گیرنده‌های اوپیوئید

آگونیست‌های اوپیوئید، بی دردی را با اتصال به گیرنده‌های اختصاصی جفت شده با
پروتئین G تولید می‌کنند. سه گونه اصلی از گیرنده‌های اوپیوئید عبارتند از: μ، δ و κ. هر گونه از گیرنده‌های اوپیوئید، خود زیر گونه‌هایی دارد؛ μ1، μ2، δ1، δ2، κ1، κ2، κ3 زیر گونه‌هایی هستند که در حال حاضر با معیارهای فارماکولوژیک، به خوبی تأیید می‌شوند. اخیراً یک سیستم جدید لیگاند – گیرنده اوپیوئید تحت عنوان N/OFQ کشف شده‌است؛ گیرنده اصلی در این سیستم، اورفانین شبه اوپیوئید – زیرگروه ۱  (به اختصار ORL1) جفت شونده با پروتئین G می‌باشد. لیگاند درونزاد این گیرنده با نام‌های اورفانین FQ و همچنین Nociceptin نامگذاری شده‌است.

در سال ۲۰۰۰، اتحادیه بین‌المللی داروشناسی، عبارات MOP, DOP, KOP و NOP را به ترتیب برای نام‌گذاری گیرنده‌های μ، δ، κ و N/OFQ به تصویب رساند.

جستارهای وابسته 
 گیرنده (زیست‌شیمی)
 گیرنده‌های سطح سلول

منابع 
 صوفی، حامد (۱۳۹۱)، بررسی الگوی مصرف داروهای مخدر تزریقی در بیمارستان امیرالمؤمنین شهرستان زابل، پایان‌نامه دکتری عمومی داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، شماره ۱۱۲۸، صفحهٔ ۵۱.

 
زیست‌شناسی سلولی
زیست‌شناسی مولکولی
گیرنده‌ها