Նիշալո

Նիշալո, ինչպես նաև՝ նաշալդո, նիշալդա (, евт. Նիշալլո; ; ), քաղցրավենիք, որը հիշեցնում է սպիտակ մուրաբա, սակայն մի փոքր ավելի թանձր։ Տարածված է ավղանական, իրանական, տաջկական և ուզբեկական խոհանոցներում։ Նիշալլոն բուխարական հրեաների շրջանում համարվում է ազգային ուտեստ։

Ե՛վ Իրանի, և՛ Աֆղանստանի ժողովուրդները, և՛ տաջիկները և ուզբեկները նիշալո պատրաստողներին անվանում են նիշալոպազ։

Ավանդաբար պատրաստվում է Ռամադան (Ռամազան) ամսվա ընթացքում և օգտագործվում է իֆտարի ժամանակ սաում՝ պահք պահողների կողմից, բլիթի կամ այլ հացի հետ՝ տաք թեյով (առավել հաճախ՝ կանաչ)։

Պատրաստում 
Չորս ձվի հում սպիտակուցը հարում են, մինչև ծավալը մի քանի անգամ ավելանանում է՝ դառնալով գդալին պահվող թանձր փրփուր։ Դրանից հետո օճառային արմատը մաքրվում է, բաժանվում մասերի և 25 րոպե եփվում ջրում։ Պատրաստի եփուկը սառեցվում է, ավելացվում հարված սպիտակուցներին և կրկին հարվում։

Այդ ընթացքում եփվում է շաքարից, լիմոնի աղից և ջրից պատրաստված օշարակը։ Ապա սառեցված օշարակը ավելացվում է սպիտակուցների փրփուրին և անընդհատ հարվում, մինչև զանգվածի միատարր դառնալը և թանձր թթվասերի նմանվելը։

Նիշալոն խառնվում է հատուկ փայտե գդալով։ Պատրաստի նիշալոն մատուցվում է բաժակով կամ փիալայով։ Նիշալոյի վրա ավանդաբար ցանվում է մի պտղունց բադյանի փոշի կամ վանիլին։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 

 

Իրանական խոհանոց
Ուզբեկական խոհանոց