Մարկո Մինգետի

Մարկո Մինգետի (, ), իտալացի պետական և  քաղաքական գործիչ, տնտեսագետ, գրող և լրագրող, Իտալիայի 5-րդ վարչապետ։

Կենսագրություն 
Մարկո Մինգետին ծնվել է Բոլոնիա քաղաքում, իր հարազատ քաղաքում ձեռք է բերել ժողովրդական լրագրողի համբավ։

1847 թվականին Հռոմի Պապ Պիոս IX-ը նրան անդամագրել է «Consultà» պետական խորհրդում, որտեղ նա աշխատել է կարդինալ Անտոնելլի աշխատակազմում, սակայն քիչ ժամանակ անց ամբողջ անձնակազմը հրաժարական է տվել։

Այնուհետև Մինգետին ընտրվել է Հռոմի խորհրդի դեպուտատ, պատերազմի ժամանակ վայր է դրել իր լիազորությունները անցնելով զինվորական ծառայության։

1859 թվականին Կամիլլո Բենսո Կավուրի կողմից նշանակվել է Իտալիայի արտաքին գործերի նախարարության գլխավոր քարտուղար։

Վիլլաֆրանկյան հրադադարից հետո հրաժարական է տվել (Կավուրի հետ միասին) և մեկնել է Բոլոնիա, որտեղ մասնակցել է Պեմոնտին միանալուն նվիրված շարժմանը, իսկ միանալուց հետո արդեն գնացել է Թուրին որպես հարազատ քաղաքի դեպուտատ։

1860 թվականին կրկին պաշտոն է ստանում Կավուրի աշխատակազմում, վերջինիս մահից հետո շարունակում է պաշտոնավարել Բետտինո Ռիկասոլի վարչապետ եղած ժամանակ, ապա Լուիջի Կառլո Ֆարինիի թիմում աշխատել է որպես ֆինանսիստ, իսկ Ֆարինիի հրաժարականից հետո արդեն ձևավորում է նախարարների իր կաբինետը։ 

Շարունակելով Ֆրանսիայի հետ քաղաքական մերձեցումը, Մինգետին պայմանագիր է ստորագրում, համաձայն որի Ֆրանիսան պարտավորվում է մաքրել Հռոմը, իսկ Իտալիան ընդմիշտ  հրաժարվի քաղաքիցմ մայրաքաղաքը Թուրինից տեղափոխելով Ֆլորենցիա։ Պայմանագիրը սակայն առաջացրել է մեծամասշտաբ դժգոհություններ, ինչի արդյունքում 1864 թվականին Մինգետիի քաղաքական թիմը քաղաքական անկում է ապրել և նրա կաբինետը լուծարվել է։

Հետագայում Մարկո Մինգետին Լուիջի Ֆեդերիկո Մենաբրեաի վարչապետ եղած ժամանակ  նշանակվել է գյուղատնտեսության նախարար։

1870 թվականից մինչև 1873 թվականը եղել է Իտալիայի դեսպանը Ավստրիայում։

Մինգետին համարվում է նաև Իտալիայի լավագույն հռետորներից մեկը։ Մահացել է 1886 թվականին Հռոմում։ 

1895 թվականի սեպտեմբերի 8-ին Մինգետիի պատվին Հռոմում հուշարձան է տեղադրվել։

Գրականություն 
 1859 — «Della economia pubblica е delle sue attinenze colla morale e col diritto» (Ֆլորենցիա, հր. 1868),
 1862 — «De l’organisation administrative du royaume d’Italie» (թարգմանություն իտալերենից, Փարիզ);
 1866 — «Saggio di provvedimenti di finanza» (Ֆլորենցիա),
 1872 — «Opuscoli letterari ed economici» (Ֆլորենցիա),
 1877 — «Le donne italiane nelle belli arti al secolo XV e XVI» (Ֆլորենցիա),
 1878 — «Stato e chiesa» (Միլան, ֆրանսերեն թարգմանություն, 1881),
 1886
  — «L’avvenire della religione» (Милан),
  — «Il cittadino e lo stato» (Милан).

 Մարկո Մինգետիի ելույթները նրա մահից հետո հավաքագրվել են Հռոմում (1888—90); նույն տարիներին հրատարակվել է նաև նրա հուշերը «I miei ricor d i» (Թուրին, 1888)։

Ծանոթագրություններ 

Իտալիայի վարչապետներ
Իտալիայի քաղաքական գործիչներ
Շվեդիայի գիտությունների թագավորական ակադեմիայի անդամներ
Իտալիայի պետական գործիչներ
Իտալացի գրողներ
Իտալացի լրագրողներ
Իտալացի տնտեսագետներ