Սերգեյ Ռումաս

Սերգեյ Նիկոլաևիչ Ռումաս (, ), Բելառուսի պետական գործիչ, տնտեսագետ։ Բելառուսի վարչապետ 2018 թվականի օգոստոսի 18-ից մինչև 2020 թվականի հունիսի 3-ը։ Տնտեսագիտական գիտությունների թեկնածու։

Կենսագրություն 
Ծնվել է Գոմելում։ Հայրը՝ Նիկոլայ Ֆիլիպովիչ Ռումասը, հայտնի տնտեսագետ է, 1990-ականների առաջին կեսին ֆինանսների նախարարի տեղակալ։ Մայրը՝ Օլգա Լեոնտևնա Ռումաս։ 1970-ականներին ընտանիքը տեղափոխվել է Մինսկ, որտեղ Սերգեյը սովորել է թիվ 44 դպրոցում։ Զինծառայություն է անցել Հեռավոր Արևելքում։ 1990 թվականին ավարտել է Յարոսլավլի Ա. Վ. Խրուլևի անվան բարձրագույն ռազմական ֆինանսական ուսումնարանը՝ զորքերի ֆինանսական ապահովում մասնագիտությամբ, 1995 թվականին՝ Բելառուսի Հանրապետության Նախարարների կաբինետի կառավարման ակադեմիան՝ արտաքին տնտեսական գործունեության կազմակերպում և կառավարում մասնագիտությամբ։ 2001 թվականին հաջողությամբ պաշտպանել է տնտեսագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան ստանալու թեզը, ատենախոսության թեման է՝ առևտրային բանկի ռեսուրսների կառուցվածքի օպտիմալացման ուղիները»։

1992-1994 թվականներին ղեկավարել է Բելառուսի Հանրապետության Ազգային բանկի տարբեր բաժիններ՝ հաշվառման-գործառնական, վարկային, տնտեսական։ Որոշ ժամանակ աշխատել է առևտրային բանկերում, 1995 թվականին գլխավորել է № 7 (514) մասնաճյուղ ԱՍԲ Բելառուսբանկը, շուտով դարձել է բանկի վարչության նախագահի առաջին տեղակալ։ 2005 թվականին նշանակվել է Բելագրոմբանկի վարչության նախագահ։

2010 թվականի դեկտեմբերի 28-ին նշանակվել է Բելառուսի Հանրապետության վարչապետի տեղակալ (փոխվարչապետ), ղեկավարել է տնտեսական քաղաքականությունը։ 2011 թվականի ֆինանսական ճգնաժամից առաջ, ընթացքում և հետո բազմիցս հանդես է եկել շուկայական հարաբերությունների զարգացմանն ուղղված առաջարկություններով, սակայն դրանք միշտ չէ, որ իրականացվել են գործնականում։ Ակտիվ բանավեճ Է վարել Սերգեյ Տկաչովի, Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի տնտեսական հարցերով օգնականի հետ։ Այդ ընթացքում քննադատել է Ազգային բանկի գործունեությունը։ 2011 թվականի աշնանը Ռումասի ղեկավարությամբ կազմվել է կառուցվածքային տնտեսական բարեփոխումների նախագիծ, որը քննադատել է Ալեքսանդր Լուկաշենկոն։ Նրա խոսքով՝ «Շուտով մենք իսկապես գնալու ենք խանութներ, ինչպես թանգարաններ։ Մենք չենք լինելու, բայց բնակչության մեծ մասը գալու է այնտեղ՝ Մյասնիկովիչ-Ռումասի շուկայական տնտեսությանը նայելու համար»։

2012 թվականի հուլիսի 31-ին նշանակվել է Բելառուսի Հանրապետության Զարգացման բանկի վարչության նախագահ։ Մեկնաբանելով այդ նշանակումը՝ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն Ռումասի տեղափոխությունը համարել է հսկայական կորուստ կառավարության համար»։ 2013 թվականի ապրիլի 25-ին Ռումասը, որպես զարգացման բանկի վարչության նախագահ, դարձել Է Եվրասիական տնտեսական հանձնաժողովի խորհրդում Բելառուսի Հանրապետության ներկայացուցիչը և օժտված է եղել հիմնական ինտեգրացիոն միավորումների շրջանակներում Բելառուսի Հանրապետության գործունեության հարցերով փոխվարչապետի լիազորություններով։ Նրա ղեկավարությամբ զարգացման բանկը զբաղվել է ներքին արդյունաբերության և ենթակառուցվածքների ներդրումներով, օտարերկրյա վարկերի ներգրավմամբ, արտահանման աջակցությամբ և ձեռնարկատիրությամբ։ 2013 թվականին մասնակցել է Բելառուսի և Ուրալկալիայի միջև հակամարտության կարգավորմանը։ Հանդիսանում է խորհրդատվական խորհուրդների անդամ. 2012 թվականին Ալեքսանդր Լուկաշենկոն Ռումասին դարձրել է արտահանման զարգացման խորհրդի անդամ, 2017 թվականին՝ ձեռնարկատիրության զարգացման խորհուրդ։

2011 թվականին դարձել է Բելառուսի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի նախագահ։ Աշխատանքի ընթացքում հանդես է եկել ֆինանսատնտեսական ամսագրերում մի շարք հոդվածներով, 2016 թվականին հրատարակել է Զարգացման բանկեր. նոր դերը 21-րդ դարում մենագրությունը՝ Մ. Կովալևի հետ համատեղ։

2014 թվականին Բելառուսի Հանրապետության Ազգային բանկը Ռումասին պարգևատրել է Բելառուսի բանկային համակարգի պատվավոր աշխատող կրծքանշանով։ 2015 թվականին Բելառուսի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության դեսպան Ալեքսանդր Սուրիկովը Ռումասին պարգևատրել է Բարեկամության շքանշանով՝ Եվրասիական տնտեսական միության մասին պայմանագրի նախապատրաստմանը ակտիվ մասնակցության համար։

2018 թվականի օգոստոսի 18-ին նշանակվել է Բելառուսի Հանրապետության նոր վարչապետ՝ փոխարինելով Անդրեյ Կոբյակովին։ Ընդ որում, նախագահի հրամանագրում նշվում է Ներկայացուցիչների պալատում Ռումասի հետագա հաստատման անհրաժեշտության մասին, թեև Սահմանադրությունը, ընդհակառակը, պահանջում է նախ հաստատել թեկնածությունը խորհրդարանում, որից հետո նախագահը կարող է նշանակել վարչապետ։ 2018 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Ներկայացուցիչների պալատի կողմից հաստատվեց պաշտոնում։

2020 թվականի հունիսի 3-ին Ռումասի կառավարությունը հրաժարական է տվել։

Հայացքներ 
Նա հանդես է եկել պետական ձեռնարկությունների ավելի ակտիվ սեփականաշնորհման և մեծ ծավալներով օտարերկրյա ներդրումներ ներգրավելու օգտին։ Դեմ է արտահայտվել տնտեսության վնասաբեր բնագավառների արտոնյալ վարկավորմանը։ Պաշտոնյաներին անվանել է օտարերկրյա ներդրումների ներգրավման կարևորագույն խոչընդոտ։ 2016 թվականին պաշտպանել է կենսաթոշակային տարիքի բարձրացումը։ 2017 թվականին, մեկնաբանելով կրիպտոարժույթի տարածումը, համաձայնել է նրանց վճարումների հարմարավետությանը, սակայն նրանց ներդրումային ներուժը համեմատել է ֆինանսական բուրգերի հետ։ 2019 թվականին եղել է առաջին պաշտոնյաներից մեկը, որը  անարդյունավետ պետական հատվածի խնդիրը բարձրաձայնել է որպես երկրի տնտեսության առանցքային խնդիր և հայտարարել խնդրահարույց պետական ձեռնարկությունների համակարգային պետական աջակցության դադարեցման անհրաժեշտության մասին։

Անձնական կյանք 
Ամուսնացած է, ունի չորս որդի։ Կնոջ հետ ծանոթ է մանկությունից (սովորել են մի դպրոցում)։

Զբաղվում է որսով, ձկնորսությամբ, ֆուտբոլով։

Մրցանակներ 
 Բարեկամության շքանշան (2014 թվականի դեկտեմբերի 19, Ռուսաստան)՝ Եվրասիական տնտեսական միության մասին պայմանագրի պատրաստմանը ակտիվ մասնակցության համար։

Հրապարակումներ 
 Банки развития: новая роль в XXI веке: монография / М. М. Ковалев, С. Н. Румас. — Минск : Издательский центр БГУ, 2016. — 151 с.

Ծանոթագրություններ 

Տնտեսագիտության թեկնածուներ
Բարեկամության շքանշանի ասպետներ (Ռուսաստան)
Բելառուսի քաղաքական գործիչներ
Բելառուս տնտեսագետներ