Կարլ Էբերտ

Կարլ Էբերտ (, ), գերմանա-բոհեմական բանաստեղծ, դրամատուրգ-լիբրետիստ, բանաստեղծական և դրամատիկական ստեղծագործությունների հեղինակ։

Կենսագրություն 
Ծնվել է պետական պաշտոնյայի` գաղտնի խորհրդականի ընտանիքում։ Գործնական վարչական գործունեությունը երկար ժամանակ շեղել են նրան գրականությունից։

Կ. Էբերտը չեխ և գերմանացի գրողների միջև համագործակցության կողմնակից էր և 1848 թվականին 60 գրողների հետ ստորագրել է Ավստրիական կայսրության կազմում չեխերի և գերմանացիների հավասար իրավունքների մասին խնդրագիրը։

1872 թվականին նրան պարգևատրել են Երկաթե թագի շքանշանով և բարձրացրել պալատականի աստիճանի։

Ստեղծագործություններ 
1824 թվականին նա հրատարակել է իր առաջին ժողովածուն, որին հաջորդել է «Վլաստա» ծավալուն հերոսական բանաստեղծությունը, որով նա համբավ է ձեռք բերել։
1834 թվականին գրել է «Բրետիսլավը և Յուտան» դրաման։ Շփվելով այսպես կոչված շվաբյան դպրոցի բանաստեղծների հետ, ուժեղ ազդեցություն է կրել Լ. Ուլանդից։ 
Քնարականությունը Էբերտի տաղանդի ամենաուժեղ կողմն է։ Ուշադրության արժանի են Էբերտի բալլադներից մի քանիսը ևս։
1877 թվականին Պրահայում 7 հատորով հրատարակվել է բանաստեղծի գրական ժառանգությունը։ 
Կոմպոզիտոր Ֆ. Մենդելսոնի կողմից երաժշտություն է գրվել նրա մի քանի ստեղծագործությունների համար։
Նա երկու օպերաների` Ջոզեֆ Դեսաուերի «Լիդվինայի» և Լեոպոլդ Մեչուրի «Դեր Չիլդի» լիբրետոների հեղինակ է։

Ընտրված աշխատանքներ 
 «Das Kloster»` հովվերգություն (1833, հինգ բանաստեղծություն),
 «Fromme Gedanken eines weltlichen Mannes» (1858),
 «Brunoy»` դրաման Լուի 16-րդ-ի դարաշրջանից 
 «Die Magyarenfrau»` դյուցազներգություն(1864),
 «Wald und Liebe»` հովվերգություն (1874),
 «Gesammelte poetische Werke» (1877, 7 հատոր),
 «Die Auswanderer» և «Am Bergsee» (1879)։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 

19-րդ դարի բանաստեղծներ
Բանաստեղծներ այբբենական կարգով