قانون اساسی ازبکستان

قانون اساسی ازبکستان عالی‌ترین متن حقوقی در کشور ازبکستان است. این قانون در ۸ دسامبر ۱۹۹۳ به تصویب رسید.

تاریخچه 

ازبکستان در قرن نوزدهم تحت سیطره امپراتوری روسیه قرار گرفت. تا آن هنگام بیشتر خاک این کشور توسط خانات بخارا و خانات خیوه اداره می‌شد. با وقوع انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ «جمهوری شوروی سوسیالیستی ازبکستان» در ۲۷ اکتبر ۱۹۲۴ تأسیس شد و در دسامبر همان سال به عضویت اتحاد جماهیر شوروی درآمد. در سال ۱۹۳۲ نیز جمهوری خودمختار قره قالپاغستان به آن پیوست.

جمهوری ازبکستان در ۱ دسامبر ۱۹۹۱ استقلال خود را اعلام کرد.

جمهوری قره‌قالپاقستان 
قره‌قالپاقستان یک جمهوری خودمختار و جزئی از کشور ازبکستان است قانون اساسی این کشور می‌بایست منطبق با قوانین ازبکستان باشد، رئیس دولت این جمهوری عضو هیئت وزیران است و حق جدائی این سرزمین از ازبکستان با انجام همه‌پرسی در قره‌قالپاقستان قابل اجراست.

اصول 
 مرکز جمهوری: تاشکند
 زبان رسمی کشور ازبکی است.
 منشأ مردمی قدرت در حکومت
 مالکیت خصوصی مجاز است.
 داوطلب شدن برای انتخابات پارلمان منوط به داشتن ۲۵ سال سن است.
 نمایندگان پارلمان ۱۵۰ نفر هستند که برای یک دوره پنج ساله انتخاب می‌شوند. داوطلب شدن برای شرکت در انتخابات پارلمان منوط به داشتن ۲۵ سال سن است.
 داوطلب شدن برای ریاست جمهوری نیاز به ۳۵ سال سن، تسلط بر زبان ازبکی و سکونت در ده سال پیش از انتخابات در خاک ازبکستان دارد

مقدمه

ساختار 
این قانون در شش بخش و ۱۲۸ اصل تنظیم شده‌است.
 بخش اول: اصول بنیادین
 بخش دوم: حقوق انسانی، آزادی‌ها و وظایف
 بخش سوم: جامعه و فرد
 بخش چهارم: ساختار اداری-سرزمینی و نظام دولتی
 بخش پنجم: سازمان اقتدار دولتی
 بخش ششم: اصلاح قانون اساسی

جستارهای وابسته 
 فهرست قانون‌های اساسی کشورها
 قانون اساسی

منابع 

 

ازبکستان
دولت ازبکستان
قانون اساسی بر پایه کشور
قوانین ازبکستان