Ամերիկյան վայրի բադ

Ամերիկյան վայրի բադ () բադերի ընտանիքին պատկանող ջրային թռչուն Anas.

Դա Եվրասիայի նոր աշխարհի թռչուններից է։ Mareca-ն բրազիլա-պորտուգալական Marréco բառից է, որը նշանակում է վայրի բադիկ, իսկ ամերիկականը վերաբերում է Ամերիկային։

Տարածվածություն 

Սա տարածված բադի տեսակ է, որը բույն է դնում ամենուրեք, բացառությամբ չեն բնադրում Կանադայի և Ալյասկայի հեռավոր հյուսիսում, ինչպես նաև Իռդլանդիայի արևմուտքում (Այդահո, Կոլորադո, Հյուսիսային Դակոտա, Հարավային Դակոտա, Մինեսոտա), Արևելյան Վաշինգտոնում և Օրեգոնում։ Սա վայրի բադի մի տեսակ է։

Այն հազվագյուտ, բայց անփոփոխ թռչուն է Արևմտյան Եվրոպայում, և մեծ թվով դիտվում է Մեծ Բրիտանիայում և Իռլանդիայում առնվազն 1958 թվականից ի վեր։

Բնութագիր

Զուգավորման սեզոնում արուն ունի մարմնի կողմերին և կրծքավանդակին ունի վարդագույն բծեր, մարմնի հետևի մասը՝ սև, փայլուն, սպիտակ բծեր կան թևերի վրա, որը բացվում է թռիչքի ժամանակ։ Նրա գլուխը մոխրագույն է, ականջներին կանաչ բծեր կան։ Փորը նույնպես սպիտակ է։ Արուների այտերն ու պարանոցը գորշ մոխրագույն են, բայց որոշ թռչունների այտերը ամբողջովին սպիտակ են, դրանք հայտնի են նաև որպես «փոթորիկի մեջ կորած վայրի բադ»։ Ամերիկյան վայրի բադի մարմնի երկարությունը 45-56 սմ է, ունի 18-23 դյույմ, ունի թևի երկարություը 32 դյույմ, իսկ քաշը 1,6 ֆունտ։ Այս բադը տարեկան երկու անգամ ունենում է մազաթափում և կյանքի առաջին տարում `մեկ մազաթափում։

Էգերի գունավորումը կանաչ գույն է, իսկ փետուրները՝  բաց շագանակագույն։ Հայելու հետևի մասում այն գորշ է։ Դրանք կարող են տարբերվել տարբեր բադերից շատերը, բացառությամբ եվրասիական վայրի բադերը։ Այնուամենայնիվ, այս տեսակն ունի պարանոցի մուգ գունավորում կամ ամբողջովին մոխրագույն։ Էգերի գլխի և պարանոցի գույնը նրանց մեջ տարբեր է ՝ ի տարբերություն եվրասիական վայրի բադի։

Բնակվելու վայր 

Նրանք հիմնականում բնակվում են խոնավ վայրերի, ինչպիսիք են թաց մարգագետինները կամ շատ բուսականությամբ ճահիճները։

Վարք 

Սրանք շատ «շփվող» թռչուններ են, բացառությամբ բնի շրջանի։ Նրանք կարող են մեծ խմբեր ձևավորել։ Խմբերը հաճախ պարունակում են ամերիկյան ջահավեր։

Այդ պատճառով դրանք երբեմն կոչվում են «որսագող» կամ «ավազակ» բադեր։ Ունենալով հիմնականում բուսական դիետա, վայրի բադերը մեծ մասը աշնանը չվում են՝ նախքան հյուսիսային ճահիճները սառչելը։

Սնուցում 

Սնվում են ջրային կամ տարբեր բույսերով։ Այս վայրի բադը սովորաբար սնվում է չոր հողի վրա՝ հացահատիկ է ուտում բերքատու դաշտերում և արոտավայրերում, ձմռանը սնվում է ցորենով, երեքնուկով և գազարով։

Բուծում 

Բները դնում են գետնին կամ խիտ բուսականության մեջ։ Բնում լինում է 6-12 ձու, որը ունի սպիտակ գույն։

Ձայն 

Նրանք այդքան էլ աղմկոտ չեն։ Արուն ունի պարզ ձայն, իսկ էգի փայնը այդքան էլ պարզ չէ, նաև ցածր է։

Անվտանգության կարգավիճակ

Այս թռչնի պաշտպանիչ կարգավիճակը գրանցված է քիչ մտահոգող տեսակի(Least Concern) մեջ։

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Clements, James, (2007) The Clements Checklist of the Birds of the World, Cornell University Press, Ithaca
 Dunn, J. & Alderfer, J. (2006) National Geographic Field Guide to the Birds of North America 5th Ed. 
 Floyd, T (2008) Smithsonian Field Guide to the Birds of North America Harper Collins, NY
 IUCN (2009) BirdLife International Anas americana Downloaded on 08 Jan 2009
 Madge, G. & Burn, D. (1492). Wildfowl. Helm. ISBN 0-7136-3647-5

Արտաքին հղումներ 
 Позвоночные животные России: Американская свиязь 
 American Wigeon Information - Cornell Lab of Ornithology
 American Wigeon - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
 American Wigeon Information - South Dakota Birds and Birding
 American Wigeon videos on the Internet Bird Collection

1789 թվականին նկարադրված կենդանիներ
Ջրային թռչուններ
Բադեր
Թռչուններ այբբենական կարգով
Հարավային Ամերիկայի թռչուններ
Քիչ մտահոգող տեսակներ