Յակով Մեստեչկին

Յակով Մեստեչկին (նաև՝ Յակով Գրիգորևիչ Մեստեչկին, Յան Մեստեչկին), ), ուկրաինացի և խորհրդային օպերատոր, Հայրենական մեծ պատերազմի տարիների ռազմաճակատի կինոօպերատոր, Ուկրաինական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ (1998 թվական)։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1916 թվականի հոկտեմբերի 17-ին (30-ին) Օդեսայում, հրեա հաշվապահի և բուժքրոջ ընտանիքում։ Ավարտել է բանֆակը։ 1939 թվականից մինչև 1934 թվականը աշխատել է Օդեսայի հունվարյան ապստամբության անվան գործարանում։ Լուսանկարչությամբ ոգևորված լինելը նրան դրդել է ընդունվել Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի օպերատորական ֆակուլտետ, որը գերազանց ավարտել է 1940 թվականին։ Այնուհետև կես տարի աշխատել է որպես օպերատորի օգնական Լենինգրադի կինոխրոնիկայի ստուդիայում, քանի դեռ զինվորական կոմիսարիատը չէր ուղարկել նրան Մոսկվայի կարմիր դրոշի շքանշանակիր կապի ռազմական ավիացիոն ուսումնարան, որտեղ սովորել է 1940 թվականի հոկտեմբերից մինչև 1942 թվականի ապրիլը։

1942 թվականի հունիսին գտնվելով Մոսկվայում՝ 1942 թվականի հունիսին, գտնվելով Մոսկվայում, կինոժամանակագիրների մոբիլիզացիայի համար կանչվել է Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակ և տեխնիկ-լեյտենանտի կոչումով ուղարկվել Կարելյան ռազմաճակատի կինոխումբ։

1945 թվականից օպերատոր և Ուկրաինայի կինոժամանակագրության ռեժիսոր էր։ 1996 թվականին «Միայն վեց վայրկյան» վավերագրական ֆիլմի համար արժանացել է Մոսկվայի համամիութենական կինոփառատոնի սպորտային ֆիլմերի առաջին մրցանակին։

1939 թվականից Խորհրդային Միության կոմունիստական կուսակցության անդամ է, իսկ 1958 թվականից` Կինեմատոգրաֆիստների միության (ԽՍՀՄ) անդամ է։

Ֆիլմագրություն

Օպերատոր 
 1945 թվական` Հաղթողների սպարտակիադա, Իվան Կոժեդուբ, Մեր թեկնածու Գրեչկո, Ուկրաինա վերածնվել է, Համաժողովրդական տոնակատարություն
 1947 թվական` Ակադեմիկոս Բոգոմոլեց, Խորհրդային արվեստ, Լվովյան համագումար
 1948 թվական` Համաժողովրդական տոն, Ուկրաինայի երեսունամյակը, Առաջինը ԽՍՀՄում
 1949 թվական` Ժդանովի հայրենիքում, Մարինցիների հաղթանակը, Վիննիչինայի ֆիզկուլտուրնիկները, Տարաս Շևչենկոյի թանգարան, Ուկրաինայի կոմունիստական կուսակցության քսանվեցերորդ համագումար
 1950 թվական` Արդար դատավճիռ, Ուկրաինայի դաշտերում, Ազովստալի պողպատագործները, Մարինցիների նոր հաղթանակը
 1951 թվական` Գյուղատնտեսական ցուցահանդեսները Ուկրաինայում, Ուկրաինայի վերամիավորումը, Նրանք վերադարձան հայրենիք, Սպորտային Ուկրաինան
 1952 թվական` Մի դպրոցում, Բարեկամություն
 1953 թվական` Բորիսլավի նավթագործ բանվորները, Համալսարան Բուկովինում
 1954 թվական` Կուսակցության կոչին, Ուկրաինայի գյուղատնտեսական ակադեմիա, Մեծ բարեկամության երեք հարյուրամյակը
 1955 թվական` Գյուղական դասախոսարան, Երեսունհազարամյակ, Ուկրաինական ԽՍՀՄ
 1956 թվական` Վոլինյան անկյունաձև ջրավազան, Հանրապետական օլիմպիադա, Ուկրաինական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության սպարտակիադա` գլխավոր օպերատոր
 1957 թվական` Կիևի երիտասարդների համաշխարհային վեցերորդ փառատոն` գլխավոր օպերատոր, Նորապսակների սիրտը, Ուկրաինայի քառասունամյակը
 1958 թվական` Կիևյան երկիր, Կյանքի ճանապարհ
 1959 թվական` Դժվարությամբ բարեկամությունը, Ազատագրված եզրամասի երիտասարդությունը, Զինավարժությունների ժամանակ
 1960 թվական` Նոր ուղու դպրոցը, Պատանի զապորոժցիները, Ուկրաինան 60-ական թվականներին, Ընտանիք և դպրոց
 1961 թվական` Դոնեցկի Ժողովրդական Հանրապետության երկիր` կենցաղային ծով, Տարասյան սարին
 1962 թվական` Մենք մի ջոկատից ենք, Նրանց ժպտում է Պրահան, Վասիլի Դրոկին
 1963 թվական` Սուվորովականները, Մենք ընկերներ դարձանք, Մենք Պոլիտեխնիկից ենք, Ուկրաինայի հարավում
 1964 թվական` Մաքուր 40 րոպե, Խոսք գեներալի մասին, Տարաս Շևչենկո
 1965 թվական` Նրանք պաշտպանում են գարնանը, Ռուսաստանի Դաշնության օդատիեզերական ուժեր
 1966 թվական` 9,95, Ընկերներ` մրցակիցները, Միայն վեց վայրկյան
 1967 թվական` Հավերժ կենդանի, Եվ Լիսենկոյի լարերը կենդանի են, Ուկրաինա` 67-րդ տարի
 1968 թվական` Կտրիճները
 1969 թվական` Արծվիկ, Ավելի բարձր, ավելի հեռու, ավելի արագ, Սպորտային տարվա հերոսները
 1972 թվական` Կրկին չեմպիոնները, Մոլորակի ամենաարագ մարդը ապրում է Կիևում, Դնեպրի մոտ, Եվրոպայի ձիավորները
 1975 թվական` Ուժ և համարձակություն
 1976 թվական` Երկնքում միայն ասերն են, Իռա, Իռոչկա, Իրինա, Ֆուտբոլը` իմ տենչն է
 1977 թվական` Հինգ օր ամառվա սկզբին
 1978 թվական` Ուլյանովների կիևյան հասցեները
 1981 թվական` Լենին` առաջնորդ
 1986 թվական` Օլիմպիական նշանառություն
 1988 թվական` Խաղաշրջանակները, հրաշք խաղաշրջանակները
 1989 թվական` Տագնապի ազդանշանը
 1990 թվական` Այգիներ
 1991 թվական` Սամբո` Եվրոպայի չեմպիոնատ
 1992 թվական` Չերնոբիլի հերոսների հիշատակը

Ռեժիսոր 
 1963 թվական` Ուկրաինայի հարավում
 1978 թվական` Ուլյանովների կիևյան հասցեները
 1990 թվական` Այգիներ

Մրցանակներ 
 Առաջին աստիճանի «Հայրենական պատերազմի պարտիզան» մրցանակ (1943 թվականի դեկտեմբերի 27)
 Կարմիր աստղի շքանշան (1944 թվականի նոյեմբերի 20)
 Մեդալ «Խորհրդային Զապոլյարիայի պաշտպանության համար» (1944 թվականի դեկտեմբերի 5)
 Երկրորդ աստիճանի հայրենական պատերազմի երկու շքանշան (1945 թվականի հունիսի 16, 1985 թվականի ապրիլի 6)
 Մեդալ «Պրահայի ազատագրման համար» (1945 թվական)
 Մեդալ «1941-1945 թվականների Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ Գերմանիայի դեմ հաղթանակի համար» (1945 թվական)
 Ուկրաինական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ (1988 թվական)
 Երրորդ աստիճանի «Վաստակի համար» շքանշան (2004 թվական)

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 
 

 Липков А. Кадры, снятые без дублей: Боевые будни фронтовых операторов