Ֆրանչեսկո Ֆորտե

Ֆրանչեսկո Ֆորտե (, ), իտալացի քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ և ակադեմիկոս, եվրոպական ինտեգրման հարցերով նախարար (1983-1985), ֆինանսների նախարար (1982-1983), Պատգամավորների պալատի անդամ (1979-1987), սենատոր (1987-1994)։ Իտալիայի սոցիալիստական ​​կուսակցության անդամ։

Կենսագրություն 
Նրա հայրը Սոնդրիոյի հանրապետական ​​դատախազն էր, և նա նույնպես ապրում էր այդ քաղաքում։ Նա իրեն բնորոշում է որպես լիբերալ սոցիալիստ, փաստորեն, Պալացցո Բարբերինիի պառակտումից հետո նա միացավ սոցիալ-դեմոկրատական ​​կուսակցությանը։

1947 թվականին, հաղթելով Պավիայի Գիսիերի քոլեջի շրջանավարտների մրցույթում, նա ընդունվեց Պավիայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետը և նաև հաճախեց քաղաքագիտության որոշ դասընթացներ և, առաջին հերթին, համալսարանի ֆինանսական ինստիտուտը։ 1951 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է համալսարանը և նշվել է մամուլում՝ պաշտպանելով իր թեկնածուական ատենախոսությունը ֆինանսների ոլորտում։ 1954 թվականին նա դարձել է դասախոս Էցիո Վանոնիի տեղակալը, ում մոտ եղել էր ասիստենտ Միլանի համալսարանում։ 1961 թվականին դարձել է Թուրինի համալսարանի ֆինանսների պրոֆեսոր, որտեղ հաջորդել է Լուիջի Էյնաուդին։ Եղել է Տնտեսական և սոցիալական հետազոտությունների Լոմբարդ ինստիտուտի և Թուրինի Լուիջի Էյնաուդի հիմնադրամի գիտական ​​կոմիտեի անդամ։

Նա եղել է Սոցիալիստական կուսակցության տնտեսական մենեջերը մինչև 1982 թվականը, երբ դարձավ Ամինտորե Ֆանֆանիի 5-րդ կառավարության ֆինանսների նախարարը։ Բետինո Քրաքսիի 1-ին կառավարությունում նա եղել է հանրային քաղաքականության նախարարը մինչև 1985 թվականը, երբ նա հրաժարական տվեց՝ դառնալով Երրորդ աշխարհում արտակարգ միջամտությունների գծով փոխքարտուղարի տեղակալը։ Նույն պաշտոնը նա զբաղեցրել է նաև Քրաքսիի 2-րդ կառավարությունում մինչև 1987 թվականը։

1984-1985 թվականներին եղել է Միջազգային ատլանտյան տնտեսական ընկերության նախագահ։ Նույն տարիներին եղել է Հռոմի Սապիենցա համալսարանի տնտեսական քաղաքականության և ֆինանսների դասախոս։

1985 թվականից եղել է «Politeia» ասոցիացիայի նախագահը, ինչպես նաև նրա գիտատեխնիկական կոմիտեի անդամ։

1987 թվականին Ֆորտեն նշանակվել է Հանրային ֆինանսների միջազգային ինստիտուտի պատվավոր նախագահ։

1988-1991 թվականներին եղել է Բորմիոյի (Սոնդրիո նահանգում) քաղաքապետ։

Նա եղել է տնտեսական դիտորդ և ներդրում է կատարել Il Giornoruit, L'Espressoruit, Panorama, La Stampa, il Giornaleruuk, Il Sole-24 Oreruit, Italia Oggiruit, Libero, Il Foglio, L'Occidentaleruit պարբերականներում։ Եղել է 2015 թվականին Ռուբբետինոյի կողմից հրատարակված «Իտալական լիբերալիզմի բառարան - II հատոր» խմբագիրներից։

2003 թվականից եղել է Հռոմի Սապիենցա համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր և Ռեջո դի Կալաբրիայի Միջերկրական համալսարանի իրավագիտության ֆակուլտետի պայմանագրային պրոֆեսոր։

Նա մահացել է 2022 թվականի հունվարի 1-ին Թուրինում։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 Проверка свидетельских показаний Франческо Форте Սոմալիում լրագրող Իլարիա Ալպիի և օպերատոր Միրան Հրովատինի մահը հետաքննող խորհրդարանական հանձնաժողով. 13 սեպտեմբերի, 2005.URL consultato il 3-5-2008.
 
Francesco Forte è il nuovo superconsulente del comune. Articolo del 2012
Francesco Forte, A onor del vero. Un'autobiografia politica e civile, Rubbettino, 2017

Իտալացի տնտեսագետներ
20-րդ դարի իտալացի քաղաքական գործիչներ
21-րդ դարի իտալացի քաղաքական գործիչներ
Իտալացի լրագրողներ
Իտալիայի նախարարներ