Proteopithecus

Proteopithecus sylviae, tam bir kafatası, dişleri olan birkaç çene ve bazı uzuv kemikleri ile bilinen bazal anthropoid türü.

Keşif
Messel ile birlikte Erken Tersiyer'in en dikkat çekici omurgalı ocaklarından biri olan Jebel Qatrani Formasyonu'nun (Mısır) L-41 ocağında bulundu. Şaşırtıcı bir yoğunlukta memeli, kuş, sürüngen ve balık kalıntıları, minimum birikme enerjisiyle (sağlam marmoset boyutundaki kafatası ve kırılgan kuş kemiklerinin gösterdiği gibi) biriktirilmiş çok ince taneli bir tortuda korunur. Ne yazık ki, çökelme sonrası süreçler çoğu durumda kemikleri neredeyse düz bir şekilde ezdi, ancak dişler üç boyutlu şeklini koruyor. Eklemli iskelet birliklerinin sıklıkla bulunduğu Messel göl yataklarının aksine, L-41 ocağından gelen malzeme parçalanmıştır, bu da balık besleme ve bakteriyel ayrışma gibi biyotik faktörlerin elementlerin dağılmasına katkıda bulunduğunu düşündürmektedir.

Morfoloji ve sistematik
Proteopithecus, erken antropoid filogeninin yorumlanmasında çok önemli bir taksondur. Bu primatın postorbital kapanması iyi belgelenmiştir. Mevcut tüm Eski Dünya antropoidlerinin aksine, bugün çoğu Yeni Dünya maymunu tarafından tutulan 2-1-3-3'ün ilkel diş formülünü korur. Üst azı dişleri, ilkel bir trigon, nispeten bunodont tüberküller ve distolingual cingulumdan yükselen ayrı bir hipokon gösterir.

Proteopithecus, platyrrhinlere yol açacak kadar genelleştirilmiş olarak yorumlandı. Proteopithecus, muhtemelen bir süre sonra bazal antropoid radyasyonları hakkında rekabet eden fikirlere karşı ampirik bir sır olarak hizmet etmeye devam edecektir.

Kaynakça

Notlar

Bibliyografya

Oligosen devri primatları
Bazal antropoidler