عماره مروزی

ابومنصور عُماره پسر محمد مروزی معروف به عُمارهٔ مروزی شاعر ایرانی است که در سده چهارم هجری و پایان فرمان‌روایی سامانیان می‌زیست. وی دو بیت شعر در سوگ منتصر سامانی که در ۳۹۵ (هجری) به دست عربی بیابان‌نشین کشته‌ شد سروده‌است و نیز مدح‌کننده محمود غزنوی بوده. مرگ این شاعر تا پیش از مرگ شیخ ابوسعید ابوالخیر در ۴۴۰ (هجری) بوده‌است. شعر زیر در سوگ امیر منتصر از اوست:

ابوسعید ابوالخیر و عُماره مروزی 
در اسرارالتوحید آمده‌است که:

«روزی قوّال در خدمت شیخ ابوسعید این بیت برمی‌گفت که

شیخ از قوّال پرسید که «این بیت که راست؟» گفت «عماره گفته‌است.»

شیخ برخاست با جماعت صوفیان به زیارت خاک عماره شد.»

منابع 

 محمد دبیرسیاقی، پیشاهنگان شعر پارسی، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی

شاعران فارسی‌زبان سده ۴ (قمری)
شاعران مدیحه‌سرا
شاعران مرد اهل ایران
اهالی مرو