Վերջին վկաները

«Վերջին վկաները», բելառուս գրող, 2015 թվականի գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Սվետլանա Ալեքսիևիչի գեղարվեստական և վավերագրական գիրքը։ Գիրքն առաջին անգամ հրատարակվել է 1985 թվականին՝ «Ոչ մանկական պատմվածքների գիրք» ենթավերնագրով (իսկ ավելի ուշ հրատարակություններում՝ «Սոլո՝ մանկական ձայնի համար» ենթավերնագրով), կազմվել է Հայրենական մեծ պատերազմը վերապրած մարդկանց հիշողություններից՝ շարունակելով «Պատերազմը կնոջ դեմք չունի» գրքով սկսված թեման։ Կազմում է «Ուտոպիայի ձայներ» գեղարվեստական-վավերագրական շարքի երկրորդ մասը։

Ստեղծագործություններ ըստ գրքի 
Գրքի հիման վրա նկարահանվել է  «Պատերազմի երեխաները։ Վերջին վկաները» վավերագրական ֆիլմը, որի ռեժիսորն է Ալեքսեյ Կիտայցևը, իսկ սցենարը գրել է Լյուդմիլա Ռոմանենկոն։ Ֆիլմի ստեղծմանը մասնակցել է նաև Սվետլանա Ալեքսիևիչը (Ստուդիա ՄԲ Գրուպ, Մոսկվա, 2009, 45 րոպե)։ Ֆիլմն արժանացել է «Մարդը և պատերազմը» վավերագրական կինոյի բաց մրցույթի հատուկ մրցանակի (Եկատերինբուրգ, 2011)։

Կոմպոզիտոր Վլադիմիր Մագդալիցը գրել է «Վերջին վկաները» սիմֆոնիա-ռեքվիեմ՝ ստեղծագործություն ասմունքողի, բասի, դաշնամուրի, երգեհոնի, խառը ու մանկական երգչախմբերի և սիմֆոնիկ նվագախմբի համար։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 «Последние свидетели (сто недетских рассказов)» (1978—2004) — полный текст книги на персональном сайте Светланы Алексиевич
 

Սվետլանա Ալեքսիևիչի ստեղծագործություններ
1985 գրքեր