Դիդիմոտիխոն

Դիդիմոտիխոն ( ), փոքր քաղաք Հունասատնում, Էվրոս ծայրամասային միավորման արևելյան մասում։ Քաղաքը տեղակայված է ծովի մակարդակից 30 մետր բարձրության վրա, Էվիտրոպոտամոս գետի ձախ ափին, ոչ հեռու նրա՝ Էվրոս (Մարիցա) թափվելը, Թուրքիայի սահմանից 1 կմ հեռավորության վրա, Կոմոտինիից 96 կիլոմետր հյուսիս-արևելք, Սալոնիկից 308 կիլոմետր հյուսիս-արևելք և Աթենքից 442 կիլոմետր հյուսիս-արևելք։ Համանուն համայնքի վարչական կենտրոնը, Արևելյան Մակեդոնիա և Թրակիա ծայրամասային միավորումում։ Բնակչությունը 9263 բնակիչ է՝ ըստ 2011 թվականի մարդահամրի։

Քաղաքը համարվում է Էլլադական ուղղափառ եկեղեցու Դիդիմոտիխոնի թեմի թեմական կենտրոնը։ Ուշ բյուզանդական ժամանակաշրջանում՝ 1280 և 1360 թվականների ընթացքում, Դիդիմոտիխոնը ամենակարևոր քաղաքն էր բյուզանդական Թրակիայում՝ ստանձնելով Կոստանդնուպոլսի միապետերի քաղաքամերձ աթոռանիստի դերը։ Օսմանական նվաճումից հետո՝ 1361 և 1363 թավկանների ընթացքում, այն ստացավ Օսմանական կայսրության մայրաքաղաքի կարագավիճակ։ Ժամանակակից Հունաստանի կազմ այն վերադարձավ 1920 թվականին և ապա ունեցավ ռազմական մեծ նշանակություն․ այստեղ՝ հույն-թուրքական սահմանին, երկու տարի անցկացվում էր Հունաստանի շատ նորակոչիկների ծառայություն։

Քաղաքի արևելքով անցնում է 51 ազգային ճանապարհը, եվրոպական E85 երթուղու մասը։

Պատմություն  
Միջին դարերում քաղաքը ուներ ռազմական կարևոր նշանակություն։ 1204 թվականին այն գրավվեց արևմտաեվրոպական ասպետների կողմից, ովքեր քաղաքին հարող սահմանակից վայրում այսպես կոչված Դեմոտիկի կայսրություն։ Այն գոյատևեց միայն երկու տարի, բուլղարների անընդհատ հարձակումների պատճառով, ովքեր ոչնչացրեցին նրա ամրությունները և սպանեցին շատ հույն բնակիչների։ Արդյունքով Վերջիններս ստիպված էին փնտրել ավելի սերտ համագործակցություն Լատինական կայսրության կենտրոնական իշխանության հետ, թեպետ կրոնական, լեզվային և մշակութային շփումը հույների և լատինացիների միջև շարունակվում էր։ 1243 թվականին նիկիական կայսրի հունական զորքերը հատեցին Դարդանելը և կարողացան քաղաքից դուրս հանել լատինացիների մնացորդները։ Այս կերպ նիկիական կայսր Հովհաննես III Դուկա Վատացը, ծնված 1192 թվականին Դիդիմոտիխում, կարողացավ հույներին վերադարձնել իրենց հարազատ քաղաքը։

Վարեծնված Բյուզանդիայի կազմ Կոստանդնուպոլսի վերադարձումից հետո, Դիդիմոտիխոնը դարձավ կարևորագույնը, մայրաքաղաքից հետո, ուշ բյուզանդական Ֆրակիայի ռազմական, մշակութային և տնտեսական կենտրոններից հետո, որը 1340-ական թվականներին դարձավ մարած Բյուզանդիայի վերջին գավառը։ Քաղաքը օգտագործվում էր որպես կարևոր քաղաքամերձ աթոռանիստ բյուզանդական վերջին յոթ կայսրերի համար, ովքեր ժամանել են այստեղ անհանգիստ Կոստանդնուպոլսից․ հենց այստեղ էլ ծնվել են նրանցից երկուսը։ Թուրք-օսմանները առաջին անգամ քաղաքը գրավեցին 1359 թվականին, իսկ հետո կրիկին 1361 թվականին, այս անգամ՝ 560 տարով։  Քաղաը Հունաստանի կազմ պաշտոնապես վերադարձավ միայն 1920 թվականին։ Ի տարբերություն Ադրիանապոլսի, Դիդմոտիխոնը չի հրդեհվել օսմանների կողմից, որովհետև այստեղ ավելի լավ էին պահապանվել Բյուզանդիայի ուշ ժամանակաշրջանի պատմական կառույցները։ Երկրորդ արշավանքից հետո, թուրքերը Դիդիմոտիխոնը հռչակեցին իրենց մայրաքաղաք, եղավ երկու տարի մինչև 1363 թվականը։ Չնայած Օսմանական տիրապետության մայրաքաղաքի հաջորդ տեղափոխմանը նոր կառուցված Ադրիանապոլիս, իսկ հետո նաև Կոստանդնուպոլիս 1453 թվականին, Դիդիմոտիխոնը շարունակեց օգտագործել հայտնիությունը օսմանյան հասարակությունում, որպես հանգստի վայր և մոտակա անտառային բլուրներում որսատեղի, Դադյա ավանում։

Քաղաքում աշխատում է Դիդիմոտիխոնի բյուզանդական թանգարանը ():

Սպորտ 
Դիդիմոտիխոնի սպորտային ակումբ՝ «Սպարտակոս»ն () է։

Դիդիմոտիխոն միություն 
Դիդիմոտիխոն միությունը ստեղծվել է 1924 թվականին ()։ Դիդիմոտիխոն միություն է մտնում Նեի-Պսադատես գյուղը։ Բնակչությունը 9367 բնկաիչ է՝ ըստ 2011 թվականի մարդահամարի, տարածքը՝ 41,143 քառակուսի կիլոմետր։

Բնակչություն

Քաղաք-եղբայրներ 

 , Բանսկո

Տեղացիներ 

 Բարսեղ Բ Բուլղարասպան (958—1025 թվականներ)-բյուզանդական կայսր։ 
 Հովհաննես III Դուկա Վատեց (1192—1254 թվականներ)-նիկիական կայսր։
 Հովահաննես Ե Պալեոլոգոս (1332—1391 թվականներ)-բյուզանդական կայսր։ 
 Բայազիդ II (1447—1512  թվականներ)-թուրք սուլթան։

Ծանոթագրություններ

Հղումներ