خنوی گوش‌سرخ

نام علمی گونه:
(Plectorinchus schotaf (Forsskal, ۱۷۷۵

نام علمی مترادف:
(Gaterin schotaf(Forsskal,۱۷۷۵

نام انگلیسی:
 Minstrel sweetlips

نام فارسی: خِنوی گوش‌سرخ

اندازه : حداکثر اندازه بدن به ۸۰ سانتیمتر می‌رسد.

مشخصات : طول سر ۴ مرتبه و ارتفاع بدن سه مرتبه درازای کل بدن، زیر چانه دارای ۶ عدد سوراخ، باله پشتی دارای ۱۲ تا ۱۳ شعاع سخت و ۱۹ تا ۲۰ شعاع نرم، باله سینه‌ای دارای ۱۶ تا ۱۷ شعاع و باله شکمی دارای یک شعاع سخت و ۵ شعاع نرم می‌باشد، باله دمی به‌طور جزئی دارای حاشیه بریده، بدن پوشیده از فلس‌های شانه‌ای و خط جانبی دارای ۸۰ تا ۸۵ عدد فلس می‌باشد. رنگ بدن خاکستری یکنواخت یا خاکستری زیتونی بوده و بخش عقبی پیش سرپوش آبششی دارای یک حاشیه سرخ رنگ است.

زیست‌شناسی: متعلق به آبهای ساحلی بوده و نزدیک مناطق صخره‌ای و مرجانی از ساحل تا عمق ۸۰ متری زیست می‌کند. تغذیه از بی مهرگان کوچک نظیر میگو، خرچنگ، کرمهای دریایی و گاهی ماهیان ریز صورت می‌گیرد.
نام‌های مورد استفاده در جنوب ایران: نیم

وسایل صید: ترال کف، قلاب دستی.

منابع 
۱- صادقی، ناصر، ۱۳۸۰:ویژگی‌های زیستی و ریخت‌شناسی ماهیان جنوب ایران، انتشارات نقش مهر، ۴۳۸ ص.

۲- بلگواد، ه، لوپنتین، ب، ۱۹۴۴:ماهیان خلیج فارس، ترجمه اسماعیل اعتماد و بابا مخیر، ۱۳۶۹، انتشارات دانشگاه تهران، ۲۵۷ص.

۳- نورنخش، حسین، ۱۳۷۰:پژوهشی پیرامون صید، دریا و ابزیان خلیج فارس، انتشارات امیر کبیر.

ماهی‌ها