Ալ-Նասիրիա

Ալ-Նասիրիա (), քաղաք Իրաքում, գտնվում է Բաղդադ քաղաքից 370 կմ հարավ-արևելք՝ Եփրատ գետի ափին։ Քաղաքն ունի 560,200 բնակչություն (2003 թ.), ինչը այն դարձնում է Իրաքի չորրորդ ամենամեծ քաղաքը Բաղդադից, Բասրայից և Մոսուլից հետո։ Քաղաքից ոչ հեռու գտնվում են հին շումերական քաղաքների (Ուր և Լարսա) ավերակները։

Ալ-Նասիրիան տարածաշրջանային առևտրային կենտրոն է։ Շրջակա հողերն օգտագործվում են ոռոգվող գյուղատնտեսության համար։ Աճեցվում են խուրմա, բամբակ, բրինձ և ձավարեղեն։ Տարածված են անասնապահությունը և տարբեր արհեստներ։

Քաղաքը հիմնադրվել է 1872 թվականին Շեյխ Նասիր Սադունի կողմից։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին մի ճակատամարտում, որում զոհվել է 533 անգլիացի և առնվազն նույնքան թուրք, Նասիրիան Օսմանյան կայսրության կողմից վերցվում է Բրիտանիայից։  2003 թվականին` կոալիցիոն ուժերի` Իրաք ներխուժման ժամանակ, Նասիրիայի մոտ տեղի է ունենում առաջին խոշոր մարտերից մեկը։ Ներկայումս քաղաքի մոտ կա ամերիկյան ռազմաօդային բազա։

Պատմություն

Օսմանյան շրջան

Ալ-Նասիրիան հիմնադրվել է 1872 թվականին Մունթաֆիկ ցեղային համադաշնության շեյխ Նասիր ալ-Սադունի կողմից։

Նույն թվականին քաղաքը դարձել է Մունթաֆիկ սանջակի («թաղամաս») վարչական կենտրոնը։ Ալ-Նասիրիայի հիմնադրման ժամանակ Հարավային Իրաքում Մունթաֆիկ կլանի գերակայությունը գնալով ավելի էր զիջում օսմանյան կենտրոնացմանը։ Սակայն Նասիր փաշան օսմանցիների կողմից նշանակվում է նահանգի ղեկավար և ստանում մեծ հողատարածքներ Նասիրիայի շրջակայքում։ Նրա որդին՝ Սաադուն փաշան, դառնում է Նասիրիայի մութասարիֆը (հարկ հավաքող) և 1908 օսմանցիների անունից փաստացիորեն կառավարում է հարավային Իրաքը ։

20-րդ դարի սկզբին ալ-Նասիրիան ուներ մոտ 10000 մարդ բնակչություն։ Նրա բնակիչների մեծ մասը շիա արաբներ էին, ևս մոտ 1000 բնակիչ՝ սուննի արաբներ, 300 պարսիկներ, 200 եթովպացիներ, 150 հրեաներ, 50 թուրքմեններ, 50 քրդեր և 20 բնիկ քրիստոնյաներ։ Քաղաքը խոշոր առևտրային կենտրոն էր Օսմանյան Իրաքում։ Ներմուծում էր կաշի, հացահատիկ և յուղ։ Քաղաքն ուներ մոտ 600 լավ կառուցված քարե տներ, սակայն շենքերի ու տների մեծ մասը կառուցված էին չթրծված աղյուսներից։ Ալ-Նասիրիայում աշխատում էին մոտ 350 խանութներ և 5 խաներ (հյուրանոցներ)։ Քաղաքի շրջակայքում արմավենիներն առատ էին աճում։ Քաղաքը պաշտպանված չէր պարսպով, ինչպես մյուս խոշոր վարչական կենտրոնները։ Վարչական գործառույթներից բացի, այն ծառայում էր որպես կառավարական ֆորպոստ տարածաշրջանում։.

Բրիտանական և հաշիմիտական վարչություն

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ անգլիացիները գրավում են քաղաքը։ 1915 թվականի հուլիսին մոտ 400 բրիտանացի և հնդիկ զինվորներ և մինչև 2000 թուրքեր սպանվում են Նասիրիայի համար 1915 թվականի հուլիսի 24-ի ճակատամարտում։

1920 թվականին ալ-Նասիրիան ուներ 6523 բնակիչ։ Բնակչությունը էթնիկորեն բազմազան էր։ Բնակիչների 72,7%-ը մուսուլման արաբներ էին, 8%-ը՝ հրեաներ, 9,7%-ը՝ մանդեացիներ, 4,6%-ը՝ պարսիկներ։

1930 թվականին Նասիրիայում հիմնադրվել է Իրաքի կոմունիստական ​​կուսակցության առաջին բջիջը։ Քաղաքի բնիկներից էր Ֆուադ ալ-Ռիկաբին` իրաքյան Բաաս կուսակցության հիմնադիրը։ Այդ ժամանակ Բաասը հիմնականում բաղկացած էր ալ-Նասիրիայի բնիկներից, մասնավորապես՝ Ռիկաբիի ազգականներից։

Ներկա ժամանակ 

1991 թվականի Պարսից ծոցի պատերազմի ընթացքում ալ-Նասիրիան նշված է հեռավոր կետ, մինչև որը կոալիցիոն ուժերը ներթափանցում են Իրաք
ԱՄՆից 82 օդադեսանտային դիվիզիայի և 101 օդադեսանտային դիվիզիայի տարրերով, որոնք գնում էին քաղաքից դուրս գտնվող գլխավոր ճանապարհով։ 1991 թվականի մարտին` պատերազմի վերջում` ամերիկյան զորքերի դուրսբերումից հետո, ալ-Նասիրիայի շիաների բնակչությունը մասնակցում է Իրաքի նախագահ Սադամ Հուսեյնի կառավարման դեմ ապստամբությանը։  Ապստամբությունը դաժանորեն ճնշվում է Իրաքի բանակի և հանրապետական Գվարդիոլայի կողմից` խաղաղ բնակչության շրջանում։ Ալ-Նասիրիայի բնակիչներից շատերը սպանվում են Իրաքի կառավարական ուժերի կողմից։ 
Մինչև 2003 թվականի պատերազմը ալ-Նասիրիան Իրաքի խոշորագույն կրոնական համայնքներից մեկի` Մանդեի կենտրոն։

Պատերազմ Իրաքում (2003-2010)  
2003 թվականի մարտին ալ-Նասիրիան առաջին խոշոր մարտերից մեկի վայրն էր (ներխուժումը Իրաք)։ Ռազմավարական հետազոտությունների միջազգային ինստիտուտից Ֆիլիպ Միտչելն այսպես է նկարագրել քաղաքի ռազմավարական կարևորությունը «Գվարդիան» թերթին տված հարցազրույցում։
:

Ծանոթագրություններ 

Իրաքի քաղաքներ