لوکری

ابوالحسن علی بن محمد غزوانی لَوکَری شاعر و موسیقیدان ایرانی و معروف به لوکری چنگزن بود. وی در موسیقی مهارت به سزایی داشت. لوکری در تغزل و قصیده استادی چیره‌دست بود . او هم‌دوره با امیر رضی ابوالقاسم نوح بن منصور (۳۶۵-۳۸۷) امیر سامانی است بنابرین در نیمه دوم قرن چهارم می‌زیسته‌است. او نوح و ابوالحسن عبیدالله بن احمد عتبی (م۳۷۲) را مدح کرده‌است. غزوان -که او را به نام آنجا می‌خواندند- نام محله ای در هرات و لوکر هم دهی بزرگ بر کنار مرورود بود که گویا یکی زادگاه و دیگری زیستگاه او بوده‌اند. 

شعر زیر از لوکری است:

از اشعار دیگر او:

ساقی بده آن گلگون قَرقَف را     /     نا یافته از آتش گز تف را 

نزدیک امیر نوح بن منصور          / بر کوشک بر این شعر مُردَفَّ را

پانویس

منابع 
محمد دبیرسیاقی. پیشاهنگان شعر پارسی. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی

* کتاب تاریخ ادبیات در ایران از دکتر ذبیح‌الله صفا.

شاعران فارسی‌زبان اهل ایران