Գաջաջիմա

Գաջաջիմա (ճապ՝ 臥蛇島), լքված կղզի Տոկարայի կղզիներում՝ Ճապոնիայի Կագոշիմա պրեֆեկտուրային պատկանող Սացունյան կղզիներից։ Կղզին ունի 4.07 կմ² տարածք և բնակեցված է 1970 թվականից։

Աշխարհագրություն 
 
Գաջաջիման գտնվում է Նականոշիմայից 28 կիլոմետր արևմուտք։ Կղզին ծագումով հրաբխային է, չնայած նրան,որ պատմական ժամանակներում հրաբխային գործունեություն տեղի չի ունեցել և չի կատարվել երկրաբանական հետազոտություն։ Անկանոն ձևավորված կզին ունի մոտավորապես 4.07 կիլոմետր քառակուսի տարածք՝ 3կիլոմետր լայնությամբ և 2 կիլոմետր երկայնությամբ։ Ափամերձ գիծը շրջապատված է մինչև 100 մ երկարությամբ ժայռերով, ինչը անհնար է դարձնում վայրէջքը՝ բացառությամբ հարավում գտնվող վայրերը։ Կղզու ամենամեծ բարծրությունը ծովի մակարդակից 497 մետր է։ Նրա կլիման է մերձարևադարձային է և անձրևոտ մայիսից մինչև սեպտեմբեր։

Պատմություն 
Տեղի ավանդազրույցի համաձայն՝ կղզին եղել է Հեյքի կլանի ապաստարաններից՝ այն բանից հետո, երբ նրանք պարտվում են  Գենփիի պատերազմը Միանամոտոյի կլանի դեմ։ Այն 1434 թվականից գտնվում էր Շիմազուի կլանի տիրապետության տակ։ 1450 թվականին կղզին նվաճվում է Ռյուկյու թագավորության կողմից և դա հանդիսանում է այդ երկրի ամեանալայն ընդլայնումը ։ Էդոյի շրջանում Տակարաջիման Սացումա Դոմայինի մաս էր կազմում և կառավարվում էր որպես Կավաբե շրջանի մաս։ 1896 թվականին կղզին տեղափոխվում է Կագոշիմա նահանգի Օշիմա շրջանի վարչական վերահսկողություն, իսկ 1911-ից՝ Կագոշիմա քաղաքի Տոշիմա գյուղ։ 1940 թվականին փարոսը ավարտվում է և այդ ժամանակ բնակիչների թիվը 133 էր։ Գյուղը ունեցել է տարրական դպրոց և իր սեփական նավը՝ մայրցամաքի և այլ կղզիների հետ կապվելու համար։ 1946 թվականից մինչև 1952 թվականը կղզին կառավարվում էր Միացյալ Նահանգների կողմից՝ որպես Հյուսիսային Ռյուկյու կղզիների ժամանակավոր կառավարության մաս։ 1948 թվականին կառուցվել է կրտսեր ավագ դպրոցը, 1961 թվականին էլեկտրական և ջրմուղ մաքրման կայան, 1966 թվականին հեռախոսային համակարգը։ Բնակչությունը տնտեսապես աջակցում էր բոնիտոյի համար առևտրային ձկնորսությանը։ Այնուամենայնիվ, կղզին բազմիցս ավերվել է փոթորիկներից՝ հատկապես 1945, 1951, 1956 և 1957 թվականներին, ինչը հանգեցնում է բնակչության տեղաշարժի դեպի Ամամի Օշիմա կամ Կագոշիմայի պրեֆեկտուրաներ։ Բոնիտոյի ձկնորսության վերացումը անհայտ պատճառներով ֆինանսապես ոչնչացնում է կղզիներն ու հանգեցնում սովի՝ որի հետևանքով շատ կղզիներ դառնում են անմարդաբնակ։ Կառավարության կողմից որոշում է կայացվում 1970 թվականի հունվարին մնացած յոթ տնային տնտեսությունները 28 հոգով տեղափոխել Կագոշիմա։ 1970 թվականի հուլիսի 28-ին տարհանման պահին միայն 4 տնային տնտեսություն էր մնացել։ Այնուամենայնիվ, նույնիսկ բնակիչների տարհանումից հետո, փարոսը շարունակում էր սպասարկել մինչև 1982 թվականի ապրիլը։ Թեև վայրէջք կատարելը անթույլատրելի էր կղզու տարածքում, սակայն լքված շենքերը թալանվել են և 1996 թվականին Ճապոնիայի կառավարությունը հայտնաբերել է, որ վեց չինացիների մի կուսակցություն ապօրինի վայրէջք է կատարել կղզու տարածքում և փորձել է բնակություն հաստատել։ Նախկին կղզու բնակիչները 2001 և 2010 թվականներին այցելել են կղզի՝ հոգ տանելու իրենց նախնիների գերեզմանների համար։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Global Volcanism Program
 National Geospatial Intelligence Agency (NGIA). Prostar Sailing Directions 2005 Japan Enroute. Prostar Publications (2005). 

Ճապոնիայի աշխարհագրություն