Fumi-e

Fumi-e (; "adım atma" ve "resim"), Japonya'da Tokugawa şogunluğunun dini yetkililerinin, yasadışı bir dine mensup olmadıklarını göstermek için Kakure Kirishitanların üzerine adım atmalarını istediği İsa veya Meryem'in bir benzerliğiydi.

Fumi-e ilk olarak 1629'da Nagasaki'de Hristiyanlara karşı kullanılmaya başlandı. Nagasaki sakinlerinin, gerek Budist keşiş, gerek samurayların evden eve getirilen ikonalara basmaları gerekiyordu. 13 Nisan 1856'da limanlar yabancılara açıldığında kullanımları resmen terk edildi, ancak bazıları Meiji döneminde Hristiyan öğretisi resmi koruma altına alınana kadar kullanımda kaldı. Simgeler e-ita veya ita-e olarak da bilinirken, zorunlu teste "e-fumi" adı verildi.

Şogunluk hükûmeti, e-fumi'yi Hristiyanları ve sempatizanları ortaya çıkarmak için kullandı. Fumi-e, hükûmet yetkililerinin herkesin ayaklar altına almasını emrettiği Meryem Ana ve İsa'nın resimlerini içeriyordu. Gönülsüz olanlar veya bunu yapmayı reddedenler, Hristiyan oldukları için tutuklandılar. Şogunluğun politikası, onların inançtan vazgeçmelerini sağlamaktı. Kabul etmezlerse işkence göreceklerdi. Yine de vazgeçmeyi reddederlerse öldürüleceklerdi. Nagasaki'deki Hristiyanların kaplıcalarda kaynatıldığı Unzen Dağı'nda bazı infazlar gerçekleşti.

Hristiyanların idam edilmesi, 1805'te Tokugawa şogunluğu tarafından gayri resmi olarak terk edildi.

Kaynakça 

Japonya'da Hristiyanlık
Edo dönemi
Tokugawa şogunluğu
Hristiyanlık karşıtlığı
Katoliklik karşıtlığı