Էլեոնորա Սեֆստրյոմ

Ուլրիկա Էլեոնորա Սեֆստրյոմ (, ), շվեդ բեմական դերասանուհի, որը ժամանակին հայտնի էր որպես Ստոկհոլմի մեծ դրամատիկական աստղ։ Հիմնականում խաղում էր հերոսուհիների դերեր, նրա մասնակցությամբ օպերաները նույնպես հայտնի էին։

Կենսագրություն   
Էլեոնորա Սեֆստրյոմը ծնվել է Ստոկհոլմում, Յոհան Ֆրեդրիկ Սեֆստրյոմի և Բրիտա Քրիստինա Լինդհոլմի ընտանիքում։ Նա Եվա Սեֆստրյոմի երկվորյակ  քույրըն է։ Էլեոնորան և իր երկվորյակ քույրը` Եվան, 1785 թվականին վարձվել էին Ստոկհոլմի Թագավորական օպերայի երգչախմբի կողմից։ 1787 թվականին Էլեոնորան իր առաջին ելույթն է ունեցել Ստենբորգի թատրոնում։ Նրան նկարագրում էին որպես հեքիաթային գեղեցկուհի` «ականջ շոյող» ձայնով և ենթադրում էին, որ նա կդառնա թատրոնի «մեծագույն  զարդերից մեկը»։ Սեֆստրյոմը իսկապես հաջողության է հասել, և հետագա տարիներին  խաղացել շատ առաջատար դերեր, որոնք հիմնականում լավագույն գնահատականների են արժանացել։ Նրան անվանել են թատրոնի «առաջին դերասանուհի» և Լիզետտա Ստենբերգի հետ միասին համարել թատրոնի երկու առաջատար տիկիններից մեկը։

1792 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Էլեոնորա Սեֆստրյոմը խաղացել է Սյուզաննայի դերը «Ֆիգարոյի ամուսնությունը» պիեսի բեմադրության շվեդական պրեմիերայում։

1793 թվականին Գոտհոլդ Էֆրաիմ Լեսսինգի «Մինա ֆոն Բարնհելմ  կամ զինվորական  երջանկության» պիեսում Սեֆստրյոմը խաղացել է գլխավոր դեր։ Նրա ամենահայտնի դերերից են եղել «Նինա» (1792) և «Ազեմիա» (1793) ներկայացումներում խաղացած գլխավոր դերերը։ Հոգեկան հիվանդ Նինայի կերպարում նրան անվանում էին «հմայիչ, սրտառուչ» և «Ստենբորգի թատրոնում երբևէ աշխատած ամենագեղեցիկ դերասանուհիներից մեկը»։

1788 թվականին «Stockholmsposten» թերթում տպագրվել է Էլեոնորա Սեֆստրյոմին նվիրված բանաստեղծություն։ Համարվում է, որ դրա հեղինակը շվեդ բանաստեղծ և երաժիշտ Կառլ Միքայել Բելլմանն է (1740-1795)։

Սեֆստրյոմը հիանում էր Շվեդիայի թագավոր Գուստավ III-ով և ներկա էր 1792 թվականին կայացած այն դիմակահանդեսին, որտեղ նա սպանվեց։

1795 թվականին Էլեոնորա Սեֆստրյոմն իր առաջին ելույթն է ունեցել Թագավորական դրամատիկական թատրոնում, որի հետ պայմանագիր է ստորագրել 1796 թվականին։ Սեֆստրյոմը մի քանի մեծ դեր ուներ դրական արձագանքներով, բայց Արքայական թատրոնում մրցակցությունը շատ ավելի բարձր էր, և նա չէր կարող այնտեղ աստղ դառնալ։ Վերջին անգամ նա բեմում ելույթ է ունեցել 1802 թվականին։ Շատ չանցած, նա գլխի շրջանում վիրավորվել է սառույցի մեծ բեկոր ընկնելու հետևանքով, ինչը նրան պատճառել է «նյարդային հիվանդություն»։ 1806 թվականին կազդուրվելուց հետո Էլեոնորա Սեֆստրյոմին աշխատանքից ազատել են և հրաժարվել թոշակ տրամադրել։ 1807 թվականին նա տեղափոխվել է իր ամուսնացած երկվորյակ քրոջ մոտ` Իստադ, որտեղ էլ դպրոց է հիմնել։

Անձնական կյանք 
17 տարեկան հասակում Սեֆստրյոմը պետք է նշանվեր կոմս Ֆ. Պոսսեի հետ, որը երիտասարդ տարիքում է մահացել։ Նրա նամակները թաղվել են Սեֆստրյոմի հետ նրա խնդրանքով։ Սեֆստրյոմը մահացել է ամուսնացած չլինելով` 1857 թվականին, Իստադում։

Ծանոթագրություններ

Աղբյուրներ 
 Johan Flodmark: Stenborgska skådebanorna: bidrag till Stockholms teaterhistoria, Norstedt, Stockholm, 1893
 Nordensvan, Georg, Svensk teater och svenska skådespelare från Gustav III till våra dagar. Förra delen, 1772—1842, Bonnier, Stockholm, 1917

Շվեդ օպերային երգիչներ
Թատրոնի շվեդ դերասանուհիներ