Լյուկ Մոնտանիե

Լյուկ Անտուան Մոնտանիե (, ), ֆրանսիացի վիրուսաբան, Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետ, բժշկության և ֆիզիոլոգիայի բնագավառում 2008 թվականի Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր, որը նա ստացել է Հարալդ Ցուր Հաուզենի և Ֆրանսուազա Բարե-Սինուսիի հետ համատեղ։ 1983 թվականին Բարե-Սինուսիի հետ բացահայտել է ռետրովիրուս՝ մարդու իմունային անբավարարության վիրուս (ՄԻԱՎ), որն էլ մարդու օրգանիզմում զարգացնում է ՄԻԱՎ։ Սկսած 2000-ական թվականներից՝ մշակել է մի շարք հասկացություններ, որոնք բնորոշվում են որպես կեղծ գիտություն։

Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամ է։

Կենսագրություն 
Լյուկ Մոնտանիեն ծնվել է Տուր քաղաքի մոտ տեղակայված Շարբի քաղաքում հաշվապահի ընտանիքում։ Նրա հայրը գիտության ջատագով էր և հանգստայան օրերին գիտափորձերով էր զբաղվում սեփական տան նկուղում։ 

Մոնտանիեն սովորել է Շատելերոյի քոլեջում, իսկ 1953 թվականին ավարտել է  Պուատիեի համալսարանը՝ ստանալով բնական գիտությունների բակալավրի աստիճան։ Հետայդու՝ երկու տարի անց, նա ավարտում է Փարիզի համալսարանի մագիստրատուրան։ Ապա որպես ասիստենտ աշխատում է Սորբոնի համալսարանի գիտությունների ֆակուլտետում և դասավանդում էր ֆիզիոլոգիայի ամբիոնում, ուր և 1960 թվականին պաշտպանում է իր դիսերտացիան։ Նույն թվականին էլ դիրք է ստանում Գիտական հետազոտությունների ազգային կենտրոնում ("CNRS"), բայց նախընտրում է մեկնել Մեծ Բրիտանիա և անցնել գիտական պրակտիկա․ այնտեղ աշխատում է երեք և կես տարի Կարշոլտոնում ()։

Սանդերսի (F. K. Sanders) հետ միասին Մոնտանիեն ուսումնասիրեց վիրուսային ՌՆԹն և պարզեց, որ  միաշղթա ՌՆԹ-ի վերարտադրություն արդյունքում կարող է առաջանալ երկշղթա ՌՆԹ։ Սա անհրաժեշտ քայլ է հետագա հակադարձ տրանսկրիպցիայի և ԴՆԹի վերաձևավորման համար, ինչն էլ թույլ է տալիս վիրուսին ներկառուցվել հյուրընկալող բջիջի գենային նյութի մեջ։ Սա ժամանակի վիրուսաբանության կարևոր հայտնագործությունն էր։

1963-1965 թվականներին Մոնտանիեն աշխատել է վիրուսաբանության ինստիտուտում Գլազգոյում (Շոտլանդիա) Յան Մաքֆերսոնում, որտեղ 1964 թվականին հայտնաբերել է, որ ագարը՝ կարմիր ջրիմուռներիցի գելանման քաղվածքը, հրաշալի հիմք է քաղցկեղի բջիջների մշակման համար։ Այս տեխնիկան դարձել է օնկոգենների և բջջային վերափոխման ուսումնասիրությունների դասական մեթոդ։

1965-1972 թվականներին Մոնտանիեն եղել է ռադիումի ինստիտուտի (այժմ՝ Կյուրիի ինստիտուտ) լաբորատորիայի տնօրեն։ 1972 թվականին հիմնադրել և դարձել է Պաստերի ինստիտուտի վիրուսային ուռուցքաբանության բաժնի տնօրեն։ Մոնտանիեի հիմնական գիտական ուղղությունը ռետրովիրուսների ուսումնասիրությունն էր՝ որպես քաղցկեղի զարգացման հավանական պատճառ։ Ռետրովիրուսները, որոնք պարունակում են իրենց գենետիկական տեղեկատվությունը ՌՆԹ-ի տեսքով, պարունակում են հակադարձ տրանսկրիպտազ ֆերմենտ, որը սինթեզում է ԴՆԹ-ն ՌՆԹ-ից։ Սա թույլ է տալիս վիրուսին ներկառուցվել հյուրընկալող բջիջում, բայց սեփական վերարտադրության համար վիրուսը առաջացնում է հյուրընկալող բջիջ տարածում՝ առաջացնելով չարորակ ուռուցք։ Բացի այդ, Մոնտանիեն Էդվարդ դե Մեյերի և Ժակլին դե Մեյերի հետ համատեղ առանձնացրել է ինտերֆերոնի սուրհանդակային ՌՆԹ, որն օրգանիզմի առաջին հակավիրուսային պատնեշն է։ Հետագայում դա թույլ տվեց թեքել ինտերֆերոնների գեները և ստանալ դրանք բավարար քանակությամբ՝ դրանք ուսումնասիրելու համար։

1983 թվականին Մոնտանիեն և գործընկերները հրապարակեցին մի աշխատանք, որը նկարագրում էր նոր վիրուսը, որը կոչվում էր LAV («լիմֆադենոպաթիայի հետ կապված վիրուս»), որը հետագայում կոչվում էր HIV (ՄԻԱՎ)։ Մարդու իմունային անբավարարության վիրուսի հայտնաբերման համար Մոնտանիեն և նրա գործընկեր Ֆ. Բարե-Սինուսին 2008 թվականին ստացել են Նոբելյան մրցանակ ֆիզիոլոգիայի և բժշկության ոլորտում։ Այնուամենայնիվ, այս մրցանակը տարաձայնություններ առաջացրեց գիտական համայնքում, քանի որ ֆրանսիական խմբի հետ միաժամանակ և անկախ նրանից, վիրուսը հայտնաբերվել է ամերիկացի Ռոբերտ Գալլոյի կողմից.

1990 թվականին Լ. Մոնտանիեն դարձել է Ֆրանսիայի գիտությունների ակադեմիայի թղթակից անդամ, իսկ 1996 թվականին՝ անդամ։

Գործունեությունը թոշակի անցնելուց հետո 
2000-ական թվականներին Մոնտանիեն տարվել է կեղծ գիտություն հասկացությամբ  «ջրի հիշողություն» մասին։ Զարգացնելով Բենվենիստի գաղափարը՝ Մոնտանիեն առաջ քաշեց այն գաղափարը, որ ԴՆԹ-ն արձակում է ցածր հաճախականության էլեկտրամագնիսական ալիքներ, որոնք փոփոխում են ջուրի կառուցվածքը, և այդ ջուրը գենետիկ տեղեկատվությունը փոխանցում է այլ օրգանիզմների․ վերջինս դա ապացուցելու նպատակով ուսումնասիրություններ է կատարել։ Նա հավատարիմ մնաց այն գաղափարին, որ ԴՆԹ-ի հոմեոպաթիկ նոսրացումները նույնպես էլեկտրամագնիսական ալիքներ են արձակում և ցանկանում էր դրանք օգտագործել քրոնիկ հիվանդությունների ախտորոշման համար։

Մոնտանիեն նաև քարոզել է ՁԻԱՀի բուժման հակագիտական մեթոդները բիոհավելումներով և հակաօքսիդանտներով։ 

2000-ականների վերջին Մոնտանիեն թոշակի անցավ և մեկնեց Չինաստանում հետազոտելու «ԴՆԹ ճառագայթումը», որտեղ նրան տրամադրվեց համապատասխան ֆինանսավորում։ 2009 թվականին Մոնտանիեն հայտարարեց «քվանտային տպագրության»(քվանտային տելեպորտացիա) միջոցով «ԴՆԹ-ի վերարտադրման» մեխանիզմի բացահայտման մասին։ Գիտական հասարակությունը թերահավատորեն վերաբերվեց այդ հայտարարությանը և պահանջեցին իբրև ապացույց ներկայացնել  հետազոտության բոլոր տվյալները, քանի որ հոդվածում՝  այն նկարագրված է ընդհանուր գծերով։ Ստանալով բացասական պատասխան՝ որոշ գիտնականներ Մոնտենիեին մեղադրեցին շառլատանության մեջ։

2010 թվականին Մոնտենիեն հայտարարեց, որ գտել է աուտիզմի առաջացման պատճառը։ Ըստ նրա՝ դա ջրի մոլեկուլի հիշողության մեջ պահպանված ճառագայթումն է, որ փոխանցվում է։ Այս բեկումնային գիտական հայտնագործության համար վերջինս դրամաշնորհի արժանացավ (ARI)։

Նրա այս հայտարարությունն առաջացրել է մասնագետների վրդովմունքը։ Փորձագետները մտավախություն են հայտնել, որ Նոբելյան դափնեկրի բարձր կարգավիճակը կուրացնում է ներդրողներին, ինչը կհանգեցնի գիտության այլընտրանքային մեթոդների ուսումնասիրության համար միջոցների անիմաստ վատնելուն։

2012 թվականի մայիսին Մոնտանիեն մասնակցել է հակապատվաստանյութերի համագումարին, որից հետո 35 Նոբելյան դափնեկիրներ դեմ են արտահայտվել Մոնտանիեի՝ Կամերունի ՁԻԱՀ-ի դեմ պայքարի Աֆրիկյան կենտրոնի () ղեկավարմանը, քանի որ վրդովված էին վերջինիս՝ հակապատվաստումային շարժումների և կեղծ գիտական գաղափարների աջակցությունից։ Մոնտանիեն կենտրոնի ղեկավարի պաշտոնը ստանձնեց 2012 թվականի մարտին և շուտով հետազոտական պլանին որպես «առանցքային նախագիծ» ավելացրեց էլեկտրամագնիսական ալիքներով ՄԻԱՎ-ի հայտնաբերման իր թեման՝ շրջանցելով կենտրոնի գիտական խորհուրդը, որը լուծարվեց վերակազմավորման ժամանակ և չվերաստեղծվեց։ 2014 թվականին Մոնտանիեն կազմակերպել է ջրի հիշողության կողմնակիցների, հոմեոպաթների և այլ կեղծ գիտական հասկացությունների կողմնակիցների սեմինար ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի շենքում, որտեղ գտնվում է ՁԻԱՀ-ի հետազոտությունների և պայքարի համաշխարհային հիմնադրամի () ղեկավարի գրասենյակը։ Ամերիկացի բլոգեր Էնդի Լյուիսը Մոնտանիեին մեղադրել է իր իսկ գաղափարներով տարված լինելու, իսկ ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ին՝ կեղծ գիտություններին աջակցելու մեջ, հասարակական հնչեղության արդյունքում ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի ներկայացուցիչը հրապարակավ հրաժարվել է կեղծ գիտնականների հավաքույթից՝ բացատրելով, որ այն կազմակերպել են Մոնտանիեն և նրա հիմնադրամը, այլ ոչ թե ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն։

2020 թվականի ապրիլին Մոնտանիեն հայտարարեց, որ կորոնավիրուս SARS-CoV-2-ը  արհեստական ծագում ունի։

Խոշոր գիտնականները քննադատել են Մոնտանիեին՝  հակապատվաստումային գաղափարները պաշտպանելու և գիտական դիրքերից հեռանալու համար։ Նա հակադարձեց իր հասցեին հնչեցրած մեղադրանքներին՝ քննադատությունն անվանելով «անձնական հարձակումներ», «սուտ» և «ստոր արշավ»։

Մոնտանիեի որոշ հակագիտական պնդումներ.
  ջուրը պահպանում է պաթոգենների «հիշողությունը», որոնք այլևս չկան իր մեջ,
 ԴՆԹ-ի հատվածները ճառագայթում են էլեկտրամագնիսական ալիքներ, որոնց միջոցով կարող են ախտորոշվել հիվանդություններ,
 հակաօքսիդանտներն ու սննդային հավելումներն ակտիվացնում են իմունիտետը, ինչն էլ կարող է օգնել մարդկան պայքարելու ՁԻԱՀ-ի դեմ։

Պարգևներ 
1973-CNRS արծաթե մեդալ
1986-Կլինիկական բժշկական հետազոտությունների ոլորտում Լասկե-Դեբեյկի մրցանակ  
1986-Եվրոպական գիտական Կյորբեր մրցանակ
1986-Շեելեյի մրցանակ
1986-Լուի-Ժանտեի մրցանակ բժշկության ոլորտում
1987-Գայդների միջազգային պարգև
1988-Ճապոնիայի մրցանակ
1990-Կարլ Լանդշտայների հուշամրցանակ
1993-Բժշկության ոլորտում Ֆեյսալ թագավորի անվան միջազգային մրցանակ
1993, 2008-SEP մեծ ոսկե մեդալ
1994-Հեյնիկեն բժշկական մրցանակ
1997-Ալբերտ Լասկերի մրցանակ բժշկական հիմնավոր հետազոտությունների համար
2000-Տեխնիկական և գիտական հետազոտությունների Աստուրիայի արքայադստեր մրցանակ
2008-Նոբելյան մրցանակ ֆիզիոլոգիայի կամ բժշկության ոլորտում

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Биография
 The discovery of the AIDS virus in 1983.
 PROFILE: Luc Montagnier, Francoise Barre-Sinoussi — AIDS pioneers
 Нобелевскую премию по физиологии и медицине получили немец и двое французов: за открытие вирусов, вызывающих рак и ВИЧ
 Electromagnetic signals are produced by aqueous nanostructures derived from bacterial DNA sequences (Фонд Монтанье)
 Информация на Нобелевском сайте

Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ