Մանուիլ Անդրեև

Մանուիլ Անդրեևիչ Անդրեև (, ), խորհրդային նկարիչ և մանկավարժ, ով իր ստեղծագործությունները նվիրել է գրաֆիկական արվեստին` արդյունաբերական գրաֆիկային։ Նրա աշխատանքները երկար տարիներ եղել են հրուշակեղենի բոլոր ցուցափեղկերի զարդարանքը, նախ ցարական Ռուսաստանում, այնուհետև՝ Խորհրդային Միությունում։

Կենսագրություն  
Ծնվել է 1884 թվականի մարտի 21-ին Սմոլենսկի նահանգի Յարցևո քաղաքում, ջուլհակագործական ֆաբրիկայի մեխանիկի ընտանիքում։ Շուտով ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա, որտեղ Մանուիլն ավարտել է Պետրովսկո-Բասմանի ուսումնարանը, և ծնողները նրան ուղարկել են աշխատելու սրբապատկերների արվեստանոցում՝ որպես աշակերտ։  

1898 թվականին հայրը նրան աշխատանքի է տեղավորել Պոկրովկայի վրա գտնվող Յուլիուս-Թեոդոր Կիրստենի վիմատպագրական փորագրության բաժնում որպես աշակերտ։ Միաժամանակ երիտասարդ աշակերտն ընդունվել է Ստրոգանովյան ուսումնարանի երեկոյան բաժին, որն ավարտել է 1901 թվականին և շարունակել է աշխատել տպարանում՝ որպես գծանկարիչ։

1906 թվականին Մանուիլն ընդունվել է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան, միանգամից հիմնական դասարան՝ շրջանցելով հանրակրթականը, որն ավարտել է հինգ տարի անց և մնացել այդտեղ ևս չորս տարի՝ սովորելով հայտնի նկարիչ-մանկավարժ Ալեքսեյ Ստեպանովի դասարանում՝ կատարելով ինքնուրույն աշխատանքներ գեղանկարչության նկարչի կոչման համար։ Ուսման ընթացքում Անդրեևն արժանացել է գովասանքի, ինչպես նաև դրամական պարգևների և մեկ անգամ Լևիտանովի անվան կրթաթոշակի։ Միաժամանակ, շարունակել է աշխատել տպարանում, որը 1909 թվականին վարձակալել են Վիլհելմ-Թեոդոր և Հերման-Յուլիուս Մեներտ եղբայրները։ 1913 թվականին Մանուելը հաղթել է պատի գովազդային օրացույցի նախագծման մրցույթում, որն անցկացվել է «Էյնեմ» ընկերության շոկոլադային կոնֆետների և թեյի թխվածքաբլիթների ֆաբրիկայի կողմից և այդ ժամանակվանից խոշորագույն ֆաբրիկան իր արտադրանքի գրաֆիկական ձևավորման և գովազդի մեծ մասը սկսել է պատվիրել Մեներտ եղբայրների մոտ։

Ընկերության խորհրդի տնօրեն Վլադիմիր Գեյսի աջակցությամբ նկարիչը հաջողությունների է հասել արդյունաբերական գրաֆիկայի բնագավառում։ Տիրապետելով մանրանկարչության արվեստին և այդ ժամանակվա վիմագրության տեխնիկական հնարավորություններին՝ նա այդ հմտությունները կիրառել է իր աշխատանքում։ 1913 թվականին նա դարձել է «Ծոռթաթ արջ» կոնֆետների ձևավորման առաջին տարբերակների հեղինակը, որոնք լայնորեն հայտնի են եղել ավելի քան մեկ դար։ Հետաքրքիր է, որ առաջին կոնֆետի փաթեթավորման համար Մանուիլ Անդրեևը փոխառել է Իվան Շիշկինի «Առավոտը սոճիների անտառում» նկարի սյուժեն։

Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո Անդրեևը սկսել է մասնակցել գրաֆիկական նկարիչների ցուցահանդեսներին և դասավանդել, ինչպես նաև նկարել է բնապատկերներ մերձմոսկովյան բնության թեմաներով՝ իր բոլոր աշխատանքները կատարելով տեմպերա ներկերով մոխրագույն թղթի վրա։ Սակայն, նրա ստեղծագործության հիմնական ուղղությունը մնացել է արդյունաբերական գրաֆիկայի և գովազդի ոլորտում աշխատանքը։ 1922-1930 թվականներին, արդեն Բուխեևի գործարանի (այդպես է կոչվել Մեներտ եղբայրների տպարանը ազգայնացումից հետո), նկարիչ Անդրեևը սկսել է կատարել ԽՍՀՄ գինու, օծանելիքի, ծխախոտի, թեյի և սուրճի, պահածոների արդյունաբերության պատվերները։

1944 թվականից Մանուիլ Անդրեևիչը դարձել է Մոսկվայի նկարիչների միության անդամ՝ նկարչություն դասավանդելով երիտասարդ գրաֆիստներին, այդ թվում՝ Լեոնիդ Չելնոկովին, ով իր ուսուցչի մահից հետո ստեղծագործորեն վերամշակել և վերականգնել է նրա հայտնի գործերից շատերը։

Նեկրասովի անվան կենտրոնական ունիվերսալ գիտական ​​գրադարանի հավաքածուներում է գտնվում նկարչի նախահեղափոխական և խորհրդային շրջանի ստեղծագործությունների առավել ամբողջական ալբոմը։

Անդրեևը մահացել է Մոսկվայում, 1959 թվականի նոյեմբերի 22-ին։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Мануил Андреев — шоколадный художник
 Московский художник Андреев Мануил Андреевич

Խորհրդային նկարիչներ
Մոսկվայի նկարիչների միության անդամներ
Խորհրդային մանկավարժներ