Գութան (բանաստեղծություն)

«Գութան», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից մեկը, գրության թվականը հայտնի չէ։ ՉԻ պահպանվել ինքնագիրը։ Ակունքը ժողովրդական է։

Ստեղծման պատմությունը 
«Գութան» բանաստեղծությունը գրելիս Թումանյանն օգտվել է Ե․ Լալայանի «Ջավախքի բուրմունքը» և Աղեք․ Մխիթարյանցի «Տաղեր ու խաղեր» ժողովածուների մեջ զետեղված հորովելներից։

Ե․ Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի № 100 ժգ-ում պահվում է մեկ սևագիր-ինքնագիր, առանց վերնագրի։
Ե․ Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի Թումանյանի ֆոնդի №1360-ում պահվում է Լուսաբեր դասագրքի Բ տարիի հեղինակի սեփական օրինակը, որտեղ Թումանյանը ջնջել է 17-18-րդ տողերը։
Բանաստեղծությունն առաջին անգամ տպագրվել է 1907 թվականին Լուսաբեր դասագրքի Ա տարիի 70-րդ էջում, այնուհետև՝ 1908 թվականին Լուսաբեր դասագրքի Բ տարիի 78-րդ էջում, 1909 թվականին Լուսաբեր դասագրքի Գ տարիի 99-րդ էջում, ապա՝ 1940-1959 թվականներին գիտական հրատարակության 6 հատորով լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի 1-ին հատորի 240-րդ էջում։

«Գութան» ստեղծագործությունն արտատպվում է Լուսաբեր դասագրքի Ա տարիից։

Ծանոթագրություններ 

Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ