Türkistan Lejyonu

Türkistan Lejyonu (Almanca: Turkistanische Legion), II. Dünya Savaşı sırasında Wehrmacht'ta savaşan Türk halklarından oluşan askeri birliklerin adıdır. Bu birliklerin çoğu, Almanlarla ortak bir dava oluşturan Kızıl Ordu savaş esirleri idi. Kuruluşunun öncülüğünü, Türk halklarının yaşadığı bölgeleri ülkelerinden ayırmaya ve sonunda onları Türk yönetimi altında birleştirmeye çalışan bir Türk Pan-Türkizm teorisyeni Nuri Killigil yaptı.

Türk halkları başlangıçta Naziler tarafından "fahri aryan" olarak sayılsalar da, bu tutumun sebebinin, Sovyetler Birliği'ni işgali sırasında karşılaşacakları zorluklar göz önüne alınarak I. Dünya Savaşı'ndaki kader ortaklığın devam ettirmek ve bir müttefik arayışı olduğu düşünülmektedir. Naziler, siyasi kazanç için Sovyetler Birliği'ndeki Türk halklarının milliyetçi duygularından yararlanmaya çalıştı.

İlk Türkistan Lejyonu Mayıs 1942'de seferber edildi, başlangıçta sadece bir taburdan oluşuyordu, ancak 1943'te 16 tabur ve 16.000 askere genişletildi. Wehrmacht'ın komutası altında, bu birimler yalnızca Fransa ve İtalya'daki Batı Cephesinde konuşlandırıldı ve onları Kızıl Ordu'dan izole etti.

Türkistan Lejyonunun taburları, 162. Piyade Tümeni'nin bir parçasını oluşturdu ve Mihver işgali altındaki Yugoslavya'da (özellikle günümüzde Hırvatistan) ve İtalya'da çok fazla eylem gördü.Türkistan Lejyonunun çoğu, nihayetinde İngiliz kuvvetleri tarafından hapsedildi ve savaşın sona ermesinden sonra Sovyetler Birliği'ne geri gönderildi; burada Nazilerle iş birliği yaptıkları için Sovyet hükûmeti tarafından infaz veya hapsedilme ile karşı karşıya kalacaklardı. Lejyonun önemli üyeleri arasında savaştan sonra Batı Almanya'ya yerleşen ve Pan-Türkist siyasi davaların savunucusu olan bir Türkolog Baymirza Hayit yer alıyordu.

Apolet ve Armalar

Galeri

Ayrıca bakınız 
 Aserbaidschanische Lejyonu
 Ostlegionen
 Prometheizm

Kaynakça 
 
 

Orta Asya tarihi
Wehrmacht'ın yabancı gönüllü birlikleri
Orta Asya
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar