Seçim boykotu

Seçim boykotu, oy kullanmaktan kaçınan bir grup seçmen tarafından bir seçimin boykot edilmesidir.

Seçim hilesinin muhtemel olduğunu hisseden seçmenler veya seçim sisteminin adaylarına karşı ön yargılı olduğunu düşünenler, seçim düzenleyen iradenin meşruiyetinin eksik olduğunu düşünenler veya adaylarının çok popüler olmadığını düşünenler için bir protesto biçimi olarak boykot kullanılabilir. Zorunlu oy kullanma sisteminin olduğu bölgelerde, boykot bir sivil itaatsizlik eylemi olarak değerlendirilebilir. Alternatif olarak, boykot destekçileri boş oy kullanabilir veya "hiçbiri" seçeneğini tercih edebilir. Boykot eden seçmenler genellikle belirli bir bölgesel veya etnik gruba ait olabilir. Belirli bir siyasi parti veya aday, seçimlere katılmayı reddedebilir ve destekçilerini oy kullanmamaya teşvik edebilir.

Bir referandum durumunda, boykot, teklifin karşıtları tarafından bir oy kullanma taktiği olarak kullanılabilir. Eğer referandumun geçerli olması için bir asgari katılım gerekiyorsa, boykot bu kota ulaşılmasını engelleyebilir.

Genel seçimlerde, bireyler ve partiler genellikle hükümetin politikalarını protesto etmek amacıyla boykot yaparlar ve umutları, seçmenler ortaya çıkmadığında seçimlerin dış gözlemciler tarafından meşru olmamasıdır. Ancak bu taktik, boykot yapan partiler için felaketle sonuçlanabilir. Katılım eksikliği nadiren seçim sonuçlarını iptal eder ve bozulmuş oylama, boykot yapan grupları daha da iktidar organlarından uzaklaştırabilir, onları politik olarak önemsiz hale getirebilir.

Seçim boykotlarının başlıca örnekleri

Boykot kampanyaları 
1868'den 20. yüzyıla kadar, Papa'lar İtalyan Katoliklerinin İtalyan parlamento seçimlerine hem aday olarak hem de seçmen olarak katılmasının "uygun olmadığını" ilan ettiler.

Güney Afrika'da, en büyük üç bağımsız sosyal hareket, No Land! No House! No Vote! Kampanyası çerçevesinde oylamayı boykot etmektedir.

Dünya genelinde diğer bölgelerdeki bazı sosyal hareketler de benzer kampanyalara veya oy vermeme tercihine sahiptir. Bunlar arasında Hindistan'daki Naksalitler, Meksika'daki Zapatista Ulusal Kurtuluş Ordusu ve çeşitli anarşist odaklı hareketler bulunur. Meksika'nın 2009 yarı dönem seçimlerinde 'Nulo'ya güçlü bir destek vardı - hiçbir adaya oy vermeme kampanyası. Hindistan'da ise Singur, Nandigram ve Lalgarh'daki yoksul halk hareketleri, parlamento politikalarını (aynı zamanda STK ve Maoist alternatiflerini de) reddetmiştir.

Sonuçları 
1981-2006 döneminde hibrit rejimleri inceleyen siyaset bilimci Ian O. Smith, muhalefetin seçim boykotunun iktidardaki parti için gelecekteki seçimleri kaybetme olasılığını artırabileceği sonucuna vardı. Gregory Weeks, Latin Amerika'daki bazı otoriter rejimlerin muhalefetin boykotu nedeniyle uzatıldığını belirtmiştir. Gail Buttorff ve Douglas Dion ise otoriter rejim altında muhalefetin boykotunun farklı sonuçlara yol açtığını, bazen rejim değişikliğini öngördüğünü, bazen de mevcut hükümeti güçlendirdiğini açıklamaktadır.

Kaynakça 

Seçimler
Boykot