Անասնաբուժական թունաբանություն

Անասնաբուժական թունաբանություն, գիտություն, որն ուսումնասիրում է թունավոր նյութերի հատկությունները և կենդանիների (գյուղատնտեսություն, արդյունագործություն, ձկների, մեղուների) օրգանիզմի վրա դրանց ազդեցությունը, օրգանիզմում թույնի վերափոխությու նը, օրգաններում և հյուսվածքներում թույնի կուտակումը, կաթից և ձվից թույնի անջատումը, ազդեցությունը կենդանիների սերունդների և մթերատվության որակների վրա։ 

Անասնաբուժական թունաբանության խնդիրներից է նաև կենդանիների թունավորումների ախտորոշման, կանխարգելման և բուժման մեթոդների մշակումը, կերերի, հում կենդանական մթերքների մեջ մնացորդային քիմիական միացությունների քանակի առավելագույն թույլատրելի սահմանի հաստատումը և դրանց վերլուծության մեթոդների մշակումը քիմիական նյութերով, այդ թվում՝ պեստիցիդներով, աղտոտված կերերի թունաբանական անասնաբուժասանիտարական գնահատման անցկացումը։ Թույնի ծագումից և բնույթից կախված՝ տարբերում են՝ բուսաթունաբանություն (բուսական ծագման թույներ), սնկաթունաբանություն (ախտածին սնկերի թույներ), պեստիցիդների, ծանր մետաղների, հանքային պարարտանյութերի, պոլիմերների և պլաստմասսաների թունաբանություն։

Կապը այլ գիտությունների հետ 
Անասնաբուժական թունաբանությունը սերտորեն կապված է անասնաբուժական դեղաբանության, կենսաքիմիայի, կլինիկական ախտորոշման, թերապիայի, ախտաբանության, անատոմիայի, անասնաբուժասանիտարական փորձազննության, իմունաբանության, մանրէաբանության և այլ գիտությունների հետ։

Գյուղատնտեսություն
Անասնաբուժություն