Լադոն (դիցաբանություն)

Լադոն (հունարեն։ Λάδων), հրեշ հունական դիցաբանության մեջ։

Լադոնը օձի մարմնով վիշապ էր, որը պտտվում էր ծառի շուրջը Հեսպերիդների պարտեզում և պահպանում էր ոսկե խնձորները։ Նրան հաղթեց Հերակլեսը իր աղեղով։ Հաջորդ օրը Յասոնը և արգոնավորդները Կողքիսից վերադառնալիս լսել էին «փայլուն» Էգլայի ողբը, ով չորս հեսպարիդներից մեկն էր, և տեսել էին դեռ տապալված Լադոնին։

Լադոնին տրվել են մի քանի ծնողներ, որոնցից յուրաքանչյուրը նրան հնագիտական մակարդակի վրա է դրել հունական դիցաբանության մեջ․ Կետոյի և փոթորկուն Փորկիսի միությունից  կամ ինքնին օձակերպ Տիփոնի և Եխիդնայի միությունից։ «Վիշապը, որը պահպանում էր ոսկե խնձորները, Նեմեյան առյուծի եղբայրն էր», - պնդում է Պտղոմեոս Հեֆեստոնը։

Վիշապի (Լադոնի) կերպարը, որը փաթաթված էր ծառի շուրջը, սկզբնապես ընդունվել է հույների կողմից Մերձավոր Արևելքի և մինոսյան աղբյուրներից, մեզ են հասել հունական ծաղկամանների պահպանման միջոցով։ Մ.թ.ա. 2-րդ դարում Պավսանիասը գանձերի մեջ տեսավ Օլիմպիայում գանձերի մեջ եղել են արխայական կուռք՝ Հերակլեսի մայրու ձեռնափայտը և Հեսպերիդների խնձորի ծառի հետ, որի վրա փաթաթված էր վիշապ։

Դիոդորոս Սիկիլիացին տալիս է էվգեմերիստական մեկնաբանություն Լադոնի մասին՝ որպես հովիվ, որը պահպանում է փախչող ոսկե ոչխարների հոտը, ավելացնելով. «Բայց նման հարցերի հետ կապված, յուրաքանչյուր մարդու արտոնություն կլինի յուրաքանչյուրի նման կարծիքներ ձևավորել»։

Տես նաև 

 Լերնեյան հիդրա - հրեշ, որը նույնպես սպանվեց Հերակլեսի կողմից

Ծանոթագրություններ 

Դիցաբանական օձեր
Առասպելական արարածներ
Վիշապներ
Հին հունական դիցաբանության էակներ
Հին հունական դիցաբանության կերպարներ
Հին հունական գրականություն