Birleşik İrlandalılar Örgütü

Birleşik İrlandalılar Örgütü, kısaca Birleşik İrlandalılar olarak da bilinir, İrlanda Krallığı'nda Fransız Devrimi'nin ardından ulusal hükûmette "tüm insanların eşit temsilini" sağlamak için kurulan yeminli bir topluluktu. Anayasa reformundan ümidi kesen Birleşik İrlandalılar, 1798'de İngiliz Kraliyet güçlerine ve İrlanda'nın mezhepsel bölünmesine meydan okuyarak daha sonra 1798 İrlanda Ayaklanması olarak anılacak cumhuriyetçi bir ayaklanma başlattı. Bu ayaklanmanın bastırılması, Dublin'deki Protestan Yükseliş Parlamentosu'nun kaldırılmasının ve İrlanda'nın Büyük Britanya ile bir Büyük Britanya ve İrlanda Birleşik Krallığı'na dahil edilmesinin başlangıcı oldu. Bu olayların ardından 1803'te hareketi canlandırma ve ayaklanmayı yenileme girişimi yine yenilgiye uğratıldı.

Arka plan

Muhalifler: "Amerikalılar kalplerinde" 
Dernek, Ekim 1791'de bir Belfast tavernasında toplanarak kuruldu. "Sivil, siyasî ve dini özgürlük ilkeleri" konulu İrlanda hükûmeti reform çözümünün katılımcılarından oluşturulmuştu. Çoğunluk Protestanlardan oluşmaktaydı.

Topluluğun kurucu üyelerinin ve liderliğinin çoğu, hepsi Rosemary Caddesi'nde bulunan Belfast'ın ilk üç Presbiteryen kilisesinin üyeleriydi. Derneği ilk öneren kadın doğum uzmanı William Drennan, Birinci Kilise bakanının oğluydu; Belfast'taki en büyük yün deposunun sahibi olan Samuel Neilson, İkinci Kilise'dendi; Kasabanın önde gelen nakliye ve keten imalathanelerinin mirasçısı Henry Joy McCracken ise, Üçüncü Kilise üyesiydi. Teolojik farklılıklara rağmen (Birinci ve İkinci Kiliseler Westminster İnanç İtirafına üye olmadılar), Rosemary Sokağı kiliseleri geniş ölçüde "Yeni Işık" inancına sahipti. Glasgow Üniversitesi'nde eğitim gören seçilmiş bakanlar, öğretilerinde doktrin yerine vicdana ve "doğanın ışığına" yöneldiler.

Drennan'ın kendisinin de katıldığı Glasgow Üniversitesi, İskoç Aydınlanmasının merkeziydi. Yeni nesil İskoç düşünürler, Drennan'ın "aklın huzursuz gücü" dediği şeyi savunurken, krallık ve piskoposluk dayatmalarına karşı Presbiteryen direnişinin cumhuriyetçi ahlakından yararlanmıştı. Ortak referansları Ulster doğumlu teolog Francis Hutcheson (1694-1746) ve fikirleri de Glasgow'dan Amerikan kolonilerindeki dolaşımlarıyla geri dönecekti. Thomas Jefferson'ın Amerikan Bağımsızlık Bildirisi'ndeki (Ağustos 1776'da Belfast Haber Mektubu tarafından yayınlanan) duygulara hitap etmesinin onun etkisini yansıttığı düşünülmektedir.

Hutcheson'ın iyiliksever ahlak teorisi, Doğal Hukuk ve hesap verebilir, hükûmet tavrıyla tutarlı haklar kavramlarını destekledi. Drennan ve arkadaşları, İngiltere'de, 1688'deki Muhteşem Devrim'in genel olarak bu ilkelerde bir ilerleme olduğu konusunda tatmin oldular. (Drennan'ın "siyaset üzerindeki ana otoritesi" olarak tanımladığı lider olan John Locke tarafından daha fazla laik vurgu yapıldı.) Ancak Dublin Parlamentosu'nu daha da dar bir Yükseliş temelinde kurmuş ve İngiltere'deki Kraliyete tabi olduğunu teyit etmiş olan Williamite Uzlaşması, İrlanda'da böyle bir olasılığa izin vermedi. Krallık "İngilizler ve İngilizlerin hizmetkârları tarafından" yönetilmeye devam etti; İrlanda'da "ulusal bir hükümet" yoktu.

Artan hoşnutsuzluğu gözlemleyerek, Amerikan Bağımsızlık Savaşı arifesinde Lord Teğmen Lord Harcourt, Ulster Presbiteryenlerinin "kalplerinde" Amerikalılar olduğunu bildirdi.

Gönüllüler ve Parlamento Vatanseverleri 
1792'de Belfast'ta Bastille Günü kapsamında gönüllü şirketler geçit töreni yaptı. "Beş Hür Ulusun Renkleri temsil edildiler. Bunlar: İrlanda bayrağı (sloganı, birleşin ve özgür olun), Amerika Birleşik Devletleri bayrağı (sloganı, Özgürlük İlticası), Fransa bayrağı (sloganı, Ulus, Kanun ve Kral), Polonya bayrağı (sloganı, Onu destekleyeceğiz), Büyük Britanya bayrağı. (sloganı, Bilgelik, Ruh ve Özgürlük)"

Topluluğun orijinal üyeleri için, Amerikan Bağımsızlık Savaşı, daha öncül bir ilişki kaynağı sağlamıştı; yeni İrlanda Gönüllü Milisleri. Birçok alanda Gönüllü şirketler yerel toprak sahiplerinden ve onların silahlı ve eğitimli hizmetlilerinden biraz daha fazlasıyken, Dublin'de, büyük kasabalarda ve Presbiteryen Ulster'de Protestan toplumun daha geniş bir bölümünü harekete geçirdiler.

İlk kararlar 
William Drennan 1790'daki sözü İrlanda'da sloganlaşmıştır: "Bir ülke, özgür bir anayasadan başka ne ile düzgün olarak kabul edilebilir?" William Drennan, Fransa'daki olaylara yönelik bu coşkunun ortasında arkadaşlarına "hayırsever bir komplo - halk için bir komplo", "İnsan Hakları ve [Hutcheson tarafından ortaya atılan deyimi kullanarak] İrlanda'ya Gerçek Bağımsızlık ve özel amacı olan Cumhuriyetçiliğin gelmesinin En Büyük Mutluluk olacağını" açıkladı. Drennan'ın arkadaşları bir araya geldiklerinde şu sonuca vardılar:... bu ülkenin hükûmetindeki İngiliz etkisinin ağırlığı, İrlanda'nın tüm halkı arasında samimi bir birlik gerektirecek kadar büyük; [ve] bu etkiye karşı çıkılabilecek tek anayasal tavır, halkın parlamentodaki temsilinde tam ve radikal reform yapmaktır.

İngiltere'de "ayrılıkçılık"

1798 İsyanı

Birleşik İrlanda Rehberi ve yenilenen komplo 1798-1805

Tartışmalı miras

Ayrıca bakınız

Üyeler 

 John Allen
 William Aylmer
 Riocard Bairéad
 Thomas Ledlie Birch
 Harman Blennerhassett
 Oliver Bond
 Myles Byrne
 John Cambers
 William Paulet Carey
 Thomas Klon
 John Henry Colclough
 Peder James Coigly
 William Corbet
 James Corcoran
 Walter Cox
 George Cummins
 Philip Cunningham
 Malachy Delaney
 James Dempsey
 Edward Despard
 John Devereux
 James Dickey
 James Dickson
 William Çelik Dickson
 William Dowdall
 William Drennan
 William Duckett
 Michael Dwyer
 Robert Emmet
 Thomas Addis Emmet
 Peter Finnerty
 Lord Edward Fitz Gerald
 Cornelius Grogan
 simit harvey
 Henry Haslett
 Joseph Holt
 James "Jemmy" Umut
 Henry Jackson
 William Jackson
 Charles Edward Jennings
 Peder Mogue Kearns
 John Kelly
 John Keogh
 Matthew Keogh
 Richard Kirwan
 sevgililer günü kanunsuz
 Edward Lewins
 Thomas McCabe
 William Putnam McCabe
 Roddy McCorley
 Richard McCormick
 Henry Joy McCracken
 James MacHugo
 Gilbert McIlveen
 Leonard McNally (muhbir)
 William James Mac Neven
 Samuel McTier
 Aziz John Mason
 Edward John Newell (muhbir)
 Henry Munro
 Thomas Muir, (onursal üye)
 Samuel Neilson
 Arthur O'Connor
 Roger O'Connor
 James Orr
 William Orr
 Thomas Paine, onursal üye
 Anthony Perry
 Archibald Hamilton Rowan
 Thomas Russel
 William Sampson
 makas kardeşler
 William Sinclair
 Robert Simms
 Whitley Stokes
 James Napper Tandy
 Bartholomew Teeling
 Charles Hamilton Teeling
 John Templeton
 William Tennant
 Theobald Wolfe Tonu
 Samuel Turner (muhbir)
 David Bailie Müdür
 John Campbell Beyaz
 Thomas Wright

Kadın üyeler/destekçiler 

 Anne Devlin
 Lucy Anne Fitz Gerald
 Stephanie Syms, Leydi Edward FitzGerald
 Elizabeth "Betsy" Gri
 Jane Greg
 Mary Anne Holmes
 Margaret King (Lady Mount Cashell)
 Mary Ann McCracken
 Martha McTier
 Mary Moore
 Matilda Tonu

Kaynakça

Dış bağlantılar 

 Birleşik İrlandalıların Orijinal Bildirgesi 
 William Sampson'ın Anılarından Birleşik İrlandalıların Bildirileri ve Testleri, 1817

1791'de İrlanda'da kurulan oluşumlar
İrlanda siyasi tarihi
Birleşik Krallık siyasi tarihi
Ulusal kurtuluş orduları
İrlanda'da kültür
İrlanda'da liberalizm
İrlandalı devrimciler