Neuroleptiko

Neuroleptikoa edo antipsikotikoa sendagai psikiatriko mota bat da, kontzeptualki psikosiak kudeatzeko erabiliak, eskizofrenia eta desoreka bipolarra zehazki. Eragin terapeutikoa haluzinazio, eldarnio eta pentsamendu desordenaturako bideratuta dago.

Lehenengo belaunaldikoak edo antipsikotiko tipikoak 1950eko hamarkadan sortutakoak dira, nahiz eta lehendabizikoa izan zen Klozapina 20 urte geroago arte ez zen sartu praktika klinikoan. Atipikoak edo bigarren belaunaldikoak berrikiago garatuz joan dira, eta serotoninaren hartzaileetan ere eragina daukate. Bi multzokoek dopaminaren gainean eragiten dute.

Albo-ondorioak edozien kasutan kontuan hartzekoak dira, batez ere mugimenduaren asaldurak eta pisua irabaztea.

Sailkapena 
 Lehenengo belaunaldikoak (tipikoak):
 Butirofenonak: haloperidol
 Fenotiazinak: klorpromazina, lebomepromazina, flufenazina, tioridazina.
 Tioxantenoak: flupentixol, zuklopentixol.
 Beste batzuk: klotiapina.

 Bigarren belaunaldikoak (atipikoak): klozapina, olantzapina, ketiapina, errisperidona.

Indikazioak 
 Eskizofrenia
 Desoreka bipolarra
 Dementzia
 Beste batzuk: Delirium, nahasmendu obsesibo-konpultsiboa, estres postraumatikoa, pertsonalitate asaldurak, Tourette sindromea eta autismoa.

Albo-ondorioak 
Eragin desiragaitz ugari eta ohikoak dituzte mota honetako sendagaiek, tratamenduak uzteko arrazoia dena sarritan. Maizen agertzen direnen artean honakoak:
 Extrapiramidalak (bereziki lehenengo belaunaldikoekin eta paziente gazteagoengan: akatisia, distonia, parkinsonismoa, ikara).
 Sedazioa edo logura (ohikoa Klozapina, Olanzapina, Ketiapina edo Klorpromazinarekin; kasu batzuetan onuragarria izan daitekeena eta bilatzen dena).
 Buruko mina, zorabioa.
 Antikolinergikoak (ohikoagoa Olanzapina eta Klozapinarekin).

Ikus, gainera 
 Psikoanaleptiko
 Sindrome neuroleptiko gaizto

Erreferentziak

Kanpo estekak 

 
Gerontologia
Medikuntza paliatiboa
Autismoa
Dopaminaren antagonistak