بازی با واژگان

آنچه را بازی با واژگان می‌نامیم پاره‌ای کاربردهای ویژه در بدیع است که ارزش هنری چندانی ندارند. این کاربردها تنها بازی‌هایی دشوار و پیچیده با واژه‌ها هستند که برای دو گروه می‌توانند سودمند باشند:
 ۱- شاعران تازه‌کار که به کمک این بازی‌ها می‌توانند طبع خویش را در سخنوری ورزیده و تیز و توانا کنند و بر شگردها و ترفندهای سخن چیره شوند.
 ۲-استادان شعر و ادب که از راه بازی با واژگان می‌توانند چیرگی و توانایی خودشان را بر سخن آشکار نمایند.

انواع بازی با واژه 
 واروخوانه
 ستردگی (حذف)
 رَقطا
 خَیفا
 گسسته (مُقَطع)
 پیوسته (موَصّل)
 بازبسته (موقوف)
 لب‌گسل (تفصیل)
 لب‌پیوند (توصیل)
 هجا
 چارسویه (مربع)
 خُردگی (تصغیر)
 آمیختگی
 گشتگی (تصحیف)

منابع 

کزازی، میرجلال‌الدین، زیباشناسی سخن پارسی، (۳) بدیع، چاپ دوم، کتاب ماد، تهران ۱۳۷۳.

بازی با واژگان
بازی با واژه‌ها
بازی‌های واژه‌ای
شعر
علوم بلاغی
گونه‌های کمدی
معناشناسی