جوی جوردیسون

ناتان جوناس «جوی» جوردیسِن  (۲۶ آوریل ۱۹۷۵ – ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۱) موسیقیدان، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی بود.
بهترین راه برای آغاز فعالیت حرفه‌ای خود را در گروه اسلیپ نات یافت و در این گروه به عنوان درامر فعالیت کرد. او به همراه پدر و مادر و دو خواهرش، در Waukee آیووا بزرگ شد و Drum Kit را از سن ۸ سالگی آغاز کرد. او با باندهای مختلفی همکاری داشت تا سرانجام در تابستان ۱۹۹۵ به گروه The Pale Ones می‌پیوندد که چندی بعد این گروه به Slipknot تغییر نام می‌دهد. از اسلیپ نات ۹ نفره، وی سومین فردی بود که به گروه پیوست اما اغلب او در گروه با شمارهٔ ۱ (از ۰ تا ۸) می‌شناختند.
با اسلیپ نات، وی در تولید چهار آلبوم استودیویی و یک آلبوم زنده با نام ۹٫۰:Live نقش داشت. او همچنین گیتاریست یک گروه Horror Punk به اسم Murderdolls نیز بود. خارج از پروژه‌های جوردیسون، وی با دیگر گروه‌های هوی متال از قبیل راب زامبی، متالیکا، کورن، اتپ و… نیز همکاری داشت. وی با این پروژه‌ها و اجرا در برخی از آلبوم‌ها برای بسیاری از هنرمندان شناخته می‌شد.
جوردیسن در کارهای درام خود از مارک‌های برندهایی نظیر Pearl و DDrum استفاده می‌کرد.

مرگ 
در 26 ژوئیه 2021 ، جوردیسون در سن 46 سالگی در خواب درگذشت. علت مرگ وی بیماری Transverse myeltis (ورم نخاعی) است‌.

آثار و همکاری ها

با modifidious
Drown (سال ۱۹۹۳) 
Submitting to Detriment (سال ۱۹۹۳) 
Visceral (سال ۱۹۹۳) 
Mud Fuchia (سال ۱۹۹۴) 
Sprawl (سال ۱۹۹۴)

با The Have Notes
Forgetting Yesterday and Beating You with Kindness (سال ۱۹۹۶)

با slipknot (اسلیپ نات)
Mate. Feed. Kill. Repeat (دمو-سال ۱۹۹۶) 
slipknot demo (سال ۱۹۹۸) 
Slipknot (سال ۱۹۹۹) 
Welcome to Our neighborhood(ویدیو-سال ۱۹۹۹) 
Iowa (سال ۲۰۰۱) 
Disasterpieces (ویدیو-سال ۲۰۰۲) 
Vol. 3:(The Subniminal Verses) (سال ۲۰۰۴) 
9.0 Live (آلبوم زنده-سال ۲۰۰۵) 
Voliminal: Inside the Nine (ویدیو-سال ۲۰۰۶) 
All Hope is Gone (سال ۲۰۰۸) 
(sic)nesses (ویدیو-سال ۲۰۱۰) 
Antennas to Hell (آلبوم گردآوری شده-سال ۲۰۱۲) 
Live at MSG (منتشر شده پس از مرگ وی-سال ۲۰۲۳)

با Murderdolls
Right to Remain Violent (سال ۲۰۰۲) 
Beyond the Valley of the Murderdolls (سال ۲۰۰۲) 
Women and Children Last(سال ۲۰۱۰)

با Roadrunner United
The All-Star Sessions (سال ۲۰۰۵) 
The Concert (سال ۲۰۰۸)

با The rejects
Love Songs for People Who hate (سال ۲۰۱۲) 
Strung Out, Pissedv Off and Ready to Die (سال ۲۰۱۴)

با Scar the Martyr
Revolver (سال ۲۰۱۳) 
Metal Hammer (سال ۲۰۱۳) 
Scar the martyr (سال ۲۰۱۳)

با Sinsaenum
Sinsaenum (سال ۲۰۱۶) 
A Taste of Sin (سال ۲۰۱۶) 
Echoes of the Tortured (سال ۲۰۱۶) 
Ashes (سال ۲۰۱۷) 
Repulsion for Humanity (سال ۲۰۱۸)

جوایز و شناخت 
در آگوست سال ۲۰۱۰، جوردیسون به عنوان بهترین درامر ۲۵ سال گذشته توسط خوانندگان مجله ریتم انتخاب شد، پیش از طبل‌هایی چون مایک پورتنو، نیل پرت، فیل کالینز و دیو گرول. وقتی از وی خواسته شد که اظهارنظر کند، او اظهار داشت:
«من کلمات را از دست می‌دهم. این امر غیرقابل باور است. چیزی شبیه به این روز به من یادآوری می‌کند که چرا من این کار را ادامه می‌دهم.»

جوردیسون با رای‌گیری، در حدود ۶۵۰۰ درامر در سرتاسر جهان، برنده جایزه دراممیس برای بهترین درامر سبک متال در سال ۲۰۱۰ شد.

در سپتامبر ۲۰۱۳ جوردیسون توسط خوانندگان Loudwire به بزرگترین درامر سبک متال جهان معرفی شد.

در سال ۲۰۱۶ جوردیسون با جوایز The Golden God در جوایز Gods Metal Metal Hammer جایزه گرفت.

منابع 

اعضای اسلیپ‌نات
اهالی دی موین، آیووا
اهالی واوکی، آیووا
برندگان جایزه گرمی
ترانه‌پردازان راک اهل ایالات متحده آمریکا
ترانه‌پردازان مرد اهل ایالات متحده آمریکا
ترانه‌پردازان اهل آیووا
تهیه‌کنندگان موسیقی اهل آیووا
تهیه‌کنندگان موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا
چندنوازان اهل ایالات متحده آمریکا
زادگان ۱۹۷۵ (میلادی)
درگذشتگان ۲۰۲۱ (میلادی)
گیتارنوازان مرد اهل ایالات متحده آمریکا
موسیقی‌دانان اهل آیووا
موسیقی‌دانان اهل دی موین، آیووا
موسیقی‌دانان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
موسیقی‌دانان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
موسیقی‌دانان مرد اهل ایالات متحده آمریکا
نوازندگان درامز راک اهل ایالات متحده آمریکا
نوازندگان درامز سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
نوازندگان درامز مرد اهل ایالات متحده آمریکا
نوازندگان درامز نیو متال
نوازندگان درامز هوی متال اهل ایالات متحده آمریکا
نوازندگان گیتار اهل آیووا
نوازندگان گیتار راک اهل ایالات متحده آمریکا
نوازندگان گیتار لید
نویسندگان اهل دموین، آیووا
هنرمندان رودرانر رکوردز