Բայոլ

Բայոլ (), համայնք Ֆրանսիայում, Օ դը Ֆրանս շրջան, Նոր դեպարտամենտ, համանուն կանտոնի կենտրոն։ Գտնվում է Լիլից 26 կմ հյուսիս-արևմուտք, Բելգիայի հետ սահմանից 3 կմ և A25 մայրուղուց 3 կմ հեռավորության վրա։ Կոմունայի հարավային մասում է գտնվում Լիլ-Կալե գծի Բայել երկաթուղային կայարանը։

Ըստ 2017 թվականի տվյալների բնակչությունը կազմում է 14 769 մարդ։

Պատմությունը 

Բայոլի ծագման երկու տարբերակ կա. ըստ դրանցից մեկի՝ բնակավայրը բելգիացիների կողմից հիմնված է եղել այնպիսի ժամանակաշրջանում, որը մոտավորապես համապատասխանում է Հուլիոս Կեսարի Գալիայի նվաճմանը։ Ըստ երկրորդի՝ քաղաքի հիմնադիրը հանդիսանում է գերմանական նախախեթեր ցեղի առաջնորդ Բելլեմը, որի պատվին էլ այն ստացել է իր անվանումը։ 420 թվականին ֆրանկները այրել են Բայոլը, և նա ամայի է մնացել երկու դար, մինչև՝ 621 թվականին, Դագոբերտ I թագավորի հրամանով Ֆրանսիայի անտառի տարածքը մաքրվել  է գազաններից և կրկին պիտանի է դարձել մարդկանց ապրելու համար։

IX-րդ դարում Բոդուեն I-ի Կոմսը Բայոլում կառուցել է ամրոց, որը բավականաչափ հզոր էր, որպեսզի դիմանա նորմանների մի քանի հարձակումներին, սակայն 882 թվականին, այնուամենայնիվ, գրավվեց և ավերվեց։ 912 թվականին Կարլ II-ի և նորմանների միջև ստորագրված պայմանագիրը  խաղաղություն բերեց տարածաշրջան և թույլ տվեց վերականգնել ամրոցը։

Քաղաքը բազմիցս տուժել է հրդեհներից։ Վերջին խոշոր հրդեհը տեղի է ունեցել 1861 թվականին, և դրա հետևանքով այրվել է գրեթե ողջ քաղաքը, այդ թվում՝ նրա բոլոր հիմնական շենքերը՝ քաղաքապետարանը, եկեղեցին, մոտ 500 տուն, գարեջրագործական գործարանները և այլն:Դրանից հետո քաղաքի բնակիչները դադարել են իրենց տների տանիքները ծածկել ծղոտով՝ անցնելով շիֆերի կամ կղմինդրի։

Տեսարժան վայրեր 

 Ֆլանդրիայի նախկին իրավաբանական պալատի գոթական շենքը բեֆրուայի հետ Ֆրանսիայի նահանգի գոյության ընթացքում։ Բեֆրուան, որը կառուցվել է ճարտարապետ Լուի Մարի Քորդոննիեի նախագծով, ունի 35 զանգեր, որոնք նվագում են ավանդական ֆրանսիական մոտիվներ։ Բեֆրուան ներառված է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցուցակում՝ Բելգիայի և Հյուսիսային Ֆրանսիայի բեֆրուա խմբի կազմում։ Շենքում ներկայումս տեղակայված է քաղաքի քաղաքապետարանը։

 Բենուա Դե Պյուիդը արվեստի թանգարան է, որտեղ ցուցադրվում է գեղարվեստական նկարների, կահույքի, իրերի, դեկորատիվ-կիրառական արվեստի, քանդակագործության, խեցեգործության հավաքածուներ։

 Սուրբ Վեդաստի եկեղեցին, որը կառուցվել է 1935 թվականին Լուի Մարիա Կորդոննիեի կողմից՝ Ռոմանա-բյուզանդական ոճով։

 Դանիել Միտտերանի և Ֆրանսուա Միտտերանի քաղաքային գրադարան։

Տնտեսություն 
Բնակչության զբաղվածությունը․

 գյուղատնտեսություն՝ 2,5 %
 արդյունաբերություն՝ 10,9 %
 շինարարություն՝ 6,7 %
 առևտուր, տրանսպորտ և ծառայությունների ոլորտ՝ 36,5 %
 պետական և համայնքային ծառայություններ՝ 43,4 %

Անաշխատունակության մակարդակը (2017) ՝ 13,1 % (ամբողջ Ֆրանսիայում՝ 13,4 %, Նոր դեպարտամենտում՝ 17,6 %)։

Մեկ անձի հաշվով տարվա միջին եկամուտը (2017) ՝  21 340 եվրո (ամբողջ Ֆրանսիայում՝ 21 110, Նոր դեպարտամենտում՝19 490);

Դեմոգրաֆիա 
Բնակչության թվի դինամիկա, մարդ․

Վարչություն 
Բայոլի քաղաքապետի պաշտոնը 2020 թվականից զբաղեցրել է Անտոնի Գոթյեն (): 2020 թվականի ավագանու ընտրություններում նրա գլխավորած անկախ ցուցակը հաղթանակ է տարել 2-րդ փուլում ՝ ստանալով ձայների 50,30 %։

Քույր քաղաքներ 
Բայոլ քաղաքի քույր քաղաքներն են․
  Իզեգեմ, Բելգիա
  Վերնե, Գերմանիա
  Կիրից, Գերմանիա
  Վալչ, Լեհաստան
  Հոիկ, Շոտլանդիա

Տես նաև 
 Դեպարտամենտ Նոր
 Նոր դեպարտամենտի կոմուննաներ

Արտաքին հղումներ 
 Վիճակագրության ազգային ինստիտուտ
 2020 թվականի ավագանու ընտրությունների արդյունքներ

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիայի քաղաքներ
Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ