Աննա Պեկուին

Աննա Հելեն Պեկուին (, ), ծնունդով կանադացի, Նորզելանդայի թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության դերասանուհի։ «Օսկար»-ի մրցանակակիր (1993) և «Դաշնամուր» ֆիլմում երկրորդ պլանի դերով «Ոսկե գլոբուս»-ի հավակնորդ (նա դարձավ համաշխարհային կինոյի պատմության ութ դերասանուհիներից մեկը, ով Օսկար ստացավ իր դեբյուտային երկրորդական դերի համար)։ 11 տարեկան հասակում Օսկար ստանալով ՝ Աննա Պեկուինը դարձավ երկրորդ ամենաերիտասարդ դերասանուհին (Թաթում Օ'Նիլից հետո), ով ստացավ Օսկար մրցանակ։ «Իրական արյուն» հեռուստադրամայում գլխավոր դերի համար արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի, իսկ «Թաղիր իմ  սիրտը Վունենդ-նիում» հեռուստաֆիլմում երկրորդական դերի համար եղել «Էմմի»-ի հավակնորդ։

Վաղ տարիներ 
Աննա Պեկուինը ծնվել է Վինիփեգում (Կանադա)՝ ուսուցիչների ընտանիքում։ Աննայի հայրը ՝ Բրայան Պեկուինը (ծնված 1952 թվականին) ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչ է, ծնունդով ՝ կանադացի։ Մայրը ՝ Մերի Պեկուինը, անգլերենի ուսուցիչ։ Ընտանիքում Աննան կրտսեր երեխան է։ Նրա ավագ եղբայրը՝ Էնդրյուն (ծնված 1977 թվականին), ռեժիսոր է, իսկ ավագ քույրը ՝ Կատյա (ծնված 1980 թվականին), Նոր Զելանդիայի Կանաչների կուսակցության նախկին համանախագահ Նորման Ռասելի ուղեկից է։

Չորս տարեկան հասակում Աննան ընտանիքի հետ տեղափոխվում է Նոր Զելանդիա։ Մինչև ինը տարեկանը նա սովորել է Ռաֆայել Հաուս Ռուդոլֆ Շտայների դպրոցում։ 1994-ին ընդունվել է Հաթթի միջնակարգ դպրոց և մեկ տարի սովորում այնտեղ։ Միջնակարգ կրթությունը Ուելինգտոնի աղջիկների քոլեջում սկսելուց հետո նա այն շարունակում է Լոս Անջելեսի Windward դպրոցում, որտեղ Աննան տեղափոխվում է մոր հետ, հորից բաժանվելուց հետո։

2000 թվականի օգոստոսին Աննան ընդունվում է Կոլումբիայի համալսարան, որտեղ նա մեկ տարի սովորելուց հետո հետաձգում է ուսումը՝ նկարահանումների պատճառով։

Կարիերա

1993 — 1999։ Վաղ հաջողություն 
Պեկուինը դերասանուհի դարձավ բոլորովին պատահաբար։ Ռեժիսոր Ջեյն Քեմփիոնը փոքրիկ աղջիկ էր փնտրում «Դաշնամուրը» դրամայում առանցքային դերի համար։ Աննան և նրա քույրը գնացին քասթինգի, որի մասին նրանք կարդումացել էին թերթում։ Քեմփիոնը շատ է տպավորվում աղջկանով, և Պեկունիը 5000 դիմորդներից ընտրվեց Ֆլորա Մաքգրատի դերի համար։

«Դաշնամուրի» նկարահանումները սկսվել են 1992 թվականին։ Նկարահանման հրապարակում Աննայի գործընկերներն էին Հարվի Քեյթելը և Հոլլի Հանթերը։ Ֆիլմում Ֆլորայի դերին էր բաժին ընկնում տեքստի մեծ մասը, քանի որ ըստ սյուժեի նա ստիպված էր ապահովել իր համր մոր շփումը արտաքին աշխարհի հետ։ Այս ֆիլմի նկարահանումների համար Աննան ստիպված էր սովորել խոսել շոտլանդական առոգանությամբ։ Այս դերի Աննայի կատարումը բուռն արձագանքների ու քննադատությունների արժանացավ։ «Դաշնամուր» ֆիլմը արժանացավ երեք Օսկարի, այդ թվում ՝ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում։ Բոլորի համար, և առաջին հերթին հենց Աննայի համար մրցանակը ստանալը մեծ անակնկալ էր։ Մրցանակաբաշխության արարողության ժամանակ, ստանալով արձանիկ, տասնմեկ տարեկան աղջիկը շփոթվում է և կարողացնում ելույթ ունենալ միայն 20 վայրկյան դադարից հետո։

Աննան չէր նախատեսում զբաղվել կինոդերասանուհու կարիերայով, սակաայն նրան հրավիրում էին ֆիլմերի նոր դերերում խաղալու, որոնք նա մերժում է։ Այնուամենայնիվ, նա պայմանագիր է ստորագրում հեղինակավոր Ուիլիամ Մորիս գործակալության հետ () և նկարահանվում է MCI (այժմ Verizon) հեռախոսային ընկերության երեք գովազդներում։ Ավելի ուշ նա հայտնվում է Manitoba Telecom Systems-ի հեռուստատեսային գովազդներում։

1996 թվականին Աննան նկարահանվում է ռեժիսոր Ֆրանկո Ձեֆֆիրելլիի Շառլոթ Բրոնտեի «Ջեյն Էյր» համանուն վեպի ադապտացիա հեռուստաֆիլմում՝ որտեղ նա մանկուց մարմնավորում է գլխավոր հերոսին։ Նույն թվականին դերասանուհին նկարահանվում է «Թռչել տուն» ֆիլմում, որտեղ նա մարմնավորում է մի փոքրիկ աղջկա, որը մոր մահից հետո տեղափոխվում է հոր մոտ և մխիթարություն գտնում ծնողազուրկ բալիկներին խնամելու մեջ։

1998 թվականին Աննան մասնակցում է ռեժիսոր Հայաո Միյաձակիի «Լապուտա երկնային ամրոցը» լիամետրաժ անիմե-ֆիլմի Դիսնեյի ստուդիայի անգլերեն հնչյունավորմանը, որտեղ նա հնչյունավորում է գլխավոր հերոս Սիտային։

Դեռահաս տարիքում նա նկարահանվել է այնպիսի ֆիլմերում, ինչպիսիք են «Հարսանիք», «Ամիստադ», «Տագնապ», «Լուսնի վրա քայլել», «Այդ ամենը նա է» և «Զայրույթ» ֆիլմերը։

2000 թվական - առ այսօր։ Կարիերայի շարունակությունը 

2001 թվականին Աննա Պեկուինը իր դեբյուտը կատարեց Լոնդոնի թատրոնում ՝ «Սա է մեր երիտասարդությունը» ֆիլմում, ինչպես նաև նկարահանավել է «Լիվինի և Ռուլետայի փառքը» ֆիլմում։ 2004 թվականի մայիսին Աննան նկարահանվել է «Հեռու այստեղից» բրոդվեյյան արտադրության ֆիլմում։ Այդ դերի համար արժանանում է «Դրամա Դեսկ» և Theatre World Award մրցանակներին։ 2005 թվականի փետրվարին Աննան նկարահանվում է After Ashley բեմադրության մեջ։

Աննա Պեկուինի կինոկարիերայում մեկ այլ կարևոր դեր էր նաև Վտարականի ՝ գերունակություններով երիտասարդ մուտանտ աղջկա դերը X-Men ֆանտաստիկ եռագրության մեջ, որը հիմնված էր Marvel Comics-ի կոմիքսների վրա։ Աննան նկարահանվել է մուտանտի բոլոր երեք ֆիլմերում ՝ «Իքս մարդիկ» (2000), «Իքս մարդիկ» (2003) և «Իքս մարդիկ։ Վերջին մարտը» (2006)։ Նրա էկրանային գործընկերներն էին Հյու Ջեքմանը, Իեն Մակկելլենը և Հոլի Բերին։

2006 թվականի ամռանը Աննան ավարտեց «Կապույտ պետություն» ռոմանտիկ կատակերգության նկարահանումները, որտեղ նա նաև գործադիր պրոդյուսեր էր։ Հետո նա և իր եղբայր Էնդրյուն հիմնադրում են իրենց սեփական արտադրական ընկերությունը՝ «Paquin Films»-ը։

2006 թվականին Աննան նկարահանվեց «Մարգարեթ» դրամայում, որը էկրան բարձրացավ 2011 թվականին։

2007-ի հուլիսին Աննան առաջադրվեց Էմմիի մրցանակի լավագույն երկրորդ պլանի դերասանուհու համար ՝ Էլեյն Գուդեյլը ուսուցչուհու դերի համար ՝ «Bury My Heart in Wounded Kende» հեռուստաֆիլմում, որը նկարահանվել է գրող Դի Բրաունի համանուն վեպի վրա։ 

2007 թվականին Աննա Պեկուինի մասնակցությամբ թողարկվեց «Հնարք» կատակերգական սարսափ ֆիլմը։

2009 թվականի ապրիլին ամերիկյան հեռուստաէկրաններին հեռարձակվեց «Իրենա Սենդլերի քաջ սիրտը» ֆիլմը։ Աննա Պակուինը այս ֆիլմում խաղաց հայտնի լեհ բուժքրոջ դերը, ով Վարշավայի գետտոյից փրկեց 2500 հրեա երեխաների։

2019 թվականին նա նկարահանվել է «PR կին» հեռուստասերիալում։ 2019 թվականին է թողարկվել նաև Մարտին Սկորսեզեի «Իռլանդացին» ֆիլմը, որտեղ Աննան խաղում էր գլխավոր հերոսի՝ Ֆրենկ Շիրանի դստեր դերը։ Ֆրենկ Շիրանի դերը խաղում էր Ռոբերտ Դե Նիրոն։

Անձնական կյանք 
2010-ի օգոստոսի 21-ից Աննան ամուսնացած է դերասան Սթիվեն Մոյերի հետ (ծնված 1969 թվականին), որի հետ նա սկսել է հանդիպել իրենց ամուսնությունից դեռ 3 տարի առաջ։ Զույգն ունի երկվորյակ երեխաներ՝ որդի Չարլի Մոյեր և դուստր Փոփի Մոյեր (ծնված 2012 թվականի սեպտեմբերին)։

2010-ին Աննան դուրս եկավ գովազդային տեսահոլովակից `պնդելով, որ ինքը երկսեռ է։

2010 թվականին Աննան գովազդային պրոմոհոլովակում արել է քամինգ աութ՝ հայտարարելով, որ նա բիսեքսուալ է։

Ֆիլմագրություն

Մրցանակներ և անվանակարգեր 
Ցանկը համապատասխանում է IMDb կայքի տվյալներին։

Աղբյուր՝

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 

21-րդ դարի դերասանուհիներ
20-րդ դարի դերասանուհիներ
Կանադացի հեռուստատեսային դերասանուհիներ
Կանադացի կինոդերասանուհիներ
«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ