Yakup'un melekle güreşi

Yakup'un melekle güreşi, Tekvin'de anlatılır (32:22–32; ayrıca Hoşea 12:3–5'te atıfta bulunulur). Söz konusu "melek", Yaratılış'ta "insan" (אִישׁ) ve "Tanrı" olarak anılırken Hoşea'da ''melek'' olarak anılır. Olay, Yakup'un İsrail olarak yeniden adlandırılmasını içerir (''Tanrı- ile - rekabet eder" anlamına gelir).

Yaratılış anlatısına göre Yakup, Kenan'a dönüş yolculuğu sırasında geceyi nehir kenarında tek başına geçirdi. Bir "adam"la karşılaştı şafak sökene kadar onunla güreşmeye devam etti. Sonunda Yakup'a "İsrail" adı verilip ve kutsandı, "adam" ise kendi adını vermeyi reddetti. Yakup daha sonra güreştikleri yeri Penuel olarak adlandırdı (פְּנוּאֵל "Tanrı'nın yüzü").

Yakup'un güreşteki rakibinin kimliği bir tartışma konusudur. Bir rüya figürü, bir kehanet vizyonu, bir melek (Michael ve Samael gibi), koruyucu bir nehir ruhu, İsa veya Tanrı olarak çeşitli şekillerde adlandırılmıştır.

Yaratılış 32:32'de belirtildiği gibi, Yakup'un güreş sırasında aldığı uyluk yaralanmasının bir sonucu olarak, Yahudilerin, kalça yuvasına bağlı olan et tendonunu (siyatik tendonu)  yemeleri yasaktır.

Sanatta 
Anlatının en eski görsel tasvirlerden biri, Viyana Genesis isimli resimli el yazmasında yer alır. Birçok sanatçı sahneyi, sanatsal yaratımın bir paradigması olarak değerlendirerek tasvir etmiştir. Sir Jacob Epstein'ın Tate Britain'de sergilenen 1940 tarihli bir heykelinin konusudur.

Kaynakça 

Yakup
Hristiyan ikonografisi