Շարոց

Շարոց կամ քաղցր շուջուխ, ընկույզի միջուկով, ալրով, դոնդողանման թանձր զանգվածով պատած,  թելին շարած չորացրած ընկույզի շարով, համեմունքներով, փափուկ և քաղցր հայկական աղանդեր։ Ավանդական «շարոց» անվանումն ավելի ու ավելի քիչ է հանդիպում։ Հայաստանում ավելի ու ավելի հաճախ այն անվանում են շուջուխ։ Շարոցը հայկական ամանորյա սեղանի պարտադիր մասն է։

Պատրաստում 
Շարոցը պատրաստում են խաղողի դոշաբից, ալյուրից, ջրից, շաքարավազից, ընկույզից և համեմունքներից։ Ընկույզները մաքրում, կիսում,  և շարում են թելի վրա։ Խառնուրդը եփում են թույլ կրակի վրա՝  անընդհատ խառնելով։ Դոնդողանման զանգվածի առաջացումից հետո մեջը մի քանի անգամ թաթախում են ընկույզների կապոցները, կրկնում են մի քանի անգամ և կախելով չորացնում են 10-12 օրվա ընթացքում։

Շարոցի համի վրա ազդողը պատրաստման առանձնահատկությունն է՝ խաղողի քաղցուի մշակումը բենտոնիտով, հնեցումն ու քամումը։ Ավանդական բաղադրատոմսում թարմ խաղողի քաղցուն քամում են շորով և բենտոնիտի փոխարեն մշակում հողով, որպեսզի չեզոքացնեն թթուները։ Շարոցարոցն ավելի փափուկ է, քան չուրխելա։ Բացի այդ, շարոցում օգտագործումն է դարչին, մեխակ, հիլ համեմունքների խառնուրդը։

Ծանոթագրություններ