باشگاه فوتبال جنوآ

باشگاه کریکت و فوتبال جنوا (به انگلیسی: Genoa Cricket and Football Club) یک باشگاه فوتبال ایتالیایی در شهر جنوآ است که در  سری آ رقابت می‌کند. این باشگاه در ۷ سپتامبر ۱۸۹۳ شکل گرفت و با ۱۳۰سال قدمت، قدیمی‌ترین باشگاه فوتبال ایتالیایی است.

جنوا در طول تاریخ دیرینه‌اش، ۹ بار قهرمان ایتالیا شده‌است. اولین قهرمانی آنها در همان اولین دوره از مسابقات قهرمانی ایتالیا در سال ۱۸۹۸ و آخرین قهرمانی آنها در فصل ۲۴–۱۹۲۳ به دست آمد. یک قهرمانی در کوپا ایتالیا از دیگر دستاورد آنهاست. از لحاظ تاریخی، جنوا چهارمین باشگاه موفق ایتالیایی از نظر قهرمانی است.

گمان می‌رود همین سلسله موفقیت‌های اولیه، منشأ عشق پدرخوانده روزنامه‌نگاران ورزشی ایتالیایی، جیانی بررا (۱۹۹۲–۱۹۱۹) به این تیم باشد. او با وجود آنکه در لمباردی به دنیا آمده بود، همیشه خود را حامی تیم جنوا اعلام می‌کرد. بررا تا آنجا پیش رفت که لقب وچیو بالوردو (پیر خرفت یا پیر بدعنق) را برای جنوا ایجاد کرد.

از سال ۱۹۱۱، جنوا بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه لوئیجی فراری با ظرفیت ۳۶٬۵۳۶ صندلی انجام داده که از سال ۱۹۴۶، زمین مشترک آنها با رقیب محلی‌شان، سمپدوریا بوده‌است. جنوا بیشتر تاریخ پس از جنگ خود را بین سری آ و سری بی سپری کرده و دو دوره کوتاه را در سری سی گذرانده است. در این باشگاه یک بازیکن ایرانی به نام جامی رفعتی بازی می‌کرد.

تاریخچه

تأسیس 

این باشگاه در ۷ سپتامبر ۱۸۹۳ به عنوان باشگاه کریکت و ورزش جنوا تأسیس شد. در اولین سال‌های فعالیت خود، عمدتاً در رقابت‌های دو و میدانی و کریکت شرکت می‌کرد و فوتبال در رده دوم اهمیت قرار داشت. از آنجا که این باشگاه تأسیس شده بود تا نماینده انگلستان در خارج از کشور باشد، پیراهن‌های اصلی بازیکنان، همرنگ پیراهن تیم ملی انگلیس، سفید بودند. در ابتدا ایتالیایی‌ها اجازه پیوستن را به این باشگاه نداشتند چرا که این باشگاه، یک باشگاه ورزشی بریتانیایی در خارج از کشور بود. میدان آرمی در منطقه کامپاسو واقع در شمال غربی شهر، مقر اصلی جنوا در آغاز کار بود. مدیریت باشگاه در روزهای ابتدایی بر عهده این افراد بود:

در ۱۰ آوریل ۱۸۹۷ بخش فوتبال باشگاه که از سال ۱۸۹۳ وجود داشت، به لطف جیمز ریچاردسون اسپنسلی ورزش اصلی باشگاه شد. این تیم، یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های فوتبال ایتالیا در آن زمان بود، و تنها چهار باشگاه در تورین از دیگر باشگاه‌های تأسیس‌شده در آن زمان بودند. در این زمان، ایتالیایی‌ها هم اجازه پیوستن به باشگاه را داشتند و زمین جدیدی در قالب پونته کارگا پیدا کردند. اولین بازی دوستانه آنها در زمین خانگی‌شان و در مقابل تیمی از ترکیب دو تیم اینترناتسیوناله تورینو و تورینزه برگزار شد که شکست ۱–۰ جنوا نتیجه‌اش بود. چندی بعد، جنوا اولین پیروزی خود را در یک بازی خارج از خانه برابر الساندریا با نتیجه ۲–۰ به ثبت رساند. همچنین، بازی‌های دوستانه در برابر سربازان نیروی دریایی بریتانیا مانند ملوانان اچ‌‌ام‌اس ریونج برگزار می‌شد.

قهرمان مطلق 

با ایجاد فدراسیون فوتبال ایتالیا و مسابقات قهرمانی فوتبال ایتالیا، فوتبال این کشور پا به سطحی بالاتر گذاشت. جنوا در اولین دوره از مسابقات قهرمانی ایتالیا در سال ۱۸۹۸ که با میزبانی ولودروم هومبرت ۱ در تورین برگزار شد، شرکت کرد. ۸ مه، اولین بازی رسمی آنها در این رقابت‌ها برگزار شد و پس از پیروزی ۲–۱ مقابل جیناستیکا تورینو، اینترناتسیوناله تورینو را با نتیجه ۳–۱ پس از وقت اضافه شکست دادند و اولین قهرمان این مسابقات شدند.

جنوا با چند تغییر برای فصل بعد قهرمانی ایتالیا بازگشت؛ نام باشگاه به باشگاه کریکت و فوتبال جنوا تغییر یافته و اتلتیک از نام آنها حذف شده‌بود. رنگ پیراهن را هم تغییر دادند و به طرح نوارهای عمودی سفید و آبی رسیدند که در ایتالیا به عنوان بیانکوبلو شناخته می‌شود. جنوا دومین قهرمانی خود را در یک تورنمنت یک روزه که در ۱۶ آوریل ۱۸۹۹ برگزار شد، برای دومین بار با پیروزی ۳–۱ مقابل اینترناتسیوناله تورینو به دست آورد. در راه کسب سومین قهرمانی متوالی‌شان در این رقابت‌ها، در سال ۱۹۰۰، رقیب محلی‌شان سمپیردارنسه را با پیروزی قاطع ۷–۰ از پیش رو برداشتند، نتیجه‌ای که تا سال ۱۹۱۰ توسط هیچ تیمی در لیگ بهتر نشد. در فینال، تورینزه را با نتیجه ۳–۱ شکست دادند تا قهرمانی‌شان مسجل شود.

در سال ۱۹۰۱، رنگ‌ پیراهن باشگاه دوباره تغییر کرد و نوارهای آبی و سفید، جای خود را به لباس‌های نیمه سرمه‌ای و قرمز کنونی داد که تا به امروز مانند بسیاری از باشگاه‌های ایتالیایی دیگر از جمله کالیاری، بولونیا، کروتونه و فهرست بی‌پایانی از باشگاه‌های کوچک استفاده می‌شود. با انتخاب این ترکیب رنگی، در ایتالیا به روسوبلو ملقب شدند. پس از یک فصل نایب‌قهرمانی پشت سر باشگاه کریکت و فوتبال میلان، در سال ۱۹۰۲ با کسب چهارمین عنوان قهرمانی، به روال موفق سابق بازگشتند. از سال ۱۹۰۳ به بعد، زمانی که جنوا برای دو فصل متوالی بانوی پیر را در فینال ملی شکست داد، یوونتوس به عنوان رقیب جدی برای سلطه جنوا در فوتبال ایتالیا ظاهر شد.

در ۲۷ آوریل ۱۹۰۳ جنوا به مصاف نیس فرانسه رفت و ۳–۰ پیروز شد و اولین تیم فوتبال ایتالیا شد که به مصاف یک تیم خارجی می‌رفت. سال ۱۹۰۴ از دو جهت برای جنوا قابل توجه بود، یکی قهرمانی ایتالیا و دیگری قهرمانی ذخیره‌های جنوا در اولین فصل از سری بی که در یک سطح پایین‌تر از سری آ به عنوان دسته دوم فوتبال ایتالیا تأسیس شد. پس از نایب قهرمانی سال ۱۹۰۵، جنوا جایگاهش را در مسابقات قهرمانی ایتالیا از دست داد و باشگاه‌های دیگری مانند یوونتوس، میلان و پرو ورچلی مدعیان جدید قهرمانی بودند.

ناکامی‌های این دوره را می‌توان در سال ۱۹۰۸ ردیابی کرد، زمانی که فدراسیون فوتبال ایتالیا به دنبال اعتراضات فدرال ژیمناستیک، استفاده از بازیکنان خارجی را منع کرد. جنوا که از زمان شکل‌گیری، همیشه یک گروه قوی انگلیسی داشت، در کنار چندین باشگاه مطرح دیگر ایتالیا از جمله میلان، تورینو و فیرنزه با این موضوع مخالفت کردند، اما تنها نتیجه این اعتراضات، کنار رفتن آنها از مسابقات رسمی فدراسیون فوتبال ایتالیا در آن سال بود. در فصل بعد، فدراسیون تصمیمش را تغییر داد و جنوا توانست با بازیکنانی مانند لوئیجی فراریس و چند بازیکن سوئیسی، از جمله دانیل هوگ که از بازی آمده بود، تیمش را بازسازی کند. در کنار بازسازی تیم، ورزشگاه جدید جنوا در منطقه ماراسی با ۲۵٬۰۰۰ نفر ظرفیت ساخته شد که قابل مقایسه با ورزشگاه‌های بریتانیا در آن زمان بود. ورزشگاه جدید به طور رسمی در ۲۲ ژانویه ۱۹۱۱ افتتاح شد.

احیای گاربوت 
با شکل‌گیری تیم ملی فوتبال ایتالیا، جنوا نقش مهمی را این تیم ایفا کرد؛ با بازیکنانی مانند رنتسو د وکی که برای مدتی کاپیتان آتزوری بود و ادواردو ماریانی و انریکو ساردی که به تیم ملی دعوت شدند. ویلیام گاربوت انگلیسی به عنوان سرمربی به خدمت گرفته شد تا به احیای باشگاه کمک کند. گاربوت اولین مربی حرفه‌ای در فوتبال ایتالیا بود که به خاطر شخصیت کاریزماتیک و پیپی که مدام بر گوشه‌ی لبش بود شهرت داشت. بازیکنان تیم او را «میستر» (آقا) صدا می‌زدند و از آن زمان است که ایتالیایی‌ها در کل از مربیان با این اصطلاح یاد می‌کنند.

سرانجام در فصل ۱۵–۱۹۱۴ بود که جنوا توانست خود را به عنوان برترین باشگاه از شمال ایتالیا احیا کند و در آخرین دور از دسته شمالی قهرمان شود. با این حال، در این سال خاص، به دلیل شروع جنگ جهانی اول، فینال دسته جنوب ایتالیا برگزار نشد و در نتیجه قهرمان این دسته نامشخص ماند و متعاقبا فینال کشوری برگزار نشد. پس از پایان جنگ در سال ۱۹۱۹، جنوا عنوان قهرمانی‌اش را دریافت کرد که اولین آنها پس از یازده فصل بود. جنگ تلفات سنگینی بر جنوا وارد کرد؛ لوئیجی فراریس، آدولفو گنکو، کارلو ماراسی، آلبرتو ساسونه و کلاودیو کاسانووا همگی در حین انجام وظیفه نظامی در ایتالیا جان باختند. در همین حال، موسس این باشگاه، جیمز ریچاردسون اسپنسلی هم با لباس انگلستان در آلمان کشته شد.

در اوایل دهه بعد، جنوا همچنان به عنوان مدعی قدرتمند در دسته شمالی باقی ماند.  گاربوت آنها را قهرمان فصل ۲۳–۱۹۲۲ کرد. برای بالا بردن این جام، جنوا لاتزیو را با نتیجه ۶–۱ در مجموع دو بازی رفت و برگشت فینال شکست داد. فصل بعد، بولونیا را در فینال دسته شمالی شکست دادند و به عنوان قهرمان این بخش به فینال کشوری رسیدند. این بازی، اما بدون حاشیه نبود؛ پس از آشوب در بازی برگشت در بولونیا، بازی لغو شد و فدراسیون فوتبال ایتالیا، نتیجه بازی را ۲–۰ به سود جنوا اعلام کرد. در فینال کشوری آن فصل، جنوا در مجموع دو بازی رفت و برگشت فینال، ساوویا را ۴–۱ شکست داد تا  نهمین و تا به امروز آخرین قهرمانی آنها در ایتالیا ثبت شود.

ترکیب تیم در این دو قهرمانی شامل: جووانی د پرا، اوتاویو باربیری، لوئیجی بورلاندو و رنتسو د وکی بود. پس از قهرمانی جنوا در فصل ۲۴–۱۹۲۳، نشان اسکودتو در این لیگ معرفی شد و طبق آن، هر باشگاهی که قهرمانی لیگ ایتالیا را به دست می‌آورد، اجازه داشت یک نشان سپر مانند روی پیراهن تیمش بزند که نمایانگر رنگ‌های پرچم ایتالیا است. برای باقی دهه ۱۹۲۰، بالاترین دستاورد باشگاه یک نایب‌قهرمانی در فصل ۲۸–۱۹۲۷ پس از تورینوی قهرمان بود، با ویرجیلیو فلیچ لئوراتو که در ۲۷ بازی ۲۰ گل به ثمر رساند.

جنوا ۱۸۹۳

دوران پسا-جنگ

نابسامانی‌ها

تجربه حضور در رقابت‌های اروپا

سال‌های اخیر

۷۷۷ پارتنرز 
در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۱ اعلام شد که جنوا توسط ۷۷۷ پارتنرز، یک شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی مستقر در ایالات متحده که توسط استیون پاسکو و جاش واندر تأسیس شده، خریداری شده‌است. در حالی که شرایط این قرارداد به صورت عمومی منتشر نشده بود، منابع نزدیک به این معامله فاش کردند که تیم با ارزشی نزدیک به ۱۷۵ میلیون دلار خریداری شده‌است.

کریکت 
در همان اوایل، جنوا از یک باشگاه ورزشی چند رشته‌ای به یک باشگاه فوتبال صرف تبدیل شد. در سال ۲۰۰۷، گروهی از هواداران باشگاه، بخشی را به کریکت اختصاص دادند که در حال حاضر با نام «باشگاه کریکت جنوا ۱۸۹۳» در سری آ لیگ کریکت ایتالیا رقابت می‌کند.

بازیکنان

بازیکنان فعلی

سایر بازیکنان تحت قرارداد

قرض داده‌شده

تیم جوانان

شماره‌های بایگانی شده 

 ۶:  جیانلوکا سیگنورینی، مدافع جلوزن، ۹۵–۱۹۸۸
 ۷:  مارکو روسی، هافبک، ۰۴–۲۰۰۳، ۱۳–۲۰۰۵
 ۱۲ – هواداران Gradinata Nord, «یار دوازدهم»

بازیکنان مطرح

تاریخچه رؤسا 
در زیر تاریخچه رؤسای جنوا ( یا ) جنوا آمده است، از زمانی که این باشگاه برای اولین بار در رشته‌های ورزشی کریکت و دو و میدانی تأسیس شد تا به امروز.

تاریخچه مربیان 
جنوا مدیران و مربیان زیادی داشته است، برخی از فصول آنها مربیانی داشته‌اند که به اشتراک تیم را اداره می‌کردند، در این فهرست، نام و دوران تصدی آنها از سال ۱۸۹۶؛ زمانی که به یک باشگاه فوتبال تبدیل شدند، تا به بعد آورده شده است.

هواداران و رقیبان

آمار رقابت‌های اروپایی

جام یوفا/لیگ اروپا

افتخارات

حضور در لیگ‌های حرفه‌ای فوتبال ایتالیا

حامی مالی لباس

پانویس

واژه‌نامه

منابع

کتاب‌های مرتبط

پیوند به بیرون 

 
 باشگاه کریکت و فوتبال جنوا در سری آ 
 باشگاه کریکت و فوتبال جنوا در یوفا

آکادمی‌های فوتبال
باشگاه فوتبال جنوا
باشگاه‌های سری آ
باشگاه‌های سری بی
باشگاه‌های سری سی
باشگاه‌های فوتبال ایتالیا
باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۹۳ (میلادی)
باشگاه‌های فوتبال بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۹۷ (میلادی)
باشگاه‌های فوتبال در جنوا
باشگاه‌های فوتبال لیگوریا
باشگاه‌های لیگ دسته اول فوتبال ایتالیا
باشگاه‌های ورزشی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۹۳ (میلادی)
بنیان‌گذاری‌های ۱۸۹۳ (میلادی) در ایتالیا
بنیان‌گذاری‌های ۱۸۹۷ (میلادی) در ایتالیا