Միչիզո Տաչիհարա

Միչիզո Տաչիհարա (, ), ճապոնացի բանաստեղծ, որն ակտիվ էր Շոու վաղ շրջանում։ Նա հետք է թողել նաև որպես ճարտարապետ։ Տաչիհարան օգտագործել է նաև Յոշիհիկո Միկի և Յոշիհիկո գրչանունները։ Ավարտել է Տոկիոյի կայսերական համալսարանի ճարտարապետության բաժինը։ Երեք տարի սովորելով Տոկիոյի համալսարանի ճարտարապետության բաժնում, նա ստացել է Տացունոյի անվան մրցանակը նույն բաժնից, իսկ 1938 թվականին ստացել է Չույա Նակահարայի անվան մրցանակը իր պոեզիայի համար։

Ծնվել է Տոկիոյի Չուո-կու քաղաքում։ Տոկիոյի պրեֆեկտուրալ կրտսեր դպրոցում նրան ողջունեցին որպես Ակուտագավայից ի վեր ամենամեծ տաղանդը։ Առաջին միջնակարգ դպրոց հաճախելիս նա ծանոթացավ  ավագ դպրոցի ուսանող Տացուո Հորիի հետ, ինչպես նաև սովորեց Սաիսեյ Մուրոյի մոտ։ Ամառվա ընթացքում Տոկիոյի համալսարան հաճախելիս նա մնաց Օիվակում։ Օիվակեի «Գյուղական կյանքը» տպագրված է Shiki պոեզիայի ամսագրում։ Հաջորդ տարի Տաչիհարան կրկին այցելեց Օիվակե։ Այդ իսկ ժամանակ նրա առողջությունը վատացավ, և նա մահացավ 24 տարեկանում թոքախտից։

Կենսագրություն 

Չնայած հանդիսանալով Տոկիոյի քաղաքացի՝ Միչիզոն հազվադեպ էր հիշատակում ժամանակակից քաղաքային տեսարաններն իր աշխատանքներում՝ նախընտրելով բնության նկարագրությունները։

Քանի որ նա խորապես հետաքրքրված էր հունական դիցաբանության Հիակինթոսի լեգենդներով  և իր բանաստեղծությունների ժողովածուն անվանեց Ֆուշինշի, նրա մահվան տարելիցը՝ մարտի 29-ը, հիշատակվում է որպես «Ֆուշինշիի հիշատակի օր»։

Տացուո Հորին գրել է «Նահոկո» վեպը, որը ներկայացնում է Միչիզո Տաչիհարայի օրինակով մի երիտասարդի։

Ստեղծագրություն 

Շինանո լեռնաշխարհի բնական լանդշաֆտները անսահման քանակությամբ պատկերներ էին տալիս, որոնք Տաչիհարան հետագայում կօգտագործեր իր աշխատանքում.  թռչունները, ամպերը, ծաղիկները, խոտը, լեռները, երկինքը, ծառերը և քամին։ Նրա պոեզիայի մի զգալի մասը հիմնված էր բանաստեղծական մղումների վրա, իսկ ստեղծագործությունները պիտակվեցին «սենտիմենտալ»։ Նա բացեիբաց գրում էր իր զգացմունքների մասին և արտահայտում էր այն, ինչ կար իր սրտում՝ թույլ տալով, որ իր բանաստեղծությունը լինի անաղարտ և իրական։

1939 թվականի մարտի 29-ին նրա հիվանդությունը խորացել է, և վերջին բանաստեղծությունը, որը նա գրել է մահից առաջ՝ Օրորոցային (子守唄, Նեմուրի-ուտա), խոսում է հանգիստ քնելու մասին։

Ծանոթագրություններ 

Ճապոնացի ճարտարապետներ
Տուբերկուլոզից մահացածներ
Ճապոնացի գրողներ
Ճապոնացի բանաստեղծներ