Ming-Çing geçişi

Ming-Çing geçişi veya Mançuların Çin'i fethi, 17. yüzyılda Çin'de Mançurya'daki Mançu Aisin Gioro boyu tarafından kurulan Çing Hanedanı ile diğer bölgesel veya geçici güçlerle müttefik olan güney Ming Hanedanı arasında meydana gelen çatışmalardır.

1618'deki Çing fethinden önce, Aisin Gioro lideri Nurhaci, Ming'e karşı şikayetleri sıralayan ve onların yönetimine karşı isyan etmeye başlayan Yedi Şikayet başlıklı bir belge hazırladı. Şikayetlerin çoğu, önemli bir Mançu klanı olan Yehe'ye karşı olan çatışmalar ve Yeheli Ming'in kayırmacılığıyla ilgiliydi. Nurhaci'nin yedi mağduriyeti gidermek için Ming'in kendisine haraç ödemesi talebi, Ming'in eski bir vergi borcuna para ödemeye isteksiz olması nedeniyle aslında bir savaş ilanıydı. Kısa süre sonra Nurhaci, güney Mançurya'daki Liaoning'de Ming'e karşı isyan etmeye başladı.

Aynı zamanda, Ming Hanedanı mali çalkantılara ve köylü isyanlarına karşı hayatta kalma mücadelesi veriyordu. 24 Nisan 1644'te Pekin, Shun Hanedanı'nı ilan eden köylü isyanının lideri olan eski bir küçük Ming subayı olan Li Zicheng tarafından yönetilen bir isyancı ordunun baskısı altına girdi. Son Ming imparatoru Chongzhen, Yasak Şehir'in dışındaki imparatorluk bahçesindeki bir ağaca kendini asarak intihar etti. Li Zicheng kendisine karşı harekete geçtiğinde, Ming generali Wu Sangui Mançularla ittifak kurdu. Li Zicheng, Wu Sangui ve Mançu prensi Dorgon'un birleşik kuvvetleri tarafından Shanhai Geçidi Muharebesi'nde yenildi. 6 Haziran'da Mançular ve Wu başkente girdiler ve Shunzhi'yi Çin imparatoru ilan ettiler.

Ancak, fetih tam olmaktan uzaktı ve tüm Çin'in Çing yönetimi altında sıkı bir şekilde birleşmesi yaklaşık kırk yıl sürdü. Kangxi 1661'de tahta çıktı ve 1662'de hükümdarları güney Çin'deki Ming müdavimlerinin direnişini yenmek için Büyük Temizlik'i başlattı. Daha sonra, Güney Çin'de Wu Sangui liderliğindeki Üç Feudatoryum Ayaklanması gibi, 1673'te başlayan ve daha sonra imparatorluğunun genişlemesine yol açan bir dizi kampanyanın başlatılmasıyla karşı çıkan birkaç isyanla savaşmak zorunda kaldılar. 1662'de Koxinga, Tayvan'da Hollandalı yerleşimcileri kovdu ve Çin'i yeniden fethetmek amacıyla sadık bir Ming devleti olan Tungning Krallığı'nı kurdu. Ancak, Tungning Krallığı 1683'te Penghu Muharebesi'nde eski bir Koxinga amirali olan Shi Lang tarafından yenildi.

Ming Hanedanı'nın düşüşüne büyük ölçüde faktörlerin bir kombinasyonu neden oldu. Kenneth Swope, Ming imparatoru ile imparatorluğun askeri liderleri arasındaki ilişkilerin bozulmasının kilit bir faktör olduğunu savunuyor. Diğer faktörler, kuzeye tekrarlanan askeri seferler, imparatorluk hazinesinin aşırı harcamalarının neden olduğu enflasyonist baskılar, doğal afetler ve salgın hastalıklardı. Kaosa daha fazla katkıda bulunanlar, 1644'te Pekin'de bir köylü isyanı ve bir dizi zayıf imparatordu. Ming'in gücü, nihayetinde Mançular tarafından yenilmesine rağmen, güney bölgelerde yıllarca devam etti.

Kaynakça 

17. yüzyılda çatışmalar
17. yüzyılda Çin
17. yüzyılda ayaklanmalar
Çin'in savaşları
Ming Hanedanı
Çing Hanedanı
Mançurya tarihi
Moğolistan tarihi