می‌گساری

نوشیدن می یا شراب‌خواری یا می‌گساری یا جَلْد ، به صورت دست جمعی یا انفرادی. در این حالت شخص بین حس درونی خود در لحظه و ابراز آن، احساس نزدیکی می‌کند و از ابراز آن پروا نمی‌نماید.

در فرهنگ‌ها و جوامع مختلف 
می‌گساری در برخی کشورها آیین و رسوم خود را دارد، برای نمونه در ارمنستان و گرجستان حتماً باید کسی از میان جمع بر پا ایستاده و اعلام کند که آن می‌به سلامتی چه کسی یا به چه مناسبتی خورده می‌شود.
از دیدگاه قوانین ایران، می‌گساری جرم بوده و جزای آن ۸۰ ضربه شلاق است.

در ادیان مختلف

یهودیت 
در یهودیت، نوشیدن مشروبات مست‌کننده و شراب و حتی انگور تازه یا خشک، به علت تأثیرات مخرب و زیانبار نهی شده‌است. در شریعت یهود، مجازات کاهنینی که شراب و دیگر مسکرات را می‌نوشیدند، مرگ بود. افرادی که خود را برای خداوند نذر می‌کردند نیز می‌بایست از نوشیدن شراب پرهیز می‌کردند. سلیمان اعتقاد داشت که شخص حکیم به شراب نزدیک نمی‌شود و برای دوری از مصیبت و غم و پیروی از اراده خدا نباید مشتاق شراب بود زیرا باعث فساد و گناه می‌شود.

مسیحیت 
در انجیل آمده‌است که عیسی در شام خداوند شراب نوشیده‌است. در نظر مسیحیان، نوشیدن شراب نوعی شکرگزاری به درگاه خداست. و فرصتی برای یادآوری نجات و سعادت و مرگ عیسی مسیح است. با این حال اعتدال و میانه‌روی در نوشیدن شراب توصیه شده‌است.

اسلام 
نوشیدن شراب (می) در اسلام مطلقاً حرام دانسته شده و هیچ مسلمانی حق ندارد مشروباتی که در خود درصدی از الکل را داشته باشد بنوشد. هرگاه مسلمانی عامداً از مشروبات الکلی استفاده کند و البته در اماکن عمومی ظاهر شود، مستحق مجازات ۸۰ ضربه شلاق در فقه اسلامی خواهد بود..

جستارهای وابسته 
 اثرات کوتاه مدت مصرف الکل
 اثرات بلند مدت مصرف الکل
 تأثیر الکل بر سلامتی
 الکلیسم
 نهضت مخالفت با مصرف الکل
 مخالفت با مصرف الکل
 خوردنی‌های تابو
 مناطق خشک الکلی

پانویس

منابع 

الکل
جرم‌ها
سوءمصرف الکل
فرهنگ آشامیدن
فرهنگ مواد مخدر
نوشیدنی‌های الکلی
گناهان کبیره در اسلام