میشل یئو

میشل یئو چو کینگ (؛ زادهٔ ۶ اوت ۱۹۶۲) بازیگر مالزیایی است. او که در فیلم‌های نخستش با نام میشل خان شناخته می‌شد، در دههٔ ۱۹۹۰ در فیلم‌های اکشن هنگ‌کنگ به شهرت رسید و بیشتر برای نقش‌هایش در فیلم جیمز باند فردا هرگز نمی‌میرد (۱۹۹۷) و فیلم هنرهای رزمی ببر خیزان، اژدهای پنهان (۲۰۰۰) شناخته شده‌است. او برای بازی در فیلم دوم نامزد دریافت جایزهٔ بفتای بهترین بازیگر زن شد.

یئو در ۲۰ سالگی برنده مسابقه دوشیزه مالزی در سال ۱۹۸۳ شد. او بعداً در اوایل دهه ۱۹۹۰ پس از بازی در یک سری از فیلم‌های اکشن هنگ‌کنگ که در آن بدلکاری‌های خودش را انجام داد، مانند بله، بانو (۱۹۸۵)، داستان پلیس ۳: ابر پلیس (۱۹۹۲) و سلاح مقدس (۱۹۹۳) به شهرت رسید.

یئو در بسیاری از فیلم‌های انگلیسی، ماندارین و کانتونی ظاهر شده‌است. از دیگر آثار او می‌توان به خاطرات یک گیشا (۲۰۰۵)، حکمرانی ظالمان (۲۰۱۰)، پاندای کونگ‌فوکار ۲ (۲۰۱۱)، ببر خیزان، اژدهای پنهان: شمشیر سرنوشت (۲۰۱۶)، و بانو (۲۰۱۱) اشاره کرد که در آن آنگ سان سو چی را به تصویر کشید. در سال ۲۰۱۸، او در فیلم کمدی-درام رمانتیک آمریکایی، آسیایی‌های خرپول بازی کرد، که برای آن نامزدی جایزه انجمن بازیگران فیلم برای گروه بازیگران برجسته در یک فیلم سینمایی را دریافت کرد. او همچنین در فیلم ۲۰۱۸ استاد زد: میراث ایپ من و فیلم کریسمس پیشین در سال ۲۰۱۹ همبازی بوده‌است. یئو به عنوان شخصیت اصلی یانگ نان در فیلم شانگ چی و افسانه ده حلقه (۲۰۲۱) در دنیای سینمایی مارول انتخاب شد. او برای نقش اصلی‌اش در فیلم علمی تخیلی همه‌چیز همه‌جا به یکباره (۲۰۲۲) برندهٔ جایزهٔ گلدن گلوب و اسکار شد.

در تلویزیون، یئو به خاطر بازی در مجموعه پیشتازان فضا در نقش فیلیپا جورجیو در سریال پارامونت پلاس از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ شناخته می‌شود. وب سایت نقد و بررسی فیلم راتن تومیتوز او را به عنوان بهترین قهرمان اکشن تمام دوران در سال ۲۰۰۸ معرفی کرد. در سال ۱۹۹۷، او توسط پیپل به عنوان یکی از «۵۰ زیباترین افراد جهان» انتخاب شد و در سال ۲۰۰۹ همان مجله او را به عنوان یکی از «۳۵ زیباترین‌های صفحه نمایش تمام دوران» معرفی کرد.

اوایل زندگی و تحصیلات 
یئو در ۶ اوت ۱۹۶۲ در ایپوه، پراک، در یک خانواده محلی چینی مالزیایی از هوکین و اجداد کانتونی به دنیا آمد. پدر و مادر او جانت یئو و یئو کیان-تیک (درگذشته در ۵ نوامبر ۲۰۱۴)، یک وکیل و سیاستمدار، و همچنین مردی که در سرویس اتوبوس اکسپرس محبوب، سری ماجو قرار دارد، هستند.

یئو از سنین پایین به رقص علاقه داشت و از سن چهار سالگی باله را شروع کرد. او به عنوان دانش آموز ابتدایی در کانونت اصلی، یک مدرسه متوسطه دخترانه در ایپوه تحصیل کرد. در سن ۱۵ سالگی به همراه والدینش به انگلستان نقل مکان کرد و در یک مدرسه شبانه‌روزی ثبت نام کرد. یئو بعدها در آکادمی سلطنتی رقص بریتانیا در لندن در رشته باله تحصیل کرد. با این حال، آسیب نخاعی مانع از تبدیل شدن او به یک رقصنده حرفه ای باله شد و او توجه خود را به رقص و هنرهای دیگر معطوف کرد. او بعداً مدرک لیسانس خود را در هنرهای خلاقانه با یک رشته درام دریافت کرد.

فیلم‌شناسی

فیلم

تلویزیون

مستند

بازی‌های ویدیویی

جوایز و نامزدی‌ها

منابع

پیوند به بیرون 

 
 

۱۰۰ زن بی‌بی‌سی
افراد زنده
افراد مالزیایی کانتونی‌تبار
افسران لژیون دونور
اهالی ایپوه
اهالی پراک
اهالی چین اهل مالزی
بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل مالزی
بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی)
بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل مالزی
بازیگران زن فیلم اهل مالزی
برندگان جشنواره‌های زیبایی اهل مالزی
بوداییان مالزی
دور از وطن‌های اهل مالزی در بریتانیا
دور از وطن‌های اهل مالزی در هنگ کنگ
رقصندگان زن اهل مالزی
زادگان ۱۹۶۲ (میلادی)
زادگان ۱۹۶۳ (میلادی)
شوالیه‌های لژیون دونور
فرماندهان لژیون دونور
فعالان محیط زیست اهل مالزی
مالزیایی‌های مهاجرت‌کرده به هنگ کنگ
مانکن‌های زن اهل مالزی