طاغوت

طاغوت در اسلام، به معنی هر آن چیز یا کسی است که به جای خداوند در جایگاه پرستش قرار گیرد.

طبق این تعریف، جز خداوند یکتا هر موجودی همچون: شیطان، بتها، انسان ( مرده یا زنده ) یا هر مصداق دیگری که به عنوان معبود واقع شوند طاغوت محسوب می‌شود.

واژه‌شناسی 
دربارهٔ ریشهٔ واژهٔ طاغوت و عربی یا معرب بودنش اختلاف نظر هست.

لغتنامه‌های عربی و مفسران، طاغوت را صیغهٔ مبالغه دانسته‌اند به معنی کسی که بسیار «طُغیان» کند. طغیان نیز به معنی سرکشی از حد و تجاوز و شرانگیزی معرفی شده‌است.

برخی زبان‌شناسان طاغوت را دخیل از زبان‌های دیگر دانسته‌اند، مانند عربی‌شدهٔ «تحوت» خدایگان مصری، یا «طعوت» به معنی بت که در تلمود بابلی آمده‌است.

حکومت طاغوت 
حکومت جور یا ولایت طاغوت نظریه‌ای در فقه شیعه است که مطابق آن هر حکومتی که امام معصوم در رأس آن نباشد، نمی‌توان مشروعه به شمار آورد و اطاعت از آن را جایز نمی‌شمارد.

پی‌نوشت و منبع 

 

اصطلاحات احکام اسلامی
اصطلاحات اسلامی
بت‌پرستی
شیطان‌ها در اسلام