Տատի թոռը

«Տատի թոռը» (), խորհրդային ընտանեկան ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Ադոլֆ Բերգունկերը 1979 թվականին։

Սյուժե 
Ֆիլմի հերոսները լենինգրադցի դպրոցականներն են։ Դավիթ Քալոշանը հայ տղա է, որի ընտանիքը Լենինգրադ է տեղափոխվել Երևանից։ Նա տեղափոխվում է նոր դպրոց և սկսում ընկերանալ համադասարանցու՝ Սվետա Ալյոշկինայի հետ, որին դասարանում անվանում էին Ալյոշկա։ Նա ինքը ոչ վաղ անցյալում է տեղափոխվել այս դպրոց։

Ալյոշկինայի մայրը հեռացել է ընտանիքից այլ տղամարդու հետ։ Աղջիկը ծանր է տանում մոր բացակայությունը և կարոտում է նրան։ Հայրը չի կարող ներել իր կնոջը դավաճանության համար և երբեք չի հիշատակում նրա անունը։ Նա աշխատանքից ուշ է վերադառնում, ուստի աղջիկն ինքն է կատարում տնային բոլոր աշխատանքները։ Դասարանում Սվետային չեն սիրում և համարում են օտար, բայց նա աշխույժ է և իր տարիքի համեմագտ ավելի խելացի և խելամիտ։

Ալյոշկայի հետ շփվելիս Դավիթը միշտ չէ, որ հասկանում է, թե ինչն է առաջ մղում իր ընկերուհուն։ Մի օր աղջիկը նրան հյուր է կանչում իր «իսկական» տուն, բայց չի համարձակվում դռան զանգը տալ և հեռանում է։ Ալյոշկան Դավիթին հրավիրում է սահադաշտ. նա դժվարությամբ է իրեն պահում սառույցի վրա, բարակ սառույցը կոտրվում է, և տղայի ոտքը մինչև ծունկը սուզվում է ջրի մեջ։ Ալյոշկան հանում է կոշիկը և Դավիթին տանում իր տուն։ Նա ցույց է տալիս նրան ալբոմ՝ կիսով չափ կտրված լուսանկարներով, ցույց է տալիս մայրիկին նվիրված բանաստեղծություններ։ Նախքան բանաստեղծություններով նոթատետր տալը, նա Դավիթին ստիպում է երդվել, որ նա ոչ ոքի չի պատմի դրանց մասին։ Հայրը, որն անսպասելիորեն աշխատանքից տուն է գալիս, գտնում է չմուշկներն ու գցում աղբատարը։ Ալյոշկան դառնորեն լաց է լինում Դավթի ուսին։

Ալյոշկայի պատճառով Դավիթը խզում է հարաբերությունները ամբողջ դասարանի հետ։ Ալյոշկայի տանը տեղի ունեցածից մի քանի օր անց համադասարանցիները, ճաշարանում նստած, մտածում են, թե ինչպես ծաղրեն Դավիթին ու Ալյոշկային։ Նրանցից մեկը նստում է Դավթի մոտ և հրավիրում ծննդյան տարեդարձին, բայց չի ասում, թե կոնկրետ ում մոտ է տոնը։ Միայն ասում է, որ հանդիպումը ժամը վեցին է դպրոցի մոտ. Ալյոշկան վանում է դասընկերոջը, և Դավիթը վիճում է նրա հետ։ Դավիթը հանդիպում է դասընկերոջ հետ և իմանում, որ գերազանցին Լյոնյայի ծննդյան օրն է, որին ինքն ատում է։ Դասընկերը Դավիթին բռնի քարշ է տալիս Լյոնյայի տուն։

Ամբողջ դասարանը հավաքվել էր Լյոնյայի տանը։ Տղաները հարցնում են, թե ինչու Ալյոշկան չկա, և Դավիթին խնդրում են պարել կամ ինչ-որ բան երգել։ Նա խոստովանում է, որ չգիտի, թե ինչպես դա անել, բայց սկսում է արտասանել այն բանաստեղծությունները, որոնք տեսել է Ալյոշկայի նոթատետրում։ Դասընկերները նրանից իմանում են, թե ով է դրանց հեղինակը։

Հաջորդ օրը դասընկերները սկսում են ծաղրել Սվետային՝ պատմելով նրան, թե ով է բացահայտել իր գաղտնիքը։

Ալյոշկան այլևս չի ցանկանում սովորել այս դասարանում։ Նա չի կարող ներել Դավթի դավաճանությունը։ Նա վազում է բարակ սառույցի վրա, ցատկում դրա վրա և ընկնում ջրի մեջ, բայց նրան փրկում են։

Ուսուցչուհին խոստովանում է, որ ինքն էլ է մեղավոր, քանի որ ժամանակին չի տեսել դասարանում առկա խնդիրները, և կոչ է անում երեխաներին մտածել կատարվածի մասին։

Ֆիլմն ավարտվում է Քալոշինի և Ալյոշկինայի հաշտեցմամբ դասի հետ։

Դերեում 
 Հրաչյա Մխիթարյան – Դավիթ Քալոշան
 Նադեժդա Շուլժենկո – Սվետա Ալյոշկինա («Ալյոշկա»)
 Արմեն Ջիգարխանյան – Գևորգ Արշակի Քալոշան, Դավթի հայրը
 Նինա Տեր-Օսիպյան – Մարգո, Դավիթի տատը
 Վիոլետա Գևորգյան – Հասմիկ, Դավիթի մայրը
 Գոհարինա Խաչիկյան – Ջուլիետա, Դավթի քույրը
 Բորիս Բիրման – Լյոնյա
 Մարինա Բուգակովա – Օլյա
 Սաշա Գրոխովսկի – Զայչիկով
 Նատալյա Չետվիկովա – Նինա Իվանովնա, դասղեկ
 Նիկոլայ Վոլկով – Բորիս Վասիլևիչ, ֆիզիկայի ուսուցիչ
 Վալերի Դեգտյար – Ջուլիետայի փեսացուն
 Էֆիմ Կամենեցկի – Կոնստանտին Նիկոլաևիչ, «Ալյոշկայի» հայրը
 Մարինա Տրեգուբովիչ – Մարինա
 Օլեգ Խրոմենկով – «Բարմալեյ»
 Լյուբով Մալինովսկայա – Ալեվտինա
 Մարինա Յուրասովա – ''հարևան

Նկարահանող խումբ 
 Սցենարի հեղինակ՝ Էդուարդ Ակոպով
 Ռեժիսոր՝ Ադոլֆ Բերգունկեր
 Օպերատոր՝ Օլեգ Կուխովարենկո
 Կոմպոզիտոր՝ Վլադիսլավ Կլադնիցկի
 Նկարիչ՝ Իգոր Վուսկովիչ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 «Տատի թոռը» ֆիլմը «Энциклопедия отечественного кино» կայքում

Խորհրդային ֆիլմեր
1979 ֆիլմեր
«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Ռուսերեն ֆիլմեր
Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ