قلاب (نشان‌گذاری متن)

قلاب یا براکت  به دو علامت «باز و بسته» نشان‌گذاری گفته می‌شود، که معمولاً از آن برای جداسازی یک قطعهٔ متن یا داده از محیط اطراف (احاطه‌کننده) خود استفاده می‌شود.
چهار نوع قلاب وجود دارد:
 کمان یا کمانک یا پرانتز  با نماد ()
 قلاب یا کروشه  با نماد  [ ]
 ابرو یا آکولاد  با نماد { }
 جهت‌نما یا پرانتز شکسته با نماد < > یا

کاربرد

انواع

()

پرانتز 
 این نوع پرانتز برای بیان بیشتر و روشن‌سازی در متن (یا تعریف کوتاه) یا تقدم عمل در ریاضیات به‌کار می‌رود.
 در بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی (نه همه) علاوه بر کاربرد ریاضی، پیرو همان قواعد زبان نوشتاری انسانی برای تعریف پارامترهای خانوادهٔ تابع‌ها استفاده دارد. در بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی به صورت الزامی یا اختیاری برای فراخوانی توابع کاربرد دارد.

[ ] 

 در منبع‌دهی برای بیان نقل‌قول به‌کار می‌رود.
 در ریاضیات تقدم بیشتری نسبت به پرانتز دارد و نماد تابع جز صحیح نیز می‌باشد.
 در برنامه‌نویسی برای تعریف آرایه (Array) و به ویژه در جی‌سون (JSON) کاربرد دارد. در اکثر زبان‌های برنامه‌نویسی از بورن شل تا تمام  برای دستیابی به عناصر آرایه یا تعریف آرایه کاربرد دارد. در برخی زبان‌ها کاربردهای ویژه در کتابخانه‌های برنامه‌نویسی شیءگرا نیز دارد.

{ } 

 نماد مجموعه در ریاضیات
 در برنامه‌نویسی خانواده سی برای تعریف محدوده کد اجرایی کاربرد دارد گاهی برای محدوده کد یک فضای نام یا کلاس یا فانکشن که شامل اسکوپ متغیرهای محلی نیز هست و گاهی فقط برای محدوده اجرایی یک شرط یا یک چرخه (لوپ). پیرو کاربرد مجموعه ریاضی آن کاربرد تعریف اشیاء مجموعه‌ای را در زبان‌های خاصی نیز دارد که شامل JSON در جاوااسکریپت نیز می‌شود.

پرانتز شکسته (؛ برای بیان میانگین در فیزیک یا مجموعه‌های دنباله‌دار، به‌طور مثال:

در نشان‌گذاری برا-کت نیز به‌کار می‌رود.

lt; &gt 
 در کدنویسی زبان مارک‌آپ فرا متنی HTML برای تعریف تگ‌ها کاربرد دارد.
 در انواع زبان‌های برنامه‌نویسی و زبان‌های بازخوانی بانک‌های اطلاعاتی همان کاربرد ریاضیاتی را دارد

جستارهای وابسته 
 نشانه‌گذاری

منابع 

نشانه‌گذاری ریاضی
نشانه‌های سجاوندی