Տիեզերական հարմարվողականության համախտանիշ

Տիեզերական հարմարվողականության համախտանիշ կամ Տիեզերական հիվանդություն, վիճակ, որի մեջ, տարբեր գնահատմամբ, լինում են տիեզերագնացների մեկ երրորդից մեկ երկրորդ մասը՝ անկշռության վիճակին հարմարվելու ժամանակ։ Ախտանիշներով վիճակը նման է ծովախտին․ ախորժակի անկում, գլխապտույտ, գլխացավ, թքարտադրության ուժեղացում, սրտխառնոց, երբմեն պատահում է փսխում, տարածական պատրանքներ։ Այս բոլոր ազդեցություններն սովորաբար անցնում են թռիչքի 3-6-րդ օրերից հետո։

Պատճառներ 
Այս խանգարման զարգացման պատճառներն են․
 Հավասարակշռության օրգանների անկշռության վիճակին հարմարեցման անհրաժեշտությունը։
 Մյուս զգայական համակարգերի հետ փոխգործունեության խանգարում։
 Օրգանիզմում արյան վերաբաշխում։

Հետաքրքիր փաստեր 
 Որոշ տիեզերագնացներ նմանտիպ վիճակում են լինում Երկիր վերադառնալու առաջին օրերին։
 Տհաճ զգացողությունները և ախտանիշները, կապված տիեզերական հարմարվողականության հետ, դասակարգվում են ըստ ծանրության։ Տիեզերագնացների 50%-ն զգում են միջին աստիճանի անհարմարություն (սրտխառնոց, գլխացավ, ապակողմնորոշում), մոտ 10%-ի մոտ լինում է ծանր ռեակցիա (փսխում, այլ ախտանիշներ, որոնք մարդուն հարմարվելու ընթացքում զրկում են նորմալ աշխատելու հնարավորությունից)։
 Անկշռության հանդեպ ռեակցիայի ԱՄՆ-ում գրանցված ամենածանր պատահարներից մեկը եղել է տիեզերագնաց (և ԱՄՆ սենտոր) Ջեյք Գարնի թռիչքը 1985 թվականին «Սթեյս Շաթթլ» ծրագրով։ Տիեզերագնաց-սենատորը այնքան վատ էր իրեն զգում, որ NASA-ի իր գործընկեր պրոֆեսիոնալ տիեզերագնացների (հայտնի կոմիքսում մի հումորային տեսարանից հետո) կենցաղ մտավ հարմարվելու ժամանակ վիճակի ծանրության կատակային չափման միավոր՝ մեկ գարն։ Տիեզերագնացների մեծ մասը այդ սանդղակի 0․1 գարն անհարմարավետություն են զգում։

Ծանոթագրություններ 

Կառավարվող տիեզերագնացություն
Նյարդային համակարգի հիվանդություններ