సునీతి కుమార్ ఛటర్జీ

భాషాచార్య ఆచార్య సునీతి కుమార్ ఛటర్జీ (26 నవంబర్ 1890 - 29 మే 1977) ఒక భారతీయ భాషావేత్త, విద్యావేత్త , సాహిత్యవేత్త. భారత కేంద్ర ప్రభుత్వ పద్మభూషణ్ అవార్డు గ్రహీత. అతను గ్రీక్ , లాటిన్ , ఫ్రెంచ్ , ఇటాలియన్ , జర్మన్ , ఇంగ్లీష్ , సంస్కృతం , పర్షియన్ మరియు డజన్ల కొద్దీ ఆధునిక భారతీయ భాషలలో ప్రావీణ్యుడు. అతను బెంగాలీ భాషలో 15 పుస్తకాలను , ఆంగ్ల భాషలో 21 పుస్తకాలను మరియు హిందీ భాషలో 7 పుస్తకాలను ప్రచురించాడు. అతని పుస్తకం ది ఆరిజిన్ అండ్ డెవలప్‌మెంట్ ఆఫ్ ది బెంగాలీ లాంగ్వేజ్ ఛటర్జీ యొక్క గొప్ప రచనగా పరిగణించబడుతుంది.  బెంగాలీ భాష శబ్దాలపై ఆయన చేసిన పరిశోధన బెంగాలీ భాషాశాస్త్రానికి ఆధారం. 29 మే 1977 న కోల్‌కతాలో మరణించాడు.

జీవితం

బాల్యం 
ఛటర్జీ 26 నవంబర్ 1890న హౌరాలోని షిబ్ పూర్ లో జన్మించాడు. ఆయన హరిదాస్ చటోపాధ్యాయ అనే సంపన్న కులబ్రాహ్మణుడికుమారుడు. ప్రొఫెసర్ చాటర్జీ ముత్తాత శ్రీ భైరాబ్ చాటర్జీ తూర్పు బెంగాల్ లోని ఫరీద్ పూర్ జిల్లాలోని తన పూర్వీకుల గ్రామ ఇంటి నుండి హుగ్లీ జిల్లాలోని ఒక గ్రామానికి వలస వచ్చారు,

విద్య 
సునీత కుమార్ ఛటర్జీ ప్రశంసనీయమైన విద్యార్థి మరియు అర్హత పరీక్షతో గ్రేడ్ 5 లోని ముత్తీలాల్ సీల్ స్కూల్ నుండి పట్టభద్రుడయ్యాడు. మెరిట్ జాబితాలో ఆరవ స్థానంలో నిలిచాడు. 1911 లో, అతను కోల్‌కతాలోని స్కాటిష్ చర్చి కాలేజీ నుండి ఇంగ్లీష్ ఆనర్స్‌లో మొదటి తరగతి మరియు మూడవ స్థానాన్ని పొందాడు. 1913 గ్రాడ్యుయేషన్ స్కాటిష్ చర్చి కాలేజీలో జరిగింది. అతను కలకత్తా ప్రెసిడెన్సీ కాలేజీ నుండి ఇంగ్లీష్ లిటరేచర్‌లో పట్టభద్రుడయ్యాడు. అతను మొదటి ర్యాంకుతో ఆంగ్ల సాహిత్యంలో మాస్టర్స్ డిగ్రీని సంపాదించాడు. అదే సంవత్సరంలో, అతను కలకత్తాలోని విద్యాసాగర్ కళాశాలలో ఇంగ్లీష్ లెక్చరర్‌గా నియమించబడ్డాడు. అతను 1911 లో ఇంగ్లీష్‌లో బ్యాచిలర్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ (ఆనర్స్) . 1913 లో మాస్టర్స్ పూర్తి చేశాడు. డి. లిట్. లండన్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి డిగ్రీ. అతను ఇండో-యూరోపియన్ భాషలు, ప్రాకృత, పర్షియన్, పాత ఐరిష్ మరియు గోతిక్ నేర్చుకున్నాడు. అతను పారిస్ వెళ్లి ఇండో-ఆర్యన్ మరియు ఇండో-యూరోపియన్ భాషలను అభ్యసించాడు. 1919 లో, అతని సంస్కృత యోగ్యతకు, అతను ప్రేమ్‌చంద్ రాయచంద్ స్కాలర్‌షిప్ మరియు జూబ్లీ పరిశోధన అవార్డును అందుకున్నాడు. అలాగే ఇండో-యూరోపియన్ భాషాశాస్త్రం, ప్రాకృతం, జొరాస్ట్రియన్, ప్రాచీన ఐరిష్, గోతిక్ మరియు ఇతర భాషలను అభ్యసించాడు. దీని తరువాత అతను పారిస్ వెళ్లి , అక్కడి సర్బోన్ యొక్క చారిత్రక విశ్వవిద్యాలయంలో ఇండో-ఆర్యన్, స్లావిక్ మరియు ఇండో-యూరోపియన్ భాషాశాస్త్రం, గ్రీక్ మరియు లాటిన్‌లపై పరిశోధన పని చేశా అతను మలయా , సుమత్రా , జావా మరియు బాలి సందర్శన సమయంలో రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్‌తో పాటు భారతీయ కళ మరియు సంస్కృతిపై అనేక ఉపన్యాసాలు అందించాడు. ఆస్ట్రో కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయంలో ఆసియాటిక్ భాషాశాస్త్రాన్ని అభ్యసించారు. 1922 లో దేశానికి తిరిగి వచ్చిన తరువాత, సర్ అశుతోష్ ముఖర్జీ కలకత్తా యూనివర్సిటీలో 'ఖైరా' భారతీయ భాషాశాస్త్ర ప్రొఫెసర్‌గా తన వృత్తిని కొనసాగించారు. 30 సంవత్సరాల పాటు ఇక్కడ పనిచేసిన తరువాత, ఎమెరిటస్ 1952 లో తిరిగి ప్రొఫెసర్‌గా నియమితులయ్యారు.

శాస్త్రీయ కార్యకలాపాలు 
అతను బెంగాలీ భాష యొక్క పదనిర్మాణ శాస్త్రం మరియు ధ్వనిశాస్త్రం యొక్క చరిత్రను అధ్యయనం చేశాడు, ఇండో-ఆర్యన్ భాషల అభివృద్ధిని, ముఖ్యంగా ప్రాకృత , కొత్త మరియు మధ్య ఇండో-ఆర్యన్ భాషల పదజాలం, అలాగే ఉపరితల ప్రభావం (ఆస్ట్రో-ఆసియన్ మరియు ద్రావిడ భాషలు)మీద అద్యయనం చేసాడు.

అవార్డులు 

 1935 లో అతను రాయల్ ఏషియాటిక్ సొసైటీ ఫెలోగా ఎన్నికయ్యాడు.
 1948 లో, అతను హిందీ భాషకు విశేష కృషి చేసినందుకు సాహిత్య బచస్పతి బిరుదును అందుకున్నాడు.
 1950 లో లండన్‌లోని సొసైటీ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ అండ్ సైన్సెస్‌లో సభ్యుడయ్యాడు .
 1952-1957 వరకు పశ్చిమ బెంగాల్ శాసన మండలి చైర్మన్ .
 1955 లో అతను ఓస్లోలోని నార్వేజియన్ అకాడమీలో సభ్యుడయ్యాడు.
 1983 లో , భారత ప్రభుత్వం అతనికి పద్మభూషణ్ పురస్కారం ప్రదానం చేసింది.
 1966 లో, అతను భారతదేశ జాతీయ ప్రొఫెసర్ అయ్యాడు .
 1969 లో ఆయన సాహిత్య అకాడమీ అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యారు.

అలాగే, సునీతికుమార్ చటోపాధ్యాయ్ కవి రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ నుండి బహుసాచార్య బిరుదును అందుకున్నారు.

మూలాలు 

భాషా పరిశోధకులు
భాషా శాస్త్రవేత్తలు
పద్మభూషణ పురస్కార గ్రహీతలు