Nukleo magnetikozko memoria

Nukleoa magnetikozko memoriak, konputagailuetako memoria nagusia egiteko modua izan zen 1955tik 1975era arte. Memoria mota horren zeregina gaurko RAM memoriaren  antzekoa zen: konputagailuko CPUrako lan-eremua da, bertan grabatzen dira kalkulu partzialak egiteko burutzen diren eragiketen emaitzak. DRAM teknologian oinarritutako RAM ez bezala, ferrita nukleoaren  propietate magnetikoetan oinarritzen denez memoria lurrunkorra da, hau da, balioak gatzen dira amatatuz gero.

Historia 
Aurretik existitu ziren beste biltegiratze-teknologia batzuk desplazatu eta gero, nukleo magnetikozko memoria ordenagailu-industrian 1950 eta 1960.eko hamarkadetan nagusitu egin zen. Konputagailuetan eta bestelako gailu elektronikoetan, hala nola, kalkulagailuak. Geroago Intel enpresa sortu zuten egoera solidozko memoriak sustatzeko.  1971n, Intel gai izan zen DRAM motako memoria bat lortzeko, errendimendu onarekin eta nahiko prezio txikiarekin, merkatu osoa bereganatu zuen eta orduan merkatuetan nukleo magnetikozko memoriak iragana bihurtu ziren.

Memoria digitalezko beste mota batzuk 
 Kondentsadore-memoria. (Atanasov)
 Atzerapen-lerro akustikoak
 Burbuila memoria
 CCD memoria
 Memoria holografikoa
 Selektroia
 Williams hodia

Kanpo estekak 

Informatikaren historia
Ordenagailuen memoriak