Ժան-Լուի Բարո

Ժան-Լուի Բարո (, ),  ֆրանսիացի ականավոր դերասան և ռեժիսոր։

Կենսագրություն 
Ավարտել է Փարիզի հեղինակավոր Շապտալ վարժարանը։ Սովորել է Շ. Դյուլենի մոտ, 1933-1935 թվականներին խաղացել վերջինիս թատերախմբում, հետագայում բեմադրել է մի շարք թատերգություններ Դյուլենի թատրոնում։ Հիմնականում բեմադրել է Ժյուլ Լաֆորգի, Ուիլյամ Ֆոլքների, Կնուտ Համսունի թատերգությունները (վերջինս՝ Ռոժե Բլենի հետ)։ Մի ժամանակ տարված է եղել միմոսական արվեստով։ 1940-1946 թվականներին Կոմեդի ֆրանսեզում՝ ֆրանսիական կատակերգական թատրոնում, բեմադրել է Ժան Ռասինի ստեղծագործությունները, Պոլ Լուի Շառլ Մարի Կլոդելի «Ատլասե կոշիկ»-ը։ 1945 թվականին մեծ հաջողությամբ խաղացել է Բատիստ Դեբյուրոյի դերը Մարսել Կառնեի «Երեխաները դրախտում» ֆիլմում (ըստ Ժակ Պրևերի սցենարի)։

1946 թվականին հիմնադրել է «Ռենո-Բարո» թատերական ընկերությունը կնոջ՝ դերասանուհի Մադլեն Ռենոյի (1900-1994) հետ, 1953 թվականից թողարկվել են ընկերության տետրերը։ Ներկայացումները բեմադրվել են «Մարինյի» թատրոնի շենքում։

1959 թվականին Մշակույթի նախարարի առաջարկով Անդրե Մալրոն գլխավորել է մայրաքաղաքային «Օդեոն» թատրոնը։

Թատրոնի բեմում դասական խաղացանկի (Ուիլյամ Շեքսպիր, Ռասին) պիեսներն էին լինում և ժամանակակից մի շարք  ստեղծագործություններ՝ Սեմյուել Բեքետի, Ժան Ժենեի, Մարգերիտ Դյուրասի դրամաները։

1968 թվականի մայիսին Բարոն թատրոն է բացել խռոված ուսանողների համար, որոնք այնտեղ էին եղել մեկ ամիս շարունակ։ Անդրե Մալրոյի ճնշման տակ նա ստիպված էր լքել տնօրենի պաշտոնը և թատերախմբի հետ թողնել Օդեոնը։ Ստեղծել է Դ'Օրսե սեփական թատրոնը (ֆր.՝ Le théâtre du Rond-Point), որտեղ բեմադրել է բնօրինակ կոմպոզիցիաներ՝ Ֆրանսուա Ռաբլեի, Վոլտերի, Ֆրիդրիխ Նիցշեի, Ալֆրեդ Ժարիի ստեղծագործությունների հիման վրա։

Հարազատներ 
Նրա զարմուհին՝ կինոդերասան Մարի-Կրիստին Բարոն՝ ռեժիսոր Ռոժե Վադիմի կինը՝ 1990-2000 թվականներին, խաղացել է Ֆոլկեր Շլյոնդորֆի, Վուդի Ալլենի, Անջեյ Վայդայի, Էրիկ Ռոմերի և այլոց հետ։

Ստեղծագործական մեթոդ 
«Տոտալ թատրոն»-ի հետևորդ Բարոն ինքն իրեն ֆրանսիացի հայտնի դրամատուրգ, պոետ և դերասան Անտոնեն Արտոյի աշակերտ էր համարում։

Հատընտիր թատերական բեմադրություններ 

 1946 թվական-«Les Fausses Confidences» Պիեռ Կառլե դե Շամբլեն դե Մարիվո
 1946 թվական-«Համլետ (ողբերգություն)», (Շեքսպիրի Hamlet-ը)
 1947 թվական-«L’Ours», հեղինակ՝ Անտոն Չեխով
 1947 թվական-«Amphitryon», հեղինակ՝ Մոլիեր
 1947 թվական-«Le Procès», հեղինակ՝ Ֆրանց Կաֆկա, տեքստը՝ Անդրե Ժիդի և Ժան-Լուի Բարոյի
 1948 թվական-«L’Etat de siege», հեղինակ՝ Ալբեր Կամյու
 1948 թվական-«Occupe-toi d’Amélie», հեղինակ՝ Ժորժ Ֆեյդո
 1949 թվական-«Les Fourberies de Scapin», հեղինակ՝ Մոլիեր
 1950 թվական-«Marlborough s’en va-t-en guerre», հեղինակ՝ Մարսել Աշար
 1950 թվական-«Le Répétition ou L’Amour puni», հեղինակ՝ Ժան Անույ 
 1950 թվական-«Les Mains sales», հեղինակ՝ Ժան Պոլ Սարտր
 1951 թվական-«On ne badine pas avec l’Amour», հեղինակ՝ Ալֆրեդ դը Մյուսե
 1951 թվական-«Bacchus», հեղինակ՝ Ժան Կոկտո
 1953 թվական-«Christophe Colomb», հեղինակ՝ Կլոդել
 1953 թվական-«Pour Lucrèce», հեղինակ՝ Ժիրոդ
 1954 թվական-«Le Misanthrope», հեղինակ՝ Մոլիեր
 1954 թվական-«Le Cerisale», հեղինակ՝ Անտոն Չեխով
 1955 թվական-«L’Orestie», հեղինակ՝ Էսքիլես
 1955 թվական-«Bérénice», հեղինակ՝ Ռասին
 1955 թվական-«Intermezzo», հեղինակ՝ Ժիրոդ
 1955 թվական-«Volpone», հեղինակ՝ Բենջամին Ջոնսոն, տեքստը՝ Ժյուլ Ռոմենի և Ստեֆան Ցվայգ
 1958 թվական-«Le Soulier de satin», հեղինակ՝ Կլոդել

Ներկայացումներ-մնջախաղներ 
 1946 թվական-«Baptiste», մնջախաղ-բալետը՝ Ժակ Պրևերի, երաժշտությունը՝ Ժոզեֆ Կոսմայի (Մարսել Մարսոյի համահեղինակությամբ)
 1947 թվական-«La Fontaine de Jouvence»՝ Բորիս Կոխնոյի, երաժշտությունը՝ Օրիկ Ժորժի 
 1954 թվական-«Renard», սցենարը՝ Շառլ Ֆերդինանդ Ռամյու, երաժշտությունը՝ Իգոր Ստրավինսկի
 1955 թվական-«Les Suites d’une course», միմոֆարսը՝ Ժյուլ Սյուպերվիելի, երաժշտությունը՝ Անրի Սոգեի

Կինոմատոգրաֆիա 
 1942 թվական-«Ֆանտաստիկ սիմֆոնիա» (La symphonie fantastique)
 1945 թվական-Երեխաները դրախտում (Les Enfants du paradis)
 1948 թվական-Մարդկանց մարդը (D’homme à hommes)
 1950 թվական-Կարուսել (La Ronde)
 1959 թվական-Կարմելիտոկ երկխոսություն (Le Dialogue des Carmélites)
 1961 թվական-Բուրգունդյան բակի գաղտնիքները (Le Miracle des loups) 

Խաղացել է այնպիսի ֆիլմերում, որոնց ռեժիսորներն են

 Գեորգ Վիլհելմ Պաբստը,
 Աբել Գանսը,
 Մարկ Ալեգրեն,
 Մարսել Կառնեն,
 Անատոլ Լիտվակը,
 Քրիստիան-Ժակը,
 Սաշա Գիտրին,
 Մաքս Օֆյուլսը,
 Ժանա Դելանուան,
 Ժան Ռենուարը,
 Էտորե Սկոլան և ուրիշներ

Տեքստեր 
 «Réflexions sur le théâtre». Paris: J. Vautrain, 1949 թվական
 «Je suis homme de théâtre». Paris: Éditions du Conquistador, 1955 թվական
 «Nouvelles réflexions sur le théâtre». Paris: Flammarion, 1959 թվական
 «Souvenirs pour demain». Paris: Éditions du Seuil, 1972 թվական
 «Comme je le pense». Paris: Gallimard, 1975 թվական
 «Մտորումներ թատրոնի մասին», 1963 թվական

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Frank A. Jean-Louis Barrault. Textes de Jean-Louis Barrault. Points de vue critiques, témoignages, chronologie, bibliographie. Paris: Seghers, 1971
 Jean-Louis Barrault: écrits, répertoire, filmographie et critique, 1935—1989/ Hélène Volat-Shapiro, Gerhard M. Vasco, eds. Paris: Lettres modernes; Minard, 1992
 Mignon P.-L. Jean-Louis Barrault: le théatre total. Monaco: Editions du Rocher, 1999
 Lorelle Y. Dullin-Barrault: l'éducation dramatique en mouvement. Paris: Amandier, 2007

Արտաքին հղումներ 
 IMDB կայքում
 «Թատրոնի թագավորը», «Նոր Հայացք»-ի ակնարկը

Ֆրանսիացի դերասաններ
Ֆրանսիացի թատերական ռեժիսորներ
Թատրոնի ֆրանսիացի դերասաններ
Ֆրանսիացի կինոդերասաններ
Ֆրանսիացի կինոռեժիսորներ
Ֆրանսիացի սցենարիստներ
1951 մահեր
1887 ծնունդներ
Թատերական ռեժիսորներ
Կինոռեժիսորներ
Ֆրանսիացի ռեժիսորներ
Ֆրանսիացի գրողներ