Kuzey Kore standart dili

Kuzey Kore standart dili veya Munhwaŏ ( Hanja: 文化語), Korecenin Kuzey Kore'de kullanılan standart versiyonudur. Munhwaŏ 1966'da standart dil olarak kabul edilmiştir. Dilin standartlaştırılması bildirisinde, Kuzey Kore'nin başkenti Pyongyang ve çevresindeki bölgede kullanılan Pyongan lehçesinin Munhwaŏ için temel oluştacağı belirtilmiştir. Ancak Iksop Lee ve S. Robert Ramsey Munhwaŏ'nun yüzyıllardır Kore genelinde temel standart olan Seul lehçesi ile hala güçlü şekilde bağlı olduğunu belirtmiştir. Bu sebeple Kuzey ve Güney lehçeleri arasındaki çoğu farklılık Kuzey Kore'de Çince-Korece kelimelerin ve diğer alıntı/yabancı kelimelerin saf Korece veya Kuzey Kore yönetiminin tanımıyla "işçi sınıfı konuşması" kelimeler değiştirilmesi ile açıklanabilir.

Arka plan 
Kore'nin 1945'te Japon işgalinden kurtulmasının ardından, Kore yarımadasının her iki tarafı da dil açısından Kore Dili Cemiyeti'nin 1933'teki "Birleşik Kore Ortografisi Önerisi" () ve 1936'daki "Değerlendirilmiş Standart Korece Kelimelerin Derlemesi" () kaynaklarını temel almaya devam etti. 1954'te Kuzey Kore hükûmeti 1933 önerisinin yerine, on üç kelimenin hafifçe değiştirildiği yeni bir sisteme () geçiş kararı aldı. Reform çok az fark yaratmasına rağmen, bu noktadan itibaren Kore yarımadasında her iki tarafın konuştuğu diller arasında farklar oluşmaya başladı.

1960'larda Juche fikrinin ortaya çıkması sırasında Kim Il-sung, Korece dilini İngilizce, Japonca ve Rusça alıntı kelimelerinden ve daha az yaygın Hanja karakterlerine sahip sözcüklerden arındırmak ve yerlerine Korece kelimeler türetmek için bir çaba koordine etti.

Böylece, Kuzey Kore, Güney lehçesinin "standart dil" () adına atıfta bulunarak, kendi lehçesini "kültürel dil" () olarak adlandırdı.

Kaynakça

Dış bağlantılar 

Standart diller
Kuzey Kore taslakları
Eklemeli diller
Kore'nin ulusal sembolleri