Մայքլ Վոլֆ (լրագրող)

Մայքլ Վոլֆ (, ), ամերիկացի հեղինակ, էսսեիստ, լրագրող և թղթակից է, գրում է «Յու-Ես-Եյ Թուդեյ», «The Hollywood Reporter» պարբերականի և Մեծ Բրիտանիայի GQ ամսագրի համար։ Նա երկու անգամ արժանացել է «National Magazine Awards»-ին, «Mirror Award»-ին, և հեղինակել է յոթ գիրք, այդ թվում՝ «Burn Rate» (1998՝ իր սեփական համացանցային ընկերության () մասին, և «The Man Who Owns the News» (2008)՝ Ռուպերտ Մերդոքի կենսագրությունը։ Նա հիմնադրել է նորությունների «Newser» կայքը, ինչպես նաև «Adweek»-ի նախկին խմբագիրն է։

2018 թվականի հունվարին լույս տեսավ Վուլֆի «Fire and Fury: Inside the Trump White House» գիրքը, որն ընդգրկում էր ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի վարքագծի բացասական նկարագրություններ, Սպիտակ տան բարձրաստիճան աշխատակիցների միջև քաոսային փոխհարաբերություններ և Սպիտակ տան ռազմավարական հարցերով նախկին ավագ խորհրդական Սթիվ Բենոնի կողմից Թրամփի ընտանիքի մասին արված նսեմացուցիչ մեկնաբանություններ։ Հունվարի 5-ին լույս տեսնելուց հետո գիրքն արագորեն դարձավ «Նյու Յորք Թայմս»-ի թիվ մեկ բեսթսելլեր։

Վաղ կյանք
Մայքլ Վոլֆը ծնվել է Նյու Ջերսի նահանգի Պատերսոն քաղաքում գովազդի մասնագետ Լյուիս Ալեն Վոլֆի (1920-1984)  և  «Paterson Ivning News»-ի լրագրող Մարգարիտայի (Վանդերֆ) «Վան» Վոլֆի (1925-2012), ընտանիքում։ Վոլֆն ավարտել է Մոնթքլերի ակադեմիան (այժմ՝ Մոնթքլեր Քիմբերլի ակադեմիա) 1971 թվականին, որտեղ վերջին կուրսում ուսանողական խորհրդի նախագահ էր։ Նա հաճախել է Վասարի քոլեջ և տեղափոխվել Կոլումբիայի համալսարան, որն ավարտել է 1975 թվականին։ Կոլումբիայում ուսանելու տարիներին աշխատել է «Նյու Յորք Թայմս»-ում` որպես թղթատար։

Կարիերա

1970-ականներ 
Նա ամսագրային իր առաջին հոդվածը  հրապարակել 1974 թվականին «Նյու Յորք Թայմս» ամսագրում։ Այն իրենց հարևանուհի Անժելա Էտվուդի մասին էր, որը, որպես Սիմբիոնտների ազատագրական բանակի անդամ, օգնել էր առևանգել Պատրիսիա Հերսթին։ Դրանից կարճ ժամանակ անց նա հեռացավ Թայմսից և սկսեց հոդվածներ գրել «Նյու Թայմս»-ում՝  նորությունների ամսագրում, որը բացել են Ջոն Լարսենը և Ջորջ Հիրշը։ Վոլֆի առաջին գիրքն էր «Սպիտակ երեխաներ» (1979) էսսեների ժողովածուն։

1990-ականներ 
1991 թվականին Վոլֆը հիմնադրեց «Wolff & Company, Inc.» ընկերությունը, որը մասնագիտացած էր գրքերի փաթեթավորման մեջ։ Նրա առաջին նախագիծը՝ «Where We Stand», գիրք էր, որն ուղեկցվում էր PBS սերիաներով։ Ընկերության հաջորդ խոշոր նախագիծը համացանցով առաջին ուղեցույցներից մեկի ստեղծումն էր, ճիշտ է՝ գրքի տեսքով։ «Net Guide»-ը հրատարակվել է «Random House» հրատարակչության կողմից։

1998 թվականի աշնանը Վոլֆը հրատարակել է «Burn Rate» գիրքը, որում մանրամասն նկարագրել է Վոլֆի նորաբաց համացանցային ընկերության՝ «Wolff New Media»-ի  ֆինանսավորումը, դիրքը, հատկությունները և վերջնական փլուզումը։ Գիրքը դարձավ բեսթսելլեր։ Վոլֆի «Burn Rate» գրքի գրախոսության մեջ «Brill's Content»-ը քննադատել է Վոլֆին «փաստերին վերաբերող ակնհայտ սխալների» համար և ասել, որ 13 մարդ, այդ թվում՝ իր հիշատակած սուբյեկտները, բողոքել են, որ Վոլֆը «հորինել է կամ փոխել է մեջբերումները»։

1998 թվականի օգոստոսին Վոլֆը սկսել է աշխատել «Նյու Յորք» ամսագրում՝  շաբաթական սյունակ գրելու համար։ Հետագա վեց տարիների ընթացքում նա գրել է ավելի քան 300 սյունակ, որոնցում քննադատել է գործարար Սթիվեն Բրիլին, մեդիա բանկիր Սթիվեն Ռաթներին և գրքերի հրատարակող Ջուդիթ Ռիգանին։

2000-ականներ 

Վոլֆը երեք անգամ նոմինացվել է «National Magazine Award»` հաղթելով երկու անգամ։ Այդ մրցանակներից երկրորդը շնորհվել է սյունակների մի շարքի համար, որոնք նա գրել է Պարսից ծոցի մեդիա կենտրոնից, երբ Իրաքում պատերազմ է սկսվել 2003 թվականին։ Նրա «Autumn of the Moguls» (2004) գիրքը, որը կանխագուշակեց հիմնական լրատվամիջոցների՝ քիչ անց՝ նույն տասնամյակում, սկսված  ճգնաժամը, հիմնված էր «Նյու Յորք» ամսագրում իր բազմաթիվ սյունակների վրա։

2004 թվականին, երբ Նյու Յորք ամսագրի սեփականատերերը (Primedia Inc.) ամսագիրը վաճառքի հանեցին, Վոլֆը օգնեց հավաքել մի խումբ ներդրողների, որոնց թվում էր նաև «New York Daily News»-ի հրատարակիչ Մորթիմեր Ցուկերմանը, որպեսզի նրանք աջակցեն իրեն ամսագիրը ձեռք բերելու գործում։ Չնայած խումբը կարծում էր, որ հաջող հայտ է ներկայացրել, «Primedia»-ն որոշեց վաճառել ամսագիրը ներդրումային բանկիր Բրյուս Վասերսթայնին։

2004 թվականին Միշել Քոթլը գրել էր, որ Վոլֆը «չի հետաքրքրվում աշխատանքային մամուլով»՝ նախընտրելով կենտրոնանալ «իշխանական խաղացողների՝ խոշոր խաղացողների» վրա և «կենտրոնացված է մշակույթի, ոճի, աղմուկի և փողի, փողի, փողի վրա»։ Նա նաև նշել է, որ «իր սյունակներում տեսարանները ոչ այնքան վերստեղծված են, որքան ստեղծված. առաջանում են Վոլֆի երևակայությունից, այլ ոչ թե իրադարձությունների փաստացի իմացությունից»՝ նրա գրելաձևն անվանելով «պարուրագծերի, շոշափող գծերի և շեղումների մի պտտահողմ, որը հաճախ այնքան է հեռանում կենտրոնական կետից, որ սկսում ես մտածել՝ կա արդյոք կենտրոնական մի որևէ կետ»։

2005 թվականին Վոլֆը միացել Է «Vanity Fair»-ին՝ որպես իր մեդիա-դիտորդ։ 2007 թվականին «Hoover's»-ի հիմնադիր Պատրիկ Սփեյնի և «Նյու Յորք» ամսագրի նախկին գլխավոր խմբագիր Քերոլայն Միլերի հետ միասին նա գործարկել է «Newser»-ը նորությունների կայքը ():

Այդ տարի նա նաև գրեց Ռուպերտ Մերդոքի կենսագրությունը՝ «Մարդը, որին պատկանում են լուրերը», որը հիմնված է Մերդոքի հետ ավելի քան 50 ժամ տևած զրույցի և իր գործընկերների ու ընտանիքի անդամների կողմից տրամադրված տեղեկատվության վրա։ Գիրքը լույս է տեսել 2008 թվականին։ 2008 թվականի կեսերից սկսած Վուլֆը կարճ ժամանակ աշխատել է որպես շաբաթաթերթի սյունակ գրող «The Industry Standard»-ի համար, որը IDG կողմից հրատարակվող ինտերնետային առևտրի ամսագիր է։

2010-ական թվականներ 
Վոլֆն արժանացել է «Mirror Award» 2010 մրցանակին «Լավագույն մեկնաբանություն. ավանդական ԶԼՄ-ներ»  անվանակարգում «Vanity Fair»-ում իր աշխատանքի համար։

2010 թվականին «Columbia Journalism Review»-ն քննադատել էր Վոլֆին այն ենթադրության համար, որ «Նյու Յորք Թայմսը» ագրեսիվ կերպով լուսաբանում է «News International» հեռախոսազանգերի գաղտնալսման հետ կապված ցնցող սկանդալը որպես «News Corporation»-ի նախագահ Ռուպերտ Մերդոքի վրա հարձակման միջոց։

2010 թվականին Վոլֆը դարձել է «Adweek» գովազդային առևտրային պարբերականի խմբագիրը։ Մեկ տարի անց նրան խնդրել էին հրաժարական տալ տարաձայնությունների պատճառով, որոնք կապված էին այն բանի հետ, թե «ինչպիսին պետք է լինի այդ ամսագիրը»։

«Fire and Fury» 

2018 թվականի հունվարի սկզբին լույս տեսավ Վոլֆի «Fire and Fury: Inside the Trump White House» գիրքը։ Բուն հրապարակումից առաջ լույս տեսած որոշ հատվածներում ներառված էին ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի վարքագծի վերաբերյալ բացասական նկարագրություններ, Սպիտակ տան բարձրաստիճան աշխատակիցների միջև քաոսային փոխգործակցություններն ու Սպիտակ տան ռազմավարական հարցերով նախկին ավագ խորհրդական Սթիվ Բենոնի կողմից Թրամփի ընտանիքի մասին արված նսեմացուցիչ մեկնաբանություններ։ Գրքի մոտալուտ հրատարակության մասին լուրը և գրքում Թրամփի ամոթալի ներկայացումը դրդեցին Թրամփին և նրա փաստաբան Չարլզ Հարդերին 2018 թվականի հունվարի 4-ին քայլեր ձեռնարկել ապօրինի գործողությունների դադարեցման ուղղությամբ կեղծ հայտարարությունների, զրպարտության և չար մտադրության մեղադրանքով, ինչպես նաև սպառնալ Վոլֆի, նրա հրատարակիչ «Henry Holt and Company»-ի և Բենոնի դեմ զրպարտության հայցով. այդ քայլն իրականում խթանեց գրքերի վաճառքը։ Հունվարի 8-ին Հենրի Հոլթի փաստաբան Էլիզաբեթ Մաքնամարան պատասխանեց Հարդերի մեղադրանքներին` հավաստիացնելով, որ ներողություն կամ մերժում չի սպասվում՝ նշելով նաև, որ Հարդերի բողոքում չեն մատնանշվում հստակ սխալներ Վոլֆի տեքստում։ «Macmillan-Holt»-ի գործադիր տնօրեն Ջոն Սարջենտը հրատարակչության աշխատակիցներին տեղեկացրեց, որ «որպես քաղաքացի, մենք պետք է նախագահ Թրամփից պահանջենք հասկանալ և պահպանել մեր Սահմանադրության առաջին փոփոխումը»։

Մյուս իրավաբանների և պատմաբանի կարծիքով՝ Թրամփի կողմից արված՝ գրքի հեղինակի և հրատարակչի դեմ հայցի սպառնալիքներն աննախադեպ են եղել, քանի որ աննախադեպ է, որ գործող նախագահը փորձի ճնշել ԱՄՆ սահմանադրության առաջին փոփոխմամբ սահմանվող խոսքի ազատությունը։ Մինչև հունվարի 5-ին գրքի հրատարակումը գիրքը և դրա էլեկտրոնային տարբերակւ զբաղեցում էին առաջին տեղը և՛  Amazon.com, և՛ Apple iBooks Store, և մինչև հունվարի 8-ը վաճառվել կամ պատվիրվել է ավելի քան մեկ միլիոն գիրք։

Siege: Trump under Fire
Վոլֆի վերջին գիրքը՝  «Siege: Trump under Fire», լույս է տեսել 2019 թվականիի հունիսի 4-ին։ Դրանում նա պնդում է, որ Արդարադատության նախարարությունը 2018 թվականի մարտին Թրամփի դեմ մեղադրական փաստաթղթեր է պատրաստել՝ առաջարկելով նրանք երեք քրեական մեղադրանք, որոնք կապված են առաջիկա հետաքննությանը միջամտելու և վկաների ցուցմունքները կեղծելու հետ։ Հաղորդվում է, որ հատուկ խորհրդական Ռոբերտ Մյուլլերը մեկ տարի մտածել է մեղադրական ակտի շուրջ նախքան որոշում կայացնելն այն մասին, որ Արդարադատության նախարարության քաղաքականությունը խոչընդոտելու է նման պաշտոնական մեղադրանքին։ «Նկարագրված փաստաթղթերը գոյություն չունեն», - ասել է Մյուլլերի խոսնակ Փիթեր Քարը՝  վկայակոչելով Թրամփի դեմ ենթադրյալ երեք մեղադրանքների վերաբերյալ փաստաթուղթը։

Nikki Haley հակասություն 

«Fire and Fury»-ի շրջագայության ընթացքում հարցազրույցի ժամանակ Վոլֆը ասաց, որ ինքը «լիովին համոզված է» նախագահ Թրամփի սիրավեպի մեջ. նա երկու անգամ ենթադրեց նաև, որ այդ կինը ՄԱԿ-ում Միացյալ Նահանգների դեսպան Նիկկի Հեյլին է։ Հեյլին հերքեց Վոլֆի մեղադրանքները՝  դրանք անվանելով «գարշելի»։ Էրիկ Ուեմփլը («The Washington Post») ասաց, որ Վոլֆը զբաղվում է «մուլտիմեդիոն ուշագրավ  նողկալի աշխատանքով»։ «New York Post»-ի խմբագրական խորհուրդը Վոլֆի հայցը որակեց որպես «տգեղ, սեքսիստական բամբասանք»։ Բարի Ուայսը «Նյու Յորք Թայմս»-ում ասաց, որ Վոլֆը «հրճվանքով» տարածում է «ապացույցներ չունեցող մանրամասներ»։ 2018 թվականի փետրվարի 25-ին Վոլֆը Բեն Ֆորդհեմին հարցազրույց է տվել ավստրալիական «Today» առավոտյան շոուում, որտեղ նրան հարցրել են նրա այն պնդման մասին, որ Թրամփը Մելանյա Թրամփից թաքուն սիրավեպ է ունեցել ուրիշի հետ։ Վոլֆը հայտարարել է, որ չի լսել հարցը, ինչի պատճառով Ֆորդհեմը կրկնեց այն և ի վերջո հարցրեց. «Դուք ինձ չե՞ք լսում, պարոն Վոլֆ», ինչին Վոլֆը պատասխանեց. «Ո՛չ, ոչինչ չեմ լսում»։ Այնուհետև նա հանեց ականջակալը և հեռացավ։ Ավելի ուշ և՛ Ֆորդհեմը, և՛ «Today» առավոտյան շոուն Twitter-ում հրապարակեցին մի տեսանյութ, որը ներառում է ականջակալում լսվող ձայնը, ինչից պարզ է դառնում, որ հարցը լսվում էր։ Օրեր անց հարցազրույցի ժամանակ բամբասանքի վերաբերյալ հարցերի ճնշման տակ Վոլֆը հայտարարեց. «Ես չգիտեմ՝ արդյոք նախագահն ունի սիրավեպ, թե՝ ոչ»։ Եվ հավելեց. «Սա վերջին բանն է, ինչն ասում եմ այս թեմայի շուրջ»։

Գրքեր

Ծանոթագրություններ 

Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ