Լուի Վիտոն (դիզայներ)

Լուի Վիտոն (, ), ֆրանսիացի նորաձևության դիզայներ և բիզնեսմեն։ Նա «Լուի Վիտոն» կաշվե արտադրանքի բրենդի հիմնադիրն է, որն այժմ պատկանում է LVMH ընկերությանը։ Մինչ այդ նա նշանակվել էր Նապոլեոն III-ի կնոջ՝ կայսրուհի Էժենի դը Մոնտիխոյի սնդուկագործը։

Կյանք և կարիերա 

Վիտոնը ծնվել է արհեստավորների, ատաղձագործների և ֆերմերների ընտանիքում։ Երբ Լուին 10 տարեկան է եղել, մահացել է նրա մայրը, որն աշխատում էր որպես գլխարկագործ։ Շուտով մահացել է նաև նրա հայրը։ Խորթ մոր հետ բարդ հարաբերություններից հետո Վիտոնը 1835 թվականի գարնանը՝ 13 տարեկանում, լքել է իր տունն Անչայում։ Զբաղվելով պատահական աշխատանքներով՝ Վիտոնը մոտ 292 մղոն (470 կմ) ճանապարհ է անցել դեպի Փարիզ։ Ժամանելով 1837 թվականին՝ Արդյունաբերական հեղափոխության ամենաթեժ պահին, նա աշակերտ է դարձել Մեսյե Մարեշալի մոտ, որը սնդուկների պատրաստման և փաթեթավորման վարպետ էր։ Մի քանի տարիների ընթացքում Վիտոնը Փարիզի առավել նորաձև դասի շրջանում համբավ է ձեռք բերել՝ որպես այդ արհեստում լավագույններից մեկը։

Նապոլեոն III-ի օրոք Ֆրանսիական կայսրության վերահիմնադրումից հետո, Վիտոնը վարձվել է որպես Ֆրանսիայի կայսրուհու անձնական սնդուկների պատրաստող և փաթեթավորող։ Դրա շնորհիվ Վիտոնը հայտնի է դարձել էլիտար և թագավորական հաճախորդների շրջանում, որոնք ապահովել են նրա աշխատանքը մնացած կարիերայի ընթացքում։ 1854 թվականին ՝ 33 տարեկանում, Վիտոնն ամուսնացել է 17-ամյա Կլեմանսի ՝ Էմիլի Պարրիոյի հետ։ Դրանից կարճ ժամանակ անց նա հեռացել է Մարեշալի խանութից եւ Փարիզում բացել ճամպրուկների պատրաստման եւ փաթեթավորման սեփական արհեստանոցը։

1854 թվականին՝ 33 տարեկանում, Վիտոնն ամուսնացել է 17-ամյա Քլեմենս-Էմիլի Պարիոյի հետ։ Դրանից կարճ ժամանակ անց նա հեռացել է Մարեշալի խանութից և Փարիզում բացել սնդուկների պատրաստման և փաթեթավորման սեփական արհեստանոցը։ Նրա խանութից դուրս կախված է եղել ցուցանակ՝ «Հուսալիորեն փաթեթավորում է առավել փխրուն իրերը։ Մասնագիտացում նորաձևության փաթեթավորման վրա» գրությամբ։ 

1858 թվականին, ոգեշնչված Լոնդոնում ծավալվող H.J. Cave & Sons ընկերության կողմից, Վիտոնը ներկայացրել է իր հեղափոխական ուղղանկյուն կտավային սնդուկներն այն ժամանակ, երբ շուկայում եղել են միայն կլորացված կաշվե սնդուկներ։ Պահանջարկը Վիտոնի ավելի ամուր և թեթև սնդուկների վրա այնքան է մեծացել, որ նա ավելի մեծ արհեստանոց է բացել Անյեր-սյուր-Սենում։

Վիտոնը նույնպես ստեղծել է աշխարհում առաջին կողպեքը, որը պաշտպանված է եղել ջարդումից։ Կողպեքների բոլոր մոդելներն ապահով պահվում էին Վիտոնի արհեստասենյակներում, ինչպես նաև գրանցվում էր սեփականատիրոջ անունն այն դեպքում, եթե նրան անհրաժեշտ լինի ևս մեկ բանալի։

1871 թվականին Ֆրանս-պրուսական պատերազմի արդյունքում պահանջարկը կտրուկ նվազել է, և Վիտոնի արհեստանոցը ավերակների մեջ է հայտնվել։ Նրա գործիքներից շատերը գողացվել են, իսկ աշխատողները հեռացել են։ Վիտոնն որոշել է վերսկսել գործունեությունը և նոր խանութ է բացել Փարիզի կենտրոնում գտնվող ժոկեյական հեղինակավոր ակումբի մոտ։ 1872 թվականին Վիտոնը ներկայացրել է նոր գիծ, որն աչքի էր ընկնում կարմիր շերտով բեժագույն մոնոգրամներով, որոնք 1892 թվականին նրա մահվանից հետո դեռ երկար կմնան իր բրենդի ֆիրմային նշանը։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 

 Martin, Richard (1995). Contemporary fashion. London: St. James Press. p. 750. ISBN 1-55862-173-3.

Արտաքին հղումներ 
Լուի Վիտոնը Find A Grave կայքում

19-րդ դարի ֆրանսիացիներ
Ֆրանսիացի դիզայներներ
Ֆրանսիացի բիզնեսմեններ
Ֆրանսիացի նորաձևության դիզայներներ
Ֆրանսիացի գործարարներ
Ֆրանսիացի արվեստագետներ