Սերգեյ Բարշև

Սերգեյ Իվանովիչ Բարշև (, ), ռուս իրավաբան, քրեական իրավունքի և քրեագիտության բնագավառի մասնագետ, պրոֆեսոր, իրավագիտության ֆակուլտետի դեկան և Մոսկվայի կայսերական համալսարանի ռեկտոր։

Կենսագրություն 
Ծնվել է ուղղափառ քահանայի ընտանիքում։ Նախնական կրթությունը ստացել է կրոնական դպրոցում։ 1820 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի հոգեւոր ճեմարանը, որից հետո 1826 թվականին ուսումը շարունակել է Մոսկվայի աստվածաբանական ակադեմիայում։ 
1829 թվականին նրան ուղարկեցին երեք հաջողակ աշակերտների հետ, որոնց թվում էին նրա եղբայրը՝ Յակովը և Իվան Պլատոնովը, սովորելու իրավաբանություն Նորին կայսերական մեծության սեփական կանցլերի երկրորդ բաժանմունքում։ Դասերը վարում էին Կունիցինը` համաձայն Ռուսաստանի քաղաքացիական օրենքների, Պլիսովը` ըստ պետական բարեկարգման, ֆինանսների և քաղաքական տնտեսության մասին օրենքների, Կլոկովը` ըստ պետական օրենքների։
Միաժամանակ Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանում սովորել է հռոմեական իրավունք, ուսումնասիրել դասական և արևմտաեվրոպական լեզուները։
1831 թվականից պետական ծառայության մեջ է։ Երեք տարով ուղարկվել է Բեռլինի համալսարան՝ իրավաբանական գիտելիքների հետագա կատարելագործման համար։ Բեռլինից վերադառնալուն պես՝ 1834 թվականին պաշտպանել է ատենախոսությունը «Պատժի չափի մասին»  եւ ստացել իրավագիտության դոկտորի աստիճան։
1834 թվականի սեպտեմբերին Ս. Ի. Բարշևը տեղափոխվեց Մոսկվա և սկսեց դասավանդել քրեական և վարչական իրավունք։
1835 թվականին ստացել է պրոֆեսորի կոչում քրեական և վարչական իրավունքի ամբիոնում, 1837 թվականից սովորական պրոֆեսոր էր։ Նա համալսարանում ամբիոնը ղեկավարեց մինչև 1876 թվականի փետրվարը՝ 42 տարի։
1861 թվականին նրան շնորհվել է Մոսկվայի համալսարանի վաստակավոր պրոֆեսոր կոչում։
1836 թվականի հունվարից մինչև 1837 թվականի նոյեմբերը եղել է Մոսկվայի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի ակադեմիական քարտուղարը, 1847 թվականից (երեք անգամ՝ 17 տարի)՝ դեկան։
Միաժամանակ 1842 թվականի մայիսի 30-ից մինչև 1845 թվականի մայիսի 31-ը եղել է գրաքննիչը` Մոսկվայի գրաքննության կոմիտե, իսկ 1845 թվականի մայիսի 29-ից մինչև 1850 թվականի հունվարի 1-ը՝ Կոմերցիոն դպրոցի տեսուչ:1858 թվականից՝ իսկական պետական ​​խորհրդական։ 1863 - 1870 թվականներին եղել է Կայսերական Մոսկվայի համալսարանի ռեկտոր։ 1869 թվականից՝ Գաղտնի խորհրդական է։
1863-1865 թվականներին եղել է Մոսկվայի քաղաքային դումայի անդամ։
Նա եղել է Մոսկվայի իրավաբանական ընկերության առաջին նախագահը, 1875 թվականին նրա նախաձեռնությամբ Մոսկվայում տեղի ունեցավ Ռուս իրավաբանների առաջին համագումարը։ Ռուսական իրավական գիտության պատմության մեջ Ս.Ի. Բարշևը հայտնի է որպես քրեական իրավունքի առաջին ռուսերեն դասընթացի հեղինակ՝ «Հանցագործությունների և պատիժների վերաբերյալ տեսության և օրենսդրության ընդհանուր սկզբունքները» (1841 թվական)։
1876 թվականին նա թոշակի անցավ որպես Մոսկվայի համալսարանի պատվավոր անդամ և ստացավ Սուրբ Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան։ Թոշակի անցնելուց հետո նա նշանակվել է Պատվավոր խնամակալ։ Նա ղեկավարում էր մանկական հիվանդանոցը և Շերեմետևի հիվանդանոց։ 
Մալայա Դմիտրովկայի վրա իր սեփականություն էր թիվ 14 տունը։
Թաղված է Վագանկովսկու գերեզմանոցում ):

Աշխատություններ 
 О мере наказаний. — : Унив. тип., 1840. — 279 с.
 Чтения по предмету уголовного законоведения: часть особенная: о преступлениях и наказаниях в особенности. — : Б. и., 1850. — 396 с.

Գրականություն 
 
 Баршев Яков Иванович // Список гражданским чинам IV класса. Исправлен по 1-е февраля 1869 года. — С. 117.
 
 Томсинов В. А. Сергей Иванович Баршев (1808—1882) // Российские правоведы XVIII—XX веков: Очерки жизни и творчества. В 2-х томах. Том 1. — М.: Зерцало, 2007. — С. 263—278.

Ծանոթագրություններ 

Ռուս իրավագետներ
Գիտնականներ այբբենական կարգով