Beechcraft

Beechcraft (Բիչկրաֆտ), Բիչ Էյրկրաֆտ (, նախկինում՝ Beechcraft Division of Raytheon), ամերիկյան քաղաքացիական և ռազմական ինքնաթիռներ արտադրող ապրանքանիշ, որը 2014 թվականից պատկանում է Textron Aviation-ին և կենտրոնակայանը գտնվում է Կանզաս նահանգի Ուիչիտո քաղաքում։ Այն ի սկզբանե Beech Aircraft Corporation-ի՝ ընդհանուր նշանակության ավիացիայի, առևտրային և ռազմական ինքնաթիռների ամերիկյան արտադրողի ապրանքանիշն էր՝ սկսած թեթև միաշարժիչ ինքնաթիռներից մինչև երկշարժիչով տուրբոպտուտակային տրանսպորտային ինքնաթիռներ, բիզնես-դասի ինքնաթիռներ և ռազմական ուսումնամարզական ինքնաթիռներ։ Ավելի ուշ Beech-ը դարձավ Raytheon-ի, այնուհետև awker Beechcraft-ի ստորաբաժանումը, նախքան սնանկության վաճառը ընկերությունն իր ակտիվները փոխանցեց Textron-ին (Ուիչիտոյում Beech-ի պատմական մրցակից Cessna Aircraft Company-ի մայր ընկերությունը)։ Այն շարունակում է մնալ Textron Aviation-ի ապրանքանիշը։ «Beechcraft» ապրանքանիշի ինքնաթիռները շատ հուսալի ինքնաթիռների համբավ ունեն, բայց դրա հետ մեկտեղ նրանք ամենաթանկն են իրենց դասերում։

Պատմություն 

Beech Aircraft Company-ն հիմնադրվել է Կանզաս նահանգի Ուիչիտո քաղաքում 1932 թվականին Ուոլթեր Բիչի կողմից՝ որպես նախագահ, նրա կնոջ՝ որպես քարտուղար Օլիվ Էն Բիչի կողմից, որպես ինժեներական գծով փոխնախագահ՝ Թեդ Ա. Ուելսի, որպես գանձապահ՝ Կ. Կ. Շաուլի և ներդրող և որպես փոխնախագահ՝ Կ․ Գ․ Յանկիի կողմից։ Ընկերությունը սկսել է իր գործունեությունը ներկայիս մրցակցի՝ Cessna-ի չգործող գործարանում։ Դիզայներ Թեդ Ուելսի հետ նրանք նախագծեցին «Beechcraft» կոչվող առաջին ինքնաթիռը՝ դասական «Beechcraft Model 17 Staggerwing»-ը, որն առաջին անգամ թռավ 1932 թվականի նոյեմբերին։ Կառուցվել է ավելի քան 750 «Staggerwings», որոնցից 352-ը արտադրվել է ԱՄՆ ռազմաօդային ուժերի համար, իսկ 67-ը՝ Միացյալ Նահանգների ռազմածովային ուժերի համար Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։

«Beechcraft»-ը Ուոլթեր Բիչի առաջին ընկերությունը չէր, քանի որ նա նախկինում ստեղծել էր «Travel Air»-ը 1924 թվականին, և Beechcraft-ում օգտագործված դիզայնի համարները հետևում էին «Travel Air»-ում սկսված հաջորդականությանը, և այնուհետև շարունակվեցին «Curtiss-Wright»-ում, այն բանից հետո, երբ Travel Air-ը 1929 թվականին ներգրավվեց ավելի մեծ ընկերության մեջ։ Բիչը դարձավ Curtiss-Wright-ի ինքնաթիռների բաժնի նախագահ և վաճառքի գծով փոխնախագահ, բայց դժգոհ էր, որ այդքան հեռու էր ինքնաթիռների արտադրությունից և թողեց Beechcraft-ը, օգտագործելով Travel Air-ի սկզբնական միջոցները և աշխատանքի ընդունեց նույն մարդկանց։ Մինչև 11/11000 մոդելի համարները արտադրվել են «Travel Air» անվան տակ, մինչդեռ «Curtiss-Wright»-ը արտադրել է CW-12, 14, 15 և 16, ինչպես նաև նախկինում հաջողված «Travel Air»-ի մոդելները (հիմնականում Model 4):

1942 թվականին Beech-ը բանակի և նավատորմի կողմից ստացավ իր առաջին Բանակ-Նավատորմի «E» արտադրական մրցանակը և դարձավ երկրի էլիտար ռազմական պայմանագրային ընկերությունների հինգ տոկոսից մեկը, որը շահել է հինգ անընդմեջ արդյունավետության մրցանակ հիմնականում «Beechcraft Model 18»-ի արտադրության համար, որը դեռ լայնորեն օգտագործվում է ամբողջ աշխարհում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին «Beechcraft»-ը զբաղեցրել է 69-րդ տեղը ԱՄՆ-ի կորպորացիաների մեջ՝ ըստ ռազմական արտադրության պայմանագրերի արժեքի։

Պատերազմից հետո «Staggerwing»-ը փոխարինվեց հեղափոխական «Beechcraft Bonanza»-ով` առանձնահատուկ V-աձև պոչով։ Թերևս «Beech aircraft»-ի ամենահայտնի ինքնաթիռը՝ միաշարժիչ «Bonanza»-ն, արտադրվել է տարբեր ձևափոխություններով 1947 թվականից։ «Bonanza»-ն անցյալում թե ներկայում ունեցել է աշխարհի ամենաերկար արտադրությունը ցանկացած ինքնաթիռի համեմատ։ «Beech aircraft»-ի այլ կարևոր ինքնաթիռներն են King Air և Super King Air երկշարժիչ տուրբոպտուտակային շարժիչներով շարքը, որոնք արտադրվում են 1964 թվականից, «Baron»-ը, որը «Bonanza»-ի երկշարժիչ տարբերակն է, և «Beechcraft Model 18»-ը, որն ի սկզբանե բիզնես-տրանսպորտային և ուղևորատար ինքնաթիռ էր 1930-ականների վերջից մինչև 1960-ականները, որը շարունակում է ակտիվ ծառայության մեջ մնալ որպես բեռնափոխադրող։

1950 թվականին Օլիվ Էն Բիչը նշանակվեց ընկերության նախագահ և գործադիր տնօրեն այդ տարվա նոյեմբերի 29-ին սրտի կաթվածից ամուսնու անսպասելի մահից հետո։ Նա շարունակեց մնալ գլխավոր տնօրեն մինչև որ «Beech»-ը գնվեց «Raytheon Company»-ի կողմից 1980 թվականի փետրվարի 8-ին։ Թեդ Ուելսին գլխավոր ինժեների պաշտոնում փոխարինեց Հերբերտ Ռուդոնը, ով այդ պաշտոնում մնաց մինչև իր թոշակի անցնելը՝ 1960-ական թվականները։

20-րդ դարի կեսերից մինչև վերջ, «Beechcraft»-ը համարվում էր «Մեծ եռյակից» մեկը ընդհանուր ավիացիոն արտադրության ոլորտում՝ «Cessna»-ի և «Piper Aircraft»-ի հետ միասին։

1994 թվականին «Raytheon»-ը միաձուլեց «Beechcraft»-ը «Hawker» ապրանքային շարքի հետ, որը նա ձեռք էր բերել 1993 թվականին «British Aerospace»-ից՝ ստեղծելով «Raytheon Aircraft» ընկերությունը։ 2002 թվականին «Beechcraft» ապրանքանիշը վերածնվեց՝ կրկին անդրադառնալով Ուիչիտոյում արտադրված ինքնաթիռներին։ 2006 թվականին «Raytheon»-ը «Raytheon Aircraft»-ը վաճառեց «Goldman Sachs»-ին՝ ստեղծելով «Hawker Beechcraft»-ը։ Գործարքը չի ներառել Flight Options-ը և Raytheon Airline Aviation Services-ը (RAAS), որոնք մնացել են Raytheon-ի սեփականության ներքո։ Վաճառքն ավարտվել է 2007 թվականի մարտի 26-ին։ Իր ստեղծման օրվանից «Beechcraft»-ը գտնվել է Կանզաս նահանգի Ուիչիտո քաղաքում, որը նաև նրա մրցակից «Cessna»-ի հայրենիքն է, «Learjet»-ի և «Stearman»-ի ստեղծման վայրը, որոնց ուսումնամարզական ինքնաթիռները մեծ քանակությամբ օգտագործվել են Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ։

2012 թվականի մայիսի 3-ին «Hawker Beechcraft»-ի սնանկացումը ավարտվեց նրա հայտնվելով 2013 թվականի փետրվարի 16-ին որպես նոր կազմակերպություն` «Beechcraft Corporation»-ի, ընդ որում «Hawker Beechcraft» անվան օգտագործումը դադարեցվեց։ Նոր և շատ ավելի փոքր ընկերությունն արտադրում է «King Air» շարքի ինքնաթիռներ, ինչպես նաև «T-6» և «AT-6» ռազմամարզական և հարձակման ինքնաթիռներ, ինչպես նաև «Bonanza» միաշարժիչ մխոցային ինքնաթիռներ և «Baron» երկշարժիչ ինքնաթիռներ։ Ռեակտիվ ինքնաթիռների արտադրությունը դադարեցվում է, սակայն նոր ընկերությունը շարունակում է աջակցել արդեն արտադրված ինքնաթիռներին՝ մասերով և ինժեներական ու թռիչքային պիտանիության փաստաթղթերով։

2013 թվականի հոկտեմբերին ընկերությունը, որն այժմ ֆինանսապես հեղաշրջվել էր, հանվել էր վաճառքի։

2013 թվականի դեկտեմբերի 26-ին «Textron»-ը համաձայնեց գնել «Beechcraft»-ը, ներառյալ դադարեցված «Hawker» ռեակտիվ ինքնաթիռների շարքը, 1,4 միլիարդ դոլարով։ Վաճառքն ավարտվել է 2014 թվականի առաջին կիսամյակում՝ կառավարության հավանությամբ։ «Textron»-ի գործադիր տնօրեն Սքոթ Դոնելլին նշել է, որ «Beechcraft»-ը և «Cessna»-ն կմիավորվեն՝ ձևավորելով թեթև ինքնաթիռների արտադրության նոր կոնցեռն՝ «Textron Aviation»-ը, ինչը կհանգեցնի տարեկան 65-ից մինչև 85 միլիոն ԱՄՆ դոլար խնայողության՝ ընկերություններն առանձին պահելու դեպքում։ «Textron»-ը պահպանել է ինչպես «Beechcraft», այնպես էլ «Cessna» անվանումները որպես առանձին ապրանքանիշեր։

Արտադրանք

Քաղաքացիական ինքնաթիռներ 

 Beech 17 Staggerwing
 Beechcraft Model 18
 Beechcraft Musketeer
 Beechcraft Musketeer (Model 24 Sierra)
 Beechcraft Bonanza (Debonair)
 Model 35 և 36 Bonanza
 Beechcraft Twin Bonanza
 Model 55 և 58 Baron
 Beechcraft Duke
 Beechcraft Queen Air
 Beechcraft Duchess
 Beechcraft Skipper
 Model 90, 100, 200, 300 և 350 King Air
 Beechcraft Travel Air
 Beechcraft Model 99
 Beechjet 400
 Model 1900 Airliner 
 Beechcraft Starship
 Beechcraft Premier I

Ռազմական ինքնաթիռներ 

 Beechcraft XA-38 Grizzly
 Beechcraft AT-7 Navigator
 C-6 Ute
 Beechcraft C-12 Huron (Beechcraft RC-12 Guardrail)
 C-43 Traveler
 C-45 Expeditor
 CT-128 Expeditor
 Beechcraft CT-134 Musketeer
 CT-145 Super King Air
 T-1A Jayhawk
 T-6 Texan II (CT-156 Harvard II)
 Beechcraft T-34 Mentor 
 Beechcraft T-42 Cochise
 Beechcraft L-23 Seminole
 U-21 Ute

Անօդաչու թռչող սարքեր 
 AQM-37 «Джейхоук»
 Beechcraft MQM-61 Cardinal

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 
 Beechcraft website
 Beechcraft Heritage Museum
 Aerofiles – Beechcraft model information
 Aircraft-Info.net – Beechcraft

1932 հիմնադրված ընկերություններ
ԱՄՆ-ի օդանավաշինական ընկերություններ