Էդվին Քեմերեր

Էդվին Ուոլթեր Քեմերեր (, ), ամերիկացի տնտեսագետ, Փրինսթոնի համալսարանի վաստակավոր պրոֆեսոր, 1926 թվականին Ամերիկյան տնտեսական ասոցիացիայի նախագահ, հայտնի է որպես «Դրամական դոկտոր»։

Կենսագրություն 
Էդվինը ծնվել է 1875 թվականի հունիսի 29-ին, Փենսիլվանիա նահանգի Սքրանթոն քաղաքում։ Էդվինն ուներ երեք կրտսեր եղբայր՝ Ֆրանկը, Ռոյը և Արթուրը և մեկ քույր՝ Ջեսսին։ 1890 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է 16 մղոն հյուսիս՝ Ֆակտորիվիլ։ Էդվինը հաճախել է Կիստոունի ակադեմիայի մասնավոր դպրոց}։

1899 թվականին Կեմմերերը գերազանցությամբ ավարտել է արվեստի բակալավրի կոչումը՝ Ուեսլեյան համալսարանի պրոֆեսոր Ուիլարդ Քլարկ Ֆիշերի ղեկավարությամբ և եղել է Ֆի Բետա Կապա և Դելտա Կապա Էփսիլյոն ընկերությունների անդամ։ 1903 թվականին նա ստացել է իր դոկտորական կոչումը Կոռնելի համալսարանում՝ պրոֆեսոր Ջերեմի Ջենքսի ղեկավարությամբ։ 1926 թվականին դարձել է իրավագիտության դոկտոր։

Դասախոսական գործունեությունը սկսել է Կոռնելի համալսարանում՝ 1899-1901 թվականներին լինելով տնտեսագիտության և ֆինանսների ամբիոնի աշխատակից, 1901-1903 թվականներին՝ Պերդյու համալսարանի տնտեսագիտության և պատմության դասախոս։ 1906 թվականից Կոռնելի համալսարանում եղել է պրոֆեսորի օգնական, դասավանդելով բանկային գործ, ԱՄՆ տնտեսության և ֆինանսական պատմության հիմունքներ։ 1909 թվականից Կոռնելի համալսարանում եղել է տնտեսագիտության և ֆինանսների պրոֆեսոր, իսկ 1912 թվականից՝ Փրինսթոնի համալսարանում տնտեսագիտության և ֆինանսների պրոֆեսոր, 1928 թվականից՝ Ուոքերի անվան միջազգային ֆինանսների ամբիոնի պրոֆեսոր և 1928-1943 թվականներին՝ Փրինսթոնի համալսարանի Միջազգային ֆինանսների բաժնի տնօրեն։ 1943 թվականից Փրինսթոնի համալսարանի վաստակավոր պրոֆեսոր է։

Իր «Դրամական և վարկային գործիքները և դրանց կապն ընդհանուր գնի հետ» ատենախոսության շնորհիվ 1903 թվականին Ֆիլիպինների նահանգապետ Ուիլյամ Տաֆտի կողմից նշանակվել է Ֆիլիպինների Ամերիկյան հանձնաժողովի ֆինանսական խորհրդատու։ 1904-1906 թվականներին եղել է Ֆիլիպինների արժույթների բաժնի պետը, որտեղ մշակել է օրինագծերի պլան, որն ապահովում է ոսկու ստանդարտի համակարգը, փոստային-խնայողական համակարգի կազմակերպումը և երկրում գյուղատնտեսական բանկի ստեղծումը։ 1917 թվականին եղել է Մեքսիկայի կառավարության խորհրդականը, իսկ 1919 թվականին՝ Գվատեմալայի կառավարության խորհրդականը, 1923 թվականին և 1930 թվականին՝ Կոլումբիայի, 1925 թվականին՝ Չիլիի, 1926 թվականին՝ Լեհաստանի, 1926-1927 թվականներին՝ Էկվադորի, 1927 թվականին՝ Բոլիվիայի, 1929 թվականին՝ Չինաստանի, 1931 թվականին՝ Պերուի, ինչի շնորհիվ ստացել է «Դրամական դոկտոր» մականունը։ 1934 թվականին նշանակվել է Հայնս Կեմմերերի հանձնաժողովի համանախագահ, որը ստեղծվել է Թուրքիայում բարեփոխումներ իրականացնելու համար։ 1922 թվականին Կեմմերերը ծառայել է որպես Հարավային Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների առևտրի հարցերով հանձնակատար։ 1924-1925 թվականներին եղել է Դաուեսի կոմիտեի անդամ՝ որպես արժութային և բանկային գործի փորձագետ, պատրաստել է գերմանական Ռեյխսբանկի վերակազմավորման և գերմանական արժույթի կայունացման ծրագիր։

Քեմերերը 1903 թվականից եղել է Աերիկյան տնտեսական ասոցիացիայի անդամ, իսկ 1926 թվականին՝ նախագահ, 1907-1910 թվականներին Economic Bulletin ամսագրի գլխավոր խմբագիրը, 1911-1913 թվականներին՝ The American Economic Review նոր անվանումով ամսագրի խմբագրական խորհրդի անդամ, 1936-1945 թվականներին՝ դրամավարկային քաղաքականության հարցերով Տնտեսագետների ազգային կոմիտեի նախագահ, Ամերիկյան վիճակագրական ասոցիացիայի անդամ և փոխնախագահ, Ամերիկյան արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամ, Ամերիկյան փիլիսոփայական ընկերության անդամ, Միջազգային հարաբերությունների խորհրդի անդամ, Ուեսլեյան համալսարանի և Սքրանթոն-Քիստոուն քոլեջի հոգաբարձու և Թուրքիայում Ռոբերտ քոլեջի անդամ։

Քեմերերը 1933 թվականին Օգլթորփի համալսարանից, 1933 թվականին Ռատգերսի համալսարանից, 1926 թվականին Ուեսլեյան համալսարանից, 1928 թվականին Օքսիդենտալ քոլեջից, 1935 թվականին Կոլումբիայի համալսարանից, 1927 թվականին Էկվադորի Կենտրոնական համալսարանից ստացել է պատվավոր կոչումներ։ «1916 թվականի Փրինսթոնի դասի» պատվավոր անդամ է։

Կեմմերերը մահացել է 1945 թվականի դեկտեմբերի 16-ին 70 տարեկան հասակում։

Ընտանիք 
Քեմերերն ամուսնացել է 1901 թվականի դեկտեմբերի 24-ին Ռեյչել Դիկելի հետ։ Նրանք ունեցել են որդի՝ Դոնալդ Լորենցոն և դուստր՝ Ռութ Կ. Դորֆ Կեմմերերը։

Մատենագրություն 
 Kemmerer E.W. Report on the Advisability of Establishing a Government Agricultural Bank in the Philippines, 1906
 Kemmerer E.W. Report on the Agricultural Bank of Egypt. 1906.
 Kemmerer E.W. Money and Credit Instruments in Their Relation to General Prices, 1907.
 Kemmerer E.W. Seasonal Variations in the Relative Demand for Money and Capital in the United States (in report of National Monetaiy Commission), 1910
 Kemmerer E.W. Modern Currency Reforms, 1916
 Kemmerer E.W. The United States Postal Savings System. 1917.
 Kemmerer E.W. The ABC of the Federal Reserve System, 1918
 Kemmerer E.W. Six Lectures on the Federal Reserve System. 1920.
 Kemmerer E.W. High Prices and Deflation. 1920.
 Kemmerer E.W. Kemmerer on Money, 1934
 Kemmerer E.W. Money: The Principles of Money and Their Exemplification in Outstanding Chapters of Monetary History, 1935
 Kemmerer E.W. Inflation and Revolution; Mexico’s Experience of 1912—1917. 1940.
 Kemmerer E.W. The ABC of Inflation, 1942
 Kemmerer E.W. Gold and the Gold Standard, 1944.

Ծանոթագրություններ 

Ամերիկացի տնտեսագետներ
Փրինսթոնի համալսարանի շրջանավարտներ
Ամերիկացի ֆինանսիստներ
Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ