فعل گذرا

فعل‌های گذرا  فعل‌هایی هستند که برای کامل شدن معنی، علاوه بر نهاد، نیازبه مفعول یا مسند یا متمم دارند. مانند: آوردن (پرویز [نهاد] گل [مفعول] را [نشانه مفعولی] آورد [فعل].) فعل‌هائی که تنها به نهاد نیاز داشته و به مفعول نیازی نداشته باشند فعل‌های ناگذرا نامیده می‌شوند. مانند آمدن (پرویز [نهاد] آمد [فعل])

فعل گذرا بر سه گونه است: 
گذرا به مفعول: فعل علاوه بر نهاد به مفعول نیاز دارد. مثال: دانش‌آموزان مطالب کتاب را یاد می‌گیرند.
گذرا به مسند: فعل علاوه بر نهاد به مسند نیاز دارد. مثال: هوا سرد شد.
گذرا به متمم: فعل علاوه بر نهاد به متمم نیاز دارد. مثال: دلاوران ما با دشمن جنگیدند.
 
زیرگونه‌های ترکیبی: 

گذرا به مفعول + متمم. مثال: آن مرد فرزانه و دانا مطلب مهمی به من یاد داد.
گذرا به مفعول + مسند. مثال: علی دوست خوب را قهرمان بزرگی می‌دانست.
گذرا به متمم + مسند. مثال: مردم روستا به او دکتر می‌گفتند.
گذرا به مفعول + مفعول. مثال: او فقرا را لباس پوشانید.

منابع 

 زبان فارسی۲- چاپ ۱۳۹۴. صفحات ۱۷ و ۱۹

گذرایی و ظرفیت
گونه‌های فعل