آذری طوسی

نورالدین (یا فخرالدین) حمزه پسر علی‌ملک اسفراینی آذری طوسی (۷۸۴–۸۶۶ق / ۱۳۸۲–۱۴۶۲م)؛ صوفی و شاعر ایرانی بود.
وی از تبار رهبران سربداران بود.
شعرهای آذری طوسی در آغاز در ستایش شاهان بود ولی بعداً رنگ عرفانی یافت.

آذری در اسفراین زاده شد و از آنجا که چندی در طوس زیست به «طوسی» نیز شهرت یافت و چون زایش او در ماه آذر بود آذری خوانده شد. درگذشت او نیز در اسفراین بود.

آذری ملک‌الشعرا دربار میرزا شاهرخ پسر تیمور لنگ بود و از شاگردان و مریدان محی‌الدین طوسی و شاه نعمت‌الله ولی نیز بود. آذری توسی پس از هجرت به هند در دربار سلطان احمدشاه اول بهمنی ملک‌الشعراء شد.

اثرها 
 بهمن‌نامه
 جواهرالاسرار
 طغرای همایونی
 مرآت (عجایب‌الدنیا)
 سعی‌الصفا
 دیوان آذری
 عروجیه

منابع 

 بر پایهٔ داده‌هایی از: سلیم مظهر، محمد، دانشنامهٔ زبان و ادب فارسی در شبه‌قاره، جلد اول (پی‌دی‌اف)
 

آذری طوسی
اهالی ایران در سده ۱۴ (میلادی)
اهالی ایران در سده ۱۵ (میلادی)
آذری طوسی
درگذشتگان ۱۴۶۲ (میلادی)
زادگان ۱۳۸۰ (میلادی)
آذری طوسی
شاعران ایران بزرگ
شاعران ایرانی سده ۱۵ (میلادی)
شاعران سده ۱۴ (میلادی) اهل ایران
شاعران فارسی‌زبان سده ۹ (قمری)
شاعران فارسی‌زبان
شاعران مرد اهل ایران
آذری طوسی