Պատանեկան սեր

Պատանեկան սեր (հայտնի է նաև քրաշ անվամբ), ոչ պաշտոնական եզրույթ, որը ցույց է տալիս ռոմանտիկ կամ պլատոնական սիրո զգացմունքները, որոնք հաճախ ի հայտ են գալիս մանուկ կամ պատանեկան հասակում։

Եզրույթը կարող է օգտագործվել նսեմացնող ձևով՝ ենթադրելով, որ սիրավեպը մակերեսային է և անցողիկ՝ համեմատած սիրո այլ ձևերի հետ։ Զիգմունդ Ֆրոյդը, սակայն, հեռու էր վաղ սիրո ուժը թերագնահատելուց՝ ճանաչելով «առաջին սիրո ամրության» հիմնավորությունը։

Բնութագիր 
Պատանեկան սերը սովորական փորձություն է հասունացման ընթացքում։ Կապվածության օբյեկտ կարող է լինել հասակակից, բայց այդ եզրույթը կարող է նաև նկարագրել երեխայի սերը հասուն անձի նկատմամբ։ Շատ հաճախ երեխայի հրապուրանքի օբյեկտը դառնում է ինչ-որ մեկը երկար տարիներ, օրինակ՝ ուսուցիչը, ընտանիքի ընկերը, դերասանը կամ երաժիշտը, որի մասին երեխան երազում է։

Քրաշը նկարագրվում է որպես նախադեռահասական փորձ, երբ երեխային տրվում է անհատականության զգացում, քանի որ նա զգում է անձնական զգացմունքներ իր ընտանիքի մաս չհանդիսացող մարդու նկատմամբ։

Գրականությունում 
Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդը գրել է կարճ պատմություններ՝ «պատանեկան սիրո ինտուիտիվությունը գերադասելով հասուն, հիմնավորված կապվածությունից․.. այն էքստազի և հանգստի անիրական, անցանկալի խառնուրդ է»։

Տես նաև 
 Ընկերություն
 Սիրահարություն

Ծանոթագրություններ 

Սեր
Դեռահասի հոգեբանություն