Լիմոս

Լիմոս կամ Լիմուս (՝ «սով»), հին հունական դիցաբանության մեջ քաղցի և սովամահության անձնավորումը, աստվածուհի։ Հռոմեական կրոնում Լիմոսը նույնացվել է Ֆամես աստվածուհու հետ ()։ Նա հակադրվում էր Դեմետրային՝ բերքի և բարեբերության աստվածուհուն, և ինչպես գրել է Պուբլիուս Օվիդիուս Նասոն՝ Լիմոսը երբեք չէր կարող հանդիպել նրան և Պլուտոսին՝ հարստության, առատ բերքի աստծուն։ Լիմոսի պաշտամունքը հաստատված չի եղել։

Հիշատակում 
Լիմոսն առաջին անգամ հիշատակվել է Հեսիոդոսի «Թեոգոնիայում» (227) որպես երկպառակության աստվածուհի Էրիսի դուստր, ինչպես նաև ևս 13 մարդկային դժբախտությունների (Ատե՝ «փլուզում», Դիսնոմիա՝ «անիշխանություն», Լեթա՝ «մոռացություն» և ուրիշներ) քույրը։

Հիշատակվում է Պուբլիուս Օվիդիուս Նասոյի «Կերպարանափոխություններ» պոեմում։ Վերգիլիոսի «Էնեականում» (VI, 276) իր մի քանի քույրերի հետ կանգնած է Հադեսի թագավորության մուտքի մոտ։ Լուցիուս Աննեուս Սենեկան հիշատակել է Լիմոսին «Մոլեգին Հերկուլեսը» ողբերգությունում (686)։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Limos Theoi Project կայքում 

Հին հունական աստվածներ
Զևսի զավակներ