Բժշկական էթիկա



Բժշկական էթիկա 

Բժշկական էթիկան (բժշկական դեոնտոլոգիան) կիրառական էթիկայի բաժնի կարգ է, որն ուսումնասիրում է բժշկական էթիկան, բժշկի և գործընկերների, բժշկի և հիվանդների  միջև փոխգործակցության կանոններն ու նորմերը։ Ենթադրվում է, որ բժշկական էթիկայի հիմունքները ձևակերպել է Հիպոկրատը։

էթիկայի այն մասը, որի ուսումնասիրման առարկան մարդն է և նրան շրջապատող ամբողջ հասարակության առջև ունեցած նրա պարտականությունները, Ռուսաստանում կոչվում է դեոնտոլոգիա։

Բժշկական դեոնտոլոգիան բուժաշխատողների պատշաճ վարքի մասին ուսմուքն է, որի նպատակն է հիվանդի վերականգնման համար առավել բարենպաստ պայմաններ ստեղծելը։

1944 թվականին վիրաբույժ Ն.Ն. Պետրովը  «բժշկական էթիկա» տերմինը փոխարինելու համար ռուսերեն տերմինների ցանկ ներմուծեց «բժշկական դեոնտոլոգիա»  հասկացությունը (հունարեն δέον — պատշաճ,  λόγος — ուսուցում)՝ իր սկզբունքները տարածելով բուժքույրերի գործունեության վրա։

Այսպիսով, դեոնտոլոգիայի հիմքը բժշկական էթիկան է, իսկ դեոնտոլոգիան վերաբերում է բժշկական անձնակազմի գործողություններին, այսինքն՝ բժշկական էթիկայի գործնական կիրառմանը։
Դեոնտոլոգիայի ուսումնասիրման առարկան առավել ծավալուն է, քանի որ այն բարոյականության ուսումնասիրման հետ մեկտեղ զբաղվում է բժշկի և 
կառավարության, հիվանդների և նրանց հարազատների, այլ բժիշկների և բուժաշխատողների հետ փոխհարաբերությունների կարգավորմամբ։

Բժշկական դեոնտոլոգիան իր մեջ ներառում է.
 Բժշկական գաղտնիության խնդիրներ։
 Հիվանդների կյանքի և առողջության պատասխանատվության միջոցների կիրառում։
 Բժշկական հարաբերությունների խնդիրներ։
 Խնդիրներ հիվանդների և նրանց հարազատների հետ շփվելիս։
 Բժշկի և հիվանդի միջև ինտիմ հարաբերությունների կանոններ, որոնք մշակված են Ամերիկյան բժշկական ասոցիացիայի էթիկայի և իրավական կոմիտեի կողմից։

Տես նաև 
 Հիպոկրատ 
 Բիոէթիկա 
 Առողջության իրավունք

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 
 Петленко В. П., Шамов И. А. Мудрость взаимности. — Л.: Лениздат, 1989. — 222 с. — ISBN 5-289-00372-X.

Բժշկություն