Մաունթ-Նիմբա

Մաունտ-Նիմբա, (այլ անվանումն է Մոն-Նիմբա), բնապահպանական տարածք Նիմբա լեռներում՝ Գվինեայի և Կոտ դ'Իվուարի տարածքներում։ 1981 թվականին ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-յի Համաշխահային ժառանգության օբեկտների ցանկում, իսկ 1992 թվականին այն նույնպես ընդգրկված է եղել  ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության վտանգված օբյեկտների ցանկում։ 1980 թվականից գվինեական Մոն-Նիմբայի տարածքը ընդգրկվել է կենսոլորտային արգելոցների համաշխարհային ցանցում։

Ֆիզիկական և աշխարհագրական բնութագիր

Արգելոցի տարածքում գտնվում է Գվինեայի և Կոտ դ'Իվուարի ամենաբարձր գագաթը՝ Ռիչարդ Մոլար լեռը, որի բարձրությունը 1752 մետր է։ Նրանով անցնում է երկու երկրների միջև սահմանը։ Լեռը ծածկված է խիտ անտառներով և լեռնային մարգագետիններով։ Ունի գերիշխող դիրք սավաննայի նկատմամբ։ 

Արգելոցների զոնավորման կոնցեպցիայի համաձայն մակերեսը կազմում է 1452 կմ²։ Բաժանված է երեք հիմնական գոտիների.
 միջուկ` 217,8 կմ²,
 համագործակցության սահման` 882,8 կմ²
բուֆերային գոտին` 351,4 կմ²։

Արգելոցի առավել չորային մասը գտնվում է Գվինեայում, որտեղ տեղումների քանակը կազմում է տարեկան 2000 մմ։

Ֆլորա և ֆաունա 

Արգելոցում ներկայացված են բուսականության երեք հիմնական տեսակներ.
լեռնային մարգագետիններ,
անտառներ
սավաննա։

Լեռան գագաթին աճում են մարգագետիններ, հիմնական Loudetia kagerensis տեսակով։ Լանջերին հանդիպում են Protea occidentalis,  մրտազգիներ (Myrtaceae) ևCyathula cyindrica: 1000-ից 1600 մ բարձրություններում սավաննային հաջորդում է ջրային պաշտպանության անտառներով։ Անտառները  հիմնականում տեղակայված են հովիտներում և լեռան ստորոտում։ Անտառի բնորոշ տեսակներից է տրիպլոխիտոն կարծրախեժը (Triplochiton scleroxylon), Chlorophora regia, Morus mesozygia, Terminalia ivorensis, լոֆիրա թևավոր (Lophira procera), Tarrietia utilis և Mapania:

Արգելոցում բնակվում են էնդեմիկներ։ Այստեղ առկա է կենդանածին դոդոշ (Nimbaphrynoides occidentalis), ինչպես նաև արևմտյան շիմպանզեի ենթատեսակը։

Փոխարաբերությունները մարդու հետ 

Գվինեայի և Կոտ դ'Իվուարի տարածքում՝ Մոն Նիմբան, 1944 թվականին  հայտարարվել է արգելավայր։ 1970-ական թվականներին լեռներում իրականացվում էր օգտակար հանածոների ինտենսիվ արդյունահանում։ 1980-ական թվականների սկզբին արգելոցը դարձավ Համաշխահային ժառանգության օբյեկտ և կենսոլորտային տարածք։

1992 թվականին ներառվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության վտանգված օբյեկտների ցանկում։ Հիմնական պատճառներից մեկը նշվել է  օգտակար հանածոների արդյունահանումը, ինչպես նաև փախստականների ներհոսքը։ Տարածքի դիտարկման արդյունքում 1993 թվականին ընդունվել են Գվինեայում համաշխարհային ժառանգության օբեկտ Մոն Նիմբա արգելոցի նոր սահմանները։ Ներկայումս արգելոցի տաժածքը 125,4 կմ² է։

Հիմնական խնդիրները կապված են տարածաշրջանում օգտակար հանածոների արդյունահանման, ինչպես նաև Nzérékoré և Danane բնակավայրերի միջև ավտոճանապարհի շինարարությամբ։

Ծանոթագրություններ 

Գվինեայի արգելոցներ
Համաշխարհային ժառանգություն Գվինեայում
Համաշխարհային ժառանգություն Կոտ դ'Իվուարում