آکاربوز

آکاربوز  یکی از داروهای پایین آورنده قند خون است.

موارد مصرف 

آکاربوز به همراه کنترل رژیم غذائی یا همراه با سایر داروهای کاهنده قند خون به منظور کاهش قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ مصرف می‌شود.

نحوهٔ اثر 
آکاربوز با به تأخیر انداختن جذب گلوکز خون مانع از افزایش سطح قند خون می‌شود.

سوخت وساز دارویی 
آکاربوز به صورت دست نخورده به میزان بسیار کمی (کمتر از ۲٪) جذب گردش خون می‌شود.

موارد منع مصرف 

آکاربوز نباید در بیماران مبتلا به بیماری‌های التهابی روده زخم‌های کولون و انسداد گوارشی، فتق یا سابقه جراحی گوارشی مصرف شود.

عوارض جانبی 

نفخ شکم در۷۸٪ موارد و نرمی مدفوع و اسهال در۱۴٪ افراد مصرف‌کننده دیده شده‌است.

تداخل‌های دارویی 

مصرف همزمان آکاربوز با سایر داروهای کاهنده قند خون ممکن است باعث بروز کمی قند خون شود. مصرف همزمان آکاربوز با فراورده‌های حاوی آنزیم‌های گوارشی (مانند پانکرآتین و دایجستیو) یا مواد جاذب (مانند زغال فعال و دایمتیکون) ممکن است باعث کاهش اثرات درمانی آن شود.

نکات قابل توصیه 

آکاربوز باید در شروع مصرف غذا و همراه با آن مصرف شود.

مقدار مصرف 

۲۵میلی گرم به همراه غذای اصلی مصرف می‌شود که بیشترین اثر آن در کنترل افزایش قند خون بعد از غذا است.

اشکال دارویی 
Tablet: 50mg, 100 mg

قرص‌های ۵۰ و ۱۰۰ میلی گرمی

منابع 

ترجمه وتخلیص از ویکی‌پدیای انگلیسی

آمینو شکرها
اولیگوساکاریدها
کاهنده قند خون
بازدارنده‌های آلفا-گلوکوسیداز