Պեպո Սիմոնյան

Պեպո Տիգրանի Սիմոնյան (Գալայճյան Պետրոս, ),  հայ գրող, հրապարակախոս, խմբագիր։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1937 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ալեքսանդրետում (Սիրիա, այժմ՝ Թուրքիայում)։ 1960 թվականին ավարտել է Բեյրութի Սեն Ժոզեֆ համալսարանը։ 1957 թվականից դասավանդել է Բեյրութի Ռուբինյան ազգային վարժարանում, եղել Սահակյան-Լևոն Մկրտիչյան քոլեջի տնօրենը։ 1965-1975 թվականներին ղեկավարել է «Նոր սերունդ» մշակութային միությունը. 1956-1965 թվականներին եղել է միության «Արարատ» գրական ամսագրի, 1966-1972 թվականներին՝ Ռուբինյան վարժարանի «Ալպոմ-Տարեգիրք» ժողովածուի խմբագիր։

Երկեր 
Լույս են տեսել Սիմոնյանի «Նախերգանք» (1968), «Կանաչներու առասպելը» (1977), «Մարդեղութիւն» (1981), «Ծառին ճիչը» (1991) բանաստեղծությունների ժողովածուները, «Հեքիաթ Հայաստանի մասին» (1979), «Ծուէն, ծուէն երիզներ» (1980), «Մայրիներու արմատները» (1986) արձակ գործերը, «Ակնարկ մը սփիւռքահայ բանաստեղծութեան վրայ» (1970), «Արուեստագէտը՝ Թլկատինցի» (1982), «Էջեր եւ նիւթեր իրականութեան» (2007, 2008) գրականագիտական ուսումնասիրությունները։

Մատեագիտություն 
 Մարդկային իրաւանց հարցեր, Բ., 1994։ 
 Հայակերտում եւ մանկավարժութիւն, Բ., 1996։ 
 Միջերկրականի լոյսերուն դիմաց, Անթիլիաս, 2004։ 
 Ակնթարթներ մարդու եւ կեանքի առօրեային, Բ., 2012:

Հայ գրողներ