Elizabeth Kenny

Elizabeth Kenny Moore (Warialda, New South Wales, Australia, 1880ko irailaren 20a - Toowoomba, 1952ko azaroaren 30a) australiar Kenny ahizpa Kenny armadak hezitako erizain australiarra izan zen, poliomielitisarentzat  tratamendu berri bat aurkitu zuelako izan zen ezaguna. Bere prozedura klinikoak eztabaidagarriak ziren oso,  poliomelitisari aurka egiteko immobilizazio baino muskuluen erabilpena bultzatu baitzuen. Bere aurkikuntzei esker fisioterapiaren hastapenak sortu ziren. Haren bizitza Amor sublime (Sister Kenny, 1946) filmean kontatu zen. Rosalind Russell-ek izan zen Elizabeth, eta Akademiako Sarietarako izendatu zuten, Kenny rolean egindako lanagatik.

Bizitza eta lana 
Elizabeth Kenny Warialdan (New South Wales) jaio zen 1880an, Michael Kenny irlandar baserritarraren eta bertakoa zen Mary Mooreren alaba. Segur aski, Guyrako (Hegoaldeko Gales Berria) amatasun-ospitale txiki batean ikasi zuen. 1910 inguruan, Kenny erizain autoizendatua zen. Familia-etxetik lan egiten zuen, Darling Downs-eko Nobby etxean, eta zaldi gainean ibiltzen zen deitzen zion edonori bere zerbitzuak emateko, ordaindu gabe. Kennyren karrera 18 urterekin hasi zen, Clifton barrutiko (Queensland) erizain gisa. 1907an, Kenny Guyra itzuli zen, New South Wales, lehengusu batekin bizitzera, eta, ondoren, erizain-titulua lortu zuen. 

Nobbyra itzuli zenean, gripe-izurritea zela eta, behin-behineko ospitale bat gainbegiratu zuen 1919an. Epidemia amaitu zenean, Kennyren haurtzaroko lagun batek Guyrari deitu zion, alabaren zaintzarekin laguntzeko. Garuneko diplejia zuen, eta hiru urtez egon zen errehabilitazioan laguntzen. 1927an, Kenny etxera itzuli zen ama zaintzera, etxean erizain gisa lan egiten zuen bitartean. Gaixo bat eraman behar zutenean, motorrean ibiltzen zen, harik eta, halako batean, Sylvia familiaren lagun baten alabak, erortzean min hartu eta Kennyri laguntza eskatu ziotenean, armairu bateko atearekin ohatila bat inprobisatu eta medikuarengana eraman zuten arte. Kennyk hobetu egin zuen bertako anbulantzia-zerbitzuek erabiltzeko prestatutako esku-ohea, eta Kennyk gogor lan egin zuen “Sylvia esku-oheak”, gertaera horretatik aurrera izen hori eman baitzion.

Poliodun lehen gaixoa 
Australian esku-ohe horien salmenteak  behera egin zuenean (1929), Kennyk familia bat ezagutu zuen, eta klinika bat konpondu zuen Townsvillen, Moude polio gaixotasun zuen alaba zain zezan. Kennyk 18 hilabete eman zituen Kennyren zaintzapean, eta epe horretan, Moude oinez ibiltzea lortu zuen, eta prest zegoen bizitza normala egiten hasteko.

Klinika 

1932an, Queenslandek polio-kasu gehien izan zituen 30 urtean; hurrengo urtean, bertako zenbait pertsonak lagundu zion Kennyri poliomielitisa tratatzeko zentro bat ezartzen Townsvilleko Queens hotelaren atzean. 1934an, Kennyk bere metodo klinikoa garatu eta Australiako onespena jaso zuen. 

Berak ez zuen nahi irmoki ume-gorputzak igeltsuekin edo aparatu ortopedikoekin immobilizatzea. Une horretan, Kennyk eskatu zuen konpresa beroekin (berak gerra aurretik egin omen zuen bezala) gaixotasunaren iraupen akutuko haurrak tratatzeko. Sendagileek, ordea, ez zioten utzi gaixoak sendatzen gaixotasunaren fase akutua pasatu arte. Baina, bere aldetik, fase akutuan zegoen gaixo baten tratamenduan hasi zen, Brisbaneko George Streeteko klinikan, eta, gero, Brisbaneko Ospitale Orokorreko Polio Kliniko 7. Barrutirako transferentzia. Haur hori eta beste batzuk geroago tratatutakoak baino albo-ondorio gutxiagorekin onera egin zuten.

Tratamendua 

Haren tratamendu ospetsua konpresak beroak eta hezeak aplikatzea zen, muskuluak erlaxatzen, mina arintzen eta gorputz-adarrak mugitzen laguntzeko, haiek luzatuz eta indartuz. Haien tratamenduaren teoria muskuluak berriz heztea izan zen, berriro funtziona zezaten.

1940an, hasiera batean, mediku gehienek errefusatu egin zituzten 'espasmoa', 'buruko lerrokatzea' eta "koordinazio falta", poliomielitisak eragindako ezgaitasuna azaltzeko. Kenny ahizpa institutua Minneapolisen eraiki zuten 1942an, eta Kennyren beste klinika batzuk ezarri ziren.

Kenny heroi bihurtu zen Estatu Batuetan, eta sari asko jaso zituen. Beste herrialde batzuetan hitzaldiak emateko gonbidapen ugari onartu zituen, eta ohorezko tituluak jaso zituen. Martha Ostensorekin batera idatzitako autobiografia New Yorken argitaratu zen 1943an. 1946an, Kennyren ahizpa goraipatu zuten filmean. Queenslandeko Abraham Frybergek (zerbitzu medikoen eta osasun-zerbitzuen zuzendari nagusia) eta Thomas Stubbs Brownek (ortopedian aditua), 1947an atzerrira egindako bisita baten ondoren, argudiatu zuten Kennyren metodoan oinarritutako tratamendua lehen etapetan erabil zitekeela. Hala ere, argudiatu zuten ez dela frogatu poliomielitisaren ezintasunak ehun periferikoen inbasioaren birusak eragin zituela, eta ez nerbio-sistema zentrala, tradizioz erakutsi izan den bezala. 1950ean, Kongresuak Estatu Batuetara sartzeko ohore bitxia eman zion, sarrera-errekerimendurik gabe. Arrakasta hori izan arren, artean ere eztabaida garratzaren erdian zegoen, neurri batean oposizioarekiko intolerantzia zelako, eta Australiara behin baino gehiagotan itzuli zen arrakasta gutxirekin.

Azken urteak 

Elizabeth Kenny emakume ederra zen, ile zurikoa, eta sarritan kapela handiekin estaltzen zuen. Minutu bateko gaixoari leuntasunez hitz egin eta mediku bat gogor kritikatu zezakeen hurrengo minutuan. Aurrera zihoala, oinarrizko ezagutzak izan zituen, eta, batzuetan, beste pertsona batzuen ideiak aurkeztu zituen, bere seme-alabak balira bezala. Gaixotasunaren patologiari buruz, oro har, ez dira onartu, baina ekarpen garrantzitsua egin zuen poliomielitisaren tratamenduari dagokionez, eta ideia berriak sustatu zituen. Parkinsonen gaixotasuna garatu, Toowoombara erretiratu zen 1951n eta han hil zen gaixotasun zerebrobaskularretik, 1952ko azaroaren 30ean. Nobby hilerrian lurperatu zuten amaren ondoan.

Legatua 

1934tik 1952ra bitartean, Kennyk eta haren kideek milaka gaixo zaindu zituzten, mundu osoko poliobiktimak barne. Kenny ahizparen laguntzaren lekukotasuna haren ondarearen zati da, hala nola The Kenny Concept of Infantile Paralysis, and Its Treatment/ Kennyren haurrentzako paralisiaren kontzeptua eta haren tratamendua (Reed Book/ Liburu Gorria izenez ezagunagoa).

1997ko urriaren 5ean, John Pearn irakasleak Kenny ahizparen oroitzapenezko etxea ireki zuen Nobbyn. Kennyren bizitzako artefaktu asko eta haren korrespondentzia pribatuko dokumentuen bilduma bat, paperak eta egunkari-zatiak biltzen ditu horrek. Toowoomban, Elizabeth Kenny ahizparen oroimen-funtsak bekak eskaintzen dizkie Queenslandeko Hegoaldeko Unibertsitatera joaten diren eta Australiako landa-eremuetan eta urruneko eremuetan lan egiten duten ikasleei. 1949an Townsvillen  hil zen, Ahizpa Kennyren monumentu bat eta haur-parkea daude.

Kenny ahizpa TV An American Christmas Carol filman aipatzen dute. Han, Little Tim-en pertsonaia, Jonathan, bere ezgaitasunaren tratamendurako bidali dute, baina ez da inoiz poliotzat hartu. Haren tratamenduak Olivia Walton berreskuratzeko oinarria izateko ere iradokitzen dira, The Waltonseko "An Pascua Story" lehen atalean. Oliviak polioaren ondoren berriz ibiltzeko asmoa duenez, Kennyren metodoek funtziona dezaten arriskatu du.

Al Capp karikaturistak eta anputatuak Ahizpa Kenny fundazioan parte hartu zuen eraikin eta hastapenetan. Ohorezko lehendakari gisa, Capp-ek agerraldi publikoak egin zituen bere izenean, artelanak aurkeztu zituen funtsak biltzeko urteroko deialdietarako, eta haur ezinduei entretenitu zien ospitaleetan pep hitzaldiekin, umorezko istorioekin eta zirriborroekin.

Alan Alda sendatzeko Kenny ahizpak erakutsi zion zer tratamendu eman amari polioa erabat berreskuratzeko,  Never Have Your Dog Stuffed autobiografian adierazi zuen tratamenduaren eraginkortasuna. Aktore Studiorekin egindako elkarrizketa batean, Martin Sheen aktoreak esan zuen umetan polioa izan zuela, eta Kenny ahizparen metodoa erabiliz sendatu zela haren sendagilearen eraginez.

Kenny ahizparen metodoarekin tratatutako poliodun pazienteak 

 Joy McKean abeslaria poliotik berreskuratu zen, Kenny ahizpak tratatu ondoren.

Ondoren, polioa Kennyk garatutako metodoaren bidez tratatu zuten pertsona famatuak daude, baina ez Kennyk berak tratatuak.

 Alan Alda, aktore estatubatuarra
 Peg Kehret (née Schulze), autore estatubatuarra
 Marjorie Lawrence, Australiako opera-kantaria, hanken erabilera partziala bakarrik berreskuratu zuena
 Martin Sheen, aktore estatubatuarra
 Dinah Shore, abeslari estatubatuarra
 Robert Anton Wilson, idazle estatubatuarra

Bibliografia 
http://www.polioplace.org/people/sister-elizabeth-kenny

https://glob.britannic.com/biography/Elizabeth-Kenny (lotura hautsi hori Internet Archive-n dago; ikus historiala, lehen bertsioa eta azkena).

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9127546

Erreferentziak

Kanpo estekak 

Hegoaldeko Gales Berriko jendea
Australiako zientzialariak
Emakume zientzialariak
Erizainak