Kazakistan'da 1919–1922 yıllarında yaşanan kıtlık

1919-1922 Kazak kıtlığı  , 1919-1922 Türkistan kıtlığı  olarak da anılan, Kırgız ÖSSC (bugünkü Kazakistan) ve Türkistan ÖSSC'de meydana gelen kitlesel açlık ve kuraklık dönemiydi. Savaş komünizmi politikasının bir sonucu olmuştur,   içinde 400.000  ile 750.000  insanın öldüğü bu olay, SSCB'nin diğer bölgelerini etkileyen 1921-22 büyük Rus kıtlığının bir parçasıydı, toplamda 5.000.000 kişiye kadar öldü.

Arka plan 
Kıtlığın sebebi, Rus İç Savaşı ve Sovyet hükûmeti tarafından benimsenen Prodrazvyorstka politikası tarafından ağırlaştırılan şiddetli aralıklı kuraklık koşullarıydı.

Kıtlık 
1919 yılına gelindiğinde, nüfusun yaklaşık yarısı açlıktan ölüyordu. Tifüs ve sıtma salgınları da yaygındı. Kazak nüfusunun en büyük kayıp yüzdesi Aktyubinsk, Akmola, Kustanai ve Ural illerindeydi. Nüfus bilimcilerinin tahminlerine göre, nüfusun yaklaşık% 19'u öldü, bu da 400.000 kişiye eşdeğer. Bununla birlikte, Türkistan özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti Merkez seçim Komitesi Başkanı Turar Rıskulov, 750.000 kişiye eşdeğer olan "nüfusun yaklaşık üçte birinin ölmüş olması gerektiğini" tahmin etmiştir.

Rahatlama 
Sovyet hükûmeti, işçi uluslararası yardım gibi uluslararası örgütleri yardım sağlamaya davet etti  ve Amerikan hükûmeti 1920'den 1923'e kadar Amerikan Yardım İdaresi aracılığıyla açlık çeken Kazaklara yardım sağladı.  1923 ve 1924, ulusal ekonominin restorasyonunda dönüm noktalarıydı ve kıtlığın en ağır darbesi 1922'de sona erdi. Ancak, kıtlık, açlık ve hastalık 1923 ve 1924'te devam etti.

Ayrıca bakınız 

 1921–22 Tataristan'da kıtlık
 1932-1933 Kazak kıtlığı

Kaynakça 

Kazakistan'daki afetler