Մանկական ժեստերի լեզու

Մանկական ժեստերի լեզու, ձեռքով շարժումների օգտագործում։ Թույլ է տալիս նորածիններին և փոքրիկներին հաղորդակցվել զգացմունքների, ցանկությունների և առարկաների հետ՝ նախքան խոսակցական լեզվի զարգացումը։ Ուղղորդմամբ և խրախուսմամբ շարժումը զարգանում է նորածինների զարգացման բնական փուլից, որը հայտնի է որպես ժեստ։ Այս ժեստերը ուսուցանվում են խոսքի հետ համատեղ լսող երեխաներին և նույնը չեն, ինչ ժեստերի լեզուն։ Որոշ ընդհանուր օգուտներ, որոնք հայտնաբերվել են երեխայի նշանների ծրագրերի օգտագործման միջոցով, ներառում են ծնող-երեխա կապի և հաղորդակցության ավելացում, նվազեցված հիասթափությունը, և բարելավված ինքնագնահատականը և՛ ծնողի, և՛ երեխայի համար։ Հետազոտողները պարզել են, որ մանկական նշանը ոչ օգուտ է տալիս, ոչ էլ վնասում նորածինների լեզվական զարգացմանը։ Գովազդային արտադրանքները և տեղեկատվության հասանելիության հեշտությունը մեծացրել են մանկական նշանի հանդեպ ուշադրությունը, ինչը տեղին է դարձնում, որ խնամակալները կրթվեն նախքան մանկական նշան օգտագործելու որոշում կայացնելը։

Ընդհանուր ակնարկ 
Երեխայի նշանը ներառում է ուժեղացված ժեստեր և փոփոխված նշաններ, որոնք երեխաներին սովորեցնում են խոսակցական բառերի հետ համատեղ՝ ծնող-երեխա ավելի հարուստ հաղորդակցություն ստեղծելու նպատակով։ Հիմնական պատճառն այն է, որ ծնողները օգտագործում են մանկական նշանը, հույս ունենալն է, որ այն կնվազեցնի վրդովմունքը, որը կապված է իրենց երեխայի նախավերբալ կարիքները մեկնաբանելու փորձի հետ։ Այն կարելի է համարել հաղորդակցման օգտակար մեթոդ վաղ զարգացման փուլերում, քանի որ խոսքի արտադրությունը հետևում է երեխաների՝ մարմնի շարժումների միջոցով արտահայտվելու կարողությանը։ Մանկական նշանը տարբերվում է ժեստերի լեզվից։ Մանկական նշանն օգտագործվում է լսող երեխաների հետ լսող ծնողների կողմից՝ հաղորդակցությունը բարելավելու համար։ Ժեստերի լեզուները, ներառյալ ASL, BSL, ISL և այլն, բնական լեզուներ են, որոնք սովորաբար օգտագործվում են խուլերի համայնքում։ Ժեստերի լեզուները պահպանում են իրենց քերականությունը և նախադասության կառուցվածքը։ Քանի որ ժեստերի լեզուն նույնքան բարդ է սովորել, որքան ցանկացած խոսակցական լեզու, պարզեցված նշանները հաճախ օգտագործվում են մանկական նշանով նորածինների դեպքում։ Երեխաների նշանների ուսուցումը թույլ է տալիս ավելի մեծ ճկունություն ունենալ նշանի ձևով և չի պահանջում ծնողից սովորել ժեստերի լեզվի քերականությունը։ Մանկական նշանները սովորաբար ժեստերի լեզվի համայնքից վերցված ժեստերի կամ նշաններ են և ձևափոխված, որպեսզի հեշտացնեն նորածինների ձևավորումը։ Սովորական է, երբ խորհրդանշական ժեստերի և մանկական նշանների միջև տարբերությունը սխալվում է։ Խորհրդանշական ժեստերը հաղորդակցության ձև են, որոնք երեխաները որդեգրում են նախքան խոսակցական լեզու արտադրելու կարողությունը զարգացնելը։ Սա ներառում է ցույց տալ, թե ինչ են նրանք ուզում կամ ձեռքի շարժումներ օգտագործել բառի հետ համատեղ, որը թույլ է տալիս ավելի լավ հաղորդակցվել նորածինների համար։ Մոտ վեց ամսականից նորածինները կարող են սկսել սովորել հիմնական նշանները, որոնք ներառում են այնպիսի առարկաներ և հասկացություններ, ինչպիսիք են «ծարավ», «կաթ», «ջուր», «սոված», «քնկոտ», «ծծակ», «ավելին», «տաք», «սառը», «խաղ», «լոգանք» և «փեդի արջուկ»։ Սովորաբար, զարգացող երեխաները 9-ից 12 ամսականում իրենց առաջին ժեստերն են անում՝ առանց խնամողի կողմից որևէ հուշման կամ օգնության։ Նորածինները սովորում են, թե ինչպես օգտագործել իրենց մարմնի լեզուն, աչքերի հայացքը և ձեռքի շարժումները՝ որպես ուշադրություն գրավելու և հաղորդակցվելու միջոց։ Երբ երեխաները որոշակի լեզվական արտադրություն ձեռք բերեն, նրանք կզուգորդեն լեզուն ժեստերի հետ՝ հետագա հաղորդակցվելու համար։ Ժեստերը առկա են բոլոր անհատների մոտ՝ ցանկացած տարիքում, ինչը տարբերիչ գործոն է մանկական նշանից։

Կողմ և դեմ

Առաջարկվող առավելություններ 
Մանկական նշանը նպաստում է հաղորդակցությանը, նախքան երեխան կարող է բանավոր հաղորդակցվել ուրիշների հետ։ Քանի որ ժեստերը սովորական խոսքի մի մասն են, մանկական նշանի ուսուցումը թույլ է տալիս նորածիններին սովորել հաղորդակցման մի ասպեկտ, որն օգտագործվում է լեզվի հետ։ Այնուամենայնիվ, այն նախատեսված չէ լեզուն փոխարինելու համար ։ Սա ցույց է տալիս, որ նորածինները կարող են սովորել ժեստերը՝ նախքան խոսքային հմտությունները տիրապետելը ։ Հետևաբար, նրանք, ովքեր սովորում են այս պարզեցված նշանները, կարող են բարելավել իրենց ճանաչողական զարգացումը՝ ձեռք բերելով լեզվական հմտություններ ինչպես տեսողական, այնպես էլ լսողական եղանակների միջոցով։ Իր հոգեբանություն հոդվածում Գվինեթ Դոհերթի-Սնեդոնը մանրամասնորեն դիտարկել է այս երևույթի աճի հիմքում ընկած տեսությունը և դրա կողմնակիցների կողմից արված որոշ պնդումներ։ Դոհերթի-Սնեդոնը նշում է, որ մանկական նշանը բոլորովին նոր չէ։ Տարբերակները տասնամյակներ շարունակ օգտագործվել են խոսքի և լեզվի թերապևտների կողմից երեխաների հետ, ովքեր ունեն կամ իրենց խոսքի, ճանաչողական կարողությունների կամ երկուսի խանգարումներ։ Լայնորեն ընդունված է, որ հաղորդակցությունը երեխաների ճանաչողական, սոցիալական, զգացմունքային և վարքային զարգացման հիմքում է։ Երեխայի նշանը կարող է օգնել բարելավելու այս նշանակալի զարգացման գործառույթները ։ Մանկական նշանները փոխադարձ ուշադրություն են ստեղծում ծնողի և երեխայի միջև, ինչը հանգեցնում է այն բանի, թե ինչ է հաղորդակցվում երեխան։ Հետազոտությունը հավաքեց ինքնազեկուցումներ մայրերից, ովքեր մասնակցում էին երեխայի նշանների ուսուցման սեմինարին՝ պարզելու, թե արդյոք իրենց երեխայի հետ ստորագրելը կստեղծի լրացուցիչ ծնողական սթրես և/կամ կուժեղացնի ծնող-երեխա շփումը։ Ընդհանուր առմամբ, ծնողները չեն արտահայտել ուժեղ սթրես կամ հիասթափություն երեխայի նշանների ուսուցման գործընթացից, այլ նրանք հայտնել են իրենց երեխային հասկանալու ավելի մեծ կարողության մասին։ Պարզվեց, որ այս ավելի հարուստ հաղորդակցությունը հանգեցնում է ավելի դրական փոխազդեցության իրենց երեխայի հետ, որն ընդհանուր առմամբ նպաստում է ավելի վաղ ծնող-երեխա կապի հաստատմանը։ Երեխաները, ովքեր սովորել են ուժեղացված խորհրդանշական ժեստերը, ավելի լավ են հանդես եկել ինչպես արտահայտիչ, այնպես էլ ընկալունակ բանավոր լեզվի թեստերում, համեմատած նրանց հետ, ովքեր չեն խրախուսվել սովորել նման ժեստերը։ Ընդունիչ լեզուն նշանակում է կարողանալ ճանաչել բառերն ու նշանները, մինչդեռ արտահայտիչ լեզուն ներառում է բառերի կամ նշանների ձևավորման գործընթաց։ Հետազոտությունը ցույց է տվել, որ լսող երեխաների համար ժեստերի ուժեղացված ներածումը առաջին քայլն է ժեստերի օգտագործման հաջող յուրացման և ներկայացման ձևի և խորհրդանշական հաղորդակցման գործառույթի կիրառման ճանապարհին։ Բարելավված սիմվոլիկ ժեստերը կարող են նպաստել լեզվի զարգացմանը՝ երեխաներին տրամադրելով հասկացությունների ավելի մեծ գիտելիքներ՝ բացատրելով այն առարկաների գործառույթները, որոնց նրանք ենթարկվում են ։ Ի աջակցություն արտահայտիչ լեզվի զարգացման, ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ խորհրդանշական ժեստերի ուսուցումը կարող է հանգեցնել խոսքի առաջադեմ զարգացման և լեզվի արագ յուրացման։

Երեխայի նշանների արդյունավետ սեմինարը նաև հանգեցրեց զարգացման բազմաթիվ ոլորտների բարելավմանը՝ համեմատելով երեխայի արդյունքները սեմինարից առաջ և հետո։ Այս ոլորտներից մի քանիսը ներառում էին երեխաների հաղորդակցական, ճանաչողական, սոցիալական, հարմարվողական վարքագիծը, ֆիզիկական և նուրբ շարժիչ հմտությունների զարգացումը։ Այնուամենայնիվ, այս բարելավումը կարճատև է (12-ից 15 ամսական տարիքից)։ Դոհերթի-Սնեդոնը պնդում է, սակայն, որ այս ժամանակացույցը ներկայացնում է միայն ընդհանուր նորմ։ Ընդլայնումը և առավելությունը շատ ավելի ընդլայնված է շատ փոքր երեխաների մոտ, ովքեր չեն խոսում մինչև իրենց երկրորդ ծննդյան օրը։ Դոհերթի-Սնեդոնը նաև նշում է, որ առանցքային խնդիր է ապահովել, որ բավարար և համապատասխան ձևավորված հետազոտությունը հասանելի լինի երեխայի ստորագրման հետ կապված պնդումներին աջակցելու համար։ Գրականության ուսումնասիրությունը եզրակացրեց, որ թեև 17 ուսումնասիրություններից 13-ում արձանագրվել են օգուտներ, մանկական նշանների ուսումնասիրության համար օգտագործվող մեթոդների տարբեր թույլ կողմերը ապացույցները թողնում են անհիմն ։ Անշուշտ, երեխայի ստորագրման հետևանքների ուսումնասիրությունը կարիք ունի ավելի լավ վերահսկման խմբերի, ինչպիսիք են երեխաները, ովքեր ներգրավված են նույնքան հետաքրքիր և զվարճալի գործողությունների մեջ, որոնք հիմնված են մեծահասակների և երեխաների լեզվական փոխազդեցության վրա, բայց ոչ երեխայի ստորագրության վրա։ Հետագա հետազոտության համար այս առաջարկը ենթադրում է, որ երեխայի նշաններն իրենք չեն, որ հեշտացնում են լեզվի զարգացումը, այլ հիմնական օգուտը՝ ակտիվ, համատեղ ուշադրությունը, որը խթանում է մանկական նշանը։ Հետևաբար, ծնող-երեխա փոխազդեցության ընթացքում համատեղ տեսողական ուշադրությունը հնարավորություն է տալիս երեխային կենտրոնացնել զրույցի թեման և ենթատեքստը, պարզաբանել հասկացությունները և ստեղծել լրացուցիչ պրակտիկա՝ խորհրդանշական փոխազդեցությամբ։ Երեխայի նշանի այս հիմքում ընկած մեխանիզմները առաջարկվում են նորածնի համար օգուտներ ստեղծելու համար, ինչպիսիք են. բարելավել բառապաշարը, զարգացնել ճանաչողական զարգացումը, նվազեցնել զայրույթը և հիասթափությունը, ինչպես նաև բարելավել ծնող-երեխա հարաբերություններն ու հաղորդակցությունը։ Ավելի կոնկրետ լեզվի զարգացումը բարելավվում է՝ զարգացնելով ըմբռնումը, խթանելով գրագիտությունը և հաջողությամբ թույլ տալով, որ երեխան արտահայտի իր կարիքները, որպեսզի ծնողը դառնա ավելի արձագանքող և ուշադիր իր երեխայի նկատմամբ ։

Ինչու դա կարող է ոչ օգտակար լինել, ոչ էլ վնասակար 
Հետազոտողները առաջարկել են, որ ծնողները և փորձարարները չափից դուրս ազատամիտ լինեն՝ նշանի կամ բառի կարգավիճակը վերագրելու երեխաների կողմից հաղորդակցվելու վաղ փորձերին ։ Պուչինին և Լիշկովսկին պարզել են, որ երբ նորածինները կապում են պիտակները առարկաների հետ, նրանք ավելի հաճախ օգտագործում են բանավոր ազդանշաններ, քան ժեստերը՝ այդ ասոցիացիաներ ստեղծելու համար։ Առաջարկվում է, որ երեխայի նշաններով ժեստերի հետագա հեշտացման գործընթացը կարող է խանգարել երեխաների կողմից այս բառերի քարտեզագրմանը։ Սա կարող է լինել այն բանի հետևանք, որ նորածինները բավարար ուշադրություն չեն դարձնում այս երկու տեսակի տեղեկատվությանը վերցնելու և այն միաժամանակ մշակելու համար։ Առաջարկվում է, որ այս պիտակները, ինչպես նաև երեխայի նշանի հեշտացման միջոցով, քիչ հավանական է, որ մանկական նշանը նպաստում է նորածինների խոսքի զարգացմանը։

Երեխայի նշանների ծրագրերը խրախուսում են ծնողներին բարելավել իրենց հաղորդակցման հմտությունները իրենց և իրենց նորածինների միջև, նախքան խոսքի զարգացումը։ Քըրքը և նրա գործընկերները պարզել են, որ լսող երեխաների հետ իրենց կատարած ուսումնասիրության արդյունքները ոչ մի ապացույց չեն տվել, որոնք կհաստատեն, որ երեխայի լեզվական զարգացումը օգուտ կբերի մանկական նշան սովորելուց։ Նրանք նաև պարզել են, որ այն երեխաները, ովքեր մասնակցել են մանկական նշանին, ունեցել են նույն լեզվի զարգացումը այն երեխաների հետ, ովքեր չեն սովորել մանկական նշանը։ Ենթադրվում է, որ երեխայի նշանին մասնակցելը կարող է անհարկի ջանք լինել նորածինների համար, երբ դրդված է երեխայի համար առաջադեմ լեզու սովորելու հույսերով։ Այնուամենայնիվ, պարզվեց, որ այն մայրերը, ովքեր օգտագործում էին մանկական նշանն իրենց նորածինների հետ, խրախուսում էին նրանց հետ անկախության բարձրացումը և պաշտպանում իրենց երեխայի անկախության ավելի բարձր մակարդակը : Մեկ այլ իրականացված հետազոտական ուսումնասիրություն ցույց է տվել, որ երեխայի նշանի հետ շփում ստացող կամ չստացող նորածինների միջև լեզվի յուրացման հարցում էական տարբերություններ չկան, ներառյալ լեզվական նշաձողերի հասնելը։ Չնայած այս հետազոտության մեջ երեխայի նշանի օգտագործման աջակցություն չի հայտնաբերվել, նաև չի հայտնաբերվել, որ որևէ բացասական ազդեցություն կարող է կապված լինել լեզվի զարգացման հետ՝ երեխայի հետ երեխայի նշան օգտագործելիս։ Հնարավոր է, որ մանկական նշանը գործում է ի պաշտպանություն նորածինների խոսակցական լեզվի, բայց չի հայտնաբերվել, որ հետագայում նպաստի նրանց լեզվական զարգացմանը։ Երեխայի նշանի վերաբերյալ բազմաթիվ ուսումնասիրությունների արդյունքները ցույց են տվել, որ տրամադրված առավելությունները չեն գերազանցում երկու տարեկանից բարձր երեխաներին։ Գրականության այս վերանայման արդյունքները ցույց չեն տվել, որ մանկական նշանը մեծացնում է երեխայի լեզվական զարգացումը։ Երեխային երեխայի նշան սովորեցնելիս նորածնի ուշադրությունն ուղղվում է նրան, ինչով հետաքրքրված է, և ուղղվում է դեպի մեծահասակն ու ցանկալի նշանը։ Համարվում է, որ այս փոխազդեցությունը մեծացնում է ծնողի և երեխայի համատեղ ուշադրությունը, սակայն դեռևս պետք է բավականաչափ ուսումնասիրված լինի հետազոտական գրականության մեջ։ Հետազոտողները նաև առաջարկել են, որ երեխայի նշանը կարող է մեծացնել ծնողների սթրեսը, այլ ոչ թե նվազեցնել այն զբաղված ապրելակերպի պատճառով, որը կարող է խաթարել ծնողների և երեխաների փոխհարաբերությունները։ Երեխայի նշանի ուսուցումը հետազոտական պարամետրերից դուրս թույլ չի տալիս ծնողին հարցեր կամ մտահոգություններ բարձրացնել վերապատրաստված անհատների համար։ Լեզվական հիմնարար հանգուցալուծումները և երեխաների լեզվական զարգացման բնական ընթացքը ենթադրվում է խաթարել երեխայի նշանի կողմից լեզվի զարգացման մեջ անբնական միջամտության պատճառով, ինչը աջակցում է վերլուծված նախորդ ուսումնասիրություններին ։

Մանկական նշանների ուսումնասիրություն 
Կան բազմաթիվ հասկացություններ, որոնք պետք է հիշել երեխայի նշանը խրախուսելիս։ Խնամակալները պետք է ապահովեն, որ նրանք ունենան իրենց երեխայի ուշադրությունը, պահպանեն այն, թե ինչ նշան է օգտագործվում և ինչպես է այն օգտագործվում ինչ-որ իրի հետ կապված, հաճախ կրկնում են նշանները, խրախուսում են նորածնին և զգոն լինեն՝ հասկանալու, թե երբ երեխան հետ է ստորագրում։ Երբ խոսքը վերաբերում է նորածիններին, ովքեր դեռ չեն ձեռք բերել լեզվական ունակություններ, նշանները հաղորդակցության հեշտ և մատչելի ձև են։ Մինչ նորածինները սովորում են հատուկ նշաններ կամ զարգացնում լեզվական հմտություններ, նրանք ձեռք են բերում ժեստերի ինքնաբուխ օգտագործում։ Նորածնի առաջին ժեստը կարող է հայտնվել 9-12 ամսականում, որը հաճախ դասակարգվում է որպես մատնացույց։ Ժեստերը աստիճանաբար աճում են, երբ նորածինները միանում են՝ մատնացույց անելով բառի իմաստին՝ կատարելով ժեստ-գումարած բառի համակցություն, որը կվերածվի երկու բառակապակցության ։ Ենթադրվում է, որ նորածինների համար ժեստերը կարող են ավելի հեշտ հիշել, քան միայն անունը, քանի որ ժեստը ներկայացնում է այն, ինչ երեխան կարող է պատկերացնել, թե ինչ է տեղի ունենում, երբ մտածում է իրի մասին։ Որոշելու համար, թե ինչպես է նորածինների հաղորդակցության վրա ազդում ժեստերը և խոսքը, Այվերսոնը և Գոլդին-Միդոն հետազոտություն են անցկացրել։ Հետազոտության մասնակից նորածիններն օգտագործել են աչքերի հայացքը, մարմնի դիրքը և ձայնի բարձրացումը՝ իրենց թիրախային լսարանի ուշադրությունը գրավելու և ուղղորդելու համար՝ միաժամանակ ժեստերով իրերի վրա։ Արդյունքները պարզել են, թե արդյոք ժեստերը, որոնք երեխաները օգտագործում են, կապված են այն բառի հետ, որը նրանք ասում են ժեստը կատարելիս։ Այվերսոնը և Գոլդին-Միդոն պարզել են, որ նորածինները ժեստ են անում այն իրերի համար, որոնք նրանք բառերով արտահայտելու ունակություն չունեն։ Երբ բառերը հնչում էին երեխայի կողմից, դրանք սովորաբար այնպիսին էին, որոնց համար երեխան արդեն ժեստերով էր ցույց տալիս։ Սա ցույց է տալիս, որ ժեստը ուղղակիորեն կապված է այն բառերի հետ, որոնք երեխաները կարտադրեն։ Խորհրդանշական ժեստը հատուկ տերմին է, որը ներառում է մանկական նշանը։ Ժեստերի այս ձևն օգնում է հաղորդակցվել ձեռքի շարժումների օգտագործման միջոցով, որոնք ներկայացնում են առարկա կամ զգացում։ Նորածիններն արագորեն նշում են, թե արդյոք կապ կա որևէ առարկայի և խորհրդանշական ժեստի միջև։ Երբ նրանք կապ հաստատեն, նորածինները կկրկնօրինակեն այն գործողությունները, որոնք արտադրվում են խնամողի կողմից։ Խնամողի կողմից հետևողականությունը կարևոր է ուսուցման և հետադարձ կապի փուլում, որպեսզի նորածինները սովորեն կրկնությունից։ Այս կրկնությունը վերաբերում է նրան, թե ինչպես է խնամակալը օգտագործում նշանը և ինչ ձևով է նշանը կապված առարկայի կամ հույզերի հետ։ Եթե ասոցիացիան փոխվի, ապա երեխան ավելի դժվար կլինի հասկանալ, թե ինչպես է խորհրդանշական ժեստը կապվում առարկայի հետ։

Խնամակալների համար համոզվելու, որ երեխան խորհրդանշական ժեստը կապում է առարկայի կամ հույզերի հետ, երեխայի ուշադրությունը գրավելն է և նշանի կատարման հետ միաժամանակ ասել առարկայի անունը։ Նորածինները հետևում են իրենց խնամողին առօրյա ռեժիմների և իրավիճակների ժամանակ։ Այս դիտարկումը թույլ է տալիս նորածիններին սովորել սիմվոլներ՝ փոխառելով գործողությունները դիտարկվող առօրյայից։ Բնական կապ է առաջանում նշանների և առարկաների միջև, ինչը թույլ է տալիս նորածիններին ուսումնասիրել և արտահայտել նոր գաղափարներ նախքան լեզվի զարգացումը։ Նորածինները կսովորեն բառը կապել ընդհանուր շարժման հետ, որը նրանք կատարում են առարկա օգտագործելիս, օրինակ՝ գնդակը նետելիս։ Այս ասոցիացիայից հետո երեխաները սկսում են կապ հաստատել միայն խոսքի և շարժման հետ, այս դեպքում՝ նետելու ժեստ։ Այժմ նորածինները կարող են նետելու ժեստ անել՝ զգուշացնելու խնամակալներին, որ նրանք ցանկանում են գնդակ նետել՝ այդպիսով ավելացնելով նրանց ոչ բանավոր հաղորդակցությունը։ Նման ներկայացուցչական ունակությունները հետագայում օգտագործվում են նորածինների կողմից՝ դրսևորելու զգացմունքային զգացմունքներ, երբ նրանք կապում են շարժումը կամ նշանը զգացմունքի հետ։Հետագա ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ ժեստերի, ոչ թե պարտադիր ժեստերի լեզվի օգտագործման ավելացումը կարող է մեծացնել երեխայի լեզվական զարգացման հարստությունը։ Առաջարկվում է, որ ուսուցման նշանները տեղի են ունենում որոշակի ժամանակահատվածում՝ եզրակացնելով, որ խնամակալները երեխաների հետ համբերատար են, քանի որ դա ավելին է պահանջում, քան ծնողի և երեխայի կարճատև փոխազդեցությունը։Ծնող-երեխա փոխազդեցությունը կենսական նշանակություն ունի երեխայի նշանի ուսուցման համար, քանի որ երեխան առաջնորդություն է փնտրում խնամողից։ Գիտակցաբար ցույց տալով նշանը երեխային, խնամողն ու երեխան պահպանում են համատեղ ուշադրությունը, ինչը մեծացնում է հաղորդակցությունը։ Երբ խնամակալներն օգնում են նորածիններին իրենց ձեռքերով նշան ստեղծելու հարցում, նրանք ավելի են մեծացնում խրախուսանքը, կրկնությունը և հաղորդակցությունը։ Խնամողի խնդիրն է ոչ միայն սովորեցնել ձեռքի հատուկ ազդանշաններ, որոնք գերազանցում են այն, ինչ երեխաները բնականաբար վերցնում են, այլ նաև աջակցություն և հետադարձ կապ տրամադրել նորածիններին, երբ նշանները ճիշտ են արտադրվում։ Կապ հաստատելու և այդ կապի ծնողների խրախուսման միջոցով նորածինները կարող են սովորել և ակտիվորեն զբաղվել մանկական ժեստերի լեզվով։ 1998 թվականին Օհայո նահանգի համալսարանի A. Sophie Rogers Infant-Toddler լաբորատոր դպրոցում իրականացվեց ծրագիր Քիմբերլի Ուեյլիի կողմից։ 9 ամսական երեխաները և նրանց ուսուցիչները սկսեցին սովորել օգտագործել ամերիկյան ժեստերի լեզվի որոշ նշաններ՝ միմյանց հետ արդյունավետ հաղորդակցվելու համար։ Ծրագիրը պարզեց, որ երեխաները տանը կօգտագործեն իրենց սովորած նշանները դասարանում։ Ելնելով այս ուսումնասիրությունից՝ մանկական նշանի ուսուցումը, ըստ երևույթին, օգտակար գործիք է երեխաների համար, եթե այն իրականացվում է դպրոցներում և ցերեկային խնամքի հաստատություններում։

ԶԼՄ-ների և ինտերնետի ազդեցություններ 
Գովազդային արտադրանքների, երեխայի նշանների ուսուցողական տեսանյութերի հեշտ հասանելիության և հանրաճանաչ մշակույթում ներկայացվածության շնորհիվ, ծնողների փորձերը՝ ստորագրելու իրենց երեխայի հետ, կարող են ավելի շատ կենտրոնացած լինել հանրաճանաչության սոցիալական ասպեկտների վրա, այլ ոչ թե մտադրության պոտենցիալ բարելավելու իրենց երեխայի հաղորդակցման հմտությունները։ Մի ուսումնասիրություն ուսումնասիրեց, թե որքանով է ինտերնետում հայտնաբերված երեխայի նշանի մասին տեղեկատվությունը հիմնված հետազոտության վրա։ Արդյունքները գտել են երեսուներեք վեբկայքեր, որոնք բոլորը խթանում էին երեխայի նշանը և դրա հետ կապված առավելությունները։ Տեղեկատվության ավելի քան 90%-ը վերաբերում էր կարծիքի հոդվածներին կամ գովազդային արտադրանքներին, որոնք խրախուսում են ծնողներին ստորագրել՝ առանց հետազոտության հիմքերի։ Թեև կայքերը պնդում են, որ երեխայի նշանի օգտագործումը կնվազեցնի զայրույթը, կբարձրացնի նորածնի ինքնագնահատականը, բավարարվածությունը, հաջողության զգացումը, կբարձրացնի ծնող-երեխա կապը և կնվազեցնի հիասթափությունը, կայքերը բավարար հետազոտության վրա հիմնված ապացույցներ չեն տրամադրում այս պնդումները հաստատելու համար։ Մեկ այլ հետազոտություն ուսումնասիրել է Google Scholar-ի միջոցով հայտնաբերված ինտերնետային տեղեկատվությունը, ինչպես նաև մի քանի ակադեմիական տվյալների բազաներ։ Հետազոտողները ուսումնասիրել են, թե արդյոք արդյունքների համաձայն՝ երեխայի նշանը խրախուսում է զարգացող, սոցիալական, ճանաչողական և լեզվական հմտություններ՝ միաժամանակ ավելի մեծ կապի հասնելով ծնողի և երեխայի միջև։ Այս հարցի նպատակն էր գտնել տեղեկատվություն, որը թույլ կտա ծնողներին, խնամակալներին, մանկության մանկավարժներին և բժիշկներին տեղեկացված որոշումներ կայացնել մանկական նշանի վրա շեշտադրման չափի վերաբերյալ։ Երբ բոլոր մեջբերված նյութերը հավաքվեցին, կային 1747 հոդվածներ, ընդ որում միայն 10 հոդվածները հետազոտություններ էին տալիս երեխայի զարգացման արդյունքի վերաբերյալ՝ կապված երեխայի նշանի հետ ։ Այս 10 հոդվածներից հավաքված կոնսենսուսում ասվում է, որ մանկական նշանը, որն օգտագործվում է Acredolo-ի և Goodwyn-ի հեղինակած առևտրային գովազդվող արտադրանքի կողմից, չի նպաստում լեզվի արտադրությանը կամ ծնող-երեխա հարաբերություններին։ Այնուամենայնիվ, այս հոդվածներից ոչ մի ապացույց չկա, որ երեխայի նշանը որևէ կերպ վնասակար է նորածինների համար։ Այս երկու ուսումնասիրությունների միջոցով ցույց է տրվում, որ կայքերը չեն կարող պարունակել 100% հետազոտության վրա հիմնված տեղեկատվություն։ Անհատները, ովքեր տեղեկատվություն են փնտրում մանկական նշանի օգտագործման դրական և բացասական կողմերի վերաբերյալ, պետք է համոզվեն, որ նրանք մուտք են գործում հետազոտությունների, այլ ոչ թե կարծիքի հիման վրա հիմնված կայքեր։ Առևտրային ապրանքները, որոնք հասանելի են ծնողներին, ովքեր մասնակցում են մանկական նշանների սեմինարներին կամ այն իրականացնում են տանը, համեմատելի են հետազոտական հետազոտություններում օգտագործվող արտադրանքի որակի հետ։ Առաջարկվում է, որ ծնողները զգույշ լինեն մանկական նշանների արտադրանքի նկատմամբ, քանի որ դժվար է որոշել առևտրայնացված ապրանքների հավաստիությունը՝ ձեր երեխայի հետ երեխայի նշանը հեշտացնելու համար։

Նկարներ

Ծանոթագրություններ

Երկեր

Աղբյուրներ 

 Signing Time – PBS Show Teach Signs to Children

Ժեստերի լեզուներ
Լեզու
Խոսք