Topex poseidon

TOPEX / Poseidon, ABD uzay ajansı NASA; ve Fransız uzay ajansı olan CNES, okyanus yüzeyi topografyasını haritalamak için, 10 Ağustos 1992'de piyasaya sürülen ilk büyük oşinografik araştırma uydusudur. TOPEX / Poseidon, önceden elde edilmesi imkânsız veriler elde ederek  oşinografide devrim yaratmaya yardımcı oldu. Oşinograf Walter Munk TOPEX / Poseidon'u "tüm zamanların en başarılı okyanus deneyi" olarak tanımladı.   Ocak 2006'da  çıkan bir arıza normal uydu operasyonlarını sona erdirdi. oşinografların öcelikli görevlerinden bahsedecek olursak : en doğru veri setlerini üretmek,5 yıl gibi  bir süre içersin de daha uzun ömürlü olabilmesi için veri akışını tam sağlamaktır.

Açıklama  

TOPEX / Poseidon'dan önce, bilim adamları öncü fakat kısa ömürlü Seasat uydusundan Dünya okyanusuna bir bütün olarak kısa bir bakış attı. TOPEX / Poseidon'un radar altimetresi, okyanusların yüzey topoğrafyasının ilk sürekli küresel alanını  oluşturmuştur. TOPEX / Poseidon, Dünya'nın 1.330 kilometre üzerindeki yörüngeden, buzsuz okyanusun yüzde 95'inin yüzey yüksekliğinin 3.3 santimetre hassasiyetinde ölçümlerini yaptı. Uydunun deniz yüzeyindeki tepeler ve vadilerle ilgili ölçümleri, okyanus dolaşımının iklim üzerindeki etkisi yeni bir anlayışa yol açtı.

Görevin en önemli başarısı, okyanus dolaşımının örüntülerini - okyanusta depolanan ısının bir yerden diğerine nasıl geçtiğini belirlemekti. Okyanus, Dünya'nın sıcaklığının çoğunu Güneş'ten tuttuğu için, okyanus dolaşımı iklimin itici gücüdür. TOPEX / Poseidon ilk kez okyanus dolaşımının bilgisayar modellerini gerçek küresel gözlemlerle karşılaştırmayı ve verilerin iklim tahminlerini geliştirmek için kullanılmasını sağladı.

Üç yıllık bir görev planlanırken, TOPEX / Poseidon yörüngeden 10 yıldan fazla veri aktardı. O yıllarda görev özeti aşağıdaki gibidir.

 Eşi görülmemiş bir doğrulukla ölçülen deniz seviyesi
İlk kez küresel gelgitler eşlendi.
Akımların küresel iklim değişikliği üzerindeki etkilerini izledi ve mevsimsel akım değişikliklerine ilişkin ilk küresel görüşleri üretti
Rossby ve Kelvin dalgaları gibi büyük ölçekli okyanus özelliklerini izledi ve El Niño, La Niña ve Pasifik Decadal Salınımı gibi fenomenleri inceledi.
Havza genelindeki akım varyasyonları haritalandı ve okyanus dolaşım modellerini doğrulamak için küresel veriler sağlandı.
Yukarı okyanusta depolanan ısıdaki değişiklikleri  yıldan yıla haritalayarak  belirledi. 
Dünya'nın yerçekimi alanı bilgimizi geliştirdik.
Okyanusun ve ana denizlerin sıcaklığını 10 yıl boyunca gözlemledi.

TOPEX / Poseidon, Kore Teknoloji Enstitüsü Kitsat-1 uydusu ve Fransa'nın S80 / T uydusu ile birlikte Ariane 42P harcanabilir fırlatma aracı kullanılarak piyasaya sürüldü . Dan Asansör-off Kourou içinde Fransız Guyanası 1992-08-10 tarihinde gerçekleşti. Kalkışta uydunun kütlesi 2.402 kilogramdı (5.296 lb). Görev, okyanus Topoğrafi Denemesi ve Yunan okyanus tanrısı Poseidon'un adını aldı .Ekim 2005'te 62.000'den fazla yörüngede bulunan  TOPEX / Poseidon, momentum çarkı bozulduktan sonra bilim verilerini aktarmayı  bıraktı ve uydu 18 Ocak 2006'da kapatıldı.

Ölçümler devam ediyor 
TOPEX / Poseidon'un takip misyonu Jason-1, joson 1veri altimetreleri verilerin jpl ile yönetilen okyanus misyonları tarafından elde edilen veri grupları parçasıdır. deniz yüzeyi topoğrafyası ölçümlerine devam etmek için 2001 yılında başlatıldı. İki uydu, TOPEX / Poseidon ve Jason-1, üç yıl boyunca deniz yüzeyinin iki katını kaplayan ve bilim adamlarının bir uydu tarafından görülebilenden daha küçük özellikleri incelemelerine izin veren iki kişilik bir görevde uçtu.

TOPEX / Poseidon ve Jason-1 tarafından başlatılan küresel deniz yüzeyi yüksekliği rekoru, Haziran 2008'de başlatılan Jason-2 uydusundaki Ocean Surface Topography Mission ile geleceği devam ediyor.] Jason-3 görevi 17 Ocak 2016'da başladı. Bu uyduları  geliştirme çalışmaları yapılmaktadır. Örnek verecek olursak Joson Cs ve sentinal-6 2020 ve 2025’te piyasaya sürülmesi hedeflenen özdeş iki uydudur. Ayrca joson Cs ve Sentinal-6 Avrupa ve Amerika arasındaki uluslararası bir ortaklıktır. 1992’ den bu yana bilim adamlarının çalışma alanlarında ele alınan, dünya üzerindeki okyanusun ısıyı suyu ve karbonu nasıl depoladığını depolanan birikimin nasıl dağıtıldığını anlamaları için yüksek hassasiyetli uydu altimetreleri gerekmektedir.Sentinal-6 ve joson cs eskiden beri gelen bu mirası 2030 yılına kadar uzatacaktır. Okyanus akıntılarında bulunan değişikliklerle birlikte 40 yıllık deniz seviyesi verisini aktaracaktır.

Enstrümanlar 

TOPEX / Poseidon aynı anteni paylaşan iki yerleşik altimetreyi uçurdu, ancak TOPEX'in  her zaman tercih ettiği  bir altimetre çalıştırıldı (görevin ilk 10. yılında ortalama 10 döngüde 9).

 TOPEX: Deniz yüzeyinin üzerindeki yüksekliği ölçmek için C bandı (5,3 GHz) ve Ku bandı (13,6 GHz) kullanan NASA yapımı Nadir işaretli Radar Altimetre.
 Poseidon: KuES (13.65 GHz) kullanarak CNES tarafından üretilen katı hal Nadir Radar Altimetreyi işaret ediyor.

Altimetrenin tarihinden kısaca bahsedecek olursak; Syklab insanlı uzay istasyonu ölçümlerinde dünya yüzeyindeki değişimleri tespit etmek için kullanılan deneysel ilk uydu altimetresidir. Bu altimetre ilk olarak 1973’te uzaya gönderilmiştir. Syklab ABD’nin deneysel ilk insanlı uzay istasyonları arasında yer almaktadır. Altimetrik tespitler ilk olarak sylab da denenmiş ve diğer misyonlara temel oluşturmuştur.

Altimetrelere ek olarak, atmosferik ıslak yol gecikmesini düzeltmek için 18, 21 ve 37 GHz'de çalışan TOPEX Mikrodalga Radyometresi (TMR) kullanıldı.

Uydu  yerini doğru bir şekilde saptamak için cihazlarla donatılmıştır. Uzay aracının yerini belirleyen hatalar, altimetre okumalarından hesaplanan deniz seviyesi ölçümünü bozacağı için kesin yörünge belirleme çok önemlidir.

Üç bağımsız izleme sistemi uzay aracının konumunu belirledi. Birincisi, NASA  lazer retroreflektör dizisi (LRA), 10 ila 15 'er tabanlı lazer menzili istasyonundan oluşan ağdan berrak gökyüzü altında lazer ışınlarını yansıttı. İkincisi, tüm hava koşullarında, global izleme için, CNES Doppler Orbitografi ve Radyopozisyonlama Entegre Uydu izleme sistemi alıcısı (DORIS) tarafından sağlandı . Bu cihaz, uzay aracını izlemek için mikrodalga doppler tekniklerini (göreceli hıza karşılık gelen radyo frekansındaki değişiklikler) kullanır. DORIS, yerleşik bir alıcı ve 40 ila 50 yer tabanlı iletim istasyonundan oluşan küresel bir ağdan oluşur.

Üçüncü sistem, ABD Hava Kuvvetleri'nin Dünya yörüngesindeki uyduların GPS takımyıldızından alınan sinyalleri analiz ederek uydunun konumunu sürekli olarak belirlemek için bir yerleşik deneysel Global Konumlandırma Sistemi (GPS) gösteri alıcısını kullandı. TOPEX / Poseidon, Küresel Konumlandırma Sistemi bir uzay aracının tam yerini belirlemek ve yörüngede izlemek için kullanılabileceğini gösteren ilk görevdi. Uydunun yüksekliğini 2 santimetreye (1 inçten daha az) kadar kesin olarak bilmek, doğru okyanus yüksekliği ölçümlerini sağlayan  önemli bir bileşendir.

Bazı uydular (Bağlantılara bakın) bir uzay aracından yüksekliği ölçmek için egzotik çift bantlı radar altimetreleri kullanır . Yörüngesel elemanlarla (muhtemelen GPS'den) birleştirilen bu ölçüm, topografyanın belirlenmesini sağlar . İki radyo dalgası uzunluğu, altimetrenin iyonosferdeki değişen gecikmeleri  otomatik olarak düzeltilmesine izin verir .

Bilgilerin kullanımı 
TOPEX / Poseidon'un verileri 2.100'den fazla araştırma yayınına konu olmuştur. Verilerin kullanıldığı alanlardan bazıları şunlardır:

 İklim Araştırmaları
 Mercan Kayalığı Araştırması
El Niño ve La Niña Tahmini
 Balıkçılık Yönetimi
 Kasırga Tahmini
 Deniz Memelisi Araştırması
 Açık Deniz Endüstrileri
 Gemi Yönlendirme

Galeri

Ayrıca bakınız 

 fransız uzay programı:  sivil ve askeri uzay uçuşu faaliyetleri içerir. SSCB ve ABD ile birlikte tarihin en eski 3. kurumsal uzay programıdır; ve Avrupa'nın en büyük uzay programıdır.
 1992 uzay uçuşunda : uzay uçuşunda 1992 yılı taslağı yer almaktadır .
 2004 hint okyanusu depremi:2004 Hint Okyanusu deprem ve tsunami kuzey Sumatra, Endonezya batı kıyısı açıklarında bir merkez üssü, 26 Aralık günü yerel saat (UTC + 7) içinde 07:58:53 meydana geldi. Belli bölgelerde IX'e kadar bir Mercalli yoğunluğuna ulaşan, 9.1-9.3 M w büyüklüğünde bir denizaltı megathrust depremiydi . Deprem Burma Plakası ile Hint Plakası arasındaki fay boyunca bir kopuştan kaynaklanmıştır.
 Jason-1:, küresel okyanus dolaşımını izlemek, okyanus ve atmosfer arasındaki ilişkileri incelemek, küresel iklim tahminlerini ve tahminlerini iyileştirmek ve El Niño ve okyanus girdapları gibi olayları izlemek için bir uydu oşinografi görevidir.
 okyanus yüzey Topografyası misyonu:/Jason 2 :OSTM / Jason-2 veya Jason-2 uydusundaki Ocean Surface Topography Mission, ortak NASA / CNES TOPEX / Poseidon misyonu tarafından 1992'de başlayan ve deniz yüzey yüksekliği ölçümlerini devam ettiren uluslararası bir Dünya gözlem uydu görevidir. NASA / CNES Jason-1 misyonu 2001 yılında başladı.
 Seasat :Dünya okyanuslarının uzaktan algılanması için tasarlanmış ve Dünya'nın ilk uzay-sentetik sentetik diyafram radarına (SAR) sahip olan ilk Dünya yörüngesindeki uyduydu. Misyon, oşinografik olayların küresel uydu izlemesinin fizibilitesini göstermek ve operasyonel bir okyanus uzaktan algılama uydu sistemi için gerekliliklerin belirlenmesine yardımcı olmak için tasarlanmıştır. Özel hedefler, deniz yüzeyi rüzgarları, deniz yüzeyi sıcaklıkları, dalga yükseklikleri, iç dalgalar, atmosferik su, deniz buzu özellikleri ve okyanus topoğrafyası hakkında veri toplamaktı. Seasat, NASA'nın Jet Sevk Laboratuvarı tarafından yönetildi ve 27 Haziran 1978'de 108 ° 'lik bir eğimle yaklaşık dairesel 800 km'lik (500 mi) bir yörüngeye fırlatıldı. Seasat, Agena-D otobüs elektrik sisteminde büyük bir kısa devrenin görevi sonlandırdığı 10 Ekim 1978'e (UTC) kadar çalıştı.
 Deniz seviyesi yükselmesi: 20. yüzyılın başından bu yana, ortalama küresel deniz seviyesi yükseliyor. 1900-2016 yılları arasında deniz seviyesi 16–21 cm (6.3-8.3 inç) arttı. Uydu radar ölçümlerinden elde edilen daha kesin veriler, 1993'ten 2017'ye kadar 7.5 cm'lik (3.0 inç) hızlanan bir artışı ortaya koyuyor; bu, yüzyılda yaklaşık 30 cm (12 inç) bir trend. Bu ivme çoğunlukla deniz suyunun termal genişlemesini ve karadaki buz tabakalarının ve buzulların erimesini sağlayan insan kaynaklı küresel ısınmadan kaynaklanmaktadır. 1993-2018 yılları arasında okyanusların termal genişlemesi deniz seviyesinin yükselmesine % 42 oranında etkiledi; ılıman buzulların erimesi,% 21; Grönland,% 15; ve Antarktika,% 8. İklim bilimcileri bu oranın 21. yüzyılda daha da hızlanmasını bekliyor.

Kaynaklar

Dış bağlantılar 

 CNES resmi sitesi
 NASA'daki resmi site
 NASEX'teki TOPEX / Poseidon teknik sayfası (arşivlenmiş)
 NASA'daki mevcut teknik sayfa
 University of Colorado Sea Level Değiştir site
 NASA TOPEX / Poseidon bilgi formu
 TOPEX / Poseidon ve Jason-1 verilerine http://sealevel.colorado.edu/ ve http://podaac.jpl.nasa.gov/ adresinden ulaşılabilir .
https://sealevel.jpl.nasa.gov/missions/jasoncs/ 
https://www.aviso.altimetry.fr/multimedia/publications-and-links/newsletter/newsletter03/tp-data.html

Yer gözlem uyduları