آزمون ضربه شارپی

آزمون ضربه شارپی  یکی از روش‌های استاندارد برای تعیین انرژی شکست مواد فلزی است. در این آزمون با استفاده از نمونه‌های فاق‌دار شرایط تنش سه‌بعدی را در نمونه ایجاد کرده و قابلیت تغییر شکل پلاستیک را در آن محدود می‌کنند.
در این آزمون، مقدار انرژی جذب شده توسط نمونه در هنگام شکست از میزان اختلاف ارتفاع اولیه و ثانویهٔ آونگ بدست می‌آید. این میزان انرژی معیاری از چقرمگی مواد است.

روش کار

نمونه ضربه 

نمونه ضربه بر طبق استاندارد ASTM A370 ، قطعه‌ای با طول ۵۵ میلی‌متر و سطح مقطع مربعی ۱۰×۱۰ میلی‌متری است که یک شیار V شکل با زاویه ۴۵º و عمق ۲ میلی‌متر و شعاع ریشه ۰٫۲۵ دارد.

دستگاه آزمایش 

دستگاه آزمایش از یک پاندول مدرج تشکیل شده‌است که هنگام حرکت با نمونه برخود می‌کند و اختلاف ارتفاع پاندول انرژی جذب شده توسط نمونه است که معمولاً به شکل انرژی بر واحد سطح تعریف می‌شود. این انرژی را همچنین می‌توان از اختلاف زاویهٔ اولیه و نهایی پاندول محاسبه کرد.

استانداردهای مرتبط

ایزو 
 ISO 148 - مواد فلزی، آزمون ضربه پاندول شارپی

ای‌اس‌تی‌ام 
 ASTM E23 - روش‌های استاندارد آزمایش برای تست ضربه میله‌های شیاردار ساخته‌شده از مواد فلزی

دین 
 DIN 50115 - آزمون نمونه‌های میله‌ای مواد فلزی با استفاده از نمونه‌های آزمایش به جز استاندارد ایزو

استاندارد بریتانیا 
 BS EN 10045 - آزمون ضربه شارپی بر روی نمونه‌های فلزی

پانویس‌ها و منابع

منابعی برای مطالعه بیشتر 

 K K Mathur, A Needleman and V Tvergaard, 3D analysis of failure modes in the Charpy impact test, 1994, Modelling Simul. Mater. Sci. Eng. 2, 617-635, 

آزمون مواد

مکانیک شکست