زبان حتی

زبان حتی زبانی است که توسط حتیان در میان ۲ تا ۳ هزار سال پیش از میلاد در آسیای کوچک سخن گفته می‌شد. دانشمندان آن را جدا از زبان هند و اروپایی هیتی که زبان امپراتوری هیتی‌ها بود می‌دانند.

نمونه زبان 
دیدگاه محافظه‌کارانه این است که این زبان زبانی منفرد بوده‌است و با همسایگان سامی و هند و اروپایی خود ارتباطی نداشته‌است. با این وجود گمانه‌زنی‌هایی بر پایه نام‌های افراد و جای‌نام‌ها ممکن است به زبان کاسکی وابسته باشد. همانندی‌های ویژه‌ای میان زبان حاتی و زبان‌های قفقازی هم کارتولی (مانند گرجی و…) و هم شمالغربی (مانند آبخازی و…) این گمانه را میان زبان‌شناسان ایجاد کرده‌است که یک بلوک زبانی از قفقاز به آناتولی مرکزی کشیده شده‌است.

برخی واژه‌های دانسته شده عبارت‌اند از:
 alef = 'واژه'
 ashaf = 'خدا'
 fa-zari = 'گونه انسان، مردم'
 fel = 'خانه'
 *findu = 'می (شراب)' (که در ترکیب findu-qqaram یافت شد "چمچه می (ملاقه شراب)")
 fur = 'سرزمین'
 Furun-Katte = 'شاه سرزمین'، خدای جنگ حتی
 Furu-Semu =خدایان خورشید حتی
 Hanfasuit =خدایان تخت حتی
 hilamar = 'نیایشگاه'
 Kasku = خدای ماه حتی
 katte = 'شاه'
 -nifas = 'نشستن'
 pinu = 'فرزند'
 zari = 'نابود شدنی، فانی'
 -zi = 'گذاشتن'

منابع 

حتیان
خط میخی
زبان‌های آناتولی
زبان‌های ایبری قفقازی
زبان‌های باستانی
زبان‌های پیوندی
زبان‌های تاریخ آناتولی
زبان‌های تک‌خانواده آسیا
زبان‌های دسته‌بندی‌نشده آسیا
زبان‌های منقرض‌شده آسیا