امید (اسپرو)

امید (اِسپِرو)  شعری‌ست به زبان فراساخته‌ی اسپرانتو که لودویک زامنهوف (۱۸۵۹–۱۹۱۷)، خالق این زبان، در آغازین سال‌های ابداع این زبان بین‌المللی سروده است. این شعر که امروزه بیشتر با عنوان سرود اسپرانتو شناخته می‌شود، معمولاً با یک مارش پیروزی همراه است که فِلیسین مِنو دو مِنیل ، آهنگ‌ساز فرانسوی، برای آن ساخته‌است. پیش‌تر نیز، کلاس آدلزکلد و چند آهنگساز کمترشناخته‌شدهٔ دیگر برای این شعر و سرود موسیقی ساخته بودند. گاهی از این ترانهٔ امید با عنوان سرود جنبش اسپرانتو نیز یاد می‌کنند.

برخی اسپرانتیست‌ها به کاربرد واژهٔ «سرود» یا «مناجات» دربارهٔ این ترانه معترضند چون این گونه اصطلاحات سویهٔ مذهبی، نژادی و/یا ملی دارند و جنبش اسپرانتو در جهان، حرکتی بی‌طرف و همگانی است - و دقیقاً به همین دلیل زبان بین‌المللی اسپرانتو مورد توصیهٔ سازمان‌های بی‌طرف بین‌المللی، مانند سازمان ملل متحد و یونسکو (که تاکنون دو قطعنامه در مورد آن صادر کرده‌است)، می‌باشد.

متن ترانه

جستارهای وابسته 
 موسیقی اسپرانتو
 جنبش اسپرانتو

منابع 

 

ترانه‌های ضدجنگ
سرودها
فرهنگ اسپرانتو
موسیقی اسپرانتو