Ֆեոդոր Կոնստանտինով (նկարիչ)

Ֆեոդոր Դենիսովիչ Կոնստանտինով (, ), խորհրդային և ռուս գրաֆիկ, ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (1991), ԽՍՀՄ գեղարվեստի ակադեմիայի թղթակից անդամ 1973 թվականից։

Կենսագրություն 
1935 թվականին ավարտել է Մոսկվայի գեղարվեստի ինստիտուտը (մանկավարժներ՝ Վլադիմիր Ֆավորորսկի, Կոնստանտին Իստոմին, Լև Բրունի)։

Աշխատել է հիմնականում փայտի փորագրության տեխնիկայի բնագավառում։ Ստեղծել է Մոցարտի (1955), Պագանինիի (1956), Վագների (1953), Վերդիի (1956), Եսենինի (1965) դիմանկարները։ 1934 թվականից սկսած՝ նկարազարդումներ է ստեղծել ինչպես ռուս գրողների ու բանաստեղծների, այնպես էլ համաշխարհային գրականության դասականների գրքերի համար։

Համարվում է Ալեքսանդր Պուշկինի, Միխայիլ Լերմոնտովի, Ֆեոդոր Տյուտչևի, Ֆեոդոր Դոստոևսկու ստեղծագործությունների խորը մեկնաբանողը։ Պատկերազարդ է Իվան Կռիլովի, Իվան Տուրգենևի, Աֆանասի Ֆետի, Սերգեյ Եսենինի, Միխայիլ Պրիշվինի գրքերը։ Միխայիլ Լերմոնտովի «Մծիրի» պոեմը փայտի վրա կատարված ութ փորագրություններով լույս է տեսել 1941 թվականին, 1949 և 1961 թվականների վերահրատարակություններում լրացել է նոր նկարազարդումներով։

Կոնստանտինովի նկարազարդմամբ լույս են տեսել Ալեքսանդր Պուշկինի «Պղնձե հեծյալ» (1974-1975) և «Պոլտավա» (1978-1979) պոեմները, Լերմոնտովի «Մեր ժամանակի հերոսը» (1961-1963), Ջեֆրի Չոսերի «Քենթերբերյան պատմվածքները» (1943), Շառլ դը Կոստերի «Ուլենշպիգելի և Լամմե Գուդզակի լեգենդը» (1961), Օվիդիոսի «Կերպարանափոխությունները» (1938), Հորացիոսի (1935), Շեքսպիրի (1938), Մարկ Տվենի (1944), Վիկտոր Հյուգոյի (1952), Ֆրիդրիխ Շիլլերի (1955) գրքերը։

Ամերիկացի նկարիչ և արվեստաբան Լինդ Ուորդը Կոնստանտինովի մասին հոդվածում (1943) պնդում էր, որ նրա փորագրությունները ներկայացնում են այն չափազանց ունակ ու նուրբ նկարչին, որի՝ նյութերին տիրապետելու ունակությունը նրան դնում է համաշխարհային նշանակության նկարիչների շարքում, ընդ որում՝ հազվագյուտ նույնիսկ համաշխարհային մասշտաբով, նա վերաբերում է այն նկարիչների խմբին, որոնց տաղանդը և տեսակետը համընկնում են և տալիս են իրական ստեղծագործական անհատականություն։

Ֆեոդոր Կոնստանտինովը մահացել է 1997 թվականի հուլիսի 8-ին Մոսկվայում։ Թաղվել է Վագանկովյան գերեզմանատանը։

Պարգևներ և կոչումներ 
 Բարեկամության շքանշան (7 սեպտեմբերի, 1995 թվական) – պետությանը մատուցած ծառայությունների, աշխատանքում ձեռք բերած հաջողությունների, ժողովուրդների միջև բարեկամության և համագործակցության ամրապնդման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար,
 «Պատվո նշան» շքանշան,
 ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ (25 փետրվարի, 1991 թվական) – խորհրդային կերպարվեստի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար,
 ՌԽՖՍՀ ժողովրդական նկարիչ (31 դեկտեմբերի, 1980 թվական) – խորհրդային կերպարվեստի բնագավառում ունեցած ավանդի համար,
 ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչ (12 ապրիլի, 1963 թվական) – խորհրդային կերպարվեստի բնագավառում ունեցած ավանդի համար։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Бакуменко В. М. Имя из энциклопедии // Библиотековедение. −2009. — № 4.- С.73-78.
 Бирюков Л. Мастер, перешагнувший в будущее… // Детская литература. −2001.- № 1-2. С.4-13.

Արտաքին հղումներ 
 Ф. Д. Константинов: Правда, Красота и Гармония
 
 
 Анонс выставки «Графика Ф.Д. Константинова» в Государственном музее А.С. Пушкина (2018)
 Библиография в статье: 

Խորհրդային նկարիչներ
Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչներ
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր նկարիչներ
Վագանկովյան գերեզմանատանը թաղվածներ
Ռուս գրաֆիկներ