Ստոյան Ռոմանսկի

Ստոյան Ռոմանսկի (, ), բուլղար բանասեր և ազգագրագետ, Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի գործող անդամ (ակադեմիկոս) և քարտուղար։

Կենսագրություն 
Ստոյան Ռոմանսկին ծնվել է 1882 թվականի փետրվարի 24-ին Բոտևգրադում։ Տարրական կրթությունը ստացել է հայրենի քաղաքում։ 1905 թվականին ավարտել է Սոֆիայի համալսարանի սլավոնագիտության ֆակուլտետը։ 1905-1907 թվականներին կատարելագործվել է Լայպցիգի համալսարանում՝ գերմանացի լեզվաբաններ Ավգուստ Լեսկինի և Գուստավ Վեյդանգի գլխավորությամբ։ 1908 թվականին Լայպցիգում գերմաներենով պաշտպանել է դոկտորական դիսերտացիան։ 1907-1909 թվականներին Լայպցիգի համալսարանում եղել է պրոֆեսոր Վեյդանգի օգնական։ Սոֆիայում համալսարանում 1909 թվականին դարձել է լեզվաբանության և ազգագրագիտության, 1915 թվականից՝ արտհաստիքային պրոֆեսոր, իսկ 1922 թվականից՝ պրոֆեսոր և Բուլղարերենի և սլավոնագիտության ամբիոնի վարիչ։ Դասավանդել է Ազատ համալսարանում։

Իր գիտական գործունեության ընթացքում ուսումնասիրել է բալկանագիտություն։ Հիմնական ժամանակը տրամադրում էր բուլղարական լեզվաբանության, բուլղարական և սլավոնական ազգագրագիտությանը։ Նրա ղեկավարության ներքո ընթացել են «Ժամանակակից բուլղարերեն գրականության բառարան» աշխատության աշխատանքները։ 1950 թվականին արժանացել է Դիմիտրովյան մրցանակի։

Որդի՝ դիրիժոր Լյուբոմիր Ռոմանսկի, դուստր՝ բանասեր Ցվետանա Ռոմանսկա-Վռանսկա։

Ստոյան Ռոմանսկին մահացել է 1959 թվականի փետրվարի 26-ին, Սոֆիայում՝ 77 տարեկան հասակում։

Մատենագրություն

Մենագրություններ 
 Разпространение на власите между Тимок и Морава и на цинцарите в Македония. 1917.
 Добруджа в свръзка с въпроса за Дунава като етнична граница между българи и ромъни. 1918.
 Rumanische Zeugnisse uber die Dobrudschafrage (1878). Bucarest, 1918.
 Българите във Влашко и Молдова. София, 1930. (УБ, 20)
 Библиографски преглед на славянските кирилски източници за живота и дейността на Кирила и Методия. София: БАН, 1935.
 Нов Софрониев препис на Паисиевата история от 1781 г., съпоставен с преписа от 1765 г. 1938.
 България в образите на Феликс Каниц. София: БАН, 1939.
 Полска книжовна реч в образци. 1941.
 Чешка книжовна реч в образци. 1942.
 Кирило-методиевска библиография за 1934 – 1940 г. С., БАН, 1942. XXVIII. 169 с. (В съавторство със Михаил Попруженко)
 Старобългарски език в образци. 1945. (УБ, 267)

Հոդվածներ 
 Българската книжнина в Ромъния и едно нейно произведение. Известия на Семинара по славянска филология.I, 1905, 1 – 100.
 Влахобългарски ръкописи в Лъвовската университетска библиотека. Периодическо списание 1911, 587 – 610.
 Австрийски документи по Нишкото въстание от 1841 година. Сборник народни умотворения, 1912, 1 – 195.
 Културно-историческа и езикова взаимност у балканските народи. Уч. преглед, 1, 1924, 1 – 14
 Ромъните между Тимок и Морава. Македонски прегледъ, год.ІІ, кн.1, 1926
 Български въпроси в преписката на И. И. Срезневски и В. И. Григорович. Сп. БАН, 1937, 95 – 176.
 Прародина и разселяне на славяните. В: Сборник „през вековете“, София, 1938, 1 – 32.

Հետմահու 
 Л. Андрейчин. В памет на проф. Стоян Романски. – Български език и литература, 1959, кн. 2.
 Езиковедски и етнографски изследвания в памет на академик Стоян Романски. 1960.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 От и за Стоян Романски в Своден каталог НАБИС – национален каталог на академичните библиотеки в България

Բուլղարիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Բուլղարացի ազգագրագետներ
Բուլղարացի լեզվաբաններ
Բուլղարացի սլավոնագետներ
Սոֆիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Լայպցիգի համալսարանի շրջանավարտներ
Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ