Şefik Gürmeriç

Ahmet Şefik Gürmeriç (1904 Cisr-i Mustafapaşa - 30 Nisan 1967 İstanbul), Türk müzisyen, bestekar, yazar ve Türk mûsikisi öğretmenidir.

Dedesi Diyarbekirli Edip Efendi, babası saatçi Ahmed Nedîm Efendi'dir. Annesi, Mustafa Kemal Paşalı Rıfat Ağa’nın kızı İsmet Hanım’dır. Ailesi Balkan savaşından sonra 4 yaşında iken Edirne’ye göç etti. 6 yıl sonra 10 yaşında iken 1914'te babası Nedim Efendiyi Çanakkale savaşında kaybetti.

Edirne Şehit Asım Bey Erkek Dârüleytâm'ında okudu. Mûsiki eğitimine 6 yaşında iken Dârüleytâm'da başladı. Okul müdürü Şevki Ersan bey tarafından bulunan bir İtalyan papazından ilk piyano derslerini aldı. Dârüleytâm Müdür yardımcısı Hafız Rakım Ertür'ün akrabası Hüsamettin Bey'den Türk Mûsikisi dersleri aldı. Bölge yunan işgali altında iken 1920 senesinde girdiği Edirne Muallim Mektebi’ni 1922 yılında başarı ile bitirmiştir. Bölge hâla Yunan işgali altında iken Edirne Kurtuluş İlkokulu’na öğretmen olarak atandı ve burada 6 yıl öğretmenlik yaptı. 1929'da görevinden istifa edip İstanbul'a gitti.

1929’da İstanbul Belediyesi Konservatuvarı Piyano bölümüne girdi, Leyla Saz‘ın kızı Nezihe Hanım, Cemal Reşit Rey ve Ferdi Ştatzer’den piyano, Rey ve Edgar Manas’tan armoni dersleri aldı. Konservatuvarda yine Rauf Yekta Beyden de dersler aldı.

Konservatuvarı bitirdikten sonra kendi imkanlar ile önce Viyana'ya gitmiş oradan da Prag’a geçmiştir. Bir süre burada kalıp musiki çalışmalar yapan Gürmeriç daha sonra ülkesine geri döndü. Tepebaşı belediyesi ve Maksim gazinolarında revüler için müzik aranjmanları yaptı, piyano ile Türk Mûsikîsi çalmıştır.

Osmanlıca ve Fransızca bilen Gürmeriç, 1947 yılında piyasayı bırakarak İstanbul Belediyesi Konservatuvarı Türk Musikisi bölümüne tek hoca olan atandı. 1952 yılına kadar teganni, nazariyat(Arel-Ezgi-Uzdilek Sistemi), edebiyat ve solfej derslerini tek başına verdi. Bu tarihte bu derslerin her biri için ayrı hoca bulunmasını sağladı.  Öğretmenlik dışında Konservatuar Sanat Kurulu Başkanlığı görevleri de yürüttü. 1955'te Monadik Sanat Kuruluna ve Haysiyet Divanına seçildi.

1961 yılında Konservatuvar’dan mezun eski talebesi olan Süheyla Gürmeriç’le evlendi, 1964 yılında doğan kızına çok sevdiği annesinin adın olan İsmet'i verdi.

Yaşamının son yıllarında TRT İstanbul Radyosu Repertuar Kurulu’nda da çalışmıştır. Bazılarının güfteleri kendisine ait olmak üzere, bilinen 9 adet şarkısı vardır. En bilinen şarkısı, sözleri ve müziği kendisine ait olan Seyyan Hanım ve Sema Moritz tarafından ayrı ayrı seslendirilen Hasret'tir.

O gözler benim ağlar
Eskisinden yabancı
Gönlümdeki bu sevda
Hiç dinmeyen bir acı

Ruhumun kederinden
Gözlerim yaşla doldu
inliyorum derinden
Bana bilmem ne oldu

En candan arkadaşım
Ruhumu saran gece
Ben kime bağlanmışım
Ağlıyorum gizlice

Kimsesiz karanlıklar
Derdime şifa verin
Kalbimdeki yaralar
Daha çok, daha derin

Basılmamış kitapları 
 Makamlar, Usûller,
 Türk Mûsikîsi’nde Beste Analizleri,
 Armoni Notları,
 Türk Mûsikîsi Hayatı ve Hâtıraları.

Bilinen bazı besteleri 
 Beni aşk ateşine yandıran ruhsâr-ı âlindir
 Gökler ve denizler bana şefkatle sarıldı
 Haftalar aylar var ki hasretinle üzgünüm	
 Sevdâ-zedeyim derdime yok çâre bu sinde
 Süzme çeşmin gelmesin müjgân müjgân üstüne
 Haftalar aylar var ki hasretinle üzgünüm  
 Gündüzüm gece oldu, Ömrüm işkence oldu

Dış bağlantılar 
 Seyyan Hanım - Hasret 
 Sema Moritz - Hasret 
 Beni aşk ateşine yandıran ruhsâr-ı âlindir 
 Özdal Orhon - Haftalar aylar var ki hasretinle üzgünüm

Kaynakça 

1904 doğumlular
1967 yılında ölenler
İstanbul'da ölenler
Türk besteciler
Türk piyanistler
20. yüzyıl Türk bestecileri