Գրիգորի Զամչալով

Գրիգորի Եմելյանովիչ Զամչալով (, ), ռուս խորհրդային մանկագիր, Գրողների միության անդամ։

Կենսագրություն 
Ծնվել է  1901 թվականի մարտի 7-ին Սարատովի մարզի Ռուդնևսկի շրջանի Միտյակինո գյուղում, գյուղացիական ընտանիքում։ Նրա ծնողները աղքատ էին ու անգրագետ։ Ավելի լավ ապրելու հույսով Զամչալովները մի քանի այլ ընտանիքների հետ տեղափոխվել են Թուրքեստան։ Ընտանիքին օգնելու համար Գրիգորին աշխատել է տպարանում, խանութում և մորթեգործության արհեստանոցում։ Սակայն դա չի խանգարել նրան էքստեռն քննություններ հանձնել պրոգիմնազիայի երեք դասարանի համար և վերջին տարում ընդունվել չորրորդը, իսկ հետո ուսումը շարունակել Թուրքմենական ժողովրդական համալսարանում։ Համալսարանն ավարտելուց հետո Զամչալովն աշխատել է պետական հաստատություններում, ծառայություն է անցել Կարմիր բանակում, որպես ուսուցիչ աշխատել դպրոցներում։

1929 թվականին Զամչալովը սկսել է տպագրվել մանկական ամսագրերում։ Գրել է պատմվածքներ նախահեղափոխական ժամանակաշրջանի երեխաների մասին՝ «Հեծանիվներ», «Первый выгон», «Հաց», «Курносая», իսկ 1931 թվականին այդ թեման շարունակել է  «Углей, углей» վիպակում։ Այդ ժամանակ Զամչալովը ծանոթացել է գրող Օլգա Պերովսկայայի հետ, որը դարձել է նրա կինն ու համահեղինակը․ 1934 թվականին լույս է տեսել նրանց համատեղ գիրքը՝ «Կղզին տափաստանում» (), որը նվիրված է Ասկանիա-Նովա արգելոցին։ 1935 թվականին Զամչալովը գրել է «Երջանիկ քաղաք» () վիպակը պիոներական ճամբարի և կոլեկտիվացման մասին։

Գրողի աշխատանքը ընդհատում է Հայրենական մեծ պատերազմը։ Նա միացել է ժողովրդական աշխարհազորայիններին և մեկնել ռազմաճակատ 8-րդ Կրասնոպրեսնենսկի դիվիզիայի 22-րդ հրաձգային գնդի Գրողների վաշտի կազմում։ Նրա հետագա ճակատագիրը մինչև վերջ պարզված չէ։ Որոշ աղբյուրներ նշում են, որ նա զոհվել է սեպտեմբերին, սակայն ավելի հավանական է, որ Զամչալովն ընկել է շրջափակման  մեջ Վյազմայի մոտ և զոհվել 1941 թվականի հոկտեմբերին։ Պաշտոնական փաստաթղթերով՝ գրանցվել է որպես անհետ կորած 1941 թվականի դեկտեմբերից։

Պատերազմի պատճառով չավարտված նրա «Ոսկե գեղմ» () ոչխարաբուծական սովխոզի մասին վիպակը ավարտվել է Օլգա Պերովսկայայի կողմից և հրապարակվել է 1957 թվականին։ Մեկ տարի առաջ լույս է տեսել մեկ այլ գիրք՝ «Կարմիր գոգնոց» (, 1956)։

Գրիգորի Զամչալովի անունը փորագրված է Մոսկվայի Գրողերի կենտրոնական տանը գտնվող հուշատախտակի վրա։

Երկեր

Պատմվածքներ
 Հավի ավազակ (, 1929)
 Կճաքիթը (, 1929)
 Արջուկը դժվարության մեջ է (, 1929)
 Առաջին անգամ արոտի դուրսբերումը (, 1929)
 Օգնել. Հաց. (, 1929)
 Սադոկ (, 1929)
 Հեծանիվներ (, 1930)
 Պարտեզում (, 1930)
 Մեր գործերը (, 1930)
 Сорвалась с крючка (1930)
 Ճահիճ (, 1930)
 Խնձորներ (, 1930)
 Տաղանդ (, 1931)
 Կղզու տափաստանում (, 1934, ժողովածու, Օ. Պերովսկայայի հետ համատեղ)
 Հսկան (, 1939, ժողովածու)
 Կարմիր գոգնոց (, 1956)

Վիպակներ 
 Углей, углей (1931)
 Երջանիկ քաղաք (, 1935)
 Ոսկե գեղմ (1957, ավարտել է Օ. Պերովսկայան)

Ծանոթագրություններ 

Խորհրդային գրողներ
Խորհրդային մանկագիրներ
Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ