Նենսի Միթֆորդ

Նենսի Ֆրիման-Միթֆորդ (, ), առավել հայտնի որպես Նենսի Միտֆորդ, բրիտանացի գրող, կենսագիր և լրագրող։

Եղել է հայտնի Միթֆորդ քույրերից մեկը և միջպատերազմյան տարիներին «ոսկե երիտասարդության» ներկայացուցիչներից մեկը Լոնդոնի սոցիալական թատերաբեմում, առավել հայտնի է որպես Մեծ Բրիտանիայի և Ֆրանսիայի հասարակությունների բարձրագույն դասի կյանքի մասին վեպերի հեղինակ, ինչպես նաև իր կտրուկ և հաճախ սադրիչ սրամտությունով։ Նա իր գրողի համբավը ձեռք է բերել պատմական անձանց գիտահանրամատչելի կենսագրություններով։

Կենսագրություն 
Միթֆորդը, ինչպես որ պատվարժան Դեյվիդ Ֆրիման-Միթֆորդի ավագ դուստրը, հետագայում նաև 2-րդ բարոն Ռիդեսդեյլը, բարեկեցիկ մանկություն է ունեցել։ Նենսին, թեև տնային կրթություն ուներ, սակայն 1931 թվականին՝ իր առաջին վեպի հրապարակումից առաջ,  չէր ստացել գրական համապատասխան պատրաստվածություն։ Այս նորաստեղծ վեպը և դրան հաջորդող երեք երկերը փոքրիկ սենսացիա առաջացրին. դրանք նրա՝ հետպատերազմյան շրջանի երկու կիսաինքնակենսագրական վեպերն էին` «Սիրո հետապնդում» (1945) և «Սերը ցուրտ եղանակին» (1949), որոնք էլ նրան ճանաչում բերեցին։ Միտֆորդը ամուսնության հարցում դժբախտ է եղել։ 1933 թվականին նա ամուսնանում է Պիտեր Ռոդդի հետ, իսկ Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ժամանակ սիրավեպ է սկսել «Ազատ Ֆրանսիա» շարժման սպա Գաստոն Պալևսկու հետ, ով դարձավ նրա ողջ կյանքի սերը, չնայած զույգն այդպես էլ երբեք չօրինականացրեց հարաբերությունները։ Պատերազմից հետո Միտֆորդը բնակություն է հաստատում Ֆրանսիայում և ապրում այնտեղ մինչև իր կյանքի վերջը՝  նամակների և կանոնավոր այցելությունների միջոցով կապ պահպանելով իր բրիտանացի շատ ընկերների հետ։

1950-ական թվականներին Միթֆորդը նույնացվեց  U English հասկացության հետ, ըստ որի՝ սոցիալական ծագումը և դիրքը որոշում էին անհատի օգտագործած բառերը ամենօրյա խոսքում։ Նա դա բարձրաձայնեց որպես կատակ, բայց շատերը լրջորեն ընդունեցին այդ գաղափարը։ Միտֆորդը հեղինակություն էր իր շարժուձևերով և ազնվատոհմիկությամբ, որը, թերևս, նրա ամենահայտնի ժառանգությունն է։ Նրա կյանքի հետագա տարիներն անձնական առումով միանշանակ չէին. մարքիզուհի դե Պոմպադուրի, Վոլտերի և  Լյուդովիկոս XIV  արքայի  կյանքի մասին կենսագրական հետազոտությունների հաջողություններն համընկնում են նրա և Պալևսկու հարաբերությունների վերջնական դադարեցմանը։ 1960-ական թվականների վերջերին նրա առողջությունը վատթարանում է, և նա կյանքի վերջին տարիներն անցկացնում է ծանր հիվանդության դեմ պայքարելով։ Նա մահացավ 1973 թվականի հունիսի 30-ին՝ իր տանը։

Ծանոթագրություններ

Մատենագրություն 

 Սելինա Հաստինգս։ Նենսի Միտֆորդ։ Կենսագրություն։ Համիլտոն, Լոնդոն, 1985, ISBN 0-241-11684-8.

Արտաքին հղումներ 
 Հոդված Բրիտանիկա հանրագիտարանում

Պատվո լեգեոնի շքանշանի սպաներ
Կին կենսագիրներ
20-րդ դարի բրիտանացի կին գրողներ
Անգլերեն գրականություն
Անգլիացի գրողներ
Կենսագիրներ
Անգլիացի կին գրողներ
Անգլիացի կին վիպասաններ
Պատվո լեգեոնի շքանշանի ասպետներ
20-րդ դարի անգլիացի վիպասաններ
Անգլիացի լրագրողներ
Անգլիացի սցենարիստներ