Վլադիմիր Մաքսիմով

Վլադիմիր Վասիլևիչ Մաքսիմով (իսկական անունն է՝ Սամուս , ), ռուս և սովետական կինոյի և թատրոնի դերասան։ Հանրապետության վաստակավոր արտիստ (1925):

Կենսագրություն 
Վլադիմիր Մաքսիմովը ծնվել է Սանկտ Պետերբուրգում, որոշ ժամանակ սովորել է Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետում, 1902 թվականին ավարտել է կայսերական իրավունքի դպրոցը, բայց իրավաբան չի դարձել, 1904 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի գեղարվեստական թատրոն։

Մաքսիմովը լավ արտաքին տվյալներ ուներ, գեղեցիկ ձայն, պլաստիկություն և հաջող էր ինչպես բեմում, այնպես էլ էկրանին։ 1904-1906 թվականներին խաղացել է Արվեստի թատրոնում, խաղացած դերերի թվում են Դմիտրի Շուսկին՝ «Ցար Ֆյոդոր Իոաննովիչ» և Տրեպլևը «Ծովանկար»-ը։

1906 թվականին դերասանը տեղափոխվել է Մոսկվայի թատրոն՝ խաղալով, մասնավորապես, Մոլչալինը «Վայ վիտից»-ում, իսկ Գլումովը՝ Ա.Ն.Օստրովսկու «Խենթ փողեր» պիեսում։

1909 թվականին Մաքսիմովը հյուրախաղերով հանդես է եկել Ն. ն. Սինելնիկովի թատերախմբի հետ Եկատերինոդարում, 1910 թվականին Նեզլոբինի թատրոնի բեմում խաղացել է Արման Դյուվալի «Կամելիազարդ տիկինը» որպես՝ Ա.Դյումայի որդին։ 1911 թվականին վերադարձել է Մոսկվայի թատրոն, որտեղ խաղացել է մինչև 1918 թվականը։

1918 թվականին Պետրոգրադում, Մաքսիմովը մասնակցել է Բոլշոյի դրամատիկական թատրոնի ստեղծմանը և դարձել նրա առաջատար դերասաններից մեկը։  

1924 թվականին Մաքսիմովը լքել է Բոլշոյի դրաման, կարճ ժամանակ հանդես է եկել Պետական ժողովրդական տան թատրոնում։ 1925-1926 թվականներին նա ելույթ է ունեցել կատակերգության թատրոնի բեմում, որպես Ելենա Գրանովսկու գործընկեր։ Ավելի ուշ նա դուրս է եկել բեմ, որպես ընթերցող, մասնակցել կրկեսի ներկայացումներին։

Նա առաջին դերը ունեցավ կինոյում 1910 թվականին Վասիլի Գոնչարովի «Կեսգիշեր գերեզմանատանը» ֆիլմում, նկարահանվել է ավելի քան 60 ֆիլմերում։ Մաքսիմովի համար հսկայական նշանակություն ունեցավ «անուշահոտ սիրեկանի կերպարը» «Դիակ № 1346» մելոդրամայում։ Վերջին անգամ էկրանին հայտնվել է 1926 թվականին՝ Ալեքսանդր I-ին մարմնավորելով Ալեքսանդր Իվանովսկու «Դեկաբրիստները» ֆիլմում։

1915 թվականին Մաքսիմովը նկարահանվել է 6 ֆիլմ, որոնցից միայն մեկը՝ «Մուրոչկա-մատնահարդարում»-ը, քիչ թե շատ հավանության է արժանացել քննադատների կողմից։ 1917 թվականին Մաքսիմովը պատրաստեց ևս 2 կինոնկար, բայց երբեք չվերադարձավ ռեժիսորության։

1924 թվականից Մաքսիմովը զբաղվել է նաև մանկավարժական գործունեությամբ, դասավանդել է Լենինգրադի գեղարվեստական ինստիտուտում։

Ծանոթագրություններ 

Խորհրդային դերասաններ
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
Թատրոնի դերասաններ