Պեր Մորուա

Պեր Մորուա (, ), ֆրանսիացի քաղաքական գործիչ, սոցիալիստ, Ֆրանսիայի վարչապետ 1981 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 1984 թվականի հուլիսի 17-ը։

Կենսագրություն 
Ծնվել է Նոր դեպարտամենտի Քարթիի դեպարտամենտում, ուսուցչի ընտանիքում, ավարտել է մանկավարժական ուսումնարանը և արտադրական ուսուցման համակարգում դասախոսություններով հանդես եկել։ 

Նա աշխատել է ուսուցիչ,  ղեկավարել է Սոցիալիստական ​​կուսակցության երիտասարդական շարժումը և ուսուցիչների արհմիությունը։ 1945 թվականին նա մասնակցել է սոցիալիստական ​​շարժմանը։

1950-1958 թվականներին եղել է Ֆրանսիայի Սոցիալիստական ​​երիտասարդության ազգային քարտուղար։ 1955-1959 թվականներին՝ Ազգային կրթության ֆեդերացիայի արդյունաբերական ուսուցման քոլեջների աշխատողների արհմիության գլխավոր քարտուղար։ 1961 թվականից աշխատել է որպես Սոցիալիստական ​​կուսակցության Դաշնության քարտուղար իր հայրենի Նոր դեպարտամենտում, որը համարվում էր խոշորագույն կուսակցություններից մեկը։ 1963 թվականից՝ քաղբյուրոյի անդամ էր, իսկ 1966 թվականից՝ գլխավոր քարտուղարի տեղակալ (Գայ Մոլլետ)։ 1965-1968 թվականներին դարձել է ժողովրդավարական և սոցիալիստական ​​ուժերի դաշնության գործադիր կոմիտեի անդամ։ 

1971 թվականին նա սատարել է Ֆրանսուա Միտտերանին և շուտով դարձել  նրա տեղակալը վերակազմավորված Սոցիալիստական ​​կուսակցությունում, գլխավորել է հյուսիսային ֆեդերացիան և ընտրվել  կուսակցության համակարգման հարցերով ազգային քարտուղար (1971-1979 թվականներին)։ 1973 թվականին նա ընտրվել է Լիլի քաղաքապետ և Ֆրանսիայի Ազգային ժողովի անդամ։

Շուտով, սակայն, նա հայտնվել է Միտտերանի հակառակ թևում։ 1979 թվականի ընտրություններում նա դաշնակցել է Միտտերանի ներկուսակցական հակառակորդ Միշել Ռոկարդին։ Այնուամենայնիվ, Միտտերանը չի հեռացրել նրան, Ռոկարդին և Մարուային կուսակցությունից, և նույնիսկ վերջինիս դարձրել է որպես վստահված անձ՝ 1981 թվականին ընտրություններից առաջ։

Վարչապետի պաշտոնում 
1981 նախագահական ընտրություններիի հաղթանակից հետո Ֆրանսուա Միտտերանը Մորուային նշանակել է վարչապետ և լուծարել խորհրդարանը՝ օրենսդիր մարմնում մեծամասնություն ստանալու համար։ Հաջորդ ընտրություններին խորհրդարանում ստացան միատարր նախագահական մեծամասնություն։

Մորուայի աշխատանքային գործունեության ընթացքում ընդունվել են մի շարք սոցիալական օրենքներ, աշխատանքային շաբաթը կրճատվել է և դարձել 39 ժամ,  կենսաթոշակ են սահմանել 60 տարիքային խմբերին։ Այնուամենայնիվ, Մորուան փորձել է դեմ լինել 1983 թվականին Միտտերանի կողմից ընդունված սոցիալիստական ​​քաղաքական ծրագրին։ Հաջորդ տարի նա հրաժարական է տվել։

1988-1992 թվականներին (Միտտերանի երկրորդ անգամ վերընտրվելուց հետո, երբ Ռոկարը դարձել էր վարչապետ), Մորուան Ֆրանսիական սոցիալիստական կուսակցություն առաջին քարտուղար էր։

Սոցինտերնի նախագահ 
1992-1999 թվականներին Ֆրանսիայի սենատում ընտրվել է Սոցիալիստական ինտերնացիոնալի նախագահ։ 2001 թվականին որպես Լիլի քաղաքապետ նա հրաժարական է տվել, նրան հաջորդել է Մարտին Օբրին, որը նույնպես հայտնի էր որպես սոցիալիստ ակտիվիստ։ Ֆրանսիայի նախագահական ընտրություններին մասնակցելու ժամանակ նա սատարել է Սեգոլեն Ռուայալին։

Նրա անունով է կոչվում Ֆրանսիայի Պեր Մորուա մարզադաշտը։

Պարգևներ 
 Քվեբեկի ազգային շքանշանի սպա

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
Pierre Mauroy at the French Senate
 Biographie du Premier ministre Pierre Mauroy sur gouvernement.fr
 Notice biographe de Pierre Mauroy dans le Dictionnaire biographique, mouvement ouvrier, mouvement social]
 Pierre Mauroy, de l'enfant à l'éléphant, documentaire biographique à partir de son témoignage et d'archives 

 
Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
Ֆրանսիայի վարչապետներ
«Իտալիայի Հանրապետությանը մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի մեծ խաչի ասպետներ