Լանգլուայի կամուրջն Առլում

«Լանգլուայի կամուրջն Առլում» (), Վինսենթ վան Գոգի վրձնած չորս յուղաներկ, մեկ ջրաներկ կտավների ու չորս ուրվանկարների թեմա։ Աշխատանքներն ստեղծվել են 1888 թվականին, երբ նկարիչը գտնվել է հարավային Ֆրանսիայի Առլ քաղաքում։ 

Վան Գոգի վրա ազդեցություն է գործել ճապոնական փայտափորագրությունը, որի արդյունքում նա պարզեցրել է գույները՝ ներդաշնակ ու միասնական պատկեր ստեղծելու համար։ Կապույտի ու դեղինի նման հակադիր գույներ օգտագործելով՝ նկարիչն իր ստեղծագործություններին աշխուժություն է հաղորդել։ Նկարել է ներկերը հաստ շերտերով օգտագործելով՝ գույնի օգտագործմամբ լույսի արտացոլումը պատկերելու համար։ Ջրանցքի վրա կառուցված բացվող կամուրջը Վան Գոգին հիշեցրել է իր հայրենի Նիդերլանդները։ Նա խնդրել է իր եղբորը՝ Թեոյին, նկարներից մեկը շրջանակել և ուղարկել նիդեռլանդցի արվեստի դիլերներից մեկին։ Վերակառուցված Լանգլուայի կամուրջն այժմ կրում է Pont Van-Gogh անունը։

Նախապատմություն

Առլ
Վան Գոգը 35 տարեկան էր, երբ ստեղծել է Լանգլուա կամրջի նկարներն ու էսքիզները։ Առլ քաղաքում բնակվելիս նա հասել է իր կարիերայի գագաթնակետին ու ստեղծել իր լավագույն աշխատանքները՝ «Արևածաղիկներ», «Ցորենի դաշտեր», ֆերմերային տնտեսություններ ու Առլի, Նիմի և Ավինյոնի ժողովրդին պատկերող նկարներ։ Դա Վան Գոգի համար բեղմնավոր ժամանակահատված էր․ 15 ամսից պակաս ժամանակահատվածում նա ստեղծել է մոտավորապես 100 էսքիզ, ավելի քան 200 կտավ ու գրել ավելի քան 200 նամակ։

Ջրանցքները, բացովի կամուրջները, հողմաղացները և ծղոտածածկ խրճիթները նկարչին հիշեցրել են Նիդեռլանդներում իր կյանքի մասին․ Առլը նրան տվել է իր փնտրած սփոփանքն ու պայծառ արևը և պայմաններ՝ ավելի վառ գույներով, ինտենսիվ գունային հակադրություններով ու բազմազան վրձնահարվածներով նկարելու։ Նա նաև հետ է գնացել դեպի Նիդեռլանդներում իր ստացած նկարչական կրթության արմատները և ուրվանկարներ արել եղեգնյա գրիչով։

Լանգլուա կամուրջ

Լանգլուա կամուրջը Առլից դեպի Պոր դը Բուկ ջրանցք անցնելու միջոցներից մեկն է։ Այն կառուցվել է 19-րդ դարի առաջին կեսին դեպի Միջերկրական ծով դուրս եկող ջրանցքների ցանցն ընդլայնելու նպատակով։ Կառուցվել են նաև ամբարտակներ ու կամուրջներ ջրային տրանսպորտը կարգավորելու համար։ Առլի մոտ գտնվող առաջին կամուրջը պաշտոնապես կոչվել է «Պոնտ դե Ռեգինել», բայց ավելի շատ հայտնի է եղել իր պահակի անունով՝ «Լանգլուայի կամուրջ»։ 1930 թվականին սկզբնական բացվող կամուրջը փոխարինվել է երկաթբետոնե կառույցով, որը 1944 թվականին պայթեցրել են նահանջող գերմանացիները․ նրանք ոչնչացրել են մյուս բոլոր կամուրջները բացի Ֆոս սյուր Մերից։ Այս կամուրջն ապամոնտաժվել է 1959  թվականին, սակայն հետագայում վերակառուցվել իր սկզբնական վայրից մի քանի կմ հեռավորության վրա։ 

Թեոյին գրած նամակներից մեկում Վան Գոգը նշել էր, որ սկսել է Լանգլուա կամրջի մոտ լվացք անող կանանց նկարել 1888 թվականի մարտի կեսին և որ կամրջի մեկ այլ նկարի վրա աշխատել է ապրիլի 2-ին։ Սա կամրջի նկարների մի քանի տարբերակներից առաջինն էր։

Հեռանկարային շրջանակ 
Առլում Վան Գոգը կրկին սկսել է օգտագործել գրաֆիկական հեռանկարի շրջանակը, որը նա ստեղծել էր Հաագայում։ Հնարքն օգտագործվել է բացօթյա տեսարանների համար, որտեղ ավելի մոտ գտնվող առարկաների համամասնությունը համեմատվել է ավելի հեռվում գտնվողների համամասնության հետ։ Կամրջի նկարների մի մասն արվել է այս շրջանակի օգնությամբ․ այն «խորացրել է բացվող կամրջի՝ որպես մեխանիզմի ուսումնասիրությունը»։

Ճապոնական ազդեցություն

Լանգլուայի կամուրջը Վան Գոգին հիշեցրել է Ուտագավա Հիրոշիգեի «Հանկարծակի անձրև Մեծ կամրջի վրա» կտավը։ Ոգեշնչվելով ճապոնական արվեստով՝ նա ձգտել է ճապոնական արվեստի գործերի տեխնիկան ինտեգրել իր սեփականի մեջ։ Էմիլ Բեռնարին գրած նամակում նա նշել է, որ «եթե ճապոնացիները չեն կարողանում առաջընթաց գրանցել իրենց երկրում, ապա չպետք է կասկածել, որ նրանց արվեստը շարունակվում է Ֆրանսիայում»։ Ճապոնական գեղագիտությամբ առաջնորդվելով՝ կամրջի նկարներն արտացոլում են գույնի պարզեցված օգտագործում՝ ներդաշնակ ու միասնական պատկեր ստեղծելու նպատակով։ Ուրվագծերն օգտագործվել են շարժում արտահայտելու համար։ Օգտագործվել են ավելի քիչ գունային երանգներ, նախընտրությունը տրվել է բազմակի նուրբ գունային տատանումներին, գույներն ընտրվել են աշխուժություն ստեղծելու նպատակով։ Այս մոտեցումներն ավելի հզոր ազդեցություն են ստեղծել և պատկերել գյուղական կենսակերպի պարզ ու պարզունակ որակը։

Նմանատիպ կառուցվածքով երեք կտավ
«Լանգլուայի կամուրջը լվացք անող կանանցով» կտավը Վան Գոգի ամենախորհրդանշական և ամենասիրված նկարներից մեկն է, որը համարվում է Առլի ժամանակաշրջանի նրա առաջին գլուխգործոցը։ Պատկերված են առօրյա գործողություններ․ մի փոքրիկ դեղին սայլ անցնում է կամրջի վրայով, իսկ խալաթներով ու բազմագույն գլխարկներով մի խումբ կանայք ափին լվացք են անում։ Վան Գոգն այս ստեղծագործության մեջ հմտորեն օգտագործել է գունաբանության իր գիտելիքները և «համաժամանակյա հակադրությունների օրենքը»։ Խոտը պատկերված է կարմրանարնջագույնի ու կանաչի հերթագայող վրձնահարվածներով։ Դեղինի ու կապույտի լրացուցիչ երանգներ են օգտագործվել կամուրջը, երկինքն ու գետը պատկերելիս․ դա ուժեղացրել է յուրաքանչյուր գույնի ազդեցությունը և ստեղծել «աշխույժ և բազմագույնորեն միավորված ամբողջություն»։ 

Ջրաներկով պատկերված «Լանգլուայի կամուրջն Առլում» կտավում Վան Գոգը կարողացել է ստեղծել կամրջի ճշգրիտ մանրամասները, ինչպիսիք են՝ երկաթյա հենարանները, նեցուկները և շղթայական ճախարակները։

Երկու այլ կտավներ

Ուրվանկարներ
Առլ ժամանելուց անմիջապես հետո Վան Գոգը եղբորը խնդրել է իրեն ուղարկել Արման Կասանի «Նկարչության այբուբենի ուղեցույց» գրքի օրինակներից մեկը։ Նրա խնդրանքը պայմանավորված էր հիմնարար գծագրության պրակտիկային վերադառնալու հետաքրքրվածությամբ, ինչպիսին է գրաֆիկական հեռանկարը, որը նա օգտագործել է Լանգլուայի կամուրջը պատկերելիս։ 1888 թվականի մարտով թվագրված ու իր ընկերոջը՝ Էմիլ Բեռնարին ուղղված մի նամակում վան Գոգը պատկերել է կամրջի էսքիզը (JH 1370 ներքևում)։ Նա նաև խոսել է այն մասին, թե ինչպես քաղաքը՝ Առլը, «հսկայական դեղին արևի ֆոնին արտացոլում բացովի կամրջի տարօրինակ ուրվագիծը»։

Մշակութային այլ դրսևորումներ
Վան Գոգի այս կտավին անդրադարձել է Արթուր Կլարկն իր «2001 թվականի տիեզերական ոդիսականը» վեպում, որտեղ Դեյվիդ Բոումենը Ստարգեյթով ճանապարհորդելուց հետո այն նկատում է (Էնդրյու Ուայեթի «Քրիստինայի աշխարհը» նկարի հետ) «մի հին, անանուն հյուրանոցի համարի» հյուրասենյակ ուսումնասիրելիս․ կտավի մասին համանուն ֆիլմում չի նշվում։

Արգենտինացի երաժիշտ Լուիս Ալբերտո Սպինետան կտավը հիշատակել է իր ամենահայտնի՝ «Cantata de puentes amarillos» երգում։ Նա Թեոյին ուղղված Վինսենթի նամակների մասին իմացել է Անտոնեն Արտոյի «Վան Գոգ․ մարդն ինքնասպանություն է գործել» էսսեից։ Երգն ընդգրկվել է արգենտինյան ռոքի պատմության մեջ ամենամեծ ալբոմը համարվող 1973 թվականին լույս տեսած «Արտո» ալբոմում։ 

Կտավը ներակայցված է եղել նաև «The Amazing Race» հեռուստախաղի 30-րդ եթերաշրջանում։

Ծանոթագրություններ

Գրականության ցանկ
 Arfin, F (2005). Adventure Guide to Provence & the Cote D'azur. Edison, NJ: Hunter Publishing. .
 Fell, D (2005) [2004]. Van Gogh's Women: Vincent's Love Affairs and Journey Into Madness. New York: Carroll & Graf Publishers. .
 Hulsker, Jan (1986), The complete Van Gogh, Outlet, p. 308, .
 Mancoff, D (2008). Van Gogh's Flowers. London: Frances Lincoln Limited. .
 Maurer, N (1999) [1998]. The Pursuit of Spiritual Wisdom: The Thought and Art of Vincent van Gogh and Paul Gauguin. Cranbury: Associated University Presses. .
 Morton, M; Schmunk, P (2000). The Arts Entwined: Music and Painting in the Nineteenth Century. New York: Garland Publishing. .
 Naifeh, Steven; Smith, Gregory White (2011). Van Gogh: The Life. Profile Books: 
 Perkowitz, S (1996). Empire of Light: A History of Discovery in Science and Art. Washington, D.C.: Joseph Henry Press. .
 Shoham, S (2002). Art, crime, and madness: Gesualdo, Caravaggio, Genet, Van Gogh, Artaud. Brighton, England: Sussex Academic Press. .
 Silverman, D (2000). Van Gogh and Gauguin: The Search for Sacred Art. New York: Farrar, Straus and Giroux. .

Արտաքին հղումներ
The Langlois Bridge on Google Art Project
 Pont Van Gogh, Arles Office de Tourisme (English)

Վինսենթ վան Գոգի նկարներ
1888 նկարներ
Կյոլլեր-Մյուլլերի թանգարանի նկարներ
Վիքիպեդիա:Լավ հոդվածներ
Ֆրանսիայի կամուրջներ