وقت‌شناسی

وقت‌شناسی توانایی تمام‌کردن کار یا انجام وظیفه، در زمان یا پیش از زمان تعیین‌شده برای آن کار است.

وقت‌شناس 
«وقت‌شناس» در ادبیات فارسی به معنی وقت شناسنده، موقع شناس، کسی که زمان و موقع هر کاری را می‌شناسد و  مقابل وقت‌ناشناس و وقت‌نشناس آمده‌است:

به سمع خواجه‌رسان ای ندیم وقت‌شناس
به خلوتی که در او اجنبی صبا باشد
(حافظ)

به ستاره‌شناس، دانشمند هیئت و کسی که دم را غنیمت داند (ابن الوقت یا بندۀ دم) هم وقت‌شناس گفته‌شده‌است:

بیا که وقت‌شناسان دو کون بفروشند
به یک پیاله می صاف و صحبت صنمی
(حافظ)

جستارهای وابسته 
 آداب
 دم‌غنیمت‌شمری

منابع

پیوند به بیرون 

 
 
 
 Marcelo Pisarro, Nerds All Star, Revista Ñ, Diario Clarín, 9 de junio de 2008. "No perdamos la puntualidad" 
 

آداب
مدیریت زمان
نظریه بازی‌ها
نظریه صف