Էլեկտրաշոկային զենք

Էլեկտրաշոկային զենք, նվազ մահաբեր զենք է, որն օգտագործում է էլեկտրական ցնցում թիրախին անգործունակ դարձնելու համար՝ ժամանակավորապես խաթարելով մկանների կամավոր վերահսկողությունը և/կամ ցավին համապատասխանեցնելու միջոցով։ Կան մի քանի տարբեր տեսակի էլեկտրաշոկային զենքեր։

Էլեկտրաշոկը թեյզեր չէ, թեև երկու տերմինները հաճախ օգտագործվում են որպես փոխադարձաբար, ցնցող հրացանները և թեյզերը վերաբերում են երկու տարբեր սարքերին։ Շշմեցնող հրացանները էլեկտրական հարված են հասցնում անմիջական շփման միջոցով, մինչդեռ թեյզեր սարքը հարվածը կառավարում է բարակ ճկուն լարերի միջոցով՝ կապված երկու զոնդերի հետ, որոնք արձակվում են թիրախի մեջ։

Պատմություն

1935 թվականին Կուբայից Ցիրիլ Դիասը նախագծեց էլեկտրաշոկի ձեռնոց։

Ջեք Քովերը, NASA-ի հետազոտող, սկսեց Թեյզերի մշակումը 1969 թվականին։ 1974 թվականին նա ավարտեց սարքը, որը նա անվանեց իր մանկության հերոս Թոմ Սվիֆթի պատվին («Թոմաս Ա. Սվիֆթի էլեկտրական հրացանը»)։ Taser Public Defender արտադրանքը վառոդ էր օգտագործում որպես իր շարժիչ ուժ, ինչը ստիպեց Ալկոհոլի, Ծխախոտի և Հրազենի Բյուրոյին այն դասակարգել որպես հրազեն 1976 թվականին։ Cover-ի արտոնագիրը հարմարեցվել է Nova Technologies-ի կողմից 1983 թվականին Nova XR-5000-ի համար՝ նրանց առաջին ոչ արկային ձեռքի ոճի ցնցող ատրճանակի համար։ XR-5000 դիզայնը լայնորեն կրկնօրինակվեց որպես այսօր օգտագործվող կոմպակտ ձեռքի ցնցող հրացանի աղբյուր։

Ծանոթագրություններ 

Ոստիկանական զենքեր