Էդգար Բերգեն

էդգար Ջոն Բերգեն (, ),  ամերիկյան դերասան և ռադիոյի հաղորդավար, 1937 թվականի պատվավոր հատուկ «Օսկարի» և 1979 թվականին կինեմատոգրաֆում ներդրած ավանդի համար ԱՄՆ-ի կինոդերասանների գիլդիայի մրցանակի դափնեկիր։ 

Դերասանուհի Քենդիս Բերգենի հայրն է։

Կենսագրություն 
Բերգենը ծնվել է շվեդ ներգաղթյալներ Յոհան Հենրիխսոն Բերգգրենի և Նիլա Սվենսդոտտերի ընտանիքում։ Նրանք հինգ երեխա էին, ինքը երկու որդիներից կրտսերն էր։ Երբ լրանում է նրա չորս տարեկանը, ընտանիքը վերադառնում է Շվեդիա։ Նա նույնիսկ մանկության տարիներին տիրապետում էր վենտրիոլոգիայի արվեստին, որը հետո օգտագործեց իր Չարլի Մաքքարի անունով տիկնիկի վրա (անգլ. ՝ Charlie McCarthy): Վենտրիոլոգիայի հմտությունները նա ձեռք է բերել 11 տարեկանում`«Հրաշագործի ուղեցույց» վերնագրով գրքույկից, երբ նրա ընտանիքը վերադարձել էր ԱՄՆ և բնակվում էր Չիկագոյում։ Երբ հայրը մահացել է, Էդգարը ընդամենը 16 տարեկան է եղել, դրա պատճառով նա ստիպված էր սկսել աշխատել՝ այդ ժամանակ մի քանի մասնագիտություններ փոխելով։

1919 թվականին Էդգարը 36 դոլար է վճարել փայտագործին՝ նրան տիկնիկի համար պատվիրելով փայտե գլուխ, իսկ նրա մարմինը ինքն է պատրաստել, փորձելով խնայել գումարը։ Բերգենը 10 տարի անց է կացրել շրջիկ կրկեսում՝ ավելի ուշ նշելով, որ դրանք իր կյանքի լավագույն տարիներն էին։ Նաև սկզբում նա հանդես է եկել որպես վոդևիլի նկարիչ, իսկ ավելի ուշ ռադիոյում սպասում էր հաջող կարիերայի։ Բերգենը հանրաճանաչություն է ձեռք բերել ռադիոյում որպես որովայնախոս, ինչը զարմացրեց շատ քննադատների, քանի որ ունկնդիրները չէին կարող տեսնել վենտրիոլոգիայի հմտությունները։ Բերգենը փոխեց այս ժանրի նկարիչների ծանոթ տեսքը։ Այս բեմական տեսքն ու գեղարվեստական ​​ինքնատիպ ոճը դրական հույզեր առաջացրին հասարակության մեջ և հանգեցրեցին դրանց ժողովրդականությանը։ Նրանք դառնում էին հաճախակի կատարողներ թատրոններում, ներկայացվում գիշերային ակումբներում և տարբեր երեկույթներում։ 1937 թվականին իր ժողովրդականության գագաթնակետին Բերգենին պարգևատրեցին «Օսկարով»՝ «Իր հիանալի կատակերգական ստեղծագործության համար»։ Այս ոչ ստանդարտ մրցանակը պատրաստված էր փայտից։ Մեծ էկրանին շատ դերեր նույնպես հետևեցին, նկարիչը խաղացել էր ինչպես մենակ, այնպես էլ Չարլիի հետ։ 1950 - ական թվականներին Բերգենը բազմիցս մասնակցել է բազմաթիվ հեռուստահաղորդումների որպես հյուր, սակայն իր սեփական հեռուստատեսային նախագիծը դերասանը չի ստեղծել։

1945 թվականինին Բերգենն ամուսնանում է դերասանուհի Ֆրենսիս Վեստերմանի հետ։ 1979 թվականին կինոյում ունեցած ներդրման համար նրան շնորհվել է Միացյալ Նահանգների կինոնկարիչների գիլդիայի մրցանակ։ Էդգար Բերգենը մահացել է 1978 թվականին երիկամների հիվանդությունից՝ Լաս Վեգասում իր հրաժեշտի ցուցադրության մեկնարկից ընդամենը երեք օր անց։ Բերգենը թաղվել է իր ծնողների կողքին՝ Կալիֆոռնիայի Ինգլուվուդ քաղաքում։ 1991 թվականին դերասանին պատկերել են ԱՄՆ հիշատակի նամականիշի վրա, որն արժե 29 ցենտ։

Կինոարտադրության մեջ ունեցած ավանդի համար դերասանը արժանացել է աստղի Հոլիվուդի Փառքի ծառուղում։

Պատկերասրահ

Ընտրված ֆիլմագրություն 

 1938 — «Գոլդվինի խելագարությունը»
 1938 — «Երաշխավորագիր նամակ»
 1939 — «Դու չես կարող խաբել ազնիվ մարդուն»
 1939 — «Չարլի Մակարտի, դետեկտիվ»
 1941 — «Նայիր ով է ծիծաղում»
 1942 — «Դա նորից մենք ենք»
 1947 — «Ուրախներն ու անհոգները»
 1948 — «Ես հիշում եմ մայրիկին»
 1950 — «Կապիտան Չայնա»
 1970 — «Ֆինքս»
 1976 — «Վոն Տոն Տոն-շունը, որը փրկեց Հոլիվուդը»
 1979 — «Մապպետներ»

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

20-րդ դարի դերասաններ
Ամերիկացի հեռուստատեսային դերասաններ
Հոլիվուդյան փառքի ծառուղի
Ամերիկացի դերասաններ
Ամերիկացի կատակերգուներ
Ամերիկացի սցենարիստներ
Օսկարակիրներ
Ամերիկացի կինոդերասաններ