SAFFA

«Կանանց աշխատանքների ցուցահանդես Շվեյցարիայում» (),  ազգային ցուցահանդես, որն անց է կացվել 1928 թվականին Բեռնում և 1958 թվականին Ցյուրիխում։ Կազմակերպվել է Կանանց հասարակական միության (; ), Կանանց շվեյցարական կաթոլիկ լիգայի (; ) և Շվեյցարիայի կանաց 28 այլ կազմակերպությունների կողմից՝ ընդգծելու համար կանանց աշխատանքի կարևորությունը և հետպատերազմական շրջանում աշխատող կանանց  երերուն վիճակը։

1928 թվականի SAFFA 

SAFFA առաջին ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1928 թվականի սեպտեմբերի 26-30-ը Բեռնի Ֆիրֆելդ շրջանում, կազմակերպության ղեկավար, Շվեյցարիայի առաջին կին - ճարտարապետ Լուիզա Գեյերի նախագծած և կառուցած տանը։ Ցուցահանդեսի համար նախատեսված շինությունը կառուցվել է երեք ամսվա ընթացքում՝ փայտե հավաքովի դետալների կիրառմամբ։ Ցուցահանդեսի բացումը ճանաչում է բերում Գեյերին ՝ որպես ճարտարապետ։

Ցուցահանդեսի թեման կանանց աշխատանքն էր ընտանիքում, առօրյա կյանքում, գիտության ու արվեստի մեջ, ինչպես նաև Շվեյցարիայի տնտեսական և հասարակական կյանքում աշխատող կանանց կարևորությունը։ SAFFA-ի նպատակներից մեկը կանանց ինքնավստահության բարձրացումն էր։ Բացի դրանից այն նաև պայքար էր կանանց քաղաքական իրավունքների և վճարովի աշխատանքի անցնելու համար։

Առաջին ցուցահանդեսի խորհրդանիշ է դառնում մեծ խխունջը կառքի վրա, որը խորհրդանշում էր կանաց ընտրական իրավունք տալու հարցի լուծման դանդաղկոտությունը։

Ցուցահանդեսից ստացած եկամուտը հնարավորություն է տալիս 1931 թվականին հիմնել վարկային կազմակերպություն՝ 350 000 ֆրանկ կապիտալով, որը կարող էր վարկ տրամադրել սեփական ձեռնարկություն ստեղծելու ցանկություն ունեցող կանանց։ 1967 թվականի հոկտեմբերի 5-ին այն ճանաչվում է որպես հասարակական կարևորության կազմակերպություն։

Բեռնի ամենօրյան «Der Bund» թերթը 1928 թվականի օգոստոսի 24-ի հրատարակության առաջին էջը նվիրում է SAFFA-ին։

1958 թվականի SAFFA 

SAFFA երկրորդ ցուցահանդեսը տեղի է ունեցել 1958 թվականի հուլիսի 17-ից մինչև սեպտեմբերի 15-ը Landiwiese-ում՝ ցյուրիխյան Վոլլիսհոֆեն  () շրջանում, որտեղ մասնակցում են հարյուրից ավել կազմակերպություններ։ Ցյուրիխի լճում հատուկ այդ իրադարձության համար արհեստական կղզի է ստեղծվում և անվանվում «Սաֆֆա կղզի» (), որը հետագայում դառնում է հանդիպումների համար նշանավոր վայր։ Ցուցահանդեսի գլխավոր ճարտարապետը Աննեմարի Հուբահեր- Կոնստամն էր (), իսկ թեման՝ «Կնոջ կյանքի շրջապտույտն ընտանիքում, աշխատանքի վայրում և պետությունում»։ SAFFA-ն ցույց է տալիս կնոջ իրական դերը տնտեսության զարգացման մեջ՝ հանդես գալով որպես սպառող և աշխատող կրթության, արտադրության և հանգստի ոլորտում։ Տնտեսական և սոցիալ-քաղաքական պահանջներին համապատասխան՝  SAFFA-ն ներկայացնում է կնոջ կյանքի մոդելի իդեալը, որն իր մեջ ներառում է երեք փուլ՝ աշխատանք մինչ ամուսնությունը, մայրություն և վերադարձ աշխատաշուկա ֆիզարձակուրդից հետո։ Բացի դրանից ընդգծվում է այն, որ կանայք ի վիճակի են մեղմել բացասական հետևանքներն արագ փոփոխվող աշխարհում, ներդաշնակություն ապահովել ընտանիքի ներսում և դրանից դուրս։ SAFFA-ն աշխատում էր նաև հանուն նրա, որ տղամարդիկ գիտակցեն կանանց՝ հասարակությանը մատուցած ծառայության անհրաժեշտությունն ու նշանակությունը և վերացնեն կանանց նկատմամբ խտրականությունը։ Ցուցահանդեսից ստացած եկամուտը հնարավորություն է տալիս ֆինանսապես աջակցել կանանց փոխօգնության կազմակերպությանը։

Բացառապես կանանց կողմից կազմակերպված և ձևավորված ցուցահանդեսն ունենում է 1,9 միլիոն այցելու։ Երկրորդ ցուցադրության ժամանակ լույս է տեսնում Իրիս ֆոն Ռոտեն-Մեյերի «Կանայք վանդակում» գիրքը (), որը հաճախ հիշատակվում է որպես Սիմոնա դը Բովուարի «Երկրորդ սեռը» գրքի շվեյցարական տարբերակ։ Կանանց համերաշխությունը ցուցահանդեսում ներկայացվում է նորարարական՝ ռոտոնդաների ձևով։ Նրանցում արտացոլվում են այնպիսի թեմաներ, ինչպիսիք են «Իմ տունը իմ աշխարհն է», «Թել ու ասեղ», «Խոհանոցում», որոնք մեծ հետաքրքրություն են առաջացնում տնային տնտեսուհիների մոտ։ 1958 թվականի  SAFFA-ն նշանավորվում է կանանց ընտրական իրավունքի քվեարկությամբ։ Կազմակերպիչներն իրենց շատ մարտական չեն դրսևորում և նույնիսկ ռոտոնդա են ստեղծում՝ «Դրախտ տղամարդկանց համար» թեմայով։ Թատերական ներակացման համար նախատեսված վայրում Ռոմի Շնայդերը ներկայացնում է «Լիսիստրատա» կատակերգությունը։

Կանայք ներմուծում են ժամանակի համար նորարարական համարվող շատ գաղափարներ, որոնցից էր նվագախմբի ստեղծումը, որը ելույթ էր ունենում ցուցահանդեսի բացման արարողության ժամանակ։ Այդ նվագախումբը կազմված էր բացառապես կին-երաժիշտներից։ Դիրիժոր է դառնում Շվեյցարիայի առաջին կին-խմբավար Հեդի Սալկան (): Նվագախումբը կատարում է հատուկ  1958 թվականի  SAFFA-ի համար գրված Intrada ստեղծագործությունը։ Այն ելույթ է ունեցել նաև Ցյուրիխի նշանավոր եկեղեցիներից մեկում Շվեյցարիայի դաշնային խորհրդի առջև։

Ցուցահանդեսը մեծ հաջողություն է ունեցել և խոշոր ֆինանասկան եկամուտ բերել, որն օգտագործվել է կանանց համերաշխության միություններին օգնություն ցուցաբերելու նպատակով։ Այսօր Սաֆֆա կղզին պատկանում է Ցյուրիխի կանտոնին։ Շվեյցարական փոստը նամականիշ է թողարկել  SAFFA-ի պատկերով։

2020 թվականի SAFFA 
Շվեյցարիայի դաշնային խորհուրդը 2007 թվականի փետրվարին ստորագրում է կամընտրական արձանագրություն ի համալրումն Շվեյցարիայում կանանց իրավունքների ճանաչման կոնվենցիայի։ Առաջարկվում է նորից կազմակերպել SAFFA  ցուցահանդես Ցյուրիխի Սաֆֆա կղզում։ Ծրագրի կատարում հետաձգվում է ֆինանսական խնդիրների հետևանքով։

Շվեյցարիյաի կանանց ֆեդերացիան  () նախապատրաստվում է SAFFA երրորդ ցուցահանդեսին։ Այդ նպատակով ստեղծվում է «Հորիզոն 2020» կազմակերպությունը և սկսվում է «Կանացի հայացք ապագային - 2020» ծրագիրը։ Այն իր առջև խնդիր է դնում ներկայացնել ապագա հասարակության տեսլականը կանանց տեսակետից։ Ծրագիրը հովանավորում են Դաշնային խորհրդի երեք կին պատգամավորներ՝ Դորիս Լոյթհարդը, Սիմոնետա Սոմարուգաը, Էվելին Վիդմեր-Շլումպֆը, ինչպես նաև Շվեյցարիայի Համադաշնության Նախագահ Միշելին Կալմի-Ռեյը։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Фотографии Saffa 1958 на сайте швейцарского социального архива

Ցուցահանդեսներ
Ցյուրիխի մշակույթ