Անունների օր

Անունների օր, ավանդույթ, որը նշվում է Եվրոպայի որոշ երկրներում, Լատինական Ամերիկայում, Հռոմեական կաթոլիկ և Արևելյան Ուղղափառ երկրներում։ Այն բաղկացած է Տարվա օրվա տոնակատարությունից, որը կապված է որևէ մեկի անվան հետ։ Տոնը նման է ծննդյան տարեդարձին։

Այս սովորույթն առաջացել է սրբերի քրիստոնեական օրացույցից․ սրբի անունով հավատացյալները նշում էին այդ  տոնի օրը կամ արևելյան ուղղափառ ավանդույթի համաձայն՝ սրբի մահվան օրը։ Անունների օրն ավելի մեծ հնչեղություն է ունենում Եվրոպայի կաթոլիկ և ուղղափառ մասերում։ Սակայն շատ երկրներում անունների տոնակատարություններն այլևս կապ չունեն քրիստոնեական ավանդույթների հետ։

Պատմություն
Անունների օրվա տոնակատարությունը միջնադարից ի վեր ավանդույթ էր կաթոլիկ և արևելյան ուղղափառ երկրներում։ Որոշ չափով շարունակվել է Սկանդինավյան երկրներում, որոնց հիմնադրած բողոքական եկեղեցին պահպանում է կաթոլիկ որոշ ավանդույթներ։ Անունների օրը սկիզբ է առել եկեղեցու սրբերի և նահատակների հիշատակին նվիրված տոների ցանկից։ Օրինակ, Կառլ անվան օրը Շվեդիայում տոնում էին հունվարի 28-ին՝ Կառլոս Մեծի մահվան տարելիցին։ Եկեղեցին նպաստում էր անունների օրվա տոնակատարությանը, քանի որ այն համարվում էր հեթանոսական ավանդույթ։

Անունների օրերի անվանման դեպքում պահվում է պաշտոնական ցուցակ, որտեղ նշվում են համապատասխան հանձնարարականներ։ Ֆինլանդիայի, Շվեդիայի, Սաամիի և այլ երկրների համար կան տարբեր ցուցակներ, որոնք տոնում են անունները, չնայած որոշ երկրներում նույն անունները նշվում են շատ երկրներում։ 18-րդ դարից սկսած՝ անունների օրերի ցանկը փոխվել է Շվեդիայում և Ֆինլադիայում։

Տարբեր երկրներում

Բուլղարիա
Անունների օրը Բուլղարիայում գրեթե միշտ կապված է բուլղարական արևելյան ուղղափառ տոնակատարությունների հետ։ Որոշ անուններ կարող են նշվել ավելի քան մեկ օր, իսկ ոմանք նույնիսկ սկսել են հետևել օտար ավանդույթներին (ինչպես Վալենտինան, որը նշվում է կաթոլիկ Սուրբ Վալենտինի օրը)։ Սուրբ Գրեգորիի օրը (Гергьовден, տոնվում է մայիսի 6-ին) և Սուրբ Հովհաննեսի օրերը (Ивановден, տոնվում է հունվարի 7-ին) Բուլղարիայում անվան ամենատարածված օրերից երկուսն են։

Քրիստոնեության հետ կապված անվանման օրվա ևս մեկ օրինակ է Tsvetnitsa-ն (Цветница, կիրակնօրյա Ծաղկազարդ)։ Այս օրը տոնում են ծաղիկներից, ծառերից, բույսերից և այլ անուններով ծագող մարդիկ։ Անունների օրը հաճախ կապված է տարվա կամ սեզոնի առանձնահատկությունների հետ, ինչպես՝ Dimitrovden (Դիմիտարի օր, տոնվում է հոկտեմբերի 26-ին)՝ ձմռան սկիզբ, և Gergyovden (Գրեգորիի օր, տոնվում է մայիսի 6-ին)՝  ավանդական բանահյուսության համաձայն խորհրդանշելով դրա ավարտը։

Անունների օրը Բուլղարիայում կարևոր է և լայնորեն տոնվում է։ Երեխաները նշում են իրենց անունների օրը՝ դպրոց տանելով քաղցրավենիք և շոկոլադ։ Հին բուլղարական ավանդույթի համաձայն՝ բոլորը ողջունում են անունների օրը, և կարիք չկա հյուրեր հրավիրելու։ Տրվում են նաև նվերներ։

Հնչում են նմանատիպ բարեմաղթանքներ՝ «Թող, որ ձեր անունը լսեք ձեր թոռներից և ծոռներից», «Թող, որ ձեր անունը միայն լավ իմաստով լսեք», «Թող, որ ձեր անունը առողջ լինի և լավ»։

Խորվաթիա 
Խորվաթիայում անունների օրը (խորվաթերեն՝ imendan) համապատասխանում է կաթոլիկ օրացույցի այն ամսաթվին, երբ նշվում է Սուրբ Ծննդյան օրը։ Թեև անվան օրվա տոնակատարությունը ավելի քիչ սովորական է, քան ծննդյան տարեդարձը նշելը, սակայն այդ օրը սովորաբար ավելի մեծ թվով մարդիկ են շնորհավորում։ Դա պայմանավորված է նրանով, որ ծննդյան ամսաթիվը հազվադեպ է հայտնի, իսկ մարդու անունը հայտնի է շատերին։

Այն անունները, որոնք նշվում են որոշակի սրբերի օրը, ներառում են նաև այդ անվան հետ կապված բոլոր անունները։ Օրինակ՝ եթե տարբեր լեզուներում նույն անունի տարբերակներ կան (օրինակ՝ Ջոն), տարբեր լեզուներում նշվում են բոլոր համապատասխան անունները։

Չեխիայի Հանրապետություն
Չեխիայում տարվա յուրաքանչյուր օր համապատասխանում է անձնական անունին (կամ մի քանի անունների)։ Մարդիկ տոնում են իրենց անունների օրը (svátek կամ ավելի պաշտոնապես jmeniny) համապատասխան ամսաթվով։

Անունների օրը սովորաբար պակաս նշանակություն ունի, քան ծննդյան տոնը։ Այնուամենայնիվ, անունների օրվա տոնակատարություններ արվում են, և հաճախ դրանք անցկացվում են անվանակից ընկերների կամ գործընկերների հետ միասին։

Ըստ օրենքի՝ անցյալում ծնողներին թույլ չէին տալիս իրենց երեխայի համար ընտրել ցանկացած անուն։ Օրենքը ենթարկվել է փոփոխության, թեև դեռևս ընդունված է անունն ընտրել ծննդյան «օրացույցից», և ցանկացած անսովոր անուն պետք է հաստատվի հատուկ գրասենյակի կողմից։ Բնօրինակ ցուցակը Հռոմեական կաթոլիկ սրբերի օրացույցն էր, բայց փոփոխություններ են կատարվել ՝ անունների ներկայիս օգտագործումը արտացոլելու համար։

Որոշ հաճախ հանդիպող անուններին համապատասխանող օրերը համարվում են ավելի կարևոր, քան մյուսները։ Օրինակ՝ Ժոզեֆ և Կառլ (Չարլզ) անունների հետ կապված ամսաթվերը սովորաբար հայտնի են նույնիսկ այլ անուններ ունեցող մարդկանց կողմից։ Այնուամենայնիվ, վերջին տարիներին այս անունների ժողովրդականությունը նվազել է (1947 թվականին ծնվել է 6836 Ժոզեֆ, իսկ 2014 թվականին՝ ընդամենը 638)։

Դանիա

Դանիացիներն անունների օրվա համար ունեն հատուկ օրացույց (դանիերեն՝ «navnedag»)։ Այնուամենայնիվ, Դանիայում գործնականում անհայտ է որևէ մեկի անունը նշելու սովորույթը, քիչ դանիացիների է հայտնի, թե երբ է իրենց անվան տոնը։

Ֆինլանդիա
Ֆինլանդացիները նշում են իրենց անունների օրերը (ֆիններեն՝ nimipäivä, շվեդերեն՝ namnsdag)՝ ըստ Հելսինկյան համալսարանի Ալմանախի գրասենյակի (Almanakkatoimisto) հրապարակած օրացույցով տրված ամսաթվի։ Բոլոր օրերը, բացառությամբ Ամանորի, Սուրբ Ծննդյան տոնի և փետրվարի 29-ի, անունների օրերն են։ Յուրաքանչյուր օրվա համար կան անուններ ինչպես ֆիններեն, այնպես էլ շվեդերեն։

Օրացույցում կանայք փոքր-ինչ թերագնահատված են։ Անունների օրերի մոտ 45 %-ը նշում են միայն կանայք, իսկ մոտ 49 %-ը՝ տղամարդիկ։ Մնացածն այն անուններն են, որոնք կարող են տրվել ցանկացած սեռի, ինչպես Ռաունին (հուլիսի 15), կամ ունեն ինչպես տղամարդու, այնպես էլ կնոջ անուն, ինչպես Օլիվերը և Օլիվիան (մայիսի 29)։

Ալմանախի գրասենյակը ցուցակները վերանայում է 5-10 տարին մեկ՝ ավելացնելով նոր անուններ և հեռացնելով գործածությունից դուրս եկածները։ Համալսարանին է պատկանում անունների ցուցակների և դրանց համապատասխան ամսաթվերի հեղինակային իրավունքը։

Ֆինլանդիայի Ուղղափառ եկեղեցին ունի իր անունների օրացույցը, որը համապատասխանում է ուղղափառ սրբերի տոներին։

Ֆրանսիա
Ֆրանսիայում անունների օրը (ֆրանսերեն՝ fête du prénom) վաղուց շատ կարևոր էր առօրյա մշակույթում։ Ընդունված էր տոնի առթիվ փոքրիկ նվեր տալ տվյալ մարդուն։

Տարվա որոշ օրեր սովորաբար հիշատակվում են իրենց սրբերի օրը՝ Սեղբեստրոս I-ը Նոր տարվա գիշերն է, Հովհաննես Մկրտիչը՝ ամռան կեսը և այլն։

Գերմանիա
Գերմանիայում անունների օրը (գերմաներեն՝ Namenstag) նախկինում լայնորեն տարածված էր ավանդական կաթոլիկ հարավային և արևմտյան շրջաններում, որտեղ պատմականորեն դրանք ավելի կարևոր էին, քան ծննդյան օրերը։ 1950-ական թվականներից ավանդույթը հիմնականում վերացավ, այդ թվում՝ կաթոլիկ ընտանիքներում։

Հունաստան և Կիպրոս
Հունաստանում և Կիպրոսում անունների օրը (հունարեն՝ ονομαστική εορτή կամ γιορτή) նշվում է ծննդյան օրվա նման՝  բացառությամբ սպասվող տարբերությունների (օրինակ՝ ծննդյան տորթը)։ Դա հին հունական ավանդույթ է դեռևս հին ժամանակներից, երբ նորածիններին կոչում էին իրենց տատիկների և պապիկների անունով։ Սա նպաստում է ընտանիքում անունների շարունակության ապահովմանը։

Ըստ հույն ուղղափառ եկեղեցու՝ տարվա յուրաքանչյուր օրը նվիրված է առնվազն մեկ (սովորաբար ավելի քան մեկ) սրբի կամ նահատակի հիշատակին։ Եթե ​​ինչ-որ մեկը կոչվում է սրբի անունով, ապա նրա անվան օրը մեծ տոն է։ Հունաստանում և Կիպրոսում շատ անուններ բխում են հունական հեթանոսությունից, և քրիստոնյա նույնանուն սուրբ անուն չի կարող լինել։ Նման դեպքում անձին ասում են «անուն չունենալու օր», կամ նրանք կարող են ընտրություն կատարել բոլոր Սրբերի օրը նշելու համար։ Անունների օրերի մեծամասնությունը ամեն տարի նույն ամսաթվով է։ Հազվադեպ անուններն ուղղակիորեն կամ անուղղակիորեն կապված են Զատկի հետ։ Ավանդույթը հեշտացնում է սոցիալական փոխազդեցությունը, քանի որ հունական օրացույցները պարունակում են անունների օրվա մանրամասն ցուցակներ։ Որոշ անուններ համընկնում են հիմանական քրիստոնեական տոների հետ։ Օրինակ, մարդիկ, որոնց անունը Chrēstos կամ Christine  է, նշում են իրենց օրը Սուրբ Ծննդյան օրը, Սուրբ Բարսեղ անունով մարդիկ՝ Ամանորին, Anastásios և Anastasía  անունով մարդիկ՝ Զատկին, María և Mários  անունով մարդիկ՝ Հիսուսի մոր՝ Մարիամի վերափոխման օրը։

Անունների օրվա տոնակատարության ավանդական ձևը բաց դռների օրն է. ընտանիքը կամ մարդը որոշում են այն տոնել հրավիրված հյուրերի հետ (տանը, ռեստորանում, բարում կամ ակումբում)։ Երեխաները նշում են իրենց ծննդյան օրը և անունների օրը հավասարապես տոնական, բայց երբ մարդը մեծանում է, շեշտը կարող է փոխվել։ Նշողի կողմից զվարճությունները կարող են ներառել սնունդ, խմիչք, աղանդեր, երաժշտություն և երեկույթներ։ Հյուրերից սպասվում են նվերներ։ Ցանկության դեպքում չափահաս ազգականը կամ կնքահայրը նվերի փոխարեն կարող է գումար տալ երեխային կամ դեռահասին։ Այն դեպքերում, երբ ծննդյան տոները և անունների օրերը մոտ են միմյանց, տոնակատարությունները լավագույնս միավորվում են։ Անհրաժեշտ է նաև անունների օրվա տոնակատարությունը տեղափոխել ավելի հարմար օր, օրինակ՝ հաջորդ ուրբաթ կամ հանգստյան օր։ Անունների օրերը կարող են նշվել անվանական ամսաթվից հետո՝ մինչև 40 օր։

Հունգարիա 
Անունների օրը (հունգարերեն՝ névnap) Հունգարիայում շատ տարածված է, չնայած ոչ այնքան, որքան մարդու ծննդյան օրը։ Կանանց, որպես կանոն, այդ օրը ծաղիկներ են տալիս, այդ թվում՝ աշխատավայրում, և հայտնի անունների օրը ծաղիկների գինը հաճախ բարձրանում է մեծ պահանջարկի պատճառով։ Մի շիշ ալկոհոլը սովորական նվեր է տղամարդկանց համար իրենց անվան օրը։ Երեխանները հաճախ քաղցրավենիք են տանում դպրոց՝ իրենց անվան օրը նշելու համար։ Ծննդյան օրերն ավելի հաճախ նշվում են աշխատավայրում, ըստ երևույթին, այն պատճառով, որ ավելի հեշտ է իմանալ ամսաթիվը, քան անվան օրը։ Որոշ հայտնի անուններ ունեն մի քանի օր։ Այդ դեպքում մարդն է ընտրում, թե որ օրը տոնի այն։ Անվանացանկը, ինչպես բնորոշ է անունների օրը նշող մշակույթներին, հիմնված է ավանդական կաթոլիկ սրբերի տոների վրա, սակայն աշխարհիկ անվան օրերի օրացույցի կապը կաթոլիկ օրացույցի հետ այլևս չի պահպանվում։ Օրինակ՝ նույնիսկ Gergely (Գրիգոր) անունով կրոնական կաթոլիկները, ի պատիվ Գրիգոր Մեծի, մինչև վերջերս նշում էին մարտի 12-ին, սակայն եկեղեցին այդ սրբի տոնը տեղափոխել է 1969 թվականի սեպտեմբերի 3-ին։

Իտալիա
Իտալիայում անունների օրը կոչվում է «Օնոմաստիկո» (հունարեն՝ όνομα, կարդացվում է՝ «օնոմա», անուն)։ Մարդիկ այդ օրը փոքր նվերներ են ստանում։ Անվանումները որոշվում են ըստ Sanctorale-ի՝ ընդհանուր հռոմեական օրացույցում հայտնաբերված ցիկլի, որը գրեթե ամեն օր մի քանի սրբեր է տալիս, ուստի տարբեր անուններ կարող են նշվել նույն օրը։ Ավանդաբար, ծնողները մկրտության ժամանակ իրենց երեխայի անունը կնքում են՝ ըստ սիրված սրբի, որը երեխան կրելու է ամբողջ կյանքի ընթացքում։

Լատվիա 
Անունների օրը Լատվիայում (լատիշերեն «vārda dienas») նշում են որոշակի օրերի․ յուրաքանչյուր օր (բացառությամբ փետրվարի 29-ի, որը նահանջի տարի է) անունների օր է։ Սովորաբար լատվիական օրացույցները թվարկում են ամեն օր չորս անուն՝ տարեկան մոտ 1000 անուն։ Վերջերս հրապարակվեց շուրջ 5,000 անուններով օրացույց։ Կան նաև օրացույցներ, որոնցում նշված է փետրվարի 29-ը։ Այդ օրը սովորաբար նշվում է այն մարդկանց կողմից, որոնք չունեն անվան հատուկ օր։ Նմանատիպ օր է նաև մայիսի 22-ը։ Այն մարդիկ, որոնք չունեն իրենց անունների օր սովորական օրացույցներում, կարող են իրենց ընտրությամբ նշել իրենց անվան օրը փետրվարի 29-ին կամ մայիսի 22-ին։ Լատվիայի անունների օրվա օրացույցը թարմացվում է մեկ կամ երկու տարի ընդմիջումներով։ Յուրաքանչյուրը կարող է առաջարկել անուն օրացույցի համար, սովորաբար՝ դիմում ուղարկելով Լեզուների Պետական ​​Կենտրոն («Valsts valodas centrs»):

Տոնակատարությունները շատ նման են ծննդյան օրվա տոնակատարություններին։ Անունների օրը սովորաբար նշվում է աշխատավայրում։ Սովորաբար նա, ում անվան օրն է, ընկերների համար պատրաստում է նախուտեստներ, և օրվա ընթացքում գործընկերները նրան ողջունում են ծաղիկներով, քաղցրավենիքով և փոքր նվերներով։ Երբեմն, հատկապես փոքր ընկերություններում, որոշակի ժամանակ է սահմանվում հիմնական տոնակատարությունների համար։ Նորմալ է անունների օրվա տոնակատարությանը մասնակցել առանց հրավերի։ Նախատեսվում է քաղցրավենիք տանել դպրոց՝ դասընկերների և ուսուցիչների համար։ Անունների օրը տանը նշելը նման է ծննդյան տարեդարձին, չնայած կարող է տարբեր լինել` տվյալ մարդու ծննդյան և անվան օրվա միջև ընկած ժամանակահատվածից։ Սովորաբար այդ մարդը ընտանիքի անդամների հետ տորթ է ուտում և նվերներ ստանում։

Հյուսիսային Մակեդոնիա 
Անունների օրը () Հյուսիսային Մակեդոնիայում նշվում է այս երկրի ողջ պատմության ընթացքում։ Այն որոշ ընդհանրություններ ունի Բալկանյան մյուս երկրների հետ, բայց կան որոշ անունների օրեր, որոնք բնորոշ են միայն այդ երկրին։ Անվան անունները նշանակվում են ըստ քրիստոնեական ուղղափառ եկեղեցու Հուլյան օրացույցի։ Յուրաքանչյուր ամիս կան հատուկ անունների օրեր, որոնք նշվում են նույնանուն մարդկանց կողմից։ Որոշ անունների օրեր, որոնք առավել կարևոր են պատմության և մշակույթի համար, ոչ աշխատանքային օրեր են համարվում ամբողջ երկրում։ Այս օրերին բոլորը հրավիրված են, կամ ինչպես ընդունված է ասել մակեդոներեն՝ «Којвие - Добредојде» («Ով որ գա, ողջունելի է»)։ Նվերներ անելու կարիք չկա, բայց ցանկացողները կարող են նվիրել (սովորաբար գինի կամ խորհրդանշական ինչ-որ բան)։ Օրվա հերոսին ողջունում են՝ ասելով՝ «Թող ձեր անունը հավերժ լինի» («Нека ти е вечно името») կամ «Երկար տարիներ» («За многу години»):  Հյուսիսային Մակեդոնիայի ամենահայտնի անուններից են՝ Սբ. Ստեփանոս  (հունվարի 9), Էպիֆանի (հունվարի 19), Սբ. Հովհաննես (հունվարի 20), Բլագովեց (ապրիլ 7), Սբ. Գևորգ (մայիսի 6), Սբ. Կյուրեղ և Մեթոդիոս (մայիսի 24), Սբ. Կոստանտին և Ելենա (հունիսի 3), Սբ․ Պաուլ (հուլիսի12), Սբ. Պետրոս (հուլիս 12) և Սբ. Դիմիտրոս (նոյեմբերի 8), Սբ. Նիկողայոս (դեկտեմբերի 19)։

Լեհաստան
Լեհաստանում ավանդաբար անունների օրվա տոնակատարություններն () ունեցել են ավելի տոնական շեշտադրում, քան ծննդյան տարեդարձի տոնակատարությունները։ Այնուամենայնիվ, ծննդյան տոները գնալով ավելի տարածված և կարևոր են դառնում, մասնավորապես, երիտասարդ սերնդի շրջանում։ -ն ենթադրում է ինչպես հավաքույթներ տվյալ անձի տանը ընկերների և ընտանիքի անդամների հետ, նվերների ու ծաղիկների հանձնումը, այնպես էլ որոշակի արարողություններ աշխատավայրում և այլուր։ Տեղական օրացույցները հաճախ պարունակում են տվյալ օրը նշվող անունները։

Ռումինիա
Անունների օրը (ռումիներեն՝ onomastica) Ռումինիայում կապված է ուղղափառ սրբերի տոնակատարության հետ։ Տոնակատարությունները հիմնականում անցկացվում են այնպես, ինչպես Հունաստանում։ Անունների օրը գրեթե նույնքան կարևոր է, որքան ծննդյան տոնը, և ովքեր կրում են սրբի անուն՝ տոնում են հենց այդ օրը։ Որոշ կարևորագույն անուններից են՝ հունվարի 1՝ Սբ. Վասիլ, հունվարի 7՝ Սբ. Հովհաննես, ապրիլի 23՝ Սբ. Գևորգ, մայիսի 21՝ Սբ. Կոստանտին և Ելենա, հունիս 29՝ Սբ. Պետրոս և Պողոս, հուլիսի 20՝ Սբ. Էլիաս, օգոստոսի 15 և սեպտեմբերի 8՝ Սբ. Մարիամ, սեպտեմբերի 9՝ Սբ. Աննա, հոկտեմբերի 14՝ Սբ. Պարասկևա, հոկտեմբերի 26՝ Սբ. Դիմիտրիոս, նոյեմբերի 8՝ Սբ. Միքայել և Գաբրիել, նոյեմբերի 25՝ Սբ. Եկատերինա, նոյեմբերի 30՝ Սբ. Անդրեաս, դեկտեմբերի 6՝ Սբ. Նիկողայոս, դեկտեմբերի 27՝ Սբ. Ստեփանոս։

Այն մարդկանց (հատկապես կանանց) համար, որոնք չունեն սրբի անուն կամ նշում են իրենց անունը Ծաղկազարդի օրը (ռումիներեն՝ «Floriile », որը թարգմանվում է որպես ծաղիկների օր), նախատեսված է շարժական օր, որը նշվում է ամեն տարի՝ Ուղղափառ Զատիկին նախորդող վերջին կիրակի օրը։

Ռուսաստան
Ռուսները անունների օրը (ռուսերեն՝ именины ) նշում են ծննդյան օրվանից առանձին։ Որոշ օրացույցներում նշված են անունների օրերը, բայց սովորաբար անհրաժեշտ է դիմել անունների հատուկ օրացույցին։ Տոնակատարությունները տատանվում են բացիկների և ծաղիկների նվիրումից մինչև լիարժեք տոնակատարություններ, ինչպիսիք են ծննդյան արարողությունները։ Այս տոնակատարությունը սկսվում է այդ օրը նշող ժամերգությունների այցելությունից (ռուսական ավանդության մեջ ամբողջ գիշեր արթուն մնալը և Սուրբ Պատարագը ) և սովորաբար դրանից հետո արվող տոնական երեկույթից։ Մինչև Հոկտեմբերյան հեղափոխությունը ռուսները անունների օրն ավելի կարևոր էին համարում, քան ծննդյան տոները՝ ելնելով այն հանգամանքից, որ մկրտությունը հատուկ իրադարձություն է, դրա շնորհիվ մարդիկ «նորից ծնվում են» քրիստոնյա։

Ռոմանովները հետևում էին ավանդույթներին և անունների օրը տալիս թանկարժեք նվերներ՝ անդամանդ, մարգարիտ։

Ռուս գրականության և թատրոնի՝ անունների օրվա մասին հիշատակումները ներառում են՝ Անտոն Չեխովի «Երեք քույրերի» առաջին գործողությունը, որտեղ Իրինան նշում է իր անվան օրը, Ալեքսանդր Պուշկինի «Եվգենի Օնեգին» վեպը, որտեղ նշվում է Տատյանայի անվան օրը, և Լև Տոլստոյի «Պատերազմ և խաղաղություն» վեպը, որտեղ մայրը և կրտսեր դուստրը նշում են իրենց անունների օրը։

Սլովակիա
Անունների օրը Սլովակիայում (սլովակերեն՝ meniny) լայնորեն նշվում է։ Այդ օրն ավելի հաճախ նշում են աշխատավայրերում, քանի որ օրացույցների մեծ մասը պարունակում է անունների օրվա ցուցակ։ Անունների օրը կարելի է գտնել նաև օրաթերթերի վերնագրում։ Նախակրթարանների սաները սովորաբար ընկերների համար քաղցրավենիք են տանում։ Ընտանիքում տոնակատարությունները սովորաբար ուղեկցվում են թխվածքներով, նվերներով և ծաղիկներով։ Նախկինում օրենքով ծնողներին թույլ չէին տալիս ընտրել որևէ ցանկալի անուն իրենց երեխայի համար։ Թեև դա փոխվել է, սակայն դեռևս ընդունված է երեխայի անունն ընտրել օրացույցի անվանացանկից։ Նախնական ցուցակը Հռոմի Կաթոլիկ սրբերի օրացույցն էր, որը որոշ փոփոխությունների ենթարկվել ներկայումս տարածված անունները ներառելու համար։

Սլովենիա
Նախքան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը և կոմունիզմի տարածումը անունների օրերը լայնորեն նշվում էին և նույնիսկ գերադասում ծննդյան տոնակատարություններից։ Գյուղական վայրերում, ինչպես նաև քաղաքի որոշակի շրջաններում, անունների օրերի տոնակատարություններն ավելի երկար էին տևում։ Ներկայումս, քանի դեռ ավանդույթն ամբողջովին չի վերացել, անունների օրը նշվում է հիմնականում տարեցների շրջանում։

Իսպանիա և Իսպանական Ամերիկա 

Մինչ վերջերս Իսպանիայում և Իսպանական Ամերիկայի որոշ մասերում անունների օրերը (կոչվում են onomásticos  կամ día de mi/su santo) լայնորեն նշվում էին։ Onomásticos -ը չի սահմանափակվում միայն սրբերով և ներառում է նաև Մարիամ Աստվածածնի տարբեր ներկայացուցչությունների տոնակատարության օրերը։ Օրինակ՝ Կարմեն անունով կնոջ անվան օրը նշվում է հուլիսի 16-ին՝ ի պատիվ Կարմել Աստվածածնի։ Ներկայումս onomásticos-ը տոնվում է ավելի ավանդական ընտանիքներում, թեև նախկինի նման տոնական երեկույթներ և նվերներ չեն պատրաստում։ Անունների օրը նշելու համար կաթոլիկները սովորաբար այցելում են ժողովրդին և կազմակերպում մտերմիկ ընտանեկան հավաքույթներ։ Իսպանիայում երեխաները հաճախ քաղցրավենիք կամ թխվածք են տանում դպրոց՝ դասընկերների հետ կիսվելու համար։

Շվեդիա
18-րդ դարից սկսած՝ թագավորական ընտանիքի կողմից օգտագործվող անունները ներկայացվեցին անունների օրերի շվեդական ցուցակին, որին հաջորդեցին այլ ընդհանուր անուններ։ 1901 թվականին կատարվեց արդիականացում՝ ընթացիկ անուններով ցուցակը թարմացնելու համար։ Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի սահմանած ալմանախների մենաշնորհը ավարտվեց 1972 թվականին, ինչն ազդեց նաև անունների պաշտոնական ցուցակի վրա։ Սկսեցին ի հայտ գալ մրցակից անվանացանկեր, թեև պաշտոնական ցուցակը դեռևս ընդհանուր կիրառության մեջ էր մինչև 1986 թվականը, երբ յուրաքանչյուր օրվա համար երեք անուն պարունակող ցուցակի վերաբերյալ համաձայնեցում ձեռք բերվեց։ Այս ցուցակը վերանայվել է 1993 թվականին և կրճատվել՝ մինչև օրական երկու անուն։ Սակայն այդ ցուցակի նկատմամբ համատարած դժգոհությունը Շվեդական ակադեմիային ստիպեց կազմել նոր ցուցակ, որը վերջնականապես ընդունվեց և կիրառության մեջ մտավ 2001 թվականին։ Չնայած որ այն չունի 1901 թվականի և ավելի հին ցուցակների պաշտոնական կարգավիճակը, բայց այն այժմ համընդհանուր օգտագործվում է Շվեդիայում։

Ուկրաինա
Անունների օրը Ուկրաինայում () սովորաբար կապված է ուկրաինական Ուղղափառ և Կաթոլիկ եկեղեցիների տոնակատարությունների հետ՝ այն օրերի, երբ սրբերն են ծնվել։

Տես նաև 

Սլավա (տոն)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ

  [https://api.abalin.net/  International Name Days API - programmatic access to name days for multiple countries.
  Name days for 18 countries by date.
  How to say Happy Name Day in Latvian.
  The first name day calendar in which most of the name days are based on both Saint's days and American history, was published in the United States in 1982, and all of its original pages are viewable on calendar's 1982 Edition page: American Nameday Calendar of First Names, 1982 Edition 
  Hungarian Name Days by date.
Swedish Name Days by date.
  Name Day Calendar by country/date.
Calendar Ortodox by month/date.
  French and American Name Days by month/date.
Hungarian Name Day Calendar  by month/date.
Czech Name Day Calendar by month/date.

Օրացույց
Տոներ
Անձնանուններ
Ավանդույթներ
Տոն օրեր
Մարդկանց անուններ