ام را به نشانه مرگ بگیر

ام را به نشانه مرگ بگیر یا ق را به نشانه قتل بگیر یا به‌طور صحیح ام (شماره ۶ در صفحه کلید تلفن) را به نشانه قتل بگیر  فیلمی در ژانر جنایی، معمایی و دلهره آور به کارگردانی آلفرد هیچکاک محصول سال ۱۹۵۴ است. در این فیلم ری میلند و گریس کلی ایفای نقش کرده‌اند.

این فیلم یک فیلم تک لوکیشن است و اکثر نما ها در یک اتاق فیلمبرداری شده است.

داستان فیلم 
مارگوت مری وندایس، زنی ثروتمند و همسر یک تنیس‌باز حرفه‌ای به نام تونی وندایس است. او پیش‌تر در زمان غیبت شوهرش با نویسنده‌ای آمریکایی به نام مارک هالیدی رابطهٔ عاشقانهٔ کوتاهی داشته‌است. تونی تصمیم می‌گیرد برای این که بیشتر در کنار همسرش باشد از بازی تنیس دست بکشد و شغلی معمولی پیدا کند. مارگوت نیز تصمیم می‌گیرد رابطه‌اش با نویسندهٔ آمریکایی را قطع کند و بار دیگر بخت خود را در زندگی زناشویی بیازماید. وقتی مارک از آمریکا بازمی‌گردد مارگوت به او خبر می‌دهد که تمام نامه‌هایشان را از بین برده‌است به جز یکی که دزدیده شده و شخصی برای آن نامه از او حق‌السکوت می‌گیرد. تونی به خانه می‌آید و ادعا می‌کند که سخت گرفتار کار است و مارگوت و مارک را به تئاتر می‌فرستد. سپس به هم دانشگاهی قدیمی‌اش تلفن می‌زند و او را وادار می‌کند مارگوت را به قتل برساند تا تمام ثروتش را به ارث ببرد. اما هیچ جنایتی کامل نیست و کارها طبق برنامه پیش نمی‌رود…

بازیگران 
 ری میلند در نقش تونی وندایس
 گریس کلی در نقش مارگوت مری وندایس
 رابرت کامینگز در نقش مارک هلیدی
 جان ویلیامز (بازیگر) در نقش سربازرس هابارد
 آنتونی داوسون در نقش کاپیتان لسگیت با نام مستعار چارلز الکساندر سوان
 لئو بریت در نقش راوی
 پاتریک آلن در نقش کارآگاه پیرسن
 جورج لای در نقش کارآگاه ویلیامز
 جورج آلدرسون در نقش کارآگاه اول
 رابین هیوز در نقش گروهبان پلیس

تولید فیلم 
پس از ساخت فیلم اعتراف می‌کنم در سال ۱۹۵۳، هیچکاک تصمیم گرفت فیلم بوته خاردار را با مشارکت سیدنی برستاین بر اساس رمانی که دیوید دانکن در ۱۹۴۸ نوشته بود بسازد. اما مشکلاتی بر سر فیلمنامه و بودجهٔ فیلم پیش آمد که باعث شد هیچکاک و برنستاین شراکتشان را به هم بزنند. با همکاری شرکت برادران وارنر، هیچکاک توانست فیلمنامهٔ بوتهٔ خاردار را کنار بگذارد و تولید فیلم ام را به نشانهٔ مرگ بگیر را آغاز کند.

در نمایشنامه‌ای که فیلمنامهٔ فیلم بر اساس آن نوشته شده، نام دو شخصیت اصلی شلیا مری وندایس و مکس هالیدی بود که در فیلم به مارگوت و مارک تغییر کرد.

آلفرد هیچکاک که در بیشتر فیلم‌هایش حضوری کوتاه دارد، در دقیقهٔ ۱۳ این فیلم نیز، در یک عکس سیاه‌وسفید از مراسم گردهمایی هم‌دانشگاهیان سابق، در میان دانشجویان دیده می‌شود.

هیچکاک در ساخت این فیلم از تکنولوژی فیلمبرداری فیلم سه بعدی استفاده کرد ولی هنگام اکران فیلم به دلیل این که علاقه و شوق مردم به دیدن فیلم سه بعدی فروکش کرده بود، سینماهای کمتری علاقه به نمایش فیلم‌های سه بعدی داشتند و فیلم با سر و صدای کمتری اکران شد؛ اما سال‌ها بعد که نسخه اصلی فیلم دیده شد، مردم علاقهٔ زیادی برای دیدن فیلم نشان دادند و در سال ۱۹۸۰ فیلم دوباره اکران شد.

فیلمبرداری این اثر در استودیو شماره ۵ برادران وارنر در شهر لس آنجلس انجام گرفته‌است.

جوایز 
 نامزد جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر زن خارجی، گریس کلی ۱۹۵۵
 برنده جایزه بهترین بازیگر حلقه منتقدان فیلم نیویورک، گریس کلی ۱۹۵۵

منابع

پیوند به بیرون 
 

آثار موسیقی دیمیتری تیومکین
تلفن در فرهنگ عامه
زنای محصنه در فیلم‌ها
فیلم‌ها به زبان انگلیسی
فیلم‌ها به کارگردانی آلفرد هیچکاک
فیلم‌های ۱۹۵۴ (میلادی)
فیلم‌های آمریکایی اقتباس‌شده از نمایشنامه
فیلم‌های اقتباس‌شده از نمایشنامه
فیلم‌های ایالات متحده آمریکا
فیلم‌های برادران وارنر
فیلم‌های به تهیه‌کنندگی آلفرد هیچکاک
فیلم‌های جنایی دلهره‌آور دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
فیلم‌های جنایی-هیجانی آمریکایی
فیلم‌های درباره اعدام
فیلم‌های درباره سوءاستفاده از عدالت
فیلم‌های درباره قراردادهای آدم‌کشی
فیلم‌های سه‌بعدی ۱۹۵۴ (میلادی)
فیلم‌های سه‌بعدی آمریکایی
فیلم‌های سه‌بعدی دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در شهرستان لس آنجلس
فیلم‌های معمایی آمریکایی
فیلم‌های معمایی دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
فیلم‌های معمایی مهیج دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
فیلم‌های معمایی هیجانی آمریکایی
فیلم‌های مهیج آمریکایی
فیلم‌های دلهره‌آور روان‌شناختی آمریکایی
فیلم‌های دلهره‌آور روان‌شناختی دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
فیلم‌های دلهره‌آور روان‌شناختی
فیلم‌های واقع‌شده در لندن
هجوم به خانه در فیلم