Վլադիմիր Սիչինսկի

Վլադիմիր Եֆիմովիչ Սիչինսկի (, ), ուկրաինացի ճարտարապետ, գծանկարիչ և արվեստաբան։ Փիլիսոփայության դոկտոր։

Կենսագրություն 
Ուղղափառ քահանա  վարդապետ, Պոդոլիայի պատմաբան, հնագետ, մշակութային և հասարակական գործիչ Եվֆիրմի Սեցինսկու (Սիչինսկու) որդին է։ Սովորել է տեխնիկական դպրոցում և արվեստի դպրոցի դասընթացներում Կամենեց-Պոդոլսկում։ 1917 թվականին Պետրոգրադում ավարտել է Նիկոլայ I կայսեր քաղաքացիական ինժեներների ինստիտուտը։ Ակտիվ մասնակցություն է ունեցել Կիևում 1918-1919 թվականներին Ճարտարապետական ինստիտուտի ստեղծմանը, պատասխանատու պաշտոններ է զբաղեցրել Պոդոլիեում։ Ուկրաինայի պետականության անկումից հետո արտագաղթել է Գալիչին։

1920-1923 թվականներին ապրել և աշխատել է Լվովում, 1923-1945 թվականներին՝ Պրահայում, որտեղ ուսումը շարունակել է Կարլովի համալսարանում (1923-1926)։ Այնուհետև որպես դոցենտ դասավանդել է Ուկրաինայի մանկավարժական ինստիտուտում, 1934-1942 թվականներին եղել է Պրահայի գրքասերների ուկրաինական միության նախագահ, 1940 թվականից՝ Ուկրաինայի Ազատ համալսարանի պրոֆեսոր, հետագայում բնակվել է Գերմանիայում։ 1949 թվականին արտագաղթել է ԱՄՆ և բնակություն հաստատել Նյու Յորքում։

Ստեղծագործություններ 
Նոր շինարարական գործիքների և անցյալ դարերի ուկրաինական ոճի օրգանական կապի վրա հիմնված մի շարք հաջող ճարտարապետական նախագծերի հեղինակ է, որոնց հիման վրա կառուցվել են՝  
 Տաճար Միխալովցեում (Սլովակիա, 1933-1934, ձևով նման է հին Չեռնիգովյան եկեղեցիներին),
 Սլովակիայի Նիժնի Կոմարնիկ գյուղի Աստվածածնի պահպանության փայտե եկեղեցին (1938),
 եկեղեցի Նյու Յորքի մոտ գտնվող Վիպենիում (1949),
 եկեղեցի Պորտու Ունիանում (Բրազիլիա) (1951),
 Սուրբ Սոֆիայի ուղղափառ տաճար, Մոնրեալ, Կանադա (1950-ականների վերջ)

Նա եղել է գծանկարիչ նկարազարդող, գրքերի ձևավորման բարեփոխիչ։ Պատրաստել է մեծ քանակությամբ գրքերի կազմեր, տպագրական նշաններ, նամականիշեր, պաստառներ, կատալոգներ, ուկրաինական մարզերի զինանշաններ։ Ձևավորել է ուկրաինական ամսագրեր, որոնք հրատարակվել են Ամերիկայում («Վեստնիկ», «Կռիլյա», «Վոլին»և այլն)։ Ձևավորել է ավելի քան 70 հայրենական և արտասահմանյան գրքերի հրատարակություններ։ Հեղինակ է ուկրաինական արվեստի և գեղարվեստական արհեստների բնագավառում մի շարք հետազոտությունների։ Եղել է «Енциклопедії українознавства» հանրագիտարանի համախմբագիրը։

Վլադիմիր Սիչինսկին մահացել է 1962 թվականի հունիսի, 25-ին ԱՄՆ-ի Նյու Ջերսի նահանգի Պատերսոն քաղաքում։

Ճարտարապետության մասին ընտիր հրապարակումներ  
 1925 - Дерев’яні церкви і дзвіниці Галицької України 16-19 ст.
 1925 - Архітектура в стародруках
 1925 - Архітектура старокнязівської доби X-XII ст.
 1935 - Архітектура катедри св. Юра у Львові]
 1940 - Monumenta Architecturae Ukrainae
 1952 - Пам’ятки української архітектури
 1956 - Історія українського мистецтва. Архітектура (1-2)

Գծանկարչության մասին ընտիր հրապարակումներ 
 1937 - Історія українського граверства XVI-XVIII ст.
 1938 - Друкарські і українські видавничі знаки XVI-XVIII ст.
 1934 - Олександр Антоній Тарасевич (монографія)
 1936 - Григорій Левицький (монографія)
 1937 - Шевченко-гравер (монографія)
 1943 - Юрій Нарбут (монографія)

Ընտիր հրապարակումներ ուկրաինական գեղարվեստական արհեստների մասին 
 1936 - Нариси з історії української промисловості
 1944 - Українське ужиткове мистецтво
 1943 - Українські орнаменти історичні (альбом)
 1943, 1946 - Українські орнаменти народні (альбом)

Այլ աշխատանքներ  
 1937 - Вступ до українського краєзнавства

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Січинський Володимир Юхимович
 В. Січинський. Історія українського мистецтва. Том 2. Архітектура. Нью-Йорк, Наукове товариство ім. Шевченка в Америці, 1956.

Ուկրաինացի ճարտարապետներ
Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ