نورالدین مدرسی چهاردهی

نورالدین مدرسی چهاردهی (زادۀ ۱۲۹۷ در کربلا - درگذشتۀ ۱۳۷۶ در تهران) دین شناس و پژوهشگر تجربی تاریخ ادیان بود. وی به سبب پژوهش‌های تجربی‌اش بر روی دین یارسان و نیز سلسله‌های خاکسار و نعمت‌اللهی شناخته شده‌است.

زندگی
نورالدین مدرسی چهاردهی در کربلا به دنیا آمد. خانوادۀ او در زمان کودکی وی به گیلان مهاجرت کرد.
پس از مهاجرت و به سبب جاذبه عشق الهی
به سلسله خاکسار پیوست..لیکن پیر راه در جایی دگر و شخص دگری بود..
به محضر کیوان قزوینی بار یافت و ربوده او شد. دل و دین در راهش باخت
مدتها در محضر مردآسیا کیوان قزوینی بود و مورد عنایت خاصه ایشان..
پس از فوت استادش زمینهای اطراف قبرستان داراب را خرید و مزارش را محفوظ نمود..

در تمامی سلاسل درویش سلوک داشته و شخصا به امر سلوک و بجهت دریافت عقاید آن سلسله اهتمام ورزید..
وصی ایشان مسعودرضا مدرسی چهاردهیست

آثار
از احسا تا کرمان، «خاکسار و اهل حق»، «اسرار فرق خاکسار و اهل حق»، «ارتباط با ارواح» و «سلسله‌های صوفیه ایران»
سیری ور تصوف. باب چه میگوید.بهائیت..شیخیت..مانیه تیزم و.. از کتاب‌های تألیفی او هستند.

منابع 

زادگان ۱۲۹۷
درگذشتگان ۱۳۷۶
اهالی کربلا
صوفیان اهل ایران
تاریخ‌نگاران ادیان
تاریخ‌نگاران گنوستیک