هبوط

[[پرونده:Masaccio-TheExpulsionOfAdamAndEveFromEden-Restoration.jpg|بندانگشتی|220px|رانده‌شدن آدم و حوا از بهشت، اثری از مازاتچو، ۱۴۲۵ میلادی]]
هُبوط یا هُبوطِ انسان، مفهومی در دستگاه نظری و آموزه‌های یهودی، مسیحی و اسلامی است. هُبوط به نافرمانیِ انسان در برابرِ خدا و فرستادنِ او به زمین اشاره دارد.هبوط، علی شریعتی، مجموعه آثار شماره ۱۳، تهران: چاپخش، ۱۳۶۰

 واژه‌شناسی 
ابن فارس می‌گوید: «هبوط کلمه‌ای است که دلالت بر فرود آمدن می‌کند.»

 ماجرای هُبوط 

 سرآغاز 
حوّا و آدم به‌عنوانِ نخستین انسان‌ها در باغِ بهشت با خوشحالی می‌زیستند:

روایتِ قرآنی:

 درخت 
تورات، درخت را درختِ شناختِ نیک و بد و دانائی می‌داند. برخی روایاتِ اسلامی نیز آن را درخت گندم یا انگور یا انجیر دانسته‌اند.

 وسوسه‌گر 
در اندیشهٔ یهودی، مارِ بهشتی موجودی‌ست که حوّا و بعد آدم را وسوسه می‌کند اما در اندیشه‌ی اسلامی، شیطان هردو آنان را فریب می دهد:

اما در اندیشه‌های اسلامی، این موجود ابلیس است.

 نافرمانی و پی‌آمدِ آن 
حوّا و آدم از آنچه خداوند گفته بود سر پیچیدند و پی‌آمدِ این نافرمانی، آشکار شدنِ برهنگیِ آنان یا آگاهی یافتنِ آنان به برهنگیِ خود بود. پس از آن؛ آدم توبه می‌کند و یَهُوَه‌خدا هم وی را می‌بخشد اما آثارِ برهنگی و گناهِ نخستین'' بر آنان باقی می‌ماند و از بهشت نیز فرو می‌افتند:

پس از نافرمانی، مار و حوّا و آدم، هر یک به روشی مجازات می‌شوند:

مجازاتِ مار

مجازاتِ حوّا و آدم 

تورات گفتارِ خداوند با آدم را نیز چنین به تصویر می‌کشد:

جستارهای وابسته 
 مشی و مشیانه
 شیطان
 زمین

منابع 

آدم و حوا
اصطلاحات اسلامی
اسطوره‌شناسی مسیحیت
اصطلاحات مسیحی
باغ عدن
خداشناسی سازمان‌یافته
عبارت‌های کتاب مقدس
فلسفه مسیحی
سفر پیدایش
کیهان‌شناسی دینی مورمون
گنوستیک
اسطوره‌های اسلامی
اسطوره‌شناسی یهودی
موضوع‌های یهودی-مسیحی