بامیه

بامیه  میوه‌ای است گلدار از خانواده پنیرکیان که زادگاهش آسیا یا آفریقاست. مصری‌ها در قرن ۱۲ یا ۱۳ پیش از میلاد این گیاه را می‌کاشته‌اند.

ساختمان گیاه 
بامیه گیاهی است گرمسیری که در نقاط سرد، کم‌رشد و کم‌محصول می‌شود. گیاه دارای ساقه راست، پوشیده از تار و ارتفاع ۵/. تا ۱ متر (گاهی ۲ متر) است. برگ‌هایی به شکل قلب تخم فرعی مرکب از ۵–۳ لوب و گل‌هایی منفرد در کناره برگ‌ها دارد. رنگ گلبرگ‌های آن زرد ولی در قسمت وسط قرمز رنگ است.
میوه هرمی شکل، دراز و محتوی دانه‌های پوشیده از تار دارد. این گیاه اولین بار در ایران در شهر سرخس کشت و برداشت شد.

مصرف غذایی 
در اروپای شرقی در اطراف دریای مدیترانه بیش از سایر نقاط از این سبزی مصرف می‌شود. در ترکیه بامیه را خشک و برای مصرف زمستان ذخیره می‌کنند. در ایران برای تهیه خورش بامیه از آن استفاده می‌شود که غذای معروف جنوب ایران است.

ارزش غذایی

نگارخانه

منابع 

 ویکی‌پدیای انگلیسی
 دانشنامه رشد

پیوند به بیرون 

 ITIS ۲۱۷۷۰
 Okra is more than okay
 خواص طبی بامیه

پنیرکیان
کشاورزی مناطق حاره‌ای
گیاهان
گیاهان الیافی
گیاهان خوراکی
گیاهان دارویی
گیاهان دارویی آفریقا
محصولات کشاورزی از خاستگاه آفریقا