భారతదేశంలో పురుషుల హక్కుల ఉద్యమం

భారతదేశంలో పురుషుల హక్కుల ఉద్యమంభారతదేశంలో వివిధ పురుషుల హక్కుల సంస్థలకు సంబంధించిన ఉద్యమం. స్త్రీలకు మాత్రమే అనుకూలంగా ఉండి, వారికి మాత్రమే లాభదాయకమై, పురుషులకు హానికరంగా ఉండే చట్టాలను ఉపసంహరించాలని, లింగ వివక్షలేని చట్టాలను ప్రవేశపెట్టాలనేవి, ఈ ఉద్యమకారుల ప్రధాన ప్రతిపాదనలు.

ఈ సంఘాల కృషి

సుదీర్ఘకాలంగా ఈ సంఘాలు- 
 భార్యాభర్తల మధ్య నెలకొన్న అభిప్రాయభేదాలను పరిష్కరించి, సయోధ్య నెలకొల్పి, వారికి తగు సలహాలు/సూచనలు ఇచ్చి విడాకులను నివారించటానికి
 భర్తగా పురుషుల హక్కులను/ఆత్మగౌరవాన్ని కాపాడటానికి
 వరకట్న వేధింపు చట్టాలకు బలి అయిన పురుషులలో మానసిక సంఘర్షణలను పారద్రోలి, వారి ఆత్మహత్యా ప్రయత్నాలకు అడ్డుకట్ట వేయటానికి
 అవకాశవాద/స్వార్థపూరిత, స్వప్రయోజనాల కోసం కాపురాలను కూల్చటానికి సిద్ధపడే న్యాయవాదుల చేతుల నుండి బాధిత పురుషులను రక్షించటానికి, వారి న్యాయ పోరాటాలు సరియైన దిశలో పెట్టటానికి, వారికి అవసరమైన చేయూతనివ్వటానికి
 వరకట్న వేధింపు చట్టాలలోని లొసుగులను సరిదిద్దటానికి
 ఈ చట్టాలలో సాక్ష్యాధారాలు లేకుండా అరెస్టులు చేయకుండా నిరోధించటానికి (2 జూలై 2014 న ఇది సాకారమైనది)
 నిరాధార ఆరోపణలతో చట్టాలను దుర్వినియోగం చేసేవారిపై చట్టపరమైన చర్యలు తీసుకొనబడేలా చేయటానికి 
 బాలుర/పురుషుల సమస్యల గురించి రాజకీయ నాయకులతో, విద్యా సంస్థలలో చర్చించటానికి
 అతివాద స్త్రీవాదుల తప్పుడు గణాంకాలను, పక్షపాతంలో కూడిన అభ్యాసాలను, అసత్యాల గురించి సంఘాన్ని జాగృతం చేయటానికి
 పురుషుల హక్కులు కాపాడటానికి కృషి చేసే చిన్న చిన్న సంస్థలకు ఆర్థిక సహాయాన్ని అందించటానికి
 భారతదేశపు చట్ట/న్యాయవ్యవస్థల మానవహక్కుల ఉల్లంఘనను తేటతెల్లం చేయటానికి
 పాశ్చాత్య దేశాలలో భారతదేశం పైనున్న (స్త్రీలకు భద్రత లేమి, వేళ్ళునుకుపోయిన వరకట్న జాడ్యం వంటి) దురభిప్రాయాలను రూపుమాపటానికి 
-అవిరామ కృష్తి సల్పుతున్నాయి.

సంఘంలో విస్తారంగా వ్యాపించి ఉన్న పురుష ద్వేషం వలన దెబ్బతిన్న, వేధించబడుతోన్న, అణగారిన పురుషులకు ఊపిరిని ఊదుతూ వారి కోసమే ఈ సంస్థలు మన్నుతూ ఉన్నాయి. ఈ పురుష ద్వేషం వలనే వరుసగా పురుష వ్యతిరేక చట్టాలు రూపొందుతున్నవని, వీటి వలనే భారతదేశం లింగ ఆధారిత నేరపూరిత సంఘంగా మలచబడుతోందని గమనించాయి. పురుషుడి హక్కులపై, పురుషుని కుటుంబం హక్కులపై, తండ్రి యొక్క హక్కులపై, పిల్లల హక్కులపై, మానవ హక్కులపై ఈ సంస్థలు పోరాటం చేస్తున్నాయి.

గౌరవప్రదంగా బ్రతికే పురుషుని వ్యక్తిత్వం పై బురద జల్లటం, అతణ్ణి శారీరకంగా/మానసికంగా వేధించటం, చట్టాలను ఆయుధాలుగా చేసుకొని వారిని బెదిరించటం నాణేనికి ఒక వైపు అయితే, సంతానం ఉన్నచో, పురుషుడిని వారికి దూరం చేయటం మరొక వైపు. సంతానం బాధ్యతలను కోర్టులు భార్యకే అప్పజెప్పటం, చాలా తక్కువ సమయం భర్తకు సంతానంతో గడిపే సమయాన్ని అనుమతించటం, వంటి వాటితో భర్త స్థానంలో ఉన్న పురుషుడు మరింత వేదనకు లోనౌతున్నాడని, తాము ఈ దిశగా కృషి చేస్తున్నామని, భర్తకు కూడా సంతానం పై సమాన హక్కులు ఉన్నాయని, పండుగ-పబ్బాలకు భర్త తన సంతానాన్ని తన ఇంటికి తీసుకువెళ్ళి వారితో సంతోషంగా గడిపే వెసులుబాటు కల్పించేలా తాము శ్రమిస్తున్నామని ఛైల్డ్స్ రైట్స్ అండ్ ఫ్యామిలీ వెల్ఫేర్ సంస్థ తెలిపినది.

వివిధ వృత్తులలో నిష్ణాతులైన, భార్యా బాధితులైన వారే ఈ సంఘాలలో సభ్యులు/నిర్వాహకులూ కూడా.

భారతదేశంలో పురుషుల హక్కుల సంఘాలు 
 Crime Against Man Cell లేదా Society for Prevention of Cruelty to Husbands, 1988, ఢిల్లీ
 పీడిత పురుష/పతి పరిషత్తు, కలకత్తా
 అఖిల భారతీయ పత్ని విరోధి మోర్చా, ఢిల్లీ
 పురుష హక్క సౌరక్షణ్ సమితి, 1996, పూణే
 సంగబాల్య, 2003, కర్ణాటక
 ఇందియా కుడుంబ పాదుగాప్పు ఇయాకం, చెన్నై
 Men's Rights Association
 Men's Rights India
 Save India Family Foundation, Bangalore 
 Childs Rights and Family Welfare, Mumbai 
 Confidare India, Bangalore
 CRISP (Children's Rights Initiative for Shared Parenting)
 DCW (Delhi Counsel for Women)
 AIMRAW (Association for International Men's Rights Activism and Welfare)
 AVFM-India (A Voice for Men - India)
 INSAAF (Indian Social Awareness and Activism Forum)
 Karnataka Rajya Purusha Samrakshana Samithi
 AIMPF (All India Mother-in-Law Protection Forum)
 MASHAAL (Mothers And Sisters of Husbands Against Abuse of Law)

పురుషుల హక్కులు

పురుషునిగా 
 సాంఘిక/మానసిక/శారీరక ఆరోగ్యం కలిగి ఉండటం

భర్తగా 
 భార్యచే ఎటువంటి గృహ హింసకూ లోను కాకుండటం

తండ్రిగా 
 సంతానంతో సంతోషంగా కావలసినంత సమయం గడపటం

చరిత్ర

1988 
ఢిల్లీకి చెందిన, అత్యున్నత న్యాయస్థానంలో న్యాయవాదిగా పనిచేస్తున్న సుప్రీ రాం ప్రకాష్ చుగ్, 1988 లోనే తన సంస్థ Society for Prevention of Cruelty to Husbands ను స్థాపించారు. ఈ సంస్థ స్థాపనకు ముఖ్య కారణం "భార్యచే హింసించబడుతున్న లేదా బెదిరించబడుతున్న భర్తను రక్షించటానికి చట్టాలు లేవు. వరకట్న నిరోధక చట్టాలు స్త్రీ పక్షపాతంగానే ఉన్నాయి. నిరంతరం అనుమానించే/మానసికంగా బాధించే భార్య నుండి భర్త తనను తాను ఎలా రక్షించుకొవాలి?"

వరకట్న నిరోధక చట్టాలు స్త్రీ హక్కులను కాపాడుతాయి, కానీ దురదృష్టవశాత్తూ బెదిరించాలనుకొనే, లేక రాజీ రూపంలో అధిక మొత్తాన్ని వసూలు చేసుకొనవచ్చుననే భార్య యొక్క అమాయక భర్తను ఇవి బలిగొంటాయని, వైవాహిక సామరస్యాన్ని ఇవి చెడగొడతాయని చుగ్ అభిప్రాయపడ్డారు.

2003 
తన తమ్ముడి భార్య తమ కుటుంబ సభ్యులందరిపై నిరాధార వరకట్న వేధింపు వ్యాజ్యాలు వేయటంతో అరుణ్ మూర్తి, ఢిల్లీలో తన ఉద్యోగం సైతం వదిలివేసి, ఒక హెల్ప్ లైన్ తో సంగబాల్యను బెంగుళూరు నగరంలో స్థాపించారు.

2005 
అనేక కుటుంబ హక్కుల చట్టాల పరిరక్షక సంస్థలను కలుపుకొంటూ 9 మార్చి 2005 న Save Indian Family ఏర్పడినది.

2006 
సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ కు చెందిన స్వరూప్ సర్కార్ గృహ హింస చట్టానికి సంబంధించి ఈ విధంగా వ్యాఖ్యానించారు.

 

దీనికి మద్దతు తెల్పుతూ సచిత్ దలాల్ అనే వ్యక్తికి రాష్ట్రపతికి, ప్రధాన మంత్రికి, పార్లమెంటు సభ్యులకు ఇతర ఉద్యమకారులకు "వివాహ వ్యవస్థ ఇక శిలువవేయబడినట్లే" నన్న సందేశాన్ని పంపారు. ఆయన మాటల్లో

ఈ చట్టాన్ని తేవటంలో కీలక పాత్ర పోషించిన మహిళలను సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ వంటి సంస్థలు "ఆధునిక సూర్పనఖలు"గా సంబోధించినవి. ఈ చట్టాన్ని వ్యతిరేకించే వర్గాలు, వీటి వలన స్త్రీకి మరింత హాని జరుగబోతోందని, ఇవి విడాకులు సంఖ్యను పెంపొందించబోతున్నవని, వీటి వలన భవిష్యత్తులో స్త్రీ జాతి నడిరోడ్డుకు ఈడ్చబడుతుందని ఆ నాడే అంచనా వేశాయి. స్త్రీల చెప్పుచేతలలో నడిచే పురుషులను "అవివేకులు"గా సంబోధించినవి.

2007 
26 ఆగస్టున సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఢిల్లీలోని జంతర్ మంతర్ వద్ద చట్టపరమైన తీవ్రవాదానికి వ్యతిరేకంగా ప్రదర్శన నిర్వహించింది. స్త్రీవాదం పురుషులను బలిపశువులు చేసేంత పురోగతి సాధించినదది తేటతెల్లం చేసినది. సంసారంలోని చిన్న చిన్న పొరపొచ్చాలను కూడా గృహ హింస చట్టంలోనే బంధించబడుతోన్నవని, ఇది భారతీయ వివాహ వ్యవస్థను దెబ్బ తీస్తోన్నదని, అప్పటి స్త్రీ-శిశు సంక్షేమ మంత్రి రేణుకా చౌదరిని, నేషనల్ కమిషన్ ఫర్ వుమెన్ ఛెయిర్ పర్సన్ గిరిజా వ్యాస్ ను, అత్యున్నత న్యాయస్థాన న్యాయవాది ఇందిరా జై సింఘ్ ను దుయ్యబట్టినది. ఫలితంగా విడాకులు తీసుకొన్న తల్లి పంచన పెరిగే సంతానం పెరిగిపోతోందని, తండ్రిలోని సంఘానికి ఈ పరిణామాలు దారి తీస్తోన్నాయని ఈ సంస్థ ప్రతినిధులు హెచ్చరించారు.

ఇతర సంఘాలు ఈ చట్టాలు భర్త/అత్తమామలు/ఆడపడుచులు అనే కొత్త బాధితులను సృష్టించినవని, క్రొత్త సాంఘిక రుగ్మతకు నాంది పలికినవని తెలిపాయి. వివాహిత మృతులలో పురుషుల-స్త్రీల నిష్పత్తి 64:36 లో ఉన్నదని తెలిపినవి.
 
సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ నవంబరు 19, అంతర్జాతీయ పురుషుల దినోత్సవంగా జరపాలని ప్రకటించింది. అనుకొన్న ప్రకారం జంతర్ మంతర్ వద్ద ఈ దినోత్సవాన్ని జరిపినది. భారతదేశంలో మొట్టమొదటి సారిగా పురుషుల దినోత్సవం జరుపబడ్డది. ఈ సందర్భంగా స్త్రీ హక్కుల పోరాటాలు చేసేవారు రహస్యంగా మాంసాన్ని భుజించే జంతు హక్కులు పరిరక్షకులు వంటి వారని గేలి చేసినది. భారతదేశంలో పోలియోను నిర్మూలించినట్లు నేషనల్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ వుమెన్, ప్రతి ఇంటినుండి భర్తలను తరిమికొట్టే రోజు త్వరలోనే రానున్నదని తెలిపినది. శతాబ్దాలుగా భారతీయ సంఘం స్త్రీల పట్ల ప్రదర్శించిన వివక్ష వాస్తవమేనని, కానీ ఈ చారిత్రక అసమానతలను సరి చేయటానికి చట్టపరమైన చర్యలు చేపట్టటం మాత్రం తప్పిదమని పురుష హక్కుల సంఘాలు తెలిపినవి. సేవ్ ఇండియన్ ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ కు చెందిన స్వరూప్ సర్కార్ ఈ విధంగా వ్యాఖ్యానించారు.

{{Quote|"Women protection laws assume that women are always honest and truthful. Therefore proof and evidence is not required. So honest men are being jailed. Men are committing suicide. It has become an instrument not of equality but terror."("స్త్రీ సంరక్షక చట్టాలు స్త్రీలు ఎల్లవేళలా నిజాయితీపరులుగానే ఉంటారని అనుకొంటున్నవి. అందుకే వీటికి సాక్ష్యాధారాలు అవసరం లేదు. ఫలితంగా నిజాయితీపరులైన పురుషులు చెరసాలపాలవుతున్నారు. పురుషులు ఆత్మహత్యలకు పాల్పడుతున్నారు. సమానత్వానికి పరికరంగా ఉండవలసిన చట్టం, బెదిరింపుకు పరికరంగా మారిపోయినది.")}}

 2008 
సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ సంస్థ ప్రతినిధులు ఒకానొక సమావేశంలో భర్త స్థానంలో ఉన్న పురుషులు, అత్త/ఆడపడుచు స్థానంలో ఉన్న స్త్రీలు 498ఏ చట్టంలో బలిపశువులౌతున్నా, స్త్రీ-శిశు సంక్షేమ మంత్రి చోద్యం చూస్తున్నారని వారు స్త్రీ అభివృద్ధి మంత్రా లేక భార్య అభివృద్ధి మంత్రా అనేది అర్థం కావటం లేదని తెలిపారు.

ప్రస్తుత వరకట్న వేధింపు చట్టాలు పురుషులకు హానికరంగా ఉన్నవని, వీటిని మార్చవలసిన అవసరం ఉన్నదని పురుషవాదుల నుండి కుప్పలు తెప్పలుగా వస్తోన్న ఫిర్యాదుల దృష్ట్యా కేంద్రం ఈ చట్టంలో మార్పులకు అంగీకరించింది. అయితే మొదట అంగీకరించినా తర్వాత మాట మార్చింది. దీంతో పురుషవాదుల ఆగ్రహం కట్టలు తెంచుకొన్నది.

హాస్యానికై కిట్ప్లై తాము రూపొందించిన వాణిజ్య ప్రకటనలో శోభనం నాడు కిర్రుమంచాన్ని వేసినందుకు వధువు వరుణ్ణి చెంపదెబ్బ కొట్టటం సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్  విమర్శించింది. కారణాలను ఈ విధంగా పేర్కొన్నది:
 ఇది గృహహింసను పెంపొందించే విధంగా ఉన్నది
 కిట్ప్లైకు ఇది హాస్యాస్పదం కావచ్చు, కానీ పురుషులకు కాదు, కాబట్టి
 ఏ రకమైన గృహహింసనూ ప్రోత్సహించరాదు, భర్త పై కూడా, కాబట్టి
 ఇది పురుషులను శారీరకంగా, మానసికంగా, ఆర్థికంగా బాధిస్తుంది కాబట్టి
 ఇదే ప్రకటనలో పాత్రల స్థానాన్ని మార్చి దానిని కిట్ప్లై ప్రసారం చేస్తే అది ఒక విప్లవాన్నే సృష్టిస్తుంది కాబట్టి
 భర్తను చెంపదెబ్బ కొట్టటంలో తప్పేమీ లేదు, అనే సందేశాన్ని ఈ ప్రకటన పంపుతుంది కాబట్టి
 ఇటువంటి ప్రకటనల వలనే, భర్త స్థానంలో ఉన్న పురుషులు, ఆత్మహత్యలకు పాల్పడే అవకాశాలు ఉన్నాయి కాబట్టి

ఈ ఫౌండేషన్ వ్యవస్థాపకుడు -

- అని తెలిపారు.

కొన్ని స్త్రీ సంఘాలు కూడా ఈ వాదనను సమర్థించాయి.

ఇలాగే పాండ్స్, ఐసీఐసీఐ ప్రూడెన్షియల్ ప్రకటనలు కూడా వివాదాస్పదమయ్యాయి. చెన్నయ్ కు చెందిన ఇందియా కుడుంబ పాదుగాప్పు ఇయాకం కు చెందిన సురేష్ రాం -
 

CRISP తన నివేదికలో పురుషులలో ఆత్మహత్యలు చట్టాల దుర్వినియోగం వల్లనే అని తెలిపినది. పురుషుడు ఎటువంటి గృహ హింస ఎదుర్కొన్నా, వారిని రక్షించే చట్టాలే కరువయ్యాయని తెలిపినది.

 2015 
 ఆగస్టు 
చట్ట/న్యాయ వ్యవస్థలు స్త్రీలు అసత్యాలు పలుకరనే అభిప్రాయం కలిగి ఉంటాయని, ఈ అభిప్రాయమే బాధిత పురుషులకు గొడ్డలిపెట్టు అయినదని సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ స్థాపకుడు స్వరూప్ సర్కార్ ఆగస్టు నెలలో నాగ్‌పూర్లో జరిగిన సమావేశంలో అభిప్రాయపడ్డారు. ఇదే సమావేశంలో వాస్తవ్ ఫౌండేషన్ కార్యకర్త భారతదేశపు చట్టం స్త్రీలనే బాధితులుగా పురుషులే బాధించేవారిగా పరిగణించబడటం వల్లనే ఈ సమస్య వచ్చిపడినదని, సర్వేలలో కూడా ఈ అభిప్రాయం సమాజంలో కూడా పాతుకుపోయినట్లు తెలిపినవని, వరకట్న వేధింపు చట్టం, గృహ హింస చట్టం, మాన భంగ చట్టం ఈ దేశంలో అత్యధికంగా దుర్వినియోగం అవ్వబడే చట్టాలని తెలిపారు. CRISP కు చెందిన కుమార్ జాగీర్దార్, తండ్రికన్నా కూడా తల్లే బిడ్డకు ఉత్తమ సంరక్షకురాలిగా చట్టాలు భావిస్తున్నవని, ఒక శిశువు యొక్క స్థూలాభివృద్ధికి తల్లిదండ్రులిరువురూ అవసరమనే వాస్తవాన్ని చట్టాలు విస్మరిస్తున్నవని, ఈ దేశపు ఆదాయపు పన్నులో 82% పురుషుల నుండే వస్తోన్నా, వారి సమస్యలు మాత్రం ఎవరికీ పట్టలేదని వ్యాఖ్యానించారు.

ఈ సంస్థలన్నీ కొన్ని సమస్యలను విశదీకరించినవి
 కుటుంబ కలహాలే కారణంగా జరుగుతున్న ఆత్మహత్యలలో స్త్రీల కన్నా పురుషులే ఎక్కువగా ఉన్నారు.
 స్త్రీ-శిశు సంక్షేమ శాఖ 53% శాతం బాలులు అత్యాచారాలకు గురి అవుతున్నట్లు తేల్చినా ప్రతి ఒక్కళ్ళూ బాలికల/స్త్రీలపై జరిగే అత్యాచారాలనే ప్రస్తావిస్తారు గానీ, బాలుర విషయంలో మాత్రం మిన్నకుంటారు.
 తప్పుడు నేరారోపణలతో వరకట్న, గృహహింస, లైంగిక వేధింఫు చట్టాల దుర్వినియోగం
 విడిపోయి భరణం కడుతున్నా కూడా భర్తకు సంతానంతో గడిపే సమయం పరిమితంగా ఉండటం
 పురుషుల సమస్యలను పట్టించుకొనే నాథుడే లేకపోవటం

చట్టాలను దుర్వినియోగం చేసే వారిని శిక్షించాలని, నిరాధార కేసులలో ఇరుక్కుని నిర్దోషులుగా బయటపడినవారికి పునరావాసం కలిపించాలని, శిశు సంక్షేమ ఆభివృద్ధిని స్త్రీ-శిశు సంక్షేమ అభివృద్ధి శాఖ నుండి వేరు చేయాలని అభిప్రాయపడినవి.

2015 దీమాపూర్ సామూహిక హత్య, రోహ్‌తక్ సోదరీమణుల వీడియో వివాదం, జస్లీన్ కౌర్ ఉదంతాలు జరిగిన తర్వాత పురుష హక్కుల సంఘాలు "అసలు భారతీయ పురుషుడికి వీధుల్లో రక్షణ ఉన్నదా?" అనే ప్రశ్నను లేవనెత్తినవి. ఇటువంటి పరిస్థితులలో పురుషులు స్త్రీలకు ఏ విధంగానూ సహాయపడదలచుకోలేరు అని తెలిపినది. మన సంఘంలో స్త్రీలకు గౌరవమివ్వటం పురుషులకు మాత్రమే నేర్పుతామని, అదే స్త్రీలకు పురుషులకు గౌరవమివ్వటం నేర్పమని ఈ ధోరణి మారాలని సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ ఫౌండేషన్ కు చెందిన జ్యోతీ తివారీ తెలిపారు. ఇటువంటి విషయాలలో ప్రసార మాధ్యమాల పాత్రను విస్మరించలేమని, వాస్తవాలను తెలుసుకోకుండానే గోరంతలను కొండంతలుగా చూపటం, పురుషులందరినీ ఒకే గాటికి కట్టివేయటం వంటి వాటితో పరిస్థితులు మరింత ప్రమాదకరంగా మారే అవకాశం ఉన్నదని అదే సంస్థకు చెందిన సుజిత్ దేశ్ పాండే అభిప్రాయపడ్డారు.

 సెప్టెంబరు 
పురుషుల హక్కులను కాపాడేందుకు స్త్రీలు సైతం కదం తొక్కటం అందరినీ విస్మయానికి గురి చేసినది. పురుషుల సమస్యల నుండి పురుషులను విముక్తులు చేస్తేగానీ, స్త్రీలు తమ సమస్యల నుండి విముక్తులు కాలేరని తెలిపారు. పురుషుల లైంగికతను సంఘం చాలా తప్పుగ అర్థం చేసుకొన్నదని, పురుష లైంగికతను ఎగతాళి చేయటం, పురుష లైంగికతకు నేరపు రంగును పులమటం మరిన్ని సమస్యలకు దారి తీస్తాయని స్పష్టం చేశారు. పురుష లైంగికత గురించి పురుషుల కంటే కూడా, పురుషుల హక్కుల కొరకు పోరాడే స్త్రీలే ఎక్కువగా అర్థం చేసుకొన్నారు.

జస్లీన్ కౌర్ వీడియో వివాదం పై వార్తా ఛానెళ్ళు అన్నీ ముద్దాయి సరవ్ జీత్ సింగ్ కు శాపనార్థాలు పెడుతోండగా, లఘు చిత్ర రూపకర్త అయిన దీపికా భరద్వాజ్ అనే స్త్రీ మాత్రం రెండు వైపులా వినకుండా కేవలం ఒక స్త్రీ పురుషుడిపై చేసే లైంగిక వేధింపుల ఆధారంగానే అతను ఆమెను లైంగికంగా వేధించాడనే నిర్ధారణకు రావటం అసమంజసమని అవే వార్తా ఛానెళ్ళలో తెలిపారు. జస్లీన్ కౌర్ విషయంలో జరిగినది కేవలం ఒక వాదులాట మాత్రమేననీ, వాదులాటకూ, వేధింపుకూ తేడా ఉండేది మనం గమనించాలన్నారు. స్త్రీవాదులచే నిష్కర్షగా విమర్శింపబడుతోన్ననూ, పురుషుల హక్కుల కోసం పోరాడే ఈ స్త్రీలు మాత్రం వారెంచుకొన్న మార్గాన్ని వీడలేదు. వీరికి సన్నిహితులైన పురుషులు తప్పుడు వరకట్న వేధింపు వ్యాజ్యాలలో, తప్పుడు మానభంగ వ్యాజ్యాలలో స్త్రీల చేతే ఇరికించబడటం కళ్ళారా చూసిన వీరు, ఈ మార్గాన్ని ఎంచుకొన్నారు. ఈ చట్టాల దుర్వినియోగం పురుషులకే కాక, అత్త/ఆడపడుచు స్థానాలలో ఉన్న స్త్రీలకు కూడా శాపం కావటంతో ఈ మహిళలు ఈ చట్టాల దుర్వినియోగం ఆగాలని కోరుకొంటున్నారు.

రోహ్‌తక్ సోదరీమణుల వీడియో వివాదంలో సైతం సత్యాసత్యాల నిగ్గు తేల్చటానికి దీపికా స్వయంగా రోహ్‌తక్ బయలుదేరి అక్కడి ప్రత్యక్ష సాక్షులను విచారించి, ప్రసార మాధ్యమాలలో జరిగిన ప్రచారం వాస్తవాధారితం కాదని తెలుపటానికి తాను విచారించిన వారి వీడియోలు తీసి అంతర్జాలంలో పోస్టు చేసినది. తర్వాత ఈ సోదరీమణులకు పురుషులకు దేహశుద్ధి చేయటం పరిపాటి అని తేలినది. మెల్లగా ఈ ఉదంతాలలో నిజాలు బయటపడ్డాయి. తన స్వంత మాటలలో,

స్త్రీవాదులు చేసే వాదనకు భిన్నంగా, లైంగిక వేధింపుల/గృహ హింస వ్యాజ్యాలలో బాధితులుగా చెప్పుకొనే స్త్రీలు వారు తమ వ్యాజ్యాలను వెనక్కు తీసుకోకపోవటానికి కారణం స్త్రీల పై ద్వేషం కాదని, ఇవి ధనవ్యామోహంతో బనాయించబడ్డ కేసులని పురుషుల హక్కుల కోసం పోరాడే స్త్రీలు తెలుపుతారు. పురుషులే ఎక్కువ ఆత్మహత్యలకు పాల్పడుతోన్న, పురుషులపైనే ఎక్కువగా హింస జరుపబడుతోన్న ప్రస్తుత తరుణంలో దృష్టి కేంద్రీకరించవలసినది స్త్రీ/స్త్రీ లైంగికత/స్త్రీ హక్కుల పైన కాదని, పురుషులు/పురుషుల లైంగికత/పురుషుల హక్కుల పైనేనని వీరు తెలిపారు. సహాయనిధులలో సైతం ఎక్కువ భాగం స్త్రీ సంక్షేమ సంస్థలకే కేటాయించబడుతోందని తెలిపారు.

అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు అమలు చేయబోయే మహిళలపై హింసకు అంతర్జాతీయ చట్టం (The International Violence Against Women Act)  ను నిరసిస్తూ ప్రపంచవ్యాప్తంగా పురుషులను కూడగట్టుకొని వాషింగ్టన్, డి.సి. లోని ఆ దేశపు కాంగ్రెస్ తో చర్చించటానికి ఉమా కిరణం బయలుదేరినది. ఈ చట్టం ప్రకారం బాధితులు రక్షించబడి, నేరస్థులు శిక్షించబడతారు. పాశ్చాత్య విలువలను భారతదేశం పైన రుద్దవద్దని, పురుషబాధితులను కూడా గుర్తించాలని ఉమా అభిప్రాయపడ్డారు. లైంగికత పై సాంఘిక అవగాహన కుంటుపడి ఉన్నదని, పురుష లైంగికత సంకుచితంగా అర్థం చేసుకొనబడి ఉన్నదని, పురుష లైంగికతను నిత్యం ఎగతాళి చేయబడటం, దానికి నేరపు రంగును పులమాలని చూడటం వంటి వలన సమస్యను మరింత జటిలం చేస్తున్నాయన్నారు. వారి మాటలలో,

సేవ్ ఇండియా ఫ్యామిలీ, ఢిల్లీకి చెందిన బర్ఖా త్రెహాన్ పార్లమెంటు సభ్యులను, రాజకీయవేత్తలను కలసి పురుషుల హక్కుల గురించి చర్చిస్తూ ఉంటారు. సమస్యలు అందరికీ ఉంటాయని, అందరూ లాభపడేలా వీటి పరిష్కారం ఉండాలని అభిప్రాయపడే ఆమె మాటలలో

 అక్టోబరు 
ఢిల్లీ కౌన్సిల్ ఆఫ్ వుమెన్ (DCW) కు చాలా మంది పురుషుల నుండి తమ భార్య తమను మానసిక, శారీరక, ఆర్థిక, లైంగిక, ఆస్తి, విడాకు వేధింపులు పెడుతోందని ఇబ్బడి ముబ్బడిగా ఫిర్యాదులు చేశారు. వాస్తవానికి ఈ సంస్థ కేవలం '' స్త్రీల హక్కులను కాపాడటానికి స్థాపించబడిననూ, ఫిర్యాదులు సంఖ్య ఎక్కువగానే ఉండటంతో, ఈ ఫిర్యాదులు వాస్తవదూరం కాకపోవటంతో చేసేది లేక పురుషుల హక్కులపై కూడా ఈ సంస్థ దృష్టి సారించవలసి వచ్చింది. సౌమ్యమైన విషయం అయితే దంపతులను వారి తల్లిదండ్రులతో చర్చించి, కౌన్సిలింగ్ నిర్వహించి ఢిల్లీ లీగల్ సర్వీసెస్ అథారిటీ (DLSA) మధ్యవర్తిత్వానికి పంపినది. కేసు కఠినమైనది అయితే స్థానిక పోలీస్ స్టేషనులో ఎఫ్ ఐ ఆర్ నమోదు చేయించింది.

కాన్ఫిడేర్ సంస్థ ప్రతినిధి జ్యోతీ తివారీ, ఒకానొక ఇంటర్వ్యూలో ఇలా తెలిపారు.

 ఈ సంఘం పితృప్రాముఖ్యం ఉన్నది కాదు, మాతృప్రాముఖ్యం ఉన్నదే
 నా వరకు నేను ఏ పురుషునిచే బాధింపబడలేదు, ఇంకా చెప్పాలంటే స్త్రీల చేతే బాగా ఎక్కువగా బాధింపబడ్డాను
 నా సోదరుని పై/మా పై అతని భార్య వేసిన తప్పుడు కేసులను భరించలేక తాను ఆత్మహత్యకు పాల్పడ్డాడు. అదే నన్ను పురుషపక్షపాతిగా మార్చినది
 పురుషుల హక్కులని పురుషుల కంటే కూడా స్త్రీలే బాగా అర్థం చేసుకొనగలుగుతారు. కొందరు అతివాద స్త్రీవాదులు అర్థం చేసుకొన్నా, నాకు మద్దతు తెలుపటానికి వెనుకాడతారు. అయినా నేను వెళ్తున్నది సరియైన మార్గం అని నాకు తెలుసు. మిగతా వారెమనుకొన్నా, నాకు సరియైనది అనిపించినదే నేను చేస్తాను
 నేను సంప్రదించే రాజకీయ నాయకులు కూడా దీనిని సరైన స్పృహలో తీసుకొంటారు. పురుషులకు జరిగే అన్యాయాలు వారికి కూడా తెలుసునని చెబుతారు. కానీ తాము అధిష్టానం చెప్పుచేతలలో ఉండవలసిన అవసరం ఉన్నదని, కావున తాము ఈ విషయంలో ఎక్కువ చొరవ తీసుకొనలేమని, తెలుపుతారు. సమస్యంతా ఇక్కడే.
 పురుషులు తరచూ బాధలకు, దోపిడీకి గురౌతుంటారు. వారి విధినిర్వహణ గురించి ఆరా తీసేవారే గానీ, వారి బాధలను, వేదనను ఆలకించేవారే లేరు. ఇంత కఠినమైన సంఘంలో పురుషుల హక్కులను పొందటమంటే కొండను ఢీ కొట్టటమే. ఈ సంఘంలో పురుషులకు న్యాయమనేదే లేదు. వారి క్షోభను కాస్త తగ్గించినా, ఎంతోకొంత సాధించామనే మేము భావిస్తాము
 వేధించబడిన పురుషులకు మేము స్వాంతను, మనోనిబ్బరాన్ని అందిస్తాము. సిగ్గుపడకుండా గళం ఎత్తమని కోరతాము. కష్టమైనా సరే పోరాడమని ప్రేరణనని అందిస్తాము. వారికై వారు నిలదొక్కుకునేలా చేస్తాము
 పురుషుల హక్కుల ఉద్యమం యొక్క ప్రాథమిక లక్ష్యం, పురుషులను రక్షక, పాలక పాత్రల నుండు విముక్తుణ్ణి చేయటం. స్వతంత్రమైన ఐచ్చిక జీవితం వారు గడిపేలా చూడటం.

కారణాలు

పురుషులపై హింస 

పురుషులపై హింసకు వివిధ కారణాలు ఉండవచ్చును. పురుషులపై హింస అనగా పురుషుడి పై (స్త్రీలు/పురుషులు/ఇతరులు) జరిపే హింసాత్మక ఆగడాలు. ఇవి కేవలం శారీరకమో, కేవలం మానసికమో, లేదా రెండు విధాలుగానో అయ్యి ఉండవచ్చును. పురుషుడు హింసించేవాడే గానీ, హింసకు లోనవడనే అభిప్రాయం ప్రతి సంఘంలోనూ సర్వసాధారణంగా ఉంది. పురుషులపై లైంగిక దాడులు ఒక్కొక్క సంఘంలో ఒక్కొక్క విధంగా పరిగణించబడుతున్ననూ, ఈ సమస్యను అంతర్జాతీయ న్యాయవిధానం సైతం గుర్తించటం లేదు. అంతర్జాతీయంగా పురుషులపై ఉన్న దురభిప్రాయం ఒకవైపు అయితే, దేశ-కాలమాన పరిస్థితుల ప్రకారం, భారతదేశంలో ఈ హింస పైకి కనబడకుండా చాప క్రింద నీరు  అన్న చందాన నిగూఢమై ఉంది. 1970వ సంవత్సరంలో తెలుగునాట తల్లా? పెళ్ళామా? అనే పేరుతో చిత్రం విడుదల అయినది అంటే, ఈ ఇరువురి స్త్రీ పాత్రల నడుమ ప్రతి పురుషుడూ ఎలా నలిగిపోతాడన్న విషయం ప్రస్ఫుటంగా తెలిసిపోతుంది. వీరి విషయంలో ఏ మాత్రం సమతూకం తప్పినా పురుషుడే నిందలపాలు అవుతాడు. జీవితాంతం కష్టసుఖాలలో పాలుపంచుకొనే భార్యకు వైపు మొగ్గుచూపితే భార్యాలోలుడని, ఎన్నో కష్టాలు పడి తనని పెద్ద చేసిన తల్లి వైపు మొగ్గు చూపితే అమ్మకూచి అని ముద్ర వేయటానికి ఈ సంఘం కాచుకు కూర్చొని ఉంటుంది.

భర్త పట్ల క్రౌర్యం 

భర్త పట్ల క్రౌర్యం ప్రధానంగా రెండు కారణాల వలన జరుగుతుంది. 
 ఇష్టం లేని వివాహాన్ని బలవంతంగా తల్లిదండ్రులు తమ కుమార్తెకు చేయటం/చేయాలనే ప్రయత్నం చేయటం. ఉదా: నిషా శర్మ వరకట్న వేధింపు వ్యాజ్యం. ఇక్కడ గమనించవలసిన విషయం, సయోధ్య లేనిది తల్లిదండ్రుల-కుమార్తె మధ్యన. కానీ దీనివలన వీరికెవరికీ ఎటువంటి నష్టం లేదు. (తన ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా పెళ్ళి చేస్తున్నారని కుమార్తె గానీ, తము చూపించిన సంబంధం తమ కుమార్తె చేసుకోవటం లేదని తల్లిదండ్రులు గానీ పోలీసులను ఆశ్రయించరు. ఒక అమాయక యువకుడి జీవితాన్ని నాశనం చేయటానికి అందరూ కలసి ముందడుగు వేస్తారు. అలాగే తర్వాత ఈ వివాహం తప్పించటానికి అన్నెం పున్నెం ఎరుగని వరుడిపై (కట్నం కోరాడనో, అసభ్యంగా ప్రవర్తించాడనో, వైవాహిక బలాత్కారం చేస్తున్నాడనో, వరకట్న వేధింపులకు పాల్పడుతోన్నాడనో, సంతానం కలగట్లేదు అని దెప్పిపొడుస్తున్నాడనో, హత్యా ప్రయత్నం చేశాడనో, లేదా నేరుగా హత్యే చేశాడనో) పోలీసులకు ఫిర్యాదు చేసే సమయంలో తల్లిదండ్రుల-కుమార్తెలు ఒకరికొకరు బహుచక్కగా సహకరించుకొంటారు.
 తమ మాట పెడచెవిన పెట్టి కుమార్తె వారికి ఇష్టం లేని యువకుడిని వివాహమాడితే ప్రతీకారేచ్ఛతో రగిలిపోయే తల్లిదండ్రులు. ఉదా: సుహైబ్ ఇల్యాసీ.

ఇవే కాక ఇతర చిన్న విషయాలు కూడా భార్య భర్తతో క్రూరంగా వ్యవహరించే కొన్ని సందర్భాలు
 భర్త తమ తాహతుకు తగ్గట్లు సరియైన ఉద్యోగం చేయలేకపోతున్నందుకు. విలాసవంతమైన జీవితాన్ని ఇవ్వలేకపోతున్నందుకు
 భర్త తన తల్లిదండ్రుల బాగోగులు చూస్కుంటున్నందుకు
 మానసిక రుగ్మతలు గల తమ కుమార్తెను ఎలాగోలా, ఎవరికో ఒకరికి కట్టబెట్టేసి తమ బాధ్యతను తీర్చేసుకోవాలనుకొనే తల్లిదండ్రుల వలన
 తమ దురలవాట్ల, వివాహేతర సంబంధాల గురించి భర్తకు తెలిసిపోయినదని తెలుసుకొన్న భార్య, అవి తాను బయటపెట్టకుండా ఉండాలని ఆశించే భార్య వలన

ఒక వైపు భర్తను భార్యే నానా విధాలుగా హింసించటం, మరో వైపు స్త్రీ సంక్షేమ సంస్థలలో తమ భర్త తమని హింసిస్తున్నాడని ఫిర్యాదు చేయటం లేదా స్త్రీ సంక్షేమ చట్టాలను దుర్వినియోగం చేయటం వంటి ఆకృత్యాలతో భారతదేశంలో పురుషులు అడకత్తెరలో పోకచెక్క  వలె నలిగిపోతున్నారు. ఇది ఇలా ఉంటే ఇటువంటి భార్య నుండి విడాకులు కోరుకొన్నా తప్పే. భర్త విడాకులకు దరఖాస్తు చేసుకొన్నచో ఆత్మహత్యకు పాల్పడతామని లేదంటే వరకట్న వేధింపు చట్టాలను వారి పై ప్రయోగిస్తామని "అబల" నారులు బెదిరించటం పరిపాటి అయిపోయింది. తమని భరించే బలిపశువు ఒకడు ఉండాలి, సంఘంలో తన "వివాహిత" స్థానానికి ఏ మాత్రం స్థానభ్రంశం కలుగకూడదు. పైగా, భర్త అనే వాడు రెక్కలు ముక్కలు చేసుకొని సంపాదిస్తే, అది తన కుటుంబానికి కాకుండా, భార్య యొక్క తల్లిదండ్రులకు వెచ్చించాలి. తన నుండి భర్త విడిపోకూడదు, తాను హింసించటానికి ఒక ఆటవస్తువు తన వద్దనే ఉండాలి అనే భావనలో ఉండే స్త్రీలు వలన ఈ క్రౌర్యం నానాటికీ పెరిగిపోతున్నది.

సభ్య సమాజ వైఖరి

సమాజంలో ఉండే అపోహలు
నల్లనివన్నీ నీళ్ళు కావు, తెల్లనివన్నీ పాలు కావు  అన్నది గుర్తించాలని, స్త్రీలందరూ సౌశీల్యురాళ్ళే కారనీ, పురుషులందరూ క్రూరులే కారనీ, మంచి చెడులు అంతటా ఉన్నాయనేది గ్రహించాలని, సంగ్యబాల్యను స్థాపించిన అరుణ్ మూర్తి తెలిపారు. మన సమాజంలో సర్వసాధారణమైన అపోహలు-

 పురుషులు బలవంతులు
 హింసకు పాల్పడేది ఎప్పుడూ పురుషులే
 పురుషుడికి ఏ బాధా, బాదరబందీలు ఉండవలసిన అవసరం లేదు.
 పురుషుడికి సహనం ఉండదు
 పురుషుడి స్వేచ్ఛకు హద్దులు లేవు. (కాబట్టి పురుషులందరికీ విచ్ఛలవిడితనం ఉంటుంది.)
 పురుషులు ఎప్పుడూ శృంగారానికి అర్రులు చాస్తూ ఉంటారు. (కాబట్టి వారిపై లైంగికంగా దాడి చేసినా, దాని వలన వారికి శారీరకంగా/మానసికంగా ఎటువంటి నష్టం లేదు)
 పురుషులు తమ పై దాడి జరిగినట్లు బయటికి చెప్పుకొంటే, వారిని బలహీనులుగా సంఘం పరిగణిస్తుంది.
 స్త్రీ కన్నీళ్ళకు పురుషుడే కారణం
 స్త్రీ అబల
 హింసను అనుభవించేది ఎప్పుడూ స్త్రీలే  
 స్త్రీ సహనశీలి
 సంఘం కోసం స్త్రీ తన భావోద్వేగాలను అదుపు చేసుకొంటుంది. కావున ఆమె వైపు నుండే ఆలోచించాలి

క్రౌర్యాన్ని అనుభవించే పురుషుడి వేదనను, సభ్య సమాజం ఎప్పుడూ తేలికగానే పరిగణిస్తోంది. భర్త పడే వేదనను కూడా హాస్యాస్పదంగానే పరిగణిస్తోంది. ఒక పురుషుడు/భర్త హింసకు గురైనట్లు ఇరుగు పొరుగు వారిని తెలిసినా వారి నుండి అతనికి ఎటువంటి సహాయసహకారాలు అతనికి అందని దుస్థితి నెలకొని ఉంది.

మారుతున్న ధోరణులు
మన సంఘం ఆలస్యంగానైనా నిద్ర మేల్కొంటోందని, హింసకు పాల్పడే పురుషులు అయ్యే ఆస్కారం ఎంత ఉందో, స్త్రీ అయ్యే ఆస్కారం కూడా అంతే ఉన్నదని మన ప్రజానీకానికి మెల్లగా అర్థం అవుతోందని న్యాయవాదులు అభిప్రాయపడుతున్నారు.

ప్రసార మాధ్యమాల వైఖరి 
పురుషులపై హింస ప్రసార మాధ్యమాల దృష్టికి బహు అరుదుగా వస్తుందని, అడపా దడపా ఇలాంటి సంఘటనలు బయటికి పొక్కినా, స్త్రీలపై హింస ఎంత తీవ్రమైనదిగా పరిగణిస్తారో, పురుషులపై హింసను అంత తీవ్రంగా పరిగణించబదని స్వయానా ద టెలిగ్రాఫ్  అనే పత్రిక ఒప్పుకొన్నది. ఒకవేళ పురుషులపై హింసకు పాల్పడేది స్త్రీయే ఐనా, ఆ స్త్రీకి సంఘంలో చాలా పేరు ప్రతిష్ఠలు ఉంటే తప్పితే అది ఒక సంచలనం కాదు కాబట్టి, ప్రసార మాధ్యమాలు వీటిపై చర్చించటానికి పెద్దగా ఆసక్తి చూపవు.

ఇవి కూడా చూడండి 
 భర్త పట్ల క్రౌర్యం
 పురుషులపై హింస

మూలాలు 

పురుషుల హక్కులు
పురుషులపై హింస