Calanus helgolandicus

Calanus helgolandicus bir kopepod türüdür.

Açıklama 
Dişisinin ortalama boyutu yaklaşık  olup erkeği  ortalama boyuta sahiptir.

Dağılımı 
Calanus helgolandicus, Atlantik'in Kuzey Denizi'nin güneyden Afrika'nın batı kıyılarına kadar uzanan bölgesinde yaşar. Akdeniz ve Karadeniz'de de bulunabilir. İklim değişikliği beraberinde getirdiği sıcaklık artışı nedeniyle dağılış alanı kuzeye doğru genişlemektedir.  arasındaki sularda bulunduğunda sıcaklıkta, maksimum bolluk  sıcaklığında görülür.

Ekoloji

Yaşam döngüsü ve üreme 
Calanus helgolandicus, bir evre V kopepodit olarak kışı geçirir. Ancak, yalnızca yeterli enerji depolarına sahip olanlar kışlayabilir; geri kalanı yüzeyde kalır. Hatta kışlayan kopepodların yüzeyde kalanlardan daha ağır olduğu görülmüştür. Bu kışlama süreci sırasında, kopepoditler yetişkin dişilere dönüşür. Tüy dökme işleminden sonra dişiler bir sonraki baharda çiftleşir. Bu süre zarfında yiyecek yokluğunda birikmiş enerji depolarından ilk birkaç yumurtasını bırakabilirler. Bu doğru olmasına rağmen, esas olarak bir gelir kaynağıdır ve son zamanlarda kazanılan enerjiyi kullanarak çoğalmaktadır. Yılda en fazla yaklaşık üç kuşaktır. Orta Kuzey Denizi'nde, ilkbahar ve sonbaharda en bol miktarda bulunur. Daha yüksek sıcaklıkların yılın daha büyük bir bölümünde yumurta üretimini kolaylaştırması muhtemeldir.

Beslenme 
Calanus helgolandicus, planktonik bir otoburdur  ancak türün diğer üyelerinin hem ölü diyatomları hem de dışkıları yediği gösterilmiştir.  Kopepodun bu parçacıkları yapılarına göre seçtiği anlaşılmaktadır; (yapılandırılmamış) deniz karı reddedilirken, ölü diyatomlar ve polistiren gibi nesneler (çapları 30 mikrometre boncuklar halinde verildiğinde) gıda olarak kabul edilir. Dışkı peletleri genellikle bütün olarak kabul edilmez (muhtemelen çok büyük partikülleri tutmanın zorluğundan dolayı). Dışkı peletleri reddedildiğinde genellikle zarar görürler. Peletler parçalandığında (korporheksi), genellikle alternatif yiyeceklerle yutulurlar ve bir peletin "gevşemesi" (koprokali), peritrofik zarın çıkarılmasından (ve muhtemelen yutulmasından) önce gelebilir; besin değeri. Otlama (deniz suyundan gıdanın uzaklaştırılmasının etkinliği) ve yutma oranları (yenen gerçek yiyecek miktarı) artan vücut ağırlığı ile artar, ancak vücut ağırlığı arttıkça, vücut ağırlığı birimi başına otlatma ve yutma oranları azalır.

Kaynakça 

Atlas Okyanusu'ndaki kabuklular