Հիպնոթերապիա

Հիպնոթերապիան  լրացնող բժշկության մի տեսակ է, որի դեպքում հիպնոսը օգտագործվում է կենտրոնացած ուշադրության և ավելացված առաջարկության վիճակ ստեղծելու համար, որի դեպքում օգտագործվում են դրական նախադասություններ և առաջնորդվող պատկերներ, որոնք օգնում են մարդկանց հաղթահարել տարբեր խնդիրներ։

Սահմանում 
Մասնագիտական կոչումների ԱՄՆ դաշնային բառարանը նկարագրում է հիպնոզացնող բժշկի աշխատանքը.
«Հաճախորդի մոտ հիպնոզ վիճակ է առաջացնում` մոտիվացիան բարձրացնելու կամ վարվելակերպը փոխելու համար. Հաճախորդի հետ խորհրդակցում է խնդրի բնույթը որոշելու համար։ Պատրաստում է հաճախորդին հիպնոզ վիճակին անցնելու համար ՝ բացատրելով, թե ինչպես է գործում հիպնոզը և ինչ է զգում հաճախորդը։ Ֆիզիկական և էմոցիոնալ ենթադրելիության աստիճանը որոշելու համար թեստերը Հիպնոզ վիճակում է առաջացնում հաճախորդում ՝ օգտագործելով անհատական հիպնոզ մեթոդներ և տեխնիկա, որոնք հիմնված են թեստային արդյունքների մեկնաբանման և հաճախորդի խնդրի վերլուծության վրա։ Կարող է հաճախորդին կրթել ինքնահիպնոզության ձևավորման հարցում »։
GOE: 02.10.02 ՈՒՂԻՂ. S GED: R4 M3 L4 SVP: 7 DLU: 77 "(Այս սահմանումը ստեղծվել է 1973 թ.-ին ՝ հիպնոզացնող և Հիպնոզ դրդապատճառների ինստիտուտի հիմնադիր Ջոն Կապասի կողմից):

Ավանդական հիպնաբուժություն 
Վիկտորիանական հիպնոսացողների մեծամասնության կողմից գործածվող հիպնոթերապիայի ձևը, ներառյալ Ջեյմս Բայրը և Հիպոլիտուս Բուռնհայմը, հիմնականում օգտագործում էին ախտանիշները վերացնելու համար ուղղակի առաջարկ ՝ օգտագործելով թերապևտիկ թուլացում որոշ դեպքերում և երբեմն խուսափել ալկոհոլից, թմրանյութերից և այլն։

Էրիկսոնի հիպնոթերապիա 
1950-ական թվականներին Միլտոն Էրիկսոնը մշակեց հիպնոզության նկատմամբ բոլորովին այլ մոտեցում, որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես «Էրիկսոնի հիպնաբուժություն» կամ «նեո-Էրիկսոնի հիպնոթերապիա»։ Էրիքսոնը ոչ հաճախորդների, լեզվական բարդ մոդելների և բուժական ռազմավարությունների հետ օգտագործեց ոչ պաշտոնական խոսակցական մոտեցում։ Ավանդույթից ստացված այս շեղումը ստիպեց նրա որոշ գործընկերներ, այդ թվում ՝ Անդրե Վայզենհոֆեր, վիճարկել, թե արդյոք Էրիկսոնը ճիշտ է համարում իր մոտեցումը «հիպնոզ» անվանելու մասին։
Նյարդալեզու ծրագրավորման հիմնադիրները (NLP), մի մեթոդ, որը որոշ չափով նման է հիպնաբուժության որոշ տարբերակների, պնդում էր, որ նրանք լայնորեն մոդելավորել են Էրիկսոնի աշխատանքը և որդեգրել այն իրենց մոտեցմամբ։ Վեյզենհոֆերը վիճարկել է, թե արդյոք NLP- ն իսկապես նմանություն է ունեցել Էրիկսոնի գործին։

Լուծման վրա հիմնված հիպնաբուժություն 
2000-ականներին հիպնոթերապևտները սկսեցին համատեղել կարճաժամկետ հիմնախնդիրային ուղղվածություն ունեցող թերապիայի (SFBT) ասպեկտները Erickson- ի հիպնաբուժության հետ `նպատակային ուղղվածություն ունեցող թերապիա արտադրելու համար (որը հաճախորդը ցանկանում էր հասնել), այլ ոչ թե ավելի ավանդական խնդրին ուղղված մոտեցում (ժամանակ ծախսել քննարկել այն խնդիրները, որոնք հաճախորդին ստիպել են օգնություն խնդրել)։ Խնդիրների վրա հիմնված հիպնոթերապիայի նստաշրջանը կարող է ներառել NLP մեթոդներ։

Ճանաչողական / վարքային հիպնոթերապիա 
Ճանաչողական-վարքային հիպնոթերապիան (CBH) համապարփակ հոգեբանական թերապիա է, որն օգտագործում է կլինիկական հիպնոզ և ճանաչողական-վարքային թերապիա (CBT): Հիպնաբուժության հետ միասին CBT- ի օգտագործումը կարող է հանգեցնել բուժման արդյունավետության բարձրացման։ Ութ տարբեր ուսումնասիրությունների մետա-վերլուծությունը ցույց տվեց, որ «70% բարելավում» է համալիր բուժում անցնող հիվանդների համեմատությամբ, միայն հիվանդների հետ CBT օգտագործող հիվանդների դեպքում։
1974 թ.-ին Թեոդոր X. Barber- ը և իր գործընկերները հրապարակեցին ուսումնասիրության ակնարկ, որում նշվում է, որ Թեոդոր Ռ. Սարբինի ավելի վաղ սոցիալական հոգեբանությունից հետո հիպնոզությունն ավելի լավ է հասկացվում ոչ թե որպես "հատուկ պայման", այլ որպես նորմալ հոգեբանական փոփոխականությունների արդյունք։ ինչպիսիք են ակտիվ երևակայությունը, սպասումը, համապատասխան հարաբերությունները և մոտիվացիան։ Բարբերն անվանեց «կոգնիտիվ-վարքային» տերմինը ՝ նկարագրելու հիպնոզիզմի ոչ պետական տեսությունը և քննարկեց դրա օգտագործումը վարքային թերապիայի մեջ  :
Հիպնոզը բացատրելու համար ճանաչողական և վարքային հոգեբանական տեսությունների և հասկացությունների աճող օգտագործումը ճանապարհ է հարթել հիպնոթերապիայի ավելի սերտ ինտեգրման համար `ճանաչողական և վարքային տարբեր թերապիաներով։
Շատ ճանաչողական և վարքագծային թերապիաներ իրենց վրա սկզբում ազդեցություն են ունեցել հիպնաբուժության ավելի հին մեթոդների վրա, ինչպիսիք են Josephոզեֆ Վոլֆի համակարգված անզգայացումը, վաղ պահվածքի բուժման կարդինալ տեխնիկան, որն ի սկզբանե կոչվում էր «հիպնոսային մեղմացում» և բխում էր Լյուիս Ուոլբերգի բժշկական հիպնոզից (1948)։

Հիպնաբուժության թերապիա 
Դեյվիդ Լյուսը (1928–2001) ստեղծեց այն, ինչն այսօր հայտնի է «թերապևտիկ հիպնաբուժություն» տերմինով։ Հենց նա էր, ով առաջին անգամ հնարավորություն տեսավ մարդկանց մեջ հայտնաբերելու ախտանիշների պատճառները ՝ օգտագործելով հիպնոզության, IMR- ի և հետազոտության հատուկ մեթոդ, որը նա սկսեց ուսումնասիրել։ Փոխանակ փորձելու ենթագիտակցական տեղեկությունները վերափոխել, ինչպես դա արեց Ջանեթը, նա գիտակցեց անհրաժեշտությունը - և մշակեց գործընթաց `սխալ տեղեկությունները ուղղելու համար։ Լյուսերի ընկալումը ենթագիտակցության տրամաբանության և պարզության պատճառով հանգեցրեց այսօր կիրառվող մեթոդական բուժման ստեղծմանը, և դա նրա աշխատանքն ու ըմբռնումն է, որը հիմքում է թերապիան, և այդ պատճառով «Լեսերյան» տերմինը ստեղծվել և գրանցվել է ապրանքանիշի անվան տակ։ Քանի որ ենթագիտակցական մտքի աշխատանքի ընկալումը շարունակում է զարգանալ, թերապիայի օգտագործումը շարունակում է փոխվել։ «Հատուկ հետազոտություններ» (1992) -ում տեղի ունեցած երեք առավել ազդեցիկ փոփոխությունները տեղի են ունեցել ավելի ճշգրիտ ենթագիտակցական տեղեկատվություն ստանալու համար. Ենթագիտակցական / պատճառահետևանքային կապի ենթահամակարգը (SRBC) (1996) `բուժական հիպոթերապևտիկ բուժման և« LBR չափանիշներ »(2003) օպտիմալացման գործընթացը օպտիմալացնելու համար։ հեշտ է տարբերակել պատճառահետևանքային և հրահրող իրադարձությունները և օգնելով ավելի ճշգրիտ բացահայտել սխալ մեկնաբանությունները, որոնք պահանջում են վերաիմաստավորում։
Հիպնաբուժության փորձագետ դոկտոր Պիտեր Մարշալը, Լոնդոնի հիպնաբուժության և հոգեթերապիայի դպրոցի նախկին տնօրենը, ինչպես նաև Հիպնոթերապիայի ուղեցույցի հեղինակը, մշակել է հոգեկան հիվանդության տրանս-տեսություն, որում ասվում է, որ ընկճվածություն ունեցող կամ նևրոզով տառապող այլ մարդիկ արդեն ապրում են տրանսի մեջ , և, հետևաբար, հիպնոզացնող բժիշկը չպետք է դրդի նրանց, այլ պետք է ստիպի նրանց հասկանալ դա և օգնել նրանց դուրս հանել։

Առավելությունները 
Կլինիկական բժիշկները ընտրում են հիպնաթերապիա `հանգամանքների լայն ընտրության համար։ սակայն, ըստ Yeates- ի (2016 թ.), մարդիկ նախընտրում են հիպնաբուժություն ստանալ բազմաթիվ այլ պատճառներով.
«Հատուկ հարցերի անտեսում, ինչպիսիք են կատարման մասին մտահոգությունը, ճանապարհի վրա բարկանալը, քաշը, ծխելը, խմելը, անապահով սեռը և այլն։ Նրանք, ովքեր այսօր փնտրում են հիպնաբուժություն, դա անում են այն պատճառով, որ վատ սահմանված, մշուշոտ զգացմունքների պատճառով։
ա) նրանց առողջությունը հեռու է օպտիմալից.
(բ) անցյալի / ներկայի / ապագա իրադարձությունների նկատմամբ նրանց անհանգստությունը չափազանց ու դեբիլ է.
գ) նրանց դուր չի գալիս, թե ովքեր են.
դ) նրանք չեն հասնում իրենց իրական ներուժի մակարդակին. և / կամ
(ե) որոշ կարևոր (բայց չբացահայտված) բան նրանց կյանքում բացակայում է »։
Ծխելը
Հիպնոթերապիան ծխելու դադարեցման տեսանկյունից ավելի մեծ ազդեցություն է թողնում վեց ամսվա ծխելու դադարեցման մակարդակի վրա, քան այլ միջամտությունները, այնուամենայնիվ, մեկ այլ եզրակացություն հուշում է, որ պատահականորեն վերահսկվող փորձարկումների ընթացքում որևէ տվյալ չի եղել, որպեսզի գնահատվի հղիության, ծննդաբերության և հիպնոզության արդյունավետությունը։ հետծննդաբերական դեպրեսիան կանխելու համար հետծննդյան ժամանակահատվածը։

Ծննդաբերություն 
Հիպնաբուժությունը հաճախ օգտագործվում է ծննդաբերության և հետծննդյան ժամանակահատվածում, բայց անբավարար ապացույց կա ՝ պարզելու, թե արդյոք դա թեթևացնում է ծննդաբերության ժամանակ ցավը, և որևէ ապացույց չկա, որ այն արդյունավետ է հետծննդաբերական դեպրեսիայի դեմ։

Բուլիմիա 
Գրականությունը ցույց է տալիս, որ բուլիմիա նյարդոզի բուժման համար իրականացվել են շատ տարբեր հիպնոսային միջամտություններ `չհամոզիչ ազդեցությամբ։ Նմանատիպ ուսումնասիրությունները ցույց են տվել, որ հիպնաբուժություն անցնող բուլիմիա նյարդոզա խմբերը ավելի բացառիկ էին, քան բուժում, պլացեբո կամ այլընտրանքային բուժում։

Այլ օգտագործում 
Բժշկական այլ բնագավառներում օգտագործված բազմաթիվ այլ միջոցառումներից, վիկտորիանական դարաշրջանում որոշ այլմոլորակայինների կողմից հիպնոզիզմը բուժականորեն կիրառել է մի վիճակ, որն այնուհետև հայտնի է որպես հիստերիա։
Ժամանակակից հիպնոթերապիան լայնորեն օգտագործվում է սովորության որոշակի խանգարումների բուժման, իռացիոնալ վախերի դեմ պայքարի, ինչպես նաև այնպիսի պայմանների բուժման համար, ինչպիսիք են անքնությունը և կախվածությունը։ Հիպնոզը օգտագործվում է նաև ոչ հոգեբանական պայմաններից վերականգնումը բարելավելու համար, ինչպես, օրինակ, վիրաբուժական պրոցեդուրաներից հետո։ ՝ կրծքագեղձի քաղցկեղի բուժման և նույնիսկ ստամոքս-աղիքային համակարգի հետ կապված խնդիրներ, ներառյալ IBS- ը։

Արդյունավետությունը 
2003 թ. Հիպնաբուժության արդյունավետության վերաբերյալ մետա-վերլուծությունը եզրակացրեց, որ «հիպնոզության արդյունավետությունը չի փորձարկվել հոգեբուժական պրակտիկայի սպեկտրի սպեկտրի զգալի մասի համար»։
2005 թ.-ին Cochrane Convention- ի մետա-վերլուծությունը չհրապարակեց որևէ ապացույց այն մասին, որ հիպնաբուժությունը ավելի հաջող է, քան մյուս բուժումը, կամ որ առնվազն վեց ամիս ծխելու դադարեցման հասնելու համար բուժում չի եղել։
2007 թ.-ին Cochrane Convention- ի կողմից կատարված մետա-վերլուծությունը պարզեց, որ հիպնոթերապիայի թերապևտիկ ազդեցությունը «գերազանցել է սպասման ցուցակը կամ որովայնային ցավի սովորական բժշկական բուժումը և IBS- ի բարդ առաջնային ախտանիշները վերահսկելու ազդեցությունը կարճ ժամանակահատվածում այն հիվանդների մոտ, ովքեր ձախողվել են»։ դեղերի ստանդարտ թերապիա », առանց վնասակար կողմնակի բարդությունների։ Այնուամենայնիվ, հեղինակները նշել են, որ առկա տվյալների որակը անբավարար է եղել ամուր եզրակացությունների հանգելու համար։
2012-ին իրականացված երկու Cochrane- ի երկու ակնարկներ եզրակացրեցին, որ բավարար ապացույցներ չկան, որպեսզի աջակցեն դրա արդյունավետությունը ծննդաբերության կամ հետծննդաբերական դեպրեսիայի ընթացքում ցավը վերահսկելու գործում։
2016 թվականին La Presse Medicale- ի հրապարակած գրականության ակնարկը ցույց տվեց, որ բավարար ապացույցներ չկան «քրոնիկ անհանգստության խանգարումների դեպքում հիպնոսի արդյունավետությունը պաշտպանելու համար»։
2019-ին Cochrane Review- ը չկարողացավ ապացույցներ գտնել ծխելու դադարեցման հիպնոզության առավելությունների մասին և առաջարկել է, որ եթե այդպես է, ապա լավագույն դեպքում փոքր է։

Մասնագիտական հավատարմագրում

Միացյալ Նահանգները 
Հիպնոզության և հիպնաբուժության վերաբերյալ օրենքները տարբերվում են պետության և քաղաքապետարանի կողմից։ Որոշ նահանգներ, ինչպիսիք են Կոլորադոն, Կոնեկտիկուտը և Վաշինգտոնը, ունեն արտոնագրման և գրանցման պարտադիր պահանջներ, մինչդեռ շատ այլ նահանգներ չունեն հիպնաբուժության պրակտիկային վերաբերող հատուկ կանոններ :

Միացյալ Թագավորություն

Միացյալ Թագավորության մասնագիտական ստանդարտները
2002 թ.-ին կրթության և հմտությունների նախարարությունը մշակեց մասնագիտական ստանդարտներ հիպնաբուժության համար, որոնք վերաբերում են ազգային մասնագիտական որակավորումներին ՝ հիմք ընդունելով այն ժամանակ Ազգային որակավորումների համակարգը ՝ համաձայն որակավորման և ուսումնական ծրագրերի գրասենյակի։ NCFE- ը ՝ ազգային պարգևատրման մարմինը, թողարկում է մասնագիտական որակավորման ազգային դիպլոմ չորրորդ մակարդակի հիպնաբուժության ոլորտում։ Ներկայումս AIM մրցանակները առաջարկում են 3-րդ մակարդակի վկայագիր հիպնաբուժության և խորհրդատվության հմտությունների համար Որակավորման շրջանակային կանոնակարգի 3-րդ մակարդակում։

Հիպնոթերապիայի կազմակերպությունների կոնֆեդերացիա Մեծ Բրիտանիայում (UKCHO)
Հիպնոթերապիայի մասնագիտության կարգավորումը Մեծ Բրիտանիայում ներկայումս հանդիսանում է UKCHO- ի ՝ հիպնաբուժության կազմակերպությունների համար շահույթ չհետապնդող հովանոցային մարմնի հիմնական ուշադրության կենտրոնում։ Հիմնադրվել է 1998 թ.-ին ՝ հիպնաբուժության մասնագիտության փոփոխությունները քննարկելու և իրականացնելու համար ոչ քաղաքական ասպարեզ ապահովելու համար, UKCHO- ն ներկայումս ներկայացնում է Մեծ Բրիտանիայում գործող 9 մասնագիտական հիպնաբուժության կազմակերպություն և մշակում է հիպնոթերապևտների համար վերապատրաստման ստանդարտներ, ինչպես նաև վարքագծի կոդեր և պրակտիկա, որով կարգավորվում են UKCHO- ի բոլոր գրանցված հիպնոթերապևտները։ Որպես մասնագիտությունը կարգավորելու քայլ ՝ UKCHO կայքը այժմ ներառում է հիպնոթերապևտների ազգային հանրային ռեգիստր, որոնք գրանցվել են UKCHO- ի անդամ կազմակերպություններում և, հետևաբար, համապատասխանում են UKCHO մասնագիտական չափանիշներին։ Հիպնաբուժության մասնագիտությունը լիարժեք կարգավորելու հետագա քայլերը կձեռնարկվեն Prince- ի ինտեգրված առողջապահական հիմնադրամի հետ խորհրդակցելու միջոցով։

Ավստրալիա 
Մասնագիտական հիպնոթերապիա և մասնագիտական տիտղոսների օգտագործում Հիպնոզացնող կամ կլինիկական հիպնոթերապևտը չի կարգավորվում կառավարության կողմից Ավստրալիայում։
1996 թ.-ին, Ավստրալիայի հիպնոզերապևտների ավստրալիական ասոցիացիան</ref> (founded in 1949), the oldest hypnotism-oriented professional organization in Australia, instituted a peer-group accreditation system for full-time Australian professional hypnotherapists, the first of its kind in the world, which "accredit[ed] specific individuals on the basis of their actual demonstrated knowledge and clinical performance; instead of approving particular 'courses' or approving particular 'teaching institutions'" (Yeates, 1996, p.iv; 1999, p.xiv).<ref>(հիմնադրվել է 1949 թ.) Ավստրալիայի հիպնոզերապևտների ասոցիացիայի կողմից ղեկավարված եռամյա հետազոտական ծրագրի արդյունքում, ստեղծեց Ավստրալիայի ամենահին հիպնոզության արհեստավարժ կազմակերպությունը, ստեղծեց հավասարակշռության հավատարմագրման համակարգ ՝ լիաժամկետ ավստրալիացի պրոֆեսիոնալ հիպնոթերապևտների, իր տեսակի մեջ առաջինը։ բարի աշխարհում, ովքեր «հավատարմագրում են հատուկ մարդկանց ՝ իրենց իրական ցուցաբերած գիտելիքների և կլինիկական արդյունավետության հիման վրա. հատուկ «դասընթացները» հաստատելու կամ հատուկ «ուսումնական հաստատություններ» հաստատելու փոխարեն (Yeates, 1996, p.iv; 1999, p.xiv) : Համակարգը հետագայում վերանայվեց 1999 թ.:
Ավստրալիայի հիպնոզացման / հիպնոթերապիայի կազմակերպությունները (ներառյալ հիպնոզացողների Ավստրալիայի ասոցիացիան) ձգտում են կառավարության կանոնակարգին, որը նման է այլ հոգեկան առողջության մասնագիտությունների։ Այնուամենայնիվ, Ավստրալիայի կառավարության տարբեր մակարդակներ վերջին երկու տասնամյակների ընթացքում հետևողականորեն ցույց են տվել, որ նրանք դեմ են կառավարության օրենսդրությանը և կողմ են արդյունաբերության խմբերի կողմից ինքնակարգավորմանը։

Ծանոթագրություններ 

Հոգեթերապիա
Կեղծ գիտություն