Կաղամբով աղցան

Կաղամբով աղցան, բանջարեղենային աղցան, որի հիմնական բաղադրիչը կաղամբն է։ Տարբեր բաղադրատոմսերում կաղամբի աղցանը կարող է ներառել այնպիսի բաղադրիչներ, ինչպիսիք են կարմիր կաղամբը, բուլղարական պղպեղը, թակած գազարը, սոխը, քերած պանիրը, արքայախնձորը կամ խնձորը, բացի կաղամբից, խառնված աղցանի սոուսով, մայոնեզով կամ սերուցքով։ Կարելի է ավելացնել նաև տարբեր համեմունքներ, ինչպիսիք են նեխուրի սերմերը։ Կաղամբը կարող է լինել նուրբ թակած շերտերի տեսքով, կտրված շերտերով կամ փոքր հրապարակներով։ Այլ ազգերի ներկայացուցիչներ կաղամբի փոխարեն հում բրոկկոլի են օգտագործում։ Կրեմը, թթվասերը կամ թանը նույնպես հայտնի բաղադրիչներ են։ Ամերիկյան կաղամբի աղցանը այլ երկրներում շատ անալոգներ ունի։

Գերմանիա 
Ավանդական գերմանական «Krautsalat»-ը բաղկացած է մանր կտրատած կաղամբից` մարինացված յուղով և քացախով։ Երբեմն սոխ կամ խնձոր են ավելացնում։

Իտալիա 
Կաղամբով աղցանը խաշած խոզապուխտով և շերտերով տապակած քաղցր պղպեղով Իտալիայում կոչվում է insalata capricciosa (քմահաճ աղցան)։

Լեհաստան 
Կաղամբի վրա հիմնված տարբեր աղցաններ, որոնք կաղամբի աղցան են հիշեցնում, սովորաբար ընթրիքի համար ծառայում են որպես կողմնակի ճաշատեսակ հիմնական կերակրատեսակով, մսի և կարտոֆիլի հետ միասին։ Հատուկ բաղադրատոմս գոյություն չունի, բայց տիպիկ բաղադրիչները ներառում են թակած սպիտակ կաղամբը (կարմիր և բոք չոյը նույնպես տարածված են), թակած սոխը, թակած գազարը և մաղադանոսի կամ սամիթի տերևները՝ շատ հնարավոր լրացումներով։ Այս լեհական աղցանները համեմված են աղով, սև պղպեղով և մի պտղունց շաքարով և ցողվում են յուղով (սովորաբար արևածաղկի կամ կանոլա) և քացախով, մինչդեռ մայոնեզի վրա հիմնված սոուսները հազվադեպ են։ Խորոված ձկան հետ սովորաբար մատուցվող այլընտրանքը բաղկացած է թթու կաղամբից, որը քամված է գազարի, սոխի, սև պղպեղի, շաքարի և կարագի հետ թթու վարունգի ավելցուկը հանելու համար։

Այս տեսակի ցանկացած պարզ աղցան, այսինքն՝ թակած հում բանջարեղենով պատրաստված, հայտնի է որպես սուրովկա («հում»)։ Եթե ​​կաղամբը հիմնական բաղադրիչն է, ապա այն պարզապես կոչվում է surówka z (kiszonej) kapusty կամ «(թթու) կաղամբով աղցան»։ Անգլերենում «կաղամբի աղցանը» հիմնականում կապվում է մայոնեզով համեմված կաղամբի հետ։

Ռուսաստան և Ուկրաինա 
Ռուսաստանում և Ուկրաինայում նման աղցան պատրաստում են թարմ թակած կաղամբից` խառնելով գազարի, խնձորի, լոռամրգի և այլնի հետ, ավանդաբար այն համեմված է չզտած արևածաղկի ձեթով։ Կաղամբը կարելի է թթու դնել քացախով։ Նման աղցան պատրաստվում է նաև թթու կաղամբից։

Շվեդիա 
Շվեդիայում կա կաղամբով աղցանի հատուկ տեսակ, որը պատրաստվում է քացախով, բուսական յուղով, աղով և համեմունքներով, որն ավանդաբար մատուցվում է պիցցայի հետ և հայտնի է որպես պիցցալալադ։ Բաղադրատոմսը, որում գազար և սոխ է ավելացվում, իր համառությամբ կոչվում է veckosallad (շաբաթական աղցան)։ Կոլեսլավը տերմին է, որն օգտագործվում է կաղամբով աղցանում գազարով և մայոնեզով սոուսով և սովորաբար համարվում է ամերիկյան խոհանոցի մի մասը։

Մեծ Բրիտանիա 
Միացյալ Թագավորությունում կաղամբով աղցանը բացի կաղամբից հաճախ պարունակում է գազար և հաճախ պատրաստվում է կարագից և ձվի դեղնուցից պատրաստած մայոնեզով։ Որոշ ընտրանքներ ներառում են քերած պանիր՝ չեդդար կամ ընկույզ, ինչպես նաև չիր, սովորաբար չամիչ։

Միացյալ Նահանգներ 
«Քոուլ Սլոու»կամ «քոուլսլոու», «սլոու» (  -ից, «աղցան կաղամբից»), սիրված ամերիկյան աղցան, որը բաղկացած է թակած հում կաղամբից, գազարից և սոխից։ Այն սովորաբար խառնվում է թթվասերի, մայոնեզի, քացախի, մածունի կամ կեֆիրի, մանանեխի, շաքարի, աղի և սև պղպեղի խառնուրդով։ Թթու (թթու) բանջարեղենով աղցան պատրաստելը մեծացնում է դրա պահպանման ժամկետը։

Պատմություն 
«Կաղամբի աղցան» տերմինը ծագել է 18-րդ դարում՝ որպես հոլանդական «կուլսլա»-ի անգլիկացում, ինչը նշանակում է «կաղամբի աղցան»։ Իր հերթին, «կուլ»-ը գալիս է լատինական colis ից, ինչը նշանակում է կաղամբ։

1770 թվականի «Զգայական խոհարար. Հոլանդական սննդի ճանապարհները հին և նոր աշխարհում» բաղադրատոմսերը պարունակում են բաղադրատոմս, որը վերագրվում է հոլանդացի մի տանտիրուհու, որը կաղամբի թակած տերևները խառնել է շիլայի, քացախի և կարագի հետ։ Կաղամբով աղցանի բաղադրատոմսը, ինչպես սովորաբար պատրաստվում է այսօր, բավականին երիտասարդ է, քանի որ մայոնեզը հորինել են 18-րդ դարի կեսերին։ Ըստ «Խոհարարության ուրախության» (1997 թվական), հում կաղամբը կաղամբով աղցանի միակ կայուն բաղադրիչն է։ Կաղամբի բազմազանությունը, վիրակապերը և այլ բաղադրիչները մեծապես տարբերվում են։ Կարող է ներառել. քացախ, մայոնեզ և թթվասեր սոուսներ, որպես հնարավոր բաղադրիչներ սովորաբար նշվում են խոզապուխտը, գազարը, բուլղարական պղպեղը, արքայախնձորը, խնձորը, թթու վարունգը, սոխը և խոտաբույսերը։

Կիրառում  
Կաղամբով աղցանը սովորաբար ուտում են որպես կողմնակի ուտեստ, այնպիսի ուտեստների հետ, ինչպիսիք են տապակած հավը և խորոված միսը, և այն կարող է ուղեկցվել կարտոֆիլով։ Այն կարող է օգտագործվել նաև որպես բուտերբրոդ / բուտերբրոդ, համբուրգեր և հոթ-դոգ բաղադրիչ, ինչպես նաև չիլի պղպեղ և տաք մանանեխ։

Միացյալ Նահանգներում կաղամբի աղցանը հաճախ պարունակում է թան (յուղազերծված կրեմ), մայոնեզ կամ մայոնեզի փոխարինիչներ և գազար, չնայած կան բազմաթիվ տարածաշրջանային տատանումներ։ Բաղադրատոմսերը, որոնք պարունակում են եփած մանանեխ կամ քացախ, առանց կաթնամթերքի կամ մայոնեզի, նույնպես սովորական են։ Խորովածի ճարպը, որը հայտնի է նաև որպես կարմիր ճարմանդ, պատրաստվում է ավելի շուտ օգտագործելով կետչուպ և քացախ, քան մայոնեզ։ Այն հաճախ մատուցվում է Հյուսիսային Կարոլինայում խորովածի կողքին։

Ծանոթագրություններ