779 Nina

779 Nina (Küçük gezegen geçici adlandırması :  veya ), asteroit kuşağının orta bölgesinde yer alan, yaklaşık  çapında, büyük bir arka plan asteroitidir. 25 Ocak 1914'te Rus astronom Grigory Neujmin (1886-1946) tarafından Kırım yarımadasındaki Simeiz Gözlemevi'nde keşfedildi.  Orta düzey bir albedoya sahip metalik X-tipi asteroit, 11.2 saatlik bir dönme periyoduna sahiptir. Adını kaşifin kız kardeşi Nina Neujmina'dan (Tsentilovich) (1889–1971) almıştır.

Yörünge ve sınıflandırma 

Nina, uygun yörünge elemanlarına hiyerarşik kümeleme yöntemini uygularken, ana kuşağın arka plan popülasyonunun Asteroit ailesinden olmayan bir asteroittir. Merkezi ana kuşakta 2,1–3,3 AU uzaklıkta her 4 yılda 4 ayda bir (1.588 gün; yarı ana eksen 2.66 AÜ) Güneş'in yörüngesinde döner. Yörüngesi ekliptiğe göre 0.23 dış merkezliliğe ve 15°'lik bir eğime sahiptir.  Gövde ilk olarak 16 Aralık 1908 ve 14 Ekim 1912'de Heidelberg Gözlemevinde  ve  olarak gözlemlendi. Gözlem yayı, Kırım'daki Simeiz Gözlemevi'ndeki resmi keşif gözleminden iki yıldan fazla bir süre sonra, 31 Temmuz 1916'da Viyana Gözlemevi'nde başlıyor.

Adlandırma 
Bu küçük gezegen ismini, matematikçi ve Rus kaşif Grigory Neujmin'in (1886-1946) kız kardeşi olan Nina Nikolaevna Neujmina'dan (Tsentilovich) (1889–1971) almıştır.

Fiziksel özellikler 
Bus-Binzel SMASS sınıflandırmasında Nina, X tipi bir asteroittir .  Küçük Güneş Sistemi Nesneleri Spektroskopik Araştırmasının (S3OS2) hem Tholen hem de SMASS benzeri taksonomisinde de bir X tipidir.   Belskaya, Nina'yı metalik bir M-tipi asteroit olarak sınıflandırır; bu, Tholen taksonomisinde orta düzeyde albedolu X-tipleri için eşdeğer spektral tiptir.

Rotasyon süresi 
Haziran 1981'de Alan Harris'in Table Mountain ve Lowell gözlemevlerindeki fotometrik gözlemlerinden Nina'nın dönel bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi,  büyüklüğünde () bir parlaklık değişimiyle  saatlik bir dönüş periyodu verdi.  Bunlar Brian Warner tarafından Ocak 2009'da Colorado'daki Palmer Divide Gözlemevi'nde  doğrulandı ve  saatlik bir süre ile  büyüklüğünde () bir genlik belirledi. Eylül 2012'de Fransız amatör astronom Gérald Rousseau,  kadir büyüklüğünde ()  saatlik bir periyot elde etti.

Çap ve albedo 
Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin (WISE) NEOWISE misyonu ve Japon Akari uydusu tarafından yapılan araştırmalara göre Nina (), () ve () km çapında ve yüzeyi sırasıyla (), () ve () albedosuna sahiptir. İşbirlikçi Asteroit Işık Eğrisi Bağlantısı, Petr Pravec'in revize edilmiş WISE-albedo'su olan 0,1694'ü benimsiyor ve 8,1'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 77,46 kilometrelik bir çap varsayar. WISE ekibi ayrıca alternatif bir ortalama çap () ve () albedo değerlerini bulup yayınlamışlardır. 10 Kasım 2005'te, Nina'nın bir asteroit tarafından örtülmesi, en uygun elips boyutunu 2 kalite derecesi ile () olarak verdi. Bu zamanlanmış gözlemler, asteroit uzaktaki bir yıldızın önünden geçtiğinde alınır.

Kaynakça

Dış bağlantılar 

 Lightcurve Veritabanı Sorgusu  (LCDB), www.minorplanet.info adresinde
 Küçük Gezegen İsimleri Sözlüğü, Google kitapları
 Asteroitler ve kuyruklu yıldızların dönüş eğrileri, CdR  – Cenevre Gözlemevi, Raoul Behrend
 Keşif Koşulları: Numaralandırılmış Küçük Gezegenler (1)-(5000)  – Küçük Gezegen Merkezi
   
 

1914'te keşfedilen astronomik cisimler
Adlandırılmış küçük gezegenler
Grigory Neujmin'in keşifleri
Arka plan asteroitleri
X-tipi asteroitler (SMASS)