دعانویس

دعانویس به فردی می‌گویند که با دعانویسی (خرافه) و استفاده از نوشتن متونی به ظاهر مذهبی روی اجسامی مانند قفل کلید و کاسه یا بعضی اشیا و پوست حیوانات مبالغی را از مردم دریافت می‌کنند. برخی از استاد نمایان، مدعی هستند که با «علوم غریبه» آشنا بوده و «وسیله‌ای برای ابراز قدرت خداوند» می‌باشند. گروهی دیگر با ادعای دانستن علم رمل و خبرداشتن از مجهولات عالم و خیر و شر، رمال نامیده می‌شوند. اسباب کار این گروه، اشکال شانزده‌گانه‌ای است که به دانیال نبی نسبت داده می‌شود. گروهی دیگر نیز برای مشتریانشان کف‌بینی و فالگیری می‌کنند. از طرف جامعهٔ علمی دعانویسی به عنوان شکلی از خرافات شناخته می‌شود. 

دعانویسان با ادعای‌های دروغ از اعتقادات سوءاستفاده نموده و ازمردم اخاذی می‌نمایند و حتی گاهی فرد دعانویس از مشتری خود سوءاستفاده جنسی نیز می‌نماید. اغلب مشتریان دعانویس‌ها، زنان جوان هستند.

تاریخچه دعا نویسی 
در اسلام برای سوره‌های قرآنی هرکدام خواص و قواعدی برای خواندن تعریف شده و مناجات‌هایی از بزرگان شیعه موجود است.

سرکتاب و شرح فعالیت دعا نویس 
افرادی که در زندگی خود درماندگی حس می‌کنند و نمی‌توانند با تدبیر مشکلاتی از قبیل (بیماری، فقر، سرقت شدن مال، ترس و وحشت و …) را حل کنند به دعانویس روی می‌آورند و بر این باورند که با سرکتاب‌گیری که شروع فعالیت دعانویس است دلیل مشکلات آن‌ها مشخص می‌شود.

دعانویس در ابتدا تأکید بر باورِ خودش و دعا می‌کند و می‌گوید اگر ذره ای شک بیاورید همه چیز باطل می‌شود. سپس نام فرد، نام مادر و سن او را می‌پرسد و سپس با فرمول جمع ابجد به عددی می‌رسد که آن را بر ۱۲ تقسیم می‌کند و جواب آن عدد برحسب جنسیت فرد مبدل به تعبیری است که دعانویس در دست‌نویس‌های فال ابجد می‌بیند و برداشتی که دعانویس از شرح حال فرد دارد را با برداشت خود از تعبیر فال ابجد درمی‌آمیزد و برای فرد به گونه قابل قبول و هوشمندانه ای شرح می‌دهد و هرجا که شنونده شک بیاورد به او می‌گویند موکل‌های من اینگونه گفته‌اند، موکل در دعانویسی به معنی اجنه ای می‌باشد که با دعانویس دوست است و برای او از عالم غیب خبر می‌آورد. فرد درمانده که فکر می‌کند تنها راه بازمانده همین راه است تمامی شرح ماجرا را می‌پذیرد و در پایان هر سرکتاب مشخص می‌شود که فرد می‌بایست دعاهایی جهت رفع چشم بد و حسود و جادو و گشایش روزی و … و غیره از دعانویس خریداری کند و فرد درمانده هر جور که شده دعاها را خریداری می‌کند و به دستورات عمل می‌کند.

دیدگاه فقهای شیعه 
ناصر مکارم شیرازی «نوشتن دعاهایی که از حضرات معصومین (علیهم السلام) رسیده و در کتب معتبر موجود است، اشکالی ندارد؛ ولی دعا نویسی حرفه‌ای، که شغل افراد سودجوست، صحیح نیست و غالب کتاب‌هایی که به آن استناد می‌کنند، اعتباری ندارد.»

صافی گلپایگانی «نوشتن دعاهایی که با دلیل معتبر از ائمه معصومین علیهم السلام نقل شده و اجرت گرفتن در مقابل آن، اشکال ندارد ولی مراجعه به فالگیرها یا دعانویسانی که به صورت‌های مختلفه از منابعی که اعتبار شرعی ندارد نقل می‌کنند یا می‌نویسند جایز نیست و پول گرفتن اینگونه اکل مال به باطل و حرام است. والله العالم»

منابع 

دزدی
دین
کلاهبرداری
ویکی‌سازی رباتیک