Ölüm ışını

Ölüm ışını, ilk olarak 1920'ler ve 1930'larda teorileştirilen teorik bir parçacık ışını veya elektromanyetik bir silahtı. O zamanlar Guglielmo Marconi, Nikola Tesla, Harry Grindell Matthews, Edwin R. Scott, Erich Graichen  ve diğerleri gibi önemli mucitler onu bağımsız olarak icat ettiklerini iddia ettiler. 1957'de Ulusal Mucitler Konseyi, ölüm ışını içeren gerekli askeri icatların listelerini hâlâ yayınlıyordu.

Kurgu temelli olmasına rağmen, geçmiş spekülasyonlardan ilham alan enerji temelli silahlara yönelik araştırmalar, Amerika Birleşik Devletleri Donanması ve 2014 ortasında konuşlandırılan Lazer Silah Sistemi (LaWS) gibi bazen bir tür "ölüm ışını" olarak adlandırılan modern ordular tarafından kullanılan gerçek hayat silahlarına katkıda bulunmuştur. Bu tür silahlar teknik olarak yönlendirilmiş enerji silahları olarak bilinir.

Tarihçe 
1923'te, San Francisco'dan bir mucit olan Edwin R. Scott, insan yaşamını yok edecek ve uzaktaki uçakları indirecek bir ölüm ışını geliştiren ilk kişi olduğunu iddia etti.  Detroit'te doğdu ve dokuz yıl Charles P. Steinmetz'in öğrencisi olarak çalıştığını iddia etti. Harry Grindell-Matthews, ölüm ışını olduğunu bildirdiği şeyi 1924'te İngiliz Hava Bakanlığı'na satmaya çalıştı. İşleyen bir modeli veya bunu orduya asla gösteremedi.

Nikola Tesla 1930'larda teleforce adını verdiği bir "ölüm ışını" icat ettiğini iddia etti ve iddialarını ölümüne kadar sürdürdü. Tesla, "Benim bu icadım, sözde 'ölüm ışınlarının' kullanılmıyor. Işınlar, gerekli miktarlarda üretilemedikleri ve mesafe ile yoğunlukları hızla azaldığı için uygulanabilir değildir. New York şehrinin tüm enerjisi (yaklaşık iki milyon beygir gücü) ışınlara dönüşüp yirmi mil yansıtılarak bir insanı öldüremezdi, çünkü iyi bilinen bir fizik yasasına göre, etkisiz olacak kadar dağılırdı.  Cihazım, nispeten büyük veya mikroskobik boyutlarda olabilecek parçacıkları yansıtarak, küçük bir alana büyük bir mesafeden, herhangi bir tür ışınla mümkün olandan trilyonlarca kat daha fazla enerji aktarmamızı sağlar. Böylece, binlerce beygir gücü kıldan daha ince bir akımla aktarılabilir, böylece hiçbir şey karşı koyamaz." sözlerini söylemiştir. Tesla, bir ulusun "200 mil içinde yaklaşan her şeyi yok edebileceğini ... [ve]" büyük veya küçük herhangi bir ülkeyi ordulara, uçaklara ve diğer saldırı araçlarına karşı zaptedilemez kılmak "için bir güç duvarı oluşturacağını" öne sürdü.  Yaklaşık 1900'den beri proje üzerinde çalıştığını iddia etti ve "Dünya'yı çevreleyen görünmez bir enerji topu" adını verdiği iyonosferden güç çektiğini söyledi. Bunu 50 metrelik bir tesla bobini yardımıyla yaptığını söyledi.

Antonio Longoria, 1934'te güvercinleri dört mil uzaklıktan öldürebilecek ve "kalın duvarlı metal bir oda" içine alınmış bir fareyi öldürebilecek bir ölüm ışını olduğunu iddia etti.

II.Dünya Savaşı sırasında, sözde ölüm ışınları yaratmak için Almanların en az iki projesi vardı ve Japonların da bir projesi vardı. Ernst Schiebold liderliğindeki bir Alman projesi, dikey eksenden geçen yönlendirilebilir bir berilyum çubuk demeti içeren bir parçacık hızlandırıcıyla ilgiliydi. Diğeri Dr. Rolf Widerøe tarafından geliştirildi ve biyografisinde bahsediliyor. Widerøe tarafından geliştirilen makine, şehir bombalandığında Şubat 1945'te Dresden Plazma Fiziği laboratuvarındaydı. Widerøe, Mart 1945'te, cihazı harap olmuş laboratuvardan çıkarması ve 14 Nisan 1945'te ABD'nin gözaltına alındığı Burggrub'daki General Patton'un 3. Ordusuna teslim etmesi için bir ekip yönetti. Japon silahına, büyük bir magnetronda oluşturulan mikrodalgaları kullanmayı amaçlayan Ölüm ışını "Ku-Go" adı verildi.

Bilimkurguda 
Ölüm ışını kavramı, bilimkurgu hikâyelerini en azından Aleksey Nikolayevich Tolstoy’un 1927 romanı Garin Ölüm Işını kadar erken ateşledi. Daha sonra bilimkurgu, Flash Gordon gibi kurgusal karakterler tarafından kullanılan el tipi ışın tabancası konseptini tanıttı. Alfred Noyes'in 1940 tarihli Son Adam adlı romanında, Mardok adlı bir Alman bilim adamı tarafından geliştirilen bir ölüm ışını küresel bir savaşta serbest bırakılır ve neredeyse insan ırkını yok eder. George Lucas'ın bilimkurgu destanı Star Wars'da da benzer silahlar bulunuyor.

Ayrıca bakınız 

 Havana sendromu
 Isı ışını
 Sonik silah
 Bilimkurguda silahlar
 Güneş tabancası

Kaynakça

Daha fazlası

Dış bağlantılar 

 M-THEL ile ilgili Savunma Güncellemesi makalesi 
 Mikrodalga silahlar: Boşa harcanan enerji (Doğa) 
 Yüksek Güçlü Mikrodalgalar - Savaş İçin Stratejik ve Operasyonel Etkiler (Eileen M.Walling, Albay, USAF) 
 HAARP - Yüksek Frekanslı Aktif Auroral Araştırma Programı 

Sınırfizik
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar