Pinky Lee

Daha çok Pinky Lee olarak bilinen Pincus Leff (2 Mayıs 1907 - 3 Nisan 1993), 1950'lerin başında Amerikalı bir burlesk komedyeni ve çocuk televizyon programı The Pinky Lee Show'un sunucusudur.

Biyografi 
Minnesota, Saint Paul'da doğan Lee, 1920'lerde Brodrick-Felsen & Co. vodvil gösterisi korosunda, Keith Orpheum kumpanyasında bir step dansçısı olarak şov dünyasına başladı. Daha sonra sahnede "bol pantolon" görünümlü bir komedyen olarak çalıştı ve şakşak, komik dans ve burlesk tarzlarında uzmanlaştı. 1940'larda Drene Time ve diğer radyo programlarında yer aldı.

Klasik görünüm olarak yüksek enerjili, tuhaf bir adamdı ve  kostüm olarak da  ekose elbise  ile sarkık damalı pantolon ve küçük bir şapka kullanıyordu. Rutinleri sırasında, ne zaman biri onu rahatsız etse (ki bu sık sık oluyordu) sloganını söylerdi: "Oooooh! Beni çok kızdırıyorsun! "

Televizyon 
1950'de, NBC'de The Pinky Lee Show'da vodvillerin ve burlesk komedilerinin yer aldığı 30 dakikalık primetime televizyon dizisi vardı. Burda  1951–52'de Vivian Blaine ile 15 dakikalık bir sitkom olan That Two'da rol aldı.

4 Ocak 1954'te Tootsie Roll'un sponsor olduğu bir çocuk şovu olan Pinky Lee Show ile geri döndü. Pee-Wee's Playhouse gibi daha sonra taklitçilerin ortaya çıktığı Emmy adayı öğleden sonra çocuk programını popüler Howdy Doody Show izledi. Lee, her şovu için klasik tema şarkısı olan "Yoo Hoo, It's Me!" yi kullandı.

 Yoo hoo, benim
 Benim adım Pinky Lee.
 Atlarım ve koşarım çok eğlence getiririm
 Her biriniz için.
 Gayet açık görünüyor
 Bunun ben olduğunu söyleyebilirsin
 Damalı şapkamla
 Ve kareli ceketim,
 Boğazımdaki komik kıkırdama
 Ve aptal dansım
 Teke gibi.
 Hepsini bir araya getirdim
 Hepsini bir araya getirdim
 Ve bu hooooo?

Oyunlardaki diğerleri: Betty Jane Howarth, Jimmy Brown, Molly Bee, Jack McCoy, Mel Koontz, Cindy Sue, Susabelle, Ken Mayer, Isabel Dwan, Sidney Fields, Margie Lizst, Milton Newberger ve Jymme Shore. Gösteride zıplamasına ve tarzına ek olarak, her anın altını uygun bir eşlikle vurgulayan usta orgcu Gaylord Carter önemli bir roldeydi.

1955'te Lee, enfeksiyon nedeniyle stüdyoda düştü. Normal maskaralıkları o kadar enerjikti ki, görünüşe göre kameraman ve şovun yönetmeni düşüşü performansının doğaçlama bir parçası olarak kabul etmişlerdi.  Acı çeken Lee'nin on saniye kadar kıvranmasından sonra, kamera aniden hala tezahürat yapan seyirciye kaydırıldı. Sonraki programlarda Pinky Lee yoktu. Bu olay başrolünü sona erdirdi  ancak gösteri 9 Haziran 1956'ya kadar devam ettii.

Düşme olayının bağlı kalp krizinden öldüğü söylentileri  yıllarca devam etti. Ara sıra, gazetelerden bazıları tiyatroda yer  almaya devam ettiğini yazdı. Olay ayrıca Lee'nin canlı televizyon gösterisinde  çıldırması nedeniyle uzaklaştırıldığı nedeniyle gözden kaybolabileceğine de bağlandı.

1957'de Lee,  The Gumby Show'a ev sahipliği yaptı. 1964'te Lee, Los Angeles'taki KABC-TV'de yerel bir çocuk komedi programına ev sahipliği yaparak çocuk televizyonuna geri dönmeyi denedi. Bu dizi, 1964-65 TV sezonları için ulusal düzeyde yayınlanmıştı, ancak program, şovun yapımcılarının ve istasyon yönetiminin  müdahalesinin kurbanı oldu. Lee müdahaleyle savaştı, ancak çabaları boşunaydı. Pinky Lee Çocuk TV Şovu bir sezon sonra yayından kaldırıldı. Bir bölüm DVD / VHS'de Shokus Video tarafından, iki bölümlü bir DVD ise Alpha Video tarafından yayınlandı.

Filmler 
Lee, Lady of Burlesque, Earl Carroll Vanities, Pals of the Golden West, South of Caliente ve Blonde Ransom ; ve Lee, Ed Sullivan'ın Toast of the Town'ı da dahil olmak üzere televizyon programlarında göründü.

Filmografi

Film

Kişisel hayat 
Lee,  Bebe (evlilik öncesi soyadı Dancis), Patricia Bonnie Lee ve Morgan David Lee ile evlendi. Lee'nin kayınbiraderi, ünlü Tin Pan Alley söz yazarı Al Sherman'dı . Lee aynı zamanda 1950'lerde zaman zaman birlikte çalıştığı Sherman Kardeşler, Robert ve Richard'ın da amcasıydı. İki çocuğu oldu.

Sonraki yıllar ve ölüm 
Daha sonraki yıllarda Lee öğretmen olarak çalıştı ve bölgesel müzikal tiyatro yapımlarında rol aldı. 1993 yılında California, Mission Viejo'da öldü. Cenazesi Mount Sinai Memorial Park Mezarlığı'ndadır .

İzleme 

 Pinky Lee Show'un 1954 bölümü

Adının geçtiği yerler 

 In Grease Rizzo "benden Sana Pinky Lee!", Konuşmasında, onun yüzüne Kenickie marka milkshake atar .
 Gene Kelly , What a Way to Go'da dans eden komik Pinky Benson'ı oynuyor! (1964)
 The Golden Girls'ün üçüncü sezon bölümünde, Sophia Petrillo, arkadaşı Lillian'ın nasıl "Pinky Lee olduğunu" düşündüğünü anlatıyor.
 Night Court'un ilk sezon bölümünde Dan Fielding, Yargıç Stone'un yaşının asla merak etmediği şeylerden biri olduğunu söylüyor, "Pinky Lee hala yaşıyor mu?" 
 Lee, 2013 yılında Robert B. Sherman'ın ölümünden sonra yayınlanan otobiyografisinde Moose: My Life'tan Bölümler bölümünde "Wee Stinky (1. Bölüm)" ve "Wee Stinky (2. Bölüm)" başlıklı bölümlerde referans alınmıştır.
 Lee, Rosie (Rosemary) Clooney ve Red Skelton ile birlikte Chad Mitchell Trio'nun hicivli "The John Birch Society" şarkısınıda bahsediliyor.
 Simpsonlar'da 1990'da Lee'nin sahnedeki çöküşü, "Krusty Gets Busted " bölümünde yer aldı. Palyaço Krusty'nin performans sırasında kalp krizi geçirdiği bir klip gösteriliyor. Krusty kıvranıp inlerken "Ölüyorum. Ölüyorum." diyor.
 1987 yapımı Boogedy'nin Gelini filminde, Pinky Lee'nin adı sahte bir oturumda temasa geçmek için olası bir ruh olarak geçer. (Büyük İskender ve Jül Sezar ile birlikte) Pinky Lee o zaman  hala hayattadır ve 1993'e kadar ölmemiştir.

Kaynakça

Dış bağlantılar 

 Pinky Lee Show  TV Partisinde
 
 

20. yüzyıl Amerikalı komedyenleri
20. yüzyılda Amerikalı erkek oyuncular
Mount Sinai Memorial Park Cemetery'de defnedilenler
Amerikalı erkek dizi oyuncuları
Vodvil oyuncuları
1993 yılında ölenler
1907 doğumlular