Թանձրացական և վերացական գոյականներ

Թանձրացական և վերացական գոյականներ, գոյականի իմաստային–քերականական խումբ։

Թանձրացական գոյականներն անվանում են բուն առարկայական աշխարհն իր ամբողջ բազմազանությամբ՝ նկար, գնացք, ջուր, Մհեր, Մարինե, վագր։
Վերացական գոյականները նյութական մարմիններ չեն անվանում, այլ ցույց են տալիս հատկանիշներ, երևույթներ (բնության, հասարակական, մտավոր), բայց քերականորեն հասցված առարկայի աստիճանի, որպես առարկա մտածված։ Օրինակ՝ վախ, հարգանք, սեր, միտք, չարություն, չարչարանք, օգտագործում։

Այս խմբերի իմաստային յուրահատկությունը պայմանավորում են քերականական որոշ տարբերություններ.
 վերացականները, ի տարբերություն թանձրացականների, գերազանցապես չեն օգտագործվում հոգնակի թվով, քանի որ նրանց ցույց տված օբյեկտները քանակական հատկանիշ չունեն։
 Վերացական գոյականներն ունեն կապակցելիության որոշ սահմանափակումներ ու առանձնահատկություններ. նրանք չեն կարող կապակցվել թվականով, քանակ ցույց տվող դերանուններով ու գոյականներով արտահայտված որոշչի հետ (ինչպես՝ հինգ վախ, մի քանի հարգանք, մեծ քանակությամբ ուրախության)։
 Վերացականները սովորաբար չեն գործածվում ներգոյական հոլովով։
 Վերացականները սովորաբար կազմվում են -ություն, -ում, -ք, -անք ածանցներով։

Վերացական և թանձրացական գոյականները անջրպետված չեն։ Շատ բառեր մի խմբից մյուսն են անցնում իմաստափոխության հետևանքով, ինչպես հայտարարություն (հայտարարել և փակցնել), դիմում (դիմել և գրվածը)։ Հոգնակի թվում վերացականները թանձրացական նշանակություն են ստանում։ Վերացականները հոգնակի թվով գործածվում են իմաստի որոշ կոնկրետացման հետ կապված (համապատասխան հասկացություններ), շարահյուսական որոշ պայմաններում (մի քանի անգամ կրկնվելը կանխելու իմաստ), այլև արտահայտված հատկանիշի դրսևորման տարբերություններն ընդգծելու համար։

Գոյական