تداوم حافظه

تداوم حافظه یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار نقاش فراواقع گرا (سوررئالیست) اسپانیایی، سالوادور دالی است. این نقاشی هم‌اکنون در اختیار موزه هنر مدرن در نیویورک است.

دالی این اثر سوررئالیستی را در سال ۱۹۳۱ میلادی در پاریس و در جریان گذر اندیشه‌هایش از دیدگاه فرویدی به تصویر کشید. در این اثر، که بر پایه تئوری منحصر به فرد «نرمی» و «سختی» دالی شکل گرفته‌است، ساعت‌هایی جیبی به تصویر کشیده شده‌اند که به نحو خارق‌العاده‌ای نرم و انعطاف‌پذیر هستند.

منظر 
در این منظرهٔ رؤیایی، دالی بنا به گفتهٔ خود «بالاترین خشم امپریالیستیِ دقت» را درج کرده‌است، طوری که اجسام سخت به‌نحو غیرقابل وصفی نرم شده‌اند و فلز، مانند تکه گوشتی فاسد، مورچه‌ها را به خود جذب می‌کند. این اثر را می‌توان به‌عنوان نمایشی گرافیکی از نظریه نسبیت اینشتین دانست؛ جایی که اعوجاج زمان تحت تأثیر جاذبه شکل می‌گیرد.

بسیاری از نقاشی‌های دالی برگرفته از مناظر کاتالونیا هستند. سایه‌های عجیب در پیش‌زمینهٔ اثر، ارجاعی به مونت پانی در کاتالونیا است.

منابع 

 Moma.org, "The Persistence of Memory, 1931, Salvador Dali", Museum of Modern Art (MoMA), New York City, USA, http://www.moma.org/collection/browse_results.php?object_id=79018 (accessed November 23, 2007)

پیوند به بیرون 

آب در هنر
فراواقع‌گرایی
نقاشی‌های ۱۹۳۱ (میلادی)
نقاشی‌های سالوادور دالی
نقاشی‌های فراواقع‌گرا
نقاشی‌های موزه هنر مدرن (نیویورک)
حشرات در هنر