Անդրե Միշել

Անդրե Միշել (), ֆրանսիացի սոցիոլոգ, ֆեմինիստ, հակագաղութատիրական և հակամիլիտարիստ։

Սոցիոլոգիա 
Էքս Մարսել համալսարանում իրավագիտության աստիճան ստանալուց հետո Միշելը փիլիսոփայություն է սովորել Գրենոբլ Ալպերի համալսարանում և դարձել միջնակարգ դպրոցի ուսուցիչ։ Ֆրանսիայի ազատագրումից հետո նա տեղափոխվել է Փարիզ և 1959 թվականին Փարիզի համալսարան 1 Պանթեոն-Սորբոնում ստացել սոցիոլոգիայի դոկտորի կոչում։ Նա սկսել է կենտրոնանալ խտրականության, գենդերային և դասակարգային անհավասարությունների, ռազմականացման և քաղաքացիության քննարկումների վրա։ Նրա առաջին հրապարակումը վերաբերել է Ֆրանսիայում ալժիրցի բանվորների պայմաններին։

1950 թվականից Մոնթրեյի բնակիչ Միշելը կիսել է իր առօրյան աշխատանքային միգրանտների, մարմնավաճառների և բանվոր դասակարգի ընտանիքների հետ։ 2007 թվականին նա նշել է, որ «այսօր աղքատները նույնքան դժվարությամբ են ապրում մայրաքաղաքում, որքան հիսուն տարի առաջ»։ Նա 1951 թվականին միացել է Ֆրանսիայի Գիտական հետազոտությունների ազգային կենտրոնին և դասավանդել է արտասահմանում Միացյալ Նահանգների, Ալժիրի, Կանադայի, Լատինական Ամերիկայի և Բելգիայի բազմաթիվ համալսարաններում։

Ֆեմինիզմ 
Բացահայտ ֆեմինիստ ակտիվիստ Միշելը միացել է Mouvement français pour le planning familial-ին և Pénélopes-ին։ 1965 թվականին մասնակցել է Ժողովրդավարական շարժմանը՝ Մադլեն Գիլբերտի, Մարգարիտ Թիբերտի, Ժիզել Հալիմիի, Քոլետ Աուդրիի և Էվելին Սուլերոտի կողքին։ 1973 թվականին Միշել Պերրոթը կազմակերպել է կանանց պատմության առաջին դասընթացը Ֆրանսիայում՝ Jussieu Campus-ում։ Միշելը ներկա է եղել "La femme et la famille dans les sociétés développées" համաժողովին։

Միշելը La femme et la famille dans les sociétés développée, ինչպես նաև Le Féminisme գրքի հեղինակն է, որը տպագրվել է Que sais-je?-ում 1980 թվականին։ Նա գրքերում խիստ քննադատել է Ֆրանսիայում գոյություն ունեցող պատրիարքությանը։

Հակագաղութատիրություն և հակամիլիտարիզմ 
Ալժիրի անկախության պատերազմի ժամանակ Միշելը Jeanson ցանցի մի մասն է եղել և դատավարության ժամանակ փորձություն կատարել հանցանքների մեջ մեղադրվողների օգտին։ Հայտնի է եղել, որ նա Շառլոտ Դելբոյին առաջարկել է հրատարակել այն գիրքը, որը հայտնի է դարձել որպես Auschwitz and After: Նա եղել է առաջին կինը, որն աշխատել է որպես մարդկային հետազոտող Միջուկային էներգիայի մասին տեղեկատվության համար գիտնականների խմբում և 1985 թվականին միացել Մոնիկ Սենեի հետ՝ հրատարակելով տեքստեր ռազմականացման և կանանց նկատմամբ բռնության փոխհարաբերությունների վերաբերյալ։ Վրդովված ֆրանսիական միջուկային փորձարկումներից Տահիտիում և Նոր Կալեդոնիայում՝ նա համերաշխություն է ցուցաբերել այդ շրջաններում փորձարկումների զոհերի հետ։

Միշելն սկսել է ուսումնասիրել «ռազմաարդյունաբերական համալիրը», տերմին, որը նա առաջին ֆրանսիացի հեղինակներից մեկն է եղել, որն օգտագործել է։ Նրա տեքստերն այս հարցի վերաբերյալ ծառայել են որպես ինտերսեկցիոնալության մասին նրա աշխատությունների նախակարապետը։ 1984 թվականին նա հայտարարել է, որ «1980-ին, երբ ես սկսեցի հետազոտություններ կատարել ռազմականացման վերաբերյալ, ես ինձ անվանեցի պացիֆիստ […]։ Այսօր ես նախընտրում եմ ինձ հայտարարել հակամիլիտարիստ»։ 1990 թվականին նա ստեղծել է «Քաղաքացիներ հանուն խաղաղության» ցանցը, որը հազարավոր ստորագրություններ է ուղարկել ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդին՝ դեմ քվեարկելու Իրաք-քուվեյթյան պատերազմին։ 1995 թվականին նա հրատարակել է «Արդարություն և ճշմարտություն Բոսնիա և Հերցեգովինայի համար»՝ արտահայտելով իր զայրույթը Սրեբրենիցայի ջարդերի և Բոսնիայի ցեղասպանությանը նպաստող անձանց դեմ։ Surarmement, pouvoir, démocratie գրքում նա բացատրել է, թե ինչպես է պատրիարքությունն օգտագործում «անվտանգություն» և «ազգային պաշտպանություն» հասկացությունները՝ կանանց ճնշելու համար։ Citoyennes militairement incorrectes գրքում նա ցույց է տալիս 20-րդ դարի ընթացքում ռազմարդյունաբերական համալիրի ստացած մեծ շահույթը։ Ժյուլ Ֆալկեի գրքի նախաբանի համաձայն՝ «Այն, ինչ մենք ծախսում ենք զենքի վրա, միշտ շատ ավելի քիչ է երաժշտության, պոեզիայի կամ ալիմենտի չափերը սահմանող դատարանների քայքայման համար»։

Միշելը մահացել է 2022 թվականի փետրվարի 8-ին, 101 տարեկանում։

Գրականություն 
Les Travailleurs algériens en France (1956)
Famille, industrialisation, logement (1959)
La Condition de la Française d'aujourd’hui (1963)
Family Issues of Employed Women in Europe and America (1971)
Activité professionnelle de la femme et vie conjugale (1973)
Les femmes dans la société marchande (1974)
The Modernization of North African Families in the Paris Area (1974)
Travail féminin, un point de vue (1975)
Femmes, sexisme et sociétés (1977)
Le Féminisme (1979)
Femmes et multinationales (1981)
Les Femmes en France dans une société d’inégalités (1982)
Sociologie de la famille et du mariage (1986)
Justice et vérité pour la Bosnie-Herzégovine (1995)
Surarmement pouvoir, démocratie (1995)
Citoyennes militairement incorrectes (1999)
Féminisme et antimilitarisme (2012)

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիացի սոցիոլոգներ
Ֆրանսիացի ֆեմինիստներ