Հվարան

Հվարան (, բառացիորեն՝  ծաղիկ երիտասարդներ), երիտասարդական սոցիալական համակարգ՝ Սիլլայի հին կորեական թագավորությունում, որը գոյություն է ունեցել մինչև 10-րդ դարը։ Հվարանում հավաքագրում էին 14-15 տարեկան պատանիների, ինչպես արիստոկրատների ընտանիքներից, այնպես էլ հասարակ ընտանիքներից, որոնք հետո հատուկ կրթություն էին ստանում։

Խաղաղ ժամանակ նրանք սովորում էին կանոնիկ կոնֆուցիոսական և բուդդիստական տեքստեր,ճանապարհորդում էին լեռներուվ և դաշտերով, այցելում սրբավայրեր, աշխարհի ներդաշնակությունը ամրապնդող արարողություններ կատարում, սովորում էին երկիր կառավարել։ Պատերազմի ժամանակ նրանք կռվում էին առաջին շարքում և շատ լավ պատրաստված մարտական ջոկատներ էին, որոնց քաջագործությունների մասին շատ տեղեկություններ էին պահպանվել կորեական մատյաններում՝ ինչպիսիք էին Սամգուկ սագին և Սամգուկ յուսան են։

Հվարանների հոգեբանական պատրաստվածությունը հիմնված էր հինգ կանոնների վրա, որը ձևակերպվել էր հվարանների առաջին հոգևոր ուսուցչի կողմից՝ բուդդիստ վանական Վոնգվանի կողմից, ով ապրել է Չինփհյոն-վան արքայի ղեկավարման տարիներին (579-631)։
 Եղիր հավատարիմ պետությանդ ( )
 Հարգիր ծնողներիդ ()
 Անկեղծ եղիր ընկերներիդ հետ()
 Մարտում եղիր խիզախ ()
 Եղիր դժվարահաճ ()

Հիերարխիա
 Վոնխվա (  «ծաղիկների աղբյուր») - ազնվական տիկին - հովանավորություն
 Կուկսոն ( «պետական սրբեր») - մեծ վարպետ
 Վոն Սոնխվա () - ավագ սպա, վերապատրաստման համար պատասխանատու 
 Պխունվոլչժու( «քամու և լուսնի տերեր») - գլխավոր սպա
 Նանդո( «ուղեկցող մարտիկներին») - հվարանների կրտսեր ենթակաները

Արտաքին հղումներ 
 Курбанов Сергей. История Кореи: с древности до начала XXI в. Глава 8 § 3. Силлаский институт хваранов

Կորեայի պատմություն