Ինգեբորգ Պլոկրոս Իրմինգեր

Ինգեբորգ Պլոկրոս Իրմինգեր (, ), դանիացի նկարիչ, որը հայտնի է ինչպես իր քանդակներով, այնպես էլ կենդանիների և մարդկային պատկերներով փոքրածավալ ճենապակյա արձանիկներով, որոնք նա պատրաստել է Bing & Grøndahl ընկերությունում աշխատելիս։ 1903 թվականին կերտել է գրող Հերման Բանգի բրոնզե կիսանդրին, որը 2012 թվականին տեղադրվել է Կոպենհագենի Սենտ Անն հրապարակում։

Կենսագրություն    
Ինգեբորգ Պլոկրոս Իրմինգերը ծնվել է Ֆրեդերիկսբերգի Կոպենհագենյան շրջանում, 1872 թվականի հունիսի 18-ին։ Եղել է առևտրական Յոհաննես Ֆրեդերիկ Պլոցկրոսի (1821–1896) և Կատրին Ֆրեդերիկկի Տիետգենի (1833–1891) դուստրը։ Դեռևս վաղ տարիքից հետաքրքրություն ցուցաբերելով ծեփագործության նկատմամբ`  սովորել է քանդակագործ Աքսել Հանսենի մոտ, այնուհետև ընդունվել է գեղարվեստի դպրոց, որտեղ նրա ուսուցիչներն են եղել Էմիլի Մունտը և Մարի Լյուպլաուն։ 1893 թվականի փետրվարին Պլոկրոս Իրմինգերն ընդունվել է Դանիայի գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա, որտեղ մինչև 1899 թվականը Ավգուստ Սոբյուեի ղեկավարությամբ սովորել է քանդակագործություն, որից հետո մի քանի տարի աշխատել է Վիլհելմ Բիսսենի արվեստանոցում։ 1908 թվականին ամուսնացել է նկարիչ Վալդեմար Իրմինգերի հետ։

Կարիերա 
Իրմինգերն առաջին անգամ ցուցադրվել է  1897 թվականին Շառլոտենբորգի գարնանային ցուցահանդեսում, որտեղ ցուցադրվել էր նրա «Մանկիկը» () բրոնզե բարձրաքանդակը։ Նա շարունակել է ցուցադրվել այդտեղ մինչև 1952 թվականը, հատկապես 1904 թվականից մինչև 1925 թվականներին։ 1920 թվականից մինչև 1961 թվականներին նրա ստեղծագործությունները ժամանակ առ ժամանակ ցուցադրվել են նաև Կին նկարիչների ընկերությունում (): Պլոկրոս Իրմինգերի ստեղծագործությունները ցուցադրվել են 1900 թվականին Փարիզի համաշխարհային ցուցահանդեսում, 1914 թվականին՝ Մալմյոյի Բալթյան ցուցահանդեսում, և 1927 թվականին Բրուքլինում, Դանիայի ազգային ցուցահանդեսում։ Ակադեմիայի դրամաշնորհների շնորհիվ, նա ուսումնական ուղևորություններ է կատարում Փարիզում, Գերմանիայում և Իտալիայում։

Բիսենի ղեկավարությամբ Իրմինգերը մշակում է  իր ոճը, որը սահմանակից էր նատուրալիզմին։ Նրա  հիմնական ստեղծագործություններից են՝ «Տղան և ոզնին» (, 1899 և 1911 թվականի բրոնզե տարբերակը), «Երիտասարդություն» (, մարմար, 1909), որոնք Ակադեմիայի կողմից պարգևատրվել են «Տարվա մեդալով» և «Երիտասարդ աղջիկ» (, մարմար, 1907), որը  հիշեցնում էր Լյուդվիգ Բրանդստրուպի ոճը։ Իրմինգերը ստեղծել է նաև Իենս Ֆերդինանդ Վիլլումսենի (բարձրաքանդակ, 1900), Հերման Բանգի (բրոնզ, 1904) և Լյուդվիգ Բրանդստրուպի (1922) քանդակագործական դիմանկարները։ Բացի այդ, նա 1912 և 1919 թվականներին քանդակել է իր ամուսնու երկու գեղեցիկ բրոնզե դիմապատկերները, որոնք բնութագրվում են հանգիստ, բավականին չշփվող հայացքով։

Հետաքրքրական են նաև նրա դեկորատիվ հուղարկավորության աճյունասափորները և արձանիկները, որոնք նա նախագծել էր 1898-1925 թվականներին Bing & Grøndahl-ում աշխատելիս։ Դրանցից  հիշատակման են արժանի հատկապես «Մայրը և երեխան» (, 1902), «Մանկական  ընթերցանություն» (, 1903) և «Երիտասարդ աղջիկը կատվի հետ» (, 1911) աշխատանքները։ Այդ քանդակները մեծ մասսայականություն էին վայելում, դրանցից շատերը ձեռք բերվեցին Բեռլինի և Դրեզդենի թանգարանների կողմից։ Դրանք մինչ օրս արտադրվում են և ճշգրիտ վերարտադրվում Իրմինգերի բնօրինակ նմուշներից։

Ինգեբորգ Պլոկրոս Իրմինգերը մահացել է 1962 թվականի հոկտեմբերի 25-ին, Կոպենհագենում։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Ինգեբորգ Պլոկրոս Իրմինգերի մասին Kunstindeks Danmark կայքում

Դանիացի կին քանդակագործներ
Դանիացի նկարիչներ