Կապանդրիտիոն

Կապանդրիտիոն (), նաև Կապանդրիտի (), փոքրիկ քաղաք Հունաստանում։ Վարչականորենն առնչվում է Ապրոպոս համայնքին Արևելյան Ատտիկայի ծայրամասային միավորին։ Գտնվում է ծովից 367 մետր բարձրության վրա՝ Պարնիս լեռան արևելյան լանջերին՝ Աֆիդնեից հյուսիս-արևելք և Մարաթոն գետից հյուսիս, Աթենքից 32 կմ հեռավորությամբ։ Ըստ 2011 թվականի վիճակագրության՝ բնակչության թիվը 3359 է։

Անվանում
Կապանդրիտի անվան ծագման բազմաթիվ վարկածներ կան։ Դրանցից մեկն այն է, որ այն առաջացել է արվանական կուրսի անունից (), նաև և ըստ այլ վկայությունների՝ նրա անունը վերագրվում է այս տարածքում ապրած բյուզանդական հրամանատար Կապանդրիտին (XII դար)։ Կապանդրիտի անվան հայտնի մեկնաբանությունը բացատրում է անունը -ից, , քանի որ տարածքի ցուրտ կլիման պահանջում էր երեք թիկնոց տաքանալու համար ():

Պատմություն 
Կապանդրիտոնին մոտ գտնվում է հին քաղաք Աֆինդան։ Նախապատմական գտածոներ են հայտնաբերվել Կոտրոնի բլրի վրա։ Ըստ լեգենդի՝ Թեսևսը այստեղ է  բերում Գեղեցկուհի Ելենային, երբ իր ընկերոջ՝ Պարիս-ի օգնությամբ առևանգում է նրան Սպարտաից։
Հունաստանում  Ֆրանկոկրատիայի ժամանակաշրջանում՝ 1380-1425 թվականներին, արվանացիները բնակություն են հաստատում այդ տարածքում, երբ սկսվում է Ատտիկայի բնակեցումը։ Նրանք ի սկզբանե թույլտվություն են ստանում Աթենքի Աչոլիի դուքսից  բնակություն հաստատելու Աթենքի շրջակայքում՝ ամրապնդելու համար քաղաքի պաշտպանությունը տարբեր արշավանքներից։ Արվանացիները ռազմատենչ զինվորներ էին և Աթենքի պաշտպաններ։ Հյուսիսային Ատտիկայում նրանք բնակավայր են հիմնում ներկայիս Կապանդրիտիոնի շրջակայքում, որտեղ կային ջրի աղբյուրներ, և զբաղվում են հողագործությամբ, հիմնականում՝ անասնապահությամբ.
Թուրքական օկուպացիայի ժամանակ Կապանդրիտիոնը տարածքի ամենահարուստ գյուղն էր (): Այդ ժամանակի փաստաթղթերի տվյալներով այնտեղ եղել է 400-600 բնակիչ։ Վարչական Կապանդրիտիոնը փաշալիկում Կարիստոս համայնք էր և պատկանում էր Լևադիայի ռազմագործողությանը։ Մազի բնակավայրերը (Այժմ Պոլիդենդրիոն և Սպատաձիկ) այն ժամանակ պատկանել են Կապանդրիտիոն համայնքին։ Թուրքերից ազատվելուց հետո համայնքը պատկանում էր Մարաթոն վարչական համայնքին (Նոմե Ատտիկա և Բեոտիա) մինչև 1912 թվականը, երբ այն անկախ համայնքի կողմից մինչև 1920 թվականը հայտարարվել է Պոլիդենդրիոն Մազի հետ միասին։ Այնուհետև Պոլիդենդրիոնը առանձնացվել է Կապանդրիտիոնից և դարձել համայնք։ Պեֆկոֆիտոնը Սպատաձիկի Կապանդրիտիոն համայնքում մնացել է մինչև 1968 թվականը, երբ այն միավորված էր Այոս-Ստեֆանոս համայնքի հետ։ Միկրոխորիոնը (Վելիաձիկի) միացվել է 1919 թվականին Կապանդրիտիոն համայնքին, որտեղ մինչ օրս գտնվում է։

Ծանոթագրություններ 

Բնակավայրեր