برهنه تا ظهر با سرعت

برهنه تا ظهر با سرعت () فیلمی به کارگردانی خسرو هریتاش است. این فیلم محصول ایران و تولید سال ۱۳۵۱ است.

خلاصه داستان 
مهدی (فرامرز صدیقی) جوانی دانشجو، گریبان‌گیر عشق به دختری به نام فرزانه (فرشته جنابی) است. خواهری دارد که سرطان دارد و رو به مرگ است. او برای مداوای خواهرش از رئیسش در دفتر مهندسی ساختمان که آنجا نیز کار می‌کند، پولی می‌خواهد اما رئیس او از دادن پول امتناع می‌کند. مهدی در همسایگی‌اش با پری زنی بیوه که آرایشگر است (ایرن)، ارتباط برقرار می‌کند. آقا مشیر پیرمردی نزول‌خوار (اکبر جنتی شیرازی) از پری حمایت می‌کند و رفیق او نیز می‌باشد. پری تشنه محبت و عشق است. به‌واسطهٔ این زن، مهدی از پیرمرد پول نزول می‌گیرد اما در هنگام بازپرداخت پول تعلل می‌کند. پیرمرد این قضیه را به او گوشزد می‌کند و مهدی بر اثر فشار اقتصادی و درگیری لفظی، پیرمرد را ناخواسته هل می‌دهد و پیرمرد نزول‌خوار ناگهان فوت می‌کند و زن آرایشگر شاهد این به‌ظاهر قتل است. این اولین شوک فیلمساز برای چرخش از فضای عاطفی و عاشقانه به فضای عصیانی و سرگشتگی است.

پری از خدا خواسته جوان دانشجو را از این به بعد در اتاق خود مخفیانه پناه می‌دهد و هر دو در پنهان‌سازی این قضیه شریک می‌شوند. با گذشت زمان سرگشتگی جوان دانشجو بیشتر می‌شود و او بین ماندن و رفتن برای رسیدگی به وضعیت خواهرش و دختر مورد علاقه‌اش گیر می‌کند؛ زیرا هر لحظه ممکن است لو برود. در این فضای عصیان است که زن آرایشگر او را در بن‌بست خواست‌های شهوانی‌اش قرار می‌دهد و جوان دانشجو ناخواسته در این فضا قرار می‌گیرد. در یکی از سکانس‌ها مرد جوان یک شب بعد از سیاه‌مستی به خانه این زن بازمی‌گردد و بدون اینکه متوجه باشد، زن او را عریان می‌کند و با او هم بستر می‌شود.

با گذشت زمان او با مصرف حشیش مکافات قتل را در ذهنش تجسم می‌کند و عصیان‌گری او بیشتر می‌شود. با صلاح‌دید این زن یا خودش، مخفیانه صرافی امپریال را زیر نظر می‌گیرد و در منزل نقشه دزدی از آن‌ را بارها می‌کشد. مالک صرافی امپریال و فرزندش افرادی منفور و دون‌صفت هستند. او در نهایت با گروگان‌گیری و ضرب و شتم (شاید هم قتل) این افراد پول را به خواهرش می‌رساند و بعد از آن تصمیم می‌گیرد واقعیت را لو بدهد. مأموران پلیس متوجه می‌شوند و برای دستگیری او مراجعه می‌کنند اما او از دست آن‌ها می‌گریزد و با ماشین ژیان خود به جاده خارج شهر می‌رود. او در نهایت سرگشتگی اما تلخ مجبور می‌شود ژیانش را با سرعت به دیوار بزند (در اینجا ناگهان فیلم، رنگی می‌شود) و بعد از زخمی شدن در حالی که ذره ذره جان می‌دهد (موسیقی بابک بیات با صدای اُپرایی سوپرانوی هرمینه اوج می‌گیرد). خودش را در دریاچه‌ای پرت می‌کند و می‌میرد.

جستارهای وابسته 
 فهرست فیلم‌های توقیف‌شده یا اکران‌نشده سینمای ایران

منابع 

 

فیلم‌ها به زبان فارسی
فیلم‌های ۱۳۵۵
فیلم‌های ایرانی
فیلم‌ها به کارگردانی خسرو هریتاش
فیلم‌های سانسورشده
فیلم‌های سیاه‌وسفید ایرانی
فیلم‌های موج نوی سینمای ایران