Մարգարիտ Հովսեփյան

Մարգարիտ Իվանի Հովսեփյան (), հայ երգչուհի (քնարակոլորատուրային սոպրանո), Երևանի պետական համալսարանի պրոֆեսոր։

Կենսագրություն 
Մարգարիտ Հովսեփյանը ծնվել է 1955 թվականի հուլիսի 24-ին Կրասնոդարում։ Ավարտել է Կրասնոդարի Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի անվան երաժշտական ուսումնարանի դաշնամուրի (դասատու՝ Մ. Ռիբիցկայա), մեներգեցողության (1974, դասատու՝ Մ. Կոստանյան-Սահաթչյան), Դոնի Ռոստովի կոնսերվատորիայի մեներգեցողության (1980, Ա. Բելյաևայի դասարան) բաժինները, Երևանի պետական կոնսերվատորիայի ասպիրանտուրան (1993, ղեկ.՝ Ա. Սարաջևա)։ 

1977 թվականից եղել է Դոնի Ռոստովի, Կրասնոդարի ֆիլհարմոնիաների մեներգչուհի։ 1985 թվականին դարձել է Հայաստանի պետական երգչախմբի, ապա՝ Երևանի օպերայի և բալետի թատրոն մեներգչուհի. դերերգերից են՝ Ջիլդա (Ջ. Վերդիի «Ռիգոլետտո»), Շամախանի թագուհի (Ն. Ա. Ռիմսկի-Կորսակովի «Ոսկե աքաղաղ»), Ռոզինա (Ջ. Ռոսսինիի «Սևիլյան սափրիչ»), Ֆրասկիտա (Ժ. Բիզեի «Կարմեն») և այլն։ 

Հանդես է եկել մենահամերգներով. երգացանկում՝ Ա. Հարությունյանի, Լ. Չաուշյանի, Կ. Զաքարյանի, Վ. Բաբայանի, Է. Միրզոյանի, Գ. Չթչյանի, Մ. Պ. Մուսորգսկու, Ս. Մ. Սլոնիմսկու և ուրիշների երգաշարեր։

Ֆ. Պուլենկի «Մարդկային ձայն» և Ս. Ազնավուրյանի «Հույս» (նվիրված է Հովսեփյանին) մոնոօպերաների առաջին կատարողն է Հայաստանում։ Համերգներով շրջագայել է Ս. Պետերբուրգում, Մոսկվայում, Կրասնոդարում և այլուր։

Մրցանակներ 
 2012 – Միջազգային Muzika klassica մրցանակաբաշխության Մեծ մրցանակ (Մոսկվա-Ռազա)։

Երկեր 
 Հետք ամբողջ կյանքում, Երևան, 2005։ 
Խոսքի նշանակությունը երաժշտագեղարվեստական կերպարի ստեղծման մեջ (ուսում­նամեթոդական աշխատանքների ժողովածու, № 5), Երևան, 2008։

Հայ օպերային երգչուհիներ
Հայ սոպրանոներ