Thylacosmilus

Thylacosmilus, Geç Miyosen ile Pliyosen dönemleri arasında yaşamış, yüzeysel olarak kılıç dişli kedilere benzeyen bir borhyaenoid keseli. Thylacosmilus kabaca bir büyük kedi ile aynı şekil ve büyüklükteydi, ancak iskeletinin detaylarında açıkça çok farklıydı ve dev bir opossum benziyordu.

Keşif

Bu hayvan ilk olarak 1934'te Chicago'daki Field Müzesi'nden paleontolog Elmer Riggs tarafından Arjantin'de bulunan iki tamamlanmamış iskeletten tanımlanmıştır. Bu soyu tükenmiş keselinin korunmuş kafatasları, fosilleşmeyle biraz bozuldu, ancak bunlar, ortaya çıkarılan iskelet parçalarıyla birlikte, hala thylacosmilusun tek iyi fosil kanıtıdır.

Açıklama

Kedilerden ve diğer etçillerden farklı olarak, Thylacosmilus'un kılıç dişleri büyümeyi asla durdurmadı ve her zaman uçlarından aşınmak zorunda kaldı. Dişlerin kökleri, kafatasının ön tarafında yukarı doğru kavisli, gözlerin üzerinde büyüyordu.

Gerçek kedilerin aksine, Thylacosmilus'un geri çekilebilir pençeleri yoktu. Buna rağmen, uzuvları güçlüydü ve kavrayabiliyordu. Muhtemelen avını yere çekmiştir. Çeneden aşağı doğru büyük koruyucu flanşlar gelişti. Thylacosmilus bunları kılıç dişlerini avının vücuduna yönlendirmek için kullanmış olabilir. Flanşlar ayrıca çeneler kapatıldığında dişleri hasardan korurdu.

Viktorya dönemi paleontologları, thylacosmilus'un etkileyici dişlerini nasıl kullandığına dair her türlü fikri buldular. Daha eğlenceli teorilerden biri, keseli hayvanın köpek dişlerini ve kınlarını konserve açacakları gibi glyptodontların kubbeli kabuklarını açmak için kullanmasıdır. Bir thylacosmilus, bu hayvanlardan birinin kemikli kabuğunu kemirecek kadar aptal olsa bile, çabucak kendini bir çift kırık köpek dişiyle bulurdu.

Kaynakça

Notlar

Bibliyografya

Dış Bağlantılar

Thylacosmilidae
Miyosen devri memelileri
Pliosen devri memelileri