Բելգիայի հակառասիստական օրենք

Բելգիայի հակառասիստական օրենքը, ամբողջությամբ՝ 1981 թվականի հուլիսի 30-ի օրենքը ռասիզմով կամ այլատյացությամբ ոգեշնչված որոշակի արարքների պատժման մասին, ատելության խոսքի և խտրականության դեմ օրենք է, որն ընդունվել է Բելգիայի Դաշնային խորհրդարանի կողմից 1981 թվականին, որը որոշ գործողություններ է դրդել դրդապատճառներով։ Ռասիզմի կամ այլատյացության պատճառով անօրինական է։ Այն նաև հայտնի է որպես Մուրոյի օրենք, քանի որ այն խորհրդարանին առաջարկվել է արդարադատության նախարար Ֆիլիպ Մուրոյի կողմից։

Ռասիզմի դեմ բելգիական առաջին օրենսդրական առաջարկը ներկայացվել է 1966 թվականի դեկտեմբերի 1-ին սոցիալիստ պատգամավոր Էռնեստ Գլինի կողմից պատգամավորների պալատում Ռասայական խտրականության բոլոր ձևերի վերացման մասին կոնվենցիայի ստորագրումից հետո, 1966 թվականի դեկտեմբերի 1-ին։ MRAX-ի (Ռասիզմի, հակասեմիտիզմի և այլատյացության դեմ շարժում, ֆրանսիական MRAP-ի բելգիական համարժեքը), որը պատրաստել էր առաջարկը ։ Օրենքի առաջարկը երկու անգամ ներկայացվել է 1966–1967 թվականներին և կրկին երկու անգամ՝ 1968–1969 թվականներին։

1980 թվականի հուլիսի 20-ին Անտվերպենում տեղի ունեցավ ահաբեկչություն հրեա երեխաների դեմ, ապա դեկտեմբերի 4-ին Բրյուսելում ֆրանս-ալժիրցի սպանվեց ծայրահեղ աջակողմյան Front de la jeunesse-ի անդամների կողմից և Բրյուսելում տեղի ունեցավ մեծ հակառասիստական ցույց։ Արդարադատության նախարարը, օգտվելով այս հասարակական տրամադրությունից, օրենքի նախագիծը ներկայացրեց խորհրդարան՝ առանց վարչապետի հետ խորհրդակցելու, և միայն մի քանի աջ պատգամավորներ դեմ էին դրան, ըստ նրա՝ «ծայրահեղ աջերը, որոշ աջակողմյան լիբերալներ և մի քանի աջակողմյան պատգամավորներ. Ֆլամանդիայի քրիստոնյա-դեմոկրատ պատգամավորների խումբ, որոնք փակ կապեր են ունեցել հարավաֆրիկյան ապարտեիդի ռեժիմի հետ»։

Օրենքի բովանդակություն 
Ի թիվս այլոց, հակառասիզմի մասին օրենքով անօրինական են ճանաչվել հետևյալ գործողությունները. Ռասայի, մաշկի գույնի, ծագման կամ ազգային կամ էթնիկական ծագման պատճառով անձի նկատմամբ խտրականության, ատելության կամ բռնության դրդում Բելգիայի քրեական օրենսգրքի 444-րդ հոդվածում նշված հանգամանքներում. Խտրականության, տարանջատման, ատելության կամ բռնության դրդում խմբի, համայնքի կամ նրա անդամների նկատմամբ ռասայի, մաշկի գույնի, ծագման կամ ազգային կամ էթնիկական ծագման պատճառով՝ Բելգիայի քրեական օրենսգրքի 444-րդ հոդվածում նշված հանգամանքներում. և Հայտարարելով վերոհիշյալ հանցագործություններից որևէ մեկը կատարելու մտադրության մասին՝ Բելգիայի քրեական օրենսգրքի 444-րդ հոդվածում նշված հանգամանքներում։ Բելգիայի քրեական օրենսգրքի 444-րդ հոդվածում բերված հանգամանքները հետևյալն են. կամ մի քանի մարդկանց ներկայությամբ՝ ոչ հրապարակային, բայց հասանելի մի շարք մարդկանց համար, ովքեր իրավունք ունեն հանդիպելու կամ այցելելու այնտեղ. կամ ցանկացած վայրում՝ վիրավորված անձի ներկայությամբ և վկաների առջև. կամ փաստաթղթերի միջոցով՝ տպագիր կամ այլ կերպ, նկարազարդումների կամ խորհրդանիշների միջոցով, որոնք ցուցադրվել, տարածվել, վաճառվել, վաճառքի է առաջարկվել կամ հրապարակայնորեն ցուցադրվել. կամ վերջապես փաստաթղթերով, որոնք չեն հրապարակվել, բայց որոնք ուղարկվել կամ փոխանցվել են մի քանի մարդկանց։

Օրենսդրության էվոլյուցիան 
Հիմնական՝ 1981 թվականի հուլիսի 30-ի օրենքը ռասիզմով կամ այլատյացությամբ ոգեշնչված որոշակի արարքների համար պատժելու մասին, հրապարակված 1981 թվականի օգոստոսի 8-ի Moniteur Belge (M.B.) ամսագրում։

Հետագա հարակից օրենսդրություն.

 1993 թվականի փետրվարի 15-ի օրենքը, որը ստեղծում է Հավասար հնարավորությունների և ռասիզմի դեմ պայքարի կենտրոն (M.B. 19 փետրվարի, 1993 թ.)
 1994 թվականի ապրիլի 12-ի օրենքը, որը փոփոխում է 1981 թվականի հուլիսի 30-ի օրենքը (M.B. 14 մայիսի, 1994 թ.)
 1995 թվականի մարտի 23-ի օրենքը, որը միտված է ճնշելու Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Գերմանիայի ազգային-սոցիալիստական ​​ռեժիմի կողմից իրականացված ցեղասպանության ժխտումը, նվազագույնի հասցնելը, արդարացումը կամ հաստատումը (Բելգիական Հոլոքոստի ժխտման օրենք)
 1999 թվականի մայիսի 7-ի օրենքը, որը փոփոխում է 1981 թվականի հուլիսի 30-ի և 1995 թվականի մարտի 23-ի օրենքը (M.B. հունիսի 25, 1999 թ.)
 2000 թվականի հունիսի 26-ի օրենքը Սահմանադրության 78-րդ հոդվածում նշված օրենսդրության մեջ եվրոյի ներդրման մասին (M.B. 29 հուլիսի 2000 թ.)
 2003 թվականի հունվարի 20-ի օրենքը ռասիզմի դեմ օրենսդրության ամրապնդման մասին (M.B. 12 փետրվարի, 2003 և erratum մայիսի 14, 2003 թ.)
 2003 թվականի հունվարի 23-ի օրենքը, որը վերաբերում է իրավական դրույթների համապատասխանեցմանը 1996 թվականի հուլիսի 10-ի մահապատիժը վերացնելու և քրեական պատիժները փոփոխող օրենքի հետ (M.B. 13 մարտի, 2003 թ.) 2007 թվականի մայիսի 10-ի օրենքը, որը փոփոխում է 1981 թվականի հուլիսի 30-ի օրենքը ամուսնական կարգավիճակի, սեռական կողմնորոշման, ընտանեկան ծագման, ֆինանսական դրության մասին... (M.B. մայիսի 30, 2007, լրացում 5 հունիսի, 2007 թ.)

Դատապարտումներ՝ հիմնված 1981 թվականի հուլիսի 30-ի օրենքի վրա 
Վիմ Էլբերսը, բարձրագույն ոստիկան, ով նաև 1994 թվականից Բրյուսելում ծայրահեղ աջ «Վլամս Բլոկի» քաղաքային խորհրդականն էր, 1999 թվականի դեկտեմբերի 22-ին դատապարտվեց 2500 եվրո տուգանքի և վեցամսյա պայմանական ազատազրկման՝ ատելության նամակներ տարածելու համար։ usenet.

Ինքը՝ Vlaams Blok-ը, իր երեք կապված ասոցիացիաների միջոցով (Nationalistische Omroep Stichting, Nationalistisch Vormingsinstituut և Vlaamse Concentratie), դատապարտվել է 2004 թվականի ապրիլի 21-ին Գենտի վերաքննիչ դատարանի կողմից։ Յուրաքանչյուր ասոցիացիա դատապարտվել է 12,394,67 եվրո տուգանքի։ Քաղաքացիական կուսակցություններն էին Հավասար հնարավորությունների և ռասիզմին հակադրության կենտրոնը և Մարդու իրավունքների լիգան։ Վճիռը հաստատվել է 2004 թվականի նոյեմբերի 9-ին Վճռաբեկ դատարանի կողմից, և կողմը կարճ ժամանակ անց վերակազմավորվել է որպես Վլամս Բելանգ։

Ծանոթագրություններ 

Հակառասիզմ
Ատելության խոսք
ԱԽՎ նախագծի հոդվածներ