Մաչիա

Մաչիա (հին պարսկերեն Mačiya), Դարեհի և Քսերքսեսի հիշատակած պոնտական ժողովուրդներից մեկը։ Մաչիան հավանաբար Մակրոնն է Հարավային Բելուջիստանում։ Ֆրիդրիխ Վիլհեմ Հենիգը մաչիան կապում է կադուսյանների ցեղի հետ և ընդգծում նրանց կապը կարիացիների հետ՝ կադուսիներին անվանելով նաև նավաստիներ։

Ստուգաբանություն 
Մաչիան գալիս է հին պարսկական Մակա տեղանունից (մոտավորապես համապատասխանում է հին հեղինակների Հեդրոզիային ), ինչը բառացիորեն նշանակում «ծովի մոտ ապրող կամ բնակվող»։

Պատմություն 
Դարեհ I թագավորի արձանագրությունը․ «Ես Դարեհն եմ, մեծ թագավորը, թագավորների թագավորը, բազմասերունդ երկրների թագավորը։ Ահուրա Մազդայի կամքով, ահա այն երկրները, որոնց ես տիրացել եմ, բացի Պարսկաստանից։ Մարաստան, Էլամ, Պարթևիա, Արեա, Բակտրիա, Սողդիանա, Խորեզմ, Դրանգիանա, Արախոզիա, Սատտագիդիա, Գայդարա, Հնդկաստան, սկյութներ հաումավարգա, սկյութներ օստրովերխիմի գլխարկներով, Բաբելոն, Ասորեստան, Արաբիա, Եգիպտոս, Հայաստան, Կապադովկիա, Լիդիա, Հոնիա, սկյութներ ծովից այն կողմ, Սկուդրա, սաղավարտ կրող իոնացիներ, Պուտիա, Կուշիա (Եթովպիա), Մաչիա, Կարկա (Կիլիկիա)»։ Նաև մաչիա կոչվում է ժողովուրդ ովքեր ապրում են ծովից այն կողմ։

Ծանոթագրություններ 

Պոնտոս