کنفدراسیون

کشورگان یا کنفدراسیون  اتحادیه‌ای مرکب از چند ایالت خودمختار یا کشور است که با حفظ حاکمیت خود برای نیل به اهداف مشترک، امور سیاست خارجی و دفاعی را در یکی از ایالت‌ها یا کشورها متمرکز می‌کنند.

کنفدراسیون بر خلاف فدراسیون، دارای یک قدرت مرکزی نیست که بر شهروندان همهٔ دولت‌های متحد فرمانروا باشد، دولت‌های عضو، در سیاست داخلی و خارجی خود آزادند.

ایالات متحدهٔ آمریکا پیش از آن که به صورت فدراسیون درآید از ۱۷۷۸ تا ۱۷۸۷ کنفدراسیون بود، آلمان از ۱۸۱۵ تا ۱۸۶۶ و هلند از ۱۵۸۰ تا ۱۷۹۵ به صورت کنفدراسیون بودند.
کشورهای عضو کنفدراسیون در روابط بین‌المللی به صورت کشورهای جداگانه و با سیاست خود حرکت می‌کنند اما جنگ را میان خود ناروا می‌دانند و آن را جایز نمی‌شمارند.
 معمولاً قسمتی از وظایف دولت‌های متحد به یک کمیتهٔ مرکزی واگذار می‌گردد.
 کنفدراسیون به‌طور معمول از پیوند چند فدراسیون ایجاد می‌گردد.

منابع 

 کتاب اصطلاحات سیاسی، به کوشش عبدالرحمان میاح
 فرهنگ تفسیری ایسم ها/محمد حاجی زاده. -تهران: جامه دران، ۱۳۸۴.

فدراسیون بین‌المللی حسابداری IFAC

سامانه‌های سیاسی
فدرالیسم
گونه‌های حکومت
نظریه‌های سیاسی