Kanki kıtlığı

Kanki kıtlığı (寛喜の飢饉, Kanki no kikin), aynı zamanda Kangi kıtlığı olarak da yazılır, Kamakura döneminde Japonya'yı etkileyen bir kıtlıktı.

Kıtlığın 1230'da başladığı ve 1231'e kadar sürdüğü kabul edilir. Adını İmparator Go-Horikawa'nın hükümdarlığı sırasındaki Kangi döneminden (1229–1232) almıştır. Japonya'nın şogun'u Kujō Yoritsune idi. Kıtlık Japonya genelinde şiddetliydi. Buna muhtemelen volkanik patlamaların neden olduğu soğuk hava neden oldu ve daha sonra toplumun genel bir çöküşüyle ​​birleşti.

Anormal soğuk hava 1229'da başladı ve yiyecek kıtlığına neden oldu. Temmuz 1230'da aşırı yağmurlar, soğuklar ve kar fırtınaları ekinleri yok ettiğinden, kıtlık kıtlığa dönüştü ve insanlar Eylül 1230'da toplu halde ölmeye başladı. Güneş ışığı ve soğuk o kadar şiddetliydi ki kışlık giysiler gerekliydi. ilkbahar ve yaz aylarında.[2] İmparator ve Şogunluğun yardım çabaları, yiyecek bulunmadığı için genellikle etkisizdi. En kötü şekilde etkilenen bölgelerdeki nüfus hareketliliğini kolaylaştırmak için, diğer yolların yanı sıra - müsadere ve zorla gıda dağıtımı - insan kaçakçılığı 1231'de yasallaştırıldı. Sosyal düzen bozuldu ve yağmacı soyguncular (eski Budist rahipler dahil) çeteleri yaygınlaştı. Kyushu'nun açlıktan ölmek üzere olan sakinleri yemek için kıyı kasabalarına baskın düzenlerken çekişme Goryeo'ya bile sıçradı. 1230-1231 kışında hava tersine döndü ve 1231'de bu kez toprak nemi eksikliği ve tohumların kıtlığı nedeniyle yine mahsulün bozulmasına neden oldu.

Genel olarak, Japonya nüfusunun yaklaşık üçte biri telef oldu (ölü sayısı 1.500.000-2.000.000), yani Kanki kıtlığı Japon tarihinin en kötüsü olabilir. Aynı yıllarda, büyük kıtlık Kiev, Rus ve Novgorod'u da vurdu.

Kaynakça 

Kıtlıklar
Japonya'daki doğal afetler
13. yüzyılda Japonya