انسان‌تبار دنیسووا

انسان‌تبار دنیسووا نام جمعیتی از انسان‌تباران است. اینها گونه‌ای منقرض شده از انسان‌های باستانی هستند که در دوران پارینه‌سنگی میانی  در آسیای مرکزی و سیبری زندگی می‌کردند.

اولین فسیل منسوب به این گونه در ۱۹۸۰ در غار بای‌شیا در چین کشف شد و در سال ۲۰۰۰ میلادی، چند دندان آسیائی از ایشان در غار دنیسووا در رشته‌کوه آلتایی سیبری جنوبی کشف شد.

در دسامبر سال ۲۰۱۰، گروهی از دانشمندان با بررسی ژن‌های استخوان انگشت یک انسان‌تبار دنیسووا (که از این پس دنیسووایی نامیده می‌شود) کشف کردند که این گروه با نئاندرتال‌ها مربوط بوده و احتمالأ با نیاکان انسان‌های امروزی منطقه ملانزی وصلت کرده‌بودند.

پژوهشگران معتقدند این نوع از انسان که حدود ۳۰٬۰۰۰ تا ۵۰٬۰۰۰ سال پیش زندگی می‌کرده، با انسان خردمند هم‌زیستی داشته‌است. هرچند گروهی از باستان‌شناسان قدمت دندانی را که از غار دنیسووا در روسیه بدست آمده تا ۱۹۵۰۰۰ سال پیش حساب کرده‌اند.

بررسی‌ها نشان داده که ۴ تا ۶ درصد از دی‌ان‌ای ملانزیایی‌های امروزی دی‌ان‌ای دنیسووایی است.

مقایسهٔ دی‌ان‌ای میتوکندریایی استخراج‌شده از سنگواره با دی‌ان‌ای میتوکندری ۵۴ نفر انسان خردمند، یک نفر انسان خردمند باستانی دورهٔ پلیستوسن پیشین در روسیه، و نیز دی‌ان‌ای میتوکندری کامل شش انسان نئاندرتال، یک بونوبو و یک شامپانزه نشان داد که تفاوت ژنی این انسان با انسان خردمند دو برابر تفاوت ژنی نئاندرتال و انسان خردمند است از این رو انشقاقش دو برابر قدیم‌تر از انشقاق نئاندرتال و انسان خردمند از یکدیگر است. پس این انسان‌تبار حدود یک میلیون سال پیش، از شاخهٔ منتهی به خردمند و نئاندرتال جدا شده‌است. این جدایی اخیرتر از مهاجرت انسان کارورز یا راست‌قامت آفریقایی به آسیا — ۱٫۹ میلیون سال پیش — است. پس ممکن است مبیّن خروجی دیگر از آفریقا باشد که پیشتر شناخته نبوده‌است.

از آن‌جایی که در ۱۰۰ کیلومتری محل کشف استخوان، آثاری از انسان خردمند و انسان نئاندرتال کشف شده‌است، در ۳۰٬۰۰۰ تا ۴۰٬۰۰۰ سال پیش، شاهد هم‌زیستی این نوع انسان با دو گونهٔ دیگر انسان در کنار یک‌دیگر بوده‌ایم.

منابع 

 
 دیسکاوری

آسیای پیشاتاریخ
بقایای انسانی (باستان‌شناسی)
پارینه‌سنگی نوین
پارینه‌سنگی
پستانداران پلیستوسن آسیا
پستانداران پلیستوسن
پستانداران پیشاتاریخ آسیا
جمعیت انسان
سرده انسان
سرزمین آلتایی
سنگواره‌های انسان
سنگواره‌های انسان‌تباران
سنگواره‌های توصیف‌شده در ۲۰۱۰ (میلادی)
فرگشت انسان
نخستی‌های پلیستوسن