Կաբարդա-չերքեզերեն

Կաբարդա-չերքեզերենը  կաբարդացիների և չերքեզների լեզուն է։ Պատկանում է կովկասյան լեզուների ընտանիքի աբխազա-ադըղեական խմբին։ Խոսվում են Կաբարդա-Բալկարիայում և Կարաչայ-Չերքեզիայում, Մոզդոկում, մասամբ՝ Ստավրոպոլի երկրամասի հարակից վայրերում և այլուր։ Խոսողների թիվը՝ 274, 5 հզ. (1970)։ Բաղաձայնական համակարգը հարուստ է։ Ձայնավորները երեքն են։ Ունի երեք հոլով, բայը՝ դեմքի, թվի, եղանակի, ժամանակի, անցողական-անանցողականի և այլ կարգեր։ Գիրը ստեղծվել է Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո, նախապես՝ լատինական այբուբենի (1923—1924), իսկ 1936 թ.-ից՝ կիրիլիցայի հիմքի վրա։

Այբուբեն

Ծանոթագրություններ

Գրականություն 
 Н. Ф. Яковлев, Грамматика литературного кабардино-черкесского языка, М.-Л., 1948.
 Грамматика кабардино-черкесского литературного языка, М., 1970.
 John Colarusso, A Grammar of the Kabardian Language, University of Calgary Press, 1992. ISBN 0-919813-96-8.

Կարաչայ-Չերքեզիա
Կաբարդա-Բալկարիա