Սանասար Ղալեչյան

Սանասար Արամայիսի Ղալեչյան (1887 կամ 1888, Շուլավեր - 1954, Երևան), Շուլավերի տանուտեր (գյուղապետ), Հայաստանի կոմկուսի կենտկոմի անդամ։

Կենսագրություն 
Սովորել է Թիֆլիսի քաղաքային դպրոցում։ 1910-1917 թվականներին աշխատել է Շուլավերի քաղաքային սպառկոոպի նախագահ։ Խորհուրդները բոլշևիկացնելու հարցով 1917 թվականին հրավիրվում է գաղտնի խորհրդակցություն, որտեղ Սանասար Ղալեչյանին ընտրում են Շուլավերի քաղխորհրդի նախագահ։ 1918 թվականին ձևակերպվում է գավառային կոմիտեն, որի նախագահը Սանասարն է։ Նույն թվականին ստեղծվում է ինքնապաշտպանության զինված ջոկատ։ Հարձակման դեպքում ավանում կապի միջոցներ էին տեղադրվում։ Սանասար Ղալեչյանը և կոմիտեի շատ ղեկավարները ձերբակալվում են։ 

1921 թվականին XI բանակի հատուկ ուղեգրերով բանտերից վերադառնում են Շուլավեր կոմիտեի ղեկավարները, այդ թվում նաև Սանասարը։ Վրաստանի խորհրդայնացումից հետո նշանակվել է Շուլավերի ռազմական կոմիտեի նախագահ (կոմիսար)։ Սանասարը համագործակցել է գրող Հովհաննես Թումանյանի հետ, որը նույնպես կապ ուներ Շուլավերի հետ։ 

Վրաստանի կենտկոմի որոշմամբ ուղարկվել է Հայաստան՝ Լոռի՝ կուսակցական աշխատանքի։ 1934 թվականին տեղափոխվել է Երևան և աշխատել անտառտնտեսության պետ։ 1935 թվականին ընտրվել է Հայաստանի կոմկուսի կենտկոմի անդամ։ Մասնակցել է Հայրենական մեծ պատերազմին։ Պարգևատրվել է մի շարք մեդալներով։

Սանասար Ղալեչյանը մահացել է 1954 թվականին Երևանում։

Ծանոթագրություններ