Սերգեյ Լեբեդև (պետական գործիչ)

Սերգեյ Նիկոլաևիչ Լեբեդև (, ), ռուս հետախույզ, բանակի գեներալ, Ռուսաստանի արտաքին հետախուզության ծառայության տնօրեն (2000-2007), ԱՊՀ գործադիր քարտուղար 2007 թվականի հոկտեմբերի 5-ից։

Կենսագրություն 
Հայրը՝ Նիկոլայ Իվանովիչը, ծագումով Սիբիրից, քաղաք Բիյսկա, Հայրենական մեծ պատերազմի վետերան, աշխատել է որպես վարորդ։ Մայրը՝ Նինա Յակովլևնան, սովորել է Լենինգրադի ռազմամարզական ինստիտուտում, վերապրել Լենինգրադի շրջափակումը։ Պատերազմից հետո ստացել է բարձրագույն ֆինանսական կրթություն, աշխատել է որպես հաշվապահ։

1965 թվականին ոսկե մեդալով ավարտել է Ջիզակի միջնակարգ դպրոցը, որից հետո ընդունվել է Կիևի պոլիտեխնիկական ինստիտուտի Չերնիգովի մասնաճյուղ, որն ավարտել է 1970 թվականին, մնացել ինստիտուտում աշխատելու համար, իսկ կարճ ժամանակ անց ընտրվել է  Լենինյան երիտասարդության համամիութենական կոմունիստական միության Չեռնիգովի քաղկոմի քարտուղար։

1971-1972 թվականներին ժամկետային ծառայություն է անցել Կիևի ռազմական օկրուգում։

1973 թվականից հակահետախուզության պետանվտանգության մարմիններում աշխատելիս, 1975 թվականից՝ արտաքին հետախուզությունում (ԽՍՀՄ ՊԱԿ առաջին գլխավոր վարչություն, 1991 թվականից՝ Ռուսաստանի արտաքին հետախուզության ծառայություն), գերմանական բաժին։ Ստացել է հակահետախուզական պատրաստություն (Կիևի ՊԱԿ դպրոց) և հետախուզական կրթություն (ՊԱԿ Կրասնոարմեյսկի ինստիտուտ)։

1978 թվականին գերազանցությամբ ավարտել է ԽՍՀՄ ԱԳՆ դիվանագիտական ակադեմիան։ Տիրապետում է գերմաներեն և անգլերեն լեզուներին։

Բազմիցս մեկնել Է արտասահմանյան գործուղումների՝ ԳԴՀ, Արևմտյան Բեռլին, Միացյալ Գերմանիա։ (Սեփական բազմաթիվ հայտարարությունների համաձայն՝ Գերմանիայում աշխատելիս Պուտինի հետ անմիջականորեն չի հատվել։ «Ոչ մինչ այդ, ոչ Գերմանիայում մենք նրա (Պուտինի) հետ չենք հանդիպել և իրար ծանոթ չենք եղել։ Մենք աշխատել ենք տարբեր ստորաբաժանումներում մեր հայրենիքում և Գերմանիայի տարբեր քաղաքներում։ Ավելի ճիշտ՝ գերմանական տարբեր պետություններում»:) Այնուհետև վարչության պետ էր, ղեկավարում էր Կենտրոնական և Արևելյան Եվրոպան։

1998-2000 թվականներին եղել է ԱՄՆ-ում արտաքին հետախուզության ծառայության պաշտոնական ներկայացուցիչ, գեներալ-լեյտենանտ։ Նրա՝ ՀԽՍՀ-ի տնօրենի պաշտոնում նշանակվելու կապակցությամբ նշել են, որ «Հետախուզության նոր պետին, ԱՄՆ-ում նրա երկամյա գործուղումից հետո, հավաքներին ընդամենը մի քանի ժամ է պահանջվել։ Երբ ապրիլի 20-ին անսպասելիորեն հայտարարվեց Վաշինգտոնում ՀԽՍՀ-ի պաշտոնական ներկայացուցիչ, գեներալ-լեյտենանտ Սերգեյ Լեբեդևի նշանակման մասին նախագահական հրամանագիրը, նա նույն օրը մեկնեց Մոսկվա»։

2000 թվականի մայիսի 20-2007 թվականի հոկտեմբերի 9՝ Ռուսաստանի Դաշնության Դաշնային ժողովի Դաշնության խորհրդի տնօրեն։ Նա նշել է, որ իր նշանակմանը ծառայել է հետախուզության մեջ նրա աշխատանքային փորձը և Վյաչեսլավ Իվանովիչ Տրուբնիկովի անձնական հանձնարարականը։ Գեներալ-գնդապետ (2000)։ Բանակի գեներալ (2003 թվականի դեկտեմբեր)։

2000 թվականից՝ Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության խորհրդի անդամ, 2004 թվականից՝ մշտական անդամ։

2007 թվականի հոկտեմբերի 5-ին Դուշանբեում ԱՊՀ-ի գագաթնաժողովում նշանակվել է ԱՊՀ-ի գործադիր քարտուղարի պաշտոնում։

2009 թվականի մարտի 27-ին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի հրամանագրով Ս. Լեբեդևին շնորհվել է արտակարգ և լիազոր դեսպանի դիվանագիտական աստիճան։

2012 թվականի դեկտեմբերի 5-ին ԱՊՀ պետությունների ղեկավարների խորհուրդը Լեբեդևին վերանշանակել է Գործադիր կոմիտեի նախագահ՝ ԱՊՀ գործադիր քարտուղար մինչև 2016 թվականի դեկտեմբերի 31-ը ընկած ժամանակահատվածում։

2016 թվականի սեպտեմբերի 16-ին ԱՊՀ պետությունների ղեկավարների խորհուրդը երկարաձգել Է ԱՊՀ գործադիր կոմիտեի նախագահ-գործադիր քարտուղար Սերգեյ Լեբեդևի պաշտոնավարման ժամկետը մինչև 2017 թվականի դեկտեմբերի 31-ը։ 2017 թվականի հոկտեմբերի 11-ին լիազորությունները երկարաձգվել են մինչև 2019 թվականի դեկտեմբերի 31-ը։ 2019 թվականի հոկտեմբերի 11-ին լիազորությունները երկարացվել են մինչև 2022 թվականի դեկտեմբերի 31-ը։

Ընտանիք 
Ամուսնացած է, կինը՝ Վերա Միխայլովնա, ինժեներ-քիմիկոս է։ Երկու չափահաս որդիներ, չորս թոռներ։

Նախասիրություններ՝ աշխատանք, ընտանիք, ամառանոց։

Մրցանակներ 

 Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար 4-րդ աստիճանի շքանշան։
 Ալեքսանդր Նևսկու շքանշան (2013 թվականի ապրիլի 22)՝ ԱՊՀ մասնակից պետությունների և ժողովուրդների միջև համագործակցության ամրապնդման գործում հատուկ անձնական ծառայությունների համար։
 Անբասիր ծառայության համար 1-ին աստիճանի մեդալ։
 Անբասիր ծառայության համար 2-րդ աստիճանի մեդալ։
 Անբասիր ծառայության համար 3-րդ աստիճանի մեդալ։
 Արժանիքների համար 3-րդ աստիճանի շքանշան (2013 թվականի օգոստոսի 24, Ուկրաինա)՝ Ուկրաինայի միջազգային հեղինակության ամրապնդման, նրա պատմական ժառանգության և ժամանակակից ձեռքբերումների հանրահռչակման գործում ներդրած ծանրակշիռ անձնական ավանդի համար և Ուկրաինայի անկախության 22-րդ տարեդարձի առթիվ։
 «Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան» (2002 թվականի դեկտեմբերի 30, Բելառուս)՝ միութենական պետության անվտանգության ապահովման գործում ունեցած վաստակի համար։
 «Պատվո շքանշան» (2018 թվականի մարտի 29, Բելառուս)՝ Անկախ Պետությունների Համագործակցության շրջանակներում բազմակողմ համագործակցության զարգացման գործում ունեցած վաստակի, Բելառուսի Հանրապետության և ԱՊՀ մասնակից պետությունների միջև բարեկամական հարաբերությունների կայացման գործում ներդրած նշանակալի անձնական ավանդի համար։
 «Շտեֆան Մեծի շքանշան» (Մոլդովա)։
 «Դանաքեր» շքանշան (2003 թվականի ապրիլի 11, Ղրղզստան)՝ Ղրղզստանի և Ռուսաստանի ժողովուրդների միջև բարեկամության և համագործակցության ամրապնդման համար։
 «Չեզոքության» շքանշան (2019 թվականի հոկտեմբերի 11, Թուրքմենստան)՝ անկախ Թուրքմենստանի մշտական չեզոքության հաստատման գործում ունեցած անձնական մեծ ավանդի համար, ինչպես նաև հաշվի առնելով միջազգային կյանքին ակտիվ մասնակցությունը, երկրների և ժողովուրդների միջև բարեկամության և համագործակցության ամրապնդման գործում ունեցած առանձնահատուկ վաստակը։
 «Դուստլիկ» շքանշան (2018 թվականի ապրիլի 2, Ուզբեկստան)՝ ԱՊՀ շրջանակներում բազմակողմանի արգասաբեր կապերի, բարեկամական և բարիդրացիական միջպետական հարաբերությունների ամրապնդման և ընդլայնման գործում ունեցած մեծ վաստակի, քաղաքական, սոցիալ-տնտեսական և մշակութային-հումանիտար համագործակցության զարգացմանն ուղղված բազմակողմ նախագծերի մշակման և իրականացման գործում ակտիվ մասնակցության, ինչպես նաև համագործակցության տարածքում անվտանգության և կայունության ապահովման գործում բազմամյա անձնական ներդրման համար։
Ուզբեկստանի Հանրապետության անկախության 20 տարի (2011 թվականի սեպտեմբերի 13, Ուզբեկստան)՝ Ուզբեկստանի հետ երկկողմ և բազմակողմ առևտրատնտեսական, ներդրումային, մշակութային և գիտակրթական համագործակցության զարգացման ակտիվ և արդյունավետ գործունեության համար և Ուզբեկստանի Հանրապետության անկախության 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ։
 Ղազախստանի Հանրապետության անկախության 20 տարի մեդալ (2012թվական)։
 Մոսկվայի մարզին մատուցած ծառայությունների համար գերազանցության նշան (2005 թվականի դեկտեմբերի 5)։
Սուրբ Սերգի Ռադոնեժսկու 1-ին աստիճանի շքանշան (ՌՈՒԵ, 2005 թվականի հուլիսի 12)։
 Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի շնորհակալություն (2008 թվականի ապրիլի 9)՝ պետությանը մատուցած ծառայությունների և երկարամյա բարեխիղճ աշխատանքի համար։
Ռուսաստանի Դաշնության կառավարության պատվոգիր (2008 թվականի ապրիլի 11)։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Биография Лебедева С.Н на Интернет-сайте Исполнительного комитета СНГ
 
 Биография Лебедева на сайте СВР

«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
ԽՍՀՄ ՊԱԿ սպաներ
Ռուս ռազմական գործիչներ
Ռուս քաղաքական գործիչներ
Ռուս դիվանագետներ
Պատվո շքանշանի ասպետներ (Բելառուս)