Հովհաննես Սեթյան

Հովհաննես Սեթյան (արևմտա. 1853 Կոստանդնուպոլիս, Օսմանյան կայսրություն - 1930 Կահիրե, Եգիպտոս ), հայ արձակագիր, բանաստեղծ և ուսուցիչ։

Կենսագրություն 
Սեթյանը ծնվել է 1853 թվականին Կոստանդնուպոլսում։ Սովորել է տեղի հայկական դպրոցներում, աչքի ընկել բարձր առաջադիմությամբ, ստեղծագործելու ձիրքով, դասավանդելու ունակություններով և շուտով դարձել է ուսուցիչ։ 1896 թվականին նա մազապուրծ փրկվել է սուլթան Համիդի օրոք կազմակերպված հայկական ջարդերից և բնակություն է հաստատել Եգիպտոսի մայրաքաղաքում՝ Կահիրեում, որտեղ էլ անց է կացրել իր կյանքի մնացած մասը։

Պոեզիան 
Սեթյանը պատկանում էր 19-րդ դարի հայ գրական ասպարեզում ծնունդ առած պոետական այն շարժմանը, որը հակադրվում էր գրական ռեալիստական և ռոմանտիկական ուղղություններին։ Նա գտնվում էր այդ հակամարտության սահմանագծում, սակայն ավելի շատ հակված էր դեպի ռոմանտիկ ոճը։

Սեթյանը գրել ու լույս է ընծայել բանաստեղծական բազմաթիվ ժողովածուներ, այդ թվում՝ Գրական զբոսանք (1882), Յուզման ժամեր (1888), Բլուրն ի վեր (1896), Տարագրին քնարը (1912) հատորյակները։ Իսկ նրա պատմվածքներն ու արձակ այլ գործերը ամփոփված են «Արշալոյսէն վերջալոյսի» գրքում, որը 1912 թվականին հրատարակվել է Կահիրեում։

Ծանոթագրություններ 

20-րդ դարի տղամարդ գրողներ
Հայ տղամարդ բանաստեղծներ
Ստամբուլում ծնված գրողներ
1930 մահեր
1853 ծնունդներ
20-րդ դարի հայ բանաստեղծներ
Հայերն Օսմանյան կայսրությունում
Հայ բանաստեղծներ
ՀԹՎ 2023 հոդվածներ