دریم تیاتر

دریم تیَتِر یا تئاتر رویاها  یک گروه پراگرسیو متال آمریکایی است که در سال ۱۹۸۵ با نام مجستی «اعلیحضرت» توسط جان پتروچی، جان میانگ و مایک پورتنوی در حالی که در کالج موسیقی برکلی در بوستون، ماساچوست تحصیل می‌کردند، تشکیل شد. آنها متعاقبا ترک تحصیل کردند تا بیشتر بر روی گروهی تمرکز کنند که در نهایت دریم تیتر خواهد شد. هر چند تعدادی تغییر در ترکیب نفرات را در پی داشت، تا ۸ سپتامبر ۲۰۱۰ وقتی که پورتنوی گروه را ترک کرد و چندین ماه بعد توسط مایک منجینی جایگزین شد، سه عضو اصلی با یکدیگر بودند. جیمز لابری از سال ۱۹۹۱ به جای چارلی دومینیچی که دو سال پیش گروه را ترک کرده بود، خواننده اصلی دریم تیتر بوده است. کوین مور، اولین نوازنده کیبورد دریم تیتر، بعد از سه آلبوم گروه را ترک کرد و در سال ۱۹۹۵ توسط درک شرینیان پس از مدتی انجام تور جایگزین شد. بعد از یک آلبوم با شرینیان، در سال ۱۹۹۹، گروه او را با نوازنده کنونی کیبورد، جردن رودس جایگزین کرد.

تاریخچه

تشکیل (۱۹۸۵) 
دریم تیَتِر در سپتامبر ۱۹۸۵ و پس آنکه گیتاریست جان پتروچی و گیتاریست بیس جان میانگ تصمیم گرفتند در وقت آزاد خود در طول تحصیل در کالج موسیقی برکلی یک گروه موسیقی ایجاد کنند تشکیل شد. آن‌ها در طول تمرین به‌طور اتّفاقی با درامر گروه مایک پورتنوی آشنا شدند و از او خواستند تا به این گروه ملحق شود.

پتروچی، میانگ و پورتنوی نام «مَجستی» را برای گروه تازه تشکیل شده خود انتخاب کردند. سپس اعضا گروه شروع به پر کردن پست‌های خالی در گروه کردند و پتروچی از هم گروهی قدیم خود کوین مور به عنوان نوازنده کیبورد دعوت کرد و پس از موافقت مور یکی دیگر از دوستان آن‌ها به نام کریس کالینز به عنوان خواننده اصلی گروه انتخاب شد. در طول این مدت تمرکز زیاد اعضای اصلی گروه بر روی این کار آن‌ها را مجبور به ترک کالج کرد.

اجراهای مَجستی و تولد دریم ثیتر (۱۹۸۶–۱۹۸۷) 
ماه‌های ابتدایی ۱۹۸۶ مملو از اجراهای مختلف در شهر نیویورک بود. در این مدت گروه مجموعه‌ای از اجراها را ضبط کرد و در اولین فروش خود، در شش ماه هزار نسخه فروخت. در نوامبر ۱۹۸۶ پس از چند ماه ساختن و اجرای آهنگ‌های مختلف کریس کولینز به دلیل تفاوت عقاید هنریش گروه را ترک کرد. پس از یک سال تلاش برای پیدا کردن جایگزین سرانجام چارلی دومینیچی که خیلی مسن‌تر و با تجربه‌تر از بقیه اعضای گروه بود به گروه اضافه شد. ثباتی که دومینیسی برای گروه به وجود آورد باعث شد تا آن‌ها تعداد اجراهای خود را در نیویورک افزایش دهند و این سبب افزایش شهرت گروه شد. کمی بعد از ورود دومینیسی یک گروه موسیقی دیگر در لاس‌وگاس با نام مَجستی این گروه را به استفاده غیرقانونی از نام خود متهم کرد و آن‌ها را به اقدام قانونی تهدید کرد بنابراین گروه مجبور شد تا نام خود را تغییر دهد. اسامی زیادی مانند Glasser (شیشه‌بر)، Magus (ساحر)، و M۱ مطرح شد که همه آن‌ها رد شد و سرانجام پدر پورتنوی نام دریم ثیتر را پیشنهاد داد که نام یک سینما در مونتری کالیفرنیا بود.

وقتی روز و رؤیا یکی می‌شوند (۱۹۸۹) 
با ثباتی که در گروه به وجود آمده بود اعضا بیشتر بر روی نوشتن آهنگ‌های جدید و انجام اجراهای بیشتر در نیویورک و ایالت‌های اطراف متمرکز شدند. در طول زمان توجه Mechanic Records یکی از زیر شاخه‌های مرکز موسیقی ایالات متحده به این گروه جلب شد و دریم ثیتر اولین قرار داد خود را در تاریخ ۲۳ جون ۱۹۸۸ با آن‌ها منعقد کرد و کار بر روی یک آلبوم را آغاز کرد. آلبوم وقتی روز و رؤیا یکی می‌شوند در ۱۹۸۹ منتشر شد اما نتوانست به پیش‌بینی‌های گروه جامه عمل بپوشاند و Mechanic بخش بزرگی از وعده‌های مالی را که در قرارداد به گروه داده بود عملی نکرد و گروه دوباره به اجراهای خود در نیویورک محدود شد. گروه توری را برای معرفی آلبوم آغاز کرد. تور معرفی آلبوم از پنج کنسرت تشکیل شده بود. در چهارمین اجرا دومینیچی به علت تفاوت‌های شخصی و هنری با بقیهٔ اعضا از گروه اخراج شد.

ترانه‌شناسی

آلبوم های استودیویی
 When Dream and Day Unite (۱۹۸۹)
 Images and Words (۱۹۹۲)
 Awake (۱۹۹۴)
 Falling into Infinity (۱۹۹۷)
 Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory (۱۹۹۹)
 Six Degrees of Inner Turbulence (۲۰۰۲)
 Train of Thought (۲۰۰۳)
 Octavarium (۲۰۰۵)
 Systematic Chaos (۲۰۰۷)
 Black Clouds & Silver Linings (۲۰۰۹)
 A Dramatic Turn of Events (۲۰۱۱)
 Dream Theater (۲۰۱۳)
 The Astonishing (۲۰۱۶)
 Distance over Time (۲۰۱۹)
 A View from the Top of the World (۲۰۲۱)

اعضای گروه

اعضای سابق 
 مایک پورتنوی: درامز (۱۹۸۵ تا ۲۰۱۰)
 کریس کالینز: آواز (۱۹۸۶)
 چارلی دومینیچی: آواز (۱۹۸۷ تا ۱۹۸۹)
 کوین مور: نوازندهٔ کیبورد (۱۹۸۶ تا ۱۹۹۴)
 دریک شرینیان: نوازندهٔ کیبورد (۱۹۹۴ تا ۱۹۹۸)

پروژه‌های جانبی و منشعب 
اعضای دریم تیتر هرکدام تا کنون عضو چندین پروژه جانبی بوده‌اند، که مشهورترین آنها:
 لیکوید تنشن اکسپریمنت (Liquid Tension Experiment) با شرکت مایک پورتنوی، جان پتروچی، جردن رودس، و تونی لوین
 اکسپلوررز کلاب (Explorers Club) با شرکت جیمز لابری، دریک شرینیان، بیلی شیهان، جان پتروچی، جیمز مورفی (گیتاریست گروه تستامنت) و دیگران
 او اس آی (OSI) با شرکت کوین مور و جیم ماتئوس
 کروما کی (Chroma Key) با شرکت کوین مور
 پلاتیپوس (Platypus) با شرکت جان میانگ، دریک شرینیان، راد مورگنستاین (درامر گروه وینگر)، و تای تابور (گیتاریست گروه کینگز اکس)
 ترانزآتلانتیک (Transatlantic) با شرکت مایک پورتنوی و دیگران
 اونجد سون‌فولد (Avenged Sevenfold) یا شرکت مایک پورتنوی و دیگران

پانویس

پیوند به بیرون 

 www.dreamtheater.net - وب‌گاه رسمی
 وب‌گاه گروه در my space

منابع 
 

دریم تیتر
برندگان جایزه گرمی
بنیان‌گذاری‌های ۱۹۸۵ (میلادی) در ایالت نیویورک
پنج‌نفره‌های موسیقی
دانش‌آموختگان کالج موسیقی برکلی
گروه‌های پراگرسیو راک
گروه‌های پراگرسیو متال آمریکایی
گروه‌های موسیقی از لانگ آیلند
گروه‌های موسیقی پراگرسیو راک آمریکا
گروه‌های موسیقی تشکیل‌شده در ۱۹۸۵ (میلادی)
گروه‌های موسیقی دهه ۱۹۸۰ (میلادی)
گروه‌های موسیقی دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
گروه‌های موسیقی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
گروه‌های موسیقی نیویورک (ایالت)
گروه‌های هوی متال نیویورک (ایالت)
هنرمندان آتکو رکوردز
هنرمندان آتلانتیک رکوردز
هنرمندان الکترا رکوردز
هنرمندان وارنر رکوردز
هنرمندان رودرانر رکوردز