri farelerden ve diğer hayvanlardan ve sellerden uzak tutmak için genellikle yerin bir miktar üstüne tahıl ambarları inşa edilir.

Erken kökenler 

Antik çağlardan beri tahıl toplu olarak depolanmıştır.  Şimdiye kadar bulunan en eski tahıl ambarları MÖ 9500'e  kadar uzanır ve Ürdün Vadisi'ndeki Çanak Çömleksiz Neolitik A yerleşimlerinde bulunur. Tahıllar ilk olarak diğer binalar arasındaki yerlere yerleştirilmişlerdir. Ancak MÖ 8500'den başlayarak evlerin içine taşındılar ve MÖ 7500'de özel odalarda depolanmaya başlandı. Dıştan yaklaşık 3 x 3 metre ölçülerindeki ilk tahıl ambarları, tahılı kemirgen ve böceklerden koruyan ve hava sirkülasyonu sağlayan asma zeminlere sahipti.

Bu tahıl ambarlarını MÖ 6000'den itibaren İndus Vadisi'ndeki Mehrgarh'dakiler takip etmektedir. Eski Mısırlılar, tahılı bolluk yıllarında, kıtlık yıllarına karşı koruma pratiği yaptılar. Mısır'ın iklimi çok kuru olduğundan tahıl, gözle görülür bir kalite kaybı olmadan çukurlarda uzun süre depolanabiliyordu.

Tarihsel olarak silo, tahıl depolamak için kullanılan bir çukurdu. Yer üstü bir yapı olan tahıl ambarından farklıdır.

Örnekler

Kaynakça 

Yöresel mimari
Odalar
Yemek saklama kapları
MÖ 10. binyılda kurulan oluşumlar