Կենդանակերպի լույս

Կենդանակերպի լույսը աղոտ լուսավորվածություն է, նկատվում  Արեգակի մայրամուտից անմիջապես հետո կամ արևածագից առաջ  (աստղագիտական Մթնշաղից անմիջապես հետո կամ  մեկնարկից անմիջապես առաջ)։ Անվանվել է այսպես՝ կենդանակերպի համաստեղություններում անընդհատ տեսանելիության պատճառով :

Դիտման ձև և պայմաններ 
Կենդանակերպի լույսն ունի ցրված լույսի եռանկյունու տեսք, որը ձգվում է խավարածիրի հարթության երկայնքով (այստեղից էլ՝ խավարման հնացած անունից՝ «կենդանակերպի շրջան») և ձգվում է դեպի Արևը: Կենդանակերպի լույսի պայծառությունը նվազում է Արեգակից անկյունային հեռավորության մեծացման հետ ( երկարացում )։ 90-100 ° երկարացումների ժամանակ կենդանակերպի լույսը գրեթե չի տարբերվում, և միայն դիտման հատուկ պայմաններում երբեմն հնարավոր է դիտել երկնքի պայծառության մի փոքր ավելացում խավարածրի երկայնքով՝ կենդանակերպի գոտին։ 180 ° երկարացումով, Արևի հակառակ երկնքի շրջանում, կենդանակերպի գոտու պայծառությունը փոքր-ինչ ավելանում է, և այստեղ կարելի է դիտել ~10 ° տրամագծով փոքր լուսավոր ցրված բծի տեսքով՝ հակալուսավորում, որը հայտնաբերվել է 1854 թվականին Բրյորսենի կողմից  :

Կենդանակերպի լույսը լավագույնս դիտվում է Երկրի ցածր ( գրեթե հասարակածային ) լայնություններում առանց լուսնի գիշերների ընթացքում ամբողջ տարվա ընթացքում, իսկ միջին լայնություններում ՝ գիշերահավասարին մոտ ժամանակահատվածներում, երբ էկլիպտիկը առավելագույն անկյունով անցնում է հորիզոնը, այսինքն՝ գարնանը երեկոյան կամ աշնան գիշերվա վերջում : Այս անկյունը տարվա և օրվա այդպիսի ժամերին մոտ է արևի առավելագույն անկյունային բարձրությանը` հորիզոնից բարձր  լայնության համար (այսինքն` Արևի անկյունային բարձրությունը հորիզոնից բարձր` ամառային արևադարձի իսկական կեսօրին )։ Հակալուսավորումը դիտվում է նաև առանց լուսնի երկնքում, բայց ցանկալի է, որ այն չընկնի Ծիր Կաթինի շերտի վրա :

Կենդանակերպի լույսի բնույթը 
Կենդանակերպի լույսը և հակաշողալը  արևի լույսի խավարածրի հարթությունում ընկած փոշու մասնիկների ոսպնյակային մասնիկներով ցրման արդյունք են։ Կենդանակերպի լույսի նման բացատրությունն առաջարկվել է 1683 թվականին Կասինի ծրագրի շրջանակներում, որը տվել է երևույթի առաջին գիտական նկարագիրը։ Այդուհետ Կենդանակերպի լույսի բնույթի մասին Կասինիի վարկածը բազմիցս մանրամասնվել է և այժմ ընդհանուր ընդունված տեսություն է։

Այսպիսով, կենդանակերպի լույսի սպեկտրը համընկնում է արեգակի սպեկտրի հետ, Ֆրաունհոֆերյան գծերը չեն պղտորվում դոպլերյան ընդլայնումից, ինչը նկատվում էր լույսի՝ արևի քամու պլազմայի արագ շարժվող էլեկտրոններով  Թոմսոնյան ցրման դեպքում։

Կենդանակերպի լույսը առաջացնող փոշու մասնիկների ծագումն անհայտ է, քանի որ փոշու փոքր մասնիկները կամ պետք է արևի համակարգից դուրս հանվեին արևի լույսի ճնշմամբ կամ Ռոբերտսոն-Փոյնթինգի էֆեկտի պատճառով դանդաղեին և ընկնեին Արևի վրա, ուստի փոշու ամպի լրացման աղբյուր է պահանջվում։ Աստերոիդների և գիսաստղերի ոչնչացման և դրանց մնացորդների աստիճանական մասնատման գործընթացը, Օորտի ամպից գիսաստղերի փոշու հեռացումը և Արեգակնային պսակի փոշու բաղադրիչը (F- պսակ) համարվում են այդպիսի աղբյուր։

Հետաքրքիր փաստեր 
Բրայան Մեյի թեկնածուական թեզը հիմնվել է կենդանակերպի փոշու ամպի մեջ մասնիկների արագության բաշխման ուսումնասիրության վրա, ով իր հաջող երաժշտական կարիերայի պատճառով գրեթե 30 տարվա դադարից հետո վերադարձավ իր գիտական կարիերային ։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 JD Cassini, հուշ. Ակադ. Գիտ. (Փարիզ) 8, 121 (1730)։
 
 Ն. Բ. Դիվարի ... Կենդանակերպի լույս, Ֆիզիկական գիտությունների առաջընթաց, հ. LXXXIV, ոչ։ 1 (1964 թ. Սեպտեմբեր)
 P. A. Bakulin, E. V. Kononovich, V. I. Moroz . Ընդհանուր աստղագիտության դասընթաց։ Մոսկվա ՝ Նաուկա, 1983։

Արտաքին հղումներ 
 
 Reach, WT (1997): «Կենդանակերպի կառուցվածքային լույսը. IRAS, COBE և ISO դիտարկումներ» ։ Դիֆուզիոն ինֆրակարմիր ճառագայթում և IRTS: ASP գիտաժողովների շարք։ 124, 33-40

Աստղագիտական մարմիններ
Աստղագիտական երևույթներ
Դիտողական աստղագիտություն