Yaşam standardı

Yaşam standardı, bir bireye değil, genellikle bir topluma veya yere uygulanan mevcut gelir, konfor ve hizmet düzeyidir.

Yaşam standardı önemlidir çünkü bireyin yaşam kalitesine katkıda bulunur.

Bir kişinin dünyanın neresinde yaşayacağını veya ekonomi politikasının başarısını değerlendirirken göz önünde bulundurabileceği yaşam standardı, genellikle ekonomik, toplumsal, politik ve çevresel konular gibi bireyin kişisel kontrolü dışındaki nesnel ölçümlerle ilgilidir.

Uluslararası hukukta, "yeterli bir yaşam standardı" ilk olarak İnsan Hakları Evrensel Bildirisi'nde tanımlanmış ve Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme'nde ayrıntılı olarak açıklanmıştır.

Sürdürülebilir gelişme için politikanın etkisini değerlendirmek amacıyla, farklı disiplinler göreli yaşam deneyimini değerlendirmek veya karşılaştırmak amacıyla İnsana Yakışır Yaşam Standartları tanımlamıştır.

Yaşam standardının ekonomide kavramsal kullanımının, yaşam standardındaki iyileştirmelerin ekonomik büyümeyle, enerji tüketiminde artışla ve çeşitli malzemelerle doğrudan bağlantılı olduğu düşünülürdü. Ancak IPCC Altıncı Değerlendirme raporu, literatürün sürdürülebilir gelişme uygulamalarında iyileştirmelerin yanı sıra teknolojik verimlilik, enerji üretim ve kullanımındaki değişikliklerin, fosil yakıtsız insanlar için iyi yaşam standardını ve 21. yüzyılın sonuna doğru kişibaşı ~15,3 GJ sağlayacağını ortaya koydu. Bu, diğer sürdürülebilir gelişme uygulamalarının yanı sıra talebi azaltarak iklim değişikliğini hafifletme'ye imkan verir.

Akademisyenler tarafından dikkate alınan faktörler 
Yaşam standardı, istihdam kalitesi ve mevcudiyeti, sınıf eşitsizliği, yoksulluk oranı, konut kalitesi ve konut satın alınabilirliği, ihtiyaçları satın almak için gereken çalışma saatleri, gayri safi yurtiçi hasıla, enflasyon oranı, boş zaman miktarı, sağlık hizmetlerine erişim ve kalitesi, eğitim kalitesi ve mevcudiyeti, okuryazarlık oranları, ortalama yaşam süresi, hastalıkların ortaya çıkışı, mal ve hizmetlerin maliyeti, altyapı, kaliteli ve satın alınabilir toplu taşımaya erişim, toplu taşıma kalitesi ve satın alınabilirlik, ulusal ekonomik büyüme, ekonomik ve politik istikrar, özgürlük, çevre kalitesi, iklim ve güvenlik gibi birçok özellik kullanılarak değerlendirilebilir. Ekonomi, politika ve politika amaçları doğrultusunda, genellikle zaman içinde veya sosyal, ekonomik veya coğrafi parametrelerle tanımlanan gruplar arasında karşılaştırılır.

Yeterli yaşam standardı hakkı 

Yeterli bir yaşam standardı hakkı temel bir insan hakkı’dır. 10 Aralık 1948'de Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından kabul edilen İnsan Hakları Evrensel Bildirisi'nin bir parçasıdır.

Ayrıca Birleşmiş Milletler Ekonomik, Sosyal ve Kültürel Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme’sinin 11. maddesinde de yazılmıştır.

Bu hakkın selefi olan Yoksulluktan Kurtulma Özgürlüğü, Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Franklin D. Roosevelt'in 6 Ocak 1941'de Birliğin Durumu'nda dile getirdiği Dört Özgürlükten biridir. Roosevelt'e göre bu, dünyanın her yerindeki her insanın sahip olması gereken bir haktır. Roosevelt üçüncü hakkını şu şekilde tanımlamıştır:

Kaynakça 

Yaşam standardı