Գալինա Վոլչեկ

Գալինա Բորիսովնա (Բերովնա) Վոլչեկ (, ), թատրոնի և կինոյի ռուս դերասանուհի, թատերական ռեժիսոր, մանկավարժ։ «Սովրեմեննիկ» թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար (1989-2019), Ռուսաստանի Դաշնության աշխատանքի հերոս (2017), ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1989), «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» շքանշանի լրիվ ասպետ, ԽՍՀՄ պետական մրցանակի (1967) և ՌԴ նախագահի մրցանակի (2002) դափնեկիր։

Կենսագրություն 
Գալինա Վոլչեկը ծնվել է 1933 թվականի դեկտեմբերի 19-ին Մոսկվայում, հրեական ընտանիքում։ 1955 թվականին ավարտել է ԽՍՀՄ Մաքսիմ Գորկու անվան ՄԳԱԹ-ին առընթեր Վլադիմիր Նեմիրովիչ-Դանչենկոյի անվան դպրոց-ստուդիան (Ալեքսանդր Կարևի կուրս)։

1956 թվականին Օլեգ Եֆրեմովն ու ՄԳԱԹ-ի դպրոց-ստուդիայի մի խումբ շրջանավարտներ՝ Գալինա Վոլչեկը, Լիլիա Տոլմաչյովան, Եվգենի Եվստիգնեևը, Իգոր Կվաշան և Օլեգ Տաբակովը, կազմակերպել են Երիտասարդ դերասանների ստուդիան, որը որոշ ժամանակ անց կոչվել է «Սովրեմեննիկ» թատրոն-ստուդիա։

1972 թվականից Գալինա Վալչեկը դարձել է «Սովրեմեննիկ» թատրոնի գլխավոր ռեժիսոր, 1989 թվականին՝ նրա գեղարվեստական ղեկավար

Առաջին ռեժիսորական աշխատանքը՝ Ուիլյամ Գիբսոնի «Երկուսը ճոճանակի վրա» (1962) ստեղծագործության բեմադրությունը, հաջողություն է ունեցել և ավելի քան 30 տարի մնացել թատրոնի խաղացանկում։ Ուիլյամ Գիբսոնի պիեսի բեմադրությունից հետո մի քանի տարի աշխատել է որպես ռեժիսոր Օլեգ Եֆրեմովի հետ «Առանց խաչի» (ռուս․՝ «Без креста!»), ըստ Վլադիմիր Տենդրյակովի (1963), «Բոլշևիկներ», Միխայիլ Շատրով (1967)։ 1966 թվականին բեմադրել է լավագույն ներկայացումներից մեկը՝ «Սովորական պատմություն» (ռուս․՝ «Обыкновенная история») ըստ Իվան Գոնչարովի վեպի։ Այդ ներկայացման համար 33-այա ռեժիսորն արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի։ Էրիխ Մարիա Ռեմարկի վեպի հիման վրա բեմադրված «Երեք ընկեր» ներկայացումը դարձել է ժամանակակից ռուսական բեմի հիթ։ Որպես ռեժիսոր՝ Գալինա Վոլչեկը բեմադրել է ավելի քան երեսուն ներկայացում, այդ թվում՝ ռուսական և համաշխարհային դասականների, ռուս և արտասահմանյան հեղինակների ստեղծագործություններ։

Գալինա Վալչեկը դարձել է խորհրդային առաջին ռեժիսորը, որը խախտել է մշակութային շրջափակումը Միացյալ Նահանգների ու Խորհրդային Միության միջև։ 1978 թվականին Հյուստոնի «Ալլեյ» թատրոնում բեմադրել է Միխայիլ Ռոշչինի «Էշելոն» պիեսը։ 1990 թվականին Սիեթլում «Բարի կամքի խաղերի» մշակութային ծրագրի շրջանակներում ներկայացվել է Գալինա Վոլչեկի երկու բեմադրություն՝ Անտոն Չեխովի «Երեք քույր» և «Կտրուկ երթուղի» (ռուս․՝ «Крутой маршрут») Եվգենյա Գինզբուրգի գրքի հիման վրա։

«Սովրեմեննիկի» շրջագայությունների պատմության մեջ հատուկ տեղ է զբաղեցնում Նյու Յորք կատարած շրջագայություն (1996-1997)։ 1924 թվականին կայացած Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի հայտնի շրջագայությունից հետո առաջին անգամ ռուսական թատերախումբը խաղացել է Բրոդվեյում։ Անտոն Չեխովի «Երեք քույր» ու «Բալի այգին» և Ե․ Գինզբուրգի «Կտրուկ երթուղի» (ռուս․՝ «Крутой маршрут») ներկայացումներն ամերիկյան հանդիսատեսի շրջանում մեծ հաջողություն են ունեցել։ «Սովրոմեննիկի» Բրոդվեյյան շրջագայությունն արժանացել է դրամատիկական թատրոնի բնագավառում ԱՄՆ ամենահեղինակավոր համազգային մրցանակի՝ «Դրամա Դեսկ» մրցանակի, որն իր երկարամյա պատմության մեջ առաջին անգամ շնորհվել է ոչ ամերիկյան թատրոնի, ընդ որում՝ ձայների բացարձակ մեծամասնությամբ։

Թատերական գործունեությանը զուգահեռ Գալինա Վոլչեկը նկարահանվել է բազմաթիվ ֆիլմերում։

Բազմիցս հրավիրվել է բեմադրությունների Գերմանիայի, Ֆինլանդիայի, Իռլանդիայի, ԱՄՆ-ի, Հունգարիայի, Լեհաստանի և այլ երկրների թատրոններում։

Զբաղվել է թատերական մանկավարժությամբ արտասահմանում։ Վերջիններից մեկը եղել է դասախոսությունների ու գործնական աշխատանքների կուրս, ինչպես նաև ներկայացման բեմադրություն Նյու Յորքի համալսարանի Տիշ արվեստի դպրոցում (New York University Tish School of the Arts)։

1995 թվականի հոկտեմբերին որպես թեկնածու ընդգրկվել է «Մեր տունը Ռուսաստանն է» (ռուս․՝ «Наш дом — Россия») միության համադաշնային ցուցակում։ Եղել է 2-րդ գումարման Պետական դումայի պատգամավոր, մշակույթի կոմիտեի անդամ։ 1999 թվականին ցած է դրել իր պատգամավորական լիազորությունները։

2018 թվականին եղել է Մոսկվայի քաղաքապետ Սերգեյ Սոբյանինի վստահված անձ։

Գալինա Վոլչեկը եղել է այն քիչ թվով կանանցից մեկը, որը հրավիրվել է ՈՒՀԱ Բարձրագույն լիգայի ժյուրիի կազմ։ Նա եղել է նաև «Կինոտավր-2005» ռուսական բաց կինոփառատոնի ժյուրիի նախագահ։

Հիվանդություն և մահ 
Կյանքի վերջին տարիներին Գալինա Վոլչեկը տառապել է քրոնիկ բրոնխաբորբով, ինչպես նաև գրեթե չի կարողացել քայլել ողնաշարի հետ կապված խնդիրների պատճառով։

2019 թվականի դեկտեմբերի 23-ին նա բրոնխաբորբով տեղափոխվել է Բոտկինյան հիվանդանոց։ Ավելի ուշ ախտորոշվել է թոքաբորբ։

Գալինա Վոլչեկը մահացել է 2019 թվականի դեկտեմբերի 26-ին գլխուղեղի և թոքերի այտուցից։ Քաղաքացիական հուղարկավորությունը կայացել է «Սովրեմեննիկ» թատրոնում դեկտեմբերի 29-ին։ Գալինա Վոլչեկին վերջին հրաժեշտը տալու համար «Սովրեմեննիկ» են այցելել ՌԴ մշակույթի նախարար Վլադիմիր Մեդինսկին, ՌԴ փոխվարչապետ Օլգա Գոլոդեցը, Դաշնության խորհրդի նախագահ Վալենտինա Մատվիենկոն, մշակույթի մոսկվյան դեպարտամենտի ղեկավար Ալեքսանդր Կիբովսկին, միջազգային մշակութային համագործակցության հարցերով ՌԴ նախագահի հատուկ ներկայացուցիչ Միխայիլ Շվիդկոյը, Պետդումայի մշակույթի հարցերով կոմիտեի ներկայացուցիչ Ելենա Յամպոլսկայան, «Առաջին ալիքի» գլխավոր տնօրեն Կոնստանտին Էռնստը, ТАСС գործակալության գլխավոր տնօրեն Սերգեյ Միխայլովը, «Մոսֆիլմի» գգլխավոր տնօրեն Կարեն Շահնազարով, դերասաններ Լիա Ախեջակովան, Ինգեբորգա Դապկունայտեն, Սերգեյ Գարմաշը, Միխայիլ Եֆրեմովը, Լեոնիդ Յարմոլնիկը, Կոնստանտին Խաբենսկին, Ալեքսանդրա Զախարովան, Ալեքսանդր Օլեշկոն, ԽՍՀՄ վաստակավոր մարզիչ Տատյանա Տարասովան։ Գալինա Վալչեկին վերջին հրաժեշտը տալու եկածների թվում են եղել նաև ՌԴ առաջին նախագահ Բորիս Ելցինի այրին՝ Նաինա Ելցինան, Օլեգ Տաբակովի թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Վլադիմիր Մաշկովը, Սատիրայի թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար Ալեքսանդր Շիրվինդտը, ՌԱԵԹ տնօրեն Սոֆյա Ապֆելբաումը, Տագանկայի թարոնի տնօրեն Իրինա Ապեկսիմովան, ՄԳԱԹ թատրոն-ստուդիայի ռեկտոր Իգոր Զոլոտովիցկին, ռեժիսոր Ալեքսանդր Ադաբաշյանը, Ուրախների և հնարամիտների ակումբի միջազգային միության նախագահ և համանուն հաղորդման վարող Ալեքսանդր Մասլյակովը և  Bosco di Ciliegi ընկերությունների խմբի վերահսկիչ խորհրդի նախագահ Միխայիլ Կուսնիրովիչը։

Գալինա Վոլչեկը թաղվել է 2019 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Մոսկվայի Նովոդևիչյան գերեզմանատանը։

Ընտանիք 
 Հայրը՝ Բորիս Վոլչեկ (1905-1974), կինոռեժիսոր, սցենարիստ, մանկավարժ, պրոֆեսոր, Ստալինյան մրցանակի եռակի դափնեկիր, ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր, ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1958),
 Մայրը՝ Վերա Մայմինա (1908-1989), սցենարիստ, ՎԳԻԿ-ի սցենարի ֆակուլտետի շրջանավարտ,
Առաջին ամուսին (1955-1964) – Եվգենի Եվստիգնեև (1926-1992), թատրոնի և կինոյի դերասան, ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստ (1983),
 Որդին՝ Դենիս Եվստիգնեև (ծնվ.՝ 1961), կինոռեժիսոր,
 Երկրորդ ամուսինը (1966-1976) – Մարկ Աբելև (ծնվ.՝ 1935), տեխնիկական գիտությունների դոկտոր, Մոսկվաի ինժեներաշինարարական ինստիտուտի պրոֆեսոր, ԽՍՀՄ պետական մրցանակի դափնեկիր։

Կոչումներ և պարգևներ 
Խորհրդային
 ԽՍՀՄ պետական մրցանակ գրականության, արվեստների և ճարտարապետության բնագավառում 1967 թվականի համար թատերական արվեստի ոլորտում (1 նոյեմբերի, 1967 թվական) – «Մոսկվայի «Սովրեմեննիկ» թատրոնի «Սովորական պատմություն» ներկայացման համար»,
 ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստի պատվավոր կոչում (30 դեկտեմբերի, 1969 թվական) – «խորհրդային թատերական արվեստի բնագավառում ունեցած ավանդի համար».
 ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստի կոչում (30 մայիսի, 1979 թվական) – «խորհրդային թատերական արվեստի բնագավառում ունեցած ավանդի համար»,
 ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստի պատվավոր կոչում (18 օգոստոսի, 1989 թվական) – «խորհրդային թատերական արվեստի բնագավառում ունեցած մեծ ավանդի և բեղմնավոր հասարակական գործունեության համար»,
 Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշան (1976 թվական)։

Ռուսական

 «Ռուսաստանի Դաշնության աշխատանքի հերոսի» կոչում (25 ապրիլի, 2017 թվական) – «պետության և ժողովրդի առաջ աշխատանքային հատուկ ծառայությունների համար»։ «Ռուսաստանի Դաշնության աշխատանքի հերոսի» ոսկե մեդալը հանձնել է նախագահ Վլադիմիր Պուտինը 2017 թվականի ապրիլի 28-ին՝ Կրեմլում անցկացված արարողության ժամանակ,
 Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար I աստիճանի շքանշան (17 դեկտեմբերի, 2008 թվական) – «հայրենական թատերական արվեստի զարգացման գործում ունեցած ակնառու ավանդի և բազմամյա ստեղծագործական գործունեության համար»,
 Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար II աստիճանի շքանշան (19 դեկտեմբերի, 2003 թվական) – «հայրենական թատերական արվեստի զարգացման գործում ունեցած ակնառու ավանդի համար»,
 Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար III աստիճանի շքանշան (15 ապրիլի, 1996 թվական) – «թատերական արվեստի զարգացման գործում ունեցած ակնառու ավանդի համար» «за выдающиеся заслуги в развитии театрального искусства»,
 Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար IV աստիճանի շքանշան (21 դեկտեմբերի, 2013 թվական) – «հայրենական մշակույթի ու արվեստների զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի, բազմամյա ստեղծագործական գործունեության համար»,
 Ժողովուրդների բարեկամության շքանշան (17 դեկտեմբերի, 1993 թվական) – «թատերական արվեստի զարգացման գործում ունեցած անձնական մեծ ավանդի համար»,
 Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի շնորհակալագիր   (11 հուլիսի, 1996 թվական) – «Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի 1996 թվականի ընտրությունների քարոզարշավի կազմակերպման ու անցկացման գործում ակտիվ մասնակցության համար»,
 Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի շնորհակալագիր (14 ապրիլի, 2006 թվական) – «թատերական արվեստի զարգացման գործում ունեցած մեծ ավանդի և բազմամյա ստեղծագործական գործունեության համար»,
 Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի մրցանակ գրականության և արվեստի բնագավառում 2001 թվականի համար (30 հունվարի, 2002 թվական)։

Տարածաշրջանային
 «Մոսկվային մատուցած ծառայությունների համար» նշան (6 փետրվարի, 2006 թվական, Մոսկվա) – «թատերական արվեստի զարգացման գործում ունեցած ծառայությունների, մայրաքաղաքի մշակութային կյանքում ունեցած մեծ ավանդի և բազմամյա ստեղծագործական գործունեության համար»,
 Մոսկվա քաղաքի մրցանակ գրականության և արվեստի բնագավառում՝ «Թատերական արվեստ» անվանակարգում (23 հուլիսի, 2013 թվական, Մոսկվա) – «թատրոնի ավանդույթների պահպանման և երիտասարդ ռեժիսորների, արտիստների ու նկարիչների հետ բեղմնավոր աշխատանքի համար»։

Հասարակական
 «Своя колея» մրցանակ (2001 թվական)
 Ռուսաստանի կանանց նվաճումների հասարակական ճանաչման «Օլիմպիա» ազգային մրցանակ (2002 թվական)
 Կոնստանտին Ստանիսլավսկու միջասգային մրցանակ (2002 թվական)
 Գեորգի Տովստոնոգովի անվան մրցանակ (2006 թվական)
 «Ոսկե դիմակ» թատերական մրցանակ (2014 թվական)
 «Տեատրալի աստղ» մրցանակ (2011 թվական)
 Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիական արվեստների «Նիկա» ակադեմիայի ակադեմիկոս

Արտասահմանյան
 «Ծառայությունների համար» III աստիճանի շքանշան (19 ապրիլի, 2004 թվական, Ուկրաինա) – «Ուկրաինայի ու Ռուսաստանի Դաշնության միջև մշակութային կապերի ամրապնդման գործում ունեցած ծանրակշիռ անձնական ավանդի, բազմամյա բեղմնավոր ստեղծագործական գործունեության համար»։

Թատերական աշխատանքներ

Դերասանուհի
  – Մեղավոր հրեշտակ (),
  – Հավերժ կենդանի (), Վիկտոր Ռոզով – Նյուրկա
  – Ուրախության որոնումներում (), Վ. Ռոզով – Կլավդիա Վասիլևնա
  – Երկու գույն (), Ավենիր Զակ և Ի. Կուզնեցով – Նինա
 1959 – Հինգ երեկո (), Ալեքսանդր Վոլոդին – Զոյա
 1959 – Լռության գողերը (), Օ. Սկաչկով – Մայր
  – Մերկ թագավորը (), Եվգենի Շվարց – Առաջին օրիորդ
 1960 – Երրորդ ցանկությունը (), Վ. Բլաժեկ – Մայր
  – Մոսկովյան ժամանակով (), Լեոնիդ Զորին – Կիստյակովա
  – Ավագ քույր (), Ա. Վոլոդին – Դերասանուհի
 1962 – Հինգերորդ շարասյուն , Էռնեստ Հեմինգուեյ – Պետրա  – Նշանակում (), Ա. Վոլոդին – Մայր 1963 – Առանց խաչի (), ըստ Վլադիմիր Տենդրյակովի – Սերմնագռավ  – Միշտ վաճառքում (), Վասիլի Ակսյոնով – Վաճառողուհի  – Բալլադ անուրախ գինետան մասին , Էդվարդ Օլբի – Միսս Ամելիա Իվենս
 1967 – Նորոդովոլեցներ (), Ալեքսանդր Սվոբոդին – Վաճառողուհի
 1967 – Ավանդական հավաք (), Վիկտոր Ռոզով – Լիդա Բելովա
  – Սիրելիներից մի բաժանվեք (), Ալեքսանդր Վոլոդին – Լարիսայի մայրը
 1972 – Լոպատինի նոթերից (), Կոնստանտին Սիմոնով – Դերասանուհի
  – Ռևիզոր (), Նիկոլայ Գոգոլ – Աննա Անդրեևնա
  – Ո՞վ է վախենում Վիրջինիա Վուլֆից,  Է. Օլբի – Մարթա

Բեմադրություններ 
  – Երկուսը ճոճանակի վրա, Ուիլյամ Գիբսոն
  – Հարսանիքի օրը (), Վիկտոր Ռոզով (Օլեգ Եֆրեմովի հետ հաատեղ)
  – Սովորական պատմություն (), ըստ Իվան Գոնչարովի, բեմարկումը՝ Վ. Ռոզովի
  – Բոլշևիկներ (), Միխայիլ Շատրով (Օլեգ Եֆրեմովի հետ համատեղ)
  – Հատակում (), Մաքսիմ Գորկի
  – Արքայադուստրն ու փայտահատը (), Մարգարիտա Միքայելյան (Օլեգ Դալի հետ համատեղ)
  – Սեփական կղզին (), Ռ. Կաուգվեր
  – Վերելք Ֆուձիյամա (), Չինգիզ Այթմատով, Կալտայ Մուհամեդժանով
 1973 – Վաղվա եղանակը (), Մ. Շատրով (Իոսիֆ Ռայխելգաուզի, Վալերի Ֆոկինի հետ համատեղ)
  – Էշելոն (), Միխայիլ Ռոշչին
  – Բալի այգին (), Անտոն Չեխով
  –  Հետադարձ կապ (), Ալեքսանդր Գելման
  – ԱԹՍ (), Վլադիմիր Մալյագին
  – Շտապեք կատարել բարին (), Մ․ Ռոշչին
  – Որոնում-891 (), Յուլիան Սեմյոնով (Վ. Ֆոկինի, Մ. Ալի Հուսեյնի հետ համատեղ)
  – Երեք քույր (), Անտոն Չեխով
  – «Սովրեմեննիկը» պատմում է իր մասին (, Գալինա Սոկոլովայի հետ համատեղ)
  – Ռիսկ (), Վլադիմիր Գուրկին, ըստ Օլեգ Կուվաևի «Территория» վեպի (Վ. Ֆոկինի հետ համատեղ)
  – Երկվորյակ (), Մ. Ռոշչին
  – Կառափնարան (), ըստ Չինգիզ Այթմատովի
  – Աստղեր առավոտյան երկնքում (), Ալեքսանդր Գալին
 1989 – Կտրուկ երթուղի (), ըստ Եվգենյա Գինզբուրգի, բեմարկումը՝ Ա. Գետմանի
  – Մուրլին Մուրլո (), Նիկոլայ Կոլյադա
  – Անֆիսա (), Լեոնիդ Անդրեև
  – Դժվար մարդիկ (), Յոսեֆ Բար-Յոսեֆ
 1992 – Մահն ու Աղջիկը (), Ա. Դորֆման
  – Տիտղոս (), Ա. Գալին
  – Պիգմալիոն, Ջորջ Բեռնարդ Շոու
  – Մենք գնում ենք, գնում ենք, գնում ենք․․․ (), Ն. Կոլյադա
  – Բալի այգին (), Անտոն Չեխով
  – Երեք ընկեր, ըստ Էրիխ Մարիա Ռեմարկի, բեմարկումը՝ Ա. Գետմանի
  – Երեք քույր (), Անտոն Չեխով
  – Անֆիսա (), Լեոնիդ Անդրեև (թարմացում)
  – Նապաստակ։ Love story (), Նիկոլայ Կոլյադա
  – Երեք քույր (), Անտոն Չեխով
  – Մուրլին Մուրլո (), Նիկոլայ Կոլյադա
  – Ջինի խաղ, Դոնալդ Լի Քոբուրն
  – Երկուսի ճոճանակի վրա, Ուիլյամ Գիբսոն

 Ֆիլմագրություն 
 Դերասանական աշխատանքներ 
  – Դոն Կիխոտ () – Մարիտոռնես  – Վասիսուալի Լոխանկին (, կարճամետրաժ) – Վարվառա 1958 – Գնում էին զինվորները․․․ () – բուժքույր ռեստորանում  – Մեղավոր հրեշտակ () – Աֆրոդիտե  – ԱԿ աշխատակից () – ձերբակալվածի կինը  – Կառուցվում է կամուրջը () – Ռիմա Սինայսկայա  – Զգուշացիր ավտոմեքենայից () – մագնիտոֆոն գնող 1966 – ՄԴՏ թատերական հանդիպումները Մոսկվայում ()
  – Առաջին ցրիչը () – մորաքույր Նյուսյա Մոլդովանկայից  – Յուրային () – Զոյա Իվանովնա Մամոնովա  – Լիր արքա () – Ռեգան  – Իմ ճակատագիրը () – Օլգա Նեֆյոդովա, անարխիստ-մարտիկների խմբի ղեկավար 1974 – Դոմբի և որդի () – Սկյուտոն  – Մայակովսկին ծիծաղում է () – մադամ Ռենեսանս
 1975 – Սև ծովի ալիքները (, ֆիլմ 1․ «Белеет парус одинокий») – մադամ Ստորոժենկո
  – Հավերժ կենդանի (, ֆիլմ-ներկայացում) – Նյուրա
 1976 – Ջրահարսը () – աղջկա դաստիարակչուհի / պանդոկապանուհի / կախարդուհի
  – Պարզապես Սաշա () – Նինա Պետրովնա, Ելենա Միխայլովայի մայրը 1977 – Կարմիր Գլխարկի մասին () – Էգ գայլ  – Աշնանային մարաթոն () – Վարվառա Նիկիտիչնա, Բուզիկինի համակուրսեցին և գործընկերուհին  – Պետական սահման։ Արևելյան եզր ()
  – Ունիկում () – Էմմա Ֆեոդորովնամ, ԳՀԻ լաբորատորիայի ղեկավար  – Тевье-молочник (ֆիլմ-ներկայացում) – Գոլդա  – Ո՞վ է վախենում Վիրջինիա Վուլֆից (, ֆիլմ-ներկայացում) – Մարթա  – Ռուսական նախագիծ () – բուժքույր («Քարեր հավաքելու ժամանակը», ռուս․՝ «Время собирать камни»)
  – Խորհրդավր կիրք () – ''ռեժիսոր

Ռեժիսորական աշխատանքներ 
  – Սովորական պատմություն (, ֆիլմ-ներկայացում)
  – Սեփական կղզի (, ֆիլմ-ներկայացում)
  – Հատակում (, ֆիլմ-ներկայացում)
  – Դոմբի և որդի (, ֆիլմ-ներկայացում)
  – Հավերժ կենդանի (, ֆիլմ-ներկայացում)
  – Շտապեք կատարել բարին (, ֆիլմ-ներկայացում)
  – Բոլշևիկներ (, ֆիլմ-ներկայացում)
  – Էշելոն (, ֆիլմ-ներկայացում)
  – Անֆիսա (, ֆիլմ-ներկայացում)
 1992 – Դժվար մարդիկ (, ֆիլմ-ներկայացում)
  – Երեք ընկեր (, ֆիլմ-ներկայացում)
  – Բալի այգին (, ֆիլմ-ներկայացում)
  – Կտրուկ երթուղի (, ֆիլմ-ներկայացում)
  – Նապաստակ։ Love story (, ֆիլմ-ներկայացում)

Մասնակցություն ֆիլմերում 
  – Օլեգ Եֆրեմով։ Որ լինի թատրոնը (, վավերագրական)
  – Մեր երիտասարդության Բրոդվեյը (, վավերագրական)
  – Դեզդեմոնայի կյանքը։ Իրինա Սկոբցևա (, վավերագրական)
 2002 – Գալինա Սոկոլովա (, ОРТ ալիքի «Որ հիշեն» (ռուս․՝ «Чтобы помнили») հեռուստահաղորդումների շարքից, վավերագրական)
  – Я вышел на подмостки (վավերագրական)
  – Անհայտ Օլեգ Եֆրեմովը (, վավերագրական)
  – Մեծ, մեծ երեխա։ Յուրի Բոգատիրյով (, վավերագրական)
 2007 – Հավերժ Օլեգ (, վավերագրական)
 2007 – Եվգենի Լեբեդև։ Խեթ դերասանը (, վավերագրական)
 2007 – Յուրաքանչյուրն ընտրում է իր համար․․․ (, վավերագրական)
 2007 – Միխայիլ Ուլյանով։ Մարդը, որին հավատում էին (, վավերագրական)
 2007 – Եվգենի Եվստիգնեևի երեք սերերը (, վավերագրական)
 2007 – Աշնանային մարաթոն (, «Ֆիլմ ֆիլմի մասին» շարքից, վավերագրական)
  – Ալեքսանդր Վամպիլով։ Ես գիտեմ՝ ես ծեր չեմ լինի (, վավերագրական)
 2008 – Միխայիլ Կազակով։ Ատելությունից մինչև սեր (, վավերագրական)
 2008 – Ես ճայ եմ։ Այն չէ։ Ես դերասանուհի եմ։ Տատյանա Լավրովա (, վավերագրական)
  – Գաֆտը, որ զբոսնում է ինքն իր համար (, վավերագրական)
 2010 – Եկատերինա III (, վավերագրական)
 2010 – Կոնստանտին Ռայկին։ Խիստ ռեժիմի թատրոն (, վավերագրական)
 2010 – Татьяна Лаврова. Недолюбила, недожила… (Վալենտինա Պիմանովայի «Կուռքեր» (ռուս․՝ «Кумиры» հեռուստահաղորդումից, վավերագրական)
 2010 – Լիդիա Սմիրնովա։ Կին բոլոր ժամանակներ համար (, վավերագրական)
 2010 – Նատալյա Սելեզնյովա։ Լայն բացած աչքերով (, վավերագրական)
 2010 – Հավասարվում է մեկ Գաֆտի (, վավերագրական)
  – Ելենա Յակովլևա։ ԻնտերԼենոչկան (, վավերագրական)
 2011 – Եվգենի Եվստիգնեևի երեք կյանքը (, վավերագրական)
  – Գարիկ Սուկաչյով։ Ամեն ինչ ազնվությամբ (, վավերագրական)
 2013 – Ուրիշ Անդրեյ Մյագկով (, վավերագրական)
 2013 – Իգոր Կվաշա։ Անձնական ցավ (, վավերագրական)
 2013 – Իգոր Կվաշա։ Ընդդեմ հոսանքի (, վավերագրական)
 2013 – Անհայտ Միխալկովները (, վավերագրական)
 2013 – Սերգեյ Գարմաշ։ Անցյալ ունեցող տղամարդը (, վավերագրական)
  – Յանկովսկի (, վավերագրական)

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 
 Волчек Галина Борисовна // Кто есть кто в современной культуре : В 2 вып. / Гл. ред. С. М. Семёнов, авт. и сост. Н. И. Шадрина, Р. В. Пигарев и др. — М.: МК-Периодика, 2006—2007. — ISBN 5-93696-007-3, 5-93696-010-2.
 Գալինա Վալչեկի բլոգը «Snob.ru» կայքում

Դերասանուհիներ այբբենական կարգով
Խորհրդային դերասանուհիներ
20-րդ դարի դերասանուհիներ
21-րդ դարի դերասանուհիներ
Թատերական ռեժիսորներ այբբենական կարգով
Ռուս թատերական ռեժիսորներ
Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 1-ին աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Ռուսաստանի «Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 3-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար» 4-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետներ
Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
«Աշխատանքի վետերան» մեդալակիրներ
ԽՍՀՄ ժողովրդական արտիստներ
ՌԽՖՍՀ ժողովրդական արտիստներ
ՌԽՖՍՀ վաստակավոր արտիստներ
«Ոսկե դիմակ» մրցանակի դափնեկիրներ
ԽՍՀՄ Պետական մրցանակի դափնեկիրներ
ՄԳԱԹ դպրոց-ստուդիայի շրջանավարտներ
Ռուսաստանի «Նիկա» կինեմատոգրաֆիական արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոսներ
Ռուս կին քաղաքական գործիչներ
Նովոդևիչյան գերեզմանատանը թաղվածներ
20-րդ դարի կին քաղաքական գործիչներ
Մոսկվայի 850-ամյակի հուշամեդալով պարգևատրվածներ