علم بیان

بیان به انگلیسی Rhetoric ، «خطابه»، یا «ریطوریقا» (لاتین: Ars Rhetorica از اصل یونانی: Τέχνης Ρητορικής، Technēs Rhtorikēs) در لغت به معنی پیدا و آشکار شدن است و در اصطلاح ادبی مجموعه علومی است که به وسیلهٔ آنها می‌توان معنای واحدی را به راه‌های گوناگون بیان کرد. علم بیان به همراه معانی، بدیع، عروض و قافیه مجموعهٔ علوم بلاغی را در زبان و ادبیات فارسی تشکیل می‌دهد. بیان را همچون دیگر دانش‌ها می‌توان از دو دیدگاه مورد بحث و بررسی قرار داد:
 دیدگاه موضوعی
 دیدگاه تاریخی

موضوع‌های علم بیان 
موضوع‌های علم بیان، عبارت است از:
 تشبیه
 استعاره
 مجاز
 کنایه

منابع 
 کتاب بیان، نوشته سیروس شمیسا

علوم بلاغی
ادبیات فارسی
ادبیات