Բուսո Րենքին

Նոբուհիրո Վացուկիի մանգաների շարքն է։ Այն թողարկվել է 2003 թվականի հունիսից 2005 թվականի ապրիլը։ Միաժամանակ Շուէյշան հրատարակում է տանքոբոնները։
 
Անիմե-ադապտացիան թողարկել է Xebec ստուդիան` ճապոնական հեռուստատեսությամբ թողարկելու համար։ Ճապոնական պրեմիերան տևեց 2006 թվականից մինչև 2007-ը, իսկ 2009 թվականին անիմեն արդեն մեկնարկեց Հյուսիսային Ամերիկայում. այն ցուցադրվում էր Funimation Channel հեռուստաընկերությամբ։ Ստեղծվել են նաև լայթ-նովելներ, դրամա CD-ներ ու PlayStation 2-ի երկու վիդեոխաղ։
 
Մինչև 2007 թվականը Ճապոնիայում արդեն վաճառվել էր մանգայի ավելի քան 3 միլիոն հատոր, իսկ մանգան ստացել է Սեյուն մրցանակը լավագույն գիտաֆանտաստիկ մանգայի համար։ Չնայած դրան` քննադատները բացասական արձագանք են տվել։
 
Վացուկին սկսել է «Բուսո Րենքին»-ը այն հույսով, որ դա իր վերջին շոնեն մանգան կլինի. այդպիսով, նա փորձել է այս գործով արտահայտել այն ամենը, ինչ կարող էր ասել շոնեն ժանրում։ Չնայած Վացուկին մեծ փորձ ուներ կռվի տեսարաններ նկարելու մեջ ու կարծում էր, որ բավական լավ է այդ գործում, որոշակի խնդիրների է հանդիպում։ Ավելին, Վացուկին խոստովանում է, որ «հատկապես տանջվում էր հումորային կտորները ստեղծելիս»։ Թողարկման ժամանակ Վացուկին չորս անգամ հիվանդանում է, ինչի պատճառով ժամանակին չի ավարտում գլուխն ու չի ուղարկում Weekly Shonen Jump` ամսագիր, որտեղ հրատարակվում էր մանգան։
 
Չնայած որ ալքիմիայի մասին էր գրում, Վացուկին՝ գրագողության մեղադրանքներից խուսափելու համար, որոշեց չօգտագործել «փիլիսոփայական քար» տերմինը։

Սյուժե 
 
Պատմությունը սկսվում է ավագ դպրոցի աշակերտ Մուտո Կաձուկիի տարօրինակ երազից, որում վազող աղջկա վրա հսկայական օձ է հարձակվում։ Կաձուկին նետվում է աղջկան պաշտպանելու, բայց օձը նրան արագ վնասազերծում է։ Սովորականի նման սեփական անկողնում արթնանալով ու դպրոց գնալով` տղան որոշում է, որ դա պարզապես երազ էր։
 
Իրականում ամենի ինչ նոր է սկսվում։ Դասերից հետո Կաձուկի ընդհարվում է իր ուսուցչի հետ, ով երազի օձի կերպարանքն է առնում ու հարձակվում տղայի վրա։ Բայց երազի աղջիկը հանկարածակի հայտնվում է, հաղթում օձին ու բացատրում, որ երազն իրականություն էր, ու ի՛նքն է Կաձուկիին փրկել` վերջինիս սրտի փոխարեն Կակուգանե տեղադրելով։ Կակուգանեն ալքիմիայով ստեղծված կատարյալ ձուլվածք է, իսկ օձը` նույն ալքիմիայով ստեղծված հոմունկուլուս։ Աղջիկը` Տոկիկոն, զինվոր֊ալքիմիկ է, ում առաքելությունը հոմունկուլուսներից մարդկանց պաշտպանելն է։  Տոկիկոն Կաձուկիին իր սովորական կյանք վերադառանալու ընտրության հնարավորություն է տալիս։ Սակայն Կաձուկին որոշում է ներգրավվել ալքիմիա աշխարհ ու փրկում է Տոկիկոյին իր հերթական առաջադրանքի ժամանակ։ Տոկիկոն ուզում էր հոմունկուլուսների արտադրության փորձարարական լաբորատորիան ոչնչացնել, բայց շրջափակման մեջ էր ընկել։ Օգտագործելով սրտի փոխարեն տեղադրված Կակուգանեն` Կաձուկին ալքիմիական զենք է ստեղծում ու հաղթում հոմունկուլուսներին։

Հերոսներ

Մուտո Կաձուկի 
 
. Ջինսեյի 2-րդ դասարանի 16-ամյա աշակերտ է։ Մահացել է Տոկիկոյին հոմունկուլուս օձից փրկելու փորձի արդյունքում։ Տոկիկոն, սակայն, փրկել է նրա կյանքը՝ սրտի փոխարեն Կակուգանե տեղադրելով։ Հետագայում կբացահայտվի, որ դա հատուկ ձուլվածք էր, որը Տոկիկոն իր նախորդ առաջադրանքի ժամանակ էր գողացել, և ունակ է ցանկացած վնասվածք բուժելու։ 
 
Կաձուկին համարձակ, անհոգ, դժվար իրավիճակներում իրեն չկորցնող, ոչ միշտ սթափ ու էքսցենտրիկ երիտասարդ է։ Ձգտում է իրեն շրջապատող բոլոր մարդկանց պաշտպանել։
 
Մուտոն սիրահարված է Տոկիկոին, ինչի մասին բացահայտ չի խոսում, բայց ակնարկում է այդ մասին, ինչը ջղայնացնում է Տոկիկոյին։ 

Կաձուկիի զենքը` , Կաձուկիի ներքին էներգիան նյութականացնող ու ամեն ինչ ոչնչացնող ուժի վերածող նիզակ է։ Մանգայի ընթացքում այն մի քիչ փոխվում է` թեթևանալով ու թուլանալով։

Ցումուրա Տոկիկո 
 
 հոմունկուլուսների դեմ պայքարելու համար Ջինսեյ ուղարկված 17-ամյա զինվոր է։ Առաջադրանքներից մեկի ժամանակ, երբ Տոկիկոն օձի դեմ էր կռվում, Կաձուկին խառնվում է կռվին։ Տոկիկոն ստիպված է նախորդ առաջադրանքի ընթացքում «Նյուտոնի Խնձորի» խորհրդավոր դպրոցից ստացած Կակուգանեն օգտագործել Կաձուկիին փրկելու համար։
 
Տոկիկոն իր անցյալից ոչինչ չի հիշում, քանի որ իր դպրոցի վրա հոմունկուլուսների հարձակման օրը կորցրել է հիշողությունը։ Հայտնված զինվորները համարյա ամբողջությամբ ոչնչացրել են դպրոցը։ Այդ դեպքից միայն Տոկիկոն է փրկվել։ Հետագայում նա սովորում է Կազմակերպությունում ու համալրում հոմունկուլուսների դեմ պայքարող զինվորների շարքերը։ 
 
Տոկիկոյի՝ հոմունկուլուսների ու նրանց կապ ունեցող ամեն ինչի նկատպամամբ ատելությունը նրան երբեմն կուրացնում է։
 
Տոկիկոն սիրում է Կաձուկիին վերջինիս հուահատ համարձակության ու բոլորին պաշտպանելու ձգտման համար, բայց չի կարողանում զգացմունքներն արտահայտել ու ամաշում է դրանից։ Այնուամենայնիվ, համարձակությունը բռունցքում հավաքելով, նա առաջի՛նն է ասում Կաձուկիին. «Երբ դու մեռնես, ես էլ կմեռնեմ։ Մենք մի ամբողջություն ենք»։ 
 
Տոկիկոյի տարբերակող հատկանիշը քիթը կտրող սպին է, որը նա հավանաբար ստացել է Կազմակերպություն մտնելուց հետո։

Ծանոթագրություններ 

Մանգաներ