Խաչիկ Հակոբջանյան

Խաչիկ Միսակի Հակոբջանյան (), խորհրդային հայ ռազմաքաղաքական և պետական ​​գործիչ, ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության նախագահ (1938), ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահ (1938-1943), Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակից, փոխգնդապետ (1942)։

Կենսագրություն  
Ծնվել է 1902 թվականին Ռուսական կայսրության Երևանի նահանգի Ալեքսանդրապոլի գավառի Փոքր Ղարաքիլիսա գյուղում մեխանիկական գործարանի հայ սևագործ բանվորի ընտանիքում։ 1915 թվականին ավարտել է Բաքվի նահանգի Զաբրոդ գյուղի տարրական դպրոցը, իսկ 1918 թվականին՝ բարձրագույն տարրական ուսումնարանը Բաքվի մոտ գտնվող Բալախանի գյուղում։ 1919 թվականի նոյեմբերից աշխատել է Փոքր Ղարաքիլիսայում որպես գյուղատնտեսական կոոպերատիվի կառավարիչի օգնական։ 1920 թվականից աշխատել է Ալեքսանդրապոլ քաղաքի իր տնտեսությունում։ 1920 թվականի նոյեմբերից եղել է Թուրքիայի և ԽՍՀՄ միջև չեզոք գոտու հեղկոմի բռնագրավման հանձնաժողովի գործակալ Ալեքսանդրապոլի գավառի Բարհվատ գյուղում։ 1921 թվականի փետրվարից եղել է քաղբանտարկյալ Երևանում։ 1921 թվականի ապրիլից գտնվել է բուժման մեջ Բարհվատի իր հարազատների մոտ։ 1921 թվականին նա «որպես բալաստ» հեռացվել է կուսակցությունից՝ համընդհանուր զտումների ժամանակ։ 1921 թվականի հունիսից եղել է Ալեքսանդրապոլի գավառային հեղկոմի և գործկոմի հրահանգիչ ու հարկային տեսուչ։ 1923 թվականի հուլիսից եղել է Լենինականի գավառի Մոլլա-Գեոկչա գյուղի ոստիկանապետ և տեղամասային գործկոմի նախագահ։ 1924 թվականի նոյեմբերից ծառայել է Բանվորագյուղացիական կարմիր բանակում, եղել է Կովկասյան Կարմիր դրոշի բանակի 1-ին հայկական հրաձգային գնդի քաղաքական մարտիկ։ 1925 թվականին ընդունվել է ՀամԿ(բ)Կ շարքերը։ Սովորել է Կովկասյան կարմիր դրոշի բանակի ռազմաքաղաքական դպրոցում, մինչև 1927 թվականի սեպտեմբեր։ 1927 թվականի սեպտեմբերից աշխատել է Լենինականի օկրուգում՝ որպես հրահանգիչ, Հայաստանի կոմկուսի շրջկոմի քարտուղար և շրջգործկոմի նախագահ։ 1930 թվականի մայիսից՝ Արթիկի շրջկոմի քարտուղար։ 1931 թվականի սեպտեմբերից՝ Կուրդուկուլինսկի շրջանային կոմիտեի քարտուղար։ 1932 թվականի դեկտեմբերից եղել է Վաղարշապատ գյուղի մեքենատրակտորային կայանի տնօրեն։ 1937 թվականի մարտից՝ ՀԽՍՀ գյուղատնտեսության ժողովրդական կոմիսարի տեղակալ։ 1937 թվականի մայիսից Բասարգեչարի շրջկոմի առաջին քարտուղարն էր։ 1937 թվականի դեկտեմբերից եղել է Երևանի քաղկոմի կադրերի բաժնի վարիչ։ 1938 թվականի փետրվարից եղել է Հայաստանի կոմկուսի (բ) Կենտկոմի երրորդ քարտուղար։ 1938 թվականի մայիսից եղել է ՀԿԿ Կենտկոմի երկրորդ քարտուղար, միաժամանակ 1938 թվականի հուլիսից մինչև 1943 թվականի հուլիսը՝ ՀԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահ։ 1940 թվականին եղել է Բոլշևիկների համամիութենական կոմունիստական ​​կուսակցության կենտրոնական կոմիտեին կից կուսակցական կազմակերպիչների բարձրագույն դպրոցի ունկնդիր։

Հայրենական մեծ պատերազմի սկզբից բոլշևիկների համամիութենական կոմունիստական ​​կուսակցության Կենտկոմի որոշմամբ մոբիլիզացվել է։ Գումարտակի ավագ կոմիսարի կոչումով՝ 1941 թվականի հոկտեմբերի 14-ից եղել է 324-րդ հրաձգային դիվիզիայի քաղբաժնի պետ։ 1942 թվականի նոյեմբերի 7-ից մինչև 1943 թվականի մարտի 6-ը եղել է Հյուսիսային Կովկասի ռազմաճակատի 58-րդ բանակի 89-րդ հետևակային դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալ քաղաքական հարցերով։ 1942 թվականի հոկտեմբերին ԽՍՀՄ Զինված ուժերում մտցվեց լիակատար միանձնյա հրամանատարություն և վերացավ զինկոմիսարների ինստիտուտը, ինչի կապակցությամբ 1942 թվականի դեկտեմբերի 6-ին նա վերաատեստավորվեց որպես փոխգնդապետ։ Այնուհետև եղել է 95-րդ հետևակային դիվիզիայի թիկունքի հրամանատարի տեղակալ։

Զոհվել է մարտական գործողության ընթացքում 1944 թվականի նոյեմբերի 5-ին։ Թաղված է Լեհաստանում, Լյուբելսկոյե վոյևոդություն, Լյուբլին քաղաքում։

Զինվորական կոչումներ 
 Գումարտակի ավագ կոմիսար, 1941,
 Փոխգնդապետ, 12/06/1942,

Պարգևներ 
 Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշան (25.02.1945 - հետմահու)։
 Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (23.11.1940) - ի նշանավորումն Հայկական ԽՍՀ 20-ամյակի՝ արդյունաբերության և գյուղատնտեսության զարգացման գործում ունեցած ձեռքբերումների համար։

Ծանոթագրություններ 

Հայրենական մեծ պատերազմի մասնակիցներ
Հայ քաղաքական գործիչներ
ԽՄԿԿ անդամներ
ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ
Հայ կոմունիստներ
ՀԹՎ 2023 հոդվածներ