نظام ناحیه‌ای

نظام ناحیه‌ای  روشی در عکاسی است که برای تعیین نوردهی و توسعه بهینه فیلم است که نخستین بار از سوی انسل آدامز و فرد آرچر عکاسان آمریکایی فرموله شد.

پیشینه و توضیح 
انسل آدامز نخستین عکاس آمریکایی بود که عکاسی منظره را از نظر فنی به کمال رساند. وی سال‌ها تلاش کرد و پس از تکمیل روش پیشنهادی خود آن را به جهان عرضه نمود او این روش را نظام ناحیه‌ای یا Zone System نام نهاد.  در این سامانه  موضوع به چند ناحیه یا زمینه تقسیم می‌شود و سپس شدت نور هر ناحیه بوسیلهٔ نور سنج اندازه‌گیری می‌شود. به این ترتیب عکاس قادر خواهد بود، کیفیت بازسازی رنگدرجه‌های عکس را، پیش از نور دهی کنترل کند.

آدامز خود در این باره گفته‌است:

زبان مناطق 
آدامز از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۸۱ سه گونه مقیاس برای نوردهی نگاتیو در نظر گرفت:
 طیف گسترده‌ای از رنگدرجه‌های خاکستری (از سیاه به سفید)، این طیف از صفر برای سیاه خالص آغاز و در ۱۰ برای سفید خالص تمام می‌شد. (در مجموع ۱۱ منطقه)
 محدودهٔ دینامیکی منطقهٔ ۱ تا ۹ که دارای رنگدرجه‌های خاکستری از تیره‌ترین آن تا روشن‌ترین.
 محدودهٔ بافت که در بردارندهٔ منطقهٔ ۲ تا منطقهٔ ۸ بود. این بازهٔ طیف از مناطق، وسیله‌ای برای انتقال حسّ بافت تصویر بشمار می‌رفت.

آدامز یادآوری کرد که نگاتیو می‌توانند جزئیات را تا منطقهٔ ۱۲ و حتی بالاتر ضبط نماید، اما بروز دادن این اطلاعات در مرحلهٔ چاپ با ظهور عادی بسیار دشوار است.

مقیاس منطقه‌ای 
مقیاس منطقه‌ای آدامز در سال ۱۹۸۱ و ارتباط آن با عناصر معمولی صحنه به قرار زیر است:

پانویس

منابع

پیوند به بیرون 
 زندگینامه انسل آدامز

تکنیک‌های عکاسی
فیزیک نور