Ոչխարների որս

Ոչխարների որս (, ), ճապոնացի գրող Հարուկի Մուրակամիի վեպը` գրված 1982 թվականին։ «Առնետների եռագրություն» շարքի երրորդ ստեղծագործությունն է, «Լսիր քամու երգը» և «Պինբոլ 1973» վեպերի շարունակությունը։ Գիրքը պարունակում է պոստմոդեռն ոճով խաղարկվող միստիկայի և ֆանտաստիկայի տարրեր։

Ստեղծագործության համար նյութը Մուրակամին հավաքել է 1981 թվականին, Հոկայդոյում։ Նրա համար որպես օրինակ են ծառայել Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլայի «Ապոկալիպսիսը հիմա» և Ռեյմոնդ Չանդլերի «Երկարաձիգ հրաժեշտ» վեպերը։

Սյուժե 
Հիմնված է Ոչխարի հոգու` մարդու մեջ տեղափոխվելու մասին չինական հին լեգենդի վար։ Ոչխարն ամբողջությամբ փոխարինում է անհատին, փոխարենը` մարդուն տրվում են անսահմանափակ հնարավորություններ ու ուժեր, որոնք ուղղվում են անարխիայի համաշխարհային գերակայության հաստատմանը։

Այս նպատակին հասնելու համար Ոչխարն օգտագործում է տարբեր մարդկանց մարմիններ։ Վեպում այն ապրում է պրոֆեսորի մարմնում, այնուհետև տեղափոխվում է Սենսեյի ժառանգի մարմնի մեջ և նրան դարձնում է ինչ-որ Կազմակերպության ամենակարող առաջորդ։ Օգտագործելով և սպառելով բոլոր հնարավորությունները` Ոչխարը մտնում է գլխավոր հերոսի ընկերոջ մարմնի մեջ, որը հասկանալով իրեն պատահած դժբախտությունը` օգնության է կանչում ընկերոջը, սակայն չսպասելով, ինքնասպան է լինում` այդպիսով սպանելով իրեն և հուսալով, որ սպանում է իր մեջ տեղավորված Ոչխարին։

Կերպարներ 
Վեպի որևէ հերոս անուն չունի.

 Գլխավոր հերոս
 Նրա ընկերուհին
 Աղջիկ, որ քնում էր ցանկացածի հետ
 Առնետ, հերոսի լավագույն ընկերը
 Մարդ-ոչխար (առկա է նաև Մուրակամիի մանկական հեքիաթների «Ոչխարի Սուրբ ծնունդը» գրքում)
 Սենսեյ
 Սենսեյի քարտուղար
 Պրոֆեսոր Ոչխար
 Պրոֆեսոր Ոչխարի որդին` «Դելֆին» հյուրանոցի դռնապանը
 «Ջեյ'զ Բարի» սեփականատերը
 Սենսեյի վարորդը

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Текст произведения  в библиотеке Мошкова
 Александр Мелихов. Стрижка овец. Журнал «Октябрь» 2004, № 11
 Татьяна Касаткина. Русский читатель над японским романом. Журнал «Новый Мир» 2001, № 4

Ճապոներեն վեպեր
Հարուկի Մուրակամիի վեպեր