Klasik Arapça

Klasik Arapça veya Kuran Arapçası (Arapça: ٱلْعَرَبِيَّةُ ٱلْفُصْحَىٰ) 7. yüzyıldan itibaren ve Orta Çağ boyunca, özellikle şiir, nesir ve hitabet gibi Emevi ve Abbasi edebi metinlerinde kullanılan Arapça'nın standartlaştırılmış edebi biçimidir ayrıca Klasik Arapça, Modern Standart Arapça'nın dayandığı Arapça dilinin kaydıdır.

Klasik Arapça'nın kapsamlı bir yazılı dilbilgisi, İranlı Müslüman dilbilgisi uzmanı Sibeveyhi tarafından yazılan el-Kitāb idi; güvenilir Arapça konuşmacıları olarak gördüğü Kuran ve Bedevi haber kaynnaklarına ek olarak, büyük ölçüde mevcut şiirsel metinlere ve önceki gramercilerin eserlerine dayanan bir Arapça gramer tefsiriydi. Bu çalışmanın birincil odak noktası, Kuran'ın ve peygamberlik haberlerinin tefsirini kolaylaştırmaktı.

Modern Standart Arapça, bugün Arap dünyasında yazılı ve resmi konuşmada, örneğin hazırlık konuşmaları, bazı radyo ve TV yayınları ve eğlence dışı içeriklerde kullanılan doğrudan onun soyundan gelmektedir. Modern Standart Arapça'nın sözcük dağarcığı ve anlatımbilimi Klasik Arapça'dan farklı olsa da, morfoloji ve sözdizimi temelde değişmeden kalmıştır (Modern Standart Arapça, Klasik Arapça'da bulunan sözdizimsel yapıların bir alt kümesini kullanmasına rağmen).

Kaynakça 

Arap dilleri
Orta Çağ dilleri