12"/40 ծովային թնդանոթ

12"/40 ծովային թնդանոթ, 305 մմ Օբուխովի գործարանի թնդանոթ, որն ընդունվել է ռուսական կայսերական նավատորմի կողմից 1895 թվականին։ Նման տրամաչափի առաջին ռուսական զենքն է, որը նախատեսված է անտուն վառոդի լիցքերի օգտագործման համար։ Տեղադրվել է Էսկադրային զրահամեքենաների վրա։ Նրանցով զինված են եղել հետևյալ նավերը՝ «Երեք սրբեր», «Սիսոյ Վելիկի», «Ռետվիզան», «Ցեսարևիչ», «Պոտյոմկին», ինչպես նաև «Պոլտավա» (3 միավոր), «Բորոդինո» (5 միավոր), «Եվստաֆի» (2 միավոր), «Անդրեյ Պերվոզվանի» (2 միավոր)։ Զենքերը կիրառվել են ռուս-ճապոնական և Առաջին համաշխարհային պատերազմներում։ Բացի այդ, 1930-ական թվականներին վեց 12"/40 ծովային թնդանոթները տեղադրվել են ТМ-2-12 երկաթուղային փոխադրիչների վրա, որոնք նախագծված են Նավաշինության կենտրոնական կոնստրուկտորական բյուրո 3-ի կողմից և կառուցված են Սևծովյան նավաշինարական գործարանում Նիկոլաև քաղաքում։

Նախագծում և արտադրություն 
Թնդանոթի դիզայնը սկսվել է Օբուխովի գործարանի կողմից 1891 թվականի հոկտեմբերին։ Առաջին արտադրված թնդանոթի փորձարկումները անցկացվել են 1895-ի մարտին։ Զենքի արտադրությունը իրականացվել է Օբուխովի գործարանում 1895-1906 թվականներին, ընդհանուր առմամբ արտադրվել է 68 միավոր։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկսվելուց հետո Օբուխովի գործարանը ստացել է 12"/40 գործիքների արտադրության վերականգնման պատվեր՝ մարտական գործողությունների ընթացքում մաշվածներին փոխարինելու համար։ 1915-1916 թվականներին գործարանն արտադրել է 20 գործիք, բացի այդ, ևս 11 գործիք պատրաստվել է Մեծ Բրիտանիայում ռուսական պատվերով։

12"/40 ծովային թնդանոթի շինարարություն 

Ռուսական նավատորմում 12"/40 թնդանոթը դարձել է 305 մմ տրամաչափի առաջին թնդանոթը՝ մխոցային փակաղակով, որը չուներ դարձյակ և նախատեսված էր անծուխ վառոդի լիցքավորման համար։ Զարդանախշերի փոխարեն կային օղակաձև ձևավորումներ, որոնց միջոցով թնդանոթը միացվում էր սարքի ռելսերի հետ։ Թնդանոթի փողն ուներ կապակցված դիզայն։ Այն բաղկացած էր գլանների և օղակների երեք շարքից։ Խճճված տակառի վրա դրվեց պատյան, որի մեջ կոճղակը պտուտակվեց։ Միջքաղաքային հրացանը խառը համակարգ էր։ Սկզբում անընդհատ կտրուկությունը, ապա առաջադիմական, միջքաղաքային թեքված հատվածի վերջում կրկին կայուն է։

Գրավիչի կողպեքը կառավարվում էր կողպեքի բռնակի միջոցով։ Կափարիչը ամբողջովին բացելու/փակելու համար պահանջվում էր բռնակի 27 հեղափոխություն։ Երբ բռնակը պտտվել է ձեռքով, այն տևել է 20 վայրկյան՝ 66 վայրկյանից արագ։ Գործնականում այս գործողությունը տևել է 30 վայրկյան։ «Ռետիսան» ռազմանավը փորձարկելիս պարզվեց, որ հրացանը չի կարող բեռնվել ավելի արագ, քան 66 վայրկյանում։ Ռուս-ճապոնական պատերազմից հետո տեղադրվել է փականի բռնակի պտտման էլեկտրականությունը, ինչը բաց/փակելու ժամանակը կրճատել է մինչև 6 վայրկյան։

12"/40 ծովային թնդանոթի սննդամթերք 
1892 թվականին ծովային տեխնիկական կոմիտեի մասնագետները ֆրանսիական նավատորմի փորձի ազդեցության տակ հանգել են այն կարծիքին, որ ծովային հրետանին սպառազինության մեջ թեթևացված արկեր ընդունելու անհրաժեշտություն կա։ Ենթադրվում էր, որ դա թույլ կտա ավելացնել արկերի նախնական արագությունը և բարձրացնել կրակոցների կարճ և միջին հեռավորությունների կույտերն ու զրահաբաճկոնը, որոնց վրա էլ ենթադրվում էր մարտեր վարել։ Բացի այդ, հույս ունեին նվազեցնել նավերի հրետանային սպառազինության կշիռը և հասնել ֆինանսական խնայողության։ Արդյունքում 12" արկերի քաշը 455 կգ-ից իջեցվել է մինչև 331,7 կգ։ Ինչպես ցույց է տվել ռուս-ճապոնական պատերազմի փորձը, այդ որոշումը չափազանց անհաջող էր և զգալիորեն նվազեցրել ռուսական զրահամեքենաների կրակային հզորությունը։ Բացի այդ, ռուսական թեթևացված արկերի ևս մեկ թերություն եղել է պայթուցիկ նյութերի պարունակության շատ ցածր գործակիցը, որը նկատելիորեն փոքր է, քան ճապոնական նավատորմի կողմից օգտագործվող արկերի մոտ։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
12"/40 Pattern 1895

Գրականություն 
 

Զենք այբբենական կարգով
305 մմ հրետանի