Ալչիդե դե Գասպերի

Ալչիդե Ամեդեո Ֆրանչեսկո դե Գասպերի (, ), Քրիստոնեա-դեմոկրատական քաղաքական գործիչ, Իտալիայի վարչապետը 1945 թվականի դեկտեմբերի 10-ից մինչև 1953 թվականի օգոստոսի 17-ը։

Կենսագրություն 
1905 թվականին ավարտել է Վիեննայի համալսարանը՝ որպես փիլիսոփայության և գրականության մասնագետ, դառնալով լրագրող և ապա «Նոր Տրենտինո» («Nuovo Trentino») տպագիր պարբերականի խմբագիր։ 19-րդ դարի վերջին տարիներին եղել է Սոցիալ-քրիստոնեական, ուսանողական և իրրեդենտիստական շարժումների ակտիվ մասնակից, 1911 թվականից մինչև Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտը եղել է ավստրիական ռեյխսրատի անդամ։  

1919 թվականից հետո նրա հայրենի տարածաշրջանն անցել Է Իտալիայի կազմի մեջ, և Ալչիդե Դե Գասպերին դարձել Է Իտալիայի ժողովրդական կուսակցության հիմնադիրներից մեկը, հետագայում՝ նրա առաջնորդն ու գլխավոր քարտուղարը, 1921 թվականից եղել է խորհրդարանի անդամ։ Սկզբում Դե Գասպերին կողմ է իր կուսակցության մասնակցությանը Բենիտո Մուսոլինիի կառավարությունում, սակայն շուտով դարձել է նրա ռեժիմի հակառակորդը 1924 թվականին՝ պառակտման ընթացքում ղեկավարել է կուսակցության հակաֆաշիստական թևը։ Ֆաշիզմի դեմ ելույթների համար 16 ամիս գտնվել է բանտում։ Նրան դատապարտել են 4 տարվա ազատազրկման, սակայն չի կրել պատիժը առողջության վատթարացման պատճառով։ Ազատ արձակելուց հետո՝ 1931 թվականից աշխատել է Վատիկանի գրադարանում։ 

1943 թվականին հիմնադրել է Իտալիայի Քրիստոնեա-դեմոկրատական կուսակցությունը, որն այդ ժամանակ անօրինական էր և հիմնված էր Ժողովրդական կուսակցության վրա։ 1944 թվականից եղել է կուսակցության առաջին գլխավոր քարտուղարը։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ 

 
Իտալիայի վարչապետներ
Վիեննայի համալսարանի շրջանավարտներ
20-րդ դարի լրագրողներ
Իտալիայի քաղաքական գործիչներ
Իտալացի լեզվաբաններ
Իտալացի դիվանագետներ
Իտալացի լրագրողներ