دشت ناز

دشت ناز منطقه‌ای در ۲۹ کیلومتری شمال شرق ساری است. پیش از انقلاب اسلامی ایران، این منطقه که بخشی از زمین‌های ماترک رضاشاه بود، توسط عبدالرضا پهلوی گسترش یافت و در آن فرودگاه ساری، کشاورزی مکانیزه و پناهگاه حیات وحش احداث شد.

فرودگاه دشت ناز ساری 

فرودگاه دشت ناز ساری به عنوان یک فرودگاه بین‌المللی در ساری شناخته می‌شود.

پناهگاه حیات وحش دشت ناز 
این منطقه حدود ۵۵ هکتار وسعت دارد و مرکز اصلی تکثیر در اسارت زیرگونهٔ در آستانهٔ انقراض گوزن زرد ایرانی است.
پناهگاه دشت ناز در فضایی از جنگل‌های جلگه‌ای در سال ۱۳۴۶ تحت حفاظت قرار گرفت و در سال ۱۳۵۴ به عنوان پناهگاه حیات وحش نامیده شد.
در این پناهگاه، ضمن حفاظت و نگهداری گوزن زرد ایرانی که تعلیف آن‌ها به طور دستی انجام می‌پذیرد، همه‌ساله تعدادی از گوزن‌های تولیدشده را به زیستگاه‌های اصلی، یعنی حواشی رودخانهٔ دز و کارون منتقل می‌کنند. تعدادی از گوزن‌های این پناهگاه به جزیره اشک در دریاچه ارومیه نیز انتقال داده شده‌اند.

پناهگاه حیات وحش دشت ناز برای علاقمندان به‌طبیعت و حیات وحش منطقه‌ای جذاب و دیدنی است و گردشگران، با گرفتن مجوز از سازمان حفاظت محیط زیست، می‌توانند از این منطقه دیدن نمایند و از تماشای گوزن زرد، قرقاول و کبوتر جنگلی لذت ببرند. همچنین پیرامون این پناهگاه حصارکشی شده‌است و گوزن‌ها را می‌توان از پشت حصارهای سیمی نگاه کرد.

ویژگی منطقه 
این منطقه کوهستانی و پوشیده از جنگل‌های هیرکانی می‌باشد و از منحصر به‌فردترین اکوسیستم‌های طبیعی کشور برخوردار است و همچنین وجود بیش از۴۴۷ گونه گیاهی از جمله ممرز، راش، توسکا، انجیلی و لیلکی، بیان‌کننده این مطلب است. گونه‌های گیاهی غالب درخت آزاد و بلوط می‌باشد و همچنین دارای توسعهٔ گردشگری است.

گونه‌های جانوری 
گونه‌های مهم جانوری این منطقه شامل گوزن زرد، مرال، شوکا، گربه جنگلی و قرقاول است.

عوامل مخرب منطقه 
فشار ناشی از نگهداری و تکثیر گوزن زرد در بیش از پنج دهه و تخریب پوشش جنگلی و عدم رویش و جایگزینی درختچه‌های جدید مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار و مخرب بر پناهگاه دشت ناز می‌باشند.

منابع 

پناهگاه‌های جانوران
شهرستان ساری
شهرستان میان‌دورود