İsa'nın çarmıhtaki yedi özdeyişi

İsa'nın çarmıhtaki yedi özdeyişi, Kutsal Kitap'a göre İsa'nın çarmıha gerilme sürecinde söylediği yedi sözdür. Geleneksel olarak, "sözler" diye anılır. Kutsal Kitap'ta bir araya getirilmiştir. Üçü Luka, ikisi Yuhanna, bir tanesi de Matta ve Markos'ta aynı şekilde geçmektedir. Sonuncu söz ise Yuhanna'da doğrudan Matta ve Markos'ta ise alıntılanarak geçmektedir. Matta ve Markos'ta İsa, Tanrı'ya yakarmaktadır. Luka'da ise katillerini affetmekte, pişmanlık duyan hırsızı rahatlatır ve ruhunu Baba'ya emanet eder. Yuhanna'da annesiyel konuşup susadığını ve dünyadaki yaşamının son bulduğunu söylemektedir.

16. yüzyıldan beri Kutsal Cuma günkü vaazlarda yaygın olarak kullanılmıştır ve bunların teolojik analizi üzerine kitaplar yazılmıştır. Yedi özdeyiş, Anglikan, Katolik, Protestan ve diğer Hristiyan geleneklerindeki ayinlerin ayrılmaz bir parçasıdır.

Yedi özdeyiş 
Yedi özdeyiş, Çile Haftası ve Kutsal Cuma süresince Hristiyan meditasyonunun bir parçasıdır. Deyişlerin geleneksel sırası şu şekildedir:

 Luka 23:34; Baba, onları bağışla, çünkü ne yaptıklarını bilmiyorlar.
 Luka 23:43; Sana doğrusunu söyleyeyim, sen bugün benimle birlikte cennette olacaksın.
 Yuhanna 19:26-27; Anne, işte oğlun! (Sonra öğrenciye) İşte annen!
 Matta 27:46 ve Markos 15:34; Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin?
 Yuhanna 19:28; Susadım!
 Yuhanna 19:30; Tamamlandı!
 Luka 23:46; Baba, ruhumu ellerine bırakıyorum!

Bu sözler sırasıyla şunlarla ilişkilendirilir 1. Affetmek, 2. Kurtuluş, 3. Akrabalık, 4. Terk edilme, 5. Izdırap, 6. Zafer ve 7. Birleşme

Kaynakça 

İsa'nın çarmıha gerilişi
Yeni Ahit ifadeleri