یکه‌سالاری

یکه‌سالاری یا خودسالاری یا اُتوکراسی  (از یونانی) شکلی از حکومت اقتدارگرا که در آن، فرمانروا آشکارا بر راس سلسله مراتب اداری تفوق دارد، بدون قانون‌ها یا سنت‌هایی که قدرت و توان رهبری را محدود کنند، همراه با قدرت بی‌حد و حصر فرمان‌روا (اتوکرات، خودسالار) در عمل. مبنای یکه‌سالاری می‌تواند وفاداری یا ترس شهروندان از مکافات باشد. یکه‌سالار می‌تواند قدرت خود را بر پایه قراردادها یا ترادادهای اجتماعی به دست آورده باشد که در این صورت اتوکراسی از نوع مشروع است یا آن را به زور به چنگ آورده باشد که دیکتاتوری است. سلطنت‌های مطلقه از گونه‌های خودسالاری اند.

باید توجه داشت که اگرچه مفهوم‌های خودسالاری، تمامیت‌خواهی، خودکامگی، استبداد، حکومت مطلقه و جباریت، مترادف‌اند و در متون و گفتار بیشتر به یک معنا به کار می‌روند؛ اما در دانش سیاست هم‌معنا نبوده و تعریف‌های جداگانه دارند.

جهان اسلام 
اکثر کشورهای جهان اسلام آمار پایینی در مردم‌سالاری و آمار بالایی در استبداد، تمامیت‌خواهی، یکّه‌سالاری و خودکامگی دارند.

جستارهای وابسته 
 استبداد
 توتالیتاریسم
 قطبیدگی (سیاست)

پانویس

پیوند به بیرون 

 Felix Bethke: "Research on Autocratic Regimes: Divide et Impera'", Katapult-Magazine (2015-03-15)

اقتدارگرایی
خودکامگی
گونه‌های حکومت