Ատելության խոսքի մասին օրենքներ Ավստրալիայում

Այս հոդվածը Ավստրալիայում ատելության խոսքի մասին օրենքների մասին է։ Համաշխարհային հեռանկարի համար   Ատելության խոսքի դեմ օրենքներ։ Ավստրալիայում ատելության խոսքի մասին օրենքները փոխհատուցում են տալիս մեկին, ով խտրականության, վիրավորանքի կամ վնասվածքի զոհ է դարձել՝ մեկ այլ իրավասության տարբեր հիմքերով։ Ավստրալիայի բոլոր իրավասությունները փոխհատուցում են տալիս, երբ անձը զոհ է դառնում գույնի, էթնիկ պատկանելության, ազգային պատկանելության կամ ռասայի պատճառով։ Որոշ իրավասություններ փոխհատուցում են տալիս, երբ անձը զոհ է դառնում գույնի, էթնիկական ծագման, կրոնի, հաշմանդամության, գենդերային ինքնության, ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի կարգավիճակի կամ սեռական կողմնորոշման պատճառով։

Դաշնային 
Դաշնային Խտրականության մասին օրենքը 1975 թ 1975 թվականի Ռասայական խտրականության մասին օրենքը արգելում է ատելության խոսքը մի քանի հիմքերով։ Օրենքը «անօրինական է դարձնում անձի կողմից արարք կատարելը, այլ կերպ, քան գաղտնիության պայմաններում, եթե արարքը ողջամտորեն հավանական է, որ բոլոր հանգամանքներում վիրավորի, վիրավորի, նվաստացնի կամ վախեցնի մեկ այլ անձի կամ մարդկանց խմբին. դա արվում է դիմացինի ռասայի, գույնի կամ ազգային կամ էթնիկական ծագման պատճառով, կամ խմբի որոշ կամ բոլոր մարդկանց։ Տուժած անձը կարող է բողոք ներկայացնել Ավստրալիայի Մարդու իրավունքների հանձնաժողով։ Եթե ​​բողոքը վավերացվի, Հանձնաժողովը կփորձի հաշտեցնել հարցը։ Եթե ​​Հանձնաժողովը չի կարող բանակցություններ վարել բողոքատուի համար ընդունելի համաձայնագրի շուրջ, ապա բողոքողի միակ լուծումը Դաշնային դատարանի կամ Դաշնային շրջանային դատարանի միջոցով է։ 2002 թվականին Դաշնային դատարանը կիրառեց օրենքը Jones v Toben գործով։ Գործը վերաբերում էր մի կայքի վերաբերյալ բողոքին, որը պարունակում էր նյութեր, որոնք հերքում էին Հոլոքոստը.:

Դաշնային դատարանը որոշել է, որ նյութը օրենքի խախտում է։ Քրեական օրենսգրքի 474.17-րդ հոդվածը հանցագործություն է համարում փոխադրման ծառայություններից օգտվելը, ինչպիսին է ինտերնետը, այնպես, որ ողջամիտ անձինք կհամարեն որպես սպառնալիք, ոտնձգություն կամ վիրավորական։ Հետևաբար, դաշնային քրեական օրենսդրությունը հասանելի է ռասայական վիրավորանքը լուծելու համար, որտեղ առկա է նաև սպառնալիքի կամ ոտնձգության տարրը, թեև այն չի տարածվում զուտ վիրավորական նյութերի վրա։

Հյուսիսային տարածք 1992թ. Խտրականության դեմ օրենքը արգելում է խտրականությունը և ոտնձգությունը կրթության, աշխատանքի, բնակության, ծառայությունների, ակումբների և ապահովագրության կամ կենսաթոշակի հետ կապված գործունեության

Ավստրալիայի մայրաքաղաքային տարածք 
Ավստրալիայի մայրաքաղաքային տարածք 1991 թվականի խտրականության մասին օրենքը նման է Նոր Հարավային Ուելսի օրենքին։ 2016 թվականին օրենքը փոփոխվել է՝ ներառելով հետևյալ հաշմանդամության հիմքով անձի կամ մարդկանց խմբի նկատմամբ ատելություն հրահրող, ատելություն, լուրջ արհամարհանք կամ դաժան ծաղրի ենթարկող գործողությունների արգելում. գենդերային ինքնություն; ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի կարգավիճակ; մրցավազք; կրոնական համոզմունք; սեքսուալություն։ Մինչ այս փոփոխությունների ընդունումը, հատկապես կրոնը ներառված չէր։

Նոր Հարավային Ուելս 
Հանցագործությունների մասին օրենքը 1900 և հակխտրականության մասին օրենք 1977 թ 2018 թվականի հունիսին Նոր Հարավային Ուելսի խորհրդարանի երկու պալատները միաձայն ընդունեցին, և Նոր Հարավային Ուելսի նահանգապետը ստորագրեց հրատապ օրինագիծ՝ առանց փոփոխությունների, որը կոչվում էր Crimes Amendment (հրապարակային սպառնացող և բռնություն հրահրող) 2018 օրինագիծ՝ չեղյալ համարելու հայհոյող օրենքները շրջանակներում։ 1977թ. հակախտրականության մասին օրենքը և այն փոխարինել քրեական օրենսդրությամբ՝ սույն օրենքի շրջանակներում մինչև 3 տարվա ազատազրկման հստակ ժամկետով։ Օրենսդրությունն ուժի մեջ է մտել 2018 թվականի օգոստոսի 13-ից՝ 2018 թվականի օգոստոսի 10-ի հրապարակմամբ։

Դեռևս 1989 թվականին, 1977 թվականի Հակխտրականության մասին ակտի փոփոխությամբ, Նոր Հարավային Ուելսը դարձավ առաջին նահանգը, որն անօրինական ճանաչեց անձի կողմից հանրային արարքի միջոցով ատելություն հրահրելը, անձի նկատմամբ լուրջ արհամարհանքը կամ դաժան ծաղրը։ կամ ռասայական հիմքով խումբ։

Փոփոխությունը նաև քրեական հանցագործություն է նախատեսում ռասայական հողի վրա անձի կամ խմբի նկատմամբ ատելություն, արհամարհանք կամ դաժան ծաղր հրահրելու համար՝ ֆիզիկական վնաս հասցնելու (մարդկանց կամ նրանց ունեցվածքին) սպառնալու կամ այլոց նման վնասի սպառնալիքի դրդելու համար։ «Համասեռամոլների հայհոյանքը» նույնպես արգելված է Խտրականության դեմ ակտի ներքո։ Լուրջ վիրավորանքի հանցագործության համար քրեական հետապնդումը պահանջում է Նոր Հարավային Ուելսի գլխավոր դատախազի համաձայնությունը և ենթադրում է առավելագույն պատիժ՝ 10,000 ԱՄՆ դոլար տուգանք կամ 6 ամիս ազատազրկում անհատի համար, իսկ կորպորացիայի համար՝ 100,000 դոլար։ Այս օրենքով հանցագործությունը դեռ քրեական հետապնդման չի ենթարկվել։ 1994թ.-ի դրությամբ 1977թ. հակախտրականության մասին օրենքը իր գործընթացում ունեցել է տարբեր անհաջողություններ՝ բողոքները լուծելու համար ինչպիսիք են բողոքները, որոնք չեն վարվում՝ գործերում ապացույցների բացակայության պատճառով, և նրանք, ովքեր հետապնդում են խտրականության ակտը, կորցնում են իրենց հետաքրքրությունը։ Ավելին, NSW-ում խտրականության մասին զեկույցների բնույթից ելնելով, Խորհուրդը ստանում է բազմաթիվ բողոքներ, որոնք բխում են մեկ նվաստացման գործողությունից և, հետևաբար, պահանջվում է յուրաքանչյուր բողոք առանձին անդրադառնալ, ինչը կարող է անհամապատասխանություն առաջացնել յուրաքանչյուր անհատի կամ խմբի կողմից ցանկալի որոշումների միջև։ .

Հյուսիսային տարածք 
1992թ. Խտրականության դեմ օրենքը արգելում է խտրականությունը և ոտնձգությունը կրթության, աշխատանքի, բնակության, ծառայությունների, ակումբների և ապահովագրության կամ կենսաթոշակի հետ կապված գործունեության

Քվինսլենդ 
Քվինսլենդ Քվինսլենդի 1991թ. հակախտրականության մասին օրենքը և փոփոխությունները ստեղծում են օրենքներ, որոնք նման են Թասմանիայի օրենքներին։ 2001թ.-ին Քվինսլենդի Իսլամական խորհուրդը առաջին հայցը հարուցեց «Խտրականության դեմ պայքարի մասին» օրենքի համաձայն՝ կրոնի պատճառով զոհերի համար։ Իսլամական խորհուրդը դժգոհեց, որ պատասխանող պարոն Լամբը, որը դաշնային ընտրությունների թեկնածու էր, նախընտրական գրքույկում որոշ անբարենպաստ կարծիք է հայտնել մուսուլմանների մասին։ Վալտեր Սոֆրոնոֆը, Խտրականության դեմ տրիբունալի համար, մերժեց հայցը՝ պատճառաբանելով, որ պարոն Լամբը մտադիր չէր ատելություն կամ արհամարհանք հրահրել, այլ ցանկանում էր ընտրողներին հայտնել իր կարծիքը քաղաքական հարցերի վերաբերյալ

Հարավայի Ավստրալիա 
Հարավային Ավստրալիա 1996 թվականի Ռասայական վիրավորանքի մասին օրենքը նման է Նոր Հարավային Ուելսի օրենքին։ 2002 թվականին Գլխավոր դատախազության վարչությունը հրապարակեց քննարկման փաստաթուղթ՝ «Կրոնական խտրականության և վիրավորանքի դեմ նոր օրենքի առաջարկ»։ Բազմաթիվ առարկություններից հետո օրենսդրություն չընդունվեց։ Թասմանիա 1998թ. Խտրականության դեմ ակտն արգելում է «ցանկացած վարքագիծ, որը վիրավորում է, նվաստացնում, վախեցնում, վիրավորում կամ ծաղրում է մեկ այլ անձի»՝ հիմք ընդունելով այնպիսի հատկանիշներ, ինչպիսիք են ռասան, սեռական կողմնորոշումը, կրոնը, գենդերային ինքնությունը և հաշմանդամությունը։

Թասմանիա 
Թասմանիա 1998թ. Խտրականության դեմ ակտն արգելում է «ցանկացած վարքագիծ, որը վիրավորում է, նվաստացնում, վախեցնում, վիրավորում կամ ծաղրում է մեկ այլ անձի»՝ հիմք ընդունելով այնպիսի հատկանիշներ, ինչպիսիք են ռասան, սեռական կողմնորոշումը, կրոնը, գենդերային ինքնությունը և հաշմանդամությունը։ 
Թասմանիայի 1998թ. հակախտրականության մասին օրենքի 19-րդ բաժինը արգելում է որևէ մեկին ատելություն հրահրել։ Օրենքում ասվում է. Մարդը հրապարակային արարքով չպետք է ատելություն, լուրջ արհամարհանք կամ դաժան ծաղր առաջացնի անձի կամ անձանց խմբի նկատմամբ՝ հիմք ընդունելով. 
ա) անձի կամ խմբի որևէ անդամի ռասան. կամ 
բ) անձի կամ խմբի որևէ անդամի ցանկացած հաշմանդամություն. կամ 
գ) անձի կամ խմբի որևէ անդամի սեռական կողմնորոշ
կողմնորոշումը կամ օրինական սեռական գործունեությունը. կամ 
դ) անձի կամ խմբի որևէ անդամի կրոնական համոզմունքը կամ պատկանելությունը կամ կրոնական գործունեությունը։

Վիկտորիա
Վիկտորիա Ռասայական և կրոնական հանդուրժողականության մասին 2001թ. օրենքը Վիկտորիայում անօրինական է դարձնում վարքագիծը, որը հրահրում կամ խրախուսում է ատելությունը, լուրջ արհամարհանքը, զզվանքը կամ դաժան ծաղրը մեկ այլ անձի կամ մարդկանց խմբի նկատմամբ՝ իրենց ռասայի կամ կրոնի պատճառով։ Օրենքն ուժի մեջ է մտել 2002թ. հունվարի 1-ին։ Օրենքը նաև արգելում է ռասիստական գրաֆիտիները, ռասիստական պաստառները, ռասիստական կպչուն պիտակները, հրապարակման մեջ արված ռասիստական մեկնաբանությունները, ներառյալ ինտերնետը և էլ. Ակտը բացահայտորեն վերաբերում է հասարակական վարքագծին, այլ ոչ թե անձնական համոզմունքներին։

Արևմտյան Ավստրալիա 
Արևմտյան Ավստրալիայի օրենսդրությունը քրեական, բայց ոչ քաղաքացիական պատժամիջոցներ է սահմանում ռասայական վիրավորանքի դեմ։ Արևմտյան Ավստրալիայում Քրեական օրենսգիրքը փոփոխվել է 1989 թվականին՝ քրեականացնելու համար գրավոր կամ պատկերավոր նյութեր պահելը, հրապարակելը և ցուցադրելը, որը սպառնում է կամ վիրավորում ռասայական ատելություն հրահրելուկամ ռասայական խմբին հետապնդելու մտադրությամբ։ Տույժերը տատանվում են 6 ամսից մինչև երկու տարի ազատազրկման միջև։ Արևմտյան Ավստրալիայի օրենսդրությունը վերաբերում է միայն գրավոր կամ պատկերավոր տեղեկատվությանը, այլ ոչ թե բանավոր մեկնաբանություններին։ Գրավոր նյութերի վրա շեշտադրումն առաջացել է ի պատասխան 1980-ականների վերջին և 1990-ականների սկզբին Ավստրալիայի ազգայնական շարժման ռասիստական պաստառների արշավին։ 2004 թվականին ընդունվեց Քրեական օրենսգրքում փոփոխության (ռասայական վիրավորանքի) 2004 թվականի օրենքը, որով ռասայական վիրավորանքը պատժվում է 14 տարվա ազատազրկմամբ :

Ծանոթագրություններ 

Ատելության խոսք
Գրաքննություն
ԱԽՎ նախագծի հոդվածներ