Վասիլի Դյուբին

Վասիլի Վլասովիչ Դյուբին (, ), խորհրդային գրող, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1935)։Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Արևելյան ռազմաճակատի («Հայրենական մեծ պատերազմ», 1941-1945) գործողությունների մասնակից, ունի մարտական հինգ պարգև։ 1920-1930 թվականներին ապրել և աշխատել է Դոնում։

Կյանք և ստեղծագործություն 
Ծնվել է 1902 թվականին Դոնեցկի օկրուգի Լիխոյ գյուղում (այժմ՝ Ռոստովի մարզի Կրասնի Սուլինի շրջանում), կազակական աղքատ ընտանիքում։ Վասիլի Դյուբինն ասում էր.

Վասիլի Վլասովիչ Դյուբինն ավարտել է եկեղեցական-ծխական դպրոցը, կռանահար է աշխատել գյուղի դարբնոցում, այնուհետև՝ Լիխայա երկաթուղային կայարանում։ 1918 թվականին Նովոչերկասկում ավարտել է տարեկան միջնակարգ դասընթացները։ Ծառայել է Կարմիր բանակում, որտեղ ավարտել է Կովկասյան ռազմաճակատի քաղաքական բաժնին կից ուսուցչական դասընթացները։ Զորացրվել է և ընդունվել Ռոստովի թատերական դպրոց։ Դոնի Ռոստովում այցելել է պրոլետարական գրողների ընկերություն, որտեղ ընդգրկված էին Ալեքսանդր Ֆադեևը, Վլադիմիր Ստավսկին, Ա. Կիրշոնը։ Իր առաջին պատմվածքը՝ «Լեմեշոկը», հրապարակել է 1928 թվականին երկրամասային «Սովետսկի պախար» թերթում։

1929 թվականին վերադարձել է հայրենի Լիխոյ գյուղ։ Այդ ժամանակ աշխատել է «Անդրփրփրալիքային երկիր» վեպի վրա, որը լույս է տեսել 1931 թվականին Մոսկվայի «Ֆեդերացիա» հրատարակչությունում։ Վեպն ունեցել է մեծ հաջողություն և ընդգրկվել երկրի միջնակարգ դպրոցների ուսումնական ծրագրում։ Շուտով լույս է տեսել նրա «Մահվանն ընդառաջ» վիպակը։

1933 թվականին Վասիլի Վլասովիչը համագործակցել է «Կոլխոզնիկ» ամսագրի հետ, որը ղեկավարում էր նրա ուսուցիչ Մաքսիմ Գորկին։ Դյուբինը գրել է «Անկա» վեպ-եռերգությունը, նրա «Բրոնզե գերանդի» առաջին գիրքը լույս է տեսել 1933 թվականին, իսկ 1960-ական թվականներին լույս են տեսել «Փոթորիկ» և «Ուռկանանավերը հեռանում են ծովը»։

1935 թվականից ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ է։ Գերմանա-խորհրդային պատերազմի սկսվելուց առաջ նա գրել է «Ժողովրդի ընտրյալները» (1938), «Կամրադ» (1940), «Ընկերներ» (1941) վիպակները։

Դյուբինը Երկրորդ աշխարհամարտի մասնակից է, վիրավորվել է, անցել է դժվարին ռազմաճակատային ճանապարհ` Վոլգայից մինչև Բեռլին, ունի հինգ մարտական պարգև։

Պատերազմի ավարտից հետո վերադարձել է Դոն՝ հայրենի գյուղ, գրել և հրատարակել է նոր ստեղծագործություններ՝ «Ժենյա» (1947) վիպակը և «Կոլտնտեսության գյուղատնտեսը» (1948)։

1949 թվականին Դյուբինը բնակության է տեղափոխվել Քիշնև, որտեղ լույս են տեսել նրա երկու վիպակները, ավարտվին է հասցվել «Անդրփրփրալիքային երկիր» վեպը։

Հայրենի Դոնի երկրամասը գրողը չէր մոռանում, հաճախ այցելում էր Լիխոյի գյուղը։

Վասիլի Վլասովիչ Դյուբինը մահացել է 1974 թվականին Քիշնևում։ Լիխոյի միջնակարգ դպրոցի թանգարանում կազմակերպվել է գրող Վ. Վ. Դյուբինի ցուցադրությունը։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Дюбин Василий Власович
 РГБ. Дюбин, Василий Власович. Избранники народа
 РГБ. Дюбин, Василий Власович. Женя
 Донской временник. Василий Дюбин
 Дюбин Василий Власович, писатель, член Союза писателей СССР

Գրականություն 
 Мякинченко, В. Писатель Василий Дюбин //Земля Сулинская: время и лица
/В.А. Мякинченко. – Красный Сулин: Сулинполиграфсервис, 2005. – с. 193-194
 Дюбин, В. Библиографическая справка. /В.В. Дюбин //Серебряные ключи. - Кишинев. - с.597-598
 Мякинченко, В. Василий Дюбин /В.А. Мякинченко //Криница. - 2002. - №2
 Мякинченко, В. Дюбин В.В. /В.А. Мякинченко //Словарь-справочник. - Красный Сулин, 2002. - с.39
 Паско, С. Василий Дюбин /С. Пасько //Днестр. - 1961. - №12. - с.108-111

ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Խորհրդային գրողներ
Վիքիպեդիա:Վիքիտվյալների արժեքների վերաձևակերպմամբ հոդվածներ
Կարմիր աստղի շքանշանի ասպետներ
Անձինք այբբենական կարգով
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ