Հանդարտության ծով

Հանդարտության ծով () լուսնային ծով է Լուսնի դեպի Երկիրը ուղղված կողմում։ Սա առաջին վայրն է այլ երկնային մարմնի վրա որտեղ ոտք է դրել մարդը։ 

Հիմնականում կազմված է բազալտներից, որոնք առաջացել են Վերին Իմբրիան ժամանակաշրջանում միջին և երիտասարդ տարիքային խմբերում։ Ավազանը շրջապատող լեռնային զանգվածները դասվում են Ստորին Իմբրիան ժամանակաշրջանին, սակայն ավազանը հավանաբար վերաբերվում է Նախանեկտարյան ժամանակաշրջանին։ Այս ավազանը ունի անկանոն սահմաններ և չունի բազմաօղակ կազմվածք։ Այս անկանոն տոպոլոգիան պայմանավորված է Հանդարտության, Նեկտարի, Ճգնաժամների, Առատության և Պարզության ծովերի հատումով Մրրիկների օվկիանոսի միջով անցնող երկու օղակների հետ։ Ծովի հյուսիս արևելյան եզրին մոտ գտնվող Քնի ճահիճը լցված է Հանդարտության ծովից արտանետված բազալտների բեկորներով։

Այս ծովը Լուսնի մնացած մասերի համեմատ ունի մի փոքր կապտավուն երանգ և բավականին լավ է առանձնանում տարբեր լուսանկարներում։ Գույնը, ամենայն հավանականությամբ, պայմանավորված է բազալտային հողում կամ ժայռերում մետաղների ավելի բարձր պարունակությամբ։

Ի տարբերություն այլ ծովերի, Հանդարտության ծովի կենտրոնում գրավիտացիոն կոնցենտրացիա (մասկոն) չի հայտնաբերվել։ Մասկոնները հայտնաբերվել են այլ ծովերի կենտրոնում 1966-1968 թվականներին հինգ Լունար օրբիտեր տիեզերանավերի դոպլերային հետազոտությունների արդյունքում։ Ծովի գրավիտացիոն դաշտը քարտեզագրվել է ավելի բարձր լուծաչափության հետազոտությունների ընթացքում, ավելի ուշ Լունար փրեքուրսոր և GRAIL կայաններից։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ 

Լուսին
Լուսնի ծովեր