Letonya'daki Yahudilerin tarihi

Letonya'daki Yahudilerin tarihi, 1571'de Piltene'de kurulan ilk Yahudi kolonisine dayanıyor. Yahudiler, Letonya'nın nüfusunu azaltan Büyük Kuzey Savaşı'na (1700-1721) kadar Letonya'nın gelişimine katkıda bulundular. Yahudi cemaati, esas olarak Prusya'dan gelen bir akın yoluyla 18. yüzyılda yeniden oluştu ve Letonya'nın ekonomik yaşamında temel bir rol oynamaya başladılar.

Bağımsız bir Letonya yönetiminde Yahudiler siyasi partiler kurdular ve milletvekili olarak parlamentoya katıldılar. Yahudi cemaati gelişti. Yahudi ebeveynler, çocuklarını önemli bir azınlık okulları ağının parçası olarak eğitim dili olarak İbranice eğitim veren okullara gönderme hakkına sahipti.

II. Dünya Savaşı, Yahudi cemaatinin önemini sona erdirdi. Stalin'e göre, nüfusun sadece %5'ini oluşturan Yahudiler sürgüne uğrayan insanların %12'sini oluşturuyordu. Buna karşılık, Holokost'ta Letonya'nın Yahudi nüfusunun %90'ını öldü.

Bugünün Yahudi cemaati köklerini Holokost'tan sağ kalanlara, Nazi istilasından kaçmak için Sovyetler Birliği'ne kaçan ve daha sonra geri dönen Yahudilere ve çoğunlukla Sovyetler Birliği'nden Letonya'ya yeni göç etmiş olan Yahudilere bağlıyor. Bugün Letonya Yahudi cemaati küçük ama aktif bir şekilde hayatlarına devam ediyorlar.

II. Dünya Savaşı

Sovyet işgali, 1940–1941 
Sovyet birliklerinin Letonya topraklarında konuşlanmasına yönelik baskı altında Letonya anlaşmasını çıkardıktan sonra -Stalin müzakereler sırasında Moskova'daki Letonya dışişleri bakanını kişisel olarak tehdit etti-, Sovyetler Birliği 16 Haziran 1940'ta Letonya'yı işgal etti. Yahudi sivil ve siyasi liderleri Ağustos 1940'ta tutuklanmaya başladı. Tutuklanan ilk kişi Siyonist liderler David Warhaftig ve Mahamud Alperin'di. Sovyetler Baltık sürgünlerinin ilk turunu gerçekleştirdiğinde, 13-14 Haziran 1941 gecesi Letonyalılarla birlikte binlerce Letonya Yahudisi sürüldü. Bu kadar sınır dışı edilen tüm etnik gruplardan Yahudiler diğerlerine oranla daha fazla acı çektiler ve özellikle zorlu koşullara sürüldüler. 1.212 Yahudi Letonya vatandaşının (SSCB'nin uzak bölgelerine sınır dışı edilenlerin %12,5'i) sürgün edilmesiyle ilgili kayıtlar korundu, ancak ilk Sovyet işgali sırasında sınır dışı edilen gerçek Yahudi sayısı 5.000 ile 6.000 arasında değişken sayılara sahiptir.

Nazi Almanyasının Baltıklar'ı işgal etmesinden sadece bir hafta önce Yahudi sivil liderleri ve hahamlar, parlamento üyeleri ve uzman ve tüccar sınıfının sürgünleri, Yahudi cemaatini işgal karşısında ve hemen ardından Holokost karşısında örgütlenmeye hazırlıksız bıraktı. Sınır dışı edilenler arasında Anayasa Sözleşmesi üyeleri I. Rabinovičs ve I. Berzs, 1. ve 3. Saiema milletvekili ve Bund N. Maizels başkanı ve diğer Yahudi milletvekilleri de vardı. Erkekler ailelerinden ayrıldı ve Solikamsk (Perm'de), Vyatka ve Vorkuta'daki çalışma kamplarına gönderilirken, eşleri ve çocukları Novosibirsk, Krasnoyarsk ve diğer yerlere gönderildi. Yaklaşık yarısı, sınır dışı edilmelerinin sonucu olarak öldü, bazıları bir kereden fazla sınır dışı edildi - M. Dubinler 1956'da ikinci kez sınır dışı edildikten sonra öldü. Doğu Avrupa'yı bölen Alman-Sovyet Saldırmazlık Paktı sonucunda Sovyet kontrolü altına giren 2.100.000 Yahudinin yaklaşık 1.900.000'inin (ikiden birden fazla) Sibirya ve orta Asya'ya sürüldüğü tahmin ediliyor.

Kaynakça