Սիրելի

«Սիրելի», Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններից՝ գրված 1899 թվականին։

Պատմություն 
Հովհաննես Թումանյանն այս բանաստեղծությունը գրել է 1899 թվականին սեպտեմբերի 27-ին՝ Փ․ Վարդազյանի մի ոտանավորը կարդալուց հետո։

Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանի (№ 413) Թումանյանի ֆոնդում պահվում է 1899 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Փ․ Վարդազյանին հղած նամակը և դրա մեջ ինքնագրիը։

Նամակում Թումանյանը հետաքրքիր մտքեր է հայտնում թեմայի ու բանաստեղծական արվեստի հարաբերության մասին, իսկ իր դատողությունները վերջացրել է ներքոհիշյալ թևավոր խոսքերով. «Մի խոսքով միևնույն հողը, որից բրուտը կճուճ է շինում, աստված՝ մարդ»։ Նույն տեղում նա իր այս ու դրա նման բանաստեղծությունները համարում է գրչի խաղեր․ «Իհարկե, այս ոտանավորները, մեր մեջ այսպես ասենք, խաղալու համար են գրվում» (էջ 154)։

Առաջին անգամ տպագրվել է 1940-1959 թվականներին Երևանում լույս տեսած Հովհաննես Թումանյանի երկերի ժողովածուի գիտական հրատարակության հինգերորդ հատորում (էջ 477)։

Հովհաննես Թումանյանի երկերի լիակատար ժողովածուի 1-ին հատորում արտատպվել է ինքնագրից։

Ծանոթագրություններ 

Բանաստեղծություններ
Հովհաննես Թումանյանի բանաստեղծություններ