Նեկրոմենթ

«Նեկրոմենթ» (), ռուս ժամանակակից գրող Վիկտոր Պելևինի երգիծական կարճ պատմվածքը, որն առաջին անգամ հրապարակվել է 2008 թվականին։

Բովանդակություն 
«Նեկրոմենթը» պատմություն է գեներալ Կրուշինի մասին, որը, օկուլտային նպատակներով, սպանում էր իր ենթականերին, դիակիզում և մոխիրը թաքցնում՝ ավելացնելով ավտոմեքենաների արագությունը նվազեցնելու համար նախատեսված «պառկած ոստիկանների» նյութին։ Ինչպես պատկերավոր նկատել է ռազմական մի արխիվագետ, գեներալի պատմությունը մոտավորապես նույնքան է տարբերվում ուժային կառույցներում ցնցումների աղմկահարույց այլ գործերից, որքան Ժիլ դե Ռեի դատավարությունը պատմական առաջընթացին խոչընդոտող կիսագրագետ ինչ-որ ավատատիրոջ պաշտոնանկությունից։ Ժիլ դե Ռեի հետ համեմատությունը չափազանցություն չէ. 1440 թվականին խարույկի վրա այրված ֆրանսիացի մարշալին, որը խոստովանել է կապը սատանայի և ծիսական ալքիմիական սպանությունների հետ, հանգիստ կարելի է անվանել մոսկովյան պետավտոտեսչության ղեկավարի նախկին տեղակալի հոգևոր եղբայրը (Կրուշինը նախընտրում էր իր բաժինն անվանել հին ձևով, ինչպես դա մինչ օրս անում է ժողովուրդը)։ Կրուշինի գործի վերաբերյալ տեղեկությունների մեծ մասը մինչ օրս փակ է, և գոնե որոշ չափով նրա ամբողջական կենսագրությունը կազմելու փորձերն անհայտ են։

Բացահայտվելուց անմիջապես առաջ Կրուշինը ինքնասպանություն է գործում տեսախցիկի առջև։

Պատմվածքը ծաղրում է Ռուսաստանի քաղաքական PR գործիչներին։ Այնտեղ, մասնավորապես, փոքր-ինչ փոփոխված անուններով հայտնվում են Գլեբ Պավլովսկին, Ալեքսանդր Դուգինը և Մարատ Գելմանը։

Պատմվածքը կառուցված է լրագրողական հետաքննության պես։ Միևնույն ժամանակ, նյութի խոսակցական ձևերը և ժարգոնային արտահայտությունները հնարավորություն են տալիս այն վերագրել «դեղին մամուլի» հրապարակումներին։

Հատկանիշներ 
Մահվան թեման կենտրոնական է, կազմակերպող նաև «Նեկրոմենթում»։

Պատմվածքում օգտագործվում են հակադրություններ, որոնք հյուսում են այս և «Մարդոնգներ» պատմվածքների փոխատեքստային միասնություն, օգտագործվում է «հավերժական - ժամանակավոր» հակադրությունը։ Այս հակադրությունն իրագործվում է մի շարք պատկերավոր համեմատությունների միջոցով. Անտոնով - գեներալ Կրուշին, ճանապարհը, որի մոտ տեղադրված է Անտոնովի մարդոնգը - ճանապարհներ, որոնց վրա տեղադրվում են նեկրոմոդուլները, մարդոնգներ - նեկրոմոդուլներ։ Ընդ որում, հակադրության առաջին մասին վերաբերում է հավերժության գաղափարը, իսկ երկրորդ մասին՝ որոշակի ժամանակի, որոշակի դարաշրջանի և, ի վերջո, ժամանակավորի հասկացությունը։

Հրապարակում 
«Նեկրոմենթը» «П5. պինդոստանի քաղաքական պիգմեյների հրաժեշտի երգերը» գրքի մասն է։

Ծանոթագրություններ 

Վիկտոր Պելևինի ստեղծագործություններ