Ռոլանդ Միչեներ

Ռոլանդ Միչեներ (, ), կանադացի քաղաքական գործիչ, թագավորական փաստաբան։ 1953-1962 թվականներին Կանադայի Համայնքների պալատի պատգամավոր առաջադիմական Պահպանողական կուսակցության դրոշների ներքո և 1967-1974 թվականներին Կանադայի 20-րդ գեներալ-նահանգապետը։

Միչեները ծնվել և կրթություն է ստացել Ալբերտայում։ 1917 թվականին ծառայել է Թագավորական ռազմաօդային ուժերում (մինչև 1924 թվականը Կանադայում ռազմաօդային ուժերի առանձին ստորաբաժանում չի եղել)։ Ստացել է բարձրագույն կրթություն և ընդունվել Օքսֆորդի համալսարան, որտեղ ստացել է մագիստրոսի աստիճան, ինչպես նաև ակտիվորեն զբաղվել է սպորտով՝ հոկեյ խաղալով։ Հետագայում Միչեները վերադարձել է Կանադա և աշխատել որպես իրավաբան։ 1957 թվականին ընտրվել է Համայնքների պալատ և 1962 թվականին դարձել խորհրդարանի այդ աստիճանի խոսնակը։ 1964-1967 թվականներին աշխատել է տարբեր դիվանագիտական ներկայացուցչություններում։

1962 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Միչեները երդվել է Կանադայի թագուհու գաղտնի խորհրդին։ Այդ կապակցությամբ նա ստացել է համապատասխան կոչում՝ պատվավոր, սակայն, լինելով գեներալ-նահանգապետ, Միչեները ստացել է ցմահ շրջանառության բարձրագույն ձև՝ պատվավոր, արժանավոր։ Մահացել է 1991 թվականի օգոստոսի 6-ին՝ գտնվելով Քինգսթոնի Քուինս համալսարանի կանցլերի պաշտոնում։

Երիտասարդություն 

Ծնվել է Լակոմբեում (Ալբերտա նահանգ)։ Մայրը՝ Մերի Ռոլանդն էր, հայրը՝ Էդվարդ Միչեները, ով հետագայում դարձել է հայտնի քաղաքական գործիչ, Ալբերտայի Օրենսդիր ժողովի ընդդիմության առաջնորդ, սենատոր։ Սովորել է Ալբերտայի համալսարանում, որտեղ ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան։ Այնտեղ նա խաղացել է Օքսֆորդի համալսարանի հոկեյի ակումբում, ծանոթացել է Կանադայի ապագա վարչապետ Լեսթեր Փիրսի հետ, ով հետագայում կարևոր դեր է խաղացել Միչեների նշանակման գործում։ Ավարտելուց հետո նա ստացել է քաղաքացիական իրավունքի բակալավրի աստիճան և վերադարձել է Կանադա, բնակություն է հաստատել Տորոնտոյում։ Ավելի ուշ նա դարձել է Օնտարիոյի Գործադիր խորհրդի անդամ, տեղական ինքնակառավարման մարմինների Մանիտոբայի Թագավորական հանձնաժողովի նախագահ։

1927 թվականի փետրվարի 26-ին Միչեներն ամուսնացել է Նորա Ուիլիսի հետ, զույգը երեք դուստր է ունեցել։

Քաղաքական գործունեություն 
1943 թվականին Միչեները մասնակցել է Օնտարիոյի համընդհանուր ընտրություններին՝ «Առաջադիմական պահպանողականների» կուսակցության հովանու ներքո, սակայն պարտվել է «ֆեդերացիայի կոոպերատիվ համագործակցություն» կուսակցությունից Վիլյամ Դենիսոնին։ Մինեչերը այս անգամ կրկնել է փորձը 1945 թվականին և հաղթանակ է տարել՝ Օրենսդիր ժողովում տեղ ստանալով։ Հետագայում նա նշանակվել է Ալբերտայի փոխնահանգապետ՝ վարչապետի հանձնարարականով։ Ավելի ուշ նա զբաղեցրել է Օնտարիոյի նահանգի նահանգապետի քարտուղարի պաշտոնը։ Նրա խնդիրն օրակարգերի և այլ ընթացիկ աշխատանքիների ձևակերպումն էր։ 1948 թվականին նա կրկին հաղթել է գավառական ընտրություններում, սակայն, որոշել է դուրս գալ դաշնային մակարդակով։

1949 թվականին Միչեներն առաջին անգամ փորձել է մտնել Համայնքների պալատ, սակայն, ինչպես առաջին գավառական ընտրություններում, պարտվել է։ Նա հասարակությունից դուրս է մնացել մինչև 1953 թվականը, երբ վերջապես տեղ է զբաղեցրել Համայնքների պալատում։ Թեև Միչեներին չէր առաջարկվում մտնել վարչապետի կաբինետի կազմի մեջ, նա նշանակվել է Համայնքների պալատի խոսնակ։

1963 թվականի դաշնային ընտրություններում հաղթանակ է տարել Միչեների հին ընկեր Լեսթեր Փիրսոնի կուսակցությունը, որի արդյունքում նա դարձել է վարչապետ։ Ընդամենը մեկ տարի անց Լեսթերը խնդրել է Ժորժ Վանյեին նշանակել Հնդկաստանի գերագույն կոմիսար, նա այդ դիվանագիտական պաշտոնում աշխատել է 6 ամիս (1964 թվականի հուլիսի 9-ից)։ Լեսթերը Միչեներին հավաստիացնում էր, որ նա կհամարվի գեներալ-նահանգապետի պաշտոնի գլխավոր թեկնածուներից մեկը, երբ վերադառնա Կանադա։ Առողջական վատթարացման պատճառով Ժորժ Վանյեն հեռացել է փոխնախագահի պաշտոնից և Եղիսաբեթ IIին խորհուրդ է տվել իր պաշտոնում Ռոլանդին։ Մարտի 5-ին Վանյեն մահացել է Ռիդո հոլում, մահից հետո Կանադայում թագուհու վարչակազմի ժամանակավոր ղեկավար է դարձել Կանադայի գլխավոր դատավոր Ռոբեր Թաշրոն։

Կանադայի գեներալ-նահանգապետ 
1967 թվականի մարտի 29-ին Միչեները հրաման է ստացել անհապաղ վերադառնալ Կանադա, քանի որ Եղիսաբեթ II թագուհին մեծ կնիքով նրան նշանակել էր գեներալ-նահանգապետ Ժորժի վերջին խնդրանքով։ «Ես չեմ կարծում, որ ինչ-որ մեկը երկրի ներսում կամ նրա սահմաններից դուրս ավելի լավ էր մոտենում, քան Միչեները... մարդիկ պարզապես զգում էին, որ դա հաջող հանձնարարություն էր»։ Ապրիլի 17-ին նա երդվել է Սենատում։

Կանադայում պաշտոնն ստանձնելուց տասը օր անց նա պետք է պաշտոնապես բացեր Մոնրեալի Էքսպո-67 համաշխարհային ցուցահանդեսը։ Տոնավաճառին պետք է մասնակցեին 53 պետությունների առաջնորդներ, ինչպես նաև բազմաթիվ բարձրաստիճան պաշտոնյաներ։ Դիվանագիտական արձանագրության համաձայն՝ Միչեները, որպես գեներալ-նահանգապետ, պարտավոր էր հանդիպել յուրաքանչյուրին և դիվանագիտական բանակցություններ վարել։ Հյուրերի թվում էին ԱՄՆ նախագահ Լինդոն Ջոնսոնը, Գրեյս Քելլին, Ժակլին Քենեդին, Հայլե Սելասիեն, Ֆրանսիայի նախագահ Շառլ դը Գոլը և այլք։

1967 թվականի հուլիսի 1-ին ստեղծվել է Կանադայի շքանշանը, և Միչեները դարձել է նրա առաջին սեփականատերը։ 1972 թվականի հուլիսի 1-ին ստեղծվել է Կանադական «Ռազմական արժանիքների համար» շքանշանը, և Միչեները դարձել է նրա առաջին սեփականատերը։

Միչեները դարձել է առաջին գեներալ-նահանգապետը, որն այցելել է Տրինիդադ և Տոբագո իր անունից, այլ ոչ թե Գեորգ VI-ի և Եղիսաբեթ II-ի անունից, ինչպես նախկինում։ Հոկտեմբերին Ռոլանդը մեկնել է Իրան՝ մասնակցելու Պարսկական կայսրության 2500-ամյակի տոնակատարությանը։ Մեկնելուց առաջ բարձր շրջանակներում տարաձայնություններ են առաջացել, սակայն հաջող այցից հետո նման ուղևորություններ տեղի են ունեցել դեպի համագործակցության այլ երկրներ։

Ժառանգություն 
Միչեները գեներալ-նահանգապետի դերում հիմնադրել է երկու մրցանակ, որոնք հետագայում կհանձնվեն շատ հայտնի կանադացիներին՝ արտացոլելով ձկնորսության նկատմամբ իր հետաքրքրությունը, ստեղծել է «Michener Tuna» գավաթը։ Բազմաթիվ լրագրողների հետ իր ամուր հարաբերությունները ցուցադրելու համար նա հիմնադրել է իր «Լրագրության համար» մրցանակը։ Միչեները նաև հայտնի է նրանով, որ պատմության ընթացքում դարձել է երկրորդ կանադացին, որը երբևէ թագավորական վիկտորիանական շղթա է հանձնել անձամբ Թագուհի Եղիսաբեթ II-ին երկար ծառայության համար։

Հետագա կյանք 
Միչեների նահանգապետ դառնալուց հետո նրա կինը տեղափոխվել է Տորոնտո։ Նա եղել է բարեգործական և մշակութային կազմակերպությունների տնօրենների խորհրդի անդամ, 1973-1980 թվականներին եղել է Քինգսթոնի Քուինս համալսարանի կանցլերի պաշտոնում։ Որպես օրինակ, 80 տարեկան հասակում, նա բարձրացել է Միչիներ լեռան գագաթը։

1980-ականներին նա սկսել է հոգ տանել իր կնոջ մասին այն բանից հետո, երբ նա հիվանդացել է ալցհեյմերով։ Նա մահացել է 1987 թվականի հունվարի 12-ին Տորոնտոյում, իսկ Միչեները՝ 1991 թվականի օգոստոսի 6-ին։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Биография на сайте генерал-губернатора
 федеральный политический опыт — Библиотека Парламента

Կանադայի գլխավոր նահանգապետեր
Կանադայի քաղաքական գործիչներ
Կանադացի դիվանագետներ
Վիկտորիանական թագավորական շղթայի ասպետներ