Մերի Իթոն

Մերի Իթոն (; ), 1910-1920-ական թվականների ամերիկացի թատերական դերասանուհի, երգչուհի և պարուհի։ Մանուկ հասակից ելույթ ունենալով պրոֆեսիոնալ մակարդակում՝ նա հաջողություն է վայելել տարբեր թատերական բեմականացումերում, այդ թվում՝ «Զիգֆելդի խելագարությունը»։ Ինչպես նաև նկարահանվել է «Փառաբանելով ամերիկացի աղջկան» և «Կոկոսի ընկերուզ» վաղ ձայնային ֆիլմերում։ 1930-ական թվականների կեսերին նրա կարիերան սկսել է անկում ապրել, իսկ ալկոհոլի հետ ունեցած խնդիրները 1948 թվականին հանգեցրել են լյարդի անբավարարությունից մահվան։

Վաղ տարիներ և կարիերա 
Ծննդյամբ Նորֆոլկից էր՝ Վիրջինիա նահանգից։ Յոթը տարեկանում քույրերի՝ Դորիսի և Փերլի հետ Վաշինգտոնում սկսել է այցելել պարի դասընթացների։ 1911 թվականին երեք քույերը էլ հրավիրվել են Վաշինգտոնի Shubert Belasco Theatre-ում Մորիս Մետերլինկի «Կապույտ թռչուն» բեմականացմանը մասնակցելու։ Չնայած նրան, որ Իթոնը այդ պիեսում խաղում էր աննշան դեր, դա դարձել է թատրոնում նրա կարիերայի սկիզբը։ 1912 թվականին «Կապույտ թռչուն»-ի ավարտից հետո, քույրերը իրենց փոքր եղբոր՝ Ջոյի հետ սկսել են ելույթ ունենալ Poli stock company-ի համար տարբեր բեմականացումներում։ Նրանք արագ նվաճել են պրոֆեսիոնալ և հուսալի դերասանների համբավ և հազվադեպ են աշխատանքից դուրս եղել։

1915 թվականին քույրերը հայտնվել են Poli-ի համար «Կապույտ թռչունը» նոր բեմականացումում։ Դորիսին և Մերիին տրվել են գլխավոր դերերը՝ Միթիլ և Թիթիլ։ Ավելի ուշ դերասանուհիները ելույթ են ունեցել Շուբերթ եղբայների տարբեր բեմականացումներում։ Շոուի ավարտից հետո Մերին Շուբերթների երաշխավորությամբ սկսել է Ֆյոդոր Քոզոլովի հետ լրջորեն ուսումնասիրել բալետը։

Հաջողություն թատրոնում և կինոյում 
Մերին իր բոլոր եղբայրներից և քույրերից ամենաճանաչված դերասանուհին էր։ Լինելով տաղանդավոր պարուհի՝ 1917 թվականին Վաշինգտոնում Intime ներկայացումում արժանացել է հիացական արձագանքների։ Հենց այդ ժամանակ նա առաջնաելույթ է ունեցել Բրոդվեյում՝ Ֆրեդ Ասթերի և Ադել Ասթերի հետ խաղալով «Դեպի վերև » բեմականացումում։ 1920-ական թվականներին Իթոնը շարունակել է ելույթ ունենալ տարբեր թատերական բեմականացումներում։

Երեք անգամ խաղացել է «Զիգֆելդի խելագարությունը» բեմականացումում՝ 1920, 1920 և 1922 թվականներին։

Իթոնը նաև ունեցել է կարճաժամկետ կարիերա կինոյում և մասնակցել է ռադիոբեմադրություններում։ Մասնավորապես հայտնվել է «Կոկոսի ընկույզներ» (1929)՝ Մարքս եղբայներ-ի հետ և «Փառաբանել ամերիկացի աղջկան» (1929) ֆիլմերում, որում կիրառվել է տեխնիկոլորի տեխնիկան։ Որպես ռեժիսոր է հանդես եկել Ֆլորենս Զիգֆելդը։ Այդ ֆիլմում Իթոնը ցուցադրել է իր վոկալային և պարային ունակությունները, բայց ֆիլմի առևտրային ձախողումը դարձել է Իթոնի կինոկարիերայի ավարտը։

Անկում 
Այն ժամանակ, երբ Մերիի եղբայրների և քույրերի կարիերան վերելք էր ապրում, 1930-ական թվականների սկզբին նրա կարիերան անկում է ապրում։ Նրա վերջին ելույթը թատրոնում եղել է 1932 թվականին։ Երեք անհաջող ամուսնություններից հետո Իթոնը պայքարում էր հարբեցողության դեմ։ Չնայած նրան, որ եղբայրները և քույրերը փորձում էին նրան օգնել, և նա մի քանի անգամ վերականգնման կուրսեր է անցել, սակայն չի կարողացել հաղթահարել կախվածությանը։

Մահացել է լյարդի անբավարարությունից Հոլլիվուդում՝ Կալիֆոռնիա նահանգում։ Թաղված է Լոս Անջելեսի Ֆորեսթ Լաուն գերեզմանատանը՝ իր ընտանիքի մյուս անդամների հետ։

Ֆիլմագրություն 
 Նրա երեխաների երեխաները (1923)
 Կոկոսի ընկույզներ (1929)
Փառաբանել ամերիկացի աղջկան (1929)

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Travis, Doris Eaton. The Days We Danced, Marquand Books, 2003, ISBN 0-8061-9950-4

Արտաքին հղումներ 

 

Հունվարի 29 ծնունդներ
1901 ծնունդներ
Նորֆոլկ քաղաքում ծնվածներ
Հոկտեմբերի 10 մահեր
1948 մահեր
Հոլիվուդ քաղաքում մահացածներ
Ամերիկացի կինոդերասանուհիներ
20-րդ դարի դերասանուհիներ
Ամերիկացի երգիչներ
Լյարդի ցիռոզից մահացածներ
20-րդ դարի ամերիկացի դերասանուհիներ
Ամերիկացի երգչուհիներ
Ամերիկացի պարուհիներ
Թատրոնի դերասանուհիներ
Ամերիկացի մոդելներ
Ամերիկացի դերասանուհիներ
Ամերիկացի երաժիշտներ