Փետրախոտ փետրավոր

Փետրախոտ փետրավոր, թելունի փետրավոր (  - փետուր), հացազգիներ ընտանիքի խոտաբույսեր Փետրախոտի ցեղից. Բույսը ստացել է տեսակին հատուկ մակդիրը փետուրներ հիշեցնող փափուկ թելիկների շնորհիվ, որոնցով ծածկված են դրա երկար քիստերը։

Տարածագոտի 
Բույսը տարածված է Ռուսաստանի և Ղազախստանի տափաստաններում, առանձին փոքր կղզիներ կան նաև Արևմտյան Սիբիրի անտառ-տափաստանային գոտում հարավային տաք լանջերին։

Աճում է ավազահողային և ավազային հողերի վրա, վերջիններիս դեպքում խորանում է մինչև կիսաանապատներ։ Անտառատափաստանային շրջաններում հանդիպում է ավելի ծանր հողերի վրա։

Նշանակություն և կիրառություն 
Արոտավայրում ավելի վատ է ուտվում, քան Լեսսինգի Փետրախոտը (Stipa lessingiana) և Զալեսկու Փետրախոտը (Stipa zalesskii)։ Տերևներն ուտվում են գլխավորապես հասկավորումից առաջ։ Աշնանախոտն առաջին սառնամանիքներից հետո չորանում է և դադարում է ուտվել։ Խաբը՝ չոր խոտը բավարար որակ ունի։ Հասուն անասուններին արատաբտելիս լավ աճ է տալիս, բայց ոչ գիրացում։

Այս տեսակը հաճախ աճեցնում են այգիներում որպես դեկորատիվ բույս։

Բուսաբանական դասակարգում

Ենթատեսակ 

 
  — Փետրախոտ ավազային

Հոմանիշներ 
Ըստ The Plant List for 2010 տվյալների, տեսակի հոմանիշներն են՝

 
 
 
 
 
 
 
 
 , nom. inval.
 
 
 
 
 
 
 
 , nom. inval.

Պաշտպանություն 
Հանդիպում է Ռուսաստանի եվրոպական մասում, Կովկասում և Սիբիրում տեղակայված 15 արգելոցների տարածքում, ինչպես նաև մի շարք տափաստանային արգելավայրերում։ Պահպանվող տարածքներում անհրաժեշտ է վերահսկողություն պոպուլյացիայի վիճակի նկատմամբ։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 

 Губанов И. А. 213. Stipa pennata L. (S. joannis Čelak.) — Ковыль перистый // Иллюстрированный определитель растений Средней России : в 3 т. / И. А. Губанов, К. В. Киселёва, В. С. Новиков, В. Н. Тихомиров. — М. : Товарищество науч. изд. КМК : Ин-т технол. исслед., 2002. — Т. 1 : Папоротники, хвощи, плауны, голосеменные, покрытосеменные (однодольные). — С. 307. — 527 с. — 5000 экз. — ISBN 8-87317-091-6.
 Ларин И. В., Ларина В. К. Кормовые растения сенокосов и пастбищ СССР : в 3 т. / под ред. И. В. Ларина. — М. ; Л. : Сельхозгиз, 1950. — Т. 1 : Споровые, голосеменные и однодольные. — С. 257—258. — 689 с. — 10 000 экз.
 Цвелёв Н. Н. Stipa pennata L. — Ковыль перистый // Злаки СССР / отв. ред. Ан. А. Фёдоров. — Л.: Наука, 1976. — С. 590—591. — 788 с. — 2900 экз.

Արտաքին հղումներ 
 Stipa pennata

Աֆրիկայի բուսականություն
Եվրոպայի բուսական աշխարհ