Սառա Վագենկնեխթ

Սառա Վագենկնեխթ (; ), գերմանացի քաղաքական գործիչ, էկոնոմիկայի գիտությունների դոկտոր, լրագրող, Գերմանիայի ձախ կուսակցության անդամ, Բունդեսթագի պատգամավոր, 2004 թվականի հուլիսից մինչև 2009 թվականը եղել է ԵԽ-ի Եվրոպական միացյալ ձախ / ձախ-կանաչ Հյուսիս կուսակցական խմբի պատգամավոր, ձախեր կուսակցության ղեկավար (2010-2019)։

Մանկություն և երիտասարդություն 
Ծնվել է 1969 թվականի հուլիսի 16-ին Ենայում։ Մայրը գերմանուհի է, հայրը՝ իրանցի, սովորելով Արևմտյան Գերմանիայում և ունենալով իր մորը այցելելու հնարավորություն, ով այդ ժամանակ գտնվում էր Գերմանիայում, միայն ստանում էր մեկօրյա թույլտվություններ։ Մայրը աշխատում էր պետական կազմակերպությունում։ Սառան մեծացել է իր տատիկի և պապիկի մոտ՝ Ենային կից գտնվող գյուղում, իսկ 1976 թվականին ուսման սկսելուն պես մոր հետ տեղափոխվել է Արևելյան Գերմանիա։

Գիմնազիայում սովորելու տարիներին եղել է Ազատ գերմանացի երիտասարդների խորհրդի անդամ։ 1988 թվականին ավարտել է գիմնազիան։ Ավելի վաղ ԳԴՀ-ում պարտադիր զինվորական պատրաստության պարապմունքների ժամանակ հրաժարվել էր սնունդ ընդունել, ինչն ընկալվել էր որպես հացադուլ։ Հայտնվել է իշխանության  «ուշադրության կենտրոնում»։ Չնայած դրան՝ 1989 թվականի մարտին համալրել է Գերմանիայի սոցիալիստական միասնական կուսակցության շարքերը, որպեսզի «համակարգը ներսից թարմացնի»։

Կրթություն 
1990 թվականից Ենայի համալսարանում և Բեռլինի Հումբոլդտի համալսարանում սովորել է փիլիսոփայություն և գերմանական գրականություն։ Որոշ ժամանակ անց  թողել է Գերմանիայում թողել է ուսումը և սովորել է Նիդարլանդներում՝ Գրոնինգենի համալսարանում։ 1996 թվականին հաջողությամբ ավարել է համալսարանը՝ պաշտպանելով մագիստրոսի կոչումը։ Դիպլոմային աշխատանքը նվիրված է եղել Կարլ Մարքսի հեգելականություն հոսքի մեկնաբանմանը։

2005 թվականին սկսել է աշխատել «The Limits of Choice. Saving Decisions and Basic Needs in Developed Countries» թեմայի վրա, որը հաջողությամբ պաշտպանել է 2012 թվականին՝ դառնալով բնագիտության դոկտոր։ 2013 թվականին դոկտորական աշխատանքը լույս է տեսել առանձին գրքի տեսքով։

Քաղաքական կարիերա 
1989 թվականի սկզբին անդամակցել է Գերմանիայի սոցիալիստական միասնական կուսակցությանը։ 1991 թվականին Գերմանիայի սոցիալիստական միասնական կուսակցության ժողովրդավարական սոցիալիզմի կուսակցության վերակազմավորումից հետո ընտրվել է այդ կուսակցության ազգային կոմիտե, միացել է նրա օրթոդոքս մարքսիստական խմբակցությանը՝ Կոմունիստական քաղաքական ծրագրին։

1998 թվականի դաշնային ընտրություններին Դորտմունդում առաջադրվել է Ժողովրդավարական սոցիալիզմ կուսակցության թեկնածու։

1999 թվականի եվրոպական ընտրություններում Եվրոպական խորհրդարանում ընտրվել է Ժողովրդավարական սոցիալիզմ կուսակցության  ներկայացուցիչ, որտեղ եղել է տնտեսական գործերի կոմիտեի, ինչպես նաև եվրոպական-լատինաամերիկյան վեհաժողովի անդամ։

«Աշխատանք և սոցիալական արդարություն. ընտրական այլընտրանք» կուսակցության և 2007 թվականին Ձախ կուսակցության կազմավորման հետ միասին սկսել է պայքարել այդ կուսակցության փոխնախագահի պաշտոնի համար, բայց սկզբում անհաջողություն է կրել՝ նախկին ԳԴՀ-ի հանդեպ ունեցած համակրանքի պատճառով. նրան հրաժարվել են օգնել կուսակցական առաջնորդներ Լոթար Բիսկին և Գրեգոր Գիզին։ 2009 թվականի դաշնային ընտրություններում հաղթել է Հյուսիսային Ռեյն-Վեստֆալիայում։ Լինելով Բունդեսթագի պատգամավոր՝ դարձել է լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության տնտեսական քաղաքականության ներկայացուցիչ։ 2010 թվականի մայիսի 15-ին ընտրվել է լիբերալ-դեմոկրատական կուսակցության փոխնախագահ։

2012 թվականից խմբագրել է Neues Deutschland թերթում։

Պնդում էր, որ «Կիևի կառավարության հանգուցային պաշտոնները զբաղված են նացիստներով»։

2019 թվականի նոյեմբերի 12-ին Բունդեսթագում Ամիր Մոհամեդ Ալիի հետ դարձել է կուսակցական խմբակի համանախագահ։

Անձնական կյանք 
1997 թվականին ամուսնացել է լրագրող, ռեժիսոր, գործարար Ռալֆ Թոմաս Նիմայերի հետ։

2011 թվականի նոյեմբերի 12-ին Գերմանիայի սոցիալ-դեմոկրատական կուսակցության նախկին նախագահ Օսկար Լաֆոնտեն հրապարակավ հայտարարել է, որ Սառայի հետ որոշ ժամանակ եղել են մոտ ընկերներ։ Նրանք այդ ժամանակ երկուսով արդեն առանձին էին ապրում իրենց ամուսիններից՝ չնայած Նիմայերն ու Վագենկնեխտը մնացել են ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Վագենկնեխտի և Նիմայերի ամուսնությունը խզվել է 2013 թվականի մարտին, իսկ 2015 թվականի մարտի 21-ին հայտնի է դարձել, որ դեռևս 2014 թվականի Սուրբ Ծննդից առաջ գաղտնի կնքվել է Վագենկնեխտի և Լաֆոնտենի ամուսնությունը։

Ռուսական մամուլում 
2015 թվականին Ռուսաստանի Դաշնության կոմունիստական կուսակցությունից պետական դումայի պատգամավոր Վալերի Ռյոշկինը Սառային ուղարկել է Մոսկվայում Հաղթանակի օրը նշելու պաշտոնական հրավեր։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 
 
 Густерин П. В. Сара Вагенкнехт — наследница Эрнста Тельмана и новая звезда на политическом небосклоне Германии 
 Сара Вагенкнехт на сайте Немецкой национальной библиотеки
 
 

Գերմանիայի քաղաքական գործիչներ
Գերմանիայի կին քաղաքական գործիչներ
Գերմանացի աթեիստներ
Գերմանացի տնտեսագետներ
Ենայի համալսարանի շրջանավարտներ
21-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ
Հումբոլդտի համալսարանի շրջանավարտներ
Կանայք
21-րդ դարի գրականություն
20-րդ դարի քաղաքական գործիչներ
Քաղաքական գրականություն
20-րդ դարի գրականություն
Քաղաքական գործիչներ
Անձինք
Գերմանացի լրագրողներ
21-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Քաղաքական գործիչների ամուսիններ
20-րդ դարի կանայք
Գերմանացի գիտնականներ
Կին գիտնականներ
Գերմանացի կանայք
Գերմանացի գրողներ