فهرست پرچم‌های ژاپن

در ژاپن از دوره هیان، بزرگان و اربابان و نجبا دارای نشان‌های خانوادگی و سازمانی بوده‌اند که با نام کامون (نشان خانوادگی) یا مون شناخته می‌شود. آن‌ها ابتدا از این نشان‌ها برای تمایز گذاشتن بین خاندان‌های اشراف و بعدها برای تمایز گذاشتن بین سامورایی‌ها و نیروهای جنگی خود استفاده می‌کرده‌اند. امروزه بکارگیری کامون کماکان ادامه دارد. معمولاً سامورایی‌های دوران فئودال ژاپن، کامون خود یا اربابشان را در نبردها بر پرچم کوچکی بر لباس خود حمل می‌کرده‌اند که با نام ساشیمونو شناخته می‌شود. پرچم‌های بزرگی را نیز در محل استقرار فرمانده یا دایمیو (ارباب) قرار می‌داده‌اند که اوماجیروشی نام دارد. نوبوری نیز نوعی پرچم بوده که برای مشخص کردن واحدهای ارتش در دوران فئودالی ژاپن مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. امروزه از نوبوری در مراسم، مسابقه‌های ورزشی و آگهی‌های تبلیغاتی خیابان‌ها استفاده می‌شود.

در زیر فهرستی از پرچم‌های ژاپنی آمده‌است که بیشترشان متعلق به دوره معاصر هستند. با بررسی پرچم‌ها می‌بینیم که در آن‌ها از نماد آفتاب (دایره قرمز) و ساکورا (شکوفه گیلاس) که هر دو از نشانه‌های ملی ژاپن هستند و نیز الفبای ژاپنی (کاتاکانا و هیراگانا) و واژه‌نگارهای کانجی بسیار استفاده شده‌است.

پرچم‌های ملی 

پرچم ملی ژاپن، مستطیلی سفید است که دایره‌ای قرمز (به نشانه خورشید) در میانه آن قرار دارد. این پرچم را با نام رسمی نیشوکی  (به معنی پرچم خورشیدنشان) می‌خوانند اما بیشتر با نام هینومارو  (به معنی دایره خورشید) شناخته می‌شود. این پرچم در ۱۳ اوت ۱۹۹۹ بدست هیات قانون‌گذاری پرچم و سرود ملی به عنوان پرچم ملی تصویب شد. البته از این پرچم پیش از آن زمان نیز استفاده می‌شده‌است بدون اینکه قانونی رسمی برای ثبت آن به عنوان پرچم ملی ژاپن وجود داشته باشد. در سال ۱۸۷۰، دو ابلاغیه از دایجو-کان (شورای دولتی ژاپن در دوره‌های دوره نارا و دوره هی‌آن) شامل مقررات پرچم ملی نوشته شد. در تاریخ ۲۷ فوریه ۱۸۷۰ دوره میجی در اعلانیه ۵۷، کشتی‌های بازرگانی به استفاده از پرچم فعلی ملزم شدند و در اعلانیه ۶۵۱ به تاریخ ۲۷ اکتبر ۱۸۷۰ این پرچم در نیروی دریایی به کار گرفته شد. استفاده از این پرچم در سال‌های اولیه اشغال ژاپن بدست آمریکا پس از جنگ جهانی دوم به شدت غیرقانونی بوده اما بعدها به‌کارگیری دوباره آن آزاد شد.

این پرچم اگرچه در سال ۱۸۷۰ به عنوان پرچم رسمی کشور انتخاب شد اما از مدت‌ها پیش مورد استفاده امپراتوران ژاپن بوده‌است. از آنجایی که خاندان پادشاهان ژاپن خود را از نسل نوه ایزدبانوی آفتاب می‌دانند، خورشید طلوع‌کننده همیشه الهام‌بخش ژاپنی‌ها بوده و در پرچم این کشور نیز جای گرفته‌است. سال ۱۸۷۰ میلادی نشان‌دهنده عصر جدیدی در تاریخ ژاپن است و از این لحاظ در همین سال نیز پرچم پادشاهان قدیمی ژاپن به عنوان پرچم رسمی کشور برگزیده شده‌است.

پرچم‌های امپراتوری 
جایگاه امپراتوری ژاپن یا کوشیتسو  که از آن با نام‌های خاندان امپراتوری یا دودمان یاماتو نام برده می‌شود عبارت است از آندسته از افراد خانواده امپراتوری ژاپن که متعهد به خدمات رسمی و همگانی باشند. در قانون اساسی فعلی ژاپن از امپراتور به عنوان نشان حکومت و اتحاد مردم نام برده شده‌است. افراد دیگر خاندان امپراتوری به خدمات تشریفاتی و وظایف اجتماعی می‌پردازند اما نقشی در دولت ندارند. این وظایف به‌طور نَسَبی از پدر به فرزند منتقل می‌شود.
پرچم‌های ارائه شده در زیر، پرچم‌های نفرات اصلی خاندان امپراتوری ژاپن هستند.

همان‌طور که قابل مشاهده است از گل داودی که کامون خاندان امپراتوری ژاپن است در این پرچم‌ها بسیار استفاده شده‌است.

پرچم‌های دولتی 
پرچمی که در گمرک ژاپن به کار می‌رود در ۳ اوت ۱۸۹۲ میلادی طراحی شده‌است؛ این پرچم در ابتدا برای گمرک طراحی نشده‌بود اما امروزه در این اداره به کار می‌رود.

پرچم‌های نظامی

نیروهای دفاع‌ازخود و ارتش/نیروی دریایی پادشاهی 
ارتش پادشاهی ژاپن (IJA)  (دای‌نیپپون ته‌کوکو ریکوگون)، نیروی زمینی رسمی پادشاهی ژاپن بود که از سال ۱۸۷۱ تا ۱۹۴۵ وجود داشت. این نیرو بدست دفتر اصلی ارتش پادشاهی ژاپن و وزارت جنگ اداره می‌شد که هر دو زیر نظر پادشاه ژاپن (که نقش فرمانده کل قوا را داشت) عمل می‌کردند. این ارتش با پایان جنگ جهانی دوم منحل شد.

نیروی دریایی پادشاهی ژاپن در سال ۱۸۶۹ تأسیس شد و در سال ۱۹۴۷ در پی تصویب ماده ۹ قانون اساسی ژاپن منحل شد تا دولت ژاپن بدین‌وسیله آمادگی خود را برای حل بحران‌های به وجود آمده نشان دهد. پس از انحلال این نیرو، نیروی دریایی دفاع‌ازخود ژاپن تشکیل شد.

JSDF یا نیروهای دفاع‌ازخود ژاپن  (با تلفظ جی‌ئه‌تای) نیروهای نظامی ژاپن هستند که پس از پایان جنگ جهانی دوم ایجاد شدند. برای مدت طولانی پس از تشکیل، این نیروها تنها در جزایر ژاپن می‌توانستند بمانند و حق خدمت در خارج از آن را نداشتند. در سال‌های اخیر، این نیروها در مأموریت‌های حافظ صلح سازمان ملل نیز شرکت کرده‌اند. تنش‌های اخیری که با کره شمالی پیش آمده بر بحث‌های مربوط به رابطه نیروهای JSDF و نیز جامعه ژاپن دامن زده‌است. خط مشی جدید این نیروها که در دسامبر سال ۲۰۱۰ اعلام شد با زمان جنگ سرد متفاوت است و تمرکزش را از روی شوروی (امروزه روسیه) به چین و مخصوصاً مناقشه بر سر جزایر سن‌کاکو کشانده‌است.

نگهبان ساحلی ژاپن 
نگهبان ساحلی ژاپن  (کایجو هوآن‌چو) که پیشتر با نام گماشتگان امنیت ساحلی شناخته می‌شدند گارد ساحلی ژاپن هستند. این سازمان با حدود ۱۲۰۰۰ نیرو تحت نظر وزارت زیرساخت‌ها، حمل‌ونقل و گردشگری فعالیت می‌کند و مسئول محافظت از خط ساحلی ژاپن است. این سازمان در ۱۹۴۸ میلادی ایجاد شد.

پرچم‌های تاریخی 
در زیر پرچم‌های برخی دوره‌های تاریخی ژاپن آمده‌است.
در دوره سن‌گوکو که زمان جنگ‌های داخلی در ژاپن بود استفاده از پرچم‌ها در جنگ‌ها رونق گرفت که دو مورد از آن‌ها در جدول زیر آمده‌است.

از جمله دوره‌های دیگری که پرچم آن‌ها در جدول آمده‌است دوره شوگون‌سالاری توکوگاوا است که از سال ۱۶۰۳ میلادی تا آغاز اصلاحات امپراتور میجی در ۱۸۶۸ میلادی به طول انجامید. در سال ۱۸۶۸ پس از چندین نبرد، آخرین شوگون توکوگاوا از نیروهای پادشاهی شکست خورد. برخی از نیروهای شوگون شکست‌خورده به هوکایدو رفته و در آنجا جمهوری ازو را تشکیل دادند که پس از چندین ماه در ۲۷ ژوئن ۱۸۶۹ میلادی با شکست از نیروهای پادشاهی منحل شد.

پادشاهان ریوکیو از قرن پازدهم تا قرن نوزدهم میلادی بر جزایر ریوکیو فرمانروایی می‌کردند. این پادشاهی در سال ۱۶۰۹ از ژاپن شکست خورده و خراجگزار این کشور شد. در ۱۱ مارس ۱۸۷۹، دولت ژاپن این پادشاهی را منحل کرده و جزایر ریوکیو را با عنوان استان اوکیناوا به خاک خود ضمیمه کرد.

اقلیت‌ها 
گروه‌های اقلیتی بزرگ در ژاپن عبارتند از: کره‌ای‌ها، چینی‌ها، برزیلی‌ها (بیشتر اجداد این گروه، ژاپنی‌های مهاجر در برزیل بوده‌اند)، فیلیپینی‌ها، تایوانی‌ها، مردمان آینو و مردمان جزایر ریوکیو.

طبق گزارش تهیه شده بدست دین دودو برای سازمان ملل در سال ۲۰۰۸، اعضای گروه‌های زیر بیش از بقیه گرفتار نژادپرستی و بیگانه‌هراسی شده‌اند:
 اقلیت‌های ملی مردمان بوراکو، مردمان آینو و مردمان اوکیناوا (اوکیناوا یکی از جزایر ریوکیو است).
 مردمان و زادگان مستعمرات پیشین ژاپن همچون چینی‌ها و کره‌ای‌ها.
 مهاجران جدیدی که از کشورهای آسیایی، آفریقایی، آمریکای جنوبی و کشورهای خاورمیانه به ژاپن آمده‌اند.

پرچم‌های فرهنگی 
وزارت تندرستی، کار و رفاه  (کوسه‌ای‌رودوشو) در ژاپن مسئول تنظیم و نظارت بر اجرای مقررات محصولات شیمیایی مواد غذایی و دارویی و استانداردهای آن است. از دیگر مسئولیت‌های این وزارتخانه، تعیین و نظارت بر استانداردهای محیط کار کارگران و کارمندان و عدم تبعیض در شرایط کاری است.

پرچم‌های تقسیمات کشوری 
از لحاظ تاریخی در ژاپن همیشه هر دای‌میو (اربابان و زمینداران دوران پیشامدرن ژاپن) پرچمی جداگانه داشته‌است که از در بیشتر موارد همان مون یا نشان خانوادگی آن‌ها بوده‌است که به عنوان پرچم و نشان لباس سربازان و ملازمان بکار گرفته می‌شده‌است.

امروزه ژاپن دارای ۴۷ استان است که هر کدام از این استان‌ها پرچمی مخصوص به خود دارد که بیشتر آن‌ها از طرح‌های دورنگهٔ مون که نشانگر حروف ژاپنی است استفاده کرده‌اند. ویژگی یکتای این پرچم‌ها این است که در بیشتر موارد از رنگ‌هایی استفاده کرده‌اند که در پرچم‌های دیگر به کار نمی‌رود، همچون رنگ‌های نارنجی، بنفش، قهوه‌ای و کبود.
همچنین برخی از استان‌ها، پرچم‌های رسمی جایگزینی به نام پرچم‌های نماد دارند که در مراسمی که کمتر رسمی‌باشند مورد استفاده قرار می‌گیرند.

{| class="wikitable sortable" style="width:100%;"
|-
!پرچم!!استان!!کد استان!!توضیحات
|-
|||آیچی||JP-23||همان حروف هیراگانا あいち (آیچی) است که به شکلی خاص نوشته شده‌است. نشان‌دهنده خورشید در حال طلوع و امواج دریا نیز است چون این استان در کنار اقیانوس آرام قرار دارد.
|-
|||آکیتا||JP-05||حرف کاتاکانای ア (آ) که با این شکل نوشته شده‌است.
|-
|||آئوموری||JP-02||تقریباً به شکل نقشه این استان است.
|-
|||چیبا||JP-12||همان اسم استان チバ (چیبا). رنگ آبی نشان‌دهنده امید و پیشرفت است.
|-
|||اهیمه||JP-38||رنگ زرد نشانه شادی، سبز نشانه صلح و سفید نشانه خلوص و سادگی است.
|-
|||فوکوئی||JP-18||همان حروف کاتاکانای フクイ (فوکوئی). نشانه هماهنگی و همکاری مردمان
|-
|||فوکوئوکا||JP-40||حروف هیراگانای ふく (فوکو). همچنین نشان‌دهنده پرونوس مومه است، گلی که نماد این استان است.
|-
|||فوکوشیما||JP-07||حوف هیراگانای ふ (فو).
|-
|||گیفو||JP-21||کلمه کانجی 岐 (گی). نشانه صلح و هماهنگی. رنگ سبز نماد طبیعت این استان است.
|-
|||گونما||JP-10||کلمه کانجی 群 (گون) و سه هلال به نشانه سه کوه آکاگی، هارونا و میوگی. رنگ بنفش به دلیل سازگاری آن با پیشینه تاریخی این استان انتخاب شده‌است.
|-
|||هیروشیما||JP-34||همان حرف کاتاکانای ヒ (هی).
|-
|||هوکایدو||JP-01||یک ستاره هفت‌پر به معنی امید و پیشرفت. رنگ آبی نشان‌دهنده آسمان و دریای هوکایدو، قرمز نماد انرژی مردم این دیار و سفید نماد نور و برف.
|-
|||هیوگو||JP-28||کلمه کانجی 兵 (هیو). همچنین نمادی از نقشه این استان است که دریای داخلی ستو و دریاهای اطراف در آن مشهود است.
|-
|||ایباراکی||JP-08||گل رز نماد استان در زمینه آبی که نشان‌دهنده اقیانوس آرام و کوه تسوکوبا است.
|-
|||ایشیکاوا||JP-17||از نام کانجی این استان یعنی 石川 (ایشیکاوا) گرفته شده‌است. همچنین نقشه این استان را نیر نشان می‌دهد.
|-
|||ایواته||JP-03||برگرفته از کلمه کانجی 岩 (ایوا) که به معنی پیشرفت بسیار است.
|-
|||کاگاوا||JP-37||برگرفته از حرف کاتاکانای カ (کا). همچنین نشان‌دهنده کوه‌ها و نیز برگ درخت زیتون که از نمادهای این استان است.
|-
|||کاگوشیما||JP-46||نشان‌دهنده نقشه این استان که کوه آتشفشانی ساکوراجیما در آن قرار دارد.
|-
|||کارافوتو|| N/A ||نشان‌دهنده کلمه کانجی 太 (فوتو) به شکل سه برگ و میوه درخت غان 樺 (کابا) و ایجاد واژه 樺太 (کارافوتو). این پرچم از تاریخ ۱۹۱۱ تا ۱۹۴۵ میلادی به‌کار گرفته می‌شد. سپس این استان به تصرف شوروی درآمد و هم‌اکنون نیز بخشی از کشور روسیه است.
|-
|||کاناگاوا||JP-14||نشان‌دهنده کلمه کانجی 神 (کا). رنگ‌های ملی ژاپن به این دلیل در آن به کار رفته‌اند که در گذشته بندر یوکوهاما به عنوان دروازه ورود به ژاپن به حساب می‌آمد.
|-
|||کوچی||JP-39||برگرفته از حروف هیراگانای とさ (توسا)، نام قبلی این استان، توسا بود.
|-
|||کوماموتو||JP-43||برگرفته از حرف کاتاکانای ク (کو). همچنین نشان‌دهنده نقشه کیوشو است.
|-
|||کیوتو||JP-26||برگرفته از کلمه کانجی 京 (کیو).
|-
|||میه||JP-24||برگرفته از حرف هیراگانای み (می). همچنین دایره نشان‌دهنده مروارید است که در سواحل این استان بدست می‌آید.
|-
|||میاگی||JP-04||برگرفته از حرف هیراگانای み (می). نشان‌دهنده گل لسپدزنا که در این استان می‌روید.
|-
|||میازاکی||JP-45||برگرفته از حرف کاتاکانای ミ (می).
|-
|||ناگانو||JP-20||پرچم نارنجی با نماد سفید متمایل به چپ که برگرفته از حرف کاتاکانای ナ (نا) است. همچنین بیانگر کوه‌هایی است که بازتاب آن در آب دریاچه‌ای افتاده‌است.
|-
|||ناگاساکی||JP-42||نشان‌دهنده حرف انگلیسی N. همچنین یک قو را نشان می‌دهد که نماد صلح است. دو نسخه از این پرچم وجود دارد، یکی شامل کلمه کانجی این استان و دیگری بدون آن. هر دوی این پرچم‌ها رسمی هستند.
|-
|||نارا||JP-29||برگرفته از حرف کاتاکانای ナ (نا).
|-
|||نیگاتا||JP-15||نماد بالا نشان‌دهنده کلمه کانجی 新 (نی) است که نیمه سمت چپ دایره بیانگر حرف کاتاکانای ガ (گا) و نیمه سمت راست بیانگر حرف کاتاکانای タ (تا) است.
|-
|||Oitaاوئیتا||JP-44||نشان‌دهنده سه کلمه کانجی 大 (او). که هر کلمه یک پرنده در حال پرواز را تداعی می‌کند و کل نماد هم نشان‌دهنده خورشید است. دو نسخه از این پرچم وجود دارد، یکی شامل نام این استان و دیگری بدون آن که هر دوی این پرچم‌ها رسمی هستند.
|-
|||اوکایاما||JP-33||نشان‌دهنده کلمه کانجی 岡 (اوکا). در نسخه ساده این پرچم از رنگ سفید به جای رنگ طلایی استفاده شده‌است.
|-
|||اوکیناوا||JP-47||حرف سفید O در داخل دایره قرمز با زمینه سفید.
|-
|||اوساکا||JP-27||آبی نشانه دریا و آسمان است چون این شهر یک فرودگاه و یک بندر دارد. همچنین نمایانگر پاکی، تازگی و آگاهی است. نماد به کار رفته نیز نوعی کدو است که سمبل تویوتومی هیده‌یوشی است. این دایره‌ها نماد حرف انگلیسی O نیز هستند.
|-
|||ساگا||JP-41||گل بکار رفته، گل دارچین است که در این استان وجود دارد.
|-
|||سایتاما||JP-11||شانزده ماگاتاما نشانگر خورشید در اوج تابش و درخشندگیش است. ماگاتاما وسیله‌ای تزیینی است که در مقبره‌هایی باستانی در شهر گیودا پیدا شده‌است. گیودا نام اصلی این استان بوده‌است که به معنی دوستی و پاکیست.
|-
|||شیگا||JP-25||برگرفته از حروف کاتاکانای シガ (شیگا). دایره مرکز نماد نشانگر دریاچه بیوا است.
|-
|||شیمانه||JP-32||چهار بار تکرار حرف کاتاکانای マ (ما). در ژاپنی شی به معنی چهار است.
|-
|||شیزوئوکا||JP-22||می‌توان گفت که شبیه نقشه استان و نیز کوه فوجی است. آبی نشان‌دهنده آسمان و اقیانوس آرام و نارنجی نماد خورشید، پیوستگی مردم و اشتیاق آنهاست.
|-
|||توچیگی||JP-09||نشان‌دهنده واژگان کانجی 栃 (توچی) و 木 (گی) به همراه سه پیکان. این پرچم بیانگر پیشرفت و حرکت است.
|-
|||توکوشیما||JP-36||برگرفته از حروف هیراگانای とく (توکو). همچنین پرنده‌ای در حال پرواز را نشان می‌دهد.
|-
|||rowspan=2|توکیو||rowspan=2|JP-13||خورشید نشان‌دهنده توکیو، پایتخت در حال پیشرفت است. این پرچم رسمی کلانشهر است که در مراسم رسمی به کار می‌رود.|-
|||نشان بکاررفته در آن بیانگر حرف انگلیسی T و نیز برگ درخت ژینکو است که به علت فراوانی آن در این شهر، در ۸ نوامبر ۱۹۹۶ به عنوان درخت رسمی شهر توکیو در نظر گرفته شد. این پرچم نماد است و بیشتر از پرچم بالا مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پرچم از ۱ ژوئن ۱۹۸۹ میلادی تاکنون بکار گرفته شده‌است.
|-
|||توتوری||JP-31||نماد آن برگرفته از حرف هیراگانای と (تو) و نیز یک پرنده (توری) است که با هم واژه Tottori را تشکیل می‌دهند.
|-
|||تویاما||JP-16||نماد آن برگرفته از حرف هیراگانای と (تو) و دو کوه (yama) است که با هم واژه Toyama را تشکیل می‌دهند. همچنین نشان‌دهنده واژه توته‌یاما(به معنی کوه توته) نیز است.
|-
|||واکایاما||JP-30||برگرفته از حرف کاتاکانای ワ (وا).
|-
|||یاماگاتا||JP-06||به معنی سه کوه جریان رود موگامی را نیز در ذهن تداعی می‌کند که از این استان می‌گذرد. آبی نشان‌دهنده صلح و ایده‌آل و سفید نشان‌دهنده برف و پاکیست.
|-
|||یاماگوچی||JP-35||نشان‌دهنده واژگان کانجی 山口 (یاماگوچی). نماد آن پرنده‌ایست که بسوی خورشید پرواز می‌کند که نمایانگر همکاری و پیشرفت مردم این استان است.
|-
|||یاماناشی||JP-19||نشان‌دهنده واژه کانجی 山 (یاما) در مرکز کوه فوجی. بنفش نشانه‌ای از انگور می‌باشد که محصول زبانزد این استان است.
|}

 جستارهای وابسته 
 پرچم ژاپن
 پرچم آفتاب تابان
 مون - نشان خاندان (کامون'')، گروه یا سازمان در ژاپن.

 ساشیمونو - پرچمی کوچک که سربازان و سامورایی‌های دوره‌های فئودالی ژاپن برای شناخت یکدیگر در جنگ به لباس خود می‌بستند.
 اوماجیروشی - پرچم‌های بزرگی که در نبردهای دوره‌های فئودالی ژاپن برای مشخص کردن دایمیو یا یا فرمانده عالی‌رتبه بکار می‌رفت.
 نوبوری - نوعی پرچم برای مشخص کردن واحدهای ارتش در دوره‌های فئودالی ژاپن. امروزه در مراسم، مسابقه‌های ورزشی و آگهی‌های تبلیغاتی بکار می‌رود.

پانویس

منابع 
 
 
 
 

 

پرچم‌های ژاپن
فهرست‌های پرچم‌ها
فهرست‌های مربوط به ژاپن