Սան Մարկոյի զոհասեղան

Սան Մարկոյի զոհասեղան (), ինչպես նաև հայտնի է Մադոննան և սրբերը անունով, նկարիչ Ֆրա Բեատո Անջելիկոյի աշխատանքը, որն արվել է Ֆլորենցիայի Սբ Մարկոս ​​տաճարում։ Այս աշխատանքը պատվիրվել է 1438 թվականին Կոսիմո Մեդիչի Ավագի կողմից և ավարտվել 1443 թվականին։ Գլխավոր վահանակին ուղեկցելու համար, որը պատկերում է գահակալած Մարիամ Աստվածածինը, ստեղծվել են սահմանային 9 վահանակներ՝ պատմելով հովանավոր սրբերի՝ Կոսմասի և Դամիանոսի մասին լեգենդի մասին։ Այսօր Սուրբ Մարկոսի տաճարը ունի երկու վահանակ, որոնք տաճարը հետ է գնել դեռևս 2007 թվականին։

Նկարագրություն 
Սան Մարկոյի զոհասեղանին պատկերված է Աստվածածնի և մանկան դիմանկարը, որը նստած է գահին, շրջապատված է սրբերով և հրեշտակներով։ Հաշվի առնելով այս աշխատանքի մանրամասները, կարելի է նկատել բավականին նորարարական լուծումներ Կույսի և մանկան կերպարի մանրամասներում, որոնք օգնում են ավելացնել պատկերների որոշակի ներդաշնակ պատկեր լանդշաֆտով։
Ասեղնագործ վարագույրը Մարիայի ետևում և երեխան հստակ հորիզոնական գիծ են դնում, որը կտավում պատկերված իրադարձությունները բաժանում է իր հետևի բնապատկերից։ Զոհասեղանը տեղադրված է նորաստեղծ մեկ ուղղանկյուն վահանակի վրա, որն օգնում է տափակաբերան նկարը վերածել խորանի հիմնական պատկերի։ Համապատասխան պատկերագրական տարածքում դրված գործիչների ներկայացումը նաև Ֆրա Բեատո Անժելիկոյի կողմից կիրառվող նոր տեխնիկա էր։ Պետք է ուշադրություն դարձնել այն ինքնաթիռին, որում գտնվում է գորգը, քանի որ այս տեխնիկան ուժեղացնում է նկարի խորությունը։ Ֆրայի տարածքի օգտագործումը բացառիկ է, քանի որ վարպետը հավասարակշռության զգացողություն է ստեղծում Կույսի և Երեխայի երկու կողմերում, բայց նաև մատչելի տեղ է թողնում գորգի վրա, որը մոտենում է Կույսին և Երեխային, որպեսզի դիտողը իրեն արգելափակված կամ ծանրաբեռնված չզգա։ Այս համաչափությունն ու կարգը հնարավորություն կտան դիտողին հեռվից հստակ տեսնել նկարը։ Նա նաև օգտագործել է նատուրալիստական ​​լուսային և գունային էֆեկտներ՝ զուգորդված տարբեր գունային նմուշների հետ։ Բնական գույները նպաստել են նկարի մի փոքր ավելի մուգ երանգին, որը կարող է ընդգծել տվյալ երթի սուրբ պահի ուժը։

Վերականգնում 
XIX դարում նկարը ենթարկվել է վերականգնման աշխատանքների։ Մաքրումն իրականացվել է կծու սոդայի միջոցով, երբ ներկելուց առաջ նկարի մակերեսը սրբել են։ Դա հանգեցրել է նրան, որ նկարը կորցրել է իր փայլի մեծ մասը, ինչը լույսի և գույնի երանգ է հաղորդում։ Ֆրայի կողմից դեմքերի անշարժ պաթոսը բարձրացնելու համար օգտագործված գույնի և լույսի բոլոր նուրբ մոդուլյացիաները ջնջվել են։ Միակ բանը, որ պահպանվել է, վարագույրների ստորին եզրերին ձևավորված ստվերների չնչին հետքերն են, որոնք վկայում են, թե ինչպես է Ֆրան  գեղեցկության և ձևի նոր երանգներ հաղորդել կոշտ միջնադարյան պատկերներին՝ թարգմանելով այն ներկայացուցչական ոճի ռացիոնալ լեզվով։

Տես նաև 
 Ֆրա Ֆիլիպպո Լիպպի

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Dempsey С. The Early Renaissance and Vernacular Culture. — Harvard University Press, 2012.
 Charles V. Renaissance Art. — Parkstone International, 2014.
 Beissel S. Fra Angelico. — Parkstone International, 2008
 Salatino K. The frescoes of Fra Angelico for the chapel of Nicholas V: Art and ideology in Renaissance Rome. — University of Pennsylvania, 1992.

Արտաքին հղումներ 
 Սուրբ Մարկոսի եկեղեցու պաշտոնական կայք
 Ֆրա Անջելիկոյի նկարագրությունը Բրիտանիկայի էջում