Ռոն Չեռնոու

Ռոնալդ Չեռնոու (;, ) ամերիկացի գրող, լրագրող, հայտնի պատմաբան և կենսագիր։ Հեղինակել է պատմական գեղարվեստական վեպեր։

2011 թվականին Չեռնոուն արժանացել է Պուլիցերյան մրցանակի կենսագրության համար և 2011 թվականին՝ Ամերիկյան պատմության գրքի մրցանակի իր «Վաշինգտոն. մի կյանք» գրքի (2010 թվական) համար։ Նա նաև արժանացել է Ազգային գրքի մրցանակի ոչ գեղարվեստական ​​գրքի համար, որը գրվել է 1990 թվականին և կրում է «Մորգանի տունը. ամերիկյան բանկային դինաստիա և ժամանակակից ֆինանսների աճ» անվանումը։ Նրա՝ Ալեքսանդր Համիլթոնի (2004) և Ջոն Դ. Ռոքֆելլերի (1998) կենսագրությունները երկուսն էլ առաջադրվել են Ազգային գրքի քննադատների շրջանակի մրցանակներում, մինչդեռ առաջինը ոգեշնչվել է հանրահայտ Համիլթոնի մյուզիքլից, որի համար Չերնոն աշխատել է որպես պատմական խորհրդատու։ Մեկ այլ գիրք՝ «Վարբուրգները. նշանավոր հրեական ընտանիքի քսաներորդ դարի ոդիսականը», պարգևատրվել է 1993 թվականին Ջորջ Ս. Էքկլսի մրցանակով։ Որպես ազատ լրագրող՝ նա գրել է ավելի քան վաթսուն հոդված ազգային հրատարակություններում։

Կենսագրություն   
Ռոնալդ Չեռնոուն ծնվել է 1949 թվականի մարտի 3-ին Նյու Յորք նահանգի Բրուքլին քաղաքում։ Նրա հայրը՝ Իսրայելը, եղել է զեղչային խանութի սեփականատեր և ֆոնդային բրոքերային ընկերության հիմնադիր, իսկ մայրը՝ Ռութը, հաշվապահ էր։ Նա Բարտ Չեռնոուի եղբայրն է և Շանդի Չեռնոուի հորեղբայրը։ Չեռնոուին ընտրել են որպես «Հաջողության հասնելու ամենահավանականը մարդը» և դասի նախագահ Ֆորեստ Հիլզի ավագ դպրոցում սովորելու տարիներին, որը նա ավարտեց 1966 թվականին։ 1970 թվականին Չեռնոուն գերազանցությամբ ավարտեց Յեյլի համալսարանը և Քեմբրիջի համալսարանի Պեմբրոք քոլեջը՝ ստանալով անգլերեն գրականության մասնագետի աստիճան։ Նա սկսեց, բայց չավարտեց ասպիրանտուրայի ծրագիրը։ Չեռնոուն ասում է, որ քաղաքականության մեջ ինքը «դժգոհ դեմոկրատ է» և իր կրոնը համարում է «հրեա, թեև դա ավելի շատ խախտում է, քան պահպանվում»։

Նա ամուսնացել է Վալերի Սթերնի հետ 1979 թվականին, որը, սակայն, մահացավ 2006 թվականի հունվարին։ Վալերի Ս. Չեռնոուն Նյու Յորքի տեխնոլոգիական քոլեջի լեզուների և սոցիալական գիտությունների ասիստենտ էր։ 

Ռոն Չեռնոուն ստացել է պատվավոր կոչումներ Լոնգ Այլենդի համալսարանից, Մերիմաունթ Մանհեթեն քոլեջից, Համիլթոն քոլեջից, Վաշինգտոնի քոլեջից և Սքիդմոր քոլեջից։

Մասնագիտական կարիերա 
Չեռնոուն սկսել է իր կարիերան որպես ազատ լրագրող։ Նա գրել է ավելի քան 60 հոդված ազգային թերթերում և ամսագրերում 1973-1982 թվականներին։ 1980-ականների կեսերին նա մի կողմ թողեց իր գրավոր գործունեությունը և սկսեց աշխատել որպես ֆինանսական քաղաքականության ուսումնասիրությունների տնօրեն Քսաներորդ դարի հիմնադրամում, որի գլխավոր մասնաճյուղը գտնվում էր Նյու քաղաքում։ 1986-ին, սակայն, նա լքեց կազմակերպությունը և նորից ներդրեց իր ջանքերը գրելու վրա։ Ի լրումն ոչ գեղարվեստական ​​ստեղծագործությունների և կենսագրություններ, Չեռնոուն շարունակում էր հոդվածներ գրել Նյու Յորք Թայմսում և Wall Street ամսագրում։ Նա նաև մեկնաբանություններ է տվել բիզնեսի, քաղաքականության և ֆինանսների վերաբերյալ ազգային ռադիո և հեռուստատեսային շոուներում՝ միաժամանակ հանդես գալով որպես փորձագետ վավերագրական ֆիլմերում։

Բիզնես և ֆինանսներ

Մորգանի տունը 
1990 թվականին Չեռնոուն հրատարակեց իր առաջին գիրքը՝ «Մորգանի տունը. ամերիկյան բանկային դինաստիան և ժամանակակից ֆինանսների վերելքը», որը ներկայացնում է Ջ․ Պ․ Մորգանի ֆինանսական կայսրության չորս սերունդների պատմությունը։ Նյու Յորք Թայմս ամսագրի գրքի ռեվյուների գրախոսն այսպես է արտահայտվել գրքի վերաբերյալ. «Որպես ֆինանսների, քաղաքականության և ագահության ու փառասիրության աշխարհի դիմանկար Ուոլ Սթրիթում՝ գիրքն ունի էպիկական վեպի շարժում և լարվածություն։ Այն շատ պարզ շրջագայություն է»։  «Մորգանի տունը. ամերիկյան բանկային դինաստիան և ժամանակակից ֆինանսների վերելքը» գիրքն արժանացել է Ազգային Գրքի մրցանակ ոչ գեղարվեստական ​​գրականության համար։

Վարբուրգները 
1993 թվականին Չեռնոուն հրապարակեց «Վարբուրգներ. նշանավոր հրեական ընտանիքի քսաներորդ դարի ոդիսականը» գիրքը, որը ներկայացնում է Վարբուրգների ընտանիքի պատմությունը։ Ընտանիքը 1938 թվականին Գերմանիայից ներգաղթել է ԱՄՆ։ Վարբուրգների ընտանիքը հրեական ծագումով գերմանական ֆինանսական դինաստիա էր՝ հայտնի ֆիզիկայի, դասական երաժշտության, արվեստի պատմության, դեղագիտության, ֆիզիոլոգիայի, ֆինանսների, մասնավոր կապիտալի և բարեգործության ոլորտներում իր ձեռքբերումներով։ Գիրքն արժանացել է Կոլումբիայի Բիզնես դպրոցի Ջորջ Ս. Էքլսի մրցանակին՝ տնտեսական ոլորտի մասին գերազանց գրելու համար։ Այն նաև ճանաչվել է Ամերիկյան գրադարանային ասոցիացիայի կողմից տարվա տասը լավագույն գործերից մեկը և Նյու Յորք Թայմսի «Նշանավոր գիրք»։

Բանկիրի մահը 
Չեռնոուի՝ 1997 թվականի «Բանկերի մահը» էսսեների ժողովածուն անդրադարձել է նրա ավելի վաղ գրվածքներին և պատմում է «մեծ ֆինանսական դինաստիաների անկումը և փոքր ներդրողի հաղթանակը»։

Ամերիկյան քաղաքականություն

Ալեքսանդր Համիլթոն 
2004 թվականին Չեռնոուն հրապարակեց «Ալեքսանդր Համիլթոն» գիրքը։ Կենսագրությունը առաջադրվել է Ազգային գրքի քննադատների շրջանակի մրցանակին[13] և ճանաչվել որպես Ջորջ Վաշինգտոնի առաջին գրքի մրցանակի հաղթող։ Այն երեք ամիս մնաց Նյու Յորք Թայմսի լավագույն վաճառվող գրքերի ցուցակում։ Ամերիկյան պատմության ամսագրի իր ակնարկում Սթիվեն Բ. Պրեսերը, որը Հյուսիսարևմտյան համալսարանում բիզնես իրավունքի պատվավոր պրոֆեսոր է, գրել է.

:

Կենսագրությունը ադապտացվել է Լին-Մանուել Միրանդայի հեղինակած «Թոնի» մրցանակակիր «Հեմիլթոն» մյուզիքլին, որը ներկայացվել է Բրոդվեյում 2015 թվականի օգոստոսին։

Ջորջ Վաշինգտոն 
Չեռնոուի՝ 904 էջանոց «Վաշինգտոն. մի կյանք» գիրքը թողարկվել է 2010 թվականի հոկտեմբերի 5-ին (ISBN 978-1594202667): Այն արժանացել է Պուլիտցերյան մրցանակի կենսագրության համար  և Ամերիկյան պատմության գրքի մրցանակին։ Հիմնադիր դարաշրջանի հայտնի գիտնական, պրոֆեսոր Գորդոն Ս. Վուդը գրել է. :

Յուլիսիս Ս. Գրանտ 
2011 թվականին Չեռնոուն պայմանագիր է կնքել Ուլիսես Ս. Գրանտի մասին համապարփակ կենսագրություն գրելու համար։ Չեռնոուն բացատրեց իր անցումը Ջորջ Վաշինգտոնից Գրանտին հետևյալ կերպ. «Առաջընթացի պես ինչ-որ իմաստ ունի։ Հեղափոխության գագաթնակետ գեներալը մինչև քաղաքացիական պատերազմի գագաթնակետ։ Երկու ժամկետով նախագահներ, թեև շատ տարբեր արդյունքներով»։ Գրանտը թողարկվել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 10-ին, և կենսագրությունը կտրականապես հակասում է ավանդական իմաստությանը, քանի որ Գրանտը «...համարժեք նախագահ էր, ձանձրալի ուղեկից և մռնչյուն հարբեցող»։ Գիրքը ճնշող մեծամասնությամբ դրական արձագանքների է արժանացել և Նյու Յորք Թայմսի կողմից ճանաչվել է որպես 2017 թվականի 10 լավագույն գրքերից մեկը։

Խորհրդի անդամներ 
1990 թվականին Չեռնոուն դարձավ PEN ամերիկյան կենտրոնի անդամ։ 2006 թվականին նա նշանակվել է Հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ՝ հաջորդելով վիպասան Սալման Ռուշդիին ։

Պարգևներ և մրցանակներ 

 1990: National Book Award for Nonfiction for The House of Morgan: An American Banking Dynasty and the Rise of Modern Finance (winner)
 1993: George S. Eccles Prize for Excellence in Economic Writing for The Warburgs: The Twentieth-Century Odyssey of a Remarkable Jewish Family (winner)
 1998: National Book Critics Circle Award for Titan: The Life of John D. Rockefeller, Sr. (nominated)
 2004: George Washington Book Prize for Alexander Hamilton (winner)
 2004: National Book Critics Circle Award for Alexander Hamilton (nominated)
 2011: Pulitzer Prize for Biography for Washington: A Life (winner)
 2011: American History Book Prize for Washington: A Life (winner)
 2013: BIO Award from Biographers International Organization for advancing the art and craft of biography.
 2015: National Humanities Medal
 2016: Benjamin Harrison Presidential Site Advancing American Democracy (winner)
 2017: Gold Medal Honoree from the National Institute of Social Sciences
 2018: American Academy of Arts and Letters Gold Medal in Biography
 2019: Golden Plate Award of the American Academy of Achievement

Ֆիլմարտադրություն 

 1996: Biography, "J. Pierpont Morgan: Emperor of Wall Street" (documentary), ինքն իր դերում 
 2000: The American Experience, "The Rockefellers: Part 1" (documentary), որպես խորհրդատու 
 2000: The American Experience, "The Rockefellers: Part 2" (documentary), որպես խորհրդատու 
 2007: The American Experience, "Alexander Hamilton" (documentary), որպես խորհրդատու 
 2010: Tavis Smiley, "October 12, 2010 episode" (talk show), որպես հյուր 
 2010: Rediscovering Alexander Hamilton (documentary), ինքն իր դերում/որպես հեղինակ 
 2020: Grant, որպես գրող

Ծանոթագրություններ 

Ամերիկացի կենսագիրներ
Ամերիկացի լրագրողներ
Պուլիտցերյան մրցանակակիրներ
Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի անդամներ