ایگوآنودون

ایگوآنودون یا ایگوانادندان  به معنای دندان ایگوانا، دایناسوری پرنده‌پا و گیاه‌خوار از دورهٔ کرتاسه می‌باشد. این جانور ۱۳۰ تا ۱۲۰ میلیون سال پیش می‌زیسته است.

ایگوانودون دایناسوری گیاهخوار، یک دسته از دایناسورهای پرنده‌پا هستند که به‌طور تقریبی بین هیپسیلوپودونتیس سریع دوپای و دایناسورهای منقار اردکی زندگی می‌کردند. شناسهٔ بارز آن‌ها شست دست بزرگشان بوده که برای مقابله با دشمنانشان از آن استفاده می‌کردند و روی هر انگشت شصتش یک عضو میخی استوانه‌ای داشت.

ایگوانودون در سال ۱۸۲۲ (میلادی) کشف شد و به وسیلهٔ زمین شناس انگلیسی گیدئون مانتل در سال ۱۸۲۵ (میلادی) نامگذاری شد. ایگوانودون دومین دایناسوری است که بعد از مگالوسور نامگذاری شده‌است. انواع زیادی از ایگوانادون‌های نام‌گذاری شده از دوره کیمریجین تا دوره سنومانین، از آسیا، اروپا و آمریکای شمالی سن‌یابی شده‌اند.

ایگواندون یک گیاهخوار عظیم هیکل بوده که با دوپا یا چهار پا می‌توانسته حرکت کند مشهورترین گونه برنیسارتنیس بوده که برآورد شده حدود ۵٬۵ تن وزن ۱۰ متر طول (بزرگ‌سالان ۱۳ متر طول) داشتند، البته گونه‌های دیگر خیلی بزرگ نبودند.

پانویس

منابع 
 

ایگوآنادندانان
دایناسورهای اروپا
دایناسورهای کرتاسه
دیرین‌شناسی در اسپانیا
دیرین‌شناسی در بلژیک
سنگواره‌های توصیف‌شده در ۱۸۲۵ (میلادی)
سنگواره‌های توصیف‌شده در ۱۸۸۱ (میلادی)
سنگواره‌های بلژیک
سنگواره‌های اسپانیا
سرده‌های پرنده‌ورکیان