Սաբեյական լեզու

Սաբեյական լեզու (ISO 639-3: xsa), երբեմն սխալմամբ նույնացվում են հիմյարիտի հետ`սաբեների հնագույն լեզվի հետ, որը օգտագործվել է մ.թ.ա. առաջին հազարամյակի սկզբից մինչև մ.թ.ա․ 6-րդ դարի երկրորդ կեսը՝ ժամանակակից Եմենի տարածքի զգալի մասում։ Սաբեյական լեզուն՝ որպես հեյարիկ նշանակելը այնքան էլ ճիշտ չէ, քանի որ այն հեյարիացիների մայր լեզուն չէր, որոնք այնուամենայնիվ օգտագործում էին որպես իրենց պաշտոնական լեզու։ Սաբեյական լեզուն պատկանել է աֆրոասիական ընտանիքի սեմական խմբի՝ հին սեմա-քամյան լեզվաընտանիքի լեզուների ենթախմբին։

Օգտագործվել է հարավ-արաբական գիր։

Այս լեզվով ամենահին հայտնի արձանագրությունը թվագրվում էր մ.թ.ա. առաջին հազարամյակի սկզբով։ Ինչպես մյուս սեմական լեզուների մեծ մասում, այնպես էլ սաբեյական գրի մեջ օգտագործվում են միայն բաղաձայնների խորհրդանիշերը (գրավոր)։

Գեեզ լեզուն այլևս չի համարվում սաբեյականի կամ հարավարաբական լեզվի ձև, ինչպես նախկինում էր ենթադրվում, չնայած Եթովպիայի սաբեական գաղութացումն անկասկած հիմք է ստեղծել եթովպիական գրի ստեղծման համար։

Ծանոթագրություններ 

Մեռած լեզուներ
Սեմական լեզուներ
Եմենի լեզուներ