Լեզուն կտրած ծիտիկը (Թումանյանի թարգմանություն)

Լեզուն կտրած ծիտիկը, ճապոնական հեքիաթ՝ թարգմանված Հովհաննես Թումանյանի կողմից։

Պատմություն 
Առաջին անգամ հեքիաթը  տպագրվել է 1911 թվականին՝ «Աղբյուրի մատենադարան» շարքի «Հովհաննես Թումանյան» ժողովածուում, ապա Թումանյանի երկերի ժողովածուի 3-րդ հատորի 233–234 էջում։

Հեքիաթը թարգմանել է 1910 թվականի վերջերին կամ 1911 թվականի առաջին կեսին։ Թարգմանության թվականը որոշվում է 1910 թվականի «Հասկեր»  ամսագիրի 11-րդ համարի և 1911 թվականի  2-րդ  համարի հայտարարությունների և ինչպես նաև ըստ գրողի հիշյալ մատենաշարի հրատարակիչ Մարիամ Թումանյանին ուղղած 1911 թվականի օգոստոսի 6-ի նամակի (ԵԺ V, 342) հիման վրա։

Հեքիաթի ինքնագիրը չի պահպանվել։

Ճապոնական այդ հեքիաթը թարգմանելիս՝ Թումանյանը նկատի է ունեցել նրա ռուսական տարբեր մշակումները, ինչպես նաև՝ ճապոներեն բնօրինակը, որի նկարազարդումներն օգտագործել է հեքիաթը տպագրելիս։ Հրատարակչին ուղղած իր վերոհիշյալ նամակում, խոսելով նոր լույս տեսած իր այս հեքիաթի մասին, Հովհաննես  Թումանյանը գրել է. 
Այս հեքիաթների հրատարակության կապակցությամբ «Հորիզոն» օրաթերթում 1911 թվականին լույս է տեսել  հայ արձակագիր, թարգմանիչ Մարգար Ավետիսյանի գրախոսականը՝ Մա–ր ստորագրությամբ՝ 

Տպագրվում է առանձին հրատարակությունից։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
ԼԵԶՈՒՆ ԿՏՐԱԾ ԾԻՏԻԿԸ