Շիրազի աղցան

Շիրազի աղցանը ( sālād shirāzi) պարսկական աղցան է, որ անվանել են ի պատիվ Իրանի հարավային Շիրազ քաղաքի, որտեղ աղցանը ստեղծվել է։ Համեմատաբար նոր ուտեստ է, որ թվագրվում է լոլիկի՝ Իրան մուտք գործելուց հետո ինչ-որ մի ժամանակ՝ 19-րդ դարի վերջերին՝ Ղաջարական ժամանակաշրջանում։ Աղցանի հիմնական բաղադրամասերն են վարունգը, լոլիկը, սոխը, ձիթայուղը, համեմունքներ, մրգային թթվահյութ, թեև երբեմն լայմի հյութ ևս օգտագործվում է դրա պատրաստման մեջ։ Իրանում աղցանն ուտում են տարին կլոր՝ որպես լրացնող կերակրատեսակ մսով ուտեստների, օրինակ, քաբաբի հետ, հիմնական ուտեստից առաջ կամ հետո։ Շիրազի աղցանը մատուցվում է նաև պարսկական ավանդական լուբիա պոլոյի հետ, որը լոլիկով, բրնձով, կանաչ լոբով, գառան կամ տավարի մսով ուտեստ է։ Խոհարարական գրքերի հեղինակ Ջիլա Դանա Հաերին այն նկարագրում է որպես զովացնող, ամառային աղցան։
Շիրազի աղցանը համարվում է ազգային խոհանոցի կարևոր, լրացնող ուտեստներից մեկը։ Այն կարող է նաև որպես խաշած կծու ուտեստների ամոքունք օգտագործվել՝ կծվությունը մեղմելու համար։  Այն սովորաբար խրթխրթան է, հյութեղ, և ինչ-որ չափով նման է պիկո դե գալոին և Իսրայելական աղցանին.:

Բաղադրություն

Շիրազի աղցանի հիմնական բաղադրամասերն են մանր կտրտած վարունգը, լոլիկը և սոխը, որոնք խառնում են մրգային թթվահյութով, կամ կիտրոնի ու լայմի հյութով և ավելացնում չորացրած անանուխ։ Ձիթայուղը, աղը 
և պղպեղն ավելացնում են ըստ ճաշակի, իսկ լրացուցիչ բաղադրամասերն ընդգրկում են մանրացրած անանուխ, մաղադանոս, սամիթ, սումակ և կարմիր քացախ։ Աղցանը կարող է ունենալ թթու կամ աղի համ, ընդ որում, համն առավել ընդգծված է, եթե պատրաստվել է մատուցելուց մեկ կամ ավելի ժամ առաջ, որը թույլ է տալիս, որ համերը միախառնվեն։ Այն կարող է մատուցվել հացի տեսակների՝ պիտայի կամ լավաշի հետ կամ պանրի ու ընկուզեղենի հետ։

Տես նաև
 Իրանական խոհանոց
 Պիկո դե գալո

Ծանոթագրություններ

Հավելյալ գրականություն

Արտաքին հղումներ 
 Ինչպես պատրաստել Շիրազի աղցան
 Շիրազի աղցան. պարսկական աղցան Շիրազ քաղաքից 

Իրանական խոհանոց
Աղցաններ
Խավարտներ
Վիքիպեդիա:ՈՒՎ 2023-ի հոդվածներ