آسپیراسیون ریوی

آسپیراسیون ریوی (یا به اختصار آسپیراسیون) به معنی ورود هرنوع مایع، ترشحات مانند بزاق دهان، خلط و جسم صُلب توسط دم ریوی به درون مجرای تنفسی تعریف می‌گردد.
این مواد می‌توانند شامل شیر مادر درهنگام تغذیه نوزاد، استفراغ در فرد بیهوش، آب در فرد غرق شده یا یک شیء کوچک (مثل دانه عدس) باشد که به درون سیستم تنفسی مکیده شود.

آسپیراسیون بخودی خود خطر مرگ را بدنبال ندارد بلکه پیامد آن در درجه اول خفگی ناشی از نبود یا کمبود اکسیژن (هیپوکسی) و در درجه دوم عفونت‌های ریوی تهدیدکننده است.

عوامل خطرزا 
عوامل خطرزا در ایجاد آسپیراسیون ریوی، شامل شرایطی است که کاهش سطح هوشیاری را بدنبال داشته باشد. از مهمترین این شرایط می‌توان به آسیب‌های مغزی، مسمومیت با الکل، اووردوز (مصرف بیش‌ازحد) در مواد مخدر یا دارو و بیهوشی جنرال نام برد. همچنین کاهش رفلکس در اسفنکتر فوقانی مری و اسفنکتر تحتانی مری- معده و همچنین چاقی و بارداری می‌تواند خطر ابتلا به آسپیراسیون در افراد نیمه هوشیار را افزایش دهد. از دیگر عوامل خطرزا می‌توان به سوند بینی-معده (جهت تغذیه) و لوله‌گذاری تراشه نیز اشاره کرد.

علائم پنومونی ناشی از آسپیراسیون ریوی 
علائمی پنومونی ( سینه‌پهلو ) ناشی از آسپیراسون تا حدودی میتواند به نوع عامل ایجاد کننده ( نوع میکرو ارگانیسم) مرتبط باشد اما به طور کلی شامل علائم زیر است

 تب
 تنگی نفس
 تنفس های کوتاه و سطحی
 صدای تنفسی ویزینگ
 درد قفسه سینه
 خستگی و بی حالی شدید
 سرفه های خلط دار
 خلط خونی یا بد بو
 کاهش اکسیژن خون
 افزایش ضربان قلب
 کاهش وزن
 کم‌خونی مزمن

عمومی ترین علامت پونومونی آسپیراسون بی حالی ، تعرق شبانه و تنگی نفس است. در موارد مزمن این بیماری کم خونی نیز مشاهده میشود.

منابع 

 Harrison's Principles of Internal Medicine translated by the bimarsalamat drug and treatment association

اختلالات ریوی
مدیریت راه هوایی
بیهوشی
مراقبت‌های ویژه پزشکی