تکنیک مدل‌سازی شیء

تکنیک مدل‌سازی شی  یا OMT، یک زبان مدل‌سازی شی برای طراحی و مدل‌سازی نرم‌افزار است. این تکنیک در حدود سال ۱۹۹۱ توسط رمباف، بلاها، پرمرلانی، ادی و لورنسن به عنوان شیوه‌ای برای توسعه سیستم‌های شی گرا و پشتیبانی از برنامه نویسی شی گرا به وجود آمد.

OMT به عنوان دیدگاهی در تولید نرم‌افزار به وجود آمد. اهداف مدلسازی بنا به رمباف(۱۹۹۱)  عبارتند از:
 آزمودن موجودیت‌های فیزیکی پیش از ساختن آن‌ها (شبیه سازی)
 ارتباطات با مشتری
 مصور سازی (شیوه دیگری برای نمایش اطلاعات)، و 
 کاهش پیچیدگی

OMT سه گونه مدل اصلی را پیشنهاد می‌کند:
 مدل شی : مدل شی نمایشگر پایدارترین پدیده ایستا در دامنه مدل شده‌است. مفاهیم اصلی مدل کلاسها، رابطه‌ها، خصوصیات و عملیات هستند. اجتماع و تعمیم (با وراثت چندگانه) روابط از پیش تعریف شده‌اند. 
 مدل پویا : مدل پویا نمایشگر یک دیدگاه حالت/گذار (State/Transition) به مدل است. مفاهیم اصلی آن وضعیت‌ها، گذار بین وضعیت‌ها و رویدادهایی است که باعث وقوع گذار و انتفال حالت می‌شوند. تعمیم وتجمیع روابط ازپیش تعریف شده‌اند.  
 مدل کارکردی : مدل کارکردی چشم‌اندازی فرایندی به مدل داردو تقریباً با نمودارهای جریان داده متناظر است. مفاهیم اصلی فرایند، ذخیره داده، جریان داده و کنش گر(Actor)ها هستند.

OMT جد زبان مدل‌سازی یکپارچه (UML) محسوب می‌شود. بسیاری از عناصر مدلسازی OMT با UML مشترکند.

منابع

مطالعه بیشتر 
 جیمز رامبورگ، Michael Blaha، William Premerlani، Frederick Eddy، William Lorensen (۱۹۹۰). Object-Oriented Modeling and Design. Prentice Hall. 
 Terri Quatrani، Michael Jesse Chonoles (۱۹۹۶). Succeeding With the Booch and OMT Methods: A Practical Approach. Addison Wesley.

پیوند به بیرون 
 تاریخچه‌ای از OMT 

برنامه‌نویسی شیءگرا
زبان مدل‌سازی یکپارچه