Միխայիլ Նագլի

Միխայիլ Նագլի (, ), ռուս և խորհրդային ռեժիսոր, թատերական մանկավարժ, ՌԽՖՍՀ արվեստի վասատակավոր արտիստ։

Կենսագրություն 
Միխայիլ Նագլին ծնվել է 1926 թվականի սեպտեմբերի 29-ին։ Նրա հայրը` Վլադիմիր Նագլին, աշխատել է Լենինգրադի թատրոններում, 1932-1936 թվականններին եղել է Ա. Պուշկինի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի տնօրեն, 1938 թվականին բռնաճնշման է ենթարկվել և անհետ կորել։

1949 թվականին Միխայիլ Նագլին ավարտել է Լենինգրադի Ա. Օստրովսկու անվան պետական թատերական ինստիտուտը։ Տամբովի (1950-1952), Օրենբուրգի (1953-1968) և Կրասնոդարի (1968-1990) դրամատիկական թատրոններում աշխատել է որպես ռեժիսոր։ Այնուհետև մինչև կյանքի վերջը եղել է Կրասնոդարի մշակույթի և արվեստի պետական համալսարանի պրոֆեսոր, ֆակուլտետի դեկան։ 1993 թվականից եղել է «Պրեմիերա» ստեղծագործական միավորման թատրոնի վետերանների բեմի գեղարվեստական ղեկավար և ռեժիսոր։

Մահացել է Կրասնոդարում, 2012 թվականի ապրիլի 25-ին։

Մրցանակներ 
 ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր արտիստ (1977)։

Թատերական աշխատանքներ 
 Ֆեոդոր Դոստոևսկի` «Ոճիր և պատիժ»
 Ալեքսանդր Օստրովսկի` «Ամեն իմաստուն բավականին պարզ է»
 Ա. Օստրովսկի` «Անտառ»
 Ելեն Քյուսաք` «Շոգ ամառ Բեռլինում»
 Ուիլյամ Շեքսպիր` «Օթելլո»
 Լև Տոլստոյ` «Աննա Կարենինա»
 Յա. Գալան` «Ոսկե արծվի տակ»
 Ա. Պապայան` «Փեսացուն Փարիզից»
 Ըստ Բ. Վասիլևի «Վաղը պատերազմ եղավ» պատմվածքի
 Ջ. Սկարնաչի և Ռ. Տարաբուզ` «Իմ մասնագիտությունն է` պարոն հասարակությունից»
 Գաբրիելա Զապոլսկայա «Պանի Դուլսկոյի բարոյականությունը»
 Վինի Դելմար` «Զիջիր տեղդ»
 Ըստ Ն. Անկիլովի պիեսի` «Զինվորի այրին»
 Ըստ Պ. Պրոսկուրինի պիեսի` «Ճակատագիր»
 Պեդրո Կալդերոն դե լա Բարկա` «Անտեսանելի տիկինը»
 Ալեքսեյ Տոլստոյ` «Ֆեոդոր Իվանովիչ ցարը»

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Հարցազրույց ռեժիսորի հետ
 Ռեժիսորը Кино-Театр կայքում

Խորհրդային կինոռեժիսորներ