Անտոնիա Բրենտանո

Անտոնիա Բրենտանո (, ի ծնե`  Իոգանա Անտոնիա Յոզեֆա ֆոն Բիրկենշտոկ (, ) ,  ավստրիացի արվեստ կոլեկցիոներ,  մեկենաս և Լյուդվիգ վան Բեթհովենի մտերիմ ընկերը։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1780 թվականի մայիսի 28-ին, Վիեննայում, ավստրիացի դիվանագետ և Յհան Մելխիրով ֆոն Բիրկենշտոկի արվեստի գործերի կոլեկցիոների և նրա կնոջ` Կառոլինա Խոսեֆա ֆոն Հայի դուստրն է։ Անտոնիայից բացի ընտանիքը երեք որդիներ ուներ` Գուգո Կոնրադ Գոտֆրիդը (1778—1825), Կոնստանտին Վիկտորը (ծնվել և մահացել է 1782 թվականին) և Յոհան Էդուարդ Վալենտինը (ծնվել և մահացել է 1784 թվականին)։ Վիեննայում ընտանիքը ապրել է Լանդշտրասեի կենտրոնական փողոցում գտնվող մեծ դղյակում, որտեղ տեղակայված էր մեծ գրադարան և Բիրգենշտոկի արվեստի գործերի մեծ հավաքածու։ Անտոնիայի ութերորդ տարեդարձից 10 օր առաջ մահացել է նրա մայրը, և աղջկան ուղարկել են Պրսբուրգի Ուրսուլինսկի վանքում գտնվող դպրոց (այժմ ՝ Բրատիսլավա)։

Հայրը նրա համար արժանի ամուսին էր փնտրում, և նա ամուսնացավ Կլեմենս Բրենտանոյի և Բետինա ֆոն Արնիմի խորթ եղբոր` վաճառական Ֆրանց Բրենտանոյի հետ։ Նրանք ծանոթացել են 1796 թվականի վերջին և 1797 թվականի սկզբին։ Անտոնիայի հոր հետ երկար բանակցելուց հետո նրանք ամուսնացել են 1798 թվականի հուլիսի 23-ին, Սուրբ Ստեփանոսի տաճարում, Վիեննայում։ Մեկ շաբաթ անց նրանք տեղափոխվել են Մայնի Ֆրանկֆուրտ։ Անտոնիայի և Ֆրանցի ընտանիքում ծնվել են վեց երեխաներ. Մատիլդա (03.07.1799 — 05.04.1800), Գեորգ Ֆրանց Մելխիոր (13.01.1801 — 01.03.1853), Մակսիմիլիանա Էյֆրոսինա Կունիգունդա (08.11.1802 — 01.09.1861), Յոզեֆա Լուդովիկա (29.06.1804 — 02.02.1875), Ֆրնացիսկա Էլիզաբեթ (26.06.1806 — 16.10.1837), Կառլ Յոզեֆ (08.03.1813 — 18.05.1850):

1809 թվականի օգոստոսին Անտոնիան վերադարձել է Վիեննա, հիվանդ հորը խնամելու նպատակով, վերջինս մահացել է 1809 թվականի հոկտեմբերի 30-ին։ Նրա մահից հետո, Անտոնիան երեք տարի մնացել է Վիեննայում, որպեսզի զբաղվեր գրադարանի ֆոնդի և հոր արվեստի գործերի հավաքածուով, ինչպես նաև վերահսկեր թանկարժեք իրերի վաճառքը։ 1832 թվականին Անտոնիան վաճառել է դատարկ առանձնատունը, իսկ հոր կտավներից ամենաարժեքավորը` Վան Դեյքի «Քրիստոսի սուգը» նա կտակել է Ֆրանկֆուրտի մայր տաճարին։

1810 և 1812 թվականներին Բրենտանո ընտանիքը ծանոթացել է համապատասխանաբար Բեթհովենի և Բախի հետ։ Բեթհովենը դարձել է ընտանիքի բարեկամ, և Բրենտանոների տան մշտական հյուրը, մինչ նրանք գտնվում էին Վիեննայում։ Ավելի ուշ, նա Անտոնիային է շնորհել իր  ամենակատարյալ գործերից մեկը` «Դիաբելլիի թեմայի շուրջ տատանումները»։

Անտոնիան մահացել է 1869 թվականի մայիսի 12-ին, Մայնի Ֆրանկֆուրտ, թաղվել է քաղաքի գլխավոր գերեզմանատանը :

2018 թվականին հայտնաբերվել է Բեթհովենի Սիմֆոնիա № 7-ի պարտիտուրա, որը նախկինում անհայտ էր։ Երգահանը այն ավարտել էր 1812 թվականի մայիսի 13-ին։ Տիտղոսաթերթը կրում է ձեռագիր ձոն. «Meiner hochverehrten Freundin Antonie Brentano von Beethoven» («Իմ հարգարժան ընկերուհի Անտոնիա Բրենտանոյին Բեթհովենից»)։ Փաստաթուղթը ձեռք է բերվել Բեթհովենի կենտրոնի կողմից Սան Խոսեում (ԱՄՆ) Կալիֆոռնիայի համալսարանի կողմից։

Անմահ սիրելին 
Լյուդվիգ վան Բեթհովենը Անտոնիա Բրենտանոյի հետ ծանոթացել է 1810 թվականի մայիսին, Բետինա ֆոն Արնիմի միջոցով և նրանց մեջ խորը ընկերություն է ձևավորվել։ Բեթհովենի մահից հետո, նրա սեղանի գաղտնի բաժնում հայտնաբերվել է «Նամակ անմահ սիրելիին», որը ուղղված չէր ոչ ոքի։ Արդյունքում, ավելի քան մեկ դար տևած գիտական հակասություններից հետո, որպես անմահ սիրուհու թեկնածուներ առաջադրվել են հետևյալ կանայք` Ջուլիետա Գվիչարդին, Թերեզա Բրունսվիկը, Ժոզեֆինա Բրունսվիկը, Դորոտեյա ֆոն Էրտմանը, Ամալիա Սեբալդը, Բետինա ֆոն Արնիմը և Անտոնիա Բրենտանոն։ Ըստ ամերիկացի երաժշտական պրոդյուսեր Սոլոմոն Մեյնարդի, որը հայտնի է վիեննական դասական կոմպոզիտորների կենսագրական ուսումնասիրություններով, այս «Անմահ սիրելին» հենց Էնթոնի Բրենթանոն էր։

Գրականություն 

 Andreas Niedermayer. Frau Schöff Johanna Antonia Brentano. Ein Lebensbild, Frankfurt 1869.
 Rudolf Jung. Goethes Briefwechsel mit Antonie Brentano 1814—1821. Weimar 1896.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Brentano (geb. Edle von Birkenstock), Antonie Josepha
 Das Brentanohaus in Winkel

Գերմանացի հավաքորդներ