Բանջարեղենով ապուր

Բանջարեղենով ապուր, սովորական ապուր, որը պատրաստվում է՝ օգտագործվելով բանջարեղեն և  բանջարեղենի տերևներ՝ որպես հիմնական բաղադրիչներ։ Այն սկիզբ է առել հին ժամանակներից և արդի ժամանակներում մասսայական արտադրության սննդային արտադրանք է։

Ակնարկ 
Բաջարեղենով ապուրը պատրաստվում է բաջարեղենից, տերևներից, սնկերից և արմատներից՝ որպես հիմնական բաղադրիչներ։ Կարող են օգտագործվել որոշ մրգեր և մրգային պյուրե։ Բանջարեղենային ապուրը կարող է պատրաստվել որպես ինքնուրույն ապուր կամ սերուցքային հիմքով։  Հիմնական բաղադրիչները, ի  լրումն բանջարեղենի, կարող են ներառել լոբի ու լոբազգիներ, հատիկավորներ, տոֆու, լապշա և մակարոնեղեն, արգանակ, կաթ, սերուցք, ջուր, ձիթայուղ կամ բուսական յուղ, համեմունքներ, աղ, պղպեղ։ Որոշ բանջարեղենային ապուրներ պյուրեանման են և մաղով անցկացված, քամված, որպեսզի համասեռ զանգված ստացվի։ Սովորաբար մատուցվում է տաք վիճակում, մինչդեռ գասպաչոն սառը վիճակում է մատուցվում։ Բանջարեղենային ապուրը երբեմն մատուցվում է  որպես նախուտեստ։ 

Բանջարեղենային ապուրը մասսայական արտադրվում է հետևյալ տեսքով՝ պահածոյացված, սառեցված, չոր, փոշի և արագ պատրաստման։

Պատմություն 
Բանջարեղենային ապուրը թվագրվում է հին ժամանակներից։ 5-րդ դարում հռոմեական խոհարարական գիրքը պարունակում բաղադրատոմս՝« սոխով ապուրի նախահայրը»։ Արգանակը մոտավորապես ունի 1000 տարվա, իսկ ապուրը՝ 1400 տարվա պատմություն։

Քլիֆորդ Ռայթը պնդում է, որ կաղամբով ապուրը միջնադարումԻտալական խոհանոցում  կարևոր ուտեստ էր։

Կոնտրոնական Ապալաաչներում բանջարեղենային ապուրը համարվում էր ձմեռային գյուղական ապուր։ Այն Ապալաչյան լեռներում ավանդական սննդամթերք էր հատկապես ձմեռային դեկտեմբեր-փետրվար ամիսների համար։

Հայերի շրջանում մեծ մասսայանանություն է վայելում ապուրի մեկ այլ տեսակ՝ սպասը(թանապուր կամ թանով ապուր)։

Բանջարեղենով ուտեստներ
Բուսակերական խոհանոց