Ելենա Միզուլինա

Ելենա Բորիսովնա Միզուլինա (, ), ռուս պետական և քաղաքական գործիչ։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 23-ից Օմսկի շրջանի գործադիր իշխանության ներկայացուցիչ։ Իրավագիտության դոկտոր (1992), պրոֆեսոր, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր իրավաբան։

ՌԴ Պետական դումայի 6-րդ գումարման պատգամավոր «Արդար Ռուսաստան» կուսակցությունից, Պետդումայի ընտանիքի, կանանց և երեխաների հարցերով հանձնաժողովի նախագահ։ 2-րդ, 3-րդ և 5-րդ գումարումների Պետդումայի պատգամավոր։

Եղել է տարբեր քաղաքական կուսակցությունների՝ «ԽԱՊԿ», «Յաբլոկո», «Աջ ուժերի միություն» և «Արդար Ռուսաստան» անդամ։

Հայտնի է որպես ռեզոնանսային նախաձեռնությունների և օրինագծերի հեղինակ և համահեղինակ, որոնք ոչ միանշանակ հասարակական արձագանք են առաջացրել և հաճախ ուղեկցվել են սկանդալներով։ Դրանց թվում են «գեյ-քարոզչությունը», ամուսնալուծությունների և ռուս որբերի օտարերկրյա որդեգրողների դեմ պայքարը։

Կենսագրություն

Կրթություն 
Ծնվել է 1954 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Կոստրոմայի մարզի Բուի քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Բորիս Միխայլովիչ Դմիտրիևը զինծառայող էր։

Դպրոցում նա երազում էր ընդունվել Մոսկվայի միջազգային հարաբերությունների պետական ինստիտուտ նախապատրաստվելով «դիվանագետի գործունեության», բայց 1972 թվականին ընդունվել է Յարոսլավլի պետական համալսարանի պատմության և իրավագիտության ֆակուլտետ։ Նա նույն խմբում էր սովորում ապագա ամուսնու՝ Միխայիլ Միզուլինի հետ, չորս տարի սովորելուց հետո ամուսնացել է նրա հետ։ 1977 թվականին ավարտել է համալսարանը՝ ստանալով իրավաբանի որակավորում։

1977 թվականից մինչև 1984 թվականը աշխատել է նախ որպես խորհրդատու, ապա՝ 1984 թվականից մինչև 1985 թվականը՝ եղել է Յարոսլավլի շրջանային դատարանում ավագ խորհրդատու։ Միևնույն ժամանակ, նա հեռակա ուսում է ստացել Յարոսլավլի պետական համալսարանի ասպիրանտուրայում, 1983 թվականին պաշտպանել է իր թեկնածուական ատենախոսությունը՝ «Քրեական դատավարության վերահսկողության ստուգման բնույթը (Յարոսլավլի շրջանի դատարանի նյութերի հիման վրա)» իրավաբանական գիտությունների թեկնածուի աստիճանի համար։

1987 թվականին Միզուլինան ստացել է ազգային պատմության բաժնի պետի պաշտոնը, գլխավորել է բաժինը մինչև 1990 թվականը։

1992 թվականին, Ռուսաստանի Գիտությունների ակադեմիայի պետական և իրավունքի ինստիտուտում, պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունը «Քրեական գործընթաց. պետական ինքնակարգավորման սահմանը» թեմայով։ 1992 թվականից մինչև 1995 թվականը եղել է՝ Յարոսլավլի պետական համալսարանի պրոֆեսոր։

«Յաբլոկո» և «Աջ ուժերի միություն» 

1993 թվականին «Ռուսաստանի ընտրություն» դաշինքից ընտրվել է ՌԴ ԴԺ Դաշնության խորհրդի առաջին կազմում, որտեղ եղել է սահմանադրական օրենսդրության և դատաիրավական հարցերի հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ, կանոնակարգի և խորհրդարանական ընթացակարգերի հանձնաժողովի անդամ։ 1995 թվականին ընդգրկվել է «Յաբլոկո» միավորման և «Բարեփոխումներ-նոր կուրս» շարժման մեջ։ 1995 թվականից ի վեր նա ղեկավարում էր Յարոսլավլի տարածաշրջանային «Հավասարակշռություն» հասարակական կազմակերպությունը։

1995 թվականի դեկտեմբերին Միզուլինան ընտրվել է 2-րդ գումարման Պետական դումայի պատգամավոր, 1996 թվականի հունվարին վաղաժամկետ վայր է դրել Դաշնության խորհրդի պատգամավորի լիազորությունները։ Երկրորդ գումարման Պետդումայում նա եղել է «Յաբլոկո» խմբակցության անդամ, եղել է օրենսդրության և դատական բարեփոխումների հանձնաժողովի նախագահի տեղակալ, պետականաշինության և քաղաքացիների սահմանադրական իրավունքների հարցերով ենթահանձնաժողովի նախագահի տեղակալ։

1999 թվականի դեկտեմբերին «Յաբլոկոից» ընտրվել է 3-րդ գումարման Պետական դումայի պատգամավոր։ 2000 թվականին հուլիսին գլխավորել է «Յարոսլավլի ժողովրդավարական ուժերի միությունը», որում ընդգրկվել են «Յաբլոկոյի» և «Աջ ուժերի միության» ներկայացուցիչները։ 2001 թվականի փետրվարին նա հայտարարել է, որ չի պատրաստվում հաստատել իր անդամակցությունը «Յաբլոկոյում»։ Նույն թվականի հունիսին նա միացել է «Աջ ուժերի միությանը»։ Միզուլինը իր հեռացումը «Յաբլոկոյից» բացատրել է նրանով, որ ինքը «անձամբ ամաչում է լինել մի կուսակցության կազմում, որը ընտրություններում միայն 5 % ձայն է հավաքել»։ «Դա ինձ համար բարոյական խնդիր է»- ասել է նա։

2004 թվականի փետրվարին Միզուլինան աշխատել է Պետդումայի ներկայացուցչի կողմից Սահմանադրական դատարանում։ Ինքը՝ Միզուլինան, չի բացառել հավանականությունը, որ նա այդ նշանակումը ստացել է ընտրություններում «Աջ ուժերի միության» տապալման պատճառով։ Որպես Պետդումայի ներկայացուցիչ Սահմանադրական դատարանում, 2005 թվականին պաշտպանել Է Ռուսաստանի նահանգապետի ուղղակի ընտրությունները չեղյալ հայտարարելու մասին որոշման իրավաչափությունը։ Սահմանադրական դատարանում իր աշխատանքը համատեղել է Պետդումայի աշխատակազմի իրավական վարչության պետի տեղակալի պարտականությունների կատարման հետ։ 2005 թվականին ավարտել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին առընթեր պետական կառավարման ակադեմիան։

«Արդար Ռուսաստան» 

2007 թվականի սեպտեմբերի 23-ին «Արդար Ռուսաստան. Հայրենիք/կյանք» կուսակցության նախընտրական համագումարը հաստատել է հինգերորդ գումարման Պետդումայի ընտրությունների թեկնածուների ցուցակը։ Ելենա Միզուլինան առաջին համարն էր Օմսկի № 60 տարածաշրջանային խմբում։ 2007 թվականի դեկտեմբերյան ընտրություններում «Արդար Ռուսաստան»-ը հավաքել է ձայների 7.74%-ը և ստացել է 38 մանդատ։ Մանդատ է ստացել նաև Միզուլինան։ Պետդումայի հինգերորդ գումարումում նա միացել է «Արդար Ռուսաստան» խմբակցությանը։ 2008 թվականի հունվարին նա դարձել է Պետդումայի ընտանիքի, կանանց և երեխաների հարցերով կոմիտեի նախագահ։ Միևնույն ժամանակ, «Արդար Ռուսաստանը» ի սկզբանե առաջադրել է այս պաշտոնի համար Սվետլանա Գորյաչևային, ինչը դժգոհություն է առաջացրել, Միզուլինան ղեկավարել է հանձնաժողովը որպես փոխզիջումային գործիչ։

2011 թվականի սեպտեմբերի 24-ին «Արդար Ռուսաստան» համագումարը հաստատել է Պետդումայի վեցերորդ գումարման վեցերորդ գումարման թեկնածուների ցուցակը։ Ելենա Միզուլինան առաջին համարն էր Օմսկի № 52 տարածաշրջանային խմբում։ Ընտրություններում «Արդար Ռուսաստանը» Օմսկի մարզում հավաքել է ձայների 16,45 % -ը, իսկ երկրում ընդհանուր առմամբ 13,25 %-ը և ստացել է 38 մանդատ։ Մանդատ է ստացել նաև Միզուլինան։

2015 թվականի հուլիսին Օմսկի մարզի նահանգապետի ժամանակավոր պաշտոնակատար Վիկտոր Նազարովը, գրանցվելով որպես Օմսկի մարզի նահանգապետի թեկնածու, ընտրական հանձնաժողով է ներկայացրել Դաշնության խորհրդի երեք թեկնածուներից բաղկացած ցուցակը, որոնց թվում եղել է նաև Ելենա Միզուլինան։ Նազարովը հաղթել է ընտրություններում և 2015 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Ելենա Միզուլինը ստանձնել է Դաշնության խորհրդի անդամի՝ Օմսկի շրջանի նահանգապետի լիազորությունները։ Պետդումայի պատգամավորի մանդատը փոխանցվել է Ալեքսանդր Կրավցովին։

2017 թվականի հունվարի 23-ին «Արդար Ռուսաստան» կուսակցության տարածքային բաժանմունք դիմում է ներկայացրել կուսակցությունից դուրս գալու մասին։ Հնարավոր պատճառներից են եղել ԶԼՄ-ների և «Արդար Ռուսաստանի» առանձին անդամների դժգոհությունը կուսակցության Օմսկի բաժանմունքի ղեկավար Վլադիմիր Գուսելետովի նկատմամբ։

Ծանոթագրություններ 

ԽՄԿԿ անդամներ
Ռուս կին քաղաքական գործիչներ
Իրավաբանական գիտությունների դոկտորներ
Ֆեմինիստ քաղաքական գործիչներ
20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
«Յաբլոկո» կուսակցության անդամներ
Ռուս պետական գործիչներ
Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ
Կին իրավաբաններ