Ֆենեոն մրցանակ

Ֆենեոն մրցանակ (), ֆրանսիական գրական մրցանակ, որը հաստատվել է 1949 թվականին, ամեն տարի շնորհվում է մինչև 35 տարեկան ֆրանսախոս գրողին և տեսողական արվեստագետին։ Մրցանակը սահմանել է ֆրանսիացի արվեստաբան Ֆելիքս Ֆենեոնի այրին՝ Ֆաննի Ֆենեոնը։ Նա իր արվեստի հավաքածուի վաճառքից ստացված հասույթը կտակել է Փարիզի համալսարանին, որի պրոռեկտորը նախագահում է մրցանակաբաշխության ժյուրին։

Մրցանակակիրներ

Արվեստ 

1950: Միրեյ Միայլե
1951: Լուի Դերբրեն՝ Լուի Վերշյուրի կիսանդրիի համար, Պոլ Ռեբեյրոլ և Պոլ Կոլումբ
1952: Ջեք Օտտավիանո և Մարսել Ֆիորինի
1953: Անդրե Կոտտավոզ, Ժան Ֆուզարո և Ջերարդ Լանվին
1954: Ջեք Չամբրին, Լյուսիեն Ֆլյուրի, Ռենե Լաուբիս և Ռոջեր Էդգար Ժիլե
1955: Հյուգետ Արթուր Բերտրան և Ֆիլիպ Բոննե
1956: Ժան-Կլոդ Բերտրան և Մարսել Բուքետոն
1957: Ֆրանսուա Սալմոն, Պիեռ Պարսյու, Գաբրիել Գոդար և Գի դե Վոգ
1958: Պիեռ Գարսիա-Ֆոնս
1959: Պիեռ Գրազիանի
1962: Ժան Ռևոլ
1963: Բեռնար Լե Քելեկ
1964: Ժան Պարսի
1966: Միշել Մոյ
1968: Պոլ-Հենրի Ֆրիքե
1969: Պիեռ Գաստե
1972: Հենրի Ռեյտեր
1973: Ժան-Լյուկ Պարան
1976: Բեռնար Գաբրիել Լաֆաբրի
1977: Ժան-Պիեռ Վիերեն
1978: Վինսենթ Ռուժիե
1979: Ժան-Ժակ Դուրնոն
1981: Մաթիաս Պերես
1983: Մարի Մորել
1987: Փոլ Պագկ
1994: Պալ Բրեզնայ
1998: Ֆլորեն Շոպեն
2002: Խավիեր Էսկրիբա
2003: Խավիեր Դրոնգ
2007: Թիլելլի Ռահմուն
2008: Էթյեն Ֆուշե
2010: Մարիոն Վերբում
2011: Ֆրանկ Մասանել
2012: Անն-Շարլոտ Իվեր
2013: Ֆելիքս Պինքիեր
2014: Քլեր Չեսնիե
2015: Ջուլիա Գոլտ
2016: Ալիս Լուրադուր
2017: Ռափայել Փերիա
2018: Սալոմե Ֆաուկ
2019: Մաքսիմ Բյու
2020: Քվենթին Գիչարդ և Հույ Լյու

Գրականություն 

1949: Միշել Կուրնոն «Martinique»-ի համար
1950: Ալֆրեդ Քերնը «Le jardin perdu»-ի համար և Սելու Արասկոն «La Cote des malfaisants»-ի համար
1951: Կլոդ Ռոյը «Le poète mineur»-ի համար, Բեատրիքս Բեկը «Une mort irrégulière»-ի համար և Միշելին Պեյրեբոնը «Leur sale pitié»-ի համար
1952: Միշել Վինավերը «L'Objecteur»-ի համար
1953: Մուհամեդ Դիբը «La Grande Maison»-ի համար, Ֆրանսիս Ժանսոնը «Montaigne peint par lui-même»-ի համար և Կլոդ և Ռայմոնդ Լևիները «Une histoire vraie»-ի համար
1954: Ժան-Լյուկ Դեժանը «Les Voleurs de pauvres»-ի համար, Ալբեր Մեմմին «La Statue de sel»-ի համար և Ալեն Ռոբ-Գրիյեն «Les Gommes»-ի համար
1955: Ժան Դավիդը «Les Passes du silence»-ի համար, Մարսել Ալլեմանը «Les Exploits du Grand Zapata»-ի համար, Ռոբերտ Դրոգեն «Féminaire»-ի համար և Պիեռ Օստերը «Le Champ de mai»-ի համար
1956: Դոմինիկ Վազեյլը «La Route vers la mer»-ի համար, Ֆրանսուա Կլեմենը «Le Fils désobéissant»-ի համար և Ջորջ Կոնշոնը «Les Honneurs de la guerre»-ի համար
1957: Միշել Բյուտորը «L'Emploi du temps»-ի համար, Միշել Բրեյտման-ը «L'Homme aux mouettes»-ի համար, Ժակ Բենս-ը «Chanson vécue»-ի համար և Լորան Լա Պրայը «La Trompette des anges»-ի համար
1958: Ժան-Ֆրանսուա Ռևելը «Pourquoi les philosophes ?»-ի համար, Ֆիլիպ Սոլլերսը «Le Défi»-ի համար և Ժակ Կուսոն «Le Chien gris»-ի համար
1959: Արման Գատտին «Le Poisson noir»-ի համար, Ժան Ֆորտոնը «La Cendre aux yeux»-ի համար, Ռոբերտ Վինյոն «Planches d'anatomie»-ի համար և Ժան Ֆանշետը «Archipels»-ի համար
1960: Դոմինիկ Դագուեն «Soleil et Lune»-ի համար, Սյուզան Մարտինը «Rue des vivants»-ի համար և Իվ Վելանը «Je»-ի համար
1961: Ժան Թիբոդոն «Cérémonie royale»-ի համար, Ժան Լոժյեն «Les Bogues»-ի համար և Միշել Դեգին «Fragments du cadastre»-ի համար
1962: Ժակ Սերգինը «Les Saints Innocents»-ի համար, Նոել Քյատրեպոյնտը «Journal d'un être humain»-ի համար և Ստեփեն Ժուրդենը «Cette vie m'aime»-ի համար
1963: Ժան Ժիլբերը իր «L'Enfant et le harnais» վեպի համար, Մարսելին Պլեյնեթը «Provisoires amants des nègres»-ի համար և Ժան-Պիեռ Շտայնբախ անունով ծնված՝ Ժան-Ֆիլիպ Սալաբրեյուն «Poèmes de mon cru»-ի համար
1964: Ժանին Սեգելլը «Le Pivert s'envole»-ի համար և Կլոդ Դյուրանը «L'Autre vie»-ի համար
1965: Դենիս Ռոշը «Les Idées centésimales de Miss Elanize»-ի համար, Պիեռ Ֆյոգան «La Galère en bois de rose»-ի համար և Նիկոլաս Գենկան «Jeanne la pudeur»-ի համար
1966: Կլոդ Ֆեսաժեն «Le Bénéfice du doute»-ի համար և Ժան Ռիկարդուն իր «La Prise de Constantinople» վեպի համար
1967: Դիդյե Մարտինը «Le Déclin des jours»-ի համար և Իվ Վեկուոն «Le Petit Livre avalé»-ի համար
1968: Ժակ Ռուբոն «£»-ի համար և Գի Կրուսսին «Ceux de Djebel»-ի համար
1969: Պատրիկ Մոդիանոն իր «La Place de l'Étoile» վեպի համար
1970: Անժելո Ռինալդին «La Loge du gouverneur»-ի համար
1971: Ժան Ռիստան «Du coup d'Etat en littérature»-ի համար
1972: Կլոդ Ֆարաջջին «Le Signe de la bête»-ի համար
1973: Ժան-Մարկ Ռոբերտը «Samedi, dimanche et fêtes»-ի համար
1974: Պաոլ Կեյնեգը «Lieux communs»-ի համար
1975: Հենրի Ռաչզիմովը «La Saisie»-ի համար
1976: Միշել Ֆալեմպինը «L'Écrit fait masse»-ի համար
1977: Ռենո Կամյուն «Échange»-ի համար
1978: Մաթյե Բենեզեն «L'Imitation»-ի համար
1979: Մարկ Գիյոնը «Le Principe de solitude»-ի համար
1980: Ժան Էշնոզը «Le Méridien de Greenwich»-ի համար
1981: Ժան-Մարի Լակլավետինը «Les Emmurés»-ի համար
1982: Ժան-Լուի Հյուն «Le Chat dans tous ses états»-ի համար
1983: Բերտրան Վիսաժը «Au pays des nains»-ի համար
1984: Ժիլ Կարպանտիյեն «Les Manuscrits de la marmotte»-ի համար
1985: Հերվե Գիբերը «Des aveugles»-ի համար
1986: Ժիլ Քուինսան «L'Eclipse»-ի համար
1987: Լոուրենս Գիյոնը «Le Tsar Hérode»-ի համար
1988: Կլոդ Արնոն «Chamfort»-ի համար և Բենուա Կոնորը «Pour une île à venir»-ի համար
1989: Էրիկ Հոլդերը «Duo forte»-ի համար
1990: Պատրիկ Կահուզակը «Parole de singe»-ի համար
1991: Ագնես Մինացոլին «La Première Ombre»-ի համար
1992: Թիերի Լաժեն «Iris»-ի համար
1993: Էրիկ Շևիլլարը «La Nébuleuse du crabe»-ի համար
1994: Անն Գրոսպիրոնը «L'Empyrée»-ի համար
1995: Էրիկ Լորենը «Coup de foudre»-ի համար
1996: Բեատրիս Լեկան «Technique du marbre»-ի համար
1997: Լինդա Լեն «Les Trois Parques»-ի համար
1998: Առնո Օսերեդչուկը «59 préludes à l'évidence»-ի համար
1999։ չպարգևատրված
2000: Լորան Մովինյեն «Loin d'eux»-ի համար
2001: Բեսսորան «Les Taches d'encre»-ի համար
2002: Տանգի Վիելը «L'Absolue Perfection du crime»-ի համար
2003: Կլեմենս Բուլուքը «Mort d'un silence»-ի համար
2004: Օլգա Լոսսկին «Requiem pour un clou»-ի համար
2005: Հաֆիդ Ագգունը «Les Avenirs»-ի համար
2006: Իվան Ֆարրոնը «Les Déménagements inopportuns»-ի համար
2007: Գրեգուար Պոլետը «Leurs Vies éclatantes»-ի համար
2008: Ժան-Բատիստ Դել Ամոն «Une éducation libertine»-ի համար
2009։ չպարգևատրված
2010: Պաուլին Կլեյնը «Alice Kahn»-ի համար
2011: Ժյուստին Օժյեն «En règle avec la nuit»-ի համար
2012: Գիյոմ Լուեն Ժան Ժոզե Մարշանի «Écrits critiques»-ը հաստատելու, առաջաբանելու և ծանոթագրելու համար
2013: Թոմաս Օգեյսը «Vers Baïkal» բանաստեղծական ստեղծագործության համար (նկարահանված)
2014: չպարգևատրված
2015: Միգել Բոնֆուան «Le voyage d'Octavio»-ի համար
2016: Կոլոմբ Բենսեննը «Comme neige»-ի համար
2017: Ֆաննի Թեյլանդիեն «Les États et empires du lotissement Grand siècle»-ի համար
2018: Ջուլիա Կերնինոնը «Ma dévotion»-ի համար
2019: Իզաբել Մայոն «Une longue nuit mexicaine»-ի համար
2020: Բորիս Բերգմանը «Les Corps insurgés»-ի համար
2021: Ագաթե Սեն-Մորը «De sel et de fumée»-ի համար
2022: Ադել Ռոզենֆելդը «Les méduses n'ont pas d'oreilles»-ի համար

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Pris Fénéon on the site of the Académie française
 Prix Fénéon  on the site of the Centre national des arts plastiques
 Prix Fénéon de Littérature  on Prix-littéraire.net

Ֆրանսիայի գրական մրցանակներ
1949 հիմնադրումներ Ֆրանսիայում