Fontus

Fontus veya Fons, antik Roma dininde bir kuyu ve kaynak tanrısıydı. 13 Ekim'de onuruna Fontinalia adında bir dini festival düzenlenirdi. Şehir boyunca, çeşme ve kuyu başlıkları çelenk ile süslenirdi.

Fontus, Juturna ve Janus'un oğluydu. Roma'nın ikinci kralı Numa Pompilius'un Janiculum'daki Fontus  sunağının yakınına gömüldüğü sanılıyordu. William Warde Fowler, MÖ 259 ile 241 arasında Juturna, Fons ve Tempestates için tarikatların kurulduğunu ve bunların hepsinin su kaynakları ile ilgili olduğunu gözlemledi.

Bir yazıtta, MS 224'te Arval Kardeşler tarafından, ana tanrıları Dea Dia'nın kutsal korusundaki birkaç ağacın yıldırım çarpması ve yakılması sırasında kefaret kurbanları alan bir dizi tanrı arasında Fons da var. Fons, Roma Cumhuriyeti sikkelerinde tasvir edilen tanrılar arasında değildir.

Fons Perennis 
Bir rejenerasyon kaynağı olarak su, Mitraik gizemlerde bir rol oynadı ve mithraea'da Fons Perennis'e ("Ebedi Bahar" veya "Asla Başarısız Akarsu") yazıtlar bulundu. Mitraik döngünün sahnelerinden birinde, tanrı bir kayaya vurur ve ardından su fışkırır. Bir Mitraik metin, nehrin hayat veren su ve ölümsüz ferahlık kaynağı olduğunu açıklıyor. Fons Perennis ve Petra Genetrix ("Üretken Kaya") gibi Mithraik anlatı ritüelinden "cansız varlıklara" adananlar, onlara ilahi ve işitme yeteneğine sahip, tıpkı bunların daha sık yapıldığı nimfler ve iyileştirici güçler gibi davranır.

Antarktika 
Antarktika'daki Fontus Gölü, adını tanrıdan alır.

Kaynakça 

Roma tanrıları
Category:Su tanrıları