Wendy B. Lawrence

Wendy Barrien Lawrence (2 Temmuz 1959 doğumlu) emekli bir ABD Deniz Kuvvetleri Kaptanı, bir mühendis ve eski helikopter pilotu ve NASA astronotu. Amerika Birleşik Devletleri Deniz Harp Okulu'nun uzaya uçan ilk kadın mezunuydu ve ayrıca Rus Uzay İstasyonu Mir'i ziyaret etti. Columbia Uzay Mekiği felaketinden sonraki ilk Uzay Mekiği uçuşu olan STS-114'te görev uzmanıydı. Eski bir NASA bilim adamı olan Cathy Watson ile evlidir.

Erken dönem 
Lawrence Jacksonville, Florida'da doğdu. Deniz havacılarının kızı ve torunu; büyükbabası öğrenci-atlet Fatty Lawrence olarak tanınırdı ve babası, Merkür astronotu finalisti ve eski bir Vietnam savaş esiri olan ve son üç yılında bir asteğmen olarak ABD Deniz Harp Okulu Başkomiseri olan merhum Koramiral William P. Lawrence idi. USS destroyerinin kime ait olduğu William P. Lawrence (DDG-110) olarak adlandırılır.

Lawrence, 1977'de Virginia, İskenderiye'deki Fort Hunt Lisesi'nden mezun oldu. ABD Deniz Harp Okulu'na devam etti ve 1981'de Okyanus Mühendisliği Lisans Derecesi ile mezun oldu. Daha sonra, iki okul arasındaki ortak bir programın parçası olarak, 1988'de Massachusetts Teknoloji Enstitüsü ve Woods Hole Oşinografi Enstitüsü'nden Okyanus Mühendisliği alanında Yüksek Lisans derecesi aldı.

 Larwance Heights Ortaokulu
 Phi Kappa Phi
 Deniz Havacılığı Derneği 
 Kadın Askeri Havacılar 
 Deniz Helikopteri Derneği 
 Mars Nesil

Lawrence, 1981'de ABD Deniz Harp Okulu'ndan mezun oldu. Seçkin bir uçuş okulu mezunu, Temmuz 1982'de Deniz Havacısı olarak atandı. Lawrence, altı farklı helikopter tipinde 1.500 saatten fazla uçuş süresine sahip ve 800'den fazla gemiye iniş yaptı. Helikopter Muharebe Destek Filosu 6'ya (HC-6) atanırken, bir uçak gemisi savaş grubunun parçası olarak Hint Okyanusu'na uzun bir konuşlandırma yapan ilk iki kadın helikopter pilotundan biriydi. 1988 yılında MIT ve Woods Hole'da yüksek lisans programını tamamladıktan sonra, Helikopter Denizaltı Squadron Light 30'a (HSL-30) Müfreze Alfa Sorumlusu olarak atandı. Ekim 1990'da Lawrence, fizik eğitmeni ve acemi kadın mürettebat koçu olarak görev yaptığı ABD Deniz Harp Okulu'na rapor verdi.

Mart 1992'de NASA tarafından seçilen Lawrence, Ağustos 1992'de Johnson Uzay Merkezi'ne rapor verdi. Bir yıllık eğitimini tamamladı ve Görev Uzmanı olarak uçuş görevine hak kazandı. Astronot Ofisi içindeki teknik görevleri arasında, Mekik Aviyonik Entegrasyon Laboratuvarı'nda (SAIL), Astronot Ofisi Yardımcı Eğitim Görevlisi ve Uzay İstasyonu eğitimi ve mürettebat desteği için Astronot Ofisi temsilcisinde uçuş yazılımı doğrulaması yer aldı. STS-67'de yükselme/giriş uçuş mühendisi ve mavi vardiya yörünge pilotu olarak uçtu (2-18 Mart 1995). Daha sonra Rusya, Star City'deki Gagarin Kozmonot Eğitim Merkezi'nde NASA Operasyon Direktörü olarak görev yaptı ve ortak ABD/Rus Mekiği/Mir programı için Moskova bölgesindeki görev operasyon faaliyetlerinin koordinasyonu ve uygulanmasından sorumluydu. Eylül 1996'da Rus Uzay İstasyonu Mir'de 4 aylık bir görev için mürettebat üyesi olarak eğitime başladı. Ancak, Rus Orlan EVA takımı için minimum beden gereksinimleri konusundaki endişeler nedeniyle yerini David Wolf aldı. Mir sistemleri ve Mir için mürettebat transfer lojistiği konusundaki bilgisi ve deneyimi nedeniyle, STS-86 (25 Eylül - 6 Ekim 1997) ve STS-91 (2-12 Haziran 1998) ile uçtu. Dört uzay uçuşunun emektarı, uzayda 1.200 saatten fazla oturum açtı. Lawrence, STS-114'ün mürettebatında Görev Uzmanıydı. Mürettebatın Uzay Mekiği termal koruma sisteminin incelenmesi ve onarımı için yeni prosedürleri test ettiği ve değerlendirdiği Uçuşa Dönüş görevinde, malzeme ve ekipmanın transferinden sorumluydu ve Uzay İstasyonu robot kolunu çalıştırdı. Görev 26 Temmuz 2005'te başladı ve 9 Ağustos 2005'te indi. Kaptan Lawrence, Haziran 2006'da NASA'dan emekli oldu.

STS-67 Endeavour (2-18 Mart 1995), üç teleskopun benzersiz bir tamamlayıcısı olan ASTRO gözlemevinin ikinci uçuşuydu. Bu 16 günlük görev sırasında ekip, soluk astronomik nesnelerin uzak morötesi spektrumlarını ve sıcak yıldızlardan ve uzak galaksilerden gelen morötesi ışığın kutuplaşmasını incelemek için günün her saatinde gözlemler yaptı. Görev süresi 399 saat 9 dakika idi.

STS-86 Atlantis (25 Eylül - 6 Ekim 1997), Rus Uzay İstasyonu Mir ile buluşma ve kenetlenme için yedinci görevdi. Öne çıkan olaylar arasında ABD'li mürettebat üyeleri Mike Foale ve David Wolf'un değiş tokuşu, Scott Parazynski ve Vladimir Titov'un STS-76 yerleştirme görevi sırasında Mir'de konuşlandırılan dört deneyi geri almak için bir uzay yürüyüşü, Mir'e 10.400 pound bilim ve lojistik transferi ve deney donanımının ve sonuçlarının Dünya'ya dönüşü. Görev süresi 259 saat 21 dakikada 169 yörüngeydi.

STS-91 Discovery (2-12 Haziran 1998) 9. ve son Shuttle-Mir yerleştirme göreviydi ve ortak ABD/Rus Faz I Programının sonuçlandığını gösteriyordu. Görev süresi 235 saat 54 dakika idi.

STS-114 Discovery (26 Temmuz - 9 Ağustos 2005), Columbia Uzay Mekiği felaketinden sonraki ilk "Uçuşa Dönüş" göreviydi. Öne çıkan özellikler arasında, bir uzay yürüyüşü sırasında yörünge aracının ilk uçuş sırasında onarımı yer alıyordu. Görev süresi 333 saat, 33 dakika idi.

Ödüller ve onurlar 

 2019 ABD Deniz Harp Okulu Seçkin Yüksek Lisans Ödülü  (Babası bu ödülü 2000 yılında almıştır).

Dış bağlantılar 

 NASA biyografisi

Kaynakça 

21. yüzyılda Amerikalı kadınlar
21. yüzyıl kadın mühendisleri
21. yüzyıl Amerikalı mühendisleri
Helikopter pilotları
Savunma Yüksek Hizmet Madalyası sahipleri
MIT School of Engineering'de öğrenim görenler
Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri Akademisinde öğrenim görenler
Yaşayan insanlar
1959 doğumlular