Խարտիշար

Խարտիշար, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Խարբերդի վիլայեթի Խոզաթի գավառակում։ Գտնվում էր Չմշկածագ գյուղաքաղաքից 12 կմ հյուսիս-արևմուտք։

Պատմություն 
Եղել է հին և հռչակված հայկական գյուղ։ 1800-ական թվականներին դարձել է քուրդ աղայի տիրույթ և հայերն աստիճանաբար տեղափոխվել են հարևան գյուղեր։ 1879 թվականին մնացել էր միայն 3 հայ բնակիչ։ 1915 թվականի Մեծ եղեռնից հետ գյուղում այլևս հայեր չկային։

Պատմամշակութային կառույցներ 
Խարտիշարն ուներ ավերակ եկեղեցի, որի մոտ գտնվում էր գերեզմանոց, Ս. Կարապետ դպրեվանքը, որի մատուռը կանգուն էր մինչև 1930-ական թվականները։ Վանքից Խարադաշ տանող ճանապարհին, Խոյից քար կոչված ժայռի վրա կար բնական մեծության խոյի արձան։ Իսկ Մարմար քար կոչված ժայռի վրա բնական մեծության, հայկական հին տարազով կնոջ մարմարյա արձան կար, որը նայում էր դեպի վանքը։ Արձանի կրծքի վրա անընթեռնելի երկտող արձանագրություն կար։ Գյուղի մոտ է գտնվում Խարտիշարի Ս. Կարապետ վանքը։

Աղբյուրներ 
 «Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան» (5 հատորով), 1986-2001 թթ., Երևանի Համալսարանի հրատարակչություն
 Արեւմտահայաստանի եւ Արեւմտահայութեան Հարցերու Ուսումնասիրութեան Կեդրոն

Տես նաև 
 Խարբերդի նահանգի հայաբնակ բնակավայրեր

Ծանոթագրություններ 

Արևմտյան Հայաստանի գյուղեր