خرگوش اروپایی

خرگوش اروپایی  گونه‌ای از خرگوش است که در اصل بومی جنوب غربی اروپا (اسپانیا و پرتغال) و شمال غربی آفریقا است. اما توسط انسان به بسیاری از نقاط دیگر دنیا نیز وارد شده‌است. جمعیت این حیوان در زیستگاه طبیعی خودش به شدت کاهش یافته و کاهش جمعیت آن شکارچی‌های وابسته به آن مانند سیاه‌گوش ایبری و عقاب شاهی اسپانیایی را در آستانه انقراض قرار داده‌است اما جمعیت آن در برخی نقاط غیربومی به قدری افزایش یافته که باعث مشکلات زیست‌محیطی فراوان و حتی انقراض برخی گونه‌های بومی شده‌است.

خرگوش اروپایی تنها خرگوشی است که اهلی شده و به عنوان منبع غذایی برای استفاده از گوشت آن یا به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌شود. ورود خرگوش‌های رهاشده یا فرار کرده به طبیعت در برخی مناطق باعث مشکلات جدی زیست‌محیطی شده‌است. این جانور زادوولد سریعی دارد و در صورتی که شکارچی طبیعی نداشته باشد افزایش سریع جمعیت آن باعث تخریب پوشش گیاهی و خاک خواهد شد. شدیدترین مشکلات در استرالیا و نیوزیلند و جزایری که دشمن طبیعی برای این حیوان وجود ندارد بروز کرده‌است. این حیوان از معدود جانورانی است که توسط انسان همزمان به عنوان غذا، به عنوان حیوان مونس و به عنوان آفت محصولات کشاورزی در نظر گرفته شده‌است.

این حیوان برخلاف تصور اشتباه رایج جونده نیست و مثل بقیه خرگوش‌ها به راستهٔ مستقل خرگوش‌سانان (Lagomorpha) تعلق دارد. خرگوش‌های اروپایی با ایجاد حفره‌هایی در سطح زمین لانه‌سازی می‌کنند و بیشتر وقت خود را که مشغول تغذیه نیستند در آن‌ها می‌گذرانند. خرگوش اروپایی حیوانی اجتماعی است و به صورت گروهی زندگی می‌کند. آنها بیشتر در ساعات سحر و غروب فعال هستند. غای اصلی آن علف است اما از برگ‌ها، پوست درختان، جوانه‌ها و ریشه‌ها هم تغذیه می‌کنند.

خرگوش اروپایی توانایی تولید مثل بالایی دارد و توانایی شگفت‌انگیزی در گسترش سریع جمعیت خود دارد. یک نمونه مهم در استرالیا اتفاق افتاد که در سال ۱۸۵۹ برای اولین بار ۲۴ عدد خرگوش در آن رهاسازی شدند و کمتر از یک قرن بعد تعداد آنها به بیش از ۶۰۰ میلیون رسید.

در گذشته جمعیت خرگوش اروپایی در شبه‌جزیره ایبری به قدری زیاد بود که فنیقی‌ها (ساکنان شرق مدیترانه) در هزاره دوم پیش از میلاد این منطقه را خرگوشستان (ای-شَفَن-یم در زبان فنیقی) می‌خوانند. در زبان عبری امروزین هم ای-شَفَن-یم به معنی جزیره خرگوش‌ها است. بر اساس یک تئوری کلمه اسپانیا (spania در یونانی و Hispania در لاتین) نیز از همین واژه گرفته شده‌است.

شکل ظاهری 
خرگوش‌های اروپایی پستاندارانی قهوه‌ای رنگ با طول ۳۴ تا ۴۵ سانتیمتر و وزن تقریبی ۱٫۳ تا ۲٫۲ کیلوگرم هستند. نژادهای خرگوش‌های اهلی اندازه‌های متفاوتی دارند اما بیشتر آنها بزرگتر از همتایان وحشی خود هستند.

خرگوش اروپایی شباهت زیادی به خرگوش صحرایی اروپایی دارد اما خرگوش صحرایی کمی بزرگتر است. پاهای بلندتری دارد، گوش‌هایش بلندتر و نوک گوش‌هایش سیاه‌رنگ است و سوراخ دماغش بزرگتر است. همچنین نوزادان خرگوش اروپایی بدون مو و کور به دنیا می‌آیند، در حالیکه نوزادان خرگوش صحرایی رشدیافته‌تر هستند.

پانویس 

پستانداران آفریقا
پستانداران آفریقای جنوبی
پستانداران آفریقای شمالی
پستانداران آلمان
پستانداران اتریش
پستانداران اروپا
پستانداران اسپانیا
پستانداران استرالیا
پستانداران اسلواکی
پستانداران اسلوونی
پستانداران الجزایر
پستانداران ایتالیا
پستانداران ایرلند
پستانداران با ژنوم تعیین‌شده
پستانداران بریتانیا
پستانداران بلژیک
پستانداران بلغارستان
پستانداران پاپوا گینه نو
پستانداران پرتغال
پستانداران ترکیه
پستانداران توصیف شده در ۱۷۵۸ (میلادی)
پستانداران جمهوری چک
پستانداران دانمارک
پستانداران روسیه
پستانداران رومانی
پستانداران رئونیون
پستانداران ساموآ
پستانداران سان مارینو
پستانداران سائوتومه و پرنسیپ
پستانداران سوئد
پستانداران سوئیس
پستانداران فرانسه
پستانداران فیجی
پستانداران کرواسی
پستانداران کومور
پستانداران دماغه سبز
پستانداران لوکزامبورگ
پستانداران لهستان
پستانداران لیختن‌اشتاین
پستانداران ماداگاسکار
پستانداران مراکش
پستانداران موریس
پستانداران موناکو
پستانداران نروژ
پستانداران نیوزیلند
پستانداران هلند
پستانداران یونان
خرگوش‌های صحرایی و خرگوش‌ها
زیاگان جبل طارق
زیاگان سبته
زیاگان ملیلیه
فهرست سرخ IUCN از گونه‌های نزدیک تهدید
فهرست سرخ IUCN از گونه‌های در خطر انقراض
آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط کارل لینه
گونه‌های جانوری مهاجم در آمریکای شمالی
گونه‌های جانوری مهاجم در استرالیا
گونه‌های جانوری مهاجم در ایالات متحده آمریکا
گونه‌های جانوری مهاجم در نیوزیلند