Yeniden ağaçlandırma

Yeniden ağaçlandırma (zaman zaman yeniden ağaçlandırma), genellikle ormansızlaşma yoluyla tükenen mevcut ormanların ve ormanlık alanların (ağaçlandırma) doğal veya kasıtlı olarak yeniden stoklanmasıdır.

Ağaçlandırma, ormansızlaşmanın etkilerini düzeltmek veya havadaki kirliliği ve tozu emerek, doğal yaşam alanlarını ve ekosistemleri yeniden inşa ederek, ormanlar atmosferik karbondioksitin biyolojik olarak özümsenmesini  ve hasadı kolaylaştırdığı için küresel ısınmayı azaltarak insan yaşamının kalitesini iyileştirmek için kullanılabilir. kaynaklar için, özellikle kereste, ama aynı zamanda kereste dışı orman ürünleri elde etmektir. 21. yüzyılın başında, iklim değişikliğini hafifletmek için yeniden ağaçlandırma yeteneğine, bunu yapmanın en iyi yöntemlerinden biri olarak daha fazla önem verilmektedir. Bu amaçla, uluslararası toplum, Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi 15'in her tür ormanın sürdürülebilir yönetiminin uygulanmasını hedeflediğini, ormansızlaşmayı durdurmayı, bozulmuş ormanları eski haline getirmeyi ve ağaçlandırma ve yeniden ormanlaştırmayı artırmayı hedeflediğini kabul etti.

Yönetim 
Yönetilen yeniden ağaçlandırmada tartışılan bir konu, sonraki ormanın orijinal ormanla aynı biyolojik çeşitliliğe sahip olup olmayacağıdır. Ormanın yerini yalnızca bir ağaç türü alırsa ve diğer tüm bitki örtüsünün tekrar büyümesi engellenirse, sonuç tarımsal ürünlere benzer bir monokültür ormanı olacaktır. Bununla birlikte, çoğu yeniden ağaçlandırma, genellikle birden fazla türe ait olmak üzere, bölgeden alınan farklı fidelerin dikilmesini içerir. Bir diğer önemli faktör de, çok çeşitli bitki ve hayvan türlerinin net bir şekilde ortaya çıkabilecek doğal rejenerasyonudur. Bazı bölgelerde orman yangınlarının yüzlerce yıldır bastırılması, büyük tek yaşlı ve tek tür orman meşcerelerine yol açmıştır. Küçük kesimlerin ve/ veya öngörülen yakmanın günlüğe kaydedilmesi, aslında daha çeşitli ağaç meşe yaşları ve türleri yaratarak bu alanlardaki biyolojik çeşitliliği arttırır.

Hasat için 
Ağaçlandırma sadece kazayla tahrip olmuş ormanların geri kazanılması için kullanılmamalıdır. Finlandiya gibi bazı ülkelerde, ormanların çoğu odun ürünleri, kağıt hamuru ve kağıt endüstrisi tarafından yönetilmektedir. Böyle bir düzenlemede, diğer mahsuller gibi, kesilenlerin yerine ağaçlar dikilir. 1996 tarihli Finlandiya Orman Yasası, ormanın kesildikten sonra yeniden dikilmesini zorunlu kılar. Bu gibi durumlarda endüstri, ağaçları yeniden ağaçlandırmayı kolaylaştıracak şekilde kesilebilir. Ağaç ürünleri endüstrisi, ağaç dikme işi için çok sayıda yaz işçisi istihdam ederek, kestiği ağaçların çoğunu sistematik olarak değiştirir. Örneğin, 2010 yılında Weyerhaeuser, 50 milyon fidan dikti. Bununla birlikte, eski bir ormanı bir plantasyonla yeniden dikmek, eskisinin yerini yenisiyle aynı özelliklere sahip olması anlamına gelmez.

Sadece 20 yıl içinde, Kosta Rika'daki bir tik ekiminde hektar başına yaklaşık 400 m³ odun üretebilir. Asya'nın doğal tik ormanları daha kıt hale geldikçe veya elde edilmesi zorlaştıkça, tarlalarda yetişen tik ağacının yönettiği fiyatlar her yıl daha da artar. Maun gibi diğer türler, Tropikal Amerika'da tik ağacından daha yavaş büyür ancak aynı zamanda son derece değerlidir. Daha hızlı yetiştiriciler arasında çam, okaliptüs ve Gmelina bulunur.

Birkaç yerli türün kullanılması halinde yeniden ağaçlandırma, toprağın restorasyonu, yerel flora ve faunanın canlandırılması ve hektar başına 38 ton karbondioksitin yakalanması ve tutulması gibi finansal getirilere ek olarak başka faydalar da sağlayabilir.

Ormanların yeniden kurulması sadece basit bir ağaç dikmek değildir. Ormanlar  tür topluluğundan oluşur ve zamanla toprağa ölü organik maddeler oluştururlar. Büyük bir ağaç dikme programı yerel iklimi iyileştirebilir ve yazın soğutma için büyük miktarlarda fosil yakıt yakma taleplerini azaltabilir.

İklim değişikliğinin azaltılması için 
Ormanlar küresel karbon döngüsünün önemli bir parçasıdır çünkü ağaçlar ve bitkiler fotosentez yoluyla karbondioksiti emer. Bu sera gazını havadan uzaklaştırarak, ormanlar karasal karbon yutakları olarak işlev görür, yani büyük miktarda karbon depoladıkları anlamına gelir. Herhangi bir zamanda, ormanlar atmosferdeki karbon miktarının iki katı kadarını oluşturur.  Ormanlar her yıl yaklaşık üç milyar ton karbon çıkarır. Bu, antropojenik tüm karbondioksit emisyonlarının yaklaşık % 30'una tekabül etmektedir. Bu nedenle, tüm dünyada orman örtüsündeki bir artış küresel ısınmayı azaltacaktır.

21. yüzyılın başında, yeniden ormanlaştırmaya olan ilgi, iklim değişikliğini hafifletme potansiyeli üzerinde büyüdü. Tarımı ve şehirleri yerinden etmeden bile, dünya neredeyse bir milyar hektarlık yeni ormanı sürdürebilir. Bu, karbondioksitin % 25'ini atmosferden uzaklaştıracak ve konsantrasyonunu 20. yüzyılın başlarında var olan seviyelere indirecektir. 1.5 derecelik bir sıcaklık artışı, 2050 yılına kadar ormanlar için uygun alanı % 20 azaltacaktır çünkü bazı tropikal bölgeler çok sıcak olacaktır. Ormana en elverişli araziye sahip ülkeler şunlardır: Rusya, Kanada, Brezilya, Avustralya, Amerika Birleşik Devletleri ve Çin'dir.

Dört ana strateji şunlardır:

 Yeniden ağaçlandırma yoluyla ormanlık alan miktarını artırmak
 Mevcut ormanların yoğunluğunu bir meşçere ve peyzaj ölçeğinde artırmak
 Fosil yakıt emisyonlarının sürdürülebilir bir şekilde yerini alan orman ürünlerinin kullanımını genişletmek
 Ormansızlaşma ve bozulmanın neden olduğu karbon emisyonlarını azaltmak 

İlk stratejinin uygulanması, dünyadaki birçok kuruluş tarafından desteklenmektedir. Örneğin, Çin'de Jane Goodall Enstitüsü, Shanghai Roots & Shoots bölümü aracılığıyla İç Moğolistan'daki Kulun Qi'de bir milyon ağaç dikmek için Milyon Ağaç Projesi'ni başlattı. Çin, 2000 yılında Çin fosil yakıt emisyonlarının %21'ini karşılamak için 2,4 milyar hektar yeni orman kurdu. Java'da, Endonezya'da yeni evli çiftler, düğünlerini yönetene 5 fidan verir. Her boşanan çift, boşanana 25 fidan verir. Kosta Rika, arazi sahiplerine tazminat dahil olmak üzere çevre hizmetleri için hibe ve diğer ödemeler sistemini kullanarak 30 yılda orman örtüsünü ikiye katladı. Bu ödemeler, uluslararası bağışlar ve ülke çapında vergilerle finanse edilmektedir.

İkinci strateji ağaç dikimi için türlerin seçilmesiyle ilgilidir. Teorik olarak, daha fazla orman örtüsü elde etmek için herhangi bir ağaç dikmek, atmosferden daha fazla karbondioksit emecektir. Bununla birlikte, genetiği değiştirilmiş bir varyant, değiştirilmemiş örneklerden çok daha hızlı büyüyebilir. Bu çeşitlerin bazıları geliştirme aşamasındadır. Bu tür hızlı büyüyen ağaçlar hasat için dikilecek ve karbondioksiti yavaş büyüyen ağaçlardan daha hızlı emebilecektir.

Sıcaklık üzerindeki etkiler ormanın konumundan etkilenir. Örneğin, kuzeydeki veya arktik altı bölgelerdeki yeniden ağaçlandırma iklim üzerinde daha az etkiye sahiptir. Bunun nedeni, yüksek albedolu, kar ağırlıklı bir bölgeyi daha düşük albedo orman örtüsü ile ikame etmesidir. Buna karşılık, tropikal ağaçlandırma projeleri, bulutların oluşumu gibi olumlu bir değişime yol açar. Bu bulutlar daha sonra güneş ışığını yansıtır ve sıcaklıkları düşürür.

Tropik iklimlerde yağışlı mevsimlerle ağaç dikmenin bir başka avantajı daha vardır. Böyle bir ortamda ağaçlar daha hızlı büyür (daha fazla karbon bağlar) çünkü yıl boyunca büyüyebilirler. Tropikal iklimlerdeki ağaçlar, tropikal olmayan iklimlere göre ortalama olarak daha büyük, daha parlak ve daha bol yapraklara sahiptir. Afrika'daki 70.000 ağacın çevresi üzerinde yapılan bir araştırma, tropikal ormanların daha önce gerçekleştirilenden daha fazla karbondioksit kirliliğini sabitlediğini göstermiştir. Araştırma, fosil yakıt emisyonlarının neredeyse beşte birinin Afrika, Amazon ve Asya'daki ormanlar tarafından emildiğini öne sürdü. Simon Lewis, "Tropikal orman ağaçları, fosil yakıtları yakmaktan her yıl atmosfere eklenen karbondioksidin yaklaşık% 18'ini emerek değişim oranını önemli ölçüde tamponlamaktadır" dedi.

2008 itibarıyla her yıl 1,3 milyar hektar tropik bölge ormansızlaştırıldı. Bunu azaltmak, belirli bir azaltma derecesine ulaşmak için gereken ekim miktarını azaltacaktır.

Yöntemler 
Bir çalışma, Küresel Güney'de yaklaşık 300 milyon insanın, düşük gelirli ülke nüfusunun büyük bir bölümünü oluşturan tropikal orman restorasyon fırsatı topraklarında yaşadığını ortaya koyuyor ve orman restorasyon projelerine "yerel toplulukların" öncelikli olarak dahil edilmesini savunur.

Mevcut ağaçları ve kökleri kullanmak 
Yeni ağaç dikmek genellikle fidelerin % 90'ına varan oranda başarısız olmasına neden olur. Bununla birlikte, ormansızlaştırılmış alanlarda bile, mevcut kök sistemleri sıklıkla mevcuttur. Büyüme hızlandırılabilir budama ve coppicing yeni sürgünlerin birkaç dalları kesilmiş ve çoğu zaman kendisi kömür için ormansızlaşma büyük bir sürücüyü kullanıldığı yerlerde. Yeni tohumlar ekilmediği için daha ucuzdur. Ek olarak, kök sistemleri zaten mevcut olduğundan ve yağmurun olmadığı daha sert mevsimlerde yeraltı sularına girebildiğinden hayatta kalma olasılıkları çok daha yüksektir.  Bu yöntem yüzyıllardır var olmakla birlikte, şimdi bazen Çiftçi tarafından yönetilen doğal yenilenme olarak anılmaktadır.

Mali teşvikler 
Yeniden ağaçlandırma için bazı teşvikler, mali bir tazminat kadar basit olabilir. Streck ve Scholz (2006), çeşitli kurumlardan bir grup bilim insanının, ormansızlaşma eylemini kesintiye uğratan gelişmekte olan ülkeleri ödüllendirecek telafi edilmiş bir ormansızlaşma azaltma yaklaşımı geliştirdiklerini açıklamaktadır. Katılan ve taahhüt edilen bir süre boyunca ormansızlaşmadan kaynaklanan emisyonlarını azaltma seçeneğini kullanan ülkeler, önledikleri karbondioksit emisyonları için mali tazminat alacaklardır.  Ödemeleri artırmak için, ev sahibi ülke devlet tahvili çıkaracak veya diğer ülkeye vadedilen tazminata katılmak isteyen bir finans kuruluşuyla bir tür kredi görüşmesi yapacaktı. Ülkenin aldığı fonlar, ormanların kapsamlı şekilde kesilmesine alternatifler bulmaya yardımcı olmak için yatırılabilir. Tüm bu emisyon azaltma süreci isteğe bağlı olacaktır, ancak ülke emisyonlarını düşürmeyi kabul ettikten sonra emisyonlarını azaltmak zorunda kalacak. Bununla birlikte, bir ülke yükümlülüklerini yerine getiremezse, hedefleri bir sonraki taahhüt dönemine eklenir. Bu önerilerin yazarları bunu yalnızca hükûmetler arası bir anlaşma olarak görüyorlar; özel kuruluşlar tazminat ticaretine katılmayacaktı.

Uygulama

Küresel 
Davos'ta düzenlenen 2020 Dünya Ekonomik Forumu, dünya çapında 1 trilyon ağacı dikmeyi amaçlayan bir girişim olan Trilyon Ağaç Kampanyası'nın oluşturulduğunu duyurdu. Uygulamanın büyük çevresel ve toplumsal faydaları olabilir ancak yerel koşullara göre uyarlanması gerekir.

Sahra-altı Afrika 
Bu bölgedeki bir plan, güneye doğru genişlemesini durdurmak için Sahra Çölü'nün Güney Sınırına dokuz mil genişliğinde ağaç dikmeyi içeriyor. Çin Seddi girişimi, çölleşmeyle savaşmak için kıtayı batıdan doğuya "yeşillendirme" için bir pan-Afrika önerisidir. Sahel-Sahra bölgesindeki yoksullukla (proje için gerekli işçilerin çalıştırılması yoluyla) ve toprakların bozulmasıyla mücadele etmeyi amaçlayarak, 15 km (9 mil) genişliğinde ve 7500 km (4.750 mil) uzunluğunda Dakar'dan Cibuti'ye kadar olan kısmı kapsar. Mayıs 2020 itibarıyla 21 ülke projeye katıldı ve bunların çoğu Sahra Çölü'nün genişlemesinden doğrudan etkilenir. 2030'a kadar 10 milyon yeşil iş yaratılması amaçlanmaktadır..

2019'da Etiyopya, 1 yılda 4 milyar ağaç dikmeyi hedefleyen devasa bir ağaç dikme kampanyası "Yeşil Miras" başlattı. Sadece 1 günde 350 milyonun üzerinde ağaç dikildi.

Kosta Rika 
Yeniden ağaçlandırma ve çevre koruma yoluyla Kosta Rika, orman örtüsünü 30 yılda ikiye katladı.

Kosta Rika'nın çevreye uzun süredir devam eden bir bağlılığı vardır. Ülke şu anda sürdürülebilirlik, biyolojik çeşitlilik ve diğer korumaların liderlerinden biridir. 2050 yılına kadar tamamen fosil yakıtlardan arınmış olmak istemektedir. Ülke, elektrik enerjisinin tamamını 2019 yılı itibarıyla üç yıl boyunca yenilenebilir kaynaklardan üretmiştir. 2021 yılına kadar karbonsuz ve plastiksiz olmayı taahhüt etti.

2019 itibarıyla ülke kara yüzeyinin yarısı ormanlarla kaplıdır. İklim değişikliğiyle mücadele için çok miktarda karbondioksiti emerler.

1940'larda, ülkenin % 75'inden fazlası çoğunlukla tropikal yağmur ormanları ve diğer yerli ormanlık alanlarla kaplıydı. 1940'lar ve 1980'ler arasında, kapsamlı ve kontrolsüz ağaç kesimi ciddi ormansızlaşmaya yol açtı. 1983'te ülkenin yalnızca % 26'sı orman örtüsüne sahipti. Yıkımın farkına varan politikacılar tavır aldı. Sürekli bir çevresel odaklanma yoluyla, işleri bugün orman örtüsünün 1983 seviyesinin 2 katına çıkarak % 52'ye çıktığı noktaya çevirebildiler.

Ekoturizm ve korumada onurlu bir dünya lideri olan Kosta Rika, çevresel hizmetler için ödemelerin geliştirilmesine öncülük etmiştir. Kosta Rika'nın kapsamlı çevre koruma sistemi, çevre hizmetleri için hibeler sağlayarak arazinin korunmasını ve yeniden ağaçlandırılmasını teşvik etmektedir. Sistem sadece zamanına göre gelişmiş değil, aynı zamanda dünyada da benzersizdir. Uluslararası alanda büyük ilgi gördü.

Ülke, toprak sahiplerine yeniden ağaçlandırma için tazminat ödemek için programlar oluşturdu. Bu ödemeler, uluslararası bağışlar ve ülke çapında vergilerle finanse edilmektedir. Girişim, ülkedeki ormanların korunmasına yardımcı olmaktadır.

Tokyo Üniversitesi'nde araştırma görevlisi olan Robert Blasiak, "Kosta Rika'nın son 30 yılda başardıklarına daha yakından bakmak, küresel ölçekte gerçek değişimi teşvik etmek için gereken itici güç olabilir." dedi.

"Kosta Rika Cumhurbaşkanı Carlos Alvarado, iklim krizini" bizim neslimizin en büyük görevi "olarak nitelendirdi; ülkesinin başarıya şiddetle bağlı olduğu görevidir dedi. "

Kanada 
Natural Resources Canada (Natural Resources Departmanı), ulusal orman örtüsünün 1990'dan 2015'e% 0,34 oranında azaldığını ve Kanada'nın dünyadaki en düşük ormansızlaşma oranına sahip olduğunu belirtilmektedir. Orman endüstrisi, Kanada ekonomisinin yaklaşık % 7'sine katkıda bulunan  ve dünyadaki ormanların yaklaşık % 9'u Kanada'da bulunan Kanada'daki ana endüstrilerden biridir. Bu nedenle, Kanada'nın sürdürülebilir orman yönetimini taahhüt etmek için birçok politika ve yasası vardır. Örneğin, Kanada ormanlarının % 94'ü kamu arazisidir ve hükûmet, toplandıktan sonra kamu ormanlarına ağaç dikmeyi zorunlu kılar.

Çin 
Çin'de, 1970'lerden bu yana genel başarıya sahip olan kapsamlı yeniden dikim programları mevcuttur. Orman örtüsü, Çin'in kara alanının % 12'sinden % 16'ya çıktı. Ancak, belirli programların başarısı sınırlıdır. Gobi Çölü'nün genişlemesini sınırlama girişimi olan " Çin'in Yeşil Duvarı" nın 2.800 mil uzunluğunda (4.500 km) olması planlanıyor ve 2050'de tamamlanacaktır. Çin, önümüzdeki on yılda 26 milyar ağaç dikmeyi planlıyor; yani her Çin vatandaşı için yılda iki ağaç hedef.  Çin, 11 yaşından büyük öğrencilerin lise mezuniyetine kadar yılda bir ağaç dikmesini şart koşuyor.

2013 ve 2018 yılları arasında Çin, 82,88 milyar dolara 338.000 kilometre kare orman dikti. 2018 itibarıyla, Çin topraklarının % 21,7'si ormanlarla kaplıydı, bu rakam, hükûmetin 2035'e kadar % 26'ya çıkarmak istediği bir rakamdı. Çin'in toplam alanı 9.596.961 kilometre karedir (bkz. Çin ), bu nedenle 412.669 kilometre kare daha ekilmesi gerekmektedir. Hükûmetin planına göre, 2050 yılına kadar Çin topraklarının % 30'unun ormanlarla kaplanması gerekiyor.

2017 yılında Saihanba Ağaçlandırma Topluluğu, tek bir ağacın hayatta kalmasını keşfettikten sonra başlayan başarılı yeniden ağaçlandırma çabaları  için İlham ve Eylem kategorisinde BM Dünya Şampiyonları Ödülü'nü kazandı.

Almanya 
İğne yapraklı tohumlarla büyük ölçekte tarihsel olarak kanıtlanmış ilk başarılı ağaçlandırma yöntemi, 1368 yılında Nuremberg belediye meclisi üyesi ve tüccar Peter Stromer (yaklaşık 1315-1388) tarafından Nuremberg Reichswald'da geliştirildi. Böylece bu orman alanı dünyadaki ilk yapay orman ve Stromer "orman kültürünün babası" oldu. 

Ağaçlandırma, federal orman yasasının bir parçası olarak gereklidir. 2001-2003 ikinci orman envanterine göre Almanya'nın % 31'i ormanlıktır. Almanya'daki orman alanının büyüklüğü, bozulmuş bataklıkların ve tarım alanlarının ağaçlandırılması nedeniyle birinci ve ikinci orman envanteri arasında artmıştır.

Hindistan 
Jadav Payeng, yeniden ağaçlandırma çabaları için Molai ormanı olarak bilinen ulusal ödüller almıştı. Sadece Brahmaputra nehrinin kıyısında 1400 hektarlık orman dikti. Ülke çapında aktif ağaçlandırma çalışmaları vardır. 2016'da Hindistan  Uttar Pradesh'de 50 milyondan fazla ağaç dikildi ve 2017'de Madhya Pradesh'e 66 milyondan fazla ağaç dikildi.  Buna ve bireysel çabalara ek olarak, yeniden ağaçlandırma üzerine çalışan ülke genelinde oluşturulan Afforest gibi başlangıç şirketleri vardır.

İrlanda 
2019'da İrlanda hükûmeti 2040'a kadar 440 milyon ağaç dikmeye karar verdi. Karar, hükûmetin İrlanda'yı 2050 yılına kadar yenilenebilir enerji, arazi kullanım değişikliği ve karbon vergisi ile karbon nötr hale getirme planının bir parçasıdır.

İsrail 
1948'den beri, İsrail'de büyük yeniden ağaçlandırma ve ağaçlandırma projeleri gerçekleştirildi. 240 milyon ağaç dikildi. Bu ormanlardaki karbon tutma oranı, Avrupa ılıman ormanlarına benzer.

Japonya 
Tarım, Orman ve Balıkçılık Bakanlığı, Japon topraklarının yaklaşık üçte ikisinin ormanlarla kaplı olduğunu  ve 1966'dan 2012'ye kadar neredeyse hiç değişmediğini açıkladı. Japonya, Paris Anlaşmasını gerçekleştirmek için 2030 yılına kadar sera gazı emisyonunu % 26 azaltmak ve bunların % 2'sini ormancılık yoluyla azaltmaya çalışmaktadr.

Ashio'daki madencilik faaliyetlerinin neden olduğu ormansızlaşma, su kirliliği, duman hasarı ve toprak kaybıyla ilgili kitlesel çevre ve insan vücudu kirliliği, Tochigi Japonya'daki ilk çevresel sosyal sorun oldu, Shōzō Tanaka'nın çabaları bakıra karşı büyük kampanyalara dönüştü. operasyon. Bu, bugün bir Ramsar bölgesi olan kirliliği gidermek için Watarase Yusuichi Göleti'nin oluşturulmasına yol açtı. Ağaçlandırma, ciddi toprak kirliliği ve odun kaybı nedeniyle doğal arazinin kendi kendine toparlanamaması nedeniyle ağaçlandırmanın bir parçası olarak yapılmıştır ve bitkilerin büyümesi için toprak kaybına neden olmakta, bu nedenle sağlıklı toprakların dışarıdan getirilmesini içeren yapay çabalara ihtiyaç duyulmaktadır. Yaklaşık 1897'den başlayarak, bir zamanlar boş olan dağların yaklaşık % 50'si şimdi yeşile döndü.

Lübnan 
Lübnan binlerce yıldır ormanlarla kaplıydı, özel bir ilgi alanıydı. Cedrus libani son derece değerliydi ve kereste operasyonları nedeniyle neredeyse ortadan kaldırıldı. Akdeniz'i paylaşan hemen hemen her antik kültür, meşhur teknelerini inşa etmek için sedir, çam ve ardıç kullanan Fenikelilerden, onları kireç yakan fırınlar için kesen Romalılara kadar, Osmanlıların 20. yüzyılın başlarına kadar bu ağaçları topladı. Lübnan'ın kalan sedir ormanlarının çoğunu buharlı trenlerde yakıt olarak kullandı. İki bin yıllık ormansızlaşmaya rağmen, Lübnan'daki ormanlar hala ülkenin % 13.6'sını kapsar ve diğer ağaçlık alanlar % 11'i temsil eder.

Lübnan Parlamentosu tarafından 19 Nisan 1996 tarihinde onaylanan 558 sayılı Kanun, tüm sedir, köknar, ardıç (Juniperus excelsa), yaprak dökmeyen Akdeniz servisi (Cupressus sempervirens) ve diğer ağaçların tüm ormanlarını sınıflandırarak mevcut ormanları korumayı ve genişletmeyi amaçlamaktadır.

Lübnan'ın yerli ormanlarını restore etmeyi amaçlayan Lübnan Yeniden Ağaçlandırma Girişimi'nin bir parçası olarak Lübnan'da 2011 yılından bu yana sedirler ve diğer yerli türler de dahil olmak üzere 600.000'den fazla ağaç dikildi. Yerel olarak ve uluslararası yardım kuruluşları tarafından finanse edilen projeler, Akdeniz bölgesinde, özellikle Lübnan ve Türkiye'de, yürütülen kapsamlı sedir ağaçlandırmasını gerçekleştirmektedir. Yılda 50 milyondan fazla genç sedir dikilmektedir.

Lübnan Yeniden Ağaçlandırma Girişimi, dikildikten sonra hayatta kalmaya daha uygun olan daha güçlü ağaç fidelerinin yetiştirilmesine yardımcı olmak için 2012'den beri Lübnan'daki ağaç fidanlıklarıyla birlikte çalışıyor.

Pakistan 
Milyar Ağaç Tsunami, 2014 yılında Khyber Pakhtunkhwa (KPK) ve Pakistan, Imran Khan hükûmeti tarafından, küresel ısınmaya meydan okunmasına bir yanıt olarak 1 milyar ağaç dikilerek başlatıldı. Pakistan'daki Milyar Ağaç Tsunami, Bonn Challenge taahhüdünü aşmak için 350.000 hektar bozuk orman iyileştirildi.

Pakistan başbakanı 2018 yılında ülkede önümüzdeki beş yıl içinde 10  milyar ağaç dikecektir.

Pakistan hükûmeti 2020 yılında, kuzey Pencap bölgesinde akasya, dut ve moringa gibi yerli türlerle ağaç dikmek için 63.600 işçiyi işe almak için bir girişim başlattı. Bu girişim, COVID-19'un yayılmasını hafifletmek için kilitlenmelerin neden olduğu işsizliği hafifletmeyi amaçlıyordu.

Türkiye 
Tarım ve Orman Bakanlığı toplamda 78 milyon hektar araziyi 2023 yılına kadar Türkiye'nin orman örtüsünü % 30'a çıkarmayı hedeflemektedir.

4000 yıl önce Anadolu'nun % 60 ila % 70'i ormanlıktı. Türkiye florası birçok Avrupa ülkesinden daha biyolojik çeşitlilikte kalsa da ormansızlaşma hem tarih öncesi  hem de Roma   ve Osmanlı  dönemleri dahil olmak üzere tarihi zamanlarda meydana geldi.

1937'nin ilk orman kanunundan bu yana, hükûmetin resmi orman tanımı değişmiştir. Mevcut tanıma göre 21 milyon hektar alan ormanlıktır, son 30 yılda yaklaşık 1 milyon hektarlık bir artış sağlanmıştır ancak bunun yalnızca yarısı verimldir. Ancak, Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü orman tanımına göre kara yüzeyinin yaklaşık % 15'nin 2015 yılında yaklaşık 12 milyon hektarı ağaçlandırıldı.

Türkiye'nin ormanlardan çıkardığı sera gazı salım miktarı çok belirsizdir.   ancak uydular ve yeni toprak ölçümlerinin yardımıyla yeni bir değerlendirme yapılıyor ve 2020 yılına kadar daha iyi bilgiler mevcut olacaktır.

Dünya Kaynakları Enstitüsü "Orman Peyzajı Restorasyon Fırsatları Atlası" 50 milyon hektar potansiyel orman arazisidir ve yukarıda bahsedilen antik Anadolu ormanına benzer bir alandır. Bu , Türkiye'deki iklim değişikliğini sınırlamaya yardımcı olabilir. Türkiye'nin biyolojik çeşitliliğinin korunmasına yardımcı olmak için daha sürdürülebilir ormancılık önerilmiştir. İyileştirilmiş otlak yönetimi de gereklidir.

Ulusal Ağaçlandırma Günü 11 Kasım 2019'da yapılmış ve  rekor sayıda ağaç dikmiştir.

Amerika Birleşik Devletleri 
Orman kaynaklarını sürdürülebilir bir şekilde yönetmek ABD Orman Hizmetleri'nin ifade ettiği hedeftir. Bu, diğer programların yanı sıra kereste hasadından sonra yeniden ağaçlandırmayı içerir.

Amerika Birleşik Devletleri Tarım Bakanlığı (USDA) verileri, ormanın 1630'da (Avrupalı yerleşimciler gelmeye başladığında) toplam ABD topraklarının yaklaşık% 46'sını işgal ettiğini, ancak 1910'da % 34'e düştüğünü gösteriyor. 1910'dan sonra, ABD nüfusu önemli ölçüde artmasına rağmen orman alanı neredeyse sabit kaldı. 19. yüzyılın sonlarında ABD Orman Servisi, kısmen ormansızlaşmaya bağlı doğal afetler endişesini gidermek için kuruldu ve yeni ağaçlandırma programları ve Knutson-Vandenberg Yasası (1930) gibi federal yasalar uygulandı. ABD Orman Hizmetleri, doğal yenilenmeyi desteklemek için insan güdümlü yeniden ağaçlandırmanın gerekli olduğunu ve ajansın ormanları eski haline getirmenin etkili yollarını araştırmaya devam ettiğini belirtiyor.

2020 yılına gelince, Amerika Birleşik Devletleri yılda 2,5 milyar ağaç dikiyor. Başkan Donald Trump'ın Trilyon Ağaç Kampanyası'na katılmasının ardından 2020 yılının başında Cumhuriyetçi Parti tarafından bu sayıyı 3,3 milyara çıkaracak bir yasa tasarısı teklif edildi.

Organizasyonlar 
Ecosia, Almanya'nın Berlin kentinde bulunan ve kar amacı gütmeyen bir kuruluştur. Temmuz 2020 itibarıyla dünya çapında 100 milyon ağaç dikti.

Gelecek İçin Ağaçlar, Asya, Afrika ve Amerika'nın 6.800 köyünde 170.000'den fazla aileye 35 milyon ağaçtan fazla bitki yetiştirmeleri için yardım etti.

Ecologi, üyelerinin, öncelikle ağaç dikme yoluyla karbon emisyonlarını dengelemek için aylık bir ücret ödediği bir kuruluştur. Bunun yanı sıra, sürdürülebilirliği ve düşük karbonlu alternatifleri teşvik etmek için çalışmaktadırlar. Şimdiye kadar  Ecologi aracılığıyla 2 milyondan fazla ağaç dikildi.

Wangari Maathai, 2004 Nobel Barış Ödülü sahibi,  Kenya ortamını iyileştirmek için 47 milyon ağaç dikerek Yeşil Kuşak Hareketi'ni kurdu.

Jane Goodall Enstitüsü'nün bir bölümü olan Shanghai Roots & Shoots, çölleşmeyi durdurmak ve küresel ısınmayı hafifletmek için İç Moğolistan Kulun Qi'de 1 Milyon Ağaç Projesi'ni başlattı.

Takım Ağaçları, 20 milyon ağaç dikme girişimi olan bir 2019 bağış toplama etkinliğiydi. Girişim, Amerikalı YouTuber'lar MrBeast ve Mark Rober tarafından başlatıldı ve çoğunlukla YouTuber'lar tarafından desteklendi. Arbor Günü Vakfı, topladıkları her dolar için bir ağaç dikmek için dünyanın dört bir yanındaki yerel ortaklarıyla birlikte çalışacaktır.

Şirketler 
Birçok şirket, mangrov ormanları ve toprak restorasyonu da dahil olmak üzere yeniden ağaçlandırma gibi Doğa temelli çözümlerle karbon dengelemeleri elde etmeye çalışır. Bunların arasında Microsoft, Eni gelir. Yeryüzündeki orman örtüsünü % 25 artırmak, son 20 yıldaki insan emisyonlarını telafi edecektir. Her halükarda, halihazırda salınmış olan CO2'nin atmosferden çekilmesi gerekecektir. Bununla birlikte, ancak şirketler atmosfere yeni emisyon pompalamayı bırakıp ormansızlaşmayı durdurursa işe yarayabilir.

İlgili kavramlar 
Benzer bir kavram olan ağaçlandırma, uzun zaman önce var olan, ancak geçmişte bir noktada ormansızlaştırılmış veya başka bir şekilde ortadan kaldırılmış veya doğal olarak yoksun (örneğin, doğal çayırlar ) ormanlık alanların veya ormanların yeniden oluşturulması ve yeniden yaratılması sürecini ifade eder. Bazen "yeniden ağaçlandırma" terimi, orijinal orman örtüsünü ve ormanın daha sonra bir alana yeniden büyümesini ayırt etmek için kullanılır. Ağaç dikmeyi kolaylaştırmak ve hızlandırmak için ağaç dikme çubukları gibi özel aletler kullanılır.

Ormansızlaşmanın olumsuz çevresel ve ekolojik etkilerini, mevcut bir ormanın tam ekolojik potansiyeline dokunmadan büyütülmesi yoluyla ortadan kaldırmak için kullanılabileceğinden, başka bir alternatif strateji olan ormansızlaştırma benzerdir.

Eleştiriler 
Yeniden ağaçlandırma, daha fazla ekonomik büyüme için gıda üretimi, hayvancılık, otlatma ve yaşam alanı gibi diğer arazi kullanımlarıyla rekabet eder.  Yeniden ağaçlandırma genellikle büyük yakıt yükleri yaratma eğilimindedir ve bu da çalılıkların veya çimenlerin bulunduğu yangınlardan önemli ölçüde daha sıcak yanmaya neden olur.  Yeniden ağaçlandırma, büyük miktarda suyu diğer faaliyetlerden uzaklaştırabilir.  Yeniden ağaçlandırma bazen gölgeli alanlarda çeşitli bitki örtüsünün büyümesini engelleyen ve diğer bitki örtüsü türlerini engelleyen toprak koşulları oluşturan geniş bir gölgelik oluşumuyla sonuçlanır. Bazı yeniden ağaçlandırma çabalarında kullanılan ağaçlar (örneğin, Eucalyptus globulus) topraktan büyük miktarlarda nem çekerek diğer bitkilerin büyümesini engelleme eğilimindedir.

Ayrıca, bir orman yangını veya böcek salgını yoluyla, yeniden ağaçlandırılmış bir alanda depolanan karbonun çoğunun atmosfere geri dönme riski de vardır. Azalan hasat oranları ve yangın söndürme, geçtiğimiz yüzyılda Batı Amerika Birleşik Devletleri'nde orman biyokütlesinde bir artışa neden oldu. Bu, daha uzun ve daha sıcak kurak mevsimler nedeniyle yangın sıklığında yaklaşık dört kat artışa neden olur.

Kaynakça 

Habitat
Orman yönetimi
Ormansızlaşma
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar