پیریدوکسین

پیریدوکسین که همچنین به عنوان ویتامین B ۶ نیز شناخته می‌شود، نوعی ویتامین ب۶ است که معمولاً در مواد غذایی یافت می‌شود و به عنوان مکمل رژیم غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. به عنوان یک مکمل از آن برای درمان و جلوگیری از کمبود پیریدوکسین، کم‌خونی سیدروبلاستیک، صرع وابسته به پیریدوکسین، برخی از اختلال متابولیک، عوارض جانبی یا عوارض استفاده از ایزونیازید و انواع خاصی از مسمومیت‌های قارچ استفاده می‌شود. از طریق دهان یا با تزریق استفاده می‌شود.

معمولاً به خوبی تحمل می‌شود و عوارض خاصی ندارد. بعضی اوقات عوارض جانبی ان شامل سردرد، بی‌حسی و خواب آلودگی است. دوزهای طبیعی در دوران بارداری و شیردهی بی خطر است. پیریدوکسین در خانواده ویتامین‌های گروه B قرار دارد؛ و برای ساخت اسیدهای آمینه، کربوهیدرات‌ها و لیپیدها لازم است. منابع رژیم غذایی شامل میوه، سبزیجات و غلات هستند.

تاریخچه 
پیریدوکسین در سال ۱۹۳۴ کشف شد، در سال ۱۹۳۸ جداسازی شده و اولین بار در سال ۱۹۳۹ ساخته شد. این مکمل در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی، که مؤثرترین و بی خطرترین داروهای مورد نیاز در یک سیستم بهداشتی است قرار دارد. پیریدوکسین به عنوان یک داروی ژنریک و بدون نسخه در دسترس است. هزینه عمده فروشی در کشورهای در حال توسعه حدود ۰/۵۹ تا ۵/۵ دلار در ماه است. پیریدوکسین به مواد غذایی، مانند غلات صبحانه در برخی کشورها افزوده شده‌است.

منابع

پیوند به بیرون 
 
Pyridoxine mass spectrum
 

آرتی‌تی
داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی
هیدروکسی‌پیریدین‌ها
ویتامین‌های گروه ب