Օպսիկիոն

Օպսիկիոն բանակաթեմ (, , thema Opsikiou), կամ ուղղակի Օպսիկիոն (, ծագում է՝ ), Բյուզանդական կայսրության բանակաթեմ (ռազմավարչական նահանգ), տեղակայված էր Փոքր Ասիայի հյուսիս-արևմտյան հատվածում (ներկայիս Թուրքիայի տարածք)։ Այն հանդիսանում էր ամենախիտ բնակեցված և ռազավարական նշանակությամբ կարևոր բանակաթեմերից մեկը, քանի որ գտնվում էր Կոստանդնուպոլսի կողքին։ 8-րդ դարում տեղի ունեցած մի քանի ապստամբություններից հետո Օպսիկիոնից առանձնացվում է ևս 2 բանակաթեմ, որից հետո այն գոյատևեց մինչև Խաչակրաց չորրորդ արշավանքը (1202-1204)։

Պատմություն

Հիմնադրում (7-րդ դար) 
Բանակաթեմի անունը ծագել է լատիներեն Obsequium (շքագունդ) բառից։ Դա բացատրվում է Կոստանդնուպոլիս քաղաքին մոտիկությամբ, որտեղ սկզբնական շրջնում բնակավորվել էր կայսրին իր արևելյան արշավանքներում ուղեկցող բանակը։ 640-ական թվականներին, արաբներից կրած պարտություններից հետո, զորամիավորումները տեղափոխվեցին Փոքր Ասիա և տեղակայվեցին շրջաններում (բանակաթեմերում)։ Օպսիկիոնը զբաղեցնում էր Փոքր Ասիայի հյուսիս-արևմուտքը՝ Մյուսիան, Բյութանիան, Գաղաթիայի մի մասը, Լիդիան և Պափլոգոնիան, նրա մայրաքաղաքը Անկիրա քաղաքն էր։ Բանակաթեմի հիմնադրման ճշգրիտ թվականն անհայտ է, այն առաջին անգամ հիշատակվում է 626 թվականին, բայց առաջին հաստատված հիշատակությունները թվագրվում են 680 թվականով։ Հնարավոր է, որ սկզբնական շրջանում բանակաթեմի մեջ էր մտնում նաև Թրակիան։

Օպսիկիոնը առանձնանում էր մյուս բանակաթեմերի հանրանկարում։ Նրա հրամանատարը ոչ թե ստրատեգոսն էր, այլ կոմեսը։

Ծանոթագրություններ 

Փոքր Ասիա
Բյուզանդիայի պատմություն
Բյուզանդական թեմեր