Սպորտային համազգեստ

Սպորտային համազգեստը () բաղկացած է երկու մասից` տաբատից և բաճկոնից: Տաբատը ունենում է ռեզինե գոտկատեղ, իսկ բաճկոնը սովորաբար փակվում է կայծակաճարմանդով: Այն ի սկզբանե նախատեսված է եղել սպորտով զբաղվելու համար և հիմնականում օգտագործվել է այն մարզիկների կողմից, ովքեր հագնում են դա իրենց մրցութային հագուստի վրայից (օրինակ՝ վազքի վերնաշապիկի կամ լողազգեստի) և հանում մրցումից առաջ: Ներկա ժամանակներում սպորտային համազգեստը լայն տարածում է գտել նաև այլ նպատակների համար:

Պատմություն
Առաջին սպորտային համազգեստները արտադրվել են 1930-ականներին, իսկ ավելի մեծ ճանաչում են գտել Ադիդաս ընկերության շնորհիվ` 1960-ականների վերջին: Այն ավելի լայն տարածում գտավ 1975 թվականին և պատրաստվում էր բամբակից, պոլիեսթերից, կարի կտորից կամ խառնուրդից: 1970-ականների վերջերին վիլյուրը այնքան ճանաչում ձեռք բերեց, որ դարձավ համազգեստի գործվածքների ամենաօգտագործվող ձևը: Համազգեստը կրելու թրենդը շարունակվեց մինչև 1980-ականների սկիզբը, մինչև տասնամյակի վերջում դրան փոխարինելու եկավ գույնզգույն շելսյութը (), որը պատրաստված էր նեյլոնից: Շելսյութի թրենդը տևեց ընդամենը մի քանի տարի և դուրս եկավ նորաձևությունից:

1990-ականների վերջերին սպորտային համազգեստը կրկին վերադարձավ նորաձևություն` արդեն նաև որպես առօրյա հագուստ: Արտադրողները սկսեցին համազգեստի տաբատն ու բաճկոնը վաճառել նաև առանձին: 2000-ականների սկզբին այն լայնորեն օգտագործվում էր հիփ հոփ մշակույթում, իսկ 2010-ականներից էլ ավելի լայն տարածում գտավ` սպորտային հագուստի թրենդով պայմանավորված:

Պատկերասրահ

Տես նաև
Սպորտային հագուստ

Ծանոթագրություններ 

Սպորտային հագուստ