Ժան Էկար

Ժան Ֆրանսուա Վիկտոր Էկար (, ), ֆրանսիացի բանաստեղծ, վիպասան, թատերագիր, էսսեիստ. ռոմանտիզմ գրական ուղղության ներկայացուցիչ։ Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1901 թ.), Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ։

Կենսագրություն 
Ժան Էկարը ծնվել է 1848 թվականի փետրվարի 4-ին, Տուլոնում։ Հայրը, որ հանրապետական էր, սեն-սիմոնական և հուլիսյան միապետության տարիներին ընդդիմադիր թերթեր էր խմբագրում, մահացել է, երբ տղան եղել է հինգ տարեկան։ Ժանը լավ կրթություն է ստացել. սովորել է Մակոն քաղաքի Լամարթինի անվան լիցեյում, ապա՝ Նիմի լիցեյում, որից հետո իրավունք է ուսումնասիրել Էքս ան Պրովանսում։ 1868 թվականին եկել է Փարիզ,  լույս է ընծայել իր բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ Jeunes Croyances-ը («Պատանեկան հավատալիքներ»-ը), որտեղ իր հարգանքի տուրքն է մատուցել Լամարթինին։ Գիրքը ջերմորեն է ընդունվել ընթերցողների ու գրաքննադատության կողմից և հեղինակի առջև բացել դռները դեպի մայրաքաղաքի պառնասյան շրջանակներ։

1869 թվականին նա հրատարակել է իր բանաստեղծական երկրորդ ժողովածուն՝ Parnasse Contemporain խորագրով։ 1870 թվականին Մարսելի թատրոնում բեմադրվել է նրա հեղինակած թատերգությունը։ Ֆրանս-պրուսական պատերազմից հետո Էկարը մասնակցել է գրական-արվեստագիտական La Renaissance ամսագի հիմնադրմանը։ 1874 թվականին լույս է ընծայել Poèmes de Provence ժողովածուն, որի շնորհիվ հռչակվել է Ֆրանսիայի այդ պատմական երկրամասի՝ Պրովանսի երգիչ։ 1876-ին հրատարակել է Parnasse Contemporain խորագիրրը կրող երրորդ ժողովածուն։ Տաղանդավոր բանաստեղծի՝ նրա նվաճած համբավին 1908 թվականին գումարվել է ոչ պակաս շնորհալի արձակագրի հռչակը. լույս է տեսել Maurin des Maures վեպը։ Դրան հաջորդած L'illustre Maurin-ը ամրապնդել է  նրա համբավը որպես վարպետ արձակագրի։ Ընդհանրացնելով՝ կարելի է եզրահանգել, որ Էկարի ստեղծագործական ներշնչանքի ակունքը մանկության հուշերն ու տպավորություններն են։ Paris-Parisian պարբերականը 1899 թվականին լույս տեսած մի գրախոսականում նրա ստեղծագործության առավել բնութագրական հատկանիշը համարել է «հարավային ռոմանտիզմը»։

Ժան Էկարը 1894 թվականին ընտրվել է Գրչի մարդկանց ընկերության նախագահ, 1909 թվականին՝ Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ, 1920 թվականին՝ Solliès-ville-ի քաղաքապետ։

Վախճանվել է 1921 թվականի մայիսի 13-ին, Փարիզի 7-րդ շրջանի «Ուդինո» հիվանդանոցում։ Հուղարկավորվել է Տուլոնի քաղաքային գերեզմանատանը։

Ուշագրավ փաստեր 
 Լեոն Դոդեն վկայում է, որ Ժան Էկարն օժտված էր ասմունքելու զարմանալի տաղանդով և մինչև անգամ միջակ բանաստեղծությունն այնպես էր արտասանում, որ գլուխգործոցի տպավորություն էր թողնում։ Արտյուր Ռեմբոյին դա բոլորովին դուր չէր գալիս, և նա նման դեպքերում չէր վարանում ամեն անգամ արտահայտելու իր դժգոհությունը։ Չնայած դրան՝ Էկարը Ռեմբոյին է նվիրել իր լավագույն բանաստեղծություններից մեկը՝ Les Effarés-ը։
 Տուլոնի երկաթուղային կայարանի մոտ գտնվող հին շենքը, որտեղ մի ժամանակ ապրել է Ժան Էկարը, վերածվել է նրան նվիրված թանգարանի

 Բանաստեղծի տունը Տուլոնի մերձակայքում գտնվող Solliès-Ville-ում

Երկեր

Պոեզիա 
 Jeanne d'Arc (Le rachat de la Tour)
 Les Jeunes Croyances, Alphonse Lemerre, 1867 
 Au clair de la lune, 1870, Alphonse Lemerre
 Rébellions et Apaisements, 1871, Alphonse Lemerre
 Mascarille, 1873, Alphonse Lemerre
 Pierre Puget, 1873, L. Laurent, Toulon (médaille d'or au concours de poésie de Toulon)
 Poèmes de Provence, 1874, Alphonse Lemerre - couronné par l'Académie française 
 La Chanson de l'enfant, 1876, Fischbacher -  couronné par l'Académie française
 Le Petit Peuple, 1879, Cayer 
 Les Poèmes de Provence ; les cigales, 1878 
 Miette et Noré, idylle provençale, 1880, Charpentier
 Lamartine, 1883, Ollendorff  
 Le Dieu dans l’homme, 1885, Ollendorff
 L'Éternel Cantique, 1885, Fischbacher 
 Maternités, 1886 
 Le Livre des petits, 1886, Delagrave 
 Le Livre d’heures de l'amour, 1887, Alphonse Lemerre 
 Jésus, 1896, Flammarion
 Sauveteurs, 1898, Mouillet
 Italie et France (vers), 1903, Crété
 Hollande, Algérie (poèmes et prose), 1913, Flammarion  
 Le Témoin, 1914 - 1916, Flammarion
 Le Jardin des enfants, 1914, Flammarion
 La Légende du Chevrier, (adaptation musicale de Emile Dens), 1914, J. Poulalion
 Le Sang du sacrifice, 1917, Flammarion

Վեպեր և վիպակներ 
 Roi de Camargue, 1890, Testard
 Le Pavé d'amour, 1892, Ollendorff 
 L'Ibis Bleu, 1893, Flammarion
 Fleur d'abîme, 1894, Flammarion
 L'Été à l'ombre (nouvelles), 1895, Flammarion
 Diamant noir (roman), 1895, Flammarion
 Notre-Dame-d'Amour, 1896, Flammarion - texte en ligne
 L'Âme d'un enfant, 1898, Flammarion
 Mélita (roman bohème), 1898, Flammarion
 Tata, 1901, Flammarion
 Benjamine, 1906, Flammarion 
 Maurin des Maures, 1908, Flammarion
 L'Illustre Maurin, 1908, Flammarion
 Arlette des Mayons (roman de la terre et de l'école), 1917, Flammarion
 Gaspard de Besse։ un bandit à la française, 1918, Flammarion
 Le Fameux Chevalier Gaspard, 1908, Flammarion
 Des cris dans la mêlée, (prose), 1916, Flammarion
 Le Rire de Maurin, 1923, Flammarion
 La Gueuse des Marais, 1928, Flammarion

Թատերգություններ 
 Au clair de la lune, comédie en un acte en vers, Alphonse Lemerre, 1870 
 Pygmalion, poème dramatique en un acte, Alphonse Lemerre, 1872 
 Othello ou le More de Venise, drame en 5 actes en vers, Charpentier, 1881 
 Smilis, drame en 4 actes en prose, Ollendorff 
 Mascarille, à-propos en vers pour l'anniversaire de Molière, Alphonse Lemerre, 
 La Comédie française à Londres, Jouaust 
 La Comédie française à Alex. Dumas, Ollendorff
 Smilis, drame en quatre actes et en prose, 1884, Ollendorff
 Le Père Lebonnard, 1889 ; pièce produite pour la première fois au Théâtre-Libre. et tournée au cinéma en 1939
 La Légende du Cœur, Théâtre antique d'Orange,  Flammarion
 Le Manteau du Roi, Théâtre de la Porte-Saint-Martin,  Flammarion
 Don Juan ou la Comédie du siècle, 1889, poème dramatique en 5 actes
 Forbin de Solliès, pièce en 2 actes, 1920, Flammarion
 La Milésienne, 1924, Flammarion

Էսսեներ 
 La Vénus de Milo։ recherches sur l'histoire de la découverte, d'après des documents inédits, 1874, Sandez
 Leconte de Lisle, librairie Fischbacher, 1887, texte sur Gallica.
 Alfred de Vigny,  conférence de la Revue Hebdomadaire, Flammarion
 Comment rénover la France (prose), 1918, Flammarion

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Ժան Էկարին վերաբերող կայք
 L'Univers littéraire de Jean Aicard voyageant aux Pays-Bas en 1878
 Ժան Էկարի բարեկամներ ընկերության պաշտոնական կայքը
 Ժան Էկարը և Solliès-Ville-ը
 Ժան Էկարը գուտենբերգի նախագծում

Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ
Ֆրանսիացի գրողներ
Ֆրանսիացի բանաստեղծներ
Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Ֆրանսիացի վիպասաններ
Ֆրանսիացի թատերագիրներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ