Mağrip mimarisi

Mağrip mimarisi ya da Moresk mimari; Endülüs, Fas ve Cezayir, Tunus ve Libya'nın olmak üzere Mağrip ülkeleri ve batı İslam dünyasında tarihsel olarak gelişen bir mimari tarzdır. Kuzey Afrika'daki Berberi kültüründen, İslam öncesi İberya'dan (Roma, Bizans ve Vizigotik) ve İslami Orta Doğu'daki sanatsal akımlardan etkileri harmanlayarak oluşan Mağrip mimarisi, nalkemer gibi özellikleri içeren bir tarz oluşturdu. Riad bahçeleri (simetrik dört bölümlü avlular), ahşap, sıva ve çini işçiliğinde ayrıntılı geometrik ve arabesk motifler stilin diğer özellikleri arasında yer aldı. Bu sanatsal gelişimin başlıca merkezleri, Cordoba, Kayrevan, Fes, Marakeş, Sevilla, Granada ve Tilimsan gibi bölge tarihindeki imparatorlukların ve Müslüman devletlerin başkentlerini içeriyordu.

İspanya ve Portekiz'de Müslüman egemenliğinin sona ermesinden sonra bile, İspanya'da Mağribi mimarisinin mirası, Mağribi tekniklerinden ve tasarımlarından yararlanan ve bunları Hristiyan yapılarına uyarlayan Mudéjar tarzında sürdürüldü. Özellikle 19. yüzyılda, Mağribi tarzı sık sık taklit edildi. Avrupa ve Amerika'da "Doğu"ya karşı Romantizmin ilgisinin bir parçası olarak ortaya çıkan "Neo-Mağribi" tarzı bunun örneğidir. Bunun yanı sıra Mağribi mimarisi bu dönemde inşa edilen sinagoglarda da kullanılmıştır.

Kaynakça 

İspanya mimarisi
Portekiz mimarisi
Endülüs kültürü
Mimarlık tarihi
Orta Çağ'da mimarlık
İslam mimarisi
Mimari tarzlar
Arap mimarisi
Berberi mimarisi
Moro mimarisi