Դմիտրի Գունկո

Դմիտրի Իվանովիչ Գունկո (, ), ռուս ֆուտբոլիստ, պաշտպան և մարզիչ։ Իր մարզչական կարիերայի մեծ մասն անցկացրել է Մոսկվայի «Սպարտակում»։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1976 թվականի մարտի 1-ին Մոսկվայում։ Հայրը՝ Իվան Գունկոն, Նարտկալայից է։ Հոր նախնիներն ուկրաինացիներ էին Դոնի կազակներից։ Մայրը հայ է, արմատներով Արարատ քաղաքից։ Մոր օրիորդական ազգանունը Գևորգյան է։ 2023 թվականին իր հայկական արմատների շնորհիվ պարզեցված ծրագրով ստացել է Հայաստանի քաղաքացիություն։

Ակումբային կարիերա 
Եղել է Մոսկվայի «Սպարտակ» ֆուտբոլային դպրոցի սան, սակայն մշտական ​​վնասվածքների պատճառով ոչ մի հանդիպում չի անցկացրել հարազատ ակումբի կազմում։ 1996 թվականին փոխարինողները մեծ խմբով տեղափոխվել են հիմնական թիմ։ Այդ տարին Գունկոն բաց է թողել՝ ինն ամիս չխաղալով աճուկային օղակների հետ կապված խնդիրների պատճառով։ Ըստ Գունկոյի՝ բաց է թողնվել բարձր մակարդակի հասնելու միակ հնարավորությունը։ Միայն 1997-1998 թվականներին «Սպարտակում» փոխարինման համար նա սկսել է կայուն խաղալ։ Դրանից հետո նա խաղացել է «Տյումեն», «Սպարտակ-Չուկոտկա», «Վլադիմիր Տորպեդո», «Տուլա Արսենալ» ակումբներում։

Մարզչական կարիերա 
Իր խաղային կարիերան ավարտելուց հետո նա ուժերը փորձել է լրագրության մեջ. գրել է «Սովետական ​​սպորտ» սպորտային պաբերականի համար, բայց ի վերջո անցել է մարզչական աշխատանքի։

2006 թվականին սկսել է աշխատել Մոսկվայի «Սպարտակի» ակադեմիայում։ 2008-2012 թվականներին եղել է «Սպարտակի» երիտասարդական կազմի գլխավոր մարզիչ։ Այս ընթացքում թիմը դարձել է կրկնակի չեմպիոն։ Երիտասարդական թիմը գլխավորել է 2012-2013 մրցաշրջանի առաջին կեսում, որի ավարտին իր փոխարինողի՝ Վասիլի Կուլկովի հետ ստացել է երրորդ ոսկե մեդալը՝ որպես հաղթողների մարզիչ։ 2013 թվականի հունվարի 10-ին ընդգրկվել է առաջին թիմի մարզչական շտաբում՝ դառնալով Վալերի Կարպինի ասիստենտը։ 2013 թվականի հուլիսի 25-ին՝ Կուլկովի հրաժարականից հետո, Գունկոն նշանակվել է «Սպարտակի» երիտասարդական թիմի գլխավոր մարզչի պաշտոնակատար մինչև նոր մարզչի նշանակումը։ Հուլիսի 29-ին՝ գլխավոր մարզիչ Անդրեյ Պյատնիցկու հաստատումից հետո, դարձել է «Սպարտակի» բոլոր երիտասարդական թիմերի հսկիչը։

2014 թվականի մարտի 18-ին Վալերի Կարպինի հեռացումից հետո նշանակվել է «Սպարտակի» գլխավոր մարզչի պաշտոնակատար։ Այդ կարգավիճակում թիմը ղեկավարել է երկու արտագնա խաղերում՝ «Կրասնոդարի» (0։ 4) և «Լոկոմոտիվի» (0:0) հետ։ Ապրիլի 2-ին նշանակվել է գլխավոր մարզիչ։ Մինչև մրցաշրջանի ավարտը Դմիտրի Գունկոյի «Սպարտակը» տարել է երեք հաղթանակ և կրել չորս պարտություն։ Մայիսի 31-ին Գունկոյի պայմանագիրն ակումբի հետ ավարտվել է։

«Սպարտակի» գլխավոր մարզչի պաշտոնից հեռանալուց հետո աշխատել է որպես «Սպարտակի» ակադեմիայի մարզական տնօրեն, որն այդ ժամանակ անվանակոչվել էր Ֆյոդոր Չերենկովի անունով, իսկ 2015 թվականի դեկտեմբերի 24-ին կրկին գլխավորել է երիտասարդական թիմը։

2017 թվականի հունվարին Եվգենի Բուշմանովի՝ Ռուսաստանի երիտասարդական հավաքականից հեռանալուց հետո նշանակվել է «Սպարտակ-2»-ի գլխավոր մարզիչ, որտեղ աշխատել է մինչև 2017-2018 մրցաշրջանի ավարտը։

2018 թվականի հունիսի 22-ին հայտարարվել է, որ Գունկոն նշանակվել է Ֆ․ Ֆ․ Չերնկովի անվան «Սպարտակ» ֆուտբոլի ակադեմիայի գլխավոր մարզիչ։

2020 թվականի օգոստոսի 1-ին նշանակվել է մերձմոսկովյան «Խիմկիի» գլխավոր մարզիչ, սակայն արդեն սեպտեմբերի 21-ին հեռացել է զբաղեցրած պաշտոնից Ռուսաստանի առաջնությունում անցկացրած 8 խաղից հետո. «Խիմկին» զբաղեցրել է նախավերջին տեղը՝ վաստակելով 3 միավոր, իսկ 8-րդ խաղաշրջանում 2:7 հաշվով պարտվել է «Կրասնոդարին»։

2020 թվականի նոյեմբերի 5-ին գլխավորել է Հայաստանի առաջնության «Նոա» ակումբը։ 2020-2021 թվականների մրցաշրջանում ակումբը նվաճել է առաջնության արծաթե մեդալ։ 2021 թվականի հունիսի 9-ին հեռացել է «Նոա»-ից՝ փոխադարձ համաձայնությամբ խզելով պայմանագիրը։ 2021 թվականի հունիսի 5-ին գլխավորել է «Արարատ-Արմենիա» ակումբը։ 2022 թվականի մայիսի 30-ին՝ պայմանագրի ժամկետը լրանալուց հետո, հեռացել է ակումբից։ Գունկոյի գլխավորությամբ թիմը 2021-2022 մրցաշրջանում վաստակելով 74 միավոր և մեկ միավոր զիջելով «Փյունիկին»՝ զբաղեցրել է երկրորդ տեղը։

2022 թվականի հունիսի 27-ին գլխավորել է «Ուրարտուն»։ 2023 թվականի մարտին թիմի գլխավոր մարզչի պաշտոնում ստացել է Հայաստանի անձնագիր։ 2023 թվականի մայիսի 13-ին «Ուրարտուի» հետ հաղթել է Հայաստանի Գավաթը, եզրափակչում հաղթել է «Շիրակին» (2:1)։ 2023 թվականի հունիսի 2-ին՝ փուլի ավարտից առաջ, ակումբի հետ դարձել է Հայաստանի չեմպիոն։ 2023 թվականի հուլիսի 3-ին ճանաչվել է Հայաստանի առաջնության 2022-2023 մրցաշրջանի լավագույն մարզիչ։

Նվաճումներ

Որպես խաղացող 
«Արսենալ» (Տուլա)
 Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային լիգայի երկրորդ դիվիզիոնի հաղթող․ 2003 («Արևմուտք» գոտի)

«Տորպեդո» (Վլադիմիր)
 Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային լիգայի երկրորդ դիվիզիոնի հաղթող․ 2004 («Արևմուտք» գոտի)

Որպես մրցավար 
«Սպարտակ» (Մոսկվա)
 Ռուսաստանի երիտասարդական առաջնության հաղթող (3)․ 2008, 2010, 2012-2013

«Նոա» (Երևան)
 Հայաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր․ 2020-2021

«Արարատ-Արմենիա» (Երևան)
 Հայաստանի առաջնության արծաթե մեդալակիր․ 2021-2022

«Ուրարտու» (Երևան)
 Հայաստանի Չեմպիոն․ 2022-2023
 Հայաստանի Գավաթակիր․ 2022-2023

Անձնական 
 Հայաստանի առաջնության մրցաշրջանի լավագույն մարզիչ․ 2022-2023

Վիճակագրություն

Ակումբային

Մարզչական վիճակագրություն

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Дмитрий Гунько: «Своими руками судьбу свою делай»

Ռուս ֆուտբոլային մարզիչներ
Տյումենի ֆուտբոլիստներ