Սլավ Կարասլավով

Սլավ Խրիստով Կարասլավով (, ), բուլղար բանաստեղծ, գրող, սցենարիստ, դրամատուրգ, լրագրող։ Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության մշակույթի վաստակավոր գործիչ (1974)։

Կենսագրություն 
Սլավ Կարասլավովը 1932 թվականի մարտի 27-ին Դեբիր գյուղում, Պլովդիվի մարզ։ Եղել է գրող, հասարակական գործիչ, Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս Գեորգի Կարասլավովի (1904-1980) ազգակիցը։

1952 թվականին ավարտել է գիմնազիան։ Յոթ տարվա ընթացքում աշխատել է որպես լրագրող։ Խմբագիր է աշխատել սոֆիական տարբեր հրատարակչություններում, որոնցից են «Народна младеж» (1959), «Септемврийче» (1960-1962), «Болгарский писатель» (1966):

Եղել է «Народна младеж» հրատարակչության գլխավոր խմբագիրն (1966-1968) ու տնօրենը (1972-1979), ինչպես նաև եղել է Հայրենական միություն հակաֆաշիստական կոալիցիայի հրատարակչության տնօրենը, պատասխանատու պաշտոններ է զբաղեցրել Տպագրության գործերով կոմիտեում, Մշակույթի կոմիտեում, Բուլղարիայի գրողների միությունում։ Եղել է Բուլղարիայի գրողների միության գլխավոր քարտուղարը (1972-1979)։

Սլավ Կարասլավովը մահացել է 2002 թվականի մարտի 31-ին Սոֆիայում՝ 70 տարեկան հասակում։

Ստեղծագործություն 
Սկսել է որպես բանաստեղծ։ Պոեզիայի, պիեսների, արձակ ժողովածուների հեղինակ է։ Հրատարակել է բանաստեղծությունների և պիեսների մի քանի հավաքածուներ։

Կարասլավովի ստեղծագործությունները թարգմանվել են ռուսերեն, բելառուսերեն, ուկրաիներեն, ֆրանսերեն, իսպաներեն, իտալերեն, գերմաներեն, լեհերեն, չեխերեն, ռումիներեն, սլովեներեն և այլ լեզուներ։

Ընտրյալ երկեր

Պոեզիայի հավաքածուներ 
 «Ехо от кавалите» (1959),
 «На бял камък» (1961),
 «Корава пръст» (1962),
 «Сенките пътуват с нас» (1964),
 «Насаме със сина» (1965),
 «След време» (1966),
 «Приемете ме такъв» (1967),
 «Когато се роди момче» (1969),
 «И никога да не си отивам…» (1970),
 «Стихотворения» (1971),
 «Предсказания» (1972),
 «Поеми» (1973),
 «Гост на себе си» (1974),
 «Ракетен век» (1974),
 «Априлски пространства» (բանաստեղծություններ, 1976),
 «Полуостров» (1977),
 «Безводни реки» (1979),
 «Дуел» (1980),
 «Крепост от любов» (1987),
 «Под сянката на слънцето» (1989),
 «Години», «Време» (2002):

Արձակ 
 «Приятел със смъртта» (նովելլ, 1967),
 «Двамата» (նովելլ, 1966),
 «Късче мрамор от Акропола» (1966),
 «Хроника за Хаджи Димитър» (վեպ, 1968),
 «И се възвисиха Асеневци» (պատմական եռապատում)՝
 «Деспот Слав» (1970),
 «Залезът на Иванко» (1972),
 «Когато Калоян премина Хем» (1974),
 «И много пътеки изходих…» (1976),
 «Житие на капитан дядо Никола» (վեպ, 1971),
 «Оръжие за живите» (նովելլ, 1974),
 «И името ти хубаво…» (պատմվածքներ, 1976),
 «Солунските братя» (պատմական եռապատում, 1978 −1979),
 «В дните на цар Ивайло, на хан Ногай, на Георги Тертер и Теодор Светослав» (1984),
 «Детрониране на величията» (1986),
 «Без корона сред хората» (1988),
 «И следователите грешат» (պատմվածքներ, 1989)։

Պիեսներ 
 «Братята от Солун» (1968),
 «Когато светлините се раждат»:

Ստեղծագործություններ երեխաների համար 
 «Жълтият пират» (1964),
 «Приказка за житното зрънце и малкото момче» (1964),
 «Счупената луна» (1969),
 «Приказка за враната» և այլն։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Константинова, Божанка. Български писатели-творци на литература за деца и юноши. Биобиблиографски очерци. Т. ІІ. София, 1999. с. 172-173.

Արտաքին հղումներ 
 Սլավ Խրիստով Կարասլավով

Բուլղարացի գրողներ
Բուլղարացի լրագրողներ
Բուլղարացի սցենարիստներ
Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Բուլղարացի բանաստեղծներ
20-րդ դարի գրողներ
Բուլղարացի մանկագիրներ
Բուլղարացի դրամատուրգներ