918 Itha

918 Itha (geçici ismi:  veya ) taşlı bir asteroittir ve asteroit kuşağının dış bölgesinde yer alan Itha ailesi ile aynı isimli ve aynı zamanda ailenin ana gövdesidir. Alman astronom Karl Reinmuth tarafından 22 Ağustos 1919'da Heidelberg Gözlemevinde keşfedildi. S-tipi asteroit, yalnızca 3,5 saatlik oldukça kısa bir dönme süresine sahiptir ve yaklaşık  çapındadır. Kaşifin çağdaşlarıyla ilgisi olmayan Lahrer Hinkender Bote almanağından alınan bir kadın adı olan "Itha" olarak adlandırıldı.

Yörünge ve sınıflandırma 
Nesvorný'nin sentetik Hiyerarşik kümeleme yöntemi (HCM) uygularken, Itha, yalnızca birkaç düzine bilinen üyeye sahip küçük bir taşlı asteroit ailesi olan Itha ailesinin () ana gövdesi ve adaşıdır. Bu ailenin diğer daha büyük ve az sayıdaki üyeleri arasında 968 Petunya, 1067 Lunaria, 3787 Aivazovskij, 4119 Mil ve 5232 Jordaens bulunmaktadır. Bununla birlikte, Milani ve Knežević'in (AstDys) yaptığı başka bir HCM analizine göre, analizlerinde meşru bir aile olmadığı için Itha bir arka plan asteroitidir. Dış asteroit kuşağında Güneş'i 2,3–3,4 AB uzaklıkta; her 4 yıl ve 10 ayda bir döner (1.770 gün; 2,86'lık yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0.19'lık bir eksantrikliğe ve 12 °'lik bir eğime sahiptir. Itha ilk olarak Massachusetts'teki ABD Taunton Gözlemevinde   () olarak gözlemlendi. gövdenin  gözlem yayı, resmi keşif gözleminden sonraki gece, 23 Ağustos 1919'da Heidelberg Gözlemevi'nde başlar.

Fiziksel özellikler 
Itha, Xu (1995) tarafından SMASS-I sınıflandırmasında S-tipi asteroittir. Bu, Itha ailesinin üyeleri için genel spektral tip ile uyumludur.

Rotasyon süresi 
Haziran 2011'de, Avustralya'daki Kingsgrove Gözlemevinde  Julian Oey tarafından üç Arjantinli astronomla işbirliği içinde yapılan fotometrik gözlemlerden Ithanın dönel bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi,  büyüklüğünde () bir parlaklık değişimi ile  saatlik iyi tanımlanmış bir dönme süresi verdi. Lowell Fotometrik Veritabanından ve Ondřejov Gözlemevi'ndeki BlueEye600 robotik teleskobundan  fotometrik verileri kullanan iki modellenmiş ışık eğrisi, sırasıyla  ve  yıldız periyodu verdi. İlkinin modellemesi (59.0°, -59.0°) ve (249.0°, -72.0°)'de iki kutup verirken, ikincisinin modellemesi ekliptik koordinatlarda (72.0°, -54.0°)'de yalnızca bir kutup verdi (λ, β).

Çapı ve albedosu 
Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin (WISE) NEOWISE misyonu tarafından gerçekleştirilen araştırmalara göre, Itha (), () ve () kilometre çapındadır ve yüzeyi sırasıyla (), () ve () albedosuna sahiptir. Collaborative Asteroid Lightcurve Link, 10.6'lık mutlak büyüklüğe dayalı 0,2412'lik bir albedo ve 20,53 km'lik bir çap elde eder. WISE ekibi tarafından yayınlanan diğer ortalama çaplar şunları içerir: () ve () karşılık gelen () ve ( ile.

İsimlendirme 
Bu küçük gezegene, güney Almanya'nın Lahr şehrinde yayınlanan Lahrer Hinkender Bote'den isimli almanaktan seçilen "Itha" adı verildi. Özellikle Alemannik konuşulan bölgede, bir Hinkender Bote ("topallayan haberci") 17. yüzyılın sonlarından 20. yüzyılın başlarına kadar çok popülerdi. Takvim bölümünde bayram günleri, önemli fuarların tarihleri ve astronomik efemeridler yer alır. 15 Ocak için azizler takvimindeki protestan ve katolik kayıtlar olan Maurus ve Habakuk yanında, muhtemelen Aziz Maurus ve peygamber Habakkuk'a atıfta bulunarak, Alman isim günü analoğu olarak "Itha" yı verir.

Reinmuth'un takvim isimleri 
913 Otila ile başlayan ve 1144 Oda ile biten diğer 22 asteroit gibi, Reinmuth da uygun isimleri düşünmekte güçlük çektiği birçok asteroit keşfi nedeniyle bu takvimden isimler seçti. Bu isimler, kaşifin çağdaşlarıyla ilgili değildir. Küçük Gezegen İsimleri Sözlüğünün yazarı Lutz Schmadel, Reinmuth'un ilham kaynağını Heidelberg'de genç bir astronom olarak çalışan Hollandalı astronom Ingrid van Houten-Groeneveld ile özel görüşmelerinden öğrendi.

Kaynakça

Dış bağlantılar 
 Lightcurve Database Query  (LCDB), at www.minorplanet.info
 Dictionary of Minor Planet Names, Google books
 Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000)  – Minor Planet Center
 
 

Adlandırılmış küçük gezegenler
Karl Wilhelm Reinmuth'un keşifleri
Itha asteroitleri
1919'da keşfedilen astronomik cisimler