زیارت عاشورا

زیارت عاشورا  یک دعای شیعی است. این دعا بخشی از مراسم عبادی است که در زیارت حرم حسین در کربلا استفاده می‌شود. اکثر محتوای دعا را نفرین علیه مخالفان خاندان محمد تشکیل می‌دهد. بر اساس گفتهٔ منابع شیعه، محمد باقر، پنجمین امام شیعیان، خواندن زیارت عاشورا در روز عاشورا هنگام روبه روی کربلا را به عنوان بازدید نمادین از حرم توصیه کرده‌است.

لغت‌شناسی 
در اسلام، زیارت  دیدار از قبر یک قدیس یا شخص مقدس دیگر، مانند محمد یا حسین بن علی است.

عاشورا ، به معنای «دهم»، یک روز تعطیلات و روز غم و اندوه برای شیعیان است که در ۱۰ محرم تقویم اسلامی قرار دارد. در این روز از کشته شدن حسین بن علی و اعضای خانواده و ۷۲ همراهش در نبرد کربلا یاد می‌شود.

منابع 
زیارت عاشورا منسوب به محمد باقر، پنجمین امام شیعه است که آن را به پیروان خود منتقل کرد. این دعا در حدیث قدسی وجود دارد که به ویژه شیخ طوسی در مصباح المتهجید و ابن قولویه در کامل الزیارات روایت کرده‌است: این دعا نیز در بحار الانوار توسط علامه مجلسی و مفاتیح الجنان توسط عباس قمی یافت شده‌است.

محتوا 
اکثر محتوای، نفرین علیه مخالفان شیعه می‌باشد. زیارت عاشورا شامل مفاهیمی مانند تبری (جدا شدن از کسانی است که با خدا و پیامبر اسلام مخالفند، یا با خانواده او مخالفند)، تولی (محبت به اهل بیت)، ایثار برای جامعه و هرگز تسلیم ظلم و ستم نشدن است.

پانویس

منابع 
 مفاتیح الجنان - شیخ عباس قمی

امویان
حسین بن علی
حسینیه
زیارت‌های شیعه دوازده‌امامی
عاشورا