Կարոլինա Էստբերգ

Կարոլինա Էստբերգ (, ), շվեդ օպերային երգչուհի։ Եղել է Ստոկհոլմի Թագավորական օպերայի անդամներից։

Կենսագրություն 

Կարոլինա Էստբերգը ծնվել է 1853 թվականին, Ստոկհոլմում, Յոհան Լյուդվիգ Էստբերգի և Բատա Ուլրիք Ուոլբերգի ընտանիքում։ Նրա երաժշտական տաղանդը դրսևորվել է մանկուց։ 16 տարեկանում ընդունվել է Dramatens elevskola, 1869-1873 թվականներին երգեցողություն է սովորել Սինգե Հեբբեի մոտ։ Կարոլինայի ձայնը բնութագրվում էր որպես մաքուր սոպրանո, մաքուր հնչերանգով։ Առաջին անգամ «Der Freischütz» օպերայում հանդես է եկել Աննայի դերում` 1873 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, մեկ տարի անց` Դանիել Օբերի «Սատանայի բաժինը» () օպերայում` Կարլո Բրոսկի դերում։ Նրա ելույթները հաջողություն են ունեցել, և նա պայմանագիր է կնքել մինչև 1877 թվականը։ Երեք տարիների ընթացքում խաղացել է մի քանի առանձնահատուկ դերեր Մոցարտի օպերաներում, օրինակ՝ Սուսաննան «Ֆիգարոյի ամուսնությունում» և Պապագենոն «Մոգական ֆլեյտայում»։ Նա ճանաչում է ստացել ինչպես հանդիսատեսի, այնպես էլ քննադատների կողմից։ Պայմանագրի ավարտից հետո Կարոլինան շարունակել է ուսումը Սանկտ Պետերբուրգում։ 1878 թվականին նա ամուսնացել է Մորիտ Հորվիցի հետ և ժամանակավորապես հեռացել օպերայի բեմից, ինչը երաժշտական աշխարհում ընկալվել է որպես մեծ կորուստ։ Սակայն նրա ամուսնու եկամուտը շատ փոքր է եղել, և Կարոլինան որոշել է վերադառնալ մեծ բեմ։ Նրա անսպասելի վերադարձը Զուպեի «Բոկաչիո» Nya teatern օպերա գլխավոր դերով լիակատար հաջողություն էր, և նա ամեն երեկո ստանում էր մինչև 100 կրոն, որն այդ ժամանակ բավականին մեծ գումար էր։ Nya teatern-ում Կարոլինա Էստբերգի աշխատանքը տևել է մինչև 1885 թվականը, նա գլխավոր դերեր է խաղացել Շառլ Լեկոկի «Փոքրիկ  դուքսը» (), Ժակ Օֆենբախի «Մադամ Ֆավար» (), Անրի Բոկաժի «Արքայազնի տիկնիկները» () օպերաներում։ Այդ տարիների ընթացքում հյուրախաղերով հանդես է եկել բազմաթիվ այլ թատրոններում, այդ թվում՝ Դանիայում (1880), Գերմանիայում և Նիդեռլանդներում (1882–1883), Նորվեգիայում (1885)։

1886 թվականին նա կրկին պայմանագիր է կնքել Թագավորական թատրոնի հետ։ Այստեղ նա ելույթ է ունեցել մինչև 1906 թվականը, ընդմիջումներ են եղել 1892-1894 թվականներին Ամերիկայում շրջագայության ժամանակ։ 1906 թվականին թողնելով բեմը` Կարոլինա Էստբերգը սկսել է երգեցողություն դասավանդել Ստոկհոլմում։

1891 թվականին Կարոլինա Էստբերգին շնորհվել է Գրականության և արվեստի մեդալ, 1897 թվականին նա ընտրվել է Շվեդիայի թագավորական երաժշտական ակադեմիայի անդամ, իսկ 1900 թվականին՝ Օսկար II թագավորի ձեռքից ստացել գրականության և արվեստի մեդալ` զարդարված ադամանդներով։ Կարոլինա Էստբերգը Սելմա Լագերլյոֆի, Ագդա Մոնտելիուսի և Կառոլինա Վիդերստրյոմի հետ միասին եղել է կանանց ակադեմիայի անդամ։

Կարոլինա Էստբերգը մահացել է 1924 թվականին։ Թաղված է Սոլնայի հյուսիսային գերեզմանատանը։ Նրա ձայնը պահպանվել է 1905 թվականի ինը գրամոֆոնային  ձայնագրություններում։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Walborg Hedberg - Louise Arosenius: Svenska kvinnor från skilda verksamhetsområden, Stockholm 1914, sid. 115.
 Österberg, Carin et al., Svenska kvinnor: föregångare, nyskapare. Lund: Signum 1990. (ISBN 91-87896-03-6)
 Erik af Edholm: Mot seklets slut (dagböcker 1872-1897) (Stockholm 1948)

Արտաքին հղումներ 
 Beata Carolina Östberg
 ЭСТБЕРГ [Ostberg] Каролина Беата

Շվեդ օպերային սոպրանոներ
Շվեդ դերասանուհիներ