Օտտո Բերման

Օտտո «Աբբադաբբա» Բերման(, իսկական ազգանունը՝ Բիդերման (Biederman), ),  հաշվապահ ամերիկյան կազմակերպված հանցավորության բնագավառում։ Հենց Բերմանին են վերագրում հայտնի «Ոչ մի անձնական բան, սա պարզապես բիզնես է» արտահայտությունը (), որի հեղինակը հաճախ համարվում է Ալ Կապոնեն։

Կենսագրություն 
Օտտո Բիդերմանը ծնվել է Նյու Յորքում, հրեական ընտանիքում։ Նրա ծնողներն են եղել  Հենրի Բիդերմանը (1851-1923) և Թիլլի Բլյուֆելդ Բիդերմանը (1860-1938)։ Տասնհինգ տարեկան հասակում Օտտո Բիդերմանը ձերբակալվել է և մեղադրվել բռնաբարության փորձ կատարելու մեջ, բայց արդարացվել է։ Ավելի ուշ Օտտոն դարձել է հաշվապահ՝ համբավ ձեռք բերելով հաշված վայրկյանների ընթացքում առանց թղթի և գրիչի օգտագործման մաթեմատիկական բարդ խնդիրները լուծելու ունակության համար։ Նյու Յորքի քաղաքային գիշերային կյանքին մասնակցելիս Բերմանը հանդիպել և ընկերացել է լրագրող և գրող Դեյմոն Ռունյոնի հետ։

1930-ական թվականներին Բերմանը դարձել է հայտնի գանգստեր Արթուր Ֆլեգենհայմերի հաշվապահ և խորհրդատու, որը հայտնի էր որպես Հոլանդացի Շուլց։ Ի թիվս այլ գործերի, նա Շուլց բանդայում պատասխանատու է եղել ձիարշավների խաղադրույքների և Հարլեմում ժողովրդականություն վայելող «Թվերը» ընդհատակյա վիճակախաղի վրա։ Բերմանի մաթեմատիկական տաղանդների շնորհիվ Հոլանդացու խմբավորումը կարողացել է 10%-ով ավելացնել ձիարշավների խաղադրույքներից եկամուտները։ Շուլցը բարձր է գնահատել իր խորհրդատու հաշվապահի աշխատանքը՝ տալով նրան շաբաթական 10,000 դոլար աշխատավարձ, մինչդեռ նրա ամենամոտ օգնականներն ու թիկնապահները՝ Աբե Լանդաուն () և Բեռնար «Լուլու» Ռոզենկրանցը () շաբաթական վճարվել են 1200 դոլար։

Քրեական-մաթեմատիկական հանճարի կարիերան ավարտվել է 1935 թվականին՝ այն բանից հետո, երբ ամերիկյան մաֆիայի ղեկավարները, դժգոհ լինելով Նյու Յորքի շրջանային դատախազ Թոմաս Դյուիին սպանելու հոլանդացի Շուլցի ծրագրերից, նրան դատապարտել են մահապատժի։

1935 թվականի հոկտեմբերի 23-ին Բերմանը հանդիպման էր եկել Շուլցի և նրա երկու գանգստերներ Լանդաուի և Ռոզենկրանցի հետ Նյուարքում՝ «Պալաս Չոփ Հաուս» (անգլ.՝ Palace Chophouse) բարում։ Լակի Լուչանոյի վարձած մարդասպանները հանկարծ ներխուժել են այն սենյակ, որտեղ անցկացվել է նրանց հանդիպումը։ Բերմանին խեցել են մի քանի փամփուշտներ, ինչպես նաև 12-տրամաչափի որսորդական հրացանի կարտեչը, նա մահացել է երկրորդը։ Հաջորդ առավոտյան թերթում հայտնվել է փամփուշտներից այլանդակված նրա մարմնի լուսանկարը՝ Շուլցին լուսանկարին կից և «Շուլցը և նրա հինգ սպանված հանցակիցները» վերնագրով(), սակայն իրականում, բացի  «Հոլանդացուց», գնդակահարվել են միայն չորս մարդ՝ Բերմանը, Լանդաուն, Ռոզենկրանցը և «Մարտի» Կրոմպիրը ()՝ Շուլցի օգնականներից մեկը։ Ուղեկցող հոդվածը պնդում էր, որ Բերմանը Շուլցի զինված մարդն էր․ զայրացած Դեյմոն Ռունյոնը շտապ տպագրել է թերթի խմբագրականը, որը պաշտպանում էր իր ընկերոջը։

Բերմանի փաստաթղթերում հայտնաբերված տվյալների համաձայն՝ Շուլցի բուքմեյքերները խաղադրույքներ են ընդունել 827,253,43 ԱՄՆ դոլարի չափով, և շահումների համար վճարել են ընդամենը 313,711,99 դոլար։ Այս գումարների տարբերությունը, որը մոտ 500,000 ԱՄՆ դոլար է և բաժին է ընկել հանցագործ խմբավորմանը, մեծ մասամբ այդքան մեծ էր Բերմանի տաղանդի շնորհիվ։ Նրա մահը մեծ վնաս է հասցրել մաֆիային։ Պատահական չէ, որ նույնիսկ Վիտո Ջենովեզեն, ով մաֆիոզների շարքում հայտնի էր որպես հիմնական հակասեմական, բացահայտորեն ափսոսում էր «հրեա հաշվեմեքենայի» () մահվան համար։

Բերմանը թաղվել է ծնողների կողքին՝ Նյու Յորքի Քուինս թաղամասի Գլենդեյլ քաղաքում՝ Մոնտ Կարմել գերեզմանատանը ():

Արվեստում 

 Օտտո Բերմանը եղել է Ռեգրետ () մականունով ձիարշավի խաղացողի նախատիպը, որը Դեյմոն Ռանյոնի մի քանի պատմությունների կերպար է։ Նրանցից ամենահայտնին՝ «Փոքրիկ Միսս Մարկերը» (1932, ), չորս անգամ էկրանավորվել է։
 Էդգար Լորենս Դոկտորոյի «Բիլլի Բաթգեյթ» (1989) վեպում Բերմանը հանդես է գալիս որպես գլխավոր հերոսի ուսուցիչ։
 «Բիլի Բաթգեյթ» ֆիլմում, որը նկարահանել է Ռոբերտ Բենտոնը Դոկտորոուի վեպի հիման վրա, Բերմանին մարմնավորել է Սթիվեն Հիլը։
 Բերմանը նաև ներկայացված է 1930-ական թվականների ամերիկյան կազմակերպված հանցավորության, առաջին հերթին հոլանդացի Շուլցին նվիրված գրքերում և ֆիլմերում, ինչպիսին է՝ «Քոթթոն» ակումբը»։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 

Ամերիկացի գանգստերներ
Ամերիկացի հանցագործներ