Minhâc-ı Sirâc Cûzcânî

Ebû Amr Minhâcüddîn Osmân b. Sirâciddîn Muhammed el-Cûzcânî (), daha çok Minhâc-ı Sirâc Cûzcânî adıyla bilinen, 1193 yılında Gur bölgesinde Firuzkuh'ta doğan 13. yüzyıl Farslı Din alimi, Kadı ve tarihçiydi.

Cûzcânî 1226'da Uçç'a göç etti. Buradaki yönetici kendisini Hindistan’da kurulmuş en eski medreselerinden biri olan Multan'daki Medrese-i Fîrûzî’nin başına tayin etti. 1228’de Delhi Memlük Sultanı Şemseddin İltutmuş Cûzcânî’yi Delhi’deki yargı sitemin (Kādılkudât) ve dini müesseselerin başına getirdi. Sultanın Baş tarihçisi oldu. Delhi Sultanlığı dışında Gurlu hanedanı hakkında da yazdı. İltutmuş'un oğlu Sultan Nâsırüddin I. Mahmud Şah (1246-1266) döneminde adına yaptırılmış olan Delhi'deki Medrese-i Nâsıriyye’nin başına  getirildi. Sultan Mahmud Şah için Tabakât-ı Nâsırî'yi (1260) yazdı. Cûzcânî Sultan Gıyaseddin Balaban’ın hükümdarlığı sırasında (1266-1287) vefat etti ve büyük bir ihtimalle Delhi’de defnedildi.

Ayrıca bakınız
Hindistan tarihi ile ilgili Müslüman kronikleri

Referans listesi

Kaynakça

Daha fazla bilgi için

Dış bağlantılar

 Tabaqat-i-Nasiri  Banglapedia 'da.
 Tabaqat-i Nasiri  Iranica online 'da.

1193 doğumlular
13. yüzyıl yazarları
13. yüzyılda ölenler
13. yüzyılda İranlılar
Delhi Sultanlığı
Hindistan tarihçileri