Աբեէկոնոմիկա

Աբենոմիկա կամ Աբեէկոնոմիկա (), նորաբանություն, որը կիրառվում է սկսած 2012 թվականից Ճապոնիայի վարչապետ Շինզո Աբեի կառավարության վարած տնտեսական քաղաքականությունը նկարագրելու համար։

Աբէկոնոմիկան կոչված է վերակենդանացնելու Ճապոնիայի լճացած տնտեսությունը, որը գնանկում էր ապրել 1990-ական, 2000-ական և 2010-ական թվականներին։ Ընդհանուր առմամբ, այս քաղաքականության միջոցառումները չեն առանձնանում նորամուծությամբ. Աբէկոնոմիկայի հիմնական մեթոդը իենի արհեստական ​​արժեզրկումն է՝ երկրում փողի զանգվածի կրկնապատկման միջոցով։ Վերջին միջոցը քննադատվում է մի շարք տնտեսական փորձագետների կողմից, ովքեր վախենում են նոր միջազգային արժութային պատերազմների սկսվելուց, ինչպես նաև հենց Ճապոնիայի դեֆոլտից, որի պետական ​​պարտքը 2,5 անգամ գերազանցում է ՀՆԱ-ն։

Այն բանից հետո, երբ Աբեն հրաժարական է տվել 2020 թվականի սեպտեմբերին, նրա իրավահաջորդը՝ Յոսիհիդե Սուգան, հայտարարել է, որ իր վարչապետությունը կենտրոնանալու է Աբեի վարչակազմի քաղաքականության և նպատակների շարունակման վրա, ներառյալ տնտեսական քաղաքականության Աբէկոնոմիկայի փաթեթը։

Տերմինը կազմվել է Ճապոնիայի վարչապետի «Աբե» ազգանունը «էկոնոմիկա» բառի հետ համատեղելով։

Ոգեշնչողներ և կատարողներ 
2007 թվականին Աբեն հրաժարական է տվել վարչապետի պաշտոնից, բայց վերադարձել է քաղաքականություն 2012 թվականի դեկտեմբերին՝ խոստանալով արագ խթանել Ճապոնիայի տնտեսությունը՝ երկրի պատմության մեջ աննախադեպ ազգային արժույթի՝ իենի կտրուկ արժեզրկման քաղաքականության միջոցով։ Նրա հիմնական գաղափարական ոգեշնչողը և խորհրդատուն Կոիտի Համադան էր՝ ծագումով ճապոնացի Յեյլի համալսարանի պրոֆեսոր։ Աբէկոնոմիկայի հիմնական նպատակը երկուսի ցանկությունն էր՝ հաղթահարել 20-ամյա գնանկումը Ճապոնիայի Բանկի քաղաքականության մեղմացման պատճառով։ Իր հերթին, Հարուհիկո Կուրոդան, ով գլխավորում է Ճապոնիայի բանկը և իրականացնում է մեղմացումներ, իր հաստատության համար էլ ավելի կոնկրետ նպատակ էր դրել՝ երկրում տարեկան գնաճը հասցնել 2%-ի։ Այս նպատակին հասնելու համար երկրի կենտրոնական բանկը ստիպված է եղել պարզապես փող տպել այնքան ժամանակ, քանի դեռ չի հասել թիրախային 2%-ին։ Կուրոդայի հաշվարկներով՝ դա պետք է տեղի ունենար երկու տարվա ընթացքում՝ մինչև 2014 թվականի վերջ։ Նաև այս նպատակին հասնելու համար ամեն ամիս այս ժամանակահատվածում Ճապոնիայի բանկը պետք է շարունակեր 7 տրիլիոն իենով ակտիվներ գնել։ 2014 թվականի վերջին գնաճը հասել է տարեկան 1,3 տոկոսի։ Ըստ ԱՄՀ փորձագետների՝ ցանկալի մակարդակին՝ 2 տոկոսին հնարավոր կլինի հասնել 2016 թվականից ոչ շուտ։

Աբէկոնոմիկայի «Երեք սլաք» 
Ճգնաժամից դուրս գալու համար Սինձո Աբեն առաջարկել է «Երեք նետ» ծրագիրը։ Դրանցից առաջին «սլաքը» գների աճի թիրախների ձեռքբերումն է։ Դրա համար Աբեն առաջարկել է ամբողջ աշխարհում արդեն հայտնի սխեմա՝ տնտեսությունը լրացուցիչ իրացվելիությամբ «լցնելու» համար։ Նրա ծրագրի և այլ երկրների նմանատիպ ծրագրերի հիմնական տարբերությունը դրա անժամկետությունն է։ Նշենք, որ Ճապոնիայի բանկը անկախ է կառավարության որոշումներից, ուստի վարչապետը ստիպված է եղել մեծ ջանքեր գործադրել՝ կենտրոնական բանկի ղեկավարությանը «համոզելու» գնալ այդ քայլին։

Սինձո Աբեն հավատարիմ է եղել նաև տարբեր ծրագրերի բյուջեից խթանող միջոցառումներին, որոնք ուղղված են ենթակառուցվածքների զարգացմանը, ինչպես նաև բնական աղետներից տուժած տարածքներին օգնություն տրամադրելուն (երկրորդ «սլաքը»)։ Այս միջոցառումներն առաջին հերթին ուղղված են տնտեսական աճի խթանմանը։ Միաժամանակ, վարչապետը չի մոռացել պետական ​​պարտքի խնդիրների մասին, այնուամենայնիվ, ավելի առաջնահերթ է համարել տնտեսության զարգացումը ներկա փուլում։

Եվ, վերջապես, երրորդ «սլաքն» ուղղվել է պետական ​​հատվածում բարեփոխումներ իրականացնելու միջոցառումներ մշակելուն, որոնք կնպաստեն ներդրումների ներգրավմանը, ինչպես նաև սպառման ավելացմանը։ Փաստորեն, բոլոր երեք «սլաքները» միասին պետք է շրջեն դեֆլյացիոն «պարույրի» երկայնքով շարժումը նեղացումից դեպի ընդլայնման հակառակ ուղղությամբ։ Եթե ​​ներկայիս իրավիճակում ռեցեսիան խթանի գնանկումը, որն իր հերթին խթանում է ռեցեսիան, ապա, ըստ Սինձո Աբեի, տնտեսական աճը կխթանի գնաճը, ինչը մեծ օգնություն պետք է լինի հետագա տնտեսական աճի համար։

Արդյունքներ 
Հավելյալ փող տպելու նոր քաղաքականության արդյունքները երկար սպասել չեն տվել։ Աբէկոնոմիկայի ներդրումից ընդամենը 4 ամսվա ընթացքում իենը դոլարի նկատմամբ արժեզրկվել է ավելի քան 20%-ով, սակայն արտահանման ծավալը չի ​​աճել այնքան, որքան սպասվում էր։ Ավելին, կառավարության նոր կուրսը բացահայտել է մի շարք ակնհայտ թերություններ, որոնք ապագայում կարող են հանգեցնել ոչ միայն բուն Ճապոնիայի դեֆոլտի, այլև Ճապոնիայի հետ սերտ կապի մեջ գտնվող երկրների տնտեսությունների ճգնաժամի։

Աբէնոմիկայի դրական հետևանքներ 

 Համախառն ցուցանիշով, որը հաշվի է առնում արդյունաբերության աճը, մանրածախ վաճառքը և նոր աշխատատեղերի մատակարարումը, Ճապոնիան հասել է ամենաբարձր մակարդակին վերջին հինգ տարում.
 Տնտեսական աճի առումով Ճապոնիան այժմ առաջատար է յոթ արդյունաբերական երկրների շարքում
 Ճապոնիայի բաժնետոմսերը 2013 թվականին ցույց են տվել ամենամեծ աճը վերջին 40 տարում Աբէկոնոմիկաի շնորհիվ։
 Ճապոնիայի ՀՆԱ-ն աճել է երեք քառորդով 2013 թվականին
 ՀՆԱ-ի տարեկան աճը կազմել է 1,9%։

Աբէնոմիկայի բացասական հետևանքներ 

 Ավելացրել է կապիտալի արտահոսքը երկրի ներսում արտադրության արդիականացման մեջ ներդրումներ կատարելու փոխարեն։ Փախչելով արժեզրկվող իենից՝ ճապոնացի ձեռնարկատերերը մեծ ներդրումներ են կատարում եվրոյով արտահայտված պարտքային պարտատոմսերում, նույնիսկ համեմատաբար ռիսկային երկրներում, ինչպիսիք են Իսպանիան և Իտալիան։ Ճապոնացիների կողմից դրանց ակտիվ պահանջարկի արդյունքում տոկոսադրույքներն ընկել են, ինչը, սակայն, պատրանք է ստեղծել, որ այդ երկրների տնտեսությունները հաջողությամբ հաղթահարել են ճգնաժամը։
 էներգակիրների ներմուծումն աճել է, ինչը փաստացի զրոյացնում է արտահանման աճից ստացված բոլոր շահույթը։
 Յենի փոխարժեքի արժեզրկման պատճառով Ճապոնիայի արտահանումն ավելի էժանացել է։ Քանի որ արտահանման զգալի մասը գնում է ԱՄՆ, դե ֆակտո Ճապոնիան այնտեղ էլ գնանկում է արտահանում։ Կառավարությունը գնաճի և գնանկման ռիսկի մասին է սկսել խոսել։
 Չինաստանն ու Հարավային Կորեան, որոնք ավելի թանկ արժույթներ ունեն, իրենց դժգոհությունն են հայտնել նոր քաղաքականության վերաբերյալ՝ սպառնալով գնալ արժութային պատերազմի։
 Ճապոնիայի պետական ​​պարտքը աճել է, որը հասել է ՀՆԱ-ի 240%-ի։ Գնաճի արագացումը կհանգեցնի Ճապոնիայի պետական ​​պարտքի սպասարկման արժեքի բարձրացման, ինչը կարող է հանգեցնել դեֆոլտի։
 Հետագայում, պարտքերը վճարելու համար Ճապոնիայի բանկը կարող է սկսել ավելի արագ հետ գնել պարտավորությունները, ինչը կարող է հանգեցնել հիպերինֆլյացիայի։
 Մի շարք քննադատներ կարծում են, որ Ճապոնիայում լճացման և գնանկման իրական պատճառը ոչ թե տնտեսական, այլ ժողովրդագրական հարթության մեջ է (երկրի բնակչությունը արագորեն ծերանում և աստիճանաբար նվազում է)։

Գնահատականներ 
Տնտեսագիտության ոլորտում Նոբելյան մրցանակակիր Ջոզեֆ Ստիգլիցը 2013 թվականի ապրիլին բարձր է գնահատել ԱբԷնոմիկան։ «Ընդհանուր առմամբ, կասկած չկա, որ ԱբԷնոմիկան կաշխատի. երկրում անհավասարությունը ցածր է, կան ուժեղ ինստիտուտներ, բարձր կրթված աշխատուժ՝ գերազանց տեխնիկական հմտություններով և գեղեցկության զգացումով, և այն գտնվում է աշխարհի ամենաարագ զարգացող տարածաշրջանում։ Ճապոնիան պետք է լույսի փարոս լինի համաշխարհային տնտեսության մռայլ թագավորությունում»։

Տես նաև 

 Ռեյգանոմիկա
 Լաֆֆերի կոր

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Abenomics must bring seismic change to Japan
 Abenomics false promise

Ճապոնիայի քաղաքականություն
Տնտեսագիտական գաղափարախոսություններ
Ճապոնիայի տնտեսության պատմություն
Ճապոնիայի տնտեսություն
Քաղաքական տնտեսագիտություն
21-րդ դարը Ճապոնիայում
Տնտեսական քաղաքականություն
Նորաբանություններ
Մրցակցություն
Քեյնսականություն
Դրամավարկային քաղաքականություն