Braak Bataklık Figürleri

Braak Bataklık Figürleri, Kuzey Almanya'daki Schleswig-Holstein eyaletinin Braak bölgesinde 1947'de turba bataklığında keşfedilen iki ahşap oymadır. Neolitik Çağ'dan Orta Çağ'a kadar olan dönemi kapsayan benzer figürlerden oluşan daha geniş bir geleneğin parçası olan bu figürler, görünüş olarak insana benzer ve karbon tarihleme ile MÖ 2 veya 3. yüzyıla ait olduğu ortaya çıkmıştır.

Görünümü ve tarihleme 
Özenle seçilmiş doğal çatallı meşe dallarından oyulmuş figürler, insana benzemektedir ve 275 santimetre (erkek) ve 230 santimetre (kadın) yüksekliğindedir. Kolları için yuva kısımları var (uzantılar eksik) ve gözleri için çakıl taşları kullanılmış olabilir. Figürler belirgin bir cinsel dimorfizm sergilemektedir: boy farkının yanı sıra, kadının saçı tepededir ve erkeğin saçı kısa ve kahküllüdür ve cinsel organlar vurgulanmıştır. Kadın figürün göğüsleri "ayrı olarak yerleştirilmiş" ve erkek figürün cinsel organı "çıkarılmıştır". Burunlar da farklılaştırılmış ancak her ikisinin de ağızları çığlık atıyormuş gibi açıktır. Buluntu yerinin yakınında defalarca yangın meydana gelmiştir.

Braak figürleri, karbon tarihleme ile MÖ 3 ila 2. yüzyıllara tarihlendirilmiştir ancak aynı zamanda MÖ 4. yüzyılın başlarına tarihlendirilmiştir. Bu figürler, Kuzey Avrupa'nın Almanya'daki Schleswig-Holstein'dan İsveç'teki Norrland'a kadar uzanan bölgelerinde Neolitik'ten Orta Çağ'a kadar gün ışığına çıkarılan çeşitli antropomorfik ahşap figürler arasında yer almaktadır. Bu figürlerin çoğu Demir Çağı ve Roma dönemine aittir. Bunlar arasında Braak Bataklık Figürleri, Almanya'da bulunan en büyükleridir ve Malcolm Todd bu figürleri "en heybetli" olarak adlandırır.

Geçerli konumu ve tartışmalar 
Braak Bataklık Figürleri, Gottorf Kalesi'ndeki Schleswig-Holstein Eyalet Arkeoloji Müzesindedir. Burada çalışansavaş sonrası Müze Müdürü Karl Schlabow, Braak figürlerinin cinsel özelliklerini vurgulamak da dahil olmak üzere arkeolojik sergileri gereğinden fazla restore etmekle suçlanmıştır.

Ayrıca bakınız 

 Hörgr, Eski İskandinav kaynaklarında Kuzey Germen dini uygulamalarında bir taş yığını olarak tasdik edilmiştir.

Notlar

Kaynakça 

 Aldhouse Green, Miranda J. (2004). An Archaeology of Images: Iconology and Cosmology in Iron Age and Roman Europe. Routledge. 
 Brock, Thomas (2007-02-17). "Windeby: Geheimnis der Moorleichen gelüftet". Der Spiegel. 
 Capelle, Torsten (1995). Anthropomorphe Holzidole in Mittel- und Nordeuropa. Scripta minora Regiae Societatis Humaniorum Litterarum Lundensis, 1995/96, 1. Almqvist & Wiksell.  
 Davidson, H. R. Ellis (1975). Scandinavian Mythology. Paul Hamlyn. 
 Davidson, Hilda Roderick Ellis (1988). Myths and Symbols in Pagan Europe: Early Scandinavian and Celtic Religions. Manchester University Press. 
 Freudenberg, Mechthild (2007). "Tod und Jenseits. Ein Ausstellungsprojekt im Archäologischen Landesmuseum Schloss Gottorf". In: Zweiundvierzig: Festschrift für Michael Gebühr zum 65. Geburtstag. Ed. Stefan Burmeister, Heidrun Derks and Jasper von Richthofen. Internationale Archäologie, Studia honoraria, 25.  (77–88) 
 Hansen, Svend (2010). "Archaeological Finds from Germany: Booklet to the Photographic Exhibition". Deutsches Archäologisches Institut, Eurasien-Abteilung.
 Oldeberg, Andreas (1957). "Några träidoler från förhistorisk och senare tid" . Fornvännen 52, 247–58.  (Almanca özet)
 Sierksma, Fokke (G. E. van Baaren-Pape Trans.) (1960). The Gods as We Shape Them. Routledge & Kegan Paul.
 Todd, Malcolm (2009). The Early Germans. 2nd edn. John Wiley & Sons. 

20. yüzyılda arkeolojik buluntular
Demir Çağı sanatı
Cermen paganizmi