1075 Helina

1075 Helina, geçici ismi , asteroit kuşağının dış bölgelerinden gelen, yaklaşık  çapında taşlı bir Eos asteroididir. 29 Eylül 1926'da astronom Grigori Neuymin tarafından Kırım yarımadasındaki Simeiz Gözlemevi'nde keşfedildi. Asteroite, kaşifin oğlu Helij Neuymin'in adı verildi.

Yörünge ve sınıflandırma 
Helina, yaklaşık 10.000 asteroitten oluşan dış ana kuşağın en büyük asteroit ailesi olan Eos ailesinin () bir üyesidir. Dış asteroit kuşağında Güneş'i 2,7-3,4 AB uzaklıkta; her 5 yıl ve 3 ayda bir döner (1.909 gün; 3,01'lük yarı ana eksen vardır). Yörüngesi, ekliptik ile ilgili olarak 0,11'lik bir eksantrikliğe ve 12 °'lik bir eğime sahiptir.

Asteroit ilk olarak Aralık 1906'da Heidelberg Gözlemevinde  olarak tanımlandı. Gövdenin gözlem yayı, resmi keşif gözleminden dokuz gün sonra, Ekim 1926'da Simeiz Gözlemevi'nde başlar.

Fiziksel özellikler 
Tholen sınıflandırmasında Helina, olağandışı bir spektruma (SU) sahip taşlı bir S-tipi asteroittir.

Rotasyon süresi 
Mart 2013'te, Kaliforniya'daki Palomar Transient Factory astronomları tarafından R bandındaki fotometrik gözlemlerden Helinanın dönen bir ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,91 kadir () parlaklık değişimi ile 44,554 saatlik bir dönme süresi verdi. Nisan 2013'te Avrupalı amatör astronomlar Matthieu Bachschmidt, Paul Krafft, Olivier Gerteis, Hubert Gully ve Luc Arnold, 44,9 saatlik bir periyodu 0,64 büyüklüğünde () bir genlikle ölçtüler.

Yavaş bir döndürücü olmamakla birlikte, Helina ortalamadan daha uzun bir süreye sahiptir. Yüksek parlaklık genliği, küresel bir şekil yerine uzun veya düzensiz bir şeklin göstergesidir.

Kutuplar 
Asteroitin ışık eğrisi de birkaç kez modellenmiştir. Sırasıyla 44,6768 ve 44,677 saatlik bir mutabakat süresi verdi. 2018 çalışmasında modelleme ayrıca ekliptik koordinatlarda (λ, β) (127,0°, −43,0,0°) ve (280,0°, −44,0°) olmak üzere iki dönüş ekseni verdi.

Çapı ve albedosu 
Kızılötesi Astronomik Uydu IRAS, Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Helinanın çapı 26,198 ile 37,93 kilometre arasında ve yüzeyi 0,11 ile 0,129 arasında bir albedoya sahip. The Collaborative Asteroid Lightcurve Link, IRAS tarafından elde edilen, yani 10,15'lik mutlak büyüklüğe dayalı olarak 0,1220'lik bir albedo ve 35,52 kilometrelik bir çap olan sonuçları benimser.

İsimlendirme 
Bu küçük gezegen, kaşif Grigori Neuymin'in oğlu Helij Grigoreviç Neuymin'in (1910–1982) adını almıştır. Küçük Gezegen İsimleri Sözlüğü'nün yazarı Lutz Schmadel, adlandırma koşullarını Kırımlı astronomlar I. I. Neyachenko ve N. S. Chernykh'tan öğrendi (bkz. 2325 Chernykh).

Notlar

Kaynakça

Dış bağlantılar 
 Lightcurve Database Query  (LCDB), at www.minorplanet.info
 Dictionary of Minor Planet Names, Google books
 Asteroids and comets rotation curves, CdR  – Geneva Observatory, Raoul Behrend
 Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000)  – Minor Planet Center
 
 

1926'da keşfedilen astronomik cisimler
Adlandırılmış küçük gezegenler
Grigory Neujmin'in keşifleri
SU-tipi asteroitler (Tholen)
Eos asteroitleri