آش (خمیر)

آش  یا  آس  نام روستای کوچکی است از بخش مرکزی شهرستان خمیر در شهرستان خمیر در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران. 
 آس  دوسنگ گرد و مسطح روی هم نهاده و سنگ پائینی در میان میلی آهنین یا چوبین از سوراخ میان سنگ پائینی در گذشته و سنگ زبَرین به نیروی آب می‌چرخد و دانه‌ها را خرد می‌کند وآرد می‌سازد. «آس» به گویش محلی « آش » گفته می‌شود.

نامگذاری 
بعلت وجود داشتن «آس» یا «آسیاب» سنگی در این محل نام روستا «آش» نامگذاری شده‌است. 
این روستا از سمت جنوب تپه خص واقع می‌باشد، و در حدود ۳۵ کیلومتر خاور «دهستان کوخرد» واقع شده‌است. آثار آسیاب «آش» قدیمی وجود دارد که در زمان قدیم به وسیله آن جو و گندم آسیاب می‌کردند، این آسیاب به‌وسیله آب به کار می‌افتاده‌است.

جمعیت 
جمعیت این روستا ۴۵ نفر (۸ خانوار) است که از اهل سنت و از شاخه شافعی هستند یعنی از پیروان امام محمد ادریس شافعی می‌باشند و به زبان فارسی و به گویش محلی تکلم می‌کنند. و به دامداری و کشاورزی اشتغال دارند.
دارای ۱۴۰ اصله نخل آبی ودیم و حدود ۲۰ من زمین زیر کشت و یک باب مسجد و ۲ باب آب‌انبار (برکه) می‌باشد.

جدا شدن از بستک 

روستای آش نیز جزء روستاهایی بوده که در سابق از توابع  بخش بستک  بوده‌اند که پس از سال ۱۳۶۴ خورشیدی از توابع بستک جدا شده‌اند و به بخش خمیر پیوند دادند.

نگارخانه

منابع 

 محمدیان، کوخردی، محمد ، “ «به یاد کوخرد» “، ج۱. چاپ اول، دبی: سال انتشار ۲۰۰۲ میلادی.
 نگاره‌ها از: محمد محمدیان. 
 بختیاری، سعید، ،  « اتواطلس ایران »  ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی