مرکز پژوهشی یولیش

مؤسسهٔ پژوهشی یولیش  یکی از بزرگ‌ترین مراکز پژوهشی بین‌رشته‌ای در اروپا و عضو انجمن هلمهولتس مراکز تحقیقاتی آلمان می‌باشد. این مؤسسه در سال ۱۹۵۶ بنا نهاده شد و در شهر یولیش در آلمان قرار دارد.

زمینه‌های پژوهشی 
پژوهش در این مرکز پژوهشی به چهار بخش اصلی تقسیم شده است: بهداشت، اطلاعات، محیط زیست و انرژی.
ساختار مرکز پژوهشی به صورت زیر می‌باشد: 

در کل ۱۱ مؤسسه با ۸۰ زیر مجموعه فعال هستند:

 مؤسسه شبیه‌سازی پیشرفته (IAS)
 مؤسسه علوم زیستی و زمین‌شناسی (IBG)
 مؤسسه سامانه‌های پیچیده (ICS)
 مؤسسه انرژی و تحقیقات اقلیمی (IEK)
 مؤسسه علوم اعصاب و پزشکی (INM)
 مرکز دانش نوترون یولیش (JCNS)
 مؤسسه فیزیک هسته‌ای (IKP)
 مؤسسه پیتر گرونبرگ (PGI)
 مؤسسه نانو الکترونیک (PGI-2/IAS-3)
 مؤسسه تحقیقاتی تولید و ذخیره هیدروژن (INW)
 مؤسسه مهندسی، الکترونیک و آنالیز (ZEA)

کارکنان 
در این مرکز تقریبا ۶۴۰۰ نفر مشغول کار، تحصیل و تحقیق هستند و از این تعداد، حدود ۲۴۷۰ نفر پژوهشگر میباشند (شامل حدود ۵۰۰ دانشجوی دکتری و ۱۵۰ دانشجوی کارشناسی ارشد از ۵۹ کشور). (آمار سال ۲۰۲۱ در پرتال سازمان)

حدود ۷۰۰ پژوهشگر مهمان هر ساله از حدود ۵۰ کشور جهان به این مرکز می‌آیند.

تأسیسات 
 سینکروترون COSY
 رآکتور پژوهشی FRJ-2
 ابررایانه‌ها، از جمله کامپیوتر کوانتومی  JUNIQ
 JUGENE، این ابررایانه که از فوریهٔ ۲۰۰۸ رسماً آغاز به کار کرده‌است، در هنگام راه‌اندازی سریع‌ترین ابررایانهٔ اروپا و سومین ابررایانهٔ سریع جهان بود.
 توکامک TEXTOR

جستارهای وابسته 
 جایزهٔ نوبل فیزیک در سال ۲۰۰۷ مشترکاً به پتر گرونبرگ (از مؤسسهٔ پژوهشی یولیش) و آلبر فر برای کشف مقاومت مغناطیسی بزرگ داده شد.
 اولین کامپیوترکوانتومی اروپا با بیش از ۵۰۰۰ کیوبیت در مرکز پژوهشی یولیش راه اندازی شد.

پیوند به بیرون 
 وب‌گاه مؤسسهٔ پژوهشی یولیش

پانویس 

دورن (شهرستان)
سازمان‌های آلمان
سایت‌های ابررایانه‌ها
مراکز پژوهشی در آلمان