Քրիստոնյաներ

Քրիստոնյաներ, մարդիկ, ովքեր դավանում են քրիստոնեությունը՝ Աբրահամյան մոնոտեիստական կրոնը, որը հիմնված է Հիսուս Քրիստոսի կյանքի և վարդապետության վրա։ «Քրիստոս» և «քրիստոնյա» բառերն առաջացել են կոյնե հունարեն «Χριστός» բառից, որը հին հրեերեն «מָשִׁיחַ» (մեսիա) բառի թարգմանությունն է։

Թեև գոյություն ունեն քրիստոնեության տարբեր մեկնաբանություններ, որոնք երբեմն հակասում են միմյանց, դրանք բոլորը միասնական են այն բանում, որ Հիսուսը յուրահատուկ նշանակություն ունի։

«Քրիստոնյա» տերմինը, որն օգտագործվում է որպես ածական, նկարագրում է այն ամենն, ինչ կապված է քրիստոնեության կամ քրիստոնեական եկեղեցիների հետ, կամ օգտագործվում է «այն ամենն, ինչ ազնիվ, լավ և Քրիստոսի նման է» առասպելական իմաստով։ Այն չի արտահայտում «Քրիստոսից առաջացած» կամ «Քրիստոսի հետ կապված կամ նրան վերաբերվող» նշանակությունը։

Համաձայն 2011 թվականի Փյու հետազոտական կենտրոնի () հարցմանը, 2010 թվականի դրությամբ ամբողջ աշխարհում ապրում էր ավելի քան 2.2 միլիարդ քրիստոնյա այն ժամանակ, երբ 1910 թվականին այդ թիվը կազմում էր մոտ 600 միլիոն։ Այսօր բոլոր քրիստոնյաների մոտ 37%-ն ապրում է Ամերիկայում, մոտ 26%-ը՝ Եվրոպայում, 24%-ը՝ Ենթասահարայում, մոտ 13%-ը՝ Ասիայում և խաղաղօվկիանոսյան շրջանում և 1%-ը՝ Մերձավոր Արևելքում և Հյուսիսային Աֆրիկայում։ Քրիստոնյաները կազմում են բնակչության մեծամասնությունը 158 երկրներում և տարածքներում։ 280 միլիոն քրիստոնյաներ ապրում են որպես փոքրամասնություն։

Ամբողջ աշխարհում բոլոր քրիստոնյաների մոտ կեսը կաթոլիկներ են, իսկ ավելի քան մեկ երրորդը՝ բողոքականներ (37%)։ Ուղղափառ համայնքները կազմում են աշխարհի բոլոր քրիստոնյաների 12%-ը։ Մնացած մարդիկ մտնում են այլ քրիստոնեական խմբերի կազմերի մեջ։ Սպասվում է, որ 2050 թվականին քրիստոնյա բնակչությունը կգերազանցի 3 միլիարդը։ Փյու հետազոտական կենտրոնի 2012 թվականի հարցման համաձայն՝ քրիստոնեությունը 2050 թվականին կմնա աշխարհի խոշորագույն կրոնը, եթե ներկայիս միտումները պահպանվեն։ Քրիստոնյաներն աշխարհի ամենահետապնդվող կրոնական խումբն են, հատկապես Մերձավոր Արևելքում, Հյուսիսային Աֆրիկայում, Արևելյան Ասիայում և Հարավային Ասիայում։

Ստուգաբանություն
Հուներեն «քրիստիանոս» բառը (), որը նշանակում է «Քրիստոսի հետևորդ», առաջացել է «Քրիստոս» բառից (), որը նշանակում է «օծյալ»։ Բառին միացվել է նաև լատիներենից վերցված կողմնակալ վերջավորությունը, որը ցույց է տալիս պատկանելություն, ինչպես օրինակ ստրկատիրության դեպքում։ Հունարեն սեպտուագինտայում «քրիստոս» ձևն օգտագործվել է որպես հին հրեերեն «մեսիա» (מָשִׁיחַ) բառի թարգմանություն, որը նշանակում է «[նա, ով] օծվել է»։ Այլ եվրոպական լեզուներով քրիստոնեական տերմինների համարժեքները նույնպես առաջացել են հունարենից, օրինակ, ֆրանսերեն «Chrétien» և իսպաներեն «Cristiano» բառերը։

«Xian» և «Xtian» անգլալեզու հապավումները (և նմանապես ձևավորված խոսքի այլ մասերը) օգտագործվում են առնվազն 17-րդ դարից. Օքսֆորդի անգլերեն բառարանը ցույց է տալիս «Xtianity»-ի օգտագործումը 1634 թվականին, իսկ «Xian»-ի՝ 1634-1638 թվականների օրագրում։ «Xmas» բառն օգտագործում է նմանատիպ կառուցվածքը։

Վաղ օգտագործում 

Այս տերմինի (կամ այլ լեզուներով դրա հարակից բառեռի) առաջին արձանագրված օգտագործումը պարունակվում է Նոր Կտակարանում՝ Գործք 11-ում այն բանից հետո, երբ Բառնաբասը բերել է Սողոսին (Պողոսին) Անտիոք, որտեղ նրանք մոտ մեկ տարի սովորեցրել են աշակերտներին։ Տեքստում ասվում է. «[...] աշակերտներն առաջին անգամ կոչվել են քրիստոնյաներ Անտիոքում» (Գործք 11.26): Այս տերմինի երկրորդ հիշատակումը տեղի է ունենում Գործք 26-ում, որտեղ Հերովդես Ագրիպպաս II-ը պատասխանել է Պողոս առաքյալին․ «Այդ ժամանակ Ագրիպպասն ասել է Պողոսին․ Դու ինձ գրեթե համոզեցիր քրիստոնյա լինել» (Գործք 26․28)։ Այս տերմինի երրորդ և վերջին հիշատակումը Նոր Կտակարանում պարունակվում է 1 Պետրոս 4-ում, որը կոչ է անում հավատացյալներին․ «Բայց եթե [որևէ մեկը տառապում է] որպես քրիստոնյա, թող չամաչի, այլ փառաբանի Աստծոն դրա համար» (1 Պետրոս 4․16)։

Քենեթ Սեմուել Ուեսթը կարծում է, որ Նոր Կտակարանի բոլոր երեք բնօրինակ հատվածներն արտացոլում են «քրիստոնյա» տերմինի ծաղրալի տարրը՝ Քրիստոսի հետևորդներին նշելու համար, որոնք չեն ճանաչել Հռոմի կայսրին։ Անտիոք քաղաքը, որտեղ ինչ-որ մեկը տվել է նրանց «քրիստոնյաներ» անունը, ունեցել է նմանատիպ մականուններ տալու համբավ։ Սակայն Պետրոսի կողմից այս տերմինի բացահայտ հաստատումը հանգեցրել է այն բանին, որ այն նախընտրվել է «նազարեթցիների» փոխարեն։

Այս տերմինի ոչ քրիստոնեական գրականության մեջ օգտագործման ամենավաղ դեպքերը ներառում են Հովսեփոս Փլավիոսին, որը նշում է․ «քրիստոնյաների ցեղը, որն այդպես է կոչվում նրանից», Պլինիոս Կրտսերը՝ Տրայանոսի հետ նամակագրության մեջ, և Կոռնելիոս Տակիտոսը, որը ստեղծագործում էր 1-ին դարում։

«Տարեգրություններ»-ում () նա հայտնել է, որ «ըստ գռեհիկ անվանման [նրանք] սովորաբար կոչվում էին քրիստոնյաներ», և քրիստոնյաներին անվանել է Ներոնի քավության նոխազ՝ Հռոմի մեծ հրդեհի համար։

Ժամանակակից օգտագործում

Կողմնորոշում 
Այն մարկանց շրջանում, որոնք իրենց կոչում են քրիստոնյա, ամբողջ աշխարհում կարելի է հանդիպել մի շարք համոզմունքների և սովորույթների։ Դավանանքները և աղանդները տարբերվում են «քրիստոնեություն» հասկացության ընդհանուր սահմանումից։ Օրինակ՝ Թիմոթի Բիլը նշում է համոզմունքների հետևյալ անհամապատասխանությունը նրանց շրջանում, որոնք իրենց քրիստոնյաներ են անվանում Միացյալ Նահանգներում․ 
Չնայած այն բանին, որ նրանք բոլորն էլ ունեն քրիստոնեական աստվածաբանության և ավանդույթի իրենց պատմական արմատները, և չնայած նրանց մեծ մասը նույնացվում է որպես քրիստոնյա, շատերը չեն բացահայտում ուրիշներին որպես քրիստոնյաների ավելի լայն կատեգորիայի շրջանակներում։ Բապտիստների և ֆունդամենտալիստների մեծ մասը (քրիստոնեական ֆունդամենտալիզմ), օրինակ՝ քրիստոնեական չէին համարի մորմոնիզմը կամ քրիստոնեական գիտությունը։ Իրականում, ամերիկացիների գրեթե 77 %-ը, որոնք իրենց նույնականացնում են որպես քրիստոնյա, քրիստոնյաների բազմազան բազմակարծություն են, որոնք հեռու են որևէ կոլեկտիվ միասնությունից

Լինդա Վուդհեդը փորձում է քրիստոնյաների հավատքի համար ընդհանուր կապ ստեղծել, նշելով, որ «անկախ այն բանից, թե ինչին կարող են նրանք չհամաձայնել, քրիստոնյաները առնվազն միասնական են այն հարցում, որ ընդունում են, որ Հիսուսը յուրահատուկ նշանակություն ունի»։ Միքայել Մարտինը գնահատել է երեք պատմական քրիստոնեական դավանանքները (Առաքելական դավանանքը, Նիկիական դավանանքը և Աթանեսյան դավանանքը), հաստատելու համար հիմնական քրիստոնեական նախադրյալները, որոնք ներառում են հավատը թեիզմին, Հիսուսի պատմականությունը, մարմնավորումը, փրկությունը Հիսուսի և նրա հավատքի միջոցով՝ որպես բարոյական ընդօրինակման օրինակ։

Եբրայերեն տերմիններ 

Հիսուսի նույնացումը որպես Մեսիահուդայականության կողմից չի ընդունվում։ Եբրայերեն «נוֹצְרִי» («Նոթզրի»՝ Նազարենե) քրիստոնեական տերմինն ի սկզբանե բխում է այն փաստից, որ Հիսուսը եկել է Գալիլեայի Նազարեթ գյուղից, որն այժմ գտնվում է Իսրայելի հյուսիսային հատվածում։ Մեսիական հուդայականության հետևորդները ժամանակակից եբրայերենով կոչվում են որպես «יְהוּדִים מְשִׁיחִיִּים» (Յեհուդիմ Մեշիհի՛իմ՝ «Մեսիական հրեաներ»)։

Արաբական տերմիններ 
Արաբական մշակույթներում քրիստոնյաներին նշելու համար սովորաբար օգտագործվում են երկու բառեր։ Առաջինը «Նաշրանին» է (), որի հոգնակի ձևն է «նաշարա» ()՝ սովորաբար ընկալվում է որպես մարդ, որը հավատում է Հիսուս Նազարեթցուն։ «Մասիխի» () բառը նշանակում է Մեսիայի հետևորդներ։ Տարբերությունն այն է, որ «Նաշրանին» վերաբերում է քրիստոնեական մշակույթի մարդկանց, իսկ «Մասիխին» օգտագործվում է քրիստոնյաների կողմից, որոնք ունեն կրոնական հավատք դեպի Հիսուսը։ Որոշ երկրներում «Նասրանին», որպես կանոն, հիմնականում օգտագործվում է ոչ մուսուլման արևմտյան օտարերկրացիների համար, ինչպիսիք են սպիտակամորթ մարդիկ։

Մեկ այլ արաբական բառ, որը երբեմն օգտագործվում է քրիստոնյաներին բնորոշելու համար, հատկապես քաղաքական համատեքստում՝ «Սալիբի» (խաչակիր), որն առաջացել է «Սալիբ» բառից (խաչ), որը վերաբերում է խաչակիրներին և կարող է բացասական իմաստներ ունենալ։ Այնուամենայնիվ, «Սալիբին» նաև ժամանակակից տերմին է. պատմականորեն մուսուլման գրողները նկարագրել են եվրոպական քրիստոնյա խաչակիրներին «Ալ-Ֆարանժ» կամ «Ալֆրանժ» () և Ֆիրինջիա () արաբերեն բառերով։ Այս բառերն առաջացել են ֆրանկների անունից և կարող են նկատվել «Ալ-Կամիլ ֆի Ալ-Թարիհ» արաբական պատմական տեքստում, որի հեղինակն է Ալի իբն ալ-Աթիրան։

Ասիական տերմիններ 
Պարսկական ամենատարածված բառն այդ հասկացությամբ համար «Մասիհի»-ն է (), որն առաջացել է արաբերենից։ «Նաշրանի»-ն () առաջացել է սիրիերեն «Նազարենե» բառի թարգմանությունից, իսկ «Տարսան»-ը ()՝ միջին պարսկերենի «Տարսագ» բառից, որը նույնպես նշանակում է «Քրիստոնյա» և առաջացել է «տարս» բառից, որն իր հերթին նշանակում է «վախ, հարգանք»։

Հին քրդերեն «ֆելլե» (فەڵە) բառը, որը հաճախ է օգտագործվում էր «քրիստոնյա» իմաստով, ծագել է արմատային բառից, որը նշանակում է «փրկված լինել» կամ «հասնել փրկության»։

Սիրիերեն «Նաշրանի» (Նազարենե) բառը վերաբերում է Հնդկաստանի Քերալայի Սուրբ Թովմասի քրիստոնյաներին։ Հնդկական թերկաղզում, քրիստոնյաներն իրենց կոչում են «Իսայա» (, ) և այս տերմինով հանրայնացնում են իրենց կրոնը։ Դա կապված է այն անվան հետ, որը նրանք Հիսուս են անվանում՝ «Իսա Մասիհ», որն էլ նշանակում է Իսայի հետևորդներ։

Ներկայումս Մալայներն օգտագործում են պորտուգալերեն «Սերանի» բառը, որն առաջացել է արաբերեն «Նաշրանի» բառից, բայց տերմինն այժմ հղում է ժամանակակից Մալայզիայի Քրիսթանգի կրեոլների վրա։ Ինդոնեզիական լեզուներում «Նաշրանի» բառն օգտագործվում է նաև «Քրիստեն» բառի հետ։

Չինարեն «» (պինյին։ ջիդու ցու) բառը նշանակում է «Քրիստոսի հետևորդ»։ Հիմնական երկու տառերը, որոնք հյուսիսչինարենով արտասանվում են որպես «ջիդու», ի սկզբանե օգտագործվել են Քրիստոսի անունը ներկայացնելու համար։ Վիետնամում, երկու նույն տառերը ընթերցվում են որպես «Cơ đốc», իսկ «Քրիստոնեության հետևորդ» իմաստը կրում է «tín đồ Cơ đốc giáo»-ն։

Ճապոնիայում «Կիրիշիտան» տերմինը (գրված է Էդոյի ժամանակաշրջանի փաստաթղթերում որպես , իսկ ժամանակակից ճապոնական պատմություններում՝ որպես ), որն առաջացել է պորտուգալական «քրիստաո» () բառից, վերաբերում է հռոմեական կաթոլիկներին 16-րդ և 17-րդ դարերում, նախքան կրոնն արգելվել է Տոկուգավայի շոգունատի կողմից։ Այսօր քրիստոնյաներին ստանդարտ ճապոներենում անվանում են «Կիրիսուտո-կյոտո» () կամ անգլերենից առաջացած «կուրիսուչան» () տերմինով։

Թայլանդում օգտագործվում է «խոն խրիտ» (คนคริสต์) կամ «չաո խրիտ» (ชาวคริสต์) տերմինները, ինչը նշանակում է «Քրիստոսի էություն/մարդ» կամ «Հիսուսի մարդկային էություն»։ Թայվանական «խրիտ» (คริสต์) բառը վերաբերում է «Քրիստոսին»։

Ռուսական տերմիններ 
Ժամանակակից Արևելյան Եվրոպայի և Կենտրոնական Եվրասիայի տարածաշրջանը (Ռուսաստան, Ուկրաինա և նախկին Խորհրդային միության այլ երկրներ) իր տարածքում ունեն քրիստոնեության և քրիստոնեական համայնքների երկար պատմություն։ Հնում՝ Քրիստոսից հետո առաջին դարերում, երբ այս շրջանը կոչվում էր Սկյութ կամ սկյութների աշխարհագրական տարածք` քրիստոնյաներն արդեն ապրում էին այնտեղ։ Հետագայում տարածաշրջանում հայնտվել են առաջին երկրները, որոնք պաշտոնապես ընդունել են քրիստոնեությունը՝ սկզբում Հայաստանը (301 թվականին) և Վրաստանը (337 թվականին), հետագայում Բուլղարիան (մոտ 864 թվականին) և Մեծ Ռուսական իշխանությունը (Կիևյան Ռուսիա) () (988 թվականին)։

Որոշ շրջաններում մարդկանց տարբերակել են որպես քրիստոնյա () և ռուսներ ()։ Ժամանակի ընթացքում ռուսերեն «крестьяне» (կրիստյանի) տերմինը ձեռք է բերել «քրիստոնեական հավատքի գյուղացիներ» և ավելի ուշ «գյուղացիներ» (շրջանի բնակչության հիմնական մասը) նշանակությունը , իսկ «христиане» (խրիստյանի) տերմինը պահպանել է իր կրոնական իմաստը։ «Русские» տերմինը (ռուսկիյե) սկսել են օգտագործել բազմաբնույթ ռուս ազգի ներկայացուցիչները, որոնք ձևավորվել են ընդհանուր քրիստոնեական հավատքի և լեզվի հիման վրա, ինչն ուժեղ ազդեցություն է ունեցել տարածաշրջանի պատմության և զարգացման վրա։ Տարածաշրջանում «Պրավոսլավական հավատք» տերմինը ( և ուղղափառ հավատք) կամ «ռուսական հավատք» ( և ռուսական հավատք) ամենահին ժամանակներից հայտնի է դարձել որպես սկզբնական «քրիստոնեական հավատ» (христианская, крестьянская вера)։ Նաև որոշ համատեքստերում օգտագործվում էր «կազակ» տերմինը (), որը վերաբերում էր տափաստանային ծագման և ռուսալեզու «ազատ» քրիստոնյաներին։

Այլ ոչ կրոնական օգտագործումներ
Անվանապես «քրիստոնյա» հասարակությունները «քրիստոնյա» բառը դարձրել են քաղաքացիության կամ «մեզ նման մարդկանց» լռելյայն պիտակ։

Այս համատեքստում այլ կրոնական կամ էթնիկական փոքրամասնությունները կարող են օգտագործել «քրիստոնյաներ» կամ «դուք, քրիստոնյաներդ» հասկացությունները որպես տերմին այն հասարակության հիմնական անդամների համար, ովքեր իրենց խմբին չեն պատկանում՝ նույնիսկ ամբողջովին աշխարհիկ (թեև նախկին քրիստոնյա) հասարակության մեջ։

Հասկացողության ծավալի մասին 
Ավետարանը պարունակում է բազմաթիվ արտահայտություններ քրիստոնյա փոքրամասնությունների՝, Քրիստոսի աշակերտների մասին։ Մի խոսքով, աշակերտ է ճանաչվում ոչ թե նա, ով խոսքով է ճանաչում Քրիստոսին, այլ նա, ով կատարում է Երկնային հոր կամքը (Մատ. 12․49, 50)։

Քրիստոնեական դավանանքների ներկայացուցիչների շրջանում տարբեր կարծիքներ կան «ո՞վ կարող է քրիստոնյա համարվել» հարցի շուրջ։ Մասնավորապես, նրանց կատեխիզիսները և հեղինակավոր ներկայացուցիչների կարծիքները կարող են հանգել հետևյալին․

 Կաթոլիկություն։
 Ուղղափառություն։
 Բողոքականություն․ լյութերականություն, յոթերորդ օրվա ադվենտիստներ, հոգեգալստականներ, բապտիզմ։

Ժողովրդագրություն

21-րդ դարի սկզբի դրությամբ՝ քրիստոնեությունն ավելի քան 2․4 միլիարդ հետևորդ ունի։ Նրանց միջին տարիքը կազմում է 30 տարեկան։ Այս հավատի ներկայացուցիչները կազմում են երկրագնդի բնակչության մոտ մեկ երրորդը, ինչը դարձնում է քրիստոնեությունն աշխարհի ամենատարածված կրոնը։ Քրիստոնյաներն արդեն մոտ 100 տարի կազմում են երկրագնդի բնակչության մոտ 33%-ը։ Ամենամեծ քրիստոնեական դավանանքը Հռոմի կաթոլիկ եկեղեցին է, որն ունի 1․3 միլիարդ հետևորդ, որոնք կազմում են բոլոր քրիստոնյաների կեսը։

Քրիստոնեությունը մնում է արևմտյան աշխարհի գերիշխող կրոնը, որտեղ 70% կազմում են քրիստոնյաները։ Համաձայն Փյու հետազոտական կենտրոնի 2012 թվականի հարցմանը՝ եթե ներկայիս միտումները շարունակվեն, քրիստոնեությունը 2050 թվականին դեռ մնալու է աշխարհի ամենախոշոր կրոնը։ 2050 թվականի քրիստոնյա բնակչությունը գերազանցելու 3 միլիարդը։ Մուսուլմանները միջինը 3․1 երեխա ունեն մեկ կնոջ համար՝ ամենաբարձր ցուցանիշը բոլոր կրոնական խմբերի շրջանում, իսկ քրիստոնյաները զբաղեցնում են երկրորդ տեղը՝ ունենալով 2․7 երեխա մեկ կնոջ համար։ Ծնելիության և դավանափոխության բարձր ցուցանիշները նշվել են որպես քրիստոնյա բնակչության աճի պատճառ։ 2015 թվականի հետազոտությունը պարզել է, որ մոտ 10․2 միլիոն մուսուլմաններ քրիստոնյա են դարձել։ Քրիստոնեությունն աճում է Աֆրիկայում, Ասիայում, մուսուլմանական աշխարհում և Օվկիանիայում։

Սոցիոտնտեսություն 
2015 թվականին անցկացված հետազոտության համաձայն՝ քրիստոնյաները տիրապետում են հարստության առավելագույն մասին (ընդհանուր համաշխարհային հարստության 55%-ին), նրանց հաջորդում են մուսուլմանները (5․8%), հինդուիստները (3․3%) և հրեաները (1․1%): Նույն հետազոտության ընթացքում պարզվել է, որ անկրոնության կամ այլ կրոնների հետևորդներին է պատկանում ընդհանուր համաշխարհային հարստության 34․8%-ը։ Նոր աշխարհի հարստություն () անկուսակցական հետազոտական ընկերության կողմից անցկացված հետազոտությունը ցույց է տվել, որ աշխարհում 13․1 միլիոն միլիոնատերերի 56․2% քրիստոնյաներ են եղել։

2016 թվականին ամբողջ աշխարհում կրոնին և կրթությանը նվիրված Փյու կենտրոնի հետազոտությունը ցույց է տվել, որ քրիստոնյաներն աշխարհի առավել կրթված կրոնական խմբերի շարքում երկրորդ հորիզոնականն են զբաղեցնում՝ առաջին հորիզոնականը զիջելով հրեաներին, որոնց միջին կրթությունը 9.3 տարի է կազմում։ Իսկ քրիստոնյաների շրջանում դպրոցական ուսուցման ամենաբարձր ցուցանիշը հայտնաբերվել է Գերմանիայում (13․6), Նոր Զելանդիայում (13․5) և Էստոնիայում (13․1): Նաև պարզվել է, որ քրիստոնյաներն ունեն երկրորդ ամենամեծ թվով շրջանավարտների և ասպիրանտների դիպլոմները, իսկ բացարձակ թվերով նրանք զբաղեցնում են առաջին հորիզոնականը (220 միլիոն)։ Տարբեր քրիստոնեական համայնքների միջև Սինգապուրը բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում բարձրագույն կրթություն ստացած քրիստոնյաների թվով գերազանցում է մյուս երկրներին (67%), նրանց հաջորդում են Իսրայելի (63%) և Վրաստանի քրիստոնյաները (57%)։

Հետազոտության համաձայն՝ Հյուսիսային Ամերիկայում, Եվրոպայում, Մերձավոր Արևելքում, Հյուսիսային Աֆրիկայում և Ասիախաղաղօվկիանոսյան տարածաշրջանում քրիստոնյաները կրթված են, քանի որ աշխարհի բազմաթիվ համալսարաններ կառուցվել են պատմական քրիստոնեական եկեղեցիների կողմից, ի լրումն պատմական վկայությունների, որ «քրիստոնյա վանականները գրադարաններ են կառուցել նաև այն օրերին, երբ դեռևս չեն եղել տպագրական մեքենաներ, և պահպանել են լատիներեն, հունարեն և արաբերեն լեզուներով ստեղծված կարևոր վաղ նամակները»։ Նույն հետազոտության համաձայն, քրիստոնյաները կրթության մակարդակում գենդերային հավասարության զգալի մասնաբաժին ունեն, և այս հետազոտությունը ենթադրում է, որ պատճառներից մեկը բողոքական բարեփոխիչների խրախուսումն է կանանց կրթությանը նպաստելու համար, ինչը հանգեցրել է բողոքական համայնքներում կանանց շրջանում անգրագիտության վերացմանը։

Հետապնդում 
Քրիստոնյաները աշխարհի ամենահետաքրքիր կրոնական խումբն են, հատկապես Մերձավոր Արևելքում, Հյուսիսային Աֆրիկայում, Հարավային և Արևելյան Ասիայում։

2017 թվականին, ըստ Open Doors-ի տվյալների, տարեկան շուրջ 260 միլիոն քրիստոնյաներ ենթարկվում են «բարձր, շատ բարձր կամ ծայրահեղ հետապնդումների», ընդ որում Հյուսիսային Կորեան համարվում է քրիստոնյաների համար ամենավտանգավոր երկիրը։

2019 թվականին Միացյալ Թագավորության արտաքին գործերի և համագործակցության նախարարության (FCO) պետական քարտուղարի կողմից պատրաստված զեկույցում քրիստոնյաների գլոբալ հետապնդումների հետաքննության համար հայտնաբերվել է, որ հետապնդումներն ուժեղացել են և ամենաբարձրն են Մերձավոր Արևելքում, Հյուսիսային Աֆրիկայում, Հնդկաստանում, Չինաստանում, Հյուսիսային Կորեայում և Լատինական Ամերիկայում և, որ այն գլոբալ բնույթ է կրում և չի սահմանափակվում իսլամական պետություններով։ Այս հետազոտությունը ցույց է տվել, որ ամբողջ աշխարհում հալածվող հավատացյալների մոտ 80 %-ը քրիստոնյաներ են։

Տես նաև 
 Եկեղեցի
 Հիսուս
 Մուսուլմաններ

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
Ստուգաբանություն
  նաև հասանելի է  (որից մեջբերվում են էջերի համարները)
 

Քրիստոնեություն
Քրիստոնյաներ
Քրիստոնեական տերմիններ
Կրոնական տերմինաբանություն