Անա Պլասիդո

Անա Աուգուշտա Վիեյրա Պլասիդո  (, կամ Անա  Օգուստա, ), պորտուգալացի գրող։ 

Գրող Կամիլո Կաստելո Բրանկոյի մուսան։

Կենսագրություն  
Աննա Պլասիդոն Անտոնիո Հոդե Պլասիդո Բրագայի և Անա Օգոստա Վիիրայի դուստրն էր։ Երբ Աննան 19 տարեկան էր, հայրը ստիպեց նրան ամուսնանալ 43-ամյա վաճառական Մանուել Պինհեյրո Ալվեսի հետ, որը ներգաղթել էր Բրազիլական կայսրությունից, որտեղ էլ ստեղծել էր իր կարողությունը։ Նրանք բնակություն հաստատեցին Ռուա դե Ալմադայում՝ Պորտուում։ 1856 թվականին Աննա Պլասիդոն, ով չէր առանձնանում արտաքին գեղեցկությամբ, բայց հմայիչ և հետաքրքիր անձնավորություն էր, հանդիպեց Կամիլլու Կաշտելու Բրանկույին։ 1858 թվականին Աննան ունեցավ իր որդուն՝ Մանուել Պլասիդոյին, որի հայր ճանաչվեց գրողի ամուսինը` Պինհեյրո Ալվեսը, բայց շատ հեղինակներ կարծում են, որ նա Կամիլլուի որդին էր։ Այն բանից հետո, երբ Մանուել Պլասիդոն իմացավ կնոջ դավաճանության մասին, Աննա Պլասիդոն ձերբակալվեց 1860 թվականի հունիսի 6-ին, սակայն Կամիլլուն որոշ ժամանակ խուսափում էր արդարադատությունից, մինչև 1860 թվականի հոկտեմբերի 1-ին ձերբակալվեց։ Երկուսին էլ պահում  էին Պորտոյի Cadeia da Relação բանտում, որտեղ նրանք սպասում էին դատավարությանը։

1861 թվականի հոկտեմբերի 16-ին դատարանը ամբաստանյալների վերաբերյալ արդարացման վճիռ կայացրեց, որից հետո Կամիլլուն և Աննա Պլասիդոն սկսեցին միասին ապրել։ Նրանք ունեցան երկու երեխա՝ 1863 թվականին Ժորժ Կամիլուին, 1864 թվականին՝ Նունու Պլասիդոյին։

Գրական կարիերա    
Համագործակցել է մի շարք հրատարակչությունների հետ, մասնավորապես՝ «Ժամանակակից Պորտուգալիա և Բրազիլիա» ամսագիրը (1859-1865) և «Պորտու» գրական թերթը (1868), որը պարբերաբար հրատարակվում է O Nacional, O Futuro-ում (Ռիո դա Ժանեյրո), A Esperança - Semanário de Recreio Literário և այլն; թարգմանել է տեքստեր, որոշ աշխատություններում օգնել է Կամիլլուին, նաև նվիրվել է բանաստեղծություններին։ Գրական կարիերայի ընթացքում նա մի քանի անգամ ստորագրել է կեղծանուններով, որոնցից ամենահայտնիներն էին Գաստոն Վիդալ դե Նեգրեյրուշը և Լոպո դե Սոուզան։

Չհրապարակված 
 «Via Dolorosa» (135 телеграмм 6/6/1859-11/9/1860) Дом-Музей Сан-Мигель-де-Ceide

Հրապարակված աշխատանքներ 
 [https://books.google.pt/books?id=Er0GAAAAQAAJ&pg=PR3&hl=pt-PT&source=gbs_selected_pages&cad=3#v=onepage&q&f=false Luz coada por ferros. Escriptos originaes] (Свет напряжён железом. Оригинальные записки). Lisboa, na Typ Universal, 1863.
 Lopo де Соуза Herança de Lágrimas (Наследие слёз). Guimarães, Redacção Vimaranense, 1871.
 Lopo де Соуза, A Promessa (Обещание). Almanaque da Livraria Internacional, Porto, Livr. Internacional, 1873.
 Cartas Inéditas da segunda mulher de Camillo Castello Branco (Неопубликованные письма второй женщины Камилу Каштелу Бранку), Lisboa, 1916.

Ծանոթագրություններ 

Պորտուգալացի կին գրողներ
Պորտուգալացի վիպասաններ