Taziz

Taziz (Latince beātificātiō; Latince beatus "nimetlendirilmiş" ve facere "yapmak" kökeninden. Telaffuz: /ta:ziz/) Roma Katolik Kilisesi tarafından, ölmüş bir kimsenin Cennet'e dahil olduğunu ve o kişinin, onun adını vesile edinerek dua edenler lehine Tanrı ile onlar arasında aracılık yapma yetkisine sahip olduğunu ilandır. Taziz edilen kişi, Katolik Kilisesi’ne göre artık bir azizdir.

Yerel piskoposlar 1634 senesine kadar, ölmüş birisini taziz etme yetkisine sahipti, o sene, 6 Temmuz'da Papa VIII. Urbanus, yayımladığı papalık anayasal bildirgesi Cœlestis Jerusalem ile, taziz etme yetkisini sadece papalık makamına münhasır hale getirdi. 1983'te yapılan reformlardan sonra, artık bir kişinin taziz edilmesi için mutlaka o kişinin şefaat sahibi olduğuna delil olacak bir mucizenin gerçekleşmiş olması şart koşulmaktadır. Mucizelerin hemen hemen her zaman izahı mümkün olmayan tıbbi iyileşmeler olması aranmaktadır. Hem din adamları hem de hekimlerden oluşan bir heyet iddia edilen mucizenin doğruluğunu veya yanlışlığını tespit etmeye çalışmaktadır. Eğer bir kimse Kilise tarafından şehit ilan edilmişse, o kişinin aziz ilan edilmesi için bir mucizenin mevcudiyetini arama zorunluluğundan feragat edilmektedir.

Aziz ilan edilmiş birisinin anma günü evrensel değildir. Çeşitli kilise bölgelerinde, dini kurumlarda veya kimi dini topluluklarda söz konusu kişi için düzenli anma günü kutlanabilir. Örneğin, Kateri Tekakwitha, yaşadığı devirde ABD ve Kanada’da kutsanmış olarak kabul edilir ve özellikle saygı gösterilirdi. 1993’te aziz ilan edilen John Duns Scotus, Fransiskenler tarafından, Köln Başpiskoposluğu tarafından özellikle yad edilmektedir. Başka bir örnek verilecek olursa, Focolare Hareketi içinde önemli bir yere sahip Chiara Badano, vefatından yirmi sene sonra 2010’da azize ilan edilmiştir.

Kaynakça 

Roma Katolik Kilisesi
Hristiyan terminolojisi
Azizlik