Դմիտրի Դիբրով

Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ Դիբրով (, ), ռուս լրագրող, շոումեն, հեռուստահաղորդավար, պրոդյուսեր և ռեժիսոր, ինչպես նաև երգիչ, երաժիշտ և դերասան։ Աշխատել է Ռուսաստանի հինգ դաշնային հեռուստաալիքներում («НТВ», «Առաջին ալիք», «Ռոսիա-1», «ТВ Центр» և «Звезда»), Ռուսաստանի հեռուստատեսության ակադեմիայի անդամ։

Կենսագրություն 
Դմիտրի Դիբրովը ծնվել է 1959 թվականի նոյեմբերի 14-ին Դոնի Ռոստովում, Ռոստովի պետական համալսարան բանասիրական ֆակուլտետի դեկանի ընտանիքում։ Ծնողների բաժանվելուց հետո նրան դաստիարակել է խորթ հայրը՝ Նիկոլայը։ Հետագայում հայրը՝ Ալեքսանդր Աֆանասևիչ Դիբրովն ու մայրը՝ Տատյանա Վալենտինովնա Պոկիդովան, նորից ամուսնացել են։ Եղբայրը՝ Վլադիմիր Ալեքսանդրովիչ Դիբրովը (1950-2012), եղել է լրագրող, աշխատել է որպես թղթակից, ապա վարել է «Դոնի օրը» () հաղորդումը, կյանքի վերջին տարիներին եղել է «Парк» հեռուստաընկերության խմբագիր՝ Ռոստովի հեռուստատեսությունում աշխատելով ավելի քան 30 տարի։

Դմիտրի Դիբրովն ավարտել է Դոնի Ռոստովի № 80 դպրոցը։

1981 թվականին ավարտել է Ռոստովի պետական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետի լրագրության բաժինը։ Համալսարանն ավարտելուց հետո՝ 1981-1982 թվականներին, աշխատել է որպես թղթակից, նամակների բաժնի վարիչ «Призыв» թերթում (Մոսկվայի մարզի Դոմոդեդովոյի շրջանի թերթ)։ 
1982-1983 թվականներին եղել է «Московский комсомолец» թերթի քաղաքային բաժնի թղթակից։ Եղել է «Весёлые ребята» հեռուստահաղորդման հեղինակներից ու մասնակիցներից մեկը։ 1983-1987 թվականներին եղել է ТАСС լրատվական գործակալությանն թղթակից, ապա երիտասարդական խմբագրության վարիչի տեղակալ։

1987-1991 թվականներին եղել է ԿՀ երիտասարդության համար նախատեսված ծրագրերի գլխավոր խմբագրության հատուկ թղթակից (ԽՍՀՄ պետկոմիտե հեռուստա- և ռադիոհեռարձակման հարցերով)։ «Битлы перестройки» գրքում պատմվում է «Հայացք» () հաղորդման հետ համագործակցության մասին, որի համար պատրաստել է պրոբլեմային սյուժեներ երաժշտության թեմայով։

1988-1992 թվականներին (ընդմիջումներով) Դմիտրի Դիբրովն ու իր գործընկեր Անդրեյ Ստոլյարովը պատրաստել են «Մոնտաժ» («Монтаж») ծրագիրը, որում բավական հումորային ձևով փորձեր են կատարել վիդեոմոտաժի ու համակարգճային գրաֆիկայի միջոցով՝ որոշակի ձևով համատեղելով տարբեր տեսանյութեր։ Այդ փորձերի ընթացքում 1992 թվականին թողարկվել է Իոսիֆ Բրոդսկու «Ներկայացում» () պիեսի էկրանավորումը, որի վրա աշխատել են կես տարի։

1991 թվականին Դմիտրի Դիբրովն աշխատել է Համառուսաստանյան պետական հեռուստառադիոընկերությունում (ВГТРК)։ Եղել է «Էքսպերիմենտ» ստուդիայի հատուկ թղթակից։

1992 թվականին դարձել է «Օստանկինոյի» «Նոր ստուդայի» հատուկ թղթակից։ 1992 թվականի նոյեմբերի 5-ին դարձել է գլխավոր ռեժիսոր, 1993 թվականին՝ «Օստանկինոյի» IV ալիքի գլխավոր տնօրեն։

1994 թվականին Սերգեյ Լիսովսկու հետ ստեղծել է «Свежий ветер» («Թարմ քամի») հեռուստաընկերությունը և դարձել նրա նախագահ։ Եղել է Հինգերորդ ալիքի «Բարի առավոտ» () հաղորդման հեղինակ։

1995-1996 թվականներին եղել է ОРТ «Подъём» առավոտյան ալիքի գեղարվեստական ղեկավար, 1996 թվականից՝ «ՆՏՎ Պլյուս» երաժշտական ալիքի գեղարվեստական ղեկավար և գլխավոր ռեժիսոր։

1997 թվականին, լինելով ОРТ առավոտյան հեռուստաալիքի տնօրինության կրեատիվ պրոդյուսեր, աշխատել է ОРТ ալիքի «Բարի առավոտ» հաղորդման գաղափարի վրա և վարել ազատ օրվա առավոտյան եթերը։ Հեռացել է հեռուստաալիքից «Антропология» նախագծի վրա աշխատելու պատճառով. այդ ժամանակ ОРТ գլխավոր պրոդյուսեր Կոնստանտին Էռնստը Դիբրովին թույլ չի տվել համատեղել աշխատանքները երկու հեռուստաալիքներում (կենտրոնական ОРТ և մասնավոր կոմերցիոն «Телеэкспо»)։ Դիբրովը պատմել է.

Ես մտա Կոնստանտին Էռնստի աշխատասենյակ և ասացի. «Կոստյա, կարելի՞ է՝ ես միաժամանակ ղեկավարեմ ОРТ առավոտյան եթերն ու գիշերներն աշխատեմ ուրիշ ալիքում»։ «Ինքդ մտածիր,– ասաց Էռնստը։– Մենք, այնուամենայնիվ, ОРТ-ում քեզ հետ լուրջ աշխատանքով ենք զբաղվում։ Իսկ դու գիշերները պետք է աշխատես մի ալիքում, որով մատրասներ են գովազդում։ Դա ախր խայտառակություն կլինի։ Այստեղ պետք է ընտրել մեկը՝ կամ ОРТ առավոտյան եթերի ղեկավարներից մեկը, կամ գիշերային հաղորդավար»։ Ես մեկ օր վերցրի մտածելու համար և որոշեցի՝ ես կգնամ աշխատելու գիշերները։

1997 թվականի օգոստոսի 28-ին «Телеэкспо» ալիքով եթեր է հեռարձակվել Դմիտրի Դիբրովի «Антропология» առաջին հաղորդումը, որն այդ ալիքով հեռարձակվել է մինչև 1998 թվականը։

1998 թվականի ապրիլին Լեոնիդ Պարֆյոնովի հրավերով տեղափոխվել է «ՆՏՎ» հեռուստաալիք, որտեղ սկզբում վարել է «Հին հեռուստացույց» () հաղորդումը։ 1999 թվականից մայիսին սկսել է հեռարձակվել նաև նրա հեղինակային «Антропология» հաղորդումը։ 1999 թվականի հոկտեմբերի 1-ից մինչև 2001 թվականի հունվարի 27-ը «ՆՏՎ» ալիքով վարել է  вёл телеигру «Օ՜, հաջողակ» հաղորդումը (, հետագայում վերանվանվել է «Ո՞վ է ուզում դառնալ միլիոնատեր» և հեռարձակվել «Առաջին ալիքով»)։

2001 թվականի ապրիլին հեռացել է ՆՏՎ-ից, ինչից հետո ընդունել է Կոնստանտին Էռնստի հրավերը՝ ղեկավարելու ОРТ հեռուստաալիքի գիշերային եթերի տնօրինությունը, որը հատուկ ստեղծվել է «Антропология» ծրագրի աշխատակազմի համար, սակայն իրականացվել են այլ պլաններ՝ ОРТ գիշերային եթերի «Ночная смена» («Գիշերային հերթափոխ, հետագայում՝ «Апология») հաղորդումը ուղիղ եթեր է հեռարձակվել նոյեմբերի 1-ին։ Դմիտրի Դիբրովը գլխավորել է ալիքի գիշերային հեռարձակման տնօրինությունը 2001-2004 թվականներին։

2001 թվականին դարձել է Ռուսաստանի հեռուստատեսության ակադեմիայի անդամ։

2002 թվականին սկսել է վարել «Առաջին ալիքի» «Ժողովուրդը դեմ է» («Народ против») հաղորդումը։

2003 թվականի աշնանը Դմիտրի Դիբրովը որոշել է փակել «Апология» հաղորդումն այն պատճառով, որ այն զգալիորեն կորցրել էր իր դիրքերն ու վերածվել արտիստների ու այլ հյուրերի գովազդային աջակցություն ցույց տալու միջոցի։ 2004 թվականի աշնանը վերջնականապես որոշել է հեռանալ «Առաջին ալիքից» և տեղափոխվել է «Ռոսիա» հեռուստաալիք Օլեգ Դոբրոդեևի հրավերով։ «Новое» գիծերային գիտական հեռուստաամսագրի նախագիծը, որ նախատեսվել էր «Առաջին ալիքի», ապա նաև «Ռոսիայի» համար, այդպես էլ չի իրականացվել։ 2005-2006 թվականներին Դիբրովը «Ռոսիա» ալիքում վարել է երեք հաղորդում՝ «Ես պատրաստ եմ ամեն ինչի» (), «ПроСвет» և «Լուրեր։ Մանրամասներ» («Вести. Подробности»։ Դրանց փակումից հետո Դիբրովը մի որոշ ժամանակ չի զբաղվել հեռուստահաղորդավարի աշխատանքով և այդ ժամանակաշրջանի մի շարք հարցազրույցներում ներկայացել է ոչ թե որպես հաղորդավար, այլ որպես երաժիշտ։ Վարել է տարբեր հաղորդումներ, մասնակցել «Երկու աստղ» շոուին (, երկրորդ եթերաշրջան, 2007-2008)։

2008 թվականի հունվարին տեղի է ունեցել «Top4Top» ինտերնետ-պորտալի բացումը Լև Նովոժյոնովի հետ համատեղ։ Կայքի այցելուների թիվն իր գագաթնակետին է հասել 2008 թվականի ապրիլին, մայիսին այն սկսել է կտրուկ անկում ապրել, նախագիծը մեծ ծախսեր է պահանջել, կայքը քիչ այցելուներ է ունեցել և փակվել։ Սակայն կարճ ժամանակ անց կայքը վերականգնվել է։

2008 թվականի դեկտեմբերին Դմիտրի Դիբրովը վերադարձել է «Առաջին ալիք»։ 2008 թվականի դեկտեմբերի 27-ին նորից սկսել է վարել «Ո՞վ է ուզում դառնալ միլիոնատեր» հաղորդումը՝ փոխարինելով 2001-2008 թվականներին այն վարած Մաքսիմ Գալկինին։ 2010 թվականին վարել է «Դաժան խաղերը» () Յանա Չուրիկովայի ու Կիրիլ Նաբուտովի հետ։ 2012 թվականին մասնակցել է «Ֆորտ Բոյար» խաղին, եղել է «Ведущие к победе» թիմի ավագը։

2016 թվականի օգոստոսից մինչև 2019 թվականի հունիս վարել է «Գաղտնի թղթապանակ» («Секретная папка») հաղորդումը «Звезда» ալիքով։ ՀԱղորդումը փակվել է հերթական թողարկման նկարահանման ժամանակ տեղի ունեցած միջադեպից հետո, որի ընթացքում պետք է խոսվեր համաշխարհային պատմության մեջ «գունավոր հեղափոխությունների» կատարած դերի մասին։

Անձնական կյանք 
 Նախապապ՝ Դմիտրի Ալեքսանդրովիչ, ունեցել է բաս-օկտավա ձայն, եղել է դերձակ, Ռոստովում հագուստ է կարել ազնվականության համար,
 Պապ՝ Աֆանասի Դիբրով, եղել է թմբկահար,
 Եղբայրը՝ Վլադիմիր Ալեքսանդրովիչ Դիբրով (1950-2012),  եղել է լրագրող, աշխատել է որպես թղթակից, ապա վարել է «Դոնի օրը» (ռուս.՝ «День Дона») հաղորդումը, կյանքի վերջին տարիներին եղել է «Парк» հեռուստաընկերության խմբագիր։
 Առաջին կինը՝ Էլվիրա Դիբրովա, ամուսնացած են եղել 1983-1986 թվականներին,
 Որդի՝ Դենիս (ծնվ.՝ 1984),
 Երկրորդ կինը՝ Օլգա Դիբրովա, ամուսնացած են եղել 7 տարի,
 Դուստրը՝ Լադա (ծնվ.՝ 1989), ապրում է Ֆրանսիայում,
 Երրորդ կինը՝ Ալեքսանդրա Դիբրովա (Շևչենկո, ծնվ.՝ 1985), ծնունդով Դոնի Ռոստովից է, ամուսնացած են եղել 2008 թվականի մարտից մինչև 2009 թվականի հունվար,
 Չորրորդ կինը՝ Պոլինա Դիբրովա (Նագրադովա, ծնվ.՝ 1989), ծնունդով Դոնի Ռոստովից է, ամուսնացել են 2009 թվականի մարտի 28-ին։ Հարաբերություններն սկիզբ են առել այն ժամանակ, երբ Պոլինան դեռ 17 տարեկան էր։ Իրենց ամուսնական կյանքի մասին նրանք պատմել են «Հարսանեկան իրարանցում։ Դմիտրի և Պոլինա Դիբրովներ» () վավերագրական ֆիլմում, որի պրեմիերան կայացել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 20-ին «Առաջին ալիքով»,
 Որդի՝ Ալեքսանդր (ծնվ.՝ 10 փետրվարի, 2010),
 Որդի՝ Ֆեոդոր (ծնվ.՝ 6 դեկտեմբերի, 2013),
 Որդի՝ Իլյա (ծնվ.՝ 27 մայիսի, 2015)։

Հեռուստակարիերա

Օստանկինոյի 4-րդ ալիք 
 «Կիրակին Դմիտրի Դիբրովի հետ» (, 1992-1994) – Դմիտրի Դիբրովի առաջին հեղինակային հաղորդումը, որ հեռարձակվել է ուղիղ եթերով։

ՆՏՎ 
 «Կիրակին Դմիտրի Դիբրովի հետ» (, 1994)
 «Հին հեռուստացույց» (, 1998-1999)
 «Անտրոպոլոգիա» (, 1999-2001)
 «Аутодафе» (1999)
 «Օ՜, հաջողակ» (, 1999-2001)

Առաջին ալիք 
 «Հայացք» (, 1988-1989, 1997)
 «Ուրախ տղաներ» ()
 «Մոնտաժ» (, 1988—1992)
 «Վերելք» (, 1995-1996)
 «Հին երգեր գլխավորի մասին» (, 1 հունվարի, 1996, ներածություն)
 «Բարի առավոտ» (, 1997)
 «Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնի օրագիր» (, 2001-2002)
 «Աստղերն ընդդեմ ծովահենների» (, 2001)
 «Գիշերային հերթափոխ» (, 2001-2002)
 «Ամանորի գիշերն Առաջին ալիքում» (, 31 դեկտեմբերի, 2001 — 1 հունվարի, 2002, 31 դեկտեմբերի, 2014 — 1 հունվարի, 2015)
 «Ժողովուրդը դեմ է» (, 2002)
 «Ապոլոգիա» (, 2002-2003)
 «Դիբրով-party» (, 2002-2003)
 «Ռուսաստան, առա՛ջ» (, 2008)
 «Ո՞վ է ուզում դառնալ միլիոնատեր» (, 2008 թվականի դեկտեմբերի 27-ից)
 «Դաժան խաղեր» (, 2010-2011)
 «Ամուսնական խաղեր» (, 2010)
 «Ուզում եմ իմանալ» (, 2010-2013, տարբեր սյուժեներ)

Ռոսիա 
 «Լուրեր։ Մանրամասներ» (, 2005—2006)
 «Ես պատրաստ եմ ամեն ինչի» (, 2005)
 «ПроСВЕТ» (2005-2006)
 «Իմ հասցեն է՝ Դոնի Ռոստով» (, Дон-ТР մասնաճյուղ) (2015—2016)

Այլ ալիքներ 
 Զանգահարեք (, 1990-ական թվականների կեսեր, ինտելեկտուալ ինտերակտիվ հեռուստավիկտորինա)
 «Առավոտ» (, 1993-1995, «Свежий ветер» հեռուստաալիք «Պետերբուրգ - Հինգերորդ ալիքի» պատվերով)
 «Անտրոպոլոգիա» (, 1997-1998, «Телеэкспо» հեռուստաալիք)
 «Дата» հեռուստաալիք (1999-2004, ТВЦ հեռուստաալիք, նախագծի գաղափարի հեղինակ)
 «Բիթլոմանիա» (, 2008, «Ностальгия» հեռուստաալիք)
 «Ուղղափառ մշակույթի հիմունքներ» (, 2008, «Спас» հեռուստաալիք)
 «Ժամանակավորապես հասանելի է» (, 2008-2015, «ТВ Центр» հեռուստաալիք)
 «XX դարը Դմիտրի Դիբրովի հետ» (, 2010-2012, СТРИМ, «Ретро» հեռուստաալիք)
 «Գաղտնի թղթապանակ» (, 2016-2019, «Звезда» հեռուստաալիք)

Դիբրովը՝ որպես կոմպոզիտոր, ինքնուրույն ստեղծել է երաժշտություն իր մի քանի հաղորդումների համար։

Ֆիլմագրություն 
Նկարահանվել է իր դերում (կամեո) հետևյալ ֆիլմերում և հեռուստասերիալներում.
 2002 – Գավառացիներ ()
 2003 – Петерболд (կարճամետրաժ)
 2004 – Թիթեռների խաղեր ()
 2011 – Բժիշկ Զայցևայի օրագիրը ()
 2013 – Կրկնօրինակող ()
 2013 – Ավելի արագ, քան ճագարները ()
 2017 – Ոստիկանները Ռուբլյովկայից Բեսկուդնիկովոյում (, 3 սերիա)
 2017 – Նախագահի արձակուրդը ()

 Հնչյունավորում
 2009 – Միլիոնատերը ետնախորշից – Պրեմ, «Ո՞վ է ուզում դառնալ միլիոնատեր» խաղի հնդիկ հաղորդավար (հնդիկ դերասան Անիլ Կապուր)

 Վավերագրական կինո
 2003 – Պիտերի ռոք (), ֆիլմ Բորիս Գրեբենշչիկովի մասին, որ նկարահանվել է Սանկտ Պետերբուրգում կատարվող զբոսանքի ձևաչափով, և որում ռոքերը պատմում է իր մասին։ Ցուցադրվել է «Առաջին ալիքով» 2003 թվականի մայիսի 31-ի լույս հունիսի 1-ի գիշերը։

Սկավառակագրություն 
 Դեկտեմբերի 21, 2001 թվական – Ром и пепси-кола (Մայկ Նաումենկոյի երգերը Դմիտրի Դիբրովի և «Антропология» խմբի (Անդրեյ Շեպելև, Ալեքսանդր Նովոսելյով և Վալերի Սերեգին) կատարմամբ), լուսանկարը և դիզայնը՝ Ռեալ Ռեքորդս
 Ром и пепси-кола
 Я забываю
 Мария
 Пудель
 Бедность
 Похмельный блюз
 Она была
 Дрянь
 Все те мужчины
 Прощай, детка часть I
 Прощай, детка часть II
 Я забываю La Track Antro Polo & Logo mix
 Ром и пепси-кола MTV Version

Տեսահոլովակներ 
 2001 – «Ром и пепси-кола»

Մրցանակներ 
 1989 թվականին Դմիտրի Դիբրովն Անդրեյ Ստոլյարովի հետ միասին ստացել է «Ոսկե աստրյոլյաբիա» գլխավոր մրցանակ Մոնտրյոյի էլեկտրոնային կինոյի երկրորդ համաշխարհային կինոփառատոնի «Գեղարվեստական ֆիլմ» բաժնում «Moscow Melodies» ֆիլմի համար (խորհրդային ԿՀ և ամերիկյան «Captain of America» ընկերության համատեղ արտադրանք)։ Այդ ֆիլմը դարձել է խորհրդային առաջին կինոնկարը, որ նկարահանվել է բարձր ճշգրտությամբ հեռուստատեսության տեխնոլոգիայով։
 1992 թվականին Դիբրովը դարձել է Կարլսրուեի անկախ կինոյի և հեռուստատեսության «Cinemavideo» IV փառատոնի դափնեկիր (Գերմանիա) «Рябина на коньяке, или Может, так и надо жить?» ֆիլմի համար։
 1993 թվականին ստացել է «Аниграф-93» համակարգչային գրաֆիկայի առաջին միջազգային փառատոնի գրան-պրի։
 «ՏԷՖԻ» ազգային հեռուստատեսային մրցանակի դափնեկիր «Հեռուստախաղ» անվանակարգում «Օ՜, հաջողակ» (, 2000 ֆիլմի համար)։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Դմիտրի Դիբրովի պաշտոնական կայքը
 Դմիտրի Դիբրովի հարցազրույցը «Эхо Москвы» ռադիոյին
 Երկխոսություն շոու-բիզնեսի մասին
 Интервью Дмитрия Диброва «Московской комсомолке» (1999)

Ռուս հաղորդավարներ
Ռուս ռեժիսորներ
Ռուս դերասաններ
Ռոստովի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Ռուս երաժիշտներ
Ռուս լրագրողներ
Ռուս պրոդյուսերներ
Ռուս երգիչներ
Խորհրդային լրագրողներ