Օլիվիե Ալեն

Օլիվիե Ալեն (, ), ֆրանսիացի երգեհոնահար, կոմպոզիտոր և երաժշտագետ, երաիշտեր Ալբեր Ալենի որդին, Ժան Ալենի և Մարի-Կլեր Ալենի եղբայրը։

Կենսագրություն 
Կոմպոզիցիա է սովորել Փարիզի կոնսերվատորիայում՝ Թոնի Օբինի և Շառլ Մեսսիանի մոտ։ 1950-1964 թվականներին ղեկավարել է իր ծննդավայր Սեն Ժերմեն ան Լեի կոնսերվատորիան։ 1961-1972 թվականներին կոմպոզիցիա է դասավանդել Սեզար Ֆրանկի անվան երաժշտական ​​դպրոցում, 1976 թվականին եղել է Փարիզի շրջանի կոնսերվատորիայի հիմնադիրներից և առաջին ղեկավարը։ Նրա հայտնի ուսանողների թվում է եղել կոմպոզիտոր Ալեն Գանյոնը։ 

Հրատարակել է ներդաշնակության դասագիրք (1965) և մենագրություն Յոհան Սեբաստիան Բախի մասին, սակայն երաժշտագիտության բնագավառում նրա գլխավոր ձեռքբերումը Ստրասբուրգում Բախի Գոլդբերգի վարիացիաների հեղինակի ձեռագրի հայտնաբերումն է եղել։ Օլիվիե Ալենը գրել է օրատորիոն՝ «Սգո երգը լեռներում կորածների համար»
( 1950 թ.), մի շարք երգեհոնային ստեղծագործություններ, այդ թվում՝ «Սյուիտ» (1951) և «Միկրոլուդիա» (1981), «Ֆրանսիական սյուիտ շեփորի և երգեհոնի համար» (1964 թ.):

Ռոբերտ Շումանի անվան մրցանակի դափնեկիր է (1967, ԳԴՀ)։

Աշխատություններ 
 Lucis Creator optimae op. 55 для хора и органа (1939. Sampzon: Éditions Delatour France);
 Petrus Quidem op. 76 для хора а капелла (1943. Sampzon: Éditions Delatour Франция);
 Jesu, Dulcis Amor Meus Op. 77 для хора, солистов и органа (1943. Sampzon: Éditions Delatour France);
 Cibavit eos op. 88 для хора а капелла (1944. Sampzon: Éditions Delatour Франция);
 3 Repons du Vendredi Saint op. 136—138 для хора а капелла (1951. Sampzon: Éditions Delatour Франция);
 3 Repons du Jeudi Saint op. 139—141 для хора а капелла (1952. Sampzon: Éditions Delatour Франция);
 3 Deplorations: Repons du Samedi Saint op. 145—147 для голоса и инструмента (1954. Sampzon: Éditions Delatour France).
 Dithyrambe op. 18 для гобоя и фортепиано или трубы, флейты и органа (1936. Sampzon: Éditions Delatour France)
 Sicilienne op. 24 для фортепиано, флейты и органа (1937. Sampzon: Éditions Delatour France)
 Дивертисмент (ноктюрн) соч. 73 для флейты и фортепиано или органа (1942. Sampzon: Éditions Delatour France)

Մատենագրություն 
 Alain, Marie-Claire (2008): "Hommage à Olivier Alain." In Association Maurice & Marie-Madeleine Duruflé: Bulletin Nos. 7-8 (2007–2008): 99-101.
 Alain, Olivier (1951): "L'œuvre pour piano de Jehan Alain." In Le Conservatoire 14 (January 1951): 59-62.
 Alain, Olivier (1951): "Le Reqiem de Maurice Duruflé." In Le Conservatoire 14 (January 1951): 62-64.
 Alain, Olivier (1956): "Maurice Duruflé, Grand Prix de la Ville de Paris." In Le Figaro, 1124 (December 1956).
 Decourt, Aurélie (2008): "Olivier Alain: Un artiste déchiré entre ses passions." In Association Maurice & Marie-Madeleine Duruflé: Bulletin Nos. 7-8 (2007–2008): 106-111.
 Guillard, Georges (2008): "Olivier Alain: Passeur et accoucheur de musiciens." In Association Maurice & Marie-Madeleine Duruflé: Bulletin Nos. 7-8 (2007–2008): 102-105.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 
Երաժիշտներ այբբենական կարգով
Ֆրանսիացի կոմպոզիտորներ