Բենկուլու

Բենկուլու (հին անվանումը՝ Բենկուլեն, Բանկախուլու), քաղաք Ինդոնեզիայի Սումատրա կղզում։ Համարվում է նույնանուն նահանգի կենտրոնը և ամենամեծ քաղաքը։ 2015 թվականի փետրվարի դրությամբ բնակչությունը կազմում է 360 495 մարդ։ Քաղաքում կա բուսաբանական այգի։

Պատմություն 

13-րդ դարի կեսերից մինչև 16-րդ դարը ժամանակակից Բենկուլուի շրջակայքում գտնվել են Սունգայ Սերուտ և Կելեբար իշխանությունները։ 1685 թվականին այդ հողերը գրավել են անգլիացիները, որոնք դրանց վրա հիմնել են առևտրի կենտրոններ։ Արտահանման հիմնական ճյուղները եղել են մշկընկույզը և հարակից տնկարկների վրա աճեցվող պղպեղը։ 1710 թվականին իր առևտրային շահերը պաշտպանելու համար Բրիտանական արևելահնդկական ընկերությունն այստեղ կառուցել է Մալբորո ամրոցը, որը անվանվել է անգլիացի հրամանատար Ջոն Չերչիլի՝ Մալբորոյի առաջին դուքսի պատվին։ Բերդը կառուցվել է արհեստական բլրի վրա, և դրա շինարարությունը տևել է մի քանի տարի։ Շատ շուտով ամրոցը դարձել է Հնդկական օվկիանոսի այս հատվածի անգլիական գաղութային քաղաքականության կարևոր հենակետ։ 1760 թվականին՝ Յոթնամյա պատերազմի ժամանակ, ֆրանսիական նավատորմը Շարլ Էկտոր դե Էսթենի հրամատարաությամբ գրավել է ամրոցը և այն օգտագործել որպես հենարան Սումատրայի արևմտյան ափում ուրիշ անգլիական բնակավայրերի ոչնչացման համար։ Սակայն ֆրանսիական նավատորմի հեռանալուց հետո անգլիացիները ամրոցը վերադարձրել են իրենց վերահսկողության տակ։ 1824 թվականին քաղաքը և ամրոցը, անգլո-հոլանդական պայամանագրի պայմանների համաձայն, հանձնել է Օստ-Ինդիա հոլանդական ընկերությանը։ Ճապոնիայի օկուպացիա ժամանակ (1942-1945) ամրոցում տեղակայվել է ճապոնական կայազորը։ 1977 թվականին վերականգնելու և մշակութային ժառանգություն դառնալու համար Մալբորո ամրոցը հանձնվել է Ինդոնեզիայի կրթության և մշակույթի նախարարությանը։

1938 թվականին Ինդոնեզիայի ապագա առաջնորդ Սուկառնոն հոլանդական ապստամբություններին մասնակցելու համար աքսորվել է Բենկուլու։ 1942 թվականին Բենկուլուն, ինչպես ամբողջ Ինդոնեզիան, գրավվել է ճապոնական զորքերի կողմից։ 1945 թվականին ճապոնացիները վտարվել են, իսկ Ինդոնեզիան հռչակել է անկախությունը։

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո քաղաքը սկսել է բարգավաճել։ 1968 թվականին քաղաքը դարձել է գավառական կենտրոն։ 1986 թվականին քաղաքի տարածքը 17,6 կմ²-ից մեծացել է մինչև 144,52 կմ²։

Աշխարհագրություն և կլիմա 
Քաղաքը տեղակայված է Հնդկական օվկիանոսի ափերին, Պալեմբանգից 289 կմ հարավ-արևմուտք։ Կլիման հասարակածային է։

Էկոնոմիկա 
Ժամանակակից Բենկուլուում նշանակալից դեր են խաղում սպասարկման ոլորտը և կենցաղային սպասարկումը, իսկ քաղաքի ամենամեծ եկամուտը բերում են հյուրանոցները, ռեստորանները և պանդոկները։ Առաջին հերթին արտահանվում է ոսկի, արծաթ, սուրճ, պղպեղ, եգիպտացորեն և քինածառ։ Քաղաքում զարգացած են նաև փայտամշակումը, մետաղամշակման արդյունաբերությունը, կավագործության ապրանքների արտադրությունը, տեքստիլ արդյունաբերությունը, ինչպես նաև գործվածքների վրա նկարազարդումը։ Առկա են նավթի և արմավենու յուղի վերամշակում, ռետինի արտադրություն։ Ըստ միջին վիճակագրության՝ կյանքի մակարդակը քաղաքում շատ ավելի բարձր է, քան մարզում (2007 թվականին գրեթե 75%-ով)։

Տուրիզմ 
Քաղաքում կան բազմաթիվ տուրիստական օբյեկտներ՝ Մոլբորո ամրոցը, անգլիական գաղութային շրջանի շենքերը, քաղաքի կենտրոնում գտնվող Համիլթոնի և Թոմաս Պարրի հուշարձանները, տուն, որտեղ ապրել է աքսորում գտնվող երկրի ապագա նախագաը՝ Սուկառնոն։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 

Ինդոնեզիայի քաղաքներ
1685 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Ինդոնեզիայի բնակավայրեր
Նավահանգստային քաղաքներ
1685 հիմնադրումներ
1719 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր