భారతదేశంలో కాఫీ ఉత్పత్తి

భారతదేశంలో కాఫీ ఉత్పత్తి దక్షిణ భారత రాష్ట్రాల కొండ ప్రాంతాలదే సింహభాగం. కర్ణాటక 71%, కేరళ 21%, తమిళనాడు (మొత్తం ఉత్పత్తిలో 5% 8,200 టన్నులు). ప్రపంచంలో ఎక్కడైనా ప్రత్యక్ష సూర్యకాంతి కంటే నీడలో పండించే అత్యుత్తమ కాఫీ భారతీయ కాఫీ అని చెబుతారు. దేశంలో సుమారు 250,000 కాఫీ పెంపకందారులు ఉన్నారు; వారిలో 98% మంది చిన్న సాగుదారులు. 2009 నాటికి, భారతీయ కాఫీ ప్రపంచ ఉత్పత్తిలో కేవలం 4.5% మాత్రమే. భారతీయ కాఫీలో దాదాపు 80% ఎగుమతి అవుతుంది; 70% జర్మనీ, రష్యా, స్పెయిన్, బెల్జియం, స్లోవేనియా, యునైటెడ్ స్టేట్స్, జపాన్, గ్రీస్, నెదర్లాండ్స్, ఫ్రాన్స్ దేశాలకు కట్టుబడి ఉంది. ఎగుమతుల్లో ఇటలీ వాటా 29%.

భారతదేశంలోని మూడు ప్రాంతాలలో కాఫీని పండిస్తున్నారు, కర్ణాటక, కేరళ, తమిళనాడు సాంప్రదాయ కాఫీ పండించే ప్రాంతంగా ఏర్పడతాయి, తరువాత కొత్త ప్రాంతాలు ఆంధ్రప్రదేశ్, ఒడిషాలోని సాంప్రదాయేతర ప్రాంతాలలో అభివృద్ధి చెందాయి. దేశంలోని తూర్పు తీరంలో మూడవ వంతు అసోం, మణిపూర్, మేఘాలయ, మిజోరాం, త్రిపుర, నాగాలాండ్, ఈశాన్య భారతదేశంలోని అరుణాచల్ ప్రదేశ్.

చరిత్ర 
కాఫీ పెంపకానికి సుదీర్ఘ చరిత్ర ఉంది, ఇది మొదట ఇథియోపియాకు, తరువాత అరేబియా (యెమెన్) కు ఆపాదించబడింది. పారిస్‌లోని బిబ్లియోథెక్ నేషనల్ ప్రకారం పురాతన చరిత్ర సా.శ.875 లో కనుగొనబడింది,, ఇథియోపియా (అబిస్నియా) కు అసలు మూలం 15 వ శతాబ్దంలో అరేబియాకు తీసుకురాబడింది.

భారతీయ సందర్భంలో, కాఫీ పెంపకం భారతీయ ముస్లిం సాధువు బాబా బుడాన్ తో ప్రారంభమైంది, అతను మక్కా తీర్థయాత్ర నుండి తిరిగి వచ్చేటప్పుడు, ఏడు కాఫీ గింజలను (తన గడ్డం దాచిపెట్టి) యెమెన్ నుండి భారతదేశంలోని మైసూరు వరకు అక్రమంగా రవాణా చేశాడు. అతను చిక్కమగళూరు జిల్లాలోని చంద్ర ద్రోణ గిరి (1,829 మీటర్లు (6,001 అడుగులు) ) (‘గిరి’ అంటే “కొండ”) పై నాటాడు. గ్రీన్ కాఫీ విత్తనాన్ని అరేబియా నుండి బయటకు తీయడం చట్టవిరుద్ధమైన చర్యగా పరిగణించబడింది. ఇస్లాం మతంలో ఏడవ సంఖ్య పవిత్రమైన సంఖ్య కాబట్టి, ఏడు కాఫీ గింజలను మోసే సాధువు యొక్క చర్య మతపరమైన చర్యగా పరిగణించబడింది. ఇది భారతదేశంలో కాఫీ పరిశ్రమకు నాంది, ముఖ్యంగా, అప్పటి కర్ణాటక రాష్ట్రంలో భాగమైన అప్పటి మైసూర్ రాష్ట్రంలో. అంకురోత్పత్తిని నివారించడానికి కాల్చిన లేదా ఉడకబెట్టిన రూపంలో కాకుండా వేరే ఏ రూపంలోనైనా కాఫీ గింజలను ఎగుమతి చేయడానికి అనుమతించకుండా అరబ్బులు ఇతర దేశాలకు ఎగుమతి చేయడంపై కఠినమైన నియంత్రణను కలిగి ఉన్నారనే విషయాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకుంటే ఇది బాబా బుడాన్ యొక్క గణనీయమైన ధైర్య సాధన.

క్రమబద్ధమైన సాగు త్వరలో బాబా బుడాన్ యొక్క మొదటి విత్తనాలను నాటడం తరువాత, 1670 లో, ఎక్కువగా ప్రైవేట్ స్థానిక భారతీయ యజమానులు, మొదటి తోటను 1840 లో బాబా బుడాన్ గిరి, కర్ణాటకలోని దాని చుట్టుపక్కల కొండల చుట్టూ స్థాపించారు. ఇది తమిళనాడులోని వైనాడ్ (ఇప్పుడు కేరళలో భాగం), షెవరోయ్స్, నీలగిరి ప్రాంతాలకు వ్యాపించింది. 19 వ శతాబ్దం మధ్యలో బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యం ఉనికి భారతదేశంలో బలమైన మూలాలను తీసుకోవడంతో, కాఫీ తోటలు ఎగుమతి కోసం అభివృద్ధి చెందాయి. కాఫీ సంస్కృతి దక్షిణ భారతదేశానికి వేగంగా వ్యాపించింది.

1942 లో, కాఫీ ఎగుమతిని నియంత్రించాలని, 1942 నాటి కాఫీ VII చట్టాన్ని ఆమోదించడం ద్వారా చిన్న, ఉపాంత రైతులను రక్షించాలని ప్రభుత్వం నిర్ణయించింది, దీని కింద కాఫీ బోర్డు అఫ్ ఇండియా స్థాపించబడింది, దీనిని వాణిజ్య, పరిశ్రమల మంత్రిత్వ శాఖ నిర్వహిస్తుంది. భారతదేశంలో కాఫీ ఎగుమతులపై ప్రభుత్వం నాటకీయంగా పెంచింది, దాని సాగుదారుల కాఫీలను పూల్ చేసింది. అలా చేయడం ద్వారా, వారు అధిక నాణ్యత గల కాఫీని ఉత్పత్తి చేయడానికి రైతులకు ప్రోత్సాహకాలను తగ్గించారు, కాబట్టి నాణ్యత స్థిరంగా మారింది.

గత 50 సంవత్సరాల్లో, భారతదేశంలో కాఫీ ఉత్పత్తి 15 శాతానికి పైగా పెరిగింది. 1991 నుండి, భారతదేశంలో ఆర్థిక సరళీకరణ జరిగింది. కాఫీ పరిశ్రమ దీనిని పూర్తిగా ఉపయోగించుకుంది. ఉత్పత్తి యొక్క తక్కువ శ్రమ ఖర్చులు. 1993 లో, ఒక స్మారక అంతర్గత అమ్మకాల కోటా (ISQ) కాఫీ రైతులను తమ ఉత్పత్తిలో 30% భారతదేశంలో విక్రయించడానికి అర్హత ఇవ్వడం ద్వారా కాఫీ పరిశ్రమను సరళీకృతం చేయడానికి మొదటి అడుగు వేసింది. 1994 లో ఫ్రీ సేల్ కోటా (ఎఫ్‌ఎస్‌క్యూ) పెద్ద, చిన్న తరహా సాగుదారులు తమ కాఫీని దేశీయంగా లేదా అంతర్జాతీయంగా 70%, 100% మధ్య విక్రయించడానికి అనుమతించినప్పుడు ఇది మరింత సవరించబడింది. 1996 సెప్టెంబరులో తుది సవరణలో దేశంలోని సాగుదారులందరికీ కాఫీ సరళీకరణ, వారు కోరుకున్న చోట వారి ఉత్పత్తులను విక్రయించే స్వేచ్ఛ లభించింది.

ఉత్పత్తి 

సిలోన్ మాదిరిగా, భారతదేశంలో కాఫీ ఉత్పత్తి 1870 ల నుండి వేగంగా క్షీణించింది, అభివృద్ధి చెందుతున్న టీ పరిశ్రమచే భారీగా పెరిగింది. వినాశకరమైన కాఫీ తుప్పు కాఫీ ఉత్పత్తిని ప్రభావితం చేసింది, ఉత్పత్తి ఖర్చులు అనేక భాగాలలో కాఫీ తోటలను టీ తోటలతో భర్తీ చేశాయి. ఏదేమైనా, కాఫీ పరిశ్రమ సిలోన్లో వలె ఈ వ్యాధితో ప్రభావితం కాలేదు,, టీ పరిశ్రమ చేత కప్పబడి ఉన్నప్పటికీ, బ్రిటిష్ గయానాతో పాటు బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యంలో కాఫీ ఉత్పత్తి యొక్క బలమైన కోటలలో భారతదేశం ఇప్పటికీ ఒకటి. 1910–12 మధ్య కాలంలో, కాఫీ తోటల విస్తీర్ణం దక్షిణాది రాష్ట్రాల్లో 203,134 ఎకరాలు (82,205 హెక్టార్లు) ఉన్నట్లు నివేదించబడింది, ఎక్కువగా ఇంగ్లాండ్‌కు ఎగుమతి చేయబడింది. 

ఉత్పత్తి యొక్క అతి ముఖ్యమైన ప్రాంతాలు దక్షిణ రాష్ట్రాలైన కర్ణాటక, కేరళ, తమిళనాడులలో ఉన్నాయి, ఇవి 2005-2006 పెరుగుతున్న కాలంలో భారతదేశ కాఫీ ఉత్పత్తిలో 92% పైగా ఉన్నాయి. ఇదే సీజన్లో, భారతదేశం 4,40,000 పౌండ్ల (2,00,000 కిలోలు) కాఫీని ఎగుమతి చేసింది, 25% పైగా ఇటలీకి ఉద్దేశించబడింది. సాంప్రదాయకంగా, భారతదేశం అరబికా కాఫీ యొక్క ప్రసిద్ధ ఉత్పత్తిదారుగా ఉంది, అయితే గత దశాబ్దంలో అధిక దిగుబడి కారణంగా రోబస్టా బీన్స్ గణనీయంగా పెరుగుతోంది, ఇది ఇప్పుడు భారతదేశంలో ఉత్పత్తి చేసే కాఫీలో 60 శాతానికి పైగా ఉంది. దేశీయ కాఫీ వినియోగం 1995 లో 50,000 టన్నుల నుండి 2008 లో 94,400 టన్నులకు పెరిగింది. కాఫీ బోర్డ్ ఆఫ్ ఇండియా అందించిన గణాంకాల ప్రకారం, "పోస్ట్ మాన్‌సూన్ అంచనా 2009-10", "పోస్ట్" కోసం రోబస్టా, అరబికా కాఫీ ఉత్పత్తి అంచనా. వివిధ రాష్ట్రాల్లో బ్లోసమ్ అంచనా 2010–11 "మొత్తం 3,08,000 టన్నులు, 2,89,600 టన్నులు. 2010 నాటికి, భారతీయ పండించిన కాఫీలో 70%, 80% మధ్య విదేశాలకు ఎగుమతి అవుతుంది.

భారతదేశంలో పండించిన కాఫీ అంతా నీడలో, సాధారణంగా రెండు అంచెల నీడతో పెరుగుతాయి. ఏలకులు, దాల్చినచెక్క, లవంగం, జాజికాయ వంటి సుగంధ ద్రవ్యాలతో తరచుగా పంట పండిస్తారు, కాఫీలు ఇంటర్-క్రాపింగ్, స్టోరేజ్, హ్యాండ్లింగ్ ఫంక్షన్ల నుండి సుగంధ ద్రవ్యాలను పొందుతాయి. పెరుగుతున్న ఎత్తు అరబికా (ప్రీమియర్ కాఫీ) కోసం సముద్ర మట్టానికి 1,000 మీ (3,300 అడుగులు) నుండి 1,500 మీ (4,900 అడుగులు),, రోబస్టా కోసం 500 మీ (1,600 అడుగులు) నుండి 1,000 మీ (3,300 అడుగులు) మధ్య ఉంటుంది (తక్కువ నాణ్యత ఉన్నప్పటికీ, ఇది పర్యావరణ పరిస్థితులకు బలంగా ఉంటుంది). ఆదర్శవంతంగా, అరబికా, రోబస్టా రెండూ బాగా ఎండిపోయిన నేల పరిస్థితులలో పండిస్తారు, ఇవి కొద్దిగా ఆమ్లమైన (pH 6.0–6.5) గొప్ప సేంద్రియ పదార్థాలకు అనుకూలంగా ఉంటాయి. ఏదేమైనా, భారతదేశం యొక్క కాఫీలు మధ్యస్తంగా ఆమ్లంగా ఉంటాయి, ఇది సమతుల్య, తీపి రుచికి దారితీస్తుంది, లేదా జాబితా లేని, జడమైన వాటికి దారితీస్తుంది. అరబికా యొక్క వాలులు మితంగా సున్నితంగా ఉంటాయి, రోబస్టా వాలులు సున్నితంగా ఉంటాయి.

భారతదేశంలో కాఫీ ప్రాసెసింగ్; డ్రై ప్రాసెసింగ్, తడి ప్రాసెసింగ్ అనే రెండు పద్ధతులను ఉపయోగించి సాధించబడుతుంది. డ్రై ప్రాసెసింగ్ అనేది ఎండలో ఎండబెట్టడం యొక్క సాంప్రదాయ పద్ధతి, ఇది పండ్ల లక్షణాలను ఉత్పత్తి చేసే రుచిని కలిగి ఉంటుంది. తడి ప్రాసెసింగ్ పద్ధతిలో, కాఫీ గింజలను పులియబెట్టి కడుగుతారు, ఇది మెరుగైన దిగుబడికి ఇష్టపడే పద్ధతి. తడి ప్రాసెసింగ్ విషయానికొస్తే, బీన్స్ లోపభూయిష్ట విత్తనాలను వేరు చేయడానికి శుభ్రపరచడానికి లోబడి ఉంటుంది. వివిధ రకాలు, పరిమాణాల బీన్స్ తరువాత ఉత్తమ రుచిని పొందటానికి మిళితం చేయబడతాయి. తదుపరి విధానం రోస్టర్స్ లేదా వ్యక్తిగత రోస్టర్ల ద్వారా కాల్చడం. అప్పుడు కాల్చిన కాఫీ తగిన పరిమాణాలకు ఉంటుంది.

రకాలు 

భారతదేశం యొక్క కాఫీ యొక్క నాలుగు ప్రధాన బొటానికల్ సాగులలో కెంట్, ఎస్ .795, కావేరీ,, ఎంపిక 9. 1920 లలో, భారతదేశంలో పండించిన తొలి రకమైన అరబికాకు కెంట్ (లు) అని పేరు పెట్టారు, ఆంగ్లేయుడు ఎల్.పి కెంట్, డోడ్డెన్‌గుడ్డ యొక్క ప్లాంటర్ మైసూర్‌లోని ఎస్టేట్. భారతదేశం, ఆగ్నేయాసియాలో సాధారణంగా నాటిన అరబికా S.795, ఇది సమతుల్య కప్పు, మొక్కా యొక్క సూక్ష్మ రుచి నోట్లకు ప్రసిద్ధి చెందింది. 1940 లలో విడుదలైన ఇది కెంట్స్, ఎస్ .288 రకాల మధ్య ఒక క్రాస్. కావేరి, సాధారణంగా కాటిమోర్ అని పిలుస్తారు, ఇది హైబ్రిడో-డి-తైమూర్‌తో కాటుర్రా మధ్య ఒక క్రాస్ యొక్క ఉత్పన్నం, అవార్డు గెలుచుకున్న ఎంపిక 9 తఫరికెలా, హైబ్రిడో-డి-తైమోర్ మధ్య క్రాసింగ్ నుండి ఉత్పన్నం. శాన్ రామోన్, కాటుర్రా యొక్క మరగుజ్జు, సెమీ-మరగుజ్జు సంకరజాతులు అధిక సాంద్రత గల మొక్కల పెంపకానికి డిమాండ్లను అభివృద్ధి చేయడానికి అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి. దేవామాచి హైబ్రిడ్ (సి. అరబికా, సి. కానెఫోరా) భారతదేశంలో మొదటిసారిగా 1930 లో కనుగొనబడింది.

ఇండియన్ కాఫీ అసోసియేషన్ యొక్క వారపు వేలంలో అరబికా చెర్రీ, రోబస్టా చెర్రీ, అరబికా ప్లాంటేషన్, రోబస్టా పార్చ్మెంట్ వంటి రకాలు ఉన్నాయి.

ప్రాంతీయ లోగోలు, బ్రాండ్లు: అనమలైస్, అరకు లోయ, బాబాబుదంగిరిస్, బిలిగిరిస్, బ్రహ్మపుత్ర, చిక్మగళూరు, కూర్గ్, మంజరాబాద్, నీలగిరి, పల్నీస్, షెవరోయ్స్, ట్రావెన్కోర్, వయనాడ్. మాన్‌సూన్డ్ మలబార్, మైసూర్ నగ్గెట్స్ ఎక్స్‌ట్రా బోల్డ్, రోబస్టా కాపి రాయల్ వంటి అనేక ప్రత్యేక బ్రాండ్లు కూడా ఉన్నాయి.

సేంద్రీయ కాఫీ 
సేంద్రీయ వ్యవసాయ-రసాయనాలు, మొక్కల రక్షణ పద్ధతులు లేకుండా సేంద్రీయ కాఫీ ఉత్పత్తి అవుతుంది. ఐరోపా, యునైటెడ్ స్టేట్స్, జపాన్లలో ప్రాచుర్యం పొందినందున, అటువంటి కాఫీని మార్కెట్ చేయడానికి అక్రెడిటింగ్ ఏజెన్సీ ఒక ధ్రువీకరణ అవసరం (జనాదరణ పొందిన రూపాలు రెగ్యులర్, డీకాఫిన్ చేయబడిన, రుచి, తక్షణ కాఫీ రకాలు). భారతీయ భూభాగం, శీతోష్ణస్థితి పరిస్థితులు పశువుల ఎరువు, కంపోస్టింగ్, మాన్యువల్ కలుపును ఉపయోగించి రెండు అంచెల మిశ్రమ నీడలో లోతైన, సారవంతమైన అటవీ నేలల్లో ఇటువంటి కాఫీ పెరుగుదలకు అవసరమైన ప్రయోజనాలను అందిస్తాయి, దాని వివిధ కాఫీ తోటలలో పాటిస్తున్న ఉద్యాన కార్యకలాపాలతో పాటు; చిన్న రకాల హోల్డింగ్‌లు అటువంటి రకరకాల కాఫీకి మరొక ప్రయోజనం. ఈ అన్ని ప్రయోజనాలు ఉన్నప్పటికీ, 2008 నాటికి భారతదేశంలో ధ్రువీకరించబడిన సేంద్రీయ కాఫీ హోల్డింగ్స్ (భారతదేశంలో 20 గుర్తింపు పొందిన ధ్రువీకరణ సంస్థలు ఉన్నాయి) కేవలం 2,600 హెక్టార్ల (6,400 ఎకరాలు) విస్తీర్ణంలో 1700 టన్నుల ఉత్పత్తిని అంచనా వేశారు. అటువంటి కాఫీ వృద్ధిని ప్రోత్సహించడానికి, క్షేత్ర ప్రయోగాలు, సర్వేలు, కేస్ స్టడీస్ ఆధారంగా కాఫీ బోర్డు దత్తత కోసం అనేక ప్యాకేజీలను రూపొందించింది, సమాచార మార్గదర్శకాలు, సాంకేతిక పత్రాలతో భర్తీ చేయబడింది.

పరిశోధన, అభివృద్ధి 

ఆగ్నేయ ఆసియాలోని ప్రధాన పరిశోధనా కేంద్రంగా పరిగణించబడుతున్న కాఫీ పరిశోధన సంస్థ ద్వారా కాఫీ పరిశోధన, అభివృద్ధి ప్రయత్నాలు భారతదేశంలో బాగా నిర్వహించబడతాయి. ఇది భారత ప్రభుత్వం వాణిజ్య, పరిశ్రమల మంత్రిత్వ శాఖ క్రింద కాఫీ బోర్డ్ ఆఫ్ ఇండియా నియంత్రణలో ఉంది, దీనిని పార్లమెంటు చట్టం ప్రకారం “పరిశోధన, అభివృద్ధి, పొడిగింపు,” ప్రోత్సహించే ఉద్దేశంతో ఏర్పాటు చేశారు. క్వాలిటీ అప్ గ్రేడేషన్, మార్కెట్ సమాచారం, ఇండియన్ కాఫీ యొక్క దేశీయ, బాహ్య ప్రమోషన్. ” ఇది కాఫీ తోటల నడిబొడ్డున కర్ణాటకలోని చిక్కమగళూరు జిల్లాలోని బాలెహోన్నూర్ సమీపంలో స్థాపించబడింది. ఈ సంస్థను స్థాపించడానికి ముందు, 1915 లో కొప్పాలో తాత్కాలిక పరిశోధనా విభాగం స్థాపించబడింది, ప్రధానంగా ఆకు వ్యాధుల ద్వారా పంట సంక్రమణకు పరిష్కారాలను రూపొందించడానికి. దీని తరువాత 1915 లో "మైసూర్ కాఫీ ప్రయోగాత్మక స్టేషన్" పేరుతో అప్పటి మైసూర్ ప్రభుత్వం స్థాపించిన క్షేత్ర పరిశోధనా కేంద్రం. దీనిని 1942 లో ఏర్పడిన కాఫీ బోర్డుకి అప్పగించారు, 1944 నుండి ఈ స్టేషన్‌లో సాధారణ పరిశోధనలు ప్రారంభమయ్యాయి. డాక్టర్ ఎల్.సి. కోల్మన్ భారతదేశంలో కాఫీ పరిశోధన స్థాపకుడిగా పేరు పొందారు. కాఫీ బోర్డ్ ఆఫ్ ఇండియా ఒక స్వయంప్రతిపత్తి సంస్థ, ఇది భారత ప్రభుత్వ వాణిజ్య, పరిశ్రమల మంత్రిత్వ శాఖ క్రింద పనిచేస్తుంది. బోర్డు భారతదేశంలో కాఫీ పరిశ్రమకు స్నేహితుడు, తత్వవేత్త, మార్గదర్శిగా పనిచేస్తుంది. 1942 సంవత్సరంలో భారత పార్లమెంటు చట్టం ప్రకారం ఏర్పాటు చేయబడిన ఈ బోర్డు పరిశోధన, అభివృద్ధి, పొడిగింపు, క్వాలిటీ అప్ గ్రేడేషన్, మార్కెట్ సమాచారం, భారతీయ కాఫీ యొక్క దేశీయ, బాహ్య ప్రచారంపై దృష్టి పెడుతుంది.

ప్రజాదరణ 
ఇండియా కాఫీ హౌస్ హోటల్ గొలుసును కాఫీ బోర్డు 1940 ల ప్రారంభంలో బ్రిటిష్ పాలనలో ప్రారంభించింది. విధాన మార్పు కారణంగా 1950 ల మధ్యలో, బోర్డు కాఫీ హౌస్‌లను మూసివేసింది. ఏదేమైనా, డిశ్చార్జ్ అయిన ఉద్యోగులు అప్పటి కమ్యూనిస్ట్ నాయకుడు ఎ. కె. గోపాలన్ నాయకత్వంలో శాఖలను స్వాధీనం చేసుకున్నారు, ఈ నెట్‌వర్క్‌ను ఇండియన్ కాఫీ హౌస్ అని పేరు మార్చారు. మొట్టమొదటి ఇండియన్ కాఫీ వర్కర్స్ కో-ఆపరేటివ్ సొసైటీ 1957 ఆగస్టు 19 న బెంగళూరులో స్థాపించబడింది. మొదటి ఇండియన్ కాఫీ హౌస్ క్రొత్త ఢిల్లీలో 1957 అక్టోబరు 27 న ప్రారంభించబడింది. క్రమంగా, ఇండియన్ కాఫీ హౌస్ గొలుసు దేశవ్యాప్తంగా విస్తరించింది, పాండిచేరిలో శాఖలు, 1958 చివరి నాటికి త్రిస్సూర్, లక్నో, నాగ్‌పూర్, జబల్పూర్, ముంబై, కోల్‌కతా, తెల్లిచేరి, పూణే తమిళనాడు. దేశంలో ఈ కాఫీ హౌస్‌లను 13 సహకార సంఘాలు నిర్వహిస్తున్నాయి, వీటిని ఉద్యోగుల నుండి ఎన్నుకోబడిన మేనేజింగ్ కమిటీలు నిర్వహిస్తాయి. ఈ సంఘాలను నడిపించడానికి జాతీయ గొడుగు సంస్థ సహకార సంఘాల సమాఖ్య.

అయితే, ఇప్పుడు కాఫీ బార్‌లు బారిస్టా వంటి ఇతర గొలుసులతో ఆదరణ పొందాయి; కేఫ్ కాఫీ డే దేశంలో అతిపెద్ద కాఫీ బార్ గొలుసు. భారతీయ ఇంటిలో, కాఫీ వినియోగం దక్షిణ భారతదేశంలో మిగతా చోట్ల కంటే ఎక్కువగా ఉంది.

కాఫీ బోర్డ్ ఆఫ్ ఇండియా 

భారతదేశంలో కాఫీ ఉత్పత్తిని ప్రోత్సహించడానికి భారత ప్రభుత్వ వాణిజ్య, పరిశ్రమల మంత్రిత్వ శాఖచే నిర్వహించబడుతున్న సంస్థ కాఫీ బోర్డ్ ఆఫ్ ఇండియా. 1942 లో పార్లమెంటు చట్టం ద్వారా ఈ బోర్డు స్థాపించబడింది. 1995 వరకు కాఫీ బోర్డు చాలా మంది సాగుదారుల కాఫీని పూల్ చేసిన సరఫరా నుండి విక్రయించింది, కాని ఆ తరువాత భారతదేశంలో ఆర్థిక సరళీకరణ కారణంగా కాఫీ మార్కెటింగ్ ప్రైవేట్ రంగ కార్యకలాపంగా మారింది.

కాఫీ బోర్డు యొక్క సాంప్రదాయ విధుల్లో భారతదేశం, విదేశాలలో కాఫీ ప్రచారం, అమ్మకం, వినియోగం ఉన్నాయి; కాఫీ పరిశోధన నిర్వహించడం; చిన్న కాఫీ సాగుదారులను స్థాపించడానికి ఆర్థిక సహాయం; కార్మికుల పని పరిస్థితులను కాపాడటం, అమ్ముడుపోని కాఫీ మిగులు కొలను నిర్వహించడం.

ప్రస్తావనలు

బాహ్య లింకులు 

 అధికారిక వెబ్‌సైట్

కాఫీ