Ապտ

Ապտ (, ), քաղաք և համայնք Ֆրանսիայի հարավարևելյան մասում՝ Պրովանս — Ալպեր — Լազուրե ափ երկրամասի Վոքլյուզ դեպարտամենտի Ապտի շրջանի նույնանուն կանտոնում։ Ընկած է պրեֆեկտուրայի վարչական կենտրոնից՝ Ավինյոն քաղաքից մոտավորապես 60 կիլոմետր դեպի արևելք, Դյուրանս գետի Կալավոն վտակի ափին։ Լյուբերոն լեռնազանգվածի ամենախոշոր բնակավայրն է. զբաղեցնում է 44,57 քառակուսի կիլոմետր տարածք, 2006 թվականի տվյալներով  բնակչության թվաքանակը եղել է 11 229, 2007 թվականի տվյալներով՝ 11 158, 2012 թվականի տվյալներով՝ 11 979: Բնակչության խտությունը կազմել է 268,8 մարդ/կմ²։

Ժողովրդագրություն 
2011 թվականի տվյալներով  բնակչության թվաքանակը եղել է 12 117, 2012 թվականի տվյալներով՝ 11 979:

Բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները.

Պատմություն 

Բնակավայրը հիմնադրել են գալլերը։ Մեր թվականությունից առաջ 125 թվականին հռոմեացիները ավերել են այն, հետագայում Հուլիոս Կեսարի կարգադրությամբ վերականգնել են և վերանվանել Ապտա Յուլիա (Apta Julia): Կայսրության անկումից հետո քաղաքը բազմիցս ենթարկվել է ավերի ու ավարի։ Միջին դարերում Պրովանսի կոմսերի նախաձեռնությամբ վերակառուցվել է, պատվել պաշտպանական կառույցներով։

Տնտեսություն 
Քաղաքի եկամտի գլխավոր աղբյուրը գյուղատնտեսական ու սննդի արդյունաբերության ձեռնարկություններն են, հիմնական արտադրատեսակները՝ գինին, մեղրը, տրյուֆել տեսակի սունկերը, մրգերը, դրանց վերամշակման արդյունք հանդիսացող մթերքները։

2010 թվականին քաղաքի աշխատունակ (15-ից մինչև 64 տարեկան) 6.939 բնակիչներից տնտեսական ակտիվություն են դրսևորել 4.883-ը (ակտիվության ցուցանիշը կազմել է 70,4% %, իսկ 1999 թվականին եղել է 64,9%)։ Աշխատել են 4039-ը (2123 տղամարդ և 1916 կին), 844-ը գրանցված են եղել որպես գործազուրկ (394 տղամարդ և 450 կին)։ 2056 ոչ ակտիվ բնակիչներից 514-ը եղել են սովորողներ, 716—ը՝ թոշակառուներ, 826-ը չեն աշխատել այլ պատճառներով։ 2010 թվականին համայնքում հաշվվել է հարկման ենթակա 5021 տնային տնտեսություն՝ 11258 բնակչով։ Ընդ որում՝ յուրաքանչյուր հարկատուի միջին եկամուտը կազմել է 14.872 եվրո։

Քույր քաղաքներ
Ապտը բարեկամական սերտ կապեր է հաստատել հետևյալ քաղաքների հետ.
 Բակել
 Բուսյու
 Տիենե

Տեսարժան վայրեր 
Ապտի ամենաուշագրավ կառույցը Սուրբ Աննայի տաճարն է, որը հիմնադրվել է վաղ քրիստոնեական ժամանակներում, 1056 թվականին սկսել է վերակառուցվել, ավարտական տեսքի է բերվել 17-րդ դարում, նախկինում բավական տևական ժամանակ եղել է թեմակալ եպիսկոպոսի նստավայրը և ունի փոքր բազիլիկի պատվավոր կարգավիճակ։

Քաղաքում ու նրա շրջակայքում իրականացված հնագիտական պեղումների արդյունքում հայտնաբերվել են հինհռոմեական ժամանակների բազմաթիվ արտեֆակտներ։ Այդ ժամանակներից է պահպանվել նաև Կալավոն գետի վրա գցված Պոնտ Ժյուլիեն կամաուրջը (մեր թվականության 1-ին դար)։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Համայնքապետարանի պաշտոնական կայքէջը
 Национальный институт статистики

Ֆրանսիայի բնակավայրեր
Ֆրանսիայի համայնքներ
Ֆրանսիայի քաղաքներ