Լան Պին

Լան Պին, նաև հայտնի է որպես Ջենի Լան Պին (, ), չինացի վոլեյբոլիստ և վոլեյբոլի մարզիչ, օլիմպիական չեմպիոն։ 2002 թվականին դարձել է Մասաչուսեթս նահանգի Հոլյոկ քաղաքի վոլեյբոլի փառքի սրահի անդամ։ Վոլեյբոլի պատմության մեջ առաջին մարդը, որը հաղթել է Օլիմպիական խաղերում որպես խաղացող (1984) և որպես մարզիչ (2016)։

Լան Պինը եղել է 2020 թվականի Leap  կենսագրական ֆիլմի կին գլխավոր դերակատարը։ Մարմնավորել է դերասանուհի Գոն Լիին։

Կենսագրություն 
Լան Պինն սկսել է վոլեյբոլ խաղալ 1973 թվականի ապրիլին Պեկինի աշխատավորական գիմնազիայի մարզադպրոցում։ 1976 թվականին ընդգրկվել է Պեկինի թիմում, որի կազմում խաղացել է մինչև 1986 թվականը։

Լան Պինն իր նորամուտն ազգային հավաքականում նշել է 1978 թվականին 18 տարեկանում։ Միջազգային ասպարեզում նրա առաջին հաջողությունը եղել է 1978 թվականի Ասիական խաղերի արծաթե մեդալը, իսկ հաջորդ տարի Լան Պինը դարձել է Ասիայի չեմպիոն։

1981 թվականին Լան Պինը եղել է Չինաստանի հավաքականի հիմնական անդամ, որը պատմության մեջ առաջին անգամ նվաճել է աշխարհի գավաթը։ Մեկ տարի անց չինուհիները նույնպես առաջին անգամ նվաճել են աշխարհի չեմպիոնի տիտղոսը՝ եզրափակչում հաղթելով առաջնության հյուրընկալող թիմին՝ Պերուի ազգային թիմին։ Առաջնության արդյունքներով Լան Պինը ճանաչվել է մրցաշարի ամենաարժեքավոր խաղացող։

Որպես Չինաստանի հավաքականի ավագ՝ Լան Պինը 1984 թվականին հաղթանակ է տարել Օլիմպիական խաղերում և ճանաչվել Օլիմպիական խաղերի վոլեյբոլի մրցաշարի լավագույն խաղացող։ 1985 թվականին մարզիկը երկրորդ անգամ նվաճել է աշխարհի գավաթը՝ կրկին ստանալով ամենաթանկարժեք խաղացողի մրցանակը։

1985 թվականի դեկտեմբերին Լան Պինը մասնակցել է Պեկինում և Շանհայում անցկացված Վոլեյբոլի միջազգային ֆեդերացիայի երկու գալա խաղերին, որոնցում Չինաստանի հավաքականին դիմակայել է «Համաշխարհային աստղերի» հավաքականը։ 1986 թվականի սկզբին Լան Պինը հայտարարել է իր կարիերան ավարտելու մասին և սկսել զբաղվել մարզչական գործունեությամբ։

1987 թվականին Լան Պինը մեկնել է ԱՄՆ, որտեղ ընդունվել է Նյու Մեքսիկո համալսարան, ինչպես նաև նշանակվել է ուսանողական վոլեյբոլի թիմի մարզչի օգնական։ 1989 թվականին նա վերսկսել է իր խաղային կարիերան Իտալիայում և «Մոդենայի» կազմի հետ նվաճել երկրի գավաթը։ 1990 թվականին տնային աշխարհի առաջնությունում Լան Պինը կրկին խաղացել է Չինաստանի ազգային հավաքականում և նրա հետ նվաճել արծաթե մեդալներ, որից հետո նա վերադարձել է Նյու Մեքսիկո և շարունակել մարզչական աշխատանքը համալսարանի թիմում։ 1993-1995 թվականներին եղել է Ճապոնիայի «Յաոհան» թիմի գլխավոր մարզիչը։

1995 թվականին Լան Պինը դարձել է առաջին կինը, որը գլխավորել է Չինաստանի կանանց հավաքականը։ Նույն թվականին նրա խաղացողները Աշխարհի գավաթում դարձել են երրորդ, իսկ հաջորդ տարի Ատլանտայի խաղերում նրանք նվաճել են արծաթե մեդալներ՝ եզրափակչում պարտվելով կուբացիներին 1:3 հաշվով։ 1996 թվականին Լան Պինը ճանաչվել է Վոլեյբոլի միջազգային ֆեդերացիայի տարվա լավագույն մարզիչ։ 1998 թվականին աշխարհի առաջնությունից հետո, որում չինուհիները դարձել են փոխչեմպիոններ, Լան Պինն առողջական խնդիրների պատճառով թողել է գլխավոր մարզչի պաշտոնը։

1999-2005 թվականներին Լան Պինը մարզչական կարիերան շարունակել է Իտալիայում, որտեղ աշխատել է երեք թիմերի հետ՝ Մոդենայից (մինչև 2002 թվականը), Նովարայից (2002-2004 թվական) և Էզիից (2005 թվական)։ «Մոդենայի» հետ չինուհին նվաճել է Եվրոպայի վոլեյբոլի կոնֆեդերացիայի չեմպիոնների լիգան, Եվրոպայի վոլեյբոլի կոնֆեդերացիայի գավաթը, առաջնությունը և Իտալիայի գավաթը։ Մյուս երկու թիմերը հաղթանակներ են տարել Իտալիայի գավաթում, իսկ ազգային առաջնությունում՝ արծաթե։

2005 թվականին Լան Պինը գլխավորել է ԱՄՆ-ի ազգային հավաքականը։ Լանը թիմին ուղղորդել է 2008 թվականի Օլիմպիական խաղերին, որտեղ ԱՄՆ-ի հավաքականը իր հայրենի երկրում հանդիպել է Չինաստանի հետ։ ԱՄՆ-ի հավաքականը 3-2 հաշվով հաղթել է Չինաստանին։ Այնուհետև հանդիպմանը ներկա են եղել Չինաստանի և ԱՄՆ նախագահներ Հու Ձինտաոն և Ջորջ Բուշը։ Խաղը միայն Չինաստանում հավաքել է 250 միլիոն հեռուստադիտող։ Թիմը նվաճել է արծաթե մեդալ՝ եզրափակչում 3-1 հաշվով պարտվելով Բրազիլիային։ Լենը թույլ է տվել, որ իր պայմանագիրը ավարտվի նույն տարում, պատճառաբանելով, որ նա ցանկանում է մարզել ակումբ, որպեսզի ավելի շատ ժամանակ անցկացնի իր ընտանիքի հետ։ 2013 թվականին նա երկրորդ անգամ դարձել է Չինաստանի վոլեյբոլի կանանց ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչը և 2015 թվականին Ճապոնիայի աշխարհի գավաթի հաղթողը։ 

2008-2009 թվականներին Լան Պինն աշխատել է Թուրքիայում՝ որպես Անկարայի «ԹուրքՏելեկոմ» թիմի գլխավոր մարզիչ։ 2009 թվականին վերադարձել է Չինաստան և նշանակվել «Գուանդուն Էվերգրենդ» թիմի մարզիչ, որի հետ նա նվաճել է Ասիայի ակումբային առաջնությունը և 2013 թվականին Աշխարհի ակումբային առաջնության բրոնզե մեդալը։

2013 թվականի ապրիլին Լան Պինը կրկին գլխավորել է Չինաստանի հավաքականը։ Նրա գլխավորությամբ չինուհիները արծաթե մեդալ են նվաճել Գրան պրիում, բայց հետո ցավալի պարտություն են կրել Ասիայի առաջնությունում։ 2014 թվականին Չինաստանի հավաքականը, որը զգալիորեն փոխել է իր կազմը, մեծապես վերականգնել է իր կորցրած դիրքերը համաշխարհային ասպարեզում՝ Իտալիայում կայացած աշխարհի առաջնությունում նվաճելով արծաթե մեդալներ։ Հաջորդ տարի Չինաստանի հավաքականը նվաճել է աշխարհի գավաթը, իսկ 2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյում անցկացվող Օլիմպիական խաղերում։ Այսպիսով, Լան Պինը դարձել է վոլեյբոլի պատմության մեջ առաջինը, որը նվաճել է օլիմպիական ոսկին և աշխարհի գավաթը որպես խաղացող և մարզիչ։

2017 թվականի հունվարին Լան Պինը ոտքի վիրահատության է ենթարկվել և հեռացել Չինաստանի հավաքականի մարզչի պաշտոնից։ Նույն թվականի ապրիլին նշանակվել է ազգային հավաքականի գլխավոր մարզիչ։ 2018 թվականից կրկին դարձել է Չինաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչը։

2002 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Լան Պինն ընդունվել է վոլեյբոլի փառքի սրահ։

Ակումբային խաղերի կարիերա 
 1976-1986՝  «Բեյջին» (Պեկին),
 1989-1990՝  «Չեմար» (Մոդենա)։

Մարզական կարիերա 
 1987-1989, 1992-1993՝  Նյու Մեքսիկոյի համալսարան՝ մարզիչ,
 1993-1995՝  «Յաոհան»՝ գլխավոր մարզիչ,
 1995-1998՝  Չինաստանի հավաքական՝ գլխավոր մարզիչ,
 1999-2002՝  «Մոդենա» (Մոդենա)՝ գլխավոր մարզիչ,
 2002-2004՝  «Ասիստել Վոլեյ» (Նովարա)՝ գլխավոր մարզիչ,
 2005՝  «Մոնտեսկյավո» (Էզի)՝ գլխավոր մարզիչ,
 2005-2008՝  ԱՄՆ-ի հավաքական՝ գլխավոր մարզիչ,
 2008-2009՝  «ԹուրքՏելեկոմ» (Անկարա)` գլխավոր մարզիչ,
 2009-2014՝  «Գուանդուն Էվերգրենդ» (Գուանչժոու)՝ գլխավոր մարզիչ,
 2013-2017՝  Չինաստանի հավաքական՝ գլխավոր մարզիչ,
 2017՝  Չինաստանի հավաքական՝ գլխավոր մարզիչ,
 2018 թվականից՝  Չինաստանի հավաքական` գլխավոր մարզիչ։

Խաղերի նվաճումներ

Ակումբների հետ 
 1989 թվականի Իտալիայի գավաթի հաղթող։

Չինաստանի ազգային հավաքականի հետ 
 Օլիմպիական չեմպիոն (1984)։
 Աշխարհի չեմպիոն (1982),
 Աշխարհի առաջնության արծաթե մեդալակիր (1990)։
 Աշխարհի գավաթի կրկնակի հաղթող (1981, 1985)։
 Ասիական խաղերի չեմպիոն (1982),
 Ասիական խաղերի արծաթե մեդալակիր (1978)։
 Ասիայի չեմպիոն (1979),
 Ասիայի առաջնության արծաթե մեդալակիր (1983)։

Անհատական 
 1982՝ աշխարհի առաջնության ՆԿԱ։
 1984՝ վոլեյբոլի օլիմպիական մրցաշարի ՆԿԱ։
 1985՝ Աշխարհի գավաթի ՆԿԱ։

Մարզական նվաճումներ

Հավաքականների հետ 
 Չինաստանի ազգային հավաքական՝
 2016 թվականի օլիմպիական չեմպիոն,
 1996 թվականի օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։
 1998 և 2014 թվականի աշխարհի առաջնության կրկնակի արծաթե մեդալակիր,
 2018 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
 2015 և 2019 թվականի աշխարհի գավաթի կրկնակի հաղթող,
 1995 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
 2013 թվականի Գրան Պրիի արծաթե մեդալակիր։
 Ազգերի լիգայի 2018 թվականի բրոնզե մեդալակիր։
 Ասիական խաղերի 2018 թվականի չեմպիոն։
 Ասիայի եռակի (1995, 1997, 2015 թվական) չեմպիոն
 Ասիայի գավաթի 2014 թվականի հաղթող
 ԱՄՆ-ի հավաքական՝
 2008 թվականի օլիմպիական խաղերի արծաթե մեդալակիր։
 2007 թվականի աշխարհի առաջնության բրոնզե մեդալակիր։
 2005 թվականի աշխարհի չեմպիոնների գավաթի արծաթե մեդալակիր։
 NORCECA-ի չեմպիոն (2005)։
 2007 թվականի NORCECA առաջնության արծաթե մեդալակիր։

Ակումբների հետ 
 Իտալիայի չեմպիոն (2000 թվական)։
 Իտալիայի առաջնության կրկնակի արծաթե մեդալակիր (2003, 2004 թվական)։
 Իտալիայի գավաթի կրկնակի հաղթող (2002, 2004 թվական)։
 Իտալիայի գավաթի արծաթե մեդալակիր (2000 թվական)։
 Իտալիայի Սուպերգավաթի հաղթող (2003 թվական)։
 Թուրքիայի առաջնության բրոնզե մեդալակիր (2009 թվական)։
 Չինաստանի չեմպիոն (2012 թվական)։ 
 Չինաստանի առաջնության կրկնակի արծաթե մեդալակիր (2011, 2013 թվական)։
 Աշխարհի ակումբային առաջնության բրոնզե մեդալակիր (2013 թվական)։
 ԵՎԿ Չեմպիոնների լիգայի հաղթող (2001 թվական)։ 
 Եվրոպայի Վոլեյբոլի Կոնֆեդերացիայի (ԵՎԿ) գավաթի կրկնակի հաղթող (2002, 2003 թվական)։
 ԵՎԿ-ի գավաթի բրոնզե մեդալակիր (2005 թվական)։
 Ասիայի չեմպիոն ակումբային թիմերի մեջ (2013 թվական)։

Անձնական կյանք 
Լան Պինի ամուսինը 1986-1995 թվականներին եղել է Չինաստանի հանդբոլի հավաքականի նախկին խաղացող Բայ Ֆանը։ 1992 թվականին զույգն ուներ դուստր՝ Բայ Լանը (Լիդիա Բայ Լան), որը Սթենֆորդի համալսարանի վոլեյբոլի թիմի նախկին անդամ էր (ԱՄՆ)։

2016 թվականի հունվարին Լան Պինն ամուսնացել է ՉԺՀ-ի Հասարակական գիտությունների ակադեմիայի պրոֆեսոր Վան Յուչենի հետ։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Волейбол. Энциклопедия/Сост. В. Л. Свиридов, О. С. Чехов. Томск: Компания «Янсон» - 2001.

Արտաքին հղումներ 
 Կենսագրությունը FIVB կայքում
 Պրոֆիլը Չինաստանի օլիմպիական կոմիտեի կայքում
 Իտալական վոլեյբոլի կանանց լիգայի կայքի պրոֆիլը
 Կենսագրությունը Վոլեյբոլի Փառքի սրահի կայքում
 sports-reference.com.
Վոլեյբոլի փառքի սրահ