نبرد میوند

نبرد میوند  دومین جنگ استقلال‌خواهی افغان‌ها از انگلیس است.

جنگ میوند در تاریخ ۲۷ ژوئیه سال ۱۸۸۰ در ناحیه‌ای به همین نام به رهبری محمد ایوب خان با لشکر انگلیس به رهبری جنرال باروز شروع شد و با شکست شدید نیروهای انگلیسی و بازپس‌گیری قندهار از دست نیروهای انگلیسی پایان یافت. نیروهای شرکت کننده افغان در این جنگ از قوم‌های پشتون و هزاره بودند. نیروهای انگلیسی و هندی ۹۶۹ سرباز کشته و ۱۷۷ زخمی متحمل شدند.

ملالی میوندی 

از شناخته شده‌ترین افراد شرکت‌کننده در این جنگ بانویی بنام ملالی میوندی بود. ملالی میوندی دختری قندهاری بود که در جنگ میوند به مبارزان افغان آب آشامیدنی می‌رساند. هنگامی که ارتش افغانستان با وجود تعداد زیاد افرادش روحیه‌اش را از دست داد، ملالی پرچم افغانستان را برداشت و فریاد زد:
عشق جوان! اگر در نبرد میوند شهید نشدی،خدا تو را از بی ننگی حفظ کند.این امر جنگجویان افغان را روحیه داد تا تلاش‌های خود را دو برابر کنند. هنگامی که یکی از پرچم‌داران اصلی کشته شد ملالی به میدان جنگ رفت و پرچم را بلند کرد و شروع به خواندن لندی کرد:
خال به د یار له وینو کښـیږدم  چی شینکی باغ کی ګلګلاب و شرموینهملالی توسط یک سرباز انگلیسی کشته شد. با این حال، کلمات او موجب پیروزی هموطنانش در جنگ شد. پس از جنگ، ملالی برای تلاش‌هایش افتخار داده شد و در روستای مادری‌اش در خیگ به خاک سپرده شد، جایی که قبر او تا امروز باقی مانده‌است و توسط مردم بازدید می‌شود. او در زمان مرگ ۱۸ یا ۱۹ ساله بود. ملالی در روستای کاریز همراه با پدرش و نامزدش دفن شده‌است، مردم محلی قبر او را به عنوان حرم می‌دانند.

در ادبیات 
یکی از اشارات مشهور به این جنگ در رمان اتود در قرمز لاکی اثر آرتور کانن دویل داده می‌شود. در این پیکار است که دکتر واتسن مشهور به وسیلهٔ یک گلوله جزیل زخمی می‌شود.

یادداشت

منابع 

افغانستان در ۱۸۸۰ (میلادی)
درگیری‌ها در ۱۸۸۰ (میلادی)
رویدادهای ژوئیه ۱۸۸۰
نبردهای افغانستان
نبردهای بریتانیا