Գաուդենցիո Ֆերրարի

Գաուդենցիո Ֆերրարի() (), Լոմբարդյան դպրոցի իտալացի նկարիչ և քանդակագործ։ Լոմբարդյան մաներիզմի ամենաօրիգինալ վարպետներից մեկը։ Ֆերրարան երբեմն իր աշխատանքները ստորագրել է «De Varalli» կամ «De Varalli vallis», քանի որ ծնվել էր Պիեմոնտի Վարալո (Varallo) կոմունայի մոտակայքում, իսկ հետագայում աշխատել է այնտեղ։ Ֆերրարայի եղբորորդին հայտնի նկարիչ և լոմբարդյան դպրոցի մաներիզմի տեսաբան Ջ. Պ. Լոմացոն էր։ Գաուդենցիոն երկու անգամ ամուսնացել է։ Առաջին ամուսնությունից նա 1509 թվականին ունեցել է որդի և 1512 թվականին դուստր։ 1528 թվականին նա ամուսնացել է Մարիա Մաթիա դելլա Ֆոպայի հետ, ով մահացել է շուրջ 1540 թվականին՝ որդու մահից անմիջապես հետո։

Գաուդենցիո Ֆերրարին սովորել է Միլանում և Ֆլորենցիայում։  Բենուայի պնդմամբ, նրա ուսուցիչներն էին՝ Մակրինո դ'Ալբան և Ստեֆանո Սկոտոնը։  Աշխատել է Հռոմում։ Ընկերացել է Ռաֆայելի հետ։  Ֆերրարին Միլանում հանդիպել է Լեոնարդո դա Վինչիի հետ 1490-1498 թվականներին և հետևել Սանտա Մարիա դելլա Գրացիեի վանքում «գաղտնի ընթրիք» որմնանկարի վրա նրա աշխատանքին։ Ֆերրարիի գեղանկարչական ստեղծագործություններում նկատելի է Լեոնարդո դա Վինչիի, Պիետրո Պերուջինոյի, Կոռեջոյի և լոմբարդյան նկարիչների ազդեցությունը՝ Դոնատո Բրամանտեի, Վինչենցո Ֆոպպայի, Բրամանտինոյի, Բեռնարդո Դզենալեի։  Ֆերրարիի մտերիմ ընկերն էր «Լեոնարդեսկը» Բեռնարդինո Լուինին։

Ֆերրարայի՝ որպես նկարչի ձևավորումը կապված է Սանտուարիո Սանտա Մարիա դելե Գրեզիի կառուցման և նկարչության հետ Վարալոյում և Սակրո Մոնտե դի Վարալոյում, որտեղ Ֆերրարան արձաններ էր կատարում փայտով և տերակոտայում։ Հետազոտողները նշում են, որ Ֆերրարան իսկապես կրոնական նկարիչ էր՝ ազդեցության ենթարկվելով Հյուսիսային Իտալիայի և Գերմանիայի Գոթիկների կողմից։ Այս առումով նրա անհատականությունը «այնքան հստակ է առանձնանում այդ ժամանակի իտալացի նկարիչների շրջանում, որ բնական է թվում եզրակացնել, որ Գաուդենցիոն իր երիտասարդության տարիներին շրջել է Ռինոյի ափերով և երկար ու խորը ընկղմվել նրա խորհրդական մթնոլորտում»։  Ֆերրարան Ֆրանսիական Սակրո Մոնտե վանքի մատուռների նշանավոր ուխտագնացության անսամբլի հիմնական ստեղծողն էր, նա իր կյանքի ավելի քան տասը տարին նվիրել է այդ գործին։ Նա միաժամանակ հանդես է եկել որպես քանդակագործ, նկարիչ և ճարտարապետ։ Նրա գործը շարունակեցին Բերնարդինո Լանինոյի աշակերտը և այլ տաղանդավոր նկարիչներ՝ Ջուլիո Սեզարե Լուինին, Գալեացցո Ալեսսին, Անտոնիո դ'Էնրիկոն, Ֆերմո Ստելլան։

Վերջին աշխատանքները՝ որմնանկարներ և զոհասեղանների նկարներ, նկարիչը ստեղծել է Կոմոյում և Միլանում։ 1536 թվականին դադարել է աշխատել։ Գաուդենցիոյի աշակերտը Ջովաննի Բատիստա դելլա Սերվան էր։ Նկարչի հուշարձանը գտնվում է Վարալո քաղաքում, իսկ այն տան վրա, որտեղ նա ապրում էր ընտանիքի հետ, տեղադրվել են կիսանդրին և հուշատախտակը։

Ծանոթագրություններ 

 
16-րդ դարի իտալացի նկարիչներ
Իտալացի նկարիչներ
Իտալացի քանդակագործներ
Վերածննդի նկարիչներ
Իտալացի ճարտարապետներ