Մանկական աճուրդ

Մանկական աճուրդ (, ), պատմական պրակտիկա XIX-XX դարերի Շվեդիայում և Ֆինլանդիայում, որը իր մեջ է ներառում որբ երեխաներին և աղքատների երեխաներին վաճառքը աճուրդների ժամանակ։ Որպես կանոն, աճուրդներն անցկացվել են եկեղեցիներում և աճուրդային տներում Աղքատության դեմ պայքարի խորհրդի կողմից։ Վաճառքն անցկացվում էր անգլիական աճուրդի սկզբունքով։ Այն մարդը, ով մունիցիպալիտետից ամենաքիչ վարձն էր պահանջում, ստանում էր երեխային, որի մասին նա պետք է մեկ տարի հոգ տաներ այն գումարով, որը պահանջել է մունիցիպալիտետ։ Դա թույլ էր տալիս, որ կազմակերպիչները փող խնայեն երեխաների խնամակալման համար։ Հաճախ այնպես էր ստացվում, որ նույն երեխաներին վաճառում էին մի քանի անգամ շատ տարիների ընթացքում։ Այն մարդը, ով գնել է երեխային, համարվել է նրա հոգեծնող, սակայն, որպես կանոն, երեխաներին վերցնում էին որպես էժան բանվորական ուժ։ Շվեդիայում մանկական աճուրդներն արգելվել են 1918 թվականին, իսկ Ֆինլանդիայում՝ 1923 թվականին, սակայն Ֆինլանդիայում աճուրդներն անցկացվել են մինչև 1930 թվականների կեսը։ Վերջին հայտնի աճուրդն անցկացվել է 1935 թվականին։

Շվեդիայի ֆինանսների նախկին նախարար Ֆրեդրիկ Վիլհելմ Թուրդսոնը, ով որբացել է ինը տարեկանում, ֆինլանդացի գրող Յոել Լեհթոնենը, շվեդացի գրող Հարրի Մարտինսոնը և ֆինլանդացի ոստիկան Յոհանես Ֆրոմն այն երեխաներից էին, ովքեր վաճառվել են այդպիսի մանկական աճուրդների ժամանակ։

Նմանատիպ պրակտիկան նաև անցկացվել է ուրիշ եվրոպական երկրնդրում, ինչպես օրինակ Շվեյցարիայում։

Ծանոթագրություններ 

Որդեգրում
Հարկադիր աշխատանք
Անավարտ հոդվածներ Ֆինլանդիայի մասին
Ֆինլանդիայի պատմություն
Շվեդիայի պատմություն
Բռնություն