Ահնեներբե

«Ահնեներբե» (  - «Նախնիների ժառանգություն»), լրիվ անվանումն է` «Հին Գերմանիայի պատմության և նախնիների ժառանգության ուսումնասիրության գերմանական միություն», կազմակերպություն, որը գոյություն է ունեցել 1935-1945 թվականներին և ստեղծվել է ուսումնասիրելու նորդական ռասայի ավանդույթները, պատմությունը և Նացիստական Գերմանիայի պետական ապարատի օկուլտիզմի և գաղափարական աջակցության նպատակով։

Պատմություն

Նախապատմություն 
1928 թվականին ազգագրագետ և միստիկ Հերման Վիրտը հրատարակել է «Մարդկության ծագումը. ուսումնասիրություն կրոնի, սիմվոլիզմի և ատլանտա-նորդական ռասայի պատմության պատմության մեջ» ( ), որտեղ նա պնդել է, որ մարդկության ակունքներում կանգնած են երկու նախառասաներ՝ «նորդական», որը հոգևոր ռասա է հյուսիսից, և «հարավային» ռասայից՝ նորեկներից հարավային Գոնդվանա մայրցամաքից, որոնք ստոր բնազդներ կրող են։

Գրքում նա ասել է, որ կենդանիները հատուկ տեսակի արարածներ են, որոնք սկզբունքորեն տարբերվում են մարդկանցից։ Նա հակադրել է բարձր հոգևոր մարդուն և մարդ-գազանին, որը ոչ միայն ոչ մարդ է (սովորական կենդանիների նման), այլև հակամարդ։ Նորդական ռասայի («Հիպերբորեացիներ») հասարակության մեջ կործանարար գործընթացների պատճառը, ըստ Վիրտի, «հիպերբորեացիների» ռասայական խառնումն էր համր և պարզունակ կենդանակերպ արարածների հետ, որոնք բնակվում էին մեկ այլ մայրցամաքում՝ Գոնդվանայում (նրա տեսակետներն գիտական հիմք են ծառայել. Նացիստների՝ այսպես կոչված «ռասայական հիգիենայի» հետագա իրականացմանը)։

Հարավից եկած էակները, ըստ Հերման Վիրտի, իրերի կոպիտ կոնկրետությունը արտահայտելու համար օգտագործել են լեզվական հասկացություններ։ Նրանց լեզուն հակալեզու ե եղել, և որոշակի առարկան մտքի հանգեցնելու փոխարեն, մարդ-կենդանին միտքը վերածել  է  խեղաթյուրման, հոգեկան հիվանդության պատճառի, սա հակամիտք է, երբ ֆետիշ-առարկան ինքնին պաշտվում է, կամ նույնիսկ սատանայական հակաաստված է կամ այս ինտելեկտուալ այլասերումը կարող է հանգեցնել աշխարհի առարկաների նյութապաշտության։ Նման էակներին նա անվանել է մարդ-օբյեկտ։

Ստեղծում և գործունեություն 

«Ահնեներբեի» արմատները դիտվում են ինչպես Տուլեի էզոթերիկ ընկերության գործունեության մեջ, այնպես էլ մի շարք անհատների՝   էթնոլոգ և միստիկ Հերման Վիրտի և «Ահնեներբեի» ապագա գլխավոր քարտուղար՝ Վոլֆրամ Զիվերսի դաստիարակ՝ օկուլտիստ Ֆրիդրիխ Հիլշերի վարկածներում և գաղափարներում։ Հիլշերը շփվել է  նախկին արևելագետ՝ շվեդ հետազոտող Սվեն Գեդինի հետ, որը երկար ժամանակ եղել է Տիբեթում, ինչպես նաև պրոֆեսոր, Մյունխենի համալսարանի ուսուցիչ Կարլ Հաուշոֆերի հետ, որի օգնականն էր երիտասարդ Ռուդոլֆ Հեսը։ Հեսսը Հաուշոֆերին ներկայացրել է Հիտլերին, որը տարվել է կենսատարածքը նվաճելու գաղափարով, տարբեր օկուլտ-միստիկական գաղափարներով և վարկածներով։

Հաուշոֆերի կենսատարածքի տեսության հետևորդն է եղել Ալֆրեդ Ռոզենբերգի ընկեր Ալեքսանդր Նիկուրաձեն ՝ Լեհաստանի իշխանությունների կողմից 1925 թվականին ստեղծված «Պրոմեթևս» ընկերության գաղափարախոսը։ Նրա գաղափարները, ի լրումն Հյուսթոն Չեմբեռլենի գրվածքների, առանձնահատուկ ազդեցություն են ունեցել գերմանական ռասայի տեսության վրա, որն ուղղված էր Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում, Հնդկաստանում և ԽՍՀՄ-ում նացիստների համար դաշնակիցներ գտնելուն։ Նիկուրաձեն անհրաժեշտ է համարել պատերազմել ԽՍՀՄ-ի հետ՝ «ռուսական հարցը » վերջնականապես լուծելու համար՝ օգտագործելով Արևելյան Եվրոպայի ռուսաֆոբների ռեսուրսներն ու ուժերը։ Նա գաղափարապես վերահսկել է նացիստական Գերմանիայի ազգային և ռասայական քաղաքականությունը։ Սա արմատապես հակասել է ԽՍՀՄ-ի հետ պատերազմին ընդդիմացող Հաուսհոֆերի կարծիքին։ Ռասիստական տեսության վրա ազդել են նաև Հելենա Բլավատսկու բազմաթիվ աշխատությունները, և մասնավորապես նրա « Գաղտնի դոկտրինում» պարունակվող, այսպես կոչված, «ռասայական տեսությունները»՝ վերադաս և ստորադաս ռասաների գոյության մասին։

1935 թվականին Մյունխենում տեղի է ունեցել «Գերմանական նախնիների ժառանգությունը» պատմական ցուցահանդեսը, որը կազմակերպել էր Վիրտը՝  այսպես կոչված «Հիպերբորեական» հայեցակարգի հեղինակ։ Վիրտը պրոֆեսոր է դարձել հոլանդական երգերի վերաբերյալ ատենախոսությամբ, որը կոչվում է «Հոլանդական ժողովրդական երգերի դեգրադացիա», որտեղ նա հնարել է իր նախաառասպելաբանությունը։

Սա հակալեզվով և հակամտքերով հակաժողովրդի գոյության հայեցակարգն էր, որ հետաքրքրել է հակասեմական Հենրիխ Հիմլերին, որն այցելել է այս ցուցահանդեսը։ 1935 թվականին Հիմլերը դարձել է «Նախնիների ժառանգության» նախագահ և հանձնակատար։ Ցուցահանդեսի նկատմամբ հետաքրքրություն դրսևորել են և՛ ռասիստական կրթություն ստացած Աֆրիկայում գաղութատեր-գյուղատնտես Ռիչարդ Դարրը, և՛ նորահեթանոս օկուլտիստ Ֆրիդրիխ Հիլշերը, որը մեծ հեղինակություն է  վայելել Նացիոնալ-սոցիալիստական գերմանական բանվորական կուսակցությունում՝ առանց այս կուսակցության անդամ լինելու։

Այսպիսով, հենց սկզբից «Ահեներբե» ընկերությունը կապված է եղել ապագա նացիստական առաջնորդների հետ։

Բայց 1936 թվականի սեպտեմբերին Նացիոնալ-Սոցիալիստական կուսակցության մեծ հանրահավաքի ժամանակ Ադոլֆ Հիտլերը սուր քննադատության է ենթարկել Ահնեներբեի առաջին առաջնորդ Հերման Վիրտին՝ ասելով. «Մենք ոչ մի ընդհանրություն չունենք այս մարդկանց հետ, որոնք  ազգայնականություն ասելով, հասկանում են լեգենդների և առասպելների շարք, արդյունքում՝ չափազանց հեշտությամբ այն փոխարինել են նորդական բովանդակության անորոշ արտահայտություններով։ Այժմ նրանք սկսել են հետազոտություններ՝ հիմնված ատլանտների առասպելական մշակույթի վրա»։

Բայց Հիմլերն այլ կերպ էր մտածում՝ նա ցանկանում էր ազատել նացիստական Գերմանիան կաթոլիկությունից։ Այդ նպատակին հասնելու համար նա ամեն կերպ փորձել է սերտ բարեկամական հարաբերություններ պահպանել Ավստրիայի կայսերական բանակի նախկին գնդապետ, հոգեբուժարանի նախկին հիվանդ Կարլ-Մարիա Վիլիգուտի հետ, որը 67 տարեկանում հայտարարել է, որ ինքը գերմանական Թոր աստվածության հետնորդն է և տիրապետում էր հին գերմանական ցեղերի գաղտնի գիտելիքներին։

1936 թվականին Վիլիգուտը Գյունթեր Կիրխոֆի հետ «Ահեներբե» ինստիտուտի շրջանակներում սկսել է պեղումներ Մուրգ բլրի վրա Բադեն-Բադենի մոտ գտնվող Սև անտառում, որտեղ, նրա կարծիքով, գտնվում էին հին գերմանական կրոնի՝ «Արմանիստների» հնագույն բնակավայրի ավերակները հետևորդներ. Հետազոտվել են նաև Էկստերնշտայնեի հնագույն օկուլտական ժայռերը։

ՍՍ-ի ռեյխֆյուրեր Հիմլերը Հիտլերի անողորմածության մեջ հայտնված «Ահնեներբեն» ընդունել է ՍՍ-ի կազմ։ Սկզբում «Ահնեներբեն» մաս էր կազմում ցեղերի և բնակավայրերի գլխավոր տնօրինությանը։ 1937 թվականին Հիմլերը պաշտոնանկ է արել կազմակերպության նախագահ Վիրտին, և Ահեներբեն տեղափոխել է Համակենտրոնացման ճամբարների տեսչություն ։ Դա պայմանավորված է եղել մի կողմից՝ Վիրտի, որպես գիտնական  քննադատությամբ, մյուս կողմից ՝ Ֆյուրերի աչքում արիացիների ատլանտյաններից ծագելու մասին նրա գաղափարի ձախողմամբ։ Հիմլերն օգտագործել է այս բարենպաստ իրավիճակը՝ «Նախնիների ժառանգություն» կազմակերպությունը ստորադասելու ՍՍ-ի կառուցվածքին և մեծացնելու իր ազդեցությունը։ Զիվերսը, որպես համալսարանական կրթություն ունեցող մարդ, պետք է կատարեր գիտնականների և Ռայխսֆյուրեր ՍՍ-ի միջև կապող օղակի դերը։ Բժշկական ծրագրերի ղեկավարը դարձել է Ավգուստ Հիրթը։ Նախագահությունը ստանձնել է Վալտեր Վուստը։ Այնուամենայնիվ, երկու տարի անց՝ 1939 թվականին, Վուստի և Հիմլերի պաշտոնները փոխվել են. Հիմլերը դարձել է «Ահնեներբեի» նախագահը, իսկ Վուստը դարձել է համակարգող։

1939 թվականի հունվարի 1-ին «Ահնեներբեն» ստացել է՝ իրավունքների ընդլայնմամբ և լրացուցիչ ֆինանսավորման տրամադրմամբ, անկախ կազմակերպության կարգավիճակ»։ «Ահնեներբեի» շտաբը գտնվել  էր Վիլլա Վուրմբախ առանձնատանը () Բեռլինի Դահլեմ թաղամասում։

Նախնիների ժառանգության կազմակերպության սկզբնական նպատակն եղել է ապացուցել գերմանացիների ռասայական գերազանցության տեսությունը NSDAP-ի և նացիստական Գերմանիայի օրենքների բոլոր պաշտոնական փաստաթղթերում միայն «գերմանական ռասա» կամ «հնդգերմանական ռասա» տերմիններն էին օգտագործվում, «արիական ռասա», «արիացիներ» տերմինները օգտագործվել են միայն խոսակցական լեզվում և նացիստների նախորդների գրվածքներում, պատմական, մարդաբանական և հնագիտական հետազոտություններում։ 1935 թվականի ծրագրում կազմակերպության գործունեությունը ձևակերպվել է, որպես՝ «Հնդգերմանական ռասայի ոգու, գործերի, ժառանգության տեղայնացման ոլորտում հետազոտություն. Հետազոտության արդյունքների հանրահռչակումը մատչելի և հետաքրքիր ձևով լայն հանրության համար։ Աշխատանքն իրականացվում է գիտական մեթոդների լիարժեք պահպանմամբ և գիտական ճշգրտությամբ»։

1942 թվականի հունվարի 1-ին «Ահնեներբեն» մտել է ՍՍ-ի Ռայխսֆյուրերի անձնական շտաբի կազմ, և նրա ամբողջ գործունեությունը վերջնականապես վերակողմնորոշվեց ռազմական կարիքներին։ Շատ նախագծեր կրճատվել են, բայց ստեղծվել է Ռազմական հետազոտությունների ինստիտուտը, որը ղեկավարել է Զիվերսը։ Այնուհետև ինստիտուտի գործունեությունը մանրամասնորեն ուսումնասիրվել է Նյուրնբերգի դատավարության ժամանակ։ Միջազգային տրիբունալը «Նախնիների ժառանգությունը» ճանաչել է հանցավոր կազմակերպություն, իսկ նրա առաջնորդ Զիվերսը դատապարտվել է մահապատժի և կախաղան է հանվել։

Կառուցվածք 
 Նախագահ՝ Հենրիխ Հիմլեր,
 Տնօրեն, գիտական համադրող՝ Վալտեր Վուստ,
 Ադմինիստրացիա՝ Վոլֆրամ Սիվերս,
 Ֆինանսական կառավարում՝. Ֆիթցներ,
 Նախնիների ժառանգության հիմնադրամ՝ Բրունո Գալկե,
 Նախնիների ժառանգության հիմնադրամի հրատարակչություն՝ գտնվում էր Բեռլինի Դահլեմ թաղամասում։ Ղեկավարը Ֆրիդհելմ Կայզերն էր։

Տարբեր աղբյուրների համաձայն, նախնիների ժառանգության բաժինների թիվը տատանվում է 13-ից 50-ի սահմաններում, ինչը կապված է կազմակերպության աստիճանական աճի հետ։ Մյունխենում երեսունհինգ գիտական բաժիններ պրոֆեսոր Ֆուստի ղեկավարության տակ էին։

Բաժանմունքի ցուցակ 

 Աստղագիտության գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Ֆիլիպ Ֆաուտ
 Կենսաբանության գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Ուոլտեր Գրեյթ
 Բուսաբանության գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ բարոն Ֆիլիպ ֆոն Լյուցելբուրգ
 Երկրաբանության և հանքաբանության գիտահետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Ռոլֆ Հյոն
 Պեղումների հետազոտությունների բաժին. Առաջնորդ՝ Ռոլֆ Հյոն, հետո Հանս Շլայֆ, նրանից հետո՝ Հերբերտ Յանկուն
 Գերմանական արվեստի գիտահետազոտական բաժին. Առաջատարը Էմերիկ Շաֆրանն է։ Բաժանմունքն իր աշխատանքները սկսել է 1938 թվականի մայիսի 15-ին, իսկ տարեվերջին փակվել։
 Հերալդիկայի և ընտանեկան զինանշանների գիտահետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Կառլ Կոնրադ Ռուպել
 Գերմանական ճարտարապետության գիտահետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Մարտին Ռուդոլֆ
 Գերմանական բանասիրության և տեղական բանահյուսության գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Բրունո Շվեյցեր
 Նախապատմական շրջանի բնագիտության գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Ռուդոլֆ Շյուտրամպֆ
 Հնդգերմանական և ֆիննական մշակութային կապերի հետազոտությունների բաժին․ Առաջատարը Յռյո ֆոն Գրյոնհագենն է։ Բաժինը գործել է 1937-1939 թվականների.
 Կարստների և քարանձավների գիտահետազոտական բաժին (ռազմական նպատակներով). ղեկավար՝ Հանս Բրենդ
 Օդերեւութաբանության և երկրաֆիզիկական հետազոտությունների բաժին․ ղեկավար՝ Հանս Ռոբերտ Սկուլտետուս
 միջատաբանության և վնասատուների դեմ պայքարի ուսումնական և գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Էդուարդ Մեյ.
 Բույսերի գենետիկայի ուսումնական և գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Հայնց Բրյուխեր
 Հնդգերմանական արիական մշակույթի և լեզուների կրթական և հետազոտական բաժին. Սանսկրիտ և վեդական լեզվի ուսումնասիրություն։ Առաջատարը Վալտեր Վուստն է։
 Հնդգերմանական գերմանական մշակույթի և լեզուների կրթական և հետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Ռիչարդ ֆոն Կինլե
 Հնդեվրոպական կրոնի պատմության ուսումնական և հետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Օտտո Հութ
 Ժողովրդական լեգենդների, հեքիաթների և սագաների ուսումնահետազոտական բաժին (ստեղծվելուց անմիջապես հետո լուծարվել է)։ ղեկավար՝ Յոզեֆ Պլասման
 Գերմանական մշակույթի և տեղական բանահյուսության կրթական և հետազոտական բաժին․ Առաջատարը Յոզեֆ Պլասմանն է։
 Ավանդական բժշկության ուսումնական և գիտահետազոտական բաժինը (դեղաբույսերի ուսումնասիրություն, գոյություն է ունեցել մինչև 1939 թ.)։ ղեկավար՝ Ալեքսանդր Բերգ
 Սորուն բնակեցված բլուրների գիտահետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Վերներ Հաառնագել
 Բույսերի պատրաստման գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Էռնստ Պֆոլ
 Կիրառական երկրաբանության գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Յոզեֆ Վիմեր
 Լեզվի կիրառական սոցիոլոգիայի գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Գեորգ Շմիդտ-Ռոր
 Միջնադարի և նորագույն պատմության գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Հերման Լոֆլեր
 Մերձավոր Արևելքի կրթության և հետազոտությունների վարչություն. ղեկավար՝ Վիկտոր Քրիստիան
 Հնդգերմանական գերմանական երաժշտագիտության բաժին․ ղեկավար՝ Ալֆրեդ Քելմալց
 Գերմանագիտության կրթական և հետազոտական բաժին․ Առաջատարը Վիլհելմ Թեուդն է։ Հետագայում բաժինը ղեկավարել է Բրունո Շվեյցերը, ապա՝ Յոզեֆ Պլասմանը
 Գերմանական բանահյուսության ուսումնական և հետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Ռիչարդ Վոլֆրամ
 Գերմանական ավանդության և ազգագրության կրթական և հետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Գենրիխ Խարմյանց
 Տեղագրության և լանդշաֆտային սիմվոլիզմի ուսումնական և գիտահետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Վերներ Մյուլլեր
 Հին պատմության ուսումնական և գիտահետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Ֆրանց Ալթհեյմ
 Նուրբ և կիրառական բնական գիտությունների ուսումնական և գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Էդուարդ Թրաց
 Կելտական ժողովուրդների կրթական և հետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Լյուդվիգ Մյուլհաուզեն
 Միջնադարյան լատիներեն լեզվի կրթական և հետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Փոլ Լեման
 Հնդգերմանական գերմանական իրավունքի պատմության ուսումնական և հետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Վիլհելմ Էբել
 Նախնադարյան հասարակության պատմության կրթական և հետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Գուստավ Բեհրենսն էր։
 Նախնադարյան պատմության պատմության ուսումնական և հետազոտական բաժին [կհստակեցվի]։ ղեկավար՝ Ազիեն Բոմերսն էր։
 Ձիաբուծության ուսումնական և գիտահետազոտական բաժին. ղեկավար՝ Էռնստ Շեֆեր
 Դասական բանասիրության և հին աշխարհի գիտահետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Ռուդոլֆ Թիլ, միևնույն ժամանակ ղեկավարել է Լատինական բաժինը; հունական մասնաճյուղը ղեկավարում էր Ֆրանց Դիրլմայերը
 Հյուսիսային Աֆրիկայի մշակույթի կրթական և հետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Օտտո Ռոսլեր
 Տառերի և նշանների ուսումնահետազոտական բաժին. 1935-1938 թվականների ղեկավար՝ Հերման Վիրտն էր։ Ներառված է խորհրդանիշների հետազոտական ոլորտը (ղեկավար՝ Կառլ Թեոդոր Վեյգել)։ Այնուհետև Վայգելը դարձավ վարչության պետ։ Բաժանմունքը հետագայում միացվել է ռունոլոգիայի բաժանմունքին։
 Ռունոլոգիայի կրթական և հետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Վոլֆգանգ Կրաուզե
 Փիլիսոփայության կրթական և հետազոտական բաժին․ ղեկավար՝ Կուրտ Շիլինգ
 «Գերմանական գիտական ներուժը գործողության մեջ» բաժին. ղեկավար՝ Հանս Շնայդեր
 Օկուլտ գիտության հետազոտությունների բաժին․ Գերմանիայում պաշտոնապես արգելված են պարահոգեբանության, սպիրիտիվիզմի, օկուլտիզմի և այլ գիտությունների վերաբերյալ հետազոտությունները։
 Կենտրոնական Ասիայի կրթական և հետազոտական բաժին և արշավախմբեր։ ղեկավար՝ Էռնստ Շեֆեր
 Sonderkommando «H»․ Վհուկների քարտարանի ստեղծում և կախարդական գործընթացների վերաբերյալ տվյալների հավաքագրում։ ղեկավար՝ Ռուդոլֆ Լևին

Բաժանմունքներ, որոնց գործունեությունը հայտնի չէ 
 Կենդանաբանական աշխարհագրության և կենդանաբանական պատմության գիտահետազոտական բաժին։
 Ընդհանուր բնագիտության գիտահետազոտական բաժին։
 Ոսկրաբանության գիտահետազոտական բաժին։

Ահնեներբեի արշավախմբեր 
 Հերման Վիրտի 1-ին արշավախումբ դեպի Սկանդինավիա (1935)
 Հերման Վիրտի 2-րդ արշավախումբ դեպի Սկանդինավիա (1936)
 Յուրիո ֆոն Գրյոնհագենի արշավախումբ Կարելիա (1937)
 Ֆրանց Ալթհեյմի և Էրիկա Տրաուտման-Նարինգի արշավախումբ Մերձավոր Արևելք (1938)
 Էռնստ Շեֆերի արշավախումբ Տիբեթ (1938-1939)
 Բրունո Շվեյցերի արշավախումբ Իսլանդիա (1938-1939)
 Արշավախումբ դեպի Բալթյան երկրներ ՝ գերմանական արխիվային հանձնաժողովի կազմում (1939-1940)
 Էդմունդ Քիսի արշավախումբ Բոլիվիա (1939, չի կայացել)
 Օտտո Հութի արշավանք Կանարյան կղզիներ (1939, չի կայացել)
 Ֆիլիպ ֆոն Լյուցելբուրգի արշավախումբ Պարագվայ (1942, չի կայացել)

Թիրախային ռազմական նշանակության գիտահետազոտական ինստիտուտ 

 «Պ» բաժանմունք (պեկտին), Պեկտինի և գլուտամինաթվականներիվի օգտագործման հետազոտությունը որպես արյան մակարդման կլինիկական միջոց, ղեկավար՝ Կուրտ Պլետներ
 «Հ» բաժանմունք, Քաղցկեղի հետազոտության փորձեր. Առաջնորդը Թյուբինգենի համալսարանի պրոֆեսոր Ավգուստ Հիրթն էր։ Զիվերսը 1945 թվականի հունիսի 29-ին հարցաքննության ժամանակ պնդել է, որ Հիրթն էր, որ առաջինը կարողացել է հայտնաբերել քաղցկեղի բջիջը մկան մեջ՝ օգտագործելով ֆլյուորեսցենտային մանրադիտակ, և ոչնչացրել է այդ բջիջը՝ շնորհիվ իր բուժման նոր մեթոդի։ Սա նացիստական Գերմանիայի պատմության մեջ բժիշկների կողմից քաղցկեղի բուժման առաջին հայտնի դեպքն է, թեև առաջին անգամ մարդու քաղցկեղը բուժել է գերմանացի բժիշկ Բրունսը դեռ 19-րդ դարում, և նրա բուժման մեթոդը կատարելագործել է ամերիկացի Քոլը։ Գլխի և պարանոցի քաղցկեղի զանգվածային թերապիա լայնորեն կիրառվում էր այլ երկրներում, բայց նացիստական Գերմանիայում մոռացության է մատնվել ձախերին, քրիստոնյաներին, հրեաներին և հրեաների հետ սովորած  քրիստոնյաներին, և այլնի բժշկությունից հեռացման պատճառով։
 բաժանմունք «Մ» (մաթեմատիկա), Բաժանմունքի ղեկավար Կառլ-Հայնց Բոսեկին օգնել են Օրանիենբուրգի համակենտրոնացման ճամբարի բանտարկյալներից 25 օգնականները։ Առաջադրանքներն առաջադրվել են Վերմախտից, ռազմածովային ուժերից, ռազմաօդային ուժերից, ինչպես նաև «Գիտական հետազոտությունների խորհրդից»։
 բաժանմունք «Ռ». ղեկավար՝ Զիգմունդ Ռաշեր

Ծանոթագրություններ 

1935 հիմնադրված կազմակերպություններ
Կեղծ հնագիտություն
Նացիստական Գերմանիա
1935 հիմնադրումներ Գերմանիայում
1945 կազմալուծումներ
Նացիստական քարոզչություն
Օկուլտականություն
Անհետացած կազմակերպություններ
Մարդկության դեմ ուղղված հանցագործություններ
1935 Գերմանիայում