Asteria (Titan)

Yunan mitolojisinde, Asteria veya Asterie, (             ) Titanlar Koios (Polus) ve Phoebe'nin kızı; aynı zamanda da Leto'nun kız kardeşidir. Hesiodos'a göre Titan Perses'ten tek bir çocuğu oldu, büyücülük tanrıçası Hekate adında bir kız. Diğer yazarlarsa Asteria'yı, Zeus'un babaları olduğu bilinen Herakles'in  ve Hekate'nin de  annesi olduğunu anlatırlar.

Asteria, onu arzulayan ve ona aşık olan Zeus'un onun peşine düşmesiyle tanınmıştır. Ondan ve güçlerinden kaçmak için kendini bir kuşa ve ardından gezgin bir adaya dönüştürdü. Zeus tarafından hamile bırakılan kız kardeşi Leto doğuma başladığında, Hera'nın Leto'ya herhangi bir barınak sağlamayı yasaklayan emirlerine karşı gelen Asteria, yeryüzünde onu kabul etmeye istekli tek yerdi. Üzerinde  Apollon ve Artemis doğduktan sonra ada Delos adını aldı ve Apollon bu gezgin adayı yerine sabitleyerek kutsal toprağı yaptı.

Etimoloji 
Tanrıçanın adı "Asteria" ( Eski Yunanca  (Asteria )  ( astḗr ) kelimesinden türetilmiştir. Bu kelime "yıldız" anlamına gelir. Asteria'nın adı, Asteria'nın ilk kuzeni Astraeus ve kızı Astraea'nın adlarıyla aynı etimolojiyi paylaşır.

Mitoloji 

Asteria, ilk kuzeni Perses ile evlendi ve tek çocukları Hekate'yi doğurdu. Musaeus'a atfedilen bir anlatımda Asteria, Hekate'nin babası Perses değil, Zeus'tur. Görünüşe göre Gigantomahia sırasında Olimposluların yanında savaştı, Bergama Sunağı üzerindeki Gigantomahia frizinde olduğu gibi, Asteria annesi Phoebe'nin yanında Gigantlara (Devlere) karşı savaşırken görülüyor.

Asteria, Olimpos'un bir sakiniydi ve kız kardeşi Leto gibi Zeus tarafından seviliyordu. Zeus, Leto'yu hamile bıraktıktan sonra, dikkatini onun kız kardeşi Asteria çekti. Kartal kılığına girerek peşine düşen tanrının  aşk dolu saldırılarından kaçmak için Asteria, bıldırcına (ortux) dönüşerek Olimpostan kendini Ege Denizi'ne doğru bıraktı. Asteria'nın, Asteria Adası'na (cennetten bir yıldız gibi düşen ada) veya "bıldırcın adası" Ortygia'ya dönüştüğü yer burasıydı. Bu ada daha sonra, Zeus'un çocuklarına hamileyken intikam peşinde koşan Hera tarafından takip edilen, kaçak hayatı yaşayan Leto'ya sığınması için izin veren dünyadaki tek yer olan Delos adasıyla özdeşleşti. Hyginus'a göre Leto, Piton'un peşinden koştuğu sırada Zeus'un emriyle kuzey rüzgarı Boreas tarafından yüzen adaya taşınmış ve orada bir zeytine tutunarak Apollon ve Artemis'i doğurmuştur.

Hera, Asteria'nın kendisine meydan okumasına ve Leto'nun Zeus'un çocuklarını doğurmasına yardım etmesine öfkelenmesine rağmen, Zeus onu kovaladığında onunla yatmadığı ve bunun yerine kendini adaya dönüştürmeyi tercih ettiği için Asteria'ya saygısından dolayı ona zarar vermedi. Asteria'nın Hera'nın tehditlerine direnme gücü, ebeveynlerinden ikisinin de Titan olmasından kaynaklanıyor gibi görünüyor. 

Şair Nonnus tarafından hikayeye farklı bir versiyon eklendi. O, Asteria'nın Zeus tarafından takip edilip kendini bir bıldırcın haline getirip denize atladıktan sonra Poseidon'un Asteria'nın peşine düştüğünü anlatır. Tutkusunun çılgınlığıyla beraber, iffetli tanrıçayı denizde bir ileri bir geri takip etti Poseidon. Ama ardından rüzgarın yönü değişti ve böylece onu hareketsiz dalgaların olduğu yerde denize sabitleyen Apollon'un yardımıyla da beraber kendini ıssız Delos adasına dönüştürdü.

Asteria'nın Zeus'tan kaçarak kendini bir adaya dönüştürmesi ve bu adanın Delos adasının kökeni olduğu anlatısı muhtemelen Kallimahos tarafından ortaya atıldı. Homerik İlahiler de olduğu gibi, geçmiş kaynaklar Leto ve Delos arasındaki konuşmalarda, onların kardeş olduklarını da Delos için böyle bir geçmişin var olduğunu da kanıtlayacak hiçbir şey anlatmıyor.  Homerik İlahiler gibi, Kallimahos  da Leto ile Asteria arasındaki akrabalıktan bahsetmez, Ancak bunun aksine Hesiodos Asteria ve Leto'nun kız kardeş olduklarını aktarır ancak Asteria'nın Delos'un kökeni olmadığını yazar.  Asteria'nın Delos'un kökeni olduğu Pindaros'tan beri zaten biliniyordu, ancak Pindaros'un Asteria'nın Zeus'tan kaçışının öyküsünü bilip bilmediği net değil. 

Asteria'nın Zeus'un oğlu Herakles'in annesi olarak gösterildiği ender anlatımda, Fenikeliler Herakles'e bıldırcın kurban ettiler çünkü kahraman Libya'ya gittiğinde ve Tifon tarafından öldürüldüğünde, Iolaus ona bir bıldırcın getirdi ve onu Herakles'in yanına koydu. Bıldırcının kokusunu alan Herakles yeniden canlandı.

Soyağacı

Notlar

Kaynakça 

 Naucratis'li Athenaeus, Deipnosofistler veya Öğrenilmişlerin Ziyafeti. Londra. Henry G. Bohn, York Caddesi, Covent Garden. 1854. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm  .
 Naucratis'li Athenaeus, Deipnosophistae . Kaibel. Aedibus BG Teubneri'de. Lipsiae. 1887. Perseus Digital Library'de bulunan Yunanca metin  .
 Callimachus, Callimachus ve Lycophron, AW Mair tarafından İngilizce çevirisiyle ; Aratus, GR Mair'in İngilizce çevirisiyle, Londra: W. Heinemann, New York: GP Putnam 1921. İnternet Arşivi
 Callimachus, Çalışır . AW Mair. Londra: William Heinemann; New York: GP Putnam'ın Oğulları. 1921. Perseus Digital Library'de bulunan Yunanca metin  .
 Gaius Julius Hyginus, The Myths of Hyginus'tan Fabulae, Mary Grant tarafından çevrilmiş ve düzenlenmiştir. Hümanist Çalışmalar Kansas Üniversitesi Yayınları. Topos Metin Projesi'ndeki çevrimiçi sürüm. 
 Hesiod, Theogony from The Homeric Hymns and Homerica with an English Translation, Hugh G. Evelyn-White, Cambridge, MA.,Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1914. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm.  Yunanca metin aynı web sitesinden edinilebilir  .
 Honan, Mary McMahon, Bergama Müzesi Rehberi, De Gruyter, 1904.ISBN 9783112399330 . De Gruyter'da çevrimiçi sürüm .
 Marcus Tullius Cicero, Nature of the Gods from the Treatises of MT Cicero Çeviren: Charles Duke Yonge (1812-1891), Bohn baskısı, 1878. Topos Metin Projesi'ndeki çevrimiçi sürüm. 
 Marcus Tullius Cicero, De Natura Deorum. O. Plasberg. Leipzig. Teubner. 1917. Latince metin Perseus Digital Library'de mevcuttur  .
 Maurus Servius Honoratus, Vergilii carmina yorumunda. Vergilii carmina commentarii'de Servii Grammatici qui feruntur; yeniden değerlendirme Georgius Thilo ve Hermannus Hagen. George Thilo. Leipzig. BG Teubner. 1881. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm  .
 Nonnus of Panopolis, Dionysiaca William Henry Denham Rouse (1863-1950) tarafından çevrilmiştir, Loeb Classical Library'den, Cambridge, MA, Harvard University Press, 1940. Topos Metin Projesi'ndeki çevrimiçi sürüm. 
 Panopolisli Nonnus, Dionysiaca. 3 cilt WHD Rouse. Cambridge, MA., Harvard University Press; Londra, William Heinemann, Ltd. 1940-1942. Perseus Digital Library'de bulunan Yunanca metin  .
 Pseudo-Apollodorus, The Library with an English Translation, Sir James George Frazer, FBA, FRS, 2 Cilt, Cambridge, MA, Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1921.ISBN 0-674-99135-4 . Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm.  Yunanca metin aynı web sitesinden edinilebilir  .
 Publius Ovidius Naso, Amores, editör Christopher Marlowe, Ed. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm. 
 Publius Ovidius Naso, Amores, Epistulae, Medicamina faciei femineae, Ars amatoria, Remedia amoris. R. Ehwald. eski Rudolphi Merkelii'nin tanınmasını düzenleyin. Leipzig. BG Teubner. 1907. Latince metin Perseus Digital Library'de mevcuttur  .
 

Gece tanrıçaları
Delos
Yunan mitolojisinde kuşa dönüşme
Titanlar
Yunan tanrıçaları