نزار بن المستنصر

نزار (نام کامل: أبومنصور نزار بن معاذ المصطفی لدین الله) شاهزاده فاطمی و بزرگترین پسر امام هشتم اسماعیلیان و امام اطهار فاطمی، المستنصر بود. هنگامی که پدرش در دسامبر ۱۰۹۴ درگذشت، وزیر قدرتمند افضل شاهنشاه، برادر کوچکتر نزار، احمد مستعلی را در قاهره به سلطنت رساند و ادعاهای نزار و دیگر پسران بزرگتر المستنصر را محکوم کرد. نزار از قاهره فرار کرد، قیام کرد و اسکندریه را تصرف نمود و در آنجا به عنوان خلیفه با نام سلطنتی المصطفی الدین الله (به عربی: المصطفی لدین الله، به رومی: al-Muṣṭafā li-Din Allah) سلطنت کرد. در اواخر سال ۱۰۹۵ او شکست خورد و در قاهره اسیر شد و در آنجا در یک زندان انفرادی تا هنگام مرگ در قفل و زنجیر شد.

در طول قرن دوازدهم، برخی از نوادگان واقعی یا ادعایی نزار تلاش کردند، بدون موفقیت، تاج و تخت را از دست خلفای فاطمی بگیرند. بسیاری از اسماعیلیان، به ویژه در ایران سلجوقی، امامت مستعلی را رد کردند و نزار را امام برحق دانستند. در نتیجه از رژیم فاطمی جدا شدند و شاخه نزاری اسماعیلیه را با سلسله امامان خود که مدعی‌تبار نزار بودند، تأسیس کردند. این خط تا امروز در شخص آقاخان ادامه دارد.

کتابشناسی/ یادکردها 
 
 

اسماعیلیان اهل مصر
اسماعیلیان
اعدام‌شدگان سده ۱۱ (میلادی)
امامان نزاری
اهالی خلافت فاطمیان در سده ۱۱ (میلادی)
درگذشتگان ۱۰۹۵ (میلادی)
درگذشتگان ۱۰۹۷ (میلادی)
دودمان فاطمیان
زادگان ۱۰۴۵ (میلادی)
شورشیان قرون وسطی
عرب‌های سده ۱۱ (میلادی)
مقاله‌های خرد اسلامی
خلفای سده ۱۱ (میلادی)
اهالی قاهره
تفرقه در اسلام