ادیت پیاف

ادیت پیاف , ، (زاده ۱۹ دسامبر ۱۹۱۵ - درگذشته ۱۰ اکتبر ۱۹۶۳) خوانندهٔ کابارهای و شانتوز برجستهٔ تاریخِ موسیقی فرانسه و از چهره‌های شاخص این کشور در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بود. دو ترانهٔ «زندگی به‌رنگ صورتی» و «حسرت هیچ چیز را نمی‌خورم» او دارای شهرت جهانی است.

زندگی 
ادیت پیاف که نام اصلی او «ادیت جوواننا گاسیون» بود از پدری فرانسوی و مادری ایتالیائی در پاریس زاده شد. مادرش در کافه‌ها می‌خواند و پدرش هنرمند آکروبات سیرک بود. ادیت پیاف به تنهایی به پاریس آمد و کار خود را با آوازه‌خوانی در خیابانهای پاریس آغاز کرد.

ادیت از سه سالگی تا هفت سالگی کور بود و شایع است که بعد از این‌که روسپیان به زیارت ترز مقدس در لیزیو رفتند بینا شد. مدتی با پدر دائم‌الخمرش زندگی کرد و در شانزده سالگی از او جدا شد تا در کوچه‌ها بخواند.

در ۱۹۳۵ یک کاباره دار پاریس او را به کار گرفت و به خاطر هیکل کوچکش نام گنجشک کوچولو (La Môme Piaf) را بر او نهاد. نام پیاف تا آخر عمر بر او ماند. او در این کاباره با برخی مشاهیر پاریس آشنا شد. در ۱۹۴۰ ژان کوکتو نمایشنامه «زیبای بی‌خیال» را برای او نوشت. در این دوره او با موریس شوالیه آشنا شد. شعر بسیاری از آهنگ‌هایش را خود می‌سرود و حتی در آهنگسازی نیز با آهنگسازانش همکاری می‌کرد.

در جریان اشغال پاریس آهنگ «زندگی به‌رنگ صورتی» (La vie en rose) را خواند که هنوز هم نشانه ویژه او شمرده می‌شود. محبوبیت او نزد افسران آلمانی باعث شد تا اجازه دهند برای اسیران جنگی فرانسوی بخواند. اسیران عکس‌هایی را که به یادگار با او می‌گرفتند برای جعل گذرنامه و مدارک هویت به کار می‌بردند. بعد از جنگ محبوبیت او در فرانسه و آمریکا بیشتر شد.

ادیت پیاف از حامیان شارل آزناوور بود و او را همراه خود برای کنسرت به آمریکا برد.

او دو بار ازدواج کرد. همسران وی به ترتیب عبارتند از:  و دختری داشت که در دوسالگی درگذشت. در ۱۹۵۱ در تصادف رانندگی مجروح شد و پس از آن به مرفین معتاد شد.

در ۱۹۶۳ در همان روزی که دوستش ژان کوکتو مرد، ادیت پیاف هم درگذشت. با اینکه کلیسای کاتولیک از اجرای مراسم دینی برای او ابا کرد، صدها هزار نفر در تشییع جنازه او شرکت کردند. او را در گورستان پرلاشز به خاک سپردند.

گوگل در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۱۰ برای نود و پنجمین سال تولد این هنرمند لوگوی صفحهٔ اول خود را به یاد او تغییر داد.

سیارک ۳۷۷۲ به نام اوست.

نگارخانه

بازیگری 

فیلم
 La garçonne (1936), Jean de Limur
 Montmartre-sur-Seine (1941), Georges Lacombe
 Étoile sans lumière (1946), Marcel Blistène
 Neuf garçons, un cœur (1947), Georges Freedland
 Al diavolo la celebrità (1949), Mario Monicelli, Stefano Vanzina
 Paris chante toujours (1951), Pierre Montazel
 Boum sur Paris (1953), Maurice de Canonge
 Si Versailles m'était conté (1954), Sacha Guitry
 French cancan (1954), Jean Renoir
 Les Amants de demain (1959), Marcel Blistène

تئاتر
 Le Bel Indifférent (1940), ژان کوکتو

کتاب‌ها، فیلم‌ها و نمایش‌ها دربارهٔ او

کتاب‌ها 

 The Wheel Of Fortune: The Autobiography of Edith Piaf by Edith Piaf (originally written in 1958, 5 years before her death), Peter Owen Publishers; 
 Edith Piaf, by Edith Piaf and Simone Berteaut, published January 1982; 
 The Piaf Legend, by David Bret, Robson Books,1988.
 Piaf: A Passionate Life, by David Bret, Robson Books, 1998, revised JR Books, 2007
 Marlene, My Friend, by David Bret, Robson Books, 1993. Dietrich dedicates a whole chapter to her friendship with Piaf.
 Oh! Père Lachaise, by Jim Yates, Édition d'Amèlie 2007, . Piaf and Oscar Wilde meet in a pink tinted Parisian Purgatory.

فیلم‌ها 

 Piaf (1974) Guy Cazaril with Brigitte Ariel. Early Piaf songs performed by Betty Mars
 Édith et Marcel (1983), Claude Lelouch
 زندگی مانند گل سرخ La Môme 2007 , Olivier Dahan with Marion Cotillard as Édith Piaf in which she won the Academy Award for Best Actress (Oscar) in a leading role.

نمایش‌ها 

 Piaf (1978), by Pam Gems
 Piaf Piaf (1988), by Juha Siltanen and Jorma Uotinen
 Pure Piaf (2006), by Alex Ryer

جستارهای وابسته 
 زندگی مانند گل سرخ (فیلم)

پانویس

منابع 
 Wikipedia contributors, "Édith Piaf," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Édith_Piaf&oldid=268679420 (accessed February 5, 2009).

پیوند به بیرون 

 شعر گرافون از یغما گلرویی

اجراکنندگان خیابانی اهل فرانسه
ادیت پیاف
اعضای مقاومت فرانسه
اعضای نهضت مقاومت زن جنگ جهانی دوم
افراد فرانسوی الجزایری‌تبار
افراد فرانسوی ایتالیایی‌تبار
افراد فرانسوی بربرتبار
افراد فرانسوی نورمن‌تبار
خوانندگان اهل پاریس
خوانندگان ترانه‌های احساساتی و عاشقانه
خوانندگان زن پاپ اهل فرانسه
خوانندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
خوانندگان زن سده ۲۰ (میلادی)
خوانندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
خوانندگان فرانسوی‌زبان
خوانندگان کاباره
درگذشتگان ۱۹۶۳ (میلادی)
درگذشتگان به علت سرطان در فرانسه
درگذشتگان به علت سرطان کبد
زادگان ۱۹۱۵ (میلادی)
فرانسویان مراکشی‌تبار
گوگل دودل
مدفونان در پرلاشز
موسیقی‌دانان با نام مستعار
موسیقی‌دانان بالاد
موسیقی‌دانان زن سده ۲۰ (میلادی)
هنرمندان ئی‌ام‌آی رکوردز
هنرمندان پارلفون
هنرمندان کپیتال رکوردز