Լյուդմիլա Ռոնչևսկայա

Լյուդմիլա Ալեքսեևնա Ռոնչևսկայա (, ), ռուս խորհրդային նկարիչ, գեղանկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամ (մինչև 1992 թվականը՝ ՌՍՖՍՀ Նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն)։

Կենսագրություն   
Ռոնչևսկայա Լյուդմիլա Ալեքսեևնան ծնվել է 1907 թվականի ապրիլի 5-ին, Վլադիվոստոկում։ Նրա հայրը՝ Ալեքսեյ Դանիլովիչ Ռոնչևսկին (1856–1914), ռազմական հոսպիտալի գլխավոր վիրաբույժ էր, Ամուրի մարզի ուսումնասիրության ընկերության նախագահ, իսկ մայրը՝ Ռոնչևսկայա  (ծննդյամբ` Սոկոլովսկայա) Լյուդմիլա Ալեքսանդրովնան (1871-1949), եղել է վոկալի ուսուցիչ։ 1923 թվականին ավարտել է միջնակարգ դպրոցը և ընդունվել Ի. Ե. Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ինստիտուտ։ Սովորել է Ս. Վ. Պրիսյոլկովի և Կուզմա Պետրով-Վոդկինի մոտ։ 1928 թվականին ավարտել է ինստիտուտը Կուզմա Պետրով-Վոդկինի արհեստանոցում, և նրան շնորհվել է մոնումենտալ գեղանկարչության նկարչի կոչում։ Դիպլոմային աշխատանքը եղել է Լենինգրադի միջազգային ցուցահանդեսի գեղարվեստական տաղավարի կենտրոնական դահլիճի  նկարազարդումը։

Ինստիտուտն ավարտելուց հետո աշխատել է ձևավորման պատվերների կատարման վրա, մասնակցել է Արվեստի ակադեմիայի ցուցահանդեսներին։ 1932-1934 թվականներին ԼԳՔՃԻ-ի բանֆակում դասավանդել է գեղանկարչություն և նկարչություն։ 1935 թվականին սովորել է ԼԳՔՃԻ-ին կից որակավորման բարձրացման դասընթացներում Ալեքսանդր Սավինովի և Սեմյոն Աբուգովի մոտ։ 1936 թվականին ճանապարհորդել է Տաջիկստան, որի արդյունքում նկարել է մի շարք էտյուդներ։ 1937-1940 թվականներին աշխատել է Հեղափոխության թանգարանի պատվերով, որի համար կատարել է պատմական և հեղափոխական թեմաներով մի քանի նկարներ. «Ս. Մ. Կիրովն Աստրախանում» (1937), «Բաթումիի ցույցը» (1938), «Առաջին ակոսը» (1939)։ 1940 թվականին ընդունվել է Խորհրդային նկարիչների Լենինգրադի միության անդամ։ Պատերազմի սկսվելուց հետո մնացել է Լենինգրադում, ավարտել բուժքույրական դասընթացները և աշխատել հիվանդանոցում։ 1942-1944 թվականներին գտնվել է Լենինգրադի ռազմաճակատի քաղաքական բաժնի տրամադրության տակ և զորամասերում զբաղվել ղեկավար աշխատանքների կազմակերպմամբ։ Պարգևատրվել է «Լենինգրադի պաշտպանության համար» և «Հայրենական մեծ պատերազմում անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալներով։

1944 թվականից մասնակցել է ցուցահանդեսներին՝ աշխատանքները ներկայացնելով Լենինգրադի կերպարվեստի առաջատար վարպետների աշխատանքների հետ միասին։ Հետպատերազմյան տարիներին զբաղվել է հիմնականում բնանկարային գեղանկարչությամբ, աշխատել ՌՍՖՍՀ արվեստի ֆոնդի հետ պայմանագրային հիմունքներով։ 1950-1970 թվականներին ճանապարհորդել է Հայաստանում, եղել է Պերեսլավ-Զալեսկում, բազմիցս աշխատել է Ստարայա Լադոգայի և Գորյաչի Կլյուչի նկարիչների ստեղծագործական  տներում։ Այցելել է Նորվեգիա և Շվեյցարիա։ Ռոնչևսկայայի ստեղծած գործերից են «Լենինգրադը շրջափակման մեջ», «1942 թվականի ամառ», «Էրմիտաժի էվակուացիան» (1942), «Էրմիտաժի մուտքը» (1957), «Ծառուղիներ Գառնիում», «Արարատը մշուշում» (1958), «Ձմեռող նավերը» (1959), «Գառնի լեռները», «Ծաղկող նախապարտեզ» (1960), «Պեղումներ լեռներում», «Խորհտնտեսության փողոց» (1961), «Չեռնավինո  գյուղ» (1962), «Վոլգո-Բալթը լուսաբացին» (1966), «Նորվեգիա։ Երեկոյան Բերգեն», «Նորվեգիա. Լեռնային լճակ» (1968), «Սան Գոտարդի լեռնանցք» (1970), «Բարդիներ» (1971), «Ծուխ լեռներում» (1973), «Գծանավը Լեռնային  ինստիտուտի մոտ. 1943» (1975), «Կապույտ բնակավայր» (1979), «Կուբացի կանայք» (1980) և այլ նկարներ։ Ռոնչևսկայա Լյուդմիլա Ալեքսեևնան մահացել է 1995 թվականի հունվարի 9-ին, Սանկտ Պետերբուրգում՝ կյանքի ութսունութերորդ տարում։ Աշխատանքները գտնվում են Ռուսաստանի և արտերկրի թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում։

Ծանոթագրություններ 

Խորհրդային նկարչուհիներ
Ռեպինի անվան ինստիտուտի շրջանավարտներ
ԽՍՀՄ նկարիչների միության անդամներ
Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության անդամներ
«Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ կատարած անձնվեր աշխատանքի համար» մեդալակիրներ