Ֆիլիպոս Պեցալնիկոս

Ֆիլիպոս Պեցալնիկոս (, ), հույն իրավաբան և քաղաքական գործիչ, Կաստորիայի ՊԱՍՈԿ-ի պատգամավոր (1985-2012), մի քանի անգամ տարբեր նախարարություններում նախարար և Հունաստանի խորհրդարանի նախկին նախագահ (2009-2012)։

Կենսագրություն 
Ֆիլիպոս Պեցալնիկոսը ծնվել է 1950 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Կաստորիասի Մավրոխորի գյուղում՝ գյուղական ընտանիքում։ Սովորել է Սալոնիկի Արիստոտելի համալսարանում և Գերմանիայի Բոնի համալսարանում՝ իրավագիտության և տնտեսագիտության ասպիրանտուրայում։ Ուսման համար ռեսուրսներ ապահովելու համար աշխատել է տարբեր գործարաններում։ Գերմանիայում գտնվելու ընթացքում նա զարգացրել է արհմիութենական գործունեություն։

Հունաստանում նա հայտնվել է քաղաքական ձախ շարժման մեջ «սև գնդապետների» կառավարման շրջանում, իսկ 1969 թվականից գլխավորել է Գերմանիայում հունական երիտասարդ ուսանողների շարժումը ընդդեմ Հունաստանում բռնապետության։

Անձնական կլյանք 
Նա ամուսնացել է Մարիելե Բիդեխդիկի հետ և ունի երեք զավակ։ Տիրապետում է գերմաներենին և անգլերենին։ 2009 թվականի ապրիլի 2-ին նա արժանացել է Գերագույն խաչ մրցանակի` ԳԴՀ Արժեքի շքանշանի աստղով` «Հունա-գերմանական հարաբերություններում ունեցած ակնառու ներդրման համար»։ Մահացել է 2020 թվականի մարտի 13-ին՝ լեյկեմիայից։

Քաղաքական գործունեություն 
1974 թվականին դարձել է շարժման ստեղծումից առաջացած ՊԱՍՈԿ-ի անդամ։

1984-1985 թվականներին եղել է Կրթության նախարարությում ժողովրդական կրթության գլխավոր քարտուղար, իսկ 1994 թվականի ապրիլին ՊԱՍՈԿ-ի համագումարում  ընտրվել է կենտրոնական կոմիտեի անդամ, պաշտոն, որտեղ վերընտրվել է 1996, 1999 և 2001 թվականների համագումարներում։ Նա պատգամավոր է ընտրվել Կաստորիայի ընտրատարածքում 1985 թվականի, 1989 թվականի հունիսին և նոյեմբերին, 1990 թվականի, 1993 թվականի, 1996 թվականի և 2000 թվականի ընտրություններում։

Նա ՊԱՍՈԿ-ի շատ կառավարություններում ծառայել է որպես փոխնախարար և նախարար՝ Ազգային կրթության և կրոնների նախարարի տեղակալ (1986-1987, 1988-989 և 2000-2001), Մշակույթի փոխնախարար (1987-1988), Ազգային կրթության և կրոնների փոխնախարար (1994-1996), Մակեդոնիայի նախարար-Թրակիա (1996-1998), հասարակական կարգի նախարար (1998-1999) և արդարադատության նախարար (2002-2004)։

2004 թվականին ընտրվել է Հունաստանի խորհրդարանի փոխնախագահ, իսկ 2007 թվականի սեպտեմբերին վերընտրվել նույն պաշտոնում։ 2011 թվականի նոյեմբերին Գեորգիոս Պապանդրեուի կողմից առաջադրվել է՝ որպես վարչապետ, ձևավորվող անցումային կառավարության համար։ Նրա թեկնածությունն առաջացրել է արձագանքներ ՊԱՍՈԿ-ի, Նոր ժողովրդավարության և LAOS-ի ղեկավարների կողմից, քանի որ ամբողջությամբ վերահսկվում էր Գեորգիոս Պապանդրեուի կողմից, և նա, ի վերջո, հեռացավ։ 
2012 թվականի մայիսի 6-ի ընտրություններում նա չկարողացավ ընտրվել պատգամավոր։ 2012 թվականի հունիսին կայացած ընտրություններից առաջ նա հայտարարել է, որ թեկնածու չի լինի Կաստորիայի ընտրատարածքում։

Խորհրդարանի խոսնակ 
Պեցալնիկոսը նախագահ է ընտրվել 2009 թվականի Արտահերթ ընտրություններից հետո ի հայտ եկած խորհրդարանի կողմից՝ 168 ձայնով (130 դատարկ և մեկ անվավեր) 299 ընտրողից։

Զբաղեցրած քաղաքական պաշտոններ 
 1986-1987՝ Ազգային կրթության և կրոնների փոխնախարար (1-ին անգամ)
 1987-1988՝ Մշակույթի փոխնախարար (Նոր սերնդի, արտասահմանի հույների, ժողովրդական կրթության դասընթացներ)
 1988-1989՝ Ազգային կրթության և կրոնների փոխնախարար (2-րդ անգամ)
 1990-1993՝ ՊԱՍՈԿ-ի կրթության խորհրդարանական հատվածի քարտուղար
 1994-1996՝ Ազգային կրթության և կրոնների փոխնախարար
 1996-1998՝ Մակեդոնիայի նախարար-Թրակիա
 1998-1999՝ Հասարակական կարգի նախարար
 2000-2001՝ Ազգային կրթության և կրոնների փոխնախարար (3-րդ անգամ)
 2001-2004՝ Արդարադատության նախարար
 2004-2009՝ Հունաստանի խորհրդարանի փոխնախագահ
 2009-2012՝ Հունաստանի խորհրդարանի նախագահ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
Ֆիլիպոս Պեցալնիկոսի կայք

Հունաստանի քաղաքական գործիչներ
Հույն իրավաբաններ