Կենդանի արմատային կամուրջ

Կենդանի արմատային կամուրջները տարածված են Հնդկաստանի արևելյան Մեգհալայա նահանգի Չերապունջի քաղաքի շրջանում և արբոճարտարապետության (բուսաբանական ճարտարապետություն) հնագույն օրինակներից են։ Դրանք ավանդաբար ստեղծում են քհասի և ջանտիա ժողովուրդները՝ կաուչուկաբեր ֆիկուսի օդային արմատներից։ 20-րդ դարում, չկորցնելով իրենց տրանսպորտային նշանակությունը, այս կախովի կամուրջները դարձել են տարածաշրջանի տեսարժանությունը, որը մշտապես գրավում է զբոսաշրջիկներին։

Նկարագրություն 
Կենդանի արմատային կամուրջ ձևավորելու համար ֆիկուսի ճկուն կախված արմատներն ուղղվում են հոսքի կամ գետի միջով։ Միևնույն ժամանակ, դեպի մյուս ափ կարող են գցվել հնդկեղեգե ուղղորդիչներ, որոնք անհրաժեշտության դեպքում կարող են փոխարինել նորերով։ Եթե օգտագործվում են բետելյան արմավենու (Areca catechu) փորված բներ, որոնց միջով անցկացվում է աճող ֆիկուսի արմատը, ապա դրանք, քայքայվող ծառի սննդանյութերը արմատներին մատակարարելով, խթանում են արմատների ավելի արագ աճը։ Երիտասարդ արմատները հաճախ ոլորում կամ կապում են իրար այնպես, որ դրանք ներաճեն։

Կաուչուկաբեր ֆիկուսը լավ հարմարեցված է զառիթափ լանջերին և քարքարոտ մակերեսներին ամրանալու համար․ հասնելով հակառակ ափ, արմատը ներաճում է գետնի մեջ։ Ծառի արմատային համակարգը աճում և շարունակում է զարգանալ գետի մյուս ափին։ Ծառի աճին զուգահեռ արմատները ևս աճում և ամրանում են, դառնում են ավելի հաստ և ուժեղ։ Արևելյան Հնդկաստանի տաք և խոնավ կլիմայական պայմաններում նոր կամուրջ «կառուցելու» համար պահանջվում է մոտ 15 տարի։ Աշխատանքը բավականին աշխատատար է․ կամուրջը ճիշտ ուղղությամբ «աճեցնելու» գործընթացը պահանջում է մշտական հսկողություն և ուշադրություն։

Արևադարձային շրջանների խոնավ կլիմայական պայմաններում արմատային կամրջի հիմնական առավելությունն այն է, որ քանի դեռ ծառը կենդանի է, կամուրջը պաշտպանված է փտումից։ Ավելին, որքան հին է ֆիկուսը, այնքան ամուր է կամուրջը։ Բավականին հին և ամուր կենդանի կամուրջը կարող է դիմանալ մինչև 50 հոգու ծանրաբեռնվածության։ Եթե ծառն առողջ է, ապա նման ինքնավերականգնվող կամրջի ծառայության ժամկետը կարող է հասնել մի քանի հարյուր տարվա։

Պատմություն 
Կենդանի կամուրջներ ստեղծելու ավանդույթը գալիս է հին ժամանակներից. տեղեկություններ չեն պահպանվել, թե երբ են դրանք սկսել կառուցվել։ Նման կամուրջների մասին եվրոպացիները լսել են 1844 թվականին, երբ շոտլանդացի արևելագետ Հենրի Յուլը հոդված է հրապարակել Բենգալիայի ասիական ընկերության ամսագրում։

Ուշագրավ կամուրջներ 
Ներկայում գոյություն ունեցող ամենաերկար կենդանի կամուրջը (ավելի քան 50 մետր) գտնվում է Մավկիրնոտ և Ռանգթիլան գյուղերի միջև։ Կան մի քանի կրկնակի զուգահեռ կամուրջներ, որոնցից ամենաուշագրավը Նոնգրաթ գյուղի մոտ է․ այդ կրկնակի կամրջի մեկ հարթակը մյուսի վերևում է։

Հայտնի են նաև օդային արմատներից պատրաստված այլ կառույցներ, օրինակ՝ Կուդենգ Ռիմ գյուղում մի քանի ծառերի միջև պատրաստված են կախովի տրիբունաներ, որոնցից տեղի բնակիչները ֆուտբոլ են դիտում։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Project on Living Root Bridges
Հնդկաստանի ճարտարապետություն
Կամուրջների տեսակներ
Ծառեր
Կախովի կամուրջներ