Kantarō Suzuki

Baron  Japon amiral ve siyasetçiydi. Japon İmparatorluk Donanması'nda oramiral, İmparatorluk Egemenliği Yardım Derneği'nin üyesi ve son lideri ve 7 Nisan'dan 17 Ağustos 1945'e kadar Japonya Başbakanıydı.

Hayatı

Erken dönem 
Suzuki, 18 Ocak 1868'de Izumi Eyaletinde (bugünkü Sakai, Osaka), Sekiyado Bölgesi Suzuki Yoshinori'nin yerel valisinin (daikan) ilk oğlu olarak doğdu. Shimōsa Eyaleti, Sekiyado şehrinde (bugünkü Noda, Chiba Eyaleti) büyüdü.

Denizcilik kariyeri 
Suzuki, 1884'te Japon İmparatorluk Donanma Akademisi'ne girdi ve 1887'de 45 öğrenci içinden 13. olarak mezun oldu. Suzuki korvetler , 'de ve kruvazör 'da deniz subayı olarak görev yaptı . Teğmen olarak görevlendirildiğinde, korvet , korvet , korvet Jingei, zırhlı  ve savaş teknesi 'da görev yaptı . 21 Aralık 1892'de teğmenliğe terfi ettikten sonra ,  ve  korvetlerinde baş denizci olarak görev yaptı.

Suzuki, Birinci Çin-Japon Savaşı'nda bir torpido botunu komuta ederek görev yaptı ve 1895'te Weihaiwei Savaşı'nda gece torpido saldırısına katıldı. Daha sonra, Donanma Kurmay Koleji'nden mezun olduktan sonra 28 Haziran 1898'de teğmenliğe terfi etti. 1901'den 1903'e kadar Almanya'da deniz ataşeliği de dahil olmak üzere birçok farklı kurmay pozisyonunda görev yaptı. Japon İmparatorluk Donanması'nda önde gelen torpido savaşı uzmanı olarak bilinmeye başlandı.

Rus-Japon Savaşı sırasında Suzuki, 1904'te Port Arthur Muharebesi sırasında Port Arthur Filosu'ndan hayatta kalanları toplayan Destroyer Division 2'yi komuta etti. 26 Şubat 1904'te Sarı Deniz Savaşı'na katıldığı  kruvazörünün icra subayı olarak atandı. Tsushima Muharebesi sırasında Suzuki, Rus savaş gemisi 'in batmasına öncülük eden IJN 2. Filo'suna bağlı Destroyer Division 4'ün komutanıydı.

Savaştan sonra Suzuki, 28 Eylül 1907'de kaptanlığa terfi etti ve muhrip Akashi'ye (1908), ardından  kruvazörüne (1909),  zırhlısına (1911) ve  kruvazörüne (1912) komutan oldu. 23 Mayıs 1913'te Tuğamiralliğe terfi etti ve Maizuru Donanma Bölgesi komutanlığına atandı. Suzuki, Birinci Dünya Savaşı sırasında 1914'ten 1917'ye kadar Donanma Bakan Yardımcılığı yaptı. 1 Haziran 1917'de koramiralliğe terfi etti.   ve  kruvazörlerini 1918'in başlarında 1.000 öğrenciyle San Francisco'ya getirdi. Japon kruvazörleri daha sonra Güney Amerika'ya ilerledi. Japon İmparatorluk Donanma Akademisi Komutanı, IJN 2. Filo Komutanı, ardından IJN 3. Filo ve ardından Kure Deniz Bölgesi Komutanı olarak görev yaptıktan sonra, 3 Ağustos 1923'te oramiral oldu. Suzuki, 1924'te Birleşik Filo Başkomutanı oldu. 15 Nisan 1925'ten 22 Ocak 1929'a kadar Japon İmparatorluk Donanması Genelkurmay Başkanı olarak görev yaptıktan sonra emekli oldu.

Suzuki, 26 Şubat 1936'daki suikasttan kıl payı kurtuldu; suikastçının mermisi, hayatının geri kalanında vücudunun içinde kaldı ve ancak cesedi yakıldığında ortaya çıktı. Suzuki, II. Dünya Savaşı öncesinde ve II. Dünya Savaşı boyunca Japonya'nın Amerika Birleşik Devletleri ile savaşına karşıydı.

Başbakanlık dönemi 

7 Nisan 1945'te Başbakan Kuniaki Koiso istifa etti ve yerine yetmiş yedi yaşında Suzuki geçti.

Başbakan Suzuki, II. Dünya Savaşı'nda Müttefik Kuvvetler ile nihai barış müzakerelerine katkıda bulundu. Potsdam Deklarasyonu konusunda Japon İmparatorluk Kabinesi içindeki bölünmeyi çözmeye yardımcı olan iki imparatorluk konferansının düzenlenmesinde yer aldı. Şartları, koşulsuz teslim olmayı kabul etmiş olan İmparator Hirohito'ya özetledi. Bu, daha elverişli bir barış anlaşması müzakere etme umuduyla savaşı sürdürmek isteyen kabinenin askeri fraksiyonuna şiddetle karşı çıktı. Bu grubun bir kısmı, 15 Ağustos 1945 sabahı Kyūjō Olayında Suzuki'ye iki kez suikast girişiminde bulundu.

Japonya'nın teslim olmasının kamuoyuna duyurulmasının ardından Suzuki istifa etti ve yerine  Prens Higashikuni geçti.

Suzuki eceliyle öldü. Mezarı memleketi Noda, Chiba'da.

Ödüller ve nişanlar 
 Baronluk (20 Kasım 1936)
 Kutsal Hazine Nişanı, ikinci kademe (28 Ağustos 1915; dördüncü kademe: 30 Mayıs 1905; beşinci kademe: 30 Kasım 1901; altıncı kademe: 18 Kasım 1895)
 Altın Uçurtma Nişanı, üçüncü kademe (1 Nisan 1906; beşinci kademe: 18 Kasım 1895)
 Yükselen Güneş Nişanı Büyük Kordonu (1 Nisan 1916; ikinci kademe: 19 Ocak 1916; üçüncü kademe: 1 Nisan 1906)
 Pavlonya Çiçekleri Nişanı (29 Nisan 1934)

Kaynakça 

1868 doğumlular
1948 yılında ölenler
20. yüzyıl Japon siyasetçileri
Japonya dışişleri bakanları
Japon bakanlar
Japon İmparatorluğu'nun amiralleri
II. Dünya Savaşı'nda Japon İmparatorluğu'nun askerleri
Japonya başbakanları
Altın Uçurtma Nişanı sahipleri
Yükselen Güneş Nişanı sahipleri
Kutsal Hazine Nişanı sahipleri