Սմայլի (ալիգատոր)

Սմայլի (, ), միսիսիպյան ալիգատորի հայտնի առանձնյակ, որն ապրել է Շվեդիայի Գյոթեբորգ քաղաքի Ծովային թանգարանում։

Պատմություն 
Սմայլին ծնվել է Միսիսիպի գետի ջրերում 1922 թվականին։ 1923 թվականին մեկ տարեկանում նրան բերել են Գյոթեբորգ, երբ քաղաքը նշում էր իր 300-ամյակը։ Սմայլին սատկել է 1987 թվականի փետրվարի 10-ին՝ երկուշաբթի օրը, դրանից երկու շաբաթ առաջ հիվանդանալուց հետո։ Սատկելու պահին Սմայլին 65 տարեկան էր․ նա ընդգրկվել էր Գինեսի ռեկորդների գրքում՝ որպես անազատության մեջ ապրող ամենատարեց ալիգատորը։

Սմայլիի հիվանդության և սատկելու պատճառը գերսառումն էր. քաղաքում ծախսերի կրճատման արշավ էր իրականացվում, և էներգիա խնայելու նպատակով Ծովային թանգարանի ակվարիումի ջերմաստիճանը 27 աստիճանից իջեցվեց մինչև 22։

Թանգարանի տնօրեն Յորան Սանդստրյոմը նշել է, որ Սմայլին (՝ ժպիտ), որն անունն ստացել է մռութի յուրահատուկ արտահայտության համար, այնպիսի հանգիստ կյանք է վարել, որ այցելուները հաճախ համարել են, որ 75 կգ կշռող և 2,65 մետր երկարությամբ այս սողունը սատկած է։ Այդ չափերը հյուսիսամերիկյան ալիգատորների համար համարվում են փոքր (արուները կարող են լինել Սմայլիից երկու անգամ երկար և ավելի քան 5 անգամ ծանր)։ Այն փաստը, որ Սմայլին էգ էր, պարզվել է միայն նրա հերձումից հետո։

Սմայլիի սատկելուց երեք տարի անց՝ 1990 թվականին, խրտվիլակագործ Էռլինգ Հաակի պատրաստած նրա կաղապարվածքը սկսել է ցուցադրվել Գյոթեբորգի Բնական պատմության թանգարանում։ Կաղապարվածքը պատրաստված է գիպսից, որը ներկված է յուղաներկով։ Արհեստական աչքերը համալրված են Hendén Optik AB ընկերության մշակած կրկնակի ոսպնյակներով։ Սմայլիի մնացորդները պահվում են թանգարանի գիտական հավաքածուում՝ 17246 համարով։

Հիշատակ 
Ինչպես Գյոթեբորգի շատ այլ հայտնիներ, Սմայլին ևս ունի իր անունով տրամվայ՝ M29 859։

Ծանոթագրություններ 

Գինեսի գրքի ռեկորդակիրներ
Կոկորդիլոսներ