روح‌الله

روح‌الله به معنای روحی از جانب خدا و روحی خدایی است. «روح‌الله» از صفات عیسی بن مریم است.

روح‌الله در قرآن 
«روح‌الله» از ویژگی‌های مسیح است، که در قرآن به آن اشاره شده‌است: «همانا مسیح، عیسی پسر مریم، فرستاده خداوند و کلمه اوست که به مریم القا نمود، و روحی است از جانب او.».

در تفاسیر قرآن آمده‌است که وقتی از جعفر بن محمد الصادق درباره «رُوحٌ مِنْهُ» سؤال شد، او پاسخ داد: «مقصود روح خداست که خداوند آن را در آدم و عیسی علیهما السلام قرار داد.» چنان‌که در جای دیگر قرآن، آفرینش عیسی را به آفرینش آدم تشبیه نموده، و می‌گوید: «به یقین داستان عیسی [در چگونگی آفرینش] در نزد خداوند همچون داستان آدم است که او را از خاک آفرید سپس به او گفت: (انسان زنده) باش، پس شد.»

همچنین در مورد مراحل پیدایش انسان، در قرآن آمده‌است: «... خداوند [با خلقت حضرت آدم] آفرینش انسان را از گِل آغاز کرد؛ سپس نسل او را از عصاره‌ای از آب ناچیز و بی‌قدر آفرید؛ سپس [اندام] او را موزون ساخت و از روح خویش در وی دمید.»

چنان‌که تفاسیر قرآن بیان داشته‌اند، اضافه "روح" به "خدا" به اصطلاح "اضافه تشریفی" است، یعنی یک روح گرانقدر و پر شرافت که سزاوار است روح خدا نامیده شود در انسان دمیده شد.

روح‌الله در روایات 
درحدیث‌های بسیاری از شیعه و سنی، روح‌الله صفت عیسی بن مریم ذکر شده‌است. در زیارت‌نامه‌های شیعیان، عبارت «عیسی روح الله» بارها به کار رفته‌است.

پانویس 

واژگان مذهبی
عنوان‌های مذهبی
پیامبران در اسلام
عیسی
نام‌های کوچک مردانه عربی