فنفلورامین

فنفلورامین 

رده درمانی: مشتقات آمفتامین

اشکال دارویی: قرص

موارد مصرف 
فنفلورامین برای کاهش اشتها مصرف می‌شود. همچنین درمان کمکی و کوتاه‌مدت در چاقی اگزوژن (ناشی از پرخوری)، موارد تثبیت‌نشده اختلالات روانپزشکی مانند کودکان مبتلا به اوتیسم با سطح سروتونین خونی بالا .

مکانیسم اثر 
این دارو با اثر بر روی مسیر سروتونین در دستگاه عصبی مرکزی با تخلیه سروتونین و کاهش بازجذبش باعث کاهش متابولیت سروتونین در CSF می‌شود.

عوارض جانبی 
تضعیف مغز استخوان، لکوپنی، گرانولوسیتوز، ریزش مو، گُرگرفتگی، تب، چشم، گوش، حلق و بینی، میدریاز، تاری دید، بی‌خوابی و پرگوئی، سرگیجه، خواب‌آلودگی، سردرد، تحریک‌پذیری، گیجی، تغییرات خلقی، اضطراب ضعف، رویاهای واضح، افسردگی، خستگی، بی‌حالی، اوفوریا، لرزش، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهائی.

جستارهای وابسته 
آمفتامین

منابع 

 فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی ، ۱۳۸۷

آزادکننده‌های سروتونین
آگونیست‌های ۵-اچ‌تی۲ای
آگونیست‌های ۵-اچ‌تی۲بی
آگونیست‌های ۵-اچ‌تی۲سی
آگونیست‌های گیرنده‌های سروتونین
آمفتامین‌ها
اعضای فلوئوریدها
داروهای روان‌پزشکی
داروهای کم‌کاربرد