Ուգո Պրատ

Ուգո Պրատ (Ուգո Էուջենիո Պրատ) (,)՝ իտալացի նկարիչ և կոմիքսների հեղինակ։ Աշխարհի ամենահայտնի Կորտո Մալտեզե իտալական կոմիքսի հեղինակ։ 2005 թվականի Այսների մրցանակի դափնեկիր։

Կենսագրություն

Վաղ տարիներ 

Ծնվել է Ռիմինի քաղաքում, իտալացի պրոֆեսիոնալ ռազմական Ռոլանդո Պրատի (մահացել է 1942 թվականին ֆրանսիական համակենտրոնացման ճամբարում, Արևելյան Աֆրիկայում գերի ընկնելուց հետո) և Վենետիկյան բանաստեղծ Էուջենիո Ժեներոյի () դուստր Էվելինա Ժեներոյի ընտանիքում։ Նրա հայրական պապիկը՝ Ջոզեֆ Պրատը, անգլիացի էր։ Ուգո Պրատը նաև Բորիս Կարլոֆի ազգականն է (Վիլյամ Հենրի Պրատի կեղծանունն է), ով Ֆրանկենշտեյնի հրեշի դերը խաղացել է 1931 թվականի հայտնի էկրանավորման ժամանակ։ 

Ուգոն մանկության մեծ մասն անցկացրել է Վենետիկում։ Այս քաղաքը մեծ ազդեցություն է ունեցել իր կյանքում, դառնալով այն վայրը, որտեղ Պրատը 1943 թվականին դեբյուտել է որպես կոմիքսների նկարիչ։

1937 թվականին փոքրիկ Ուգոն մոր հետ տեղափոխվում է Աբիսինիա, որտեղ, Բենիտո Մուսոլինիի այդ երկիրը նվաճելուց հետո, հավակնում էր իր հոր աշխատանքին։ Ռոլանդո Պրատի մահից հետո նրա կինն ու որդին ռազմագերիների ճամբարում էին, որը գտնվում է Դիրե Դաուայի մոտ, որտեղից ավելի ուշ վերադարձվել են Իտալիա՝ Կարմիր Խաչի Միջազգային Կոմիտեի գործունեության արդյունքում։ 1944 թվականին կասկածվում էր ՍՍ կազմի մեջ լինելու մեջ, որպես Հարավային Աֆրիկայի ենթադրյալ լրտես։ 

Պատերազմի ավարտից հետո Ուգո Պրատը տեղափոխվում է Վենետիկ, որտեղ մասնակցում է դաշնակից զորքերի համար զվարճանքի կազմակերպմանը։ Ավելի ուշ, միանում է «Վենետիկի խմբին», որը միավորում է մի քանի իտալացի ծաղրանկարիչներ, ինչպիսիք են Ալբերտո Օնգարոն () և Մարիո Ֆաուստինելին ()։ 1945 թվականին այդ խումբը սկսեց թողարկել արկածային կոմիքսների «Asso di Picche» ամսագիրը։ Ամսագիրը բավականին հաջող հրատարակություն է դարձել և իր էջերում հրապարակել երիտասարդ տաղանդավոր նկարիչների գործեր. Դինո Բատտալիայի (), Րինալդո դ'Ամիի () և Ջորջիո Բելլավիտիսայի ()։ «Տուզ Պիկ» () կատակերգության գլխավոր հերոսը մեծ ճանաչում է ստացել Արգենտինայում, որտեղ Պրատը, ի վերջո, 1949 թվականին հրավիրվել է աշխատելու։

Արգենտինա 

1940 թվականի վերջին Պրատը տեղափոխվում է Բուենոս Այրես, որտեղ աշխատում է Արգենտինայի Editorial Abril հրատարակչությունում։ Այնտեղ նա հանդիպում է արգենտինացի կոմիքսների նկարիչների հետ. Խոսե Լուիս Սալինաս (José Luis Salinas), Ալբերտո Բրեչչի և Ֆրանցիսկո Սոլանո Լոպեսը։ Խմբագրությունում Ֆրոնտերները հրապարակել են նրա կոմիքսների վաղ սերիաներից մի քանիսը, ինչպիսիք են՝ Junglemen, Sgt. Kirk, Ernie Pike և Ticonderoga։ Բոլոր այդ սերիաների սցենարները գրվել են Հեկտոր Օստերհելդի կողմից , Արգենտինայի խոշորագույն գրողներից մեկը։ Պրատը նաև զբաղվել է նկարչական ուսուցմամբ Պանամերիկյան արվեստի դպրոցում () Enrique Lipszyc ղեկավարության ներքո։ Հաճախ ուղևորվում Է Հարավային Ամերիկա Ամազոնյան դաշտավայր և Մատու Գրոսա։ Իր կյանքի այս ընթացքում Ուգո Պրատը սկսում է գրել «Էնն ջունգլիներից» սեփական կոմիքսների առաջի գիրքը ( Anna della jungla), որտեղ հանդես է գալիս և՛ որպես սցենարի հեղինակ, և՛ որպես նկարիչ։ Այս գրքում պատմված պատմությունը շարունակվել է Capitan Cormorant և Wheeling սերիաներում։ Գիրքն ավարտվել է Ուգո-ի Իտալիա վերադառնալուց հետո։

Վերադարձ Իտալիա 

Սկսած 1959 թվականի ամառից Փրատը մի ամբողջ տարի ապրում է Լոնդոնում, որտեղ բրիտանացի սցենարիստների հետ համատեղ աշխատում է Fleetway Publications () ։ Այնուհետև, չնայած տնտեսական ծանր իրավիճակին, նա կրկին մեկնում է Արգենտինա։ Եվ, միայն 1962 թվականին, Պրատը վերադառնում է Իտալիա, որտեղ սկսում է համագործակցել Corriere dei Piccoli մանկական կոմիքսների ամսագրի հետ, որի համար ադապտացնում է արկածային գրականության դասականների մի քանի գործեր, այդ թվում. «Գանձերի կղզին» և «Առևանգված» Սթիվենսոնը։

1967 թվականին Ուգոն ծանոթանում է Ֆլորենցո Իվալդիի հետ, որի հետ սկսում է թողարկել ամսագիր, որի անվանումը («Sgt. Kirk») համընկել է կոմիքսների գլխավոր հերոս Հեկտոր Օստերհելդի անվան հետ։ Պրատը ամսագրի առաջին համարում հրապարակում է իր ամենահայտնի «Աղի ծովի բալադ» նովելը (), որտեղ ընթերցողներին ներկայացնում է նոր հերոս՝ Կորտո Մալթեզեին։

Կորտոյի մասին շարքը շարունակվել է երեք տարի անց Pif ամսագրում։ Իր ստեղծագործության մեջ Պրատը օգտագործել է ինչպես էզոթերիկ տեսությունները, ինչպիսիք են Կաբալան, այնպես էլ իրական պատմական փաստերը։ Նրա պատմություններից շատերը տեղի են ունենում իրապես գոյություն ունեցող վայրերում և կապված են իրական պատմական իրադարձությունների հետ։ Որպես օրինակ կարելի է բերել 1755 թվականի պատերազմը ֆրանսիացի և բրիտանացի գաղութարարների միջև, որը նկարագրված է Ticonderoga-ում, կամ Աֆրիկայի գաղութային պատերազմները։ Պրատը իրականացնում է մանրամասն ուսումնասիրություններ, ստեղծել է հակասական պատմությունը, այնպես էլ և պատմականորեն համարժեք տեսողական շարքը։ Որոշ կերպարներ իր զավեշտական գրքում խստորեն նկարագրում է իրականում գոյություն ունեցող մարդկանց, կամ ստեղծում են իրական նախատիպին շատ մոտ այլընտրանքային անձ, ինչպես գլխավոր հակառակորդ Կորտո-Ռասպուտինի դեպքում։ Շատերը երկրորդական կերպարներով հայտնվում են Պրատի այլ պատմություններում, այնպես, որ հավաքելով միասին բոլոր պատմությունները դուք կարող եք վերստեղծել յուրահատուկ այլընտրանքային տիեզերք, նկարագրել է Ուգո Պրատը։

Պրատի կողմից ստեղծված մեկ այլ մեծ շրջան է Gli scorpioni del deserto-ի հինգ թողարկումներից բաղկացած շարքը։

Հրապարակվել է l'uomo del gran nord — Jesuit Joe կոմիքսը։ Ուգո նաև գրում է կոմիքսների սցենարներ Tutto ricominciò con un'estate indiana և El Gaucho իր ընկերոջ և աշակերտի՝ Միլը Մանարայի։

Վերջին տարիներ 

1970 թվականից մինչև 1984 թվականը Ուգո Պրատը բնակվում է Ֆրանսիայում՝ աշխատելով իր հերոս Կորտո Մալթեզեի բարդ բնույթի վրա։ Կորտոի մասին կոմիքսների շարքը արագ ձեռք բերեց ժողովրդականություն և ավելի ուշ ալբոմային ձևաչափով հրապարակված գիրքը թարգմանվեց 15 լեզուներով։ 1984 թվականին Պրատը տեղափոխվում է Շվեյցարիա, որտեղ ապրում է մինչև 1995 թվականը։ Այդ ընթացքում, Կորտոի միջազգային հռչակը միայն աճում է։ Ֆրանսիայում այնպիսի հրատարակչություններ, ինչպիսիք են Casterman, Dargaud-ը և Humanoides Associés-ը թողարկում են մի քանի ալբոմներ, որոնք ավելի վաղ աշխատում են Ուգոի կողմից։ Անխոնջ ճանապարհորդ Պրատը շարունակում է իր ճանապարհորդությունը Կանադայից Պատագոնիա, Աֆրիկայից Խաղաղ օվկիանոսի ափ։

Ուգո Պրատը մահացել է 1995 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ քաղցկեղից։ Նա մեծ ազդեցություն է ունեցել բազմաթիվ կոմիքսների հեղինակների, ինչպես սցենարիստների, այնպես էլ նկարիչների ստեղծագործությունների վրա։ 2005 թվականի հուլիսի 15-ին San Diego Comic-Con International-ում նա դարձավ այդ տարվա չորս մասնագետ մրցանակակիրներից մեկը։

Պրատի կողմից ստեղծված սերիաներից մեկը. « Gli scorpioni del deserto » շարունակվեց նրա մահից հետո։ 2005 թվականին լույս է տեսել վեց նոր մաս՝ Pierre Wazeem-ի հեղինակությամբ, որը այնուհետև վերնագրվեց. «Le chemin de fièvre»։

Ամենահայտնի աշխատանքներ 
 Asso di Picche (L’As de pique, Ace of Spades, 1945—1949)
 El Sargento Kirk ()  (Sgt. Kirk, 1953—1959)
 Ticonderoga (1957—1958)
 Ernie Pike ()  (1957—1959)
 Ann y Dan (Anna nella giungla, «Ann of the Jungle», Ann de la jungle, 1959)
 Capitan Cormorant (1962)
 Fort Wheeling ()  (1962)
 Корто Мальтезе (1967—1992)
 Una ballata del mare salato (1967), անգլերեն թարգմանություն. Ballad of The Salt Sea (Harvill Press ()  1996)
 Il segreto di Tristan Bantam (1970)
 Corto toujours un peu plus loin՝ մասամբ թարգմանվել է անգլերեն, որը կոչվում է The Banana Conga (1979—1971)
 Le celtiche (1972), թարգմանվել է անգլերեն անվան տակ. The Celts, (Harvill Press 1996) և A Mid-Winter Morning’s Dream (1971—1972)
 Le etiopiche (1972—1973)
 Corte Sconta detta Arcana (1974)
 Favola di Venezia (1976)
 La casa dorata di Samarcanda (1980)
 La giovinezza (1981)
 Tango (1985)
 Le elvetiche «Rosa Alchemica» (1987)
 Mu (1988)
 Gli scorpioni del deserto, Les Scorpions du Desert, The Scorpions of the Desert (1969-9
 Les Scorpions du désert (Դրվագ 1, 1969-73)
 Piccolo chalet…(1975)
 Vanghe Dancale (1980)
 Dry Martini Parlor (1982)
 Brise de mer (1992)
 L’uomo dei Caraibi (1977)
 L’uomo del Sertao (1977)
 L’uomo della Somalia (1979)
 L’uomo del gran nord (1980)
 Tutto ricominciò con un’estate indiana (1983)
 Cato Zulu (1984-88)
 El Gaucho (1991)
 Saint-Exupéry, le dernier vol (1994)
 Morgan (1995)

Դերասանական կարիերա 

Որպես դերասան, էկրանին մի քանի հայտնություններից կարելի է առանձնացնել Ռոզետիի դերը՝ () 1978 թվականի Ժանկարլո Սանտին ֆիլմում՝  «Quando c’era lui… caro lei!» Պաոլո Վիլաջիոյի հետ։ Նա նաև խաղացել է տարօրինակ տեսուչի դեր Ժանկարլո Սոլդիի «Nero» ֆիլմում։ Մեկ այլ ֆիլմ, որտեղ նա հայտնվում է՝ ֆրանսիական «Rosso sangue» ֆիլմն է։

Պարգևներ և մրցանակներ 

 1969. Gran Guinigi per il disegnatore italiano փառատոն, Իտալիա, Լուկա, «Աղի ծովի բալլադ» ()։

 1974. Սան Միշել մրցանակ՝ Լավագույն իրատեսական պատմության համար։

 1976. Անգուլեմի կոմիքսների միջազգային փառատոն, լավագույն արտասահմանյան իրատեսական զավեշտական կոմիքս, «Աղի ծովի բալլադ» ()։

 1981. Անգուլեմի միջազգային կոմիքս փառատոն, մրցանակ Elle:

 1987. Անգուլեմի կոմիքսների միջազգային փառատոն,  կոմիքսներիլավագույն արտասահմանյան գիրք, «Բաբյե ամառ» () - ի համար։

 1988. Անգուլեմի կոմիքսների միջազգային փառատոն, Փառատոնի 15-ամյակի հատուկ Գրան պրի<ref ։

 1996. Մաքս և Մորիցա մրցանակ, Գերմանիա, Best German language comic import, «Սենտ Էկզյուպերի. վերջին թռիչքը» ()։

 2005. Այսների մրցանակ:

Հիշողություն 

Ուգո Պրատի անունը կրում է վենետիկյան Լիդո շրջանի Հանրային գրադարանը (via Sandro Gallo, 136/B 30126 Venezia, Lido)։

Հրապարակումներ 

 Հրապարակումներ  Pif Gadget ամսագրում։
 Հրապարակումներ À Suivre ամսագրում։
 Հրապարակումներ  Pilote ամսագրում։
 Հրապարակումներ  Տինտին ամսագրում։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 Ուգո Պրատի պաշտոնական կայք
 Ուգո Պրատի արխիվ
 Ուգո Պրատ   comicbookDB կայքում
 Досье Уго Пратта
 

Կոմիքսների նկարիչներ
Սցենարիստներ այբբենական կարգով
Իտալացի նկարիչներ