درویش پاشا

درویش پاشا 
(درویش پاشا بایزید آگیچ) متولد موستار در بوسنی و هرزگوین، اواسط قرن دهم هـ .ق در دوره سلطان سلیم دوم به دربار عثمانی راه یافت. شاگرد احمد سودی بوده است.<> از دیوانیان بلندمرتبه عثمانی مقتول به ۱۰۱۲ و اشعار فارسی دارد. در شهر موستار به دنیا آمد و در نزدیک بوداپست کشته شد. دور مهر او این بیت حک شده بود:
یارب کرم تو بحر مواج
 
درویش و غنی به توست محتاج . وی بدست سلطان احمد همان سلیم دوم کشته شد
 
در آخرین لحظات زندگی در محاصره، این بیت سعدی را خوانده است:
 
قضا دگر نشود گر هزار ناله و آه
 
ز روی شکر و شکایت برآید از دهنی<>

پانویس

منابع 
 زبان و ادب فارسی در قلمرو عثمانی، محمد امین ریاحی، انتشارات پاژنگ.

نویسندگان اهل بوسنی و هرزگوین