Dördüncü kolera salgını

Dördüncü kolera salgını (1863–1875 kolera salgını) 19. yüzyılda Bengal bölgesinin Ganj Deltası'nda başladı ve Müslüman hacılarla birlikte Mekke'ye yayıldı. İlk yılında salgın 90.000 hacının 30.000'ini etkiledi. Salgın daha sonra Orta Doğu'ya yayıldı ve sonrasında  liman şehirlerinden ve iç su yollarından gelen yolcular aracılığıyla Rusya, Avrupa, Afrika ve Kuzey Amerika'ya taşındı. 

Pandemi 1865'te Kuzey Afrika'ya ulaştı ve 1869-70'te Zanzibar'da 70.000 insanı öldürerek Sahra altı Afrika'ya yayıldı. 1866'da salgın Rusya'da 90.000 can aldı. Avusturya-Prusya Savaşı (1866) ile yayılan kolera salgınının Avusturya İmparatorluğu'nda Macaristan ve Belçika'da 30.000,  Hollanda'da 20.000 olmak üzere toplanda 165.000 can aldığı tahmin edilmektedir.

Haziran 1866'da tam şehir büyük kanalizasyon ve su arıtma sistemlerinin inşaatını tamamlarken Londra'nın Doğu Yakasında yerel bir salgın 5.596 can aldı. Şehrin Doğu Yakası'ndaki aşırı kalabalıktan da kaynaklandığı düşünülen salgın bölgede hızla yayıldı. Epidemiyolog William Farr, East London Water Company'yi kontaminasyonun kaynağı olarak tanımladı. Farr ve John Snow koleranın muhtemel nedeni olarak kirli içme suyuna işaret etmişlerdir. Aynı yıl yerel su işlerinde kontamine kanal suyunun kullanılması Güney Galler'deki Ystalyfera'da küçük bir salgına neden oldu. Şirketle bağlantılı işçiler ve aileleri en çok etkilenenler oldu ve toplam 119 kişi öldü. 

1867'de İtalya koleradan 113.000 kişi kaybetti ve Cezayir'de de 80.000 kişi hastalıktan öldü. 1870'lerde Kuzey Amerika'daki salgınlarda New Orleans'tan Mississippi Nehri ve kolları boyunca uzanan yolculuklarla üzerindeki limanlara yayılan hastalık yaklaşık 50.000 Amerikalı'yı öldürdü.

Ayrıca bakınız

Kaynakça

Dış bağlantılar 

Hindistan'daki salgınlar
19. yüzyıldaki salgınlar
19. yüzyıl sağlık afetleri
Kolera salgınları