سوغات

سوغات یا ره‌آورد کالایی است که مسافران و گردشگران از یک شهر، روستا یا منطقه‌ می‌خرند تا پس از بازگشت از سفر به بستگان، دوستان یا آشنایان هدیه دهند. ره‌آوردها معمولاً جزء صنایع دستی، محصولات صنعتی و مواد غذایی ساخته شده در نواحی جغرافیایی هستند.

واژه‌شناسی و ادبیات 
سوغات وام‌واژه‌ای ترکی است به معنای تحفه.

سوغات 
سعدی شاعر قرن هفتم قمری سروده‌است:

ره‌آورد 
ره‌آورد به معنای سوغات، ارمغان و هر چیزی که چون شخصی از جایی بیاید برای کسی بیاورد اگر چه حتی چند بیت از نظم و نثر باشد. ره‌آورد کنایه از چیزی است که چون کسی از جایی بیاید به طریق تحفه آورد و سوغات نیز گویند. راه آورد را با نام‌های عراضه، سوغات، سوغاتی، سوغاتی، لهنه، ارمغان و هدیه نیز می‌شناسند.
مولوی در این باره سروده‌است:

ره آورد شهرهای ایران 

 شهر شیراز: عرقیات، آبلیمو، مسقطی، نان یوخه و خاتم و معرق و فرش و صنایع دستی و فالوده و بستنی و گلیم و گبه و انگور و..
 شهر تبریز: نوقا، قرابیه، اریس، باسلوق، پشمک، خشکبار، آجیل، فرش، صنایع دستی و ….
 شهر اصفهان: گز و صنایع دستی، پولکی
 شهر کرمان: زیره، پته، خرمای مضافتی، حنا، قالی، قاووت، پسته، کلمپه، ظروف مسی و قطاب
 شهر بندرعباس: خرمای پیارم، ماهی و میگو، صنایع دستی و حصیری
 شهر زابل: (سیستان): کلوچه‌های محلی، آچار (نوعی ادویه)، فلفل سیاه
 شهر قم: سوهان (شیرینی)
 شهر همدان: کشمش، گردو، سفال، انگشت‌پیچ.
 یزد: قطاب متوسلیان، باقلوا متوسلیان، لوز متوسلیان
 بروجرد: حلوا ارده سویدا، کشمش، ارده خام
 کرمانشاه: نان برنجی، روغن حیوانی، کاک، نان شکری، نان خرمایی
 شهر سراب: عسل، لبنیات (کره)، فطیر
 الشتر: برساق
 تویسرکان: گردو
 بجنورد: آبنبات

معانی دیگر 
در ادبیات و عرفان به یادگاری‌های معنوِی و مکاشفات نیز ره‌آورد گفته‌اند.

پانویس

منابع

پیوند به بیرون 
 ویکی‌سفر
  سازمان جهانگردی جهانی
خرده‌فروشی
فروش
گردشگری