میل جنسی به کودکان

میل جنسی به کودکان، پِدوفیلی  یا کودک‌کامی، یک ناهنجاری روانی است و عبارت است از تمایل جنسی عودکننده یا تحریک جنسی نسبت به کودکان زیر ۱۳ سال است. هرچند تعریف شروع از بلوغ ممکن است متفاوت باشد. در مورد بچه‌دوستی نوجوانان، کودک باید حداقل پنج سال کوچک‌تر از نوجوان بچه‌دوست باشد.

بیماران بچه‌دوست حداقل ۱۶ سال سن دارند و دستِ‌کم ۵ سال از قربانیان بزرگ‌ترند. اگر فرد مرتکب، در اواخر نوجوانی رابطه جنسی مستمری با یک کودک ۱۲ یا ۱۳ ساله داشته باشد این تشخیص مطرح نمی‌شود. اکثر موارد سوء استفاده جنسی از کودکان، به دست‌مالی آلت تناسلی یا آمیزش جنسی دهانی مربوط می‌شود.

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که مبتلایان به بچه‌دوستی در اکثر مواقع مرد بوده‌اند و غالباً به هر دو جنس دختر و پسر جذب می‌شوند. آمارها بیانگر آن است که دو سوم قربانیان آن‌ها دختران بین ۸ تا ۱۱ سال هستند، اما از هر چهار نفر بچه‌دوست، یکی از آن‌ها کودک پسر را ترجیح می‌دهد. اما این گفته به این معنا نیست که خانم‌ها از این قاعده مستثنی هستند. تفاوت آنجا است که خانم‌های مبتلا به اختلال پدوفیلی در روابطی که ایجاد می‌کنند، بیشتر دنبال نزدیکی هیجانی و پیدا کردن حس و لذت جنسی هستند، اما در بیماران مرد علاوه بر لذت جنسی، مسائل دیگری چون احساس قدرت، سلطه‌جویی، آزار، پرخاشگری و … نیز وجود دارد.

۹۵ درصد افراد بچه‌دوست دگرجنسگرا هستند و نیمی از آن‌ها، به هنگام ارتکاب جرم الکل زیادی مصرف کرده‌اند. تعداد چشمگیری از افراد بچه‌دوست، به‌طور هم‌زمان یا قبلاً به عورت‌نمایی، تماشاگری یا تجاوز به عنف دست زده‌اند. زنا با محارم، با بچه‌دوستی ارتباط نزدیکی دارد، چرا که در آن اغلب بچه‌ای نابالغ به‌عنوان شیء محبوب انتخاب می‌شود، جنبه آشکار یا پنهانی از زورگویی وجود دارد و به‌ندرت در آن رابطه جنسی بالغ-کودک ارجحیت می‌یابد.

در آسیا برآورد می‌شود که حدود یک میلیون بچه دچار تبعات سوءاستفاده از آن‌ها به عنوان کارگران جنسی هستند. وجود بچه‌هایی که از آن‌ها به عنوان کارگر جنسی سوءاستفاده می‌شود، ابتدا در تایلند و فیلیپین مشخص شد.

دربارهٔ انحراف جنسی کودک‌آزاری، الگوهای رفتاری در جوامع مختلف متفاوت است. به عنوان مثال، Koplan و Sadock، ۹۶٪ از بچه دوست‌ها را دگرجنسگرا می‌دانند که در هنگام چنین رابطه‌ای مصرف الکل زیادی داشته‌اند. همچنین اکثر موارد رابطه جنسی مهبلی یا مقعدی با کودکان را در موارد زنای با محارم ذکر کرده‌اند و در دیگر موارد شایع نمی‌دانند. در اجتماعات عوام‌گونه، سنتی، اکثر موارد انحراف کودک‌آزاری به خصوص از طرف منحرفان مرد، به صورت رابطه جنسی مقعدی مرسوم است.

طبقه‌بندی بین‌المللی آماری بیماری‌ها (ICD)، میل آمیزش جنسی با کودکان را به صورت «ناهنجاری شخصیتی یا رفتاری در بزرگسالان» تعریف می‌کند که در آن از نظر جنسی، ترجیح بیمار به کودکان نابالغ یا اوایل سن بلوغ است.

طبق نظر طبقه‌بندی رفتارهای ناهنجار (DSM)، بچه‌دوستی یک انحراف جنسی است که در آن، شخص هوس‌ها و خیالپردازی‌های جنسی شدید و مکرر نسبت به کودکان نابالغ دارد. ممکن است بیمار بر اثر این احساسات دست به عمل زده باشد، یا اینکه این کشش‌ها برای او موجب پریشانی یا مشقت در ارتباط با دیگران شده باشند.

تفاوت با شاهدبازی 
بچه‌دوستی، دربر گیرندهٔ هر دو جنسیت (دختر و پسر) است. در حالی‌که در شاهدبازی (بخصوص نوعی که در فرهنگ و ادبیات کلاسیک ایران مدنظر بوده‌است)، شخص میل به نوجوانِ پسر داشت و اغلب این رابطه به صورت پیر و شاگرد بود.

میل جنسی به کودکان در اسلام 
در فقه شیعه نیز طبق فتوای برخی فُقها، تفخیذ جایگزینی برای دُخول با همسر نابالغ دانسته می‌شود، از جمله فتوای سید روح‌الله خمینی در تحریرالوسیله‌اش در این زمینه چنین است: «کسی که زوجه‌ای کمتر از نُه سال دارد دخول او برای وی جایز نیست … اما دیگر کام‌گیری‌ها از قبیل لمس به شهوت و آغوش گرفتن و تفخیذ اشکال ندارد هر چند شیرخواره باشد.»ترجمه تحریرالوسیله امام خمینی جلد چهارم - 1 - «مسئله 12 کتاب نکاح» مرکز تعلیمات اسلامی واشینگتن

جستارهای وابسته 
 کودک آزاری
 تجاوز جنسی
 نوجوان خواهی
 جوان خواهی
 شاهد بازی
 واکاشودو
 انحراف جنسی
 بیماری جنسی
 سکس مقعدی
 سکس دهانی
 گرایش جنسی
 سکس
 سوءاستفاده جنسی
 تحریک جنسی
 زنا با محارم

منابع 

 تمایلات و رفتارهای جنسی انسان، دکتر بهنام اوحدی، ۱۳۷۹، فصل دهم، ص ۲۱۷، انتشارات صادق هدایت
 
 

پارافیلی
پدوفیلی
تجاوز جنسی
تمایلات جنسی انسان
جرم بر پایه نوع
کودک‌آزاری