Ընդվզող մարդը

«Ընդվզող մարդը», Ալբեր Կամյուի էսսեն, որը վերլուծում է «Ընդվզող մարդը»ության և հեղափոխության մետաֆիզիկական և պատմական զարգացումը հասարակության մեջ, հատկապես Արևմտյան Եվրոպայում։

Կամյուն Ընդվզող մարդը սկսել է գրել 1950 թվականի փետրվարին։ Մեկ տարի անց՝ 1951 թվականի մարտին, գրքի հիմնական մասը լրացել է։ Առանձին գլուխներ՝ Նիցշեի և Լոտրեմոնի մասին, տպագրվել են ամսագրերում՝ մինչ գիրքը լույս տեսնելը։ «Ընդվզող մարդը» հրատարակվել է 1951 թվականին՝ Գալիմար հրատարակչությունում։

Ազդեցություն 
Քամյուն կապում է գրողների, նկարիչների, քաղաքական գործիչների, հեղափոխականների, ինչպիսիք են՝ Կարլ Մարքսը, Ֆրիդրիխ Նիցշեն, Գեորգ Վիլհելմ Ֆրիդրիխ Հեգելը, Մարկիզ դը Սադը, Լուի Անտուան Սեն-Ժյուստը, Միխայիլ Բակունին, Արթյուր Ռեմբոն, Վլադիմիր Լենինը, Սերգեյ Նեչաևը, Ժան-Ժակ Ռուսոն, Ադոլֆ Հիտլերը, Մաքս Շտիրները, Իվան Կալյաևը, Անդրե Բրետոնը, Ժոզեֆ դը Մեստրը, Լոտրեամոնը, Տիտուս Լուկրեցիուս Կարուսը, Էպիկուրոսը, Մաքս Շելերը, Ֆեոդոր Դոստոևսկին, Դմիտրի Պիսարևը, փորձելով նկարել «Ընդվզող մարդը» մարդու պատմական և գեղարվեստական ​​դիմանկարը։

Ֆրեդ Ռոզեն ուսումնասիրել է Սիմոնա Վեյի գաղափարների ազդեցությունը «Ընդվզող մարդը»-ում Կամյուի մտածողության վրա։ Նրա կարծիքով, Կամյուն ընդունել է մարքսիզմի քննադատությունը և «Ընդվզող մարդը» որպես արհեստավորի հայեցակարգը։ Գեորգ Սելֆերը վերլուծել է Կամյուի և Ֆրիդրիխ Նիցշեի միջև զուգահեռները փիլիսոփայական գեղագիտության մեջ և հայտնաբերել զգալի նմանություններ և խորը տարբերություններ։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Ընդվզող մարդը bookmark.am֊ում

Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
1951 Էսսեներ
Ալբեր Կամյուի էսսեներ