Հոնկակու

Հոնկակու (), ճապոնական գրականության ժանր, դասական ոճով գրված դետեկտիվ, որը ստեղծվել է Արևմուտքում՝ 19-րդ դարի 2-րդ կեսին և 20-րդ դարի սկզբին։

Այս տերմինի հեղինակը Սաբուրո Կոգան է, չնայած նա Ճապոնիայում առաջին գրողը չէ, որ սկսել է կիրառել այս ժանրը։ Սաբուրո Կոգան Էդոգավա Ռամպոյի հասակակիցը և գործընկերն է, ով համարվում է ճապոնական դետեկտիվ գրականության նախահայրը։ 1925 թվականին Սաբուրոն առաջարկեց «հոնկակու» անվանել այն դետեկտիվ պատմությունները, որտեղ հեղինակը հիմականում կենտրոնանում է տրամաբանական հանգույցի վրա՝ ներկայացնելով հանցագործությունը և  հանցագործության բացահայտումը, իսկ մնացած ամեն ինչին շատ ավելի քիչ ուշադրություն է հատկացնում։

Նմանատիպ պատմությունների օրինակներ են դետեկտիվ ժանրի հիմնադիր Էդգար Ա․ Պոյի, Ա. Կոնան Դոյլի աշխատանքները, ինչպես նաև 1930-ականների՝ «դետեկտիվի ոսկե դարի» հեղինակների՝ Ագաթա Քրիստիի, էլլերի Քուինի ստեղծագործությունները։ Չնայած այս տերմինի լայն տարածմանը՝ քննարկումներ կան այն մասին, թե որքանով է այն ճշգրիտ և արդյոք փոխանցում է անհրաժեշտ բոլոր նրբերանգները։

Պատմություն 

Էդոգավա Ռամպոն համարվում է ոչ միայն ճապոնական դետեկտիվի հիմնադիրը, այլ նաև հոնկակու ժանրի ստեղծողը։ Էդոգավայից և Սաբուրոյից բացի հոնկակու ժանրի ձևավորման վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել նաև Սեյսի Յոկոմիձոն, Ակիմիցու Տակաձին և այլ գրողներ։

Հոնկակու-դետեկտիվ ժանրը, որը մինչև 1950-ական թվականները  Ճապոնիայում լայն տարածում ուներ, սկսում է իր տեղը զիջել հասարակական-քաղաքական և սոցիալ-հոգեբանական ուղվածություն ունեցող բելետրիստիկային՝ սյակաի հային (), որի դրոշակակիրը Սեյտյո Մացումոտոն էր։ Հոնկակուի նկատմամբ հետաքրքրությունը վերստին աճում է 1970-ական թվականներին, երբ Սեյսի Յոկոմիձոն  (մահացել է 1981 թվականին) դարձյալ ժողովրդականություն է սկսում վայելել։

1981 թվականին մեծ հաջողություն ունեցավ Սոձի Սիմադայի «Զոդիակի սպանությունները Տոկիոյում» վեպը, որը, նորովի ներկայացնելով այս ժանրը, հիմք հանդիսացավ դրա նոր տարբերակի՝ սին հոնկակուի () ձևավորման համար։ Սոձի Սիմադան դեմ էր հոգեբանական և հասարակական-քաղաքական թեմաների ծավալմանը, ինչի հետևանքով երկրորդական տեղ էին գրավում դետեկտիվ թեմաները։
«Զոդիակի սպանությունները Տոկիոյում» վեպում ընթերցողը, իմանալով  ճիշտ նույնքան, որքան հանցագործություն հետաքննող հերոսը, կարող է ինքնուրույն փորձել բացահայտել հանցագործությունը։

2000 թվականին ստեղծվել է Ճապոնիայի հոնկակուի հեղինակների ակումբը, որի առաջին նախագահը եղել է Արիսու Արիսուգավան (2000-2005 թվականներին)։ Իսկ 2013 թվականից ակումբը գլխավորում է Ռինտարո Նորիձուկին։ Ակումբը ամեն տարի թողարկում է անթոլոգիաներ և հանձնում է ժանրային մրցանակներ։

Տես նաև 
Դետեկտիվ գրականություն
Ճապոնական գրականություն
Սոձի Սիմադա
Սեյտյո Մացումոտո

Ծանոթագրություններ 

Ճապոնական գրականություն
Ճապոնիայի մշակույթ