Էջազանգ (Փեյջեր)

Փեյջեր (անգլերեն՛ Pager) կամ Էջազանգ անձնական զանգի ընդունիչ։ Դրան ուղղված հաղորդագրությունները փոխանցվում են էջերի ցանցի միջոցով։ Փեյջերին փոստ ուղարկելու համար անհրաժեշտ է հավաքել օպերատորի հեռախոսը, նշել բաժանորդի համարը կամ անունը և գրել հաղորդագրությունը։

Փեյջերները գործում են որպես էջի համակարգի մաս, որը ներառում է մեկ կամ մի քանի ֆիքսված հաղորդիչներ (կամ պատասխան փեյջերների և երկկողմանի փեյջերների դեպքում՝ մեկ կամ մի քանի բազային կայաններ), ինչպես նաև շարժական օգտատերերի կողմից տեղափոխվող մի շարք փեյջերներ։ Այս համակարգերը կարող են տատանվել ռեստորանային համակարգից մեկ ցածր էներգիայի հաղորդիչով մինչև համազգային համակարգ՝ հազարավոր բարձր հզորության բազային կայաններով։

Փեյջերները մշակվել են 1950-ական և 1960-ական թվականներին և լայնորեն կիրառվել 1980-ական թվականներին։ 21-րդ դարում բջջային հեռախոսների և խելախոսների լայն հասանելիությունը զգալիորեն նվազեցրել է փեյջերի արդյունաբերությունը։ Այնուամենայնիվ, փեյջերները շարունակում են օգտագործվել որոշ արտակարգ իրավիճակների ծառայությունների և հանրային անվտանգության անձնակազմի կողմից, քանի որ ժամանակակից փեյջեր համակարգերի ծածկույթի համընկնումը, զուգորդված արբանյակային կապի օգտագործման հետ, կարող է որոշ դեպքերում էջերի վրա հիմնված բջջային ցանցերից ավելի հուսալի դարձնել էջերի վրա հիմնված բջջային ցանցերը, այդ թվում՝ բնական։ և տեխնածին աղետներ։ Այս ճկունությունը ստիպել է հանրային անվտանգության գործակալություններին ընդունել փեյջեր բջջային և այլ առևտրային ծառայությունների համար՝ կարևոր հաղորդագրությունների փոխանակման համար։

Ճապոներեն այն սովորաբար կոչվում է գրպանի զանգ (ポケットベル, poketto beru) կամ pokeberu (ポケベル), որը wasei-eigo-ի օրինակ է։

Պատմություն
Առաջին հեռախոսային փեյջերի համակարգը արտոնագրվել է 1949 թվականին Ալֆրեդ Ջ. Գրոսսի կողմից։

Էջավորման առաջին գործնական ծառայություններից մեկը գործարկվել է 1950 թվականին Նյու Յորքի շրջանի բժիշկների համար։ Բժիշկները վճարում էին ամսական 12 ԱՄՆ դոլար ծառայության համար և տեղափոխում էին 200 գրամանոց փեյջեր, որը կարող էր հեռախոսային հաղորդագրություններ ստանալ մեկ հաղորդիչ աշտարակից 40 կիլոմետրի (25 մղոն) հեռավորության վրա։ Համակարգը արտադրվել է Reevesound ընկերության կողմից և շահագործվում է Telanswerphone-ի կողմից։ 1960 թվականին Ջոն Ֆրենսիս Միտչելը միավորեց Motorola-ի քայլախոսի և ավտոմոբիլային ռադիո տեխնոլոգիաների տարրերը՝ ստեղծելով առաջին տրանզիստորացված փեյջերը, և այդ ժամանակվանից էջերի տեխնոլոգիան շարունակեց առաջադիմել, և փեյջերի ընդունումը շտապ օգնության անձնակազմի շրջանում։ 2016 թվականի հուլիսի դրությամբ դեռ հայտնի է։

1962 թվականին Bell System-ը, ԱՄՆ.հեռախոսային մենաշնորհը, ներկայացրեց իր Bellboy ռադիո էջերի համակարգը Սիեթլի համաշխարհային ցուցահանդեսում։ Bellboy-ն առաջին կոմերցիոն համակարգն էր անձնական էջերի համար։ Այն նաև նշանավորեց տրանզիստորի առաջին սպառողական կիրառություններից մեկը (հայտնագործվել է Bell Labs-ի կողմից 1947թ.-ին), որի համար երեք Bell Labs գյուտարարներ ստացան ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակ 1956 թվականին։ Պինդ վիճակի սխեման հնարավորություն տվեց Bellboy փեյջերին, մոտավորապես մեկ չափի։ փոքր հեռուստացույցի հեռակառավարման սարք, որը տեղավորվում է հաճախորդի գրպանում կամ դրամապանակում, որն այդ ժամանակ բավականին մեծ հաջողություն էր։ Bellboy-ը տերմինալ էր, որը ծանուցում էր օգտատիրոջը, երբ ինչ-որ մեկը փորձում էր զանգահարել նրան։ Երբ անձը ձայնային ազդանշան է ստացել (բզզոց) փեյջերի վրա, օգտատերը գտել է հեռախոս և զանգահարել սպասարկման կենտրոն, որն օգտատիրոջը տեղեկացրել է զանգահարողի հաղորդագրության մասին։ 1980-ականների կեսերին ձայնային և ձայնային ռադիո էջերը հայտնի դարձան շտապ օգնության աշխատակիցների և մասնագետների շրջանում։ Հնչյունային և ձայնային փեյջերներն ակտիվանում էին կա՛մ տեղական բազային կայանի կողմից, կա՛մ յուրաքանչյուր առանձին փեյջերի համար հատկացված հեռախոսահամարի միջոցով։ Bell System Bellboy ռադիոփեյջերներից յուրաքանչյուրն օգտագործում էր երեք եղեգի ընդունիչ ռելեներ, որոնցից յուրաքանչյուրը հարմարեցված էր 33 տարբեր հաճախականություններից մեկին, ընտրողաբար զանգահարում էր որոշակի հաճախորդին, երբ բոլոր երեք ռելեները միաժամանակ ակտիվանում էին, ինչը DTMF-ի նախադրյալն է։ ReFLEX արձանագրությունը մշակվել է 1990-ականների կեսերին։

Մինչ Motorola-ն հայտարարեց իր նոր փեյջերների արտադրության ավարտի մասին 2001 թվականին, փեյջերները շարունակում էին օգտագործվել խոշոր հիվանդանոցային համալիրներում։ Անբավարար բջջային ծածկույթով գյուղական վայրերում առաջին արձագանքողներին հաճախ թողարկվում են էջեր։

2005 թվականի Լոնդոնի ռմբակոծությունները հանգեցրին արտակարգ իրավիճակների ծառայությունների կողմից TETRA համակարգերի ծանրաբեռնվածությանը և ցույց տվեցին, որ փեյջերները, հաղորդագրությունը ցույց տալուց առաջ ճանաչողություն փոխանցելու անհրաժեշտության բացակայությամբ և ազդանշանի շատ ցածր մակարդակներում գործելու համապատասխան կարողությամբ, ամբողջությամբ չեն դասակարգվում։ նրանց իրավահաջորդները։ Կամավոր հրշեջները, EMS պարամեդիկները և փրկարարական ջոկատի անդամները սովորաբար ունենում են փեյջերներ, որպեսզի զգուշացնեն նրանց իրենց բաժանմունքում շտապ օգնության կանչերի մասին։ Այս էջերը հատուկ հնչերանգ են ստանում հրշեջ ծառայության ռադիոհաճախականությունից։

Ռեստորանային փեյջերները լայնորեն օգտագործվում էին 2000-ականներին։ Հաճախորդներին տրվեց շարժական ընդունիչ, որը սովորաբար թրթռում էր, բռնկվում կամ ազդանշան էր տալիս, երբ սեղանն ազատ էր դառնում կամ երբ նրանց ճաշը պատրաստ էր։ Փեյջերները տարածված են եղել Բրիտանիայի և Իռլանդիայի թռչունների շրջանում 1991 թվականից, Rare Bird Alert և Birdnet Information ընկերություններով, որոնք առաջարկում են հազվագյուտ թռչունների մասին լուրեր, որոնք ուղարկվում են փեյջերներին, որոնք նրանք վաճառում են։

ԱՄՆ - ն. Էջավորման արդյունաբերությունը 2008 թվականին ստեղծեց 2,1 միլիարդ դոլարի եկամուտ՝ 2003 թվականի 6,2 միլիարդ դոլարի դիմաց։ Կանադայում 161,500 կանադացիներ 2013 թվականին վճարել են 18,5 միլիոն դոլար փեյջեր ծառայության համար։ Telus-ը, երեք հիմնական բջջային օպերատորներից մեկը, հայտարարեց իր կանադական փեյջեր ծառայության ավարտի մասին 2015 թվականի մարտի 31-ին, սակայն մրցակիցներ Bell-ը, Rogers-ը և PageNet-ը մտադիր են շարունակել ծառայությունը։ [տասնհինգ]

Այսօր այնպիսի ընկերություններ, ինչպիսին Visiplex-ն է, նմանատիպ լուծումներ են առաջարկում բժշկական, կրթական և առևտրային ոլորտներում տեղային փեյջեր համակարգերի համար։

Ծանոթագրություններ 

Կենցաղային էլեկտրոնիկա
Բջջային տեխնոլոգիա
Հեռահաղորդակցություն
Ամերիկյան հայտնագործություններ