عکاسی برهنه

عکاسی برهنه زیرشاخه‌ای از عکاسی هنری است که در آن بدن برهنه و لخت انسان به تصویر کشیده می‌شود. این نوع عکاسی، بر سوژه و رفتار او نسبت به تمایلات جنسی‌اش تأکید می‌کند. عکاسی برهنه با عکاسی شهوانی و پورنوگرافی تفاوت دارد.

بسیاری از عکاسان معتقدند عکاسی برهنه تقدم اندام بدن نسبت به چهره است، یعنی برخلاف عکاسی پرتره که محور اصلی عکس، چهره و صورت سوژه است، در عکاسی برهنه محور اصلی، نشان‌دادن بدن برهنهٔ انسان با خط و فرم‌های طبیعی اندام‌هاست.
عکاسان این نوع عکاسی، گاهی از نور و سایه‌های شدید، پوست روغن زده شده و آرایش در سراسر بدن به منظور نشان دادن زیبایی و ساختار بدن استفاده می‌کنند.
در واقع می‌توان گفت عکاس از این طریق سعی در نشان دادن انسان و تمام زیباییش آنچنان که هست، بدون بهره‌گیری از زیبایی لباس، دکور و دنیای پیرامونی بپردازد.

سوژه‌های عکاسی برهنه عمدتاً زنان هستند هرچند که از مردان نیز عکسبرداری می‌شود. بسیاری از عکاسان همچون، ادوارد وستون، روت برنهارد و جری آوینم در تلاش بودند تا بین عکاسی پورنوگرافی و عکاسی برهنه تفاوت ایجاد کنند؛ آن‌ها ترجیح می‌دادند از اصطلاحات نقاشی استفاده کنند تا مرز بین پورنوگرافی و هنر مشخص باشد؛ آثار بعدی رابرت مپل‌تورپ در برجسته‌کردن این خطوط تمایز کمک بسیاری کرد.

جستارهای وابسته 
 عکاسی شهوانی
 مدل عکاسی شهوانی
 عکاسی گلامور
 عکاسی هنری
 هنر برهنه

منابع 

 

 
برهنگی
سبک‌های عکاسی