Ուիլյամ Դոնալդ Համիլթոն

Ուիլյամ Դոնալդ Համիլթոն, (անգլ. William Donald Hamilton, ), բրիտանացի էվոլյուցիոն կենսաբան։

Համիլտոնը առավել հայտնի է դարձել իր տեսական աշխատանքով, որն ապահովում էր ազգակիցների  ընտրության և ալտրուիզմի գենետիկական հիմնավորումը։ Նա համարվում է այդ ուղղության առաջին հիմնադիրներից մեկը, հետագայում Էդվարդ Օսբորն Ուիլսոնի  աշխատանքների շնորհիվ դարձավ հայտնի որպես սոցիոլոգ-կենսաբան։

Կենսագրություն 
Համիլտոնը ծնվել է 1936 թվականին Կահիրեում, Եգիպտոսում։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Համիլտոնին աքսորում են  էդինբուրգ։ Նա վաղ տարիքից հետաքրքրվում էր բնական պատմությամբ, և ազատ ժամանակն անցկացնում էր թիթեռներ և այլ միջատներ հավաքելով։ 1946 թվականին նա իր համար բացահայտեց Էդմունդ Ֆորդի «Թիթեռներ» գիրքը, որտեղ  նա ծանոթացավ էվոլյուցիայի սկզբունքներին բնական հավաքածուի, գենետիկայի և պոպուլյացիայի միջոցով։ 

Տասներկու տարեկան հասակում նա ծանր վիրավորվում է՝  խաղալով հոր մոտ եղած պայթուցիկների հետ։ Եթե ​​նրա մայրը բժիշկ չլիներ, այս պատահարը կարող էր սպանել նրան։ Կյանքը փրկելու համար նա ստիպված էր ենթարկվել կրծքային վիրահատության, բայց նրա աջ ձեռքի մատները պետք է անդամահատեին։

Համիլթոնն ընդունվեց Քեմբրիջի համալսարան։ Նա խորապես տպավորված էր Ռոնալդ Ֆիշերի «Բնական ընտրության գենետիկ տեսություն»  (The Genetical Theory of Natural Selection) գրքից, բայց գիրքը չի ուսումնասիրվել Քեմբրիջում, քանի որ Ֆիշերը համարվում էր պարզապես վիճակագիր։ Այս գրքում Ֆիշերը ներկայացնում էր  գենետիկ էվոլյուցիայի մաթեմատիկական հիմքերը։

1964-1977 թվականներին Համիլթոնը եղել է Լոնդոնի Կայսերական քոլեջի ասիստենտ։ Ինչպես նշում են ժամանակակիցները, Համիլթոնը փայլուն ուսուցիչներից չէր, և ուսանողները հաճախ բողոքում էին նրա դասախոսությունների անհասկանալիությունից.:

1978-1984 թվականներին  Միչիգանի համալսարանի էվոլյուցիոն կենսաբանության պրոֆեսորի պաշտոնն զբաղեցնում։

1984 թվականին և  մինչև ի  մահ Օքսֆորդի համալսարանի Թագավորական հասարակության  ​​պրոֆեսոր-հետազոտող  էր։

Պարգևներ 

 1988-Դարվինի շքանշան

 1993-Կրաֆորդի մրցանակ

 1993-Կիոտոյի մրցանակ

Տես նաև 

 Համիլտոնի կանոն

Ծանոթագրություններ