گیرنده دیجیتال تلویزیون

گیرندهٔ دیجیتال تلویزیون که در ایران به آن رسیور یعنی گیرنده هم می‌گویند، ، یک دستگاه سامانهٔ اطلاعاتی است که معمولاً دارای یک تیونر تلویزیون برای ورودی است و خروجی را به تلویزیون می‌دهد، این دستگاه سیگنال‌ها را از یک منبع خارجی مانند کابل اترنت، ال ان بی، کابل کواکسیال یا حتی آنتن سادهٔ آنالوگ دریافت می‌کند و سپس آن‌ها را رمزگشایی و برای تلویزیون می‌فرستد، گیرندهٔ دیجیتال یا رسیور در انواع گوناگونی برای پشتیبانی و استفاده از تلویزیون ماهواره‌ای، تلویزیون زمینی، تلویزیون اینترنتی و تلویزیون کابلی تولید می‌شوند، در ایران به‌طور معمول به گیرنده‌های دیجیتال تلویزیون زمینی همان «گیرندهٔ دیجیتال» گفته می‌شود در حالی‌که به گیرنده‌های دیجیتال تلویزیون ماهواره‌ای «رسیور» می‌گویند.

برای دریافت تلویزیون اینترنتی نیاز به یک گیرندهٔ دیجیتال مخصوص تلویزیون اینترنتی است که قابلیت ارتباط دو-سویه و رابط شبکه داشته باشد.

نحوهٔ کارکرد 
دستگاه گیرندهٔ دیجیتال یک تبدیل‌گر است که سیگنال‌ها را از منابع مختلف (برحسب نوع گیرندهٔ دیجیتال) دریافت کرده و طی یک فرایند پردازش، آن را تبدیل به صدا و تصویر نموده و آمادهٔ پخش برای تلویزیون می‌نماید. البته این تبدیل می‌تواند به صورت رله‌ای و تکرار باشد یعنی آر اف را دریافت و برای ورودی تلویزیون، خروجی آر اف را مهیا نماید یعنی تلویزیون فقط به عنوان یک نمایشگر عمل می‌کند (دریافت صدا، تصویر و نمایش آن) که در این صورت نقش گیرندهٔ دیجیتال حدود ۸۰٪ و نقش تلویزیون تنها ۲۰٪ خواهد بود. گیرندهٔ دیجیتال فقط در حد یک مبدّل ساده که
 تلویزیون‌های آنالوگ وجود دارد نیست بلکه دارای عملکرد پیچیده‌تری است.

انواع رسیورها
رسیورهای مورد استفاده به دوصورت اکسترنال واینترنال موجود می‌باشد

اکسترنال
رسیورهای اکسترنال به دو صورت دسکتاپ و مخفی (مینی) موجود می‌باشد که پشت تلویزیون قرار گرفته و استفاده می‌شود

اینترنال
این نوع رسیور نیز به دو صورت داخل تلویزیون وداخل کامپیوتر وجود دارد

جستارهای وابسته 
 تلویزیون دیجیتال
 تلویزیون ماهواره‌ای
 تلویزیون دیجیتال زمینی

منابع 

اصطلاحات تلویزیون
الکترونیک مصرف‌کنندگان
پخش ماهواره‌ای
تلویزیون
فناوری‌های ممنوع در ایران
ماهواره‌ها
مخابرات