Էջանց

Էջանց, հիշագիր, կուստոդ (՝ պահակ), գրքի էջի տեքստատակի աջ եզրին դրվող բառ կամ վանկ, որը հաջորդ էջի 1-ին բառի (վանկի) կրկնությունն է։ Օգտագործվել է միջնադարում ձեռագիր և հնատիպ գրքերում թերթերի հերթականությունը պահելու համար։ XV-XVI դարերում փոխարինվել է էջահամարով։

Օգտագործվում էին հին գրքերում, որպեսզի կազմարարին օգներ ճիշտ հերթականությամբ դասավորել էջերն ու նոթատետրերը

Պատմություն 
Էջանցներն առաջին անգամ հայտնվում են միջնադարյան ձեռագրերում։ Դրանք օգտագործվել են նաև 15-րդ դարավերջի տպագիր գրքերում։ Առավել հաճախ հանդիպում է 16-րդ դարի գրքերում։ 18-րդ դարի վերջում տպագրական տեխնոլոգիաների փոփոխությունների պատճառով էջանցները անցնում են գրքի էջերից։

էջանցի մեկ այլ գործառույթի մասին գրել է Թեոդոր Լոու Դե Վինը () «Ճիշտ կազմություն» (, 1901 թվական)․ տեղեկատուում։

 

Ժամանակակից տեղեկատուներում և բառարաններում էջախորագրերն ու էջանցները նման են, և, հավանաբար, ծագում են դրանից, բայց նրանք այլ դեր են խաղում. հեշտացնում են գրքում բառ գտնելը։

Մեր ժամանակներում էջանցներն օգտագործվում են եկեղեցա-սլավոնական տեքստերում, հատկապես պաշտամունքի ժամանակ բարձրաձայն կարդացվող տեքստերում։ Նրանց ներկայությունն օգնում է չընդհատվել էջը շրջելիս։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 De Hamel, Christopher. Scribes and Illuminators. Toronto: University of Toronto Press, 1992. 41.
 
 Gaskell, Philip. A New Introduction to Bibliography. Oxford: Clarendon Press, 1972. 52-53.
 McKerrow, Ronald B. An Introduction to Bibliography for Literary Students. Oxford: Clarendon Press, 1964. 82.
 Roberts, Matt T., and Don Etherington, Bookbinding and the Conservation of books: A Dictionary of Descriptive Terminology

Տիպոգրաֆիկա
Գրքերի պատմություն
Գրքերի ձևավորում