Գյուստավ Ժեֆրուա

Գյուստավ Ժեֆրուա (, ), ֆրանսիացի լրագրող, արվեստաբան և գրող, Գոնկուրի ակադեմիայի հիմնադիրներից մեկը, հետագայում՝ ակադեմիայի տնօրենը։

Ծնվել է 1855 թվականի հունիսի մեկին Փարիզում։

Երիտասարդ տարիներին Ժեֆրուան աշխատել է La Justice թերթում, որը թողարկվում էր Ժորժ Կլեմանսոյի խմբագրության ներքո, որը դարձել է նրա ընկերը․ այդ թերթում նա սկզբում աշխատում էր որպես հասարակ լրագրող, բայց 1881 թվականից արդեն այնտեղ հանդես է եկել որպես գեղարվեստական քննադատ։ Արիստիդ Բրիանը Ժեֆրուային նշանակել է Գոբելենների մանուֆակտուրայի կառավարիչ և Ժեֆրուան այդ պաշտոնում մնացել է մինչև մահ։

1881 թվականին լույս է տեսնում Ժեֆրուայի առաջին գիրքը՝ ֆրանսիացի բնագետ և նկարիչ Բեռնար Պալիսիի կենսագրությունը։

Ժեֆրուան այն քչերից էր, որը մամուլում աջակցում էր իմպրեսիոնիստներին։ 1883 թվականին նա ծանոթացել է Ալֆրեդ Սիսլեյի հետ և մեծ ակնարկ հրապարակել նրա ստեղծագործության մասին։

1886 թվականից Ժեֆրուան սկսում է նյութեր հավաքել Լուի Օգյուստ Բլանկի գիտական կենսագրության համար, այդ նպատակով նա սեպտեմբերին գնացել է Բել-Իլ-ան-Տեր, որտեղ պատահաբար ծանոթացել է Կլոդ Մոնեի հետ։ Նրանց բարեկամությունը ձգվել է երկար տարիներ և 1920 թվականին Ժեֆրուան հրատարակել է ընկերոջ ծավալուն կենսագրությունը։ Մոտավորապես նույն ժամանակներից նա ծանոթանում է նաև Պոլ Սեզանի հետ և ակտիվորեն սկսում է զբաղվել իր ընկեր-նկարիչների նկարների հավաքորդությամբ։ 1889 թվականին հրատարակվում է Օգյուստ Ռոդենի ստեղծագործությանը նվիրված գիրքը։

1894 թվականին հրատարակվել է Ժեֆրուայի «Սիրտ և բանականություն» վեպը, իսկ 1987 թվականին լույս է տեսել Օգյուստե Բլանկին նվիրված գիրքը, որի վրա Ժեֆրուան աշխատել էր 10 տարի։

1900 թվականին Ժեֆրուան դարձել է Գոնկուրի ակադեմիայի հիմնադիրներից մեկը, իսկ 1912 թվականից նա գլխավորել է այն մինչև իր մահը, որը վրա է հասել 1926 թվականի ապրիլի 4-ին Փարիզում։

Ժեֆրուի մյուս գրական աշխատություններից են Ալֆրեդ Սիսլեյի, Ժան Բատիստ Կամիլ Կորոյի, Օնորե Դոմիեի կենսագրությունները, Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի ստեղծագործության մասին պատմող գիրքը, տասնմեկհատորանոց ակնարկ Եվրոպայի գեղարվեստի թանգարանների մասին, պատմական ակնարկ Բրետանիի մասին և այլն։

Ժեֆրուայի աշխատությունները մեծ նշանակություն են ունեցել իմպրեսիոնիզմի կայացման գործում, սակայն, Օ. Ռեյթերսվերդի դիտարկմամբ, Ժեֆրուան տվել է «գնահատականներ և դատողություններ, որոնք ավելի շուտ վկայում են խոր համակրանքի մասին, քան իմպրեսիոնիստների ստեղծագործության խոր ընկալման մասին»։

Ժեֆրուայի կողմից հավաքված իմպրեսիոնիստների նկարների հավաքածուն նրա մահից հետո վաճառվել է աճուրդով։ Մի կտավ, որը ժամանակին պատկանել է նրան՝ Պոլ Սեզանի «Նատյուրմորտ խնձորներով», հետագայում հայտնվել է Էրմիտաժի հավաքածուում։

1937 թվականին նրա պատվին անվանվել է Փարիզում մի փողոց։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Institut national d’histoire de l’art. — Geffroy, Gustave.
 Dictionary of Art Historians. — Geffroy, Gustave.

Ֆրանսիացի լրագրողներ
Ֆրանսիացի արվեստաբաններ
Ֆրանսիացի գրողներ
20-րդ դարի ֆրանսիացի վիպասաններ