جمشید ممتاز

جمشید ممتاز (زادهٔ ۱۳۲۱؛ ۱۸ ژوئن ۱۹۴۲ در ازمیر ترکیه)، دارای مدرک دکتری حقوق بین‌الملل و حقوق عمومی از دانشگاه پاریس ۲، در سال ۱۹۷۱ ٬ حقوق‌دان، از اعضای تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای ایران در دولت یازدهم است. وی استاد بازنشسته رشتهٔ حقوق بین‌الملل دانشگاه تهران و استاد مدعو دانشگاه‌های سوربن، کن و گرنوبل در فرانسه است.

او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ عضو کمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل متحد بود و در سال ۱۳۸۴ به عنوان رئیس آن انتخاب شد. ممتاز به همراه احمد متین دفتری تنها اعضای ایرانی در طول تاریخ این کمیسیون بوده‌اند. او همچنین مشاور صلیب سرخ و از اعضای آکادمی حقوق بین‌الملل لاهه است. همچنین وی برای عضویت در این کمیسیون در سال ۲۰۱۷ نیز نامزد بودند که با ۱۱۴ رای و تنها ۶ رای کمتر از نفر آخر منتخب از راهیابی به کمیسیون بازماندند.

دکتر ممتاز برای ارائه درس عمومی سال ۲۰۱۴ آکادمی حقوق بین‌الملل لاهه انتخاب شده‌است و به این ترتیب اولین ایرانی و آسیایی است که افتخار ارائه این درس را پیدا می‌نماید.

زندگی 
جمشید ممتاز در سال ۱۳۲۱ زمانی‌که پدرش عبدالله ممتاز کنسول ایران در ازمیر بود، در این شهر متولد شد و پس از چند سال به علت آنکه پدرش کاردار سفارت ایران در قاهره شد به آن کشور رفته و زبان عربی را در آنجا آموخت.

بازنشستگی اجباری از دانشگاه تهران 
ممتاز که استاد تمام دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران و دارای مرتبه علمی استاد ممتازی این دانشگاه بود، از جمله استادان مطرح علوم انسانی به‌شمار می‌رود که پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ به اجبار بازنشسته شدند.

سوابق تحصیلی 
 اخذ دیپلم علوم طبیعی از دبیرستان پرووان پاریس، ۱۳۴۰ (۱۹۶۱)؛
 اخذ مدرک لیسانس حقوق سیاسی و عمومی از دانشکدهٔ حقوق و اقتصاد دانشگاه پاریس، ۱۳۴۴ (۱۹۶۵)
 اخذ مدرک لیسانس علوم سیاسی از مدرسهٔ مطالعات سیاسی دانشگاه پاریس، ۱۳۴۷ (۱۹۶۸)
 اخذ مدرک فوق لیسانس (دیپلم) حقوق عمومی از دانشکدهٔ حقوق دانشگاه پاریس ۲، (۱۹۶۸)
 اخذ مدرک دکترای حقوق بین‌الملل و حقوق عمومی از دانشگاه پاریس ۲، (۱۹۷۱)

سوابق شغلی 
 عضو هیئت علمی و استاد ممتاز دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
 مدیر گروه حقوق بشردانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
 دریافت نشان درجه ۲ علمی ایران از دست رئیس جمهور وقت؛ سید محمد خاتمی در سال ۱۳۸۳
 عضو هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه پاریس ۱۰، ۷۴–۱۹۶۸
 استادیار دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴
 دانشیار دانشگاه تهران در سالهای ۵۹–۱۳۵۴ و از سال ۱۳۶۲ تا سال ۱۳۶۵
 استاد دانشگاه تهران از سال ۱۳۶۵ تا کنون
 عضو هیئت علمی دانشکدهٔ روابط بین‌الملل وزارت خارجه درسالهای ۸۰ – ۱۳۷۰
 مدیر گروه حقوق بشر دانشکدهٔ حقوق دانشگاه تهران از سال ۱۳۸۳
 عضو مؤسس و رئیس انجمن مطالعات حقوق بین‌الملل از سال ۱۳۸۱ تاکنون
 عضو انستیتو حقوق بشر سان رمو
 عضو انجمن حقوق بین‌الملل
 عضو انجمن فرانسوی حقوق بین‌الملل
 عضو شورای آکادمی حقوق بین‌الملل لاهه
 مشاور حقوقی کمیته بین‌الملل صلیب سرخ
 رئیس سابق کمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل
 عضو هیئت تحریریهٔ سالنامهٔ حقوق بشر دوستانه بین‌المللی در هلند
 تدریس در دانشگاه‌های تهران، در دانشگاه‌های پاریس ۱ و پاریس ۲، پاریس ۱۰، پاریس ۱۳، دانشگاه ژنو، دانشگاه کلمبیا، دانشگاه فلوریدا و دانشگاه العین امارت

کتاب‌شناسی 
 ایران و حقوق بین‌الملل - ۱۳۷۶
 حقوق بین‌الملل بشر دوستانه؛ مخاصمات مسلحانه داخلی (به همراه دکتر امیرحسین رنجبریان) - ۱۳۸۷
 حقوق بین‌الملل و سلاح‌های کشتار جمعی (به همراه دکتر امیرحسین رنجبریان) - ۱۳۹۰
 حقوق بین‌الملل بشر دوستانه در برابر چالش‌های مخاصمات مسلحانه عصر حاضر (به همراه دکتر فریده شایگان) - ۱۳۹۳

منابع 

 سواد مذاکره کنندگان ایرانی چقدر است؟ خبرآنلاین

استادان دانشگاه تهران
افراد زنده
خاندان ممتاز
دانش‌آموختگان ایرانی سیانس‌پو
دانش‌آموختگان دانشگاه پاریس
دانش‌آموختگان دانشگاه پانتئون-آسا
دریافت‌کنندگان نشان دانش (جمهوری اسلامی)
زادگان ۱۳۲۱
زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)
قاضیان دیوان بین‌المللی
مذاکره‌کنندگان هسته‌ای ایران
وکیلان اهل ایران
محققان حقوقی بین‌المللی