Սանգիրան

Սանգիրան, վայր Ինդոնեզիայի Ճավա կղզում, որը հայտնի է իր հնագիտական պեղումներով։

Համաձայն ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի (1995) զեկույցի՝ Սանգիրանը ճանաչվել է աշխարհի ամենակարևոր վայրերից մեկը մարդկային հանածոների ուսումնասիրության տեսանկյունից այնպիսի վայրերի հետ միասին, ինչպիսիք են Չժոուկոուդյանը (Չինաստան), Ուիլանդրան (Ավստրալիա), Օլդուվայը (Տանզանիա) և Ստերկֆոնտեյնը (Հարավային Աֆրիկա)։

Օբյեկտի մակերեսը կազմում է մոտ 56 կմ² (7x8 կմ)։ Այն գտնվում է Կենտրոնական Ճավայում՝ Սուրակարտա քաղաքից մոտավորապես 15 կմ հյուսիս-արևելք՝ Սոլո գետի հովտում։

1883 թվականին հոլանդացի պալեոանտրոպոլոգ Էժեն Դյուբուան նախաձեռնել է նախնական դաշտային աշխատանքներ Սանգիրանում։ Սակայն չգտնելով շատ քարացածություններ՝ նա իր ուշադրությունը կենտրոնացրել է Արևելյան Ճավայում գտնվող Տրինիլի վրա, որտեղ կատարել է մի քանի կարևոր բացահայտումներ։ 1934 թվականին մարդաբան Գուստավ Հենրի Ռալֆ ֆոն Քենիգսվալդն սկսել է ուսումնասիրել այդ տարածքը։ Պեղումների ժամանակ հայտնաբերվել են մարդու առաջին հայտնի նախնիներից մեկի՝ պիտեկանտրոպի («ճավայական մարդու», որն այժմ դասակարգվում է որպես ուղիղ քայլող մարդ) մնացորդներ։ Հայտնաբերվել է մոտ 60 մեծ մարդկային քարացածություններ, այդ թվում՝ առեղծվածային մեգանտրոպ և Sangiran 2:

Հոմինիդի մնացորդները հայտնաբերվել են 0,7-1,15 մլն տարեկան շերտերում։ Sangiran 1, 4, 5, 6, 9, 14, 22, Brn-1996.04 և մյուս մնացորդները պատկանում են ավելի հին Սանգիրան ձևավորմանը, Sangiran 2, 3, 8, 10, 12, 15, 17, 21, 26, 1997.06 և այլ մնացորդները՝ ավելի երիտասարդ Բապանգ (Քաբուհ) կազմավորում։ Որոշելու համար հրաբխային մոխրի տարիքը, որում հայտնաբերվել են ամենահին բրածոները, գիտնականներն օգտագործել են թվագրման երկու եղանակ (ուրան-կապարի և ցիրկոնում ճեղքման հետքերով), որոնցով որոշվել են ամսաթվերը՝ 1,3-ից 1,5 միլիոն տարի առաջ։

1996 թվականին ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Սանգիրանը գրանցել է որպես Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտ։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 

 Baba H., Aziz F., Narasaki Sh., Sudijono, Kaifu Y., Suprijo A., Hyodo M., Susanto E.E. et Jacob T. Finding af a hominid lower central incisor during the 1997 excavation in Sangiran, Central Java // Acta Anthropologica Sinica, 2000, Supplement to V.19, pp. 46–51.
 Grimaud-Herve D., Widianto H. et Jacob T. Two new human fossil remains discovered in Sangiran (Central Java, Indonesia) // Acta Anthropologica Sinica, 2000, Supplement to V.19, pp. 41–45.
 Kaifu Y., Arif J., Yokoyama K., Baba H., Suparka E. et Gunawan H. A new Homo erectus molar from Sangiran // Journal of Human Evolution, 2007, V.52, pp. 222–226.
 Sartono S. Observations on a new skull of Pithecanthropus erectus (Pithecanthropus VIII) from Sangiran, Central Java // Proceedings of the Academy of Science, Amst. B, 1971, V.74, pp. 185–194.
 Tyler D.E. et Sartono S. A new Homo erectus from Sangiran, Java // Human Evolution, 2001, V.16, №1, pp. 13–25.
 Windianto H., Semah A-M., Djubiantono T. et Semah F. A tentative reconstruction of the cranial remains of Hanoman 1 from Bukuran, Sangiran (Central Java) // 100 Years of Pithecanthropus: The Homo erectus Problem. Ed.: J. Franzen. Courier Forschungs-Institut Senckenberg, 1994, V.171, pp. 47–59.

Արտաքին հղումներ 

 Сангиран - Sangiran - Sangiran Dome - Антропогенез.РУ
 Букуран - Антропогенез.РУ

Համաշխարհային ժառանգություն Ինդոնեզիայում