Ոչ իզոթերմային եռաֆազ զտման տեսություն

Ոչ իզոթերմային եռաֆազ ֆիլտրման տեսությունը ֆիլտրման տեսության մի հատված է, որը նվիրված է ոչ ստացիոնար ջերմային գործընթացների ուսումնասիրությանը երեք փուլերի (պինդ, հեղուկ և գազային) ընդհանուր դեպքում:Այն սկսեց զարգանալ հիմնականում 1980-ականներին `թվային հաշվարկների համար անհրաժեշտ բավարար հաշվիչ ուժ ունեցող համակարգիչների գալուստով` Արևմտյան Սիբիրում ամենամեծ հեշտությամբ մատչելի ածխաջրածնային հանքավայրերի աստիճանական սպառման պատճառով:Այս տեսության կարևոր ներողություն խնդրողների շարքում պետք է նշվեն Ա.Ֆ.Զազովսկին, Ռ.Ֆ. Շարաֆուտդինովը, Ա.Պ. Շևելևան։ Այսօր ամենամեծ ներկայացուցիչը Կ.Մ.Ֆեդորովն է :Ֆազային անցումները հաշվի առնելով ոչ իզոթերմային ֆիլտրման տեսությունը դեռ հեռու է ավարտից, ստացված լուծումներն ու մոտեցումները ինժեներական գնահատականներ են, որոնց ճշգրտությունը ցածր է։

Նշումներ 

Նավթարդյունաբերություն