برت موریسو

برت موریسو  (زاده ۱۴ ژانویه ۱۸۴۱ – درگذشته ۲ مارس ۱۸۹۵) نقاش امپرسیونیست فرانسوی بود.

زندگی‌نامه 
او در فرانسه و در خانوادهٔ بورژوای موفقی که همیشه او و خواهرش «ادنا» را در جستجوی هنریشان تشویق می‌کردند به دنیا آمد. او خود را به عنوان یکی از بانوان جنبش هنری آوانگارد در اواخر قرن نوزدهم معرفی کرد.

در سن بیست سالگی با ژان-بتیست-کامی کورو که او را با دیگر هنرمندان معاصرش آشنا کرد همکار شد و در سال ۱۸۶۴ برای اولین بار دو نقاشی دورنمایی خود را در سالن دو پاریس به نمایش گذاشت. او نمایش آثارش را در این مکان به‌طور مستمر تا سال ۱۸۷۴ (اولین سال نمایش کارهای امپرسیونیستی) ادامه داد. او و پیسارو تنها کسانی هستند که آثارشان را در تمام نمایشگاه‌های امپرسیونیستی اصلی به نمایش گذاشتند.

موریسو به عنوان یک نقاش امپرسیونیست صحنه‌هایی را که یک خانم خرده بورژوا در زندگی خود با آن مواجه است به تصویر می‌کشد، که بیشتر شامل تصاویر خانوادگی، بچه‌ها، بانوان، گردش‌های آخر هفته و … است.

مهم‌ترین دوران کاری او

آموزش، 1857-1870 
ردیابی مراحل آموزش موریسو و بیان دقیق تأثیر معلمانش دشوار است زیرا او هرگز از کار خود راضی نبود و تقریباً تمام آثار هنری را که قبل از سال 1869 تولید کرد نابود کرد. اولین معلم او، جفروی-آلفونس چوکارن بود. او اصول اولیه طراحی را به موریسو آموزش داد. پس از چند ماه، موریسو شروع به شرکت در کلاس هایی کرد که توسط گیچارد تدریس می شد. در این دوره، او بیشتر چهره های کلاسیک باستانی را می کشید. هنگامی که موریسو علایق خود را به نقاشی‌های فضای باز بیان کرد، گیچارد او را به دنبال کوروت و اودینو فرستاد. او برای نقاشی در فضای باز از آبرنگ استفاده می کرد که حمل آن آسان است. در آن زمان موریسو به پاستل نیز علاقه مند شد.

آبرنگ، 1870-1874 
در این دوره، موریسو هنوز نقاشی رنگ روغن را دشوار می‌دانست و بیشتر در آبرنگ کار می‌کرد. انتخاب رنگ او نسبتاً محدود است. با این حال، تکرار ظریف رنگ ها یک اثر متعادل را ارائه می دهد. با توجه به ویژگی های خاص آبرنگ به عنوان یک رسانه، موریسو توانست فضایی شفاف و لمس پردار ایجاد کند که به تازگی در نقاشی های او کمک می کند.

امپرسیونیسم، 1875-1885 
موریسو با اعتماد به نفس بیشتر در مورد نقاشی رنگ روغن، مانند دگا، همزمان در رنگ روغن، آبرنگ و پاستل کار کرد. او خیلی سریع نقاشی می‌کشید، اما طراحی‌های زیادی را به عنوان آماده‌سازی انجام داد، بنابراین می‌توانست «دهان، چشم‌ها و بینی‌اش را با یک ضربه قلم‌مو» نقاشی کند. او مطالعات بیشماری در مورد موضوعات خود انجام داد، که از زندگی او استخراج شده بود، بنابراین کاملاً با آنها آشنا شد. هنگامی که نقاشی در فضای باز ناخوشایند شد، آبرنگ های تمام شده در مراحل آماده سازی به او اجازه داد بعداً به نقاشی در داخل خانه ادامه دهد.

عطف، 1885-1887 
پس از سال 1885، طراحی در آثار موریسو بیشترین آثار را دربر می‌گرفت. موریسو به طور فعال با زغال چوب و مداد رنگی نقاشی می‌کرد. انگیزه احیای علاقه او به نقاشی توسط دوستان امپرسیونیستش بود که به خاطر تار کردن فرم ها شهرت دارند. موریسو در این دوره بر شفاف سازی فرم و خطوط تأکید داشت. علاوه بر این، او تحت تأثیر عکاسی و ژاپنیسم قرار گرفت. او سبک قرار دادن اشیاء دور از مرکز ترکیب را از چاپ های ژاپنی آن زمان اتخاذ کرد.

سنتز، 1887-1895 
موریسو شروع به استفاده از تکنیک مربع کردن و ابزار ردیابی کاغذ برای رونویسی دقیق نقاشی خود روی بوم کرد. با استفاده از این روش جدید، موریسو توانست ترکیباتی با تعامل پیچیده تر بین فیگورها ایجاد کند. او بر ترکیب و فرم‌ها تاکید کرد در حالی که ضربه‌های قلم موی امپرسیونیستی او همچنان باقی مانده بود. ترکیب اصلی او از لمس امپرسیونیستی با ضربات گسترده و بازتاب نور، و رویکرد گرافیکی که با خطوط واضح مشخص شده بود، آثار اواخر او را متمایز کرد.

نگارخانه

منابع

پیوند به بیرون 

اهالی بورژ
اهالی پاریس
درگذشتگان ۱۸۹۵ (میلادی)
زادگان ۱۸۴۱ (میلادی)
مدفونان در گورستان پاسی
نقاشان اهل فرانسه
نقاشان دریافتگری اهل فرانسه
نقاشان دریافتگری
نقاشان زن اهل فرانسه
نقاشان سده ۱۹ (میلادی) اهل فرانسه
هنرمندان زن سده ۱۹ (میلادی) اهل فرانسه
هنرمندان زن سده ۱۹ (میلادی)
هنرمندان زن سده ۲۰ (میلادی)