آرمین (شاهنامه)

آرمین یا آرمین یا کِی‌آرمین (به انگلیسی: Kei Armin)، در شاهنامه نام چهارمین پسر کیقباد است. آرمین از نژاد فریدون شمرده شده‌است. فردوسی، در بیتی از شاهنامه این‌گونه از کی‌آرمین یاد کرده‌است:

پیشینهٔ آرمین 
در برخی از نسخه‌های شاهنامه به‌جای آرمین، آرش آمده‌است.

میترا مهرآبادی در شرح شاهنامه این‌گونه نوشته‌است:

آرش (Arash) که حکیم فردوسی بر حسب اقتضای شعری به این صورت آورده‌است، در اصل (کِی) اَرْشَن Arshan بوده‌است به معنای نَر یا اسب نَر. این نام به صورت‌های کی آرش، کیرش، قیرش و قیوس در آثار مورخان اسلامی تحریف شده‌است. اما نام کی‌نشین که توسط حکیم فردوسی ذکر شده‌است، در اصل (کی) پیسینَ Pisina بوده‌است که به صورت‌های پشین، فاشین و پیشین تحریف شده‌است. دانشنامهٔ ایرانیکا پیسینه در اوستا و پیشین در پارسی میانی را ریشهٔ افشین در فارسی معاصر می‌داند.

نام پسر آخر در روایت حکیم فردوسی (کی) آرمین Armin است که در سنت پارسیان به‌جای نام او نام بیَرْشَن Byaran آمده‌است که البته هیچ‌گونه شباهتی هم به نام آرمین ندارد و شاید به معنای دارندهٔ دو اسب نر باشد.

پانویس

منابع 
 پارسی نگاشتهٔ شاهنامه، نگارش: فرانک دوانلو، انتشارات آهنگ قلم، چاپ سوم، ۱۳۸۷ (با اندکی تغییر)
 شاهنامه فردوسی. از نسخه مسکو. نشر محمد.

پیوند به بیرون 

اسطوره‌شناسی ایرانی
جنگ‌های شاهنامه
داستان‌های شاهنامه
شخصیت‌های شاهنامه