Մայքլ Ֆելոն

Մայքլ Ֆելոն (, ), Դևիդ Քեմերոնի առաջին և երկրորդ կաբինետներում (2014-2016), ինչպես նաև Թերեզա Մեյի առաջին և երկրորդ կաբինետներում (2016-2017) պաշտպանության նախարար։

Կենսագրություն 
1974 թվականին Մայքլ Ֆելոնն ավարտել է Սենթ Էնդրյուսի համալսարանը (Շոտլանդիա)։

1974-1975 թվականներին աշխատել է Եվրոպական կրթական հետազոտական կենտրոնում (European Educational Research Trust), 1975-1979 թվականներին՝ Պահպանողական կուսակցության հետազոտական դեպարտամենտում (Conservative Research Department), միաժամանակ 1977-1978 թվականներին եղել է Լորդերի պալատում ապագայի հարցերով կոմիտեի (Committee on Future of the House of Lords) քարտուղարը։ 1979-1981 թվականներին եղել Է European Consultants Ltd-ի կառավարիչ տնօրեն, 1979-1983 թվականներին՝ բարոնուհի Էլլեսի օգնականը։

1983 թվականին առաջին անգամ Դարլինգտոնի ընտրատարածքում Պահպանողական կուսակցությունից ընտրվել է Համայնքների պալատ, սակայն 1992 թվականի ընտրություններում զիջել է լեյբորիստ Ալան Միլբերնին։ 1988 թվականին կառավարությունում զբաղեցրել Է Մարգարետ Թետչերի խորհրդարանական կազմակերպչի օգնականի պաշտոնը, իսկ 1990 թվականին եղել է ֆինանսների նախարարության լորդ-կոմիսարը (Lord Commissioner of HM Treasury): 1997 թվականից ընտրվել է Սևենոաքս շրջանում։ 1997 թվականին եղել է առևտրի և արդյունաբերության ստվերային նախարար, 1997-1998 թվականներին՝ ֆինանսների ստվերային նախարար։

2009 թվականի մայիսին The Daily Telegraph թերթը Ֆելոնին մեղադրել է այն բանում, որ նա խորհրդարանական ծախսերը փոխհատուցելու համար գումարի մեջ ներառել է իր հիփոթեքի գծով վճարումների ամբողջ գումարը, չնայած ուներ միայն տոկոսների փոխհատուցման իրավունք և այդպիսով ապօրինաբար բյուջեից 8300 ֆունտ ստեռլինգի չափով փոխհատուցում է ստացել։

2010 թվականի սեպտեմբերին Ֆելոնը դարձել է Պահպանողական կուսակցության նախագահի տեղակալ, 2012 թվականի սեպտեմբերի 4-ին նշանակվել է Քեմերոնի առաջին կաբինետում՝ ձեռնարկատիրության կրտսեր նախարար, 2013 թվականի մարտի 28-ին՝ Էներգետիկայի կրտսեր նախարար, իսկ 2014 թվականի հունվարի 16-ին նշանակվել է Պորտսմուտի գործերի նախարար, որի հիմնական խնդիրը քաղաքին անհրաժեշտ օգնություն ցուցաբերելն է նավաշինարարական գործարանի փակման հետևանքով առաջացած խնդիրների հաղթահարման հարցում։

2014 թվականի հուլիսի 15-ին տեղափոխվել է պաշտպանության նախարարի պաշտոնի։

2015 թվականի ընտրություններում հաղթել է ձայների 56,9 տոկոսի արդյունքով՝ առաջ անցնելով ուժեղագույն մրցակցից անկախության կուսակցության ներկայացուցիչ Սթիվ Լինդսեյից, որը ստացել է ընտրողների 17,9% աջակցությունը։ Մյուս կողմից, նախորդ ընտրությունների համեմատ Ֆելոնը բարելավել է իր արդյունքը 0,1%-ով, իսկ Միացյալ Թագավորության անկախության կուսակցությունը՝ 14%-ով։

Քեմերոնի երկրորդ կաբինետում, որը ձևավորվել է 2015 թվականի մայիսի 7-ի ընտրությունների արդյունքում, Ֆելոնը պահպանել է պաշտպանության նախարարի պաշտոնը։

2016 թվականի հուլիսի 13-ին Դևիդ Քեմերոնը պաշտոնաթող է եղել վարչապետի պաշտոնից՝ Եվրամիությանը Մեծ Բրիտանիայի անդամակցության շուրջ հանրաքվեի արդյունքների կապակցությամբ, որտեղ բրիտանացիները քվեարկել են ԵՄ-ից Մեծ Բրիտանիայի դուրս գալու օգտին։ Քեմերոնի իրավահաջորդը դարձել Է Մեծ Բրիտանիայի ներքին գործերի նախարար Թերեզա Մեյը, նրա աշխատասենյակում պահպանել է պաշտպանության նախարարի պաշտոնը։

2017 թվականի հունիսի 9-ին Ֆելոնը կրկին պաշտպանության նախարարի պորտֆել է ստացել Մեյի երկրորդ կաբինետի ձևավորման ժամանակ։

2017 թվականի նոյեմբերի 1-ին հրաժարական է տվել կառավարության պաշտոնից խորհրդարանի անդամների կողմից սեռական ոտնձգությունների դեպքերի դեմ արշավի ամենաթեժ պահին՝ ճանաչելով լրագրող Ջուլիա Հարթլի Բրյուերի նկատմամբ ոչ պատշաճ վարքագծի փաստը։

Համոզմունքներ 
BBC-ին տված հարցազրույցում, մեկնաբանելով ԱՄՆ նորընտիր նախագահ Դոնալդ Թրամփի Ջեյմս Մեթիսին պաշտպանության նախարար նշանակելու մտադրությունը, Ֆելոնը հայտարարել է. «Ռուսաստանը մեզ համար ռազմավարական մրցակից է Արևմուտքում, և մենք պետք է դա հասկանանք», սակայն նշել է, որ Ռուսաստանի շահերի հետ պետք է հաշվի նստել։

Անձնական կյանք 
1986 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Մայքլ Ֆելոնն ամուսնացել է Վենդի Էլիզաբեթ Փեյնի հետ (Wendy Elisabeth Payne), նրանք ունեն երկու երեխա։

Մրցանակներ 
Օրդեն Բանի շքանշան ասպետ-կոմանդորի աստիճան «սըր» տիտղոսով (2016 թվականի օգոստոսի 4)՝ «քաղաքական և պետական ծառայությունների համար»։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 

Մեծ Բրիտանիայի քաղաքական գործիչներ