Իլյա Զիմին

Իլյա Անատոլիևիչ Զիմին (, ), ռուս լրագրող, լրահաղորդ, «НТВ» հեռուստաալիքի «Մասնագիտությունը՝ լրագրող» () հեռուստահաղորդումների շարքի հեղինակը։ «ТЭФИ-2002» մրցանակի «Լրահաղորդ» անվանակարգի դափնեկիր։

Կենսագրություն 
Իլյա Զիմինը խնվել է 1972 թվականի մայիսի 1-ին, Վլադիվոստոկում՝ Անատոլիա և Նատալյա Զիմինների ընտանիքում։ Ավարտել է Նիկոլաևսկի-Ամուրի միջնակարգ դպրոցը, այնուհետև՝ Հեռավոր-արևելյան պետական համալսարանի լրագրության ֆակուլտետը (1994 թվականին)։ Հեռուստատեսության առաջին փորձը եղել է «РВК» ռուսական հեռարձակող կորպորացիայի տեղական հեռուստաընկերությունում։ Աշխատել է ТГТРК «Վլադիվոստոկում»։

Բուհն ավարտելուց հետո առաջարկ է ստացել ուժերը փորձել «НТВ»-ում։ 1995 թվականին դարձել է «НТВ» Հեռավորարևելյան բյուրոյի տնօրեն։ 2000 թվականի օգոստոսից աշխատել է Մոսկվայի «НТВ» հեռուստաալիքի «Сегодня», «Итоги» և «Профессия - репортёр» (առաջին եթերաշրջան) հաղորդումներում։

Պրիմորսկի երկրամասի «Арсеньевские вести» իրավապաշտպան թերթի խմբագիր Իրինա Գրեբնևան նշել է․

2001 թվականի ապրիլին՝ «Գազպրոմի» բաժնետերերի ժողովի նախաձեռնությամբ հեռուստաալիքի ղեկավարության փոփոխության հետ կապված կոնֆլիկտից հետո, բազմաթիվ այլ գործընկերների հետ տեղափոխվել է TV-6 հեռուստաալիք։ 2001 թվականի մայիսից մինչև 2002 թվականի հունվարը աշխատել է «Сейчас» և «Итоги» հաղորդումների շրջանակներում։

2002 թվականի հունիսից մինչև 2003 թվականի հունիսը շարունակել է աշխատել նույն պաշտոնում՝ ТВС հեռուստաալիքում, որը կազմավորվել է ТВ-6 հեռուստաալիքի լրագրողական կոլեկտիվի կողմից։

ТВС-ի «Նոր դար» հեռուստահաղորդման հիմնական հեղինակ է, որտեղ ռեպորտաժներ է արել «Տատու» խմբի և Ռուսաստանի ու Չինաստանի փոխհարաբերությունների մասին։

2003 թվականի հունիսին՝ ТВС-ի փակումից հետո, Իլյան վերադարձել է НТВ՝ Լեոնիդ Պարֆյոնովի հրավերով և շարունակել աշխատել որպես «НТВ հեռուստաընկերության» ԲԲԸ «Сегодня», «Намедни», «Страна и мир» և Ալեքսանդր Գերասիմովի հետ «Личный вклад» ինֆորմացիոն ծրագրերի տեղեկատվության ծառայության հատուկ թղթակից։ НТВ-ում «Նորագույն պատմություն» շարքի հիմնական հեղինակներից մեկն է։

2004 թվականի աշնանից Իլյա Զիմինը նույն հեռուստաալիքում «Профессия — репортёр» հեռուստատեսային ծրագրի հիմնական հեղինակներից մեկն էր և այն առաջատար հեռուստատեսային հաղորդումներից էր։

Զիմինը տեղեկատվական հաղորդումների համար ռեպորտաժներ է վարել K-141 «Կուրսկ» սուզանավի աղետի օրերին, Դուբրովկայի ահաբեկչության, Ուկրաինայի քաղաքական ճգնաժամի ժամանակ, ինչպես նաև Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս II-ի հուղարկավորության օրերին Վադիմ Տակմենևի հետ միասին նկարահանել է «Պապի գաղտնի կյանքը» ֆիլմը։

Իլյա Զիմինը երբեք չի եղել ամուսնացած և չի ունեցել երեխաներ։

Սպանություն 
2006 թվականի փետրվարի 26-ին սպանվել է չպարզված հանգամանքներում։ Մահը վրա է հասել գլխի գլխուղեղի հատվածի գանգուղեղային վնասվածքի հետևանքով։ Սպանության նախօրեին լրագրողը եղել է գիշերային ակումբում։ Բնակարանում գտնվող սեղանի վրա ոստիկանները հայտնաբերել են օղու շիշ։ Բնակարանից, ենթադրաբար, թանկարժեք իրեր չեն կորել, այդ պատճառով քննիչները մերժել են կողոպուտի վարկածը։ Նաև քիչ հավանական է սպանության վարկածը՝ կապված մասնագիտական գործունեության հետ։ Որպես հիմնական վարկած՝ առաջ էր քաշվել կենցաղային վեճը, սակայն 2006 թվականի հունիսի 23-ին Մոլդովայում ձերբակալված մեղադրյալը հերքել է իր մեղքը։ Ձերբակալված Իգոր Վելչևը իր արդարացման մեջ հայտարարել է, որ Զիմինը դիմել է իրեն «սեռական կապի մեջ մտնելու առաջարկներով», ինչին ի պատասխան Վելչևը «խիստ հրել է նրան և դուրս եկել»։

2007 թվականի դեկտեմբերի 25-ին Մոլդովայի Օկնիցկի շրջանային դատարանը լիովին արդարացրել է Իգոր Վելչևին։

Իլյա Զիմինը հուղարկավորվել է Խաբարովսկու կենտրոնական գերեզմանատանը։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Լրագրողի էջը «Профессия-репортёр» ծրագրի կայքում

Ռուս լրագրողներ
Չբացահայտված հանցագործություններ
Ռուսաստանում սպանվածներ
ՏԷՖԻ մրցանակի դափնեկիրներ
Լրագրողներ այբբենական կարգով
20-րդ դարի լրագրողներ