فهرست ظروف شرابخوری

نام انواع ظروفی که در زبان فارسی برای نوشیدن شراب و برخی دیگر از نوشیدنی‌های الکلی به کار می‌رود:

 آیلاس: پیاله شراب
 بشکه:ظرف نسبتاً حجیم
 پارچ: کاسه‌ای بزرگ که دور می‌گردانند.
 پیاله: کاسه کوچک بی پایه
 پیک: لیوان شیشه‌ای عرق خوری
 پیمانه: لیوان باده خوری، رطل هم می‌گویند
 تغار: آوند نسبتا کوچک
 تَکوک: ظرف شرابی که پایه آن یک توتم حیوانی (مثلا بز) بوده‌است. به یونانی آن را ریتون می‌نامند.
 تُنگ: آوند شیشه‌ای گردن باریک، صراحی هم گفته‌اند.
 جام: لیوان شیشه‌ای باده خوری
 چَتوَر: (از واژه روسی че́тверть) بطری به اندازه یک چهارم شیشه‌های معمولی، چتول هم می‌گویند.
 چمانه: نیم-کدوی تراشیده و نگارینی که با آن می می‌خوردند.
 خُم: بزرگ‌ترین آوند باده سازی و باده خوری (در اصل خُنب بوده)
 خمره: همان خم
 زیغال: جام شکم بزرگ یک نفره، قدح هم گفته‌اند.
 ساتگین: آوند شیشه‌ای بزرگ و استوار باده خوری
 ساغر: کاسه پایه دار
 سبو: کوزه سفالی دسته دار
 سبوچه: سبوی کوچک
 سَکره: تنگ سفالین بزرگ (از گویش لارستانی)
 شرابه: بشکه شراب
 قرابه: آوند شیشه‌ای شکم بزرگ
 کوزه: آوند سفالین نسبتا بزرگ
 گیلاس (جام)
 مینا: شیشه باده خوری
 نوشین: آیلاس نسبتاً باریک و بلند

ابزارها
ظروف شرابخوری