Ֆլորենս Բալգարնի

Ֆլորենս Բալգարնի (, ), բրիտանացի ընտրող, խոսնակ, խաղաղապահ, ֆեմինիստ և զգոն ակտիվիստ։ Նրան բնութագրում են որպես «համառ լիբերալ»։ Լիդիա Բեկերի ազդեցությամբ՝ Բագարնին սկսել է իր աջակցությունը կանանց ընտրական իրավունքին Մեծ Բրիտանիայում տասնյոթ տարեկանից։

Վաղ տարիներ
Ֆլորեն Բալգարնին ծնվել է Անգլիայի Հյուսիսային Յորքշիրում, Սկարբորո քաղաքում, 1856 թվականի օգոստոսի 19–ին։ Նրա ծնողները Հարավային Քլիֆի ծխական եկեղեցու հայտնի այլադավան քահանա Ռոբերտ Բալգարնին (1826–1899) էր, և կինը՝ Մարթա Ռուքը։ Ընտանիքում երկու կրտսեր քույրերն էին, այդ թվում մեկը՝ Մերի անունուվ։

Կարիերա
1883 թվականին Բալգարնինը ընտրվել է Սկարբորոյի դպրոցական խորհրդի անդամ։ Հենց այստեղ Բալգարնին զարգացրել է իր հմտությունները՝ որպես խոսնակ։ Իր հայրենի քաղաքում առաջացրել է մեծ սպասումներ իր հետագա կարիերայի համար։ Լոնդոն գնալուց ի վեր՝ 1884 կամ 1886 թվականներին, ժուժկալությունն իրեն առավել հետաքրքրող թեման էր, և այն հարցը, որի շուրջ խոսում էր շատ հաճախ։ 1884 –ականներին, փոքր–ինչ վախով, Բալգարնին նախ սկսել է ելույթ ունենալ հասարակության առջև, սակայն այն դարձավ հաճույքի աղբյուր։ Անգլիայի Դերբի քաղաքում անցկացված համընդհանուր ընտրությունների ժամանակ հանդես է եկել խոսքով մի քանի հազար մարդու առջև։ Դա նրա համար «փառավոր կյանքի մարդաշատ ժամն էր», և բնութագրում էր նրա սրամիտ լիազորությունները, և որ, ամբոխի մեջ այլախոհը, ով ընդհատել է Բալգարնիի խոսքը, ընդունել է նրա տեսակետը։

Մինչև 1889 թվականը, զբաղեցնում էր կանանց ընտրական իրավունքի կենտրոնական ազգային ընկերության քարտուղարի պաշտոնը, բայց այս պաշտոնից հրաժարվել է՝ ավելի հարմար պաշտոնի համար՝ Բրիտանիայի կանանց ասոցիացիայի Լեդի Հենրի Սոմերսեթի գլխավորությամբ քարտուղար։ Այս պաշտոնը նա զբաղեցրել է մինչև 1895 թվականը, որից հետո ժամանակ է տրամադրել՝ խոսելու և գրելու ժուժկալության և այլ պատճառների համար։ Բալգարնին «Ոստիկանության բաժանմունքներում ոստիկանության մատրոններ նշանակելու մասին աղերսագրի» (1894) հեղինակն է։

1902 թվականին, Վաշինգտոն ԿՇում, ներկայացրել է Կանանց ընտրական իրավունքի ընկերությունների ազգային միությունը կանանց ընտրական իրավունքի դաշինքի առաջին, միջազգային համաժողովին։ Նա նաև կապված էր Արբիտրաժի և խաղաղության միջազգային ասոցիացիայի, Բրիտանական հակալինչի լիգայիև Կանանց վերադարձը խթանող հասարակության հետ, ինչպիսիք են կոմսության խորհրդականները, անհատական իրավունքների ասոցիացիան, բարոյական բարեփոխումների միությունը և կանանց, տղամարդկանց ակումբները։ Նաև ժողովրդական ընտրական իրավունքի ֆեդերացիայի գործադիր կոմիտեի համահիմնադիր էր։

Մահացել է Իտալիայի Ֆլորենցիա քաղաքում, 1928 թվականի մարտի 25–ին և թաղվել է Դափնիների գերեզմանատանը, Ֆլորենցիայում։

Ծանոթագրություններ

Հղումներ

Իրավասություն

 https://archive.org/details/pleaforappointme00balg
 https://books.google.com/books?id=w-9MAAAAMAAJ&pg=PA182

Գրականություն
 
 

1856 ծնունդներ
1928 մահեր
Անգլիացի ֆեմինիստներ
Կանանց իրավունքներ
Կանանց իրավունքներ ըստ երկրի
Կանանց իրավունքները Եվրոպայում