۴ وستا

وِسْتا یا ۴ وِستا (نماد: )، دومین سیارک بزرگ در کمربند سیارکی منظومهٔ خورشیدی ما بعد از سرس است. وستا از نظر جرم نیز دومین در این کمربند می‌باشد. این سیارک با قطر حدود ۵۲۵ کیلومترتخمیناً ۹ درصد از جرم کل کمربند سیارکی را شامل می‌شود.

اندازهٔ نسبتاً بزرگ و همچنین سطح بسیار نورانی آن، وستا را تبدیل به درخشان‌ترین سیارک منظومهٔ ما ساخته‌است. در میان سیارک‌ها تنها وستا با چشم غیرمسلح قابل رؤیت است و غیر از آن تنها سرس در شرایط خاصی با چشم دیده می‌شود. قدر ظاهری وستا ۵٫۲۰ می‌باشد که از تیتان، بزرگ‌ترین قمر کیوان (زحل)، که مرئی‌ترین آن‌ها هم هست، قابل رؤیت‌تر است.به‌خاطر وجود نمونه‌هایی صخره‌ای از وستا که در فرم شهاب‌سنگ‌های HED به ما رسیده دانشمندان توانسته‌اند مطالعات زیادی بر روی این جسم انجام دهند.

این سیارک در ۲۹ مارس ۱۸۰۷ کشف شد.کاشف این سیارک، ستاره‌شناس آلمانی، هاینریش ویلهلم البرس بود.

قدر مطلق سیارک برابر ۳٫۲۰ است.

بلندترین قله در کل منظومه شمسی بر روی این سیارک با نام ریسیلویا با ارتفاع ۲۲٫۵ کیلومتر قرار دارد.

کاوشگر بامداد، در ۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۱۱ وارد مدار وستا شد و یک سال مشغول بررسی آن سیارک بود تا ۵ سپتامبر ۲۰۱۲ که آنرا به سوی مقصد نهایی خود، سرس، ترک نمود.

نگارخانه

منابع 
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، "4 Vesta"، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۳۰ اوت ۲۰۰۶).

 
پیش‌سیاره‌ها
سیارک‌های کمربند اصلی
سیارک‌های نام‌گذاری شده با عدد
سیارک‌های نام‌گذاری شده به نام اساطیر رومی
علم در دهه ۱۸۰۰ (میلادی)
منظومه شمسی
نام ریز سیاره‌ها