Դոնի պատմություն (ֆիլմ)

«Դոնի պատմություն» (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ-դրամա։ 1964 թվականին «Լենֆիլմում» նկարահանել է կինոռեժիսոր Վլադիմիր Ֆետինը՝ Միխայիլ Շոլոխովի «Շիբալկովի սերունդը» և «Ծննդանշան» պատմվածքների մոտիվներով։

Սյուժե 
Կարմիրբանակայինը փորձում է կրծքի երեխային կերակրել ձիու կաթով։ Հաջորդ տեսարաններում պարզվում է, որ նա գնդացրորդ է հանդիսանում կարմիրների հարյուրապետ Կոշևոյի գնդի, որը հետապնդում է Կոշևոյի (իր անվանակից) ավազակախմբին։ Այնուամենայնիվ, երեխան խոչնդոտում է զինվորական ծառայությանը, և նա երեխային տալիս է մանկատուն։ Այնտեղ նա պատմում է նախորդ պատմությունը մոր՝ Դարիայի մասին, որին գտնում են ջրաղացում։ Նա խոստովանում է, որ իրեն բռնաբարել են ավազակները։ Գնդացրորդ Յակովը իր երաշխավորության տակ է վերցնում նրան, բայց կինը բարոյապես գործում է ջոկատի վրա։ Հրամանատարն արդեն մտածում է թողնել նրան մոտակա գյուղում, բայց մարտի ընթացքում կինը պահում է սայլը, որը տանում էին վախեցած ձիերը։ Դարիան դառնում է սայլի կառապան և գայթակղում է է Յակովին։ Այնուամենայնիվ, գտնվելով հարազատ ֆերմայի տարածքում, նա «հարազատներին» հայտնում է, որ կարմիր ջոկատի փամփուշտները վերջացել են։ Լինելով հղի՝ նա Յակովին խնդրում է իրեն թողնել իրենց հետ։ Կազակները հարձակվում են կարմիրների ջոկատի վրա և ոչնչացնում են այն գրեթե ամբողջությամբ։ Տեսարանը դառնում է դրամատիկ, որտեղ կազակները թույլ են տալիս կարմիրներին նվագել Ինտերնացիոնալը և մեղեդին կատարելու ընթացքում գնդակահարում են նրանց։ Յակովին և Դարիային հաջողվում է հեռանալ և գտնել ջոկատի մնացորդները, ներառյալ մահացու վիրավորված հրամանատարին։ Դարիան սկսում է ծննդաբերել և խոստովանում է Յակովին, որ հենց նրա պատճառով է, որ կազակները հարձակվել են կարմիրների ջոկատի վրա, որովհետև նրանք հաստատ գիտեին զինամթերքի պակասի մասին։ Յակովը պատմում է ջոկատի մնացած մասին դավաճանության մասին։ Չուբուկովը պահանջում է Դարիայի անհապաղ մահը, մյուսներն ասում են, որ ինքնադատաստանը նրանց նմանեցնում է խմբավորմանը և որոշում կկայացնի հետաձգել այդ հարցը։ Յակովը վերադառնում է Դարիայի մոտ, վերցնում իր երեխային և հրացանով սպանում է նրան։ Յակովի համար երեխան այժմ միակ հարազատ մարդն է, չնայած Չուբուկովը նրան ասում է, որ երեխայի հայրը կարող է լինել խմբավորման ատաման։ Քանի որ երեխան չի կարող ապրել առանց կրծքի կաթի, Յակովը փորձում է նրան կցել երիտասարդ կազակուհու հետ, բայց նա հրաժարվում է «կթու կով» լինելուց և նա հեռացնում է «կարմիր կազակուհուն»։ Յակովը, ատրճանակի օգնությամբ, կնոջը պարտադրում է կրծքով կերակրել երեխային։ Պատմությունը ավարտվում է և Յակոբը հրաժեշտ է տալիս երեխային մանկատան ներսում։ Վերջապես, Յակովը հայտնում է նրա անունը։ Նիկոլկա (դա մահացած Կարմիր հրամանատարի անունն էր)։

Դերերում 
 Եվգենի Լեոնով — Յակով Շիբալոկ
 Լյուդմիլա Չուրսինա — Դարյա
 Ալեքսանդր Բլինով - Նիկոլայ Կոշևոյ, էսկադրոնի հրամանատար (հարյուրապետ)
 Բորիս Նովիկով — Իվան Չուբուկով
 Նիկոլայ Մելնիկով Ալյոխա

Դրվագներում 
 Վալենտինա Վլադիմիրովնա-Ֆրոսյա
 Ալեքսեյ Գրիբով-ծեր կազակ Կուզմիչ
 Լիլիա Գուրովա-Նիզովսկու մանկատան վարիչ
 Սերգեյ Լյախնիցկի- կարմիր հրամանատար
 Լեոնիդ Պարխոմենկո-Սպիտակ կազակ
 Գեորգի Սատինի-ավազակախմբի ղեկավար
 Գեորգի Շտիլ-Զոտով
 Գլիկերիա Բոգդանովա-Չեսնիկովա-լաստանավորդ (չկա տիտրում)
 Ալեքսեյ Սմիռնով-խոհարար (չկա տիտրում)
 Ալեքսանդր Աֆանասև-կազակ (չկա տիտրում)
 Արկադի Տրուսով-Եֆիմ (չկա տիտրում)
 Ռոման Ֆիլիպպով-Ռրմակով (չկա տիտրում)
 Օլեգ Խրոմենկով-Ֆիշչենկո, ոտաբոբիկ երաժիշտ (չկա տիտրում)
 Ալեքսեյ Կոժևնիկով-երաժիշտ (չկա տիտրում)
 Վիկտոր Տերեխով-երաժիշտ (չկա տիտրում)
 Նիկոլայ Կուզմին-Պետրովիչ (չկա տիտրում)
 Պավել Պերվուշին-կարմիր կազակ (չկա տիտրում)
 Միխաիլ Մուդրով-կարմիր կազակ (չկա տիտրում)
 Արկադիի Պիշնյակ-կարմիր կազակ (չկա տիտրում)

Ֆիլմի անձնակազմ 
 Սցենարի հեղինակ-Առնոլդ Վիտոլ
 Բեմադրություն-Վլադիմիր Ֆետին
 Գլխավոր օպերատոր-Եվգենիի Կիրպիչով
 Գլխավոր նկարիչ-Ալեքսեյ Ռուդյակով
 Ռեժիսոր-Լև Մախտին
 Կոմպոզիտոր-Վասիլիի Սոլովյով-Սեդոյ
 Ձայնային օպերատոր-Նիկոլայ Կոսարև
 Խմբագիր-Ֆրիժետտա Ղուկասյան
 Օպերատոր-Ռոստիսլավ Դավիդով
 Մոնտաժող-Ե. Օռլովա
 Նկարիչ-դիմահարդար-Ա. Գրիբով
 Ռեժիսորի օգնական-Վ. Ժուռավել, Կ. Կիրպիչյովա
 Խորհրդատու-Ս. Մ. Տուրկովա-Շոլոխովա
 Ռազմական խորհրդատու-Գեներալ-լեյտենանտ Ի. Պ. Կալյուժնիի
 Լենինգրադի պետական ֆիլհարմոնիայի նվագախումբ դիրիժոր-Վիկտոր Շիրոկով
 Նկարների տնօրեն-Յու. Մակարով
 Ֆիլմի զանգվածային նկարահանումներին մասնակցում էին Ստորին Դոնի կազակները։

Պարգևներ 
 «Սովետական էկրան» ամսագրի կողմից անցկացվող ամենամյա հանդիսատեսի մրցույթի արդյունքների համաձայն ՝ Լյուդմիլա Չուրսինան ճանաչվել է տարվա լավագույն դերասանուհի (1964)։
 Ֆիլմի մրցանակ և պատվավոր մրցանակ «Արծաթագույն սիրամարգ»՝ Եվգենի Լեոնովի լավագույն տղամարդկային ներկայացման համար Հնդկաստանի Նյու Դելիի 3-րդ ՄԿՓ-ում (1965)։
 Տղամարդու դերի համար երկրորդ մրցանակը Ե. Լեոնովին II Համամիութենական կինոփառատոնում (1966)։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 
 

Ռուսերեն ֆիլմեր
Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործությունների էկրանավորում
1967 ֆիլմեր
Սև-սպիտակ ֆիլմեր
Ֆիլմեր կազակների մասին
Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի մասին ֆիլմեր
«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Խորհրդային սև-սպիտակ ֆիլմեր
Խորհրդային ֆիլմեր
Խորհրդային դրամա ֆիլմեր