Մասաչուսեթսյան ծոցի գավառ

Մասաչուսեթսյան ծոցի գավառ (), Բրիտանական արքայական գաղութ, որը գոյություն է ունեցել Հյուսիսային Ամերիկայի հյուսիս-արևելքում (ներկայում՝ Մասաչուսեթս և Մեն նահանգներ, Նյու-Հեմփշիրի մի մաս) 1691 թվականից մինչև 1776 թվականը։ 1776 թվականի ԱՄՆ-ի անկախության հռչակագիրը ստորագրած 13 գաղութներից տարածքով ամենամեծն էր։

Գավառը ձևավորվել է Վիլհելմ III թագավորի  և Մարիա  II թագուհու հրամանագրով մինչև այդ գոյություն ունեցող Պլիմուտյան գաղութի և Մասաչուսեթսյան ծոցի գաղութի, ինչպես նաև Մեն, Նանթաքետ, Մարթաս-Վինյարդ գավառների և ներկայում հայտնի  որպես Նոր Շոտլանդիա տարածքի միաձուլմամբ։ Հրամանագիրը ուժի մեջ է մտել 1692 թվականի մայիսի 14-ից, իսկ Նոր Շոտլանդիան անջատվել է 1696 թվականին։ Միաժամանակ Նյու-Հեմփշիր գավառը անջատվել է Մասաչուսեթսյան ծոցի գաղութից։

1725 թվականին  Գեորգ I թագավորը նոր հրամանագիր է ստորագրել, որով գաղութին ավելի շատ իրավունքներ է շնորհել։

Գավառը ղեկավարվել է բրիտանական նահանգապետերի կողմից ընդհուպ մինչև 1774 թվականի հոկտեմբերի 7-ը։ Այդ օրը Մասաչուսեթսի Գերագույն դատարանը հիմնել է Մասաչուսեթս Գավառի Կոնգրեսը, ինչը հետագայում հանգեցրել է ԱՄՆ-ի անկախության պատերազմին։ 1780 թվականի հունիսին գործողության մեջ է մտել Մասաչուսեթս նահանգի Սահմանադրությունը։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Colonial Massachusetts Town Nomenclatur

13 գաղութներ
Նախկին բրիտանական գաղութներ
Նոր Շոտլանդիա
ԱՄՆ-ի պատմություն
Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ