Խրիսի (կղզի)

Խրիսի ( «ոսկե»), հայտնի նաև որպես Գայդուրոնիսի ( «Ավանակի կղզի») անմարդաբնակ կղզի, Իերապետրա քաղաքից 20 կմ հարավ։ Կղզու ձգվածությունը 5 կմ է, իսկ լայնությունը՝ 1 կմ։ Միջին բարձրությունը ծովի մակարդակից 10 մ է։ Կղզու ամենաբարձր կետի բարձրությունը ծովի մակարդակից 31 մ է։ Խրիսիից 700 մետր հեռավորության վրա գտնվում է Միկրոնիսի () կղզյակը։

Նկարագրություն 
Խրիսի կղզին հայտնի է իր ավազոտ լողափներով, ավազաբլուրներով, լիբանանյան մայրիների և գիհիների անտառներով։ Կղզու արևմուտքում մնացել են Մինոսյան դարաշրջանի հին փլատակներ և 13-րդ դարում կառուցված Սբ. Նիկոլայի մատուռի փլատակները։ Կղզին բնակեցված է եղել Բյուզանդական կայսրության ժամանակներում։ Հարստության հիմնական աղբյուրը եղել է ձկնորսությունը և աղի արդյունահանումը։ Բյուզանդական կայսրության կործանումից հետո կղզին լքվեց և սկսեց երբեմն օգտագործվել որպես ապաստարան։

Շրջակա միջավայրի պաշտպանություն 
Խրիսի կղզին պաշտպանվում է ինչպես արգելոց։ Այն մտնում է «Նատուրա 2000» ցանցի մեջ։ Այնտեղ է աճում բնական ճանապարհով զարգացած ամենամեծ լիբանանական մայրին։ Կղզում բացակայում է քաղցրահամ ջուրը։ Ծառերի մեծամասնության միջին տարիքը 200 տարի է, իսկ միջին բարձրությունը հասնում է 7 մետրի. նրանցից մի քանիսը մինչև 300 տարի, իսկ բարձրությունը՝ 10 մետր։ Հեկտարում կա 28 ծառ։

Խրիսիի լողափներ 
Խրիսին իր անվանումը ստացել է ոսկե ավազից, որը ծածկում է ամբողջ կղզին և առաջանում է ծովային բնակիչների բեկորներից։ Ոսկե կամ Բելեգրինայի լողափը կղզու ամենահայտնի լողափն է, որն իրենից ներկայացնում է տեղանքներում վարդագույն փշրանքներ առաջացնող, հազարավոր փշրված խեցիներով ձգվող մանր ավազի շերտ։

Ծանոթագրություն

Արտաքին հղումներ 

 Карта острова Хриси

Անմարդաբնակ կղզիներ
Հունաստանի կղզիներ
Միջերկրական ծովի կղզիներ