آنتونی پارسونز

آنتونی پارسونز (۹ سپتامبر ۱۹۲۲ – ۱۳ اوت ۱۹۹۶)  دیپلمات انگلیسی که از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۹ میلادی سفیر بریتانیا در ایران بود.

قبل از آن نیز وی معاون قسمت امور خاورمیانه در وزارت امور خارجه بوده‌است. وی در ابتدای سال ۱۹۷۹ و کمی قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایران (۲۱ ژانویه سال ۱۹۷۹ و ۵ روز پس از خروج محمدرضا پهلوی از ایران) به لندن بازگشت و تا سال ۱۹۸۲ ریاست هیئت نمایندگی انگلستان در سازمان ملل متحد را بر عهده گرفت.

وی در این سمت با موضوع‌های مربوط به ایران از جمله ماجرای گروگان‌گیری و جنگ ایران عراق سر و کار داشت. آخرین سمت اجرایی وی مشاور مخصوص خانم مارگارت تاچر در امور خارجی بود. وی در سال ۱۹۸۳ بازنشسته شد.

مأموریت وی با انقلاب ایران هم‌زمان شد و به همین لحاظ مأموریت وی از لحاظ تاریخی اهمیت ویژه‌ای یافت. در دوران بازنشستگی به نگارش کتاب معروف خود، غرور و سقوط (به انگلیسی: The Pride and the Fall) پرداخت که به عنوان یکی از کتب مرجع در زمینه انقلاب ایران مورد استفاده تاریخ نگاران و تحلیلگران تاریخ انقلاب ایران است.

پارسونز در رسانه‌های ایران 
کتاب غرور و سقوط پارسونز به وسیله منوچهر راستین به فارسی ترجمه شده‌است. همچنین پارسونز در مصاحبه تلویزیونی با علی اکبر عبدالرشیدی گوشه‌های مهمی از ماموریتش را در تهران و سپس به عنوان نماینده انگلستان در سازمان ملل متحد در دوران جنگ عراق و ایران تشریح کرده‌است.

منابع 

پرسنل ارتش بریتانیا در جنگ جهانی دوم
دانش‌آموختگان کالج بالیول، آکسفورد
پارسونز، آنتونی
دور از وطن‌های اهل انگلستان در ایران
دور از وطن‌های اهل بریتانیا در اردن
دور از وطن‌های اهل بریتانیا در ترکیه
دور از وطن‌های اهل بریتانیا در سودان
دور از وطن‌های اهل بریتانیا در مصر
پارسونز، آنتونی
پارسونز، آنتونی
ستوان‌های نشان سلطنتی ویکتوریایی
سفیران بریتانیا در ایران
شوالیه‌های صلیب بزرگ نشان سنت میکائیل و سنت جرج