Էնդրյու Շոն Գրիր

Էնդրյու Շոն Գրիրի (, ),  ամերիկյան գրող, «Մաքս Տիվոլի խոստովանությունը» (2004), «Ամուսնության պատմություն (2008) и « (2017) վեպերի հեղինակ։ 2018 թվականին «Լավագույն գեղարվեստական գիրք» անվանակարգում արժանացել է Պուլիցերյան մրցանակի։

Կենսագրություն

Անձնական կյանք 
Ծնվել է 1970 թվականի նոյեմբերի 21-ին, Վաշինգտոնում։ Նրա ծնողները գիտությամբ էին զբաղվում։ Մանկությունը անցել է Մերիլենդ նահանգի Ռոկվիլ քաղաքում։ Ավարտել է Ջորջթաունի ցերեկային դպրոցը և Բրաունի համալսարանը, որտեղ սովորել է Ռոբերտ Կուվերի և Էդմունդ Ուայթի մոտ։ Դասավանդել է Բեռլինի Ազատ համալսարանում։ Այովա նահանգում գրական դասախոսություններ է վարել։  Այժմ ապրում և աշխատում է Ֆլորենցիայի մերձակայքում գտնվող գրողների վիլլայում։

Էնդրյու Շոն Գրիրը բաց համասեռամոլ է։ 2002 թվականից նա հարաբերությունների մեջ է տեխնոլոգիաների ասպարեզում կառավարման խորհրդատու Դևիդ Ռոսի հետ։ Էնդրյուն երկվորյակ եղբայր ունի` մասնագիտությամբ լրագրող Մայքլ Գրիրը, վերջինս  հետերոսեքսուալ է, ամուսնացած է, ունի որդի։

Ստեղծագործական գործունեություն 
Գրիրի փոքր արձակը տպագրվել է «Էքսվայր», «Պերիս Ռեվյու», «Նյու-Յոքեր» և այլ ամեիկյան հրատարակչություններում։ Նա ամերիկյան ժամանակակից 23 գրողներից մեկն էր, որի պատմվածքը ընդգրկվել է « (2008) անթոլոգիայի մեջ։ Հեղինակի պատմվածքներից մեկը` «Մթությունը» ընդգրկվել է 2009 թվականի Օ. Գենտրի մրցանակի անթոլոգիայի մեջ։

Նրա երրորդ վեպը` «Մաքս Տիվոլիի խոստովանությունը» հրատարակվել է 2004 թվականին, և բեսթելլեր է դարձել։ «Նյու Յորքերի» համար հոդվածում Ջոն Ապդայքը այն անվանել է «հիասքանչ, բուրյան հիասթափության մեջ,  նրբենի ոճում, բնորոշ Պրուստի և Նաբոկովի գործերին»։

Գրիրի չորրորդ գիրքը` «Ամուսնության պատմությունը» լույս է տեսել 2008 թվականին։ «Նյու Յորք թայմսի» գրախոսության մեջ գրքի մասին ասվում էր. «Պարոն Գրիրը անխնդիր կարողանում է հաջողությամբ հաղթահարել խճճված պատմավծքի բարդ խոերոգրաֆիան, որը հուսալիորեն խոսում է նրա կերպարների ցանկություննների և ձգտումների մասին» վեպը կոչվել է «լրջախոհ, բարդ և նրբին գրված»։ Գրողի երկու վեպեր`«Գրետա Ուելսի անհնարին կյանքը» և «Լեսս»-ը հրատարակվել են համապատասխանաբար 2013 և 2017 թվականներին։ «Լեսս» վեպի համար Գրիրը 2018 թվականին ստացել է Պուլիցերյան մրցանակ։

Ստեղծագործություններ

Վեպեր 

 «Լեսս» (, 2017);
 «Գրետա Ուելսի անհնար կյանքը» (, 2013);
 «Ամուսնության պատմություն» (, 2008);
 «Մաքս Տիվոլի խոստովանությունը» (, 2004);
 «Փոքր մոլորակների ուղին» (, 2001).

Արձակ 

 «Բալլադ Պերլի Կուկի մասին» (, 2009);
 «Ինչպիսին էր այն ինձ համար» (, 2000).

Պարգևներ 

 Հարավային Կալիֆոռնիայի գրքի մրցանակ
 Կալիֆոռնիայի գրքի մրցանակ։
 «Երիտասարդ առյուծներ» մրցանակ` Նյու Յորքի հանրային գրադարանից։
 Կրթաթոշակներ արվեստի ազգային հիմնադրամից և Նյու Յորքի հանրային գրադարանից։
 Օ. Գների մրցանակ
 Ֆերնանդա Պիվանոյի մրցանակ ՝ Իտալիայում ամերիկյան գրականության համար (2014)։
 Բոտարի Լատես Գրինձանե մրցանակ (2014)։
 Պուլիցերյան մրցանակ (2018)։
 Պեն Օկլենդ Ջոզեֆին Մայլզ գրական մրցանակ (2018)։

Ծանոթագրություններ 

 
21-րդ դարի ամերիկացի վիպասաններ
Բրաունի համալսարանի շրջանավարտներ
Ամերիկացի տղամարդ վիպասաններ
ԼԳԲՏ վիպասաններ
Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ