Աննա Ռիվկին-Բրիկ

Աննա Ռիվկին-Բրիկ (, ), շվեդ լուսանկարիչ և լրագրող։

Կենսագրություն  
Աննա Ռիվկինը ծնվել է 1908 թվականին Սուրաժ քաղաքում (տարբեր աղբյուրներում Սուրաժը նշվում է Վիտեբսկի գավառի տարածքում, իսկ որոշ աղբյուրներում Սուրաժը Չեռնիգովի նահանգի կազմում է)։ Նրա հայրը՝ Շոլոմ-Շենդեր Վոլֆովիչ Ռիվկինը (Ռիվկին, 1878-1930), ծնունդով՝ Գոմելից, փիլիսոփայություն է ուսանել Հայդելբերգի համալսարանում, պատմություններ և էսսեներ տպագրել իդիշերեն և ռուսերեն պարբերականներում։ Մայրը` Ֆրեյդա Նաֆտոլևնա Պերելմանը (Ֆրիդա Ռիվկին, 1881-1944), ծագումով Կոբրինից։ Ծնողներն ամուսնացել են 1902 թվականի հուլիսի 4-ին Գոմելում։ 1912 թվականին ընտանիքը տեղափոխվել է Գոմել, իսկ 1915 թվականին՝ Ստոկհոլմ։ 1919 թվականից Աննան ու նրա մայրը, եղբայրներն ու քույրերը ապրել են Գերմանիայում՝ Սվինեմյունդում։ 1922 թվականին նրանք վերադարձել են Շվեդիա։ Աննան սովորել է Ստոկհոլմի Ուիտլոքի դպրոց, ինչպես նաև հաճախել է Վերա Ալեքսանդրովայի բալետի դպրոց։ Սակայն հետագայում ոտքի վնասվածքը ստիպել է նրան հրաժարվել պարային կարիերայից։

1927 թվականին Աննա Ռիվկինն ամուսնացել է լրագրող և թարգմանիչ Դանիել Բրիկայի հետ։ Նույն թվականին նա սկսելլ է ուսումնասիրել լուսանկարչություն, իսկ 1929 թվականին բացել է իր սեփական լուսանկարչական ստուդիան, մասնագիտացել դիմանկարային լուսանկարչության բնագավառում և ի թիվս այլոց, ստեղծել շվեդ գրողների լուսանկարներ, ինչպիսիք են Կարին Բոյեն և Հարի Մարտինսոնը։ Բացի այդ, Ռիվկին-Բրիկը լուսանկարել է պարողների և պարային տեսարաններ։ 1932 թվականին լույս է տեսել այս ժանրում նրա լուսանկարների ալբոմը՝ «Svensk Danskonst»-ը։

Աննայի եղբայրն ու քույրը՝ Էժեն և Յոսեֆը, համագործակցել են շվեդական ավանգարդիստական Spektrum ամսագրի հետ՝ ընդգրկելով թեմաների լայն շրջանակ՝ գրականությունից և երաժշտությունից մինչև ճարտարապետություն և հոգեվերլուծություն։ 1932-1935 թվականներին Յոսեֆ Ռիվկինը ղեկավաել է նաև համանուն հրատարակչությունը։ Աննան, իր հերթին, մոտ է եղել ամսագրի շուրջ ձևավորված շրջանակների հետ և նկարել է հեղինակների դիմանկարները, ովքեր գրել են նրա համար, այնուհետև դրանք օգտագործվել են գրքերի նկարազարդման նպատակով։ 1933 թվականին Աննան մեկնել է Փարիզ, որտեղ լուսանկարել է փողոցային տեսարաններն ու ճարտարապետությունը։ Բացի այդ, նա պատրաստել է սյուրռեալիստ գրողների և նկարիչների մի շարք դիմանկարներ, այդ թվում՝ Անդրե Բրետոնի, Ժան Արպի, Սալվադոր Դալիի, Մաքս Էռնստի և Ման Ռեյի։ 

1940 թվականից Աննա Ռիվկին-Բրիկը զբաղվել է վավերագրական լուսանկարչությամբ։ 1942 թվականին նա ուղեկցել է լրագրող Էլլի Յաննեսին Լապլանդիայում և նրանք համատեղ հրատարակել են «Renarna visar vägen» գիրքը։ 1955 թվականին նա Իվար Լո-Յոհանսոնի հետ համատեղ հրատարակել է «Zigenarväg» գիրքը, Շվեդիայում բնակվող գնչուների կյանքի մասին։ Սակայն նրան ամենամեծ հաջողությունը բերել են լուսանկարչական նկարազարդումներով մանկական գրքերը (նրանցից իննի համար տեքստերը գրել է Աստրիդ Լինդգրենը): Նրանցից շատերը պատմում են տարբեր երկրների, այդ թվում՝ Եթովպիայի, Ֆինլանդիայի, Նիդեռլանդների, Ճապոնիայի, Հարավսլավիայի, Նորվեգիայի և Թաիլանդի երեխաների մասին։ 

Լինելով ծնունդով հրեա՝ Աննա Ռիվկին-Բրիքը հենց սկզբից հետաքրքրվել է Իսրայել պետությամբ։ 1948 թվականին նա հրատարակել է «Պաղեստին» գիրքը, որի տեքստը գրել է Դանիել Բրիկը, իսկ 1955 թվականին լույս է տեսել նրանց համատեղ «Իսրայել» գիրքը։ Իսրայելում է նկարվել Աննա Ռիվկինի ամենահայտնի լուսանկարներից մեկը, որը Նյու Յորքի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում «Մարդկային ցեղը» ցուցահանդեսի համար նկարել է բարձրացված ձեռքով մի պառավ կնոջ, որը Էդվարդ Սթայհենը ընտրել է տարբեր երկրների 500 լուսանկարներից։ Այդ ցուցահանդեսի տպավորության ներքո Աննան 1962 թվականին հրատարակել է «Medmänniskor» գիրքը, որտեղ ընդգրկված են որպես լուսանկարիչ իր կարիերայի բոլոր տարիների դիմանկարների ընտրանին։

Աննա Ռիվկին-Բրիկը մահացել է Իսրայելում 1970 թվականին։ Նա իր ֆոտոարխիվը կտակել է Շվեդիայի ժամանակակից արվեստի թանգարանին։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 

 
Շվեդ լրագրողներ
Շվեդ լուսանկարիչներ
Կին լուսանկարիչներ