Հովհաննես Աղպաշյան

Հովհաննես Եսայու Աղպաշյան, Խիկար (), հայ երգիծաբան, հրապարակախոս, խմբագիր, թարգմանիչ։ Եղել է «Յառաջ» թերթի գլխավոր խմբագիրը։

Կենսագրություն 
Հովհաննես Եսայու Աղպաշյանը ծնվել է 1910 թվականին (այլ տվյալներով՝ 1909 թվականին) Կեսարիայի Ճյուճյուն (Ջուջան) գյուղում՝ մուսալեռցիների ընտանիքում։ Աշխատակցել է Բեյրութի մի շարք պարբերականների, եղել «Ժողովուրդի ձայն» հասարակական-քաղաքական օրաթերթի, 1943 թվականին՝ նույնանուն գրական, գիտական ամսաթերթի, 1948 թվականին՝ «Ժողովուրդի պայքար» պարբերականի, «Մեր նշանաբանն է «յառաջ»» (1965 թվականից կոչվել է «Յառաջ») շաբաթաթերթի գլխավոր խմբագիրը։

Ստեղծագործություններ 
Լույս են տեսել Աղպաշյանի «Մեր խմբագիրները» (1970), «Բաղաձայն սենֆոնի հայ անաւարտ դատի» (1973), «Ա՜խ, լաճեր տնաւեր եւ Ապու Հասսուն եւ իր էշն ասուն» (1980), «Մեղրամոմէ կիսանդրիներ» (1986) երգիծական, «Պայքարի ոլորապտոյտին մէջ» (2001) երկերը, «Անուրախ մանկութիւն» (1985) հուշագրությունը։

Տպագրվել է նաև արաբագիր մամուլում։ Այնտեղ լույս են տեսել Աղպաշյանի՝ Պետրոս Դուրյանի, Գրիգոր Զոհրապի, Երուխանի, Ռուբեն Զարդարյանի և այլոց ստեղծագործությունների թարգմանություններ, արաբերեն թարգմանել և առանձին գրքով հրատարակել է Երվանդ Օտյանի «Ընկ. Փանջունի ի Ծապլվար» վեպը, արաբերենից հայերեն՝ Մարտուն Ապպուտի «Ֆարէս աղա» («Յառաջ», 1968, ապրիլ-նոյեմբեր) երգիծական վեպը։

Հեղինակ է նաև «Արաբական ազգային ազատագրական զարթօնքը» (1959) աշխատության։

Տպագրվել է Խիկար կեղծանվամբ։

Գրականություն 
2017 թվականին Բեյրութում լույս է տեսել Հովհաննես Աղպաշյանի որդու՝ Պարույր Աղպաշյանի «Հովհաննես Աղպաշյան» ժողովածուն, որը ինքնատիպ ձոն է անվանի խմբագրին, ազգային և հասարակական գործչին։ Գիրքը տպագրվել է նրա մահվան 30-րդ տարելիցի կապակցությամբ։ Գրքում բազմակողմանիորեն ներկայացված են Հովհաննես Աղպաշյանի կյանքը և ստեղծագործական ուղին։

Ծանոթագրություններ 

Հայ երգիծաբաններ
Հայ խմբագիրներ
Հայ հրապարակախոսներ
Հայ թարգմանիչներ