علم‌گرایی

ساینتیسم یا علم‌گرایی  (که در برخی منابع فارسی‌زبان سیانتیسم هم خوانده شده)، دیدگاهی فلسفی است که روش‌های علوم طبیعی را برتر از تمامی روش‌های جستجوییِ انسانی می‌داند. علم گرایی به معنای اعتقاد به لزوم محوریت علوم تجربی و روش تجربی در همه شئون زندگی است. علم‌گرایی، تنها روش‌های تجربی و استدلالی را جهت توضیح تمامی ابعاد فیزیکی، اجتماعی، فرهنگی و روانی، قابل قبول می‌داند. این دیدگاه، متأثر از تجربی‌گرایی غالب در دوران روشنگری بوده و همچنین، همبسته با پوزیتیویسم آگوست کنت (۱۷۹۸ میلادی - ۱۸۵۷ میلادی) دانسته می‌شود. کنت، معتقد بود که دانش حقیقی تنها از راه تجربه حسی حاصل می‌شود. فریدریش فون هایک (۱۹۵۲ میلادی) دیدگاه کنت را دیدگاهی افراطی دانسته و معتقد بود که این نحوه نگاه، فلسفه منطقی علم را به عقیده‌ای غیرمنطقی و یک ایدئولوژی تبدیل می‌کند. امروزه از کلمه علم‌گرایی یا علم‌زدگی بعنوان واژه‌ای تحقیرآمیز استفاده می‌شود.

پیوند به بیرون

منابع و پانویس 

انتقاد علوم
پسامدرنیسم
تجربه‌گرایی
روش علمی
سبک زندگی
طبیعت‌گرایی (فلسفه)
علوم طبیعی
فرانظریه علم
فلسفه سده ۱۹ (میلادی)
فلسفه سده ۲۰ (میلادی)
گونه‌های مغالطه علمی
ناسزاها
نظریه‌های سیاسی
واژگان فلسفی
دین و دانش