Köylü Kızların Şarkısı

Köylü Kızların Şarkısı (Nişanlı Kız), Muallim Naci'nin aruz ölçüsüyle ve halk diline yakın bir ifade ile yazdığı şiir.

Modern Türk edebiyatında köylüden bahseden ilk şiir kabul edilir. Sevdiğini kıskanan bir köylü kızın duygularını aksettiren şiir, sade bir dil ve üslupla yazılmıştır. 6 dörtlükten oluşur.

Muallim Naci, bu şiiri ilk olarak birkaç arkadaşı ile birlikte kurduğu İmdâdü’l-midâd mecmuasının 18 Kasım 1885 tarihli ikinci sayısında yayımlamış; ardından  1886'da yayımlanan "Füruzan" adlı kitabına almıştır.  

Şiirin ilk dörtlüğünde  bir anlatıcı, bir genç kızı işaret eder, kızın nişanlısını beğendiğini ifade eder.  İkinci dörtlükte delikanlının dış görünüşüne dair övgülü sözler devam eder. İkinci dörtlüğün son dizesinde duygu tonu değişir; nişanlı köylü kızı utanmıştır; belki anlatıcının delikanlıya uzun uzun bakışından rahatsız olmuştur.  Son dörtlükte anlatıcı, bir kızdır ve nişanlı kızın kıskançlığa kapılmasının yersiz olduğunu, kendisini onun nişanlısından daha şanlı bir yiğidin sevdiğini ifade eder.  Son dizede bir "ihtiyar'dan söz edilmektedir, ama kim olduğu belirtilmez. Anlatıcı,  anlatı mekânı, anlatılan olay,   anlatıcının kimliği, anlatıcının bakış açısının birbirine karıştığı bir anlatım vardır. 

Daha önce bir köylü kızın duygularının anlatılması, divan edebiyatında  söz konusu olmadığından Köylü Kzıların Şarkısı şiiri konu açısından edebiyata bir yenilik getirmiştir. Şiirde "Yaradan", "helecan",  "aman", "a kız", "oynaş", "kardaş" gibi taşra dilinden alınma sözcükler kullanılmıştır. 

Edebiyat eleştirmeni Mehmet Kaplan'a göre şairin  bu şiirin konusunu Batılı bir şiirden almış olması muhtemeldir. Ahmet Hamdi Tanpınar ise   bu şiirin o dönemde moda olan operetlerden birisi için yazılmış bir şarkı olabileceğini ifade etmiştir. Ahmet Kabaklı, Muallim Naci'nin başka şiirlerine benzemeyen bu şiirin,  "divan şiirini yaşatmayı vazife edinip halk şiirini küçümsemiş olan" Muallim Naci'nin hoşlanmaması gereken bir şiir olduğunu söylemiş; "şiire belki de alay olsun diye başlamış, sonunda kendisi de eserinin güzelliğine yenilmiş, onu neşretmiş." şeklinde bir yorum yapmıştır.

Kaynakça 

Türkçe şiirler