Ճակատագրական սխալ (ֆիլմ)

«Ճակատագական սխալ» (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Նիկիտա Խուբովը Միխայիլ Ռոշչինի համանուն վիպակի հիման վրա։

Սյուժե 
Սյուժեի նախադրյալներն բացահայտվում են ոչ թե անմիջապես, այլ կերպարների երկխոսություններում։ Դրանց մի մասը բացահայտվում է միայն վիպակում։

Դեռևս անչափահաս լինելով՝ Շուրան սիրահարվել է լողացող գործարանի բանվոր Նիկոլային և նրա հետևից գնացել երկրի արևելք՝ նրա հետ նույն նավի վրա աշխատանքի տեղավորվելով որպես ձկների տեսակավորող։ Այսպես անցնում է մոտ երեք տարի, և Շուրան իմանում է, որ հղի է։ Սակայն նա Նիկոլայի հետ պաշտոնապես ամուսնացած չէ և վախենում է, որ նա պարզապես կթողնի իրեն։ Շուրայի սերը նրա հանդեպ այնքան խորն է, որ դստեր ծնվելուց հետո, որին կոչում է Նադյա, նա հենց հիվանդանոցում հրաժարվում է նրանից։ Մի քանի տարի անց Նադյային որդեգրում է միայնակ կին Կլավան՝ հացի գործարանի աշխատողը, իսկ մի քանի տարի անց Շուրան խոստովանում է Նիկոլային, որ լքել է իրենց երեխային։ Նրանք գտնում են Նադյային և, ի վերջո, որոշում են նրան չվերցնել Կլավայից, բայց հնարավորության դեպքում ֆինանսապես օգնել նրանց։ Ֆիլմի հիմնական գործողություններից մի քանի տարի առաջ Նիկոլայը մահանում է անհայտ պատճառով։

Նադյայի կյանքն այնքան էլ երջանիկ չէ։ Չնայած նրան, որ Կլավան որդեգրել է նրան, բայց որբացած լինելով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի պատճառով՝ նա դաժան բնավորություն ունի, ինչը վնասակար ազդեցություն է ունենում Նադյայի վրա։ Սա հանգեցնում է նրան, որ աղջկան վտարում են դպրոցից այն բանից հետո, երբ նա վիրավորու է ուսուցչուհուն Նադյայի հանդեպ կարեկցանք ցուցաբերելու համար, որին Նադյան, Կլավայի ազդեցության պատճառով, տանել չի կարողանում (դրանից հետո աղջկան տեղավորում են գործարանում գտնվող հացաբուլկեղենի ուսումնարանում, որտեղ աշխատում է Կլավան)։ Նադյան մեծանում է որպես անվերահսկելի ըմբոստ դեռահաս, բայց միևնույն ժամանակ նա ինքը չի հասկանում, թե կոնկրետ ինչ է ուզում։

Նադյան սիրահարվում է Աֆղանական պատերազմի վետերան Սերգեյին, որն ամուսնացած է։ Միայն նրա կողքին լինելու համար նա համաձայնում է դառնալ Սերգեյի որդեգրած երեխայի դայակը։ Նադյան ապարդյուն փորձում է հասնել փոխադարձության, բայց նրա բոլոր փորձերն ապարդյուն են, նույնիսկ այն ժամանակ, երբ նա անցնում է ծայրահեղ միջոցների։ Ի վերջո Շուրան գալիս է և հայտնում, որ ցանկանում է Նադյային իր հետ տանել արևելք, քանի որ այնտեղ ավելի շատ հեռանկարներ և բարեկեցություն կա (չնայած Շուրան նույնպես գործարանային բանվոր է, ինչպես Կլավան, բայց նրա քաղաքը երկրի խոշոր առևտրային կենտրոնն է, և Շուրան ֆինանսապես շատ ավելի ապահովված է)։ Չնայած Նադյայի համակրանքը հենց իր հարազատ մոր կողմն է, բայց մեկնելու օրվա մոտենալուն զուգահեռ նա ավելի ու ավելի է զգում, որ իր համար շատ դժվար է բաժանվել իրեն որդեգրած Կլավայից։

Սերգեյի հետ հարաբերությունների ավարտը և անորոշության զգացումը, ի վերջո, հանգեցնում են նրան, որ մեկնման օրը Նադյան նախ փախչում է անմիջապես օդանավակայանից և գնում երկաթուղային կայարան, որտեղից Սերգեյը մեկնում է նույն օրը ընտանիքի հետ։ Բայց, գիտակցելով, որ ընդմիշտ կորցրել է նրան, Նադյան ճանապարհին կուլ է տալիս թմրանյութային հաբեր՝ մոռանալու համար ամեն ինչ։ Նրան ուղեկցող ընկերները որոշում են, այնուամենայնիվ, փրկել նրան, որ նա այդ տեսքով չներկայանա Սերգեյին և սխալ են ասում Սերգեյի գնացքի մեկնման ժամանակը՝ ասելով, որ Նադյան դեռ շատ ժամանակ ունի և կհասցնի ուշքի գալ։ Հետո Նադյան որոշում է քնել դատարկ ուղևորատար գնացքում։ Սերգեյի գնացքը մեկնում է, և միևնույն ժամանակ Նադյայի գնացքը տեղափոխում են պահեստային ուղի։ Փորձելով դուրս գալ վագոնից՝ թմրած Նադյան ընկնում է հատակին և կորցնում գիտակցությունը։ Ֆիլմի ավարտը մնում է չբացահայտված։

Դերերում

Տես նաև 
 «Ավարիան՝ ոստիկանի դուստրը»

Ծանոթագրություններ 

Խորհրդային ֆիլմեր
Մաքսիմ Գորկու անվան կինոստուդիայի ֆիլմեր
1988 ֆիլմեր
Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Ռուսերեն ֆիլմեր