Մայ Թորսթեն

Մայ Թորսթեն  ( ), գերմանացի բռնցքամարտիկ կիսաթեթև քաշային կարգում։ 1990-ական թվականներից Գերմանիայի ազգային հավաքականի անդամ է, Բարսելոնայում կայացած ամառային խաղերի չեմպիոն, աշխարհի չեմպիոն, ազգային առաջնության չեմպիոն։ 1993-2001 թվականներին կռվել է առաջին ծանր քաշի պրոֆեսիոնալ մակարդակում, արժանացել է մի քանի չեմպիոնական տիտղոսի, այդ թվում՝ միջմայրցամաքային չեմպիոնի և Եվրոպական բռնցքամարտի միության Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոսների։ Այժմ բռնցքամարտի մարզիչ է։

Կենսագրություն 
Մայ Թորսթենը ծնվել է 1969 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Սաքսոնիայի Գլաուչաու քաղաքում։ Համաշխարհային հռչակ ձեռք է բերել 1991 թվականին, երբ Գերմանիայի առաջնությունում հաղթել է կիսաթեթև քաշային կարգում, նվաճել ոսկե մեդալ Սիդնեյի աշխարհի առաջնությունում՝ հաղթելով խորհրդային անվանի նոկաուտ անող Անդրեյ Կուրնյավկային։

Մի շարք հաջող ելույթների շնորհիվ իրավունք է ստացել երկիրը ներկայացնել 1992 թվականին Բարսելոնայում կայացած ամառային Օլիմպիական խաղերի ընթացքում։ Նվաճել է ոսկե մեդալ՝ քառորդ եզրափակչում, կիսաեզրափակչում և եզրափակչում համապատասխանաբար հաղթելով Մոնտել Գրիֆինին, Բարտնիկ Վոյցեխին և Ռոստիսլավ Զաուլիչնիին։ Այդ մրցումներից հետո մարզիկը լքել է Գերմանիայի հավաքականը և սկսել զբաղվել սիրողական բռնցքամարտով՝ իր հաշվին ունենալով 155 մարտ, որից 120-ն ավարտել է հաղթանակով։

1993 թվականին Մայը բարձրացել է առաջին ծանր քաշային կարգ և հանդես եկել պրոֆեսիոնալ մակարդակում։ 5 անընդմեջ հաղթանակից հետո՝ 1994 թվականին կայացած 6-րդ մենամարտում, իր հայրենակից Ռալֆ Ռոկիջանիից վերցրել է Գերմանիայի չեմպիոնի տիտղոսը։ Մայը հեշտությամբ հաղթել է իր բոլոր մրցակիցներին և 1996 թվականի օգոստոսին հնարավորություն է ստացել մենամարտելու ամերիկացի բռնցքամարտիկ Ադոլֆո Վաշինգտոնի հետ՝ IBF վարկածով աշխարհի չեմպիոնի թափուր տիտղոսի համար։ Մարտը տևել է 12 ռաունդ, և ի վերջո, գերմանացի բռնցքամարտիկը պարտվել է մրցավարների միաձայն որոշմամբ՝ միավորների տարբերությամբ։ Դա նրա պրոֆեսիոնալ գործունեության մեջ առաջին պարտությունն։ Մեկ տարի անց Մայ Թորսթենը հավակնում էր պակաս հեղինակավոր IBF միջմայրցամաքային չեմպիոնի գոտուն, բայց տեխնիկական նոկաուով պարտվել է շվեյցարացի Շտեֆան Անգերնին։

Չնայած կրած երկու պարտություններին՝ Մայը շարունակել է բռնցքամարտել և 1999 թվականին ռևանշ վերցրել Վաշինգտոնից՝ ստանալով Եվրոպական բռնցքամարտի միության մայրցամաքային չեմպիոնի գոտին։ Իր հաջորդ մարտում հաղթել է ռուս Ալեքսեյ Իլինին։ Այդ հաղթանակը նրան բերել է EBU վարկածով Եվրոպայի չեմպիոնի տիտղոս։ Այնուհետև հաղթել է ևս 2 մարտում և մարտել WBA միջմայրցամաքային չեմպիոն Ալեքսանդր Գուրովի հետ։ 8-րդ ռաունդում տեխնիկական նոկաուտով պարտվելուց հետո ավարտել է պրոֆեսիոնալ մարզիկի գործունեությունը։

Մայը լքել է ռինգը ռեկորդով՝ 22 հաղթանակ (12 նոկաուտով) և 3 պարտությամբ։ Այժմ աշխատում է որպես մարզիչ, կառավարում է սեփական բռնցքամարտի ակումբը։ Ամուսնացած է, ունի 2 երեխա։ Նրա կրտսեր եղբայրը՝ Մայ Ռյուդիգերը, նույնպես եղել է հաջողակ բռնցքամարտիկ։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 

Բռնցքամարտիկներ ըստ երկրների
Գերմանացի բռնցքամարտիկներ
Բռնցքամարտիկներ այբբենական կարգով