Անատոլի Պիսկովեց

Անատոլի Պիսկովեց (; ), սովետական ֆուտբոլիստ, ուկրաինացի մարզիչ։ Ուկրաինայի վաստակավոր մարզիչ։

Խաղային գործունեություն 
Անատոլի Պիսկովեցն իր խաղային գործունեությունը սկսել է 1970 թվականին «Ագրոտեխսերվիս» ակումբում (Սումի), որտեղ նա խաղացել է մինչև 1973 թվականը։ Հաջորդ երկու տարիներին նա եղել է «Ուրալանի» խաղացող։ 1975 թվականին տեղափոխվել է Կամչատկայի Պետրոպավլովսկ, որտեղ հինգ տարի խաղացել է «Վուլկան»-ում։ Ամենաբարձր ցուցանիշը, որում նա խաղացող էր, ԽՍՀՄ առաջնության երկրորդ լիգան էր։

Մարչական գործունեություն 
Մարզչական գործունեությունը սկսել է 1980 թվականին Նիվա (Միրոնովկա) սիրողական թիմում։ 1981 թվականին Կիևի Ֆիզկուլտուրայի ինստիտուտն ավարտելուց հետո նրան հրավիրել են Կիևի ՍԿԱ՝ օգնելու Վլադիմիր Մունտյանին։ 1982-1984 թվականներին ինքնուրույն գլխավորել է Ձերժինսկ քաղաքի «Քիմիկ» ակումբը, որը հանդես է եկել դաշնակցային երկրորդ լիգայում։ 1984-1986 թվականներին աշխատել է Կիևի մանկապատանեկան մարզադպրոցներից մեկում որպես սպորտային տնօրեն։ 1992 թվականին մարզիչը մեկնել է ԱՄԷ, որտեղ մարզել է «Ալ Ահլի»-ին (Դուբայ)։

1994 թվականին Ուկրաինա վերադառնալուց հետո գլխավորել է Կիևի կանանց ֆուտբոլի «Ալինա» թիմը։ Այս ակումբի հետ նա դարձել է առաջնության ու Ուկրաինայի գավաթի հաղթող։ Այս հաջողություններից հետո Պիսկովեցին նշանակել են Ուկրաինայի կանանց հավաքականի մարզիչ։ 1998 թվականին նրան հրավիրել են Ռուսաստանի կանանց «Էներգիա» (Վորոնեժ) թիմ, որը նույնպես գլխավորել է Ռուսաստանի չեմպիոնի կոչումը։ 1999-2002 թվականներին կրկին աշխատել է Ուկրաինայի կանանց հավաքականների հետ։

Տղամարդկանց թիմերի հետ աշխատանքի է վերադարձել 2003 թվականին՝ գլխավորելով «Կրիվբաս»-ը։ 2005 թվականին մարզիչը տեղափոխվել է Ադրբեջան՝ «Ինտեր» (Բաքու) խմբին նախապատրաստելու համար, հետո սեփական «Սիմուրգ» ակումբի ղեկավարության համար։ 2006 թվականի հունիսին նրան հրավիրել են ալչևական «Ստալի» մարզչական շտաբ, որից հետո մեկնել է Վրաստան՝ ստանձնելու երկրի գործող չեմպիոն «Օլիմպի» (Ռուսթավի) մարզչի պաշտոնը։ Կիևի ֆուտբոլի ֆեդերացիայում կարճատև աշխատանքից հետո Պիսկովեցը վերադարձել է Վրաստան, որտեղ առաջին դիվիզիոնի «Գագրա» թիմի հետ նվաճել է երկրի գավաթը և իրավունք է ստացել խաղալ Եվրոպայի լիգայում։

2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ին դարձել է Լեհաստանի առաջին դիվիզիոնի «Օլիմպիա» (Էլբագոն) թիմի մարզիչը՝ պայմանագիր կնքելով թիմի հետ մինչև 2011/12 մրցաշրջանի ավարտը՝ երկարաձգման հնարավորությամբ։ Orange Sport-ին տված հարցազրույցում նա ասել է, որ համաձայնել է աշխատել Լեհաստանում ավելի քաղաքակիրթ եվրոպական ֆուտբոլին մոտ լինելու պատճառով։ 2012 թվականի հունվարի սկզբին նրան տեղափոխել են հիվանդանոց, որից հետո առողջական պատճառներով հրաժարական է տվել։

Ուկրաինա վերադառնալուց հետո աշխատել է «Վոլին» երիտասարդական թիմի հետ, իսկ 2013 թվականի ապրիլի 26-ին հիմնական թիմի մարզչի պաշտոնից Անատոլի Դեմյանենկոյի հրաժարականից հետո նշանակվել է Պրեմիեր լիգայի թիմի գլխավոր մարզչի ժամանակավոր պաշտոնակատար։ Թիմի գլխավորությամբ մեկ հանդիպումից հետո նրան փոխարինել է Վիտալի Կվարցյանին, որից հետո նա լքել է ակումբը։

2015 թվականի փետրվարի 8-ին նշանակվել է լատվիական «Դաուգավա» ակումբի գլխավոր մարզիչ, սակայն, նրա նոր թիմը արտոնագրված չէր խաղալու մեծ լիգաներում, և գործարքն ուժի մեջ չի մտել։ 2015 թվականի գարնանը նա վերադարձել է «Գագրա», որը այդ ժամանակ համարվում էր Վրաստանի առաջնության առաջին դիվիզիան։ Նույն թվականի ամռանը հեռացել է ակումբից՝ վերադառնալով Ուկրաինա, որտեղ 2015 թվականի հուլիսից մինչև 2016 թվականի հունիսը մարզել է սիրողական «Օբուխով» ֆուտբոլային ակումբը, որից հետո կրկին առաջարկ է ստացել գլխավորել «Գագրայի» ֆուտբոլային ակումբը՝ իր գործունեության ընթացքում երրորդ անգամ դառնալով այս ակումբի գլխավոր մարզիչը։

2020 թվականին Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից ցմահ որակազրկվել է ֆուտբոլի հետ կապված ցանկացած գործունեությունից՝ պայմանավորված խաղերի կազմակերպմանը մասնակցելու համար, սակայն արդեն 2021 թվականի հուլիսի վերջին այն արդարացվել էր Լոզանի մարզական արբիտրաժային դատարանի կողմից։

Մարզչական նվաճումներ 

 Վրաստանի գավաթի շահառու․ 2011
 Վրաստանի Առաջին լիգայի հաղթող․ 2010-2011

Ծանոթագրություններ 

Ուկրաինացի ֆուտբոլային մարզիչներ
Ուկրաինացի ֆուտբոլիստներ