افول

افول نمایشنامه‌ای از اکبر رادی است که سال ۱۳۴۲ نوشته شده‌است و نخستین بار سال ۱۳۴۹ به نمایش درآمده.

داستان 
حکایت مهندس جهانگیر معراج است که در دامن خانواده یک مالک جا می‌گزیند تا در محدوده امکانات خود و محیط محدود روستا به دگرگونی‌هایی در زمینه زندگانی گیله‌مردها دست بزند و می‌زند: ایجاد یک چاه آرتزین، اقدام به تأسیس مدرسه‌ای تازه در زمین زراعتی پدرزن خود و ایجاد روابط دوستانه با چهره‌های شهری ده: مدیر، دکتر، معلم و... به منظور بهبود وضع فرهنگ و بهداشت گیله‌مردها در سال ۱۳۳۷ است. سه سال از سکونت مهندس در روستای نارستان می‌گذرد. او دختر «عماد» یکی از مالک‌های «نارستان» را به زنی گرفته و در خانه او منزل کرده‌است و با امکانات اقتصادی عماد به کارهای اصلاحی خود دست‌زده تا اینکه تضاد منافعی پیش می آید.

متن 
نمایشنامه به سال ۱۳۴۲ نوشته شد و سال بعد در انتشارات طرفه چاپ شد. سال ۱۳۵۵ نسخهٔ نوینی از نمایشنامه چاپ شد که در سال ۱۳۵۱ آماده شده بود. چاپ‌های بعدی در نشر قطره بوده‌است. واپسین نسخهٔ نمایشنامه در دفتر نخست روی صحنه آبی چاپ شده‌است.

نخستین نمایش 
علی نصیریان اين نمایشنامه را در اسفند ۱۳۴۹ روی صحنه برد.

جستارهای وابسته 
 دشمن مردم
 باغ آلبالو
 سه خواهر

منابع 

نمایشنامه‌های اکبر رادی
کتاب‌های ۱۳۴۳