Լեգս Մաքնեիլ

Ռոդերիկ Էդվարդ «Լեգս» Մաքնեիլ (, ), ամերիկյան երաժշտական լրագրող։ Նա «seminal Punk» ամսագրի երեք օրիգինալ հիմնադիրներից մեկն է, որը շարժմանը տվեց իր անունը. ինչպես նաև եղել է «Spin»-ի նախկին խմբագիր և «Nerve» թերի գլխավոր խմբագիր։

«Punk» ամսագիր 
19 տարեկանում Մաքնեիլը հավաքվել է ավագ դպրոցի երկու ընկերների՝ Ջոն Հոլմստրոմի և Գեդ Դանի հետ և որոշել է ապրելու համար ստեղծել «ինչ-որ մի տեսակի լրատվամիջոց»։ Հոլմստրոմը գաղափար ուներ կոմիքսները ռոքնռոլի հետ համատեղելու մասին։ Իր առաջին հրապարակման օրերի ընթացքում մնացած թերթերից հայտնի էին «Punk Magazine»-ը, «McNeil»-ը, «Holmstrom»-ը և «Dunn»-ը։

«Punk» անվանումը որոշվեց, քանի որ «թվում էր, թե ամփոփվում է... ամեն ինչ... անհնազանդ, խելացի, բայց ոչ հավակնոտ, անհեթեթ, հեգնական և այլ բաներ, որոնք դուր էին գալիս ավելի մութ կողմին»։ Հոլստրոմը ցանկանում էր այն անվանել «Teenage News Gazette», որին ի պատասխան Գեդն ասել է. «Կտրականապես ոչ»։ Punk անունը Մաքնեյլի գաղափարն էր. Դանն անմիջապես համաձայնեց դրան, Հոլմստրոմը` բավականին դժկամորեն։

Ամսագրում «Resident Punk» մականունով, Մաքնեիլը պնդում է, որ նա առաջին մարդն էր (համահիմնադիր Ջոն Հոլմստրոմի հետ միասին), ով «փանկ» տերմինն էր հորինել՝ նկարագրելու երաժշտության որոշակի տեսակ, նորաձևություն և վերաբերմունք։ Նա ասում է, որ եկել է «փանկ» անվանման պատճառով, քանի որ Թելլի Սավալասը օգտագործել է «Դու զզվելի փանկ ես» տողը «Kojak» շոուում։ Ըստ Մաքնեիլիի «Punk» ամսագիրը չորս տարի աշխատելուց և հիմնականում ծիծաղեցնելուց հետո հանկարծ ամեն ինչ «փանկ» դարձավ, այնպես որ ինքը դուրս եկավ ամսագրից։

Հետագա աշխատանք 
Մաքնեիլը Գիլլիան Մաքնեիլի հետ «Please Kill Me»-ի համահեղինակն էր. դա «Փանկի չգիտակցված բնական պատմությունն» էր, որը լույս է տեսել 12 լեզուներով և նպաստել երաժշտական ​​գրքերի մեջ բանավոր պատմության թրենդը գործարկելուն։

Մաքնեիլը նաև «The Other Hollywood: The Uncensored Oral History of Porn կինո արդյունաբերության» համահեղինակն է։ Ինչպես ասում է Հրատարակչի շաբաթաթերթը. «Այս հարկադիր ընթերցվող գիրքը հիանալի գրավում է փոփ մշակույթի զեյթգեիստը։ Վիրավոր չէ, որ ամերիկյան պոռնոգրաֆիայի պատմությունն անքակտելիորեն միահյուսված է մեզ գրավող բոլոր թեմաների հետ ՝ սեռը, թմրանյութերը, գեղեցկությունը, համբավը, փողը, մաֆիան, իրավապահ մարմինները և բռնությունը »։

Մաքնեիլը նաև «I Slept»-ի համահեղինակ է Ջեյ Ռամոնի հետ (A Punk Rock Family Memoir) Միկի Լայի Ջոյ Ռամոնի իրական եղբոր հետ։

Մաքնեիլի ամենավերջին գիրքը, «Հարգելի ոչ ոք. Մերի Ռոսի իսկական օրագիրը» Գիլլիան Մաքնեիլի հետ ստեղծած ևս մեկ համագործակցային ստեղծագործություն է։ «Հարգելի ոչ ոք»-ը հրապարակվել է 2014-ի ապրիլի 1-ին և արժանացել տարածված քննադատության՝ որպես «Go Ask Alice»-ի իսկական վարկած։

Մաքնեիլը եղել է բազմաթիվ հեռուստատեսային վավերագրական ֆիլմերում։

2016-ին Դենի Սեյսում ցուցադրվեց Մաքնեիլի հետ 2014-ի հարցազրույցը, որը ազդեցիկ ռոք երաժշտության հրապարակախոսի Դենի Ֆիլդսի մասին կենսագրական վավերագրական ֆիլմ էր, Fields-ի, Iggy Pop-ի, Alice Cooper-ի և ուրիշների կողքին ներկայացված։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Legs McNeil Gothamist interview
 Legs McNeil Glorious Noise interview
pleasekillme.com - Legs McNeil's website
Ամերիկացի լրագրողներ
Պանկ ռոք
21-րդ դարի ամերիկացի գրողներ