Çivril Ovası

Çivril Ovası ,  Ege Bölgesinde, Denizli ilinin kuzeydoğu topraklarında yer alan tektonik ova. Denizden 820 m yüksekliğindeki ovanın büyüklüğü 400 km2'dir. Güneydoğudaki Işıklı Ovası ve güneybatıdaki Baklan Ovası ile beraber ters V (bumerang) şekilli büyük bir düzlük oluşturur. Denizli, Burdur, Afyon Isparta arasındaki ova Ege horst-graben yapısının doğu bölümünü oluşturur. Büyük Menderes'in içinden geçtiği ovanın doğu bölümünde Işıklı Gölü yer alır.

Fiziki yapı 
Çivril Ovasının doğu ve kuzeyi dağlarla kuşatılmıştır. Başlıca yükseltiler şunlardır: Kıraç Tepe (2446 m), Sarıbaba Tepe (1297 m), Çobansivrisi Tepe (1687 m), Bakacak Tepe (1177 m), Armutçuk Tepe (1787 m), Karaağaçlı Tepe (1214 m),  Kocagöğüs Tepe (1242 m), Karageli Tepe (1230 m) ve Sarıkaya Tepe (1350 m).

Ova Çivril ilçe merkezi civarında Güneybatı-Kuzeydoğu uzanışlı iken, Akdağ'ın GBsında, Işıklı Göl çevresinde KB-GD doğrultuludur. Çivril Ovası yüzeyi kuru dereler ile Kufi Çayı'nın taşıdığı kil, silt, çakıl ve kum içeren Kuaterner alüvyonları ile örtülüdür. Alüvyonların kalınlığı tam olarak belirlenememiş, 100 m derinliğinde yapılan sondajda ana kayaya ulaşılamamıştır. Güçlü bir akifer özeliği gösteren ovada yeraltı su seviyesi 2–4 m'dedir.

Hidroloji 
Çivril ovasının yaklaşık merkezine Işıklı Gölü yerleşmiştir. Kuzeyden Sandıklı Ovasından gelen Kufi Çayı ve GD yönünden gelen Dinar Suyu göle dökülürler. Büyük Menderes nehrinin ana kaynağı Işıklı Gölü'nden çıkan sulardır. Alanda bulunan güçlü kaynaklardan Işıklı, Gümüşsu ve Yuva kaynakları önemlidir.

İklim 
Ova Ege'de  hakim Akdeniz iklimi ile İç Anadolu Karasal iklimi arasında geçiş özelliği gösterir. Kışlar soğuk ve yağışlı, yazlar kurak ve sıcaktır. Ortalama yıllık yağış miktarı 409,56 mm'dir.

Arkeoloji 
Çivril Ovası'nda Geç Kalkolitik devri ile Geç Tunç devri arasında kesintisiz kırk kültür tabakası barındıran Beycesultan höyüğü yer alır.

Kaynakça 

Denizli ilindeki yeryüzü şekilleri
Çivril
Türkiye'deki ovalar