هندریک لورنتز

هندریک آنتون لورنتس  (زاده ۱۸ ژوئیه ۱۸۵۳ - درگذشته ۴ فوریه ۱۹۲۸) فیزیک‌دان هلندی بود که در سال ۱۹۰۲ جایزه نوبل را به صورت مشترک با پیتر زیمان بخاطر کشف اثر زیمان برنده شد.

تبدیلات لورنتس که بعداً آلبرت اینشتین برای توصیف فضا و زمان از آن بهره گرفت از کارهای هندریک لورنتس است. کارهای لورنتس بیشتر در زمینهٔ پژوهش نظری در مورد ویژگی‌های الکترومغناطیسی ماده بود. وی به این نتیجه رسید که اندازه اجسام تحت تأثیر سرعت و جرم آن‌ها قرار دارد. او هم‌چنین این‌گونه فرض کرد که سرعت نور بالاترین سرعت ممکن است. لورنتس با این کار بنیادهای نظریّهٔ نسبیت خاص انیشتین را پی‌ریزی کرد.

آلبرت انیشتین به لورنتس به دیده تحسین می‌نگریست.

منابع 

 
 G.L. de Haas-Lorentz (ed.): H.A. Lorentz. Impressions of his life and work, Amsterdam, 1957

هندریک لورنتز
استادان دانشگاه لیدن
اعضای افتخاری آکادمی علوم اتحاد شوروی
اعضای انجمن سلطنتی ادینبرو
اعضای خارجی انجمن سلطنتی
اعضای فرهنگستان سلطنتی هنر و علوم هلند
اعضای مکاتبه‌ای آکادمی علوم اتحاد شوروی
اعضای مکاتبه‌ای فرهنگستان علوم سن پترزبورگ
اعضای وابسته خارجی آکادمی ملی علوم
اهالی آرنهم
برندگان جایزه نوبل اهل هلند
برندگان جایزه نوبل فیزیک
دانشمندان فیزیک نظری
دانش‌آموختگان دانشگاه لیدن
درگذشتگان ۱۹۲۸ (میلادی)
دریافت‌کنندگان پور لو مریت (نشان غیرنظامی)
دریافت‌کنندگان مدال کاپلی
زادگان ۱۸۵۳ (میلادی)
فیزیک‌دانان اهل هلند
فیزیک‌دانان سده ۲۰ (میلادی)
نظریه‌پردازان نسبیت