فلات تبت

فلات تَبَّت فلاتی گسترده و بلند در آسیای خاوری است که بیشتر جاهای خودگردان تبت و استان چینگهای در جمهوری مردمی چین و لداخ در کشمیر را دربر می‌گیرد. فلات تبت پهنه‌ای در حدود ۱٬۰۰۰ تا ۲٬۵۰۰ کیلومتر را فراگرفته‌است و میانگین بلندی آن برابر ۴٬۵۰۰ متر می‌باشد. به آن در زبانزد «سقف جهان» می‌گویند، چرا که بلندترین و گسترده‌ترین فلات در جهان است که پهنه‌ای برابر ۲٫۵ میلیون کیلومتر مربع (کمابیش برابر ۴ بار اندازهٔ ایالت تگزاس آمریکا یا کشور فرانسه) دارد.

جایگاه 
فلات تبت را رشته‌کوه‌های بلندی فراگرفته‌است. از شمال باختری به رشته‌کوه‌های کولون (که آن را از حوضهٔ آبریز تاریم جدا می‌سازد) محدود می‌شود و از شمال با رشته‌کوه‌های کیلیان که فلات را از بیابان گوبی جدا می‌سازد. در نزدیکی جنوب، فلات با درهٔ رود یارلونگ سانگپو که در بستر رشته‌کوه هیمالیا جریان دارد و با صفحهٔ گستردهٔ جلگهٔ سند و گنگ برش خورده‌است. در خاور و جنوبی‌ترین جا، فلات به گلوگاه جنگلی و جغرافیایی برآمدهٔ سرچشمه‌های کوهی رودهای سالوین، مِکنگ و یانگتزه در سیچوآن باختری و جنوب باختری چینگهای، راه می‌دهد.
در باختر نیز پیچش رشته‌کوه‌های ناهموار قره‌قروم در شمال کشمیر در شمال‌غربی شبه‌قارهٔ هند را در بر می‌گیرد.

نگارخانه

جستارهای وابسته 
 تبت بزرگ

منابع 

 

 
ایالت چهرنگاشتی
بوم‌شناسی کوهستانی
جغرافیای تبت
زمین‌چهرهای آسیای مرکزی
زمین‌چهرهای تبت
زمین‌چهرهای جامو و کشمیر
زمین‌چهرهای جنوب آسیا
زمین‌شناسی هیمالیا
زمین‌گاه‌شناسی
فلات‌ها
فلات‌های پاکستان
فلات‌های جمهوری خلق چین
فلات‌های هند
منطقه‌های آسیا