نامه به عبرانیان

معرفی نامه به عبرانیان

نامه به عبرانیان خطاب به مسیحیان یهودی‌نژادی نوشته شده‌است که احتمالاً به‌سبب درک نادرست‌شان از مقام و کار عیسی مسیح، در خطر بازگشت به کیش سابق خود بودند. ( دلیل اصلی نگارش این نامه این است که در زمان نگارش نامه قدرت در دست نرون بوده و او شروع به آزار و اذیت مسیحیان کرده و تمام دارایی آنها را تصاحب میکرد. تنها راه گریز از این مسئله برای مسیحیان یهودی تبار وجود داشت در صورتی که به جلوی هیکل رفته و ماشیح بودن مسیح را انکار کنند و به یهودیت باز گردند و از این مشکل رهایی یابند... از این رو نویسنده دست به نوشتن نامه میکند تا آنها را به پایداری دعوت نماید و کسانی که در خطر بازگشت به یهودیت بودند را آگاه سازد. از این‌رو، نویسنده در آغاز مسیح را به‌عنوان مکاشفهٔ حقیقی و نهایی خدا معرفی می‌کند و برتری او را بر فرشتگان و موسی و کهانت یهود ثابت مینماید. او با تأکید بر سه حقیقت مسلم به این کار دست می‌زند: ۱) عیسی پسر ازلی و ابدی خداست، لذا برتر از انبیای عهد عتیق، فرشتگان و موسی است. ۲) خدا عیسی را کاهنی ابدی اعلام کرده‌است، پس او برتر از کاهنان عهد عتیق است. ۳) عیسی مؤمنان را از گناه، ترس و مرگ رهایی میبخشد و در مقام کاهن‌اعظم، نجات و رستگاری حقیقی را برای آنان به ارمغان می‌آورد. نظام قربانی‌ها و مراسم دینی یهود، تنها سایهای از این نجات عظیم است.

نویسنده با اشاره به ایمانِ شخصیت‌های برجستهٔ تاریخ قوم اسرائیل (فصل ۱۱)، خوانندگانش را به پایداری در ایمان تشویق می‌کند و در فصل دوازدهم از ایشان می‌خواهد که با چشم دوختن به عیسی، ایمان خود را با وجود همه مصیبت‌ها و سختی‌ها، تا به آخر حفظ کنند. کتاب با بیان مطالبی پندآمیز و هشدارگونه به‌پایان می‌رسد.

به طور قطع مشخص نیست که نویسندۀ این رساله کدام یک از رسولان عیسی مسیح است. این موضوع از زمان مسیحیان قرون اولیه نامشخص بود، با وجود اینکه مسیحیان محتوای این رساله را الهی می دانستند، اما مشخص نبود کدام رسول آن را نگاشته است. برخی احتمال می دهند پولس نگارندۀ آن باشد، اما به دلیل تفاوت های سبک آموزه ها و بیان و اما شباهت محتوای تعالیم، برخی برنابا را نگارندۀ آن می دانند که همسفر پولس بود. احتمالات مطرح شدۀ دیگر، لوقا، آپولوس هستند. با این وجود، بر اساس شواهد تاریخی موجود، مسیحیان هیچگاه سعی نکردند نام هیچکدام از رسولان را بدون دلیل و به دروغ به این رساله منتسب کنند. این امر را برخی تاریخ شناسان نشانۀ اصل امانت داری مسیحیان در مقابل کتاب مقدس مسیحی می دانند و آن را یکی از دلایل مبنی بر معتبر بودن اصالت نگارندگان سایر بخش های کتاب مقدس (به طور خاص عهدجدید) قلمداد می کنند. به این معنی که برای مثال، اگر "انجیل متی" را مسیحیان و به ویژه مسیحیان اولیه، به متی رسول نسبت می دهند، به احتمال قوی دلیل قانع کننده و مطمئن برای آن داشته اند که انجیل متی واقعاً و در حقیقت توسط شخص متی که شاگرد عیسی مسیح بود نگاشته شده است، در غیر این صورت، انجیل متی را نیز همچون رسالۀ عبرانیان می پذیرفتند، بدون اینکه آن را به متی رسول یا هیچ شخص دیگری منتسب کنند.

تقسیم‌بندی کلّی 

۱ - مقدمه: مسیح، مکاشفهٔ کامل خدا (۱:۱-۳)
۲ - برتری مسیح بر فرشتگان (۱:۴ تا ۲:۱۸)
۳ - برتری مسیح بر موسی و یوشع (۳:۱ تا ۴:۱۳)
۴ - برتری کهانت مسیح (۴:۱۴ تا ۷:۲۸)
۵ - برتری عهد مسیح (۸:۱ تا ۹:۲۸)
۶ - برتری قربانی مسیح (۱۰:۱-۳۹)
۷ - اهمیّت ایمان (۱۱:۱ تا ۱۲:۲۹)
۸ - نصایح و بخش پایانی (۱۳:۱-۲۵)

منابع 

 وب‌سایت کلمه/ ترجمهٔ هزارهٔ نو / شبان سپهر

عبرانیان

نامه به عبرانیان
ملکیصدق
موضوع‌های یهودی-مسیحی
یهودی مسیحیان اولیه
متون مسیحیت سده ۱ (میلادی)
رساله‌های متعارف
کتاب‌های عهد جدید