Ռալֆ Բակշի

Ռալֆ Բակշի (), ամերիկացի անիմացիոն ռեժիսոր, սցենարիստ, «մեծահասակների» անիմացիայի և անիմացիայում ռոտոսկոպիայի տեխնոլոգիայի օգտագործման ռահվիրաներից մեկը։ Նա հայտնի է դարձել «Փոփ Ամերիկա», «Ֆրից կատվի արկածները», «Մատանիների տիրակալը», «Կրակ և սառույց» և «Կախարդներ» մուլտֆիլմերով։
Ռալֆ Բակշին իր աշխատանքի համար ստացել է մի քանի մրցանակներ, այդ թվում՝1980 թվականին «Ոսկե Գրիֆինը» և «Մատանիների տիրակալը» ֆիլմերի համար, իսկ 1988 թվականին՝ «Էննի» մրցանակ՝ անիմացիայի արվեստում նշանակալի ներդրման համար։ Բակշիի ֆիլմերը հազվադեպ են հաջողություններ ունեցել տոմսարկղերում, բայց ձեռք են բերել ժանրային դասականների և «պաշտամունքային կինոյի» կարգավիճակ

Կենսագրություն 
Ռալֆ Բակշին ծնվել է հրեական ընտանիքում, Հայֆայում։ 1939 թվականին նրա ընտանիքը գաղթել է ԱՄՆ, և նա մեծացել Բրուքլինի Բրաունսվիլ թաղամասում։ Ընտանիքն ապրում էր ցածր վարձով բնակարանում։ Մանկության տարիներին նա վայելում էր հետքրքրաշարժ գրքերը, և հաճախ դրանք գտնելու համար փնտրում էր աղբարկղերում։«Եվ հրացանները փայտ էին, և շենքերի մեծ մասը պատրաստված էին հին փայտից՝ վերադառնալով դարասկզբին, և դրանք շատ էին ներկվել, բայց ներկը խունացած էր, իմացեք հարյուրամյա ձյունն ու անձրևը, նորից ներկված և խունացած »։ Բակշին սիրում էր խունացած գույները, մեխերը, փայտե տուփերը, և փայտից կառուցում էր իր սեփական խաղալիքները։ Ռալֆը հիշում է. «Ես հիանալի զգացում ունեի փայտի, ցեմենտի և մեխերի հետ» ։

1947 թվականի գարնանը Բակշիի հայրն ու հորեղբայրը գործարար հնարավորություններ որոնելու համար մեկնել են Վաշինգտոն, իսկ շուտով ընտանիքը տեղափոխել է Ֆոգի Բոթոմ սևամորթների թաղամաս։ Բակշին հիշում է․ «Բոլոր ընկերներս սևամորթ էին, բոլորը, ում հետ գործ էին անում, սևամորթ էին, դիմացի դպրոցը՝ սև։ Տարանջատված էր, ուստի ամեն ինչ սև էր։ Ես գնացի սևամորթների կինոնկարներ դիտելու, սևամորթ աղջիկները նստեցին գիրկս։ Ես գնացի սևամորթների երեկույթների։ Ես թաղամասի մեկ այլ սևամորթ երեխա էի։ Խնդիր չկա»։

Տեղական դպրոցների ռասսայական տարանջատումը նշանակում էր, որ մոտակա սպիտակամորթների դպրոցը գտնվում էր մի քանի մղոն հեռավորության վրա. Բակշին ստացել է մոր թույլտվությունը՝ ընկերների հետ հաճախելու սևամորթների մոտակա դպրոց։ Ուսանողների մեծ մասը խնդիր չունեին Բակշիի ներկայության հետ, բայց ուսուցիչը խորհուրդ է հարցրել տնօրենից, որը ոստիկանություն էր կանչել։ Վախենալով, որ տարանջատված սպիտակամորթները խռովություն կբարձրացնեն, եթե իմանան, որ սպիտակ, առավել ևս՝ հրեա ուսանող է հաճախում է սևամորթների դպրոց, ոստիկանությունը հեռացրել է Բակշիին իր դասարանից։ Մինչդեռ նրա հայրը տառապում էր անհանգստության նոպաներից։ Մի քանի ամսվա ընթացքում ընտանիքը տեղափոխվել է Բրաունսվիլ, որտեղ նրանք հազվադեպ էին խոսում այդ իրադարձությունների մասին։

15 տարեկանում հանրային գրադարանում Գենին Բիրնսի ծաղրանկարչության ամբողջական ուղեցույցը հայտնաբերելուց հետո Բակշին սկսել է նկարել՝ ներկայացնելու իր փորձը և ստեղծելու ֆանտազիայով ազդված արվեստի գործեր։ Պատանեկության տարիներին Բակշին զբաղվել է բռնցքամարտով։ Թոմաս Ջեֆերսոնի ավագ դպրոց հաճախելիս նրան դասերը չեն հետաքրքրել՝ իր ժամանակի մեծ մաս կենտրոնացնելով «աղջիկների, ուսուցիչներին հետ կոպիտ խոսելու և խզմզելու վրա»։ Սննդային պայքարի մասնակցելուց և ծխելիս բռնվելուց հետո Բակշին ուղարկվել է տնօրենի գրասենյակ։ Հավատալով, որ Բակշին դժվար թե առաջընթաց ունենար Թոմաս Ջեֆերսոն ավագ դպրոցում, տնօրենը նրան տեղափոխել է Մանհեթենի արդյունաբերական արվեստի դպրոց։ 1956 թվականի հունիսին Բակշին ավարտել է դպրոցը՝ ստանալով մուլտֆիլմային նկարներ անելու մրցանակ։ Ռալֆը ներկայումս ապրում է Նյու Յորքում։

Ֆիլմագրություն
Ֆրից կատու (1972)
Դժվար ճանապարհ (1973)
Սևեր (Coonskin, 1975)
Վիզարդզ (1977)
«Մատանիների տիրակալը» (Ռ. Ռ. Ռ. Տոլկինի «Մատանիների տիրակալը», 1978)
Փոփ Ամերիկա (ամերիկյան փոփ, 1981)
Կրակ և սառույց (1983)
Սենդվիչ պատերազմի քրոնիկոն (Dr. Seuss 'The Butter Battle Book) (1989)
Հզոր մկնիկի նոր արկածները (անիմացիոն շարք, 1987)
Lուգահեռ աշխարհ (Cool World, 1992)
Cool and the Crazy (1994 թ.) - Հեռուստաֆիլմ «Ապստամբ մայրուղի» նախագծի համար
Babe, Նա ինձ է կանչում (1997)
Կծու քաղաք (հեռուստասերիալ) (1997)
Քոնի Այլենդի վերջին օրերը (2015)

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
https://www.ralphbakshi.com/
https://www.imdb.com/name/nm0000835/
https://www.imdb.com/character/ch0027089/

Ռեժիսորներ
Սցենարիստներ