ملتحمه

مُلتَحِمه  غشا مخاطی نازک و شفافی است که سطح داخلی پلک‌ها را مفروش کرده و بخش پیشین (قدامی) صلبیه را می‌پوشاند.
ملتحمه پشت پلک‌ها و قسمت جلوی صُلبیه را پوشانده و در لبه پلک به پوست و در وسط به قرنیه متصل می‌شود. واژهٔ ملتحمه، مؤنث ملتحم و به معنی لحیم‌شده، جوش‌خورده و به‌هم‌پیوسته‌است.

ملتحمه به دو قسمت پیازی (روی کره چشم) و پلکی تقسیم می‌شود. محل رسیدن این دو ملتحمه به هم چین ملتحمه‌ای نامیده می‌شود.

ساختار 
ملتحمه به سه بخش تقسیم می‌شود:

در ضخامت هر پلک چشم یک نوار از بافت همبند محکم به پهنای تقریبی دونیم سانتی‌متر وجود دارد که به آن صفحه نگهدار (تارس/تارسوس) گویند. در بین این صفحهٔ همبندی و پوست پلک، رشته‌های عضلانی ماهیچه حلقوی چشم دیده می‌شود. در جوف صفحه‌های نگهدار بالایی و پایینی تعدادی از غدد نگهدار (تارسال) وجود دارند که با ترشح چربی باعث جلوگیری از به هم چسبیدن پلک‌ها می‌شوند.

لایه‌های ملتحمه

لایه پوششی 
لایه پوششی (اپی‌تلیال) حاوی پوشش لایه‌دار استوانه‌ای می‌باشد و موسین ترشح می‌کنند. (موسین جز مرطوب‌کننده موجود در لایه اشکی قرنیه می‌باشد و موجب همواری سطح اپی‌تلیوم فرنیه و مرطوب‌سازی آن می‌شود).

لایه زمینه‌ای 
لایه زمینه‌ای (استرومایی) دربرگیرنده رگ‌های خونی و اعصاب، غدد کراوز و ولفرینگ است. یک منبع خون‌رسانی غنی در ناحیه فورنیکس‌ها وجود دارد که از طریق سرخرگ و سیاهرگ مژگانی قدامی، سرخرگ و سیاهرگ پلکی داخلی فوقانی و تحتانی و سرخرگ و سیاهرگ ملتحمه‌ای تأمین می‌شود.

منابع 

 

چشم
کالبدشناسی چشم انسان