Ժենևիև դը Գոլ-Անտոնիոզ

Ժենևիև դը Գոլ-Անտոնիոզ (, ), Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի  տարիներին ֆրանսիական դիմադրության շարժման մասնակից։ Հետպատերազմյան տարիներին պայքարել է մարդու իրավունքների պաշտպանության համար և աղքատության դեմ, 1964 թվականից մինչև 1998 թվականը եղել է Չորրորդ Աշխարհ ATD միջազգային շարժման նախագահը։ Առաջին կինն է, որ պարգևատրվել է Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչի շքանշանով։

2015 թվականի մայիսին նրա գերեզմանից մի կտոր հող վերաթաղվել է Փարիզի պանթեոնում։

Մինչև պատերազմ 
Ժենևիև դը Գոլը Շառլ դը Գոլի ավագ եղբոր` Կսավիեի դուստրն էր։ Նրա հայրը լեռնային ինժեներ էր Սաարում։ Դեռ վաղ մանկության տարիներին, չորս տարեկան հասակում, նա կորցրել էր մորը։ Այն բանից հետո, երբ հանրաքվեի արդյունքներով Սաարը վերադարձվեց Գերմանիային, Ժենևիևն իր ընտանիքի հետ տեղափոխվեց Ռեն, որտեղ էլ  ստացավ  միջնակարգ կրթություն։ Քանի որ նա շուրջ 15 տարի ապրել էր Սաարում, բացի ֆրանսերենից տիրապետում էր նաև գերմաներենին։

Դիմադրության շարժում  

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի սկզբում Գերմանիայի կողմից Ֆրանսիայի օկուպացիայի ժամանակ Ժենևիևը Ռեննի պատմության ֆակուլտետի ուսանող էր։ 1940 թվականի հունիսի 18-ին նա իմացավ, որ իր քեռին՝ Շառլ դը Գոլը ելույթ է ունեցել Լոնդոնում՝ կոչ անելով ֆրանսիացիներին պայքարել իրենց երկրի ազատագրման համար։ Այդ ժամանակվանից նա սկսեց մասնակցել «Դիմադրության շարժման» ցույցերին, նա պատերից պոկում էր նացիստական թռուցիկները և Վիլենի կամրջի դրոշներից մեկը բերել էր տուն, որպես ավար։

1941 թվականին Ժենևիևը ընդունվում է Սորբոն և տեղափոխվում Փարիզ, որտեղ նա բնակվում էր իր մորաքույր Մադլենեի հետ, ով ակտիվորեն  մասնակցում էր «Դիմադրություն» շարժմանը՝ այսպես կոչված «Մարդու թանգարանի ցանցի» կազմում (չնայած վերջինս, կոնսպիրացիայի պատճառով, չգիտեր, որ նա աշխատում է այդ կազմակերպությունում)։ 1943 թվականի ապրիլին Ժենևիևը դարձավ «Ֆրանսիայի պաշտպանություն» շարժման մասնակից և զբաղվում էր նույնանուն ընդհատակյա թերթի տպագրությամբ և տարածմամբ։

1943 թվականի հուլիսի 20-ին Գեստապոն ձերբակալեց Ժենևիևին, և նա հայտնվեց ֆրանսիական Ֆրեն բանտում, իսկ ավելի ուշ բանտարկվեց Կոմպիենում։ 1944 թվականի փետրվարի 2-ին նրան տեղափոխեցին Ռավենսբրյուկ համակենտրոնացման ճամբար։ Սկսած 1944 թվականի նոյեմբերից, Հենրիխ Հիմլերի հրամանով, որոշվեց Ժենևիևի դիրքը օգտագործել որպես հաղթաթուղթ, նրա հորեղբոր հետ հնարավոր բանակցություններում և նա տեղափոխ վեց ստորգետնյա բունկերում գտնվող մենախուց, որտեղ նա անցկացրեց չորս ամիս։ 1945 թվականի փետրվարին Կարմիր բանակի ստորաբաժանումների կողմից համակենտրոնացման ճամբարը ազատագրելուց հետո նա մեկնեց Բազել, որտեղ հանդիպեց հոր հետ։

Պատերազմից հետո   

1946 թվականին Ժենևիև դը Գոլն ամուսնացավ հրատարակիչ և Դիմադրության շարժման նախկին մասնակից Բեռնար Անտոնիոզի հետ (1921-1994)։ Մյուս տեղահանվածների հետ միասին նա մասնակցեց Դիմադրության շարժման տեղահանված և ինտեգրված մասնակիցների ասոցիացիայի (ADIR) ստեղծմանը և դարձավ դրա նախագահը։ 1947 թվականին նա սկսեց մասնակցել իր հորեղբոր Շառլ դը Գոլի կողմից  ստեղծված Ֆրանսիայի Ժողովրդի միավորում կուսակցության գործունեությանը։ 1987 թվականին նա որպես վկա մասնակցեց «Լիոնյան  դահիճ» Կլաուս Բարբիեի դեմ հարուցված գործի դատավարությանը։

1958 թվականին Ժենևիև դը Գոլ-Անտոնիոզն աշխատանքի անցավ Մշակույթի նախարարությունում, որը ղեկավարում էր Անդրե Մալրոն։ Այս կարգավիճակով  նա հանդիպեց քահանա` հայր Ժոզեֆ Վրեզենսկուն, ով պայքարում էր անօթևանների և աղքատների իրավունքների համար։ Ժենևիևը թողեց իր աշխատանքը նախարարությունում և դարձավ «Օգնություն կարիքի մեջ գտնվողներին» (ATD) բարեգործական ընկերության հիմնադիրներից մեկը, որն էլ ղեկավարեց 1964 թվականից մինչև 1998 թվականը։ Նրա երկար տարիների գործունեության շնորհիվ 1998 թվականին Ֆրանսիայում ընդունվեց աղքատության դեմ պայքարի մասին  հատուկ օրենք։

Պարգևներ  
Ժենևիև դը Գոլ–Անտոնիոզը պարգևատրվել է Ռազմական խաչ Դիմադրության մեդալով։ 1998 թվականին դարձել է առաջին կինը, ով արժանացել է Պատվո լեգեոնի Մեծ խաչի շքանշանին։

2015 թվականի մայիսի 27-ին Փարիզի պանթեոնում պետք է վերաթաղվեր Ժենևիև դը Գոլ–Անտոնիոզի աճյունը, բայց հարազատների առարկությունների պատճառով նրա գերեզմանից պանթեոն տեղափոխվեց մի կտոր հող։

Մատենագիտություն 
 Benoit Cazenave, Geneviève de Gaulle, in Hier war das Ganze Europa, Stiftung Brandenburgische Gedenkstätte, Editions Metropol Verlag, Berlin 2004.

Երկեր 
 La traversée de la nuit, Editions du Seuil, Paris, 1998
 God Remained Outside - An Echo of Ravensbruck (Translation), 1999, 
 Le secret de l'espérance, Fayard/Editions Quart Monde, Paris, 2001

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Related to the website of CIDEM (file .pdf) 
 Discussion with Francoise Colpin
 The official site of ATD Quart Monde

Ֆրանսիացի հասարակական գործիչներ
Կանայք պատերազմում
Փարիզի պանթեոնում թաղվածներ
Ֆրանսիայի դիմադրության շարժման անդամներ
Ֆրանսիացի կին հասարակական գործիչներ
Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
Ֆրանսիացի իրավապաշտաններ