Ուկրաինայի անկախության հռչակագիր

Ուկրաինայի անկախության հռչակագիր (), փաստաթուղթ, որն ընդունվել է 1991 թվականի օգոստոսի 24-ին Ուկրաինայի ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի արտահերթ նստաշրջանի կողմից, որով հռչակվել են Ուկրաինայի անկախությունը և Ուկրաինայի ինքնիշխան պետության ստեղծումը։

Փաստաթղթի ընդունում և դրա հիմնական դրույթներ 
1991 թվականի օգոստոսի 24-ին Ուկրաինական ԽՍՀ Գերագույն Խորհուրդը Լեոնիդ Կրավչուկի նախագահությամբ (հետագայում՝ Ուկրաինայի առաջին նախագահի) ընդունել Է Ուկրաինայի անկախության հռչակման ակտը, որով, «ելնելով մահացու վտանգից, որը կախված էր Ուկրաինայի գլխին, կապված 1991 թվականի օգոստոսի 19-ին ԽՍՀՄ-ում պետական հեղաշրջման հետ», «շարունակելով պետականաշինության հազարամյա ավանդույթը», «ելնելով ինքնորոշման իրավունքից» և «իրականացնելով Ուկրաինայի պետական ինքնիշխանության մասին հռչակագիրը», հանդիսավորությամբ հռչակվել Է Ուկրաինայի անկախությունը և Ուկրաինայի՝ որպես ինքնուրույն ուկրաինական պետության ստեղծումը։ Ակտը հռչակել է Ուկրաինայի տարածքի անբաժանությունն ու անձեռնմխելիությունը։ Փաստաթուղթն ուժի մեջ է մտել ընդունման պահից։

Նույն օրը Գերագույն խորհուրդն ընդունել է «Ուկրաինայի անկախության հռչակման մասին» որոշումը, որով Ուկրաինան հայտարարել է անկախ ժողովրդավարական պետություն և 1991 թվականի դեկտեմբերի 1-ը սահմանել է հանրապետական հանրաքվեի անցկացման օր՝ ի հաստատումն անկախության հռչակման ակտի։ Նույն ակտին, ընդունված փաստաթուղթը որոշել է, որ անկախության հռչակումից ի վեր Ուկրաինայի տարածքում գործող են միայն նրա Սահմանադրությունն ու օրենսդրությունը (բուն օրենքները, կառավարության ակտերը և այլն)։ 1991 թվականի դեկտեմբերի 1-ին ակտը հաստատվեց համաուկրաինական հանրաքվեով. դրա հավանության օգտին քվեարկել է հանրաքվեի մասնակիցների 90,32 %-ը՝ 84,18 % մասնակցության դեպքում։

Տես նաև 
 ԽՍՀՄ փլուզում

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 
 
 

Սահմանադրական իրավունք
ԽՍՀՄ փլուզում
Ուկրաինայի պատմություն