قرار موقت

قرار موقت  نشان‌دهندهٔ توافق بین دول و طرفینی است که عقیده‌شان با هم متفاوت است به نحوی که خود طرفین بر اختلاف‌نظر توافق دارند. Modus به معنی حالت و روش و vivendi به معنای زندگی است. جمع این دو واژه به معنای روش زندگی کردن است یا به طور ضمنی دلالت دارد بر توافق و اجازهٔ طرفین اختلاف به این‌که زندگی ادامه پیدا کند. برای مثال زمانی‌که طرفین علی‌رغم ناسازگاری‌های سیاسی، تاریخی، فرهنگی در خصوص یک منطقهٔ حاکمیتی مناقشه و اختلاف دارند و به قرار موقت متوسل می‌شوند، در واقع به خاطر نگرانی از حدوث امر نامطلوب و محتمل‌الوقوع یک توافقی در رابطه با اختلافشان ایجاد می‌شود.
در حقوق بین‌الملل و روابط بین‌الملل این سند معمولاً برای تعهدات موقت به کار می‌رود و بیان‌گر ارادهٔ طرفین در ایجاد توافقنامه‌های غیر رسمی و موقتی خصوصاً در امور سیاسی است. هم‌چنین از این سند برای تعهداتی که زمینهٔ صلح و آشتی طرفین را فراهم می‌سازد، استفاده می‌شود. از آن‌جا که قرار موقت در اغلب موارد غیر رسمی است، نیاز به تصویب قوهٔ مقننه ندارد.

منابع 

 Wikipedia contributors, "Modus vivendi," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Modus_vivendi&oldid=486995930 (accessed July 19, 2012).

اسناد بین‌المللی
عبارت‌های سیاسی لاتین
واژگان حقوقی
رفتار