Սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ

Սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակը ( կամ SES) մարդու աշխատանքային փորձի ու անհատի կամ ընտանիքի՝ ռեսուրսների տնտեսական հասանելիության և սոցիալական դիրքի տնտեսական և սոցիոլոգիական համակցված ընդհանուր չափումն է ։ Ընտանիքի սոցիալ-տնտեսական վիճակը վերլուծելիս ուսումնասիրում են տնային տնտեսության եկամուտը, վաստակողների կրթությունը և զբաղմունքը, ինչպես նաև համակցված եկամուտը, մինչդեռ անհատի սոցիալ-տնտեսական վիճակը ուսումնասիրելու համար գնահատվում են միայն նրանց սեփական հատկանիշները։ Վերջերս կատարված հետազոտությունը բացահայտեց սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի ավելի քիչ ճանաչված մեկ բնութագրիչ, այն է՝ ֆինանսական սթրեսի ընկալում։ Վերջինս սահմանում է որպես «եկամտի և անհրաժեշտ ծախսերի հավասարակշռություն» ։ Ընկալվող ֆինանսական սթրեսը կարող է ստուգվել՝ պարզելով, թե արդյոք անձը յուրաքանչյուր ամսվա վերջում ունի բավականաչափ գումար կամ ռեսուրսներ, թե ոչ ։ Այնուամենայնիվ, սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակն ավելի հաճախ օգտագործվում է ամբողջ հասարակության մեջ տնտեսական տարբերությունը պատկերելու համար ։ 

Սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակը սովորաբար բաժանվում է երեք մակարդակի (բարձր, միջին և ցածր)՝ նկարագրելու այն երեք վայրերը, որտեղ ընտանիքը կամ անհատը կարող է լինել։ Հաշվի է առնվում եկամուտը, կրթությունն ու զբաղմունքը։

Բարձր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող ընտանիքներում կրթությունը, որպես կանոն, շատ ավելի կարևոր է դառնում ինչպես տնային տնտեսության, այնպես էլ տեղական համայնքի ներսում։ Աղքատ շրջաններում, որտեղ սնունդը, ապաստանը և անվտանգությունը առաջնահերթություն են, կրթությունը կարող է հետին պլան մղվել։ Երիտասարդ լսարանը հատկապես վտանգի տակ է Միացյալ Նահանգներում բազմաթիվ առողջական և սոցիալական խնդիրների, ինչպիսիք են անցանկալի հղիությունները, թմրամիջոցների չարաշահումը և գիրությունը ։ 

Բացի այդ, ցածր եկամուտը և կրթությունը ցույց են տվել, որ կանխատեսվում են նաև ֆիզիկական և հոգեկան առողջության մի շարք խնդիրներ, ներառյալ շնչառական վիրուսները, արթրիտը, կորոնար հիվանդությունը և շիզոֆրենիան։ Այս խնդիրները կարող են պայմանավորված լինել նրանց աշխատավայրում շրջակա միջավայրի պայմաններով, և հաշմանդամության կամ հոգեկան հիվանդությունների առաջացման դեպքում կարող են լինել անձի սոցիալական անախորժության պատճառը սկզբից ։

Կարևոր գործոններ

Եկամուտ 
Եկամուտը վերաբերում է աշխատավարձին, շահույթին, վարձավճարներին և ստացված եկամուտների ցանկացած հոսքին։ Եկամուտը կարող է լինել նաև գործազրկության կամ աշխատողի փոխհատուցման, սոցիալական ապահովության, կենսաթոշակների, տոկոսների կամ շահաբաժինների, հոնորարների, ալիմենտի կամ պետական, հանրային կամ ընտանեկան ֆինանսական այլ օգնության տեսքով։ Այն կարող է առաջանալ նաև դրամական շահումներից, ինչպես վիճակախաղերից և այլ խաղերից կամ մրցույթներից, որտեղ գումարը տրվում է որպես մրցանակ։
Եկամուտը կարելի է դիտարկել երկու առումով՝ հարաբերական և բացարձակ։ Բացարձակ եկամուտը, ինչպես ներկայացնում է տնտեսագետ Ջոն Մեյնարդ Քեյնսը, այն հարաբերությունն է, որի դեպքում եկամուտների աճին զուգահեռ ավելացնում է նաև սպառումը, բայց ոչ նույն տեմպերով ։ Հարաբերական եկամուտը թելադրում է անձի կամ ընտանիքի խնայողությունները և սպառումը, որը հիմնված է ընտանիքի եկամտի վրա ուրիշների նկատմամբ։ Եկամուտը սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի՝ սովորաբար օգտագործվող չափումն է, քանի որ այն համեմատաբար հեշտ է պարզել անհատների մեծամասնության համար։

Ամբողջ աշխարհում եկամտի անհավասարությունն ամենից հաճախ չափվում է Ջինիի գործակցով, որտեղ 0-ն համապատասխանում է կատարյալ հավասարությանը, իսկ 1-ը նշանակում է կատարյալ անհավասարություն։ Ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքները կենտրոնանում են անմիջական կարիքների բավարարման վրա և չեն կուտակում հարստություն, որը կարող է փոխանցվել ապագա սերունդներին՝ այդպիսով մեծացնելով անհավասարությունը։ Ավելի բարձր և ծախսվող եկամուտ ունեցող ընտանիքները կարող են հարստություն կուտակել և կենտրոնանալ անմիջական կարիքների բավարարման վրա՝ միաժամանակ կարողանալով օգտվել և վայելել շքեղությունը և եղանակային ճգնաժամերը ։

Կրթություն 
Եկամուտը որոշելու հարցում մեծ դեր է խաղում նաև կրթությունը։ Միջին եկամուտներն աճում են կրթության յուրաքանչյուր մակարդակի հետ։ Ամենաբարձր՝ մասնագիտական ​​և դոկտորական աստիճանները ստանում են ամենաբարձր շաբաթական եկամուտը, մինչդեռ ավագ դպրոցի դիպլոմ չունեցողներն ավելի քիչ են վաստակում։ Կրթության բարձր մակարդակները կապված են ավելի լավ տնտեսական և հոգեբանական արդյունքների հետ (այսինքն՝ ավելի շատ եկամուտ, ավելի շատ վերահսկողություն և ավելի մեծ սոցիալական աջակցություն և ցանցային կապ) ։

Կրթությունն առանցքային դեր է խաղում աշխատատեղեր ձեռք բերելու հմտությունների, ինչպես նաև հատուկ որակների մեջ, որոնք շերտավորում են ավելի բարձր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող մարդկանց ցածրից։ Անետ Լարոն խոսում է համաձայնեցված մշակության գաղափարի մասին, որտեղ միջին խավի ծնողները ակտիվ դեր են խաղում իրենց երեխաների կրթության և զարգացման գործում՝ օգտագործելով վերահսկվող կազմակերպված գործողություններ և խթանելով իրավունքի զգացումը խրախուսելով քննարկումները։ Լորոն պնդում է, որ ավելի ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքները չեն մասնակցում այս շարժմանը, ինչը նրանց երեխաների մոտ կաշկանդվածության զգացում է առաջացնում։ Հետաքրքիր դիտարկումը, որը նկատել են ուսումնասիրությունները, այն է, որ սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող տնային տնտեսությունների ծնողներն ավելի հավանական է, որ իրենց երեխաներին հրամայեն իրենց փոխհարաբերությունների ժամանակ, մինչդեռ ավելի բարձր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող ծնողներն ավելի հավանական է շփվեն և խաղան իրենց երեխաների հետ։ Այսպիսով, կրթության մակարդակի բաժանումը ծնվում է երեխաների դաստիարակության այս երկու տարբերություններից։ Հետազոտությունը ցույց է տվել, թե ինչպես են երեխաները, որոնք ծնվել են ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող տնային տնտեսություններում, ավելի թույլ լեզվական հմտություններ ձևավորում՝ համեմատած բարձր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող տնային տնտեսություններում մեծացած երեխաների հետ։ Այս լեզվական հմտությունները ազդում են նրանց սովորելու կարողությունների վրա և, հետևաբար, խորացնում են ցածր և բարձր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող թաղամասերի միջև կրթական անհամամասնության խնդիրը։ Ավելի ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքները կարող են ունենալ երեխաներ, որոնք չեն հասնում միջին եկամուտ ունեցող երեխաների մակարդակին, որոնք կարող են ավելի մեծ իրավունքի զգացում ունենալ, ավելի վիճաբանել կամ ավելի լավ պատրաստված լինել մեծահասակների կյանքին ։

Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող ուսանողներն դրսևորում են ցածր և դանդաղ ակադեմիական առաջադիմություն՝ համեմատած բարձր մյուս ուսանողների հետ ։ Երբ ուսուցիչները դատողություններ են անում ուսանողների մասին՝ հիմնվելով իրենց դասի և սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի վրա, նրանք առաջին քայլն են անում՝ թույլ չտալով ուսանողներին ունենալ ակադեմիական նվաճումների հավասար հնարավորություն։ Մանկավարժները պետք է օգնեն հաղթահարել աղքատության խարանը։ Ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ և ցածր ինքնագնահատական ունեցող ուսանողը չպետք է ամրապնդվի մանկավարժների կողմից։ Ուսուցիչները պետք է ուսանողներին դիտարկեն որպես անհատներ և ոչ թե որպես սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող խմբի անդամներ։ Ուսուցիչները կարող են օգնել ուսանողներին չունենալ նախապաշարմունքներ որոշակի սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող խմբերի ներկայացուցիչների նկատմամբ։ Ուսուցման մակարդակի բարձրացումը կարող է նպաստել ուսանողների առաջադիմության հավասարության ձևավորմանը ։ Ուսուցիչները, որոնք ուսուցանվող բովանդակությունը կապում են ուսանողների նախնական գիտելիքների հետ և ​​իրական աշխարհի փորձի հետ, կարող են բարելավել ձեռքբերումները ։ Մանկավարժները նույնպես պետք է բաց լինեն և քննարկեն դասարանի և սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի տարբերությունները։ Կարևոր է, որ բոլորը կրթված լինեն, հասկանան և կարողանան բաց խոսել սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի մասին ։

Զբաղմունք 
Մասնագիտական հեղինակությունը, որպես սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի բաղադրիչ, ներառում է և՛ եկամուտը, և՛ կրթական մակարդակը։ Մասնագիտական կարգավիճակը արտացոլում է կրթական մակարդակը, որն անհրաժեշտ է աշխատանք ստանալու համար և եկամտի մակարդակները, որոնք տարբերվում են տարբեր աշխատատեղերից և զբաղմունքների շարքերից։ Բացի այդ, այն ցույց է տալիս աշխատանքի համար անհրաժեշտ հմտությունների ձեռքբերումը։ Մասնագիտական կարգավիճակը չափում է սոցիալական դիրքը՝ նկարագրելով աշխատանքի առանձնահատկությունները, որոշումներ կայացնելու ունակությունը և վերահսկողությունը, ինչպես նաև աշխատանքի հոգեբանական պահանջները։ 

Զբաղմունքները դասակարգվում են մարդահամարի կողմից (ի թիվս այլ կազմակերպությունների), և հարցումներ են անցկացվում ընդհանուր բնակչության շրջանում։ Ամենահեղինակավոր մասնագիտություններից են բժիշկներն ու վիրաբույժները, իրավաբանները, քիմիական և կենսաբժշկական ինժեներները, համալսարանի դասախոսները և հաղորդակցության վերլուծաբանները։ Այս աշխատանքները, որոնք համարվում են սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի բարձր դասակարգման մեջ խմբավորված, ապահովում են ավելի դժվար աշխատանք և աշխատանքային պայմանների նկատմամբ ավելի մեծ վերահսկողություն, սակայն պահանջում են ավելի մեծ կարողություն։ Ավելի ցածր վարկանիշ ունեցող աշխատատեղերը ներառում են սննդի պատրաստման աշխատողներ, վաճառասեղաններ, բարմեններ և օգնականներ, աման լվացողներ, դռնապաններ, սպասուհիներ և տնային տնտեսուհիներ, մեքենաների մաքրողներ և ավտոկայանատեղի սպասավորներ։ Այն աշխատատեղերը, որոնք ավելի քիչ են գնահատվում, առաջարկում են նաև զգալիորեն ցածր աշխատավարձ, և հաճախ ավելի աշխատատար են, շատ վտանգավոր և ապահովում են ավելի քիչ ինքնավարություն ։

Զբաղմունքը չափելու ամենադժվար գործոնն է, քանի որ կան շատերը, և կան շատ մրցակցող կշեռքներ։ Շատ սանդղակներ դասակարգում են զբաղմունքները՝ հիմնվելով ներգրավված հմտության մակարդակի վրա՝ ոչ հմուտ, հմուտ ձեռքի աշխատանքից մինչև պրոֆեսիոնալ, կամ օգտագործում են համակցված չափումներ՝ օգտագործելով անհրաժեշտ կրթության մակարդակը և եկամուտը։

Ընդհանուր առմամբ, հետազոտողների մեծամասնությունը համաձայն է, որ եկամուտը, կրթությունը և զբաղմունքը միասին լավագույնս ներկայացնում են սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակը, մինչդեռ ոմանք կարծում են, որ պետք է հաշվի առնել նաև ընտանիքի կառուցվածքի փոփոխությունները ։ Սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակն ազդում է ուսանողների ճանաչողական կարողությունների և ակադեմիական հաջողությունների վրա ։ Մի քանի հետազոտողներ պարզել են, որ սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակն ազդում է ուսանողների կարողությունների վրա ։

Այլ փոփոխականներ

Հարստություն 

«Հարստություն», տնտեսական պաշարների կամ ակտիվների մի շարք, որ ներկայացնում է անվտանգության աղբյուր և չափում է տնային տնտեսության կարողությունը արտակարգ իրավիճակներին դիմակայելու, տնտեսական ցնցումները կլանելու և հարմարավետ ապրելու միջոցներ ապահովելու համար։ Հարստությունն արտացոլում է սերունդների միջև անցումները, ինչպես նաև եկամուտների և խնայողությունների կուտակումը  

Եկամուտը, տարիքը, ամուսնական կարգավիճակը, ընտանիքի մեծությունը, կրոնը, զբաղմունքը և կրթությունը հարստության ձեռքբերման կանխատեսումների աղբյուրներ են։

Հարստության բացը, ինչպես եկամուտների անհավասարությունը, շատ մեծ է Միացյալ Նահանգներում։ Գոյություն ունի ռասայական հարստության ճեղքվածք, որը մասամբ պայմանավորված է եկամուտների անհավասարությամբ և ինստիտուցիոնալ խտրականության հետևանքով առաջացած ձեռքբերումների տարբերություններով։ Ըստ Թոմաս Շապիրոյի, խնայողությունների տարբերությունները (եկամուտների տարբեր տեմպերի պատճառով), ժառանգական գործոնները և բնակարանային շուկայում խտրականությունը հանգեցնում են ռասայական հարստության բացմանը։ Շապիրոն պնդում է, որ խնայողությունները աճում են եկամուտների ավելացման հետ, բայց աֆրոամերիկացիները չեն կարող մասնակցել դրան, քանի որ նրանք զգալիորեն ավելի քիչ են վաստակում, քան եվրոպական ծագում ունեցող ամերիկացիները (սպիտակները)։ Բացի այդ, ժառանգության մակարդակը կտրուկ տարբերվում է աֆրոամերիկացիների և եվրոպական ծագում ունեցող ամերիկացիների միջև։ Այն գումարը, որը մարդը ժառանգում է կյանքի ընթացքում կամ մահից հետո, կարող է տարբեր ելակետեր ստեղծել երկու տարբեր անհատների կամ ընտանիքների միջև։ Այս տարբեր ելակետերը նաև ազդում են բնակարանային, կրթության և աշխատանքի խտրականության վրա։ Երրորդ պատճառը, որ Շապիրոն առաջադրում է ռասայական հարստության բացը, նրանք են, որոնց պետք է բախվեն աֆրոամերիկացիները՝ կարմիր գծերը և բնակարանների շուկայում բարձր տոկոսադրույքները ։

Ազդեցություններ

Առողջություն 
Վերջերս աճում է համաճարակաբանների հետաքրքրությունը տնտեսական անհավասարության և բնակչության առողջության հետ դրա առնչության վերաբերյալ։ Սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակը վաղուց կապված է առողջության հետ, սոցիալական հիերարխիայում բարձր գտնվողները սովորաբար ավելի լավ առողջություն են ունենում, քան ստորև գտնվողները ։ Սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակը առողջապահական անհավասարության կարևոր աղբյուր է, քանի որ սոցիալ-տնտեսական վիճակի և առողջության միջև կա շատ ամուր դրական հարաբերակցություն։ Այս հարաբերակցությունը ենթադրում է, որ ոչ միայն աղքատներն են հակված հիվանդանալու, երբ բոլորն առողջ են, այլև կա շարունակական գրադիենտ՝ սոցիալ-տնտեսական սանդուղքի վերևից մինչև ներքև, որը կապում է կարգավիճակի և առողջության հետ։ Ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող ծնողները չեն կարող իրենց թույլ տալ առողջապահական ռեսուրսներից շատերը, ինչը պատճառ է դառնում, որ նրանց երեխաները ավելի խորացած հիվանդություն ունենան բուժման բացակայության պատճառով  : Այս երևույթը հաճախ անվանում են «Սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի գրադիենտ» կամ ըստ Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպության՝ «Հասարակական գրադիենտ»։ Սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակը կապված է քրոնիկական սթրեսի, սրտի հիվանդությունների, խոցերի, 2-րդ տիպի շաքարախտի, ռևմատոիդ արթրիտի, քաղցկեղի որոշ տեսակների և վաղաժամ ծերացման հետ։

Սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի գրադիենտի պատճառի վերաբերյալ բանավեճ կա։ Հետազոտողները որոշակի կապ են տեսնում տնտեսական կարգավիճակի և մահացության միջև՝ կապված հարուստների՝ ավելի մեծ տնտեսական ռեսուրսների հետ։ Սակայն նրանք քիչ հարաբերակցություն են գտնում սոցիալական կարգավիճակի տարբերությունների պատճառով ։

Այլ հետազոտողներ, ինչպիսիք են Ռիչարդ Գ. Ուիլկինսոնը, Ջ. Լինչը և Գ.Ա. Կապլանը պարզել է, որ սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակը մեծապես ազդում է առողջության վրա, նույնիսկ երբ վերահսկվում են տնտեսական ռեսուրսները և առողջապահական խնամքի հասանելիությունը ։ Սոցիալական կարգավիճակը առողջության հետ կապելու համար առավել հայտնի են Ուայթհոլի ուսումնասիրությունները, որոնք անցկացվել են Լոնդոնում քաղաքացիական ծառայողների հետ։ Դրանք ցույց են տվել, որ չնայած Անգլիայի բոլոր պետական ​​ծառայողներին առողջապահական խնամքի հասանելիությունը միևնույն է, սոցիալական կարգավիճակի և առողջության միջև ամուր կապ կա։ Հետազոտությունները ցույց են տվել, որ այս հարաբերությունները ամուր են մնացել նույնիսկ այն ժամանակ, երբ վերահսկվել են առողջության վրա ազդող սովորությունները, ինչպիսիք են ֆիզիկական վարժությունները, ծխելը և խմելը։ Ավելին, նշվել է, որ ոչ մի բժշկական օգնություն չի օգնի նվազեցնել 2-րդ տիպի շաքարախտով կամ ռևմատոիդ արթրիտով հիվանդանալու հավանականությունը, սակայն երկուսն էլ ավելի տարածված են ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող բնակչության շրջանում։

Քաղաքական մասնակցություն 
Քաղաքագետները հետևողական հարաբերություններ են հաստատել սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական մասնակցության միջև։

Հոգեբանական

Լեզվի զարգացում

Տնային միջավայր 
Ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող երեխաների միջավայրը բնութագրվում է ծնողների կողմից ավելի քիչ երկխոսությամբ, գրքերի ընթերցման ցածր հաճախականությամբ և ուշադրության քիչ դեպքերով։ Սոցիալ-տնտեսական բարձր կարգավիճակ ունեցող ընտանիքների նորածիններին ավելի հաճախ են դիմում ծնողները խոսքերով, քան սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող ընտանիքների ծնողները․ վերջիններս 10 ամսականում միջինում 400-ով ավելի քիչ բառ են լսում, քան իրենց մյուս հասակակիցները 
։ 

Լեզվական կարողությունները կտրուկ տարբերվում են՝ կախված սոցիալակ-տնտեսական կարգավիճակից։ Օրինակ՝ մասնագիտական ​​ընտանիքների 3-ամյա երեխաների միջին բառապաշարի չափը ավելի քան երկու անգամ ավելի մեծ է լինում, քան սոցիալապես անապահով վիճակում գտնվող երեխաներինը ։

Ավելի ցածր եկամուտ ունեցող տնային տնտեսությունների երեխաներն իրենց ննջասենյակներում լրատվամիջոցների ավելի մեծ հասանելիություն են ունենում, բայց շարժական խաղային սարքավորումների ավելի քիչ հասանելիություն՝ համեմատած ավելի բարձր եկամուտ ունեցող ընտանիքների երեխաների  : Սա, ի վերջո, հանգեցնում է նրան, որ ցածր սոցիալ-տնտեսական ծագում ունեցող երեխաները գտնվում են անբարենպաստ վիճակում, երբ համեմատում են նրանց իրենց գործընկերների հետ ֆիզիկական գործունեության հասանելիության տեսանկյունից։

Ծնողական փոխազդեցություններ 
Ի լրումն ծնողների կողմից լեզվական միջոցների կիրառման քանակի, սոցիալ տնտեսական կարգավիճակը մեծապես ազդում է ընտանիքի կողմից ընտրված դաստիարակության ոճի վրա։ Դաստիարակության ոճերի տարբերությունը ձևավորում է ծնողի և երեխայի միջև բանավոր փոխազդեցության տոնն ու նպատակը։ Օրինակ՝ բարձր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող ծնողները հակված են ավելի հեղինակավոր կամ թույլատրող դաստիարակության ոճերին ։ Այս ծնողները ավելի բաց հարցեր են տալիս իրենց երեխաներին՝ խրախուսելու վերջիններիս խոսքի աճը ։ Ի հակադրություն՝ ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող ընտանիքներում ծնողները հակված են ավելի ավտորիտար ոճերի։ Նրանց զրույցներն իրենց երեխաների հետ պարունակում է ավելի շատ հրամայական տոն և փակ հարցեր, ինչը խանգարում է երեխաների արձագանքներին և խոսքի զարգացմանը ։ 

Երեխաներին դիմելու հարցում ծնողների տարբերությունները կարող են պայմանավորված լինել հասարակության մեջ նրանց համապատասխան խմբերի դիրքորոշմամբ։ Աշխատավոր դասակարգի անհատները հաճախ զբաղեցնում են ցածր իշխանության, ստորադաս պաշտոններ օկուպացիոն աշխարհում։ Այս դիրքը սոցիալական հիերարխիայում պահանջում է անհատականություն և փոխազդեցության ոճ, որը հարաբերական է և կարող է հարմարվել հանգամանքներին ։ Ավտորիտար ոճը երեխաներին նախապատրաստում է այս տեսակի դերերի համար, որոնք պահանջում են ավելի հարմարվող և հնազանդ անձնավորություն լինել։ Հետևաբար ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող ծնողները ընտանիքը տեսնում են որպես ավելի հիերարխիկ համակարգ, որտեղ ծնողները գտնվում են իշխանության կառուցվածքի վերևում, ինչը ձևավորում է բանավոր փոխազդեցությունը ։ Ուժերի այս դիֆերենցիալը ընդօրինակում է բանվոր դասակարգի աշխարհի հանգամանքները, որտեղ անհատները դասվում են և հուսահատվում են կասկածի տակ դնել հեղինակությունը։

Սոցիալ-տնտեսական բարձր մակարդակ ունեցող անձինք, հակառակը, զբաղեցնում են բարձր հզորության դիրքեր, որոնք պահանջում են ավելի մեծ արտահայտչականություն։ Սոցիալ-տնտեսական բարձր կարգավիճակ ունեցող ծնողները խրախուսում են իրենց երեխաներին հարցականի տակ դնել իրենց շրջապատող աշխարհը ։ Բացի իրենց երեխաներին ավելի շատ հարցեր տալուց այս ծնողները նաև դրդում են երեխաներին ինքնուրույն հարցեր ստեղծել ։ Ի տարբերություն սոցիալապաես անապահով ընտանիքների ծնողների, այս անհատները հաճախ համարում են ծնողի և երեխայի միջև իշխանության անհավասարությունը որպես ընտանիքի համար վնասակար։ Երեխաներին հավասարի պես վերաբերվելու փոխարեն՝ նրանց խոսակցությունները բնութագրվում են ծնողի և երեխայի միջև տալով և վերցնելով ։ Այս փոխազդեցությունները օգնում են երեխաներին պատրաստել այնպիսի զբաղմունքների, որոնք պահանջում են ավելի մեծ արտահայտչականություն։

Լեզվի յուրացման անհավասարություն 
Ցածր և բարձր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող երեխաների լեզվական միջավայրը էապես տարբերվում է, ինչը ազդում է լեզվի և գրագիտության զարգացման բազմաթիվ ասպեկտների վրա, ինչպիսիք են իմաստաբանությունը, շարահյուսությունը, ձևաբանությունը և հնչյունաբանությունը։

Իմաստաբանություն 
Իմաստաբանությունը բառերի և արտահայտությունների իմաստի ուսումնասիրությունն է։ Իմաստաբանությունը ներառում է բառապաշար, որի վրա ազդում է սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակը։ Սոցիալ-տնտեսական բարձր կարգավիճակ ունեցող երեխաները մինչև 24 ամսական ավելի մեծ արտահայտչական բառապաշար ունեն՝ ծանոթ բառերի ավելի արդյունավետ մշակման շնորհիվ։ 3 տարեկանում զգալի տարբերություններ կան ցածր և բարձր պայմաններում ապրող երեխաների միջև երկխոսության և բառապաշարի աճի քանակի առումով ։ Սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի ազդեցությունը բառապաշարի վրա տարածվում է մանկությունից մինչև պատանեկություն և նույնիսկ մինչև վաղ հասուն տարիք՝ համաձայն մեծ սոցիալ-տնտեսական բազմազան ուսումնասիրության ։ Երեխաների համատեղ ուշադրության պակասը ազդում է բառապաշարի աճի վրա։ Ուշադրությունը և գիրք կարդալը կարևոր գործոններ են, որոնք ազդում են երեխաների բառապաշարի աճի վրա ։ Երեխան և մեծահասակը կարող են կենտրոնանալ նույն առարկայի վրա, որը կօգնի երեխային գծագրել բառերը։ Օրինակ՝ երեխան տեսնում է, որ մի կենդանի վազում է դրսում, և մայրը ցույց է տալիս նրան և ասում. «Տես, շուն»։ Երեխան իր ուշադրությունը կկենտրոնացնի այն կողմի վրա, թե ուր է ցույց տալիս իր մայրը և մատնանշում շուն բառը մատնանշված կենդանու վրա։ Համատեղ ուշադրությունը, այսպիսով, հեշտացնում է երեխաների համար բառերի ուսուցումը։

Շարահյուսություն 
Շարահյուսությունը վերաբերում է բառերի և արտահայտությունների դասավորությանը` նախադասություններ կազմելու համար։ Սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակն ազդում է նախադասության կառուցելու գործընթացի վրա։ Թեև 22-ից 44 ամսական երեխաների կողմից պարզ նախադասության կառուցվածքների ձևավորումը չի տարբերվում սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակով, ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակը նպաստում է նախադասության բարդ կառուցվածքների հետ կապված դժվարություններ ունենալուն։ Բարդ նախադասություններ ասելով՝ հասկանում ենք մեկից ավելի բայական արտահայտություն ունեցողները։ Բարդ նախադասության օրինակ է հետևյալը․ «Ես ուզում եմ, որ դու այնտեղ նստես» ։ Պարզ նախադասության կառուցվածքների առաջացումը դիտվում է որպես առօրյա խոսքում պարտադիր կառույց։ Բարդ նախադասությունների կառուցվածքները կամընտիր են և կարող են յուրացվել միայն այն դեպքում, եթե շրջակա միջավայրը նպաստի դրա զարգացմանը ։ 

Սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող երեխաների նախադասությունների ձևավորման կարողությունների այս ուշացումը կարող է պայմանավորված լինել այն փաստով, որ նրանց ծնողների խոսքում հազվադեպ են հանդիպում բարդ շարահյուսությամբ նախադասություններ։ Նրանք սովորաբար ավելի քիչ պատասխաններ պահանջող հարցեր են տալիս երեխաներին, ինչը սահմանափակում է այս երեխաների հնարավորությունները՝ կիրառելու ավելի բարդ խոսքի օրինաչափություններ  : Փոխարենը այս ծնողներն իրենց երեխաներին տալիս են ավելի անմիջական հրահանգներ, ինչը, պարզվել է, բացասաբար է ազդում ավելի բարդ գոյականական և բայական արտահայտությունների ձեռքբերման վրա ։ Ի հակադրություն, սոցիալ-տնտեսական բարձր կարգավիճակ ունեցող տնային տնտեսություններն իրենց երեխաներին լայն հարցեր են տալիս խոսքի զարգացումը ապահովելու համար։ Ավելի շատ հարցեր տալը դրականորեն է ազդում րեխաների բառապաշարի աճի և բարդ գոյական արտահայտությունների կառուցման վրա ։

Ձևաբանություն 
Երեխաների կողմից ձևաբանության ըմբռնումը, բառերի ձևավորման մեթոդների ուսումնասիրությունը ազդում է սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի վրա։ Բարձր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող ընտանիքների երեխաները առավելություններ ունեն քերականական կանոնների կիրառման հարցում, ինչպիսիք են գոյականների և ածականների կազմությունը՝ համեմատած մյուս երեխաների հետ։ Գոյականների բազմակիացումը բաղկացած է հասկանալուց, որ որոշ գոյականներ կանոնավոր են, իսկ -s-ը նշանակում է մեկից ավելի, բայց նաև հասկանալ է պետք, թե ինչպես կիրառել տարբեր կանոններ անկանոն գոյականների հետ։ Սովորելը և հասկանալը, թե ինչպես օգտագործել հոգնակի թվի կանոնները խոսքում և գրավոր ձևերում կարևոր գործիք է հաջողությամբ հաղորդակցվելու համար։ Հետազոտությունը նաև պարզում է, որ գոյականների և ածականների հոգնակի դարձնելու ունակության բացը չի նվազում տարիքի հետ, քանի որ ցածր սոցիալ-տնտեսական ցծր կարգավիճակ ունեցող երեխաների արձագանքման ժամանակը գոյականների և ածականների հոգնակիացման նկատմամբ չի նվազում ։

Հնչյունաբանություն 
Հնչյունաբանական իրազեկությունը՝ բառերի՝ տարբեր ձայնային միավորներից կազմված լինելը ճանաչելու կարողությունը նույնպես ազդեցություն է կրում սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակից։ Հայտնաբերվել է, որ երկրորդ և վեցերորդ դասարանների ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող երեխաները հնչյունային քիչ տեղեկացվածություն ունեն։ Հնչյունաբանական իրազեկվածության բացը մեծանում է ըստ դասարանների ։ Այն ավելի խնդրահարույց է, եթե սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող երեխաները ծնվել են հնչյունաբանական իրազեկության ցածր մակարդակով, իսկ նրանց միջավայրը չի նպաստում դրա աճին։ Երեխաները, որոնք ունեն բարձր հնչյունային իրազեկվածություն վաղ տարիքից, այյլ ազդեցություն չեն կրում ։

Ցածր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակի դրական արդյունքները 
Հաշվի առնելով սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող երեխաների անհաջողությունների վերաբերյալ հետազոտությունների մեծ ծավալը՝ երեխաների զարգացման հետազոտողները տանում են հետազոտությունը դեպի ավելի դրական կողմ։ Դրա նպատակն է ընդգծել այն ուժեղ կողմերը, որոնք ունեն ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքները երեխաներ մեծացնելու գործում։ Օրինակ՝ աֆրոամերիկացի նախադպրոցականները դրսևորում են ուժեղ կողմեր բանավոր խոսքում, ինչը կարող է նպաստել հետագա հաջողություններին ընթերցանության մեջ։ Այս երեխաներն ավելի լավ են պատկերացնում պատմողական տեքստերը, երբ համեմատվում են սոիցալ-տնտեսական բարձր կարգավիճակ ունեցող մյուս հասակակիցների հետ ։ 2012թ.-ից ի վեր եղել են նաև որոշ հետազոտություններ Shift-and-persist մոդելի վերաբերյալ, որը փորձում է հաշվի առնել առողջական հակաինտուիտիվ դրական արդյունքները, որոնք կարող են առաջանալ այն անհատների մոտ, որոնք մեծանում են սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող ընտանիքներում ։

Գրագիտության զարգացում 
Սոցիալ-տնտեսական բարձր և ցածր կարգավիճակ ունեցող ընտանիքների երեխաների միջև առկա է ընթերցանության աճի բացը, որը մեծանում է, երբ երեխաները անցնում են բարձր դասարաններ։ Ընթերցանության գնահատականները, որոնք ստուգում են ընթերցանության աճը, ներառում են հիմնական ընթերցանության հմտությունները (գրագիտություն, տառաճանաչություն, հնչյունների ու բառերի ճանաչում և տարբերակում), բառապաշար (ընկալող բառապաշար) և ընթերցանության ըմբռնման հմտություններ (լսել և ըմբռնել բառերը համատեքստում)  ։ Ընթերցանության աճի տարբերությունը ակնհայտ է մանկապարտեզի գարնան և առաջին դասարանի գարնան միջև, այն ժամանակ, երբ երեխաները ավելի շատ են կապված դպրոցին, քան իրենց ծնողներին։ Սկզբում սոցիալ-տնտեսական բարձր կարգավիճակ ունեցող երեխաները սկսում են որպես ավելի լավ ընթերցողներ, քան իրենց մյուս հասակակիցները։ Երբ երեխաները մեծանում են, այս երեխաներն ավելի արագ են առաջադիմում ընթերցանության աճի տեմպերով, քան մյուսները։ Վաղ ընթերցանության արդյունքներն ազդում են հետագա ակադեմիական հաջողությունների վրա։ Որքան երեխաները շատ են ետ մնում, այնքան ավելի դժվար է լինում նրանց հասնելը, և ավելի հավանական է, որ մյուսները սկսում են հետ մնալ նրանցից։ Այն պահին, երբ ուսանողները ընդունվում են միջնակարգ դպրոց Միացյալ Նահանգներում, սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող երեխաները զգալիորեն զիջում են իրենց մյուս հասակակիցներին ընթերցանության աճով ։

Տան միջավայր 
Տան միջավայրը երեխայի բարեկեցության առաջատար գործոններից է։ Անբավարար կենսապայմաններով աղքատ տանը ապրող երեխաները ավելի հավանական է, որ կրեն հիվանդությունների և ստանան վնասվածքներ ։ Սոցիալ-տնտեսական բարձր և ցածր կարգավիճակ ունեցող երեխաների փորձի տարբերությունները տան միջավայրում ազդում են ընթերցանության արդյունքների վրա։ Տան միջավայրը համարվում է ընթերցման արդյունքների հիմնական ներդրող գործոններից մեկը ։ Սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող երեխաներին ավելի քիչ են կարդում և ավելի քիչ գրքեր ունեն տանը, քան սոցիալ-տնտեսական բարձր կարգավիճակ ունեցող հասակակիցները, ինչից պարզ է դառնում, որ սոիցալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող երեխաները մանկապարտեզ մտնելիս նախնական ընթերցանության ցածր միավորներ ունեն ։ Սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող ծնողները ավելի քիչ են ներգրավված իրենց երեխաների ուսման գործում  : Այն փաստը, որ շատ աշակերտներ գնում են դպրոց իրենց տնից դուրս սովորելու, չի նշանակում, որ դա նրանց գրագիտության աճի միակ չափանիշն է։ Տան դաստիարակությունը մեծ դեր է խաղում զգացմունքային, ֆիզիկական և մտավոր առողջության ձևավորման գործում։ Այն չափազանց կարևոր է դասարանում կրթական հաջողության համար և պետք է ընդունվի մանկավարժների կողմից ։

Տան միջավայրը ամենամեծ ներդրումն է ունենում մանկապարտեզի ընթերցանության սկզբնական անհամամասնությունների կանխատեսման գործում։ Տնային միջավայրի առանձնահատկությունները ներառում են տնային գրագիտության միջավայրը և ծնողների ներգրավվածությունը դպրոցում։ Տնային գրագիտության միջավայրը բնութագրվում է ծնողների՝ երեխայի հետ համատեղ գրքի ընթերցումը դպրոցից դուրս և գրադարան այցելությունները։ Դպրոցում ծնողների ներգրավվածությունը բնութագրվում է ծնող-ուսուցիչ հարաբերություններ ստեղծելով, հանդիպումներ ունենալով, բաց դռների օր կազմակերպելով, կամավորությամբ, դրամահավաքներին և դպրոցական միջոցառումներին մասնակցելով։ Ընտանիքի հետ կապված ռեսուրսները, փորձառությունները և փոխհարաբերությունները առավել սերտորեն կապված են ընթերցանության բացերի հետ, երբ աշակերտների ընթերցանության մակարդակն առաջին անգամ գնահատվում է մանկապարտեզում։ Ընտանեկան գործոնների ազդեցությունը սկզբնական ընթերցանության մակարդակի վրա կարող է պայմանավորված լինել այն բանով, որ երեխաները դեռևս մանկապարտեզից առաջ քիչ են սովորել. նրանք հիմնականում ունեն իրենց ընտանիքները, որոնց վրա պետք է ապավինեն իրենց ընթերցանության աճը ։

Սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակը կարևոր դեր է խաղում որոշ ծնողների ներգրավվածության մեջ մյուսներ գործոնների նկատմամբ։ Այն ազդում է ծնողական պրակտիկայի վրա և, որպես հետեւանք, ապացուցում է, որ հանդիսանում է երեխաների ձեռքբերումների ուժեղ կանխատեսող տնային տնտեսությունները համեմատելիս ։ Ծնողների ներգրավվածությունը երեխայի ընթերցանության առաջընթացի մեջ հաճախ հաղթահարվում է ժողովրդագրական գործոններով, ինչպիսիք են աղքատությունը, ռասայական և էթնիկական ինքնությունը, ընտանեկան և ծնողական սթրեսը և ծնողի կրթական մակարդակը ։ Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ երբ ծնողները դպրոցից դուրս իրենց երեխաների հետ ներգրավվում են ընթերցանության մեջ, երեխաների գրագիտությանը, ընթերցանության հանդեպ սերը և լեզվական հմտությունները բարելավվում են  : Ծնողների ներգրավվածությունը երեխաների կրթության մեջ մեծ գործոն է գրաճանաչության հասնելու համար, սակայն ծնող լինելու ձևը ևս մեծ ազդեցություն ունի երեխայի ընդհանուր զարգացման վրա։ Այս տեսակի ներգրավվածությունները հաճախ որոշվում են արտոնություններով և սթրեսի մակարդակով, որին պետք է դիմանա ծնողը, հատկապես սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակի դեպքում։ Ընթերցանության և գրագիտության բացն ավելի է բացահայտվում արդեն գոյություն ունեցող այս անհավասարությունների ընդլայնմամբ։ Ուսումնասիրությունները պարզել են անմիջական կապ ընտանեկան գործընթացների (ներառյալ ծնողական սթրեսը և կարգապահության պրակտիկան), սոցիալ-էմոցիոնալ պատրաստակամության (ներառյալ ուսման և ինքնատիրապետման մոտեցումները) և ընթերցանության գրագիտության մեջ ։ Այն ձևը, որով ծնողը շփվում է իր երեխայի հետ տանը, հիմք է ստեղծում այն ​​բանի համար, թե որքանով նա կկարողանա բարելավել իր կարդալու ունակությունը դպրոցում։

Ձեռքբերման բացթողումներն ավելի են բացահայտվել ուսանողների և երեխաների մոտ, քանի որ ուսանողները ստիպված էին եղել անցնել հեռավար ուսուցման համաճարակի պատճառով ։ Դպրոցական ռեսուրսների սահմանափակ հասանելիությունը կտրուկ ազդում է երեխայի գրագիտության մակարդակի վրա, առավել ևս առցանց ուսուցման անցնելու ժամանակ՝ հաշվի առնելով ծնողների ներգրավվածության նվազման և բացօթյա խաղերի հասանելիության պակասը։ Ցածր և միջին խավի տնային տնտեսություններն ունեցել են համաճարակի ընթացքում զբաղվածության փոփոխության ամենաբարձր ցուցանիշը, որը ներառում է աշխատանքի կորուստ, կրճատված ժամեր և/կամ նվազեցված աշխատավարձ ։ Նման խոշոր պատմական իրադարձությունները միայն մեղմացրել և բացահայտել են արդեն գոյություն ունեցող անհավասարությունները և իրենց հերթին բացասաբար են ազդել այս ժողովրդագրության։ ԱՄՆ-ում Աշխատանքի նախարարությունը պարզել է, որ աշխատանքից ազատումները, որոնք տեղի են ունեցել COVID 19 համավարակի ժամանակ, ամենամեծ ազդեցությունն են ունեցել պատմական փոքրամասնությունների խմբերի վրա, որոնք ներառում են սևամորթ, լատինաամերիկացի, ցածր եկամուտ ունեցողների և կանանց  ։ Սա նշանակում է, որ նույն աշխատող մեծահասակների երեխաները նույնպես անհավասարություններ են ունեցել։ ԱՄՆ Առևտրի նախարարության՝ 2013թ. զեկույցում պարզվել է, որ աֆրոամերիկացիների միայն 55%-ը և գյուղական տնային տնտեսությունների 58%-ն ուներ ինտերնետ հասանելիություն իրենց տանը ։ Սա կարելի է համեմատել սպիտակամորթների 74%-ի և ասիական ամերիկյան ընտանիքների 81%-ի հետ, որոնք ունեին հասանելի ինտերնետ ։ Համեմատելով այս զեկույցը 2020թ.-ի դեպքերի հետ՝ այնքան էլ տարբերություն չի զգացվում՝ հաշվի առնելով, որ ուսանողների մեծ մասը դեռ զգում է այս «թվային բացը» և ինտերնետին և/կամ անհրաժեշտ տեխնոլոգիական սարքավորումներին հասանելիության անհամաչափությունը ։ Առանց համապատասխան ռեսուրսների, ներառյալ գրքերի և թվային գործիքների, ուսանողները չեն կարող հասնել գրագիտության մեջ այնքան լավ արդյունքների, որքան իրենց ավելի արտոնյալ դասընկերները։

Ընտանիքում սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակը նույնպես կապված է ամառվա ընթացքում ընթերցանության ձեռքբերումների աճի հետ։ Բարձր կարգավիճակ ունեցող ընտանիքների ուսանողները շարունակում են աճել իրենց կարդալու ունակությամբ մանկապարտեզից հետո, իսկ մյուսները համեմատաբար հետ են մնում իրենց ընթերցանության աճից ։ Բացի այդ, ամառային հետընթացը անհամաչափորեն ազդում է աֆրոամերիկացի և իսպանախոս սովորողների վրա, քանի որ նրանք սովորաբար գալիս են սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող ընտանիքներից։ Այս ընտանիքները սովորաբար նաև չեն ունենում համապատասխան ռեսուրսներ՝ շարունակելու ընթերցանության աճը։ Երկարատև ամառային արձակուրդից հետո պարզվում է, որ միջին և ցածր դասարանների աշակերտների միջև ընթերցանության գրագիտության բացը կազմում է մոտ 3 ամիս ։ Դա դասերից ընդմիջման ընթացքում կորցրած հմտությունների զգալի քանակ է, որը, եթե չշտկվի, ժամանակի ընթացքում կարող է չափազանց վատթարանալ։ Հատկապես կարևոր է անդրադառնալ այս խնդրին և լուծումներ տալ սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող երիտասարդ սովորողների խնդրին։ Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ ամառվա ընթացքում անապահով ընտանիքներին գրքեր տրամադրելով՝ տարրական դասարանների աշակերտների մոտ կտրուկ բարելավվում է ընթերցանության նվաճումները ։ Մասնավորապես ամառային ամիսների ընթացքում ինքնուրույն ընտրված գրքերի մշտական ​​հասանելիության ապահովումը հաջողությամբ սահմանափակվում է ընթերցանության հետ կապված խնդիրներով ։ Այս սովորողներից շատերը շարունակում են իրենց հուսալքված զգալ, ավելի քիչ մոտիվացիա ունեն և հետևաբար ավելի շատ են հետ մնում։ Հնարավորության միջոցով խրախուսելով՝ ապագայում գրագիտության զարգացման համար ավելի մեծ հնարավորություններ են ստեղծվում։

Հարևանների ազդեցություն 
Հարևան միջավայրը, որտեղ երեխաները մեծանում են, նպաստում է ցածր և բարձր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող երեխաների միջև ընթերցանության տարբերությունների ձևավորմանն ու խորացնաը։ Այս հատկանիշները ներառում են, բայց չեն սահմանափակվում փողոցի աղբով, փողոցում թմրանյութ վաճառող կամ օգտագործող անհատներով, տարածքում գողության կամ կողոպուտի դեպքերով, տարածքում բռնի հանցագործություններով, դատարկ տներով և այլն։ Սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող երեխաներն ավելի հավանական է, որ մեծանան նման հարևանության պայմաններում, քան մյուսները։ Ֆիզիկական վատ պայմանները նույնպես կապված են երեխաների ընթերցանության հետ։ Հարևանության գործոններն օգնում են բացատրել ընթերցանության միավորների տարբերությունը դպրոց ընդունվելիս, և հատկապես, երբ երեխաները անցնում են բարձր դասարաններ։ Քանի որ աղքատ թաղամասերում գտնվող երեխաները մեծանում են սոցիալ-տնտեսական ցածր պայմաններում, նրանք ավելի են զիջում իրենց մյուս հասակակիցներին ընթերցանության աճով և, հետևաբար, ավելի շատ դժվարություն են ունենում կարդալու հմտությունները զարգացնելու հարցում ։ 

Մ. Քիլսի կատարած ուսումնասիրության մեջ պարզվել է, որ երբ ցածր եկամուտ ունեցող ընտանիքները տեղափոխվում են աղքատ թաղամասերից ծայրամասային թաղամասեր, երեխաների մոտ նվազում է հանցագործությունը ։ Ընտանիքների տարբեր սոցիալական կարգավիճակները համեմատելիս պարզվում է, որ թաղամասի միջավայրը երեխայի աճին նպաստող հիմնական գործոնն է։

Դպրոցի ազդեցություն 
Դպրոցական բնութագրերը, ներառյալ հասակակիցների և ուսուցիչների բնութագրերը, նպաստում են ցածր և բարձր սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակ ունեցող երեխաների միջև ընթերցանության անհավասարությանը։ Օրինակ՝ հասակակիցները դեր են խաղում վաղ ընթերցանության վրա ազդելու գործում։ Սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող դպրոցներում կան ավելի քիչ հմուտ և փոքրամասնություն ունեցող հասակակիցների ավելի մեծ կոնցենտրացիաներ, որոնք ավելի քիչ ձեռքբերումներ ունեն ընթերցանության մեջ։ Դասարանում վատ ընթերցող երեխաների թիվը և ցածր եկամուտ ունեցող հասակակիցների առկայությունը հետևողականորեն կապված էին նախնական նվաճումների և աճի տեմպերի հետ։ Սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող հասակակիցները հակված են սահմանափակ հմտություններ և ավելի քիչ տնտեսական ռեսուրսներ ունենալուն, ինչը դժվարացնում է երեխաների կարդալու ունակության աճը։ Ընթերցանության ամենաարագ աճը տեղի է ունենում մանկապարտեզի և առաջին դասարանի գարնան միջև ընկած ժամանակահատվածում։ 

Սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող ուսանողներն ավելի հավանական է, որ ունենան ավելի քիչ որակավորում ունեցող ուսուցիչներ, ինչը կապված է նրանց ընթերցանության աճի տեմպի հետ, ինչը զգալիորեն ցածր է, քան սոցիալ-տնտեսական բարձր ակրգավիճակ ունեցող իրենց հասակակիցներինը ։

Ազդեցություններ ոչ բանավոր վարքի վրա 
Մայքլ Քրաուսը և Դաչեր Քելթները իրենց ուսումնասիրության մեջ, որոնք հրապարակվել են Psychological Science-ի 2008 թվականի դեկտեմբերի համարում, պարզել են, որ սոցիալ-տնտեսական բարձր կարգավիճակ ունեցող ծնողների երեխաները հակված են արտահայտելու ավելի շատ անջատված վարքագիծ, քան սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող իրենց հասակակիցները։ Այս համատեքստում անջատման վարքագիծը ներառում էր ինքնազննումը, մոտակայքում գտնվող առարկաների հետ անհանգստանալը և խզբզելը։ Ի հակադրություն, ներգրավվածության վարքագիծը ներառում էր գլխի շարժումները, հոնքերը բարձրացնելը, ծիծաղը և հայացքը զուգընկերոջը։ Այս նշանները ցույց էին տալիս զուգընկերոջ նկատմամբ հետաքրքրությունը և հարաբերությունները խորացնելու և ընդլայնելու ցանկությունը։ Սոցիալ-տնտեսական ցածր կարգավիճակ ունեցող մասնակիցները հակված էին ավելի շատ ներգրավվածության վարքագիծ արտահայտել իրենց խոսակցական գործընկերների նկատմամբ։ Այս ամենից հեղինակները ենթադրեցին, որ սոցիալ-տնտեսական կարգավիճակին աճին զուգահեռ մեծանում է նաև սեփական կարիքները բավարարելու կարողությունը։ Սա կարող է հանգեցնել անկախության ավելի մեծ զգացումների, ինչը թույլ կտար սոցիալ-տնտեսական բարձր կարգավիճակ ունեցող անհատներին ավելի քիչ հակված լինել զրուցակիցների հետ հարաբերություններ ձեռք բերելու համար, քանի որ նրանք ավելի քիչ հավանական է, որ ապագայում նրանց օգնության կարիքը ունենան ։

Տես նաև 

 Դասակարգային կառուցվածք
 Սոցիալական ընկալում 
 Սոցիալական իրավունքներ 
 Սոցիալական նորմ 
 Սոցիալական հոգեբանություն 
 Սոցիալական հավասարություն

Ծանոթագրություններ 
Քաղաքական տնտեսագիտություն
Սոցիալական կարգավիճակ