جرج فورمن

جورج ادوارد فورمن  (زادهٔ ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۴۹ در تگزاس) قهرمان مشت‌زنی سنگین‌وزن اهل ایالات متحدهٔ آمریکا است. او دو بار به جایگاه قهرمانی جهان در ردهٔ سنگین‌وزن رسید.
فورمن هم‌چنین یک کارآفرین موفق است.

جورج فورمن در ۴۵ سالگی مایکل مورر ۲۶ساله را شکست داد و با این کار مسن‌ترین فردی شد که تاکنون به مقام قهرمانی سنگین‌وزن جهان رسیده‌است. فورمن برای آخرین بار، ۲۰ سال پیش از پیکار خود با مایکل مورر به این مقام دست یافته‌بود. مجلهٔ رینگ، فورمن را در میان ۲۵ مشت‌زن برتر جهان یاد کرده‌است.

جورج، که امروزه با لقب «جرج بزرگ» معروف است، یک تاجر موفق و در عین حال یک کشیش رسمی است و کلیسای ویژهٔ خود را دارد.

در سال ۱۹۷۶ محمد علی کلی فورمن را در ۸ راند شکست داد.

در واقع در تمام طول عمر ورزشی جورج فورمن ، تنها کسی که موفق به شکست او بوسیله ناک اوت کردن شد ، محمد علی بود و حتی در دوران بازگشت فورمن در میان سالی نیز هیچ کس موفق نشد با ناک اوت بر او پیروز گردد.

او اولین بار برای کسب عنوان قهرمانی در یک نمایش کاملاً مقتدرانه جو فریزر افسانه ای را در 2 راند شش بار نقش زمین کرده و نهایتاً او را ناک اوت کرد.

از او به عنوان یکی از دارندگان سنگین ترین ضربات بوکس حرفه ای یاد میشود.

او به مدت ۱۲ سال تحلیلگر مسابقات بوکس شبکه HBO تا سال ۲۰۰۴ بود. در خارج از دنیای بوکس، او یک کارآفرین موفق است و به خاطر تبلیغ دستگاه «گریل جورج فورمن» که موفق به فروش بیش از ۱۰۰ میلیون عدد از آن در سراسر جهان شد، شناخته شده‌است. در سال ۱۹۹۹، وی حق امتیاز اسم این دستگاه گریل را به مبلغ ۱۳۸ میلیون دلار فروخت.

اوایل زندگی و حرفه آماتور 
جورج فورمن در مارشال تگزاس متولد شد. او در هیوستون، تگزاس، با شش خواهر و برادر بزرگ شد. گرچه وی توسط جی دی. فورمن که مادرش هنگام ازدواج با جورج کوچک ازدواج کرده بود بزرگ شد، اما پدر بیولوژیک وی لروی مورههد بود. جورج با پذیرش این شرایط خانوادگی، جوانی مشکل آفرین بود. وی در پانزده سالگی از مدرسه خارج شد و وقت خود را به عنوان یک کوزه‌گر گذراند. در سن شانزده سالگی، فورمن دچار تحولات قلبی شد و پس از دیدن تبلیغاتی برای ارتش در تلویزیون مادر خود را متقاعد کرد که او را برای کار در ارتش ثبت نام کند. پس از مدتی کار در ارتش، فورمن به نجاری و بنایی دید و در این زمینه آموزش دید. وی پس از نقل مکان به پلیسانتون، کالیفرنیا، با کمک یک سرپرست، شروع به آموزش بوکس کرد. فورمن به فوتبال علاقه‌مند بود و جیم براون را پرستش می‌کرد، اما به بوکس روی آورد.

دوره حرفه ای 
فورمن در سال ۱۹۶۹ در شهر نیویورک دونالد والهایم را در راند سوم ناک اوت کرد و وارد بوکس حرفه ای شد. او در آن سال ۱۳ مبارزه داشت و برنده همه آنها شد(۱۱ برود با ناک اوت).

در سال ۱۹۷۰، فورمن مسیر خود را به سمت قهرمانی در رده سنگین‌وزن، بدون تردید ادامه داد و در ۱۲ دوره مسابقه خود (۱۱ پیروزی با ناک اوت) همه را پیروز شد. در میان حریفانی که از او شکست خورد، گرگوریو پرالتا (Gregorio Peralta) بود که در مادیسون اسکوئر گاردن اتفاق افتاد. فورمن سپس با ناک اوت فنی (TKO) [[جورج چوالو]] (George Chuvalo) را شکست داد. پس از این برد، فورمن در چهار راند چارلی پولیت (Charlie Polite) و در سه راند بوون کرکمن (Boone Kirkman) را شکست داد. پرالتا و چووالو اولین بردهای فورمن در سطح جهانی بودند. پرالتا در ژانویه ۱۹۷۰ طبق رده‌بندی مجله رینگ نفر شماره ۱۰ سنگین‌وزن جهان بود. در حالی که چوالو در شماره مارس ۱۹۷۱ این مجله شماره ۷ جهان بود.

در سال ۱۹۷۱، فورمن در هفت نبرد دیگر پیروز شد، همه آنها را با ناک اوت از جمله بازی برگشت با پرالتا، که او را با ناک اوت در راند دهم و پایانی در اوکلند، کالیفرنیا شکست داد و برتری مقابل لروی کالدول (Leroy Caldwell) که در راند دوم او را انداخت. جورج پس از به کسب رکورد ۳۲–۰ (۲۹ برد با ناک اوت)، توسط WBA و WBC به عنوان مدغی شماره یک سنگین‌وزن جهان معرفی شد.

زندگی شخصی 
فورمن از سال ۱۹۸۵ با ماری جوآن مارتلی (Mary Joan Martelly) ازدواج کرده‌است. وی چهار ازدواج قبلی داشته‌است: با آدریان کالهون از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴، سینتیا لوئیس از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۹، شارون گودسون از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ و آندره ایسکیت از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۵.

فورمن ۱۲ فرزند، پنج پسر و هفت دختر دارد. پنج پسر وی جورج جونیور، جورج سوم ("راهب")، جورج چهارم ("چرخ بزرگ")، جورج پنجم("قرمز") و جورج ششم ("جوی کوچک")هستند. در وب سایت خود، فورمن توضیح داد: "من به همه پسرانم جورج ادوارد فورمن نامگذاری کردم تا آنها همیشه چیز دیگری با هم داشته باشند. من به آنها می‌گویم ،" اگر یکی از ما پیشرفت کند، همه ما با هم پیشرفت می‌کنیم و اگر کسی شکست بخورد، همه ما با هم شکست می‌خوریم "" مانند پدرش، جورج سوم حرفه بوکس و کارآفرینی را دنبال کرده‌است. جورج چهارم در فصل دوم سریال گریت آمریکایی (American Grit) ظاهر شد. [نیاز به استناد]

حاصل ازدواج او با مری جوآن مارتلی، ناتالیا و لئولا هستند. دختران او فریدا و میشی از ازدواجهای قبلی اش بودند. میشی از ازدواجش با آدرین کالهون، و دیگر دخترش فریدا (Freeda Foreman) که حاصل ازدواج جداگانه ای است یک بوکسور حرفه ای با رکورد ۵–۱ بود، که در سال ۲۰۰۱ بازنشسته شد و در سال ۲۰۱۹ در ۴۲ سالگی در یک بظاهر خودکشی درگذشت؛ و جورجتا. وی در سال ۲۰۰۹ صاحب دختری به نام ایزابلا براندی لیلجا (فورمن) شد و در سال ۲۰۱۲ کورتنی ایزاک (فورمن) به دنیا آمد. ایزابلا فورمن در سوئد زندگی می‌کند، جایی که از سال ۲۰۱۰ با نام بلانوتلا (BellaNeutella) وبلاگ نویسی کرده‌است.

در سال ۲۰۱۳ جایزه «انسان خوب» (Good Guy) به پاس گرامیداشت حس میهن‌پرستی و خدمت به جامعه جورج فورمن، جایزه لژیون آمریکایی در ۹۵مین کنوانسیون ملی جیمز وی دی James V. Day به او اعطاء شد.

جایگاه در رده‌بندی‌های معتبر جهانی 
 رتبه ۷ در لیست ۱۰۰ مشت زن بزرگ سنگین‌وزن همه دوران مجلهٔ رینگ قبل از جو فریزر، بعد از جک دمپسی.
 رتبه ۱۹ در جدول رتبه‌بندی قهرمانان سنگین‌وزن جهان سایت معتبر بوکس رک  قبل از نیکولای والوئف، بعد از باب پاستور.

کارنامه بوکس حرفه ای

منابع 

Wikipedia contributors, "George Foreman," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed April 28, 2010).

پیوند به بیرون 
 وبگاه رسمی بوکس رک
 وبگاه رسمی مجله رینگ

افراد زنده
اهالی مارشال، تگزاس
اهالی هوستون
بازرگانان آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
برندگان مدال طلای المپیک اهل ایالات متحده آمریکا در بوکس
برندگان مدال‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸
بوکسورها در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸
بوکسورهای آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
بوکسورهای اهل ایالات متحده آمریکا
بوکسورهای اهل تگزاس
بوکسورهای بازی‌های المپیک ایالات متحده آمریکا
بوکسورهای مرد اهل ایالات متحده آمریکا
پروتستان‌های اهل ایالات متحده آمریکا
راه‌یافتگان به تالار بین‌المللی مشاهیر بوکس
روحانیان مسیحی آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
روحانیان مسیحی اهل ایالات متحده آمریکا
زادگان ۱۹۴۹ (میلادی)
قهرمانان اتحادیه جهانی بوکس
قهرمانان سنگین‌وزن بوکس جهان
قهرمانان فدراسیون بین‌المللی بوکس
کارآفرینان اهل ایالات متحده آمریکا
مدال‌آوران المپیک در بوکس
مسیحیان آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا
مسیحیان اهل ایالات متحده آمریکا
ورزشکاران اهل هیوستون
افراد آفریقایی-آمریکایی سده ۲۰ (میلادی)
افراد آفریقایی-آمریکایی سده ۲۱ (میلادی)