ائمه اربعه

چهار امام  در میان فقهای اهل سنت، به چهار نفر به عنوان صاحب مذهب و صاحب مکتب گفته می‌شود و تودهٔ تسنن تابع یکی از این چهار پیشوا می‌باشد. ولی انحصار مذهب و مکتب به این چهار نفر در قرن هفتم هجری رخ داد. قبلاً در حدود ده مکتب و مذهب در میان اهل تسنن موجود بود.

این چهار مذهب در عین حال که در فروع دین با هم اختلاف دارند، عقاید هم را قبول داشته و در اصول دین اسلام( توحید، معاد، نبوت) دارای یک دیدگاه هستند. برخلاف اهل سنت، شیعیان در طول تاریخ در اصل امامت( مختص شیعیان) اختلافات زیادی با هم داشته اند و همین باعث ایجاد فرقه های زیادی مانند اثنی عشری، اسماعیلیه، زیدیه، کیسانیه و فرقه های شیعه دیگر شده است. 

ابوحنیفه نعمان بن ثابت (۸۰ - ۱۵۰ هجری) بنیان‌گذار مذهب حنفی
 مالک بن انس (۹۳ – ۱۷۹ هجری): بنیان‌گذار مذهب مالکی
محمد بن ادریس شافعی (۱۵۰–۲۰۴ هجری): بنیان‌گذار مذهب شافعی
احمد بن حنبل (۱۶۴–۲۴۱ هجری): بنیان‌گذار مذهب حنبلی

منابع 

 
 مجموعه آثار شهید مطهری جلد ۱۴: فقهای اهل تسنن در وبگاه حوزه.

تسنن
امامان اهل سنت
طرفداران تقریب میان مذاهب اسلامی