گروتمان

گروتمان (فارسی میانهعریان ۱۳۷۷، ص ۳۵:garōdmān؛ اوستاییخرده اوستا؛ آبان نیایش، بند ۸:garō-nmāna) که در ثبت پازند به صورت گروتمان نوشته شده‌است و از دو کلمه گَرو بمعنی «سرود و نیایش» و نمانَ بمعنی «خانه» تشکیل شده‌است و مفهوم «خانه نیایش» یا «خانه سرود» را می‌رساندآذرگشسب ۱۳۷۲، ص۳۷.آن را روشنی بی پایان نیز نامیده‌اند.
 
بنا به عقاید زرتشتی گروتمان بالاترین طبقه بهشت و پنجمین طبقه آسمان است که بالاتر از ماه‌پایه و پایینتر از مکان امشاسپندان قرار گرفته و جایگاه خورشید و کاخ نور استبهار ۱۳۸۰، ص ۴۸. آتش برزیسوه در گروتمان آفریده شدبهار ۱۳۸۰، ص ۹۰ و روان پرهیزگاران سه روز پس از مرگ و بعد از گذر از پل چینود به آن خواهد رفتبهار ۱۳۸۰، ص ۱۳۱.

پانویس

منابع 
 آذرگشسب، اردشیر. مراسم مذهبی و آداب زرتشتیان. چاپ سوم تهران: انتشارات فروهر، ۱۳۷۲.
 بهار، مهرداد. بندهش. چاپ دوم تهران: انتشارات توس، ۱۳۸۰.
 عریان، سعید. واژه‌نامه پهلوی-پازند(فرهنگ پهلوی). چاپ اول تهران: ۱۳۷۷.

واژگان زرتشتی