واپاشی بتا

واپاشی بتا  یک نوع واپاشی هسته‌ای در فیزیک است که در دو نوع -β و +β اتفاق می‌افتد.

در واپاشی -β، نیروی هسته‌ای ضعیف موجب می‌شود که نوترون به ذره‌های زیر واپاشی کند: () تبدیل می‌شود به پروتون () به همراه الکترون () و یک پادنوترینو ():

در واپاشی +β، انرژی برای تبدیل پروتون به نوترون استفاده می‌شود که به همراه آن یک پوزیترون () و یک نوترینو () ایجاد می‌گردند:

 

در این واپاشی، جرم اتمی ثابت می‌ماند ولی یک واحد به عدد اتمی افزوده می‌شود (در واپاشی بتا منفی) یا یک واحد از آن کم می‌شود (در واپاشی بتا مثبت).

برای نمونه:

(بتا منفی) 

(بتا مثبت) 

(جذب الکترون) 
نمونه

در بررسی‌های اولیه پرتوزایی بتا، الکترون‌های تبدیل داخلی را اشتباهاً همان الکترونهای گسیل شده از هسته تصور می‌کردند، تااین که جیمز چادویک(۱۹۱۴) نشان داد که الکترون‌های تبدیل داخلی تک انرژی هستند، ولی الکترون‌های واپاشی بتایی یک ویژه هسته مشخص، دارای توزیع انرژی پیوسته‌ای می‌باشند.

منابع 

 ویکی‌پدیای انگلیسی نسخه ۱۲ ژانویه ۲۰۰۸

جستارهای وابسته 
 نوترینو
 واپاشی آلفا
 گاما
 پوزیترون

پرتوزایی
فیزیک هسته‌ای