Astrantia maxima

Yıldızca veya bilimsel adıyla Astrantia maxima, 1790 yılında Peter Simon Pallas tarafından tanımlanmış, maydanozgiller familyasından çok yıllık bir bitki türüdür.

Bahçelerde süs bitki olarak yetiştirilen yıldızca, ortalama olarak 90 cm uzunluğa ve 60 cm genişliğe ulaşabilir. Amerika Birleşik Devletleri Tarım Bakanlığı'nın bitkiler için belirlediği "soğuğa dayanıklılık haritasında" 4 ve 9 aralığında derecelendirilmiştir. Yani -1 °C'den -35 °C'ya kadar soğuğa dayanıklıdır. Bitki, Kraliyet Bahçivanlık Derneği'nin verdiği Garden Merit Ödülü'nü kazanmıştır. Haziran ve Ağustos ayları arasında çiçeklenir.

Etimoloji 
"En büyük" anlamına gelen maxima , bu türü daha küçük akrabaları olan Astrantia minor ve havaifişek çiçeğinden ayırır.

Dağılımı 
Avrupa ve Batı Asya'ya özgü olan yıldızca, Kafkasya'da yaygındır. 1804'ten beri Britanya Adaları'nda yetiştirilmektedir.

Türkiye'nin kuzeydoğusunda, 1300 ila 2400 metre rakımlı korular ve çok sulu çayırlarda yetişmektedir. Ayrıca Kuzeybatı İran'da görülmüştür.

Türkiye'ye endemik olan ve Dağ yıldızcası adıyla bilinen Astrantia maxima subsp. haradjianii adında bir alttürü vardır. Yetiştirilmesi Astrantia maxima, biraz gölgeli ve nemli bahçelerde iyi yetişir. Çiçek başları kırmızı, pembe ve beyaz tonlarındadır. Ayrıca tavşanlara karşı dayanıklıdır.

 Kültivarlar 
 Astrantia major 'Hadspen Blood', Havaifişek çiçeği ve A. maxima melezi.
 Astrantia maxima 'Mark Fenwick', bazı fidanlıklarda ve son zamanlarda RHS Kataloğu'nda listelenmiştir.
 Astrantia maxima'' 'Rosea', bazı fidanlıklarda listelense de RHS Kataloğu'nda listelenmemiştir.

Kaynakça 

Avrupa florası
Astrantia
Ordu florası
Giresun florası
Gümüşhane florası
Rize florası
Trabzon florası
Artvin florası
Kars florası
İran florası
Gürcistan florası