ԼԳԲՏ բուլինգ

Գեյ, լեսբուհի կամ տրանսգենդեր (ԼԳԲՏ) անձանց նկատմամբ բուլինգը, հատկապես ԼԳԲՏ երիտասարդների նկատմամբ ոտնձգությունները ներառում են զոհի նկատմամբ կանխամտածված գործողություններ, մեկ կամ մի քանի մարդկանց կրկնվող բացասական գործողություններ, ֆիզիկական կամ հոգեբանական ուժի անհավասարակշռություն։

ԼԳԲՏ երիտասարդներն ավելի հաճախ են ենթարկվում բուլինգի, քան ոչ ԼԳԲՏ երիտասարդները։ Մեկ ուսումնասիրության ընթացքում տղաները, որոնք բուլինգի են ենթարկվել գեյ լինելու համար, ավելի շատ բռնության և ավելի բացասական հետևանքների են ենթարկվել՝ համեմատած այն տղաների հետ, որոնք բուլինգի են ենթարկվել ծաղրի այլ պատճառներով։ Որոշ հետազոտողներ առաջարկում են ներառել երիտասարդներին, որոնք կասկածի տակ են դնում իրենց սեռական կողմնորոշումը ԼԳԲՏ ոտնձգությունների վերաբերյալ ցանկացած ուսումնասիրության մեջ, քանի որ նրանք կարող են նույնքան ենթակա լինել դրա հետևանքներին, որքան ԼԳԲՏ հանդիսացող անձինք։

ԼԳԲՏ երիտասարդներն ավելի հաճախ են հայտնում բուլինգի մասին, քան ոչ ԼԳԲՏ երիտասարդները, հատկապես դպրոցներում։ ԼԳԲՏ բռնության զոհերը կարող են իրենց անապահով զգալ, ինչը հանգեցնում է դեպրեսիայի և անհանգստության, ներառյալ ինքնասպանությունների և ինքնասպանության փորձերի ավելացումը։ ԼԳԲՏ աշակերտները դպրոցներում կարող են ներկայանալ որպես հետերոսեքսուալ որպեսզի խուսափեն ճնշումներից և անհարգանքից որը հնարավոր է իրենց նկատմամբ։ Շատ երկրներում կան աջակցության կազմակերպություններ, որոնք կանխում են ԼԳԲՏ անձանց նկատմամբ ոտնձգությունները և աջակցություն են ցուցաբերում զոհերին։ Որոշ իրավասություններ օրենքներ են ընդունել ԼԳԲՏ հետապնդումների և ոտնձգությունների դեմ։

Դպրոցներ 
Դպրոցներում հոմոֆոբ և տրանսֆոբ բռնությունները կարելի է բաժանել բացահայտ և անուղղակի։ Բացահայտ հոմոֆոբ և տրանսֆոբ բուլինգը բաղկացած է բաց գործողություններից, որոնք սուբյեկտներին ստիպում են զգալ անհարմարություն, ցավ, նվաստացում կամ ահաբեկում։ Հոմոֆոբիայի և տրանսֆոբիայի վրա հիմնված բուլինգը, ինչպես ցանկացած այլ գենդերային խտրականություն, որը կապված է դպրոցի հետ, չափազանց քիչ են հաղորդվում՝ կապված առարկաների հատուցման վախի հետ, զուգորդված ոչ ադեկվատ կամ գոյություն չունեցող հաշվետվությունների, աջակցության և փոխհատուցման համակարգերի հետ։ Արդյունավետ քաղաքականության, պաշտպանության կամ իրավական պաշտպանության բացակայությունը նպաստում է արատավոր շրջանի առաջացմանը, երբ միջադեպերը դառնում են ավելի նորմալ։

Թաքնված հոմոֆոբ և տրանսֆոբ բռնությունը, որը երբեմն կոչվում է «սիմվոլիկ բռնություն» կամ «ինստիտուցիոնալ» բռնություն, ավելի նուրբ է, քան բացահայտ բռնությունը։ Այն բաղկացած է տարածված պատկերացումներից կամ վերաբերմունքից, որոնք երբեմն անվնաս կամ բնական են թվում դպրոցական համայնքի համար, բայց որոնք թույլ են տալիս կամ խրախուսում հոմոֆոբիան և տրանսֆոբիան, ներառյալ վնասակար կարծրատիպերի պահպանումը։ Քաղաքականությունը և ուղեցույցները կարող են ամրապնդել կամ իրականացնել այդ ներկայացուցչությունները կամ վերաբերմունքը, լինի դա առանձին ուսումնական հաստատությունում, թե կրթության ողջ ոլորտում։ Այսպիսով, դրանք կարող են դառնալ ամենօրյա պրակտիկայի և կանոնների մի մասը, որոնք սահմանում են դպրոցում վարքը։ Թաքնված հոմոֆոբ և տրանսֆոբ բռնության օրինակները ներառում են․

 Պնդումը, որ որոշ առարկաներ ավելի լավ են համապատասխանում ուսանողներին՝ ելնելով նրանց սեռական կողմնորոշումից կամ գենդերային ինքնությունից/արտահայտումից (օրինակ՝ գիտություն հետերոսեքսուալ արական սեռի ուսանողների համար և դրամա արական սեռի գեյ ուսանողների համար)։
 Ենթադրելով, որ նորմալ է, որ հետերոսեքսուալ ուսանողները ունենան ավելի մեծ ազատություն կամ ազդեցություն (օրինակ՝ երբ ԼԳԲՏ ուսանողների կարծիքները դիտվում են որպես մարգինալ և անկարևոր)։
 Սեռական կողմնորոշման կամ գենդերային ինքնության/արտահայտման հետ կապված կարծրատիպերի ամրապնդում ուսումնական նյութերում կամ ուսուցիչների վերապատրաստման մեջ, օրինակ՝ պատկերների և դիսկուրսի միջոցով (օրինա՝, որտեղ հետերոսեքսուալությունը դիտվում է որպես «նորմալ»)։
 Կրթական քաղաքականության, կանոնների և կանոնակարգերի մեջ սեռական կողմնորոշման կամ գենդերային ինքնության/արտահայտման հետ կապված կարծրատիպերի ամրապնդում (օրինակ՝ նույնիսկ չընդունելով, որ ԼԳԲՏ համայնքի ուսանողները դպրոցական համայնքի մաս են կազմում և նրանց համապատասխան քաղաքականության մեջ չնշելով)։

Egale Canada-ն, նախորդ ուսումնասիրությունների հետ միասին, պարզել է, որ ուսուցիչները և դպրոցի ղեկավարությունը կարող են ներգրավված լինել ԼԳԲՏ համայնքի նկատմամբ ոտնձգությունների մեջ՝ իրենց լռության և (կամ) անգործության պատճառով։

Դպրոցի տարածքում և նրա գույքում հայտնաբերված գրաֆիտիները և դրանց «հարաբերական կայունությունը» ԼԳԲՏ հետապնդումների ևս մեկ ձև են։

Ամերիկացի սոցիոլոգ Մայքլ Քիմելը և ամերիկացի հոգեբան Գրեգորի Հերեկը գրել են, որ առնականությունը կանացիության մերժումն է, և որ տղամարդիկ ամրապնդում են իրենց տղամարդկության զգացումը՝ արատավորելով այն և, ի վերջո, հոմոսեքսուալություն։ Հիմնվելով առնականության հասկացության վրա, որը որպես երևույթ մեկնաբանվում է նրանով, թե այն ինչ չէ, որոշ հետազոտողներ ենթադրում են, որ իրականում կանացիությունից հրաժարվելը կարող է լինել կնատյացություն։

Ազդեցություններ
ԼԳԲՏ բռնության զոհերը կարող են իրենց քրոնիկ դեպրեսիվ, անհանգիստ և անապահով զգալ հասարակությունում։ Որոշ զոհեր կարող են իրենց պարալիզացված զգալ և փակվել հասարակությունից՝ որպես հաղթահարման մեխանիզմ։ Մյուսները կարող են սկսել զգալ ձեռքբերովի անօգնականության հետևանքները։

ԼԳԲՏ անձինք և հարցված երիտասարդները, որոնք ենթարկվում են բուլինգի, ավելի հավանական է, որ տառապեն որոշ նյութերի չարաշահումից և սեռական ճանապարհով փոխանցվող վարակներից։ ԼԳԲՏ համայնքի նկատմամբ ոտնձգությունները կարող են դիտվել նաև որպես դրսևորում այն բանի, ինչ ամերիկացի գիտնական Իլան Մեյերը անվանում է փոքրամասնությունների սթրես, որը կարող է ազդել սեռական և էթնո-ռասայական փոքրամասնությունների վրա, որոնք փորձում են գոյություն ունենալ բարդ հասարակության մեջ որպես ամբողջություն։

Երիտասարդ գեյերն ու լեսբուհիները հասունալաուն պես կարող են իրնց մոտ նկատել զարգանցող դեպրեսիայի և անհանգստության ծանր ձևեր։ ԼԳԲՏ մարդկանց մոտ 70%-ը կյանքի ընթացքում ունենում է մեծ դեպրեսիվ խանգարում:։ ԼԳԲՏ անհատների մոտ ՄԴԽ-ը կարող է պայմանավորված լինել հետևյալ գործոններից որևէ մեկով՝ ինքնագնահատականով, ընդունված չլինելու ճնշումով, փոքրամասնության սթրեսով, քամինգ աութով, ընտանիքի մերժման հանգամանքով, դաստիարակությամբ, հարաբերությունների ձևավորումով և բռնությունով։ Մարդը կարող է հետապնդվել այն աստիճանի, երբ նրա դեպրեսիան չափազանց ուժեղ է դառնում, և նա այլևս ոչ մի երջանկություն չի զգում։ Այս բոլոր գործոնները միասին աշխատում են և չափազանց դժվարացնում են ՄԴԽ-ի կանխարգելումը։

ԼԳԲՏ անձանց շրջանում ինքնասպանությունների մակարդակն ավելի բարձր է․

 Բրիտանական Stonewall բարեգործական կազմակերպության դպրոցական կրթության բաժնի կողմից անցկացված ուսումնասիրության արդյունքում առցանց հարցումը ցույց է տվել, որ աղջիկների մասնակիցների 71 %-ը, որոնք նույնականանում են որպես ԼԳԲՏՔ համայնքի մաս, և տղաների մասնակիցների 57 %-ը, որոնք նույնպես համայնքի անամներ են, լրջորեն մտածել են ինքնասպանության մասին։
 1979 թվականին Ջեյի և Յանգի ուսումնասիրության համաձայն, ԱՄՆ-ում գեյ տղամարդկանց 40 %-ը և գեյ կանանց 39 %-ը փորձել են ինքնասպան լինել կամ լրջորեն մտածել են ինքնասպանության մասին։
 Ինքնասպանությունների կանխարգելման ամերիկյան հիմնադրամը պարզել է, որ գեյ, լեսբուհի և բիսեքսուալ երիտասարդները ինքնասպանության փորձեր են կատարում երեքից վեց անգամ ավելի հաճախ, քան նույն տարիքի հետերոսեքսուալ երիտասարդները։
 1985 թվականին Ֆ. Փարիզը գնահատել է, որ գեյ երիտասարդների ինքնասպանությունները կարող են կազմել ԱՄՆ-ում երիտասարդական ինքնասպանությունների մինչև 30 %-ը։ Սա նպաստում է նրան, որ ինքնասպանությունները մահվան երրորդ հիմնական պատճառն են 10-24 տարեկան երիտասարդների շրջանում, ինչպես հայտնում է CDC-ն։

Վիճակագրություն

Կանադա 
Egale Canada-ն հարցում է անցկացրել Կանադայի ավելի քան 3700 ավագ դպրոցի աշակերտների շրջանում 2007 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2009 թվականի հունիսը։ 2011 թվականին հրապարակված «Յուրաքանչյուր դասարան յուրաքանչյուր դպրոցում» հարցման վերջնական զեկույցը ցույց է տվել, որ դրան մասնակցած բոլոր աշակերտների 70%-ը դպրոցում ամեն օր լսել է «դա այնքան գեյ է», իսկ հարցվածների 48%-ը ամեն օր լսել է «ֆագոտ», «լեզբո» և այլ խտրական բառեր։ Eagle-ի հարցմանը մասնակցած 2400 հետերոսեքսուալ ուսանողներից 58%-ը կամ մոտ 1400-ը հոմոֆոբ մեկնաբանությունները համարել են տհաճ։ Բացի այդ, Eagle-ը պարզել է, որ ուսանողները, որոնք ուղղակիորեն չեն ազդում հոմոֆոբիայի, բիֆոբիայի կամ տրանսֆոբիայի վրա, ավելի քիչ տեղյակ են այդ մասին։

Միացյալ Թագավորություն 
2007 թվականին Մեծ Բրիտանիայի դպրոցներում գեյ և լեսբուհի աշակերտների մոտ երկու երրորդը ենթարկվել է բուլինգի, ասվում է Stonewall ԼԳԲՏ ակտիվիստական խմբի դպրոցական կրթության բաժնի կողմից անցկացված ուսումնասիրության մեջ։ Գրեթե բոլորը, ովքեր ենթարկվել են բուլինգի, ենթարկվել են հոգեբանական ճնշման, 41 %-ը ենթարկվել է ֆիզիկական բռնության, իսկ 17 %-ը ստացել է սպանության սպառնալիքներ։ Ուսումնասիրությունը նաև ցույց է տվել, որ ուսուցիչների ավելի քան 50%-ը չի արձագանքել հոմոֆոբ հայտարարություններին, որոնք նրանք հստակ լսել են դասարանում, և դպրոցների միայն 25%-ն է ասել իրենց ուսանողներին, որ հոմոֆոբ վերաբերմունքը սխալ է։ 2012 թվականին նույն բարեգործական կազմակերպության կողմից կատարված հետագա ուսումնասիրությունների արդյունքում պարզվել է, որ ուսուցիչների 90%-ը չի անցել հոմոֆոբ բուլիինգի կանխարգելման դասընթացներ։ Այնուամենայնիվ, 2012 թվականի Ofsted-ի նոր ծրագրում դպրոցներին հարց է տրվել, թե ինչ են անելու այս խնդրի դեմ պայքարելու համար։

1998-1999 թվականներին Անգլիայի Լոնդոնի տասներկու դպրոցներում 11-14 տարեկան 78 տղաների ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ հարցվողները, որոնք օգտագործում էին «գեյ» բառը մեկ այլ տղայի համար նվաստացուցիչ ձևով, ենթադրում էին այդ բառը որպես «պարզապես կատակ», «պարզապես հայհոյանք» և ոչ որպես հայտարարություն որևէ մեկի ենթադրյալ սեռական կողմնորոշման մասին։

ԱՄՆ 
1998 թվականին ԱՄՆ-ում Mental Health America-ի կողմից անցկացված ուսումնասիրությունը ցույց է տվել, որ ուսանողները լսել են հակագեյական վիրավորանքներ, ինչպիսիք են «հոմո, «ֆագոտ» և այլ խտրական բառեր, միջինը օրական մոտ 26 անգամ, կամ 14 րոպեն մեկ անգամ։ Մեծ Բրիտանիայի պրոֆեսիոնալների միության ուսուցիչների և դասախոսների ասոցիացիայի կողմից անցկացված ուսումնասիրության արդյունքում հաղորդվել է, որ «գեյ» բառը ամենատարածված հայհոյանքն է, որը ուսուցիչները պարբերաբար լսում են։

Դեպքեր

Միացյալ Թագավորութուն 
 Դամիլոլա Թեյլորը 2000 թվականի նոյեմբերի 27-ին Լոնդոնի հարավային Պեքհեմ քաղաքում հարձակման է ենթարկվել տեղի երիտասարդ ավազակախմբի կողմից։ նա արնահսոսել է, երբ նրան հարվածել են կոտրված շշով, որը կտրել է իր ազդրային զարկերակը։ BBC-ի, Telegraph-ի, Guardian-ի և Independent-ի թերթերն այն ժամանակ հայտնել են, որ Նիգերիայից Մեծ Բրիտանիա ժամանելու և հարձակման միջև ընկած շաբաթների ընթացքում նա ենթարկվել է բռնության և ծեծի, որոնք ներառում են իր դպրոցում մի խումբ տղաների հոմոֆոբ արտահայտություններ։ New Statesman ամսագրում երկու տարի անց, երբ հանցագործության համար դեռ մեղադրական դատավճիռ չէր կայացվել, գեյերի իրավունքների քարոզիչ Փիթեր Թետչելն ասել է․ 2000 թվականի նոյեմբերին Հարավային Լոնդոնում նրա սպանությանը նախորդող օրերին, նա ենթարկվել է դաժան հոմոֆոբ վիրավորանքների, հարձակումների և հարցրել է, թե ինչու են իշխանությունները անտեսել դա նրա մահից առաջ և հետո։

ԱՄՆ 
 1996 թվականին Ջեյմի Նաբոզնին շահել է նշանակալից դատավարություն (Nabozny V. Podlesny) Վիսկոնսին նահանգի Էշլենդ քաղաքում գտնվող իր նախկին պետական ավագ դպրոցի պաշտոնյաների դեմ՝ իր «համակուրսեցիների կողմից անխիղճ հակագեյական բանավոր և ֆիզիկական բռնության» միջամտությունից հրաժարվելու պատճառով, որին նա ենթարկվել էր, ինչը հանգեցրել է նրա հոսպիտալացմանը։ 
 Ավագ դպրոցի աշակերտ Դերեկ Հենքլը բախվել է դպրոցական իշխանությունների անգործությանը, երբ նա բազմիցս հետապնդվել էր Նևադա նահանգի Ռինո քաղաքում գտնվող իր հասակակիցների կողմից։ Նրա դատավարությունը դպրոցական շրջանի և մի քանի ադմինիստրատորների դեմ ավարտվել է 2002 թվականին հաշտության համաձայնագրով, որով շրջանը համաձայնել է մշակել մի շարք միջոցառումներ գեյ և լեսբուհի ուսանողներին պաշտպանելու համար և 451,000 ԱՄՆ դոլար վճարել Հենքլին։
 Թայլեր Կլեմենտին ինքնասպան է եղել 2010 թվականի սեպտեմբերի 22-ին, այն բանից հետո, երբ Ռատգերսի համալսարանի նրա սենյակակիցը գաղտնի ձայնագրել է իր սեռական հանդիպումը մեկ այլ տղամարդու հետ։
 Քենեթ Վայշունը՝ Այովայի South O'Brien High School ավագ դպրոցի 14-ամյա առաջին կուրսեցի, կախվել է իր ընտանիքի ավտոտնակում՝ 2012 թվականին գեյերի դեմ ինտենսիվ ելույթներից, կիբերհարձակումներից և սպանության սպառնալիքներից հետո։ Նրա ինքնասպանությունը լուսաբանվել է ամբողջ երկրում և հարցեր է առաջացրել այն մասին, թե ինչ դեր է խաղում բուլինգը ինքնասպանությունների մեջ
 Օրեգոն նահանգի Լա Գրանդե քաղաքից 15-ամյա Ջադին Բելը փորձել է ինքնասպան լինել կախվելու միջոցով՝ 2013 թվականին իր ավագ դպրոցում գեյերի նկատմամբ ինտենսիվ բռնության ենթարկվելուց հետո։ Կենսապահովման ապարատն անջատելուց հետո Բելը մահացել է OHSU հիվանդանոցում։ Նրա հայրը՝ Ջո Բելը, արշավային ճանապարհորդության է մեկնել Ամերիկայում՝ գեյերի հետապնդումների մասին իրազեկությունը բարձրացնելու համար, բայց ճանապարհի կեսին հարվածել է մի բեռնատարի և մահացել։

Ծանոթագրություններ 

Բուլինգ
ԱԽՎ նախագծի հոդվածներ