Գյոլայսոր

Գյոլայսոր (նաև՝ Գյոլ Այսոր, Գյոլասոր, Այսորի, Գելայսոր, Կելասուր, Կելասուրի, Քեղ, Քեղա, Քեղ Այսորի), նախկինում գյուղ Երևանի նահանգի Երևանի գավառում, իսկ սովետական տարիներին Արտաշատի շրջանում, Խոսրովի անտառում՝ Ազատ գետի վերին հոսանքում։ Գյուղը կազմավորվել է 1833 թվականին՝ Օսմանյան Կայսրության Մամդսան բնակավայրից տեղափոխված ասորի ընտանիքներով։ 1805 թվականից 20 ասորի ընտանիք Օսմանյան Կայսրության Մամդսան բնակավայրից տեղափոխվել են Հայաստան և բնակություն հաստատել Արտաշատի շրջանի Գյոլայսօր բնակավայրում։ Գյուղը քանդվել է 1949 թվականի մայիսի 3-ին։ 1960 թվականների վերջերից գյուղը պաշտոնապես լուծարված է։ Բնակիչների մեծ մասը հաստատվել է Վերին Դվինում․ Համաձայն Ղափանցյանի, գյուղի անունը ծագել է հին Կելասուրի ձևից։ Բնակչությունը

1831 թվականին գյուղում բնակվում էր 62 հոգի՝ բոլորը մուսուլման։ 1959 թվականին գյուղի բնակչությունը 148 էր, կազմված՝ հայ, ասորի և ադրբեջանցի բնակիչներից։ 1967 թվականին գյուղում կար 15 տուն՝ 80 հայ բնակիչներով։ 2014 թվականին տարածքում գոյություն ուներ 10 տնտեսություն, մոտ 50 բնակչով։

Աղբյուրներ

Տես նաև՝ Գյոլասորի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ։

Հղումներ

Ասորական սփյուռք
Ասորական բնակավայրեր
Ասորիները Հայաստանում