Ժերմինյի-դե-Պրե

Ժերմինյի-դե-Պրե, (), եկեղեցի, ճարտարապետական հուշարձան Լուարե դեպարտամենտի Օռլեանի շրջանում (Ֆրանսիա), Սյուլիից 13 կմ հեռու։

Պատմություն 
Կարոլինգյան ճարտարապետության նշանավոր շինություններից։ 806–811-ին կառուցել է հայազգի ճարտարապետ Օդո լը Մեսսենը (Odo le Messin, d’origine armenienne), Օռլեանի եպիսկոպոս, կատալոնացի Թեոդուլֆի պատվերով։ Օդո լը Մեսսենը մինչ այդ կառուցել էր Ախենի Էքս–լա–Շապել պալատական մատուռը (ավարտվել է 806-ին)։

Ճարտարապետություն 
Կենտրոնակազմ, քառաբսիդ, չորս գմբեթակիր մույթերով Ժերմինյի-դե-Պրեն բագարանատիպ է։ XIX դ. վերակառուցման պատճառով աղավաղվել է։ Արևելյան աբսիդի երկու կողերին ունեցել է չափերով ավելի փոքր կիսաշրջան խորաններ։ Ունի առագաստային փոխանցումներ, պայտաձև կամարներ, ամբողջովին ծածկված է թաղերի համակարգով։ Նման շինարարական համակարգը կազմում է ռոմանական ճարտարապետության հիմքը։

Ուսումնասիրություններ 
Նրա նմանությամբ Իսպանիայի հյուսիսում X դ. կառուցվել է Ս. Միգուել դե Լինյո եկեղեցին։ Ըստ Հ. Ֆոսիյոնի՝ Ժերմինյի-դե-Պրեն և Ս. Միգուելը առնչվում են անծանոթ մի նախատիպի, որը ներշնչված է արևելյան մոդելից՝ Էջմիածնի հայկական կաթողիկեից։ Ախենի պալատական մատուռը և Ժերմինյի-դե-Պրեն ճարտարապետորեն կապվում են հայկականին, իսկ գեղազարդումներով՝ բյուզանդականին (Ա. Տոտտի)։ Նույն տիպին են պատկանում՝ Սեն Ֆիլիբեր դը Գրանլյոն (836, Ատլանտյան Լուար, Ֆրանսիա), Սեն Բազիլ մատուռը (Բրյուժ) և Միլանի Սան Սատիրոն (869), Կոստանդին VII Ծիրանածնի պալատական մատուռը՝ Նեան (Բյուզանդիա), Սալոնիկի Պերիստերոնը, Կաստրոյի եկեղեցին, Աթոս լեռան Մեծ Լավրան (բոլորը IX դ.), Աթենքի Ս. Առաքելոցը (XII դ.):

Տես նաև 
 Բագարան

Գրականություն 
  Foeillon H., Art d’Occeident, P., 1947
 Totti A., Germigny-des-Pres, Gien
 Զարյան Ա. Կ., «Եվրոպայում բագարանատիպ կառույցների տարածման շուրջ», Հայկազեան Հայագիտական Հանդէս, հմ. 3, Բեյրութ, 1972 (հայերեն)։

Ծանոթագրություններ 

Եկեղեցիներ այբբենական կարգով
Ֆրանսիայի եկեղեցիներ
9-րդ դարի կառույցներ
Համաշխարհային ժառանգություն Ֆրանսիայում