آپولو ۱۷

آپولو ۱۷  آخرین پروژه تا به امروز است که فضانوردان را فراتر از مدار نزدیک زمین فرستاده و آخرین مرتبه‌ای است که انسان‌ها بر روی کره ماه قدم گذاشتند. یازدهمین سفر از مأموریت‌های آپولو و ششمین و آخرین سفر انسان به کره ماه بود. پرتاب آپولو ۱۷، اولین پرتابی بود که در شب انجام می‌شد. آپولو ۱۷ در ۱۱ دسامبر ۱۹۷۲ از مرکز فضایی کندی در فلوریدا به همراه سه سرنشین به فضا پرتاب شد. سرنشینان این ناو عبارت بودند از؛ یوجین سرنان، هاریسون اشمیت، رونالد ایوانز.

فضانوردان طبق برنامه پیش‌بینی شده در روز ۱۹ دسامبر ۱۹۷۲ به ماه رسیدند و پس از قرار گرفتن در مدار مورد نظر، سرنان و اشمیت به درون مه‌نشین رفته، در دوازدهمین گردش به دور ماه آن را از سفینه اصلی جدا کردند. دو مه‌نورد مدتی را در ناو خود به عکسبرداری از محل فرود در ارتفاع بالا پرداخته و سه ساعت پس از جدا شدن از سفینه اصلی در ساعت ۱۹ و ۵۵ دقیقه روز ۱۹ دسامبر مه‌نشین را در ۲۰۰ متری محل پیش‌بینی شده، بین کوه‌های تایروس و دره لیترو، در لبه دریای آرامش بر سطح ماه فرود آوردند. وجود اشمیت به عنوان یک دانشمند زمین‌شناس در این گروه، به ناسا امکان داد که نمونه‌های با ارزشی از خاک و سنگ ماه به زمین آورده شود. آنان جمعاً بیش از ۱۱۳ کیلوگرم از خاک و سنگ ماه را با خود به زمین آوردند. سرنان و اشمیت با خودرو مه نورد، ۳۶ کیلومتر رانندگی و از چندین نقطه نمونه جمع‌آوری کردند.

فضانوردان با یک مته سوراخی به عمق ۵۴/۲ متر را به وجود آوردند و نمونه‌هایی از این عمق را تهیه کردند. منطقه فرود در جریان پرواز آپولو-۱۵ انتخاب شد زیرا تصاویر برداشته شده توسط آلفرد وردن مخروطی شکل‌هایی را در سطح ماه نشان می‌داد که شبیه آتشفشان‌های زمینی بود. آنان جمعاً ۷۵ ساعت در ماه اقامت داشتند و طی سه خروج از سفینه مه‌نشین، ۲۲ ساعت را در ماه راهپیمایی و رانندگی کردند. راهپیمایی اول- در روز ۱۱ دسامبر ۱۹۷۲ به مدت ۷ ساعت و ۱۱ دقیقه و ۵۳ ثانیه، راهپیمایی دوم- در روز ۱۲ دسامبر ۱۹۷۲ به مدت ۷ ساعت و ۳۶ دقیقه و ۵۶ ثانیه و راهپیمایی سوم- در روز ۱۳ دسامبر ۱۹۷۲ به مدت ۷ ساعت و ۱۵ دقیقه و ۸ ثانیه. در پایان مأموریت، اشمیت و سرنان به مه‌نشین بازگشته و در ساعت ۲۲:۵۴:۳۷ روز ۱۴ دسامبر ۱۹۷۲ (بوقت گرینویچ) راهی مدار ماه شدند تا به همکار دیگرشان بپیوندند که در آنجا به سر می‌برد. سرنان آخرین فضانورد آپولو بود که ماه را ترک گفت. پس از اتمام مأموریت، سرنان و اشمیت و نمونه‌ها با مه‌نشین به مدار ماه آمده و به دنبال اتصال آن با سفینه اصلی، مه‌نشین را رها کرده و در روز ۱۷ دسامبر راهی زمین شدند.

لغو آپولو ۱۸ و پایان برنامه آپولو 
با آنکه مأموریت آپولو ۱۸ طبق تقویم کاری ناسا، طرح‌ریزی شده و آماده انجام بود ولی به‌طور ناگهانی و تقریباً بدون دلایل قانع کننده‌ای از سوی ناسا، مأموریت آپولو ۱۸ لغو و برنامه فضایی آپولو در سال ۱۹۷۳ به کار خود پایان داد.
این کار باعث افزایش بدبینی جامعه آن روز آمریکا و تئوری توطعه در میان افکار عمومی شد.

تلاش دوباره ناسا 
پس از چند دهه وقفه، تلاش بعدی ناسا برای سفر دوباره انسان به ماه، برنامه فضایی آرتمیس است که این بار با کمک بسیاری از کشورهای جهان در سال ۲۰۲۲ مرحله اول آن با موفقیت انجام شد.

نگارخانه

جستارهای وابسته 
 برنامه فضایی آپولو
 تیله آبی

منابع

پیوند به بیرون 

 اطلاعات پایگاه ناسا در مورد آپولو ۱۷

آپولو ۱۷
ایالات متحده آمریکا در ۱۹۷۲ (میلادی)
پرواز فضایی در ۱۹۷۲ (میلادی)
راهپیمایی فضایی
رویدادهای دسامبر ۱۹۷۲
فرود انسان بر روی ماه
فرودها بر روی ماه
فضاپیماهای بازگشتی در ۱۹۷۲ (میلادی)
فضاپیماهای پرتاب‌شده با موشک‌های سترن
فضاپیماهای پرتاب‌شده در ۱۹۷۲ (میلادی)
مأموریت‌های ارسال خدمه به ماه
مأموریت‌های فضایی در ماه
ماموریت‌های آپولو
ماموریت‌های آوردن نمونه
ماه‌نورد
مهندسی هوافضا