کرایوگلوبولینمی

کریوگلوبولینمی یا کرایوگلوبولینمی به معنای وجود کرایوگلوبولین‌ها در سرم خون است.

کرایوگلوبولین‌ها پروتئین‌های سرمی غیرطبیعی اکثراً از نوع ایمونوگلوبولین‌ها هستند که به صورت قابل برگشت در درجات دمای پایین رسوب می‌کند. کرایوگلوبولین‌ها در سرما غیرقابل انحلال شده و رسوب می‌کنند و اگر دمای بدن دوباره به حد نرمال ۳۷درجه برسد٬ آن‌ها نیز دوباره محلول می‌شوند. کریوگلوبولینمی می‌تواند با برخی بیماری‌ها مانند هپاتیت‌سی و مولتیپل میلوما همراه باشد.

طبقه‌بندی
به‌گونه کلاسیک می‌توان این بیماری را در سه رده گوناگون قرار داد. نوع اول آن (15% درصد کل موارد) در بیماری‌های لنفوپرولیفراتیو تولیدکننده ایمونوگلوبولین‌های مونوکلونال همچون مولتیپل‌میلوما و نوع دو  (55% درصد کل موارد) و همچنین نوع سه آن در عفونت هپاتیت‌سی قابل مشاهده است. نوع  II و نوع  III دارای فعالیت‌های فاکتور روماتوئیدی بوده و به ایمنوگلوبولین‌های پُلی‌کلونی باند می‌شوند و اگر دما را بالا ببریم دوباره محلول در سرم خون می‌شوند.

علت‌ها
این پروتئین‌ها ممکن است  در پنومونی(مایکوپلاسمایی)، پست گلومرولونفریت(استرپتوکوکی)، میلوم مولتیپل، لوسمی حاد، ماکروگلوبولینمی اولیه، و برخی از بیماری‌های خودایمنی مانند لوپوس اریتماتوز سیستمیک و رماتیسم مفصلی آرتریت روماتوئید و همچنین در ۳۵٪  موارد نشانه‌ای از عفونت‌های مزمن کبدی هپاتیت سی و هپاتیت بی وجود داشته باشد.

پانویس
Rheumatoid factor نوعی آنتی‌بادی است که بر علیه بافت خودی عمل کرده و در روماتیسم مفصلی دیده می‌شود.
پلی‌کلونال در بیولوژی به پروتئینی گفته می‌شود که از چند ریشه ژنتیک پدید آمده‌است.

منابع 

ویکی‌پدیا انگلیسی : Cryoglobulinemia بازبینی ۸ دسامبر ۲۰۱۱

علائم پزشکی
نشانه‌های بیماری
ایمنوگلوبولین