آلفا و امگا

«آلفا و اُمِگا» (در یونان باستان: τὸ Α καὶ τὸ Ω) که «الف و یاء» یا «اول و آخر» نیز نامیده می‌شود، لقب یا صفت خداوند در آیین مسیحیت است. در واقع آلفا (Α) و امگا (Ω) به ترتیب اولین و آخرین حرف از حروف الفبای یونانی بوده و ترکیب آنها در این اصطلاح، برای اطلاق صفت فراگیر و بزرگ بودن و محیط بودن بر همه چیز، به خدا به کار می‌رود. در کتاب مکاشفه (آخرین بخش از کتاب مقدس مسیحیان)، این نام سه بار (در آیات ۱:۸، ۲۱:۶ و ۲۲:۱۳) به‌کار رفته است که در آن خداوند یا عیسی این نام را به خود تخصیص می‌دهند.

اشاره مکاشفه به این نام، به احتمال بسیار ریشه در یهودیت دارد و برگرفته از برخی آیات عهد عتیق، از جمله کتاب اشعیا (۴۴:۶) و مزامیر (۹۰:۲) می‌باشد. در متون خاخام‌های یهود، واژه «اِمِت»  که از نخستین و آخرین حروف الفبای عبری در انتها و ابتدای کلمه و همینطور یک حرف میانی تشکیل شده است، نمایانگر «نشان یا مُهر خداوند» می‌باشد و در سنت یهود معنای مشابهی با آلفا و امگا در مسیحیت دارد.

در قران کتاب آسمانی مسلمانان، واژه «اول و آخر» در سوره حدید آیه سوم (۵۷:۳) به عنوان اسامی خداوند در کنار دو اسم دیگر «ظاهر» و «باطن» آمده است که دلالت بر محیط بودن او بر تمام اشیا و هستی است.

برخی مفسرین اسلامی این اسما را اینگونه معنی کرده‌اند که: «خداوند اول است، برای این که قبل از هر چیز بوده، و آخر است چون بعد از هلاک و فنای هر چیز هست.» برخی دیگر نیز اول را به معنای بی‌ابتدا و آخر را به‌معنای بی‌انتها دانسته‌اند.

همچنین در زبان فارسی، «آلفا و امگای چیزی یا امری بودن» کنایه از «اول و آخر»، «ابجد و ضظغ» و «الف تا یاء» بودن آن است.

منابع 

 
 
 مدخل امگا در لغتنامه دهخدا

آخرت‌شناسی در مسیحیت
اصطلاحات مسیحی
برترین‌ها در دین
حروف یونانی
عبارت‌های کتاب مقدس
مکاشفه یوحنا
نام‌های خدا
نام‌های خدا در مسیحیت
نشان‌های نجابت خانوادگی
نمادهای مسیحیت
واژه‌ها و عبارت‌های یونانی
کلمه‌ها و عبارت‌های عهد جدید
زبان و عرفان