ملوک شبانکاره

ملوک شبانکاره حکومتی پادشاهی فارس  در منطقه دارابگرد بود که از سال ۴۴۸ تا سال ۷۵۶ قمری بر بخش‌هایی از جنوب ایران به مرکزیت ایگ را تصرف و حکومت می‌کرد. این دودمان سرانجام به دست آل مظفر برچیده شد.

پیشینه 
تبار حاکمان شبانکاره به گفته نویسنده مجمع‌الانساب شبانکاره به اردشیر [پسر بابک] می‌رسید و «آن‌ها از نژاد پارس بوده و به ولایت فارس می‌زیسته‌اند و سبب تسمیه ایشان به شبانکاره، اشتغال طوایف تحت امرشان به گله داری و شبانی بوده‌است.» به گفته ابن بلخی شبانکاره‌ها پس از حمله اعراب به ایران، به کوه‌ها پناه بردند و به گوسفندداری پرداختند. آن‌ها سرانجام در دوره ابو منصور پولادستون فرزند باکالیجار دارابگرد را تسخیر کردند. او تیره‌های شبانکاره را اسماعیلیان، رامانیان، کرزوبیان، مسعودیان و شکانیان معرفی می‌کند و ملوک شبانکاره را از تیره اسماعیلیان و از نوادگان اردشیر ساسانی می‌داند.

فهرست ملوک 
ملوک شبانکاره که ۱۵ تن بوده‌اند به ترتیب زیر حکومت کرده‌اند (قمری):
 فضلویه (۴۵۹–۴۴۸)
 نظام‌الدین یحیی بن حسن (؟ -۴۵۹)
 نظام‌الدین محمودبن نظام الدین یحیی (؟ -؟)
 قطب‌الدین مبارز از (۶۲۴-؟)
 ملک مظفرالدین محمد بن المبارز (۶۵۸–۶۲۴)
 قطب‌الدین مبارز بن ملک مظفرالدین (۶۵۹–۶۵۸)
 نظام‌الدین حسن بن محمد مظفرالدین (۶۶۲–۶۵۹)
 نصره‌الدین ابراهیم بن محمد مظفرالدین (۶۶۴–۶۶۲)
 جلال‌الدین طیب شاه (۶۸۱–۶۶۴)
 بهاالدین اسماعیل (۶۸۸–۶۸۱)
 نظام‌الدین حسن بن طیب شاه (۷۲۵–۶۸۸)
 نصره‌الدین ابراهیم بن اسماعیل (؟ -۷۲۵)
 ملک رکن‌الدین حسن بن اسماعیل (۷۳۵-؟)
 تاج‌الدین جمشید بن اسماعیل (۷۴۲–۷۳۵)
 ملک اردشیر (۷۵۶–۷۴۲)

منابع 

 شبانکاره در دهخدا
 FAŻLŪYA,Amir ABU’LʿABBĀS FAŻL, IRANICA

 جمشید صداقت کیش
 سرانجام کردان فارس
 کردان شبانکاره
 علیرضا رمضانی تاریخ شبانکاره

تاریخ استان اصفهان
تاریخ استان فارس
تاریخ استان کرمان
تاریخ خاورمیانه
سلسله‌های ملوک‌الطوایفی ایران
ایلات کرد