Կարլ Շպիցվեգ

Կարլ Շպիցվեգ ( ), գերմանացի նկարիչ, գծանկարիչ և նկարազարդող, բիդերմայեր ոճի փայլուն ներկայացուցիչներից մեկը։

Կենսագրություն 
Ծնվել է Մյունխենում առևտրականի ընտանիքում։ Սովորել է Մյունխենի պալատական դեղատանը կից լատինական դպրոցում, այնուհետև, Մյունխենի համալսարանի դեղագործական ֆակուլտետում։ Սկզբում աշխատել է որպես դեղավաճառի օգնական, ապա՝ դեղավաճառ։ Այդ ընթացքում ուսումնասիրել է գեղանկարչությունը, սովորելով 17-րդ դարի հոլանդական վարպետների կտավների վրա՝ ցուցադրված Մյունխենի Հին պինակոտեկում։ Պատրաստվում էր դիմել Մյունխենի գեղարվեստի ակադեմիա, կանոնավոր կերպով զբաղվում էր գեղանկարչությամբ, բայց տարիքի պատճառով նրան ակադեմիա չեն ընդունում։

19-րդ դարի 30-40-ական թվականներին  գծանկարիչ և նկարազարդող է աշխատել սատիրական ամսագրերի, օրինակ, «Թռչող թերթեր»-ի («Fliegende Blätter») համար։ Այս շրջանում  ստեղծված նկարները հեգնական են՝ քաղաքային անհոգ կյանքի, փոքրիկ բուրգերի կյանքի պատկերներում։ Այդ աշխատանքները մատնացույց են անում հետևողի մարդկային բնավորության յուրահատկությունների մեծ տաղանդը, ունեն պարզ կոմպոզիցիա և արտացոլում են լուսաստվերի խաղը այնպես, ինչպես 17-րդ դարի հոլանդացի ժանրային նկարիչների մոտ։ 40-ական թվականների վերջում Շպիցվեգըմի շարք ուղևորություններ է կատարում արտասահմանում, այդ թվում՝ Պրահա, Փարիզ և Լոնդոն, որտեղ իր համար բացահայտում է Ջոն Կոնստեբլի բնանկարային գեղանկարը, ինչպես նաև Էժեն Դելակրուայի ստեղծագործությունը և Բարբիզոնյան դպրոցի նկարիչներին։ Այդ պահից սկսած՝ բնանկարային գեղանկարը սկսում է մեծ դեր խաղալ նկարչի ստեղծագործությունում։

1832 թվականին նա առաջին անգամ այցելել է Իտալիա։

1850 թվականին նա իր եղբոր՝ Էդուարդի և իր ընկերոջ Է․ Շլեյխի հետ կրկին գնում է արտասահման՝ Վենետիկ, Փարիզ, Լոնդոն և Բելգիա։ Փարզից վերադառնալուց հետո 1851 թվականից միշտ ապրել է Մյունխենում, միայն հազվադեպ գնացել է Բեռլին (1856), իսկ ամռային ամիսներին (1853 և 1855 թվականներին)՝ Պոմերսֆելդեն։

1868 թվականին ստացել է Մյունխենի նկարիչների ակադեմիայի պատվավոր անդամի կոչում։

Մահել է իր անկողնում կաթվածից 77 տարեկանում։ Սկզբում Կարլ Շպիցվեգի նկարները չունեին հանրային ճանաչում։ Նրա համար շրջադարձային են դարձել 1867 թվականին Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսները, որոնցից հետո նկարիչը դարձել է հայտնի։ Վարպետի ստեղծագործական ժառանգությունը շատ մեծ է։ Նա իրենից հետո թողել է ավելի քան 1500 նկար, ջրաներկ և ուրվանկար։

Կտավներ 

 «Աղքատ պոետը», 1839, Մյունխեն, Նոր պինոկոտեկա
 «Կակտուսների սիրահարը», 1845, մասնավոր հավաքածու
 «Սիրային նամակ», 1845/1846|46, Բեռլին, Նոր ազգային պատկերասրահ.
 «Փոստատարը Ռոզենտալում», Մարբուրգ,  Արվեստի և արվեստի պատմության համալսարանական թանգարան
 «Հրաժեշտ», 1855, Մյունխեն, Նոր պինոկոտեկա
 «Իսպանական համերգ», 1856, Մյունխեն, Նոր պինոկոտեկա
 «Պիկնիկ», 1864, Մյունխեն, Նոր պինոկոտեկա
 «Ալպերում», 1880, Լայպցիգ,  կերպարվեստի թանգարան։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 «Carl Spitzweg», G. Roennefahrt, Мюнхен 1960
 «Spitzweg», H. Feldbusch, Бергиш-Гладбах 1968
 «Die Welt der Malerei», Кёльн 1990

Արտաքին հղումներ 
 Карл Шпицвег в Викицитатнике

Փետրվարի 5 ծնունդներ
1808 ծնունդներ
Մյունխեն քաղաքում ծնվածներ
Սեպտեմբերի 23 մահեր
1885 մահեր
Մյունխեն քաղաքում մահացածներ
Մյունխենի համալսարանի շրջանավարտներ
Անձինք այբբենական կարգով
Գերմանացի նկարիչներ