Ես խենթ եմ

«Ես խենթ եմ» (), Ջ․ Դ. Սելինջերի պատմվածքը որը գրվել է Collier’s ամսագրի 1945 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թողարկման համար։ Չնայած պատմվածքի թաքնված մելանխոլիային, ամսագիրը նկարագրել է այն որպես «երեխայի հուզիչ պատմություն, որի միակ սխալն այն էր, որ նա հասկանում էր մարդկանց այնքան լավ, որ նրանց մեծ մասը շփոթված էին, և միայն շատ քչերը կարողացան հավատալ նրան»։

«Ջերոմ Դեյվիդ Սելինջերը պատերազմում անցկացրել է ընդհանուր առմամբ 299 օր։ Այս բոլոր օրերին նա ենթարկվել է մտավոր, հոգևոր և ֆիզիկական հարձակման, գուցե դրա համար էլ նրա բոլոր հետագա ստեղծագործություններն այսպես թե այնպես պատմում են աշխարհի փխրունության մասին։ Հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո առաջին օրը նշանավորվել է նոր պատմվածքով, որի վերնագիրն ինքնին խոսուն է»— գրել է ռուս գրող Աֆանասի Մամեդովը։

Պատմվածքը ներկայացվում է Հոլդեն Քոլֆիլդի անունից։ Ավելի ուշ Սելինջերը վերաշարադրել է այս պատմվածքը, որպեսզի այն ներառի իր «Տարեկանի արտում՝ անդունդի եզրին» դասական վեպում։

Սյուժե 
Հոլդեն Քոլֆիլդը հեռացվել է դպրոց-պանսիոնատից։ Նա հետևում է բլրի վրայից հետևում է բասկետբոլային խաղին և հրաժեշտ տալիս դպրոցին։ Այնուհետև նա գնում է պատմության  տարեց ուսուցիչ պարոն Սպենսերի մոտ, որը վրդովված է նրա ակադեմիական անբավարար առաջադիմության պատճառով և խրատում է նրան։ Հոլդենը պատմում է, թե ինչպես է գնացքում հանդիպել իր «անպետք» համակուրսեցու մորը։ Ինքը ստել է նրան, թե ինչ հրաշալի է նրա որդին, քանի որ մտածել է, որ դա կմխիթարի նրան։ Հոլդենը խոստովանում է, որ ցավում է իր հեռացման համար հիմնականում այն պատճառով, որ չի հասցրել փորձել դահուկային կոշիկները, որոնք վերջերս ստացել է մորից։ Չնայած կոշիկներն այնպիսին չէին, ինչպիսին ինքն էր ցանկանում, բայց տխուր է մտածել մոր մասին, որը, անշուշտ, շատ ժամանակ է ծախսել որդու համար նվեր գնելու համար։

Չնայած պարոն Սպենսերի հանդեպ համակրանքին, Հոլդենը հասկանում է, որ իրենից ոչ կարեկցանք, ոչ ապրումակցում չի ստանա, ուստի հանկարծակի հրաժեշտ է տալիս և հեռանում։ Գիշերային գնացքով նա ժամանում է Նյու Յորք և մտնում իր ընտանիքի բնակարան։ Նա խոսում է իր կրտսեր քույրերի՝ Ֆիբիի և Վիոլայի հետ։ Նույնիսկ Ֆիբին է կշտամբում նրան ուսման մեջ ունեցած անհաջողության համար։ Հոլդենը վերջապես խոստովանում է իր ծնողներին, որ կրկին հեռացվել է։ Նա հանգում է այն եզրակացության, որ իրեն դպրոց չեն ուղարկի, և այժմ իրեն սպասում է տհաճ աշխատանք գրասենյակում։

Ծանոթագրություններ 

Ջերոմ Դեյվիդ Սելինջերի ստեղծագործություններ