آستانه در

آستانه به بخشی از چهارچوب در گفته می‌شود که در پائین در قرار دارد.

آستانه برخی از درها را گاهی بلند می‌ساختند تا تمایز بین فضای بیرون و درون مشخص گردد. همچنین آب باران کوچه و خیابان به درون ساختمان راه نیابد.

در دوره‌های تاریخی متعددی آستانه در چنان ارزش و اهمیتی داشته‌است که افراد تلاش می‌کردند پای خود را بر روی آن نگذارند به عنوان مثال آستانه عالی‌قاپو اصفهان در دوره صفویه چنان اهمیتی داشته‌است که مردم آن را می‌بوسیدند و کسی حق نداشت بر روی آن پای بگذارد و فرد خاطی به شدت تنبیه می‌شد.

کمپفر دربارهٔ آستانه عالی‌قاپو چنین گفته‌است:

جستارهای وابسته 
 معماری ایرانی
 معماری برون‌گرا

منابع 

خرافات
درها
عناصر معماری ایرانی
معماری ایرانی