Կալակաուա

Կալակաուա ( ), Հավայան կղզիների յոթերորդ թագավորը Կալակաուա դինաստիաից, կառավարել է 1874 թվականի փետրվարի 12-ից մինչև իր մահը Սան-Ֆրանցիսկոում 1891 թվականի հունվարի 20-ը։ Nա բարձրաստիճան առաջնորդ Կապաակեաի որդին է։

Վաղ տարիներ 
Կալակաուան իր կրթությունը սկսել է առաջնորդների երեխաների դպրոցում։ Դպրոցում, իր ազգակից հավայացիների հետ միասին, Կալակաուան սովորել է լավ խոսել անգլերեն։ 16 տարեկանում նա սկսեց սովորել իրավաբանություն։ Սակայն բազմաթիվ պալատական ​​պարտականություններ խանգարեցին նրան ավարտել իր իրավաբանական կրթությունը։ 1856 թվականին երիտասարդ հավայացին Կամեհամեհա IV թագավորի բանակում մայոր էր։ Նա նաև ղեկավարում էր քաղաքական կազմակերպությունը, որը հայտնի էր որպես «Երիտասարդ Հավայացիներ»։ Կազմակերպության կարգախոսն էր՝ «Հավային հավայացիների համար»։ 1863 թվականին նշանակվել է Գլխավոր շտաբի պետ։

1872 թվականի ընտրություններ 
Կամեհամեհա V թագավորը՝ Կամեհամեհա դինաստիայի վերջին միապետը, մահացել է 1872 թվականի դեկտեմբերի 12-ին՝ մատնացույց չանելով իր իրավահաջորդին։ Թագավորության սահմանադրության համաձայն՝ եթե թագավորը չնշանակեր իրավահաջորդ, նոր թագավոր պետք է ընտրվեր օրենսդիր մարմնի կողմից։

Հավայան գահի համար մի քանի թեկնածուներ կային։ Սակայն ողջ ուշադրությունը կենտրոնացած էր երկու բարձրաստիճան ղեկավարների՝ Ուիլյամ Լունալիլոյի և Կալակաուայի վրա։ Լունալիլոն ավելի հայտնի էր, քանի որ նա Կամեհամեա V-ի զարմիկն էր և դինաստիայի հիմնադիր Կամեհամեա I-ի մեծ եղբորորդին։ Նա ավելի լիբերալ հայացքներ ուներ՝ խոստացել էր փոփոխել սահմանադրությունը, որպեսզի քաղաքացիներին ավելի մեծ ազատություն տա երկրի կառավարման գործում։ Շատերը կարծում էին, որ կառավարությունը պետք է Լունալիլոյին թագավոր հռչակի։ Այնուամենայնիվ, նա պնդեց, որ թագավորը պետք է ընտրվի իրավասու հպատակների ժողովրդական քվեարկությամբ։ Կալակաուան շատ ավելի պահպանողական էր, քան իր մրցակիցը։ Այդ ժամանակ Հավայան կառավարությունում գերակշռում էին օտարերկրացիները։ Կալակաուան խոստացել էր իշխանությունը վերադարձնել բնիկ հավայացիներին։ Նա իր հերթին խոստացել է բարեփոխել սահմանադրությունը՝ նախկինում եղած բացարձակ միապետությանը վերադառնալու ուղղությամբ։

1873 թվականի հունվարի 1-ին տեղի ունեցան Հավայան կղզիների թագավորի համընդհանուր ընտրություններ։ Լունալիլոն ստացել է 12,5 հազար ձայն՝ Կալակաուայի օգտին տրված 51 ձայնի դիմաց։ Հաջորդ օրը օրենսդիր մարմինը հաստատեց ընտրությունների արդյունքները և թագավոր ընտրեց Լունալիլոյին։

Կառավարում 
«Ժողովրդական թագավորը» տառապում էր հարբեցողությամբ և տուբերկուլոզով, և շուտով՝ 1874 թվականին մահացավ։ Նրա մահով Կամեհամեհա տոհմը կործանվեց, և Կալակաուան ընտրվեց գահին Հավայան ազգային ժողովի մեծամասնության քվեարկությամբ։  Կամեհամեա IV-ի այրի կնոջ՝ Էմմա թագուհու համախոհների ապստամբությունը, նա ճնշել է բրիտանացի և ամերիկացի նավաստիների օգնությամբ։ Կալակաուան գահին բազմելուց հետո իր եղբորը՝ Ուիլյամ Փիթ Լելեայոհոկուին անվանեց որպես ապագա ժառանգորդ՝ դրանով իսկ վերջ տալով թագավորների ընտրությանը։ Նա սկսեց իր կառավարումը դեպի կղզիներ կատարած ճանապարհորդությամբ, ինչը դրական ազդեցություն ունեցավ նրա համբավի վրա։

1874 թվականի նոյեմբերին Կալակաուան ուղևորվեց Միացյալ Նահանգներ՝ Վաշինգտոնում հանդիպելու Միացյալ Նահանգների նախագահ Ուլիսես Ս. Գրանթի հետ և նրա հետ առևտրային պայմանագիր կնքելու։ 1875 թվականի հունվարի 30-ին ձեռք բերված և ստորագրված համաձայնագիրը թույլ էր տալիս որոշ հավայան արտադրանքներ, (հիմնականում շաքարավազ և բրինձ), ներմուծել Միացյալ Նահանգներ առանց մաքսատուրքի։

Կալակաուան հաճախ ցրում էր կառավարությունը։ Սա քննադատության արժանացավ քրիստոնյա միսիոներների կողմնակիցների կողմից, ովքեր կարծում էին, որ ժողկոմի անդամներին պետք է նշանակի օրենսդիր մարմինը, ոչ թե թագավորը։ Այս պայքարը շարունակվեց Կալակաուայի թագավորության ողջ ընթացքում։

1881 թվականին թագավորը մեկնել է աշխարհի շատ երկրներ ճանապարհորդության։ Այս ճամփորդության ընթացքում նա ցանկանում էր ուսումնասիրել ներգաղթի խնդիրները և հաստատել միջազգային կապեր։ Կալակաուան նաև ցանկանում էր տեսնել, թե ինչպես են կառավարում այլ կառավարիչներ։ Նրա բացակայության ժամանակ նրա քույրը և ապագա ժառանգորդ Լիլիոուկալանին ղեկավարում էր նահանգը որպես ռեգենտ։ Թագավորի եղբայրը, որին նա նախկինում նշանակել էր որպես ժառանգ, մահացել է 1877թվականին։ Թագավորը նախ մեկնել է Սան Ֆրանցիսկո, որտեղ նրան թագավորական ընդունելության են արժանացրել։ Դրանից հետո Կալակաուան մեկնեց Ճապոնիա, որտեղ հանդիպեց կայսր Մեյձիի հետ։ Նա շարունակեց իր ճամփորդությունը դեպի Չինաստան, Սիամ, որտեղ նրան ընդունեց Չուլալոնգկորն թագավորը, Բիրմա, Բրիտանական Հնդկաստան, Եգիպտոս, Իտալիա, Բելգիա, Գերմանական կայսրություն, Ավստրո-Հունգարիա, Ֆրանսիա, Իսպանիա, Պորտուգալիա, Մեծ Բրիտանիա և կրկին այցելեց Միացյալ Թագավորություն՝ տուն գնալու ճանապարհին Ատլանտյան օվկիանոսից Խաղաղ օվկիանոս՝ անցնելով ցամաքով։ Այս ճամփորդության ընթացքում նա հանդիպել է Հռոմի պապ Լեո XIII-ի, Իտալիայի թագավոր Ումբերտո I-ի, Եգիպտոսի կառավարիչ Թաուֆիկ-փաշայի, Գերմանիայի կայսր Վիլհելմ II-ի, Սիամի թագավոր Չուլալոնգկորնի, Ամերիկայի նոր նախագահ Չեսթեր Ա. Արթուրի և Մեծ Բրիտանիայի թագուհի Վիկտորյայի հետ։ Նա դարձավ առաջին թագավորը, ով կատարեց շրջագայություն ամբողջ աշխարհով։

Կալակաուան կառուցել է նաև Իոլանի պալատը՝ միակ թագավորական պալատը, որն այսօր գոյություն ունի ամերիկյան հողի վրա. պալատը այն ժամանակվա համեմատ հսկայական գումար էր արժեր՝ 300,000 դոլար։ Կալակաուան պատվիրել է պալատի կահավորանքի մեծ մասը, երբ գտնվում էր Եվրոպայում։ Թագավորը որոշեց կանգնեցնել Հավայան միացյալ կղզիների առաջին թագավոր Կամեհամեհա I-ի արձանը։ Բնօրինակ արձանը կորել է, երբ այն տեղափոխող նավը խորտակվել է Ֆոլկլենդյան կղզիների մոտ։ Արձանի փոխարինողը պատվիրվել և ներկայացվել է թագավորի կողմից 1883 թվականին։ Հետագայում բնօրինակը գտնվեց, վերականգնվեց և ուղարկվեց Հավայան կղզիներ (1912 թվականին)։ Արձանի երրորդ օրինակը տեղադրվել է 1969 թվականին Կապիտոլիումում և ներկայումս միակ արձանն է, որը պատկերում է բնիկ Հավայացու կերպարը։
 
Թագավոր Կալակաուան ցանկանում էր ստեղծել Պոլինեզյան կայսրություն։ 1886 թվականին օրենսդիրը կառավարությանը տրամադրեց 30 000 դոլար (731 000 դոլար ներկայիս գնով)՝ Պոլինեզիայի Համադաշնություն ստեղծելու համար։ Թագավորը ներկայացուցիչներ ուղարկեց Սամոա, որտեղ Մալիետոա Լաուպեպան համաձայնեց երկու թագավորությունների միջև համադաշնություն ստեղծել։ Դա երկար չտևեց, քանի որ հաջորդ տարի Կալակաուան կորցրեց իշխանությունը, իսկ իշխանության եկած բարեփոխական կուսակցությունը չեղյալ հայտարարեց միությունը։ 

1887 թվականին «միսիոներական կողմը» հիասթափվել էր Կալակաուայի իշխանությունից։ Նա մեղադրեց նրան թագավորության աննպատակահարմար ընդլայնման և շռայլության մեջ։ Որոշ օտարերկրացիներ ցանկանում էին ստիպել թագավորին հրաժարվել գահից (և թագադրել նրա քրոջը՝ Լիլիուոկալանիին), իսկ մյուսները ցանկանում էին ընդհանրապես վերջ տալ միապետությանը և ընդգրկել Հավայան կղզիները Միացյալ Նահանգների կազմում։ Խումբը, որը հավանություն է տվել միացմանը, կոչվում էր Հավայան լիգա։ 1887 թվականին Լիգայի անդամները զինվեցին և ստիպեցին թագավորին ստորագրել նոր սահմանադրություն։ 

Այս սահմանադրությունը, որը կոչվում է Սվինիի սահմանդրություն, մեծապես նվազեցրեց թագավորի գործադիր իշխանությունը և բնիկ Հավայացիների մեծամասնությանը զրկեց ընտրության իրավունքից։ Էթնիկ հավայացիների 75%-ը կորցրել է ձայնը գրագիտության, ունեցվածքի չափի, սեռի և տարիքի հիման վրա կիրառվող սահմանափակումների հետևանքով։ 

Էթնիկ Հավայացիներն այժմ կազմում են օրենսդիր մարմնին ընտրած ամբողջ ընտրազանգվածի մոտ երկու երրորդը։ Մնացած ընտրողները եվրոպական կամ ամերիկյան ծագումով արական սեռի բնակիչներ էին։ Բացի այդ, թագավորն այլևս իրավունք չուներ որևէ բան փոխել օրենքներում առանց կառավարական կազմի հավանության։ 

Ռոբերտ Ուիլքոքսի գլխավորությամբ ձևավորված հակահեղափոխությունը նպատակաուղղված էր Կալակաուային իշխանության վերադարձնելու, սակայն այն ձախողվեց։ 

1890 թվականին թագավորի առողջությունը սկսեց վատանալ։ Բժշկի խորհրդով նա մեկնել է Սան Ֆրանցիսկո։ Առողջությունը շարունակում էր վատանալ, և նա մահացավ 1891 թվականի հունվարի 20-ին Սան Ֆրանցիսկոյի «Palace» հյուրանոցում։ Կալակաուայի վերջին խոսքերն են՝ «Ասա իմ ժողովրդին, որ ես փորձել եմ գոյատևել»։ Նրա աճյունը վերադարձվել է Հոնոլուլուի ամերիկյան զինվորական «Չարլստոն» հածանավին։ Քանի որ թագավորն ու նրա կինը՝ Կապիոլանին զավակներ չունեին, Կալակաուայի քույրը՝ Լիլիուոկալանին, վերցրեց Հավայան գահը։

Ժառանգություն 
Կալակաուան, ով իրեն չէր զրկում հաճույքներից, վաստակեց «զվարճալի միապետ» մականունը։ Բրիտանացիները նույն մականունը տվել են կյանքասեր Չարլզ II Ստյուարտ թագավորին։ Նրա օրոք վերակենդանացավ հուլա պարը, որն արգելվել էր միսիոներների կողմից 1820 թվականին՝ այն համարելով անպարկեշտ, և այսօր նրա անունով է կոչվում «զվարճալի միապետ» անվամբ հուլայի փառատոնը։ Նա նաև նոր շունչ տվեց լուային՝ հավայան ազգային մարտարվեստին և սերֆինգին։ Կալակաուան Հավայան հիմնի՝ «Hawaiʻi ponoʻī»-ի բառերի հեղինակն է։ Նա նաև գյուտարար էր և Թոմաս Էդիսոնի ընկերը, ում հետ նա քննարկեց լամպը, որը պետք է լուսավորեր Իոլանի պալատը։ Կալակաուան հնարել է բարելավված կրկնակի թիապտուտակ և բարելավված խցանափայտ։ Նրա անունով է կոչվել Հոնոլուլու քաղաքի հանրահայտ Վայկիկի թաղամասի գլխավոր պողոտան։

Ծանոթագրություններ