Citicar

CitiCar, 1974'ten 1977'ye kadar Sebring, Florida merkezli Sebring-Vanguard, Inc tarafından üretilen elektrikli bir otomobildir. Commuter Vehicles, Inc tarafından satın alındıktan sonra Sebring-Vanguard, 1979'dan 1982'ye kadar benzer Comuta-Car ve Comuta-Van'ı üretti. Dış tasarımına benzerlikler Danimarkalı Kewet ve daha sonra Norveç Buddy'de (elektrikli araba) görülebilir. Tüm CitiCar çeşitlerini hesaba katarak, 1945'ten bu yana Tesla Model S tarafından geçilene kadar 1979'a kadar toplam 4,444 adet üretildi ki bu Kuzey Amerika'da monte edilen bir elektrikli otomobil için en fazla üretim sayısıydı.

Tarih 
Club Car'ın golf arabası tasarımından ilham alan ve kısmen 1970'lerdeki yakıt krizine yanıt olarak Sebring-Vanguard adlı bir şirket, 1974'te ilk elektrikli aracı olan Vanguard Coupe'yi (bazen EV Coupe olarak anılır) üretti. Tasarımcı Jim Muir ile birlikte çalışan şirket kurucusu ve Başkan Robert G. Beaumont, bu önceki EV Coupe'nin hemen başarılı olmamasından sonra CitiCar'ı buldu. Bu ikinci deneme, yine de Club Car'ın pek çok mekanik özelliğine dayanıyordu.

Florida, Sebring'deki fabrikasında üretilen CitiCar, kama şeklinde küçük bir elektrikli araçtı. İlk versiyonların ek özellikleri yoktu ve minimalist otomotiv tasarımında bir deney olarak kabul edilebilir; o zamanlar satın alınabilecek kadar basit bir insan taşıyıcıydı. 1976'da, Sebring-Vanguard'ı GM, Ford, Chrysler, AMC ve Checker Motors Corporation'dan sonra ABD'nin 6. otomobil üreticisi konumuna getirmek için yeterli CitiCar üretildi; ama Excalibur ve Avanti Motors'un önünde. CitiCar'ın üretimi 1977 yılına kadar yaklaşık 2,300 CitiCar üretilerek devam etti.

Commuter Vehicles, Inc., CitiCar tasarımını satın aldı ve aracın adını Comuta-Car olarak değiştirdi. Bu yükseltilmiş versiyonun üretimi 1979'da başladı ve Commuter Vehicles, Inc. tahmini 2,144 Comuta-Cars and Vans üretti.

Modeller 

CitiCar üç model yapıldı. Her üç modelin de düz diyagonal cephesi, düz tavanı ve düz, neredeyse dikey bir arkası vardı. Model SV-36 olarak adlandırılan ilk coupe araçlarda 2.5 HP motor ve 36v batarya grubu vardı.

Model SV-48 denilen ikinci model coupe'lerde 3.5 HP motor ve 48v batarya takımı ve bazı küçük iyileştirmeler vardı. Üretimin son yıllarında, Citicar'ın bazen Transitional CitiCar veya 1976 1/2 modeli olarak anılan üçüncü model varyantı, 6 HP motorla geliştirilmiş aktarma organı vardı ve gövdesi, ısıtıcı girişini içerecek şekilde biraz değiştirildi. Aracın yan tarafındaki havalandırma delikleri ve bazılarında daha iyi mandallar ve kalıcı takılmış sürgülü pencereleri ile geliştirilmiş kapı stili vardı.

Commuter Vehicles, Inc. tarafından üretilen daha sonraki Comuta-Car, daha büyük 6 HP motor ve aktarma organları düzenlemesi de dahil olmak üzere tüm Transitional CitiCar değişikliklerini korudu, ancak bataryaları koltuğun altından tamponların arkasındaki batarya kutularına taşıyarak aracı yaklaşık   uzun CitiCar yaptı. ComutaCars, yeni DOT standartlarını karşılamak için ek çerçeve destekleri de içeriyordu. Bu desteklerden biri, orta konsolu, sürücü ve yolcu arasında kilim gibi bir ayırıcı oluşturdu.

CitiVan, CitiCar'ın üçüncü model varyantının sınırlı üretim genişletilmiş dingil mesafesi versiyonuydu. 1977'den (Sebring-Vanguard tarafından) 1979'a (Comuter Vehicles, Inc. tarafından) üretilip satıldı, temelde değişmedi. Bu küçük Vanlardan sadece 11'inin CitiVan olarak üretilip satıldığı, ancak daha bilinmeyen bir tanesinin 1979'da Comuta-Van'ın ilk yılı olarak yapıldığı ve satıldığı söylenir.

1979 Comuta-Van ve sonraki Postal Comuta-Van arasındaki ana tasarım farklılıkları, çok daha küçük 1979 Comuta-Van'ın yan kapıları ve bir hatchback penceresine sahip olmasıdır. Çok daha büyük Postal Comuta-Van, sürgülü yan kapılara ve açılır bir arka giriş kapısına sahiptir.

CitiCar'ın başka bir çeşidi Postal Comuta-Van olarak adlandırıldı. Bunların hepsi, başlangıçta Commuter Vehicles, Inc. tarafından USPS ile bir hükümet sözleşmesi olarak inşa edilen sağdan direksiyonlu araçlardı. Comuta-Van'ın resmi standartlarını karşılaması için toplam uzunluk  ve diğer ilavelerin yanı sıra 12 HP motor, 72v pil takımı ve 3 vitesli şanzıman. Posta versiyonu sadece bir 'sağ' sürücü koltuğu ile donatılmıştı. Bununla birlikte, bazıları ek bir yolcu koltuğu ve koltukların arkasında depolama için çok daha fazla alan ile halka satıldı. Ön kaput erişimi ve sürgülü yan kapıları olan tek modeldi.

Tüm araçlar, kaynaklı uçak sınıfı alüminyum borudan ve ABS plastik gövdelerden yapılmış uzay çerçeveleri ile yapılmıştır. Hepsinde, önde ve arkada yaprak yaylı süspansiyonlu sağlam akslar vardı. En yüksek hızları yaklaşık  -  ve şarj başına menzili  idi.

Özellikler 
CitiCar'ın ikinci modeli (SV-48):

 uzunluk: 
 Genişlik: 
 Dingil mesafesi: 
 Yükseklik: 
 Ön İz: 
 Arka İz: 
 Yerden yükseklik: 140 mm
 Ağırlık: 
 Arka Bagaj Hacmi: 
 Lastikler: 4.80 x 12, 4 katlı veya isteğe bağlı 135R12 radyal
 Hız: 

NOT: Herhangi bir C-Car'ın azami hızı, lastik basıncı, araç ağırlığı, hizalama, fren sürtünmesi, camların açık/kapalı olması, transaks yağı viskozitesi, sıcaklık, kimya, yaş, bataryaların durumu, olası karşı rüzgarların/kuyruk rüzgarlarının kuvveti, vb. gibi pek çok faktöre bağlı olarak değişiklik gösterir. Bu faktörler, bazı C-Car'ları diğerlerinden biraz daha hızlı veya daha yavaş yapabilir.

 Düz bir zeminde bir Citicar ile beklenen yaklaşık en yüksek hızlar:</br> 36v –  ila  (orijinal SV-36 – altı adet 6v pil)</br>

 48v –  ila  (orijinal SV-48 – sekiz adet 6v pil)

 Aralık: Yaklaşık  .
 Hızlanma: 6.2 saniyede 0'dan 25'e
 Dönüş Çemberi: 22'
 Kontrolör: Vanguard Çok Voltajlı Hız Kontrolü. Üç kademeli kontaktör kontrol sistemi. İlk - yaklaşık 10 MPH, ikinci - yaklaşık 20 MPH, üçüncü - yaklaşık 38 MPH.
 Motor: Seri yara DC 3.5 HP
 Transaks: Direct Dişli Tahrikli - Terrell 7.125:1 küçültme oranı
 Süspansiyon: ön ve arkada yaprak yaylı. dört tekerde amortisörlü
 Gövde: Darbeye Dayanıklı Cycolac (ABS plastik) Korozyona ve Paslanmaya karşı dayanıklı
 Şase: Dikdörtgen alüminyum şasi, boru şeklinde alüminyum gövde desteği
 Frenler: dört tekerlek - ön disk. arka tambur - park etme. Daha sonra SV-48 modellerinde 4 tekerlekte kampanalı frenleri vardı.
 Güç Kaynağı: sekiz adet 6 voltluk sulu kurşun asitli akü

Seri numarasına göre CitiCar'daki yükseltmelerin ve değişikliklerin geçmişi 

(Not - Bu, 1974'ten 1977'ye kadar CitiCar fabrika değişikliklerinin bir derlemesidir; bazı Comuta-Car bilgileri eklenmiştir. Bilgiler, kullanıcı ve servis kılavuzlarından ve CitiCar Listesinden alınmıştır.)

1501 numaralı otomobilden önce CitiCars fabrikadan 36 voltluk modeller olarak ayrıldı; çoğunda 2.5 hp Baldor motor vardı ancak birkaçı 3.5 hp GE motora sahipti.

Aralık 1974'te 1501 numaralı CitiCar (124SR1501) fabrikada üretilen ilk 48 volt CitiCar'dı. Bu araçlar, önceki SV-36'ya kıyasla SV-48 modeli olarak adlandırıldı. Bu araçtan sonra yapılan tüm CitiCar'lar daha yeni 3.5 hp GE serisi motor ile 48 voltluk modeller olarak üretildi.

(Not - Daha önceki SV-36 modellerinin bir kısmı, 48 volt sistemine yükseltmek için fabrikaya veya bayilere iade edildi.)

CitiCar #1751 (Mart 1975), montaj hattında bir dizi değişiklik gördü. İşte 1751 numaralı arabadaki değişikliklerin bir listesi –

 Çift ana silindir (yedek olmayan tek silindirdi).
 Elektrikli buz çözücü . Daha önceki arabalarda, buz çözücü -anahtar- federal düzenlemelere göre kuruldu, ancak hiçbir şeye bağlı değildi. Bir 'buğu çözücü' elemanı, 1974'ün sonlarında bir bayi seçeneği olarak sunuldu ve normalde, aksi takdirde çalışmayan buz çözücü anahtarına bağlandı.
 Kendi kendini iptal eden bir Lucas dönüş sinyali aktüatörü kuruldu. Önceki araçlarda, Signal Stat 900 kendi kendini iptal etmeyen tipteydi.

Dönüş sinyali anahtarı değişikliği, bir dizi başka değişiklik gerektiriyordu -

 Sinyale monteli uzun huzme anahtarını çevirin (zemine monteli uzun huzme anahtarıydı).
 Korna voltajı 12v'a düşürüldü (araba 2584'te 18v'ye geri getirildi).
 Korna anahtarı Lucas sinyal koluna taşındı (direksiyon simidinin ortasındaydı).

Ek olarak, bir dizi teknik iyileştirme yapıldı -

 Zemin güvenilirliğini artırmak için, kontrolör şasiye sağ arka tekerlek yuvasında topraklanmıştır.
 Silecekleri için gösterge anahtarı, kalitesi iyileştirilmiş bir anahtarla değiştirildi.
 Şasi topraklama kablosu: daha büyük çaplı bir kablo takıldı. Önceki kablo çok küçüktü (16ga) ve akü şarjı sırasında eriyebilirdi.
 Sıcak lamba tel rengi sarıya döndü (yeşildi).

Araç #1751'deki değişikliklerden sonra, servis kılavuzunda küçük bir arıza not edildi. Gösterge panelinden bir lamba çıkarıldığı için daha az lamba vardı ve dimmer lambaların tamamen sönmesine izin vermiyordu.

Araç #2011'den önce (Mayıs 1975), CitiCar'ın ön disk frenleri vardı. Arabalar #2011 ve sonrası kampanalı frenlere sahipti.

2080 numaralı araçta (Mayıs 1975), park freni mikro anahtarı farklı bir konuma taşındı ve park freni şaftındaki bir mandal yerine plastik yaka ile çalıştırıldı.

2211 numaralı araçta (Temmuz 1975), fren hidroliği ile ilgili sorunları uyarmak ve park freninin devrede olup olmadığını belirtmek için ön panelin arkasındaki küçük bir PC kartı ile birlikte çift ana silindire bir anahtar eklendi. #2211'den önce, fren lambası yalnızca bir park freni devrede göstergesiydi.

2426 numaralı araçtan (Eylül 1975) önce, gaz pedalı tek bir hızlandırıcı yayı aracılığıyla kapatılmıştır. Sebring-Vanguard, önceki tüm araçları başka bir yay eklemek için değiştirmek için bir Servis Notu yayınladı. # 2426'dan sonra, çift yaylı gaz pedalı standarttı.

Aralık 1975 civarında CitiCar montaj hattında başka bir büyük değişiklik oldu. Tüm CitiCars #2781 ve üstü 5.17:1 Dana /Spicer arka aks ve 6 hp GE motoru. oranına sahip isteğe bağlı bir 'engebeli' Dana/Spicer aksı vardı, bu da daha iyi yokuş tırmanma performansına izin verdi ancak biraz daha düşük bir azami hız pahasına. Bu araçlar aynı zamanda 'Geçiş' Citicar olarak da bilinir.

Araç #2781 ile ek değişiklikler -

 Arabanın yan tarafında ısıtıcı havalandırmaları.
 7" arka fren kampanaları (artık ön ile aynı).
 Dana aks araçlarında fabrika ısıtıcısı standarttı.
 Buz çözücü anahtarı, ön panelden ön panelin altına takılan ısıtıcı panele taşındı. Isıtıcı paneli 2 düğme ve 1 anahtar içeriyordu. 2781 numaralı araçtan önce, ısı bayi tarafından takılan bir seçenekti ve iki düğmeli bir panel kullanıyordu.

2842 numaralı araçta (Aralık 1975), frene basıldığında gaz pedalının çalışmasını önlemek için ayak frenine bir mikro anahtar eklendi.

2854 numaralı arabada (Aralık 1975), korna voltajı 18v'a yükseltildi.

CitiCar şase numaralarının 1001'den başlayıp 3000 civarında bittiğine inanılır. Mayıs 2013’e kadar var olduğu bilinen en düşük CitiCar çerçeve numarası #1040 ve var olduğu bilinen en yüksek CitiCar çerçeve numarası #2998'dir. Üretilen az sayıda CitiVan ayrı bir seri numarası dizisi kullandı.

1979 modelleri olarak üretilen Comuta-Cars, önceki CitiCars'ın VIN düzenlemesini paylaşır, ancak bir 'A' son eki ile biter. Bu "A" model araç çerçeve numaraları, 2000 ve 2300 yılları arasında CitiCar serisine serpiştirildi ancak herhangi bir CitiCar üretimini kopyaladığı görülmedi. Bu çerçevelerin, Commuter Vehicles, Inc.'e yapılan iflas satışına dahil olan satılmamış bayi hissesi olabileceğine dair spekülasyonlar vardır. Model 'A' Comuta-Cars, diğer Comuta-Cars (tamponlardaki piller, Dana aksı, ısıtıcı havalandırma delikleri, sürgülü pencereler, vb.) gibi yapılandırılmıştır. ) Haziran 1976'dan sonra üretilen bazı Transitional CitiCar'ların seri numaraları da "A" son ekiyle biten seri numaralarına sahiptir. Bunların da, 1976 1/2 Geçiş Modeli standartlarına (Dana aks, ısıtıcı menfezler, sürgülü camlar, vb.) yükseltilmiş olan daha önceki bayi stoku satılmamış olabileceğine inanılmaktadır. )

CitiCar'ın üretimi 1977'de ve Comuta-Car'ın üretimi 1982'de durdurulmasına rağmen, Eylül 1984'te bir katı hal denetleyicisi için 3 vitesli kontaktör kurulumunu değiştirmek için Servis Bülteni yayınlandı.

Ocak 1982'den sonra, birkaç Comuta-Cars'ın off-road için ev montaj kitleri olarak satıldığına veya alıcının durumunda Ev Yapımı EV'ler olarak tescil ettirildiğine dair bazı göstergeler var.

Fabrikada üretildiği bilinen son Comuta aracı, 1986'da özel sipariş 72 V DC Pick-Up idi. Bu araç seri numarası olmadan satıldı ve yalnızca DOT yol uygunluğuna uygun ön cam silecekleri ve yön sinyalleri eksikti.

Ayrıca bakınız 
 Ülkeye göre elektrikli otomobil kullanımı
 Modern üretim plug-in elektrikli araçların listesi
 Takılabilir elektrikli araçlar
 Tahvil Hatası

 Kaynaklar

 Citicar'ın Robert G. Beaumont Tasarımcısı 
 Kayıp Kordon , Barbara Taylor tarafından 1995 yılında yayınlandı.ISBN'si 978-1-57074-295-8
 Dina Beaumont
 Robert Pirinç

Dış bağlantılar 
 Elektrikli Araba Derneği Citicar sayfası 
 EV Albümü - Citicar  Fotoğrafları
 Evperformance.com 
 John.redmood.com 
 Didik Araçlarında Citicar 
 M-cad.com
 Econogics.com 
 Bjharding.com
 Sloan.stanford.edu 
 Exteriorangle.com
 EV 1959-1989 Tarihçesi

Kaynakça 

1974'te tanıtılan otomobiller
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar