Անգելիկա Նուսբերգեր

Անգելիկա Հելենա Աննա Նուսբերգեր (,  

), գերմանացի իրավաբան և սլավոնագետ։ 2011 թվականից պաշտոնավարում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանում. մինչև 2017 թվականը՝ որպես դատավոր, իսկ այնուհետև՝ որպես այդ դատարանի փոխնախագահ։

Կենսագրություն 
Անգելիկան մասնագիտական բարձրագույն կրթություն է ստացել Մյունխենի Լյուվիգ-Մաքսիմիլիանս համալսարանում, որտեղ 1982-1987 թվականներին ուսումնասիրել է սլավոնագիտություն և 1984-1989 թվականներին՝ իրավագիտություն։  1988 թվականին Ստրասբուրգի համալսարանում ստացել է համեմատական իրավունքի մասնագետի դիպլոմ (diplôme en droit comparé): Իրավագիտության բարձրակարգ մասնագետի որակավորում ստանալու նպատակով 1989 թվականին առաջին պետական քննությունն է հանձնել Մյունխենում, 1993 թվականին էլ՝ երկրորդ պետական քննությունը Հայդելբերգում։ Այդ նույն տարում Վյուցբուրգում հաջողությամբ պաշտպանել է իր դոկտորական ատենախոսությունը անցումային ժամանակաշրջանում ԽՍՀՄ սահմանադրական իրավունքի վերաբերյալ։ 1993-1994 թվականներին գիտակրթական նպատակներով այցելել է Հարվարդ։ 1993-ից 2001 թվականներին եղել է միջազգային հասարակական իրավունքի Մաքս Պլանկի անվան ինստիտուտի գիտաշխատեղ։ 2001-2002 թթ. աշխատել է Ստրասբուրգում՝ Եվրոպայի խորհրդում, որպես իրավական հարցերով խորհրդական։

2002 թվականին արժանացել է բակալավրի աստիճանակարգի՝ Մյունխենում ատենախոսություն պաշտպանելով միջազգային իրավունքում հասարակական չափորոշիչների մասին։ Այդ նույն տարում դարձել է Քյոլնի համալսարանի պրոֆեսոր, իսկ 2002 թվականի հոկտեմբերի 1-ից գլխավորել արևելաեվրոպական իրավունքի և համեմատական իրավագիտության ինստիտուտը։ 2009 թվականին նշանակվել է Քյոլնի համալսարանի պրոռեկտոր։

2010 թվականի հունիսի 22-ին Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովը Նուսբերգերին ընտրել է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատավոր, 2017 թվականի փետրվարի 1-ին՝ այդ դատարանի փոխնախագահ։

2004-2010 թթ. նա եղել է Աշխատանքի միջազգային կազմակերպության (ԱՄԿ, Ժնև) Կոնվենցիաների և հանձնարարականների ու առաջարկների գործադրման կոմիտեի անդամ, 2006-2010 թթ.՝ Եվրոպայի խորհրդի վենետիկյան հանձնաժողովի տեղակալ։ Անգելիկա Նուսբերգերը Գերմանիայի իրավաբանների պալատի անդամ է,  իրավական քաղաքականության ինստիտուտի, Շադերի հիմնադրամի սենատի,միջազգային քրեական իրավունքի Մաքս Պլանկի անվան իրստիտուտի նախագահության, Գերմանիայի՝ իրավունք դասավանդողների պետական ընկերակցության ղեկավար մարմնի անդամ։ 2010 թվականին նրան շնորհվել է Թբիլիսիի պետական համալսարանի պատվավոր դոկտորի կոչում։ 2015 թվականին Անգելիկա Նուսբերգերն արժանացել է Շադերի անվան մրցանակի, 2019 թվականին ընտրվել Հյուսիսային Հռենոս-Վեստֆալիայի գիտությունների ու արվեստների ակադեմիայի ակադեմիկոս։

Ամուսնացած է կենսաֆիզիկայի պրոֆեսոր Շտեֆան Նուսբերգերի հետ, ունեն երկու չափահաս զավակ։

Անգելիկա Նուսբերգերի աշխատություններից 
Մենագրություններ
 Sozialstandards im Völkerrecht. Eine Studie zu Entwicklung und Bedeutung der Normsetzung der Vereinten Nationen, der Internationalen Arbeitsorganisation und des Europarats zu Fragen des Sozialschutzes. Berlin 2005 ISBN 3-428-12009-4.
 Das Völkerrecht: Geschichte, Institutionen, Perspektiven. München 2009, ISBN 978-3-406-56278-5.
 zusammen mit Margareta Mommsen: Das System Putin. Gelenkte Demokratie und politische Justiz in Russland, München 2007, ISBN 3-406-54790-7.
 Verfassungskontrolle in der Sowjetunion und in Deutschland. Eine rechtsvergleichende Gegenüberstellung des Komitet Konstitucionnogo Nadzora und des Bundesverfassungsgerichts. Baden-Baden 1994, ISBN 3-7890-3262-X.

Խմբագրումներ
 Einführung in das russische Recht. München 2010, ISBN 978-3-406-48391-2.
 zusammen mit Caroline von Gall: Bewusstes Erinnern und bewusstes Vergessen. Der juristische Umgang mit der Vergangenheit in den Ländern Mittel- und Osteuropas. Tübingen 2011, ISBN 978-3-16-150862-2.

Արտաքին հղումներ 
 Նուսբերգերի էջը Քյոլնի համալսարանի կայքում 
 Kurzbiografie (mit Foto) auf der Seite des Europäischen Gerichtshofes für Menschenrechte (engl.)

Ծանոթագրություններ 

Հարվարդի համալսարանի շրջանավարտներ
Գերմանացի իրավաբաններ
Ստրասբուրգի համալսարանի շրջանավարտներ