بایت

بایت یکی از یکاهای اساسی سنجش مقدار داده‌ها در رایانه و به معنی کوچکترین واحد قابل آدرس‌دهی (addressable) اطلاعات است که در رایانه‌های امروزی عموماً به صورت هشت بیت متوالی در نظر گرفته می‌شود.
همچنین در بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی، یک نوع داده  صحیحی با این نام وجود دارد.

یک بایت معادل یک نویسه است و در پردازنده‌های ۸ بیتی برابر با طول ثبات‌ها، تعداد بیت‌های قابل محاسبه در واحد محاسبه و منطق پردازنده، تعداد خطوط مسیر داده  یا تعداد خطوط مسیر آدرس  است.

ابهام‌زدایی 
در مورد مقیاس‌های بزرگتر (مضارب بایت)، از دو تعریف متفاوت استفاده می‌شود که اولی مبتنی بر توان‌هایی از عدد ۲ است؛ مثلاً کیلوبایت برابر با ۲۱۰ و مگابایت برابر با ۲۲۰ است. در این تعریف از دستگاه اعداد دودویی استفاده شده‌است.
اما، تعریف دوم مبتنی بر دستگاه اعداد دهدهی است و از توان‌های ۱۰ برای بیان حجم داده‌های دیجیتال استفاده می‌کند. بدین ترتیب، برای مثال پیشین، کیلوبایت معادل ۱۰۳ و مگابایت برابر با ۱۰۶ خواهد بود.
گفتنی است که کاربرد یکی از این دو تعریف بستگی به کاربرد آن دارد. بدین صورت که برای بیان گنجایش حافظه دیسک سخت و حجم داده‌های انتقال در مخابرات و شبکه‌های رایانه‌ای از توان ۱۰ ولی برای بیان ظرفیت حافظه تصادفی رایانه  از توان دودویی آن استفاده می‌شود.

منابع 

۸ (عدد)
انواع داده
حافظه
حافظه رایانه
محاسبه اعداد دودویی
واحد داده
نوواژه‌های دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
یکاهای اطلاعات