اکبر عالمی

اکبر عالِمی (زادهٔ  – درگذشتهٔ ) مجری و کارشناس تلویزیون صدا و سیما، استاد دانشگاه تربیت مدرس و کارگردان اهل ایران بود که بیشتر آثار وی در ژانر مستند عرضه شده‌اند. وی فارغ‌التحصیل رشتهٔ سینما از دانشکده هنرهای دراماتیک و دارای دکترای سینما از انگلستان بود. اکبر عالمی همچنین از سال ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۶، عضو فرهنگستان هنر و فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود. از نسل نخست شاگردان اکبر عالمی در اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ چهره‌های مطرحی در زمینه نویسندگی و نقد فیلم و تدریس سینما سربرآوردند.

زندگی 
اکبر عالمی اصالتاً دامغانی بود ولی به اقتضای کار دامپزشکی پدرش که به شهرهای گوناگون سفر می‌کرد، در سال ۱۳۲۴ در اهواز زاده شد. دو ساله بود که به محلهٔ معصوم‌زاده دامغان و زادگاه پدری‌اش بازگشت. اکبر عالمی به عشق سینما راهی تهران شد و رشتهٔ رادیو تلویزیون را در دانشکده هنرهای دراماتیک خواند و مدرک کارشناسی ارشد را در رشتهٔ سینما از دانشگاه تربیت مدرس گرفت. سپس مدرک دکترای سینما را از کشور انگلستان دریافت کرد و به ایران بازگشت.

فعالیت‌ها 
اکبر عالمی تجربهٔ بازیگری را نیز با فیلم بابا نان داد (سال ۱۳۵۱) در کارنامه دارد. وی همچنین مدتی ریاست لابراتوار وزارت فرهنگ و آموزش عالی و مسئولیت لابراتوارهای سازمان صدا و سیما را نیز عهده‌دار بوده‌است. در دهه ۱۳۶۰ (خورشیدی) عالمی شب‌های پنجشنبه برنامهٔ آن روی سکه را در شبکهٔ یک تهیه و اجرا می‌نمود که در زمان خود برنامه بسیار جالبی در موضوع سینما بود. عالمی در دههٔ ۱۳۷۰ خورشیدی مجری و کارشناس برنامهٔ هنر هفتم بود که به عقیدهٔ بسیاری، اثرگذارترین برنامهٔ تلویزیون در رابطه با سینما بوده‌است. وی به عنوان مجری‌کارشناس در برنامهٔ سینما ماوراء نیز فعالیت داشته‌است. او همچنین عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی و نیز از اعضای انجمن مدرسان سینما بود. از دیگر فعالیت‌های ماندگار وی گویندگی مجموعهٔ پنج قسمتی جهان، آفریدهٔ هنر دربارهٔ تاریخ هنر و مستند چرا زیبایی مهم است؟ دربارهٔ فلسفهٔ زیبایی در هنر (این مجموعه‌ها تاکنون منتشر نشده‌اند) و مجموعهٔ پنج قسمتی نوابغ عکاسی دربارهٔ تاریخ عکاسی در شبکه مستند به تهیه‌کنندگی و مدیریت دوبلاژ بهزاد زهرایی را می‌توان نام برد.

ساخت نزدیک به ۳۰ فیلم مستند برای صنایع داروسازی، پتروشیمی، نساجی و چوب به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، اسپانیولی، آلمانی، ایتالیایی، عربی از دیگر کارهای او هستند.

بزرگداشت 
در ۸ اسفند ۱۳۹۳ همزمان با برگزاری جشن تصویر سال در خانه هنرمندان ایران طی مراسمی، از یک عمر تلاش اکبر عالمی در زمینهٔ عکاسی و سینما بزرگداشت شد و از این استاد دانشگاه به عنوان معمار کلمه با دانشی چندوجهی یاد شد.

ابتلا به کرونا و درگذشت 
اکبر عالمی ۱۰ مهرماه ۱۳۹۹ برای ساخت یک مستند راهی بیمارستانی شده بود که با وجود رعایت پروتکل‌های بهداشتی، او و سه همکار دیگرش به بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ مبتلا شدند. او با بدتر شدن بیماری، در بیمارستان بستری شد و با دستگاه، تنفس می‌کرد.

اکبر عالمی بامداد ۲۲ مهر ۱۳۹۹ در سن ۷۵ سالگی درگذشت. اردشیر عالمی، فرزند او، در اینستاگرام نوشت که «پدر رفت». وی همچنین اضافه کرد که زمان و شرایط برگزاری مراسم خاکسپاری، به زودی اعلام خواهد شد. پیکر اکبر عالمی، ۲۳ مهر ۱۳۹۹ در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرای تهران در کنار خسرو سینایی و مسعود مهرابی به خاک سپرده شد.

مستند مردی برای تمام فصل‌ها 
در مهر ماه ۱۳۹۹ مستندی به نام «مردی برای تمام فصل‌ها» به پاس گرامیداشت اکبر عالمی از شبکه مستند سیما پخش شد. در این مستند زندگی و فعالیتهای اکبر عالمی به تصویر کشیده شده‌است.

آثار

فیلم‌شناسی 
 مروارید خلیج فارس (۱۳۸۷)
 خلیج فارس، نواحی نه‌گانه (۱۳۸۷–۱۳۸۳)

گویندگی 
 جهان، آفریدهٔ هنر (۱۳۸۹)، مجموعهٔ پنج قسمتی
 نوابغ عکاسی (۱۳۹۰)، مجموعهٔ پنج قسمتی
 چرا زیبایی مهم است؟ (۱۳۹۴)

کتاب‌شناسی

نوشته 
 قدرت واژگان، فرهنگنامه‌ای به زبان انگلیسی از انواع واژگان تخصصی هنرهای گوناگون اعم از هنرهای تجسمی، سینما، عکاسی، تلویزیون و تئاتر، به همراه شرح و تفسیر آن‌ها
 تمهیدات سینمایی، (۱۳۶۷)، کتابی در چهار بخش که به جلوه‌های ویژهٔ سینمایی می‌پردازد.
 فرهنگ جامع انیمیشن، (۱۳۹۰)، کتابی پیرامون اصطلاحات معمول بین پویانماها و به‌طور کلی دربارهٔ تعابیر و اصطلاحات علمی انیمیشن که زیر نظر اکبر عالمی توسط فرناز خوشبخت نوشته شده‌است.

برگردان 
 ظهور، در عکاسی و سینما، اثر سی آی و آر آی جاکوبسن، کتابی مرجع در هنر عکاسی

پانویس

پیوند به بیرون 
 
 

استادان دانشگاه تربیت مدرس
اعضای فرهنگستان زبان و ادب فارسی
اهالی اهواز
زادگان ۱۳۲۴
زادگان ۱۹۴۵ (میلادی)
درگذشتگان ۲۰۲۰ (میلادی)
عکاسان اهل ایران
فیلم‌برداران اهل ایران
کارگردانان فیلم اهل ایران
مستندسازان اهل ایران
درگذشتگان به علت دنیاگیری کووید–۱۹ در ایران
درگذشتگان ۱۳۹۹