هیپوکسی

هیپوکسی  یا هایپوکسیا  یا کم‌اکسیژنی از علائم بیماری است و به معنای کاهش اکسیژن‌رسانی به تمام ارگانیسم (هیپوکسی جنرال) یا بافت‌های بدن (هیپوکسی بافت) است و مهم‌ترین علامت کلینیکال آن کبودی در لب و انگشتان دست و پا بوده و می‌تواند ناشی از کاهش اکسیژن هوا مانند صعود به ارتفاعات، اختلالات ریوی و عدم تهویهٔ مناسب ریه‌ها، کم‌خونی و اختلالات یا توقف گردش خون باشد. مسمومیت با سیگار یا قلیان(استنشاق بیش از حد دود آنها)  
می تواند به هیپوکسی خفیف تا متوسط بینجامد که البته نادر است. مسمومیت با گازهای سمی پردود نیز در ۷۰ درصد موارد می تواند منجر به هیپوکسی شود.

کاهش اکسیژن‌رسانی به بافت‌ها منجر به تورم و آسیب بافت‌ها می‌شود که نهایتاً در تبادل اکسیژن و دی‌اکسید کربن بین مویرگ‌ها و بافت‌ها اختلال ایجاد می‌کند.

همچنین، اگر خلبانان در ارتفاعات بسیار بالا از ماسک اکسیژن استفاده نکنند دچار هیپوکسی خواهند شد.
هیپوکسی یکی از محرک‌های مهم ترشح اریتروپوئیتین توسط کلیه‌ها می‌باشد که نقش مهمی در تولید گلبول‌های قرمز خون برعهده دارد.
هیپوکسی در صورت فقدان اریتروپویتین به صورت ناچیزی باعث افزایش تعداد گلبول های قرمز می‌شود.

منابع 

اکسیژن
پزشکی حمل و نقل هوایی
پزشکی ریه
پزشکی غواصی
علائم پزشکی
واژگان پزشکی
کوهنوردی و سلامت