Զաքարիա Գ Սեֆեդինյան

Զաքարիա Գ Սեֆեդինյան (), հայ հոգևորական գործիչ, Աղթամարի կաթողիկոս (1434-1464)։ Մելիք Ստեփանոսի որդին, Դավիթ Գ կաթողիկոսի եղբորորդին, Հայոց վերջին արքա Սմբատ Արծրունու հորեղբայրը, Սեֆեդինյանների իշխանական տոհմից։

Կենսագրություն 
Զաքարիան ծնվել է Մելիք Ստեփանոսի և Խաթուն Մելեքի ընտանիքում։ Եղբայրներն են՝ Գուրջիբեկը, Տուղշահբեկը, Դովլաթշահը և Ասլանբեկը։ Դավիթ Գ-ի կաթողիկոսության ժամանակ եղել է նրա աթոռակիցը և նշանակվել նրա իրավահաջորդ։ 1419 թվականին նրա անունը հիշվում է Դավիթ կաթողիկոսի հետ, իսկ դեռ ավելի շուտ 1414 թվականին՝ առանձին, հայրապետ տիտղոսով է հիշվում։

Աղթամարի կաթողիկոսություն 
Զաքարիա Գ-ն եղել է Աղթամարի նշանավոր կաթողիկոսներից մեկը։ Նա այլազգիների համար ազդեցիկ և մեծահարգի մարդ էր։ Բարեկամական հարաբերություններ է ունեցել Կարա-Կոյունլուների սուլաթան Ջահանշահի հետ և նրա միջոցով կարողացել է հայ ժողովրդին մեծ բարիքներ անել։

Տես նաև 
 Աղթամարի կաթողիկոսություն

Ծանոթագրություններ 

Արծրունիներ
Սեֆեդինյաններ
Հայ հոգևորականներ
Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսներ
Աղթամարի Կաթողիկոսներ