خط امام

خط امام اصطلاحی است که اولین بار در اوایل انقلاب سال ۱۳۵۷، توسط حزب توده بکار رفت و در بر گیرنده نوعی ایدئولوژی و طرز فکر بود که شامل ۵ عنصر زیر باشد:
 جنبه ضد امپریالیستی قاطع
 جنبه ضد استبداد سلطنتی
 عدالت خواهی اجتماعی و حمایت از توده‌های محروم
 سمت گیری در جهت تأمین حقوق و آزادی‌های فردی
 تکیه به لزوم اتحاد همه نیروهای راستین خلق در جهت تحقق موارد چهارگانهٔ یاد شده

گروه‌های دارای عنوان خط امام 
بعدها گروه‌های مختلفی از این اصطلاح استفاده کردند و عنوان خود را بر پایه خط امام نهادند. این گروه‌ها شامل:
 دانشجویان مسلمان پیرو خط امام یا گاهی دانشجویان پیرو خط امام
 ائتلاف نیروهای خط امام
شامل
 مجمع نیروهای خط امام
 مجمع طلاب خط امام
 جبهه پیروان خط امام و رهبری
 فراکسیون خط امام مجلس شورای اسلامی
 اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان پیرو خط امام

در سخنان دیگران
ایرج اسکندری: «خط امام مثل تصویر یک جارختی بر دیوار بود که سران حزب توده تلاش می‌کردند لباس‌های خود را به آن آویزان کنند.»

منابع 

سید روح‌الله خمینی
واژگان سیاسی ایران
واژگان سیاسی نوین