Biamax

BIAMAX (, արտասանվում է Վիամաքս), հունական ավտոարտադրող։ 1970-ականների վերջին այն հունական խոշոր ընկերություններից մեկն էր, որն ուներ երեք գործարան (Աթենք, Սալոնիկ և Լարիսա) և մի շարք այլ օժանդակ օբյեկտներ ողջ երկրում։ BIAMAX-ը եղել է Հունաստանի արդյունաբերության առաջատարն որակի ապահովման, տեխնիկական ուսուցման, գործընթացի փաստաթղթերի և հետազոտությունների և մշակումների ոլորտներում։ Չնայած հիմնական գործունեությունը տրանսպորտային միջոցների արտադրությունն էր (1970-ականների վերջին նրա արդյունաբերական հատվածում աշխատում էր ավելի քան 2000 մարդ), նրա որոշ դուստր ձեռնարկություններ ներգրավված էին նաև այնպիսի ոլորտներում, ինչպիսիք են զբոսաշրջային ծառայությունները, գյուղատնտեսական արտադրանքի արտահանումը և բեռնափոխադրումները։

Վաղ շրջան 
BIAMAX-ը սկսել է գործել 1930-ականներին, երբ Ֆոստիրոպուլոսների ընտանիքը դարձավ Mercedes-Benz մեքենաների ներկրող։ Ընկերությունն այդ անվանումով հիմնադրվել է 1956 թվականին, անվանումն արտացոլում է ընկերության սկզբնական գործունեությունը. այն սկսել է Mercedes-Benz-ի շասսիի վրա ավտոբուսների թափքեր արտադրելով։

BIAMAX անվանումը հունարեն Βιομηχανία Αμαξωμάτων հապավումն է, թարգմանաբար` «Ավտոմեքենաների թափքի արդյունաբերություն»։ ԱՆվանումը պահպանվել է, թեև ընկերությունը շուտով դարձել է ավտոմեքենաների ամբողջական արտադրող։

Զարգացում 

Առաջին շասսին, որը մշակվել է BIAMAX ընկերությունը, ներկայացվել է 1960 թվականի հունվարին։ Նույն թվականին ներկայացվել է ավտոբուսների և միջքաղաքային ավտոբուսների հանրահայտ R շարքը, որը աշխարհի ամենավաղ առանց շասսի ավտոբուսների նախագծերից մեկն է։ Այն ինժեներական նվաճում էր, որը ներառում էր կախոցների և կառուցվածքի նոր մոտեցումներ, որը մշակել էր ինժեներներ Անտոնիոս Ռիզոսը (ով իր անվան R սկզբնատառն է տվել շարքին) և Իոաննիս Դրակուլիսը (ով պատասխանատու էր շարքի չափազանց էլեգանտ շրջահոս դիզայնի համար)։

R495 (միջքաղաքային ավտոբուս) և R514 (քարշիչ) մոդելները մեծ տարածում են գտել՝ BIAMAX-ին որպես ապրանքանիշ ճանաչում բերելով։ 1962 թվականին նախագծվել և կառուցվել է տրոլեյբուսի տիպ (նաև առանց շասսի)՝ Lancia առանցքներով և փոխանցման տուփով և CGE էլեկտրականությամբ։ Քանի որ ներմուծված տեսակը պատվիրվել է Աթենքի համար, արտադրվել է ընդամենը մեկ տրոլեյբուս, սակայն այն, այնուամենայնիվ, անցել է շահագործման՝ աշխատելով ավելի քան 15 տարի։

1960-ականներ և 1970-ականներ. «ոսկե դար» 

Քաղաքային և միջքաղաքային ավտոբուսների շատ հաջող F շարքը (Ֆոստիրոպուլոսի սկզբնատառից) ներկայացվել է 1965 թվականին՝ օգտագործելով BIAMAX-ի մշակած սանդուղքի տիպի շասսի, և, ինչպես իր արտադրանքի մեծ մասը` Mercedes-Benz-ի շարժիչներ։ Արտադրված ամենատարածված տեսակներն էին F530-ը և F580-ը` թափքի մի քանի տեսակներով տարբեր նպատակների համար։

Միևնույն ժամանակ BIAMAX-ը ներկայացրել է երկաթուղային վագոններ և շարունակել է արտադրել ավտոբուսների և բեռնատարների թափքի լայն տեսականի, հավաքելով 4x4 թափքով մեքենաներ և տրակտորներ և այլն։ Հազարավոր մեքենաներ են արտադրվել, որոնցից շատերն արտահանվել են մեծ թվով երկրներ` հիմնականում Եվրոպա, Ասիա և Աֆրիկա։ Որոշ դեպքերում ընկերությունն արտահանել է իր արտադրանքի 50%-ը։ Աֆրիկայի և Մերձավոր Արևելքի համար հատուկ մշակված ամենաուշագրավ մոդելներից մեկը «Desert Bus»-ն էր, որը չափազանց ամուր էր, որի արտադրությունը սկսվել է 1963 թվականին՝ միջքաղաքային ճանապարհորդության համար՝ միջքաղաքային և լրացուցիչ բեռի հնարավորություններով (ներառյալ տանիքի վրա տոննաներ տեղափոխելու հնարավորությունը), ընտրովի օդորակիչով, մահճակալներով, զուգարաններով և այլն։ F580 տեսակները մինչ օրս Մերձավոր Արևելքում աշխատում են։ Իսկապես, BIAMAX ավտոբուսների հուսալիության մասին են վկայում մեծ թվով պահպանված օրինակները, որոնց մեծ մասը գտնվում է գերազանց աշխատանքային վիճակում։ Biamax-ի ամենահաջող ձեռնարկություններից մեկը Mercedes-Benz O302 և O303 վագոնների արտադրությունն էր, ներառյալ այնպիսի տարբերակներ, ինչպիսիք են O302S2 տիպը, որն ըստ էության երկու մոդելների «խառնուրդն» էր։

Էվոլյուցիաները 1980-ից հետո 
Ընկերությունը դժվարությունների հանդիպել է 1980-ականների սկզբին, երբ կորցրել են մերձավորարևելյան որոշ շուկաներ, բայց հիմնականում այն նոր օրենքների պատճառով, որոնք թույլ էին տալիս օգտագործված ավտոբուսների ներմուծումը Հունաստան։ Հունաստանի մուտքը Եվրոպական համագործակցություններ չեղարկել է հունական «պրոտեկցիոնիստական» օրենքները տեղական ավտոմոբիլային արդյունաբերության համար և արտասահմանյան մեքենաների ներմուծման տուրքերը։

1986 թվականին ընկերությունը դադարեցրել է արտադրությունը՝ կենտրոնանալով մեքենաների ներմուծման և բաշխման վրա։ 1999 թվականից, երբ BIAMAX ընկերությունը ձեռք բերելու Sfakianakis S.A.-ի փորձն ամբողջապես չավարտվեց (Sfakianakis-ը ձեռք բերեց միայն բեռնատարների և տրակտորների ներմուծման բաժինը), դադարեցվեց նաև առևտրային բոլոր գործունեությունները։ Ընկերությունից մնացած մասերը կենտրոնացել են առաքման և այլ գործունեության վրա, և այն, ինչ մնացել է BIAMAX-ից, մինչ օրս գործում է որպես անշարժ գույքի կառավարման ընկերություն։

Աթինոնի պողոտայի հին արդյունաբերական օբյեկտները շարունակում են լքված մնալ։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Greek bus builders in Bus-planet.com

Գրականություն 

 L.S. Skartsis and G.A. Avramidis, "Made in Greece", Typorama, Patras, Greece (2003)  (republished by the University of Patras Science Park, 2007)
 L.S. Skartsis, "Greek Vehicle & Machine Manufacturers 1800 to present: A Pictorial History", Marathon (2012)  (eBook)
 G.N. Georgano (Ed.), "The Complete Encyclopedia of Commercial Vehicles", Krause Publication, Iola, Wisconsin (1979)
 Denis Miller, "The Illustrated Encyclopedia of Trucks and Buses", New Burlington Books, London (1982)
 "Eleftheria" newspaper, July 8, 1960, p. 4 (Biamax R-շարքի ներկայացում)

Ավտոբուս արտադրողներ
Մեքենաշինություն
Հունաստանի ավտոբուսներ