ارتوپدی

جراحی ارتوپدی  یا ارتوپدی (ارتوپدی به صورت Orthopaedics هم نوشته می‌شود)، با مشکلات دستگاه ماهیچه‌ای-اسکلتی سروکار دارد. جراحان ارتوپدی هم از روش‌های جراحی و غیر-جراحی، برای درمان این موارد استفاده می‌کنند: ترومای عضلانی-اسکلتی، بیماری‌های نخاعی، آسیب‌های ورزشی، بیماری‌های زوال، عفونت‌ها، تومورها و اختلالات مادرزادی.

واژه‌شناسی 
واژه «ارتوپدی» از دو واژه یونانی ارتوس (orthos) به معنای راست و مستقیم و پدی (paideion) یا پدیوس به معنای پرورش کودک تشکیل شده‌است. اصطلاح ارتوپدی در سال ۱۷۴۱ توسط ارتوپد نیکولاس آندری ساخته شد.

تاریخچه

ارتوپدی اولیه 
بسیاری از پیشرفت‌ها در جراحی ارتوپدی، ناشی از تجربیات دوران جنگ است. در میدان‌های نبرد قرون وسطی، آسیب‌دیدگان با نوار زخم‌های آغشته به خون اسبان درمان می‌شدند، این نوارها خشک می‌شدند، گرچه هنوز غیر بهداشتی بوده، برای شکسته بند مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

در اصل، اصطلاح ارتوپدی به معنای تصحیح بدشکلی‌های عضلانی-اسکلتی در کودکان بوده‌است. نیکولاس آندری، استاد پزشکی در دانشگاه پاریس، این اصطلاح را اولین بار در کتابش با همین موضوع در سال ۱۷۴۱ معرفی کرد. او از تمرینات بدنی، مهارت دستی، و شکسته بندی در درمان بدشکلی‌های کودکان دفاع می‌کرد. کتابش بیماران را مستقیماً خطاب قرار می‌داد، در حالی که برخی از موضوعات آن برای ارتوپدهای امروزی آشناست، همچنین کتاب او «عرق زیاد کف دستان» و لکه‌های صورت را نیز شامل می‌شد.

جین-آندری ونال، اولین مؤسسه ارتوپدی را در ۱۷۸۰ تأسیس نمود، که اولین بیمارستان مختص درمان بدشکلی‌های اسکلتی کودکان به‌شمار می‌آید. او کفش پا-کج را برای کودکانی با بدشکلی‌های کف پا ساخت و روش‌های متعددی برای درمان انحنای نخاع ابداع نمود.

ارتوپدی مدرن 

نمونه افرادی که به رشد ارتوپدی مدرن کمک کرده‌اند می‌توان به Hugh Owen Thomas جراح ولزی و رابرت جونز برادر یا خواهر زاده او اشاره نمود.

انواع جراحی ارتوپدی 
ارتوپدی به شاخه‌های متعددی تقسیم می‌گردد:
 جراحی ستون فقرات
 جراحی شانه و دست
 جراحی تعویض مفاصل زانو و لگن
 ارتوپدی اطفال
 پزشکی ورزشی
 جراحی پا و مچ پا
 جراحی تومورهای استخوانی و نسج نرم

جستارهای وابسته 
 پزشکی
 استخوان
 مفصل

نگارخانه

پانویس

منابع

پیوند به بیرون 
 

تخصص‌های جراحی
جراحی‌های ارتوپدی