Էմիլ Կոլ

Էմիլ Կոլ (, ծննդյան անուն՝ Էմիլ Էժեն Ժան Լուի Կուրտե (), ), ֆրանսիացի նկարիչ, մուլտիպլիկատոր, ֆիլմի ռեժիսոր, սցենարիստ, օպերատոր։ Դրամատուրգիայի և մուլտիպլիկացիայի պատմության մեջ հիշվել է որպես գրաֆիկ անիմացիայի ստեղծող։

Կենսագրություն 
Կոլն ամբողջ մանկությունն անցկացրել է Լիլի արվարձանում, սովորել է մի ոսկերչի և աճպարարի մոտ։ Հետաքրքրվելով նկարչությամբ՝ աշակերտել է այն ժամանակ ամենահայտնի ծաղրանկարիչներից մեկին՝ Անդրե Ժիլին (), որն աշխատել է «Լուսին» () և «Խավարում» () ամսագրերի համար։

Աշխատելով իր ուսուցչի ոճով՝ Էմիլ Կոլը դարձել է բավականին հայտնի ծաղրանկարիչ։ Համագործակցել է «Նոր լուսին» () և «Ժամանակակիցները» () ամսագրերի հետ՝ միաժամանակ աշխատելով որպես լուսանկարիչ։

1900 թվականից հետո համագործակցել է հումորային ամսագրերի և ալմանախների հետ, օրինակ՝ «Սև կատու» () ամսագրի, որտեղ նկարել է մուլտհերոսի մի շարք կատակերգական արկածներ, որոնք մոտ են եղել լուբոկի և կոմիքսների ավանդույթներին։ Այս շարքերից մեկում նա պատկերել է աշխատողներին, որոնք հատակը փորել են հսկա գայլիկոնով։

«Gaumont» ամսագրի սցենարիստներն օգտագործել են նրա գաղափարը, ինչից հետո Կոլը բողոքով դիմել է Լեոն Գոմոնտին, որն էլ նրան աշխատանքի է ընդունել որպես սցենարիստ։ Իր ռեժիսորական գործունեությունը սկսել է՝ նկարահանելով կասկադյորական ֆիլմեր․ այդ ժանրով աշխատել է նաև Ֆեյլադը։ Դեռևս 1908 թվականի մարտին Էմիլ Կոլը հաջողության է հասել՝ նկարահանելով «Դդումների հետապնդում» ֆիլմը։

Նույն 1908 թվականին կադր առ կադր մեթոդով գծանկարներ նկարահանելով՝ նա ստեղծել է առաջին գրաֆիկական մուլտֆիլմը աշխարհում։ Իսկ նրա կարևոր հայտնագործություններից երկուսը` շարժման և նկարահանման յուրաքանչյուր փուլի համար առանձին գծանկար անելն ու ուղղահայաց տեղադրված տեսախցիկով նկարելը, մինչ օրս մնացել են գրաֆիկական անիմացիայի աշխատանքի հիմնական սկզբունքները։

1908 թվականի օգոստոսի 17-ին տեղի է ունեցել անիմացիոն ֆիլմերի նրա առաջին ցուցադրությունը Փարիզի «Ժիմնազ» թատրոնի էկրանին։ Դա «Ֆանտաստիկ մղձավանջ» () ֆիլմն է եղել։ «Fantoche» () բառը, որը վերցված է իտալերենից (), նշանակում է տիկնիկ։ Դա Էմիլ Կոլի առաջին մշտական ​​կերպարն է եղել։

Կոլն ինքն է նկարել իր նկարները՝ կադր առ կադր, իսկ ժապավենը՝ ընդամենը 36 մետր երկարությամբ, պարունակել է 2000 կադր։ Էմիլ Կոլը նաև առաջինն է եղել, ով կիրառել է իրերը կենդանացնելու տեխնիկան։ Նա այդ տեխնիկան օգտագործել է «Կենդանի խաղեր» գործում (թեմա, որին նա մի քանի անգամ է անդրադարձել), ինչպես նաև «Կենդանի թերթ», «Փոքր Ֆաուստ» գործերում։ Նա համադրել է բնական առարկան գծագրված կերպարի հետ, իսկ անիմացիաների մեջ օգտագործել է նաև լուսանկարչություն։ 1909-1910 թվականներին Էմիլ Կոլը Gaumont ընկերության համար ստեղծել է հնարքներ, որոնցում նա հիմնականում օգտագործել է հակառակ կամ կադր առ կադր նկարահանում։

1910 թվականի վերջին Ֆերդինանդ Զեկկան հրավիրել է Կոլին պրոդյուսեր Պաթեի արվեստանոցում աշխատելու։ Կոլի ստեղծագործության այս շրջանին են պատկանել «Գրոտեսկների թանգարանը», «Մի կտոր թղթի արկածները» և «Ուղեղների ուղղիչը»․ հայեցակարգով վերջին գործը նման է «Ուրախ մանրէներ» աշխատանքին։

1912 թվականին Կոլը «Էկլիպս» ընկերության համար վերանկարահանել է իր նախորդ նկարներից մի քանիսը։

1913 թվականին նրան հրավիրել են «Էկլեր», և արդեն լինելով այդ ընկերության աշխատակից՝ Կոլը մեկնել է Միացյալ Նահանգներ, որտեղ աշխատել է «Էկլեր» ընկերության Ֆորտ Լիի (Նյու Ջերսի) մասնաճյուղում։ Էմիլ Կոլը Միացյալ Նահանգներում թողարկել է «Snookums» սերիալը՝ նկարիչ Մաքմանուսի կողմից ստեղծված կերպարի արկածը։

Նա վերադարձել է Ֆրանսիա Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեին։ 1917-1918 թվականներին ստեղծել է երեք ավազակների մասին հինգ ֆիլմերից բաղկացած «Նիկելապատ ոտքերի արկածները» շարքը։

Ամբողջական ֆիլմագրությունը ներառել է ավելի քան երեք հարյուր ֆիլմ, սակայն դրանց կեսից ավելին այսօր անվերադարձ կորել է։

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Կոլն ապրել է աղքատների կացարանում։ 1938 թվականի հունվարին մահացել է դժբախտ պատահարի հետևանքով։

Ֆիլմագրություն 

 1908 թվական․ «Դդումների հետապնդում»
 1908 թվական․ «Ֆանտաստիկ մղձավանջ» / Fantasmagorie
 1908 թվական․ «Դրամա տիկնիկների մոտ»
 1908 թվական․ «Կենդանացած լուցկիներ»
 1908 թվական․ «Լռության հյուրանոցը»
 1908 թվական․ «Զինվորիկը, որը աստված է դառնալու»
 1909 թվական․ «Փոխակերպումներ»
 1909 թվական․ «Վազող լամպը»
 1909 թվական․ «Ուրախ մանրէներ»
 1908 թվական․ «Ժամանակակից դպրոց»
 1910 թվական․ «Գրոտեսկների թանգարանը»
 1910 թվական․ «Ուղեղների ուղղիչը»
 1910 թվական․ «Հերկուլեսի 12 քաջագործությունները»
 1910 թվական․ «Փոքր Ֆաուստը»
 1910 թվական․ «Երգ սրճարանում մի տղայի մասին»
 1910 թվական․ «Նկարիչ-նեոիմպրեսիոնիստ»
 1911 թվական․ «Մի կտոր թղթի արկածները»
 1911 թվական․ «Ոգիների վրեժը»
 1912 թվական․ «Կենդանացած խաղալիքները»
 1913 թվական․ «Սնուկումս» (Snookums)
 1917 թվական․ «Նիկելապատ ոտքերի արկածները»
 1921 թվական․ «Ֆանտոշի տունը»

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումեր 

 Ասենին Ս․Վ․ «Էկրանի կախարդները» Պիոներները 3d-master.org

Նկարիչներ ըստ նկարչական ուղղության
Ամառային երիտասարդական վիքիճամբարի հոդվածներ