Այտասկա (լիճ)

Այտասկա (), սառցադաշտային ոչ մեծ լիճ ԱՄՆ-ում։ Գտնվում է Քլիրվոտեր շրջանում՝ Մինեսոտայի հյուսիս-արևմուտքում, Իտասկա նահանգի զբոսայգու տարածքում։ Այն ունի 4.4 կմ² տարածք և 12 մետր խորություն, գտնվում է ծովի մակարդակից 450 մ բարձրության վրա։

Լիճը ձևավորվել է մոտ 10 հազար տարի առաջ նահանջող սառցադաշտի տեղում։ Լճի մոտավորապես 50% -ը սնվում է աղբյուրներից, ինչպես նաև լիճ է թափվում Նիկոլետտ կրիկ գետը։ Այտասկա լիճը համարվում է Հյուսիսային Ամերիկա մայրցամաքի ամենամեծ գետի՝ Միսիսիպիի ակունքը։ Մինչև Մեքսիկական ծոց՝ 3766 կմ ճանապարհ անցնելու համար, մեկ կաթիլ ջրին մոտ 90 օր է հարկավոր։

Օջիբյան լեզվով լիճը կոչվում էր Omashkoozo-zaaga’igan («Որմզդեղնի  լիճ»), ֆրանսերեն՝ Lac la Biche:

Պատմությունը 
Ենթադրվում է, որ լիճ այցելած առաջին սպիտակամորթը եղել է մորթու վաճառական Վիլյամ Մորիսոնը՝ 1803–1804 թվականներին։ Լիճը ուսումնասիրվել է 1832 թվականին հետազոտող և ազգագրագետ Հենրի Ռոու Սքուլքրաֆթի կողմից, ով և առաջարկել է ժամանակակից անվանումը։ Հետաքրքիր է, որ «Այտասկա» բառը նա կազմեց լատինական veritas («ճշմարտություն») և caput («գլուխ») բառերից՝ վերջ դնելով մեծ Միսիսիպի գետի ակունքի որոնմանը։

1891թվականին Մինեսոտայի պատմական ընկերության նախագահ Ջեյքոբ Բրաուերը հասավ նրան, որ տարածքը ազգային ​​պարկի կարգավիճակ ստացավ ՝ լճափնյա տարածքում ծառահատումները կանխելու նպատակով։

Ֆլորա և ֆաունա 

Այտասկա լճի ափերը հայտնի են իրենց հին կարմիր և սպիտակ սոճիներով։ Ծառատեսակերից աճում են նաև կաղնիներ, թխկի, լորենի և խեժափիճի ։ Գոյություն ունեն խոլորձների 28 տեսակ, այդ թվում ՝ հազվագյուտ խոյի գլխիկով խոլորձը։ Տարածված է թագուհու խոլորձը, որը Մինեսոտա նահանգի ծաղիկն է։ Վայրի բրինձը աճում է անմիջապես ջրի կողքին, որը միայն բնիկ ամերիկացիները կարող են քաղել Այտասկա լճից ՝ կրոնական ծեսերի համար։

Լճի տարածքի կենդանական աշխարհը կազմված է կաթնասունների 52 տեսակից, երկկենցաղների ու սողունների 18, ձկների 49 տեսակից։ Լճի վրա սեզոնային, կամ ամբողջ տարվա ընթացքում ավելի քան 170 տեսակի թռչուններ են բնադրում։ Ամենահայտնի տեսակներն են ՝ ճայերը, ջկնկուլները, բվերը, արծիվները, ջրարծիվները և ծալքավոր փայտփորները։

20-րդ դարի սկզբին Տրապերները () (որսորդ,ով որս կատարում է, ոչ թե ատրճանակով, այլ թակարդի միջոցով) գործնականում ոչնչացրել էին Այտասկա նահանգում եղած կուղբերի գենոֆոնդը։ , Ջոն Լինդը, ով Մինեսոտայի նահանգապետն էր 1899-1901 թվականներին,Կանադայից 4 կուղբ բերեց և1921 թվականին տարածքում արդեն ապրում էր գրեթե 1000 կուղբ։

Ծանոթագրություններ 

Լճեր այբբենական կարգով
Լճեր ըստ երկրի
Հյուսիսային Ամերիկայի լճեր
Ալյասկայի լճեր