کنسروسازی

کُنْسِرْوْسازی  به روشی برای نگهداری غذا و هم‌چنین به خوردنی‌های نگهداری‌شده به این روش گفته می‌شود.

در روش کنسروسازی، مادهٔ خوردنی در یک قوطی یا ظرف قرار می‌گیرد و پس از بستن سر قوطی یا ظرف، هوا دیگر به مادهٔ غذایی راه نمی‌یابد و این باعث طولانی‌تر شدن مدت نگهداری مواد درون قوطی می‌شود.

کنسروسازی نخستین بار توسط نیکولا آپر و به عنوان یکی از ابداعات ارتش فرانسه در سال ۱۸۱۰ آغاز شد. کنسروسازی باعث می‌شود تا میکروارگانیسم‌ها (ریزسازواره‌ها) وارد قوطی نشوند و در آن تکثیر نیابند.

قوطی‌های کنسرو می‌توانند بزرگ، کوچک، دایره‌ای، بیضوی، مکعبی، پلاستیکی، شیشه‌ای، گالوانیزه یا آلومینیومی باشند.

برای کنسروسازیِ مواد خوراکی، مراحل گوناگون زیادی در کارخانه‌ها انجام می‌شود. برای نمونه، برای کنسروسازیِ ماهی، انجام این مراحل لازم است:
آماده‌سازی، آب‌نمک‌گذاری، پخت اولیه، قوطی‌گذاری، هواگیری، درب‌بندی، فرایند حرارتی، قرنطینه و برچسب‌زنی.

تون‌ماهیان از ماهیانی هستند که در صنعت کنسروسازی کاربرد زیادی دارند.

جستارهای وابسته 
 علوم و صنایع غذایی
 نگهداری غذا
 پاستوریزه کردن

منابع 

P.J. Fellows. Food Processing Technology: Principles and Practice, 2nd Edition. Woodhead Pub. 1999

پیوند به بیرون 

 National Center for Home Food Preservation
 Tips on getting the most value from your canning dollar

کنسروسازی
اختراع‌های سده ۱۹ (میلادی)
اختراع‌های فرانسوی
بسته‌بندی
صنایع غذایی
فرایندهای صنعتی
ظرف‌های ویژه نگهداری خوراک