Ուիլյամ Էտտի

Ուիլյամ Էտտի  (, ), անգլիացի գեղանկարիչ։ Նա հայտնի կոլորիստ է եղել։ Նրա ստեղծագործության գլխավոր թեման եղել է կանացի մերկ մարմինը։

Կենսագրություն 

Ուիլյամ Էտտին ծնվել է ջրաղացպանի բազմանդամ ընտանիքում։ Նա վաղ տարիքից հետաքրքրվել է նկարչությամբ։ Հոր ցանկությամբ 7 տարի Հալում եղել է փորագրիչի աշակերտ։ Էտտին նկարել սովորելը սկսել է բնանկարների ճեպանկարներ անելով՝ կրկնօրինակելով տպագիր հրատարակություններից տարբեր գծանկարներ։

Կրթություն 
1806 թվականին հորեղբոր հրավերով, որը գնահատում էր Էտտիի նկարչություն սովորելու ձգտումը և աջակցում էր նրան, որ դառնա նկարիչ, գնացել է Լոնդոն։ 1807 թվականին Էտտին ընդունվել է Լոնդոնի Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիան, որտեղ նրա ղեկավարը դարձել է Հենրի Ֆյուզլին  ()։ 1811 թվականին բազմաթիվ փորձերից հետո, երիտասարդ Ուիլյամի աշխատանքներից երկուսը ընտրվել են ցուցադրության համար. «Կատաղած վայրի խոզից Անտիոպիին փրկող Տելեմաքոսը», որը ցուցադրվել է Թագավորական ակադեմիայի տաղանդավոր աշակերտների աշխատանքների ցուցադրման պատին, և Սապփո( Սապփո - հին հույն բանաստեղծուհի, հին հունական գրականության խոշորագույն դեմքերից մեկը) կտավը Բրիտանական ինստիտուտում, որը վաճառվել է բավական բարձր գնով՝ 25 գինեյով (անգլիական ոսկե դրամ)։

Ստեղծագործություն 

Թագավորական ակադեմիայում և Բրիտանական ինստիտուտում ցուցադրվելուց հետո նրա նկարները ցուցադրվել են Ամառային ցուցահանդեսում՝ տարեկան առնվազն մեկ աշխատանք։ 1814 թվականին Էտտին Թագավորական ակադեմիայում լայնորեն հայտնի դարձավ  իր գույների օգտագործմամբ և, մասնավորապես, մարմնագույնի։

Ուիլյամ Էտտին մեծապես ազդվել է նկարիչ Թոմաս Լոուրենսի աշխատանքներից, որի տանն ապրել է Լոնդոնում սովորելու տարիներին։ 1816 թվականին Էտտին կարճ ժամանակով եղել է Փարիզում և Ֆլորենցիայում։

1820 թվականին նրա «Կորալներ որոնողները» նկարը, որը ցուցադրվել էր Թագավորական ակադեմիայում, մեծ ուշադրության է արժանացել։ Ավելի մեծ հաջողություն է ունեցել նրա «Կլեոպատրիայի ժամանումը Կիլիկիա» նկարը, որը ցուցադրվել է հաջորդ տարի։

1822 թվականին նա մեկնել է Իտալիա, որտեղ ժամանակի մեծ մասն անցկացրել է Վենետիկում և ուսումնասիրել է վենետիկյան հին վարպետներին (Տիցիան, Տինտորետտո, Վերոնեզե)՝ ձեռք բերելով գույների հետ աշխատելու փորձ։

1840-1841 թվականներին Էտտին կատարել է ուխտագնացություն դեպի Նիդերլանդներ՝ հոլանդական նկարիչների նկարները, այդ թվում նաև այդ երկրի եկեղեցիներում և հասարակական պատկերասրահներում Ռուբենսին ուսումնասիրելու համար։

Յորքի ցուցահանդես 

1849 թվականին Արվեստների թագավորական ընկերությունը որոշել է կազմակերպել Էտիի գործերի հետահայաց ցուցահանդես, որն առաջինն էր 1836 թվականի Յորքի փոքր ցուցահանդեսից ի վեր։ Էտտին համաձայնվել է միայն այն պայմանով, որ իր բոլոր 9 մեծ աշխատանքները ներառված լինեն։ Ժաննա Դ Արկի 3 նկարները եղել են Լոնդոնում և հեշտ հասանելի են եղել, Շոտլանդական թագավորական ակադեմիան ուրախ է եղել տրամադրելու «The Combat», «Benaiah» և «Judith Triptych» նկարները, բայց Մանչեստրի թագավորական հաստատությունը շատ դժկամությամբ է տրամադրել The Sirens և Ulysses նկարները, մտավախություն ունենալով, որ տեղափոխման ժամանակ փխրուն ներկերը կարող են վնասվել։

Նրանք տրամադրել են ստեղծագործությունները միայն այն բանից հետո, երբ Էտտին և իր ընկերներից ոմանք այցելել են Մանչեստր, որպեսզի անձամբ համոզեն նրանց։ Ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1849 թվականի հունիսի 9-ից օգոստոսի 25-ը, որտեղ առաջին անգամ ցուցադրվել են Էտիի 133 նկարները։ Էտտին հույս է ունեցել, որ այն կբարձրացներ հասարակության իրազեկությունը իր ունակությունների վերաբերյալ, որի մասին նա գրել է ընկերոջը՝  Սրբազան Իսահակ Սպենսերին՝ «Խնդրում եմ, Աստված, ես նրանց կտամ իմ որակի համը»։

Ցուցահանդեսը լավ ընդունելություն է ունեցել և շատ այցելուներ են եղել, նույնիսկ Էտիի հին հակառակորդները առավոտյան խրոնիկոնում առաջարկել են, որ ընթերցողները «ժամանակ չկորցնեն և այցելեն այդ  հավաքածուն դիտելու»։ Դա ֆինանսական աղետ է եղել Արվեստի թագավորական ընկերության համար, որը բախվել էր մեծ թվով արվեստի գործեր ամբողջ երկրից տեղափոխելու ծախսերի հետ։

Մահ 
Յորքի Ցուցահանդեսի ընթացքում Էտտին ունեցել է ռևմատիկ ծանր տենդ։ Հոգնածությունից և ցուցահանդեսի սթրեսից սպառված՝ ցուցահանդեսի ավարտից հետո, նա շատ վատ առողջությամբ վերադարձել է Յորք։

1849 թվականի նոյեմբերի 3-ին Ուիլյամն ունեցել է ասթմայի լուրջ տենդ, որը ենթադրվում է, որ սրվել էր, քանի որ նախորդ օրը երեկոյան անփությություն ցուցաբերելով չէր հագել ֆլանելե վերնաշապիկը։ Նրա վիճակը արագորեն վատթարացել է, և մինչև նոյեմբերի 10-ը նա արդեն անկողնային է եղել։

Նոյեմբերի 13-ին, երեքշաբթի օրը, դիտելով Օուս գետի վրա ընկած մայրամուտը՝ լսվել է, թե ինչպես նա ասել է. «Հրաշալի' է, հրաշալի', Սա մահն է»։ Այդ գիշեր, ավելի ուշ, Բեթսի Էտտիին այդ մասին գրել է Ջոզեֆ Գիլլոտտին. «Քեռին այսօր երեկոյան ութ անց տասնհինգ բնությանն իր վերջին պարտքը տվեց։ Չգիտեմ ինչ անել։ Սիրտս գրեթե կոտրված է։ Ես կորցրել եմ իմ լավագույն ընկերոջը։ Ես չգիտեմ ինչ եմ անելու հիմա։ Այլևս չեմ կարող խոսել»(էջ 475)։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Մատենագրություն

Արտաքին հղումներ 
 Paintings in Museums and Public Art Galleries Worldwide Աշխատանքները աշխարհի ցուցահանդեսներում

 

Բրիտանացի նկարիչներ
18-րդ դարի անգլիացի նկարիչներ