Իգոր Վերնիկ

Իգոր Էմիլևիչ Վերնիկ (, ), թատրոնի և կինոյի ռուս դերասան, հեռուստապրոդյուսեր, հեռուստա- և ռադիոհաղորդավար, երգիչ և կինոկոմպոզիտոր։ Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ  (2016)։

Биография 
Իգոր Վերնիկը ծնվել է 1963 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Մոսկվայում։ 

1984 թվականին ավարտել է ՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիան (Իվան Տարխանովի կուրս)։

1986 թվականին դարձել է Մոսկվայի Անտոն Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնի դերասան։

Հեռուստատեսությունում սկսել է աշխատել 1992 թվականին։ Տարբեր տարիների վարել է  «Рек-тайм», «Աշխարհի քաղաքների գիշերային կյանքը» (), «Շաբաթ երեկոն աստղի հետ» (), «Золотая фишка», «Բարի առավոտ» () և մի շարք այլ հաղորդումներ։ 2000 թվականից մինչև 2001 թվականը վարել է «Յոթերորդ զգայարան» (ռուս․՝ «Седьмое чувство») հաղորդումը  ОРТ ալիքով (ներկայում՝ «Առաջին ալիք»)։

Բազմիցս հրավիրվել է ՈՒՀԱ բարձրագույն լիգայի ժյուրի, ինը անգամ եղել է ՈՒՀԱ «Голосящий КиВиН» փառատոնի ժյուրիի անդամ (2000, 2001, 2003, 2005, 2006, 2008, 2010, 2013, 2014)։

Մասնակցել է «Առաջին ալիքի» «Սառցե դարաշրջան» (ռուս․՝ «Ледниковый период») հեռուստահաղորդմանն Ալբենա Դենկովայի հետ։

2000 թվականից մինչև 2009 թվականն ամուսնացած է եղել Մարիա Վերնիկի հետ։ 1999 թվականի նոյեմբերի 30-ին ծնվել է որդին՝ Գրիգորի Վերնիկը։

Եկատերինա Կիրիլչևայի հետ վարել է «Бигабум» հեռուստահաղորդումը ТНТ ալիքով։

Յուլյա Կովալչուկի հետ միասին վարել է «Ռոսիա 1» ալիքի «Один в один!» հաղորդման 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ եթերաշրջանները։ 2019 թվականի փետրվարից սկսել է վարել հինգերորդ եթերաշրջանն Ալեքսանդր Օլեշկոյի հետ։

«Культура» ալիքով եղբոր հետ միասին վարել է «2Верник2» հաղորդումը։

2012 թվականին որդու հետ վարել է «Школа музыки» հաղորդան առաջին եթերաշրջանը «Ю» ալիքով։

Ընտանիք 
 Հայրը՝ Էմիլ Վերնիկ (ծնվ.՝ 4 սեպտեմբերի, 1924), Համամիութենական ռադիոյի գրական հեռարձակման ռեժիսոր, Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստ,
 Մայրը՝ Աննա Պավլովնա Վերնիկ  (18 օգոստոսի, 1927 – 10 հունիսի, 2009), կրթությամբ իրավաբան, Մոսկվայի Պրոկոֆևի անվան երաժշտական դպրոցի մանկավարժ, ամուսնացել են 1957 թվականի մայիսի 2-ին,
 Եղբայրը (մոր կողմից)՝ Ռոստիսլավ Միխայլովիչ Դուբինսկի (ծնվ.՝ 15 հուլիսի, 1954), դերասան, արտ-մենեջեր, կոնֆերանսիե, միջոցառումների կազմակերպիչ,
 Զարմիկ՝ Բորիս Դուբինսկի (ծնվ.՝ 31 դեկտեմբերի, 1985), մարզական մենեջեր,
 Եղբայր՝ Վադիմ Էմիլևիչ Վերնիկ (ծնվ.՝ 11 հոկտեմբերի, 1963), լրագրող, թատերագետ, «OK!» ամսագրի գլխավոր խմբագիր 2012 թվականի հունվարի 27-ից։  1985 թվականին ավարտել է ԳԻՏԻՍ-ի թատերագիտական ֆակուլտետը, աշխատել է որպես «Московский комсомолец» թերթի գրականության ու արվեստի բաժնի թղթակից, «Неделя» շաբաթաթերթի գրականության ու արվեստի բաժնի թաղթակից և լրագրող, 1993 թվականին սկսել է աշխատել ռադիոյում և հեռուստատեսությունում, երկար ժամանակ եղել է «Культура» ալիքի «Кто там…» հաղորդման հեղինակ և վարող։ 2019 թվականի նոյեմբերին դարձել է Մոսկվայի Անտոն Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավարի տեղակալ։

Անձնական կյանք 
Առաջին կինը (1985-1986)՝ Մարգարիտա, օտար լեզուների ֆակուլտետի շրջանավարտ, արտագաղթել է Իսրայե
 Երկրորդ կինը՝ Մարիա Յարոսլավովնա Վերնիկ (օրիորդական ազգանունը՝ Կազակովա, ծնվ.՝ 7 հունվարի, 1977, ամուսնացած են եղել 1999 թվականից մինչև 2009 թվականը), լրագրող,  Hello, Tatler և Harper’s Bazaar ամսագրերի նախկին խմբագիր, կոկոսի ջրի առևտրով զբաղվող «Cocoyoyo» ընկերության սեփականատեր, ավարտել է Մոսկվայի հումանիտար ակադեմիան, 2010 թվականի մայիսին ունեցել է դուստր՝ Վերոնիկան,
 Որդին՝ Գրիգորի Վերնիկ (ծնվ.՝ 30 նոյեմբերի, 1999), հեռուստահաղորդավար, դերասան, ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի ուսանող (Եվգենի Պիսարևի կուրս)։

Քաղաքական գործունեություն 
 2012 փետրվարի 9-ին պաշտոնապես գրանցվել է որպես ՌԴ նախագահի թեկնածու Միխայիլ Պրոխորովի վստահված անձ։
 2016 հունվարին մասնակցել է ի աջակցություն Ռամզան Քադիրովի անցկացված ֆլեշմոբի։
 2018 թվականին եղել է Մոսկվայի քաղաքապետի թեկնածու Սերգեյ Սոբյանինի վստահված անձ։

Հասարակական գործունեություն 
2008 թվականին հիմնադրված «Արտիստ» արվեստի գործիչների աջակցության բարեգործական հիմնադրամի հիմնադիրն է։

Ճանաչում և պարգևներ 
 Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ (2016)
 Չեչենական հանրապետության վաստակավոր արտիստ (2013)
 Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ (1999)

Ֆիլմագրություն

Դերեր կինոյում 
 1986 – Սպիտակ ձին իմ ցավը չէ ()
 1986 – Յագուար () – Կավա, կուրսանտ
 1990 – Կատաղած ավտոբուսը () – Իսրայելի ՆԳՆ աշխատակից
 1990 – Սուտենյորի որս () – Օլեգ Մալով, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ
 1992 – Գորյաչևն ու ուրիշները () – Վիկտոր
 1993 – Պառակտում () – բունդական Լիբեր
 1994 – Лимита
 1994 – Վարպետը և Մարգարիտան (ֆիլմ, 1994) () – Հուդա'
 1994 – Ցավ պատճառիր ինձ () – Դիմա, գործարար, վարձու մարդասպան 1995 – На углу, у Патриарших… – Արտյոմ, ավազակախմբի գլխավոր 1995 – Գիր ու ղուշ () – Ֆելիքս, Բարմակով, մեծահարուստ 1997 – Բուրատինոյի նորագույն արկածները () – Պինոկկիո 1998 – Չեխով և Կ° () – բժիշկ Ֆիտյուև, Միլկինի ընկերը 1998 – 8 ½ $ – Բոբա, Ստեպանի թիկնապահը 2001 – Սեր.ru () – Մաքս, փաստաբան 2001 – «Կայսրության» տերը ()
 2002 – Ընկնել վերև ()
 2002 – Ջոկեր () – Շպրիխ 2002 – Գլխավոր դերեր () – պրդյուսեր Մելենցով 2002 – Տղամարդու աշխատանք 2 () – Ֆեոդորով 2002 – Թատերական ակադեմիա ()
 2004 – Դաժանների ժամանակը () – Իգոր Անոխին 2004 – На углу, у Патриарших 4 – Արտյոմ 2005 – Բալզակյան հասակ, կամ Բոլոր տղամարդիկ․․․ () – Պավել 2005 – Կյանքը որսի դաշտ է ()
 2005 – Խաբեբաները () – Խարչենկո, օրենքով գող 2006 – 9 ամիս () – Վոլոդյա, Մարինայի ամուսինը 2006 – Վայրենիները () – Մուրզյա 2006 – Կինոփառատոն () – Ռիչարդ Դիրկ 2006 – Կապիտանի երեխաները () – Օլեգ Նեսգովորով 2006 – Վախի հոգեվարք ()
 2006 – Տապ () – կինոստուդիայի աշխատակից 2006 – Վերելակ () – Գրիգորի, ջութակահար 2006 – Ծաղիկներ Ձյունե թագուհու համար () – Սերգեյ Պալեխով 2007 – Տղամարդկային ինտուիցիա () – Կիրիլ 2007 – Բոլորովին աննկատելի () – Ստանիսլավ Բոգատով, խմբագիր 2007 – 40 – Իգոր, լրագրող 2007 – Երկպառակության վիլլա, կամ Արևի խավարման պարը ()
 2007 – 12 – արծաթե ակնոցով վկա 2007 – Միայնակ Ամանորի գիշերը ()
 2007 – Կանանց ընկերություն () – Սերգեյ 2008 – Սիրո սրտագրություն () – Եվգենի Պրոխանով 2008 – Հայրիկի աղջիկները () – կամեո (114 սերիա)
 2008 – Մեծ տարբերություն () – Օլեգ 2009 – Հետքեր ավազի վրա ()
 2009 – Ժուրով () – մայոր Մոգիլատով 2009 – Սողում է օձը ()
 2010 – Տղամարդն իմ գլխում () – Յուրի 2010 –  Սերը մենակ չի գալիս () – Օլեգ Բլինով
 2010 – Սերը մեծ քաղաքում 2 () – ատամնաբուժարանի տնօրեն
 2010 – Բումերանգ անցյալից ()
 2010 – Ամեն ինչ կարգին է, մայրի՛կ () – Օլեգ 2010 – Իսկ երջանկությունն ինչ-որ տեղ մոտ է () – Օլեգ 2011 – Քիմիկոսը () – առևտրական գնացքում 2011 – Бомбила – գործարար Արսենի Բալաբանով 2011 – Ժառանգորդուհին () – Սիդոր Սեմյոնովիչ Պետրով, մեծահարուստ 2011 – Դասախոսը () – Կլաուս Գրոս 2011 – Հետ դեպի երջանկությունը, կամ Ով կգտնի Կապույտ թռչունը () – Ֆիլիպ Ռեմբո 2011 – Խե մարդիկ () – կամեո 2012 – Дальнобойщики 3 – Իվան Ալեքսեևիչ Շուբին, Իվանի նախկին շեֆը (3 սերիա)
 2012 – Ակամա մայր () – Իգոր
 2012 – Սպիտակ գվարդիա () – ունտեր սպա Շչուր, զրահամեքենայի վարորդ
 2012 – Սպիտակ արաբ, կամ Ինտիմ պատմություններ իմ հարևանների մասին () – Լեոնիդ
 2012 – Այ քեզ Կառլսոն () – Մանչուկի հայրը
 2012 – Մայրեր () – Ալեքսանդր Եվգենևիչ, շատ կարևոր մարդ Մոսկվայից (նովել «Հաղորդավարուհին»)
 2012 – Օդնոկլասնիկի.ռու՝ սեղմիր հաջողության կոճակը () – բնակարան վաճառող
 2012 – Միայնակ գայլ () – անտունների առաջնորդ (Եգոր Կրեստովսկի / Եգոր Պավլով) 2012 – Լյուդմիլա () – ավազակ «Կոմար» 2013 – Գործընթաց () – փաստաբան Վադիմ Յուրևիչ Մախնովսկի 2013 – Վերջին Մոհիկյանը () – կամեո (3 սերիա)
 2013 – Կկու () – մայոր 2013 – Ուշացած զղջում () – հոգեվերլուծող Մաքսիմ Պերմինով
 2014 – Չեմպիոնները () – Վիկտոր Իվանովիչ, մարզական պաշտոնյա
 2014 – Անիրական սեր ()
 2014 – Кураж – Ալեքսանդր Սերգեևիչ, կոմպոզիտոր
 2014 – Ընտանիք ԶԴ () – Արտյոմ Դեմիդով
 2014 – Խոհանոց () – Գերման Միխայլովիչ Լանդ, «Claude Monet»-ի նոր շեֆ-խոհարարը
 2015 – Ընտրյալը () – Ալեքսեյ
 2016 – Ֆիզկուլտուրայի ուսուցիչը () – «Տարվա ուսուցիչ» մրցույթի եզրափակչի վարող (կամեո)
 2016 – Գիշերային պահակներ () – Լեշի
 2016 – Ամեն ինչ տղամարդկանց մասին () – Էդիկ, զբոսաշրջային ֆիրմայի ղեկավար
 2016 – Փենսիլվանիա () – Էդուարդ Կոզլով
 2016 – Держи удар, детка! – Պավել Գենադևիչ
 2017 – Տղամարդկանց դաժան աշխարհը () – Վորոնով
 2017 – Առասպելներ () – շոումեն Իգոր
 2018 – Բոնուս () – Բիգ Բրո, ռեփ-ստուդիայի ղեկավար
 2018 – Առաջին պատահածի հետ () –  Հենրիխ Պլատոնովիչ, մեկենաս
 2019 – Բզեզներ () – Վլադիմիր Մարչենկո (ներդրող)
 2019 – Ավելի՛ խորը () – խորհրդական մշակույթի հարցերով
 2020 – Ցոյ () — Յուրի Ռայզեն, Վիկտոր Ցոյի պրոդյուսերը
 2020 – Комета Галлея – Գրիշա
 2020 — Беезумие — Իգոր
 2020 – Խաղ հանուն փրկության () – կամեո
 2020 – Խելացնոր () – Արտյոմ
 2021 – Մեծահարուստի կինը () – Իգոր
 2022 – Վոլանդ () – Ժորժ Բենգալսկի

Հեռուստաներկայացում
 1987 – Մեգրեն նախարարի մոտ () – Լյապուանտ

Մուլտֆիլմերի հնչյունավորում 
 1990 – Ինչո՞ւ հավերը չեն կտցում փողերը ()
 1992—1994 – Կապիտան Պրոնին () – կապիտան Պրոնին
 1992 – Մառախուղ Լոնդոնից () – Մառախուղ Լոնդոնից
 1992 – Պիպա գորտը () – որսորդ
 2015 – Սավվա։ Մարտիկի սիրտը () – Շանտագար

Կրկնօրինակում 
 2018 – Սուպերընտանիքը 2 () – Լյուցիուս Բեստ / Ֆրեոն

Հեռուստատեսություն 
 1992-1996 – «Рек-тайм» (РТР), հաղորդավար
 1993-1994 – «Проще простого» (МТК), հաղորդավար
 1993-1997 – «Ночная жизнь городов мира» (1-й канал Останкино, РТР), հաղորդավար
 1994-2013 – КВН. Высшая лига (Первый канал), ժյուրիի անդամ
 1996-1997 – «Субботний вечер со звездой» (РТР), հաղորդավար
 1999 – «Век № 20. Наша версия» (ТВ-6), կադրից դուրս ձայն
 2000—2001 – «Седьмое чувство» (ОРТ), պրոդյուսեր, հաղորդավար
 2001—2002 – «Золотая фишка» (ТВЦ), հաղորդավար
 2002—2004 – «Доброе утро» (ОРТ / Первый канал), հաղորդավար
 2005 – «Для тебя» (НТВ), հաղորդավար
 2007 – «Ретромания» (РЕН ТВ), հաղորդավար
 2010—2011 – «Տրամադրություն» (, ТВЦ), հաղորդավար
 2011 – «Бигабум» (ТНТ), հաղորդավար
 2012—2013 – «Երաժշտության դպրոց» (, Ю, Муз-ТВ), հաղորդավար
 2013 – «Хочу V ВИА Гру» (НТВ), ժյուրիի անդամ
 2014—2016, 2019 – «Один в один» (Ռոսիա 1), հաղորդավար
 2014 – «Хочу к Меладзе» (НТВ), հաղորդավար
 2016—2017 – «Субботний вечер» (Ռոսիա 1), հաղորդավար («պրոդյուսերի» դերը)
 2017 թվականից – «2 Верник 2» (Россия-К), հաղորդավար
 2018—2019 – «Слава Богу, ты пришёл!» (СТС), հաղորդավար

Նկարահանվել է նաև հեռոիստատեսային գովազդում։

Ռադիո 
 1998-1999 — «Կապիտոնի դուստրը» մոնոռադիոներկայացում, բեմադրող, հնչյունավորում
 2006 թվականից — «Театральная среда братьев Верников» (Կուլտուրա), հաղորդավար

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Игорь Верник в программе «Встречи на Моховой» («Петербург — Пятый канал», 31 января 2009 года)
 Интервью Игоря Верника журналу Sex and the City
 Интервью Игоря Верника mignews.com