Աղիքային խմորման համախտանիշ

Ավտո-գարեջրի համախտանիշ  (նաև հայտնի է որպես աղիքային խմորման համախտանիշ, էնդոգեն էթանոլային խմորում կամ հարբեցողության հիվանդություն) մի պայման է, որը բնութագրվում է մարմնի ստամոքս-աղիքային տրակտում ընդունված ածխաջրերի խմորումով, որը առաջանում է բակտերիաների կամ սնկերի կողմից։ Ավտո-գարեջրի համախտանիշը հազվագյուտ բժշկական վիճակ է, որի դեպքում էթանոլի թունավոր քանակություններ են արտադրվում մարսողական համակարգում էնդոգեն խմորման միջոցով։ Ավտո-գարեջրի համախտանիշի համար պատասխանատու օրգանիզմները ներառում են տարբեր խմորիչներ և բակտերիաներ, այդ թվում՝ Saccharomyces cerevisiae, S. boulardii, Candida albicans, C. tropicalis, C. krusei, C. glabrata, C. kefyr, C. parapsilosis, Klebsiella pneumoniae և Enterococcus faecium : Այս օրգանիզմները օգտագործում են կաթնաթթվային խմորման կամ խառը թթվային խմորման ուղիները՝ էթանոլից իր վերջնանյութը ստանալու համար։ Այս ուղիներից առաջացած էթանոլը ներծծվումէ բարակ աղիքներից՝ առաջացնելով արյան մեջ ալկոհոլի կոնցենտրացիայի բարձրացում, որն առաջացնում է թունավորման հետևանքներ՝ առանց ալկոհոլ օգտագործելու։

Հետազոտողները ենթադրում են, որ ավտո-գարեջրի համախտանիշի հիմքում ընկած պատճառները կապված են հակաբիոտիկների երկարատև օգտագործման, վատ սնվելու և/կամ ածխաջրերով հարուստ սննդակարգի և նախկինում գոյություն ունեցող պայմանների հետ, ինչպիսիք են շաքարախտը և գենետիկական փոփոխությունները, որոնք հանգեցնում են լյարդի ֆերմենտի ոչ պատշաճ գործունեության։ Վերջին դեպքում ալդեհիդդեհիդրոգենազի ակտիվության նվազումը կարող է հանգեցնել աղիքներում էթանոլի կուտակման՝ հանգեցնելով խմորման։ Այս պայմաններից որևէ մեկը, առանձին կամ համակցված, կարող է առաջացնել ավտո-գարեջրի համախտանիշ և հանգեցնել միկրոբիոմի դիսբիոզի։

Մեկ այլ տարբերակ՝ միզուղիների ավտոգարեջրի համախտանիշը, այն է, երբ խմորումը տեղի է ունենում միզապարկում, այլ ոչ թե աղիքներում։

Ախտանիշներ և նշաններ 
Այս հիվանդությունը կարող է խորը ազդեցություն ունենալ առօրյա կյանքի վրա։ Ախտանիշները, որոնք սովորաբար ուղեկցում են  աղիքային խմորման համախտանիշին, ներառում են արյան մեջ ալկոհոլի մակարդակի բարձրացում, ինչպես նաև ալկոհոլային թունավորման հետ համահունչ ախտանիշներ, ինչպիսիք են խոսակցության խանգարումը, գայթակղությունը, շարժիչ գործառույթների խանգարում, գլխապտույտը և փորկապությունը։ Նշվել են նաև տրամադրության փոփոխություններ և նյարդաբանական այլ խնդիրներ։ Մի քանի դեպքեր Միացյալ Նահանգներում վիճարկել են էնդոգեն խմորումը որպես պաշտպանություն հարբած վարելուց։

Ռիսկի գործոններ 
Կան որոշակի կլինիկական պայմաններ, ինչպիսիք են 2-րդ տիպի շաքարային դիաբետը և լյարդի ցիռոզը, որոնք պարզվել են, որ արտադրում են էնդոգեն էթանոլի ավելի բարձր մակարդակ։ Հետազոտությունները ցույց են տվել նաև, որ Klebsiella բակտերիաները կարող են նմանապես խմորել ածխաջրերը աղիքներում ալկոհոլի, ինչը կարող է արագացնել ոչ ալկոհոլային ճարպային լյարդի հիվանդության առաջացմանը։

Աղիների խմորումը կարող է առաջանալ կարճ աղիքի համախտանիշով հիվանդների մոտ վիրահատական ​​ռեզեկցիայից հետո՝ վատ կլանված ածխաջրերի խմորման պատճառով։

Մետաբոլիկ ռեակցիա 

Խմորումը կենսաքիմիական գործընթաց է, որի ընթացքում խմորիչը և որոշ բակտերիաներ շաքարները վերածում են էթանոլի, ածխածնի երկօքսիդի, ինչպես նաև այլ նյութափոխանակության կողմնակի արտադրանքների։ Ֆերմենտացման ուղին ներառում է պիրուվատ, որը ձևավորվում է խմորիչից EMP ուղու վրա, մինչդեռ որոշ բակտերիաներ պիրուվատ են ստանում ED ճանապարհով։ Այնուհետև պիրուվատը դեկարբոքսիլացվում է մինչև ացետալդեհիդ՝ պիրուվատ դեկարբոքսիլազա ֆերմենտի ներգրավմամբ։ Ացետալդեհիդի էթանոլի վերածումը առաջացնում է NAD+-ը, որը կատալիզացվում է ալկոհոլային դեհիդրոգենազով (ADH): ADH-ն օրգանիզմն ազատում է ալկոհոլից մի գործընթացի միջոցով, որը կոչվում է առաջին անցման նյութափոխանակություն։ Այնուամենայնիվ, եթե էթանոլի քայքայման արագությունը պակաս է արտադրության արագությունից, ապա տեղի է ունենում թունավորում։

Ախտորոշում 
Ալկոհոլի մակարդակը օրգանիզմում սովորաբար հայտնաբերվում է արյան կամ շնչառության միջոցով։ Արյան մեջ էնդոգեն էթանոլը հայտնաբերելու լավագույն միջոցը գազային քրոմատոգրաֆիան է։ Գազային քրոմատոգրաֆիան այն է, որտեղ շունչը կամ արյունը տաքացվում է այնպես, որ գոլորշու կամ արյան տարբեր բաղադրիչները բաժանվեն։ Այնուհետև ցնդող միացությունները անցնում են քրոմատոգրաֆով, որը մեկուսացնում է էթանոլը մյուս ցնդող նյութերից, որպեսզի այն հնարավոր լինի քանակականացնել։

Շիճուկի չափման մեթոդների միջոցով ավտո-գարեջրի համախտանիշը ախտորոշելիս, հիվանդներին առաջարկում են ծոմ պահել՝ արյան մեջ ալկոհոլի և արյան գլյուկոզայի ելակետային մակարդակը հաստատելու համար։ Այնուհետև նրանց տրվում է IG գլյուկոզայի չափաբաժին` տեսնելու, թե արդյոք արյան մեջ ալկոհոլի, ինչպես նաև արյան շաքարի ավելացում կա։ Արյան մեջ գլյուկոզայի մակարդակը կարելի է չափել ֆերմենտ-ամպերաչափական կենսասենսորներով, ինչպես նաև ուրինային թեստերի ժապավեններով։ Այս թեստերից շատերը կատարվում են համակցված՝ բացառելու լաբորատոր սխալները և ալկոհոլի ընդունումը, որպեսզի սինդրոմը ճիշտ ախտորոշվի։

Բուժում 

Նախ, ABS-ով ախտորոշված ​​հիվանդները բուժվում են ալկոհոլային թունավորման անմիջական ախտանիշների համար։ Հաջորդը, հիվանդները կարող են դեղորայք ընդունել, եթե դրական արդյունք են տալիս սնկերի կամ բակտերիաների տեսակների համար, որոնք առաջացնում են աղիքների խմորում։ Օրինակ, հակասնկային դեղամիջոցները, ինչպիսիք են ֆլուկոնազոլը կամ միկաֆունգինը, կարող են նշանակվել բժշկի կողմից։ Հաճախ, պրոբիոտիկները տրվում են միաժամանակ՝ ապահովելու, որ պատշաճ բակտերիաները վերագաղութացնում են աղիքները և կանխելու սինդրոմը առաջացրած միկրոօրգանիզմների վերագաղութացումը։ Հիվանդները սովորաբար անցնում են նաև դիետիկ թերապիա, որտեղ նրանց տրվում է բարձր սպիտակուցներով, ցածր ածխաջրածին դիետա՝ ABS-ի ախտանիշներից խուսափելու համար։ Վերը թվարկված բուժումները կարող են օգտագործվել առանձին կամ համակցված՝ նվազեցնելու համախտանիշի հետևանքները

Ծանոթագրություններ