Ոսկե ձկնիկներ (նկար)

Ոսկե ձկնիկներ (), ավստրիացի նկարիչ Գուստավ Կլիմտի նկարը։ «Ոսկե ձկնիկները» կտավը հանրությանն առաջին անգամ ներկայացվել է Վիեննայի սեցեսիոնի 13-րդ ցուցահանդեսին, 1902 թվականին։

«Ոսկե ձկնիկները» մտնում է նկարչի` ջրային նիմփաների թեմայով պատկերված շարքի մեջ։ Շարքի այլ նկարներից են «Շարժվող ջուրը» (1898), «Արծաթե ձկնիկներ» (1899), «Բժշկություն» (1901), «Ջրային օձեր 1» (1907) և «Ջրային օձեր 2» նկարները։ Ըստ գեղարվեստական քննադատ Լյուդվիգ Խևեշիի, այդ նկարները «ֆակուլտետային նկարների» և «Բեթհովենյան ֆրիզի» էրոտիկ «կողմնակի արտադրանքն» են։ Վերև ձգված նեղ կտավի վրա պատկերված են ժպտացող մի քանի մերկ գեղեցկուհիներ` արձակ երկար խարտյաշ մազերով։ Աղջիկները հսկայական ոսկե ձկան հետ անհոգ կերպով թռչկոտում են մուգ ջրերում։ Առաջին պլանում նստած կանացի գլխավոր կերպարը թեքված է և ակնդետ նայում է դիտողի աչքերին` անամոթաբար ցուցադրելով իր մեծ հետույքը։

«Ոսկե ձկնիկները» պատկերելիս Գուստավ Կլիմտն իր «ֆակուլտետային նկարների» հետ կապված սկանդալային պատմության մեջ էր ընկել։ Այդ նկարները նրան պատվիրել էր պետությունը` Վիեննայի համալսարանի դահլիճի համար։ Հակառակ պատվիրատուի ակնկալիքներին` Կլիմտը հանրության դատին է ներկայացրել այդ ժամանակ Վիեննայի արվեստի համար միանգամայն նորարարական կտավներ` «Փիլիսոփայություն» և «Իրավագիտություն», որոնք չեն ընկալվել հասարակության կողմից և խստագույն քննադատության են ենթարկվել։ Կլիմտը, որը հազիվ էր դուրս եկել այն ընկճված դրությունից, որն առաջացել էր իր եղբոր` Էռնստի, մահից հետո, ծանր է տարել տեղի ունեցածը, հանրությունից խուսափող նկարիչն անգամ ստիպված է եղել մամուլում հայտարարությամբ հանդես գալ։ Քննադատներին գեղանկարչական մեթոդով պատասխանելն առավել հարմար էր նկարչի համար, և ջրային գեղեցկուհիներով իր նոր աշխատանքը նա ցանկանում էր կոչել «Իմ քննադատներին», սակայն նրան այդ քայլից խելամտորեն հետ են պահել ընկերները։ Այնուամենայնիվ, անմեղ` «Ոսկե ձկնիկներ» անվանումով նկարը միանշանակորեն է ընդունվել հանրության կողմից։ Ավստրիացի գրականագետ Ֆելիքս Զալտենը հետևյալ կերպ է նկարագրել «Ոսկե ձկնիկների» պատմությունը. «Երբ նրա համալսարանական նկարներից փոթորիկ բարձրացավ, նա նախատողներին լակոնիկ պատասխան տվեց` ստեղծագործություն, որը հանդիսատեսին է ներկայացրել ուռուցիկ «հետևի կողմը»։ Նա այդ նկարելուկը «Ոսկե ձկնիկներ» է կոչել։ Նա հեշտորեն այն կարող էր նաև «Գյոց ֆոն Բեռլիխիգեն» կոչել։ Սակայն նրան ամեն դեպքում հասկացել են»։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 
 
 
 
 
 
 

Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
Գուստավ Կլիմտի նկարներ
1902 նկարներ