پپتیدهای ضدمیکروب

پپتیدهای پادمیکرب یا آنتی‌مایکروبیال پپتاید

ساختار 
پپتیدهای پادمیکرب پروتئین‌های کوچکی با طولی در حدود بین ۱۲ تا ۵۰ اسید آمینه هستند (اگرچه پروتئین‌های بزرگ‌تری با خواصی مشابه مثل لیزوزیم هم عموماً در دستهٔ پپتیدهای پادمیکروب طبقه‌بندی می‌شوند).

پپتیدهای پاد میکروب (پپتیدهای میزبان دفاعی) به عنوان سازنده های محافطتی ایمنی در بدن عمل میکنند. این نوع پپتیدها به عنوان یک سری آنتی بیوتیک که تاثیر درمانی دارند عمل میکنند. آنها توانایی از بین بردن باکتری‌های Gram-negative ,Gram-positive, ویروس‌ها ,Mycobacteria (شامل mycobacterium tuberculosis), قارچ‌ها و حتی سلول‌های سرطان زا را دارند. برخلاف اغلب آنتی بیوتیک‌های معمولی، پپتیدهای ضد میکروب به عنوان immunomodulators عمل می‌کنند که توانایی افزایش سیستم ایمنی بدن را دارند.

علاوه بر این، برخی محققان با استفاده از فناوری مهندسی ژنتیک توانسته اند پپتیدهای ضدمیکروبی موثرتری را تولید کنند. پپتید ضد میکروبی cLF36 یک پپتید به دست آمده از شیر شتر است که با روشهای فناوری زیستی به صورت نوترکیب ساخته شده و دارای توانایی بالا برای از بین بردن عفونت های باکتریایی (کلستریدیوم، سالمونلا، اشریشیا کلی و ...) و ویروسی (هپاتیت، آنفلوانزا) است.

جستارهای وابسته 
پروتئین مکمل

منبع 
 ترجمه ویکی‌پدیای انگلیسی (۵ فوریه ۲۰۰۸)
 Antimicobial Peptides

ایمنی‌شناسی
پپتیدهای ضد میکروبی
پروتئین‌های غشای محیطی
دستگاه ایمنی بدن
زیست‌مولکول‌ها