Պեսնյարի

Պեսնյարի (բելառուսերեն՝  Песняры), բելառուսական ֆոլկ-ռոք երաժշտախումբ։

Պատմություն 

Երաժշտախումբը պաշտոնապես ձևավորվել է 1969 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, կիթառահար Վլադիմիր Մուլյավինի նախաձեռնությամբ։ Նոր խումբը կազմած երաժիշտների մեծ մասը սկզբնական շրջանում հանդես է եկել Лявоны անվանումը կրող երաժշտախմբում։

Նոր երաժշտախմբի բնորոշ առանձնահատկությունը բելառուսական ֆոլկլորային երաժշտության յուրօրինակ մշակումներն են։ «Պեսնյարին» խորհրդային եզակի համույթներից է, որին բախտ է վիճակվել հանդես գալու Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում. 1976 թվականին նրանք ամերիկյան The New Christy Minstrels խմբի հետ ելույթներով շրջագայել են Հյուսիսային Կարոլինա նահանգում։

1971 թվականին «Պեսնյարի»-ն թողարկել է ստուդիայում ձայնագրված իր առաջին երաժշտական ալբոմը, 1974-ին՝ երկրորդը, 1978-ին՝ ևս երկու ալբոմ։
  
1979 թվականին երաժշտախմբի անդամներին շնորհվել է ԽՍՀՄ վաստակավոր արտիստի կոչում։ 1983-ին թողարկվել է «Зачарованная Моя» խորագիրը կրող համերգային ձայնագրությունների ալբոմը, 2001-ին՝ հերթական հաջողված հավաքածուն՝  Molodost moja... վերնագրով։

2003 թվականին Մուլյավինն ավտովթարի զոհ է դարձել։ Նրա մահվանից հետո «Պեսնյարի» անվանումով հանդես գալու իրավունքը վիճարկել են երեք տարբեր երաժշտախմբեր՝ բելառուսական պետական «Պեսնյարի» համույթը, սաքսոֆոնահար Վլադիսլավ Միսևիչի և երգիչ Լեոնիդ Բարտկևիչի ստեղծած երաժշտախումբերը։ Այդ երաժշտախմբերից յուրաքանչյուրը հանդես է գալիս «Պեսնյարի»-ի երգացանկի երգերի կատարումով։

Սկավառակագրություն

Ալբոմներ 
 1972  — «Песняры I»
 1974 — «Песняры II»
 1978  — «Песняры III»
 1978  — «Песняры IV»
 1979  — «Гусляр (Песняры)|Гусляр» (поэма-легенда по произведению Янки Купалы «Курган»)
 1983  — «Зачарованная моя»
 1985  — «Через всю войну]]»
 1994  — «Песняры — 25 лет» (Голландия)
 2001 — «Песняры — 2001»

Պարգևներ 
 Էստրադայի արտիստների համամիութենական IV մրցույթի դափնեկիր (II մրցանակ, 1970)
 Խորհրդային երգի համամիութենական մրցույթի դափնեկիր (I մրցանակ, Մինսկ, 1973)
 Խորհրդային երգի փառատոնի դափնեկիր (ԼԺՀ, Զելյոնա Գուրա)
 Երտասարդության և ուսանողության համաշխարհային X փառատոնի դափնեկիր (Բեռլին, ԳԴՀ, 1973),
 «Ոսկե առյուծ» միջազգային փառատոնի դափնեկիր (Լայպցիգ, ԳԴՀ], 1973)
 Էստրադայի արտիստների «Ոսկե Օրփեոս» միջազգային մրցույթի դափնեկիր Բուլղարիա (1974)
 Քաղաքական երգի 2-րդ միջազգային փառատոնի դափնեկիր (Հելսինկի, 1978)
 Բելառուսի կոմերիտմիության մրցանակի դափնեկիր (1976)
 Լենինյան կոմերիտմիության մրցանակի դափնեկիր (1977)
 «Мелодия» ֆիրմայի գլխավոր մրցանակ՝ «Ոսկե ձայնասկավառակ» (1982)

Գրականություն 
 
 
 
 
 
Анжела Гергель, Валерий Дайнеко. Песняры времени своего. Саммит-книга. 2016
Анжела Гергель, Валерий Дайнеко. Песняры. Взгляд из будущего. Твердыня. 2018
Мисевич Владислав. "Песняры": Я роман с продолженьем пишу... — М.; Екатеринбург: Кабинетный учёный, 2018. — 504 с.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

Песняры. Вянок
Песняры. Веселые нищие.
Владимир Мулявин: Моя главная ошибка в Песнярах - Мисевич.
Сайт о Игоре Паливоде и записанной в 2013 году программе «Весёлые нищие».
 Виртуальный музей ансамбля «Песняры».
 Cайт о ВИА «Песняры».
Были ли Песняры прозападным ансамблем?
Песняры никогда не занимались фольклором
Можно ли назвать гением Владимира Мулявина?
Анжела Гергель, Валерий Дайнеко. Песняры времени своего. Саммит-книга. 2016
Анжела Гергель, Валерий Дайнеко. Песняры. Взгляд из будущего. Твердыня. 2018
Песняры - 50 лет
Песняры 1976. Гастроли по Америке

Բելառուսի արվեստ
Բելառուսի երաժշտություն
1969 հիմնադրված երաժշտական խմբեր