Niscemi

Niscemi Italiako udalerri bat da. Caltanisettako probintzian kokatuta dago, Sizilia eskualdean.  biztanle ditu,  kilometro koadroko azaleran banatuta.

Mugakideak 
Niscemik honako udalerri hauekin egiten du muga:

Geografia fisikoa

Lurraldea 
Herria itsas mailatik 332 metroko goi-lautada batean dago. Udalerriak 9.654 hektareako azalera du eta kilometro koadroko 285 biztanle ditu. Niscemi, Erei mendien barneko muino batean eta Iblei mendien hegaletan kokaturik dago, mendebaldeko mugak Maroglio ibaiaren harana eta Piana di Gela dira.

Caltanissettatik 77 km-ra dago, Cataniatik 92 km-ra, Ennatik 67 km-ra, Messinatik 188 km-ra, Palermotik 192 km-ra, Ragusatik 60 km-ra, Sirakusatik 127 km-ra eta Trapanitik 298 km-ra.

Niscemi lurraldea, Miozenoko muino buztintsuak, Pliozenoko harea geruza handi batez estaliak, kareharrizko tobak eta konglomeratuak dituen testuinguru geologiko baten ondorioa da.

Klima 
Niscemiko klima mediterraneoak negu leun eta uda beroak ditu. Neguko batez besteko tenperatura 10° C ingurukoa da, udako batez bestekoa 30° C-koak ez den bitartean. Prezipitazioa, nahiko arraroa dena, nagusiki udazken eta negu artean kontzentratzen da.

Demografia 
Niscemi lurraldeko lehen etxebizitza finkapenaren eraketa XVII. mendekoa da: familia asko, inguruko herrietatik etorriak, Niscemin ezarri ziren, ziuraski, Ama Birjina Jesus haurrarekin irudikatzen duen pinturaren aurkikuntzaren berriak bultzatuta. Familia hauek Caltagirone, Aidone, Piazza Armerina, Gela, Chiaramonte Gulfi, Comiso, Modica eta beste herri batzuetatik zetozen. XVIII. mendean, biztanleria izugarri handitu zen, gutxi gorabehera 2.000 biztanletik ia 7000 biztanlera. XIX. mendean, biztanleak 14.000 baino gehiago izan ziren. Ondoren, etengabeko igoera gertatu zen gaur egunera arte. Hirurogeiko eta hirurogeita hamarreko hamarkadaren amaieran soilik, egoiliarrak ehundaka unitatetan gutxitu ziren, batez ere Niscemiko biztanle askok emigratu zutelako.

Iturria: ISTAT

Etimologia 
Hainbat hipotesi egin dira Niscemi izenaren jatorriari buruz. Dokumentu batzuen arabera, herrixka eraiki zenetik, Niscemi deitu dute: antzinako dokumentu batzuetan, latinezko izenarekin, Nixenum, aipatua izan da, baina Nixima eta Niscimi erabili da ere. Teoria honen arabera, Nizen arabiar izenean du jatorria, hau da, gizaki ergela edo siriarrak.

Historia

Historiaurrea 
Niscemiko lurraldean giza kokalekuen presentzia Neolitikoaren garaikoa da, bereziki K.a. III.-II. milurtekoen artean, harkaitzean zizelkatutako Haitzulo-hilobi ugariren presentziak erakusten duen bezala.

Kultura sikanoari egotz dakizkiokeen aztarnak metalaren adin goiztiarrean hasten dira. Hauek, nagusiki, ehiza eta nekazaritzatik bizi ziren eta haien herri txikiak lastozko etxolak ziren. Aldi horretan, fabrikazio litikoko, zeramikako eta eguneroko tresnen industriak oso zabalduta zeuden.

Badaude Niscemi lurraldeko finkapenen geroko probak, Castelluccioko garaitik K.a. XIII. mendetik, (tholos eta haitzulo-hilobien nekropoliak) Brontze Aroa arte. Hori baieztatzeko, Vito Amikok idatzitako Siziliako Hiztegi Topografikoaren bigarren liburukiko pasarte batek honako hau dio: Muinoetako hegaletan, hilobiak behar dira gorputz erraldoientzat, metal guztiko txanponak, pitxerrak, lanparak, anpoilak aurkitu dira, eta Alba epigrafearekin arpilatutako solairu bat baino gehiago aurkitu da.

Mende honetan zehar, Castelluccioko herrixkak gotortu ziren, ziuraski, sikuloen etorreraren ondorioz, aipatutako herriak, lurralde baketsuagoetara bizitzera joan zirelako.

 Antzinaroa 
K.a. VII. mendetik aurrera, rodiar-kretar kolonoak Gelako lurraldean finkatu ondoren, Niscemiko lurraldea, biziki landua izateko, okupatua izan zen: etxalde ugari sortu ziren, lurra lotetan banatu zen eta baliabide naturalak ahalik eta gehien ustiatu ziren.

Hala ere, K.a. V. mendetik aurrera, kartagotarren bigarren inbasioaren ondoren, Niscemik lasaitasun erlatiboa izan zuen eta biztanle askok ihes egin behar izan zuten, euren etxaldeak utziz.

K.o. III. mendean, izurrite handia, gaurko erdigunetik kilometro bat mendebaldera, Achates eta Gela ibaien artean, Calvisio patrizioari egotzi zitzaion, eta Plaga Calvisiana deitu zen.

 Erdi Aroa 
Garai horretan, herria loretu zen eta IX. mendera arte iraun zuen, arabiarrek behin betiko suntsitu zutenean.
Ondoren, arabiarrek herrixka gotortu bat eraiki zuten gaur egungo guneko muinoan. Fata-nascim izena eman zioten, zumarraren pasabide itzul daitekeena, baina gero, izena Nasciamen laburtu zen. Arabiarren okupazioan, lurra edukitzeko erregimena eta laborantza-sistemak erabat aldatu ziren: Jabetza handiak lote txikietan banatu ziren, estatuaren jabetza izan ezik. Zerealen laborantza eta artzaintza lur egokietara mugatu ziren, olioaren ekoizpena areagotu zen, zuhaitzak birlandatu ziren, haien artean algarroboak, masustondoak, pistatxondoak eta hurritzak. Baina, XIII. mendearen erdialdean, musulman eta normandiarren arteko barne borroken ondorioz, hiria erabat suntsitua izan zen, eta bertako biztanleek ihes egin behar izan zuten bizitzeko toki seguruago baten bila.

 Fundazioa, aldi normandiarra eta Aro Modernoa 
Normandiar konkistaren ondoren, hiriko izena, 1143ko diploma baten arabera, Nixenumen bihurtu zen. Nekazal feudo bihurtzean, lurraldeak erabateko aldaketak jasan zituen, 1324an, Branciforte familiaren adar bat Piacenzatik Siziliara aldatu zen arte (XIII. mendean) eta Nixenumeko lurra erosi zuen arte.

1624an, Giovanna Branciforte nobleak, Giovanni Branciforte Barrese Buterako printzearen alargunak, bere seme Giusepperen izenean (1619-1675), Niscemiko baroniaren jabetza hartu zuen. Bi urte beranduago, bere semeari titulu noble bat emateko, Giovanni Doria kardinalarengandik Niscemiko feudoaren licentia populandia eskatu eta lortu zuen. Niscemiren baronia berria lau feudoz osatua zegoen, dokumentu batzuek hamalau feudoren existentzia adierazten badute ere.

Herriko erdigunea Castellanako basotik gertu aukeratu zen, elezaharrak Ama Birjinaren margoa aurkitu zela dioen tokian. Aurretiko egiturak, baldintza ekonomiko eskasak zirela eta, ez ziren suntsitu, berrerabili baizik. Ez zen gaztelu bat eraiki, baina, defentsa postuaren gisa, Castellana barrutiko dorretxo bat erabiltzea erabaki zen.

Branciforte printzeak, Filipe IV.a Espainiakoak 1627ko martxoak 25ean emandako pribilegioz, Niscemiko Printze titulua lortu uen. 1640an, jaun feudal berak herrixkari hiri-diseinu berri eman zizkion, eta plan berri bat diseinatu zuen garaiko hiri-plangintzako praktikekin bat etorriz. Plan horrek aurreikusten zuen Eliza nagusi bat eraikitzea plaza batean.

Niscemiko Printzerriak 1661 arte iraun zuen, Brancifortek bere titulua Arenellako dukeari, Vitale Valguarnera Lanzari, saldu zionean, eta, beraz, lurralde baroniala izan beharrean, soil baten maila bihurtu zen.

1693an, Val di Notoko lurrikarak, Siziliako ekialdeko zati handi bat suntsitu zuenak, Niscemi herrixkaren atal handi bat kaltetu zuen, biktimarik eragin ez zuen arren. Hiriko zati handi baten berreraikuntza beharrezkoa izan zen, baina planoak aldatu ez zirenez, eliza nagusia jatorrizko tokian berreraiki zen.

 Aro Garaikidea 
1790eko martxoaren 19an, populatutako erdigunetik hegoalderako lurrak, ikaragarrizko astinaldi teluriko batek suntsitu zituen, lurraren irekiduretatik bero eta emisio okaztagarriak eraginez. Lurruna eta beroa igortzen zituen sumendi kono txiki bat ere sortu zen. Astinduak, biztanleriaren izuaren artean, zortzi egun jarraian iraun zuen.

1838ko urriaren 10ean, Fernando II.a erregea, bere segizio guztiarekin, Niscemitik igaro zen, hiriko administrazioari errepideen egoera txarraz kexatuz. 1848ko urtarrilaren 12an, herriak, Borboiko gobernadorearen aurkako herri altxamenduan parte hartu zuen: oraingo honetan, Salvatore Masaracchiok, Guardia Nazionaleko komandante papera jaso zuen. 1860ko maiatzaren 24an Garibaldi iraultzarekin bat egin zuen. 1860ko uztailak 26ko gauean, Garibaldiren soldaduak Sant 'Antonio da Padova elizan ostatatuak izan ziren, eta, eliza berean, Sizilia Italiari eranstea plebiszitua, urte bereko urriak 21ean, bozkatua izan zen.

Italiaren bateratzearen ondoren, herrialdean bortizkeriak eta lapurretak gertatu ziren, nagusiki nobleen kaltetan: taldea, Salvatore Di Benedetto buru zuenak, Parachiazza ezizenez ezaguna, lurraldea astindu zuen zenbait urtez, behin betiko garaitua izan arte, hots, Matteo Di Benedettok Parachiazzaren semea hil zuenean.

1891n, Niscemako intelektual gazte talde batek Fascio dei Lavoratori sortu zuen, bigarrena Sizilia osoan Cataniakoaren ondoren. Inspirazio sozialista erakunde horrek nekazariei, estatu feudaleko antzinako lurren banaketa eta esleipena ahalbidetu zien 1897an.

1922an, erregimen faxista ezarri eta berehala, eskuadroi faxista batek Salvatore Noto militante sozialista herrialdeko plaza nagusian hil zuen.

Bi Mundu Gerren artean, Niscemi garai zurrunbilotsu bilakatu zen, miseria eta langabeziak eragindako lapurretak eta hainbat indarkeria ekintza gertatu zirelako. Langile asko elkarteetan antolatu ziren eta landu gabeko lurrak eskuratzeko borrokatu ziren. Beste horrenbeste gertatu zen Bigarren Mundu Gerraren ondoren: 1947an, lau mila langilek baino gehiagok parte hartu zuten herri-manifestazio batek indarkeria eta arpilatzea eragin zuen. Langileen protestak 1951n amaitu ziren, langile gehienek lan bila emigratzea nahiago izan zutenean.

XX. mendeko berrogeiko hamarkadan, bandolerismoa lurraldean zehar hedatu zen, eta Banda dei Niscemesi delakoa bereganatu zen, anbizio separatistekinGAJA, Filippo Gaja (2015): L'esercito della lupara, Edizioni Nuova Cultura., bere liderrak Rosario Ávila eta Salvatore Russo izan zirelarik. Rosario Ávila 1946an aurkitu zuten hilda, sari bat eman ondoren. Bere heriotzarekin, talde osoa banandu zen eta bere kide guztiak harrapatuak edo hilak izan ziren.

1997ko urriaren 12an, solifluxio-fenomeno bat gertatu zen. Lurra irristatzeak ez zuen biktimarik eragin, baina kalteak eragin zizkien dozenaka eraikini eta 117 familiari, hiriko Sante Croci barrutian. Guztira, bostehun pertsona inguru etxerik gabe geratu ziren. Gurutzeta Santuen Eliza bereziki kaltetua izan ondoren, eraitsia izan zen. Kaltetutako etxe gehienak, legez kanpo eraikiak izan ziren 1960ko hamarkadan. 2011n, kaltetutako familiak jasandakoagatik konpentsatu zituzten. Ondoren, etxeen hondakinak behin betiko bota ziren.

1980ko eta 1990eko hamarkaden artean, hiriak arazo sozialak izan zituen, eta, horren ondorioz, 1992an eta 2003an, udalak mafia kontrolatzeko agindua eman zuen.

2014ko irailaren 21ean, erreferendum baten ondoren, Niscemiko biztanleek Caltanissettako Udalerrien Partzuergo Libretik banatzea eta Cataniako Udal Partzuergo Librearen alde bozkatu zuten. Udalak 2015eko urriaren 26an emandako ebazpenaren ondoren, Niscemik Cataniako Hiri Metropolitarrarekin bat egiteko borondatea adierazi zuen. Hala ere, ARSko Gai Instituzionaletarako Batzordeak segregazioa errefusatu zuen.

 Erreferentziak 

 Bibliografia 
 DISTEFANO, Salvatore Distefano (2003): Niscemi – Appunti per una storia dell'Araldica secolare della Sicilia centro meridionale, Archivio Storico Siracusano.
 MARSIANO, Angelo (1992): Storia di Niscemi, Lions Club Niscemi.
 CONTI, Emanuele (1977): Niscemi. Origini e fondazione'', Salvatore Sciascia Editore.

Kanpo estekak 
 Portale del Comune di Niscemi
 Museo Didattico di Storia Naturale di Niscemi
 Associazione Turistica Pro Loco Niscemi

Caltanissettako probintziako udalerriak