Օլիվեր Նասսեն

Օլիվեր Նասսեն (, ), բրիտանացի (շոտլանդացի) կոմպոզիտոր, դիրիժոր, մանկավարժ։

Կենսագրություն 
Օլիվեր Նասսենը ծնվել է Շոտլանդիայի Գլազգո քաղաքում։ Հայրը՝ Ստյուարտ Նասսենը, Լոնդոնի սիմֆոնիկ նվագախմբի գլխավոր կոնտրաբասն էր։ Ինչպես նաև մասնակցել է Բենջամին Բրիթենի մի շարք երաժշտական պրեմիերաների։ Երաժշտություն է հորինել 6 տարեկանից։ 1963-1969 թվականներին սովորել է Ջոն Լամբերտի մոտ, արժանացել է  Բրիթենի դրական արձագանքներին։ 1969 թվականին նա հանդես է եկել որպես դիրիժոր, փոխարինելով հիվանդացած Իշտվան Քերթեսին,որի ժամանակ արժանացել է Դանիել Բարենբոյմի ուշադրությանը, որը հրավիրել է Օ. Նանսենին Նյու Յորքում իր հետ աշխատելու։ Աշխատել է Բոստոնի և Թանգլվուդի ամառային դպրոցներում։ Հաագայի Ռեզիդենց նվագախմբի գլխավոր հրավիրյալ դիրիժոր (1992-1996), Օլդեբուրգի փառատոնի գեղարվեստական ղեկավարներից մեկը (1983-1998), Լոնդոնի Սիմֆոնիետի երաժշտական տնօրենը (1998-2002), ապա նրա դիրիժորը՝ դափնեկիրը։

Կինը երաժշտական պրոդյուսեր Սյու Նասսենն է (մահացել է 2003 թվականին արյան վարակից), նրանց դուստրը՝ Սոնյան, երգչուհի է (մեցցո սոպրանո)։

Ստեղծագործական կյանք 
Նանսենը ստեղծագործել է 6 տարեկանից սկսած։ Որպես կոմպոզիտոր հավաքագրել է Բրիթենի, Բերգի, 20-րդ դարի կեսերի ամերիկյան սիմֆոնիստների նվաճումները։ 1980 թվականների նրա հիմնական գործերն էին նրա երկու մանկական օպերա։ Նասսենը Թանգլվուդի ժամանակակից երաժշտության բաժինը գլխավորել է 1986-1993 թվականներին։ 2005 թվականին Նանսենը եղել է Օջայի երաժշտական փառատոնի երաժշտական ղեկավարը։ Որպես դիրիժոր նրա ձայնագրություններում ներառված են Համեստ Մուսորգսկու, Ռութ Քրոուֆորդ Սիգերի, Էլիոթ Քարթերի, Իգոր Ստրավինսկու, Հանս Վերներ Հենզեի, Տորու Տակեմիցուի, Քոլին Մեթյուզի, Ալեքսանդր Գոհերի, Ռոբին Հոլլոուի և Փուլ Ռադերսի ստեղծագործությունները։

Ստեղծագործություն 
 «Symphony No. 1», Op. 1 (1967—1968), for orchestra
 Processionals, Op. 2 (1968—1978), for chamber ensemble
 Masks, Op. 3 (1969), for solo flute & glass chimes 'ad lib.'
 «Concerto for Orchestra» (1969)
 Symphony in One Movement, Op. 5 (1969-2002), for orchestra — a revised version of the Concerto for Orchestra
 Hums and Songs of Winnie-the-Pooh, Op. 6 (1970—1983), for soprano solo, flute, cor anglais, clarinet, percussion & cello
 Three Little Fantasies, Op. 6a (1970-1983), for wind quintet
 Second Symphony, Op. 7 (1970-1971), for high soprano & chamber orchestra [Winner: Margaret Grant Prize, Tanglewood]
 Choral, Op. 8 (1970-1972), for wind, percussion & double basses
 Rosary Songs, Op. 9 (1972), for soprano solo, clarinet, piano & viola
 Océan de Terre, Op. 10 (1972-1973/1976), for soprano & chamber ensemble
 Music for a Puppet Court (after John Lloyd), Op. 11 (1973/1983), «puzzle pieces» for two chamber orchestras
 Trumpets, Op. 12 (1975), for soprano & three clarinets
 Ophelia Dances, Op. 13 (1975), for flute, cor anglais, clarinet, horn, piano, celesta & string trio (պատվիրվել է Սերգեյ Կուսեվիցկիի 100-ամյակի առթիվ)
 Autumnal, Op. 14 (1976—1977), for violin & piano
 Cantata Op. 15 (1977), for oboe & string trio
 Sonya’s Lullaby Op. 16 (1978—1979), for piano solo
 Scriabin Settings (1978)
 Coursing, Op. 17 (1979), for large chamber ensemble
 Third Symphony, Op. 18 (1973—1979), for orchestra
 Frammenti da Chiara, Op.19a (1975/1986), for two antiphonal 'a cappella' female choirs
 Where the Wild Things Are, Op. 20 (1979—1983), fantasy opera, libretto by Maurice Sendak
 Songs and a Sea Interlude, Op. 20a (1979-1981), for soprano & orchestra
 The Wild Rumpus, Op. 20b (1983), for orchestra
 Higglety Pigglety Pop!, Op. 21 (1984—1985, revised 1999), fantasy opera, libretto by Maurice Sendak
 Fanfares for Tanglewood (1986), for thirteen brass & three groups of percussion
 The Way to Castle Yonder, Op. 21a (1988—1990), for orchestra
 Flourish with Fireworks, Op. 22 (1988 revised 1993), for orchestra (Ռիչարդ Դադ Մաստերի նկարի մոտիվներով)
 Four Late Poems and an Epigram of Rainer Maria Rilke, Op. 23 (1988), soprano solo
 Variations, Op. 24 (1989), for piano solo
 Secret Psalm (1990), for violin solo
 Whitman Settings, Op. 25 (1991), for soprano & piano
 Whitman Settings, Op. 25a (1992), for soprano & orchestra
 Songs without Voices, Op. 26 (1991—1992), for flute, cor anglais, clarinet, horn, piano & string trio
 Elegiac Arabesques (in memory of Andrzej Panufnik), Op. 26a (1991), for cor anglais and clarinet
 Two Organa, Op. 27 (1994), for large chamber ensemble
 Horn Concerto, Op. 28 (1994), for horn solo & orchestra
 «…upon one note» (fantasia after Purcell) (1995), for clarinet, piano & string trio
 Prayer Bell Sketch (in memory of Tōru Takemitsu), Op. 29 (1997), for piano solo
 Eccentric Melody (for Elliott Carter’s 90th birthday) (1998), for cello solo
 Violin Concerto, Op. 30 (2002), for violin solo & orchestra
 Ophelia’s Last Dance, Op. 32 (2004/2009-2010), for piano solo
 Requiem: Songs for Sue, Op. 33 (2005—2006), for soprano & chamber ensemble

Ճանաչում 
Արվեստի և գրականության ամերիկյան ակադեմիայի պատվավոր անդամ (1994)։ Բրիտանական կայսրության շքանշանի հրամանատար։ 
«Արքայական ֆիլհարմոնիկ հասարակության մրցանակ» դիրիժորության համար (2012)։ Մահվանից առաջ, նա որպես դիրիժոր արժանացավ Դիթսոնի մրցանակի (2018)։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ