Սվետլանա Սորոկինա

Սվետլանա Ինոկենտևա Սորոկինա (, ), խորհրդային և ռուս լրագրող, հեռուստառադիո հաղորդավարուհի, ռեժիսոր։ Ռուսական հեռուստատեսության ակադեմիայի անդամ, տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցի դասախոս, նախկինում՝ ՌԴ Նախագահին առընթեր Մարդու իրավունքների խորհրդի անդամ (2009-2011)։ Տարբեր ժամանակներում վարել է «Լուրեր» (ՌՏՌ), «Օրվա հերոսը» (ՆՏՎ) և «Ժողովրդի ձայնը» (ՆՏՎ և TV-6), «Հիմնական բնազդ» (Առաջին ալիք) և այլ հաղորդումներ։ «Աշխարհի շուրջ» հաղորդաշարի հաղորդավարը «Մոսկվայի արձագանքը» ռադիոկայանում (2005 թվականից)։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1957 թվականի հունվարի 15-ին Պուշկինում։ Նրա հայրը՝ Ինոկենտի Սարիկովը, զինվորական շինարար էր, մայրը՝ Վալենտինան, աշխատել է որպես պատմության ուսուցչուհի։

Կրթություն 
Դպրոցն ավարտել է ոսկե մեդալով, այնուհետև ավարտել է Լենինգրադի անտառտնտեսական ակադեմիան 1979 թվականին՝ ստանալով ինժեներ-կանաչապատողի մասնագիտություն։ Աշխատել է անտառաշինական ձեռնարկությունում և սովորել է Անտառային ակադեմիայի ասպիրանտուրայում։

1985 թվականին ընդունվել Է Լենինգրադի հեռուստատեսությանը կից հաղորդավարների ստուդիա։

Կարիերա 

1986 թվականից, որպես արտահաստիքային աշխատակից, սյուժեներ է պատրաստել շաբաթ երեկոյան «Տելեկուրիերի» համար։

1987 թվականին ընդունվել Է Լենինգրադի հեռուստատեսության անձնակազմ, 1988-1990 թվականներին վարել է «600 վայրկյան» ծրագիրը։

1990 թվականին տեղափոխվել է Մոսկվա։ Սկզբում վերապատրաստվել է կենտրոնական հեռուստատեսության Առաջին ծրագրում, այնուհետև 1991 թվականի մայիսի 13-ից մինչև 1997 թվականի նոյեմբերի 22-ը եղել է քաղաքական մեկնաբան, որը վարել է «Լուրեր» ամենօրյա լրատվական ծրագիրը Համառուսաստանյան պետական հեռուստառադիոընկերության ալիքում։ Հատուկ ճանաչում են ստացել Սորոկինայի ֆիրմային ներողությունները, որով նա փակել է «Լուրերի» յուրաքանչյուր թողարկումը։ 1996 թվականից մինչև 1997 թվականը Էդուարդ Սագալաևի հետ վարել է «Բաց նորություններ» ծրագիրը RTR-ում։

1997 թվականի նոյեմբերից, ընդունելով Օլեգ Դոբրոդեևի առաջարկը, սկսել է աշխատել ՆՏՎ հեռուստաընկերությունում, վարել է «Օրվա հերոսը» և «Ժողովրդի ձայնը» ծրագրերը, նկարահանել է վավերագրական ֆիլմեր, այդ թվում՝ «Նորագույն պատմություն» նախագծի շրջանակներում։

1999 թվականին դարձել է «Մոսկվայի արձագանքը» ռադիոընկերության «Հոբբիթ» ռադիոներկայացման ստեղծման նախաձեռնողն ու մասնակիցը (Ջ. Ռ. Ռ. Թոլքինի համանուն վեպի հիման վրա), 2000 թվականին մասնակցել է «Դժվար է Աստված լինել» ռադիոներկայացմանը։

2001 թվականից Ռուսաստանի հեռուստատեսության ակադեմիայի անդամ է։

2001 թվականի հունիսից մինչև 2002 թվականի հունվար աշխատել է «Այսօր ТВ-6-ում» լրատվական ծրագրում (2001 թվականի սեպտեմբերից ծրագրի անվանումը փոխվել է «Հիմա»-ով) և« Ժողովրդի ձայնը» թոք-շոուում։

2002 թվականի հունիսի 1-ից մինչև 2003 թվականի հունվարի 1-ն աշխատել է ТВС հեռուստատեսային ալիքում, եղել է վավերագրական ֆիլմերի հեղինակ և «Անձնական ոչինչ» ծրագրի վարողը (փակվել է հաղորդավարի նախաձեռնությամբ հինգ թողարկումներից հետո)։ Բազմիցս մասնակցել է «Հանգցրեք լույսը» հումորային ծրագրին՝ Խրյուն Մորժովի և Ստեփանի Կապուստովի հետ։

2003 թվականի հունվարից աշխատել է Առաջին ալիքում։ 2003 թվականի մարտից մինչև 2005 թվականի հունիսը վարել է «Հիմնական բնազդ» թոք-շոուն։ Թոք-շոուի փակումից հետո հեռուստաալիքի գլխավոր տնօրեն Կոնստանտին Էռնստն առաջարկել է Սվետլանային շարունակել աշխատանքը հեռուստաալիքում՝ որպես վավերագրական կինոյի հեղինակ և բարեգործության մասին ինչ-որ ծրագրի հաղորդավար։

2005 թվականի սեպտեմբերին դարձել է «Մոսկվայի արձագանքը» ռադիոյով «Աշխարհի շուրջ» շաբաթօրյա երեկոյան ծրագրի վարողը (2006 թվականի սեպտեմբերից համասեփականատերը Յուրի Կոբալաձեն է, 2007 թվականի նոյեմբերից ծրագիրը թողարկվում է երեքշաբթի օրերին)։

2006 թվականի սեպտեմբերին «Աշխարհի շուրջ» հաղորդաշարի հեռուստատեսային տարբերակը եթեր է հեռարձակվել «Դոմաշնի» հեռուստաալիքով։ Եթեր է հեռարձակվել ընդամենը չորս թողարկում։ Երդվյալ ատենակալների դատարանին նվիրված վերջին ծրագիրը, որն ընթացել է ուղիղ եթերով, հանգեցրել է քաղաքական սուր բանավեճի։ Կոմերսանտ տեղեկություններով՝ ՍԹՍ Մեդիա-ի բաժնետերերին, որի կազմում է մտնում «Դոմաշնի» հեռուստաալիքը, դուր չի եկել, որ ծրագրի ուղիղ եթերում քննարկվել են քաղաքական թեմաներ։ Փակման պատճառ են դարձել ծրագրի ուղիղ եթերում հնչած ռուսական դատարանի՝ որպես ոստիկան գնահատման խոսքերը, ինչպես նաև երրորդ իշխանության աշխատանքին ՌԱԴԾ-ի «լկտի միջամտության» մասին խոսքերը։ Դա էլ առաջացրել է ալիքի մի շարք բաժնետերերի, մասնավորապես «Ալֆա-գրուպի» նման կտրուկ արձագանքը։

Սվետլանան ակտիվորեն զբաղվում է բարեգործությամբ, առաջին հերթին՝ հիվանդ երեխաների օգտին։ Դասավանդում է։ 2007 թվականի ապրիլից ղեկավարել է Ռուսաստանի արդյունաբերողների և գործարարների միության հանրային կապերի կենտրոնը, սակայն շուտով հեռացել է՝ ղեկավարության հետ տարաձայնությունների պատճառով։ 2007 թվականի հոկտեմբերի 20-ից սկսած վարել է «Ռոսիա» հեռուստաալիքով շաբաթօրյա սոցիալական «Սևի վրա սպիտակով» թոք-շոուն (8 թողարկում)։

2006 թվականից վարել է «Չորրորդ ալիքի» «Միասին կարող ենք ամեն ինչ» սոցիալական նախագիծը (Եկատերինբուրգի հեռուստատեսություն), որտեղ քննարկվել են որբ երեխաների և ծանր հիվանդություններով երեխաների խնդիրները։ Հեռուստամարաթոնի ժամանակ «Չորրորդ ալիքի» հեռուստադիտողները 380 000 ռուբլի են նվիրաբերել այն երեխաների համար, որոնց անհրաժեշտ էր շտապ թանկարժեք բուժում։ Սոցիալական կենտրոնների համար մանկական տակդիրներ հավաքելու ակցիայի արդյունքում, որտեղ պահվել են մինչև երեք տարեկան երեխաներ, հավաքվել է մանկական տակդիրների 1500 փաթեթ։ «Միասին կարող ենք ամեն ինչ» 2006 թվականին 2 միլիոն ռուբլի է փոխանցվել կարիքավոր երեխաներին։ Նախագիծը ՏԷՖԻ-ի երկու արձանիկներ է ստացել 2006 թվականին (հրապարակախոսական ծրագիր) և 2007 թվականին (Հատուկ նախագիծ «Հեռուստատեսություն և կյանք»)։

2010 թվականի մարտի 15-ից մինչև 2011 թվականի հունվարի 12-ը վարել է «Հաղորդումների ծրագիր» «Հինգերորդ ալիքով»։

«ՌԻԱ Նովոստի» կայքում որոշ ժամանակ թողարկվել է Սորոկինի Քաղաքացիական պաշտպանություն ծրագիրը, որտեղ հյուրերը հանդես են եկել արդիական հարցերի շուրջ։ Հաղորդման վերջին թողարկումը նվիրված է եղել Պուտինի նախագահության երրորդ ժամկետին։

2011 թվականից դասավանդում է տնտեսագիտության բարձրագույն դպրոցի մեդիահաղորդակցության ֆակուլտետում։
2011 թվականի դեկտեմբերի 8-ին ընկերուհու՝ Իրինա Յասինայի հետ հայտարարել է քաղաքացիական հասարակության ինստիտուտների զարգացման և մարդու իրավունքների նախագահական խորհրդի կազմից դուրս գալու մասին՝ ի նշան 2011 թվականի դեկտեմբերի 4-ին ՌԴ Պետդումայի ընտրությունների արդյունքների կեղծման դեմ բողոքի։

2015 թվականի ապրիլի 27-ից դեկտեմբերի 29-ը վարել է «Դոժդ» հեռուստաընկերության Սորոկինա թոք-շոուն։ 2016 թվականի մայիսից մինչև 2017 թվականի հունիսը եղել է նույն ալիքի #Vechernyahillari թոք-շոուի հաղորդավարներից մեկը։

Ընտանիք 
 Հայրը` Իննոկենտի Նիկոլայի Սարիկով, զինվորական շինարար։
 Մայրը` Վալենտինա Սերգեյի Սարիկովա, պատմության ուսուցիչ։
 Քույր` Լարիսա։
 Ամուսնալուծված (եղել է երկու ամուսնություն, ազգանունը` առաջին ամուսնությունից, աղջկա ազգանունը` Սարիկովա, երկրորդ ամուսինը հեռուստատեսային օպերատոր Վլադիմիր Գրեչիշկինն էր)։
 2003 թվականի հուլիսին դարձել է Տոնյայի խորթ մայրը։

Մրցանակներ 
 Պարգևատրվել է «Անձնական արիության համար» շքանշանով (1993 թվական հոկտեմբերի իրադարձությունների համար)։
 Երեք անգամ «ՏԷՖԻ»-ի մրցանակակիր.
 1996` «Լրատվական ծրագրի լավագույն հաղորդավար» անվանակարգում՝ «Լուրեր» ծրագրով։
 2000` «Օրվա հերոս» անվանակարգում` «Հարցազրույց» ծրագրով։
 2005` «Հիմնական բնազդը» ծրագրով՝ «Թոք շոու» ​​անվանակարգում։
 2003 թվականին` Ռուսաստանի բիզնեսի և ձեռներեցության ակադեմիայի «Օլիմպիա» կանանց նվաճումների հասարակական ճանաչման ազգային մրցանակի դափնեկիր։
 2013` Իգոր Յակովենկոյի վարկածով` Մոոսի սանդղակով լրագրողական կարծրության 10-րդ մակարդակն է։

Ֆիլմագրություն 

 1998՝ «Ելցինի սիրտը» (ՆՏՎ)՝ Բորիս Ելցինի տարած վիրահատության մասին
 1998՝ «Զուտ ռուսական սպանություն» (ՆՏՎ)՝ Գալինա Ստարովոյտովայի սպանության մասին
 1999՝ «Հաղթվածների հավա՞ք» (ՆՏՎ)
 1999՝ «Ամենաառաջին տիկինը» (ՆՏՎ)՝ նվիրված է ԽՍՀՄ նախագահի կնոջը՝ Ռաիսա Գորբաչովային
 2000՝ «Գոհրանի փայլն ու աղքատությունը» (ՆՏՎ)
 2000՝ «Հաղթանակ։ Մեկը բոլորի համար» (ՆՏՎ)
 2001՝ «Չբարձրացված տարածություն» (ՆՏՎ)
 2001՝ «Պատերազմի երգեր» (ՏՎ-6)
 2002՝ «Լեբեդ» (ՏՎՍ)՝ գեներալ Լեբեդի մասին
 2003՝ «Սաթե ուրվական» (Առաջին ալիք)՝ սաթե սենյակի մասին
 2005՝ «Կարատելներ» (Առաջին ալիք)
 2005՝ «Ռուս գերի» (Առաջին ալիք)
 2006՝ «Ռուսներ» (առաջին ալիք), վավերագրական ցիկլի վարող.

Մատենագրություն 
 Сорокина С. И. Недетские истории. М.: АСТ, 2008. 176 стр. ISBN 978-5-17-055217-7, 978-5-9713-9095-4, 978-5-94663-708-4, 978—985-16-5693-2. Тираж: 10 000 экз.
 Сорокина С. И. Мне не всё равно. М.: Эксмо, 2009. 224 стр. ISBN 978-5-699-31654-0. Тираж: 5 100 экз.

Քննադատություն 
Իրականում բոլոր լրագրողներին, ովքեր աշխատել են ՆՏՎ-ում, առաջարկվել է մնալ ՆՏՎ-ում։ Ոչ ոք նրանց չի վռնդել, նրանք երկար ժամանակ սպասել են, թե երբ են իրենց վռնդելու։ Նրանք կամավոր հեռացել են։ Շատերը, որոնք բոլորից բարձր են գոռացել, հեռացել են աշխատել առավել ատելի պետական ալիքներոում, որոնցից է Սվետլանա Սորոկինան:
Ինքը՝ Սորոկինան, նման ստեղծագործական որոնումները բացատրում է նրանով, որ «հին» ՆՏՎ-ի ջախջախումից հետո, «ստիպված են եղել ավելի լավ մասնաբաժին գտնել ալիքներում»։

Կոնստանտին Էռնստն այսպես է արտահայտվել Սորոկինայի և նրա «Հիմնական բնազդ» թոք-շոուի մասին․ «Մենք բանավեճ ենք ունեցել ծրագրի զարգացման վերաբերյալ։ Ես փորձել եմ ծրագիրը կողմնորոշել դեպի սոցիալականություն, իսկ Սվետլանան՝ նման ցուցադրություն պարտեզի օղակի ներսում»… «Նա (Սորոկինան) չունի համակարգային աշխարհայացք… Վերակառուցման ընթացքում նա ունեցել է այդ կարծրատիպերը, ինչպես «Մոսկվայի արձագանքը» աշխատակիցների կեսի մոտ»։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

  Հինգերորդ ալիքում կհայտնվեն նոր ծրագրեր և նոր դեմքեր
 Սվետլանա Սորոկինայի բլոգը «Մասկվայի արձագանքը» ռադիոկայանի կայքում
 Սվետլանա Սորոկինան «ՏՎ-6» հեռուստաընկերության կայքում
 Սվետլանա Սորոկինա. Հաղորդումներ, հարցազրույցներ, հրապարակումներ
 Սվետլանա Սորոկինան ռուսական հեռուստատեսության ակադեմիայի հիմնադրամի կայքում
 Սվետլանա Սորոկինան «Մասկվայի արձագանքը» ռադիոկայանի կայքում
 

Խորհրդային լրագրողներ
Ռուս հաղորդավարներ
Ռուս լրագրողներ
Ռեժիսորներ այբբենական կարգով
Ռուս ռեժիսորներ