کشتن اسامه بن لادن

با دستور باراک اوباما رئیس‌جمهور ایالات متحده، اسامه بن لادن رهبر گروه القاعده در تاریخ ۱ مهٔ ۲۰۱۱ ساعت ۱۷ به وقت گرینویچ توسط نیروهای نظامی آمریکایی در ایبت‌آباد و در جریان تیراندازی در تأسیساتی در داخل خاک پاکستان کشته شد. در این عملیات، شخص بن لادن با اسم رمزی جرونیمو شناخته می‌شد. این عملیات به نام عملیات نیزه نپتون (Operation Neptune Spear) شناخته می‌شود.

باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا در کاخ سفید و در شامگاه ۱ مه ۲۰۱۱ اعلام کرد که اسامه بن‌لادن، توسط ارتش آمریکا کشته شده‌است. او پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به مدت ۱۰ سال تحت تعقیب بود. باراک اوباما همچنین گفت: 

بعد از اعلام خبر مرگ بن‌لادن مردم بعضی از شهرهای آمریکا به شادی پرداختند.

پیش برد عملیات 

بنا بر گزارش‌های رسمی، خانهٔ مسکونی بن لادن واقع در ابیت آباد (پنجاه کیلومتری شمال شرقی اسلام‌آباد) از ماه اوت ۲۰۱۰ تحت نظر سازمان‌های اطلاعاتی آمریکا بود. رهبری عملیات در دست مرکز فعالیت‌های ویژه سازمان سیا و با همکاری فرماندهی مشترک عملیات ویژه وابسته به ستاد فرماندهی عملیات ویژه ارتش ایالات متحده آمریکا قرار داشت که وظیفه‌اش هماهنگی تمامی گروه‌های ضربت ایالات متحده است. اجرای عملیات به وسیله یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا انجام گردید.

در ساعات اول روز دوشنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۰ که فرمان حمله صادر شد، اعضای شورای ملی امنیت ایالات متحده آمریکا در اتاق وضعیت کاخ سفید در واشینگتن به صورت زنده پای تلویزیون شاهد پیشروی عملیات بودند. دو گروه ضربت، متشکل از ۲۵ نفر در هر گروه، وارد صحنه شدند. یکی از دو گروه در حالت رزرو و آماده باش بود. وسیله ترابری «اسکادران سرخ» در جمع دو بالگرد یواچ-۶۰ بلک هاوکِ رادارگریز، مجهز به فناوری رادارگریز و صدا خفه کن به همراه دو فروند بالگرد شینوک جهت انجام امور پشتیبانی، ارتباطی و فرماندهی عملیات و حمل تعدادی نیروی ذخیره بود. همچنین جت‌های جنگندهٔ اف ۱۶ آمریکایی در نزدیکی محل عملیات در حال گشت‌زنی و آماده‌باش بوده‌اند. وظیفهٔ آن‌ها پشتیبانی و حفاظت از بالگردها و در صورت نیاز، درگیری احتمالی با جنگنده‌های پاکستانی بود. در این عملیات مجموعاً ۷۹ کماندو و یک سگ آمورش‌دیدهٔ نظامی از نژاد مالینوا شرکت داشته‌اند.

در حمله «تیم ۶» یگان ویژهٔ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا، اسامه بن لادن «سه بار از ناحیهٔ سر» مورد شلیک قرار گرفت و «مغزش متلاشی» شد. خبر این موضوع را پانتا، وزیر امور خارجه وقت آمریکا، با عبارت "Geronimo EKIA, enemy killed in action" به اطلاع سایرین رساند.

واکنش‌ها 
 سازمان فلسطینی حماس، که نوار غزه را در کنترل خود دارد، بن لادن را یک «مجاهد عرب» نامید و کشته شدن او را محکوم نمود و در این باره اظهار داشت:
ما ترور و قتل یک مجاهد عرب را محکوم می‌دانیم و دعا می‌کنیم رحمت خداوند شامل حال او و تمامی مؤمنان و شهیدان باشد. اما حکومت خودگردان فلسطین مستقر در کرانه باختری رود اردن کشته‌شدن اسامه بن لادن را اقدامی مؤثر در تقویت صلح دانست.
 جمهوری اسلامی ایران این خبر را کذب خواند. و خبرگزاری فارس در گزارشی به نقل از رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی ایران نوشت که «آمریکایی‌ها بارها بن لادن را کشته‌اند» و «این خبر تازگی هم ندارد.» جورج بوش رئیس‌جمهور اسبق ایالات متحده این عملیات را به نیروهای نظامی و اطلاعاتی تبریک گفت ایران نیز ابراز امیدواری کرد که این موضوع به جنگ و کشتار بی‌گناهان و ناآرامی‌ها پایان دهد. ریچارد بلومنتال سناتور آمریکایی و عضو کنگره آمریکا گفت: از بین بردن این دشمن دموکراسی و آزادی یک پیروزی تاریخی برای ملت ما است و نشانگر نقطه عطف مهمی در جنگ با تروریسم است.

ابهامات مرگ بن لادن 
برخی افراد و رسانه‌ها در مورد مرگ بن لادن ابهاماتی را مطرح کردند. عده‌ای معتقدند که وی قبل از این عملیات درگذشته بود و عده‌ای این نظریه را مطرح می‌کنند که وی زنده است.

برکان یاشار مأمور سابق سی‌آی‌ای که در ترکیه زندگی می‌کند ادعا کرد بن لادن در سال ۲۰۰۶ به مرگ طبیعی از دنیا رفته و آمریکا نقشی در مرگ وی نداشته‌است.

ادعای دیلی تلگراف (سیمور هرش) 
«دیلی تلگراف» روز ۲۰ می ۲۰۱۵ در صفحهٔ نخستِ خود نوشت: «عثمان خالد،» افسر سابق ارتش پاکستان، شخصی است که گمان می‌رود، اطلاعات مربوط به محل اختفای بن لادن را به سازمان اطلاعات آمریکا داده‌است. «سیمور هرش» روزنامه‌نگار آمریکایی، داستانِ آمریکا دربارهٔ ماجرای قتل بن لادن را مردود دانست. به گفتهٔ هرش، «بن لادن» نزد سازمان اطلاعات پاکستان در بازداشت بود و این مسئله با ادعای سازمان اطلاعات آمریکا مغایرت دارد، زیرا سازمان اطلاعات آمریکا ادعا می‌کند که پس از گردآوری اطلاعات به محل اختفای بن لادن در پاکستان دست یافت و او را به قتل رساند. به نوشتهٔ دیلی تلگراف، هرش بر این باور است که یک خبرچینِ پاکستانی، در قبالِ پاداشی ۲۵ میلیون دلاری و گرفتن تابعیت آمریکایی، به سازمان اطلاعات آمریکا اطلاعاتی داده‌است.

اما کاخ سفید، اطلاعات منتشر شده دربارهٔ خبرچینِ پاکستانی و کمکِ او در قتل بن لادن را غیردقیق و فاقد سند و مدرک توصیف کرد.

سری بودن عملیات 

هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه پیشین آمریکا در ژوئن ۲۰۱۴ در کتاب خاطرات خود به نام «انتخاب‌های دشوار» فاش ساخت که به دلیل روابط نزدیک برخی عناصر سازمان اطلاعات پاکستان درمیان شبه‌نظامیان طالبان و القاعده، آمریکا تصمیم گرفت تا حمله محرمانه برای ترور اسامه بن لادن را به اطلاع مقامات پاکستان نرساند. وی در کتابش نوشت:

آثار مرتبط

فیلم سینمایی 
در سال ۲۰۱۳ فیلمی سینمایی به نام سی دقیقه پس از نیمه‌شب یا سی دقیقه بامداد  اکران شد. یک فیلم درام تاریخی آمریکایی به کارگردانی کاترین بیگلو و نویسندگی مارک بول است که بر اساس «داستان بزرگ‌ترین تعقیب یک جنایتکار در تاریخ برای خطرناک‌ترین مرد جهان» نوشته شده‌است. در این فیلم داستان عملیات یافتن و قتل اسامه بن لادن رهبر القاعده توسط ایالات متحده آمریکا به تصویر کشیده شده‌است. این فیلم توسط بول، بیگلو و مگان الیسون تهیه شده‌است.

در شرح داستان فیلم آمده‌است که در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بیش از سه هزار نفر در جهنمی از دود و آتش زنده به گور شدند در حالی که فقط صدای فریاد التماسشان در پشت گوشی‌های همراه باقی مانده بود. از همان موقع تلاش‌های پیگیرانه‌ای برای پیدا کردن مسئولان این حادثه و به خصوص بن لادن آغاز شد. سازمان جاسوسی آمریکا برای یافتن رهبر القاعده تمام تلاش خود را بکار می‌گیرد اما پیدا کردن این شخص که بیشتر عمرش را مثل یک شبح زندگی کرده سخت‌تر از آنی است که در ابتدا می‌پنداشته‌اند…

این فیلم کاندیدای ۴ اسکار (کاندیدای اسکار بهترین تدوین-کاندیدای اسکار بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی-کاندیدای اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن-کاندیدای اسکار بهترین فیلم) در سال ۲۰۱۳ شد.

پانویس

منابع 
 
 
 

مرگ اسامه بن لادن
۲۰۱۱ (میلادی)
اسامه بن لادن
پاکستان در ۲۰۱۱ (میلادی)
تاریخ نظامی در ۲۰۱۱ (میلادی)
جنگ افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۱۴)
جنگ علیه ترور
درگذشتگان ۲۰۱۱ (میلادی)
دولت سید یوسف‌رضا گیلانی
رویدادهای مه ۲۰۱۱
ریاست‌جمهوری باراک اوباما
زادگان ۱۹۵۷ (میلادی)
کشتار فراقانونی
مرگ و میر بر پایه شخص
منطقه ابوت‌آباد
روابط ایالات متحده آمریکا و پاکستان