Չվճարված պարտք

«Չվճարված պարտքը» (), 1959 թվականի խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Շրեդելը Յուրի Նագիբինի «Իջիր, հասել ենք․․․» () պատմվածքի հիման վրա, ընդ որում՝ «պատմության մեջ հազիվ ուրվագծված շատ կերպարներ զարգացվել են, իսկ մյուսները ծնվել են, ասես, տեղատակերի կես կյանքից և դարձել են մարմին ստացած կերպարներ»։

Սյուզե 
Ձմեռ։ Մի փոքրիկ կայարանում, որտեղ հեռավոր գնացքները կանգ են առնում մեկից երկու րոպե, ձիավար ծերունի Մարուշկինը դիմավորում է նոր գյուղատնտեսին՝ երիտասարդ մասնագետ Լյուսյա Կրեչետովային։ Սկզբում նա հետաքրքրությամբ դիտում է նոր մարդկանց, նոր կյանքը։ Բայց շատ շուտով նրան սկսում են նյարդայնացնել մանրուքները՝ կամ լույսն է մարում, կամ ջուր չկա։ Նա չի նկատում այն տարվածությունը, որով աշխատում են իր նոր ծանոթները՝ փոստատար աղջիկը, նրան սիրահարված համակուրսեցի այգեպանը, կոլտնտեսության նոր նախագահը, ծերունի Մարուշկինը, որն իրեն զգում է շրջանի տերը։ Մտածելով և հոգալով միայն իր բարեկեցության մասին՝ Լյուսիան թողնում է ամեն ինչ և հեռանում։

Դերերում 
 Էլեոնորա Պրոխնիցկայա – Լյուսյա
 Դանիիլ Իլչենկո – Մարուշկին, ձիավար
 Նինա Անտոնովա – Լյոլյա Կոնյուշկովա
 Վիկտոր Մարկին – «պետ»
 Բորիս Վլադիմիրով – Լուտիկով
 Սերգեյ Սիբել – Պյոտր Շիրյաև
 Բորիս Նովիկով – «Համլետ»
 Մայա Զաբուլիս – Մարինա
 Վսեվոլոդ Սանաև – Ալեքսեյ Օկունչիկով
 Վլադիմիր Սամոյլով – Ժգուտով, կոլտնտեսության նախագահ
 Անաստասիա Գեորգիևսկայա – ''Կոչետկովա

Նկարահանող խումբ 
 Սցենարի հեղինակ՝ Յուրի Նագիբին
 Ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Շրյոդել
 Օպերատոր՝ Սամուել Ռուբաշկին
 Նկարիչ՝ Վիկտոր Սավոստին
 Կոմպոզիտոր՝ Իսահակ Շվարց
 Հնչյունային ռեժիսոր՝ Իրինա Չեռնյախովսկայա

Երգ 
Ֆիլմում առաջին անգամ հնչել է «Проходные дворы» երգը (երաժշտությունը՝ Իսահակ Շվարցի, տեքստը՝ Միխայիլ Սվետլովի) Էլեոնորա Պրոխնիցկայայի կատարմամբ, ով ֆիլմում կատարել է գլխավոր դեր։

Իսահակ Շվարցի համար դա եղել է կինոյի համար գրված երկրորդ երգն, բայց այն այնքան հայտնի է դարձել, որ ֆիլմի թողարկումից մեկ շաբաթ անց նա լսել է, թե ինչպես են Լենինգրադի ուսանողները երգում այն գետի ափին և, ըստ նրա, «ապրել է հեղինակային զգացում» ()։

Տեքստը գրվել են Միխայիլ Սվետլովն Աստորիա հյուրանոցում (մուտքի անմիջապես վերևում գտնվող պատուհաններով սենյակում). ռեժիսորը, հոգնելով սպասել բանաստեղծությունը հանձնելուն, բանաստեղծին կանչել է Լենինգրադ և բանալիով փակել հյուրանոցի սենյակում։

Քննադատություն 
ԽՄԿԿ Կենտկոմի «կուսակցական կյանք» հանդեսում ֆիլմը խիստ քննադատության է ենթարկվել. «Պրոֆեսիոնալ քննադատները բազմաթիվ դժգոհություններ են ներկայացրել ֆիլմի վերաբերյալ։ Այս պնդումները, անկասկած, հիմք ունեն։ Ֆիլմում կան բազմաթիվ թերություններ. ֆիլմը կրում է էտյուդիզմի կնիք, դրանում չկա իրական կինեմատոգրաֆիական զարգացում, անհաջող է որոշ դերերի համար արտիստների ընտրությունը։ Ֆիլմի ռեժիսոր ընկ. Շրեդելը մեխանիկորեն գնացել է Յ. Նագիբինի գրական ստեղծագործության տեքստի հետևից»։

Ծանոթագրություններ 

Խորհրդային ֆիլմեր
1959 ֆիլմեր
«Լենֆիլմ» ստուդիայի ֆիլմեր
Խորհրդային դրամա ֆիլմեր
Ռուսական դրամա ֆիլմեր
Ռուսերեն ֆիլմեր