Լեոնիդ Վոլկով

Լեոնիդ Միխայլովիչ Վոլկով  (, ), ռուս քաղաքական և հասարակական գործիչ, ՏՏ մասնագետ, Ռուսաստանի 2018 թվականի նախագահական ընտրություններում Ալեքսեյ Նավալնիի նախընտրական շտաբի ղեկավար և հետագայում «ընտրողների գործադուլի» շտաբի ղեկավար, որն ընտրությունների ավարտից հետո վերաորակավորվել է Նավալնիի տարածաշրջանային շտաբների ցանցում, «Համացանցի պաշտպանության հասարակության» համահիմնադիրն է։

2009 թվականի մարտի 1-ից մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերը եղել է Եկատերինբուրգի քաղաքային դումայի պատգամավոր։

Ընդդիմության Համակարգող խորհրդի ընտրությունների համար ստեղծված Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի նախագահ և Մոսկվայի քաղաքապետի 2013 թվականի ընտրություններում Ալեքսեյ Նավալնիի նախընտրական շտաբի ղեկավար։ «Ժողովրդական Ալյանս» կուսակցության հիմնադիրներից մեկը (ավելի ուշ՝ «Առաջընթացի կուսակցություն», «Ապագայի Ռուսաստան» կուսակցություն), որը մասնակիցների կազմի պատճառով համարում են «Նավալնիի կուսակցություն»։ Սվերդլովսկի բաժանմունքի նախկին նախագահ և «Ժողովրդական ազատության» կուսակցության դաշնային քաղխորհրդի անդամ, «Համերաշխություն» կուսակցության դաշնային քաղխորհրդի անդամ։ Russia-Ural թիմի ավագը 1997 թվականին IYPT պատանի ֆիզիկոսների 10-րդ միջազգային մրցաշարում, ծրագրավորման աշխարհի 2001 թվականի առաջնության մասնակից, որում 14-րդ տեղն է զբաղեցրել (բրոնզե մեդալ)։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1980 թվականի նոյեմբերի 10-ին Սվերդլովսկում։ Հայրը՝ Միխայիլ Վլադիմիրի Վոլկովը, պրոֆեսոր, գլխավոր գիտաշխատող, կոմբինատոր հանրահաշվի լաբորատորիայի նախագահն է, մայրը՝ Սուսաննա Բորիսովնա Վոլկովան (Կուպչիկ), ավագ դասախոս, Ուրալի պետական մանկավարժական համալսարանի կրթության նոր տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ամբիոնի ավագ դասախոսն է։ Լեոնիդի խոսքով ինքը ազգությամբ հրեա է։

2002 թվականին ավարտել է Ուրալի պետական համալսարանի մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ֆակուլտետը։ 2005 թվականին ավարտել է Ուրալի պետական համալսարանի ասպիրանտուրան և 2006 թվականին դարձել է ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածու։

1998-2010 թվականներին աշխատել է «ՍԿԲ Կոնտուր» կազմակերպությունում։ Այնտեղ նա գործունեության աճ է գրանցել, սկզբում եղել է ծրագրավորող-պրակտիկանտ, իսկ հետո դարձել է գլխավոր տնօրենի տեղակալ, իսկ 2007 թվականից եղել է դաշնային նախագծերի վարչության ղեկավար և տնօրենների խորհրդի անդամ։ Մինչև 2010 թվականը աշխատել է բիզնեսի և բյուջետային ոլորտի համար էլեկտրոնային հաշվառման և հաշվետվությունների նոր համակարգերի ստեղծման և զարգացման վրա։

2009 թվականի մարտի 1-ին Կիրովի շրջանի № 10 ընտրատարածքից (ինքնաառաջադրում) ընտրվել է Եկատերինբուրգի քաղաքային դումայի պատգամավոր։ Քաղաքային տնտեսության, քաղաքաշինության և հողօգտագործման մշտական պատգամավորական հանձնաժողովի և տեղական ինքնակառավարման, մշակութային և տեղեկատվական քաղաքականության պատգամավորական մշտական հանձնաժողովի անդամ է։

2013 թվականին ընտանիքի հետ Եկատերինբուրգից տեղափոխվել է Լյուքսեմբուրգ։ 2014 թվականի վերջին վերադարձել է Ռուսաստան։

Քաղաքական և հասարակական գործունեություն 

2009 թվականից «Համերաշխություն» շարժման անդամ է։ 2010 թվականի ապրիլի 10-ին Եկատերինբուրգի աշխատանքի հրապարակում տաճարի կառուցման դեմ հանրահավաքի կազմակերպիչն էր. միջոցառումը հավաքել է ավելի քան 3500 մասնակից և դարձել քաղաքի ամենազանգվածային բողոքի ակցիան վերակառուցման ժամանակներից ի վեր։

2011 թվականի հունիսի 6-ին ընդդիմադիր քաղաքագետ Ֆյոդոր Կրաշենիննիկովի հետ միասին ներկայացրել է «Ամպային ժողովրդավարություն» գիրքը ընտրությունների ինստիտուտի և ժողովրդավարության սկզբունքների զարգացման հեռանկարների մասին տեղեկատվական տեխնոլոգիաների միջոցով։

2011 թվականին մասնակցել է Սվերդլովսկի մարզի Օրենսդիր ժողովի՝ Հոկտեմբերյան թիվ 10 № 10 միամանդատ ընտրատարածքի ընտրություններին։

2012 թվականին դրամահավաք է կազմակերպել «Եկատերինբուրգի ճարտարապետության հուշարձանների գերեզմանոցի» կառուցման համար, որը բացվել է Թանգարանների միջազգային օրը։ Նույն թվականի օգոստոսին ձեռնամուխ է եղել Ռուսաստանի ընդդիմության Համակարգող խորհրդի ընտրությունների կազմակերպման աշխատանքներին՝ որպես կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովի նախագահ։

Միևնույն ժամանակ նա հայտարարել է, որ իր համար ապագա չի տեսնում որպես հրապարակային քաղաքականություն, և մտադիր է զբաղվել տարբեր քաղաքական նախագծերում («հատկապես՝ ՏՏ և քաղաքականության հանգույցում») աշխատանքով՝ որպես կազմակերպիչ։ Սակայն 2012 թվականի դեկտեմբերի 15-ին «Ժողովրդական դաշինքի» հիմնադիր համագումարում ընտրվել է կուսակցության կենտրոնական խորհուրդ, իսկ 2013 թվականի ամռանը գլխավորել է Մոսկվայի քաղաքապետի թեկնածու Ալեքսեյ Նավալնիի նախընտրական շտաբը։

2015 թվականին Նովոսիբիրսկի մարզի Օրենսդիր ժողովի ընտրություններում գլխավորել է կուսակցության ընտրական շտաբը։ Ռուսաստանի Դաշնային միգրացիոն ծառայության տվյալների բազաների վերաբերյալ ստորագրությունների ստուգման արդյունքներով թեկնածուների ցուցակի գրանցումը մերժելուց հետո, որում, նրա պնդմամբ, մեծ քանակությամբ սխալներ կային, նա հացադուլ է հայտարարել։ Վոլկովը պնդում էր, որ կեղծ ստորագրությունները հավաքվել են «թունավոր հավաքարարների» կողմից։ Նույն թվականին Կոստրոմայի մարզային դումայի ընտրություններում գլխավորել է «Ժողովրդական ազատություն» կուսակցության ընտրական շտաբը։

2015 թվականին Վոլկովի դեմ քրեական գործ էր հարուցվել LifeNews-ի թղթակից Պրավինսկու հայտարարության հիման վրա, որը պնդում էր, որ 2015 թվականի հուլիսի 17-ին ընդդիմադիր գործիչը Նովոսիբիրսկում Դեմոկրատական կոալիցիայի շտաբի մոտ տեղի ունեցած կոնֆլիկտի ժամանակ վնասել էր իր խոսափողը։ Ավելի ուշ LifeNews-ի թղթակիցը փոխել է ցուցմունքը և պնդել, որ Վոլկովը բռնել է նրա ձեռքը՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ։ Վոլկովին մեղադրել են բռնություն գործադրելով լրագրողի աշխատանքը խոչընդոտելու մեջ (ՌԴ Քրեական օրենսգրքի 144-րդ հոդվածի 3-րդ մաս)։ Նովոսիբիրսկի Կենտրոնական շրջանային դատարանի դատավորը Վոլկովի գործողությունները որակել է հոդվածի ավելի մեղմ մասով՝ առանց բռնության կիրառման, և 2016 թվականի օգոստոսին նրան դատապարտել է 30 հազար ռուբլու չափով տուգանքի։

2015 թվականի վերջին քաղաքական գործիչ Սերգեյ Բոյկոյի հետ հիմնադրել է «Ինտերնետի պաշտպանության հասարակություն», որը կոչված է Ռուսաստանում պաշտպանել համացանցը գրաքննությունից, ավելորդ կարգավորումից և վարչական կամայականությունից։

2017 թվականի մարտի 26-ին Վոլկովը և կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիմնադրամի մյուս աշխատակիցները, որոնք իրենց գրասենյակում կազմակերպել էին բողոքի ակցիաներից ուղիղ հեռարձակում ամբողջ Ռուսաստանում, ձերբակալվել են ոստիկանության կողմից։ Վոլկովի և Կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիմնադրաի ևս մեկ աշխատակցի վրա կազմվել են արձանագրություններ, որոնց համաձայն նրանք հրաժարվել են իրավապահ մարմինների աշխատակիցների պահանջով լքել հիմնադրամի շենքը, երբ ոստիկանները տարհանում են իրականացրել, իբր նախապատրաստվող պայթյունի մասին հաղորդագրության պատճառով։ Մարտի 27-ին Մոսկվայի Սիմոնովյան դատարանը Վոլկովին դատապարտել էր 10-օրյա կալանքի՝ ՌԴ վարչական իրավախախտումների մասին օրենսգրքի 19.3-րդ հոդվածի մեղադրանքով («ոստիկանության աշխատակցի օրինական կարգադրությանը չենթարկվել»)։ Ռուսաստանի նախագահական ընտրություններում Ալեքսեյ Նավալնիի՝ որպես թեկնածու գրանցմանն աջակցելու արշավի ընթացքում ընդհանուր առմամբ ձերբակալվել է 5 անգամ և 95 օր անցկացրել է վարչական կալանքի տակ։

2017 թվականի հունիսի 12-ին Վոլկովը և կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիմնադրամի մյուս աշխատակիցները 9-ժամյա հեռարձակում են անցկացրել Ռուսաստանի ողջ տարածքում բողոքի ակցիաներից։

2018 թվականի աշնանային կիսամյակում Լեոնիդ Վոլկովը կես տարվա ուսուցում է անցել Յելի համալսարանում «Maurice R. Greenberg World Fellows Program» ծրագրով։ 2019 թվականի ամռանը ՌԴ-ից հեռացել է Կոռուպցիայի դեմ պայքարի դեմ քրեական գործ հարուցելուց հետո և չի վերադարձել։

Ընտանիք 
Ապրում էր Մոսկվայում։ 

2020 թվականի օգոստոսին նա ապրում է Վիլնյուսում։

2015 թվականից ամուսնացած է Կոռուպցիայի դեմ պայքարի հիմնադրամի սոցիոլոգիական ծառայության ղեկավար Աննա Բիրյուկովայի հետ, նրանք ունեն մեկ որդի՝ Մարկը (ծնվել է 2017 թվականին)։

Ավելի վաղ (2007 թվականին) ամուսնացած էր Նատալյա Գրեդինայի հետ, որից երկու երեխա ունի՝ Բորիսը (ծնվել է 2009 թվականին) և Մարգարիտան (ծնվել է 2012 թվականին)։

Հարազատ եղբայր Եվգենի Վոլկովը ապրում է Եկատերինբուրգում, մասնագիտությամբ ճարտարապետ է։

Ծանոթագրություններ 

Ռուս կալանավորներ և ձերբակալվածներ
Ռուս ծրագրավորողներ
Ռուսաստանի քաղաքական գործիչներ
Մարդու իրավունքները Ռուսաստանում
Ռուս հասարակական գործիչներ
Ուրալի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Ռուսաստանում «օտարերկրյա գործակալներ» ճանաչված անձինք