خسه‌خموی

خسه خِموی پنجمین و واپسین پادشاه دودمان دوم مصر باستان بود. اطلاعات کمی درباره خسه‌خموی در دسترس است به جز آنکه او چندین نبرد مهم داشته است که در آن‌ها با مردمان شمال نیز جنگیده و چندین ساختمان را نیز بر جا گذاشته. معنای نام او «آن دو نیرومند (که) نمایان می‌شوند» است. منظور از «آن دو نیرومند» خدایان ست و هوروس است.

زندگی‌نامه 
خسه‌خموی را اغلب به عنوان فرمانروای پس از پریبسن قلمداد می‌کنند، با این حال بعضی مصرشناسان احتمال می‌دهند فرعونی به نام خسه‌خم میان این دو بوده باشد. بیشتر صاحب‌نظران اما خسه‌خم و خسه‌خموی را یک شخصیت می‌دانند. بعضی بر این باورند که خسه‌خم شاید نام خود را پس از یکپارچه ساختن دوباره مصر علیا و سفلی به خسه‌خموی تغییر داده باشد؛ رویدادی که در پی جنگ داخلی میان پیروان دو خدای ست و هوروس صورت گرفت. بعضی اما احتمال می‌دهند که او با شکست دادن پادشاه بر تخت - پریبسن - پس از بازگشت از عملیات سرکوب ناراضیان در نوبیه، به شاهی رسیده باشد. جدای از آنکه کدام یک از این دو نگره درست باشند، خسه‌خموی پایان‌بخش جنگ‌های انتهایی دودمان دوم و یکپارچه‌ساز دوباره دو مصر بوده است.

خسه‌خموی از این لحاظ در تاریخ مصر منحصر به فرد است که هر دو نشان هوروس و ست را در سرخ خود دارد. این به احتمالی به منظور ایجاد همدلی و یکپارچگی میان گروه‌های متخاصم بوده است. نشان ست بعدها دیگر به کار برده نمی‌شود. او همچنین نخستین فرعون شناخته شده است که دستور ساخت تندیس‌هایی از خود را داده.

آرامگاه 
خسه‌خموی بناهای متعددی در الکاب، هیرکانوپولیس، و ابیدوس ساخت. گور او در ابیدوس (گور V) منحصر به فرد و بسیار بزرگ است و واپسین آرامگاه پادشاهی ساخته شده در گورستان ام القعاب به شمار می‌رود. این مکان ۷۰ متر طول، ۱۷ متر عرض در انتهای شمالی، ۱۰ متر عرض در انتهای جنوبی، و نزدیک به ۵۸ اتاق دارد.

نگارخانه

منابع 

فرعون‌های دودمان دوم مصر

درگذشتگان سده ۲۷ (پیش از میلاد)