Ոչ ֆորմալ տրամաբանություն

Ոչ ֆորմալ տրամաբանությունը պատկանում է տրամաբանության և պատճառաբանության տեսության հետազոտության ոլորտին, փաստարկները գնահատվում և վերլուծում են այնպես, ինչպես դրանք գործածվում են բնական լեզվում։

Ոչ ֆորմալ տրամաբանության գաղափարն առաջացել է քննադատական մտածողությանը նվիրված ուսումնասիրություններին զուգընթաց և զարգացել ոչ ֆորմալ տրամաբանների շարժման ձևով XX դարի երկրորդ կեսին ամերիկյան և եվրոպական փիլիսոփաների, տրամաբանների, լեզվաբանների շրջանում` որպես ֆորմալն տրամաբանության` սովորական բանականությունը վերլուծելու մեթոդներից դժգոհության հետևանք։ Միևնույն ժամանակ տրամաբանության պատմության մեջ փիլիսոփաներն ուսումնասիրում էին բանականությունը առօրյա խոսքում դեռևս Արիստոտելի ժամանկներից։ Ներկայումս ոչ ֆորմալ տրամաբանության միջոցները օգտագործվում են նաև գիտական (մարդասիրական) գիտելիքների վերլուծության համար։

Ռուսալեզու գրականության մեջ փաստարկության տեսությունը այլ կերպ կարելի է անվանել ոչ ֆորմալ տրամաբանություն։

Սահամանում 
Ոչ ֆորմալ տրամաբանության նպատակների ու խնդիրների վերաբերյալ գոյություն ունեն տարբեր տեսակետներ։

Ամերիկացի փիլիսոփաներ Ռալֆ Ջոնսոնը և Բլերը, որոնք ոչ ֆորմալ տրամաբանության հիմնադիրներից են, ոչ ֆորմալ տրամաբանությունը սահամանում են որպես «տրամաբանության ճյուղ, որի խնդիրն է մշակել ոչ առօրյա ստանդարտներ, չափանիշներ և ընթացակարգեր` վերլուծության, մեկնաբանման, գնահատման, քննադատության և փաստարկների կառուցման համար»։

Բելգիացի տրամաբան Խայիմ Պերելմանը, ի տարբերություն ֆորմալ` ապացույցների տրամաբանության, ոչ ֆորմալ տրամաբանությունը բնութագրում է որպես փաստարկի տրամաբանություն։

Մի շարք տրամաբաններ ոչ ֆորմալ տրամաբանության հիմնական խնդիրն են համարում տրամաբանական սխալների ուսումնասիրությունը։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ  
 

<noinclude>

Փիլիսոփայություն
Տրամաբանություն