Լռակյաց գերմանամուկը

Լռակյաց գերմանամուկը (), խորհրդային կարճամետրաժ մուլտֆիլմ, որը նկարահանվել է 1972 թվականին։ «Ուրախ կարուսել» մուլտիպլիկացիոն ալմանախի երեք սյուժեներից երկրորդն է։

Սյուժե 
Փքված այտերով գերմանամուկը քայլում էր անտառով` որևէ մեկին ուշադրություն չդարձնելով և նույնիսկ առանց բարևելու։ Յուրաքանչյուրը, որ ցանկանում էր ողջունել նրան և զրուցել հետը, միայն անքաղաքավարի լռության էր արժանանում։ Գերմանամուկի այդ պահվածքը զայրացնում էր բոլորին, և բոլորն սկսում են նրան ալարկոտ անվանել։ Իսկ գերմանամուկը, ոչ մեկին չլսելով, գնում էր դեպի իր բույնը՝ թաթերով պահելով իր այտերը։ Տուն հասնելով` նա իր բերանից թափում է մեծ քանակությամբ հացահատիկ։

Նկարահանող խումբ

Գրաքննություն 
Ըստ գրաքննիչների պնդումների՝ մուլտֆիլմի վերջին տեսարանը կրճատվել է։ Մուլտֆիլմի ամենավերջում, երբ գերմանամուկը հացահատիկը տանում է իր պահեստ, լսվում է նրա մենախոսությունը․ «Լավ, թող նրանք ինձ սովորեցնեն, իսկ ես, ոչ մի բառ չասելով, մի փութ հացահատիկ բերեցի իմ բույն»։ Մենախոսության հաջորդ մասն ու սյուժեն կտրված են․ «Ոչ ոք դա չի տեսել, ոչ ոք դա չգիտի, ոչ ոք նախանձով չի նայել։ Լռակյաց լինելն ավելի լավ է»։ Եվ այդ ժամանակ հացահատիկի կույտը թափվում է ներքև, գետնի տակ։ Փոսից դուրս է գալիս խլուրդը ու ասում․ «Շշշշ»։ Այդպես գերմանամուկը դատարկաձեռն է մնում։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 
 «Լռակյաց գերմանամուկը» online-mult կայքում
 Энциклопедия отечественной мультипликации (авт. Сергей Капков, «Алгоритм», 2006)

Մուլտֆիլմեր կենդանիների մասին