Ռազմիկ Սարգսյան

Ռազմիկ Կամսարի Սարգսյան (), ՀԽՍՀ շինանյութի արդյունաբերության նախարարության «Արթիկտուֆ» կոմբինատի քարահատ մեքենայի մեքենավար, Աշխատանքային փառքի շքանշանի լիիրավ ասպետ (1993)։

Կենսագրություն  
Ծնվել է 1940 թվականի հուլիսի 14-ին Հայկական ԽՍՀ Արթիկի շրջանի, այժմ Հայաստանի Շիրակի մարզի Արթիկ քաղաքում։

Սովորել է թիվ 2 միջնակարգ դպրոցում, սակայն 1956 թվականին թողել է ուսումն ու անցել աշխատանքի։ Նրա հայրենի քաղաքի շրջակայքում է գտնվել ԽՍՀՄ-ում հրաբխային տուֆի ամենամեծ հանքավայրը, որը արժեքավոր շինաքար է։ Այստեղ տուֆի հանքավայրերի ակտիվ հետազոտություններ են իրականացվել, և Ռազմիկն աշխատանքի է ընդունվել քարհանքում որպես քարահատ մեքենայի մեքենավարի օգնական։ 1959 թվականին արդեն սկսել է ինքնուրույն աշխատել։

1959-1962 թվականներին խորհրդային բանակում ծառայելուց հետո վերադարձել է տուն և կրկին աշխատանքի անցել «Արթիկտուֆ» կոմբինատում։ Աշխատելով ձեռնարկությունում՝ 1965-1970 թվականներին սովորել է Արթիկի տեխնիկումի երեկոյան բաժնում և ստանում տեխնիկ-շինարարի մասնագիտություն։ Կոմբինատում աշխատելու տարիներին Ռազմիկ Սարգսյանը անձնվեր աշխատանքով հասել է բարձր արդյունքների՝ բազմիցս դառնալով Հայկական ԽՍՀ շինանյութերի արդյունաբերության նախարարության ձեռնարկությունների սոցիալիստական ​​մրցության հաղթող։

ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1975 թվականի ապրիլի 21-ի հրամանագրով Սարգսյանը պարգևատրվել է Աշխատանքային փառքի 3-րդ աստիճանի շքանշանով աշխատանքային բարձր նվաճումների և նույն ձեռնարկությունում երկար տարիների անբասիր աշխատանքի համար։

ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1981 թվականի մարտի 19-ի հրամանագրով նրան շնորհվել է Աշխատանքային փառքի 2-րդ աստիճանի շքանշան՝ տասներորդ հնգամյա պլանի առաջադրանքների և սոցիալիստական ​​պարտավորությունների կատարման մեջ ձեռք բերված հաջողությունների համար։

ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության 1986 թվականի մայիսի 22-ի հրամանագրով Ռազմիկ Սարգսյանին շնորհվել է Աշխատանքային փառքի 1-ին աստիճանի շքանշան՝ տասնմեկերորդ հնգամյա պլանի առաջադրանքների և սոցիալիստական ​​պարտավորությունների կատարման գործում ձեռք բերած հաջողությունների համար։ Նա դարձել է Աշխատանքային փառքի շքանշանի լիիրավ ասպետ։ Իր աշխատանքային գործունեության տարիներին նա այնքան շինաքար էր արդյունահանել, որ բավական կլիներ 50 հազար բնակչությամբ քաղաք կառուցելու համար։

Մինչեւ 1992 թվականը նա ղեկավարել է խարամի հանքավայրը։ 1994թ.-ից նա աշխատել է ուղևորափոխադրումներ իրականացնող «Լիլիթ-Մարիամ» ՍՊԸ-ում։

Եղել է ԽՍՀՄ 11-րդ գումարման Գերագույն խորհրդի ազգությունների խորհրդի պատգամավոր (1984-1989, շինարարության և շինանյութերի արդյունաբերության հանձնաժողովի անդամ)։

Եղել է Ժողովրդական վերահսկողության կոմիտեի անդամ, ՀԽՍՀ երիտասարդության վաստակավոր դաստիարակ։

1994 թվականից աշխատել է «Լիլիթ-Մարիամ» ՍՊԸ հասարակական տրանսպորտի ուղեւորափոխադրումների ձեռնարկությունում։

Պարգևներ 
Պարգևատրվել է Աշխատանքային փառքի 1-ին (22.05.1986), 2-րդ (19.03.1981), 3-րդ (21.04.1975) աստիճանի շքանշաններով և մեդալներով։

Գրականություն 
 Герои армяне: Энциклопедия / Сост. А. Г. Асрян. - Ереван: Арамас, 2015.
 Документы Государственного архива Российской Федерации
 Хайазн Т. Варденис: Энциклопедия. - Ереван, 2009.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Саргсян Размик Камсарович

Հայկական ԽՍՀ Գերագույն Խորհրդի պատգամավորներ
ՀԹՎ 2023 հոդվածներ