Սանչո IV (Նավարրայի թագավոր)

Սանչո IV Գարսես Պենյակենսկիյ ( ), Նավարրայի թագավորը 1054 թվականից։ 

Գարսիա III թագավորի և Էստեֆանի դե Ֆուայի որդին։

Կենսագրություն 

Սանչոն Գարսի III-ի Ատապուերկի մոտ ճակատամարտի ժամանակ եղել է ռազմական ճամբարում։ Նա այդ ժամանակ 14 տարեկան էր։ Նրա մայրը թագավորության ժամանակավոր կառավարիչն էր, իսկ նրա մահից հետո 1058 թվականին Սանչոն սկսել է կառավարել այն ինքնուրույն։ Կառավարության սկզբում Սանչոն իր հորեղբոր՝ Ռամիրո Առագոնսկիի հետ դաշինք է կնքել ընդդեմ սարագոսցիների ղեկավարի՝ ալ-Մուկտադիրայի՝ հաղթելով և պաշարելով նրան ըստ արժանավույն։ 1067 թվականին Սանչո II Կաստիլսկին հարձակվել է Նավարրայի վրա՝ հուսալով, հետ վերադարձնել այն հողերը, որոնք հայրն էր կորցրել։ Սանչո Նավարսկին օգնություն է խնդրել իր ազգական եղբորից՝ Սանչո I Արագոնյանից, այդ իսկ պատճառով էլ այդ ընդհանրումը պատմության մեջ է մտել «Երեք Սանչոների կռիվը» անվանումով։ Որում հաղթանակ տարավ Սանչո Կաստաիլյան՝ իր ռազմական առաջնորդ Սիդ Կամպեադորի ռազմական առաջնորդության տաղանդի շնորհիվ։ Պատերազմի արդյունքում Նավարրան կորցրել է Բուրեբումը, Ալտա-Ռիոհուն և Ալավան։

1076 թվականին Ռամոն Գարսեսը դավադրություն է կազմակերպել ընդդեմ եղբորը, արդյունքում Սանչոն մահացել է Պենյալենում։ Սանչոյի մահից հետո արքայատոհմական ճգնաճամ էր։ Նավարրացիները թագավոր ընտրեցին Սանչո Արագոնին, իսկ Լեոնում և Կաստիլիայում որպես թագավոր ճանաչեցին աքսորված Գարսիա Սանչեսին։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ