دندان پیش

دندان‌های پیش یا دندان‌های پیشین ، همان چهار دندان پیشین (جلویی) پستانداران چنددندانی است. این دندان‌ها هم در آروارهٔ پایین و هم فک بالا جای دارد.

کاربرد 
این دندان‌ها در پستانداران همه‌چیزخوار مانند انسان، برای تیز بریدن مواد پیشرفت پیدا کرده‌اند. در گربهها بریدن گوشت با دندان‌های نیش و Carnassial انجام می‌شود برای همین این دندان‌ها، کوچک مانده‌اند. در فیلها دندان‌های پیشین بالایی خم شده‌اند و به شکل عاج در آمده‌اند. در ناروالها این عاج به صورت مستقیم و پیچ خورده به دور خود، رشد کرده‌است. در جوندگان دندان‌های پیشین در طول زندگی همواره رشد می‌کند و با جویدن ساییده و کوتاه می‌شود.

انسان 
انسان بزرگسال معمولاً هشت دندان پیش در چهار گونه دارد، از هر گونه، دو دندان:
 دندان‌های پیش میانی در بالا (فک بالا، نزدیک‌ترین به مرکز لب‌ها)
 دندان‌های پیش کناری در بالا (فک بالا، در دو سوی دندان‌های پیش مرکزی)
 دندان‌های پیش میانی در پایین (فک پایین، نزدیک‌ترین به مرکز لب‌ها)
 دندان‌های پیش کناری در پایین (فک پایین، در دو سوی دندان‌های پیش مرکزی) کودکان اگر تمام دندان‌های شیری شان در آمده باشد، آن‌ها هم هشت دندان پیش دارند و این دندان‌ها هم نام دندان‌های دائمی اند.

دیگر پستانداران 
برخی از نخستی‌سانان مانند گربه و اسب، ۱۲ دندان پیش و جوندگان، چهار دندان پیش دارند در حالی که روباه، ۹ و خرگوش ۶ دندان پیش دارد.

نگارخانه

جستارهای وابسته 
 دندان نیش
 دندان‌های آسیاب کوچک
 دندان‌های آسیای بزرگ

انواع دندان