سعدیان

سعدیان (نام دیگر: اشراف سعدیه) دودمانی بودند که در نیمه اول سده ۱۰ق بر مغرب اقصی فرمانروایی می‌کردند.

سعدیان نسب خود را به حسن ابن علی می‌رساندند و به همین دلیل به اشراف ملقب شدند. برخی نیز بر این باورند که نسب این طایفه به حلیمه سعدیه مادر رضاعی پیامبر می‌رسد. نام کامل و القاب مؤسس سلسله یعنی محمد المهدی القائم بامرالله نشان می‌دهد که چگونه سعدیان در ابتدا از انتظارات مردم برای ظهور مهدی موعود و احساسات آنها در اعتلای مذهب و جهاد علیه مسیحیان سود جستند.

شرفای سعدی از پایگاهی در ناحیه سوس واقع در جنوب مراکش، به تدریج چیرگی خود را بر نواحی شمالی گستردند و وطاسیان را در سال ۹۵۶ق (۱۵۴۹م) از فاس بیرون کردند. آنان ترکان را از الجزایر و پرتغالیان را از سرزمین‌های ساحلی بیرون کرده و احمد المنصور، تیمبوکتو را تصرف و مملکت آفریقایی گائو (واقع بر رود نیجر، در مالی) را منقرض ساخت و بنابراین اقتدار او برای مدتی از سنگال تا بورنو امتداد داشت.

در سده ۱۷م که نهضت‌های استقلال طلب در گوشه و کنار مراکش پیدا شد، همبستگی سلطنت کاهش یافت و آخرین امیر شرفای سعدی با وجود کمک‌های انگلیسی‌ها و هلندیها در ۱۰۶۹ق (۱۶۵۹م) از میان رفت.

فرمانروایان

منابع 

سعدیان
ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۵۴۹ (میلادی)
ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۵۵۴ (میلادی)
ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۶۵۹ (میلادی)
بنیان‌گذاری‌های ۱۵۵۴ (میلادی) در آفریقا
تاریخ ازواد
تاریخ عرب
تاریخ مراکش
دودمان‌های مراکش
سلسله‌های عربی
دودمان‌های مسلمان
علویان
کشورهای پیشین در آفریقا
مراکش در سده ۱۶ (میلادی)
مراکش در سده ۱۷ (میلادی)
مسلمانان سده ۱۶ (میلادی)
مسلمانان سده ۱۷ (میلادی)
سلطنت‌های سابق