Ավգուստա Չիվի

Ավգուստա Մարի Չիվի (, ), բելգիացի բուժքույր, որը որպես կամավոր ծառայել է բելգիական Բաստոն քաղաքի պաշարման ժամանակ։   Իր գործընկերուհի բելգիացի բուժքույր Ռենե Լամերի հետ համագործակվել է ԱՄՆ բանակի ռազմական բժիշկ Ջոն Փրայորի հետ, խնամել վիրավոր զինվորներին Արդենների ռազմագործողության ընթացքում։

Կենսագրություն

Բաստոնում ծնված բելգիացի անասնաբույժի և վերջինիս կոնգոցի կնոջ դուստրը ծնվել է 1921 թվականին Բելգիական Կոնգոյում։ Բելգիա է վերադարձել ինը տարեկանում։ 1940 թվականին, 19 տարեկանում մեկնել է Լյովեն որպես բուժքույր վերապատրաստվելու համար։ 

1944 թվականի դեկտեմբերի 16-ին՝ գերմանացիների հարձակման օրը, վերադարձել է Բաստոն, իր ընտանիքի հետ Սուրբ ծնունդը նշելու։ Այդ ժամանակ քաղաքն ապահով էր, քանզի գտնվում էր ամերիկացիների ձեռքում, սակայն օրեր անց շրջապատվել է գերմանական զորաջոկատներով, որոնք Արդենների ռազմագործողությունների շրջանակում առաջխաղացում էին ունենում դեպի Բելգիա։ Իր բժիշկ հորեղբոր հետ զբաղվել է քաղաքացիական ու ռազմական վիրավորներով մինչև դեկտեմբերի 21-ը, որից հետո կամավորագրվել է ծառայելու որպես բուժքույր 20-րդ զրահատանկային հետևակային գումարտակի առաջին բուժօգնության բուժկետում, որը գլխավորում էր 10-րդ զրահատանկային դիվիզիայի բժիշկ Ջոն Փրայորը։ Աշխատել է Ռու Նյուֆչաթյուի բուժկետում ու նույնիսկ կրել բանակային համազգեստ, որպեսզի դուրս գա ռազմաճակատ՝ կրակահերթի տակ վիրավորներին հավաքելու։ 

1944 թվականի դեկտեմբերի 24-ին բուժկետը խոցվել է գերմանական ռումբով, սպանել ավելի քան 30 վիրավոր տղամարդկանց ու մյուս կամավորին՝ բուժքույր Ռենե Լամերին․ այդ ժամանակ Չիվին Փրայորի հետ գտնվում էր հարակից շենքում և պայթյունից խփվել է պատին, բայց մնացել անվնաս։ Շարունակել է օգնել ամերիկյան ուժերին, մինչև պաշարումը վերջնականապես չի ավարտվել երկու օր անց։ 

Պատերազմից հետո աշխատել է հիվանդանոցում ու հոգ տարել ողնաշարի վնասվածքներ ունեցողներին, ամուսնացել է բելգիացի զինվորի հետ ու ունեցել երկու երեխա։ 

Պատերազմից հետո հազվադեպ է խոսել իր փորձի մասին և ճակատամարտի մասին որոշ պատմական մեկնաբանություններում ենթադրվել է, որ նա զոհվել է այնտեղ։ Բրիտանացի պատմաբան Մարտին Քինգն իր Voices of the Bulge գիրքը վերաշարադրելիս հայտնաբերել է Չիվիին Բրյուսելի մոտակայքում գտնվող մի տուն-ինտերնատում, լսել նրա պատմությունն ու նրան ներկայացրել հանրային ուշադրության։ 

Ամերիկացի պատմաբան Ստեֆան Ամբրոզն իր Band of Brothers գրքում հպանցիկ ակնարկել է նրա մասին, Բելգիական Կոնգոյից Աննա անունով մի բուժքույր թռուցիկ հայտնվում է գրքի հիման վրա նկարահանված հեռուստասերիալում, որին մարմանվորել է Ռեբեկա Օկոտը։ 

2015 թվականի հուլիսին, պրոդյուսեր Մարտին Քինգի և ռեժիսոր Մայք Էդվարդսի նկարահանած Searching for Augusta: The Forgotten Angel of Bastogne վերնագրով Չիվիի մասին վավերագրական կինոնկարն արժանացել է Էմմի մրցանակի «Պատմական վավերագրական ֆիլմ» անվանակարգում։

Մահ
Վախճանվել է 2015 թվականի օգոստոսի 23-ին Բրյուսելի մոտակայքում։

Պարգևներ 
2011 թվականի հունիսի 24-ին դարձել է «Թագի շքանշանի» ասպետ։ Թագավոր Ալբերտ II-ի անունից մեդալը նրան է հանձնել Բելգիայի պաշտպանության նախարար Պիետեր Դե Քրեմը։ 2011 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ԱՄՆ-ի բանակի նախարարության կողմից արժանացել է «Մարդասիրական ծառայության քաղաքացիական մրցանակի», որը նրան է հանձնել Բելգիայում ԱՄՆ դեսպան Հովարդ Գուտմանը։ 2014 թվականի մարտի 21-ին իր հայրենի քաղաքի կողմից ճանաչվել է Բաստոնի պատվավոր քաղաքացի։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ
 
   
 

Կանայք Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում
Բելգիացի բուժքույրեր