زبان گفتاری

زبان گفتاری یا زبان محاوره‌ای یکی از گونه‌های بدون کاربرد زبان است که برای ارتباط لفظی به کار می‌رفته و در تقابل با زبان روز قرار می‌گرفت. ساخت‌های زبانی به کار رفته در زبان گفتاری عموماً ساده‌تر از ساخت‌های به کار رفته در زبان نوشتاری هستند.
گفتار صورت اصیل و ابتدایی زبان است. در زبان معیار گفتاری تلفظ و ویژگی‌های لهجه‌ای و آهنگی کلام بیشترین اهمیت را دارد. گونهٔ زبان معیار در ایران آن است که در بین افراد تحصیل کرده و دارای پایگاه اجتماعی و اقتصادی بالاتر رایج است. به علت مرکزیت سیاسی، فرهنگی و اقتصادی تهران، زبان گفتاری رایج در بین تحصیلکردگان تهران، زبان معیار گفتاری در ایران است. زبان معیار گفتاری با زبان محاوره یکی است. برخی از نویسندگان نیز زبان گفتاری را زبان شکسته می‌نامند.
به عبارتی زبان گفتاری سیستم منظم و معنادار آوایی زبان است. که عمدتاً از واج‌ها تشکیل شده است.

منابع 

ارتباط کلامی
زبان
زبان‌گونه‌ها
زبان‌ها
فلسفه زبان