Ալֆոնսո XI (Կաստիլիայի թագավոր)

Ալֆոնսո XI (), անվանում էին Վրիժառու (el Justiciero), եղել է Կաստիլիայի, Լեոնի և Գալիսիայի թագավորը։

Նա Կաստիլիայի թագավոր Ֆերդինանդ IV-ի և նրա կին Կոնստանցիա Պորտուգալացու որդին է։ Իր հոր մահից հետո 1312 թվականից երկար պայքար եղավ ռեգենտության համարը, որը լուծվեց 1313 թվականին։

Ալֆոնսոն չափահաս դարձավ 1325 թվականին և սկսեց կառավարել երկիրը։ Նրա ձեռքբերումներից էր Ռիո Սալադոյի ճակատամարտում հաղթանակը գրանադացիների և մարինիդների նկատմամբ և Կաստիլիայի վերահսկողությունը Ջիբրալթարի նեղուցի նկատմամբ։

Կյանք

Մանկություն

Ծնվել է 1311 թվականի օգոստոսի 13-ին Սալամանկայում,Նա Կատիլիայի թագավոր Ֆերդինանդ IV-ի և նրա կին Կոնստանցիա Պորտուգալացու որդին է։ Նրա հայրը մահացավ, երբ նա մեկ տարեկան էր։ Նրա տատ Մարիա դե Մոլինան, նրա մայր Կոնստանցիան, պապու եղբայր, Ալֆոնսո X թագավորի որդի Խուան Կաստիլիացին և հորեղբայր Պեդրո Կասիտիլիացին, ով Թագավոր Սանչո IV-ի որդին էր, պայքարեցին ռեգենտության համար։ Թագուհի Կոնստանցիան մահացավ առաջինը 1313 թվականի նոյեմբերի 18-ին, դրան հաջորդեցին Խուանը և Պեդրոն ռազմական արշավանքի ժամանակ ընդդեմ Գրանադայի 1319 թվականին, ինչից հետո այրի թագուհի Մարիան մնաց միակ ռեգենտը մինչև իր մահը՝ 1321 թվականի հուլիսի 1-ը։

Խուանի և Պեդրոյի մահից հետո 1319 թվականին Ֆիլիպը (Սանչո IV-ի և Մարիա դե Մոլինայի որդին և Պեդրոյի եղբայրը), Խուան Մանուել (թագավորի երկրորդական հորեղբայրը և Ֆերդինանդ III-ի թոռը) և Ժուան մեկաչքանին (Խուան Կաստիլիացու ոսրդին) բաժանեցին թագավորությունը իրենց միջև ըստ ռեգենտությունների, անգամ մավրերի թալանների և ազնվականության ապստամբության ժամանակ։

Կառավարում
Ալֆոնսոն անցավ երկրի կառավարմանը 1325 թվականից, երբ երդվեց որպես թագավոր և մեծամասնության հավանությանը արժանացավ Վալյադոլիսի Կորտեսում։

Իշխանությունը իր ձեռքն առնելով՝ նա ձեռնամուխ եղավ թագավորական իշխանության հզորացմանը՝ մասնատելով իր թշնամիներին։ Նրա կառավարման վաղ շրջանն աչքի ընկավ իր հավանական թշնամիների անողոք մահապատիժներով։ Ալֆոնսոն հրամայեց սպանել իր հուրեղբայր Ժուան մեկաչքանիին Տորոյում 1326 թվականին երկու ուղեկցող ասպետների հետ Բոլոր սրբերի տոնակատարության ժամանակ։

Նա ընդարձակեց երկրի տարածքները՝ կարևոր հաղթանակ տանելով Ռիո Սալադոյի ճակատամարտում ընդդեմ Մարինիդների 1340 թվականին և տիրելով Ջիբրալթարի նեղուցին, որից հետո նվաճեց Ալխեսիրասի ճակատամարտում 1344 թվականին։ Այս հակամարտություններն ավարտելով՝ նա նպատակաուղղվեց Ռեկոնկիստայի գործընթացին՝ կռվելով Գրանադայի թագավորի դեմ։

Ծանոթագրություններ 

Կաստիլիայի միապետներ