Միխայիլ Բարսուկով

Միխայիլ Իվանովիչ Բարսուկով (), ռուս զորահրամանատար, Բանակի գեներալ (1995 թվականի նոյեմբերի 9)։

Կենսագրություն

Կրթություն 
 1955 թվականի աշնանը ընդունվել է Լիպեցկի № 5 միջնակարգ դպրոցը, իսկ բարձր դասարանները ավարտել է նույն քաղաքի № 12 դպրոցում.
 Մոսկվայի բարձրագույն ռազմական հրամանատարական ուսումնարան (1966—1970)
 Միխայիլ Ֆրունզե անվան ռազմական ակադեմիա (1979)։

Կարիերա 
 ՊԱԿ-ում ծառայության է անցել 1964 թվականից։ 1973-1975 թվականներին ծառայել է Նախագահական գնդում եղել է վաշտի հրամանատար, տեղի ուսումնական կենտրոնի ղեկավար, հետագայում գնդի հրամանատարի տեղակալ, իսկ դրանից հետո Մոսկովյան Կրեմլի պարետի տեղակալ (սկսած 1989 թվականից)։ 1991 թվականի օգոստոսի 22-ին ընտրվել է Արտակարգ դրության պետական կոմիտեի անդամ был понятым во время задержания вице-президента СССР Геннадия Янаева по делу ГКЧП.
 1991 թվականի դեկտեմբերի 10-ից 1992 թվականի հունիսը եղել է Մոսկովյան Կրեմլի պարետը։
 1992 թվականի հունիսի 12-ից մնալով Մոսկովյան Կրեմլի պարետի պաշտոնում Բարսուկովը նշանակվում է ՌԴ Պահպանության գլխավոր վարչության պետ, որը ստեղծվել էր ՊԱԿ 9-րդ վարչության հիմքի վրա (ապահովում էր կուսակցական և պետական պաշտոնայաների անվտանգությունը)։
 1995 թվականի հուլիսի 24-ին նշանակվել է ՌԴ ԱԴԾ տնօրեն։
 1995 թվականի օգոստոսի 1-ին Ռուսաստանի նախագահի հրամանով ընդգրկվել է Ռուսաստանի Դաշնության անվտանգության խորհրդի կազմում։

Նախքան սահմանադրական ճգնաժամը, 1993 թվականի գարնանը Բարսուկովը տեղափոխվել է տարբեր հատուկ նշանակության, զինվորական և այլ կառույցներ, որոնք ենթարկվում էին Ռուսաստանի օրինական նախագահին։ Հաճախ նրա ենթակայության տակ էին անցնում Նախագահական գունդը, 27-րդ մոտոհրաձգային բրիգադը, նախկին ՊԱԿ-ի օպերատիվ-տեխնիկական զորամասերը, նախկին ՊԱԿ 9-րդ և 5-րդ վարչությունները, ինչպես նաև հատուկ նշանակության տարբեր ուժեր։

Անատոլի Կուլիկովը իր մտորումներում նշում է՝ «Նրանք, ովքեր հիշում են հայրենական հակահետախուզական մարմիններում գեներալ Բարսուկովի վերելքի պատմությունը հաճախ կասկածի տակ են դնում նրա մասնագիտական ​​որակները։ Որքան ես գիտեմ, նրա գրեթե ողջ ծառայությունն անցել է Կրեմլում, ՊԱԿ-ՀԴԾ-ԱԴԾ այն վարչություններում, որոնք պատասխանատու են պետության առաջին դեմքերի անվտանգության ապահովման համար... Որոշները համարեցին, որ նա արժանի չէր ԱԴԾ տնօրենի պաշտոնում նշանակվելու համար»։

 1996 թվականին եղել է Բորիս Ելցինին ՌԴ Նախագահ ընտրող խորհրդի անդամ։
1996 թվականի հունիսի 20-ին ՌԴ նախագահի № 962 հրամանով ազատվել է ԱԴԾ տնօրենի պաշտոնից:.
 Թոշակի անցնելուց մինչև 1997 թվականի սեպտեմբերը եղել է ՌԴ Նախագահի ենթակայության տակ։
 1997 թվականի սեպտեմբերից 1998 թվականի նոյեմբերը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի աշխատակազմի հատուկ հաստատությունների գործառական ծառայության ղեկավա։
 1998 թվականի դեկտեմբերի 23-ից մինչև 2004 թվականի մարտը եղել է Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի Գրասենյակի ռազմական տեսչության գլխավոր տնօրենի ղեկավարը, այնուհետև դարձավ Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի ստորգետնյա կառուցվածքների միջգերատեսչական հանձնաժողովի ղեկավար։
Պարգևատրվել է Կարմիր խաչի շքանշանով և մի շարք այլ գերատեսչական մեդալնորվ ու շքանշաններով։

Անձնական կյանք 
Ամուսնացած է։ Որդին՝ Իգորը, ով Ռուսաստանի Դաշնության ներքին հետախուզության ծառայության ավագ լեյտենանտ էր 1998 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ինքնասպան է եղել։

Կոչումներ 
 Գեներալ-լեյտենանտ (17.09.1992)
 Գեներալ-գնդապետ (13.07.1995)
 Բանակի գեներալ (09.11.1995)

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Колпакиди А.И. Энциклопедия секретных служб России. М., 2004
 Горбачев А.Н.. 10000 генералов страны: Краткий биобиблиографический справочник.5 изд. М., Infogans, 2017

Արտաքին հղումներ 
 Календарь воина. 8 ноября в военной истории России
 Хроника событий 23.12.1998
 Биография на сайте ФСБ России
 Биография на сайте Agentura.ru
 Разведка и контрразведка в лицах. Энциклопедический словарь российских спецслужб.
 
 ЧЕЛОВЕК ЭПОХИ
 НА ТОЙ ГРАЖДАНСКОЙ

Ռուս հրամանատարներ