Միխայիլ Մյասնիկովիչ

Միխայիլ Վլադիմիրի Մյասնիկովիչ (, ), Բելառուսի պետական գործիչ։ Եվրասիական տնտեսական հանձնաժողովի կոլեգիայի նախագահ՝ 2020 թվականի փետրվարի 1-ից։  

Բելառուսի վարչապետ (2010 թվականի դեկտեմբերի 28-ից մինչև 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ը)։ Բելառուսի Հանրապետության Ազգային ժողովի Հանրապետության խորհրդի նախագահ (2015 թվականի հունվարի 16-ից միչև 2019 թվականի դեկտեմբերի 6-ը)։

Կենսագրություն 
Միխայիլ Մյասնիկովիչը ծնվել է 1950 թվականի մայիսի 6-ին Մինսկի մարզի Նեսվիժսկի շրջանի Նոր Երազ գյուղում։ 1967 թվականին արծաթե մեդալով ավարտել է Սնովի միջնակարգ դպրոցը։ 1972 թվականին ավարտել է Բրեստի ինժեներա-շինարարական ինստիտուտը։ 1989 թվականին ավարտել է Մինսկի բարձրագույն կուսակցական դպրոցը։ Տնտեսագիտության դոկտոր (1998), Պրոֆեսոր (2003), Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի թղթակից անդամ (2009)։ Սանկտ Պետերբուրգի պետական տնտեսագիտական համալսարանի (2008) և Վիետնամի գիտությունների և տեխնոլոգիաների ակադեմիայի (2011), Բրեստի պետական տեխնիկական համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր (2013), Բելառուսի պետական համալսարանի պատվավոր պրոֆեսոր (2017)։ Պատրաստել է գիտությունների երեք թեկնածու։

Բելառուսի նախագահական ընտրությունների ժամանակ (1994) գլխավորել է Վյաչեսլավ Կեբիչի ընտրական շտաբը։ Ընտրարշավի ժամանակ նրան խստորեն քննադատել են նախագահի թեկնածու Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի կողմնակիցները։ Ընտրություններից հետո Մյասնիկովիչը Լուկաշենկոյի թիմում աշխատելու առաջարկ է ստացել ։ 1995 թվականին սկսել է աշխատել՝ ստանալով նախագահի աշխատակազմը ղեկավարելու առաջարկը։ Ռուսաստանի և Բելառուսի միության, ինչպես նաև ԱՊՀ-ի կողմնակից է։ 2001 թվականի հոկտեմբերից նախագահ, իսկ 2004 թվականի հոկտեմբերից՝ Բելառուսի ԳԱԱ նախագահության նախագահ։

2010 թվականի դեկտեմբերի 28-ից մինչև 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ը՝ Բելառուսի Հանրապետության վարչապետ։ Բելառուսի Հանրապետության Ազգային ժողովի Հանրապետության խորհրդի նախագահ է 2015 թվականի հունվարի 16-ից։ Բելառուսի Հանրապետության Ազգային ժողովի Հանրապետության խորհրդի անդամ է 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ից։

Կարիերա 
1972-1973 թվականներին ծառայել է Խորհրդային բանակում։ 1973-1983 թվականներին աշխատել է «Մինսկվոդոկալ» արտադրական միավորման ինժեներային և ղեկավար պաշտոններում և Մինգոռգործկոմի կոմունալ սպասարկման ձեռնարկությունների վարչությունում։
 1983-1984 թվականներին եղել է Մինսկի ժողովրդական պատգամավորների Խորհրդային շրջանային խորհրդի գործադիր կոմիտեի նախագահ։
 1984 թվականին նշանակվել է Մինսկի քաղգործկոմի նախագահի տեղակալ։
 1985-1986 թվականներին եղել է ԽՄԿԿ Մինսկի քաղկոմի քարտուղար։
 1986-1990 թվականներին եղել է ԲՍՍՀ բնակարանային-կոմունալ տնտեսության նախարար։
 1990 թվականին  ԲԽՍՀ նախարարների խորհրդի նախագահի տեղակալ, Բելառուսի ԽՍՀ-ի տնտեսության և պլանավորման պետական կոմիտեի նախագահ։
 1991-1994 թվականներին եղել է Բելառուսի Հանրապետության Նախարարների Խորհրդի նախագահի առաջին տեղակալ։
 1994 թվականի հուլիսի 22-ից մինչև 1995 թվականի հոկտեմբերի 10-ը՝ Բելառուսի Հանրապետության վարչապետի տեղակալ։
 1995 թվականի հոկտեմբերի 10-ից մինչև 2001 թվականի սեպտեմբերի 12-ը Բելառուսի Հանրապետության Նախագահի աշխատակազմի ղեկավար։
 2001 թվականի սեպտեմբերի 12-ից՝ Բելառուսի Հանրապետության նախագահի հատուկ հանձնարարությունների գծով օգնական։
 2001 թվականի հոկտեմբերի 19-ին նշանակվել է Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի նախագահ։
 2004 թվականի հոկտեմբերից Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի նախագահության նախագահն է։
 2010 թվականի դեկտեմբերի 28-ից մինչև 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ը Բելառուսի Հանրապետության վարչապետ։
 2015 թվականի հունվարի 16-ին ընտրվել է Բելառուսի Հանրապետության Ազգային ժողովի հինգերորդ գումարման խորհրդի նախագահ։
 2016 թվականի հոկտեմբերի 12-ից մինչև 2019 թվականի դեկտեմբերի 6-ը Բելառուսի Հանրապետության Ազգային ժողովի վեցերորդ գումարման խորհրդի նախագահ։
 2020 թվականի փետրվարի 1-ից՝ Եվրասիական տնտեսական հանձնաժողովի կոլեգիայի նախագահ։

Մրցանակներ 
 Հայրենիքի II աստիճանի շքանշան (2020 թվականի դեկտեմբերի 18) պետական մարմիններում երկարամյա բեղմնավոր աշխատանքի, եվրասիական տարածքում ինտեգրացիոն գործընթացների զարգացման գործում ներդրած նշանակալի անձնական ավանդի, Բելառուսի Հանրապետության շահերի հետևողական պաշտպանության և պետական քաղաքականության իրականացման համար։
 Հայրենիքի III աստիճանի շքանշան (2000 թվականի հունիսի8) պետական կառավարման մարմիններում երկարամյա բեղմնավոր աշխատանքի, հասարակական ակտիվ գործունեության համար։
 Բարեկամության շքանշան (2009 թվականի դեկտեմբերի 8, Ռուսաստան) ռուս-բելառուսական համագործակցության զարգացման և Ռուսաստանի և Բելառուսի ժողովուրդների հետագա մերձեցման գործում ունեցած մեծ ավանդի համար։
 Չինաստանի Ժողովրդական Հանրապետության Բարեկամության Շքանշան (2010)
 «Պատվո Նշան» շքանշան (1981)
 Բելառուսի ուղղափառ եկեղեցու Սուրբ Կիրիլ Տուրովսկու I աստիճանի շքանշան (2010)
 Նեսվիզ քաղաքի պատվավոր քաղաքացի
 Պատվավոր քաղաքացին ունի Բելառուսի Հանրապետության նախագահի երեք շնորհակալագրեր, Բելառուսի Հանրապետության Նախարարների խորհրդի և Բելառուսի Հանրապետության Ազգային ժողովի պատվոգրեր
 Բելառուսի Հանրապետության Մեդալներ
 ԽՍՀՄ ԱԴՆԽ մեդալ
 Նորբերտ Վիների մեդալներ գիտության բնագավառում նվաճումների համար (2005), Ռուսաստանի տիեզերագնացության ֆեդերացիայի «Վաստակի համար» (2007), Մոլդովայի Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Դմիտրի Կանտեմիրի (2009), Հայաստանի Հանրապետության Գիտությունների ազգային ակադեմիայի Մեծ ոսկե մեդալ (2010)
 Կրծքանշան «Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի ոսկե մեդալ» Գիտության զարգացման գործում մեծ ավանդի համար (2014)
 Բելառուսի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Վ. Մ. Իգնատովսկու անվան գերազանցության կրծքանշան (2018)։

Ընտանիք 
Հայրը՝ Վլադիմիր Միխայլովիչը, մահացել է 1973 թվականին 67 տարեկանում։ Մայրը՝ Օլգա Ադամովնան, մահացել է 2007 թվականին 88 տարեկան հասակում։

Կինը՝ Լյուդմիլա Նիկոլաևնան, մասնագիտությամբ տնտեսագետ է, աշխատել է Բելպրոմստրոյբանկում։ Դուստրը՝ Օլգա։ Որդին Դմիտրի։ Ունի չորս թոռ։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 Мясникович Михаил Владимирович в базе данных «История белорусской науки в лицах» Центральной научной библиотеки им. Я.Коласа НАН Беларуси
 
 Биобиблиографический указатель в репозитории Центральной научной библиотеки им. Якуба Коласа НАН Беларуси

Բելառուսի քաղաքական գործիչներ
Բելառուս տնտեսագետներ
Տնտեսագիտական գիտությունների դոկտորներ