قریش

قُرَیش  نام قبیله‌ای بود که در پیش از اسلام بر بخشی از حجاز فرمان می‌راندند و از توانمندان عرب بودند. محمد پیامبر اسلام از این طایفه بود، همچنین دودمان‌های خلیفه‌گری امویان و عباسیان نیز از همین طایفه بودند.

نسب این قبیله به قریش بن کنانه بن خزیمه بن مدرکه بن الیاس بن مُضَر بن نزار بن مَعَد بن عدنان که جد قبائل عدنانی‌است می‌رسد. در اینکه قریش لقب چه کسی است در بین مورخان اختلاف وجود دارد. برخی آن را لقب نضر بن کنانه بن خزیمه بن مدرکه بن الیاس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان می‌دانند و گروهی آن را لقب فهر بن مالک بن نضر نوه وی می‌شمارند. اما آنچه مسلم است اینکه نضر یک فرزند بیشتر نداشته که او مالک بوده و او نیز یک فرزند بیشتر نداشته که فهر بوده‌است؛ لذا در هر حال در منسوبان به قریش اختلافی پدید نخواهد آمد.

قبیله‌های قریش 
طایفه‌های قبیلهٔ بزرگ قریش مقارن ظهور اسلام را ۲۶ طایفه به شرح زیر دانسته‌اند:
 بنی هاشم
 بنو مطلب
 بنو حارث
 بنو عبدشمس
 بنی امیه از شاخه‌های بنی عبدالشمس است.
 بنو نوفل
 بنو حارث بن فهر
 بنو اسد
 بنی عبدالدار
 بنی زهره
 بنو تَیم بن مُرَه
 بنو مخزوم
 بنی یقظه: همان بنی مخزوم است و یقظه فقط یک فرزند به نام مخزوم داشته‌است.
 بنی مره
 بنو عدی
 بنو سهم
 بنو جمح
 بنو مالک
 بنی معیط: از شاخه‌های بنی عبدالشمس است.
 بنو نزار
 بنو سامه: در نسبت داشتن آن‌ها به قریش اکثر مورخین مشکوکند و در حوالی ظهور اسلام نیز خود قریش آن‌ها را از قریش محسوب نمی‌کردند.
 بنی ادرم
 بنو محارب
 بنو حارث بن عبدالله
 بنو خزیمه کنانه
 بنو بنانه

منابع 

 معجم قبائل العرب ج ۳ ص ۹۴۷
 تاریخ پیامبر، آیتی، ص ۲۱–۲۷

 
تاریخ اسلام