کاشف دزفولی

سیدصدرالدین کاشف دزفولی (۱۲۵۸/ ۱۲۵۶–۱۱۷۴ ق)، عالم دینی، عارف و زاهد. در دزفول به دنیا آمد. وی علاوه بر فراگیری علوم اسلامی، آثار عرفا را نیز مطالعه کرد. او از شاگردان و مریدان آقامحمد بیدآبادی اصفهانی و معاصر با سیدصدرالدین عاملی و داماد سید عبداللَّه داعی بود. در دزفول درگذشت و پیکرش به کربلا منتقل و در مقبرهٔ سید کاظم رشتی دفن گردید.

آثار 
 «ارشاد المریدین» (در سلوک)
 «شرح «نهج‌البلاغه»
 «دلیل المتحیرین» (در آداب سلوک و اذکار، که آن را برای برادرش سید محمد علی موسوی تألیف کرده‌است؛
 «صراط الحق» (در سیر و سلوک)
 «مصباح الذاکرین» (در آداب ذکر و ریاضت)
 «مرآة الصفا» (در ادعیه و احراز و خواص آیات و اسماء حسنی)
 «قاصم الجبارین»
 «مناهج الموحدین» (در علم اصول به صورت ملمع)
 «معراج المؤمنین»
 «مسالک الزاهدین»
 «روضة السالکین» (عرفان)
 «کلیات» یا «دیوان» اشعار.

منابع 

 الذریعه
 طبقات اعلام الشیعه
 مؤلفین کتب چاپی

اهالی دزفول
درگذشتگان ۱۲۵۶ (قمری)
زادگان ۱۱۷۴ (قمری)
عالمان شیعه
عارفان شیعه
خاک‌سپاری‌شدگان اهل ایران در کربلا