گاه‌شمار کشف ذرات بنیادی

این صفحه گاه‌شمار کشف ذرات زیراتمی است.
 ۱۸۹۵: پرتو ایکس توسط ویلهلم رونتگن به وجود آمد.
 ۱۸۹۷: الکترون توسط جوزف جان تامسون کشف شد
 ۱۸۹۹: ذرات آلفا توسط ارنست رادرفورد در پرتوی اورانیم کشف شد
 ۱۹۰۰: پرتو گاما (یک فوتون بسیار پرانرژی) توسط پل اولریش ویلارد در واپاشی اورانیوم کشف شد.
 ۱۹۱۱: هسته اتم توسط ارنست رادرفورد، بر پایه پراکندگی مشاهده شد توسط هانس گایگر و ارنست مارسدن توصیف شد.
 ۱۹۱۹: پروتون توسط ارنست رادرفورد کشف شد.
 ۱۹۳۲: نوترون توسط جیمز چدویک کشف شد. (توسط رادرفورد در ۱۹۲۰ پیش‌بینی شد))
 ۱۹۳۲: پوزیترون اولین پادماده توسط کارل دیوید اندرسون کشف شد (توسط پل دیراک در ۱۹۲۷ پیش‌بینی شده‌بود)
 ۱۹۳۷: میون (یا لپتون مو) توسط ست ندرمیرو دیگران با اندازه‌گیری اتاقک ابری ناشی از برخورد پرتو کیهانی کشف شد.  (این ذره با پیون تا سال ۱۹۴۷ اشتباه گرفته می‌شد.)
 ۱۹۴۷: پیون (یا مزون پی) توسط سیسل فرانک پاول و گروهش کشف شد (توسط هیدکی یوکاوا در ۱۹۳۵ پیش‌بینی شده‌بود)
 ۱۹۴۷: کائون (یا مزون کا)، اولین ذره شگفت ، توسط جورج دیکسون روچستر و کلیفورد چارلز باتلر کشف شد
 ۱۹۴۷: ذره لاندا در بررسی‌های ناشی از برخورد پرتوهای کیهانی کشف شد
 ۱۹۵۵: پادپروتون توسط اوون چمبرلین، امیلیو گینو سگر، کلاید ویگند، و توماس ایپسیلانتیس کشف شد
 ۱۹۵۶: الکترون نوترینو توسط فردریک رینز و کلاید کاوان کشف شد(پیشنهاد شده توسط ولفگانگ پاولی در سال ۱۹۳۱ برای توجیه نقض پایستگی انرژی در واپاشی بتا)در زمان تصور می‌رفت که فقط یک نوع نوترینو وجود دارد و به آن نام نوترینو داده‌بودند.
 ۱۹۶۲: میون نوترینو  توسط گروهی به رهبری لیان لدرمن کشف شد
 ۱۹۶۴: ذره خی در آزمایشگاه ملی بروکیهون کشف شد
 ۱۹۶۹: پارتونs (ذره اصلی سازنده هادرون‌ها) در آزمایش پراکندگی غیرالاستیک عمیق بین پروتون الکترون در آزمایشگاه ملی شتاب‌دهنده اسلاک کشف شد; این کشف همزمان بود با مدل کوارک (پیش‌بینی شده توسط موری گل‌مان و جورج زویگ در ۱۹۶۴) و به نوعی کشف کوارک بالا، کوارک پایین، و کوارک شگفت به شمار می‌رود.
 ۱۹۷۴: ذره پسی توسط یک گروه به رهبری برتون ریشتر و ساموئل چائو چونگ تینگ، کشف شد. این ذره شاهدی بر وجود کوارک افسون است (توسط Jجیمز جورکن و شلدون لی گلاشو در ۱۹۶۴ پیشنهاد شد)
 ۱۹۷۵: تاو (ذره) توسط یک گروه به رهبری مارتین لویز پرل کشف شد.
 ۱۹۷۷: ذره اپسیلون در آزمایشگاه فرمی، و شاهدی مبتنی بر وجود کوارک ته کشف شد (توسط ماکوتو کوبایاشی و شیهید ماسکاوا ۱۹۷۳ پیشنهاد شدند)
 ۱۹۷۹: گلوئون در دسی کشف شد
 ۱۹۸۳: بوزون‌های دبلیو و زد توسط کارلو روبیا، سیمون ون درمیر، در سرن کشف شدند (توسط شلدون لی گلاشو، عبدالسلام، و استیون واینبرگ پیش‌بینی کرده‌بودند)
 ۱۹۹۵: کوارک سر در آزمایشگاه فرمی
 ۱۹۹۵: پادهیدروژن در لیر در سرن کشف شد.
 ۲۰۰۰: تاو نوترینو در فرمی‌لب کشف شد
 ۲۰۱۱: پادهلیوم-۴ در آشکارساز استار کشف شد.
 ۲۰۱۱: χb(3P) در آزمایش اطلس در ال‌اچ‌سی کشف شد.
 ۲۰۱۱: یک  باریون برانگیخته خنثی خی-b  در پژوهش‌ها در CMS که توسط دانشگاه زوریخ انجام شده‌بود کشف شد..
 ۲۰۱۲:  بوزون هیگز در برخورددهنده بزرگ هادرونی.

منابع 

 
 Wikipedia contributors, "Timeline of particle discoveries," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Timeline_of_particle_discoveries&oldid=502143532 (accessed July 20, 2012).

فیزیک ذرات بنیادی
گاه‌شمارهای فیزیک