محمد ادریس سنوسی

محمد ادریس سنوسی  اولین و تنها پادشاه لیبی بود که از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۹ میلادی سلطنت کرد. او همچنین رهبر گروه اسلامی سنوسیه بود.

لیبی در سال ۱۹۵۱ استقلال خود را از ایتالیا به دست آورد و ادریس سنوسی با عنوان ملک ادریس یکم و با حمایت بریتانیا پادشاه لیبی شد. در سال ۱۹۵۵ و با کشف نفت در لیبی و اعطای مجوز برداشت به شرکت‌های نفتی خارجی، درآمد زیادی عاید خانواده سلطنتی و اطرافیان آن‌ها شد. همین مسئله سبب بروز فساد در دستگاه اداری کشور و فاصله طبقاتی زیاد در جامعه شد.
از سوی دیگر ملک ادریس به قدرت‌های غربی اجازه تأسیس مراکز نظامی در لیبی داد، که از این مراکز در حمله به اعراب در جنگ با اسراییل استفاده شد؛ مسئله‌ای که سخت مورد انتقاد ملی گرایان عرب از جمله جمال عبدالناصر و طرفداران وی در لیبی گردید.

بروز شرایط ذکر شده باعث شد تا زمانی که ملک ادریس برای معالجه به ترکیه سفر کرد، کودتایی به وسیله چند تن از فرماندهان نظامی با رهبری معمر قذافی صورت گرفت که نتیجه آن حذف حکومت پادشاهی و روی کار آمدن جمهوری بود.

ادریس از ترکیه با کشتی به یونان و سپس به قاهره گریخت و بقیه عمر خود را در آن جا گذراند. در سال ۱۹۶۹، در دادگاه مردم لیبی که خود در آن غایب بود، به مجازات مرگ محکوم شد. او در سال ۱۹۸۳ در قاهره در گذشت و در بقیع، مدینه، عربستان سعودی دفن شد.

پانویس 

افراد لیبیایی الجزایری‌تبار
پادشاهان خلع شده از حکومت
پادشاهان مسلمان
تبعیدشدگان اهل لیبی
حکم‌رانان آفریقا در سده ۲۰ (میلادی)
درگذشتگان ۱۹۸۳ (میلادی)
دریافت‌کنندگان صلیب بزرگ لژیون دونور
دریافت‌کنندگان نشان حسین پسر علی از اردن
رهبران برکنارشده از طریق کودتا
رهبران جنگ سرد
زادگان ۱۸۸۹ (میلادی)
زندانیان محکوم به مرگ اهل لیبی
سران کشور لیبی
سیاستمداران جنگ جهانی دوم
سیاستمداران لیبی
سیاستمداران محکوم‌شده به جرم اهل لیبی
شاهان لیبی
شوالیه‌های صلیب بزرگ امپراتوری بریتانیا
گیرندگان کمربند اعظم از نشان‌های نیل بزرگ مصر
لیبیایی‌های مهاجرت‌کرده به مصر
مسلمانان اهل لیبی
اهالی لیبی در سده ۲۰ (میلادی)
هاشمیان
خاک‌سپاری‌ها در بقیع