Սենտիմենտալ սիրավեպ

«Սենտիմենտալ սիրավեպ» (), 1976 թվականի խորհրդային լիամետրաժ գունավոր գեղարվեստական ֆիլմ, որը բեմադրել է ռեժիսոր Իգոր Մասլեննիկովը «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում Վերա Պանովայի համանուն վեպի հիման վրա։

Ֆիլմը նկարահանվել է հիմնականում Սիմֆերոպոլում, հին քաղաքում և նրա արվարձաններում (Սիմֆերոպոլի ջրամբար)։ Պրեմիերան ԽՍՀՄ-ում տեղի է ունեցել 1977 թվականի փետրվարի 28-ին։

Սյուժե 
20-րդ դարի 20-ական թվականներ; Շուրա Սևաստյանովը սկսնակ լրագրող է փոքրիկ թերթում, ավարտել է եկեղեցական-ծխական դպրոցի երկրորդ դասարանը։ Հետևելով կոմունիզմի կառուցման ոգուն՝ քաղքենիության մոլի հակառակորդ է՝ իր ցանկացած դրսևորմամբ։ Նա հերքում է սերը՝ հավատալով, որ սերը գոյություն չունի, կա ընկերություն և տղամարդու սեռական ցանկություն կնոջ նկատմամբ։

Շուրան շփվում է երկու ընկերուհիների հետ, որոնց անվանել են Զոյա մեծ և Զոյա կրտսեր։ Զոյա կրտսերին, որը սիրահարված է Շուրային, նա սովորեցնում է կոմունիզմի գաղափարները։ Նա արհամարհում է գեղեցկուհի Զոյա մեծին քաղքենիության, գեղեցիկ իրերի հանդեպ սիրո, եսասիրության համար։

Անսպասելիորեն Շուրան սիրահարվում է Զոյա մեծին, առաջարկում է միասին ապրել։ Նա համաձայնում է, հեռանում է իր մանր-բուրժուական ընտանիքից, որտեղ նրան փորձում էին ստիպել ամուսնանալ իր համար տհաճ մարդու հետ։ Իդիլիան քանդվում է, երբ Զոյան աշխատանքի է ընդունվում սրճարանում, որը գտնվում է իրենց տան դիմացի փողոցում։ Շուրան սկզբում զայրանում է Զոյայի արարքի պատճառով, բայց հետո որոշում է, որ այդպես ավելի լավ կլինի։

Սրճարանում Շուրան ծանոթանում է պահեստապետի հետ, որը փորձում է Սևաստյանովին զգուշացնել Զոյայի համար սրճարանում թաքնված վտանգի մասին։ Շուրային դա անհանգստացնում է, և երբ թերթի գլխավոր խմբագիրն առաջարկում է նրան գնալ Մարգարիտովկա և այնտեղ նյութեր հավաքել, Շուրան հրաժարվում է և իր փոխարեն առաջարկում Անդրեյ Կուշլայի թեկնածությունը։ Անդրեյը ծագումով Մարգարիտովկայից է, նրա ավագ եղբայրն այնտեղ կոլտնտեսության նախագահն է, և նա ուրախությամբ համաձայնում է։

Բայց կուլակները, որոնք գրավել են իշխանությունը գյուղում, սպանում են Անդրեյին։ Շուրան գնում է նրա թաղմանը Մարգարիտովկա, և երբ վերադառնում է, իմանում է, որ Զոյան լքել է իրեն և փախել սրճարանի պահեստապետի հետ, և բացի այդ, դրամարկղից մեծ գումար է վերցրել։

Զոյայի եղբայրը գալիս է Շուրայի մոտ և հայտնում նրան, որ Զոյային ձերբակալել են պահեստապետի պատճառով, որը, պարզվում է, ավազակ է։ Շուրան գնում է Իլյա Գորոդնիցկու՝ այդ գործը վարող դատախազի մոտ։ Գորոդնիցկին Շուրայի ընկերոջ՝ Սյոմկայի ավագ եղբայրն է։ Գորոդնիցկին կարճ ժամանակում ազատում է Զոյային, բայց նա չի վերադառնում Սևաստյանովի մոտ. դատախազը, որն ակնհայտորեն հիացած է Զոյայի գեղեցկությամբ, առաջարկում է նրան ապրել իր ընտանիքում։

Շուրան որոշում է գտնել կրտսեր Զոյային։ Նա Զոյայի ջոկատի պիոներներից իմանում է, որ նա հեռացել է, բայց շուտով կվերադառնա։ Շուրան գնում է կայարան՝ դիմավորելու Զոյային և ականատես է լինում Գորոդնիցկու, նրա կնոջ և Զոյա մեծի մեկնմանը։

Դերերում 
 Ելենա Պրոկլովա – Զոյա մեծ
 Ելենա Կորենևա – Զոյա կրտսեր
 Նիկոլայ Դենիսով – Շուրա Սևաստյանով
 Ստանիսլավ Լյուբշին – Անդրեյ Կուշլյա
 Սերգեյ Միգիցկո – Սյոմկա Գորոդնիցկի
 Լյուդմիլա Գուրչենկո – Մարիա Պետրիչենկո
 Լյուդմիլա Դմիտրիևա – Քսանյա
 Նատալյա Նազարովա – Լիզա, Անդրեյ Կուխլիի կինը
 Վալենտինա Տիտովա – Մարիաննա, Իլյայի կինը
 Վլադիմիր Բասով – Գորոդնիցկու հայրը
 Իվան Բորտնիկ – սրճարանի պահեստապետ
 Միխայիլ Բոյարսկի – Հակոբյան, թերթի խմբագիր
 Նիկոլայ Վալյանո – սրճարանի տնօրեն
 Բորիս Գալկին – Ստեպան
 Նիկոլայ Կարաչենցով – Զոյա մեծի եղբայրը
 Օլեգ Յանկովսկի – Իլյա Գորոդնիցկի, Սյոմկայի եղբայրը

Նկարահանող խումբ 
 Սցենարը և բեմադրությունը՝ Իգոր Մասլեննիկովի
 Գլխավոր օպերատոր՝ Դմիտրի Մեսխիև
 Նկարիչ՝ Մարկ Կապլան
 Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Դաշկևիչ
 Հնչյունային օպերատոր՝ Ասյա Զվերևա

Մրցանակներ 
 Ժյուրիի հատուկ մրցանակ Իգոր Մասլեննիկովին Արևմտյան Բեռլինի միջազգային կինոփառատոնում (1976)։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 «Сентиментальный роман» Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003.
 
 
 

Խորհրդային ֆիլմեր
«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
1976 ֆիլմեր
Խորհրդային մելոդրամա ֆիլմեր
1977 ֆիլմեր
Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1920-ականներին
Խորհրդային պատմական ֆիլմեր
Ռուսական մելոդրամա ֆիլմեր