Բուռունդուկ

Բուռունդուկ, սկյուռիկների ընտանիքին պատկանող փոքր, գծավոր կրծող։ Բուռունդուկները ապրում են Հյուսիսային Ամերիկայում, բացառությամբ սիբիրյան սկյուռիկի, որը հիմնականում հանդիպում է Ասիայում։

Տաքսոնոմիա և համակարգվածություն 
Բուռունդուկներին կարելի է դասակարգել կամ որպես մեկ, կամ որպես երեք ցեղ. Tamias, որին պատկանող միակ կենդանի մնացած ցեղատեսակը արևելյան բուռունդուկն է (T. striatus),  Eutamias, որին պատկանող միակ կենդանի մնացած ցեղատեսակը սիբիրյան բուռունդուկն է (E. sibiricus) և Neotamias որն ընդգրկում է մնացած 23 տեսակները (հիմնականում արևմտյան)։ Այս դասակարգման մեջ մտնող առանձնյակները համարվում են ենթածին՝ բուռունդուկների մորֆոլոգիական նմանության պատճառով։ Արդյունքում, քսաներորդ դարի տաքսոնոնիաների մեծ մասը բուռունդուկներին դասել են մեկ սեռի։ Այնուամենայնիվ, միտոքոնդրիալ ԴՆԹ-ի ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ բուռունդուկի երեք խմբերից յուրաքանչյուրի միջև տարաձայնությունը համեմատելի է արջամկան և գետնասկյուռների գենետիկ տարբերությունների հետ , ուստի երեք սեռերի դասակարգումները եղել են ընդունված է այստեղ։

Ընդհանուր անունն ի սկզբանե կարող է գրվել «chitmunk», բնիկ Օավա (Օտտավա) jidmoonh բառից, որը նշանակում է «կարմիր սկյուռ» (հմմտ. Օջիբվե, ajidamoo): Օքսֆորդի անգլերեն բառարանում (1842 թվականից) մեջբերված ամենավաղ ձևը «Chipmonk» է, բայց «Chipmunk» - ը հանդիպում է 1820-ականների և 1830-ականների մի քանի գրքերում ։ Այլ վաղ ձևերը ներառում են «chipmuck» և «chipminck», իսկ 1830-ականներին դրանք նաև անվանվում էին «chip squirrels», հավանաբար ՝ կապված իրենց հնչեցրած ձայնի հետ։ 19-րդ դարի կեսերին Ջոն Ջեյմս Օդյուբոնը և նրա որդիները հյուսիսային Ամերիկայի իրենց Viviparous Quadrupeds- ում մտցրեցին Chipmunk- ի վիմագրությունը ՝ այն անվանելով «ճզմող սկյուռ [կամ] հաքի» ։ Շիճուկները նաև հիշատակվել են որպես «գծավոր սկյուռ», «փայտե վագրեր», «մինի արջեր» և «գրունտային սկյուռեր» (չնայած «աղացած սկյուռ» անվանումը սովորաբար վերաբերում է այլ սկյուռիկներին, ինչպիսիք են Spermophilus ցեղի ներկայացուցիչները)գետնասկյուռներ)։

Սնունդ 

Սկյուռիկները ունեն ամենակեր որևէ դիետա, որը հիմնականում բաղկացած է սերմերից, ընկույզներից և այլ մրգերից և բողբոջներից։  Նրանք նաև սովորաբար ուտում են խոտ, կադրեր և բույսերի նյութի բազմաթիվ այլ ձևեր, ինչպես նաև սնկեր, միջատներ և այլ արտրոդաններ, մանր գորտեր, որդեր և թռչնի ձվեր։ Նրանք նաև երբեմն կուտեն նոր դուրս եկած նորածին թռչուններ 

: Մարդկանց շրջանում սկյուռիկները կարող են ուտել մշակովի ձավարեղեն և բանջարեղեն և այլ բույսեր ագարակներից և այգիներից, ուստի դրանք երբեմն համարվում են վնասատուներ  : Սկյուռիկները հիմնականում անասնակեր են գետնին, բայց նրանք բարձրանում են ծառերը `ընկույզներ ձեռք բերելու համար, ինչպիսիք են պնդուկն ու կաղին։ Աշնան սկզբին սկյուռիկի շատ տեսակներ սկսում են կուտակել չքայքայվող սնունդ ձմռան համար։ Նրանք հիմնականում իրենց ուտելիքները պահում են փորվածքների բուդի մեջ և իրենց բներում մնում մինչև գարուն, ի տարբերություն որոշ այլ տեսակների, որոնք կերակուր են պատրաստում բազմաթիվ փոքր պահոցներով ։ Այտերի քսակները թույլ են տալիս սկյուռիկներին սննդամթերք տեղափոխել իրենց փորվածքները ՝ պահեստավորման կամ սպառման համար։

Էկոլոգիա և կյանքի պատմություն 

Արևելյան սկյուռները զուգավորվում են գարնան սկզբին և կրկին ամռան սկզբին ՝ տարեկան երկու անգամ չորս կամ հինգ երիտասարդ ծիլ արտադրելով ։ Արեւմտյան սկյուռիկները բազմանում են տարին միայն մեկ անգամ։ Երիտասարդները դուրս են գալիս փորվածքից մոտ վեց շաբաթ անց և հաջորդ 2 շաբաթվա ընթացքում ինքնուրույն են դուրս գալիս։
Այս փոքր կաթնասունները մի քանի կարևոր գործառույթներ են կատարում անտառային էկոհամակարգերում։ Activitiesառի սերմերը հավաքելու և հավաքելու նրանց գործողությունները կարևոր դեր են խաղում սածիլների կայացման գործում։ Նրանք սպառում են տարբեր տեսակի սնկեր, ներառյալ ծառերի հետ սիմբիոտիկ միկորիզային ասոցիացիաներում ներգրավվածները և կարևոր վեկտոր են ստորգետնյա սպորոկարպների (տրյուֆելների) սպորները ցրելու համար, որոնք համազարգացել են այս և այլ միկոֆագային կաթնասունների հետ և այդպիսով կորցրել կարողությունը։ նրանց սպորները օդով ցրելու համար։
Սկյուռիկները կառուցում են ընդարձակ փորվածքներ, որոնց երկարությունը կարող է լինել ավելի քան 3,5 մ (11 ոտնաչափ) `մի քանի լավ քողարկված մուտքերով։ Քնելու սենյակները մաքուր են պահվում պատյաններից, իսկ կղանքները պահվում են աղբի թունելներում ։
Արևելյան սկյուռիկը ձմեռում է ձմռանը, իսկ արևմտյան սկյուռիկները ՝ ոչ, ապավինելով իրենց փորվածքների խանութներին ։
Սկյուռիկները կարևոր դեր են խաղում որպես գիշատիչ տարբեր գիշատիչ կաթնասունների և թռչունների համար, բայց նաև պատեհապաշտ գիշատիչներ են, մասնավորապես թռչնի ձվերի և բնադրման առումով, ինչպես արևելյան սկյուռիկների և լեռնային կապույտ թռչունների դեպքում (Siala currucoides): 
Սովորաբար սկյուռիկներն ապրում են մոտ երեք տարի, չնայած նկատվել է, որ ոմանք գերության մեջ ապրում են ինը տարի։ 
Սկյուռիկները օրական են։ Ասում են, որ գերության մեջ նրանք օրական քնում են միջինը մոտ 15 ժամ։ Ենթադրվում է, որ կաթնասունները, որոնք կարող են թաքնված քնել, ինչպիսիք են կրծողները և չղջիկները, հակված են ավելի երկար քնել, քան նրանք, ովքեր պետք է զգոն լինեն։

Սերունդ
Տեսակ Eutamias
 Սիբիրյան Բուռունդուկ, Eutamias sibiricus

Տեսակ Արևելյան Բուռունդուկ|Tamias
 Արևելյան Բուռունդուկ, Tamias striatus
 †Tamias aristus

Տեսակ Նեոտամիաներ, երբեմն համարվում է ենթատեսակ
 Ալենի Բուռունդուկ, Neotamias senex
 Ալպյան Բուռունդուկ, Neotamias alpinus
 Մուլլերի Բուռունդուկ, Neotamias bulleri
 Կալիֆոռնիական Բուռունդուկ, Neotamias obscurus
 Փոքր, մորթե պոչով Բուռունդուկ, Neotamias dorsalis
 Կոլորադոյի Բուռունդուկ, Neotamias quadrivittatus
 Դուրանգո Բուռունդուկ, Neotamias durangae
 Մոխրագույն բուռունդուկ, Neotamias cinereicollis
 сероногий Բուռունդուկ, Neotamias canipes
 Հոպի Բուռունդուկ,  Neotamias rufus
 Փոքր Բուռունդուկ, Neotamias minimus
 Lodgepole Բուռունդուկ,  Neotamias speciosus
 Երկարականջ Սակրամենտո Բուռունդուկ, Neotamias quadrimaculatus
 Պալմերի Բուռունդուկ, Neotamias palmeri
 Պանամինտ Բուռունդուկ, Neotamias panamintinus
 Մերրիամ Բուռունդուկ, Neotamias merriami
 Կարմիր պոչով Բուռունդուկ,  Neotamias ruficaudus
 Սիսկիյու Բուռունդուկ,  Neotamias siskiyou
 Սոնոմա Բուռունդուկ,  Neotamias sonomae
 Թաունսենդի Բուռունդուկ,  Neotamias townsendii
 Թաքնված անտառային Բուռունդուկ,  Neotamias umbrinus
 Կարմրափայտ ծառի Բուռունդուկ, Neotamias ochrogenys
 Դեղին-սոճու Բուռունդուկ,  Neotamias amoenus

Ծանոթագրություններ 

Կրծողներ
Կաթնասուններ