ثته‌گوش

ثَتَه‌گوش (به فارسی باستان: ثَتَگوش 𐎰𐎫𐎦𐎢𐏁 (Θataguš)) (ساتاگیدیا) سرزمینی باستانی در جنوب غربیش (غرب) در افغانستان مرکزی که تقریباً از هرات تا حوالی سند وسعت داشت. این سرزمین در سنگ‌نبشته بیستون داریوش بزرگ و نقش رستم در دورهٔ هخامنشیان به پارسی باستان «ثَ تَ گوش» نامیده شده‌است.

بگفتهٔ هرودوت، ساتاگیدها تیره‌ای از مردم مشرق یا شمال شرق ایران بودند، و مقر ایشان در تقسیمات شاهنشاهی هخامنشی جزو ایالت هفتم بشمار می‌رفت.

جستارهای وابسته 
 ساتراپی‌های هخامنشیان

منابع 

 دانشنامه ایرانیکا
 ایران باستان ص ۱۴۵۲ و ۱۴۷۳

تاریخ جغرافیایی پاکستان
ساتراپی‌های هخامنشیان