Թայկո

Թայկո (), թմբուկների ընտանիք, որն օգտագործվում է Ճապոնիայում։ Թայիկո նշանակում է «Մեծ թմբուկ»։

Պատմություն 
Ամենայն հավանականությամբ, այդ հարվածային գործիքները բերվել են Չինաստանից կամ Կորեայից 3-րդ և 9-րդ դարերի միջև, իսկ 9-րդ դարից հետո դրանք պատրաստվել են տեղի արհեստավորների կողմից։ Դրանք օգտագործվել են սինիտոիզմում, երբ երկրպագել են քամու աստված Սուսանոյին։ Դրանք այսօր էլ օգտագործվում են ինչպես ժողովրդական, այնպես էլ դասական երաժշտության մեջ։

Ճապոնիայի հարվածային գործիքները հավաքականորեն կոչվում են թայիկո, դիզայնով դրանք բաժանվում են երկու մեծ խմբերի՝  բյո դայկո, որի թաղանթը ամրացված է մեխերով` առանց ճշգրտման հնարավորության և սիմէ դայկո, որը կարելի է ճշգրտել լարերով կամ պտուտակներով։ Թմբուկի մարմինը պատրաստված է ամուր փայտի ամբողջական կտորից։

Բիո-դայկոյին վերաբերում են` օ-դայկոն և կո-դայկոն։  Նիհոնգոն և Նիհոնգոն։ Լարերի օգնությամբ լարվում են դա-դայկոն, նի-դայկոն, կակկոն, ուտա-դայկոն և ցուձումին։

Թմբուկահարների երաժշտական ​​համույթները, որոնք Ճապոնիայի ազգային խորհրդանիշն են, հայտնի են նույն անվան տակ։ Նրանք հատկապես հայտնի էին 1970-ական թվականներին, երբ թմբուկային խմբերը սկսեցին ելույթ ունենալ Ճապոնիայի սահմաններից դուրս։ Նրանք արտահայտել են սամուրայների ոգին` կարգապահություն, բարձր ֆիզիկական և բարոյական մարզում, խմբային համակարգում և կատարելագործում։

Ի տարբերություն արևմտյան պրակտիկայի, տայկոյի կատարման տեսողական մասը նույնքան կարևոր է, որքան ձայնային ազդեցությունը։ Կատայի շարժումները կազմում են տայկո նվագելու անբաժանելի մասը և հիմնված են պալատական ներկայացումների սովորույթների վրա։ Կատան կապում է թմբուկին և թմբկահարին, մերձավորություն է ստեղծում կատարողի և գործիքի միջև։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 
 The Nippon Taiko Foundation, part of the Agency for Cultural Affairs

Հարվածային երաժշտական գործիքներ
Ճապոնիայի երաժշտություն