جیمز ششم و یکم

جیمز ششم و یکم (جیمز چارلز استوارت -، با عنوان جیمز ششم از ۲۴ ژوئیه ۱۵۶۷ پادشاه اسکاتلند و با عنوان جیمز یکم از ۲۴ مارس ۱۶۰۳ پادشاه انگلستان و ایرلند به عنوان جزئی از پادشاهی متحد انگلستان و اسکاتلند تا زمان مرگش در ۱۶۲۵ بود. او اولین پادشاه انگلستان از خاندان استوارت‌ها بود. پادشاهی‌های اسکاتلند و انگلستان اگرچه دارای حکومت‌های مستقل با پارلمان، دادگستری و قوانین خود بودند اما هردو تحت فرمانروایی جیمز در یک اتحاد شخصی قرارداشتند.

جیمز فرزند ماری یکم، ملکه اسکاتلند و نواده دختری هنری هفتم پادشاه انگلستان و لرد ایرلند بود و این شرایط او را در نهایت در موقعیتی قرارداد که به هر سه پادشاهی دست پیدا کرد. جیمز در سیزده ماهگی پس از اینکه مادرش مجبور به کناره‌گیری به نفع او شد به پادشاهی اسکاتلند رسید. چهار نایب السلطنه اداره امور را برای رسیدن او به سن قانونی در سال ۱۵۷۸ بر عهده داشتند اگرچه او اداره کامل امور را تا سال ۱۵۸۳ به عهده نگرفت. در سال ۱۶۰۳ او از سوی پارلمان انگلستان وارث الیزابت یکم آخرین پادشاه از خاندان تودور در پادشاهی انگلستان و ایرلند شد که وارثی نداشت. او فرمانروایی خود را در هر سه پادشاهی برای ۲۲ سال تا زمان مرگش در سال ۱۶۲۵ و ۵۸ سالگی ادامه داد و این دوران پس از او به دوره جاکوبین معروف شد. بعد از اتحاد پادشاهی‌ها در سال ۱۶۰۳ او در انگلستان به عنوان بزرگترین قلمرو مستقر شد و فقط یکبار در سال ۱۶۱۷ به اسکاتلند برگشت و خود را پادشاه بریتانیای کبیر و ایرلند نامید. او مدافع اصلی پارلمان واحد برای انگلستان و اسکاتلند بود. در دوره او استعمار اولستر و استعمار بریتانیایی آمریکا آغاز شد.

پادشاهی جیمز در اسکاتلند با ۵۷ سال و ۲۴۶ روز از تمام پیشینیانش طولانی‌تر بود. او به اکثر اهدافش در اسکاتلند رسید اما در انگلستان با مشکلات بزرگی از جمله توطئه باروت در سال ۱۶۰۵ و مشکلات متعدد با پارلمان انگستان مواجه شد. در دوره سلطنت جیمز دوره طلایی ادبیات و درام الیزابت ادامه پیدا کرد و نویسندگانی همچون ویلیام شکسپیر، جان دان، بن جانسن و سر فرانسیس بیکن به شکوفایی یک فرهنگ ادبی پر رونق کمک کردند. جیمز خود نیز ادیب برجسته‌ای بود و کتاب‌های متعددی مانند قانون حقیقی پادشاهی‌های آزاد (۱۵۹۸) را تألیف کرد. او حامی ترجمه انجیل به زبان انگلیسی بود که بعدها به نام او شهرت یافت. سر آنتونی ولدون ادعا کرد که او به لقب «عاقلترین احمق مسیحیت» نامیده شده، لقبی که تا امروز با شخصیت او مانده‌است. از نیمه دوم قرن بیستم تاریخدانان در مورد شهرت جیمز بازنگری کرده و از او به عنوان یک پادشاه فکور و جدی یاد کردند. او عمیقاً به سیاست صلح متعهد بود و تلاش کرد از درگیر شدن در جنگ‌های مذهبی خودداری کند، خصوصاً در دوره جنگ‌های سی ساله (۱۶۱۸–۱۶۴۸) که قسمت‌های وسیعی از اروپای مرکزی را به نابودی کشید. او همچنین تلاش کرد که از قدرتمند شدن عناصر باز جنگ طلب در پارلمان انگلستان که خواهان جنگ با اسپانیا بودند جلوگیری کند اما موفق نشد.

جستارهای وابسته 
 توطئه باروت

منابع 

افراد اسکاتلندی فرانسوی‌تبار
اهالی ادینبرو
اهالی دوره استوارت
اهالی ادینبرا
پادشاهان پروتستان
تاریخ ال‌جی‌بی‌تی در سده ۱۷ (میلادی)
جیمز یکم انگلستان
حکم‌رانان اروپا در سده ۱۶ (میلادی)
حکم‌رانان اروپا در سده ۱۷ (میلادی)
حکم‌رانان سده ۱۶ (میلادی) اهل اسکاتلند
حکم‌رانان سده ۱۷ (میلادی) اهل اسکاتلند
حکم‌رانان سده ۱۷ (میلادی) اهل انگلستان
خاک‌سپاری‌ها در کلیسای وست‌مینستر
درگذشتگان ۱۶۲۵ (میلادی)
دودمان استوارت
دوک‌های آلبانی
دوک‌های روتسی
دیوشناسان
زادگان ۱۵۶۶ (میلادی)
شاعران سده ۱۶ (میلادی) اهل اسکاتلند
شاهزادگان اهل اسکاتلند
شوالیه‌های نشان‌بند جوراب
فرمانروایان اسکاتلند
فرمانروایان انگلستان
فرمانروایان کودک در دوران مدرن
فیلسوفان انگلیکان
فیلسوفان مسیحی
محققان و دانشگاهیان اهل اسکاتلند
نجات‌یافتگان از ترور
نویسندگان سده ۱۶ (میلادی) اهل اسکاتلند
نویسندگان سده ۱۷ (میلادی) اهل اسکاتلند
نویسندگان غیرداستانی اهل اسکاتلند
نویسندگان مرد سده ۱۶ (میلادی)
افراد مرتبط با جنگ انگلیس و اسپانیا (۱۶۰۴–۱۵۸۵)