برلاس

بَرلاس (جغتایی: Barlās) یک اتحادیه کوچ‌رو از مردمان تُرک یا ترکی-مغولی در آسیای مرکزی و مهم‌ترین ایل تیموریان بودند که بیش‌تر بر آسیای مرکزی، ایران و آسیای جنوبی حکومت می‌کردند.

براساس تاریخ سری مغولان، برلاس نسب مشترکی با بورجیگین و بقیهٔ طایفه‌های مغول داشت. نسب طایفهٔ برلاس به قارچار برلاس، رئیس یکی از هنگ‌های جغتای خان می‌رسد. تاریخ سری مغولان -یک حماسه قرن ۱۳ام میلادی که در دوران فرمانروایی اوگتای خان نوشته شده‌است، می‌گوید قارچار برلاس از نوادگان جنگجوی افسانه‌ای مغول، بود و نچیر (بودون آچیر؛ بودنار مونگقاق)، بود که همچنین جد چنگیز خان محسوب می‌شده‌است.

به‌دلیل تماس‌های گسترده با جمعیت بومی در آسیای مرکزی این ایل نه تنها دین اسلام را پذیرفتند بلکه زبان جغتایی را که یک زبان ترکی‌بُن از شاخهٔ قَرلُق (خَلُّخ) بود نیز پذیرفتند،بعدها این زبان به ازبکی مدرن تبدیل شد.

تیمور، بنیانگذار دودمان تیموری، در یک خانوادهٔ اشرافی از طایفهٔ برلاس زاده شد. یکی از نوادگانش، ظهیرالدین بابُر، بعدها امپراتوری گورکانی را بنیاد نهاد.

جستارهای وابسته 
 سنت ترکی-مغولی
 دودمان تیمور
 تیموریان
 امپراتوری مغولی هند

منابع 

آسیای مرکزی
بارلاس
بورجیگای
تاریخ آسیای مرکزی
ترکستان
کنفدراسیون‌های سابق
مغول (قوم)