Ժակ Ռուեֆ

Ժակ Ռուեֆ (, ), ֆրանսիացի տնտեսագետ և պետական գործիչ, տնտեսական լիբերալիզմի կողմնակից։ Մոնակոյի պետության նախարար (1949-1950)։ Ֆրանսիական ակադեմիայի (1964) և Բարոյական ու քաղաքական գիտությունների ակադեմիայի (1944) անդամ։

Կենսագրություն 
Պոլիտեխնիկական դպրոցն ավարտելուց հետո (1921) աշխատել է Ֆինանսների նախարարությունում որպես գլխավոր տեսուչ։ 1920-1930-ական թվականներին նա Ազգերի լիգայի քարտուղարության տնտեսական և ֆինանսական բաժնի անդամ էր, Լոնդոնում Ֆրանսիայի դեսպանատան ֆինանսական խորհրդական, Ֆինանսների նախարարության գանձապետարանի տնօրեն, Ֆրանսիայի բանկի կառավարչի տեղակալ, և Ֆրանսիայի պետական խորհրդական։ 1941 թվականին Վիշիի ռեժիմի հակասեմական օրենքների պատճառով նա ազատվել է Ֆրանսիայի բանկի կառավարչի տեղակալի պաշտոնից։ 1944 թվականին գլխավորել է գերմանա-ավստրիական գործերի ռազմական առաքելության տնտեսական և ֆինանսական պատվիրակությունը, այնուհետև մասնակցել է միջազգային գիտաժողովների, ՄԱԿ-ի աշխատանքներին, Եվրոպական ածխի և պողպատե համայնքի գերագույն մարմինների և մի շարք եվրոպական համայնքների աշխատանքներին։

Դե Գոլի կառավարությունը ստանձնելուց հետո, 1958 թվականի հունիսի 10-ին Ռուեֆը գրություն է ուղարկել Ֆինանսների նախարար Անտուան Պինեին՝ «Տնտեսական և ֆինանսական նորացման ծրագրի հիմունքները» վերնագրով, որում նա խորհուրդ էր տալիս ամրապնդել ֆրանսիական արժույթը՝ ուղղված գնաճի դեմ պայքարին։ Այս նշումը, չնայած Պինետի մերժմանը, հիմք է հանդիսացել Ռուեֆի ղեկավարությամբ Փորձագիտական կոմիտե ստեղծելու համար, որն աշխատել է 1958 թվականի սեպտեմբերից-դեկտեմբեր և ներկայացրել է խնայողության ծրագրի նախագիծ, որն աջակցում էր դը Գոլը և դեկտեմբերի վերջին նախարարների խորհրդի կողմից ընդունվել է։ Կայունացման պլանը ներառում էր հարկերի կրճատումներ, բյուջեի կրճատումներ, արտաքին առևտրի ազատականացում (արտաքին տուրքերի և քվոտաների վերացում), ֆրանկի արժեզրկում և անվանում (100։ 1)։ Ծրագրի հաջողության շնորհիվ Ռուեֆը մեծ ազդեցություն է ունեցել դե Գոլի կառավարության տնտեսական քաղաքականության վրա։ Ռուեֆի առաջարկությամբ կառավարությունը սկսել է փոխանակել Ֆրանսիայում կուտակված դոլարները ԱՄՆ-ի գանձապետական ոսկու հետ՝ համաձայն Բրետոն Վուդսի պայմանագրի։

Ֆրանսիայի մի շարք ուսումնական հաստատությունների պրոֆեսոր է։

Իր աշխատանքներում նա պաշտպանում էր ազատ մրցակցության սկզբունքները, փողի քանակական տեսությունը։ Միջազգային հարաբերություններում ոսկու ստանդարտին վերադառնալու կողմնակից է։

Մատենագրություն 
 Des Sciences physiques aux sciences morales, P., 1921;
 Théorie des phénomènes monétaires, P., 1927;
 L'Ordre social, v. 1—2, P., 1945;
 Le lancinant problème de la balance des paiements, P., 1965;
 Le Péché monétaire de l'Occident, [P., 1971].

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 

Ֆրանսիացի տնտեսագետներ
Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ
Ֆրանսիայի քաղաքական գործիչներ
Ֆրանսիացի պետական գործիչներ