Մեծ աշտարակ

Մեծ աշտարակ  (), իտալացի նկարիչ Ջորջո դե Կիրիկոյի կտավ, նկարվել է 1921 թվականին։

Այս նկարը հանդիսանում է «Հավերժության նոստալջի» կոմպոզիցիայի ավելի մեծ ձևաչափով կրկնօրինակը, որը նկարչի կողմից նկարվել է 1913 թվականին։ Նրանում, ինչպես նաև իր մյուս աշխատանքների մեջ, Ջորջո դե Կիրիկոն հանդիսատեսին ծանոթացնում է պատկերների և խորհրդանիշների մետաֆիզիկական աշխարհի հետ։ Նկարում պատկերված է բարձր աշտարակ, որը երեկոյան արևով լուսավորված՝ կանգնած է մեծ ավազաթմբի վրա։ Աշտարակի հետևում տափաստանային բնանկար է` նարնջագույն-շագանակագույն ավազաթմբերով, ցախանոցների նման փոքր տներով, նոսր բուսականությամբ։ Առաջին պլանում պատկերված են երկու՝ աշտարակի համեմատությամբ փոքրիկ և աննշան մարդիկ։ Այս ամենի վրա տարածվում է ծանր ու ճնշող երկինքը, որի գույնը աշտարակի գագաթին սահուն կերպով անցնում է դեղնականաչավունից-թունդ կապույտի։ Նկարում պատկերված բնանկարը պահ է, որ առաջացնում է կանգնած ժամանակի տպավորություն, ինչը բնորոշ է մետաֆիզիկոսների աշխատանքներին։

1992 թվականին նկարը ձեռք է բերվել Ռուսաստանի Դաշնության մշակույթի նախարարության կողմից Ժամանակակից արվեստի պետական կենտրոնի համար։ Ժամանակակից արվեստի պետական կենտրոնը այն նվիրել է Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանին նրա 80-ամյակի կապակցությամբ։

Տես նաև 
 Առեղծվածը և փողոցի գաղտնիքը
 Մետաֆիզիկական նկարչություն

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 

Նկարներ այբբենական կարգով
1921 նկարներ
Մոսկվայի Պուշկինի անվան կերպարվեստի թանգարանի նկարներ
Բնանկարներ