کرآتین

کرِآتین  یک ترکیب نیتروژنه ذخیره‌کننده فسفات در سلول‌های ماهیچه است و بعد از دهیدراته شدن کراتین و بدون کاتالیزور، کراتین به کراتینین تبدیل می‌شود که بعداً از راه کلیه‌ها پالایش می‌شود.

کراتین منشا عمده ضرر است 
تولید انرژی در ماهیچه است. روزانه تقریباً ۲ درصد کراتین بدن به کراتینین تبدیل می‌شود. کراتینین محصول کاتابولیک کراتین است که در عمل انقباض ماهیچه اسکلتی مصرف می‌شود و سپس با جریان خون به کلیه‌ها می‌رود.
بدن انسان روزانه حدود ۱ گرم کراتین می‌سازد.

متابولیسم کراتین 
کراتین در متابولیسم ماهیچه اهمیت فراوانی دارد، زیرا از راه سنتز فسفوکراتین؛ مولکول پرانرژی ایجاد می‌نماید. این ماده طی دو مرحله ساخته می‌شود، ابتدا سنتز گلیکو سیامین می‌باشد، که از واکنش میان گلیسین و آرژنین در کلیه‌ها؛ مخاط روده؛ لوزالمعده و احتمالاً در کبد صورت می‌گیرد، و حاصل آن به عنوان اثر مهاری تولید از راه بازخورد منفی عمل می‌کند، سپس گلیکوسیامین (گوانیدواستات) به کبد انتقال می‌یابد، و پس از متیله شدن تبدیل به کراتین می‌شود، و کراتین حاصل وارد خون شده، در تمام بدن خصوصاً بافت‌های ماهیچه گسترش می‌یابد، زیرا بافت‌های ماهیچه بیشترین مصرف‌کننده کراتین بوده، و معمولاً مقدار کراتین با توده ماهیچه نسبتی متعادل دارد. و در نهایت کراتینین در اثر دهیدراتاسیون (از دست دادن آب) کراتین در ماهیچه ایجاد می‌شود. کراتینین آزاد شده دیگر در متابولیسم بدن مورد استفاده قرار نمی‌گیرد و از کلیه دفع می‌شود.

فواید 
کراتین مونوهیدرات، باعث افزایش سنتز پروتئین، و افزایش احتباس آب، و املاح و افزایش جذب آمینو اسید ها در عضلات اسکلتی شده، که این اتفاق باعث افزایش قوای جسمانی بدنساز می‌شود، و بر فرایند عضله سازی تاثیر مثبت دارد.
در تحقیقات انجام شده ثابت شده کراتین باعث تسریع ریکاوری عضلات میشود.

عوارض 
با توجه به عوارض سایر مکمل ها، می‌توان گفت که کراتین مونوهیدرات عوارض محسوسی ندارد. اما به هر حال توجه شود، مصرف طولانی مدت با افزایش فشار به کبد و کلیه‌ها می‌تواند ایجاد مشکل کند. استفاده مکمل ها در سنین نوجوانی با استفاده بیش از حد دوز مصرف طبیعی (حداکثر برای نوجوان به طور میانگین بسته به وزن فرد تا سقف ۸گرم در روز) آسیب به اندام های داخلی، مانند کلیه‌ها و کبد و دستگاه گوارشی می‌شود. به همین خاطر باید کراتین را با آب فراوان مصرف کرد.

یکی از باورهای اشتباه، و مرسوم که در مورد کراتین وجود دارد، آن است که مصرف این ماده منجر به افزایش وزن می شود. مطالعات مختلف نشان داده‌اند، که هر چند مصرف کراتین در چند روز اول (بسته به دوز مصرف تا یک‌ ماه این فرایند ممکن است به طول بینجامد)، ممکن است منجر به افزایش ۰.۸ الی ۵.۶ درصدی وزن بدن، به دلیل افزایش حجم آب درون عضلات است.. با این حال هر چند افزایش وزن اولیه در اثر مصرف کراتین، ممکن است به دلیل افزایش آب بدن باشد، مطالعات همواره نشان داده‌اند، که مصرف کراتین در کنار انجام تمرینات استقامتی منجر به افزایش ماهیچه در بدن می شود، و در نهایت بهبود ترکیب بدن را به دنبال دارد. این امر احتمالا به‌علت غلظت بالاتر ذخایر ATP و pcr است که امکان افزایش حجم و شدت تمرین را فراهم می کند.

جستارهای وابسته 
 کراتینین
 فسفوکراتین

منابع 
 ویکی‌پدیای انگلیسی

اسیدهای آمینه
ترکیب‌های نیتروژن
شیمی آلی
گوانیدین‌ها
مکمل‌های بدنسازی