زبان نورس باستان

نورس باستان یکی از زبان‌های ژرمنی شمالی بوده که در عصر وایکینگ‌ها در میان ساکنان اسکاندیناوی و سکونت‌گاه‌های ایشان در آن سوی دریاها گویشورانی داشته‌است. این زبان تا پیرامون ۱۳۰۰ میلادی زنده بوده‌است.

این زبان از زبان کهن‌تر نیانورس در سدهٔ هشتم میلادی زاده‌شد. نوشته‌های نورس باستان به سدهٔ پانزدهم میلادی بازمی‌گردد.

نورس باستان سه لهجه داشته‌است: نورس خاوری باستان، نورس باختری باستان و گوت‌لندی باستان. لهجهٔ نورس خاوری باستان در شرق نروژ و نورس باختری باستان در غرب نروژ گویشورانی داشته‌است. زبان‌های ژرمنی شمالی کنونی از نورس باستان مشتق شده‌اند. این زبان‌ها عبارتند از ایسلندی، فاروئی، نروژی، دانمارکی و سوئدی. گویشوران به این زبان‌ها هنوز کمابیش قابلیت درک زبان‌های یکدیگر را دارا هستند.

زبان نورس باستان نخست با خط رونی نوشته می‌شد و سپس خط لاتین جایگزین رونی شد.

پیوند زبانی با زبان‌های کنونی اسکاندیناوی

منابع 

Wikipedia contributors, "Old Norse," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Old_Norse&oldid=442174635 (accessed August 7, 2011).

زبان نورس باستان
انحلال‌های سده ۱۴ (میلادی) در اروپا
بنیان‌گذاری‌های سده ۸ (میلادی) در اروپا
زبان‌های دارای کد ایزو ۶۳۹–۲
زبان‌های ژرمنی شمالی
زبان‌های قرون وسطی
زبان‌های منقرض‌شده در سده ۱۴ (میلادی)
عصر وایکینگ‌ها