Ձմռան վերջին օրը

«Ձմռան վերջին օրը» (), խորհրդային ֆիլմ, ռեժիսոր Վլադիմիր Գրիգորևի «արտադրական» դրաման։ Նկարահանվել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում 1974 թվականին։ Պրեմիերան տեղի է ունեցել 1975 թվականի մարտին։

Սյուժե 
Սիբիրում խոշոր շինհրապարակում մշտապես լինում է արտադրական խնդիրներ. պատվիրատուն խափանում է ֆինանսավորումը, մատակարարները բերում են շինանյութ, արդեն հանձնված արտադրամասերը չեն համապատասխանում տեղադրվող սարքավորումներին։ Մայրաքաղաքի պաշտոնյան շտապում է հանձնման պլանային ժամկետների կատարման հարցում և անկեղծորեն կոչ է անում կեղծել հաշվետվությունները։ Խնդիրներին դիմակայում են շինարարության տնօրեն ընկեր Իլգունասը և բրիգադիր Նիկոլայ Իվանովիչ Կորոտկիխը։ Մեկ բարդ օրվա ընթացքում Նիկոլայ Իվանովիչը հասցնում է ստանալ պարգև՝ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսի աստղ, հարսին տանել ծննդատուն, վիճել մի ընկերոջ հետ, օգնել մյուսին։ Արդեն երեկոյան Նիկոլայ Իվանովիչը դիմում է հանդիսատեսին և մենախոսություն է արտասանում, որում շնորհակալություն է հայտնում պարգևի համար և կոչ է անում շարունակել աշխատանքը. երկրում դեռ այնքան անելիք կա։

Դերերում 
 Լև Դուրով – Կորոտկիխ
 Լայմոնաս Նորեյկա — Իլգունաս, շինարարության տնօրեն
 Եֆիմ Կոպելյան — Մավրին
 Եվգենի Լեբեդև — Կորոտկիխ
 Յուրի Գորոբեց
 Անատոլի Սոլոնիցին – Սոլովցով
 Իվան Կրասկո
 Լյուբով Մալինովսկայա
 Լեոնիդ Նեվեդոմսկի – Կորզունով
 Թամարա Աբրոսիմովա
 Ալեքսանդր Դեմյանենկո
 Անդրեյ Սորոկին
 Գրիգորի Լյամպե – լրագրող
 Նիկոլայ Կուզմին – հանձնաժողովի անդամ
 Գելի Սիսոև
 Լյուբով Տիշչենկո – էպիզոդ
 Միխայիլ Վասիլև – էպիզոդ
 Նիկոլայ Գոդովիկով
 Անատոլի Պուստոխին – էպիզոդ

Քնադատություն 
Ֆիլմը լայնորեն քննարկվել է խորհրդային ԶԼՄ-ներում, ընդ որում՝ բացասական արձագանքները գերակշռել են։ «Նևա» ամսագիրը (№ 4, 1976 թվական) ֆիլմն անհաջող է անվանել՝ ընդգծելով, որ նույնիսկ «նուրբ հոգեբանական վերլուծության վարպետը», ինչպիսին Եֆիմ Կոպելյանն է, չի կարողացել ազդել գեղարվեստական աշխատանքի արդյունքի վրա, իսկ Լև Դուրովի կատարմամբ գլխավոր հերոսի կերպարը չափազանց անշարժ է և ստատիկ։ «Խորհրդային էկրան» ամսագիրը ֆիլմին ուղղակիորեն մեղադրել է ֆոնի ակնարկայնության, ավելորդ ազդագրային լինելու, բացահայտ բեմադրական անփութության մեջ։ 

Չդիմակավորված կեղծամ, լարված դերասանական ժեստիկուլյացիա։ Կարված տաղավարային բեմավարագույր՝ թաց տոնածառերի և վրանների ետևում… Սա առաջին բանն է, որ աչքի է զարնում, երբ դիտում ես «Ձմռան վերջին օրը»՝ բեմադրված «Լենֆիլմում» ռեժիսորի Գրիգորևի սեփական սցենարով։ Առաջինը, բայց ոչ ամենագլխավորը։ <…> Նույնիսկ Լ․ Դուրովի հիանալի վարպետությունը, նրա հայտնի նուրբ ինտոնացիաները չեն փրկում․ միտք է ծագում, որ այս ամենը տեսել ես, ու տեսել ես ոչ մեկ անգամ։ 

Կինոգետ Սերգեյ Կուրդրյավցևը, համեմատելովԼև Դուրովի այս աշխատանքը նրա մի քանի նախորդ աշխատանքների հետ, ենթադրել է, որ դերասանի մոտ ձևավորվում է «բարի լուրջ մարդկանց» կերպարների պատկերասրահի ստեղծման անհաջող տենդենցը։
«Звезда» ամսագիրը, ընդհակառակը, ֆիլմը համարել է մեծ գեղարվեստական իրադարձություն։
Գեղարվեստական միջոցների ընտրության հարցում խելացի ու ստույգ է անժամանակ մեզնից հեռացած ականավոր դերասան Ե․ Կոպելյանը, իսկ գլխավոր հերոսը՝ շինարարների բրիգադիր Նիկոլայ Կորոտկիխը Լ․ Դուրովի կատարմամբ շատ անկեղծ է։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 «Последний день зимы» в государственном регистре фильмов МК РФ.
 

Խորհրդային ֆիլմեր
1975 ֆիլմեր
«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Ռուսերեն ֆիլմեր
Խորհրդային դրամա ֆիլմեր