Էմերիխ Շաֆրան

Էմերիխ Շաֆրան (, ), ավստրիացի նկարիչ, գրաֆիկ նկարիչ, արվեստի պատմաբան, համագործակցել է Անեներբեի հետ։

Կենսագրություն 
Սկզբում նա բանակում ծառայել է որպես սպա, այնուհետև նվիրվել է արվեստին և 1906-1909 թվականներին Վիեննայում սովորել է հնագիտություն ու արվեստի պատմություն, այնուհետև սովորել է Մյունխենում Հանս Լիտցմանի հետ։ Նա Վիեննայի սեցեսիայի ներկայացուցիչ էր։ 1914 թվականից Ստորին Ավստրիայի ցամաքային թանգարանի գիտաշխատող և վարող էր։ Եղել է Առաջին աշխարհամարտի մասնակից, լուրջ վնասվածքներ է ստացել։ 1924-1946 թվականներին դասավանդել է Վիեննայում։

1930-ական թվականներին հանդիպել է Ազգային սոցիալիստական շարժման ներկայացուցիչների հետ և սկսել է հրատարակել հոդվածներ ու աշխատանքներ, որոնք նվիրված են մաքուր գերմանական արվեստին։ Նա նաև սկսել է համագործակցել Անեներբեի հետ, 1938 թվականի մայիսի 15-ին՝ անշլյուսից անմիջապես հետո, առանց Հիմլերի հրահանգների Վիեննայում բացել է գերմանական արվեստի ուսումնական և հետազոտական բաժին, որը փակվել է այդ տարվա վերջին։ Ժամանակի ընթացքում Շաֆրանի հարաբերությունները նացիստների հետ վատթարացել են, 1943 թվականին նրան վերցվել է Վիեննայի գեստապոյի հսկողության տակ։

1941-1948 թվականներին նա աշխատել է որպես Դորոթեում աճուրդի Վիեննայի արվեստի ոլորտի մասնագետ-խորհրդատու և հուշարձանների հարցով բյուրոյի աշխատակից։

Ստեղծագործություններ 
(թերի ցուցակ)
 Die niederösterreichischen Stifte. Wien : A. Hartleben, [1925].
 Entwicklungsgeschichte der Stile in der bildenden Kunst. Wien : A. Hartleben, 1925.
 Führer durch die wichtigsten öffentlichen und privaten Kunstsammlungen und Galerien in Wien. Wien : Steyrermühl, [1928].
 Wien. Wien : Steyrermühl, [1930].
 Kunst der Langobarden in Italien, Jena, Diederichs, 1935.
 Geschichte der Langobarden (Deutsches Ahnenerbe, Reihe C: Volkstümliche Schriften, Bd. 6). Leipzig, v. Hase & Koehler, 1938.
 Langobardische und nachlango- bardische Kunst in den deutschen Ostalpen. Mannus 30 (1938).
 Vormärzliches Wien. Wien : Luser, 1939.
 Der Radstädter Tauern. Wien : Luser, 1940. 	
 Kirche Karnburg (Kärnten). München : Schnell & Steiner, 1940. 	
 Kunstgeschichte Österreichs. Wien : Hollinek, 1948.
 Die Wachau. Wien : Deuticke, 1948.
 Die Baustile Europas. Wien : Prachner, 1949.
 Frühchristentum und Völkerwanderung in den Ostalpen, in: AfK 37, 1955.
 Die vorromanischen Wandmalereien in der St. Prokuluskirche zu Naturns (Vinschgau, Südtirol). Innsbruck : Wagner, 1958.
 Kunstdenkmäler Wiens. Wien : Birken-Verl., 1958.
 Stuckfragmente aus der Pfarrkirche in Suhr bei Aarau. Erlangen : Dt. Inst. f. Merowingisch-karolingische Kunstforschung, 1959.
 Dictionary of European art. London : Owen, 1959.
 Der Inquisitionsprozess gegen Paolo Veronese, in: Archiv für Kultur-Geschichte 42 (1960), Nr. 2.
 Die Porta Hungarica von Petronell bis Wolfsthal. Wien : Bergland Verl., 1960.
 Frühchristliche Mosaiken. München : Knorr & Hirth, 1961.
 Taschenlexikon der Kunst. Berlin : Verl. Lebendiges Wissen, 1964 (բազմիցս արտատպվել է)
 Ägyptische Malerei. Stuttgart : Parkland-Verlag, [1978]  (բազմիցս վերատպված տարբեր լեզուներով)

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Deutsche biographische Enzyklopädie (2007):

Ավստրիացի նկարիչներ
Ավստրիացի արվեստագետներ