Յան Կալնբերզին

Կալնբերզին Յան էդուարդի (, ), լատիշ խորհրդային պետական և կուսակցական գործիչ, ԽՄԿԿ անդամ (1917), Խորհրդային Լատվիայի առաջին փաստացի առաջնորդը։

1919 թվականին օժանդակել է Լատվիայում խորհրդային օկուպացիային։ Լատվիայում խորհրդային իշխանության տապալումից հետո, բանվորական զինված ջոկատի հետ, անցել է Խորհրդային Ռուսաստան, մասնակցել քաղաքացիական (1918-1920) կռիվներին։ 1925-1928 և 1936-1939 թվականներին ընդհատակյա կուսակցական աշխատանքներ է կատարել Լատվիայում։

1940-1959 թվականներին եղել է Լատվիայի կոմունիստական կուսակցության առաջին քարտուղար։ ԽՄԿԿ XIX—XXIII համագումարներում ընտրվել է ԿԿ-ի անդամ, 1957-1961 թվականներին եղել է ԽՄԿԿ ԿԿ-ի Նախագահության անդամության թեկնածու։ 1959-1970 թվականներին՝ Լատվիական ԽՍՀ Գերագույն խորհրդի նախագահության նախագահ և ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի Նախագահության նախագահի տեղակալ (1960), եղել է նաև ԽՍՀՄ I—VII գումարումների Գերագույն խորհրդի պատգամավոր։

Պարգևատրվել է Լենինի 7, Հոկտեմբերյան հեղափոխության և այլ շքանշաններով։

Մահացել է 1986 թվականին, 92 տարեկանում։

Ծանոթագրություններ 

Խորհրդային պետական գործիչներ
Լենինի շքանշանի ասպետներ
Սոցիալիստական աշխատանքի հերոսներ
Հայրենական պատերազմի 1-ին աստիճանի շքանշանակիրներ
Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանի դափնեկիրներ
Հոկտեմբերյան հեղափոխության շքանշանով պարգևատրվածներ
Խորհրդային կուսակցական գործիչներ
ԽՍՀՄ քաղաքական գործիչներ
Աշխատանքային կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետներ