Մորին Քոնելի

Մորին Քեթրին Քոնելի-Բրինկեր (), ով հայտնի է որպես "Baby Mo", ամերիկացի թենիսիստուհի, որը 1950-ականների սկզբին ինը խոշոր սինգլների տիտղոսներ էր նվաճել։ 1953 թվականին նա դարձավ առաջին կինը, ով հաղթեց «Մեծ սաղավարտի» մրցաշարում (բոլոր չորս խոշոր մրցաշարերը մեկ օրացուցային տարվա ընթացքում)։ Նա նաեւ պատմության մեջ միակ թենիսիստուհին էր, ով նվաճել է տիտղոսը՝ առանց նստաշրջանը պարտվելու բոլոր չորս խոշոր առաջնություներում։ Հաջորդ տարի՝ 1954 թվականի հուլսին, ձավարության ժամանակ դժբախտ պատահարի հետեւանքով նա լրջորեն վնասեց աջ ոտքը եւ ավարտեց իր թենիսի կարիերան 19 տարեկանում։ Նա մահացավ ձվարանի քաղցկեղից 34 տարեկան հասակում։

Կյանքի վաղ տարիներ 
Մորինը ծնվել է Կալիֆոռնիայի Սան Դիեգո քաղաքում, 1934 թվականի սեպտեմբերի 17-ին, ով Մարտինի եւ Ջեսամին Քոնոլիի առաջին երեխան էր։ Նրա ծնողները ամուսնալուծվել են , երբ նա երեք տարեկան էր, եւ նրան մեծացրել են մայերը եւ մորաքույրը։ Մանկության տարիներին նա սիրում էր ձիավարությունը, բայց մայրը չէր կարողանում վճարել ձիավարության դասերի վարձը։ Այսպիսով, նա սկսեց թենիս խաղալ։ Քոնոլիի թենիսի կարիերան սկսվել է 10 տարեկանում Սան Դիեգոյի քաղաքային կորտերում։ Նրա առաջին մարզիչը՝ Ուիլբուր Ֆոլսոմը, խորհուրդ տվեց նրան անցնել ձախ բռնակից դեպի աջ,եւ շուտով նա դարձավ հիմնական մակարդակի մասնագետ՝ ահռելի ուժով եւ ճշգրտությամբ, ինչպես նաեւ ուժեղ ձախ հարվածով։ Երբ Մորինը 11 տարեկան էր, Սան Դիեգոյում բնակվող սպորտային գրող Նելսոն Ֆիշերը նրան անվանեց «Փոքրիկ Մո» համեմատելով նրա աջ եւ ձախ հարվածների ուժը USS Missouri-ի կրակային հզորության հետ, որը խոսակցականորեն հայտնի է որպես «Մեծ Մո»։ 1948 թվականին Ֆոլսոմը փոխարինեց իր մարզչի պաշտոնում Էլեոնորա Թենանթին, ով նախկինում մարզել էր Ալիս Մարբելին եւ Նոբի Ռիգսին, Ուիմբլդոնի եւ ԱՄՆ-ի մենախաղերի չեմպիոններին։ 14 տարեկանում նա հաղթել է 56 անընդմեջ հանդիպումներում, իսկ հաջորդ տարի դարձել է ամենաերիտասարդը, ով երբեւէ հաղթել է ԱՄՆ-ի 18 եւ ավելի երիտասարդ աղջիկների ազգային առաջնությունում։

Սպորտային կարիերան 
1951 թվականին ԱՄՆ առաջնությունում 16-ամյա Քոնոլին հաղթեց Շիրլի Ֆրային եւ այդ ժամանակ դարձավ ամենաերիտասարդը, ով երբեւէ շահեց Ամերիկայի ամենահեղինակավոր թենիսի մրցաշարը։ Այդ ժամանակ նրա մարզիչը Էլեանոր Թենանթն էր։

Քոնոլին նվաճեց իր առաջին Ուիմբլդոնի տիտղոսը 1952 թվականին՝ եզրափակչում հաղթելով Լուիս Բրոուին։ Նա ժամանել է մրցաշարին ուսի վնասվածքով, բայց հրաժարվել է մասնակցել, երբ Թենանթը հրահանգել է նրան այդ մասին։ Դրան հաջորդած վեճը հանգեցրեց նրանց գործընկերության դադարեցմանը։ Քոնոլին առաջինը մասնակցեց 1952 թվականի ԱՄՆ առաջնությունում եւ հաջողությամբ պաշտպանեց իր տիտղոսը՝ եզրափակչում հաղթելով Դորիս Հարթին։ 1953 թվականի մրցաշրջանի համար նա վարձեց նոր մարզիչ՝ Ավստրալիայի Դեւիսի գավաթի կապիտան Հարի Հոփմանին եւ առաջին անգամ մասնակցեց «Մեծ սաղավարտի» բոլոր չորս մրցաշարերին։ Նա հաղթեց Ջուլի Սամփսոն Հեյվուդին Ավստրալիայի առաջնության եզրափակչում եւ Դորիս Հարթին Ֆրանսիայի առաջնությունում, Ուիմբլդոնի եւ ԱՄՆ առաջնության եզրափակիչներում՝ դառնալով առաջին կինը եւ միայն երկրորդ թենիսիստուհին Դոն Բաջից հետո, ով նույն թվականին նվաճեց աշխարհի չորս գլխավոր տիտղոսները, որը սովորաբար հայտնի է որպես «Մեծ սաղավարտ»։  Այս չորս մրցաշարերում նա կորցրեց միայն մեկ սեթ։

Քոնոլին հաղթել է «Մեծ սաղավարտի» վերջին ինը մենախաղերի մրցաշարերում, որոնց նա մասնակցել է, այդ թվում՝ 50 անընդմեջ մենախաղերում։ 1951-1954 թվականներին իր Ուայթմանի գավաթի խաղարկության կարիերայի ընթացքում նա հաղթել է իր բոլոր յոթ մենախաղերում։ Քոնոլիի նվաճումները նրան դարձրել են լրատվամիջոցների սիրելին եւ ԱՄՆ-ի ամենհայտնի անհատականություններից մեկը։ Associated Press-ը երեք տարի անընդմեջ՝ 1951-1953 թվականներին նրան անվանել է Տարվա մարզիկ։  1954 թվականին Քոնոլին չպաշտպանեց իր տիտղոսը Ավստրալիայի առաջնությունում, բայց հաջողությամբ պաշտպանեց իր Ֆրանսիայի եւ Ուիմբլդոնի առաջնությունները։

Ավելի ուշ կյանք

Դժբախտ պատահար ձիավարության ժամանակ 
Ուիմբլդոնի իր երրորդ անընդմեջ տիտղոսը նվաճելուց երկու շաբաթ անց՝ 1954 թվականի հուլիսի 20-ին նա ձիավարեց Սան Դիեգոյում։ Բետոնե բեռնատարը, որն անցնում էր նրա կողքով վախեցրեց նրա Քոլոնել Մերիբոյ ձիուն, որը սեղմեց Քոնոլին ձիու եւ բեռնատարի միջեւ։ Նա նետվեց եւ ստացավ աջ ֆիբուլայի բարդ կոտրվածք, որն ի վերջո վերջ դրեց իր թենիսի կարիերային 19 տարեկան հասակում։ Նա ԱՄՆ 1954 թվականի ազգային առաջնությունից հետո մտադիր էր պրոֆեսիոնալ դառնալ։ Նա 1955 թվականի փետրվարին պաշտոնապես հեռացավ թենիսից, երբ հայտարարեց Նորման Բրինկերի հետ իր առաջիկա ամուսնության մասին։  Քոնոլին որպես փաստաբան վարձեց Մելվին Բելիին եւ դատի տվեց բետոնե խառնիչ ընկերությանը։  1957 թվականի դեկտեմբերի 17-ին Կալիֆոռնիայի Գերագույն դատարանը միաձայն հաստատեց երդվյալ ատենակալների վճիռը՝ 95000 ԱՄՆ դոլար իր օգտին, եզրակացությունը ստորագրվել է գլխավոր դատավոր Ֆիլ Ս. Գիբսոնի կողմից։

Ամուսնություն 
1955 թվականի հունիսին Քոնոլին ամուսնացավ 1952 թվականի Միացյալ նահանգների ձիասպորտի օլիմպիական հավաքականի անդամ Նորման Բրինկերի հետ, ով կիսում էր ձիերի հանդեպ իր սերը։ Նրանք ունեին երկու դուստր՝ Սինդին եւ Բրենդան, եւ նա շարունակում էր մասամբ զբաղվել թենիսով՝ ծառայելով որպես ԱՄՆ-ի եւ Բրիտանական որոշ թերթերի թղթակից ԱՄՆ-ի թենիսի խոշոր մրցաշարերում։ Քոնոլին ԱՄՆ կատարած այցերի ժամանակ եղել է Բրիտանական Վիգթամ Քափ թիմի մարզիչը։ Տեխասում, որտեղ ապրում էր զույգը, նա հիմնադրեց Maureen Connolly Brinker հիմնադրամը՝ թենիսը պատանիների շրջանում մասսայականացնելու համար։ 

1957 թվականին նա հրատարակեց ինքնակենսագրություն, որը կոչվում էր Forehand Drive. Քոնոլին գնահատեց իր թենիսի կարիերայի բացասական կողմը՝ գրելով. «Ես միշտ հավատացել եմ, որ  թենիսի կորտի վեհությունը դա իմ ճակատագիրն է, ժամանակ առ ժամանակ մռայլ ճակատագիրը, երբ դատարանը դառնում էր իմ գաղտնի «ջունգլին», եւ ես միայնակ, վախեցած որսորդ։ Ես տարօրինակ փոքրիկ աղջիկ էի՝ զինված ատելությամբ, վախով եւ Golden Racket-ով։

Մահ 
1966 թվականին Քոնոլիի մոտ ախտորոշվել էր ձվարանների քաղցկեղ։ 1969 թվականի հունիսի 4-ին Դալլասի Բեյլոր հիվանդանոցում կատարել է ստամոքսի ուռուցքի երրորդ վիրահատությունը։ Նա մահացավ գրեթե երեք շաբաթ անց՝ հունիսի 21-ին, 34 տարեկան հասակում։

Ժառանգություն 
Ըստ Daily Telegraph-ի եւ Daily Mail-ի Ջոն Օլիֆի եւ Լենս Թինգեի,Քոնոլին 1951-1954 թվականներին եղել է աշխարհի լավագույն 10 խաղացողների թվում՝ հասնելով կարիերայի առավելագույնին՝ 1952-1954 թվականներին այդ վարկանիշներում առաջին տեղը զբաղեցնելով։ Քոնոլին ընդգրկվել է 1950-1953 թվականներին Միացյալ Նահանգների Լաուն թենիսի ասոցիացիայի կողմից կազմված Տարվա լավագույն տասնյակում։ Նա 1951-1953 թվականների ԱՄՆ-ի լավագույն թենիսիստուհին էր ։

1969 թվականին Քոնոլին ընդգրկվել է թենիսի միջազգային փառքի սրահում, իսկ 1987 թվականին կանանց միջազգային սպորտային փառքի սրահում։1956 թվականին Սան Դիեգոյի Չեմպիոնների սրահը նրան ընդգրկեց Բրայթբարդի փառքի սրահում, որը նվիրված էր Սան Դիեգոյի լավագույն մարզիկներին ինչպես խաղադաշտում, այնպես էլ դրանից դուրս։

1973 թվականից ի վեր խաղարկվում է Maureen Connolly Challenge Trophy-ը՝ ամենամյա մրցույթ Միացյալ Նահանգների եւ Մեծ Բրիտանիայի 18 եւ ավելի երիտասարդ տարիքի լավագույն թենիսիստուհիների միջեւ։

Նրա անունով է կոչվում Տեխաս նահանգի Պլանո քաղաքում գտնվող Բրինկեր տարրական դպրոցը։ Դպրոցը բացվելէ 1988 թվականի նոյեմբերի 20-ին։

Քոնոլին պատկերել է Գլինիս Օ'Քոնորը «Փոքրիկ Մո» հեռուստաֆիլմում, որն ի սկզբանե հեռարձակվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 5-ին։

2019 թվականին Միացյալ Նահանգների փոստային ծառայությունը թողարկեց Forever հիշատակի նամականիշը՝ ի պատիվ նրա։

Մեծ սաղավարտի մրցաշարերի եզրափակիչներ

Մենախաղեր՝9 (9 տիտղոս)

Զուգախաղեր՝ 6 (2 տիտղոս, 4 մրցանակային տեղ)

Խառը զուգախաղեր՝ 3 (1 տիտղոս, 2 երկրորդ տեղ)

Մեծ սաղավարտի մենախաղերի ժամանակացույց

Ծանոթագրություններ

Կարդալ ավելին

Արտաքին հղումներ 
 Maureen Connolly Brinker Tennis Foundation Inc.
 Texas State Historical Association – Brinker, Maureen Catherine Connolly

Վիքիպեդիա:ԲՊՀ հոդվածներ 2023