Düdük

Düdük, içinden hava ya da buhar geçirildiği zaman keskin bir ses çıkaran, genellikle işaret vermek için kullanılan, çoğunlukla madenden yapılmış araçtır. Ağızla çalınabilen düdük hava basıncı, buhar veya başka yollarla çalıştırılır. Düdükler çeşitli boyutlarda olabilir.

Düdükler, ilk insanların ilk önce bir kabak veya daldan yaptıklarıyla ses çıkarabileceklerini keşfettiğinden beri kullanılmaktadır. Tarih öncesi Mısır'da küçük kabuklar düdük olarak kullanılmıştır. Günümüzdeki birçok üflemeli çalgı, bu ilk düdüklerin mirasıdır. Mekanik gücün daha çok artmasıyla birlikte başka düdük biçimleri de geliştirilmiştir.

Düdüğün karakteristik özelliklerinden biri saf veya neredeyse saf bir ton çıkarmasıdır. Akış enerjisinin sese dönüşümü, katı bir materyal ile akışkan bir akım arasındaki etkileşimden gelir. Bazı düdüklerdeki kuvvetler, katı materyali harekete geçirmek için yeterlidir.

Geometriye bağlı olarak iki temel düdük türü vardır: Akışkan kütle akışının salınımları yoluyla ses üretenler ve çevre ortama uygulanan kuvvetin salınımları yoluyla ses üretenler.

Çeşitleri 

Eğlencelik düdükler
 Zırıltı: İki ağaç kabuğunun arasına tükürükle ıslatılmış kâğıt parçası konulmasıyla yapılan düdük.
 Dilli düdük: Söğüt, kavak gibi ağaçların ince dallarından veya kamıştan oyulan düdük.
 Parti düdüğü
 Kaval
İkaz düdükleri
 Hakem, polis, bekçi düdüğü
 Kuş dili düdüğü: Sesin anlaşılamayacağı kadar uzaktaki kişilerle haberleşmede kullanılan, ıslık sesli düdük.

Av düdükleri
 Ördek düdüğü
 Keklik düdüğü
 Türlü kuş düdükleri
Alıştırma düdükleri
 Köpek düdüğü
 Güvercin düdüğü
Düdüklü mûsikî âletleri

 Düdük, zılgıt düdüğü, ney, kaval, zurna, flüt, klarnet, obua, saksafon, mızıka.

Notlar 
  tüte-mek "dumanı çıkmak"tan eski Türkçede tütek (ibrik vb. şeylerin emziği) > tütek > tütük > düdük.
  Dilli ve dilsiz iki türü bulunan, yedi ses perdesi olan, 25–30 cm boyunda basit bir mûsikî âleti.

Kaynakça 

Nefesli çalgılar
Flütler