Ալեքսիս Դեմիրճյան

Ալեքսիս Դեմիրճյան (), կանադահայ փաստաբան, 2015 թվականից Միջազգային քրեական դատարանի դատախաությունում աշխատում է որպես քրեական գործերով իրավաբան։ Նախկինում նա աշխատել է ՆՀՄՔԴ-ի (Նախկին Հարավսլավիայի միջազգային քրեական դատարան) Հաագայի դատախազությունում որպես դատական գործի փաստաբան։ Նա 2002-2005 թվականներին նաև եղել է գեներալ Էնվեր Հաջիհասանովիչի պաշտպանական թիմի կազմում։ Մոնրեալի Քվեբեկի համալսարանից իր իրավաբանի բակալավրի աստիճանը ստանալուց հետո, ավարտել է Մոնրեալի Քվեբեկի համալսարանը՝ միջազգային իրավաբանության մագիստրոսի կոչումով։ 2003 թվականից ի վեր է Քուբեքի բարի անդամ։

Մասնագիտական փորձ 

Իր կարիերայի ընթացքում Դեմիրճյանը գործ է ունեցել մի շարք դատական դեպքերի հետ, որոնք առնչվել են պատերազմական հանցագործություններին և մարդկության դեմ ուղղված հանցագործություններին, ղեկավարության հետ կապված իրավիճակներին (ինչպես քաղաքացիական, այնպես էլ ռազմական իշխանությունների)։ Բացի գեներալ Հադիհասավոնիկի գործի վրա աշխատելուց, նա Վուկովարում հատկապես դատախազության դատական թիմի  (ՆՅՄՔԴ-ում) 3 գործի անդամ էր (Միլե Մրքսիչ, Վեսելին Սլիվիվանցանին և Միրոսլավ Ռադիչ), Բոսնիայի և Հերցեգովինայի (Սերբիայի Հանրապետության ՆԳ նախարար Միկո Ստանիշիչի, ինչպես նաև նրա տարածաշրջանային ղեկավար Ստոան Զուպլջանինի) և Խորվաթիայի (Խորվաթիայի սերբական քաղաքական առաջնորդ Գորան Հաջիչի դեպքը)։ 2015 թվականից ի վեր  նա Միջազգային քրեական դատարանում եղել է Լորան Գբագբոյի և Չարլզ Բլե Գուդեի գործով դատախազության դատավորների թիմի անդամ։

Հրապարակումներ 

Դեմիրճյանը հրապարակել է հոդվածներ միջազգային քրեական դատավարության ընթացակարգերի, ինչպես նաև Հայոց ցեղասպանության թեմաների վերաբերյալ։ Նա խմբագրել և երկուսից աբել գիտական աշխատանքների համահեղինակ է եղել մի հատորում, որը կոչվում է «Հայոց ցեղասպանության ժառանգություն»՝ Հայոց ցեղասպանության հարյուրամյա տարելիցի առթիվ։ Գիրքը հրատարակվել է Պալգրեյ Մակմիլանի կողմից 2015 թվականի նոյեմբերին։ Միևնույն ժամանակ, 2015 թվականին մարտի 5-7-ը Հաագայում Դեմիրճյանը կազմակերպեց միջազգային գիտաժողով՝ քննարկելու գրքում տեղ գտած փաստաթղթերը։

Նույն թեմայով Դեմիրճյանը 2018 թվականին հոդված է հրապարակել միջազգային քրեական արդարադատության ամսագրում «Մի շարժվող պաշտպանություն. Թուրքական պետությունը և Հայոց ցեղասպանությունը» վերնագրով՝ ուսումնասիրելով Թուրքիայի կառավարության ժխտման քաղաքականությունը 1915 թվականի ցեղասպանությունից ի վեր։ Դեմիրճյանը հրապարակել է նաև միջազգային ատյանների հետ պետական համագործակցության հարցի վերաբերյալ մի հոդված՝ փոփոխելով իր մագիստրոսական թեզի մի մասը, որը հրապարակվել է 2010 թվականի «Միջազգային քրեական իրավունքի» եռամսյակի կողմից՝ «Անթև հսկաներ. Համագործակցություն, պետական պատասխանատվություն և առաջարկներ ՄՔԴ-ի վերանայման համաժողովի համար» վերնագրով։

Դեմիրճյանը 2005 թվականին հրապարակեց մի փաստաթուղթ ՆՅՄՔԴ-ի Պաշտպանական Խորհրդի Ասոցիացիայի անդամ Ռոդնի Դիքսոնի հետ ՆՅՄՔԴ-ում հայցադիմումի վերաբերյալ, որտեղ նրանք նշել են, որ պաշտպանական փաստաբանները, որոնք խորհուրդ են տալիս հաճախորդներին, պետք է ծայրաստիճան հնարամիտ լինեն մեղմացման բոլոր հնարավոր հիմքերը ուսումնասիրելու համար՝ տալով Դատական պալատների լայն հայեցողական լիազորությունները։ Նրանք նշել են, որ պատժի կրճատումը քիչ հավանական է Դատական պալատների առջև հարուցված հանցագործությունների լուրջ բնույթի պատճառով, հավելելով, որ շատ դեպքերում Դատական պալատները հետևելու են OTP- ի առաջարկություններին։ Նրանք հայտնաբերեցին մի քանի հիմնական «մեղմացուցիչ հանգամանքներ», ներառյալ տրիբունալի ռեսուրսները, պաշտպանելով զոհերի շահերը և մեղքի իսկական ընդունում։

Ուսուցում 

2011 թվականից Դեմիրճյանը տարեկան մի անգամ դասավանդում էր միջազգային քրեական օրենսդրություն, մասնավորապես՝ «Պատասխանատվության ռեժիմներ» թեման՝ Լեյդենի համալսարանի Հագա համալսարանում և Ասերի ինստիտուտում կազմակերպված ամառային դասընթացների ընթացքում։

2019 թվականի հունվար ամսվա դրությամբ Դեմիրճյանը հանդիսանում է Ստոկթոնի համալսարանի Ընդհանուր ուսումնասիրությունների դպրոցի ասպիրանտ-դասախոս, և  որպես Հոլոքոստի և Ցեղասպանության գծով ասպիրանտ, դասավանդում է « Ցեղասպանություն, միջազգային ատյաններ և դատարաններ » վերնագրով ամբողջ կիսամյակ տևող առցանց դասընթաց։

Ծանոթագրություններ 

Կանադահայ իրավաբաններ