Կլոր սեղանի ասպետներ

Կլոր սեղանի ասպետներ, կամ Արթուր արքայի ասպետներ, արքա Արթուրի մասին պատմող բրիտանական էպոսի, իսկ հետագայում՝ ասպետական վեպերի և ֆենթեզիների հերոսներ։ Ըստ որոշ լեգենդների՝ ասպետների թիվը հասել է 150-ի։ Ասպետներից մի քանիսը, հնարավոր է՝ ունեցել են պատմական նախատիպեր։ Շատ ստեղծագործություններում ասպետները զբաղվում են Գրաալի որոնումներով։

Լեգենդի աղբյուրներ 
Եթե Արթուր արքան բուն կելտական (բրիտական) հերոս է, ապա նրա ասպետների մասին գրել են ամենատարբեր ազգությունների կուրտուական վեպերի հեղինակները՝ ուելսական, գերմանական, անգլիական, ֆրանսիական։ Դրանցից ամենանշանավորներն են Կրետյեն դե Տրուան (12-րդ դար), Վոլֆրամ ֆոն Էշենբախը (12-րդ դար), Վուլգաթյան ցիկլի (13-րդ դար) անանուն հեղինակները և «Մաբինոգիոն» ժողովածուն։ Նրանց մեծ մասն օգտագործել է Արթուրի թագավորությունը որպես մի վայր, որտեղ կատարվել են նոր հերոսների՝ Գավեյնի, Լանսելոտի, Գալախադի, Պերսիվալի սխրանքները, իսկ Արթուրն ինքը մղվել է երկրորդ պլան։ Սըր Թոմաս Մալորին վերջնականապես միավորել է այս իրարից անկախ հերոսներին մեկ եղբայրության մեջ՝ իր մոնումենտալ հավաքածուի՝ «Արթուրի մահը» մեջ։

Ասպետների ցանկ 

Այն պատճառով, որ կլոր սեղանի ասպետները տարբեր ստեղծագործությունների հերոսներ են, որոնք հաճախ փոխվում են վերապատմությամբ և վերաշարադրմամբ, հնարավոր չէ նրանց հաստատել։ Նույնիսկ ասպետների թիվը տարբեր հեղինակների մոտ տարբեր է, երբեմն էլ ֆանտաստիկ. 13-րդ դարի ֆրանսիական տեքստերում հիշատակվում է 150, 240 և 366, իսկ Լայամոնի «Բրուտ» պոեմում նշված են 1600 ասպետներ։

Ավելի ուշ արդեն ընդունված էր ընդգծել ընտրությունը և սահմանափակել ասպետների քանակը. Ջոն Դրայդենը նկարագրել է 12 ասպետների, Վալտեր Սքոթը՝ 16 ասպետների։ Միջնադարյան գրականության մեջ նշված չէ որևէ միասնական և հետևողական կանոններ կամ սկզբունքներ, որով ձևավորվել է կլոր սեղանի ակումբի անդամակցությունը։ Խոսվում է միայն այն մասին, որ կլոր սեղանի շուրջ նստած են եղել լավագույն կամ ամենակարևոր ասպետները։

Շատ գրքերում հայտնվող մշտական հերոսների շարքում կարելի է անվանել հետևյալ ասպետնեին՝
 Գավեյն՝ Արթուրի զարմիկը, նրա «աջ ձեռքը», շատ վեպերի հերոս։
 Լանսելոտ՝ անպարտելի ասպետ, ով բազմաթիվ սխրանքներ է գործել, սակայն արդյունքում սիրահարվել է Արթուրի կնոջը՝ Գվինևրային, ինչը հանդիսացել է թագավորության անկման պատճառ։
 Գալահադ՝ Լանսելոտի որդին, սուրբ ասպետ, դաստիարակվել է վարդապետների կողմից։ Սուրբ Գրաալի որոնող։
 Պերսիվալ (Պերեդուր)՝ նույնպես Սուրբ Գրաալի որոնող։
 Լամորակ՝ Պերսիվալի եղբայրը։
 Բորս՝ Պերսիվալի զինակիցը, Սուրբ Գրաալի որոնող։
 Քեյ՝ Արթուրի կրտսեր եղբայրը և նրա սենեշալը։ Լեգենդներում սովորաբար կոմիկական կերպար է, պարծենկոտ և վախկոտ։
 Մորդրեդ՝ Արթուրի որդին կամ զարմիկը, դավաճանել է թագավորին և փորձել գրավել իշխանությունը։
 Գարեթ Բելոռուչկա (Բոմեյն)՝ Գավեյնի կրտսեր եղբայրը, որը նախքան ասպետ դառնալը, համեստությունից ելնելով աշխատել է որպես սպասավոր։
 Ուիրեն՝ Արթուրի աներորդին։
 Իվեյն (Ուվեյն, Օուեն)՝ չար կախարդուհի Ֆեի Մորգանայի որդին, ով հակառակ մորը, դարձել է ազնիվ ասպետ, ՈՒրիենսի որսին։
 Բեդիվեր՝ Կամլանի ճակատամարտից հետո վերջին կենդանի ասպետը։
 Գահերիս՝ Գավեյնի մեկ այլ կրտսեր եղբայրը և նրա զինակիրը։
 Ագրավեյն՝ Գավեյնի, Գահերիսի և Գարեթի եղբայրը։ Մորդրեդի հետ դավադրության ժամանակ բացահայտել է Լանսելոտի և Գվինևրայի կապը։

Բացի այդ, Արթուրյան ցիկլին է հարում «Տրիստանի և Իզոլդի մասին վեպը»։ Չնայած Տրիստանը, ըստ հիմնական սյուժեի, ծառայում է թագավոր Մարկին, այլ ոչ թե Արթուրին, այս վեպում, ի տարբերություն նրա բանաստեղծական տարբերակների, առկա են Գրաալի որոնումների դրդապատճառները։

Այստեղ է նաև ասպետ Հերայնթը (Ջերենտ), Բրիտանիայի մարզերից մեկի թագավորը։ Նա սիրահարվել է գեղեցիկ Էնիդին, իսկ հարսանիքից հետո սկսել է նստել իր ամրոցում։ Որոշ մարդիկ, տեսնելով դա, սկսել են զբաղվել ավազակությամբ և ծաղրել են Հերայնթին։ Տեղեկանալով այս մասին՝ Հերայնթը ամաչել է, նա հագել է հին ժանգոտ զրահատեխնիկա, և միայնակ գնացել՝ իր հետ տանելով միայն իր կնոջը, որպեսզի պատժի իր երկրում գտնվող ավազակներին՝ չբացահայտելով, թե ով է նա։

Կլոր սեղան 

Կլոր սեղանի մասին առաջին անգամ պատմել է անգլո-նորմանդացի Վաս պոետը շուրջ 1150 թվականին Արթուր արքայի մասին իր պատմություններում։ Այդ պահին Եվրոպայում ծաղկում էր տեղակայնությունը. կալվածքների ձևավորման ընթացքում մշակված կանոններն ու նորմերը, որոնք որոշում էին ընտանիքի (առաջին հերթին, ազնվական) և նրա անհատական անդամների աստիճանը, նրանց հարաբերությունները այլ ընտանիքների հետ, երբ նրանք նշանակվում էին զինվորական ծառայության, վարչական պաշտոնների և մասնակցում էին պաշտոնատար անձանց տոնակատարություններին։ Այս համակարգում ազնվության պաշտոնական արտահայտումը իրավասու էր հնարավորինս մոտ լինել (նստել) ինքնիշխանին, այստեղից էլ գալիս է այս երևույթի ռուսական անվանումը (լոկալիզմ)։ Ֆեոդալների շրջանում տեղի էին ունենում հաճախակի վեճեր տեղի վերաբերյալ, ինչը հանգեցնում էր լուրջ ընդհարումների՝ նույնիսկ զինված։ Ըստ լեգենդի Արթուր արքան ներկայացրել է կլոր սեղանը, որպեսզի խնջույքների մասնակիցները միմյանց հետ չվիճեն լավագույն տեղի համար և իրենց իրավահավասար զգան։ Ավելի ուշ, Արթուր արքայի մասին պատմությունները սկսեցին տարածվել բանահյուսության և եվրոպական գրականության (անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն) մեջ, որտեղ կլոր սեղանը դարձավ հիմնական հատկանիշներից մեկը։

Վինչեսթերում մինչ օրս կազմակերպվում է 24 մասնակիցներից բաղկացած կլոր սեղան, որը հավակնում է իրավահաջորդությանը հարյուրավոր տարիների ընթացքում։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 

 Timeless Myths — Knights of the Round Table
 
 
 B. Schmolke-Hasselmann: The Round Table: Ideal, Fiction, Reality. In: Arthurian Literature, II, 1982, S. 411—475.
 C. Scott Littleton: From Scythia to Camelot: A Radical Reassessment of the Legends of King Arthur, the Knights of the Round Table, and the Holy Grail. ISBN 0-8153-3566-0 (Außenseiter-Theorie)