Հեղափոխական պրոլետարիատի սեռական տասներկու պատգամներ

Հեղափոխական պրոլետարիատի սեռական տասներկու պատգամներ, խորհրդային հոգեբույժ Արոն Զալքինդի հայտնի աշխատությունը, որը հրատարակվել է 1924 թվականին և նվիրված է ԽՍՀՄ-ում կանանց և տղամարդկանց անձնական կյանքի կարգավորման հիմնահարցերին, որը հիմնված էր դասակարգային, պրոլետարիական էթիկայի վրա։

Բովանդակություն 

 Պրոլետարիատի շրջանում չի կարող լինել չափազանց վաղ զարգացած սեռական կյանք․ սա հեղափոխական բանվորական դասակարգի առաջին սեռական պատգամն է։ 
 Մինչ ամուսնությունն անհրաժեշտ է ցուցաբերել սեռական զսպվածություն, իսկ ամուսնանալ կարելի է լիարժեք սոցիալական և կենսաբանական հասունության պայմաններում (այսինքն 20-25 տարեկանում)․ սա պրոլետարիատի երկրորդ սեռական պատգամն է։
 Սեռական կապը սեռական սիրո օբյեկտի նկատմամբ բազմակողմանի խորը կապվածության և համակրանքի միայն վերջնական փուլն է։
 Սեռական հարաբերությունը պետք է լինի միայն խորը և բարդ ապրումների շղթայի վերջնական օղակ, որն այդ պահին կապում է սիրահարներին։ 
 Սեռական հարաբերությունը չի կարող հաճախ կրկնվել։
 Չի կարելի հաճախ փոխել սեռական օբյեկտը։ Պետք է լինի հնարավորինս քիչ սեռական բազմազանություն։
 Սերը պետք է լինի մոնոգամ, մոնոադրիկ (մեկ կին, մեկ ամուսին)։
 Յուրաքանչյուր սեռական հարաբերության ժամանակ անհրաժեշտ է հիշել երեխաների լույս աշխարհ գալու հնարավորության և ընդհանրապես հետագա սերունդների մասին։
 Սեռական ընտրությունը պետք է կառուցվի դասակարգային հեղափոխա-պրոլետարիական նպատակահարմարության սկզբունքով։ Սիրային հարաբերություններում չպետք է ներառված լինեն ֆլիրտի, սիրահետման, կոկետության և սեռային հատուկ գրավման այլ մեթոդներ։
 Չպետք է լինի խանդ։ Սեռական սիրային կյանքը, որը հիմնված է երկկողմ հարգանքի, հավասարության, խորը գաղափարական մերձավորության, փոխադարձ վստահության վրա, չի հանդուրժում սուտ, կասկածանք և խանդ։
 Չպետք է լինեն սեռական այլասերումներ։
 Դասակարգը, ելնելով հեղափոխական նպատակահարմարության շահերից, իրավունք ունի խառնվել մյուսների սեռական կյանքին։ Սեռականն ամեն հարցում պետք է ենթարկվի դասակարգայինին՝ վերջինիս սպասարկելով ամեն ինչում և չխանգարելով ոչ մի բանում։

Պատմություն 
Ա․Բ․ Զալքինդը, կուսակցական աշխատանքի հիգիենայի հարցերում, մեծ նշանակություն է տվել սեռական հարցին։ Նա համարում էր, որ ժամանակակից մարդն իր առօրյա կյանքում տառապում է սեռական ֆետիշիզմով, որն անհրաժեշտ էր հաղթահարել գիտության միջոցով և վերադարձնել սեքսն իր բնականոն ուղուն․ «Անհրաժեշտ է, որպեսզի կոլեկտիվն ավելի ձգի դեպի իրեն, քան սիրային զուգընկերը»։ Հենց այս կերպ է լույս ընծայվել «Հեղափոխական պրոլետարիատի սեռական տասներկու պատգամները»։ Այս սեռական պատգամների ընդհանուր իմաստը հանգում էր նրան, որ պրոլետարիատի էներգիան, որպես ամբողջական դասակարգ, չէր վատնվում սեռական կապերի վրա, որոնք անօգուտ էին իր պատմական առաքելության համար․ «Սեռականն ամեն հարցում պետք է ենթարկվի դասակարգայինին՝ վերջինիս սպասարկելով ամեն ինչում և չխանգարելով ոչ մի բանում։ Այդ իսկ պատճառով մինչև ամուսնությունը, իսկ ավելի կոնկրետ 20-25 տարեկանը, անհրաժեշտ է սեռական զսպվածություն։ Սեռական հարաբերությունը չի կարող հաճախ կրկնվել։ Պետք է լինի հնարավորինս քիչ սեռական բազմազանություն։ Սեռական ընտրությունը պետք է կառուցվի դասակարգային հեղափոխա-պրոլետարիական նպատակահարմարության սկզբունքով։ Չպետք է լինի խանդ»։ Նույնիսկ ամենավերջին 12-րդ պատգամը ուղղված է եղել մարդկանց սեռական կյանքի կանոնակարգմանը․ «Դասակարգը, ելնելով հեղափոխական նպատակահարմարության շահերից, իրավունք ունի խառնվել մյուսների սեռական կյանքին»։

Գնահատականներ 
Հոգեբան և թարգմանիչ Սերգեյ Ստեպանովը «Հեղափոխական պրոլետարիատի սեռական տասներկու պատգամների» վերաբերյալ արտահայտվել է հետևյալ կերպ․ Այս պահի դրությամբ Զալքինդի պատգամները ծիծաղելի են հնչում։ Սակայն պետք է ընդունել, որ պաշտոնական գաղափարախոսության բոլոր հետագա պտույտների համար նրա հիմնական տենդենցը՝ սեռական հարցի լուծման գործընթացում, Զալքինդը կռահել կամ մոդելավորել է զարմանալի հեռատեսությամբ։ Բոլորը հիշում են, թե ինչպես 15 տարի առաջ խորհրդա-ամերիկյան հեռուստակամուրջի ժամանակ միլիոնավոր հեռուստադիտողների առաջ պաթետիկ կերպով հայտարարել է, որ․ «Մեզ մոտ սեքս չկա՜»։ Բնականաբար պարզ է, որ այս սկզբունքներին, մոռանալով անգամ դրա հեղինակին, խորհրդային հասարակությունը հետևել է շուրջ կես դար։ Ընտանիքում և դպրոցում սեռական դաստիարակության ամբողջ տեսությունը և պրակտիկան կառուցվել են այս պատգամների վրա, ավելի ճիշտ՝ սուբլիմացված լիբիդոյի գաղափարի վրա։ Այն, իհարկե,  ծայրահեղականություն է և ակնհայտ են դրա բացասական ասպեկտները։ Միայն հարց է առաջանում ավելի լա՞վն է արդյոք մյուս ծայրահեղականությունը, որին ժամանակակից հասարակությունը ընկել է «հակառակ» սկզբունքով։ Չէ որ սեռականության ազատությունից հետո էապես ավելանում են խնդիրները։ Օրինակները բազմաթիվ են։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
  (подлинник) (перепечатано в журнале Родина. 1995. № 9.)
  (pseudology.org/health/12zapovedey.htm — копия)

Արտաքին հղումներ 
 Залкинд А. Б. Двенадцать половых заповедей революционного пролетариата
 Twelve Sexual Commandments of Revolutionary Proletariat  auf der Webseite soviet-empire.com

ԽՍՀՄ սեռական քաղաքականություն և մշակույթ
Վարքագծի կանոններ
Խորհրդային գաղափարախոսություն
Սեռական էթիկա