Ամենածանր աստղերի ցանկ

Ցանկում ներառված են դեռևս հայտնաբերված ամենածանր աստղերը։ Ցանկը կարգավորված է աստղի զանգվածի նվազման ուղղությամբ։ Որպես միավոր ընտրված է արեգակի զանգվածը։

Անորոշություններ և վերապահումներ 

Ստորև թվարկված ամենածանր աստղերը շարունակական հետազոտության առարկա են հանդիսանում, և դրանց բնութագրերը անընդհատ վերանայվում են։

Ստորև բերված աղյուսակում ներկայացված զանգվածները ստացվում են այն տեսություններից, որոնք օգտագործում են բարդ տեխնիկաներ՝ աստղի ջերմաստիճանի և բացարձակ մեծության չափման համար։ Նշված բոլոր զանգվածներն ունեն զգալի անորոշություններ, քանի որ չափումները և (կամ) տեսական մոդելները կարող են սխալ լինել։  Օրինակ VV Ցեֆեոսի զանգվածը, կախված աստղի ուսումնասիրման եղանակից, կարող է լինել 25-40 կամ մինչև 100 արևի զանգված։

Ծանր աստղերը չափազանց քիչ են, ստորև թվարկված բոլոր աստղերը Երկրից շատ, հազարավոր լուսային տարի հեռավորության վրա են, և այդ գործոնն արդեն իսկ դժվարացնում է չափումները։ Բացի այդ, այդպիսի մեծ զանգված ունեցող աստղերի մեծ մասը շրջապատված է արտանետվող գազի ամպերով, որոնք թաքցնում են աստղի մակերեսը, ինչը դժվարություններ է ստեղծում աստղերի ջերմաստիճանն ու պայծառությունը չափելու համար, և նաև էապես բարդացնում է դրանց ներքին քիմիական կազմը որոշելու գործընթացը։ Որոշ մեթոդների համար աստղերի տարբեր քիմիական բաղադրությունները հանգեցնում են դրա զանգվածի տարբեր գնահատականների։

Ընդ որում, աստղի շուրջը գազի ամպերը կասկածի տակ են դնում՝ գոյություն ունի միայն մեկ գերհզոր աստղ, թե կոմպակտ բազմակի աստղերի համակարգ։ Երկրորդ դեպքում, յուրաքանչյուր աստղ ինքնին մեծ է, բայց պարտադիր չէ, որ գերծանր լինի։ Բացի այդ, հնարավոր են մի քանի աստղերի համակարգեր, որտեղ մեկ գերծանր աստղն ունի շատ ավելի փոքր ուղեկից կամ դրա համակարգ։

Զանգվածներն առավել հուսալիորեն որոշվել են NGC 3603-A1 և WR 20a  աստղերի համար, որոնք կրկնակի համակարգերի աստղեր են, ինչը հնարավորություն է տալիս ճշգրիտ հաշվարկել աստղերի զանգվածները Կեպլերի օրենքների միջոցով` որոշելով յուրաքանչյուր բաղադրիչի փոխադարձ ուղեծրային շարժումները` չափելով դրանց ճառագայթային արագությունները և լույսի կորերը, քանի որ երկու աստղերն էլ խավարող փոփոխականներ են ։

Աստղային էվոլյուցիա 
Որոշ աստղեր գուցե սկզբում ունեցել են ավելի մեծ զանգված, քան այժմ․ դրանց զանգվածների կորուստները բացատրվում են աստղային քամու պատճառով գազի հոսքերի ցրմամբ, ինչպես նաև նոր և պսևդոնոր պայթյունավտանգ իրադարձություններով, որոնց արդյունքում աստղերը կորցնում են իրենց նյութի տասնյակ արևային զանգվածներ։

Կան մի շարք գերնորերի և հիպերնորերի մնացորդներ, որոնց դիտարկմամբ կարելի է որոշել պայթյունների նախաաստղերի պայթյունի էներգիան և զանգվածը։ Այս աստղերը վաղուց են պայթել, բայց եթե դրանք դեռ գոյություն ունենային, ապա նրանք հեշտությամբ կարող էին լինել ստորև նշված ցուցակում։

Ամենազանգվածային աստղերը հիմնական հաջորդականության ամենակարճ կյանքի տևողություն ունեցող աստղերն են, ուստի նրանք առաջնային թեկնածուներ են ապագա II տիպի գերնոր աստղերի համար (կամ Ib / Ic տիպի գերնոր աստղեր Վոլֆ-Ռայեի աստղերի համար)։

Ամենազածանր աստղերի ցանկ 
Հայտնի աստղերը, որոնց զանգվածը 25 կամ ավել անգամ գերազանցում է արեգակի զանգվածը. նշված զանգվածները դիտվել են, ոչ թե այդ աստղերի առաջացման պահի զանգվածներն են։

Սև խոռոչներ 
Սև խոռոչները զանգվածային աստղերի էվոլյուցիայի վերջին փուլերն են։ Իրականում դրանք աստղեր չեն, քանի որ չեն արձակում ջերմություն և լույս, դրանցում այլեւս տեղի չեն ունենում ջերմամիջուկային ռեակցիաներ։

 Աստղերի զանգվածի սև խոռոչն ունի Արևի զանգվածի 4-15 անգամ ավել զանգված։
 Միջին զանգվածի սեւ խոռոչը կարող է 100-1000 անգամ ավելի ծանր լինել, քան Արեգակը։
 Գերածանր սեւ խոռոչը կարող է ունենալ արևի զանգվածից միլիոնից միլիարդ անգամ ավելի զանգված։

Էդինգթոնի զանգվածային սահմանը 
Երկար ժամանակ աստղաֆիզիկոսները ենթադրում էին, որ այն բանից հետո, երբ նախաստղի զանգվածը հասնում է ավելի քան 120 արեգակնային զանգվածի, ինչ-որ արմատական բան է պատահում։ Չնայած այդ սահմանը կարող է ձգվել  շատ ավելի վաղ III բնակչության աստղերի համար, որոնց ճշգրիտ արժեքն անորոշ է։ Եթե կան ավելի քան 120 արևի զանգված ունեցող աստղեր, ապա դրանք կվիճարկեն աստղային էվոլյուցիայի տեսությունը (բացառությամբ Էդինգթոնի սահմանից մեծ զանգվածի աստղերի, որոնք առաջացել են մի քանի աստղերի միաձուլմամբ, օրինակ ՝ R136a1):

Զանգվածի սահմանափակումն առաջանում է այն պատճառով, որ մեծ զանգվածով աստղերն ունեն շատ բարձր էներգիայի արտանետում՝ գերազանցելով բուն աստղի գրավիտացիոն ձգողությունը։ Այսինքն՝ բավականաչափ ծանր աստղի միջուկում ջերմամիջուկային սինթեզի արդյունքում առաջացած ճառագայթային էներգիայի արտաքին ճնշումը գերազանցում է ներքին շերտերի ձգողականությանը։ Սա սահմանում է Էդինգթոնի սահմանը։ Այս սահմանի պատճառով աստղը պետք է ինքն իրեն բաժանի կամ գոնե արտանետի այնքան զանգված, որպեսզի իր ներքին էներգիայի արտադրությունը հասցնի այն մակարդակի, որը կարող է պահվել գրավիտացիայով։

Կամար կուտակումը՝ մեր Գալակտիկայի հայտնի ամենախիտ աստղային փնջի ուսումնասիրությունը հաստատեց ավելի քան 150 արևային զանգված ունեցող զանգված ունեցող աստղերի բացակայությունը։

Նշումներ

Հղումներ 

 Հայտնաբերված ամենազանգվածային աստղը
 Կլաստերի կամար
 Որքա՞ն ծանր կարող է լինել աստղը:
 LBV 1806-20

Տես նաև 

 Ամենամեծ աստղերի ցուցակ
 Ամենահզոր աստղերի ցուցակ
 Ամենապայծառ աստղերի ցուցակ
 Ամենացածր զանգվածով աստղերի ցուցակ
 Վառ կապույտ փոփոխական
 Wolf-Rayet Star
 Հիպերգիգանտ
 Գերհսկա
Թոփ ցանկեր
Աստղ