نواب اوده

نواب اَوَدْهْ  عنوان حاکمانی بود که طی سال‌های ۱۷۲۲ تا ۱۸۵۸ میلادی بر منطقه اوده در شمال هند حکومت می‌کردند. این خاندان شیعه مذهب بود و به دودمانی ایرانی الاصل از نیشابور تعلق داشتند. بنیانگذار این سلسله سعادت‌علی‌خان نیشابوری بود.

تاریخچه 
نواب اوده حاکمان نیمه مستقل در حکومت‌های جدا شده امپراتوری گورکانی هند پس از مرگ در اورنگ‌زیب بودند. آن‌ها با پیشوا، در نبرد بوپال در برابر امپراتوری مراتا، و نبرد کرنال به عنوان درباریان امپراتوری گورکانی جنگیدند.

نواب اوده، همراه با بسیاری دیگر از نواب، به عنوان اعضای اشراف امپراتوری گورکانی در نظر گرفته می‌شدند. آن‌ها در نبرد سوم پانی‌پت به احمدشاه درانی پیوستند و شاه عالم دوم را مجدد به تاج و تخت امپراتوری نشاندند. نواب اوده همچنین در نبرد بکسر و در پی حوادث پس از نبرد پلاسی برای حفظ منافع گورکانیان جنگیدند، دولت اوده در نهایت استقلال خود را از حکومت مغول گورکانی در سال ۱۸۱۸ اعلام کرد.

جستارهای وابسته 
 فهرست دودمان‌های شیعه
 شطرنج‌بازان (فیلم)

منابع 

انحلال‌های ۱۸۵۸ (میلادی) در هند
ایالت اوده
بنیان‌گذاری‌های ۱۷۷۲ (میلادی) در هند
تاریخ اوتار پرادش
تاریخ ایالت اوده
تاریخ هند
دربارهای فارسی‌زبان
سلسله‌های شیعه
سلسله‌های مسلمان ایران
شیعیان
گورکانیان هند
هاشمیان