Լեոպոլդո Էլիա

Լեոպոլդո Էլիա (, ), իտալացի իրավաբան, պետական և քաղաքական գործիչ, 1981 թվականից մինչև 1985 թվականը եղել է Իտալիայի սահմանադրական դատարանի նախագահ, իսկ 1993 թվականից մինչև 1994 թվականը՝ Իտալիայի ընտրական և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների նախարար։

Կենսագրություն 
Լեոպոլդո Էլիան ծնվել է 1925 թվականի նոյեմբերի 4-ին Մարկեում, Իտալիա։ 1947 թվականին ավարտել է Հռոմի Կա Սապիենցա համալսարանը, որտեղ իրավունք է սովորել։ Ֆերարայի (1962-1963), Թուրինի (1963-1970) և Հռոմի համալսարաններում (1970-1997) եղել է սահմանադրական իրավունքի պրոֆեսոր
1962 թվականին դարձել է Իտալիայի Սենատի օրենսդրական հետազոտությունների վարչության փոխնախագահ, 1970 թվականից մինչև 1976 թվականը եղել է հանրային կրթության նախարարության բարձրագույն խորհրդի նախագահի տեղակալ։ 1975-1976 թվականներին եղել Է Rai-TV-ի տնօրենների խորհրդում (նրա կազմում ընտրվել է ռադիոհեռարձակման վերահսկողության խորհրդարանական հանձնաժողովի կողմից)։ 1969, 1973 և 1976 թվականներին ընտրվել Է Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության ազգային խորհուրդ։
1976 թվականի ապրիլի 20-ին Էլիան խորհրդարանի քվոտայով ընտրվել է Սահմանադրական դատարանի դատավոր, 1981 թվականի սեպտեմբերի 21-ին ընտրվել է դատարանի նախագահ, 1984 թվականի սեպտեմբերի 24-ին վերընտրվել է։ 1985 թվականի մայիսի 7-ին նրա նախագահական լիազորությունների ժամկետը լրացել է։

Վերադառնալով ակադեմիական գործունեությանը՝ սահմանադրական իրավունք է դասավանդել է Հռոմի համալսարանում, բայց 1986 թվականին ընտրվել Է Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության Ազգային խորհրդի անդամ, իսկ 1987 թվականին խորհրդարանի լուծարումից հետո՝ Իտալիայի Սենատ, որտեղ մինչև 1989 թվականը գլխավորել է սահմանադրական հարցերի հանձնաժողովը, նաև եղել է կանոնակարգի Սենատի վարչության կազմում։ Հանդիսացել է սահմանադրական բարեփոխումների օրինագծերի հիմնական մշակողը, որն առաջին հերթին ուղղված էր հաղթահարելու երկպալատ խորհրդարանական համակարգի ներքին հակամարտությունները։ Նախագիծը Սենատի կողմից հավանության է արժանացել, սակայն նույնիսկ չի ընդունվել 10-րդ գումարման ստորին պալատում լսման համար։ 1968-1976 թվականներին, իսկ հետո 1985 թվականից ղեկավարել է Giurisprudenza costituzionale ամսագրի հրատարակումը։ 1989 թվականին մտել է Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցության ազգային վարչություն։
1993 թվականի ապրիլի 29-ից մինչև 1994 թվականի մայիսի 10-ը Չամպիի առաջին կառավարությունում եղել է առանց պորտֆելի նախարար՝ կատարելով ընտրական և ինստիտուցիոնալ բարեփոխումների իրագործման լիազորությունները։ 1994 թվականի ապրիլի 19-ից մինչև մայիսի 10-ը միաժամանակ կատարել է Իտալիայի արտաքին գործերի նախարարի պարտականությունները։
1994 թվականի հունվարին անդամակցել է Իտալիայի ժողովրդական կուսակցությանը, նույն թվականին ընտրվել է պատգամավորների պալատ, 1996 թվականին վերընտրվել Է Սենատի կազմում։
Լեոպոլդո Էլիան մահացել է 2008 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Հռոմում՝ 82 տարեկան հասակում։

Մրցանակներ 
  Ասպետական մեծ խաչի շքանշան. «Իտալիայի Հանրապետության համար ունեցած վաստակի համար» (1975 թվականի հունիսի 2)։
  Ոսկե մեդալ «Մշակույթի և արվեստի զարգացման մեջ ունեցած ներդրման համար (1976 թվականի հունիսի 9)։

Հիմնական աշխատանքներ 
 Possibilità di un mutamento istituzionale in Italia (Cronache sociali, 1949, pp. 234–40);
 La continuità nel funzionamento degli organi costituzionali, vol. I, Milano 1958;
 Gli atti bicamerali non legislativi (Studi sulla Costituzione, vol. II, ivi 1958, pp. 419–41);
 Forma di governo e procedimento legislativo negli Stati Uniti d’America, ivi 1961;
 Le commissioni parlamentari italiane nel procedimento legislativo, Modena 1961;
 Libertà personale e misure di prevenzione, Milano 1962;
 Problemi costituzionali dell’amministrazione centrale, Milano 1966;
 Art. 34 del Concordato e impegno antidivorzista dello stato italiano (Giurisprudenza costituzionale, 1971, pp. 2920–48);
 La peculiarità e l’evoluzione del sistema italiano riguardo ai partiti politici (Il sistema politico italiano, Bologna 1975, pp. 25–42).
Հոդվածներ
 Forme di governo (Enciclopedia del diritto, vol. XIX, Milano 1969, pp. 634–75);
 Commissioni parlamentari (Enciclopedia del diritto, vol. VII, Milano 1960, pp. 895–910);
 Primo ministro (Diritto comparato) (Novissimo Digesto Italiano, vol. XIII, Torino 1966, pp. 863–68).

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 
 

«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ
Հռոմի Սապիենզա համալսարանի շրջանավարտներ
Իտալիայի Հանրապետության սենատորներ
Իտալիայի նախարարներ
20-րդ դարի իտալացի քաղաքական գործիչներ
21-րդ դարի իտալացի քաղաքական գործիչներ
Իտալիայի պետական գործիչներ
Իտալացի իրավաբաններ