Հայնց Պիոնտեկ

Հայնց Պիոնտեկ (. ), գերմանացի գրող, վեպերի, պատմվածքների, բանաստեղծությունների հեղինակ։

Ծնունդով Լեռնային Սիլեզիայից է։ Մանկությունն ու պատանեկությունն անց է կացրել Կրոյցբուրգում (ներկայումս՝ Լեհաստանի Կլյուչբորկ քաղաքը), ինչի մասին հետագայում գրել է իր ինքնակենսագրական «Իմ կյանքի ժամանակը»  (Zeit meines Lebens, 1984) վեպում։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո բնակություն է հաստատել Մյունխենում, որտեղ բանվորություն է արել շինարարությունում ու քարհանքում, միաժամանակ ավարտել միջնակարգ դպրոցը (այդ տարիների դեպքերն ու ապրումներն արտացոլել է 1989 թվականին հրատարակած Stunde der Überlebenden հուշագրային վեպում)։ Սովորել է նաև Դանուբի Դիլինգեն քաղաքի փիլիսոփայության ու աստվածաբանության բարձրագույն դպրոցում, որտեղ գերմանագիտություն (գերմանիստիկա) է ուսումնասիրել։

1948 թվականից Հայնց Պիոնտեկն իր ապրուստը հոգացել է գրական աշխատանքով։ Գրականություն մուտք է գործել որպես քնարերգու բանաստեղծ՝ Կարլ Կրոլովի, Վիլհելմ Լեմանի, Գեորգ Բրիտինգի նատուրալիստական-էքզիստենցիալիստական ավանդույթների հետևորդ, ընդ որում՝ մշտապես բանավիճել է փորձարարությամբ զբաղվող և քաղաքական պատվեր կատարող գրողների հետ։ Հետագայում անցնելով արձակի և թատերագրության՝ հեղինակել է չորս վեպ, բազմաթիվ պատմվածքներ, էսսեներ, մի շարք վիպակներ, թատերական ու ռադիոպիեսներ։ Բացի այդ, թարգմանել է անգլիացի դասական բանաստեղծ Ջոն Քիթսի երկերից, կազմել, խմբագրել ու հրատարակել մի քանի անթոլոգիա։ Իսկ նրա պատմվածքներն ու բանաստեղծություններն էլ թարգմանվել ու տպագրվել են աշխարհի ժողովուրդների 24 լեզուներով, ամբողջական տեսքով կամ հատվածաբար տեղ գտել Գերմանիայում և այլուր լույս ընծայված բազմահատոր ու բազմատպաքանակ անթոլոգիաներում, ուսումնական ժողովածուներում։ 1960 թվականին Հայնց Պիոնտեկն ընտրվել է Բավարիայի գեղարվեստի ակադեմիայի, 1967 թվականին՝ լեզվի և գրականության գերմանական ակադեմիայի (Դարմշտադ), 1968 թվականին՝ Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության Պեն-ակումբի անդամ։ Գրական բեղուն գործունեության համար նա արժանացել է բազմաթիվ պարգևների, այդ թվում՝ Գեորգ Բյուխների անվան մրցանակի, որ ամենահեղինակավոր գրական մրցանակն է համարվում գերմանագիր գրողների շրջանում։

Պարգևներ 
 1957: „Preis der Jungen Generation“, Literatur (Förderungspreis des Berliner Kunstpreises)
 1957: Անդրեաս Գրիֆիուսի անվան մրցանակ
 1958: Բավարիայի գեղարվեստի ակադեմիայի գրական մեծ մրցանակ
 1960: Stipendium der Deutsche Akademie Rom Villa Massimo
 1967: Förderpreis der Stadt München
 1971: Այխենդորֆի մրցանակ
 1971: Մյունխեն քաղաքի «Տուկան» մրցանակ 
 1972: Alma-Johanna-Koenig-Preis
 1973: Kulturpreis der Landsmannschaft Schlesien
 1974: Ehrengabe des Kulturkreises im Bundesverband der Deutschen Industrie
 1976: Գեորգ Բյուխների անվան մրցանակ“
 1981: Werner-Egk-Preis
 1983: Oberschlesischer Kulturpreis des Landes Nordrhein-Westfalen
 1985: Գերմանիայի Դաշնային Հանրապետության «Վաստակի համար» 1-ին աստիճանի շքանշան
 1990: Großer Kulturpreis des Landes Niedersachsen
 1991: Սաքսոնիայի մշակութային «Սիլեզիա» պարգև
 1992: Bayerischer Verdienstorden
 1995: Literaturpreis der Freunde der Villa Massimo

Երկեր 

 Werke in sechs Bänden, München
 1. Früh im September, 1982
 2. Die Münchner Romane, 1981
 3. Feuer im Wind, 1985
 4. Farbige Schatten, 1984
 5. Schönheit: Partisanin, 1983
 6. Zeit meines Lebens, 1985
 Werkauswahl, Würzburg
 1. Indianersommer, 1990
 2. Anhalten um eine Hand, 1990
 „Ich höre mich tief in das Lautlose ein“, Frühe Lyrik und Prosa, 2011
 Poesiealbum 326, 2016

Առաջին հրատարակություններ

 Die Furt, 1952
 Die Rauchfahne, 1953
 Vor Augen, 1955
 Wassermarken, 1957
 Buchstab, Zauberstab, 1959
 Bäume im Wind. Bruder und Bruder, 1961
 Mit einer Kranichfeder, 1962
 Weißer Panther, 1962
 Kastanien aus dem Feuer, 1963
 Windrichtungen, 1963
 Die Zwischenlandung, 1963
 Randerscheinungen, 1965
 Klartext, 1966
 Die mittleren Jahre, 1967
 Außenaufnahmen, 1968
 Liebeserklärungen in Prosa, 1969
 Männer, die Gedichte machen, 1970
 Die Erzählungen, 1971
 Tot oder lebendig, 1971
 Klarheit schaffen, 1972
 Helle Tage anderswo, 1973
 Gesammelte Gedichte, 1975
 Leben mit Wörtern, 1975
 Dichterleben, 1976
 Die Zeit der anderen Auslegung, 1976
 Das Schweigen überbrücken, 1977
 Wintertage, Sommernächte, 1977
 Dunkelkammerspiel, 1978
 Träumen, Wachen, Widerstehen, 1978
 Wie sich Musik durchschlug, 1978
 Das Handwerk des Lesens, 1979
 Juttas Neffe, 1979
 Vorkriegszeit, 1980
 Was mich nicht losläßt, 1981
 Erscheinungen, 1983
 Zeit meines Lebens, 1984
 Eh der Wind umsprang, 1985
 Helldunkel, 1987
 Stunde der Überlebenden, 1989
 Morgenwache, 1991
 Nach Markus, 1991
 Goethe unterwegs in Schlesien: fast ein Roman, 1993
 Zwiesprache, 1993
 Neue Umlaufbahn, 1998

 Բանաստեղծությունների ընտրանի 
 Wolken (Vögel sind sie, Albatrosse, mit langsamem Fittich)
 Schwarzwaldserpentinen (Die Schotterkurven schneiden ins feuchte Fleisch des Tanns)
 Das Mahl der Straßenwärter (Im Teerfaßschatten kauen sie gelassen)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

  Կենսագրական տեղեկություններ Գերմանիայի ազգային գրադարանի կատալոգում
  Հայնց Պիոնտեկի երկերը և նրա մասին գրականություն Գերմանիայի ազգային գրադարանի կատալոգում
  Հայնց Պիոնտեկի երկերը և նրա մասին գրականություն գերմանական թվայնացված գրադարանում
  Հայնց Պիոնտեկը Literaturportal Bayern-ում
  Հայնց Պիոնտեկը Perlentaucher-ում
  Հայնց Պիոնտեկը Die LYRIKwelt-ում
  Հայնց Պիոնտեկը Personensuche-ում

Գերմանացի գրողներ
20-րդ դարի գրողներ
Վիպասաններ
20-րդ դարի վիպասաններ
Գերմանացի վիպասաններ
Բանաստեղծներ
20-րդ դարի բանաստեղծներ
Գերմանացի բանաստեղծներ
Թատերագիրներ
20-րդ դարի թատերագիրներ
Գերմանացի թատերագիրներ
Թարգմանիչներ
20-րդ դարի թարգմանիչներ
Գերմանացի թարգմանիչներ