Քեյթ Պերուջինի

Քեթրին Էլիզաբեթ Մաքրեդի Պերուջինի, () Վիկտորյական դարաշրջանի նկարչուհի, Քեթրին և Չարլզ Դիքենսների դուստրը։

Կենսագրություն 
Իսկական անունը Քեթրին Դիքենս է, մականունը՝ Քեյթ կամ Քեյթի, նա Չարլզ Դիքենսի կրտսեր դուստրն էր, և ըստ քույրերի՝ ամենասիրելին։ Դիքենսը նրան անվանել է իր ընկերոջ՝ դերասան  Ուիլյամ Մաքրեդիի պատվին։ Իր տաքարյունության համար նա ստացել էր «Lucifer Box» մականունը։

Նա փոքր տարիքում շատ է ճամփորդել ընտանիքի հետ և խաղացել է հոր մշակած սիրողական թատերական բեմադրություններում, ներառյալ 1857 թվականին Ուիլկի Քոլինզի «The Frozen Deep»-ում՝ Վիկտորյա թագուհու առջև։ 1858 թվականին ծնողները բաժանվեցին, և երեխաները մնացին իրենց հոր հետ։ Բաժանման պատճառը մնում է անհայտ, թեև, ըստ բամբասանքների, պատճառը  Դիքենսի և իրենից շատ փոքր դերասանուհի Էլեն Թերնանի և/կամ  Ջորջինա Հոգարթի սիրային հարաբերություններն էր։

Նրա առաջին ամուսինը եղել է արվեստագետ և գրող Չարլզ Օլսթըն Քոլինզը՝ Ուիլկի Քոլինզի կրտսեր եղբայրը։ Նրանք  ամուսնացել են 1860 թվականի հուլիսի 17-ին։ Քոլինզի հետ ամուսնության ժամանակ Պերուջինին սիրային կապ է ունեցել Վալենտին Պրինսեպի հետ։ 1873 թվականին՝ ամուսնու մահվանից հետո, Քեյթն ամուսնացել է արվեստագետ Չարլզ Էդվարդ Պերուջինիի հետ։ 1873 թվականին զույգն ամուսնացել է գաղտնի, իսկ 1874 թվականին տեղի է ունեցել պաշտոնական արարողությունը։ Նրանք ունեցել են մեկ որդի՝ Լեոնարդ Ռալֆ Դիքենս Պերուջինին։ Նա մահացել է 1876 թվականի հուլիսի 24-ին՝ յոթ ամսականում։ Պերուջինիները ակտիվ էին գեղարվեստական հասարակության մեջ և պահպանում էին ընկերական կապերը Ջեյմս Մեթյու Բարրիի և Ջորջ Բեռնարդ Շոուի, ինչպես նաև դարարջանի այլ հայտնի մարդկանց հետ։ Ինչպես իր առաջին ամուսինը, նա էլ նկարչության հետ մեկտեղ զբաղվել է գրական գործունեությամբ։

Քեյթը կենսագիր Գլադիս Սթորիի «Դիքենս և դուստր» գրքի հիմնական տեղեկատվական աբյուրն էր։ Գրքում հաստատվում է Դիքենսի և Էլեն Թերնանի սիրային կապը։ Չարլզ Դիքենսի աջակիցները գիրքը համարել են անվստահելի, հատկապես Էլեն Թերնանի և երեխայի ծննդի մասին հատվածները։ Սակայն  Ջորջ Բեռնարդ Շոուն գրել է «The Times Literary Supplement»-ը, որտեղ ասում էր, որ Քեյթը գրքում գրվածի մասին իրեն պատմել է քառասուն տարի առաջ։

Չարլզ Պերուջինին մահացել է 1918 թվականին և թաղվել՝ որդու կողքին։ Քեյթն ապրել է ևս տասը տարի և մահացել՝ 89 տարեկանում։ Մահվան պատճառներից մեկն էլ, ինչպես նշված էր վկայականում, եղել է գերհոգնածությունը։

Կարիերա 
12 տարեկանում Քեյթ Դիքենսն սկսել է սովորել արվեստ Բեդֆորդ քոլեջում՝ Բրիտանիայի՝ կանանց համար նախատեսված առաջին բարձրագույն ուսունական հաստատությունում։ Նա դարձավ հաջողակ դիմանկարչուհի և ժանրային գեղանկարչուհի, երբեմն համագործակցելով իր ամուսնու՝ Չարլզ Պերուջինիի հետ։ Քեյթը ձգտում էր տարբերվել հորից՝ չցանկանալով ճանաչվել միայն նրա փառքի շնորհիվ։

1880 թվականին Ջոն Էվերեթ Միլլեն պատկերել է նրան իր «ամենազարմանալի դիմանկարներից» մեկում։ 1881 թվականին այն ցուցադրվել է Գրոսվենոր պատկերասրահում՝ ամառային ցուցահանդեսում։ Նկարում Պերուջինին մեջքով է կանգնած նկարչին, սակայն ուրվագծվում են նրան բնորոշ հատկությունները։ Պերուջինիի՝ Գրոսվենոր պատկերասրահում ցուցադրված դիմանկարը եղել է ամուսնական նվեր Միլլեի կողմից։ Դա Միլլեի հետագա դիմանկարչական ոճի օրինակ էր․ ավելի ազատ, շքեղ և էսքիզային, քան պրեռաֆայելիտների նատուրալիզմը։ Գրոսվենորում ցուցադրության ժամանակ «Պերուջինին իրեն ներկայացնում է բարեկիրթ, զարգացած և արտիստական ընտանիքի անդամ»։ Նախկինում նա եղել էր Միլլեի «The Black Brunswicker» (1860) նկարի բնորդուհին .

1877 թվականին նա սկսել է ցուցադրել իր աշխատանքները Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում։ Նա նաև պարբերաբար ցուցադրել է իր աշխատանքները «Ջրանկարիչների միությունում» և «Կին արվեստագետների միությունում»։ 1880 և 1882 թվականներին Պերուջինին երեք աշխատանք է ուղարկել Գրոսվենոր պատկերասրահ։ Մեկը՝ վերնագրված «Civettina» (1880), իտալական ժանրային գեղանկար է, որը պատկերում է  մեջքով կանգնած աղջկա ուրվագիծ, ինչպես Միլլեի նկարածը։ Պերուջինին 1893 թվականին ցուցադրել է իր գործերը Չիկագոյի գիտության և արդյունաբերության թանգարանում և Կնոջ շենքում։

Պերուջինին հատկապես հայտնի է իր մանկական դիմանկարների շնորհիվ, դրանցից են՝ «Փոքրիկ տիկինը» (1879), «Ճագարներին կերակրողը» (1884), «Դորոթի դը Միշել»-ը (1892) և «Ծաղկավաճառը»։

Գրականություն 

 Gladys Storey, (1939) Dickens and Daughter, Frederick Muller, reprinted New York, Haskell House, 1971 – memoir by a close friend
 Lucinda Hawkins, (2006) Katey: The Life and Loves of Dickens's Artist Daughter, Doubleday, London, England.
 Lucinda Hawkins, (2013) Charles Dickens' Favorite Daughter: The Life, Loves, and Art of Katey Dickens Perugini, Globe Pequot Press, USA 
 Lucinda Hawkins, (2018)  Dickens's Artistic Daughter Katey: Her Life, Loves & Impact, Pen & Sword History, London

Աշխատանքներ

Տես նաև 

 Դիքենսների ընտանիքը

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ