Իմամ բայալդի

Իմամ բայալդի (, «իմամ բայալդի» բառացի՝ «Իմամը ուշագնաց է լինում»), թուրքական, բուլղարական, ինչպես նաև բալկանյան շրջանի այլ ազգային խոհանոցների ուտեստ։

Պատրաստվում է սմբուկից, յուղի մեջ տապակված տավարի մսից և լոլիկից, սոխից և սխտորից։ Այս բաղադրիչներով լցոնվում է սմբուկը։ Հիմնականում Իմամ բայալդի անվանման քիչ փոփոխություններով ուտեստը հայտնի է Բուլղարիայում, Իսրայելում, Հյուսիսային Մակեդոնիայում, Հունաստանում, Ալբանիայում, Հայաստանում և Արաբական աշխարհում։ Նույնպիսի ուտեստ հայտնի է նաև Իրանում՝ չնայած տեղի բաղադրատոմսում լցոնմանը կարող են ավելացնել այլ բանջարեղեններ և կանաչիներ։  Բուլղարիայում և Հայաստանում այս ուտեստը պահածոյացվում է ձմռանը՝ տարայի մեջ։

Անվան ծագում 
Անվանումը ենթադրաբար թուրքական լեգենդից Իմամի մասին է, ով բուրմունքից ուշաթափվել էր, երբ նրա կինը մատուցել էր այդ ուտեստը։ Այլ տարբերակում ներկայացվում է ուրախ պատմություն. նա կորցնում է իր գիտակցությունը՝ լսելով բաղադրիչների գինը կամ օգտագործվող կարագի քանակը ուտեստի պատրաստման համար։

Ինչպես նաև ազգային հեքիաթում պատմվում է, ինչպես է Իմամը ամուսնանում ձիթայուղի առևտրով զբաղվողի աղջկա հետ։ Նրա օժիտը կազմում էր տասներկու ամենալավ ձիթայուղի անոթ, որից նա ամեն երեկո պատրաստում էր լոլիկով և սոխով սմբուկի ուտեստը։ Սակայն 13-րդ օրը ուտեստը չի մատուցվում։ Եվ երբ Իմամին տեղեկացնում են, որ ձիթայուղ էլ չկա, նա ուշագնաց է լինում.:

Տե՛ս նաև 

 Սմբուկի խավիար
Մուսատկա
 Պինջուր
 Մանջա

Ծանոթագրություններ   

Բուլղարական խոհանոց
Թուրքական խոհանոց