الوهیم

اِلوهیم  واژه‌ای عبری به معنای خدایان و صورت جمع اِلُوَه است. این لغت در تنخ، مجموعه کتب مقدس یهودیان، معمولاً (اما نه همیشه) به خدای اسرائیل اشاره دارد. در دیگر موارد، سایر خدایان (به صورت جمع) الوهیم نامیده شده‌اند. الوهیم سومین واژه‌ای است که در تورات آمده‌است. ترجمه‌های فارسی معمولا الوهیم را «خدا» ترجمه کرده‌اند.

واژه‌شناسی 
این واژه از جهت صرفی از واژهٔ عبریِ اِلُوَه  با پسوندِ جمع تشکیل شده‌است. سلیمان حییم آن را به معنی خدا، قاضی، فرشته و رسول دانسته‌است. معنی واقعی این واژه معمولاً موردِ مناقشه است. این واژه گاهی به صورت یک اسم مفرد آمده‌است؛ و معمولاً گمان می‌شود که به خدای واحد اسرائیل اشاره می‌کند؛ ولی در برخی موقعیت‌ها این واژه به‌عنوانِ جمعِ واژهٔ الوه و به معنی خدایانِ چندگانه یا فرزندانِ خدا آمده‌است. در برخی موقعیت‌ها معنیِ واژه از متن قابل استفاده نیست و به معنی موجودات قدرتمند، فرشتگان و حتی قضات نیز آمده‌است؛ که از متن چنین بر می‌آید که الوهیم به معنای قانونگذاران یا حاکمان انسانی آمده باشد.

الوهیم در اساطیر سوریه باستان 
در اساطیر سوریه باستان، الوهیم فرزندان اِل بودند، که برترین و رئیس آنان، (ال علیون)، حداد نام داشت، که توسط مردم به بعل (رئیس) شناخته می‌شد. دشمن الوهیم، «یم»، اولین مخلوق ال، بود.

الوهیم در کتاب مقدس 
در فرازهای مختلف کتاب مقدس گاهی کلمات متفاوتی برای ترجمه این کلمه به کار رفته‌است. در عهد جدید سریانی، کلمه اَلوها ، در موقعیتهایی که کلمه عبری الوهیم از عهد عتیق نقل شده‌است، آمده‌است. همچنین در برخی اناجیل حاوی اسامی مقدس، نیز کلمه الوهیم به عنوان ترجمه کلمه تئوس  از متن یونانی مورد استفاده قرار گرفته‌است و عیسی مسیح نیز خود را فرزند الوهیم خوانده‌است.
در جدول زیر برخی آیات که ترجمه متفاوتی از این کلمه دارند جمع‌آوری گردیده‌است:

الوهیم در رائلیان 
رائلیان معتقدند الوهیم، در عبری باستان به معنی "کسانی که از آسمان فرود آمدند" بوده‌است و آن‌ها موجوداتی فضایی هستند که با اشیاء پرنده ناشناخته به زمین آمده‌اند و انسان را بر روی زمین با استفاده از علم ژنتیک ساخته‌اند و کلیه ادیان توسط آن‌ها به پیامبران القا شده‌است.

الوهیم در کابالا 
در متون کابالا دیدگاه نسبت به الوهیم نسبت به دیدگاه کلاسیک یهودیت متفاوت است. در این دیدگاه آیه پیدایش ۱:۱ که به صورت رایج به صورت «در ابتدا خدا آسمانها و زمین را آفرید» ترجمه می‌شود دارای ترجمه «در ابتدا آن (عین سوف) الوهیم را آفرید» است. از این رو کابالیستها تصور می‌کنند در مرحله اول آفرینش ایجاد الوهیم توسط عین سوف است و سپس الوهیم به خلق دنیا می‌پردازد. همچنین کابالیستها اعتقاد دارند چون در پیدایش ۱:۲۷ گفته می‌شود که «الوهیم مرد و زن را آفرید در تصویر خود» به معنی این است که الوهیم دوجنسه (مذکر-مونث) است. آنان اعتقاد دارند که اعمال انسان باعث متصل شدن دوباره دو نیمه مؤنث و مذکر خداوند می‌شود. نیمهٔ مذکر خداوند یهوه و نیمهٔ مؤنث شخینا است. از این رو رابطه این دو نیمه مانند رابطه عاشق و معشوق است و وظیفه انسان متصل کردن دوباره این دو نیمه به هم است.

جستارهای وابسته 
 رائلیان
 نامهای خدا در یهودیت
 نام‌های خدا در اسلام
 شمهمفوراش

منابع 

اصطلاحات مسیحی
ایزدان در کتاب مقدس عبری
خدایان آفرینش
خدایان خاورمیانه
فرشتگان
فرشته‌ها در یهودیت
موضوعات کتاب مقدس عبری
نام‌های خدا
نام‌های خدا در مسیحیت
نام‌های خدا در یهودیت
یهودیت
آموزه‌های قدیس آخرالزمان در رابطه با الوهیت
وردهای جادوگری