Ռոանոկ (Վիրջինիա)

Ռոանոկ, ԱՄՆ-ի Վիրջինիա նահանգի քաղաք։ Վարչական առումով քաղաքային շրջան է, որը գտնվում է Ռոանոկի մունիցիպալիտետում Վիրջինիայի մեծությամբ տասներորդ քաղաքը։ Ռոանոկը նաև Վիրջինիայի Ռոանոկի տարածաշրջանի մի մասն է և Ռոանոկի հովտում ամենամեծ քաղաքն է։ Ռոանոկը սահմանակից է Սեյլեմ քաղաքին և Վինթոն քաղաքին և շրջապատված է դրանցով, սակայն վարչական առումով առանձնացված է դրանցից և պատկանում է Ռոանոկի շրջանին։ 2000 թվականի մարդահամարի համաձայն քաղաքում բնակվում էր 94 911 մարդ։ Քաղաքը կիսված է Ռոանոկ գետով։ Ռոանոկը Վիրջինիայի շրջակա շրջանների և Արևմտյան Վիրջինիայի հարավի առևտրային և մշակութային կենտրոնն է։

ԱՄՆ-ի բնակչության մարդահամարի բյուրոն Ռոանոկի մունիցիպալ վիճակագրական շրջանում ներառում է Բոտետուրթ, Ֆրանկլին, Քրեյգ, Ռոանոկ շրջանները և Սալեմ և Ռոանոկ քաղաքները։ Վերջին 4 մարդահամարի տվյալներով վիճակագրական շրջանի բնակչությունը կազմում է.

 1970: 199 629
 1980: 220 393
 1990: 224 477
 2000: 235 932
 2005 թվական (հաշվարկված)։ 292 983
 2008 թվական (գնահատված)։ 298 694

2000 թվականի տվյալները չեն ներառում Ֆրանկլինի շրջանները (2005 թվականին գնահատվում է 50 345 մարդ) և Քրեյգի շրջանները (2005 թվականին գնահատվում է 5154 մարդ)։ Հաշվապահության բյուրոն դրանից հետո նրանց միացրել է Ռոանոկի մունիցիպալ վիճակագրական շրջանին, որը մեծությամբ չորրորդն է Վիրջինիայում (Հյուսիսային Վիրջինիայի, Հեմփթոն Ռոուդսի և Մեծ Ռիչմոնդի շրջաններից հետո) և ամենամեծը նահանգի արևմտյան կեսում։ Ներկայումս ԱՄՆ-ի 363 քաղաքային վիճակագրական շրջաններից այն զբաղեցնում է 201-րդ տեղը։ Ռոանոկի վիճակագրական շրջանի (VA MSA) բնակչությունը աճել է 2000 թվականին 288 471 մարդուց մինչև 298 694 մարդ 2008 թվականին, աճը 3,54 տոկոս է։ Սպասվում է, որ մինչև 2020 թվականը շրջանի բնակչությունը կհասնի 324 882 մարդու կամ 2000 թվականի համեմատ աճի 12,62 տոկոսով։

Պատմություն

Միավորվածություն 
Բնակավայրը, որն ի սկզբանե կոչվում էր Բիգ Լիք (անգլ.՝ Big Lick), հիմնադրվել է 1852 թվականին և կանոնադրություն ստացել 1874 թվականին։ Այն ստացել է իր անունը աղի մեծ շերտերից, որոնք դուրս էին գալիս մակերևույթից, որոնք վայրի կենդանիներին գրավում էին Ռոանոկ գետի մոտակայքում գտնվող վայր։ 1882 թվականին այն վերանվանվեց Ռոանոկ և 1884 թվականին ստացավ կանոնադրություն որպես Ռոանոկի քաղաքային շրջան։ Ասում են, որ Ռոանոկի անունը գալիս է ալգոնկյան բառից, որը նշանակում է «դենգի» կեղև։ Սա նաև այն գետի անվանումն է, որը կիսում է քաղաքը (հնարավոր է, որ այնտեղից են գալիս կեղևները) և շրջանը։ Քաղաքը ավելի հաճախ է աճել 20-րդ դարի կեսերին միացման հաշվին։ Վերջին միացումը տեղի է ունեցել 1976 թվականին։ Նահանգի օրենսդրական իշխանությունը արգելել է քաղաքներին միանալ հարևան շրջանների հողերին։ Ռոանոկը գտնվում է Բլյու Ռիջի հյուսիսում, Մերիլենդի և Թենեսիի միջև Ռոանոկի հովտի մեջտեղում, ինչը այն դարձնում է Վիրջինիայի արևմուտքում կարևոր տրանսպորտային հանգույց և նպաստում է դրա արագ աճին։

Գաղութացման ազդեցություն 
Գաղութացման ժամանակներում այն տարածքով, որտեղ այժմ գտնվում է քաղաքը, անցնում էին կարևոր ճանապարհներ։ Մեծ վագոնային ճանապարհը, որը 18-րդ դարի ամենաբարձր երթևեկության ճանապարհներից մեկն էր Ամերիկայում, Ֆիլադելֆիայից անցնում էր Շենանդոա հովիտով դեպի Ռոանոկ քաղաքի ապագա տեղը, որտեղ Ռոանոկ գետը հոսում էր Բլու Ռիջի միջով։ Ռոանոկի անցումը հարմար երթուղի է դարձել ներգաղթյալների համար, որոնք բնակվել են Կարոլինայի Պիեդմոնտ շրջանում։ Ռոանոկի անցումից հետո Մեծ վրգոնային ճանապարհից բաժանվում էր այն ժամանակների կարևոր տրանսպորտային արթարին, որը գնում էր հարավ-արևմուտք դեպի Թենեսի նահանգ։

Երկաթուղիներ և ածուխ 
1850-ական թվականներին Բիգ Լիքը դարձել է Վիրջինիա և Թենեսի երկաթուղու (V&T) կայարան, որը կապում էր Լինչբերգը և Բրիսթոլը Վիրջինիայի և Թենեսսիի սահմանին։

ԱՄՆ-ի քաղաքացիական պատերազմից հետո (1861-1865) Վիլյամ Մահոնը, կառուցողական ինժեներ և Վորոնկայի ճակատամարտի հերոս, շարժիչ ուժ էր 3 երկաթուղիների, այդ թվում V&T- ի, կապելու համար Վիրջինիայի հարավային մասում ՝ 1870 թվականին Նորֆոլկից մինչև Բրիսթոլ ընդլայնված Ատլանտյան, Միսիսիսիպի և Օհայո երկաթուղին (AM&O) ձևավորելու համար։ Այնուամենայնիվ, 1873 թվականի ԱՄՆ-ի բորսայի անկումը խաթարեց AM&O-ի ֆինանսները։ Մի քանի տարի աշխատելուց հետո Մահոնին ղեկավարելով, նրա դերը որպես երկաթուղային շինարար ավարտվեց 1881 թվականին, երբ կառավարումը գրավվեց հյուսիսից ֆինանսական շրջանակների կողմից։ AM&O-ի գրավյալ գույքի վաճառքի աճուրդում գնվել է E.W. Clark and Co. (անգլ.), Ֆիլադելֆիայում գտնվող մասնավոր բանկ, որը կառավարում էր Շենանդոու Վալլի երկաթուղին, այնուհետև կառուցման փուլում մինչև հովիտը Մերիլենդի Հեյգերստաունից։ AM&O-ն վերանվանվել է «Նորֆոլք և Վեսթերն» (անգլ.՝ Norfolk and Western) երկաթուղով։

Ֆրեդերիկ Դ. Քիմբոլը, կառուցողական ինժեներ և գործընկեր Քլարկի ընկերությունում, ղեկավարում է Շենանդո վալլիի նոր գիծը և նոր երկաթուղին։ Շենանդո վալլի և Նորֆոլք և Վեսթերն Քիմբոլ երկաթուղիների միացման վայրը ընտրել են Վիրջինիայի փոքրիկ գյուղ Բիգ Լիքը, Ռոանոկ գետի վրա։ Չնայած քաղաքացիները առաջարկեցին իրենց բնակավայրը վերանվանել Կիմբոլլ, նրանք համաձայնեցին Ռոանոկ անվանել գետի անունից։ Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղու միջոցով մարդկանց ներգրավելու և աշխատատեղերի ստեղծման արդյունքում Ռոանոկ քաղաքը արագ աճեց և 1884 թվականին դարձավ քաղաքային շրջան։ Միևնույն ժամանակ, Ռոանոկը այնքան արագ դարձավ քաղաք, որ ստացել է «Գեղարվեստական քաղաք» (Magic City) մականունը։

Քիմբոլի հերոսությունը երկրաբանության հետ արդյունավետ է եղել Վիրջինիայի արևմտյան և Արևմտյան Վիրջինիայի Պոկահոնթասի ածուխի հանքավայրերի մշակման գործում։ Նրա ջանքերի շնորհիվ Նորֆոլքը և Ուեսթերնը երկաթուղային գծեր են կառուցել Արևմտյան Վիրջինիայի անբնակելի տարածքներով հյուսիսով մինչև Կոլումբուս և Ցինցինատի Օհայոյում և հարավ մինչև Դարհեմ և Ուինստոն-Սեյլեմ Հյուսիսային Կարոլինայում։ Դա երկաթուղայինին տվեց երթուղային ցանց, որը օգտագործվեց ավելի քան 60 տարի։

Վիրջինիայի երկաթուղին (VGN), այն ժամանակների ինժեներական հրաշքը, նախագծվել և իրականացվել է Ուիլյամ Նելսոն Փեյջի և Հենրի Հաթլսթոն Ռոջերի կողմից։ Հետևելով Ռոանոկ գետին, Վիրգինյան երկաթուղին կառուցվել է Ռոանոկ քաղաքի միջով 20-րդ դարի սկզբին։ 1959 թվականին միացել է Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղայինին։

Հանքային հանքավայրերի հայտնագործումը Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղին բարգավաճեց, իսկ Պոկահոնտաս հանքավայրում բիտումինային ածուխը դարձավ համաշխարհային ճանաչում։ Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղու և Վիրջինիայի երկաթուղու միջոցով տեղական ածուխը վառելիք է հանդիսանում աշխարհի ծովային նավատորմի կեսի համար։ Այսօր այն այրվում է պողպատագործական գործարանների և ածուխային էլեկտրակայանների ջեռոցներում ամբողջ աշխարհում։

Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղին հայտնի է դարձել նաև իր գոլորշու լոկոմոտիվների արտադրությամբ։ Այն գտնվում էր Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղու Ռոանոկի գործարաններում, որոնք ընկերությանը հայտնի են դարձրել դրա գոլորշու ձգման որակի շնորհիվ։ Ռոանոկի արտադրամասերում հազարավոր աշխատողների հետ նախագծվել, ստեղծվել և սպասարկվել են A, J և Y6 դասերի հայտնի լոկոմոտիվները։ Նոր գոլորշիային լոկոմոտիվները հավաքվում էին այստեղ մինչև 1953 թվականը, դեռևս երկար ժամանակ հետո, երբ դիզել-էլեկտրական լոկոմոտիվները հայտնվեցին և դարձան Հյուսիսային Ամերիկայի երկաթուղիների հիմնական շարժիչ ուժը։ Մոտ 1960 թվականին Նորֆոլք և Վեսթերն երկաթուղին ԱՄՆ-ի վերջին խոշոր երկաթուղին էր, որը գտնվում էր գոլորշուից դիզելային էներգիայի անցման գործընթացում։

Երկաթուղու առկայությունը նաև Ռոանոկը գրավիչ դարձրեց ֆաբրիկատորների համար։ American Viscose-ը 1917 թվականի հոկտեմբերին Ռոանոկայի հարավ-արևելքում բացեց վիսկոզի արտադրության մեծ գործարան։ Այս գործարանը փակվել է 1958 թվականին, առանց աշխատանքի թողնելով 5000 մարդու։ Նորֆոլք և Ուեսթերն երկաթուղու անցումից հետո դիզել-էլեկտրական բեռնատարների վրա կրճատվել է 2000 աշխատող։

Մշակութային կենտրոն 
EventZone, 2003 թվականին ստեղծվել է գործող միջոցառումների կազմակերպիչների միաձուլման արդյունքում։ EventZone-ը նաև ներգրավված է նոր փառատոնների և միջոցառումների ստեղծման հարցում Ռոանոկայի քաղաքի կենտրոնում, որը սահմանված է որպես Վիլյամսոն Ռոուդի (Williamson Road), 6-րդ փողոցի (6th Street, SW), Ռոանոկայի քաղաքացիական կենտրոնի (Roanoke Civic Center) և Rivers Edge Park- ի միջև գտնվող բոլոր շրջանները։

LocalColors, մուլտիկուլտուրալ ծրագիր, որը գնահատում է տարբեր արմատների, ռասաների և էթնիկ ծագման մարդկանց և հովանավորում է ամենամյա Local Colors Festival-ը, որը տեղի է ունենում մայիսի 3-րդ հանգստյան օրերին։

Ռոանոկում անցկացվող փառատոնների և մշակութային միջոցառումների թվում կարելի է նշել հետևյալը. Chili Cook-Off,  Festival in the Park, Local Colors Festival, Henry Street Festival, Big Lick Blues Festival, Strawberry Festival, ինչպես նաև մեծ կարմիր-սպիտակ-կապույտ լուսավոր աստղը Միլ լեռան վրա (Mill Mountain Star), որը տեսանելի է քաղաքի և մոտակա տարածքների շատ կետերից։

Կլիմա

Տեղական իշխանություն 
Ռոանոկը քաղաքային կառավարման մոդել ունի, որը կոչվում է «խոնարհ քաղաքապետ», որի գլխավորը կապիկ քաղաքապետն է «քաղաքի ղեկավարը»։ Քաղաքի կառավարիչը պատասխանատու է քաղաքային իշխանությունների ամենօրյա գործունեության համար և լիազորություն ունի քաղաքի աշխատակիցներին վարձել և ազատել։ Քաղաքապետն ունի ոչ մեծ, եթե ընդհանրապես ունի, գործադիր իշխանություն և ըստ էության քաղաքային խորհրդում «առաջինն է հավասարների մեջ»։ Քաղաքապետը, այնուամենայնիվ, ունի քարոզչական ամբիոն որպես ռոանոկային լրատվամիջոց, որը հաճախ քաղաքապետի արտաքին տեսքը և հայտարարությունները։ Ներկայումս Ռոանոկի քաղաքապետն է Դևիդ Ա. Բաուերս, և քաղաքի մենեջեր Դարլեն Բարհեմը։ Քաղաքային խորհուրդն ունի 6 անդամ, բացի քաղաքապետից, որոնցից բոլորը ընտրվում են ազատ հիմունքներով։ Քաղաքային խորհրդի անցման առաջարկը, որում քաղաքապետը և փոխքաղաքապետը կարող էին շարունակել ընտրվել ազատ հիմունքներով, մերժվել էր 1997 թվականին Ռոանոկի ընտրողների կողմից քվեարկության ժամանակ, բայց առաջարկի պաշտպանները դեռևս պնդում են, որ ազատ ընտրված համակարգի արդյունքները քաղաքային խորհրդի անդամների անհամաչափ քանակությամբ գալիս են հարուստ հարևաններից և որ խորհրդի բոլոր անդամներից մի քանիսի ընտրությունը ward basis- ում կհանգեցնի քաղաքի բոլոր շրջանների ավելի հավասար ներկայացվածության։ Քաղաքային խորհրդի անդամների չորսամյա ժամկետը կասկածելի է, ուստի այնտեղ ընտրություններ են անցկացվում երկու տարին մեկ անգամ։ Քվեարկության արդյունքում ընտրված թեկնածուն ընտրվում է քաղաքապետի տեղակալ։

Քաղաքի աֆրոամերիկացիների և մասնագետների բլոկների քվեարկությունը վերջին տարիներին քաղաքում առաջատար է դարձել Դեմոկրատական կուսակցության համար։

Անկախ թեկնածու Դևիդ Ա. Բաուերսը, նախկինում դեմոկրատ, հաղթել է քաղաքապետ Նելսոն Հարիսին 2008 թվականի մայիսին ընտրություններում ընտրողների 53%-ով։ 2000 թվականի ընտրություններում Ռալֆ Ք. Սմիթը և 2004-ին Նելսոն Հարիսը հաղթել են քվեարկության 40%-ից պակաս քվեներով։

2008 թվականի մայիսին տեղի ունեցած հյուպատոսական ընտրություններում դեմոկրատներ Քուրթ Ռոզենը, Էնիտա Փրայսը և Շերման Լին հաղթել են անկախ թեկնածուների խմբին, ներառյալ գործող Բրայան Ուիշնեֆին։

Տրանսպորտ

Ճանապարհներ 
Interstate 581 մայրուղին քաղաքի հիմնական ճանապարհն է հյուսիսից հարավ ուղղությամբ։ Քաղաքի հյուսիսային սահմաններից անցնում է Interstate 81 միակ միջպետական մայրուղին։ Interstate 581-ը զուգահեռ է U.S. մայրուղու հետ։ Route 220, որը շարունակվում է Roy L. Webber Expressway-ը Ռոանոկի քաղաքից, որտեղ ավարտվում է Interstate 581-ով, հարավում մինչև State Route 419: ԱՄՆ Route 220-ը միացնում է Ռոանոկը Մարտինսվիլի (Վիրջինիա) և Գրինսբորոյի (Հյուսիսային Կարոլինա) հետ։ Առաջարկվող Interstate 73 ավտոմայրուղին ընդհանուր առմամբ զուգահեռ կլինի U.S. Route 220-ը գտնվում է Ռոանոկի և Գրինսբորոյի միջև և համահունչ կլինի Interstate 581-ին քաղաքի սահմաններում։ Արևելքից արևմուտք ուղղությամբ հիմնական ավտոմայրուղին U.S. Route 460, որը կոչվում է Մելրոուզ ավենյու և Օրանջ ավենյու։ ԱՄՆ 460 երթուղին միացնում է Ռոանոկը Լինչբուրգի հետ։ ԱՄՆ Route 11-ը անցնում է քաղաքի միջով, հիմնականում որպես Բրենդոն Ավենյու և Ուիլյամսոն Ռոուդ, որը եղել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո ավտոմոբիլային արդյունաբերության զարգացման կենտրոնը։ Մնացած հիմնական ճանապարհները Route 221, State Route 117 (հայտնի է որպես Peters Creek Road) և State Route 101 (հայտնի է որպես Hershberger Road): Բլուրիջի պարկային ավտոճանապարհը նույնպես անցնում է քաղաքի սահմանների մոտ։

Ռոանոկը բաժանված է 4 քվադրանտների. Հյուսիս-արևմտյան (NW), հյուսիս-արևելյան (NE), հարավ-արևմտյան (SW), հարավ-արևելյան (SE): Ռոանոկում տեղերի փոստային հասցեները ներառում են քառակուսու կրճատված նշանի երկու տառերը փողոցի անվանումից հետո։ Օրինակ, Center in the Square համալիրը Ռոանոկայի քաղաքի կենտրոնում ունի հասցեն «1 Market Square SE»։

Օդանավակայաններ 
Ռոանոկ-Բլեքսբերգ տարածաշրջանային օդանավակայանը (անգլ.) գտնվում է քաղաքի հյուսիսային մասում և հանդիսանում է հիմնական ուղևորատար և բեռնատար օդանավակայան հարավ-արևմտյան Վիրջինիայում։

Եղբայր քաղաքներ 

Ռոանոկը ունի 7 քույր քաղաք, որոնք մտնում են Քույր քաղաքների Ինտերնացիոնալ։

  Ֆլորիանոպոլիս, Բրազիլիա
  Կիսումու, Քենիա
  Լիծյան, Չինաստան
  Պսկով, Ռուսաստան
  Սեն Լո, Ֆրանսիա
  Վոնջու, Հարավային Կորեա
 Օպոլե, Լեհաստան

Հայտնի մարդիկ 

 Շոնեսսի, Ֆրենսիս (1911-1982) ամերիկացի հոկեյիստ, 1936 թվականի ձմեռային Օլիմպիական խաղերի բրոնզե դափնեկիր։
 Լինն Բարին (1913-1989), ամերիկացի դերասանուհի, խաղացել է «Արևոտ հովտի սերենադայում»։
 Մազեր, Ջոն Քրոմվել (ծնված 1946), ամերիկացի ֆիզիկոս, ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (2006)։
 Սեսիլի Թայնան (ծնված 1969), ամերիկացի լրագրող և հեռուստահաղորդավար։
 Ռոս Կոպերման (ծնված 1982), ամերիկացի երգիչ և պրոդյուսեր, առաջադրված է Գրեմմի մրցանակի։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

Վիրջինիայի քաղաքներ
1852 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր