بی‌اعتمادی

بی‌اعتمادی (به انگلیسی: Distrust) پدیده‌ای است روان‌شناختی؛ که فرد اطمینان به خود را از دست می‌دهد و به ناتوانی خود اذعان می‌کند. در چنین فرایندی توان حرکت و خلاقیت از فرد سلب می‌گردد و او به موجودی بی تحرک، خنثی و فاقد معیار تبدیل می‌گردد.

بی‌اعتمادی در حال حاضر به بیماری مزمنی در کشورهای در حال گذار درآمده‌است و مردم چنین کشورهایی را در مقابل تکنولوژی نوین حیران و سرگردان کرده‌است. برای دستیابی به شناخت این گسست که واپسمانی، ناامیدی، بدبینی و بی‌اعتمادی عمومی را در پی داشته‌است، هر فرد علاقه‌مند به جامعه را به تفکر و چاره جویی وامی‌دارد. وقتی جامعه‌ای با رکود اقتصادی روبه‌رو می‌شود یکی از آثار مخرب آن پیدایی بی‌اعتمادی است و اگر میزان آن شدید باشد جامعه را با بحران رو به رو می‌سازد. در واقع بحران اقتصادی سیاسی و اجتماعی و فراگیر شدن آن باعث می‌شود که اعتماد تک تک افراد نسبت به یکدیگر و مجموعه آن‌ها نسبت به جامعه سست شود و همبستگی بین فرد و جامعه از هم گسیخته شود. در چنین وضعیتی هنجارهای اخلاقی نزول پیدا می‌کند و معیارهای اجتماعی نادیده گرفته می‌شود و در نهایت به حقوق دیگران تجاوز می‌شود و آشکارا باج‌گیری، رشوه خواری، اختلاس، زورگیری، رانت خواری، آقازادگی و… افزایش می‌یابد؛ و افراد برای رسیدن به هدفهای خود به هر وسیله‌ای دست می‌یازند. زمانی که مردم کشوری اطمینان خود را از تأثیرگذاری مشارکت بر فرایند اجتماعی بیهوده می‌دانند و اعتماد خود را از گارگزاران جامعه از دست می‌دهند؛ جامعه با پدیده‌ای به نام از خود بیگانگی رو به رو می‌شود.

منابع

پانویس 
حسابدهی
روان‌شناسی اجتماعی
روان‌شناسی
شک
مدیریت اعتبار
مفهوم‌های اخلاقی