Ապարանք (Խիզանի գավառ)

Ապարանք, գյուղ Մեծ Հայքի Մոկք աշխարհում, այնուհետև գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Բիթլիսի վիլայեթի Խիզանի գավառակում, Վանա լճից հարավ-արևմուտք, Մամրտանքի գավառում, լեռնային դժվարամատույց վայրում։

XX դարի սկզբին ուներ 40 տուն՝ մոտ 300 հայ բնակիչներով։ 1850-ականներին ուներ 60 տուն, իսկ 1909 թվականին 18 տուն հայ բնակիչ։

Զբաղվում էին երկրագործությամբ, այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։

Ապարանքում կար եկեղեցի (Ս. Աստվածածին) և նախակրթական վարժարան։

Գյուղի մոտ էին գտնվում «Ապարանից Ս. Խաչ» վանքը և հին բնակավայրի մնացորդներ։ Հիշյալ վանքից հնում մասունք է փոխադրվել պատմական Հայաստանի Նիգ գավառի Քասաղ կենտրոնը, որի համար էլ վերջինս X դարից անվանվել է Ապարան։

Ապարանքում է ծնվել եկեղեցական գործիչ, բանաստեղծ ու վիպասան Սեմեոն Ապարանեցին։

Ապարանքն ավերվել է առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Բնակիչների մի մասին հաջողվել է փրկվել կոտորածներից և բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։

Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Բիթլիսի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր