دیالکتیک روشنگری

دیالکتیک روشنگری  کتابی است نوشتهٔ ماکس هورکهایمر و تئودور آدورنو که در سال ۱۹۴۷ منتشر شد.
این کتاب مهم‌ترین اثر نظریهٔ انتقادی است که به بررسی وضع روان‌اجتماعی‌ای می‌پردازد که مکتب فرانکفورت آن را شکستِ روشنگری می‌داند.

ترجمه به فارسی 
این اثر در سال ۱۳۸۳ توسط مراد فرهادپور و امید مهرگان به فارسی برگردانده شده و انتشارات گام نو آن را منتشر کرده‌است. خسرو ناقد در کتاب سنجش دیالکتیک روشنگری (نشر نی) به بررسی و نقد برخی از نظریه‌های ماکس هورکهایمر و تئودور آدورنو پرداخته و افزون بر این در پیوست کتاب خود خطاها و کاستی‌های ترجمهٔ فارسی کتاب را نیز نشان داده‌است.

موضوع 
موضوع اصلی کتاب توضیح این مطلب است که هدف اصلی روشنگری آزاد کردن انسان از اختناق سیاسی و بدبختی اقتصادی و مادی بوده‌است؛ ولی روشنگری خود تبدیل به اسطوره‌ای شده‌است که همراه با بدبختی و فلاکت است. از منظر آدورنو و هورکهایمر پروژهٔ عقلانی روشنگری به تسلط تکنولوژی بر جهان و اسیر و بنده شدن فرد در نظام‌های توتالیتر منجر شده‌است..

فهرست کتاب 
 مفهوم روشنگری
 ضمیمهٔ ۱: ادیسئوس یا اسطورهٔ روشنگری
 ضمیمهٔ ۲: ژولیت یا روشنگری و اخلاق
 صنعت فرهنگ‌سازی: روشنگری به مثابه فریب توده‌ای
 عناصر یهودی‌ستیزی: مرزهای روشنگری
 یادداشت‌ها و طرح‌ها
 ضمیمه‌ی پایانی: الگوی کلی فرهنگ توده

منابع 

آثار تئودور آدورنو
آثار ماکس هورکهایمر
چپ نو
عصر روشنگری
کتاب‌های ۱۹۴۴ (میلادی)
کتاب‌های ۱۹۴۷ (میلادی)
کتاب‌های انتشارات هرمس
کتاب‌های دربارۀ نظریۀ انتقادی
کتاب‌های غیرداستانی ۱۹۴۴ (میلادی)
کتاب‌های غیرداستانی ۱۹۴۷ (میلادی)
کتاب‌های غیرداستانی آلمان
کتاب‌های مارکسیستی
مکتب فرانکفورت