عبرت نائینی

محمدعلی بن عبدالخالق مصاحبی نائینی متخلص و مشهور به عبرت نائینی (۱۲۴۵–۱۳۲۱) شاعر ایرانی بود.

اهل نائین و از خانوادهٔ مصاحب‌های نائین بود. مدفن او در امامزاده عبدالله شهرری است.

آثار 
آثار او اکثراً در باب فلسفه و عرفان است که می‌توان قوی‌ترین و معروف‌ترین اثر وی را نام برد:

همچنین آثار فلسفی و عرفانی همچون شعر زیر از او موجود است:

نظرات دیگران 
احمد کسروی در کتاب «در پیرامون ادبیات»، در انتقاد از برخی مضامین اشعار نائینی و در میانهٔ بحث دربارهٔ هزل‌نویسی در آن دوره چنین می‌نویسد:

نمی‌دانم می‌شناختید «عبرت» نام مردی را که هفتاد سال با بیکاری و بیخاندانی و باده‌خواری و بچه‌بازی و یاوه‌بافی گذرانیده و چند سال پیش مرد، که شعرها در مرگش گفتند و گفتارها نوشتند. این شعرها ازوست که در روزنامه‌ها چاپ شده بود:

اینها هم ازوست. اینها هم در روزنامه‌ها به چاپ رسیده بود. با صد رسوایی، اینگونه شعرها را در روزنامه‌ها چاپ‌کرده می‌پراکندند. دیوان ایرج را با آن رسوایی بیست‌وپنج هزار نسخه به چاپ می‌رسانیدند. اینهمه زشتی‌ها را می‌کردند و نامش را «ادبیات» می‌گزاردند.

منابع 

 سایت فرهنگی محمدیه
 دیوان عبرت نائینی
 مقدمه
 غزلیات
 نائین قدیم اثر مرحوم حسین امامی نائینی، ادامه و تنظیم احمد امامی نائینی
 تذکره سخنوران نائین - مرحوم بقائی نائینی

انجمن ادبی ایران
نائینی، عبرت
خاک‌سپاری‌ها در امامزاده عبدالله شهرری
خاندان مصاحب
نائینی، عبرت
درگذشتگان ۱۹۴۲ (میلادی)
زادگان ۱۲۴۵
زادگان ۱۲۸۳ (قمری)
زادگان ۱۸۶۶ (میلادی)
شاعران سده ۱۹ (میلادی) اهل ایران
شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایران
نائینی، عبرت
شاعران فارسی‌زبان سده ۱۳ (قمری)
شاعران فارسی‌زبان سده ۱۴ (قمری)
شاعران مرد اهل ایران