ارنست همینگوی

ارنِست میلر هِمینگوِی (زاده ۲۱ ژوئیه ۱۸۹۹ – درگذشته ۲ ژوئیه ۱۹۶۱) از نویسندگان برجستهٔ معاصر ایالات متحده آمریکا و برندهٔ جایزه نوبل ادبیات بود. او از پایه‌گذاران یکی از تاثیرگذارترین انواع ادبی، موسوم به «وقایع‌نگاری ادبی» شناخته می‌شود.قدرت بیان و زبردستی همینگوی در توصیف شخصیت‌های داستانی به گونه‌ای بود که او را پدر ادبیات مدرن لقب داده‌اند.

زندگی 

ارنست همینگوی در ۲۱ ژوئیه ۱۸۹۹ در اوک پارک ایالت ایلینوی متولد شد. پدرش کلارنس یک پزشک و مادرش گریس معلم پیانو و آواز بود. ارنست تابستان‌ها را به همراه خانواده‌اش که  در شمال میشیگان به سر می‌برد و در همان‌جا بود که او متوجّه علاقه شدید خود به ماهیگیری شد.

او پس از اتمام دورهٔ دبیرستان، در سال ۱۹۱۷ برای مدّتی در کانزاس‌سیتی به عنوان گزارشگر گاهنامهٔ استار مشغول به کار شد. در جنگ جهانی اول او داوطلب خدمت در ارتش شد امّا ضعف بینایی او را از این کار بازداشت در عوض به عنوان رانندهٔ آمبولانس صلیب سرخ در نزدیکی جبهه ایتالیا به خدمت گرفته شد. در ۸ ژوئیه ۱۹۱۸ مجروح شد و ماه‌ها در بیمارستان بستری بود.

در بازگشتش به ایالت متحده مردم شهر و محله‌اش در اوک پارک از او مانند قهرمانان استقبال کردند. ارنست کار خبرنگاری را از سر گرفت. در پاریس ارنست برای تورنتو استار مشغول به کار شد. آن‌ها همچنان برای گذران زندگی از سهم ارث پدری هدلی استفاده می‌کردند و ارنست به کار داستان‌نویسی نیز می‌پرداخت. طیّ همین دوران یعنی بین سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۶ بود که او در مقام یک نویسنده به شهرت رسید.

سبک ویژهٔ او در نوشتن او را نویسنده‌ای بی‌همتا و بسیار اثرگذار کرده بود. در سال ۱۹۲۵ نخستین رشته داستان‌های کوتاهش، در زمانهٔ ما، منتشر شد که به خوبی گویای سبک خاص او بود. خاطراتش از آن دوران که پس از مرگ او در سال ۱۹۶۴ با عنوان «عید متغیر» انتشار یافت، برداشتی شخصی از نویسندگان، هنرمندان، فرهنگ و شیوه زندگی در پاریس دههٔ ۱۹۲۰ است.

ارنست و هدلی در اکتبر ۱۹۲۳ صاحب یک فرزند پسر شدند و نام او را جک گذاشتند (با نام مستعار بامبی). این خانوادهٔ جوان به مکان‌های زیادی از اروپا به ویژه اروپای مرکزی سفر می‌کردند و در زمستان‌ها به اسکی می‌پرداختند. در تابستان‌ها برای شرکت در جشنواره سن فرمین در پامپلونا به اسپانیا سفر می‌کردند که اولین سفرشان در تابستان ۱۹۲۳ بود. در سال ۱۹۲۶ اولین رمان او بر پایه تجربه‌های به‌دست آمده‌اش از اسپانیا با نام «خورشید همچنان طلوع می‌کند» به چاپ رسید.

ارنست همینگوی بیشتر عمرش سرگرم ماجراجویی بود. از زخمی‌شدن در ایتالیا بر اثر اصابت ۲۰۰ تکه ترکش گلوله نیروهای اتریشی در خلال جنگ جهانی اول تا شرکت در خط مقدم جبهه‌های جنگ داخلی اسپانیا یا سفرهای توریستی به حیات‌وحش آفریقا تا ماهی‌گیری و شکار حیوانات وحشی و زندگی در کوبا. سرانجام نیز با اسلحه شکاری خودکشی کرد.

زندگی خصوصی 
در سال ۱۹۲۱ با هدلی ریچاردسون اهل سن لوییز آشنا و عاشق او شد. آن‌ها با هم ازدواج کردند و بنا بر توصیه شروود اندرسن برای شروع زندگی، پاریس را انتخاب کردند.

در سال ۱۹۲۶ ارنست همینگوی با پائولین ماریا فایفر ثروتمند دیدار کرد و این آشنایی ازدواج اول او را به جدایی کشاند. ارنست و پائولین در سال ۱۹۲۷ با یکدیگر ازدواج کردند و صاحب دو پسر شدند. پاتریک در سال ۱۹۲۸ و گرگوری در سال ۱۹۳۱ به دنیا آمد. او در همان دوران زندگی‌اش با پائولین خانه‌ای در شهر کی وست فلوریدا خرید.

در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ همینگوی عاشق زنی روزنامه‌نگار و نویسنده به نام مارتا گلهورن شد و در سال ۱۹۴۰ با او ازدواج کرد. ارنست، «فینکا ویخی‌یا» (Finca Vigía) را در کوبا خرید. در سال ۱۹۴۴ با ماری ولش ملاقات کرد و این بار دلباخته او شد، از مارتا در سال ۱۹۴۵ جدا شد و در ۱۹۴۶ با ماری ازدواج کرد.

پیرمرد و دریا 

از مهم‌ترین رمان‌های همینگوی پیرمرد و دریا است که جایزه نوبل را برایش به ارمغان آورد. با آفرینش سانتیاگو قهرمان پیرمرد و دریا، همینگوی به مرتبه تازه‌ای از آگاهی می‌رسد. پیش از این او از ضعف و زخم‌پذیری آدم‌های سرسخت سخن می‌گفت اکنون از سرسختی یک پیرمرد ضعیف سخن می‌گوید، پیش از این قهرمان او روشنفکر حساسی بود که از جنگ می‌گریخت اکنون قهرمانش ماهیگیر ساده‌ای است که هر روز به جنگ طبیعت می‌رود، پیش از این قهرمان او می‌کوشید فکرش را نکند و احساسات خود را بروز ندهد اکنون سانتیاگو مدام فکر می‌کند و حتی با دریا و پرنده و ماهی حرف می‌زند. بدین ترتیب کمابیش همه مشخصات قهرمان همینگوی وارونه می‌گردد، مرتبهٔ تازه آگاهی نویسنده نفی کامل مراتب پیشین است. صید ماهی می‌توانست پاداشی باشد برای آن همه تلاش، مبارزه و تحمل درد، اما وقتی سانتیاگو توجه خود را از شور و حال به دام انداختن ماهی منحرف کرده و به طمع و منافع مادی (فروش ماهی در بازار) متمرکز می‌کند، شانس و اقبال از وی روی برمی‌گردانند چرا که دریا طمع کاری را پاداش نمی‌دهد.

جلوه‌هایی از زندگی شخصی 
ارنست همینگوی پس از بازگشت از آفریقا در سال ۱۹۳۴، به بروکلین در شهر نیویورک رفت و برای خودش قایقی خرید و اسمش را «پیلار» گذاشت.

ارنست همینگوی به مدت یازده سال گربه‌ای به نام «عمو ویلی» داشت. او در تاریخ ۲۲ فوریه ۱۹۵۳ در نامه‌ای خطاب به یکی از دوستانش به نام جیانفرانکو ایوانچیک، توضیح می‌دهد که دو پای گربه‌اش بر اثر تصادف با یک ماشینِ سواری شکسته‌است. یک نفر به او پیشنهاد می‌کند که او کار حیوان را بسازد، اما همینگوی قبول نمی‌کند: «نمی‌توانستم ریسک کنم که ویل متوجه شود کسی قرار است او را بکشد…» نهایتاً وی ناگزیر تفنگش را این‌بار به سوی عمو ویلی گرفته و در خانه‌اش به او شلیک می‌کند.

مرگ 
ارنست همینگوی در تاریخ ۲ ژوئیه ۱۹۶۱ میلادی با یکی از تفنگ‌های محبوبش، دولول ساچمه‌زنی باس‌اندکو، خودکشی کرد؛ خانواده‌اش در ابتدا اعلام کردند که ارنست مشغول تمیز کردن اسلحه بوده که تیری از آن دررفته و باعث مرگ وی شده‌است، اما پس از پنج سال همسر وقتش، ماری ولش، به انجام خودکشی توسط همینگوی اعتراف کرد.

آثار ارنست همینگوی

آثاری که پس از مرگ همینگوی منتشر شده‌است

میراث 

جایزه قلم همینگوی، نام جایزهٔ معتبر ادبی است که سالانه به «نخستین کتاب یک داستان‌نویس» اهدا می‌شود.

کتابخانه و موزه جان اف. کندی، در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۱۲ میلادی، با انتشار ۱۵ نامه چاپ نشده توسط ارنست همینگوی، گوشه‌هایی دیگر از زندگی او را عیان کرد. این نامه‌ها که خطاب به جیانفرانکو ایوانچیک ایتالیایی نوشته شده‌اند، از تاریخ ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۰میلادی ادامه داشته‌اند. کتابخانه و موزه جان اف. کندی، این پانزده نامه را اواخر سال ۲۰۱۱ میلادی، از جیانفرانکو ایوانچیک خریداری کرد.

کتاب‌های مطالعاتی دربارهٔ ارنست همینگوی 
 «سال‌های کوبایی همینگوی» با پیش‌گفتاری به قلم گابریل گارسیا مارکز و به قلم نوربرتو فوئنتس. (تاریخ انتشار: ۱۹۸۰ میلادی)
 «پیرمرد و قایق‌اش» عنوان زندگی‌نامه جدیدی از ارنست همینگوی، به قلم پل هندریکسن. (تاریخ انتشار: ۲۰۱۱ میلادی)
 ارنست همینگوی، یک زندگی تازه؛ عنوان کتابی است از جیمز ام. هاچیسون (Hutchisson,James M Eenest Hemingway: A new life) که توسط خجسته کیهان به فارسی ترجمه و توسط نشر نفیر (۱۳۹۷) منتشر شده است.

جستارهای وابسته 
 برف‌های کلیمانجارو (داستان)
 برای فروش: کفش کودک، پوشیده نشده

پانویس

پیوند به بیرون 

 
 همینگوی خطاب به اسماعیل فصیح: There’s hard Times in The end

ارنست همینگوی
اعضای مقاومت فرانسه
افراد آمریکایی انگلیسی‌تبار
افراد جنگ داخلی اسپانیا اهل ایالات متحده آمریکا
افراد در عملیات اورلرد
افراد مبتلا به اختلال دوقطبی
اهالی ایلینوی
اهالی کچام، آیداهو
برندگان جایزه ادبی پولیتزر
برندگان جایزه بانکارلا
برندگان جایزه پولیتزر برای داستان
برندگان جایزه نوبل ادبیات
برندگان جایزه نوبل اهل ایالات متحده آمریکا
بی‌خدایان اهل ایالات متحده آمریکا
پیروان کلیسای کاتولیک رم اهل ایالات متحده آمریکا
تاریخ کی وست، فلوریدا
جستارنویسان اهل ایالات متحده آمریکا
جستارنویسان مرد اهل ایالات متحده آمریکا
جستارنویسان مرد
خاطره‌نویسان اهل آمریکا
خاطره‌نویسان روزانه اهل ایالات متحده آمریکا
خاطره‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
خبرنگاران جنگ در جنگ جهانی دوم
خبرنگاران جنگی آمریکایی
خودکشی با سلاح گرم در آیداهو
خودکشی‌ها در آیداهو
درگذشتگان ۱۹۶۱ (میلادی)
دریافت‌کنندگان مدال ستاره برنزی
دور از وطن‌های اهل ایالات متحده آمریکا در اسپانیا
دور از وطن‌های اهل ایالات متحده آمریکا در ایتالیا
دور از وطن‌های اهل ایالات متحده آمریکا در بریتانیا
دور از وطن‌های اهل ایالات متحده آمریکا در چین
دور از وطن‌های اهل ایالات متحده آمریکا در فرانسه
دور از وطن‌های اهل ایالات متحده آمریکا در کانادا
دور از وطن‌های اهل ایالات متحده آمریکا در کوبا
رمان‌نویسان اهل ایالت ایلینوی
رمان‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رمان‌نویسان مرد اهل ایالات متحده آمریکا
روزنامه‌نگاران اهل ایالات متحده آمریکا
روزنامه‌نگاران اهل ایلینوی
روزنامه‌نگاران خودکشی‌کرده
روزنامه‌نگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
روزنامه‌نگاران مرد اهل ایالات متحده آمریکا
زادگان ۱۸۹۸ (میلادی)
زادگان ۱۸۹۹ (میلادی)
سفرنامه‌نویسان اهل ایالات متحده آمریکا
سفرنامه‌نویسان
سوسیالیست‌های اهل ایالات متحده آمریکا
شکارچیان اهل ایالات متحده آمریکا
ضد فاشیست‌ها
ضد فاشیست‌های اهل ایالات متحده آمریکا
مردهای خودکشی‌کرده
مقاله‌نویسان سده ۲۰ (میلادی)
نجات‌یافتگان از سوانح و حوادث هوایی
نظامیان ایالات متحده آمریکا در جنگ جهانی اول
نوکیشان کلیسای کاتولیک روم
نویسندگان اهل اوک پارک، ایلینوی
نویسندگان اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان اهل شیکاگو
نویسندگان خودکشی‌کرده
نویسندگان داستان کوتاه سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان داستان کوتاه مرد اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی)
نویسندگان نسل گمشده
نویسندگان نوگرا