Գերագույն գլխավոր հրամանատարի շտաբ

Գերագույն գլխավոր հրամանատարի շտաբը (ԳՀՇ, շտաբ) զորքերի (ուժերի) բարձրագույն դաշտային հրամանատարության և վերահսկման մարմին է և 1914-1918 թվականների Առաջին համաշխարհային պատերազմի ռազմական գործողությունների ընթացքում Ռուսաստանի զինված ուժերի գերագույն գլխավոր հրամանատարի նստավայրը։

Պատերազմի սկզբից՝ 1914 թվականի հուլիսի 20-ից, եղել է Բարանովիչում, 1915 թվականի օգոստոսի 8-ից՝ Մոգիլյովում, 1918 թվականի փետրվարի 28-ից՝ Օրյոլում։

Գերագույն հրամանատարի շտաբը սկզբում բաղկացած էր 4 վարչությունից.

 գեներալ Քառյակի գրասենյակ, որը պատասխանատու էր օպերատիվ հարցերով,

 հերթապահ գեներալի գրասենյակը, որը ղեկավարում էր զինված ուժերի թվաքանակն ու համալրումը, նրանց մատակարարում էր մատակարարման հիմնական տեսակները, ինչպես նաև նշանակում հրամանատարական շտաբի պաշտոններում (դրա ենթակայության տակ՝ պարետի գրասենյակ. հիմնական բնակարանից, որը ղեկավարում էր Ստավկայի տարածքում գտնվող բոլոր զինվորականները, ինչպես նաև կապի հաստատությունները,

 Ռազմական կապի պետի գրասենյակ,

 ծովային վարչակազմը։

Պատերազմի սկզբում ԳՀՇ-ում կար 9 գեներալ, 36 սպա, 12 զինվորական և 125 զինվոր։ Պատերազմի ընթացքում շտաբի կազմը զգալիորեն ընդլայնվեց, և մինչև 1917 թվականի նոյեմբերի 1-ը (14) այն ներառում էր 15 վարչություն, 3 գրասենյակ և 2 կոմիտե (ընդհանուր առմամբ ավելի քան 2000 գեներալ, սպա, պաշտոնյա և զինվոր)։

1917 թվականի նոյեմբերի 20-ին (դեկտեմբերի 3) Շտաբը գրավեց հեղափոխական զորքերը՝ Ն.Կռիլենկոյի գլխավորությամբ, որը ստանձնեց Գերագույն հրամանատարի պաշտոնը։ Գեներալ Մ.Դ.Բոնչ-Բրյուևիչը դարձավ շտաբի շտաբի պետ։ Շտաբը դրվել է խորհրդային կառավարության ծառայության՝ Գերմանիայի և նրա դաշնակիցների հետ հաշտություն կնքելու և հին բանակը զորացրելու նպատակով։ Շտաբին կից ստեղծվեցին հեղափոխական իշխանության մարմիններ (Ռազմահեղկոմ, հետագայում վերանվանվեց Ցեկոդարֆ, Հեղափոխական դաշտային շտաբ և այլն)։

1918 թվականի փետրվարի 26-28-ին ավստրո-գերմանական զորքերի հարձակման կապակցությամբ Ստավկան տեղափոխվեց Օրյոլ, իսկ մարտի 16-ին, Բրեստի խաղաղության կնքումից հետո, այն լուծարվեց, քանի որ ռազմական գործողությունների դադարեցմամբ և հին բանակի զորացրումը, նրա դերը որպես դաշտային վերահսկողության բարձրագույն մարմին անհետացավ, և նրա սարքը չէր կարող օգտագործվել ռազմական գործողությունները ղեկավարելու համար քաղաքացիական պատերազմի բռնկման պայմաններում։ Կարմիր բանակում ստեղծվեցին կառավարման նոր գերագույն մարմիններ։

Մարմնի պաշտոնական անվանումն է՝ Գերագույն հրամանատարի շտաբ։ «Ստավկա» հեռագրական հապավումի լայն տարածումը հանգեցրեց «Գերագույն հրամանատարի ստավկա», «Ցարի շտաբ» սխալ անվանումների առաջացմանը։

Գերագույն հրամանատար 
Այդ ժամանակաշրջանի կառավարչական փաստաթղթերի համաձայն՝ Գերագույն գլխավոր հրամանատարը ղեկավարում էր միայն գործող բանակն ու նավատորմը, սակայն ներդրված էր թագավորին հավասար հզորությամբ։

Պատերազմի բռնկումով Գերագույն հրամանատար նշանակվեց մեծ իշխան Նիկոլայ Նիկոլաևիչը։ 1915 թվականի օգոստոսին Նիկոլայ II-ն ինքը ստանձնեց հրամանատարությունը։

Փետրվարյան հեղափոխության արդյունքում Նիկոլայ II-ի տապալումից հետո ենթադրվում էր, որ Նիկոլայ Նիկոլաևիչը, ով արդեն ժամանել էր շտաբ, կրկին կդառնա Գերագույն գլխավոր հրամանատար, բայց Ժամանակավոր կառավարությունը դեմ արտահայտվեց նրա թեկնածությանը։ Գերագույն գլխավոր հրամանատար դարձավ գեներալ Մ.Վ.Ալեքսեևը, որին փոխարինեց գեներալ Ա.Ա.Բրյուսիլովը, իսկ հունիսյան անհաջող հարձակումից հետո գեներալ Լ.Գ.Կորնիլովը։

Կորնիլովի ելույթի ձախողումից հետո գեներալ Կորնիլովը ձերբակալվեց, իսկ ժամանակավոր կառավարության նախարար-նախագահ Ա.Ֆ. Կերենսկին իրեն հռչակեց գերագույն հրամանատար։ Բոլշևիկների զինված ապստամբությունից և Կերենսկի-Կրասնովյան ելույթի ձախողումից հետո գլխավոր հրամանատարի պարտականությունները կատարել է գեներալ Ն.Ն. Դուխոնինը, ով 1917 թվականի նոյեմբերին հեռացվել է այդ պաշտոնից Ժողովրդական կոմիսարների խորհրդի որոշմամբ, այնուհետև սպանվեց։ Ժողովրդական կոմիսարների խորհուրդը Գերագույն հրամանատար է նշանակել բոլշևիկյան պարետ Ն. Կրիլենկոյին։

Շտաբի կառուցվածքը և անձնակազմը 
Շտաբի պետ և նրան ենթակա կոչումներ։

Աշխատակազմի ղեկավարներ.

 07/19/1914 - 08/18/1915 - գեներալ-լեյտենանտ (10/22/1914 թ.-ից Հետևակի գեներալ) Ն. Ն. Յանուշկևիչ;

 08/18/1915 - 11/10/1916 - Հետևակի գեներալ (1916 թվականից ադյուտանտ գեներալ) Մ.Վ. Ալեքսեև;

 11/10/1916 - 02/17/1917 - ժամանակավոր գործող (ВрИД), հեծելազորի գեներալ Վ. Ի. Գուրկո;

 02/17/1917 - 03/11/1917 - Հետևակի գեներալ (1916 թվականից ադյուտանտ գեներալ) Մ.Վ. Ալեքսեև;

 03/11/1917 - 04/05/1917 - ВрИД, հետևակային գեներալ Վ. Ն. Կլեմբովսկի;

 04/05/1917 - 05/31/1917 - գեներալ-լեյտենանտ Ա. Ի. Դենիկին;

 06/02/1917 - 08/30/1917 - գեներալ-լեյտենանտ A. S. Lukomsky;

 08/30/1917 - 09/09/1917 - Հետևակի գեներալ Մ.Վ.Ալեքսեև;

 10/10/1917 - 11/16/1917 - գեներալ-լեյտենանտ Ն.Ն.Դուխոնին;

 11/03/1917 - 11/07/1917 - ВрИД, գեներալ-մայոր Մ.Կ.Դիթերիխս;

 11/20/1917 - 02/21/1918 - գեներալ-մայոր M. D. Bonch-Bruevich;

 02/21/1918-03/04/1918 - S. I. Kuleshin;

 03/4-16/1918 - M. M. Zagyu.

Գեներալ շրջանի ղեկավարի գրասենյակ.

Քառորդ գեներալ.

 07/19/1914 - 08/30/1915 - գեներալ-լեյտենանտ Դանիլով, Յուրի Նիկիֆորովիչ;

 08/30/1915 - 12/06/1916 - ВрИД, գեներալ-մայոր (11/06/1916-ից գեներալ-լեյտենանտ) Պուստովոյտենկո, Միխայիլ Սավվիչ;

 12/06/1916 - 04/02/1917 - գեներալ-լեյտենանտ Լուկոմսկի, Ալեքսանդր Սերգեևիչ;

 04/15/1917 - 06/15/1917 - գեներալ-մայոր Յուզեֆովիչ, Յակով Դավիդովիչ;

 06/10/1917 - 09/10/1917 - գեներալ-մայոր Ռոմանովսկի, Իվան Պավլովիչ;

 09/10/1917 - 11/03/1917 - գեներալ-մայոր Դիտերիխս, Միխայիլ Կոնստանտինովիչ;

 11/08/1917 - 11/29/1917 - գեներալ-մայոր Սկալոն, Վլադիմիր Եվստաֆիևիչ;

Գեներալի հերթապահ գրասենյակ.

Հերթապահ գեներալ.

 07/19/1914 - 04/02/1917 - գեներալ-մայոր Կոնձերովսկի, Պյոտր Կոնստանտինովիչ;

 04/17/1917 - 05/09/1917 - Ա.Պ. Արխանգելսկի;

 05/13/1917 - 06/14/1917 - գեներալ-լեյտենանտ Մինուտ, Վիկտոր Նիկոլաևիչ;

 14.06.1917 —? - Գեորգի Իվանովիչ, գեներալ-մայոր Կորտացցի;

 Ռազմական հաղորդակցության պետի տնօրինությունը (1914 թվականի սեպտեմբերի 22-ից՝ Ռազմական կապի գլխավոր տնօրինություն, 1917 թվականի հունվարի 28-ին, այն բաժանվել է Գործողությունների թատրոնի ռազմական հաղորդակցության պետի տնօրինության, որը առաջադրանքներ է սահմանել. տրանսպորտային հաստատությունները և կապի տնօրինությունը, որը ղեկավարում էր այդ հաստատությունները, և ռազմական կապի պետը ենթարկվում էր Երկաթուղու ընկերոջ (տեղակալ) նախարարին Գործողությունների թատրոնում)։

Ռազմական կապի պետ. Գլխավոր շտաբի գեներալ-մայոր Ռոնժին, Սերգեյ Ալեքսանդրովիչ;

 Ռազմածովային տնօրինություն (1916-ի հունվարին այն վերակազմավորվել է Գերագույն հրամանատարի ռազմածովային շտաբի, 1917-ի սեպտեմբերին ՝ կրկին Ռազմածովային տնօրինության). թիկունք ծովակալ Նենյուկով, Դմիտրի Վսևոլոդովիչ;

 Հրամանատարություն՝ պարետ գնդապետ Կվաշնին-Սամարին, Սերգեյ Նիկոլաևիչ;

 Գերագույն գլխավոր հրամանատարին առընթեր հրետանու օգոստոսյան դաշտային գլխավոր տեսուչի գրասենյակ (ձևավորվել է 1916 թվականի հունվարի 5-ին, 1917 թվականի մարտի 12-ից Գերագույն գլխավոր հրամանատարին առընթեր հրետանու գլխավոր տեսուչի գրասենյակ, դեկտեմբերի 2-ից հրետանու տնօրինություն)։

Հրետանու գլխավոր դաշտային տեսուչ.

 Մեծ Իշխան Սերգեյ Միխայլովիչ (հունվարի 5, 1916 - մարտի 22, 1917 թ.);

 Գեներալ-լեյտենանտ Խանժին, Միխայիլ Վասիլևիչ (ապրիլի 14, 1917 - դեկտեմբերի 2, 1917 թ.);

 Գեներալ-մայորի գրասենյակ՝ ինժեներական գերագույն հրամանատարի շտաբի պետին կից առաջադրանքների համար (պաշտոնը ստեղծվել է 1916 թվականի հունվարի 3-ին, գրասենյակը ձևավորվել է մարտի 9-ին, 1917 թվականի ապրիլի 4-ից, դաշտային տեսուչի գրասենյակը. ինժեներական միավոր)։ Ինժեներական ստորաբաժանման դաշտային տեսուչ՝ Կ. Ի. Վելիչկո (10.5.1917 թ.-ից);

 Հարավարևմտյան ճակատի բանակներում ավիացիոն գործերի կազմակերպման ղեկավարի գրասենյակ (ստեղծվել է 1914 թվականի օգոստոսի 5-ից, 1915 թվականի հունվարի 5-ից Բանակում ավիացիոն գործերի կազմակերպման ղեկավարի գրասենյակ, 1916 թվականի դեկտեմբերի 3-ից Բանակում ավիացիոն գործերի կազմակերպման գրասենյակ Ռազմական օդային նավատորմի դաշտային գլխավոր տեսուչ, 1917 թվականի ապրիլի 3-ից Ավիացիայի և ավիացիայի դաշտային տնօրինություն)։ Ռազմաօդային ուժերի դաշտային գլխավոր տեսուչ՝ Մեծ Դքս Ալեքսանդր Միխայլովիչ;

 «Իլյա Մուրոմեց» օդանավերի ջոկատի տնօրինություն Գերագույն գլխավոր հրամանատարի շտաբում.

 Հատուկ գրառումների կառավարում գլխավոր դաշտային քառորդավարի ներքո (ստեղծվել է 1915 թվականի դեկտեմբերի 13-ին)։ Գլխավոր դաշտային վարպետ՝ Կ. Ն. Եգորիև (20.3.1916 թ.-ից);

 Մարտային ատամանի շտաբը գերագույն գլխավոր հրամանատարին կից (ձևավորվել է 1915 թվականի մարտի 8-ին, 1916 թվականի հոկտեմբերի 4-ից՝ գերագույն գլխավոր հրամանատարի ներքո, 1917 թվականի մարտի 10-ից՝ գերագույն գլխավոր հրամանատարի ներքո, հոկտեմբերի 31-ից՝ դաշտային շտաբ կազակական զորքերը գերագույն գլխավոր հրամանատարի ներքո);

Ճամբարի պետ.

 Վ.Ի.Պոկոտիլո (մարտի 16 - սեպտեմբերի 17, 1915);

 Մեծ Իշխան Բորիս Վլադիմիրովիչ (1915 թվականի հոկտեմբերի 4 - 1917 թվականի օգոստոսի 7);

 Ռազմական և ռազմածովային հոգևորականների վարդապետին առընթեր դաշտային գրասենյակ (1915 - հունվարի 24, 1918)։

 Պրոտոպրեսբիտեր՝ Շավելսկի, Գեորգի Իվանովիչ;

Դիվանագիտական ​​գրասենյակ.

Գլխավոր:

 Արքայազն Կուդաշև, Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ (1914-1916);

 Բազիլի, Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչ (1917);

 Քաղաքացիական կառավարման գրասենյակ (ձևավորվել է 1914 թվականի հոկտեմբերի 3-ին, 1917 թվականի հոկտեմբերի 6-ին, այն ենթակա էր Գերագույն հրամանատարի շտաբի պետի օգնականի գրասենյակին, որը դեկտեմբերի 12-ին վերանվանվել է Գերագույն ռազմաքաղաքական և քաղաքացիական կառավարման Գերագույն գլխավոր հրամանատար)։ Ղեկավար՝ արքայազն Ն.Լ.Օբոլենսկի (1914-1915), Ա.Ա.Լոդիժենսկի (1915-1917թթ.);

 Սանիտարական և տարհանման ստորաբաժանման գերագույն ղեկավարի գրասենյակ, հետևակային գեներալ Արքայազն Ա.Պ. 1917 թվականի հունիսի 16-ին ձևավորված կենտրոնական բժշկական տեսչության առողջապահական խորհուրդը)

 Պահակային զորքերի տեսուչի գրասենյակ (ստեղծվել է 1916 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, հոկտեմբերի 11-ից, տնօրինությունը, լուծարվել է 1917 թվականի մարտի 12-ին);

 Հեղափոխական հարվածային գումարտակների ստեղծման կենտրոնական գործադիր կոմիտե (ստեղծվել է 1917 թ. հունիսի 13-ին);

 Գերագույն գլխավոր հրամանատարին առընթեր ժամանակավոր կառավարության կոմիսարի (1917 թվականի օգոստոսի 17-ից զինվորական կոմիսարի) կոմիսարի գրասենյակը (1917 թ. հուլիսի 12 - դեկտեմբերի 13);

 Տեխնիկական օբյեկտների պետի գրասենյակ (պաշտոնը ստեղծվել է 1914 թվականի հուլիսին, գրասենյակը ձևավորվել է 1916 թվականի փետրվարի 1-ին, 1917 թվականի մարտի 26-ից՝ կառավարում, սեպտեմբերի 27-ից՝ բանակում ռադիոհեռագրային ծառայության վարչություն);

 Տպարան;

 Գեներալ առաջադրանքների համար՝ գեներալ-մայոր Պետրովո-Սոլովովո, Բորիս Միխայլովիչ;

 Գերագույն գլխավոր հրամանատարի ադյուտանտները.

 գնդապետ, արքայազն Շչերբատով, Պավել Բորիսովիչ;

 Գնդապետ, արքայազն Կանտակուզին, Միխայիլ Միխայլովիչ;

 Գնդապետ Կոտզեբուե, Ալեքսանդր Պավլովիչ;

 գնդապետ կոմս Մենգդեն, Դմիտրի Գեորգիևիչ;

 Կապիտան Դերֆելդեն, Քրիստիան Իվանովիչ;

 շտաբի կապիտան, արքայազն Գոլիցին, Վլադիմիր Էմանուիլովիչ;

 Ռուսաստանի կայսերական ռազմաօդային ուժերի գերագույն հրամանատարի շտաբի պաշտպանական ավիացիոն բաժին։

Դաշնակիցների ներկայացուցիչներ 
Դաշնակից ուժերի ներկայացուցիչներն էին.

 Միացյալ Թագավորություն - Hanbury-Williams;

 Ֆրանսիա - գեներալներ Լագիչ, Պաու, ապա Ջանին;

 Իտալիա - գնդապետ Մ.Մարսենգո;

 Բելգիա - գեներալ-մայոր, բարոն Ռիկել;

 Սերբիա - գնդապետ Լոնտկևիչ;

Ֆրանսիական ռազմական առաքելությունը (FRAMIS) ուղարկվել է Ռուսաստան 1916 թ. Նրա հիմնական խնդիրն էր քարոզչական գործունեություն ծավալել ռուսական բանակի ոգին բարձրացնելու համար. 1917 թվականի փետրվարին ինքնավարության տապալումից հետո՝ Ռուսաստանին պատերազմի մեջ պահելը, ֆրանսիական կառավարությանը տեղեկացնել Ռուսաստանում տիրող իրավիճակի մասին։ 1917 թվականի Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո նրա աշխատակիցներից ոմանք միացան բոլշևիկներին և միացան RCP (բ) կուսակցությանը, իսկ մյուսները աջակցեցին Սպիտակ շարժմանը։ 1918 թվականի հոկտեմբերին աշխատակիցներից մի քանիսը ձերբակալվեցին և տեղավորվեցին Բուտիրկա բանտում՝ հակահեղափոխական գործունեության մեղադրանքով։ 1919 թվականի սկզբին առաքելության անդամները, բացառությամբ նրանց, ովքեր հրաժարվեցին լքել Խորհրդային Ռուսաստանը, վերադարձան Ֆրանսիա։

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 Ставка Верховного Главнокомандующего в Барановичах, 1914—1915 г.г.
 КИРИЛЛ АЛЕКСАНДРОВ Ставка Верховного главнокомандующего в 1914—1916 годах: к истории взаимоотношений императора Николая II и русского генералитета. Часть 1
 КИРИЛЛ АЛЕКСАНДРОВ Ставка Верховного главнокомандующего в 1914—1916 годах: к истории взаимоотношений императора Николая II и русского генералитета. Часть 2
 КИРИЛЛ АЛЕКСАНДРОВ Ставка Верховного главнокомандующего в 1914—1916 годах: к истории взаимоотношений императора Николая II и русского генералитета. Часть 3

Հրամանատարություն և կառավարում
Առաջին համաշխարհային պատերազմ