A

A یا a اولین حرف و اولین مصوت الفبای انگلیسی مدرن و الفبای لاتین پایه ISO است. نام آن در انگلیسی a (تلفظ / ˈ eɪ /)، جمع aes است. از نظر شکل شبیه به حرف آلفا یونان باستان است که از آن گرفته شده‌است. حروف بزرگنسخه شامل دو ضلع مایل یک مثلث است که از وسط توسط یک میله افقی عبور کرده‌است. نسخه کوچک را می‌توان به دو صورت نوشت: a دو طبقه و ɑ یک طبقه. این دومی معمولاً در دستخط و فونت‌های مبتنی بر آن، به‌ویژه فونت‌هایی که برای خواندن کودکان در نظر گرفته شده‌اند، استفاده می‌شود و در نوع ایتالیک نیز یافت می‌شود.

تاریخچه 
حرف A به گونه یک تصویرنگاری سر یک گاو نر در هیروگلیف‌های مصری یا الفبای نیا-سامی آغاز شد.

در سال ۱۶۰۰ پ.م. این حرف در الفبای فنیقی شکلی خطی پیدا کرده بود و همین شکل بود که پایه و اساس شکل‌های بعدی را تشکیل داد. نام این حرف یعنی الف در عبری، عربی و فارسی و آلفا در یونانی نیز بایستی نامی باستانی باشد.

فیزیک 
A (اِی بزرگ) نماد آمپر و مساحت و a (اِی کوچک) نماد شتاب است.

نگارخانه

منابع 

ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۶ مارس ۲۰۰۷.

جستارهای وابسته 
 الفبای لاتین

الفبای لاتین
تک‌نگاره‌ها
حروف واکه‌ها