Doğal teoloji

Doğal teoloji, geçmişteki kullanımıyla fiziko-teoloji, usa ve olağan doğa deneyimine dayalı olarak bir tanrının varlığına ilişkin argümanlar sağlamaya çalışan bir teoloji türüdür.

Bu, onu kutsal metinlere ve/veya dini deneyimlere dayanan vahyedilmiş teolojiden ve ayrıca a priori us yürütmeye dayanan aşkın teolojiden ayırır. Bu nedenle, göksel devinimden sorumlu olan göksel motorların, tanrıların veya tek bir yüce tanrının doğasını açıklamayı amaçlayan bir felsefe türüdür. Aristoteles'in metafizik üzerine risalesi, devinmeyen bir ilk devindiricinin zorunlu varlığını kanıtladığını savlar.

Doğal teolojinin idealleri Eski Ahit'e ve Yunan felsefesine kadar uzanabilir. Bu ideallere ilişkin ilk kaynaklar, Jeremiah ve Solomon'un Bilgeliği (MÖ 50) ve Platon'un Timaeus diyaloğundan (c. 360 BC) gelmektedir.

Kaynakça 

Deizm