استبراء

استبراء  برائت جستن و پاکی خواستن است.

بول 

استبراء از بول  یا خرطات تسعه، سه عمل سه‌مرحله‌ای مستحب برای تخلیهٔ کامل ادرار از مجرای ادرار مرد است، که از مقعد آغاز و به نوک آلت مردی یا زنی ختم می‌گردد. این عمل پس از قطع ادرار انجام می‌شود و پیش‌نیاز آن پاکی مقعد از مدفوع است.
 از مقعد تا بیخ آلت (زیر کیسه بیضه) با انگشت میانی دست چپ ۳ بار کشیده می‌شود.
 با دو انگشت شست در رو و اشاره در زیر، آلت را گرفته و ۳ بار تا ختنه‌گاه کشیده می‌شود.
 سر آلت با همان دو انگشت ۳ بار چلانده می‌شود.
شیخ صدوق در کتاب من لا یحضره الفقیه از جعفر صادق آورده‌است: «» اگر مردی ادرار کرد، سپس آلتش را با دست راست لمس نکند.

روش پیشنهادی ناصر مکارم شیرازی دست‌کشیدن چندین‌باره از بیخ آلت به بالا و سپس فشردن چندین‌بارهٔ نوک آلت، تا خروج آخرین قطره‌های ادرار است. سید روح‌الله خمینی در کتاب تحریرالوسیله استبراء از بول را نیز به دست همسر او جایز دانسته‌است.

حیوان نجاست‌خوار 

استبراء حیوان نجاسخت‌خوار  دوره‌ای است، که پس از آن جانوری که از مدفوع انسان می‌خورده‌است، با پرهیز از خوردن مدفوع دوباره پاک می‌گردد.

مراجع تقلید تشیع بنابر احتیاط واجب یا مستحب دربارهٔ مدت زمان پرهیز فتاوای متفاوتی داده‌اند. محمدحسن نجفی در جواهرالکلام به نقل از علی بن موسی الرضا استبراء ماهی نجاست‌خوار را یک روز و یک شب بیان کرده‌است.

منابع 

اصطلاحات اسلامی
طهارت