دبیر

دبیر، از مراتب علمی آموزش و پرورش است. این مرتبه بالاتر از مرتبهٔ آموزگاری و پایین‌تر از مدرسی است. به آموزگار دبیرستان دبیر گفته می شود.همچنین به وزرای عصر ساسانی هم میگفتند.

در ادبیات نوین، دبیر به وحید های صاحب منصب با حکم از مدیر عامل اتلاق میگردد. معمولا دبیر ها، به دلیل وزن و اثرگذاری بسیار، پس از انتصاب، سریعا از طبقات فوقانی به همکف منتقل میشوند. این امر به منظور کاهش بارهای سازه ای و انتقال مستقیم اثرات به پی ساختمان صورت میگیرد. 
اصولا دبیر، با توجه به ساختار سازمانی که در آن تعریف شده است،از میان افراد با قد بیش از ۱۷۶ سانتی متر انتخاب میشود، چرا که دبیری برای برداشتن گامهای بلند طراحی شده است. لذا نمیتوان از آنها انتظار دستیابی به شتاب بالا را داشت. دبیر ها معمولا به دلیل سطح برخورد های بالا و اصطکاک سازمانی زیاد، دارای ضرایب درگ بزرگ تری نسبت به سایرین هستند، از همین رو نصب توربوشارژر و استفاده از سوخت های با عدد اکتان بالا، مانند ارده شیره یا وافور
، به همراه استفاده از شلوار کردی، میتواند طول گام دبیر را افزایش دهد، هر چند که احتمال وقوع کوبش دبیر، افزایش چشم گیری خواهد داشت(Dabir Knock). 

توصیه میشود به دلیل کاهش چشمگیر دمای خود اشتعالی دبیر در خارج از جلسات، در مدت زمانی که دبیر به صورت آیدل کار میکند( نبود هیچ جلسه فعالی) و یا در ساعات غیر اداری، وی را به روش غوطه وری در محفظه نیتروژن مایع نگهداری کرد.
در زمانهایی که دبیر مشغول دعوا کردن با دانش‌آموز است باید بلافاصله وی را پیش رضا ثقتی برد تا حاج رضا به باسن ایشان حمله‌ور شود.

منابع
 خلاصه‌ای از آیین‌نامه و مقررات استخدامیِ اعضای هیأت علمی

آموزش عالی
آموزش و پرورش و مشاغل آموزشی
سیاست‌گذاری علمی
عنوان‌ها