مایکل گمبون

سِر مایکل جان گمبون  (؛  – ) بازیگر ایرلندی-انگلیسی بود. او در طول شش دهه فعالیت، سه جایزهٔ الیویه، دو جایزهٔ انجمن بازیگران فیلم، و چهار جایزهٔ بفتا کسب کرد. او در سال ۱۹۹۹ به‌پاس مشارکت‌های خود در نمایش، به دریافت عنوان شوالیه از سوی ملکه الیزابت دوم مفتخر شد. آکادمی فیلم و تلویزیون ایرلند در سال ۲۰۱۷ به او جایزهٔ یک عمر دستاورد هنری را اهدا کرد و آیریش تایمز در سال ۲۰۲۰ او را یکی از بزرگ‌ترین بازیگران سینمایی ایرلند نامید.

زندگی هنری 
گمبون کار بازیگری را در سال ۱۹۶۲ به‌همراه لارنس الیویه به‌عنوان یکی از اعضای اصلی تئاتر ملی سلطنتی در نمایشنامه اُتلو  آغاز کرد. او در بسیاری از نمایش‌های آثار ویلیام شکسپیر از قبیل اتلو، هملت، مکبث و کوریولانوس حضور یافت. با اینکه حضور او در یک رشته نقش‌های مهم تلویزیونی و سینمایی در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ به خاطر  با ستایش هنری روبرو شد اما او کار در تئاتر را مهمترین بخش حیات حرفه می‌دانست.

مایکل گمبون نامزد سیزده جایزهٔ الیویه شد و سه بار این جایزه را برای نمایش گروه کر عدم تأیید (۱۹۸۵)، چشم‌اندازی از پل (۱۹۸۷) و مرد لحظه‌ها (۱۹۹۰) کسب کرد. در سال ۱۹۹۷ گمبون برای نخستین بار به تئاتر برادوی رفت و در نمایش نورگیر اثر دیوید هر حضور یافت که برای آن نامزد جایزهٔ تونی بهترین بازیگر مرد در نمایش شد.

نخستین فیلم گمبون اتلو (۱۹۶۵) بود و دیگر فیلم‌های قابل توجه او شامل آشپز، دزد، همسرش و عاشقش (۱۹۸۹)، بال‌های کبوتر (۱۹۹۷)، نفوذی (۱۹۹۹)، گاسفورد پارک (۲۰۰۱)، لطف حیرت‌آور (۲۰۰۶)، سخنرانی پادشاه (۲۰۱۰)، کوارتت (۲۰۱۲) و ویکتوریا و عبدل (۲۰۱۷) می‌شوند. او همچنین در فیلم‌های زندگی در آب با استیو زیسو (۲۰۰۴) و آقای فاکس شگفت‌انگیز (۲۰۰۹) اثر وس اندرسن حضور داشت. گمبون پس از مرگ ریچارد هریس، بازی در نقش آلبوس دامبلدور (مدیر مدرسه هاگوارتز) در مجموعهٔ سینمایی هری پاتر (۲۰۰۴–۲۰۱۱) را پذیرفت. گمبون همچنین برای بازی در فیلم تلویزیونی راهی به‌سوی جنگ (۲۰۰۲) و مجموعهٔ اما (۲۰۰۹) نامزد دریافت جایزهٔ امی ساعات پربیننده شد.

زندگی شخصی 
مایکل گمبون زاده دوبلین بود. خانواده او وقتی کودک بود به لندن کوچ کردند. گمبون در سال ۱۹۶۲ که ۲۲ ساله بود با ریاضی‌دان اَن میلر ازدواج کرد. او که به حفظ حریم خصوصی خود شهرت داشت یک بار به سؤال مصاحبه‌کننده‌ای در مورد همسرش با پرسیدن «چه همسری؟» پاسخ داد. این دو در گریوزند، کنت زندگی می‌کردند. آن‌ها پسری به نام فرگوس داشتند.

گمبون در سال ۲۰۰۱ فیلیپا هارت (زنی که ۲۵ سال از او کوچکتر بود) را حین فیلم‌برداری گاسفورد پارک به صحنه فیلم‌برداری آورد و او را به‌عنوان دوست‌دخترش به هم‌بازی‌هایش معرفی کرد. هنگامی که رابطه آن‌ها در سال ۲۰۰۲ اعلام شد او از خانه مشترک با همسر خود خارج شد. او از سال ۲۰۰۰ با هارت زندگی می‌کرد. در فوریهٔ ۲۰۰۷ مشخص شد که هارت از گمبون باردار بوده و پسری به دنیا آورده‌است. هارت در سال ۲۰۰۹ سومین فرزند گمبون را به دنیا آورد.

در جشن سال نوی ۱۹۹۸ گمبون به‌پاس خدمات خود در نمایش، لقب شوالیه را کسب کرد.

گمبون خلبان شخصی دوره‌دیده بود. علاقهٔ او به خودروها باعث شد تا در سریال بی‌بی‌سی، تخت‌گاز ظاهر شود.

درگذشت 
گمبون در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۳ در ۸۲ سالگی پس از ابتلا به سینه‌پهلو درگذشت.

فیلم‌شناسی

فیلم

منابع

پیوند به بیرون 

 
 
 
 
 زندگی‌نامه در تیسکالی بریتانیا
 2004 مصاحبه با سر مایکل گمبون در گاردین

اعضای شرکت رویال شکسپیر
افراد بریتانیایی ایرلندی‌تبار
ایرلندی‌های مهاجرت‌کرده به بریتانیا
بازیگران اهل دوبلین (شهر)
بازیگران مرد اهل لندن
بازیگران مرد تئاتر اهل ایرلند
بازیگران مرد تئاتر اهل بریتانیا
بازیگران مرد تلویزیونی اهل ایرلند
بازیگران مرد تلویزیونی اهل بریتانیا
بازیگران مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل بریتانیا
بازیگران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل بریتانیا
بازیگران مرد فیلم اهل ایرلند
بازیگران مرد فیلم اهل بریتانیا
بازیگران مرد نمایش‌نامه‌های شکسپیر اهل بریتانیا
برندگان جایزه بهترین گروه بازیگری در فیلم انجمن بازیگران فیلم
برندگان جایزه لارنس الیویه
دارندگان عنوان رتبه امپراتوری بریتانیا
دارندگان عنوان شوالیه
دانش‌آموختگان آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک
درگذشتگان ۲۰۲۳ (میلادی)
راویان کتاب صوتی
زادگان ۱۹۴۰ (میلادی)
شوالیه‌های اهل ایرلند
صداپیشگان مرد اهل ایرلند
صداپیشگان مرد اهل بریتانیا
کاتولیک‌های رومی اهل بریتانیا