Որսորդի գիշերը

«Որսորդի գիշերը» (), Չարլզ Լոուտոնի 1955 թվականի ֆիլմը՝ նկարահանված Դեյվիս Գրուբի համանուն վեպի հիման վրա։ Վեպն ու կինոնկարը հիմնվել են մի մարդու իրական պատմության վրա, որը 1932 թվականին կախվել էր Քլարքսբուրգում (Արևմտյան Վիրջինիա նահանգ)՝ երկու այրիների և երեք երեխաների սպանության համար։

Սյուժե 
Ջոնին ու նրա քրոջը՝ Պերլին, «բախտ է վիճակվել» տեսնել, որ ոստիկանությունը տանում է իրենց հորը` երկու մարդ կողոպտելու և սպանելու համար։ Հորը դատապարտել են մահվան և կախաղան են հանել, իսկ երեխաները ժառանգել են գողացված փողերը, որոնք հայրը թաքցրել էր և պահանջել, որ նրանք ոչ ոքի չեն պատմի դրանց մասին, անգամ մորը։ Բանտում նա հանդիպել է քարոզիչ Հարի Փաուելին, բայց իրականում՝ կրոնով տարված անգութ մարդասպանի, որի մատներին դաջված էին «սեր» և «ատելություն» բառերը։ Փաուելը որոշում է հասնել փողերին և դրա համար ամուսնացել է մարդասպանի այրու հետ ...

Դերերում 
 Ռոբերտ Միտչեմ - Գարրի Պաուելլ
 Շելլի Ուինտերս - Ուիլլա Խարպեր
 Բիլլի Չեյպին -  Ջոն Խարպեր
 Սալլի Ջեյն Բրյուս - Պերլ Խարպեր
 Լիլիան Գիշ - Ռեյչել Կուպեր
 Ջեյմս Գլիսոն - քեռի Բերդին
 Էվելին Վարդեն - Այսի Սպուն
 Պիտեր Գրեյվս - Բեն Խարպեր
 Դոն Բեդդոու - Ուոլտ Սպուն
 Գլորիա Կաստիլիո - Ռուբի

Ֆիլմի ընկալում

Ժամանակակիցների գնահատականներ 
Ֆիլմը նկարահանվել է գերմանական էքսպրեսիոնիզմի ոճով՝ օգտագործելով դրա բնորոշ շատ առանձնահատկություններ (տարօրինակ ստվերներ, ոճավորված երկխոսություններ, աղավաղված հեռանկար, սյուրռեալիստական ​​դեկորացիա, ոչ ստանդարտ անկյուններ), այդ իսկ պատճառով այն երբեմն անվանում են նուարի ժանր։ Այնուամենայնիվ, ժանրի մասնագետները իրավացիորեն նշել են. «Հաշվի առնելով «Որսորդի գիշերը» ֆիլմի կարծրատիպային մոտեցումը՝ Չարլզ Լոուտոնի միակ ռեժիսորական աշխատանքը, ակամայից կարելի է այն որակել որպես կինո նուար` Էքսպրեսիոնիստական ​​լուսավորություն և հանցավոր գործողություններ։ Բայց այս տարրերը բավարար չեն նուարի համար։ «Որսորդի գիշերը» գոթական հեքիաթ է բարու և չարի պայքարի մասին։ Չկա երկակիություն, ավանդական արժեքների հակադարձում. Լավը հաղթում է չարին, և պատմությունն ավարտվում է »։

Պրեմիերան հաջողություն չի ունեցել ոչ հանդիսատեսի, ոչ քննադատների մոտ։ Այնուամենայնիվ, տարիների ընթացքում ֆիլմը արժանացել է հանդիսատեսի հեղինակությանը, հատկապես Ռոբերտ Միչումի աշխատանքի շնորհիվ։

Հետագա ճանաչում 
 1992 թվականին կինոնկարը ներառվել է Ազգային կինոյի ռեգիստրում։
 «Որսորդի գիշերը» AFI- ի (2001 թվական) տվյալներով մտնում է 100 ամենաարդյունավետ ամերիկյան ֆիլմերի մեջ վերջին 100 տարվա ընթացքում ։
 Հակառակորդ Հարի Փաուելը AFI- ի վարկածով (2003 թվական) ըստ Հերոսների և Չարագործների Թոփ 100-ի մեջ է։
 Ֆիլմը 50 ֆիլմերի ցուցակում է, որոնք պետք է դիտվեն մինչև 14 տարեկան (ըստ Բրիտանական կինոյի ինստիտուտի)։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
  
  
 
 Film review at Channel 4 Film (UK)
 Comprehensive analysis of the film by Tim Dirks at The Greatest Films
 Text and Texture: A comparative analysis of The Night of the Hunter, Cape Fear (1962) and Cape Fear (1991) by Harvey O’Brien, 1995
 Roger Ebert’s 1996 review 
 Article by Margaret Atwood: «Why I Love Night Of The Hunter», in The Guardian (UK), 1999
 Review «Two Amazing Nights with The Night of the Hunter» by Peter Merholz, 2002
 Article in the Guardian by Robert Gitt: «The hidden hunter», about his project of restoring rare outtakes from the film, 2003
 Leonard’s Journal — Behind the scenes with a master Film critic Leonard Maltin on Gitt’s presentation of the extremely rare footage, 2002
 Bellaonline.com article: Charles Laughton Directs A Masterpiece
 Ալեքսեյ Գուսևի դասախոսությունը ֆիլմի մասին «Seance» ամսագրի կայքում

1955 ֆիլմեր
ԱՄՆ-ի ֆիլմերի ազգային գրանցամատյանի ֆիլմեր
Անգլերեն ֆիլմեր
Ամերիկյան ֆիլմեր
Ամերիկյան թրիլեր ֆիլմեր
Նուար ֆիլմեր
United Artists ֆիլմեր
Ամերիկյան դրամա ֆիլմեր
Ֆիլմեր, որոնց գործողությունները տեղի են ունենում 1930-ականներին
Ամերիկյան քրեական ֆիլմեր
Ամերիկյան սև-սպիտակ ֆիլմեր
Ամերիկյան վեպերի էկրանավորումներ
Ամերիկյան քրեական թրիլեր ֆիլմեր