Նատալյա Նաում

Նատալիա Միխայլովնա Նաում (, ), խորհրդային և ուկրաինական թատրոնի և կինոյի դերասանուհի։ Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1974), Ուկրաինայի Ալեքսանդրա Դովժենկոյի անվան պետական մրցանակի դափնեկիր (1999)։

Կենսագրություն  
Նատալյա Նաումն ծնվել է 1933 թվականի հունվարի 14-ին Ստարի Միզուն գյուղում։ Նա եղել է փայտահատի ընտանիքի 13-րդ երեխան։ 9 տարեկանում նա որբացել է, հայրն ու մայրը զոհվել են պատերազմի ժամանակ։ Նատալիային հանձնել են մանկատուն, այնուհետև սովորել է գիշերօթիկ դպրոցում։ Յոթամյա դպրոցն ավարտելուց հետո ընդունվել է արհեստագործական ուսումնարան։ Այնուհետև աշխատանքի է անցել կարի ֆաբրիկայում։ Այդ ժամանակ հաճախել է թատերական խմբակ, իսկ 1950 թվականին նրան ուղարկել են Չեռնովցիի Օլգա Կոբիլյանսկայայի անվան երաժշտական  դրամատիկական թատրոն՝ վարագույրներ կարելու։ Այստեղ դերասանուհի Ռաիսովայի շնորհիվ, ով նկատել է գեղեցիկ աղջկան, նրա դեբյուտը կայացել է Մադամ Բատերֆլայ պիեսում։ Հաջող դեբյուտից հետո նրան հրավիրել են Չեռնովցի թատրոնի օժանդակ կազմ, որտեղ նա աշխատել է մինչև 1953 թվականը։

20 տարեկանում նա առաջին անգամ հայտնվել է կինոյում՝ «Երկիր» ֆիլմում, որի ռեժիսոր Ամվրոսի Բուչման հետագայում նրան խորհուրդ է տվել ընդունվել Կիևի Ի. Կ. Կարպենկո-Կարիի անվան թատերական արվեստի ինստիտուտ։ 1958 թվականին Նաումն ավարտել է ԿԹԿԱՀ-ը (Միխայիլ Վերխացկու արվեստանոց) և դարձել է Կիևի Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան կինոստուդիայի դերասանուհի։  

1958 թվականին ամուսնացել է ռեժիսոր Վլադիմիր Դենիսենկոյի հետ, նույն թվականին նրանք ունեցել են իրենց առաջնեկին՝ Ալեքսանդրին։ 1965 թվականին նա երկրորդ անգամ է մայր դարձել՝ ծնվել է նրանց որդին՝ Տարասը։ Դրանից հետո նա 3 տարի չի նկարահանվել ֆիլմերում։ Իր ամենահայտնի դերերից մեկը խաղացել է 1961 թվականին «Երկու նապաստակների հետևից» ֆիլմում, որի համար 1999 թվականին, արդեն անկախ Ուկրաինայի օրոք, արժանացել է Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան պետական մրցանակի։ 

Ֆիլմերում, հիմնականում, խաղացել է մայրերի դերեր։ Հայտնի է Կատերինա Զվոնարիխայի դերով «Սև նշանով սպիտակ թռչուն» ֆիլմում։ «Կնոջ հեքիաթը» ֆիլմում Նատալկա Նեչայի դերը խաղալուց հետո Նաումին շնորհվել է Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչում։

1984 թվականին մահացել է Նատալյայի ամուսինը՝ Վլադիմիր Դենիսենկոն։ Դա ծանր հարված է եղել դերասանուհու համար, որից հետո նա գործնականում լուրջ դերեր չի խաղացել։

Նատալյա Նաումը ապրել է Կիևի կենտրոնում՝ Գրուշևսկու փողոցում։ 2004 թվականի մարտի 6-ին կենտրոնական ջեռուցման խողովակի պայթելու պատճառով, Նաումը ստիպված է   եղել երկու օր ապրել առաստաղից թափվող ջրի և խոնավության պայմաններում։ Դրա պատճառով Նատալյայի թոռնուհին քիչ է մնացել մահանար։ Բնակարանային շահագործման  գրասենյակը չի շտապել վերացնել վթարը, այնուհետև թոռնուհին հիվանդացել է ասթմատիկ բրոնխիտով։ Այդ ամենից Նատալյայի մոտ առաջացրել է սրտի լարվածություն և մարտի 22-ին նա մահացել է հիվանդանոցում։ Թաղված է Բայկովոյի գերեզմանատանը։

Ֆիլմագրություն 

 1954 - Երկիր - Պարասյա
 1955 - Մանկավարժական պոեմ - Նատալկա Պետրենկո
 1956 - Գլխավոր պողոտա - Զինա
 1957 - Պարտիզանական կայծ - Պոլյա Պոպիկ
 1958 - Բանաստեղծություն ծովի մասին - Օլեսյա
 1959 – Դա պատահեց գարնանը  
 1959 - Տավրիա - սպասուհի
 1959 - Օլեկսա Դովբուշ - Մարիչկա, Օլեքսայի սիրելին
 1960 – Ամրոց անիվների վրա - Նադեժդա
 1960 - Ռոման և Ֆրանչեսկա -Մադոննա
 1960 – Փրկեք մեր հոգիները - Քեթրին
 1961 - Երկու նապաստակի հետևից՝ Գալյա
 1962 - Բարի մարդկանց շրջապատում - բուժքույր
 1962 - Միայն արձաններն են լռում - Հեդդա Օլաֆսոն
 1962 - Սեյմը դուրս է գալիս ափերից - դրվագ
 1964 - Երազ - Յադվիգա Գուսակովսկայա
 1964 - Սրտերով լի պայուսակ - Մարինա
 1968 - Կիևի ուղղությամբ - Յուստինա
 1969 - Ծանր հասկ - Վարվառա Զարեչնայա
 1970 - Սև նշանով սպիտակ թռչուն - Կատրինա Զվոնարիխա
 1970 - Ճանապարհ դեպի սիրտ - մայրիկ
 1971 - Կենդանի ջուր - Քրիստինա
 1972 - Հանգիստ ափեր – Պելագեյա
 1972 - Պատահական հասցե - Ստասիկի մայրը
 1973 - Շրջանավարտուհին  - Մարիա Գրիցենկո
 1974 – Վիպակ կնոջ մասին - Նատալկա Նեչայ
 1976 - Անցնենք սիրուն - մայրիկ
 1976 - Аты-баты, шли солдаты... - Վալենտինա Իվանովնա
 1978 - Հնձվորները - Օլգա Պլատոնովնա
 1978 - Նատալկա Պոլտավկա - մայրիկ
 1980 - Այցելություն Կովալևկա - Պարասկա Գլուշչենկո
 1982 - Բարձր լեռնանցք - Յարոսլավ Պետրին
 1984 - Ճակատագրի հեգնանքը - մայրիկ
 1984 - Ինչ ուներ Սենկան՝ երկվորյակների մայր
 1985 - Ինչքան երիտասարդ էինք մենք
 1988 - Քարե հոգի` Մարուսյակի մայրը
 1990 - Հաղթանակի կարմիր գինի - մորաքույր Զինա, դայակ
 1991 - Անձնական զենք - Նեչիտաիլո, դատախազ
 1993 - Ամեն ինչ անցավ 
 1995 -Անտառակտցար
 1995 - Սիրո կղզի (երրորդ ֆիլմ՝ «Բնություն») - Հուցուլների մայրը
 1996 - Կախված լուսաբացներ - Ֆեդորա
 1999 - Բանաստեղծ և արքայադուստր՝ արքայադուստր Ռեպնինա

Պարգևներ 
 Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1971)
 Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1974)
 Ուկրաինայի Ալեքսանդր Դովժենկոյի անվան պետական մրցանակ (օգոստոսի 20, 1999) - «Երկու նապաստակների ետևից» գեղարվեստական ֆիլմի ստեղծման գործում ակնառու ստեղծագործական ներդրման համար
 Մշակույթի ականավոր գործչի պետական կենսաթոշակ (2000)
 Արքայադուստր Օլգայի III աստիճանի շքանշան (2003 թվականի հունվարի 15)՝ մասնագիտական գործունեության մեջ նշանակալի ձեռքբերումների, երկար տարիների բարեխիղճ աշխատանքի համար

Ընտանիք  
 Ամուսինը՝ Վլադիմիր Դենիսենկոն (1930-1984, ամուսնացել է 1958 թվականին), եղել է կինոռեժիսոր, սցենարիստ և մանկավարժ,
 Որդին՝ Ալեքսանդրը (ծն.՝ 1958), դրամատուրգ և արձակագիր է, սցենարիստ, դերասան, ռեժիսոր, հեռուստատեսային և ռադիոհաղորդումների հեղինակ,
 Որդին՝ Տարասը (1965-2017), թատրոնի և կինոյի դերասան է։

Գրականություն 
 Кино: Энциклопедический словарь / Гл. ред. С. И. Юткевич Москва, «Советская энциклопедия», 1987. -с. 288.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
  Фильмография Натальи Наум
  Могила Натальи Наум

Ուկրաինացի դերասանուհիներ
Խորհրդային դերասանուհիներ
ԽՄԿԿ անդամներ
Թատրոնի դերասանուհիներ
Կինոդերասանուհիներ