آرنج تنیس‌بازان

بیماری آرنج تنیس‌بازان  عبارت است از التهاب و درد قسمت خارجی آرنج. این بیماری عضلات، تاندون‌ها و اپی‌کوندیل (یک برجستگی استخوانی در سطح خارجیِ آرنج که در آنجا عضلات ساعد به استخوان بازو می‌چسبند) آرنج را درگیر می‌کند.

بیشتر بزرگسالان بالای سی سال که به ورزش تنیس به‌صورت مداوم می‌پردازند، مکانیک‌ها، نجارها و... مبتلا می‌شوند.

علایم بیماری 
درد و حساسیت به لمس در اپی‌کوندیل، مشت ضعیف و درد هنگام مشت کردن، درد در هنگام حرکات پیچشیِ دست یا بازو، مثلاً هنگام استفاده از پیچ‌گوشتی یا بازی تنیس. در رادیوگرافی نکتهٔ خاصی مشهود نیست. سن اکثر بیماران بین ۳۰ تا ۵۰ سال است. معمولا در اطراف آرنج درد و تورم و سوزش احساس می‌شود و هنگام گرفتن وسایل در دست احساس ضعف و درد ایجاد می‌شود.

درمان 

برای بیماران، کمپرسِ گرم یا سردِ موضعی، فیزیوتراپی، محدود کردن و آویزان کردن دستِ مبتلا به‌مدت سه تا هشت هفته بسته به شدت درگیری و کاهش فعالیت دست‌کم برای مدت یک ماه تجویز می‌شود. استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (مانند بروفن، ناپروکسن و غیره) و تزریق موضعیِ کورتون یا بی‌حس‌کننده در محل درگیر از سایر روش‌های درمانی و مداخله‌ای هستند. جراحی در موارد نادری مانند از بین رفتن کامل رباط لازم می‌شود.

منابع 

 

آسیب‌های ورزشی
آماس
اختلال‌های بافت نرم
بیماری‌های ارتوپدی
آسیب‌های ناشی از استفاده بیش از حد
پزشکی ورزشی
فرهنگ تنیس
واژگان تنیس