Ներկայացուցչական գումար

Ներկայացուցչական փող կամ ստացական փող փոխանակման ցանկացած միջոց, տպագիր կամ թվային, որը ներկայացնում է արժեք (անվանական), բայց չունի սեփական արժեք (ներքին արժեք)։ Ի տարբերություն ֆիատ փողի որոշ ձևերի (որոնք կարող են ապրանքով պաշտպանված չլինել), իրական ներկայացուցչական փողը պետք է ունենա ներքին արժեք, որն ապահովում է անվանական արժեքը։

Ներկայացուցչական փող տերմինը, կախված իր իմաստից, տարբեր կերպ է օգտագործվում․

 Ապրանքի նկատմամբ պահանջ, օրինակ՝ ոսկու և արծաթի վկայագրեր  ։ Այս առումով այն կարելի է անվանել « ապրանքով ապահովված փող»։
 Ցանկացած տեսակի փող, որի անվանական արժեքն ավելի մեծ է, քան իրական արժեքը։ Այս իմաստով, ֆիատ փողերի տեսակների մեծ մասը ներկայացուցչական փողի տեսակներ են։

Չկան կոնկրետ ապացույցներ, որ կավից պատրաստված նշանները, որոնք Հին Միջագետքում օգտագործվում էին որպես հաշվապահական հաշվարկների համար նախատեսված գործիք՝ պահեստների խանութներին հետևելու համար, նույնպես օգտագործվել են որպես ներկայացուցչական գումար։ Այնուամենայնիվ, գաղափարն առաջարկվել է։

1895 թվականին տնտեսագետ Ջոզեֆ Շիլդ Նիկոլսոնը գրել է, որ վարկի ընդլայնումն ու կրճատումն իրականում ներկայացուցչական փողի ընդլայնումն ու կրճատումն է։

1934 թվականին տնտեսագետ Ուիլյամ Հովարդ Շտայները գրել է, որ տերմինը «մի ժամանակ օգտագործվել է, ցույց տալու համար, որ գանձապետարանում պահվում է որոշակի քանակությամբ ձուլակտոր, որը համարժեք է շրջանառության մեջ գտնվող թուղթերին»։

Տես նաև 

 Ապրանքային փող
 Ոսկե ստանդարտ
 Արծաթե ստանդարտ

Հղումներ 

Դրամական միավորներ