Աբլխարիբ

Աբլխարիբ (նաև՝ Ապլղարիբ, Ապլղարիպ), արաբական ծագումով հայկական արական անձնանուն։ Կազմված է اب الغریب (Ab-ul-ġarīb) անունից, որը բառացի նշանակում է «հայր Ղարիբի»։ Արաբական սովորությամբ այս անունը ստանում էր այն անձը, ով Ղարիբ (պանդուխտ, զարմանալի, տարօրինակ) անունով որդի էր ունենում։ Հայերի մեջ գործածական է եղել 10-13-րդ դարերում, այնուհետև ամբողջապես կասեցվել է։

Հայտնի անվանակիրներ 
 Ապլղարիպ Հավնունի (10-րդ դար), հայ իշխան, Վասպուրականի թագավորության զորավար․
 Աբլխարիբ Հավնունի (10-րդ դար), հայ իշխան, Վասպուրականի թագավորության իշխանաց իշխան և սպարապետ, Ապլղարիպ Հավնունու եղբորորդին․
 Ապլղարիպ Պահլավունի
 Ապլղարիպ Պահլավունի (11-րդ դար), հայ իշխան, Գրիգոր Պահլավունու որդին, 1036 թվականին կառուցել է Անիի Սուրբ Փրկիչ եկեղեցին․ 
 Աբլղարիբ Արծրունի (?-1080), հայ իշխան Կիլիկիայում, մագիստրոս, Հասան Արծրունու որդին․ 
 Ապլղարիպ Պահլավունի (10-րդ դար-11-րդ դար), հայ իշխան, Պիրի և Թլպաշարի տեր, Վասակ Պահլավունու որդին, Լիկոսի եղբայրը․
 Ապլղարիպ ներքինի (?-1175), պարծենում էր թե իբր ինքն է սպանել Կիլիկիայի Մլեհ իշխանին, որի համար Ռուբեն Գ-ն ջրահեղձ է անում նրան․
 Ապլղարիպ գունդստաբլ (12-րդ դար-13-րդ դար), Կիլիկիայի իշխանության և թագավորության գունդստաբլ (1188-?), Կուտաֆո բերդի տեր․
 Ապլղարիպ (12-րդ դար-13-րդ դար), պարոն Կիլիկիայում, Ֆոռնոս բերդի տեր․
 Ապլղարիպ (13-րդ դար), մեծ իշխան Կիլիկիայում, միանալով Մոլևոնի տեր Լևոնի հետ՝ ապստամբեցին Լևոն Գ-ի դեմ, ապա ձերբակալվեցին և հանձնվեցին Փոքր Ասիայի թաթարական կուսակալ Փարվանա զորավարին (1272)․

Ծանոթագրություններ 

Հայկական արական անձնանուններ