Կառլոս Սահակյան

Կառլոս (հայերեն՝ Արտաշես) Սահակյան (), հայկական արմատներով ֆրանսա-ուրուգվացի նկարիչ և գրող։

Կենսագրություն 

Կառլոս Սահակյանը, ծնված 1957 թ. Մոնտեվիդեոյում, իր գեղարվեստական դասընթացները սկսեց Էչենիկեի և Մոնտիելի հետ Ուրուգվայի Կոնստրուկցիոն սեմինարում։ 1977 թվականից ի վեր, Ֆրանսիայում ընդունվելեվ որպես քաղաքական փախստական, նա շարունակեց ուսումը Վինչենի համալսարանի Արվեստի պատմություն բաժնում, միաժամանակ միացավ նաև Փարիզի լատինոամերիկացի արվեստագետների խմբին  :

Կառլոս Սահակյանը մասնակցել է բազմաթիվ խմբային ցուցահանդեսների Ֆրանսիայում, Իսպանիայում, Եգիպտոսում և Ուրուգվայում , : 1990-ականների սկզբին իր երկու անհատական ցուցահանդեսները  Ֆրանսիայում ( Conches en Ouche ) և Ուրուգվայում  ( Alliance Française ) բարձրացրին նրա նկարների ճանաչելիությունը։

Իր գործունեության սկզբից ի վեր Կառլոս Սահակյանը հիմնականում գործածում է յուղաներկի տեխնիկան։ 1980-ականներին և 1990-ականներին Փարիզում նկարված իր աշխատանքներում նկարիչը կիրառում է տարբեր գույների և տեքստուրաների խաղ ` իր նկարներին մշուշոտ և երազային տեսք հաղորդելու համար։ «Կառլոս Սահակյանի աշխատանքները վեր հառնող մտքերի պատկերավորումն են (...), որոնք կազմում են նրբաճաշակ կառուցվածքների, բազմակի առաջարկությունների ներդաշնակ և արդյունավետ շարք» (Ալիսա Գալ  ):

Միևնույն ժամանակ, նրա պոեզիան տպագրվում է Ուրուգվայում և Ֆրանսիայում , : Նրա «Գունավոր հոմբր » բանաստեղծությունների հավաքածուն 1988 թվականին արժանացել է Առաջին մրցանակի «Ապարտեիդ Բաստա» պոեզիայի մրցույթում  :

Ըստ ուրուգվայցի բանաստեղծ և էսսեիստ Լուիս Բրավոյի ՝ Կառլոս Սահակյանի բանաստեղծական աշխատանքները կապված են Ուրուգվայի մշակութային շարժման հետ ։

2010 թվականից, ավելի քան 15 տարվա ընդմիջումից հետո, Կարլոս Սահակյան վերսկսում է ցուցահանդեսները։ Նա կազմակերպել է մի քանի ցուցահանդեսներ Եվրոպայում  և Լատինական Ամերիկայում , մասնավորապես՝ 2012 թվականին Փարիզում  , 2019 թվականին՝ Լիսաբոնում , :

Հասարակական-քաղաքական գործունեություն 
Լքելով Ուրուգվայը ռազմական բռնապետության պատճառով և հաստատվելով Ֆրանսիայում որպես քաղաքական փախստական ՝ Կառլոս Սահակյանը նկարիչը պայքարել է  Լատինական Ամերիկայի ավտորիտար ռեժիմի դեմ, Ապարտհեյդի դեմ և փոքրամասնությունների իրավունքների պաշտպանության օգտին։ Լինելով Օսմանյան կայսրության կողմից իրականացված Հայոց Ցեղասպանությունը վերապրած հայ ընտանիքից ՝ Կառլոս Սահակյանը նվիրվել է նաև հայրենիքին՝ Հայաստանին, մասնավորապես ՝ Լեռնային Ղարաբաղի  2020 թ. պատերազմի ժամանակ ։ Արվեստագետը ցուցաբերեց նվիրվածություն իր ազգի ճակատագրի նկատմամբ․ նա կենտրոնացրեց իր ողջ ուժը   Պորտուգալիայի Կաստելո դե Վիդեի քաղաքային խորհրդին (որն ինքը համարում է «ճգնավորության» վայր իր համար) ներկայացնելու Հայաստանում տիրող պատերազմական իրավիճակը և հանդես գալով Հայաստանին ու Արցախին սատարելու միջնորդությամբ  :

Արդեն 1980-ականներին Կառլոս Սահակյանը, 1988-ի Հայաստանի մի շարք քաղաքներ ավերած երկրաշարժի ժամանակ, աջակցել է լատինամերիկյան արվեստագետների հետ դրամահավաքի իրականացմանը ՝ կազմակերպելով բարեգործական համերգ Սորբոնի մեծ ամֆիթատրոնում՝ «Լատինական Ամերիկան Հայաստանի համար» խորագրով։

Հրապարակումներ 

 Paris en Botella, Monte Sexto (1986)
 Pronaos, la Carpe (1990)
 Alfajias de Montevideo, Proyeccion (1992)
 Color Hombre, I.N.C.L.A.(1988)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

Ուրուգվայցի նկարիչներ
Ժամանակակից նկարիչ
Ժամանակակից նկարիչներ
Արվեստ
Արվեստ ըստ երկրի