Հանուն անցյալի

«Հանուն անցյալի» (, «Հոր ողբերգությունը», ), Ալեքսանդր Պանտելեևի համր գեղարվեստական ֆիլմը։ Ֆիլմը պատմում է հոր ողբերգության մասին, որն իր կյանքը նվիրել է որդու դաստիարակությանը և արդեն հասակն առնելուց հետո իմացել է, որ ա իր կրծքին է սեղմել ոչ թե հարազատ որդուն, այլ իրեն անծանոթ մարդուն։ Էկրան է բարձրացել 1916 թվականի մայիսի 7-ին։ Ֆիլմը չի պահպանվել։

Սյուժե 
Սավոյայի Կոմսը, որը պաշտում էր որդեգրած դստերը՝ Ասյային, որոշում է իր կարողոթւյունը թողնել նրան, այլ ոչ թե անառակ եղբորորդուն՝ Արկադիին։ Իմանալով այդ մասին՝ կալվածքի կառավարիչ Զակրևսկին գողանում է կտակը. նա վստահ է, որ Արկադին իր որդին է։ Անսպասելիորեն պարզվում է, որ կոմսի քրոջ հետ Զակրևսկու գաղտնի կապից հետ իրականում դուստր է ծնվել, որն Ասյան է։ Զղջալով իր արածի համար՝ Զակրևսկին հանձնում է կոմսի գողացված կտակը, իսկ ինքը թողնում է ամեն ինչ և հեռանում։ Մի քանի տարի անց, երբ Ասյան ու իր ամուսինը արդեն երջանիկ ապրում են կոմսի տանը, նրանց տան մոտ հայտնվում է պատառոտված հագուստներով մի ծեր երգեհոնահար։ Տեսնելով Ասյային՝ նա անմիջապես մահանում է։ Ասյան և ամուսինը ճանաչում են Զակրևսկուն, բայց նրա գաղտնիքը մնում է չբացահայտված։

Փաստեր 
 Ֆիլմի սցենարը գրել է հայտնի գրող Նիկոլայ Լեսկովի թոռնուհին։
 Դերասան Վ․ Դավիդովի վերջին (ըստ մեկ այլ վարկածի՝ նախավերջին, դրանից հետո եղել է «Դիմախաղի դասեր» () ուսումնական ֆիլմը, 192?) վերջին աշխատանքն է կինոյում։

Ծանոթագրություններ 

Ռուսական ֆիլմեր