علوم در جهان اسلام

علوم در جهان اسلام قرون وسطی به دانش‌هایی گفته می‌شود که موضوع و مسائل آن‌ها، دانش‌هایی است که مسلمان‌ها در آن زمان بدان پرداخته و آثاری را منتشر ساخته‌اند، مانند علم تجوید، علم تفسیر قرآن، علم حدیث، علم کلام نقلی، علم فقه، علم اخلاق نقلی، علم عرفان عملی و نظری، .

علم در جهان اسلام قرون وسطی، علمی بود که در دوران طلایی اسلامی در دوران امویان قرطبه، اباضیان سیویل، سامانیان، زیاریان، آل بویه در ایران، خلافت عباسی و فراتر از آن توسعه و به کار گرفته شد و تقریباً در دوره زمانی بین 786 و 1258 میلادی دستاوردهای علمی اسلامی طیف وسیعی از حوزه های نجوم، ریاضیات پزشکی  کیمیاگری و شیمی، گیاه شناسی و زراعت، جغرافیا و نقشه برداری، چشم شناسی، فارماکولوژی، فیزیک و جانورشناسی را در بر میگرفت.

از مهمترین اثرات علم اسلامس تیببن روش علمی توسط ابن هیثم و ابن نفیس بود. اثر مهم دیگر آنها توسعه سیستم عدد نویسی عربی و اختراع مثلثات (سینوس -کسینوس -تانژانت و تهیه جداول آنها )انتقال آن به اروپا بود که راه را برای رنسانس گشود. 

علم اسلامی قرون وسطی دارای اهداف عملی و اهداف تحقیق و فهم هستی بود. به عنوان مثال، نجوم برای تعیین قبله برای نماز مفید بود، گیاه شناسی در کشاورزی کاربرد عملی داشت، مانند آثار ابن بصال و ابن عوام، و جغرافیای ابوزید بلخی . ریاضیدانان اسلامی مانند خوارزمی، ابن سینا و جمشید کاشانی در جبر، مثلثات، هندسه و اعداد عربی پیشرفت کردند. پزشکان اسلامی بیماری هایی مانند آبله و سرخک را توصیف کردند و نظریه پزشکی کلاسیک یونان را به چالش کشیدند. بیرونی، ابن سینا و دیگران تهیه صدها داروی ساخته شده از گیاهان دارویی و ترکیبات شیمیایی را توصیف کردند. فیزیکدانان اسلامی مانند ابن هیثم، بیرونی و دیگران به مطالعه علم اپتیک و مکانیک و همچنین نجوم پرداختند و از دیدگاه ارسطو در مورد حرکت انتقاد کردند.

جستارهای وابسته 

 اختراعات دوران طلایی اسلام
 دارالحکمه

نگرش‌های اسلامی به علم
فلسفه اسلامی
تاریخچه اقتصاد اسلامی
فلسفه مدرسی

پیوند به بیرون

منابع 

 دانش مسلمین، محمدرضا حکیمی، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، (۱۳۷۴).

اسلام و علم
تاریخ علوم مسلمانان
دوران طلایی اسلام
علوم اسلامی