هشت‌بهشت (کتاب)

هشت بهشت، نوشته میرزا آقاخان کرمانی و شیخ احمد روحی دو تن از ازلیان است که به زعم نوشته کتاب دربارهٔ احکام آیین بیانی و پاره‌ای از وقایع تاریخی نگاشته شده‌است.

این کتاب، در شرح احکام آیین باب و نیز دارای نقدی کلامی- تاریخی، بر دعوت استقلالی میرزا حسینعلی نوری است که با ادبیاتی سخت به نگارش درآمده است. بهائیان این کتاب را در شمار آثار سیاسی بابیان در زمان مشروطیت دانسته‌اند.
نویسندگان این کتاب در ارتباط با میرزا حسینعلی نوری، بنیانگذار آیین بهائی و مشاورش از واژگانی تند استفاده کرده‌اند.

علت نام گذاری 
علت نام‌گذاری کتاب به هشت بهشت، وجود هشت بابی است که در آن گردآوری شده‌است.
هشت باب از این قرارند:
 باب اول: در حقوق الهیه
 باب دوم: در تهذیب اخلاق
 باب سوم: در تدبیر و حکمت منزل
 باب چهارم: در حقوق مدنیه
 باب پنجم: در حقوق و نوامیس عامّه
 باب ششم: در حقوق ملکوتیه
 باب هفتم: در احوال قیامت و دلائل ظهور قائم آل محمد
 باب هشتم: در وقایع قیامت و ظهور نقطه بیان و اصحاب او

مشخصات بهترین نوع حکومت در اعتقاد نویسندگان 
در این کتاب بر اساس آموزه‌های سید علی محمد شیرازی، برخی از مشخصات حکومت بیانی درج گردیده‌است:

در خصوص کتاب هشت بهشت 
شهاب فردوسی در این خصوص می‌فرماید:

در جای دیگری می‌نویسد:

منابع

پیوند به بیرون 
 کتاب هشت بهشت

کتاب‌های فارسی
کتاب‌ها درباره بابیت