Aius Locutius

Aius Locutius ( Latince: sözlü onay) veya Aius Loquens ( Latince : onaylama), MÖ 4. yüzyılın başlarında Roma'nın Galya istilalarıyla ilişkili bir Roma tanrısıdır.

Efsaneye göre, M. Caedicius adlı Romalı bir pleb, gece Palatine tepesinin dibindeki Vesta'nın kutsal korusundan çıkan doğaüstü bir ses duydu. Ses onu yakındaki bir Galya saldırısı konusunda uyardı, Roma duvarlarının güçlendirilmesini tavsiye etti ve bu mesajları pleblerin kürsüsüne iletmesi talimatını verdi. Ancak habercinin mütevazı hayati nedeniyle mesaj göz ardı edildi. Sonuç olarak, Galyalılar şehre girdi ve yaktı (yaklaşık M.Ö 391 ). Galyalılar püskürtüldükten sonra, senato, uyarıda bulunan bilinmeyen tanrıyı yatıştırmak için bir tapınak ve sunak (Aius Locutius veya Saepta olarak bilinir) inşa etti. Bu yapıların ilahi sesin duyulduğu yerde kurulduğu söyleniyordu. Daha sonra Romalı tarihçiler onun tam yerini tartıştılar. Tapınak veya sunaktan hiçbir iz kalmadığı için ve tarihsel olarak bilinmeyen bir tanrıya adandığı için bu söylentilerden emin olamadılar.

Resmi Roma dininin geniş bağlamında, Aius Locutius olağanüstü bir varlıktır. Dine göre Aius Locutius bir plebi istilaya karşı uyarmaktan başka çok bir görev göstermez. Cicero'ya göre bir tapınak, bir sunak ve bir isim edindikten sonra Auis bir daha asla konuşmadı. Uyarının kesin netliğinin tartışılması ve Romalı yetkililer tarafından reddedilmesinin sonuçları nedeniyle, Aius Locutius yalnızca sesiyle tanımlanan bir tanrıdır.

Locutius sıfatı çocuk gelişimi ile ilgili tanrılardan birini çağırmak için de kullanıldı.

Kaynakça 

Roma tanrıları
Roma mitolojisi