Էրմինիա դել Օրո

Էրմինիա դել Օրո (, ), էրիթրեացի և իտալացի գրող։

Կենսագրություն
Էրմինիա դել Օրոն ծնվել է 1938 թվականի ապրիլի 4-ին, Էրիթրեայի Ասմեր քաղաքում։ Հորական կողմից նրա պապը Էրիթրեա է տեղափոխվել Լոմբարդիայից 1896 թվականին` իտալական գաղութային քարոզչության ֆոնին։

Դել Օրոն Էրիթրեայում անց է կացրել կյանքի առաջին 20 տարիները։ Նա իտալական քաղաքացիություն է ունեցել և իտալերեն է սովորել, սակայն մեծացել է կոսմոպոլիտ միջավայրում. նրա մայրը հրեական ծագում ուներ, նրա ընտանիքի տանը լինում էին հույներ, արաբներ, հինդուսներ։

20 տարեկանում տեղափոխվել է Միլան` մտադիր լինելով լրագրող դառնալ։ 1975-1990 թվականներին աշխատել է միլանյան գրախանութում։

Լատիներեն ու լատինական գրականություն է դասավանդում Հռոմի Սապիենցա համալսարանի գրականության ու փիլիսոփայության ֆակուլտետում։ 1984 թվականից մասնագիտացել է Միջնադարի և Վերածննդի ժամանակաշրջանի լատինական գրականության ուսումնասիրություններում։ Կապ է պահում Էրիթրեայի հետ` այցելելով այնտեղ ընկերներին ու հարազատներին։

Գրական գործունեությունն սկսել է 1988 թվականին` հրապարակելով ինքնակենսագրական «Ասմերա, հաջողություն» (Asmara addio) վեպը։ Այդ ստեղծագործության մեջ, ինչպես նաև` «Լքում. մի էրիթրեյան պատմություն»  (L’abbandono: una storia eritrea) և «Մերարայի ծաղիկը» վեպերում շոշափում է Աֆրիկայում իտալական ֆաշիստական գաղութացման, ներգաղթյալների ու արտագաղթողների թեմաները, նկարագրում է այդ ժամանակաշրջանի կենցաղը, տարբեր ռասաների, մշակույթների ու կրոնների համակեցությունը։

Բացի դրանից, դել Օրոն բազմաթիվ մանկական ու պատանեկան ստեղծագործությունների հեղինակ է։ 

Իտալիայում երկար տարիներ Eks & tra մրցույթի ժյուրիի կազմում է, որը մրցանակ է տալիս ներգաղթյալների կամ նրանց երեխաների կողմից գրած պատմվածքներին։

Ծանոթագրություններ