Ժակ Օդիբերտի

Ժակ Օդիբերտի (, ), ֆրանսիացի դրամատուրգ, գրող, բանաստեղծ, էսսեիստ և լրագրող։

Ֆրանսիական գրականության Մալարմե ակադեմիայի անդամ։

Կենսագրություն 

Որմնադրի որդի է։ 12 տարեկանից սկսել է բանաստեղծություններ գրել։ 15 տարեկանից նրա բանաստեղծությունները տպագրվում էին տեղի թերթերում։

1925 թվականին տեղափոխվեց Փարիզ։ Այտեղ համագործակցում էր թերթերի և ամսագրերի հետ։

1938 թվականին պոեզիայի համար մրցանակ է ստացել ֆրանսիական գրականության Մալարմե ակադեմիայի կողմից։ 1946-1952 թվականները համարվում են  նրա ստեղծագործական կյանքի ամենաբեղուն տարիները։ Այդ շրջանում նա ստեղծել է պիեսների շարք, գրել և հրատարակել է պիեսներ, էսսեներ, բանաստեղծություններ։

1950-ական թվականներին Ժակ Օդիբերտին Լյուսի Ֆոր ամսագրում հրատարակել է մի քանի վեպ, այնտեղ նույն ժամանակաշրջանում տպագրվել են նաև Մարսել Օկլերի, Էրվե Բազենի, Էմիլ Դանոենի, Մորիս Դրյուոնի և ԱՆդրե Մորուայի ստեղծագործությունները։

Մահացել է 1965 թվականին հաստ աղիքի քաղցկեղի դեմ կատարած վիրահատություններից հետո։

Թաղված է Փարիզի մոտ գտնվող Պանտեն քաղաքում։

Ստեղծագործություն 
Ժ. Օդբերտիի գրական ժառանգությունը ներառում է պոեզիա, դրամատուրգիա, վեպեր, էսսեներ, հուշագրություններ։ Ժ. Օդիբերտիի գրական ոճին բնորոշ է պատկերավորությունը, փոխաբերությունը, հարուստ է պոետական ռիթմով, շարահյուսական և հնչյունական մոտեցումներով։ Գրել է սիմվոլիզմի և սյուրռելաիզմի ոճով։

Որպես պոետ հանդես է եկել «Կայսրություն և թակարդ»  («L’empire et la trappe», 1930) ժողովածուով։

Ժ. Օդիբերտիի պոեզիան չափազանց սուբյեկտիվ և նկատելի հակասոցիալական է, իրենից ներկայացնում է անսպասելի և չտարբերակված տպավորությունների հեղեղ, տարբեր ոճի անհասկանալի բառերի շարան և անհասկանալի նորաբանությունների հեղեղ, այնուամենայնիվ, նրա բանաստեղծությունները հստակ կառուցված են ձայնային և ռիթմիկ տոնով։

Ժ. Օդիբերտիի արձակը անվերջ ներքին մենախոսություններ են, և անգամ  չեն կարողանում նկատել գրքի գլխավոր խնդիրը, օրինակ՝ «Կոտորած»  («Carnage», 1942), «Միլանի վարպետը» («Le maître de Milan», 1950) և այլ գրքեր։

Ժ. Օդիբերտին աբսուրդի թատրոնի ներկայացուցիչներից մեկն է։

1954-1964 թվականներին հրատարակում է վեպեր և հաջողությունների է հասնում նաև թատրոնում։

1964 թվականին ստացել է ազգային Գրականության մրցանակ։

Ժ. Օդիբերտիի հայրենի Անթիբ քաղաքի դպրոցը կրում է նրա անունը։

Ընտիր երկեր

Պիեսներ 
 Le mal court (1947)
 L’effet Glapion (1959)
 La Fourmi dans le corps (1962)
 Quoat-Quoat
 L’Ampélour
 Les femmes du boeuf

Բանաստեղծությունների ժողովածուներ 
 Des Tonnes de semence (1941)
 Toujours (1944)
 Rempart (1953)

Վեպեր 
 Le Maître de Milan (1950)
 Marie Dubois (1952)
 Les jardins et les fleuves (1954)
 Infanticide préconisé (1958)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Жак Одиберти в базе Encyclopædia Britannica

Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Ֆրանսալեզու գրողներ
Ֆրանսիացի գրողներ
20-րդ դարի բանաստեղծներ
Ֆրանսիացի լրագրողներ
Ֆրանսիացի վիպասաններ
Ինքնակենսագիրներ
Բանաստեղծներ այբբենական կարգով