Կառուցվածքային քերականություն

Կառուցվածքային քերականություն (հաճախ կրճատ՝ CxG), սոցիոբիոլոգիական տեսությունների ընտանիք ճանաչողական և զարգացող լեզվաբանության ոլորտում։ Դրանք ենթադրում են, որ մարդկային լեզուն բաղկացած է կառուցվածքներից կամ իմաստային լեզվական ձևերի ընկալված զույգերից։ Կառույցները համապատասխանում են վերարտադրողներին կամ մեմերին՝ մեմետիկայում, և այլ մշակութային վերարտադրիչների տեսություններին։ Ենթադրվում է, որ կառուցվածքային քերականությունը մշակութային էվոլյուցիայի բնօրինակ մոդել չէ, այլ էական մասի համար նույնն է, ինչ մեմետիկան։

«Կառուցվածք» տերմինը ներառում է լեզվաբանության մի շարք հասկացություններ, այդ թվում՝ բառեր (aardvark, avocado), ձևույթներ (anti-, -ing), ֆիքսված արտահայտություններ և դարձվածքներ (by and large, jog X's memory) և վերացական քերականական կանոններ, ինչպիսիք են կրավորական սեռ (Կատուն հարվածվել է մեքենայի կողմից) կամ անանցողական (Մերին գնդակը տվել է Ալեքսին)։ Ցանկացած լեզվական օրինաչափություն համարվում է կառուցվածք, քանի դեռ դրա ձևի կամ իմաստի որոշ կողմեր հնարավոր չէ կանխատեսել դրա բաղադրիչ մասերից կամ գոյություն ունեցող ճանաչված այլ կառույցներից։ Կառուցվածքային քերականության մեջ յուրաքանչյուր արտահայտություն հասկացվում է որպես բազմաթիվ տարբեր կառուցվածքների համադրություն, որոնք միասին հստակեցնում են դրա ճշգրիտ իմաստն ու ձևը։

Կառուցվածքային քերականության կողմնակիցները պնդում են, որ լեզուն և մշակույթը ոչ թե մշակվել են մարդկանց կողմից, այլ «առաջանում» են կամ ավտոմատ կերպով կառուցվում են մի գործընթացում, որը համեմատելի է կենսաբանական տեսակների բնական ընտրության կամ սոցիալական միջատների կողմից արված բների նման բնական կառուցվածքների ձևավորման հետ։ Կառուցվածքային քերականությունը կապված է ճանաչողական լեզվաբանության հասկացությունների հետ, որոնք նպատակ ունեն տարբեր եղանակներով հիմնավորել, թե ինչու է մարդու բանական և ստեղծագործական գործունեությունը ավտոմատ և պլանավորված չէ։

Պատմություն 

Կառուցվածքային քերականությունն առաջին անգամ մշակվել է 1980 թվականներին այնպիսի լեզվաբանների կողմից, ինչպիսիք են Չարլզ Ֆիլմորը, Փոլ Քեյը և Ջորջ Լակոֆը՝ դարձվածքներն ու ֆիքսված արտահայտությունները վերլուծելու համար։ 1977 թվականին Լակոֆի «Լեզվական գեշտալտները» աշխատությունը առաջ է քաշել կառուցվածքային քերականություն վաղ տարբերակը` պնդելով, որ արտահայտության իմաստը պարզապես դրա մասերի իմաստների գործառույթը չէ։ Փոխարենը, նա առաջարկեց, որ կառույցներն իրենք պետք է իմաստ ունենան։

Մեկ այլ վաղ ուսումնասիրություն էր «There-Constructions»-ը, որը հայտնվեց որպես Case Study 3 Ջորջ Լակոֆի «Կանայք, կրակը և վտանգավոր բաները» հոդվածում։ Այն պնդում էր, որ ամբողջի իմաստը մասերի իմաստների գործառույթ չէ, որ Դեյտիկական There-constructions–ի տարօրինակ քերականական հատկությունները հետևում են կառուցողական պրագմատիկ իմաստից, և որ կենտրոնական կառուցվածքի տատանումները կարող են դիտվել որպես պարզ ընդարձակումներ՝ օգտագործելով կենտրոնական կառուցվածքի ձև–իմաստավորող զույգեր։

Ֆիլմորի և այլքի (1988) հոդվածը անգլերենի մասին, առավել ևս կառույցների մասին, երկրորդ դասականն էր։ Այս երկու հոդվածները ճանաչողական լեզվաբաններին մղեցին կառուցվածքային քերականության ուսումնասիրությանը։ 1990 թվականների վերջից անցում կատարվեց դեպի օգտագործման վրա հիմնված մոդելի ընդհանուր նախապատվությանը։ Կառուցվածքային քերականության մեջ օգտագործման վրա հիմնված մոտեցման անցումը ոգեշնչել է կառուցողական վերլուծության մի շարք կորպուսային մեթոդաբանությունների զարգացմանը (օրինակ՝ կոլլաստոկտրուկտիվ վերլուծություն)։

Հայեցակարգեր 

Կառուցվածքային քերականության առավել տարբերակիչ առանձնահատկություններից մեկը բազմաբառ արտահայտությունների և ֆրազային նմուշների օգտագործումն է որպես շարահյուսական վերլուծության հիմնաքարեր։ Օրինակներից մեկը հարաբերակվող պայմանական կառույցն  է, որը հայտնաբերվել է ասացվածքային արտահայտության մեջ․ «The bigger they come, the harder they fall»։ Կառուցվածքային քերականագետները նշում են, որ սա պարզապես ֆիքսված արտահայտություն չէ։ Հարաբերական պայմանականը ընդհանուր ձև է (The Xer, the Yer) «բնիկներով», որը կարող է լրացվել գրեթե ցանկացած համեմատական արտահայտությամբ (օրինակ՝ The more you think about it,the less you understand)։ Կառուցվածքային քերականության կողմնակիցները պնդում են, որ այս տեսակի ինքնատիպ օրինաչափություններն ավելի տարածված են, քան հաճախ ընդունվում է, և որ դրանք լավագույնս հասկացվում են որպես բազմաբառ, մասամբ լրացված կառույցներ։

Կառուցվածքային քերականությունը մերժում է այն գաղափարը, որ կա ընդգծված երկբևեռություն կամայական և յուրահատուկ բառապաշարային իրերի և քերականական կանոնների միջև, որոնք միանգամայն ընդհանուր են։ Փոխարենը, կառուցվածքային քերականությունն ասում է, որ լեզվական օրինաչափություններ կան ընդհանրության և առանձնահատկության յուրաքանչյուր մակարդակում՝ սկսած առանձին բառերից, մասամբ լրացված կառուցվածքներից (օրինակ՝ drive X crazy), ամբողջությամբ վերացական կանոններով (օրինակ՝ subject–auxiliary inversion)։ Այս բոլոր կաղապարները հայտնի են որպես կառույցներ։

Ի տարբերություն բոլոր լեզուների համար բնածին համընդհանուր քերականություն առաջացնող տեսությունների, կառուցվածքային քերականությունը պնդում է, որ բանախոսները կառույցները սովորում են ինդուկտիվորեն, երբ ենթարկվում են դրանց՝ օգտագործելով ընդհանուր ճանաչողական գործընթացներ։ Պնդում են, որ երեխաները մեծ ուշադրություն են դարձնում իրենց լսած յուրաքանչյուր արտահայտությանը և աստիճանաբար ընդհանրացումներ են անում՝ հիմնվելով իրենց լսած արտահայտությունների վրա։ Քանի որ կառույցները սովորում են, ակնկալվում է, որ դրանք զգալիորեն տարբեր կլինեն տարբեր լեզուներով։

Քերականական կառուցվածք 

Կառուցվածքային քերականության մեջ, ինչպես ընդհանուր նշանագիտությունում, քերականական կառուցվածքը ձևի և բովանդակության զուգավորումն է։ Կառուցվածքային ձևական տեսակետը սովորաբար նկարագրվում է որպես շարահյուսական ձևանմուշ, բայց ձևը ընդգրկում է ավելին, քան պարզապես շարահյուսությունը, քանի որ այն ներառում է նաև հնչույթաբանական տեսակետներ, ինչպիսիք են տաղաչափությունը և ինտոնացիան։ Բովանդակությունն ընդգրկում է ինչպես իմաստաբանական, այնպես էլ պրագմատիկ իմաստ։

Քերականական կառուցվածքի իմաստաբանական իմաստը բաղկացած է ճանաչողական իմաստաբանության մեջ ենթադրյալ հայեցակարգային կառույցներից՝ պատկերային սխեմաներ, շրջանակներ, հայեցակարգային փոխաբերություններ, հայեցակարգային համանունություններ, տարբեր տեսակի նախատիպեր, մտավոր ծավալներ և դրանց միջև կապեր (կոչվում են «խառնուրդներ»)։ Պրագմատիկան պարզապես դառնում է հաղորդակցության ճանաչողական իմաստաբանություն՝ 1960 –ականներից սկսած Ռոս-Լակոֆի կատարողական հին վարկածի ժամանակակից տարբերակը։

Ձևն ու բովանդակությունը խորհրդանշականորեն կապված են այն իմաստով, որի ջատագովն է Լանգակերը։

Այսպիսով, կառույցը վերաբերվում է որպես նշանի, որի բոլոր կառուցվածքային կողմերը ինտեգրված մասեր են և բաշխված չեն տարբեր մոդուլների վրա, քանի որ դրանք բաղադրիչ մոդելում են։ Հետևաբար, ոչ միայն բառապաշարով ամրագրված կառուցվածքները, ինչպես շատ դարձվածքներ, այլ նաև ավելի վերացականները, ինչպիսիք են փաստարկային կառուցվածքի սխեմաները, որոնք ձևի և պայմանականացված իմաստի զույգեր են։ Օրինակ՝ ասում են, որ փոխվող սխեման [S V IO DO] արտահայտում է իմաստային բովանդակություն X CAUSES Y TO RECEIVE Z, ճիշտ այնպես, ինչպես kill, նշանակում է՝ X CAUSES Y TO DIE։

Կառուցվածքային քերականության մեջ քերականական կառույցը, անկախ դրա պաշտոնական կամ իմաստային բարդությունց և կազմից, ձևի և իմաստի զուգավորում է։ Այսպիսով, բառերը և բառերի դասերը կարող են համարվել որպես կառուցվածքների դեպքեր։ Իրոք, կառուցվածքային քերականագետները պնդում են, որ ձևի և իմաստի բոլոր զույգերը կառուցվածքներ են, ներառյալ արտահայտությունների կառուցվածքները, դարձվածքները, բառերը և նույնիսկ ձևույթները։

Շարահյուսություն-բառապաշարային զանգված 

Ի տարբերություն բաղադրիչային կաղապարի՝ կառուցվածքային քերականությունը հերքում է այդ երկուսի միջև որևէ խիստ տարբերակումը և առաջարկում է շարահյուսական-բառապաշարային զանգված։ Փաստարկն այն է, որ բառերը և բարդ կառուցվածքները երկուսն էլ ձևի և իմաստի զույգ են և տարբերվում են միայն ներքին խորհրդանշանային բարդությամբ։ Դիսկրետ մոդուլներ լինելու փոխարեն, և այդպիսով շատ տարբեր գործընթացների ենթարկվելով, դրանք առաջացնում են շարունակականության ծայրահեղություններ (կանոնավորից մինչ յուրատեսակ)՝ շարահյուսություն>ենթակատեգորիզացիայի շրջանակ>դարձվածք>ձևաբանություն>շարահյուսական կատեգորիա>բառ / բառապաշար (սրանք ավանդական տերմիններ են։ Կառուցվածքային քերականություններն օգտագործում են այլ տերմինաբանություն)։

Քերականությունը՝ որպես կառույցների ամբողջություն 

Կառուցվածքային քերականության մեջ լեզվի քերականությունը կազմված է կառուցվածքների ընտանիքների տաքսոնոմային ցանցերից, որոնք հիմնված են նույն սկզբունքների վրա, ինչ ճանաչողական լեզվաբանությունից հայտնի հայեցակարգային կատեգորիաները, ինչպիսիք են ժառանգությունը, նախատիպը, ընդլայնումները։

Առաջարկվում է չորս տարբեր մոդել՝ կապված այն բանի հետ, թե ինչպես է տեղեկատվությունը պահվում տաքսոնոմիաներում.

 Ամբողջական մուտքագրման մոդել

Ամբողջական մուտքագրման մոդելում տեղեկատվությունը ավելորդորեն պահվում է տաքսոնոմիայի բոլոր համապատասխան մակարդակներում, ինչը նշանակում է, որ այն գործում է, եթե ընդհանրապես կա, նվազագույն ընդհանրացումով։
 Օգտագործման վրա հիմնված մոդելը

Օգտագործման վրա հիմնված մոդելը հիմնված է ինդուկտիվ ուսուցման վրա, ինչը նշանակում է, որ լեզվական գիտելիքները օգտագործման միջոցով ձեռք են բերվում ներքևից վերև։ Այն թույլ է տալիս ավելացնել ավելորդություններ և ընդհանրացումներ, քանի որ լեզուն օգտագործողը ընդհանրացնում է օգտագործման պարբերական փորձերը։
 Ժառանգությամբ կանխադրված մոդելը

Ըստ ստանդարտ ժառանգության մոդելի, յուրաքանչյուր ցանց ունի լռելյայն կենտրոնական ձևի նշանակություն ունեցող զուգավորում, որից բոլոր ատյանները ժառանգում են իրենց հատկությունները։ Այսպիսով, այն գործում է ընդհանրացման բավականին բարձր մակարդակով, բայց նաև թույլ է տալիս որոշակի ավելցուկներ՝ ճանաչելով տարբեր տեսակի ընդարձակումներ։
 Ժառանգության ավարտուն մոդել

Ժառանգության ավարտուն մոդելում տեղեկատվությունը պահվում է միայն մեկ անգամ ցանցի առավել գերակշռող մակարդակում։ Բոլոր մյուս մակարդակների ատյանները գերակշռող կետից ժառանգում են հատկությունները։ Ամբողջական ժառանգությունը թույլ չի տալիս ցանցերում ավելորդություն ունենալ։

Հոմանիշություն և միօրինակություն 

Քանի որ կառուցվածքային քերականությունը հիմնված է սխեմաների և տաքսոնոմիաների վրա, այն չի գործում ածանցման դինամիկ կանոններով։ Ավելի շուտ դա միօրինակ է։

Քանի որ կառուցվածքային քերականությունը չի գործում հիմքում ընկած կառուցվածքների մակերեսային ածանցյալներով, այն հավատարիմ է ֆունկցիոնալ լեզվաբան Դուայթ Բոլինջերի՝ հոմանիշության բացակայության սկզբունքին, որի վերաբերյալ Ադել Գոլդբերգը մանրամասնում է իր գրքում։

Սա նշանակում է, որ կառուցողական քերականագետները պնդում են, օրինակ, որ նույն պնդման ակտիվ և պասիվ տարբերակները չեն բխում հիմքում ընկած կառուցվածքից, այլ երկու տարբեր կառուցվածքների դեպքեր են։ Քանի որ կառուցվածքները ձևի և իմաստի զույգեր են, միևնույն առաջարկի ակտիվ և պասիվ տարբերակները հոմանիշ չեն, այլ բովանդակության տարբերություններ են ցույց տալիս։

Որոշ կառուցվածքային քերականություններ 

Ինչպես նշվեց վերևում, կառուցվածքային քերականությունը ավելի շուտ տեսությունների «ընտանիք» է, քան մեկ միասնական տեսություն։ Գոյություն ունեն կառուցվածքային քերականության ձևավորված մի շարք կառուցվածքներ։ Դրանցից մի քանիսն են.

Բերկլի կառուցվածքային քերականություն 

Բերկլի կառուցվածքային քերականությունը կենտրոնանում է կառույցների ձևական կողմերի վրա և շարահյուսության նկարագրության համար օգտագործում է միավորման վրա հիմնված կառուցվածք՝ ի տարբերություն սերող քերականության տարատեսակներից մեկի () արտահայտության կառուցվածքային քերականության։ Դրա կողմնակիցներն էին Չարլզ Ֆիլմորը, Փոլ Քեյը, Լորա Միքայլիսը և որոշ չափով Իվան Սագը։ Ֆիքմոր և Քեյի 1995 թվականի և Միքայելիս և Ռուպենհոֆերի 2001 թվականի նման, Բերկլի կառուցվածքային քերականության մեջ իմմանտիկան այն հասկացությունն է, որ ֆրազային ներկայացուցչությունները՝ ներկառուցված հարաբերությունները, չպետք է օգտագործվեն լեքսեմաների կամ բառապաշարների դասերի զուգակցական հատկությունները ներկայացնելու համար։ Օրինակ՝ Բերկլի կառուցվածքային քերականությունը հրաժարվում է ոչ ճյուղավորվող գերակայության (NP over N' over N) օգտագործելու ավանդական պրակտիկայից՝ որպես NP գործառույթ ունեցող անորոշ անվանումները նկարագրելու համար, փոխարենը ներմուծելով որոշման կառուցվածք, որը պահանջում է («հարցնում է») ոչ առավելագույն անվանական քույր և բառապաշարային «առավելագույնության» առանձնահատկությունը, որի համար հոգնակիի և զանգվածի գոյականները նշված չեն։ Բերկլի կառուցվածքային քերականությունն առաջարկում է նաև «փաստարկի կառուցվածքի» օրինաչափությունների միավորման վրա հիմնված ներկայացում՝ որպես վերացական բանավոր բառապաշարների գրառումներ («կապող կառույցներ»)։ Այս կապող կառույցները ներառում են անցողիկ, շեղ նպատակ և պասիվ կառուցվածքներ։ Այս կառույցները նկարագրում են բայերի դասեր, որոնք զուգակցվում են VP կառուցվածքի նման դարձվածքային կառույցների հետ, բայց ինքնին ոչ մի նախադասության տեղեկատվություն չեն պարունակում։

Նշանների վրա հիմնված կառուցվածքային քերականություն 

2000-ականների կեսերին Բերկլի կառուցվածքային քերականության մի քանի մշակողներ, ներառյալ Չարլզ Ֆիլմորը, Փոլ Քեյը, Իվան Սագը և Լորա Միքայլիսը համագործակցում էին՝ փորձելով բարելավել Բերկլի կառուցվածքային քերականության ձևական խստությունը և հստակեցնել դրա ներկայացուցչական սովորույթները։ Արդյունքը նշանի վրա հիմնված կառուցվածքային քերականությունն էր (SBCG)։ Նշանների վրա հիմնված կառուցվածքային քերականությունը հիմնված է տպագրված առանձնահատկությունների կառուցվածքների բազմակի ժառանգական հիերարխիայի վրա։ Նշանների վրա հիմնված կառուցվածքային քերականության առանձնահատկությունների կառուցվածքի ամենակարևոր տեսակը նշանն է՝ ենթատիպերով բառ, բառապաշար և արտահայտություն։ Նշանների կանոնի մեջ արտահայտության ներառումը նշանակում է մեծ շեղում ավանդական շարահյուսական մտածողությունից։ Նշանների վրա հիմնված կառուցվածքային քերականության մեջ ֆրազային նշանները լիցենզավորված են քերականության ինչ-որ արտոնյալ կառուցվածքի միջոցով։ Կոնստրուկտը ծառ է, որի հանգույցներում նշաններ կան։ Կոմբինատոր կոնստրուկցիաները սահմանում են կառուցվածքների դասեր։ Բառաբանական դասի կոնստրուկցիաները նկարագրում են կոմբինատոր և այլ հատկություններ, որոնք ընդհանուր են լեքսեմաների խմբի համար։ Կոմբինատոր կոնստրուկցիաները ներառում են ինչպես ճեղքվածքային, այնպես էլ ածանցյալ կառուցվածքներ։ Նշանների վրա հիմնված կառուցվածքային քերականությունը և՛ ձևական է, և՛ գեներացնող։ Չնայած ճանաչողական-ֆունկցիոնալ քերականները հաճախ հակադրվել են իրենց  ձևական, գեներատիվ քերականագետների ստանդարտներին և գործելակերպին, իրականում գոյություն չունի անհամատեղելիություն ձևական, գեներատիվ մոտեցման և հարուստ, լայն ընդգրկմամբ, ֆունկցիոնալորեն հիմնավորված քերականություն։ Պարզապես պատահում է, որ շատ ձևական, գեներատիվ տեսություններ նկարագրորեն ոչ ադեկվատ քերականություններ են։ Նշանի վրա հիմնված կառուցվածքային քերականությունն գեներատիվ է այնպես, որ գերակշռող շարահյուսական տեսությունները չեն։ Դրա մեխանիզմները նախատեսված են ներկայացնելու տվյալ լեզվի բոլոր ձևերը, այդ թվում՝ իդիոմատիկան։ Նշանի վրա հիմնված կառուցվածքային քերականությունում չկա «հիմնական» քերականություն։ Նշանի վրա հիմնված կառուցվածքային քերականությունը լիցենզավորման վրա հիմնված տեսություն է, ի տարբերություն այն տեսակետի, որը ազատորեն շարահյուսական զուգորդություններ է առաջացնում և օգտագործում է ընդհանուր սկզբունքներ ապօրինին արգելելու համար։ Բառը, բառապաշարը կամ արտահայտությունը լավ կազմված են, եթե միայն այն նկարագրվում է բառապաշարով կամ կառուցվածքով։ Նշանի վրա հիմնված կառուցվածքային քերականության վերջին աշխատանքներն ընդլայնվել են Sag 2012 թվականին ուրվագծված արտահայտությունների իդիոմատիկ զուգակցման բառարանաբանական մոդելի վրա։

Գոլդբերգյան/Լակոֆյան կառուցվածքային քերականություն 

Լեզվաբաններ Գոլդբերգի և Լակոֆի հետ կապված կառուցվածքային քերականության տեսակը հիմնականում նայում է կոնստրուկցիաների արտաքին կապերին և կառուցողական ցանցերի կառուցվածքին։ Ձևի և գործառույթի տեսանկյունից, կառուցվածքային այս տիպի քերականությունը հոգեբանական հավաստիությունը դնում է որպես իր բարձրակետ։ Այն շեշտադրում է փորձարարական արդյունքներ և զուգահեռներ տանում ընդհանուր ճանաչողական հոգեբանության հետ։ Այն նաև հիմնվում է ճանաչողական լեզվաբանության որոշակի սկզբունքների վրա։ Գոլդբերգյան շղթայում կառույցները փոխազդում են միմյանց հետ ցանցում չորս ժառանգական հարաբերությունների միջոցով` բազմիմաստային կապ, ենթաբաժնի կապ, փոխաբերական ընդլայնում և, վերջապես, օրինակելի կապ։

Ճանաչողական քերականություն 

Երբեմն, Ռոնալդ Լենգակերի ճանաչողական քերականության շրջանակը նկարագրվում է որպես կառուցվածքային քերականության տեսակ։ Ճանաչողական քերականությունը հիմնականում առնչվում է կառուցվածքների իմաստային բովանդակության հետ, և դրա հիմնական փաստարկն այն է, որ հայեցակարգային իմաստաբանությունն առաջնային է այն աստիճանի համար, որը կազմում են հայելիներ, կամ դրանք դրդում են բովանդակությանը։ Լանգաքերը պնդում է, որ նույնիսկ վերացական քերականական միավորները, ինչպիսիք են խոսքի մասերի դասերը, իմաստաբանորեն մոտիվացված են և ներառում են որոշակի հայեցակարգեր։

Ռադիկալ կառուցվածքային քերականություն  

Ուիլյամ Ա. Քրոֆթի ռադիկալ կառուցվածքային քերականությունը նախատեսված է տիպաբանական նպատակների համար և հաշվի է առնում միջլեզվաբանական գործոնները։ Այն զբաղվում է հիմնականում կառուցվածքների ներքին կառուցվածքով։ Ռադիկալ կառուցվածքային քերականությունը բացարձակապես ոչ-ռեդուկցիոնիստական է, և Քրոֆթը պնդում է, որ կառույցները չեն բխում իրենց մասերից, բայց որ մասերը ստացվում են դրանցում հայտնված կառույցներից։ Այսպիսով, ռադիկալ կառուցվածքային քերականության մեջ կառույցները համեմատվում են գեշտալտների հետ։ Ռադիկալ կառուցվածքային քերականությունը մերժում է այն միտքը, որ շարահյուսական կատեգորիաները, դերերն ու հարաբերությունները համընդհանուր են, և պնդում է, որ դրանք ոչ միայն լեզվին են բնորոշ, այլև կառուցվածքին։ Այսպիսով, գոյություն չունեն համընդհանուրներ, որոնք հղում են անում ձևական կատեգորիաների, քանի որ ձևակին կատեգորիաները բնորոշ են լեզվին և կառուցվածքին։ Միակ համընդհանուրները կարելի է գտնել իմաստի քարտեզագրման ձևի վրա։ Ռադիկալ կառուցվածքային քերականությունն ընդհանրապես մերժում է շարահյուսական հարաբերությունների հասկացությունը և դրանք փոխարինում իմաստային հարաբերություններով։ Գոլդբերգյան / Լակոֆյան կառուցվածքային քերականության և ճանաչողական քերականության նման, ռադիկալ կառուցվածքային քերականությունը սերտորեն կապված է ճանաչողական լեզվաբանության հետ, և ինչպես ճանաչողական քերականությունը, ռադիկալ կառուցվածքային քերականությունը, կարծես, հիմնված է այն գաղափարի վրա, որ ձևը իմաստաբանորեն դրդված է։

Մարմնավորված կառուցվածքային քերականությունը  

Մարմնավորված կառուցվածքային քերականությունը (ECG), որը մշակվում է (NTL) Neural Theory of Language (NTL) խմբի կողմից ICSI, UC Berkeley–ում և Հավայան  համալսարանում, մասնավորապես՝ Բենջամին Բերգենը և Նենսի Չանգի կողմից, ընդունում է քերականական կառուցվածքի հիմնական կառուցվածքային սահմանումը, բայց շեշտում է կառուցվածքային իմաստային բովանդակության կապը մարմնավորման և զգայական շարժիչ փորձի հետ։ Հիմնական պնդումն այն է, որ բոլոր լեզվական նշանների բովանդակությունը ներառում է մտավոր սիմուլյացիաներ և, ի վերջո, կախված է Մարկ Ջոնսոնի և Ջորջ Լակոֆի կողմից պաշտպանվող հիմնական պատկերային սխեմաներից, ուստի մարմնավորված կառուցվածքային քերականությունը իրեն հավասարեցնում է ճանաչողական լեզվաբանությանը։ Կառուցվածքային քերականության նման, մարմնավորված կառուցվածքային քերականությունն էլ օգտագործում է ներկայացման միավորման վրա հիմնված մոդելը։ Լեզվի նյարդային տեսության ոչ տեխնիկական ներածությունը մարմնավորված կառուցվածքային քերականության հիմքում, ինչպես նաև բուն տեսությունը և տարբեր ծրագրեր կարելի է գտնել Ջերոմ Ֆելդմանի «From Molecule to Metaphor: A Neural Theory of Language» գրքում (MIT Press, 2006)։

Թանձր կառուցվածքային քերականություն

Թանձր կառուցվածքային քերականությունը (FCG) մշակվել է Լյուկ Սթիլսի և նրա համագործակիցների կողմից՝ լեզվի ծագումը և զարգացումը։ Թանձր կառուցվածքային քերականությունը կառուցվածքային քերականության համար լիովին գործառական և հաշվարկայնորեն իրականացվող ֆորմալիզմ է և առաջարկում է վերլուծության և արտադրության միասնական մեխանիզմ։ Ավելին, ռոբոտական փորձերի միջոցով ապացուցվել է, որ թանձր կառուցվածքային քերականությունները կարող են հիմնավորված լինել մարմնավորման և սենսոր-շարժիչ փորձերի վրա։ Թանձր կառուցվածքային քերականությունը ինտեգրում է բազմաթիվ հասկացություններ ժամանակակից մաթեմատիկական լեզվաբանությունից, ինչպիսիք են առանձնահատկությունների կառուցվածքները և միավորման վրա հիմնված լեզվի մշակումը։ Կառուցվածքները համարվում են երկկողմանի և, հետևաբար, օգտագործելի են ինչպես վերլուծության, այնպես էլ արտադրության համար։ Մշակումը ճկուն է այն իմաստով, որ այն կարող է նույնիսկ հաղթահարել մասամբ ոչ քերականական կամ թերի նախադասություններ։ Թանձր կառուցվածքային քերականությունը կոչվում է «թանձր», քանի որ այն հաստատում է այն նախադրյալը, որ լեզու օգտագործողները անընդհատ փոխում և թարմացնում են իրենց քերականությունները։ Թանձր կառուցվածքային քերականության վերաբերյալ հետազոտությունն անցկացվում է Sony CSL Paris և AI Lab-ում՝ Vrije Universiteit Brussel-ում։

Քննադատություն 

Էսա Իկոնենը, որը պաշտպանում է մարդաբանական լեզվաբանությունը և դեմ է դարվինյան լեզվաբանությանը, կասկածի տակ է դնում Ադել Գոլդբերգի, Մայքլ Տոմասելոյի, Ջիլ Ֆոկոնյեի, Ուիլյամ Քրոֆթի և Ջորջ Լակոֆի աշխատությունների ինքնատիպությունը։ Ըստ Իտկոնենի՝ կառուցվածքային քերականագետները յուրացրել են լեզվաբանության հին Սոսուրյան գաղափարները՝ ավելացնելով որոշ կեղծ պնդումներ։ Օրինակ՝ կառուցվածքային տեսակը և հասկացութային համակցումը համապատասխանում են անալոգիային և համակցմանը՝ Ուիլյամ Դուայթ Ուիթնիի, Լեոնարդ Բլումֆիլդի, Չարլզ Հոկետի և այլոց աշխատանքներում։

Միևնույն ժամանակ, ապակողմնորոշիչ է համարվել կառուցվածքային քերականագետների կողմից արված այն պնդումը, թե իրենց հետազոտությունները ներկայացնում են լեզվաբանության շարունակությունը։ Գերմանացի բանասեր Էլիզաբեթ Լեյսը կառուցվածքային քերականությունը համարում է հետընթաց՝ այն կապելով 19-րդ դարի Ավգուստ Շլայխերի սոցիալական դարվինիզմի հետ։ Կառուցվածքային քերականության և մեմետիկայի ջատագովների միջև կա վեճ՝ էվոլյուցիոն մոտեցում, որը հավատարիմ է դարվինյան լեզվի և մշակույթի տեսակետին։ Կառուցվածքային քերականության կողմնակիցները պնդում են, որ մեմետիկան խելացի դիզայնի հեռանկարը տանում է դեպի մշակութային էվոլյուցիա, իսկ կառուցվածքային քերականությունը մերժում է մարդու ազատ կամքը լեզվաշինության մեջ, բայց, ըստ հուշաբան Սյուզան Բլեքմորի, սա կառուցվածքային քերականությունը դարձնում է նույնը, ինչ մեմետիկան։

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 

Bergen, Benjamin and Nancy Chang. Embodied Construction Grammar in Simulation-Based Language Understanding. In press. J.-O. Östman and M. Fried (eds.). Construction Grammar(s): Cognitive and Cross-Language Dimensions. Johns Benjamins.
Croft, William A. (2001). Radical Construction Grammar: Syntactic Theory in Typological Perspective. Oxford: Oxford University Press.
Croft, William A. and D. Alan Cruse (2004). Cognitive Linguistics. Cambridge: Cambridge University Press.
Feldman, Jerome A. (2006). From Molecule to Metaphor: A Neural Theory of Language . Cambridge : MIT Press.
Fillmore, Charles, Paul Kay and Catherine O'Connor (1988). Regularity and Idiomaticity in Grammatical Constructions: The Case of let alone. Language 64: 501–38.
Goldberg, Adele. (1995) Constructions: A Construction Grammar Approach to Argument Structure. Chicago: University of Chicago Press.
Goldberg, Adele (2006). Constructions at Work: The Nature of Generalization in Language. Oxford: Oxford University Press.
Hilpert, Martin (2014). Construction Grammar and its Application to English. Edinburgh: Edinburgh University Press.
Lakoff, George (1987). Women, Fire, and Dangerous Things: What Categories Reveal about the Mind. Chicago: CSLI.
Langacker, Ronald (1987, 1991). Foundations of Cognitive Grammar. 2 vols. Stanford: Stanford University Press.
Michaelis, Laura A. and Knud Lambrecht (1996). Toward a Construction-Based Model of Language Function: The Case of Nominal Extraposition. Language 72: 215–247. 
Michaelis, Laura A. and Josef Ruppenhofer (2001). Beyond Alternations: A Construction-Based Account of the Applicative Construction in German. Stanford: CSLI Publications.
Michaelis, Laura A. (2004). Type Shifting in Construction Grammar: An Integrated Approach to Aspectual Coercion. Cognitive Linguistics 15: 1–67.
De Beule Joachim and Steels Luc (2005). Hierarchy in Fluid Construction Grammar. Lecture Notes in Artificial Intelligence (LNCS/LNAI) 3698 (2005) pages 1–15). Berlin: Springer.
Steels, Luc and De Beule, Joachim (2006). Unify and merge in fluid construction grammars. In: Vogt, P., Sugita, Y., Tuci, E. and Nehaniv, C., editors, Symbol Grounding and Beyond: Proceedings of the Third International Workshop on the Emergence and Evolution of Linguistic Communication, EELC 2006, Rome, Italy, September 30–October 1, 2006, Lecture Notes in Computer Science (LNCS/LNAI) Vol. 4211, Berlin. Springer-Verlag. pp. 197–223.

Արտաքին հղումներ 

Construction Grammar
Fluid Construction Grammar
VUB Artificial Intelligence Laboratory
Sony CSL Paris
NTL Project

Լեզու
Լեզվաբանություն
Լեզուների կաղապարներ
Լեզվաընտանիքներ