میلو مانارا

ماوریلیو مانارا - با نام حرفه‌ای میلو مانارا شناخته می‌شود- (زاده ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۵ در لوسون، آلتو آدیگ)، هنرمند و نویسنده کتاب‌های مصور است که بیشتر به خاطر نگاه اروتیک به رسانه‌ها مشهور است.

زندگی 
پس از تحصیل در معماری و نقاشی، اولین کتاب مصورش را در سال ۱۹۶۹ با کار روی مجموعه نابغه آغاز کرد که بدست انتشارات شناخته‌شده فوریو وانیو منتشر شد. او در سال ۱۹۷۰ برای مجله وحشت شروع به نقاشی کرد و در سال ۱۹۷۱ کار بر روی نقاشی سری داستان‌های اروتیک جولاندا دآلماویوا نوشته فرنسیسکو روبینو را آغاز کرد. با پیوستن به مجله جوانان ایل بورگزه ریولوزیوناریو با روبینو، کارلو باربیری، مینو میلانی و سیلویو پیسو همکار شد. او با سیلویو پیسو کتاب‌های مصور تلرومپو و استراتژیا دلا تنسیونه را در سال ۱۹۷۴ و سری لا پارولا آلا گیوریا را در سال ۱۹۷۵ با نویسندگی مینو میلانی منتشر کرد. او لو اسکیموتو (به معنی میمون) را در سال ۱۹۷۶ از روی داستان شاه میمون در مجله آلتر لینوس منتشر کرد.

در این دوره او کارهایی را در مجلات مصور فرانسوی-بلژیکی مانند چارلی منسول، پیلوته و اکو دس ساوانس منتشر کرد. او برای داستان ادامه دارد، داستان‌های اولیه اچ‌پی و جوزپه برگمن را نوشت که پس از چندی به کارهای بسیاری تبدیل شد. شخصیت اچ‌پی از روی یکی از دوستان مانارا (هوگو پرات) الهام گرفته شده است که از شخصیت‌های اصلی بهترین آثار او به شمار می‌رود.

اعتبار مانارا از کتاب‌های مصوری سرچشمه می‌گیرد که در آن زنانی زیبا و برازنده در سناریوهای نادوست‌داشتنی اروتیک گیر میفتند. این رویه خطی مشی مخصوصی را برای مانارا در برداشته‌است.

کتابشناسی

جوایز 
 ۱۹۷۸:برنده جایزه یلوکید و گران گوینگی از ایتالین آرتیست
 ۱۹۹۸: جایزه هاروی
 ۲۰۰۴: جایزه ایزنر

پانویس

منابع 
 

افراد زنده
داستان‌های مصور
زادگان ۱۹۴۵ (میلادی)
نویسندگان کمیک اهل ایتالیا
هنرمندان شهوانی اهل ایتالیا
هنرمندان کمیکس اهل ایتالیا