مصالح

واژه‌ی مَصالح جمع مَصلَحَت به معنی شایسته و نیکو است و می‌تواند در معانی زیر به‌کار برود:

 مصالح ساختمانی یا مصالح بَنّایی، موادی مانندِ سیمان، چوب، آجر، گچ، آهن، و امثال آن که در ساختمان‌سازی به کار می‌رود. آنچه شایسته و سزاوار است که در ساختمان‌سازی و بنایی به کار رود.
 (کاربرد قدیمی) به معنی امور شایسته و خوب در مقابل مفاسد
 مَصالح یا مَصالحه، لغتی عربی و رایج در فارسی قدیمی‌تر به معنای ادویه‌های کوبیده‌شده است. دربارهٔ مصالح در فرهنگ ناظم‌الاطبا آمده‌است: داروهای مانند هل و دارچین و ریشهٔ جوز و خلال بادام و پسته و خلال مرکبات و زعفران و گوشت قیمه کرده با لپهٔ نخود و برنج که در گیپا و جز آن آگنده کنند.

شکل اروپایی‌شدهٔ این واژه مورد آخر به صورت ماسالا است.

خوراک‌های هندی مربوط به این واژه عبارتند از: 
 چیکن تکه مصالح (چیکن تیکا ماسالا)
 پنیر تکه مصالح (پنیر تیکا ماسالا)
 چای مصالح (چای ماسالا)

به خوراکی که دارای ادویه یادشده باشد مصالح‌دار می‌گویند.

 مُصالح به معنی صلح‌کننده و سازش‌کننده نیز از ریشه صلح بر وزن مُفاعل است.

منابع

لغت‌نامه دهخدا.