Աննետ Մեսաժե

Աննետ Մեսաժե (, ), ֆրանսիացի նկարչուհի։

Կենսագրություն 
Աննետ Մեսաժեն ծնվել է 1943 թվականին Բերքում, Ֆրանսիա։ 1962-1966 թվականներին սովորել է Փարիզի Դեկորատիվ արվեստի բարձրագույն ազգային դպրոցում (École Nationale Supérieure des Arts Décoratifs), որտեղ ստեղծել է սյուրռեալիստիկական քանդակներ։ 1961 թվականին շահել է միջազգային մրցույթի գրանպրի, որի հովանավորը եղել է Kodak ընկերությունը։ 1964 թվականին Մեսաժեն ճանապարհորդել է Ասիայում, Հոնկոնգում գնել է տեսախցիկ, լուսանկարներ արել Ճապոնիայում, Ֆիլիպիններում, Կամբոջայում, Հնդկաստանում և Իսրայելում։ Հաջորդ տարի այցելել է Նեպալ և Շրի Լանկա, դրանից հետո՝ ԱՄՆ։

1971 թվականին Փարիզի Germain պատկերասրահը հրավիրել է նրան մասնակցելու ցուցահանդեսի, որի թեման կապված էր բրդի հետ։ Մեսաժեն շոուի համար ներկայացրել է սատկած ագռավ, որի համար նա ծածկոց էր գործել։ Այդ աշխատանքը դարձել է «The Boarders» (1971-1972) շարքի սկիզբը, որով նա առաջին անգամ իր քանդակներում սկսել է կիրառել խրտվիլակներ։

1971-1974 թվականներին Մեսաժեն ստեղծել է գրությունների, նկարների և լուսանկարների ալբոմների մի շարք, որոնք կարող էին ցուցադրվել պատկերասրահի պատերին, ինչպես օրինակ՝ «How My Friends Would Do My Portrait» (1972)։ 1973 թվականին «The Bedroom Works/The Studio Works» նկարում Մեսաժեն պատկերել է իր բնակարանը, որը կիսել էր ննջարանի (Մեսաժե-հավաքորդի տարածքը) և ստուդիայի (Մեսաժե-նկարչուհի)։ Այդ կերպարները բազմիցս հանդես են եկել Մեսաժեի արվեստում, դրանց թվում նաև՝ խաբեբա, գործունյա կին, առևտրական՝ նրա աշխատանքներում ավելի լղոզելով իրականության և պատրանքի միջև սահմանները։

1980-ական թվականների վերջերին Մեսաժեն ստեղծել է մի շարք ինստալյացիաներ, ինչպես «Chimaeras»-ը (1982-1984)՝ օգտագործելով գրոտեսկային արարածների և մարմնի այլանդակված մասերից կազմված առօրյա իրերի խոշորամաստշաբ պատկերներ։ Մարդկային մարմնի նրա ուսումնասիրությունը շարունակվել է «My Trophies» (1986-1988) շարքում, որտեղ նա ստեղծել է մարմնի իր սեփական քարտեզը։

«My Works»-ը (1987) Մեսաժեն կրկին կախել է պատկերասրահի պատերին, այս անգամ արդեն դրանք միավորելով պատերին գրված տեքստի միջոցով։ Musée de Grenoble-ում 1989 թվականին հետադարձ ցուցադրության համար նա ստեղծել է «My Little Effigies» (1988) շարքը, որում նա կենդանիների խրտվիլաների վզերից կախել է մարմնի մասերի լուսանկարներ։

2000-ական թվականներին Մեսաժեն ընդլայնել է մարմնի ուսումնասիրությունը և դրա սահմռկեցուցիչ հատվածավորումը. «Jointed/Disjointed»-ը (2001-2002) ներառում է մարդկանց և կենդանիների մասերի խրտվիլակներ, ինչպես նաև հիբրիդային ձևեր՝ կախված առաստաղից։ «Them and Us, Us and Them» (2002) կոթողային ցուցադրության համար նա օգտագործել է թռչունների, մանր կաթնասունների հարյուրավոր խրտվիլակներ՝ ստեղծված հայելային մակերեսի վրա ձեռնոցների տեսքով, տարբեր բարձրություններով կախված առաստաղից։ «Spectres of the Comtesse Hospice»-ում (2004) արհեստական կաշվից ստեղծված հսկայական օրգանները մուգ ցանցի վրա կախված են առաստաղից։

Մեսաժեն մասնակցել է մեծաթիվ խմբային ցուցադրությունների, ներառյալ՝ Փարիզի Բիենալեն (1977), 6 և 11 Դոկումենտը (1977, 2002), Սիդնեյի բիենալեն (1979, 1984, 1990), Վենետիկի բիենալեն (1980, 2003, 2005), Biennale d’Art Contemporain de Lyon (2008)։ 2005 թվականին, ներկայացնելով Ֆրանսիան, արժանացել է Վենետիկի բիենալեի մրցանակին։ 

Ապրում և աշխատում է Մալաքոֆում՝ Փարիզի արվարձանում։

Ստեղծագործություն 
Իր ինստալյացիաներում նկարչուհին օգտագործել է լուսանկարներ, նկարներ, ձեռագործ, ասեղնագործություն, կարուձև և գտած իրեր։

Նրա աշխատանքները հաճախ են պարունակում հատվածներ, օրինակ՝ «My Vows» (շարք, սկսել է 1988 թվականին), որն իր մեջ ներառում է մարմնի մասերի բազմաթիվ փոքր պատկերներ։ Հատվածավորման այս միտումն առկա է նրա ողջ ստեղծագործության մեջ։ Նա հավաքում է ներկերի հետքեր, երեխաների լուսանկարներ և իր սեփական երեխաների նկարները։ Նա գործում է ֆրանսիական առածները և նկարներ անում՝ հենվելով մեդիայում տարածված երջանկության պատկերման վրա։ Այդ շարքերում առանձին տարրեր փոքրիկ կադրերի տեսք ունեն, որոնցով Մեսաժեն զբաղվում է՝ սեռական և ֆիզիկական բռնություն, մարմնի հատույթավորում, մեղք, արտաքին տեսքով տարվածություն, հեքիաթներ, երեխաների, խորհրդանշաններ, խրտվիլակներ, սքողում, աղճատում, կրկնություն։ Նրա աշխատանքները հաճախ են կատարված «կանացի» նյութերով և տեխնիկայով։

Մեսաժեն իր գործունեությունն սկսել է Փարիզում 1968 թվականին ուսանողական հուզումների հետ կապված բուռն շրջանում։ Արմատականության միջավայրում նա բացահայտել է, որ արվեստը կարելի է գտնել փողոցում, և որ այն գոյություն ունի ոչ միայն թանգարանի փակ տարածքում։ Նրա որոշ վաղ աշխատանքներում («Boarders at Rest» (1971-1972)), որում նա զմռսված ագռավներին գործած հանդերձներ է հագցրել, կամ «My Collection of Proverbs»-ում (1974), որն առավելապես կնատյաց արտահայտությունների հավաքածու էր՝ աճապարանքով ասեղնագործված քառակուսի կտորների վրա, օգտագործվել են համեստ նյութեր և մեթոդներ՝ կապված տնայնագործության և «կանացի աշխատանք» համարվողի հետ։

Գրքեր 
 Mes dessins secrets, Bruxelles, mfc-michèle didier, 2011. Edition of 24 numbered and signed copies and 6 artist's proofs. Voir mfc-michèle didier
 Ma collection de champignons bons et de champignons mortels, Bruxelles, mfc-michèle didier, 2011. 
 Mon guide du tricot, Bruxelles, mfc-michèle didier, 2011.

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 
 Fabian Stech, J'ai parlé avec Lavier, Annette Messager, Sylvie Fleury, Hirschhorn, Pierre Huyghe, Delvoye, D.F.G. Hou Hanru, Sophie Calle, Minyg, Sans et Bourriaud. Presses du réel Dijon, 2007.
 Sheryl Conkelton and Carol Eliel, Annette Messager. Los Angeles County Museum of Art & The Museum of Modern Art, New York, 1995.

Արտաքին հղումներ 
 Մեսաժեի աշխատանքները Գուգենհայմի հավաքածուում
 Մեսաժեի աշխատանքները Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանի հավաքածուում
 Ավստրալիայի ազգային պատկերասրահ
 Թեյթ պատկերասրահ
 Marian Goodman պատկերասրահ
 ArtNet
 Իրինա Կուլիկի դասախոսությունը «Գարաժ» թանգարանում

Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ
Ֆրանսիացի կին քանդակագործներ
20-րդ դարի ֆրանսիացի նկարիչներ
Ֆրանսիացի նկարչուհիներ
Ֆրանսիացի ֆեմինիստներ
Ֆրանսիացի քանդակագործներ
Ֆրանսիացի արվեստագետներ
Ֆրանսիացի լուսանկարիչներ