Խալանդրիոն

Խալանդրիոն ( ), քաղաք Հունաստանում, Աթենքի արվարձանը։ Գտնվում է ծովի մակարդակից 185 մ բարձրության վրա, Պենդելիկոնի ստորոտում, Աթենքի կենտրոնից 7 կմ հյուսիս-արևելք։ Նույնանուն համայնքի վարչական կենտրոնն է Ատտիկա ծայրամասի Հյուսիսային Աթենք ծայրամասային միավորում։ Ըստ 2011 թվականի վիճակագրության՝ բնակչությունը 74192 մարդ է։ Մակերեսը 10,805 կմ² է, խտությունը՝  6866,45 մարդ/կմ² վրա։ 2014 թվականի տեղական ընտրություններին դիմարխ է ընտրվել Սիմեոն Ռուսոսը ()։

Քաղաքը գտնվում է Կիֆիսյաս և Մեսոյոն պողոտաների միջև։ Քաղաքի հյուսիսային ծայրամասով անցնում է Ատտիկա ավտոմայրուղի 6-ը։ Քաղաքում է գտնվում Աթենքի մետրոպոլիտենի 3 կայան՝ Խոլանդրի, Դուկիսիս Պլակենդիաս և Նոմիզմատոկոպիո։

1925 թվականին ստեղծվել է միությունը, 1943 թվականին՝ համայնքը։ 1961 թվականին քաղաքին միացել է Պոլիդրոսոն լուծարված բնակավայրը։

Պատմություն 
Պատմական աղբյուրների համաձայն՝ Խալանդրիոնի շրջանը բնակեցված է եղել հին ժամանակներից և գտնվել է Հին Աթենքի դեմի՝ Ֆլիայի տեղում։ Հնագույն ատտիկական դեմայի տարածքը զբաղեցնում էր ժամանակակից Խալանդրիոնը, Վրիլիսիան, Այիա Պարասկևին, Խոլարգոսը և շրջակա արվարձանները։

Բառարանագիր Իսիխի Ալեքսանդրիսկին հաղորդում է, որ  բառը նշանակում է «պտուղներով առատ, շատ պտուղներ» և դրա համար, հնարավոր է, «Ֆլիա» նշանակում է պտղաբեր հող՝ հարուստ բուսականությամբ։ Ներկայիս անունը վերաբերում է, հավանաբար, միջնադարին կամ օսմանական շրջանին։ Ըստ այս տեսակետի՝ անունը առաջացել է թուրք մեծ նվաճող Հալա բեյի անունից։ Ըստ մեկ այլ տեսակետի՝ այն վերաբերում է բյուզանդական շրջանին և նշանակում է մահճակալ, վանական սենյակ կամ հյուղ։

Ֆլիա շրջանը բնակեցված է եղել բրոնզե դարում ( մ․թ․ա 2600-2000) և ուշէլադական շրջանում ( մ․թ․ա․ 1550-1100)։ Դասական շրջանում Ֆլիայից է առաջացել Եվրիպիդեսի և Դիկոմիդների ցեղերը, որին պատկանել է Թեմիստոկլեսը։ Ֆլիան հարուստ էր զոհասեղաններով և տաճարներով։

Հռոմեական և վաղ քրիստոնեական շրջանում Ֆլիան, ինչպես և ողջ Ատտիկան, բազմիցս թալանվել և ավերվել է։ Քրիստոնեությունը այստեղ սկսել է գերակշռել Հուստինիանոս Ա-ի օրոք, որը ձգտում էր արմատախիլ անել հեթանոսությունը։ Բյուզանդական և օսմանական շրջաններում Ֆլիայի շրջանի մասին տեղեկություններ չկան, հավանաբար շրջանը երկար ժամանակ եղել է դատարկված, ինչպես և անկման մեջ գտնվող Աթենքը, որտեղ այն ժամանակ բնակվում էր 8 հազար մարդ։

1885 թվականին բացվել է Խալանդրի երկաթուղային կայանը։ 20-րդ դարի սկզբին Խալանդրիոնը իրենից ներկայացնում էր ոչ մեծ գյուղ։ Աթենացիները սկսել են այստեղ ամառանոցներ կառուցել։ Կլիման համարվում էր չորային և առողջարար, մոտերքում կար սոսիների անտառ, այդ պատճառով այստեղ բուժվելու էին ուղարկում տուբերկուլոզով հիվանդներին։ Ամատռային և կիրակնօրյա հայտնի հանգստավայր էր։ Այստեղ կային սրճարան և կինոթատրոն։ 21-րդ դարի վերջին մինչև 1922 թվականը այստեղ կար գյուղատնտեսական դպրոց, որի շենքը քանդվել է մինչև 1940 թվականը։

1920-ականների վերջին գործել է Աթենք-Լավրիոն գնացքը, 1920-ականների սկզբին՝ առաջին ավտոբուսը, որը 1920-ական թվականների վերջում փոխարինվել է բրիտանական Power and Traction Finance Ltd ընկերության ավտոմեքենաներով։

Փոքրասիական աղետից հետո 60-70 ընտանիք տեղափոխվել են և հիմնել արվարձան, որնավելի ուշ կոչվել է Նեոն-Փսիխիկոն։

Երկրորդ աշխարհամարտին մոտ գյուղը վերածվել է քաղաքի։ 1970-ականների կեսերից հետո քաղաքը սրընթաց սկսել է աճել Աթենքի կենտրոնից արվարձաններ տեղափոխվող բնակիչների հաշվին։

Բնակչություն

Ծանոթագրություններ 

Բնակավայրեր այբբենական կարգով
Հունաստանի քաղաքներ