Վլադիմիր Գելֆրեյխ

Վլադիմիր Գեորգիևիչ Գելֆրեյխ (; ), ռուս խորհրդային ճարտարապետ։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1965)։ Սովորել է Պետերբուրգի Գեղարվեստի ակադեմիայում (1906–14), միաժամանակ աշխատել Վլադիմիր Շչուկոյի հետ․ 1918–39-ին՝ համահեղինակ (Սմոլնիի դարպասները, 1923–25, Լենինգրադ, Վ․ Ի․ Լենինի անվ․ ԽՍՀՄ գրադարանի նոր շենքը, 1928–40, Մոսկվա)։ 1935-ից Գելֆրեյխը մասնակցել է Մոսկվայի վերաշինությանը, կառուցել կամուրջներ, մետրոպոլիտենի «էլեկտրոզավոդսկայա» կայարանը (1944, ՍՍՀՄ պետ․ մրցանակ, 1946), արտաքին գործերի մինիստրության շենքը Սմոլենսկի հրապարակում (1948–52, Մ․ Ա․ Մինկուսի հետ, ԽՍՀՄ պետ․ մրցանակ, 1949)։

Ծնվել է պետական ծառայողի ընտանիքում։  Ավարտելով ուումնարան, 2 տարի մասնավոր դպրոցում զբաղվել է նկարչությամբ։ 1906 թվականին ընդունվել է Գեղարվեստի կայսրական ակադեմիայի բարձրագույն գեղարվեստական ուսումնարան, որը գերազանցությամբ ավարտել է 1941 թվականին, և որպես դիպլոմային աշխատանք նախագծել է Պետական խորհրդի մասնաշենքը, նախագծի ղեկավար` պրոֆեսոր Լեոնտի Բենուա։ Դեռևս սովորելու տարիներին սկսել է աշխատել Վլադիմիր Շչուկոյի ճարտարապետական ակադեմիայում, ինքը Շչուկոն մեծ ազդեցություն է թողել նրա հետագա ստեղծագործական ուղու վրա: Սկսած 1918 թվականիծ եղել է Շչուկոյի աշխատանքների համահեղինակը, մինչև վերջինիս մահը՝ 1939 թվականը։

1918-1935 թվականներին Գելֆրեյխը դասավանդել է Լենինգրադի բարձագույն գեղարվեստա-տեխնիկական համալսարանում, իսկ 1959-1967 թթ․ դասավանդել է Մոսկվայի բարձրագույն գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանում։

1935 թվականից Վլադիմիր Գելֆրեյխը ակտիվորեն մասնակցել է Մոսկվայի վերակուցմանը, մշակել Մոսկվայի հարավ-արևմուտքի նախագծային տարբերակ։

Մահացել է 1967 թվականի օգոստոսի 7-ին, հուղարկավորված է Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն