اوون ویلسون

اوون کانینگهام ویلسن (؛ زاده ۱۸ نوامبر 1968) یک بازیگر آمریکایی است. او ارتباط طولانی‌ای با فیلم‌ساز وس اندرسون داشته‌است و با او در فیلم‌های منور (۱۹۹۶)، راشمور (۱۹۹۸) و خانواده اشرافی تننبام (۲۰۰۱) نویسندگی و بازیگری را به اشتراک گذاشته‌است که آخرین مورد نامزدی جایزه اسکار و جایزه بفتا برای بهترین فیلمنامه را برای او به ارمغان آورده‌است. او همچنین در فیلم‌های دیگر از اندرسون از جمله زندگی در آب با استیو زیسو (۲۰۰۴)، دارجلینگ محدود (۲۰۰۷)، هتل بزرگ بوداپست (۲۰۱۴)، و گزارش فرانسوی (۲۰۲۱) ظاهر شده‌است. ویلسون همچنین در کمدی رمانتیک نیمه‌شب در پاریس (۲۰۱۱) از وودی آلن در نقش گیل پندر، فیلمنامه‌نویس ناراضی بازی کرد، نقشی که نامزدی جایزه گلدن گلوب را برای او به ارمغان آورد. در سال ۲۰۱۴ او در فیلم خباثت ذاتی از پل توماس اندرسون و اونجوری بامزه است اثر پیتر باگدانوویچ ظاهر شد.

ویلسون همچنین به‌خاطر حرفه‌اش به‌عنوان کمدین روی صحنه و عضو گروه دسته برادران از جمله بازی در کمدی‌هایی مانند زولندر (۲۰۰۱)، استارسکی و هاچ (۲۰۰۴)، مهمانان ناخوانده عروسی (۲۰۰۵)، شما، من و دوپری (۲۰۰۶)، از کجا می‌دانی (۲۰۱۰)، بیگ یر (۲۰۱۱) و کارآموزی (۲۰۱۳) شناخته می‌شود. او همچنین برای فیلم‌های خانوادگی مارلی و من (۲۰۰۸) و فرنچایز شب در موزه (۲۰۰۵–۲۰۱۴) شناخته شده‌است. او صداپیشگی لایتنینگ مک‌کوئین را در فرنچایز ماشین‌ها (۲۰۰۶–اکنون)، کوچ اسکیپ در فیلم آقای فاکس شگفت‌انگیز (۲۰۰۹)، شخصیت اصلی در مارمادوک (۲۰۱۰) و رجی در پرندگان آزاد (۲۰۱۳) بر عهده دارد. او در نقش موبیوس ام. موبیوس در مجموعه تلویزیونی لوکی (۲۰۲۱–اکنون) از دنیای سینمایی مارول که در دیزنی پلاس پخش می‌شود، بازی می‌کند.

جوایز ویلسون شامل نامزدی اسکار و بفتا برای بهترین فیلمنامه اصلی (برای خانواده اشرافی تننبام)، گلدن گلوب و دو نامزدی جایزه انجمن بازیگران فیلم (برای نمیشه‌شب در پاریس و هتل بزرگ بوداپست) و جایزه ایندیپندنت اسپیریت (برای خباثت ذاتی) است.

زندگی‌نامه 
ویلسون در دالاس تگزاس به دنیا آمد. او فرزند لورا کانینگهام ویلسون (عکاس) و رابرت اندرو ویلسون تهیه‌کننده آگهی‌های بازرگانی و گردانندهٔ یک ایستگاه تلویزیون عمومی است. اوون یک برادر بزرگتر به نام اندرو و برادری کوچکتر به نام لوک دارد که هردو دست‌اندرکار سینما هستند. خانواده او ایرلندی‌تبار و کاتولیک هستند.

ویلسون در اوت ۲۰۰۷ با مصرف مقدار نامشخصی قرص و زدن رگ دست چپ خود، اقدام به خودکشی کرده بود اما خیلی زود توسط یکی از بستگانش در حالی که بیهوش و غرق در خون بود به بیمارستان منتقل شد و با تلاش پزشکان از مرگ نجات یافت. او پس از این حادثه از رسانه‌ها خواسته بود که او را به حال خودش رها کنند تا در آرامش هرچه زودتر بهبود یابد. ویلسون سرانجام پس از چند ماه برای اکران افتتاحیه فیلم دارجلینگ محدود از وس اندرسون در لس آنجلس در انظار عمومی ظاهر شد و به‌شدت مورد تشویق حاضران قرار گرفت.

فیلم‌شناسی

فیلم

تلویزیون

بازی‌های ویدئویی

منابع

پیوند به بیرون 

 

افراد آمریکایی ایرلندی‌تبار
اهالی آستین، تگزاس
اهالی تگزاس
اهالی دالاس
بازیگران مرد اهل آستین، تگزاس
بازیگران مرد اهل ایالات متحده آمریکا
بازیگران مرد اهل تگزاس
بازیگران مرد اهل دالاس، تگزاس
بازیگران مرد تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا
بازیگران مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
بازیگران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
بازیگران مرد فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
تهیه‌کنندگان فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
دانش‌آموختگان دانشگاه تگزاس در آستین
زادگان ۱۹۶۸ (میلادی)
صداپیشگان مرد اهل ایالات متحده آمریکا
فیلم‌نامه‌نویسان اهل ایالات متحده آمریکا
فیلم‌نامه‌نویسان اهل تگزاس
فیلم‌نامه‌نویسان مرد اهل ایالات متحده آمریکا
کمدین‌های اهل ایالات متحده آمریکا
نویسندگان اهل آستین، تگزاس