کاسینی-هویگنس

کاسینی-هویگنس  یکی از برنامه‌های قدیمی‌تر برنامه فلگ‌شیپ ناسا و همچنین یکی از مهمترین مأموریت‌های فضایی است که به‌طور مشترک توسط ناسا و آژانس فضایی اروپا و برای کاوش سیاره کیوان و قمرهای آن به فضا فرستاده شده‌بود.

فضاپیما دارای دو بخش اصلی بود: مدارگرد فضایی پژوهشی کاسینی به همراه کاوشگر هویگنس که از کاسینی به سمت یکی از ماه‌های کیوان بنام تیتان فرستاده شد و اطلاعاتی از سطح آن به زمین فرستاد.

نام گذاری 

نام این دو فضاپیما از دو ستاره‌شناس پرآوازه جووانی دومنیکو کاسینی و کریستیان هویگنس گرفته شده‌است.

کاوشگر هویگنس 

کاوشگر هویگنس توسط آژانس فضایی اروپا تهیه شد. کاسینی ابرها، جو و سطح تیتان را در ۱۵ ژانویه ۲۰۰۵ به دقت بررسی کرد. کاوشگر برای ورود و کاهش سرعت در اتمسفر تیتان و چتر نجات یک آزمایشگاه روباتیک کاملاً مجهز طراحی شده بود.

سیستم کاوشگر شامل خود کاوشگر بود که به سمت تیتان فرود آمد و تجهیزات پشتیبانی کاوشگر که به فضاپیمای در حال گردش متصل بودند باقی ماندند. پی‌اس‌ای شامل تجهیزات الکترونیکی است که کاوشگر را ردیابی می کند، داده های جمع آوری شده در طول فرود آن را بازیابی می‌کند، و داده ها را پردازش و به مدارگرد ارسال می‌کند که آن را به زمین ارسال می‌کند. پردازنده کامپیوتر کنترل اصلی مأموریت یک سیستم کنترل اضافی MIL-STD-1750A بود.

داده ها توسط یک پیوند رادیویی بین هویگنس و کاسینی که توسط زیرسیستم رله داده کاوشگر ارائه شده بود، منتقل شد. از آنجایی که مأموریت کاوشگر به دلیل فاصله زیاد از زمین نمی‌تواند از راه دور فرمان داده شود، به طور خودکار توسط زیرسیستم مدیریت داده فرماندهی مدیریت می‌شود.  PDRS و CDMS توسط سازمان فضایی ایتالیا ارائه شده است.

پس از پرتاب کاسینی، مشخص شد که داده‌های ارسال شده از کاوشگر هویگنس به مدارگرد کاسینی (و سپس دوباره به زمین ارسال می‌شود) تا حد زیادی غیرقابل خواندن خواهد بود. علت این بود که پهنای باند الکترونیک پردازش سیگنال بسیار باریک بوده و تغییر دوپلر پیش‌بینی‌شده بین فرودگر و سفینه مادر سیگنال‌ها را خارج از محدوده سیستم قرار می‌داد. بنابراین، گیرنده کاسینی قادر به دریافت داده ها از هویگنس در طول فرود خود به تیتان نخواهد بود.

پس از تلاش های زیاد یک راه حل برای بازیابی ماموریت پیدا شد. مسیر کاسینی برای کاهش سرعت خط دید و در نتیجه تغییر دوپلر تغییر یافت. مسیر بعدی کاسینی با مسیری که قبلاً برنامه ریزی شده بود یکسان بود، اگرچه این تغییر، دو مدار قبل از مأموریت هویگنس را با سه مدار کوتاه تر جایگزین کرد.

پایان مأموریت 
در پانزده سپتامبر ۲۰۱۷ کاوشگر کاسینی بنا به تصمیم ناسا برای جلوگیری از برخورد کنترل نشده کاوشگر با ماه‌های کیوان (به خصوص تیتان) و احتمال آلودگی یا نابودی هرگونه زیست فرازمینی احتمالی در آن‌ها، با استفاده از آخرین مقادیر سوخت باقیمانده به درون جو کیوان سقوط کرده و بخشی از سیاره‌ای شد که بیش از یک دهه را به مطالعه آن پرداخته بود. با نابودی کاسینی و دریافت آخرین اطلاعات و سیگنال های فرستاده شده از کاسینی این مأموریت شگفت انگیز نیز پایان یافت.

پانویس

منابع 
 
 https://saturn.jpl.nasa.gov/mission/grand-finale/overview/

کاسینی-هویگنس
آزمایشگاه پیش‌رانش جت
پرواز فضایی در ۱۹۹۷ (میلادی)
پرواز فضایی‌ها
جووانی دومنیکو کاسینی
رادار دهانه ترکیبی
رادار دهانه ترکیبی فضایی
رادارهای فضایی
زحل
سازمان فضایی اروپا
فضاپیماهای پرتاب‌شده با موشک‌های تیتان
فضاپیماهای پرتاب‌شده در ۱۹۹۷ (میلادی)
فلوریدا در ۱۹۹۷ (میلادی)
کاوشگرهای آژانس فضایی اروپا
کاوشگرهای فضایی
کاوشگرهای فضایی نابودشده
کاوشگرهای فضایی ناسا
کریستیان هویگنس
ناسا
پروازهای کناری ماه