Բոլորի պատերազմն ընդդեմ բոլորի

«Բոլորի պատերազմը բոլորի դեմ»  (), սոցիալական փիլիսոփայության հայեցակարգ, որն առաջարկել է անգլիացի փիլիսոփա Թոմաս Հոբսը իր հայտնի «Լևիաթան» աշխատության մեջ։

Նա պնդում է, որ բնական վիճակում մարդիկ ապրում են միմյանց հետ մշտական պայքարի և պատերազմի մեջ՝ ռեսուրսների և իշխանության համար մրցակցության պատճառով։ Արդյունքում նման պայմաններում մարդկանց կյանքը դառնում է «միայնակ, ստոր, դաժան ու կարճ»։ Հոբսը կարծում էր, որ այս դաժանությունից խուսափելու համար մարդիկ պետք է իրենց իրավունքները փոխանցեն պետությանը։ Նա կարծում էր, որ պետությունը պետք է ունենա բռնության կիրառման մենաշնորհ, որպեսզի կարողանա պաշտպանել իր քաղաքացիներին ներքին ու արտաքին սպառնալիքներից։ Հոբսը պնդում էր, որ պետությունը պետք է լինի ուժեղ և կենտրոնացված, որպեսզի կարողանա արդյունավետորեն կատարել իր գործառույթները և կանխել հակամարտությունները հասարակության մեջ։

Այսպիսով, «Բոլորի պատերազմը բոլորի դեմ»-ը Հոբսի նախազգուշացումն է, որ առանց պետության և կառավարության մարդիկ չեն կարող ապրել խաղաղ և անվտանգ, և որ պետության ստեղծումը անհրաժեշտ պայման է կարգուկանոնի ապահովման և հասարակության բոլոր անդամների շահերի պաշտպանության համար։

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
Государство и 'война всех против всех'.

Լատիներեն բառեր և արտահայտություններ
17-րդ դարի նորաբանություններ
Քաղաքական փիլիսոփայություն
Բարոյականության հասկացություններ
Թևավոր խոսքեր
Քաղաքական տերմինաբանություն
Փիլիսոփայական տերմինաբանություն
Փիլիսոփայական հասկացություններ
Քաղաքագիտության տեսություններ
Քաղաքական կոնցեպտներ