Պյատրաս Աուշտրյավիչյուս

Պյատրաս Աուշտրյավիչյուս (, ), լիտվացի պետական և քաղաքական գործիչ, դիվանագետ։

Կենսագրություն 
1981 թվականին ավարտել է Վիլնյուսի № 39 միջնակարգ դպրոցը (այժմ՝ Նաույինինկայի միջնակարգ դպրոց)։ 1986 թվականին ավարտել է Վիլնյուսի համալսարանի տնտեսագիտության ֆակուլտետը։

1986-1991 թվականներին եղել է Գիտությունների ակադեմիայի Տնտեսագիտության ինստիտուտի ասիստենտ։ 1988-1991 թվականներին՝ տնտեսագիտության ինստիտուտի ասպիրանտ։

Մինչ անկախության հռչակումը, Լիտվայի արտաքին գործերի նախարարությունում անցել է ծառայության ավագ մասնագետի պաշտոնում, ավելի ուշ դարձել Լիտվայի ԱԳՆ առաջին քարտուղար։ 1992 թվականին ուսանել է ԱՄՆ Սթենֆորդի համալսարանի Հուվերի ինստիտուտում։

Վերապատրաստումից հետո նշանակվել է Հյուսիսային երկրների արտաքին գործերի նախարարության դեպարտամենտում։ Ֆինլանդիայում նա հիմնել է Լիտվայի դեսպանատուն։ 1994 թվականին՝ 31 տարեկան հասակում, զբաղեցնելով Ֆինլանդիայում Լիտվայի դեսպանի պաշտոնը, դարձել է Լիտվայի ամենաերիտասարդ դեսպանը։

1998 թվականին նշանակվել է Լիտվայի վարչապետի արտաքին քաղաքականության հարցերով խորհրդական։ Ստեղծել է Եվրոպական կոմիտե և դարձել ԵՄ-ին Լիտվայի անդամակցության համակարգողը։

1999 թվականից աշխատել է որպես կառավարության կանցլեր, մեկ տարի անց վերադարձել է Լիտվայի ԱԳՆ և նշանակվել հատուկ հանձնարարություններով դեսպան։

2001 թվականից՝ կառավարությանն առընթեր Եվրոպական կոմիտեի գլխավոր տնօրեն և Եվրոպական Միությանը Լիտվայի անդամակցության հարցով գլխավոր բանակցող։

2003-2004 թվականներին դասավանդել է Վիլնյուսի համալսարանի Միջազգային հարաբերությունների և քաղաքական գիտությունների ինստիտուտում։

2004 թվականին նշանակվել է Լիտվայի կառավարության ԵՄ հարցերով փոխկանցլեր։

2004 թվականին մասնակցել է Լիտվայի նախագահական ընտրություններին։ Հանդես է եկել որպես անկախ թեկնածու և ընտրությունների արդյունքներով զբաղեցրել 3-րդ տեղը։

2004-2014 թվականներին եղել է Լիտվայի Հանրապետության Սեյմի պատգամավոր։ Աշխատել է Եվրոպական հարցերով կոմիտեի անդամ, իսկ 2005-2008 թվականներին եղել է այդ կոմիտեի նախագահի տեղակալ։ Եղել է Իգնալինի ատոմային էլեկտրակայանի և ՆԱՏՕ-ի գործերով հանձնաժողովների արտաքին գործերի կոմիտեի անդամ։ ՆԱՏՕ-ի Խորհրդարանական վեհաժողովում Սեյմի պատվիրակության անդամ և Ավստրիայի Հանրապետության միջխորհրդարանական կապերի խմբի նախագահ։

2013-2014 թվականներին՝ Սեյմի նախագահի տեղակալ։

Լիտվայի լիբերալ շարժման համահիմնադիրներից մեկը, իսկ 2006-2008 թվականներին՝ այդ կուսակցության նախագահ։

2014 թվականից Եվրոպական խորհրդարանի պատգամավոր է։

Խոսում է անգլերեն և ռուսերեն,սովորում՝ ֆրանսերեն։

2015 թվականին հացադուլ է հայտարարել՝ իր կարծիքով Նադեժդա Սավչենկոյի անօրինական բանտարկության դեմ որպես բողոք ։ Հացադուլը ոչ մի արդյունք չի տվել և շուտով դադարեցրել է։ 2015 թվականի հուլիսին մի խումբ պատգամավորների կազմում առաջադրել էր Բորիս Նեմցովի թեկնածությունը՝ Անդրեյ Սախարովի անվան մրցանակի համար։

Մրցանակներ 
 Մեծ իշխան Գյադիմինաս Լիտովսկու շքանշանի հրամանատար (2003 թվական),
 ԵՄ-ին և ՆԱՏՕ-ին Լիտվայի անդամակցության հուշամեդալ (2004 թվական),
 Հուշամեդալ Մինդաուգաս թագավորի թագադրման 750-ամյակի կապակցությամբ (2003 թվական),
 «Արժանիքների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշան (Ուկրաինա, 2015 թվականի օգոստոսի 21)՝ ուկրաինական պետության միջազգային հեղինակության ամրապնդման, նրա պատմական ժառանգության և ժամանակակից նվաճումների հանրահռչակման և Ուկրաինայի անկախության 24-րդ տարեդարձի կապակցությամբ ծանրակշիռ անձնական ներդրման համար,
 Պատվո շքանշան (Վրաստան, 2014 թվական) ,
 Ֆինլանդիայի (1998 թվական) և Ֆրանսիայի (2003 թվական) շքանշաններ,
 Սուրբ Վլադիմիրի II աստիճանի շքանշան ։

Աշխատանքներ

Ընտանիք, հոբբի 
Հոբբին դասական երաժշտությունն է և սպորտը։

Կինը՝ Գինտարեն () տնտեսագետ է։ Որդիների անուներն են Վայնիուս և Վիտենիս։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Биография на сайте Сейма Литвы 
 Биография на сайте Европаралмента

Լիտվայի քաղաքական գործիչներ
Սթենֆորդի համալսարանի շրջանավարտներ
Լիտվացի պետական գործիչներ
Դիվանագետներ
Լիտվացի տնտեսագետներ
Վիլնյուսի համալսարանի շրջանավարտներ
Պատվո շքանշանի ասպետներ (Վրաստան)