Յուլիուս Մեյտուս

Յուլիուս Սերգեևիչ Մեյտուս (, ), ուկրաինացի կոմպոզիտոր։ 1973 թվականին՝ Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ, 1951 թվականին՝ Ստալինյան մրցանակի երկրորդ աստիճանի դափնեկիր։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1903 թվականի հունվարի 15-ին Ելիսավետգրադում (այժմ՝ Կրոպիվնիցկի)՝ հրեական ընտանիքում։

1919 թվականին ավարտել է Գուստավ Նեյգաուզի՝ դաշնամուրի երաժշտական դպրոցը։

1931 թվականին ավարտել է Խարկովի երաժշտական և դրամատիկական ինստիտուտը՝ Ս. Ս. Բոգատիրևի կոմպոզիցիայի դասարանում։

Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին տարհանվել է թուրքմենական ԽՍՀ-ում։ 1954 թվականից եղել է ԽՄԿԿ անդամ։

Յու. Ս. Մեյտուսը տասնութ օպերաների, սիմֆոնիկ, վոկալ ստեղծագործությունների, ֆիլմերի երաժշտության հեղինակ է։

Յու. Ս. Մեյտուսը մահացել է 1997 թվականի ապրիլի 2-ին Կիևում, թաղված է Բայկովոյի գերեզմանատանը։

Նրա թանգարանը Կրոպիվնիցկիում է։

Անձնական կյանք 
 Կինը՝ Ալեքսանդրա Իվանովնա Վասիլևան (1916-2004 թվականներ), Ի. Ֆրենկոյի անվան թատրոնի դերասանուհի էր։
 Որդին՝ Վլադիմիր Յուլևիչ Մեյտուսը ( 1937 թվական), ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների դոկտոր է:։
 Թոռնիկը՝ Վիկտոր Վլադիմիրովիչ Մեյտուսը (1973 թվական), փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու է

Ստեղծագործություն

Օպերաներ 
 «Աբադան» (Երիտասարդ գվարդիա1943),
 «Երիտասարդ գվարդիա» (1947)
 «Գողացված երջանկություն» (1960)
 «Ուլյանովներ Եղբայրներ» (1967), պրեմիերա Ուֆայում (առաջին խմբագրություն), բեմադրություն Ալմա Աթայի Աբայի անվան թատրոնում (1970) և Մոսկվայի կոնսերվատորիայի օպերային ստուդիայում,
 «Յարոսլավ Իմաստուն» (1973)
 «Ռիխարդ Զորգե» (1976)
 «Իվան Ահեղ» (1983)

Նվագախմբի համար 
 Սյուիտ թիվ 1 (1928)
 Սյուիտ թիվ 2 («Դնեպրոպետրովսկում», 1929)
 Սյուիտ թիվ 3 (նվիրված. Արևմտյան Ուկրաինայի ազատագրմանը, 1939)
 Սյուիտ թիվ 4 (նվիրված. Մեծ հոկտեմբերի XXV տարեդարձին, 1942)
 Սյուիտ թիվ 5 (1944)
 Թուրքմենական սիմֆոնիա (1946)
 «Փառքի ճանապարհներ» պոեմ (1945)
 «Այդոգդա Տահիրովի հիշատակին» պոեմ (1948)
 Նախերգանք «Ռուսաստանի հետ Ուկրաինայի վերամիավորմանը» (1954)

Երաժշտություն ֆիլմերի համար 
 «Գիշերային կառապան» (1928)
 «Իվան» (1932)
 «Մահապատիժ» (1934)
 «Ֆորպոստը անիծյալ Ֆորդի մոտ» (1936)
 «Հին բերդ» (1938)
 «Տասնյոթ տարեկան» (1940)
 «Մակար Նեչայ» (1940)
 «Մարտական կինոնկար թիվ 9» (1942)
 «Կախարդական բյուրեղ» (1945)
 «Կախարդական բյուրեղ» (1945)
 «Խաղաղ օրերին» (1950)
 «Ուկրաինական արվեստի վարպետների համերգ» (1952)
 «Ուկրաինայի տափաստաններում» (1952)
 ««Բոգատիրը» գնում է Մարտո» (1954)
 «Հատուկ հանձնարարություն» (1957)
 «Չիրվա-Կոզիրի վերջ» (1957)
 «Երկու Ֆեոդոր» (1958)
 «Երկինքը կանչում է» (1959)

Պարգևներ 
 Երկրորդ աստիճանի Ստալինյան մրցանակ (1951) - «Երիտասարդ գվարդիա» օպերայի համար,
 Տ. Գ. Շևչենկոյի անվան Ուկրաինական ԽՍՀ պետական մրցանակ (1991) - սովետական բանաստեղծների բանաստեղծությունների սիրավեպերի ցիկլի և Ա. Տ. Տվարդովսկու բանաստեղծությունների երգչախմբային ցիկլի համար,
 Թուրքմենական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1944),
 Ուկրաինական ԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1948),
 Ուկրաինական ԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1973),
 Աշխատանքային կարմիր դրոշի երկու շքանշան (1960, 1971)
 Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան (1983)
 «Աշխատանքային արիության համար» մեդալ
 այլ մեդալներ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Юлий Мейтус на сайте Биография.ru
 Биография на сайте Muzclassik.ru
 Ноты произведений Юлия Мейтуса на сайте ukrnotes.in.ua