Երիկամային խիթ

Երիկամային խիթ, որովայնային ցավի տեսակ, որն առաջանում է երիկամների քարերի պատճառով։

Նշաններ և ախտանիշներ 
Երիկամային խիթ սովորաբար սկսվում է ծայրերում և հաճախ տարածվում է ստորև՝ դեպի կողոսկրեր կամ աճուկ։ Այն սովորաբար գալիս է ալիքներով՝ միզածորանի գալարակծկանքի պատճառով, բայց կարող է լինել մշտական։ Այն հաճախ նկարագրվում է որպես ամենաուժեղ ցավերից մեկը։  Չնայած նրան, որ այս վիճակը կարող է լինել շատ ցավալի, երիկամների քարերը սովորաբար չեն առաջացնում մշտական ֆիզիկական վնաս։ Շատ դեպքերում, երիկամների խիթ ունեցող մարդկանց խորհուրդ են տալիս խմել մեծ քանակությամբ ջուր։ Այլ դեպքերում, հնարավոր է պահանջվի բժշկական միջամտութուն։ Խիթի կրկնվելու հավանականությունը նվազագույնի հասնցելու համար անհրաժեշտ է կանխարգելիչ բուժում։

Ախտորոշում 
Երիկամային խիթի ախտորոշումը նույնն է, ինչ երիկամների և միզուղիների քարերի ախտորոշումը։

Տարբերակող ախտորոշում 
Երիկամային խիթը պետք է տարբերակվի հետևյալ պայմաններով

 լեղապարկի խիթ եւ խոլեցիստիտ
 աորտայի և ենթաստամոքսային գեղձի անոթալայնանք (ձախակողմյան ցավ, գերճնշում կամ աթերոսկլերոզ ունեցող տարեց հիվանդների մոտ)
 ինտերստիցիալ (հենքային)․ որդանման ելունի բորբոքում, դիվերտիկուլիտ, կամ որովայնամզի բորբոքում (այս դեպքերում հիվանդները նախընտրում են անշարժ պառկել)
 գինեկոլոգիական․ էնդոմետրիոզ, ձվարանների ոլորում և արտաարգանդային հղիություն
 ամորձու ոլորում

Բուժում 
Փոքր քարերի մեծամասնությունը անցնում է ինքնաբերաբար և պահանջվում է միայն ցավազրկում։ 5 մմ-ից մեծ քարի ինքնաբուխ անցման հավանականությունը նվազում է։ Օգտագործում են ոչ ստերոիդային հակաբորբոքային դեղամիջոցներ, որոնցից են դիկլոֆենակը կամ իբուպրոֆենը, և սպազմոլիտիկ դեղանյութեր, ինչպիսին է բուտիլոսկոպոլամինը։ Չնայած նրանք, որ մորֆինը լավ է ազդում ցավի վրա, այնուամենայնիվ այն խորհուրդ չի տրվում օգտագործել, քանի որ, առաջացնում է կախվածություն և բարձրացնում է ներմիզուկային ճնշումը, վատթարացնում է վիճակը։ Մասնավորապես պեթիդին դեղամիջոցն օգտագործողների մոտ առաջանում է կողմնակի ազդեցություն՝ փսխում։ Հաճախ օգտագործվում են ներքին ընդունման թմրամիջոցներ։

Տիպիկ դեպքերում հիվանդի համար չկա անզգայացման դիրք (ցավը կարելի է թեթևացնել պառկելով դեպի ոչ ցավող կողմը և դնել տաք ջրով շիշ կամ սրբիչ)։ Մեծ չափերով քարերի հեռացման համար կարող է պահանջվել վիրաբուժական միջամտություն, ինչպես օրինակ, հարվածալիքային թերապիա, ուրետրասկոպիա կամ միջմաշկային նեֆրոլիթոտոմիա (երիկամաքարահատում)։ Հիվանդներին կարելի է բուժել նաև ալֆա-պաշարիչների միջոցով, եթե քարերը գտնվում են միզածորանում։

Ծանոթագրություններ 

Նեֆրոլոգիա
Երիկամ
Հիվանդություններ ըստ օրգան համակարգերի
Ուրոլոգիական հիվանդություններ