محمدعلی زنوزی

محمدعلی زنوزی یکی از پیروان کتاب بیان بود. او هم‌زمان با سید علی‌محمد باب تیرباران گردید.

تیرباران 

باب را به همراه محمدعلی زنوزی یکی از مریدانش، در فاصلهٔ چند قدمی یکدیگر آویزان نمودند. پس از شلیک تفنگ‌ها، دود چند لحظه آن دو نفر را از نظرها پنهان نمود. پس از متفرق شدن دود باروت، مردم توانستند محل اعدام را مشاهده کنند، ندای حیرت و وحشت از مردم بلند شد، چون باب آن‌جا نبود؛ زیرا گلوله‌ها فقط به طناب‌ها خورده بود و سبب باز شدن طناب و نجات باب شده‌بود. باب را در اتاقی یافتند و دوباره به محل اعدام آوردند و مثل سابق بستند. اما این بار سربازان از امر شلیک سرباز زدند. گروهی دیگر را آوردند و فرمان شلیک دادند و این بار باب کشته شد.

محل دفن 
جسد باب و انیس که با او تیرباران شده‌بود در خندقی انداخته شد. حتی گفته شد که سگ بدن آنان را خورده‌است. این کار جاستین شیل نمایندهٔ وقت انگلستان در ایران را بر آن داشت که در نامه‌ای به نخست‌وزیر انگلستان این عمل را وحشیانه بنامد. در عین حال منابع بابی می‌گویند که جسد باب با تلاش سلیمان‌خان تبریزی به تهران منتقل شد.

معتقدان به کتاب بیان (بیانی‌ها) محل دفن پیکر سید علی‌محمد باب و محمدعلی زنوزی را در امامزاده معصوم تهران می‌دانستند و این مکان را یکی از اماکن زیارتی خویش می‌دانستند. ادوارد براون نیز در کتاب یک سال در میان ایرانیان چنین می‌نگارد:

از سوی دیگر منابع بهائی معتقدند باقی‌مانده‌های جسد با دستور بهاءالله از امامزاده حسن خارج شده و برای ۵۰ سال مخفیانه از جایی به جای دیگر برده شده و سرانجام در کوه کرمل در مقام اعلی در اسرائیل دفن شده‌است.

پانویس

جستارهای وابسته 
 بابیه
 احکام بابی
 نقد بابیه

منابع

پیوند به بیرون 

آیین بیانی
باب
اعدام‌شدگان به اتهام ارتداد
بابیان ایرانی
بابیان کشته‌شده به دلیل بابی بودن
بابیت
درگذشتگان ۱۸۵۰ (میلادی)
مسلمانان بابی شده
نقد بابیت