Համեմատական անատոմիա

Համեմատական ​​անատոմիան տարբեր տեսակների անատոմիայի նմանությունների և տարբերությունների ուսումնասիրությունն է։ Այն սերտորեն կապված է էվոլյուցիոն կենսաբանության և ֆիլոգենիայի (տեսակների էվոլյուցիայի) հետ։

Այս գիտությունը սկսվել է զարգանալ դասական դարաշրջանում ՝ շարունակվելով վաղ ժամանակներում, Պիեռ Բելոնի աշխատանքով, որը նշել է թռչունների և մարդկանց կմախքի նմանությունները։

Համեմատական ​​անատոմիան ցույց է տվել ընդհանուր ծագման մասին ապացույցներ և աջակցել է կենդանիների դասակարգմանը։

Պատմություն 

Վիրաբուժական կամ բժշկական պրոցեդուրայից առանձնացված առաջին հատուկ անատոմիական հետաքննությունը կապված է Քրոտոնի Ալքմայոնի հետ՝ վաղ մեկնաբանների կողմից։ Լեոնարդո դա Վինչին նշում էր պլանավորված անատոմիական տրակտատիայի վերաբերյալ, որում նա նախատեսում էր համեմատել տարբեր կենդանիների ձեռքերը, ներառյալ արջերինը։  Պիեռ Բելոնը, 1517 թվականին ծնված ֆրանսիացի բնագետ, ուսումնասիրություններ և քննարկումներ է անցկացրել դելֆինի սաղմերի, ինչպես նաև թռչունների կմախքի միջև մարդկանց համեմատության վերաբերյալ։ Նրա հետազոտությունը հանգեցրեց ժամանակակից համեմատական ​​անատոմիայի։

Նույն ժամանակահատվածում Անդրեաս Վեզալիուսը նույնպես որոշ քայլեր էր ձեռնարկում իր իսկ կողմից։ Ֆլամանդացի ծագմամբ երիտասարդ անատոմիստը, ով հայտնի է դարձել հանրաճանաչ գծապատկերների միջոցով, համակարգված ուսումնասիրում և շտկում էր հույն բժիշկ Գալենի անատոմիական գիտելիքները։ Նա նկատեց, որ Գալենի դիտարկումներից շատերը նույնիսկ հիմնված չեն իրական մարդկանց վրա։ Փոխարենը ՝ դրանք հիմնված էին այնպիսի կենդանիների վրա, ինչպիսիք էին ՝ կապիկները և եզները։  Մինչ այս Գալենը և նրա ուսմունքները մարդկային անատոմիայի իրավասությունն էին։ Հետաքրքիր է այն, որ Գալենն ինքը շեշտել էր այն փաստը, որ պետք է անել սեփական դիտարկումները ՝ փոխարենը չօգտագործելով մյուսինը, բայց այդ խորհուրդը կորցրեց իր գործի բազմաթիվ թարգմանությունների ընթացքում։ Երբ Վեզալիուսը սկսեց բացահայտել այս սխալները, ժամանակի այլ բժիշկներ սկսեցին ավելի շատ վստահել իրենց դիտարկումներին, քան Գալենը։ Այս բժիշկներից ոմանց կողմից կատարված հետաքրքիր դիտարկումն էր հոմոլոգոլոգիական կառույցների առկայությունը կենդանիների լայն տեսականիում, որոնց մեջ ներառված էին մարդիկ։ Այս դիտարկումները հետագայում օգտագործվել է Դարվինի կողմից, քանի որ նա ձևավորել է իր բնական ընտրության տեսությունը։

Էդվարդ Թայսոնը համարվում է ժամանակակից համեմատական ​​անատոմիայի հիմնադիր։ Նրան վստահել են որոշում կայացնելը, որ ոչխարներն ու դելֆինները, ըստ էության, կաթնասուներ են։ Նաև նա եզրակացրել է, որ շիմպանզեները ավելի շատ նման են մարդկանց, քան կապիկների ՝ իրենց բազուկների պատճառով։ Marco Aurelio Severino- ն իր Zootomia democritaea- ում համեմատում էր նաև տարբեր կենդանիներ, ներառյալ թռչունները, համեմատական ​​անատոմիայի առաջին աշխատանքներից մեկը։ 18-րդ և 19-րդ դարում, այնպիսի անատոմիստներ, ինչպիսիք են Ջեորջ Քուվերը, Ռիչարդ Օուենը և Թոմաս Հենրի Հոքսլին, հեղափոխություն են կատարել ողնաշարավորների հիմնական կառուցվածքի և համակարգվածության մասին մեր պատկերացումների շուրջ ՝ հիմք դնելով Չարլզ Դարվինի աշխատանքի էվոլյուցիայի վրա։ 20-րդ դարի համեմատական ​​անատոմիստի օրինակ է Վիկտոր Նեգուսը, ով աշխատել է կոկորդի կառուցվածքի և զարգացման վրա։ Մինչև գենետիկական տեխնիկայի առաջացումը, ինչպիսին է ԴՆԹ-ի հաջորդականացումը, սաղմնաբանության հետ համեմատական ​​անատոմիան ֆիլոգենությունը հասկանալու հիմնական գործիքներն էին, ինչպես օրինակ բերված է Ալֆրեդ Ռոմերի աշխատանքում։

Հասկացություններ 
Համեմատական ​​անատոմիայի երկու հիմնական հասկացություն են՝
 Հոմոլոգիական կառույցները՝ կառույցներ (մարմնի մասեր / անատոմիա), որոնք տարբեր տեսակների նման են, քանի որ տեսակները ունեն ընդհանուր ծագում և զարգացել են, սովորաբար, տարբերվում են ընդհանուր նախնիից։ Նրանք կարող են կամ չեն կարող կատարել նույն գործառույթը։ Օրինակ է ճակատի կառուցվածքը, որը կիսում են կատուներն ու կետերը։
 Անալոգային կառույցները՝ տարբեր օրգանիզմներում նման կառույցներ են, քանի որ, կոնվերգենտային էվոլյուցիայի պայմաններում, դրանք զարգացել են նմանատիպ միջավայրում, այլ ոչ թե ժառանգվել են վերջերս ընդունված ընդհանուր նախնիից։ Նրանք սովորաբար ծառայում են նույն կամ նման նպատակներին։ Օրինակ է պորպոզի և շնաձկների արագացված տորպեդի մարմնի ձևը։ Այսպիսով, չնայած դրանք զարգացել են տարբեր նախնիներից, ծակոտկեներն ու շնաձկները զարգացրել են նմանատիպ կառույցներ ՝ նույն ջրային միջավայրում դրանց էվոլյուցիայի արդյունքում։ Սա հայտնի է որպես հոմոպլազիա։

Օգտագործումներ 
Համեմատական ​​անատոմիան վաղուց ծառայել է որպես էվոլյուցիայի ապացույց, որն այժմ այդ դերին միացել է համեմատական ​​գենոմիկայի միջոցով։

Այն նաև օգնում է գիտնականներին դասակարգել օրգանիզմները `հիմնվելով իրենց անատոմիական կառուցվածքների նմանատիպ հատկությունների վրա։ Համեմատական ​​անատոմիայի ընդհանուր օրինակ է ոսկրերի նմանատիպ կառուցվածքները կատուների, կետերի, չղջիկների և մարդկանց ճակատային մասերում։ Այս բոլոր հավելվածները բաղկացած են նույն հիմնական մասերից. այնուամենայնիվ, դրանք ծառայում են բոլորովին այլ գործառույթների։ Կմախքի մասերը, որոնք կազմում են լողանալու համար օգտագործվող կառույց, ինչպիսին է կտավը, իդեալական չէր լինել թև ստեղծել, որն ավելի լավ է հարմար թռիչքի համար։ Առջևի նման կազմի համար մեկ բացատրություն ծագում է փոփոխություններով։ Պատահական մուտացիաների և բնական ընտրության միջոցով յուրաքանչյուր օրգանիզմի անատոմիական կառույցներ աստիճանաբար հարմարվում էին համապատասխան միջավայրերին համապատասխանելու համար։ Հատուկ բնութագրերի մշակման կանոնները, որոնք էականորեն տարբերվում են ընդհանուր հոմոլոգիայից, Կարլ Էռնստ ֆոն Բայերն է թվարկել՝ որպես իր անունով այժմ գործող օրենքներ։

Տես նաև 
 Կլադիստիկա
 Համեմատական ​​ֆիզիոլոգիա
 Զարգացման էվոլյուցիոն կենսաբանություն
 Ֆիլոգենետիկա
 Տրանսցենդենտալ անատոմիա
 Մարդու անատոմիայի ուրվագիծ
 Անատոմիական մոդել

Ծանոթագրություններ

Հետագա ընթերցում