Յուբիցումե

( արտահայտությունից), մատի ֆալանգների կամավոր կտրելը ի նշան նվիրվածության։ Շարժառիթը կարող է լինել մեղքի զգացումը, բողոքը, ներողություն խնդրելու ցանկությունը։ Այն հիմնականում կիրառում են հանցավոր համայնքների (մասնավորապես՝ յակուձաների) անդամները, միջին ծանրության խախտումների ժամանակ, որոնց համար նախատեսված չէ մահապատիժ կամ աքսոր։ Առաջին խախտման ժամանակ կտրում են ճկույթի ֆալանգը, կրկնվելիս կտրվում է երկրորդը, իսկ հետո երրորդը կամ կտրում են այլ մատներ։ Եթե ​​յուբիցումեն արվում է որպես առաջնորդին ներողություն խնդրելու նշան, ապա մատի կտրված հատվածը փաթաթում են 
կտորի մեջ և նվիրում նրան։

Յուբիցումեի ծեսը ծագել է բակուտո՝ խաղամոլների միջավայրում և պարտքը մարելու միջոց է եղել։ Հին ժամանակներում այս բոլորը արվել է նրա համար, որ ի վերջո յակուձայի համար դժվարանար թուր օգտագործելը, որի արդյունքում էլ մեծանում էր նրա կախվածությունը ղեկավարի կամքից։ Սակայն, այսօր անդամահատման արարողությունը կրում է զուտ խորհրդանշական բնույթ։ Շատ յակուձաներ պրոթեզների օգնությամբ թաքցնում են անդամահատված մատները։

Յուբիցումե կատարելը պատժելի չէ, սակայն դրան հարկադրելը, ինչպես նաև ցանկացած օգնություն (այդ թվում՝ գործիքներ տրամադրելը) հանցագործություն է համարվում։ 1993 թվականին ճապոնական կառավարության ստուգումները ցույց են տվել, որ յակուձայի անդամների 44,8%-ը կատարել է յուբիցումե; Նրանց 15%-ը կատարել է այս ծեսը առնվազն երկու անգամ]։ Հանցավոր կազմակերպությունների անդամների ձերբակալության մի քանի դեպք է տեղի ունեցել յուբիցումե կատարելը հարկադրելու կասկածանքով։

Յուբիցումե կատարել են ոչ միայն հանցագործները, այլև հասարակության այլ շերտերի մարդիկ։ Տացուկո Տակաոկա գեյշան 1915 թվականին կտրել է ճկույթի ֆալանգը՝ ի նշան նվիրվածության իր սիրելիին։ Այս դեպքից հետո նրան անվանել են «ինը մատով գեյշա»։

Ծանոթագրություններ 

Ճապոնիայի մշակույթ
Ճապոներեն բառեր և արտահայտություններ
Արարողություններ
Հանցագործությունը Ճապոնիայում
Վնասվածքներ
Անդամահատումներ