بیچارگان

بیچارگان یا مردم فقیر (به روسی: Бедные люди) نخستین رمان فئودور داستایوسکی رمان‌نویس مشهور روس است. این کتاب در سال ۱۸۴۶ چاپ شد. داستایوفسکی این کتاب را در زمستان سال قبل نوشته بود و قبل از چاپ، آن را به امانت نزد گریگاروویچ گذاشته بود. نکراسف، که به همراه گریگاروییچ این داستان را مطالعه کرد با این خبر که گوگول تازه‌ای ظهور کرده‌است رمان را به نزد بلینسکی برد و آن منتقد مشهور در آن زمان بر حکم نکراسف مهر تأیید زد.

خلاصه داستان 
رمان به صورت روایت نامه‌ای میان دو تن است. دختری جوان و مرد مسنّی از خویشاندان دخترک که در دو مجتمع در کنار هم زندگی می‌کنند و ترجیح می‌دهند به جای دیدار حضوری با هم به جهت شایعات همسایگان از طریق مستخدمه‌ای با هم نامه‌نگاری کنند. موضوع داستان روایت فقر است.

ترجمه های فارسی 
 نگون بخت ترجمه: ؟ انتشارات عطایی. نخستین ترجمهٔ اثر به فارسی
 مردم فقیر ترجمه: کاظم انصاری انتشارات جاودان خرد.
 مردم فقیر ترجمه: پرویز همتیان بروجنی در کتاب شب‌های روشن و پنج داستان دیگر انتشارات امیرکبیر.
 بیچارگان ترجمه: خشایار دیهیمی نشر نی.(ترجمه از انگلیسی)
 بیچارگان ترجمه: نسرین مجیدی انتشارات روزگار.
 تیره بختان ترجمه: کاظم خلخالی، انتشارات تلاش، 1363

منابع 

 داستایوسکی، فئودور؛ بیچارگان؛ ترجمه: نسرین مجیدی؛ نشر روزگار؛ چاپ اوّل ۱۳۸۸؛ تهران.
 داستایوسکی، فئودور؛ جنایت و مکافات؛ ترجمه: مهری آهی؛ شرکت سهامی انتشارات خوارزمی؛ چاپ ششم: شهریور۱۳۸۶؛ تهران.
 انتشار مجدد «روح پراگ» و «بیچارگان» داستایفسکی
 دیدار دوباره با دو شاهکار جهانی: بیچارگان و سریر خون

آثار فئودور داستایوسکی
ادبیات روسیه
رمان نامه‌نگارانه
رمان‌اول‌ها
رمان‌های ۱۸۴۶ (میلادی)
رمان‌های روسی ۱۸۴۶ (میلادی)
رمان‌های روسی
رمان‌های فیودور داستایفسکی
رمان‌های نخست ۱۸۴۶ (میلادی)
کتاب‌های سده ۱۹ (میلادی)