Անպատկառը (պատմվածք)

«Անպատկառը»  (), ռուս խորհրդային գրող Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի պատմվածքը՝ գրված 1925 թվականին։

Հրապարակումներ 
«Անպատկառը» պատմվածքն առաջին անգամ լույս է տեսել «Երիտասարդ լենինիստ» թերթում, թիվ 121-31, 30 մայիսի - 12 հունիսի, 1925 թվականին։ Պատմությունն ընդգրկվել է հեղինակային ժողովածուներում ՝ «Երկնագույն տափաստան» (1926) և «Երկնագույն տափաստան. Դոնի պատմություններ 1923-1925» (1931)։

Սյուժե 
Ստեղծագործության գործողությունների ժամանակահատվածի տևողությունը 1920 թվականի ամառվա վերջն է։ Պատմության գլխավոր հերոսը՝ յոթ տարեկան Մինկան, վիրավորական «Անպատկառ» մականունով, ապրում է մոր և պապիկի հետ Վերին Դոն կազակական գյուղերից մեկում։ Նրա ծննդյան պահին Մինկայի ծնողները ամուսնացած չէին, ինչը բամբասանքի նյութ  է դառնում հարևանների և հասակակիցների համար։ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ տղայի հայրը՝ նախկին հովիվը, որը մասնակցել էր Առաջին աշխարհամարտին և անցել էր բոլշևիկների կողմը, մահանում է Սպիտակ կազակների ձեռքով։ Ինքը՝ Մինկան, դառնում է ողբերգական իրադարձությունների ականատես, որը խորը հետք է թողնում իր մանկական հոգում։

Նախատիպեր 
«Անպատկառը» պատմվածքը «մասամբ ինքնակենսագրական է», Մինկինի նախատիպը հենց ինքը` Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովն է։ Զրույցում գրող Ե. Գ. Լևիցկին պատմվածքն անվանում է «մասամբ ինքնակենսագրական։ Մ. Պ. Շոլոխովան հիշում է, որ գրողի հայրը իր միակ որդուն անվանում էր Մինկին։ Հասակակիցները <...> Մինկայի և Նախալյոնոկի այնպիսին էին, ինչպես Միխայիլ Ալեքսանդրովիչ Շոլոխովի ծնողները, որոնք ամուսնացած չէին մինչև 1913 թվականը»։

Քննադատություն 
Նախալյոնոկի առաջին գրախոսություններից մեկը՝ մատենագիտական ինստիտուտի «Գիրքը՝ ուղղված սոցիալիզմի շինարարներին», նշում է, որ հեղինակի վարպետ ցուցադրումը «Կազակների, հիմնականում երիտասարդների, նույնիսկ երեխաների» աղքատ խավերի արթնացման մասին է։ Ի. Գ. Լեժնևը գրել է պատմվածքի կոմպոզիցիոն ներդաշնակության և «ինտոնացիայի հարստությունը» աշխատության մեջ, որը սերտորեն կապված է կերպարների հոգեբանական վերլուծության հետ։

Էկրանավորում 
Ստեղծագործությունն էկրանավորվել է։ 1961 թվականին «Մոսֆիլմ» կինոստուդիայում  նկարահանվել է «Անպատկառը» համանուն հեռուստատեսային գեղարվեստական կինոնկարը, բեմադրող ռեժիսորն է Եվգենի Կարելովը, սցենարիստը՝ Առնոլդ Վիտոլը։ Ֆիլմում չի կարելի չհիշել գլխավոր հերոս Մինկուին, երիտասարդ Վլադիմիր Սեմենովը ոչ միայն խաղացել է այդ անմոռանալի կերպարը, այլև ապրել դրանով։ Նրա աննկարագրելի «Եվ դու, պապիկ, հիշե՛ք» արտահայտությունը հավիտյան մնում է այս չծերացող ֆիլմի հանդիսատեսի հոգում, որը հատուկ մրցանակ է ստացել Մոնտե Կառլոյի կինոփառատոնում։

Գրականություն 
 Շոլոխովի հանրագիտարան։ Կոլեկտիվ հեղինակներ. գլխավոր խմբագիր Յու. Ա. Դվորյաշին, մուտք  Մ. Շ. Շոլոխով, Մոսկվա «СИНЕРГИЯ» հրատարակչություն, 2013, 1216 էջ, Ill. ISBN 978-5-94238-022-9 / Шолоховская энциклопедия/ Колл. авторов; глав. ред. Ю. А. Дворяшин; вступ. ст. М. М. Шолохов. — М.: Издательский дом «СИНЕРГИЯ», 2013. — 1216 с.: ил. ISBN 978-5-94238-022-9

Արտաքին հղումներ 
 Нахаленок.
 Отзыв о рассказе М. А. Шолохова «Нахалёнок»
 Нахаленок
 Анализ рассказов Шолохова 20-30-х годов

Միխայիլ Շոլոխովի ստեղծագործություններ
1925 ստեղծագործություններ