Նատալյա Ռյազանցևա

Նատալյա Ռյազանցևա (, ), ռուս և խորհրդային սցենարիստ, կինոդրամատուրգ և Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի պրոֆեսոր։ ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1987 թվական)։

Կենսագրություն 
Ծնվել է Մոսկվայում։ Ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի սցենարային ֆակուլտետը (1962 թվական, վարպետ` Եվգենի Գաբրիլովիչ)։

Որպես սցենարիստ իր դեբյուտն է նշել ոչ խաղարկային կինոյում։ 

1977 թվականից դասավանդում է «Կինոդրամատուրգի վարպետություն», 1987 թվականից արվետսանոց է ղեկավարում Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներում։

1996 թվականից բեմական արվետսանոց է ղեկավարում Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտում։ Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի պրոֆեսոր է։  

ՌՍՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ է (1987 թվական)։

Ֆիլմագրություն 
 1965 թվական` Ես քսան տարեկան եմ` դրվագ
 1966 թվական` Թևերը (Վալենտին Եժովի հետ միասին)
 1967 թվական` Վալենտին Կուզյաևի անձնական կյանքը 
 1971 թվական` Երկար հրաժեշտը
 1971 թվական` Տաք-սառը
 1973 թվական` Բաց գիրքը (Վենիամին Կավերինի հետ միասին)
 1975 թվական` Ուրիշի նամակները
 1977 թվական` Ալ ծաղիկը
 1981 թվական` Նկարչի կնոջ դիմանկարը
 1981 թվական` Ծնողական օր (կարճամետրաժ)
 1982 թվական` Ձայնը 
 1984 թվական` Պատկառուկների փունջը և մյուս ծաղիկները 
 1984 թվական` «Ես չեմ կարող գալ ժամանակին» (կարճամետրաժ)
 1992 թվական` Ծուխը (սերիա 3, ըստ Իվան Տուրգենևի)
 1994 թվական` Ոչ ոք չի ուզում գնալ 
 1994 թվական` Ես ազատ եմ, ես ոչ ոքի չեմ պատկանում 
 2000 թվական` Սեփական ստվերը
 2011 թվական` Որջի լույսերը (ըստ Գարի Գորդոնի պատմվածքի)

Անձնական կյանք 
 Առաջին ամուսնություն (1959-1962 թվական)` Գենադի Շպալիկով
 Երկրորդ ամուսնություն (1966-1986 թվական)` Իլյա Ավերբախ

Ծանոթագրություններ 

Ռուս սցենարիստներ
Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական արվեստների և գիտության ազգային ակադեմիայի ակադեմիկոսներ