János Pálffy

Johann Bernhard Stephan, Graf Pálffy de Erdőd (Macarca: gróf erdődi Pálffy V.János Bernát István; 20 Ağustos 1664 - 24 Mart 1751), Macar asili, Macaristan Palatinesi ve İmparatorluk Mareşaliydi.

Hayatı 
Kont IV. Miklós Pálffy de Erdőd (1619–1679) ve Maria Eleonora von Harrach zu Rohrau'nun (1634–1693) üçüncü oğluydu. Miklós Pálffy en büyük kardeşiydi. Babası ve iki ağabeyi gibi o da askeri kariyer yaptı ve 1681'de Habsburg Ordusu'na katıldı.

Katıldığı Ciğerdelen Muharebesi'nde Türkler tarafından esir alınmış, ancak kaçmayı başarmıştı. Kendisini Mohaç Muharebesi (1687) sırasında öne çıkmış ve bu sayede Lorraine Dükü V. Karlin General yardımcısı oldu. 24 yaşında zaten Albay rütbesine ulaşmış ve kendi alayına komuta etmişti. Bu alay ile Osmanlı-Kutsal İttifak savaşları'nın tüm büyük muharebelerine katıldı.

15 Ekim 1693'te Württemberg Prensi John Frigyes ile Herrenberg'de düello yaptı. John Frigyes ilk ateş etme hakkına sahipti. Attığı kurşun sadece Pálffy'nin şapkasını deldi, Pálffy'nin atışı ise Frigyes János'u öldürdü. János Pálffy düellodan sonra Polonya'ya kaçtı. Ancak nüfuzlu ailesi onun için kısa süre sonra af çıkarılmasını sağladı.

1695'te Mainz yakınlarındaki Claude de Villars komutasında Fransızlarla girdiği bir savaşta ağır yaralandı. 1704'te Hırvatistan Yasağı'nın yöneticisi ve Süvari Generali oldu.

1701 baharında, İspanya Veraset Savaşı sırasında kuzey İtalya'daki askerî operasyonlarda yer aldı. 1701 yazında Ren cephesine nakledildi.

Rákóczi liderliğindeki Bağımsızlık Savaşı sırasında, Süvari Komutanı olarak Macaristan'a gönderildi. Bir dizi küçük savaşlara katıldı, ancak Trenčín Savaşı'nın zaferinde hayati bir rol oynadı. Pálffy Mareşal ilan edildi ve Yukarı Macaristan'daki tüm birliklerin komutasını aldı.

Bu aşamada, İmparator'a sadık bir Macar olan, II. Francis Rákóczi ile müzakere etti ve müzakereler sonucunda Szatmár Antlaşması imzalandı, antlaşmanın imzalanmasının ardından Rákóczi'nin ordusundan 12.000 asker, Majtény'nin dışındaki tarlalarda Habsburg hanedanına bağlılık yemini etti.

Avusturya-Osmanlı Savaşı (1716–1718)'nda bütün önemli harekâtlara tekrar katılmış ve birkaç kez yaralanmıştır.

Savaştan sonra diplomatik faaliyetlerine devam etti ve Macar ve Hırvat soylularını Pragmatik Yaptırımını kabul etmelerini sağladı.

1737-1739 Avusturya-Osmanlı Savaşı'nda 30.000 kişilik bir kolordu komutu olarak görev aldı.

1740 yılında imparator V. Karl'ın ölümünden sonra, Pálffy genç kraliçe Maria Theresia'nın koruyucusu, Macar işlerini yürütme yetkisi ve kraliçenin konsey üyesi oldu. Altın Post madalyasını aldı ve Şövalye oldu .

Pálffy, hayatının geri kalanında İmparatoriçe'nin sırdaşı olarak kaldı ve ona Vater Palffy adını verdi. 1751'de öldü.

1664 doğumlular
1751 yılında ölenler
Avusturyalı mareşaller
Macar soylular