Թեդ Ալլան

Ալլան Հերման (ավելի հայտնի է Թեդ Ալլան անունով, ), կանադացի սցենարիստ, և գրող, նրա գրքերը վերածվել են շարժանկարների։ 1975 թվականին առաջադրվել և ստացել է լավագույն սցենարիստ անվանակարգում Օսկար մրցանակ, ինչպես նաև, որպես լավագույն արտասահմանյան ֆիլմ, նրա` «Ստերը, որոնք իմ հայրը ասում է ինձ» ֆիլմը հաղթել է Ոսկե գլոբուսը։

Կենսագրություն 
Թեդ Ալլանը ծնվել է Մոնրեալում Ալլան Հերման անունով։

1934 թվականին նա հանդիպել է Նորմա Բեթթյունին և նրանք ընկերներ են դարձել։ 1937 թվականի փետրվարին Ալլանը միացել է Ինտերնացիոնալ բրիգադների ինկո գումարտակին՝ Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմում ֆաշիզմի դեմ կռվելու համար։ Բրիգադի ղեկավարությամբ Թեդն աշխատել է որպես լրագրող, նա Մադրիդից Ամերիկա էր հեռարձակում և կրկին աշխատում էր Բեթյունի հետ։ 1939 թվականին նա հրատարակել է իր առաջին վեպը` այս անգամ «Լավագույն երկիրը»` հենվելով պատերազմի իր փորձի վրա: 

1952 թվականին Ալլանը և Սիդնեյ Գորդոնը հրապարակում են Բեթյունի կենսագրությունը` «Նշտարը, թուրը» վերնագրով։ Ալանը գրեթե 40 տարի պայքարել է կանադացի վիրաբույժի մասին ֆիլմ նկարահանելու համար, որը դարձել է չինական հեղափոխության հերոսը։  «Բեթյուն. հերոսի ստեղծումը» ֆիլմը, որի համար Ալլանը սցենար է գրել, դարձել է առաջին պաշտոնական չինական համատեղ արտադրությունը, որի նկարահանումները Չինաստանում, Մոնրեալում և Իսպանիայում թողարկվել են 1990 թվականին։ Դրանում նկարահանվել են  Դոնալդ Սազերլենդը և Հելեն Միրենը։ 

Ալլանը Բեռլինի միջազգային կինոփառատոնում «Ոսկե արջ» մրցանակի արժանացած Ջոն Կասավետիսի «Սիրո հոսքեր» հայտնի ֆիլմի սցենարի համահեղինակն էր։ Ֆիլմը հիմնված է Ալլանի «Ես տեսել եմ, թե ինչպես ես կտրում կիտրոնները» բեմադրություններից մեկի վրա, որը բեմադրվել է ռեժիսոր Շոն Քոներիի կողմից Լոնդոնի «Ֆորտունա» թատրոնում 1969 թվականին։

Ալլանը Սթիվեն Լիկոկի մրցանակ է ստացել 1985 թվականին «Սերը մեծ ռիսկ է» վեպի համար։

Նա մահացել է շնչառական անբավարարությունից 1995 թվականի հունիսի 29-ին` 79 տարեկան հասակում։ Նա 2002 թվականին ազգային կինոարվեստի կառավարման կողմից նկարահանված «Թեդ Ալլանը` 20-րդ դարի գուսանը» վավերագրական ֆիմի հերոսն է:

Աշխատանքներ

Ներկայացումներ 
 «Ուրվական գրողները» (Տորոնտո 1952 թվական) վերնագրում է «Դրամ ստեղծողները»  (Լոնդոն 1955 թվական)
 Կրկնակ պատկեր Ռոջեր Մակդուգալի հետ (Լոնդոն, 1955), վերամշակված, Գաբրիել Առութի հետ, որպես Գոգ և Մագոգ (Փարիզ 1959/62) 
 Կրկնակ պատկեր (1957 թվական)
 Լեգենդ Պեպիտոյի մասին (Լոնդոն, 1955 թվական)
 Աշխարհի գաղտնիքը (Լոնդոն, 1958 թվական)
 Ես տեսել եմ, թե ինչպես ես կտրում կիտրոնները (Լոնդոն, 1969 թվական)
 Իմ քույրիկի պահապանը (1974 թվական)
 Սիրո հոսքեր (Լոս Անջելես 1981 թվական)
 Երրորդ օրը գաիս է (Լոս Անջելես 1981 թվական)
 Willie the Squowse (Տորոնտո 1987/8 թվական)
 Chu Chem (Նյու Յորք 1988 թվական)

Ֆիլմեր 
 Ստերը որոնք իմ հայրիկը պատմել է ինձ (1975 թվական)
 Սիրո հոսքեր (1984 թվական) 
 Բեթյուն հերոսի ստեղծումը (1990 թվական)

Գրքեր 
 Այս անգամ ավելի լավ երկիր (1939 թվական)
 Դաշույնը, սուրը. Բժիշկ Նորման Բեթունի պատմությունը (1952 թվական) Սիդնեյ Գորդենի հետ
 Willie the Squowse (1977 թվական)
 Սերը մեծ ռիսկ է (1984 թվական)
 Չգիտե՞ս ուրիշ մեկին (1885 թվական)
 Dr. Ah Chu և Jonah's Egg (Ռոբերտ Դևիսի հրատարակչություն)

Նա նաև պատմվածքներ է տպագրել Harper's-ում, The New Yorker-ում և այլ ամսագրերում։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Ted Allan, a biography
 Ted Allan
 Ted Allan fonds (R2931) 

 
Կանադացի սցենարիստներ
Կանադացի գրողներ
Կանադացի կենսագիրներ
«Ոսկե գլոբուս» մրցանակի դափնեկիրներ
Օսկարակիրներ