Պարաշկև Հաջիև

Պարաշկև Տոդորով Հաջիև (, ), բուլղար կոմպոզիտոր, երաժշտական տեսաբան և մանակվարժ։ Արվեստագիտության դոկտոր (1982):

Կենսագրություն 
Պարաշկև Հաջիևը ծնվել է 1912 թվականի ապրիլի 14-ին Սոֆիայում` կոմպոզիտոր և դիրիժոր Տոդոր Հաջիևի (1881-1956) և օպերային երգիչ Դոչինա Կոլարովայի ընտանիքում։ 1936 թվականին ավարտել է Բուլղարիայի կոնսերվաստորիան, որտեղ նրա ուսուցիչներն են եղել Անդրեյ Ստոյանովը և Պանչո Վլադիգերովը։ 1938-1940 թվականներին կատարելագործվել է Վիեննայում՝ Յոսեֆ Մարքսի մոտ, Բեռլինում՝ Հայնց Տիսենի մոտ և Պրահայում՝ Յոսեֆ Սուկի մոտ։ 1940 թվականից դասավանդել է Սոֆիայի կոնսերվատորիայում, որտեղ 1947 թվականին դարձել է պրոֆեսոր։ Նրա աշակերտներից են եղել Ալեքսնադր Ռայչևը, Վիկտոր Ռայչևը, Կոնստանտին Իլիևը, Իվան Մարինովը, Պենչո Ստոյանովը, Զդրավկո Մանոլովը, Բենցիոն Ելիեզերը, Սիմեոն Պիրոնկովը, Եմիլ Գեորգիևը, Ա. Վլադիգերովը, Գեորգի Մինչևը, Դիմիտր Խրիստովը և այլք։ Հարմոնիայի դասագրքերի հեղինակ է։ 1990-1992 թվականներին եղել է Բուլղարիայի կոմպոզիտորների միության նախագահ։

Պարաշկև Հաջիևը մահացել է 1992 թվականի ապրիլի 28-ին Սոֆիայում՝ 80 տարեկան հասակում։

Մատենագրություն

Ընտրյալ երկեր 
 Имало едно време (1957, София)
 Луд гидия (1959, София)
 опера «Албена» (1962, Варна)
 Юлска нощ (1964, Варна)
 ет миллиона и нещо от горе (1965, София)
 Майстори (1966, София)
 Рицарят (1968, Пловдив)
 Златната ябълка (1972)
 опера «Лето 893» (1973, Русе)
 Цар Мидас има кози уши (1976, София)
 (1978, Русе)
 Звезда без име (1985)
 Парадокси (1982, Русе)
 «Развод»
 «Крадецът»
 «Подаръците»
 оперетта «Деляна» (1952, София)
 оперетта «Айка» (1955, София)
 оперетта «Мадам Сан-Жен» (1958, София)
 Службогонци (1972, София)
 мюзикл «Сирано де Бержерак» (1974, София)
 Сребърните пантофки (1961, Варна)
 Кратък практически курс по хармония. - София, 1947. 
 Хармония. Учебник за IV и V курс на средните музыкални училища. - София, 1959; 2-е издание: Учебник по хармония. София, 1962.

Մրցանակներ 
 1962 - Դիմիտրովյան մրցանակ
 1965 - Բուլղարիայի Ժողովրդական Հանրապետության ժողովրդական արտիստ
 1979 - Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Музыкальный энциклопедический словарь / Гл. ред. Г. В. Келдыш. - М.: Советская энциклопедия, 1990. - с. 594 - ISBN 5-85270-033-9
 Грошева Е., Голоса новой жизни, «|Советская музыка», 1962 №
 Бикс Р., Парашкев Хаджиев, поглед към личността и делото му, по случай неговата 60-годишнина. - София, 1974. 
 Цибулка К., Имало едно време, «Българска музика», 1957, № 5 - 6. 
 Майкова Д., Юлска нощ, «Българска музика», 1964, № 8. 
 Съветско мнение за «Луд гидия», «Българска музика», 1965, № 3.

Արտաքին հղումներ 
 От и за Парашкев Хаджиев в Своден каталог НАБИС – национален каталог на академичните библиотеки в България
 Биография и творчество на Парашкев Хаджиев в сайта на Съюза на на българските композитори
 Боянка Арнаудова, „100 години от рождението на Парашкев Хаджиев“, в. „Култура“, бр. 19 (2681), 18 май 2012 г.
 Любомир Сагаев, „Парашкев Хаджиев – ярък творец и педагог“, в. „Дума“, бр. 90, 18 април 2012 г.

Բուլղարացի կոմպոզիտորներ
Բուլղարիայի ազգային երաժշտական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Օպերային կոմպոզիտորներ
Բուլղարացի գրողներ
Բուլղարացի մանկավարժներ
Պլովդիվի պատվավոր քաղաքացիներ
Դիմիտրովյան մրցանակի դափնեկիրներ
Բուլղարիայի ժողովրդական արտիստներ
Արվեստագիտության դոկտորներ
Սոֆիայի պատվավոր քաղաքացիներ
Վարնայի պատվավոր քաղաքացիներ
Բուլղարացի դաշնակահարներ