Տակեո Արիշիմա

Տակեո Արիշիմա (, , ), ճապոնացի գրող։ «Շիրակաբա» («Սպիտակ կեչակ») գրական խմբի հայտնի ներկայացուցիչ։ 
Նրա վրա ուժեղ ազդեցություն ունեցավ Լեո Տոլստոյի փիլիսոփայությունը։ Պատկանելով հասարակության արտոնյալ խավերին ՝ նա զգաց մեղքի ուժեղ զգացում նրանց նկատմամբ, ովքեր զրկված էին իր դիրքի առավելություններից։ Ես փորձեցի լուծում գտնել հարևանի հանդեպ սիրո քրիստոնեական դոկտրինի համաձայն `սոցիալիզմի և անարխիզմի տեսությունների շրջանակներում։ Խոշոր գրվածքներ. «Կինը» վեպը (或 る 女) և Կայենի հետնորդը (カ イ ン の 末 裔):

Կենսագրություն

Ծնողներ 
Արիշիմա Տակեշին ՝ գրողի հայրը, սացումացի սամուրայ էր, շոգունատի դեմ պատերազմի մասնակից, և դրա ավարտից հետո, Մացուկատա Մասայոշիի հովանավորության շնորհիվ, նա նշանակվեց Նախարարության նախարարության հարկերի և տուրքերի վարչության պետի տեղակալ։ Ֆինանսների նախարարություն, իսկ 1882-1891 թվականներին Յոկոհամա նավահանգստում աշխատել է որպես մաքսային պետ։ Նա հող է ձեռք բերել Հոկայդոյում, որը 1909 թվականին նա նվիրեց Տակեոյին ՝ որպես իր ավագ որդին։

Գրողի մայրը ՝ Յամանուչի Յուկին, սամբուրի բարձրաստիճան ընտանիքից էր ՝ Նամբուից (ներկայիս Իվատե պրեֆեկտուրա)։ Յուկին դաստիարակվել է ազնվական միջավայրում, ծանոթ էր չինական դասական գրականությանը, գիտեր թեյի արարողությունը և բույրեր կազմելու արվեստը։ Այնուամենայնիվ, 1868 թվականին Նամբուի տոհմը անցավ շոգունատի կողմը, կորցրեց, և Յամանուչի ընտանիքը մնաց առանց միջոցների։ Յուկին ժամանակին ստիպված էր կարել ապրուստը վաստակել։ 1877 թվականին նա ամուսնացավ Տակեշի Արիշիմայի հետ։ 

1918 թվականին "Տյուո Կորոն" ամսագրում տպագրվել են Արիսիմ երեք եղբայրների ՝ Տակեո, Իկումա և Հիդեո, ակնարկներ նրանց ծնողների մասին։ Տակեոն "իմ հայրն ու մայրը" ("Վատակուսի-բայց Տիտի հա խախա") ակնարկում ընդգծել է, որ դրանում միացվել է հարավչին հոր եւ հյուսիսցի մոր արյունը ՝ դրանով բացատրելով իր բնավորության հակասականությունը։

Վաղ տարիներ 

Իր մանկության և ծնողների մասին ՝ «Իմ մայրը» («Watakushi-no haha») և «Իմ փոքրիկները» («Chiisaki mono-e») այլ էսսեներում ՝ Տակեո Արիշիման ավելացնում է, որ Հյուսիս — հարավ դիմակայության վրա հետագայում դրվեց Արեւելք—Արեւմուտք դիխոտոմիան ՝ կապված նրա դաստիարակության հետ։ Տակեո Արիշիման ստացել է խիստ ավանդական դաստիարակություն։
Տակեո Արիսիման խիստ ավանդական դաստիարակություն է ստացել։ Անկախ սեզոնից և եղանակից, նա ամեն օր արթնանում էր լուսադեմին, և նա դուրս եկավ պարտեզ ՝ թուր գործելու համար։ Նա զբաղվում էր նետաձգությամբ և ձիավարությամբ։ Դպրոցից վերադառնալով ՝ նա ստիպված էր կարդալ Կոնֆուցիոսի գործերը, ուսումնասիրել կոնֆուցիոսի էթիկան և չինական գրականությունը։

4-ից 14 տարեկան Արիշիման ապրում էր Յոկոհամայում ՝ օտարերկրացիների եռամսյակում, և ծանոթ էր արևմտյան կյանքի իրողություններին. Յոկոհամայում աշխատում էին հիպոդրոմ, եվրոպական հյուրանոցներ և հիվանդանոցներ, եկեղեցիներ և դահիճներ։ Աշխատավայրում գրողի հայրը շատ էր շփվում եվրոպական համայնքի հետ, իսկ Արիսիմի տուն էին այցելում օտարերկրացիներ։ Հայրը երեխաներին ստիպեց անգլերեն սովորել։ Տակեոն և նրա քույրը ՝ Այկոն, ամբողջ օրվա ընթացքում ուղարկվել էին ամերիկացի ընկերոջ տուն ՝ խոսակցական անգլերենը բարելավելու համար։ 

Տակեոն պատրաստվել է Յոկոգամյան անգլիական դպրոց ընդունվելուն (Եկոհամա էյվ գակկո), որտեղ նա սովորել է 1884-ից մինչև 1887 թվականները ։ Ուսումնասիրության ծրագիրը ներառում էր Աստվածաշնչի ընթերցանություն, և Տակեո Արիշիման առաջին անգամ սերտորեն ծանոթացավ քրիստոնեությանը։ Նա երկու արժեհամակարգի բախում է վերապրել։ Այս ժամանակահատվածը նկարագրված է Արիսիմայի "խաղողի վրձինը" ("Խիտոֆուսա-նո Բուդո", 1920) պատմությունում։

1889 թվականին Արիսիման ընդունվել է փերերի դպրոց, որին հետագայում քննադատել է պահպանողականության, ցանկացած բանավեճի արգելման և անվերապահ հնազանդության համակարգի համար։

Արդեն դպրոցական տարիներին Արիսիման հետաքրքրություն էր ցուցաբերում գրականության հանդեպ։  Դպրոցական տարիքում նա գրել է «Կեյչի տարիների սամուրայը» պատմությունը («Կեյչ Բուշի») Սեկիգագահարայի ճակատամարտում Սացումայի կլանային զորքերի պարտության մասին և մի քանի այլ պատմվածքներ, որոնք չեն տպագրվել նրա կենդանության օրոք։ Դրանք բոլորը գրվել են դասական գրավոր լեզվով (Բունգո) կեղծանունով։

1896 թվականին Արիսիման, առաջին փուլի ավագ դպրոցն ավարտելուց հետո, տեղափոխվեց ավագ ավագ դպրոց, որի ավարտը համալսարան ընդունվելու իրավունք տվեց։ Սակայն Արիշիման նախընտրեց թողնել դպրոցը և գնաց Հոկկայդո ՝ սովորելու Սապորոյի գյուղատնտեսական քոլեջում։

Քոլեջ 

Սապորոյի գյուղատնտեսական քոլեջը հիմնադրվել է 1872 թվականին ՝ Հոկայդոյի հողերի յուրացմանը նպաստելու նպատակով ։ ԱՄՆ-ից իրական արդյունքների հասնելու համար հրավիրվեց ուսուցիչ Ուիլյամ Ս. Քլարկը (անգլ. ՝ William S. Clark; 1826-1886), Ամհերսթում (Մասաչուսեթսի գյուղատնտեսական քոլեջ) Մասաչուսեթսի գյուղատնտեսական քոլեջի հիմնադիր և երրորդ նախագահ։ Նա մեծ ազդեցություն ունեցավ ուսումնական ծրագրի ձևավորման և այս ուսումնական հաստատությունում տիրող մթնոլորտի վրա։ Քլարկը ուսանողներից պահանջում էր անկախություն և ինքնահարգանք։ Նրա քաղաքականության արդյունքներից մեկը Աստվածաշնչի ընդունումն էր որպես հիմնական բարոյական և էթիկական տեքստ։ 1896 թ.-ին, Արիշիմա քոլեջ մուտք գործելու պահին, առաջին ավարտին պատկանող ուսուցիչների մեջ կային մի քանի ուսուցիչներ, որոնք դեռ սովորում էին Քլարկի հետ։ Նրանց թվում էր Նիտոբե Ինազոն (1862-1933), ծանոթությունը, իսկ հետո նաև բարեկամությունը, որի հետ զգալի դեր խաղաց Արիսիմայի կյանքում ։  Նիտոբեն ծնվել է Մորիոկայում և սամուրայական ընտանիքից էր, որը գտնվում էր նույն Նամբուի իշխանությունում, ինչպես գրողի մայրը։

Ամեն կիրակի, Նիտոբեն իր տանը անցկացնում էր աստվածաշնչային դասընթացներ ուսանողների համար, և Արիշիման միանում էր խմբին ՝ ուսումնասիրելու քրիստոնեական հավատը։ Արիսիմի հետաքրքրությունների շրջանակն այս ժամանակահատվածում ներառել է նաև Թոմաս Կարլեյլի աշխատանքը։

Այն բանից հետո, երբ Նիտոբեն մեկնել է Կամակուրա, իսկ այնուհետև ՝ ԱՄՆ, Կոկիչի Մորիմոտոն դարձել է Արիշիմայի ամենամոտ ընկերը։ Մորիմոտոն հաճախել է Տոկիոյի քրիստոնեական դպրոց և մկրտվել, ինչը Արիշիմային հնարավորություն է տվել շարունակել ուսումնասիրել և քննարկել քրիստոնեության թեման ՝ քրիստոնեական աստվածաբանության իրական խնդիրները և հատկապես մեղքի և քավության խնդիրները։

Արիշիմայի վրա մեծ ազդեցություն ունեցավ 1897 թ.-ին Գյուղատնտեսական քոլեջի առաջին շրջանավարտներից մեկի և քրիստոնեության ջերմեռանդ հետեւորդ Ուչիմուրա Կանզոյի հետ նրա ծանոթությունը։ Արիշիման ուսումնասիրել է Ուչիմուրայի «Խաղաղություն որոնելիս» («Կյուանրոկու») և «Քրիստոնյա հավատացյալի մխիթարություն» («Կիրիստո Շինտո Նագուսամե») գիրքը, որը լույս է տեսել 1893 թվականին։ Ուտիմուրայի երաշխավորությամբ այն ընդունվել է Սապորոյի Ինդեպենդենցիայի եկեղեցու համայնք, բայց չի մկրտվել ՝ դա համարելով պարտադիր ։

1872 թվականին Ճապոնիայում համընդհանուր զինվորական ծառայություն է մտցվել, և Արիսիման "նոգակուսի" (ագրոնոմիայի Բակալավր) աստիճանով քոլեջից հետո զորակոչվել է բանակ։ Զինվորական ծառայության մեջ անցկացրած մեկ տարին Արիսիմային դարձրեց ընդմիշտ պացիֆիստ։ Հետո նա սկսեց հետաքրքրվել սոցիալիստների տեսակետներով։

ԱՄՆ 

1903 թվականին Արիշիման մեկնում է Միացյալ Նահանգներ ՝ ուսումը շարունակելու Ֆիլադելֆիայի մոտակայքում գտնվող Քվակերների հիմնադրած Հավերֆորդ քոլեջում, որը Նիտոբեն առաջարկեց իրեն։ Քրիստոնեական Ամերիկայում մնալը Արիսիմային ցույց տվեց քրիստոնեական ուսմունքի և քրիստոնեական պրակտիկայի հակասական բնույթը։

1904 թ.-ին Արիշիման անցավ Հարվարդի համալսարանի ասպիրանտուրա, որտեղ հանդիպեց Կանեկո Կիիչիին, սոցիալիստական ​​ամսագրերի աշխատակից և Ամերիկայի սոցիալիստական շարժման անդամ։ Նրա ազդեցության տակ Արիսիմայի հետաքրքրությունը սոցիալիզմի նկատմամբ էլ ավելի խորացավ։ Նա կարդում է Ուոլթ Ուիթմանի, Հենրիկ Իբսենի, Պիտեր Կրոպոտկինի ստեղծագործությունները։

Այս ժամանակի իրադարձություններն արտացոլված են Արիսիմայի «Լաբիրինթ» («Մայրո») վեպում ՝ հիմնականում հիմնված ինքնակենսագրական նյութի վրա։ Վեպը տպագրվեց մաս-մաս։ Վեպը տպագրվեց մաս-մաս։ Առաջին մասը լույս է տեսել 1915-ին ՝ Շիրակաբա ամսագրում, երկրորդը ՝ 1917-ին ՝ Չուո թագում, իսկ երրորդը ՝ 1918-ին ՝ «Շինսեսեցու» ամսագրում։ Վեպի հերոսը ճապոնացի ուսանող է ԱՄՆ-ում։ Նրա ծանոթների թվում է ճապոնացի սոցիալիստ Կ-ն, որի մեջ հեշտ է ճանաչել Կանեկոն, և ամերիկացի փաստաբան Պ. (Պիբոդին, որին Արիշիման հանդիպել է Բոստոնում)։ (Պիբոդին, որին Արիսիման հանդիպեց Բոստոնում)։ Վեպի առաջին մասի հիմնական թեման հերոսի քրիստոնեությունից հեռանալն ու սոցիալիզմի նկատմամբ հետաքրքրության աճն է։

Ընտանիք և մահ 
1910-ին Արիսիման ամուսնացավ, բայց 1916-ին կինը մահացավ տուբերկուլյոզից ՝ թողնելով նրան երեք երեխա։ 1922 թ.-ին Արիշիման հանդիպեց ամուսնացած կին Ֆուկին Քորոնի կանանց ամսագրի խմբագիր Ակիկո Հատանոյին։ Նրանք սիրավեպ են ունեցել, որը հայտնի է դարձել Ակիկոյի ամուսնուն։ Արդյունքում ՝ Արիշիման և Հաթանոն կրկնակի ինքնասպանություն գործեցին ՝ կախվելով Կարուիզավայում։

Երեխաներ 
Յուկիմիցուի որդին (1911-1973) դարձել է հայտնի դերասան, հանդես է եկել Մասայուկի Մորի կեղծանվամբ ։

Ժառանգություն 
Արիսիմի մահից հետո նա հայտնի դարձավ իր մանրամասն օրագրերով ՝ կազմելով մոտ քսան հատոր ինտիմ կենսագրություն, վախեր և հույսեր։ Ժամանակակիցները Արիսիմային համարում էին փիլիսոփա և հասարակական քննադատ նույն չափով, ինչ գրողը ։ Իր աշխատություններում նա քննադատում էր քրիստոնեությունը, գտնվում էր սոցիալիզմի, Աստվածաշնչի, Լեո Տոլստոյի հումանիստական գաղափարների և անարխիզմի գաղափարների ազդեցության տակ։

Հրատարակություններ ռուսերենով 

Արիշիմա Տակեո։ Իգական. Կայենի հետնորդ / Պեր. Ա. Ռյաբկինա - Մ. ՝ Գեղարվեստական, 1967 - 396 էջ

Գրականություն

Հղումներ 

 
 Произведения Арисимы в электронной библиотеке «Аодзора»
 Арисима Такэо на сайте литературоведческого проекта «Хорагай»

Ճապոնացի գրողներ