Kak

Kak (Farsça: کاک), İran'ın Şiraz ve Kirmanşah eyaletlerine özgü bir yiyecektir.

Göçebeler arasında yaygın olarak tüketilen kak, pişirildikten sonra genellikle çok sert bir dokuya sahip olur, bu nedenle pathar ki roti (Urduca: پتھر کی روٹی, "taştan ekmek") olarak da adlandırılır.

Hazırlanışı 
Ekmeğin hamuru un, kuru maya, şeker, tuz, süt, su ve çeşidine göre diğer malzemelerin karışımı ile hazırlanır. Hamur daha sonra düzleştirilir ve önden ısınmış bir taşın üzerinde yuvarlanır. Bazen susam tohumları da tamamlayıcı olarak eklenir. Taş daha sonra ekmek tamamen pişene kadar bir tannur içinde pişirilir. Hamur ince ve kıvamsız başlasa da, pişirme işlemi sırasında genişler ve büyük ölçüde sertleşir. Genelde saci ile servis edilir.

Gelenekler 
Beluç geleneğinde evin başta gelen kadını yemeğin nasıl hazırlandığı konusunda en çok söz sahibi olandır. Ekmek hamuru  şiştikten sonra işi bitirme görevi evin genç kadınlarına devredilir.

Evlenecek gelinin babasının düğünden önceki gece kızına ekmeğin bir parçasını eliyle yedirmesi de adettendir.

Şenlikler 
Yazları Mahore kasabasında Khabaz Mahrajan Magiz adlı popüler bir fırıncı festivali düzenlenir. Festival Pakistan'ın en iyi fırıncılarını ve on binlerce kişilik kalabalıkları kasabaya çeker. Bu festivalde tüm fırıncıların ekmeklerini bir jüri heyetine sunduğu yıllık bir kak yarışması düzenlenir. Altın, gümüş ve bronz madalya kazananların yer aldığı bu yarışmanın kazananları, bir sonraki yılın festivalinin açılış töreninde en iyi kaklarını sergileme ayrıcalığına sahip olurlar. Lezzet, boyut ve renk kazanma kriterleri arasındadır.

Diğer kültürlerde 
Bazı Arap ülkelerinde ka'ak (kahke), simit şeklinde ince, tuzlu bir hamur işi anlamına gelir. Bunlar genellikle mahlep ile hafifçe tatlandırılır ve beyaz susam tohumları ile kaplanır. Kaak bi loz, öğütülmüş badem ile yapılan tatlı bir versiyonudur.

Kaynakça 

Yassı ekmek