Տանժերին

Տանժերին (), ցիտրուսային բույս, կարող է դիտվել որպես ինքնուրույն տեսակ, կամ որպես մանդարինի տեսակ (Citrus reticulata), կամ դրա հոմանիշ։ Ինչպես նաև այն պտուղ են անվանում։

Ծագում 
Տանժերին բառը ծագել է Տանժերից (քաղաք Մարոկկոյում, նախկինում մավրիտանական բերդ) նրա անունով էլ կոչվել է։ (Տանժերին բառը որպես ածական նշանակում է «տանժերեն», «Տանժերից») ։

Մշակում 
Մեծ մասշտաբով աճեցվում էՉինաստանում, որտեղ այն համարվում է ամենաշատ աճեցվող ցիտրուսային մշակաբույսը ։  Աճեցվում է նաև Հնդկաստանում, Միջերկրական ծովում, ԱՄՆ-ում և Ֆլորիդայում։  Եկամտաբերությունը բարձր է։

Պտղի տեսքը և կառուցվածքը 
Պտուղները փոքր են։ Գույնը` նարնջագույն- կարմիր։ Կեղևը բարակ է։ Կեղևը հեշտությամբ հանվում է։ Ներսում սերմեր կան, բայց դրանք քիչ են ։

Սննդային արժեքը 
Պտուղները քաղցր են, ըստ ճաշակի։ Սննդի մեջ օգտագործվում են ինչպես ամբողջական պտուղներ, այնպես էլ քամած հյութ։

Ինչպես մանդարինի մյուս տեսակները, պտուղները շատ շաքար են պարունակում(մինչև 10.5%), վիտամիններ C, B1, B2, վիտամին A,  օրգանական թթուներ, ֆիտոնցիդներ, լեպտիններ, հանքային աղեր։

Պտուղները լավ պահպանում են վիտամին C-ն` երկար պահեստավորման ժամանակ։ Ինչպես և մանդարինի մյուս տեսակները, տանժերինը հասունանում է նոյեմբեր-դեկտեմբերին, հետևաբար, ձմռանը կարող է վիտամինների աղբյուր լինել հյուսիսային կիսագնդում ապրողների համար։

Ծանոթագրություններ 

 
 

Մրգեր