Սան Սեբաստիանո

Չիեսա դի Սան Սեբաստիանո (), 16-րդ դարի կաթոլիկ եկեղեցի, որը գտնվում է Իտալիայի Վենետիկ քաղաքի Դորսոդուրոյի շրջանում։ Եկեղեցում պահվում է նկարիչ Պաոլո Վերոնեզեի նկարների շարքը, ինչպես նաև Տինտորետտոյի և Տիցիանի նկարները։ Եկեղեցին նաև Վենետիկյան եկեղեցիների երգչախմբային ասոցացիայի մաս է կազմում։ Այն գտնվում է Կամպո դի Սան Սեբաստիանոյի վրա՝ Ռիո դի Սան Բազիլիոյի մոտ, շատ մոտ է Գիուդեկա ջրանցքին։ Այն Վենետիկի հինգ քվեարկող եկեղեցիներից մեկն է, որոնցից յուրաքանչյուրը քաղաքի միջոցներով կառուցվել է ժանտախտի համավարակից հետո։ Շինարարությունից հետո եկեղեցին նվիրվել է ժանտախտի դեմ պայքարի գլխավոր սրբին, այս դեպքում Սուրբ Սեբաստիանին։

Պատմություն 
Սան Սեբաստիանոն տեղակայված է նախկին հիվանդանոցի տարածքում, որը հիմնադրվել է Գերոլիմին հայրերի կողմից 1393 թվականին։ 1396 թվականին հիվանդանոցին մոտ կառուցվել է աղոթատուն, որը նվիրված էր Սուրբ Մարիամին։ Հետագայում այն ընդլայնվել է, և 1468 թվականին վերածվել եկեղեցու` նվիրված սբ. Սեբաստիան նահատակին, որը Եվրոպայում եղել է ժանտախտի և համաճարակների դեմ պայքարի գլխավոր հովանավոր-սրբերից։ Ուստի եկեղեցին համարվում է Վենետիկի մեծ ժանտախտ-եկեղեցիներից մեկը, որը կառուցվել է աստվածային պատիժը մեղմացնելու համար, ինչպիսին համավարակը դիտվում էր միջնադարում։

1506 թվականից սկսած մի շարք փոփոխություններ, ներառյալ վերակառուցումն ու ընդլայնումը, որոնք վերահսկում էր ճարտարապետ Անտոնիո Աբոնդին (հայտնի է որպես Սկարպանինյո), եկեղեցուն տվել է ներկայիս տեսքը։ Ընդարձակումն ավարտվել է 1548 թվականին, և 1562 թվականին եկեղեցին ի վերջո օծվել է։ Այն ունի միանավ կառուցվածք, որը նախագծված է լատինական խաչի վրա։ Այն ունի գավիթ, որից վեր գտնվում է երգչախումբը, և ապսիդ, որից ցած` գմբեթի տակ, կանգնում է քահանան։ Եկեղեցու ճարտարապետական ոճը Վերածննդի է։ Վերականգնման նախագիծը ձեռնարկվել է 1867 թվականին։

Արտաքին տեսք 
Սան Սեբաստիանոն ունի պարզ ճակատ, որը պարունակում է ճակտոն՝ նետից վիրավորված սուրբ Սեբաստիանի պատկերը։ Դռան մոտ են գտնվում եկեղեցու հետ առավել սերտ կապ ունեցող երկու սրբերի՝ սուրբ Սեբաստիանի և սուրբ Ջերոմի փոքր պատկերները։

Ներքին հարդարանք 
Եղբայր Բերնարդո Տորլիոնիի հանձնարարականի համաձայն՝ Վերոնայում ծնված նկարիչ Պաոլո Վերոնեզեն 1555-1570 թվականներին անցկացրել է երեք շրջան՝ զարդարելով Սան Սեբաստիանոյի ներսում գտնվող տարբեր հատվածներ։ Այն ներառում էր նկարներ, առաստաղի կտավներ և ֆրեսկոներ` նավի և խորանի պատերին։ Վերոնեզեն նաև զարդարել է սրբարանի և երգչախմբի մասերը, իսկ ավարտելուց հետո` երգեհոնի և խորանի մեծ մասը։

Նավի կտրված առաստաղը պարունակում է երեք նկարներ, որոնք պատկերում են Եսթերի գրքի դրվագները, որոնք Վերոնեզեն ավարտել է 1556 թվականին։ Երգչախմբի ետևում գտնվող նկարներում պատկերված է Սուրբ Սեբաստիանի կյանքը, որին նվիրված է եկեղեցին։ Երգեհոնի դռները և ճակատը պարունակում են երեք մաս. The Presentation of Jesus in the Temple, The Washing of Sacrificial Animals in the Temple և The Nativity: Վերոնեզեն նաև նկարել է Աստվածամոր համբարձումը գմբեթում, սակայն այն ոչնչացվել է 18-րդ դարում։

Բարձր գմբեթի ետևում գտնվող նկարը եղել է Վերոնեզեի եկեղեցում ավարտված վերջին աշխատանքը։ Այն տեսարան է, որը պատկերում է փառքի մեջ գտնվող Մադոննային Սուրբ Սեբաստիանի և այլ սրբերի հետ և ավարտվել է 1570 թվականին։ Նկարն ամրացված է նկարչի սեփական դիզայնով բազմագույն մարմարե շրջանակում, որը պատվիրել է վենետիկցի ազնվականուհի Լիզե Քուերինին 1559 թվականին։ Վերոնեզեի կողմից նկարի գաղափարը և կատարումը կարող էին համընկնել Տրենտի խորհրդի վերջին նստաշրջանների հետ, որը 1564 թվականին հրապարակել է մի շարք հրամանագրեր։ Այս հրամանագրերը դատապարտում էին բողոքական պատկերամարտություններ և նորից շեշտը դնում սրբերի պատկերների ոգեշնչող արժեքի վրա (մասնավորապես՝ նահատակության տեսարանների միջոցով)։

Եկեղեցում նրա տասնամյակների աշխատանքից հետո Վերոնեզեն 1588 թվականին մահից հետո թաղվել է այնտեղ։ Գերեզմանը գտնվում է սրբավայրի ձախ կողմում։

Եկեղեցում հայտնաբերված այլ նշանավոր գործերից են Տիցիանի Սբ. Նիկոլասը (1563) և Փարիզ Բորդոնեի, Յակոպո Սանսովինոյի, Յակոպո Պալմա Կրտսերի և Ալեսանդրո Վիտորիայի ստեղծագործությունները։ Ավանդատան մեջ կան Տինտորետտոյի և Բոնիֆացիո Վերոնեզեի ստեղծագործությունները։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

Վենետիկի եկեղեցիներ