Տնտեսական պատերազմ

Տնտեսական պատերազմ, տնտեսական ռազմավարություն է, որն օգտագործվում է պատերազմող պետությունների կողմից՝ նպատակ ունենալով թուլացնել այլ պետությունների տնտեսությունը։ Սա առաջին հերթին ձեռք է բերվում տնտեսական շրջափակումների կիրառմամբ։ Թշնամու բերքը հոշոտելը դասական մեթոդ է, որն օգտագործվում է հազարավոր տարիներ։

Ռազմական գործողություններում տնտեսական պատերազմը կարող է արտացոլել տնտեսական քաղաքականությունը, որը վարվում է որպես պատերազմի ժամանակ կամ դրան նախորդող բացահայտ կամ գաղտնի գործողությունների, կիբեր գործողությունների, տեղեկատվական գործողությունների մաս։ Տնտեսական պատերազմը նպատակ ունի գրավել կամ այլ կերպ վերահսկել կարևոր տնտեսական ռեսուրսների մատակարարումը, որպեսզի բարեկամ ռազմական և հետախուզական գործակալությունները կարողանան օգտագործել դրանք, իսկ թշնամու ուժերը՝ ոչ։

Տնտեսական պատերազմի հասկացությունն առավել կիրառելի է տոտալ պատերազմի դեպքում, որը ներառում է ոչ միայն թշնամի երկրների զինված ուժերը, այլև մոբիլիզացված պատերազմական տնտեսությունները։ Նման իրավիճակում թշնամու տնտեսությանը հասցված վնասը վնաս է այդ թշնամու՝ պատերազմ վարելու կարողությանը։ Այրված երկրի քաղաքականությունը կարող է զավթիչ թշնամուն զրկել ռեսուրսներից։

Տնտեսական պատերազմի քաղաքականությունն ու միջոցները կարող են ներառել շրջափակում, սև ցուցակում, բացառապես գնումներ, պարգևատրումներ և թշնամու ակտիվների կամ մատակարարման գծերի գրավում կամ վերահսկում։ Այլ քաղաքականությունները, ինչպիսիք են սակագնային խտրականությունը, պատժամիջոցները, օգնության կասեցումը, կապիտալ ակտիվների սառեցումը, ներդրումների և կապիտալի այլ հոսքերի արգելումը և օտարումը, նույնիսկ առանց զինված ռազմական պատերազմի, կարող են վերաբերել որպես տնտեսական պատերազմ։

Պատմություն

Խաչակրաց արշավանքներ
Իր «Սուրբ հողի վերականգնման մասին» գրքում Ֆիդենտիոս Պադուացին տալիս է տնտեսական պատերազմի դեղատոմսեր, որոնք պետք է մղվեն Եգիպտոսի Մամլուքների սուլթանության դեմ՝ խաչակրաց արշավանքների համար։ Նա նախատեսում է 40–50 նավատորմ՝ Եվրոպայի և Եգիպտոսի միջև առևտրի շրջափակման համար։ Նա տեսնում է, որ այս առևտուրն օգնում է Եգիպտոսին երկու ձևով. Եվրոպայից այն ձեռք է բերում պատերազմական նյութեր (երկաթ, անագ, փայտանյութ, նավթ) և Ասիայից՝ Կարմիր ծովով Եվրոպա առևտրի համար բերված ապրանքների տուրքեր։ Եթե ​​համեմունքների այս առևտուրը Կարմիր ծովից շեղվեր դեպի Մոնղոլական Պարսկաստան, Եգիպտոսը կզրկվեր մաքսատուրքերից և կկորցներ նաև արտահանման շուկաները նավափոխադրումների կրճատման պատճառով։ Սա կարող է նաև ստիպել նրան թույլ տալ ավելի շատ ստրուկ զինվորներ գնել, որոնք ներկրվում են Սև ծովից։

Ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմ
Ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմում միության ուժերը մարտահրավեր ունեին գրավելու և վերահսկելու Համադաշնության 11 նահանգները, մի հսկայական տարածք, որն ավելի մեծ է, քան Արևմտյան Եվրոպան։ Կոնֆեդերացիայի տնտեսությունը զարմանալիորեն խոցելի էր<ref>Roger L. Ransom, "The economics of the Civil War." EH. net Encyclopedia 24 (2001) online].</ref>։

Ամերիկյան քաղաքացիական պատերազմում պարտիզանական պատերազմին աջակցում էր Համադաշնության բնակչության մեծ մասը, որը սնունդ, ձիեր և թաքստոցներ էր տրամադրում Կոնֆեդերացիայի պաշտոնական և ոչ պաշտոնական ստորաբաժանումների համար։ Պատերազմից առաջ ուղևորների և բեռնափոխադրումների մեծ մասը ջրով շարժվում էր գետային համակարգով կամ առափնյա նավահանգիստներով։ Համադաշնության երկաթուղիներն արդեն անբավարար էին և մեծ վնասներ կրեցին։ Ճամփորդությունը շատ ավելի դժվարացավ։ Միության նավատորմը վերահսկողության տակ առավ ծովափնյա մեծ մասը և հիմնական գետերը, ինչպիսիք են Միսիսիպի գետը և Թենեսի գետը, օգտագործելով Միսիսիպի գետի ջոկատը հզոր փոքր հրացանակիր նավերից։ Ցամաքային փոխադրումները վիճարկվեցին, քանի որ Կոնֆեդերացիայի կողմնակիցները փորձում էին արգելափակել ռազմամթերքի, ուժեղացման և մատակարարումների առաքումները Արևմտյան Վիրջինիա, Կենտուկի և Թենեսի քաղաքներով դեպի հարավ գտնվող միության ուժեր։ Այրվել են կամուրջներ, պոկվել երկաթուղային գծերը, կտրվել են հեռագրական գծերը։ Երկու կողմերն էլ արեցին նույնը և փաստացի փչացրին Համադաշնության ենթակառուցվածքըDaniel E.  Sutherland,  A Savage Conflict: The Decisive Role of Guerillas in the American Civil War (U of North Carolina Press, 2009). online :
Համադաշնությունը 1861 թվականին ուներ 297 քաղաքներ և քաղաքներ՝ 835,000 մարդ ընդհանուր բնակչությամբ, որոնցից 162-ը մի պահ գրավված էին միության ուժերի կողմից՝ 681,000 մարդ ընդհանուր բնակչությամբ։ Գործնականում բոլոր դեպքերում ենթակառուցվածքները վնասվել են, առևտրատնտեսական գործունեությունը որոշ ժամանակով խաթարվել է։ Տասնմեկ քաղաքներ լրջորեն տուժել են պատերազմական գործողություններից, այդ թվում՝ Ատլանտան, Չարլսթոնը, Կոլումբիան և Ռիչմոնդը։ Փոքր քաղաքներում վնասի մակարդակը շատ ավելի ցածր է եղել, ընդհանուր 830-ից 45-ը ծանր վնասներ են կրել։

Ֆերմաները անմխիթար վիճակում էին, իսկ նախապատերազմյան ձիերի, ջորիների և անասունների պաշարը շատ սպառվել էր. Հարավի անասունների 40%-ը սպանվել էր։ Հարավի ֆերմաները խիստ մեքենայացված չէին, բայց 1860 թվականի մարդահամարի ժամանակ ֆերմերային գործիքների և մեքենաների արժեքը կազմում էր 81 միլիոն դոլար և 1870 թվականին կրճատվել էր 40%-ով։ Տրանսպորտային ենթակառուցվածքը փլատակների տակ էր, երկաթուղային կամ գետային նավով քիչ սպասարկող ծառայություն՝ բերքը տեղափոխելու համար։ և կենդանիներին շուկա։ Երկաթուղու վազքը հիմնականում գտնվում էր գյուղական վայրերում, իսկ հարավի ռելսերի, կամուրջների, երկաթուղային բակերի, վերանորոգման խանութների և շարժակազմերի ավելի քան երկու երրորդը գտնվում էին միության բանակների կողմից հասած տարածքներում, որոնք համակարգված ոչնչացնում էին այն, ինչ կարող էին։ Նույնիսկ անձեռնմխելի տարածքներում պահպանման և վերանորոգման բացակայությունը, նոր սարքավորումների բացակայությունը, ծանր չափից ավելի օգտագործումը և Համադաշնության կողմից սարքավորումների տեղափոխումը հեռավոր շրջաններից պատերազմի գոտի երաշխավորեցին, որ համակարգը կկործանվի պատերազմի ավարտին։

Համադաշնության պատերազմի ջանքերի հսկայական ծախսերը մեծ վնաս են հասցրել հարավի տնտեսական ենթակառուցվածքին։ Համադաշնության համար մարդկային կապիտալի, պետական ​​ծախսերի և ֆիզիկական ոչնչացման ուղղակի ծախսերը կազմել են 3,3 միլիարդ դոլար։ 1865 թվականին Համադաշնության դոլարն անարժեք էր բարձր գնաճի պատճառով, և հարավում մարդիկ ստիպված էին փոխանակել ապրանքների կամ ծառայությունների դիմաց՝ միության սակավ դոլարներն օգտագործելու համար։ Ստրուկների ազատագրմամբ հարավի ողջ տնտեսությունը պետք է վերակառուցվեր։ Կորցնելով ստրուկների մեջ իրենց հսկայական ներդրումները՝ սպիտակ տնկողները նվազագույն կապիտալ ունեին՝ ազատված աշխատողներին բերք բերելու համար վճարելու համար։ Արդյունքում մշակվեց բաժնետոմսերի մի համակարգ, որտեղ հողատերերը կոտրում էին մեծ պլանտացիաները և փոքր հողատարածքներ վարձակալում ազատներին և նրանց ընտանիքներին։ Հարավային տնտեսության հիմնական առանձնահատկությունը հողատարածք ազնվական ստրկատերերի էլիտար փոքրամասնությունից փոխվեց վարձակալական հողագործական գյուղատնտեսական համակարգի։ Ֆինանսների, առևտրի, ծառայությունների և տրանսպորտային հանգույցների խաթարումը լրջորեն խաթարեց նախապատերազմյան գյուղատնտեսական համակարգը և ստիպեց հարավցիներին դիմել փոխանակման։ Ամբողջ տարածաշրջանը աղքատացավ սերունդների համար։

Առաջին համաշխարհային պատերազմ
Բրիտանացիներն օգտագործեցին իրենց բարձրագույն թագավորական նավատորմը՝ Գերմանիայի խիստ շրջափակում առաջացնելու և չեզոք երկրներ բեռնափոխադրումների մանրակրկիտ մոնիտորինգ իրականացնելու համար՝ կանխելու նրանց տեղափոխումը այնտեղ։ Գերմանիան չէր կարող բավարար սնունդ գտնել, քանի որ նրա երիտասարդ ֆերմերները բոլորը բանակում էին, և հուսահատ գերմանացիները շաղգամ էին ուտում 1916–1917 թվականների ձմռանըThe alternative theories of Nicholas A. Lambert, Planning Armageddon: British Economic Warfare and the First World War (2012) are refuted by  John W. Coogan, "The Short-War Illusion Resurrected: The Myth of Economic Warfare as the British Schlieffen Plan," Journal of Strategic Studies  (2015)  38:7, 1045-1064, DOI: 10.1080/01402390.2015.1005451։ Երբեմն առգրավվում էր ԱՄՆ նավագնացությունը, և Վաշինգտոնը բողոքում էր։ Բրիտանացիները դրամական փոխհատուցում են վճարել, որպեսզի ամերիկյան բողոքի ցույցերը չվերաճեն լուրջ անախորժությունների։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմ
Տնտեսական պատերազմի հստակ օրինակներ եղան Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, երբ դաշնակից տերությունները հետևեցին նման քաղաքականությանը՝ առանցքի տնտեսությունները կրիտիկական ռեսուրսներից զրկելու համար։ Բրիտանական թագավորական նավատորմը կրկին շրջափակեց Գերմանիան, թեև շատ ավելի դժվարությամբ, քան 1914 թվականին։

Իր հերթին, Գերմանիան փորձեց վնասել դաշնակիցների պատերազմական ջանքերը սուզանավային պատերազմի միջոցով. տրանսպորտային նավերի խորտակում, որոնք տեղափոխում էին պաշարներ, հումք և պատերազմի հետ կապված հիմնական ապրանքներ, ինչպիսիք են սնունդն ու նավթը։

Չեզոք երկրները շարունակում են առևտուրը երկու կողմերի հետ։ Թագավորական նավատորմը չկարողացավ դադարեցնել ցամաքային առևտուրը, ուստի դաշնակիցները այլ ջանքեր գործադրեցին՝ դադարեցնելու Իսպանիայի, Պորտուգալիայի, Թուրքիայի, Շվեդիայի և այլ վայրերից ստացված վոլֆրամի, քրոմի, սնդիկի և երկաթի հանքաքարերի վաճառքը Գերմանիային։ Գերմանիան ցանկանում էր, որ Իսպանիան մտնի պատերազմի, բայց նրանք չկարողացան համաձայնել պայմաններին։ Գերմանիան և Իսպանիան իրարից հեռու պահելու համար Բրիտանիան օգտագործեց գազար և փայտիկ մոտեցում։ Բրիտանիան նավթ մատակարարեց և ուշադիր հետևեց Իսպանիայի արտահանման առևտուրը։ Այն Գերմանիայից առաջ էր անցել վոլֆրամի համար, որի գինը բարձրացավ, և մինչև 1943 թվականը վոլֆրամը Իսպանիայի արտահանման ամենամեծ շահույթն էր։ Մեծ Բրիտանիայի զգուշավոր վերաբերմունքը Իսպանիայի նկատմամբ հակասություն բերեց ամերիկյան ավելի ագրեսիվ քաղաքականության հետ։ 1944 թվականի Վոլֆրամի ճգնաժամի ժամանակ Վաշինգտոնը դադարեցրեց նավթի մատակարարումները, սակայն այնուհետև համաձայնեց նավթի առաքումը վերսկսելու Լոնդոնի խնդրանքինChristian Leitz, "‘More carrot than stick’, British Economic Warfare and Spain, 1941–1944." Twentieth Century British History 9.2 (1998): 246-273.։ Պորտուգալիան վախենում էր գերմանա-իսպանական ներխուժումից, բայց երբ դա անհավանական դարձավ 1944 թվականին, այն փաստացի միացավ դաշնակիցներին։

 Սառը պատերազմ 
Մալայական արտակարգ իրավիճակի ժամանակ (1948–1960 թթ.) բրիտանացի զինվորականները թունաքիմիկատներ և տերևազերծող նյութեր տեղակայեցին Մալայզիայի գյուղերում (ներառյալ ցանքատարածությունները)՝ Մալայայի ազգային ազատագրական բանակի (MNLA) ապստամբներին զրկելու ծածկույթից, սննդի հնարավոր աղբյուրներից և դրանք դուրս հանելու համար։ ջունգլիների. Բրիտանացիների կողմից գործածված թունաքիմիկատներն ու տերևազերծող նյութերը պարունակում էին Տրիոքսոն, մի բաղադրիչ, որը նույնպես կազմված էր Agent Orange թունաքիմիկատի քիմիական բաղադրության մեջ, որն օգտագործվում էր ԱՄՆ-ի բանակի կողմից Վիետնամի պատերազմի ժամանակ։ Թունաքիմիկատների և տերևազերծող նյութերի տեղակայումը ծառայում էր ջունգլիների արահետները բարակելու երկակի նպատակին՝ դարանակալումները կանխելու և բերքի դաշտերը ոչնչացնելու այն շրջաններում, որտեղ MNLA-ն ակտիվ էր՝ զրկելով նրանց սննդի հնարավոր աղբյուրներից։ Թունաքիմիկատներ և տերևազերծիչներ ցողվել են նաև Թագավորական ռազմաօդային ուժերի (RAF) ինքնաթիռներից։

1953 թվականի նոյեմբերի 17-ին Հունաստանի ազգային հետախուզական ծառայությունը (KYP) առաջարկեց հարկային ստուգումներ անցկացնել ենթադրյալ կոմունիստ գրքեր հրատարակողների և կինոթատրոնների սեփականատերերի նկատմամբ, գրաքննության ենթարկել խորհրդային ֆիլմերը և գովազդել հատկապես ցածր որակի խորհրդային ֆիլմերը։ 1959 թվականին KYP-ն բացեց խորհրդային ապրանքների ցուցահանդեսներ Վոլոսում, Սալոնիկում և Պիրեյում։ Ապրանքների մեծ մասը էժան էր և թերի, նպատակաուղղված ընտրված՝ Խորհրդային Միության հեղինակությունը արատավորելու համար։

Վիետնամի պատերազմի ժամանակ, 1962-ից 1971 թվականներին, Միացյալ Նահանգների զինվորականները Վիետնամում, Արևելյան Լաոսում և Կամբոջայի օպերացիայի մի մասում ցողել են մոտ 20,000,000 ԱՄՆ գալոն (76,000 մ3) տարբեր քիմիական նյութեր՝ «ծիածանի թունաքիմիկատներ» և դեֆոլիանտներ։ Ձեռքը, իր գագաթնակետին հասնելով 1967-1969 թվականներին։ Ինչպես բրիտանացիներն արեցին Մալայայում, ԱՄՆ-ի նպատակն էր տերևազրկել գյուղական/անտառային հողերը՝ զրկելով պարտիզաններին սննդից և թաքցնելուց և մաքրելով այնպիսի զգայուն տարածքները, ինչպիսիք են բազայի շուրջը։ Սամուել Պ. Հանթինգթոնը պնդում էր, որ ծրագիրը նաև հարկադիր ուրբանիզացիայի ընդհանուր քաղաքականության մի մասն էր, որի նպատակն էր ոչնչացնել գյուղացիների՝ գյուղում իրենց ապրուստը հոգալու կարողությունը՝ ստիպելով նրանց փախչել ԱՄՆ-ի գերակշռող քաղաքները՝ զրկելով պարտիզաններին իրենց գյուղական աջակցության բազան։

 Ֆրանսիական տնտեսական պատերազմի դպրոց 

Փարիզի Տնտեսական պատերազմի դպրոցի տնօրեն Քրիստիան Հարբուլոտը ներկայացնում է պետությունների միջև ուժերի տնտեսական հավասարակշռության պատմական վերակառուցում։ Իր ուսումնասիրության մեջ նա ցույց է տալիս, որ այն ռազմավարությունները, որոնք պետությունները դնում են իրենց տնտեսական հզորությունը բարձրացնելու և ուժերի միջազգային հավասարակշռության վրա դրանց ազդեցությունը կարող են մեկնաբանվել միայն տնտեսական պատերազմի հայեցակարգով։

 Տնտեսական պատժամիջոցներ 
Ազգերի լիգայի դաշնագիրը նախատեսում էր ռազմական և տնտեսական պատժամիջոցներ ագրեսոր պետությունների դեմ, իսկ տնտեսական պատժամիջոցների գաղափարը դիտվում էր որպես մեծ նորամուծություն։ Այնուամենայնիվ, առանց ռազմական պատժամիջոցների տնտեսական պատժամիջոցները չկարողացան հետ պահել Իտալիային Աբբիսինիան նվաճելուց։

1973–1974 թվականներին արաբական երկրները նավթի էմբարգո դրեցին Միացյալ Նահանգների, Միացյալ Թագավորության, Կանադայի, Հարավային Աֆրիկայի, Ճապոնիայի և այլ արդյունաբերական երկրների դեմ, որոնք աջակցում էին Իսրայելին 1973 թվականի հոկտեմբերի Յոմ Կիպուր պատերազմի ժամանակ։ Արդյունքները ներառում էին 1973 թվականի նավթային ճգնաժամը և գների կտրուկ աճ, բայց ոչ Իսրայելի աջակցության ավարտը։

Ամրոցի տնտեսագիտություն կամ ամրոցային տնտեսություն արտահայտություն է, որն օգտագործվում է միջազգային պատժամիջոցների պայմաններում երկրների տնտեսության պաշտպանության և պահպանման համար։ (Այս տերմինն օգտագործվել է 2022 թվականին Ռուսաստանի, Թայվանի՝ Չինաստան-ԱՄՆ հարաբերությունների և Եվրոպայի հետ կապված):
 Հղումներ 

Հետագա ընթերցում
 Baldwin, David A. Economic Statecraft (Princeton UP, 1985).
 Clark, J. Maurice et al. Readings in the Economics Of War (1918) 703pp; short excerpts from primary sources  on a very wide rance of economic warfare topics  online free
 Dobson, Alan P. U.S. Economic Statecraft for Survival 1933–1991 (2003).  excerpt 
 Duffett, Rachel,  and Ina Zweiniger-Bargielowska, eds. Food and War in Twentieth Century Europe (2016)
 Einzig, Paul. Economic Warfare 1939-1940 (1942) online free
 Esno, Tyler. "Reagan’s Economic War on the Soviet Union," Diplomatic History (2018) 42#2 pp 281–304.
 Christian Harbulot,La machine de guerre économique, Economica,Paris, 1992.
 Christian Harbulot,La guerre économique, PUF,Paris, 2011
 Christian Harbulot,Le manuel de l'intelligence économique, PUF,Paris, 2012
 Christian Harbulo,Techniques offensives et guerre économique, éditions La Bourdonnaye,Paris, 2014.
 Christian Harbulot,Le manuel de l'intelligence économique, comprendre la guerre économique, PUF,Paris, 2015
 Christian Harbulot,L'art de la guerre economique,Editions Va Press,Versailles,2018 
 Jack, D. T. Studies in economic warfare (1940), covers Napoleonic wars, laws, WWI and 1939-40 online free
 Jackson, Ian. The Economic Cold War: America, Britain and East-West Trade, 1948–63 (2001)
 Joes,  Anthony James. America and guerrilla warfare (2015); Covers nine major wars from the 1770s to the 21st century. 
 McDermott, John. "Total War and the Merchant State: Aspects of British Economic Warfare against Germany, 1914-16." Canadian Journal of History 21.1 (1986): 61–76.
 Siney, Marion C. The Allied blockade of Germany, 1914-1916'' (1957) [https://archive.org/details/alliedblockadeof00sine online free

 
Military economics