علی ربیعی

علی ربیعی سیاست‌مدار اصلاح‌طلب جمهوری اسلامی است که سخنگوی دولت دوم حسن روحانی از سال‌های ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰ بوده‌ است. همچنین وی رئیس مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری و وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در دولت حسن روحانی بود.

ایشان زادهٔ مناطق جنوبی تهران هستند و پیش از انقلاب تکنسین و کارشناس کارخانه‌هایی چون ارج و کفش ملی و پس از انقلاب ۵۷ تا ۱۳۶۰ مسئول شاخهٔ کارگری حزب جمهوری اسلامی ایران شد.

ربیعی عضو سپاه پاسداران و از فرماندهان آن بود. از آغاز انقلاب وی عضو مؤسس و عضو شورای مرکزی خانهٔ کارگر بوده‌است.

او از ۱۳۶۶ تا ۱۳۷۲ در دورهٔ وزارت محمد ری‌شهری و علی فلاحیان، معاون حقوقی و پارلمانی وزارت اطلاعات و از ۱۳۷۲ تا ۱۳۸۴ مسئولیت اجرایی و مسئولیت کمیتهٔ تبلیغات دبیرخانهٔ شورای عالی امنیت ملی را بر عهده داشت.

از ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ مشاور اجتماعی و فرهنگی رئیس‌جمهور سید محمد خاتمی بود. وی در جریان تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) از اعضای اصلی ستاد میرحسین موسوی (از نامزدهای معترض به نتایج انتخابات که هم‌اکنون در بازداشت خانگی به‌سر می‌برد) بود که پس از اعلام نهایی نتایج انتخابات، موضعِ خاصی علیه برندهٔ انتخابات نگرفت و به نتیجه تمکین کرد.

او استاد دانشگاه‌های تهران و پژوهشگر حوزهٔ جامعه‌شناسی سیاسی و اقتصادی است. وی عضو هیئت علمی و دانشیار دانشگاه پیام نور، محقق و نویسنده در حوزهٔ جامعه‌شناسی سیاسی و مدیریت و مشاور اجتماعی رئیس‌جمهور ایران (سید محمد خاتمی) طی سال‌های ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۴ است، همچنین علی ربیعی به نقض حقوق بشر، متهم است.

عمدهٔ دغدغه‌های ربیعی در سال‌های وزارت وی مطالعهٔ فساد و راهبردهای مقابله با آن بوده‌است. او برنامه‌های خود برای وزارت کار را بر مبنای مبارزه با فساد و تقویت کارآفرینی برنامه‌ریزی کرده بود.

ربیعی که به مدت ۵ سال وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی بود، در ۱۷ مرداد ۱۳۹۷ در مجلس شورای اسلامی استیضاح و برکنار و از جایگاه خود عزل شد.

از گفته‌های مهم او این بود که:

زندگی‌نامه 

علی ربیعی زادهٔ ۱۳۳۴ در جنوب شهر تهران، در محلهٔ جوادیه، و از یک خانوادهٔ کارگری است. پیش از انقلاب تکنیسین کارخانهٔ «جنرال موتورز»، ارج و قرقره پرستو بود و در همان زمان از سران اعتصاب شهرک اکباتان و کارخانهٔ محل کار خود بود که منجر به برخورد ساواک شد.
او در سال ۱۳۵۹ ازدواج کرد که حاصل این ازدواج چهار فرزند بود. همسر وی به دلیل سرطان در سال ۱۳۸۵ و فرزند آخر وی به نام محمدجواد، در سال ۱۳۸۶ درگذشتند.

در سال‌های نخست انقلاب، نمایندهٔ کارگران و عضو شورای عالی کار بود. ربیعی مسئول شاخهٔ کارگری حزب جمهوری اسلامی در دههٔ ۱۳۶۰ و عضو شورای مرکزی خانهٔ کارگر از بدو تأسیس تا امروز است. ربیعی پس از انقلاب تحصیلات خود را در رشتهٔ مدیریت تا مقطع دکترا ادامه داد. وی مشاور اجتماعی خاتمی در دورهٔ ۸ سالهٔ ریاست جمهوری وی بوده‌است.
ربیعی افزون‌بر فعالیت‌های صنفی کارگری، به دلیل نیاز مقطع انقلاب، همراه با عده‌ای از دوستان هم محله‌ای خود جذب نهادهای انقلابی شده و به سپاه پاسداران می‌پیوندد. وی در دوران جنگ ایران-عراق ۶۵ ماه حضور در جبهه‌های غرب را در کارنامهٔ خویش دارد. پس از آن (با فرمان بنیان‌گذار انقلاب) به وزارت اطلاعات می‌رود.

ربیعی در زمان تصدی دبیر شورای عالی امنیت ملی توسط حسن روحانی مسئول اجرایی دبیرخانه و ریاست کمیتهٔ سیاست‌گذاری تبلیغات و کمیتهٔ امنیت داخلی شورای عالی امنیت ملی را عهده‌دار بود.

وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت روحانی 
با آغاز به کار دولت حسن روحانی، وی علی ربیعی را برای تصدی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی به مجلس معرفی کرد. پس از حملات تعدادی از وبگاه‌ها به علی ربیعی، گروهی از نمایندگان مجلس اعلام کردند که در بررسی صلاحیت وی حتی یک مورد منفی هم پیدا نکرده‌اند. سرانجام ربیعی توانست به عنوان وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی از مجلس رأی اعتماد بگیرد.

در ۴ آذر ۱۳۹۳، ربیعی برای پاسخ به پرسش‌های نمایندگان در مجلس حضور یافت اما با کسب ۹۸ رأی موافق، ۹۵ رأی مخالف و ۱۱ رأی ممتنع از مجموع ۲۱۹ رأی مأخوذه نتوانست آنان را قانع کند و هفتمین کارت زرد دولت یازدهم را کسب کرد.
و به همین منوال هفتمین کارت زرد مجلس به ربیعی رسید. پیش از وی علی طیب‌نیا، رضا فرجی دانا، علی جنتی، علی‌اصغر فانی، عبدالرضا رحمانی فضلی و محمدرضا نعمت‌زاده از مجلس کارت زرد گرفته بودند. او یک سال بعد، دومین کارت زرد خود را نیز از مجلس نهم دریافت کرد.

دو استیضاح 
حضور ربیعی در دولت دوم روحانی نیز به عنوان وزیر کار ادامه پیدا کرد.
او در ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ مورد استیضاح مجلس دهم قرار گرفت ولی برکنار نشد. اما در نهایت برای سومین بار در کم‌تر از یک سال، در ۱۷ مرداد ۱۳۹۷ و با ۱۲۹ رأی موافق استیضاح و ۱۱۱ مخالف و ۳ ممتنع از این سمت برکنار شد.

ابتلا به کرونا 
دوشنبه ۶ مرداد ۱۳۹۹، علی ربیعی، سخنگوی دولت حسن روحانی به دلیل مثبت بودن تست کرونای او در بیمارستان بستری شد. او از هفته پیش از آن در منزل در حال استراحت بوده و «به تأکید پزشکان در بیمارستان بستری شده‌است». مشخص نشده که سخنگوی دولت روحانی چه زمانی به کرونا مبتلا شده‌است.

مسئولیت‌ها 
 دبیر ستاد مبارزه با فساد و ارتقاء سلامت نظام اداری در دولت از ۱۳۷۹ تا ۱۳۸۴.
 عضو شورای سیاست‌گذاری مرکز بررسی‌های راهبردی ریاست جمهوری با حکم رئیس‌جمهور تا مرداد ۱۳۸۴.
 رئیس مؤسسهٔ مطالعات و پژوهش‌های سیاسی از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۳.
 وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی دولت یازدهم و دولت دوازدهم از مرداد ۱۳۹۲ تا مرداد ۱۳۹۷.
 سخنگوی دولت ایران از خرداد ۱۳۹۸ تا مرداد ۱۴۰۰.

اتهامات

نقض حقوق بشر 
وی به نقض حقوق بشر، متهم است.

نقد عملکرد در حوزه تأمین اجتماعی 
وی در دولت روحانی بر خلاف توصیه‌هایی که انجام شد یک پزشک را به ریاست سازمان تأمین اجتماعی که نهادی رفاهی کشوری است منصوب کرد. در نتیجه «سازمان بیمه سلامت و خدمات درمانی که باید زیرنظر وزارت رفاه باشد، زیرمجموعه وزارت بهداشت شد.»

منابع 

استادان دانشگاه پیام نور
اصلاح‌طلبان اهل ایران
اعضای حزب اسلامی کار
اعضای حزب جمهوری اسلامی
اعضای خانه کارگر
افراد زنده
افسران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جنگ ایران و عراق
اهالی تهران
جامعه‌شناسان اهل ایران
جامعه‌شناسان اهل تهران
دانش‌آموختگان دانشگاه تهران
زادگان ۱۳۳۴
زادگان ۱۹۵۵ (میلادی)
سیاستمداران اهل ایران
مشاوران رئیس‌جمهور ایران (حسن روحانی)
مشاوران رئیس‌جمهور ایران (سید محمد خاتمی)
وزیران استیضاح‌شده در دولت حسن روحانی
وزیران تعاون، کار و رفاه اجتماعی
وزیران دولت ایران
وزیران دولت دوازدهم (حسن روحانی)
وزیران دولت یازدهم (حسن روحانی)