Մատա Պրետա էկոլոգիական կայան

Մատա Պրետա էկոլոգիական կայան (), էկոլոգիական կայան Բրազիլիայի Սանտա Կատարինա նահանգում։ Այն պահպանում է Ատլանտյան անտառի բուսականության հատվածներ, ներառյալ վտանգված բույսերի և կենդանիների տեսակներ։

Տեղագրություն 

Մատա Պրետա էկոլոգիական կայանը Սանտա Կատարինա նահանգի Աբելարդու Լուս մունիցիպալիտետում է։ Ունի 6566.50 հա տարածք։ Էկոլոգիական կայանը գտնվում է Պարանա նահանգի սահմանից անմիջապես հարավ։ Տեղակայված է Կլեվելանդիա ու Պալմասի միջև ընկած BR-280 մայրուղու հարավային մասի երկայնքով՝ երեք առանձին հատվածներում։ SC-155 մայրուղին արևելյան հատվածը բաժանում է կենտրոնական հատվածից։ Բուֆերային գոտու լայնությունը 500 մետր է և ներառում է Կլեվելանդիա համայնքի մի մասը։

Պատմություն 
Մատա Պրետա էկոլոգիական կայանը ստեղծվել է 2005 թվականի հոկտեմբերի 19-ին։ Գործընթացը շատ առճակատային էր` հողատերերի խիստ հակազդեցությամբ պայմանավորված։ Խորհրդատվական խորհուրդը ստեղծվել է 2010 թվականի սեպտեմբերի 1-ին։ 2016 թվականի դրությամբ իրավական կարգավիճակը դեռ վերջնական տեսքի չի բերվել ու հողի սեփականատերերը չեն փոխհատուցվել։ Դաշտային ուսումնասիրություններ չեն իրականացվել և կառավարման ծրագիր չի եղել։ 

Այն դասվում է Բնության պահպանության միջազգային միության I կատեգորիային (խիստ բնական արգելավայր)։ Նպատակն է` պահպանել բնությունը և աջակցել գիտական հետազոտություններին։ Կառավարվում է Չիկո Մենդեսի Կենսաբազմազանության պահպանության ինստիտուտի կողմից։

Շրջակա միջավայր 
Տեղանքը լեռնային է, կտրտված փոքր ջրուղիներով, որոնք սնուցում են Շապեկո գետը Որուգվայի գետային ավազանում։ Բարձրությունները ծովի մակարդակից բարձր են 830-1050 մետր։ Տարեկան տեղումների միջին քանակը 2100 մմ է։ Ջերմաստիճանը տատանվում է 10-ից մինչև 30 °C, իսկ միջինը՝ 20 °C է։ 

Էկոլոգիական կայանը Ատլանտյան անտառ բիոմում է։ Բուսականությունը հիմնականում խառը խոնավ անտառային է։ Անտառի երեք հատվածները ռեգեներացիայի տարբեր փուլերում են։ Դրանցից մեկը լավ պահպանված է և ներառում է բրազիլական արաուկարիաների հսկայական կանգուն ծառատեսակներ, որոնք պատմության մեջ բնորոշ են առաջնային անտառի ձևավորմանը։ Դրանք են՝ բրազիլական ընկուզենին, սղոցին և Sloanea lasiocoma։ Մյուս երկու հատվածները ցույց են տալիս մարդկային գործունեության ազդեցությունը, պարզաբանելով, որ դրանցում կան սուկցեսսիայի աճի տարբեր փուլեր։ Այնուամենայնիվ, դրանք պարունակում են հազվագյուտ և վտանգված ծառատեսակներ։ 

Կարևոր ծառատեսակներից են՝ Dicksonia sellowiana, Cordia trichotoma, Ocotea pulchella և այլն։ Պահպանված կաթնասուններից և թռչնատեսակներից են՝ օցելոտը (Leopardus pardalis), օնցիլլան (Leopardus tigrinus), Leopardus pajeros (Leopardus colocolo), պուման (Puma concolor) և գաճաճ այծյամը (Mazama nana)։ 

Բուֆերային գոտին պարունակում է գյուղատնտեսական փոքր բնակավայրեր, փոքր ու մեծ տնտեսություններ և սոճու մեծ տնկարկներ։ Կան սոյայի, լոբու, ցորենի և եգիպտացորենի հսկայական դաշտեր։ Շրջանը ենթարկվում է ծառահատումների և գյուղատնտեսության ինտենսիվ ճնշման։ Մասնատումից բացի, էկոլոգիական կայանին վնաս են հասցնում որսորդությունը, ձմռան վերջին բուֆերային գոտու դաշտերում բռնկված հրդեհները, լքված տնային կենդանիներն ու հարձակվող էկզոտիկ տեսակները։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 

Բրազիլիայի էկոլոգիական կայաններ
Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ