Ստախոսների ակումբ

Ստախոսների ակումբ () հուշագիր է, որը գրել է ամերիկացի հեղինակ Մերի Քարը։ Հրապարակվել է 1995 թվականին։ Պատմում է 1960-ականների Քարի մանկության մասին, որը անցել է Հարավարևելյան Տեխասի փոքր արդյունաբերական քաղաքում։ Վերնագիրը Քարի հայրիկի և նրա ընկերների մասին է, որոնք հավաքվում էին խմելու և պատմություններ պատմելու։ Նրանցից ոմանք աշխատում էին նավթավերամշակման գործարանում, իսկ ոմանք քիմիական գործարանում։ 

Գիրքը դարձավ Նյու Յորք Թայմս ամսագրի բեսթսելեր։ Մարթա Էլբրանդի անվան մրցանակին արժանանալուց բացի, հուշագիրը եզրափակիչ գիրքն է դառնում Ազգային քննադատների շրջանակի մրցանակի համար։  2005 թվականին լույս է տեսնում 10-ամյակի հրատարակությունը, որտեղ Քարը կատարել է իր հավելումը։ 

«Ստախոսների ակումբ»-ի հաջողությունից հետո, հրատարակվում են ևս երկու հուշ․
 «Բալ»՝ լույս է տեսել 2001 թվականին, 
 «Լույս»՝ լույս է տեսել 2009 թվականին։

Սյուժե 
Գիրքը պատմում է Քարի մանկության, ընտանիքում և քաղաքում մեծանալու, խմիչքի չարաշահման և հոգեբանական խնդիրների մասին։ Հուշագրում մանրամասնվում է երեխա հասակում բռնաբարության և բռնության ենթարկվելու փորձի, ինչպես նաև մոր հոգեկան անկայունության մասին։

Գիրքը բաղկացած է երեք բաժնից, որոնցից յուրաքանչյուրը նկարագրում է կյանքի տարբեր ժամանակաշրջաններ։ 
 Առաջին բաժինը վերնագրվել է «Տեխաս 1961», որում մանրամասնվում է Քարի և նրա քրոջ՝ Լեչիայի դաստիարակությունը Հարավարևելյան Տեխասում։ Պատմվածքը ներառում է մոր` Չարլիի և հոր՝ Ջ.Պ.-ի նախապատմությունները, նրանց հանդիպումը և նախկին հարաբերությունները։ Քարը գրում է նաև մայրական տատիկի մասին, ով 50 տարեկան հասակում մահացել է քաղցկեղից։
Երկրորդ բաժինը վերնագրվել է «Կոլորադո 1963»։ Ընտանիքը անսպասելիորեն տեղափոխվել է Կոլորադո։ Այնտեղ գտնվելու ընթացքում Քարի ծնողները ամուսնալուծվել են, հայրը տեղափոխվել է Տեխաս, իսկ Քարը և քույրը մնում են մոր հետ։ Մայրը հանդիպում է Հեկտորին, ով ստիպել է աղջիկներին իրեն «հայրիկ» անվանել։ Չարլին սկսում է կրկին խմել և ալկոհոլի ազդեցության տակ մի օր զենքով սպառնում է Հեկտորին։ Հայրը իմանալով այդ մասին աղջիկներին տանում է Տեխաս։ Աղջինկերին վերադարձնելու ակնկալիքով Չարլին և Հեկտորը գնում են Տեխաս։ Վեճի ժամանակ նախկին ամուսինը դանակահարում է Հեկտորին։ Չարլին հեռանում է վերջինից և միանում ամուսնուն։ 
Երրորդ բաժինը վերնագրվել է «Կրկին Տեխաս 1980», իրադարցություններից անցել է 17 տարի։ Քարը ապրում էր Բոստոնում։ Հոյր կաթված ստանավով պայմանավորված նա վերադարնում է Տեխաս։ Օգնելով խնամել հորը, նա մտերմանում է մոր հետ և իմանում է Չարլիի անցյալի և հոգեկան առողջության նախկին խնդիրների մասին։

Ակնարկներ 
«Ստախոսների ակումբ»-ը համընդհանուր գնահատանքի է արժանանում 1995 թվականին, հրապարակվելուց հետո։ Նյու Յորք Թայմսի խմբագիր Շեյա Բալանթինը գովերգում է հուշը։ Ստախոսների ակումբը հարգանքի տուրք է և ողբում է մի աշխարհի համար, որի հեղինակն այլևս այտեղ չի ապրում։ Դա իսկական ամերիկյան պատմությունն է։

Ծանոթագրություններ 

Անգլերեն գրքեր
Անգլերեն գրականություն