Belarus Halk Cephesi

Belarus Halk Cephesi "Rönesans" (), 1980'lerin sonlarında ve 1990'larda Belarus'un Sovyetler Birliği'nden bağımsızlığını sağlayan sosyal ve politik bir hareketti. Letonya ve Estonya'nın Halk Cepheleri ve Litvanya Cumhuriyeti'ndeki Sąjūdis hareketine benziyordu.

Kuruluş 
Belarus Halk Cephesi, Baltık ülkelerindeki Halk Cephelerinin örneklerinin ardından 1989'da kuruldu. Kurucu konferansı Belarus Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti yetkililerinin baskısı nedeniyle Vilnius'ta düzenlenmeliydi.

Başlangıçta, Halk Cephesi Belarus dilini ve tarihini tanıtan çok sayıda küçük kuruluşu birleştirdi. Ancak kısa süre sonra, hareket siyasi talepleri dile getirmeye başladı, Sovyetler Birliği'nde Perestroika ve demokratikleşmeyi destekleyerek Belarus ulusal canlanmasına olanak tanıdı. Halk Cephesi ülkede Belarus Komünist Partisine açıkça karşı çıkan ilk siyasi örgüttü.

Tanınmış Belarus yazar Vasil Bıkau Belarus Halk Cephesinin aktif bir üyesi oldu. Yazar Ales Adamoviç, Halk Cephesinin aktif bir destekçisiydi.

Cephe Belarus'un farklı bölgelerinde ve Moskova, Vilnius ve Riga'da yaklaşık 10 bin eylemciye sahipti. Bir gazete yayınladı, Навіны БНФ "Адраджэньне" (Belarus Halk Cephesi "Rönesans" Gazetesi).

Cephenin önemli başarıları arasında, 1930'larda Sovyet siyasi mahkûmlarının büyük bir NKVD kitle imha alanı olan Minsk yakınlarındaki Kurapaty mezar alanının ortaya çıkarılması da vardı.

Belarus Halk Cephesi, Çernobil kazasını takiben Sovyet politikalarına karşı aktif olarak protesto etti, ardından Belarus'un büyük bir bölgesi nükleer serpinti ile kirlendi.

Parlamentoda Belarus Halk Cephesi 
Mayıs 1990'da Belarus Halk Cephesi'nin 37 üyesi 12. Belarus Yüksek Konseyine seçildi ve o zamanlar Sovyet kontrolündeki Belarus Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti parlamentosunda dinamik bir muhalefet grubu oluşturdu.

Temmuz 1990'da Belarus Halk Cephesi, Belarus Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Devlet Egemenliği Bildirgesinin kabulünü başlattı. Ağustos 1991'de, Sovyet darbe girişimi sonrasında ve parlamento binası dışındaki on binlerce protestocu tarafından desteklenen Belarus Halk Cephesi, Yüksek Sovyeti Belarus'u SSCB'den tam bağımsızlık ilan etmeye ikna etmeyi başardı. Tarihi Belarus ulusal sembolleri: beyaz-kırmızı-beyaz bayrak ve Pahonya arması, Belarus'un devlet sembolleri olarak restore edildi.

Aleksandr Lukaşenko rejimine muhalefet 
1994 yılında Aleksandr Lukaşenko Belarus cumhurbaşkanı seçildi. Belarus Halk Cephesi en başından beri cumhurbaşkanı Lukaşenko'ya karşı çıkan ana siyasi güçlerden biri oldu. 1994 yılında BHC, 100 BHC aydınından oluşan bir gölge hükûmet kurdu.

1995 yılında Belarus Halk Cephesi milletvekilleri, Lukaşenko'nun tartışmalı referandumuna karşı hafifçe değiştirilmiş Sovyetler'in devlet simgelerini değiştirmek ve Rus dilini Belarus'ta resmileştirmek için açlık grevine başladılar. Açlık grevi, parlamento üyelerini döven polis güçleri tarafından şiddetle kesintiye uğradı.

1996'da Belarus Halk Cephesi, Lukaşenko'nun Ruslaştırma ve Rusya'yla entegrasyon politikalarına karşı ve ayrıca Anayasa'yı değiştiren ikinci tartışmalı referanduma karşı cumhurbaşkanının elinde yoğunlaşacak şekilde kitlesel protestoların arkasındaki ana güçlerden biriydi. Protestolar polis tarafından şiddetle dağıtıldı. Belarus Halk Cephesinden iki lider, Zyanon Paznyak ve Syargey Navumçık, ülkeden kaçtı ve ABD'den siyasi sığınma hakkı aldı.

Bölünme 
1990'ların sonlarında Belarus Halk Cephesi iki rakip organizasyona bölündü. Sürgündeki lideri Zyanon Paznyak'ın altındaki muhafazakâr kanat, orta çoğunluk Vintsuk Vyaçorka liderliğindeki "BHC Partisi"ni (Partyja BNF, Партыя БНФ) oluştururken "Muhafazakâr Hristiyan Parti - BHC"yi (Kanservaty Vincna-Chryścijanskaja Partyja BNF) oluşturdu.

Her iki taraf da 1989'da kurulan Belarus Halk Cephesi'nin tek meşru halefi olduğunu iddia ediyor. Eskiden Halk Cephesinin gençlik örgütü olan Genç Cephe de özerk bir örgüt haline geldi.

2011 yılında, bir iç çatışmanın ardından, Lavon Barşçevski, Yurı Çadıka, Vintsuk Vyaçorka gibi orijinal Belarus Halk Cephesinin önde gelen gazileri de dahil olmak üzere 90'dan fazla üye BHC Partisinden ayrıldı. Bu bazen Belarus Halk Cephesi'nin "ikinci ayrımı" olarak tanımlandı.

Resmi olarak Belarus Halk Cephesi, BHC Partisine bağlı bir sivil toplum kuruluşu olarak varlığını sürdürmektedir.

Dikkate değer eski üyeler 
Vasil Bıkau, yazar, Nobel Ödülü adayı
Rıhor Baradulin, şair ve yazar, Nobel Ödülü adayı
Syargey Navumçık, Sürgündeki Belarus Demokratik Cumhuriyeti Radası Başkan Yardımcısı
Ales Byalyatski, insan hakları aktivisti ve siyasi mahkûm
Pyatro Sadouski, Belarus'un Almanya'ya ilk büyükelçisi
Paval Sevyarınets, Hristiyan Demokrat politikacı ve siyasi mahkûm
Yauhen Kulik, grafik tasarımcı, 1991 yılında kabul edilen Belarus armasının tasarımcısı
Uladzimier Arlou, yazar
Yauhen Şatoçin, sanatçı

Ayrıca bakınız 
Ukrayna Halk Hareketi

Kaynakça

Dış bağlantılar 
1988-1996 Belarus Halk Cephesi: fotoğraf ve video 

1989'da Sovyetler Birliği'nde kurulan oluşumlar
Belarus Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti
Antikomünizm
Bağımsızlık hareketleri
Sovyetler Birliği'nin dağılması
1989'da kurulan siyasi partiler