Լենդիսի գիտափորձ

Լենդիսի գիտափորձ, հոգեբան Կարինի Լենդիսի կողմից իրականացված հոգեբանական գիտափորձերի շարք, որը կոչվում է նաև Ինքնաբուխ դեմքի արտահայտություններ և ստորադասություն։ Շարքն անցկացվել է 1924 թվականին Մինեսոտայի համալսարաններից մեկում։

Նպատակ 
Գիտափորձի նպատակն էր բացահայտել հույզերի արտահայտման համար պատասխանատու դեմքի մկանների աշխատանքի ընդհանուր օրինաչափությունները, հայտնաբերել այն դիմախաղը, որը բնորոշ է այդ հույզերին։

Ընթացակարգ 
Որպես հետազոտվողներ հանդես են եկել Կարինի Լենդիսի ուսանողները։ Ավելի հստակ արդյունքներ ստանալու համար ուսանողների դեմքին գծեր էին նկարել։ Այնուհետև գիտնականը տարբեր ձևերով հույզեր է առաջացրել փորձարկվողների մոտ։ Ուսանողները լսում էին ջազ, հոտոտում ամոնիակ, դիպչում կենդանի դոդոշներին։ Հույզը դրսևորելու պահին Լենդիսը նրանց լուսանկարում էր։ Գիտափորձի ամենատհաճ մասը եզրափակիչն էր, երբ մասնակիցները պետք է կտրեին կենդանի առնետի գլուխը։ Մասնակիցներից շատերը համաձայնել են։ Հեղինակն ասել է, որ «Նրանք փորձում էին ամեն ինչ անել հնարավորինս արագ, բայց արդյունքում առնետի գլխատումը վերածվել է դժվարին ու երկար աշխատանքի»։

Ամփոփում 
Կարինիի գիտափորձի արդյունքում ոչ մի օրինաչափություն չի հայտնաբերվել, սակայն հոգեբանները հաստատել են, որ մարդիկ հեշտությամբ ենթարկվում են հեղինակությանը և պատրաստ են անել այն, ինչ երբեք չէին անի իրենց ցանկությամբ։

Քննադատություն 
Գիտափորձը հանրության կողմից քննադատության է ենթարկվել կենդանիների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի պատճառով։ Գիտափորձը նպատակին չի հասել և համարվել է ձախողված։

Ծանոթագրություններ 

Սոցիալական գիտափորձեր
Հոգեբանական գիտափորձեր