Էսփերանսա Ագիրրե

Էսփերանսա Ագիրրե (, ), իսպանացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, Ժողովրդական կուսակցության անդամ։

Կենսագրություն 
Սերում է ազնվական ընտանիքից։ 1974 թվականին ամուսնացել է Ֆերնանդո Ռամիրես դե Գարո Վալդեսի հետ, որը Բորնոսի 16-րդ կոմսն էր, նրանք ունեն երկու երեխա։

Ավարտել է Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի իրավաբանության ֆակուլտետը (1974)։ 1976 թվականին պետական ծառայության է անցել Տեղեկատվության և զբոսաշրջության նախարարության տեխնիկական բաժնում։ Եղել է գովազդի և զբոսաշրջության բաժնի պետ։ Ժողովրդավարական կենտրոնի Միության վարչության ժամանակ աշխատել է Մշակույթի նախարարությունում։ 1979 թվականին գլխավորել է Գրականության և կինեմատոգրաֆիայի գլխավոր տնօրենի շտաբը։ 1980 թվականին նշանակվել է Մշակույթի նախարարության Տեխնիկական գլխավոր քարտուղարության հետազոտությունների գծով գլխավոր տնօրենի տեղակալ։

1983 թվականից մինչև 1996 թվականը եղել է Մադրիդի քաղաքային խորհրդի անդամ։ 1995 թվականին քաղաքապետ Խոսե Մարիա Ալվարեսը նրան վստահել է առաջին տեղակալի և մամուլի քարտուղարի պաշտոնը։ 1996 թվականի ընտրություններում Էսպերանս Ագիրեն ստացել է սենատորի մանդատը, նույն տարվա մայիսին զբաղեցրել Է Խոսե Մարիա Ասնարի կառավարության կրթության, մշակույթի և սպորտի նախարարի պաշտոնը։ Կառավարությունը լքել է 1999 թվականի հունվարին` կաբինետի վերաձևավորման ընթացքում։ Նույն թվականի փետրվարին դարձել Է Սենատի նախագահ (Իսպանիայի պատմության մեջ առաջին կինը)։ 2003 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2012 թվականի սեպտեմբեր զբաղեցրել է Մադրիդի ինքնավար համայնքի կառավարության նախագահի պաշտոնը, այնուհետև մի քանի ամիս աշխատել է կառավարությունում` որպես զբոսաշրջության հարցերով խորհրդական, այնուհետև հրաժարական է տվել կոռուպցիայի մեղադրանքով իր վստահված ենթակայի` Իգնասիո Գոնսալեսի ձերբակալության պատճառով և տեղափոխվել մասնավոր հատված։ 2019 թվականի սեպտեմբերին Էսպերանս Ագիրեն ծանուցագիր է ստացել` որպես կասկածյալ հոկտեմբերի 18-ին հարցաքննության հրավիրվելով Ազգային դատական կոլեգիայի դատավորի մոտ, որը հետաքննում էր Մադրիդում 2007 և 2011 թվականներին Ժողովրդական կուսակցության ընտրարշավների անօրինական ֆինանսավորման վերաբերյալ կոռուպցիոն գործը։

Հրապարակումներ 
 Pensamiento liberal en el fin de siglo (con José María Michavila) (Fundación Cánovas del Castillo, ISBN 978-84-88306-30-2, 1997).
 Discursos para la libertad (Ciudadela, ISBN 978-84-96836-63-1, 2009).
 Prohibido prohibir (con Pedro Schwartz) (Espasa, ISBN 978-84-670-0625-4, 2012).
 Yo no me callo (Espasa, ISBN 978-84-67046-83-0, 2016).

Պարգևներ 
 Կարլոս III շքանշանի Մեծ խաչ (1999)
 Կաթոլիկ Իզաբելլայի շքանշանի Մեծ խաչ (2004)
 Քաղաքացիական արժանիքների շքանշանի Մեծ խաչ (2004, Իսպանիա)
 Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպա
 Բրիտանական կայսրության շքանշանի ասպետ (2004)

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 
 MCNBiografias.com
 Cattini, Giovanni C. (2011). «Historical revisionism». Transfer: journal of contemporary culture (Valencia: Servei de Publicacions de la Universitat de València) (6): 28-38. ISSN 1886—2349.
 Drake Escribano, Virginia. Esperanza Aguirre. La presidenta. 2006. La esfera de los libros.

Մադրիդի Կոմպլուտենսե համալսարանի շրջանավարտներ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ
20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Կանայք քաղաքականությունում
Իսպանացի իրավաբաններ
Իսպանիայի կին քաղաքական գործիչներ