Էդմունդ Կեմպեր

Էդմունդ Էմիլ Կեմպեր 3-րդ (, ), ամերիկացի սերիական մարդասպան, որը հայտնի է որպես «Ուսանողների մարդասպան»։ Դեռահաս տարիքում նա սպանել է տատիկին ու պապիկին։ 1972-1973 թվականներին նա Կալիֆոռնիա նահանգում կատարել է 8 սպանություն՝ 6 ուսանող, սեփական մորը և նրա ընկերուհուն։

Վաղ կյանք 
Էդմունդ Էմիլ Կեմպեր 3-րդը ծնվել է 1948 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Բըրբենքում, Կալիֆորնիա, Կլարնել Կեմպերի և Էդմունդ Էմիլ Կեմպեր II-ի ընտանիքում։ Էդմունդ III-ն ուներ երկու քույր։ Էդմունդի ծնողները հաճախ էին վիճում։ Վաղ տարիքում ի հայտ է եկել զոոսադիզմը՝ նա սպանել է մի քանի կատուների և իր շանը, որից հետո մասնատել է նրանց։ Նա նաև նվագում էր իր քրոջ հուղարկավորության ժամանակ, երբեմն էլ խաղում էր իր մահապատժի ժամանակ՝ պատկերացնելով, որ ինքը դատապարտված մարդ է, որին տանում են մահվան, իսկ քույրերը՝ դահիճներն են։ 

Մշտական սկանդալների պատճառով Էդմունդի հայրը 1957 թվականին ամուսնալուծվեց Կլարնելից և հեռացավ։ Էդմունդ 3-րդը հիասթափված էր այս արարքից՝ նա շատ լավ էր վերաբերվում հորը։ Հոր հեռանալուց հետո մայրը սկսել է հաճախակի վիճել որդու հետ։ Նա հարբեցող և շատ տիրող կին էր, ով անընդհատ բռնության էր ենթարկում իր որդուն։ Տասը տարեկանում Էդմունդը գնաց քնելու նկուղում, որը մայրը փակեց. նա վախենում էր, որ Էդմունդը կարող է բռնաբարել իր քույրերին։  Էդմունդի մայրը վիրավորել է նրան իր հասակի և քաշի պատճառով և ասել, որ նա ընկերուհի չի ունենա հոր հետ իր նմանության պատճառով։ Տասնհինգ տարեկանում Էդմունդը, չդիմանալով մոր բռնակալությանը, փախավ հոր մոտ՝ Վան Նայս, Կալիֆոռնիա։ Հայրն ուներ նոր կին և որդի, ինչի պատճառով հայրը նրան ուղարկեց Կալիֆոռնիայի Հյուսիսային Ֆոլկ քաղաքում գտնվող ռանչոյ, ծնողների՝ Մոդ Քեմփերի և Էդմունդ Էմիլ Կեմպեր I-ի մոտ։ Թոռն ու տատիկը նորմալ հարաբերություններ չունեին, նրանք հաճախ վիճում էին։

Տատիկի և պապիկի սպանություն 
1964 թվականի օգոստոսի 27-ին 16 տարեկան հասակում սպանել է տատիկին ու պապիկին։ Նախ սպանել է տատիկին։ Էդմունդն ու Մոդը կռվել են, կատաղած Քեմփերը գտել է պապիկի ատրճանակը և մի քանի անգամ կրակել տատիկի վրա, որից հետո մի քանի անգամ դանակահարել է նրան։ Երբ պապիկը խանութից վերադարձել է տուն, Էդմունդը դուրս է եկել տնից և ատրճանակի մի քանի կրակոցով սպանել նրան։ Դրանից հետո նա զանգահարել է մորն ու պատմել, թե ինչ է արել։ Մայրը նրան ասել է, որ զանգի ոստիկանություն և սպասի նրանց՝ առանց տանից դուրս գալու։ Էդմունդը ոստիկանություն է կանչել ու խոստովանել ամեն ինչ։ Ոստիկանության ժամանելուց հետո սպան նրան հարցրել է, թե ինչու է դա արել։ Նա ասաց, որ սպանել է իր տատիկին, որպեսզի զգա, թե «ինչ կլիներ սպանել տատիկին», և նա սպանեց իր պապին, որպեսզի չիմանա իր կնոջ սպանության մասին։
Հոգեբուժական փորձաքննության ժամանակ նա ճանաչվել է պարանոիդ շիզոֆրենիկ և ուղարկվել Ատասկադերոյի հոգեբուժական կլինիկա։

Հոգեբուժարանում 
Ատասկադերոյի հոգեբուժարանի հոգեբույժները համաձայն չէին ախտորոշման հետ, նրանք ասացին, որ Քեմփերը մեղսունակ էր և տեղյակ էր սպանության ժամանակ իր գործողությունների մասին։ Նրա IQ-ն առաջին թեստի ժամանակ եղել է 136 միավոր։ Ատասկադերոյում աշխատելու ժամանակ նա կրկին IQ թեստ է հանձնել, արդյունքը եղել է 145 միավոր։ Նա դարձավ կլինիկայում բանտարկյալի մոդել, և նրա բժիշկները նրան հանձնարարեցին աշխատել ստանդարտացված թեստերը քրեական միջավայրին հարմարեցնելու վրա։ Կլինիկայում գտնվելու ժամանակ նա զրուցել է այլ բանտարկյալների հետ, որոնց մեծ մասը մարդասպաններ և բռնաբարողներ են եղել։ Նրանց պատմությունների շնորհիվ նա կազմել է կատարյալ սպանություն կատարելու կանոնները։

Կյանքը բանտից հետո 
1969 թվականի դեկտեմբերի 18-ին նա պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է Ատասկադերոյից։ Ազատվելու պահին նա 21 տարեկան էր։ Նրան ուղարկեցին մոր մոտ։ Մինչ որդին կլինիկայում էր, նա հասցրեց ամուսնանալ և փոխել ազգանունը՝ դառնալով Սթոունբերգ, որից հետո կրկին ամուսնալուծվեց։ Նա աշխատել է Սանտա Կրուսի համալսարանում և ապրել Կալիֆորնիայի Ապտաս քաղաքում։ 1972 թվականի նոյեմբերի 29-ին նրա հիվանդանոցային փաստաթղթերը և քրեական գործը ջնջվեցին։

Ազատության ժամանակ Էդմունդը սկսում է սովորել քոլեջում։ Նա ցանկանում էր ոստիկան դառնալ, սակայն մերժում ստացավ, քանի որ նա չափազանց բարձր էր (206 սմ)։ Չնայած մերժմանը, նա լավ հարաբերություններ է պահպանել ոստիկանների հետ և նրանց հետ գնացել է բար, որտեղ նրանք խմել են և հանգստացել։ Նա աշխատանքի է անցել Կալիֆորնիայի տրանսպորտի դեպարտամենտում որպես ճանապարհային գծանշիչ։ Էդմունդի ու մոր հարաբերությունները դեռ վատ էին, նրանք հաճախ էին կռվում։ Գումար կուտակելով՝ նա թողել է մորը՝ Ալամեդա քաղաքում ընկերոջ հետ ապրելու և տուն վարձելով։ Էդմունդի մայրը հաճախ էր զանգում ու այցելում նրան։ Էդմունդը քիչ փող ուներ, և նա հաճախ էր վերադառնում մոր տուն։ Սանտա Կրուս լողափում Քեմփերը հանդիպեց Թուրլոկ ավագ դպրոցի աշակերտին, ում հետ նշանվեց 1973 թվականի մարտին։ Նշանադրությունը խզվել է Կեմպերի երկրորդ ձերբակալությունից հետո։ Ճանապարհային գծանշիչ աշխատելու ժամանակ նա հաճախ է տեսել ավտոստոպների։ Նա սկսեց իր մեքենայի մեջ պոլիէթիլենային տոպրակներ, դանակներ, վերմակներ և ձեռնաշղթաներ դնել։ 

Դրանից հետո նա սկսեց ավտոստոպներին տանել այն վայրերը, որտեղ նրանք ցանկանում էին գնալ և բաց թողեց՝ առանց վնասելու նրանց։

Սպանությունների շարք 
1972 թվականի մայիսից մինչև 1973 թվականի ապրիլը Քեմփերը սպանել է ութ մարդու (6 ուսանող, մայրը և նրա ընկերը)։ Նա վերցրել է աշակերտուհիներին, տարել մեկուսի վայր, որից հետո խոշտանգել, բռնաբարել և սպանել է նրանց։ Սրանից հետո նա ուսանողների դիակները տարել է իր տուն, կտրել նրանց ձեռքերն ու գլուխները, նեկրոֆիլիայի արարք կատարել, իսկ աճյունը դուրս է նետել։

Մերի Էն Պեշեի և Անիտա Մերի Լուչեսայի սպանություն  
1972 թվականի մայիսի 7-ին նա մեքենայով գնում էր Բերքլի։ Այնտեղ նա նկատեց Մերի Էնն Պեսսեին և Անիտա Մերի Լուչեսային։ Նա առաջարկեց նրանց տանել Սթենֆորդի համալսարան, և նրանք համաձայնեցին։ Կեմպերը փոխել է երթուղին դեպի Ալամեդայի անտառապատ տարածք և սպանել երկու կանանց՝ դանակահարելով և խեղդամահ անելով նրանց։
Հասնելով տուն՝ նա լուսանկարել է դիակները, կատարել նեկրոֆիլիա, ապա կտրել զոհերի ձեռքերն ու գլուխները։ Մնացորդները պոլիէթիլենային տոպրակների մեջ դնելուց հետո նա մեքենայով գնաց Լոմա Պրիետա լեռ և այնտեղ թափեց մնացորդները։ 1972 թվականի օգոստոսին հայտնաբերվել է Պեսսեի գանգը։

Էյկո Կուի սպանություն 
1972 թվականի սեպտեմբերի 14-ին նա վերցրեց 15-ամյա Էյկո Կուին։ Հասնելով մեկուսի վայր՝ նա խեղդամահ է արել նրան, մինչև նա կորցրել է գիտակցությունը, բռնաբարել և սպանել։ Նա դիակը թաքցրել է բեռնախցիկում։ Դրանից հետո նա եկել է բար ու խմել։
Հասնելով իր տուն՝ նա նրա դիակը տեղափոխել է նկուղ և կատարել նեկրոֆիլիայի գործողություն, որից հետո մասնատել է դիակը և մնացորդները նետել Խաղաղ օվկիանոս։

Սիդնի Շելի սպանություն 
Գումարի բացակայության պատճառով Էդմունդը վերադարձել է մոր մոտ։ 1973 թվականի հունվարի 7-ին նա իր հետ տարել է Սինտիա Էն «Սիդնի» Շելին։ Հասնելով անտառային տարածք՝ կրակել է նրա գլխին։ Դիակը թաքցրել է բեռնախցիկում։ Հասնելով մոր տուն՝ Քեմփերը դուրս հանեց Սիդնեյի դիակը և թաքցրեց պահարանում։ Հաջորդ օրը նա գլխից հանել է փամփուշտները, կատարել նեկրոֆիլիայի գործողություն և մասնատել նրա մարմինը։
Նա Շելի գլուխը թաղել է մոր տան բակում։ Նա թաղեց նրան այնպես, որ գլուխը նայեց մոր սենյակին, մնացած աճյունները դեն նետեց՝ նետելով դրանք ժայռից։ Մի քանի շաբաթվա ընթացքում նրանք հայտնաբերվել են, բացի գլխից։

Ռոզալինդ Թորպի և Էլիս Լյուի սպանություն 
Փետրվարի 5-ին Էդմունդը հերթական անգամ կռվել է մոր հետ, նա լքել է տունը՝ նոր զոհեր փնտրելու։ Նա իր մեքենան քշել է Կալիֆորնիայի համալսարանի Սանտա Կրուսի համալսարան։ Այնտեղ նա հանդիպեց Ռոզալինդ Հեզեր Թորփին և Էլիս Հելեն «Էլիսոն» Լյուին։ Նրանք համաձայնել են նստել նրա մեքենան, որից անմիջապես հետո նա սպանել է նրանց՝ կրակելով ատրճանակից։ Հասնելով մոր տուն՝ նա գլխատել է դիակները, որից հետո դրանք տեղափոխել է մոր բնակարանի իր սենյակ և կատարել նեկրոֆիլիայի արարք։ Հաջորդ առավոտ նա հանել է փամփուշտները, մասնատել մարմինները և դեն նետել մնացորդները։ Որոշ ժամանակ անց Եդեմում և 1-ին մայրուղու մոտ մի քանի մնացորդներ են հայտնաբերվել։

Մոր սպանություն 
Ապրիլի 20-ին Էդմունդի մայրը՝ Կլարնել Սթոունբերգը վերադարձավ իր ծննդյան խնջույքից։ Տան շեմին որդուն ծաղիկներով տեսավ, շնորհակալություն հայտնելու փոխարեն նորից սկսեց նվաստացնել նրան։ Քեմփերն այլևս չդիմացավ, նա ուզում էր վրեժ լուծել իր մոր նվաստացման համար։ Ապրիլի 21-ի առավոտյան նա մուրճով ծեծելով սպանել է քնած մորը։ Այնուհետև նա կտրեց նրա գլուխը, կտրեց նրա լեզուն և ձայնալարերը, որոնք նա նետեց լվացարանի մեջ, բայց այն խցանվեց, և ինքը՝ Կեմպերը, դուրս հրեց օրգանները դրանից։ Մոր գլուխը դնելով պահարանի վրա՝ նա սկսեց բղավել նրա վրա՝ հիշելով մոր տարբեր նվաստացումները։ Դրանից հետո նա մոր դիակը թաքցրել է պահարանում ու գնացել բար՝ խմելու։

Վերջին սպանություն (Սառա Հալեթ) 
Սառա Թեյլոր «Սալի» Հալեթը Քլարնելի ընկերուհին էր։ 1973 թվականի ապրիլի 21-ին Էդմունդը զանգահարել է նրան և հրավիրել մոր տուն։ Տուն հասնելուց հետո Էդմունդը մոտեցել է նրան թիկունքից և կոտրել վիզը։ Սրանից հետո նա նեկրոֆիլիայի արարք է կատարել։ Այնուհետև նա իր մոր և Հոլեթի դիակները դրել է պահարանում և գրություն թողել ոստիկանությանը։

Փախուստ և բանտարկություն
Հոլլետի սպանությունից հետո Էդմունդը փախավ՝ մեքենայով հեռանալով։ Մեքենայի ռադիոն միացված էր, նա սպասում էր, որ ոստիկանությունը շուտով դիակներ կհայտնաբերի մոր բնակարանում և կդնի հետախուզման մեջ, սակայն դա տեղի չունեցավ։ Երբ նա հասավ Պուեբլո քաղաք, նա գտավ հեռախոսային խցիկ։ Նա ոստիկանություն է կանչել ու խոստովանել սպանությունները, սակայն նրանք չեն հավատացել։ Այնուհետ նա զանգահարել է մի ոստիկանի, ում անձամբ ճանաչում էր, խոստովանել է սպանությունները և հայտնել, թե որտեղ է գտնվում։ Ոստիկանը հավատաց նրան. Շուտով ժամանել են ոստիկանները և նրան բերման են ենթարկել։

Դատավարություն 
1973 թվականի մայիսի 7-ին Կեմպերին մեղադրանք է առաջադրվել 8 սպանության մեջ։ Սպանությունների վերաբերյալ Կեմպերի լիարժեք խոստովանության պատճառով նրա փաստաբանն առաջարկել է իրեն մեղավոր չճանաչել անմեղսունակության պատճառով, Էդմունդը համաձայնել է։ Բանտարկության ընթացքում Էդմունդը մի քանի անգամ փորձել է ինքնասպան լինել, սակայն չի հաջողվել։

Դատավարության ժամանակ Քեմփերը փորձեց երդվյալ ատենակալներին համոզել իր անմեղսունակության մեջ, սակայն չհաջողվեց։ 1973 թվականի նոյեմբերի 8-ին նա մեղավոր է ճանաչվել և ճանաչվել մեղսունակ։ Իր դատավարության ժամանակ նա պահանջեց մահապատիժ, սակայն Կալիֆորնիա նահանգը մահապատժի մորատորիում մտցրեց, և նա դատապարտվեց 8 ցմահ ազատազրկման։

Կալանքի տակ 
Քեմփերը տեղափոխվել է Կալիֆորնիայի բանտ։ Նա կիսում էր իր բանտախցը այլ հայտնի բանտարկյալների՝ Հերբերտ Ուիլյամ Մալլինի և Չարլզ Մենսոնի հետ։ Կեմպերին դուր չէր գալիս, որ Հերբերտը խանգարում էր հեռուստացույցը և անընդհատ երգում, ուստի Կեմպերը Հերբերտի գլուխը խցկեց զուգարանակոնքի մեջ և ջուրը լվաց, երբ Հերբերտը նորից միջամտեց։ Այս ընթացակարգերի պատճառով Հերբերտը սկսեց իրեն ավելի հնազանդ պահել։ Եթե Հերբերտը իրեն լավ պահեր, Էդմունդը նրան գետնանուշ կտա։ Բանտում նա դարձել է բանտարկյալի մոդել։ Նա կարդում էր կույրերի համար։ Նա մի քանի անգամ հարցազրույցներ է տվել լրագրողներին։
2015 թվականին նա ինսուլտ է տարել, որից հետո սկսել է սայլակով շարժվել։ Նրան բազմիցս մերժել են պայմանական վաղաժամկետ ազատ արձակել։ Նա 2024 թվականին կրկին իրավունք կունենա վաղաժամկետ ազատ արձակման լսումներին։

Մարդասպանի զոհեր 
 Մոդ Կեմպեր - 27 օգոստոսի, 1964,
 Էդմունդ Էմիլ Կեմպեր 1-ին - 27 օգոստոսի 1964 
 Մերի Էն Փիս - 7 մայիսի, 1972 
 Անիտա Լուչես - 7 մայիսի, 1972 
 Սինդի Շուլ - 7 հունվարի, 1973 
 Ալիս Լուի - 5 փետրվարի, 1973 
 Քլարնել Սթոունբերգ - 21 ապրիլի, 1973

Ծանոթագրություններ 

Ամերիկացի սերիական մարդասպաններ
Ամերիկացիներ
20-րդ դարի հանցագործություններ
Անձինք Կալիֆոռնիայից
Սերիական մարդասպաններ
Սերիական մարդասպաններ այբբենական կարգով
ԱԽՎ նախագծի հոդվածներ