Աբհիջիտ Բաներջի

Աբհիջիտ Վինայակ Բաներջի (, , ), հնդկական ծագմամբ ամերիկացի տնտեսագետ, Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտի պրոֆեսոր (ԱՄՆ)։ 2019 թվականին տնտեսագիտության բնագավառում արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։

Կենսագրություն 
Ավարտել է Կալկաթայի Նախագահական քոլեջը, այնուհետև Դելիի Ջավահառլալ Ներուի համալսարանում ստացել է տնտեսագիտության մագիստրոսի աստիճան։ 1988 թվականին Հարվարդի համալսարանում ստացել է դոկտորի աստիճան։ Դասավանդել է Հարվարդում և Փրիսթոնում, այնուհետև՝ Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական ինստիտուտում։ 2003 թվականին Էսթեր Դյուֆլոյի և Սենդհիլ Մուլեյնաթանի հետ Բեներջին հիմնել է «Աղքատության հաղթահարման լաբորատորիա»։ Նա եղել է տնտեսական զարգացման վերլուծության հետազոտական ​​բյուրոյի, տնտեսական հետազոտությունների ազգային բյուրոյի, տնտեսական և քաղաքական հետազոտությունների կենտրոնի և համաշխարհային տնտեսության Քիլսկի ինստիտուտի նախագահ, Ամերիկյան արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի և տնտեսագիտական ​​հասարակական ընկերության լիիրավ անդամ։

2003 թվականից ի վեր Բաներջին Էսթեր Դուֆլոյի հետ միասին (Էսթերի հետ ամուսնացել է 2015 թվականին), Հնդկաստանում և Աֆրիկայում գտնվող իրենց աղքատության հաղթահարման լաբորատորիայի ծրագրերի միջոցով աղքատության խնդրի վերաբերյալ հավաքել է փաստական ​​նյութեր, որպեսզի որոշի սահմանը այն բանի միջև, թե ինչի կարող է ինքնուրույն հասնել իր կարիքավորը և  որտեղից նրանք օգնության կարիք ունեն։ Հետազոտողի խոսքերով՝ նա և Դյուֆլոն տարբեր երկրներում անցկացրել են 70-80 փորձել՝ պարզելով, թե ինչ են գնում աղքատները, ինչպես են նրանք հոգ տանում իրենց երեխաների առողջության մասին, քանի երեխա են ուզում, ինչու են իրենց երեխաները գնում դպրոց, բայց դեռ այդ ամենը չեն կարողանում պարզել, թե ինչու է միկրոֆինանսավորումը օգտակար, բայց ի վիճակի չէ խնդրին տալ հիանալի լուծման արդյունքը։ 18 երկրներում կատարված ուսումնասիրությունները թույլ են տվել եզրակացնել, որ գյուղերի աղքատ բնակիչներն իրենց եկամուտների 36-70%-ը ծախսում են սննդի վրա, իսկ քաղաքների աղքատների՝ 53-74%-ը։ Միևնույն ժամանակ նրանք գերադասում են թանկարժեք, համեղ և բարձր կալորիականությամբ սնունդ և պատրաստ են այլ ծախսերի, որոնք կյանքը դարձնում են ավելի քիչ մոխրագույն և միապաղաղ։ Մասնավորապես, Հնդկաստանի հյուսիսում գտնվող Ռաջաստան նահանգում, որտեղ աղքատները գրեթե չունեն հեռուստատեսություն՝ մուտք ունենալու համար, նրանք ընտանեկան բյուջեի 14%-ը ծախսում են տարատեսակ արձակուրդների վրա, իսկ Նիկարագուայում, որտեղ գյուղերում աղքատների 56%-ն ունի ռադիո, իսկ 21%-ը` հեռուստացույց, շատ ընտանիքներ  ընդհանրապես գումար չի ծախսում որևէ տեսակի տոնակատարության վրա։ Երկար տարիների հետազոտության արդյունքն այն եզրակացությանն էր, որ խնդիրը միանգամից լուծելու կախարդական միջոց չկա։ Եկամտի պարզ բարձրացումն անպայմանորեն չի հանգեցնում սննդի որակի բարձրացման, քանի որ հայտնվում են լրացուցիչ ցանկություններ։ Հետազոտողները ձևակերպել են ճիշտ ուղղությամբ տանող քայլերի ցուցակը, րինակ՝ օգտակար տեղեկատվության տարածում (ինչպես խուսափել ՄԻԱՎ-ի վարակից)։ Ճշմարիտ գործողությունները հիմնված են նրա վրա՝ ինչ մենք գիտենք (էժանագին աղ՝ հարստացված երկաթով և յոդով։ Օգտակար նորամուծություններ (բջջային հեռախոսների միջոցով միկրոալիքներ և դրամական փոխանցումներ)։ Իրականացված աշխատանքների արդյունքները հրապարակված են «Աղքատության տնտեսությունը. Աշխարհում աղքատության դեմ պայքարի ուղիների արմատական ​​վերանայում» գրքում։

Ընտանիք 
Ամուսնացած է Էսթեր Դյուֆլոյի հետ, որը միաժամանակ Աբհիջիտ Բաներջիի և Մայքլ Կրեմերի հետ 2019 թվականին տնտեսագիտության բնագավառում արժանացել է Նոբելյան մրցանակի։

Մրցանակներ 
 Տնտեսագիտության բնագավառում Նոբելյան մրցանակ (2019)

Աշխատանքներ 
 
 
 
 
 
 
 Banerjee, Abhijit Vinayak (2019). A Short History of Poverty Measurements . Juggernaut Books.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 

Ամերիկացի տնտեսագետներ
Ամերիկացի նոբելյան մրցանակակիրներ
Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Հարվարդի համալսարանի դասախոսներ
Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ
Կալկաթայի համալսարանի շրջանավարտներ