Bromokriptin

Bromokriptin, hipofiz tümörleri, Parkinson hastalığı, hiperprolaktinemi, nöroleptik malign sendrom ve yardımcı olarak tip 2 diyabet tedavisinde kullanılan bir ergolin türevi ve dopamin agonistidir.

1968 yılında patenti alınmış ve 1975 yılında tıbbi kullanım için onaylanmıştır.

Tıbbi kullanımlar 

Bromokriptin, akromegali ve amenore, kısırlık, hipogonadizm ve prolaktin salgılayan adenomlar gibi hiperprolaktinemi ile ilişkili durumları tedavi etmek için kullanılır. Ayrıca yumurtalık hiperstimülasyon sendromunu önlemek ve Parkinson hastalığını tedavi etmek için kullanılır.

1980'lerin sonlarından bu yana, kokain yoksunluğunun semptomlarını azaltmak için etiket dışı olarak kullanılmaktadır, ancak bu kullanıma dair kanıtlar zayıftır.

Hızlı salınan bir bromokriptin formülasyonu olan Cycloset, tip 2 diyabet tedavisinde de kullanılır. Uyandıktan sonraki 2 saat içinde uygulandığında hipotalamik dopamin düzeyini artırır ve bunun sonucunda hepatik glikoz üretimini azaltır. Bu nedenle, glisemik kontrolü iyileştirmek için diyet ve egzersize yardımcı olarak işlev görür.

Yan etkiler 

En sık görülen yan etkiler mide bulantısı, ortostatik hipotansiyon, baş ağrıları ve beyin sapı kusma merkezinin uyarılmasıyla ortaya çıkan kusmadır. Lohusalıkla bağlantılı olarak bildirilen miyokard enfarktüsü ve inme gibi ciddi sonuçları olan vazospazmlar son derece nadir olaylardır. Periferik vazospazm (el veya ayak parmaklarında) Raynaud Fenomenine neden olabilir. Bromokriptin kullanımı, anekdotal olarak psikotik semptomlara neden olmakla veya kötüleşmekle ilişkilendirilmiştir (mekanizması genellikle dopamin reseptörlerini bloke eden çoğu antipsikotikle zıttır).

Dopamin agonistlerinin uzun süreli kullanımından sonra, doz azaltımı veya kesilmesi sırasında aşağıdaki olası yan etkilerle birlikte bir yoksunluk sendromu ortaya çıkabilir: anksiyete, panik ataklar, disfori, depresyon, ajitasyon, sinirlilik, intihar düşüncesi, yorgunluk, ortostatik hipotansiyon, mide bulantısı, kusma, terleme, genelleştirilmiş ağrı ve aşerme. Bazı kişiler için bu yoksunluk belirtileri kısa sürelidir ve tam bir iyileşme sağlarken, diğerleri için aylarca veya yıllarca devam eden yoksunluk belirtileriyle uzun süreli bir yoksunluk sendromu ortaya çıkabilir.

Kaynakça 

Serotonin agonistleri
Organobromürler
İzopropil bileşikleri
Dopamin agonistleri
Antimigren ilaçlar