ناصرالدین عبدالله بیضاوی

ناصرالدین عبدالله بیضاوی (نام کامل وی: ناصرالدین أبو سعید أو أبو الخیر عبدالله بن أبی القاسم عمر بن محمد بن أبی الحسن علی البیضاوی الشیرازی الشافعی) از قضات و افاضل قرن هفتم هجری است. قاضی بیضاوی در بیضا زاده شد و در شیراز به تحصیل علوم پرداخت. او پیش از رفتن به تبریز مدتی در عهد اتابکان فارس در فارس مقام قاضی‌القضاتی داشت. سپس به تبریز رفت و تا پایان عمر در آن شهر به تألیف و تدریس و امر قضاوت مشغول بود. بیضاوی هم‌روزگار خواجه نصیرالدین طوسی و قطب‌الدین شیرازی و مصاحب و دوست آنان بود. در مورد سال درگذشت قاضی اختلاف هست. او به گمان میان سال‌های ۶۸۲ تا ۶۹۲ هجری قمری درگذشته‌است. کتاب انوار التنزیل و اسرار التاویل یا تفسیر بیضاوی مهم‌ترین تألیف اوست.

پانویس

منابع 
 
 التاریخ الاسلامی، محمود شاکر، المکتب الاسلامی، بیروت، لبنان.

اسلام‌شناسان مسلمان سده ۱۳ (میلادی)
اشاعره
اصلاح‌طلبان مسلمان
اهالی ایران در سده ۱۳ (میلادی)
اهالی بیضا
پیروان مذهب شافعی
درگذشتگان ۱۲۸۶ (میلادی)
درگذشتگان ۱۳۱۹ (میلادی)
زادگان ۱۲۲۶ (میلادی)
شافعیان ایران
فیلسوفان اسلامی
فیلسوفان اهل ایران
فیلسوفان مسلمان
قاضی‌های اهل ایران
مفسران قرآن سنی شافعی
مفسران قرآن
نظریه‌پردازان حقوق سده ۱۳ (میلادی)