Լատվիայի պատմության ազգային թանգարան

Լատվիայի պատմության ազգային թանգարան (), թանգարան Ռիգայում, որի ցուցադրությունը նվիրված է Լատվիայի պատմությանը։

Պատմություն 
Ռիգայի լատվիական համայնքի ստեղծվելուց մեկ տարի անց՝ 1868 թվականին, համայնքի գիտական հանձնաժողովն սկսել է նյութեր հավաքել լատվիական ազգային թանգարանի համար։ Սրանից առաջ գոյություն ունեցած թանգարաններն ունեցել են գերմանական կողմնորոշում։ 1869 թվականը համարվում է թանգարանի հիմնադրման տարեթիվը։

Առաջին ցուցադրության ստեղծման համար ընդունվում էին հնագիտական, ազգագրական, դրամագիտական հավաքածուներ, նյութեր աշխարհագրության, կենդանաբանության և բուսաբանության մասին։ Ազգագրական բնույթի առաջին ժամանակավոր ցուցադրությունը հաջողվել է հավաքել արդեն 1890 թվականին։

Թանգարանի զարգացման նոր խթան է տրվել 1896 թվականին, երբ Ռիգայում Համառուսական տասներորդ հնագիտական վեհաժողովի նախօրեին Լատվիայի տարբեր շրջաններում անցկացված տասը ազգագրական գիտարշավների արդյունքում հավաքվել է շուրջ 6000 թանգարանային ցուցանմուշ։

1903 թվականին թանգարանի համար ձեռք է բերվել Պաուլուչի փողոցի  (այժմ՝ Մերկելի փողոց) վրա գտնվող շենքը։ 1905 թվականին տեղի է ունեցել թանգարանի բացումը։

1914 թվականին հասարակության կողմից հավաքված միջոցներով սկսվել է թանգարանային հատուկ շենքի շինարարությունը։ Շինարարությունն ընդհատվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ և արդյունքում չի ավարտվել։

1920 թվականին թանգարանը տարածք է ստացել Ռիգայի դղյակում, իսկ 1924 թվականին ձեռք է բերել պետական կարգավիճակ և անվանվել Պետական պատմական թանգարան։ 1939 թվականին թանգարանի ֆոնդը կազմել է 150 000 միավոր։

Լատվիայի պետական կարգավիճակի բազմակի փոփոխությունների ժամանակ՝ 1940-1944 թվականներին, թանգարանը շարունակել է աշխատել։ 1944 թվականին գերմանա-ֆաշիստական զորքերի նահանջի ժամանակ թանգարանի թանկարժեք ցուցանմուշները տեղափոխվել են Գերմանիա, բայց հավաքածուն հաջողվել է ամբողջությամբ վերադարձնել Լատվիա թանգարանի Ազգագրական բաժնի աշխատակցուհի Մերիի Գրինբերգիի ջանքերի շնորհիվ, որն ուղեկցել է հավաքածուն դեպի Գերմանիա։

Լատվիական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունում թանգարանը մի քանի անգամ փոխել է անվանումը՝ կոչվելով Լատվիական ԽՍՀ-ի կենտրոնական պետական պատմական թանգարան (1944), Լատվիական ԽՍՀ-ի պատմական թանգարան (1956), Լատվիայի պատմության թանգարան (1989)։

1989 թվականին թանգարանի հավաքածուներն ունեին 571 000 միավոր։

2005 թվականի սեպտեմբերի մեկից սկսած թանգարանը կոչվում է Լատվիայի պատմության ազգային թանգարան։

2010 թվականի հունվարին թանգարանին է միացվել Լատվիայի նախագահ Կարլիս Ուլմանիսի նախկին ամառային նստավայրը (Ադոլֆ ֆոն Բինգերի կալվածքն արդյունքում դարձել է Լատվիայի «Dauderi» մշակույթի թանգարան).

2013 թվականի հունիսի 20-ի հրդեհից հետո Ռիգայի դղյակի տարածքում թանգարանը փակ է եղել այցելուների համար։

2014 թվականին թանգարանի ցուցադրությունը մասամբ տեղափոխվել է նոր շենք՝ Բրիվիբաս փողոցի 32-րդ տուն։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Pribalt.info /Թանգարաններ և ցուցադրություններ/Լատվիայի պատմության թանգարան
 Լատվիայի պատմության ազգային թանգարան

Թանգարաններ այբբենական կարգով
Լատվիայի թանգարաններ
1869 հիմնադրված թանգարաններ