Քիմբերլի Քրենշոու

Քիմբերլե Ուիլյամս Քրենշոու (, ), քաղաքացիական իրավունքների ամերիկացի պաշտպան և ռասայի քննադատական տեսության առաջատար գիտնական։ Նա Լոս Անջելեսի կալիֆոռնյան համալսարանի (UCLA) Իրավունքի դպրոցի և Կոլումբիայի համալսարանի Իրավաբանական դպրոցի պրոֆեսոր է, որտեղ նա մասնագիտացած է ռասայական և գենդերային հարցերում։

Քրենշոուն հայտնի է Ինտերսեկցիոնալ տեսության ներդրմամբ և զարգացմամբ՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես են համընկնող կամ հատվող սոցիալական ինքնությունները, հատկապես փոքրամասնությունների ինքնությունները, առնչվում լծի/կեղեքման, գերիշխանության կամ խտրականության համակարգերին և կառուցվածքներին։ Նրա գործունեությունը ներառում է ինտերսեկցիանալ ֆեմինիզմը, որը ենթակատեգորիա է, որը կապված է ինտերսեկցիոնալ տեսության հետ։ Ինտերսեկցիոնալ ֆեմինիզմն ուսումնասիրում է կեղեքման և խտրականության համընկնող համակարգերը, որոնց կանայք բախվում են իրենց էթնիկ, սեռական պատկանելության և տնտեսական ծագման պատճառով։

Վաղ տարիներ և կրթություն 
Քրենշոուն ծնվել է Կանտոն քաղաքում (Օհայո), 1959 թվականի մայիսի 5-ին, Մարիան և Ուոլթեր Քլարենս Քրենշոու կրտսերի ընտանիքում։ Փոքր տարիքից Քրենշոույի ծնողները խրախուսում էին նրան քննարկել «հետաքրքիր բաներ», որոնք նա «դիտել էր այդ օրը աշխարհում»։ Այս վաղ ուսուցումը հետագայում կդառնա նրա կարիերայի ընտրության հիմքը հետագա կյանքում։

Նա հաճախել է Կանտոնի ՄակՔինլի ավագ դպրոց։ 1981 թվականին նա ստացել է բակալավրի կոչում պետական կառավարման և Աֆրիկայի ուսումնասիրությունների գծով Կոռնելի համալսարանում, որտեղ նա եղել է Փետուր և դաշույն (Quill and Dagger) ավագ պատվավոր միության անդամ։ 1984 թվականին նա ստացել է Հարվարդի Իրավաբանական դպրոցի բակալավրի կոչում։ 1985 թվականին ստացել է Վիսկոնսինի համալսարանի իրավաբանական դպրոցի բակալավրի կոչում, որտեղ նա եղել է Ուիլյամ Հ. Հասթի կրթաթոշակային ծրագրի մասնակից (William H. Hastie Fellow) և Վիսկոնսինի Գերագույն դատարանի դատավոր Շիրլի Աբրահամսոնի դատական գրագիր (law clerk):

Գործունեություն 
Բակալավրիատն ավարտելուց հետո Քրենշոուն միացել է Կալիֆորնիայի համալսարանի Լոս Անջելեսի իրավաբանական դպրոցի ֆակուլտետին 1986 թվականին։ Նա քննադատական ռասայական տեսության (Critical race theory) ոլորտի հիմնադիր է և դասախոս քաղաքացիական իրավունքների, քննադատական ռասայական ուսումնասիրությունների և սահմանադրական իրավունքի հարցերի վերաբերյալ։ Կալիֆորնիայի համալսարանում, Լոս Անջելեսի իրավաբանական դպրոցում, նա դասավանդում է չորս դասընթաց՝

 Առաջադեմ քննադատական ռասայական տեսություն
 Քաղաքացիական իրավունքներ
 Ռասայի, սեռի նկատմամբ ինտերսեկցիոնալ հայացքներ և կանանց և աղջիկների քրեականացում
 Ռասա, իրավունք և ներկայացուցչություն։

Ինչպես 1991 թվականին, այնպես էլ 1994 թվականին նա ընտրվել է տարվա պրոֆեսոր՝ իր դասընթացներին դիմող ուսանողների թվով։ 1995 թվականին Քրենշոուն նշանակվել է Կոլումբիայի իրավաբանական դպրոցի լրիվ պրոֆեսոր, որտեղ նա 2011 թվականին հիմնադրված Ինտերսեկցիոնալության և սոցիալական քաղաքականության ուսումնասիրությունների կենտրոնի (Center for Intersectionality & Social Policy Studies) հիմնադիրն ու տնօրենն է։ Կոլումբիայի իրավաբանական դպրոցում Քիմբերլե Կրենշոուի դասընթացները ներառում են Ինտերսեկցիոնալության սեմինար՝ կենտրոնացած քաղաքացիական իրավունքների շուրջ։

1991 թվականին Քրենշոուն աջակցել է Անիտա Հիլլին ներկայացնող իրավաբանական թիմին ԱՄՆ Սենատի հաստատման լսումներում Գերագույն դատարանի դատավոր Քլարենս Թոմասի համար։

1996 թվականին Քրենշոուն դարձել է Աֆրոամերիկյան քաղաքականության ֆորումի (AAPF) համահիմնադիրը և գործադիր տնօրենը, որը կենտրոնացած է «կառուցվածքային անհավասարության վերացման» և «ռասայական արդարության, գենդերային հավասարության և մարդու բոլոր իրավունքների անբաժանելիության առաջխաղացման և ընդլայնման վրա ինչպես ԱՄՆ-ում, այնպես էլ միջազգային մակարդակով»։ Նրա առաքելությունն է կամուրջներ կառուցել գիտական հետազոտությունների և հանրային դիսկուրսի միջև անհավասարության և խտրականության դեմ պայքարում։ Քրենշոուն Բրազիլիայում արժանացել է Լատինական Ամերիկայի Ֆուլբրայթի ամբիոնի, իսկ 2008 թվականին նրան շնորհվել է կրթաթոշակ Սթենֆորդի Առաջադեմ վարքագծային հետազոտությունների կենտրոնում։

2001 թվականին նա գրել է Ռասայական և գենդերային խտրականության վերաբերյալ ուղեցույց փաստաթուղթը ՄԱԿ-ի Ռասիզմի համաշխարհային համաժողովի համար, նպաստել է գենդերային խնդրայնությունը WCAR կոնֆերանսի հռչակագրում ավելացնելուն, եղել է Ազգային գիտական հիմնադրամի՝ Կանանց նկատմամբ բռնության հետազոտման կոմիտեի և Կանանց նկատմամբ բռնության վերաբերյալ հետազոտությունների ազգային հետազոտական խորհրդի անդամ։ Քրենշոուն 1992 թվականից մինչև 1995 թվականը Ասպեն ինստիտուտի Ներքին ռազմավարության խմբի անդամ է եղել, Կանանց մեդիա նախաձեռնությու ն և NPR հանրային ազգային ռադիոյի «Թևիս Սմայլի» շոուի (The Tavis Smiley Show) մշտական մեկնաբանն է։

Քրենշոուն մի քանի գրքերի և հոդվածների հեղինակ է։ Քրենշոուն 2025 թվականի դեկտեմբերին պատրաստում է իր հաջորդ գիրքը՝ «Մրցարշավ. Ինչպես է հավասար հնարավորությունների առասպելը հաղթում ռասայական արդարադատությանը» (Լյուկ Չարլզ Հարիսի և Ջորջ Լիպսիցի հետ)

Ինտերսեկցիոնալություն 
1989-ին Քրենշոուն հորինել է ինտերսեկցիոնալություն տերմինը իր «Ռասայի և սեռի խաչմերուկի ապամարգինալացում. հակախտրական դոկտրինի սևամորթ ֆեմինիստական քննադատություն ֆեմինիստական տեսության և հակառասիստական քաղաքականության» էսսեում՝ որպես աֆրոամերիկացի կանանց ճնշումը բացատրելու միջոց։ Ինտերսեկցիոնալության գաղափարը գոյություն ուներ շատ ավելի վաղ, քան Քրենշոուի տերմինը ստեղծելը, սակայն լայնորեն ճանաչված չէր մինչև Քրենշոույի աշխատանքը։ Սևամորթ ֆեմինիստները, ինչպիսիք են Թրութը իր 1851 թվականի «Մի՞թե ես կին չեմ» ելույթում և Աննա Ջուլիա Կուպերը 1892 թվականին իր «Գունավոր կնոջ գրասենյակը» էսսեում օրինակ է բերել ինտերսեկցիոնալության գաղափարները նախքան այդ։ Քրենշոուի ոգեշնչումը տեսության համար սկսվել է այն ժամանակ, երբ նա դեռ սովորում էր Քորնելի համալսարանում, երբ հասկացել էր, որ ռասայի գենդերային ասպեկտը չափազանց թերզարգացած էր։

Քրենշոուի ուշադրությունը ինտերսեկցիոնալության վրա այն է, թե ինչպես է օրենքը արձագանքում այն հարցերին, որոնք ներառում են գենդերային և ռասայական խտրականություն։ Օրենքում առանձնահատուկ մարտահրավերն այն է, որ խտրականության դեմ օրենքներն իրարից առանձին են վերաբերվում սեռին և ռասային։ Հետևաբար, աֆրոամերիկացի և այլ գունավոր կանայք, ովքեր բախվում են խտրականության համընկնող ձևերի, մնում են առանց արդարադատության։ Խտրականության դեմ օրենքները և խտրականությունը շտկելու արդարադատության համակարգի փորձերը սահմանափակ են և գործում են եզակի առանցքի վրա՝ միաժամանակ հաշվի առնելով միայն մեկ անհատի ինքնությունը։ Օրենքում ամբողջական և հասկանալի սահմանում գրված չէ. հետևաբար, երբ դատարանում ներկայացվում են ինտերսերկցիոնալության խնդիրները, եթե խտրականության մի ձևն առանց մյուսի չի կարող ապացուցվել, ապա օրենք խախտված չէ։ Օրենքը սահմանում է խտրականությունը որպես որոշակի անհատի նկատմամբ հիմնված անարդար վերաբերմունք։ Օրենքը կիրառելիս արդարադատությունն ընթանում է ըստ սահմանման, և եթե խտրականությունը չի կարող ապացուցվել մեկ անհատի ինքնության, օրինակ՝ սեռի հիման վրա, ապա հանցագործություն չի կատարվել։

Քրենշոուն հաճախ անդրադառնում է Դեգրաֆենրայդն ընդդեմ Ջեներալ Մոտորսի գործին իր գրվածքներում, հարցազրույցներում և դասախոսություններում։ Այդ գործով մի խումբ աֆրոամերիկացի կանայք պնդում էին, որ իրենց նկատմամբ կիրառվել է բաղադրյալ խտրականություն՝ զրկելով իրենց աշխատանքի հնարավորություններից։ Նրանք պնդում էին, որ թեև կանայք իրավասու էին գրասենյակային և քարտուղարական աշխատանքի համար, նման պաշտոններ առաջարկվում էին միայն սպիտակամորթ կանանց՝ արգելելով աֆրոամերիկացի կանանց աշխատանք փնտրել ընկերությունում։ Դատարաններն առանձին-առանձին են քննել ռասայական և գենդերային խտրականության մասին պնդումները՝ պարզելով, որ աֆրոամերիկացի արական սեռի գործարանի աշխատողների զբաղվածությունը հերքում է ռասայական խտրականությունը, իսկ սպիտակամորթ կին գրասենյակային աշխատողներին վերցնելը հերքում է գենդերային խտրականությունը։ Ըստ այդմ, դատարանը հրաժարվել է դիտարկել բաղադրյալ խտրականությունը և կարճել է գործը։

Քրենշոուն նաև քննարկում է փոխհարաբերությունները՝ կապված իր փորձի հետ՝ որպես Անիտա Հիլլի 1991 թվականի իրավաբանական թիմի մաս, այն կինը, ով այն ժամանակ Գերագույն դատարանի թեկնածու Քլարենս Թոմասին մեղադրում էր սեռական ոտնձգությունների մեջ։ Գործը հավաքեց երկու կողմեր, որոնք արտահայտում էին հակասական տեսակետներ՝ սպիտակ ֆեմինիստները՝ ի պաշտպանություն Հիլլի, և աֆրոամերիկյան համայնքի հակառակորդ անդամները` ի աջակցություն Քլարենս Թոմասի։ Փաստարկի երկու կողմերից մեկն ուղղված էր կանանց իրավունքներին և Հիլի՝ որպես կին ոտնահարվելու փորձի վրա, իսկ մյուս կողմից՝ Թոմասին ներելու կամ նրա վարքագծի վրա աչք փակելու կոչի վրա՝ շնորհիվ նրա, ով դառնալու է միայն երկրորդ աֆրոամերիկացին, ով ծառայել է Միացյալ Նահանգների Գերագույն դատարանում։

Քրենշոուն պնդում էր, որ այս գործի ընթացքում այս երկու խմբերը միմյանց դեմ ելնելով խլացրեցին Անիտա Հիլլի ձայնը որպես սևամորթ կնոջ ձայն։ Նա ակամայից ընտրվել էր այդ գործում կանանց կողմն աջակցելու համար՝ չընդգծելով նրա ռասայական ներդրումն այդ հարցում։ «Դա նման էր այն պահերից մեկին, երբ դուք բառացիորեն զգում եք, որ ձեզ վտարել են ձեր համայնքից, այն պատճառով, որ փորձում եք ներկայացնել և խոսել այն մասին, թե ինչպես են աֆրոամերիկացի կանայք ենթարկվել սեռական ոտնձգությունների և բռնության։ Դա որոշիչ պահ էր։ »։ «Շատ կանայք, ովքեր խոսում են Անիտա Հիլլի մասին,- ավելացնում է Քրենշոուն,- նրանք նշում են այն, ինչ տեղի է ունեցել կանանց հետ ընդհանրապես... Այսպիսով, սեռական ոտնձգությունն այժմ ճանաչված է, ինչով էլ չի արվում խտրականության ենթարկված սևամորթ կանանց եզակի փորձառությունների ճանաչումը»:Քրենշոուն նաև քննարկել է ինտերսեկցիոնալության տեսությունը 2016 թվականի հոկտեմբերին TED համաժողովի իր ելույթում։ Բացի այդ, Քրենշոուն հիմնական ելույթով հանդես է եկել 2016 թվականին Լոնդոնում (Անգլիա), Սաութբանկ կենտրոնում տեղի ունեցած «Աշխարհի կանայք» փառատոնում։ Նա խոսել է գունավոր կանանց եզակի մարտահրավերների մասին գենդերային հավասարության, ռասայական արդարության և բարեկեցության համար պայքարում։ 2016 թվականի իր TED ելույթում և հիմնական ելույթում նա քննարկել է գունավոր կանանց առջև ծառացած հիմնական մարտահրավերը՝ ոստիկանական դաժանությունը։ Նա կարևորել է #SayHerName արշավը, որի նպատակն էր վեր հանել ոստիկանության կողմից սպանված սևամորթ կանանց պատմությունները։ Ասա նրա անունը արշավում Սևամորթ կանանց հետապնդման վրա կենտրոնանալը կախված է ինտերսեկցիոնալության տեսությունից, որը, Քրենշոուն նկարագրում է. «Դա նման է ծույլ Սյուզանի. դու կարող ես ռասան, սեքսուալությունը, տրանսգենդերային ինքնությունը կամ դասը ենթարկել ֆեմինիստական քննադատության՝ ինտերսեկցիոնալության միջոցով»։

Վերջին տարիներին Քրենշոուն դեմ է արտահայտվել ինտերսեկցիոնալության սխալ մեկնաբանություններին, ասելով, որ ոմանք սխալմամբ այն բնութագրել են որպես ընդհանուր տերմին` «բաղադրյալ» խնդիրների, «ստերոիդների վրա ինքնության քաղաքականության» կամ «սպիտակ տղամարդկանց նոր իզգոյների վերածելու մեխանիզմի» համար։ Փոխարենը, Քրենշոուն ինտերսեկցիոնալությունը բնութագրում է որպես.

«Ոսպնյակ, պրիզմա՝ տեսնելու, թե ինչպես են անհավասարության տարբեր ձևերը հաճախ գործում են միասին և զայրացնում են միմյանց։ Մենք հակված ենք խոսել ռասայական անհավասարության մասին՝ որպես սեռի, դասի, սեռականության կամ ներգաղթի կարգավիճակից առանձին անհավասարություն։ Այն, ինչ հաճախ բացակայում է, այն է, թե ինչպես են որոշ մարդիկ այս բոլորի առարկան դառնում, իսկ փորձը պարզապես դրա մասերի գումարը չէ»։

Եղբորս պահապան 
Եղբորս պահապանը (My Brothers Keeper) համազգային նախաձեռնություն է՝ հնարավորությունների սանդուղք բացելու երիտասարդ տղամարդկանց և գունավոր տղամարդկանց համար։ Քրենշոուն և Աֆրոամերիկյան ֆորումի մյուս մասնակիցները ԶԼՄ-ների բազմաթիվ միջոցներով ցույց են տվել, որ նախաձեռնությունը բարի նպատակներ է հետապնդում, բայց ուղղված է երիտասարդների աջակցությանը` չընդգրկելով գունավոր աղջիկներին և երիտասարդ աղջիկներին։ Նա հեղինակային հոդված է գրել New York Times-ում՝ ընդգծելով նախաձեռնության հետ կապված խնդիրները։

Աֆրոամերիկյան քաղաքականության ֆորումը (AAPF-African American Policy Forum) սկսել է քարոզարշավ  #WHYWECANTWAIT, որն ուղղված էր «Եղբորս պահապան» նախաձեռնության վերակառուցմանը՝ ներառելու բոլոր երիտասարդ տղաներին, աղջիկներին և գունավոր այլ աղջիկներին ու տղաներին։ Շարժումը մեծ աջակցություն է ստացել բոլոր կողմերից, նամակներ՝ ստորագրված գունավոր տղամարդկանց կողմից, նամակներ՝ ստորագրված գունավոր կանանց կողմից, և նամակներ՝ ստորագրված դաշնակիցների կողմից, որոնք հավատում են գործին։

«Լաուրա Ֆլանդերսի շոուին» (Laura Flanders Show) տված հարցազրույցում Քրենշոուն հայտնել է, որ ծրագիրը ներկայացվել է որպես պատասխան աֆրոամերիկյան համայնքի համատարած վշտին Ջորջ Զիմերմանի արդարացումից հետո (անզեն աֆրոամերիկացի դեռահաս տղային` Թրեյվոն Մարտինին գնդակահարության և սպանության գործով)։ Նա ծրագիրը նկարագրում է որպես «բարեհամբույր» և հայրական նախաձեռնություն, սակայն չի հավատում, որ այն նշանակալից կամ կառուցվածքային ծրագիր է, որը կօգնի պայքարել քաղաքացիական իրավունքների հետկանչման դեմ. Նախաձեռնությունը չի տրամադրի այնպիսի բաներ, որոնք իսկապես փոփոխություն կբերեն։ Նա կարծում է, որ քանի որ գունավոր կանայք և աղջիկները նույն համայնքների և անբարենպաստության մաս են կազմում, ինչ անապահով արական սեռի ներկայացուցիչները, որոնք կենտրոնացած են նախաձեռնության վրա, որպեսզի այն արդյունավետ ծրագիր դառնա համայնքների համար, այն պետք է ներառի համայնքի բոլոր անդամներին, ինչպես աղջիկներին, այնպես էլ տղաներին։

 #Ինչո՞ւ չենք կարող սպասել։ գունավոր կանայք կոչ են անում ներգարվվել «Եղբորս պահապան» նախաձեռնության մեջ
 Հունիսի 17, 2014 – նամակ ավելի քան 1000 գունավոր աղջիկներից և կանանցից։

Նամակը ստորագր բոլոր տարիքի և տարբեր ծագման կանանց կողմից, այդ թվում՝ ավագ դպրոցի դեռահասների, պրոֆեսիոնալ դերասանների, քաղաքացիական իրավունքների ակտիվիստների և համալսարանի դասախոսների կողմից, որոնք գովում են նախագահ Օբամային և Սպիտակ տան, մասնավոր բարեգործության և սոցիալական արդարության կազմակերպությունների ջանքերը` միաժամանակ կոչ անելով ներառել երիտասարդ կանանց և աղջիկներին։ Վերադասավորումը կարևոր կլինի «ներառման, հավասար հնարավորությունների և ընդհանուր ճակատագրի արժեքներն արտացոլելու համար, որոնք առաջ են մղել ռասայական արդարության համար մեր պատմական պայքարը»։

 2014 թվականի մայիսի 30 – 200 մտահոգ սևամորթ տղամարդկանց և այլ գունավոր տղամարդկանց նամակ՝ կոչ անելով կանանց և աղջիկներին ներառել «Եղբայրներիս պահապանը» նախաձեռնությունում։

Նամակը ստորագրել են տարբեր կենսակերպ ունեցող բազմաթիվ տղամարդիկ, այդ թվում գիտնականներ, վերջերս ազատազրկվածներ, տաքսու վարորդներ, քահանաներ, քոլեջի ուսանողներ, որդիների հայրեր, դուստրերի հայրեր և այլն։ Բոլոր տղամարդիկ կարծում են, որ համայնքներում տղամարդկանց հետ միևնույն տներում բնակվող, միևնույն դպրոցները և հանգստի գոտիները հաճախող աղջիկները, այդ տղամարդկանց բախտն են կիսում։

Ազդեցություն 
Քրենշոուն հայտնի է ինտերսեկցիոնալության հայեցակարգի հաստատմամբ, որն ուսումնասիրում է, թե ինչպես են ռասան, դասակարգը, սեռը և այլ բնութագրերը համընկնում և միաձուլվում՝ բացատրելու համակարգային խտրականությունն ու անհավասարությունը հասարակության մեջ։

Քրենշոուն ծառայել է որպես քաղաքացիական իրավունքների, ռասայի, ինտերսեկցիոնալության և օրենքի առաջնորդ և ակտիվիստ Միացյալ Նահանգներում և ամբողջ աշխարհում։ Քրենշոուի աշխատանքը միջսեկցիոնության վերաբերյալ ազդեցիկ է եղել Հարավային Աֆրիկայի Սահմանադրության հավասարության դրույթի մշակման գործում։ 2001թվականին Քրենշոուն Ռասիզմի մասին ՄԱԿ-ի Համաշխարհային կոնֆերանսի համար գրել է մի աշխատություն ռասայական և գենդերային խտրականության մասին, որն առաջատար նշանակություն է ունեցել ի շահ համաշխարհային փոքրամասնությունների խմբերի քաղաքականություն ստեղծելու գործի։ Բացի այդ, Քրենշոուն հանդես է եկել WCAR կոնֆերանսում գենդերի ներառման օգտին։

Վերջին տարիներին Քրենշոուն հանդես է եկել «Ասա նրա անունը» (#SayHerName) շարժման օգտին։ Նա համահեղինակ է (Անդրեա Ռիչիի հետ) «Ասա Նրա անունը։ Դիմադրելով սևամորթ կանանց նկատմամբ ոստիկանության դաժանությանը» (Say Her Name. Resisting Police Brutality Against Black Women), վավերագրելով և ուշադրություն հրավիրելով ԱՄՆ-ում ոստիկանության դաժանության և սևամորթների դեմ բռնության զոհ դարձած սևամորթ կանանց վրա։ Բացի այդ, Քրենշոուն մասնակցել է Աշխարհի կանանց փառատոնին, որը տեղի է ունեցել 2016 թվականի մարտի 8-13-ը Լոնդոնի Southbank կենտրոնում (Անգլիա), որտեղ նա հանդես է եկել հիմնական ելույթով գունավոր կանանց առջև ծառացած եզակի մարտահրավերների մասին, որոնց հիմնական մարտահրավերն էր ոստիկանության դաժանությունը սևամորթ կանանց դեմ։ Նա խթանել է #SayHerName արշավը, որի նպատակն էր բարձրացնել ոստիկանության կողմից սպանված սևամորթ կանանց պատմությունները։

2017 թվականին Քրենշոուն մեկ ժամ տևողությամբ դասախոսություն է կարդացել Բրանդեյսի համալսարանի Rapaporte Treasure Hall-ում լեփ-լեցուն սրահի առաջ։ Նա բացատրել է, թե ինչ դեր ունի ինտերսեկցիոնալությունը ժամանակակից հասարակության մեջ։ Իր աշխատանքի եռօրյա տոնակատարությունից հետո համալսարանի նախագահ Ռոն Լիբովիցը Քրենշոյին հանձնել է Թոբի Գիթլերի մրցանակը դասախոսությանը հաջորդած արարողության ժամանակ։

Նույն տարում Քրենշոուն հրավիրվել է վարելու Սեռական ոտնձգությունների մասին հարթակը, որը կազմակերպել էր Women in Animation-ը և The Animation Guild, Local 839: Քրենշոուն քննարկել է աշխատավայրում ոտնձգությունների պատմությունը և անցում կատարել այն բանին, թե ինչպիսի դեր ունի այն այսօրվա աշխատանքային միջավայրում։ Քննարկման մյուս մասնակիցները համաձայնվել են Քրեշնոուի հետ, որ բազմաթիվ պաշտպանիչ միջոցներ են ձեռնարկվել աշխատավայրում սեռական ոտնձգությունների դեմ պայքարելու համար։ Այդուհանդերձ, խնդրի ամբողջական կարգավորման համար մնում են բազմաթիվ հարցեր։

2021 թվականին Քրենշոուն ընտրվել է Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիայի անդամ` իր նորարարական աշխատանքի և ձեռքբերումների համար՝ ինտերսեկցիոնալության, քաղաքացիական իրավունքների, քննադատական ռասաական տեսության և օրենքի բնագավառում։

Պարգևներ և պատիվներ 

 1985: Ուիլյամ Հ. Հասթի խորհրդի անդամ
 1991: UCLA իրավագիտության դպրոցի տարվա լավագույն պրոֆեսոր
 1994: UCLA իրավագիտության դպրոցի տարվա լավագույն պրոֆեսոր
 2007: Ֆուլբրայթի ծրագրի նախագահ Լատինական Ամերիկայի համար Բրազիլիայում
 2008: Ալֆոնս Ֆլետչերի կրթաթոշակակիր
 2008: Սթենֆորդի համալսարանի սոցիալական գիտությունների առաջադեմ վարքագծային հետազոտությունների կենտրոնի անդամ
 2015: Թիվ 1 ամենաոգեշնչող ֆեմինիստ ըստ Ms. ամսագիր
 2015: "Power 100" ըստ Ebony ամսագրի
 2016: Ակնառու գիտնականի մրցանակ, Ամերիկյան իրավաբանների հիմնադրամի (ABF) անդամ
 2017: Gittler Prize մրցանակ
 2021: Ռութ Բեյդեր Գինսբուրգի ծառայության ցմահ մրցանակ, Ամերիկյան իրավաբանական դպրոցների ասոցիացիայի կողմից (AALS)
 2021: Երեք տարին մեկ տրվող Թրինիթալ մրցանակ, Ամերիկյան իրավաբանական դպրոցների ասոցիացիայի կողմից (AALS)
 2021: Ընտրվել է Արվեստների և գիտությունների ամերիկյան ակադեմիայի անդամ

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 

 UCLA Law Professors: Kimberlé W. Crenshaw
 Alkalimat, Abdul (2004). The African American Experience in Cyberspace. Pluto Press. .
 

 "Intersectionality: The Double Bind of Race and Gender" , հարցազրույց Քիմբերլի Քրենշոույի հետ American Bar Association, Spring 2004.

Ամերիկացի իրավաբաններ
Ամերիկացի ֆեմինիստներ
Կոլումբիայի համալսարանի դասախոսներ
Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Կոլումբիայի համալսարանի շրջանավարտներ
Ամերիկացի կին փիլիսոփաներ
Ամերիկացի հասարակական գործիչներ
Ամերիկացի փաստաբաններ
Ամերիկայի արվեստների և գիտությունների ակադեմիայի անդամներ