Պարոն Շնորհակալություն

Պարոն Շնորհակալություն (, ), ռեժիսոր Հիրոշի Շիմիզուի ֆիլմն է՝ թողարկված 1936 թվականին։ Այս ճանապարհային ֆիլմը նկարահանվել է Գրականության Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Յասունարի Կավաբատայի պատմության հիման վրա։

Սյուժե 

Ավտոբուսի վարորդը «Պարոն Շնորհակալություն» մականունը ստացել էր այն բանի պատճառով, որ նա շնորհակալություն էր հայտնում նրանց ում հանդիպում էր իր ճանապարհին, նրանց՝ ովքեր ճանապարհ էին տալիս և թողնում էին նրան շրջանցել, նա ինքնին քաղաքավարությունն էր։ Այն ավտոբուսը, որ ինքն էր վարում, անցնում էր Ամագիի Իզու թերակղզու լեռնային ճանապարհներով մինչև Տոկիո։ Ավտոբուսի տնակում հավաքվել էին ամենատարբեր ուղևորների բազմությունը։ Այնտեղ կար ամաչկոտ և տխուր մի ասնյոթամյա աղջիկ, ով մոր շնորհիվ հաջողությամբ վաճառվել էր հանրային տանը, կար մի քահանա, որը գնում էր հուղարկավորության, կար մի տղա, որ մահացող տատի կարիքն ուներ, կար նաև բեղավոր բիզնեսմեն, որ դժգոհ էր ամեն ինչից... Մի երիտասարդ ուղևոր, որ ամենուր ճանապարհորդում էր («ես այնքան երկար եմ թափառել աշխարհով մեկ, որ չեմ հիշում, թե որտեղից եմ եկել»)տարբեր ուղևորներին խմիչք էր տալիս և խնդրում՝ որ երգեն... Ռոմանտիկան, կյանքի դրաման և կատակերգությունը միահյուսվում են այս հետաքրքրաշարժ ճանապարհային ֆիլմում, որի գործողությունները զարգանում են 1930-ական թվականների դեպրեսվածության դարաշրջանում։

Դերերում 
 Քեն Ուեհերա` պարոն Շնորհակալություն
 Միտիկո Կուվանո` կինը, որը ամենուր եղել էր
 Մայումի Ցուկիզի` աղջիկ
 Կաորու Ֆուտաբա` աղջկա մայրը
 Էինոսկե Նակա
 Թոմոկո Նանիվա՝ թափառող արտիստ
 Մասաե Կոիկե՝ թափառող արտիստ
 Սիրո Կացուրագի՝ ամուսիններ
 Մուցույոսի Կանայի՝ ծեր գյուղացի
 Տակասի Իսիյամա՝ բեղավոր պարոն
 Մասաո Հայամի՝ դպրոցական

Ֆիլմի մասին 
Չնայած, որ ֆիլմը գրական աղբյուրի վրա հիմնված է նկարահանվել, բայց այնուամենայնիվ Հիրոսի Շիմիզուն նկարահանման ընթացքում շատ բան է իմպրովիզացրել։ Օրինակ՝ պատահաբար հանդիպելով տվյալ բնակավայրում գտնվող կորեացիների հետ, նա որոշեց դա ժապավենի դրվագներից մեկում ներառել, ինչպես նաև Հիրոսի դրանով անդրադարձավ ճապոնական ազգայնականության խնդրին։ Ավտոբուսի վարորդը մոտենում է մի կորեացի աղջկա, ով աշխատում էր ճանապարհաշինման աշխատանքի վայրում և համաձայնել էր կատարել կորեացի կնոջ խնդրանքը, ով խնդրել էր ծաղիկներ դնել իր հոր գերեզմանին։ Այս տեսարանը չունի ակնհայտ քաղաքական գունավորում և դրա մակերեսային բովանդակությունն հետևյալն է. չնայած, որ ճապոնացին կարող էր ինչ-որ չափով պահպանողական թվալ, սակայն նա բարությամբ վերաբերվեց այդ դժբախտ կորեացի կնոջը։ Այնուամենայնիվ, ոչ մի ճապոնական հերոս չի ազատվում ներգաղթյալների ճակատագրի պատասխանատվությունից։
Չնայած ֆիլմի կատակերագական ինտոնացիային ճապոնական ռազմատենչության աճը և դրա արմատները համարվում են ֆիլմի կարևոր կոնտեկստը։ Իսկ գործազրկության և աղքատության հետ կապված դեպրեսիան ավտոբուսի ուղևորների համար թեմա էր հանդիսանում։

Գրականություն 
 Ժակ Լուրսել «Հեղինակային ֆիլմերի հանրագիտարան» (թարգմանությունը ֆրանս. Սերգեյ Կոզինա). — С. П.—М.: Rosebud Publishing, 2009. — Т. 2. — С. 84-85.— 927 с. — ISBN 978-5-904175-02-3

Արտաքին հղում 
  
 Michael Koresky Mr. Thank You (1936) // The Criterion Collection. — March 16, 2009.

1936 ֆիլմեր
Ճապոնական դրամա ֆիլմեր
Ճապոներեն ֆիլմեր