Ֆրանկիզմ

Ֆրանկիզմ (), Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի բռնապետության համակարգ և գաղափարախոսական հիմնավորում, որը 1939-1975 թվականներին ղեկավարել է Իսպանիան։ Իտալական ֆաշիզմի և գերմանական նացիոնալ-սոցիալիզմի հետ միասին այն պատկանել է ֆաշիզմի երեք «դասական» տեսակներին։ Առանձնահատկություններից են ռեակցիոն շարժումների ներկայությունը (Ֆալանգա), որը մեծ ազդեցություն է ունեցել կաթոլիկ եկեղեցու վրա։

Կառավարման ձևն ու ֆրանկիստական համակարգն ունեցել են վառ արտահայտված անձնային բնույթ, այսինքն՝ ավելի շատ որոշվել է բռնապետի անձով, քան ինչ-որ որոշակի գաղափարախոսությամբ։ Աչքի չընկնելով խարիզմատիզմով՝ Ֆրանկոն կարողացել է իր ձեռքում պահել անսահմանափակ իշխանությունը մինչև իր մահը՝ 1975 թվականին։ Նրա օրոք Իսպանիայում չի եղել կոդիֆիկացված Սահմանադրություն, գործել է միայն նրա կողմից հրապարակված որոշակի հիմնական օրենքներ, որոնք ունեցել են սահմանադրական կարգավիճակ։ Պետության բոլոր նշանակալի պաշտոններին, ընդհուպ մինչև պրովինցիաների մակարդակ, Ֆրանկոն նշանակել է մարդկանց, որոնց հետ նրան կապել էին անձնական հավատարմագրային հարաբերությունները։ Այն հաստատությունները, որոնց նա հանձնել է իշխանական լիազորությունները կամ որոնք նա չի կարողացել անտեսել, օրինակ, «Ազգային շարժում» պետական կուսակցությունը, կաթոլիկ եկեղեցին և զինվորականներին նա մշտապես միմյանց դեմ է տրամադրել։

Ֆրանկիստական վերնախավի կարծիքով՝ ֆրանկիզմն իր լեգիտիմացումն ստացել է Քաղաքացիական պատերազմում տարած հաղթանակով, որը դիտարկվել է ոչ միայն որպես իր աշխարհայացքի հաղթանակ, այլև որպես իսպանական և եվրոպական քաղաքակրթության և մշակույթի պաշտպանություն։ Քանի որ կաթոլիկությունը համարվել է իսպանական մշակույթի բաղկացուցիչ մասը, եկեղեցին սերտորեն համագործակցել է պետության հետ այսպես կոչված ազգային կաթոլիկության շրջանակներում։

Իր գոյության 39 տարիների ընթացքում ֆրանկիստական պետությունը զգալի փոփոխություններ է կրել տնտեսության, արտաքին քաղաքականության և ավելի քիչ ներքին քաղաքականության մեջ։ Ֆրանկոյի բռնապետության շրջանը Իսպանիայում կարելի է բաժանել մի քանի փուլերի։ Սկզբնական՝ բռնապետական փուլում, երբ զանգվածային հաշվեհարդար է տեղի ունեցել քաղաքացիական պատերազմում պարտություն կրած բնակչության խմբերի նկատմամբ, հայտնաբերվել է այն ժամանակվա ֆաշիստական ռեժիմների և պլանային տնտեսության որոշակի գծեր։ Կառավարման վերջում Ֆրանկոյի ռեժիմը ավելի շուտ ավտորիտար-պահպանողական էր, երբ ներքին լճացման երկար շրջանից հետո երկիրը «տնտեսական հրաշք» է ապրել, որի սկիզբը դրել է 1959 թվականի կայունացման պլանը։ Իսպանիային հաջողվել է աշխարհի խոշորագույն արդյունաբերական տերությունների տասնյակում հասնել զարգացած երկրների մակարդակին։ Տնտեսական առաջընթացը, այնուամենայնիվ, չի աջակցվել քաղաքական հրապարակայնության որևէ ձգտումով։

Ֆրանկոյի մահից հետո Իսպանիան գլխավորել է Խուան Կառլոս թագավորը, որն անմիջապես ձեռնամուխ է եղել Ֆրանկոյի ստեղծած գաղափարական և քաղաքական համակարգի վերացմանը, որն ավարտվել է սահմանադրական միապետության ձևով խորհրդարանական ժողովրդավարության հաստատմամբ։

Ժամանակակից հետազոտողների մոտ բացակայել է ֆրանկիզմի դասակարգման միանշանակ դիրքորոշումը։ Արդյունքում տարբեր հեղինակների դիրքորոշումները տարբերվել են նրա ֆաշիզմից մինչև ավտորիտարիզմի ձև ճանաչելը։ Երբեմն ֆրանկիզմը նաև դասվել է քաղաքական (պետական) ռեժիմի յուրահատուկ ձևերի շարքին։

Տես նաև 
 Ֆրանկիստական Իսպանիա
 Ստալինիզմ
 Պուտինականություն
 Էրդողանիզմ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Михаэль Дорфман. Փոլա Պրեստոնա «Իսպանական Հոլոքոստը»

Իսպանիայի պատմություն
Ֆաշիզմ
1939 հիմնադրումներ
Քաղաքական գաղափարախոսություններ
Քաղաքացիական պատերազմ Իսպանիայում
Քաղաքականություն