Ֆելիքս Բլյումենֆելդ

Ֆելիքս Միխայլովիչ Բլյումենֆելդ (), ռուս և Խորհրդային միության դաշնակահար, կոմպոզիտոր և երաժշտության ուսուցիչ։ 1927 թվականին դարձել է հանրապետության արվեստի վաստակավոր գործիչ։ Կոմպոզիտոր Սիգիզմունդ Բլումենֆելդի եղբայրը։

Կենսագրություն 
Ծնվել է Ելիզավետգրադկաում երաժշտության և ֆրանսերենի ուսուցչի ընտանիքում։ Նա սովորել է Գուստավ Նեյգաուզի հետ, ամուսնացել է իր ավագ քրոջ հետ (այսպիսով, Գենրիխ Նեյգաուզի հորեղբայրն է եղել, բացի այդ, ընտանեկան հարաբերությունները Բլումենֆելդը կապել է Կարոլ Շիմանովսկու հետ, որը նրա զարմիկն էր)։ 1880 թվականին ընդունվել է Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիա Ֆյոդոր Շտեյնի դասարան, կոմպոզիցիայով զբաղվել Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովի մոտ։ Դեռևս ուսանողական տարիներին նա համբավ է ձեռք բերել որպես վիրտուոզ կատարող, որը փայլուն ունակություն ունի լիստից նոր գործեր նվագելու, ինչի շնորհիվ Բլումենֆելդը դարձել է Պյոտր Չայկովսկու, Միլի Բալակիրևի, Ալեքսանդր Գլազունովի և այլ ժամանակակից կոմպոզիտորների դաշնամուրային բազմաթիվ ստեղծագործությունների առաջին կատարողը Սանկտ Պետերբուրգում կայացվող կիսաանձնական երաժշտական ​​երեկոներին։ 1883 թվականին Ռիմսկի-Կորսակովը Սանկտ Պետերբուրգի կայսերական թատրոնների թատերական կոմիտեի նիստում ներկայացրել է Մոդեստ Մուսորգսկու «Խովանշչինա» օպերայի իր ավարտած խմբագրությունը՝ Բլումենֆելդի դաշնամուրային նվագակցությամբ։ 1885 թվականին ավարտել է կոնսերվատորիան ոսկե մեդալով, քննական խորհրդի փաստաթղթերում պահպանվել է ակնարկ, ըստ որի՝ «Աչքի ընկնող է բոլոր առումներով. բացի այդ, հաճելի, հետաքրքիր և համակրելի անձնավորություն է»։

1897 թվականին՝ դասընթացի ավարտից անմիջապես հետո, նրան հրավիրել են դասավանդելու կոնսերվատորիայում։ 1905 թվականին նա հեռացել է կոնսերվատորիայից՝ ի նշան համերաշխության աշխատանքից հեռացված Ռիմսկի-Կորսակովի հետ։ Միաժամանակ նա լայնորեն պարապել է որպես դաշնակահար և դիրիժոր։ Բացի այդ, 1908 թվականին՝ Բլումենֆելդի ղեկավարությամբ և Ֆեոդոր Շալյապինի հետ, Մուսորգսկու «Բորիս Գոդունով» օպերայի փարիզյան պրեմիերան տեղի է ունեցել հիմնական մասում, ինչը արժանացել է ֆրանսիական մամուլի խանդավառ արձագանքին։ Սակայն նույն թվականին Բլումենֆելդը ինսուլտ է տարել, որը հանգեցրել է աջ ձեռքի կաթվածի և ստիպված է եղել հետագայում սահմանափակվել միայն դասախոսական աշխատանքով։ 1911 թվականին վերադարձել է Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիա։

1918 թվականին տեղափոխվել է Կիև և դարձել Կիևի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր (1920-1922 թվականներին՝ ռեկտոր), իսկ 1922 թվականից եղել է Մոսկվայի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր։

Սանկտ Պետերբուրգի շրջանի Բլումենֆելդի աշակերտների թվում եղել են Սիմոն Բարերը, կիևցի Վլադիմիր Հորովիցը, Նաթան Պերելմանը, Գլեբ Տարանովը, Ալեքսանդր Գաուկը, մոսկվացի Ալեքսանդր Ցեֆասմանը. Մարիա Յուդինան մասնավոր դասեր է վերցրել Բլումենֆելդի հետ։ Բլումենֆելդի հետագա ուսանողներից են Մարիա Գրինբերգը և Վլադիմիր Բելովը, որոնք Բլումենֆելդի կյանքի վերջին տարիներին աշխատել են նրա օգնական։

Ավելի քան հարյուր դաշնամուրային ստեղծագործությունների, հիսուն ռոմանսների հեղինակ է։ Ավելի մասշտաբային ստեղծագործություններից է «Allegro de concert op 7»-ը և «Սիմֆոնիա c-moll op. 39»-ը։

Թաղված է Մոսկվայում՝ Դոնի գերեզմանատան թիվ 1 Կոլումբարիումում (տաճարի շենքում)։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն