Վասիլի Լեոնով

Վասիլի Անտոնովիչ Լեոնով (, , ), մանկաբուժության ոլորտի բելառուս խորհրդային գիտնական։ Բելառուսում մանկաբուժության հիմնադիրներից մեկը։ Բժշկական գիտությունների դոկտոր (1924)։ Պրոֆեսոր (1924)։ Բելոռուսական ԽՍՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս (1941)։ ԲԽՍՀ գիտության վաստակավոր գործիչ (1939)։

Կենսագրություն 
Վասիլի Անտոնովիչ Լեոնովն ավարտել է Ռազմաբժշկական ակադեմիան (1914)։ 1914-1918 թվականներին՝ ռազմական բժիշկ, 1918-1921 թվականներին՝ կլինիկական օրդինատոր, այնուհետև՝ Վորոնեժի համալսարանի մանկական կլինիկայի ասիստենտ։ 1921-24 թվականներին՝ Սմոլենսկի բժշկական ինստիտուտի մանկական հիվանդությունների ամբիոնի պրոֆեսոր։ 1924 թվականից՝ պրոֆեսոր, Բելառուսի պետական համալսարանի, այնուհետև՝ Մինսկի բժշկական ինստիտուտի բժշկական ֆակուլտետի մանկական հիվանդությունների ամբիոնի վարիչ, 1931-1940 թվականներին՝ Մինսկի բժշկական ինստիտուտի դեկան և փոխտնօրեն։ 1940-1947 թվականներին՝ ԲԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի փոխնախագահ։ Միաժամանակ 1941-1944 թվականներին՝ Գորկու և Նովոսիբիրսկի բժշկական ինստիտուտների ամբիոնի վարիչ։ 1944 թվականից՝ կրկին Մինսկի բժշկական ինստիտուտի մանկական հիվանդությունների ամբիոնի վարիչ, միաժամանակ՝ 1957-1971 թվականներին ԲԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի գերոնտոլոգիայի բաժանմունքի ղեկավար։ 1947-1956 թվականներին՝ ԲԽՍՀ ԳԱ նախագահության անդամ։ 1946-1954 թվականներին՝ ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։

Գիտական և կազմակերպչական գործունեություն 
Վասիլի Լեոնովը Բելառուսում մանկաբուժության հիմնադիրներից մեկն է։ Հետազոտությունները նվիրված են երեխաների պայմանական ռեֆլեքսներին, գլխուղեղի անոթների պատերի թափանցելիությանը, բուսական և կենդանական ծագման սննդամթերքի՝ միկրոտարրերով հարստացմանը, երեխաների համաճարակային և տուբերկուլոզային մենինգիտին։ 

Վասիլի Լեոնովը ԲԽՍՀ Մանկական բժիշկների ընկերության հիմնադիրն ու առաջին ղեկավարն է (1932-1972)։ Բելառուսի պետական համալսարանի բժշկական ֆակուլտետի, այնուհետև Մինսկի բժշկական ինստիտուտի (1924-1968) մանկական հիվանդությունների ամբիոնի հիմնադիրն ու առաջին ղեկավարը։ Մինսկի բժշկական ինստիտուտի մոր և մանկան առողջության պահպանման ֆակուլտետի հիմնադիրն ու առաջին դեկանը (1931-1940)։ ԲԽՍՀ Գիտությունների ակադեմիայի գերոնտոլոգիայի բաժանմունքի հիմնադիրն ու առաջին ղեկավարը (1958-1972)։

Մատենագիտություն 
Հեղինակ է ավելի քան 110 գիտական աշխատության, 4 մենագրության։ Հիմնական աշխատություններն են.

 Материалы к изучению условных следовых рефлексов у детей. 1926.
 Условные рефлексы у детей-рахитиков. 1928.
 О содержании кобальта в крови и некоторых органах у детей. 1953.
 Некоторые вопросы патологии детского возраста : [сборник статей] / Белорус. о-во дет. врачей. 1967.
 Цинк в организме человека и животных. 1971 (совм. с. Т.Л. Дубиной).

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 Леонов Василий Антонович в базе данных «История белорусской науки в лицах» Центральной научной библиотеки им. Я. Коласа НАН Беларуси

ԽՍՀՄ ԳԽ 3-րդ գումարման պատգամավորներ
ԽՍՀՄ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ
Լենինի շքանշանի ասպետներ
Բելառուսական ԽՍՀ ԳԽ 3-րդ գումարման պատգամավորներ
Բելառուսական ԽՍՀ ԳԽ 2-րդ գումարման պատգամավորներ
Բժշկական գիտությունների դոկտորներ
Անձինք այբբենական կարգով
Խորհրդային մանկաբույժներ
Ս.Մ. Կիրովի անվան ռազմաբժշկական ակադեմիայի շրջանավարտներ
Բելառուս բժիշկներ
Բելառուս գիտնականներ