Sırplaştırma

Sırplaştırma (Sırpça: сербикација) Ortodoks Sırp olmayan bir topluluğun Sırp baskısı, soykırımı, katliamı, asimilasyon baskısı veya Sırp olmayanları yerinden ederek yerine Sırp yerleştirmesine Sırplaştırma denir.

Ortaçağ dönemi 
Bulgarlar ve Rumenlerin yaşadığı Morava ve Timok nehirleri arasındaki bölge, 1291/1292'de Sırp devletinin bir parçası haline geldi ve bu da bölgenin Sırplaştırılmasını başlattı. Sırp İmparatoru Stefan Dušan'ın yönetimine giren Katolik Arnavutların devlet politikası gereği Ortodoksluğa geçmeleri ve Arnavut isimlerini Sırpça kullanmaları istendi. Uglješa Mrnjavčević, Makedonya'nın çoğunu Sırp İmparatoru Stefan Uroš V adına yöneten on dördüncü yüzyıl Sırp despotu Athos Dağı'ndaki manastır topluluğunu Sırplaştırmaya çalıştı . Bazı Sırp tarihçiler, Bosna bölgesinin Sırp Ortodoks Patrikhanesi'nin yargı yetkisine teslim edilmesinin ardından toprakların çoğunun Sırplaştırılmasına yol açtığını belirttiler. (Madgearu ve Gordon 2008, s. 33.) (Madgearu, Alexandru; Gordon, Martin (2008)) (Palairet, Michael (2016). Makedonya)

19. Yüzyıl (Sırbistan Prensliği) 
Tarihi kaynaklar, 19. yüzyıldan ve Osmanlı İmparatorluğu'nda milliyetçiliğin yükselişinden önce, Balkanlar'daki sıradan Ortodoks Hristiyanların çoğunluğunun etnik kimlikleri hakkında yalnızca belirsiz bir fikre sahip olduğunu göstermektedir . Güney Slavca konuşan yerel köylüler kendilerini dinleri, yerellikleri ve meslekleri açısından tanımlamaya alışmışlardı. Ulusal devletler kurulduktan sonra, köylülük okullar ve zorunlu askerlik, resmi Kilise ve hükûmet basını aracılığıyla aşılandı. Devlet yönetiminin bu araçları aracılığıyla ulusal bir kimlik gerçek ve hızlı bir şekilde gelişmeye başladı.
19. yüzyılın ortalarından bazı Sırp kaynakları, Güney Pomoravlje ve Makedonya da dahil olmak üzere Nis'in güneydoğusundaki bölgelerin çoğunlukla Bulgar nüfuslu olduğunu iddia etmeye devam etti . Sırp gazetesi Vidovdan'a göre (No. 38, 29 Mart 1862), gelecekteki Bulgar-Sırp sınırı kuzeyde Tuna'dan, Timok ve Güney Morava boyunca ve daha sonra Şar Dağı'nın sırtında Doğu Karadeniz'e doğru uzanacaktı . Güneydeki Ohri Gölü'ne Kara Drin Nehri. Bugünün bölgesi Doğu Sırbistan, bölgede baskın nüfus grubuna konuda bir dizi değişiklik karşı karşıya nedeniyle sürekli savaşlar, fetihler, hiç veba Sırplar Büyük Göçler Bulgarların ve Göçler 17. sırasında ve 18. 19. yüzyıl. Sırp ulusal fikri ancak Sırp devrimi ve daha sonra bağımsızlıktan sonra Niş'in doğusundaki bölgede anıtsallık kazandı.Batılı seyyahlar, Niş Sancağı'nı farklı etnik grupların yaşadığı bir yer olarak tanımladılar . (K. Bozeva-Abazi, 2003, Bulgar ve Sırp ulusal kimliklerinin şekillenmesi, 1800'ler-1900'lar. McGill Üniversitesi, Montreal. Özet.)

Birçok yazara göre ca. 1850 Sırp ve Bulgarların arasında tarif Niş kuzeyini, ran Her ne kadar Cyprien Robert ilçesinin o Sırpların oluşturduğu yarısını iddia Niş nüfus. Prokuplje nahiyesinde en kalabalık etnik grup Arnavutlar iken, Vranje'de Bulgarlar ve Arnavutlar azınlık Sırp nüfusu ile eşit olarak dağılmıştır. In Pirot ve Leskovac belde, Bulgarlar ana etnik grup vardı. Türkler daha çok büyük şehirlerde yaşıyorlardı. Osmanlı kullanımında o zaman Niş Sancağı "Bulgaristan" olarak adlandırılan bir bölgeye, yani Bulgaristan'a dahil edilmiştir.
19. yüzyılın ortalarından sonra Sırp seçkinleri, Niş'in güneydoğusundaki Bulgarların, Garašanin'in Načertanije adlı yayılmacı planının bir uygulaması olan Eski Sırplar olduğunu iddia ettiler  1870'te Güney Pomoravlje Bulgar Eksarhlığı'na dahil edildi.

Milan Savic, o sıralarda (1878) Niş ve çevresinin Bulgar nüfuslu olduğunu iddia ediyordu. Rusya ve Osmanlı İmparatorluğu (1877-1878) arasındaki savaştan sonra, Niş, Pirot ve Vranje bölgelerindeki topraklar Sırbistan'ın bir parçası oldu. Sırbistan bu yeni toprakları başarılı bir şekilde homojenleştirmiş ve modernize etmiş ve bu şekilde on dokuzuncu yüzyılın sonlarına doğru Timok ve Morava nehir vadilerindeki yerel Bulgarları asimile etmiştir . Daha sonra Sırbistan dikkatini Makedonya bölgesine çevirdi. Niş'in demografisi, 1878'den önce kentsel nüfusun yarısını oluşturan Sırpların 1884'te yüzde 80'e çıkmasıyla değişti. (Sırp gazetesi Srbske Narodne Novine (Yıl IV, s. 138 ve 141-43, 4 ve 7 Mayıs 1841), Niš, Leskovac, Pirot ve Vranja kasabalarının Bulgaristan'da olduğunu ve sakinlerini Bulgarlar olarak nitelendirdi. Dimitrije Davidović tarafından 1828 Makedonya'dan “Sırpların yaşadığı topraklar” olarak adlandırılanbir haritada, aynı zamanda Niş, Leskovac, Vranja, Pirot vb. kasabalar da Sırp ulusunun sınırları dışında bulunuyordu. Sırbistan'daki Fransız profesör Constantine Desjardins'in (1853) haritası, Sırp dilinin krallığını temsil ediyor. Harita, Davidović'in Sırpları Šar Planina'nın kuzeyindeki sınırlı alana yerleştirme çalışmasına dayanıyordu.)

Sırbistan Krallığı 
1878'de Sırbistan bağımsız oldu ve devlette farklı etnik gruplardan insanların Sırp mezheplerini ve kişisel isimlerini Sırplaştırması için baskı gelişti. Bunu ideolojik ve kültürel Sırplaştırma ile birlikte kimliğin Sırplaştırılması izledi. Belgrad, Osmanlı döneminin unsurlarını ortadan kaldıran Sırp seçkinleri tarafından yeni bir başkent olarak yeniden inşa edildi. Sırp halk, Sırp davasına yardım etmenin ve Müslüman Osmanlı İmparatorluğu tarafından yönetilen bölgelerde yaşayan diğer Sırplara yardım etmenin yollarını ararken. Sırbistan'a entegre olan ve Sırplaşmayı destekleyen Avusturya-Macaristan Sırpları, ülkeyi 1880'lerde Avusturya-Macaristan'ın kültürel ve ekonomik etkilerine açtı. (bir b c d Mišković, Nataşa (2011). "Görev, güç ve şiddet: Sırbistan'ın ulusal dönüşü" . Hannes, Grandits'te; Kil, Nathalie; Pichler, Robert (ed.). Balkanlarda Çatışan Sadakatler: Büyük Güçler, Osmanlı İmparatorluğu ve Ulus İnşası . IB Tauris. s. 223. ISBN 9781848854772)

Karadağ Prensliği 
Hukukçu ve sosyolog Valtazar Bogišić'e göre Karadağ'ın tüm Doğu Ortodoks vatandaşları Sırptı . Çoğunlukla demirci olarak çalışan az sayıda Romanı Sırplaştırdıklarını belirtiyor . (Bogišić, Valtazar (1984). Coutumes de droit av Montenegro dans l'Herzegoine et en Albanie . Crnogorska akademija nauka ve umjetnost. Cijelo je stanovništvo plemena srpskoga. Govore jednijem ve jezikom ve svi su pravoslavno istočne vjere. Ponegde među Crnogorcima može se naći po koji Ciganin, koji se obično bave kovačlukom, no su i oni srbizirani.)

Osmanlı Makedonyası 
Sırbistan'dan devlet adamları, diplomat ve tarihçi Stojan Novaković gibi temsilciler, güçlü Bulgar etkisine karşı koymak, yerel nüfusu Bulgarların geri kalanından ayırmak ve "Sırp fikrini" aşılamak için ayrı bir Slav Makedon kimliğini teşvik etti. Bölgedeki güçlü Bulgar duyguları nedeniyle yerel Slav nüfusu propaganda ve eğitim yoluyla doğrudan Sırplaştırmak zordu. Sırp Makedoncılığının yayılması ve desteklenmesi Sırplar tarafından sonunda Makedonları Sırplaştırmaya yönelik ilk hareket olarak görüldü. 19. yüzyılda Sırp milliyetçisi yönelimli politikacılar, yerel halk arasında bir Sırp ulusal duygusu oluşturmak amacıyla Osmanlı Makedonyası bölgesine gittiler ve ulusal propaganda yaptılar. Bu milliyetçilerden biri, eski zamanlarda Sırbistan'ın çok daha büyük olduğunu ve daha fazla kıtaya yayıldığını iddia eden Miloš Milojević'ti . (a b c Marinov 2013a, s. 317)

Ulahlar 
Osmanlı öncesi Sırp İmparatorluğu ve kurumları, kısa süre sonra Türk egemenliğine girdiğinden, Orta Çağ Sırbistan'ında Balkan Ulahlarını Sırplaştıracak zamanları yoktu ; bu süreç 19. yüzyıla kadar bitmedi. Ayrıca, Ulahların Sırplaştırılması süreci, Dalmaçya'daki Sırp Ortodoks Kilisesi ve Askeri Sınırlar (Vojna Krajina), yani Ulahların nihai ikametgâhlarını buldukları Bosna ile birlikte Hırvat Krallığı topraklarında gerçekleştirilmiştir . Kilise, ilk ve orta evrelerde Ulahların serbleşme sürecinde en belirleyici role sahipti. 16-18. yüzyıllarda Ortodoks Ulahların yerleşik hayata geçme sürecinin ve onların Sırp kırsal nüfusuna kademeli olarak kaynaşma sürecinin birleşmesi yüksek bir düzeye ulaştı ve Osmanlı yetkilileri tarafından kabul edildi. (Mirko Valentić;(1992) Hırvat ve Bosnalı Sırpların etnik kökenleri s. 1-21;) Son aşamada, en önemli rolü 1880'lerde ve 1890'larda Srbobran gazetesi oynadı . Ivo Banac'a göre eski Sırp devleti Osmanlılarının neredeyse tüm sivil otoritesi Peć patriklerine devrediliyor. Millet sistemi Sırplar hüküm süren Habsburg Hanedanı transfer olduğu Sırp ulusal kimliğini iletmek için iyi bir enstrüman oldu. Peç Patrikhanesi ve daha sonra Karlovci Metropolitliği, Bulgarlar, Ulahlar, Arnavutlar, Rumenler ve önemli sayıda Katolik Hırvat gibi Balkan Ortodoks halkının kısımlarını Sırplaştırdı. Vjeran Kursar'a göre, Batı Balkanlar'da bulunan Katolik ve Müslüman Ulahlar veya diğer Sırp olmayan unsurlar hafife alınmamalı, yine de bu bölgedeki Ulahların büyük çoğunluğu Ortodoks Hristiyanlar ve Sırplar idi, çoğu zaman hala iki dilli. Peć Patrikhanesi'nin yetkisi altındaki tüm Slav veya Slavlaştırılmış Ortodoks Hristiyanlar, yani Sırp patrikleri nihayetinde Sırp olarak tanımlandı, bu süreç modern zamanlara kadar bitmedi. (Octavian Ciobanu; (2018) Batı Balkan Ulahlarının mirası s. 1–9;) (Ivo Banac; (1984) Yugoslavya'da Ulusal Sorun: Origins, History, Politics s. 64-66; Cornell Üniversitesi Yayınları, ISBN  0801416752)

20. Yüzyıl (İki savaş arası Yugoslavya) 
Birinci Dünya Savaşı'nın ardından, yeni Krallık Sırp monarşisinin himayesine dayanıyordu ve bu da ülkedeki diğer etnik toplulukların karşı çıktığı merkezileşme ve Sırplaştırma eğilimleriyle sonuçlandı. Belgrad'da, savaştan sonra jandarmayı hızla Sırplaştıran ve ülkedeki Sırp olmayanların yeni Krallığı eski Sırbistan Krallığı'nın bir uzantısı olarak görmelerini sağlayan yeni bir hükûmet kuruldu. (Lane, Ann (2017). Yugoslavya: İdealler Çarpıştığında . Palgrave MacMillan. s. 45. ISBN'si 9780230214071) (Şerit 2017, s. 44)

Vardar Makedonya 
Bugünkü Kuzey Makedonya bölgesi 1912 yılına kadar Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçasıydı. Göre Britannica Ansiklopedisi 1911 Edition'da, 20. yüzyılın başlarında Slavlar Makedonya'da nüfus çoğunluğuna sahip. Britannica'ya göre, oradaki Slavların büyük kısmı " Bulgar " olarak kabul ediliyordu . Hemen sonra ilhak ait Vardar Makedonya için Sırbistan Krallığı, Makedonya Slavlar zorla Sırplaştırma politikasına karşı karşıya kalmışlardı. (Poulton, Hugh (2003). "Yugoslavlar olarak Makedonlar ve Arnavutlar" . Djokić'te, Dejan (ed.). Yugoslavizm: Başarısız Bir Fikir, 1918-1992 Tarihleri . C. Hurst & Co. Yayıncılar. s. 123. ISBN 9781850656630) (Crampton, Richard J. (2003). Yirminci yüzyılda ve sonrasında Doğu Avrupa . Routledge. s. 20. ISBN'si 9781134712229.)

Her yerde olduğu gibi burada da, "Sırplaştırma"nın olağan önlemlerini buluyoruz - okulların kapatılması, silahsızlanma, okul müdürlerinin Sırp memurları olmaya davet edilmesi, " Sırpların ", " Greklerin " ve Ulahların muhtar olarak atanması , Sırp Başpiskoposuna itaat eden din adamları, nüfuzlu kişilere karşı şiddet eylemleri, transit geçiş yasağı, taleplerin çoğaltılması, beyannamelere ve vatansever telgraflara sahte imzalar, özel çetelerin organizasyonu, köylerde askeri infazlar vb. (Balkan Savaşı'nın Sebeplerini ve Davranışını Soruşturmak İçin Uluslararası Komisyonun Raporu" . 2015-04-12 alındı .)↵—  Uluslararası Balkan Savaşları Komisyonu Raporu .

Kosova 
Kosova'nın Sırplaştırılması girişimi ve Arnavutların bu çabalara direnme tepkisi, Arnavutlar ve Sırplar arasındaki çatışmaya katkıda bulunan bir faktör olmuştur . [Bytyçi 2015, s. 14.] Bölge, "güvenilmez" kabul edilen yerel Arnavut nüfusu ile devlet ve güvenliği için stratejik olarak önemliydi. [bir b di Valdalbero, Domenico Rossetti; Therasse, Martine (1995). "Géopolitiques de la 'soru albanaise'nin yönleri " ". Il Politico . 60 (4): 709. JSTOR  43101606 . "Les Serbes menèrent une politique d'émigration forcée et de serbisation du Kosova. Ils voulaient ainsi replacer une nüfus, par une autre, artı sadakat, sur un territoire don la posit stratégique rendait la iyelik, vazgeçilmez la Royacurité du.] Kosova, yirminci yüzyılın başlarından itibaren, Arnavutları başka bir nüfusla değiştirmek gibi şiddet ve idari önlemler yoluyla Sırplaştırma siyasetine maruz kaldı. [Zürcher, Christoph (2002). "Çeçenistan ve Kosova: Çarpıcı Bir Aynada Yansımalar" . Van Ham'da Peter; Medvedev, Sergey (ed.). Kosova'dan Sonra Avrupa Güvenliğinin Haritalandırılması . Manchester Üniversitesi Yayınları. s. 184. ISBN 9781847790170. "Kosovalılar, anavatanlarını yirminci yüzyılın başlarına kadar uzanan idari tedbirler veya şiddetle Sırplaştırma politikasını unutmadılar."] Birinci Dünya Savaşı'nın ardından Kosova üzerindeki Sırp kontrolü yeniden sağlandı ve Arnavut ayrılıkçılığına karşı koymaya çalışan Krallık, Kosova'nın ulusal ve dini demografisini değiştirmek ve bölgeyi Sırplaştırmak için bir politika izledi . [bir b c d e f Karoubi, Mohammad Taghi (2017). Haklı mı Haksız Savaş mı?: 20. Yüzyılın Başında Uluslararası Hukuk ve Devletler Tarafından Silahlı Kuvvetin Tek Taraflı Kullanımı . Routledge. s. 175–176. ISBN'si 9781351154666.] [a b c d Iseni 2008, s. 312] Hükûmet, Tarım Reformu gibi politikalar uyguladı. [bir b c d e f Karoubi, Mohammad Taghi (2017). Haklı mı Haksız Savaş mı?: 20. Yüzyılın Başında Uluslararası Hukuk ve Devletler Tarafından Silahlı Kuvvetin Tek Taraflı Kullanımı . Routledge. s. 175–176. ISBN'si 9781351154666.] Yugoslavya'nın diğer bölgelerinden gelen Sırp ve Karadağlı yerleşimcileri, Slav unsurunu güçlendirmek için mali ve toprak teşviklerinin tercihli muamelesi yoluyla Kosova'ya yerleşmeye teşvik etmek için bir yerleşim planıydı.Süreç, Kosova'da yeni yerleşim yerlerinin inşasını içeriyordu ve Sırplaştırma çabaları nedeniyle bazıları Sırp epik şiirinin kahramanlarından sonra Lazarevo, Obilić, Miloševo olarak adlandırıldı .Ferizović (Alb: Ferizaj) gibi diğer yerlerin adı Uroševac olarak değiştirildi. [bir b c Clark, Howard (2000). Kosova'da Sivil direniş . Plüton Basın. s. 10. ISBN'si 9780745315690.]

Arnavut topraklarına yasadışı bir şekilde ve genellikle kamulaştırma yoluyla el konuldu, oysa Sırp yerleşimciler ana topraklara sahip oldular. Arnavut nüfusu, Türkiye'ye veya Arnavutluk'a geri gönderilmeleri gereken veya Yugoslavya içinde asimile olmaları beklenen göçmenler olarak algılandıkları için bölgeyi terk etmeye teşvik edildi.Devlet, yerel Arnavut nüfusunu Sırplaştırma çabalarının bir parçası olarak 1918'de Arnavut okullarını kapattı. 1918 ve 1923 yılları arasında, devlet politikalarının bir sonucu olarak 30.000 ve 40.000 çoğunluğu Müslüman Arnavutlar, İzmir ve Anadolu'nun Türk bölgelerine göç etti . Arnavut tarihçiler, tüm savaşlar arası dönemde 300.000 Arnavut'un Yugoslavya'yı baskı nedeniyle terk ettiğini belirtiyorlar. 1931'e gelindiğinde, Arnavutlar Kosova nüfusunun %63'ünü oluşturduğundan, Sırplaştırma çabaları başarısız olmuştu.Kosova'daki Sırplaştırma politikasının diğer bölümleri arasında etkili bir hükûmet idaresi kurulması ve bölgedeki özerk Arnavut kültürel gelişiminin reddedilmesi yer alıyordu. (Leurdijk & Zandee 2001, s. 13) (Leurdijk & Zandee 2001, s. 14) (bir b c Iseni, Başkim (2008). Avrupa'da Ulusal Sorular: genèse, émergence et développement de l'indentité nationale albanaise au Kosova ve en Macédoine . Peter Lang. s. 313. ISBN'si 9783039113200.)

Voyvodina 
İki savaş arasındaki dönemde, onun politika yoluyla hükûmetin etnik Macarları içinde Voyvodina Sırplaştırma çabaları da yürütüldü. (Ludanyi, Andrew (1979). "Yugoslavya'nın Titoist Entegrasyonu: Partizan Efsanesi ve Voyvodina'nın Macarları, 1945-1975". Politika . 12 (2): 230. doi : 10.2307/3234278 . JSTOR  3234278 . S2CID  155831683 . "Aynı zamanda, iki savaş arası hükümet Voyvodinyalı Macarları kazanmak için ciddi bir girişimde bulunmadı. Bunun yerine bir Sırplaştırma politikasına maruz kaldılar")

SC Makedonya 
İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Mareşal Tito, 1929–1941 Vardar Banovina'nın bir parçası olan SR Makedonya'yı kurdu ve Makedon kimliğinin ve Makedonca'nın ayrı bir Güney Slav dili olarak gelişmesini teşvik etti . [Söz savaşı: Washington Yugoslav ihtilafını ele alıyor, s. 43, Google Kitaplar'da] Makedon ulusal duyguları zaten olgunlaşmıştı, ancak bazı araştırmacılar o zaman bile Makedon Slavlarının kendilerini Bulgarlardan ayrı bir etnik köken olarak görüp görmediklerinin sorgulanabilir olduğunu savunuyorlar. [Makedon çatışması: ulusötesi bir dünyada etnik milliyetçilik, Loring M. Danforth, Princeton University Press, 1997, ISBN  0-691-04356-6, s. 65-66.] Yugoslav Komünistleri, Slav nüfusunun yeni bir Yugoslavya'nın zorla Sırplaştırma politikalarını izlemeye devam edeceğine dair korkularını yatıştırmak için ayrı bir Makedon ulusunun varlığını kabul ettiler. Yugoslav yetkililerin yerel Slavları Bulgarlar olarak kabul etmeleri için Bulgaristan'ın bir parçası olmaları gerekir. Aslında Makedon dilinin ve ulusunun tanınması, yerel nüfusu Bulgar olmaktan çıkarmayı ve Yugoslavya ile özdeşleşmeyi destekleyecek bir ulusal bilinç yaratmayı amaçlıyordu. [Stephen E. Palmer, Robert R. King, Yugoslav komünizmi ve Makedon sorunu, Archon Books, 1971, ISBN  0208008217, Bölüm 9: Makedon kültürünün teşviki.] Sonuç olarak, Bulgar kimliğini beyan etmeye devam eden kişiler yeniden hapse atıldı veya sürgüne gönderildi ve böylece Vardar Makedonyası sonunda Bulgarlardan arındırıldı. [1945'ten beri Avrupa: Bernard Anthony Cook tarafından bir Ansiklopedi ISBN  0-8153-4058-3 ]

Bazı araştırmacılar, 1945–1950 yılları arasında Makedon dilinin kodlanma sürecini 'Sırplaştırma' olarak tanımladılar.

Batı Outlands 
Batı Outlands Denilen topraklar Batı Outlands tarafından ceded edildi Bulgaristan'a karşı Yugoslavya Krallığı sonucunda 1920 yılında Neuilly Antlaşması sonrasında Birinci Dünya Savaşı . Oradaki tüm Bulgar okulları ve kiliseleri kapatıldı. Sırp ilkokulları açıldı, Sırpça öğretildi ve öğrenildi, Bulgarca yasaklandı. 1920'de Bulgarları Sırp isim ve soyadlarını kabul etmeye zorlayan Devletin korunmasına dair kanun kabul edildi . Nüfusun büyük bir kısmı Bulgaristan'a göç etti. 1922'de Bulgar yanlısı ayrılıkçı IWORO'nun Tzaribrod-Belgrad demiryoluna sayısız saldırı gerçekleştirmesiyle silahlı bir çatışma başladı . Bulgarlar, İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra ulusal azınlık statüsünü aldılar . Onlar yaşayan Caribrod ve Bosilegrad belediyeler ve bazı köylerde Pirot, Babušnica ve Surdulica belediyeler. Bununla birlikte, 1948'de, Tito-Stalin bölünmesi nedeniyle Bulgar-Yugoslav ilişkilerinde onlarca yıl boyunca keskin bir bozulma oldu . Oradaki Bulgar öğretmenler yine ihraç edildi. Nüfus aşağılanmaya ve sistematik psikolojik teröre maruz kaldı. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Goli Otok çalışma kampında tutulan azınlıklar arasında en yüksek yüzdeyi Bulgarlar aldı . Diğer Bulgarların onlarca yıl boyunca coğrafi izolasyonu ve baskılar, bu topluluğu ayrıca uzun yıllar kendi azınlık alanını inşa edememesine neden oldu. (Ulusal Azınlıkların Korunmasına İlişkin Çerçeve Sözleşmesi'nin 25. Maddesi 1. Paragrafı uyarınca sunulan Alternatif Rapor, Eylül 2007. CHRIS - Sırbistan'da İnsan Hakları Komiteleri Ağı, s. 4.)

Yugoslav savaşları 
1980'lerde bazı Sırp aydınlar, Komünistler Birliği'ni eleştirdiler ve Yugoslavya'nın siyasi ve ekonomik sıkıntılarından onları sorumlu tuttular ve Sırp açmazının tartışmaları ve açıklamaları yoluyla "Sırp sorununa" çözümler önerdiler. Ortaya çıkan anlatılardan biri, komünizm altında Sırpların eski geleneklerini terk ederek Sırp kimliğinin kaybına ve Sırp çıkarlarından habersizliğe yol açtığını ve "Sırpsızlaştırma" adı verilen bir süreçte başgösteren tarihi yenilgiyi iddia etti. (Naumovic, Slobodan (1999). "Kimlik krizinde kimlik yaratıcısı: Sırp etnolojisinin siyaseti üzerine düşünceler". Avrupa Kültürleri Antropolojik Dergisi . 8 (9): 70. JSTOR  43234857 . "İkinci anlatı, Sırpların komünist yönetim yıllarında merkezi kültürel geleneklerinden vazgeçtikleri için kültürel kimliklerini kaybetmeye başladıklarını ve böylece gerçek ulusal çıkarlarından habersiz olduklarını belirtti. Sonuç olarak, tarihi bir yenilgiyle karşı karşıya kaldılar. süreç, "ırktan arındırma", ulusallıktan çıkarma" veya "Sırplıktan çıkarma" gibi terimler kullanılarak ifade edildi.)

Yugoslav ordusu 
Yugoslav ordusu 1990'larda önce (JNA) devreye alınmış ve en üst kademelerinden Yugoslavya'nın etnik yapısı yansıyan temsili orantılılık etnik prensibi ile tespit edilmiştir astsubay, askerler, düzenli oluşan bir çok-etnik güçtü. Sırplar genel olarak en kıdemli, orta ve genç rütbelere sahipti. 1990-1991'in ardından Yugoslav federasyonunun dağılmasının sonraki aşamalarında savaşa dönüşen JNA bir Sırplaştırma sürecine girdi. (a b c d e Gow 2003, s. 57)

Kosova (Komünist Yugoslavya dönemi) 
1980'lerin sonlarında Milošević, iki özerk Yugoslav eyaletinin, Kosova ve Voyvodina'nın yeniden Sırplaştırılmasını gerektiren bir Sırp milliyetçi platformunu destekledi . [MacDonald, David Bruce (2013). Balkan Holokostları?: Sırp ve Hırvat kurban merkezli propaganda ve Yugoslavya'daki savaş . Manchester Üniversitesi Yayınları. s. 66. ISBN'si 9781847795700.] [Marie-Françoise & Galmiche 1993, s. 80. "Belgrad envisagea dès 1986, puis décida en 1989-1990, tarih où l'autonomie a été annulée par amendement de la Constitution, une serbisation à Marche force."]

23 Mart 1989'da, Kosova'nın Yugoslav federasyonu içindeki özerkliği Sırp Cumhuriyeti hükûmeti tarafından iptal edildi ve bunu eyaletin Sırplaştırılması izledi. [Bytyçi 2015, s. 22.] 1990'larda Milošević hükûmeti altında Kosova'nın Sırplaştırılması gerçekleşti. Kosova'da ekonomi, demografi ve siyasetle ilgili güç dengesini değiştirmeyi amaçlayan yasalar Sırbistan parlamentosu tarafından kabul edildi. Çeşitli önlemler arasında Arnavutçanın resmi kullanımının yasaklanması, Arnavutların eğitime katılımının önlenmesi, Arnavut sembollerinin kullanımının ciddi şekilde sınırlandırılması ve Arnavutlar ile Sırplar arasındaki demografi dengesizlikleriyle başa çıkma çabaları yer aldı. Eğitim sektöründe Sırp yetkililer, Arnavut okullarına Sırp dili müfredatını takip etmeleri ve bu hedeflere ulaşmaları için baskı yaptı ve binlerce Arnavut öğretmenin yerini Sırplar aldı. [Bellamy 2012, s. 114.] [bir b c d e f Mertus, Julie A. (2009). "Müttefik Harekât Harekatı: Bağımsız Kosova'nın Hizmetçisi". Uluslararası İlişkiler . 85 (3): 466. doi : 10.1111/j.1468-2346.2009.00808.x . "Sırp parlamentosu, Kosova'daki demografik, ekonomik ve siyasi güç dengesini yeniden şekillendirmek için tasarlanmış bir dizi yasayı geçirmeye başladı. Bir 'Sırplaştırma' girişimi programında on binlerce Kosovalı Arnavut doktor, belediye yetkilisi, öğretmen ve sanayi işçisi öldürüldü. etnik Sırplara Kosova'da yaşamaları için ekonomik teşvikler verilirken, işlerinden kovuldular. Sırp hükümeti yerel Arnavut polis memurlarını Sırbistan İçişleri Bakanlığı'ndan özel polis birimleriyle değiştirdi."]

Hükümet, Arnavut öğretmenlerin toplu olarak işten çıkarılmasını Sırp dilindeki yetersizliğe ve Kosova eğitim kurumlarının Arnavut öğrencilere beyinlerini aşılayan direniş ve karşı devrim merkezleri olduğuna bağladı.

Sırp dili 
Yugoslavya'nın dağılmasının ardından, Sırp-Hırvat resmi dili ayrı resmi dillere ayrıldı ve Sırpça ile ilgili süreç, sözlüğünün Sırpçalaştırılmasını içeriyordu (Todorova-Pirgova, Iveta (2001). "Langue Et Esprit National: Efsane, Folklor, Kimlik". Etnologie Française . 31 (2): 291. doi : 10.3917/ethn.012.0287 .)

Kuzey Makedonya (21'inci yüzyıl) 
2 Ağustos 1944'te Yugoslav Makedonya Cumhuriyeti'ni yaratan tarihi olay, siyasi parti rekabetleri üzerinden farklı bir şekilde görülüyor. Sosyal Demokratlar (SDSM) kutlamak ve VMRO-DPMNE bir Sırplaştırma projesinin bir parçası olarak kınıyoruz. [bir b Sutton, David E. (1997). "Yerel İsimler, Yabancı Alacaklar: Bir Yunan Adasında Aile Mirası ve Ulusal Miras". Amerikalı Etnolog . 24 (2): 430. doi : 10.1525/ae.1997.24.2.415 .]

Nikola Gruevski'nin (2006–2016) önderliğinde, o sırada iktidarda olan VMRO-DPMNE, Sırp yanlısı bir politika benimseyecekti. [Jasmin Mujanovic, Hunger and Fury: The Crisis of Democracy in the Balkans, Oxford University Press, 2018, ISBN  0190877391, sayfa 115; 162.] 2015 yılında eski Başbakan ve lideri VMRO-NP, Lyubko Georgievski'nin anlattı Radio Free Europe'a yetkililer net bir hedefi vardı o: kuzey komşusu katılmak yakın Sırbistan'a ülkeyi tutmak ve bazı gelecekteki aşamasında etmek. Ona göre, diğer tüm komşularla yüzleşmenin gerçekleştiği, ancak Makedon ve Sırp ulusal kimliği arasındaki sınırın silindiği klasik bir Yugoslav yanlısı politika yürütülüyordu. [Радио Слободна Европа, јануари 23, 2015, Марија Митевска, Србизација на Македонија?] "Sırpların Makedon ulusunun asimilasyonunu durdurun" sloganı, o zamanlar Üsküp sokaklarına yerleştirilen reklam panolarının sloganıydı ve Parti Makedon ulusal kimliğini korumak için bir kampanya başlattı. Hükümet yanlısı basın, "Bulgar" Georgievski'nin yeni bir provokasyon düzenlediğini iddia etti. Sonuç olarak, reklam panoları yetkililer tarafından hızla kaldırıldı.

Kaynakça 

Kültürel asimilasyon
Sırp irredantizmi