Ռոմեո Մոնդեգյու

Ռոմեո Մոնդեգյու (), Ուիլյամ Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլիետ» ողբերգության գլխավոր հերոսը։ Ռոմեո անունը դարձել է սիրահարված պատանուն բնութագրող հասարակ անուն, ինչպես նաև դժբախտ սիրո խորհրդանիշ։

Կերպարի ծագում 
Երկու դժբախտ սիրահարների կերպարները հայտնվում են Օվիդիոսի մոտ՝ նրա «Կերպարանափոխությունների» Պիրամի և Ֆիսբայի մասին պոեմում։

Ռոմեոյի և Ջուլիետայի անուններն առաջին անգամ օգտագործվում են Լուիջի դա Պորտոյի «Երկու ազնիվ սիրահարների նորահայտ պատմությունը» ինքնակենսագրական ստեղծագործության մեջ (լույս է տեսել 1530 թվականին), ընդ որում գործողությունը տեղի է ունենում հենց Վերոնա քաղաքում։ Մոնտեքիո Մաջորեում սկալիգերների վսեմ ամրոցները (այժմ կոչվում են Ռոեոյի և Ջուլիետի ամրոցներ) ոգեշնչել են հեղինակին ստեղծել  Կապուլետ և Մոնդեգյու անհաշտ ընտանիքների մասին ստեղծագործության գլխավոր հայեցակարգը։ Մոնդեգյուի անվան մեջ հեշտ է գտնել Ռոմեո Մոնդեգյուի հետ կապը։ Գլխավոր հերոսի անունը Լուիջի դա Պորտոն կարող էր վերցնել Դանթեից, որտեղ կա Ռոմեո դի Վիլանովա (երգ VI v.127) անունով հերոս։ Ուսումնասիրությունները հաստատում են դա Պորտոյի պատմության ինքնակենսագրական լինելը, որտեղ Ռոմեոյի և Ջուլիետի կերպարների ետևում թաքնված են Լուիջին և նրա զարմիկ Լյուչինա Սավորնյանը։

Լուիջի դա Պորտոյի պատմության համար որպես ոգեշնչման աղբյուր, հավանաբար, ծառայել է Մազուչչո Սալեռնիտանոի «Մարիոտտո և Գանոցցա» պատմվածքը, որը նա վերամշակել է և ներմուծել բազմաթիվ տարրեր, որոնք այնուհետև փոխառել են այլ գրողներ։ Սյուժեն հայտնի էր Վերածննդի դարաշրջանի իտալացի գրողների շրջանում։ Մատտեո Բանդելլոն 1554 թվականին գրել է նովել, որը հիմք է դարձել Արթուր Բրուքի «Ռոմեո և Ջուլիետ» (1562) պոեմի համար, որն էլ իր հերթին ոգեշնչել է Շեքսպիրին։

Պատմություն 
Ռոմեոն առաջին անգամ հայտնվում է առաջին արարվածի առաջին տեսարանում՝ Վերոնա քաղաքի փողոցներից մեկում Մոնդեգյուի և Կապուլետի ծառաների միջև կարճ կռվից հետո։ Ռոմեոն, որ Մոնդեգյու ընտանիքի միակ որդին և ժառանգն է, Շեքսպիրի կողմից պատկերվել է որպես այդ ժամանակվա համար կարծրատիպային իտալացի՝ բռնկվող և ռոմանտիկ։ Բանդելլոն նշում է Ռոմեոյի տարիքը՝ 21 տարեկան, որը համապատասխանում է Լուիջի դա Պորտոյի տարիքին, երբ նա գրել է սիրահարների պատմությունը։

Ռոմեոն ծանր ապրումներ ունի գեղեցկուհի Ռոսալինի հանդեպ իր անպատասխանատու սիրո պատճառով։ Նրա զարմիկ Բենվոլիոն և ընկերը՝ Մերկուտիոն, ցանկանալով շեղել նրան սիրային մտորումներից, համոզում են գնալ դիմակահանդես-պարահանդես Կապուլետի տանը՝ իրենց ինքնությունը քողարկելով դիմակներով։ Տիբալտը՝ տիկին Կապուլետի եղբորորդին և Ջուլիետի զարմիկը, ճանաչում է Ռոմեոյին և ուզում է վտարել նրան, բայց տանտերը նրան կանգնեցնում է՝ ասելով․

Ռոմեոն և Ջուլիետը սիրահարվում են պարահանդեսի ժամանակ, համբուրվում և հետագայում իմանում են, որ իրենք պատկանում են պատերազմող ընտանիքների։ Գիշերը Ռոմեոն գալիս է Ջուլիետի պատշգամբ, և երիտասարդները պայմանավորվում են գաղտնի հարսանիքի մասին։ Վանական Լորենցոյի, որը հույս ունի, որ նրանց միությունը կհաշտեցնի այդ ընտանիքներին, Ջուլիետի դայակի օգնությամբ սիրահարները ամուսնանում են։

Հաջորդ օրը Տիբալտը փողոցում վիրավորում է Ռոմեոյին, որը նրա հետ վեճի մեջ չի մտնում, բայց այդ ժամանակ Մերկուտիոն կռվում է Տիբալտի հետ ընկերոջ պատվի համար։ Ռոմեոն փորձում է բաժանել կռվողներին, բայց նրա թևի տակից Տիբալտը մահացու վիրավորում է Մերկուտիոյին և փախչում։ Զայրացած Ռոմեոն հասնում և տապալում է Տիբալտին։ Վերոնայի դուքսը, որը նախկինում մահ էր խոստացել նրան, ով կդառնա Մոնդեգյու և Կապուլետի ընտանիքների միջև արյունահեղության մեղավորը, վշտացած է իր ազգականի՝ Մերկուտիոյի մահվամբ և Ռոմեոյին վտարում է Վերոնայից։ Լորենցոն երիտասարդին խորհուրդ է տալիս ժամանակավորապես պատսպարվել Մանտովա քաղաքում։

Մինչ Ռոմեոն գտնվում է Վերոնայից դուրս, Ջուլիետի ծնողները նախապատրաստում են նրա հարսանիքը Պարիսի՝ դուքսի ազգականի հետ։ Ջուլիետի խնդրանքով վանական Լորենցոն աղջկան տալիս է դեղ, որի շնորհիվ նա կարող է սուզվել երկօրյա քնի մեջ, որը նման է մահվան։ Վանականը մարդ է ուղարկում Ռոմեոյի մոտ՝ բացատրելու Ջուլիետի ենթադրյալ մահվան մասին, սակայն նա չի հասցնում զգուշացնել Ռոմեոյին։ Վերջինս հանդիպում է Պարիսին, սպանում նրան և թույն խմում։ Ջուլիետը, արթնանալով և տեսնելով մահացած Ռոմեոյին, խոցում է իրեն դաշույնով։ Մոնտեգյու և Կապուլետ ընտանիքների ղեկավարները հաշտվում են իրենց երեխաների մարմինների մոտ։

Դերակատարներ 
Խորհրդային բալետի բեմում Ռոմեոյի դերերգի ականավոր կատարողներն էին Յուրի Ժդանովը, Կոնստանտին Սերգեևը, Նիկիտա Դոլգուշինը, Արևմուտքում՝ Սերժ Լիֆարը և Ժորժ Սկիբինը։

Ռոմեոյի տունը 
Վերոնայում 14-րդ դարի առանձնատունը, որը զբոսաշրջիկների կողմից համարվում է Շեքսպիրի պիեսի հերոս Ռոմեոյի տունը, իրականում պատկանել է Նոգարոլի ընտանիքին։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Giulietta e Romeo (իտալ.) — Լուիջի դա Պորտոյի ստեղծագործությունը
 Ռոմեոյի և Ջուլիետի ճշմարիտ պատմությունը (տեսանյութ)
 Նյութեր Լուիջի դա Պորտոյի մասին Ռոմեոյի և Ջուլիետի մասին թեմատիկ կայքում

Հորինված ինքնասպաններ
Գրական կերպարներ