Yumuşak lazer desorpsiyonu

Yumuşak lazer desorpsiyonu, fragmantasyon olmaksızın iyonizasyona neden olan büyük moleküllerin lazer desorpsiyonudur. İyon oluşumu bağlamında "yumuşak", kimyasal bağları koparmadan iyon oluşturmak anlamına gelir. "Sert" iyonlaşma, bağların kırılmasıyla iyonların oluşması ve fragman iyonlarının oluşmasıdır.

Genel 
"Yumuşak lazer desorpsiyonu" terimi, kütle spektrometresi topluluğu tarafından yaygın olarak kullanılmamıştır; bu topluluk, çoğu durumda, ayrı bir matris bileşiği tarafından desteklenen yumuşak lazer desorpsiyon iyonizasyonunu belirtmek için matris destekli lazer desorpsiyon/iyonizasyon (MALDI) terimini kullanır. Yumuşak lazer desorpsiyonu terimi, en çok Nobel Vakfı tarafından 2002 Nobel Kimya Ödülü ile birlikte yayınlanan kamuya açık bilgilerde kullanılmıştır. Koichi Tanaka, lazer desorpsiyon iyonizasyonunda kobalt nanopartikülleri ve gliserol karışımını kullandığı için ödülün 1/4'üne layık görüldü. Bu yaklaşımla, proteinlerin yumuşak iyonlaşmasını gösterebildi. MALDI tekniği 1985 yılında Michael Karas, Doris Bachmann ve Franz Hillenkamp tarafından gösterildi (ve adı icat edildi) ancak proteinlerin MALDI tarafından iyonizasyonu, Tanaka'nın sonuçlarının bildirilmesinin hemen ardından 1988 yılına kadar rapor edilmedi.

Bazıları, Karas ve Hillenkamp'ın Nobel Ödülü'nü Tanaka'dan daha çok hak ettiğini belirtti ve kristalin matris yönteminin Tanaka'nın sıvı matrisinden çok daha yaygın olarak kullanıldığını iddia etti. Bu argümana karşı, Tanaka 337 nm nitrojen lazer kullanan ilk kişiyken, Karas ve Hillenkamp 266 nm Nd:YAG lazer kullanıyordu. "Modern" MALDI yaklaşımı, proteinlerin ilk yumuşak lazer desorpsiyonunun gösterilmesinden birkaç yıl sonra ortaya çıktı.

Yumuşak lazer desorpsiyonu terimi artık MALDI'yi ve minimal fragmantasyon ile lazer desorpsiyon iyonizasyonu için "matris içermeyen" yöntemleri belirtmek için kullanılmaktadır.

Kaynakça 

Kütle spektrometrisi