Վարկային միությունների իռլանդական լիգա

Վարկային միությունների իռլանդական լիգա (ILCU) (իռլանդերեն՝ Conradh na hÉireann de Chomhair Chreidmheasa), Իռլանդիայի վարկային միությունների առևտրային ասոցիացիա։ Գործում է ինչպես Իռլանդիայի Հանրապետությունում, այնպես էլ Հյուսիսային Իռլանդիայում։ Այն մարմին է, որը ղեկավարվում է տնօրենների խորհրդի կողմից, որոնք ընտրվում են անդամ վարկային միությունների կողմից։

Պատմություն 

Իռլանդիայում վարկային միության շարժումը առաջացել է Դուբլինի կենտրոնական կոոպերատիվ ընկերությունից, որը ձևավորվել է 1952 թվականին հետևյալ պաշտոնավարներով. Նախագահ՝ Թոմաս Հոգան, Քարտուղար՝ Շեյմուս ՄակԷոյն, քաղաքացիական ծառայող և գանձապահ՝ Յուջին Օ'Ռիորդանը, ինժեներ և բնիկ Մակրում, Քորք կոմսություն։ Նպատակներն ու խնդիրներն էին աշխատատեղեր ստեղծելու նպատակով խթանել արդյունաբերությանը։

1954 թվականին նախագահ Թոմաս Հոգանը մահացել է, իսկ սպա Շեյմուս ՄակԷոյնը դարձել նախագահ։ Յուջին Օ'Ռիորդանը մնացել է որպես գանձապահ, իսկ Նորա Հերլիհին՝ Բալիդեսմոնդի Ազգային դպրոցի ուսուցչուհին, որը վերջերս էր միացել հասարակությանը՝ ընտրվել է քարտուղար։

Յուջին Օ'Ռիորդանը արդյունաբերական զարգացման նպատակով ստեղծել է Դուբլինի կենտրոնական համագործակցության ներդրումային բանկը։ Ամերիկայի, Բրիտանիայի և մայրցամաքի ներդրումային բանկին աջակցության աճը հանգեցրել է նրան, որ քարտուղարը վախեցել է ներդրումային բանկը ղեկավարելու հասարակության կարողությունից և նա առաջարկել է դադարեցնել այն։

Այնուհետև Նորա Հերլիհին Ամերիկայում ծանոթներից մեկից վարկային միության շարժման վերաբերյալ ստացել է գրականություն և առաջարկել ընդունել վարկային միության մոդելը՝ ներդրումային բանկի մոդելի փոխարեն։

Բացառությամբ Յուջին Օ'Ռիորդանի, հասարակությունը որոշել է ստեղծել Վարկային միություն։ Վարկային միության շարժումն այսպիսով սկսվել է և ավարտվել Դլուբլինի կենտրոնական կոոպերատիվ հասարակության և առաջացող ներդրումային բանկի համար։ Վարկային միությունների շարժումն ինքնին մեծ հաջողություն է ունեցել, թեև զգացվում էր, որ արդյունաբերությանն աջակցելու առումով դեռևս կան բացեր, քանի որ վարկային միությունները չեն կարող լինել վենչուրային կապիտալի ձեռքբերման և ցրման միջոց։ Այդ փուլում շարժման մեջ կարևոր դեր խաղաց Շոն Ֆորդը՝ Դուբլինի հացաբուլկեղենի աշխատակիցը։

Հանրապետության տնտեսությունը ճնշված էր, քաղաքային աղքատությունն ու արտագաղթը մեծանում էին, վարկային արհմիութենական շարժումը նախատեսված էր որպես բանվոր դասակարգի մարդկանց ֆինանսական միջոցները տնօրինելու միջոց։

Իռլանդական վարկային միությունների լիգան (ILCU) ստեղծվել է 1960 թվականին։

Գործառույթներ 
Վարկային միությունների իռլանդական լիգան ներկայացնում է վարկային միությունները՝ սոցիալական գործընկերության բանակցություններում և ազգային կառավարությունների և Եվրոպական միության մարմինների լոբբինգում։ Այն իրականացնում է մարքեթինգային հետազոտություն և զարգացում։ Այն տրամադրում է ծառայություններ անդամների համար, ներառյալ իրավաբանական խորհրդատվությունը, քարտուղարության ծառայությունը, մարդկային ռեսուրսները, տեղեկատվական տեխնոլոգիաները, ուսուցումը և բիզնես ծառայությունները։ Այն նաև պատասխանատվություն է կրում խնայողությունների պաշտպանության և անդամ միությունների մոնիթորինգի և վերահսկման համար։

Կանոնակարգ 
Յուրաքանչյուր վարկային միություն ինքնավար կազմակերպություն է և տնօրինում է իր գործերը։ Իռլանդիայի Հանրապետությունում Իռլանդիայի Կենտրոնական բանկը վարկային միությունների համար կրում է ընդհանուր պատասխանատվություն՝ անդամների միջոցները պաշտպանելու և ընդհանուր առմամբ վարկային միությունների ֆինանսական կայունությունն ու բարեկեցությունը պահպանելու համար։ Լիգան, ի պատասխան ոլորտի համախմբման, մեղադրել է Կենտրոնական բանկին իր կանոնադրական լիազորություններից դուրս գործելու մեջ և նախազգուշացրել խուսափել Կենտրոնական բանկին «հանուն քաղաքականության չհայտարարված նպատակներին հասնելու համար  հանրությանը վախեցնելու կամ ռիսկը չափազանցելու փորձերից»։ Առաջարկվող ռացիոնալացման համար պետության համար ակնկալվում էր 250 միլիոն եվրո։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Irish League of Credit Unions official site

Իռլանդիա
Իռլանդիայի տնտեսություն