پادشاهی ساردنی

پادشاهی ساردنی (به ایتالیایی: Regno di Sardegna؛ ساردنیایی: Rennu de Sardigna) که به عنوان پیمونت-ساردنی نیز شناخته شده‌است، قلمرو تحت فرمان دودمان ساوی از ۱۷۲۰ تا ۱۸۶۱ میلادی بود. پادشاهی ساردنی با سپردن تاج ساردنی به شاه ویکتور آمادئوس دوم ساووا پس از پیمان لاهه (۱۷۲۰) شکل گرفت. او در عوض فرمانروایی بر ساردنی و کسب عنوان شاه ساردنی، فرمانروایی سیسیل را به امپراتوری اتریش واگذار کرد. پس از کنگره وین در ۱۸۱۵، قلمرو پادشاهی ساردنی شامل ساردنی، ساووا، پیمونت، لیگوریا و نیس بود. طی بخش اعظم قرون ۱۸ و ۱۹ میلادی، مرکز اقتصادی و سیاسی این سرزمین، شهر تورین در پیمونت واقع در سرزمین اصلی ایتالیا بود. در ۱۸۶۰ میلادی مناطق نیس و ساووا به فرانسه واگذار شدند؛ در عوض، قرار شد تا فرانسه به ساردنی در یکپارچه کردن ایتالیا کمک کند. در ۱۸۶۱ میلادی، پادشاهی ساردنی با الحاق دولت‌های دیگر ایتالیا به قلمرو خود، پادشاهی جدید ایتالیا را به وجود آورد.

نگارخانه

منابع 

 ویکی‌پدیای انگلیسی

پادشاهی ساردنی
انحلال‌های ۱۸۶۱ (میلادی) در اروپا
ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۳۲۴ (میلادی)
ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۷۲۰ (میلادی)
ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۸۶۱ (میلادی)
بنیان‌گذاری‌های ۱۳۲۴ (میلادی) در اروپا
پادشاهی‌های گذشته در اروپا
تاریخ ایتالیا
کشورهای پیشین در اروپا
کشورهای پیشین
تحت‌الحمایگی امپراتوری اسپانیا
انحلال‌های ۱۸۶۱ (میلادی) در ایتالیا
کشورهای جزیره‌ای