پهلوی کتیبه‌ای

پهلوی کتیبه‌ای ساسانی یک شیوه نوشتاری برای زبان فارسی میانه بوده است.

از شواهد اولیه می توان به کتیبه نوشته های پهلوی بر روی سکه ها و مهرها و سنگ نوشته های پادشاهان ساسانی و سایر افراد برجسته مانند کارتیر اشاره کرد.

در اواخر دورانی که زبان فارسی میانه گویشورانی داشته است برای سکه ها و نیز سنگ نوشته ها از همان خط پهلوی کتابی به جای کتیبه ای استفاده می شده است.

حروف 
پهلوی کتیبه ای از 19 حرف غیر متصل استفاده می کند  :

شماره ها 
پهلوی کتیبه ای اعداد خاص خود را دارد: 

اعداد از راست به چپ نوشته می شوند. اعداد بدون ارتباط عددی معنادار به یکدیگر افزوده می شوند. به عنوان مثال ، 24 به صورت   نوشته می شود (20 + 4).

یونی‌کد 
نسخه پهلوی کتیبه ای با انتشار نسخه 5.2 یونیکد در اکتبر 2009 به این استاندارد اضافه شد. 

بلوک یونی‌کد مربوط به پهلوی کتیبه ای U+10B60–U+10B7F است:

گالری

منابع 

خط‌های فارسی
زبان فارسی میانه
سامانه‌های نوشتاری ابجد
سامانه‌های نوشتاری منسوخ‌شده
سنگ‌نوشته‌های ایرانی