Rondo

Rondo ve Fransızca'nın kısmen eşdeğer rondeau, müzikte en çok müzikal bir forma değil, aynı zamanda formdan farklı bir karakter tipine atıfta bulunularak birçok şekilde kullanılan sözcüklerdir.

Bir karakter tipi olarak Rondo (formdan farklı olarak) hızlı ve canlı müzik anlamına gelir - normalde Allegrodur (tempo). Birçok klasik rondolar popüler veya halk karakterli bir müziğe sahiptir. "Rondo" olarak belirtilen müzik normalde hem forma hem de karaktere abonedir. Öte yandan, formda rondo olan? fakat karakterde olmayan daha yavaş, yansıtıcı çalışmalara birçok örnek vardır.

Yaygın etimolojik kökene rağmen, rondo ve rondeau temelde müzikal formlardan farklıdır. Rondeau, tipik olarak 13. yüzyıldan itibaren (tek sesli müzik olarak) ve 14. yüzyıldan itibaren (çok sesli müzik olarak) geliştirilen, her ikisi de 16. yüzyılın başlarında repertuvardan neredeyse kaybedilmesine rağmen, geliştirilen bir vokal müzik türüdür. Öte yandan Rondo, tipik olarak 17. yüzyıldan itibaren geliştirilen bir enstrümantal müzikal şeklidir.

Rondo formu örnekleri 
 Johann Sebastian Bach: E major Violin Concerto, son hareket
 Wolfgang Amadeus Mozart: Horn Concerto No. 4 in E-flat major, son hareket
 Ludwig van Beethoven: Rondo for piano and orchestra, WoO, 6
 Ludwig van Beethoven: Piano Sonata, Op. 13, son hareket
 Ludwig van Beethoven: Piano Sonata No. 21, son hareket
 Ludwig van Beethoven: Piano Concerto No. 5, son hareket
 Antonín Dvořák: Cello Concerto in B minor, 3.hareket
 Antonín Dvořák: Symphony No. 6, 2.hareket
 Aram Haçaturyan: Violin Concerto, 2.hareket

Kaynakça 

Müzikal form