نظریه زبان‌های برنامه‌نویسی

نظریه زبان‌های برنامه نویسی ، شاخه‌ای از علوم رایانه است که به طراحی، پیاده‌سازی، تجزیه و تحلیل، خاصیت‌ها و طبقه‌بندی زبان‌های برنامه‌نویسی و ویژگی‌های فردی آن‌ها می‌پردازد.

این شاخه وابسته و مؤثر در ریاضیات، مهندسی نرم‌افزار و زبان‌شناسی است و با نتایج منتشر شده در مجلات متعدد در زمینه پژوهشی فعال است، و همچنین در علوم عمومی رایانه و انتشارات مهندسی.

تاریخچه 
از بعضی جهات، تاریخ تئوری‌های برنامه‌نویسی حتی کهن‌تر از توسعه زبان‌های برنامه‌نویسی است.
حساب لامدا (lambda calculus)، توسعه یافته توسط آلونزو چارچ و استفان کول کلین در سال ۱۹۳۰ است که توسط برخی به عنوان اول زبان برنامه‌نویسی در نظر گرفته شده‌است، اگرچه آن را به عنوان محاسبات مدل به جای وسیله‌ای برای برنامه نویسان برای شرح الگوریتم به سیستم رایانه‌ای در نظر گرفته شده‌است.

جستارهای وابسته 
 اختراع‌ها در ایالات متحده (۱۸۹۰–۱۹۴۵)

منابع 
 Programming language theory، برداشت شده در ۴ آوریل ۲۰۱۲.

نظریه زبان‌های برنامه‌نویسی
علوم رایانه