Վլադիմիր Դերյուժինսկի

Վլադիմիր Ֆեոդորովիչ Դերյուժինսկի (, ), ռուս իրավաբան և հրապարակախոս, վարչական իրավունքի պրոֆեսոր, Սենատոր, գաղտնի խորհրդական։

Սերգեյ և Նիկոլայ Դերյուժինսկիների եղբայրն է, քանդակագործ Գլեբ Դերյուժինսկու հայրը։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1861 թվականի մարտի 27-ին Սմոլենսկում. նահանգային դատախազ Ֆյոդոր Տիմոֆեևիչ Դերյուժինսկու (բելառուս ազնվականներից) և նրա կնոջ՝ Եկատերինա Նիկոլաևնայի որդին, որը պատկանում էր Մուրոմցևների ազնվական ընտանիքին։

Վերա Բունինայի (գրողի կնոջ) և Նատալյա Իլյինայի (փիլիսոփա Իվան Իլյինի կնոջը) զարմիկն է։ Նա ամուսնացավ Սոֆյա Անտոնովնա Արցիմովիչի՝ սենատոր Ա.Ա.Արցիմովիչի դստեր հետ ։

1878 թվականին ավարտել է Սմոլենսկի գիմնազիան, 1883 թվականին ավարտել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը՝ իրավաբանի որակավորմամբ։ Նա երկու տարի մնացել է համալսարանում՝ վարչական իրավունքի ամբիոնում. 1884-1885 թվականներին եղել է արտասահմանում, որտեղ իրավաբանական հարցեր է ուսումնասիրել Փարիզի և Հայդելբերգի համալսարաններում։ 1884 թվականին թարգմանել է (Ամմոնի հետ) Մենի «Հին օրենք և սովորույթ» գիրքը։

Ռուսաստան վերադառնալուց հետո Դերյուժինսկին նշանակվել է Մոսկվայի համալսարանի ասիստենտ, 1886 թվականին ուսանողներին դասավանդել է վարչական իրավունքի ընդհանուր դասընթաց, իսկ 1889 թվականից՝ մի շարք հատուկ դասընթացներ։

1891 թվականին նշանակվել է Դորպատի համալսարանի վարչական իրավունքի պրոֆեսորի պաշտոնակատար։

1895 թվականին նշանակվել է «Արդարադատության նախարարության» ամսագրի խմբագիր և Ալեքսանդր Կայսերական ճեմարանի վարչական իրավունքի ուսուցիչ։

Նա մեկ ուսումնական տարի Ռազմական իրավունքի ակադեմիայում դասախոսել է վարչական իրավունք։

1896 թվականի մայիսին Խարկովի համալսարանում պաշտպանել է իր մագիստրոսական թեզը։ «Անգլիայում անձնական ազատության հիմնական երաշխիքների և դրանց ժամանակավոր սահմանափակման մասին» ակնարկների շնորհիվ, որը հրատարակվել է 1895 թվականին Յուրիևում, ստացել է վարչական իրավունքի մագիստրոսի աստիճան։

1897 թվականից խմբագրել է «Աշխատանքային օգնություն» ամսագիրը, որը հրատարակվել է Պետրոգրադի պետական տպարանում Խնամակալության կոմիտեի կողմից։

1917 թվականի մայիսին Դերյուժինսկին հրաժարական տվեց՝ պատճառաբանելով ժամանակի սղությունը և առաջարկելով նոր խմբագիր նշանակել Վ. Ն. Պոլովցևային։

1900 թվականին Դերյուժինսկին դարձավ Ռուսաստանի կանանց պաշտպանության նորաստեղծ ընկերության անդամ, որը նախագահում էր Օլդենբուրգի արքայադուստր Եվգենիա Մաքսիմիլիանովնան։

1902 - 1916 թվականներին եղել է Պետերբուրգի համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի վարչական իրավունքի ամբիոնի գործող պրոֆեսոր, 1905 թվականի հունվարի 1-ին ստացել է ակտիվ պետական խորհրդականի կոչում։

1917 թվականի մայիսին գաղտնի խորհրդական 
Վլադիմիր Ֆյոդորովիչ Դերյուժինսկին Ժամանակավոր կառավարության կողմից նշանակվեց սենատոր։

1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Դերյուժինսկիների ընտանիքը ցրվեց աշխարհով մեկ. Վ. Ֆ. Դերյուժինսկին և նրա դուստրը մնացին Խորհրդային Ռուսաստանում, նրա կինն ու որդին՝ Բորիսը, հայտնվեցին Կոպենհագենում, իսկ որդին՝ Գլեբը տեղափոխվեց ԱՄՆ, որտեղ ցուցադրեց իր մեծ տաղանդը՝ որպես քանդակագործ։

Ստանալով լավ հոնորարներ՝ նա թղթեր ձևակերպեց, որոնք թույլ էին տալիս հորն ու քրոջը գալ նրա մոտ Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներ, բայց 1920 թվականի դեկտեմբերի 21-ին ռուսական փախստականների Բեյուկ Դերե ճամբարում (Թուրքիա) Վլադիմիր Ֆեդորովիչ Դերյուժինսկին մահացավ տիֆից` այդպես էլ չհասնելով Ամերիկա։

Աշխատություններ 
Դերյուժինսկին Բրոքհաուզի և Էֆրոնի հանրագիտարանային բառարանում իրավագիտության վերաբերյալ բազմաթիվ հոդվածների հեղինակ է։
Նրա ստեղծագործությունների մեծ մասը, ի լրումն վերը թվարկված հրապարակումների, տպագրվել են «Իրավական տեղեկագիր», «Ռուսական միտք», «Բանբեր Եվրոպա», «Ազգային կրթության նախարարության ամսագիր» ամսագրերում։

 Древний закон и обычай: Исслед. по истории древнего права / Сэр Генри Сомнер Мэн; Пер. с англ. А. Аммона и В. Дерюжинского; Под ред. Максима Ковалевского. — Москва: ред. «Юрид. вестн.», 1884. — [8], 312 с.
 Частная школа политических наук в Париже / [В. Дерюжинский]. — Москва: тип. А.И. Мамонтова и К°, 1885. — 14 с.
 Призрение прокаженных во Франции / [В. Дерюжинский]. — [Санкт-Петербург, 1889]. — 22 с.
 Заметки об общественном призрении. — Москва: тип. «Рус. вед.», 1893. — 87 с.
 Habeas corpus акт и его приостановка по английскому праву: Очерк основ. гарантий личной свободы в Англии и их врем. ограничения / В.Ф. Дерюжинский. — Юрьев (б. Дерпт): типо-лит. Г. Лакмана, 1895. — XII, 392, XXIV с.
 Ответ г. профессору И.Т. Тарасову: (Как иногда оцениваются дис. на учен. степ.) / В. Дерюжинский. — Санкт-Петербург: тип. Правительствующего сената, 1895. — 28 с.
 Заметки об общественном призрении / В.Ф. Дерюжинский. — Москва: кн. маг. Гросман и Кнебель (И. Кнебель), 1897. — 115 с. — (Вопросы науки, искусства, литературы и жизни; № 10)
 Лекции по полицейскому праву / В. Ф. Дерюжинский. — Санкт-Петербург: Н. Фалеев, 1899. — [2], 286, [1] с.
 Народное образование в России. — [Санкт-Петербург]: тип. АО «Брокгауз-Ефрон», [1900]. — 22 с.
 Международная борьба с торговлею женщинами / В. Ф. Дерюжинский. — Санкт-Петербург: Сенат. тип., 1902. — 38 с.
 Материалы по пересмотру установленных для охраны государственного порядка исключительных законоположений. — Санкт-Петербург, [1905]—[1906]. — Записка профессора В. Ф. Дерюжинского, командированного за границу для изучения некоторых вопросов по охранению в западно-европейских государствах порядка и спокойствия. — 1905. — [2], 38 с.
 Административные суды в государствах Западной Европы: из «Журнала Министерства Юстиции» (июнь 1906 г.) / [соч.] профессора Санкт-Петербургского университета В. Ф. Дерюжинского. — Санкт-Петербург: Сенатская тип., 1906.
 Из истории политической свободы в Англии и Франции: [Соч.] В. Ф. Дерюжинского, проф. С.-Петерб. ун-та. — Санкт-Петербург: тип. М. М. Стасюлевича, 1906. — VI, [2], 328 с.
 Новые явления в развитии английской демократии / [Соч.] В. Ф. Дерюжинского, проф. С.-Петерб. ун-та. — Санкт-Петербург: тип. спб. акц. общ. «Слово», 1906. — 38 с.
 Призрение бедных в Англии / [Соч.] В. Ф. Дерюжинского, проф. С.-Петерб. ун-та. — Санкт-Петербург: Гос. тип., 1906. — [2], 49 с.
 Полицейское право: Пособие для студентов / [Соч.] В.Ф. Дерюжинского, проф. С.-Петерб. ун-та. — 2-е изд., доп. — Санкт-Петербург: Сенат. тип., 1908. — XII, 552 с.
 Очерки политического развития современной Англии / [Соч.] В. Ф. Дерюжинского, проф. Имп. С.-Петерб. ун-та. — Санкт-Петербург: тип. М. Стасюлевича, 1911. — VIII, 227 с.
 Пятый международный конгресс по борьбе с торгом женщинами / В. Ф. Дерюжинский. — Санкт-Петербург: Сенат. тип., 1914. — 13 с.
 О гражданском долге в демократии. — Ростов н/Д: [б. и.], 1919. — 23 с.

Գրականություն 
 Дерюжинский, Владимир Федорович // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.

Ծանոթագրություններ 

20-րդ դարի իրավաբաններ
Տիֆից մահացածներ
Խմբագիրներ այբբենական կարգով
Ռուսական կայսրության խմբագիրներ
20-րդ դարի խմբագիրներ
20-րդ դարի հրապարակախոսներ
Ռուսաստանի իրավաբաններ