Symphytum officinale

Symphytum officinale, Boraginaceae familyasının çok yıllık çiçekli bitkilerinden birisidir . Diğer otuz dört Symphytum türü ile birlikte karakafes (comfrey) olarak bilinir. Symphytum cinsinin diğer üyelerinden ayırt etmek için, bu türe ortak karakafes  veya gerçek karakafes de denir. Diğer İngilizce isimleri arasında Quaker comfrey, cultivated comfrey, boneset, knitbone, conound ve slippery-root bulunur.  Nemli, çimenli yerlerde yetişen bu bitki Avrupa'ya özgüdür. Nehir kıyılarının ve hendeklerin olduğu İrlanda ve İngiltere'de yerel olarak sık görülür. Kuzey Amerika da dahil olmak üzere başka yerlerde, egzotik tür olarak ve bazen bir ot olarak ortaya çıkar. Çiçekleri ise çoğunlukla bombus arıları tarafından ziyaret edilir. Karaciğer toksisitesine neden olan güçlü potansiyeli nedeniyle karakafes otunun dahili veya uzun süreli topikal kullanımı önerilmez.

Tarihi 
Yüzyıllar boyunca karakafes otu, Asya, Avrupa ve Birleşik Krallık'ta bir sebze ve bitkisel ilaç olarak yetiştirildi. İlk yaygın isimleri olan knitbone veya boneset, burkulma, çürük veya kemik kırıklarını tedavi etmek için yapraklarının ve köklerinin yara lapası olarak tarihsel kullanımını yansıtır. Bununla birlikte, kökleri püre haline getirilerek ve ardından kırık bir uzvun etrafına sarılarak kurutulabilir, bunun sonucunda sertleştirilmiş bir 'alçı kalıbı' oluşturulmuş olunur.

Açıklama ve botanik 
Karakafes batı Asya, Avrupa ve Kuzey Amerika'daki nemli çayırlarda bulunan çok yıllık bir bitkidir. Dayanıklı bir bitki olması ile birlikte  yüksekliğe kadar büyüyebilir. Siyah, şalgama benzeyen bir kökü olan ve büyük, tüylü geniş yaprakları sahip çok uzun yıllar yaşayabilen bir bitkidir. Gövdesinin üzerindeki yapraklar, gövdeden aşağıya doğru uzanan kenar boşluklarına sahiptir. Kıllı sapları dallıdır. Mayıs ve Haziran ayları arasında, çiçek açarlar ve bu çiçekleri tipik olarak krem, beyaz, pembe veya morumsu olmak üzere çeşitli renklerde olur ve küçük çan şeklindedir. Önce sarılırlar, sonra açılırlar.

Symphytum officinale ile S. asperum arasında, Mavi Karakafes olarak da bilinen Symphytum × uplandicum  veya Britanya Adaları'nda yaygın olan ve S. officinale ile çiftleşen Rus karakafesi arasında ortak bir melez oluşur . S. officinale ile karşılaştırıldığında, S. × uplandicum genellikle daha kıllıdır ve daha mavi veya mor olma eğiliminde olan çiçeklere sahiptir. Symphytum × uplandicum çiçekleri S. officinale'den daha geç bir zaman olan Haziran ve Ağustos aylarında açar. Bitki, test edilen diğer Birleşik Krallık bitkileriyle karşılaştırıldığında önemli ölçüde nektar üretir. Her ne kadar uzun bir tüpe sahip olsa da, yani sadece uzun dilleri olan böceklerin nektara ulaşabileceği yapısı vardır, bazı arıların nektara ulaşmak için çiçeğin kenarını ısırdığı bilinmektedir.

Geleneksel tıp 
Folklorda,(geleneksel tıp) Symphytum officinale bitkisinin kökleri geleneksel tıpta çeşitli rahatsızlıkların tedavisi için dahili olarak  (bitki çayı veya tentür olarak) veya harici olarak  (merhem, kompres veya alkollü sindirim olarak)  kullanılmıştır. Ayrıca, osteoartrit ağrısını azaltmak için bir tedavi malzemesidir. İngiliz bir bitki uzmanı John Gerard (1545-1612), "bira possettinde yapılan kökün balçık maddesinin" sırt ağrılarına iyi geleceğinden bahseder. Yapraklarının da ıspanağa benzer bir sebze olduğu için yenilebilir olduğu düşünülüyordu.

Karakafes otunun osteoartit üzerindeki olasi etkisini değerlendiren klinik çalışmaların 2013 yılında yaptığı bir inceleme, araştırma kalitesinin, etkinliği ve güvenliği hakkında sonuçlara varmak için çok düşük olduğunu gözler önüne sermiştir.. Avrupa'da 2015 itibarıyla, ağızdan kullanım için karakafes ürünü yoktu ve çürükleri veya eklem ağrısını tedavi etmek için topikal kullanımlar için olanlar karaciğer toksisitesi riski olarak değerlendirildi.

Toksisite ve yan etkiler 
Karakafes otu, pirolizidin alkaloidleri içerir. Bu maddeler mide veya deri yoluyla kolayca emilen ve ölümcül karaciğer toksisitesi riskini artırma potansiyeline sahip toksik bileşiklerdir  2001 yılında, ABD Gıda ve İlaç Dairesi ve Federal Ticaret Komisyonu, potansiyel toksisiteleri nedeniyle karakafes otu ürünlerinin dahili kullanımından ve açık yaralarda kullanımından dolayı satışını yasakladı. Karakafes otunda bulunan toksisite içeren pirolizidin alkaloidleri üzerine 2018 tarihli bir inceleme ise, insanlar ve çiftlik hayvanları için yaygın olası toksisiteye ve bu bileşiklerden ilaç geliştirme fırsatına işaret etti.

Kaynakça 

Carl Linnaeus tarafından adlandırılmış taksonlar
1753'te tanımlanan bitkiler