وزوار

گوِزوار، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان گلوگاه در استان مازندران ایران.طبق نقشه های قدیمی منطقه هزارجریب ،اصطخری از شهری بنام وززادیازی نام می برد که متاسفانه هیچ اطلاعی از این نام و تاریخ این شهر دردسترس نمی باشد.

چطور به روستای وزوار گلوگاه برسیم؟ 

از نوکنده تا گلوگاه ۱۹ و تا گرگان ۴۷ کیلومتر راه دارید. برای رسیدن به وزوار، باید اول از همه به شهر جدید «نوکنده» در غرب استان گلستان برسید. از نوکنده وارد جاده قدیم گلوگاه به گرگان یا به قول محلی ها جاده ی رضاشاهی شوید. در این جاده وقتی در سمت راست جاده به فرعی روستای «تلور» رسیدید که با تابلوی راهنما مشخص شده، به سمت جنوب بپیچید تا به روستای وزوار برسید.

خرید 
پاییز هزارجریب مثل بیشتر روستاهای ایران، وقت برداشت محصولات کشاورزی و باغی است. شیر، ماست، کره، کشک و تخم مرغ از محصولات معمول وزوار است. غیر از اینها، آب زرشک کوهی، رب ازگیل کوهی که اهالی به آن «کاندس ترشی» می گویند و نوعی گلابی کوهی به نام «تلكا» و همین طور سیر و عدس کوهی را هم می توانید به فهرست خریدتان اضافه کنید.

جمعیت 
روستای وِزوار در دهستان توسکاچشمه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۳۱ نفر (۱۰۴خانوار) بوده‌است. مردم وزوار از قومیت طبری هستند که ریشه آن به قوم تپوری می‌رسد. مردم وزوار به زبان طبری (مازندرانی)  سخن میگویند. سکنه بومی گلوگاه خود را تات می‌نامند و زبان خود را زبان تاتی می‌نامند. به گفته محققین تات در زبان اهالی مازندران به معنی بومی، روستایی و یکجانشین می‌باشد و منظور از تات همان قوم طبری است و منظور از زبان تاتی همان زبان طبری می‌باشد.

منابع 

وزوار