Գերզգայունություն

Գերզգայունությունը (նաև գերզգայուն ռեակցիա կամ անհանդուրժողականություն)  վերաբերվում է անցանկալի ռեակցիաների մատակարարում նորմալ իմունային համակարգին, ներառյալ ալերգիաները և ինքնավստահությունը։ Դրանք սովորաբար անվանում են իմունային համակարգի գերարձագանք և այդ ռեակցիաները կարող են վնասակար, անհարմար կամ երբեմն ճակատագրական լինել։ Գերզգայունության ռեակցիաները պահանջում են հյուրընկալողի նախազգայուն (իմունային) վիճակը։ Դրանք դասակարգվում են 4 խմբերի, Ֆիլիպ Ջորջ Հոութել Ջելլի և Ռոբին Քումբսի առաջարկով, 1963 թվականին<ref name="։

Քումբսի և Ջելլի դասակարգումը

Տեսակ 5 
Սա լրացուցիչ տեսակ է, որը հաճախ (հատկապես Միացյալ թագավորություններում) օգտագործվում է ինչպես Տիպ 2-ի տարբերակ։

Բջջային մակերեսներին խփելու փոխարեն, հակամարմինները ճանաչում և կապում են բջջային մակերեսի ընկալիչները, ինչը կամ կանխում է նախատեսված լիգանդ կապը ընկալիչի հետ, կամ ընդօրինակում է լիգանդի ազդեցությունը, դրանով իսկ խաթարելով բջջային ազդանշանը։

Որոշ կլինիկական օրինակներ․

 Գրեյվսի հիվանդություն
 Միասթենիա գրավիս

Տեսակ 5-ի օգտագործումը հազվադեպ է օգտագործվում։ Այս պայմանները  ավելի հաճախ դասակարգվում են ինչպես Տեսակ 2, չնայած հաճախ դրանք առանձնացված են Տիպ 2-ի իրենց սեփական ենթադասի մեջ։

Ծանոթագրություններ