Միջուկային աստղաֆիզիկա

1965 թվականին ռելիկտային ճառագայթման  հայտնաբերումը հենք հանդիսացավ նոր տեսության զարգացմանը։ Այս ճառագայթումը, ըստ ինտենսիվության, համապատասխանում էր 3 K ջերմաստիճան ունեցող բացարձակ սև մարմնի ջերմային ճառագայթմանը։ Դոպլերի կարմիր շեղմամբ տրվող բացատրությունը բերում է Տիեզերքի ընդարձակվող մոդելին։ Այսինքն սկզբում եղել է շատ մեծ խտությամբ գերխիտ նյութ, որը պայթյունի հետևանքով դուրս է մղվել և շարունակվում է տարածվել կենտրոնից դուրս գնացող արագությամբ։

Որոշ գիտնականներ Տիեզերքի զարգացումը ներկայացնում են իրար հաջորդող 4 փուլով․

1․ Հադրոնային ժամանակաշրջան։ 
Տևել է վրկ․։ Նյութի խտությունն ավելին է քան միջուկային նյութի խտությունը գ/սմ և ջերմաստիճանը ավելին քան 1 ԳէՎ։ Այսպիսի սև մարմնի ճառագայթումն իրենից ներկայացնում է հադրոններ, լեպտոններ և ֆոտոններ։

Այս ժամանակաշրջանի վերջում խտությունը համեմատական  է միջուկային նյութի խտությանը։

2․ Լեպտոնային ժամանակաշրջան։ 
Ջերմաստիճանը 100 ՄէՎ-ից ցածր է։ Այս դեպքում բացարձակ սև մարմնի ճառագայթման  ժամանակ հադրոններ չեն կարող ծնվել։ Ճառագայթումը հիմնականում կազմված է լեպտոններից և γ քվանտներից։

Նյութի խտությունն այս շրջանի վերջում դառնում է  գ/սմ։

3․ Ռադիացիոն ժամանակաշրջան։ 
Ջերմաստիճանը 1ՄէՎ-ից ցածր է։ Չնայած, այն բանին, որլեպտոնները գոյություն ունեն, միևնույն է ինքնուրույն չեն կարող ծնվել սև մարմնի ճառագայթման ճամանակ։ Այս ժամանակահատվածում ճառագայթումը հիմնականում կազմված է ֆոտոններից և տևում է այնքան, մինչև ֆոտոնային ճառագայթումը կատարվում է նյութից անկախ։

4․Աստղային ժամանակաշրջան։ 
Նյութի խտությունը դառնում է ավելի մեծ քան ճառագայթման խտությունը։ Այն մեծանում է Տիեզերքի մեծացմանը զուգընթաց։ Այն շարունակվում է մինչ օրս։

Ներկայումս նյութի խտությունն է՝  գ/սմ և ջերմաստիճանը՝ T=3 K:

Ծանոթագրություններ 

Աստղաֆիզիկա
Միջուկային ֆիզիկա