دانشگاه علوم پزشکی تهران

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران، یکی از دانشگاه‌های دولتی ایران و تحت نظر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در تهران است.

تاریخچه 

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران بازماندهٔ مدرسهٔ طب دارالفنون تهران است و از کهن‌ترین موسسات آکادمیک علوم پزشکی در ایران محسوب می‌شود. مدرسه طب تا سال ۱۳۰۳ هجری خورشیدی در دارالفنون دایر بود. در سال ۱۳۰۲، رئیس‌الوزرا، عمارت مسعودیه را به مبلغ  ۳۹ هزار تومان خریداری و برای تأسیس مدرسه علوم عالیه به وزارت معارف هدیه کرد. در سال ۱۳۰۳ پس از تعمیرات لازم، وزارت معارف به آن محل منتقل و دو مدرسه طب و دواسازی در یکی از حیاط‌های آن تشکیل شدند. مدرسه دواسازی از سال ۱۳۰۱ با استخدام یک معلم ارمنی تبعه ترکیه به نام پاپاریان که ماهیانه هفتاد و پنج تومان حقوق برای او در نظر گرفته شد، کار خود را آغاز کرده بود.

مدرسه دیگری که در همان سال‌ها تأسیس و بعداً از هسته‌های تشکیل دهنده دانشگاه تهران شد، مدرسه دندانسازی بود که از سال ۱۳۰۸، یک استاد لهستانی به نام فالک کوش ملچارسکی برای مدیریت و تدریس در آن با حقوق ماهیانه دویست و پنجاه تومان استخدام شد. در سال‌های دوم و سوم مدیریت او، هر ساله پنجاه تومان به حقوق ماهیانه‌اش افزوده شد.

چندی بعد مدرسه طب به عمارتی در خیابان لاله زار نو و سپس به عمارت بیمارستان معتمد و در اسفند ماه ۱۳۱۶ به محل فعلی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران منتقل و به عنوان زیرمجموعه دانشگاه تهران فعالیت خود را از سرگرفت.

بسیاری از موسسات و دروس این دانشگاه را شارل ابرلن پایه‌گذاری کرد.در سال ۱۳۶۵، رسماً دانشکده‌های علوم پزشکی از دانشگاه تهران با بخشنامه جدید دولت جدا و مستقل شدند و دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران را تشکیل دادند اما بر اساس تفاهم‌نامه بین دو دانشگاه، اعضای هیئت علمی، دانشجویان و پژوهشگران دو دانشگاه کماکان متعهدند مقالات علمی و پژوهشی خود را در مجلات، کتب، کنفرانس‌های خارجی و بین‌المللی با یک نام به چاپ برسانند.

ادغام دانشگاه علوم پزشکی ایران با دانشگاه علوم‌ پزشکی تهران و انتزاع از آن 
در آبان ۱۳۸۹ با حکم وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، واحدهای آموزشی، پژوهشی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی ایران به دانشگاه علوم پزشکی تهران و واحدهای بهداشتی و درمانی این دانشگاه به دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی منتقل شد.

وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ،این ابلاغ را در راستای اجرای تصمیمات دولت مبنی بر خروج دستگاه‌های اجرایی از استان تهران و در جهت تأمین یکپارچگی در ارائه خدمات بهداشتی، درمانی و آموزشی استان تهران و کاهش تصدی گری امور موازی اعلام و به ابلاغ مصوبه شماره ۶۷۷/۱۱۰ معاون توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهوری اشاره کرد. پس از ادغام دو دانشگاه، موج اعتراضات زیادی از سوی اعضای هیئت علمی و دانشجویان علوم پزشکی ایران را برانگیخت و این اعتراضات دو سال و نیم طول کشید که در نهایت در فروردین ۱۳۹۲ هجری خورشیدی با حضور اکثر اعضای هیئت علمی در محل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، شورای گسترش دانشگاه‌ها تشکیل جلسه داد و رای به احیا مجدد این دانشگاه داد.

دانشکده‌ها 

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران مشتمل بر دانشکده‌های زیر است:
 دانشکده بهداشت
 دانشکده داروسازی
 دانشکده پزشکی
 دانشکده دندانپزشکی
 دانشکده توانبخشی
 دانشکده پرستاری و مامایی
 دانشکده پیراپزشکی
 دانشکده طب سنتی
 دانشکده فناوری‌های نوین پزشکی
 دانشکده علوم تغذیه و رژیم‌شناسی

بیمارستان‌ها 
در مجموع دانشگاه ۱۶ بیمارستان آموزشی با حدود ۴۰۰۰ تخت بیمارستانی دارد:

مراکز پژوهشی 
۶۹ مرکز تحقیقاتی و ۱۳ پژوهشکده و یک پژوهشگاه، امور پژوهشی دانشگاه را به عهده دارند:

مراکز تحقیقاتی

پژوهشکده‌ها

پژوهشگاه 
پژوهشگاه علوم غدد و متابولیسم

کتابخانه 
یک کتابخانه مرکزی و بیش از ۵۰ کتابخانه در دانشکده‌ها، مراکز تحقیقاتی و بیمارستان‌ها

رؤسای دانشگاه 
 میرزا محمد تقی‌خان فراهانی (۱۲۲۷-۱۲۳۰)
 میرزا محمدعلی خان شیرازی (۱۲۳۰)
 عزیزخان مکری (۱۲۳۲)
 میرزا محمدخان امیر تومان (۱۲۳۲)
 علیقلی میرزا اعتضادالسلطنه (۱۲۳۶)
 رضا قلی خان هدایت (۱۲۷۶)
 علی‌قلی خان هدایت (مخبرالدوله) (۱۲۷۷)
 جعفرقلی نیرالملک (۱۲۷۸)
 محمد حسین خان ادیب الدوله (۱۲۷۹)
 رضا‌قلی هدایت (نیرالملک) (۱۳۰۶)
 علی‌اصغر حکمت (اسفند ۱۳۱۳-خرداد ۱۳۱۷)
 اسماعیل مرآت (مرداد ۱۳۱۷-شهریور ۱۳۲۰)
 عیسی صدیق اعلم (شهریور ۱۳۲۰-آذر ۱۳۲۰)
 سید محمد تدین (آذر ۱۳۲۰-اسفند ۱۳۲۰)
 مصطفی عدل (اسفند ۱۳۲۰-مرداد ۱۳۲۱)
 علی‌اکبر سیاسی (مرداد ۱۳۲۱-دی ۱۳۳۳)
 منوچهر اقبال (دی ۱۳۳۳-فروردین ۱۳۳۶)
 فرهاد معتمد (اردیبهشت ۱۳۳۶-اردیبهشت ۱۳۴۲)
 جهانشاه صالح (اردیبهشت ۱۳۴۲-مرداد ۱۳۴۷)
 فضل‌الله رضا (مرداد ۱۳۴۷-تیر ۱۳۴۸)
 علینقی علیخانی (تیر ۱۳۴۸-تیر۱۳۵۰)
 هوشنگ نهاوندی (تیر ۱۳۵۰-آبان ۱۳۵۵)
 احمد هوشنگ شریفی (آبان ۱۳۵۵-شهریور ۱۳۵۶)
 قاسم معتمدی (شهریور ۱۳۵۶-شهریور ۱۳۵۷)
 عبدالله شیبانی (شهریور ۱۳۵۷-اسفند ۱۳۵۷)
 محمد ملکی (اسفند ۱۳۵۷-اسفند ۱۳۵۸)
 حسن عارفی (خرداد ۱۳۵۹-مرداد ۱۳۶۰)
 علی مهدی‌زاده شهری (مرداد ۱۳۶۰-مهر ۱۳۶۰)
 ابوالقاسم گرجی (مهر ۱۳۶۰-خرداد ۱۳۶۱)
 عباس شیبانی (خرداد ۱۳۶۱-آبان ۱۳۶۲)
 بهمن یزدی صمدی (آبان ۱۳۶۲-تیر ۱۳۶۴)
 محمد فرهادی (تیر ۱۳۶۴-آبان ۱۳۶۴)
 اسماعیل آوینی (آبان ۱۳۶۴-دی ۱۳۶۴)
 حسین فروتن (دی ۱۳۶۴-مهر ۱۳۶۷)
 محمدحسن باستان حق (۱۳۶۵-۱۳۷۶)
 محمدرضا ظفرقندی (۱۳۷۶-۱۳۸۴)
 باقر لاریجانی (۱۳۸۴-۱۳۹۱)
 محمدرضا منصوری (۱۳۹۱-۱۳۹۲)
 علی جعفریان (۱۳۹۲-۱۳۹۶)
 عباسعلی کریمی (۱۳۹۶-۱۴۰۰)
 حسین قناعتی (۱۴۰۰-تاکنون)

روابط با آمریکا 
این دانشگاه تاکنون از طریق انجمن پیشبرد علوم آمریکا با دانشگاه‌های برتر آمریکا همچون مرکز سرطان ام.دی. اندرسون دانشگاه تگزاس همکاری‌هایی داشته‌است.

نگارخانه

رتبه‌بندی 
دانشگاه علوم پزشکی تهران مطابق با رتبه‌بندی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برای هفتمین سال پیاپی حائز جایگاه نخست در میان دانشگاه‌های علوم پزشکی ایرانی است. رتبه دانشگاه علوم پزشکی تهران طی سال‌های اخیر در نظام‌های بین‌المللی به شرح زیر است:

یواس نیوز اند ورلد ریپورت (۲۰۲۳)
پزشکی بالینی: ۲۰۹فارماکولوژی و سم شناسی: ۲۳

رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس (۲۰۲۳)
پزشکی: ۳۰۱-۳۵۰علوم زیستی و پزشکی: ۲۰۹داروسازی و فارماکولوژی: ۲۰۱-۲۵۰

رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان
پزشکی بالینی (۲۰۲۳): ۴۰۱-۵۰۰داروسازی و علوم دارویی (۲۰۲۳): ۲۰۱-۳۰۰دندانپزشکی و علوم دهان (۲۰۱۹): ۱۵۱-۲۰۰

آموزش عالی تایمز
رتبه‌ آسیا (۲۰۲۳): ۱۹۳رتبه بین‌المللی: ۲۰۱-۳۰۰ (۲۰۲۴)رتبه‌بندی تاثیر (۲۰۱۹): ۲۰۱-۳۰۰

مرجع دانشگاه‌های ایران (یونیرف) (۱۴۰۲)
رتبه در کشور: ۲

جستارهای وابسته 
 آموزش عالی در ایران
 فهرست دانشگاه‌های ایران
 دانشگاه‌های دولتی ایران

منابع

پیوند به بیرون 

 وبگاه رسمی دانشگاه
 اطلاعات دانشگاه علوم پزشکی تهران در سایت ایران درمان

دانشگاه علوم پزشکی تهران
بنیان‌گذاری‌های ۱۹۳۴ (میلادی) در ایران
بهداشت و درمان در ایران
علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران
تهران
نهادهای آموزشی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۳۱۳ در ایران
نهادهای آموزشی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۳۴ (میلادی)