بیجه

محمد بسیجه معروف به بیجه (زادهٔ ۱۳۶۴، معدوم ۱۳۸۳ در پاکدشت)یکی از مخوف‌ترین قاتلان زنجیره ای تاریخ ایران و متهم اصلی جنایات علیه کودکان در پاکدشت بود.
وی کارگر کوره‌پزخانه‌ای در همان منطقه بود که به تجاوز و قتل بیش از ۳۷ کودک و ۳ بزرگسال اعتراف کرد. ماجرای قتل کودکان در اطراف تهران، به عنوان بزرگ‌ترین پرونده جنایی سده ۱۴ خورشیدی در ایران شناخته شد و به شدت افکار عمومی را در این کشور تحت تأثیر قرار داد.

زندگی‌نامه 
محمد بسیجه معروف به «بیجه» در یک خانواده پرجمعیت متولد شد. او شش خواهر و شش برادر ناتنی داشت. وقتی چهار سال داشت، مادرش به علت ابتلا به بیماری سرطان فوت کرد. پدر او کارگر کوره‌پزخانه بود.
بسیجه هرگز مادرش را به یاد نمی‌آورد ولی می‌گوید پدرش فردی بداخلاق و مستبد بوده‌است. از همان دوران کودکی او را به سختی کتک می‌زده و با زنجیر پاهای او را می‌بسته و بعد با چوب به بدن او ضربه می‌زده‌است. حتی یک‌بار پدرش می‌خواسته با میله، بسیجه را به قتل برساند.

بسیجه درس و مدرسه را بسیار دوست داشت اما با فشارهای پدر و اجبارهای او ناچار می‌شود که درس و مدرسه را رها کند و به کار مشغول شود. ۱۱ ساله بود که به همراه خانواده‌اش به خاتون‌آباد آمد و در کوره مشغول به کار شد.
انتقام زمانی در افکار بسیجه جرقه زد که وقتی ۱۱ سالش بود کسی او را آزار جنسی داد و چنین تجاوزی را شخص دیگری بر او تکرار کرد. او در ۱۸ سالگی عاشق می‌شود. عاشق دختری افغانی که حتی با هم قرار می‌گذارند که فرار کنند اما پدرش می‌فهمد و برخورد پدر نیز مشخص است. چندی بعد عاشق دختر عمه‌اش که دانشجوی پزشکی بود و همدیگر می‌خواستند می‌شود اما پدرش باز مخالفت می‌کند تا بسیجه در عشق دومش نیز ناکام بماند. او برای شروع دست به کشتن حیواناتی چون سگ و گربه زد و در توجیه رفتار خود اظهار نمود که آنها را می‌کشته چون همچون خودش زندگی خوبی نداشتند و می‌خواسته آنها را راحت کند.

انگیزه 
او اعتراف کرد خود در کودکی سه بار مورد تجاوز جنسی قرار گرفته و در ازدواج شکست خورده بوده و قصد انتقام‌گیری از جامعه را داشته و دیگر اینکه از مرگ زودهنگام مادرش و کمبود محبت ناشی از آن در کودکی و کتک‌های نامادری هاش رنج می‌برده‌است. بسیجه دربارهٔ انگیزه اصلی‌اش برای ارتکاب قتل گفت: «من از بچگی تحت ظلم بودم و وقتی زندگی‌ام را با دیگران مقایسه می‌کردم، ناچار دست به چنین اعمالی زدم.»

دستگیری 
او در مورد حکم اعدام خود گفته بود: استحقاق حکم اعدام را ندارم. وی در ۹ مهر ۱۳۸۳ دستگیر شد و در شعبه ۷۴ کیفری استان تهران به ریاست قاضی دادرس منصور یاورزاده یگانه و ۴ مستشار دیگرش محاکمه و با رای اکثریت قضات آن شعبه و در ۲۷ آبان همان سال به ۱۶ بار قصاص و یک بار اعدام، ۱۵ سال حبس و ۱۰۰ تازیانه محکوم شد. بسیجه به پلیس گفته بود اگر او را گرفتار نمی‌کردند ۵۰۰ کودک را می‌کشت. قوه قضاییه اعلام کرد که دادستان پاکدشت و همچنین دو بازپرس و یک دادیار دادسرای این شهرستان در رسیدگی به پرونده «کوتاهی» کرده‌بودند.

اعدام 
بسیجه در ۲۶ اسفند ۱۳۸۳ اعدام شد. او پیش از این در ۲۷ آبان همان سال به تحمل ۱۰۰ ضربه شلاق، ۱۵ سال حبس، ۱۶ بار قصاص و یک بار اعدام محکوم شده‌بود. او با یک طناب متصل به یک جرثقیل به دار آویخته شد و پس از اعدام هیچ‌یک از اعضای خانواده‌اش جنازه‌اش را تحویل نگرفتند. جسد او «در خفا و سکوتی کامل» در مکانی نامشخص دفن شد.

منابع 

آدم‌کش‌های زنجیره‌ای اهل ایران
آدم‌کش‌های زنجیره‌ای مرد
آدم‌کش‌های کودکان اهل ایران
اعدام‌شدگان اهل ایران در زمان جمهوری اسلامی
اعدام‌شدگان اهل ایران
اعدام‌شدگان با طناب دار اهل ایران
اعدام‌شدگان با طناب دار
اعدام‌شدگان به اتهام قتل عمد
اعدام‌شدگان توسط ایران در سده ۲۱
اهالی پاکدشت
اهالی قوچان
تجاوزگران جنسی اهل ایران
خشونت علیه مردان در آسیا
درگذشتگان ۱۳۸۳
درگذشتگان ۲۰۰۵ (میلادی)
زادگان ۱۳۶۱
زادگان ۱۹۸۲ (میلادی)
محکومان به جرم سوء استفاده جنسی از کودکان اهل ایران
محکومان به جرم قتل اهل ایران
محکومان به جرم قتل در ایران
مقاله‌های خرد مجرمان