Իլյա Ավերբախ

Իլյա Ավերբախ (, ), խորհրդային կինոռեժիսոր և սցենարիստ, ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1976 թվական)։

Կենսագրություն 
Ծնվել է Սանկտ Պետերբուրգում։ Մայրը Քսենյա Ստրակաչն է (առաջին ամուսնությամբ` Կուրակինա, 1903-1988 թվական)։ Հայրը` Ալեքսանդր Ավերբախը (1896-1966 թվական), երիտասարդ տարիներին եղել է  Գ․ Տովստոնոգովի անվան դրամատիկական մեծ թատրոնի դերասան, այնուհետև ավարտել է Լենիգրադի տեխնոլոգիական ինստիտուտի տնտեսական ֆակուլտետը և աշխատել է որպես ինժեներ։ Պապը` Լեոն Ավերբախը, եղել է Ռիբինսկի հրեական համայնքի ղեկավարը։ Նախապապը` Իլյա Ավերբախը (1836-1909 թվական), Մարիուպոլի 2-րդ գիլդիայի վաճառականների որդին էր, հետագայում եղել է Ռիբինսկի առաջին գիլդիայի վաճառական և Շեկսինսկի շոգենավագնացության կառավարիչը, ժառանգական պատվավոր քաղաքացի։ Մորական պապիկը Ալեքսանդրական հուսարական գնդի գնդապետ Վլադիմիր Ստրակաչն է (1870-1948 թվական)։      

1958 թվականին ավարտել է Ի․ Պավլովի անվան առաջին պետական բժշկական համալսարանը։ Նշանակվել է աշխատելու Շեկսնայում։ Բժշկական պրակտիկայից հետո ավարտել է  Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացները (1964 թվական, վարպետ` Իոսիֆ Օլշանսկի), այնուհետև` «Լենֆիլմ» կինոստուդիային կից ռեժիսորական կուրսը։         

1967 թվականից աշխատել է «Լենֆիլմ» կինոստուդիայում որպես ռեժիսոր գիտահանրամատչելի և խաղարկային ֆիլմերի սցենարների հեղինակ է։   

1973 թվականին Իլյա Ավերբախի առավել հայտնի «Մենախոսություն» ֆիլմը ներկայացվել է Կաննի կինոփառատոնում, իսկ 1976 թվականին Ջորջթաուն կինոփառատոնում ստացել է պատվավոր դիպլոմ։ 

1977-1978 թվականներին և 1985-ական թվականներին դասախոսել է Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացների ռեժիսորական բաժնում։  

Մահացել է 1986 թվականի հունվարի 11-ին, Մոսկվայում` հիվանդանոցում, թաղված է Կոմարովոյում (Լենինգրադի մարզ)։

Ընտանիք 
 Առաջին կինը` Էյբա Նորկուտե, բեմական պատկերագիտության մասնագետ։  
 Դուստրը` Մարիա (ծն. 1964 թվական), պրոդյուսեր։
 Թոռը` Իլյա (ծն. 1987 թվական), կինոօպերատոր։ 
 Թոռը` Պավել (ծն. 1994 թվական)։
 Երկրորդ կինը (1966 թվականից)` Նատալյա Ռյազանցևա, սցենարիստ։ 
 Հորաքույրը` Տատյանա Ստրակաչ, նա ամուսնացել է կոմպոզիտոր Բորիս Մեյզելի հետ։ 
 Հոր ազգական եղբայրը երդվյալ հավատարմատար, գրքասեր և գրահրատարակիչ Դավիթ Այզենշտատն է, Մոսկվայում «Գրողների գրքի խանութի» հիմնադիրն ու տնօրենը։

Մրցանակներ և կոչում 
 «ՌԽՖՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ» (1976 թվականի դեկտեմբերի 31) պատվավոր կոչում` խորհրդային կինոարվեստի ոլորտում արժանիքների համար։

Ֆիլմագրություն

Ռեժիսոր 
 1967 թվական` Վալենտին Կուզյաևի անձնական կյանքը
 1969 թվական` Ռիսկի աստիճան
 1971 թվական` Դրամա հնօրյա կյանքից 
 1972 թվական` Մենախոսություն
 1975 թվական` Ուրիշի նամակներ 
 1978 թվական` Սիրո բացատրություն
 1979 թվական` Ֆարյատևի երևակայությունները
 1982 թվական` Ձայնը 
 1983 թվական` Նևայի հրապուրիչ ափերում (վավերագրական)

Սցենարիստ 
 1968 թվական` Ռիսկի աստիճան 
 1971 թվական` Դրամա հնօրյա կյանքից  
 1979 թվական` Ֆարյատևի երևակայությունները

Ծանոթագրություններ

Արտաքին հղումներ 
 
 Феномен Авербаха, воспоминания Михаила Петрова, «Звезда» 2006, № 1
 «Обратная точка» Документальный фильм об Илье Авербахе , стенограмма и кадры из фильма.
 Надгробный камень Авербаха А. Л. и Куракиной К. В. — родителей кинорежиссёра Ильи Авербаха
 
 
 
 Памяти Ильи Авербаха , подборка статей и фотографий
 Илья Авербах — интервью режиссёра, кадры из документальных фильмов о нём 
 Молодые годы петербургского режиссёра. Искусство кино, № 1 — 2000. Воспоминания Эйбы Норкуте об Илье Авербахе
 Давид Шраер-Петров. Романтический конструктивист. Авербах. В кн. Д. Шраер-Петров. Друзья и тени. Нью-Йорк, 1989. С. 66-101.

Ռուս սցենարիստներ
Խորհրդային կինոռեժիսորներ
Խորհրդային սցենարիստներ