Ինովրոցլավ

Ինովրոցլավ (, , 1904—1920 թթ. և 1939—1945 թթ.՝ )) , քաղաք Լեհաստանի հյուսիսային մասում, Կույավիա-Պոմորյան վոևոդությունում։ Նույնանուն շրջանի (գավառի, պովիատի) և համայնքի վարչական կենտրոնն է։ Առողջարանային քաղաք է՝ ընկած Նոտեց գետի ափին, Ինովրոցլավյան դաշտավայրում։ Մեծությամբ 49-րդ բնակավայրն է Լեհաստանում. 2018 թվականի հունիսի 30-ի տվյալներով բնակչության թվաքանակը եղել է 73.318: 2019-ին այդ ցուցանիշը նվազել է՝ հասնելով 72 786-ի։ Զբաղեցնում է 30,42 քառակուսի կիլոմետր տարածք։ Բնակչության խտությունը կազմում է 2392,7 մարդ յուրաքանչյուր քառակուսի կիլոմետրի վրա população    = 72 786: Վոևոդության վարչական կենտրոն և խոշորագույն քաղաք Բիդգոշչից հեռավորությունը մոտավորապես 40 կիլոմետր է։

Ինովրոցլավն արդյունաբերական քաղաք է (առաջին հերթին հայտնի է իր աղի հանքերով), ինչպես նաև՝ երկաթուղային կարևոր հանգույց, որտեղ արևմուտք-արևելք (Պոզնան-Տորուն) երկաթգիծը խաչվում է Խոժուվից Գդինյա ձգվող լեհական ածխային մայրուղուն։

Բնակավայրի հովանավորը, քաղաքային խորհրդի ընդունած որոշման համաձայն, Յադվիգա թագուհին է։

Պատմություն 
1185 - Ինովրոցլավն առաջին անգամ հիշատակվել է պատմական փաստաթղթերում
XII դար - պայքար տևտոնյան ուխտի (օրդենի) ասպետների դեմ
XIII դար - ստացել է քաղաքի կարգավիճակ և արտոնություններ
 14-րդ դար—1772 - Լեհական թագավորության և Ռեչ Պոսպոլիտայի Ինովրոցլավյան վոևոդության գլխավոր քաղաք՝ վարչական կենտրոն
XV դար - հայտնաբերվել են աղի հանքերը
1812 - Նապոլեոն Բոնապարտն իր զորքերն այստեղ է գումարել Ռուսաստանի դեմ արշավանքին նախապատրաստվելիս
1875 - հիմնվել են աղահանքաջրային առաջին առողջարանները
 Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին Լեհաստանին տիրացած ֆաշիստներն այստեղ հիմնել են համակենտրոնացման ճամբար, որտեղ տաժանակրության էին դատապարտված լեհեր և գերի ընկած խորհրդային զինվորներ, ինչպես նաև գրավյալ տարածքներից բռնի տեղահանված խաղաղ  բնակիչներ
 1975-ից 1998 թվականներին գտնվել է Բիդգոշչի վոևոդության կազմում

Ժողովրդագրություն 
Ինովրոցլավի բնակչության թվաքանակը, Լեհաստանի վիճակագրական կենտրոնական բյուրոյի (Główny Urząd Statystyczny|GUS) տվյալների համաձայն, 1997 թվականին եղել է 79 571, 2015-ին՝ 74 258, 2019-ի հունիսի 30-ի տվյալներով՝ 72.786:

 Քաղաքի բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները վերջին 120 տարում.

Քույր քաղաքներ 
  Բադ Էյնհաուզեն, Գերմանիա
  Ֆիմ, Ֆրանսիա
  Վիր Վոլի, Մեծ Բրիտանիա

Անվանի անձինք 
 Յան Կասպրովիչ
 Մարիա Կոնոպնիցկա
 Վլադիսլավ Սիկորսկի
 Ստեֆան Ստաժինսկի
 Յանուշ Կուսոչինսկի
 Բրոնիսլավա Վայս

Պատկերասրահ

Գրականություն 
 Heinrich Wuttke: Städtebuch des Landes Posen. Codex diplomaticus: Allgemeine Geschichte der Städte im Lande Posen. Geschichtliche Nachrichten von 149 einzelnen Städten. Leipzig 1864,  S. 326–331.
 Karol Kopeć, Ilustrowany przewodnik po Inowrocławiu i Kujawach (Kruszwica-Strzelno-Trzemeszno-Mogilno-Pakość), Inowrocław 1933 
 Stanisław Waszak, Przewodnik po Inowrocławiu i Kujawach (Kruszwica, Strzelno, Pakość), Inowrocław 1933 
 Alfred Krysiak, „Inowrocław i Kujawy” różne wydania z różnych lat

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 www.ino-online.pl/
 www.zschie.kujawy.com.pl
 www.ikmedia.pl
 www.dawny-inowroclaw.info
 www.ino.webpark.pl

Լեհաստանի աշխարհագրություն
Լեհաստանի քաղաքներ
Լեհաստանի բնակավայրեր