Սեգուլա (հրաբուխ)

Սեգուլա , հանգած ստրատոհրաբուխ Սեգուլա կղզում, որն ընդգրկված է Ալեուտյան կղզիների կազմում։ Լինելով Առնետների կղզիների մաս, Սեգուլա հրաբուխը Անդրեանովյան կղզիների հետ միասին տեղակայված է Կիսկա կղզու արևմուտքում։

Հրաբուխը և կղզին աստիճանաբար ձևավորվել են ստորջրյա խառնարաններից, աճը տեղի է ունեցել ժայթքման ընթացքում լավայի հոսքի և պիրոկլաստիկ նյութի արտանետումների պատճառով։ Հրաբխի չափը` 7,5-ը 6,7 կմ-ի վրա։ Ըստ տարբեր աղբյուրների՝ հրաբխի բացարձակ բարձրությունը տատանվում է 1153-ից մինչև 1160 մ։

Կառուցվածք 
Ջրային էրոզիայի և սառցապատման տեսանելի հետքերի բացակայության պատճառով հրաբխի ձևավորումը վերագրում են անթրոպոգենի ժամանակաշրջանին։ Սեգուլան ունի կոնաձև տեսք և արմատապես շեղվում է գագաթնակետից (ճեղքվածքից), բացառությամբ հյուսիս-արևմտյան ճաքից, որի դեպքում ֆրեգոմագմատիկ ժայթքումը, հավանաբար, հանգեցրել է կղզու հյուսիսային մասում գետի ձևավորմանը։ Լավայի և պիրոկլաստիկ հոսքերի փոփոխությունը բազմաբնույթ է (ափին ենթարկվող ծածկույթների հաստությունը հասնում է 30 մ-ի), իսկ ցածր բարձրությունների վրա գտնվող պիրոկլաստիկ հոսքերը զբաղեցված են բուսականությամբ։ Հյուսիսային ճառագայթահարման լանջը ծածկված է լավայի հոսքերով, որոնք, հավանաբար, հոսում են գագաթային խառնարանից, փոքր լավայի հոսքերը արևելյան ափի երկայնքով գալիս են դուստր հրաբխային կոներից։ Ըստ լավայի հոսքերի երկարության, որի երկարությունը որոշ դեպքերում հասնում է 18 կմ-ի, ենթադրվում է, որ Սեգուլան վերջին անգամ ժայթքել է վերջին մի քանի դարերի ընթացքում։

Համաձայն բաղադրիչ շարքի կազմի՝ հրաբուխը վերագրվում է, այսպես կոչված, տոլեիտի կենտրոններին։

Ծանոթագրություններ 

Հրաբուխներ այբբենական կարգով
Հանգած հրաբուխներ
ԱՄՆ-ի ստրատոհրաբուխներ