اس-۴۰۰

سامانه زمین به هوای اس-۴۰۰ «پیروزی» - (Triumph) (روسی: C-400 «Триумф») نسل جدید سامانه پدافند هوایی روسیه است که توسط «مرکز طراحی الماس» (Almaz Central Design) طراحی شده و به عنوان یک بهبود از خانواده پدافند هوایی اس-۳۰۰ به‌شمار می‌رود.

اس - ۴۰۰ در سامانه نام‌گذاری در ناتو با نام اس‌آ-۲۱ (SA-21) شناخته می‌شود، این سامانه در گذشته با نام اس-۳۰۰پ‌ام‌یو-۳ (S-300PMU-3) شناخته می‌شد. این سامانه زمین به هوا قابلیت‌های سامانه‌های دیگر از سری اس-۳۰۰ را به چالش می‌کشد و طبق گفته روس‌ها برد آن حداقل دو بار بیشتر از برد ام‌آی‌ام-۱۰۴پاتریوت (MIM-104 Patriot) است.

به گفته منابع روسی اس-۴۰۰ قادر به تشخیص ۱۰۰ هدف به‌طور هم‌زمان و درگیر شدن با ۱۲ هدف به‌طور هم‌زمان از محدودهٔ ۴۰۰ کیلومتری است. این هدف‌ها می‌توانند از جمله انواع هواگرد، هواپیما، موشک‌های کروز و موشک‌های بالستیک باشند.

اس-۴۰۰ با داشتن قابلیت ۳ موشک مختلف، بسیار دوربرد ۴۰ان۶ (40N6)، دوربرد ۴۸ان۶ (48N6)، و موشک‌های با برد متوسط ۹ام۹۶ (9M96) قادر به پوشش کل عمل‌کرد مورد نیاز است. هر یک از این موشک‌ها دارای قابلیت‌های متفاوت است.اما تا کنون در هیچ جنگ و درگیری با موشک‌های بالستیک و هواپیماهای رادارگریز قابلیت‌های این سامانه به طور کامل و طبق گفته های روس‌ها به ورطه آزمایش قرار داده نشده است و بیشتر این قابلیت‌ها از طرف منابع روسی عنوان و تایید شده است.

خرید اس ۴۰۰ توسط ایران 
بلومبرگ در گزارشی به نقل از منابع آگاه مدعی شد که ایران به دنبال خرید سامانه‌های دفاع هوایی «اس-۴۰۰» از روسیه است.

بلومبرگ در این گزارش نوشته است علی‌رغم آن‌که روسیه آشکاراً از قصد خود برای فروش سامانه‌های اس-۴۰۰ به ایران خبر نداده است اما از زمان آغاز عملیات نظامی روسیه در اوکراین در سال گذشته میلادی، روابط میان مسکو و تهران بسیار نزدیک‌تر از قبل شده است.

طبق این گزارش، راه‌اندازی و عملیاتی شدن سامانه‌های اس-۴۰۰ کمتر از دو سال زمان نیاز دارد.

پیشرفت 
روند پیشرفت
توسعهٔ سامانه اس-۴۰۰ در پایان سال ۱۹۹۰ میلادی (۱۳۶۹ خورشیدی) آغاز شد. این سامانه به‌طور رسمی توسط نیروی هوایی روسیه در ژانویه ۱۹۹۹ میلادی (دی ۱۳۷۷ خورشیدی) معرفی شد. در تاریخ ۱۲ فوریه ۱۹۹۹ میلادی (۲۳ بهمن ۱۳۷۷ خورشیدی)، اولین آزمایش در یار کاپوستین در آستراخان که موفقیت‌آمیز گزارش شده بود؛ انجام شد. با این نتیجه، سامانه اس-۴۰۰ برای به کار گرفته شدن بوسیلهٔ ارتش روسیه در سال ۲۰۰۱ میلادی (۱۳۷۹ خورشیدی) آماده می‌شد.

در نهایت این پروژه در فوریه سال ۲۰۰۴ میلادی (بهمن ۱۳۸۲ خورشیدی) اعلام شد. در ماه آوریل، یک موشک بالیستیک با موفقیت در یک آزمایش رهگیری و هدف قرار گرفت.

درختنامهٔ خانوادهٔ اس ۳۰۰

ویژگی‌ها 
اس-۴۰۰ قادر به تشخیص ۱۰۰ هدف به‌طور هم‌زمان و درگیر شدن با ۱۲ هدف به‌طور هم‌زمان از محدودهٔ ۴۰۰ کیلومتری است، از جملهٔ این هدف‌ها؛ هواپیما، موشک‌های کروز و موشک‌های بالستیک است.

اس-۴۰۰ با داشتن قابلیت ۳ موشک مختلف، بسیار دوربرد ۴۰ان۶ (40N6)، دوربرد ۴۸ان۶ (48N6)، و موشک‌های با برد متوسط ۹ام۹۶ (9M96) قادر به پوشش کل عمل‌کرد مورد نیاز است. هر یک از این موشک‌ها دارای قابلیت‌های متفاوت است.

۴۰ان۶ 
۴۰ان۶ (40N6) موشک بسیار دوربرد. قادر به نابود کردن هدف‌های هوایی در محدودهٔ تا ۴۰۰ کیلومتر و ارتفاع حداکثر ۳۰ کیلومتری

۴۸ان۶ 
۴۸ان۶ (48N6) موشک دوربرد. قادر به نابود کردن هدف‌های هوایی در محدودهٔ تا ۲۵۰ کیلومتر

۹ام۹۶ 
۹ام۹۶ (9M96) موشک با برد متوسط. قادر به نابود کردن هدف‌های هوایی در محدودهٔ تا ۱۲۰ کیلومتر

۹ام ۹۶ ایی 

۹ام۹۶ایی (9M96e) موشک با برد کوتاه . قادر به نابود کردن هدف‌های هوایی در محدودهٔ تا ۴۰ کیلومتر

کاربران 
 
 نیروهای مسلح ملی خلق الجزایر
 
 نیروهای مسلح بلاروس
 
 نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق
 
 نیروی هوایی هند
 
 نیروهای مسلح روسیه
 
 نیروی هوایی ترکیه

گسترش 
یک گردان معمولی اس-۴۰۰ از دست‌کم هشت سکوی پرتاب با ۳۲ موشک و یک پست فرماندهی سیار تشکیل شده‌است.

در تاریخ ۲۱ مه ۲۰۰۷ میلادی (۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ خورشیدی)، نیروی هوایی روسیه اعلام کرد سامانه اس-۴۰۰ قبل از ۱ ژوئیه ۲۰۰۷ میلادی (۱۰ تیر ۱۳۸۶ خورشیدی) برای مأموریت‌های جنگی در اطراف مسکو و روسیه مرکزی قرار خواهد گرفت.

در تاریخ ۶ اوت ۲۰۰۷ میلادی (۱۵ مرداد ۱۳۸۶ خورشیدی)، اولین هنگ مجهز به اس-۴۰۰ به خدمت فعال ارتش در در نزدیکی مسکو درآمد.

جستارهای وابسته 
 سامانه موشکی باور ۳۷۳
 اس ۳۰۰
 اس ۵۰۰
 ریم-۱۶۱ استاندارد ۳
 پیکان (موشک)
 تاد (سامانه ضد موشکی)

منابع 

 
 
 

انواع موشک
دفاع موشکی
موشک‌های زمین‌به‌هوای روسیه
موشک‌های ضدبالستیک
ویکی‌سازی رباتیک