Լիդիա Սալվեր

Լիդիա Սալվեր (, ), ֆրանսիացի բժշկուհի և գրող, Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիր՝ «Չլացե՛լ» վեպի համար։

Կենսագրություն 
Լիդիա Սալվերը (աղջկական ազգանունը՝ Արխոնա, ) ծնվել է Թուլուզում, աղյուսագործի ընտանիքում, եղել է երեք աղջիկներից փոքրը։ Նրա ծնողները 1930-ական թվականին եղել են Իսպանիայի  Ժողովրդական ճակատի անդամ, իսկ այդ երկրի քաղաքացիական պատերազմից հետո գաղթել են Ֆրանսիա։ Լիդիայի հայրը ծնունդով եղել է Անդալուզիայից, մայրը՝ Կատալոնիայից։ Լիդիան մանկությունն անցկացրել է Օտրիվ կոմունայում, որը գտնվում է Թուլուզի կողքին։

Նրա ընտանիքն ապրել է համեստ նյութական և կենցաղային պայմաններում՝ փախստականների իսպանական բնակավայրում։ Նրա մայրենի լեզուն իսպաներենն էր։ Լիդիան ֆրանսերեն սովորել է մանկապարտեզում և դպրոցում և դրանց տիրապետել է ընթերցանության շնորհիվ։

Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Լիդիան ընդունվել է ԹուլուզԻ համալսարան, որտեղ ուսումնասիրել է ժամանակակից գրականություն, իսպաներեն և ստացել բակալավրի կոչում, իսկ 1969 թվականին ընդունվել է նույն այդ հաստատության բժշկական ֆակուլտետը։ Բժշկական աստիճան ստանալուց հետո մասնագիտացել է Մարսելի հոգեբուժության ոլորտում և մինչև 1970-ականների վերջը Բուկ-Բել-Էր կլինիկայում  աշխատել է որպես հոգեբույժ։ Ամուսնալուծվելուց հետո՝ 1983 թվականին, Սալվերը տեղափոխվել է Փարիզ և Արժանտյոյում սկսել աշխատել որպես մանկաբույժ։

1980-ականներից սկսեցին ի հայտ գալ Լիդիա Սալվերի առաջին հրապարակումները Էքս ան Պրովանսում և Մարսելում լույս տեսնող գրական ամսագրերում։ 1990 թվականին նա ստացել է դեբյուտանտների համար նախատեսված Հերմեսի մրցանակ՝ «Դիմում» () վեպի համար։ Նրա «Տեսիլքների հյուրընկալություն» վեպն () արժանացել է «Նոյեմբեր» () մրցանակի, այնուհետև 1997-ին «Lire» գրական ամսագիրն այն ճանաչել է տարվա լավագույն գիրք։ Լիդիա Սալվերը ստացել է Ֆրանսուա Բիլդի մրցանակ ()՝ «Բեռնար Վալլե» վեպի համար (): 2014 թվականին գրողը դարձել է Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիր «Չլացել» () վեպի համար։ Հեղինակն այդ գիրքը գրել է իր մայրիկի պատմությունների հիման վրա, որոնք վերաբերում էին 1936 թվականի Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմին։

Լիդիա Սալվերի ստեղծագործությունները թարգմանվել են քսան լեզվով։

Ստեղծագործություններ 
Արձակ ստեղծագործություններ

 1990, La Déclaration, Julliard.
 1991, La Vie commune, Julliard.
 1993, La Médaille, Le Seuil.
 1995, La Puissance des mouches, Le Seuil.
 1997, La Compagnie des spectres, Le Seuil.
 1997, Quelques conseils aux élèves huissiers, Verticales.
 1999, La Conférence de Cintegabelle, Le Seuil.
 2000, Les Belles âmes, Le Seuil.
 2001, Le Vif du vivant, Cercle d’Art.
 2002 Et que les vers mangent le bœuf mort, Verticales.
 2002, Contre + CD audio avec Serge Teyssot-Gay et Marc Sens, Verticales.
 2003, Passage à l’ennemie, Le Seuil.
 2005, La méthode Mila, Le Seuil.
 2006, Dis pas ça + CD audio avec Serge Teyssot-Gay, Marc Sens et Jean-Paul Roy, Verticales.
 2006,Lumières sur la CCAS. Les activités sociales des salariés de l'énergie, collectif, Cercle d’Art.
 2007, Portrait de l'écrivain en animal domestique, Le Seuil.
 2008, Petit traité d'éducation lubrique, Cadex.
 2009, BW, Le Seuil.
 2011, Hymne, Le Seuil.
 2013, Sept femmes. 
 2014, Pas pleurer, Le Seuil. Prix Goncourt 2014

Դրամատուրգիա

 1995, La Puissance des mouches, Paris, Le Seuil —
 1997 La Compagnie des spectres, Paris, Le Seuil —
 1997, Quelques conseils aux élèves huissiers, Verticales —
 1999, La Conférence de Cintegabelle, Paris, Le Seuil —
 2000, Les Belles âmes, Paris, Le Seuil —

Թատերական ներկայացումներ

 La Vie commune
 1995, «La Nouvelle secrétaire», адаптировал Cosima de Boissoudy, բեմադրել է Jacques Taroni, France Culture
 La Puissance des mouches
 2005, բեմադրել է Yvon Chaix, Théâtre Jean Vilar
 2005, բեմադրել է Gérard Lorcy, La Minoterie, Marseille
 La Compagnie des spectres
 2002, բեմադրել է Monica Espina, Théâtre national de Chaillot
 2003, բեմադրել է Monica Espina, Théâtre Jean Vilar.
 2006, բեմադրել է Gérard Lorcy, Villers-Saint-Paul, Salle Henri Salvador
 2008, բեմադրել է Pierre Béziers, tournée dans les Bouches du Rhône, Hérault, Haute-Provence, puis au Théâtre du Lucernaire.
 2011, բեմադրել է Zabou Breitman, Theatre de la commune Aubervilliers
 La conférence de Cintagabelle
 2005 բեմադրել է Jean-Yves Lazennec, Théâtre de la Commune.
 Les Belles âmes
 2008 բեմադրել է и адаптировал Laurence Février, Théâtre national de Chaillot.
 Quelques conseils aux élèves huissiers
 2011, բեմադրել է Jeanne Mathis и Frédéric Andrau

Մատենագրություն 

 Brigitte Louichon, " Lydie Salvayre: parler au nom d’Olympe ", Nouvelles écrivaines: nouvelles voix ?, éditions Rodopi, coll. " Faux titre ", 2002
 Marianne Grosjean. Lydie Salvayre injecte de la joie libertaire dans l’horreur franquiste. Tribune de Genève, 04.11.2014

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
  Լիդիա Սալվեր  //Ազգային աուդիովիզուալ ինստիտուտ

Գոնկուրյան մրցանակի դափնեկիրներ
Անձինք այբբենական կարգով
Գրողներ այբբենական կարգով
Ֆրանսիացի կին գրողներ
Ֆրանսիացի բժշկուհիներ
Գիտնականներ այբբենական կարգով
Ֆրանսիացի կին հոգեբույժներ
Ֆրանսիացի վիպասաններ