Վիկտոր Բուլատով

Վիկտոր Գենադևիչ Բուլատով (, ), խորհրդային և ռուս ֆուտբոլիստ, կիսապաշտպան, կարիերայի ավարտից հետո՝ մարզիչ։

Կենսագրություն

Ակումբային կարիերա 
Ֆուտբոլ սկսել է խաղալ Չելյաբինսկի մանկական թիմում՝ «Վասխոդ» սպորտային ակումբում, առաջին մարզիչն եղել է Վ․ Ն․ Պերմյանկովը։ Կալինինգրադում մեկ մրցաշրջան խաղալուց հետո տեղափոխվել է Մոսկովայի սպորտային ինտերնատ։ 1988 թվականին ՌԽՖՍՀ-ի հավաքականի կազմում դարձել է Նիժնի Նովգորոդում անցկացվող ԽՍՀՄ-ի ժողովուրդների սպարտակիադայի չեմպիոն։ 1990 թվականին խաղացել է Աստրախանի «Վոլգարադ»-ում։

1992-93 մրցաշրջանում մինի-ֆուտբոլ է խաղացել Չելյաբինսկի «Ֆենիքս»-ի կազմում, և ակումբի կազմում դարձել է Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։

1993 թվականին «Վոլգոր» ֆուտբոլային ակումբի մարզչի՝ Վլադիմիր Յուլիգինի հետ տեղափոխվել է Բուլղարիայի «Դիմիտրոգրադ» ակումբ։ 1994 թվականին իր պրոֆեսիոնալ նորամուտն է նշելՌուսաստանի Պրեմիեր Լիգայի Ստավրապոլի «Դինամո»-ի կազմում։ 1995-1997 թվականներին խաղացել է Սամարայի «Կռիլյա Սովետով»-ի կազմում։ 1998 թվականին դարձել է «Տորպեդո»-ի լավագույն ռմբարկու։ Դրանից հետո նրան հրավիրել են Մոսկովայի «Սպարտակ», որի կազմում նա դարձել է երկրի եռակի չեմպիոն։

2007 թվականին խաղացել է Ղազախստանի «Աստանա» ակումբում<ref>Булатов переходит в «Астану»  // Goal.com, 14 июля 2007</small></ref>։ 2008 թվականին խաղում էր Ռուսաստանի առաջին լիգայի «ՍԿԱ-Էներգիա»-ում (Խաբարովսկ)՝ կատարելով նաև մարզչի պարտականությունները։ 2008 թվականի հունիսի վերջում որոշել է վերջացնել ֆուտբոլիստի կարիերան և հեռացել է «ՍԿԱ-Էներգիա» ակումբից։ 2009 թվականի հունվարին սկսել է սովորել ՄԲԴ-ում (Մարզիչների բարձրագույն դպրոց)։

2009 թվականի հունիսի 4-ին հայտավորվել է որպես Մոսկվայի «Տորպեդո» ակումբի միջին գծի խաղացող, որը հանդես է եկել Ռուսաստանի սիրողական ֆուտբոլային ակումբների առաջնությունում։

Մարզչական կարիերա 
2009 թվականի հուլիսի կեսերին հայտարարվել է, որ Բուլատովը մտել է Նովոռոսիյսկի «Չերնոմորեց» մարզչական շտաբ։

2009 թվականի նոյեմբերի 11-ին գլխավոր մարզիչ է նշանակվել Սմոլենսկի «Դենեպր»-ում երկրորդ դիվիզիոնից («Կենտրոն» գոտի)։ Այդ պաշտոնում փոխարինել է Արմեն Ադամյանին։ 2012 թվականի հունիսի 5-ին Բուլատովը լքել է «Դենեպր»-ը՝ սեփական դիմումի համաձայն աշխատանքից ազատվելու դիմում գրելով։ Դիմումի պատճառն է դարձել ղեկավարության՝ հատկապես Լև Պլատոնովի հետ ունեցած տարաձայնությունները։ Նրա ղեկավարության ժամանակ՝ 2011-12 մրցաշրջանում, «Դենեպր»-ը գրավել է Ռուսաստանի առաջնությունում իր պատմության մեջ ամենաբարձր դիրքը (չորրորդ տեղ)։ Սմոլենսկի «Դենեպր»-ից ազատվելուց հետո դարձել է «Խիմկի»-ի գլխավոր մարզչի օգնական։

2012 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Բուլատովը դարձել է Պենզայի «Զենիթ»-ի գլխավոր մարզիչ։

2014 թվականից Տուլայի երիտասարդական «Արսենալ»-ի գլխավոր մարզիչն է։ 2015 թվականի հուլիսի 15-ին նշանակվել է «Արսենալ»-ի գլխավոր մարզիչ՝ Մոսկվայի «Սպարտակ» տեղափոխված Դմիտրի Անատոլիևիչի փոխարեն։ 2016 թվականի փետրվարին հեռացվել է պաշտոնից, թեև Տուլայի խաղացողները այդ ժամանակ երրորդ տեղը Ռուսաստանի առաջին դիվիզիոնի մրցաշարային աղյուսակում։

2016 թվականի մայիսի 5-ից մինչև 2017 թվականի հուլիսի 1-ը գլխավորել է Մոսկովայի «Տորպեդո» ակումբը («Կենտրոն» գոտի ՊՖԼ առաջնություն)։ 2018 թվականի հունվարից մինչև ապրիլ մարզել է Պեսչանոկոպսկոյեի «Չայկա» ֆուտբոլային ակումբը («Հարավ» գոտի ՊՖԼ)։

2018 թվականի մայիսին դարձել է Մոսկվայի «Սպարտակ-2»-ի գլխավոր մարզիչ։ 2020 թվականի հունվարի 11-ին Լեոնիդ Ֆեդունը նրան պաշտոնանկ է արել․ վերջինս որոշել է «Սպարտակ-2»-ի գլխավոր մաիզիչ նշանակել Ռոման Պիլիչուկին, սակայն պաշտոնանկության մասին լուրը իմացել է ակումբի գլխավոր տնօրենից՝ Թոմաս Ցորնից, քանի որ Ֆեդունը Մոսկվայում չի եղել։ Բուլատովի խոսքով՝ նա չէր սպասում իրադարձությաունների այդպիսի զարգացման։ «Սպարտակ-2»-ի հետ Բուլատովը անհաջողության է մատնվել 63 խաղում՝ ունենալուվ ընդամենը 18 հաղթանակ (28,6% հաղթանակ), ակումբի պատմությամ մեջ դա վատագույն արդյունքն էր․ հեռացման պահին ակումբը գտնվում էր Ֆուտբոլի ազգային լիգայից դուրս մնալու եզրին։ Ինքը՝ Բուլատովը, բացատրում էր, որ «Սպարտակ-2»-ը ամենաերիտասարդ ակումբն է լիգայում և նրա խաղացողների միջին տարիքը 19,6 է՝ կազմի հաճախակի փոփոխությամբ։

2020 թվականի փետրվարի 5-ին նշանակված է եղել Սմոլենսկի «Կրասնի» ֆուտբոլային ակումբի գլխավոր մարզիչ, որը 2019 թվականին հաղթել է ֆուտբոլի «Կենտրոն» ֆեդերացիայի երրորդ դիվիզիոնում, իսկ 2020 թվականի ամռանը խաղում էր ՊՖԼ-ում։ 2020 թվականի դեկտեմբերի 3-ին հեռացել է «Կրասնի»-ից․ հեռանալու պատճառը կուտակված պարտքերը և Սմոլենսկի պաշտոնյաների կողմից հաճախակի հակազդեցություներն էին։

Բուլատովը «Նոա Յուրմալա» ակումբը «Նոա» հոլդինգի նոր սեփականատերերի հրավերով պատրաստում էր 2021 մրցաշրջանին, սակայն երբ վերջիններս դուրս են եկել նախագծից, Բուլատովը հեռացել է ակումբից։ 2021 թվականի մայիսի 3-ին ղեկավարել է Ձերժինսկի «Խիմիկ» ֆուտբոլային ակումբը։ 2021 թվականի նոյեմբերի 8-ին լքել է «Խիմիկ»-ը, որպիսի շարունակի կարիերան այլ ակումբում։ 2021 թվականի նոյեմբերի 10-ին ղեկավարել է Հայաստանի «Նոա» ֆուտբոլային ակումբը՝ կնքելով պայմանագիր մինչև 2021-22 մրցաշրջանի ավարտ։ 2022 թվականի մարտին ղեկավարության հետ համատեղ որոշում է կայացրել լքել ակումբը։

2022 թվականի հուլիսի 14-ից «Չելյաբիսկ»-ի գլխավոր մազիչն է։ 2023 թվականի հունիսի 14-ին ղեկավարում է Կիրովի «Դինամո»-ն։

Խաղային վիճակագրություն

Որպես գլխավոր մարզիչ

Նվաճումներ 
Ակումբային

Սպարտակ (Մոսկվա)
 Ռուսաստանի առաջնության հաղթող (3)՝ 1999, 2000, 2001
Տերեկ
 Ռուսաստանի ֆուտբոլի գավաթի գավաթակիր՝ 2003/04

Անհատական
 Ռուսաստանի ֆուտբոլի առաջնության 33 լավագույն խաղացողների ցանկում է (3)՝ № 1 (2000), № 2 (1997, 1999)
 Առաջին ֆուտբոլիստն է, ում հաջողվել է նվաճել Ռուսաստանի բոլոր պրոֆեսիոնալ լիգաների և Երկրի գավաթի ոսկե մեդալները, նաև միակ խաղացողն է Ռուսաստանում, որը մեծ ֆուտբոլից տեղափոխվել է մինի ֆուտբոլ ապա վերադարձել է հետ։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ