Չար ծիծաղ

Չար ծիծաղ կամ մոլագար ծիծաղ, գեղարվեստական գրականության մեջ չարագործի մոլագար ծիծաղը։ Արտահայտությունը թվագրվում է առնվազն 1860 թվականով։ «Չարակամ ծիծաղը» կարելի է գտնել նույնիսկ ավելի վաղ. այն թվագրվում է առնվազն 1784 թվականին։ Ըստ մեկ այլ տարբերակի, «Չարախինդ ծիծաղը», հայտնվել է 1714 թվականին և կարող է ավելի վաղ թվագրվել։ 

Կոմիքսներում, որտեղ գերչարագործները նման ծիծաղ են արձակում, դրանք տարբեր կերպ են վերարտադրվում՝ որպես մվահահահա, մուվհահահա, մուահահահա, բվահահահա և այլն։ Այս բառերը սովորաբար օգտագործվում են նաև ինտերնետային բլոգերում, տեղեկատախտակների համակարգերում և խաղերում։  Այնտեղ դրանք սովորաբար օգտագործվում են, երբ ձեռք է բերվում հաղթանակի ինչ-որ ձև, կամ մատնանշելու համար մեկ ուրիշի նկատմամբ գերազանցություն (պատկանելիություն), կամ երբ ծաղրում են մի հայտարարություն, որին դժվար է հավատալ, որ լրջորեն է արված։

1930-ական թվականներին հանրահայտ «The Shadow» ռադիոհաղորդումն իր շնորհանդեսի շրջանակում օգտագործեց ֆիրմային չար ծիծաղը։ Դա հազվագյուտ դեպք էր, երբ ոչ չարագործ կերպարը չար ծիծաղ օգտագործեց, և այն հնչեցրեց դերասան Ֆրենկ Ռիդիկը։ Նրա ծիծաղը օգտագործվեց նույնիսկ այն բանից հետո, երբ Օրսոն Ուելսը ստանձնեց գլխավոր դերը։ Դերասան Վինսենթ Փրայսի չար ծիծաղը բազմիցս օգտագործվել կամ պատճենվել է ռադիոյում, կինոյում, երաժշտության մեջ և հեռուստատեսությունում, հատկապես Մայքլ Ջեքսոնի «Thriller» երաժշտական տեսահոլովակի վերջում։

Ֆիլմերում չար ծիծաղը հաճախ լրացնում է սաունդթրեքը, երբ չարագործը տեսախցիկից դուրս է։ Նման դեպքերում ծիծաղը հետևում է հերոսին կամ զոհին, երբ նրանք փորձում են փախչել։ Դրա օրինակներից է «Ինդիանա Ջոնս. Կորուսյալ տապանը որոնելիս» ֆիլմը, որտեղ Բելոկի ծիծաղով են լցվում հարավամերիկյան ջունգլիները, երբ Ինդիանա Ջոնսը փախչում է Հովիտո ցեղից։

Ծանոթագրություններ

1860 նեոլոգիզմներ
Ձայնային էֆֆեկտներ
Հումոր
Ձայնարկություններ
Ծիծաղ
Բարի և չար