Պոմարե II

Պոմարե II (), Տահիտիի արքան Պոմարե տոհմից։ Թագավորել է 1803-1821 թվականներին։ Նա իր իշխանության ներքո միավորեց Ընկերության կղզիները, գրավեց նաև Տուամոտու կղզիների արևմտյան մասը և Տուբուայ կղզիները։

կենսագրություն 
Պոմարե II-ը ծնվել է 1782 թվականին, Պոմարե I-ի որդին։ Դարձավ Պոմարե տոհմի առաջին անդամը, որը լիակատար վերահսկողություն հաստատեց Թաիթի կղզու վրա, հիմնականում այն շնորհիվ Լոնդոնի միսիոներների ընկերության քրիստոնյա միսիոների, ովքեր կղզի էին իջել 1797 թվականի։ Չնայած առաջին տարիներին միսիոներների կրոնական գործունեությունը շատ հաջող չէր (կղզու բնակիչները նրանց մեղադրում էին օտարերկրացիների բերած հիվանդությունների մեծ քանակի մահվան մեջ), այնուամենայնիվ, դա արգելված չէր։ Հետևաբար, միսիոներները, ինչպես եվրոպացի առևտրականները, օգնեցին Պոմար II-ին իր իշխանությունը պահպանելու հարցում։ Երբ 1808 թվականին թագավորի իշխանությանը սպառնաց, և նա ստիպված փախավ Մուրեա կղզի, նրան ուղեկցում էր միսիոներ Հենրի Քնոտը։ Միայն 1811 թվականին եվրոպացի վաճառականների օգնությամբ Պոմարեին հաջողվեց առանց որևէ դիմադրության վերականգնել վերահսկողությունը Թահիթիի ամբողջ կղզում։ 1812 թվականին նա ընդունեց քրիստոնեություն (պաշտոնապես մկրտվեց 1819 թվականին), իսկ 1815 թվականին եվրոպական հրազենի շնորհիվ նա հաղթեց Ֆեի-Պին։ Քրիստոնյա դառնալուց հետո Պոմարեն արգելեց կղզում հեթանոսական աստվածների պաշտամունքը և հրամայեց ոչնչացնել տեղի մարային։ Բացի այդ, նա հրապարակեց մի շարք օրենքներ, որոնք արգելում են բազմակնությունը, մարդկային զոհաբերությունները և մանկասպանությունը։

1821 թվականին մահացավ ալկոհոլիզմից՝ գահը փոխանցելով Պոմարե III-ին։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ