Ստելով մեկ անգամ

«Ստելով մեկ անգամ…» (), խորհրդային գեղարվեստական ֆիլմ, որը նկարահանել է ռեժիսոր Վլադիմիր Բորտկոն վերակառուցման ժամանակներում (1987)։

Սյուժե 
Ֆիլմը պատմում է խորհրդային նկարիչ-կոնֆորմիստ Ալեքսանդր Կրյուկովի բարդ հոգեկան ապրումների մասին։ Ժամանակին նա եղել է արգելված «բուլդոզերային» ցուցահանդեսի մասնակիցր, իսկ դրա ջախջախումից հետո վերջնականապես «վերափոխվել» է՝ դառնալով պաշտոնական «սոցիալիստական ռեալիստ», որը իշխանությունների պատվերով նկարում էր արտադրության առաջամարտիկների պաշտոնական դիմանկարները։ Վերակառուցման գալիք դարաշրջանը նրա մեջ արթնացրել է նախկին ընդդիմադիր մտքերը։ Միևնույն ժամանակ, ստեղծագործության լճացումը, որն առաջացել է նիհիլիզմի, ոգու ծուլության և ղեկավարի հովանավորության պատճառով, Կրյուկովին տանում է դեպի «միջին տարիքի ճգնաժամ»։ Իրականության դառը սթափեցումը, ի վերջո, հանգեցնում է ապաշխարության և կյանքի վերագնահատման։

Դերերում 
 Յուրի Բելյաև – Ալեքսանդր Գրիգորևիչ Կրյուկով
 Ելենա Սոլովեյ – Իրինա, Ալեքսանդրի կինը
 Իրինա Սկոբցևա – Աննա Իվանովնա, Ալեքսանդրի մայրը
 Սերգեյ Յակովլև – Իվան Սեմյոնովիչ, նկարիչների միության ֆունկցիոներ
 Իրինա Ռոզանովա – Տանյա, ուսանողուհի, Ալեքսանդրի սիրուհին
 Եվգենի Վեսնիկ – Ալեքսանդրի հայրը, թատրոնի ռեժիսոր
 Յուրի Կուզնեցով – Ստաս (Ստանիսլավ Լապշին), նոնկոնֆորմիստ նկարիչ
 Նատալյա Սայկո – Էմմա Անդրեևնա, գիտաշխատող, էմանսիպե
 Նիկոլայ Գրինկո – Ստանիսլավ Սերգեևիչ Շեշկո, ակադեմիկոս
 Արկադի Շալոլաշվիլի – Միխայիլ Նիկոլաևիչ Գորոդկով, բժիշկ-հոգեբույժ, մանկության ընկեր
 Անդրեյ Տոլուբեև – Նիկոլայ, մաթեմատիկոս, մանկության ընկեր
 Իլյա Իվանով – Սեմյոն Զապոլսկի, ճարտարապետ, մանկության ընկեր
 Ալեքսեյ Բուլդակով – Սերգեյ Պավլովիչ Պիվովարով, մետալուրգների բրիգադիր
 Տատյանա Ժուրավլյովա – Նադեժդա Նիկոլաևնա Կուդելկինա

Նկարահանող խումբ 
 Սցենարի հեղինակներ՝ Արկադի Ինին, Վլադիմիր Բորտկո
 Բեմադրող ռեժիսոր՝ Վլադիմիր Բորտկո
 Բեմադրող օպերատոր՝ Անատոլի Լապշով
 Բեմադրող նկարիչ՝ Նատալյա Վասիլևա
 Կոմպոզիտոր՝ Վլադիմիր Դաշկևիչ

Ստեղծում 
Ֆիլմում ներառվել են խորհրդային ոչ պաշտոնական արվեստի պատմությունից իրադարձությունների ժամանակագրության և խաղային կինոյի վերափոխման նյութեր, այդ թվում՝  այսպես կոչված «բուլդոզերային ցուցահանդես» (1974 թվականի սեպտեմբերի 15, Բելյաևո) և Նևսկի մշակույթի տան ցուցահանդես (1975 թվական, Լենինգրադ)։ Ֆիլմում հայտնվում են ոչ կոնֆորմիստ նկարիչների շատ հայտնի գործեր, օրինակ՝ Ա. Օ. Ռաբինի, Ն. Ա. Սաժինի, է. Լ. Ռուխինի և շատ ուրիշների ստեղծագործությունները։

Որպես գլխավոր հերոսի (նկարիչ Ալեքսանդր Գրիգորիևիչի) բնակության վայր հեղինակները ընտրել են Կարպովկայում գտնվող Լենսովետի հայտնի առաջին բնակելի տունը՝ սովետական բարձրագույն էլիտայի ներկայացուցիչների տունը։

Եվգենի Վեսնիկն իր դերում կաղում է մեկ ոտքից (կարծես ոտքի փոխարեն պրոթեզ լինի)։ Այդ մանրամասնը հորինել է ինքը՝ Վեսնիկը. խաղալով գլխավոր հերոսի հորը, դերասանը լիովին կրկնօրինակում է հայտնի թատերական ռեժիսորի (մասնավորապես՝ Վլադիմիր Բորտկոյի հարազատ հոր) քայլվածքն ու խառնվածքը։

Մրցանակ 
«Եվրոպա» գլխավոր մրցանակ Բարսելոնայի միջազգային կինոփառատոնում (Իսպանիա), 1988 թվական

Գրականություն 
 Инин Аркадий. На Дерибасовской хорошая погода. — М.: Эксмо, 2008. — 624 с. — (Диалоги о культуре). — ISBN 978-5-699-26117-8.

Արտաքին հղումներ 
 
 «Единожды солгав…» // Аннотированный каталог фильмов киностудии «Ленфильм» 1918—2003.
 
 
 

Բնօրինակում անաղբյուր հոդվածներ