Իվան Բուրցով

Իվան Բուրցով ( ), ռուս զինվորական, դեկաբրիստ, գեներալ–մայոր (1829)։

Մասնակցել է 1812 թվականի հայրենական պատերազմին, ապա՝ 1813–14-ի ռուսական բանակի արտասահմանյան արշավանքներին։ Եղել է «Փրկության միության» և «Բարօրության միության» անդամ (1817–21)։

1817–19 թվականներին, որպես ռազմական պատմաբան, ղեկավար դիրք է գրավել Գլխավոր շտաբի «Վոեննի ժուռնալ» («Военный журнал») թերթի խմբագրությունում։ 1821 թվականին հեռացել է հեղափոխական շարժումներից։ Կալանավորվել է (6 ամիս) դեկաբրիստների գործով։

1827 թվականին ուղարկվել է Կովկաս, նշանակվել Թիֆլիսյան, ապա Մինգրելյան հետևակային գնդերի հրամանատար։ Մասնակցել է 1826–28-ի ռուս–պարսկական․ և 1828–29-ի ռուս–թուրքական պատերազմներին, աչքի ընկել Կարսի, Ախալքալաքի, Ախալցխայի, Էրզրումի, Բաբերդի գրավման ժամանակ։

Զինվորական կոչումները 
 ենթասպա (30.07.1812)
 պոդպորուչիկ (06.03.1816)
 պորուչիկ (12.08.1817)
 շտաբս-կապիտան (30.08.1818)
 կապիտան (10.12.1819)
 գնդապետ (28.07.1822)
 գեներալ-մայոր (14.04.1829)

Շքանշաններ 
 Սուրբ Վլադիմիրի (01.08.1814)
 Սուրբ Աննայի (1820)
 Ալմաստե նշաններ Սուրբ Աննայի շքանշանին (1823)
 Սուրբ Գեորգիի (16.11.1828)
 Սուրբ Վլադիմիրի (29.11.1828)

Արտաքին հղումներ 
Следственное дело И. Г. Бурцева «Восстание декабристов», Т. XХ, С. 182–204; 516–519, pdf

Գրականություն 
Краткие биографии военных, гражданских и др. деятелей Кавказа за время с конца прошлого столетия до середины настоящего // Кавказский календарь на 1889 год. — Тф.: Тип. Канц. Главнонач. гражд. частью на Кавказе, 1888.

Ծանոթագրություններ 

Ռուս գեներալներ
Ռուս դեկաբրիստներ
Ռուս զինվորականներ