Andrés López Larruzea

1940ko hamarkadan, Muxikan, Gernikatik hurbil dagoen herri batean, Andrés López Larruzea. izeneko erlojugile itsu bat bizi izan zen. Bai, lehen erlojugile itsua eta, beharbada, bakarra Europan!

Muxikako baserri handi batean bizi zen, Bilbotik Gernikarako errepidetik 25 metrotara. Itsutasuna zela medio, nekazaritzan lan egitea ezinezkoa zenez erlojugile izatea erabaki zuen.

Ordua ematen duten eliza-kanpaiak entzuten zituen bakoitzean, haiengatik erakarrita sentitzen zen eta erlojuak konpontzearen gaineko pentsamenduak bere buruari etortzen zitzaizkion. Jainkozale zenez Jainkoari eskatzen zion pazientzia bere helburua betetzeko egiazki behar izango luke eta. Urteak eman zituen erlojuak konpontzen ikasten baina, azkenean lortu zuen eta aditu bihurtu zen.

Hain handia zen bere entzutea erlojuak konpontzen, ezen inguruetako herrietatik eramaten baitzizkioten erlojuak eta gure erlojugileak inoiz ez zuen egiten porrot.

1945eko otsailean , Cuadernos de relojería agerkariko kazetariak galdetu zion nola ikasi zuen erlojuak konpontzen eta berak hala erantzun zion:

Muxikako erlojua konpondu izana berari esleitzen zaio, baita ehunka iratzargailu, horma erloju, kuku-erloju ere, bai bere herritatik bai inguruetako herrietatik auzokoek eramaten zizkioten haien erlojuak konpontzera.

Erreferentziak 

Artisauak
Gizabanako desgaituak
Muxikarrak
Erlojugileak