شی جین پینگ

شی جین پینگ  (زاده ) سیاستمدار چینی است که از سال ۲۰۱۲ دبیرکلی حزب کمونیست چین و ریاست کمیسیون مرکزی نظامی را بر عهده دارد و بدین ترتیب رهبر عالی‌مقام است. شی همچنین از سال ۲۰۱۳ رئیس‌جمهور جمهوری خلق چین بوده‌است. او به‌عنوان دبیرکل دارای یک کرسی در کمیته دائمی پلیتبوروی حزب کمونیست چین، عالی‌ترین نهاد تصمیم‌گیری چین است.

در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲ حزب کمونیست چین وی را به‌عنوان رهبر جدید این کشور و رئیس جدید کمیسیون مرکزی ارتش چین برگزید. در مارس ۲۰۱۸ کنگره ملی خلق با اصلاح قانون اساسی چین، محدودیت دوره‌های تصدی ریاست‌جمهوری و معاون ریاست‌جمهوری چین را برداشت و کمیسیون نظارت ملی را ایجاد کرد. در ۱۷ مارس ۲۰۱۸ شی جین پینگ بار دیگر برای ریاست‌جمهوری برگزیده شد و وانگ چی شان نیز معاون رئیس‌جمهور شد.

همین‌طور وی در سال ۲۰۰۷ دبیرکل کمیته حزبی شهر شانگهای بود.

در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱ حزب کمونیست چین ایدئولوژی شی را «جوهر فرهنگ چین» اعلام کرد. این سومین قطعنامه اساسی حزب کمونیست چین از زمان تأسیس آن است. اولین قطعنامه در سال ۱۹۴۵ برای افزایش و تصویب قدرت مائو تسه‌تونگ به تصویب رسید. تصمیم به صدور یک قطعنامه دیگر در زمان شی به‌طور نمادین او را به وضعیت مائو قدرتمندترین رهبر چین می‌رساند.

طرفداران شی جین پینگ او را «شاهزاده» یا «آقازاده» می‌نامند؛ زیرا فرزند یکی از مقامات ارشد است.

آغاز زندگی 
شی جین پینگ زاده ۱۹۵۳ در پکن و فرزند شی ژونگ شان، یکی از انقلابیون کهنه‌کار و بنیانگذاران حزب کمونیست است. پدر وی از قهرمانان انقلاب و نسل اول رهبران چین کمونیست بود که سه بار توسط مائو از مقام‌های خود برکنار شد. شونپینگ از معدود مقامات چینی بود که در سال ۱۹۸۶ به برکناری هو یائوبانگ از مقامات اصلاح‌طلب حزب اعتراض کرده و در جریان اعتراضات میدان تیان‌آن‌من نیز زبان به انتقاد گشود.

شی ژونگ شان پیش از انقلاب فرهنگی چین در سال ۱۹۶۲ از پست معاونت نخست‌وزیر پاکسازی شد و نهایتاً به زندان افتاد؛ زیرا مائو دچار پارانویا شده و دستور قلع‌وقم اعضای بلندپایه حزب کمونیست را داده بود. خواهر ناتنی شی جین پینگ از کسانی بود که محکوم به مرگ شد. اما احتمالاً با خودکشی اجباری از دنیا رفت. شی جین پینگ هم از مدرسه اخراج شد و در ۱۵ سالگی مانند بسیاری دیگر از روشنفکران جوان آن دوران برای کار به در روستایی دورافتاده و فقیر در شمال شرق چین برای لیانگ جیاهه برای مدت هفت سال مشغول کار سخت شد. اما بجای دشمنی با حزب تلاش کرد وارد آن شود.

زندگی شخصی 
شی جین پینگ در سال ۱۹۸۷ با پینگ لی‌یوان خواننده سرشناس موسیقی محلی چین ازدواج کرد. آن‌ها یک دختر به نام «شی مینگ‌زه» دارند و با توجه به نوع زندگی خود معمولاً جدا از یکدیگر زندگی می‌کنند. پینگ لی‌یوان برخلاف همسر دیگر رئیس‌جمهورهای چین، شرکت زیادی در برنامه‌های رسانه‌ای دارد. تنها چیزی که دربارهٔ شی مینگ‌زه مطرح شده، تحصیل او در دانشگاه هاروارد است. کسی چیزی دربارهٔ دیگر اعضای خانواده شی جین پینگ و معاملات تجاری آنها نمی‌داند.

تحصیل 
شی جین پینگ فارغ‌التحصیل مهندسی شیمی از دانشگاه چینهوا در پکن است. او از سال ۱۹۹۸ تا سال ۲۰۰۲ شروع به مطالعه تئوری مارکسیستی و آموزش و پرورش ایدئولوژیک در کار و شغل در دانشکده علوم انسانی و اجتماعی پرداخت و دوباره در دانشگاه چینهوا به مدرک دکتری حقوق دست پیدا کرد.

شی جین پینگ در سال ۱۹۸۵ مدتی را در شهر کوچک موسکاتین در آیووا برای مطالعه در مورد روش‌های پیشرفته پرورش خوک، با یک خانواده آمریکایی زندگی کرد.

سیاست 
شی جین پینگ چندبار تلاش کرد به عضو حزب درآید ولی به خاطر پدرش درخواست پدرش رد شد. این درخواست بالاخره در سال ۱۹۷۴ پذیرفته شد و او در استان هوبئی کار خود را آغاز کرد. در سال ۱۹۸۹ او به ریاست حزب در شهر نینگده در استان فوجیان رسید. در هنگام اعتراضات میدان تیان‌آن‌من شی جین پینگ به سیاستمداران پکن پیوست تا به آنها در سرکوب تظاهرات کمک کند. سپس به مقام‌های بالاتری در استان چجیانگ ارتقاء یافت. 
شی جین پینگ در سال ۲۰۰۷ پس از آنکه چن لیانگ لو، دبیر قبلی حزب در شانگهای به علت فساد مالی از کار برکنار شد جای او را گرفت. مدت کوتاهی پس از آن به عضویت کمیته دائمی حزب درآمد و در سال ۲۰۰۸ معاون رئیس‌جمهور شد.

پس از تصویب متمم جدید قانون اساسی جمهوری خلق چین در سال ۲۰۱۸ محدودیت دو دوره متوالی برای تصدی مقام ریاست جمهوری برداشته شد. لذا هر کسی می‌تواند تا زمانی که در در انتخابات هر پنج سال، آرای لازم را به دست آورد این مقام را بر عهده داشته باشد. تفاوت این موضوع با ریاست جمهوری مادام‌العمر مهم است. محدودیت دو دوره‌ای تصدی مقام ریاست جمهوری در زمان دنگ شیائوپینگ و پس از مرگ مائو به قانون اساسی این کشور اضافه شد و دو رئیس‌جمهور پیش از شی این محدودیت را پذیرفته بودند.

شی جین پینگ بینش خود را «نوسازی عظیم ملت چین» می‌نامد.

خودکامگی 
از سال ۲۰۱۲ که شی جین پینگ قدرت را بدست گرفته، چین به شدت به خودکامگی رفته‌است. سرکوب هرچه بیشتر مخالفان، منتقدان، ثروتمندان، اقلیت‌ها، تصرف هنگ کنگ، دوره‌های بازآموزی، و کنترل شرکت‌های اصلی (مانند هواوی) نمونه خودکامگی‌های او هستند.

آثار

جستارهای وابسته 
 اندیشه شی جین پینگ

منابع

پیوند به بیرون 

 
 
 
 

 
آزار مسیحیان
اعضای بیستمین کمیته دائمی پلیتبوروی حزب کمونیست چین
اعضای نوزدهمین کمیته دائمی حزب کمونیست چین
اعضای هجدهمین کمیته دائمی حزب کمونیست چین
اعضای هفدهمین کمیته دائمی حزب کمونیست چین
افراد زنده
بی‌خدایان اهل چین
بی‌خدایان سده ۲۰ (میلادی)
خانواده شی جین پینگ
دانش‌آموختگان دانشگاه چینهوا
دبیران کل و رهبران حزب کمونیست چین
دور از وطن‌های اهل چین در ایالات متحده آمریکا
رئیس‌جمهورهای چین
زادگان ۱۹۵۳ (میلادی)
سیاستمداران جمهوری خلق چین اهل پکن
سیاستمداران سده ۲۰ (میلادی) اهل چین
سیاستمداران سده ۲۱ (میلادی) اهل چین
فرماندارهای چجیانگ
فرماندارهای فوجیان
فیلسوفان جمهوری خلق چین
قربانیان انقلاب فرهنگی چین
معاونان رئیس‌جمهورهای جمهوری خلق چین
ملی‌گرایان چین
منتقدان ادیان
نویسندگان کمونیست
نویسندگان مرد اهل چین