అల్పాక్కర

అల్పాక్కర ప్రసిద్ధ తెలుగు పద్య ఛందోరూపం. అల్పాక్కర అత్యంత ప్రాచీన పద్యరూపం. తెలుగు పద్య కావ్యాలలో  వాడుకలోంచి క్రమంగా తప్పిపోయి విస్మృతిలో పడిపోయింది.

పద్య లక్షణము
 నాలుగు పాదములు ఉండును.
 ప్రతి పాదమునందు  రెండు ఇంద్ర , ఒక చంద్ర గణములుండును

ప్రాస 
నియమము కలదు.

యతి
 ప్రతి పాదమునందు 3వ గణము యొక్క మొదటి అక్షరము యతి స్థానము

ఉదాహరణలు
అల్పాక్కర
 సుమనఃపతియుగము సోముండును
 నెమకంగఁ బ్రావళ్ళు నిండిమీఱ
 గమనీయవిభవంబుగాంచునెప్డు
 రమణీయ మల్పాక్కరము కృతుల

 శిలలపై శిల్పాలు-చెక్కినారు, (మనవాళ్ళు)
 సృష్టి కే అందాలు-తెచ్చినారు,
 కనుచూపు కరువైన-వారికైనా
 కనిపించి కనువిందు-కలిగించు (రీతి) గా.... (ఆచార్య ఆత్రేయగారు వ్రాసిన మంచి మనసులు సినిమాలో పాట అల్పాక్కరను పోలియున్నది

మూలాలు 

పద్యము
 ఛందస్సు