Բերիլիումի համաձուլվածքներ

Բերիլիումի համաձուլվածքներ, համաձուլվածքներ, որոնց հիմքը բերիլիումը՝ Be, է։ Բերիլիումի համաձուլվածքների արդյունաբերական կիրառությունն սկսվել է 1950-ական թվականներին։ 

Բերիլիումին բնորոշ փխրունությունը վերանում է արծաթի, պղնձի, նիկելի, կոբալտի, երկաթի, ալյումինի և այլ մետաղների հետ նրա համաձուլվածքներում։ Մետաղը պատում է բերիլիումի հատիկները և նպաստում չկողմնորոշվող հատիկների սահմաններում լարումների ռելաքսացմանն ու պլաստիկ ձևափոխության ընթացքին։ Բերիլիումի համաձուլվածքները կարելի է կռել, գլոցել, մամլել ևն։ 

Բերիլիումի համաձուլվածքները, որոնք պարունակում են 1,9–3,7% արծաթ, ունեն բարձր պլաստիկություն, իսկ 20–40% արծաթի դեպքում՝ բարձր դիմադրություն հարվածային բեռնվածքների նկատմամբ։ Արդյունաբերական նշանակություն ունեն բերիլիում–ալյումին համակարգի համաձուլվածքները, որոնք պարունակում են 24–43% ալյումին և կոչվում «լոկելոյ» (մշակել է ԱՄՆ–ի «Լոկհիդ» ֆիրման)։ Կոբալտի և երկաթի հետ բերիլիումի համաձուլվածքներն ունեն մեծ ամրություն, իսկ պղնձի և նիկելի հետ պակաս ամուր են, բայց՝ ավելի պլաստիկ։ 

Բերիլիումի համաձուլվածքները ջերմակայուն են։ Թեթևության և մեծ տեսակարար ամրության շնորհիվ կիրառվում են որպես կոնստրուկցիոն նյութ թռչող ապարատների համար։ Այդ համաձուլվածքներից դետալների և նախապատրաստվածքների ստացումը հիմնականում կատարվում է փոշեմետալուրգիայի մեթոդով։ 

Բերիլիումի համաձուլվածքներ