Չան Վան Կհե

Չան Վան Կհե (, ), վիետնամցի երաժշտագետ և ազգային երաժշտական գործիքներ նվագող։

Կենսագրություն 
1941-1944 թվականներին սովորել է Հանոյի համալսարանի բժշկական ֆակուլտետում։ 1952 թվականից ապրել է Ֆրանսիայում։ 1952-1958 թվականներին սովորել է Սորբոնի համալսարանին առընթեր երաժշտագիտության ինստիտուտում, որտեղ էլ պաշտպանել է ատենախոսություն։ Զուգահեռաբար սովորել է Փարիզի Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում։ 1959 թվականին սկսել է վարել Ասիայի երկրների երաժշտությանը նվիրված դասընթաց Սորբոնի արևելյան երաժշտության ուսումնասիրության կենտրոնում, 1965 թվականին դարձել է Կենտրոնի տնօրեն։ Աշխատել է գիտական հետազոտությունների ազգային կենտրոնում, 1972 թվականին դարձել է նրա ղեկավարը։ 1960 թվականին դարձել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ–ի միջազգային երաժշտական խորհրդի անդամ, իսկ որոշ ժամանակ անց՝ Բեռլինի համեմատական երաժշտագիտության և փաստաթղթավորման ինստիտուտին կից գիտական խորհրդի փոխնախագահ։ 1968 թվականից Սորբոնի համալսարանում դասավանդում է երաժշտական ազգաբանություն։ Հեռավոր Արևելքի և Հարավարևելյան Ասիայի երաժշտության խոշոր հետազոտողներից մեկն է։ Հրատարակել է Արևելքի երկրների երաժշտության պատմությանը և տեսությանը նվիրված մի շարք աշխատանքներ, ֆրանսիական երաժշտական հանրագիտարանի համար գրել է հոդվածներ վիետնամական երաժշտական գործիքների մասին։ Ելույթ է ունեցել ազգային երաժշտական գործիքներով՝ դանգուետ, դաննի, դանչան։

Երկեր 
 Traditional cultures in South-East Asia. — Bombey, 1958.
 Place de la musique dans les classes populaires au Viét-Nam, Bulletin de la Société des Etudes indochinoises, nouvelle ser., t. 39, 1959.
 Les instruments de musique révélies par des fouilles archeologiques au Viét-Nam, «Arts Asiatiques», 1960, v. 7, p. 141-52
 L'état d’вme de l’exécutant de la musique orientale, «The world of music», 1960, v. 2
 Aspects de la cantillation: techniques du Viét-Nam, «Revue de musicologie», 1961, v. 47
 Problems of the Far Eastern musical traditional today, «France-Asie», 1961, v. 17, No 168
 La musique vietnamienne traditionnelle. — Paris, 1962 (Annales du Musée Guimet, t. 66)
 Principes de base dans les musiques de l’Extréme-Orient, «France-Asie», 1962, v. 18, No 174
 Les échelles réguliéres du cycle des quintes et leurs déformations occasionnelles // La résonance dans les Echelles musicales. — Paris, 1963.
 Le public de concert en Orient devant les changements d’ordre sociologique, «World of music», 1963, v. 5
 Le théвtre musical de tradition chinoise // Zeitgenössisches Musiktheater. — Hamburg, 1966.
 La musique traditionnelle en Extréme Orient. — Paris, 1964.
 Viét Nam. — Paris, 1967. (Les traditions musicales)
 La musique dans la société viétnamienne actuelle, «La musique dans la vie», v. 2. — Paris, 1969.
 The music of cham people. — New York, 1971.
 Means of preservation and diffusion of traditional music in Viétnam, «Asian music», 1972, v. 3, No 1.
 La musique viétnamienne au XIX siécle // Musikkulturen Asien, Afrikas und Ozeaniens im 19. Jahrhundert. — Regensburg, 1973.
 L’acculturation dans les traditions musicales de l’Asia, «International review of aesthetics and sociology of music», 1974, v. 5
 Un exemple d’enquкte et de recherche d’ethnomusicologie en Republique Démocratique du Viét-Nam, «The World of music», 1976, v. 18, No 3
 Is the pentatonic universal?, «The World of music», 1977, v. 19, No 1/2
 Situation de la musique en Republique Socialistique du Viét-Nam, «Acta musicologica», 1977, v. 40, fasc. 1
 The Traditional musical performers and creativity in the countries of Asia, «The world of music», 1979, v. 21, No 2.

Պարգևներ 
 1991 – Արվեստների և գրականության շքանշանի սպա

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Музыкальный энциклопедический словарь/Гл. ред. Г. В. Келдыш. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — с. 620 — ISBN 5-85270-033-9

Արտաքին հղումներ 
 Չան Վան Կհեն Allmusic կայքում