Անտացիդներ

Անտացիդ, միացություն, որը չեզոքացնում է ստամոքսի թթվայնությունը և օգտագործվում է թեթևացնելու այրոցը, մարսողության խանգարումը կամ ստամոքսի խանգարումը։ Որոշ անտացիդներ կիրառվում են փորլուծության և փորկապության բուժման մեջ։ Վաճառվող անտացիդները պարունակում են ալյումինի, կալցիումի, մագնեզիումի և նատրիումի աղեր։ Որոշ պատրաստուկներ պարունակում են երկու աղերի կոմբինացիա, ինչպես մագնեզիումի կարբոնատը և ալյումինի հիդրօքսիդը ( օրինակ՝ հիդրոտալցիտտը )։

Բժշկական կիրառություններ
Անտացիդները հասանելի են otc և ընդունվում են ներքին ( պերօռալ ) արագ թեթևացնելով ոչ մշտական այրոցը, որը հանդիսանում է գաստրոէզոֆագեալ ռեֆլյուքս հիվանդության և մարսողության խանգարման հիմնական ախտանիշը։ Անտացիդներով միայնակ բուժումը ախտանշանային է և արդարացված է միայն թեթև ախտանիշների դեպքում։ Անտացիդների այլընտրանքային կիրառությունը ներառում է փորկապությունը, փորլուծությունը, հիպերֆոսֆատեմիան և մեզի հիմնայնացումը։ Որոշ անտացիդներ օգտագործվում են նաև որպես ենթաստամոքսային գեղձի ֆերմենտների փոխարինող թերապիայի հավելում ենթաստամոքսային գեղձի անբավարարության բուժման համար։

Չդիսոցվող անտացիդները ( նատրիումի ցիտրատը ) բարձրացնում է ստամոքսի pH-ը առանց ազդելու կամ քիչ ազդելու ստամոքսի ծավալի վրա, և, հետևաբար, կարող են որոշակի սահմանափակ կիրառություն ունենալ նախավիրահատական պրոցեդուրաներում։ Առավել արդյունավետ լինելու համար նատրիումի ցիտրատը պետք է տրվի վիրահատությունից հետո 1 ժամվա ընթացքում։

Կողմնակի ազդեցություններ
Համաձայն 2013 թվականի ուսումնասիրության, պայմանական փրփրող հաբերը պարունակում են զգալի քանակությամբ նատրիում և կապվում են սրտանոթային անբարենպաստ իրադարձությունների հավանականության հետ։ Այլընտրանքային նատրում չպարունակող բանաձևերը, որոնք պարունակում են մագնեզիումի աղեր, կարող են հարուցել դիարեա, մինչդեռ կալցիում կամ ալյումին պարունակողները կարող են փորկապություն առաջացնել։ Հազվադեպ, կալցիումի կարբոնատի երկարատև օգտագործումը կարող է հանգեցնել երիկամներում քարերի առաջացման։ Ալյումին պարունակող անտացիդ դեղամիջոցների երկարատև օգտագործումը կարող է մեծացնել օստեոպորոզի զարգացման ռիսկը։ In vitro ուսումնասիրությունները ցույց են տվել,որ անտացիդների գերօգտագործման պատճառով կարող է դիտվել թթվի վերարտադրություն, սակայն այս բացահայտման նշանակությունը կասկածի տակ է դրվել։

Անտացիդների հատկությունները
Երբ ստամոքսում ավելորդ քանակությամբ թթու է արտադրվում, բնական լորձաթաղանթային պատնեշը, որը պաշտպանում է ստամոքսի լորձաթաղանթը, կարող է քայքայվել՝ հանգեցնելով ցավի և գրգռվածության։ Կա նաև պոտենցիալ թթվի հետհոսք, որը կարող է առաջացնել կերակրափողի ցավ և վնասվածք։ Անտացիդները պարունակում են հիմնային իոններ, որոնք քիմիապես չեզոքացնում են ստամոքսաթթուն, նվազեցնելով ստամոքսի լորձաթաղանթի և կերակրափողի վնասվածքը և մեղմում են ցավը։ Որոշ անտացիդներ ընկճում են պեպսինը, ֆերմենտ, որը թթվի հետհոսքի ժամանակ կարող է վնասել կերակրափողը։

Անտացիդները ուղղակիորեն չեն ընկճում թթվի սեկրեցիան և այդպիսով տարբերվոմ են թթվամարիչ դեղերից, ինչպիսիք են H2-ընկալիչների անտագոնիստները կամ պրոտոնային պոմպի ինհիբիտորները։ Անտացիդները չեն սպանում հելիկոբակտեր պիլորի ( Helicobacter pylori ) բակտերիան, որը հանգեցնում է խոցերի։

Փոխազդեցություններ 

Հայտնի է, որ անտացիդները փոխազդում են տարբեր ներքին ընդունման դեղամիջոցների հետ, ներառալ ֆտորքինոլոնային և տետրացիկլինային անտիբիոտիկները, երկաթը, իտրակոնազոլը և պրեդնիզոնը։ Այս փոխազդեցություններից որոշների համար պատասխանատու է մետաղների հետ խելատների առաջացումը (օրինակ՝ ֆտորքինոլոններ, տետրացիկլիններ), հանգեցնելով խելատացված դեղամիջոցի ներծծման նվազեցման։ Որոշ փոխազդեցություններ կարող են պայմանավորված լինել ստամոքսում pH-ի աճով, որը նկատվում է անտացիդի ներթափանցումից հետո, ինչը հանգեցնում է թույլ թթուների ներծծման ավելացմանը և թույլ հիմքերի ներծծման նվազմանը։

Դեղերի աբսորբցիայի վրա ստամոքսի թթվայնության և խելատացիայի հետևանքները մեղմելու առաջարկվող մեթոդը անտացիդ դեղերի ընդոնումը փոխազդող դեղամիջոցների հետ տարածելն է, այնուամենայնիվ այս մեթոդը այդքան էլ լավ ուսումնասիրված չէ մեզը հիմնայնացնող դեղերի համար։

Մտահոգություններ կան հետաձգված թողարկմամբ դեղերի և անտացիդների փոխազդեցության վերաբերյալ, քանի որ անտացիդները կարող են բարձրացնել ստամոքսի pH-ը մինչև մի կետի, որտեղ հետաձգված թողարկման դեղահատի ծածկույթը կլուծվի, ինչը կհանգեցնի դեղամիջոցի քայքայմանը, եթե այն pH-զգայուն է ։

Ձևակերպումներ
Անտացիդները կարող են ձևակերպվել այլ ակտիվ բաղադրիչների հետ, ինչպիսիք են սիմետիկոնը՝ գազը վերահսկելու համար, կամ ալգինաթթուն, գործելով որպես ֆիզիկական պատնեշ թթվի դեմ։

Հեղուկներ 
Տարբեր հեղուկ անտացիդ պատրաստուկներ են վաճառվում։ Ամենահաճախ հանդիպող հեղուկ պատրաստուկը մագնեզիումի կաթն է և մագնեզիում/ալյումին համակցումները։ Հեղուկ պրեպարատների պոտենցիալ առավելությունը դեղահաբերի նկատմամբ այն է, որ հեղուկները կարող են ապահովել ավելի արագ թեթևացում, սակայն դա կարող է համընկնել ազդեցության ավելի կարճ տևողության հետ։ Ամենահաճախհանդիպող բրենդները ներառում են Pepto-Bismol-ը և Gaviscon։

ԴԵղահաբեր

Ծամվող դեղահաբեր 
Ծամվող դեղահաբերը անտացիդների ամենատարածված ձևերից են և հեշտությամբ հասանելի են առանց դեղատոմսի։ Ստամոքս հասնելուն պես դեղահատի փոշին կլուծվի ստամոքսաթթվում, թույլ տալով կատիոններին անջատվել և չեզոքացնել ստամոքսի ավելցուկային թթվայնությունը։ Ընդահնուր աղեր հասանելի են հաբերի տեսքով, ներառյալ կալցիումի, մագնեզիումի, ալյումինի և նատրիումի։

Մի քանի տարածված բրենդներ են Tums, Gaviscon ծամվող հաբերը և Maalox-ը։

Փրփրող հաբեր 
Փրփրացող հաբերը նախատեսված են ջրի մեջ լուծվելու և այնուհետև ածխաթթու գազի արտազատման համար։ Ընդհանուր բաղադրիչները ներառում են կիտրոնաթթուն և նատրիումի բիկարբոնատը, որը փոխազդում է և կոնտակտի մեջ է մտնում ջրի հետ՝ արտադրելով ածխածնի երկօքսիդ։ Փրփրող հաբերը կարող են նաև պարունակել ասպիրին, նատրիումի կարբոնատ կամ գինեթթու։ Ասպիրին պարունակող նյութերը կարող են առաջացնել ստամոքսի հետագա գրգռում և խոցեր՝ ստամոքսի լորձաթաղանթի վրա ասպիրինի ազդեցության պատճառով։

Հանդիպող բրենդները ներառում են Alka-Seltzer, Gaviscon և Eno։

Ծանոթագրություններ 

Դեղամիջոցներ