Լոտտա Քրեբթրի

Շառլոթ Մինյո Քրեբթրի (), ով նաև հայտնի է որպես Լոտտա, ամերիկացի դերասանուհի, էստրադային արտիստ, հումորիստ և բարեգործ։

Քրեբթրին ծնվել է Նյու Յորքում և մեծացել Հյուսիսային Կալիֆորնիայի ոսկի արդյունահանող բլուրներում։ Այնտեղ նա հայտնի է եղել որպես մանկական կատարող։ Քրեբթրին դարձել է ամենահարուստ և ամենասիրված ամերիկացի էստրադային արտիստներից մեկը 19-րդ դարի վերջին։ 6 տարեկանից սկսած մինչև նրա թոշակավորումը՝ 45 տարեկան, նա զվարճացել է և կոչվել «ազգի սիրելին»։ Նրա կյանքի պատմությունը նկարահանվել է «Ոսկե աղջիկ» (1951) ֆիլմում Միտցի Գեյնորի գլխավոր դերում։

Վաղ տարիներ
Շառլոթ Միգնո Քրեբթրին ծնվել է Նյու Յորքում 1847 թվականի նոյեմբերի 7-ին։ Նրա հայրը՝ Ջոն Աշվորֆ Քրեբթրին, ով գիրք էր վաճառում, մեկնեց Սան Ֆրանցիսկո 1851 թվականին միանալու նրանց, ովքեր փնտրում են հարստություն Կալիֆորնիայի «Gold Rush»-ում։ Քրեբթրին և նրա մայրը՝ Մերի Անն Քրեբթրին, գնաց նրա հետևից 2 տարի հետո՝ միանալով Ջոնին Գրաս Վելլիի ծաղկուն քաղաքում։ Մինչդեռ Գրաս Վելլիում էր, նա ղեկավարում էր կենսաօթևանը։ Լոտտան շուտով գրավել է հարևանուհու, պարուհի և դերասանուհի Լոլա Մոնտեսի ուշադրությունը, ով քաջալերում էր Լոտտայի խանդավառությունը ելույթներում։

Քրեբթրիների ընտանիքը տեղափոխվեց և այս անգամ կենսաօթևան ստեղծեց «Rabbit Creek»-ում, 40 մղոն հյուսիս Գրաս Վելլիից։ Դրանից հետո նա առաջին անգամ պրոֆեսիոնալ կերպով հանդես է եկել պանդոկում՝ «Rabbit Creek»-ում՝ Ռոբինսոնների կատարողների ընտանիքի աջակցությամբ։ Նա սկսեց շրջել Կալիֆոռնիական հանքարդյունաբանական ճամբարներում՝ իր անունը դարձնելով որպես պարուհի, երգչուհի և բանջո նվագող։

1856 թվականին նրանց ընտանիքը հետ եկավ նորից Սան Ֆրանցիսկո։ Ռովենա Գրենիս Սթիլը այդ տարի հիմնել է «The Gaieties, Temple of Mirth and Song» թատրոնը և Քրեբթրին՝ նրա հովանավորը այդ վայրի նախքին կատարողներից մեկն էր։ 1859 թվականին նա դարձավ «Միսս Լոթա՝ Սան Ֆրանցիսկոյի սիրելին»։ Քրեբթրիի մայրը եղել է իր մենեջերը և հավաքել է Լոտտայի բոլոր ոսկու եկամուտները մեծ կաշվե տոպրակի մեջ։ Երբ այն դարձել է շատ ծանր, այն տեղափոխել են միջքաղաքային շոգենավ։ 

1859 թվականին Նևադայում սկսված արծաթի հայտնագործությամբ Քրեբթրին դարձել է կրկնվող աստղ 1863 թվականին այնտեղ առաջինը հայտնվելուց հետո։ Չարաճճիության և զվարճության մարմնավորումը, Քրեբթրին թալանում էր հանդիսատեսին, մտցնում էր մատը այտի մեջ, կոպեկներ էր շպրտում բեմից գուլպաների մեջ, և, ընդհանուր առմամբ, մարմնավորում էր երջանիկ զայրույթ։

Ավելի ուշ կարիերա

Ունենալով ինքն իր համար անուն Կալիֆոռնիայում, 1863 թվականին նա մեկնում է Արևելյան ափ շրջագայելու, որտեղ նա սկսում է խաղալ պիեսներում, թատրոններում, ինչպիսիք են «The Old Curiosity Shop»-ը, Քեռի Թոմի խրճիթը և Փոքրիկ Նելը, Մարկիզուհին։ Իր փոքր չափսերով նա դարձավ սիրված կերպար երեխաների համար:1860-ականների վերջին «Լոտտա Պոլկան» և «Լոտտա Գելափը» Ամերիկայում բավական բուռն տեսք ունեցավ։ 20 տարեկանում նա ազգային աստղ էր։ Մինչև 1875 թվականը Քրեբթրին շրջում էր երկրով մեկ՝ իր թատերական ընկերության հետ միասին։ Նա իր հաջողության գագաթնակետին հասավ 1870-ականներին և 1880-ականներին։

1880-ականներին նա մշտապես դիտված էր որպես Ամերիկայի ամենաշատ վարձատրվող դերասանուհին՝ շաբաթական մինչև 5000 դոլար գումար վաստակելով։ Նրա մայրը՝ Մերի Էնը, դեռ ղեկավարում էր Քրեբթրիի գործերը։ Երբ շոգենավի բեռնախցիկը չափազանց ծանրացավ, նա Քրեբթրիի եկամուտը ներդրեց տեղական անշարժ գույքի, մրցարշավի ձիերի և պարտատոմսերի մեջ։ Ներդրումների հետ մեկտեղ, գումարի մի մասն օգտագործեց տեղական բարեգործական կազմակերպություններին աջակցելու (Մասաչուսեթսի ազատված բանտարկյալներին օգնող ընկերություն - մոտ. 1846 թվական - դեռ ստանում է տարեկան դրամաշնորհներ) և շատրվաններ կառուցելու համար։ Լոտտայի շատրվանը, շատրվաններից ամենահայտնին, դեռևս կանգնած է Սան Ֆրանցիսկոյի «Market» և «Kearny» փողոցների խաչմերուկում և ամեն տարի ապրիլի 18-ը համարվում է հանդիպումների վայր՝ 1906 թվականի Սան Ֆրանցիսկոյի երկրաշարժի տարելիցի կապակցությամբ։

Քրեբթրին մոր և եղբայրների հետ ճամփորդել է արտասահմանով։ Նա սովորել է ֆրանսերեն, այցելել թանգարաններ և սկսել սովորել նկարել։ Արտասահմանյան շրջագայությունից հետո Քրեբթրին վերադարձավ Սան Ֆրանցիսկո, որտեղ խաղաց Կալիֆոռնիայի թատրոնում՝ վերարտադրելով իր դերը Բոուենի «Little Nell and the Marchioness» ֆիլմում։ Կարոտելով նրան, երբ նա բացակայել էր, քաղաքը ջերմորեն արձագանքեց նրա վերադարձին և նրան վերաբերվեց որպես իրենց իսկ աստղի։

1885 թվականին Քրեբթրիի մայրը 18 սենյականոց ամառանոց է կառուցել Նյու Ջերսի նահանգի Արլինգթոն Բրեսլին պուրակի հատվածում՝ Հոպատկոնգ լճի ափին։ Ատտոլ Տրիստ անունով տունը նախագծել է նշանավոր ճարտարապետ Ֆրենկ Ֆերնեսը։ Քրեբթրին երեկույթներ էր կազմակերպում, ձի էր քշում ինչպես նաև սկսում էր նկարել։ Այն կանգուն է մինչ այսօր և վերջին տարիներին վերանորոգվել է։

Թոշակավորում
Քրեբթրին ստիպված էր թոշակի անցնել 1889 թվականի մայիսին Վիլմինգթոնում (Դելավեր), բեմի վրա ընկնելու հետևանքով։ Հոպատկոնգ լճում ապաքինվելուց հետո նա 1891-ին վերադարձի փորձ կատարեց և որոշեց մշտապես հեռանալ բեմից։ Ավելի ուշ նա դիմադրեց հրաժեշտի շրջագայության կոչերին։ 45 տարեկանում նա Ամերիկայի ամենահարուստ դերասանուհին էր, թատրոնը փոխվում էր, և նա դուրս եկավ բարձունքներից։ Նա վերջին անգամ հանդես եկավ 1915 թվականին Սան Ֆրանցիսկոյում անցկացվող «Lotta Crabtree Day»-ի՝ Պանամա-Խաղաղօվկիանոսյան ցուցահանդեսում։

Թեև Քրեբթրին, ըստ երևույթին, իր սիրավեպի բաժինն ուներ, նրա ճանապարհորդությունը, ապրելակերպը և մայրը դժվարացնում էին երկարաժամկետ հարաբերությունները, և նա երբեք չամուսնացավ։ Թոշակի անցնելուց հետո Քրեբթրին ճանապարհորդեց, նկարեց (ներառյալ 1912 թվականին Փարիզում սովորելը) և ակտիվ գործունեություն ծավալեց բարեգործական ոլորտում։ Իր կյանքի վերջում Քրեբթրին տեղափոխվեց Մասաչուսեթս, նա նաև հողամասի սեփականատեր էր, որը գտնվում էր Քուինսիի Սկուանտումի հատվածի հարավային մասում, Մասաչուսեթս նահանգի Բոստոնից անմիջապես հարավ։ Նշվում է, որ այն գնվել է իր եղբոր (Էշվորթ) և նրանց ձիերի առողջության համար։ Հողերի զգալի մասը վաճառվել է որպես տնային հողեր 1930-1940-ականներին։ Երեխաները, ովքեր այդ օրերին դպրոց էին գնում նրա հողատարածքով, հաճախ անցնում էին գետնին տեղադրված տեղական գրանիտի երկու փոքր նշաններով, որոնց վրա փորագրված էին «Ruby Royal» և «Sonoma Girl» - Քրեբթրիի երկու ձիերը։ Ռուբիի համար քարը դեռ գոյություն ունի «Livesey Road»-ում։ Տեղական փողոցների անունները ներառում են «Ashworth», «Livesey», «Sonoma» և Քրեբթրի փողոցների առափնյա հատվածը։ Էշվորթն ընտանեկան ազգանուն էր, ինչպես և Լիվսին։ Լրացուցիչ տեղեկություններ կարելի է ստանալ Մասաչուսեթս նահանգի Քուինսիի պատմական հասարակությունում։

 Իր կյանքի վերջին 15 տարիներն անցկացրել է Բոստոնի Բրյուսթեր հյուրանոցում, որը նա գնել էր 1909 թվականին։ Նա մահացել է այնտեղ 1924 թվականի սեպտեմբերի 25-ին, 76 տարեկան հասակում, չբացահայտված պատճառներով։ Իր մահախոսականում New York Times-ը նրան անվանել է «հավերժ երեխա»։ Քննադատները նրան բնութագրում էին որպես չարաճճի, անկանխատեսելի, իմպուլսիվ, խռովարար, ծաղրող, բուռն, ցնցող, կենսուրախ և սատանայական։ Նրան հողարկավորեցին Նյու Յորքի Բրոնքս քաղաքի Վուդլոնի գերեզմանատանը։ Նա բարեգործական հիմնադրամից թողեց մոտ 4 միլիոն դոլար արժողությամբ գույք այնպիսի նպատակների համար, ինչպիսիք են վետերանները, ծերացող դերասաններն ու կենդանիները։ Գույքը բարդությունների հանդիպեց, երբ մի շարք մարդիկ անհաջող վիճարկեցին կտակը։ Վստահությունը գոյություն ունի նաև այսօր։

Հուշահամալիրներ
 Miss Lotta of Lake Hopatcong Cruises, նավակ նվիրված Լոտա Քրեբթրիին։
 Crabtree Hall հանրակացարանը Մասաչուսեթսի Ամհերստ համալսարանում, որը կոչվում է Լոտտայի անունով։
 Լոտտայի շատրվան, Geary & Market Street, Սան Ֆրանցիսկո։
 Լոտտա շատրվան, Չարլզ Ռիվեր Էսպլանադ, Բոստոն, քանդակագործ Քեթրին Լեյն Վիմս, ճարտարապետ Էդվին Դոջի հետ, 1939 թվական։
 Լոտտա պատուհան (մորը նվիրված վիտրաժ), Սուրբ Ստեփանոս եպիսկոպոսական եկեղեցի, Չիկագո։
 Ատտոլ Տրիստ, ամառայի նստվավայր, Հոպատկոնգ լիճ, Նյու Ջերսի, (բաց չէ հանրության համար)։

Հանրաճանաչ մշակույթում
Գլորիա Ջանը պատկերեց Քրեբթրիին 1954 թվականին՝ մահվան հովտի օրեր սինդիկացված անթոլոգիական շարքի դրվագում։ Նրա հայրը չկարողացավ ոսկի որոնել, իսկ մայրը` գիշերօթիկ տուն։ Քրեբթրին կարճ ժամանակով Լոլա Մոնտեզի (Իվոն Խաչ) խնամակալության ներքո էր։ Պաուլա Մորգանը խաղացել է Մոնտեսի դերը 1955 թվականի «Death Valley Days»-ի հաջորդ դրվագում։

 Լոտտա Քրեբթրին պատկերվել է Միցի Գեյնորի կողմից 1951 թվականին, քսաներորդ դարի «Fox»-ի «Ոսկե աղջիկ» երաժշտական ​​ֆիլմում։ Ըստ պատմական կերպարի՝ 1959 թվականին «Bonanza» հեռուստատեսային շոուի առաջին դրվագում, Քրեբթրին, ով խաղում էր Իվոն դե Կառլո, վարձվում է հանքարդյունաբերության մագնատ Ալֆեուս Տրոյի կողմից՝ գրավելու համար ամենակրտսեր Քրեբթրիի որդու՝ Փոքրիկ Ջոյի (Մայքլ Լենդոն) ուշադրությունը և բռնելու նրան, անհրաժեշտ էր փրկագին, որպեսզի Ալֆեոսը կարողանար ձեռք բերել Պոնդերոսայի վրա աճած փայտանյութը։ 1970 թվականին Քրեբթրին կրկին հայտնվեց, այս անգամ Սալլի Քելերմանի դերում, որոնելով ոսկու մի պահեստ, որը մնացել էր ավելի վաղ թողած դրվագում։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Մատենագրություն
 
 Eichin, Carolyn Grattan, From San Francisco Eastward: Victorian Theater in the American West, (Reno: University of Nevada Press, 2020). 
 
 
 
 
 Watson, Margaret, Silver Theatre: Amusements of Nevada's Mining Frontier, 1850–1864, (Glendale, CA: The Arthur H. Clark Company, 1964).

Արտաքին հղումներ
 Lotta Crabtree – Broadway Photographs
 Lotta Crabtree, Fairy Star of the Gold Rush

 
Սան Ֆրանցիսկո քաղաքում մահացածներ
20-րդ դարի ամերիկացի դերասաններ
Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
Ամերիկացիներ
Թատրոնի դերասաններ
Կատակերգուներ
Արտիստներ