جحظه برمکی

احمد بن جعفر برمکی لقب‌گرفته به جَحظه (۸۳۹م-۹۳۵م) (نسب: ابوالحسن احمد بن جعفر بن موسی بن یحیی بن خالد بن برمک) شاعر و ادیب عربی، تنبور-نواز و خواننده برمکی بود. 
در دوران معتضد و مقتدر می‌زیست و گزارشگر معتبر اخبار نغمه‌سرایان دوران نخست عباسی بود. عبدالله بن معتز از برای زشت‌رویی و چشمان از حدقه بیرون زده‌اش، او را جحظهنامید و این لقب، شهرت او شد. 

او مورد تأیید گذشته نگارها و نویسندگانی چون ابن خلکان که استعداد و استادی او را در رشته‌های گوناگون و هنرها؛ ابن ندیم که شعر و خوانندگی و تحصیلات هنری او را؛ و خطیب بغدادی که او نیز خوانندگی جحظه را ستوده است، می‌باشد.

آثار 
ابن ندیم هفت اثر از جحظه بر شمرده است که نشان دهنده گوناگونی و گستردگی موضوعات و فنونی دارد که او در آن‌ها چیرگی داشته‌است . این کتاب‌ها بر این پایه اند:
 الطبیخ
 فضائل السِّکباج
 المشاهدات
 ماشاهده من امرالمعتمد
 الندیم 
 الطُنْبوریین: سرگذشت تنبور نوازان
 دیوان شعر

پانویس 

 

اخترشناسان اهل ایران
اخترشناسان اهل عراق
اهالی بغداد
ایرانی‌تبارهای اهل عراق
برمکیان
خوانندگان اهل عراق
درگذشتگان ۳۲۴ (قمری)
درگذشتگان ۹۳۵ (میلادی)
زادگان ۲۴۴ (قمری)
زادگان ۸۳۹ (میلادی)
شاعران دوره عباسیان
عراقی‌های سده ۱۰ (میلادی)
عراقی‌های سده ۹ (میلادی)
نویسندگان مرد اهل ایران
لغویان
نحوشناسان
نوازندگان تنبور اهل ایران
نویسندگان عربی سده ۱۰ (میلادی)
نویسندگان عربی سده ۹ (میلادی)