Գենադի Գոնչարենկո

Գենադի Իվանովիչ Գոնչարենկո (, ), խորհրդային գրող։

Կենսագրություն 
Գենադի Գոնչարենկոն ծնվել է 1921 թվականին։ Մասնակցել է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողություններին։ Մարտերին մասնակցել է Հարավային Բուգի սահմանին, որպես գնդացրային դասակի հրամանատար։ Հետո նաև որպես  վաշտի, գումարտակի հրամանատար է ծառայել։ Եղել է հրաձգային գնդի հրամանատարի տեղակալ (Հարավարևմտյան ճակատ), 54-րդ գվարդիական հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար։ Մասնակցել է Մոսկվայի, Վոլգայի, Ստալինգրադի ճակատամարտերին։ Ծանր վիրավորվել և կոնտուզիայի է ենթարկվել Ելնյայի գործողության ժամանակ (1941): Երկրորդ անգամ ծանր վիրավորվել է 1944 թվականին։ Պատերազմն ավարտել է մայորի կոչմամբ։

Մարտական գործողություններին մասնակցելու համար պարգևատրվել է շքանշաններով ու մեդալներով։

Պատերազմից հետո ավարտել է Մ. Վ. Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիան (1948) և Վ. Ի. Լենինի անվան ռազմաքաղաքական ակադեմիան (1952):

ԽՍՀՄ Գրողների միության անդամ է եղել (1958):

Հատընտիր ստեղծագործություններ 
Գենադի Գոնչարենկոն գրել է տասներկու վեպ, ինչպես նաև մի շարք պատմվածքներ մարտական պատմությունից։ Ստեղծագործությունների հիմնական թեման «խորհրդային մարդկանց խիզախությունն է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին»։

 Ինքնաթիռը չվերադարձավ (1958)
 Փորձության տարիներ։ Վեպ երեք հատորով՝ Պատիվ (1957), Ճեղքում (1960), Ջախջախում (1969)
 Սխրագործության ծնունդը (1967)
 Ստալինգրադի մարտիկները 
 Վոլգա՝ ռուսական գետ (1970)
 Մոսկվան մեր հետ է (1973)
 Վոլգայի ափերին (1974)
 Ճակատամարտ Վոլգայում. Ստալինգրադի պաշտպանության վավերագրական ակնարկներ (1976)
 Կոչում (1979)

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Писатели Москвы — участники Великой Отечественной войны. М., 1997

Արտաքին հղումներ 
 Газета «Советская Россия». РУССКИЕ СТОЯТ, КАК КАМЕННЫЕ ГЛЫБЫ. 22.11.2007.

Ռուս գրողներ
Խորհրդային գրողներ
ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ