Նագաոկակյո

Նագաոկակյո (ճապ․՝ 長岡京՝ «Նագաոկայի մայրաքաղաքը»), քաղաք, որը 784-794 թվականներին եղել է Ճապոնիայի մայրաքաղաքը։ Գտնվում էր Յամասիրո գավառում, ժամանակակից Նագաոկակյո, Մուկոյի և Կիոտոյի Նիսիկյո շրջանի քաղաքների տեղում։ Նարայի ժամանակաշրջանում Նագաոկակյոն մայրաքաղաք էր։

Պատմություն 
Նագաոկա գյուղում մայրաքաղաքի կառուցումը սկսվել է 784 թվականին։

Ճապոնիայում, Նարայի ժամանակաշրջանի վերջում, կայսեր, արիստոկրատիայի և հոգևորականների միջև իշխանության համար պայքարը դարձել էր ավելի ցայտուն․ բուդդայական վանքերը վերահսկում էին տնտեսական հատվածը և նույնիսկ 8-րդ դարում կատարել են պետական հեղաշրջման փորձ, որից հետո Կամմու կայսրը որոշել է մայրաքաղաքը վանքերով շրջապատված Նարայից տեղափոխել անավարտ Նագաոկակյո քաղաք։ Այս տարածաշրջանի ընտրության հնարավոր պատճառներից մեկն այն էր, որ Կորեական թերակղզուց շատ միգրանտներ էին ապրում այնտեղ, իսկ Կամմուի մայրը՝ Տականո-նո Նիիգասան Պեկչեի թագավոր Մուրյոնգի ժառանգն էր։ Ըստ Շյոկու Նիհոնգիի՝ «պաշտոնական» պատճառն ավելի լավ մուտքն էր դեպի ջրային ուղիներ։

Այս քայլի ծայրահեղ հրատապությունը հաստատվում է մի քանի անսովոր քայլերով. կայսրը հրամայել է 784 թվականի հարկերն ուղարկել նոր մայրաքաղաք, ինչպես նաև «ճիշտ» հարկի մի մասը (正税 սյո․դզեյ) պետք է բաշխել բարձրաստիճան պաշտոնյաների և թագավորական ընտանիքի որոշ անդամների միջև, որպեսզի նրանք կարողանան սեփական բնակավայրեր կառուցել։ Պալատի գտնվելու վայրն ի սկզբանե եղել է կորեական կլանի առաջնորդ Հաջիի նստավայրը։ 785 թվականին նոր մայրաքաղաքում անցկացվել են ամանորյա տոնակատարություններ։

Քաղաքը կառուցվել է չինական ոճով՝ երկրաչափական ճիշտ հատակագծով, որը նման է Ֆուձիվարակյոյին և Նարային։ Նագաոկակյոյում ստեղծվել է Կասուգայի սրբավայրի կրկնօրինակը՝ Օհարանո-ջինջան և մի քանի տաճարներ տեղափոխվել են նախ Նագաոկակյո,ապա՝ Հեյան (դրանց թվում՝ Հոկկե-ջին)։ Պալատը գտնվում է Նիսիյամա և Մուկո լեռների լանջերին, այդ իսկ պատճառով շինարարները կառուցել են սանդղավանդներ։

785 թվականի 9-րդ լուսնային ամսվա 23-րդ օրվա երեկոյան Նագաոկակյոյի գլխավոր ճարտարապետ Ֆուջիվարա-նո Տանեցուգուն սպանվել է կառուցվող պալատը ուսումնասիրելու ժամանակ, ենթադրաբար արքայազն Սավարայի հրամանով։ Ճարտարապետի սպանությունը, ինչպես նաև մի քանի ջրհեղեղներ, որոնք հաճախակի են եղել Նագաոկակյոյի շրջակայքում՝ համարվել են վատ նախանշաններ։ Գլխավոր ճարտարապետի պաշտոնը սկզբում ստանձնել է Սաեկիի կլանի ղեկավար Սաեկի Իմամիսին, որը պաշտոնանկ է արվել յոթ ամիս անց։ Կայսրը հրամայել է ավելի մեծ հսկողություն սահմանել հարկերի հավաքագրման վրա և հարկային բեռը տարածել նաև այցելուների վրա, սակայն տեղական իշխանությունները հարկերը դժկամությամբ էին հավաքագրում և փոխանցում։

Պալատական խառնակությունները հետաձգել են ծախսատար վերաբնակեցումը, իսկ Կամմուի ծրագրերը՝ ձախողվել. երկիրը գտնվում էր հարուստ ընտանիքների ձեռքում։ Մայրաքաղաքը տեղափոխվել է Հեյան-կյո (ժամանակակից Կիոտո)։

Պեղումներ 

1954 թվականին պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել են կայսերական նստավայրի հարավային դարպասի ավերակները, 1961 թվականին՝ հանդիսասրահի ավերակները, իսկ 1969 թվականին՝ կայսերական նստավայրը։ 1970 թվականին կազմվել է քաղաքի նախնական հատակագիծը, հայտնաբերվել են նաև մակագրություններով փայտե սալիկներ։ 1990-ականների վերջին հայտնաբերվել են մեկ այլ բնակության վայրեր և ավերակներ, ժառանգների նստավայրեր և պարիսպ պետական խորհրդի շուրջը։

Գրականություն

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Выставка в Национальном историческом музее, посвящённая Нагаокакё

Ամառային երիտասարդական վիքիճամբարի հոդվածներ