Լուի Արման

Լուի Արման (ֆրանսերեն՝ Louis Armand, ),  ֆրանսիացի ինժեներ, հասարակական լայն հնչողություն ստացած մի շարք նախաձեռնություն-ձեռնարկումների կազմակերպիչ և ղեկավար, Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1963 թ.)

Կենսագրություն 
Լուի Արմանը սովորել է Անսիում, ապա՝ Լիոնի Liceum du Parc-ում։ Բարձրագույն մասնագիտական կրթությունն ստացել է École Polytechnique-ում (ֆրանսիական պոլիտեխնիկական բուհ է, որ գտնվում է Փարիզի մերձակայքում՝ Պալեսոյում). եղել է լավագույն ուսանողներից մեկը։

1926 թվականին ներգրավվել է հանքերի կառավարման աշխատանքներում, դարձել  MINES ParisTech-ի (École Nationale Supérieure des Mines de Paris-ի) անդամ։
1958 թվականին ընտրվել է Ատոմային էներգիայի եվրոպական հանձնաժողովի՝ Եվրոատոմի առաջին նախագահ։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին եղել է գերմանական ֆաշիստների դեմ Ֆրանսիայում ծավալված Դիմադրության շարժման ուղղություններից մեկի՝ Résistance-Fer-ի հրամանատարը։ 1944 թվականի հունիսի 25-ին գեստապոն կալանավորել է նրան, բայց ֆաշիստները չեն հասցրել հաշվեհարդար տեսնել. գերմանական զավթիչներից Փարիզի ազատագրման ժամանակ նա էլ ազատվել է բանտից։ Լուի Արմանը պարգևատրվել է Ազատության խաչ շքանշանով, արժանացել Ֆրանսիայի Հանրապետության կառավարական մի շարք այլ պարգևների։ 1963 թվականին ընտրվել է Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ։

Վախճանվել է 66 տարեկան հասակում, Վիլ սյուր Մերում։

Պարգևներ 
 Ազատության խաչ շքանշան
 Սահարական վաստակի համար 1-ին աստիճանի շքանշան

Աշխատություններ 
 1961։ Plaidoyer pour l’avenir
 1965։ De la Savoie au Val d’Aoste par le tunnel du Mont-Blanc
 1968։ Simples propos
 1968։ Le pari européen
 1969։ Propos ferroviaires
 1970։ De la cybernétique à l’intéressement
 1970։ L’Entreprise de demain
 1974։ Message pour ma patrie professionnelle

Ծանոթագրություններ 

Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ
Ֆրանսիացի ճարտարագետներ