Լեգենդ մավրի կտակի մասին

«Լեգենդ մավրի կտակի մասին» (), 1959 թվականի խորհրդային նկարված մուլտֆիլմ։ Նկարահանվել է ամերիկյան գրականության դասական Վաշինգտոն Իրվինգի մահվան 100-րդ տարելիցի կապակցությամբ, ըստ նրա նովելի։

Սյուժե 
Միջնադարյան Իսպանիա… Ինկվիզիցիայի ժամանակ դաժան հալածանքների էին ենթարկվում այլադավան մավրերը և նրանք, ովքեր համարձակվում էին օգնել նրանց։
Կենսուրախ ջրկիր Պեդրո Խիլը ապրուստի միջոց է վաստակում խմելու ջուր վաճառելով, որը տեղափոխում է իր Պեկո էշի օգնությամբ։ Մի երեկո նա հանդիպում է մի ծեր, մահամերձ մավրի և տանում նրան իր տուն, որտեղ նա մահանում է՝ որպես նվեր թողնելով մի զարդատուփ։

Իր վախեցած կնոջ՝ Մարկիտայի պնդմամբ՝ Պեդրոն անմիջապես մարմինը դուրս է բերում քաղաքից և թաղում։ Սակայն հարևանությամբ ապրող սափրիչն իմանում է այդ մասին և հաջորդ օրը զեկուցում է դատավորին։ Վերջինս անմիջապես դատարան է հրավիրում Պեդրոյին և նրա կնոջը։ Դատավորը, նրա խորհրդական ալգվազիլն ու սափրիչը պայմանավորվում են «կոծկել գործը», եթե Պեդրոն իրենց տա այն ամենը, ինչ գողացել է իբր իր «սպանված»  մավրից։ Ջրկիրն ստիպված է լինում նրանց տալ զարդատուփը, սակայն պարզվում է, որ դրա մեջ միայն մի թերթ մագաղաթ է և կիսաայրված մոմ։

Ճնշելով զայրույթի առաջին պոռթկումը՝ դատավորը որոշում է բաց թողնել Պեդրոյին և հետևել նրան։ Նա Պեդրոյի ավանակը վերցնում է իրեն, իսկ զարդատուփն իր պարունակությամբ վերադարձնում է։ Դրանից հետո ջրի աղբյուրից մինչև քաղաք ընկած ճանապարհը ջրկիրի համար դառնում է բոլորովին անտանելի։ Պեդրոն զայրույթի պահին նետում է զարդատուփը, և նրա միջից հայտնվում է մավրի ոգին, որն ասում է, որ մագաղաթի վրա գրված են կախարդական խոսքեր, որի միջոցով կարելի է գտնել անթիվ գանձերով քարանձավ, բայց այնտեղ կարելի է գտնվել միայն մինչև այդ մոմի մարելը։ Պեդրոն գնում է քարանձավ և վերցնում մի փոքր տոպրակ ոսկի և զարդեր։

Աչալուրջ սափրիչն իմանում է Պեդրոյի  հանկարծակի հարստության մասին, և վերջինիս կրկին կանչում է դատավորի մոտ։ Իր կյանքը փրկելու համար ջրկիրն ստիպված է լինում դատավորին և նրա օգնականներին (ալգվազիլ և սափրիչ-մատնիչ) տանել կախարդական քարանձավ։ Սկզբում նրանք վախենում են ներս մտնել, բայց երբ Պեդրոն գանձարանից ոսկու մետաղադրամներով լի կուժ է հանում, ներս են նետվում՝ ցանկանալով ավելի շատ ձեռք բերել։ Պեդրոն փչում է կախարդական մոմը, կողպում է քարանձավում գտնվող չարագործներին, իսկ ինքը վերադառնում է տուն իր սիրելի էշի և ոսկով լի սափորի հետ։

Ստեղծողներ 
Սցենարի հեղինակ՝ Լեոնիդ Բելոկուրով
 Կոմպոզիտոր՝ Յուրի Լևիտին 
 Բեմադրող ռեժիսորներ՝ Միխայիլ Ցեխանովսկի, Վերա Ցեխանովսկայա
Բեմադրող նկարիչներ՝ Ալեքսանդր Բելյակով, Անատոլի Կուրիցին
 Օպերատոր՝ Ելենա Պետրովա 
 Հնչյունային օպերատոր՝ Բորիս Ֆիլչիկով
Ռեժիսորի օգնականներ՝ Լ. Կյակշտ, Ն. Պալատկինա
 Խմբագիր՝ Ա. Սնեսարև 
 Մուլտիպլիկատորներ՝ Ռենատա Միրենկովա, Լիդիա Ռեզցովա, Վիկտոր Շեվկով, Վլադիմիր Զարուբին, Վլադիմիր Արբեկով, Տատյանա Տարանովիչ, Ելենա Խլուդովա, Վալենտին Կուշներյով, Բորիս Բուտակով,  Վիկտոր Լիխաչյով
 Ֆոների նկարիչներ՝ Վ. Վալերյանովնա, Ի. Տրոյանովա, Կ. Մալիշև

Դերերում 
 Լեոնիդ Գալլիս - Պեդրո Խիլ, ջրկիր
 Մարիա Վինոգրադովա – Մարկիտա, Պեդրոյի կինը
 Յուրի Լեվիցկի – մավր
 Էրաստ Գարին – դատավոր
 Սերգեյ Մարտինսոն – սափրիչ
 Ալեքսանդոր Շագին – ալգվազել

 Հետաքրքիր փաստեր 
Շատ նման սյուժե (մագաղաթյա թղթի կտոր, մոմ, կախարդանք, կախարդական խոսքեր և գանձերով լի փակ քարանձավ) է օգտագործվել է Եկատերինա Բորիսովայի 1972 թվականի «Շտապիր, մինչև վառվի մոմը» () հեքիաթում։
Մուլտֆիլմի սյուժեն անդրադառնում է Ռեկոնկիստայի պատմական ժամանակաշրջանին՝ իսպանացիների և պորտուգալացիների կողմից Պիրենեյան թերակղզում իրենց հողերի ազատագրման գործընթացին, որոնք VIII—XV դարերում գրավվել էին մավրերի՝ արաբների և բերբերների կողմից։

 Տես նաև 
 Ալի Բաբան և 40 ավազակները

 Ծանոթագրություններ 

 Գրականություն 
 
 

 Արտաքին հղումներ 
 «Լեգենդ մավրի կտակի մասին» մուլտֆիլմի մասին «Энциклопедия отечественного кино» կայքում
 «Լեգենդ մավրի կտակի մասին» մուլտֆիլմի մասին bayun.ru'' կայքում

Խորհրդային մուլտֆիլմեր
1959 մուլտֆիլմեր
«Սոյուզմուլտֆիլմ» ստուդիայի մուլտֆիլմեր
Կարճամետրաժ մուլտֆիլմեր