Կազակական հետմանություն

Կազակական հետմանություն (, ), պաշտոնապես հայտնի է Զապորոժյան Սեչ անվանումով (, , ),, կազակական պետական կազմավորում Կենտրոնական Ուկրաինայի տարածաշրջանում 1648-ից մինչև 1764 թվականը (ըստ որոշ աղբյուրների՝ մինչև 1782 թվականը) ընկած ժամանակամիջոցում։ Հիմնադրել է Բոգդան Խմելնիցկին իր նախաձեռնած ու ղեկավարած հակալեհական ապստամբության (1648–1657 թթ.) արդյունքում։ Ցարական իշխանության հետ 1654 թվականին Պերեյասլավլում նրա կնքած դաշնագրով վասալական հարաբերությունների հաստատումը խորհրդային, ուկրաինական ու ռուսական պատմագրության մեջ դիտարկվում է որպես ուղենշային կետ։ 1659 թվականին Պերեյասլավլում տեղի ունեցած երկրորդ խորհրդաժողում կնքված փաստաթուղթն էլ ավելի է սահմանափակել հետմանության անկախությունը, թեև մոսկովյան կողմը փորձեր է արել բանն այնպես ներկայացնելու, թե իբր հետման Յուրի Խմելնիցկու հետ 1659 թվականին ձեռք բերած պայմանավորվածությունները ոչ այլ ինչ են, քան Բոգդանի հետ նախկինում՝ 1654 թվականին ձեռք բերված համաձայնություններ։ Անդրուսովոյի 1667 թվականի դաշնագիրը, որը կնքվել է առանց կազակական հետմանության ներկայացուցչի մասնակցության, սահմանել է Ռուսաստանի և Լեհաստանի միջև սահմանները, հետմանությունը երկու մասի է բաժանել՝ Դնեպր գետի երկայնքով, և Զապորոժյան Սեչը դրել է ռուս-լեհական համատեղ կառավարման ներքո։

1708 թվականին Ռուսաստանի հետ միությունը խզելու՝ Իվան Մազեպայի ձեռնարկած անհաջող փորձից հետո ամբողջ տարածքը ներառվել է Կիևի նահանգի կազմում (1708–1775), կազակական ինքնավարությունն ավելի մեծ խստությամբ է սահմանափակվել։ Եկատերինա Երկրորդ  կայսրուհին 1764 թվականին պաշտոնապես վերացրել է հետմանությունը, 1764-1781 թվականներին կազակական հետմանությունը ներառվել է Մալոռուսիա (Փոքր Ռուսիա) նահանգի կազմում։ Նահանգապետ Պյոտր Ռումյանցևի եռանդուն մասնակցությամբ հետմանական վարչական համակարգի վերջին մնացորդները 1781 թվականին վերացվել են։

Անվանումը
Կազակական հետմանության պաշտոնական անվանումը՝ (, ) բառացի թարգմանությամբ նշանակում է «զապորոժյան զորք»։ Հետմանություն (, , «հետմանական պետություն») պատմագրական եզրույթն ստեղծվել է 19-րդ դարի վերջերին հետման բառից, որը զապորոժյան զորքի հրամանատարի տիտղոսն էր։ «Զապորոժյան զորք» («Військо Запорозьке») եզրույթում «Զապորոժյան» («Запорожская») բառի մեջ արտացոլված է կազակների ռազմաքաղաքական կազմակերպության վայրը՝ «Դնեպր գետի սահանքներից այն կողմ» (за порогами). դա Հարավային Ուկրաինայի պատմա-աշխարհագրական այն տարածաշրջանն է, որի կենտրոնում գտնվում էր Զապորոժյան Սեչը։ Դրանում արտահայտված է նաև ուկրաինական կազակների ռազմա-քաղաքական կազմակերպության անվանումը։ Կազակական հետմանության բնակիչներն իրենց բնօրրանն անվանում էին «Ուկրաինա» կամ «Վկրաինա»։ Մոսկովյան դիվանագիտական գրագրություններում այդ վայրն անվանվում էր Փոքր Ռուսիա (, );, լեհական, օսմանյան, արաբական աղբյուրներում՝ Ուկրաինա կամ Կոսակիա։ Օսմանյան կայսրությունում կազակական հետմանության բնօրրանն անվանվում էր Ուկրաինա երկիր ():

Հետմանության հիմնադիրը՝ Բոգդան Խմելնիցկին, լեհական իշխանությունների ներկայացուցիչ Ադամ Կիսիլի հետ 1649 թվականի փետրվարին կայացած հանդիպման ժամանակ ինքն իրեն ներկայացրել է որպես Ruthenian պետության (կամ Rus պետության) իշխան, կառավարող։ Խմելնիցկու ժամանակակից պատրիարքական եպիսկոպոս Սիլվեստեր Կոսիվը նրան ճանաչում է որպես «մեր երկրի առաջնորդի ու հրամանատարի»։ 1657 թվականին Կոնստանտին Շերբանին գրած նամակում նա իրեն ներկայացնում է որպես :

Գրականություն

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 
 
 Stephen Velychenko, "The battle of Poltava and the decline of Cossack Ukraine in light of Russian and English methods of rule in their borderlands 1707-1914."

Ուկրաինայի պատմություն
Կազակություն