Սաֆոն Լեֆկադյան ժայռի վրա

«Սաֆոն Լեֆկադյան ժայռի վրա» (), ֆրանսիացի նկարիչ Պիեռ Նարսիս Գերենի նկարը՝ Էրմիտաժի հավաքածուից։ Ստեղծվել է 19-րդ դարի սկզբին։ Մշտական ցուցադրանմուշներում ընդգրկված չէ։

Պատմություն 
Նկարը բանաստեղծուհի Սաֆոյի և պատանի Ֆաոնի լեգենդար սիրո պատկերազարդումն է երիտասարդ Ֆաոնի հանդեպ։ Նկարիչը ֆիքսել է այն պահը, երբ վշտահար Սաֆոն, ում լքել է Ֆաոնը, նստել է Լեֆկադյան ժայռի վրա և մտածում ինքնասպանության մասին։ 

Լեգենդը պատմում է Սաֆոյի՝ Ֆաոնի հանդեպ անպատասխան սիրո մասին, որի պատճառով Սաֆոն Լեֆկադյան ժայռից նետվում է ծովը։ Բանաստեղծուհու մահը բացահայտվել է ավեի ուշ։ Այս մասին առաջին հիշատակումը հանդիպում է Մենանդրոսի «Լեֆկադայում»։ Լեգենդի իրադարձությունները հետագայում Օվիդիուսին «Հերոսուհիներ» ստեղծագործության մեջ ստացան այսպես կոչված «Սաֆոյի նամակ» անվանումը՝ ուղղված Ֆաոնին։  Այս լեգենդի վառ օրինակն է Ժակ-Լուի Դավիդի «Սաֆոն և Ֆաոնը» կտավը, որը նույնպես գտնվում է Էրմիտաժում։ Սաֆոյի մեզ հասած տողերում Ֆաոնի անունը ընդհանրապես չի հիշատակվում։

Նկարի ստեղծման հանգամանքները անհայտ են։ Կարծիք կա, որ մինչև 1917 թվականը նկարը գտնվել է Սանկտ Պետերբուրգում՝՝ մասնավոր հավաքածուներից մեկում, և հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո այն ազգայնացվել և հաշվառվել է պետական թանգարանի ֆոնդում և պահվել է Պետրոգրադի գեղարվեստական արժեքների բաժնում (որտեղ իշխանությունները հավաքել են մասնավոր հավաքածուներից առգրավված արվեստի գործերը)։ 1925 թվականին նկարը տեղափոխվել է էրմիտաժ։ Մինչ այդ նկարի հեղինակն անհայտ էր և հաշվառված էր որպես 19-րդ դարի ֆրանսիական դպրոցի անհայտ արվեստագետի ստեղծագործություն՝ «Վինահար կինը» անվանումով։ 

1936 թվականին նկարի գույքագրման և առաջնային վերականգնողական աշխատանքի ժամանակ վերծանվել է նկարչի մոնոգրամը՝ «P. G․» (գտնվում է նկարի ներքևում՝ ձախ կողմում), և այսպիսով հաստատվում է նկարի հեղինակի ինքնությունը ու ճշգրիտ անվանումը։

Ծանոթագրություններ 

Էրմիտաժի նկարներ
Պիեռ-Նարսիս Գերենի նկարներ
Մերկ կանանց պատկերով նկարներ
1800 նկարներ