Տիգրան Պասկևիչյան

Տիգրան Պասկևիչյան (), հայ բանաստեղծ, լրագրող, հասարակական գործիչ։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1965 թվականի փետրվարի 21-ին, Երևանում։ Սովորել է Երևանի N 172 անգլիական թեքումով միջնակարգ դպրոցում և N 18 տեխնիկական ուսումնարանում, որտեղ ստացել բարձրվոլտային հոսքագծերի էլեկտրիկ-փականագործի որակավորում։ 

1983 թվականին ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի բանասիրության ֆակուլտետի հայոց լեզվի և գրականության բաժին։ 

1984 թվականին զորակոչվել է Խորհրդային բանակ։ Ծառայությունն ավարտելուց հետո 1986 թվականին փոխադրվել է համալսարանի նույն ֆակուլտետի հեռակա ուսուցման բաժին և աշխատանքի անցել Երևանի նուրբ բրդյա գործվածքների կոմբինատի «Կերպասագործ» բազմատպաքանակ թերթում՝ որպես գրական աշխատող։ 

1987 թվականին եղել է «Ավանգարդ» երիտասարդական թերթի արտահաստիքային թղթակից։ 1987 թվականի հոկտեմբերին բնապահպանական շարժմանը հարելու և զանգվածային ցույցերի մասնակցելու համար հեռացվել է աշխատանքից։ 

1987 թվականին աշխատանքի է անցել «Գարուն» գրական-երիտասարդական ամսագրի հրապարակախոսության բաժնում՝ նախ որպես գրական աշխատող, ապա՝ երիտասարդության հարցերի ենթաբաժնի պատասխանատու խմբագիր։
1989-90 թվականներին եղել է հրապարակախոսության բաժնի վարիչ։

1988-91 թվականներին ակտիվ մասակցություն է ունեցել Հայաստանի քաղաքական, հասարակական շարժումներին։ Ընկերների հետ հիմնադրել է «Գոյապայքար» բնապահպան կազմակերպությունը, Մեսրոպ Սահակյան ծածկանունով խմբագրել կազմակերպության «Մաշտոց» ինքնահրատ [самиздат] պարբերականը։ 1990 թվականից աշխատել է Հայոց Համազգային շարժման (ՀՀՇ) վարչության լրատվական կենտրոնում, եղել «…և այլն» ինքնահրատ [самиздат] պարբերականի խմբագրակազմի անդամ։ 1990 թվականի նոյեմբերին ՀՀՇ երկրորդ համագումարում ընտրվել է վարչության անդամ։ 1991-ի մայիսից դադարեցրել է մասնակցությունը վարչության աշխատանքներին։

1990 թվականի նոյեմբերին նշանակվել է Հայաստանի Հեռուստառադիոպետկոմի նախագահի տեղակալ։ 1992 թվականի մարտին՝ համաձայն իր դիմումի, ազատվել է պաշտոնից։ 
1992-93 թվականներին խմբագրել է «Ար» հասարակական-քաղաքական շաբաթաթերթը։

1993 թվականի սեպտեմբերից աշխատանքի է անցել «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի գործադիր վարչությունում՝ որպես հանրային կապերի բաժնի վարիչ։ Եղել է Հիմնադրամի ամենամյա հեռուստամարաթոնների գլխավոր պրոդյուսերը։ 2003 թվականին ազատվել է հանրային կապերի բաժնի վարիչի պաշտոնից, բայց մինչև 2017 թվականը չի դադարեցրել համագործակցությունը՝ մասնակցելով հեռուստամարաթոնների տեսանյութերի, քարոզչական հոլովակների և ֆիլմերի պատրաստմանը։   

2002 թվականին դարձել է «Շողակաթ» հեռուստաընկերության ստեղծագործական խորհրդի անդամ։ 2004 թվականից հինգ տարի զբաղեցրել է «Շողակաթի» հեռուստաֆիլմերի և հաղորդումների արտադրության տնօրենի պաշտոնը։ 

2004 թվականից պարբերաբար սյունակներ և հրապարակախոսական հոդվածներ է հրապարակել «168 ժամ», «Հետք», «Հայկական ժամանակ» տպագիր և առցանց պարբերականներում, բլոգ է վարել «Tert.am» լրատվական կայքում։

2000 թվականից՝ որպես սցենարիստ, աշխատակցել է վավերագրական ֆիլմեր արտադրող «Վերսուս» ստուդիային։ 2010 թվականին ընկերների հետ հիմնել է «Ֆակտում» հասարակական կազմակերպությունը, որը զբաղվում է պատմության անհայտ դրվագների ուսումնասիրությամբ։

2020 թվականից «Ալիք Մեդիա» լրատվական-վերլուծական կայքի գլխավոր խմբագիրն է։

Մրցանակներ և պարգևներա2000 «Շողակաթի» մրցանակ լավագույն սցենարի և լավագույն տեսահոլովակի համար
2005 Երևանի Վալերի Այդինյանի անվան ակումբի մրցանակ՝ «168» ժամ թերթում տպագրված հրապարակախոսական հոդվածների համար
2007 «Մամուլի ազատության ժամանակը» մրցանակ՝ «168 ժամ» թերթում տպագրված «Չընտրություն» հոդվածաշարի համար

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 

Հայ գրողներ
Հայ հասարակական գործիչներ
Հայ սցենարիստներ
Հայ լրագրողներ