مگی اسمیت

دِیم مارگارت ناتالی اسمیت (؛ زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۳۴) بازیگر انگلستانی است. او یکی از شناخته‌شده‌ترین و پرکارترین بازیگران زن بریتانیا است و در طول هفت دهه فعالیت خود دریافت‌کنندهٔ جوایز مختلفی از قبیل دو جایزهٔ اسکار، یک جایزهٔ تونی و چهار جایزهٔ امی ساعات پربیننده بوده‌است؛ این جوایز او را به معدود بازیگرانی بدل می‌سازد که تاج سه‌گانۀ بازیگری را دریافت کرده‌اند. او همچنین هفت جایزهٔ بفتا و سه جایزهٔ گلدن گلوب کسب کرده‌است. اسمیت در سال ۱۹۹۰ به‌دلیل خدماتش در نمایش از طرف الیزابت دوم لقب دِیم را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۴ نشان افتخاری سلطنتی از سوی ملکه انگلستان به او اعطا شد.

اسمیت برای نقش‌آفرینی در بهار زندگی دوشیزه جین برودی (۱۹۶۹) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر زن و برای سوئیت کالیفرنیا (۱۹۷۸) برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. او یکی از هفت بازیگر زن است که در هر دوی این رشته برندهٔ جایزهٔ شده‌اند. دیگر فیلم‌هایی که برایش نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شده عبارتند از اتلو (۱۹۶۵)، سفرهای من و عمه‌ام (۱۹۷۲)، اتاقی با یک چشم‌انداز (۱۹۸۵) و گاسفورد پارک (۲۰۰۱). دیگر فیلم‌های قابل توجه اسمیت هری پاتر (۲۰۰۱–۲۰۱۱)، قتل با مرگ (۱۹۷۶)، مرگ بر روی نیل (۱۹۷۸)، برخورد تایتان‌ها (۱۹۸۱)، شیطان زیر آفتاب (۱۹۸۲)، هوک (۱۹۹۱)، راهبه بدلی (۱۹۹۲)، راهبه بدلی ۲: بازگشت به عادت (۱۹۹۳)، باغ مخفی (۱۹۹۳)، بهترین هتل عجیب مریگولد (۲۰۱۲) و بانویی در ون (۲۰۱۵) هستند.

زندگی شخصی 
مارگارت ناتالی اسمیت در ۲۸ دسامبر ۱۹۳۴ در شهر ایلفورد، اسکس زاده شد. پدر او ناتانیل اسمیت (۱۹۹۱–۱۹۰۲)، آسیب‌شناس اهل نیوکاسل بود که در دانشگاه آکسفورد کار می‌کرد و مادرش مارگارت هاتن (۱۹۹۷–۱۸۸۶)، یک منشی اهل گلاسگو بود. او در چهار سالگی، به همراه خانواده‌اش به شهر آکسفورد نقل مکان کرد. اسمیت تا ۱۶ سالگی در دبیرستان آکسفورد تحصیل کرد و پس از آن به خانه تئاتر آکسفورد رفت.

مارگارت در ۲۹ ژوئن ۱۹۶۷، با رابرت استیونز (بازیگر) ازدواج کرد و از ازدواج اول خود صاحب دو پسر به نام‌های کریس و توبی شد که هردوی آنها در حال حاضر مشغول به بازیگری هستند. مگی و رابرت در ۶ آوریل ۱۹۷۵ از هم جدا شدند و مدتی بعد، مارگارت با برولی کراس (نمایشنامه‌نویس) ازدواج کرد و تا زمان مرگش در ۱۹۹۸ با او زندگی کرد. اسمیت هیچ‌گاه از ازدواج دومش بچه‌دار نشد. او هم‌اکنون ۵ نوه دارد.

در ژانویه ۱۹۸۸، مشخص شد که اسمیت به بیماری گریوز مبتلا شده‌است و به همین خاطر تحت جراحی نوری و رادیوتراپی قرار گرفت. هم‌چنین در سال ۲۰۰۷ به سرطان سینه مبتلا شد که این اتفاق همزمان با فیلمبرداری هری پاتر و شاهزاده دورگه بود. اما اسمیت برای ناامید نکردن طرفداران همچنان نقش خود را در فیلم ایفا کرد. بیماری سرطان او در سال ۲۰۰۹ بهبود یافت.

در سپتامبر ۲۰۱۱، اسمیت حمایت خود برای جمع‌آوری مبلغ ۴/۶ میلیون دلار جهت بازسازی تئاتر کورت در کرایست چرچ که بر اثر زلزله خسارت دیده بود را اعلام کرد. هم‌چنین در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۲، نقاشی‌ای که خود کشیده بود را در حراج Celebrity Paw به فروش گذاشت تا صرف کمک به حفاظت از گربه‌های ولگرد شود.

فعالیت حرفه‌ای 
مگی اسمیت از سال ۱۹۵۲ و در سن ۱۷ سالگی، شروع به بازیگری در خانه تئاتر آکسفورد کرد. در سال ۱۹۵۶ برای اولین بار در یک فیلم سینمایی با نقش کوتاهی ایفای نقش کرد و در سال ۱۹۵۸ اولین فیلم سینمایی خود را در جایگاه نقش اول با نام جایی برای رفتن نیست، بازی کرد. او تا کنون در بیش از ۶۰ فیلم، ۷۰ نمایش و چندین مجموعه تلویزیونی به ایفای نقش پرداخته‌است. او هم‌چنین به عنوان صداپیشه در چند فیلم، انیمیشن و بازی ویدئویی ظاهر شده‌است.

بر اساس رتبه‌بندی وبسایت آی‌ام‌دی‌بی، مگی اسمیت جز ۱۰ بازیگر برتر سینمای بریتانیا و یکی از ۱۰۰ بازیگر برتر تاریخ سینمای جهان به‌شمار می‌رود.

اسمیت در سال ۱۹۷۰ و برای ایفای نقش خانم برودی در فیلم بهار زندگی دوشیزه جین برودی، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را دریافت کرد. و در سال ۱۹۷۹ برای ایفای نقش دایانا بری در فیلم سوئیت کالیفرنیا، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد. اسمیت از سال ۲۰۰۱، با ایفای نقش پروفسور مینروا مک‌گونگال در مجموعه فیلم‌های هری پاتر، محبوبیت زیادی بین طرفداران هری پاتر پیدا کرد.

اسمیت جز بازیگران اصلی سریال تلویزیونی دانتون ابی در نقش وایولت کراولی است و برای این نقش سه بار برنده جایزه امی و یک جایزه گلدن گلوب شد. اگر چه این سریال در فصل ششم به پایان رسید اما فیلم سینمایی دانتون ابی در ادامه این سریال ساخته شد و مگی اسمیت در آن به ایفای نقش پرداخت. دومین فیلم سینمایی دانتون ابی هم ساخته شده‌است.

مگی اسمیت تاکنون در بیش از ۷۰ نمایش به ایفای نقش پرداخته‌است. او می‌گوید: «همیشه صحنه تئاتر را بیشتر از جلوی دوربین دوست دارم؛ زیرا مخاطب با نگاه خود مرا می‌بیند نه از نگاه دوربین. و من هم مخاطب را می‌بینم و این حس خوبی دارد. البته نباید فراموش کرد که بازی‌های بد در تئاتر فراموش می‌شوند ولی بازی‌های بد جلوی دوربین برای همیشه می‌مانند.» مگی اسمیت تا کنون ۶ بار جایزه بهترین بازیگر زن تئاتر رل از ایونینگ استاندارد دریافت کرده‌است. او هم‌چنین یک جایزه تونی دارد.

فیلمشناسی 
 جایی برای رفتن نیست (۱۹۵۹)
 آدم‌های خیلی مهم (۱۹۶۳)
 خیانتکار (۱۹۶۴)
 کسیدی جوان (۱۹۶۵)
 اتلو (۱۹۶۵)
 ظرف عسل (۱۹۶۷)
 بهار زندگی دوشیزه جین برودی (۱۹۶۹)
 اوه! چه جنگ دلپذیری (۱۹۶۹)
 سفرهای من و عمه‌ام (۱۹۷۲)
 قتل با مرگ (۱۹۷۶)
 مرگ بر روی نیل (۱۹۷۸)
 سوئیت کالیفرنیا (۱۹۷۸)
 برخورد تایتان‌ها (۱۹۸۱)
 کوارتت (۱۹۸۱)
 شیطان زیر آفتاب (۱۹۸۲)
 مبلغ مذهبی (۱۹۸۲)
 دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است (۱۹۸۳)
 یک عملکرد خصوصی (۱۹۸۵)
 لیلی عاشق (۱۹۸۵)
 اتاقی با یک چشم‌انداز (۱۹۸۵)
 شور تنهایی جودیت هرن (۱۹۸۷)
 هوک (۱۹۹۱)
 راهبه بدلی (۱۹۹۲)
 رومئو و جولیت (۱۹۹۲)
 باغ مخفی (۱۹۹۳)
 راهبه بدلی ۲: بازگشت به عادت (۱۹۹۳)
 باغ مخفی (۱۹۹۳)
 ریچارد سوم (۱۹۹۵)
 اولین باشگاه همسران (۱۹۹۶)
 میدان واشینگتن (۱۹۹۷)
 چای با موسولینی (۱۹۹۹)
 همه مردان پادشاه (۱۹۹۹)
 آخرین سپتامبر (۱۹۹۹)
 هری پاتر و سنگ جادو (۲۰۰۱)
 گاسفورد پارک (۲۰۰۱)
 هری پاتر و تالار اسرار (۲۰۰۲)
 اسرار غیبی انجمن خواهرانه یایا (۲۰۰۲)
 خانه من در آمبریا (۲۰۰۳)
 هری پاتر و زندانی آزکابان (۲۰۰۴)
 زنان بنفش پوش (۲۰۰۴)
 هری پاتر و جام آتش (۲۰۰۵)
 مراقبت از مامان (۲۰۰۵)
 هری پاتر و محفل ققنوس (۲۰۰۷)
 جین شدن (۲۰۰۷)
 دستگیری مری (۲۰۰۷)
 هری پاتر و شاهزاده دورگه (۲۰۰۹)
 گاه و بی‌گاه (۲۰۰۹)
 بازگشت دایه مکفی (۲۰۱۰)
 نومئو و جولیت (۲۰۱۱)
 هری پاتر و یادگاران مرگ - قسمت دوم (۲۰۱۱)
 بهترین هتل عجیب مریگولد (۲۰۱۲)
 کوارتت (۲۰۱۲)
 بانوی پیر من (۲۰۱۴)
 دومین هتل فوق‌العاده شگفت‌انگیز ماریگولد (۲۰۱۵)
 بانویی در ون (۲۰۱۵)
 شرلوک نومز (۲۰۱۸)
 دانتون ابی (۲۰۱۹)
 پسری به نام کریسمس (۲۰۲۱)

بخشی از مجموعه‌های تلویزیونی 
 دیوید کاپرفیلد (۱۹۹۹)
 دانتون ابی (۱۵–۲۰۱۰)

جوایز و افتخارات

منابع

پیوند به بیرون 

 
 
 
 
 

افراد انگلیسی اسکاتلندی‌تبار
افراد زنده
اهالی آکسفورد
اهالی ایلفورد
بازیگران زن تئاتر اهل انگلستان
بازیگران زن تلویزیونی اهل انگلستان
بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل انگلستان
بازیگران زن فیلم اهل انگلستان
بازیگران زن نمایش‌نامه‌های شکسپیر اهل انگلستان
برندگان جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن
برندگان جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن
برندگان جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر زن در مجموعه کوتاه یا فیلم تلویزیونی
برندگان جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر مکمل زن در مجموعه تلویزیونی کوتاه یا فیلم تلویزیونی
برندگان جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر مکمل زن در مجموعه درام
برندگان جایزه بفتا بهترین بازیگر نقش مکمل زن
برندگان جایزه بهترین بازیگر زن بفتا
برندگان جایزه بهترین بازیگر زن در سریال‌های درام انجمن بازیگران فیلم
برندگان جایزه بهترین گروه بازیگری در فیلم انجمن بازیگران فیلم
برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی
برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن (سریال)
برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن (فیلم)
برندگان جایزه لارنس الیویه
دیم‌های فرمانده نشان امپراتوری بریتانیا
راویان کتاب صوتی
زادگان ۱۹۳۴ (میلادی) 
برندگان جایزه تونی