Արիստակես Սեդրակյան

Արիստակես Սեդրակյան (Մելիք-Առաքելյան) (), հայ բանասեր, պատմաբան, եկեղեցական գործիչ, թարգմանիչ, Էջմիածնի միաբանության անդամ։ 1882 թվականից՝ եպիսկոպոս։

Կենսագրություն 
Արիստակես Մելիք-Առաքելյանը 1869-1882 թվականներին եղել է Երնջակի Սուրբ Կարապետ, Էջմիածնի Սուրբ Գայանե եկեղեցիների վանահայր, 1867-1906 թվականներին՝ Տաթևի, Արցախի, Վրաստանի, Իմերեթիայի և Աստրախանի հայոց թեմերի առաջնորդ, 1874-76 թվականներին դասավանդել է Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանում, 1891-1993 թվականներին եղել է տեսուչ։

Աշխատություններ 
Հետազոտել ու նկարագրել է հայոց պատմության ու մշակույթի հիշատակարաններ («Հնութիւնք հայրենեաց ի գաւառին Երնջակու», 1872), հավաքել է հայկական բանահյուսության նմուշներ («Քնար մշեցւոց եւ վանեցւոց», 1874), քննության է առել 19-րդ դարի 1-ին կեսի հայագիտության և լուսավորչական շարժման պատմության («Հարութիւն Արարատեանի կեղծիքը», 1894, «Յովհաննէս եպիսկոպոս Շահխաթունեանցի կենսագրութիւնը», 1898) և հայոց եկեղեցու պատմության ու դավանաբանության («Հայասաանեայց եկեղեցու պատկերահարգութիւնը», մաս 1, 1904, «Ամուսնական խնդիրներ», 1891, «Քահանայական խնդիր», 1900) հարցեր։

Թողել է անտիպ հիշատակարաններ, որոնք կարևոր սկզբնաղբյուր են ժամանակի հայ հասարակական, քաղաքական ու մշակութային կյանքի ուսումնասիրության համար։ 

Հայերեն է թարգմանել Ավգուստ Հաքստհաուզենի «Անդրկովկաս» (1872) ուղեգրության՝ Հայաստանին վերաբերող մասերը և Ջոն Դրեպերի «Եվրոպայի մտավոր զարգացման պատմությունը» (1880) աշխատությունը՝ կցելով ուշագրավ ծանոթագրություններ։

Գրականություն 
 Տեր-Մինասյան Ե., Արիստակէս արքեպիսկոպոս Սեդրակեան, «Արարատ», 1907, №1։
 Րաֆֆի, Գրականության մասին, Ե., 1958, էջ 43-49։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 ԱՐԻՍՏԱԿԵՍ ԵՊԻՍԿՈՊՈՍ ՍԵԴՐԱԿՅԱՆ (ՄԵԼԻՔ-ԱՌԱՔԵԼՅԱՆ). կենսագրություն