شهرستان تکاب

شهرستان تَکاب، یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان غربی ایران است. مرکز این شهرستان، شهر تکاب است.

این شهرستان در تاریخ ۷ آذر ۱۳۶۹ از شهرستان میاندوآب جدا شد و مستقل گردید.

جغرافیا

موقعیت 
شهرستان تکاب، از شمال به شهرستان چاراویماق در استان آذربایجان شرقی، از غرب به شهرستان شاهین‌دژ، از شمال غربی به شهرستان باروق در استان آذربایجان غربی، از شمال شرقی به شهرستان ماهنشان در استان زنجان، از جنوب و جنوب شرقی به شهرستان‌های بیجار، دیواندره و سقز در استان کردستان محدود است و تنها شهرستان استان آذربایجان غربی است که با سه استان کردستان، زنجان و آذربایجان شرقی مرز مشترک دارد.

مختصات شهرستان به این شرح است: طول ۴۷ درجه و ۷ دقیقه، عرض ۳۶ درجه و ۸ دقیقه و ۳۰ ثانیه.

فاصله شهر تکاب با تهران، ۵۰۰ کیلومتر و با ارومیه، ۲۸۰ کیلومتر است.

رودخانه‌ها 
مهم‌ترین رودخانه دائمی این شهرستان، ساروق نام دارد که قسمتی از آب آشامیدنی شهر را نیز تأمین می‌کند.

تقسیمات کشوری 
شهرستان تکاب دارای ۲ بخش، ۶ دهستان و ۲ شهر به شرح زیر است:

شهرستان تکاب

مردم‌شناسی

دین 
دین مردم این شهرستان، اسلام و مذاهب شیعه و سنی است.

همچنین عده‌ای از پیروان اهل حق نیز در این شهرستان سکونت دارند؛ در گذشته، جمعیتی از یهودیان هم در این شهرستان سکونت داشتند که همگی در دههٔ چهل، به شهرهای دیگر و اسرائیل مهاجرت کردند.

زبان 
زبان مردم شهرستان تکاب، ترکی آذربایجانی و کردی سورانی است.

جمعیت 
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان تکاب برابر با ۸۰٬۵۵۶ نفر بوده‌است.

جاذبه‌های گردشگری 
از جاذبه‌های گردشگری و تاریخی این شهرستان می‌توان به آثار باستانی تخت سلیمان، چملی گولو (چمن متحرک روستای بدرلو)، کوه بلقیس، دژ ساری قورخان در روستایی به همین نام، آرامگاه ایوب انصاری، مسجد جامع تکاب، قلعه سردار افشار، حمام قدیمی و آب گرم روستای احمدآباد سفلی اشاره نمود.

نگارخانه

منابع 

 روزنامه اطلاعات. مقاله تخت سلیمان تکاب، ۲۷ خرداد ۱۳۵۱
 سفرنامه ناصرالدین شاه-تاریخ ۲۷رمضان ۱۳۰۰هجری قمری
 محمدی، علی. تکاب افشار.
 ک. توحدی. «مهاجرت تاریخی کرد به خراسان در دفاع از استقلال ایران» جلد سوم، صفحه ۱۵ و ۴۸۸. انتشارات مرو و اسفند: مشهد، ۱۳۶۶ و ۱۳۷۸.
 ک. توحدی. «نادرصاحبقران» ۱۳۸۴.

 
تخت سلیمان
تکاب
منائیان