Սոֆյա Չյուռլյոնենե-Կիմանտայտե

Սոֆիա Չյուռլյոնենե-Կիմանտայտե (, ), լիտվացի և խորհրդային գրող, բանաստեղծուհի, գրականագետ, դրամատուրգ, թարգմանիչ, մանկավարժ, հասարակական գործիչ։ Լիտվական ԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1954)։

Նկարիչ և կոմպոզիտոր Միկալոյուս Կոնստանտինաս Չյուռլյոնիսի կինը (1909 թվականից մինչև 1911 թվականը` ամուսնու մահը)։

Կենսագրություն 

Սերում է լիտվական Կիմանտ (, ) ազնվական (շլյախտա) տոհմից։ 1904 թվականին ավարտել է Ռիգայի գիմնազիան։ 1904-1907 թվականներին Կրակովի (Ավստրո-Հունգարիա) Յագելոնյան համալսարանում սովորել է բժշկության, այնուհետև փիլիսոփայության և գրականության բաժիններում։ 1907-1908 թվականներին աշխատել է Վիլնոյի „Viltis“ թերթի խմբագրությունում։

Կովնո և Վորոնեժ քաղաքների գիմնազիաներում (1915-1918, Մ. Իչասի կանանց գիմնազիա, տարհանված Վիլնոյից) աշխատել է որպես լիտվերեն լեզվի ուսուցիչ։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, գտնվելով Վորոնեժում, Չյուռլյոնենե-Կիմանտայտեն (1917 թվականից) աշխատել է լիտվական գրականության պատմության վերաբերյալ ակնարկների վրա, կազմել է լիտվական գրական տեքստերի քրեստոմատիա, ակտիվորեն մասնակցել լիտվական մշակույթի և կրթության տեղական խմբակի գործունեությանը և լիտվական սփյուռքի հասարակական և մշակութային կյանքում։ 1919-1921 թվականներին աշխատել է Երկրամասի պահպանության նախարարության կրթության բաժնում, դասախոսություններ է կարդացել ռազմաճակատում։ 1925-1938 թվականներին եղել է Կաունասի Վիտովտ Մեծի համալսարանի հումանիտար գիտությունների ֆակուլտետի լիտվերեն լեզվի և դրա դասավանդման մեթոդիկայի ուսուցիչ։

1933-1934 թվականներին խմբագրել է «Gimtoji kalba» («Մայրենի լեզու») ամսագիրը։ Մասնակցել է նաև միջազգային գործունեության` 1929-1937 թվականներին եղել է Ազգերի լիգայում Լիտվայի պատվիրակության անդամ, զբաղվել սոցիալական խնդիրներով։ Հուղարկավորված է Կաունասի Պյատրաշյունյան գերեզմանատանը։

Ստեղծագործական ուղի 
Չյուռլյոնենե-Կիմանտայտեն սկսել է  հրատարակվել 1905 թվականից։ Վիպակների, պոեմների, պատմվածքների, հեքիաթների, էսսեների, պիեսների հեղինակ է։ Նա իր ռեալիստական կատակերգություններում` «Փողեր» (1918, Կաունասի թատրոն, 1921), «Ամառանոցի զարդարանքը» (1932), «Մեծ տոնավաճառ» (1939) և այլ երգիծական ստեղծագործություններում ծաղրել է բուրժուազիայի և քաղքենիության բարքերը։ Լիտվական բանահյուսության մոտիվներով գրել է «Տասներկու եղբայրներ - սև ագռավներ» հեքիաթ-պիեսը (1931), որը բեմադրվել է Լիտվայի երիտասարդական թատրոններում։

Լիտվական թատրոնի զարգացման գործում նշանակալի դեր են խաղացել Չյուռլյոնենե-Կիմանտայտեի քննադատական աշխատանքները, ինչպես նաև դասական դրամատուրգիայի (Մոլիեր և այլն) լիտվերեն թարգմանությունները։ Թարգմանել է Հոմերոսի «Իլիական»-ը, Ֆլոբերի և այլոց ստեղծագործությունները։
Իր հոդվածներում պնդել է, որ յուրաքանչյուր գրող պետք է ճանաչի ազգի ոգին, որն առավել վառ է արտահայտվում ժողովրդական դիցաբանության մեջ։ Լիտվական գրականությունը նրան թվում էր դասականության հնացած նմանակում։ Ենթարկվելով այլ ժողովուրդների գրականության ազդեցությանը՝ լիտվացի գրողները, ըստ հեղինակի, կորցրել են իրենց յուրահատուկ ոճը, ավելին՝ նեղ հասկացված ռեալիզմը խանգարում էր նրանց։ Նա լիտվական արվեստի ապագան տեսնում էր արևմտաեվրոպական մշակութային նվաճումները յուրացնելու միջոցով։

Չյուրլիոնենե-Կիմանտայտեի  ստեղծագործությունները լույս են տեսել Վիլնյուսում երեք հատորով (1956)։

Մատենագիտություն 
 Lietuvoje, kritikos knyga. — Vilnius, 1910
 Kas ir kaip skaityti, skaitymo vadovėlis. — Vilnius, 1911
 Iš mūsų literatūros, literatūros kritikos straipsnių rinkinys. — Kaunas, 1913
 Pinigėliai, pjesė, 1918 m., [Kaunas], [1941]
 Vaikų teatras. — Vilnius, 1918
 Komedijėlės: Cyp… cyp… cyp… Miau… miau… miau… .Grybų barnis. Barbutė piemenėlė. — S. l., 1918
 Lietuvių literatūros istorijos konspektas. — Voronežas, 1918
 Kalinys: (tikras Lietuvos istorijos atsitikimas: skiriamas jaunuomenei vaidinti). — Vilnius, 1919
 Komedijos. Kaunas, 1920 .
 Laiškai kareiviui. — Kaunas, 1920
 Komedijos. — Vilnius = Kaunas, 1920 .
 Dolpelis ministerijoje tarnauja: monologas ir laiškai. — Tilžė, 1920
 Kalėjime: sketch with violin and chimes/ Pilka — Vanagaitis. Knygnešys: monologue. — Camden, 1920
 Aušros sūnūs, pjesė. — Kaunas, 1923, pastatyta 1926 .
 Dvylika brolių juodvarniais laksčiusių, pjesė, 1932 m., — Kaunas, 1945
 Šventmarė, apysaka, 1937 m., — Vilnius, 1969
 Giria žalioji, поэма
 Vaiva, поэма
 Mūsų jauja, поэма
 Rinktiniai raštai. — Vilnius, 1956
 Žemaitiška poema: ištraukos: [plokštelė]. — Ryga, 1980
 Raštai: penki tomai. — Vilnius, 1986—1988
 Tie metai: 3 veiksmų ir epilogo tragedijos kronika. — Kaunas, 1992
 Giria žalioji: penkių giesmių poema. — Vilnius, 1997
 Pasijuokime kartu su Stefa Navardaitiene:- Kaunas, 1997
 Vilniaus skrajojamas teatras «Vaidila»/ Lietuvos teatro, muzikos ir kino muziejus, Lietuvos teatro istorijos ir tradicijų draugija. — Vilnius, 2001

Գրականություն 
 Театральная энциклопедия. Том 5 / Глав. ред. П. А. Марков — М.: Советская энциклопедия, 1967.

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 Чюрленене-Кимантайте (Kymantaitė-Čiurlionienė) София (1886—1958)

Լիտվացի կին գրողներ
Կրակովի համալսարանի շրջանավարտներ
Լիտվացի մանկավարժներ
Լիտվացի ֆեմինիստներ
Լիտվացի գրողներ
Լիտվացի հասարակական գործիչներ
Լիտվացի բանաստեղծուհիներ
Լիտվացի թարգմանիչներ
Լիտվացի գրականագետներ
Խորհրդային բանաստեղծուհիներ
Խորհրդային լրագրողներ
Բանաստեղծներ այբբենական կարգով