قایی

قبیله کای یا قایی (ترکی استانبولی: Kayı boyu) یکی از قبایل بیست و چهارگانه ترک‌های اوغوز است. قایی فرزند ارشد «گون خان»، و گون خان فرزند ارشد اغوز خان بود. امپراتوری عثمانی توسط روسای این قبیله بنیانگذاری شده‌است. کای به‌معنی محکم و طوفان بوده و نام پرندهٔ آنها شونقار (سنقر) بوده‌است.

دده که ای یا دده کایی ها ( دده قایی) تیره ای از ایل قشقایی ها که از نیای اصلی قایی ها محسوب می شوند.

معرفی 
ابوالغازی بهادر در کتاب شجره تراکمه و رشیدالدین فضل‌الله همدانی در کتاب جامع التواریخ از قایی به عنوان یکی از قبایل بیست و چهارگانه ترکان اغوز، نام برده‌اند. نام این قبیله به معنای «قدرتمند» است.

تاریخ 
نیاکان عثمان اول، بنیانگذار سلسله عثمانی، از اعضای قبیله قایی بودند که همراه سایر عشایر ترکمان وارد آناتولی شدند. این قبایل ترکمن آسیای میانه، در اواسط قرن یازدهم خود را به عنوان امپراتوری سلجوقی در ایران و خاورمیانه تثبیت کردند و پس از نبرد ملازگرد با شکست امپراتوری بیزانس و تحت فشار قرار دادن آنها در طول قرن دوازدهم، تقریباً سراسر آناتولی را فتح کردند. غازی‌ها علیه امپراتوری روم شرقی و سپس مغول‌ها پس از استقرار امپراتوری ایلخانان در ایران و بین‌النهرین که در نیمه قرن سیزدهم به آناتولی حمله کرده بودند جنگیدند. با تضعیف سلجوقیان روم، بیگ‌نشین‌های مستقل آناتولیایی - که یکی از آنها تحت رهبری عثمان‌یکم بود - در آناتولی ظهور کردند.

جستارهای وابسته 
 خاندان عثمانی
 عثمان بی
 ارطغرل
 سلیمان‌شاه
 غز
 قشقایی

منابع 
ترکمن

عثمانی

ارظغرل

اقوام ترک‌تبار اروپا
اقوام ترک‌تبار
تاریخ امپراتوری عثمانی
تاریخ مردمان ترک‌تبار
ترکان اغوز
خاندان عثمانی