Լոբով պաստա

Լոբով պաստա (), տիպիկ իտալական ուտեստ է, որն ունի մի քանի տարածաշրջանային տեսակներ։

Բաղադրությունը սովորաբար կարող է ներառել. մակարոնեղեն, լոբի, սխտոր, արգանակ, խոզի ճարպ, ձիթապտղի յուղ, նեխուր, եղեսպակ, հազրեվարդ, ուրց, մաղադանոս, մարջորամ, պղպեղ, լոլիկ, խոզապուխտ կամ պանչետա, խոզի կաշի ():

Այս ուտեստի ծագման շրջանն անհասկանալի է, և այն համարվում է տարբեր մարզերի խոհանոցի տիպիկ ուտեստ, օրինակ՝ Լացիո, Կամպանիա, Լոմբարդիա, Տոսկանա, Պիեմոնտ և Վենետո։

Մակարոնեղեն և լոբի նեապոլիտանական խոհանոցում 
Նեապոլիտանական խոհանոցում լոբով մակարոնեղենի, ինչպես նաև այլ լոբիներով պատրաստված մակարոնեղենի առանձնահատկությունն այն է, որ պաստան եփում են ուղղակի լոբու հետ, այլ ոչ թե առանձին՝ աղի ջրի մեջ, նախքան լոբին ավելացնելը։ Այս պատրաստման ձևը պահում է պաստայի ամբողջ օսլան, որը կորչում է, երբ պաստայից ջուրը քամվում է։ Սա սերուցքային սոուսը ավելի խիտ և հագեցած է դարձնում։ Այս պաստան պատրաստելու համար կա երկու տարբերակ՝ սպիտակ սոուսով կամ լոլիկով։ Ընդունված է նաև լոբով պաստան ուտել եփելուց մեկ օր անց։

Նապոլիտանական խոհանոցում նույնպես շատ տարածված է խոզի ճարպի օգտագործումը կաշվի վրա, «կոտիկան» կամ «կոտիչեն» և պաստայում կամ լոբու մեջ միթիլուսները։ Վերջին տարբերակը շատ տարածված է Սալերնո քաղաքում։

Լոբով պաստան Լատինական հովտում 
Իտալիայի այս մասում լոբով մակարոնեղեն պատրաստվել է վաղուց՝ օգտագործելով լայն և կարճ «սանյե» մակարոնեղենը (), իրենց տեսակով տալյատելլեն, ինչպես նաև օգտագործում են կաննելլինի () (սպիտակ լոբի), սխտոր, հազրեվարդ, երբեմն՝ բեկոնով ձիթապտղի յուղի մեջ։ Ենթադրվում է, որ նման մակարոնեղեն այստեղ պատրաստվել է Հռոմեական կայսրության ժամանակաշրջանում, այն հատկապես սիրում էր Ցիցերոնը, չնայած այդ ժամանակ հավանաբար օգտագործվում էր լոբու այլ տեսակ։ 

Ապուրը պատրաստվում է նաև սոֆրիտոյի սոուսով շոգեխաշած լոբու հիման վրա (), բայց առանց մակարոնի. այն մատուցվում է հացի կտորներով (չորահացերով), իսկ լոբիին ավելացվում է եղերդակ։

Ծանոթագրություններ 

Իտալական խոհանոց
Տոսկանական խոհանոց
Պիեմոնտական խոհանոց
Չեռնոգորական խոհանոց
Մակարոնեղեն