Ծովային դրոշ

Ծովային դրոշ՝ տարբերակիչ նշան (դրոշ)՝ հատուկ գույնով կանոնավոր երկրաչափական ձևի վահանակի տեսքով, որը կարող է որոշել նավի ազգությունը, կոչումը և նպատակը, դրա հրամանատարի (կապիտանի) կոչումը, դիրքը. նավի վրա գտնվող որոշակի անձի պարտավորությունը, նավի կողմից կատարվող առաջադրանքը կամ կատարել ազդանշանային հատուկ գործառույթներ։

Ծովային դրոշները լինում են մի քանի տեսակի։ Բացի առևտրային և ռազմածովային դրոշներից (խելի, նավի հետևամասի վրա դրված), կան կոչման աստիճանի դրոշներ, պաշտոնական դրոշներ, զբոսանավերի ակումբների դրոշներ, ազդանշանային դրոշներ և գունավոր դրոշներ։

Ծովային դրոշների ծագման պատմություն 

Դրոշների մեծ մասն ի սկզբանե նախատեսված էր ծովում օգտագործելու համար, իսկ ավելի ուշ՝ ցամաքում։ Նավերի սեփականության և ազգության առաջին հատուկ նշանները եղել են նավի առագաստների վրա պատկերված խորհրդանիշները (հետագայում զինանշանները)։ Նույն նպատակին էին ծառայում հրացանների երկայնքով ամրացված հերալդիկ վահանները։ 12-13-րդ դարերից սկսած՝ ծովային դրոշները աստիճանաբար գործածության մեջ մտան՝ դառնալով նավի և՛ պետական ​​պատկանելությունը, գործառույթը, և՛ նրա հրամանատարի կոչումը (պաշտոնը) որոշելու կարևոր միջոց։

Բարձր միջնադարում բոլոր նավերը որոշ չափով զինված էին, ուստի առևտրային և ռազմական նավերի միջև հստակ տարբերություն դեռ չկար։ Իրենց ազգությունը նշելու համար նավերի մեծ մասը բարձրացնում էին իրենց հայրենի նավահանգիստների դրոշները։ Հյուսիսային Եվրոպայում նավերի վրա օգտագործված առաջին ազգային ծովային դրոշներից էին սպիտակ անգլիական դրոշը՝ Սուրբ Գեորգի խաչով, շոտլանդական կապույտ դրոշը՝ Սուրբ Անդրեաս Առաքյալի խաչով և Դանիայի ազգային դրոշը «դաննեբրոգ» (): Միջերկրական ծովում առաջին նման դրոշներից են Ջենովայի դրոշը՝ Սուրբ Գեորգի խաչի պատկերով և Վենետիկի դրոշը՝ Սուրբ Մարկոսի առյուծով։

Ծովային դրոշները 20-րդ դարի 16-րդ դարի առաջին կեսերին

Յունիոն-Ջեք 
Եղիսաբեթ I-ի (1558-1603) դարաշրջանի Անգլիայում յուրաքանչյուր ռազմանավ ուներ հատուկ գծավոր կրծքանշան՝ տանիքում Սուրբ Գեորգի խաչով։ Շերտերը հիմնականում հորիզոնական էին. դրանք տարբերվում էին քանակով (հինգից տասնմեկ) և գույնով (կարմիր, սպիտակ, կանաչ, սպիտակ, կարմիր, սպիտակ, կապույտ, կարմիր, կանաչ, կարմիր, կապույտ և այլն)։

1606 թվականի ապրիլի 12-ին Անգլիայի թագավոր Ջեյմս I-ը հաստատեց նոր դրոշի օգտագործումը, որը հայտնի դարձավ որպես Ջեքի Յունիոն:

1625 թվականից բրիտանական նավատորմը բաժանվեց երեք էսկադրիլիաների, որոնցից յուրաքանչյուրին տրվեց որոշակի գույնի դրոշ։ Կարմիր դրոշը նախատեսված էր նավատորմի ծովակալի հրամանատարության ներքո գտնվող կենտրոնական էսկադրիլիայի համար. կապույտը՝ ավանգարդի համար, որի հրամանատարը փոխծովակալն է, իսկ սպիտակ դրոշը՝ թիկունքի գվարդիան, որի հրամանատարն է թիկունքի ծովակալը։ Այս բաժանումը լքվեց 1864 թվականին, բայց դրոշի կտորի սպիտակ գույնը մնաց անփոփոխ. կապույտ գույնը դարձավ Թագավորական նավատորմի ռեզերվի խորհրդանիշը, այն կարող էր օգտագործվել նաև պահեստային սպաների կողմից, որոնք ղեկավարում էին մասնավոր նավերը։

Մինչև 1634 թվականը Յունիոն-Ջեքը օգտագործվում էր ինչպես առևտրական, այնպես էլ ծովային նավերի կողմից։ Հետագայում դրոշի օգտագործումը սահմանափակվեց միայն թագավորական նավերով կամ անմիջապես թագավորին սպասարկող նավերով։ Առևտրական նավերը կրկին սկսեցին օգտագործել սպիտակ դրոշը Սուրբ Գեորգի խաչով, իսկ շոտլանդական նավերը՝ Սուրբ Առաքյալ Անդրեաս Առաջինի խաչով դրոշը։ Միևնույն ժամանակ, կարմիր դրոշը տանիքում՝ Սուրբ Գեորգի խաչով, սկսեց գործածվել որպես առևտրական դրոշ (դրա օգտագործումը օրինականացվել է 1674 թվականին)։ 1674 թվականի հրամանագիրը պահպանում էր «դրոշը և կերպարանքը, սպիտակ կարմիր խաչով (սովորաբար կոչվում է Սուրբ Գեորգի խաչ)», ինչպես նաև կրկին զգուշացնում էր, որ Յունիոն-Ջեքի օգտագործումը առևտրային նավերի կողմից անօրինական է։ Շատ առևտրական կապիտաններ լրացուցիչ արտոնությունների համար գերադասում էին օգտագործել «արքայական հույներ»՝ առևտրական դրոշների փոխարեն (ավելի լավ պաշտպանություն, Ֆրանսիայում նավահանգիստների հերթերից ազատում և Հոլանդիայում օդաչուի գործառույթներից ազատում)։

1801 թվականին Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի պաշտոնական միավորման հետ կապված ձևավորվեց նոր պետություն՝ Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի Միացյալ Թագավորությունը։ Նախկինում գոյություն ունեցող Մեծ Բրիտանիայի դրոշին ավելացվել է Իռլանդիայի խորհրդանիշը՝ Սուրբ Պատրիկի դրոշը։ Նման համակցված ձևով դրոշը պահպանվել է մինչ օրս։

Սուրբ Անդրեասի դրոշ 
Ծովային ամենահին դրոշներից մեկը Ռուսաստանի դրոշն է, որը հայտնի է նաև որպես Սուրբ Անդրեասի դրոշ։ Այն ընդունվել է մոտ 1700 թվականին կայսր Պետրոս I-ի կողմից։ Սուրբ Անդրեասի կապույտ խաչը պատկերված է Սուրբ Անդրեասի դրոշի սպիտակ կտորի վրա։ Ինչպես Մեծ Բրիտանիայում, այս խորհրդանիշը հիմնված էր մարտական ​​կորպուսի նավերի վրա, որոնց հրամանատարն էր նավատորմի ծովակալը։ Կապույտ և կարմիր դրոշները Սուրբ Անդրեասի խաչով սպիտակ տանիքում համապատասխանաբար վերագրվել են առաջապահին և թիկունքին։

Այլ դրոշներ 

Տանիքում Յունիոն Ջեքով դրոշների կոմպոզիցիան զգալի ազդեցություն ունեցավ շատ այլ եվրոպական երկրների ռազմական խորհրդանիշների վրա։ 1790 թվականին Ֆրանսիան հանրապետական ​​գույներով ներկված վերարկու ավելացրեց միապետության ժամանակ օգտագործվող կերպարի սպիտակ դաշտում։ Նմանատիպ կազմով դրոշները ստեղծվել են 1815 թվականին Շվեդիայի և Սարդինիայի կողմից, իսկ 1844 թվականին Շվեդիայի և Նորվեգիայի դրոշների գույները հայտնվել են շվեդական կերպարի վրա ()։ 18-րդ և 19-րդ դարերում պատերազմի դրոշի մեկ այլ հայտնի մոդելը հորիզոնական գծերով հոլանդական դրոշն էր։

1701 թվականից պրուսական ռազմածովային ուժերն օգտագործում էին պարզ սպիտակ դրոշ՝ փոքրիկ զինանշանով և երկաթե խաչի պատկերով (սև)։ 1785 թվականին ընդունված իսպանական ծովային դրոշը ներկված է եղել զինանշանի գույներով, իսկ պետական ​​զինանշանը դրվել է վահանակի մեջտեղում։

Ծովային դրոշների տեսակներ

Առևտրական դրոշներ 
Առևտրական դրոշն օգտագործվում է քաղաքացիական դատարանների կողմից՝ նշելու նրանց ազգային պատկանելությունը։ Դա կարող է լինել նույնը, ինչ ազգային դրոշը, կերպարը և ռազմածովային զինանշանը կամ տարբերվել դրանցից։ Որոշ երկրներում կան հատուկ քաղաքացիական դիմակներ զբոսանավերի և նույնիսկ հատուկ զբոսանավերի ակումբների համար, որոնք հայտնի են որպես զբոսանավերի դիմակներ։

Ռազմածովային դրոշներ 
Հատուկ ռազմական դրոշները, որոնք տարբերվում են ազգային դրոշից, ունեն աշխարհի 40-ից պակաս երկրների նավատորմեր. որոշ դեպքերում զինվորական դրոշն ունի նույն կազմը, ինչ պետական ​​դրոշը, բայց տարբեր համամասնություններով։ Նաև որոշ երկրներում կան հատուկ դրոշներ օժանդակ նավերի համար. ռուսական օժանդակ նավերը նավարկում են մուգ կապույտ դրոշի տակ՝ տանիքում Սուրբ Էնդրյուի խաչով, իսկ Թագավորական ծովային օժանդակ ծառայությունը օգտագործում է բրիտանական կապույտ խելի դրոշակը՝ ծանրաբեռնված դեղին խարիսխով։

Նավադրոշ 
Նավադրոշ, ի սկզբանե, նավի աղեղային դրոշը բարձրացվել է նավերի աղեղնավորների վրա («bowsprit flag») հատուկ դրոշակաձողի վրա (guisstoke), ինչպես կայանատեղիում, այնպես էլ ծովում, շարժման մեջ (Ռուսական կայսրությունում - մինչև 1820 թվականը)։

Առաջին նավադրոշների մեծ մասը համապատասխանում էր դրոշին, որն օգտագործվում էր ծովում առևտրական կամ ռազմածովային նավերի կողմից։ Առաջին անգլիական ծովային դրոշը, սպիտակ՝ Սուրբ Գեորգի կարմիր խաչով, օգտագործվել է որպես կերպարանք մինչև 1606 թվականը ռազմանավերի կողմից և նույն դիրքով առևտրային նավերի վրա՝ մինչև 19-րդ դարի կեսերը։

Ռուսաստանում նույնպես, սկզբում, որպես ռազմանավերի ծայրային (աղեղնավոր) դրոշ, օգտագործվել է խելի դրոշը։ Այնուամենայնիվ, մոտ 1699 թվականին (առնվազն 1701 թվականից ոչ ուշ) ռուսական նավատորմում հայտնվեց դրոշ, որի օրինաչափությունը սկսեց տարբերվել խելի դրոշից, որն առաջին անգամ փաստագրվեց Պետրոսի կողմից 1712 թվականին, ինչպես. «Գիուս Կարմիրը, որում վերը նշված խաչը սպիտակ գծավոր է։ Գեուսը նաև Քեյզերսի դրոշն է։ Այսինքն, հիմնական կայմի վրա բարձրացված նավադրոշը սկսեց լրացուցիչ ցույց տալ նավի վրա Մեծ Դքսերի ներկայությունը։ Ավելի ուշ Քեյզերսի դրոշը սկսեց ծառայել որպես գեներալ ծովակալի պաշտոնական դրոշ։

Ծովակալի պաշտոնական դրոշը բարձրանում էր, այդ թվում՝ նավի աղեղի վրա և կատարում կարծես «նավակ տղայի» գործառույթներ։ Ռուսական նավատորմում նավակի տղեաների դերում օգտագործվել են նաև ծովակալների հատուկ պաշտոնական նավային դրոշներ։

Բացի այդ, Ռուսաստանում այդ նմուշների՝ որպես նավի դրոշ ներմուծելուց գրեթե անմիջապես հետո այն սկսեց օգտագործվել որպես ամրոցի դրոշ՝ ծովային (ծովափնյա) ամրոցներ և ամրոցային առարկաներ (ամրոցներ) նշմարելու համար։ Դրոշը, Կրոնշտադտի ամրոցի դրոշակաձողին, պատկերված է 1704 թվականի փորագրության վրա։ Պաշտոնապես 1720 թվականի Ռուսական կայսրության առաջին «Ծովային կանոնադրությունում» նկարագրված և հաստատված է նավադրոշի և ամրոցի դրոշի մեկ ձևավորում։

Նշված համատեղ հզորությամբ նավադրոշը կամ բերդի դրոշը օգտագործվել է մինչև 1913 թվականը, երբ դեկտեմբերի 7-ի թիվ 40638 օրենքով հաստատվել է բերդի դրոշի նոր տարբերակը (կենտրոնում ավելացվել է պետական ​​արծիվը), որը պահպանվել է մինչև 1917 թվականի փետրվարյան հեղափոխություն, որից հետո նավերի դրոշները անընդհատ փոխվում էին։ Մինչև 1924 թվականը հին մոդելի առանց արծվի «արքայական» կերպարանքն օգտագործվում էր որպես ամրոցի դրոշ։ 1924 թվականին Կենտրոնական գործադիր կոմիտեի և ԽՍՀՄ Ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի 1924 թվականի օգոստոսի 29-ի հրամանագրով կրկին հաստատվել է նավադրոշի և ամրոցի դրոշի մեկ գծանկար։ Այնուհետև դրոշի ձևավորումը փոխվել է, բայց «նավադրոշի կամ ամրոցի դրոշի» (ծովափնյա ամրոցների դրոշը) համատեղ գործածվում է մինչ օրս։

Ներկայումս Ռուսաստանի Դաշնության նավատորմում ամեն օր (սովորաբար ժամը 8-ից սկսած) 1-ին և 2-րդ աստիճանի նավերի ամրոցի վրա (աղեղի վրա) բարձրացնում են նավադրոշները (սովորաբար ժամը 8ից սկսած մինչև մայրամուտ ) միայն «խարսխման, տակառի կամ խարիսխի գծերի ժամանակ», ինչպես նաև «առափնյա ողջույնի կետերի կայմերի վրա ողջույնների արտադրության ժամանակ»։

Այսպիսով, նավադրոշն ունի մեկ այլ, ոչ պաշտոնական անվանում՝ «կայանատեղիի դրոշ», քանի որ այն ծառայում է անշարժ ռազմածովային օբյեկտների (ինչպես համապատասխան նավերի, այնպես էլ ամրոցի օբյեկտների) նշանակման համար։

Նավադրոշը, ինչպես նաև ազգային դրոշը, վկայում են ռազմածովային նավի կամ ամրոցի օբյեկտի ազգության մասին։

Պաշտոնական դրոշներ 
Ռուսական նավատորմի հիմնական պաշտոնական դրոշներն էին կայսեր և կայսերական ընտանիքի անդամների չափանիշները, ինչպես նաև ստեղնաշարի դրոշը («keyser flag»), որը համընկնում էր օրինաչափության կերպարի հետ և ցույց էր տալիս մեծ դքսերի ներկայությունը նավի վրա (տես վերևում)։ 1720 թվականի առաջին «Ծովային խարտիայում» պաշտոնապես հաստատվել է Քեյզերի դրոշի դիզայնը։

Այնուհետև, տարվա թագավորական հրամանագրով, հրամայվեց «Կայզերի դրոշը տալ գեներալ ծովակալ կոմս Ապրաքսինին», և նա սկսեց կատարել գեներալ ծովակալի պաշտոնական դրոշի գործառույթները։ Այս կարգավիճակով դրոշը բարձրացվում էր նավակի գլխավոր կայմի կամ աղեղի վրա։

Ռուսական նավատորմի ծովակալների պաշտոնական դրոշներ 
Պետրոս Առաջինի ժամանակաշրջանի ռուսական նավատորմում (1701 թվական) գոյություն ունեին նաև ծովակալների պաշտոնական դրոշներ, որոնք բարձրացվում էին ինչպես վերնագնդերի, այնպես էլ նավակների վրա։ Ծովակալի դրոշները գունավոր էին։ Սպիտակ, կարմիր, կապույտ։ Միևնույն ժամանակ, Սուրբ Անդրեասի խաչը սպիտակ դրոշի վրա մինչև 1710 թվականը զբաղեցնում էր միայն գագաթը, իսկ 1712 թվականից հետո՝ ամբողջ դրոշը։

1716 թվականին, կապված ռուսական նավատորմի աճի հետ, նավատորմի ստորաբաժանումներին նշանակվեցին գունավոր խելի դրոշներ։ Այնուամենայնիվ, քանի որ յուրաքանչյուր դիվիզիոն կարող էր ունենալ իր ծովակալը, թիկունքի ադմիրալը և փոխադմիրալը, որոշվեց նրանց բնակության վայրը նշանակել ոչ թե անձնական դրոշով, այլ խելի նման դրոշով։ Այսինքն՝ նույն դրոշը կարող է նշանակել նավի վրա տարբեր աստիճանի ծովակալների ներկայություն՝ կախված վերելքի վայրից։ Յուրաքանչյուր ծովակալ բարձրացնում էր իր դրոշը գագաթին որոշակի կայմի վրա՝ ծովակալը գլխավոր կայմի վրա, փոխծովակալը՝ առաջնագծում, թիկունքի ծովակալը (կամ, ինչպես այն ժամանակ նրան անվանում էին, շաուտբենախտը) նավի հետևամասում։

Օրինակ, առաջին դիվիզիայի հրամանատարը (ավագ ծովակալ) նավի գլխավոր կայմի վրա բարձրացրել է «առաջին ծովակալի դրոշը» և նավի վրա՝ սովորական Սուրբ Անդրեյի դրոշը։ Նույն դրոշը ծառայում էր որպես առաջին դիվիզիայի փոխծովակալի դրոշ, եթե այն բարձրացվում էր առաջնամասի վրա և առաջին դիվիզիայի թիկունքի ադմիրալի դրոշը, եթե բարձրացված էր նավի հետևամասի վրա և այլն։

1723 թվականին ի հայտ եկան հատուկ ադմիրալական դրոշներ, որոնք բարձրացվեցին նավակի աղեղի վրա (մինչ այդ նավակների վրա ծածանվում էին նույն դրոշները, ինչ նավերի վրա)։ Օգտագործվում է այս հզորությամբ.Ծովակալների նավային դրոշներ

Առաջին դիվիզիայի հրամանատարի դրոշներ (սպիտակ դրոշի դիվիզիա)

(«Առաջին ադմիրալի դրոշներ»)
 

Երկրորդ դիվիզիայի հրամանատարների դրոշներ (Կապույտ դրոշի դիվիզիա)

(«Երկրորդ ադմիրալի դրոշներ»)

 
Երրորդ դիվիզիայի հրամանատարների դրոշներ (կարմիր դրոշի դիվիզիա)

(«Երրորդ ադմիրալի դրոշներ»)
 
1797 թվականին կայսր Պողոս I-ի հրամանագրով ծովակալի գունավոր դրոշների տանիքներում գտնվող Սուրբ Անդրեասի դրոշը փոխարինվեց երեսպատմամբ (գեներալ ծովակալի նշանը, որը Պավելն էր)։ Առաջին ծովակալի՝ Սուրբ Անդրեասի դրոշը մնաց սպիտակ դրոշը։

Այնուամենայնիվ, նավերի վրա, որոնք չունեին կայմ, անհնար էր բարձրացնել թիկունքի ծովակալի դրոշը (այն պետք է բարձրացվեր միզեն կայմի վրա)։ Բայց այս բացթողումը շտկվեց միայն Ալեքսանդր I-ի օրոք. կայսրից հատուկ հրաման կար նման դեպքերում թիկունքի ծովակալի նավակի դրոշը բարձրացնել հիմնական կայմի վրա։

1865 թվականին որոշվեց, որ բոլոր դրոշակակիրները պետք է օգտագործեն սովորական սպիտակ Սուրբ Էնդրյուի դրոշը որպես վերնամաս։ Բայց կար դրույթ, որ հատուկ հրահանգով, երբ «ըստ էսկադրիլիայի նշանակալի կազմի» այն պետք է բաժանվեր մասերի, թույլատրվում էր ունենալ գունավոր դրոշակակիր։

Գեներալի ծովակալի 1870 թվականի մարտի 24-ի թիվ 46 հրամանով ծովակալների նավային դրոշները հաստատվել են որպես գագաթնակետեր. Փոխծովակալի դրոշը Սուրբ Էնդրյուի դրոշն էր՝ ստորին եզրով, լրացուցիչ կապույտ շերտով, իսկ թիկունքի ծովակալի դրոշը Սուրբ Էնդրյուի դրոշն է՝ ստորին եզրի երկայնքով, լրացուցիչ կարմիր շերտով։
 
Այս նոր վերին մասի դրոշներն այլևս «կապված» չէին հատուկ կայմի հետ, քանի որ նոր շոգենավերի նավատորմի մեջ գործնականում օգտագործվող կայմեր չէին մնացել։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Հղումներ 
 Nautical Flags Alphabet 

Դրոշներ
Ջրային տրանսպորտ
Ծովային մշակույթ
Դրոշներ ըստ թեմայի
Նավեր
Ամառային երիտասարդական վիքիճամբարի հոդվածներ