Սպիտակակուրծք աղավնի

Սպիտակակուրծք աղավնի (), աղավնիների ընտանիքի թռչուն։

Բնութագիր 
Սպիտակակուրծք աղավնին ունի 35 սմ երկարություն։ Գլուխը մուգ մոխրագույնից սև։ Պարանոցը, ինչպես նաև կրծքավանդակը սպիտակ են։ Մեջքի և թևերի փետուրները բաց շագանակագույն են։ Թևերիի մնացած փետուրները բաց մոխրագույն են։ Պոչի փետուրները սև են՝ լայն սպիտակ շերտով։

Տարածվածություն 
Սպիտակակուրծք աղավնին ապրում է Արևելյան Ասիայում՝ Հիմալայներում։ Տարածման արեալը ձգվում է Աֆղանստանից՝ Նեպալով և Տիբեթով մինչև Չինաստան և Արևմտյան Բիրմա։ Ամռանը նրան կարելի է հանդիպել նաև Թուրքմենստանի հարավ-արևմուտքում։ Տարածման արեալը զբաղեցնում է մոտավորապես 2.7 միլիոն կմ²։

Բնակավայրերը հիմնականում լեռներն են։ Նեպալում սպիտակակուրծք աղավնին բնադրում է, օրինակ, ծովի մակարդակից 4000-ից 5000 մ բարձրության վրա։ Տիբեթում սպիտակակուրծք աղավնին ամեն օր ուղղահայաց թռիչքներ էր կատարում 2000 մ բարձրության վրա։ Սպիտակակուրծք աղավնիների քնելու տարածքները գտնվում են ծովի մակարդակից 4600-ից 5000 մ բարձրության վրա։ Սննդի որոնումը, ընդհակառակը, տեղի է ունենում ծովի մակարդակից մոտ 2600 մ բարձրության վրա։ Առավոտյան աղավնիները մեծ խմբերով թռչում են ժայռերի լանջերը, իսկ կեսօրին նրանք կրկին վեր են թռչում։ Սննդի որոնման վայրերում նրանց հաճախ կարելի է տեսնել քարե աղավնիների հետ։

Սնունդ 
Սպիտակակուրծք աղավնին սնվում է սերմերով և հատապտուղներով։

Բազմացում 
Սպիտակակուրծք աղավնին բույնը կառուցում է ժայռերի խորշերում և քարանձավներում։ Նրանք հաճախ բնադրում են գաղութներով։ Բնում դնում է 2 ձու։ Ինկուբացիոն շրջանը 18 օր է։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Gerhard Rösler: Die Wildtauben der Erde — Freileben, Haltung und Zucht, Verlag M. & H. Schaper, Alfeld-Hannover 1996, ISBN 3-7944-0184-0

Աղավնիներ
Ասիայի թռչուններ