Մանկական աշխատանքը Աֆրիկայում

Աֆրիկայում երեխաների աշխատանքը հիմնականում սահմանվում է երկու գործոնի հիման վրա՝ աշխատանքի տեսակը և աշխատանքի նվազագույն համապատասխան տարիքը։ Եթե երեխան զբաղվում է իր ֆիզիկական և մտավոր զարգացման համար վնասակար գործունեությամբ, ապա նա սովորաբար համարվում է երեխա աշխատող։ Այսինքն՝ ցանկացած աշխատանք, որը մտավոր, ֆիզիկապես, սոցիալական կամ բարոյապես վտանգավոր և վնասակար է երեխաների համար և խանգարում է նրանց դպրոցական զարգացման՝ զրկելով նրանց դպրոց հաճախելու հնարավորությունից կամ նրանցից պահանջելով փորձել համատեղել դպրոց հաճախելը չափազանց երկար ու ծանր աշխատանքի հետ։ Յուրաքանչյուր աշխատանքի համար համապատասխան նվազագույն տարիքը կախված է աշխատանքի ազդեցությունից երեխաների ֆիզիկական առողջության և մտավոր զարգացման վրա։ ԱՄԿ-ի թիվ 138 կոնվենցիան առաջարկում է աշխատանքի ընդունվելու հետևյալ նվազագույն տարիքը, որի դեպքում, եթե երեխան աշխատում է, ապա նա համարվում է աշխատող երեխա. ) և 13–15 տարեկան՝ թեթև աշխատանքների համար (ցանկացած աշխատանք, որը չի սպառնում երեխաների առողջությանն ու անվտանգությանը, կամ խանգարում է նրանց դպրոցական կամ մասնագիտական կողմնորոշմանը և ուսուցմանը), թեև 12–14 տարեկանները կարող են թույլատրվել թեթև աշխատանքների համար խիստ պայմաններում։ Մեկ այլ սահմանում, որն առաջարկվել է ԱՄԿ-ի Երեխաների աշխատանքի վերաբերյալ վիճակագրական տեղեկատվության և մոնիտորինգի ծրագրի (SIMPOC) կողմից, երեխային սահմանում է որպես երեխա աշխատող, եթե նա ներգրավված է տնտեսական գործունեությամբ և մինչև 12 տարեկան է և աշխատում է շաբաթական մեկ կամ ավելի ժամ, կամ 14 տարեկանից ցածր է և աշխատում է շաբաթական առնվազն 14 ժամ, կամ 14 տարեկանից ցածր է և աշխատում է շաբաթական առնվազն մեկ ժամ վտանգավոր գործողություններով, կամ 17 տարեկանից ցածր է և աշխատում է «անվերապահ վատթարագույն ձևով» (մարմնավաճառություն, ստրկության կամ հարկադիր աշխատանքի մեջ գտնվող երեխաներ, զինված բախումներ, թրաֆիքինգի ենթարկված երեխաներ, պոռնոգրաֆիա և այլ ապօրինի գործողություններ)։

Աֆրիկան աշխարհում ամենաբարձրն է մանկական աշխատանքի մակարդակով։ Միավորված ազգերի կազմակերպության աշխատանքի միջազգային կազմակերպության զեկույցը ցույց է տալիս, որ 2016 թվականին յուրաքանչյուր 5 երեխայից գրեթե 1-ը մասնակցում է երեխաների աշխատանքին։ Խնդիրը լուրջ է Ենթասահարյան Աֆրիկայում, որտեղ 5-14 տարեկան բոլոր երեխաների ավելի քան 40%-ը աշխատում է գոյատևելու համար, կամ մոտ 48 միլիոն երեխա։

Թեև աղքատությունը հիմնականում համարվում է Աֆրիկայում երեխաների աշխատանքի առաջնային պատճառը, վերջին ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ երեխաների աշխատանքի և աղքատության միջև կապն այնքան էլ պարզ չէ։ 2016 թվականին հրապարակված «Երեխաների աշխատանքը դրամական աղքատության ստանդարտ տնտեսական ենթադրությունից դուրս ըմբռնումը» ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ մի շարք գործոններ՝ պահանջարկի և առաջարկի, ինչպես նաև միկրո և մակրո մակարդակներում, կարող են ազդել երեխաների աշխատանքի վրա։ Այն պնդում է, որ կառուցվածքային, աշխարհագրական, ժողովրդագրական, մշակութային, սեզոնային և դպրոցական ապահովման գործոնները կարող են միաժամանակ ազդել երեխաների աշխատանքի կամ ոչ աշխատանքի վրա՝ կասկածի տակ դնելով այն ընդհանուր ենթադրությունը, որ դրամական աղքատությունը միշտ էլ ամենակարևոր պատճառն է։  Մեկ այլ ուսումնասիրության մեջ Oryoie, Alwang and Tideman (2017) ցույց են տվել, որ երեխաների աշխատանքը հիմնականում նվազում է, քանի որ մեկ շնչին բաժին ընկնող հողատարածքները (որպես գյուղական բնակավայրերում տնային տնտեսության հարստության ցուցանիշ) մեծանում են, բայց կարող է առաջանալ և վերելք։ Աղքատությունից բացի, ռեսուրսների բացակայությունը, ինչպես նաև այլ գործոններ, ինչպիսիք են վարկային սահմանափակումները, եկամուտների ցնցումները, դպրոցի որակը և կրթության նկատմամբ ծնողների վերաբերմունքը, կապված են երեխաների աշխատանքի հետ։

Աշխատանքի միջազգային կազմակերպությունը գնահատում է, որ գյուղատնտեսությունը Աֆրիկայում երեխաների աշխատանքի ամենամեծ գործատուն է։ Մեծամասնությունը չվարձատրվող ընտանիքի աշխատողներն են։

Միավորված ազգերի կազմակերպությունը 2021 թվականը հայտարարել է մանկական աշխատանքի վերացման միջազգային տարի։

Պատմություն 

Աֆրիկայում երեխաները երկար պատմության ընթացքում աշխատել են դաշտերում և տանը։ Սա միայն և միայն աֆրիկյան մշակույթ չէ։ Մեծ թվով երեխաներ աշխատել են գյուղատնտեսության և կենցաղային իրավիճակներում Ամերիկայում, Եվրոպայում և ցանկացած այլ մարդկային հասարակության պատմության ընթացքում մինչև 1950-ական թվականները։ Գիտնականները ենթադրում են, որ այս աշխատանքը, հատկապես գյուղական վայրերում, դպրոցական և մասնագիտական կրթության ձև է, որտեղ երեխաները սովորել են արվեստն ու հմտություններն իրենց ծնողներից, իսկ մեծահասակների հետ շարունակել են աշխատել նույն ժառանգական զբաղմունքով։ Նույնիսկ պաշտոնական աշխատանքից թոշակի անցնելուց հետո, աֆրիկացիները հաճախ վերադառնում են երիտասարդ տարիքում սովորած հմտություններին, օրինակ՝ հողագործությամբ զբաղվելու, ապրելու կամ ձեռնարկատիրության համար։ Բասը պնդում է, որ դա հատկապես ճիշտ է աֆրիկյան համատեքստում։ Աֆրիկան շատ բազմազան և մշակութային մայրցամաք է։ Այս մայրցամաքի որոշ հատվածներում ֆերմերային հասարակությունները հավատարիմ են հայրենական տոհմերի և տոհմերի համակարգին։ Երիտասարդները մարզվում են մեծերի հետ։ Ընտանիքն ու հարազատները ապահովում են մշակութային առօրյան, որն օգնում է երեխաներին սովորել օգտակար գործնական հմտություններ և հնարավորություն է տալիս այդ հասարակություններին ապահովել իրենց համար հաջորդ սերունդը։ Պատմականորեն պաշտոնական դպրոցներ չկային, փոխարենը երեխաները ոչ ֆորմալ կրթություն էին ստանում՝ վաղ տարիքից ոչ պաշտոնական աշխատելով իրենց ընտանիքի և հարազատների հետ։ Երեխաների աշխատանքը Աֆրիկայում, ինչպես աշխարհի այլ մասերում, նույնպես դիտվում էր որպես պատասխանատվության զգացում և ապրելակերպ երեխաների մեջ սերմանելու միջոց, հատկապես գյուղական, ապրուստի համար նախատեսված գյուղատնտեսական համայնքներում։ Օրինակ, հյուսիսային Տանզանիայի Պարե գյուղական բնակավայրերում հինգ տարեկանները օգնում են մեծահասակներին մշակաբույսեր խնամելիս, ինը տարեկանները՝ կենդանիների համար անասնակեր տեղափոխելու հարցում և տարիքից ելնող պարտականությունները ։

Ենթասահարյան Աֆրիկայի հյուսիսային մասերում իսլամը մեծ ազդեցություն ունի։ Մուրացկանությունը և երեխաների աշխատանքը համարվում էր ծառայություն Ղուրանի կրթության դիմաց և որոշ դեպքերում շարունակվում է մինչ օրս։ 7–13 տարեկան այս երեխաներին, օրինակ, Գամբիայում անվանում էին ալմուդոս կամ Սենեգալում՝ թալիբ։ Ծնողները իրենց երեխաներին դնում էին մարաբուտ կամ սերին, հոգեւորական կամ Ղուրանի ուսուցիչ։ Այստեղ նրանք իրենց ժամանակը բաժանում էին մուրացկանության և Ղուրանի ուսումնասիրության միջև։ Այս պրակտիկան համապատասխանում է իսլամի հինգ սյուներից մեկին՝ զաքաթով կամ ողորմությամբ զբաղվելու պարտականությունին։

Աֆրիկայում գաղութային կառավարման աճը 1650-1950 թվականներին այնպիսի տերությունների կողմից, ինչպիսիք են Բրիտանիան, Ֆրանսիան, Բելգիան, Գերմանիան և Նիդեռլանդները, խրախուսեցին և շարունակեցին երեխաների աշխատանքի պրակտիկան։ Գաղութային ադմինիստրատորները նախընտրում էին Աֆրիկայի ավանդական ազգակցական արտադրության եղանակները, այն է՝ աշխատանքի համար տնային տնտեսություն վարձել ոչ միայն մեծահասակներին։ Միլիոնավոր երեխաներ աշխատել են գաղութային գյուղատնտեսական պլանտացիաներում, հանքերում և կենցաղային սպասարկման ոլորտներում։ Այս գաղութներում 5–14 տարեկան երեխաները աշխատանքի էին ընդունվում որպես աշակերտ առանց վարձատրության՝ արհեստ սովորելու դիմաց։ Գաղութային բրիտանական օրենքները, օրինակ, բնիկներին առաջարկում էին սեփականության իրավունք ունենալ հայրենի հողերի մի մասի վրա՝ կնոջ և երեխաների աշխատանքը հասանելի դարձնելու դիմաց գաղութային կառավարության կարիքներին, օրինակ՝ ֆերմաներում և որպես պիկանիններ ։

Երեխաների աշխատանքը խրախուսվում էր նաև հարկային նոր օրենքներով։ Բրիտանական և ֆրանսիական գաղութային կայսրությունները նոր հարկեր մտցրին՝ օգնելու վճարել տեղական գաղութային կառավարության ծախսերը։ Դրանցից մեկը, որը կոչվում է Գլխահարկ, սահմանեց հարկ, որը պետք է վճարվի յուրաքանչյուր անձի համար, որոշ դեպքերում՝ 8 տարեկանից։ Տարածաշրջանի բնակչությունը ապստամբեց նման հարկերի դեմ, թաքցրեց իրենց երեխաներին և մեծ մասամբ պետք է ապահովեր, որ իրենց երեխաները ներգրավված են տնտեսական գործունեությամբ, որպեսզի վճարեն այդպիսի հարկերը և վճարեն իրենց կյանքի ծախսերը։ Աֆրիկայում գտնվող քրիստոնեական միսիոներական դպրոցները, որոնք ձգվում են Զամբիայից մինչև Նիգերիա, նույնպես պահանջում էին երեխաներից աշխատանք, և փոխարենը տրամադրում էին կրոնական կրթություն, ոչ թե աշխարհիկ։

Ուշ գաղութատիրության ժամանակաշրջանում գաղութատիրական կառավարությունները փորձեցին դպրոցներ ղեկավարել և երեխաներին կրթել Աֆրիկայի որոշ մասերում։ Այս ջանքերը, ընդհանուր առմամբ, անհաջող էին և՛ ներգրավվածության, և՛ ազդեցության առումով։ Քիչ երեխաներ են գրանցվել։ Նույնիսկ երբ երեխաները գրանցվում էին, դա պարտադիր չէր նշանակում կանոնավոր հաճախում։ Քրոնիկ բացակայություն, կամ երեխաները թողել են դպրոցը՝ փոխարենը «ձկնորսների հետ ծով գնալ»։ Ջեք Լորդը Աֆրիկայի գաղութատիրության պատմության գիտական աշխատությունների իր ակնարկներում պնդում է, որ ուշ գաղութատիրության փորձը հուշում է, որ երեխաները և ընտանիքները որոշումներ են կայացրել՝ հիմնվելով տնտեսական գործոնների բարդ համակցության վրա, ինչպիսիք են տնային տնտեսության եկամուտը, ընտանիքի վիճակը և մշակութային գործոնները, որոնք հաշվի են առնում ընտանիքների հետ աշխատելը։ որպես կրթության ձև և սոցիալական և մարդկային կապիտալի զարգացման ձև։

Ժամանակակից մանկական աշխատանք 

Միայն գյուղատնտեսության ոլորտում աշխատում է 10-14 տարեկան բոլոր աֆրիկացի երեխաների ավելի քան 30%-ը։ Ոչ ֆորմալ տնտեսությունը, ինչպիսիք են փոքրածավալ արհեստագործական հանքերը, մանկական աշխատանքի մեկ այլ կարևոր գործատու է։

Բուրկինա Ֆասո 
Ըստ Բուրկինա Ֆասոյի Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Աշխատանքի դեպարտամենտի 2012 թվականին, Բուրկինա Ֆասոյի երեխաների 37,8%-ը՝ 5-14 տարեկան, աշխատում էր գրանիտի քարհանքերում և ոսկու հանքերում։ Այս երեխաներն աշխատել են շաբաթական 6-ից 7 օր՝ օրական մինչև 14 ժամ։ «Վճարում» ասվածը հացի և քնելու վայրի տեսք է ստանում։ Այդ ժամանակվանից ի վեր կառավարությունը ընդունել է Գործողությունների ազգային ծրագիր և Ինտերպոլի հետ համագործակցելով այն ժամանակից ի վեր բազմաթիվ երեխաների է փրկել երեխաների թրաֆիքինգի հետևանքով։

Կանադայի Քրիստոնեական մանկական հիմնադրամը (CCFC) համագործակցել է EDUCO-ի՝ ChildFund Alliance- ի գործընկեր անդամի հետ՝ իրականացնելու Եվրոպական միության կողմից ֆինանսավորվող ծրագիր Հյուսիսային Բուրկինայում՝ կանխելու երեխաների աշխատանքը հանքերում։

Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետություն 
2008 թվականին Բլումբերգը պնդում էր, որ երեխաները աշխատում են Կոնգոյի Դեմոկրատական Հանրապետություն պղնձի և կոբալտի հանքերում, որոնք մատերիալ էին մատակարարում չինական ընկերություններին։ Երեխաները ձեռքով փորում են հանքաքարը՝ մեջքին դնելով հանքաքարը, հետո դրանք գնում են այս ընկերությունների կողմից։ Կատանգայի 75 վերամշակման գործարաններից ավելի քան 60-ը պատկանում են չինական ընկերություններին, և տարածաշրջանի օգտակար հանածոների 90 տոկոսը գնում է Չինաստանը։ Աֆրիկյան ՀԿ-ի զեկույցում ասվում է, որ մինչև 15 տարեկան 80,000 բանվոր երեխաներ, կամ բոլոր հանքագործների մոտ 40%-ը, հանքաքար են մատակարարում աֆրիկյան այս տարածաշրջանի չինական ընկերություններին։

BBC-ն 2012 թվականին մեղադրել է Glencore-ին Աֆրիկայում իր հանքարդյունաբերության և ձուլման աշխատանքներում մանկական աշխատանք օգտագործելու մեջ։ Glencore-ը հերքեց փաստը, որ օգտագործում է մանկական աշխատանք և ասաց, որ խիստ քաղաքականություն է վարում մանկական աշխատանք չօգտագործելու վերաբերյալ։ Glencore-ը պնդում էր, որ տեղյակ է մանկական հանքագործների մասին, որոնք, ըստ նրա, արհեստավոր հանքագործների խմբի մաս են կազմում։ Նրանք առանց թույլտվության ներխուժել էին Glencore-ի կոնցեսիոն 2010 թվականից, և ընկերությունը պնդում էր, որ խնդրում է կառավարությանը հանել արհեստավոր հանքագործներին իր կոնցեսիայից։

5–14 տարեկան մոտ 4,7 միլիոն երեխա աշխատում է Կոնգոյում։ Բացի պղնձի հանքերից, երեխաները մասնակցում են կոբալտի, վոլֆրամիտի, կազիտիտի, կոլումբիթ-տանտալիտի, ոսկու, ադամանդի արհեստագործական արդյունահանմանը։ Դրանցից շատերը օգտագործում են մուրճեր՝ հանքաքարն ստանալու, կոշտ քիմիական նյութեր լցնելու համար՝ առանց պաշտպանիչ սարքավորումների և ձեռքով տեղափոխում են ապարները խորը փոսից կամ բաց հանքերից։ Երեխաները նաև աշխատում են գյուղատնտեսության մեջ և շարունակում են հավաքագրվել որպես երեխա զինվոր Կոնգոյի ազգային բանակի և տարբեր ապստամբ խմբերի համար։ Երեխաների աշխատանքը սովորաբար տեսանելի է Կինշասայի շրջանի փողոցներում։

Եգիպտոս

Գանա 
2010 թվականին Միացյալ Նահանգների Աշխատանքի նախարարությունը գնահատել է ավելի քան 2,7 միլիոն աշխատող երեխաներ Գանայում կամ 5-14 տարեկան բոլոր երեխաների մոտ 43%-ը։ Այս երեխաների 78,7%-ն աշխատում է գյուղատնտեսության ոլորտում, 17,6%-ը՝ ձկնորսության և տրանսպորտի ծառայություններում, իսկ 3,7%-ը՝ արդյունաբերության մեջ, որը ներառում է արտադրական և հանքարդյունաբերական աշխատանքները։ Գանայում երեխաների 64%-ը աշխատանք է փնտրում ֆինանսական պատճառներով, ինչը դա դարձնում է տարածաշրջանում երեխաների աշխատանքի առաջատար շարժիչ ուժը։ Գյուղական բնակավայրերում աշխատող երեխաների մեծ մասն աշխատում է ընտանեկան ֆերմաներում և հաճախ դպրոցը համատեղում է իրենց աշխատանքի հետ։ Քաղաքային շրջաններում, ինչպիսիք են Աքրան և Աշանտին, երեխաները հաճախ չեն ընդունվում դպրոց և հաճախ զբաղվում են ձկնորսությամբ և տնային ծառայություններով։  Երեխաների բեռնակիրները, որոնք տեղական անվանում են կայայե, աշխատում են քաղաքային վայրերում, և նրանցից ոմանք դեռ 6 տարեկան են։

In 2013, statistics on children's work have not changed much and according to the DOL's Findings on the Worst Forms of Child Labor in Ghana, the majority of working children engage in hazardous activities like pesticide spraying in the production of cocoa, fishing and gold mining. The Department's 2014 List of Goods Produced by Child Labor or Forced Labor includes fish and tilapia in particular, cocoa and gold as goods produced in such working conditions in Ghana.

Քենիա 

Սուդան 2001 թվականին գնահատեց, որ Քենիայում 3 միլիոն երեխաներ են աշխատում, որոնք գտնվումէին անհանդուրժելի պայմաններում։ Անտեսանելի մանկական աշխատողների թիվը, պնդում է Սուդան, շատ ավելի մեծ էր։ Երեխաների աշխատանքը Քենիայում վերաբերվում էր գյուղատնտեսության, զբոսաշրջության արդյունաբերությամբ, քարհանքերով և հանքերով, հովվական աշխատանքով, հանքարդյունաբերությամբ, աղբահանությամբ, ձկնորսական արդյունաբերությամբ և տրանսպորտի ոլորտում, որտեղ նրանք տեղից տեղ են տեղափոխվում որպես «Մատատու»։

Քենիայի կառավարությունը գնահատում է, որ 5-13 տարեկան 8,9 միլիոն երեխաներ են աշխատում, որոնց մեծ մասը բացակայում է դպրոցից։ Գյուղատնտեսությունը խոշոր գործատու է. սուրճի պլանտացիաներում աշխատող աշխատողների 30%-ը կազմում են 27 տարեկանից ցածր մարդիկ։

Միավորված ազգերի կազմակերպությունը, 2009 թվականին Քենիայի համար իր երկրի նկարագրության զեկույցում, գնահատում է, որ 5-14 տարեկան երեխաների մոտ մեկ երրորդը աշխատում էր։ Գյուղատնտեսությունն ու ձկնորսությունը ամենամեծ գործատուներն էին, որոնցից նախկինում բաժին էր ընկնում երեխաների աշխատանքի մոտավորապես 79%-ը։

Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Աշխատանքի դեպարտամենտը 2010 թվականի իր զեկույցում գնահատել է, որ 5-14 տարեկան քենիացի բոլոր երեխաների մոտ 32%-ն աշխատում է, կամ ավելի քան 2,9 միլիոնը։ Գյուղատնտեսությունն ու ձկնորսությունը գերակշռող գործատուներն են։ Երեխաների աշխատանքի վատթարագույն ձևի ականատես ոլորտները ներառում են շաքարեղեգի պլանտացիաները, հովվական ագարակները, թեյը, սուրճը, միրաան (խթանիչ բույս), բրնձի, սիսալի, ծխախոտի, թիլապիայի և սարդինայի ձկնորսությունը։ Քենիայում երեխաների այլ տնտեսական գործունեությունը ներառում է աղբավայրերի մաքրումը, ջարդոնի, ապակու և մետաղյա նյութերի հավաքումն ու վաճառքը, փողոցային առևտուրը, անասնապահությունը և մուրացկանությունը։ Զեկույցում ասվում է, որ երեխաների շահագործումը սեքս-տուրիզմում տարածված է այնպիսի խոշոր քաղաքներում, ինչպիսիք են Նայրոբին, Կիսումուն, Էլդորետը և Քենիայի ափամերձ քաղաքները։

Աղքատությունը և դպրոցական հնարավորությունների բացակայությունը Քենիայում երեխաների աշխատելու հիմնական պատճառներն են։ Երկիրը բախվում է ուսուցիչների և դպրոցների պակասի, դպրոցներում գերբեռնվածության և երեխաների չգրանցված կարգավիճակի հետ կապված ընթացակարգային բարդությունների։ Քենիայի օրենսդրությունը արգելում է երեխայի մուտքը դպրոցներ, եթե նա որպես քաղաքացի գրանցված չէ Քենիայի իշխանություններում։ Ներկայումս գյուղական վայրերում բնակվող քենիացի երեխաների 44%-ը մնում է չգրանցված։ Այսպիսով, նույնիսկ այն դեպքում, երբ դպրոցները կարող են մատչելի լինել, գյուղաբնակ երեխաները չեն կարողանում ապացուցել քաղաքացիությունը, և այդ չգրանցված երեխաները վտանգի տակ են դնում դպրոց գնալու հնարավորությունը։

Մադագասկար 

Երեխաները սովորական են Մադագասկարի փոքր հանքերում։ Որոշ երեխաներ զբաղվում են աղի արդյունահանմամբ, քարհանքով, թանկարժեք քարերի և ոսկու հանքաքարի հավաքմամբ։ Այս հանքերում երեխաների մոտ 58%-ը 12 տարեկանից փոքր է։ Ըստ IPEC-ի՝ այս հանքերում աշխատող երեխաներն սովորաբար ծագում են այնպիսի ընտանիքներից, որոնք գտնվում են անկայուն տնտեսական վիճակում։

Համաձայն Միացյալ Նահանգներում 2010 թվականի զեկույցի, Մադագասկարի 5-14 տարեկան երեխաների մոտ 22%-ը կամ 1,2 միլիոնը աշխատում են, որպեսզի ապահովեն իրենց ընտանիքները։ Ֆրանսիական մեկ այլ խումբ առաջարկում է, որ Մադագասկարում երեխաների աշխատանքը գերազանցում է 2,4-ը միլիոն՝ 5-9 տարեկան ավելի քան 540,000 երեխաներով։ Երեխաների աշխատանքի մոտ 87%-ը բաժին է ընկնում գյուղատնտեսությանը, հիմնականում՝ վանիլի, թեյի, բամբակի, կակաոյի, կոպրայի (կոկոսի չորացրած յուղոտ երկրորդական էնդոսպերմն), սիսալի, ծովախեցգետնի բերքահավաքի և ձկնորսության արտադրության մեջ։ Կենցաղային ծառայության մեջ զբաղվող մալագասի երեխաները օրական միջինը 12 ժամ են աշխատում։

Միջազգային ֆինանսավորման շնորհիվ ջանքեր են ներգրավվել Մադագասկարում՝ օգնելու նվազեցնել և կանխել երեխաների աշխատանքը։ Այնուամենայնիվ, դրանք դադարեցվեցին 2009 թվականի հեղաշրջումից հետո կառավարության փոփոխությունից հետո, քանի որ միջազգային դոնորների, այդ թվում՝ Աֆրիկյան միության, Եվրոպական միության, Համաշխարհային բանկի և Միացյալ Նահանգների ֆինանսավորման մեծ մասը դադարեցվել էր։

Մարոկկո 
2010 թվականի զեկույցում նշվում է, որ Մարոկկոյում աշխատում էր 5-ից 14 տարեկան մոտ 150,000 երեխա։ Գյուղատնտեսությունը և կենցաղային ծառայությունները գերակշռող գործատուներն են։ Երիտասարդ աղջիկները, որոնք տեղանքում կոչվում են « փոքրիկ աղախիններ », ուղարկվում են աշխատելու որպես տնային սպասավորներ, որոնցից շատերը 10 տարեկան են։ Այս փոքրիկ ոսկորները շատ աղքատ ընտանիքներից են, բախվում են ակամա ստրկության պայմաններին, ներառյալ երկար ժամեր առանց ընդմիջումների, արձակուրդների բացակայություն, ֆիզիկական, բանավոր և սեռական բռնություն, պահված աշխատավարձ և նույնիսկ նրանց տեղաշարժի սահմանափակում։ Նրանք զրկված են կրթությունից։ Երեխաների աշխատանքի առավել տեսանելի տեսակը փողոցային երեխաներն են Կասաբլանկայում, Մարաքեշում, Ֆեսում և Մեկնեսում։ Այս երեխաները գոյատևում են ծխախոտ վաճառելով, մուրացկանություն անելով, կոշիկները մաքրելով, մեքենաներ լվանալով և նավահանգիստներում բեռնակիր ու փաթեթավորող աշխատելով։

Մարոկկոյի պլանավորման նախարարությունը գնահատում է, որ երկրում կա 60 000-ից մինչև 100 000 աշխատող երեխա։ Մարոկկոյի կառավարության պատվերով կատարված ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ աղքատությունը և դպրոցի բացակայությունը, հաճախ համակցված, Մարոկկոյում փոքրիկ աղախինների գոյության հիմնական պատճառներն են։ Բացի այդ, գյուղաբնակ ծնողները չեն հավատում, որ ցանկացած կրթություն կամ դիպլոմ կարող է օգնել իրենց աղջիկներին աշխատանք գտնել։

Նիգերիա 
2006 թվականին Նիգերիայում 14 տարեկանից փոքր մոտ 15 միլիոն աշխատող երեխա կար։ Նրանցից շատերն աշխատել են վտանգավոր պայմաններում և երկար ժամեր շարունակ։ Աղքատությունը երեխաների աշխատանքի հիմնական շարժիչ ուժն էր, և այդ երեխաների եկամուտը կազմում էր նրանց աղքատ ընտանիքների եկամուտների հիմնական մասը։ Նիգերիայում երեխաների  ճնշող մեծամասնությունը աշխատում էր գյուղատնտեսության և կիսաֆորմալ կամ ոչ ֆորմալ տնտեսության մեջ։ Տնային ծառայողները մանկական աշխատանքի ամենաքիչ տեսանելի ձևն էին և հաճախ ենթարկվում էին սեռական ոտնձգությունների։ Ոչ ֆորմալ տնտեսության և հասարակական վայրերի շարքում փողոցային առևտուրն աշխատում է 64%-ով։ Կիսահանրային վայրերում ոչ պաշտոնական ձեռնարկությունների մեջ երեխաները հաճախ դիտվում էին որպես մեխանիկներ և ավտոբուսներ։

Նիգերիայի երեխաներից մոտ 6 միլիոնը ընդհանրապես դպրոց չի հաճախում։ Ներկա պայմաններում այս երեխաները դպրոց գնալու ժամանակ և հնարավորություն չունեն։

Ռուանդա 
ԱՄԿ-ի գնահատմամբ՝ Ռուանդան ունի 400 000 երեխա աշխատող։ Ենթադրվում է, որ նրանցից 120 000-ը ներգրավված են երեխաների աշխատանքի վատթարագույն ձևերում, իսկ 60 000-ը երեխաներ են տնային աշխատողներ։

Զամբիա 
Զամբիայի կառավարությունը գնահատում է, որ երկրում աշխատում է մոտ 595 000 երեխա։ Դրանցից 58%-ը 14 տարեկան և ավելի ցածր տարիքի են։ Շատերն աշխատում են ոչ պաշտոնական հանքարդյունաբերության մեջ։

Միացյալ Նահանգների Աշխատանքի նախարարությունը 2010 թվականի իր զեկույցում գնահատել է, որ Զամբիայի 5-14 տարեկան երեխաների մոտ 33%-ն աշխատում է։ Գյուղատնտեսությունը գերիշխող գործատուն է, և հանքարդյունաբերության ոլորտում աշխատում է Զամբիայում աշխատող երեխաների  98%-ը։ Երեխաների աշխատանքի ամենավատ ձևի ականատես ոչ ֆորմալ ոլորտները ներառում են բամբակի տնկարկները, ծխախոտը, ձկնորսությունը, թեյը, սուրճը և փայտածուխը։ Հանքարդյունաբերության մեջ երեխաների աշխատանքը տարածված է։ Սակայն դա երևում է փոքր արհեստագործական և ավանդական հանքերում, որտեղ երեխաները արդյունահանում են զմրուխտ, ամեթիստ, ակվամարին, տուրմալին և նռնաքար։ Երեխաների աշխատանքն առկա է նաև կապարի, ցինկի և պղնձի հանքավայրերում։ Նրանք չեն կրում որևէ պաշտպանիչ սարքավորում՝ պաշտպանելու իրենց աչքերը, դեմքը կամ մարմինը, վնասվածքները տարածված են։

Վտանգավոր աշխատանքների տարածվածության պատճառով երեխաների թրաֆիքինգը տարածված է Զամբիայում։ Գյուղատնտեսության և կենցաղային ծառայության մեջ աշխատող երեխաները փոխանակվում են փողով, ապրանքներով և նվերներով ընտանիքի անդամներին։ Զամբիան խիստ օրենքներ ունի թրաֆիքինգի և երեխաների աշխատանքի դեմ։ Այնուամենայնիվ, օրենքների իրականացումն ու կիրառումը այդքան էլ հեշտ չէ Զամբիայի կառավարության համար։

Ըստ ԱՄԿ-ի, երեխաների աշխատանքը Զամբիայում երեխաների և ընտանիքների համար դիմակայելու մեթոդ է, երբ մեծահասակները մահանում են, հիվանդանում կամ երբ ընտանիքները պարզապես չեն կարողանում ծայրը ծայրին հասցնել։

Դինամիկա 

Աշխատանքի միջազգային կազմակերպությունը (ԱՄԿ) հայտարարել է, որ առաջին հերթին աղքատությունը երեխաներին աշխատավայր մղող ամենամեծ ուժն է։ Երեխաներին վնասակար աշխատանքի մղող մեկ այլ կարևոր գործոն է դպրոցների բացակայությունը և դպրոցի վատ որակը։

Երեխաների աշխատանքի օրենքները Աֆրիկայում 

Աֆրիկյան երկրների կառավարությունների մեծ մասը պաշտոնապես ընդունել է Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության (ԱՄԿ) երեք կոնվենցիաները։ Բացի այդ, շատերը փոխըմբռնման հուշագիր են ստորագրել ԱՄԿ-ի հետ՝ Երեխաների աշխատանքի վերացման միջազգային ծրագրի (IPEC) շրջանակներում ծրագիր սկսելու համար։

Նիգերիան, օրինակ, այժմ IPEC-ի ակտիվ անդամ է։ Այն նաև իրականացնում է Արևմտյան Աֆրիկայի կակաոյի գյուղատնտեսական նախագիծը։ Նիգերիայի Երեխաների իրավունքների մասին օրենքը այժմ նրա Աշխատանքային օրենքի մի մասն է, և այն արգելում է երեխաների շահագործումը։ Որոշ նահանգներ, ինչպիսիք են Անամբրան, նույնպես արգելել են երեխաներին աշխատել դպրոցական ժամերին։

Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունը քրեական հանցագործություն է համարել մինչև 15 տարեկան երեխային աշխատանքի ընդունելը, բացառությամբ աշխատանքի դեպարտամենտի թույլտվության՝ երեխաներին կատարողական արվեստում ներգրավելու համար։ Նրա զբաղվածության մասին օրենքի 43-ից 47-րդ բաժինները նաև անօրինական են դարձնում 15-ից 18 տարեկան երեխաներին աշխատանքի ընդունելը, եթե աշխատանքը անհամապատասխան է նրանց տարիքին կամ ինչ-որ պայման, որը նրանց վտանգի տակ է դնում։

Քենիան ընդունել է Երեխաների մասին օրենքը 2001 թվականին։ Սույն օրենքի 10-րդ բաժինը պաշտպանում է մինչև 18 տարեկան երեխաներին և երիտասարդներին տնտեսական շահագործումից և ցանկացած աշխատանքից, որը կարող է վտանգավոր լինել կամ խանգարել երեխայի կրթությանը կամ վնասակար լինել երեխայի հոգևոր, բարոյական կամ սոցիալական զարգացմանը։ Օրենքը նաև արգելում է 18 տարեկանից ցածր անձանց աշխատանքի ընդունել ռազմական կամ որևէ զինված հակամարտությունում։

Գանան, որպես մեկ այլ օրինակ, արգելում է երեխաների աշխատանքը։ 1998 թ. «Երեխաների մասին» օրենքի 87-րդ հոդվածն արգելում է ցանկացած անձի աշխատանքի ընդունել երեխային շահագործող աշխատանքի մեջ կամ որևէ աշխատանքի մեջ, որը զրկում է երեխային առողջությունից, կրթությունից կամ զարգացումից։ 88-րդ հոդվածն արգելում է որևէ մեկին աշխատանքի ընդունել ցանկացած երեխայի գիշերը, այսինքն՝ երեկոյան ժամը ութից մինչև առավոտյան վեցը։ Օրենքի 89-ից 90-րդ մասերը թույլ են տալիս 13 տարեկանից բարձր երեխաներին զբաղվել թեթև աշխատանքով, իսկ 15 տարեկանից բարձր՝ ոչ վտանգավոր աշխատանքով։ 2018 թվականին Գանայում միայն երեք անձ է տուգանվել՝ մինչև օրինական տարիքի երեխաներին աշխատանքի տեղավորելու և նրանց կրթություն ստանալու իրավունքից զրկելու համար, և մինչ այժմ ոչ մի գործատու բանտարկության պատիժ չի կրել՝ դրանով իսկ ցույց տալով, որ Գանայում իրավապահները սահմանափակ են։

Չնայած էական օրենսդրությունն այժմ գործում է գրեթե ողջ Աֆրիկայում, իրավական կիրարկումը մնում է մարտահրավեր։ Կառավարության միջամտության բացակայության պատճառով երեխաների աշխատանքի այս ցուցանիշները շարունակում են աճել։ Երեխաների 14,2%-ը լրացուցիչ աշխատում է հայտնի վտանգավոր պայմաններում երեք տարուց ավելի։ Գործատուների համար հետևանքների բացակայությունը հանգեցրել է նրան, որ երեխաները ընտրում են մնալ զբաղված՝ վախենալով բռնությունից և/կամ իրենց ընտանիքներին ապահովելու կարիքը ստիպում է նրանց մնալ զբաղված։

Հասարակական կազմակերպություններ 
ԱՄԿ-ն մի շարք ծրագրեր ունի Աֆրիկայում, որոնք ձգտում են նվազեցնել և ի վերջո վերացնել երեխաների աշխատանքը Աֆրիկայում։ Նման նախագծերից մեկը, որը մեկնարկել է 2006 թվականին, կենտրոնացած է արևմտյան Աֆրիկայի երկրների վրա՝ Բենին, Բուրկինա Ֆասո, Կաբո Վերդե, Կոտ դ'Իվուար, Գամբիա, Գանա, Գվինեա, Գվինեա-Բիսաու, Լիբերիա, Մալի, Նիգեր, Նիգերիա, Սենեգալ, Տոգո: Այս նախագիծը, որը սկսվել է 2009 թվականին, ուղղված է Արևմտյան Աֆրիկայում երեխաների աշխատանքի վատթարագույն ձևերին։ Այն ունի երկու հիմնական բաղադրիչ՝ առաջինը կաջակցի երեխաների աշխատանքի ամենավատ ձևերը վերացնելու ազգային ջանքերին, իսկ երկրորդը նպատակ ունի մոբիլիզացնել ենթատարածաշրջանային քաղաքականություն մշակողներին և բարելավել ենթատարածաշրջանային համագործակցությունը երեխաների աշխատանքի վատթարագույն ձևերի վերացման համար։ Արևմտյան Աֆրիկայի պետությունների տնտեսական համայնքի (ECOWAS) տասնհինգ անդամ պետություններ։

KURET նախագիծը, որը հանդիսանում է կրթության միջոցով Քենիայում, Ուգանդայում, Ռուանդայում և Եթովպիայում միասին երեխաների շահագործման դեմ պայքարի հապավումը, տարածաշրջանային փորձ է՝ կանխելու երեխաների շահագործող աշխատանքը կրթության միջոցով։ Ֆինանսավորվում է Միացյալ Նահանգների Աշխատանքի դեպարտամենտի կողմից և իրականացվում է Վորլդ Վիժնի, Կրթության զարգացման ակադեմիայի և Միջազգային փրկարար կոմիտեի կողմից, KURET-ը սկսել է 2004 թվականի սեպտեմբերին։ Տարածաշրջանային գրասենյակը գտնվում է Ուգանդայի Կամպալա քաղաքում։ 2009 թվականի զեկույցում ասվում է, որ այն փոփոխություն է մտցրել Աֆրիկայի այս տարածաշրջանի հազարավոր երեխաների կյանքում։

Patriots Ghana-ն ևս մեկ ոչ կառավարական կազմակերպություն է, որը գտնվում է Գանայում։ Կազմակերպության տեսլականը մի ազգ է, որը լի է հզոր հայրենասերներով, որոնք նպաստում են Գանայի զարգացմանը։ Կազմակերպությունը կենտրոնանում է տարբեր տեղական գործողությունների միջոցով զարգացման հասնելու վրա։ Նրանց առաքելությունն է հզորացնել Գանայի քաղաքացիներին՝ իրականացնելու երեխաների թրաֆիքինգի դեմ գործողություններ և աշխատանքի, առողջության, կրթության, մարդու իրավունքների և տնտեսական զարգացման բովանդակալից ծրագրեր՝ բարելավելու Գանայի պակաս արտոնյալ քաղաքացիների կյանքը։ Patriots Ghana-ն, հետևաբար, նպատակ ունի հասնել իրենց առաքելությանը իրավունքների վրա հիմնված մոտեցման միջոցով, որն արտացոլվում է նրանց գործունեության մեջ։ Կազմակերպությունն ընդգծում է իրավունքների վրա հիմնված մոտեցման անհրաժեշտությունը՝ կապված Գանայի բնակչության արագ աճի հետևանքների հետ, որն առաջանում է աղքատների համար առողջապահական խնամքի բացակայության պատճառով։ Բազմազավակ ընտանիքի համար մատակարարում ունենալը հանգեցրել է երկարաժամկետ ֆինանսական անկայունության, հատկապես գյուղական շրջաններում։ Ընտանիքի ապրուստը ապահովելու անհրաժեշտության պատճառով երեխաները հաճախ զրկվում են կրթության իրավունքից և ստիպված են աշխատել։ Երկարատև աղքատության պարույրը վերացնելու համար կազմակերպությունը կենտրոնանում է գործողությունների վրա, որոնք համայնքներին հնարավորություն են տալիս վերականգնելու մարդու իրավունքները՝ նվազեցնելով երեխաների աշխատանքը Գանայում։

Տես նաև 

 Մանկական աշխատանք

Ծանոթագրությունների

Արտաքին հղումներ 

 A UNICEF web resource with tables of % children who work for a living, by each African country and by gender
 Findings on the Worst Forms of Child Labor in Sub-Saharan Africa – U.S. Department of Labor
 Issues in child labor in Africa – A World Bank report
 Child labour and commercial sexual exploitation – A UNICEF report 
 Africa Adds to Miserable Ranks of Child Workers – A New York Times report
 An ILO sponsored website to help eliminate child labour
 A BBC World Service collage of articles on child labour in conflict-prone regions of the world, including Africa
 Working hard from dawn to midnight – A Deutsche Welle (Germany) article on child labour in Africa
 Demography and the development potential of sub-Saharan Africa – A report submitted to the Swedish parliament on child labour in Africa 
 Exposed: Child labour behind smart phone and electric car batteries- Amnesty report, 19 January 2016

Աֆրիկայի տնտեսություն
Մարդու իրավունքներն Աֆրիկայում
Աֆրիկայի հասարակություն
Pages with unreviewed translations