Առաջին լույս

Առաջին լույս, աստղագիտության մեջ աստղադիտակի (կամ, ընդհանուր առմամբ, նոր գործիքի) առաջին օգտագործումն է՝ այն կառուցելուց հետո աստղագիտական ​​պատկեր ստեղծելու համար։ Հաճախ սրանք աստղադիտակով առաջին դիտումները չեն. Օպտիկական թեստերը հավանաբար կատարվել են ցերեկային ժամերին՝ բաղադրիչները շտկելու համար։ Առաջին լուսային պատկերը հիմնականում գիտական ​​հետաքրքրություն չի ներկայացնում և անորակ է, քանի որ աստղադիտակի տարբեր տարրերը դեռ պետք է ճշգրտվեն՝ օպտիմալ աշխատանքի համար։ Չնայած դրան, առաջին լույսը միշտ շատ հուզիչ պահ է, ինչպես աստղադիտակը նախագծող և կառուցող մարդկանց, այնպես էլ աստղագիտական ​​հանրության համար, որը երկար տարիներ սպասել է այս պահին աստղադիտակի կառուցման ընթացքում։ Որպես դիտարկման օբյեկտ սովորաբար ընտրվում է հայտնի և հետաքրքիր աստղագիտական ​​օբյեկտ։

Օրինակներ 
200 դյույմանոց (5,08 մ) Հեյլի աստղադիտակն իր առաջին լույսը տեսել է 1949 թվականի հունվարի 26-ին՝ դիտելով NGC 2261 միգամածությունը՝ ամերիկացի աստղագետ Էդվին Փաուել Հաբլի ղեկավարությամբ։ Պատկերը հրապարակվել է բազմաթիվ ամսագրերում և հասանելի է Wayback Machine-ի 2017 թվականի դեկտեմբերի 26-ի արխիվացված օրինակում։

Իսահակ Նյուտոնի աստղադիտակի առաջին լույսը տեսել է երկու անգամ՝ առաջին անգամ Անգլիայում 1965 թվականին օրիգինալ հայելու միջոցով, իսկ հետո 1984 թվականին Լա Պալմա կղզում։ Երկրորդ առաջին լույսը նկարահանվել է տեսախցիկով, որը ֆիքսել է Խեցգետնի համաստեղության պուլսարի առկայծումը։

Մեծ երկդիտակ աստղադիտակը տեսել է իր առաջին լույսը մեկ առաջնային հայելու միջոցով 2005 թվականի հոկտեմբերի 12-ին՝ NGC 891 գալակտիկան։ Երկրորդ հիմնական հայելին տեղադրվել է 2006 թվականի հունվարին և լիովին գործարկվել 2008 թվականի հունվարին։

Կանարյան 10,4 մ տրամագծով մեծ աստղադիտակը առաջին լույսը տեսել է 2007 թվականի հուլիսի 14-ին։

IRIS արևային տիեզերական աստղադիտարանը տեսել է իր առաջին լույսը 2013 թվականի հուլիսի 17-ին։ Գիտնականները նշել են, որ «պատկերի որակը և սպեկտրը, որը մենք ստանում ենք IRIS-ից, զարմանալի են։ Սա հենց այն է, ինչի հույս ունեինք…»։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ