Ֆրիգգա Կարլբերգ

Ֆրիգգա Կարլբերգ (, ի ծնե` Աննա Ֆրեդրիկա Լունդգրեն (, ), շվեդ կին գրող, սոցիալական աշխատող և ֆեմինիստուհի։ 1903-1921 թվականներին եղել է կանանց ընտրական իրավունքի ազգային ասոցիացիայի կենտրոնական կոմիտեի անդամ և 1902-1921 թվականներին` Շվեդիայի կանանց ընտրական իրավունքի հասարակության Գյոթեբորգի բաժանմունքի նախագահ։

Կենսագրություն 

Ֆրիգգա Կարլբերգը ծնվել է հարուստ ընտանիքում, սակայն մեծ դժվարությամբ է հորը համոզել թույլ տալ իրեն կրթություն ատանալ։  1876 թվականին, փոստային պաշտոնյա Անդրեաս Կարլբերգի հետ ամուսնանալուց հետո, տեղափոխվել է Գյոթեբորգ։

Կարլբերգը Գյոթեբորգում բնակվելով զբաղվել է կանանց խնդիրներով և սոցիալական աշխատանքով և դարձել 1884 թվականին հիմնադրված Գյոթեբորգի կանանց ասոցիացիայի ()  կանանց առաջին կազմակերպության ազդեցիկ անդամ։ Նաև հիմնադրել է «Sällskapet Myrornas barnhem» կազմակերպությունը, որը տուբերկուլոզով վարակված ծնող ունեցող առողջ երեխաներին բնակարան է տրամադրել։ Կարլբերգը գլխավորել է կին սոցիալական աշխատողների կազմակերպությունը և եղել Շվեդիայի աղքատների օգնության ասոցիացիայի անդամ։

Ֆրիգգա Կարլբերգը Գյոթեբորգի սոցիալ և քաղաքականապես ակտիվ կանանց շրջանում դարձել է կենտրոնական գործիչ, և երբ 1902 թվականին ստեղծվել է Շվեդիայի կանանց ընտրական իրավունքի հասարակությունը, նա հանդես է եկել իր` Գյոթեբորգի բաժանմունքի ստեղծման նախաձեռնությամբ և իր կյանքի ամբողջ ընթացքում մշտապես ընտրվել նրա նախագահ։ Կարլբերգը քաջատեղյակ էր, մասնավորապես, կանանց ընտրական իրավունքի համար բրիտանական և ամերիկյան շարժման մասին, և մի անգամ Սիլվիա Փանքհյորսթին հրավիրել է դասախոսություն կարդալ։ Նա նաև ներկայացրել է Շվեդիան կանանց ընտրական իրավունքի մի քանի միջազգային կոնֆերանսներին. սկզբում որպես Շվեդիայի կանանց ընտրական իրավունքի հասարակության անդամ, իսկ վերջին անգամ` 1923 թվականին, Հռոմում որպես Շվեդիայի կառավարության ներկայացուցիչ։

Որպես գրող՝ Ֆրիգգա Կարլբերգն իր վեպերում և պիեսներում պատկերել է կանանց խնդիրները, ինչպես նաև բնակչության աղքատ խավերի` քաղաքականության վրա ազդող կենսապայմանները։ Նրա «För rättfärdighets skull» վեպն Էլին Վագների «Pennskaftet» վեպի հետ հավասարապես շվեդական սուֆրաժիստական շարժման ամենահայտնի գրական ստեղծագործությունն է։

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 
 Svenskt biografiskt lexikon (1927)
 Svenska män och kvinnor: biografisk uppslagsbok (Bonnier, 1944)
 Christina Florin: Kvinnor får röst (Atlas, 2006)
 Barbro Hedvall (2011). Susanna Eriksson Lundqvist. red. Vår rättmätiga plats. Om kvinnornas kamp för rösträtt. Förlag Bonnier. 

Շվեդ կին գրողներ
Շվեդ սուֆրաժիստներ
Շվեդ ֆեմինիստներ
Շվեդ դրամատուրգներ
Շվեդ թարգմանիչներ
Կին դրամատուրգներ