مستعمره

مستعمره یعنی سرزمینی فاقد استقلال سیاسی و اقتصادی که در همه شئون کاملاً تابع دولت امپریالیستی اقتدار طلب است. این دولت و انحصارات امپریالیستی آن از مستعمره به عنوان مواد خام و نیروی کار ارزان بازار فروش کالاها و عرصه سرمایه‌گذاری‌های پرسود و همچنین به مثابه پایگاه‌های نظامی و سوق‌الجیشی استفاده می‌کنند.

فرهنگ فارسی معین، مستعمره را «سرزمین یا کشوری که حکومتش زیر نظر یک کشور قوی‌تر بیگانه باشد» آورده‌است.

پیرامون واژه 
«اِستِعمار» واژه‌ایست عربی و در بُن به معنای آبادی خواستن است و معنی دیگری که به زیر نظر داشتن سلطه و حکومت و مادیات نیز می‌باشد. «استعمار کردن» نیز به معنای «آباد کردن» می‌باشد. ولی امروزه استعمار معنای نفوذ و دخالت کشورهای زورمند در کشورهای ناتوان به بهانه آبادی و سازندگی است. «کُلُنی» یا «مهاجرنشین» یا «مستعمره نشین» از دیگر واژه‌هاییست که ممکن است در این معنی به کار روند.

منابع 

 افشاری راد، مینو؛ آقابخشی، علی‌اکبر؛ فرهنگ علوم سیاسی؛ نشر چاپار، ۱۳۸۷. (شابک: ۹۶۴-۷۷۹۰-۲۷-۹)
 فرهنگ فارسی دکتر محمد معین (شش جلدی)، مؤسسه انتشارات امیرکبیر.

استعمارگری
تقسیمات کشوری