فهرست ظرف‌های شراب‌خوری

در زبان فارسی برای ظرف‌های میگساری نام‌های گوناگون با ویژگی‌های گوناگونی وجود دارد. چندتا از آن‌ها به ترتیب کوچک به بزرگ این‌ها هستند:
 پیک: لیوانک شیشه‌ای عرق خوری
 چَتوَر: بطری به اندازه یک چهارم شیشه‌های معمولی، چتول هم می‌گویند
 پیمانه: لیوان شراب خوری، رطل هم می‌گویند
 جام: لیوان شیشه‌ای باده خوری
 پیاله: کاسه کوچک بی پایه
 تغار: آوند نسبتاً کوچک
 مینا: شیشه باده خوری
 ساغر: کاسه پایه دار
 سبو: کاسه سفالی دسته دار
 سبوچه: سبوی کوچک
 تُنگ: آوند شیشه‌ای گردن باریک، صراحی هم گفته اند.
 سَکره: تنگ سفالین بزرگ (از گویش لارستانی)
 هَسی: تشت سفالین (از گویش لارستانی)
 تَکوک: آوندهایی که به شکل جانوران درست می‌شده.
 ساتگین: آوند شیشه‌ای بزرگ و استوار باده خوری
 زیغال: جام شکم بزرگ یک نفره، قدح هم گفته اند.
 پارچ: کاسه‌ای بزرگ که دور می‌گردانند.
 قرابه: آوند شیشه‌ای شکم بزرگ
 چمانه: نیم-کدوی تراشیده و نگارینی که با آن می‌می خوردند.
 کوزه: آوند سفالین نسبتاً بزرگ
 خُم: بزرگ‌ترین آوند باده سازی و باده خوری (در اصل خُنب بوده)
 خمره: همان خم

جستارهای وابسته 
گونه‌های می

نوشیدنی‌های الکلی