Փեգի Գուգենհայմի հավաքածու

Փեգի Գուգենհայմի հավաքածու (), արվեստի թանգարան Իտալիայի Վենետիկ քաղաքում՝ Մեծ ջրանցքի ափին, 18-րդ դարում կառուցված Պալացցո Վենիեր դեի Լեոնի (Palazzo Venier dei Leoni) պալատում, որն ամերիկացի ժառանգորդուհի Փեգի Գուգենհայմի սեփականությունն էր հանդիսացել երեք տասնամյակ։ Զբոսաշրջիկների այցելությունների քանակով (տարեկան շուրջ 400 հազար) երկրորդ տեղն է գրավում Վենետիկում՝ զիջելով միայն Դոժերի պալատին։ Փեգին ժամանակակից (մոդեռն) արվեստի իր մասնավոր հավաքածուի ցուցադրություններն այստեղ սկսել է կազմակերպել 1951 թվականից՝ տարվա մեջ որոշակի ժամանակահատվածներում։ Նրա մահվանից հետո՝ 1979 թվականին, պալատն ու արվեստի գործերի հավաքածուն փոխանցվել են  Սոլոմոն Գուգենհայմի հիմնադրամին, որը 1980 թվականից կազմակերպել է հավաքածուի շուրջտարյա ցուցադրություններ։

Հավաքածուում ներառված են ականավոր իտալացի ֆուտուրիստների և ամերիկացի մոդեռնիստների՝ կուբիզմի, սյուրռեալիզմի և աբստրակտ էքսպրեսիոնիզմի ոճերով ստեղծած նշանակալի ստեղծագործություններ, ընդ որում՝ ոչ միայն նկարներ, այլ նաև քանդակներ։ 2017 թվականին թանգարանի տնօրեն է նշանակվել Փեգի Գուգենհայմի թոռնուհի Քերոլ Վեյլը, ով այդ պաշտոնում փոխարինել է 37 տարի շարունակ թանգարանը ղեկավարած Ֆիլիպ Ռայլենդսին։

Հավաքածուն
Թանգարանի հավաքածուն գլխավորապես բաղկացած է Փեգի Գուգենհայմի ձեռք բերած արվեստի գործերից․ նա նկարիչ Մաքս Էռնստի նախկին կինն էր, հանքարդյունաբերության մագնատ Սոլոմոն Գուգենհայմի զարմուհին։ Արվեստի գործեր գլխավորապես ձեռք է բերել 1938-1946 թվականներին Եվրոպայում, իսկ հետագայում՝ Ամերիկայում, որտեղ բացահայտել է Ջեքսոն Փոլլոքի և մի շարք այլ արվեստագետների տաղանդը։ Վենետիկում Փեգի Գուգենհայմի երեսնամյա բնակության ընթացքում հավաքածուն ցուցադրվել է ոչ միայն նրա տանը՝ Պալացցո Վենիր դեի Լեոնի պալատում, այլ նաև Ամստերդամում (1950), Ցյուրիխում (1951), Լոնդոնում (1964), Ստոկհոլմում (1966), Կոպենհագենում (1966), Նյու Յորքում (1969), Փարիզում կազմակերպված հատուկ ցուցահանդեսներում (1974).։

Հավաքածուում ներկայացված արվեստագետների թվում են․ Իտալիայից՝ Ջորջո դե Կիրիկոն (Կարմիր աշտարակը, Բանաստեղծ կարոտախտը), Ջինո Սևերինին (Ծովի պարողը), Ֆրանսիայից՝ Ժորժ Բրաքը (The Clarinet), Ժան Մետցենժեն (Au Vélodrome), Ալբեր Գլեզը (Կինը կենդանիների հետ), Մարսել Դյուշանը (Տխուր երիտասարդը գնացքում), Ֆեռնան Լեժեն (Մերկի ուսումնասիրություն և Մարդիկ քաղաքում}}), Ֆրանսիս Պիկաբիան (Չափազանց հազվագյուտ նկար Երկրում), Իսպանիայից՝ Սալվադոր Դալին (Հեղուկ տենչերի ծնունդը), Խոան Միրոն (Նստած կինը II), Պաբլո Պիկասոն (Բանաստեղծը, Լողափին), եվրոպական այլ երկրներից՝ Կոնստանտին Բրանկուզին (ներառյալ մի քանդակ Թռչունը տիեզերքում շարքից), Մաքս Էռնստը (Համբույրը, Հարսնացուի նվաճումը), Ալբերտո Ջակոմետին (Կտրված կոկորդով կինը, Քայլող կնը), Արշիլ Գորկին (Անվերնագիր), Վասիլի Կանդինսկին (Բնանկար կարմիր շերտաբծերով, No. 2, Ճերմակ խաչ), Պաուլ Կլեեն (Կախարդական այգի), Ռենե Մագրիտը (Լույսի կայսրություն), Պիտ Մոնդրիանը (Կոմպոզիցիա No. 1 մոխրագույնով և կարմիրով 1938, Կոմպոզիցիա կարմիրով 1939), ԱՄՆ-ից՝ Ալեքսանդր Քոլդերը (Ծաղկաթերթերի կամար), Փոլոքը (Լուսնային կինը, Ալքիմիա).։ Սենյակներից մեկում ցուցադրված են Փեգիի դստեր՝ Փեգին Վեյլ Գուգենհայմի նկարներից մի քանիսը։

2012 թվականին թանգարանն ստացել է Ռուդոլֆ և Հաննելորե Շուլհոֆների հավաքածուի 83 աշխատանքներ, որոնք որպես թանգարանայն շինություն ծառայող պալատում զետեղվել են մի առանձին պատկերասրահում

Պատկերասրահ

Ծանոթագրություններ

Գրականություն

Արտաքին հղումներ 

 
 

Մոդեռնիզմ
Վենետիկ
Ժամանակակից արվեստի թանգարաններ