Ostsiedlung

(Türkçe: Doğuya yerleşme) veya Almanların doğuya doğru genişlemesi, Orta Çağ'da Almanca konuşan halkların Kutsal Roma İmparatorluğu'nun güney ve batı kısımlarından Orta Avrupa’nın, Batı Doğu Avrupa’nın ve Baltıklar'ın az nüfuslu bölgelerine yerleşmesini tanımlar. Etkilenen bölge kabaca kuzeyde Estonya'dan güneyde Slovenya'ya kadar, doğuda ise günümüz Romanya'sında yer alan Transilvanya'ya kadar uzanmıştır. Kısmende olsa , İmparatorluğun ve Töton Şövalyeleri'nin genişlemesini takip etmiştir.

Jedlicki'ye (1950) göre, çoğu durumda "Alman kolonizasyonu" terimi, gerçek bir Alman göçüne değil, yerli nüfusun (Polonyalılar, Macarlar, vb.) kırsal bölgelerden şehirlere iç göçüne ve daha sonra Alman Magdeburg ve Lübeck kentleri için modellenmiş yasaları kabul etmelerine işaret eder.

Alman yerleşimi öncesi ve sırasında, geç orta çağ Orta ve Doğu Avrupa toplulukları demografi, din, hukuk ve idare, tarım, yerleşim sayıları ve yapılarında derin kültürel değişimlere uğramıştır. ,  ("doğu kolonizasyonu") veya   ("yüksek orta çağ arazi toplulaştırması") adı verilen bir sürecin parçasıdır, ancak bu terimler bazen eş anlamlı olarak kullanılır.

Yeni gelen yerleşimciler ile yerel halk arasında etnik çatışmalar çıkmış ve bazen yerli nüfus tehcire uğramıştır. 'un gerçekleştiği birkaç bölgede yerliler ayrımcılığa uğramış ve yönetimden uzaklaştırılmıştır.

20. yüzyılda , Nazilerin de dahil olduğu Alman milliyetçileri tarafından, Almanya'nın toprak iddialarını desteklemek ve o dönemde kültürel, kentsel ve bilimsel başarıları baltalanan, reddedilen veya Alman olarak sunulan Alman olmayan halklara karşı iddia edilmiş Alman üstünlüğünü kanıtlamak için yoğun bir şekilde kullanılmıştır.

Ayrıca bakınız 

 Kültürel asimilasyon
 Kuzey Haçlı Seferleri
 Baltık Almanları

Kaynakça 

Kavimler Göçü
İnsan göçleri
Prusyalı Haçlı Seferi
Almanca deyişler
Mecklenburg-Vorpommern tarihi
Almanya-Romanya ilişkileri
Estonya-Rusya ilişkileri
Orta Çağ'da Almanya
KB1 Almanca kaynakları (de)
İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar