Վլադիմիր Սոկոլով (բանաստեղծ)

Վլադիմիր Նիկոլայի Սոկոլով (1928—1997), (), ռուս խորհրդային բանաստեղծ, էսսեիստ և թարգմանիչ։

Կենսագրություն 
Ծնվել է 1928 թվականի ապրիլի 18-ին Լիխոսլավլ քաղաքում (Այժմ ՝ Տվերի մարզ) զինվորական ինժեներ Նիկոլայ Սեմենի Սոկոլովի ընտանիքում (1903-1964)։  Անտոնին Յակովլևնա Սոկոլովի մայրը (1904-1980) արխիվագետ է, 1920-1930-ական թվականների հայտնի երգիծաբան գրողի քույրն է Միխայիլ Կոզիրյովա]]։

Կոզիրյովի ընտանիքում ստեղծվել են իրենց գրական ավանդույթները։  Մասնավորապես, Ա. Յ. Սոկոլովը տարված էր Ալեքսանդր Բլոկի պոեզիայով և հին հավատով սպասելով որդու ծնունդին՝ վերընթերցում էր նրա բանաստեղծությունները։

Առաջին բանաստեղծությունները Վլադիմիր Սոկոլովի կողմից գրվել են ութ տարեկանում։ Ավագ դասարաններում Սոկոլովը ընկերոջ՝ Դավիթ Լանգեի հետ հրատարակում է մի քանի ձեռագիր մատյաններ՝ «XX դար» (1944) և «Լուսաբացին» (1946)։ Միևնույն ժամանակ նա այցելում է խորհրդային բանաստեղծուհու՝ Ելենա Բլագինա]]յի գրական խմբակը։ 1947 թվականին. Սոկոլովը ընդունվել է Վասիլի Կազինայի գրական ինստիտուտի սեմինարիան։ Վլադիմիր Սոկոլովը ինստիտուտը ավարտել է 1952 թվականին։
Նա «Ընկերոջ հիշատակին» առաջին բանաստեղծությունը հրապարակվել է «Կոմսոմոլսկայա պրավդա»յում (1948, հուլիսի 1)։ Դեբյուտն անուշադրության չի մատնվել Ստեփան Շիպաչևի կողմից։  

Առաջին գիրքը, որը Սոկոլովը ցանկանում էր անվանել «Թևեր», լույս է տեսել 1953 թվականին «Առավոտը ճանապարհին» խորագրի ներքո։ 

1955 թվականին բանաստեղծն ամուսնացել է բուլղարացի Հենրիետ Խրիստևնա Պոպովայի հետ, ով 1954 թվական]]ին ավարտել է Մոսկվայի պետական համալսարանի փիլիսոփայական բաժինը։ Շատ թարգմանվել է բուլղարերեն։ 1960 թվականին լույս է տեսել «Բանաստեղծություններ Բուլղարիայից» գիրքը։  1961 թվականին Խ. Պոպովան ինքնասպան է եղել։ Սոկոլովը երկու երեխա է ունեցել՝ Անդրեյը և Սնեժանան, որոնց դաստիարակությամբ զբաղվել են բանաստեղծի մայրը և նրա քույրը՝ արձակագիր Մարինա Սոկոլովան։

Սոկոլովի երկրորդ կինը' Մարիաննա Եվգենիևնա Ռոգովսկայան, եղել է գրականագետ և բանասեր, երկար տարիներ գլխավորել է Պետական գրական թանգարանը։

Սոկոլովի շատ բանաստեղծություններ նվիրված են տվերյան երկրին։ Նրանց թվում են «Կայանում» (1950), «Երեկոն հայրենիքում» (1951), «Ծայրամաս» (1953), «Դաշտերի աստղը» (1963), «Լավագույն տարիները ես ապրել եմ» (1972), «Դեռ ինչ-որ տեղ շոգեքարշներ էին» (1984)։
Սոկոլովը ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր է (1983), ստացել է Վապցարովի անվան միջազգային մրցանակ (1989), Ա.Պուշկինի Ռուսաստանի պետական մրցանակի առաջին դափնեկիրն է (1995), պարգևատրվել է Լերմոնտովի միջազգային մրցանակով (1996), արժանացել է բազմաթիվ պետական մրցանակների (ԽՍՀՄ, Ռուսաստանի Դաշնության)։

Լիխոսլավլ-ում 2002 թվականին Վլադիմիր Սոկոլովի անունով կոչվել է կենտրոնական շրջանային գրադարանը, որի մոտ տեղադրված է բանաստեղծի հուշաքարը։

Ապրել է Աստրախանի նրբանցքում՝ N 5 տանը և հայտնի գրողների տանը Լավրուշինսկի նրբանցքում։ Մահացել է 1997 թվականի հունվարի 24-ին։  Թաղված է Կունցևսկի գերեզմանատանը։ 

</blockquote>։

Ծանոթագրություններ 

Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Ռուս բանաստեղծներ
Ռուս թարգմանիչներ