Ֆրեդերիկ Ջորջ Քենյոն

Սըր Ֆրեդերիկ Ջորջ Քենյոն (, ), բրիտանացի հնագրագետ, պապիրոլոգ, պատմաբան, աստվածաշնչագետ, դասական բանասեր և գրադարանավար, Բրիտանական թանգարանի տնօրեն, Բրիտանական ակադեմիայի նախագահ, Լոնդոնի հնությունների թագավորական ընկերության անդամ։ 1918-1952 թվականներին եղել է Մանուշակագույն ձողի ջենթլմեն աշեր ()։

Կենսագրություն  
Ֆրեդերիկ Ջորջ Քենյոնը ծնվել է 1863 թվականի հունվարի 15-ին Լոնդոն քաղաքում, Օքսֆորդի անգլիական իրավունքի պրոֆեսոր Ջոն Ռոբերտ Քենյոնի ընտանիքում, եղել է Քենյոնի առաջին բարոն Լլոյդ Քենյոնի ծոռը։

Սովորել է Ուինչեսթեր քոլեջում, իսկ ավելի ուշ բակալավրի աստիճան է ստացել Օքսֆորդի Մագդալենի քոլեջից, որտեղ հետագայում եղել է գիտաշխատող։

1889 թվականին Քենյոնը աշխատանքի է անցել Բրիտանական թանգարանի ձեռագրերի բաժնում, իսկ 1909 թվականին դարձել դրա տնօրենն ու գլխավոր գրադարանավարը․ այդ պաշտոնում մնացել է մինչև 1931 թվականը։

1891 թվականին Քենյոնը գիտական ​​աշխարհում հայտնի է դարձել Լոնդոնում Աթենք պետության վերաբերյալ Արիստոտելի Աթենացիների սահմանադրություն («Αθηναίων πολιτεία. Aristotle on the constitution of ’Athens») ստեղծագործության հայտնագործմամբ և հրապարակմամբ։ Ստեղծագործության տեքստը եղել է Քրիստոսի ծննդից առաջ 1-ին դարով թվագրվող եգիպտական ​​պապիրուսներից մեկի վրա։ Այդ հայտնի ստեղծագործության գրեթե բոլոր հետագա հրատարակությունները, ինչպես Անգլիայում, այնպես էլ այլ երկրներում, հիմնված են եղել Քենյոնի հրատարակության խմբագրության վրա։ Նա առաջինն էր, ով պարզել է ստեղծագործության պատկանելությունը Արիստոտելին և մատնանշել է այն փոփոխությունները, որոնք բրիտանական պապիրուսը պետք է կատարի Աթենքի պատմության և հնագիտության մեջ։ Քենյոնին է պատկանում նաև մի քանի այլ պապիրուսների առաջին հրատարակությունը, որոնք, ի թիվս այլ բաների, պարունակում են յամբագիր բանաստեղծ Գերոնդի 7 բանաստեղծություններ, հատված Հիպերիդի ելույթից և Տրիֆոնի քերականական տրակտատից։ Հատվածները ներկայացված են ներածություններով և ծանոթագրություններով («Classical texts from Papyri in the British Museum», 1891)։

1894 թվականին Ջորջ Քենյոնը բրիտանական մայրաքաղաքում հրատարակել է «Hyperides ag. Athenogenes and Phippieles» աշխատությունը, որը գրավել է պատմաբանների ուշադրությունը։

Իր ծառայությունների համար Ֆրեդերիկ Ջորջ Քենյոնը 1912 թվականին արժանացել է ասպետի կոչման։ 1917-1921 թվականներին եղել է Բրիտանական ակադեմիայի նախագահ։ 1920 թվականին նշանակվել է Երուսաղեմի բրիտանական հնագիտության դպրոցի նախագահ (այժմ ինստիտուտը կոչվում է նրա անունով)։ Սըր Քենյոնն իր դրամական միջոցների մեծ մասը ծախսել է հին պապիրուսների ուսումնասիրության և հրատարակման վրա։

Քենյոնը հին լեզուների հայտնի գիտակ է եղել և իր ողջ կյանքի ընթացքում ուսումնասիրել է Աստվածաշունչը, հատկապես Նոր Կտակարանը՝ որպես պատմական տեքստ։ Նրա «Մեր Աստվածաշունչը և հին ձեռագրերը» գիրքը, որը հրատարակվել է 1895 թվականին, ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են եգիպտական ​​պապիրուսները և այլ հնագիտական ​​գտածոները հաստատել Ավետարաններում նկարագրված իրադարձությունները։ Նա համոզված էր Նոր Կտակարանում նկարագրված իրադարձությունների պատմական իրականության մեջ և ասել է հետևյալը․ «Այժմ վերացել են վերջին հիմնավորումները ցանկացած կասկածների համար, որ Սուրբ Գիրքը մեզ է հասել հիմնականում այն ​​տեսքով, ինչպես  այն գրվել է»։

Սըր Ֆրեդերիկ Ջորջ Քենյոնը մահացել է 1952 թվականի օգոստոսի 23-ին, Օքսթեդում՝ անգլիական Սուրրեյ կոմսությունում։

Նրա ավագ դուստրը՝ Դամա Քեթլին Մերի Քենյոնը, հորից  ժառանգել է սերը հնությունների նկատմամբ և դարձել աստվածաշնչյան հնագետ։

Բրիտանական ակադեմիայի մրցանակներից մեկը կրում է Քենյոնի մեդալ անվանումը։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 The Master's Seminary Journal 1:10 (Spring 1999), 42.

Բրիտանական թանգարանի տնօրեններ
Բրիտանացի պատմաբաններ
Բրիտանացի բանասերներ
Բրիտանացի գիտնականներ
Պրուսիայի գիտությունների ակադեմիայի անդամներ
Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամներ