Մատա դու Ժակարե էկոլոգիական կայան

Մատա դու Ժակարե էկոլոգիական կայան (), (նախկինում՝ Սան Կառլոսի էկոլոգիական կայան), էկոլոգիական կայան Բրազիլիայի Սան Պաուլու նահանգում։ Պահպանում է Ատլանտյան անտառ բիոմի մեկուսացված հատվածները՝ ափամերձ կիսատերև բուսականությամբ։

Պատմություն 
75.26 հա տարածքով Ժակարե անտառը, որը գտնվում է Սան Պաուլու նահանգի Բրոտաս մունիցիպալիտետում, հիմնադրվել է 1961 թվականի օգոստոսի 25-ի 38.957 պետական որոշմամբ։ 1987 թվականի մարտի 12-ի 26.890 պետական որոշմամբ այն դարձավ Սան Կառլոսի էկոլոգիական կայան ()։ 2002 թվականի դաշնային որոշմամբ ասվում է, որ պահպանման միավորման անվանումը, հնարավորության դեպքում, պետք է հիմնված լինի իր ամենակարևոր բնական հատկանիշի կամ ամենահին անվան վրա, ուստի այն 2012 թվականի հուլիսի 20-ի 53.237 նահանգային որոշմամբ դարձավ Մատա դու ժակարե էկոլոգիական կայան։ Կառավարվում է Շրջակա միջավայրի պետական քարտուղարության Անտառային ինստիտուտի կողմից։ 

Միավորումը տեղակայված է ջրամբարի հարավային ափի երկայնքով, որը ձևավորվում է Սանտանա ամբարտակի կողմից Ժակարե Գուասու գետի վրա, ինչը բաժանում է Բրոտաս և Սան Կառլոս մունիցիպալիտետները։ Տարածքը լեռնային է և ներառում է էրոզիայի ենթակա զառիթափ լանջեր։ Բարձրությունները տատանվում են 600-692 մետրի սահմաններում։ Թափվում է 74.80 հա տարածքով Սանտանա ջրամբարի մեջ։

Շրջակա միջավայր 
Մատա դու Ժակարեն ունի Ատլանտյան անտառ բիոմին բնորոշ սեզոնային կիսատերև անտառային բուսականություն։ Միավորումն ունի ափամերձ բուսականություն։ Այն մեկուսացված հատված է՝ շրջապատված շաքարեղեգի դաշտերով։ 2002 թվականի ուսումնասիրությունը հայտնաբերել է թռչունների ընդամենը 145 տեսակ՝ անհետացման վտանգի տակ գտնվող տեսակների ցածր հաճախականությամբ։ Դա, ըստ երևույթին, պայմանավորված է միավորման փոքր չափերով և մեկուսացվածությամբ։ Առաջարկվել է շրջակայքի պաշտպանության ընդլայնում՝ ինչպես կենսաբազմազանությունը, այնպես էլ ջրամբարի ջրի որակը պահպանելու համար։

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 

Բրազիլիայի էկոլոգիական կայաններ