اینگوی مالمستین

اینگوی یوهان مالمستین  (نام اصلی: لارس یوهان اینگو لنریک) سومین گیتاریست سریع جهان و خالق سبک نئو-کلاسیکال متال است. او یک آهنگساز، موسیقی‌دان و یک نوازنده است که بر چندین ساز تسلط دارد. سایت نویزکریپ مالمستین را نفر اول ده نوازندهٔ برترِ گیتار در تاریخ معرفی کرده‌است.

زندگی 
در ۳۰ ژوئن ۱۹۶۳ در حومهٔ شهر استکهلم سوئد به دنیا آمد. او کوچک‌ترین فرزند خانواده (شامل مادرش ریگمور، خواهرش آن لوئیز و برادرش بیورن) بود. او در ابتدا علاقه‌ای به گیتار نداشت ولی پس از دیدن اجرای جیمی هندریکس در ۱۸ سپتامبر ۱۹۷۰، به گیتار علاقه‌مند شد و روز مرگ جیمی هندریکس، همان‌طور که خودش گفته‌است: «اینگوی گیتاریست به دنیا آمد».

او نوازندگی را با کار بر روی قطعات موسیقی گروه‌هایی مانند دیپ پرپل شروع کرد. علاقهٔ او به تأثیر موسیقی کلاسیک بر کارهای ریچی بلکمور، او را به کارهای کلاسیک باخ، ویوالدی، بتهوون و موتسارت راهنمایی کرد. با شروع از ۱۰ سالگی او تمام انرژی خودش را صرف موسیقی کرد. در ۱۵ سالگی او نوازندگی در چند گروه موسیقی را شروع کرد. این گروه‌ها اکثراً به قدرت نوازندگی او متکی بودند. در ۱۸ سالگی او و چند تن از دوستانش یک نمونه مجموعه آهنگ نمایشی برای کمپانی CBS سوئد ضبط کردند که این قطعات هرگز پخش نشدند.

در سال ۱۹۸۲ مایک وارنی در کمپانی شارپنل رکوردز که این کاست را شنیده بود، اینگوی را دعوت کرد تا با گروه موسیقی استیلر بر روی آلبومی به همین نام همکاری کند. مالمستین پس از این کار به گروه آلکاتراز پیوست و در سال ۱۹۸۳ آلبوم No Parole From Rock N' Roll را با این گروه ضبط کرد. پس از آن اینگوی اولین آلبوم سولوی خودش را منتشر کرد که اکنون انجیل نئو کلاسیک راک نامیده می‌شود. این آلبوم همچنین نامزد جایزهٔ گرمی برای بهترین اجرای اینسترومنتال راک شد. این آلبوم توجه منتقدان و مخاطبان زیادی را به خود جلب کرد و پایه‌گذار سبک جدیدی به نام نئوکلاسیک راک بود.

در سال ۱۹۹۷ مالمستین ثابت کرد که فراتر از یک پدیده در موسیقی راک است. مالمستین پس از ماه‌ها تمرین، اولین اثر کاملاً کلاسیک خودش را با نام Concerto Suite for Electric Guitar and Orchestra in Eb minor, Op. ۱ منتشر کرد. این آلبوم در پراگ به همراه ارکستر فلارمونیک چک و با رهبری Yoel Levi ضبط شد.

در سال ۲۰۰۱ مالمستین توانست مجموعه قطعات خودش را با ارکستر فیلاهارمونیک جدید ژاپن در توکیو اجرا کند؛ که دی‌وی‌دی این اجرا نیز در سال ۲۰۰۲ منتشر شد.

در سال ۲۰۰۳ مالمستین به همراه استیو وای و جو ستریانی در تور مشهور «جی۳» شرکت کرد.

اعضای فعلی 
 اینگوی مالمستین - گیتار
 تیم ریپر اونز - خواننده
 مایکل تروی - کیبورد الکتریک
 بیورن انگلن - گیتار باس
 پاتریک جانسون - درامز

آلبوم‌ها

گروه استیلر 

 ۱۹۸۳-Steeler

گروه آلکاتراز 

 ۱۹۸۴-No Parole From Rock N' Roll
 ۱۹۸۴-Live Sentence

آلبوم‌های شخصی 

 ۱۹۸۴- Rising Force
 ۱۹۸۵- Marching Out
 ۱۹۸۶- Trilogy
 ۱۹۸۸- Odyssey
 ۱۹۸۹- Trial By Fire: Live in Leningrad
 ۱۹۹۰- Eclipse
 ۱۹۹۱- The Yngwie Malmsteen Collection
 ۱۹۹۲- Fire And Ice
 ۱۹۹۴- The Seventh Sign
 ۱۹۹۴- I Cant Wait
 ۱۹۹۴- Instrumental Best
 ۱۹۹۵- Magnum Opus
 ۱۹۹۶- Inspiration
 ۱۹۹۷- Facing The Animal
 ۱۹۹۸- LIVE!
 ۱۹۹۸- Trial By Fire (Live In Leningrad)
 ۱۹۹۸- Concerto Suite For Electric Guitar And Orchestra In Em, Opus 1
 ۱۹۹۹- Alchemy
 ۲۰۰۰- War To End All Wars
 ۲۰۰۰- Best Of Yngwie Malmsteen 1990-1999
 ۲۰۰۰- Anthology 1994-1999
 ۲۰۰۲- Concerto Suite LIVE
 ۲۰۰۲- The Genesis
 ۲۰۰۲- Attack!!
 ۲۰۰۴- G3: Rockin' In The Free World
 ۲۰۰۴- Ultimate Rarities 2004
 ۲۰۰۵- Unleash The Fury
 ۲۰۰۸- Perpetual Flame
 ۲۰۰۹- Angel Of Love
 ۲۰۰۹- High Impact
 ۲۰۱۰- Relentless
 ۲۰۱۲- Spellbound

منابع 

 وبگاه رسمی مالمستین
 مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Yngwie J. Malmsteen»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (نسخهٔ ۱۵ اوت ۲۰۰۶).

آهنگسازان هوی متال
افراد آمریکایی سوئدی‌تبار
افراد زنده
اهالی استکهلم
تهیه‌کنندگان موسیقی اهل سوئد
خوانندگان انگلیسی‌زبان سوئد
خوانندگان اهل استکهلم
خوانندگان اهل سوئد
دور از وطن‌های اهل سوئد در ایالات متحده آمریکا
رهبران گروه‌های موسیقی
زادگان ۱۹۶۳ (میلادی)
موسیقی‌دانان کلاسیک اهل سوئد
نوازندگان گیتار راک اهل سوئد
نوازندگان گیتار لید
نوازندگان گیتار هوی متال اهل سوئد
آهنگسازان مرد اهل سوئد