Ալֆոնսո Գարսիա Ռոբլես

Ալֆոնսո Գարսիա Ռոբլես ( , ), մեքսիկացի քաղաքական գործիչ, դիվանագետ, Մեքսիկայի արտաքին գործերի նախարար (1975-1976), 1982 թվականի Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր (Ալվա Մյուրդալի հետ միասին)։

Կենսագրություն

Երիտասարդություն 
Ծնվել է Սամորայում (Միչոական նահանգ) Քուիրինոյի և Թերեզա Գարսիա Ռոբլեսի ընտանիքում։ Սկզբում մտադիր է եղել քահանա դառնալ, բայց հետո փոխել է իր միտքը՝ ընդունվելով Մեխիկոյի ազգային համալսարանի իրավաբանական բաժին։ 1933 թվականին ավարտել է միջազգային իրավունքի և միջազգային հարաբերությունների բաժինը, որից հետո ուսումը շարունակել է Փարիզում (1934-1937) և Հաագայի միջազգային իրավունքի ակադեմիայում (1938): Դեռ Եվրոպայում լինելով՝ Ռոբլսը ընդունվել է դիվանագիտական ծառայություն և երկու տարի անցկացրել է Շվեդիայում Մեքսիկայի դեսպանությունում։

Կարիերայի սկիզբ 
1941 թվականին վերադառնալով հայրենիք՝ նշանակվել է միջազգային կազմակերպությունների վարչության պետ, ապա՝ քաղաքական և դիվանագիտական ծառայության գլխավոր տնօրեն։ 1945 թվականին դարձել է Մեքսիկայի պատվիրակության անդամ Սան Ֆրանցիսկոյում կայացած խորհրդաժողովում, որի ժամանակ ստեղծվել է ՄԱԿ-ը։ Հետագայում աշխատել է Նյու Յորքի ՄԱԿ-ի քարտուղարությունում։ 1957 թվականին Մեքսիկա վերադառնալուց հետո նշանակվել է Արտաքին գործերի նախարարության Եվրոպայի, Ասիայի և Աֆրիկայի վարչության պետ, որի կապակցությամբ ակտիվ մասնակցել է 1958 և 1960 թվականներին ծովի օրենքի վերաբերյալ համաժողովներին։

Խաղաղապահ գործունեություն 
1962-1944 թվականներին եղել է Բրազիլիայում Մեքսիկայի դեսպան։ 1962 թվականի Կարիբյան ճգնաժամի իրադարձություններից հետո լրջորեն մտածել է Լատինական Ամերիկայում միջուկային գոտի ստեղծելու մասին պայմանագրի մասին։ 

1964 թվականին նշանակվել է Մեքսիկայի արտաքին գործերի նախարարի տեղակալ և այդ պաշտոնում խաղացել է Լատինական Ամերիկայում միջուկային զենքը արգելող Տլատելոլկոյի պայմանագրի (1967) ստորագրման հիմնական դերերից մեկը։

1967 թվականին նրան հանձնարարվել է գլխավորել Մեքսիկայի պատվիրակությունը ՄԱԿ-ի Ժնևի զինաթափման խորհրդաժողովում, որտեղ Ալվա Մյուրդալի հետ միասին ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Միջուկային զենքի չտարածման մասին պայմանագրի մշակմանը, որն ընդունել են աշխարհի 115 պետություններ։

1970-1975 թվականներին եղել է ՄԱԿ-ի Մեքսիկայի ներկայացուցիչ, ապա մեկ տարի աշխատել է Մեքսիկայի արտաքին գործերի նախարար։ 1977 թվականից դարձել է ՄԱԿ-ի զինաթափման կոմիտեում Մեքսիկայի մշտական ​​ներկայացուցիչ։ Ձգտել է գերտերությունների միջև փոխզիջման հասնել սպառազինությունների մրցավազքն ավարտելու հարցում։ 1978 թվականին տեղի է ունեցել առաջին նման նստաշրջանը, որի ժամանակ Ռոբլեսը պատասխանատու է եղել բանաձևի տեքստի նախագծի պատրաստման համար, որը ոչ ֆորմալ կերպով կոչվում էր «Վերջնական փաստաթուղթ»։ 1982 թվականին ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի հատուկ նստաշրջանում  առաջարկել է կազմակերպել զինաթափման համաշխարհային արշավ։ Գերտերությունների դիրքորոշման պատճառով հնարավոր չի եղել մշակել մեկ փաստաթուղթ, բայց գաղափարը լայն աջակցություն է ստացել, և 1982 թվականի ամռանը Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Եվրոպայում անց են կացվել հազարավոր հակամիջուկային ցույցեր։

Վերջին տարիներ 
1982 թվականին Ալվա Միրդալի հետ միասին ստացել է Խաղաղության Նոբելյան մրցանակ՝ զինաթափման և միջազգային բանակցությունների ոլորտում քսանամյա աշխատանքի համար։ Իր Նոբելյան դասախոսության ժամանակ Ռոբլսը խոսել է Տլատելոլկոյի պայմանագրի նախապատրաստման և բովանդակության մասին՝ լսարանին հիշեցնելով, որ Լատինական Ամերիկայի միջուկային գոտին, ցավոք, այլ խիտ բնակեցված տարածքներում հետևորդներ չի գտել։

1985 թվականին ընտրվել է ՄԱԿ-ի զինաթափման հանձնաժողովի նախագահ։

Անձնական կյանք 
1949 թվականին Մերձավոր Արևելքում ՄԱԿ-ի առաքելությունը ղեկավարելիս Ռոբլսը հանդիպել է Պերուի պատվիրակ Խուանա Մարիա Սիսլո Վալդելոմարին, որի հետ ամուսնացել է մեկ տարի անց։ Ընտանիքն ուներ երկու որդի՝ Ալֆոնսո և Ֆերնանդո։

Ծանոթագրություններ 

Խաղաղության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ
Մեքսիկացի դիվանագետներ
Մեքսիկայի քաղաքական գործիչներ
Մեքսիկացի գրողներ
Նոբելյան մրցանակի դափնեկիրներ
ՄԱԿ-ի պաշտոնյաներ
Իսպանալեզու գրողներ
Արտաքին գործերի նախարարներ