Herenen erregela

Margolaritzan, marrazkigintzan eta argazkilaritzan eta zinemagintzan, herenen erregela irudi baten konposiziorako irizpidea da, irudia 3×3 laukizuzen sare batean banatu eta irudiaren elementuak laukizuzen horietara mugatzea eskatzen duena, irudian oreka lortze aldera. Urrezko zenbakiaren sinplifikazioa da, antzinatik oso ezaguna eta arkitektura eta pinturan asko erabili izan dena proportzio harmoniatsuak lortzeko. Gaur egun sakeleko gailu digital askok pantaila gainean lauki-sare bat jartzeko aukera ematen dute, herenen erregela betetzen laguntzeko.

Enkuadrea 

Enkuadrea 3x3 lerro horizontal eta bertikalen bitartez herenetan banatuta egiten da. Enkuadrea hobeki aprobetxatzen da subjektu/objektu nagusia kokatzean inguratzen duen espazioa (airea), zainduz. Irudi guztiek ez dute zertan herenen erregela jarraitu beharrik, beti ere transmitu nahi denaren araberakoa izango da.

Intersekzio puntuak 
Lerro hauek gurutzatzen diren elkarguneak erakutsiko dituzte zein diren gune indartsuak irudiak kokatzeko. Horrela, elementu garrantzitsuenak gune hauetan kokatuz, ondo egituratutako irudi bat lortuko da. Gune horietan kokatuta azpimarratu nahi den subjektu edo objektua, ikuslea irudiaren beste guneak arakatzera gonbidatzen dute.

Mugimendua 
Figura bat mugitzen ari denean ez da komeni enkuadrearen erdian kokatzea eta airea mugimenduaren zentzu berean kokatzea izaten da komenigarriena. Lehen planoak deigarriagoak izango dira begiek herenekin bat egiten badute.

Horizontaltasuna paisaietan 
Paisaia batean zerua eta lurraren artean simetria lortzeko, zeruertza erdian kokatzen da. Lurrari garrantzi gehiago emateko goiko herenarekin bat egingo du, eta garrantzitsuena zerua balitz, beheko herenarekin.

Adibideak

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 Qué es la Regla de los Tercios y cuándo aplicarla. (365 enfoques)

Irudigintza
Argazkigintza