کامی سن-سانس

کامی سن-سانس  (زاده ۹ اکتبر ۱۸۳۵ در پاریس ـ درگذشته ۱۶ دسامبر ۱۹۲۱ در الجزیره) آهنگساز فرانسوی دوره رمانتیک است.

سن-سانس در کلیسای مادلن پاریس ارگ می‌نواخت و موسیقی او که در آغاز تحت تأثیر فرانتس لیست بود. برخی از مهم‌ترین آثارش شامل اپرای سامسون و دلیله، سمفونی‌ها، کنسرتو برای پیانو شماره ی دو،کنسرتو برای ویلنسل شماره یک، پوئم سمفونیک (برای مثال رقص مردگان)، کارناوال جانوران برای دو پیانو و ارکستر مجلسی، موسیقی آوازی، مجلسی، ارگ و پیانو می‌باشد.

زندگی 

در کودکی نخست فراگیری پیانو را آغاز نمود و سپس به آموختن آهنگسازی نزد پیِر مِلدِن پرداخت. در یازده سالگی نخستین کنسرت پیانو خود را برگزار کرد و در آن کنسرتو پیانو شماره ۳ بتهوون و کنسرتو شماره ۱۵ موتسارت را اجرا کرد در حالیکه کادانس این کنسرتو را خودش نوشته بود.

در سیزده سالگی وارد هنرستان موسیقی (کنسرواتوار) پاریس گردید و با استادانی چون شارل گونو به فراگیری موسیقی ادامه داد. در سال ۱۸۵۱ در حالیکه هنوز شاگرد کنسرواتوار بود موفق به دریافت جایزه رم گردید. در هیجده سالگی به عنوان نوازنده ارگ کلیسای سن مری برگزیده می‌شود و به سرعت به شهرت دست پیدا می‌کند. فرانتس لیست در مورد او در این دوره گفته‌است «او بهترین نوازنده ارگ در سراسر گیتی است». سن-سانس این سمت را برای بیست سال از آن خود داشت، او هم‌زمان در تمام این سالها به آهنگسازی ادامه داد و همچنین در انتشار آثار و دفاع از آهنگسازانی چون روبرت شومان، ریچارد واگنر و کریستف ویلیبالد گلوک تلاش بسیار کرد. در سال ۱۸۶۱ به عنوان استاد مدرسه موسیقی نیدرمیر l’École Niedermeyer برگزیده می‌شود و شاگردانی همچون گابریل فوره را تربیت می‌کند. در ۱۸۶۷ به خاطر کانتات «عروسی پرومِته» Les Noces de Prométhée برنده جایزه یک مسابقه آهنگسازی می‌گردد که گروه داوران آن را موسیقی‌دانانی چون جواکینو روسینی، هکتور برلیوز، جوزپه وردی و شارل گونو تشکیل می‌دادند.

سن-سانس در سال ۱۸۷۰ نقدهای فراوانی را در مجله «گزت موزیکال» Gazette musicale نوشت و در بحث‌های بسیاری با ونسان دندی شرکت جست. وی در سال ۱۸۸۱ به عضویت فرهنگستان هنرهای زیبای فرانسه درآمد و سه سال بعد موفق به دریافت نشان لژیون دونور گردید.

او به لیست، شومان و واگنر علاقه داشت و با لیست و برلیوز روابط نزدیک و صمیمی داشت. سالهای نخستین سده بیستم سالهای پر افتخاری برای سن-سانس است، او به ریاست فرهنگستان هنرهای زیبا برگزیده می‌شود و نشان‌های متعددی را دریافت می‌کند. موسیقی سن-سانس از لحاظ تکنیکی بی‌نقص ارزیابی می‌شود. او پوئم سمفونیک را وارد موسیقی فرانسه کرد و عمده شهرت‌اش هم به خاطر همین آثارش است. او در تمام ژانرهای موسیقی آثاری خلق کرده‌است. علاقه‌اش به آثار سمفونیک جالب و قابل ستایش است، آثار ارکستری فراوانی دارد ولی عمدتاً او را با «کارناوال حیوانات»، «اپرای سامسون و دلیله» و «سمفونی شماره پنج» می‌شناسند. جالب این که کارناوال حیوانات، معروف‌ترین اثر او، در زمان حیاتش هرگز شناخته نشد، چون فکر می‌کرد ممکن است اجرای آن به موقعیت هنریش لطمه بزند.

درگذشت 

سن-سانس در سال‌های پایانی عمر به مسافرتهای زیادی رفت و سرانجام در حالی که برای آهنگسازی به الجزایر سفر کرده بود در سن ۸۶ سالگی درگذشت. پیکر او پس از مرگ به پاریس منتقل و در گورستان مون‌پارناس (Cimetière_du_Montparnasse) به خاک سپرده شد.

برخی از آثار 

 پیش‌درآمد و روندو کاپریچیوزو برای ویولن و ارکستر
 ۱۳ اپرا
 ۵ کنسرتو برای پیانو و ارکستر
 ۳ کنسرتو برای ویولن و ارکستر
 آثار زیادی برای پیانو، ارگ و موسیقی مجلسی
 اوراتوریوی نوئل (۱۸۵۸)
 اپرای سامسون و دلیله (۱۸۶۸)
 رقص مردگان (۱۸۷۵)
 ۳ سمفونی
 سونات برای کلارینت
 سمفونی شماره ۳ (۱۸۸۶)
 کارناوال جانوران (۱۸۸۶)

شنیدن آثار 
 deezer
 youtube

پیوند به بیرون 
 آثار (نتها)
 کامی سن-سانس
 فرهنگ آزاد

منابع 

 دانشنامه لاروس
 آهنگ سرا

آهنگسازان اپرا اهل فرانسه
آهنگسازان اپرای مرد
آهنگسازان ارگ بادی
آهنگسازان اوراتوریو
آهنگسازان اهل فرانسه
آهنگسازان باله اهل فرانسه
آهنگسازان باله
آهنگسازان پیانو
آهنگسازان دارای نشان شوالیه
آهنگسازان رمانتیک اهل فرانسه
آهنگسازان سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
آهنگسازان کلاسیک اهل فرانسه
آهنگسازان کلاسیک سده ۱۹ (میلادی)
آهنگسازان کلاسیک مرد اهل فرانسه
آهنگسازان کلاسیک مرد
آهنگسازان موسیقی کلاسیک سده ۲۰ (میلادی)
آهنگسازان ویولن
آهنگ‌سازان رمانتیک
ارگ‌نوازان سده ۱۹ (میلادی)
ارگ‌نوازان سده ۲۰ (میلادی)
ارگ‌نوازان کلاسیک
ارگ‌نوازان مرد
اعضای افتخاری انجمن رویال فیلارمونیک
اهالی پاریس
بی‌خدایان اهل فرانسه
پرسنل نظامی جنگ فرانسه و پروس اهل فرانسه
پیانیست‌های کلاسیک مرد
دادارباوران اهل فرانسه
دارندگان لژیون دونور
درگذشتگان ۱۹۲۱ (میلادی)
درگذشتگان از بیماری مرتبط قلبی
درگذشتگان به علت بیماری‌های قلبی و عروقی
دریافت‌کنندگان پور لو مریت (نشان غیرنظامی)
دریافت‌کنندگان صلیب بزرگ لژیون دونور
دور از وطن‌های اهل فرانسه در الجزایر
زادگان ۱۸۳۵ (میلادی)
فرانسوی‌های عضو کلیسای کاتولیک روم
کامی سن-سانس
مدفونان در گورستان مونپارناس
منتقدان موسیقی اهل فرانسه
موسیقی‌دانان اهل پاریس
موسیقی‌دانان دارای نشان شوالیه
موسیقی‌دانان سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
موسیقی‌دانان کلاسیک خردسال
موسیقی‌دانان مرد سده ۱۹ (میلادی)
موسیقی‌دانان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
موسیقی‌دانان مرد سده ۲۰ (میلادی)
نوازندگان ارگ اهل فرانسه
نوازندگان پیانو سده ۲۰ (میلادی)
نوازندگان پیانو کلاسیک اهل فرانسه
نوازندگان پیانو کلاسیک سده ۱۹ (میلادی)
نوازندگان پیانو کلاسیک سده ۲۰ (میلادی)
نوازندگان پیانو مرد اهل فرانسه
ویولون‌نوازان کلاسیک اهل فرانسه
ویولون‌نوازان کلاسیک سده ۱۹ (میلادی)
ویولون‌نوازان کلاسیک سده ۲۰ (میلادی)
ویولن‌نوازان مرد