Լենինգրադցիներ, իմ երեխաներ

«Լենինգրադցիներ, իմ զավակներ…» (), ուզբեկ խորհրդային ռեժիսոր Դամիր Սալիմովի գեղարվեստական ֆիլմը, որը նկարահանվել է 1980 թվականին։

Սյուժե 
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1942 թվականին՝ Հայրենական մեծ պատերազմի ծանր ժամանակներում։ Պաշարված Լենինգրադից և այլ արվարձանային քաղաքներից Միջին Ասիա են տարահանվում տասնյակ հազարավոր որբացած խորհրդային երեխաներ։ Նրանց ապաստան են տալիս ուզբեկական ընտանիքներում և մանկատներում։

Նրանցից մեկը, որն ընդունել է որբերին և նրանց ջերմություն ու հոգատարություն է տվել, կոմերիտուհի Խադիչ Բատիրովան է։ Նա իր խնամարկյալներից չի բաժանվում նաև պատերազմի ավարտից հետո՝ դառնալով մանկատան տնօրեն և իր սաների համար երկրորդ մայր։ Այս սխրանքի, Խադիչիի և նրա սաների բարդ փոխհարաբերությունների մասին պատմությունն էլ դարձել է այս ֆիլմի սյուժեի առանցքը։

Դերերում 
 Թամարա Շակիրովա – Խադիչա
 Յուլյա Չերևկովա
 Լիլիա Մելնիկովա
 Սերգեյ Խաուստով
 Յայրա Աբդուլաևա – Աբդուլաևա
 Իգոր Պոդմարև
 Թիմուր Յուսուպով
 Անդրեյ Պոիսկով
 Լև Լեմկե – Նաում Մարկովիչ, մանկական տարհանման կետի աշխատող
 Ելենա Աստաֆևա
 Լյուբով Վիրոլայնեն
 Խամզա Ումարով – կայանի պետ
 Ժաննա Սուխոպոլսկայա
 Սագդի Թաբիբուլաև
 Էրգաշ Քարիմով – Զաքիրով, մանկատան տնօրեն
 Ֆերուզա Իրգաշևա
 Դանուտա Ստոլյարսկայա – լրագրող

Հետաքրքիր տեղեկություններ 
 Ֆիլմի վերնագիրն ամբողջությամբ կրկնում է ղազախ ակին Ջամբուլ Ջաբաևի բանաստեղծության վերնագիրը (Մարկ Տարլովսկու թարգմանությամբ), որը նույնպես նվիրված է պաշարված Լենինգրադի բնակիչներին։

Տես նաև 
 Դու որբ չես
 Խորոված կարտոֆիլի տոն

Ծանոթագրություններ 

Խորհրդային ֆիլմեր
1980 ֆիլմեր
Ռուսերեն ֆիլմեր
Խորհրդային դրամա ֆիլմեր