Գալինա Յակովլևա

Գալինա Պետրովնա Յակովլևա (, ), խորհրդային թեթև արդյունաբերության աշխատող, Տյումենի տեքստիլ արդյունաբերության նախարարության Տյումենի նուրբ բրդյա գործվածքների կոմբինատի գրեբնիչուհի։ Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս (1986)։ ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիր (1980)։ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր (1979-1989 թվականներ)։

Կենսագրություն 
Գալինա Պետրովնա Յակովլևան ծնվել է 1940 թվականի հուլիսի 24-ին Լենինգրադի մարզի Կինգիսեպսկի շրջանի Վետկի գյուղում։ Ծագում է գյուղական ընտանիքից, մայրը կթվորուհի է աշխատել, հայրը՝ հնոցապան։ Նա մահացել է 1942 թվականին Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ։ Մանուկ հասակում վերապրել է գերմանական օկուպացիան։

Պատերազմից հետո ընտանիքով տեղափոխվել է Պսկովի մարզի Զագորիե գյուղ։ 1955 թվականին մոր հիվանդության պատճառով իններորդ դասարանից թողել է միջնակարգ դպրոցը և սկսել աշխատել կոլտնտեսությունում՝ անասնապահական ագարակում։ 1959 թվականին տեղափոխվել է Տյումեն՝ մորեղբոր մոտ, և, փորձելով բազմաթիվ մասնագիտություններ, աշխատանքի է տեղավորվել Սվերդլովսկի երկաթուղու Տյումենի բաժանմունքի 4-րդ շինարարական տեղամասում։ 1961 թվականին վերադարձել է Զագորիե, որտեղ կրկին աշխատել է կոլտնտեսությունում։ 1966 թվականին կրկին եկել է Տյումեն և կոմբինատում սկսել է աշխատել որպես բանվոր։ Ամուսնացել է շինարարի հետ։ 1968 թվականին ընտանեկան հանգամանքների բերումով աշխատանքի է անցել Տյումենի № 85 մանկապարտեզ, որտեղ դաստիարակվել են նրա երկու որդիները։

1970 թվականից ի վեր՝ 17 տարի աշխատել է Տյումենի նուրբ բրդյա գործվածքների կոմբինատում։ Գտնվելով Վալենտինա Գոլուբևայի ձեռքբերումների ազդեցության տակ՝ որպես փորձ առաջ է քաշել տեխնիկայի բազմակուսակցական սպասարկման գաղափարը և մասնագետի վրա դրված 6 հաստոցի փոխարեն իր վրա է վերցրել 12 հաստոցի արտադրություն։ Ի հեճուկս գործընկերների անըմբռնողությանն ու արտադրամասի ղեկավարության կողմից հակազդեցությանը՝ հաջողվել է գիտափորձը հասցնել ավարտին՝ որակի պահպանմամբ հասնելով աշխատանքի արտադրողականության բարձր ցուցանիշներին։ Հետագայում արդեն սպասարկել է 16 հաստոց՝ գերակատարելով տասներորդ հնգամյակի պլանը (1976-1980 թվականներին)։ Հետագայում բազմաթիվ աշխատանք է սովորեցրել 10-ից ավելի երիտասարդ ջուլհակների, որոնք որդեգրել են նրա մեթոդը։

1974 թվականին անդամակցել է ԽՄԿԿ-ին, եղել է ԽՄԿԿ Տյումենի մարզային կոմիտեի բյուրոյի անդամ (1980-1985 թվականներ)։ Ընտրվել է ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի 10-րդ (1979-1984 թվականներ) և 11-րդ (1984-1989 թվականներ) գումարումների պատգամավոր, եղել է ժողովրդական սպառման և առևտրի ապրանքների, բնակչության սպառման ապրանքների և ծառայությունների հանձնաժողովի անդամ։ Եղել է նաև Տյումենի ժողովրդական պատգամավորների Լենինի շրջանային խորհրդի պատգամավոր, ԽՍՀՄ տեքստիլ և թեթև արդյունաբերության աշխատողների արհմիության Կենտրոնական կոմիտեի անդամ։

1985 թվականին առաջին տեղն Է զբաղեցրել իր մասնագիտության վարպետների համամիութենական մրցույթում։ 1987 թվականից զբաղեցրել է Տյումենի նուրբ բրդյա գործվածքների կոմբինատի աշխատանքի պաշտպանության և անվտանգության տեխնիկայի բաժնի ավագ ինժեների պաշտոնը, այնուհետև դարձել կոմբինատի սոցիոլոգիական խմբի ինժեներ։ 1989 թվականին աշխատել է հերթափոխով։ 1990 թվականին անցել է թոշակի։

Կյանքի վերջին տարիներին ապրել է Տյումենում։ 2010 թվականին նշել է իր ծննդյան 70-ամյակը։ 2013 թվականին ավարտել է իր աշխատանքը «Կրոսնո»  տեքստիլ կորպորացիայի վերածված կոմբինատում, իսկ 2014 թվականին ձեռնարկության շենքը սկսել են քանդել։ Յակովլևան ափսոսացել է հարազատ կոմբինատի ճակատագրի համար և հույս ուներ, որ այն կվերականգնվի։

Գալինա Պետրովնա Յակովլևան մահացել է 2018 թվականի օգոստոսի 10-ին, Տյումենում։

Պարգևներ 
1986 թվականի մայիսի 23-ին ԽՍՀՄ Գերագույն Խորհրդի Նախագահության հրամանագրով Լենինի շքանշանի և «մուրճի և մանգաղի» ոսկե մեդալի շնորհմամբ արժանացել է «Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս» կոչման՝ «տասնմեկերորդ հնգամյակի և սոցիալիստական պարտավորությունների առաջադրանքների վաղաժամկետ կատարման, ժողովրդական սպառման ապրանքների թողարկման ավելացման և որակի բարելավման մեծ անձնական ներդրման և դրսևորած աշխատանքային խիզախության համար»։ 1977 թվականի մայիսի 12-ին արժանացել է Լենինի շքանշանի։ 1974 թվականի փետրվարի 20-ին արժանացել է Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի։ 1982 թվականի փետրվարի 24-ին արժանացել է «Աշխատանքային խիզախության համար» մեդալի։ 1980 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի։

Հիշատակ 
Գ. Պ․ Յակովլևայի կյանքի պատմությունը պատմվում է Կ. Գ. Լագունովի ակնարկում, որը հրապարակվել է 1986 թվականին «Ուրալ» ամսագրում, որը նաև նախատեսում էր նրա մասին վիպակ գրել։ Տյումենցի նկարիչ Ն. Ի․ Սիդորովը ստեղծել է Գ. Պ. Յակովլևայի դիմանկարը։

Ծանոթագրություններ 

ԽՄԿԿ անդամներ
ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Լենինի շքանշանի ասպետներ
Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
Ռուս քաղաքական գործիչներ