بارکد

بارکد یا رمز میله یا رمزینه گونه‌ای نمایش تصویری اطلاعات بر روی سطوح است که اطلاعات آن را می‌توان توسط ماشین، بازخوانی کرد. بارکدهای نخستین، اطلاعات را در قالب عرض و فاصله خطوط موازی چاپ شده ذخیره می‌کردند و به صورت یک دسته از خطوط مستقیم موازی دیده می‌شدند اما امروزه بارکدها ممکن است (بسته به نوع) به شکل دو بُعدی، یک دسته نقطه، یک دسته دایره هم مرکز یا به صورت مخفی شده در تصاویر نیز ظاهر شوند. بارکدها توسط یک پویشگر نوری که دستگاه بارکدخوان نامیده می‌شود بازخوانی می‌شوند و اگر در تصاویر مخفی شده باشند توسط نرم‌افزار ویژهای از آن بیرون کشیده می‌شوند. بارکدها به صورت گسترده‌ای در پیاده‌سازی سیستم‌های جمع‌آوری خودکار اطلاعات شناسه‌ها که سرعت و دقت ورود اطلاعات را بالا می‌برند کاربرد دارند.

در حالی که پیش از این قواعد رمزگذاری بارکدها فقط اجازه نمایش اعداد را می‌داد به کمک نشانه‌گذاری‌های نو می‌توان از مجموعه حروف بزرگ الفبای انگلیسی تا مجموعه کامل نویسه‌های ASCII و حتی بیشتر از آن را در یک بارکد گنجاند. نیاز به گنجاندن داده‌های بیشتر با توجه به محدودیت اندازه بارکدهای نخستین، به ظهور رمزهای ماتریسی (نوعی بارکد دوبعدی) انجامید که برخلاف بارکدهای نخستین به جای آن که از دسته‌ای از میله‌های متساوی تشکیل شده باشد جدولی متشکل از سلول‌های مربع شکل است. بارکد پشته‌ای سازشی بین بارکد دوبعدی و بارکد میله‌ای است که نشانه‌گذاری‌های قدیم بارکدهای میله‌ای را گرفته و در قالبی که اجازه وجود چند ردیف از بارکدهای میله‌ای را می‌دهد می‌گنجاند.

کد بین‌المللی محصول 
کد بین‌المللی محصول یا UPC (Universal Product Code) از نخستین کاربردهای بارکد در شناسایی محصولات است که برای نخستین بار در خرده فروشی‌ها و فروشگاه‌های زنجیره‌ای داخلی آمریکا در اوایل دهه ۱۹۸۰ (میلادی) مورد استفاده قرار گرفت. این بینش از آن رو شکل گرفت که در اوایل دهه ۱۹۷۰ (میلادی) فروشگاه‌ها با روند افزایش قیمت رو به رو شدند و هزینهٔ ارزیابی دوباره قیمت محصولات به نیروی کار بسیار زیاد و همچنین زمان بسیار طولانی نیاز داشت. برای همین شش شرکت بزرگ کمیته‌ای را تشکیل دادند تا برای رفع این مشکل راه‌حلی بیندیشند. پس از چند ماه، نورمن وودلند از شرکت آی‌بی‌ام موفق شد پنج نوع بارکد UPC را ارئه دهد که بجز برآوردن نیازهای آن روز آن سازمان‌ها می‌توانست به عنوان معیاری بین‌المللی برای شناسایی کالاها مورد استفاده قرار بگیرد. این پنج گونه بارکد UPC شامل بارکدهای نوع A ,B ،C ,D و E می‌شد. باید گفت که نورمن وودلند در دهه ۱۹۵۰ (میلادی) ایده خود را ثبت کرده بود.

در ۲۶ ژوئن ۱۹۷۴ نخستین کالای بارکددار اسکن شد. این کالا یک بسته آدامس ریگلی آمریکایی بود که در فروشگاهی در اوهایو اسکن شد. این بسته آدامس هنوز در موزه ملی تاریخ آمریکا در واشینگتن، دی.سی. نگهداری می‌شود. با اختراع بارکد، پیشرفت چشمگیری پدید آمد که زمان کنترل ورودی و خروجی را به سرعت کاهش داد. جورج لارر با ساخت دستگاه بارکدخوان، استفاده از بارکد را متحول کرد. وی همچنین به جای دایره از خط استفاده کرد زیرا قابلیت چاپ راحت‌تری داشت. جورج لارر، توانست طرح بارکد را به شکل کم هزینه و قابل استفاده توسعه دهد و تکمیل کند.

انواع بارکد

بارکد خطی 
نسل نخست بارکدها یک بعدی است که از خطوط و فضاهای خالی مختلف که با الگوهای خاص ساخته شده‌است.

نگارخانه

جستارهای وابسته 
 اختراع‌ها در ایالات متحده (۱۹۴۶–۱۹۹۱)
 بارکد جی‌اس۱
 شابک
 برنارد سیلور
 نورمن وودلند
 مرکز ملی شماره‌گذاری کالا و خدمات ایران

پانویس

منابع 
 

کیو آر کد در ویکی‌پدیا

اختراع‌های آمریکایی
بارکدها
فناوری مدیریت مستندات
کدگذاری
معرفی‌شده‌های ۱۹۵۲ (میلادی)