کوهمره سرخی

کوهمره سرخی پایتخت طبیعت ایران یکی از کوهمره‌های سه‌گانه و سرزمینی کوهستانی و جنگلی در جنوب شهرستان شیراز است که از شرق به فیروزآباد، از غرب به کازرون و از شمال به شیراز محدود است. کوهمره یکی از آخرین شاخه‌های جنوبی رشته‌کوه‌های زاگرس به‌شمار می‌رود. بلندترین قله کوهستان کوهمره سرخی کوه دلو است که حدود ۳۲۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.
بررسی آواشناختی ساختی، ساخت واژه و ساخت فعل، به ویژه ارگاتیو بودن گویش کوهمره و واژه‌های گویش کوهمره نشان می دهد که به شاخه زبان های جنوب فارس تعلق دارد و شاخه ای از پارسی پهلوی (زبان حاکم بر پارس در زمان ساسانیان) است.که با زبان لارستانی شباهت دارد اما این گویش خاص کوهمره بوده و فقط کوهمره ای ها به این گویش سخن می‌گویند.

جستارهای وابسته 
 کوهمره نودان
 کوهمره جروق
برخی از روستاهای کوهمره سرخی شامل چنارفاریاب،سقلمچی ،ماصرم علیا و سفلی، دهسرو،ریچی،کوزرک،           
 کره بس،بنگر،بنه زرد،شکفت،رمقان،بگدانه،مسقان هستند که در دو قسمت گرمسیر و سردسیر کوهمره سرخی قرار دارند

منابع 

 ۱- عبدالله شهبازی، ایل ناشناخته: پژوهشی در کوه نشینان سرخی فارس، تهران: نشرنی، ۱۳۶۶.
 ۲- عبدالله شهبازی، مقدمه‌ای بر شناخت ایلات و عشایر، تهران: نشرنی، ۱۳۶۹.
 ۳-سعیدی سیرجانی، وقایع اتفاقیه: گزارشهای خفیه نویسان انگلیس.

جغرافیای استان فارس