میشل ویلیامز (بازیگر)

میشل اینگرید ویلیامز (؛ زادهٔ ۹ سپتامبر ۱۹۸۰) بازیگر آمریکایی است. او اساساً برای بازی در فیلم‌های مستقل با مضامین تاریک یا غم‌انگیز مشهور است و افتخارات گوناگونی از جمله دو جایزهٔ گلدن گلوب و یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده برنده شده‌است. ویلیامز دختر سیاستمدار و بازرگان لری آر. ویلیامز است و فعالیت حرفه‌ای خود را با حضور مهمان در تلویزیون آغاز کرد. نخستین نقش سینمایی او در فیلم خانوادگی لسی (۱۹۹۴) بود. او برای بازی در نقش اصلی مجموعهٔ تلویزیونی درام نوجوانانهٔ داوسونز کریک (۱۹۹۸–۲۰۰۳) در میان عموم شناخته شد. این روند با چند فیلم کم‌مخاطب ادامه یافت اما برای بازی در درام کوهستان بروکبک (۲۰۰۵) به پیشرفتی غیرمنتظره دست یافت و نامزد دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.

ویلیامز در درام‌های مستقل وندی و لوسی (۲۰۰۸)، ولنتاین غمگین (۲۰۱۰) و منچستر بای د سی (۲۰۱۶) با به تصویر کشیدن زنانی مبتلا به مشکلات عاطفی که با فقدان یا تنهایی کنار می‌آیند، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. او برای به تصویر کشیدن مریلین مونرو در هفته‌ای که با مریلین گذراندم (۲۰۱۱) و گوئن وردن در مینی‌سریال فاسی/وردون (۲۰۱۹) برندهٔ دو جایزهٔ گلدن گلوب شد. پرفروش‌ترین فیلم‌هایش شامل تریلر جزیره شاتر (۲۰۱۰)، فیلم فانتزی از بزرگ و قدرتمند (۲۰۱۳)، موزیکال بزرگ‌ترین شومن (۲۰۱۷) و فیلم ابرقهرمانی ونوم (۲۰۱۸) می‌شود. او نقش اصلی فیلم‌های استودیوی بزرگ مانند درام جنایی تمام پول‌های جهان (۲۰۱۷) ساختهٔ ریدلی اسکات و درام دورهٔ بلوغ خانواده فیبلمن (۲۰۲۲) ساختهٔ استیون اسپیلبرگ را نیز ایفا کرده‌است.

فعالیت ویلیامز در برادوی با احیای موزیکال کاباره در سال ۲۰۱۴ و درام سیه‌پر در ۲۰۱۶ بود که برای نمایش دوم نامزد دریافت جایزهٔ تونی بهترین بازیگر زن شد. ویلیامز مدافع برابری درآمد در محیط کار است. او که هموارهٔ در مورد زندگی شخصی‌اش محتاط است، از رابطهٔ خود با بازیگر استرالیایی هیث لجر، یک فرزند به دنیا آورد و مدت کوتاهی با موسیقی‌دان آمریکایی، فیل الوروم ازدواج کرد. او دو فرزند با دومین همسرش، کارگردان تئاتر توماس کیل، دارد.

زندگی و حرفه

۱۹۸۰–۱۹۹۵: اوایل زندگی 
میشل اینگرید ویلیامز در ۹ سپتامبر ۱۹۸۰ در کلسپل، مونتانا به دنیا آمد. مادرش، کارلا، خانه‌دار و پدرش، لری آر. ویلیامز، تاجر کالای اقتصادی است. وی نروژی‌تبار است و خانواده‌اش نیز برای نسل‌ها در مونتانا زندگی کرده‌اند. پدرش دو بار نامزد حزب جمهوری‌خواه در مجلس سنای ایالات متحده آمریکا شده‌است. ویلیامز در کلسپل با سه خواهر و برادر ناتنی پدری‌اش و خواهر کوچک‌ترش، پیج زندگی می‌کرد. اگرچه او خانواده‌اش را «به طرز وحشتناکی غیر صمیمی» توصیف کرده‌است؛ ولی با پدرش که ماهیگیری و تیراندازی به او آموخت، رابطه صمیمی داشت. پدرش او را تشویق می‌کرد تا کتاب‌خوانی مشتاق شود. ویلیامز خاطراتش از علاقه‌مندی به بزرگ‌شدن در چشم‌انداز وسیع مونتانا را بازگو کرده‌است. او هنگامی که نه سال داشت با خانواده به سن دیگو، کالیفرنیا نقل مکان کردند. او در مورد این تجربه گفته‌است: «احتمالاً به این دلیل که من در سال‌های دوران نوجوانی بودم، که شاید هرجا که می‌روید ناخوشایند باشند، کمتر خوشحال بودم.» او بیشتر با خودش بود و به خود متکی بود.

ویلیامز در سنین پایین با دیدن نمایش محلی ماجراهای تام سایر به بازیگری علاقه‌مند شد. وی در نمایش آماتور موزیکال آنی ایفای نقش کرد و والدینش او را از سن دیه گو به لس آنجلس می‌بردند تا برای نقش‌ها تست بدهند. نخستین حضور او در قسمت ۱۹۹۳ مجموعه تلویزیونی بی‌واچ در نقش بریجت باورز بود، زنی جوان که پسر میچ بوکانون، هوبی، را فریب می‌دهد. او سال بعد او اولین حضور سینمایی خود را در فیلم خانوادگی لسی تجربه کرد. این فیلم در مورد رابطهٔ میان یک پسر جوان (با بازی تام گوایری) و سگی به نام لسی بود. ویلیامز در این فیلم نقش نقش مقابل شخصیت گوایری را ایفا کرد، که باعث شد استیون گایدوس از ورایتی به «عملکرد پیروزمندانه» او اشاره کند. او سپس در مجموعه‌های تلویزیونی گام به گام و بهبود خانه در نقش مهمان ظاهر شد و در فیلم علمی تخیلی گونه (۱۹۹۴) در نقش کودکی بیگانه‌ای به نام سیل بازی کرد.

کارنامهٔ هنری و افتخارات 

بنا به گزارش وبگاه نقد و بررسی راتن تومیتوز و وبگاه گیشهٔ باکس آفیس موجو، تحسین‌شده‌ترین و موفق‌ترین فیلم‌های ویلیامز از لحاظ فروش و نظر منتقدان عبارتند از: مأمور ایستگاه (۲۰۰۳)، کوهستان بروکبک (۲۰۰۵)، وندی و لوسی (۲۰۰۸)، ولنتاین غمگین (۲۰۱۰)، جزیرهٔ شاتر (۲۰۱۰)، میان‌بر میک (۲۰۱۰)، هفته‌ای که با مریلین گذراندم (۲۰۱۱)، از بزرگ و قدرتمند (۲۰۱۳)، منچستر بای د سی (۲۰۱۶)، برخی زنان (۲۰۱۶)، بزرگ‌ترین شومن (۲۰۱۷)، ونوم (۲۰۱۸)، ونوم: بگذارید کارنیج بیاید (۲۰۲۱) و خانواده فیبلمن (۲۰۲۲). از میان نقش‌هایش بر روی صحنه، او در نمایش‌های برادوی از احیای کاباره در ۲۰۱۴ و سیه‌پر در ۲۰۱۶ حضور یافته‌است.

ویلیامز پنج بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار شده‌است: بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای کوهستان بروکبک و منچستر بای د سی؛ و بهترین بازیگر زن برای ولنتاین غمگین، هفته‌ای که با مریلین گذراندم و خانواده فیبلمن. او جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر زن – فیلم موزیکال یا کمدی برای هفته‌ای که با مریلین گذراندم و جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر زن – مینی‌سریال یا فیلم تلویزیونی برای فاسی/وردون (۲۰۱۹) را کسب کرده و چهار بار دیگر نامزد بوده‌است: بهترین بازیگر زن در درام برای ولنتاین غمگین، تمام پول‌های جهان (۲۰۱۷) و خانواده فیبلمن و بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای کوهستان بروکبک و منچستر بای د سی. ویلیامز یک جایزهٔ امی ساعات پربیننده نیز برای فاسی/وردون کسب کرده و نامزد دریافت یک جایزهٔ تونی برای سیه‌پر بوده‌است.

منابع

پیوند به بیرون 

 
 
 

افراد آمریکایی نروژی‌تبار
افراد زنده
اهالی کلسپل، مونتانا
بازیگران تئاتر زن اهل ایالات متحده آمریکا
بازیگران تلویزیون زن اهل ایالات متحده آمریکا
بازیگران زن اهل سن دیگو
بازیگران زن اهل مونتانا
بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
بازیگران زن فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
بازیگران زن کودک اهل ایالات متحده آمریکا
برندگان جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر زن در مجموعه کوتاه یا فیلم تلویزیونی
برندگان جایزه ایندیپندنت اسپیریت برای بهترین بازیگر نقش اول زن
برندگان جایزه بهترین بازیگر زن در سریال‌های کوتاه یا فیلم تلویزیونی انجمن بازیگران فیلم
برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن سریال کوتاه یا فیلم تلویزیونی
برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم موزیکال یا کمدی
تهیه‌کنندگان فیلم اهل کالیفرنیا
تهیه‌کنندگان فیلم زن اهل ایالات متحده آمریکا
زادگان ۱۹۸۰ (میلادی)