کیفیت تلرانس

کیفیت تلرانس یا درجه آی‌تی  یک شیوه دسته‌بندی استاندارد برای تلرانس است که در سال ۱۹۳۸ توسط سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ایزو) در استاندارد ایزو ۲۸۶  بیان گردیده‌است.

دسته‌بندی کیفیت‌ها 
برای مشخص کردن دقت ابعادی و کیفیت ساخت از ۲۰ دسته عددی استفاده می‌شود که هر کدام برای کاربردی در صنعت مناسب هستند.
این دسته‌ها از  (کمترین تلرانس و بیشترین دقت) آغاز می‌شود و با  (بیشترین تلرانس و کمترین دقت) پایان می‌پذیرد.

روش محاسبه 
این روابط، صرفاً فرمول‌هایی تجربی هستند و بر اصول علمی مبتنی نیستند، اما مقداری قابل‌قبول را ارائه می‌دهند. روابط زیر تنها برای قطعات با ابعاد ۱ میلی‌متر تا ۵۰۰ میلی‌متر صادق است.
برای محاسبه تلرانس بر حسب این روابط، ابتدا با دانستن اندازه اسمی قطعه، کران بالا () و پائین () آن را از جدول یافته و D را محاسبه می‌کنیم. (کران‌های بالا و پائین در جداول به ۱۳ بازه تقسیم شده‌اند) سپس با توجه به کیفیت مورد نیاز، I را پیدا کرده و تلرانس را با کمک آن می‌یابیم.

D میانگین هندسی ردیفهای قطری از دامنه اندازه‌های اسمی ( بیشینه و  کمینه) [mm]
I واحد تلرانس [µm]

کاربرد کیفیت‌های مختلف در صنعت 
در جدول زیر به طور خلاصه به کاربردهای اصلی هر سطح کیفیتی اشاره شده‌است.

جستارهای وابسته 
 فهرست استانداردهای ایزو

منابع

پیوند به بیرون 
ایزو ۲۸۶ در وبگاه رسمی سازمان بین‌المللی استانداردسازی

استانداردهای مکانیک

ایزو