Թոմաս Շեդվել

Թոմաս Շեդվել (, ), անգլիացի բանաստեղծ, գրող, դրամատուրգ։ 1689 թվականից նա ուներ ցմահ բանաստեղծ -դափնեկրի կոչում՝ պալատական ​​բանաստեղծի կոչում, որը հաստատվել էր անգլիական միապետի կողմից և ավանդաբար պարտավոր էր հիշարժան համարներով պատասխանել թագավորական ընտանիքի և պետության կյանքի իրադարձություններին։

Կենսագրություն 
Կրթություն ստացել է Քեմբրիջի համալսարանի Բյուրի Սենթ Էդմունդսի դպրոցում և Կայուս քոլեջում, որը ընդունվել է 1656 թվականին։ Ավարտելուց հետո նա սկսել է աշխատել Լոնդոնի Միջին տաճարի դատարանում։

Ստեղծագործություն 
1668 թվականին նա գրել է Կորուստ սիրահարները կամ Անկատարողները արձակ կատակերգությունը, որը հիմնված էր Մոլիերի Ձանձրացողները   պիեսի վրա։ Նա ընդօրինակաել էր Բեն Ջոնսոնի ոճը։ Իր կատակերգությունում Շադվելը բեմ է դուրս բերել երկու գլխավոր հերոսների։ Նրանցից մեկը պարոնն է Դրական է ամեն ինչում, մյուսը՝ Աննկատ անձնավորություն։ Առաջինը ներկայացված է այնքան խորապես դրական ամեն ինչում, որ նա չի կարող իրեն թույլ տալ սխալներ, նույնիսկ ամենափոքրը, երկրորդը՝ «Իզուր բանաստեղծ, որը միշտ շեղում է մարդկանց գործից պոեզիայի վերաբերյալ ոչ պատշաճ փաստարկներով»։ 1669 թվականին նա հրատարակել է Արքայական հովիվը պիեսը, 1671 թվականին՝ Կատակերգներ և սերը դեպի մթնշաղը կամ աստղագուշակ վանականը կատակերգությունները։ Թոմաս Շադվելիի լավագույն աշխատանքը համարվում է 1672 թվական Էփսոմ Ուելս  և 1688 թվական Էլզայի երիտասարդ ազնվականը  պիեսները։ Հայտնի է որպես Ջոն Դրայդենի կողմից որպես երգիծանքի թիրախ ընտրվելու համար, ի պատասխան արհամարհական արատավոր զրպարտության Ջոն Բեյզայի մեդալի։ Երբ Դրայդենին զրկեցին իր քաղաքական համոզմունքների համար բանաստեղծի դափնեկրի կոչումից, 1689 թվականին Թոմաս Շադվելին շնորհվեց այդ կոչումը։ Դրայդեն երգիծաբան Մակ Ֆլեկնո բանաստեղծությունը երկար տարիների մարտերի արդյունք էր։ Անձնական միավորներն այստեղ միահյուսված են ժամանակի գրական պայքարների հետ։ Դրայդենը և Շադվելը տպագրության մեջ են հայտնվել երկար տարիներ՝ միմյանց հետ վիճելով դրամատիկական արվեստի որոշակի հարցերի շուրջ։ Մտքերի փոխանակումը նախաձեռնել է Թոմաս Շադվելը՝ 1668 թվական Զայրացած սիրահարներ կատակերգության ներածության մեջ։ Այստեղ նա ծաղրում էր հերոսական պիեսները, որոնք, նրա կարծիքով, սեր ու պատիվ են բարձրացնում այնքան «ծիծաղելի բարձունքների» վրա, որ ներկայացումը դառնում է բուռլեսկ։ Նա հիանում է Բեն Ջոնսոնի կատակերգություններով և մերժում է այն գրողների (առաջին հերթին ՝ Ջոն Դրայդենի) գործերը, ովքեր հայտարարում էին, որ Բեն Ջոնսոնը գրում է նույնիսկ իր լավագույն պիեսները առանց խելքի։ Նկատելով, որ Մոլիերի սյուժեն որոշ չափով օգտագործվել է Զայրացած սիրահարների ստեղծման ժամանակ, Շեդվելը, այնուամենայնիվ, զայրացավ նրա վրա, որը, նրա կարծիքով, ուղղակի գրագողություն էր անում։

:

Ընտրված աշխատանքներ 
 1669 թվական, Արքայական հովիվուհին  
 1671 թվական, Հումորիստ  
 1672 թվական, Խղճուկը 
 1675 թվական, Հոգեբանություն  
 1676 թվական, Ազատությունը  
 1676 թվական, Վիրտուոզը  
 1678 թվական, Աթենքի մարդասեր Թիմոնի պատմությունը  
 1679 թվական, Մի ճշմարիտ այրի  
 1680 թվական,  
 1682 թվական, 
 1689 թվական,  
 1690 թվական, Սիրահար բիգոտը  
 1691 թվական,  
 1693 թվական, Կամավորները կամ Ստոկհոբերները

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 
 
 

Անգլիացի բանաստեղծներ
17-րդ դարի գրողներ
Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ
Անգլիացի գրողներ
Անգլիացի դրամատուրգներ
Բանաստեղծներ այբբենական կարգով