Խղճահարություն

Խղճահարություն, անհարմարության զգացողության ձևերից մեկը, որը հաճախ ձեռք է բերում ներողամիտ կարեկցանքի տեսք։ Խղճահարության առարկան ընկալվում է որպես «թշվառ», այսինքն՝ նսեմացած իր դժբախտ վիճակում։ Թշվառ մարդը ներկայացնում է իրեն բողոքի միջոցով, որը դեպքերի ընթացքի կամ մեկ այլ արարածի կողմից պատճառված թերություն է։ Միևնույն ժամանակ խղճահարության բացակայությունը մարդուն դարձնում է «անխիղճ»`դաժան։ Այս դեպքում խղճահարությունը մոտ է գթասրտությանը։ Բայց երբեմն խղճահարության մեջ կարող է գերակշռել գերազանցության մղումը։ Խղճահարություն կարող է առաջանալ նաև կորցրած իրերի պատճառով։ Կարելի է խղճալ կորցրած ժամանակը, իրերը կամ մահացած արարածներին («Թռչունը խեղճ է»)։ Այստեղ խղճահարությունը մոտ է տխրությանը։

Միևնույն ժամանակ սեփական անձի հանդեպ ունեցած խղճահարությունը մեկնաբանվում է որպես բացասական զգացմունք, որը խանգարում է սեփական ինքնազարգացմանը։ Այս տեսանկյունից խղճահարությունը կոնսերվացնում է դժբախտ վիճակը և ընդունում է այն որպես օբյեկտիվ իրողություն։ Այս դեպքում խղճահարությունը մոտենում է թուլությունները ներող ներողամիտ սիրուն։

Հոգեբանական կարծիքներ 
Հոգեբանները պարզել են, որ խղճահարությունը առաջանում է վաղ մանկության ժամանակ։

խղճահարությունը ծառայում է որպես մի տեսակ կախարդական ժեստ, որը նպատակ ունի ցույց տալ, թե որքան մեղմ պետք է վերաբերվի մարդուն սեփական խիղճը։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
  
 

Զգացմունքներ
Մոտիվացիա
Սեր
Էմոցիաներ
Քրիստոնեական առաքինություններ