Շանտալ Մուֆֆ

Շանտալ Մուֆֆ ( ), բելգիացի քաղաքական փիլիսոփա։

Կենսագրություն 
Շանտալ Մուֆֆը սովորել է Լյովենում, Փարիզում և Էսսեքսում, իսկ հետագայում դասավանդել է մի շարք համասարաններում (Եվրոպա, Հյուսիսային և Լատինական Ամերիկա)։ Նա նաև եղել է պրոֆեսոր Հարվարդում, Կոռնելի, Փրինսթոնի համալսարաններում և Փարիզի գիտական հետազոտությունների ազգային կենտրոնում (CNRS): 1989 թվականից մինչև 1995 թվականների ընթացքում եղել է Փարիզի միջազգային փիլիսոփայական քոլեջի (College International de Philosophie) ծրագրի ղեկավարը։ Ներկայումս Մեծ Բրիտանիայի Վեստմինստերյան համալսարանի քաղաքագիտության և միջազգային հարաբերությունների ամբիոնի պրոֆեսոր է, որտեղ ղեկավարում է ժողովրդավարության ուսումնասիրության կենտրոնը։

Շանտալ Մուֆֆը ամուսնացած է Էռնեստո Լակլաուի հետ։ Նրանք ունեն երեք երեխա։

Գիտական ներդրում 
Նա ամենից շատ հայտնի է Էսսեքսի վերլուծության դպրոցի զարգացման գործում ներդրած ավանդի համար, ինչպես նաև Էռնեստո Լակլաուի հետ «Հեգեմոնիա և սոցիալիստական ռազմավարություն» գրքի համագործակցության համար, որը դարձել է հետմարքսիստական հետազոտության մոդել՝ հիմնվելով Գրեմսիի հեգեմոնիայի տեսության, հետկառուցողականության և ինքնության տեսությունների վրա, որոնք վերասահմանում են ձախակողմյան քաղաքականությունը արմատական ժողովրդավարության առումով։

Շանտալ Մուֆֆը քննադատաբար է վերաբերվում «Դելիբերատիվ ժողովրդավարության» հայեցակարգին (հատկապես Հաբերմասի և Ռոուլսի տարբերակներում), նա հայտնի է Կարլ Շմիթի աշխատությունների, մասնավորապես նրա «Քաղաքական» կոնցեպտի իր քննադատական վերլուծությամբ (the political)։ Ժամանակակից ժողովրդավարության արմատականացումը Շանթալ Մուֆֆը նկարագրում է «Ագոնիստական բազմակարծության» տերմիններով։

Դիսենսիվ մոդել 
Շանտալ Մուֆը քաղաքական փոխգործակցության այսպես կոչված դիսենսուալ մոդելի հեղինակն է։ Ի տարբերություն կոնսենսուսային մոդելի, որն իր մեջ ներառում է համաձայնության որոնում և հակասություններից մեղմացում՝ դիսիցենսիվ մոդելը գործում է այն դեպքերում, երբ կոնսենսուսը սկզբունքորեն անհնար է՝ քաղաքական պարադիգմների հիմնարար տարբերության պատճառով։ Ըստ Շանտալ Մուֆֆի՝ նման դեպքերում կոնսենսուսը ոչ միայն անհնար է, այլև վնասակար, քանի որ նույնիսկ եթե դա ձեռք բերվի, այդ նվաճումը կհանգեցնի այլընտրանքային կարծիքների բացառմանը և ճնշմանը։ Հետևաբար, ակնհայտ երևակայական երևույթները որոնելու և փոխհամաձայնության տարբերությունները վերացնելու փոխարեն, մոդելը ներառում է ճանաչել տարբերությունները և քննարկել վերջինիս հնարավոր սահմանները ։

Ծանոթագրություններ 

Քաղաքական գրողներ
Քաղաքական փիլիսոփաներ
Բելգիացի փիլիսոփաներ
Մարքսիստներ