Մերիթսեգեր

Մերիթսեգեր (  — «սիրելի լռություն» կամ «լռություն ստեղծող սիրեցյալը (Օսիրիսի)»), հին եգիպտական դիցաբանությունում, Նեղոսի շրջանում, նա Ֆիվանական մեծ գերեզմանոցների աստվածուհին է՝ գերեզմանների հովանավորն (հատկապես Կայսրուհիների Հովիտի) ու դամբարանների ստեղծողը։ Համարվում էր, որ Մերիթսեգերը հսկում է գերեզմանները և մահացածների հանգիստը։

Նկարագրություն 
Ներկայացվում է առյուծի կամ կնոջ մարմնով և օձի գլխով ː Կնոջ մարմնով և օձի գլխով կամ պսակավորվաշ փետուրով և ձեռքին դանակով Մերեթսեգերը ներկայացված է Ուասի գավազանի վրայի պատկերներում։

Պաշտամունք

Մերիթսեգերի պասհտամունքը տարածվել է Եգիպտոսի նոր թագավորությունում (Ք.ա. 1550—1070 թվականներին)։ Մերիտսեգերի պաշտամունքը իր գագաթնակետին է հասել  Էսնեի Լուքսոր քաղաքում, XVIII դինաստիայի ժամանակաշրջանում։ Մերիթսեգերի պասհտամունքի կենտրոնը մի գյուղ է (գտնվում է ժամանակակից Դեյլ էլ-Մեդինա շրջանում), որտեղ ապրում էին արհեստավորներ («ճշմարտության վայրի սպասավորները»), գերեզմաններ կառուցողներ և նկարիչներː Այստեղ՝ բացառությամբ Կասյրուհիների հովիտ տանող ճանապարհի վրա, Մերիթսեգերը կառուցել է ոչ մեծ քարե տաճարներ, քարակոթողներ նվիրված Մերիթսեգերին, և զանազան մատուռներ Հոլմի ստորոտին (ժամանակակից էլ-Կուռմ) ː

Ահեղ և արդար աստվածուհին ավելի ուշ ասոցացվել է Հետհոռի հետ, ում երբեմն անվանում էին «Արևմուտքի Աստված» և «Մեծ գերեզմանների կին», ով բացում էր անդրշիրիմյան աշխարհի դռները։ Ֆիվանական գերեզմաների հետ նեղ կապերի պատճառով, աստվածուհու պաշտամունքը լայն տարածում չստացավ։ Երբ Կայսրուհիների հովիտը այլևս չօգտագործվեց, Մերիսթսեգերը մայրաքաղաքում կորցրեց իր երբեմնի կարգավիճակը և նրան դադարեցին երկրպագել ː

Ծանոթագրություններ 

Աստվածներ այբբենական կարգով