ԲՍՀՏ

Բարձր սահմանման հեռուստացույց կրճատ ԲՍՀՏ (անգլերեն՝ High Definition Television կրճատ HDTV), հեռուստատեսային համակարգ՝ ուղղահայաց և հորիզոնական լուծաչափով, մոտավորապես կրկնակի ստանդարտից։ 

Այսպիսով, ԲՍՀՏ-ի բարձրացված հստակությունը թույլ է տալիս պատկերը դիտել ավելի մոտ հեռավորությունից, քան ստանդարտ հստակությամբ հեռուստացույցը կամ օգտագործել ավելի մեծ էկրաններ։ Միևնույն ժամանակ, պատկերի գծային կառուցվածքը մնում է անտեսանելի և ապահովում է մանրամասների պարզություն, որոնք տարբերվում են սկզբնական սյուժեում միջին տեսողական սրություն ունեցող դիտորդի համար։

Պատմություն
Առաջին ԲՍՀՏ համակարգերը, որոնք ենթադրում են 1000 անալոգային գծերի սկանավորում, առաջարկվել են հեռուստատեսային ռահվիրաներ ամերիկացի Ջոն Բերդի և խորհրդային ինժեներ Սերգեյ Նովակովսկու կողմից 1944 և 1946 թվականներին։ Բեյրդի նախագիծը մերժվեց, և 1958 թվականին Նովակովսկին դարձավ 1125 տող թույլատրությամբ փորձարարական ռազմա-շտաբային կապի համակարգի Տրանսֆորմեր ստեղծողներից մեկը։

Բարձր հստակությամբ հեռուստացույց ստեղծելու փորձերը վերսկսվեցին 1970-ականներին, երբ ստանդարտ հեռուստատեսությունը մոտեցավ իր առաստաղին նկարի որակով և էկրանի չափսերով։ Ապագա ԲՍՀՏ ստանդարտների հիմքը դրվել է 1972 թվականի մարտին, ՄՀԽԿ 11-րդ հետազոտական խմբի հերթական հանդիպման ժամանակ, որը նաև հաստատել է առաջին միջազգային ծրագիրը՝ մշակելու թվային հեռուստատեսային ազդանշանի սեղմման մեթոդներ։ Բարձր հստակության հեռուստատեսային համակարգերը ի սկզբանե մշակվել են ոչ միայն բարձրորակ պատկերներ հեռավորության վրա փոխանցելու համար, այլ նաև կինեմատոգրաֆիայի, արդյունաբերական և գիտական տեսանկարահանման կարիքների համար՝ որպես հնարավոր էլեկտրոնային կինոմեդիայի չափանիշ.:

Ծանոթագրություններ 

Բարձր սահմանման հեռուստացույց