Չարլզ Ալբերտ Գոբաթ

Չարլզ Ալբերտ Գոբաթ, (, ), Շվեյցարիացի իրավաբան և քաղաքական գործիչ, 1902 թվականի Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Էլի Դյուկոմմենի հետ միասին։

Կենսագրություն 
Գոբաթը ծնվել է 1843 թվականին Տրամլանում (Շվեյցարիա) բողոքական քահանայի ընտանիքում։ Կրթություն է ստացել Բազելի, Հայդելբերգի, Բեռնի և Փարիզի համալսարաններում։ 1867 թվականին պաշտպանել է թեկնածուական թեզ՝ որպես իրավաբանական գիտությունների դոկտոր։ 1867-1868 թվականներին եղել է Բեռնի համալսարանի ֆրանսիական քաղաքացիական իրավունքի դասախոս։ Հետագայում բացել է իր փաստաբանական գրասենյակը Բեռնի կանտոնում, որը հետագայում դարձել է ամենամեծը տարածաշրջանում։

1882 թվականին Գոբաթը ընտրվել է Բեռնի Մեծ Խորհրդի անդամ։ Նույն թվականին նշանակվել է Բեռնի հանրային կրթության վարչության հոգաբարձու պաշտոնում, որտեղ մնացել է 30 տարի։ Այս պաշտոնում իրականացրել է մի շարք բարեփոխումներ. խորացրել է վերապատրաստման ծրագիրը, հասել կրթության ֆինանսավորման ավելացմանը, ինչպես նաև ներմուծել է մեծահասակների մասնագիտական վերապատրաստման դասընթացներ։

1884 թվականից Գոբաթը եղել է Շվեյցարիայի դաշնային խորհրդի անդամ, իսկ 1890 թվականին դարձել է Ազգային խորհրդի անդամ։ 1889 թվականին մասնակցել է Միջխորհրդարանական միության առաջին համաժողովին, որի նպատակն է եղել ակտիվացնել համատեղ գործողությունները բոլոր խորհրդարանների անդամների միջև՝ խաղաղության և համագործակցության ամրապնդման համար։

1892 թվականին Չարլզ Ալբերտ Գոբաթը նախագահել է միության չորրորդ համաժողովը, որտեղ ընտրվել է միջխորհրդարանական բյուրոյի միության կենտրոնակայանի տնօրեն։

1902 թվականին Գոբաթը, Էլի Դյուկոմմենի հետ միասին, ստացել են Խաղաղության Նոբելյան մրցանակ միջազգային արբիտրաժում ջանքեր գործադրելու համար։ 1906 թվականին Դյուկոմմենի մահից հետո, Գոբաթը փոխարինել է նրան որպես Խաղաղության միջազգային բյուրոյի տնօրեն։ Վերջին տարիներին, իր գործունեության ընթացքում, հատուկ ուշադրություն է դարձրել սպառազինությունների մրցավազքի խնդրին և նույնիսկ կազմակերպել է Ֆրանսիայից և Գերմանիայից ժամանած խորհրդարանականների հանդիպում, որը, սակայն, ոչ մի էական արդյունք չի տվել։

Չարլզ Ալբերտ Գոբաթը մահացել է սրտի կաթվածից 1914 թվականի մարտի 16 Բեռնում և թաղված է Բրեմգարդենի գերեզմանատանը։

Մատենագիտություն
 La République de Berne et la France pendant les guerres de religion, 1891
 L’Histoire de la Suisse racontée au peuple, 1900
 The International Parliament, «The Independent», 1903
 Croquis et impressions d’Amérique, 1904
 Développement du Bureau international permanent de la paix, 1910
 Le Cauchemar de l’Europe, 1911

Ծանոթագրություններ 

Շվեյցարիայի քաղաքական գործիչներ
Շվեյցարացի իրավաբաններ
Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ
Բեռնի համալսարանի շրջանավարտներ
Էսպերանտիստներ
Եվրոպացի պացիֆիստներ
Փարիզի համալսարանի շրջանավարտներ