سالواتوره شارینو

سالواتوره شارّینو ، (زاده ۴ آوریل ۱۹۴۷ - پالرمو ایتالیا) آهنگساز خودآموخته که در کنسرواتوارهای میلان، پروجا و فلورانس تدریس می‌کرد. اولین بار در دهه شصت میلادی با آثاری مثل سونات برای دو پیانو 1966 (la sonata per 2 pianoforti) و برسیوز برای ارکستر 1967 (Berceus per orchestra) ویژگی‌های اساسی سبک بسیار شخصی زبان موسیقی خود را نشان داد.

سبک 
بافت صوتی موسیقی شارینو فضایی غبارآلود، جادویی و خیالی است که حاصل استفاده و برجسته کردن اصوات حاشیه‌ای سازها می‌باشد که بواسطه تکنیک‌های مدرن نوازندگی، هارمونیک‌ها و مناطق صوتی غیرمعمول سازها و نت‌های تزئینی خاص، حاصل می‌شود.

از ویژگیهای موسیقی او ظرافت و آمیختگی صوت و سکوت است.

«من با آهنگسازی میخواهم مرز های درک اصوات را تا منتها درجه آن گسترش دهم. یکی از آنها درک و حس غیر قابل حس شدن و غیر قابل و درک کردن ها است، آنجایی که اصوات و سکوت در هم آمیخته میشوند.«

با اینکه به گفته خودش تنها از آهنگسازان آلمانی مانند بتهوون، باخ، واگنر، شوئنبرگ و آلبان برگ الهام میگیرد، تأثیر آهنگسازان ایتالیایی مانند لوییجی نونو در کارهای او غیر قابل چشم پوشیست.

آثار سازی 
از آثار مهم سازی شارینو می‌توان به سونات مجلسی برای ارکستر کوچک ۱۹۷۱ (Sanata da camera per piccola orchestra)، سرزمین بدون طلوع ۷۶–۱۹۷۵ (Il paese senz'alba) و سرزمین بدون غروب ۱۹۷۷ (Il paese senza tramonto) برای ارکستر، از شب چه می دانی نگهبان؟ ۱۹۷۹ (?che sai, guardiano, della notte) برای کلارینت و ارکستر کوچک، مقدمه‌ای بر تاریکی ۱۹۸۱ (Introduzione all'oscuro) برای ۱۲ ساز، از میان متون اختصاص یافته به ابرها ۱۹۸۹ (Fra i testi dedicati alle nubi) آثار بسیاری برای فلوت، شش کوارتت کوتاه ۱۹۹۱ (sei Quartetti brevi) پنج سونات برای پیانو از ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۵، نوولاریو (Nuvolario) برای آواز و پنج ساز ۱۹۹۵، باد و فرم برای ارکستر ۱۹۹۵ (Soffio e forma)، دفترچه خیابان ۲۰۰۳ (Quaderno di strada) اشاره کرد.

اپرا 
در تئاتر شارینو، اسطوره‌های دوران کهن را در یک پس زمینه سوررئالیستی و تا حدی سمبولیستی را به عنوان تم اصلی درام انتخاب کرد. از اپراهای او می‌توان به پسوخه و کوپیدو ۱۹۷۳ (Amore e psiche) اسپرن ۱۹۷۸ (Aspern) ونیتاس ۱۹۸۱ (Vanitas) کای و سارکوفاژ «پرده هابی برای موزه وسوسه‌ها» ۱۹۸۰ (Cailles en sarcophage) لوهنگرین «عمل نامرئی» ۱۹۸۳ (Lohengrin) پرسئو و آندرومدا ۱۹۹۱ (Perseo e andromeda).

منابع 

 

آهنگسازان آوانگارد
آهنگسازان اپرا اهل ایتالیا
آهنگسازان اپرای مرد
آهنگسازان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
آهنگسازان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
آهنگسازان کلاسیک اهل ایتالیا
آهنگسازان کلاسیک سده ۲۱ (میلادی)
آهنگسازان کلاسیک مرد
آهنگسازان کلاسیک مرد اهل ایتالیا
آهنگسازان موسیقی کلاسیک سده ۲۰ (میلادی)
اعضای آکادمی هنرهای برلین
افراد زنده
اهالی پالرمو
دانش‌آموختگان آکادمی ملی سانتا سسیلیا
زادگان ۱۹۴۷ (میلادی)
موسیقی‌دانان اروپایی
موسیقی‌دانان اهل ایتالیا
موسیقی‌دانان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
موسیقی‌دانان مرد سده ۲۰ (میلادی)
موسیقی‌دانان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
موسیقی‌دانان مرد سده ۲۱ (میلادی)
موسیقی‌دانان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا